Takım Çalışmasındaki Mucize - SigmaCenter
Yazıma bir japonun söylemiş olduğu aşağıdaki sözle başlayıp başlamama konusunda pek de emin değildim ama, ileride anlatmaya çalışacaklarımı en güzel özetleyen söz olabileceğini düşünerek girişi böyle yapmaya karar verdim:
Yine girişteki tanımlamamıza dönersek; biz Türkler zamanı geldiğinde, takım çalışmasında inanılmaz sonuçlar elde edebiliyoruz. Ama ne yazık ki zamanı hep en son noktada ve bir zorlama sonucu geliyor. Bence bizlerin çözmesi gereken yegane sorunlardan biri de budur. Son noktaya kadar harekete geçmemek, bir zorlama olmadan bir araya gelememek. Belki de bu; Türk insanının kendi gücüne çok fazla güveniyor olması nedeniyledir. Ya da; her şeyin yanlızca sahip olunan bireysel güçle çözümlenemeyeceğini bir türlü kavramak istemeyişimizdendir. Yazdıklarımı destekleyecek bir çok örnek verebilirim ; ancak niyetim bu değil. Sadece; öz eleştiri yaparak eksiklerimizi anlamaya ve bu konudaki düşündüklerimi aktarmaya çalışıyorum. Eğer bu konu ile ilgili deneyimlerimi aktarabilir ve etkili olabilirsem; yazımı okuyan herkese yararlı olabileceğimi düşünüyorum.
• Takım çalışmasında liderlik
• Yönetimin tam desteği
• Planlama yapamamak ve hedefleri tam ve doğru belirleyememek
• Sürekliliği sağlayamamak (çalışmaları alışkanlık haline getirememek)
• Sonuçların sunumunu yapamamak ve ödüllendirme yetersizliği(başarının onaylanması veya kazanımlar).