DMT’NİN GÜCÜ VE BİR DMT DENEYİMİ
DMT’NİN GÜCÜ VE BİR DMT DENEYİMİ konusu, Zihin forumunda tartışılıyor.
01-05-2017, Saat: 21:46
Ben ne bir madde kullanıcısıyım. ne de içicisi. DMT’yi duymuştum ancak bunun için hiçbir arayışta olmadım. ta ki DMT beni bulana kadar. Onu birkaç kez denedim ama sizinle paylaşacağım bu deneyim. bana bazı cevaplar veren ve sonuncu kullanımım olandı. Bu tecrübeden sonra hayatım tamamen değişti ve sorularım cevaplandı. Bundan sonra da bir daha DMT’ye ihtiyaç duymadım.
Bu son deneyimim gerçekliği parçalayan. egoyu yok eden ve korkuyu bitiren bir deneyimdi. Buraya ulaşabilirseniz yaşayacağınız şeyi söyleyeyim: öte-aleme. ölüm sonrasına bir dalış! Bunu başarır da bu son noktaya kadar gelirseniz göreceğiniz tek şey ölümden sonraki yaşam değil. aynı zamanda da tüm nedenleri ve nasılları da cevaplayacaksınız. Buna nereden geldiğimiz ve neden burada olduğumuz da dahil.
Biliyorum. buna inanması güç geliyor. Hükümetlerin onlarca yıldır DMT’den haberi var ve bunu yasakladılar. çünkü onun size neler göstereceğini biliyorlar. Şimdi biri bana şunu cevaplasın: Nasıl oluyor da hepimizin her gece doğal olarak salgıladığımız bir kimyasal nasıl oluyor da yasadışı oluyor? DMT ile yönetimlerin yaşadığı sorun. onun yaşam değiştirici potansiyeli! Bir kere bu eşiği geçip geri döndüğünüzde. artık Dünya’nın gerçekte ne olduğunu ve bunun içindeki sizin rolünüzü biliyorsunuz. Bir daha kontrol mekanizmaları. korkular. etiketler ve ayrım söz konusu olamıyor. Matriksten çıkıyorsun Neo. ve onun arkasında neyin olduğunu biliyor. onun metalden bir makine olmadığını biliyorsun!
DMT deneyiminden yoksun bir insan asla onu alan kişinin nelere tanık olduğunu tahmin edemez. Tanık olunan şeyi zihnin yarattığını varsaymak kolaydır. Gösterilen şeyi hiçbir akıl. ama herhangi bir seviyedeki hiçbir akıl tasarlayıp sunamaz. Varoluşun üstüste ve içiçe katmanlar gibi birbirine örüldüğü. her şeyin aynı anda varolduğu bu ortamdâ kendi zihnimin bile bir gözlemciden öteye gidemeyeceği insan üstü bir realiteydi. DMT alan bir insan için baş sorun. yaşanan çoğu şeyi açıklamak için hiçbir dilin hiçbir kelimesinin yeterli olmayacağı.
İyi bir deneyimde gördüklerinizden geriye sadece % 5-10 bile getirebildiyseniz şanslısınız. Çünkü bizim madde-tabanlı realitemiz bu yaratımı anlayabilmemiz için çok yoğun. Öbür tarafta herşeyi anlamak öyle kolay. tüm cevapları almak öyle rahat ki. Geri döndüğünüzde bu büyük soruların cevaplanmışlıgı duygusuyla dönüyorsunuz Bazen zihninizde cevapları halen görüyorsunuz ama buraya dönünce çoğunu nakledemiyorsunuz DMT’nin bir diğer farkı yolculuk boyunca yaptıklarınızın tümüyle kontrolünüz altında olması. Hiçbir şekilde kafa yaptığınızı düşünmüyorsunuz. Tamamen ayıksınız ve bu alemdeki koşulları bırakıp tümüyle buranın ardında yatan bir başka yeri ziyaret ettiniginizi biliyorsunuz Zihninizin uğraşabileceği ya da tasarlayabileceği tüm
sınırların ve zamanın ötesinde bir dünyaya gittiğinizi biliyorsunuz.
