yedi. – Hep 5 Yaşında
Yazan: Çocuk Kalpli on Mart 19, 2020 Mart 19, 2020
bir şeye üzülmüş gibi uyandım ama neye üzüldüğümü bile bilmiyorum. bir keresinde doktorum bana, algılarımın, en ufak titreşimi bile fark edebilecek kadar hassas olduğundan bahsetmişti. yani eğer bir şeye üzülüyorsam, gerçekten beni üzecek bir şeyi algılıyor olduğum içindi. onu anlayamıyordum ama fark ediyordum. bana otizm’i şöyle açıklamıştı:
“aslında her şeyin farkındasın ama hiçbir şeyin farkında değilsin”
ilk söylediğinde saçma gelmişti ama şimdi çok iyi anlıyorum. aklım yetmiyor tanımlamaya. bir şeylerin beni üzdüğünü fark ediyorum ama ne olduklarını bulamıyorum. oturup neden üzüldüğümü bile bilmeden üzülmekten başka bir şey gelmiyor o yüzden elimden.
becca ile yürüdük. normalde birbirimize iyi geliriz ama bugün ikimizin de modu düşük olduğundan birbirimizi kötü etkiledik. virüs hakkında olumsuz şeyler düşünüp durduk.
bugünün tek olumlu yanı bu gökyüzü oldu:
kabuslar gördüm dün gece. onun da yansıması olabilir. bugün yanlış giden bir şey var uyandığımdan beri. bazen hiçbir şeyi doğru yapamıyormuş gibi hissediyorum.
Önceki Yazı the crown.
Sonraki Yazı got stuck.
Mart 19, 2020, 18:10
Son günlerde hepimiz bu ruh halindeyiz yazdıklarınız bana çok iyi geliyor umarım tüm dünya olarak daha güzel günler görürüz iyi ki böyle yazılar yazıyorsunuz ❤️
Mart 19, 2020, 18:27
Güzel sözleriniz için çok teşekkür ederim. Benim de zamanla çok keyif aldığım bir yer haline geldi bloğum, bana verdiği kadar başkalarına da keyif veriyorsa ne mutlu bana.
Mutsuz bir bahar olmasından korkuyorum, bu virüs yüzünden bir türlü içine giremiyorum bahar fikrinin. Çaresini bulsalar da kurtulsak…
Mart 19, 2020, 19:55
Mutlaka bulunur ben inanıyorum bu zor günler elbet bir gün bitecek