Japonya Ülke Rehberi , Uçak Bileti Ara Bul
Japonya Ülke Rehberi hakkında yorum yapabilir veya fikir paylaşabilirsiniz. Lakin, lütfen yorumunuzda veya fikrinizde kişileri, firmaları, kurumları veya kuruluşları zor durumda bırakacak; onlara hakaret kabul edilecek ifadelerden kaçınınız.
Japonya, Doğu Asya`da bir ada ülkesidir. Büyük Okyanus`ta bulunan Japonya Çin, Kore ve Rusya`nın doğusunda, kuzeyde Ohotsk Denizi`nden güneyde Doğu Çin Denizi`ne kadar uzanır. Japonca adını oluşturan kanji karakterler "güneş" ve "köken" anlamına gelir. Bu nedenle Japonya "Doğan Güneşin Ülkesi" diye de bilinir.
Japonya üç binden fazla adadan oluşur. Bu adaların en büyükleri olan Honşu, Hokkaido, Kyuşu ve Şikoku adaları ülkenin %97`sini oluşturur. Adaların çoğu dağlıktır ve bazıları yanardağlardan oluşur. Japonya’nın en yüksek dağı olan Fuji Dağı bir yanardağdır. Japonya 128 milyonluk nüfusuyla dünyanın nüfus açısından onuncu büyük ülkesidir. Başkent Tokyo`nun bulunduğu alan çevresinde bulunan şehirlerle birlikte 30 milyonunun üzerindeki nüfusuyla dünyanın en büyük metropoliten alanını oluşturur.
Arkeolojik araştırmalar Paleolitik çağın son döneminden beri insanların Japon adalarında yaşadığını gösterir. Yazılı tarihte Japonya`nın adı ilk olarak 1. yüzyıldan kalma Çin metinlerinde geçer. Japonya`nın tarihi dış dünyadan etkilendikten sonra çok uzun yıllar boyunca tecrit edilmesiyle şekillenmiştir. Günümüzdeki Japon kültürü dış etkiler ile iç gelişmelerin bir karışımından oluşmaktadır. 1947 yılında anayasanın kabulünden beri Japonya parlamenter monarşi ile yönetilmektedir. Devletin başı Japon imparatoru, hükümetin başı ise başbakandır. Seçimle işbaşına gelen bir parlamentosu vardır.
Gayri Safi Yurtiçi Hasılaya göre Japonya Amerika Birleşik Devletleri`nden sonra dünyada ikinci sıradadır. Birleşmiş Milletler, G8 ve APEC üyesidir. Savunma bütçesi dünya beşincisidir. Dünyanın en büyük dördüncü ihracatçısı ve en büyük altıncı ithalatçısıdır.
Ülkenin ilk ve devamlı hükümet merkezi 8. yüzyılın başında Nara’da kuruldu. 710 ile 784 yılları arasında 74 sene bu imparatorluk devam etti. 794 yılında ise Kyoto’da yeni bir hükümet merkezi kuruldu. Burası bin yıl kadar imparatorun oturduğu yer olmuştur. Başkentin Kyoto’ya taşınması, 1192 yılına kadar devam etmiş olan Heian devrinin başlangıcı olmuştur.
Minemotoların iktidarı ele geçirmesi, Shogun denilen askeri liderler idaresi altında yedi asırlık bir feodal hakimiyet devrinin başlangıcı olmuştur. 1192 yılında Minamotolar hükümet merkezini Tokyo yakınındaki Kamakura’ya kurdular.
1333 ile 1338 yılları arasında görülen kısa süreli imparatorlukları, Ashikaga Takauji tarafından Kyoto’da Muromachi’de kurulan yeni bir askeri yönetim takip etti. Bu kurulan hükümet 1338’den 1578’e kadar iki yüz yıldan fazla bir süre devam etmiştir.
1853 yılında Amerikalı Komodor Matthev C.Perry dört gemiden meydana gelen donanmasıyla Tokyo Körfezine girmiş, ertesi yıl tekrar Japonya’ya gelerek, Japonları kendi ülkesiyle bir dostluk anlaşması imzalamaya ikna etmiştir. Bu anlaşmayı, aynı yıl içinde Rusya, Büyük Britanya ve Hollanda ile imzalanan anlaşmalar takip etmiştir. Bu anlaşmalar dört yıl sonra ticaret anlaşmalarına dönüşmüştür.
Tokogaua Shogunluğu’nun derebeylik sistemi 1867 yılında yıkılmasına kadar geçen on yıllık süre içinde büyük bir karışıklık hüküm sürmüş ve 1868 yılında Meigi döneminin tekrar teşkilatlanmasıyla bütün hakimiyet yeniden imparatorun eline geçmiştir.
