Halka etek ya da malakof, eteğin çemberlerle genişletilmesiyle daha kabarık bir biçimde tasarlandığı çeşitli dönemler rastlanılan bir kadın giysisidir. İngiliz Tudor Hanedanı Dönemi'nde halka eteklere fartingeyl adı verilmiştir.
Üstte: Minos heykelciği, 1600 MÖ. Verdugada, 1470'ler.
Ortada: Farthingale, 1600'ler. Küfeli etekler, 1750-80.
Halka etek, kişinin bacaklarıyla uzun eteğinin arasındaki mesafeyi artırmak amacıyla mütevazi ölçekli bir mekanizma olarak ortaya çıkmıştır. Eteğin temel amacı, birçok aktivite esnasında eteğin açılmasını önlemek ve sıcak iklimlerde serinlemeyi sağlamaktır. Küçük halkalıların, bahçede çalışan çiftçiler tarafından ortaya çıkarıldığı düşünülmektedir. Buna bağlı olarak, halkalar zamanla bir moda ürünü hâline gelmiş ve ihtişamı yansıtmak amacıyla halkaların boyutu gittikçe büyümüştür.
Halka etek, iç etekli kullanılan bir tarzdır. Bu eteklerin barındırdığı jüpon, 20. yüzyılın ortalarına kadar sepetçi söğüdü, sertleştirilmiş ip, balina kemiği ve çelik gibi materyallerle kalıba sokulmuştur. 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren halkalılar daha çok naylon kullanılarak imal edilmiştir.
Halka etekler çeşitli dönemlerde muhtelif adlarla anılmıştır:
Farthingale (İspanyolca verdugado) (16. yüzyıl)
Paniyer (küfe) veya yan halkalı (18. yüzyıl)
Krinolin veya krinolet (19. yüzyılın ikinci yarısı)
Bugün için hafif çember etekler, genellikle naylondan üretilen jüponlarla imal edilmekte ve uzun etekli gelinliklerin altında giyilmektedir. Bu tarza bazen gotik moda içerisinde rastlanabilmektedir. Yeniden oluşturulan halkalı etekler, yaşayan tarih tutkunlarının (Amerikan İç Savaşı'nı hobi olarak canlandıranlar vb.) tasarladığı kostümlerin hâlâ en tipik parçalarından biridir.