Kızı empoze etmemek. Müdahaleci olmak nasıl
Atlama karakterlerinin mesafesi ve süresi
Neden birbirimizde çözünmeyi istiyoruz?
Müdahaleci olmamak için ne yapmalı? 10 pratik ipucu
Alıntı: "Bizler nasıl başaracağımızı bilmediğimizi söylüyorlar; hiçbir yolu yok ve aşağılanmamanız gerekiyor" (bilinmeyen yazar).
Genç erkeklerin kızların yerini nasıl elde ettikleri, ne yaptıkları ve maddi masrafları hakkında birçok hikaye duydum. Önceden, kendim OGP'nin aranması gerektiğini düşündüm. Şimdi kesin olarak söyleyeceğim: İSG'de böyle bir onur yoktur.
Analizde ana şey canlı, kendiliğinden şaka yapmaktır. Bu kılavuzun anlamı kavramı klinikte önemli bir yere ve özel bir öneme sahiptir. Yönetim, varlığın sürekliliğini geri kazandırır, yaşamın anlamını geri kazanmanıza izin verir, hastanın kendisinin entegre bir şekilde olmasına izin verir ve sonuç olarak analizi tamamlar. Bu süreklilik, bu yeni “gerçeklik testinin” analiz oturumunda yeni bir dış nesne ile çarpışmasıyla gerçekleşir. Bu anlamda liderliğin verimli olduğu yaratıcı eylem, hastaya, bir başkası ile gerçek bir deneyimden, gerçeği yeniden yaratma deneyimini verir.
Çünkü bir erkek bir OGP'nin yerini aramaya başlarsa, o zaman durumunu kaybeder ve OZHP'nin gözünde bir köle haline gelir.
Bu, bu OGP'nin önemini ortaya koyuyor ve kaide altındaki adamı alçaltıyor. Bu adam her şey için hazır, eğer sadece Bayan ona dikkat ederse. Herhangi bir aşktan söz edilemez. Genellikle bu gibi OVP tutucular dost bölgelerde "yedek olarak" tutulur.
Çok uygun: hiçbir yere gitmeyecek ve OGP daha iyi bir seçenek arayabilir; ve onu bulamazsa, o zaman her zaman bir çocuğa bile kabul edecek yedek bir tane vardır.
Birincisi, daha sonra yapmak ve harekete geçmek, bu sürecin ana karakterleridir: şu anda mükemmel konjugasyonda olan dişi ve erkek unsurlar, artık o kişinin varlığının şartı olmadığından, artık ayrılmamaktadır. Bu yüzden, yaratıcılığın kökenini anlamaya yönelik bir bağlamda, oyun ve yaratıcılığın sahnede olduğu bir bağlamda, saf dişi ve erkek unsurların bir birleşimiyle, Winnicott bize bu durumu sunar. Fikirlerinizi takip ettikten sonra, teorinizden yönetim kliniğine kadar yolculuğun bu bölümüne geri dönelim.
Başka bir seçenek: Eğer OZhP bir erkeğin peşinden koşuyorsa, ya sponsor olarak ya da erkek olarak ondan bir şeye ihtiyacı vardır.
Ayrıca, OZHP ile tanışmak ve ona bir soru sormak istiyorsan: "tanışmak ister misin?", Ve "hayır" diye cevapladı, o zaman artık ona yaklaşmamalısın, bir insan olarak ilgilenmiyorsun. Kendinize saygı gösterin, böyle bir piliçten utanmayın, aşağılanmayın ve yerini bulmaya çalışmayın. Bundan iyi bir şey çıkmaz.
Nihayetinde bir insanın dünyaya gelmesine yol açan, kendisi ve başkaları için anlamlı bir şekilde doğal gelişimin doğası, çevreye bağlıdır, öncelikle anneye bağlıdır. Birincisi, anne, çocuğa dünya ile buluşma sürecinde kendisinde olma deneyimini sağlayabilmelidir. O zaman, dünya ile bir buluşmayı kişisel bir yaratım olarak deneyimleme fırsatı doğar, annenin yalnızca çocuğun ihtiyaçlarını tam olarak tanımlaması karşısında mümkün olan bir deneyim. Bu ilk nokta: öznel nesne, omnipotence yanılsaması.
