Ana Sayfa AÇIK DERGİ Protesto gösterisi düzenlemek işe yarıyor mu?
Yüz binlerce kişi yaz sıcağına aldırış etmeden son aylarda Venezuela’daki elektrik kesintilerinden, Irak’taki yolsuzluğa ya da ABD Başkanı Donald Trump’ın Avrupa’yı ziyaret etmesine kadar birçok farklı konuyu protesto etmek için sokaklara döküldü.
Donald Trump’ın ziyaretini Londra’da protesto eden eylemcilerden Ellen Rowland, “Protesto düzenlemek çok önemli, çünkü bize umut veriyor. O kadar çok olumlu bir hava vardı ki değişimin mümkün olduğuna inandırdı” diyor.
Peki Batı’da Amerikan başkanının protesto edilmesiyle Latin Amerika ve Ortadoğu’da daha çok ölüm kalım meselesi kategorisine girecek temel konular ile ilgili gösterilen tepki arasında bir fark var mı?
Küresel çapta günlük olarak gerçekleştirilen eylemleri tespit eden GDELT projesi
2003 kışında Londra sokaklarında İngiltere’nin Irak’ta savaşa girmemesi için ülke tarihinin en büyük protestolarından biri düzenlendi.
O zamanlar 27 yaşında olan ve Londra’da yaşayan İspanyol Carmen García, düzenlenen eylemlerle ilgili olarak, “Hep beraber bir şeyleri değiştirme gücümüz olduğunu hissettim. Gerçekten de kitlelerin gücünü duyumsadım” diyor.
Ancak buna rağmen İngiltere, ABD ile beraber birkaç hafta sonra Irak’ta savaşa girdi.
Sosyal hareketler ile ilgili kitap yazan akademisyenler Nick Srnicek ve Alex Williams, bu olayları “toplumu dönüştürme kapasitesi yerine uyuşturucu etkisi yaratan ve zaman geçirmeyi sağlayan politika araçları” olarak görüyor.
“Eylemciler Trump’ın uçağının yoldan geri döneceğini düşünmüyordu. Bu eylemler, daha çok neden hoşnut olmadıklarını göstermenin bir yoluydu.”
Telif hakkıVALERIA PERASSO
Bazıları ise Trump karşıtı protestoların 1963’de ABD’nin düzenlediği Vietnam Savaşı’na karşı düzenlenen eylemlerle benzer olduğunu düşünüyor.
Protestolar ve direniş üzerine kitap yazan dip dalga eylemlerinin organizatörlerinden L.A. Kauffman, “Moral için çok iyi oluyorlar. İnsanlara elle tutulur bir şekilde kendilerinden daha büyük bir şeyin parçası olduklarını hissettiriyor” diyor.
2011’deki “Los Angeles’ı işgal et” eylemlerinden
‘Hemen sonuç istiyoruz’
London School of Economics’ten Profesör David Graeber, “Etkileri uzun süreli olabilir. Kısa süreli sonuç almanın istendiği bir kültürde yaşıyoruz, hemen ertesi gün yasamada bir değişiklik görmezsek protestoların sonuçsuz kaldığını düşünüyoruz. Ama tabii ki öyle değil” diye konuşuyor.
Olga Onuch, İngiltere’deki Brexit karşıtı eylemlerin İngiltere’nin AB’den çıkmasını engellemediğini ancak Brexit karşıtlarının görünür olmasını ve kolektif bir kişilik kurmalarını sağladığını söylüyor.
Avrupa’da bu yaz düzenlenen eylemlerin aksine dünyanın diğer yerlerinde sakin bir şekilde sona eren protestoların sayısı azdı.
Devlet Başkanı Daniel Ortega aleyhine Nikaragua’da aylarca düzenlenen eylemlerin ardından 300 kişi hayatını kaybetti.
Gazze’de İsrail sınırında 130’dan fazla protestocu yaşamını yitirdi.
Irak’ta elektrik kesintileri ve yolsuzluğa karşı yapılan eylemlerde birkaç kişi öldürüldü.
Venezuela’da da elektrik kesintileri, Rusya’da ise emeklilik sistemini protesto eden eylemler vardı.
Onuch’a göre bu eylemler daha farklı: “Burada temel haklar tehlikede. İvedilik, umutsuzluk gibi hisler var ve Batı’da olanın aksine burada insanların hayatları tehlikede olabiliyor.”
Sosyal medya sokaklara çıkmanın “doğru his” olduğunu doğuruyor.
L.A. Kauffman bir hareket yaratmanın sadece başlangıç olduğunu, uzun sürede değişim getirmenin ise “uzun ve zorlu bir mücadele” olduğunu aktarıyor. Valeria Perasso/BBC
Önceki haberKıtlık yaşanan Güney Sudan’da milletvekillerine araba kredisine öfke
Sonraki haberPakistan’da İmran Han’dan ‘erken’ zafer ilanı