Ağzımızdan yel alsın da... - HAŞMET BABAOĞLU YAZARA MAİL GÖNDER
Ağzımızdan yel alsın da...
Yükleniyor... Bir fıkradır...
1914 yılının başlarında bir İtalyan şirketi ihracat yaptığı Alman devlet şirketinden altı bin liretlik borcunu ödemesini ister. Temmuz başında Almanlardan telgraf gelir: "Az bekleyin, önce Paris'e gidelim, sonra size de uğrayacağız." Malum, 28 Temmuz 1914'te Avusturya-Macaristan tahtının veliahtı Franz Ferdinand suikaste kurban gider. Bu bahane birkaç hafta içinde "Büyük Savaş"ın başlamasına yeter.
O güne kadar Almanya ve Avusturya-Macaristan'la ittifak anlaşması bulunan İtalya Krallığı'nın onlar tarafından saldırıya uğrayıp saf değiştirmesi ve Almanya'nın çarçabuk Belçika ve Lüksemburg'u işgal edip Paris'e doğru yürümeye başlaması ilginçtir. ***
Milyonlarca insanın ölümüne ve üç büyük imparatorluğun tarihe gömülmesine neden olan Birinci Dünya Savaşı'nın üzerinden yüz yıl geçti. Batı'da akademik dünya ve medya bu savaş üzerine yeni bir değerlendirmeye hazırlanıyor. Kitaplar çıkıyor, konferanslar düzenleniyor. Yaza doğru ortalık daha da hareketlenecek.
Gördüğüm kadarıyla bizim akademimiz uykuda. Haydi ortaöğrenimi anladık diyelim, fakat üniversitelerimiz de "Almanya istedi savaşa girdik, Almanya yenildi biz de yenilmiş sayıldık" saçmalığını sürdürmekten yanaysa, vah bize! ***
Neyse, bugünlük ülkemizin görülmemiş hainliklerle tıka basa dolu ve aslında örtülü bir darbe girişimine sahne olan güncel siyasetinden biraz uzaklaşalım, istiyorum.
Sevgili Süleyman Gündüz dünkü yazısının başlığını haklı olarak "Kırım'a dikkat, savaş tetikte" diye atarken haklıydı. Hangi savaş? Batı'yla yeniden "Doğu" olmaya hazırlanan Rusya'nın arasındaki savaş...
Yani?.. Yok, ağzımızdan yel alsın! Cevap vermek yerine 1914 öncesine bir bakalım mı?
Yirminci yüzyıla dünya şehirleri altüst eden kalkışmalar, küçük savaşlar ve büyük devletlerin değişen dünya dengesine karşı direnme hesaplarıyla girmişti. ***
Çok yeni tarih çalışmaları Birinci Dünya Savaşı öncesinde Rusya'nın ince taktik hamlelerle Almanya'yı kışkırttığını gösteriyor. Bütün bu çağrışımlar fena halde ilginç, değil mi?