Şair. Elbistan’da 1874’te doğdu. Asıl adı Ömer Lütfü Pişkin’dir. Köy imamı olan babası Hafız Mehmet Efendi’nin yanında hafızlığa başladı.
Âşıklığa gönül verdi. Afşin’in çeşitli köylerinde imamlık yapsa da saz çalıp deyiş söylemeyi bırakmadığı için hoş karşılanmadı. İmamlığı bırakarak kendini genç yaşta âşıklığa verdi. Kısa sürede tüm çevrede tanındı. Zamanının en usta ve en tanınmış âşığı oldu. Şiirleri ve aşkları dilden dile aktarıldı. Kimi kaynaklara göre yedi, kimi kaynaklara göre ise dokuz veya oniki evlilik yaptı. Soyadı kanunu ile Pişkin soyadını aldı. 1937’de vefat etti.
Şiirlerinin bazıları bestelenmiş olup çeşitli sanatçılar tarafından radyolarda seslendirildi.
Şiirleri yöresel ağzı vermesi bakımından önemlidir. Adı Türk Halk Edebiyatı tarihine geçmiştir. Şiirlerinin kayıtlı olduğu defter Demokrasiye Hizmet gazetesi arşivinde olup 320 adet koşma ve semaisi bu defterden alınarak Memleket gazetesinde yayınlandı. Şiirleri üzerine farklı kişilerce çalışmalar yapıldı.
Şiirleri ilk olarak “Derdiçok ve Şiirleri” adıyla A. Oğuz Özavşar, A. Saim Emirmahmutoğlu, ve M. Ali Küçükpınar tarafından derlenerek 1946’da yayınlandı. Daha sonra “Derdiçok’un Hayatı ve Şiirleri” adıyla Mehmet Ayyıldız tarafından 1955’de kitaplaştırıldı. Ayrıca Sıddık Demir de “Afşinli Derdiçok” adıyla (1993)’de derleyerek yayınladı.