Küçük Tırtıl - ForumSevgisi.Com
Anne - Çocuk Kategorisinde ve Çocuklarımıza Masallar Forumunda Bulunan Küçük Tırtıl Konusunu Görüntülemektesiniz,Konu İçerigi Kısaca ->> Küçük Tırtıl Bir bitkinin dalları arasında gözlerden uzak küçücük bir yumurta günü gelince çatlayıvermiş. İçinden çıkan küçücük yeşil yavru kendini ...
31 Temmuz 2015, 15:17 #1
Bir bitkinin dalları arasında gözlerden uzak küçücük bir yumurta günü gelince çatlayıvermiş. İçinden çıkan küçücük yeşil yavru kendini doğal yaşam ortamına taşımak için hızla yeşil yapraklara doğru sürünmüş. Bu içgüdüyle kendini yaprakların yeşil rengi altında koruma altına alacak ve orada beslenip yürüyecekmiş. Kendini kovalayanlardan kaçarcasına önüne çıkan ilk yeşil yaprağın altına gizlenmiş. Kimsenin onu görmediğine emin olunca rahatlayıp derin bir soluk almış. Sonra bulunduğu yaprağın en körpe köşesine değin sürünmüş ve onu kemirmeye başlamış.
Rüzgarın bahar çiçeklerinden toplayıp çevreye üfürdüğü güzel kokulardan sarhoş olmadan Güneş`in sıcaklığına kanıp gevşemeden yemiş de yemiş... Akşama doğru Güneş bakırla kaplanırken Gökyüzü kızıla boyanınca bizim küçük yavru yaprağın köşesindeki balık gözü kadar küçücük deliğe bakmış. Hayretle tüm gün kemirebildiği yaprak parçasının ne denli küçük olduğunu görmüş. Başka ne yapabilir ki? Kendi de küçücükmüş... Bakmış ki gece oluyor `Gece yaprak güvenli olmaz` diyerek bitkinin dallarına doğru sürünmüş. Tombul karnıyla çok hızlı gidememiş. Dalların arasında kuytu bir köşeye yerleşmiş. Gecenin karanlığına sığınarak uykuya dalmış. Yorucu geçen yaşamın ilk günü sorunsuz bitmiş.
Küçük tırtıl her gün dalların arasındaki kuytu köşeden çıkıp yapraklara doğru sürünüyor tüm gün yaprakları kemiriyor Gökyüzü kızarınca yine kuytu köşesine dönüyormuş. Artık boyu daha büyük boğumları daha kalınmış. Her gün hızla büyüyormuş...
Tırtıl yavrusu salt büyümek için bu Dünya`ya gelmediğini anlamış ve bu yaşam biçimi kendisine sevimli gelmemiş. Nasıl sevimli olsun ki? Her gün aynı işi yapmak geceleri aynı yerde uyumak biteviye sürüp giden durağanlık sevimli değilmiş. `Yaşamak yalnız yemek ve uyumak olmamalı. Benim başka amaçlarım da olmalı.` demiş küçük tırtıl.
