Gazetemizin Yazı İşleri Müdürü Murat Yakar son yazısında Kudüs'teki gelişmelere istinaden Müslüman toplumunun gidişatını ibretlik bir hikaye ile ele aldı.
Hikayede önceleri; kendini, halini ve çulunu bilen bir vatandaşın sonradan nasıl rezil ve niye zelil olduğunu kendi uslubuyla aktaran Yakar, Müslüman toplumumuza da önemli ve bir o kadar da yadsınamaz çağrıda bulunuyor.
ÖNCE DİBİMİZİ OYDULAR
Evet aynen öyle, önce dibimizi oydular, şimdi de üflüyorlar. Ve devam ediyorlar oymaya ve üflemeye. Sürünüyorsun sonra yerlerde, bir dal, bir yaprak misali. Bununla yetiniyorlar mı?
Üzerine basıyorlar, çiğniyorlar, döküyorlar, dikiyorlar. Oynuyorlar seninle yani!
Ne uğruna? Makam-mevki; şan-şöhret; kadın-kız; mal-mülk; para-pul.
Alimi, amiri, başkanı yada bakanı; durmuyoruz bir türlü; şan, şehvet ve servetten' uzak. Sonra da başımıza bir musibet geldiğinde yıllardır sorduğumuz o soruyu bir kez daha, bir kez daha soruyoruz kendimize. Bıkmadan, usanmadan, uslanmadan ve utanmadan, "Neden ve niye hep biz Müslümanlara oluyor" diye?
ŞİMDİ BİR HİKAYE
Sosyal medya da, internet ortamında dolaşıyor bu hikaye.
Bir tane davetçi bir adam diyor ki, (Bu bir caminin imamı aynı zamanda.) "Ben", diyor, "Böyle camide imamlık yapıyorum, ders veriyorum." "Hep", diyor,"Bakıyorum bir tane adam geliyor orada oturuyor. Böyle hüngür hüngür ağlıyor amma, çok dikkat çekici bir şekilde. Bir derdi var, bir sıkıntısı var. Adam ağlıyor." "Bende", diyor dedim ki, "Ben gideyim bununla bir konuşayım. Bunun derdi nedir acaba?"
Demiş ki adam, "Ben minübüs şöförüyüm. Normalde benim mesleğim minübüs şöförlüğüdür. Bir minübüsüm vardı. İşimiz de çok güzeldi. Çokta güzel para kazanıyorduk. Fakat bir gün akrabalarım gelip bana dediler ki, "Bankalar kredi veriyorlar, bankalardan kredi al, ondan sonra o aldığın krediyle de bir kaç tane daha minübüs al, onları da çalıştır." Başta, "dedim" diyor "Faiz haramdır. Nasıl bir Müslüman faizle minübüs alır? Sonra para tatlı geldi. Dünya tatlı geldi. İnsanların baskısı da galebe çaldı. Gittim", diyor, "Kredi çektim ve 3-4 tane daha minübüs aldım."
Minübüs üstüne minübüs, minübüs üstüne minibüs. Artık paranın haddi hesabı yok. Ancak vergi ağır gelmiş. Adam vergiden kurtulmak için başlamış belli bir yerden sonra mallarını, şu kız kardeşinin üzerine bir kısmını yapmış, bu kız kardeşine bir kısmını. Eniştesine bir kısmını, hanımına bir kısmını, çocuklarına bir kısmını. Yeni gelenleri böyle hep başkalarının üzerine yapıyor adam.
Demiş ki, kendisi anlatıyor adam bunu,"Kendi kendime düşündüm."