Birçok erkek, çekici olmayan bir RCA almanın daha kolay olduğunu düşünüyor. Böyle bir piliç, onun en iyisi olmadığını anlar ve bir adam böyle bir kişiyle tanışmaya başladığında, önünde zayıf olduğunu anladı. Ve o, o güzelliğe değil ona yaklaştı; OZHP'sinde her şeyin kötü olduğu anlamına geliyor, benden kaçmayacak, onu sonuna kadar kullanabileceğin anlamına geliyor. Ve tam da bunu yapıyor, ancak oğlan neden böyle bir piliç kendini bir kraliçe yapmaya başlıyor anlamıyor. Çok basit: kendine önem hissi uyandırdığı adam.
Bu saf kadınlık bir an. İkinci anda ve çocuğunun gelişiminde en iyisi olan anne, kendini sinirli hissetmeye başlar. Bu deneyimler çocuğa, nesneyi ayrı olarak algılamaya yavaş yavaş başlama koşulu verir. Buradaki annenin rolü, çocuğa bu geçişi sağlayan nesneyi, öznel bir nesneyi, hala kendi bir parçasını, nesnel bir nesneyi, ayrı ve kendi varlığına sahip olarak sunmaktır. Bu noktadan itibaren erkek elemanın deneyimi devreye giriyor. Bu noktada, anne çocuğa dış gerçeklikle teması kolaylaştıracak bir şey sunacaktır; bu deneyimi tecrübe etme kabiliyeti dahilinde, bebeğe maruz kalacak ayrı bir gerçeklik.
Böyle bir OZhP'nin derhal yerine konması gerekir ve üretmeyi durdurur. Eğer böyle bir civciv onunla tanışmak isterse, bu adamdan hoşlandığı anlamına gelir: onunla bir ilişki kurmayı deneyebilirsin, ama bir baba gibi davranma.
Yukarıdakileri özetleyiniz. OZhP'nin yerini aramanın bir anlamı yok, sana zarar veriyor. Ve baborab olma riski taşıyorsun.
Toplantı yaparken OZhP'yi empoze etmemelisiniz, sadece yukarı çıkıp sormanız gerekir: "tanışmak ister misiniz?"; değilse, hayır. "Eğer başaramazsan, bir başkasını başaracak" gibi masallara inanma - fahişe ve tükenme ile geldi, eğer bir insan olarak onunla ilgileniyorsan, o zaman sana koşarak gelir.
Annenin sunduğu ve çocuğun yarattığı bir şey olan geçiş nesnesi bu yürüyüşün bir parçası, çocuğun yaratıcı bir yanılsamaya verdiği, “bir kişinin her şeyi bilmeden kaybetme şokuna dayanabilmesine olanak tanıyan”.
Kütle unsuru ve geçiş döneminin deneyimi ve sübjektif nesnenin imha edilme deneyimi, gerçeklikle tam temasa önemli bir geçişin koşuludur; ancak bu, kadın elemanın oldukça iyi bir tedarikçisi tarafından tercih edilen önceki Varlık deneyiminde kesin olarak çözülebilir. işlenmesi.
Ve son olarak: ne kadar üzücü olursa olsun, ama bu toplumda, erkekler kızları seçmez, tam tersi.
Ne zaman yeni bir ilişki içine girsek, aynı hataları yaparız. Her şeyin aynı senaryoya göre gerçekleşmesi şaşırtıcı mı? En yaygın hatalardan biri, “İlişkilerde Mesafenizi Koruyun” panosunun ihlalidir. Bu nasıl oluyor ve neyle dolu?
Dönen: Annenin dişi öğesinde bulunma olasılığı sayesinde, çocuk kendisi olabilir, bu yüzden yaşam önemli gibi görünür veya bu imkansızlık göz önüne alındığında, çocuk kırılabilir ve anlamsız olur. Erkek tarzına göre hareket edebilmek için erkek öğe buradadır. Anne, yapma fikriyle bağlantılı olarak, çocuğa, kendi erkek unsurunu kullanarak, ne zaman ve ne şekilde olursa olsun, kendisini hayal etmeyen veya hayal edemeyen, dış gerçeklikle objektif bir toplantıya giderek adım atma fırsatı verecektir. Öznel olarak algılanandan nesnel olarak paylaşılana geçişi hızlandıran çocuk.
