Allianoi mektubu / Tarih / Milliyet Blog
Benim için artık bir rutin olan Ege gezilerim içerisinde ancak bu yıl Allianoi’ye gitme fikri doğdu. Anadolu’nun bir çok antik yerleşimini görmüş olmama ve konuya olan kişisel merakıma karşın bu gidişimde Allianoi’nin kısa süre sonra sular altında kalacağına dair basında çıkan haberlerin sıklığının artmasının etkili olduğunu itiraf etmeliyim.
2005 yılının nispeten serin bir Ağustos günü sabahı Foça’dan yaklaşık iki saatlik bir araba yolculuğu ile ulaştığımız kazı alanının bir tesadüf eseri genel ziyaretlere kapalı kısımlarını da görme şansım oldu. Bunu büyük bir şans olarak görüyorum. Aksi halde kritik durumunu bilmekle beraber Allianoi için şu anda hissettiklerimi ve düşündüklerimi aktarma isteğinde belki de olmayacaktım.
Allianoi Kurtarma Kazısı alanını bir yetkilinin rehberliğinde dolaşırken, belki de kısa bir süre sonra yok olacak yaklaşık iki bin yıllık yapıları yakından görme ve bunların içinde olma ayrıcalığına sahip olmanın verdiği heyecan ve telaşla bir taraftan görüntünün ihtişamını belleğime yerleştirmeye çalışırken diğer taraftan da elimdeki fotoğraf makinesinin deklanşörüne, titizlenmeden adeta zamanla yarışırcasına arka arkaya basıyordum. Toprağın, kucağında adeta saklayarak tahribattan koruduğu Allianoi, yurt tuttuğumuz bu topraklarda binlerce yıl önce insani gelişmenin hangi aşamalarına gelindiğinin gözlerden kaçırılması olanaksız sapasağlam kalabilmiş bir örneği olarak karşımıza çıkıvermişti.
Oysa şimdi, doğanın; bu insan emeğinin, aklının ve bilgeliğinin eseri için esirgemediği korumayı, bu toprakları iki bin yıl sonra miras olarak devralan bizler çok görmekteyiz.
Öncelikle, binlerce yıllık geçmişinde doğudan batıya göçe köprü olan ve insanlığın aydınlanmasına beşiklik etme onuruna sahip bu toprakları bugün yurt edinmiş olan bizlerin ve nihayet tüm insanlığın ortak mirasını oluşturan bu değerleri yok etme yetkisini kimin nereden aldığını ve bu yetkinin kimin adına kullanıldığını sorma hakkına hepimiz sahibiz.
Anadolu’da iki bin yıl öncesinde, insan sağlığı için estetiğin, tekniğin ve tıbbın ortaklaşa ulaştığı noktayı alabildiğine gözler önüne seren Allianoi’nin korunarak gelecek nesillere aktarılmasının başarılamamasının sorumluluğu ortak olup, sığınılacak bir gerekçesi olamaz. Unutulmamalıdır ki günün birinde hepimiz bu topraklarda bıraktığımız izlerle hatırlanacağız.