33 yaşında obez bir delikanlı idi. En ufak eleştiriye tahammülü yoktu. Çok sinirli idi. Gerginlik ana şikayetlerindendi. Ayrıca herkesin kendisine düşman olduğuna inanıyor, o doğrultuda kulağına gaipten sesler geliyordu.
Çok tedaviler denenmiş, sonuç alınamamıştı.
Dikkatle sorguladığımda, ailesi, 6 yıl önce vücudunun sağ yarısında bir kaç gün süren bir duyu kaybından söz ediyordu. O günlerin hemen ardından konuşmada bir zorluk, öğrenme ve konsantrasyonunda bozulma meydana gelmişti. İlerleyen aylarda ise hezeyan ve halüsinasyonlar tabloya eşlik etmeye başlamıştı. Bana başvurduğunda iletişimi zordu. Konuşulanları dinlemiyor gibiydi. Sorulara alakasız cevaplar veriyordu. Muhakemesi bozuktu.
Çektiğim EEG’de tek taraflı alfa ritmi (saniyede 7-13 hertzlik beyin dalgası) yoktu. Bu bulgu özellikle sağ şakakta ve ön loblarda belirgindi. Yapılan MR incelemesinde sağ talamik çekirdekte infarkt olduğu ortaya çıktı. Beynin o çekirdeğinde kanlanma yoktu.
İlk bakışta rahatlıkla “şizofren” denilebilecek olan hastamın asıl sorunu bambaşka idi… O nedenle de şizofreni ilaçlarına tam cevap vermiyordu…