Aygün Alüminyum işçisi mücadelede kararlı - Evrensel.net Aygün Alüminyum işçisi mücadelede kararlı
Son Düzenlenme Tarihi: 08 Temmuz 2018 17:08
Aygün Alümümyum fabrikasında, dışarıda işten atılan işçilerin direnişi, içeride sendikal mücadele var.
Başta zam ve iş güvenli malzemelerinin verilmemesi olmak üzere sorunlarının çözümü için Türk Metal’de örgütlenen Aygün Alüminyum işçileri mücadelesini sürdürüyor. İşten atmalarla göz dağı vermeye çalışan patron son olarak 12 işçiyi daha kapı önüne koydu. İşten atılan işçiler fabrika önünde bekleyişleri devam ediyor. İçeride çalışanlar ise iş yavaşlatma eylemi yapıyor, yemek ve molalarda kapıya gelerek direnen arkadaşlarına destek veriyor.
İŞÇİ ÜZERİNDEKİ KORKUYU ATTI
Atılan işçiler fabrika önünde direnirken, içeride işçiler sendikal çalışmayı sürdürüyor. “Mücadeleye devam edeceğiz. Birliğimiz ve moralimiz yüksek. Bütün işçiler olarak kazanacağımıza inanıyoruz. Yetki için başvuru yapıldı ama mücadele devam ediyor” diyen bir işçi, şunları söyledi: “Yönetim önce işçileri satın almaya çalıştı. Olmayınca şantiyelere göndermekle tehdit etti. Bunlar işe yaramayınca işten atılmalar başladı ama işçi korkuyu üzerinden attı. Artık yöneticilerin karşısında hakkını koruyor. Dün çekinen işçi bugün konuşur oldu.”
Aynı işçi önümüze dönük yapılacakları ise şöyle anlattı: “Hak almak için birleşmek, örgütlenmek ve mücadele etmek zorundayız. Bu gün sendikaya üye olarak örgütlenmeye ilk adımı attık. Şimdi bu örgütlülüğü her gün yeniden daha güçlü kurmalıyız. Çünkü patron her gün bir şey yaparak birliğimizi zayıflatmaya, kafa karışıklığı yaratmaya çalışıyor. Bunun için sadece üye olup beklemek değil her işçi başarmak için ne yaparım diye kafa yormalı. Bunu başarırsak patronun saldırılarını geri püskürtebiliriz. Eğer işten atılmalar devam ederse, atılanlar geri alınmazsa daha ciddi eylemler yaparak ciddi olduğumuzu, kararlı olduğumuzu göstereceğiz. Başarmak için birliğimizi ve mücadelemizi daha da büyütmeliyiz.”
Bayramından sonra birkaç gün içinde işçilerin çoğunluğu Türk Metal sendikasına üye olup çoğunluğu sağladı. Bunu duyan fabrika yönetimi 2 Temmuz Pazartesi günü 1’e raporlu olmak üzere 6, perşembe günü sabah 5, akşam da 1 işçiyi işten attı. Ama atıldığı söylenen bu işçilerin sigorta çıkışları hâlâ yapılmadı. Cuma günü ise 1 işçiye işten atılmadığı söylenerek yeniden işe geri alındı. Bu işçi işe geri alınır alınmaz bir hafta izine çıkarıldı. Fabrika yönetimi bazı işçileri ise kıdem ve ihbar tazminatları karşılığı istifa etmeleri teklifini sundu. İşçiler bunu kabul etmeyince fabrika binasından ayrı bir yerde bulunan mermer atölyesi ve şantiyelere göndermek istendi. Bu teklifi kabul etmeyen işçiler işten çıkarıldı. Atılan işçiler geçen hafta pazartesiden bu yana fabrika önünde çadır kurup direnişlerini sürdürüyor.
Fabrikada sorunlar uzun süredir devam ediyordu. İşlerin biraz azalmasını gerekçe gösteren fabrika yönetimi eldiven, iş elbisesi, maske, kulaklık, ayakkabı vermiyor, işçileri parçalanmış eldiven ve iş elbiseleri, bozulan kulaklıklarla çalışmaya zorluyordu. Fabrikada güvenlik önlemleri alınmadığından dolayı sık sık kesilme gibi iş kazaları meydana geliyordu. Daha önceki dönemlerde fabrika yönetimi her pazartesi işe başlarken işçilerle toplantı yapardı. Sıkıntılar artmaya başlayınca 3-4 aydır toplantılar de yapılmamaya başlandı. “Yönetim tepkilerden çekiniyordu” diyen işçiler bu dönemde fabrikanın her yanına kameralar konduğunu, özellikle şikayet kutularının kameraların önüne kurulduğunu ve baskının artırıldığını söyledi. İşçiler üzerinde baskının da arttığı bu dönemde, ocak ayında yapılması gereken zam haziran ayına sarkıtıldı üstelik komik artışlar yapıldı. Bu işçiler için bardağı taşıran son damla oldu.
İşçilerin büyük çoğunluğu asgari ücret ile çalışırken az sayıda kalifiye işçi ise 2000 lira kadar ücret alıyor. Bir Aygün Alüminyum işçisi süreci söyle anlattı: “Ocakta yapılması gereken zamlar Haziran ayında bayram öncesi açıklandı. Açıklanan zam ise bizim beklentimizin çok altında belirlendi. Bizimle dalga geçer gibi bu hayat pahalılığında 50-100 lira gibi komik zam belirlenince işçi işi bıraktı. Ama örgütsüzlükten dolayı herkes fabrikayı terk edip evine gitti. Ama kısa sürede toparlanıp bölümlerde kısa süreli iş bırakmalar yaşanırken kendiliğinde iş yavaşlatma yapılıyordu. Bayram sonrası ise biraz daha organize olup sendikaya giderek iki gün içinde nerede ise bütün işçiler üye oldu.”
Zam açıklanmadan önce “Bu yıl iş yok. Patron her sana zam yapıyor bu sene yapmasa ne olur” dendiğini aktaran bir diğer işçi, tepkisini şöyle dile getirdi: “İş olunca gece gündüz çalışıyorduk. O zaman patron çok kazandım. Bu da sizin payınız diye fazla para vermedi. Aksine kendine, kızına yazlıklar aldı. Şimdi niye iş yok diye fatura bize çıkıyor.”
İşçiler en büyük sorun olarak ücretlerin düşüklüğü olduğunu söylüyor. Artan yoksulluk, ücretlerdeki erime, banka borçları işçileri sıkıştırmış durumda. İşçiler biri içinde bulundukları durumu şöyle anlattı: “Ücretimiz aldığımız gibi bitiyordu. Aldığımız ücret ile bırak geçinmeyi banka borçlarına yetmiyor. Ondan bundan borç alarak idare ediyoruz. Ücretimiz düşük olduğundan üç kuruş daha fazla alalım diye kendimizi fazla mesaiye yazdırıyoruz.”