2014 ~ Bir Adamın Güncesi
Karanlık gün alacalandığında atölyeden dışarıya çıktı. Havanın soğuk selamına hızlıca önünü ilikleyerek karşılık verdi. Sokak bomboştu. Bunu fırsat bilen iki iri karga adamın yanına doğru süzüldü.
“Şişt” dedi biri. “Şişt ekmeğin var mı biraz?”
“Yok” dedi adam.
“Simit” dedi aynı karga.
“O da yok” dedi adam.
“Hayır simit derken senden bahsediyor” dedi yanındaki karga.
“Ha-ha!” dedi adam yüzünde hiç bir gülme ifadesi olmadan “İlkokul espri anlayışınıza hayran kaldım. Şimdi siktirin gidin!”
“Siimit siimit ga ga ga siimit siimit ga ga ga” diye alay etmeye başladılar adamın verdiği cevaptan haz duyarak.
Adam “Lan oğlum anam avradım olsun” deyip koştu üzerlerine.
Kargalar panikle kaçtılar yakındaki bir çatıya ve az önce korkmamışlar gibi tekrar başladılar.
“Siimit siimit gagaga siimit siimit gagaga…”
Onlar bu alaycı tavırlarını sürdürürken ve dalga geçilen adam onlara aşağıdan küfürler yağdırırken dişi kedilerin peşinde koşaraktan günden güne eriyip biten sarı kedi Nuri artık bir şeyler yemesi gerektiğini düşünmüş bunu pratiğe dökme amacıyla sinsi, sessiz ve bir yılan gibi yaklaşmaktaydı yanlarına. Ve kargalar hiç bir şeyin farkında olmadan siimit siimit gagaga demeye devam etmekteydi…
*** Mahallede onu öyle çağırırlardı. Sarı Nuri. Bu adı elbette kendisi seçmemişti. Mahallenin eski veledi ve de şimdiki piçi koymuştu bu ismi ona. Tıpkı Maslak’ın eski kedilerinden babası Kel Coşkun’un adını koyduğu gibi. Sarı Nuri babasını bilmiyordu. Hiç de karşılaşmamışlardı. Babası o annesinin karnına mercimek tanesi olarak düştüğünde başka dişi kedilerin peşinden çok uzaklara gitmişti.
Sarı Nuri babasını tanımamıştı ama gen bu çekiyordu. O da tıpkı babası gibi dişilere meraklıydı. 7 aylıkken başladığı çapkınlık hayatını ardında bıraktığı sayısız sarı lekeli, tamamen sarı, sarı kırçıllı yavruyla doludizgin sürdürüyordu. Cinsel performansıyla usta porno oyuncularına dahi taş çıkarttığı o yıl dişi kedi düşünmekten yemek düşünemez olmuş, bu uğurda harcadığı enerjiyle güçten düşmüştü.
Kara ile Duman ilk uçuşlarını kanat çırpışları ile değil, o korkunç fırtınanın onları güvenli yuvalarından tüy gibi havalandırıp, oradan oraya savurduktan sonra ikisini de sersemletip yan yana düşürmesiyle gerçekleştirmiş ve ilk defa yuva dışı bir varlıkla karşı karşıya gelmişlerdi. İkisi de karşısındakini küçük vücutlu koca kafalı koca gagalı çirkin bir yaratık olarak görmüştü. Aynı anda vay amk demişlerdi içlerinden karga olmanın gereği ağzı bozuklukla; nasıl yaratıklar var bu dünyada? Tanışıp da ganka olduktan bir zaman sonra beraber su kıyısına gittiklerinde kendi yansımalarını görmüş ve çirkinliğin önemli olmadığını önemli olanın iç güzelliği olduğunu içsel bir sözleşmeyle kabul etmişlerdi.
