Tasavvuf: Kasım 2009
Vay O namaz kılanların haline.(devam) Münafık..
Münafık asla ama asla geceleyin onu kimsenin görmediği bir tenhada seccadesini serip de namaz kılmaz..
Ayçiçeği gibi çekilir Nura yüz
Geç topraktan havadan suretten. Zira başımızın yüzü yerdeyse de secdeyi yeryüzüne etmeyiz biz. Yerlerin göklerin Nuruna düşer baş. Yere göğe değil. Nurda İş İsim Sıfat Suret. Yerde gökte işte değil. Ayçiçeği gibi çekilir Nura yüz. O Zat kendisindedir; yerde gökte Nurunda değil...
Hz Meryem (a.s.) ve Hakikat...
Topluluklar yüzünden Kötüler kötü oldu dersen İlahi ilimdeki Cezanın Suç görülene göre değil "inad"a göre olduğunu hesaba katmalısın..Senin İdealin eğer toplumu adam etmekse o halde Halktan uzak olmamalısın. Yoksa ilmin de hesabın da eksik olacaktır.. Şunu da hesaba kat. Topluluklar İlahi ilimde kendi üyeleri sebebiyle tümden ceza olunmazlar..Sadece sorumluluk babında toplulukların uyarılmaları vardır. Yoksa Hesab ve Ceza ferd ferd sorulur..Kimsenin günahı kimseye yüklenmez..Suç denilen şey ilahi ilme göre değil topluluklara göredir. Hz Meryem (a.s.) topluluklara göre hesap veya cezaya tutulmak istendi..Halbu ki o İlahi ilimde övgüye mazhardır. Sen ister inanan ister inanmayan bir topluluktan ol onun yaşadığı olayın hakikatinde veya zahirinde mutlaka İlahi olacak bir manada soruluyorsun...Fakat sen ben bunların dışındayım diyorsan anla ki mutlaka Hakikatin İlahi oluşundan ya gafilsin ya cahillerdensin..Hiç yüksekten atma...İnad etme...Mutlaka Hakikat makamından olarak bir biçimde hesap sorulacaksın...
Kurgu samimiyeti bozduğu gibi Samimiyet de kurguyu bozar...
Filmler kurgudur. Niyeti Samimiyet olan filmler pek azdır.
Samimiyetli söz kurguyu bozar.
Samimiyetle soyunan bir oyuncu gördün mü sen.
Kurgu samimiyeti bozduğu gibi Samimiyet de kurguyu bozar.
Şu var ki helak etmek isterse insanı şehvetine bırakır..
Zeka samimi kurgusudur..
Akıllı olan Samimiyete bakar.
Samimiyet zekayı kahreder.
Şeytan samimi bir zekidir.
Allah'a inatçı olan inatçıdır.
[Bakara 34 - ...ancak İblis dayattı...]
Adem isimleri saydığında Safi idi..
[Bakara 33 - Allah 'Ey Adem onlara isimleri söyle' dedi...] Varlığında olanları söyledi..
[Taha 120 - Nihayet şeytan ona vesvese verip şöyle dedi: "Ey Adem! Sana ebedilik ağacını ve yok olmayan bir saltanatı göstereyim mi?"] Zeka samimiyeti bozdu..
Samimiyet Emri hafife aldı.
[Taha 115 - Gerçek şu ki, bundan önce Adem'e bir emir verdik, ama o unuttu ve Biz onda bir azim de bulmadık.
117- Biz de şöyle dedik: "Ey Adem! Şüphesiz bu sen ve eşin için bir düşmandir. Sakın sizi cennetten çikarmasin; sonra mutsuz olursun."
118- "Şüphesiz senin için orada aç kalmak, çıplak kalmak yoktur."] Varlığına bakabildiği Ruhunu unuttu da, varlığındaki isimlere baktı..
Emri vereni unuttu da..Emri incelemeye aldı..
Ruhunun Varlığındaki İsimlerin Ruhu..
İsimlerini bir salladı..
İsimler, Sahiplerinin Emrine itaat ettiler...
Safiyullah'ı bir başka mekana indirdiler..
