Şarkılar hazır, geriye törenler kaldı! - [Sinif Mucadelesi]
Haziran ayında yapılması gereken genel seçimin, bir ya da iki ay öne alınması da gündemde. Siyasi partiler, daha seçim tarihi açıklanmadan, hazırlıklara başladı: Programlar yazılıyor ama en önemlisi seçim şarkıları hazırlanıyor. Elbette aday pazarlıkları, son dakikaya kadar sürecek.
Siyasi partiler için bu hazırlıklar yeterli çünkü seçimi kazanmak için yapılanlar ile kazandıktan sonra yapılanlar arasında neredeyse hiç benzerlik yok!
AKP, bu seçimi kesinlikle kaybetmek istemiyor. Bu nedenle elinden gelen her gayreti gösterecek. Sadece hükumet değil, partinin kendisi de rant, arpalık ve mevki dağıtma merkezine dönüştü. Tüm çıkarlarını, gelecek planlarını, AKP’ye bağlayan küçük, büyük sermaye çevreleri, kaybetmemesi için ellerinden geleni yapacak. Tıpkı, işçilerin hiçbir hakkını tanımayan, ölümüne çalıştıran Soma patronunun, seçim hakkını çok kıymetli görüp işi tatil ederek, işçileri servislerle AKP’ye oy vermeye götürmesi gibi.
Buna ek olarak; küçük taşeronlar ve çalışanları, belediyeler üzerinden uydurulmuş veya hiçbir hakkı olmadan çalışan, ücreti, iş güvencesi ne olursa olsun AKP’ye oy verecek. Çünkü onlar, özellikle yöneticileri tarafından ya işsizlik ya da AKP diye düşünmek zorunda bırakılmış durumda.
Tüm bunlara yardımlarla yaşayan işsiz, yoksul, yaşlıları eklemek gerekiyor. Onlar, AKP döneminde 15 kat artan yardımlar sayesinde gün be gün yaşayabiliyor. Yardımlar öyle bir şekilde düzenlenmiş ki hükumet giderse yardımın kesileceği fikri oluşuyor.
Ancak AKP’ye oy veren emekçiler, buna mecbur bırakıldıklarının ötesinde, bilinçli bir tercihle yapıyor. Çünkü önceki partilerin, kendilerine ekonomik kriz, işsizlik ve güvencesizlik yaşattığını çok iyi hatırlıyorlar. AKP döneminde, hiç değilse binlerce işçinin, esnafın aniden işsiz kaldığı derin krizler yaşanmadı. Ekonomi, küçük ve kısa dalgalanmalar dışında, belli bir durgunlukta seyretti. Emekçi kitleler, siyasi teşviklerle de önlerini; birkaç yıl ilerisini planlayabildi. Emekçiler, haklı olarak bu durumun devam etmesini istiyor.
Ancak AKP döneminde yaşanan iyileşmenin, büyümenin çok azı doğrudan AKP yöneticilerinin siyasetinden kaynaklanıyor. Genel olarak dünyadaki para bolluğundan ve Ortadoğu ve Asya’daki kötü durum nedeniyle Türkiye’nin siyasi ve ekonomik olarak desteklenmesi sayesindeydi. Bu ortamda büyüyen Türk burjuvazisi, yönetim sistemini, yasaları, kimi uygulamaları, kurumları, hükumet eliyle kendi çıkarlarına uygun biçimde düzenledi. Tüm bunlar, emekçilere olumlu olarak yansıdı.
Ancak artık bu dönem geride kaldı. Tüm ülkeleri saran kriz, kapıya geldi. ABD ve Avrupa Birliği, açıkça AKP’ye olan desteğini kesti. Hatta Erdoğan, Rusya ile yakınlaşmaya çalıştı ama durumu Türkiye’den kötü olan Rusya’dan bir şey çıkmayacağı hemen belli oldu.
Böyle bir ortamda, kazanmak için seçim dönemine kadar kesenin ağzı açılacak. Tören, açılış yapmak için her tür inşaat hızlanacak. Bu göstermelik işler, paranın üretime değil betona yatırılması, tam tersi etkiye neden olup ekonomik durumu daha da kötüleştirmeden başka bir işe yaramayacak.
Büyük sermayenin bir kesimi, gidişatın iyi olmadığını görüyor. ABD ve Avrupa Birliği de eskisi gibi söz dinlemeyen AKP hükumetinin gitmesini istiyor. Ancak onların çıkarları ile emekçi kitlelerin çıkarları aynı değil.
Şimdi AKP’ye karşı çıkan emperyalist yöneticilerin ekonomik kriz koşullarında emekçilere önerebilecekleri; kendi halklarına uyguladıkları kemer sıkma kararlarından başka bir şey olamaz.
Onlarla çıkar birliği olan TÜSİAD sermayesi, en fazla CHP’yi şişirmeye çalışabilir. Şimdiden buna aday olan CHP, bir süredir ağzına almadığı “taşeronu kaldıracağız” lafları etmeye başladı. Oysa bu sözler, milyonlarca taşeron işçisi için “işsizlik”anlamına geliyor. Bunun yerine “tüm işçiler kadrolu çalışacak” demiyor, diyemiyorlar. Çünkü o zaman büyük patronları kızdıracaklar. Taşeron örneğinde olduğu gibi CHP gerçekleri söylemediği gibi emekçi kitlelere verebileceği hiçbir şey yok. (02.01.2015)