Madenler: Japonya maden kaynakları bakımından çok fakir olup, sanayii beslemek için gerekli madenlerin çoğuna sahip değildir. Japonya’da az miktarda kömür, kurşun, çinko, arsenik, bizmut, pirit, kükürt, kireç taşı, barit, silis taşı, feldspat, dolamit ve alçı taşı yatakları vardır. İhtiyaçlarını dışarıdan alır.
Geleneksel Japon kültüründe kadın-erkek ayrımı yoğun olarak vardır. En basitinden Japonca`da `erkek dili` ve `kadın dili` vardır. Erkekler oldukça erkeksi bir dille konuşurken kadınların bu dile ait kelimeleri ünlemleri kullanması pek doğru bulunmaz. Ancak günümüzde Japon kültüründe egemen olan yabancılaşma her alana olduğu gibi dile de etki etmiştir.
Örneğin düğün törenleri genelde Şinto dininin kurallarına göre de yapılır. Cenazelerde ise genelde Budist törenler uygulanır. Şinto ülkenin yerli dinidir. Ormanlarda, dağlarda, denizlerde, kısacası doğada "kami" denilen ruhların yaşadığına inanılırdı. Doğa ile uyum içinde yaşayan eski topluluklar bu ruhları sayarlardı. Bu inanç Şinto dininin temelini oluşturur. Sonraları bu ruhlara atalar ve kahramanlar da eklendi. Bazı evlerde bu ruhlara yiyeceklerin sunulduğu "tanrı rafı" bulunur. Budizm ise Şinto`dan farklı olarak 6. yüzyılda, Çin ve Kore yoluyla Hindistan`dan gelmiştir. İlk kez 16. yüzyılda Portekizli denizciler aracılığıyla gelen Hıristiyanlık ise nüfusun küçük bir kısmınca benimsenmiştir.
"Sadō" (Çay Yolu) veya "Çanoyu" (Çayın sıcak suyu) adı verilen çay töreni 15. yüzyıla kadar geriye gider. Törenin esası, ev sahibinin konuklarına çay hazırlaması gibi gündelik bir ihtiyaca dayanır. Çay ikramı zaman içinde törensel bir nitelik kazanmıştır. Ev sahibi ve konuklar bu törenin ayrıntılı kurallarına büyük bir ciddiyetle uyarlar. Bu kurallar töreni olabildiğince sadeleştirir. Çay töreni başlı başına kurallar bütününden ibaret değildir. Bunun için bahçe düzenlemesinden çay odasının döşenmesine kadar birçok ön hazırlığın özenle önceden yapılmış olması gerekir. Çay törenine hazırlanmak, mimariden seramiğe, bahçecilikten tarihe, dinden güzel yazma sanatına kadar birçok alanda asgari bilgileri öğrenmek anlamına gelmektedir. Bu hazırlıklar çay töreninin mükemmelliği için şarttır. Bahçenin güzellikleri arasından çay odasına geçen konuklar, gördükleri güzellikler ve yaşadıkları sükunetle çay törenine hazırlanmaktadırlar. Çay töreninde ağırlıklı olarak Zen Budizmi`nin etkisi görülür. Tören ilk bakışta can sıkıcı bir oyun, gereksiz kurallar bütünü gibi gelebilir. Ancak amaç çay yapıp içmekten çok, doğaya karışmak, onun içinde kaybolmak, bu yolla ruhu aydınlatmaktır. Doğallığın yanı sıra sükunet, sadelik estetik ve zarafetle örülü bir arınma sürecidir çay töreni. Hareketler son derece yavaştır, bu nedenle çay yapımı için gerekli eylemlerde olabildiğince tasarruflu olup, yapılması gereken hareketleri çok incelikle hesaplayıp, bunu zarafetle gerçekleştirmek gerekmektedir. Sonuçta ortaya çıkan uyum, ölçülülük ve güzellik izleyenlerin ruhunda ve zihinlerde kalıcı izler bırakacaktır.
