Deliler Evi: Mart 2016
Heves Ettim Challenge Yapmaya...
Şu sıralar Üniversite Sınavı denen aşamalı ve engelli koşuda
ikinci aşamadayım. YGS'den iyi (yani çok iyi değil ama işime yarar) bir sonuç
aldım. Şimdi de ikinci yarı olan LYS'ye hazırlanıyorum. Bazı sıkıntılarım var
ama inşallah atlatacağım.
Bu arada biz geçen sene Saz-chanla okul bitmeden bir iddiaya
girmiştik.YGS sonuçlarına göre kim geride kalırsa diğerine sinema bileti
alacaktı. Saz-chan bana iki bin fark atarak sinema biletini kazandı. Biletler
ellerimden öper. Kaybettiğimi ilan edip buradan da kendisini tebrik ediyorum.
Şimdi gelelim başlıkta geçen challenge olayına (Bundan sonra çelınç
yazacağım. Üşengeç insanız icabında.). Dün yine oturmuş ders çalışırken aklıma
birden kendi çapımda bir çelınç yapmak geldi. Aslında bu çelınç olayını çeşitli
bloglarda daha önce görmüştüm ama bana yapma istediğini Riri'nin Rorosu'ndan
Roromiya-san verdi. Onun çelınçlarına da bir bakın derim. İnsan gerçekten bir
çelınç yapmak istiyor. Bendeniz de görüp heveslenirken bir deneyeyim dedim.
Tabi ki Saz-chan da yapıyor. Onsuz olmazdı. (Saz-chan kabul etmeseydi rüşvet
gelirsek şu sıra okul sınavlarım başlayacak ve hali hazırda zaten bir sınava
hazırlandığım için (beceremezse bahaneleri şimdiden hazır) basit bir şeylerle
Günlük herhangi bir animeden bir bölüm izleyeceğim. Derslerden sıkılırken bir bölüm de olsa anime izlemek baya iyi geliyor. Bu yüzden bir bölüm anime koydum ama ne izleyeceğim belli olmadığı için herhangi bir animeden ibaresi yer alıyor. Bir gün izlediğimi ertesi gün izlemek istemeyebiliyorum.
Yine günlük herhangi bir kitaptan 40 ya da 50 sayfa okuyacağım. Evet bir kitap sever olarak şu sıralar kitap okuyamaz oldum. Bu durum hiç mi hiç hoşuma gitmiyor. Üstelik okumaya başlayıp sonunu getiremediğim kitaplar var. Bu nedenle günlük kitap okumayı da çelıncın hedeflerine koydum. Neden sayfanın belirsiz olduğunu açıklamak gerekirse bazen gerçekten zamanım olmuyor ya da kitap gerçekten sıkıyor.
Son hedef de günlük herhangi bir mangadan iki bölüm okuyacağım. Bu hedefi koyma amacım da 1)kafamı rahatlatmak, 2)çok geri kaldığım ve bölüm geldikçe daha da geri kaldığım mangalara biraz olsun yetişmek. Herhangi bir manga ibaresini de yine çok çabuk sıkılmak olayının cılkını çıkardığım için kullandım.
İlk çelıncımı 28 Mart Pazartesi günü başlatıp 4 Nisan Pazartesi günü bitireceğim. Kendime bu çelınçta yeterince kolaylık sağladığımı düşünüyorum.
Bir test sürüşü için iyi bence. (Gerçi artık bir çelınç olma özelliği
taşıdığından şüpheliyim.) Zamanını kullanmayı bilmeyen ben için şu
zamansızlıkta bu bile zor aslında ama olsundu, deneyeceğim. Hem yapmasam içimde
kalırdı. Hadi Allah kolaylık versin diyeyim bari :D
Sırada beni yalnız
bırakmayıp bana eşlik eden Saz-chanın çelıncı var. Bari yapıyorum işime yarar
bir şey olsun dedi. Çelıncının içeriği için mikrofonu Saz-chana bırakıyorum.
Gördüğünüz gibi Friolero yine bir şeylere heves edip beni
de yanına sürükledi. Rüşvet lafını duyunca keşke biraz nazlansaydım demedim
değil gerçi. Lakin ki ben nazlanmaya vakit bulamadan tatlı diliyle beni de
planlarına ortak etti.
Madem bir şeye heves ettik, en azından bir
işe yarasın diye düşündüm. Analitik zekamı konuşturarak vaktimi en iyi şekilde
kullanıp aynı zamanda işlerimi halletmek için kendi çapımda plan-program
yaptım. Malumunuz ki puanını bile doğru düzgün hesaplayamadıkları sınavdan çıkalı
çok olmadı. Sonuçlar da açıklandı (Biletler sevgili arkadaşıma kaldığı için çok
mutluyum.) YGS’ye hazırlanayım derken okulda LYS konuları aldı başını gitti. Bana da ardından
bakmak düştü. Ben de dedim ki çelıncı neden bunun için kullanmayayım. İki haftalık süre içinde bir matematik
kitabı, çalıştığım yere kadar sekiz edebiyat kaynağı, bir anime ve bir kitap
Bu plan sayesinde işlerimi halledip
Friolero’ya fark atabilmiş olacağım :D Bazen çok gıcık olabiliyorum, farkındayım.
Yani gördüğünüz gibi ben bu durumu, vaktimi
doğru harcayabilmek için kullandım. Eğer siz de yapmaya karar verirseniz çok
işe yarar olduğunu bilin istedim. Bir sonraki yazımızda görüşmek üzere...
Yeni bir yazı yayınlamayalı tam 70 gün olmuş. Tembellik mi desem, ilgisizlik mi desem, zamansızlık mı desem bilemedim. Bence hepsi var. Bu kadar boşlamamalıydık ama oldu bir kere. Annem der ki: "Olmuşla ölmüşe çare yok." Neyse sebebini boş verelim. Bu günkü konumuza dönelim. (Aslında hala bir konu yok.)