Değişim - Sanatın Serbest Duvarı || Serbest Duvar
Ana Sayfa Genel Değişim
2018 Nisan ayında başladığım yazım serüvenim hala devam ediyor.İlk yazımda herşeye,hayata,sisteme ve tüm olan bitene ne kadar da öfkeliymişim.Bunun faydası hayatı anlamam yolunda oldu.Hayatın insanı,fikirlerini,kişiliğini,çevresini,uğraşlarını değiştirdiği kadar bir değişim oldu bu.Ancak zararı da az değildi bu öfkenin.Kendime ve vücuduma verdiğim zararı tahmin bile edemezsiniz.İçinizde fırtınalar kopup dışarıya gram belli etmediğiniz bir yaşam düşünün.Kendi kendinizle savaştığınızı düşünün.Benim derdim zaten kendimleydi.Yoksa benim gerçekten hiçbir kişi veya kurumla zerre derdim yok.
Çözümsüzlüğün güzel bir çözüm olduğunu fark ettiğimden beri değişim kıvılcımı çakmıştı içimde.Bazen umursamaz bazen öfke ve nefret dolu düşüncelerim yerini olgunluğa,medite olmaya,mücadele etmeye ve olumlu yönde değişmeye bıraktı.Oluyormuş.İnsan gerçekten alışıyor ve değişebiliyormuş.1 buçuk yılda bile neler neler oluyormuş insan isterse.Bir de siz istemezseniz seneler geçse de yaşamınız gram değişmiyor.İşte hayatın özeti budur.Anlık ve yıllık değişimlerin toplamının ortalamasının karekökünü alın ortaya öz bir değer çıkacak.İşte o sizin kişisel olarak ne kadar ilerleme kaydettiğinizin en somut göstergesi olsun.
İlk yazım olan öfkeye bakıyorum da bir insanın rüyasında öldüğünü görmesi ne kadar normal olabilir? Geçenlerde ise kustuğumu gördüm rüyamda.İşte bu bilinçaltı var ya herşeyi net bir şekilde o kadar iyi açıklıyor ki aklınız hayaliniz durur.Normal bir kusma değildi bu,rengarenk her renkte kustum ben rüyamda.O kadar toksik bir dünyam varmış ki vücut kendini rahatlatmak için bilinçaltına böyle bir sinyal göndermiş artık.O derece yani.
Kendinle ve dünya ile barışmadan değişemezsin.Mücadele etmeden,en başta kendine değer katmadan insanlara değer katamazsın.Hizmet etmeden hizmet etmeyi öğrenemezsin.Selam vermeden selam almayı öğrenemezsin.İletişim kurmadan iletişim kuramazsın.
Ben Oğuzhan Bilge.
1 buçuk yıl kadar önce ön yargılarımı vestiyere asmıştım.Şimdi aynı yerden ütülü ceketimi ve gömleğimi alıyorum.Temiz ve onurlu bir şekilde.İyi ki bazı şeyleri yaşamış iyi ki değişmişim.Ve son olarak bu yazım bana destek olan tüm arkadaşlarıma tüm sevdiklerime ve anlayışlı güzel insanlara dostça bir selam ve armağan olsun.Bu yazı sıkıntılarına dayanamayıp genç yaşta canına kıyan Recebime gelsin.Koca dünyaya sığamadın,tercümeyi ve karşılaştırmalı edebiyatı sen benden daha iyi bilirsin.Ama bilmediğin en önemli şey mücadelenin gerekli olduğu ve her daim devam ettiği.İyi ve kötünün ,doğru ve yanlışın.Hayat her geçen gün zor ve çekilmez oluyor olabilir.Ancakbir o kadar da basit ve yaşamaya değer.Zorlaştıran yine insanların kendisi.Sen hayatımda bu zamana kadar tanıdığım en kıymetli insanlardandın.Benim yazım serüvenime destek veren ilk arkadaşımdın.Ruhun şad olsun kardeşim.Huzur içinde uyu.Çünkü ben değiştim.
Önceki İçerikSEVDA SAVAŞI
(!) Değişim Başlıyor
BU GÜN ÜÇ KELİME DÜŞTÜ GÖKTEN