﻿Gerçek Kulis - Adil Giray ZAYİDİR
Adil Giray	22.10.2012 - 11:15
Bayramlarımız vardı eskiden
İnsanların yüzünden nur olup akıp giden
Ekmek kokusuna katık olan
Arı duru bayram şerbeti misali sabahlarımıza dökülen
Bayramlarımız vardı eskiden, hep yeni hiç eskimeyen
Yastığımızın altında gıcır ayakkabı kokusu
Kıymet bilip, kıymete şükür ile karşılık verdiğimiz
Bayramı bulduğumuz eli öpüp, başımıza götürdüğümüz
Büyükleri başımızın tacı bildiğimiz
Bacamıza yuva yapan leylekleri fark ettiğimiz
Bir mutluluk türküsüydü bayramlar
Toz kokusu ile harmanlanmış
Mantar tabancasından yayılan ses
Cebimde beyaz mendil
Elimde her biri yeni düşlere açılan şeker
Tıpkı yokluğa direnen babaannem gibi asil
Küslüğe geçit vermeyen bayramlarımız vardı eskiden
Zor geçen simsiyah günlere inat yemyeşil
Babamın gurbetten dönüş günü
Kuzine soba etrafında dünyanın en güzel sofrası
Bakır güğüm içinde ısınan suyun söylediği en güzel türkü
Sıcak ekmeğin yağ ve tuz biberle buluştuğu
Adına mazi dediğimiz en güzel dündü
Dünlerde kaldı bayramlarımız.
Şimdi sevdiklerimizi mezarlıklarda bile ziyaret etmediğimiz
Ne şekeri, ne de kestiğimiz eti paylaşmayıp
Tatil yörelerinde, töreyi unutup
Denizi çocuklarımıza bayram diye tanıttığımız.
Butik bayramlarımız var
Bayramları tatil zannettiğimiz.
Bayramları unuttuğumuzdan beri
Anneler çocuklarına “Bayram” ismini vermiyor
Kuzine soba küsmüş,
Bakır güğüme türkü söyletmeyen doğal gaza
Doğal olmayan ne varsa tükettiğimizden beri
Anneler çocuklarına “Deniz” ismini koyuyor
Çünkü çocuklar denizle bayramlaşıyor.
Ve ne zaman bayram gelse benim rahmet olup; toprağa düşen; rahmetli babam
Eski bayramlar geliyor aklıma
Ne şeker, ne de et… Bir şeyler düğümleniyor boğazıma, bayramsızlık bana çok dokunuyor.
Bağ evinde çürümeye terk edilmiş kuzine soba
Şimdilerde misafir odasına otantik süs olan türkü söylemeyi unutmuş güğüm ağlıyor.
“Gurbeti mesken mi tuttun?
Bayramı, deniz kokusundan uzakta; bayram bilenlerin
Küçüklerin gözlerini, büyüklerin ellerini öpenlerin
Bir Fatiha arkasından okuyan gidenlerin
Sılayı rahim edenlerin…