Kendi yolunu bulamayanlar nedense hep yol gösterirler başkalarına
Oysa herkesin kendi dünayasında dünya kadar sorunları ve yolları vardır
Başkalarının yollarını denemektense düşe kalka, ağlaya ağlaya kendi yolumu bulmalı insan bu hayatta,,,,,,,,
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 14:07 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Hayatımı kontrol edemez oldum bu aralar
Tıpkı bir çağlayan gibi
Öyle yüksekten ve kontrolsüz akıyor ki
Etrafa dağılanlar ve çarpanlarla canım acıyor
Her kıvrımda bir parçam yitiyor
Ne önüne geçip durdurabilmem mümkün
Ne geride kalanları toparlayabilmem
Ne de akışı yavaşlatabilmem
Sadece ama sadece seyredebiliyorum, olacakları
kontrol edemeden bakıyorum ve korkuyorum
Ne zaman çağlayan sakinleşip durgun durgun akacak
Ne zaman yolunu bulacak ya da ben onu istediğim yöne döndüreceğim bilmiyorum
Kontrolü bende olmayan,beni korkutan,umudumu çalan bu hayata veda etmek lazım
ama vedalar da çok zor , yeniden başlamak da.................
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 12:24 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Otobüsün camda aks eden yüzüne baktı bir süre..Gözleri aşk ,
sevgi,özlem bir de bin pişmanlıkla yanarken.Dayadı başını cama
elinde olmadan akan göz yaşlarını izledi ,sanki ağlayan o değilmiş gibi.Canı acıdı o ağlayan gözlere,kor gibi yanan bi çare yüreğe.
Camdakine derdini sorsa söyler miydi,söylese acısı diner miydi,ko-
nuşsa anlatsa belki de iyi gelirdi.Ama ağlayan konuşmadan ,acıyı şarap gibi yudum yudum içer gibiydi,etrafına duvar örmüş kimseye aldırmadan ağlaması,kendine bakması,kendine kızar ya da acır gibiydi.Yanağı yanağına değerken kendisini teselli eder gibiydi,
gözlerinin içine bakarak ağlaması suçlu sensin sensin der gibiydi...
Mutluluğun ardından hüzünlere boğulması ,kendini çıkmazda hissetmesi kader mi yoksa kendi seçimi miydi?Niye kurtulamıyordu bu girdaptan ,aşkın büyüsü bu derece mi kör etmişti?O'nun yanında
her bakış bir damla mey gibi sarhoş ediyordu benliğini,O'ndan ayrılınca da körkütük sarhoş gibi ne yaptığını bilmez hadeydi.
Yüz kere düşünse de ayrılmayı bin defa vazgeçiyordu......
Bu zamana dek yaşadıkları yalan mıydı?Koşolsuz,şartsız sadece
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 18:39 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Acele etmeden yaşamayı,yorulduğumda dinlenip nefes almayı
Bakarken görebilmeyi gördüklerimden zevk almayı
Koşarak yaşamaktansa ,günlere sığmayan işleri saatlere sığdırmak için uğraşmaktansa yavaşlatarak yapmayı
Zamanın her döneminde bir şekilde değişebilmeyi öğreniyorum
Değişmem,ben böyleyim dediğim zamanın ardından ne kadar
Yapmam dediğim şeyleri yapmanın bana zevk verdiğini görüp
Annelik sabrımı ,hayatımın her evresine yayabilme ,uygula-
yabilme ve bundan mutlu olabilme hislerini öğreniyorum
Değişimin zamanla beni ne kadar etkilediğini ve başka bir ben yarattığını
Sevmediğim insanlarla konuşmak istemezken ,onlardan kaçarken ,sevdiklerimle sohbet etmenin zevkini ,çözülemez sandığım sorunların çözümlenebildiğini görebiliyorum
Omuzlarımın üstünde yükselen başımdan çıkan seslerle yüreğimden gelen seslerin kavga edişini duyabiliyor
Vicdanım mantığımı yenerken kaybeden mantığımın benden
hesap sorarcasına intikam aldığını hissedebiliyorum
Kaybetmenin verdiği acının ,içimdeki bıçak sızısının zamanla azaldığını ,her hatırlayışta ilk günkü gibi canımı acıttığını ama acının beni olgunlaştırdığını görebiliyorum
Borçların bizim bir parçamız olduğunu tam bitecek diye sevinirken ardından başka bir borcun çıkmasına alıştığımı gö-
Giyinip gezmenin,sevdiklerimle,dostlarımla muhabbet etmenin beni güzelleştirdiğini
Sevdiğim,uğruna ölürüm dediklerimden bazen nefret ettiğimi, en sevdiklerimin bazen beni beni en mutsuz eden oldu-
Çocuklarımın benim canımın bir parçası olduğunu onlarsız yapamayacağımı düşünürken onların büyüdükçe bizsiz olmaya çalıştıklarını ve istediklerini anlamaya çalışıyorum
Uzayan yollarda gitmenin bana zevk verdiğini her mola yerinde dinlenmeyi
Sevmenin güzelliğinin sevilmekte olmadığını karşılık beklemeden sevmenin ,mantığımla ,vicdanımla,saygı ile sevmenin güzelliğini öğreniyorum
Dostlarıma çok güvenerek anlattıklarımın beni rahatlattığını,onların anlattıklarına ortak olmanın beni mutlu ettiğini görebiliyorum
Paylaşmayı ,dertleşmeyi,arınmayı seviyorum
Sabrımın,sukutumun,sessiz öfkemin,sevgimin hiç bitmeyeceğini
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 15:27 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Şu sakin müziklerle içsem iki kadeh rakı
Ardından ağlasam sızlasam kendi kendimle
Otursam camın ardına bir dilim beyaz peynir,
bir kadeh rakı ve cama inceden inceden vuran yağmur
Yudumlarken rakımı, yansa bütün bedenim, uyuşsa
Eşlik etsem sakin şarkılara ,ruhum huzur bulsa,ağlasa,
kendi kendini azarlasa ,ardından teselli etse.......
Sonra sakinleşip yine ağlasa ,camın ardındaki karanlığa
Hiç kimse ile konuşmadan kendi ile savaşsa,
en sonunda barışa ulaşsa ,kızdıklarını kafasında bağışlasa,
Rakının verdiği uyuşuklukla mutlu olsa huzur bulsa ve uykuya dalsa....................
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 11:32 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
YÜREK NASIL SEVER
Kızsa da ,kırılsa da ,lanet okusa da döner dolaşır aynı yüreği yüreğinde hisseder insan.......
Nasıl olur da o kırıldığı insanı arar alışkanlık mı, delice bir aşk mı ya da sevgi midir bunun adı?
