Umutlu olma çabasında ben de kendimi avutup duruyordum: Insanlarımız öğreniyordur. Insanlarımız demokrasinin ne mene bir şey olduğunu deneyimlerinden ögreniyordur en azından diye umutlu olmaya-kalmaya çalışıyordum. Hepimiz Hrant’ız az buz bir şey miydi? Ne irtica ne cunta diyen sesler küçümsenir bir şey miydi? Yanılmışım! Beni gidi umut budalası beniii!!!Şu Kürtleri meclise sokmamak için nasıl da dost-düşman herkes hemececik kardeş oluverdi böyle! Nasil da populist-oportunist, islamcı-laikçı, Kemalist-Marxist, kapitalist-feodal ve sosyalist, Feminist- patriarşist hemencecik bir bütün oluverdi.Bir de ülkenin bütünlüğünün tehdit altında olduğundan dolayı kaygılıydınız öyle mi? Yok yok en bölünmez ortak paydaniz , ırkçilık, varken kaygılanmanıza gerek yok…Kimse sizi bölemez. Demokrasi bile… Siz en eşitlikçi demokrasilere bile en totaliter rengi verebilme yetilerine sahipken kimse sizi bölemez, kimse sizi demokrat yapamaz, kimse sizi daha da körleştiremez, kimse sizi daha aptallaştıramaz. Yetmedi mi onca dökülen kan ha? Anlamıyor musunuz demokratik yollari tıkarsanız, demokratik olmayan, şiddete dayalı yollara pirim vermiş oluyorsunuz. Problemi çözmeden üstüne yeni bir katman daha ekleyip kökleştiriyorsunuz.Gerçekten bu denli kör mü etmiş sizi bu ırkçılığınız?