Şehnaz Paçacı» Şehnaz Paçacı » Bitti
Herşey güvenle başladı ilk. Bir bebeğin ana kucağındaki huzuru gibi başladı. Sıcağa duyulan özlemin yarattığı ilizyonla başladı herşey. Sıcak güvenli ve hatırı sayılır sanıldı. Sayıldı ve tükendi ümitler, kim derdi sayarsam çoğalırdı?! Çoğalamayan bölünmeler yaşadı kalp, attı, attı.. Serin bir rüzgar esse ferahlatan bir nefes sandı.. Sanrıların arasına takıldığında anladı ki ana kucağı dedikleri sadece bir yanılsamadan ibaretti. Güvenli sıcağın yerini yaz yangını almış.. Sanki yalan! Herşey bir düzensiz kabullenişle başladı.. Sen gittin, ben sana güvendim, nasılsa içinin olduğu yerdeyim dedim, git dedim. Kabullendim.. Sen gittin… Aslında bunca zamandır bilememiştim gidişinin bir dönüm değil durum noktası olduğunu. Sen gittin ve ben durdum. Sen gittin ve zaman benim aksime ilerledi. Aksime surat astı sözlerim. Ben sustukça sen gittin. Herşey düzensiz bir kabullenişle başladı. Sen gittin.. Ben durdum.. Zaman ilerledi.. Huzurum cebinden yemeye, sıcak rüzgarlar yangın sireninin tınısını taşımaya başladı.. Bıkkın düşlerin prensesi anlattı bana; neden sustuğunu, neden yorulduğunu bu rüzgarlarda. Herşey bir kabullenişle başladı..
Herşey bir kabullenişle bitti.
Sen sıcağını paylaştın bir başka rüzgarla..
Uçurum sesleri en sonunda bizi içine çekti.
Ve bu gece..
Herşey bir kabullenişle bitti..
“Bitti” hakkında 1 yorum var
25 Eylül 2007, Salı saat 13:39
6 Ekim 2007… Herşey bir kabullenişle bitecek… Kabulleneceğim gerçek gibi gözüken, gözükmekle kalmayıp dilinden dökülen kelimelere…
Gidişini izleyeceğim ben, duracağım öylece…
Özleyeceğim her gece…
Ve ölüme kadar duracak içimde o kelimeler,
İpucuBir önceki yazı
Kalbimin dostluk yerinden vuruyor,
Sezgili’ye SerzenişBir sonraki yazı