Harika'dan Harika'ca..: Temmuz 2011
17 YIL ARAYLA, 3.TUR KIBRIS GÜNLÜĞÜ:))))
CASİNOLAR ŞEHRİ...ilk gittiğimde sene 76, ben 6 yaşında bir kız çocuğuydum arabamızla gitmiştik o savaştan yeni çıkmış adaya.her yer viran, yıkık dökük, sokaklar bomboştu. ikinci gidişimiz 1 yıl sonraydı bu sefer mersin'den deniz otobüsüne binmiştik.ilk o zaman görmüştüm deniz otobüsünü.hatta pastel boyalarımı unutamamıştım.bir teneke kutu içinde, falçata gibi tırıklı ittirme yeri olan plastik kaplı renkli pastellerimi bitirmemek için hiç resim yapmamıştım neredeyse:))) o yıllarda ambarlar vardı kıbrısta.şantiyelerde ki kocaman kurulan, yarım silindir şeklinde olanlardan işte:)) az buz alışveriş etmemişti annem. hatta o yıllarda alınan bütün cam eşyalar şu an benim evimde. annemden araklamıştım:))))çok çok otel yoktu salamis'te kalmıştık..
18 yıl sonra da balayına gittim aynı adaya.... dom otel'e.kıştı.aylardan şubat ve sömestir sonrası.yapılabilecek tek şey casinoya gitmekti.hatta tuana'ya orada hamile kalmıştım da annem çok kızmıştı:))))) dom otel de casino olmadığından,jasmine court'ta o zaman ki kollu makinalarda oyun oynamıştık her gece...içki bedava, kazanç güzel....:)))kırmızı limuzin bir taksiyle dolaşmıştık heryeri.1 yıl sonra çanakkale'den giden bir grup aynı taksiciye denk gelmiş ve çocuk çanakkale lafını duyunca bana selam söylemiş, grupta bir hayli şaşırmıştı hayret birşey buradada mı harika' yı tanıyan birileri var diye:)))
ve yine 17 yıl sonra aynı adaya düştü yolum:))) bir 17 yıl sonrayı düşünemiyorum bile:))))))
bu tesadüfü ziyaretimin sebebi tam olarak 'evrenden torpilim var' kitabı yüzünden oldu:)))bu 5 cuması 5 cumartesisi, 5 pazarı olan temmuz ayı tam bir bereket ayıydı benim için.800 yılda bir olan bu mucizeden faydalanmalıydım... içimden hep eski arkadaşlarımla olmak geçti önce ve sanki yağdılar çanakkale'ye hepsi.her akşam güle oynaya ve karnımı tutarak,kahkahalarla geçirdiğim temmuz ilk yarısından sonra,tatil kelimesiyle başlayan fırsatlar yağmuruydu yağan. sanırım bunu da farketmeden çektim üzerime.çünkü evde her sabah saksafon solo olan bir cd dinleyip ' ne güzel otelde gibi hissediyorum kendimi' dedim durdum:)))ve sonra önüme her çıkan haydi takıl peşime diyerek tatilden bahseder oldu.. derken bu kıbrıs teklifi..... bunu geri çevirmemeliydim evren bu kadar cömertken ve aklımdan geçirdiğim kucağıma bırakılırken..hemde eski galatasaraylı futbolcuların kafilesiyle bir turnuva seyredecekken...frekansım bu kadar yüksek,içim huzurla dolu ve neşenin doruğundayken kendimi uçakta buluverdim:))))
KIBRIS....herşey ne kadar güzelleşmişti!!!.ne savaşın kalıntısı ne de kış gününün kasveti yoktu bu yaz cıvıltısında..bir sürü otel,rengarenk hiç görmediğim çiçekler....sıcağı hariç herşey mükemmel...ilk akşam yemeğinde yine çanakkale'den konuşurken arkadan bir ses 'burada çanakkalemi var' dedi:)))) her yerde bitiveriyor şehrim insanı. gizli birşey yapacak olsak yandık:))) 3 gün sonra da bir başkası üstelik arkadaşım damlayıverdi aynı otele... gündüzleri havuz, deniz faslı, akşam üzerleri maç ve sonra casinolar:))))) bir kere daha onayladım ki ben çok şanslı bir insanım...kazanmak ne güzeeeeellllll ooo laaa laaaaa:)) derken cratos diye bir otel keşfettik...yapmış yani adam..!!! eski trabzonspor başkanının oğluymuş sahibi. bravooo..budur
yani.mimarisi,heybeti,servisi,şıklığı,kaidesi herşeyiyle müthişti.severim şık ve güzel olan herşeyi...her yerinde aslan heykelleri olan ve gücü temsil eden bir otel........
