BEN ŞEHİT EROL OLÇOK - Edebiyat Defteri
Önce Altunizade’ye gittik. İnsanların ard arda sokağa çıktığını, bir şeyler yapmaya çalıştıklarını, direnmek istediklerine şahit oldum. Vatandaşları yönlendirmeyi kendime bir görev bildim. "Bu vatan bizim, kimse bu vatanı bizden alamaz. Köprüde sorun büyük arkadaşlar, orayı almamız lazım." dedim, onları cesaretlendirdim.
Ben de oğlum Abdullah Tayyip’le birlikte onların önünden köprüye doğru yürüdüm.
Konuşma mesafesinde olduğum, öndeki askerleri ikna etmeye çalıştım. "Ateş etmeyin savunmasız insanlara. Yanlış yoldasınız, bir an önce vazgeçin." dedim. Baktım ki ikna olmayacaklar oğlumu daha güvenli bir yere almaya çalıştım. Tam bu sırada darbecilerden gelen alçak bir kurşunla vuruldum. Bir tanecik yiğidim, Abdullah Tayyip’im bana yardıma koşarken iki zırh delici merminin hedefi oldu. Olay yerinde şehadete kavuştu. Beni hastaneye götürdüler, ben de orada şehadet şerbetini içtim.
Kayıt Tarihi:4 Temmuz 2019 Perşembe 22:38:39
BEN ŞEHİT EROL OLÇOK YAZISI'NA YORUM YAP
"BEN ŞEHİT EROL OLÇOK" başlıklı yazı ile ilgili