Dem-i Lugaf – Ve gözüm eşyada değil, yoruldum maddemden..
Hayatına karışan insanlar neden karışır diye düşünüyorum hep.. Biz izin vermezsek kimse aslında karışamaz derler, biz mi acaba çok içimize alıyoruz insanları.. Düzeltmeye çalıştığım şeyler varken bir de dış etmenler oluyor ya nasıl da canını sıkıyorlar. Güvenmek, birlikte vakit geçirmek, dertleşmek, iyi ve kötü zamanlarına ortak olmak, arkadaş olmak bu değildi bence.. Karşındakini olduğu gibi... Okumaya Devam et →
İnsanın hiç aklına gelir miydi yurt dışında hiç tanımadığı bir insanın evinde kalacağı, o insanın sonsuz kapısını açacağı, bağrına basacağı, orada tanıştığın insanlar ile yolunun kendi topraklarında da kesişeceği. Ve dahası hayatında önemli bir rol alacakları.. Biz yine buluştuk Beşiktaş'taki Viyana kahvesinin asma katında, oturduk, herkesin gelmesini bekliyoruz. Kahveleri ve tatlımızı söyleyip yeni gezi planları... Okumaya Devam et →
Hırsa Kıdem Basmak..
Yine yazmak, hep yazmak, sonsuza dek yorulana kadar yazmak istiyorum. Sanki yazsam rahatlayacak gibi geliyor bana. Aptal insanların var olduğu bu dünyada benim bu yeryüzünde ne işim var diye düşünmeden yapamıyorum. Bugün çok stresli bir gün geçirdim. Dolandırıcılıktan tutun, sistemi kötüye kullanmaya kadar her türlü laf ebeliği cirit attı havada.. Şuan yine bir şarkıya takıldım... Okumaya Devam et →
21 Kasım 2018	 0
''Elveda deme bana'' adlı şarkı geldi aklıma birden; dinlemeye başlayınca da yazmak..Ne oluyor bana, labirentin neresindeyim, ne yapmaktayım, gerçekte ne yapmak istiyorum? Bu sorular eşliğinde ve kulağımda o şarkı ile yazmaya başladım.. Geçmişimle savaşmak artık çok yorucu derken şimdi de şu anım ile savaşmaya başladım. Benimle konuşmayan biri olmasın ya şu hayatta! Aradığımda açsın telefonu,... Okumaya Devam et →
Bir bayram tatilini daha geride bırakmış bulunuyoruz; artısıyla eksisiyle, iyisiyle kötüsüyle geride kalan bir bayram tatili.. Ailemi görmek için gittiğim fakat birkaç saat dışında kimseyi göremediğim koskoca 9 gün geçti gitti. Planlanan hiçbir şey neden gerçekleşmez diye hep düşünmüşümdür. Sonra da plan yapmayı bırakmışımdır. Kendimi sorgulayıp, hayatı düzene sokmaya karar verdiğim zaman diliminde ansızın değişti... Okumaya Devam et →
Merhaba bundan sonraki yeni hayatımın ilk günleri.. 4 Ağustos 2018 Cumartesi günü, saat 16:30. ''Gerçekten artık hazır mısın?'' diye bir soru sordu telefonda bana, ''Evet ya bu sefer gerçekten hazırım!'' cevabını aldıktan sonra, ellerinde beyaz papatyalar ile merdivenleri bir inişi var; sanırsın nargile içilen, arka bahçesi olan Recafe o esnada durdu, şarkı başladı, ışıklar sadece... Okumaya Devam et →
Karar Alma Arefesi
Ben ne yapıyorum ya bu ülkede? Gidiyorum ben kesin.. Benimle aylardır konuşmayan bir annem, krediyi üzerime kitleyen bir babam ve ne yaptığımı sormayan bir tanıdıklar silsilesi.. İhtiyaç var mı onlara? Bir düşününce hiç de benim varlığım veya yokluğum onları ilgilendirmiyor. Bu da benim hangi meridyen ve paralelde yaşadığımın aslında önemsiz olduğunu, ama yaşıyor olduğumun bilinmesinin... Okumaya Devam et →
Aklını bile alabilecek var mı ya?
Bir konuşması ile aklını başından alan, içine sıcaklık getiren birileri kaldı mı şu yeryüzünde? Jones, Peter, Jesper gibi hayali insanların varlığı bir yana, hayalini kurdukların da var Lasselom gibi. Seni Norveç'e götürecek kadar hayallerinde olan biri.. İnsanın bir amacı olmalı. Ben 2018 yılının yazında hayalini kurduğum şeylerin büyük bir kısmını gerçekleştirdim. Bu sene scuba dalış,... Okumaya Devam et →
Merhaba Hayat, Yine bir dostluğun bitişini yaşadım. Hem de bu sefer kapıyı hiç çalmadan, sinyal vermeden, düşünmeden çekti gitti. Ağır oldu benim için, omuzlarımda bir yük bıraktı. Saygı duyduğum, sevdiğim, değer verdiğimi düşündüğüm bir arkadaşım gitti. Benim suçumdu muhtemelen ama yine de böyle olmamalıydı. Ne ahlaksızlığım kaldı, ne kişiliksizliğim, ne de yalancılığım! Bu kadarını hak... Okumaya Devam et →