Ege Bölgesi'nde, Muğla iline bağlı bir ilçe olan Bodrum, doğu ve kuzeydoğusunda Milas, kuzeybatı, batı ve güneyinde ise Ege Denizi ile çevrilidir. İlçe kuzeyde Güllük, güneyde Gökova Körfezi arasında bir yarımada üzerinde yer almaktadır. İlçe toprakları engebeli ve iç kesimleri ovalık, kıyıları çok girintili ve çıkıntılı, toprak yapısı itibariyle çok fazla kalker içerikli alanlardan oluşur. İlçe topraklarını Yaran ve Pazar Dağları engebelendirmektedir. Kuzeydoğu-güneybatı doğrultusunda uzanan Yaran Dağı (879 m.) ilçenin doğu ve orta kesiminde yer alır. Bu dağ batıya doğru alçalarak 690 m. yüksekliğindeki Pazar Dağı'nı oluşturur.
İlçenin kıyı şeridinde doğrudan denize açılan, iç kesimlerde de küçük havzalar oluşturan çöküntü alanları ve bunlara bağlı vadiler vardır. Vadi ve çöküntü alanlarında akarsuların taşıdığı alüvyonların meydana getirdiği ovalar bulunmaktadır. Bitez Ovası, Akçaalan Ovası ve Karaova bunların başlıcalarıdır. İlçe kıyıları güneyde oldukça düzgün olup, güneybatı, batı ve kuzeyde girintili, çıkıntılı bir görünüm alır. İlçe sınırları içerisinde Çakal Adası, Karaada olmak üzere bir çok irili ufaklı ada bulunmaktadır. İlçede belli bir akarsu yoktur. Mumcular Beldesinde bulunan Sulama Göleti, sulama ve içme suyu olarak kullanılmaktadır. İlçenin kıyı uzunluğu 174 km.dir. İl merkezine 115 km. uzaklıktaki ilçenin yüzölçümü 557 km2 olup, toplam nüfusu 56.400'dür.
İlçenin bitki örtüsü olarak çok belirgin bir şekilde ikiye ayrılmıştır. Bodrum-Milas karayolunun batısında yer alan kısımda bitki örtüsü yer yer çalılık ve fundalıklar ile dikenli otlarla kaplıdır. Karayolunun doğusunda yer alan kısım iğne yapraklı kızılçam , meşe, palamut, yabani çilek, mersin ve sandal ağaçlarıyla kaplıdır. İlçenin % 61.3'ü ormanlarla kaplıdır
İlçe ekonomisi turizm, ticaret, el sanatları, balıkçılık, ormancılık, ve bitkisel üretime dayalıdır. Ekime elverişli alanların yetersizliği nedeni ile bitkisel üretim miktarı düşüktür. Bununla birlikte tütün, zeytin üretimi önemlidir. Sebzeciliğin yanında seracılık yapılmaktadır. Meyvecilik, özellikle mandalina üretimi gelişmiştir. Son yıllarda ıslah çalışmaları sonucu tavuk üretimi halkın önemli bir geçim geliri haline gelmiştir. Geleneksel süngercilik ve balıkçılık eski önemini yitirmeye başlamıştır. Halı ve kilim dokumacılığı Karaova'ya bağlı köylerde yapılmaktadır.
Turizm Bodrum'un son yıllarda temel ekonomik etkinliği haline gelmiştir. Turizme dayalı küçük el sanatları ticareti ve tarihsel dokusu ile turistleri çekmektedir.
Eski adı Halikarnassos olan Bodrum'un tarihi Akdeniz ile Ege'nin birleştiği noktada olmasından ötürü çok eskiye dayanmaktadır. Muğla ile Aydın'ın bir kısmını içine alan bölgeye Antik Çağda Karia denilmiştir. Yörenin yerli halkı Karlar ve Leleglerdir. Kıyıdan içeride, yüksek tepeler üzerinde kurdukları ve etrafını surla çevirdikleri köylerde yaşamışlardır.
Antik Halikarnassos, iki limanın ortasında olan ve bugünkü kalenin bulunduğu alan ile onun arkasındaki Göktepe'nin çevresinde kurulmuştur. Nitekim burada yapılan araştırma ve temel kazıları antik kentle ilgili birçok buluntuyu ortaya çıkarmıştır. Vitrivirus, Halikarnasso'un topografik bir tanıtımını yaparken kenti tiyatro caveasına benzetmiştir. Bu arada kentin sağındaki tepe üzerinde Afrodit ile Hermes Tapınağı'ndan söz etmiştir. Günümüzde bu yer limanın batısındaki Cafer Paşa Türbesi ile Türk mezarlığının olduğu yerdir. Kentin doğusunda Maussollos'un sarayı bulunmaktadır. Bugünkü Tepecik Camisi'nin yakınında iç limanın bulunduğu sanılmaktadır. Maussollos'un sarayından gizli bir dehlizle ulaşılan gizli limanın yeri bugün tartışmalıdır. Tepecik Camisinin arkasındaki tepede ise Savaş Tanrısı Mars'ın (Ares) kutsal alanı, tapınağı ve Timetos'un yaptırdığı Mars'ın anıtsal heykeli vardı. Bunlardan günümüze hiçbir kalıntı ve buluntu gelememiştir.
