Şairdir ölmez diyeler
Şairler, kiminin kimlikte adı Fatma olur kimin Nergis, kimi adını aşar da gider kimi adıyla yaşar gider,kimi kuytusunda, kimi balkonda, kimi meydanda yazar; kimi yazdığını sakınır, saklar kimi sakladığını da yırtar atar.
Şairler evet Şair Sennur Sezer’i öğrencilik hayatımın bittiği yaz tanımıştım. Dersim’ de Munzur Doğa ve Kültür Festivali konuğuydu. Şiirlerini dinleme kendisini az da olsa tanıma fırsatım oldu, şiirin zorlu ve emek gerektiren uzun bir yol olduğunu vurgulayan sözleri hala kulaklarımda. Yıllar geçtikçe hatta yalan olmasın son yıllarda ne demek istediğini çok daha iyi anlıyorum üstadın. Kadın olmanın tek başına zor olduğu bir coğrafyada kadın şair olmak, bunu başarmış olmak ne zor zanaat ve şiirlerindeki o samimi ve dimdik sesleniş;
Vurma kardaş vurma erenlerdenim / kardeş kurşunuyla ölenlerdenim
Sağlam bir şiir poetikası olan Sennur Sezer bu toprağın, bu sokakların, bu kıyıların, bu kentlerin sesiydi; birikmiş sevincimizin, ertelenmiş öfkemizin sesi.. bir aktivist, öncü ve dirençli bir kadın grevlerde işçi, evde anne, eş, şiirde şair.
Bir şairi şiirleri anlatır, dizelerini sezmek onu sezmek, bilmek demektir.
Resimsiz kaldı saksılarda çiçekleri
dizeleriyle gidene özlemi anın ve yanımızdakinin değerini hatırlatmamış mıydı?
Ya cümlelerini hayata banacaksın ya hayattan kelimeler ayıklayacaksın evet Sennur Sezer’inki tam da hayatın içinde olmaktı. Öyle yakınımdaki seçilmiyor yaşamın çizgileri diyerek bazen kaybolmalarımızı Önce sancıyı dene diyerek aşkı ne güzel anlatmıştı ve elbette dahasını..
Şairimizi özlemle anıyor anısı ve şiire verdiği emek önünde saygıyla eğiliyorum.