Mart 2016 ~ Şiirsel Hisler
Mart 31, 2016 Betül Tosun 6 comments
Orijinal Adı: Champiyon (Legend #3)
Ah dostlar! Hıçkırıklarımı duyuyor musunuz? Bu kitap beni mahvetti parçalara ayırdı. Beklentimi elimde olmadan ayyuka dağlarına çıkarmıştım. Ama ne biliyim? Bu kadar mükemmel olacağını düşünmemiştim. Manyak ağladım. Sadece bizim ana karakterlerle ilgili değil. Zaten bizim ana karakterlere bir posta ağladım ama kitabın ortasına gelmeden asıl beni Metius mahvetti. Onun ölümünün arkasındaki gerçek Thomas'ın ağzından dökülürken boğazım nasıl düğümlendi bir görseydiniz. O kadar derin bir kitaptı ki böyle bu gece sarılıp uyumak istiyorum.
Sessizce arkamı dönünce, Faline ani karar değişikliğim karşısında kaşlarını çattı. "İyi misin?" diye sordu.
Rahatlatıcı bir şekilde gülümsemeye çalıştım. "Ah, kesinlikle. Endişelenme." Bu aristokların arasında, banka hesaplarının ve şatafatlı tavırlarının karşısında o kadar yersiz hissediyordum ki. Cumhuriyet bana ne kadar para verirse versin, ben her zaman sokaklardan gelen o çocuk olacaktım.
Ve sokaklardan gelen bir çocuğun, geleceğin Princeps'ine layık olmadığını unutmuşum.
Distopya türlerinde drama ölüp biten biri olarak Şampiyon benim için mükemmel bir kitaptı. Bilim kurgu bakımından biraz eksikleri vardı. O konuda son derece tatmin olamadım ama o dram sahneleri bana yetti. Ben payımı aldım kitaptan resmen. Şu an yazarken saf gibi sırıtıyorum çünkü aşık oldum sanırım. Sonu beklediğim gibi bitseydi daha tuhaf bir ruh haline girerdim ama öyle mutluyum ki sonundan dolayı herkese sarılasım var. Spoiler kısmımı yazıp içimi dökmek istiyorum. Biraz da ağlamak istiyorum o spoiler kısmını yazarken. Çok sevdim, çok! Bana böyle dokunmasını, bitmesin diye satırları kıyarak okumayı özleyeceğim. Bu seriye dair her şeyi özleyeceğim. Karakterlerinin benim için özel oluşunu, konusunu ve yazarın mükemmel kalemini çok özleyeceğim.
"Özür diliyorum çünkü sen benim her şeyim olmak zorunda kalmamalısın. Sen hayatımdaydın ama kendime de sahip olduğumu unutmuştum." Derin bir sohbete dalmış olan Vatanseverlere bakmak için durdu. "Bu yeni bir duygu, hala alışmaya çalışıyorum."
Ve böylece ikimiz de tekrar çocuk olmuştuk. Çocukluğumuzu, yıkılmış bir gökdelenin kenarından bacaklarımızı sarkıtıp güneşin her akşam ufukta okyanusa batışını izlediğimiz zamanları hatırladım. O zamanlardan bu zamana ne kadar çok şey görmüş, ne kadar çok yol katetmiştik.
Uzanıp burnuna bir kere dokundum, tam da eski günlerdeki gibi. İlk kez gülümsedi.
Efsane serisinin bana göre artı yanı dram sahnelerinin bu kadar derin yazılması. Yazar distopya türünde bir gıdım eksikti. Sadece bilim kurgu kısmı bile beni manyak gibi heyecanlandıran kitaplar okudum ama bu seri beni ana karakterlere öyle aşık etti ki sürekli June ve Day'in yan yana geçirdiği sahneleri aradı gözlerim. Bu yüzden bilim kurgu olarak eksik kalmasını hiç ama hiç sorun etmiyorum. Gönlümün efendisi bir seriydi. Hatta son yüz elli sayfayı okumaya kalktığım zaman tüm işlerimi bitirdim, telefonumun bildirimlerini kapattım ve bir tomar peçeteyle odaya kapandım.
Saçlarıma doğru, "Beni deli ediyorsun, June," diye mırıldandı. "Sen benim tanıdığım en korkutucu, en zeki, en cesur insansın ve bazen sana yetişmek için çabalamaktan nefesim kesiliyor. Hiç kimse senin gibi değil, Bunun farkındasın, değil mi?" Yumuşak bir sesle, "Bu dünyaya milyarlaca insan gelip gidecek," dedi. "ama sana benzeyen bir kişi bile olmayacak.
