KADININ GÜNLÜĞÜ-2 - AYLİN ÖZ
Ana Sayfa Köşe Yazarları AYLİN ÖZ KADININ GÜNLÜĞÜ-2
Kendini unutmuş ve kaptırıp gitmişti öylece...
Çıtkırıldım ruhu kabuk bağlamaya başladı. Karlarla kapladığı yüreğine güneş hiç uğramadı. Zira gölge her daim onunlaydı, nereye gitse onu takip ediyordu. Aynı gezegenin yolcuları hiç değildiler. Ayrı enlem ve boylam düzeneğinde nefes alıyorlardı yettiğince...
İşte sonbaharın solgun güneşi gibi hiç çözemediği karşılıksız ve anlamını çoktan yitirmiş hiç bilmediği sevgi yoksunu ülkesinde grimsi renge çalan sevgisiyle sen de üç ben diyeyim beş sıfır mağlup ün bekliyordu, sevgi ünü...Ünleyen bir seda idi beklediği. Hiç gelmedi o ses. Zemberek işledi o andan sonra hep durmadı durması için de kimse çabalamadı. Güzel gülüşler kentinin çocuklarına dönüşemedi yüzü.
Ayakkabına bulaşan balçık misali iz bırakıyordu her yerde. Donmuş gözlerini güldürmek pek de kolay değildi. Ne giyerse giysin, hangi güzelliğe banarsa bansın gülmüyordu, olmuyordu.
Yitik kentin duvar örücüsü gelse bile yapamazdı. Öyle sanıyordu buna inandırılmıştı esasen. Sevmek acıydı, sevgi karşılık bekleyen eylemdi. Fazla fedakarlık zarar ziyandı bomba atmak gibi bir şeydi ruha. Her patlayış bir azayı köreltiyordu, gözler , kulaklar ne görür ne duyar olmuş öylece savruluyordu bir sonbahar mevsiminde sararan çınar yaprağı gibi..
AYLİN ÖZ KADININ GÜNLÜĞÜ-2
Akhisar Autofest otomobil festivalinde renkli görüntüler