Ocağın 2. Pazartesi: Yetişkinler Günü
11 Şubat: Kuruluşu`nun Günü Japonya`nın ilk ve efsanevî İmparatoru Jinmu`nun tahta çıktığı gün
Mart 20 veya 21: İlkbahar Gündönümü
29 Nisan: Şoowa Devri Anma Günü = Eski İmparator Hirohito`nun Doğum Günü
3 Mayıs: Anayasa Bayramı Anayasa`nın yürürlüğe konulduğu gün
4 Mayıs: Yeşil Günü
Temmuz`un 3.Pazartesi: Deniz Bayramı
Eylül`ün 3.Pazartesi: Yaşlılara Saygı Günü
Eylül 23 veya 24: Sonbahar Gündönümü
Ekim`in 2. Pazartesi: Spor Günü
3 Kasım: Kültür Günü, Anayasa`nın ilan edildiği gün
23 Kasım: Çalışmalara Teşekkür Günü
23 Aralık: İmparator Akihito`nun Doğum günü
3 Şubat: Fasulye atma Seremonisi
3 Mart: Kızlar Festivali `Şeftali Bayramı
7 Temmuz: Yıldız Festivali
Eylül ortası: Ay seyretme
15 Kasım: 3, 5 ve 7 yaş çocuklar için festival günü
8 Nisan: Çiçek Bayramı
11 Kasım: Öz Savunma Kuvvetleri Günü
10 Mart: Tokyo Büyük Hava Hücum Günü
•	Tokyo`da Hava bombardımanıyla 100.000`den fazla Japon sivil kaybının yaşandığı gün (1945)
23 Haziran: Okinawa`da Ölenlerin Ruhlarını Teselli Günü
•	94.000 Japon`un Okinawa Adası Seferi`nin bitiş günü bombardımanla kaybedildiği (1945)
6 Ağustos: Hiroşima Atom Bombası Günü
•	Amerika`nın Hiroşima kentine ilk Atom bombasını attığı 140.000`den fazla insanın kaybedildiği gün (1945)
•	9 Ağustos: Nagasaki Atom Bombası Günü
•	Amerika`nın Nagasaki kentine ikinci Atom bombasını attığı ve 70.000`den fazla insanın kaybedildiği gün (1945)
•	15 Ağustos: Mütareke Günü
•	Japonya`nın teslim olmasıyla II. Dünya Savaşı`nın bittiği gün (1945)
•	Japonya`da meydana gelen 9,0 büyüklüğünde deprem(11 Mart 2011)
Uzun bir dışa kapalılık döneminin ardından 19. yüzyılın ikinci yarısında başlayan Batılılaşma çabaları, halkın kıyafetine de yansıdı. Bugünkü Batılı giyim tarzı, bu sürecin sonucudur. Ancak Japonlar Batılılaşma ile birlikte gelenekleri yaşatma, hatta geliştirme çabasını bir an olsun bırakmamışlardır. Bu çerçevede insanlar özel günlerde geleneksel kıyafet olan kimono giymeyi ihmal etmezler. Kimono vücudu saran ve belde geniş bir kuşakla (obi) bağlanan geleneksel ve dünyaca ünlü bir giysidir.Yeni yıl kutlamalarında, evlilik gibi özel günlerde, bayramlarda ya da mezuniyet günlerinde genç, yaşlı, kadın, erkek Japonlar çoğunlukla kimono giyer. Evlilik ve benzeri resmi törenlerde, damatla gelin siyah kimonolar giyerek sorguçlarını takarlar. Erkekler kimonolarının üzerine çok geniş paçalı pantolonlar (hakama) ve bol ceketler (haori) giyerler. İyi bir kimono çok pahalıdır. Japonlar kimonolarına gözleri gibi bakarlar. Kimonolar anneden kıza, babadan oğula aktarılarak giyilir. Kimonoyu ve obi`yi düzgün olarak takmak kolay değildir. Bunun için kadınlar özel ders alırlar. Kimono giyildiğinde normal ayakkabı ve çoraplar giyilmez. Ayakkabı yerine yüksek tahta nalınlar (geta) olabileceği gibi pamuklu ya da deriden yapılmış (zori) sandaletler giyilir. Kimono ile özel pamuklu çoraplar olan (tabi) giyilir. Bu çorapların en ayırt edici özelliği başparmak yerinin de örülmüş olmasıdır. Çorapta baş parmak ile diğer parmaklar arasında, sandalet bağının geçmesi için oyuk bulunur. Kimonoya benzeyen diğer bir giyecek ise Yukata`dır. Yukata, pamuklu, basit, yazları festivallerde ya da evde bornoz gibi giyilen giyeceklerdir.
•	Japonya aynı zamanda animede ve bilgisayar oyunlarında dünyada birinci sırayı yer alır.
•	Japonlar,süs bitkileri ve bahçeleri ile tanınırlar.
•	M.S. 700`den önce bile Japonlar keyif için güzel bahçeler yapmışlardır.
Amaterasu-oo-mikami Japon Şinto dininin güneş tanrıçasıdır. Japon imparatorluk ailesinin mitsel atasıdır. Kojiki`ye göre, onun kural tanımaz erkek kardeşi Susanoo her şeyi yerle bir edip, Amaterasu`nun pirinç tarlalarını, tapınakları tarumar edince, tanrıça (ki dişi olduğu konusunda tartışmalıdır) buna çok içerlenir ve Ama-no-Iwato isimli mağaraya gizlenir. Güneşini kaybeden dünya karanlıktır artık.