Tanımlanamayanı nasıl tanımlarsın? İmkansızı nasıl açıklarsın? Deneyim anlatıcı kelimelerle öylesine sınırlanmıştır ki çoğunlukla görünmüş olan şey anlatılamaz DMT ile dünya tamamen yer değiştirir. O tümüyle gitmiştir. Realite ondan çok daha güçlü bir şey tarafından silip süpürülmüştür. Üstelik yerine gelen şey organik maddeyi. üç boyutlu uzayı ya da zaman döngüsü gibi hiçbir referans noktasını barındırmaz. Çoğu kişinin melek diyeceği bir şey gördüm (aşağıda tecrübemi anlatacağım) ancak bunu böyle dediğim anda onu görmeyenin gözünde kanatlı bir insan resmi
belirecek. Bu görünen şeyi muazzam derecede halife almak olurdu. Bu ‘melek’ katı değil ve dış çeperleri güçlükle seçilebiliyor. O’nun parlaklığı. süper-keskin netliği bile tek başına tarif edilemez O’nun dokunuşu bedenimin her bir tek atomunu ve ruhumu tanık olmadığım yoğunlukta bir hoşluk ve mutlulukla uçuruyordu.
Bizi çevreleyen ışık-enerjisi (ya da enerji-ışığı) varlığım Onun kim olduğunu farkettiğinde değişti ve 0 gülümsedi. Bu son DMT yolculuğumda onların(ve bizim) geldikleri yere. yaşamlar arasındaki yerimize götürüldüm. Tekrar ediyorum. bu yerin ne olduğunu tarif edecek bir kelime yok. çünkü orası tüm kelimelerin ötesinde. O. onu yaratan her şeyin enerjisini taşıyor ve yüksek seviye duygular onu kontrol ediyor. İfadeler yeterli olamıyor çünkü onu enerjisiyle. duyguları ve arrnonisiyle tecrübe etmek gerekiyor ki nasıl çalıştığı tümüyle anlaşılsın. Korku artık hayatınızda rol oynayamaz Kontrol? Gitmiştir. Ego? Gitmiştir. Bu. yaşam- dönüştürücü. tanımlanamaz ve bu gezegende deneyimleyebileceğinizi en yoğun deneyimdir. UYARIYORUM!
DMT bir oyuncak MADDE değildir ve farklı şeylerin. eğlencenin falan peşindeyseniz kullanılmamalıdır. Eğer hayatınızı (büyük ihtimalle) köklüce değiştirecek bir deneyime kesinlikle hazır olduğunuzdan eminseniz. ancak o zaman size tavsiye edebilirim. Eğer hazır değilseniz. kötü bir yolculuk yaşamanız muhtemel Benim size tavsiyem DMT’nin size gelmesine izin verin. 0 ancak siz hazır olduğunuzda sizi bulur. DMT etkisindeki görsel netlik öyle inanılmazdır ki hayatta gördüğünüz hiçbir görüntü yanından dahi geçemez. Ayrıca bu görüntüleri çizerek tasvir de edemiyorsunuz. Ancak size bulduğum bir görsel ile bunu bir nebze olsun aktarabilirim belki. Bu örnek. durumu tam ifade etmese de gördüğüm en iyi ifadesi.
Size göstermek istediğim şey. tanık olduğum görsel fark tam olarak bu değil Ama doğru istikamette bir benzetme. Anlayabiliyor musunuz?
Yalnızca şaşkınlıktan ölmekten korkuyorsanız. evet (teşekkürler Terence McKenna)! Siz değişmiyorsunuz ama Dünya tamamen bir başka şeyle yer değiştiriyor. sınırlar çözülüp kayboluyor ve sizi birkaç kelimeden ibaret olan bir yere getiriyor. Burada olduğunuzun ne kadar önemli olduğuna dair size bilgi veren bir varlık tarafından karşılanmayı beklemiyorsunuz Kafanızdaki cevaplanması en güç soruların cevaplanmasını beklemiyorsunuz. Üstelik sorularınız sadece cevaplanmakla kalmıyor. tamamen anlaşılıyorlar da. Problem şu ki dilimiz öte-alemi tanımlayabilecek kapasiteye sahip değiller. Cevapları görebilirsiniz. onları hissedebilirsiniz ama geri dönüp onları akıllara kazıyacak kadar tarif edemezsiniz.
