KEDİM PITIR - Madame Savon / Türkiye
# cat # cats
by Madame Savon on Kasım 18, 2017
Kedim bir sene önce öldü, keşke yaşasaydı yaşamasını öyle çok isterdim ki tuttuğum yas özlem mi?, özlemek mi? senin için acı çekiyorum veya seni çok seviyor ve özlüyorum mu ? hiç bilemiyorum. Her şey senle başladı senle bitti çok ama çok klasik, içimi öldürdün yedin bitirdin beni fazla insani gibi mi? Galiba sen ölünce resmen ayakta gezen ölü bir ruh gibi oldum diye başlayan yazı daha doğru olur.
Gerçekten kedim ölünce yaşayan ruha döndüm ve onun için çok acı çektim.
Öncelikle bu hikayenin geçmişi nereden, nasıl başladı ve beni bu döngünün içine sürükledi önce buradan başlayarak anlatmalıyım hikayemi sanırım.
Herkes bu veya şu şekilde çocukluğunda bir hayvan sevmiş ve beslemiştir, kiminin balığı, kiminin kuşu, kiminin köpeği kimininse atı olmuştur mutlaka.
Benimse hep kedim oldu kedileri çok sevdim her zaman.
Ben dünyaya geldiğim ve kendimi hatırladığım andan itibaren yani bu 7 yaşıma tekabül ediyor. Kedileri her zaman çok sevdim. Bahçeli evimizde bir sürü kedi olduğunu anımsıyorum.
Kedi manyağı kedi aşığı bir şeydim ben. Eskilerden çok yakın çocukluk arkadaşlarım bile beni görünce, Kedi Tülin derler, her macera her zaman girdabı kendi içinde farklı anılar barındırıyor, bende. İsimler ünvanlar değişiyor, bir bakmışşsınız Tülinko, Tüliniçe, Tüliş abla, Tüline, olmuşsunuz, adım zor gelenler için hafiften Tülaya bile kaydırmış oluyor bazen, sıkıntı yok biz 3 kardeşiz zaten , Tülin, Tülay ,Gülay:))
Annem ismimi eskilerden Tülin Yakar çelik adlı şarkıcıyı radyodan dinlerken çok sevmiş ve bu ismi bana koymuş, severim ismimi, fazla olmaması hoşuma gider, aslından her isim kişinin adını yansıtırmış asabi veya merhametli olmasını, duygusal veya naif veya fazla hırçın dikkat edin isimlerin içinde geçen harfler, mutlaka bu dediklerimi yansıtıyor benim ismimin anlamı Ayna (mirror)yani bana ne verirseniz yansımada onu alıyorsunuz. Tülinin sonsuz sevgisini, sonsuz soğukluğunu, nalet huysuz sabah kalmışsa 1 saat konuşmama hakkını, çok mutlu ve enerjisini dört dörtlük yaymışsa bol bol gülümsemesini insancıl merhametli yanını diye liste uzar gider böyle,
Ben kendimde de karşımdaki kişiye de isim kitlemeyi isim adletmeyi çok severim.
Fazla konuyu dağıtmadan devam ederek, çocukken sarı bir kedim vardı, onu sevip sarmalıcam, koruyup kollayacağım diye göbeğim çatlardı. Elimde, kolumda omuzumda her nereye gidersem yanımda gider, peşindende beni sürüklerdi. Ona ne olduğunu hatırlamıyorum, ama bugün hala gözümün önünde olan bu kedi, çocukluğumda ki hayvan sevgime dair küçük bir işaretti belki. Sonra evimizin en şahanesi annemin iş yerinden getirdiği Şiva kedimiz tabi onunda yavrusu oldu ve biz ona yıllarca baktık. Adı boncuk'tu çok akıllı zeki bir kediydi. Resmen attığınız her objeyi size geri getirirdi. Benim odamı benimle paylaşıp, yatağımda yıllarca yattı, şişman tombul tüyleriyle fıkır fıkır nefes alışverişiyle göbeğimin, göğsümün, yüzümün üstünde uyumaya bayılırdı hergele.
