Eser sıra no:110225eser07
BİR SEVDA BENİM GELECEĞİM
Bugünüm yarınımdır, geleceğimdir. Tıpkı bir ana babanın çocuklarını yetiştirmesi gibi. Ben de sevdam için yeşerecek olan ağaçlarımın tohumlarını atıyorum toprağa. Onları suluyorum, bakıyorum.
Evet bir sevdam var. Sevda için tohumlarımı atıyorum, sevda için ümitliyim. Biri bana geleceğin dese ben de ona sevdam diyorum. Sevdam bu topraktır bu toprağın yoğurduğu atamdır. Ben nasıl bu ülkenin geleceğiysem, bu ülke de benim geleceğim. Bunun için tohumlarımı dikkatlice atıyorum, özenerek suluyorum.
Biliyorum fidanlarım yeşerecek, biliyorum ümitlerim bana tebessüm edecek. Yorulmuyorum ne tohumumu toprağa atarken, ne de sularken. Çünkü biliyorum bakarsam fidanım ağaç olacak. Ağaçlarımın meyveleri Türkiye kokacak, köyümün toprağı kokacak. Bunun için gereksiz yere toprağa atılan tek bir tohumum yok. “kimin himmeti milletiyse, o tek başına bir milettir .” Geleceğim cemiyetimin içinde bir kıymet ifade eder. Benim yaşamımda cemiyetim, cemiyetimin hayatında benim geleceğim yeşerir. Sadece kendi geleceğimi düşünürsem kendimde ki güç kadar güç bulurum. Geleceğimi milletimin içinde bulursam milletimin gücü kadar güç bulurum. Benim ilerlemem kavmimin her bir ferdinin ivmesiyle katlanır. Bir tek ruhum kavmimin ruhuyla ruhlanır. Bir damlada ki ben olmaktansa okyanusun içindeki damla olmak daha iyidir. “hayalin dahi gayesi olmazsa insan kendisiyle meşgul olur. O nispette gayesi küçülür.”
Ben buyum, geleceğim de bu. Yarınımda fidanlarım yavaş yavaş yeşerecek, geleceğimde büyük bir ağaç olacak. Mehter marşının ezgileriyle şahlanan ordu gibi olacak. Mürekkep yutmuş âlim gibi ilim saçacak. Işık verecek.
Ben buyum, geleceğim de bu…
Etiketler: eserler, nüktepira001