Efsane serisi benim için mükemmel bir seriydi. Bunu söylemekten ve millete övmekten bıkmayacağım. Çok güzeldi ve yazar sonunda öyle bir şaşırttı ki yazara sarılıp teşekkür etmek istiyorum. Yoksa kalbim paramparça olacaktı gerçekten. Efsane serisini hala okumadıysanız ve distopya türünde sevmiyorsanız bile bu seriyi kesinlikle okuyun. Çünkü sadece Amerika'nın sonunun nasıl geldiğini anlatmıyor. Hatta bence kesinlikle ana konu o değil. June ve Day'in ailelerinin başına gelen şeylere rağmen bütün duyguları doruklarda yaşayarak, tüm korkularıyla yüzleşerek birbirlerine nasıl delice muhtaç olduklarını okuyoruz. O kadar sevdim ki arada Şampiyon'u açıp işaretlediğim yerleri okuyup gözlerimin dolmasına izin vereceğim.
Ah bu kitap var ya. Deha'da Day'in hastalandığını ve ciddi anlamda yakında öleceğini öğrendiğimden beri boğazım düğümlü kalmıştı resmen. Deha'nın sonunda sinirden oturup ağlayacaktım. O kadar berbat bitti ki hemen Şampiyon'a başladım ve ikilinin sekiz aydır görüşmediğini öğrenince isyan edecektim. Thomas'ın ilk kitapta Metias'ı öldürdüğünü öğrendik ama ikinci kitapta Metias'ın aslında zamanında Thomas'ı sevdiğini öğrendiğimden beri Thomas'a bir türlü kızamıyordum. June satırlarda nefretini kusuyordu ya da daha ziyade nefret ettiğine dair kendini ikna etmeye çalışıyordu. Thomas'a bir veda sahnesi verirler demiştim ama bu kadar dokunaklı bir şey hayal etmemiştim. Thomas'ın ağzından o gün Metias'la arasında geçen olayı okumak beni mahvetti. Thomas'ın Metias'ı öldürdükten sonra nasıl kahrolduğunu okuduğumda resmen gözyaşlarım yarışa geçti. Bu yüzden üçüncü kitapta Thomas'ın ölmesi beni fena üzdü. Şampiyon'u okurken hep kesin sonu kötü bitecek, kesinlikle Day ölecek diyordum. Ama ölse de sonunda beraber olmalarının ardından bunun gerçekleşmesini istiyordum. Day'in sürekli ailesinin ölümünün arkasında June olduğunu unutmaması beni deli etti. June'nun bundan ağırlanıp sürekli canının acımasına öyle üzüldüm ki. June'nun da tüm aile bireyleri cumhuriyet tarafından öldürüldüğünden ve cumhuriyeti dost bilip onlar adına her şeyi yapıp Day'in ailesine zararı dokunmasını Day'in bu kadar uzatması çok canımı sıktı. Hele de June'nun da ne kadar yaralı olduğunu ve artık kendisinden başka kimsesi olmadığını bildiği halde hala birlikte oldukları fikrini kabullenemiyor olması kitabı fırlatma isteğimi coşturup durdu. Tam virüsten kurtulucaklarken Day vuruldu. Kesin öldü dedim ama ölmedi. Hatta uyanıp tamamen iyileşmeye başladı. Ama tabii pürüz olmadan olur mu? June'nu hatırlamıyor olmaması boğazıma taş oturtturdu. Garibim June zaten Day'in ailesinin ölümünden dolayı suçlu hissediyordu. Baktı Day de bunu hatırlamıyor onu daha çok üzmemek için Day'e kendini hatırlattırmadı. Aradan bir de on yıl geçirmediler mi öyle sinirlendim öyle öfkelendim ki deli olacaktım. Hadi Day ne halt yerse yesin de June'nun öyle kimsesiz tatsız bir şekilde on sene yaşımasını nasıl sineye çekmemizi bekledi yazar? O bakımdan yazara çok öfkeliyim. Öyle bir raddeye geldi ki artık kitap kesin kötü bitecek ve bu iki gıcık aşık birbirlerine bir şey demeyecekler dedim ki.. kitap güzel bitti. Güzel bitti diye de bir post da rahatladığımdan ağladım. Yani mükemmeldiiii.
