Eski oyunlarına yaptığım yorumları okudum gitmeden evvel; Intiharın Genel Provası ve Profesyonel . O oyunları hatırladıkça, “Buluşma Yeri” ile buluşmayı sabırsızlıkla bekledim. Intihar, anılar ve şimdi de ölümü yorumlamıştı usta. Ölümden sonra eşinizle, arkadaşlarınızla, komşularınızla buluştugunuz bir buluşma yeri. Bu buluşma yerine son gelen, geride kalan tanıdıklar hakkında bilgiler veriyor. Küçük hesap peşinde koşanları ögrenmek, hayallerinin değiştiğini duymak, hayatı buluşma yerinde anlayıp yorumlamak ne kadar zor. Oyunda bu kişi Profesör Mihaylo Pavloviç. Ama bir farklılık daha var Mihaylo bir ara tekrar canlanıp, buluşma yerinden dünyaya geri gitmeyi de başarıyor. Bu iyi mi kötü mü oyunu izleyip siz karar verin.
Aklımda kalan bazı replikler;
“Dünya var olduğundan bugüne 80 milyar insan geldi bugün ise sadece 7 milyar insan yaşıyor, gerisi öldü”
“Bugün dünyada her saniye açlıktan bir insan ölüyor. Tıp hiç bir zaman tedavi edilemeyecek, en tehlikeli ve modern dünyanın ölümcül hastalığının “açlık” olduğunu kabul etmeyecek, kabul etmez. Çünkü ilaç, o hastalık konusunda susmaları için para verenlerin elinde.”
”Alkolik olarak öldüm de noldu, ölünce birden bıraktım işte. Burasının en kötü yanı, ayılmak için bir bardak biranın olmaması”
Ve elbette dans sahneleri ve o şarkı;
“Kiraz açar bayırlarda
Artık ilkbahar da yolda
Her şey aynı memlekette
Her şey aynı ülkemde
Sadece ben yokum artık”
Söylenen bu enfes şarkı sözlerinin, sizi içine çeken müzik ile birlikte, oyunun ve hayatımızın özeti olduğunu anlamanız hiç zor olmayacak.
“Buluşma Yeri, Duşan Kovaçeviç, Şehir Tiyatroları” yazısını yorumla;