İnsan çocuğuna kızar ama hemen affeder çünkü o canından bir parça kanından bir damladır senin.Bazen gözü,bazen dudağının bir kıvrımı bazen bir bakışı bazen de bir davranışı benzer sana.O 'na asla kırılamazsın ve her şeyi unutup özlersin
O yüreğinin alıştığı ya da aşık olduğu ya da sevdiği yüreği nasıl affedersin?Bazen nefretinden öldürmek isterken bazen kızgınlığından terslerken ya da O seni çocuk gibi azarlarken nasıl da her şeyi unutup affedersin.Allah bizi nurundan yaratmış ya en affedici özelliklerini seven yüreklere mi bahşetmiş acaba.
Bir kaşık suda fırtınalar koparan ,bağıran O,sana güller getirip sarılan da O.........Ben mi sorunluyum acaba ,yüreğim mi kandırıyor beni.Her şeyde net olmama rağmen yüreğim aldatıyor mu beni?En sevdiğim en nefret ettiğim olabilirken en özlediğim olabiliyor.En kızdığım anların sonrasında nasıl da beni en mutlu eden olabiliyor.
Yok yok anladım ben benim yüreğim ikiyüzlü.........
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 12:36 3 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Kapıyı vurup hızla dışarıya kaçmıştı genç adam...Karanlığın içinde yok olup gitmek görünmez olmak istedi yüreğinden.
Ardında bıraktığı kendisi mi,gençliği mi, yoksa anıları mıydı ?Yürürken hakim olamadığı göz yaşları,acıları mı, yoksa pişmanlıkları mıydı?
Amaçsızca yürüdü karanlığın Onu yok etmesini istercesine.........
Kime gidip sığınsaydı,derdini kime anlatsaydı?Yüreği kor gibi yanarken,öfkesi dağları aşarken nasıl da suskun kalıp kapıyı ardından çekip gittiğine kendisi de şaşırmıştı,
Geride bıraktığı yok olan anıları mı ,yoksa acımasızca yaşattırdığı anların intikamı mıydı?
Geçmişin anıları içini böyle acıtırken geleceğe nasıl umutla bakacaktı?Kırdığı zincirleri kimle dolayacak nasıl umut edip yaşayacaktı?
Sabaha kadar deli gibi karanlıkta kaybolmak için dolandı,günün ilk ışıkları ile acısı daha da gün yüzüne çıkıp arttı.Çareyi çaresizce kadehlerde aradı ama kendine geldiğinde aynı acı kor gibi yüreğini yakmaktaydı....
Nefret ,intikam,acı hayatını bulandırdı .
Ümit,umut,sevmek,özlemek,beklemek ne zamandı,hangi zamana kalmıştı bir türlü bulamadı...............
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 14:19 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Durgun akan sular gibi yüreğimde bir durgunluk
Gözlerimi kapayıp dalsam yarınlara
Yaşadıklarım hayal ,yaşayamadıklarım özlem ruhumda
Kapasam gözlerimi,yavaş yavaş vücudumu bir ılıklık kaplasa
Dalsam derin uykulara
Ruhum bedenimden çıkıp bana yukarıdan baksa
Yatan ben miyim,gerçek ben miyim bir anlasam
Uykuya dalar gibi ölsem ve ruhum bedenime dolanmasa
Alsa götürse beni cennetin bahçelerinde dolaştırsa
Ya da cehennemin zebanileri ile savaştırsa
Ruhum,bedenim sanki dalgın bir alemdeyim
Tutunmuşum benliğime bırakamam ruhum benden gitmedikçe.......
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 13:27 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Suskunluğum, söyleyecek sözüm olmadığından değil
Suskunluğum,senin söylediklerin doğrudur demek de değil
Suskunluğum,sen ne dersen de umrumda değil demek hiç değil
Suskunluğum öfkene öfkeyle yaklaşmamak,sessizce haklı olabileceğin yanları düşünmektir benim için
Belki de geçmişin,ezikliğimin intikamının bir şeklidir
Ama bu da değil............
Suskunluğum belki sessiz bir feryadım,hayatı böyle kabul edişim olabilir
Belki de söyleyeceklerimi kaldıramayacağından,belki de kavga etmeyi sevmediğimden olabilir
Susuyorsam eğer sen haklısın demek değil,beni ezebilirsin ,bağırabilirsin demek hiç değil
Susmam karşımdakine saygı duymamdır
Ama bu seni haklı çıkarmaz beni de haksız yapmaz
Suskunluğum benim yaşam tarzım, benim sabrım ,
Suskunluğum benim ruhum ,yapım,hayatı kabulenişimdir.................
Ama dolup taşarsam bir gün ya da suskunluğumun içindeki fırtınalara yakalanırsan eğer kimse tutamaz karşımdakini............
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 13:23 2 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Görebildiğim her yer benim
Duyabildiğim her ses sizin
Kalbimde hissettiklerim sevdiklerimin
Ya göremezsen bir gün,
Ya da duyamazsam,
Ya hissedemezsem yüreğimdekileri
Bilin ki hissedebildiğim sürece severim
Ama hissedemiyorsam sevdiklerimi
Bilin ki öldüğüm gündür..................
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 12:28 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Göz yaşlarımın içine hapsettim seni,sevgini,sesini,sessizliğini
Manalı bakışlarının ardında saklanan derin sevgini içim sızlayarak hissettim
Küskün çocuksu yüzündeki öfkeyi,suskunluğunla dile getirdin
Bazen kadehlerde aradın mutluluğu
Bazen de derin ormanların içinde,
Bizimle olmayı hep sevdin
Ama yapmak istediklerinden,tutkularından asla vazgeçmedin
Ben böyle sevdim seni belki de herkesi
Biri için değişmedin zaten değişmemeliydin
Ben de belki senin gibiyim..............
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 11:15 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
NEDENSE ACILAR UZUN MUTLULUKLAR KISA SÜRER BU HAYATTA...
Acıdan acı var mıdır derler ya
Acının da acısını tattırır hayat insana
Bir bakarsın ki acılar anı olarak kalmış ruhunda
Yüzünde tebessüm bile yaratır bazı zamanlarda
Mutluluğun azı çoğu olur mu acaba
Yüreğin her mutlulukla çoşar mı
Her mutluluğu yüreğin mutluluk olarak algılar mı
Çocuk gibi olabilir misin bazen ufacık şeylerden sevinen
Üzüntüyü bilmeyen,yarın nasıldır ya da ne getirecektir diye düşünmeyen
Bazen çocuk gibi yaşamalı ama hayatı dengede tutmalı
Sorumluluğunu bilmeli ,mutlu olmayı sevmeli insan
Bazen de acı çekmekten haz almalı
Acı seni yarınlara daha kuvvetli çıkaracak
Seni öldürmeyen güçlendirir derler ya aynen öyle
acı uzun sürer çünkü kabullenmek zordur tek yaşarsın
mutluluk kısa sürer çünkü anında yaşar ve paylaşırsın.........
