PAPATYA PRENSES'iN DÜNYASI » 2012 » Şubat
Şık Kahvaltılık Sunumlar ve Kahvaltı Sofrası
Kahvaltı ve Sahur Sofraları, KAHVALTILIK 28 Yorum Yapılmış »
Çok ses getiren, misafirlerimin doyduk ama sofradan kalmak istemiyoruz dediği, benim “toprak kokulu” dediğim kahvaltı sofram.. Araya sıkıştırmak istemediğim için biraz gecikti yayınlamam..
Büşra’nın cumartesi müsaitseniz kahvaltıya gelmek istiyoruz dediği an kafamda kahvaltı için değişik ve özel ne yapabilirim düşünceleri dolanmaya başlamıştı bile..
Yapacaklarımı az çok kafamda belirlemiştim ama herşey cuma gece yarısı acaba hangi ranır ve peçeteleri kullansam diye düşünürken sonunda bir peçeteyle yola çıkarak gece yarısı sofranın dizaynı belirlenmeşti.. Toprak ve sonbahar.. O saate hazırladığım dizaynı gören kardeşim “94yılını anımsattı bana, nostaljik bir sofra olmuş” dedi.
Bir yaş daha büyümek ve ölüme yaklaşmak..
PAPATYA YAZIYOR.. 10 Yorum Yapılmış »
Her doğum günü dünya hayatında bir yaş daha büyüdüğümüz ve ebedi alemde Rabbimize bir adım daha yaklaştığımız bir gün.. İnsan ömründen çeyrek asırı geride bırakıp onun üzerine yıllar edindikçe son’a ama aslında başlangıç’a daha çok yaklaştığını hissediyor..
Blog Etkinlikleri 10 Yorum Yapılmış »
Bursa’dan Dönüş Vakti..
Hangi misafirlik ömür boyu sürmüş ki benimki sürsün? Ablamla başbaşa kahvaltımızdan sonra öğlen eniştem bizi almaya geldi ve beraber terminale gittik. Ayrılıkları bir daha dönüşü olsa bile hiç sevmem ben.. :/ Ağladık, sarıldık, sarıldık ağladık ama el mecbur yüreğimin bir parçasını orada bırakarak otobüse bindim…
Genelde Metro’yu kullanırım ben ama bu sefer Nilüfer’i tercih ettik ve çok memnun kaldım. Özel arabayla gelsem bu kadar rahat ederdim. Zaten koltuk tek kişilik olunca oh..
Bursa’da 2.Gün.. Havalarda uçuş uçuş..
Papatya Geziyor ve Fotoğraflıyor 11 Yorum Yapılmış »
Bir önceki yazılarımın birinde de söylemiştim ya bana doğum günümde verilecek en güzel hediye buydu.. Beni Bademiçi’ne götürmek ve Ömür şefimle tanışmama vesile olmak..
Sabah 11buçuk civarı metroya binmek için Heykel’de İhtisas durağında buluştuk. Emek metrosuna binip organize saniyide indik.
Bursa’da İlk Gün
Güzel günlerimi özetini geçtim ve sıra geldi gün gün anlatmaya.. Neyse ki bir hafta on gün filan kalmadım Bursa’da, sonra burası gezi bloguna dönerdi.
Bursa.. İstanbul’dan sonra yaşayabileceğim tek ama tek şehir. Hani Allah muhafaza memleketimi bırakmaya niyetim yok ama tek ihtimal var o da Bursa. Osmanlı’nın elinin eteğinin değdiği tarih kokan, ecdad kokan şehir..