Makeup & Beauty by Nurten Sinekli: Ekim 2012
Beni bu piyasayla tanıştıran makyöz arkadaş bu sefer HAMAM filmine yolladı beni. Görüşmeye gittiğimde festivalden, ödülden bahsedildiğinde kısacası korktum ve acemi olduğumu söyledim. Önemli olmadığını, İtalyan makyöz olacağını ve benim asistanlık yapacağımı söyleyip, başlama tarihinde, ilk gün, Pera Palas Oteli' ne gelmem söylendi.
Elimde küçük çantam, ufak tefek malzemelerimle otelin kapısından içeri girdim.. Herkesin İtalyan olduğu sette, bir tercüman ve bizim oyuncuların olduğu ekip, set hazırlıklarıyla koşuşturuyordu. İtalyan ekibinde çalışan gençler uzun saçlı, dövmeli deri eldivenli, tim gibi çocuklardı.
Şaşkınlıkla onları seyrederken, kim olduğumu sorup beni makyaj odasına götürüp İtalyan makyözle tanıştırdılar.. Odaya girdiğimde, şaşkınlığım odadaki malzemeleri görünce bir o kadar daha arttı. Ben diyeyim 10, siz deyin 20 koli, sıfır, açılmamış, içlerinde Chanel, Dior ve bildiğimiz en ünlü makyaj malzemeleriyle dolu bir sürü şey vardı.. Bir kolilere, bir benim çantaya baktım, dedim "kızım sen ufak ufak kaç git burdan" Tam kalkıyorken gene kendi kendime '' nereye gidiyorsun ? yok kaçmak senin çalışmaya ihtiyacın var, 2 çocuk, ev kira, faturalar :(( usulca kolilelere bakıp,bu kadar malzemeden elbet bende kullanabilirdim. Ayrıca settekiler ışıklı kocaman makyaj aynasını benim için taşıyorlardı, bir de dillerini anlasaydım :)
İlk büyük işim işte böyle korku, şaşkınlık, panik içinde Taksim Pera Palas' ta başlamış oldu.. Sanki çekimler İstanbulda değil de, İtalyada çekiliyordu. Tercüman kıza değil birşey sormak yanına yaklaşılmıyordu yoğunluktan.Gitgide insanlara ısınmaya, kaynaşmaya başlamıştım. Sette durduğum zaman makyöz ter almam için beni itip, gitmem gereken yerlerde engelliyordu, acemi oldığumu anlamış bir de gülüyorlardı :( Neyse ben bizim oyuncuların makyajını yapıyordum ve sorun yoktu makyajdan yana..
Setteki bir anımda şöyle olmuştu.. Sanat yönetmenleri eski bir ev çekimi için günlerce Tepebaşındaki bir eve yıllardır kullanılmamış bir hale getirmek için günlerce uğraştıktan sonra hazır hale getirip bizi çekim için bekliyorlardı. Servise binip evin önünde indik.. Işıkçılar seti hazırlamak için faliyete geçtiler. Hazırlık uzun süreceği için bende evi şöyle bir gezeyim dedim. Eski bir vitrinin içinde, yıllardır tozdan artık üstü görünmeyen resimler vardı ve ben yavaş yavaş yaklaşıp, tozları şöyle bir üfleyip elime almış bakarken, üstüme doğru iki kişinin bir koşması vardı ki noluyor diye ödüm koptu, meğerse o tozları günlerce uğraşıp kendileri yapmışlar :) Ne bileyim bende bir anda hepsini silip süpürmüşüm :( Olan olmuştu ve yerin dibine girmiştim... Ama bu hatalar zamanla düzelip, üstüne üstlük makyözden İtalyaya gelip onun asistanlığımı yapmamı için teklifte bulundu, fakat erken gelen bu teklifi tabiki değerlendiremedim.. İşte şimdi geriye bakınca bende gülüyorum bu yaptıklarıma :)) Acemilik işte....
İtalyan makyöz Gaya ve Başak Köklükaya
Gönderen Makeup and Beauty By Nurten Sinekli zaman: 14:31 2 yorum:
Etiketler: Başak Köklükaya, Ferzan Özpetek, Halil Ergün, Hamam Filmi, Set Maceraları
Efendiliği ile tanıdığınız Hakan Ural gerçekten de çok efendi ve inançlı bir sanatçı.. Yalnız cildi konusunda hassas bir o kadar da titiz bir insandı..
Kendisiyle Böyle mi Olacaktı dizisinde çalışmak nasip oldu.. Onunla ilgili anım şöyle gelişti..
