jousting - Jousting - qwe.wiki
Mızrak dövüşü - Jousting
Kör ipuçları ile iki atlı wielding mızrak arasında dövüş oyunu
"Joust" buraya yönlendiriyor. Diğer kullanımlar için, bkz. Joust (anlam ayrımı) .
O zamanlar tarihsel geç ortaçağ zırhına dayanan geleneksel veya "yüksek" zırhtaki bir mızrak dövüşünün Rönesans dönemi tasviri ( Paulus Hector Mair , de arte athletica , 1540'lar)
Jousting , genellikle bir turnuvanın parçası olarak kör uçlu mızrakları kullanan iki atlı arasında bir dövüş oyunu veya hastilude'dur . Birincil amaç, ağır süvari çatışmasını çoğaltmaktı , her katılımcı yüksek hızda ona doğru saldırırken rakibe vurmak, mümkünse rakibin kalkanındaki mızrağı kırmak veya mümkünse mızrak dövmekti. Mızrak dövüşü Romantik Ortaçağ'da şövalyenin ikonik bir özelliği haline geldi . Mızraklar zırhlarıyla çarpıştığında, katılımcılar G kuvvetlerinde vücut ağırlığının üç buçuk katına yakın bir deneyim yaşarlar.
Terim Eski Fransız joster'dan , sonuçta Latin ikiliden "yaklaşmaya, buluşmaya" türetilmiştir . Söz , mızrak dövüşünün Anglo-Norman şövalyelikleri arasında çok popüler bir spor olduğu 1300'lerde Orta İngilizce'ye ödünç verildi . Eşanlamlı eğim tarihleri c. 1510 .
Mızrak dövüşü mızrağın ağır süvariler tarafından askeri kullanımına dayanır. Geç Orta Çağ'da özel bir spora dönüştü ve 16. yüzyıl boyunca İngiltere ve Galler , Almanya ve Avrupa'nın diğer bölgelerindeki asaletler arasında popüler kaldı (Fransa'da, Kral Henry'nin ölümünden sonra kesildi Kazada II . 1559). İngiltere'de, jousting vurgulamak oldu Katılım Günü yatırır ve Elizabeth I ve I. James ve ayrıca evlenme şenlikleri kapsamında gerçekleşti Charles I .
10 Temmuz'dan 9 Ağustos 1434'e kadar Leonese Şövalyesi Suero de Quiñones ve arkadaşlarından on tanesi bir köprünün yanındaki bir alana yerleşti ve onu bir mızrak dövüşüne geçmek isteyen her şövalyeye meydan okudu. Bu yol, Santiago de Compostela'da tapınak yapmak için tüm Avrupa'daki hacılar tarafından kullanıldı ve yazın bu saatinde binlerce kişi köprüyü geçecekti. Suero ve adamları devam etmeden önce "300 mızrağı kırmaya" yemin ettiler. Erkekler bir aydan fazla savaştılar ve 166 savaştan sonra Suero ve adamları o kadar yaralandılar ki devam edemediler ve görevin tamamlandığını ilan ettiler.
Mızrak dövüşü 17. yüzyılda diğer atlı sporlar lehine durduruldu , ancak " atlı silahlanma becerileri " disiplinlerinin temassız formları hayatta kaldı. 1970'lerden beri tiyatro mızrak dövüşü canlandırmanın sınırlı bir canlanması var .
1 Ortaçağ mızrak dövüşü
1.1 Yüksek Ortaçağ
1.2 Geç Orta Çağ
2 Rönesans dönemi mızrak dövüşü
4 Modern canlanmalar
4.1 Günümüzde mızrak dövüşü
4.2 Rekabetçi mızrak dövüşü
Ortaçağ mızrak dövüşü
Codex Manesse'de 13. yüzyılın sonlarında bir mızrak dövüşünün tasviri . Joust, Walther von Klingen tarafından.
Ortaçağ joust askeri taktik kökeni ağır süvari sırasında Yüksek Ortaçağ'da . 14. yüzyılda, krallar da dahil olmak üzere asaletin birçok üyesi kendi cesaretlerini, yeteneklerini ve yeteneklerini sergilemek için mızmızlandı ve spor bir kral için bir şövalye ve 15. yüzyıldan itibaren mızrak dövüşü kadar tehlikeli oldu savaşla doğrudan ilgisi olmayan bir spor ( hastilude ) haline geldi .