Continue reading Şampiyon - Marie Lu | Kitap Yorumu
Mart 31, 2016 Betül Tosun 10 comments
Küçükken doğum günümü sorduklarında ilkbaharın ilk günü derdim. O zaman da insanı düşündürmeyi seven çok zeki bir kızmışım dermişim :) Evet, bildiğiniz üzere bu ayın başı doğum günümdü. O yüzden zaten bu ay benim için çok güzel geçecekti. Üstüne bir de kitap fuarı denk gelince coştum mutluluktan. Bu ay benim için geçen şubat ayı gibi oradan oraya koşturduğum manyak meşgul bir ay değildi. Daha çok kafamı dinledim. Pek çevirim yoktu, spora bu ay on beş gün gittim. Geriye Arapça lisan derslerim kaldı zaten. Onun dışında belirttiğim gibi geçen hafta salı Fransızca kursuna başladım. Bu ay benim için bir sürü kitap okuduğum harika bir aydı. Ama bu harika kitaplar bana biraz pahalıya patladı. Hele de fuardan son olarak dayanamayıp aldığım Ruhlar Üçlemesi sayesinde küçük kız kardeşime elli lira borçlandım. Tam nisan ayında artık İngilizce kitap almaya başlarım diyordum ki yayınevleri aylardır beklediğimiz kitapları sırasıyla nisanda çıkaracaklarını söylemeye başladılar :( Bu ay aylığımdan çok para atmamıştım kenara. Annemden gıdıklamamaya çalışsam da sürekli farkına varıp bir daha ki ay asla kitap almayacaksın demeye başladı. Ben de bilmiyorum yeni çıkan kitapları nasıl alacağımı. O yüzden bu ay biraz sefilleri oynadım. Bir de çok yakın bir arkadaşımın doğum günü olunca harçlığımın bir miktarı da oraya uçtu.
Evet, üstteki kız benim. Kendimi ifşa ediyorum artık. Zaten google hesabıma kendi fotoğrafımı koyduğumu görmüş olmalısınız. Blogumu açtığımdan beri baya gizli takılıyordum buralarda. Artık bu blogun sahibi Betül'ü düşünürseniz bu çehre gelsin aklınıza :)
Bu ayın asıl bombası YGS ve lise açıköğretim sınavlarımdı. YGS'ye gıdım çalışmadım. Sözel çözer geçirim diyordum ve gıdım kala geçtim. Ama şöyle geçtim; LYS'ye giremiyorum çünkü açıköğretimden iki senelik bölümler için yeterli olan barajı geçtim. Ee dostlar benim de amacım buydu zaten! Seneye inşallah burada denkliği olmayan bir üniversitede arap dil edebiyatı ya da ingiliz dil edebiyatı okuyacağım. O yüzden asıl amacım akademiye girmek için bu sene aolden (kahrolası) liseyi bitirmem gerek. Yoksa akademiye giremiyorum. O yüzden son kredilerimi topluyorum. Bu sefer Çağdaş Türk ve Dünya Tarihi seçtim ve beynim yandı resmen. Hiç kolay değildi. Ben türk edebiyatı ve dil anlatım çalışmayı daha çok seviyorum. Mayısta gireceğim açıköğretim sınavıyla birlikte artık kredimi tamamlamam gerek. Yoksa annemle babam bıçakları sıvazlamaya başlayacak :D
Dişçiye gittiğimi söylemiştim Fransızca kursuna başladığımı belirttiğim yazıda! Sonunda annemi ikna edip Güngören'e gidebildik. Uzun zamandır gidecektik güya ama annemin işleri bitmek bilmedi. Benim de haftaiçi kurslarım olduğu için sonunda müsait olduğumuz bir gün bulduk ve dişçi biraz pahalıya patlayacağı için parayı da babamdan kaptık. Ağzımdaki tüm dişler sağ ve sollu olarak birbirinin aynısı sadece büyük dişlerimin yanında sol tarafta mısır tanesi kadar minik gıcık bir dişim var. Uzun zamandır ona dolgu yaptırmak istiyordum. Sonunda hallettik. Metroyla dönerken anneme otuz iki diş gülüp durdum.
