günün çorbası: Sağlık olsun
ruhdagı 25 Ekim 2010 11:19
Çok geçmiş olsun. Canım Arcam öperim seni.
Şimdi böyle yazıları okuduğumda daha iyi anlıyorum :)
Ateşten nefret ediyorum :(
Hülyanın Tunası 25 Ekim 2010 11:21
geçmiş olsun. enfeksiyonun antibiyotikten başka çaresi yok maalesef.
boya kalemleriniz hayırlı olsun. tuna evin tüm peteklerini boyadı, sildim, boyadı sildim. en son kendisine sildirdim. daha çok zevk aldı ve sürekli sağı solu boyayıp silmek istiyor şimdi :))
"sadece deftere" çizilmesi gerektiğini eşşşeek gibi biliyor ama benim dikkatimi çekmek istediği anda halıyı boyuyor. gene de boyama kitabını birilikte karalaayarak falan güzel vakit geçirdiğimiz de oluyor.
yeliz 25 Ekim 2010 11:50
teşekkürler ruhdağım, ateş mi evlerden uzak!!
yeliz 25 Ekim 2010 11:53
hülyacım ben gerçekten bıktım bu enfeksiyon olayından. daha temmuz ayıydı yine enfeksiyon boğazda, bu defa yine aynı!! bana bile bıkkınlık verdi antibiyotik olayı. üzüldüğüm şey demek ki arcanın bağışıklık sistemi pek sağlam değil. ulen o kadar 12 ay emzirdik, bi de emziremeseydik ne olacaktı halimiz ya da bu işin anne sütü ile ilgisi bir yere kadar!! ne bebeler var mamayla taş gibi:) bünye meselesi demek ki
kirazsevdasi 25 Ekim 2010 12:01
aaa kuzum Arca cim cok gecmis olsun!
kuzunun annesi 25 Ekim 2010 12:13
Gecmiş olsun Arcama
yeliz 25 Ekim 2010 12:24
kirazım, kuzum canlar teşekkürler
cenebaz 25 Ekim 2010 12:31
Minik kuzu Arca'ya çok geçmiş olsun.
laleninbahcesi 25 Ekim 2010 12:41
Canım Aslanım Arca2cım çok geçmiş olsun. Bu düşmeyen ateşler beni çok korkuturdu. Nedense ilaçla aniden düşerse ondanda korkardım. Alnına sirkelisuya batırılmış suyla , kollarını ıslatarak falan düşürmeye çalışırdım.
Biz Cancan'da hala kitapları resimden anlatıyoruz, okurken ilgisi dağılıyor. Arca'nın kitaplarla ilişkisine bayılıyorum.
yeliz 25 Ekim 2010 13:53
çok teşekkürler çenebaz
bence sıklıkla kitpla haşır neşir olduktan sonra - ki etrafında da sizler gibi kitaba aşık insan çok - ilgisi artacaktır diye düşünüyorum.
FADİŞ 26 Ekim 2010 10:01
Geçmiş olsun Arca'ya ve size. Küçük çocuğun hastalığı önce moral olarak bozuyor insanı ama biz anneler hep güçlü olmak zorundayız. Onlar iyileştiğinde anca dinliyoruz kendimizi. Deniz de hasta oldu ve ben bitik durumdayım ondan kaptım sanırım ama bizim yatıp dinlenmeye fırsatımız yok değil mi? Ben işe gitmek için yola çıkarken yumurcak yatakta mışıl mışıl uyuyordu.