hr kronikleri: İşe Alımda Minimalizm
Mümkün mü? En azından bir rüya değil. O kadar uzak değil. İmkansız değil.
Aslında arzu edilen.
Aaa pardon, önce minimalizm hakkında bildiklerimizi ortaya koymalıydık.
a style that uses pared-down design elements
Bu yazıyı neden yazıyorum diye sorma bikoz canım öyle istiyor. 2016 hedeflerini sıralamaya başlamadım henüz, istediğim ve değiştirmeye çalıştığım şeylerden biri kalabalığımdan kurtulmak, mümkün değil biliyorum. Bu kadar kitap, ayakkabı, çılgınca alınan kıyafet, maskeler, süper kahraman kostümleri, şapkalar ile nereye minimalizm. Dolap düzenlemeye kalktım 2 çöp torbası kıyafet eledim halen sığmıyorum, evde 3 ayrı dolap kullanıyorum. Kitap desen yatak odası, oturduğum oda, ütü odası ve hatta mutfaktaki raflardan sarkıyor artık, evim bir kütüphane ya(üzgün surat).
En minimal yapabildiğim şey sembolik yemekler ve twitter'da 140 karakterli tweet atabilmek. İşimle ilgili minimalist olabiliyorum, o konuda rahatım, minimum katmanlı süreçler ve üzerinde 2 nesne bulunan çalışma masam ile ofisin efsanesiyim. Kendimi oraya ait hissetmek istersem bir kaplumbağa biblosu veya bir çakıl taşı koyuyorum masaya. Bağlanma korkusuna karşı masada minimum eşya barındırdığım zamanlar da olmuştu.
Less is more bebek lafta kalmasın diyerek harekete geçmek istiyorum. Ben de istiyorum tek rengin tonlarından oluşan bir gardrop. Aynı tshirtten 3 tane almayı bırakmalıyım. Neyse sanki bu da bir başlangıç gibi.
İşe gelince, bu ara sadece yazı yazdığım, kitap okuduğum ve benden istenen kritikleri yaptığım bir dönemdeyim. Raporlar bitti, zirveler bitti sayılır, aralık ayı zirve manyağı olup ik raporlarının havalarda uçuştuğu bir dönem aynı zamanda. Marka Konferansı'na katılamayacağım işlerim var. Kutlu'nun otel işlerine yardım ediyorum, süper kapı kolları seçtim, über oda dizaynı için çalışıyoruz bir de basın bültenleri var. Bugün mesaj attı en son doğum gününde iyi dileklerde bulunmuşum ve yıl o kadar da iyi geçmemiş. Bu sitemle yırttığıma seviniyorum. Mardin'e gitme planım vardı, her şeyi askıya aldık, gelme dediler.
İşe Alım neydi? 8500 kere aynı şakayı yaptım, emekti ıvırdı zıvırdı, sen de Selvi boylum Al yazmalım, ben diyeyim Cengiz Aytmatov romanı, orta seviyede bir entelektüelim(aç tdk'ya bak tek L ile yazılır- bugünlük Coco ile Türkçe dersimiz bitti).
İşe alım harika bir şeydi, yıl boyunca sırtında duran bir kambur, pozisyon kapama süresi alt limitine yaklaştıkça suratında büyüyen bir sivilce, rezillik ayakkabısına yapışmış bir sakız, mutfağında çıkan yangın, annenin ön dişine yaptırdığı altın implant, doğum günü pastasına atılan parmak, kendini zorlamana neden olan stres noktası, K2'de en sevdiğin tırmanış rotası, en özel duygunun tezahürü, mis gibi hedef ve güzel bir yerleştirme değil miydi?
En iyi cv henüz yazılmamış, en iyi işe alım henüz yapılmamış olandı. CV şöyle olmalı, fotoğraf böyle olmalı, adres italik olsun, başlıkları kırmızı yapmayın. Milyonlarca örneğine web üzerinden ulaşabilirdiniz. 2000'li yıllarda lisans eğitimime devam ediyordum, aradan 15 yıl geçmiş bir konu hala bu kadar popüler olmamalı.
Cv Nasıl olsun?
6 saniye kuralı var 3 saniye koridoru gibi ama değil, bunu aklında tut.
İş tanımı olsun ama bıt bıt her şeyi her ayrıntıya kadar anlatmasın.
A4 formatına sığsın, word'de yazılsın ama pdf kaydedilsin.
Annesinin bir tanesini kimse hor görmesin.
İletişim bilgileri olsun ama snapchat hesabı olmasın.
Fotoğrafı olsun ama boydan olmasın, vesikalık olsun ama çok gülmesin, pasaport fotosu eklemesin soluk gözükmesin çünkü biz fotoğraf eklememiş gibi yapacağız, ayrımcılık yapmıyor gibi yapacağız(yersen).
Çalıştığı aralıkları yazsın ama çok iş değiştirmesin(ben demiyorum, onlar diyor).
İlgisiz, alakasız detaylardan kurtul, kime ne senin dini inancından, mezhebinden...
Cv'de fazlalık olmasın gereken her şeyi anlatsın.
Dili sade olsun, hikaye anlatmasın. Tek cümlede anlatabileceği ifadeyi türlü sözlerle süsleyip paragraf haline getirmesin.
Temiz bir dil ve akıcılık olsun. Sen var düşük cümle, sen var bozuk Türkçe konuşan işe alımcı ile muhatap olma, ben var çok uyku.
Sen var tek renk kullanma, tek yazı fontu kullanma, bullet falan kullanırsan da olur.
Siz değerli okuyucu bunu yapın, işe alımcı da minimum-maximum 2 görüşmeli süreci tasarlasın, en ekonomik şekilde şunu tatlıya bağlayalım. MİNİMALİZM HERKESİN HAKKI. Turnover olmasın, herkes cennete gitsin.
30 gun minimalizm çelıncı yapalım mı? 29 numarayı yapamam gibi geliyor... Hay bin kunduz.
Minimalistlerden Richard Serra, Hemingway, Kazuyo Sejima falan biliyorum ben işte.
Part time Minimalist,
Yazan HR Kronikleri zaman: 12/14/2015 08:00:00 ÖÖ
Etiketler: 3 yaşından beri okuyorum, açılın ben İK prensesiyim, İK Jargonu, iş hayatı, işe alım, kariyer, kişisel gelişim, mülakat kronikleri
▼ Aralık 2015 (10)
Yoksa Siz Hala Anneninizin Hayali Olan Mesleği mi ...
Platin İK Şapkası Ödülleri
Hazine Avı - Pazarlama Zirvesi 2015
Kilolar Lens mi?
Nasıl Blogger Oldum?