Siyasette Liderlik Yolu | Cüneyt Çabuk
Tüm seçimlerin sonucunda sandıktan bir makam için seçilen başkan çıkar, ama her seçim yeni bir liderin doğuşuna tanıklık etmez. Seçimle iş başına gelen herkes lider değildir. Belki zaman içerisinde liderlik becerileri gelişir. Ama esas olan toplumun tüm kesimlerini kucaklayabilecek bir mesaj üreterek yarışın galibi olmaktır.
Balıkesir siyasetinin, sıradan siyasilerden daha çok liderlere, lider adaylarına ihtiyacı var. Zaten bu tarz ihtiyaçlar her ne kadar tam olarak dillendirilmese de toplum liderini bulduğunda mutlaka peşine takılacaktır.
Seçim sandığından bazen sadece bir yönetici, bir CEO çıkabilir ama her zaman bir lider çıkmaz. Zaten liderler de günü okuyabilen, eksikleri bu okuma üzerinden tamamlayabilenler arasındadır.
Seçim tarihinin en iyi kampanyasını da yapsanız, zamanı henüz gelmemiş ya da çoktan geçmiş bir fikri, seçmenin benimsemediği bir siyasiyi ön plana çıkaramazsınız.
Bir taraftan da ortada zamanın ruhunu yakalamış bir siyasi fikir ve bagajında getirdikleriyle bu fikri taşıyabilecek güçlü bir lider varsa da, sıradan bir iletişimle yetinmek de yeterli olmayabilir.
Türk siyaseti yüzde 2o’lerle iktidara gelip, yüzde 1’lerle iktidardan düşen siyasi fikirler gördü.
Hillary Clinton ile yarışan Trump’ın ABD seçimlerinden kazanan olarak çıkması dönemin siyasal iletişim kampanyalarının etkinliğini sorgulatmıştı ve ABD seçim sonuçlarının, şimdiye kadar iletişim kampanyası geliştirme ile ilgili bilinen tüm doğruları alt üst etmişti.
Bugün Ortadoğu başta olmak üzere tüm dünyayı ateşe atmaktan zerre kadar çekinmeyen Trump’ı başımıza musallat eden de ABD’deki sokaktaki adamdı. Sokaktaki Amerikalı her ne kadar kaba ve tutarsız olsa da Trump’ı tercih etti.
Günümüz siyaset sahnesi her telden sağ görüşlerin hızla yükseldiği bir dönemi yaşıyor.
Trump öncelikle topluma korku salarak başta güvenlik olmak üzere sorunları ön plana çıkardı. Sonra da bu sorunları çözecek kahramanın kendisi olduğunu ifade etti.
Bunun başarısız bir taktik olduğu söylenemez.
Her toplum farklı bir kültürel yapısı var.
Toplumların tarihsel gelişimleri, siyaset yapış tarzları da birbirinden faklı. Bütün bu farklılıklara rağmen dünya üzerinde iletişim teknolojilerindeki baş döndürücü gelişmeler ve medyanın etkinliğin artması bu temel farklılıkların ortadan kalmasına ve siyasal iletişim uygulamaları anlamında ABD siyaset tarzına yakın bir yaklaşımın benimsenmesine yol açtı.
Yani bütün dünyada siyasi iletişim faaliyetlerinin yürütülme biçimi Amerikan tarzına dönüştürmüştür.
Bu açıdan baktığımızda siyasilerin giyim tarzlarından medya kullanımlarına kadar tüm detaylarda birbirlerine benzeştikleri bir dönemi yaşıyoruz.
Tüm siyasiler aynı, tüm mesajlar aynı, fotoğraf kareleri de aynı şeyleri ifade ediyor.
Yine ABD seçimlerine dönelim.
Hillary Clinton seçim kampanyasında, stratejik olarak son derece planlı, farklı hedef kitlelere göre organize edilmiş, siyasal iletişimin tüm kurallarına uygun bir süreç yönetti.
Tıpkı bir önceki başkan Obama’nın tarihe geçen seçim kampanyası benzeri.