Savaşta mızrak kullanımı ile ilgili olarak ortaçağ mızrak dövüşünün hala uygulandığı 11. ila 14. yüzyıllardan itibaren zırh, postadan (" büyük dümen " ve kalkan olarak adlandırılan sağlam, ağır bir kaskla) plaka zırhına dönüştü . 1400'lerde şövalyeler "koşum takımı" olarak adlandırılan tam plaka zırhı giyiyordu (Clephan 28-29).
Bu erken dönemde, bir mızrak dövüşü hala (dövüş) bir "toplantı" idi, yani genel olarak bir düello ve mızrakla sınırlı değildi. Savaşçılar mızrakla birbirlerine binmeye başlayacaklardı, ancak mesafe kapatıldıktan sonra veya bir veya her iki tarafın da yetkisiz hale getirilmesinden sonra daha kısa menzilli silahlarla devam edebilirler. Yüksek Ortaçağ dönemindeki turnuvalar, ortaçağdaki şövalyelik döneminden çok daha kaba ve daha az “beyefendi” işlerdi . Rakip partiler, atlarını, kollarını ve fidelerini kazanmak uğruna rakiplerini etkisiz hale getirmek amacıyla gruplar halinde mücadele edeceklerdi.
Alsasça bir el yazmasında duran bir mızrak dövüşünün tasviri. 1420 ( CPG 359 ); binicilerin bacakları için koruma at zırhına entegre edilmiştir.
Orta çağın sonlarında sade şövalyelik ideallerinin gelişmesiyle , mızrak dövüşü daha düzenli hale geldi. Bu eğilim genel olarak pas d'armes'e de yansır . Artık bir rakibin dezavantajından faydalanmanın şerefsiz olduğu düşünülüyordu ve şövalyeler, avantajlı bir pozisyonda olmaktan kaçınmaya, dikkatle savaşarak onur kazanmaya çalışacaklardı. Bu romantikleştirilmiş "chivalric canlanma", asilzadelerin gerçek hayatta "yeniden canlandırmaya" çalıştığı, bazen gerçeklik ve kurgu çizgilerini bulanıklaştıran yüksek ortaçağ döneminin chivalric romantizmlerine dayanıyordu .
Şövalye ( chevalier ) teriminin gelişimi bu döneme aittir . 12. yüzyıldan önce cniht bir hizmetkar için kullanılan bir terimdi . 12. yüzyılda, özellikle askeri bir takipçi tarafından kullanıldı. Ayrıca 12. yüzyılda, süvari görev yapan soyluların özel sınıf olarak bilinen geliştirdi Milites nobiles . 13. yüzyılın sonunda şövalyelik ( chyualerye ) sadece "süvari" teknik anlamında değil, genel olarak askeri erdem için kullanıldı. Sadece 1300'den sonra şövalyelik ( kniȝthod , aslında "çocukluk, gençlik" terimi) asaletin asil bir rütbesi olarak kullanılmaya başlandı. 14. yüzyılın sonlarına doğru, bu terim , diğer şeylerin yanı sıra mızrak dövmesi de dahil olmak üzere pas d'armes'i kapsayan şövalye hırsızı olan kendini onurlu istismarlarda kanıtlamak isteyen genç soyluların ideali için romantikleşti . 15. yüzyılda, "şövalye" erdemleri, "şövalyeden" çok daha üst rütbeli soylu sınıflar tarafından aranıyordu. "Şövalye" stok karakterinin mızrak dövüşü ile ikonik ilişkisi tarihseldir, ancak sadece Orta Çağ'ın sonunda gelişir.
Listeleri veya liste alanı , bir düello etkinliği düzenlendi arena oldu. Daha doğrusu, turnuva mücadelesinin gerçekleştiği halatlı mahfaza idi. Orta çağın sonlarında, kaleler ve saraylar, "mızrak dövüşleri " için bir mekan olarak amaca uygun inşa edilen tiltyardlar tarafından artırılmıştır . Bu tür faaliyetler için eğitim, en iyi bilineninin quintain olduğu özel ekipmanların kullanımını içermekteydi .