Oh, bir bütünün iki yarısının bu açık sözlü efsanesi! Zihinlerimizde tam bir birleşme olarak uyum fikrine yol açar - aslında, yarı yarıya bir bütün oluşturur. Yani, her şey ortak olmalı: görüşler, hobiler, yürüyüşler, arkadaşlar, para, hayat hedefleri ... Bütün bunlar, elbette, iyi, ama ulaşılabilir mi? İlk başta, aşık olma döneminde, ortaklar arasındaki mesafe nadirdir ve aksine, sıfıra indirmeye çalışırlar. Ve sonra, birkaç yıl sonra, kişisel alanın her santimetresi kazanılır, çünkü buna ihtiyacımız var! Ama önce ilk şeyler.
Başka bir deyişle, temel ikileminiz çözülmez. İzin için bir yol yoksa, unutulabilir veya kabul edilebilir ve desteklenebilir, yani izin verilebilir. Bir devamlılık hissine sahip ol, kendin ol, önemli olan bu! Bu deneyim bize hem iletişim hem de entegre bir şekilde yapılabilecek bir çevre ile buluşma sağlıyor. Bu temasta, yaratılan nesne, şu anda çocuğun öznel varoluşundaki dış gerçeklik, hem mevcudiyetinde hem de anlamında ve annenin liderliği yoluyla oldukça iyi bir eylemi ile yaratılır ve ortaya çıkarılır.
Karakterlerin atlanma krizinin (ve sonrasında boşanma) krizinin sebeplerinden biri de mesafedeki artış. “Kaderin İroni” filmindeki şiirde nasıl hatırlıyorum: “Ne kadar acı, bal, ne kadar garip / Dünyaya gel, dallarla birlikte dokuma - / Ne kadar acı, bal, ne kadar garip / testerenin altında!”. Gerçekten de, sık sık şikayet aşağıdaki formu : “O benden uzaklaşıyor!” Bu, ortaklardan birinin mesafeyi arttırmaya çalıştığı anlamına gelir. İçinde kötü bir şey yok - yerçekiminin tamamen kaybolduğu ve her aile üyesinin “kendi yörüngesine girdiği” durumlar dışında. Ve sizden uzaklaşıyorsanız, işinize devam etmemek ve hayatınızı yaşamaya devam etmemeniz durumunda, ilişkilerde uygun yakınlık ve yakınlık düzeyi hakkında farklı fikirlere sahip olursunuz. Siz, büyük olasılıkla, rahatsız edici görünüyor ve bir durumu biraz çözmek için gereklidir.
Bu nedenle, Winnicott ile varlığın sürekliliğini koruyan bu hareketin algıların, kavramların ya da hatıraların kurtarılmasından dolayı meydana gelmediğini düşünebiliriz. Anlamlı varoluşun sürekliliği, eylemin yönetim yoluyla eylem yoluyla geçer; örneğin, çevrenin sunduğu deneyimlerde var olmak, öznel bir nesneyle başlayarak, bir nesneyi yaratma yanılsaması, geçiş nesnesinden geçen ve nesnel bir algıya ulaşan, yaratma ve oynama yeteneğine dayalı bir algıya, Aynı potansiyel alanda ortaya çıkmıştır.
Nereden geliyor, bu olma arzusu? İlişki ne kadar ileri giderse, onları sevgimize asarak ve onu hafiflik ve dikkatsizlikten mahrum ederek öğreneceğiz. Sevgiyle, sevgiyle ve kabullenerek görerek birbirimize açılıyoruz: ama, bak, ben neyim, beni sevecek misin? Kendi kusurlarımıza katlanmak için birinin sevgisine ihtiyacımız var - beni severse her şeyin çok kötü olmadığı ortaya çıkıyor ... Genel olarak, bir yakınlaşmaya ihtiyacımız var ve onu arıyoruz.
Böylece birey tarafından pasifize edilen bu eylemler, aynı hareketle öznel gerçeklik ve nesnel gerçekliği yoğunlaştırır, bölücü ve birbirine bağlar, destekler ve dönüştürür. Benlik, içsel ve dış gerçeklik ile yaşam arasındaki bu karmaşık uzlaşmanın kahramanı olan, yaşayan ve anlamlı bir varlık edinir, bu zor günlük gerçeklik, kendisi ve yaşadığı dünya için renk ve daha yararlı ve anlamlı hisler alır.