Adem Samimiyetle Tevbe etti de Akıllandı..
Musa'ya! galip geldi!
Muhammed (a.s.) İsmine baka kaldı...
Öylece ruhunu Sahibine teslim edebildi de..
Mekanlardan münezzeh oldu..
Saltanattan münezzeh oldu..
Ebedilikten münezzeh oldu... [Kehf 50 -...“Âdem için saygı ile eğilin(secde edin)” demiştik.....Şimdi siz beni bırakıp da onu ve soyunu kendinize dost mu ediniyorsunuz? Onlar size düşman iken! Zalimler için ne kötü bir değişme!]
İllallah getirdim sana..."Ben kulum! Ben kulum!" diyorsun diklene bağrına...Bana öyle geliyor ki, sen sanki "Allah, kulsuz Allah değil! Allah, kulsuz Allah değil!" diyorsun...Madem kulsun da bu kadar kardeşim sen ...Desen ya "Ancak Allah! Ancak Allah!"..
Onu gören hiçbir şey görmemiştir..
Onu gören hiçbir şey görmemiştir.
Onu gördüğümden beri Ondan başka hiçbir şey görmedim.
Muhyiddin İbn Arabi (k.s.)
Hayy'dan gelen Hu'ya gider..
Eğer sen Allah'ın yakın oluşunu bilenlerden isen O'nun çeşit çeşit işlerine yıldırım düşmesine bakıldığı gibi dikkat kesilip kalma.
Çünkü O'nun Zatı o işleri yaparken, ne yaptıklarının herhangi birine dikkat kesilir..ne de O'nun Zatını bu işleri meşgul edebilir.
Dolayısıyla Zatının ruhundan sana üflediği..yani senin ruhun senin zatında kal ki.. çeşit çeşit işlerine dalıp da O'nu unutanlardan olma..
O'nun yaratmasıyla ayakta kalan bedenin ve Alem nasıl senin ruhuna şeffaf bir elbise gibiyse, işte öylece de O'nun ruhuna yaratması şeffaf bir elbise gibidir..
Şu var ki biz O Zatın yaratması ile sınırlı sınırsız kulları...O ise yalnızca kendisine ait olan sınırsız yaratması ile Alemlerin Rabbidir..
O bize şahdamarımızdan yakın olan...
Zatıyla değilse de yaratması ile sertleşmesi O'nun şanındandır..
O, ruh gibi olan rüyalarda dahi sertleşebilir..O'na sınır koyacak yoktur; sınırları O kor...
Şu da koyduğu bir sınırdır ki, sertleşmesiyle ne kendi yaratığı olan bir maddede şekillenir de kalıp işaret olunabilir..ne de Alemi gibi zerrelere ayrılır...
Kaldı ki şu alem elinde hayalden ibarettir..
Çocukluk fotoğraflarından bugüne kadar bak bir..Bak o madde sanılan suret nasıl da O'nun elinde ancak düzenli bir rüya, tertipli bir hayal.. O dilediğini yapar..Tek Musavvir.. Halim...
Nasıl O'na sınır olabilir..
Sırf bilmezliktendir ki bir mekana sınırlanmak insanları için bile noksan birşeyken.. O'nun Zatı için sınırlanamıyor olmak nasıl noksanlık olabilir...
'Ruhum bedenime dar geldi', 'Ruhum göklere sığmaz oldu' gibi sözler Ruhun O'nun emrinde olmasından ileri gelmektedir..
85 : Bir de sana ruhtan soruyorlar, de ki: ruh rabbımın emrindendir ve size ilimden ancak az bir şey verilmiştir. [İsra]
Eğer Ruh maddenin emrinde olsa idi..O halde bedenimizi genişletir ve daraltırdı...
Madde bu kadar faydasız iken, madde ile bir kıyas yolu tutmak daha da faydasızdır..
Nefs nedir dersen de, çeşit çeşit işleriyle meşgul olup..işlerin zahirinde kalıp.. işaret olundukları Zata UYANMAYAN düşüncelerin..Mukaddes Ruhunun üzerini örtmesinin adıdır derim..
