© Sütçüler'e Ayrıntılı Bir Bakış - 134.Sütcülerin bugüne kadar unutulmayan bazı değerli kişileri
Sütcülerin bugüne kadar unutulmayan bazı değerli kişileri
Ahmet Özmen; ilçemizde ÖZMEN EKMEK FIRININ kurucusu olarak bilinir, İlçemizde yaşamız değerli insanlardan biridir.
İsmail karatas, Neşeli kişiliği ve dışarıdan gelen hemserilerimizden sütcülere geldiklerinde ayak bastı parası istermiş renkli ve neşeli bir kişiliği ile günümüzde anlatırır.
İsmail karatas oğlu Kemal karatas olarak bilinir, Sütcülerde ikamet etmiş ve yaşamıstır, yaşadıgı dönemlerde sütcülerde halkı tarafından cok sevilen bir kişidir.
İLÇEMİZDE DÖNEMLERİNDE İZ BIRAKAN,YAPTIKLARI OLUMSUZ HAREKETLERİ BİLE HOŞGÖRÜYLE KARŞILANAN HEMŞEHRİLERİMİZ OLMUŞTUR.BUNLARDAN BİRİSİ DE KOÇYİĞİT LAKAPLI HEMŞEHRİMİZDİR.
MURAT KORKMAZ (AŞIK MURAT)
Aşık murat, ilçemizde bahçe aralarında saz eşliğilinde söylediği güzel türküler ile günümüzde hatırlanmakta ve sütcülerde adı aşık murat olarak söylenmiştir.
BİZİM İLE PAYLASTIKLARI BİLGİDEN DOLAYI; FATMA DOĞANKAYA VE MEZİYET ÖZCAN'A TESEKKÜR EDİYORUZ.
KOÇYİĞİT HAKKINDA YAZAN DEĞERLİ HEMSERİMİZ;
Her köyün bir meczubu vardır."Ermiş deli" de derler onlara.normal yaşayıp giden insanlar arasında, anormal duran biridir o.Sıradan telaşların koynunda, aykırı bir durgunluk gibi içimizden akar gider meczup.Sanki köyün, şehrin, mahallenin aynısıdır.Bakıp da kendilerini görür insanlar onun yüzünden.Ne halde olabilecekken, ne hale geldiklerini anlamaları için bir mikyastır.Akıllarını, bilgilerini, anlayışlarını koydukları bir terazi gibidir meczubun yüzü.Hırpaniliği sanki üzerimize giydiğimiz tüm elbiseleri yırtar atar, bizi çıplak bırakır.Onunda bir insan olduğu farkedip kendimize yeniden farkederiz, giyinebildiğimizi, giyinmekle itibar kazandığımızı bir yere not ederiz.Kimisi çıplak ayaklıdır; ayakkabı giymeyi bilmez, lüzumsuz görür.Ayakkabıları önemsemeyen, topraktan uzağa basmaya çalışan bizler, o çıplak ayakların kirinde, dünyaya verdiğimiz önemi ve önceleği farkederiz yeniden.Sanki o çıplak ayaklar, bizim yücelttiğimiz dünyayı eziyor gibidir.Hafız Hakkıların Ömer Amcayı ona yaptığı hizmetleri öbük boğazını oradan bizim evi taşlattığını kırılan kiremitlerden akan yağmurları bizi ıslattığını unutur muyuz hiç... Meczuplar, ermiş deliler, bizim öncelediklerimizi sonraya atarlar her daim.Bize aykırı dururlar ama yanımızda yöremizde dururlar.Dünyalık uykumuza sokulan bir hançer gibi, içten içe bizi kanatırlar aslında.Dünyanın kuytularına daldırdığımız başlarımızı ara sıra ufuklara çıkarırlar.Böyle de yaşanabileceğini hatırlatır bize.Rahatsız ederler biz normalleri.Dürterler.Uykudan dürter gibi.İyide ederler..O şimdi altından ırmaklar akan yerde...bunları niyemi yazdım? Hiç... Koçyiğit'i hatırlar mısınız? Hülya olan Koçyiğiti'i değil.Artık rüya olan Koçyiğit'i diyorum. Dünyaya metelik vermeyen ermiş deli Koçyiğit de, dünyaya sımsıkı tutunan akıllılar da şimdilerde eşitlendi. Toprak oldular.