15 Ocak 2013’teki DMT Deneyimim
En başta geleneksel geometrik şekiller gördüm ancak bu seferinde öyle çok çekim hissettim ki ruhum sanıyorum beden kıyafetimi bıraktı ve ayrıldı. Bedenimde çok fazla baskı vardı. Öyle çok ki güçlükle nefes alıyordum. Ama tamamen -dışarı- çekildikten sonra her şey değişti! Huzurdan başka tüm duygular kayboldu. Hayatta önemli gördüğüm her şey anlamsızlaştı ve gülünçleşti. Bir rüyadan uyanmış gibi hissettim. Gerçekliğin çok sığ ve kıt bir parçasından ayrılmış yuvaya dönmüşçesine asıl ve tam gerçekliğimize uyanmıştım. Bizim. kendini gözlemleyen evren olduğumuzu anlatmak öyle zor ki. Pek çokları için hepimizin bağlantılı olduğunu. her şeyde hepimizin hep bir olduğuna inanmak öyle zordur ki. Biz her birimiz. titreşimini ya da atımını azaltarak evreni bu beden kıyafetlerinden tecrübe eden sonsuz enerji akışlarıyız.
Ruhumun yukarı doğru çekilip. önümdeki geometrik şekiller içinden terk bedenimi terk ettiğini hissettim. Neredeyse tam üstlerine vardığımda geçite benzer bir şey açıldı ve bu geometrik şekiller -evimiz olan- bir başka boyuta sızdı. Bu kesinlikle şimdiye kadar gördüğüm en inanılmaz şeydi!
Dikkatimi ilk çeken şey zamanın durmasıydı. Ansızın farkına vardım ki artık zamanın ve mesafelerin hiçbir manasının olmadığı bir yerdeydim. Duygusal anlamdaysa hissedebildiğim tek şey bir çeşit sevgi ve huzurdu: ancak alıştığımzdan çok daha derin. çok daha güçlü. Burada olumsuz duygular yoktu. Bir sükunet battaniyesinin altında bulunmak gibi. Şimdi aynı konumdaydım ama yaşamın-ötesinde. Burası saf enerji ve titreşimdi. Her şey diğer tüm şeylerle kelimelerle tarif edemeyeceğim bir bağlantı içindeydi. Görüntüsel manada. biliyorum bu bir anlam ifade etmeyecek ama. bu bağları hem görebiliyor. hem de göremiyor gibiydim. Halen şu geometrik ızgara içindeydim ve 0 benimle birlikte hareket ederken hemen önümde. mavi renkte ışıyan saydam bir elin uzandığını gördüm. Yukarı baktığımda o gördüğüm en güzeL olağanüstü bir varlıktı. Ruhum ve altımdaki beden bu varlığın bana gülümsemesiyle ağlamaya başladım. Varlık öylesine parlak ve saydade ki özelliklerini belli belirsiz seçebiliyordum.
Onun içinden arkayı görebiliyordum ve muhteşem bir pırıltısı vardı. Bana dokunması içimdeki tüm atomları yeniden canlandırdı; hem ruhumu. hem de altımdaki beden kıyafetimi. (Ç.N: Eterik bir kıyafetten.temsili bir bedenden bahsediyoruz Fizik beden kendi dünyasında hareketsizce yatıyor.) Sanki tüm varlığım coşku ve sevgiyle öylesine dans ediyordu ki başka her şeyi silinip süpürülmüştü. Ruhum ansızın farketti ki bu varlıkla ezelden beri tanışıyordum. 0. tüm yaşamlarım boyunca her gerektiğinde bana destek olmak için burada bulunandı. Beynim bunun nasıl olabileceğini anlamıyordu ama ruhum onu tekrar görebilmek için coşkun bir sevinçle dans etmeye devam ediyordu.