Tabi bir gün oda, öleceğini hissederek ,kendini bizden uzak tutarak kaybolup gitti yavrucak.
Kediler öleceği zaman mutlaka evden gidermiş kesin oda aynısını yaptı bize. Ailemizin üyesi sevgili kedimiz kaybolunca evde herkesin çok üzüldüğünü hatırlıyorum. En çok benimle uyurken benden ayrılmaması ayak ucumda yatması, uyandığımda başımın üstüne çöreklenmiş halini hiç unutamam,
Alışkanlık olmuştu onunla yaşamak, evde bir kedinin olması, onu olağan şekilde sevip okşamak.
İlk gördüğüm anda adını Pıtır koyduğum birtanecik kedimle tanışmamın ise çok ilginç bir hikayesi var.
Geçen yaz arabanın ön motorundan gelen bir sesle korkarak kaputu açtığımızda onun oraya sıkıştığını gördük . Normalde bu tür haberleri çok duyuyordum, ama olacak ya işte benimde başıma gelmişti. Korkarak, üzülerek birazda ağlayarak motordan çıkaramadığımız kedi yavrusunu ancak tamirciye giderek çıkarabildik.
Motordan çıkarıldıktan sonra, onu ilk gördüğüm anı hatırlıyorum, yeni doğan bir bebek gibi tamircinin onu kucağıma vermesi ve onun hırçın vari hareketlerle kaçmak isterken ki halleri unutulmazdı.
Yavruyu elimdeki hırkanın içine sıkıştırdım, artık hiçbir yere kaçamazdı benimdi bana ait olmalıydı, bana gelmişti ve ben onu en iyi şekilde üstüme düşen şekilde bakmalıydım hayatın armağanı hediyesiydi bana. Küçük bir kuzuydu elimde, minicikti, ürkekti, çekimser ve de korkak.
Hırkayı az biraz araladığımda onun o güzel yeşil gözlerini , yemyeşil gözlerini gördüm.
Öylesine hırçındı ki beni neden aldın der gibi bakıyordu bana.
Elimde sardım, sıktım kaçmasın diye, onu o anda sevdim, gördüğüm anda sevdim, gördüğüm anda onunla bir bağ kurdum. Onu sevdiğimi anladım, benimle yaşamasını istediğimi hissettim.
Onu tavlamak için , evimize geldiği andan itibaren peşinde pervane oldum, yatak altı, baza altı, kanepe altı süründüm peşinde, güvenini kazanmak, evimizi sevmesini sağlamak, beni sevmesini ve güvenmesini sağlamak için elimden ne gelirse yaptım.
Belki de o anda birisinin güvenini kazanmak, belki de o gün sevmek daha çok sevmek sevilmek ihtiyacım vardı. Belki benim için bir geçiş kapısıydı.Belki de birilerine kol kanat germeye ihtiyacım vardı.
Belki de güvenini kazanırsam her şeyi yapabilecek gücü kazanacaktım.
Belki de o yüzden bu kadar ona bağımlı oldum, bağımlısı oldum delisi oldum.
Ben onu böyle severken üstüne böyle titrerken, oda artık yavaş yavaş bize alışmış ve ailemizin yeni üyesi olmuştu.
Küçücük bir çocuk yerine koydum onu , kucağımda uyuttum kimi zaman, dışarıdayken, işteyken koşa koşa eve geldim acıkmıştır diye, onu görebilmenin aşkıyla, heyecanıyla, kapıyı açtığım anda, merdivenden pıt pıt inişiyle kucağıma atlaması ve sevgisini içimde hissetmesi dünyanın en güzel şeyiydi. Saf sevgi az bulunur bir şeydi, şimdilerde ise hiç ama hiç olmayan bir şeydi.
Sanki bir altın madeni bulmuştum. Sanki benim en güzel hazinem olmuştu.
