gün/lük tutan beenmaya zaman: 14:14 6.01.2011
“Bitmedi bu ilişki, kesildi, diyor. Bıçak gibi. Bitse bu kadar akmaz bu kan. Can bu kadar yanmaz. Tek bir sözün söylenmemesi saplanıp kaldı yüreğime şimdi. Sustukça çevriliyor bıçağın ucu. Sustukça daha derine batıyor.”
Keşke diyorum içimden, avucuma alıp da avutabilsem yüreğini. Kendi sevgimi, sıcaklığımı katık edip de bastırabilsem yarana. Onarabilsem tüm incinmişliğini. Binlerce öpücükle temizleyip de kararmış yerlerini yüreğinin, söküp atabilsem tüm kötü sözleri, niyetleri. En güzel ana eşleyip de yüreğini, en renkli duvarına asabilsem hayatın, hep orada tutabilsem. Ama henüz erken. Biliyorum.
Herşey sırasıyla aslında bu hayatta öyle değil mi? Şimdi acı çekmenin zamanı mesela. Sonra yavaş yavaş dinmenin, dindirmenin. Yavaş yavaş sönmenin. Köze dönüp de içinde yanan ateşin, dumanının tütmesinin. Ama asla unutmanın değil. Zaman unutturmuyor çünkü. Unutmuş gibi yapmanı sağlıyor sadece. Sarıp sarmalayıp eksilen yerlerini, kaldığın yerden devam ettiriyor. Hadi şimdi sıra sende!
Önce, henüz dumanı tüterken üzerinde, zamanın sana uzattığı bavula katlayıp bir güzel özenle yerleştireceksin ona ait herşeyi. Çirkinleşmesin, kirlenmesin bekledikçe, düşündükçe diye lavantalar koyacaksın aralarına. Kitleyip kapatacaksın bir güzel. Belleğindeki az kullanılan odalardan birine yerleştireceksin bavulu, çekeceksin kapıyı üzerine. Anahtarı kendinin bile hatırlamayacağı bir yere koyacaksın.
Hayat zamanın salladığı kocaman bir salıncak gibi. Bırakacaksın kendini zamanın kollarına sallanacaksın. Bir ileri bir geri gidip geleceksin sürekli. Bir hızlı bir yavaş. Bir geçmişte, bir şimdiki anda. Zamanla alışacaksın. Hepimiz aynısını yapmıyor muyuz zaten? Ve unutacaksın zaman içinde. Aslında unutamadan, unutmuş gibi yapacaksın.
*İlk yayın tarihi: 14/01/09
biri bana gelsiinn.. o da sensiinn..mimini alsıınn..üşenmesin cevaplasınn :))
Aşk ölümden daha soğuktur.
Biliyorsun değil mi bu son sözün benim en sevdiğim.
der süreyya berfe...
tıpkı söylediğin gibi ne çok isteriz sevdiklerimize ilaç olmayı, tek bir doz verilsin ve acımız bitsin ne çok isteriz. mümkün değidir oysa, işte o zaman merhem olunamayınca yaralarımıza, içimizde o çok kanayan yer kendini korumak adına kapatıverir şalterini ve açar anıların sandık odasını. bir güzel katlar toplarız kendimizi, başkaları iyileştik sanır, soğurken gövdemiz. kapılar kapatılır belleğin haritasında, bütün anahtarlar atılır. sandıklarda sararan danteller gibi,anılarımız tozlanır. yüreğiyle yaşayanlar silemez geçmiş günlerin izlerini, sandıklarda anılar bir bir çoğalır. bakarsın birgün kendine aynalarda. yanardağlar gibi, kabuğun sert, kayaların kırılmaz. ama bir kez girdiğinde içine, cehennemin tüm ateşleri mağmanın içinde gizlidir. senin gibi olmayanlar anlayamaz.
sen varya, neler düşürüyorsun puslu günlerde aklıma böyle, öperim yüreğini.
Çok güzel, fazla acı. Sonsöz ise mühür gibi, akılda kalıcı:
"Daha sıkı sarılacaksın böyle zamanlarda salıncağın iplerine düşmemek için. Fısıltıları rüzgardan sanacaksın"
"Hayat zamanın salladığı kocaman bir salıncak gibi." yazını okurken çok hoş bir karşılaşma oldu; evet, cümleler ve düşünceler de çarpışır bazen.. bu tıpkı, iki farklı yöne giden, ve karşı yönden gelen bir şeye çarpman, ve onun sana çarpması gibi.. sonra hiçbir şey olmaz, yoluna devam edersin..
