his - uludağ sözlük
1 ... 31.03.2006 20:35	italiano
#142230 entry adresi şikayet et
beni ben yapan degerlerden biri olan, bu kavrama az sahip olan bir insan, soguk bi tastan farksizdir.
1 ... 12.12.2006 15:49	reun 7
#985713 entry adresi şikayet et
duygu kelimesinin farkli ifade sekli de denebilir.
1 ... 12.12.2006 17:06	reun 7
#986111 entry adresi şikayet et
hospital information system kelimesinin kısaltmasıdır.
... 09.02.2008 03:12	quzu
#2975317 entry adresi şikayet et
HIS - Hightech Information System isimli Hong Kong merkezli ekran kartı üreticisi.son olarak ati'nin HD3870 modelini kendi soğutucusu* ve oc ayarlarıyla piyasaya sürmüştür.oldukça sağlam bir 3870 ortaya çıkmıştır.
... 20.09.2008 09:05	pluto the planet
#3986088 entry adresi şikayet et
maruz kalınan etkinin muhatabında vücut bulması.
muhatabına ve etkinin niteliğine göre, muhatabında aldığı şekil türlü çeşitlidir.
1 ... 07.10.2008 20:09	oteki turkiye
#4058525 entry adresi şikayet et
bazen ansızın bir cehennem oturur insanın midesine ve düşündükçe harlar ateşi şeytan. bunun nasıl ya da neden olduğunu bir türlü kestiremezsin. düşüncelerin beyninden aşağı akar, oluk oluk.tam da yüreğinin çeperine geldiğinde bunun bir düşünce değil bir his olduğuna kanaat edersin ama ne? bir demirin tavında dövülmesi gibi şekil alırken demirin yerine çekersin acıyı, kızdırılan demir değil kırılan kemiklerindir sanki; kıra kıra büyütürler işe yarar hale getirirler hani, bir şeklin olur, güzel bir görüntün ama bu hale gelinceye kadar atlattığın badireler? ya onlar...işte tam o demirin cayır cayır yanan midende dövüldüğü andır o. aklın ve akılsızlığın arasında gider gelirsin ama ikisinde de konaklayamazsın. gözlerin başka birinin gözleri gibi bakar dünyaya, o an dala konan bir kuşun kanadından çok gagasını izleyebilirsin, o gagayla neleri didik didik edebileceğini hesap eder, hiçbir şey bütün değildir, herşeyden bir parça görürsün yalnızca. baktığın her parçanın bir bütüne ait olduğu gerçeğine muhalif kalırsın.camdan bakınca dünyayı görebilir mi insan? neye dikkatlice baksan (ki bakmaman mümkün değil) üzerine üzerine gelir ve seslenir:
"tanıdın mı ben dünya? bugün biraz farklı bakıyorsun bana, ben sana ait değilim der gibi. ama sen bana aitsin.başka seçeneğin yok! bak ne büyüğüm bak ne gizemli ! şimdi seni her an yutabilecek bir canavar ağzı gibi görünüyorum sana, görebildiğin tek parçam bu ve o da senin gibi bana ait. biliyorum seviyorsun beni, bunu kabul edemeyecek kadar çok seviyorsun hem de. hatta elinde olsa hiç gitmeyeceksin yahut başka bir dünya hayali kurabilecek kadar tanımıyorsun beni ve tanımadığın sürece kopayacaksın benden, koarsan ne ile karşılacağını bilmiyorsun çünkü, ki tek tanımı olan değilim ben...her göz başka bakar ve bana başka bakan her göz kendi körlüğüyle savaşır durur."
böyle konuşur dünya tek kelime etmez ama yemin ederim konuşur. durur işte bir anda ve sen onun etrafında dönmeye başlarsın, döndükçe döner başın bir bulantı eşliğinde yanar miden...içine asit akmış gibi yanar. yan odadan gelen sesleri, bin km ötende konuşanları, yanıbaşında susanları, arabaların gürültüsüz geçişlerini, kayan yıldızların iniltisini, yaprakların hışırtısını, karşı binadaki farenin tıkırtısını, sifon seslerini,kedi kavgalarını, rüzgarın uğultusunu, ezanı ve müziği; duyabileceğin ve duyamacağını sandığın her ne varsa hepsini birden duyarsın.başının içine bir çan koymuşlar gibi...ve çınlar durur çan, kimin böyle şiddetle vurduğunu anlayamazsın...anlarsın varlığın eriyordur o an, o an kendinden başka her şeyin varlığına şükranlarını sunarsın. kötü birşey olacakmış gibi gelir. önüne bir ceset düşecek zannedersin ve tanıdığın biri olacak ve sevdiğin biri...
