Bir Geyik, Bir Çift Vaşak, Bir de Johnny Cash
Hooyyyt. Kart, pul falan, unuttum zannetmeyin. Bu ikisini yazayım hemen ki eskisi gibi yazmaya devam edebileyim.
Bu kartı Leyla Münih'ten atmış, çok sevindim. Allahaaaaşkına ama, harika bir fotoğraf değil mi? Fotoğrafın tarihi 1909, Münih-Nymphenburg-Hirschgarten yazıyor arkasında ki Nymphenburg Bavyera'da Barok bir saraymış. Hirschgarten da bayağı "geyik bahçesi" manasına geliyor, baktım hala çalışan bir bira bahçesi.
Arkasında da doktora tebriği, İstanbul'da kutlama teklifi ve bu güzel vaşaklı pul var.
Bu aşağıdaki postcrossing'den geldi, kartın önünde arkeolojik bir yer var, çok üşeniyorum onu yazmaya, o yüzden pulları koyuyorum. Pullar daha heyecanlı zaten.
Kelebek de çok güzel ama Johnny Cash!
Şunu dinleyelim madem, ben de işime gücüme geri döneyim. Johnny'den June'una.
Posted by fermina daza at 10/02/2013 03:17:00 PM
Labels: filateli, güzel müzik, kartpostal, postcrossing
4 October 2, 2013 at 3:22 PM
şimdi biz şuracıkta iskelet,eklem ve kaslarımızı incelerken yapılır mı bu,şimdi kalkıp Johnny 'e hayran hayran dans edeceğiz.başladık bile yavaştan yavaştan.
kartlarda ''harika ''demeye sanırım gerek yok:))
fermina daza October 2, 2013 at 3:51 PM
Keşke biri gelip iskeletimi, eklemlerimi ve kaslarımı incelese, çok makbule geçerdi, her yerlerim tutulmuş vaziyette :)
Ben de Johnny olsa ne derdi diye düşünüp evi temizliyorum zaten bir yandan :)
Berfin Yalcin October 2, 2013 at 4:02 PM
Bugün cok verimlisin.. hem yazilar, hem ev temizligi.. Kart gercekten güzelmis.. cok begendim..
fermina daza October 2, 2013 at 6:08 PM
Temizliği şişirdim bayağı, her şey aynı anda olmuyor ya da ben beceremiyorum :) Senin kartın da geldi Berfin, ben de kendi çektiğim bir fotoğrafla cevap vereceğim ama fotoğrafçıya gidip bastırmam lazım, ne acıklı yahu. Bir ara da bu giriştiğimiz kartpostal kardeşliğinin ne kadar iyi geldiğini yazayım ben, diğer eşleşenler ne yapıyor acaba?
Berfin Yalcin October 2, 2013 at 6:22 PM
Ohooooo. Daha fotoğraf tab ettirecende, yazacanda, yollayacanda.. Yaş iş.. Anca yılbaşına yetişir, oda belki:))) eşleşme gercekten harika.. Diğerlerini bilemem.. Belkide çoktan bırakmışlardır..
fermina daza October 2, 2013 at 6:53 PM
Aaaa olur mu ayol, 1 günlük iş o! Yılbaşı ayrı, onun tantanası başka türlü :)
Vera October 2, 2013 at 7:55 PM
Begenmene cok sevindim, kadinin bakislarindaki hüzün, geyigin ona ürkekce yaklasmasi, ve etraflarindaki dünyanin onlardan habersiz gibi gri ve kendi halinde olusu.. Sanki aralarinda görünmez bir duvar var.
Severek aldim bu kartpostali, "ne güzel önceden hirschgarten'daki geyikler insan arasinda da geziyormus" diye söylenirken, yanimdaki arkadasim, "ama kralin onlari avlayabilmesi icin orada tutuluyordu onlar" dedi... cok hüzünlü... hem kadin. hem geyik.. ve ikisi de cok güzel...
Tekrardan tebrikler Mina, evet bir an evvel Istanbul'a gel, kutlayalim... Istanbul'dan yagmurlu sevgiler..
fermina daza October 2, 2013 at 8:09 PM
Çok beğendim, teşekkür ederim. İkisi bakışırken zaman donmuş gibi, sağ arkada koşuşturan bir kadın var, garson herhalde, onun varlığı sanki geyik ve kadını daha da başbaşa bırakmış.
Ay kendi geyiğini gidip de ormanda bulamayan krala yazıklar olsun. Ayrıca bütün av hayvanlarına üzülüyorum ama geyikler kadar güzel gözlü, zarif hayvanları nasıl vurup da ölürken yüzlerine bakabiliyorlar bilmiyorum.
König Ludwig de bu sarayda doğmuş bu arada, bir ara da Neuschwanstein maceramı yazayım, II. Ludwig'e bir sempatim var :)