O Zat, işlerini yaparken ne meşgul olur...ne de yorulur.
O'nun yorulması demek güneşin öğle vaktine ancak akşam vaktinde varması demek olurdu. O'nun dinlenmesi ise bizim gibi yorulması değil, bir işini tamamlaması demektir..
Ki İstiva tam olarak bu manayadır...
El-Vahid, el-Ahad ... Bir..Mutlak Bir.
Herbir şeyi Ondan başka yaratan mı var ki yarattığı bir şeyde Hulûl ararsın...
Sen belli ki Hakkı sorarsın..Ondan başka hüküm ve takdir eden mi var ki Hakkını başkasından arayasın... Her kim de sabreder ve kusuru bağışlarsa, işte bu elbette azmedilecek işlerdendir.
[ŞÛRÂ - 43]
Allah dilemedikçe de siz dileyemezsiniz
*Alemlerin Rabbi Allah dilemedikçe de siz dileyemezsiniz.(Tekvir 29)
*Bana dua edenin duasına icabet ederim...(Bakara 186)... Gelmiş gelecek her insan, dilediğinin olmadığını bilir..Dolayısıyla Duanın ne demek olduğunu da Özünde bilir..Cehalet ancak dilde ve tavırdadır..Herşeyin Özü secdededir..
Herşeyin Özü duadadır..Cehalet ancak dilde ve tavırdadır; nefsdedir...
Çocukluk fotoğraflarından bugüne kadar bak bir.. Bak bakalım o madde sanılan suret nasıl da O'nun elinde ancak düzenli bir rüya, tertipli bir hayal.. O dilediğini yapandır..Tek Musavvir...Halim'dir...
Dinin doğal olarak O'ndan olduğunun kanıtı şu misaldir : Tırnaklarını uzatır..Kesmeni bekler...Çünkü uzatırda kesmezsen..O tırnaklar uzaar uzaar..Döner dötüne batar...
İnsan üzülür...Bir de ağlar...
İnsan üzülür...Bir de ağlar...Senin acziyetinden haberi var mı yok mu ?..Bir de gözlerine gönderdiği yaşlara sor...
İşte Şems bana bunu öğretti...
Yer yüzünde bir tek insan üşüyorsa, ısınma hakkına sahip değilsin. Ben de biliyorum ki; yer yüzünde üşüyen insanlar var. Artık ben ısınamıyorum. Eskiden açken bir çorba içince doyardım. Ama şimdi hiçbir şey bana bir besin hazzı vermiyor çünkü biliyorum ki açlar var. İşte Şems bana bunu öğretti...
Mevlana Celaleddin-i Rumi (k.s.)
Teşbihte Tenzih..Tenzhite Teşbih...
Teşbihte hata olmasın..Annenin cenine müzik dinletmesi misali diyelim..Anne müzisyen değildir..Ve hep Anne kalır..Çocuğuna bir fayda olsun diye dinletir..Çocuk da hep o Annenin çocuğu kalır..
Teşbihte Tenzih..Tenzihte Teşbih...
Biraz daha açarsak..
Teşbihte hata olmasın..Annenin cenine müzik dinletmesi misali..Anne müzik değildir..Ve hep Anne kalır..Cenin onu müzik zannedebilir..Anne çocuğuna bir fayda olsun diye dinletir..Cenin oradan başka bir aleme doğup büyüyüp ileride müzisyen olsa bile..Hep o Annenin çocuğudur...Müziğin değil..
Tenzihte Teşbih...Teşbihte Tenzih..
Bu bedenler, resimler, vidyolar ;suretlerde mi bu duygular neredeler...Nerene değiyorlar ki duygulanır bu hoşça salınan suretler...Kainatın büyüklüğünden hissettiğin duygu nerede.. Dağlarda mı.. Göklerde mi..Şu et parçasında mı bu ses, düşünceler, harfler... Nerene değiyorlar ki duygulanır salınan bu suretler..Hayaller..O şahdamarından yakın nerede...
Ey Güzeller Güzeli Allah'ım...
