De Stille Kracht by Louis Couperus.
Preview — De Stille Kracht
Membaca kan memang begitu, Mas Nanto. Lembaran kesadaran kita terkuak satu demi satu. Berbagai ungkapan klise, stereotip dan generalisasi bisa runtuh
Membaca kan memang begitu, Mas Nanto. Lembaran kesadaran kita terkuak satu demi satu. Berbagai ungkapan klise, stereotip dan generalisasi bisa runtuh tergantikan pengetahuan baru. Klenik memang bukan hanya didominasi "orang timur", tapi dalam alam pikiran saya (tidak berani mewakili kelompok mana-mana) ia bukanlah ciri khas yang sering dikenakan pada "orang barat". Menggugah kesadaran dan menantang anggapan klise seringkali menjadi agenda para sastrawan, atau menjadi tolok ukur keberhasilan suatu karya sastra. Aku belum banyak tahu tentang Couperus sebelumnya. Jadi belum pernah dengar tentang film yang Mas Nanto sebut itu. Salam kenal juga. ...more
film 'de stille kracht?' film ini sudah lama dan sering beredar di forum-forum diskusi di yogya.keterangan siapa itu couperus kayaknya ada di 'mirror
film 'de stille kracht?' film ini sudah lama dan sering beredar di forum-forum diskusi di yogya.keterangan siapa itu couperus kayaknya ada di 'mirror of indies'.
Serüven TutkusuSon on yılda özellikle Avrupa’nın kendini medeniyetin merkezi gibi görme sevdasından bir an olsun uzaklaşmayışını, hatta bunu savunulması gereken bir kale gibi sakladığını görmezden gelemeyiz elbet. Bir kültür hazinesinin bekçiliğini yapan Avrupa, şimdi yeni bir hazinenin peşinde. Sömürge ve kölelik çağında içini boşalttığı ve çoraklaştırdığı toprakların çocukları, nesiller sonra Avrupa Kültür hazinesini zenginleştirmeye devam ediyor. Aldatmaca şu: üstü örtük olanı, şimdiye dek gi
Serüven TutkusuSon on yılda özellikle Avrupa’nın kendini medeniyetin merkezi gibi görme sevdasından bir an olsun uzaklaşmayışını, hatta bunu savunulması gereken bir kale gibi sakladığını görmezden gelemeyiz elbet. Bir kültür hazinesinin bekçiliğini yapan Avrupa, şimdi yeni bir hazinenin peşinde. Sömürge ve kölelik çağında içini boşalttığı ve çoraklaştırdığı toprakların çocukları, nesiller sonra Avrupa Kültür hazinesini zenginleştirmeye devam ediyor. Aldatmaca şu: üstü örtük olanı, şimdiye dek gizlenmiş olanı en duygusal, en doyurucu biçimde sunabilmek. Bir çeşit çocuk oyunu gibi, Surinamlı, Karayipli, Kongo’lu genç yazarlar babalarının, annelerinin nasıl köleleştirildiklerini, nasıl kıyıma uğradıklarını göstere göstere anlatıyorlar. İyi eğitimliler, ingilizceyi kusursuz konuşuyorlar ve çoktan bu Avrupa’nın değeri olmuşlar. Ancak günümüzde yaşadığımı bu süreç, bir ilk değildi. 20. yüzyılın başında beyazlar, bizzat uzaklardan haber vermek için romanlar yazıyorlardı.Sömürge edebiyatı başlangıçta gezi ve anı kitapları gibi algılansa da, bu edebiyatın içerdiği ahlaki ve serüvenci özelliklerin dışında belli bir ideolojik sorunsalı da gündeme getirdiği bir gerçektir. En azından günümüz kuramcıları, özellikle Said, buradan genel bir toplumsal ve ideolojik sosyal portre çizmeyi başarmıştır. Ona göre Antik Yunan’da doğan bu anlayış, İlahi Komedya gibi metinlerle derinleşmiş, yirminci yüzyıl başındaki toplu bir devinimle de en belirgin biçimini almıştır. Popüler anlamda sömürgelere gidemeyen insanlara ikinci elden bir serüven yaşatma amacı güdülmüştür bu romanlarda. Aslında daha