| Tekstil İşçileri Lüleburgaz'da Dernek Kuruyor
Örgütsüzlüğün en yoğun yaşandığı tekstil sektöründeki işçiler Lüleburgaz'da dernek kurma çalışmalarını başlattı.
Lüleburgaz'daki çeşitli fabrikalarda çalışan bir grup tekstil işçisi 5 Ağustos 2007 Pazar günü saat 13.30'da, Petrol-İş Lüleburgaz Şubesi Toplantı salonunda, "Tekstil İşçileri Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği Girişimcileri” olarak bir basın Toplantısı yaparak çalışmalarını kamuoyuna açıkladılar.
Girişimciler adına Oral Melleç tarafından Basın metni okundu ve açıklamaya katılan davetlilerin dernek hakkındaki merak ettikleri sorulara cevap verildi.
Ayrıca tekstil sektöründeki işçilerin örgütlenmesinin önündeki engellere de değinen girişimciler her şeye rağmen umutlu ve kararlı olduklarını dile getirdiler.
Basın Toplantısında okunan açıklamada şöyle denildi;
"BASINA VE KAMUOYUA
Değerli basın mensupları, işçi kardeşler, dostlarımız merhaba. Hepiniz hoş geldiniz.
"İhtiyaçlar, icatların anasıdır” demiş ünlü bir düşünür. Bir grup tekstil işçisi bugün burada her hangi bir icadı açıklamak için toplanmadık. Toplanmamızın nedeni; ihtiyaçlarımız, zorunluluklar ve çalışma hayatı içinde karşı karşıya kaldığımız sorunlarımız…
Tekstil sektörünün ülkemiz ekonomisindeki yerini biliyorsunuz. Üç milyonun üzerinde işçi bu alanda çalışıyor. Her ne kadar "kriz”lerden bahsedilse de, dünya pazarındaki payının büyüdüğü ve ihracat gelirlerinde yeni rekorlar kırıldığı açıklanıyor.
Bir sanayi şehri olan bölgemizde de tekstil sektörünün yeri önemlidir. Sadece Lüleburgaz'da 15 binin üzerinde tekstil işçisi çalışıyor. Çorlu, Çerkezköy ve dolaylarını da ele aldığımızda 100 binin üzerinde insan bu alanda istihdam ediliyor.
Sektör olarak gelirlerde her yıl yeni rekorlar kırılırken biz tekstil işçileri
açısından baktığımızda durumumuz hiç de iç açıcı değil. Her geçen gün gerek aldığımız ücretler, gerekse çalışma koşullarımız daha da kötüleşmekte.
"Sefalet ücreti” dediğimiz şey biz tekstil işçileri için gerçek anlamını buluyor.
Binlercemiz sigortasız, asgari ücretin bile altında çalıştırılıyoruz. Hatta üç milyonun üzerindeki tekstil işçisinin 2,5 milyonu kayıt dışı çalıştırılıp işçi olarak bile gözükmüyor.
Aldığımız ücretler düşük olduğundan karnımızı doyurabilmek için 12 saatlik, 16 saatlik fazla çalışmaya mahkum ediliyoruz.
1850'li yılarda tekstil işçilerinin mücadele ederek kazandıkları 8 saatlik çalışma hakkını, 150 yıl sonra bugün, arar hale geldik.
İş kazalarına karşı güvenlik önlemleri alınmadığı için her yıl yüzlerce işçi arkadaşımız sakat kalıyor ve yaşamını yitiriyor.
Sürekli kimyasal maddelerle içli dışlı olmamıza rağmen sağlık önlemleri alınmadığı gibi, hasta olunca viziteye çıkıp hastaneye gitmek bile suç oluyor.
"İş güvencesi” denilen şey, tekstil sektörü için adeta karşılığı olmayan bir
kavram. İş güvencemiz patronların, hatta vardiya amirlerinin iki dudağı arasında. Her gün onlarca işçi, hiçbir sosyal hakkı ödenmeden işten atılır.
Sorunların hepsini tek tek sayarak bitiremeyiz. Her gün işyerlerimizde onlarca sorunla karşı karşıya kalıyoruz.
Kısacası "dert” çok, "sorun” çok…
"Banane” diyerek, duyarsız kalarak da sorunlardan kaçıp kurtulamıyoruz.
O zaman çözüm nedir? Ne yapmamız gerekiyor?..
Patronlara bakalım; onları güçlü yapan nedir? Sadece ellerindeki sermayeleri mi? Mal-mülk, servetleri mi?..