Froissart Chronicles , 1390s sırasında yazılır ve 1400 1327 dönemini kapsayan bu dönemde Jousting ilgili birçok ayrıntı içermektedir. Savaşın artık ölümcül olmaması bekleniyordu ve baskın avcıya onurlu bir şekilde vermesi beklenen rakibi etkisiz hale getirmek gerekli değildi. Savaş, mızrak dövüşünün uygun olduğu çeşitli silahlarla üç karşılaşma turuna ayrıldı. Bu süre zarfında, mızrak dövüşü kendini savaş alanındaki gerçeklikten ayırdı ve şövalye bir spor haline geldi. Şövalyeler, savaş alanından onur duymak için düşman kampından rakiplere düello yapma fırsatları arayacaklardı.
Bir örnek olarak, Froissart bir kampanya sırasında, yani kaydeden Beauce yıl 1380 yılında, garnizonundan bir bey Toury -Ayrıca belirtilen Gauvain Micaille (Michaille) adlı kale CHRONIQUE du bon duc Loys de Bourbon de 1382 yılında yaralı olarak Roosebeke ve tekrar 1386'da; 1399'da Bourbon Dükünün hizmetindeydi - İngilizlere bağırdı,
Aranızda, hanımefendinin sevgisi için benimle bir miktar silah denemek isteyen bir beyefendi var mı? Eğer böyle bir şey varsa, burada tamamen silahlı ve monte edilmiş sally hazırlamaya, savaş pistine üç darbe ve hançerle üç vuruş vermek için mızrağa üç kurs yatırmaya hazırım. Lookimdi bak, sen Englishngilizce, aţkınızda aşık olmasanız.
Bu meydan okumaya Joachim Cator adında, "Onu yemininden teslim edeceğim: acele etmesine ve kaleden çıkmasına izin ver" diyen bir squire cevap verdi.
Micaille rakibiyle üç mızrak, üç savaş ekseni, üç kılıç ve üç hançer taşıyan görevlilerle buluşmaya geldi. Düello, bir mızrak dövüşüyle ​​başladı ve şöyle tarif etti:
İstasyonlarını aldıklarında, her birine bir mızrak verdiler ve eğim başladı; ama ikisi de atlarının büyüklüğünden diğerine çarpmadı. İkinci başlangıcı vurdular, ama mızraklarını daraltmaktı.
Daha sonra toplantı ertelendi ve ertesi gün devam etti.
Birbirleriyle kabaca mızraklarla tanıştılar ve Fransız squire earl'ın memnuniyetine çok eğildi: ama İngiliz mızrakını çok düşük tuttu ve sonunda Fransızın uyluğuna vurdu. Buckingham'ın başlangıcı ve diğer lordlar bununla çok öfkelendi ve onursuz bir şekilde eğildiğini söyledi; ama sadece atının rahatlığı nedeniyle ilan ederek kendini mazur gösterdi.
Fransız squire'ın yaralanmasına rağmen, düello kılıçla üç itme ile devam etti. Bundan sonra, Mikaille'in kan kaybı nedeniyle karşılaşma durduruldu. Kendisine memnuniyetinden çok şey kazandığını ifade eden Buckingham'ın başlangıcı tarafından yüz franklık bir ödülle garnizonuna yeniden katılma izni verildi.
Froissart, Kont d'Ostrevant'ın Burgundy Dükü Philip'in kızı ile evliliği üzerine düzenlenen 1385 yılında Cambray'da düzenlenen bir turnuvayı anlatıyor. Turnuva kasabanın pazar yerinde yapıldı ve kırk şövalye katıldı. Kral , Burgundy Düşesi'nin koynundan çıkarılan değerli taş tokası ödülü için Hainault şövalyesi Sir John Destrenne ile birlikte koştu; Sir Destrenne tarafından kazanıldı ve resmi olarak Fransa Amirali ve Sir Guy de la Trimouille tarafından sunuldu.
Bu dönemde şövalye bir düello genellikle üç mızrak dövüşü ve savaş baltaları, kılıçlar ve hançerler ile değiştirilen üç darbe ve vuruştan oluşuyordu. Bu sayı, 1387'de Montereau sur Yonne'de Sir Thomas Harpenden ve Messire Jean des Barres arasındaki düelloda olduğu gibi, en yaygın sayı beş olana kadar yüzyılın sonuna doğru uzama eğilimindeydi ( cinq lanves cheval, cinq darbeleri d 'épée, cinq coups de dague ve cinq coups de hache ). Daha sonra on hatta on iki kadar yüksek olabilir. 1387 karşılaşmasında, mızrak dövüşünün ilk dört kursu kesin bir sonuç olmadan yürütüldü, ancak beşinci Sir Thomas nezaretsiz ve bilincini kaybetti. Bununla birlikte, yeniden canlandı ve tüm vuruşlar ve darbeler, herhangi bir yaralanma olmaksızın, uygun şekilde değiştirilebilir.
