MGKmedya: Bizim Adımızı Cemaat'le Anmayın
Rüzgar nereden eserseciler, dün hala bilmeyenlere ezberlettiler Niemöller’in sözünü. Naziler’e karşı kilisesine başkaldırmış, toplama kamplarını boylamış bir rahibin hatırasına mı üzülelim yoksa İmam’ın Ordusu’na asker yazılanlara mı. Zira “onlardan olmadığım için ses çıkarmadım” diye bile eylemsizliğine küfrediyor ya Niemöller… Konu Cemaat olunca durum pek de öyle değil. Doğrusu:
“Önce askerler için geldik, benden olmayanlar için CD’ler hazırladım.
Sonra gazeteciler için geldik, benden olmayanlara dosyalar yerleştirdim.
Sonra siyasetçiler için geldik, benden olmayanların kasetini çektim.
Sonra benim için geldiler, benden olmayanlar neredesiniz ya!”
Nürnberg’de yargılanan Nazi subayları ne kadar talihsizmiş!
Dün toplama kamplarına attıklarınızın yanındaydık, bugün sizin yanınızdayız diyerek mahkemenin önüne oturan kimse olmamış.
Cemaat Türkiye’nin karanlığının yarısıdır. Diğer yarısı iktidardadır.
Erdoğan’ın demir yumruğu, Cengiz Çandarlar’ın Hasan Cemaller’in omurgasızlığına bulanmış Türk entelijansiyasını öyle nefessiz bıraktı ki... Şimdi “ha gayret Cemaat” ile yollarını arıyorlar. Hepimizi de o yolun yolcusu yapmaya çalışıyorlar.
Gün boyu bu yüzden en çok sözü edilendi Odatv Davası.
Baskını, gözaltıları, tutuklamaları, haberle dolu iddianameyi hatırlattılar.
Lakin itirazımız var.
Cemaat’i aklamak için “Odatv baskını”nı ananlara. Tıpkı yolsuzlukları aklamak için “Odatv kumpası”nı hatırlatanlara olduğu gibi.
Bu öyle alçakça bir denklemdir ki!
Tecavüz edenle edileni, ölenle öldürüleni, ezenle ezileni eşitlemek değil sadece.
Bir suçu örtmek. Bir gericiliği yok saymak. Ve ne acıdır ki hep zalime hizmet etmiş, devlet içinde çöreklenmiş bir Cemaat’ten muhalefete ittifak çıkarmak.
Çok açık ve net söylüyoruz: Bizim adımızı Cemaat’le anmayın!
Eskiden yaptığınız gibi yine bazı sanıkların adını anıp, Odatv demeyebilirsiniz.
Yeter ki bizi devlet içinde iş tutan bu çeteyle aynı terazide tartmayın!
Bize yine “terörist" diyebilirsiniz.
Yeter ki Odatv ile başlayan cümleyi dün ülkenin aydınları, yazarları, gazetecileri, askerleri için sahte delil hazırlayanlarla, buldukları bombalardan parmak izi çıkanlarla, kod adlarıyla telefon dinleyenlerle bitirmeyin!
"Gazetecilikten tutuklanmadılar" diye manşet atın yine.
Yeter ki Türkan Saylan’ın, İlhan Selçuk’un evini basanlara, İlhan Cihaner’i kolundan tutup götürenlere, Kuddusi Okkır’ı, Ali Tatar’ı öldürenlere örnek göstermeyin!
Düşeriz, kalkarız "oh olsun" diye çığlık atın yine.
Yeter ki Uzun Adam'la ortaklık sürerken "Camide bira içtiler", "Berkin Elvan'ı bahane ettiler", "Eli bıçaklı Geziciler", "Gezi Parkı yağmacıları, provokatörleri" yazanları savunurken bizi gizli özne yapmayın!
Gözaltına alındığımızda yaptığınız gibi ABD Büyükelçisi'ne koşup "onlar darbeci" diye iknaya çalışabilirsiniz.
Yeter ki "Alevi subay listesi", "tutuklanacak gazeteciler listesi", "Tunceli-Sivas-Erzincan damgalı hakimler listesi" hazırlayanlarla bizi aynı torbaya atmayın!
Varsa verdiğiniz ödüller, yine geri alabilirsiniz.
Lakin Türkan Saylan'ın Hıristiyan annesiyle başlayıp misyonerliğiyle bitiren, "genç kızları teğmenlere peşkeş çekiyorlardı" gazeteciliğinin karanlığıyla bizi aynı sınıfa koymayın!
Bu yapış yapış riyakarlığa itirazımız var.
Toplama kampında yıllarını geçiren insanların kollarını, cellatlarının boynuna dolayan bu bataklıktan tiksiniyoruz.
Başımız açık, saçlarımızı ortadan ikiye ayırdık, şakaklarımızda bizi ele veren dövmeler var.
Devlet içindeki çeteyi aklarken, onlarla iş tutarken lütfen bizden utanmayın.
Türkan Saylan'ın pencereden salladığı elinden utanın!
Gizli tanık marifetiyle gençliğini hapishane duvarına veren Baha Okar'dan utanın!
Elinde plastik kelepçeyle ip gibi dizilen Hatip Dicle'den utanın!
Yazdığı bir kitap yüzünden "Allah taksiratını affetsin" diyerek yıllarca hapis yatırılan Hanefi Avcı'dan utanın!
Ne intikam istiyoruz, ne de başkalarına kumpas kurulsun diyoruz.
Herkesin işlediği suçlar ortada.
Yolsuzluk yapan da devlet için de çöreklenip komplo kuran da adil bir şekilde yargılansın diyoruz.
Kısacası ne Reza Zarrab'ın ne Fethullah Gülen'in önüne yatıyoruz.
Bir başka yol daha var.