Sabah rutini – İpek ve Annesi ♡
26 Temmuz 2016 ipekveannesi
Biliyorsunuz değil mi! Google amcaya sabah rutini yazınca karşınıza hep güzellikle ilgili yazılar çıkıyor.
Benim hikayem daha farklı…
Şimdi geçen haftalarda İpekçik tam olarak sabah uyanmalarına alıştı. Yani çocuğumun biyolojik saati düzene uyum sağladı. Sabahları zorla çeke çeke kaldırma olayımız kalmadı fakaaaattttt…. kulağa iyi gibi gelen bu gelişme beraberinde şu sorunu da getirdi; çocukla hazırlanma!!!
Sabah rutinimde hangi kremleri kullandığımı falan yazmayacağım zaten benim krem olayım “şunu aldım o kadar bi süreyim” diyerek vicdan yapıp avucuma boca edip iki elimin arasında yayıp avuçlarımdaki kremi yüzüme bulandırmaktan ibaret. Ama bilgi olarak söyleyeyim, yüz kremlerini yukarı doğru sürecekmişiz canlar. Yukarı yukarı… sarkmamak için…
Konudan sapıp hedeften şaşmıyorum. Evet şunu diyordum sabah rutinim daha ziyade sağ bacağımda 16 kiloluk bir ağırlığı koridorda sürüyerek geçiyor. Yani yataktan kalktığında banyoya gitmek istemiyor, banyoya gittiğinde oradan çıkıp giyinme odasına geçmek istemiyor bacağıma yapışıyor ben de onu sürüyorum. Ama çocuğumun istikrarına da takdir istiyorum. Nereye girse orada kalmak istiyor. Sabah koşuşturmasında odadan odaya geçmek ona göre değil.
Ben sabahları kendim hazırlanmak için 15 dk + ipeki hazırlamak için 15dk yani toplamda evden çıkmamız gereken saatten yarım saat önce kalkıyorum. 15 dk’da zaten kendim hazırlanıyorum. Sonra en son makyaj yaparken ona seslenmeye başlıyorum. Ufak ufak uyanıyor. Kucağıma alıp onu banyoya götürüyorum. Tabi bu süre zarfında övgüler övgüler. Aferin kızıma sabahları ne kadar da neşeli uyanıyor. Benim kızım ne kadar güler yüzlü. İpek biliyor musun ben de çocukken uyanınca hiç ağlamazdım sen de benim gibisin. Tuvaletini yaptırıyorum falan bu arada. Akşamdan onun ne giyeceğini kafamda kuruyorum. Zaten şuanda çok kolay, bi şort bi tshirt bi çorap. Onları hemen giydiriyorum. Saçını topluyoruz bitti gitti. Sonra babaya teslim.
Özetle sabah rutinim, odadan odaya koşturmakla geçiyor ama sabahları işimi kolaylaştırmak için akşamdan mutlaka çanta hazırlıklarını yapıyorum. Kreş çantasını son dakikaya bırakmıyorum mesela.
Her zaman uykudan önce, yani başımı yastığa koyunca ertesi gün ne giyeceğimi düşünüp karar veririm. Şimdi aynı şeyi onun için de düşünüyorum.
Neşenizi ve umudunuzu kaybetmeyin e mi?
Etiketler çalışan anne, çalışan kadın, çocukla çalışma, çocukla hazırlanma, çocuğu kreşe hazırlama, krem nasıl sürülmeli, sabah koşturması, sabah rutini, sabah yoğunluğu, yüz bakım kremi sürme
Önceki YazıYine kurmaya başladım…
Sonraki YazıAh ben!