Yardımınıza ihtiyacım var...(şiddet)
Konusu 'Psikoloji - Ruh Sağlığı ve Hastalıkları' forumundadır ve tubaay tarafından 8 Eylül 2010 başlatılmıştır.
tubaay Aktif Üye Üye
26 yaşında bir öğretmenim(şuan çalışmıyorum) eşim doktor. 1,5 yıllık evliyiz ve 8 aylık gebeyim. eşim benden 8 yaş büyük. evliliğimizin ilk aylarından bu yana eşimle şiddetli kavgalarımız oldu. eşim dışarıya, çevresine, arkadaşlarına karşı çok iyi bir insan onları kazanmak ve onların kendisini sevmeleri için her nazlarına, hatalarına katlanır onları el üstünde tutar bunuda ben çok sosyal bir insanım diye açıklar. konu ben olduğumda sabırsız, tahammülsüz, küfürbaz, agresif ,ilgisiz ve şiddet içeren bir canavar haline dönüşüyor. hamileliğimde defalarca şiddet gördüm, eşyalarımı topladım ailemin yanına döndüm ama hiç bir destek göremedim, beni tıpış tıpış geri gönderdiler. hiç bir zaman bana ve bebeğimize acımadı, her zaman haklı oldu ve hiç bir zaman yaptıklarından pişmanlık duymadı. eve her geri dönmek zorunda kalışım onu dahada güçlendirdi dahada haklı kıldı, bu zman diliminde depresyonlu bir hamilelik geçirdim geçişriyorum. psikoloklara psikiyatristlere gittim gücümü toparlamak ve bu evliliği sonlandırmak için yapamadım. şimdi doğumuma 1 ay var ve eşim hiç değişmedi, değişmeyecekte.
durumu grurumdan olsa gerek dayak yemişliğin utancımı bilmiyorum ilk defa bir arkadaşıma anlattım. psikolojim çok kötü, boşanmak istiyorum ama nedense korkuyorum, içim çok acıyor. hiç düşünmezdim böyle bir evliliğim olabileceğini, babamın annemin kaldırmadığı o eli bir başkasının defalarca kaldırabileceğini...
ne yapmalıyım? bunu nasıl atlatabilirim. bildiğiniz tanıdığınız önerebileceğiniz yardım alabileceğim birileri varmı?
tubaay, 8 Eylül 2010
sassygirll Aktif Üye Üye
Allah yardımcın olsun bitanem gerçekten çok zor bir durum biliyorum erkekler gerçek yüzlerini göstermezler ama hiç mi tanıyamadın hiç mi anlayamadın ya da böyle bir duruma eşinin ailesi ne diyor nasıl bir tepki gösteriyorlar?
sassygirll, 8 Eylül 2010
eşimin aileside benim ailemde ona lafta kızıp gerçekte güç verdiler. zihniyet şu " eğer evine ekmek getiriyorsa seni muhtaç etmiyorsa alkol almıyor kumarıda yoksa sende hiç bişeyine ağzını açmayacaksın, sevgiyymiş ilgiymiş beklemeyeceksin, kıskanmayacaksın, alınmayacaksın, hizmette kuısr etmeyeceksin......oğullarına tapar gibiler asla hatalarını görmezler, her zman suçlu ben oldum o yüzden eşim onlardan aldığı güçle yaptıklarından pişmanlık duymuyor en ufak vicdan muhakemesi yapmıyor. o kadar kötüyümki göz yaşlarım hiç dinmiyor, kendimi yapayalnız hissediyorum ve biz okumuş kültür sahibi insanlarız güyaa olanlara yaşadıklarıma inanamıyorum. sanırım biran önce toparlanıp mesleğime dönüp boşanma davası açmak olmalı.
biz çok kısa sürede tanıştık ve evlendik, evlenmemizde eşimin ailesi hep aceleci oldu düğünü erken tarihe almalar falan. aslında psikopat çocuklarının gerçek yüzünü görmeden evlenmemizi istediler sanırım. tanıştığımız flört zamanlarımızda nasıl melekti, ısrarcı,sevecen,peşimden ayrılmayan deli divane olan bir adamdı...
Doğumuna 1 ay kalmış canım üzme kendini dikkat et.. Eğer durumunun el veriyorsa hemen boşanmalısın bence ama ailen de bu konuda yanında değil henüz doğumda yapmadın louhsalık sürecin de olucak. En azından o dönemde yanında birileri kalsın yalnız kalma eşinle.. Umarım bebeğiniz eşinindeğişmesine neden olur eğer olmazsa kendini toparladıktan sonra verirsin kararını..
Benim kuzenimde 3. bebeğine hamileyken eşinden sürekli dayak yemiş malesef ve doğuma tek başına gitmek zorunda kalmış..Şimdi ayrılar ve ayakları üstüne durmaya çalışıyor artık hayatı çok huzurlu. Allah yardımcın olsun herşey yoluna girer sen bebeğine odaklan en güzel günlerini zehir ettirme onlara..
zeyon, 8 Eylül 2010
kız kardesin filan varsa yanına alsana tek basıma yapamıyorum ya da dogumdan önce korku olurmuş evde yalnız kalmaktan korkuyorum dersin allah bebegine saglık versin canım benim
Arkadaşım Allah yardımcın olsun gerçekten çok zor bir durum...Böyle eğitim almış kişilerin bu d tür şiddet davranışlarına şahit olmak çok üzücü....Cahil olsa eğitimsiz der geçersin....Bence de bir yakınını eve al,lohusa halin geçtikten sonra da durum değişmezse o zaman boşanmayı düşünürsün.Sonuçta senin de bir mesleğin var,kendine bakabilirsin....Zaten huzursuz bir aile ortamı çocuğa ne verebilir ki....:a015:
samanyolu, 8 Eylül 2010
ben eşimin bu anlamda değişmeyeceğine emin oldum artık. çünkü vicdan yok, pişmanlık yok, özeleştiri yok yok yok. ona göre yaptığı herşeyi ben haketmiş oluyorum yada onu o hale getiren ben oluyorum. depresyona girdim doktorlara yalvarıyorum çok mutsuzum eriyorum ilaca başlayalım diye ama yok vermiyorlar sakıncalı olabilirmiş, ama eriyorum inanın gebeyim kilo almam gereken yerde kilo vermişim. dediğiniz gibi doğumu ve loğusalığı atlatıp ayrılmak en iyisi. ne kadar kötü ne umutlarla mutluluklarla yuva kurmak istemiştim, güzel bir ailem sıcak bir yuvam olacaktı...
hepinize tşkederim. annem doğumumda kalır bir kaç gün kalır bide onun şirret ailesi gelir onlarda bir kaç gün kalır offffffff loğusalığımda bile işkence çekicem eminim. Allahım yardım et sen onları bildiğin gibi yap.
tubaay dedi: ↑
kuzum sen plan yap kendine
önce bebeğini sağ salim kucağına al
sonra eşin hala adam olmuyorsa işe gir
odaklan daha iyi olacaksın. dikkat et 2. çocuk olmasın :bbo:
hamile eşine el kaldıran ...... çocuğuna neler yapmaz. düşüncesiz alsanaalsanasmile
KiymiziAba, 8 Eylül 2010