başında, Akşit Göktürk’ün belirttiği gibi, Gulliver ya da Robinson gibi kahramanlar, sömürgelerdeki yeniden kurulacak yaşamın ilkörnekleriydiler. Bunun devamı olarak Conrad, Kipling, Huxley, E.M Forster gibi romancıların amaçlarının bu sömürgelerde ortaya çıkan toplumsal ve psikolojik ortamı, edebiyat süzgecinden geçirerek yansıtmaya çalışmaları olarak okunabilir. Yüzyıl başındaki İngiliz Edebiyatı’ndan bahsetmek demek, kuşkusuz bütünüyle sömürge edebiyatından bahsetmeyi gerektirecektir. Aynı biçimde Cendrars gibi kimi Fransız romancıları da bu anlamda irdelenebilir. Bunun yanında güçlü bir sömürge imparatorluğu bulunan, ama resimde olduğu gibi, edebiyatçı yetiştirmede pek de başarılı olmayan Hollanda edebiyatında da bu türden eğilimlerin baş göstermesi kaçınılmazdır. Bu anlamda Louis Couperus’un (1863-1923) Gizli Güç’üne Kuzey Avrupa sömürge edebiyatının en önemli örneklerinden biri olarak gösterebiliriz.Doğu Hint Adalarında düzeni sağlayan Hollandalı Vali Van Oudijck ve ailesinin çevresinde gelişen tekinsiz olaylar, sömürgelerde beliren yaşamın aşırılıklarına, yapaylıklarına ve bayağlıklarına işaret eder. Avrupa’dan uzaklaştırılmış, hatta buralarda doğmuş olan Avrupalılar ve yerliler arasında oluşan kimi kültürel ve sınıfsal farklar, çağlar boyu aşılamayacak sorunları da beraberinde getirir. Romanın çoğu yerinde dile getirildiği gibi, “ devasa fakat tükenmiş bir sömürge, tek bir amaçla, kar sağlamak amacıyla hala Hollanda’dan yönetilen bir sömürge. Gerçek, muhteşem bir yönetim altındaki Hint Adaları değil, bayağı, fesat bir kan emicinin hakimiyeti altındaki Hint Adaları...” betimlemesi bu gerçeğin roman kahramanlarınca da ayrımsandığını gösterir. Burada kurulmaya çalışılan yaşam, burada oluşan kültür ne yazık ki, bir toplum yaratma düşüncesinden oldukça uzaktır. Hatta ne yapılırsa yapılsın kültürel bir düzlemde siyasi ve sosyal bir birlikteliğin biçimlenmesi olası değildir. Bir yanda Cavalı soylular vardır ve halk, bu soylulara geçmişteki krallarına gösterilen saygı ölçüsünde yeni efendilerine, Avrupalılar’a hizmet etmektedirler. Onların bütün ahlaksızlıklarını, küçük altınlar karşılığında gizleme görevlerini kusursuzca yerine getirirler. Ama en küçük bir fırsatta, intikam almak ya da kaçıp gitmek için fırsat kollarlar. Böylesi bir toplumun başkaca tuhaflıkları da yok değildir. Zamanla safkan Avrupalılar ve yerlilerden olma çocuklar büyüdüklerinde, hem ailelerine zorluk çıkarmaya başlarlar, hem de bu melezliklerinden ötürü, utanç nesnesi haline gelirler. Onları aile çevresinden uzaklaştırmak ya da toptan reddetmek gerekir. Vali Van Oudijck’in bitip tükenmez enerjisi, sonunda karısı Leonie üzerine çıkarılan söylentiler nedeniyle erimeye başlar. Bu yıkılmaz güçlü, otoriter baba imgesi kontrolu yitirene dek olayların merkezinde her türlü etkiye açık bırakılmıştır. Leonie ise, hem üvey oğlu, hem de üvey kızının aşığıyla yaşadıkları bir uğursuzluğun eve yerleşmesine neden olur. Aynı çevrenin önemli şahsiyeti Eva ise, sanatçı ruhunun giderek yitmesine isyan ederken, türlü eğenceler arasında içindeki ruhu bütünüyle bu adada bırakacaktır. Bütün bu tipler sömürgelerde düşlerindeki yaşamı kurmaya çalışan bütün Avrupalılar, bir çeşit düş kırıklığına sürükleneceklerdir. Çünkü “Gizli Güç” onların peşini asla bırakmayaktır. Her şey dağıldıktan