Gezmekle gösteri yapmak arasındaki fark nedir? İsmi Gezi Parkı olan yerde gösteri yapılabilir mi? Gösteri merkezleri gezilebilir mi? Soruları artırabiliriz ama önemli olan çözümleri artırabilmektir. Taksim, maalesef üst üste koyulan yanlışların toplamı olmuştur. Bu yanlışlar, sadece bir hafta sonu gerçekleşen yanlışlar değil, yönetim mantığımızın ve mevcut sistemin yanlışlarıdır.
Olaya önce çevreden yaklaşalım. Bugün birkaç ağaç, İstanbul için büyük önem arz ediyor çünkü nerdeyse saksıdaki toprağa iskân verilmiştir. İstanbul, yaşanabilir bir şehir olmaktan hızla uzaklaşmaktadır. Fidan dikmekle bu sorun çözülemez, eldekini korumak gerekiyor. Bu şu demek: Eğer ikinci köprü yapıldığında gerekli tedbirler alınabilseydi bugün üçüncü köprünün temelini atmak zorunda kalmayacaktık. Dünya İstanbul’u çılgın projeleri ile konuşadursun İstanbul halkı nefes almakta zorlanıyor.
İkinci mesele, tarihtir. Topçu kışlasını yapmak tarihimize karşı bir görevi yerine getirmek olabilir. Ama tarihimize bu kadar bağlı isek önce Ayasofya’yı açmalıyız. Ve tarihe saygı, onu hiçbir şeyle eklemlendirmeden yerine getirmeye bağlıdır. Hem kışla hem AVM tartışması bile konunun sulandırılması için yeterli olmuştur. Herkes bilir ki; devlet erkânı sulandırmaz, netleştirir. AVM yapmayacağız diyerek sükûneti sağlamak varken kutuplaştırmak zarar getirmiştir. Görüldüğü gibi kutuplaştırma seçimler dışında fayda sağlamamaktadır. Keşke seçimlerde de sağlamasa…
Üçüncü konu ise, demokratik haklarını kullanmak isteyen ve kendilerini ifade etmek isteyen samimi insanların varlığıdır. Bu insanlar, doğru bildikleri yolda, doğru bir üslupla yoluna devam etmelidir. Aksi takdirde sivil kalamayız. Burada asıl sıkıntı, bu insanların sağlıklı bir şekilde bilgilendirilmemesidir. Aksi takdirde dışarının yönlendirmesi tuzağına düşülmekte ve masumiyet gölgelenmektedir. Zarara yol açana cezasını vermek hukuk devleti olmanın bir gereğidir. Ama bu ceza, samimi insanları sivil mücadeleden alıkoyacak biçimde gerçekleştirilemez.
Asıl konu ise, Taksim’in gerçek ihtiyacının ne olduğudur. Taksim, camiye ihtiyaç duymaktadır ve bu ihtiyaç, çevreye, tarihe duyarlılıktan önce gelmektedir. Gösteri ne kadar demokratik bir haksa, ibadet de en az o kadar haktır. Her ikisi de kıyamı temsil etmektedir. Kıyamın kime olduğu ise yapanın kalbinde gizlidir. Kimseyi kalbindekine göre yargılayamayız. Çünkü, kalplerin gerçek hâkimi Allah’tır. Başbakanın kalbinde ne olduğu değil, Taksim’e caminin yapılmasının gerekliliği hususu tartışılmalıdır.
Aslında yaşadıklarımız, tartışmamız ve vazgeçmemiz gereken bir sistem varken, bu sistemi muhafaza etme adına yaptığımız yanlışların Taksim’e yansımasıdır. İktidarı elden ele, kesimden kesime dolaştırarak birbirine düşmanlıkları arttıran, faturayı sadece ve sadece millete kesen bir sistem var ve taksimi de kurt yapmaktadır. Yaptığımız yanlışları kabullendiğimizde bu gerçek karşımızda belirecektir. Bu gerçeği gördüğümüzde, bu sistemin iktidarı ya da muhalefeti olarak değil, milletin iktidarı ve muhalefeti olarak olaylara bakarak hepimiz Taksim’de buluşacağız. Ve hakkın olan bir dünyanın taksimini yapacağız.