Aklım Yollarda: Huzur
Aslında canım çok yanıyor gibi oluyor, sonra geçiyor. Sanki bir yürek hoplaması gelip gidiyor, biri beni itekler gibi. Kendimi acıma koyvermek istiyorum ama hayat bana engel oluyor, izin vermiyor. Çünkü bazen, aslında çok da acımıyormuşum gibi hissediyorum.
Aşk istedim. Aşık olmak istedim. Bazılarında ben beceremedim, bazılarında onlar. Aşk hep şekil değiştirdi. Kimlik değiştirdi. Her bedende farklı bir ten, her canda farklı bir soluk oldu. Kalbim her seferinde başka attı, başka çarptı. En çok seni sevdi ama. Yani şimdilik. Bunu bil.
Tertemiz bir sayfa var önümde. Günün bazı anlarında çok umutlu, sonrasında çok umutsuzum. Hangisi ağır basıyor, bilemedim henüz. Ama önemli olan benim ne istediğimse şayet, ben umutlu kalmayı tercih ediyorum. Aramaktan vazgeçtim; O'nun gelip beni bulmasını bekliyorum artık. Hatta belki, aslında evet, hiçbir şey beklemiyorum.
Evet, gerçekten beklemiyorum.
Gönderen dilşad zaman: 09:34