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 14:47 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Fırtına sessizliği hakimdi ortama
Ya da yağmur öncesi gibi bungun bir hava
Anlamlandıramzsın ama sıkkındır canın
Haah işte tam öyle bir gündü yaşananlar
Sessizlik alabildiğine suskun
S ıcak hava vurgun gibi gelir üzerine üzerine
Ne bozabilirsin o sessizliği
Ne durdurabilirsin gelen fırtınayı
Ne de saklanabilirsin gelen yağmurdan
Fırtına savrulur çevrende
Yağmur tokat gibi iner yüzüne
Çaresizce ve sesizce beklersin
Her şeyin bitmesini ,geçip gitmesini
Gek gör ki ne fırtına biter
Ne de fırtına öncesi sessizlik
Ne yağmur diner ne de yağmur öncesi vurgun sıcaklık
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 15:35 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Kocaman kocam derim ben ona yüreği de bedeni de kocaman.Belki ben çok ufak tefek olduğum için bedeni kocaman gelir bana.Ama yüreği evren kadar büyük,sevgisi anne sevgisi gibi merhamet dolu,öfkesi de deniz dalgaları gibi yüksek ama sahile vurduğunda azalan dalgalar gibi çabuk geçen birisi.Bu hafta sonu hasta olunca bebekler gibi baktı bana canım benim çorbamı hazırladı ,bulaşıkları bile yıkadı ,bana masajlar yaptı hep başucumdayadı.
.İnsanın yol arkadaşı iyi olmalı evet zaman zaman çalkantılar kavgalar olmuyor mu çookkkkk.Hatta eşim bu kocaman yüreği ile çok kırılgan bazen alıngan bazen de kapris yapabiliyor tipik yengeç burcu.Bazen şaşırıyorum o kadar sert görüntüsünün altında bu kadar sevgi dolu ,yufka bir yürek, çocuksu davranışlar nasıl olur diye.Bir erkek bu kadar romantik nasıl olabilir diye de şaşırtır beni benim aklıma gelmeyen şeyleri hatırlar çok incedir.
Hastalığımın tadını çıkarıyorum bu gün, bu gün de evdeyim işime gidemedim daha iyiyim belki ama halim yok.Eşim telefonda diyor ki hiç bir şey yapma ,yat ,dinlen ben akşama yemek yaptırırım sağolsun.Ama beden iyi hissedince de yatamıyor ki bu gün ev kadını olayım dedim uzun zamandır bir iş gününü böyle evde geçirmemiştim güzel uzun bir kahvaltı ,ütü tv izleme güzelmiş kızım okula gitti ,oğlum da gelir birazdan.Aile olmak güzel ,birlikte olmak güzel bazen insan özlüyor yalnız kalmayı,bacaklarını uzata uzata kaygızısca oturmayı,kitabını okumayı,hayaller kurmayı .Şu bir gerçek ki herkes bir gün yalnız kalacak çocuklar uçacak yuvadan, arada gelecekler ziyaretine kalacaksın yol arkadaşın,can yoldaşın ile başbaşa,Bir gün evet malesef bir gün yol arkadaşlarından da biri diğerini bırakıp gidecek tamamen kalacaksın kendinle.niye mi yazıyorum bunu ben kendimle kalmayı severim ,kendimle konuşmayı ama gördüm ki kendin bazen kendine yardım edemiyorsun.Aile çok önemli hepsi duyarlı zor günlerde kenetlenmeyi biliyoruz.Çok yakın zamanda babamı kaybettim öyle ki ben bende değildim ne gelenle konuşabiliyor ,ne konuşulanları anlıyordum o küçücük kızım
(16)misafirleri hep ağırladı çaylar taşıdı bulaşıkları yıkadı ne güzel bir evladın var dediler sağolsunlar .Zor anlarda kim neyi üstlenecek kavrayabiliyor hasta yatarken oğlum gelip hep yanağımı öper bir şey istiyor musun der.Neyse insan hasta olunca duygusala bağlıyor demek ki.Ailemizin kıymetini bilelim herkes bazen yalnız kalmayı özlüyor ama birlikteyken birlikteliğin yalnızken yalnızlığın tadını çıkaralım.
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 13:49 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Adam sabahın karanlığında hışımla çıktı evden asansör dururken hızlı adımlarla indi merdivenlerden ve apartmandan kendini dışarıya zor attı.Sanki nefes alamıyordu ,sigarasını yakıp bir nefes çekti sokaklar bomboştu insan değil bir köpek bile yok dedi içinden.İçi burkularak baktı sokağın ıssızlığına bir ben miyim mutsuz ,umutsuz ve yalnız?Yürümeye başladı hava buz gibi soğuk az da olsa serpiştiren karın altında .Yürüyordu ama nereye bilmeden içinde yangın yeri dışarıda buz gibi bir hava.Caddenin sonuna vardığında arabasını hatırladı ve hızla geri dönüp arabasına bindi pastaneden çay ve gevrek alıp hızla ilerledi.Bomboş yollar ,tek tük yanan ev ışıklarının arasında bir ben miyim kendini sokaklara vuran dedi.Arabasını kuytu bir yere ağaçların arasına park etti koltuğu iyice geriye çekip gözlerini kapattı ve düşünmeye başladı.Düşünceler mi gözlerine yaşları dolduruyor yoksa hayat mı ağlatıyordu bilemedi yalnız geldiği şu hayata yalnız devam etmeliydi.Dişlerini kenetledi öfkeyle direksiyonu yumrukladı.Sakinleşmem lazım dedi çayından bir yudum aldı.Kendisi bir dershane işletmecisiydi, iyi bir yer edinmiş ,kaliteyi hep arttırmış,çevresi ile diyalogları çok iyi olan bir öğretmendi.15 yıldır bu sektördeydi bilgisini çok iyi aktaran ve iyi öğrenciler yetiştiren birisiydi.3 yıl başka dershanelerde çalışmış sonra kendine küçük bir dershane açmış ve adım adım büyümüştü.5 yaşlarında kader onu yalnızlığa mahkum etmiş akrabaları tarafından büyütülmüştü o yüzden hep aileye hasret kalmıştı.38 yaşındaydı 3 yıl önce avukat olan eşi ile tanışmışlar iyi bir arkadaşlığın ardından evlilik yapmışlardı.Aralarında aşk olmamıştı ama iyi bir dostlukları olmuştu.1,5 yıllık evlilikte dostlukları yavaş yavaş sevgi ve saygıya dönüşmüştü belki deli gibi aşık değildi ama eşini seviyordu .Ama geçen zaman arkadaşlığı da yok etmeye başladı ,didişmeler ,restleşmeler çekilmez olmaya başlamıştı.Eşiyle tanıştığında o iyi bir avukatla çalışıyordu hatta %30
hissesi vardı stajer olarak başlamış ve bu konuma gelmiş.Birlikte çalıştığı avukat eşinden 10 yaş büyük ve evliydi , eşiyle aralarından su sızmazdı hem iyi dost hem arkadaş hem iş ortağı idiler genelde her konuda hep hem fikirdiler buna bazen şaşırırdı ama yılların arkadaşlığı derdi.Bazen içinden bir sızı geçer aralarında bir şey var mı diye düşünür ,onların yakınlığından rahatsızlık duyar ama dile getiremezdi.Beraber yemeğe gittiklerinde ortamı inceler davranışları tartardı ama benim kuruntumdur diye susardı.