Bu yönetim ve klinik kavramı Winnicotti. Winnicott, insan ruhunun oluşumunun kökeni olan, saf kadınsı ve eril yönlerin varlığının anlamı ile ilgili devrimci kavramları formüle eden, insan cinselliği teorisi ile ilgili bazı kesin formülasyonlara geliyor. Bu bulguların önemli sonuçlarından bazıları klinikte ortaya çıkacaktır.
İlk elden, düpedüz hastayı bilenler, bir ilişkideki mesafedeki en ufak bir artışta. Sevginin büyük bir uzmanı olan Erich Fromm'un yazdığı gibi: “Birbirleri hakkında genellikle özverili delilik hiç kanıt değil büyük aşk , ancak yalnızca önceki toplantının ölçüsü. " Dolayısıyla, mesafedeki artış, bu insanlara kayıp korkusuyla orantılı bir artışa neden olur. Daire kapanıyor.
Bu nedenle, klinikte önemli değişikliklerin olduğu anların, Winnicott'un vurguladığı gibi, duygusal olarak zor olan, bizim için derin değişikliklerden daha azını gerektirmeyen ve bizi orada olmak ve ne yapmak zorunda olan insanlar olarak içeren bu yönetim yönteminden geçtiğini düşünebiliriz. Her nasılsa, bizden talep eden birine gerçekten uyum sağlamak, yani, hata yapmak, tüm bilgimizi çok ciddiye ve ciddiye almak, böylece bize kullanım fırsatı vermek için bir başkasının deneyimine müdahale etmeden nihayet "yer alabiliriz", Öyleyse diğeri, hayatı tamamen yaşayabilecek bir insan olarak yaratılabilir.
Ortağın uzağa gitmesine izin vermemek için, vurduk. Bize göre, ortak bir hücrede olduğu gibi, ilişkilerin en üst noktada "korunabileceği", sevgiyle birlikte saklanabileceği görülüyor. Bir süre, bu şekilde yaşayabilirsiniz (bu arada, bu tür çiftlerde, akraba ve arkadaşlarla iletişim neredeyse kayboluyor. Onlar ve iki hiç de fena değiller). Fakat çiftlerden biri hala dışarı çıkmak ve nefes almak istiyor. Oku: ilişkideki mesafeyi arttırın.
Analiz alanında, temel, analistin figürüne kaydırılan geçmiş temsillerin aktarılması değil, Winnicott için bu, iki kişinin, diğerine kullanabileceği ve kullanabileceği nesneleri bulabileceği, potansiyel alan, gerçek alanla bağlantılı olan şeydir. oynayabileceğiniz ve yaratabileceğiniz başkalarının istilasından kurtulun.
Bu annenin Winnicott'ın söylediği gibi annenin çocuğunu ve onun erkek yeteneklerini, çocuğun ne olabileceğini, yapabileceğini ve yapmasına izin verebileceğini, onunla olan ilişkilerinde kullanabilme yeteneğidir. Analist, anne gibi çevre ile başa çıkabilir ve hastanın kendi haline gelebilmesi için böyle bir şey yapabilir ve yapabilir.
Adaçayı şairi J. H. Jebran'ın yazdığı gibi “birbirini sev, ama sevgiyi zincirlere çevirme”. Bu nasıl başarılır?
Sevginizi güzel bir hücre yapmamak için mesafelerinizi ilişkilerde tutun! Bu, karşılıklı ilgiyi ve iletişim kolaylığını korumanıza izin verecektir. Şöyle düşün: aşk bir ateş ve yanına sadece belli, kesin olarak ayarlanmış bir mesafede olmak rahat.
Kadınsı tarzıyla hastanın ihtiyacını belirler; onun erkek unsuruna sahip olarak, bir nesneyi, bu durumda kendi varlığına geçişi destekleyebilecek bir yorumu temsil eder. Yaratıcılığına sahip olarak, bu algıyı hastayla oynamak, katılmak, hastanın alanını istila etmemek, hastayı bu konumda donmuş olan istila çekirdeğini geri döndüren bir deneyime yol açabilecek bir şey sunmak için kullanır. Bu, herhangi bir düzenin itfa edilmesi ya da anlamın niteliği ile ilgili değildir: geçmişi, bugüne, deneyim biçiminde, kendisini belirli bir istilacı olmayan bir şekilde koyabilecek biriyle getirmekle ilgilidir. Böylece hastanın kalış sürekliliğini sağlamak.