Yazar: HAMİT SERBEST | Tarih: 05/04/2017 | Saat: 08:42
Bir insan hayatı boyunca kaç kez doktora gider acaba? Öyle soğuk algınlığı filan değil, ciddi hastalıkları soruyorum. Hiç düşündünüz mü?
Benim ve kardeşlerimin doktorla ilk tanışmamız babamızla oldu. Kendisi doktordu ama oldukça evhamlıydı, neredeyse her gün muayeneden geçerdik. Babam, dahiliye mütehassısı idi yani iç hastalıkları uzmanı; mesleğini çok sever, hastalarına ilgi ve şefkat gösterirdi. Benim de doktorluk eğitimi almam için çok telkinde bulundu ama kabul ettiremedi. Beni ikna edebilmek için mesleğinin yüceliğini anlatırdı. Sık sık derdi ki: "Hiç bir meslekte insanların hem parasını hem de duasını alamazsın!"
Gerçekte istemeyişim doktorluk mesleğini sevmediğimden değil cesaret edemediğimden idi. Çocukluk yıllarımda gördüğüm kadarıyla, babamın hayatı benim için çekilmezdi. Hastanelerin acil servisinin belki de olmadığı yıllardı, hasta veya sahibi gecenin hangi saati olursa olsun, evimizin kapısına dayanırdı. O yıllarda Tepebağ'da oturururduk yokuş yukarı dar bir sokakta, evin de kocaman bir kapısı vardı. Kapıda zille birlikte bir de dökümden büyük bir kapı tokmağı asılıydı. Hasta sahibi, bir yandan zile basarken bir yandan tokmağı vurur bizimle birlikte bütün mahalleyi ayaklandırırdı. Babam kalkar üstünü değişir, çantasını alır giderdi. Gece ne zaman döner tekrar uyur mu uyumaz mı, bilmezdik. Gün içinde merak eder sorardık, geceki hasta nasıl oldu diye. Maalesef kurtaramadım dediğinde babam, ben de bir yakınımı kaybetmiş gibi üzülürdüm.
Sonraları böyle durumların babamı da çok üzmüş olduğunu gözledim ve babamın işinin zorluğunu, benim açımdan çekilmezliğini daha iyi kavradım. Sorun gece sıcak yatağından uyandırılmaktan ibaret değildi. Sonuçta, her birey yaşamı boyunca zaten bir çok dertle boğuşuyor buna ek olarak başka insanların sağlık sorunlarıyla uğraşabilmek herkesin harcı değil, en azından benim. İşte bunları düşünerek doktor olmak istememiştim.
Meslek olarak mühendisliği seçtim, kendi adıma doğru seçim yapmışım. Başkalarının derdiyle uğraşmadım, sağlık sorunlarıyla ilgilenmedim ama benim sağlık sorunlarımla uğraşan bir çok doktor oldu. Doktor hasta ilişkisi olarak başlayan bu görüşmeler sonunda dostluklara dönüştü. Yaşadığım yıllara bakınca bir çok hekim meslektaşımın, hocamın kapısını çalmışım. Yaşım ilerledikçe sadece eşim ve çocuklarım için değil yakın akrabalarım ve dostlarım için de yardımlarını istedim ve her seferinde de ilgi ve yardımlarını gördüm. Bu süreçte, Çukurova Üniversitesi öğretim üyesi olmanın ne kadar ayrıcalıklı bir durum olduğunu da bizzat yaşamış oldum. Hepsine minnet ve teşekkür borçluyum, bana ve çevreme yaptıklarının bir kuru teşekkürle geçiştirilecek gibi olmadığını da bilerek
Bu arada, bir şeyi itiraf etmem gerek, bu kadar minnet borcuma karşın, doktor arkadaşlarımın yanına hep ihtiyacım olduğunda gittim. Benim ilişkim bu kadar çıkar odaklı mıdır diye de çok düşünmüşümdür. Ama, doktor arkadaşlarıma, gün içinde sebepsiz yere bir kahveni içmeye geldim diyemedim, diyemiyorum. Biliyorum ki; ya ameliyattadır, ya vizittedir veya hastaları sıra bekliyordur, gününün her dakikası doludur. Günlerini böylesine yoğun geçiren bir insanın, artık kaçta evine gidebiliyorsa, akşam misafirliğe gitmesi veya misafir kabul etmesi mümkün müdür? Mümkün olduğunu biliyoruz ama bunu nasıl yapabildiklerine de şaşırmamak elde değil.
