LONWEB PARALLEL TEXTS TURKISH - DAISY STORIES - A NICE LITTLE TRIP
A NICE LITTLE TRIP • Heyecanlı Yolculuk
“Daisy, benim, Ted.” Dedektif-Müfettiş Singleton, çok sevdiği özel dedektifini telefonla arıyordu.
“Daisy, it’s me - Ted,” Detective-Inspector Singleton was telephoning his favourite private detective.
Bir dava vesilesiyle tanışmışlardı. O günden beri de işten fırsat buldukça beraber bir yerlere gidiyorlardı.
“Önümüzdeki birkaç gün için bir planın var mı?”
“How are you fixed for the next few days?”
Daisy o sırada ısınmak için sıcak bir şeyler içiyordu çünkü ofis biraz serindi.
Baharın habercisi çiçeklerin başlarını topraktan tereddütle uzatmaya başladığı günlerdi. Güneş insanın gözlerini kamaştırırcasına parlıyordu.
“Bay Floodbridge bu akşam ofisi badana yapmaya başlayacak, yani, ne zaman istersen müsaitim. Planın nedir Ted?”
“Well, Mr. Floodbridge is coming in tonight to start whitewashing the office, so I’m free whenever you like. What’s on, Ted?”
“Bu akşam seni Fransa’ya, Bolonya’ya gezmeye götürüyorum. Salı günü geri dönsek senin için uygun değil mi?”
“I’m taking you to France this very evening - to Boulogne, to see the sights. All right to come back next Tuesday?”
“Bana uyar.” Daisy, hangilerini giyeceğine karar verebilmek için gardrobundaki giysileri zihninden bir bir geçirmeye başlamıştı bile.
“That’s fine by me.” Daisy was already going through her wardrobe mentally.
“Sanırım Bolonya İngiltere’den biraz daha sıcaktır.”
“I believe it’s a bit warmer in Boulogne than here in East Anglia.”
“Evet bence de,” dedi Ted. “Seni akşam yedi buçukta alsam olur mu? Dover feribotunun gece seferine yetişiriz ve gemide güzel bir akşam yemeği yiyebiliriz.”
“Yes, I believe it is” replied Ted “What if I pick you up at half past seven? We’re catching the night ferry - the Dovercraft - and we can have a nice meal on the boat.”
Ted, kendini suçlu hissettiği zamanlardaki gibi tereddütlüydü.
“Şeyy, bu arada, bıyıklarımı kestim.
“Oh, by the way, I haven’t got my moustache any more.
Bu sabah aceleyle traş olurken yanlışlıkla bir tarafını fazla kesmişim. Ben de yeni baştan çıksınlar diye hepsini kestim.”
This morning I was in such a hurry that I cut too much off on one side and decided I’d better start again from scratch.”
“Hayır olamaz Ted! Senı bıyıksız düşünemiyorum. Neyse, şimdi telefonu kapatmam lazım çünkü buraları toparlamam gerekiyor.”
“Oh no, Ted! I can’t imagine you without it! Anyway, I must go now, because I’ve got some throwing-away to do here.”
Daisy duvarlara yapıştırdığı Mısır ve İsrail posterlerine baktı ve iç geçirdi.
“Artık onlarsız idare etmek zorundayım maalesef çünkü hem çok eskimişler, hem de çok kirliler.
“I’ll have to make do without them now. They’re so torn and dirty.
Belki seyahat acentasından yenilerini alabilirim. Her neyse, geri döndüğümde tertemiz ve düzenli bir ofisim olacak en azından.”
But maybe I can get some more from the travel agency. Anyway I’ll have a nice clean office to come back to.”
Daisy birkaç müşterisini telefonla aradı. Sonra da badanacı Bay Floodbridge’I arayıp ofisin anahtarı var mı diye sordu.
Ofiste işlerini bitirince, çantasını hazırlamak için evin yolunu tuttu. Yanına parfümünü, birkaç parça mevsimlik kıyafet ve sıcak tutan bir yağmurluk aldı.
Daisy daha önce de birkaç defa Avrupa’ya geçmişti ama Ted’le beraber ilk defa gidecekti.
