Ghost Recon: Wildlands - İnceleme
Uncharted: The Lost Legacy Tanıtım Videosu
Gran Turismo Sport'tan Tanıtım Videosu
Battlefront Rogue One Eklentisinden 15 Dakikalık Oynanış
Watch Dogs 2 Oynadık - 40 dk oynanış videosu
Diablo 1996 vs. Diablo 2016 - Grafik Karşılaştırması
SEGA / 10 Nisan 2017
Oyun piyasasında her şey nasıl ters gidebilir?
Günümüzde popülaritesi ile öne çıkan Marvel ve DC karakterleri belli: Spider Man, Superman, Wonder Woman, Iron Man, Flash… Saydığımız karakterlerin hepsinin çizgi roman severlerle ilk buluşması 1965’ten önce olmuş, bu süper kahramanların sevildiği anlaşılınca firmaları onlara zaman içerisinde daha büyük yer vermiş ve birer ticari başarıya dönüşmüşler. Peki Marvel ve DC’nin tek kahramanları bu saydıklarımız mı? Elbette değil, üzücüdür ki yüzlerce kostümlü dostumuz tarihin tozlu sayfalarına saplanıp kaldı. Şimdilerde kimse adlarını bile bilmiyor.
Microsoft oyun konsolu piyasasında kendine henüz yer edinmemişken Sega, Asya pazarında Nintendo ve Sony ile rekabet içindeydi. Master System ve Mega Drive, belli bölgelerdeki satış sayısında Nintendo’yu geçmeyi dahi başarmıştı; Game Gear büyük bir pazarlama başarısıydı. Sega için oyun konsolu piyasasında işler 90’ların ikinci yarısına kadar iyi gidiyordu. Sonrasında Sega CD, 32x ve Saturn’ün mali başarısızlıkları, firmanın gelecek planlarına ciddi şekilde balta vurmuştu. Nintendo ve konsol piyasasına yeni giren Sony, Sega’yı her anlamda zorluyordu. Elde kalan barut tek atımlıktı ve Sega hatalarından ders alarak Dreamcast üzerine çalışmaya başladı. 1999’da tüm dünyada satılmaya başlanan Dreamcast güzel bir başlangıç yapmıştı. Ön satışlarda ilgiyi üzerine çekmişti ve hatırı sayılır miktarda ön sipariş almıştı. Çıktığı günde Japonya’daki tüm stoklar tükenmişti, Virtua Fighter yok satıyordu. Sonrasında satışlar düşmeye başladı, belirlenen hedeflere bir türlü ulaşılamadı ve Dreamcast Sega’nın son büyük konsolu oldu. Peki neden?
Oyunlar ve EA Sorunu
Bir oyun konsolu, evvela oyunlarıyla vardır. Bugün insanlar sırf Uncharted, Halo ya da Zelda oynamak için konsol alıyor. Dreamcast, ilk aylarında kaliteli oyunlarla geldi. Soul Calibur, hala çok keyifli bir dövüş oyunu. NFL 2K, çağının ötesinde mekaniklerle tasarlanmıştı. Sonic Adventure, kendi standartları içinde güzel bir oyundu. Dreamcast ilk aylarında Nintendo 64 ve Playstation 1 ile rekabete içindeydi. Donanımsal ve teknik anlamda Dreamcast, iki konsoldan da üstündü fakat işin oyun listesi kısmında çok zayıf kalıyordu. N64’ün GoldenEye’ı, Ocarina of Time’ı, Mario Kart 64’ü; PS1’in Metal Gear Solid’i, Resident Evil 2’si, Final Fantasy VII’si vardı. Bir seneden kısa bir süre içinde PS2 fırtınası başladı. Sega, Resident Evil: Code Veronica’yı gibi nice oyunları elinde tutamadı ve insanlar aynı oyunu oynayabilecekleri, PS2 gibi daha da güçlü konsolları tercih etti. Üçüncü parti yapımcılar ise Dreamcast’in CD-Rom, GD-Rom desteklemesi ve nispeten karmaşık yapısı nedeniyle farklı konsollara yöneldiler.
Sega, Dreamcast’e spor oyunları çıkarması için Visual Consepts ile anlaşmıştı (Unutmadan, Visual Consepts markası ileride Take-Two’nun spor departmanı halini alıyor). EA, bu hamleye misilleme olarak Dreamcast için spor oyunu lisansı vermeyeceğini açıkladı. Sega, politikasını değiştirmedi. Madden NFL, FIFA ve NBA Live en parlak günlerini yaşamak üzereydi ve bu seriler, kimileri için konsol aldırabilecek güçteydi. Dreamcast, spor oyunları anlamında hiçbir zaman zayıf kalmadı ama marka değeri yüksek oyunlara da sahip olamadı. Donanım ve Finansal Sorunlar
Küçük bir bilgi: Sega Dreamcast, online oyunculuğu konsola taşıyan ilk cihazdı. Dreamcast kendi içinde bir modemi ile geliyordu ama sorun şuydu: Sene 1999. O zamanlar bırakın birileriyle internetten oynamayı, interneti olan birini bulmak bile zordu. Sega’nın fikri kusursuzdu, Dreamcast’in sorunu yanlış yerde ve yanlış zamanda bulunmaktı. Sony ve PS2, 2000’lerin ilk yıllarında DVD donanımı ile yeni bir akıma yön veriyordu. 4.7 GB’lık bir disk, en fazla 1 GB’lık GD-Rom’dan yapımcılar tarafından daha çok tercih ediliyordu. Sega’da dönemin proje uygulama müdürü Tadashi Takezaki, DVD teknolojisinin kendileri aleyhinde bir mali tablo ortaya çıkardığını şu kelimelerle açıklamıştı:
“İndirim savaşlarına girmeden önce de zarar ediyorduk. Sony, DVD’yi popülerleştiren ekibin bir parçasıydı ve DVD etrafında bir sistem geliştirerek kendi donanımlarını kullanabildiler. Sega, bu sırada tüm donanımını kendi almak zorundaydı ve bu bizi ekonomik olarak zorluyordu. Satışlar da istediğimiz gibi gitmiyordu ve bu yüzden fiyatları daha da indirmek zorunda kalmıştık.”
2000’lerin başında DVD oynatıcı sahibi olmak, en az internet sahibi olmak kadar büyük bir olaydı. Dreamcast ise DVD furyasından sadece aylar öncesinde satışa çıkmıştı. Hem Xbox hem de PS2, DVD filmleri oynatabilecek durumdaydı. Sadece DVD oynatıcı olarak kullanıldığında bile PS2 oldukça uygun fiyata alınabiliyordu, oyun oynayabilmeniz ise cabası. Kötü ve Karanlık Sega Geçmişi
Yazının girişinde bahsettiğim gibi, Sega’nın Dreamcast’ten önceki son üç konsolu -Saturn, 32X ve Sega CD- fiyaskoydu. Bu da aşağı yukarı on sene boyunca iyi bir konsol çıkartamamak demekti. Eh, Nintendo ise piyasada tek söz sahibiydi. İnsanların bu durumda Sega’ya karşı ön yargılı davranması, 1990’lar için son derece kabul edilebilir bir durum halini alıyor. Playstation 1 ise bu sırada yükselen ivmesi ile güven veriyordu.
Kaçınılmaz Son ve Sega’nın Sektörden Ayrılması
Sega, konsol pazarından 2001’de yüzde doksan dokuz çekildi. Bugün bu konudaki tek ve en büyük girişimleri Japonya’da çocuk yaştaki oyuncular için eğitici konsollar üretmek. 2007-2017 arasında EA Sports’un CEO’luğunu yapan Peter Moore, Dreamcast projesi sırasında Sega’nın önemli isimlerinden biriydi. Onun şu kelimeleri, Sega’nın konsol yapmayı neden bıraktığını açıklıyor:
“Sega, PS2 ile rekabet etmesi için Dreamcast’e daha büyük yatırımlar yapabilirdi ve iflas etme riskini alabilirdi. Yine de pazardan çekilmeyi tercih ettiler. (…) Günün sonunda işler pek istediğimiz gibi gitmedi. Çok zorlandık ama Dreamcast alıp da mutsuz olan kimseyi görmedim.”
Dreamcast, yanlış tercihlerin bir çuval inciri nasıl berbat edebileceğinin belki de en net örneği. Aynı zamanda bilgisayar oyunları sektöründe işlerin ne kadar çabuk ve kolay değişebileceğinin de… Şimdilerde piyasada üç firma var, gelecek günlerde sayının değişmeyeceğini garanti edebilir miyiz?
SEGA Daha İyi Oyunlar Yapmak için Yardımınızı İstiyor
SEGA'nın Ücretsiz Oyunlarında Son Perde