Güzeller güzeli, güzel gözlü Pıtırım'dı. İnanın şu an yazarken bile gözlerim dolu dolu oluyor.
Sokağa çıkıp bağıra bağıra ağlamak istiyorum.
Yumuşacık tüylerinden, kulaklarının üstünden usulca yumuşakça, severek sevdirerek, kolunun altından kendini uzatıp bana aldırarak, uzun tüylerini sevdirerek beni kendine aşık ettiren dünyanın en güzel kedisiydi Pıtırım.
Aşk illaki sevgili demek değil, insan bazen bir kediye, bir canlıya, çocuğuna, eşine, hiç tanımadığı ama yaşam tarzına, fikirlerinden ilham aldığı bir kişiye de aşık olabilir.
Aşk saflıktır, sadeliktir, bağlılıktır, önemsemektir.
Tıpkı benim Pıtırımı fazlasıyla önemsemem gibi.
Ben onu bir kedi gibi görmedim hiç ,bendeki bir emanet , değerli bir şey gibi gördüm.
Bu yüzden adını PITIR koydum, adını seslendiğimde, naif duruşu ve güzel gözleriyle yeni doğmuş bir bebek gibi pıtır pıtır bana yürüsün diye.
İsmiyle özleşsin diye, ismiyle yaşasın diye, isminin hatırına daha da çok severek bağlanarak.
Ben işe gittiğim için evde yanlız kalmasına gönlüm razı gelmediği için, ara sıra sepetine koyup iş yerime götürdüğüm zamanlarda olmuştu, sağ olsun değerli iş arkadaşlarım bana bu konuda çok destek verdiler.
Zaten uslu bir kedi olduğu için tüm gün ben bilgisayarımda çalışırken kucağımda yatardı. Bazen koltuğumun arkasında sırtını bana dayar, bazen de masamda ki ahşap kutunun içine girip bana oradan tatlı tatlı bakardı.
Her zaman bana yakın olmak, olduğum odada olmak indiğim merdivenlerden arkamdan peşimden koşmak hep onun işiydi.
Bana yakın olma derdine, laptopumun üzerine yatıp benim çalışmama bile izin vermeyecek derecede bana düşkündü.
Elini elime uzatır, elini yanağıma koyardı. Belki bunlar çok hayvani içgüdüsel bir şey ama zannedersem beni annesi sanıyordu. Akşam ben yatağıma uzandığımda illa başucuma çıkacak, illa yatağımın içine girecek, illa ki tırmanıp göğsümde uyuyacaktı.
Beni sevdiğini ve ben evde olmadığım zamanlar beni çok özlediğini hafiften de olsa küstüğünü anlıyordum.
Kedilerin küsme, alınma, darılma, gücenme, ve kalplerinin kırıldığını çok ama çok sonradan öğrendim. Daha detaylı araştırınca, tüm hayvanların içgüdüsel olarak çok farklı olduklarını ve sezgilerini, zekalarını içgüdülerini hayatı bir insan gibi algılayarak yaşadıklarını hayretle fark ettim.
Günlerden bir gün anneme bıraktığım bir gün, ki o günü hiç hatırlamak bile istemiyorum.
Hatta takvimlerden sildiğim bir yaz ve bir yıldır benim için. Bu yaşıma kadar en kötü anılarımın en acı kayıplarımı yaşadığım yıl olarak adleddiğim geçen yaz döneminde hayatımın en kötü gününü yaşayacağımı nereden bilecektim.
Kadıköy'de annemin beni telefonla arayarak kedimin öldüğünü haber vermesiyle, olduğum yere yığılmışım. Elimdeki telefon bir yere ben başka yere, haykırarak ağladığımı bağırdığımı hatırlıyorum.
O gün orada yaşadığım şey, her ne ise her psikolojide adı ne diye geçiyorsa, beni çok üzen mutsuz eden, yaşayan nefes alan bütün hücrelerimi yakıp yıkan bir şeydi.
