Yerli ve Milli kavramları, moda kavram oldu.
Herkesin ağzında bir yerli, bir de milli sözü.
Sözde değil, özde var olmasını istiyoruz.
Kısaca biz MİLLİ SES istiyoruz.
Yerli üretim yapmayı bırakıp, nihai ürünler ithalatı yapıp, ithal ettiği ürünlerin işlemleri sırasında da karşısına çıkan engeller dolayısıyla hislenip, duygulanıp MİLLİCİLİK yapanlara inanmıyoruz.
Aynı kalitede, aynı özelliklerde, hem de TSE belgeli yerli ürünleri kullanmayıp, ithal ürünleri tercih ederek, ülkeye döviz kaybettirenlerin, MİLLİ söylemlerini doğru bulmuyoruz.
Belgesi dünyanın her tarafında geçerli olan kendi kuruluşundan belge almayı bırakıp, müşteri talebi olmamasına rağmen, yabancı kuruluşlardan belge alarak, yurt dışına giden yıllık ortalama 4 milyar doları heba edenlerin, MİLLİ duygularına güvenmiyoruz.
Bazılarının söylemlerini doğru bulmuyoruz.
Bazılarına da güvenmiyoruz.
Milli olanlardan, yerli kalanlardan MİLLİ SES çıkacaktır.
Hamaset için MİLLİ,
Göz boyamak için YERLİ, söylemler içine girenlerin seslerinin artık bir önemi yok.
Bunların sesi bize, rahmetli dedemin dediği gibi geliyor.
Rahmetli dedem, kardeşime küçük bir tokat atmıştı.
Kardeşim öyle ağlıyordu ki, tokadın etkisinin 100 katı ses çıkartıyordu.
Rahmetli dedem, abartılı bir şekilde ağlayan kardeşime şöyle sesleniyordu;
"Boşuna yalandan ağlama! Senin ağlaman bana kemençe sesi gibi geliyor!"