Başka bir örnekte, Fransa Konsolosu ve Buckingham Kontu himayesinde Nantes yakınlarında keskin mızraklarla bir toplantı düzenlendi . İlk karşılaşma, cavalerlerden birinin hafifçe yaralandığı keskin mızraklarla bir savaştı; daha sonra parite daha fazla aksilik yapmadan mızrakla üç parkur koştu. Hainault Sonraki Sir John Ambreticourt ve Sir Tristram de la Jaille Poitou zarar vermeden saflarından gelişmiş ve üç ders jousted. Sir Robert Beauchamp'ın oğlu Edward Beauchamp ile piç Clarius de Savoye arasında bir düello izledi. Clarius, bu ikisinin çok daha güçlü adamıydı ve Beauchamp, unhorsed. Piç daha sonra başka bir İngiliz şampiyonu ile savaşmayı teklif etti ve Jannequin Finchly adlı bir esquire çağrıya cevap verdi; kılıç ve mızraklarla mücadele çok şiddetliydi, ama hiçbir tarafa zarar verilmedi.
John de Chatelmorant ve İngilizlerin yetkisiz olduğu Jannequin Clinton arasında bir başka karşılaşma daha yaşandı. Sonunda Chatelmorant, İngilizlerin büyük ölçüde suçlandığı, uylukta tehlikeli bir yara alan Sir William Farrington ile savaştı, ancak turnuvanın kurallarını ihlal etti, ancak 1380'de olduğu gibi bir kaza yalvardı Mikaille ve Joachim Cator arasındaki düello.
Rönesans dönemi mızrak dövüşü
Daha fazla bilgi: Plaka zırhı
Ortaçağ mızrak dövüşü açık bir alanda gerçekleşti. Gerçekten de terimi joust "bir toplantı" anlamına ve genel olarak, marpuçlar ile Jousting sadece yerleştirilmiş mücadele anılacaktır. 14. yüzyılın bir noktasında, yarışmacıları ayırmak için bir seçenek olarak bir kumaş bariyer getirildi. Bu bariyer muhtemelen Orta İngilizce'de eğim olarak biliniyordu (orijinal "kumaş örtü" anlamına gelen bir terim). 15. yüzyılda artık "eğim bariyeri" olarak bilinen ahşap bir bariyer veya çit haline geldi ve "eğim", mızrak dövüşünün kendisi için bir terim olarak kullanılmaya başlandı c. 1510 . Eğim bariyerinin amacı, çarpışmaları önlemek ve savaşçıları mızrağı kırmak için en uygun açıda tutmaktı. Bu, atın kontrolünü büyük ölçüde kolaylaştırdı ve binicinin mızrağı hedeflemeye konsantre olmasına izin verdi. Bariyerin tanıtımı, 16. yüzyılda Almanya'da mızrak dövüşünün standart bir özelliği haline geldiği ve İtalyan veya " welsch " modu olarak adlandırıldığı için güneyden kaynaklanmış gibi görünüyor . VIII . Henry döneminden itibaren İngiltere'de bu tür engelleri olan özel tilt-bahçeler inşa edildi .
Stechzeug arasında John sabit ( C. 1500 )
Özel mızrak dövüş zırhı 15. ila 16. yüzyılın sonlarında üretildi. Savaş için tasarlanan plaka zırh takımlarından daha ağırdı ve tarla zırhı için yaklaşık 25 kg (55 lb) ile karşılaştırıldığında 50 kg (110 lb) ağırlığındaydı; kullanıcının serbest dolaşımına izin vermesi gerekmediğinden, tek sınırlayıcı faktör, dönemin bir savaş atı tarafından taşınabilecek maksimum ağırlıktı .
