İSLÂM´IN AHLÂK PRENSİPLERİNE “RÜŞVET” TERS DÜŞER…
Tarih: 15.9.2018 10:28:56 / 78okunma / 0yorum
Rüşvet, kelime olarak Arapça kökenlidir. Yaptırılmak istenen bir işe yasa dışı kolaylık ve çabukluk sağlanması için bir kimseye mal veya para olarak sağlanan çıkar rüşvet olarak tanımlanmaktadır. Haksız kazanç olan rüşvet, din ahlâk ve hukuk kurallarına tamamen aykırıdır.
Rüşvet; hakkaniyet, güven ve sorumluluk duygusunun ortadan kalkıp, maddiyatın ve şahsi çıkarın ön plana çıktığı toplumlarda daha yaygındır. İtibar ve nüfuz kullanımının yaygın olduğu böyle toplumlarda, güçlüler daha güçlü, zayıflar daha zayıf duruma düşerek, toplumsal doku zarar görür.
Sonuçta toplumsal kokuşma ve çöküş başlar. Bu konuda Yüce Rabbimiz:
“Aranızda bir birinizin mallarını haksız yere yemeyin. İnsanların mallarından bir kısmını bile bile, günaha girerek yemek için onları yetkililere (rüşvet olarak ) vermeyin.” (2.Bakara Sûresi, 188 Âyet) buyurmaktadır.
Rüşvet alınan mal haram olduğundan dinen sahiplenilemez, sahibi ´ne iadesi, ALLAH´a tevbe edilmesi ve mağdurlarla helalleşmek esastır. Zira alınan rüşvetle toplumun hakkına el uzatılmakta veya onların hakları çalınmaktadır. Rüşvetin yaygın olduğu toplumlarda insanların birbirlerine ve devlete güvenleri yok olur. Yapılan tüm işlerden şüphe edilir, ALLAH´ın ve devletin emirlerine itaatsizlikler, toplumsal huzursuzluklar başlar, adalet mekanizması tıkanır, vicdanlar ölür, zulüm artar, ahlâk bozulur. Böyle toplumlar da tarihten silinip giderler!
Yüce Peygamberimiz (s.a.v.) de zararları saymakla tükenmeyen bir türlüsünü almayı, vermeyi ve aracılık etmeyi yasaklanmıştır. (Tirmizi, Ahkâm, 9; Ebu Davud, Akdiye, 4).
Yaptırılmak istenen bir işte veya meşrû olmayan bir iş için kolaylık, sağlamak, mal ve menfaat sağlamak demektir. Bu genellikle kanunsuz işleri yaptırmak, bazen de normal işi zamanından önceye aldırmak gibi, fert ve toplum düzenini bozan gayr-i ahlâkî bir davranıştır.
Rüşvet; hakkaniyet ve sorumluluk duygusunun ortadan kalkıp, maddiyatın ve şahsî çıkarın ön Plâna çıktığı, toplumlarda daha da yaygındır. İtibar ve nüfuz kullanımının yaygın olduğu böyle toplumlarda, güçlüler daha güçlü, zayıflar daha zayıf duruma düşerek, toplumsal dokuları zedelenir.
Bunun sonucun da yaşanan gelişmeler çöküşe neden olur.
Bu tür bir davranış, İslâm´ın ahlâk prensiplerine ters düşer!
Rüşvet alan insanlar; bir kişinin değil, bir toplumun hakkına el uzatmakta veya onların haklarını çalmaktadır. Rüşvetin yaygın olduğu toplumlarda ALLAH´ın emirlerine karşı gelinir. Adalet mekanizması tıkanır, insanlar arasında huzur ve güven kalkar. Vicdanlar ölür, zulümler artar.
İşte bütün bu sebeplerden dolayı İslâm, rüşvet vermeyi de almayı da yasaklamıştır!
Bu hususta Hz. Peygamber (s.a.s) şöyle buyurmuştur:
“Rüşveti alan da veren de cehennemdedir.” (Ebû Davud, Akdıyye, 4; Mecmeu´z- Zevaîd, c. 4, s. 199)
Rüşvet, haksız bir menfaat elde etmek için kişilere çıkar sağlama; lehine hüküm vermesi için hâkime verilen mal veya para; başkasının malını haksızlıkla yeme yollarından biri anlamına gelmektedir.
Rüşvet, yalnız alan için değil veren ve aracılık yapan içinde haramdır. Hz. Peygamber de, (s.a.s) rüşveti alana da verene de lânet etmiştir. (Tirmizi, Ahkâm, 9)
Rüşvet alan bir kimse, almış olduğu mala dinen sahip olamaz; onu geri vermesi gerekir. Özellikle toplumsal bir hastalık olan rüşvetin, yaygınlaştığı yerlerde halkın birbirine ve devlete karşı besledikleri güven duygusu yok olur. Yapılan işlerden şüphe edilir; her işin, her kararın arkasında rüşvet olduğu zannedilir ve rüşvetsiz iş yapılmayacağı kanaati hâkim olur!
Kısaca ifade etmek gerekirse; rüşvet, toplumları felakete götüren, birlik, beraberlik ve kardeşlik duygularını kökünden sarsan, güveni yok eden çok çirkin davranışlardan biridir!
Kendisinin ALLÂH tarafından her yerde görüldüğüne ve bir gün mutlaka hesaba çekileceğine inanan kişilerin oluşturduğu toplumlarda bu tür davranışlara asla rastlanmaz. Bu itibarla, toplumun huzuru ve ebedî hayatta mutluluğa kavuşabilmek için rüşvet dahil bütün günahlardan kaçınmak gerekir…
Anahtar Kelimeler: PRENSİPLERİNE, RÜŞVET, TERS, DÜŞER