Müslümanlara karşı küfrü ve hakareti alıştırmaya çalışıyorlar.
Allah hayvanları ve küfrü bilinçleri kapalı yaratmıştır.
İnanmayanlar ve bağnazlar hayatı olabildiğinde karmaşık ve zor hale getirirler.
Münafıklar kendilerini Müslümanlardan çok kaliteli ve üstün görürler.
Mevlana Mesnevi Kuran’dan daha üstündür diyor. Bunları savunmak küfrü savunmak olur.
Peygamberimiz (sav) hakkındaki haşa hakaret ifadelerini Peygamberimiz (sav)'in üzerine almak çok büyük hata olur.
Fazıl Say'a destek olan gazeteciler bu hakaretler kendilerine yapılsa mutlaka şikayet ederlerdi.
Fazıl Say'ı destekleyenler, laikliğin hakaret özgürlüğü getirmeyeceğini bilmeliler.
Adnan Oktar’ın 17 Nisan 2013 tarihli A9 Tv röportajından
ADNAN OKTAR: Son günlerde bizi küfretmeye alıştırmaya çalışıyorlar. Yani küfredilmeye alıştırmaya çalışıyorlar. Yani “size küfredeceğiz, alışın” diyorlar. “Çok normal, her çeşit küfrü yapabiliriz biz. Alışın ya” diyorlar. “Ne var yani demokrasi yok mu?” diyorlar. “Bak Avrupa’da falan da var. Millet birbirine küfrediyor, burada da alışın. Size de küfredilsin siz de alışın” diyorlar. Bak kardeşim, biz alışamayız. Ben küfür istemiyorum. Ben kimseye küfretmem, kimse de bana küfretmesin. Küfredersem de, gitsin hukuki hakkını arasın, hakkıdır yani. Birisi de bana küfrederse, hukuki hakkımı ararım. Küfür istemiyorum. Eleştiri? Alabildiğine eleştirsin. Eskiden neydi kardeşim? Eskiden yani on yıldan daha önceki dönemlerde, on beş yıl önce, akıl almaz hakaretler ediyorlardı gazetelerde, her gün aşağı yukarı. Dava açıyoruz, netice alamıyoruz. Tekzip etsinler diyoruz, bir yıl bir buçuk yıl sonra mahkemesi bitiyor, adamlar bir şekilde, ya zaman aşımından ya şundan konuyu kapattırıyorlardı. Adam hakaret ediyor, mahkeme uzuyor da uzuyor, bir buçuk sene sonra cevabı verilecek. Adam zaten konuyu unutmuş oluyor. O arada, o hakaret dallanıp budaklanıp her tarafa yayılıyordu. Yağmur gibi hakaret ediyorlardı. Ama bakın şu an, hakaret edemiyorlar. Bu, hükümetin bu millete getirdiği bir nimettir, bir güzelliktir. Hakaret edenin hakkı, adaletle hukukla avucuna konuyor. Eskiden, ağıza alınmayacak hakaretler ediyorlardı bizlere. Önüne gelen hakaret ediyordu, rahat rahat, birçok kişi. Hiçbir şey yapamıyorduk. Gazetelerden insanlar korkuyorlardı, birçok gazeteden çekiniyorlardı, yine küfredecek, hakaret edecek altında kalacağım diye, ödü kopuyordu insanların. Sabah kalktığında akıl almaz iftiralar, akıl almaz hakaretlerle karşılaşabiliyordu. Yapacağında hiçbir şey olmuyordu. “Git mahkemeye ver kardeşim” diyorlardı. Mahkemeye veriyorsun. Bir ay sonra falan ifaden alınıyor. Birkaç ay sonra davası açılıyor, beş ayda bir, altı ayda bir mahkemesi oluyor, bazen iki buçuk sene sürüyor. Daha mahkeme devam ederken zaman aşımı devreye giriyordu. Şu an böyle bir şey yok. Müslüman’ın izzeti nefsi vardır, haysiyeti vardır, şerefi vardır, onuru vardır, gururu vardır, küfrettirmez kendine. Böyle bir kanun yok. Dünyanın hiçbir yerinde, hiç kimseye sen küfredemezsin, küfretme hakkı yoktur. Sen küfretme hakkını verirsen, dövme sövme hakkı da verirsin, öldürme hakkı da verirsin arkasından. Nitekim bakın, İslam ülkelerinde Müslümanları koyun boğazlar gibi boğazlıyorlar, hiç konusu dahi olmuyor. Avrupa’da mesela yol ortasında bir köpek öldürüyorlar, bütün Avrupa ayağa kalkıyor. Irak’ta geçen günler mesela kırk-elli kişi aynı anda şehit edildi, hiç birinin haberi bile yok kimsenin. Afganistan’da geçen gün altmış-yetmiş kişiyi aynı anda şehit ettiler, Hiçbir gazete, hiçbir kimse muhatap dahi olmadı. Yani böcek kadar bile artık değer vermiyorlar. Buna alıştırmışlar. Şimdi de bizi küfretmeye alıştırmaya kalkıyorlar bazı tipler, bunu kabul etmeyiz, böyle bir şey olmaz.