1490'larda imparator Maximilian Ben "The Last Knight" lakabını aldığı sporu mükemmelleştirmek için çok çaba harcadım . Rennen ve Stechen , 15. yüzyılda geliştirilen ve 16. yüzyıl boyunca uygulanan mızrak dövüşünün iki sportif formuydu . Joust bu iki karşılık gelen stil için kullanılan zırhlar olarak bilinen Rennzeug ve Stechzeug , sırası Stechzeug tamamen entegre bir zırh şekilli kabin benzeyen en son formları, sürücünün hareket inhibe son derece ağır zırh haline, özellikle at zırh bir zırh fonksiyonel takım daha. İçinde joust son safhasında sportif ekipman tür formlar 16. yüzyıl Almanya olarak özellikle tarafından popüler ağırlık veya "ortaçağ zırh" hantallık, yaklaşık çağdaş yanlış anlama yol açtı Mark Twain 'in Kral Arthur'un Mahkemesi bir Connecticut Yankee . Stechzeug'un son derece ağır kaskları, amacın rakibin kaskının tepesini ayırmak ve mızrağın kaska sık sık tam olarak çarpmasıyla açıklanmıştır.
Buna karşılık Rennen daha hafif temaslı bir mızrak dövüşüydü. Burada amaç rakibin kalkanına çarpmaktı. Uzman Rennzeug , ağır zırhlı "tam temas" Stechen'e kıyasla daha çevik bir mızrak dövüşüne geri dönmek isteyen Maximilian'ın isteği üzerine geliştirildi . Gelen Rennzeug , kalkan yayların bir mekanizma ile bir zırh bağlanmış ve temas üzerine kendi kendine ayırmak olur.
Fransa'da, bir turnuvada geçirilen yaraların Kralı II . Henry'nin 1559 ölümü, spor olarak mızrak dövüşünün sona ermesine yol açtı.
Eğim Henry VIII'den ve Elizabeth I'in hükümdarlığı boyunca devam etti. Kurallarına göre, turnuvalar gerçek bir dövüş egzersizinden daha fazla geçit veya gösteri olarak görüldü.
Son Elizabethan Katılım Günü eğimi Kasım 1602'de yapıldı; Elizabeth, ertesi bahar öldü. Tilts , 24 Mart'ta ölümünden bir yıl önce 1624'e kadar I. James'in Katılım Günü'nü kutlayan şenliklerin bir parçası olarak devam etti. 17. yüzyılın başlarında, mızrak dövüşü, ring eğimi gibi savaş dışı yarışmalar 18. yüzyıla kadar devam etmesine rağmen, atlı karıncalar olarak adlandırılan büyük "at-bale" gösterileriyle mahkeme şenliklerinin at vurguları olarak değiştirildi .
Mızrak dövüşünü canlandırma çabalarından biri 1839 Eglinton Turnuvası oldu .
I. Ferdinand Zırhı, Kutsal Roma İmparatoru , 1549
Fransa'nın II. Henry'sinin geçit töreni zırhı , c. 1553-1555
Kral VIII. Henry için Zırh, Matthew Bisanz, 1544
Kral VIII. Henry tarafından giyilen zırh
Ek bilgi: Orta Çağ'da Atlar ve Savaşta Atlar
Jousting için kullanılan atı en yaygın iki çeşit vardı warmblood şarj ve daha büyük destriers . Şarj cihazları çeviklik ve dayanıklılık için yetiştirilen orta ağırlıkta atlardı. Bugünkü Endülüs ata benzer şekilde daha ağır yerler vardı , ama modern taslak at kadar büyük değildi .
Mızrak dövüşü sırasında atlar , ilgili çadırlarındaki damatları tarafından bakıldı . Sahibinin hanedan işaretlerini içeren bir tür süs bezi olan caparisons giydiler . Yarışan atların kafaları , aksi takdirde ölümcül mızrak vuruşlarından korunmak için bir demir kalkan olan bir chanfron tarafından korunuyordu (Clayton 22-56).
At üzerindeki diğer ekipman formları , binicinin atı uzatılmış bacaklarla kontrol etmesini sağlayan uzun boyunlu mahmuzlar , şarj sırasında veya vurulduğunda kaldıraç sağlamak için yüksek sırtlı bir eyer ve teslimat için gerekli kaldıraç için üzengi demirlerini içeriyordu . mızrak (Tkačenko) ile darbeler.
Günümüz mızrak dövüşü
Ana madde: Tiyatro mızrak dövüşü
En Jousting Middelaldercentret
Mızrak dövüşü yenileyicileri 1970'lerden bu yana aktiftir. 1972'de Abergele yakınlarındaki Kuzey Galler'deki Gwrych Prensliği'nde bir mızrak dövüşü gerçekleşti . 1974 yılının başlarında kurulan Knights Company, beşten elli oyuncuya kadar mızrak dövüşleri düzenledi.
