Hollanda’da ve muhtemelen diğer Avrupa ülkelerinde aralık ayının son günleri 'Karanlık günler' olarak anılır. Hatta, Noel’den önce karanlık günler daha çok telaffuz edilir. Bu günlerde, güneşin az görünmesi, doğmuş olsada bir kaç saat sonra kaybolması, söz konusu karanlık günlere işaret eder.
Daha sonra da Arnhem'de bir oğul cinayeti.
Olayların nasıl olduğu, neden olduğu üzerinde durmayacağım. Yeterince yazıldı. Burada, yani her iki olayda dikkatimi çeken ortak bir özellik var. O da şu: Olayların merkezinde 'aile'nin bulunması. Psikolojileri ve davranışları bozulan bireylerin söz konusu olması. Olayların izah edilir hali bir hayli zor. Her iki olay da, ümit edilirki, fevri hareketlerdir. Yani anlık, bir defalık hareketlerdir. Düşünülmeden yapılan olaylardır. Yapısal değildir.
Ancak, yıllardır alanda etkin olan, ailelerle birlikte çalışan ve tecrübeli bir dostun şu uyarısı beni derinden düşündürüyor. Brüksel’den Tekin Deniz şöyle diyor: “Hollanda'da bir baba, 12 yaşındaki oğlunu bıçaklayarak öldürmüş. Diğer oğlu ise kaçarak kurtulmuş. Bir babanın çocuğunu öldürecek hale gelmesini iyi tahlil etmek gerekiyor. Sadece Hollanda değil diğer Avrupa ülkelerinde de durum giderek ciddi bir hal alıyor. İnsanların psikolojileri iyice bozuldu. Cinnet geçirip intihar edenler, başkalarını öldürenler, etrafına zarar vermeye çalışanlar çoğaldı. Ve gün geçtikçe de bu tür hadiseler artarak devam ediyor. Toplumun bu derdine çare olacak kurumların yetersizliği işin diğer üzücü yanı”.