Elbette ki değil. İş ararken karşılaştığımız durumu hatırlayın. Sanki ağız birliği yapmışlar, kelimesi kelimesine aynı sözleri duyarız.
Peki, nasıl oluyor, nasıl beceriyorlar bunu?..
Tabii ki örgütlülükleriyle… Kendi aralarında örgütlenmişler. Dernek, oda, sendika vb. her türlü örgütlülüklere sahipler. Düzenli toplanıp, ortak politikalar belirleyip, ortak kararlar alabiliyorlar…
Bir de kendimize bakalım.. Milyonların istihdam edildiği tekstil işçisinden kaçı sendikalı?.. Yaşadığımız sorunlara karşı bizi bir araya getirecek hangi kurumlara sahibiz?..
Kelimenin gerçek anlamıyla biz tekstil işçileri, paramparçayız. Bir grup sendikalı işçi dışında, sorunlarımızı dile getirebilecek hiçbir örgütlülüğe sahip değiliz.
Patronlar kendileri, her alanda örgütlenirken bizim örgütlenmemizi engellemek için de ellerinden geleni arkalarına koymazlar.
Çünkü, örgütlü olduğumuzda nasıl güç haline geldiğimizi çok iyi bilirler.
En beğenmediğimiz sendikaların örgütlü olduğu iş yerlerinde bile işçilerin çalışma koşulları daha iyidir. Bunu çoğumuz bilir ama, gerek örgütlenmenin önündeki zorluklar, gerekse bugüne kadar yaşadığımız olumsuz örnekler, ödediğimiz bedeller biz tekstil işçilerini örgütlülüklerden daha da uzaklaştırmıştır.
Ancak her şeye rağmen, sorunlarımızın tek bir çözümü var. O da yine biz işçilerin elinde.
Çözüm; güç olmaktır.
Güç olmak için ise, "birlik” olmak gerekir.
Birlik olmak için; ÖRGÜTLENMEK…
İşte, Tekstil İşçileri Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği'ni bunun için kurmak istiyoruz. Paramparça olmuş biz tekstil işçilerini bir araya getirebilmek, bir güç oluşturabilmek için. Sorunlarımıza gücümüz yettiğince çözüm üretmek için…
Tekstil İşçileri Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği, nasıl bir dernek olacak?
Bölgemizdeki tekstil işçilerini dernek çatısı altında bir araya getirmek, birlik ve beraberliğini sağlamak, bencilliğin, bananeciliğin, duyarsızlığın, apolitikliğin hakim olduğu tekstil işçilerinde bilinçlenmeyi, duyarlılığı, dayanışmayı geliştirmek, her gün işten atılan, iş arayan işsizlerle dayanışmak, iş bulmalarında, karşı karşıya kaldıkları hukuksuzluklarda yardımcı olmak ve her türlü sorunlarımıza birlik, beraberlik ve dayanışma içerisinde çareler üretmektir.
"Eskiden…” diye başlayan sohbetlerimizde "birlik vardı, beraberlik vardı, dayanışma vardı…” diyerek geçmişe öykünürüz.
"Şimdi” diye başlayan sohbetlerimizde ise "bencilliklerden, duyarsızlıklardan,
Olumsuzluklar hangi boyut olursa olsun bizler umutluyuz, kararlıyız.
Mevcut durumda her ne kadar örgütsüz de olsak, "sarı sendika”cıların patronlarla el ele verip işçileri satması gibi olumsuz örneklere de sahip olsak, geçmişe baktığımızda birçok olumlu tecrübelere sahibiz. Tarihimizden, kültürümüzden, işçilerin geçmişteki olumlu-olumsuz tecrübelerinden dersler çıkartarak, sorunlarımıza hep birlikte çözümler üreteceğiz.
İhtiyaca göre eğitim, örgütlenme, hukuk, iş bulma vb. komisyonlar kurup bu komisyonlar aracılığıyla faaliyetlerimizi sürdüreceğiz. Dayanışma Sandığı kurarak ihtiyacı olana, zorda kalana yardım edeceğiz.
Bugün bir grup tekstil işçisi bir araya gelip dernek kurma girişimini başlattık.
Yarın sizlerin de katılımıyla bu işi başaracağımıza inancımız tamdır. Şimdiden hayırlı olsun…
TEKSTİL İŞÇİLERİ YARDIMLAŞMA VE DAYANIŞMADERNEĞİ GİRİŞİMCİLERİ”