HaberlerSeyahatSessiz sakin bir deneyim için: Inle Lake ( Myanmar)
Bengi Baytekin 16.09.2017 - 08:00 Son Güncelleme: 16.09.2017 - 08:50
Hsipaw’da üç günlük orman yürüyüşünden sonra çamura bulanmış vaziyette ormandan çıktım. Dinlenmeye ihtiyacım vardı ama devam etmek istiyordum, bu yüzden yola çıkmaya karar verdim. Daha sonra Mandalay'dan beri beraber seyahat ettiğim arkadaşımla Inle Lake'e otobüs biletimizi aldık (8.000 kyat - 6 dolar). Eşyalarımızı bıraktığımız hostel'de duş aldıktan sonra yeniden yollara...
5,5 saat sonra sabaha karşı Inle Lake'e ulaştık. Hem çok yorgunduk ve hiç sosyalleşmek istemiyorduk hem de dinlenmeye ihtiyacımız olduğu için hostel'i tercih etmek yerine Princess Garden Hotel'de kalmaya karar verdik. Bazen iki kişi gezmenin böyle avantajları oluyor, kişi başı tek yatağa ödeyeceğiniz ücreti bölüşüp bir oda tutabiliyorsunuz. Aynı zamanda Myanmar'da kalma ücretleri diğer Asya ülkelerine oranla pahalı olduğu için işimize de geldi. Otel'in bahçesi, havuzu ve kahvaltısı çok iyi. Myanmar'da ister hostel'de kalın ister otel'de kahvaltı her zaman oda fiyatına dahil ama buradaki kahvaltı özlediğim cinstendi. Krepler ardından yumurta, ekmek… Yalnız buna rağmen ertesi gün otelden ayrılmak durumunda kaldık çünkü odamızdaki koku dayanılmaz hal almıştı. Buradan Ostello Bello Hostel'a transfer olduk. Artık iyice dinlendiğimize emin olduktan sonra gezmeye başladık.
Dalyan'ın dolmuş tekneleri dünyanın dilinde
Inle Lake, Myanmar'ın diğer şehirlerine göre en turistik olan bölgesi. Burada yapabileceğiniz temel iki aktivite var; birincisi bisiklet kiralayıp etrafı gezmek, ikincisi bota binip inle gölünde gezintiye çıkmak. Sabah erkenden hostel'e yerleşir yerleşmez göl kenarındaki botlarla anlaşmaya gidiyoruz. Kişi başı 15 kyat (11 dolar) anlaştıktan sonra Myanmar'ın en büyük ikinci gölü olan Inle gölünde keyifli yolculuğumuz başlıyor.
Önce yüzen çiftliğin yanından geçiyoruz. Inle gölü çevresinde tarım, balık tutma ve dokuma yoluyla yaşamlarını sürdüren Intha (gölün oğulları) adlı bir etnik grup yaşıyor. Intha'ların ataları, yüzyıllar önce Myanmar'ın güney bölgesinden Tayland ile aralarında olan savaştan kaçıp buraya yerleştikleri söyleniyor. Gölün yaklaşık %25'i yüzen çiftliklerle kaplı. Öğrendiğime göre suyun üzerinde suni olarak yarattıkları topraklarda domates, patlıcan, kabak ve fasulye yetiştiriyorlar. Uzun kuyruklu botlarıyla ürünleri toplamaya gelen çalışanları daha sonra da balıkçıların zarif hareketlerde balık tutmalarını izliyorum.
Kısa bir süre sonra Khit Sunn Yin dokuma merkezine ulaşıyorum. Inle gölünde dokuma sanatı gelenek haline gelmiş bir geçim kaynağı. Khit Sunn Yin'de lotus, ipek ve pamuktan nasıl dokumacılık yaptıklarını öğreniyorum. Daha önce lotus'tan dokuma yapıldığını duymamıştım. 4000 adet lotustan sadece bir tane şal yapılabiliyor. Uzun zaman alan ve gerçekten emek gerektiren bir iş. Ortaya çıkan ürünler ise sanat eseri, hepsinden satın almamak için kendimi zor tutuyorum. Buradan, gümüş ustalığı ile ünlü Ywama köyüne gidiyoruz. Inle gölünde gümüş yapımı da geleneksel geçim kaynaklarından biri. Gümüş işçiliğinin yanı sıra burası aynı zamanda ahşap oymacılığı ve ahşap Myanmar şemsiyeleri ile de ünlü.
En son Padaung kabilesine ait "uzun boyunlu" kadınların olduğu bölgeye gidiyorum aslında buranın yerlisi değiller sadece turist çekmek amaçlı orada oldukları çok belli. Bir süre ne yaptıklarını inceliyorum, gözlerindeki mutsuzluk içimi sıkıyor. Fotoğraf çekmekten vazgeçiyorum. Böyle turistik tuzakların içerisinde olmak hoşuma gitmiyor.
Bota geri dönüp geri dönüş yoluna koyuluyorum. Inle gölünde seyahat etmek çok huzurlu. Etraf yemyeşil, binlerce lotus çiçeğinin arasından geçip gidiyorum. Hostel'e dönerken kendimi tamamlanmış hissediyorum. Akşam yemeği için yine yeniden ''Sun Flower'' restoranını tercih ediyorum hem diğer yerlere göre fiyatı ucuz hem de yemekleri çok lezzetli. Tabak tabak bitiresiniz geliyor, Shan noodle ise favorim.
Fotoğraflar: Bengi Baytekin, BBC
Kaynak: Bengi Baytekin