Karnı açlıktan zil çalıyordu. Hemen kendine domatesli ve biftekli bir sandviç hazırladı.
Dedektif-Müfettiş Morris Singleton randevusuna tam zamanında, saat 7:30’da geldi.
Daisy, Ted’e dikkatlice bakıp, “Böyle bıyıksız da çok hoş görünüyorsun ama ben senin bıyıklı halini daha çok seviyorum,” dedi.
Daisy stared at Ted: “You know, you look quite nice without your moustache, but I think I prefer you with it.”
“Peki o zaman, bir daha kesmeyeceğim bıyıklarımı,” diye söz verdi Ted.
“All right,” promised Ted,“I won’t shave it off again.”
Feribota yetişmek için arabayla yola çıktıklarında bardaktan boşanırcasına yağmur yağıyordu.
“Dua edelim de bir de rüzgar çıkmasın,” dedi Ted.
“Hope it’s not going to be windy as well,” remarked Ted.
Güverteye çıkınca, gemiden bir müddet etrafı seyrettiler.
Vergisiz mallar satan dükkan, son dakika hediyelerini alan turistlerle dolup taşıyordu.
Çocuklar için hazırlanmış rengarenk bir odada, yarı uyur yarı uyanık dolaşan çocukları, palyaço kılığındaki bir sihirbaz eğlendirirken, aileri de yandaki dinlenme salonunda kestiriyorlardı.
Gemide, çok pahalı olduğu belli olan bir restoran, bir de, açlıktan karnı zil çalan yolcularla tıka basa dolu olan daha ucuz restoran vardı.
Dinlenme salonu, büyük, rahat koltuklarıyla gayet hoş bir ortam gibi görünüyordu. Salonun sonunda da her an kadehlerin tokuşturulduğu cıvıl cıvıl bir bar vardı.
Daisy, “Ted, ben açlıktan ölmek üzereyim. Bana söz verdiğin o güzel akşam yemeğini yemeye gidelim mi?” dedi yalvarır bir ses tonuyla.
“Ted, I’m starving, can we go for that wonderful meal you promised me?” Daisy pleaded.
Tam o sırada gemi sağa sola yalpaladı. Daisy neredeyse düşecekti.
“Ted, bu gemi pek de rahat değil değil mi?”
“Oh Ted, it’s a bit rough, isn’it.”
Ama Ted cevap verebilecek halde değildi. Benziölü gibi soluktu ve temiz havaya çıkması gerekiyordu.
“Ted, neyin var senin? Deniz mi tuttu?”
“Ted, whatever’s wrong? You’re not seasick, are you?”
Daisy’yi ne deniz, ne uçak tutardı. O yüzden, birini deniz tutabileceğini veya deniz tutmasının nasıl bir şey olduğunu zihninde canlandıramıyordu bile.
“Ted, haydi biraz açık havaya çıkalım.”
“Ted, let’s go outside for a bit.”
“Daisy, Ted’in dinlenme odasından açık havaya çıkmasına yardım etti.
Ama rüzgaröyle şiddetli esiyordu ki, gene içeri girmek zorunda kaldılar.
“Beni merak atme, ben iyiyim,” dedi Ted. Çok sık nefes alıp veriyordu.
“Don’t worry about me Daisy,” Ted was breathing heavily.
“Sen gidip bir şeyler ye. Ben burda dinlenme salonunda biraz yalnız oturacağım."
“You go ahead and have something. I’ll just sit here by myself in the lounge.”
“Hayır Ted, ben senin yanında kalacağım,” dedi Daisy ısrarla.
“No, Ted, I’ll stay with you,” insisted Daisy.
“Hayır Daisy, gerek yok. Ben burada kendi kendime sessizce, kimseyle konuşmadan oturmak istiyorum.”
“No Daisy, really, I’d prefer just to sit here quietly and not talk to anybody.”
“Öyle istiyorsan tamam o zaman… Hemen dönerim.”
“All right, if that’s what you want...I won’t be long.”
