Kokuşan Toplum mu Kapitalist Düzen mi? – A. Erdal Aksungur | Tepki ve Değişim Dergisi
Aynı tekelci televizyonların “Sanat eseri” diye piyasaya sürdüğü, toplum hayatında ancak tek tük rastlanan “anormal tiplerle”ve uydurma olaylarla dolu bitmez tükenmez “Dizi” tefrikaları da, en bayağı “yarışma programları” da aynı hızla çoğaldı. Gene tekelci gazeteler, sınıflı toplum “gerizleriyle” dolu “magazin” sayfalarını önce artırdılar. Daha sonra bu yetmezmiş gibi, aynı şekilde sınıflı toplum pislikleriyle ve dedikodularıyla, Atyarışı ve Spor-Toto kumarıyla tıka basa doldurulmuş her biri hem 6-8 sayfalık gazete boyutunda, hem çifter çifter, hem de bedava “Gazete Ekleri” dağıtacak kadar işleri ileri götüren bir yayın politikasına geçtiler. Bugün artık herkesin görebileceği gibi, gazetelerde “ciddi haber sayfası” denilen kısım, “devede kulak” kadar ya var, ya yoktur. Bunlar da zaten “Köşe yazıları” denen herzeleri yutturmak için konan “dekorasyon” türünden “yönlendirici” haberlerdir.
Aslında 1990’lardan beri büsbütün “Evrencil bir afet” haline gelen bu “Medya Politikası”nın ilk tohumları, dünyadaki tüm Kapitalist ülkelerde“Dallas” dizisinin yayınlandığı yıllarda ekilmeye başlanmıştı. O yıllardan beri dev adımlarla gelişen iletişim teknolojilerine paralel olarak, dünyadaki tüm Kapitalist ülkelerde “Görsel ve yazılı medya” denen “Hür Basın-Yayın” sektörü de, yalnız Bilgisayar ve İnternet gibi yeniliklerle“teknolojik” olarak değil, aynı zamanda izlenen yayın politikası bakımından “içerik” olarak da korkunç bir hızla, büyük bir değişim geçirdi.
Holding ve Bankaların kurduğu televizyonların, radyoların, gazetelerin ve yayınevlerinin, yıllardan beri, domuzuna bilinçli ve hesaplı bir şekildesistematik olarak yaydıkları ideolojik ve kültürel “gerizlerin”, ne yazık ki, bugün artık “ayık insanlar” arasında bile pek tehlikeli bir “karamsarlık”ve “yılgınlık” eğilimi yaymayı başardığı birçok olaydan anlaşılıyor.
Bu yüzden kafalar öylesine karışmış ki, kendisine Devrimci veya Sosyalist veya Komünist adı veren iddialı kimseler arasında bile, tekelci“Medya”nın yaydığı uydurma izlenimler ve önyargılar içinde boğularak, “Sınıf Pusulası” gibi Bilimsel Sosyalizmin ana prensiplerinden dahi bihaber olanlara hemen her yerde sık sık rastlanabiliyor.
2-Bunu gerçekleştirmek için, bir yandan Kapitalizmin temeli olan “Bireycilik” eğilimini tüm toplumda kışkırtmak, beslemek ve “bencillik” gibi tüm pisliklerini yaymak; öte yandan da insanlar arasındaki “Toplumcul birlik ruhunu” aşındırıp boğmak, “kollektif dayanışma ve hareket bağlarını”yozlaştırıp kopartmak ve yok etmek gerekiyor.
Demek ki, Parababaları bu bakımdan ne yaptıklarını ve ne yapacaklarını iyi biliyorlar. Ve envai çeşit “etiketler” altında kapılarında besledikleri“Medya Kapıkullarına” boşuna yüklü paralar ödemiyorlar. Para ve Silah gücüne dayanarak, binbir dalavereyle, oyunla; binbir baskı ve şiddet ile zar zor ayakta tuttukları sömürü ve soygun saltanatlarını sürdürebilmek için, tek yolları kalmıştır: Bütün Halk yığınlarını en başta YALAN ve DEMAGOJİ ileALDATMAK işi gelmek üzere, tüm “Sınıflı Toplum Pislikleri” içinde uyuşturmak, uyutmak ve boğmak… Bunu gerçekleştirmek için, “Medya” denilen “YALAN ve DEMAGOJİ” makinesinden ve atölyelerinden daha mükemmel bir silah var mıdır?
