Hikaye Tamamlama | Sayfa 3 | Polis Forum
Her seni seviyorum deyişinde biraz daha ferahladi içi ve eğildi boynuna cennet bahçelerinin o güzel kokusunu almak için... Kokladı ve iç geçirdi yine, lanet etti onsuz geçirdiği her güne...
Sonra içine bir ürperme geldi. haddinden fazla bencil olduğunu hissetti.. Bencildi çünkü kendisi sevemezdi, hani hakemler için söylenen söz var ya; "Eğer hakemseniz takım tutamazsınız" Benzer durum kendisi için de geçerliydi..
Sigarasından güçlü bir nefes aldı.. ciğerlerindeki dumanı üflerken gözü Gazete manşetine ilişti. Şehit Adem Serin'in elleri cebinde gülümseyen fotoğrafına baktı.. Patlayan bomba'da şehit olmasa kız istemeye gideceği haberi yapılmıştı.. İsteyeceği kızı düşündü, istemsizce gözlerini kapattı.. Sanki gözlerini kapatsa o anı silecekti hiç orada olmayacaktı, yerin dibine girecekti. Ama olmadı bunu çok istese de yapamadı. Gözlerini sımsıkı kapatsa bile Adem'in gülümseyen fotoğrafını gözünün önünden silemedi.
Hızlıca gözlerini açtı ve gözlerini kaçırırcasına Adem'i görmek istemedi. Bu sefer aynı patlamada şehit olan emniyet amiri Vefa Karakurdu'nun kızı Duru'yu gördü..
Babasının tabutu başında,onun resmi kıyafetle alelacele çekilmiş vesikalı fotoğrafına sarılmış yaşlı gözlerle objektife bakıyordu. Çevresindekilere "Babam bu kutunun içinde niye yatıyor" diye sormuştu. Haklıydı.. Yer'in dibine girmek istedi. Bazen yerin dibine girmek güzeldir, hiç bir şey hissetmezsin..
Duru'yu düşündü. Elleri titriyordu, içilmeyen sigaranın külleri birikmiş bir kuleyi andırıyordu. Kül tabağına koyayım derken küller yere saçıldı, yitip giden hayatlar gibi.. İşte o zaman karar verdi ve yüksek sesle söylenmeye başladı.. bu büyük bir bencillik!
Mahvetti bizi ya
ne bağırıyorsun la kulağımın dibinde çömez! diye bağırdı Bahattin Abi
Ağzını büzerek sevemem, sivmimiliyim diye dalga geçti.
-Mal mısın oğlum sen! her terör saldırısında böyle düşüneceksen seninle çok işimiz var.
Bahattin abi en az 30 yıllık polis memuruydu. kaçakçılık,organize,terör, hassas çalışmadığı yer kalmamıştı. Makul şüphe ile Kuvvetli şüphe arasındaki eşiği fazla olan Bahattin Abi adamın gözüne baktı mı anlardı. Belki bunu nasıl yaptığını anlatamazdı, yeni nesil polislere bu engin tecrübeyi cümlelerle ifade edemezdi ama baktı mı anlardı. Bu özelliğin mesleki anlamda tatminkar ettiği yadsınamaz ancak normal hayatta böyle olmak insan'a işkence gibi gelir. Karısı, çocukları, bacanağı, komşusu kendisini kandırmaya çalıştığında yemiyor, arıza çıkarırdı. Dışarıdan sevimsiz gibi görünse de yumuşacık yüreği vardı. Az evvel fırça attığı Burak'ı evladı gibi seviyordu. Onun sevmesi bu şekildeydi, öğütlerini kızararak verir, içinden içinden sever, koruyup kollardı.
-Abi sende her şeye kızıyorsun. Ödül-Taltif derim kızarsın, yatar yine kızarsın. sen beni sevmiyorsun gıcık kapıyorsun benden..
-Hayatımda duyduğum en inandırıcı seviyorum cümlesi oldu.
- Sende seveceksin, evleneceksin çoluğun çocuğun olacak. Sevgi sevgiyi doğuracak, bir küçük sabi'nin babacığım demesiyle, minnacık ellerinin yüzüne dokunmasıyla unutacaksın hayatındaki bütün olumsuzlukları.. Sana destek olan, Polislik mesleğini taşıyan bir eşin olacak.. Her kadın Polis'e eş olamaz,taşıyamaz mesleği.. vefakar,cefakar,sabırlı,metanetli olması gerekir. Kalp eşi,ruh eşi,dert eşi,sevinç eşi.. Her şeyine eş olacak,onda hayat bulacaksın dolayısıyla el üstünde tutacaksın.. takmışsın beline tabancayı, her ay 3 bin yatan bankomat kartını vermişler eline, aman ifindim sevemem, sivmimiliyim..