Hayat bazen hiç adil değil, hiç hemde hiç , hayatta bazı şeyler denenmeniz, test edilmenizle alakalı olarak size geliyor.
Her zaman deneniyorsunuz, başınıza gelen felaketler, ölümler, hastalıklar,yediğiniz kazıklar, yanlızlaştığınız özel durumlar ve daha fazlasında siz hep deneniyorsunuz.
Hayat hiç kolay değil, kolayına alıp hafifcesine yaşayanlar için değil bu sözlerim.
Hayat da tıpkı trafik gibi hafifsenemez, hayat şakaya gelmez, hayatınıza ciddi anlamda yatırımlar ciddi anlamda emek vermediğinizde çok kötü kayacağı kesin.
Küçük bir detay, gözden kaçan bir şey, ihmal ettiğiniz ne varsa gelip başınıza çörekleniyor, dönüp şöyle bir düşünün, derine inin, derinlerine girin, eminim ayırdığınız bu küçük bir zaman dilimi veya görmezden gelmeyip en ufak sorunun üstüne gitmeniz ve sorunu kaynağında çözmeniz belki bir iş anlaşmasını, belki evliliğinizi belki iş hayatınızı kariyerinizi paranızı veya dostluğunuzu kaybetmemeniz için en iyi sonuç veren çabanız olacaktır.
Benim güzel gözlü kedim, annemin açık kalan camından dışarı çıkıp 6. kattan teras'dan aşağıdaki arabanın üzerine düşüp ölmüş. Hemde hemen oracıkta, daha küçücükken, ben onu daha gezmelere götürecekken, kışın ona kazak şapka örecekken, ona insanları anlatacakken, ona tüm sevgimi sonsuz bir şekilde verecekken. Ben onun yanında değilken onu koruyamadığım kollayamadığım bir zamanda.
Ben daha ona dokunmaya kıyamazken, akşam benimle televizyon izlerken dikilen kulaklarını aşkla sevgiyle hayranlıkla izlerken, bana koşup benimle oynamalarına doyamazken, o beni güneşli bir günde son vedamı bile yapamadan meleklerin diyarına gitti.
Ondan sonraki süreç öyle kötüydü ki anlatamam sizlere, hayatımdan giden her şeye bir ağıt bir yastı belki de.
Sorularım ve onu rüyalarımda görme isteğim hiç bitmedi. Geçenlerde koltukta uyuyakalmışım, artık halüsinasyon mu hayal mi bilemiyorum, kolumun içinde uyuduğunu gördüm, mırlayarak bana doğru sokularak, öylece uyanmışım hayal ve rüya karışımı içinde.
Kediler nereye gider?
Hep kafamın içinde bu soru, belkide ölmedi, belkide yaşıyor, belki annem onu başkasına verdi.
Ve daha neler neler neler neler?
Sokaktaki hiç bir kediyi sevmek istemiyorum.
Kedim beni görür kıskanır diye korkuyorum üzülüyor diye içleniyorum.
Uzun bir zaman böyle geçti. Kedim yüzümden hayat kalitem tamamen diplere düştü.
Ben ben değildim artık, üzgün mutsuz ve de kederli, acı ve yas içinde.
Acaba doktora gitsem mi? diye düşündüm.
Biraz okuyup araştırınca benim gibi başka insanlarında acı çektiğini gördüm.
Aşk acısı, ölüm acısı gerçekten çok büyük bir keder, büyük bir hastalık.
Pıtır'ı uzun zaman aklımdan çıkaramadım.
Evdeki merdivende koşusu benimle beraber koltukta oturup kıyımdan köşemden ayrılamayışı.
Eve geldiğimde ki kapıda beni karşılayan halleri.
Bana düşkünlüğü ve daha neler.
Taki geçen güne kadar, resimlerini tesadüf görünce, gözlerine uzun uzun bakınca, acımın yavaş yavaş geçtiğini anladım.