Bir akşam üstü daldaki yerine gidince öndeki ayaklarını ağzına götürüp yüksek sesle diğer dallara seslenmiş:
diye sesler gelmiş diğer dallardan. Bu bitkide kendi gibi başka tırtılların olduğunu öğrenmek onu çok sevindirmiş. Onlarla konuşmak tekdüze yaşamına değişiklik . getirir düşüncesiyle:
diye merakla seslenmiş. Gelen yanıtlardan anladığı kadarıyla gündüz yaşamlarını sürdürmek için çalışıyor geceleri toplanıp aralarında konuşuyormuşlar. Onlara katılmak için yerinden çıkmış ve yavaş yavaş toplandıkları yere doğru sürünmüş. Kendisini kollayarak dalların arasında yerini alınca çevresine bakınmış. Diğerleri ona `Hoş geldin` demişler. Kendisinden daha kalın olanlar boğumları üzerinde sarı benekleri olanlar boğumları kahverengi uzun tüylerle kaplı olanlar daha küçük ya da daha büyük bir çok tırtıl varmış burada. Herkesin yerleştiğini gören irice bir tırtıl bir iki öksürüp diğerlerinin susmasını beklemiş ve sessizlik oluşunca söze başlamış:
Benkli tırtıl boynunu uzatıp dallar arasında sessizce onu dinleyan diğer tırtılları süzdükten sonra boğazını temizleyip ses tonunu ayarlayarak konuşmasına başlamış:
- Ben size bugün tırtıl yaşamının ana düşüncesinden söz etmek istiyorum. Her tırtıl yumurtadan çıkınca salt büyümek için yaşamaz. Düşünmek ve kendini geliştirmek zorundadır. Her tırtıl duygularını denetlemek varsa kötülüklerden arınmak için düşünce biçimini geliştirmelidir. Yaşamın her adımındakarşılaşılan her olaydan ders alınacak deneyler vardır. Her deneyden kazanılan beceri ve sonunda elde edilen öğreti o tırtılın olgunlaşmasını sağlayan bir adımdır. Olgunluğu kavramak öğretileri anlayıp uygulamak ve hepsini özümseyebilmek bir tırtılın en önemli görevidir. Bu görevleri yaparken her tırtılın karşılaşacağı sorunlar kendinden kaynaklanan eksikler olacaktır. Tırtıllar bu eksikleri bulup çıkartmalı onları aşacak düşünceler üretmelidir.
Benekli tırtıl soluklanmak için anlatısına ara verince küçük tırtıl hayretle çevresine bakınmış. Onun beklentisi toplantının çok sıradan öykülerden oluşacağı biçimindeymiş. Bu tür bir anlatıyla karşılaşacağını sanmıyormuş. Tırtıl yaşamının gerekçesinin bu denli önemli olduğunu da bilmiyormuş. Benekli tırtıl gücünü toplayıp konuşmaya başlamak için derin bir soluk alınca küçük tırtıl anlatılanları öğrenmek amacıyla dikkatini toplamış benekli tırtılı dinlemeye başlamış:
- Karamsarlığı ve kötülükleri içinden atabilen tırtıllar olgunluğun doruğuna ulaşırlar. O zaman içleri güzelliklerle iyiliklerle dolar. Sonra bir değişim süreci yaşanır. Doğa`nın en güzel yaratığı olursunuz. Doğa`nın güzelliğini süslemek için kendi güzelliğinizi sergilersiniz. Bu olay; mutluluğun doruğuna çıkmakkusursuz ve erdemli olmak Doğa ölçüsünde saf ve temiz olmak anlamına gelir. Bu toplantılarda amacımız: Kusursuz tırtıl olmak için birbirimize destek olmaktır.
Toplantı son bulduğunda küçük tırtıl yuvasına dönerken kötülüklerin ve karamsarlığın ne olduğunu onlardan nasıl arınacağını nasıl kusursuz olacağını merak etmiş. Çok küçük olduğundan ne kötülükleri ne de karamsarlığı biliyormuş. Onun yaşamın daha başında olması iyiyi kötüyü güzeli çirkini ayırt etmesine engelmiş. Ama `Ben de olgunluğun doruğuna ulaşmak isterim` diyerek sessizce kuytu köşesine gitmiş.
Ertesi gün bulunduğu dalın ucundaki yaprakları yemeğe çalışırken hep benekli tırtılın anlattıklarını düşünmüş. Sürünerek başladığı yaşamın nasıl iç güzellikleri yansıtcak boyuta erişeceğini nasıl mutluluktan uçacağını düşünüp durmuş. Hatta `Olabilir mi?` diye kuşkulanmış bile... Tam bu düşünceler içinde yaprağını dalgın dalgın kemirirken yaprakların arasından sızan Güneş ışınlarının ötesinden gelen bir çığlıkla irkilmiş. `Ne oluyor?` diye merakla başını kaldırıp baktığında yaprakların arasından bir kuşun ağzında çırpınan tombul bir tırtılın çaresizce debelendiğini görmüş. Kuş gürültüyle kanatlarını çırpıp avcılığının başarısını kutluyormuş. Biraz sonra acı çığlıklar sessizliğe gömülünce `Kötülük bu olmalı. Bir canlının yaşamak için bir bakşa canlıyı yok etmesi olmalı...` diye . söylenmiş.
