Mavi… | Renkli Dergi
Ana Sayfa Çalakalem Mavi…
Belediye otobüsüne bindigimde yilin ilk denizine dalmayi aklima koymustum. Isterse soguk olsun umurumda bile degildi. Sekerci dükkânina girmis çocuklar gibi olurum ben denizi gördügümde. Elim ayagim dolanir, hangi kavanozdaki sekerden baslasam telasi içinde sendelerim. Yoo, uzaginda degilim ben, hep bu kiyi boyu dolanirim. Zaten yasadigim yer de Alanya… Ama bu zapt edilemez deniz görme arzum, aski yanindayken bile onu özleyen âsik misali sarar beni.
Tepemdeki kirmizi dügmeye bastim, otobüs durdu. Alanya’da sehrin her noktasinda denize girebilirsiniz. Ben sadece sevdigim kiyilarindan kucaklamak isterim denizi. Kumsala iner inmez deniz terliklerimi çikarip elime aldim. Yalinayak kumlara basa basa kiyiya kadar indim. Havlumu yere serdim ve oturdum. Dalgalarin sesine kendimi biraktim, hafta boyu yasadigim saçma sapan her seyi ama her seyi firlatip attim. Denizden esen tuzlu yosun kokusuna biraktim kendimi, kumlari avuçladim, sirtüstü attim kendimi kumlara, gökyüzündeki bulutlari seyrettim. Ben bulut denizinde kaybolurken kulagimda dalga sesi, burnumda yosun kokusu…
Böyle ne kadar kaldim bilmiyorum. Dalgalarin kumlara her gelis gidisinde yuvarlanan çakil taslarinin ve kumlarin çikardigi sesin doganin en güzel müzigi oldugunu düsünerek yavasça dogruldum. Bir ayinin ortasindaymisim gibi kostum ve baliklama daldim derinliklerine. Deniz mavi ben maviydim artik. Suyun içinde gözlerimi açtim, dibe dogru yollandim, kumlari avuçladim, kayalari seyrettim nefesim bitene kadar deniz mavi ben maviydim artik. Basimi sudan çikarip Alanya Kalesi’nin uzaktan bana bakan siluetine bir “merhaba” dedim ve yeniden gömüldüm denizin siirine.
Çocuklugumda da böyleydi bu. Gün boyu dalgalarla oynar, kayaliklarinin üstünde seke seke gezer, denizkestanelerini saatlerce seyreder, seytanminarelerini, deniz boncuklarini, iri çakil taslarini, Dimçayi’nin daglardan sürükleyip getirdigi agaç kabuklarini, sarhoslarin içtikten sonra attigi siselerden kopan cam kiriklarinin kumlanmis, matlasmis birer deniz boncuguna dönmüs kum camlarini, degisik dal parçalarini bir hazine avcisi gibi teker teker toplar cebime doldururdum. Annem “hadi gidiyoruz” diye seslendiginde “bir kez daha dalayim” der ve kendimi defalarca derinliklerine, denizin yumusacik kollarina birakir bir türlü çikmayi istemezdim.
Benden umudunu kesmis bir sekilde annem kumsaldaki her seyi toplar yola koyulur ben de pesinden segirtirdim. Simdi ne zaman deniz kiyisina atsam kendimi, denizin kollarina birakiversem hayatimi her sey ama her sey boyut degistirir. Ben artik ben degil, mavi bir renk olur akarim hiçlige.
Bütün kimliklerimden birer birer soyunur, her birini ardimda birakir, agirligindan kurtulmus bir yük hayvaninin tez canliligiyla, önce saskin sonra hoplaya ziplaya kirlarin keyfini çikarircasina kosmasi gibi ben de tüm kimliklerimin ve hayatin bana dayattigi bütün davranis kaliplarinin hepsinden kurtulmanin coskusuyla dalarim baliklama hayatin siirine…
nilanya 30 Mayıs 2008 at 00:00
Sarhos Gemi ARTHUR RIMBAUD
"Gördüm simsekle çatlayip yarilan gökleri,
Girdaplari, hortumu; benden sorun aksami,
Bir güvercin sürüsü gibi savrulan fecri.
Insana sir olani, gördügüm demler oldu.
Yesil geceyi gördüm, isil isil karlari;
Beyaz öpüsler çikar denizin gözlerine;
Uyanir çin çin öter fosforlar, mavi, sari;
Yildiz yildiz adalar, kitalar gördüm; coskun
Göklerinde gez gezebildigin kadar, serbest.
