Forum > Yaşa Göre Çocuk Eğitimi > 0-6 Yaş Çocuk Eğitimi > Diğer > Neden Gerginsin Anne?
Konusu 'Diğer' forumundadır ve Fadime Yazıcı tarafından başlatılmıştır. Şu anda Neden Gerginsin Anne? konusunu okumaktasınız.Konu içeriği kısaca Neden bu kadar gerginsin anne? Pek çok hata karşısında sabırlı bir tutum sergiliyorken, söz konusu ben olduğumda neden tahammülün kalmayabiliyor? Suyumu kendim
Cumartesi, 29, Temmuz, 2017, 02:37
Neden bu kadar gerginsin anne? Pek çok hata karşısında sabırlı bir tutum sergiliyorken, söz konusu ben olduğumda neden tahammülün kalmayabiliyor? Suyumu kendim doldurmak için ısrar etmem ve o suyu dökmem neden seni çileden çıkarıyor? Döke döke, yanlış yapa yapa öğrenmeyecek miyim ben bu hayatı? Yemek yememek için, uyumamak için direnmelerim neden seni bu kadar öfkelendiriyor? Biraz rahat olamaz mısın? Biraz akışına bırakamaz mısın? Görmüyor musun; sen gergin olduğunda ben daha çok geriliyorum ve senin daha fazla çileden çıkmama sebep oluyorum. Sonuçta ikimiz de mutsuz ve yıkıcı oluyoruz. Ben sadece bir çocuğum anne. Seni üzmek için, kasten yapmıyorum hiç bir şeyi. Kin tutmayı, nefret etmeyi, intikam almayı bilmiyorum. Onlar sizin dünyanıza ait olan duygular. Bizim dünyamızda onların yeri yok. Gelsene benim dünyama. Senin hızına yetişemediğim için öfkelenme, sen benim için yavaşla. Sen de benim gibi tadını çıkar şu hayatın, yeniden inşaa et çocukluğunu. Anlasana ben senin için "Bir şans daha"yım. "Yeniden çocukluğunu yaşama fırsatı"yım. İtme beni elinle. Bir daha çocuk olmayacağım ben. Bir daha yaşayamayacağız iki dakika öncesini. Yıkarak,öfkeyle değil; yavaşça, hissederek, sindirerek, gülümseyerek, mutlulukla, büyütelim birbirimizi. Olmaz mı?
Ahmetzeynep,deryakerem,Emek,EsmaGG,Igugu,J,mamak,Merve1987,nesibebilican,Pınar Güzel,Serzenis,Uftxx,Özge Badın,şifa Bunu beğendi
Cumartesi, 29, Temmuz, 2017, 15:04
Ben yakın grçmişte bir konu açmıştım kızım masaların üzerinden inmiyor ve bu bana ters geliyor diye. O inatla bana gülerek oraya çıktıkça ben geriliyordum. Şimdi düşünüyorum ne kadar da gereksiz yere kendimi kasıyormuşum. Kendi çocukluğuma dönmeye başlıyorum son bir kaç haftadır. Unuttuklarım canlanıyor gözümün önünde hem olumlu hem olumsuz olanlar. Bu tırmanma meselesi mesela. Ayaklarımız çıplak odanın kapısının iki yanına ayaklarımızı yapıştırarak tırmandığımızı hatırladım kuzenlerimle. Sonra ordan zıpladığımızı. Zaman zaman ağlamaklı oluyorum neden bilmiyorum. Kızıma haksızlık ettiğim noktalar hakkında bir bilşnce ulaştıkça kendi çocukluk defterim açılıyor. : )
Esma Işık,Fadime Yazıcı,Özge Badın Bunu beğendi
Pazar, 30, Temmuz, 2017, 12:00
Geçenlerde bir tatlıcıda eşim kızım ve ben oturuyorduk. Kızım bir arabanın geçeceği genişlikte olan yoldan karşı tarafa geçmeyi, bizim sandalyeden kalkmamızı istedi "siz gelmeyin ben hemen şuraya gidip geleceğim" dedi. Toplasanız gidecegi mesafe 10 metre kadar. Ancak aradan araba geçme ihtimali var. Ben biraz panik oldum, belki de gitmemesi için kızımı ikna etmeye falan çalışacaktım, eşim yüzümün ekşidiğini görünce "bırak" dedi. "Başarmak ıstiyor belli ki". Babası tamam kızım git dedi. Kızım sağa sola bakti , ulasagi yere bakti, hizlica karşıya geçti ve direğe bir kere eliyle vurup geri döndü. Utandığı ve gururlandıği zaman ağzını dilini, bir tuhaf yapar kızım. Anladım ki aslında gitmek istediği yerde hiçbir şey olmasa bile bizim sandığımız gibi (ya da bizim göremediğimiz sekilde) amaçsız bir şey yapmıyorlar. Tüm hedefi karşıya bizsiz geçebileceğini kendine göstermesiydi. Yani başarma duygusuydu..
Igugu,mamak,Pınar Güzel,Özge Badın Bunu beğendi
Pazar, 30, Temmuz, 2017, 17:00
Sende benim gibi tadini cikar hayatin...
Bu soz cok etkiledi beni;(
« Fırlatma alışkanlığı | Kan aldırmak »
Başlatan ZeynepEda forum İnanç Eğitimi
Son Mesaj: Perşembe, 23, Kasım, 2017, 07:42