Ben Göründüğümden Daha Fazlasıyım...: 2010
•Z Point eğitimi
•Bir grup çalışması
•Haftasonlarının daha verimli kullanılması
•Arkadaşlarımla düzenli görüşmeler
•Ayda 3 kitap okuma
Z Point eğitimimi tamamlayıp Türkiye’nin ilk sertifikalı Z Point koçu olduğumu ve Reiki Master / Teacher olduğumu söylemiş miydim? Bunların dışında bir de İsim Koçluğu geldi ki, bu listede yoktu.. Bir grup çalışması yapmayı çok arzu ediyordum ama konusunu, zamanını, formatını hiç bilmiyordum. Mutluluk Projesi kitabını okuduktan sonra bununla ilgili bir grup çalışması yapma fikri oluşuverdi. Haftasonlarımı daha düzenli ve verimli kullanıyorum, hem bişeyler yapmak, hem de dinlenmek adına.. Üniversiteden arkadaşlarımla düzenli buluşmayı sağlamak için “altın günü” yapıyoruz :) Bazı aylar 1 ya da 2′ye düşmekle beraber tatillerde artırarak belli sayıda kitap okuma hedefime de ulaştım..
•Sağlığınız nasıl, sigarayı bıraktınız mı, ya vermek istediğiniz kilolar duruyorlar mı hala yerlerinde?
•Eşinize / sevgilinize, çocuklarınıza, arkadaşlarınıza daha çok vakit ayırıp onlarla kaliteli zaman geçirebildiniz mi?
•İstediğiniz kitapları okuyabildiniz mi, yoksa hala kapakları açılmayı mı bekliyor?
•Patronunuzla daha iyi anlaşıyor, elemanlarınıza söz geçiriyor musunuz?
•Borçlarınızı ödediniz, hatta bir kenara para koymaya başladınız mı?
•Evinizi istediğiniz gibi lila rengine boyadınız mı bu yaz, yoksa seneye mi kaldı?
•Kararlarınızı uyguladınız mı yarıda mı bıraktınız?
•Ve en önemlisi kendinizi yapamadıklarınız, bitiremedikleriniz, başaramadıklarınız yüzünden hırpalıyor musunuz, yoksa dersini almanın olgunluğu ve güveniyle yola devam mı ediyorsunuz?
Yeni yıl hepimize mutlu, uğurlu ve hayırlı OLsun… Sağlık olsun, başarı olsun, bolluk bereket olsun, huzur ve keyif dolsun, aşk olsun, e daha ne olsun…
Gönderen Cheetos zaman: 28.12.10
Hıdrellez’de kağıda çizilip de gül dalına bağlanan ev – araba resimlerini bilirsiniz. Ben de ilk arabamı bir önceki yılın Hıdrellez’inde gülün altına gömdüğüm bir oyuncak araba sayesinde almıştım, hem de tam oyuncağın renginde; yeşil!.. :)
Şimdi gelelim daha canlı bir örneğe: Ben de eşimle çıkarken, bir gelin dergisinden kestiğim fotoğrafta gelinle damadın başları yerine bizim fotoğraflarımızı yapıştırmıştım. Bir süre akşamları yatarken hep bu revize fotoya baktım. Sonra kaldırmışım ve unutmuşum gitmiş.. Aradan yıllar geçti, evlendikten sonra bir gün notlarımı temizlerken içinden çıktı, koşa koşa gidip Baturhan’a gösterdim. Ben imajinasyonu Nisan 2005’de yapmışım, Baturhan bana Nisan 2007’de evlenme teklif etti ve Temmuz’da da evlendik.. :) Bu resim şimdi benim kişisel – ruhsal gelişim defterimin canlı sayfalarından birinde yapıştırılmış olarak duruyor. Özellikle “canlı” dedim, “tozlu” değil.. Zira her an elimin altında, yaşayan bir defter.. Bütün farkındalıklarım, imajinasyonlarım, rüyalarım, yaptığım çalışmalar, hepsi orda…
Gönderen Cheetos zaman: 6.12.10
“Oh ne güzel 9 gün tatil” dedik, düştük yollara heyecanla.. Biter mi ya, koskoca 9 gün dedik amma bitti, hem de çabucak.. :)
Cumartesi sabah 6:30 da başlayan yolculuğumuzda Afyon’da kahvaltı ve Kemer yakınlarında gözleme molalarından sonra akşamüzeri Havasu’ya vardık.. Bizi Zeytin ve Hoşik karşıladı. Bir yalamadıkları kaldı, öyle canayakınlar.. Nur hanım ve Haluk bey şehir hayatından 11 yıl önce buraya kaçmışlar ve 6 yıldır da Havasu’yu işletiyorlar. Nur hanımın 10 parmağında 10 marifet, sigorta reklamındaki gibi hani: Yazar, ressam, terzi, aşçı, anne, takı tasarımcısı, müzisyen,… Ama en güzeli ve de en önemlisi nükseden bel fıtığı ağrısından dolayı hergün iğne olmasına rağmen hep güleryüzlü, samimi, canayakın ve de dost.. Onu çok sevdik..
