Yaşamımızdaki sanallık arttıkça… – burcu geneci
Sürekli dikkatimizi, ilgimizi çeken bir nokta, aynı anda düşündüğümüz yüzlerce konu ve unuttuğumuz yüzlerce farklı şey var. Bir yandan hayatın hızı artmış gibi geliyor, ancak bir o kadar da yetişememe durumu var. Eksiklik hissini sanki bir parça da bu durum pekiştiriyor. Gittikçe daha fazla daha fazla zamanlar harcamak ancak yine de zamanın yetişmemesi.
Küçük molalar vermek ve zihnimizdeki yoğun düşünceleri kapıda bırakmak gerekir bazen. Basit görebilmek, pratik çözümler oluşturabilmek, omuzlarımızda, kalbimizde, zihnimizde hissettiğimiz yükü biraz da olsa bırakabilmek için. Mesela eskilerden sevdiğin bir müziği açmak ya da farklı bir şey yapıp rastgele bir kanal açarak müziği radyoya bırakmak.
Sadece rahatlamak için değil, basit ama etkili bir ürün koyabilmek için bile, zihnimizi berraklaştırmamız gerekir. Fazlalıkları atmak, sadece olanı ne fazla ne eksiğiyle görmek. Sanki ilginç bir filmmişcesine hayatımıza bakabilmek belki de.
Her sinema çıkışında, içimde bir his olur, hem de güzel bir filmse, beni alıp uzaklara götürmüş, karakterlerin yaşamlarında gezdirmişse bir süre, küçük tatlı bir hüzün hissederim içimde, hem de muhteşem bir farkındalık. Sanki bir anlığına herşeyden kopup, sonra tekrar dönmüşlüğün hissi, en küçük ayrıntısına kadar gören hayatı, son damlasına kadar hisseden yeni bir ben gelir.
Bazen sadece bir çay koyup arkadaşla muhabbete doymak gerekir ve yeter. Paylaşmak, ne olursa olsun paylaşmaya devam etmek ama canlı canlı, mesaj atarak değil sesini duyarak, telefonda değil yüz yüze ve mümkünse aynı masada karşına alarak anneni, babanı, kardeşini, çocuğunu, arkadaşını…