Bu yüzden, dünya ölçüsünde var olan tüm Sınıflı Toplum pislikleri, yalnız gözler önüne serilmekle kalmıyor, aynı zamanda her ülkedeki yozlaşma biçimlerinin, tüm yeryüzünün her köşesine yayılması da kolaylaşıyor. Bu gelişmenin olumsuz yanıdır. Elbette her ülkede “Eğitim” ve “Medya” gibi sistem mekanizmalarıyla kafaları “Esrar kabağına” çevrilmiş kimseler arasında, bu pislikleri yenecek bir halt bulmuş gibi yiyip yutanlar da, “malbulmuş Mağribi” gibi dört elle sarılanlar da, maymun gibi taklit etme eğilimleri de ister istemez artıyor.
Oysa var olan gerçekleri kavramak için yapılacak şey çok basittir. “Medya” denilen “YALAN ve DEMAGOJİ” makinesinde ve atölyelerinde üretilen binbir zehirli “naneleri”, uyuşturucu “hapları”, uydurma “imajları” gözü kapalı yiyip yutmak yerine: gözümüzü açıp esas canlı Hayata; yaşayanTopluma; çalışan, üreten İnsan yığınlarımıza bakmak yeter. Sınıflı Toplumlar tarihinin hiçbir devrinde, Medeniyet sürüleri haline sokulan;gerçekten haddinden fazla çürüyüp kokuşmuş insanların gücü, ne görkemli Medeniyetleri yaşatmaya, ne de Toplumu ayakta tutmaya yetmemiştir. Tam tersine, bugün olduğu gibi, bugüne kadar da hep Hayatı da, Toplumları da ayakta tutan şey, çalışan, üreten insan yığınlarının dipdiri gücü olmuştur. Eğer bu çalışan-üreten insan yığınlarının hepsi birden 3-4 gün çalışmayıp, üretmese: yalnız “Çağdaş Medeniyet” diye göklere çıkarılan Kapitalizmin nasıl yerle bir olacağını değil, tüm hayatın da nasıl felç olacağını herkes yaşayarak anlardı.
Sosyal anlamda “Balık baştan kokar” sözü, toplumun “ezen” ve “ezilen” olarak “baştakiler” ve “aşağıdakiler” diye iki zıt kümeye bölündüğü Sınıflı Toplumda icat edilmiştir. Bu söz, yaşadığımız çağın “Modern Sınıflı Toplumu” olan ve 7 bin yıllık Antika Sınıflı Toplumların da mirasçısı olanKapitalizm için çok daha fazlasıyla geçerlidir…
Zaten 2000 yılında perdesi açılan ve Afganistan’dan bugün Libya’ya kadar uzanan kanlı savaşlar zinciri: hâlâ “Liberal” diye yutturulmaya çalışılan“Emperyalist Kapitalizm”in hangi müzmin ve azgın hastalıklarla, hangi kokuşmuşluk ve çürümüşlük içinde kıvrandığını en kör göze bile batacak kertede gösteren açık belgeler olarak önümüzde durmaktadır.
Toplumun bütün sosyal yaşantı ve ilişki alanlarını örümcek ağı gibi kaplamış bulunan Parababaları Düzeni, tüm sömürü ve soygunmekanizmalarıyla, tüm baskı ve tahakküm şebekeleriyle, daha baştan binlerce yıllık “çürüyüp kokuşmuş unsurlar ve kurallar” üzerinde yükselip işler.
2) 7 bin yıllık Antika Medeniyetler Tarihi, “Devletleşme” aşamasına ulaşmış İlkel Sosyalist Kandaş toplumların “DEVLET” ile tutsak edilerek toptan“Medeniyet sürüleri” haline çevrildiği ve Kandaş kahramanların yozlaştırılıp egemen sınıfların emrinde “Devletlû Kapıkulları” haline getirildiği“SARAY” denen “SÜSLÜ MEZARLAR” ile doludur.