1980 ve 1982 yılları arasında Orlando, Florida'daki Little England tema parkı mızrak dövüşü bir stadyum olarak planlandı. Projenin ilk aşaması yapılmasına rağmen, yüksek faiz oranları projeyi iptal etti. Ortaçağ akşam yemeği canlandırma şirketi Medieval Times , spora akşam yemeği şovunda yer veriyor. Birleşik Krallık'taki Warwick Kalesi ve Hever Kalesi'nde mevsimsel etkinlikler de düzenlenmektedir . Ve Kraliyet İngiltere Şövalyeleri gibi gruplar ortaçağ Jousting Turnuvaları düzenleyerek İngiltere ve Avrupa'yı dolaşıyor; Danimarka Middelaldercentret Müzesi'nde sezon boyunca günlük turnuvalar var.
Rekabetçi mızrak dövüşü
Şövalyeler Şövalyeleri, 1993 yılında Shane Adams tarafından kurulan bir tiyatro mızrak dövüşü grubuydu . Bu grubun üyeleri rekabetçi bir şekilde mızrak dövüşü yapmaya başladılar ve ilk turnuvaları 1997'de yapıldı. Adams, Dünya Şampiyonası Mızrak dövüşleri Derneği'ni (WCJA) bir şekilde jousting muharebe sporda yılında ilk açılış turnuvası düzenledi, Port Elgin, Ontario spor 2012 televizyon programında sunulmuştur Temmuz 1999 24 Full Metal jousting Adams evsahipliğinde. Kurallarına göre ilham Realgestech (aynı zamanda Plankengestech ), biçimlerinden biri Stechen takviye edici parçalar ilave edildi 16. yüzyıl Almanya uygulanan, Jousting zırh belirlenmiş hedef alanı olarak hizmet vermektedir. Bir kalkan kullanmak yerine, jousters, zırhın sol omzuna Brechschild (ayrıca Stechtartsche ) olarak bilinen böyle bir takviye parçasını hedefler . Avrupa'da düzenli olarak, bazıları Sankt Wendel'in Büyük Turnuvası ve Schaffhausen Büyük Turnuvası da dahil olmak üzere Arne Koets tarafından düzenlenen bir dizi Jousting etkinliği düzenlenmektedir . Koets, etkinliklere uluslararası seyahat eden bir dizi Jousters'dan biridir.
Warwick Uluslararası Binicilik Okulu
Coltman, CR (1919), Turnuva; dönemleri ve aşamaları , Archive.org .
Nadot, Sébastien (2010), Rompez les lances! Chevaliers et Tournois au Moyen Age [ Molası mızrak! Ortaçağda Şövalyeler ve Turnuvalar ] (Fransızca), Paris: Autrement .
Güçlü, Roy (1977), Elizabeth Kültü: Elizabethan Portraiture and Pageantry , Thames ve Hudson, ISBN 0-500-23263-6 .
Genç, Alan (1987), Tudor ve Jacobean Turnuvaları , Sheridan House, ISBN 0-911378-75-8
Clayton, Eric, Justin Fyles, Erik DeVolder, Jonathan EH Hayden. "Silah ve Zırh Ortaçağ Şövalyesi." Ortaçağ Şövalyesinin Kolları ve Zırhı (2008): 1-115. Ağ. 8 Mart 2016.
Clephan, R. Coltman. Ortaçağ Turnuvası . New York: Dover Yayınları, 1995. Yazdır.
Wikimedia Commons, Jousting ile ilgili medyaya sahiptir .
Froissart Günlükleri , Thomas Johnes çevirisinin 1849 baskısından alıntılar (1805).
Froissart'ın hikayeleri Thomas Johnes çevirisinin 1849 baskısından alıntılar (1805).
Lance'ten Tabancaya: Atlı Askerlerin Evrimi 1550'den 1600'e (myArmoury.com makalesi)
"Tudor Joust Oyunu (ücretsiz, eğitici, çevrimiçi)" . İngiliz Galerileri . Victoria ve Albert Müzesi . Arşivlenmiş orijinal 20 Aralık 2017 tarihinde . Erişim tarihi: 16 Temmuz 2007 .
Mızrak dövüşü tarihi (middle-ages.org.uk)
ABD'de spor mızrak dövüşü
Bu sayfa son olarak 28 Haziran 2020, 08:02 (UTC) tarihinde düzenlendi .