80 günlük Güney Amerika..
Uzun bir otobüs yolculuğundan kısa bir Güney Amerika değerlendirmesi..
Şili’den giriş yaptığım Güney Amerika’da 80 günü devirdim ve Brezilya’nın kuzeyine doğru yol alan bir otobüsteyim..
Şili, az biraz Bolivya, Arjantin, Uruguay ve Brezilya.. Bolivya’yı bir kenara koyarsak.. Diğerleri Güney Amerika’nın 4 büyükleri..
Açık ara Brezilya insanı en neşeli, en eğlenceli, en sıcak insanlar.. Akdeniz ülkesi olarak, Türkiye insanının sıcaklığı ile övünürüm hep, İtalyanlar, İspanyalar gibi.. Biz sarılırız, biz kucaklaşırız, biz öperiz.. Dünyanın çoğu yerinde yoktur bu sıcaklık.. Asya’da bir tek Vietnam’da insanlar ten taması kurar mesela, diğer ülkelerde insanlar dokunmaz birbirine.. Ve Latin Amerika.. evet hepsi sıcak.. Şili’den itibaren hepsi sarılıp öper ilk tanışmada bile.. Türk olarak şaşılacak birşey değil. Sıcak insanlar der sevinirim. Ta ki Brezilya’ya kadar.. Sarılmanın, öpmenin, güler yüzün, sıcaklığın, derecesi o kadar yüksek ki.. Garip gelir biraz.. Belediye otobüsünde yan koltukta oturan kız, öyle sıcak davranır ki, kaptan nikah dairesinde inecek var diye bağırasın gelir..
Şili ve Uruguay’da milli takımlar başarı gösterse de ülkede futbol yok gibi birşey.. İnsanların pek umurunda değil.. Arjantin ve Brezilya’da futbola tapılıyor.. Sokaktaki 4 kişiden biri formalı.. Kadın erkek ayırt etmeden.. Futbol sevdası iki ülkede hemen hemen aynı olsa da, futbol anlayışı tamamen farklı. Arjantin tam bir takoz.. Messi gerçeğine rağmen nasıl bu kadar estetikten uzak, vurdu kırdı, bam güm oynuyorlar anlamak güç.. Hırs ve kazanma odaklı bir futbol oynanıyor.. Brezilya’ya geçince herşey değişiyor.. Tamamen estetik futbol, güzel futbol, eğlenceli futbol.. Plajlardan, futsaldan gelen yetenek sahalara yansıyor.. Heryer, günümüzün popüler çocuğu, Neymar Jr forması olsa da, futbol hala Ronaldinho’nun o gülen yüzü ile özdeş.. Köprü altlarında betonda top oynayan sokak çocukları bile 3-5 artistlik çalım atmadan adam geçmiyor.. Her güzel çalımdan sonra durup rakip arkadaşına gülüyorlar.. Eğlence tek gerçekleri..
Ve bir şaşırtıcı gerçek.. Arjantin ve Brezilya’yı futbolda ezeli düşmanlar olarak bilirdim.. Arjantin’de pek Brezilya forması görmedim.. Dediğim gibi onlar biraz daha takoz ve hırslı insanlar.. Ama Brezilya’da o kadar çok Arjantin milli takım forması gördüm ki.. Hele hele.. Şu 4 ülkede.. Açık ara en çok giyilen forma, Boca Juniors forması..
En çok doğal çeşitliliğe sahip ülke Arjantin-Şili ikilisi.. Kuzeyi çöller, güneyi Patagonya ve buzullar, ortası göller göller.. İki ülkede de aynı tarihte 4 mevsim gözlenebiliyor.. Uruguay ufacık tefecik bir ülke olduğu için doğal güzellikleri sınırlı. Yaylalar yaylalar. Dümdüz bir ülke.. Güzel sahilleri var ama hemen yukarısındaki Brezilya sahil cenneti.. Açıkçası Brezilya’yı bu kadar dağlık bilmiyordum.. Uruguay sınırından geçtiğim anda dağlar, tepeler, ormanlar, göller, okyanus.. Daha amazon bölgesine gitmememe rağmen, Brezilya çok çok etkileyici geldi.. Belkide Rio, şimdiye kadar bulunduğum en görsel şehir! Ama yine de Patagonya!
Ah o yollar.. Kilometre bazında hangi ülke daha pahalı sonradan geniş bir hesaplama yapacağım.. Şimdilik her bilet alışımda küfür etmek ile yetiniyorum.. Bu ülkelerin hepsinde de en büyük masraf ulaşım.. Uzun otobüs yolculukları, olmayan ekonomik havayolu şirketleri, otostop için dertli mesafeler.. Ulaşım sıkıntı buralarda.. Galiba Arjantin en masraflısı..
Yemek.. Eğlence.. Konaklama.. Bunlar pek sorun değil.. Ne kadar paran varsa o kadar hizmet..
Ve.. Arjantin için bir parantez daha açmak istiyorum.. Ulusal Parklar.. Turlar.. Futbol maçları.. Bazı müzeler.. İnanılmaz pahalı.. Bu anlamda şimdiye kadar gördüğüm en pahalı ülke olabilir.. Moreno buzuluna 80km uzaktaki kasabandan ulaşım 30$, park girişi extra 30$.. Hiçbir ülkede içinde sadece 2-3saat kaldığım bir ulusal parka 60$ vermedim! Yeni Zelanda ve Avustralya gibi dünyanın en pahalı ülkelerinde bile ücretsiz ya da 3-5$ bağış yağarsın.. Boca maçına gidelim dedik.. 150$ diyor herifler.. Loca mı alıyoruz oğlum.. Arjantin, kaliten düşük ama niye bu kadar pahalısın anlamış değilim..
Şimdilik Güney Amerika’dan aktaracaklarım bu kadar.. Daha sonra geniş geniş yazarım.. Size geniş fotoğraflar ile veda ediyorum..
Brezilya’nın kuzeyinde.. Cennet plajlarda.. Yan geldim yatıyorum..
Ağu 6, 2017 at 03:10 Mestanlı
Turco şu yazıyı ne zaman yazdın bi tarih koysaydın iyiydi 🙂
Ağu 6, 2017 at 18:50 Ahmet Turkoglu
Mayıs-2017 🙂 Yayın tarihi çıkmıyormuş biryerlerde.. Hemen ilgileniyorum..