turnuvanın bitip, kupayı galatasarayın aldığı gece başbakan da geldi bizim otele..ertesi gün kıbrısın kurtuluşuymuş.otelde hummalı bir telaş..heryer koruma...yemekte kupa verildi....üstelik bende en iyi seyirci ödülü aldım:))))))) hediyemi başucumda saklayacağım:)))))
bir kıbrıs hikayesi işte..17 yılda bir olan.her anı dolu dolu, keyifli, kahkahalı, eğlenceli ve benim için kumar paralarımla birlikte kazançlı:))))en son gece, beraber yarım saat, benim kıbrıstan aldığım quartz tesbih sebebiyle sohbete koyulduğum , adını bilmediğim hanımefendiyle, mor kelimesi yüzünden karnımızı tutarak, ağzımızın akan suyunu kontrol edemeyerek güldüğümüzü hatırlıyorum:)))))) bizim ekipte olupta, oyun oynayanlarda bize bakıp gülüyorlardı:)))))
YILLAR SONRA ÇIKTIĞIM İLK TATİLİM...vesile olan canım arkadaşıma, ve orada tanıdığım,eğlendiğim,sevdiğim,DOLU DOLU, GÜZEL YÜREKLİ, SAYGILI, GÜN GÖRMÜŞ diğer arkadaşlarıma sonsuz sevgiler...bu yıl memos garden'ı açmamış olmamın bir anlamı olmalı..bu fırsat ve mutluluk yağmurunun, artarak devam edeceğini biliyorum.sadece hazırım... hazır olduğumu,içsel yolculuğumda gezinirken,içimde ki güzelliklerin, yaşamda ki güzellik yansımaları olarak karşıma çıktığını biliyorum..bardağın dolu tarafından kana kana içmeyi becerebilmek harika bir duygu....mutluluk elimizde, yüreğimizde ve hep orada durup, bizim ona ulaşmamızı beklemekte:)))))
SEVGİYLE, DOSTCA KALIN..
vayy kalbimmm meğer sen ne bereketliymişsin:))
''çanakkale rüzgarı, öyle bir rüzgardır ki,esti mi eser,coştu mu coşar...katar önüne o koca kanatlı bulutları,savurur da savurur....çınarların meşelerin,dutların tarçın rengi yaprakları bir hazan seli olur,akar gider eriye eriye'' ÇANAKKALE RÜZGARI BOREAS.solmaz kamuran.
kitabından başını kaldırıp, şöyle bir gökyüzüne baktı.masmavinin içinde, pamuk pamuk duran bulutları, çocukken, hayal gücünü kullanır ve
hep birşeylere benzetirdi.tam da o an, yeniden hayal kurmaya, umut yeşertmeye niyet ettiği andı. 2 saat önce o bulutların üzerindeydi oysa.sabah uçağıyla geldiği istanbul'dan , akşam üzeri kıbrıs'a uçacaktı. bir yukarıdan, bir aşağıdan bakmak bulutlara......hayat ne enterasandı.kendini aynı frekansta sabitleyebildiğinde, o mutluluk akışı ve yeni mutlulukların hazırlanışı da ne kadar çabuk oluyordu....hayretler içerisinde geçirdiği 20 güne bir göz attı.İŞTEEEE BUUUUU diye haykırmak geldi içinden. ilk durak, uçağını bekleyene kadar geçecek zamanda bir arkadaşının yakınlarda ki tesisiydi.bir görevli onu havaalanından, güleryüzle karşıladı ve oraya götürdü.herkes havuzda, çimlerin üzerinde yayılmış oturuyordu.kendine beyaz masalı bir kamelye seçti,kahvesini söyledikten sonra, kendisine yardımcı olan görevliden kısa bilgiler aldı.uzun zamandır mutluluğu kaybettim ,hükümsüzdür diye dolanırken, baktığı, gördüğü, yaşadığı, konuştuğu herşeyden bu kadar keyif alacağı ve hayata bu kadar teşekkür ve şükürle bakacağı aklının ucundan bile geçmiyordu 1 ay öncesine kadar.demek ki anlatılmak istenen buydu okuduğu onca kitapta. yarattığın an, devamını evren sana veriyor..!!! iyi ya da kötü. neyi yaratırsan sana geri o geliyor. a aaaa vay beeee diyerek...mutluluk dışarıdan gelicek diye, geçirdiği onca seneye baktı....tebessümle salaklığına bir daha yandı.öyle içten, öyle hevesli, öyle aceleci istemişti ki ,kendini yeniden....bulduğunda, kendisi ona hediye gibi geldi.:))içinde kaybettiği o duyguyu buldukça, avuç avuç çıkarıp dağatası vardı şimdilerde aklında.güzel bakmaya başlayınca, hep güzel yerler, güzel teklifler, güzel insanlar,güzel duygular birikir olmuştu.ne diye bunca yıl ,çirkin birşeyi güzelleştireceğim diye uğraş vermişti ki..??? ama neyse artık biliyordu ki,,, kimse değişmez..!!! vakitlice kafayı ve bakış açısını değiştirmek en doğrusu. vay salak vayyy diye dalga geçti kendinle..bir de seni akıllı sanırlar.napmışsın kendine böyle meğer....insanlar olmasa öpmesi geldi kendini kollarından:)))) ehh mutluluk, sevgi dediysek o kadar da değil,daha burada 2 saatin geçecek, doğru otur bakıym diye susturdu kendini:))
bu başlangıçlar,içinde ki coşkuyu ve umudu tetikliyordu.artık neye odaklanması gerektiğini biliyor,araya egoyu sokmuyordu.çabucak ayrıştırıverip,düşünceyi değiştirip,yola nasıl devam edilirse,ivme kazanılır biliyordu.daha öğrenecek, görecek çok şey olabilirdi.ama şimdilik bu anahtarla kendini güvende ve en önemlisi hiç olmadığı kadar huzurlu hissediyordu.binlerce teşekkür ve şükürle,bugün ki ikinci yolculuğuna hareket etmek üzere ayrılmak zorundaydı buradan.gökyüzüne tekrar baktı,,,ona gülümseyen bir bulutla gözgöze geldi...önce merhabaaaa sonra da haydi görüşürüz diyerek el sallarken buluta, ona yardımcı olan görevli soru bile soramadan belki de deli bu diye hınzır bir gülüşle bakmaktaydı arkasından:))))))