Amennâ aslında yara şiiri - Aşkar... - Edebiyatdefteri.com
52 beğenme · 19 yorum · 1026 okunma
Bu kabuğuna bıçak değmiş bir yara
Bir insan en çok sesinden sever ve affeder
Sesinden terk edermiş, ne olursun susma
En çok sesinden kurşun kurşun / kim bilir
Umut en çok annedir ve anneler ölmemelidir
Bu kabuğunu terk etmiş eski bir yara
Şiire imgeye gerek yok altını çizerek yazıyorum buraya
Hiç kimsenin annesi ölmesin Allah'ım
Hiç kimsenin annesi aslında ölmemelidir
Bir şeyler eksik bu eski sokaklarda
Bir şeyler, birçok şeyler aslında
Annemin yorgun ayakları kırgın saçları gibi
Bu kabuğunu zamansız düşürmüş bir yara
Bir cümle aklımın kenarında
kaderim kef ile değil kaf ile yazılsın sana'
Canım yanmasın daha bir şeyler söyle bana
Bir şeyler eksik bu hayatta, birçok şeyler aslında
Hadi tut gözlerimden ve sakın ağlama!
Bu şehrin acılarından birlikte geçelim
Yalnızlıktan an be an ölebilirim her an evet yalnız
Burada imge arama altını çizerek yazıyorum buraya
Bir insanın annesi ölür mü hiç Hafız?
Bu kabuğuna kafa tutmuş bir yara
Bir şeyler eksik bu yaranın kabuğunda
Bütün anneler hep çok güzeldir oysa
Benim annem ölürken de çok güzeldi
Annem ölürken de çok güzeldi ölmeyecek gibi
Hâlâ da çok güzeldir aslında elleri çile'k reçeli
Bütün anneler çok güzeldir anne bir güvercin kadar
Bütün anneleri diyorum Allah'ım en iyi sen bilirsin
Annem biliyorum hep güzeldir gökyüzü kadar hâlâ
Eskimiş masallardan geliyorum ben
Kırk yerinden yamanmış, yaralanmış, aldanmış
Aslında insan dediğin yaralanır arada sırada
İnsan en çok annesi ölünce yara alır kabuğuna uzakta
Bir uçurum dikiyorum yırtılan kıyılarıma
Aldırma bana sen bana aldırma
Bu kabuğuna darılmış aslında tüm dünyaya küs bir yara
Bir şeyler var şuramda şu yaranın tam altında
Allah'ım kalbimin tam ortasında işte buramda
İnsan en çok göğüs dolusu nefesinden severmiş oysa
Eski düşler biriktiriyorum kuyularda uçamayan kuşlar
Bu ölüm çok eski hikâyedir aslında
Bu kesin çok keskin bir çizgidir alnında
Bu kabuğuna bıçak atmış bir yara
Aslında astarında yarayı yaratan da Allah'sa
Allah'ım bu nasıl kitapsız bir yara
Bir şeyler eksik bu kayıp kıyılarda
Çok şeyler aslında eskimiş bir kadının mutfağında
Eksilmeyen bir şeyler var ama dudağında
Bu kabuğu eskimeyen bir yara
Bir cümle aklımın firarında
Gün bir yana düşsün âh bir yana
Bu günahta varsın yazılsın bana
Çok yaralardan geldim sensiz çok ayrılıklardan
Bu yaranın h'içinden gel birlikte geçelim
Susma ibadet olsa da sen bana susma
Ben bu sessizlikten usul usul ölebilirim
Düşümde amansız tarihe not düşmüş bir ağrı
Aslında bir şeyler buramda buram buram
Göğsümden içre tam da işte şuramda
Bugün düşüm ne çok düşmüyor yakamdan
Senden azaldım ekmeğimde sürülmemiş gül reçeli
Kendimden geçip gittim içimde şehirler birikirken
En çok sana b'akarken öldüm ben
Bakma bana sen bana bakma
Sadece gülümse bu gece tüm kelimeleri b'öleceğim
Bu kabuğuna bıçak ç'ekmiş bir yara
Anla'sana sensizlikten ölebilirim
Bir cümle aklımın ucunda
Külden öte yan yana yana yana
Yaradan Yaradan'a sığındım
Aslında acıdan sana dizlerim kanaya kanaya
Bütün dünyaya yeter bu yara
Cennet ki annemin yorgun ayaklarının altında
Kokusu cennetin göğüslerinde süt kutsallığında
Yaradır yaradandır Yaratan'dandır ya
Elbruz. / Annem’e
Amennâ aslında yara şiirine yorum yap
Amennâ aslında yara şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
3 Nisan 2019 Çarşamba 22:38:43
Insanin hayatinin tam orta yerinden bolunmesi demek annenin yoklugu, yokluguna alismasi zor bir duygu...
Allah rahmet etsin annenize.
5 Nisan 2019 Cuma 12:53:09
tüm annelerimize rahmet ola
vâr olun siz saygı ve esenlik dileklerimle selamlar
30 Mart 2019 Cumartesi 19:32:39
Anne acısını yaşayan bilir.
"Öyle anlar olur ki insan esirdir hüzne
Ne kalpte gam eksiktir ne de gözde bir an nem...
Meşveret meclisinde tâbi olsa da izne
Ağlamak ayıp değil sebep sen isen annem..."
deyip devam etmişim bir zamanlar.
Kapanmayan bir yaradır yokluğu, hüznü...
Bu mükemmellikte dizeler o hüznün büyüklüğünden olsa gerek.
Selam ve dua ile "Elbruz" kardeşim.
