вєуαz ℓαℓє: Ama ...
Günlerin demini alamadığı zamanlar vardır.Güneş doğar gece karanlık perdesini çekmeyiUnutur şehrin üstünden.Günaydınlar , bir başka güne ertelenir.İnsanların neşeli sesleriAkşama kadar dolduramazlar caddeleri.Böyle günler uygun değildir aslında başlamaya.
Günlerin neredeyse hiç yürümediği zamanlar vardırBir ağustos sıcağının her yeri kaplayıpKurutması gibi durur hayatın akıntısı.Sadece...!Bir ağustos böceğinin sesini işitiriz, uzaktan , belli belirsiz.Devranın döndüğünü unutmamak için , derin nefesler alırız.Böyle günler , uygun değildir aslında sürdürmeye
Günlerin surat asmaktan hoşlandığı zamanlar vardırHüzün düşer yüzümüzden ; parçalanır , bin parça sıkıntıya sığınır parçaları.İçimizdeki her şey , kendini tene vurmanın bir yolunu arar.Acıyı tırnaklarımızda bile hissederiz.Böyle günler , uygun değildir aslında gülümsemeye.
Günlerin ince sarsıntılar uydurduğu zamanlar vardır.Neden olduğunu bilmediğimiz kırgınlıklarla açarız gözlerimizi dünyaya.Bütün titreşimler bir yerimizi acıtır mutlaka.Bütün , izler bilmediğimiz bir ateş tutuşturur bir köşemizde.Çaresiz teslim oluruz.Böyle günler , uygun değildir aslında kırılmaya.
Günlerin diğer günlere benzemediği zamanlar vardır.Elimize aldığımız her şey pörsüyüp söner.Biriktirdiğimizi sandığımız geçmiş , ufalanıp gider avuçlarımızda."Sonra"da kaybeder anlamını "önce" nin ardından.Bir mum ışığımdan yansıyan gölgeye dönüşürüz.Böyle günler , uygun değildir aslında yaşamaya.
Günlerin sona ermediği zamanlar vardır.Kelebeğin ateşe yakalandığı gibi yakalanırız.Hiçbir şey anlamadan...Akreple yelkovanın bu nedensiz duruşundanHiçbir anlam çıkaramadan...İpi yeniden bağlayamadan ve çözemeden....Böyle günler , uygun değildir aslında ölmeye.