Kabul etmesine etmişlerdi ama yalnızca önemli olduğunu kabul etmişlerdi. Öyle olacaklarını değil. Ve gendi bu çekiyordu. Büyüdükçe arsız kavgacı bulaşık bir tip olmaları kaçınılmazdı tıpkı ataları gibi. Onlar da öyle oldu.
Josh, Dena ve akıl hocaları Harmon izlenen ekolojik politikaya tepkili olan üç radikal çevrecidir. Çevre duyarlılığını arttırmak adına akıl almaz bir plan yaparlar. Amaçları bir hidroelektrik santralini havaya uçurarak ekosistemi tehdit eden multi-milyarlık şirketlere bir mesaj vermektir. Eylemden sonra herkesin kendi yoluna gitmesi ve sessiz kalması konusunda anlaşırlar. Fakat yaşananlar onları tekrar bir araya getirecek ve hayatlarını kaosa sürükleyecektir. Read More
Tepkiler: QUANTUM LOVE / İLK GÖRÜŞTE AŞK 11 TEMMUZ'DA VİZYONDA
Pierre (François Cluzet), 15 yıldır evli ve iki çocuğu olan bir avukat. Hem karısını çok seviyor, hem de çok iyi bir baba. Hayatından memnun bir şekilde yaşarken, bir gece Elsa (Sophie Marceau) ile tanışır. Elsa güzel ve çekici bir yazar. Yeni boşanmış, genç bir sevgilisi var. Pierre'le sohbet ederler, gülerler ve aralarında karşıkonulamaz bir çekim oluşur. Ama aralarında bir şey olmadan ayrılırlar.
Telefon numaralarını almadan bir kez daha farklı yönlere giderler. Fakat hayat onları tekrar biraraya getirecektir.
Olmayınca Olmuyor İşte! 22:04
Tepkiler: 31 Mayıs 2014 Cumartesi
Blood Ties  : 70'ler, Suç ve Bir Aile Dramı
Not: Uzun süredir buralara uğramadım. Özlemişim. Sıklaştıralım uğramalarımızı.
Guillaume Canet'in yönetmenliğini
yaptığı Kan Bağları (Blood Ties) filminin oyuncu kadrosu fazlasıyla görkemli. Sırf bu
haliyle bile iştah kabartan bir yapım olarak karşımıza çıkan
film, 70'lerde geçen bir aile dramını gerek kostüm ve
mekan seçimleriyle, gerekse de müzikleriyle pastanın
üzerindeki çilek misali süslemiş.
Michel ve Bruno Papet'in
'Deux Freses, Un Flic, Un Trauand' adlı romanından 2008 yılında
uyarlanarak çekilen ve yönetmenliğini Jacques Maillot'un
yaptığı 'Les Liens du Sang' filminin yeniden çekimi olan
Kan Bağları, hikayeyi Fransa'dan ABD'ye taşıyor. Hatırlatalım,
Canet ilk filmin oyuncusu da ayrıca.
Film ilk andan itibaren
sorunlu ağabey-kardeş ilişkisine odaklansa da, yan karakterleri de
olabildiğince açıklama derdinde. Bu durum hikayeye pek
hizmet etmemesi yönünden olumsuz bir etki bırakabilir
izleyen üzerinde. Marion Cotillard, Mila Kunis ve Zoe Saldana
filme güzellikleriyle olduğu kadar, oyunculuklarıyla da değer
katmışlar. Kunis'in karakterinin biraz gereksiz olduğunu düşünsem
de, oyuncu rolünün hakkını vermiş. Baba rolündeki
James Caan'a da diyecek lafımız yok elbette. Hikaye 1974'ün New
York'unda geçiyor. Chris (Clive Owen) şartlı tahliye ile 12
yıllık mahkumiyetini sona erdirir. Hapishaneden çıkarken
kapıda polis olan kardeşi Frank (Billy Crudup) ve kız kardeşi
Marie (Lili Taylor) beklemektedir. Sıkı bir aksiyonla başlayan
film hapishane bölümüyle Chris'in babası ve ailesiyle
kucaklaşmasına uzanıp, fazlasıyla yavaşlıyor. Biri kız biri
erkek iki çocuğu olan Chris'in eski eşi Monica fahişelik
yaparak geçimini sağlamaktadır. Babası ise ameliyattan yeni
çıkmıştır ve ailesine düşkün bir adamdır.
