Tüketim toplumunun şifresi: “İnsanlar, onlara göstermedikçe, ne istediklerini bilmezler” diye bilinir. Bu şifre kırılmadan, tükenmeden nasıl tüketeceğimizi fark etmek mümkün olmayacaktır. Bu şifreyi kırmak isteyenler, tükettiğinden faydalanma oranını nasıl yükseltebileceğiyle ilgilenmelidir. Bu sayede “azla yetinebilecek” bir dünya inşa edebilmek de zor olmayacaktır.
Ancak bunun bir matematiği var: Adım adım ilerle! Bu adımlar, azla yetinebileceğimiz ve bir o kadar da mutlu olabileceğimiz bir dünyanın adımlarıdır. Her şeyin birden olmasını isteyenler bir gün birden tükendiklerinin farkına varmak istemiyorsa bu adımları atmaya başlamalıdır.
Birinci adım: Mükemmeli aramaktır. Detaylara önem vermekle başlayan bu adım nerede yetersiz olduğumuzu tespit etmemizi sağlar. İkinci adım: Uzmanları seçmektir. Yeteneği davet şeklinde de adlandırılan bu çalışma bir nevi beyin avcılığı gerektiriyor. Üçüncü adım: Bedelini ödemektir. Yetersizliği yok etmek isteyen gereken bedel ödenmeden yeni bir yetenek kazanamayacağını öğrenmelidir.
Dördüncü adım: Odaklanmaktır: İnsanların, ne istediklerini onlara göstermek ve faydayı arttırmak, faydayı arttırdıkça azla yetinebileceğini öğretmektir. Beşinci adım: Kesintisiz öğrenmektir. Neyin peşinde olursak olalım, yeni bilgi olmadan yeni ürün olmayacağını, olsa da faydası dokunmayacağını bilmeliyiz. Altıncı adım: Basitleştirmektir. Fayda üretmenin felsefesi basitleştirmeye odaklanır. Bunun için ise, su değirmeninden vazgeçmek ve bu sayede yel değirmenini keşfetmek gerekiyor. Yedinci adım: Sır saklamaktır. İş bitmeden konuşmama prensibiyle başlayan bu süreç sadece bilinmesi gerekenin söylenmesiyle sonuçlanır. Çünkü, merak ve ilgiyi her zaman dorukta tutmanın başka bir yolu yoktur. Sekizinci adım: Küçük takımlar kurmaktır. Sayıların dili vardır. Küçük bir grup için 7, orta bir grup için 40, büyük bir grup için 100 sayısı düşünülmelidir. Bilinmelidir ki; isimlerini ezberleyemediğiniz büyüklük sizin kontrolünüzde değildir. Dokuzuncu adım: Ödüllendirmektir: Çalışanları en çok motive eden ödüldür. Çünkü, ödül alamamak bile çalışana ceza olarak yeter. Ödülün yarattığı heyecanla, her gün 25 saat çalışmak mümkün olabilir.
Son adım: Örnek oluşturmaktır. Yaptığınız her şey örnek niteliğinde olmalıdır. Bunun için harcanacak zaman da o işin sermayesi olacaktır. Sermaye büyüdükçe elbette kazancı da büyüyecektir. Bu adımlar “daha fazlası”nı isteyenler için geçerli olmasa da hayatını adım adım güzelleştirmek isteyecekler için yeterlidir. Sabrın meyvesi de bu olsa gerektir. Önce faydayı arttırmayı başarır, sonrasında da aza odaklanabilirsek hiçbir zaman tükenmeyiz.