MİLLî VE YERLİ OLMAK; NE AN­LA­MA GELİYOR? (3) - Flasmedya - Aydın
Ma­hal­lî Dü­şü­nüp; Ci­han­şü­mul (Glo­bal ) Ha­re­ket Etmek
Ta­rih­ten gelen mis­yo­nu­muz ge­re­ği, si­ya­si ola­rak da­hi­li(iç) ve ha­ri­ci (dış) si­ya­se­ti­miz­de akl-ı se­li­mi ön plân­da tutan bir an­la­yı­şın hakim ol­ma­sı la­zım­dır. Gü­nü­bir­lik, gelip ge­çi­ci, buz üze­rin­de­ki si­ya­si dav­ra­nış­lar bu mil­le­tin önünü tı­ka­yı­cı rol üst­le­ne­cek­tir. Halkı ga­le­ya­na ge­ti­ri­ci, iç po­li­tik çe­kiş­me­le­re sahne olan beyan ve fi­il­le­rin mil­le­tin men­fa­ati­ne ol­ma­sı akla zi­yan­dır. Mil­le­ti ya­nıl­tı­cı, laf ka­la­ba­lı­ğı ile ka­fa­la­rı ka­rış­tı­rıp;“ ka­mu­oyu mü­hen­dis­li­ği” ya­pa­rak ge­lecek inşa edi­le­mez. Ef­kâr-ı umu­mi­ye­yi (ka­mu­oyu) his­si­ya­ta bü­rün­dü­re­rek; gerek içte, ge­rek­se dış­ta­ki ge­liş­me­le­re bî­ga­ne kal­ma­sı­na zemin ha­zır­la­mak, is­tik­ba­li ipo­tek al­tı­na al­mak­tır. Bu te­lâk­kî ka­bi­le yö­ne­ti­min­de, aşi­ret sis­te­min­de ca­ri­dir. Sığ bir ge­lecek viz­yo­nun çi­zil­me­si­ne temel teş­kil edecek fik­rin mah­su­lü­dür.
Ma­hal­lî te­fek­kür demek; (bin yıl­lık; daha ev­ve­lin­de beş bin yıl­lık) mil­let olma vas­fı­nı ka­zan­dır­mış; “öz”den bütün bakir sa­ha­la­ra( kur­tu­luş bek­le­yen bütün maz­lum ve fakr-u za­ru­ret için­de­ki be­şe­ri­ye­te) yayma ga­ye­si­ni ana eksen sayan bir an­la­yı­şın har­cı­nı oluş­tu­ran ta­ri­hî tec­rü­be, kül­tür ve me­de­ni­yet , mer­ke­zin­de vahiy bu­lu­nan sahih ge­le­nek;bu bi­leş­ke­yi oluş­tu­ran ana kay­nak olan inan­cı­mı­zın bize ver­di­ği va­zi­fe­nin şu­urun­da bir di­ri­liş ve hayat suyu de­mek­tir. Bu hayat suyu ve di­ri­liş viz­yo­nu­nu ma­hal­lin­de ke­mâ­le ulaş­ma­sı­nı sağ­la­dık­tan sonra bütün in­san­lı­ğın (ne ka­da­rı­na ula­şı­la­bi­lir­se) hiz­me­ti­ne arz et­mek­tir. Ma­hal­lî te­fek­kü­rün ol­gun­lu­ğu, ci­han­şü­mul (glo­bal,kü­re­sel!) ha­re­ke­tin ba­şa­rı­sı­na de­lâ­let­tir. Bu ma­hal­lî ha­re­ket, fikrî, fiilî, si­ya­sî, ik­ti­sa­dî, kül­tür ve me­de­ni­ye­tin asrî (mo­dern) tec­rü­be­si­ni pay­laş­mak; ta­ri­hi de göz önün­de bu­lun­du­ra­rak ruh­lar­da­ki uya­nı­şa ve­si­le it­ti­haz edil­me­si esas­tır.
İki asır­dır ya­şa­dı­ğı­mız ma­hal­lî dü­şü­ne­me­me, mil­le­ti­mi­zi de­vam­lı ka­bu­ğu­na çe­kil­me­ye zor­la­mış­tır. Dar ka­lıp­lar­la dış aleme ba­kı­şı­mız, top­lum ola­rak her sa­ha­da geri adım at­ma­mı­za sebep teş­kil et­miş­tir. Mef­ku­re­siz bir yö­ne­tim sis­te­mi­miz hep “önü­mü­zü gö­re­mi­yo­ruz” katı bir an­la­yı­şı ser­gi­le­miş­tir. Bı­ra­kı­nız çev­re­ye fay­da­lı ol­ma­yı; mil­le­tin harcı olan bir­çok müş­te­rek “de­ğe­ri” bir ke­na­ra bı­ra­ka­rak, bun­la­rın ye­ri­ne ika­me­si müm­kün ol­ma­yan “ithal” şey­le­ri bün­ye­ye dahil edil­me­si, yeni me­se­le­le­ri be­ra­be­rin­de ge­tir­miş­tir. Ta­ri­hi tec­rü­be­nin ma­hi­ye­ti belli ol­ma­sı­na rağ­men, yeni ara­yış­lar­la har­cın ma­ya­sız kal­ma­sı ne­ti­ce­sin­de ku­ru­ma­la­rın oluş­ma­sı­na ; bunu ga­ni­met sayan göz­le­rin fır­sat bi­le­rek var­gü­cüy­le bu mil­le­tin te­pe­si­ne yük­len­me­si­ne zemin ha­zar­lan­mış­tır. El'an mev­cut me­se­le­le­rin çözüm nok­ta­sı­nı teş­kil eden ça­re­le­rin, ça­re­siz­lik ola­rak kabul edil­me­si; as­lın­da ça­re­siz­li­ği­mi­zin de baş ami­li­dir.