Trump ise bırakın farklı hedef kitlelere göre mesaj kurgulamayı, seçmenlerin bir kısmını açıkça aşağıladı, hor gördü, yine açıkça ırkçılık yaptı, dışlama üzerine kurduğu söylemi ile sokaktaki Amerikalıya mutlu günlere merhaba deme vaadinde bulundu.
Tabii ki bir değişim talebiydi bu; Çünkü Hillary Clinton bir önceki başkan Obama’dan faklı bir şey vaat etmiyordu.
Medya’yı, pazarlamayı, interneti icat eden ABD’nin siyasal üretim tarzı olarak da toplumları etkilememesi beklenemezdi.
Artık siyasetçinin kişisel özelliklerinin kâfi gelmediği bir çağa doğru yol alıyoruz.
Bağlılık birçok şeyin önüne geçiyor.
Duygusal bağ diğer birçok fonksiyonun önünde başat rol üstleniyor.
Geleceğin kazanan siyasetçileri iletişim faaliyetlerini bir harcama olarak değil de bir yatırım olarak görenlerden olacak.
Zamanı gelmiş fikirleri dillendirmekten korkmayan, siyaset üretim tarzı olarak yalın, anlaşılabilir ve birey odaklı siyaset üretebilen siyasiler için alan oldukça açık görünüyor.
İletişimde temel unsur dinlemek;
Bir de hayatı okumayı bilmeyen kimselerin de başarılı olma şansı bulunmuyor.
Bu noktada her seçim döneminde sandığa ilk kez giden seçmenleri anlamak hepsinden önemli bir kazanım. Zira toplumun iş yapış tarzları başta olmak üzere güçlü dönüşümü gençler, çocuklar ve bebekler üzerinden gerçekleşiyor.
Geniş bir girizgâh oldu,
Balıkesir siyasetinde yeni ve güçlü duruş sergileyecek siyasiler için daha önceki dönemlerde olmadığı kadar geniş bir alan açılmış durumda.
Bugün adından söz ettirmek isteyenler için özgürce siyaset yapabilecekleri bir ortam mevcut.
Bu ortam birkaç ay önce yoktu ve yeni tarz siyaset için alan da oldukça dardı.
Bireylerin taraf olmaya zorlandığı ve yanlış tarafı seçenlerin ağır bedellere maruz kaldığı bir dönemi yaşadık ve atlattık.
Bu özgür siyaset alanı yeni tarz siyaset üretmek isteyenler için bir süre daha varlığını sürdürecek. Ortam domine edilene ve yeni taraflar belirene kadar da siyaset kurumu önemli çıktıları ile dikkat çekici sonuçlar ortaya koyacak.
Bu kısa notumu hem bir durum değerlendirmesi hem de yeni siyasiler için izlenmesi gereken yol haritası olarak okumakta fayda var.
Bugün 50′li yaşlarda tecrübeli bir siyasetçi ile 30′lu yaşlarda yenidünya dinamiklerini daha iyi kavradığını düşünebileceğimiz bir siyasetçinin siyaset yapma tarzları arasında belirgin bir fark olmalı.
Özellikle seçim sisteminin değişmesinin gündeme geldiği, dar ya da daraltılmış bölge gibi her siyasetçinin kendi bacağından asılacağı bir döneme gireceğimizi düşünürsek bu gençlerin bu farkı ortaya koyması kaçınılmaz..
ABD örneği ile başladık öyle bitirelim.
Amerikan siyasetinde bir tane Obama geçtiği için ikinci bir Obama olacak Hillary Clinton kazanamadı.
Yerel siyasette de her siyasetçiden ve siyaset tarzından bir tane var.
İkinciye de yer yok.
Ya da birinci ile aynı olan ikincinin birincinin yerine geçme şansı yok diyelim.
Eğer bu satırları okuyan genç bir siyasetçi iseniz.
Tecrübeli abilerinizin yolundan gitmek gibi beyhude bir çaba içerisine girmeyin derim.
Çünkü siyasette her yol tek kullanımlıktır.
← Kılıçdaroğlu’nun serbest düşüşü