deeptone 6 Nisan 2017 13:56
eh şanslı teyzeymiş o. parası da varmış az çok belli. hımmm ilerde bir gün yaşlanırsak en iyisi doğaya gitmek olsa gerek :) kaptan jak kusto demiş ya, beni datça'ya gömün :) ama yapmamış ailesi :)
ACEMIDEMIRCI 6 Nisan 2017 19:07
Datça.... En sevdiğim yer. Çeşme'den bile çok severim. Son yıllarda çok kalabalıklaştı. Yol yapıldı ya. O virajlı yollar asfaltlanıp genişletildi. Ama iyi olmadı. Herkes dolmaya başladı. Datça'dan hemen çıkışta daha Marmaris'e çok varken burunda gibi yol alır insan. Üçok Palamut Bükü'nü severim. Mesudiye'de sarı çam ormanında çatlayan kozalakların seslerini koyu renkli sincapları çok özlemişim.....Üç yan deniz.
Hangi tarafını anlatsam. Emecik, Mesudiye, Hayıt Bükü. Ama ben en çok Palamut Bükü'nü severim... Datça'yı son üç yıldır göremedim. Gözümde tütüyor. Orası başkadır.
deeptone 7 Nisan 2017 14:23
dün haber çıktı, datçadaki çirkin elektrik direkleri diye.
bikaç yıl önce bir gemi gelmiş datçaya, datçadaki deniz kenarındaki ağaçlar için. almışlar işte fideleri ülkelerine götürmüşler olmamış. sonra gelmişler, datçanın kumunu suyunu alıp incelemeye götürmüşler :)
ACEMIDEMIRCI 7 Nisan 2017 19:19
Datça palmiyesi diye endemik bir tür var. Tek orada. Kökü yeniliyor. Çok lezzetliymiş. Çok az kalmıştı. Bildik palmiyerlerin formundan farklı biçimde. Daha dökülen dalları var. Daha bodur. İnternette bulunur mutlak. Sonra kum zambakları var ki bir çocuğun onları annesine yolup gelirken anne bak soğan yoldum diye kökünü göstermesini hala unutamam. Çok endemik tür var. Datça çok başka. Çok güzel. Çok özledim...