ödülünüz var ben de efendim :)
ZOr iştir bildiğin duygu üzerinden açıklamak insanlara.Açıkladığını sanırken bir yerlerin önce sızlamaya başlar sonra sızı yangına döner.Yangını yeniden başlatmak için alt tarafı basit bir kibrit ateşi diye düşündüğün kelimeler yeter de artar bile.Kibrit ateşi orman yangınına döner.sabırı su yaparsın ama bir yandan da her kelime , suyu buhar etmeye devam eder.
zaman geçer biz göçeriz,
bir yanımız hep unutmuş gibi yaparken unutan mı unutulan mı tartışması da sürer gider
tahsis edilen yer için teşekkürler. aslında bu yazdıklarının üzerine söylenecek pek bir cümle yok ama...
zaman geçer biz tüten dumanı bile görmeyiz, sonra bir şey olur bir şarkı, bir görüntü bir söz... sonra bir bakmışsın aslında haal aynı yerdesin...aslında hiç gitmemişsin, o salıncağa hiç binmemişsin...sevgiler
Sana yazdım desen inanırım.
bana yazdın desem bende inanırım:)
Rüzgar fısıldadı heralde, ben yaslarken başımı, güzel yüreğine...
dizlerinde ağlamak istiyorum.sana sarılıp ağlamak istiyorum salya sümük.beni avut istiyorum.bu cümlelerin hepsi benim olsun istiyorum.istiyorum,istiyorum, istiyorum...aahh mayam seni çok seviyorum :)
zamanın unutturmadığını, sadece alıştırdığını anladığı zaman insan bi tökezliyor önce. sonra ona da alışıyor. dediğin gibi en güzeli bir dostun sözüne yaslanmak böyle zamanlarda...
Yürek asla unutmaz...
iyi de maya o salincagi sallayan biri lazim her daim
@parmakuçlarım: geldim, gördüm, aldım koydum cebime. elbet bir gün cevaplayacağım merak etme :)))
@Syrakusa/Beter Böcek: ve de daha sıcak...
@Efsa: bilmez miyim prensesim...
@y: sen var ya sen nasıl da giriveriyorsun en olmadık dehlizlere, nasıl da görüveriyorsun kelime kelime içimi, döküveriyorsun...
@Vladimir: durup da, diğer her şeye kapayıp da kulağımızı bir dinlesek rüzgarın fısıltısını ne öyküler anlatır kimi, kimlere anlatır kim bilir sevgili Vladimir...
@**: çarpıyorsun, karşılaşıyorsun o an ama doğru ama yanlış yaşıyor ve yaşatıyorsun bazı hisleri sonra her şey eskiye dönüyor yine. sen eski sen olmuyorsun elbet kendine kattıkların ve kendinden eksilenlerle ama devam ediyorsun yola söylediğin gibi...
p.s: bu arada nerelerdesiniz sen ve blogun???
@aşkolsuN :): yüzümde kocaman bir tebessümle geldim, aldım ve yüreğime ekledim. çok teşekkür ederim :)))
@AVRAM USTA: hem de ne zor ama kör topal, düşe kalkla yana yakıla bir şekilde devam edersin işte...
@syrus: cevabı hiçbir zaman net verilemeyen, cevabı yaşanan ve yaşatılana göre değişen sorulardan biridir unutan mı unutulan mı sorusu sevgili syrus...
@losstime: zaman geçer ama eğer hala aynı noktada kalmak istemiyorsan senden geçmesi gerek önce...
@feanor: sen o zaman yayınladığımda yazının altına eklediğin yorumu okudun mu peki?
bak ne yazmışsın; Ben yazacaktım; ama önce davranmış Bugünü Yaşama Arzusu...
p.s: bu arada dün duymamışım ama bugün arayacağım :))
@Brajeshwari: yüreğinden öperim seni :)))
@AyŞeGüL: kuzum nerelerdesin sen bakayım bu aralar fazla kaybolur oldun uzaklardan iyisin değil mi?
öperim de severim de hem ben seni...
@gereksiz adam: hem de nasıl alışıyor insan. alışmak oluyor en büyük tesellisi...
@Budeliçocuk: unutamamak belki de yüreğin en akılsız hali...
hoş geldin bu arada ve de teşekkürler...
@A-H: hayat sallıyor ya işte senin de yardımlarınla sevgili A-H...
Çok çok etkileyici...Ben de aynı cümleyi kuracağım sanırım..çok güzel fazla acı...
@suvebeyaz: ne güzel bir isim bu suvebeyaz...
ve çok teşekkür ederim :))
ben de teşekkür ederim beenmaya :-))
Sallanırken salıncak bir ileri bir geri hep geri geri gideriz geçmişe, geleceğe ise gideriz hep ileri ileri.Gözümüz görse de geleceği, sırtımızdadır saplanan bıçakların kanırtan izi.Mayam öperim seni.
@sufim: can sufim canım sufim ve bu yüzden de hiç bilemeyiz şimdi'nin değerini öyle değil mi...
ben daha çok öperim...
Ne güzel bir dostsun sen öyle. Sıcaklığın buraya kadar uzandı biliyor musun? Bazen yanıbaşımızdakileri koruyamıyoruz üzülmekten ama onlarla birlikte üzülüyoruz. ve acıları hafifliyor biraz da olsa, anlaşılıyor olmaktan...
@Elif Gizem: canım benim yüreği güzel, kocaman Elifim öpüyorum seni...