O sonsuz gecelerde mi saklanmis uyursun
Milyonlarla altin kus, sen ey Gelecek Kudret.
Yeter, yeter agladiklarim; artik doymusum
Fecre, aya, günese; hepsi aci, bos, dipsiz,
Askin aciligi dolmus içime, sarhosum;
Yarilsin artik bu tekne, alsin beni deniz.
Gönlüm Avrupanin bir suyunda, siyah, soguk,
Bir çukurda birikmis, kokulu aksam vakti;
Basinda çömelmis yüzdürür mahzun bir çocuk.
Mayis kelebegi gibi kagit gemisini.
Ben sizinle sarmas dolas olmusum, dalgalar,
Pamuk yüklü gemilerin ardinda gezemem;
Doyurmaz artik beni bayraklar, bandiralar;
Mahkûm gemilerinin sularinda yüzemem."
Yaziya Sarhos Gemi siirini eklemeyi çok istemistim.Eksik kalmasin
ilsev 30 Mayıs 2008 at 00:00
Sevgili Nilanya öyle güzel anlatmissin ki denizi. Dalgalarin sesi ile sahilde uzanip yativermenin keyfini yasadim. Yorgunlugumu unutturdun bana. Yazin da anlatiminda mavi sular kadar duru ve akici. Hep mavi kal….
nilanya 31 Mayıs 2008 at 00:00
Hep mavi kalmami dilemissin ya bir baska arkadasim da masmavi diye mesaj atmis bana.Böyle güzel dilegi hakettim mi diye düsündüm.Öyle degilse bile bunlari duymak da harika.Sevgiler.
Serkan Aygören 31 Mayıs 2008 at 00:00
Dalmis ama ayaklari havada olan fotografi görünce "iste budur!" dedim.
Biraz muzipçe ama bence konuya cuk diye oturdu. 🙂
Yarin kendimi atacagim maviliklere ve yazima yorum yapan herkes için bir dilek tutup birakacagim Akdenizin köpüklü sularina.Bugün o kadar yoruldum ki su anda bile ayaklarimin alti agriyor.Hem vücudumun hem ruhumun dinlenebilmesi için maviye ihtiyacim var.Hepinize sevgiler.
Evet sevgili BatoR yazilara ekledigin fotograflari çok begeniyorum.En çok da "Simdi sen kalkip gidiyorsun.Git" baslikli yazimin tanitimi çiktiginda tel örgüye tutunmus kizin resmini seviyorum.Tesekkürler.
ilsev 2 Haziran 2008 at 00:00
Sonuna kadar o dilegi hak ettigini bilmelisin…. Sevgiler
nilanya 2 Haziran 2008 at 00:00
Ne diyebilirim ki sevgiler.
Hayatimda bir kez yasamis olsamda çook sevdigim bir arkadasimin sayesinde denizin derinliklerine dalmistim. Kesinlikle yeryüzünden daha güzel denizin alti. Öyle huzurlu ki. Ne kadar ilk dalisin tecrübesizligi üzerimde olsada gözümü dört açmistim ki bir daha bunu yasama firsatim olmazsa o an görmem gereken herseyi görmek istiyordum. Gerçekten harikaydi. Bana o günü hatirlattin. Tesekkürler
Unutmadan söyleyim ilk dalista denizin dibinden birsey çikarmak ugur getirirmis dalis ögretmenim isaret etti en dibe bak diye baktim harika bir deniz kabugu. Çok telaslanmistim, yapamayacagim diye korkmustum ama basardim onu aldim. Hala bende sakliyorum.
Su an öyle yorgundum ki gerçekten, unutturdun. Senin de dedigin gibi bütün kimliklerden arinip tek bir seyi yasamak ona odaklanmak harika. Mavi ile mavi olabilmek yesille yesil, günesle isik saçmak, bulutlarla aglamak kisacasi yasadigin seyle bütünlesmek tek bir sey olmak bu. Can Yücelin de siirinde ifade ettigi gibi, yasadin mi derinlemesine yasayacaksin hayati…. Sen bunu çok güzel yakalamissin… Sevgiler
Çok tesekkürler.Öyle güzel cümleler yazmissin ki sevgili ilsev ne diyecegimi sasirdim.Hemen cevap yazmak istedigim için bu cümleleri gönderiyorum,duygularimi yeniden yorumlarin altina ekleyecegim.Önce yazdiklarinin keyfini çikarayim.Sevgiler.