sonra karşılaşan Vali ve Eva arasında da paylaşılır bu duygu. Aklın ve sağduyunun kılavuzluğunda, yerleştirmeye çalıştıkları medeniyetin bu topraklarda bozguna uğradığını kabulleneceklerdir. Oysa daha romanın başlarında Vali ve ailesinin bulunduğu araba bir anlamda bu ülkedeki yaşam birimlerinin üzerine çevrilmiş dev bir göz gibidir. Çinlilerin yaşamda ve ölümde muzafferliği yanında, Arapların duvarların ardına gizlenmiş kaderci bir teslimiyet içeren yaşamları, bütün Avrupalılar’ınkinden daha başarılıdır. Topraklarından uzaklaştırılmış Avrupalılar, ahlaki ve bireysel her türlü yetide çökmektedirler. Ceplerini doldurdukları oranda, zihinsel açıdan bir fakirleşme yaşadıkları kesindir. Romanın sonunda Hac’dan dönen arapların Vali ve Eva tarafından izlendiği sahne görsel bir arınmayı içerir. “Bu derin, gizli, uyuklayan esrar ülkesinde... ...Peygamberin mezarını görmüş kişilerin yüceltilişiyle kısmen sergilenişini görmek, dinsel çoşkunluğun uğultusunu duymak, ansızın, beklenmedik biçimde, baktırılamayan, tiz ve titrek bir şükran çılığının yükselişini, hemen ardından, kutsal çağ henüz başlamadığı için adeta korkuyla kesilip uğultuda yitişini duymak tuhaftı...”Gizli Güç, Hollandalı romancı Louis Couperus’un şaşırtıcı derecede anlatım zenginlikleriyle dolu, ruhsal çözümlemelerin açıklayıcı değil, romanın gizini koruyucu yanıyla ve düşünsel boyutuyla sömürgeler çağını yargılayan önemli bir roman.
Dit is het soort boek dat je, zodra je het uit heb, opnieuw wilt lezen. Geweldige inzichten in de manier waarop Westerse mensen hun "goede daden" beleven terwijl ze wel degelijk aanvoelen dat de lokale cultuur daar soms haaks op staat. Actueler dan ooit. flag
I really enjoyed reading De Stille Kracht. It immediately brought back memories of reading Eline Vere by the same author. Both novels have that descriptive style of writing with very little direct dialogues. Moreover, the fin de siecle feeling is evident in both novels. Although I read this book over the period of two months, it was not because I did not like it. On the contrary: when you are familiar with the characters and Couperus' style of writing, you will notice that it is beautifully writ
I really enjoyed reading De Stille Kracht. It immediately brought back memories of reading Eline Vere by the same author. Both novels have that descriptive style of writing with very little direct dialogues. Moreover, the fin de siecle feeling is evident in both novels. Although I read this book over the period of two months, it was not because I did not like it. On the contrary: when you are familiar with the characters and Couperus' style of writing, you will notice that it is beautifully written. Would recommend it to anyone who is willing to put a little efford in this kind of classic!
mooi en sfeervol verhaal
Weer een boek over de Nederlandse koloniën. Terwijl de blanken zich hautain met hun zaakjes bezig houden, broeit onderhuids het ongenoegen bij de plaatselijke bevolking. Het zal allemaal wel waar zijn en goed geschreven, maar mij kon dit maar matig boeien. flag
De Stille KrachtGoodreads rating: 3.52 (1043 ratings)
[url=http://www.goodreads.com/book/show/326167.De_Stille_Kracht?utm_medium=api&utm_source=blog_book]De Stille Kracht by Louis Couperus[/url]
Trivia About De Stille Kracht