En çok kendine acı çektirir insan
İnsan kolay unutmaz ve unutmayarak geçmişi en çok kendine acı çektirir insan.
Hayatın yalancı olmayan tek şahidi kendisidir. Bunu bilir, buna inanır.
Kendini sever ve anlatmak ister. Anlatır durur kendini diğer insanlara. Ama kimse anlamaz onu çoğu zaman. Anlattıkça insan kendini başkalarına, bakar ki, sakız olmuş herkesin ağzında. Herkes onun hayatıyla dalga geçmektedir.
Bu nedenle, kendini çok anlatmak iyi değildir.
Yasaları da, parayı da insan yapar. Her insanın, hayatın genel yasaları yanında kendi özel yasaları vardır. Bunlara “prensiplerimiz” deriz ve “kırmızı çizgilerimizdir” bunlar. Olmazsa olmazlarımızdır. Bunlardan dolayı çok arkadaşımızdan vazgeçeriz. Kararlarımız hep bu kırmızı çizgiler doğrultusunda verilir.
Bu nedenle kimseye bahsetmeden, acıyı içimizde yaşamamız gerekir. Açığa çıkarmamak gerekir acıyı. Kendi başına ilen, dilediğini yap. İstediğin gibi davran. İstediğin kadar ağla, acı aynadaki görünen yüzüne. Ama başkalarının yanında bunu yapma, konuşma, paylaşma. Onların yanında en güçlü sen olmalısın. Tabiî ki yapabilirsen. Acını paylaşmaya çalışma. Acın gözlerinden anlaşılmasın. En ağır ceza budur aslında. Susmak, içine kapanmak. Ağlamamak, gidenlerin ardından, haykırmamak acılarını başkalarına. Ama bazen ağlamak güzeldir. Bazen sevinçten ağlar insan, bazen de mutluluktan ağlar.
İnsan doğası gereği hata yapar.
Hatalı da olsa, hayallerimiz, kendimiz için istediklerimiz hep olacak. Hayal gücümüze sınır koyamayız zaten. İstemesek de hayal kurarız. Benlik bunu ister. Asıl olan benliğimiz değil midir? Ama bunları bilsek de en fazla kendine acı çektirir insan.
Böyle acı çektirmese insan kendine ama tamamen haklısınız,sanki acı çekmek marifetmiş gibi yaparız bunu bazan bilerek bazan bilmeyerek,anlamlı bir yazıydı sağolunuz,,,,,sevgiler size,,,,
beğenmenize sevindim teşekkürler 20.12.2008 11:26