Kuytu bir köşede saklanıyordur...
Gittiğin her yağmur mevsimi
Ensende sinsice takip ediyordur seni ...
Canıma batan kıymık
Gider derine derine
Bazen bin ışık yılı ötede olursun
Bazen nefesin nefesimde
Dile kıymıksa söylenen
Yaşanan kalbe mızrak
Ey düştüğüm kuyular!
Sizlerden daha derin bir türküden çıktım ben,
Yırtığa bir kıymık...
anılar sonsuza çakıl
sen sen değilsindir artık
nokta virgülden ayrık,
cümle alem sırra kadem
Misvâk gibi sürülürdü dişlere
Kürdan çıktı kokusu yok paralı
Lezzet dendi besmelesiz leşlere
Kıymık kadar değer yok mu yemek bu
Kıymık battı en hassas yerime,yüreğime
İstesemde bir türlü çıkaramıyorum ..
Çıkarsam kanayacak çıkarmasam ağrıyacak...
Ve biliyorum ki hiç eskisi gibi olmayacak..
Marangozda degildim üstelik
Bastıracak acı bulunmaz.
Gelmezse apaçık zâhirde;
Bâtında hiç gönülden çıkmaz.
Sırlar ve aşklar kıymık kıymık yürek cebimde
Aynı sefalarda gizledim kendimi
Ruhuna yasladım yüreğimi
Yüreğimin uğur böceğini