Bu da mı gol değil?: Mayıs 2011
Bu amcanın daha önce bir şarkısını sizinle paylaşmıştım. Tekrar denk gelmem ise aylardır aradığım bir reklamı bulmamla gerçekleşti. Kendisi olduğunu bilmeden çok sevmiştim reklamı. Söyleyenin Youssou emmi olduğunu öğrendiğimde ise reklam dadından yinmez oldu gözümde :)
Senegalli bu müzisyen emminin ses rengi "bence" muhteşem!! Biraz da Afrika görmüş Anadolu çocuğu olmanın verdikleriyle genelde Afrika tınılarına karşı bir zaafım olduğunu bu blogda paylaştığım şarkıları dinleyenler farketmiştir.
Şimdi sizleri emminin güzel parçalarıyla baş başa bırakıyorum. Hepinize keyifli akşamlar dilerim
Seven SecondsXaleIl n'y a pas d'amour heureuxSama Guent GuiiCheikh ibra fallGaiende
Gişe kuyruğu gibi peşimedizilip duruyorlar,ah Allah'ım ne güzel bir şeyimrahat bırakmıyorlar.Bir eş bulmak ne kadar zormuşzaman değişti."Böyle gelmiş böyle gidecek" diye bir şey yok ki.Hakedeni bekliyorum...
Parolasını kalbime gömdüm,MSN'im hiç açılmayacak.Çevrimdışı görünüyorumbana şifremi kim hatırlatacak?
Gardını sakın düşürme...
Kaç seferdir aklımda, kısmet bugüneymiş. Böyle ben çok meşhur olsam, öyle böyle değil ama, bir laf etsem de millet üzerinde günlerce konuşsa diye düşünürdüm. İşte o hayalin gırgır bir haline burada başlayacağım Her seferinde bir özlü sözle(!) karşınızda olacağım ve buyurun ilkiyle başlayalım.
"Bir kuş üzerine sıçtığında, çoğu zaman bu sadece bir kuş bokudur"
Uzun uzun yazmak istiyorum ama ne kadar detaylandırmak istesem git gide daha da düğüm oluyor mesele kafamda. O yüzden olabildiği kadar kısa ama net yazmaya çalışacağım. "Bizi neden Avrupa Birliği'ne almıyorlar yaa?" ya da "Bizi Avrupa Birliği'ne almazlar aga, orası Hristiyan topluluğu" demenin sadece yüzeysel olduğunu farkettim mesela son iki gündür. Kendi doğusunu kabul etmeyen bir batı, neden daha batıdakinin kendisini istemediğini sorguluyor? Eşitlik diye bir kavramımız mevcut değil mesela, bizde sadece denklik var o da lütfedilirse... Denmedi mi "Benim oyumla, dağdaki çobanın oyu nasıl bir sayılır." diye? Neden liseden sonra okumaya devam edildiği zaman insanın üstüne "elitist" bir tavır yerleşiyor ki? Yanlış anlaşılmasın burada bütün üniversite mezunlarını eleştirmiyorum. Ama daha önce de orta okuldan mezun olmuş birinin de "ıyyy bu nasıl benimle bir olur ki" dediğine rastlamadım açıkçası (Sonradan gün görüp, zengin olup ne olduğunu unutanları da burada ayırmam lazım).
O kadar "bilmiyoruz" ki içinde bulunduğumuz coğrafyayı, şartları...sanıyoruz ki her yerde sistem aynı işliyor. O kadar standartlaştırmışız ki öğrendiklerimizi kafamızda, sanıyoruz ki bu her yerde böyle gerçekleşiyor. Açıkçası ben buraya geldikten sonra kendimden utandım. Keşke daha önce gelseymişim, keşke çevreye de gidebilsem. Zamanında buranın eski valisi çok güzel bir laf etmiş. Ama "kalıp savaşçılarının" okları yağmış üzerine. Halbuki adam çok aklı başında ve stratejik bir şey söylemiş. Çünkü evet gerçekten de buranın "gerçeği" budur ve kimse kusura bakmasın buranın mevcut şartlarını görmezden gelip "Vay efendim yok öyle şey, olmaz olamaz hangi çağda yaşıyoruz" demek yukarıda bahsettiğim elitizm'den öteye götüremeyecektir sizi üzgünüm.
İnsanların hızlı bir şekilde eğitilmesi gerekiyor. Hem de tahmin edilenden çok daha hızlı bir şekilde. Bizim meslekte kullanılan tabirle bu işin dün bitmesi gerekiyor. Dün Niran Ünsal konseri vardı. Alakalı alakasız, buradaki gençler her şeye zafer işareti yaptılar. Yarısından fazlasının neden yaptığı hakkında bir fikri olduğunu dahi düşünmüyorum. Çünkü bir yandan eğlenip halay çekerken diğer yandan eylem yapar gibi davranmanın mantıkla açıklanabilir hiç bir tarafı yok. O kadar şartlanmışlar ki.....
Düşündüğümden fazla yazdım, konuyu toplarlamak gerekirse; ben daha önce de bu toplara hiç girmemeye çalışırdım ama bir iki gündür gördüklerim bana bu yazıyı yazdırdı. Umarım yakın zamanda insanlar dağda bayırda silahlarla çatışmak yerine, çarşıda pazarda kol kola dolaşır hale gelirler. Bunun için de insanların, doğu batı diye ayırmadan birbirlerini kucaklamaları gerekiyor diye düşünmekteyim.
