Güncelleme : 2019-09-14 12:46:06
Bir toplumda ahlaki değerlerin yerleşmesi, tarih, kültür ve medeniyetin uzun yıllar hayatta kalması sorumluluk bilinci ile gerçekleşir. Dinimiz İslam’da ‘’ Biz emaneti, dağlara taşlara teklif ettik, onlar bu emaneti taşımaya yanaşmadılar. Bunu insan yüklendi’’ diyerek, insanda olması gereken sorumluluk bilincine işaret eder. Dolayısıyla insan; dinine, kültürüne, tarihine, medeniyetine, insanlığa ve bütün bunları kendisinden miras aldığı atasına dair sorumluluk bilinci taşımalıdır. Bu yazımı; hepimiz adına O sorumluluğu yerine getirdiğine şahitlik ettiğimiz bir büyüğüme tebriğe ayırdım.
Dün ikindi saatlerinde köşe yazılarımın yayımlandığı karamanca.net haber sitesinden müjdeli bir haber okuduk. Karamanlılar adına ve kendisini Karamanoğulları’ndan hissedenler adına geç olsa da sevindirici bir haberdi. Nure Sofi ve eşinin bulunduğu mezarlığın ve çevresinin düzenleneceği haberiydi bu. Karamanlı yazar Şerafettin Güç’ün 5 yıllık mücadelesi sonucu, projesi tamamlanan düzenleme çalışması için son adım, yani kurul kararı bekleniyor.
Yıllardır her paylaşılan fotoğrafta ‘’Hala öyle mi’’ dediğimiz Karamanoğulları’nın atası Nure Sofi’nin mezarı konum itibariyle Mersin ilinin Mut ilçesi sınırlarında bulunuyor. Fakat, mezarlık ve çevresinin yıllardır o halde olmasının ayıbı Mut veya Mersin’den evvel adını o aileden alan şehrimizin ayıbıydı. Hepimiz hatırlarız; Suriye’deki savaş çetin bir hale dönüştüğünde, korunması-muhafaza edilmesi bulunduğu yerde imkânsız hale gelebilir diyerek Süleymanşah türbesini devletimiz nakil etmişti. Çünkü olası bir isabet alma durumunda ortaya çıkacak olan harap görüntü gerek vicdani gerekse devlet imajımız açısından katlanılamaz olacaktı. Bu tarihi ve vicdani sorumluluk çerçevesinde; yurt dışındaki birçok türbenin de devletimizin ilgili kurumları aracılığı ile restore edildiğini duyuyor, haberlerini okuyoruz.
Bu güzel çalışmalar; İstanbul-Eminönü’ndeki Hatice Turhan Valide Sultan türbesi, Kırıkkale-Balışeyh’teki Ballı Baba türbesi, Burdur-Yeşilova’daki Veli Dede türbesi, Denizli-Balkan’daki Hüsamettin Gazi Bey türbesi, Antalya’daki Abdal Musa türbesi şeklinde devam ederek, kendisini bu konuda sorumlu gören ve çalışmanın temelini tetikleyen şahısların talepleri ile başladı. Yakın zamanda ilimizde de; Tartan Konağı, Hürrem Dayı evi ve Nalıncılar evi gibi restorasyonları gördük fakat, Nure Sofi ve eşinin bulunduğu mezar alanının güzel bir türbeye dönüşmesi için kimsenin elini kımıldatmaması, sorumlu hissetmemesi başından bu yana garip bulduğumuz bir durumdu. Aslında bütün bir şehir olarak kendimizi sorumlu görmemiz gerekirken kimse bu konuyu üzerine almıyordu.
Ne Mersin’in kendisinden gördüğü nede Karaman’ın mıntıkası dışında olması sebebini sürerek layığıyla sahiplenemediği mezarlık alanı, harap olması nedeniyle yıllardır kanayan yaramızdı. Konum itibariyle Araf’ta kalan, Karamanoğlu mezarlarının bulunduğu alanı kendisine dert edinen kimse yoktu. Şimdi tekrar yazının başında verdiğimiz güzel haberi değerlendirdiğimizde, nasıl bir başarı olduğu daha net gözükecektir. Vakıflar Genel Müdürlüğü ile Şerafettin Güç’ün bireysel yazışmaları ve çabası büyük bir takdiri hak ediyor. Ancak, Yunus Emre’nin Eskişehir’e, Mevlana’nın Konya’ya uğurlanışını seyreden biz Karamanlılar bu başarıyı bile layığı ile takdir edemiyoruz. Bu başarıyı manşetine taşıyan karamanca.net haber sitemize ve kurul kararının ardından başlayacak olan çalışmada büyük emeği olan Şerafettin Güç ağabeyime hassaten şükranlarımı bir kez daha sunarım. Milli ve Manevi tüm değerlerimiz konusunda tıpkı bu başarıdaki gibi ‘sorumlu’ olmamız dileği ile.. kalın sağlıcakla..
¤ Karamanlılar adına O sorumluluğu yerine getirdi!
¤ 30 yıl sonra Karaman!
¤ Yine Dolandırıldık!
¤ Yeni yıl 2017'yi unutturan bir yıl olmalı!