İki hafta önce dershaneye çıkıp gelen avukatın eşinin anlattıkları ile her şey gün yüzüne çıkmıştı.
Şaşkanlığını üzerinden atamamış anlattıklarını dinlemiş ne yapacağını bilemez halde öylece dunup kalmıştı.10 yıl önce eşinin yanına girdiğini ve işin %30 ama hayatlarının tamamını ele geçirdiğinden bahsetti her şeyimiz alt üst oldu dedi kadın.O kızdan hep rahatsız oldum çok yalvardım işten çıkar diye ama çıkarmadı dedi ama ne ondan ne de benden vazgeçmedi.Belki evlenince düzelir diye düşündüm ama evlilik sadece bir paravandı onlar için ,seni de kullandılar dedi.Çok şaşkındım sadece diyebildiğim neden siz bırakıp gitmediniz.Ben her şeyi kabul ettim ve özgürce yaşadım,gezdim ,mal sahibi oldum ama bunların acısını almayacağımı sanmayın herşeyin yeri,zamanı ve sırası var deyip çekip gitti.Söylediği son söz ise beyninde yankılanıyordu sürekli ''terk etmiyorsam eğer terk edildiğimdendir bana geri döndüğü gün ter edeceğim''..
Paranoyaklık olmasın diye dile getirmediğim şeyler meğer gerçekmiş.Eşimle aramızda olan aşılamaz mesafe demek bu yüzdenmiş dedi.Beni niye kullandı,nasıl sakladı ,nasıl anlamadım beyninde dolaşan sorulara cevap arıyor her şeyden nefret ediyordum.O gün ertesi gün eve gitmediğini ve bilinmezlik deryasında gezdiğini hatırladı,olayları açığa çıkarmak için izleri aramaya başladı ama gördü ki delile gerek yokmuş her şey ortadaymış.Ama fark edemeyen tek kendisiymiş.Hiç bir şeyi bozmadan sessizce evine ,işine gidip geldim sömestri tatilini bekledim ve işte bu gün son gün dedi içinden gidiyorum buralardan.Dün gece eşiyle olan son konuşmaları hatırladı.Zavallı eşi ağlayarak özür diliyordu bu adamdan saplantı gibi vazgeçemediğinden bahsediyordu ama başaramadığını da söylemişti.Sabaha dek konuştular ve adam daha fazla küçülme karşımda dedi konuşmayalım ben gidiyorum almak istediklerini al ve beni rahat bırak çık git hayatımdan dedi.Seninle hiç bir şekilde görüşmek istemiyorum ne izin ne yüzün ne sesin kalmasın hayatımda .Herkes hak ettiğini yaşar hak ettiği kadar mutlu olur ama sen beni hak etmiyorsun dedi evden çıkıp gitti.
İşte halen bunları düşünüyor işin içinden sıyrılamıyordu ama yeni bir başlangıç yapıp hayata tutunmalıydı ....................
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 17:00 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
piraye kitabı da çok güzeldi şarkısı da
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 11:22 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
bahardallarım: Sakin bir limana yanaşır gibi yaklaştıBaşını adamı...
bahardallarım: Sakin bir limana yanaşır gibi yaklaştıBaşını adamı...: Sakin bir limana yanaşır gibi yaklaştı Başını adamın geniş omuzlarına yasladı Dalgaların sahile vuran köpükleri rüzgarla savrulurken Gö...
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 19:41 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Mutluluğu paketlesem alır mısınız ya da yemeğe atsam,suya katsam kullanır mısınız?Mutlu olmak adına verilen uğraşlar,yazılan kitaplar ama bir türlü mutlu olup olmadığını anlamamak ,anlayamamak .Mutluyken güzeldir her şey ama üzülünce bir sis bulutu kaplar her yeri Allah'ım bu bir rüya olsa deriz.Ama bilenmez ki o sisler aralanınca mutluluk çıkar ortaya.Keşke mutluluğu tutabilsek ona sıkı sıkı sarılsak mümkün mü?Eğer mutlu olmak istiyorsak küçük şeyleri umursamayıp sevinebilmeyi,vardır bunda da bir hikmet demeyi başarabiliyorsak mutluluk bizimle sıkı bir bağ kurar.
Her daim mutlu olamaz ki insan,üzülmeyi de sıkıntıyı da acyı da bilmeli,tatmalı.En mutlu anlarımızı düşünelim ........ne kadar kısa sürer değil mi?Ama huzur ,sağlık yerinde ise niye mutsuz oluruz?İnsanlarla konuşmak,sohbet etmek,sorunlarını dinlemek bir nebze çözüm olabilmek ,fikir üretebilmek mutluluktur.Sana bakan bir çift göze gülümsemek utanarak masumca bakan gözün
kafasını çevirip tekrar masumca abla bakıyor mu diye bakması mutluluktur.Çocuklarımız hayatımızın en büyük mutluluğudur,sağlımız,eşimiz can yoldaşımız mutluluğumuzdur.
Ya dostlarımız sırlarımızı paylaştığımız ,gülüştüğümüz mutluluğumuzdur.
Mutluluk saçarsan ışığın artar,somurtursan kararıp kalırsan insanlar senden kaçar.İlgi insanları mutlu eder tıpkı bitkiye verilen su gibi ışık gibi,sevgi insanı güzelleştirir ,sempatikleştirir ,içindeki cevheri ortaya çıkarır.Mutlu olan mutlu eder,birini olduğu gibi seversen o da seni sever.Birisini kendi gördüğün gözle seversen o kişi değerini yitirir,senin gördüğün gibi olmaya mahkum edersen ve kendi doğrularını yol göstermek adına dayatırsan kişi kendi özünden uzaklaşır, kabuğuna çekilir her geçen gün susuz kalmış çiçek gibi solar yok olur kendi gözünde kendi özünde...
Mutlulukla sarıp sarmalamalı insan çoşku gibi yaşam verir umut verir canlara.Hüzün çiçekleri ekmeyelim umut ,sevgi
mutluluk saçalım.Gülelim ki mutluluğumuz artsın ve saçılsın evrene,yakın çevrene ,uzak çevrene.Mutluluk yemeğimiz nefesimiz olsun.Kahkahalar yüreğimizi ,yaşlar mutluluktan gözlerimizi doldursun.........