Mümkün etseydin..Tek bir nazarında...Senden gelen tek bir hediyende..Sonsuza dek kalmak isterdim...Şüphesiz Senden başka İlah...Senden başka Rab yok...Sen iyiliklerin de.. kötülüklerin de yaratıcısısı.. Tek Hayra sevkedensin... Ömrümü, ömrümüzü Hayr eyle...
İnsanları, bilmedikleri şeyi öğrenmekten alıkoyarsanız...
İyi işler yapmaya bakın; işleriniz düzelebilir. Sözünüzle yaptığınız ayrı ayrı olmasın; bir olsun. Söylediğinizi yapın. Halka öğüt verip kendi yan çizenler gibi olmayınız. Öğüdü işitip iş tutmayanlara benzemeyiniz.
Söylediğiniz, işinizi tutmazsa
Bilmediğiniz işlere karışırsanız
Bilmediğinizi öğrenmez, dolayısıyla cahil kalırsanız
İnsanları, bilmedikleri şeyi öğrenmekten alıkoyarsanız.
Yukarıda sayılan dört şey bir cemiyeti ayakta tutan umdelerdir.
Müspet yol tutulursa kurtuluş olur. Menfi yol ise felaketin içine atar. Bilhassa dördüncüsü her cemiyetin muhtaç olduğudur. Ona mani olunduğu zaman yıkılış mukadder olur.
Korku ilmin ta kendisidir...
Ev evlat! Ben, sana bir aynayım; böyle gör. Beni kalbine bir ayna olarak koy, sinene yerleştir. İşleri karşıma getir. Bana yaklaş ve bak. O zaman çok şeyler göreceksin. Benden uzak kaldığın zaman göremediğin çok sefaları o kez göreceksin.
Din işlerini düzeltmek istersen, bana gel. Bunu ancak bende bulabilirsin. Başkasında bulamazsın. Ben, seni Allah yolunda seviyorum ve öyle yetiştirmek istiyorum. Seni Allah yoluna döndürecek kuvvet bende vardır. Seni sert bir elle yola getiriyorum. Münafık dili ile değil.
Dünyayı evinde bırak, bana öyle gel. Ben öbür âlemin yöneticisiyim. Dünya sana kalsın. Seni oraya almak istiyorum. Yüce âlemlerin sultanı yapmak istiyorum, bu fani diyarın bekçisi değil! Yanımda otur; sözlerimi işitmeye bak. Ne dersem onunla iş tut. Ölmeden önce böyle yap. Yakında ölür gidersen perişan olursun. Eli boş, yüzü kara gitmeyi sana ayıp sayıyorum; çünkü iman sahibisin.
Dünyanın dönüşü ve her şeyin hareketi bir disiplin ve korkunun eseridir. Eğer bir şeyden korkmuyorsan onu bilmiyorsun demektir. Korku ilmin ta kendisidir. Korkmayan bilgi sahibi değildir. Korkan, korktuğu şeyin âlimidir. Allah korkusu olmayan için ne burada, ne de ötede selamet vardır. İnsan, Allah'ı bildikçe korkar. Bilmemişse neden korkar? Bunu bizlere anlatmak için, Allah Teâlâ şöyle ferman buyurdu:
“Allah'tan ancak, bilgi sahibi kulları korkar.” (el-Fâtır, 35/28)
Allah'tan korkanlar bilgi sahibidir. Ve bildiklerini tatbik sahasına koyanlardır. Bilirler; bildikleri ile amel ederler; ayrıca bilmeyenlere de öğretirler. Bunlar, yaptıklarına bir karşılık da istemezler; yalnız Allah'ı ve O'nun yakınlığını talep ederler. O'nun sevgisini isterler. O'ndan uzak kalmayı ve aralarına kara perdenin girmesini arzu etmezler. Onlar, ne dünyayı ister, ne de öbür âlemi; hiç bir kapının da üzerlerine kapanmasını talep etmezler. İsterler ki, kendileri için olsun; dünya ve âhiret kendilerine kalsın.
Dünya onlaradır. Âhiret onlaradır. Azîz ve Celîl olan Hak da onlara kalmıştır.
