Derya Kuzusu : Dünden bugüne..
Bu gece albümlere bakıp bakıp duygulanma gecesi, ne çabuk büyüdü de bana arkadaş oldu diye.
maşallah.çok sevimli.Allah mutluluğunuzu artırsın.
Öyleler...O kdr hızlı oluyor ki büyümeleri,ne oldu,nasıl oldu,ne zaman oldu?...Anlamak mümkün olmuyor...Bazen sevinçle karşılıyorum bu durumu dediğin gibi,bana arkadaş oluyorlar diye ama çoğunlukla hüzünle...Çünkü bugünleri bir daha gelmeyecek,mümkün değil:(
13 Nisan 2011 01:24
bendeoruyorum; Teşekkür ederim, amin hepimizin :)
perimasalım; Benim ağırlıklı olarak hep ağlamaklı oluyorum bu da pek normal değil sanki.
zaman ne acımasız küçükler büyüyor büyükler yaşlanıyor.oysa hep beklediğimiz bebişlerin kocaman olmaları değil mi.
13 Nisan 2011 03:40
Bu zamanlarının tadını dibine kadar çıkarın:) Bendeki ilki şimdi kocaman oldu, boyuma yaklaştı, sarılırken bile şaşırıyorum. Zaten fazlada sarılmayı sevmiyor. Bu yüzden ikincisiyle pek mucuk mucukuz:) Erkek çocuklarıyla genelde 8 yaş sonrası eski tad kalmıyor, yine konuşuyorsunuz, arkadaşlık yapıyorsunuz ama daha dışa dönük bir hayata doğru adım atıyorlar...
Bir arkadaşım, erkeklerin 8-9 yaşdan sonra kazmalaşma dönemi derdi bu duruma:)
Sitare; Aslında haklısınız, küçükken bir büyüse diyordum şimdi büyüyor diye üzülüyorum, yaman çelişkiler içindeyim, insan doğası herhalde.
fatma; Beni zor günler bekliyor demektir, şimdi pek bir iç içeyiz şikayet etsemde, memnunum aslında. Sonrasında dışa dönünce benim kuzu epey bir üzüleceğim demekki