Bu yazının şarkısı da dünkü konserin kapanış şarkısı olsun, herkese güzel yarınlar diliyorum
Tematik playlistlerden sonra artık cover çalmanın zamanı geldi sanırım :) Ve karşınızda normalde 12. ama cover olarak ilk playlistimle karşınızdayım. Umarım beğenirsiniz.
See you (Depeche Mode)La Boheme (Charles Aznavour)Feeling good (Nina Simone)Summer wine (Nancy Sinatra & Lee Hazlewood)Bella ciao (İtalyan baladı)Shape of my heart (Sting)Go west (Pet Shop Boys)Paint it black (Rolling Stones)I want to hold your hand (The Beatles)Heartless (Kanye West)
Uzun zaman dolmuştu buralardan bir şeyler paylaşmayalı. Daha sonra ekleyeceğim diyip unuttuğum bir sergiden fotoğrafları buldum mesela.
Serginin gerçekleşmesi konusunda çok emek harcayan kuratör Meyçem Ezengin'e ve Hayat Mozaik evine, sergiyi gezen bir ziyaretçi olarak buradan da teşekkür ederim :)
"Bilmiyorsan bu boku, git mektebinde oku" derler adama..
Uzun süredir bloga şarkı eklemek gibi bir fikrim vardı. Böyle insanlar girdiklerinde onları sıcak bir melodiyle karşılama isteğinden kaynaklanıyordu sanırım bu. Fakat blog görüntülenirken bekleme olmasın diye vazgeçiyordum. Taa ki bu güne kadar...ve işte huzurlarınızda çok yakında bloga ekleyeceğim blog şarkım. Dinledikten sonra yorumlarınızı bekliyorum :)
Benim annemle olan ilişkim, dışarıdan bakan birine ilk seferinde çok garip gelebilir. Aramızda "Geleneksel Türk aile yapısı" formatı gereği bir ilişki hiç olmadı. Ne anneme ne de babama hiç bir zaman bir saygısızlığım olmadı, lakin onlardan hiç bir zaman korkmadım da. Her zaman bir arkadaş gibi oldular ve ilişkimiz bu doğrultu üzerinde ilerledi. Üniversitedeyken annemle telefonda konuşurken "Naber yavrum?, nasılsın fıstık?" gibi sorular sorarken millet herhangi bir arkadaşımla konuştuğumu sanıp, "kiminle konuşuyorsun?" diye soru sorunca aldıkları cevap nedeniyle bir kaç saniyeliğine mavi ekran veriyorlardı. :) Haliyle hiç bir şeyi de saklamıyorum kendisinden çünkü her ne kadar teknik olarak "annem" de olsa aslında o benim en iyi arkadaşım. Dolayısıyla bugün onun için böyle bir yazı yazmak istedim ve bu yazıyı aşağıdaki parçayla bitireceğim. Sözlerini o anlayacaktır ama merak edenler için altına yazacağım panik yok ;)
Anneler günün kutlu olsun "fıstık" ;)
O benim ruhum, o benim kalbimo benim alevim, o benim mutluluğumo ki bana hayat verdibeni bir parçası yaptıo benim kanım, o benim gözlerimo benim en kıymetli meleğimo ki bana hayat verdibeni bir parçası yaptıO benim dünyada sahip olduğum en değerli şeyvaroluş nedenim, yaşama nedenimson ana kadar yanında olacağımo ki sevdiğimdir, o benim hayatımo benim gölgem, o benim sesimo benim altınım, o benim inancımo ki bana hayat verdibeni bir parçası yaptıo benim şansım, o benim nefesimo benim varoluşum, her şeyden öteo ki bana hayat verdibeni bir parçası yaptıO benim dünyada sahip olduğum en değerli şeyvaroluş nedenim, yaşama nedenimson ana kadar yanında olacağımo ki sevdiğimdir, o benim hayatımO benim ruhum, o benim kalbimo benim alevim, o benim mutluluğumo ki bana hayat verdibeni bir parçası yaptıo benim kanım, o benim gözlerimo benim en kıymetli meleğimo ki bana hayat verdibeni bir parçası yaptı
beni bir parçası yaptı(x5)Sen benim bütün hayatımsın, seni sonsuza kadar seveceğim Claudia*
* Burada biz Claudia demiyoruz tabi ^.^
Çeviride hata olduysa affola :)
Havalar da düzelmeye başladı, şöyle arkadaşlarla iki kadeh bir şeyler içsek keşke diyenler buraya!! Bu sefer fasıl yapmalık bir playlist ile karşınızdayım. Önce Nalan Altınörs ile başlayalım listeye.Sonra büyük usta Zeki Müren gelsin. Emel Sayın ve Yıldırım Gürses ile devam edelim peşi sıra. Bu iki isimden sonra Ahmet Özhan alsın mikrofonu. Zekai Tunca'ya devretsin mikrofonu, sonra o da Yaşar Özel'e. Evet yavaş yavaş ortam güzelleşmeye başladı. Müzeyyen Senar'ı anmadan olmaz o zaman :) Seçil Heper ile sona yaklaşırken, finali Safiye Ayla ve o eşsiz yorumu ile yapıyoruz efendim.
Az önce Stumbleupon'da dolanırken wallbase.cc isimli siteye denk geldim. Bu yukarıda gördüğünüz arkaplana da orada rastladım ve bayıldım. Daha bunun gibi bir sürü mevcut. Eğer güzel arkaplanlar arıyorsanız tavsiye ederim :)