Gönderen Konu: Oyun Akışı (Okunma sayısı 4187 defa)
Doderic, buz çukurda yatan cücenin üzerinde buldukları altı uçlu demir anahtarı yuvasına yerleştirerek var gücüyle içeri doğru bastırdı. Mekanik bir -veya birçok- "Klank!" sesi duyuldu. Kapının içindeki tüm kavrama düzenekleri aynı anda hareket etmiş olmalıydı.
Escova'lı hırsız serbest kalan kilitleme levhasını kapının üzerinden aldı. Sağını solunu çevirip meraklı gözlerle inceledi. Elleri buz tutunca da onu dikkatle kenara koydu. Eski ve ağır bir şeydi bu. Kaba görünüşlüydü, ama küçük adamın zihnini bir süre meşgul edecek bazı incelikli noktaları vardı.
Buçukluk kapının her iki kanadını da içeriye doğru ittirdi. Kapı büyük bir gürültüyle -ve yeni klank sesleriyle- açıldı. Soğuk, karanlık ve yüksek tavanlı bir tünel kendini gösterdi. İçerideki havada nem, toprak ve yıllanmışlık kokusu vardı.
Cücelerin belki de çağlar önce yaptığı kadim taş bloklara, işlemeli sütunlara ve yüksek kemerlere bakıyorlardı şimdi. Mimari unsurlar takdire değerdi, özellikle de bunca zamandan sonra hâlâ ayakta olmaları hesaba katılırsa. Tünelin diğer ucuna varıp, daha alçak bir kemerin altından geçtiler ve bir merdivenden inmeye başladılar.
Son basamağı da indiklerinde, ulaşmayı umdukları ambarın küçük kapısı tam karşılarındaydı artık. Geriye sadece içeriye girmek kalmıştı.
Kuzey dağlarının dondurucu soğuğundan kısa bir süreliğine de olsa kurtulmuştu yoldaşlar. Çünkü ambarın içerisindeki hava dışarıya nazar oldukça sıcaktı ve daha da önemlisi burada rüzgâr esmiyordu. Bu ıssız dağ yolunda dinlenebilecek daha iyi bir yer bulamayacaklarını düşünen Inilius, ambara girer girmez ateş yakma çalışmalarına başlamıştı. Merl ise bir kenarda oturmuş halatı sökmeye çalışırken bir taraftan da Doderic’in sandıkların içinden çıkardığı eşyalara bakıyordu.