Mart ayının bir diğer mükemmel tarafı ise bookstagram hesabımım günden güne büyüyor olması. Daha yirmi gün önce yeni bin takipçiye ulaşmışken bir yarısını daha kazandım bugünlerde. Övgü dolu yorumlarım beni öyle mutlu ediyor ki. Hele de çok kitap okuduğum için baya şaşırıyorlar. Youtube kanalı açmak konusunda anneme baskı yapıyorum. Kendimi göstereceğim videolar çekip youtuba'a koymama karşı çıkıyor. Zaten önce bookstagram hesabımda büyüyüp sonra youtube kanalı açmak istiyorum. Hatta ona 5.000 takipçiyi geçince kanal açacağımı söylüyorum. Takipçim arttıkça bağırıp kaça çıktığını söylüyorum, hatta bazen yolda arayıp ne oldu bilmeyeceksin deyip yeni takipçi sayımı söyleyip dellendiriyorum. Annem çok kararlı ama ben de bir o kadar kararlıyım. Umarım açabilirimm.
Bu ayın son günü benim en yakın arkadaşımın doğum günü. Biz de geçen hafta cumartesi doğum gününü kutladık. Sosyopix'i bilenler var mıdır bilmiyorum ama oradan özel anılarımıza dair güzel fotoğraflarımızdan 36 tanesini çıkarttırdım. Bir de pasta aldık kendisine. Kayaşehir'de oturdukları sitenin harika bir parkı var. Orada çardağı süsleyecektik güya ama şansımıza yağmurdan ıslanmışlardı. Hayallerim ufaktan suya düşse de Beyza hediyemize bayıldı. Zaten kendisi nişanlandığı için bugünlerde bohça hazırlandığından bir sürü giysi alıyor kendine. Biz de zaten bu sene evleneceği için daha çok samimi bir hediye hazırlamak istedik. Elbette benim fikrimdi. Sosyopix'ten çok memnun kaldım. Hatta bu ay bir kez daha kendi fotoğraflarım için sipariş vereceğim. O zaman Sosyopix hakkında detaylı bir yazıya blogumda yer vereceğim.
Eh öyle işte dostlar! Mart ayı benim için çok güzeldi. Tamı tamına otuz iki kitap okudum. Bir sürü İngilizce kitap okuyarak gitgide kendimi geliştirdim. Bu ay sadece bir tane film izledim sanırım. O da Sanam Teri Kasam idi. Her ne kadar manyak klişe bir film olmakla beraber bazı sahneleri çok klişe olsa da garip bir şekilde gözlerimi dolduran hoş bir dramdı. Onun dışında umarım nisanda biraz film izlemeye zaman ayırırım. Kız kardeşimle annemi de Prison Break'a başlattım. Annem takıntılı derecede Criminal Minds hastası. 11 sezonu bitirdi ve baktım ilk sezondan tekrar başlayacak, Prison Break'a başlamasına ikna ettim ben de. Kız kardeşim ikinci sezona çoktan geçti ama annem Criminal aşkından hala dördüncü bölümde sayıyor.
Umarım nisan ayında aklımdaki kitapları alıp istediğim fotoğraflarımı bastırabilirim. Ayrıca yarın çok yakın bir arkadaşıma kahvaltıya gidiyorum. Kız kardeşimi Arapça lisan dersini ekmeye zor ikna ettim ama bayadır görüşmüyorduk onunla. Asıl bomba... ve gitmek için sabırsızlandığım yerse kuzenlerimle haftaya cumartesi Büyükada'ya pikniğe gidecek olmamız. Eminim mükemmel bir gün olacak. Eve geldiğimde o güzel günü burada özet geçerim umarım. Bu arada ramazan bayramından beri uyguladığım diyet ve bir aydır gittiğim step sonucunda tam tamına beş kilo verdim. Onun hakkında da bir yazı yazacağım burada ama üç kilo daha verdiğimde artık. Niye o kadar uzun sürede anca bu kadar verebildiğimi sorarsanız kendime işkence etmek istemedim, canımın çektiği her şeyden az çok yiyip yavaş yavaş kilo vermek istedim ve sonuçtan çok mutluyum!
Continue reading Mart Ayında Neler Yapıyorum
Mart 31, 2016 Betül Tosun No comments
Orijinal Adı: Prodigy (Legend #2)
Merhabalar! Bu yazıyı aslında sonradan yayınlayacağım çünkü üst üste koymak istemedim. Yine bir Karanlık Zihinler serisi sendromu yaşıyorum. Distopya üçlemesi olan bu seride de ilk kitaba ölüp bittim hatta ağladım fakat bu kitap biraz daha yetersiz geldi bana. Belki de beklentiyi ayyuka dağlarına çıkardığım için böyle oldu. Öncelikle kitabı yine çok sevdim. Zaten Marie Lu'nun kalemini beğenmemem mümkün mü? Ekimden beri kitap alışverişi yapıyorum ama bu seriyi almayı bu kadar ertelemiş olduğuma çok pişmanım. Bu kitap beni ağlatmayı başaramadı. Hatta yazarın duygusal sayfalarda biraz kastığını düşündüm. Hele de son sayfalarda aldığımız haber mükemmeldi zaten.