Çev­re­miz­de olup bi­ten­le­re bak­tı­ğı­mız­da,ma­hal­li te­fek­kü­rü­mü­zün nok­san­lı­ğı­nı gös­ter­mek­te­dir. Ak­ra­ba­lık bağ­la­rı ile bir­bi­ri­ne bağlı halk­la­rın har­cı­nı ka­ra­ma­dı­ğı­mız­dan, ça­re­siz­lik içe­ri­sin­de be­ya­nat­lar­la glo­bal ha­re­ket et­me­ye ça­lı­şı­yo­ruz. Biz­den ta­ri­hî mis­yo­nu­mu­zu ye­ri­ne ge­tir­me­mi­zi bek­le­yen maz­lum­la­rın (Irkı ve dini ne olur­sa olsun; fark etmez.) ya­nın­da ola­bil­mek için ev­ve­la on­la­rın di­lin­den ko­nuş­ma­mız icap edi­yor. Kar­deş­lik duy­gu­su­nu bu in­san­la­ra an­la­ta­bil­me­miz için kendi içi­miz­de me­se­le­yi hal­let­me­li­yiz. Kar­deş­li­ğin ma­ya­sı­nı kül­ler­den arın­dı­rıp, yek­pa­re bir “inanç” be­ra­ber­li­ği da­hi­li hu­zu­ru sağ­la­dık­tan sonra ha­ri­ci mis­yo­na kapı aça­cak­tır. Kay­be­di­len halk­la­rın ka­za­nıl­ma­sı; on­la­ra, ma­hal­lî du­ru­şun mu­ha­fa­za edil­di­ği­ni is­pat­la­ya­rak müm­kün ola­cak­tır. Me­se­le­yi ırkî boyut ka­zan­dı­ra­rak ( Ki, zaten bizim ifade et­me­mi­ze gerek yok. Bütün dünya hangi kavme men­sup ol­du­ğu­mu­zu zaten bi­li­yor. Bunu tek­rar etmek, aciz­lik işa­re­ti­dir. Kay­bol­ma­mak için di­re­ne­ne ait bir dav­ra­nış şek­li­dir. Bizim buna ih­ti­yaç duy­ma­mız, var­lı­ğı­mı­zın sor­gu­lan­dı­ğı­nı gös­ter­mek­tir. Biz, varız de­me­me­li­yiz. Ak­si­ne,”di­ğer­le­ri­nin” var­lı­ğı­nı ko­ru­mak; kendi mev­cu­di­ye­ti­mi­zin ka­bu­lü­nü be­ra­be­rin­de ge­ti­rir.) ci­han­şü­mul ha­re­ket etmek müm­kün değil. İfade edi­len si­ya­se­tin böyle ol­ma­dı­ğı­nı ta­ri­hî ha­ki­kat­ler­den öğ­re­ni­yo­ruz. Yakın geç­mi­şi­miz
(Os­man­lı-Türk ta­ri­hi) bunu ter­si­ne çe­vir­miş, “em­per­yal viz­yo­nu” ha­ya­ta ge­çir­miş­tir. Do­la­yı­sıy­la bu viz­yon iyi tah­lil edi­lir­se ma­hal­lî dü­şü­nü­şün, nasıl üç kı­ta­ya hü­küm­ran ol­du­ğu­nu an­la­ya­bi­li­riz.
Bir fikrî ha­re­ke­tin ön­cü­lü­ğü­nü ya­pa­cak gücün var­lı­ğı, mev­cut kıy­met­le­rin gün yü­zü­ne çık­ma­sı­na imkân ta­nı­mak; mu­ha­fa­za ede­rek de­ğiş­mek;de­ğiş­me­yi soy­suz­laş­tı­ra­rak, rö­ne­sans­va­ri­leş­tir­mek; bu fikrî viz­yo­nu bal­ta­la­ya­ca­ğı gibi, yeni bir ma­ce­ra­ya atıl­mak­tan öte bir mâna da ta­şı­maz. Ger­çek­te ise bunun nü­ve­le­ri yıl­lar önce atıl­mış­tır. Yıl­lar­dır na­das­ta olan top­ra­ğa atı­lan tohum;ye­şer­miş;dal­bu­dak sal­mış;mey­ve­le­ri te­şek­kül etmiş; ol­gun­laş­ma­ya baş­la­yan mey­ve­ler de ma­hal­lin­den bütün dün­ya­ya fay­da­lı ol­ma­ya baş­la­mış­tır. Ma­hal­lî dü­şü­nüp; ci­han­şü­mul ( glo­bal) ha­re­ket eden viz­yo­nun aslı ve esası bu mis­yon­dur. Buna sahip çık­mak­tan başka ça­re­miz yok­tur. (Yeni Fikir Der­gi­si, Sayı:1 Ni­san-2009).