Liberalin Dili Çataldır – Yasak Mermi ☆ Devrim Defteri
Liberalin Dili Çataldır
* Bu yazı 2009 tarihinde sendika.org’da yayımlanmıştı.
Kuzey Amerika yerlileri sakin bir söylenişi olan ama insanın içine oturan sözler etmekle ünlüdürler. Yerlilerin uğradıkları katliamları en güzel tarif eden sözlerden biri, herhalde şudur: “Beyaz adam güzel konuşuyor, ama dili çatallı.” Öyle pek boş bir söze benzemiyor bu, tarihten ve acıdan damıtıldığı besbelli.
Beyaz adamlar hala güzel konuşuyorlar bugün. Hala vaat ediyorlar, umut satıyorlar. Ama ben taa buradan görüyorum: Amerikan yerlilerine kendi vatanlarını zindan eden o çatal dili, tarihsel ve sınıfsal bir miras olarak devralmışlar. Ne kadar saklamaya uğraşsalar da, biz o dilin bağlı olduğu enseyi çok iyi tanıdık artık.
Ahmet Altan, 15 Ekim 2009 tarihli “Tarihin içinde” başlıklı yazısında 12 Eylül faşizminin ekonomi politikasını işte bu çatal dille savunuyordu:
Özal, iktidarının ilk kırk gününde Cumhuriyet’in neredeyse bütün “ekonomik” yasaklarını kaldırıp atmıştı. “Türkiye’de dövizin serbest bırakılmasının” ülke ekonomisini batıracağı söyleniyordu. İthalatın önündeki yasakların kalkmasının ekonomiyi altüst edeceği iddia ediliyordu. “Telsiz kanunu” değişirse ülke casusların eline geçecek sanılıyordu. Yasaklar kalktı, ekonomi kanatlanıp uçtu. Hepsinin “devletin ve bürokrasinin” gereksiz korkularının yarattığı anlamsız yasaklar olduğu anlaşıldı.
Günümüzde 12 Eylül’ün neden yapıldığını, bu faşist darbenin yerel ve uluslararası bağlamının ne olduğunu bilmeyen kaldı mı?
Birisi Ahmet Altan’a Şili’de Pinochet’nin faşist darbesini ve bu darbenin ekonomi politikasını anlatsın. Özgürlük ve demokrasi için ayaklanmış halkın postallarla ezilmesinin hemen ardından, Dünya Bankası kontrolünde gerçekleşen ekonomik “reformu”, işsiz kalan milyonları anlatın Altan’a.
Birisi Ahmet Altan’a Turgut Özal’ın 1970’lerin başında Dünya Bankası’nda çalıştığını söylesin lütfen. Darbenin hemen ardından, Özal’ın bizzat Kenan Evren tarafından ekonominin başına geçirildiğini de Evren’in elini öperek darbeden önce kabul edilmiş bulunan 24 Ocak kararlarını uyguladığını anlatsın.
Darbeden sonra Türkiye İşveren Sendikası başkanı, işadamı Halit Narin’in işçileri kastederek, “şimdiye kadar onlar güldü, biz ağladık; artık biz güleceğiz” dediğini ve gerçekten de çok güldüklerini, çok eğlendiklerini de söyleyiverin Ahmet Altan’a.
Anlatın Ahmet Altan’a: “Devletin ve bürokrasinin” kendi eliyle 1983 yılında Özelleştirme İdaresini kurduğunu ve burada alınan kararları uygulamak için binlerce işçiyi, sendikacıyı, devrimciyi tutukladığını, gözaltında kaybettiğini, işkenceyle öldürdüğünü anlatın.
Birisi Ahmet Altan’a ekonomi ve politikanın ayrılmadığını öğretsin. Kenan Evren’in ekonomi alanındaki yansımasının Turgut Özal olduğunu ve onun aldığı kararların, “kanatlandırıp uçurduğu” ekonominin faşist bir rejimin ekonomisi olduğunu; bunun bedelini kanıyla, açlıktan ölerek ödeyenin de Türkiye halkları olduğunu anlatsın birisi.
Ahmet Altan’a söyleyin: Bugün kendinden geçerek övdüğü AKP, 12 Eylül’ün ekonomi politikasını uyguluyor ve başarısını polise, baskıya, sansüre borçlu. Çataldil Ahmet Altan’a faşizmin ekonomisini desteklemenin, onu göklere çıkarmanın faşist politikayı alkışlamak olduğunu ve bunun özgürlükçülükle yakından uzaktan ilgisi olmadığını anlatın.
Ama bu kadarla da kalmayın.
Birileri Ahmet Altan’a bizi özgürlük mücadelesinden hiçbir darbenin, hiçbir yalanın, hiçbir çatal dillinin döndüremeyeceğini de söylesin. Aksine, hepsini tarihe gömdü mücadele. Bugün Pinochet’nin ve Kenan Evren’in isimleri bir küfür gibi ağzımızda, kurdukları aşağılık düzenin şakşakçılarına tarih yer bile ayırmadı, unutuldular.
Bazı isimlerse mıh gibi aklımızda. Tıpkı bazı tarihleri, bazı zaferleri ve bazı yenilgileri hiç unutmadığımız gibi.
Birisi Ahmet Altan’a Güler Zere’nin ölmekte olduğunu hatırlatsın…
February 22, 2011 proleteren	Entelektüeller, Faşizm, Oligarşi, Türkiye