"Bu işte birlikteyiz, değil mi?" diye fısıldadı. "Sen ve ben? Burada olmak istiyorsun, değil mi?"
Sorularında suçluluk duygusu vardı. "Evet," diye cevap verdim. "Bunu ben seçtim."
Burunlarımız birbirine değecek kadar yakınına çekti beni. "Seni seviyorum."
Sesindeki arzu kalbimin heyecanla çarpmasına neden oldu fakat aynı zamanda da beynimin teknik kısmı hemen harekete geçti. Pek mümkün değil, diye alay etti. Bir ay öncesine kadar varlığımdan bile haberi yoktu. Ben de, "Hayır, sevmiyorsun. Henüz değil." deyiverdim.
Day, onu incitmişim gibi kaşlarını çattı. Dudaklarıma doğru, "Ciddiyim." dedi.
Ben bu seriye bayıldım çünkü her zaman belirtiyorum. Distopya türünde kitapta değinilen duygusal sayfaları ve karakterler arasında kısa kısa anlatılan ve büyük merakla okunan aşkı çok seviyorum. Bu seri de öyleydi işte. June ve Day'in aşkını öyle sevdim ki distopya kısmını o kadar bağlamadım. Ama bence distopya kısmı da yeterliydi. Tamam bir Altın Oğul değildi bilim kurgu bakımından ama her distopya türünde olduğu gibi değiştirmek istedikleri ayrımcı sistemi bence gayet güzel işlemişlerdi bu kitapta da.
Yine çok akıcıydı. Bir iki kere elimden bırakarak bitirdim hemen. Bir gün içinde silip süpürdüm. İlk kitabı daha heyecanlıydı çünkü karakterler arasındaki nefret ve aile sorunlarını dört gözle okumuştum. Bu kitap heyecan bakımından bir gıdım aşağıdaydı. Bir de baş karakterlerin başına gelenler ve Tess'de meydana gelen değişiklikler beni baya üzdü. Üçüncü kitapta eminim çok ağlayacağım. Aha da buraya yazıyorum. Ama bir ufak ihtimal ağlamam, o da yazar eğer sırf okuyucuları ağlatmak ve dramdan dem vurmak için canımızı yakarsa o zaman tam puan da vermem. Kitabın sonu kötü bitecekse bile bana dokunsun istiyorum.
"Vatanseverlere istediğim için katılmadım ben." Tess yataktan kalkıp önümde durdu, sırtı gerilmiş, yumruğunu sıkıp açıyordu. "Vatanseverlere senin için katıldım. Çünkü June seni götürüp tutukladıktan sonra sana ne yapacaklar diye deli gibi korktum. Onlarla konuşup seni kurtarmalarını isteyebilirim diye düşündüm ama bende June'daki pazarlık gücü yok. June sana ne isterse yapıyor ama yine de onu sevmeye devam ediyorsun. June Cumhuriyet'e de ne isterse yapıyor ama onlar da June'u hâlâ kabul ediyor." Tess sesini yükseltti. "June ne zaman bir şey istese elde ediyor ama benim istediklerimin kahrolası bir değeri yok. Belki ben de Cumhuriyet'in gözdesi olsaydım beni de severdin."
Aslında bu seri ortalarında biraz daha az puan vermek canımı sıkmıyor çünkü son kitaba kendimi daha fazla hazırlıyorum ve yazarın ilk kitapla birlikte bu kadar manyak okuyucuyu kendine bağlamasına hayran kalıyorum. Kısacası Deha da çok güzeldi. Oradan buraya koştukları satırlar ne kadar heyecanlıysa, ikisi yalnız kaldığında da gözlerimden kalpler fışkırdı. Üçüncü kitabı da bir günde bitirip mart ayını harika kapamaya niyetliyim!
Continue reading Deha - Marie Lu | Kitap Yorumu
Continue reading Efsane - Marie Lu | Kitap Yorumu
Continue reading Sahte Romeo - Leisa Rayven | Kitap Yorumu
Continue reading Kül - Shani Petroff & Darci Manley | Kitap Yorumu
Continue reading Benimle Asla Tanışamayacaksın - Leah Thomas | Kitap Yorumu
Continue reading Fransızca Kursuna Başladım!
Continue reading İngilizce Kitapları Nasıl İndiriyorum?