Kuran’ı Kerimi Okumak ve Anlamak
“Kur’an’ı hiç düşünmezler mi, yoksa kalpleri üzerinde kilitler mi var?” (47/24)
Peki!… Arapça okunan Kur’an’a yazılı bir metin veya sözlü olarak muhatap olan insa­nın beyni nasıl karar verecek ve bu kararından nasıl mesul tutula­caktır.
Kur’an’ı Kerim’de geçen bu ve benzeri ayetler, Allah’ın elçi ve vahiylerini kavimlerinin diliyle, açık ve net bir biçimde sunduğu­nu açıklar. Kur’an’ı Kerim’de vahiy ve El­çi’nin lisanı ile ilgili geçen ayet­lerden dokuzunda, Kur’an lisanı­nın Arabi olduğu üç ayetinde, “A’cemi” olmadığı bir ayetinde de “A’cemiler’den” birine inmediğini belirtilir. Bu ayetlerde geçen A-r-b kö­kü; düzgün açık konuşmayı, lisa­na hakimiyeti, fesahati ifade eder. Yine bu ayetlerde geçen A­-c-m kökü ise kapalılığı, anlaşılır olmamayı ifade eder. Kur’an’da geçen, vahiy ve resul dili ile ilgili bu ayetler bize, Kur’an’ın anlaşılır olarak ve anla­şılıp karar verilmesi için -Taklidi olarak değil- indirildiğini beyan ediyor. Allah, körü körüne yapı­lan, taklidi imanı değil tahkik edi­lerek yapılacak imanı istiyor.
Allah anlamadıkları bir dille, insanlara hitabeden vahiy’e karşı in­sanların, anlamamaları sebebiyle itiraz edeceklerini, bundan dolayı da haklı olacaklarını belirtir. Vahiy’e muhatap olan Arap’ların yapacakları itirazın geçersiz ol­ması için, Kur’an’ı Arap toplumu­na, anladıkları bir dille Arapça olarak indirmiş: Onların beyin merkezli, insani kararlarını vere­bileceklerini belirtmiştir.
Bu insanlar, Kur’an’la haşır neşirdirler. Camide, toplantılar­da, radyolarda, televizyonlarda, velhasıl her yerde ve her zaman Kur’an okumakta, dinlemekte, görmektedirler. Ancak; bu tür okumanın değil, “akledilerek” oku­manın, farz ve sünnet bir ibadet olması gerektiğinin farkında de­ğildirler. Ne yazık ki bu tutum, onların inan­dıkları ulema tarafından onayla­narak, Kur’an’a karşı yeterli oldu­ğu kanıksatılarak bir ibadet hali­ne getirilmiştir durumdadır.
Halbuki, Kur’an okumak, O’nu nağmeli olarak, insanın kulağına hoş gelecek biçimde diğerlerine aktarmak ya da O’nu nağmeli, hoş bir olay olarak dinlemek de değildir. Farz ve sünnet bir ey­lem olarak yapılacak asıl doğru okunuş, Kur’an’ı anlamak “aklet­mek” ve diğer insanlara, akletmelerini sağlamak için, anlatma­ya çalışmak demektir.
O halde, Kur’an tercümeleri­nin bu dezavantajını gidermek için, Türkçe tefsirler, Türkçe-Arapça (Kur’an Arap’çası) lügatler, velhasılı muhatabın anlaya­madığı her sorunda derdine deva olacak her türlü, kendi öz di­liyle yazılmış materyaller, Arapça bilmeyenler için referans kaynağı olmalıdır.
Buna cevabımız şu olacaktır: gerek Arapça’ya vakıf olan, ge­rekse Arapça’yı bilmeden, elle­rindeki ana dilleriyle mevcut ma­teryallerle Kur’an’a vukufiyet sağlamaya çalışan müminlerin, yazılmış veya serdedilmiş olan görüşleri çakış­tığı müddetçe ana gayeye uygun olarak Kur’an’ın anlaşılması ça­basında amaca ulaşılmıştır denilebilir. Bu görüşler çeliştiği zaman, Arapça’ya vakıf olanların fikirlerinin refe­rans önceliği olması gereklidir.
Kur’an’ı anlamada diğerlerin­den öne geçenler, bunu bir üs­tünlük olarak değil, Rab’lerinin onlara ihsan ettiği bir meziyet ad­dederek bu ilimlerin daha alt se­viyedekilere ve tüm topluma an­latma nimeti olarak görmelidirler. Bu olgu en ileri seviyedekilerden başlayıp, aşağıya doğru herkesin hem öğretmen hem de talebe ol­duğu bin sistemi ifade eder.
kuran kuran-ı kerimi okumak ve anlama kuranı kerim kuranı kerimi okumak kuranı kerimi okumak ve anlamak kuranı kerimi okumak ve anlamak hakkında vaaz kuranı okumak hakkında vaaz vaaz