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 14:34 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
GÜNÜMÜ YİTİRMİŞİM BEN
Sabah olmuş güneş batmış
Hava soğukmuş,ay hilal olmuş
Anlamını yitirmişse yüreğimde
Hasret düşmemişse gönlüme
Gözümden yaş akmaz olmuş ise
Günümü yitirmişim ben
Deniz mavi mi gök bulutlu mu
Fark etmiyorsa gözlerimde
Bir çocuk aç mı, üşüyor mu
Önemsemiyorsam eğer günümü yitirmişim ben..........
Doğacak sabahtan umudum kalmamışsa
Gece yatmak dinlendirmiyorsa bu bedeni
İşe gitmek zevk vermiyorsa
Çocuklarıma yemek yapmak istemiyorsam eğer günümü yitirmişim ben
Gözüm gözüne bakamıyor ise
Sözüm sözünü anlamıyor ise
Yüreğim heyecanla çarmıyor ise
GÜNÜMÜ YİTİRMİŞİM BEN.............
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 14:56 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Etrafındaki insanların bazılarını seçemezsin ya mecburen ilişkilere devam edersin tıpkı anneni babanı seçemediğin gibi.Sevmediğin yanları,istemediğin huyları olur ama kabul edersin çünkü sen onların bir parçasısındır ,çünkü onlar seni her halinle severler.Evlatlarımız da öyle istediğimiz gibi olsunlar diye çabalarız,iyi eğitim,iyi öğretim alsınlar isteriz aman arkadaş çevrene dikkat et deriz ama nedense bize göre doğruları isteriz .Belki de yanlış etkilemişiz bir bakmışsın ki onlar da bizden farklı yani aslında onları da seçemeyiz ama her haliyle onları severiz çünkü onlar bizim bir parçamız.Bazen hayıflanırız biz nerede hata yaptık,neyi öğretemedik diye .Bu belki bir kısır döngü belki kader kim bilir belki de farklılığın ta kendisidir.
Bir de insanlara bir şeyler anlatırsın da kimse seni dinlemez ya gözünün içine bakar sen sözünü bitirmeden o keskel alaka bir şeyler der ya da kendince doğru cevap verir.Sen yırt bir yerlerini anlatacağım diye ama o seni dinlemez ki kendi bildiğini söyler inatla ben konuşacağım der ve seni susturur.Bu ara böyle çok insan varmış gibi etrafımda anlatıyorum anlamıyor çünkü dinlemeyi bilmiyor.Mevlana'nın dediği gibi ''anlattıkların karşındakinin anladığı kadardır''diye gerçekten doğru.Eskiden çok kızardım bu olaylara.insanlara ama çevremdekiler böyle olunca istesen de kaçamazsın çünkü kaçarın yok.Alıştım mı ne şimdilerde ,gülüyorum onlara ve duymak istediklerini söylüyorum biliyorum yanlış bu ama ne anlatsam da O bildiğinde kararlı ne tavrı değişecek ne de olaya bakışı.Niye çatışayım ki diyorum, kendi dinlenmediğime mi kızayım sadece onun anlattıklarının değerli olduğuna inanmasına mı kırılayım?.......
İşte böyle durumlarda sadece susuyorum ,içimden gülüyorum sadece duymak istediklerini söylüyorum.Ama insanın bir eşek bir de eşref zamanı olurmuş bunu da unutmayın.!!!!!!!!!!!!
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 16:27 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Geri dönülmez yolların ortasındayım var mıyım yok muyum bilmiyorum?Varlığımda cismim gezerken orda burda yokluğum üzer mi seni acaba?Varlığımda yok yokluğumda var olurken bu alemde ,yokluğumun izleri yaralar mı seni?Yok olmayı ben seçmedim ki,ruhum bazen varken yok oluyor,bazen de yokluğun ortasında bir çiçek gibi parlıyor.
Varlığı güzellik sananlar aldanıyor.Yokluğun içindeki varlığı bir anlasalar,yok olmanın hazzını bir tatsalar var olurlar mı acaba.Hiç olmak için gelmişim ben bu dünyaya.Yokluğumu hissettiğinde kapat gözlerini,duyma etraftan gelen sesleri,nasıl görebildin mi beni?Cismani alemde tenim ruhani alemde tinim seninle olsun.Bazen diyorum ya '' ben sana söyledim diye'' bilki yokluğumda söylemişimdir o sözleri.
Yokluk alemi daha zengin,üzmüyor kimse kimseyi,eleştirmiyor da her şeyi sadece seviyor herkes herkesi kayıtsızca,şart koşmadan..........Bazen geziyorlar deniz kenarında
bazen dans ediyorlar ağaçların altında bazen dinleniyor bazen de sadece dinliyorlar birbirlerini..
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 13:23 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Sakin bir limana yanaşır gibi yaklaştı
Başını adamın geniş omuzlarına yasladı
Dalgaların sahile vuran köpükleri rüzgarla savrulurken
Gözlerinden akan yaşlar adamın bağrına aktı
Adamın dinginliğinde kadın için için ağladı
Oysa içinde kırgınlık,öfke ve hırçınlık vardı
Bağırıp sağa sola umarsızca vurmak geliyordu içinden
Ama adamın kolları sakin bir liman gibi bedenine dolandı
Kadının hırçın ruhu dalgasız bir deniz gibi uysallaştı
Kadın başını kaldırıp adamın deniz mavisi gözlerine baktı
Ruhu ruhuna karıştı
Durgunluğu,dinginliği anladı ki O'na olan aşkıydı...........
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 13:20 1 yorum:
Sevgi sevmenin eseri,sevgili sevenin gerçeğidir.Sevgi karşılıksız safça hissedilir,sevgili ise hep bir beklentidedir.Sevmek sevdiğini memnun etmek,sevdiğinin gözünden her şeyi hissetmektir.Ağacın dalındaki çiçek,gecenin karanlığındaki ay ışığı,yastığın yatağın kokusu,rüzgarın uğultusu sevgi ile dolar,taşar ve yaşar.
