yazmak, egosuz bir dünyaya giriş yapmak gibi. bir karakter dilerse burnunu karıştırabilir, poposunu kaşıyabilir. eğer gerçekten hikayenin içine girebilen bir yazar iseniz harika! özgürce dolaşabildiğiniz bir dünyanız var. yazdıklarınızı beğendirme düşüncesi olmadan, orada gezin, uçun ya da uyuyun hiç farketmez.
sonra isterseniz kağıdı yakın, backspace'e basın.
ne güzeldir aylak aylak gezmek kağıtta.
ışınlayan: damla an: 11:44:00 Hiç yorum yok:
biri birini arar.
bir diğeri o birini kaybetmişken çoktan.
ışınlayan: damla an: 20:55:00 1 yorum:
neden herşeyi gördüğüm için benim yerime ona kızmıyorsunuz?
ışınlayan: damla an: 19:44:00 Hiç yorum yok:
six feet under candır
six feet under bitti. zaten nate ölünce bitmişti. ama ne bilyim yahu 5 sezon sanki ailenin her üyesi oldum.david dışında:) neyse işte hayatlar bitiyor neticede. 2100 yılında dahi ölecek olsam, şunu diyebilirim ki life goes on. yok onu demicektim, bir gün sen de geleceksin. yok onu da demicektim. yaşadığım hiç bir andan pişmanlık duymadım,duydumsa da duymamış gibi yapmaktan mutluyum.en azından bazen kendimi kandırdığımı biliyorum.bunun farkında dahi olmadan ömürlerini bitirenler var. eminim daha mutludurlar.
ışınlayan: damla an: 00:10:00 Hiç yorum yok:
dalgalar kocaman belli. bunu yazarken ellerim donuyor.şimdi bi köpek uludu.
aslına bakarsan ölmek için güzel bir gün, yaşamak için güzel olduğu kadar..
20lik dişimdeki iltihap gibi dilimin gezinip durduğu acı.
dedim ya dalgalar kocaman olmalı.
ve ben kendimi o dalgalara teslim olurken görüyorum. bu bi gün olucak. kaçtı sanıcaklar belki.
çünkü cesedim bu kıyılara vurmayacaktır tahminen.yokluğuma şaşıracaklar olur. bikaç gün dedikodum yapılır. neyse ben de iyi bi insandım. ama maalesef bu dünyada kendini önemsiyo olmak kötü bişey olarak ifade ediliyo. oysa ben ve benim hisettiklerimden başka ne var ki..
neyse ben sahneye yakışmayan bi dekorum.
bir gün birisi dekoru devirir virgül
ışınlayan: damla an: 00:42:00 Hiç yorum yok:
bazen harflerin yazamadığını notalar yazar.
ve hiç söz olmasa da içinizden bir hayat geçer gider.
ben verandanın önünde oturmuş kendi yaptığım likörü içiyorum, yaşım 63.
9 dakikalık şu zaman diliminde bütün hayatım geçiyor gözlerimin önünden.
ve yalnız ölümü beklemek, benim gibi biri için bu temmuz sıcağında bile yeterince hüzünlü.
yine de keyfimi bozmuyorum çünkü son olarak göreceğim ve ellerinden tutacağım şey, yalnızlık-ölüm.
ışınlayan: damla an: 09:52:00 Hiç yorum yok:
gölgeler kaybolduğunda ışıklar da susacaktır.
(bu kadar düzen, düzmeceden başka birşey değil..)
ışınlayan: damla an: 09:33:00 Hiç yorum yok: