yolcu: 01.04.2009 - 01.05.2009
Her yolun bir molası vardır
KARA BAHTIM KEM TALİHİM
Kara bahtım kem talihim taşa bassam iz olur Başım bir Erciyes dağı yavru yavru Yaz günleri kış olur Ben feleğe neylemişem kırdı kanadımı kolumu Heder eyledi yar yar yar Ağustosta suya girsem balta kesmez buz olur Yüz yaşında bir yar sevsem yavru yavru On üçünde kız olur Ben feleğe neylemişem kırdı kanadımı kolumu Heder eyledi yar yar yar Aziz Şenses Türküden anlaşılacağı üzere bir süredir kem talihim bırakmıyor yakamı. İş sıkıntılarım vardı, bu ara yeni bir işle cebelleşmeye başladım tüm zamanımı alıyor bu blogda yazmayı planladığım geziler ve motosiklete dair bir çok şeyi de gerçekleştiremez hale geldim çünkü hem zaman sıkıntısı hemde motosikletin su koy vermesinden dolayı gezilere de grup toplantılarınada katılamaz oldum. Tam da motosikleti değiştirme hayalleri içersindeydim, bazen küçük bir dokunuşla hayatımızın alt-üst olduğu hoş olmayan sıkıntılı bir süreci nedeyse geride bırakmak üzereyim. Herşey peş peşe geldi bu nedenlerle zaten çok seyrek olan yazılarım bir süreliğine daha da seyrek olacak. İlk fırsatta motosikletime kavuşacağım umarım, bu arada da yine geçmiş eski gezilerimden bende önemli yer eden bir kaç geziyi daha ekliyliyceğim ilk fırsatta. Tüm bu süreç esnasında motosiklet ana konulu bloğumu motosiklet ve hayat olarak genellemeye daha farklı konularda da bir kaç şey paylaşmayı düşünüyorum en azından iki satında olsa bir şeyler yazmak ve paylaşmak istiyorum. Bir şeyler yazıp çizememek yeni katıldığım bu sistemde bir paylaşımda bulunamamak beni biraz üzüyor bu açıklamaya bu nedenden gerek duydum. Bu aralar izlediğim blogları bile okuyacak takip edecek zamanı bulamıyorum, fakat geç de olsa hepsini okuyorum okumaya çalışıyorum bu konuda ki bir kaç mailede cevap olmasını umuyorum bu hafifletici sebeplerin.
4/11/2009 01:25:00 ÖS
David Fincher’ın Dövüş Klubü filmindeki kahramanı Tyler Durden bir çok sahnede yaşamı ve ölümü yorumluyordu. Bu efsanevi karaktere gore uçaklarda kaza anında tavandan düşen maskelerle oksijen verilmesinin asıl nedeni yolcuların rahat nefes alıp vermesi değil, oksijenin verdiği sarhoşlukla mutlu olup kaçınılmaz sona hazır olmalarıdır.Her sabah yaptığım spora geçici bir sakatlık nedeniyle bir süreliğine ara verdiğimde mutsuz olmaya başlamıştım ve bir doktor arkadaşım bana bu durumu yorumladı. Spor sonrası salgılanan mutluluk hormonu endorfin kimyasal yapısı gereği bir uyuşturucu madde olarak kullanılan morfinle büyük benzerlik gösteriyormuş. Sporu bırakırken yaşanan mutsuzluk uyuşturucu bağımlısının terapisinden farksızmış.Lokal anestezi için yaygın olarak kullanılan morfin ve benzeri maddeler uyuşturucuyu bırakmak üzere tedavi gören bağımlılara ve yaşama umudu kalmayan kanser hastalarına da veriliyor. Yalnızca zayıflıklarıyla baş edebilsinler, acıları dinsin diye değil, aynı zamanda mutlu olarak biraz bile olsa moralleri yükselsin diye.Yıllar once İzmir’de kavurucu bir yaz gününde hayatım dibe vurmuştu. Hepsi kısa bir sure içinde olmuştu; işimi kaybetmiş, evimi ve arabamı satmak zorunda kalmıştım. En iyi arkadaşım tarafından ipliğim pazara çıkarılmıştı ve sevgilim tarafından terk edilmiştim. Hayatta düşebileceğim kadar zayıf düşmüştüm ve mutluluğa en fazla ihtiyacım olduğu andı. Fuarın etrafında birmek bilmeyen turlar atıyordum. Kahramanlar’da bir galerinin önünden geçerken birdenbire ilk motosikletimi gördüm. İlk bakışta aşk gibiydi. O gün hayatım değişti.Motosiklete binmeye başladığımdan beri başka bir insanım. Sözlerim yalnız mecazi değil, gerçekten de bambaşka bir karakter oldum. Eskiden birkaç ayda bir hissettiğim heyecan patlamalarını artık çok daha sık hissediyorum. İç huzurum yerinde, kendimden daha memnunum ve kendimle daha barışık. Daha önceleri senede bir ölümle burun buruna gelirken artık daha fazla teğet geçtiğimden midir nedir, hayatın değerini artık daha iyi biliyorum.Kendine dürüst her insan evladı gibi ölümden korkuyorum ben de. Hayatımın birden bire bitiverecek olduğu gerçeğini kabullenmek zaman zaman zor geliyor. Ölümden korkuyor ve bununla baş etmenin yolunu arıyorum. Belki benim oksijen maskem de budur. Motosikletle yalnızca hayatı dolu dolu yaşamıyorum, aynı zamanda bana verdiği mutluluğun sarhoşluğuyla ölüme her an hazırım.Motosiklet benim hayatım, benim mutluluğumdur. Bir çok motorcu için olduğu gibi benim için de motosiklet özgürlüktür ve aşktır. Motosiklet benim hayatımda dostluktur aynı zamanda. Normalde denk gelip tanışacağımızı bile düşünmediğim insanlarla aramızdaki adını koyamadığımız o ortak duygudur. Motosiklet aykırılıktır, hayatın değersiz birşey olarak yaşanıp gidilmesi fikrine isyandır. Motosiklet hayatın tatlı uyuşturucusu, mutluluk hormonudur. Bugüne kadar bu satırlarda pek çok kez söylemeye çalıştığım gibi; motosiklet hayattır. “Motosiklet Hayattır” isimli kitabımı yayınlayarak sizinle paylaşacağım için daha mutluyum. ____________Murat Z. Ozbilgi artçılar
üşüten bir acıydı belki her ayrılık her yolculuk yangınların başladığı yereydiama vakti olmadı hesabını tutmaya aşkların, ayrılıkların ve acılarınistese de kalamazdı vakti gelince geyik sesleri yankılanınca yamaçlardayürek burkulması ve hüzün ve keder aralıksız doldururdu acıların bohçasınıdudaklarında öpüşlerin gül esmerliği içinde kıpırdanıp durur ufuk çizgisiay bile soğuktur o zamanbir buz parçasıdırçaresiz çıkılacaktır o yolculuklara ki bir ömrün karşılığıdır serüvenler...