Sevmek sevdiğini kendine mahkum etmek değil,mutluluğu ile mutlu olabilmektir.O'nun hayatını kendine bağlamak değil kendi hayatınla onu bağdaştırmaktır.Sevmek göz göze bakıp erimek değil,el ele tutuşup gezmek değil,ruhunda o nu duyumsamaktır.O'nu düşününce içinin cız etmesidir,O uzaktayken de sevebilmek,güvenebilmek,endişelenmektir.Kızsan da istediklerine olur diyebilmektir,bazen bencillik yapmak istesen de O'nun mutluluğu için vazgeçebilmektir.O'nu her haliyle,her hatasıyla,her hatadan sonra sana sığınmasıyla sevebilmektir.Kırılsan da unutabilmek,öfkelensen de bağrına basıp affedebilmektir.Birine rağmen O'nu terk etmek değil bir sürü sebeplere rağmen O'nunla kalıp yaşamaya devam edebilmektir.Bakışlarından hissettiklerini anlayabilmek,her davranışını yorumlayabilmektir.O'nu üzene kızmak ama susmak,O seni üzse de kırılmak ,uyarmak ama unutabilmektir.O 'nun avukatı gibi olamak,korumak ama kaprislerine boyun eğmektir.
Söyleyin bana kimindir bu sevgi ya da kimedir bu sevgi?Bu sevgi ne dost,ne arkadaş ,ne yar,ne de eşde bulunur.Bu sevgi küçücük bedenlerde taşınan anne yüreğindedir.Anne sevgisi sonsuzdur,su gibi saf,toprak gibi verici,gök kuşağı gibi renkli.Güneş gibi ısıtır,bazen kuşlar gibi seni özgür bırakır bazen de kanatlarının arasına alır sarıp sarmalar seni,bedenini ,yüreğini..............
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 13:01 Hiç yorum yok:
ağlamayı ben seçmedim
göz yaşları beni sevdi
ağlamak sevincim ,isyanım,kaderim
göz yaşları hislerim,baş kaldırışım,kabullenişim
ağlamak sığındığım arkadaşım,dostum
göz yaşları dışa vuruşum,bağırışım,mutluluğum oldu benim
ağlamaktan vazgeçer miyim bilmem
göz yaşlarım kurur da akmaz hale gelir mi bilemem
ama boğazımdaki düğüm nasıl çözümlenir
içimdeki isyan nasıl azalır
sevincim,çoşkum nasıl şekillenir
kaderi kabullenişim nasıl kolaylaşır
hislerim nasıl dile gelir işte bunları hiç bilemem
tek bildiğim ağlamak bana iyi geliyor
haberlere,müziklere,filmlere,ölümlere hep ağlarım .....
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 12:08 2 yorum:
20 eylül 2011 de kaybettiğim babama(O'nu kaybetmden den 1 ay önce yazmıştım)
Bu gün göz yaşlarımla uyandım sabaha kolum kanadım kırık,kalbim buruk
Yine seni gördüm rüyamda çocukken de görürdüm ama
Şu seni kaybetme korkusu var ya
Boğazıma bir şey düğümlenip te yutkunamıyorum ya
Gözlerime dolup ta akan yaşlara engel olamıyorum da
Ne yapacağım ben senin yokluğunda
Dört yaşlarındaydım hatırlar mısın baba annem kardeşimle hastanedeydi
Sen bana balon almıştın yolda elimden tutup gitmiştik yanlarına
Ben hiç unutmuyorum baba çok gençtin sen o zamanlarda
Hep genç kalmak istedin derdin hep 18,5 yaşındayım ya
Ben gülerdim sana biliyorum gönlün hala çok genç baba
Nerden yaklandın şu amansız hastalığa.........
Şu seni kaybetme korkusu var ya engel olamıyorum gözlerimden akan yaşlara
Hatırlar mısın baba!Hep derdin ya!
Bir kızım olacağına 9 oğlum olsun çok kızardım o zaman ben sana
Neden beni sevmiyor diye ağlardım yatağımda
Sonra bir gün dedim ki sana beni niye sevmiyorsun baba
Hiç bir şey demedin bana baktın suratıma
2 ,3 kadeh içtikten sonra ağlamaya başladın yer sofrasında
Kıyamadım ben sana baba sarıldım boynuna
Hani bir gün yine arabamızı satmıştın ya
Kırmızı austin olanı
2-3 kadeh içtikten sonra başladın yine ağlamaya
Arabayla olan anılarını anlattın bana sonra ikimiz de başladık ağlamaya
Ne duygusal adamsın sen baba
Hep derdin ya baba
İnsan sevdiğini yerden yere vurur diye
Sen en çok annemi mi sevdin baba
En çok ona eziyet ettin bu hayatta
Nasıl yerini dolduracağım söyle bana
Biz çok kızardık kırılırdık ama birbirimize çok benzerdik aslında
Çok konuşmayı sevmedin bu hayatta az öz anlattın her şeyi insanlara
Az konuşmalarının içinde çok büyük anlamlar yüklüydü hep baba
Hatırlar mısın baba
Bana hep erkek gibi ol derdin bu hayatta
fazla erkek gibi oldum be baba
Hatta dövdüklerim şikayete gelirdi ya sana
Onların yanında kızardın bana sonra da tebrik edip hep böyle ol derdin ya
Çok hoşuma giderdi aslında benle gurur duyman çok güzel baba
Bana güvenmem kezban yapar demen ruhumu okşardı hep baba
Gelin olurken belime kuşak bağlamıştın ya
Çok canım acımıştı o zaman da ayrılık acısı canımı yakmıştı da
Ölüyorum gibi gelmişti bana sarılıp ağlamıştık doyasıya
Yine mi öyle olacak baba söylesene bana ben ne yapacağım senin yokluğunda
hani geçenlerde bana bir soru sordun ya
Yalan söyledim babam ben sana
öksürürken kan geliyor ağrım çok demiştin ama baba
çarem yok yalan söyledim sana kızma bana ne olur beni bağışla
Sen hep derdin ya
Giden gelmiyor güzel herhalde diye
eminim güzeldir baba seni bekleyenler var orda kızın baban amcam
en güzel yerler ayrılmıştır sana huriler dolaşacak sağında solunda
sen gidersen ben ne yapacağım derken baba senle vedalaşmak çok zor geldi bana
seni çok seviyorum hep hatırla mekanın cennet olsun güzel babam...........
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 11:58 2 yorum:
Cama vuran yağmur damlaları gibi yüreğimde de damlalar birikiyor.Ne güzel camın ardından izlemek yağan yağmuru.Yüreğimin bungunluğu gibi bulutlu hava,yağmurun rahmeti gibi içim sevgi ile dolu,sağnak yağmur misali sevgimin yüceliği.Issız sokaklar gibi bomboş düşüncelerim,kelimelerim.Beynim durgun üretemiyor bu gün oysa dilimde laf çok yüreğimde ise söz yok.Yağmurun sağnağı altında kalsam kendime gelirmiyim ki...Oysa sakinliği sevdiğim gibi sakin yağan yağmuru severim ,tane tane cama vuran damlalar neler uçuşturur kimbilir aklımda.Hep merak ederim kuşlar yağmurda nasıl uçar diye çünkü kuş olup uçmak istemişimdir hep.Bazen gönlümü bazen de bedenimi kaçırmak buralardan.Gitmek gitmek ne varacağın yeri bilmek ne de döneceğin yerden emin olmak.Bazen başı boş avare avare dolaşmak.Git ama dönme, git ama ulaşama, varma bir yerlere sadece gezginci ol kuşlar gibi dolaş çıktığın noktayı da unut.
