sessiz teyyare: insanlık
hadi felsefe yapalım ;
bir insan bir cemaate topluluğa ait hissediyorsa kendini
islamiyetin kurallarına uyduğunu düşünüyorsa yediklerine etine peynirine yoğurduna dikkat ediyorsa haram mı helal mi diye ?
ibadetine dikkat ediyorsa gereğince
iki lafın biri ağzından Allahın rızası çıkıyorsa ? kibar ve müsamahalıysa çevresine ? arkadaş gibiyse hatta ?
seversiniz değil mi ? kendinize yakın hissedersiniz
rahatsızlığını paylaşmak yerine yüzünüze de gülerek üstelik sizi birilerine şikayet ederek (ezildiği zamanın acısını çıkartmak için olsa gerek) kendini daha iyi hissediyorsa
başkalarıyla yaşadığı hayalkırıklıklarını size yansıtıyorsa
önünde duran lokumdan ikram etmek aklından bile geçmiyorsa karşılıklı değil ama sizin yaptığınız sonu gelmeyen ikramlara karşın
hatta utanmazca daha fazlasını istiyorsa
önyargısının kırılmasını sabırla beklermisiniz ? yoksa kendinizi nazikçe kapatırmısınız ona ?
lokumun pastanın alasını alıp gözünüze baksa bile teklif etmezsiniz elemanlarınıza da şart koşarmısınız ? yoksa teklif etseler dahi hatta yalvarsalar bile asla elinizi sürmezmisiniz ?
hanımefendi davranıp görmezden gelir kendi halinizde işinize bakarsınız
ama bu yıllar yıllar boyu hep hep oluyorsa ;
onlara da cemaatlerine de güvenemezsiniz hatta nefret edersiniz eşinize rağmen
son olarak ; insan olmak farklı bir şey hintlisi hıristiyanı olup da dinimizi bilmeyen ama insanca önyargısız ezmeden davranan çevresindekilere bir sürü insancık var
ama insanlık islamiyetle birleştiğinde; bütün eksiklikler tamamlanıyor tadına doyamıyorsunuz böyle insanların zaten çevrelerindeki insanların çokluğundan tanınır onlar hep kendilerinden verir ağızlarından bal damlar
ya biz şurdanız burdanız diye, topluluğunuzun değerini düşürmeyin ; çünkü lideriniz sizin için hala gözyaşı dökmekte
ya da sizin gibilerin arasına alalım sizi ; hani şu riyakarların kabeyi yıkıp duranların arasına
ait olduğunuz yer orası çünkü !
*Allah rızası diyen,Allah için seven insanlarla ve müsamayı elden bırakmayanlarla geçinmek aslında dünyanın en kolay şeyi...
*Yaşadığı olumsuzlukların sonuçlarını hiç alakası olmayan bir başkasına bencilce çektiren insanları birbirine kırdırmaya çalışanlarla,bırak on liralık lokumu,elli kuruşluk suyu dahi din kardeşinden,insanlaradn esirgeyenlerle geçinmekse dünyanın en zor şeyi...
*Böylelerini ön yargısı kırılmaz ki onlar böyle yaşar ve yanlız ölürler ya da kendileri gibileriyle sürünürler,sen ben öğretmeye kalksakda alttan alsakda kar etmez ki kalas gelip odun bile gidemezlerken,mobilya olsunlar nerdee...
*Eşin için,dostun için tahamül etmeye çalışırsın,tek bir sırrını ya da açığını ellerine koz vermeden diken üstünde durursun yanlarında güvensiz ve nefretten ziyade acıyarak bakarsınzavallılıklarına...
*İnsan olmak başka şey çok haklısın,islamı yaşayan insan olmaksa bambaşka o zaman sorun kalmıyor zaten malesef ki bunu yapanların çoğu müslüman ve seni beni beğenmeyen aşalarda gören varlıklar.Allah ıslah etsin,bize de Eyüp sultan sabrı versin ...
*Herkesi ait olduğu yere yollasak ne güzel olur dünya ama nerdeee...
*Neyse kuzum çenem düştü bende yaptım felsefe,dünya küçük Allah büyük,bu kadar sene insan olamayanları insan edemeyiz artık naparız,Allah dan hidayet vermesini dileriz...
ne guzel blogun var .takibe aldim seni ;)
AYSULTAN; senin de yaran derinmiş bacım ahhh bunları ne yapmalı başaşağı sallandırıp korkutmalı
STYLE M; teşekkürler estağfirullah tabiiki o zaman hergün görüşeceğiz demektir
14 Eylül 2010 17:43