Elimi tutup yukarı doğru bana eşlik etti. Beni sınırlayan geometrik şekiller arkamda kaldıysa da mercanı andıran bir tür bariyer ile çevrelenmiştim.Bunun ne için olduğunu sordum. Bana burada her zaman memnuniyetle karşılanacağını ama hem kendimin hem de onların güvenliği için bir gözlemci olarak kalarak fazla yaklaşmamam gerektiği ya da yaşamlar arasında kullandığım yerlere erişmemem gerektiği söylendi. Onun gibi buradaki daha uzakta hareket eden başka varlıklan da görebiliyordum. Hepsi ışıktı ama tarif etrrıesi olanaksız bir şey. Her şeyin enerji ve duygusu ışığı
yaratrnıştı. Gerçek manada mesafe yoktu ve tüm zamanlarda ve mekanlarda bulunabileceğimi hissediyordum.
Hala elimi tutarken beni bizim/onların geldiği yerin yakınına götürdü. Bu enerji yapısının/binasının içinde (bina kelimesi bu yapıyı tanımlamaktan çok uzak ama kelimelerle yapabileceğimin en iyisi bu) kendi varlığımı hissedebiliyordum. Bu bütünün bir parçacığıydım ve dünyada. kendi içimden geçen bir madde tecrübesini edinmekteydim. Burada artık hiç yalnız hissetmiyordum. Hatta ben bu yerin kendisi ve bütünün parçasıydım. Varoluşumuzun ‘katı tarafı’ ilüzyondu ancak onu da biz yaratmıştık Madde bazlı beyinlerim izin bu yeri ve alemi bedenlerimizde yaşarken kavraması mümkün değildi. Orada. asıl evimizde tüm cevaplar ortadaydı. Akla gelebilecek tüm sorularsa biz onları zaten bildiğimiz için gayet açıktı. Sadece onları bildiğimi hatırlamam
Cevaplan buluyordum derken. teker teker soruyor ve cevap alıyor anlamında demiyorum. Özümden aynı anda akan binlerce cevaplan kastediyorum. Beynim küçük bir zerresini bile anlamaya yetişemiyordu ama özüm cevapların yarattığı enerji ve keyifle parlıyor. ne varsa kavrayıp yutuyordu. Nereden geldiğimizi artık biliyordum. Şeylerin nasıl işlediğini artık biliyordum. Neden
hatırlamadığımızı. doğmadan önce ne olduğunu. öldükten sonra ne olduğunu… Enerjinin kuwetine bakıyordum ve Onun ne olduğunu çok iyi biliyordum. Çünkü bu her şeyin gerçekleştiği. ve defalarca buradan gidip geldiğim yerdi. Kafama bir soru düşerken. daha tamamlanmadan cevabını buluyordum. Her şey son derece açık ve net. anlaşılması ise kolaydı. Kendime gülüyordum: çünkü beynim yaşadığı imkansız şeyleri rasyonel bir şekilde kaplara oturtmaya çalışıyordu ancak başaramıyordu.
Yavaş yavaş bu yerden uzaklaşmaya başlıyordum ki eski dostum beni bıraktı ve gülümsemelerin en güzeliyle bana baktı. İkimizde geri dönme vaktimin geldiğini biliyorduk. Dönüş yavaşça gerçekleşirken zihnimin bu keşfettiklerimi ne derece geriye getirebileceğim konusunda endişe duyuyordum. Ben bunu düşünmeyi bitirmeden o çoktan aklımdan ne geçtiğini bildi ve bana her şeyi geri götüremeyeceğimi. çünkü madde-bazlı boyutlara dönerken her şeyin sıkıştırıldığını ya da yoğunlaştırıldığını söyledi. Özüm onları taşıyabiliyordu ama beynim değil. Ayrıca
bana. bunları zaten önceden de bildiğimi. ve tekrar bileceğimi hatırlattı ve sımsıcak bir şekilde şunları söyledi: “Sadece kendin için yarattığın bu gösterinin tadını çıkar.
Sana hiçbir zarar gelemez Cevaplar sana geldikçe zihnin de hislerini ve duygularını hatırlayacak.’
% 100 Beyin Gücü Archilles 0 2,628 23-05-2016, Saat: 16:44
Tarih: 10-12-2018, Saat: 04:42 Türkçe Çeviri: MCTR, Forum Yazılımı: MyBB.