İzmir'e hoşgeldin demek için kusmana gerek yoktu.
Aklıma üniversiteye ilk geldiğimde, ilk çıktığım izmir turunda metroya kusan çocuk geldi. Anlatayım mı?
Ama kusmayın! Ajajsjs
Biz gidiyoruz şimdi, bindik heyecanla bornovadan metroya, aşırı dolu metro ama serin, mis gibi ayaktayız koymuyor öyle bir rahatlık. Hava da hafif sıcak o gün. Neyse bir tane çocuk bindi, hasta gibi de alkollü gibi de ama yaşı küçük çözemedik, cama yapıştı hava almaya falan çalışıyor. Vantuzlarını akvaryuma yapıştırmış bir ahtapot gibi çırpınıyor adeta. İçimden dua ediyorum allahım nolur kusmasın diye ama belli yani o günahı çıkaracak içinden. Kutsal su atılmış şeytan gibi kıvranıyor. Neyse dedim bak lucifer az bekle sonra çık içinden, 2 durak sonra iniyoruz. (Şeytanla anlaşma yapiyorum.) Nafile ama bomba geliyor belli.
Ayaktakiler olarak hepimiz çok gerginiz. Böyle yavaş yavaş metro içinde bir kutuplanma başladı. Biz birbirini çeken kutuplar gibi neredeyse el ele tutuşacağız. Herkes tek bir alana yığıldı. Yavaş yavaş çocuk eğilmeye başladı bu sırada. Rabbim diyorum şimdi değil. Sonra bir an da teyzenin biri feryat etmeye başladı poşet yok mu diyor akjsjskd Nerden bulalım poşeti herkes canının derdinde teyze diyemiyorsun tabi.
O anda metroyu bir panik sardı vagondan vagona yayılıyor haber. Durakta durduk iner diye bekledik inmedi. Dedim ki hah bu yemin vermiş belli kusmadan gitmeyecek. Bir yandan da diyorum son 1 durak sabret hadi kardeşim ben ineyim öyle kus falan. -Ne kadar kötüyüm kendimi düşünüyorum.-
Neyse Halkapınara doğru gitmeye başladık eğildi eğildi bir kustu çocuk. Yemin ediyorum evladını bıraktı vagona. Küçük bir gölet oluştu içerde. Tabii çığlıklar feryatlar sanırsın bir doğal afetin içindeyiz birader. Teyze de hala poşet diyor olan olmuş zaten napcan poşeti yani ajskskskd ilk 10 sn kokmadı. Biz sandık ki daha da kokmaz. Fakat sonradan buram buram geldi koku. Yıkılıyor metro. Camlara yapıştık, neredeyse imdat kolunu çekecek olan yolcular var, adamları tutuyorlar.
Balık istifi kurtulmak için çaba harcıyoruz. Öğürmeler falan başladı. Ben dayanamadım dedim ki bari siz yapmayın. Burnumu tıkadım ağzımdan nefes alıyorum öyle bile hissediyorum kokuyu siz düşünün. Neyse sonunda bizim vagon komple Halkapınarda indi. (Kusan çocuk kusmuğunu yalnız bırakmamak için olsa gerek inmedi.) Yeni metro bekledik. Kolonya falan ikram ettik birbirimize. Hayatımın ilk yaşam mücadelesini o gün verdim. Beni çok derinden etkiledi bu olay ajskskdkdkdk o gün gezmeye gittiğim arkadaşlarım ile de görüşmüyorum artık. öyle soğuduk birbirimizden akskskdkd