Ne yapacaksın ulan çıt çıt çıt elinde telefon bir ömür geçer mi?
Unutma.. sevgi paylaştıkça çoğalır.
Bahattin abi'nin sözleri üzerinde büyülü bir etki oluşturdu, kolunu kıpırdatamıyordu. Zihnindeki kelimeleri toparlayamadı. Böyle durumlarda mimiklerini kullanır durumu geçiştirirdi. Dudağına sıcak bir tebessüm kondurdu başını salladı..
diyebildi, cılız bir ses tonuyla..
Yerçekiminin iki kat arttığınıi hissettiği sandalyeden zorla ayağa kalkmış,kafasındaki karmaşık puslu duygularına vücudunun da eşlik etme isteği ile karakolun puslu donuk koridorundan geçerek, dış kapıda şiddetli esen rüzgar ve aşırı soğuk hava ile mücadeleyi öne almış arkadaşının yanından geçerek bir dal sigara yakmak için çakmağını çıkarttı.Çakmağından çıkan ateş kalbindeki hislerine eşlik ediyordu.Sigarasından derin ve soluksuz bir nefes aldıktan sonra ciğerlerindeki baskı düşüncelerinin baskısı ile ittifak kurmuş gibi ağırlaşmıştı. Ne yapacaktı ?
Neden sizce düşündü irkildi umutsuzluk en yakın dostuydu o günden beri ellerini kaldırdı ve bir dua fısıldadı yaradana
Aklımı sen mukayyet et yarabbim.Aklımdaki sorulardan daha çok bulmuş olduğum cevaplardan çekiniyorum.Bildiğim yoldan ayırma beni dedi.Sigarasından son nefesi alırken.
Saat:08.05 gösteriyordu diğer gruptaki arkadaşları yavaş yavaş gelmeye başlamıştı.Her birinde gecenin mahmurluğundan daha çok mesleğin izleri belirgindi yüz hatlarında.Bir görev daha bitmişti veya hayatından bir gün daha eksilmişti.Muhakemeleri beklentiler ve gerçekleşenler arasında idi.Ya beklentilerini büyük tutmuştu yada gerçekleşenleri gözünde büyütmüştü.
Yine gidecekti iki meslektaşı ile paylaştığı doğalgaz ,elektrik faturası için tatlı tartıştıkları ikinci el mobilyalarından kurulu mutfağında sıcak bir yemeğin bulunmadığı isiminin daire olmasına rağmen dört köşeli kutuya .Odası gözünün önüne geldi iki kanepe bir bilgisayar masası normal masa bir sandelye evde olduğu zaman çoğu vaktini geçirdiği televizyon .Bazen çok fazla bulurdu odada bulunanları bazılarını atma düşüncesini atamazdı içinden en sonunda da kendisinin fazla olduğu düşüncesi yerleşir çıkardı odasından şehrin buz gibi yılların acımasızlığına karşı kendini yenileme çabasında olan inşaatlar ile eski virane evlerinin gönülsüz bir halay oyununda el tutmuşcasına yan yana olan sokaklarına
Perdesiz penceresinin bugulu camına yazdı adını ve sonra sildi silmeliydi unutmaliydi artık çok geçmemişti henüz ama silmeliydide onu buruk yanık küllenmiş yureginden
Bir çay ocağına girmişti. Yanan odun sobasının sesi su kazanından çıkan buhara eşlik ediyor uç masa dokuz tahta sandalyeden masanın birinde üzerinde ki elbisdlerden inşaat işçisi olduğu belli olan saç sakalları birbirine karışmış güneş yanığı esmer tenleri ile 35 yaşlarında üç kişi diğer masada başında takkesi sakallarında yılların birikimi ile beyazların fazla olduğu elleri çay bardağını aldığında titreyen sanki tek dayanağı o kalmış gibi sol elinden bırakmadığı bastonu ile yaşlı adam yavaş yavaş çayını yudumluyordu
Boş masadaki mavi renkli sandalyeye oturdu . Ara sıra uğrardı bu çay ocağına . Lisedeki yılları aklına gelirdi. Okuldan kaçıp uç sokak aşağıda camları gazete kağıdı ile yarısına kadar kapatılmış içeride genellikle müslüm gürsesin ,ferdi tayfurun çaldığı saatlerce oturulup sigaranın arkasına sigaranın eklendiği veresiye defterinden ismini bir türlü sildiremediği, Hamza abinin küfürlü konuşmaları ile diyafonun acı acı öttüğü çay ocağı gelirdi aklına VFD 600 www.polisforum.net mobil uygulaması ile gönderildi.