O Dirildi, Burada Yok!
1 Şabat Günü* geçince, Mecdelli Meryem, Yakup'un annesi Meryem ve Salome gidip İsa'nın cesedine sürmek üzere baharat satın aldılar.
2 Haftanın ilk günü* sabah çok erkenden, güneşin doğuşuyla birlikte mezara gittiler.
3 Aralarında, "Mezarın girişindeki taşı bizim için kim yana yuvarlayacak?" diye konuşuyorlardı.
6 Adam onlara, "Şaşırmayın!" dedi. "Çarmıha gerilen Nasıralı İsa'yı arıyorsunuz. O dirildi, burada yok. İşte O'nu yatırdıkları yer.
7 Şimdi öğrencilerine ve Petrus'a gidip şöyle deyin: 'İsa sizden önce Celile'ye gidiyor. Size bildirdiği gibi, kendisini orada göreceksiniz.'"
4-6: Tanrı, kadınların üzüntüsünü sevince dönüştürdü. Kadınlar, İsa'nın cesedinin ararken beyaz kaftan giyinmiş genç bir adamdan Rab'bin diriliş haberini aldılar. Bu durum, bir zamanlar keten beze sarılarak kaçan bir genç (14:51) olmak yerine öğrencilerin artık diriliş haberini ileten kişiler olacağını göstermektedir.
7: İsa'nın, önceden söylediği gibi öğrenciler dağılmıştı. Fakat O, yine söz verdiği gibi onları Celile'de bekleyeceğini hatırlatır (14:27-28). Öğrenciler İsa'yı hâlâ tam olarak tanımamışlardır. Ama İsa onları iyi tanıyıp sonuna kadar da sevmiştir. Zayıflıklarımı iyi bildiği halde İsa'nın bugün Celile'de O'nunla görüşme yapmamı isteyecek kadar beni sevdiğini anlamalıyım. O'na nasıl şükredebilirim?
1-3: Kadınlar, İsa'nın cesedine baharat sürmek için mezara gitti. Ancak gömülmeye hazır olması için İsa'ya çok önceden yağ sürülmüştü (14:8). Hem ortada baharat sürebilecekleri O'na ait bir ceset de yoktu. Dirilişin gücüne dayanmayan her emek anlamsızdır. Hayatımdaki umutsuzluğu tamamen kaldıran İsa'nın dirilişine hamtlar sunarım!
8: Dirilişin görkemini tam olarak kavrayamayan kadınlar şaşkınlıktan kimseye bir şey söyleyemediler. İsa'nın dirilişi beni ne kadar şaşırtıyor?