Imagine Room: 2011
Saçmalayan divina an: 12/31/2011 12:06:00 ÖÖ 0 saçmalayan daha çıktı
Tam olarak altı dakikanızı ayırabilirseniz şu şarkıyı dinler, büyülenirsiniz.
Saçmalayan divina an: 10/14/2011 07:20:00 ÖS 4 saçmalayan daha çıktı
Etiketler: Our Broken Garden, Watermark
Ha bir de ben az önceki satırları yazarken, Shara da yeni şarkısı "Be Brave"e yine Murat Eyüboğlu'nun çektiği videoyu paylaşmış. Burutay bildirdi sağolsun. Yine parıldıyor Shara'cığım. Kalp kalbe karşı.
Saçmalayan divina an: 9/20/2011 11:10:00 ÖS 1 saçmalayan daha çıktı
Etiketler: Be Brave, murat eyüboğlu, my brightest diamond, shara worden
Saçmalayan divina an: 9/20/2011 10:31:00 ÖS 0 saçmalayan daha çıktı
Saçmalayan divina an: 7/10/2011 09:00:00 ÖS 0 saçmalayan daha çıktı
Radiohead - Bloom @Glastonbury 2011
Bu nasıl bir Bloom çalmak/söylemektir Radiohead? Son albümle ilgili olarak canlı çalması zor olduğunu düşünürken, çalacak grubun Radiohead olduğunu göz önünde bulundurmamışım meğerse.
Ha bir de, seneye Glastonbury'e gitmeyen n'olsun?
Saçmalayan divina an: 6/26/2011 12:06:00 ÖS 0 saçmalayan daha çıktı
Etiketler: Bloom, Glastonbury Festival 2011, Radiohead
"These are the words, the words are these"
Dün güzeldi. Uzun süredir aklımda ve cebimde olan bir şey vardı. Sayesinde olabildiğince verimli bir geceyi keyifle tükettik Rü ile.
Diyeceğim şu aslında, çoğu zaman yaşadığım şehri daha 10 ay önce değiştirdiğimi ve hep yaşayayım dediğim şehre yerleştiğimi unutmu halde yaşıyorum. İş her zamanki gibi saçmalıklarla dolu. Birilerine bir şeyler anlatmak ve onlara öğretiyor olmak fikir olarak çok keyif verici ve fakat icra esnasında pek bir anlam ifade etmeyen bir şeye dönüşüyor. Kafamın içindeki gerginliklerin ardı arkası kesilmiyor.
Her sabah evden kalkıp karşıya geçiyorum. Karşıdaki hayatımı hayattan saymıyorum. Ne zamanki gün içinde ikinci kez boğazdan geçiyorum, o zaman gün benim için başlıyor. Gerçi başlıyor da denemez herhalde. Yorgun argın eve gelip, gücüm varsa spora gidip, azıcık hareket yapıp yüzüp, geri gelmek pek de yaşamdan sayılamaz belki ama günümü yaşanmış kılan bir şeyler var ise o da evde beni bekleyen kedim Paul ve sevgilim Y.
Ama bunlar dışında da arada bir gözüm açılıyor, burnum koku alıyor, kulakların gerçekten duyuyor. Kulaklarımın duyduğu şeyler genelde iPod'umda listeye alınıyor ama artık kulak ve boğaz arasında bir boşluk oluştu bende sanırım. Çünkü artık kulağımdan giren ağzımdan çıkmıyor. Ağzımdan çıksa da ellerimden yazıya dökülmüyor. Bu genel bağlantısızlık hayatımın başka alanlarına da yansıyor ama buraya, ilk göz ağrım bu bloga yaşattığım bu terk edilmiş hissi... En çok da bu koyuyor. Kulaklarımın artık nadiren duyduğu, duyulanları da yazıya dökmeye mecali kalmayan ellerimin üşengeçliği/yorgunluğundan çok çektiğim bir dönemden geçtim. Geçtiğimi düşünüyorum en azından çünkü bugünkü ev temizleme çılgınlığımdan sonra bilgisayarın başına geçip ilk yapmak istediğim şuraya iki satır bir şeyler yazabilmekti.
Ha peki yazma isteğimi kabartan şey neydi diye soracak olursanız, yazı başında unutmuşum dediğim şey işte o. PJ Harvey denen, kendinden çıkan her şeyin tarafımdan sonsuza dek zevkle tüketilmeye mahkum olduğu kadının geç dinleyip sistemime aldığım için bayağı üzüldüğüm son albümü Let England Shake'in muhteşemliği.
Bu kadının artık daha fazla kadın/çocuk/cadı/insan olamaz dediğim zamanların hemen ardından beni şaşırtması hakkında saatlerce konuşurum ama yazmam kusura bakmayın. Karşımda bu aralar müzik konuşabileceğim insanlar olsun istiyorum tam bu yüzden. Oturalım konuşalım. İçelim daha çok konuşalım ama hep konuşalım zira bu albüm, bu şarkılar başka türlü hafifletilmiyor. İçte bıraktığı yoğun hissi seyreltek için tiner gibi sesleri ve sözleri kullanmak gerekiyor.
Daha fazla yazmayayım ki daha çok yazmak isteyeyim diyorum. Yazdığım yazılardan artık tatmin olmazsam belki gerisi gelir diye hep yarım bırakma niyetinde olduğum şu günlerin başlangıcında şu albümü hala dinlemediyseniz veya dinlediyseniz de bir kez daha dinleseniz hiç de fena olmazdı diye düşünüyorum. 3/4/5/7 numaralılara benim için daha özen gösterin, başka da bir şey istemem.