Daisy restorana doğru yürürken, hemen işini bitirip biran önce Ted’in yanına dönmeyi umuyordu ama orada inanılmaz bir kuyruk vardı.
Ama çalışanlar hızlı servis yapıyorlardı ve on dakika içinde Daisy balığını, cipsini, bezelyesini ve kahvesini önüne almıştı bile.
Daisy yemeğini yiyince Ted’in yanına döndü. Ted, yağmurluğunun yakasını yüzünü örtecek şekilde kaldırmış, pencereye dönük şekilde oturuyordu.
“Biraz toparlandın mı Ted?” Ted Daisy’den tarafa dönmedi.
“Feeling better, Ted?” Ted didn’t turn round.
“İçerisi bayağı sıcak oldu değil mi Ted?” diye sordu Daisy yağmurluğunu çıkarırken.
“It’s rather hot in here now, isn’t it?” continued Daisy taking off her warm mac.
“Ted, neyin var senin?”
“Ted, what’s the matter?”
“Daisy, cevap vermediğini farkederek Ted’in omzuna dokundu.
“Daisy,” diye fısıldadı Ted, yüzü hala pencereye dönük olarak. “Gel yanıma otur. Ben o tarafa dönemiyorum.” Daisy oturunca, Ted durumu açıkladı:”William Rowles, salonun sonunda oturmuş bira içiyor!”
“Daisy,” hissed Ted still facing the window, “come and sit next to me! I can’t turn round.” Once Daisy was seated, Ted explained: “William Rowles is sitting at the end of the lounge having a beer!”
Daisy’nin heyecandan nefesi kesilecekti neredeyse.
“Hani şu cani gangster William Rowles’i mi kastediyorsun? Onun hala hapiste olduğunu zannediyordum,” diye fısıldadı Daisy.
She whispered,“You mean William Rowles, the violent Soho gangster! But I thought he was in prison.”
“Evet zaten hapisdeydi. Onu kendi ellerimle hapse koymuştum on dört yıllık bir cezayla.” Ted konuşmakta zorluk çekiyordu ve birkaç saniyede bir duraklıyordu.
“Yes he was, I put him in prison myself for fourteen years.” Ted was speaking with difficulty and paused every few seconds.
“Onu İsviçre’de bir hapishaneye nakletmişlerdi. O da geçen hafta kaçmış! Biraz kilo almış ama gene eski William Rowles.”
“They transferred him to a Scottish prison and he managed to escape last week! He’s fatter than he was, but that’s him all right.”
Daisy, o gangsterin olduğu tarafa bakmamaya çalışıyordu.
Ted, “Beni bu bıyıksız halimle tanıyabildiğini zannetmiyorum ama beni tanırsa burada çok büyük bir olay çıkarır.
Ted continued: “I don’t think he has recognised me because I haven’t got my moustache any more but if he recognises me he could cause a lot of trouble.
Daisy, o adam gerçekten çok cani ve mutlaka bir yerlerden silah bulur."
Daisy, he’s very violent and could easily be armed in some way.”
Daisy ürkmüştü biraz. “Peki ne yapmamız gerekiyor Ted?” diye sordu Daisy.
“What shall we do, Ted?” Daisy felt a little scared by now.
“Bana yardım etmen gerekiyor. Bu işi kendim halledemem çünkü şu anda çok savunmasızım.
“You must help me. I can’t manage the situation alone, I’m too weak.
Kaptana gidip bunları anlat ve Rowles’I tutuklattır. Ben görevliler gelene kadar burada oturacağım.”
You must go to the captain, tell him about all this and get Rowles arrested. I’ll sit here until the officers arrive.”
Daisy, dikkat çekmemeye çalışarak yürümeye çalıştı ve salonun çıkış kapısına doğru ilerledi.
Tam o sırada üç genç adam, ellerinde bira kutularıyla kapıdan girdiler.
Gemi birdendire gene sağa sola yalpaladı ve adamlardan biri kazayla Daisy’e çarptı. Adamın elindeki bira, Daisy’nin yeni yeşil bluzuna dökülüverdi.