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 16:41 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Adam sabahın ilk ışıklarında kalkıp yola koyuldu,sevdiği kadını bir deniz kenarında beklemeye başladı.Deniz öylesine dingin ve ışıltıydı ki içi huzurla doldu.Çayından bir yudum aldı güneşin ilk ışıklarını yansıtan dingin denize baktı.Tıpkı sevdiğinin koynuna uzanmış yatan sevgili gibi dedi içinden.Tıpkı benim gülen güzel yüzlü,ay ışığım,sevdiğim kadınım gibi dedi.
Saatine baktı sevdiği kadın geç kalmıştı yine,içinden homurdandı ve kızmaya başladı.Birden hava bulutlanmaya başladı ,bulutlar güneşi kapadı,kulaklarında bir uğultu ıslık çalmaya başladı.Çıkan fırtına denizi yavaş yavaş kabartmaya başladı.Rüzgarla dalgalar kıyıya vuruyor her uçuşan damla tekrar denize dönebilmek için çabalıyordu.Deniz ise her kaybettiği damlacığı geri alabilmek için hırçınlaşıyordu.Ama nafile her yiten şey gibi geriye dönemiyor ,her bir parçası sağa sola savruluyordu.Denizle rüzgarın savaşı aşk gibi dalgaları dans ettirse de denizden hep bir parça koparıyordu.Ben de mi böyle yapıyorum ay ışığıma dedi?
O ilk tanıdığımdaki gülen gözler bana bazen öfkeyle bakıyor,bazen benimle hiç konuşmuyor bazen de dili olur dese de gözleri başka çarem yok der gibi bakıyor.Ben ne yapıyorum dedi ,ben O'nu kendi mutlu olduğum şekilde yaşatmaya mahkum ediyorum.Oysa mutlu olan benim O ise hep bana tabi oluyor.Kendine daha çok kızdı.Ben de tıpkı bu fırtına gibiyim dedi sakin sevdiğimi hırçınlaştırıyorum.Çayından son yudumu alırken dalgalı denize üzgün üzgün baktı.Ben böyle yapmamalıyım ,gerektiğinde sakin bir liman olmalıyım dedi.
Karşıdan gelen kalabalıktan sevdiği kadını seçti,hızlı adımlarla yaklaşıyordu ama gönlü hiç gelmek istemez gibiydi.Kadın geç kaldım dedi içinden yine bana surat asacak,kızacak.Her düşüncede yüzü daha da gerildi gülemez oldu gözleri.Sevdiği adamın yanına varınca elinden tuttu 'özür dilerim trafik çok yoğundu ' dedi.Ama sevdiğinin öfkesini görmemek için gözlerine bakamadı.Adam kadının yanağını avcunun içine aldı önemi yok seni beklemek güzeldi dedi.Kadın çok şaşırmıştı kafasını kaldırıp sevdiği adamın gözlerinin içne baktı,adamın gözleri öfke yerine sevgi saçıyordu,huzur veriyordu.Kollarını adamın boynuna doladı adam kadını sakin bir liman gibi sardı,dudağına sıcacık bir öpücük kondurdu.Kadının yüzü tebessümle canlandı gözerinden ışık yayıldı.Adam ay ışığım , gülen yüzün hiç solmasın, gönlün hep benimle olsun dedi.........
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 12:12 2 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Hayat bir deniz ise
Ben küçük ama güçlü bir gemiyim
Fırtınalar yönümü değiştirse bile
Yelkenleri indirip bir limana girerim
Şimşekler çakıp gözümü kör ederse
Rüzgarın sesini dinler yoluma devam ederim
Yağmurlu bir günse
Bulutların arasından güneşin çıkmasını beklerim
Karanlık bir gece ise
Yıldızlara bakarak yolumu bulurum
Yağmur ,fırtına,bulut durduramaz beni
Hayatımın akışına devam ederim
Belki belki hep doğru yolu bulamam
Ama sığınacak bir liman,uçacak bir kanat,yoluma devam edecek bir rota her zaman çizerim
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 14:35 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Tıpkı kendine sarılamak gibidir dostuna sarıldığında kendin gibi hissedersin.Korkmadan çekinmeden sıkıca sarılabilirsin.Dostum dediğin senin iç sesin gibidir.Duymak istemediklerini duyar ,yanlışlarını yüzüne tokat gibi atar.Ama incinmezsin bilirsin zaten söylediklerini sen içinden söylersin o dışından.Acımasız değildir dostun sana doğruyu göstermek içindir yaptıkları.Seni senden daha iyi anlar bazen.
Dostum dediğin senin acını içinde,kendinde,yüreğinde hissedendir.Acına ortak olup çözüm getiren,sevincinle çoşup yüreklendirendir.
Dostum dediğine arkanı dönmekten korkmazsın.O arkandan kuyunu kazmaz
bütün engelleri önüne hazırlar sen hepsinden tek tek atlarsın.
Dostum dediğin kişi bazen canını acıtır.Bazen bir anne gibi acımazısca kızar,hatalarını yüzüne çarpar.Ama asla kırılmaz,kin tutmaz ve anne şevkati ile sarar seni.
Dostum dediğin yolda görünce selamlaştığın değil görmeden de hissettiğindir.Bir kere de o arasın dediğin değil her özlediğinde ve istediğinde arayabildiğindir.
Dost dediğin çınarcı ağacı gibidir.Yaslanırsın gövdesine, dinlenirsin gölgesinde.Tıpkı çınar ağacı gibi yavaş büyür ama kökleri çok sağlam olandır dostluk.Bazen hayata bakarsın dostunun gözünden bazen de kendi gözünden
seyredesin dostunun dertlerini........BİTMEYEN DOSTLUKLARA
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 11:41 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Beynimden çıkan sesler o kadar yüksek ki kulaklarım bile çınlıyor
Ruhumdan yükselen enerji o kadar güçlü ki bütün vücudumda akım dolaşıyor
Nereye deysem neye dokunsam elektirik çarpmış gibi titriyorum
Hayatım öylesine yoğun ki ben nerdeyim,neresindeyim kendime bir yer bulamıyorum
Her yere yetişmek,yetişebilmek istemek beni yoruyor
Ama hiç bir şey de yoluna girmiyor hiç bir şeyi dengeleyemiyorum
Denge ben miyim ki onu da bilmiyorum?
