Anne ve Bebeği Mutfakta: Yuvarlama
Yuvarlama Gazianteplilerin bayram yemeğidir. Ben çocukken yılda bir defa yapılıyor, bir yıl sonra yiyeceğim diye gelip gidip annem görmeden kaşıklardım. Bayram sabahı erkekler namazdan gelir ve annelerimiz de yemeği hazırlar. Sabahleyin yuvarlama ve yanında pirinç pilavı nasıl gider sizin için bilmiyorum ama bizler bayram sabahı yuvarlamamızı yemezsek bayramın geldiğini anlamayız.Makbul olanı bir kaşıkta 40 adet olanıdır ama o kadarına sabrımız gelmez. Mercimek gibi yani. Ben bezelye büyüklüğünde yuvarladım.Biraz zahmetli bir yemektir ama bir o kadar da lezzetlidir.Tarife ise şuradan ulaşabilirsiniz. Afiyet olsun yapma cesareti bulunup da yerseniz tabii.
Rabia,ben de seni ziyarete geldim.Ne güzel bir bloğun var.Ve ne güzel bir yavrun..Allah bağışlasın,nazardan saklasın.Bu çorbayı çok severim.Vaktimin bol,sabrımın da daha bol olduğu bir zamanda yaparım da.Eline sağlık.Şimdi yeniden yapma isteği uyandı bende...Sevgiyle....
Ekim 31, 2006 7:50 ÖÖ
Münevver hanım çok teşekkür ederim. Ben de sizin blogunuzu sık kullanılanlara eklemiştim. Çok güzel tarifleriniz var. Çorbamızdan da yapıp yerseniz beni mutlu etmiş olursunuz. Sevgiler.
Ekim 31, 2006 9:07 ÖÖ
Canım merhaba;Son eklediğin yemek tariflerine yeni bakabildim.Hepside çok güzel.Sayende yuvarlamanın ve de bir çok Antep yemeğinin tadına bakma şansım olmuştu.O zaman bu zamandır hep söyler dururum Antep Mutfağı'nın zenginliğini.Ayrıca da Antepli Arkadaşım der başlarım cümleye sonrada kulaklarını çınlatmaya devam ederim tabi:)Sahi yurt hatıraları yine depreşti.Hey gidi günler hey...Az elinden yemekler, salatalar, kuruyemişler yemedik...Helal eyle tekrar hakkını...Benim yemem için etsiz yemekler düşünürdün,az başını ağrıtmadım...Canım benim.......(Songül)
Kasım 01, 2006 2:12 ÖS
Canım benim. Binlerce defa helal olsun. Ne önemi varki bunların. Ortak geçmişimize baktığımızda güzel şeyler hatırlıyoruz ve yüzümüzde kocaman bir tebessüm oluşuyor ya önemli olan bu. Evlendiğimden bu yana 2 ya da 3 defa kısır yapmışımdır. Zamanım olmadığından yapamıyorum. Yurttayken ne çok canım çekerdi. Üşenmez hemen yapardık birlikte. Zaten kısır bana direk o günleri hatırlatıyor. Hatıralar bitmez. Devam ederiz daha sonra. Öptüm.
Kasım 01, 2006 2:33 ÖS