Demek ki, “Devlet” denen egemenlik aracı, gerçekten bizzat İŞÇİ SINIFI elinde, her şeyden önce tepeden tırnağa değiştirilmedikçe; tıpkı İlkel Sosyalist KAN yahut Modern KOMÜN teşkilatı gibi ikinci yahut üçüncü el “Vekiller” aradan çıkarılarak fiilen tümüyle “Halkın Devleti” haline getirilemedikçe: Sınıflı Toplumun tabiatından gelen insan, toplum ve doğa düşmanı bu yozlaştırıcı “çürüyüp kokuşmuş unsurlar ve kurallar”illetinden kurtulmak mümkün olmayacaktır.. Bu büyük hakikat, ne yazık ki, yıllar boyunca “Komünist Devlet” diye taşa tutulan yahut övülenülkelerde Berlin Duvarı’nın “yapılması” gibi “yıkılması” ile de gözler önüne serilen acıklı olaylarla da ispat edilmiştir.
Hele her şeyin bizdeki kadar ayan beyan oynandığı, “Kapitalizmin” en çarpık, en “ucube” şekliyle yerleştiği bir ülkede bu büsbütün böyledir. Öyle bir ülkede yaşıyoruz ki, “siyaset” sahnesinde “dansözlüğe” kalkışanların hiç utanmadan yaptıkları ilk iş, hem US Amerika, hem US Avrupaefendilerinin “Kâbe”lerini “ziyaret” etmek olmuyor mu?
“Misyonu bitmiş” yahut “miyâdı” dolmuş veya artık “istenmeyen” bu oyuncakların gerilerindeki Evrensel Parababaları Tarikatının verdiği“destek” çekildi mi: yalnız “Kişi kartları” değil; o güne dek her yerde “hazır ve nazır” görünen, iktidarda kendisini “tüm Türkiye” imiş gibi lanse eden koca koca Bezirgân Partiler de, “İskambilden Şatolar” gibi yıkılıp, “bir varmış, bir yokmuş” hikâyesine dönüyorlar.. Siyaset sahnemizdekiPolitikacılar ve Partiler çöplüğü, bugün hâlâ mesela ANAP, DYP gibi bu tür “misyonu” bitmiş Partiler ve Siyaset kuklalarıyla doludur.
Mesela, Dünkü Süleyman Demirel’in Bugünkü Tayyip Erdoğan’dan ne farkı vardı? O da dünkü Türkiye’de, bugünkü Tayyip Erdoğan gibi “büyük dağları ben yarattım” kuruntusuyla burnundan kıl bile koparttırmıyordu. Bugün ise, o eski kulağı kesik “kurt politikacı” ne haldedir? Geçmişte“Çoban Sülü” namıyla bu ülkeyi yönetirken, şimdi ise çoğu tıpkı 12 Eylül Sömürge Faşizminin meşhur “Büyük adamı” yapılan Özal gibi bir zamanlar onun pabuçlarını yalayan, önünde el-pençe divan duran ve şimdiki devlet katlarına ve siyaset sahnesine doldurulmuş itin, köpeğin“maskarası” durumunda değil midir?
Kokuşmuş Kapitalist düzende yalnız her gün milletçe “Sistem korkulukları” olarak endamlarını seyrettiğimiz, çalımlarından geçilmeyen kıçı tezekli “Siyaset Bezirgânı Kapıkulları” mı böylesine içi boş ve kof “değer” fukaralarıdır? Hayır. Böyle “yanına yanaşılmaz” çalımlarına bakarak “Yarı-Tanrı” sanılan bu “Düzen kuklaları” yanında; kafaları karıştırmak, halkı aldatmak ve koyun sürüsü gibi güdülebilir bir duruma düşürmek bakımından çok önemli rol oynadığı için “Silahlı Güçler”den önce “Dördüncü Kuvvet” sayılan “Yalan ve Demagoji atölyeleri” de, ağzına kadar bu tür“Sistem kuklaları” ile doludur. Bunlar gazeteci, televizyoncu, köşe yazarı, araştırmacı, akademisyen, uzman, sanatçı, edebiyatçı gibi etiketlerle“SİSTEME” hizmet eden, tümen tümen dizilmiş “Fikir ve Kültür Esnafları” içindeki “Seçkinler” zümresini oluştururlar.
