MODERN OZAN : MABEL MATIZ
Allah’tan tüm ilişkiler nasıl tanışıyorsan öyle gider mantığının dışında kalmıyor yoksa Mabel Matiz’le yollarımız ayrılacaktı. İlk albümünün henüz piyasaya sürülmediği dönemlerde bir arkadaşımızın ev partisinde menajeri Engin Akıncı “Size çok özel bir ses dinleteceğim” diye ortada patlayan müziğin sesini kıstı ve Mabel’i tanıştırdı bize. O an ki psikolojimle tekrar düşünüyorum; evin içinde gırla eğlence var, müziğin BPM’i bir hayli yüksek ilerlerken bir anda yavaşlayıp, bizi derin düşünmeye iten şarkılarla başbaşa kalıyoruz. Salondaki hepimiz dumur, sudan çıkmış balık tanımlaması tam o an için geçerliydi belki de. O zamana kadar yüzlerce “ilk albüm” dinlemiş biri olarak vakit ayırmak istedim belki ama tesis yanlıştı belki de. “Ben bu albümü dinlemek isterim ama sonra dinlemek isterim” diye ara verdirip kendi eğlence dünyamıza dönmüştük.
Evet ben, ilk çıktığından beri Mabel Matiz şarkılarına vurulan kesimden değilim. Hatta ilk tanışmamızın etkisiyle olsa gerek, birkaç deneme daha gerçekleştirsem de “Mabel dinleyemeyenler” köşesinden kaldıramadım kendimi. Sonrası nasıl gelişti çok hatırlamıyorum ama bir kere yeni bir anlayışla hazırlanmış çok iyi bir ikinci albümle karşılaştık. Mabel’in vokali, sözlerini daha iyi anlatır hale gelmiş, melodileri sırtınızı dayayıp içlenecek bir omuz olmuştu adeta. Evet dedim, bir sanatçıdan müzik dinlemek böyle bir şey aslında ama bu yönümüz ne kadar eksik. Şarkılarımız var ortada ama ona duygularını katan kaç şarkıcımız var ki? Yıllar içinde modern dünyanın ambalajlama teknolojisiyle birçok isme gereksiz yere katlandığımızı bana fark ettiren de Mabel Matiz oldu doğrusu. Milletin gözüne girmek için değil de “canımın istedi gibi söylerim kardeşim” diyenlerin son dönemdeki en önemli temsilcisi. En önemli ve nadir bulunan tarafı da gerçekliği… Doğada nadir bulunan bir tat; Mabel Matiz
Şarkı söylemek tamam da bana ileride “ozan” olarak anılacaksın gibi geliyor, nereden geliyor bu sözlerdeki derinlik?
Dünyayla ve kendimle derdim var. Bu hep böyleydi. Doğanın içine doğdum, duyarak dinleyerek bakarak büyüdüm. Çocukluktan aldığımız bir sürü şey var. Kendimizi dünyaya açabildiğimiz kadar açmalıyız. İçeri dalmadan derinliği bulmak imkansız. Bütün bunlar, olup biten her şey, halimi ve dilimi etkiliyor. Ozanlık yüce bir müessese. Umarım ilerde o şekilde anılacak kadar özel bir saflığa erişebilirim.
Bir arkadaşım senin Ceylan Ertem ile düetin Kör Heves’i Facebook sayfasında paylaşıp, altına da “Mabel Matiz’İ bir yerde görürsem bir temiz döveceğim, bu kadar mı doğru anlatılır” yazmıştı. Çok gülmüştüm bu betimlemeye, senin bu içtenliğe karşı aldığın yorumlar nasıl?
“Sen bizi öldüreceksin” , “kastın mı var” gibi yorumlar geldi epeyce, Kör Heves için. Hiç beklemediğim üzere çok sevildi, anlaşıldı o şarkı. 80’ler 90’lar Türkçe pop slowlarına, özellikle Sezen Aksu ve Yıldız Tilbe şarkılarına yakın bulanlar var. Buna seviniyorum çünkü benim dilimin kaynağı da hep oralarda bir yerlerde.
