İMAM GAZ VERİNCE CEMAAT KOY VERİRMİŞ. | Ayşegül Karayel
← KAPİTALİZMİN RUHU, SOSYAL PAZAR EKONOMİSİ VE DÖRDÜNCÜ YOL
TOPLUM VE GELECEK →
İMAM GAZ VERİNCE CEMAAT KOY VERİRMİŞ.
30 Mayıs 2014 tarafından Ayşegül Karayel Yorum bırakın
Yıl 1989-1991.. Heyecanla iş hayatına atıldığım ilk yıllardı. Bilgi ve becerilerimi en iyi şekilde geliştirdiğim bir iş deneyimiydi bu transformatör fabrikası..
İşime her gün farklı heves ve duyguyla gitmekte, mesaimi yoğun bir şekilde yaşamaktaydım. İşim fabrikanın büro bölümünde departman sekreterliğiydi ama, ben arada aşağı fabrikaya da kaçıp işçi ağabeylerim, kardeşlerime yardım ederdim. Ben onları onlarda beni çok severdi.
Bir test odası vardı. Sonradan camekan bir bölmeyle kapatılmıştı. Kalite kontrol mühendislerinin trafoları –transformatörleri- burada emniyetli test yapması için düzenlenmişti. (!)
Bazen dalga geçerdim bu kısımdaki arkadaşlarla ‘sizi karantinaya aldık’ diye, bazen de görmezden gelirdim yaptıkları işin ne derece tehlikeli olduğunu düşünerek , dikkatlerini dağıtmamak adına.
Günlerden bir gün o acı dolu sabaha uyanmıştım. Masamın başına geçip, işime koyulacaktım ki aşağıdan –fabrikadan- bir bağrışma koptu. Ne olduğunu anlamaya çalışırken bir patırtıyla fabrika müdürü yanıma koştu. Bana bildiğim en yakın hastaneyi sordu ve rehberlik etmek üzere ayrı ayrı arabalarla mesai arkadaşımı hastaneye yetiştirmeye çalıştık.
Aşağıda test odasında, bir ailenin ne tesadüftür ki aynı yaşlarda kaybettiği 9. Çocuğu son nefesini vermekteydi. Mehmet çok iyi bir arkadaş ve ailesine bakmakta olan bir mühendisti. Onun bir anlık dalgınlığı yazık ki hayatına mal olmuştu. Şalteri indirmeyi unutmuş, yalıtılmış olmayan zemin üzerinde trafoyu test etmek üzere tuttuğu maşalar onu hayattan kopartmıştı.
Kazadan sonraki günlerde fabrika sahibini ve sorumlu kişileri bir telaş almıştı. Bende tembihlenmiştim kazayı soruşturmak üzere gelecek müfettişler için. Olması gereken eksik olan kısımlar aceleyle bir hafta içinde tamamlanmıştı.
Maalesef kariyerlerine verdikleri önemi ve özeni insan hayatına da vermiş olsalar idi, şu anda Sevgili Mehmet aramızda olacaktı.
Yıl 2014. 13 Mayıs’ta 301 madencimize mezar olan değişmeyen kaderin adı bana göre “SORUMSUZLUK ve HAKSIZ SERVETTİR”. 25 yıldır benim gördüğüm ve değişmeyen tek şey böyle bir ‘KADER’.(!)
Sorumsuz sorumlular vicdanını rahatlatmak için başkalarının hatalarıyla avunmaya çalışır. Ülkemizin bir Devlet Denetleme Kurumu ve buna bağlı organları vardır. Bu kurumlarda çalışan insanlar aldıkları maaşı hak ettiklerine inanıyorlar mı diye soruyorum onlara?
Ya onları bu görevlere atayan kişiler, elde ettikleri makamlara layık olduklarını mı düşüyorlar?
Ben öteden beri şu deyimleri çok sevmiş ve çokça söylemişimdir; ‘Balık baştan kokar’ ve “İmam gaz verince, cemaat koy verir’ diye ben kibar olanından yazıverdim.
Filed under Güncel, Yaşam Tagged with ddk, haksız servet, işçi güvenliği, kaza, sorumsuzluk, tehlike