Filmin ilk bölümü
Chris ve Frank arasındaki dialoglara sahne oluyor. Frank, ağabeyi
için elinden geleni yapar. Chris şartlı tahliyesi gereği
beladan uzak durup, Frank'in bulduğu bir işte çalışmaya
başlar. Güzeller güzeli Natalie ile de burada tanışır
zaten. Chris işinden daha ilk günlerde patronuyla tartışıp
ayrılır. Eski bir dostu olan Mike ile fast-food işine
gireceklerdir. Fakat bunda da başarısız olur. Bir yandan
parasızlık, bir yandan Natalie ile başlayan ilişkisinin bu yüzden
bitmesi derken, Chris'in sakin günleri sona erer. Chris eski dostlarla bir
araya gelir ve beladan belaya koşar. Bir yandan polis peşindedir.
Frank'in Chris ile beraber yaşaması amirleri tarafından
eleştirilir. O kardeşinin yanında olmak istemektedir. Fakat Chris
onu nihayetinde içinden çıkamayacağı çok zor
bir duruma sokar. Bir yandan da Vanessa ile ilişki içerisinde
olan Frank onun kocası tarafından tehdit altındadır. Vanessa'nın
siyahi olması da departmanda başka türlü bir sorundur.
Döneme ait önemli ayrıntılar olarak bu bölümünde
gayet iyi işlendiğini söylemek isterim fakat elbette üzerinde
fazla durulmamış. Aile ilişkileri üzerine
yapıcı ve derdini iyi anlatan bir eser olarak Kan Bağları
başarılı bir film. İkinci bölümde artan tansiyonuyla ve
kendi adıma beklenen fakat filmin bütününü
kaplayan atmosfere uygun sonuyla izleyiciyle bağ kurabilen bir film
olmuş. Genel olarak iki erkek kardeşin çocukluklarından
gelen anlaşmazlıklarına, aile olma, baba tarafından
sevilip-sevilmeme ve dostluk üzerine bir hikaye anlatılıyor
filmde. Bir yandan da politik olarak da günümüzde de
hala geçerli yasaları gösteriyor bize. 'Suçlu,
her zaman suçludur' tarzında genel-geçer bir analiz
olsa da, devletin suçluyla amansız mücadelesi, cezasını
çektiğinde bile peşini bırakmaması da anlatının bir
başka boyutunu oluşturuyor. Dönemin atmosferine
uygun yan hikayeler başarılı bir şekilde filme yedirilmiş. Her
ne kadar filme başarısız diyemeyecek olsam da büyük bir
tatmin veya olmuşluk hissi verdiğini de söyleyemem. Yine de
izleyen açısından, salon çıkışında geriye üzerine
konuşulmaya değer bir haz bırakacaktır. Read More
Söylenecek pek söz yok. Bütün umudunu seçime bağlamış katil bir devletten ne beklenebilir ki artık? Bence hiçbir şey. Bir parça insanlık onurları bile kalmadığı apaçık ortada. İnsafsızca saldırmak, yok etmek karakterlerinin bir parçası haline gelmiş. Öç alırcasına insan katletmeleri, küçücük bir bedeni politik meselelerine alet etmeleri, hayasızca söylemleri hayal edilemeyecek boyutta. İnsan işte yine de yaşamaya çalışıyor. Bu iç güdü ile bünyede var olmuşuz. Öyle ki, yitip giden bedenler bile sonsuza dek yaşayacak. Kimi zaman fısıltıyla bir köşe başında, kimi zaman meydanlarda haykırışlarla! BERKİN ELVAN ÖLÜMSÜZDÜR