Onlar iman sahibidir. O'nu iyi bilir ve çok çekinirler. Hak uğruna mahzundurlar.
İnsan vardır ki, dış göze göre görünmeyen, kalp gözüne göre hazır ve nazır olandan korkar. Nasıl korkmazlar ki, O diriltir ve öldürür. Aziz eder, zelil eder. O, her an bir şan alır. İsterse kabul eder; dilerse reddeder. Yakın eden O'dur. Uzak eden yine O'dur.
“Yaptığından O'na kimse soru soramaz. Ama O'ndan gayri olanlar hep sorguya tabi tutulacaklardır.” (el-Enbiyâ, 21/23)
Allah'ım, bize yakınlığını ver. “Dünya ve âhirette güzellik ihsan buyur. Bizleri ateşe atmaktan sakla!” (el-Bakara, 2/201) Âmin!
Hak Teâlâ'ya ve kullarına karşı edebinizi takınınız!
Hak Teâlâ'ya ve kullarına karşı edebinizi takınınız! İşinize ya­ramayan lafları bir yana atınız. Lüzumsuz şeylere karışmayı bir zât şöyle tarif eder: “Geziyordum, bir genç gördüm; sıkı bir şekilde yer kazıyordu. Ona kendimce şöyle dedim: ‘Bu ağır işi bırak; hafif işlere bak.’ Bu sözümün cezasını çok ağır ödedim. Altı ay gece namazına kalkama­dım. Bu benim için çok ağır bir ceza oldu.”
O elbette yarattıklarından ziyade "ZAHİR"dir..
Rahman Rahim Allah adına
Yoksa onların Allah'tan başka bir ilahları mı var? Allah onların ortak koştuklarından münezzehtir (Subhandır).
Ve in yerev kisfen mines semâi sâkıtan yekûlû sehâbun merkûm(merkûmun).
Gökten bir parçanın düştüğünü görseler, «Üst üste yığılmış bulutlardır.» derler.
Fe zerhum hattâ yulâkû yevmehumullezî fîhî yus’akûne.
Artık çarpılacakları günlerine kavuşuncaya kadar onları (kendi hallerine) bırak.
Yevme lâ yugnî anhum keyduhum şey’en ve lâ hum yunsarûn(yunsarûne).
O gün hiçbir tedbirlerinin kendilerine zerre kadar faydası olmayacak ve hiçbir şekilde yardım da görmeyeceklerdir.
Ve inne lillezîne zalemû azâben dûne zâlike ve lâkinne ekserehum lâ ya’lemûn(ya’lemûne).
Şüphesiz o zulmedenlere ondan başka da azab vardır. Fakat çokları bilmezler.
Rabbinin hükmüne sabret. Çünkü sen bizim gözetimimiz altındasın, kalktığında Rabbini hamd ile tesbih et.
>>kalktığında<< >>Rabbini>> hamd ile<< >>tesbih>> et.
*Zattan. fiil.. Üzerinde duyumsanan kadarı sıfatla fiili müşahede...
Ve kâlûttehazer rahmânu veleden subhâneh(subhânehu), bel ıbâdun mukremûn(mukremûne).
Böyle iken dediler ki: «Rahman çocuk edindi.» Allah bundan münezzehtir. Doğrusu (o çocuk dedikleri) sadece ikram edilmiş şerefli bir takım kullardır;
Lâ yesbikûnehu bil kavli ve hum bi emrihî ya’melûn(ya’melûne).
Onlar Allah'ın sözünün önüne geçmezler, hep O'nun emriyle hareket ederler.
Ya’lemu mâ beyne eydîhim ve mâ halfehum ve lâ yeşfeûne illâ li menirtedâ ve hum min haşyetihî muşfikûn(muşfikûne).
Allah, onların önlerindekini de, arkalarındakini de (yaptıklarını ve yapacaklarını) bilir. Onlar, Allah'ın hoşnud olduğu kimseden başkasına şefaat etmezler. Hepsi de O'nun korkusundan titrerler.
Ve men yekul minhum innî ilâhun min dûnihî fe zâlike neczîhi cehennem(cehenneme), kezâlike neczîz zâlimîn(zâlimîne).
