Kodlama değil Algoritma – 2 | Uğur Özmen
Kodlama öğretilmesi konusu her gündeme geldiğinde “Önce öğrenmeyi öğretmek gerekir. Sonra da algoritma ile düşünmek öğretilmeli. Kodlama – eğer mutlaka istiyorsanız – bunlardan sonra öğretilir” diyorum.
Öğrenmeyi öğretmek işin sırrı. Sorgulamak, geri bildirim almak, bu doğrultuda tutum ve davranışlarını değiştirmek. Bu eğitim öncelikle aileden başlamalı. İlkokul’dan üniversiteye tüm okulların bu doğrultuda çaba sarf etmesi de gerekiyor. Mutlak doğruların ailede dayatılmaması ve sorgulamanın öğretilmesi, sonrasında okullarda bunun devam ettirilmesi…
Başkasına yararlı bir şey yapmak da öğretilmeli.
Türk genci, üniversiteyi bitirene kadar başkasının kullanacağı hemen hiç bir şey üretmiyor. Ödevler hep bizimle öğretmen arasında…
Hep kendimiz için yapıyoruz ve öğretmene kanıtlamaya çalışıyoruz.
Kilit kavramı bulduğumuzu düşünüyorum. “Başkasının kullandığı bir şey üretmek.”
Algoritma ile düşünmeye gelince… Zor bir düşünme şekli değl. İyi bir yemek tarifi ve iyi adres tarifi yapabilenler, zaten algoritmayla düşünebiliyorlardır. Ortaokul’da bir matematik öğretmenimiz “iyi adres tarifi, aklın göstergesidir” demişti. CRM eğitim ve derslerimizin süreç tasarımı bölümünde, bir müşteri sorununun çözümünün algoritmasının çıkarılmasını isterim.
Müşteriye katma değeri olan süreçler seçilir
Sürecin “sıfır noktası”ndan başlanır
Tüm aşamaları içerir
Geçerli seçenekleri değerlendirir
“Gerçek son” ile bitirilir.
Şu videoda, bir babanın (biraz zorlamayla da olsa) çocuklarına algoritmayla düşünmeyi öğretmesini izleyebilirsiniz.
Dört yıl önce de “Kodlama değil Algoritma” diye yazmıştım. O yazının son satırları şöyleydi:
Daha sonra, BiTaksi nedeniyle yaşanan taksici dehşeti üzerine “insani hata değil” diye vurgulamıştım. İşin içinde “insani hata” varsa taaa en başta, taksici ile müşteri arasındaki iletişimin tasarımı aşamasında vardı.
Bugün daha az karmaşık konuları örnek vereceğim. Kodlama bilenler şu otomatik mesajları hazırlamışlar.
O, yıllardan beri eksik yazılan bir satırlık kod var ya! Yukarıdaki otomatik mesajların kodunu yazanlar, mutlaka o bir satırı da yazmayı biliyorlardır. Ama o satırı da yazmak gerektiğini unutuyorlar. Ya kendilerini başkasının yerine koyamıyorlar, ya da akışı düşünemiyorlar.
İşte bu nedenle, kodlamayı öğrenmeden önce öğrenilmesi gerekenlerin üzerinde duruyorum.
Etiketler: algoritma, CRM eğitimi, eğitim, IT, kodlama, mesaj, öğrenmek, öğretim, teknoloji, yazılım
“Kodlama değil Algoritma – 2” yazısına şu ana kadar 3 yorum yapılmış:
Sinan İşler – @sinanisler
işte bu yüzden çocuklar bana yazılımla ilgili daha doğrusu “hangi dili öğreneyim abi” diye soru sorduğunda diyorum ki;
programlama mantığı kitabıyla başlayın. o dil bu dil diye takılmayın.
programlama mantığını bilince hepsinde yazabilirsiniz bu hepsinden önemli…
Ben de “Hangi CRM yazılımını kullanalım” sorusuna “Önce gerçek CRM’i ve ihtiyaçlarınızı öğrenin. Sonra zaten doğru seçim yaparsınız” diye yanıt veriyorum.
