Jonathan Winters - Vikipedi
1960'tan başlayarak, Winters, Verve Records etiketi için birçok klasik komedi albümü kaydetti. Ayrıca her on yılda 50 yıldır serbest kalan rekorlar, kariyeri boyunca En İyi Komedi Albümü için Grammy Ödülü'ne aday gösterildi ve 1975'te Küçük Prens'in uyarlamasına yaptığı katkılardan dolayı Çocuklar İçin En İyi Albüm için Grammy Ödülü aldı ve Grammy Crank (y) için En İyi Sözlü Komedi Albümü Ödülü 1996'da Çağrıldı.
Winters, altı yılı aşan kariyeri ile Steve Allen Show'daki Garip Moore Şovu, Jonathan Winters'ın Çılgın Dünyası (1972-74) gibi ekstraktif karakterleri de içeren yüzlerce televizyon şov serisinde / seride ve filmde bir araya geldi. Mork & Mindy, Hee Haw ve bu bir Mad, Mad, Mad, Mad World. 1986'dan Şirin TV şovunda Büyükbaba Şirinini seslendirdi. 1989'da gösterinin sonucuna vardı. Winters, yirmi yılı aşkın bir süre sonra Şirinler (2011) ve Şirinler 2 (2013)'de Papa Şirin'i seslendirerek yeni nesle tanıtıldı. Winters, Şirinler 2 için diyalog kaydından dokuz gün sonra öldü; Film anısına ithaf edildi.
1991'de Winters, kısa ömürlü sitcom Davis Rules'ta Gunny Davis'i canlandırdığı için Comedy Series'te Olağan Destekleyen oyuncu için Primetime Emmy Ödülünü kazandı. 1999'da Winters, Amerikan Mizahı için prestijli Mark Twain Ödülünün 2. sahibi oldu. 2002'de Q.T. olarak gösterdiği performans nedeniyle bir Komedi Dizisi'nde En İyi Konuk Oyuncu dalında Primetime Emmy Ödülü'ne aday oldu. Bonnie'yle Hayatta Marlens. Winters, 2008'de Robin Williams tarafından Pioneer TV Land Ödülü ile sunuldu.
2 1980 ve 1990 kariyeri
6 Komedi tarzı ve mirası
Karısına bir yıl içinde yapmazsa Dayton'a döneceğini ve cebinde 56.46 dolarla vadettikten sonra Greenwich Village'de arkadaşlarıyla kalıp New York'a taşındı. Martin Goodman'ın temsilciliğini kazandıktan sonra çeşitli New York gece kulüplerinde ayakta durma rutinlerine başladı. İlk televizyon televizyon görüntüsü Dance James'in ev sahipliği yaptığı, 1954 yılında Chance of a Lifetime'da Winters'ın tekrar "Johnny Winters" olarak ortaya çıktığı DuMont Televizyon Ağı'nda oldu.
1956'da RCA, Jonathan Winters Show'da ilk renkli video kaset gösterisini yayınladığında, kışlar televizyon tarihçiliğini yaptı. Yazar David Hajdu The New York Times'ta (2006) yazdı ve "İki kuşak gibi görünen video teknolojisi kısa sürede kullanıldı," deyişle aynı anda stüdyoya girip duruyordu, video stuntunu icat ettiğini söyleyebilirdiniz. "
Winters, 1960'tan başlayarak Verve Records etiketi için birçok klasik komedi albümü kaydetti. Muhtemelen bu dönemdeki karakterlerinden en ünlüsü, dikenli görünen tatlı yaşlı bayan "Maude Frickert" dir. 1957-1962 yılları arasında The Tonight Show'a ev sahipliği yapmış olan Jack Paar'ın favorisi oldu ve sık sık televizyon programlarında, hatta o zaman-Amerika Birleşik Devletleri kimliğini taklit edecek kadar ileri gitti. Başkan John F. Kennedy'yi Paar'da bir şaka olarak gördü.
Winters, It's a Mad, Mad, Mad, Mad World filminde ve Henry Glenworthy ile karanlık, planlayıcı kardeşi Rev Wilber Glenworthy'nin ikili rollerindeki filmde özellikle dikkat çekici roller de dahil olmak üzere, 1950'den fazla filmde ve birçok televizyonda yer aldı. Evelyn Waugh'un The Loved One adlı romanının uyarlamasında. Mad World'da Arnold Stang gibi rol alan diğer komedyenler, sahneler arasında beklerken uzun süreler boyunca onlara önereceği herhangi bir karakterle onlara römorklarında saatlerce eğleneceklerini söyledi.
1980 ve 1990 kariyeriDüzenle
Winters, 1983-1984 sezonunda Hee Haw'da düzenli hale geldi. Daha sonra 1986-1990 yılları arasında Büyük Şapka Şirin'in televizyon dizisi Şirinler adlı kişinin sesi oldu. Ayrıca, Bigelow'un 1985 TV filmi Pound Puppies'te seslendirdi ve 1980'ler ve 1990'lar boyunca diğer sesli roller arasında 1985'te Yogi'nin Treasure Hunt'ı seslendirdi.
1987'de Winters, NFL Films'in The NFL TV Follies adlı filminde yer aldı. Aynı yıl Winters 'Tales: The Olağandışı Hikâyeler ve Gözlemler yayınladı.
Winters, kariyeri boyunca En İyi Komedi Albümü için Grammy Ödülü için on bir kez seçildi; 1996'da Crank (y) Çağrıları İçin En İyi Konuşan Komedi Albümü için Grammy Ödülü'nü kazandı.
8 Şubat 1960'ta Winters, Hollywood'un Şöhret Yürüyüşü'nde bir yıldız aldı.
Winters, eşi benzeri görülmemiş bir ateş enerjisiyle, stand-up rutinleri sırasında yaptığı hastalıktan ve hastaneye kaldırılmasından, en ünlü 1960 komedi albümü The Wonderful World of Jonathan Winters'ta belirsiz referanslar yaptı. Winters, klasik "uçan tabağı" rutini sırasında dikkatli olmazsa yetkili makamları kuruma atıfta bulunarak onu "hayvanat bahçesi" ne geri götürebilir diye belirtiyor.
Winters, doğal nedenlerden ötürü 11 Nisan 2013 akşamı, Kaliforniya'da Montecito'da 87 yaşında öldü. İki çocuğu Jay Winters ve Lucinda Winters ve beş torunundan sağ kurtuldu. Yakıldı ve külleri ailesine verildi.
Birçok komedyen, oyuncu ve arkadaş, ölümünden kısa bir süre sonra Winters'le ilgili sosyal medyada kişisel haraçlar verdi. Robin Williams "İlk önce o benim idolüm, o zaman akıl hocam ve şaşırtıcı arkadaşımdı onu büyük özleyeceğim o benim komedi Buddha'ydı Uzun Buda'yı yaşa." Eylül ayında 2013, 65. Primetime Emmy Ödüllerinde, Williams yine Winters'ın hayatını ve yaşamını onurlandırıyor.
Komedi tarzı ve mirasıDüzenle
1991'de Los Angeles Times ile yapılan röportajda, Winters eğlence endüstrisini olimpiyatlara benzetirken oyuncular altın, gümüş ve bronz madalya almak için kutular üzerinde durdu. Winters, "Bence yerim kutunun içinde, altın madalya alan adamın altındadır, millî marş yapıyorlar ve platin madalyonu severim" dedi.
IMDb'de Jonathan Winters
"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Jonathan_Winters&oldid=22768084" adresinden alındı.