İçlerinden kim: «Ben, >>O'ndan başka<< /O'nun dışında bir >>ilâhım<<» derse, biz ona cehennemi ceza olarak veririz. Zalimleri biz böyle cezalandırırız.
- selam tasavvufla ilgilisiniz sanırım büyük bir boşluktaydım tasavvufla ilgilenmemi önerdiler ben allaha inanmıyorum yardımcı olur musunuz?
- Şimdi örneğin ben sana desem ki ben çok çok affedici biriyim..Sen buna hakiki manada şahit olabilir de inanabilir misin ?
Çünkü aramızda bir muhabbet dostluk ilişkisi fiilen gerçekleşmemiş..Beni tanımıyorsun.
Ama sözüme inanabilirsin..Ve bu inancından beni tanımadığın için bir şey kaybetmiş olmazsın..Aksine sana çok affedici çok merhametli olduğunu söyleyen birisi sırf söylemesiyle bile bir iyilik bir güzellik yani bir güzel tesir kazandırır..
Bu manada eğer sen peygamberlerin ilettiği mesaja yani onun muhteviyatında olan o hayırlı yasaklara ve hayırlı emirlere inanmazsan bu senin için bir kayıptır...
Çünkü o hayırlı emirler ve hayırlı yasaklar sadece peygamber tarafından getirilmiş ve uygulamaya konmuştur..Mesela içki yasağınına insanlar uysa muhakkak ki şu ana kadar içkiden doğacak bütün kötülükler engellenmiş olurdu...İşte bu emirler yasaklar sadece o peygamberler tarafından getirilmiş ve uygulansa böyle bir büyük hayır getireceği açık olmuşsa bunun Allahtan geldiğine inanmamak büyük bir kayıptır..Ne kadar uygulayamadıın hayırlı emirler yasaklar olsa da bunların açıkça ancak Allahtan geldiği bellidir...Çünkü hem bu emirler sadece peygamberler tarafından uygulanmıştır hem de Allah ismi verilecek bir varlığa delil olacak derecede üstün hayırlı disiplinlerdir..
İşte bu çok açık sebepler deliliyle bi kere Ona şahit olmasan da inanmamak kendi üzerinden insanlık adına sadece ve sadece açıkça bir kayıp olucaktır ..ve ayıp olacaktır...
İlk önce sırf bu sebeblerden ötürü ona dil ve kalbinle iman et..
“ Muhakkak ki bütün hamdler Allah’adır.O’na hamd eder, O’ndan yardım ister ve mağfiret taleb ederiz. Nefislerimizin ve kötü amellerimizin şerrinden de O’na sığınırız .
Allah kime hidayet ederse onu hiç kimse sapıttıramaz,kimi de sapıttırırsa ona hiç kimse hidayet veremez .
Şehadet ederim ki Allah’tan başka ilah yoktur ve şeriksiz olarak birdir. Ve yine şehadet ederim ki Muhammed O’nun kulu ve Resulüdür.”
Sonra O'na tümüyle şahitte olabilirsin fakat o yine Allah'ın kabul etmesiyle ve eğer şimdi bişeyler anladıysan yine böyle olucaktır.. Allahın kitabını oku, iman edenler gibi iman üzere istikamette ol.. Allah seni iki cihanda muzaffer kılsın
Allah hepimize hidayet nasib etsin
- şimdi sanırım ben size sorunumu tam olarak anlatamadım inandığınız bir allah var fakat adil değil? üremek insanın doğasında var doğasını inancınıza göre belirleyen allah neden cinselliği haram kılmış ?
- Sende akılda bi problem olabilir mi.. Cinsellik haram olsa insan doğar mı ?
Unutma ki zina ile cinsellik ayrı şeylerdir
Ve zina yapan iki kişi bebeği cami önüne koyarlar bunu da unutma..
