Halide Nusret Zorlutuna - Anılarım.Net
Roman kahramani degil, gerçek �alikusu... � Misafirlere Kapal� Link. Linkleri G�rebilmek ��in �ye Olunuz. �
Yil 1922... Istanbul'da iyi bir ögrenim gören Feride, Anadolu'nun çesitli köy ve kasabalarinda, ögretmen olarak egitim isigini yaymanin mücadelesini verir.
Yil 1924... Sirasiyla Kerkük, Bagdat ve Istanbul'da ögrenim gören Halide, Anadolu'nun çesitli köy ve kasabalarinda, ögretmen olarak egitim isigini yaymanin mücadelesini verir.
Feride, Resat Nuri Güntekin'in en ünlü romanlarindan �alikusu'nun kahramanidir. Halide ise, kendi yazdigi hatira kitabinin ve 'küçük dostlarim' dedigi ögrencilerinin kahramani.
Gerçek bir �alikusu olan Halide Nusret Zorlutuna, ilk dersini 1905 yilinda, henüz dört yasinda iken, annesi Ayse Nazli Hanim'dan aldi. Seyh'ül Matbuat, yani basin mensuplarinin en yaslisi diye anilan amcasi Süleyman Tevfik Zorluoglu'nun Izmir'deki evinde ilk çocukluk dönemini geçiren Halide Nusret Zorlutuna, babasinin görevi nedeniyle birçok yer gördü. Ilk çarsafini Kerkük Deyrzor'da, 8 yasinda iken giydi.
Hatiratinda, "Ömrümün nisan ayini Kerkük'te geçirdim" diye anlatan Zorlutuna, Kerkük'te bulundugu süre içinde Süleyman Efendi ile Molla Hidir Efendi'den Arapça ve Farsça ders aldi. Arapça ögrendigi günler için, "Benim kabus günlerimdi" diyen Halide Nusret Zorlutuna, Farsçayi ise çok çabuk ögrendi. Hatta Farsça hocasi Molla Hidir Efendi, dogan kizina Halide Nusret'in adini verdi.
14 yasinda, annesinin verdigi siyah kapli, orta boy defter, bir hatira defteri oldu. Kerkük'ten sonraki durak Bagdat'ti. Bir yillik Bagdat serüveni, Istanbul Kiziltoprak'ta bir köskte sona erdi. 15 yasina gelen Zorlutuna, o döneme kadar Farsça Gülistan, Mesnevi'den beyitler okudu. Victor Hugo'nun Sefiller'inden sonra okudugu tercümeler nedeniyle annesi Ayse Nazli Hanim, Halide Nusret'e okuma yasagi koydu. Bu yasagi akraba kadinlarin getirdigi kitaplari sakli gizli okuyarak delen Zorlutuna, Birinci Dünya Savasi'yla birlikte Göztepe'ye tasininca, Erenköy Inas Sultanisi'ne (Erenköy Lisesi) kayit oldu. O yilin sonunda babasini kaybetti. I.Ü. Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü'ne devam eden Zorlutuna, özel derslerle Ingilizce ögrendi.
Zorlutuna, 1924'te Edirne Muallim Mektebi'ne ögretmen olarak atandi. O günden itibaren tam 35 yil ortaokullarda, liselerde, ögretmen okullarinda ögretmenlik görevinde bulundu. Zorlutuna, kitabinda, ögrencilerin özellikle genç ögretmenleri sevdigini belirtiyor:
"Ilkbahar senelerinde ögretmenlik pek tatli bir seydir. Bin bir heyecan, biraz da korku ile girdigim bu ilk dersten çikarken, birdenbire Tanri'nin beni ögretmen olsun diye yarattigini anladim. Bir anda bu meslege sifasiz bir tutku ile tutulmustum. Bu sevgi, bu tutku, ömrüm boyunca sürüp gitmistir."
Halide Nusret Zorlutuna, amcasinin oglu Mustafa Necati ile henüz iki aylikken besik kertmesi yapilmisti. Ancak, iki ailenin nerede oturacagi konusunda anlasma saglanamayinca 18 yillik sözlülük sona erdi.
Celal Sahir, Halit Fahri, Orhan Seyfi, Faruk Nafiz, Süküfe Nihal ile arkadaslik eden Zorlutuna, 1926'ta Dördüncü Süvari Alayi Binbasisi Aziz Vecihi Zorlutuna ile evlendi.
35 yillik ögretmenlik hayati boyunca bakanliktan hiç yolluk parasi almadi. �ünkü bakanlik, gidecegi yeri kendi belirleyen ögretmenlere o dönem yolluk vermiyordu. Bazi kisilerin gitmemek için istifayi göze aldiklari yerlerden, kendi deyimiyle, 'Piyer Loti ahi' çekip geçmiyordu. Gittigi yerde yillarca kalip, yöre halkinin dertlerine ortak oldu.
Iki çocuk annesi Halide Nusret Zorlutuna, ögretmenliginin yani sira sair ve romanci kimligini de korudu
1901'de istanbul'da dogdu, çocuklugu Izmir'de geçti
Erenköy Kiz Lisesi'ni bitirdi
Istanbul Üniversitesi'nde Tarih okudu
Ingilizce'nin disinda Arapça ve Farsça biliyordu
35 yil ögretmenlik yapti
1984'te Ankara'da vefat etti
Geceden Tasan Dertler (1930)
Yurdumun Dört Bucagi (1950)
Ellerim Bombos (1967)
Aydinlik Kapi (1974)
Bir kum saatinde erimis gibi,
Zaman parça, an parça parça.
Hangi zalim oktur delen bu kalbi?
Gögsümden dökülen kan parça parça.
Benim degil artik, yasamiyor dün.
Dogar mi dogmazmi bekledigim gün? ...
Bu yalan dünyada ne var ki bütün,
Huzur parça parça, can parça parça.
Yasanmamis ömre yan parça parça! ...
Seviyorum insanlari zaman zaman
Bakiyorum yüregi günes dolu alni ak
Ne dilinde igne ne avucunda taslar
Gülüsleri gözyaslari sicak
Canimdan yakin, yildizdan uzak
Ne güzel bu inanis, bu kutlu an!
Seviyorum insanlari ben her zaman.
�ekil bu gölgeli yolda gezinme,
Bahar bakislarin yine pek sarhos.
Yanilip gönlüme misafir inme.
Kapisi kilitli, mihrabi bombos
Mabettir orasi, meyhane degil...
Isiklar, kokular, sesler, çiçekler...
Ömrünün her günü bir baska dügün,
Bülbüller koynunda açti çiçekler
Güller dökülürler gögsüne bütün!..
Gerçekten güzelsin, efsane degil:
Altinli basinda papatya niçin?
Sari saçlarina pembe gül takin
Git bahar...Gönlümde ibadet için,
Diz çöken kizlari ürkütme sakin,
Kalbime girme, o kasane degil!..
Git bahar, git bahar ! Uzaklarda gül,
Denize renginden birak hediye,
Ufuklarda gezin, semaya süzül...
Kalbime sokulma "Peymane!" diye,
Gördüklerin kandil, peymane degil!
0 �okseybilenkiz 1,074 20.03.2010 - 08:48:19
Basit Görünüm Tarih : 25.08.2019 - 18:20:40