Pamukkale | Karacabey Yörem Gazetesi
Eklenme Tarihi: 12 Ekim 2016 Çarşamba
Geçtiğimiz pazar günü yolumuz Denizli’nin Pamukkale ilçesine düştü.
Karacabey’den özel işlerimiz nedeniyle İzmir’e gitmiştik. İzmir’den 250 km mesafenin ardından varmıştık Denizli’ye. Denizli ile Pamukkale arası 20 km idi. Oldukça güzel, yeni yapılmış yollar Pamukkale’ye ulaştırmıştı bizi. Gecenin 01.00‘inde girdiğimiz Pamukkale’de ürkütücü bir sessizlik vardı. Her taraf meyhanelerle dolu bir yerdi. Tedirgin olmuştuk. Sarhoşların naraları karışıyordu gecenin karanlığında. Apar topar attık travertenlerin yolunun üzerindeki bir otele kendimizi. 20 yıllık vardı otel. Gecenin tedirginliği, yolun yorgunluğu derken sabah olmuştu.
Odamızın penceresinden kar yağmış bir tepeye benzeyen travertenler görünüyordu. Merakla bekliyorduk bizi neyin karşılayacağını. Kahvaltının ardından koyulduk Pamukkale Travertenlerine…
Yürüme mesafesinde bir otelde konaklamıştık. 3 farklı kapıdan girişi vardı. Biz ana kapıdan girmek için arabayla Güney kapısına yöneldik. Frigyalılar’dan kalma tiyatronun olduğu kapıdan girdik. Hierapolis Antik Kenti’nin kalıntıları karşılıyordu bizi. Güney kapısının girişi kentin çarşısının olduğu bölgeydi.
Antik Tiyatro’yu dolaştıktan sonra merakla beklenen Hiera Polis Müzesi karşıladı bizi. Müze kartı ile giriş yapılan müzeye, girdiğimizde eskilerden kalma lahitler bizi karşılıyordu. İnsan heykelleri ustalıkla işlenmişti mermerlerin üzerine. O çağlarda gerçekten sanatın önemli bir argüman olduğu kanıtıydı bu heykeller.
Hierapolis Müzesi’ni gezdikten sonra, travertenlerin başındaydık. Ayakkabılarımızı ve çoraplarımızı çıkarmak gerekiyordu. Turistler mayoları ve bikinileri ile gelmişlerdi. Bizse hazırlıksız yakalanmıştık. Kendi ülkemize yabancı olmak bu olsa gerekti… Neyse ben bir şort bulup, o sıcak suyun içine atmıştım kendimi. Olabildiğine beyaz ve mavilik vardı. Güneşin tepemize geldiği vakitlerde, güneş gözlüğü olmadan orada bulunmak oldukça zordu. Neyse ki o konuda acemi değildik. Travertenleri gezerken bir şey dikkatimi çekmişti. Bizler bu kireç oluşumlarının üzerine basmamız doğru muydu? Bence eşsiz olan bu doğa olayını tahrip etmeden gezilmesinde yarar vardı. Nitekim 2 bölgeden oluşan travertenlerin bir kısmı kaybolma tehlikesinden dolayı, turistlerin girmesine izin verilmiyordu. Keyifli dakikalar geçirdik. Hayatımın eşsiz anlarından bir zaman dilimiydi bu beyazlıklar.
Travertenlerin ardından yine aynı alanda bulunan antik havuza gittik. Mükemmel bir görselliği bulunan, antik havuzu ziyaret etmek ücretsiz iken, havuza girmenin 35 TL olduğu bilgisi almıştık.
Pamukkale gezimizin akşam üzerine doğru sonlandırmak isterken, hatıra tadında bir biblo almıştık. İçine su koyduğumuzda meşhur Denizli Horoz’unun ötüşü vardı. Karacabey’e doğru yol alırken, bu mükemmellik için az şey yapıldığı, tanıtımına ve pazarlanmasına az katkıda bulunulduğu fikirleri almış başımı gitmişti. Ülkemizde bu denli güzellik varken, otellerinin köhneleştiği görülmekteydi. Turizm adına bölgenin yeniden yapılandırılması gerekliliği aşikardı.
Karacabey’e dönüş yolunda Alaşehir, Gölmarmara, Akhisar güzergahından sonrasında Bursa istikametine dönüş aynıydı. Yaklaşık 4,5 saat sonra bizim için kutsal topraklara varabiliyorduk.
Rotamızda başka tatlar bulmak dileğiyle gezi yazımız burada son buluyordu…