Zlata vs. Irkçılık
Okuduğum kitaplar arasinda en fazla etkilendiğim kitaplardan birisi Zlata’nın Günlüğü’ydü..Çocukken okumuştum ama hâla etkisindeyim..Ben o kitabi 3 kez okudum ve her seferinde tekrar okumak istedim..Ben çoğu insandan farkli olarak savaş hikayelerini seven birisiyim..Savaşi sevmesem de savaşlar sirasinda insanlarin yaşantilarini okumayi çok severim..Hani “oh iyi olmuş onlara” şeklinde değil yani onlarin çektiği acilardan keyif almam -ki zannedersem doğrusu da bu- ama okumayi severim..Çok etkisi altinda kalirim ben savaşlarin..Piyanisti en az 8 – 9 kere izledim ve o filmi izleye izleye Yahudilere bakiş açim değişti..Ben çocukken falan bu kadar liberal, demokrat , ve diğer milletlere karşi hoşgörülü değildim..Biraz irkçi görüşlerim vardi..Yani tabii bi çocuğun ne kadar irkçi olabileceğini söyleyeyim ” Ermeniler bok !” “Yunanlilar domuz!” – ki buna inanmak için bi sebebim yoktu “..Ailem normaldir , irkçi falan yok ama arkadaş çevrem ( Üsküdar’in en yobazlarla dolu semtinde oturduğumu hesaba katin lütfen) ona yakin insanlarla doluydu..İnsan etkileniyor ister istemez..
Hazirliktayken yanimda Yahudi bir arkadaşim oturmuştu..Ben de o sira Rammstein’dan dolayi biraz Nazi takiliyodum ve sürekli gamali haç çiziyodum..Diğer yanimda da bir başka arkadaşim oturuyordu ve en sonunda uyardi beni çizme onu diye..Ben de zaten Sera’nin Yahudi olduğunu çoooook sonra öğrendim zaten öğrenmemle de utançtan daha doğrusu hani onu kirmiş olabilirim diye düşünerek yüzüne bile bakamaz olmuştum…Zaten şu anki konuşmalarimiz da şöyle :
Bu yani…Sonrasinda vapurda bi İsrailli turistle karşilaştim..Onunla bayaği sıkı muhabbet ettik..Adi da Hadasa’ydi hiç unutmam..Belki bir gün unuturum..Böyle kizil, uzun ve dümdüz saçliydi..Uzundu bayaği..
Sonra işte başka başka Yahudi arkadaşim oldu..İyicene kaynaştim onlarla Yahudiliğe..Happy Happy Hannukah diycem onlara bayramlari geldiğinde..
Efendim tekrar Zlata’ya ve Günlüğüne dönecek olursak kitap olabilecek en siradan hayatlardan birisi olarak başliyor..Hikayenin kahramani olan kiz MTV seyreden, acikinca Pizza ismarlayan , piyano çalan bir Yugoslav kizi..Bir iki günde hayati değişiyor hatta o değişimi anlamiyoruz bile..Hani 2 gün önceki yazisinda bir arkadaşinin doğumgününe alacaği hediyeden bahsederken 2 gün sonra Posta Binasi’ni bombaladilar , tepelerden üzerimize ateş açiyorlar, sokağa çikmak tehlikeli’ye dönüşüyor kitap..
Muhteşem bir kitap yani okumanizi şiddetle öneririm..
Bir sonraki yazimda da Bosna-Hersek’i ve Bosna Savaşini anlatmayi düşünüyorum…
Bir okurum bana Heredot dedi böyle her şeyi anlatiyorum diye…
« Uykusuz ve Penguen Delirium »
Tarih : Aralık 1, 2008