Genel olarak bakılırsa, her toplumda doktorlar sosyal yaşantının en canlı katılımcıları oluyorlar. Nedenini belki doktorluk mesleğinin özünde aramak gerek. Düşünecek olursak, malzemesi insan olan bir meslek ve insanın fiziksel ve/veya duygusal yapısı tüm çıplaklığıyla onun elinde. Bu malzeme onun elinde ya hayat bulacak ya da kaybolacak. Bu gerçek doktorları her an her dakika ölümle yüz yüze getiriyor. Kendi hayatı söz konusu olmasa da sonuçta, kendisi gibi bir insan var elinin altında. Konu, o insanı yaşatabilmek veya yaşatamamak; fark bu kadar net. Tıpkı siyah ve beyaz gibi. Ölümle bu kadar içiçe yaşayıp da hayata küsmek olur mu? Olmaz, olamaz. O nedenle, bizlerden daha sıkı sarılıyorlar hayata ve yakaladıkları her fırsatı değerlendirmeye çalışıyorlar. Ama onlar için, "fırsat" anlamı taşıyan durumları belirlemede "seçici" olma haklarını da kullanarak ki buna da saygı duymak gerekir.
Yazımı bitirirken babamı anmadan yapamayacağım, hastalarıyla dostluklar kurarken uzak-yakın ayrımı yapmadan kendisinin ve annemin tüm akrabalarının da doktoruydu. Gün geldi, babam mesleğini bıraktı kardeşim devraldı ve aynen babamızın yaptığı gibi tüm ailenin hem doktoru hem de dostu oldu.
Bu yazıyı yazmanın esas amacı aşağıda adlarını soyadını alfabetik sırada verdiğim hekim meslektaşlarıma, hocalarıma gönülden teşekkürlerimi başkalarının da duyacağı şekilde ifade edebilmekti. Bu amaçla, gazete ilanı vermek yakışık almayacaktı veya gazete ilanı gibi bir yazı da anlamsız olacaktı. O nedenle, böyle bir yazı ile yaşantıma sağlık katan tüm hekim meslektaşlarıma ve hocalarıma tek tek teşekkür ediyor, en içten sevgi ve saygılarımı sunuyorum.
A. Hamit SERBEST, 05 Nisan 2017, Adana
ÇÜ Tıp Fakültesi, Deri ve Zührevi Hastalıklar
ÇÜ Tıp Fakültesi, Genel Cerrahi (Emekli)
ÇÜ Tıp Fakültesi, TIbbi Mikrobiyoloji (Vefat Etti)
ÇÜ Tıp Fakültesi, Kulak,Burun ve Boğaz Hastalıkları (Emekli)
ÇÜ Tıp Fakültesi, Radyoloji
ÇÜ Tıp Fakültesi, İç Hastalıkları - Gastroentroloji
ÇÜ Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları (Emekli)
ÇÜ Tıp Fakültesi, Deri ve Zührevi Hastalıklar (Vefat Etti)
ÇÜ Tıp Fakültesi, Genel Cerrahi
ÇÜ Tıp Fakültesi, Kadın Hastalıkları ve Doğum(Emekli)
ÇÜ Tıp Fak. Ortopedi ve Travmatoloji; Adana Ortopedia Hastanesi
ÇÜ Tıp Fakültesi, İç Hastalıkları  Gastroentroloji (Emekli)
ÇÜ Tıp Fakültesi, Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi
ÇÜ Tıp Fakültesi, Genel Cerrahi; Adana Acıbadem Hastanesi
ÇÜ Tıp Fakültesi, Kardiyoloji
ÇÜ Tıp Fakültesi, Göz Hastalıkları
ÇÜ Tıp Fakültesi, Tıbbi Patoloji
ÇÜ Tıp Fakültesi, Göğüs Hastalıkları
ÇÜ Tıp Fakültesi, Anesteziyoloji ve Reanimasyon
ÇÜ Tıp Fakültesi, Nükleer Tıp (Emekli)
ÇÜ Tıp Fakültesi, Nöroloji (Emekli)
ÇÜ Tıp Fakültesi, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon
ÇÜ Tıp Fakültesi, Üroloji; Adana Acıbadem Hastanesi
ÇÜ Tıp Fakültesi, Tıbbi Onkoloji
ÇÜ Tıp Fakültesi, Üroloji
Yazan: ALİ ALPER ÇETİN -ÇUKUROVALILAR DERNEĞİ ONURSAL BAŞKANI | Tarih: 10/04/2017 | Saat: 14:50
Yazan: NİHAT TANER | Tarih: 06/04/2017 | Saat: 13:54