Ne kadar benziyor…
CENGiZ ÇiFTCi – @cngiz
Her zaman ihtiyacı anlamaya çalışmak lazım, diyebilir miyiz? Belki de tüm sektörlerde geçerli bu düşünce?
Amaç yolunda araca takılanlar bu işi organize eden değil, organize olan noktasında mı kalıyor?
Araçların amaca dönüşmesi için çok örnek bulabiliriz.
https://ugurozmen.com/is-hayati/amac-arac yazısında birkaç tane var.
Bence en kötüsü BÜTÇE. Harcamayı kontrol için yapılmıştır ama çok iyi projeler bile “bütçede yok” diye reddedilir.
taifun	– @onlytaifun
Hocam, maliye bakanlığının mı işi kodlamacı yetiştirmek eğitim bakanlığı dururken hadi teknoloji bakanlığıyla ilgili alan tamam dersinde bu rüzgarın asıl mesajı yatırımcılara verilen teknolojiyi önemsiyoruz, destekliyoruz bir nevi Obama’nın basketçilere verdiği mesaj.
Fatmanur Erdoğan – @fatierdogan
Destekliyor ve artiriyorum https://kariyeryolculugu.com/blog/2019/06/06/kodlama-ogrenmenize-gerek-yok/
yigit ozdamar Pilot & Industry and System Engineer
Düşünceleriniz çok güzel ama kapitalist dünyada fazlasıyla romantizm içeriyor diye düşünüyorum. Diyelim ki:
1. ben gerçekten öğrenmeyi bilen, sorgulayan ve düşünen bir insanım
2. Etrafımdaki varlıklara karşı durumsal farkındalığım yüksek ve bir şeyleri değiştirme,düzeltme konusunda azimliyim
3. Algoritmik düşünceye sahibim
Ben nasıl ve nerede iş bulabilirim ya da belli bir standartın üzerinde yaşamak için ne yapabilirim bu dünya düzeni içerisinde ? Hangi kurum beni bünyesine katmak ister ? Aksini düşünüyorsanız eğer şu an iş başvurusu yapıyorum 🙂
Sonuç : eğer bir takım (bilezik diye tabir ettiğimiz) niteliklere sahip olmazsanız mevcut sistemde hayatta kalamazsınız.Öncelikle hayatta kalmalı ve bir yaşam standardı tutturmalısınız.Ancak ondan sonra bahsettiğiniz değerli düşünceleri hayata geçirebilirsiniz. Yazılım da bu bileziklerden birisi
Eğer bu niteliklere sahip olunmazsa, “bilezik” ile sadece mavi yaka olunuyor. Sonra da onların yerini yazılımlar veya makineler alıyor.
Çalıştığı ortamı “kölelik düzeni” diye tanımlayanların büyük çoğunluğu bu 3 nitelikten uzaktalar.
Yaptığı işi daha iyi, hatta etraftaki herkesten iyi yapmaya çalışınca, çevresinde çalışanlar başta olmak üzere diğerlerinin hayatını kolaylaştırınca zaten iş teklifleri geliyor.
40+ yıllık ş hayatımda defalarca denedim. Romantik bir anlayışla değil, “burada yapılmışı var” diyerek yazdım.
Benim söylediğim de sizin söylediğiniz ile aynı şey aslında. Fakat öncelikle “bilezik” olmalı ki ondan sonra bu değerleri hayata geçirebilip fark yaratın. “Yaptığınız işi daha iyi” diye başlayıp gerçekçi şeyler söylemişsiniz ya işte öncelikle yapacağınız bir iş olmalı 🙂
Osman Ozmen :
Video efsane. Algoritmik / sistematik dusunme veya yazilimcilarla konusma deyince bunu gonderecegim herkese 🙂