“Hayır, olamaz. Yeni bluzum mahvoldu,”diye geçirdi aklından Daisy. “Mahvoldu yeni bluzum. Bir de bira kokuyordur,” dedi.
“Oh no, my new blouse” Daisy thought “it must be ruined and I smell of beer now.”
Daisy, dikkatleri üzerine çekmemek için hemen genç adama önemli olmadığını söyleyerek hızlı adımlarla koridoru geçip görevlilerin odasının kapısını çaldı.
Görevlinin biri sonunda kapıyı açtı ve bir Daisy’e, bir bira lekeli bluzuna dik dik bakıp durdu.
“Size nasıl yardımcı olabilirim hanımefendi,” dedi. Adamın elindeki yemek peçetesine bakılırsa, Daisy adamın yemeğini bölmüştü.
“Can I help you miss?” Daisy had clearly interrupted his evening meal as he still had a napkin in his hand.
“Yardımınıza ihtiyacımız var. Dedektif-Müfettiş Singleton’un sizin yardımınıza ihtiyacı var.
“We need your help, that is Detective-Inspector Singleton does.
Tehlikeli bir cani, yani hapishaneden kaçmış bir suçlu, dinlenme salonunda içkisini yudumluyor. Adı William Rowles ve…”
There’s a dangerous criminal, an escaped convict, in the lounge having a drink - William Rowles is his name - and.....”
Görevli, Daisy’nin içki koktuğunu farkedip bunu yanlış yorumlayabilirdi.
“Bakın hanımefendi, neden gidip rahatınıza bakmıyorsunuz?
“Look, Miss, why don’t you go back and sit down a bit.
Bu gemide tehlikeli katiller falan yok. Siz biraz önce kabus görmüssünüz.”
There are no dangerous criminals on this boat. You clearly fell asleep and had a bad dream.”
“Bana bu şekilde davranmaya nasıl cesaret edebilirsiniz siz?” diye sinirli bir şekilde karşılık verdi Daisy adamın bu emredici konuşmasına.
“Don’t you dare treat me like that.” Daisy angrily reacted at his patronising tone.
“Ben kabus falan görmedim. Ayrıca sarhoş da değilim. Aceleyle buraya koştururken birisi üzerime bira döktü.”
“I’m not dreaming it all up. I’m not drunk either, someone spilt their beer all over me while I was hurrying to get here.”
Daisy gittikçe daha da sertleşiyordu.
“Dinlenme salonunda, deniz tuttuğu için çok kötü olan bir polis memuru var. Beni yardım çağırmam için o gönderdi.
“There is a police officer in the lounge who is very seasick and he sent me to get help.
Eğer ona yardım etmezseniz, başınızı çok kötü derde sokmuş olursunuz.”
If you don’t help him, you’ll be in a lot of trouble yourself.”
Daisy, adamı kenara iterek odaya girdi. İçeride dört görevli daha vardı. Yemek yiyorlardı ve muhtemelen biraz önceki konuşmaları da duymuşlardı.
Görevliler daha tam olarak ne olduğunu bile anlamadan Daisy emirler yağdırmaya başladı.
“Çabuk hepiniz benimle gelin. Acele edin. Hapishaneden kaçmış bir suçluyu yakalamanız gerekiyor.”
“Come along, all of you, you have to arrest an escaped convict immediately.”
Daisy, isterse çok ikna edici olabiliyordu.
Uzun boylu, kır saçlı bir adam ayağa kalkıp, “Ben Kaptan Granger’ım hanımefendi. Mesele nedir?” diye sordu.
A tall grey-haired man got up: “I’m Captain Granger, Madam, what were you saying?”
“Kaptan, eğer benimle gelip Dedektif-Müfettiş Singleton ile görüşürseniz, o size her şeyi anlatır.
“Captain, if you come with me to meet Detective-Inspector Singleton in the lounge he can tell you himself.
Yalnız bu işi gizli tutmalısınız. Bu Rowles denilen adam arkadaşımın yüzünü görecek olursa onu tanıyabilir çünkü onu yıllar önce tutuklayan kişi, benim arkadaşım Dedektif-Müfettiş Singleton’du.”