Kısa sürede birçok kişinin vazgeçilmezi olmak besleyici bir duygu mu yoksa korkutucu mu?
Umut ve mutluluk verici, besleyen bir duygu. İnsanlarla buluşmak, birleşmek güzel. Tadını çıkarmaya gayret ediyorum daha çok. Korkutmasa da, bu ilişki her geçen gün daha fazla dikkat gerektiriyor.
Senden bir şeyler okumayı çok isterdim, özel bir kitap projen olabilir mi?
Yazmak çok becerebildiğim bir şey değil aslında. Şarkı sözü ve benzeri kısa karalamalar yapıyorum sadece şimdilik. Belki yıllar sonra bugünlerimi, hayatımı yazarım. Hikayemi edebi ve komik buluyorum. Dilerim bunu anlatacak isteğim ve gücüm olur. Ayrıca geçtiğimiz Aralık’ta Dilan Bozyel ile gerçekleştirdiğimiz Aramızda Kalanlar adlı fotoğraf sergimizi fotoğraf altı kısa metinlerle birleştirerek kitaplaştırmayı hayal ediyoruz.
Yazdıklarından anladığım kadarıyla aşka inananlardansın, ben ise aşkın kendi kendimize gelin güvey olmaktan başka bir şey olmadığına inanıyorum. Kendimi kandırıyor olabilir miyim?
Bana göre de aşk öncelikle kendi içimizde var edip büyütüp yaşadığımız bir şey. Yıldız Tilbe’nin bir şarkısında geçiyor, “seni seviyorsam sana ne, aşk benim canımda”; biraz o hesap. Ama ona sebep ya da aracı olanı da yabana atmamak lazım. O çarpışma olmadan gün doğmuyor. O da kolay kolay olmuyor zaten. İnsanın kendine dönmesine kendini tanımasına sebep olan her şeyin içinde biraz aşk var bence.
Ayrılık şarkıları yazan adamın en iyi ayrılık acısı sindirme formülü nedir?
O pek kolay olmuyor. Dibe vurmak ve kendini bırakmak en iyisi sanırım. Kendimi müziğe veririm filan.
Kısa sürede kendine has bir giyim tarzı oluşturdun kendine, yardım aldığın birileri var mı?
Tavsiyesini dinlediğim birileri olur ara sıra. Ama giydiğim her şeyi genellikle kendim seçiyor, belirliyorum. Bu konuda da obsesifim.
Davetler öncesinde çok düşünür müsün ne giyeceğine dair?
Çok düşünürüm, bazen kararsızlıktan çıldırıyorum. Giyinmeye üşendiğim de çok oluyor.
Dolabında en çok hangi parça vardır? Basic tişört, jean pantolon, renkli çorap vs…
Boş zamanlarımda sık sık tişört ve renkli çorap alıyorum, en çok bunlar var sanırım. Canım sıkıldıkça bu tişörtleri kesip biçip incecik atletlere çeviriyor ve bütün yazı bunlarla geçiriyorum.
Alışverişini kendin mi yaparsın?
Kendim yapıyorum. Çoğunlukla tek başıma.
Yeni bir şehire gittiğinde ilk keşfetmek istediğin ne olur?
Şehir merkezi, en iyi mekanlar ve tarihi yerler.
Konserlerinde müthiş bir paylaşım yaşadıktan sonra eve döndüğünde neler hisediyorsun?
Mutluluk, huzur, yorgunluk, sarhoşluk.
Yakalamışken yeni haberleri alsam, yeni çalışmalar, projeler…
Yoğun konser programımız devam ediyor. 2014 sonbaharında 3. albümüm için stüdyoya girmeyi ve 2015 kış aylarında bu albümü yayınlamayı planlıyorum. Repertuvar şuan büyük ölçüde hazır gibi. Bunun dışında Fransızca ve Yunanca öğrenip bu dillerde de müzik yapmak istiyorum. Müziğimi dünyaya açmak niyetindeyim.
Related ItemsADAMmabel matiz
← Previous Story SON CENTİLMEN : ENGİN HEPİLERİ
Next Story → SEXY&SPORTY: MANUEL FERNANDES