Evet BatoR yazilari resimlemek için gösterdiginiz çabaya çok tesekkür ederim.Üstelik izin alarak yayinlanmis olmasi da harika.Alanyadan selamlar sevgiler.
mavideniz 30 Mayıs 2008 at 00:00
Bu yazindan sonra siddetle denize gitmek istedim bilesin. Sanirim benim için bile hava isindi çok üsüyen biri olarak diyorum bunu. Gözümde bir güzel canlandi kumsal. Benim de yakinimda deniz var sayende daha güzelliklerini kesf ediyorum sevgilerrr
Hiç sorgulamadan köpürerek gelen dalgalarin yumusacik oksayisina kendini birakivermek,kumlara uzanmak ve gökyüzünü seyretmek ve bir siirin kollarini bana uzatmasini beklemeden uzanip tutmak elinden bir siirin.
YASADIKLARIMDAN ÖGRENDIGIM BIRSEY VAR
Çünkü acilar da, sevinçler gibi olgunlastirir insani
Yasadin mi büyük yasayacaksin, irmaklara,göge,bütün evrene karisircasina
Çünkü ömür dedigimiz sey, hayata sunulmus bir armagandir
elifsude 1 Haziran 2008 at 00:00
sevgili NILANYA böyle güzel bir yaziyi bana ilk olarak okuma firsatini sundugunuz için öncelikle size tesekkür ediyorum .her okuyusumda ilk okudugum tadi ve zevki aldigimi bilmenizi isterim ..deniz kiyisindaymis gibi gözlerimi kapatip marti seslerini dinledim ve denizden gelen miis gibi yosun kokusunu çektim içime, inanin hayali bile güzeldi.Deniz..insanin yorgunlugunu alan o berrak mavilik .kendimi yorgun ve mutsuz hissettigimde kapisini çaldigim kiyisinda oturup maviliklerinde kayboldugum, içimi döktügüm, yaninda huzur buldugum su an çok ihtiyaç duydugum o berrak güzellik…sevgili NILANYA yüreginize elinize ve yüreginize saglik yaorumumda biraz gexiktigim için üzgünüm …SEVGIYEL KALIN
nilanya 1 Haziran 2008 at 00:00
Kendimi rahatça, sorgulamadan, sorgulanmayacagimi bilerek kucagina birakiverdigim dostumdur deniz.Anlatirsin dinler,bakarsin anlar..Kimi zaman kizgindir eser kükrer..O hali bile güzeldir.Asaleti korkunçlugunu unutturur.Bir bakarsin beyaz köpükten atlara benzer dalgalar ,uçsuz bucaksiz bir ovada özgürce kosan beyaz atlari seyretmeye doyamazsin.Bazen de kirlarda kosusan kuzular gibidir.Yakalamaya bile çalismazsin özgürlügüne bayilirsin.
Ben kendimi derinliklerine biraktigimda, mavi bir siir olur akarim sonsuzluga.Zamanin olmadigi o büyülü geçide girerim ve bazen ürkerek,bazen coskuyla dolanirim mavide.Uf ya .Yine kaptirdim.Sevgiler,selamlar Elifsude.
Evet BatoR bu cümleler size. Tesekkürler.Birbirine degmeden teflon hayatlar yasayan insanlarin arasinda dokunmaktan,sevgisini,begenisini göstermekten aciz hayatlar yasayan insanlarin arasinda geçip giderken hayat iyi ki benden yazmami istedin .Çok sagol.
asya 2 Haziran 2008 at 00:00
sevgili nilanya denize baska bir açidan baktim sayende. Bende severim kiyida kabuk, tas toplamayi. Ama onlara hiç bir zaman hazine degeri yüklememistim. Bundan sonra daha dikkatli olacagim denize ve taslara karsi. Bunlari göremeyen ya da tatilden tatile görenleri düsündükçe kendimi daha bir sansli hissettim.
Asya seni buralarda görmek ne güzel.Sevgiler..
SEVDAMIN RENGI MAVI
Maviydi sevdamizin rengi.
Büyük bir firtinanin ortasindayim simdi
Bu sevdanin nereye savuracagini bilmeden
Gözlerine Saliverdim kendimi…
Gözlerine baktikça mavi göklerdeyim
Kanat çirpiyorum sana
Beyaz bir güvercin gibi…