Kurtuluş Savaşı’nda Rizeli Milis Kumandanı: İPSİZ RECEP
05 Nisan 2015, Pazar 23:10
Gençlik yıllarında o zamanın yörede en geçerli mesleği olan denizciliğe yöneldi. Edindiği bir taka ile Rize’den Rus sahillerine mandalina, limon ve portakal götürür, oradan da Rize’ye gaz yağı, tuz, mısır, şeker, un gibi gıda maddeleri taşırdı. Bu arada yolcu taşıdığı da olurdu. Gençlik yıllarından beri çevresinde mücadeleci ve kabadayı olarak bilinen bir şahsiyetti. Ata binmekte, nişancılıkta çok maharetliydi, tüfeğini omzunda değil kucağında taşırdı. Attığını vuran keskin bir nişancıydı. Eli çok açıktı. Portakallık Mahallesi’ndeki malının bir kısmını satıp cezaevinde sıkıntı çeken arkadaşlarına, kalan kısmını da mezarlık yapılması için camiye verdi. Böylece malsız mülksüz kaldığından halk kendisine “İpsiz” lakabını taktı. Mücadeleci ve savaş adamı olması yanında ahlakî kurallara, dinî ve manevî değerlere bağlıydı.
Batum’da bulunduğu sırada oradaki Ermeniler ile arasında geçen bazı hadiseler nedeniyle tutuklayıp Sibirya da hapishaneye gönderildi. 1917 yılına kadar 10 seneye yakın hapis yatan ve taş ocaklarında çalıştırılan Recep, bir yolunu bulup buradan firar etti ve önce Batum’a, sonra da Rize’ye geldi. İpsiz Recep’in Rize’ye gelişi 1917 yılı sonbaharına rastlar. Bu dönemde Rize Rus işgali altındaydı. İşgale karşı Rize’de halkın haklarını korumak ve Rus’larla ilgili bilgileri Osmanlı ordusuna ulaştırmak için “Kurtuluş Komitesi” adlı gizli bir örgüt kurulmuştu. İpsiz Recep’te bu komiteye katıldı.
Gerek Rus işgali döneminde, gerekse 2 Mart 1918’de gerçekleşen Rus’ların çekilmesinden sonra bölgede büyük bir otorite boşluğu oluşmuştu. Eşkıyalık, soygun, gasp, adam öldürme gibi asayişsızlık olayları almış başını gidiyordu. İpsiz Recep, bu sırada çevredeki komşu delikanlılardan oluşan 5-6 kişilik çetesiyle eşkıyalarla mücadele ediyor ve eşkıyaların mahallelerine girmelerine engel olmaya çalışıyordu. Çevresinde bulunanlar ona “Emice” derdi. O çevresindeki herkesin anası ve babası gibiydi. Adil ve disiplinliydi. Çetedeki “Emice” tabiri yaygınlaştı ve halk da onu bu şekilde anmaya başladı.
İngilizlerin desteği ile Yunanlıların Batı Anadolu’yu işgale kalkışması ve Sakarya dolaylarına kadar gelmesi üzerine İpsiz Recep Şile’ye, oradan da Kefken Adasına geçti. Bunu haber alan birçok genç, Rize ve İstanbul’dan gelerek İpsiz Recep’e katıldı. Zaman zaman sayıları 600-700 ve nihayet 1800’e kadar çıkan gönüllülerle Kuvâ-yı Milliye adına hareket etmeye ve düzenli orduyla birlikte savaşa katılmaya başladılar. İpsiz Recep’e Sakarya Sevâhili Kumandanı ünvanı ile Milis Yüzbaşı rütbesi verildi. Kendisine 50 lira maaş bağlandıysa da o maaşı almayıp çetenin mutfağına, savaştan sonra da yarısını Kızılay’a bağışladı.
İpsiz Recep’e rütbe ve madalya verildiği zaman “Ben imza atmayı bilmiyorum, madalya için savaşmadık, topraklarımızı, vatanımızı kurtarmak için savaşıyoruz, bu toprakları gâvurdan kurtarmak için boğuşacağız” demiş ve madalyayı almamıştı. 15675 sayı ve 23.9.1929 tarihli İstiklâl Madalyası, ölümünden sonra eşi Nadire Hanım’a verildi .
1965-1966’lı yıllarda “İstiklal Savaşı Kahramanlarından Milis Yüzbaşısı İpsiz Recep’in Kabrini Yaptırma Derneği” adıyla bir dernek kuruldu. Bu derneğin öncülüğünde toplanan yardımlar ile İpsiz Recep’e bir anıt mezar yaptırıldı. Mezarın Latin harfli kitabesinde “Kurtuluş Savaşı Kahramanlarından Milis Yüzbaşı Recep Reis (İpsiz Recep) Rize Portakallık Mahallesi’nden Emiralioğullarından Hüseyin Oğlu 1862-1928” yazılıdır.
Etiketler: Kurtuluş Savaşı’nda Rizeli Milis Kumandanı: İPSİZ RECEP
OSMANLI DÖNEMİ VAKIFLARIMIZ