giden biri gelir aklına ve hiç gelmeyeceği düşüncesi dövmeye başlar seni... onun gözlerinden bakarken sen dünyaya, onun ciğerlerinde nefes almaya çabalarken sen, onun gözlerinden gözlerken yollarını "hiç gelmeyecekler" atlılarıyla gelirler zihninin karanlığına. ellerinde kırbaçları, ellerinde henüz yaydan çıkmamış okları, uzaktan değil yakından vuracaklardır seni... onun adımlarıyla kaçarsın "hiç gelmeyecekler" den, "artık olmayacak"lardan ve "artık" olacaklardan...onun elleriyle sıkıca sarılırsın kendine ve birazdan geçecek diye okşarsın yavaşça kendi yüzünü...ellerim ne güzel diye düşünürsün o an, kendi ellerim değil ki! artık seni kovalayanlar umrunda değildir...sen kaçmayı bırakınca korkarlar senden, duruşuna gitmeyişine anlam veremezler. onlar hep dururlar...o an bir yere gidemez çakılırlar oldukları yere... sadece bakarlar sana... üzerine örttüğün şeffaf perde onun tenidir... vuramazlar, dokunamazlar, sorgulayamazlar işte...miden gelir aklına, onun ne olduğu gelir...insanın kendi kendini yediğidir o an ; kelimelerde öğütüldüğü, özsuyunda yakıldığı andır o ve eğer sen sevda isen artık midendeki sen olmuştur...
işte böyle sarmaşık, böyle acı ve böyle sıradan bir hissin kifayetsiz anlatımı... beceremedim biliyorum çünkü hala midemdeyim... seni özledim diyemem öyle sen olmuşum ki, kendimi özledim... bu kadar uzağında bu kadar yakın olmamıza hayret ediyorum...yalnızca hayret... midem yanıyor, ben yanıyorum, midem ve ben...yanıyorum.
... 29.11.2008 19:59	yosun
#4297733 entry adresi şikayet et
... 29.11.2008 20:01	notrinova
#4297741 entry adresi şikayet et
bir hissini kaybettiğin zaman, diğerleri kuvvetlenerek bunu telafi ederlermiş. eğer kör olursan daha kuvvetli işitmeye başlarsın. koku alamıyor musun? tat alman kuvvetlenirmiş. peki ya hepsini birden kaybedecek olursan, hiçbir şey hissedemez hale gelirsen? işte o zaman gününü geçirmek için başkalarına güvenmen gerekir.
... 18.05.2010 21:15	air20
#8109154 entry adresi şikayet et
aylar önce doğum günüm vardı. haliyle bir de kutlama. istiyordum, yapacaktım, yapmalıydım istediğimi. en güzel doğum günüme çevirecek hareketi yapmalıydım o gün. aklım bunu istiyordu, yapmamı emrediyordu.
her sabah uyanır, perdeden dışarı bir bakış atar ve günlük monoton koşturmacımıza başlarız. fark etmesek de çok fazla şey yaparız. konuşuruz, bakarız, isteriz, yanıtlarız. ve bunları yaparken tek hakimin kendimiz olduğunu düşünürüz. bütün olayları geliştirirken her şey kontrolümüz altındaymış gibi gelir bize.
yapmadım. yapamadım. bilmiyorum ayaklarım geri geri gidiyordu, söyleme yapma b*k edeceksin günü diyordu içimden bir şeyler. kararımdan caydırıyordu beni bir şey. sanki içimde bir illuminati beni tehdit edercesine yönetiyordu.
işte o gün öğrendim bunu. kendimizi kontrol ettiğimiz falan yok aslında. yalan. hislerime göre hareket ediyorum ben, eminim siz de öyle. en güçlü olan da en zayıf olan da, en doğru da en yanlış da o hisler aslında. zaten biz de öyle değil miyiz ki?
... 22.08.2011 14:18	gecmisi olmayan adaam
#12880917 entry adresi şikayet et