Hayat kışa inat etmelidir / İlişkiler / Milliyet Blog
"Limon ,doğum yaptı biliyor musunuz , beşizleri var. Kauçuk keratasını görseniz kazık kadar, evlenecek yakında. Babam, onlara şiir okuyor,hayatını anlatıyor. "
Tabiat kirli ve beyaz.
Umutların kim bilir?
Özlemimdir güzelim ,
Yel ile borana inat!
Doğduğumda babam yirmisindeymiş. Ben yirmi olduğumda, babamı yaşlanmış sandım. Anlayamazdım tutkusunu,bir şeyler satın almak istediğinde, içimde buruk bir duyguyla boş boş bakar,söylenirdim :"Ne yapacak ki bundan sonra , örneğin yaylı yatağı," derdim.
Balkondaki saksıma özenle diktiği soğanlardan birini birlikte yedik.Yeşillere dokunduk, okşadık Üç yaşındaki bebişimle, harika bir duygu yaşadık.Ne güzel güldük...
Akranı olan kentli çocuklarına annelerinin "süt iç !!" diye , kur yapıldığı günlerdi. Babam ,koltuğuna sıkıştırdığı lavaş ve soğandan mürekkep azığıyla yağmurda,karda "su almasın, " diye bazen çıkartıp öteki koltuğuna sıkıca sabitleştirdiği kenarı yırtık lastiğiyle , " Vatandaş için Medeni Bilgiler" dahil kitaplarını yüklenip köyden kilometrelerce ötedeki mektebine gidermiş. Köy Enstitüsü yolu, başka türlü açılır mıydı yoksa , ne söylesen hikâye !..
Annemin, İstanbul'lu olması ve -İkinci Dünya Harbi günlerinde- ortaokulu iftaharla bitirip, okumaya meftun olması en büyük şansımdı.
Malumunuzdur , ananın dili vardır ve bu duygularıdır.
Anladım : duygularımı annemden , hitabet ve mücadelemi babamdan almışım . Annem kadar duygusal, babam gibi inatçıyımdır. Başka bir söyleyişle ; çok güzel şiirler okuyan babam gibi olmadım. Hayatı , şiir gibi yaşatan annemin duygulalarıyla yüklüyüm. Savaşım gücümde ise doğayla kavgacısı babamın damgasını yedim . Annemi kaybettiğimde o kırk üçündeydi ve ben yirmi üçünde , her an gelmesi beklenen Ruslar'la kapışmak için Sarıkamış'taydım ,palaskamda tabancamla, 9.Tümendeki takımım ve bir çift sadık kangalımla. sahradaydım ...
Saksıları üçer beşerden , yedi adet almıştım .Bir köyün medeniyet girmemiş köşesinden, iki teliz toprağı biraz koyun gübresiyle harmanlamış, itinayla yerleştirmiştim yeni mekanlarına...biberleri, dereotlarını , maydanozu , naneyi ,kekiği,fesleğeni , altmış yedi baş arpacık soğanını ...birine de sağdan soldan aldığım çiçekleri...
Son saksıya hiç bir şey koymadım.Tabiattır doğuran ; gördüğünüz o gür, envai yeşillikteki otların doğumunu gözledim ...
Tam kırk yıl çalıştı idealist babam Gazioğlu.Devletini evi ,öğrencilerini evlatları bildi. Okulları gelinlikler gibi teslim etti haleflerine .Öğrencileri güller gibiydiler, şahidiyim ! Biliyor musunuz ,irfan ocağından ayrılırken o da ağladı. Çaldıran'da başlayan mesleğine veda mekanı "Üsküdar Hacı Selim Ağa İlkokulu", namıdiğer "Taş Mektep'ti."
Adana'dan ziyaretine geleceğimi duyduğunda "limon fidesi" istedi, bir de "kauçuk yavrusu" hani şöyle küçüğünden ,saksıya girecek kadarından . Getirmediysem yuh olsundu bana , O benim babam ,getirmez miyim ? Altmıştayım şimdi , bu olay iki sene öncesindeydi.
Saksıdaki yeşillikleri bakmaya ,yemeğe kıyamıyorduk , Bebiş'imle ...Bir de ne görelim , Üzerleri kar buz dolmuş,"Tabiatın yorganıdır bu, üşümesinler ," diye karları biraz da biz örttük .Ben ayakta, bebişim kucağımda , onlara gözümüz gibi baktık, biraz da güldük...
Limon ,doğum yaptı biliyor musunuz , beşizleri var. Kauçuk keratasını görseniz , kazık kadar, evlenecek yakında . Babam, onlara şiir okuyor, hayatını anlatıyor. Duvarındaki panoya özenle tutturulmuş silikleşmeye yüz tutmuş, fotoğraflarının, hikayesidir anlattığı .
Soğanlar karlar arasından semaya dikleştiler. Kekikler solucanla, naneler salyangozla oynaşıyorlar. N'olursunuz gelin görün ! Kocaman kara karga balkona göz koymuş , lanetler olsun !..
Kar ve borana inattır yaşamak. Hayat kışa inat edip,sürüyor. Gözlerimdeki yaşları neden tutamadığımı anlayamıyorum... Siz bana bakmayın, dipdiri bakışlarla yaşama hep inat edin dostlarım...
Aysun Irmak Borteçin bu blog'u önerdi.