Torunu Ninigi-no-Mikoto`yu Japonya`da barışı sağlaması için yeryüzüne gönderir. Onun oğlu ise Japonya`nın efsanevi ilk tennoosu (imparatoru) olur üç kutsal silahı ile Kılıç, Mücevher ve Ayna. Bu Japonya`nın İmparatoru mitsel temellere bağlama eğilimini yansıtır. Bu yapı ikinci dünya savaşından sonra büyük ölçüde çökse de Tenno halen dinsel niteliklerini muhafaza ediyor.
Ülkenin yönetim şekli Anayasal Monarşi’dir. İkinci Dünya Savaşı sonrasında ülkeyi 1952’ye kadar idare eden İşgal Yönetimi tarafından oluşturulan ve 1947 yılında kabul edilen Anayasa çoğulcu parlamenter bir sistem getirmiştir. Anayasa uyarınca, İmparator’un görev ve yetkileri tamamen törensel nitelikte olup, yönetim erkinin başı Başbakan’dır.
Ülkede iki kabineli Meclis sistemi bulunmaktadır. Ulusal Meclis (Diet) Anayasa’da, “en üst devlet kurumu” olarak tanımlanmakta ve 480 sandalyeli Temsilciler Meclisi (Alt Meclis) ile 242 sandalyeli Üst Meclis’ten oluşmaktadır. Başbakan’ın atanması, Hükümet’in feshedilmesi ve bütçenin onaylanmasında temel belirleyici kurumdur. Temsilciler Meclisi anayasal olarak Üst Meclis’e göre daha güçlü bir konumdadır. Temel konulardaki bazı kararlarda sadece Alt Meclis söz sahibi olup, Üst Meclis tarafından alınan kararları da 2/3 çoğunlukla reddetme yetkisine sahiptir.
İşgal Dönemi sonrası Japonya’sı neredeyse kesintisiz olarak Liberal Demokrat Parti’nin (LDP) iktidarına sahne olmuştur. İçinde milliyetçi ve liberal unsurlar barındıran merkez sağ nitelikli LDP, ABD’yle tesis edilen ittifak ilişkisi temelinde, Japonya’nın kısa sürede savaşın yıkımından kurtularak, dünyanın en önde gelen teknoloji ve sanayi önderlerinden biri olmasını sağlayan politikaların mimarı olmuştur. LDP ülke içindeki farklı sermaye grupları ile güçlü bürokratik yapıların çıkarlarını başarıyla uyuşturmayı başararak, ülkedeki siyasi sistemi tek-parti rejimi haline dönüştürmüş, ancak 1980’lerde yaşanan ölçüsüz büyüme ve emlak fiyatlarındaki artışın neden olduğu “balon ekonomisinin” çöküşüyle, Liberal Demokratlarda hızlı bir gözden düşme ve bölünme sürecine girmişlerdir.
Japonya’da, 2009 Ağustos ayında yapılan genel seçimlerde (Temsilciler Meclisi seçimleri) oyların % 42’sini alarak Liberal Demokrat Parti’nin 55 yıllık iktidarına son veren merkez sol eğilimli Japonya Demokrat Partisi (DPJ) ile merkez sağ/muhafazakar eğilimli Halkın Yeni Partisi’nden (PNP) oluşan ikili koalisyon hükümeti iktidara gelmiştir.
Japonya iç siyasetinde 2012 yılında yaşanan istikrarsızlık 2013 Ağustos ayında yapılması öngörülen Temsilciler Meclisi seçimlerinin 16 Aralık 2012 tarihine çekilmesi ve seçim neticesinde LDP’nin iktidarı almasıyla sonuçlanmıştır. Seçim sonuçlarına göre 294 milletvekili çıkartan LDP 480 sandalyeli Meclis’te çoğunluğu sağlarken, Japonya Demokrat Partisi (DPJ) 57 milletvekiliyle ikinci parti, Yeni Japonya Hareketi 54 milletvekiliyle üçüncü parti, LDP’yle yakınlığıyla bilinen Yeni Komeito Partisi 31 milletvekiliyle dördüncü parti olmuştur. LDP ile Yeni Komeito arasında koalisyon kurulması konusunda mutabakata varılmış ve LDP-Yeni Komeito Hükümeti 26 Aralık 2012 tarihinde resmen görevine başlamıştır.
21 Temmuz 2013 tarihinde Danışma Meclisi’nin 242 üyesinden yarısının yenilenmesine yönelik yapılan seçimlerde LDP 65, DPJ 17 ve Yeni Komeito Partisi 11 sandalye kazanmıştır. Bu sonuçlara göre, Temsilciler Meclisi’nde üçte iki çoğunluğa sahip olan LDP-Yeni Komeito Hükümeti, toplam 135 sandalyeye ulaşarak Danışma Meclisi’nde de çoğunluğu sağlamıştır.
Japonya Ülke Rehberi ile Alakalı Yazılar