Bazen suyun üzerine yatar gibi kollarımı açıp hiç kıpırdamadan uzansam
Bazen ruhumun gezginliği ile hiçliğin içinde kaybolsam
Hiç bir kaygı duymadan,yarını düşünmeden,bunu ne yapmalı demeden,
Hiçlik hayatına uymak ,plansızca yaşamak,hesapsızca dağıtmak,kaygısızca uyumak
Yorulmak bilmeden yürümek,düşer miyim endişesine kapılmadan uçmak
Boğulur muyum diye düşünmeden sonsuzluğa yüzmek istiyorum.........
Biliyorum zor bunlar ,seni toplumda yaşaman gerek
Geçen zamanı durduramamak,su gibi akan zamanın sana bıraktığı anıları tebessümle hatırlamak
İç serzenişlerini duymamak,yorgunluğuna aldırmamak kendini topluma adamak, ailene adamak
Kalan zamanlar mı?????????
Çay demleyip tv karşında sevdiğin filmi ayaklarını uzata uzata izlemek
Çayını yudumlarken kitabını okumak camdan yağan yağmuru izlemek
Banyo yapıp bornozunla bitki çayını içip deftere bir şeyler karalamak
Bazen kendi kendinle kalabilmek ama iş yapmadan sadece kendimle olmak isterdim
Günler akıp giderken ben kendimle olmayı özlerken yine de hayatın akışını seviyorum....
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 23:03 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Zaman zamanla yarıştı bazen de birbirlerine çelme çaktı.Günler günleri kovaladı ,yaşananlar geçmişin arasında biraz sır biraz da anı olarak kaldı.Bazı anılar yüzleri gülümseterek bazı anılar ise yürekleri sızlatarak hatırlandı..
Zaman zamanın aynası gibi yaşandı.Geçmiş geleceğe ışık saçtı,bu gün yarına umutla baktı.Günler günleri doldurdu zaman ise son sürat yolunu buldu.Bazıları yetiştiremedi yapacaklarını bazıları ise geçiremedi zamanı.Herkesin başka bir günü oldu kimi mutlu,kimi huzurlu,kimisi de acılı bir yürekle doldu...
Zaman zamanı kıskandı,birbirlerini çatlatırcasına günlere neşe saçtı.Birbirlerine bakan gözler gülücükle aydınlandı.Dillere neşeli şarkılar dolandı,sevinçle kucak açtılar..
Zaman zamanı olmazlarla donattı,buda mı gelecekti başıma dedirtti.İçi burkularak,kaybettiklerine ağlayarak,yitirdiklerini anımsayarak yürekleri sızlattı.
Zaman zamanı yok etti,öyle ki zamanla geçer denilen acıları azalttı.Belki o acılar ,o yürek sızıları hiç yok olmadı ama zaman en iyi ilaçtır sözünü doğrulattı ve acıları azalttı.
Zaman zamana umut bağladı,her insanı her güne umutla uyandırdı,umutlar tükenmesin diye hep ilerledi.Acılar yer etmesin diye hep yenilendi,mutluluklar kaybolmasın diye bazen de hüzün verdi......
Zaman umut,mutluluk,ilaç olsun................
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 22:56 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Beni bırakıp gidersen canım eğer
Ne olur baş parmağın boş kalsın
Uykunda yan dönüp başka birisine sarılırsan eğer
Ne olur baş parmağın hep benimle kalsın
Benim de elim başka parmağa değecekse eğer
Hiç uyumam uykusuz kalırım
Bir gün gelip gidersen eğer
Yüreğine değerse bir yürek
Gözlerine bakarsa başka gözler
Eline değerse başka eller
Hiç biri benim gibi titretemez seni
Hiç bir göz benim gözüm gibi göremez seni
Hiç bir el terletemez elini
Ama yine de gideceksen sevgilim
Ne olur başparmağına değdirme başkasının elini TUZ TANEN
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 12:57 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Bir yanım hep kırık sanki,bir baston alsam dayansam dengem yerine gelir mi?Bilemedim ki eksik olan ne?Bir an bir an içim mutlulukla doluyor heycanlanıyorum ama saniyeler sürmüyor aklıma geliyor yokluğun,yok olduğun.......Geçecek mi bu eksiklik hissi tamam unuttum unuttum babammmm ama özlüyorum seni ,bugün nedense çok özledim seni ,sesisini........Yüreğim yanıyor ,hani geçecek demişlerdi ,bugün içim yine ilk günkü gibi ağlıyor.Bir an sen varmışsın gibi oluyor bir telefon etsem diyorum ama saniye sürmüyor yokluğunu hatırlıyorum,her yerim üzülüyor,işte o yüzden bir tarafım hep kırık..Her kaybolanda hayatımızdan bir şeyler eksilecekse ben zor dayanırım bu acılara.Ne zormuş ölüm ayrılığı,ulaşamama ruhum senle konuşsa da gözüm görmek istiyor seni,kulağım duymak istiyor sesini.Ah babam,nasıl özledim bir bilsen seni,dengem gitti,yüreğim delik deşik sanki.Keşke yaşlılık ,ölüm ,hastalık olmasa insanlar inzivaya çekilse arada bir de olsa birbirimizi görebilsek..Baba özlemi yakıyor içimi, bir de baba diyeceğim biri yok artık, zaten yerine kimseyi koyamam ki.Kırığım babam inan ki yaralı bir kuş gibi kırığım.............
Gönderen Bahar Dallarim zaman: 19:21 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
BAHAR DALLARIM MÜZİK ESİNTİLERİ
İnsanları sevmenin tek yolu vardır ve o da onları olduğu gibi sevmektir… Ve güzellik de buradadır… Onları olduğu gibi sevdiğinde onlar değişirler… Sana göre değil, onlar kendi gerçeklerine göre değişirler… Onları sevdiğinde onlar dönüşüm yaşarlar… Değişmezler, dönüşürler… Onlar yeni olurlar, onlar varlığın yeni yüksekliklerine erişirler… Ancak bu onların varlıklarında gerçekleşir ve bu onların kendi doğasına göre olur… İnsanların doğal olmaları için yardım et… İnsanlara özgür olmaları için yardım et… İnsanlara kendileri olmaları için yardım et… Ve asla hiç kimseye güç uygulamaya, itip kakmaya ve hükmetmeye çalışma… Bunlar egonun yöntemleridir…
Kimileri bir rüzgarla savrulup uzaklara gider Kimileri rüzgara direnip mücadele eder Kimileri de kabuğuna çekilip sineye çeker İster savrul ister direnerek ayakta dur Sen seni kaybetmezsen eğer Hayat her rüzgara rağmen yaşamaya değer.
Kendi yolunu bulamayanlar nedense hep yol göste...
Hayatımı kontrol edemez oldum bu aralar Tıpkı ...
İŞTE BAHAR DALLARI
BAYLAŞIMLARIM İZİNSİZ KULLANILAMAZ. Resim Penceresi teması. Blogger tarafından desteklenmektedir.