Atmaca'nın İsyanı - Ruhsuz Atmaca Atmaca'nın İsyanı - Ruhsuz Atmaca
Bir şeyler yapmaktı amacımız, bir şeylere konu olmak, bir şeyleri konu almak. Günün birinde aşık olmak, delicesine aşkı peşinde koşmaktı amacımız. Kapısının önüne kadar takip etmek, "acaba başkasını seviyor mu?" diye sormaktı isteğimiz. Her gece yatarken parantezin büyüğünü ona açmaktı, onla ilgili planlar kurmaktı, amacımız. Belki olmayacak ama oldu gibi yapmaktı, olmayacağını bile bile "oldu"yu basa basa, avazımız çıkarcasına bağırmaktı.
Büyümekti amacımız, aşkları halledip, sevdiğimiz ya da sevebileceğimiz biriyle evlenmek, dünyalar güzeli çocuklara karışmaktı. Masa başı bir işi olan, her gün işten eve, evde işe olan o monoton hayata saplanmaktı. Eve geldiğinde kapıyı açan çocukları, "baba,baba..." diye sevinç çığlıklarını görmekti/duymaktı. Bütün günün yorgunluğunu alan, karısının yanağına bir öpücük kondurarak eve girmekti. Ailesini gördüğünde bir tebessüm edebilmekti. Kahkaha olmasa da, gülmekten ağlamasa da, tebessüm edebilmekti, isteğimiz.
Yaşlanmaktı, sayılı günleri saymaktı,yüzündeki çizgilere bakıp, geçmişini sorgulamaktı, bir ömür geçirdiği hayat arkadaşıyla ebediyetini gözlemekti, isteği. Bu dünyadan beraber sıkılmak, onlar için hazırlanan huzurlu hayata geçebilmekti.
Olmadı be usta, bazı şeyleri çok istedik galiba bu hayattan, listeyi kabarık tuttuk herhalde. O da bize "bana bir şeyler vermelisin" dedi. Her şey karşılıklı, o da haklı bu devirde kimse kimseye bir şey karşılığında iyilik etmez. Kıyamadık, hangisini vereceğimize karar veremedik, istemedik onlardan vazgeçmeyi. Beraber yaşamak istiyorduk. O da bize layık görmedi istediğimiz gibi yaşamayı, bu hayatta huzuru çok gördü bize, sağolsun, varolsun...
RABİA SERTELİ 6 Şubat 2013 22:41
Bütün hayatının planını yapmış ve gerçekleşmesini istiyorsun. Bence, adım adım gitmelisin.
Kaç kişi istediği hayatı yaşıyor zannediyorsun. Karamsar olmaya, hemen isyanlara gerek yok! Vazgeçmek hiç yok!
Tamam mı arkadaş!
Ruhsuz Atmaca 10 Şubat 2013 22:26
Yorumunuz için teşekkür ederim. Şuanda karamsarlığa sahip olacak yaşta değilim aslında, bu yazıdaki amacım belli bir süredir yaptığım incelemeler sonucunda ortaya çıkan insanlardaki durum. Bunu blogumun karakteri üzerinden anlatmaya çalıştım. Umarım iyi anlatmışımdır...
şezlong 10 Şubat 2013 13:32
yapmış olduğunuz bu inceleme ne kadar kapsamlı bilmiyorum, ama kabul etmiş olduğunuz bir bakış açısı var bu da insanların bir şey vermeden bir şeye sahip olmamaları bu da ne kadar mümkün bilinmez ama bu kadar karamsar insan tiplemeside bulunmaz..
Ruhsuz Atmaca 10 Şubat 2013 22:27
Yorumunuz için teşekkür ederim. Yüzde yüz budur diyemem ama günümüz insanı ruh hali, çeşitli sebeplerden dolayı bu hale yakın bir durumda. Görünen hal ile ruh hali farklı bir şeydir. Bende ruh halini anlatan bir yazı yazmaya çalıştım.