RAMAZAN SONU B?Z? BEKLEYEN TEHL?KE! AHMED ?AH?N
Ögrencinin biri çok merak ettigi hocasini vefatindan sonra rüyasinda görüp sormus:
- Hocam demis, sen gerçek âleme göçüp gittin, biz ise hâlâ oranin hayaliyle yasiyoruz burada. Söyler misin, orada en çok neden pismanlik duyuyor, neyi keske yapmasaydik, diye, hayiflaniyorsunuz?<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Hocasi söyle cevap verir genç ögrencisine:
- Oglum der,burada en çok hayattaki gafletlerine pismanlik duyuyorlar, keske diyorlar böylesine gaflete dalmasa da, bir gün buraya gelecegimi düsünseydim, böylece gelmeden önce hazirlik yapmis olsaydim, diye hayiflaniyorlar.
Sonra da su tembihte bulunur ögrencisine:
- Sakin siz de, bizim gibi gaflete dalip bilinçsiz yasayarak hazirliksiz gelmeyin buraya! En azindan günde birkaç defa söyle bir kendinize gelip düsünün. Gafletin en büyük düsmani düsünmektir. Düsünen insan kolay kolay gaflete düsmez, bilinçsiz bir hayat yasamaz.Buraya da hazirliksiz gelmez!.
Gazali Hazretlerinin kaydettigi bu misali okuyunca ister istemez biz de kendimize sormaliyiz diye üsündüm:
- Acaba biz de mi gaflete daliyoruz, varacagimiz yeri hiç düsünmüyor, bir bakima bilinçsiz ve hazirliksiz mi gidiyoruz? Bizi de eninde sonunda pismanlik mi bekliyor?
Böylesine derin pismanliga düsmemek için simdiden tefekkürümüzü ihmal etmesek, ne kadar dünyevi mesguliyetimiz olursa olsun yine de varacagimiz yeri düsünmekten geri kalmasak mi? Yani pismanlik getiren gaflete düsmeme,bilinçli yasama konusunda simdiden uyanik mi olsak?. Ebedi hayatimiza ait hizmetlerimizde bir aksama ve ihmal asla söz konusu olmasa mi? Azrail'i görünce akli basina gelen dalginlardan olmasak mi, ne dersiniz?
Gazali Hazretleri bu konuda da ikazini yapiyor Mükasefe'sinde. Isterseniz onu da arz edeyim gafletten kurtularak bilinçli yasama adina. Insaallah uyanmamiza ve bilinçli yasamamiza vesile olur. Diyor ki :
Bir zat bazen Azrail'le görüsüp sohbet ederdi. Bir insan seklinde görünen Azrail'e bir gün dedi ki:
- Sakin bana ansizin gelme. Önceden haberler gönder, geliyorum ,hazirlikli ol, diye isaretler ver, ondan sonra gel!.
Azrail aleyhisselam bu teklifi kabul etti, gelmeden önce haberci gönderecegim sana,bundan emin ol , seninle dostlugumuz var, diye de teminat verdi. Aradan zaman geçti, bir de bakti ki, Azrail karsisinda.
- Olur mu böyle dedi.? Gelmeden haberciler gönderecektin, ben de hazirlanacaktim, ondan sonra gelip ruhumu alacaktin. Verdigin sözünde neden durmadin? Bu sana yakisir mi? Azrail aleyhisselam tereddütsüz cevap verdi:
- Ben, dedi sözümde durdum, dedigim habercileri de gönderdim. Istersen bak su beyazlayan saçlarina, zayiflayan vücuduna, eski kuvveti kaybolmus haline !.
Yasli zat hayretle sordu:
- Bunlar senin habercilerin miydi?
- Evet dedi, bunlar benim gelmemin yakinlastigini bildiren habercilerimdi. Sen gaflete daldigindan böylesine açik seçik habercilerimi dahi anlayamadin! Çünkü çok dalgin yasiyordun..
-Ne dersiniz, biz de ayni gaflete düsmemek için simdiden düsünsek mi? Yoksa bos mu versek? Karsimiza dikilinceye kadar düsünmeden ,bilinçsizce yasamaya devam mi etsek?
Ne var ki ,biz anlasma da yapmadik, bize haberci göndermeden de gelebilir. Birçoklarina geldigi gibi. O takdirde pismanlik daha dehsetli olabilir. Öyle ise gelin Efendimiz (sas)'in su hadisine bir daha kulak verelim:
- Bir saat tefekkür,(düsünmek) bir sene nafile ibadetten hayirlidir!.
Çünkü tefekkür (Ramazan sonu bizi bekleyen) gaflet tehlikesini yok eder, bilinçli yasamaya sebep olur!