29 Haziran 2015 - Pazartesi 07:29 Bu haber 1660 kez okundu
Yeşil Kırmızı köşe yazarlarından Barış Tezer'in yazdığı YAŞASIN SEMTİNE AŞIK İNSANLAR başlıklı yazısına haberin devamından ulaşabilirsiniz.
Basketbolda tam 28 yıl sonra lig şampiyonluğuna uzandık. Bizlere bu sevinci yaşatan , bir semti tek yürek haline getiren A'dan Z'ye herkese ne kadar teşekkür etsek azdır. İstanbul'da , Karagümrük'te , havaalanında ve Karşıyaka'da adeta yer yerinden oynadı. Kutlamaların ardı arkası kesilmedi. 1 - 1,5 sene içinde alınan üç kupa sonrası "İki gündür kupa alamıyoruz , yönetim istifa" şeklinde esprili paylaşımlar yapıldı. Özellikle Anadolu Efes serisinde bilet soranlar yüzünden telefonlarını kapatmak zorunda kalan yakınlarım oldu. Emekleseniz dört saat sürmeyecek bir mesafe olan Çarşı - Bostanlı arasını takımımızın içinde bulunduğu otobüs gösterilen ilgiden tam dört saatte katetti. Ulusal kanallar dahi semtimizdeki kutlamaları yayınladı , herkes hayranlıkla izledi. Hem parkede hem de saha dışında şampiyonluğu hak eden taraf olduğumuzu cümle aleme gösterdik.
Peki bunları neden yazdım? İstanbul dışında yaşayıp İstanbul takımlarını tutup şampiyonluklarında arabalarından iki bayrak sallayıp korna çalanlar için. Sizler kolayı seçip güce tapmışsınız , bizler ise yaşadığımız yere sahip çıkmışız. Sizlere birkaç sorum olacak güce tapanlar. Sizin gazete ve televizyonlardan tanıdığınız koçunuz size "Antrenmanları fazla ziyaret etmediğiniz" için fırça attı mı? Bana attı. Sizin takım kaptanınız gidemediğiniz bir maç için "Beni arasan özel araba gönderir seni aldırırdım kardeşim" dedi mi? Bana dedi. Çok övündüğünüz tribünlerinizin liderlerini şahsen tanıyor musunuz? Okan ağabeyim de Taner ağabeyim de 7/24 bir telefon kadar yakınımdalar. Siz hiç bir bardak suyu tribünde tanımadığınız üç kişiyle paylaştınız mı? Ben paylaştım. Çok sevdiğiniz takımlarınızın teknik heyetindeki insanları tanıyor musunuz? Ben "İşin mutfağındakilerle fotoğraf çekilmek istiyorum" dediğimde işlerini güçlerini bırakıp benimle fotoğraf çekiliyorlar. Siz televizyondan kupa törenlerinizi izleyerek takım tutarken bizim semtin üçte ikisinin kazanılan kupalarla resmi var. Siz transferleri gazeteden takip edersiniz , benim voleybolcum görüşmeye girmeden bana sarılıp hal - hatır sorar. Siz oyuncularınızı belki senede bir kez tribünden görürsünüz , ben haftada en az üç gün alışveriş merkezinde kahve kuyruğunda yan yana olurum. "Anlayamazsınız..." dediğimizde kızıyorsunuz ama yazdıklarımı anlayabildiniz mi? Bence hayır. Çünkü böyle şeyler yaşamadınız ki. İşte bu yüzden AN-LA-YA-MAZ-SI-NIZ.
Şehri , renkleri benim için farketmez tuttuğu takıma sempatim olmasa dahi yaşadığı yere ihanet etmeyen herkese saygı duyuyorum. Benim Tokatlı Büyükşehir Belediye Başkanım hiç bir maçıma gelmez , şampiyonluktan iki - üç gün sonra kıytırık bir faksla kutlarken ; şampiyonluk akşamı ilk kutlama mesajını Bodrumspor tribünlerinin sevilen simalarından Ufuk Oğuz kardeşim attı bana. Tıpkı Bodrumspor'un şampiyonluğunda kendisini ilk kutlayanlardan biri olmam gibi. O yüzden "Yaşasın yaşadığı yere ihanet etmeyen , güce tapmayan güzel insanlar."