Dağdeviren Hukuk Bürosu > KARARLAR > YARGITAY > HUKUK KARARLARI > AVUKATLIK HUKUKU > STAJYER AVUKATA YAPILAN TEBLİGAT GEÇERSİZDİR
* EVLİLİK BİRLİĞİNİN SARSILMASI NEDENİNE DAYALI BOŞANMA İSTEMİ ( Gerekçeli Kararın Stajyer Avukata Tebliğine İlişkin Avukatın Yazılı Bir Oluru Bulunmadığı ve Kararın Çalışan Sıfatıyla Stajyer Avukata Tebliğinin Geçersiz Olup Temyiz İsteminin Süresinde Olduğu – Tanık Beyanları ve Taraflar Hakkındaki Ceza Dosyası Birlikte Değerlendirildiğinde Davalı Erkeğin Boşanmaya Sebebiyet Verecek Nitelikte Kusurlu Olduğu/Davanın Reddi Kararında Direnilmesinin Bozmayı Gerektirdiği )
* STAJYER AVUKATA YAPILAN TEBLİĞ ( Stajyerin Ancak Avukatın Yazılı Oluru ile Onun Gözetimi ve Sorumluluğu Altında Sulh Hukuk Sulh Ceza Mahkemeleri ve İcra Mahkemelerinde Avukatın Takip Ettiği Dava ve İşlerle İlgili Duruşmalara Girebileceği ve İcra Müdürlüklerindeki İşleri Yürütebileceği – Avukat ile Stajyer Avukat Arasındaki İlişkinin İş Akdi ya da Hizmet Akdine Dayalı Olmayıp Kanuni Bir İlişki Olduğu )
* USULSÜZ TEBLİGAT ( Avukat Stajyerinin Tebligat Kanununda Sayılan Daimi Çalışan veya Müstahdem Sıfatını Taşımadığı – Gerekçeli Kararın Stajyer Avukata Tebliğine İlişkin Avukatın Yazılı Bir Oluru Bulunmadığı Gibi Kararın “Çalışan” Sıfatıyla Stajyer Avukata Tebliğinin Geçersiz Olduğu/Davacı Vekilinin Tebliğden Haberdar Olduğunu Beyan Ettiği Tarih İtibariyle Yapılan Temyiz İsteminin Süresinde Olduğu )
* KUSURLU OLAN EŞİN BELİRLENMESİ ( Eşler Arasından Çıkan Kavgada Tarafların Karşılıklı Olarak Birbirlerine Fiziksel Şiddet Uyguladıkları Olay Nedeniyle Yargılanıp Ceza Aldıkları ve Bu Olay Sonrası Bir Araya Gelmediklerinin Anlaşıldığı – Tanık Beyanları ve Ceza Dosyası Birlikte Değerlendirildiğinde Davalı Erkeğin Boşanmaya Sebebiyet Verecek Nitelikte Kusurlu Olduğu/Davacı Kadının Boşanma Davasının Kabulünün Gerektiği )
Avukat stajyerinin ancak avukatın yazılı oluru ile onun gözetimi ve sorumluluğu altında, sulh hukuk, sulh ceza mahkemeleri ve icra mahkemelerinde avukatın takip ettiği dava ve işlerle ilgili duruşmalara girebileceği ve icra müdürlüklerindeki işleri yürütebileceği kabul edilmiş; avukat ile stajyer avukat arasındaki ilişki iş akdi ya da hizmet akdine dayalı olmayıp kanuni bir ilişki olup avukat stajyerinin, Tebligat Kanunu 17. maddesinde sayılan daimi çalışan veya müstahdem sıfatını taşımadığı anlaşıldığından; gerekçeli kararın stajyer avukata tebliğine ilişkin avukatın yazılı bir oluru bulunmadığı gibi, kararın “çalışan” sıfatıyla stajyer avukata tebliği geçersizdir. Davacı vekilinin tebliğden haberdar olduğunu beyan ettiği tarih itibariyle yapılan temyiz istemi süresinde olduğundan, yerel mahkemenin ek kararının bozularak kaldırılmasına karar verilerek direnme kararına yönelik temyizin esastan incelenmesine geçilmiştir.
Davacı (kadın) tanığı “annesinin evlilikte yıllarca dayak yediğini ama katlandığını, son bir kaç olayın adliyeye yansıdığını”, diğer tanık ise “davalının devamlı suretle eşini küçümsediğini ve eşini evde istemediğini” beyan etmiş olup tanıkların olmayan vakıaları olmuş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olgu bulunmamaktadır.
“Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır (6100 s. HMK. madde 255). Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Davada tanıkların olmamışı olmuş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olgu da yoktur. O halde, davalı kocanın eşine sürekli şiddet uyguladığı, hakaret ettiği ve aşağıladığına ilişkin ve olaylara çok yakın tanık sözlerine değer verilmesi gerektiği gibi, tarafların birbirlerine karşılıklı şiddet eylemlerinden dolayı ceza mahkemesinin kesinleşen ilamı da dikkate alındığında, davacı kadının isteğinin kabulüyle boşanmaya karar verilmesi gerekirken, bu yönler gözönünde tutulmadan yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.”
Mahkemece davanın reddine ilişkin verilen direnme kararı davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca “usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmadığından” bahisle bozulmuştur.
Somut olayda 02.07.2014 tarihli direnme kararı davacı vekili Av.İ.E.’e tebliğe çıkarılmış, tebligat parçasında “muhatap adresten soruldu. Adliyeye gittiğinden aynı iş yerinde çalışan G.K.’a tebliğ edildi” açıklaması ile 13.08.2014 tarihinde tebliğ memuru ve G.K. imzası ile tebligat yapılmıştır.
Davacı vekili ise 22.09.2014 tarihli temyiz dilekçesinde G.K.’ın, kendisinin stajyeri olduğunu ve stajyerinin konunun önemini bilmediğinden tebliğ işleminden haberdar olmadığını beyan etmiştir. “Dosya evrak tamamlama” sistemi ile tebliğ tarihinde adı geçen kişinin avukat stajyeri olup olmadığı hususlarının araştırılması için ilgili mahkemeye müzekkere yazılmış, 05.02.2019 tarihli cevabi yazıda G.K.’ın Bursa Barosuna kayıtlı avukat stajyeri olduğu ve avukat yanında olan stajını Av.İ.E. (davacı vekili) yanında 08.04.2014 ile 09.10.2014 tarihleri arasında tamamladığı bildirilmiştir.
Bu durumda gerekçeli kararın davacı vekili adına 13.08.2014 tarihinde stajyeri olan Av.G.K.’a tebliğ edildiği tartışmasız olup, öncelikle ön sorunun çözümü açısından avukat stajyerine yapılan tebliğin usulüne uygun ve geçerli bir tebligat sayılıp sayılamayacağı hususunun irdelenmesi gerekmektedir.
Diğer yandan 1136 Sayılı Avukatlık Kanunu’nun 15. maddesinde; “Avukatlık stajı bir yıldır. Stajın bu kısmında yer alan hükümler uyarınca ilk altı ayı mahkemelerde ve kalan altı ayı da en az beş yıl kıdemi olan (bu beş yıllık kıdem hesabına Kanunun 4. maddesinde yazılı hizmette geçen süreler de dahildir.) bir avukat yanında yapılır” denilmektedir. Buna göre avukatlık stajı kanuni bir zorunluluk olup, mesleki bilgi ve tecrübeyi kazanmak amacıyla yapılmaktadır. Dolayısıyla avukat ile stajyer avukat arasındaki ilişki iş akdi ya da hizmet akdine dayalı olmayıp kanuni bir ilişkidir. Bu nedenle avukat stajyerinin, Tebligat Kanunu’nu 17. maddesinde sayılan daimi çalışan veya müstahdem sıfatını taşımadığı belirgindir.
Bu açıklamalar ışığında, dosya içerisinde gerekçeli kararın stajyer avukata tebliğine ilişkin avukatın yazılı bir oluru bulunmadığı gibi, 02.07.2014 tarihli gerekçeli kararın “çalışan” sıfatıyla stajyer avukat Gizem Koşar’a tebliği geçersizdir.
Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı (kadın) tanığı olarak dinlenen N.Ş., “annesinin evlilikte yıllarca dayak yediğini ama katlandığını, son bir kaç olayın adliyeye yansıdığını”, diğer tanık S.C. ise, “davalının devamlı suretle eşini küçümsediğini ve eşini evde istemediğini” beyan etmiştir. Dosyada tanıkların olmayan vakıaları olmuş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olgu bulunmamaktadır.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin davacı vekilinin temyiz isteğinin reddine ilişkin 11.11.2014 tarihli ek kararının oy çokluğu ile bozularak kaldırılmasına, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 Sayılı Kanun’un 30.maddesiyle 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde peşin temyiz harcının yatırana iadesine, aynı Kanunun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak 07.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.