Korktuğumuz başımıza geldi | Kıbrıs Gazetesi Arşiv
28 June 2016, Tuesday Yorum Yaz Yazdır
Ne zordur bu gazetecilik, olay yerine koşarsınız, bir de bakmışınız orada bir yakınınız.
Hele de ölümle sonuçlanan bir olaysa dayanmak kolay değildir.
Hiç istemese de her gazetecinin başına gelir böyle olaylar maalesef.
Arkadaşlarımız Uğur Kaptanoğlu ile Mehmet Kara dün akşam bu zorluğu yaşadı.
Gözyaşlarına boğularak yaptılar görevlerini.
Hem bir makine gibi görevinizi yapacaksınız çünkü mesleğiniz bu, hem de insan olduğunuzu unutmayacaksınız. Gerçekten çok zordur.
Uğur ve Mehmet için bir daha zordu, çünkü her Allah’ın gecesi birlikte çalıştıkları arkadaşları Hüseyin Erdem’i kaybetmişlerdi.
Eminim dün gece de sanki o güler yüzüyle çıkıp gelecek esprisini yapacakmışçasına beklemişlerdir...
Hüseyin Erdem baskı bölümünde çalışıyordu, her gece yaptığımız haberlerin kâğıt üzerinde hayat bulması için ter döken arkadaşımız, bu kez o gazete sayfalarına haber olacak.
Her gece titizlikle baktığı o sayfalarda kendi ölüm haberinin olacağını nereden bilecekti ki.Nasıl iştir bu iş?
Gerçekten içimiz kan ağlıyor.
Trafikteki altyapısızlığı en çok yazan gazeteyiz...
Trafikteki kuralsızlığa takmış durumdayız.
Trafik de trafik deyip duruyoruz, yazıyoruz, söylüyoruz, resmen bağırıyoruz, soru soruyoruz, gezip kuralsızlığın fotoğrafını çekiyoruz, görmeyenlerin gözüne sokmaya çalışıyoruz.
Yollardaki çukurlardan tamir edilmeyen köprüye, görüş alanını kapayan ağaçlardan- otlardan, yanlış yapılan parka, kırmızı ışıkta geçenden sürat yapana, trafik tabelalarının eksikliğinden görüş alanını etkileyen reklam tabelalarına, kaygan yoldan dalgalı yola, aklınıza ne gelirse yazdık, yazmak yetmedi gezdik ya da nöbet tuttuk fotoğrafladık.
Dert ettik kendimize bu trafiği, yıllar itibarıyla artan ölüm rakamlarını gündeme getirdik, geçmişle karşılaştırdık, kazaların ve ölümlerin artışına ve yakıcılığına dikkat çektik.
Yetmedi, dünyada bu işlerin nasıl yapıldığını ortaya koyduk karşılaştırdık.
Bu küçücük ülkede trafik sorunuyla nasıl baş edemediğimizi sorguladık.
Yetkililer görmez diye haberleri manşete çektik, başlıkları da fotoğrafları da büyüttük, birilerinin gözüne batsın diye.
“Trafiğe çıkmak cesaret ister” dedik, ortadaki karmaşayı, keşmekeşi ve riski vurgulamak için ama nafile...
Kimsenin umurunda olmadı, popülizm, günü kurtarma, sonuç vermeyen boş laflar…
O kadar dert etmiştik ya biz bu trafiği, korktuğumuz başımıza geldi.
Bir trafik kazası, geldi arkadaşımızı aldı aramızdan götürdü.
Yarım çemberde trafiğin akmasını ve yola çıkmayı beklerken (ki bu yarım çemberlerin de riskini ve yanıltıcılığını da yazdık kaç kez) bir başka araç yolundan çıkıyor, elektrik direğini deviriyor ve arkadaşımız Hüseyin Erdem’in aracına çarparak, onu öldürüyor.
En azından bir bariyer olsa, o araç gelip arkadaşımızın aracına çarpmayacaktı.
Güzelyurt anayolundaki bariyer sorununu defalarca yazdık, artık sayısını bile hatırlamıyorum.
Üzüntümüz kelimelerle anlatılmaz, Hüseyin’imiz artık yok.
Her akşam güler yüzüyle bizi ziyaret eden, espriler yapan, ne yardım istesek koşan, iyi insan Hüseyin, en çok korktuğumuz sorun nedeniyle artık hayatta değil.
Halbuki çok fazla hayali ve projesi vardı.
Yaşadığı 49 yıl içine çok şey sığıştırmıştı ama daha yapacak çok işi vardı.
Emekliliğini ve sonrasını bile planlamıştı...
Her Türkiye’ye gidip geldiğinde bir o bölgenin bir simge eşyasını getirirdi bana.
Gitmeden günler önce “sana bakalım nasıl simge getireceğim?” diye söyler dururdu.
Korktuğumuz başımıza geldi Hüseyin...
Bu trafikte kimsenin canı garantide değil.
Otomobilimize her girip de çalıştırdığımızda evimize işimize değil, bir bilinmeze sürüyoruz aslında, adeta ‘Sırat Köprüsü’nden geçip gidiyoruz farkına varmadan.
Siz istediğiniz kadar kurallara uyun, yetmiyor, gelip buluyor sizi ölüm yine.
Trafik kazasından ölüm tüm dünyada olur ama bu küçücük ülkede çok kolay halledilecekken, bir arpa boyu ilerleyemeyip, bu işlere çözüm bulamayanlar sayesinde bu kadar da ucuz olmamalı ölüm be kardeşim.
Korktuğumuz başımıza geldi Hüseyin’im, piyango sana vurdu kardeşim...
Maşallah devletimiz varmış övünüyorlar, övünün devletinizle, övünün hiçbir şeyi tamam olmayan, görüntüden ibaret devletinizle. Övünün mutsuzluk saçan sahte şahanenizle...