BULGUR KAVANOZU SÜSLEYEREK KADINCA YAŞAMAYI SEVMEK
Önce bulgur kavanozumdan söz etmeliyim. Bana zor gelen bir günü bulgur kavanozu süsleyerek kolaylaştırdım. Robası lastikle büzülmüş bir yazlık elbisemi, kumaşından yararlanmak üzere parçalara ayırmıştım. Roba kısmını da saklamışım. Bulgur kavanozuma bu parçayı geçirirsem gerektiğinde çıkarıp yıkayabilirim diye düşündüm. Bir iri düğme, doğal rafyaya bağlanan bir etiket ve kapağına yaptığım makrome ile şirin bir bulgur kavanozu elde ettim. Kavanoz ev temizliğinin aralarında beni motive etsin diye yapılan bir ara iş idi. Aslında olayı büyütmek istemiyorum ama dile getirmediğim sürece de içimde büyüyüp patlıyor. Profilimde de yazdım ya hani.. "Müebbet ev kadınıyım" demiştim. Ben bunu hep bir mahkumiyet olarak gördüm çünkü. Bütün kadınlar birer Sindirella benim gözümde. Bütün kadınlar görünmez prangalarla bağlı. Geçmişin derinliklerine indiğimde annemin bana ceza olarak yaptırdığı işe kadar uzanıyor nefretim. Çok küçüktüm daha. 7-8 yaşlarındaydım. Bizim evin 12 basamaklı tahta merdivenleri vardı. Basamaklar 1 metre enindeydi. Bir suç mu işlemiştim, cezamıydı bu tam olarak bilmiyorum ama bana ceza gibi geldiği kesin. Annem elime bir tel fırça verdi. Bir de sarı boyalı suyla dolu bir kova. Fırçayı suya batırıp merdivenleri kare kare fırçalamıştım. Boyumun yetmediği iplere uzanıp çamaşır asardım. Ev dağınık olduğu zaman en şiddetli azarlarını işitirdim annemin. Çünkü 6 kişilik bir evi çekip çevirmek annem için çok zordu ve tek çaresi en büyük kızı olan bendim.
Babamın verdiği cezalar da ev işleriydi zaten. Haşarı bir çocuktum. Zaptı rapta gelmezdim. Asiydim ve bütün cezaları hakediyordum aslında. O gün ne yapmıştım bilmem. Büyük ihtimalle yine evden kaçıp denizi seyretmeye gitmişimdir. Babam suçumu geç saatte öğrenmiş olmalı ki herkes yattıktan sonra beni kaldırıp mutfağa yolladı. Mutfakta bütün tezgah, masanın üstü hatta yerler bile bulaşık kabla doluydu. Babam "Bu mutfak temizlenmeden uyumayacaksın" dedi. Gece yarısı saatler süren mutfak temizliği babamın gözetimi altında tamamlandı.
Yok.. Onları haksız bulmuyorum. 1950 li yıllarda, dedikodusu bol bir küçük şehirde namuslu kız evlat büyütmek kolay değildi elbet. Belli ki beni dedikodulardan korumak içindi bütün yasaklar ve bütün cezalar. Çocukluğumda kadın olmanın karanlığını annemin gözyaşlarında tanıdım. Bayram günleri kadınlar tarafından erkekler için kurulan ziyafet sofralarının artıklarında kadın ve çocukların karın doyurduğu zamanlardı onlar. Bayramlar annemin gözyaşlarıyla ıslanırdı. İsyan etmem, ev işlerini şiddetle reddetmem için çok nedenim var aslında.Ne çare ki omuzlarımıza asırladır bir kambur gibi eklenen bu görev illa ki yapılacak Çaresizce kendime bu işleri severek yapmanın yollarını öğretmeye çalışıyorum. Eşime bu konuda çok şey borçluyum. Çünkü bana gerçekten de çok yardımcı oluyor.
Uzun sözün kısası ben bugün temizlik yaptım. Temizlediğim yer evin bütün kış kapalı kalan çekme katıydı. Temizlerken bir taraftan da asılmayı bekleyen saat ve bazı çerçeveler de yerleşti. Bizim çekme kat genellikle yakınlarımızın evlerinde artık kullanmadıkları ve saklanmak üzere çiftliğe getirdikleri eşyalarla düzenlendi. Yemek masası ve sandalyeler kızkardeşimin. Yürüme bantı Keskinin yeğeninin. Bisikletimsi şey benim damadımın. Halı kayınvaldemden kalan antika halı. Sandık yine kayınvaldemden. Kalabalık bir misafir gurubu geldiğinde bu kat epeyce yasak savıyor. Banu bir yorumunda evini de fotoğrafla demişti. İşte şimdilik çekme katın fotoğraflarını çekip yayınlayabiliyorum.
Merdivenlerden çıkıyoruz. Kitaplık karşıda.