Havasu’da kaldığımız 5 günün birinde Olimpos ve Adrasan’a gittik, birinde de Gelidonya Feneri’ne.. Adrasan’a 1997’de gitmiştim, gelişmiş tabii biraz ama sakinliği yine büyüleyici idi.. Gelidonya Feneri ise zorlu yoluna rağmen gidilip görülesi bir yerde, manzara muhteşem; insan yaşadığını hissediyor..
Gitmeden evvel sıkılır mıyız diye düşünüp yanımıza laptop almıştık; internet ayarlarını yapmayı beceremeyince bilgisayardan, televizyondan ve gazeteden uzakta çok güzel ve keyifli vakit geçirdik. Otellerin açık büfesinde aç kalmayı başarmış biri olarak şunu söyleyim, Nur hanım yemek olayını kimseye bırakmıyor, akşam üstü mutfağa girip hergün taze yemek pişiriyor. Burda bikaç çeşit yemekle çok da güzel doyduk.
Sessiz, sakin, huzur dolu bir yer.. Çimenlerin üstünde meditasyon yaptım, 4 tane kitap okudum, kedilerle köpeklerle oynaştım ve de resmen huzura erdim.. Birkaç gün daha olsaydı kalırdım yani, o kadar.. Öyle çabuk geçti ki..
Anı defterine de yazdığım gibi, bedenlerimiz ısınmış, zihinlerimiz berrak ve de ruhlarımız dingin bir şekilde ve gene gitme arzusuyla eve döndük..
Bizlerle paylaştıkları tüm güzellikler ve sevgi dolu yürekleri için Nur hanım ve Haluk beye gönülden teşekkürlerimizle..
Fotoğraflar, tabii ki Baturhan'dan.. Sağol aşkım.. :)
Gönderen Cheetos zaman: 22.11.10
Bir 9 günlük bayram tatili ile daha karşı karşıyayız, yaşasın.. :) İnanın epeydir bunu bekliyorum, hele de nereye gideceğimizi kararlaştırıp rezervasyonumuzu yaptığımızdan beri bende bir heyecan, bir heyecan.. Baturhan'ın bir arkadaşı gitmiş buraya, adını ve methini ondan duyduk. Sonra Eylül'de Kemer tarafına gidince "hazır buraya kadar gelmişken şurayı da bi görelim, bakalım nasılmış" dedik.. Çok beğendim ben, çok sevdim.. Yarım saatlik misafirliğimiz sonunda kararımı vermiştim Kurban Bayramı tatili için.. Liseden arkadaşım Ersan ve eşi Dilek "biz de geliriz" deyince hemen planı yaptık.. Yarın sabah yola çıkıyoruz hayırlısıyla, kahvaltı Afyon'da..
Bol yürüyüş, temiz hava, meditasyon, kitap okuma, yazma ve de sohbetle geçecek.. Dilekle bikaç da bilinçaltı temizliği çalışması yaparız diye konuştuk, bakalım artık..
Hepinize bol keyifli bir bayram ve tatil diliyorum. Sevgili Gölgecik, hani sen bana "meleğim" dersin ya, benim de meleklerimden birinin deyimiyle "öperim o güzel yanaklarınızdan.."
Gönderen Cheetos zaman: 12.11.10
Son yazıma Baturhan’ın yazdığı yorumu gördünüz mü? “Karıcığım blog yazılarını çok özledim, artık yazsan diyorum.. Olmuyor böyle..”
Valla bence de olmuyor... :)
Hele koçluk yazılarımı yazdığım Hedefe Giden Yol da aylardır öksüz kalmış.. İzmir’den Şenay hanım aradı Ramazan’da, tam ben açlığın doruğunda uyuklarken.. :) “Çiğdem hanım, kaçırdığım bişey mi var, uzun zamandır yazmıyorsunuz” dedi.. Sağolun aradınız, sordunuz çoğunuz “ne oluyor” diye..
Valla ne olmuyor ki... :)
Sizin yaşadıklarınızdan farklı şeyler değil aslında...
Ev işleri, iş işleri, pozisyon değişiklikleri, düğünler, cenazeler, kahkahalar, gözyaşları, hastalıklar, tatiller..
Gerçekten çok başarılı koçluk çalışmaları, alınan eğitimler, kendi kendini eğitmeler, arada inzivalar, sessiz kalışlar..
Tam da hepinizinki gibi değil mi?
Tamam kabul, arayı uzatmışım biraz 9 ay olmuş, eh bir hamilelik süresi gibi düşünün.. Bu da böyle ruhsal / zihinsel bir doğum..
Döndüm işte, özledim ben sizi..
Hoşgeldim.. Kucaklarım sevgimle... :)
Gönderen Cheetos zaman: 28.9.10