36. İstanbul Film Festivali: Antidepresan - FilmLoverss
36. İstanbul Film Festivali’nin bünyeye ilaç gibi gelen bölümü Antidepresan’da yer alan filmleri, festivali takip eden yazarlarımız Utku Ögetürk, Ecem Şen ve Halil İbrahim Sağlam yazıyor.
Fransızca, dilin yapısı gereği komedi türüne oldukça yatkın olan ve gerçekten sahip olduğu kelime oyunlarıyla başarılı komedilere imkan tanıyan bir dil ancak ne yazık ki ana dili Fransızca olan bir birey için bu filmlerin mizah dozuyla Fransızca bilmeyen bir izleyicinin deneyimleyebileceği mizah çok farklı. Her dil, her tür çeviriye imkan tanıyamayabiliyor ve söz konusu özellikle kelime oyunları üzerinden ilerleyen komediler olduğunda da işler tamamen değişiyor.
Bu sebeple, Jean-Christophe Meurisse’in senaryosunu yazdığı ve yönetmenliğini üstlendiği Apnée filminin bu tür kelime oyunları üzerine kurulmuş olabileceğini ve yabancı bir izleyici olarak bu durumu deneyimleyemediğimizi düşünüyorum. Film, ilgi çekici konusu ve mizansenleriyle provokatif görünse de ne bu seçimlerinin altını tam anlamıyla doldurabiliyor ne de film boyunca hakim olan mizahi havanın hakkını verebiliyor.
Filmin konusuna değinmek gerekirse, Céline (Céline Fuhrer), Thomas (Thomas Scimeca) ve Max (Maxence Tual)’in açılış sahnesinde beyaz elbiselerle içeri girdiğini görürüz. Amaçları birbirini seven 3 kişi olarak hayatlarını birleştirmektir. Gittikleri devlet dairesinde bu tür üçlü bir evliliğin yasal olmadığı cevabını alırlar. Céline, Thomas ve Max birbirini sevmektedir ancak devletin onları tanıyacağı şekilde bir evlilik gerçekleştirememektedir. Bu noktadan itibaren film, Bunuelvari mizansenlerle burjuva toplum yapısını sorgulamaya yönelir ancak bu sorgulama sürecinde ne üçlünün ilişkisi ne de burjuvaziyle girdikleri “içinde yer alma isteğine rağmen dışında bırakılma” durumunu izleyiciye inandırıcı bir biçimde vermekten uzak bir yola girmektedir.
Rocky 2 Nerede? – Where is Rocky II?
Rocky 2, sanatçı Ed Ruscha’nin bir kaya formunda oluşturduğu ve gerçek kayaların arasına saklayarak bir daha adından bile bahsetmediği bir sanat eseri. Gerçek kayaların arasında kaybedilmiş ve kimsenin haberdar olmadığı Rocky 2’yi aramaya koyulan filmin yönetmeni Pierre Bismuth’la izleyici olarak ilk karşılaşmamız ise Eternal Sunshine of the Spotless Mind filminin senaryosuna dayanıyor.
Ed Ruscha ve Rocky 2’nin izini sürmeye başlayan Pierre Bismuth, bu süreci ilginç bir şekilde uzun metraj bir filme çevirmiş. İlginç, çünkü filmin türüne tam olarak karar verebilmek dahi zor. Türlerin iç içe geçmesiyle daha ziyade bir kara komedi hissi veren film, sahte bir kayayı arama sürecini konu edinen sahte bir kurmaca. Çünkü aslında kurmaca gibi gösterilen birçok şey belgeselin bir parçası. Filmde birçok unsurun gerçekliğinden emin olmak zor ancak filmi tuhaf bir deneyime dönüştüren de tam olarak bu gerçekle birbirine karışmış olan sahte kayayı arayışın da sahte ve gerçek sekanslarla iç içe geçirilmesi filmin kara komedi tadına sağlam bir alt metin de ekliyor.
Yer yer belgesel estetiğine kayan yer yer kurmaca bir filmin yapısına evrilen Rocky 2 Nerede? özünde bir sanat ve bilinmezlik arayışı olarak değerlendirilebilir. Filmle ilgili ayrıntılı bilgi sahibi olmayan izleyici içinse Rocky 2 Nerede?’nin gerekli bilgiyi verdiğini söylemek ise güç. Elbette bu da yönetmenin bir tercihi olarak karşımıza çıkıyor. Rocky 2 Nerede? kurguladığı farklı anlatı yapısıyla alışılagelmiş belgeseller arasından sıyrılıyor ancak süreçle ilgili bilgi edinmek adına izlenecek bir belgesel yaklaşımıyla bakıldığında ise geri planda kalıyor.
36. istanbul Film FestivaliAntideprasanİstanbul Film FestivaliRocky 2 Nerede?Where is Rocky II?