20 Eylül - 27 Ekim 2011
Sigmar Polke ve Günther Uecker sergilerinden sonra Alman kavramsal sanatın önemli temsilcilerinden biri olan Rosemarie Trockel'ın sanatına ait yapıtlar sergileniyor.
Sergi, İFA ve Goethe-Institut Istanbul işbirliğinde Milli Reasürans Sanat Galerisi'nde 20 Eylül-27 Ekim 2011 tarihleri arasında sergileniyor.
Bu sergi bir ifa-Dış İlişkiler Enstitüsü sergisidir.
1952 doğumlu sanatçı, 1970-1978den itibaren Kölnde antropoloji, sosyoloji, teoloji ve matematik alanlarında eğitim aldı. Daha sonra Kölnde "Kölner Werkschulen" de resim bölümünü bitirdi. İlk kişisel sergilerini 1983te Bonn ve Kölnde açtı . Sergilerinde özellikle kadın ve kadının sanat hayatındaki yeri konularına bakış açısıyla dikkat çekti. İşlerinde cinsellik, kültür ve sanatsal üretim gibi kavramlara meydan okudu. 1988'de ABD'de Moma'da açtığı sergi sanatçının tanınırlığını arttırdı. özellikle 1997 yılında "Documenta X" için Carsten Höller'le birlikte gerçekleştirdiği ‘A house for Pigs and People' adlı provokatif işi dikkatleri üzerine çekmiştir.
Rosemarie Trockelın bu sergisi Sigmar Polke, Georg Baselitz ve Gerhard Richteri de içeren İFA'nın (Alman Dış İlişkiler Enstitüsü) monografik sergiler serisinin bir parçasıdır. Sergi yalnızca Trockelin çağdaş sanattaki yerini anlatmıyor, aynı zamanda sanatçının kavramlarının çıkış noktalarını gösteriyor.
Sanat dünyasında 1980lere gelindiğinde bile yaygın bir biçimde erkeklerin egemen oluşu, Rosemarie Trockelı bu duruma karşı çıkmaya iter. Dişiye atfedilen rollerle ve konularla erkek sanatçı dehasının bıkıp usanmadan karşısında durur. Rosemarie Trockel ortaya koyduğu farklı yapıtlarında kararlı feminen bakış açısını yansıtmakla birlikte, egemen sanat sistemini inatla eleştirir.
Sanatçının 1990 tarihli Malmaschine adlı başyapıtı serginin önemli işlerindendir. Trockel bu eserde kadın eliyle yaratılmış sanatın, yardım etmeye her daim hazır, el yapımı-mekanik doğasının ortak alanını usta bir şekilde absürde taşımaktadır.
Rosemarie Trockelın işleri eleştirel bakış açısına rağmen izleyiciyi yaşam dolu, oldukça yaratıcı kavramsal kurgular ile keskin, ikna edici sanatsal yaratımlarla karşı karşıya getirir. Sanatçı dogmatik karşı çıkıştan veya polemikten kaçınarak ağır bir entelektüel yükü ironik ve mizahi bir şekilde görselleştirir. 1991den sonraki, minimalist heykeller gibi duran örgü resimlerinde de aynı stratejiyi devam ettirir. Trockel, kadınların günlük yaşamının geleneksel fonksiyonunun bir direğini soyar. örgü resimlerinin yün malzemesi gibi -ideolojik olarak "tipik dişi" ye gönderme yapan - elektrik ocağı da ev hayatının banal ya da maharet çağrışımlarından uzaklaşır.
Rosemarie Trockelın üretimi aynı doğrultuda devam etmez, sanatçı kasıtlı olarak dolambaçlı yolları seçer. Trockel, tamamen yapı sökümcü bir yöntemle bulduğu her cevabı, tekrar bir soru olarak yerine yerleştirir hatta cevabı geri alır. Konudan bihaber gözlemci Trockelın işlerini heterojen ve ilk bakışta kolay anlaşılmayan olarak görür. Ancak motiflerin bir kere formüle edildikten sonra farklı medyalarla yıllar içerisinde dönüşüme uğrayarak kendini deşifre ettiği, ince bir şekilde örülmüş ilişkilendirmeler ağı, her yapıt grubunun etrafında dönmektedir.
Trockelın işlerinde geleneksel ve yeni görsel medya, izleyici için sürekli ve yeniden şaşırtan bağlar kurar. özellikle de yapıtlarında mürekkep, kömür, karakalem, kolaj veya bilgisayar çizimleri baskındır. çizimler, bir işin her yeni safhasının deneme çalışması ya da fikirlerin, gözlemlerin not edildiği skeçler olarak çalışmalara eşlik etmekle birlikte, büyük boyutlu işlerinde de açıkça görüldüğü gibi bağımsız birer yapıt olarak algılanmalıdır. Bu sergi videoların yanında bu medyuma özellikle vurgu yapar.