Bodrum Sualtı Arkeoloji Müzesi'nde bulunan eserler yöredeki yerleşimin M.Ö 5000 yıllarına kadar indiğini göstermektedir.Ayrıca buradaki buluntular, yörenin yüzyıllar boyunca Ege adalarından kaynaklanan çeşitli istilalara uğradığını, farklı uygarlıkların da birbirini izlediğini işaret etmektedir. Bunun yanı sıra son yıllarda Bodrum'a çok yakın olan Çömlekçi, yalıkavak ve Müskebi'de ortaya çıkarılan mezarlar ve onlara ait buluntular Myken'lerin de burada yaşamış olduklarına işaret etmiştir.
Halikarnassos'lu Tarihçi Heredotos (M.Ö.484-425) "Karyalılar anakaraya adalardan gelmiştir” diyerek kentin kuruluşunu İon kolonistlere bağlamıştır. Heredotos, Mora Yarımadası'nın (Peleponnesos) doğusundan, Trozien'den gelen Dorlar tarafından kurulduğunu söyleyerek ilk gelenlerin bugünkü Bodrum Kalesi'nin olduğu yerde batı rüzgârı anlamındaki Zephyros Adası'na yerleştiklerini, kıyı boyunda tutunduklarını sözlerine eklemiştir. Yörede yaşayan gerçek halk, Karyalılar ile Leleglerdir.
Homeros da İlyada destanında, yörenin yerli halkı olan Karyalıların Troialı'lar ile birlikte Yunanistan'dan gelenlere karşı savunduklarını dile getirmiştir.
Persler Anadolu'da egemenlikleri altına aldıkları kentlerde kendilerine bağlı hükümdar sülalelerini "Tiran” ismi altında yönetime getirmişlerdir. M.Ö.V.yüzyılın sonlarında Pers Kralı Kserkes'in yanında Halikarnassos tiranı Ligdamis'in kızı Kraliçe I.Artemisia da yer almıştı. Bu sefere Koslular, Nisyroslular ve Kalydonoslular da katılmıştı. Bu arada I.Artemisia, Pers kralına Yunanistan'a karşı bir deniz savaşı yapmasını öğütlemişti. Onun bu isteği yerine getirilmiş ve kraliçenin kendisi de bu sefere katılmıştır.
Büyük İskender, 334'te şehri ele geçirdiğinde Ada'yı şehri yönetmek üzere yeniden çağırmıştır. Bundan sonra şehir M.Ö.129'a kadar bağımsız kalmış daha sonra da M.S. 133 'de Roma'nın Asya Eyaletine bağlı küçük bir kent olarak varlığını sürdürmüştür.Ardından da Bizans ve Selçuklu Devletlerinin bir parçası olan Halikarnassos, 1405'te Rodoslu St. John Şövalyelerinin egemenliğine geçmiş. Zephyria'da St. Peter adına yapımına başlanan Kale , 1522'de Osmanlı Devletinin yönetimi sırasında zindan olarak kullanılmış. Halikarnassos 1523 yılında Kanuni Sultan Süleyman'ın Rodos seferi sırasında Osmanlı topraklarına katılmıştır.
Bodrum, 1770 yılında Rus donanması, 26 Mayıs1915'de Fransıs Duplex zırhlısı tarafından bombardıman edilmiştir. I. Dünya Savaşı sonrasında Bodrum 11 Mayıs 1919 da İtalyanlarca işgal edilmiştir. Kurtuluş Savaşı sırasında İtalyanlar 5 Temmuz 1921 de yöreden çekilerek işgale son vermişlerdir. Cumhuriyetin ilanından sonra da Muğla'ya bağlı ilçe konumuna getirilmiştir.
İlçede bulunan tarihi eserler: Bodrum Kalesi, Boz Kale, Mustafa Paşa Camisi, Tepecik Camisi, Adliye Camisi, Bodrum Sualtı Arkeoloji Müzesi, Kale Hamamı, Hacı Molla Hanı, Bodrum Kalesi Şapeli, Bodrum Kümbetleri, Bodrum Yel Değirmenleri ve Türk sivil mimarisi örnekllerinden Bodrum'a özgü evleri bulunmaktadır. Ayrıca ilçede; Tavşanburnu Kaplıcası, Karaada Kaplıcası, Fok Mağarası, Koy ve Bükler gibi doğal güzellikler vardır.
Bodrum iklimi, Akdeniz ve Ege'nin en güzel karışımı olarak karşımıza çıkar. Kışlar ılıman, yazları sıcak, nem minimum düzeyde ve yılın 300 günden fazlası güneş ışığı almaktadır. Güneşlenmeyi sevenler Mayıs ile Ekim arasında günün 12 saati boyunca güneşin tadını çıkarabilir.
Sonbahar da Bodrum'u ziyaret etmek için harika bir mevsimdir.
Bodrum da İlkbahar, çiçek açan bitkilerin ve ağaçların yemyeşil bir halı gibi kapladığı dağlarda yürüyüş yapmak için idealdir. Sonbahar da Bodrum'u ziyaret etmek için harika bir mevsimdir. Sonbahar da hava tıpkı İlkbahar da olduğu gibidir. Bodrum hala canlıdır fakat turist yoğunluğu çok daha azdır. Hava, tarihi yerleri gezmek ve Bodrum'un ünlü ahşap yapımı tekne yarışlarını izlemek için mükemmeldir
Bodrum da kış, biraz yağışlı geçer fakat hava sıcaklığı uygun derecededir.