Ve bu yazıyı paylaşmak ve Pıtır'ın adını yaşatmak istediğime karar verdim. Hatta balkonda onun için küçük bir çam ağacı bile diktim.
Ortaya böyle bir yazı çıktı, sonuç olarak, bir canlıyı almak bakmak, hayvansever statüsünde olmak ve onu koruyup kollamakla mükellefiz.
Bir işe başlarken de böyle gerçekçi olmak en iyisi mantığı ön planda tutmak, hayatın gerçekleri karşısında temkinli davranmak esas olan..
Bakımını üstlendiğimiz hayvanımızın da duyguları var, oda bir canlı sizi anlıyor hissediyor ve sonuçta sizi oda çok seviyor, sorumluğun bilincinde olmak ve çabucak geçecek bir sevdayla hayvanı üzmemek gerekiyor.
Benim başımdan böyle bir macera geçti, yok aşısı yok bakımı, sevgisi, ilgisi, yok maması kumu derken bayağı bir alışmıştım ona, ve gerçekten hala onu özlüyorum. Anısı ve sevgisi kalbimden hiç bir zaman silinmeyecek kesinlikle.
Anekdot: Kediler, sezgileri çok güçlü, çok duyarlı, içgüdüleriyle hareket edip, sahibini benimseyip kıskanıp, çok hassas ve duygu hayvandırlar. Evinize bir kedi aldığınızda sebep sonuçlarını, bakımını ve onun ruh dünyasını çok iyi tahlil edip bakım kararına öyle devam etmelisiniz. Yoksa hayvan içinde sizin içinde sonu çok kötü olabiliyor maalesef.
Tüm kediler mutlaka tuvalet eğitimini biliyor, evi kokluyor ve kendini o evin merkezine yerleştiriyor.
Sahibini çok seviyor, onu izliyor, taklit ediyor, takip ediyor, sizle birlikte tv izliyor, yanlızlığa hiç gelemiyor, eve gelen misafiri istemiyor.
Keyfi ve dünyası bozulsun hiç istemiyor.
Siyah beyaz kediler uğurlu gelebiliyor, evinizde bol bereketin geldiğini hissediyorsunuz ayrıca bu kedi cinsleri çok zeki olabiliyor. Ünlüler bu kedileri sahipleniyor.
Geçenlerde bir kedi resmen benden yemek istedi. Çok sevemesem de, her ner de görürsem göreyim markete girip mutlaka bir süt veya başka bir şey almaya çalışıyorum.
Kapımızın önünde de yavrular var, mutlaka bir parça yemekten sonra sokağa inip önlerine bir şeyler bırakıyorum.
Vermekten, yedirmekten, beslemekten, fazla olanı ihtiyacı olanlara vermekten zarar gelmez.
Akşam omzumda hırka,elimde bir yemek kap sokakta kedi arıyorum besleyecek, ve tüm ekmeklerim gökyüzünün kanatlı krallarının yani kuşların.
İnsan her daim her şeyi tecrübe etmeli, yaşamalı görmeli geçirmeli, yoksa tecrübe dediğimiz o pahalı şeye nasıl sahip olabiliriz.
Eliniz kire pasa, yanlışa doğruya, kargaşaya, karmaya değmeden, biraz gözyaşınız akmadan, hayatı öyle süt liman yaşayamazsınız. Tecrübe sağlam iyidir. Ve sizi gitmek istediğiniz yöne götürür.
Sevgili Pıtır'ın Anısına ...İSTANBUL 2017
Kedilerle ilgili daha fazla bilgi öğrenmek isterseniz ilgili linki şuraya https://www.youtube.com/watch?v=Pg4srT6yAJQ
Pıtır'ın eve geldiği ilk gün
By Madame Savon zaman: Kasım 18, 2017
Etiketler: cat, cats, evcilhayvanlar, hayvansevgisi, kediacısı, kedibakımı, kedidünyası, kedimveben, kedisevgisi, kediveoyun, pıtır, yas