Delinin biri Câmi'ye girer...
Seçim Havasına Girdik
Yeni Bir Sektörümüz Oldu
Hacetten Para Kazananlar
Sanatçılar Ne İstiyorlar
ŞEHİTLERİMİZ CENNETTE DİNLENİNİZ
وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن
Şu atıyla, eyeriyle gelen sahte beye bir bak
Neşe içinde sermest, dünya süsüne tutsak
چون منکر مرگست او گوید که اجل کو کو
مرگ آیدش از شش سو گوید که منم اینک
“Ne eceli? Hani ecel?” deyip ölümü inkâr eder
Altı yönden gelir ölüm, işte burdayım, der.
Abdurrahman Mert tarafından yazıldı.
Cumartesi, 19 Aralık 2015 19:20
Delinin biri câmiye girer, belli ki namaz kılacak.
Ama oturmaz, meraklı ve şaşkın gözlerle etrafı süzer dolanır.
Bir oraya, bir buraya her köşeye dikkatlice bakar ve hızla çıkar gider.
Az sonra sırtında bağlanmış odunlarla tekrar gelir câmiye ve tam namaza başlamak üzere olan cemaatle birlikte saf tutar.
Ama sırtındaki odunlarla güç bela bitirir namazını. Eğilip kalktıkça yere düşen odunlar, çıkardığı ses vb. derken, tabii cemaat de rahatsız olmuştur bu vaziyetten.
Nihâyet namaz biter bitmesine, ama her kafadan bir ses çıkar.
Herkes kıpırdanmaya, adama söylenmeye başlamıştır bile.
İmam aynı mahalleden, bilir az çok garibin hâlini, şefkatle yaklaşır meczubun yanına ve der ki:
Bunu duyan meczub melûl mahzun, ama mânâlı bir bakışla sorar:
“Ne âdeti?” der Hoca.
Cemaat da toplanmış, merak ve şaşkınlıkla olayı izlemektedir o sıra.
“Hocam ben namaz kılmak için girdim câmiye, şöyle kendime uygun bir yer ararken içeridekilere baktım, gördüm ki herkesin sırtında bir şeyler var. Zannettim ki âdet böyledir, ben de şu odunları yüklendim geldim işte, neden kızıyorsun? Kızacaksan herkese kız, tek bana değil!"
“Benim sırtımda da mı var?” der.
“Evet” der meczub,
“Hepinizin sırtı yüklü!”...
Cemaatte ise hafiften “deli işte!” mânâsına, bıyık altından gülüşmeler başlamıştır.
Meczup bu kez öne atılır ve tek tek cemaati işaret ederek, safça ve bir çocuk edasıyla, heyecanla bağırır:
“Bak bunun sırtında mavi gözlü bir çocuk, bunda kocaman bir elma ağacı vardı. Bunda kırık bir kapı, bunda bir tencere yemek, bunda kızarmış tavuk, şunun sırtında yeşil gözlü esmer bir hatun, bununkinde de yaşlı annesi vardı!”
Sonra iki elini yanlarına salar başını sallar ve:
"Boş yok, boş yok hiç" diye tekrarlar.
O böyle söyleyince, herkes dehşet içinde şaşkınlıkla birbirinin yüzüne bakar! Aynen doğrudur dedikleri, çünkü; kimi doğacak çocuğunu düşünüyordur namazda, kimi bahçesindeki meyve ağaçlarını, biri onaracağı kapıyı, diğeri lokantasında pişireceği yemeği. Biri açtır, aklında yiyeceği tavuk, birinin sırtında sevdiği kadın, diğerinde de bakıma muhtaç annesi vardır.
“Peki söyle bakalım bende ne vardı?” der, bu kez endişeyle Hoca.
“Zaten en çok da sana şaştım hoca! Sırtında kocaman bir inek vardı!"
“Harâbât ehlini hor görme sakın,
defineye mâlik virâneler var.”
Bildirince bildiren, yüreği güzel olan görüyor elbet.