Saçmalayan divina an: 6/18/2011 10:10:00 ÖS 0 saçmalayan daha çıktı
Etiketler: All and Everyone, Let England Shake, pj harvey
Thom Yorke - Cymbal Rush (Cover by The Cat, the Hat and the Fiddle)
Uğraşmışlar ve en sevimli Thom Yorke kavırcıları olmayı başarmışlar. Biz de yapsaydık ya.
Saçmalayan divina an: 3/16/2011 01:17:00 ÖS 1 saçmalayan daha çıktı
Etiketler: cymbal rush, The Cat the Hat and the Fiddle, Thom Yorke
"shakes me makes me lighter"
Bana insan olduğumu hatırlatan, küçüklüğümü, ilk gençliğimi içinde yaşadığım o zaman dilimi 1995-2000 yılları o kadar güzelmiş ve o kadar güvenliymiş ki şimdi o dönemden kalan şarkıları özellikle de canlı dinlediğimde gözlerim doluyor, saatlerce konuşmak veya yazmak ama hayır hızıma yetişemeyeceğim için konuşmak istyorum, evet.
Az önce tivibu'nun güzelliklerinden olan bir konser kanalında rastladım bu şarkıya da. Taa 98'den gelip, şu an aklımdan geçenlerin aklımdan geçtiğini hatırlatsın diye.
ps:Şarkıya bakıp play'e basmayan bir daha bloga uğramasın.
Saçmalayan divina an: 3/08/2011 12:43:00 ÖÖ 4 saçmalayan daha çıktı
Etiketler: massive attack, teardrop
Kızkardeş G. the first sağolsun, gece gece bu videoyu izletti. İzledikten sonra ilk olarak anladığım şey 1990 doğumluların böyle böyle yetenekleriyle ünlü olabildiği yıllara gelmiş olduğumuzdu. Kimbra'ya "1990 ne yiea? Doğmasaymışsın?!" demek istiyorum olanca kıskançlığımla. Neyse, şimdi pek güzel bir sese sahip güzel bir kız Kimbra. İyi bir görüntü yönetmeni ile birleşince ortaya bu çıkmış. Beş dakika önce izlediğim bir video ve dinlediğim bir şarkı için yapabileceğim yorumların da sonuna gelmiş bulunmaktayız. İzleyin işte.
Kimbra / Settle Down (HD) from Edward Goldner on Vimeo.
Saçmalayan divina an: 1/30/2011 03:15:00 ÖÖ 0 saçmalayan daha çıktı
Etiketler: Kimbra, Settle Down
O gün tek istediğim kahvemi içip uyanabilmekti. Uyanmaya değer bir sabah değildi sanırım ama bekleyen işlerin zorlamasıyla uyanmak durumundaydım işte. Neyse, arada uzun süredir yazmadığım için ve hatta uzun süredir kendimi yeni müziğe, seslere de farkında olarak/olmayarak kapattığımdan, böyle alıp da en yakın arkadaşlarımın bile olamadığı kadar kalbime yakın tuttuğum bazı sanatçıların çıkan albümlerini kaçırmış olduğumu fark ediyorum tabii. O sabah da, inanın hatırlamıyorum ama bir şeyler beni Matthew Robert Cooper dinlemeye itti. Bir yerlerden mi gördüm/duydum bilmiyorum -kesin öyledir tabii daha ne olacaktı ya- ama ofiste masama oturduğum ve bilgisayarımı açtığım anda yaptığım ilk şey bu ismi Grooveshark'ta aratmaktı.
Bu yeteneği vücudundan taşan insanın dı hiç de yabancı gelmediğinden bir defa da Google'latınca zaten kendisinin bitmeyen kredili sanatçılar listemde Eluvium olarak var olduğunu fark ettim. Güzel bir andı zira 2008'li Miniatures albümünü daha ilk şarkıdan kucaklamıştım. Uyanmıştım da çünkü en azından sabahımı güzelleştirebilecek ve uyanmamı sağlayan bir güzellik bulmuştum. Miniature 1 benim için o andan itibaren zaten An Accidental Memory in the Case of Death albümünün içine dahil olabilecek kadar Eluvium olarak yapılan işlerle bütünleştirebileceğim türden bir şarkıydı. Aslına bakılırsa Eluvium'un klasik müzik yakınsamasını Matthew Robert Cooper kendi adyla çıkardığı işlere pek bulaştırmak istememiş. Demek istediğim Eluvium albümlerindeki saf piyano burada kah distort edilerek, kah reverblerin ardına saklanarak servis ediliyor bazı bazı. Sanki Matthew sadelikten sıkılmış da yoğun ses bulutlarının griliğini bu albümde vermeye çalışmış gibi (burada şair ilk üç parçadaki sisli havaya değinmek istemiş)
Dönem dönem ben de belli türlere daha yakın hissediyorum tabii ve tam da bu aralar "Hayatımı sadece tek bir tür dinleyerek geçirebilirim sanırım. O tür de ambient olur olursa" deyip duruyorum. Dolayısıyla Miniatures bana bu türün müstesna bir örneğini sunmuşken iken albümü geç de olsa buraya eklememek, kendi kişisel günlüğüm olan bu blogda bir kaç kişiye de olsa bulaştırmamak ağır bir yük olurdu.
Sizin için ellerimle tek tek hazırladığım dört şarkılık Miniatures albümü dinletisi. Dinlerken hep beni anımsayın.
Saçmalayan divina an: 1/16/2011 11:36:00 ÖS 2 saçmalayan daha çıktı
Etiketler: eluvium, Matthew Robert Cooper, Miniatures
Radiohead - The King of Limbs (From the Basement) ...
Thom Yorke - Cymbal Rush (Cover by The Cat, the Ha...