Film her şeyden önce hikayesi ve bu hikayenin işleniş tarzı yüzünden herkese hitap etmeyebilir. Zira karşımızda her 10 dakikada bir ölen insanların olduğu, kanın gövdeyi götürdüğü, jump-scare anlarının birini takip ettiği bir yapım yok. Onun yerine biraz daha ağır ilerleyen, Verbinski’nin aynen Halka’da yaptığı gibi atmosferle seyircisini köşeye sıkıştırdığı, daha karakter odaklı bir korku var. Bulunduğu, adeta hapsedildiği bu merkezin sırrını çözmemizi isteyen, her şeyin başındaki kişiyi, “Doktor Volmer’i anlamamız gerekiyor mu?” sorusunu sordurtan ve bazı sahnelerle bizi koltuğa yapıştıran bir film.
Neticede ise sinema salonlarında izlenmesi gereken, hele ki “korku ve gerilim filmleri sadece kan, vahşet değildir”in farkında olan seyirci için kıymetli bir film.
Önceki Önceki yazı: Palmira’yı anlamak: ‘Tanrıçanın direngen damarı’ Zenubya
Sonraki Sıradaki Yazı: Beyoğlu Sineması’nı önce izleyiciler terk etti