Tavan böyle görünüyor.
Armut koltuklu dinlenmeköşesi
Kuzeye bakan pencere
Kuzey pencerenin önünde Ayşenur'un yemek masası
Altta kayınvaldemin, üstte benim babaannemin kömür ütüsü var
Tarihte Sakallı diye anılan Nurettin Paşa eşimin ailesinin damadı imiş Fotoğraf ve çerçevesi orjinal . Eşimin yeğeninin yürüme bantı
Divan ve Ayşenur'un seccadesi
Güneye bakan pencere ve damadımın egzersiz bisikleti
Heybem.. Bunu çok seviyorum ben. 16 yorum
KIZIM ELİF İÇİN
Sevgili Kızım Elif'e Bursa'dan çoook uzaklara bir kavanoz sevgi gönderiyorum. Kavanozun kapağını açtığında bütün dünya anne sevgisi ile dolacak.
Sheet music şeklinde arattığımda internette olağanüstü resimler buluyorum. O kadar çok sevdim ki bu tarzı, belli ki sık sık kullanacağım.
Bu kez nota kağıdını kavanoza sardım.
CAM KAVANOZA VİNTAGE SÜSLEME YAPTIM
Uzun zamandan beri yapmayı istediğim süslemeyi nihayet gerçekleştirdim.Cam kavanoza eskitilmiş nota sayfasını dekupaj yaptım. O kadar eğlendim ve o kadar keyif aldım ki bu çalışmadan. Postun alt taraflarına kullandığım resmi ve kelebek şablonunu yerleştirdim. DEVAMINA BAKMAYI UNUTMAYIN OLUR MU?
YİNE İPLE KAVANOZ KAPLADIM
Dayanamıyorum. Elimde ip yumağı, her fırsatta kavanoz avlıyorum. :) İşte yine ip sardım kavanoza. DEVAMINA BAKMAYI UNUTMAYIN OLUR MU?
Bugün iyi günümde değildim ki... Şehitlerimizi düşünüp düşünüp ağladım hep. Belki de bu yüzden ne yaptıysam elime ayağıma dolandı. Bu mini kavanozu da daha önce beyaza boyamıştım. Kolaya kaçıp kırmızı puanlar yapayım dedim. Küçücük kavanoza koca koca puanlar yaptım. Yakıştı mı? Yakışmaz tabii. Ama oldu bir kere. Sonra üzerine kabartma yaptım. Kurdelesini de bağladım. Sonra bir de baktım ki... elimde hiç fotoğraf yok. Tamamlanan kavanozun fotoğrafını çektim o kadar. I-ıh. İnsan üzgünse, kendisini mutlu hissedemiyorsa yaptığı işlerden verim alamıyor. Yine de iyi ki yaptım diyorum. Terapi oldu benim için. Oyalandım. Yaptığım işle kavga ederken göşyaşlarına ara verebildim en azından.
KAVANOZ SÜSLEME 2.
Bugün çok anlamsız bir isteksizlik var içimde. Hava sıcaklığının ani düşüş ve yükselmelerinden kaynaklanıyor olmalı. Yeni bir şeyler yapayım istedim. Atölye odamdaki malzemelerime bakıp bakıp çıktım. Sonunda kavanoz süslemeye karar verdim ama her zaman bana keyif veren bu çalışma bile miskinliğimi yok edemedi. Sürüne sürüne yaptım desem abartmış olmam. Ama sonuç bana göre iç açıcı idi. İlk kez kabartma desen çalıştım.
Tıpkı pencereli kavanozlardaki gibi kavanozları önce beyaz akrilik ile boyayıp peçete dekupajı uyguladım. Puantiye pembe ve mavi peçeteler seçtim. Kavanozlar kuruken de hamuru hazırladım.
KAVANOZLAR PEÇETE GİYDİLER VE BAHARATLIK OLDULAR
Önce kavanozun etiketlerini çıkarıp temizlemem gerekiyordu.
Tüm samimiyetimle söylüyorum, benim için tam bir işkence oldu. Kaynar suya
soktum. Ateşe tuttum. Tiner denedim. Sonunda bıçakla kazıya kazıya temizledim.
Evde aseton olsaydı belki daha kolay çıkarabilirdim. Bu işin kolayını bilen varsa n’ooolur
söylesin. Başlangıçta kavanozlara etiket hazırlamayı düşünmüştüm. Ama etikete
yazıyı bir kere yazarsın. Bir daha da o kavanoza başka bir şey koyamazsın. Yani
"TUZ" yazan kavanozda "Nane" bulunmamalı. Aklıma etiket yerine kavanozlara pencere bırakmak
geldi. İyi ki de geldi. Bu şekilde daha kullanışlı olacağı kesin. DEVAMINA BAKMAYI UNUTMAYIN OLUR MU?
Mevsim Bitmeden: Portakallı Tart!