You must be discreet because if this Rowles sees my friend’s face he might recognise him as he was the one who arrested him years ago.”
Daisy, dinlenme salonuna geri dönüp Ted’in yanına oturdu.
Birkaç saniye sonra kaptan göründü. Sanki gemide her şeyin yolunda olup olmadığını kontrol etmek için dolaşıyormuş gibi yapıyordu.
Ted’in oturduğu tarafa doğru eğildi ve Ted ona gizlice kimliğini gösterdi. Sonra kaptan salondan çıkıp gitti.
Aradan bir dakika geçtikten sonra, görevlilerden biri, kılık değiştirip barmenin yerine geçmişti. Geri kalan üç görevli de, salonun üç çıkışını tutmuşlardı.
Daisy, adamların geldiğini Ted’ e haber verdi. Ted, sağa sola yalpalayarak kalktı yerinden.
Ted, görevlilerle beraber, o an biradan aldığı zevkle kendinden geçmiş olan Rowles’e doğru yürüdü.
Rowles Ted’I bıyıksız haliyle tanıyamadı ama ona dik dik baktı. Yüzünü tam olarak çıkaramamıştı.
“Ben Dedektif-Müfettiş Singleton. Sizi tutukluyorum William Rowles. Kaptan, bu adamı buradan götürüp bir yere kapatın lütfen.”
“I’m Detective-Inspector Singleton and I’m arresting you, William Rowles. Captain, take him away and lock him up.”
Rowles birden yerinden fırlayıp, bardaktaki birayı Singleton’ın yüzüne fırlattı, masaya vurarak bardağı kırdı ve Daisy’nin oturduğu taraftaki çıkışa doğru fırlattı.
Daisy, olup biteni uzaktan izliyordu.
Daisy hemen yağmurluğunu alıp çıkışı kapattı.
Rowles, Daisy’nin yolunu kapattığını farkeder farketmez ona döndü ve kırık bardak parçalarını Daisy’nin yüzüne fırlatmaya başladı. Daisy sağa sola dönerek kendini korudu ve yağmurluğunu Rowles’in başına fırlattı.
Rowles yağmurluğu başından çekip serbest kalmak için çabalarken, kırık bardak parçalarıyla kolunu kesti ve acıyla bağırdı.
Singleton ve gemideki görevliler hemen geldiler ve kırık bardağı Rowles’tan alıp, suçlunun ellerini arkadan bağladılar.
Calais’ye vardıklarında Rowles Fransız yetkililerine teslim edildi. Daisy ve Ted, sabah altıda yola koyulabildiler.
“Şimdi daha iyi görünüyorsun, Ted.
“You’re looking much better, Ted.
Peki Manş Denizi’ni geçerken hep böyle kötü mü oluyorsun her zaman?”
But have you always had trouble crossing the Channel?”
“Evet ama daha önce hiç bu kadar kötü bir havada geçmemiştim. Ne maceraydı ama değil mi Daisy!
“Yes, I have, but I’ve never crossed it in such bad weather. Oh Daisy, what an adventure.
Maalesef her zaman işi ve macerayı aynı anda ve aynı ortamda yaşamak zorunda kalıyoruz.
I’m sorry we always get business and pleasure mixed up together.
Emniyet sana minnettar olacak Daisy.”
The Police Force is going to be so grateful to you!”
Yaptıklarıma karşılık olarak bana mesela yeni bir yağmurluk alabilirler çünkü benimki mahvoldu!
“Well, to start with, they can give me a new mac, as mine is completely ruined!
Ve bir de aynı işle uğraşırken lekelenen bluzun yenisini alabilirler.”
And a new silk blouse too which was stained all in the line of duty.”
Ted, deniz tutması geçtiği için çok mutluydu ve uykusuz olduğu da belli bile olmuyordu.
Daisy, sabaha kadar uyumamaya Ted kadar alışık değildi. Bu yüzden bir müddet sonra Daisy kendini, bir sürü vahşi hayvanın gemiden kaçtığı bir rüyanın içinde buluverdi.