O gece toplantıda anlatımı üstlenen tırtıl mutluluk üzerine konuşurken:
- Doğa güzeldir. Yaşamak için canlılar başka canlıları yok ederken yok olanların kötülüklerden arınmadıklarını göreceksiniz. Yaşamı sevmek başka canlılara da sevgi göstermek gerekir. Bu davranış tırtılın iç dünyasının güzelliğini yansıtır. Çevrenizi sevdikçe çevrenizdekileri korudukça mutlu olursunuz. Mutlu olunca yüreğinizde sevgi çiçekleri açılır. Biçiminiz güzelleşir. Boğumlarınız kaygan deriniz yumuşak davranışlarını daha dengeli ve uyumlu olur. Kendinize olan güveniniz artar yaşam bağlarınız güçlenir. Yaşama karamsar açıdan bakarsanız içinizde kötülüklere yer verirseniz kendi çıkarınız uğruna başkalarına zarar verirseniz kötülüklerin acı yaralara dönüştüğünü görürsünüz. Yaralar büyüyüp içinizi kapladığında sizin `Olgunluğun Doruğuna` erişme olasılığınız kalmaz. Doğa kuralları çalışır ve başka canlılara yem olursunuz. Ancak sevgi dolu tırtıllar çevrelerine mutluluk saçabilirler. Çevrelerindeki mutluluğu ve sevgiyi paylaşanlar erdemli olanlar olgunluk yolunda ilerliyebilirler...
Küçük tırtıl bu öğretiyi önemsiyerek çevresindeki böceklere karşı daha dikkatli olmaya başlamış. Gereksinimi olanlara yardım etmiş. Onları ezmemiş. Ancak kendine saldıranlara karşı yaşamını savunmuş. Onlardan uzak durmaya çalışmış. İşte o zaman içinde bir şeylerin kıpırdadığını duygularında küçük de olsa bir şeylerin değiştiğini anlamış. Her gün olgunluk yolunda ilerlemeyi sürdürürken arkadaşlarından bazılarının üzücü olaylar sonucu yaşamlarını yitirdiklerini görmüş. Bir gün bir kümes hayvanı bir başka gün bir sincap hatta çevrede dolanan insanlar tek . tek tırtılları yok etmişler. Küçük tırtıl öğretiler aklına gelince yaşlı gözlerle `Kötülüklerden arınamadılar. Onlara yazık oldu.` diye arkadaşlarının arkasından ağlamış.
Günler ilerledikçe küçük tırtılın küçüklüğü kalmamış. Büyüyüp irice bir tırtıl olmuş. Artık ince körpe yaprakların ucuna değin sürünemiyor. Dallara yakın yapraklarla yetinmek zorunda kalıyormuş. Tavırlarında ağırbaşlılık gözleniyormuş. Yaşamın koşullarını olgunlukla karşılıyor çevresindeki küçük hayvanlara ve böceklere daha çok yardım ediyormuş. Gösterdiği sevgi karşılıksız kalmıyor diğer canlılar ve küçük tırtıllar ona hep saygı gösteriyormuşlar. Geceleri toplantılarda yanlız dinlemekle yetinmiyor diğer tırtıllara yaşamın düşüncesini kendi yorumlarıyla gördükleriyle ve deneyimleriyle örnekler vererek anlatıyormuş. Yumurtadan yeni çıkan küçük tırtıllar onu hayranlıkla dinliyor öğretilerini ve davranışlarını örnek almaya çalışıyormuşlar.
Bir gece toplantıdan yuvasına dönünce diğer günlerden farklı bir değişim içinde olduğunu sezinlemiş. İçinde bir şeylerin kıpırdandığını yaşamın sevgi çiçeklerinin bir an önce filizlenmek istercesine sabırsız olduğunu anlamış. Teninin daha pürüzsüz ve kaygan olduğunu ağzından o güne değin hiç alışık olmadığı bir sıvının akmaya başladığını olduğunu görünce: `Yeterince olgunlaşmış olmalıyım` demiş. O gece mutluluk içinde gözlerini yumup uykuya dalmış.