Zaten bunların hepsi, kusursuz hizmet ettikleri sürece, her öğün ballı kaymakla beslenen, her ay aylıklarını ve “performans” gösterdiklerinde ödülyahut bahşişlerini yerli-yabancı Parababalarının gizli-açık şebekelerinden ve şirketlerinden alan “Seçkin Maaşlı Kapıkulları” taifesindendirler.
Bunlar “Fikir ve Kültür Esnafları” arasından “sıkı sınavlara” sokularak, belli “kriterlere” göre tek tek seçilir. Böyle seçilerek piyasada boy gösterenlerin hemen hepsi, Emperyalizmin göz kamaştırıcı merkezlerinde “yıkama-yağlama” işleminde geçirildikten sonra “ün doruklarına”çıkarılıp keyiflerine “Kişicil Cennetler” bağışlanarak belli yerlerde “istihdam” edilmişlerdir…
Kokuşmuş Kapitalizmin bu bakımdan burada hatırlatılmaya değer, “sistemin” yarattığı ve kendi çıkarları için kullanabilecek oyuncaklar seçtiği bir“avadanlık deposu” daha vardır. Her ülkede “Tekelci Medya” kanalları sayesinde, “Kültürlü kanaat önderi” yahut “Seçkin” ve hatta “Çetin Aydın” geçinen “kozmopolitleşmiş” bu şahsiyetsiz satılık Kapıkulu uşaklar sürüsü elbette daha “imtiyazlı” tutulurlar. Bunların yanında, bir de sosyal yaşantının doğal akışıyla “Kapitalist Sistemin” şu veya bu mekanizmasına monte edilmiş, çekirge sürüsü gibi ordu ordu toplanıp, istenilen yönde güdülen “Yedek parça Kapıkulu” kadrolar vardır. Bunların durumu da ayrı bir konu olarak ele alınacak kertede önemlidir. Çünkü bütün olup bitenlerin ve yaptıkları şeylerin içyüzünde yatan esas sosyal karakterli “Kerameti” hep “Kişicil dehasına” bağlayarak, yani “kendinden menkul”zannederek düşünüp davranan herkes bu eğilime kapılabilir.
Bu tür eğilimler özellikle bizde, yalnız “Aydınlar” arasında değil, Küçük-burjuva karakterli yığınların her tabakasında ve zümresinde görülebilir. O nedenle, ülkemizin sürekli kanayan en acıklı yaralarından birçoğu bu eğilimin bu kadar geniş bir kitle içinde ağır basmasından dolayı müzminleşmiştir. Bu meseleyi daha iyi kavramak için, her alanda “üç kuruşluk maaşla” veya “bahşişle” yahut “üç kuruşluk paye” ile Parababalarının aynı“hizmet kervanında” ayıla bayıla “kaz adımı” atanları göz önüne getirmek yeter.
Bu yazıda Kokuşmuş Kapitalist düzenin ve bir avuç Parababası zümresinin, tüm “Toplum” imiş gibi büyük bir “Güç” halinde görünmesini sağlayan, fakat hepsinin bir “Bostan Korkuluğu”ndan farkı olmayan “Sistem korkulukları” üzerine şöyle bir dokunmakla yetindik. Amacımız, gizlenmek istenen Kapitalist düzenin kofluğunu ve kokuşmuşluğunu ve dayandığı “Sistem korkuluklarını” hatırlatarak, üstüne örtülen peçeyi bir ucundan aralamak ve bu içi saman dolu “Korkuluklar” sayesinde Parababalarının yaydıkları “korkulara” kapılmanın yersiz ve boş olduğunu okuyuculara sezdirmekti.
Bu yazı, hiç değilse okuyucuyu bu konuda azıcık düşünmeye yöneltebilmişse, görevini yerine getirmiş olacaktır. Zaten, halkımızın dediği gibi:“Korkunun ecele faydası yoktur…”
6 Mart 2012 - 18:26
Yorumunuz..Şu satanistlerin Illumanite kitabı dedikleri şeytanın cep rehberi kitabında kapitalizm hakkında değişik bir yorum gözüme ilişti,sizlerle paylaşmak istedim.Kitaba göre kapitalizm sistemi toplumları yavaşça yok etmek için uydurulmuş bir savaş düzenidir.Kitaba göre kapitalizm son perdesini oynuyormuş.Yeni savaş düzenine geçiş dönemindeymişler.Karanlığın sesi bu olsa gerek.