30 Mart 2019 Cumartesi 11:38:31
29 Mart 2019 Cuma 23:25:16
İçimde derin bir sızıdır, çocuklarımdan kopmaya ramak kalmış olmak..
İnce bir umuda tutunarak yürüdüm hep
Sesinizin yankısı ulaşıyor anneliğime
Her an duracakmış gibi nefesim..
Ve her an bir uçurumdan
Ha düştüm, ha düşeceğim diye ağzımda yüreğim..
Gitmek istemez hiçbir anne
Çocuklarının boynunu büküp..
Ama hayat kendi yasalarını işletir hep
Vakit geldiğine maalesef..
Duâlarımı bıraktım usulca..
29 Mart 2019 Cuma 20:14:19
Söyleyecek çok bir şey bırakmamış sınız.anneler ölmemeli asla.çok güzel bir anlatım.zaten sizin şiirinize sıra gelince bunu bekliyordum yani güçlü bir anlatımı.ne diyelim bize de saygı duymak düşet
29 Mart 2019 Cuma 18:06:42
göğüs ortamdaki acıyı her ne kadar yazmak istemesem de içimden bir ses yaz dedi sadece kayıtsız kalamadim ve işte buradayım. sanırım dört kere okudum, adına şiir deyip geçiştiremeyeceğim (affınıza sığınarak), çünkü bu her gün yeniden gömülüp üzerine toprak da atılsa hiçbir zaman iyileşmeyecek bir ağrı..dermanı da bir tek bizi yaratan Rabbimde..
kalbimizdeki kanamayı durdurmayı başarabilsek belki daha farklı bir pencereden bakabiliriz bu ağrıya, ya da adı her neyse, içteki kıvranmanın.. Rabbime kavuşmak gibi görebilsek mesela ölümü, belki daha da çabuk diner kalbin yaşı..
-derin konular vesselam..
ben yirmi yedi senedir dindiremedim bu ağrıyı, dinmeyecek de belli
lakin biliyorum ki bir gün bir yerlerde o cennetin serili olduğu ayakların sahibine, yüzünü bile sadece resimlerden hatırlayabildiğim anneme kavuşacağım ve dahi babama.. Allah büyük, sabır
tüm ölmüşlerimize rahmetiyle muamele etsin rabbim
29 Mart 2019 Cuma 15:08:05
şiir "buradayım" dese de
aslında şiir "oradayım yanındayım, ruhundayım" diyor..
ışıkları hiç sönmesin..
29 Mart 2019 Cuma 15:04:50
Yüreğimdeki bam telini sızlatan şiir, çok güzel ben babamın yokluğunu duyarak okudum,annemin de hep sesini duyduğum için hamdettim,şükrettim.Saygılar elbruz
29 Mart 2019 Cuma 15:02:07
29 Mart 2019 Cuma 14:59:04
Bir çocuk anne dediğinde kendime sarılır yara olurum
Ki; ben yaramı annemden al'dım.
Kabuğunu kaldırıp yaranın içine bakmak gibiydi şiir..
Yar bu yaraya evrilecek elbet günü geldiğinde...
Anneler õlmez bence yaşatırız hep biz göçenleri, ışıklar içinde uyusun...
"Bu kabuğuna bıçak ç'ekmiş bir yara"
Bıçağın değdiği yerden dile gelmiș şiir...
29 Mart 2019 Cuma 14:29:01
Çocuk yaşta kaybettiğim için Anne Ve Babamı
O birliktelikleri yaşayanlar kadar belki anlatamayabilirim
ancak içimden gelen duygularla yazdığım şiiri müsadenizle paylaşmak isterim
kutlarım güzel kaleminizi
29 Mart 2019 Cuma 14:23:21
Çok güzeldi... Tebrik ederim... Nicelerine inşallah... Selam ve saygılarımla.
29 Mart 2019 Cuma 14:17:01
Demiştik ama eski sözlerin tekrarında da o naif huzur hep var;
"ölürken en çok evlatlarına kapar gözlerini babalar.
ölürken en çok evlatlarına göz kapağıdır analar..."
29 Mart 2019 Cuma 14:06:33
Küçük bir kız çocuğunun mutlaka bir gün ölecek annesi olarak, şiiri okuduğumdaki tarifsiz hüznü izah edebilir miyim, bilemedim.. bu durgun cuma vakti, tüm annelerimize ve babalarımıza rahmet olsun.. sevdiğimiz hiçkimse, bizden fazla uzağa gitmiş olamaz.. gitmiş olamaz hatta. Saygı ve sevgiyle şiir..
29 Mart 2019 Cuma 13:49:58
Annenin hissetmesi dileğiyle, belki avuçlarının içine sıcacık bir öpücük bırakır.
29 Mart 2019 Cuma 13:49:49
İnsan en çok annesi ölünce yara alır
29 Mart 2019 Cuma 13:49:45
"elleri çile'k reçeli"
sırtındaki çite sığacak kadar küçüktüm
sabah güneşi o çitin delikleri arasından oynaşırdı yüzümde
başımı kaldırıp kaldırıp "guguuk" derdim
kuş gibiydim onun için
hiç oldu yuvası..
29 Mart 2019 Cuma 13:38:44
altı çizilerek yazılanlara
kapanmaz derin yaraya
giderken gözü arkada kalan anneler adına
29 Mart 2019 Cuma 13:37:59
bilmediğim ama yaklaştığını hissetmemeye çalıştığım, kör baktığım bir devirin sesi yankılanıyor sayfada
her çocuk doğuran anne olmaz
anne olmak için de çocuk doğurmak şart değil o nedenle
Bu dünyadan göçmüş ve hak eden bütün annelere Allah gani gani rahmet eylesin
: 29.3.2019 13:30:54