Sabah olduğunda her zamanki gibi yapraklara koşturmamış. Bulunduğu dalda hazırlıklara başlamış. Önce ağzından akan salgıyla dala tutununca kendi ağırlığını taşıyabilecek bir uzantı oluşturmuş. Sonra bu uzantıya tutunarak baş aşağı kendini sarkıtmış. Kuyruğuna yakın ayaklarıyla . oluşturduğu uzantıya sarılmış. Başını kuyruğuna kadar kıvırıp bedeninin çevresini ağzından akan salgıyla kaplamaya başlamış. Tüm gün ara vermeden bedeninin çevresini dolanmış. Güneş dağların arkasında kaybolurken Güneş`e son kez bakıp başının çevresini de ağzından çıkan salgıyla kaplamış. Oluşan kozanın içinde düşünceleriyle baş başa kalmış...
Tırtılın iç dünyasının olgunluğu yüreğinin sevecenliği içindeki güzelliklerin çiçek gibi açma isteğinin dış görünüşüne yansıması gözlerden uzak kendi kozasında günlerce sürmüş... Kolay değilmiş kusursuz olmak mutluluğun doruğuna ulaşmak...
Üç hafta sonra kozada bir kıpırdanma olmuş. Koza içine gizlenmiş olan güzellik daha çok gözlerden uzak kalmak istemiyor oradan çıkıp başkalarının da beğenisini kazanmak istiyor gibiymiş.. Sabırsız kıpırtılara dayanamıyan koza ucundan çatlamış. Kozadan ipek gibi yumuşacık tüylerle kaplı bir böcek başını çıkartmış. Bu canlı gün ışığına ilk kez çıktığından olmalı ön ayaklarıyla kamaşan gözlerini kapamış. Işığa alışınca gözlerini açıp çevresine bakınmış. Bir başka açıdan Doğa`nın güzelliklerini görmüş. Tüm bedenini kozadan çıkarıp tüy gibi hafif kadife gibi yumuşacık kocaman kanatlarını açmış. Kocaman kanatları bir iki çırpınca ayakları tutunduğu yerden kurtulmuş ve boşlukta süzülmeye başlamış. Tüy gibi hafiflemiş olduğunu mutluluğun doruğunda uçtuğunu anlayınca görkemli kanatlarını sevinçle çırpmış...
Kahverengili siyahlı yeşil çizgili sarılı benekli alımlı kanatlarını coşkuyla çıprınca bir o yana bir öteki yana uçuyormuş. Olgunluğun ve mutluluğun doruğunda olmanın sevincini tüm Dünya`ya sergilemek için uçuşmuş durmuş...
Bir o çiçeğe konmuş bir ötedeki yeşilliğe... Kendi güzelliğini Doğa`nın güzelliğine katmak için koşuşturmuş durmuş. istemiş ki iç güzelliğinin dışa vuran kusursuzluğunu herkes görsün. İstemiş ki Doğa güzelliğine kendi kusursuzluğunu sunarak yeni güzellikler katsın... İstemiş ki bedenine yansıyan mutluluğunu herkes görsün... İstemiş ki sevincini onlar da paylaşsın...
Onun tırtılların yaşam düşüncesini ve öğretisini ne kadar iyi bellediğini `Herkes görsün` diye uçmuş. Artık bir kelebek olduğunu kırlarda çiçeklerin arasında yeşil çimlerde ağaçların yaprakları arasında uçuşarak kutlamış... Sevinçten yerinde duramuyor kanatlarını çırparak sürekli uçuyormuş.
Kelebeğin sevinci mutluluğun doruğuna ulaşmış kusursuz görüntüsünü doğal güzelliklere katmaktan kaynaklanır. Sevincini her yere taşımak için kısacık ömrünü düşünmeden uçar durur. Bitmeyecek gibi görünen gücünü tüm çevresine sevgi yaymak için kullanır. Amacı sevgisini doğal güzelliklerle paylaşmaktır.