Komaya giren kalpler / İlişkiler / Milliyet Blog
Hep mi yanlışın peşinden koşar kalp? Hep mi bir kalp ağrısı bırakır yaşananlar.
Koşu bandında koşmak gibidir imkânsız aşkların peşinden koşmak. Kilometreler kat edersiniz belki ama bir arpa boyu yol alamazsınız. Olduğunuz yerde hareket edersiniz.
Kalp kırıklarınızı yapıştırmaya çalışırsınız ama nafile, neresinden tutarsanız elinizde kalır. En büyük teselli; “hayat devam ediyor” olur. Hayat devam eder etmesine ama kaç yenilgi daha sığdırılır bu hayata?
Hiçbir zaman dilimi merhem olmaz yaralara. Ne yaşananlar dakikalar ne de yaşanacak olanlar. Önemli olan; “şu an”dır ve şu an elleriniz bomboştur.
Zaman, bir nehir gibi coşkulu akar, kimselere aldırmadan. Hatta sanki sizinle sorunu varmış gibi inadına hızlı geçer hiç bitmesini istemediğiniz anlarda.
Bir pencereden bakar gibi bakarsınız hayata, hızlı bir şekilde şehirler akar, yine gece olur, yine gün doğar, bir yerlerde bir şeyler olmaya devam eder, kış gelir, kış yüzünü bahara döner bahar yerini yaza bırakır ama bazı şeyler hiç değişmez; kalp kırıkları.
Aynı hikâye de anlatılan, çivili tahta gibi. Her çakılan çivi yerinden çıktığında bir boşluk bırakır ve o boşluklar hiçbir zaman dolmaz.
En büyük suçlu aranır kalp kırıklıklarına. Kendimizden başka herkese yüklemeye çalışırız hatamızı ve zamandan bizi iyileştirmesini bekleriz.
Komaya girmiş kalplere en büyük tesellidir zaman.
Hangi zaman?Ruhun yaratılışından önce yaratılan Platon'un zamanı mı ; hareketin ölçüsü olan Arıstotoles'in zamanı mı yoksa aynı suda iki kere yıkanamayacağımızı söyleyen Herakleitos'un zamanı mı?Zamanlardan zaman beğenin kendinize..İşin aslı(Herakleitos'un öğrencilerinden Krathulos'un da dediği gibi,bir tek kere bile yıkanılamaz aynı ırmakta(çünkü bütün vücut suya dalıncaya değin ırmak durmayacak ve su aynı su olmaktan çıkacaktır)..En iyisi,olayların merhametine bırakmamak kendini..madem ki 'dünyayı güzellik kurtaracak ; güzellik başkalarında gördüğümüz,sadece,alabileceğimiz ama asla veremeyeceğimiz bir şey değil..hayatta en büyük başarısızlık,vazgeçmektir Pelin,sakın ertelemeyelim hayatı,provası yok çünkü..ama hayatı ucuzlatmadan arkadaşlar!...A.Ertan Mısırlı(ertanmisirli@hotmail.com)üsküdar_Kız Kulesi'nden(hani:'ayıptır söylemesi vakitsiz üsküdarlıyız abiler!.._Ece Ayhan)
Kalbimiz içimizdedir ve onu göremeyiz.Kalbin dışarıdan görünen tek bir yeri gözlerimizdir.Gözlerimiz aslında kalbimizin eli ayağıdır.Dış görünüşümüz nasıl olursa olsun,kalbimiz gözlerimize hükmettiği müddetçe duygularımızı saklamamız mümkün değildir.Zaman her şeyi unutturur insana doğru.Fakat o eski günlere dönüldüğünde kalbimizin sızısı gözyaşı olur akar dünyamıza.Pelin senin eski hatıralarında kalbini sızlatıyor,gözlerini göremiyoruz ama bloğunda gözyaşların var.Seninde dediğin gibi komaya girmiş kalplere en büyük teselli zamandır.Hayatta mutluluklar diliyorum,sevgilerimle...
çok teşekkürler, çok güzel bir yorumdu :) Sevgilerimle... 18.12.2007 11:04
zaman basıp kanayan yaraya geçmese bile en azından sızısını dindiriyoruz bir nebze....
tampon yapıyoruz yani demi? geçiyor herşey, düzeliyor bir süre sonra. mesela ben hiç geçmeyen bir aşk acısı görmedim. umarım da görmem. sevgilerimle. 12.12.2007 8:27
en büyük mutluluk da olur ''komaya girmiş kalplere teselli olan zaman'' belki de..Bir gün mutlaka...Uygun zaman ve insan olduğunda....Çareyi sen de söylemişsin ''zaman sadece biraz zaman'' diyerek. Sezen Aksu ve ''gidiyorum''şarkısı geldi aklıma...Sevgilerimle...
Zaman, toprak gibi örtüyor herşeyin üstünü. Bazen aklına geliyor ve kazıyorsun gömdüklerini, sonra bakıyorsun ki; hepsi çürümeye yüz yutmuş. En güzel kapattıklarının üzerinde yeni filizler yetiştirmek. Demi? Sevgilerimle Tubacım. 10.12.2007 8:29