CHP İzmir’de delege seçimlerinde sona doğru yaklaşıyoruz. Birçok yerde sakin ve uzlaşı içerisinde geçen seçimlerin en tartışmalı yerleri Güzelbahçe, Dikili ve Çiğli oldu.
Tekrar anımsarsak, Güzelbahçe’de Belediye Başkanı Mustafa İnce ve İlçe Başkanı Kazım Çam’ın desteklediği listeye rakip liste çıkaran Vural Gezer ve aynı listeye destek veren Mine Bilir Şahin, İnce tarafından sürgün edilmişlerdi.
Dikili’de Belediye Başkanı Mustafa Tosun’un desteklediği listenin karşısında olan ve aynı zamanda Belediye işçisi olan Deniz Öztürk, Tosun tarafından önce sürgün edilmiş arkasından da işinden olmuştu.
Bu seçimlerde hararetli tartışmaların odak merkezi ise hiç şüphesiz ki Çiğli oldu. Karşı listeyi desteklediği için Yeşim Koçhan isimli bir delege Belediye’den işinden atıldı.
Tabir yerindeyse, her türlü ayak oyunları döndü. Mevcut Belediye Başkanı Hasan Arslan ve İlçe Başkanı Zeynel Mertoğlu’nun karşısına çıkan Aziz Buğa, Süleyman Karadağ, Yüksel Arduç, Alirıza Koçer, Utku Gümrükçü gibi isimlerin oluşturduğu beyaz liste neredeyse tüm mahalleleri alarak tuluma yakın bir sonuç çıkardı. Yani Çiğli beyaza büründü.
Çiğli’de muhaliflerin başardığı mücadele gerçekten birçok yere de örnek olacak nitelikte. Bazı İl Yöneticilerinin desteklerine rağmen Çiğli’de güç iflas etti desek yanlış olmaz. Özellikle Ataşehir’de dönen dolaplar mide bulandırır cinsteydi. Önceki seçimlerin kanıtsız ve dayanıksız biçimde iptal edilmesi delege nezdinde bir öfkeye neden oldu. Ekibi çökertmek için, Aziz Buğa ile aynı ekipte ve yol arkadaşı olan Avukat Süleyman Karadağ’ın üzerine oynanan oyunlar akıllara zarar verir boyuttaydı. Neyse ki delege bu durumu fark etti ve Karadağ’ı açık ara oyla mükafatlandırdı, tuzak kuranları ise cezalandırdı.
Açıkça söylemeliyim ki bu olaya tarafsız kalamadım. Tabiki ezenin karşısında, ezilenden yana taraf oldum. Çünkü ortada büyük bir adaletsizlik vardı. Böyle bir adaletsizliğe ve rezalete susmak, ortak olmaktan farksızdı. Buna taraf denilecekse, gururla söylüyorum ki evet taraf oldum. Sadece Çiğli değil nerede bir haksızlık varsa, karşısında durmak ve ezilenin yanında her zaman taraf olmaktan da mutlu olurum.
Bu işleri bilen bilir, bazı “gazeteciler” gibi gidip gücün yanında yer almak, parayı verenin düdüğünü çalmakta vardır. Ki bu yaşanan Çiğli olaylarında bu ilkesizliğe de ziyadesiyle tanık olduk. Toplumda hiçbir karşılığı olmayan sözde gazetecilerin içerisine düştüğü acziyet onlara ibret olsun, bizden de uzak olsun.
Çiğli'de CHP'liler İzmir’e ve birçok yere örnek olması gereken bir başarıya damgasını vurdu, adeta bir devrimin altına imzasını attı.
Bu yaşananlar bizlere şunu gösterdi ki; yeri geldiğinde güç ve para hiçbir şeydir. Asıl olan gerçek anlamda Halkın sevgisini ve takdirini kazanmaktır. Ve aslı astarı olmayan uyduruk sloganlarla “Halkın Başkanı” demekle bu işlerin olmadığını da ayrıca söylemek gerekir. Bilmem anlatabildim mi?!