Biri beni durdursun - Asuman Korugan
Uzun zamandır yoğun çalışıyordum. Bu yılı kendime çalışma, üretme yılı ilan etmiştim. Ama ortaya çıkan son durum sonrası bende bir garip bir duygu durumu oluştu. Sanırım birçok kişide aynı durum var. Böyle durumlarda bende hemen radikal kararlar devreye giriyor. Mesela uzun zamandır İstanbul’dan gitmeyi düşünüyordum, bu kararımı hızlandırmaya karar verdim. Ve daha az çalışmaya, canımın çektiğini yemeye, daha az kafaya takmaya… Böyle travmatik olayların bana göre en önemli görevi hayatı o kadar da ciddiye almamak gerektiğini bize hatırlatması.
Gerçi hep hızlı kararlar alır ve uygulardım ama yıllar içerisinde kendime, fikrine güvendiğim bir A Takımı kurdum, arkadaş çevremden. Ne zaman ki bende duygular kontrolden çıkmış, hızlıdan öte, “fevri” bir karar vermek üzereyim; hemen A Takımı üyelerini tek tek arar, onlara “Durdurun beni” derim. Eğer beni frenlemek yerine “Mantıklı davranıyorsun. Arkandayız” diyorlarsa o zaman bildiğim gibi harekete geçiyorum.
Geçen gün sosyal medyada bir kadının videosuna denk geldim, yazılanlardan anladığım kadarıyla birlikte olduğu adamın evinin önüne gitmiş, park edilmiş duran iki arabanın camını kırıyor. Bu olayın nedeni, arka planı, ahlaki yönü vs. kısımları beni ilgilendirmiyor. Aklıma şu soru geldi: “Bu kadının hiç dostu yok mu, bu hareketini danışacağı?” Hepimiz insanız, duygumuz kontrolden çıktı, yönetemeyeceğimiz bir hâl aldı. Hemen ara bir arkadaşını, öfken, kızgınlığın ne ise anlat, yardım iste… Bunu yapmadın ya da kimseyi dinlemedin, ne oldu? Bir anlık duygu patlaması, işine, gücüne, sosyal hayatına zarar verdi. Öfkeyle kalktın, zararla oturdun. İş hayatında en çok önemsediğim konulardan biri, duygu kontrolü. Zor olmuyor mu, benim gibi duygusal bir kadın için gerçekten çok zor… Geçenlerde böyle işle ilgili ciddi haksızlığa uğradım. Haklı olduğum halde karşılık veya yanıt vermedim. Güvendiğim bir arkadaşımı aradım, durumu ve duygularımı anlattım, onun da yardımıyla karşı tarafın cahilliğine verdim. Ve hayatıma devam ettim. İş hayatında duygulara yer yok iddiasını savunduğumu düşünmeyin, aksine duygularımı önemserim. Bence yapılması gereken en önemli şey duygu kontrolü ve sakin kalmaya çalışmak. Baktınız olmadı, siz de kendinize bir A Takımı kurup onlara danışabilirsiniz.
Benim A takımı, taşınmamla ilgili toplantıya bekleniyorsunuz…