Rol gereği alnına yara izi yapmam gerekiyordu. Her sahnede tekrarlanan plastik makyaj, yani yara izini yapmakta kullanılan yapıştırıcım bitmiş ve motor demeye az kalmıştı. Almaya zaman yoktu ve benim suçumdu. Ne yapabilirim düşüncesiyle panik yaşarken aklıma japon yapıştırıcısı geldi ve o an elimde sadece o vardı.. Makyaj için Hakan yanıma geldiğinde her şeyi göze alıp, seti bekletmemek adına ona göstermeden, yara izini yapmak için japon yapıştırıcıyla alnını yapıştırdım. Sonrasında gereken renklendirmeyi yaptıktan sonra çekim başladı.
Bu durumu gören arkadaşlarım ve ben panik içinde, artık kovulmayı göze alıp ne hesap vereceğimi düşünerek çekimin bitmesini bekledik.
O süre zarfında çekim bitene kadar bildiğim bütün duaları okuyarak hatim indirme aşamasına geldim. Benimle birlikte arkadaşlar sonucun ne olacağını merak ediyorduk. Daha sonra çekim bitti, Hakan makyajı temizlemem için yanıma gelince bir baktım ki yapıştırdığım yara izi kendiliğinden atmış. Derin bir of çekip temizleme sütüyle çaktırmadan kabuğu kaldırdım. Hiçbir şey olmamış gibi makyajı temizledim ve Hakan' ın bundan hiçbir zaman haberi olmadı.
Eğer denk gelir de bloğumu okursa burdan kendisine selam ederim :))
O gün seti kurtarmak adına göze aldığım riski sanırım hiçbir zaman unutamam.
Set maceraları devam edecek.
Gönderen Makeup and Beauty By Nurten Sinekli zaman: 14:02 7 yorum:
Etiketler: Böyle mi Olacaktı, Erler Film, Hakan Ural, Set Maceraları
Lcc eğitimimi bitirip 6 ay evde oturduktan sonra, tanımadığım bir makyözün telefonla bir günlük iş teklif etmesi ile ilk set hayatım böylelikle başlamış oldu.
Gece çalan telefon ile Akm' nin önünde saat 8:00 de buluşma planı yapıldıktan sonra, bir günlük iş maratonum şöyle başladı:
O çevrenin tamamen yabancısı olduğumdan kendimi tanıtmak için, üzerinde deri ceket olan siyah uzun saçlı biri olduğumu söylerek anlaştık dün gece telefonda konuştuğum makyözle.
Sabah yola çıkmadan arayan kardeşim, Akm değil de Akmerkez dediğim konusunda kafamı karıştırdı.
Arayan makyözün telefonunu, ismini yani hiçbir şeyini bilmediğimden ne yapacağımı şaşırdım ve ben Akmerkeze gittim ve orada beklemeye başladım. Ne gelen var ne de giden. Demekki ben doğru anlamışım diye bindim taksiye Akm' ye gittim.. Orada da biraz bekledikten sonra, belki Akmerkez' dir diye tekrardan bindim taksiye ve oraya gittim.. Buluşma saati bir hayli geçti ve saat 10' da çarşı açıldı.. Orada çalışan komşumuzun kızı beni görüp hikayemi dinledikten sonra "inşallah buluşursunuz" temennisiyle içeri girdi.. O arada makyöz evi arayıp kızıma beni sormuş, kızımda Akmerkez' e gittiğimi söylemiş. Doğru yer Akm imiş.. Eğer evi ararsam adres vetelefon numarasını bırakmış. Yıl 1995 ve cep telefonları henüz Türkiye' ye gelmemişti.
Alacağim parayı taksiye yatırdıktan sonra, "bari yeni açılan çarşıyı gezeyim nasıl olsa iş kaçtı" deyip içeri girdim. Tesadüf o ki, komşumuzun kızı beni bir anlık başını kaldırdıktan sonra görüp arkamdan seslendi , adresi ve telefon numarasını bana verdi..
Nasıl eline geçmiş derseniz, kızım Akmerkez' e gideceğimi bildiği için orada çalısan kızın evini arıyor annesinden mağazanın numarasını alıyor, telefon açıp, dışarıya bakmasını, eğer ordaysam bana vermesini söylüyor. Kızcağız denileni yapmış fakat beni göremediği için verememiş.. Tesadüf ya ben oradan geçerken görüp bana ulaştırıyor..
Uzun lafın kısası çok üzüldüğüm ve ilk kazanacağım parayı ve ilk işimi , belkide piyasaya girme şansımı kaybetmenin hüznünü yaşarken, kısmet gene benimmiş ve ben o sete gittim.. Hayatımın, eşimin ölümünden sonraki, ilk parasını kazandım.. İsteyince ve kısmetse her şey oluyor :)))))
Aşağıda da setteki bir fotoğrafım var. Sonraki postlarda çalıştığım setlerde yaşadığım ilginç, komik anılarımı fotoğraflarla paylaşacağım.
Takibe devam ;)
Gönderen Makeup and Beauty By Nurten Sinekli zaman: 14:05 8 yorum:
Etiketler: AKM, Akmerkez, LCC, Set Maceraları