Akıllı değilsen de şunu bil ki eğer senin inanmadığın benim inandığım Allah olmasaydı VAR değildin..Var yoktan elbette iyidir..ne olursa olsun
He sen inanmasan da aidsliler var o da ayrı bi kafa çalışması işi...Kafan çalışmıyorsa bunlarla senin sen olduğunu da reddedemezsin dikkatli ol ! O yüzden sen yukarıda yazdıklarımı bi daha oku..gereğini yap..
ya da yapma...hesap ortadadır..ya inanırsın ya da bu kafayla inanmaman hiç bi fayda sağlamaz emin ol hesap günü...Hesap ortadadır.. günü de gelecektir..
Sabır, öfkeden, endişeden ve şüpheden, elbette daha kıymetlidir.
Allah Gökte midir ? Arşa istiva etti / Sema/ Gök/ Arş/ İstiva
Semâ, yükseklik anlamını taşır. Araplar tavana, atın sırtına hatta yerden yükselen ota bile semâ derler. (Mekâyisü'l-Luğa)
"Allah'ın Zatı '7. kat' semaya istiva etti" denmediğine göre, Ebu Bekr hazretlerinin (selam olsun) işaret parmağıyla göğe işaret etmesi, bir mekana işaret etmek değil, Allah'ın Zatının yüceliğine ve yüceliğiyle yine O'nun yaratmış olduğu Sema ile tümüyle yüksekten alçaktan heryerden kuşatmış olduğuna işaret olmaktadır..Ki yine O'nun yaratmış olduğu ve yaratmada devam ettiği ellerimiz ayaklarımız herşeyimizle de tümden bizi, ruhumuzu kuşatmış olur...
"Allah'ı idrak O'nu idrak etmekten aciz olduğunu idrak etmektir"
Hz Ebu Bekr (r.a.)
Ve böylece de anlaşılmış olur ki Allah'a yücelik manasında gökte diyen bir insan mümindir fakat eğer bunu O'nun bir mekanda olduğunu kastederek söylüyorsa bilmeden de olsa O'na noksan bir sıfat yüklemiş olucaktır ki bu manada bilerek ısrar etmesi asla kabul görebilecek bir yorum olmaz..
Hz Ebu Bekr (r.a.) «Ben yüzümü tamamen, gökleri ve yeri yoktan var edene çevirdim ve artık ben asla Allah'a ortak koşanlardan değilim»
Efendimizin (s.a.v.) dizi dibinde..
3225 - Yine Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: "Bir adam boş bir arazide giderken bulut içinden gelen bir ses işitti: "Falancanın bahçesini sula!" diyordu. O bulut uzaklaşarak suyunu bir ketire (kayalığa) boşalttı. Derken oradaki sel yollarından biri bu suların tamamını akıtmaya başladı. Adam da suyun istikametini takiben yürüdü. Bir müddet sonra, suyu bahçesine çevirmek üzere elinde bir kürek, çalışan bir adam gördü. Ona:
"Falan!" dedi. Bu isim, adamın buluttan işittiği isimdi. Bu sefer o sordu:
"Ey Allah'ın kulu, peki sen benim adımı niye sordun?"
"Ben sana şu suyu getiren buluttan bir ses işitmiştim, senin ismini söyleyerek "Falanın bahçesini sula!" diyordu. Sen bahçede ne yapıyorsun?"
"Madem ki sordun söyleyeyim. Ben bu bahçeden çıkan mahsule nezaret ederim. Ondan çıkan mahsulün üçte birini tasadduk ederim. Üçte birini ben ve ailem yeriz, üçte birini de bahçeye iade ederim" dedi."
Müslim, Zühd 45, (2984).
Vahdet-i Vücud / Varlığın Birliği Ne Demektir...
Bütün bu incelikleri ancak; Allah ve Rasûlü'nün yolunda ittibâ
edenler Allah ve Rasûlü'nün bildirdiklerine çelişmeyecek tarzda
anlatanlar idrâk edebilir.
Allah Celle ve Alâ; «Ben, kâinatı, arşı, insanı ve bütün varlıkları
yarattım» diyor. Hayır efendim, "âlemde hiçbir şey yoktur, yalnızca ALLAH
mevcuttur..." veya "Allah âlem'in bâtınında ve zahirinde görünmektedir.."
denilebilir mi?.. Tâbi ki Hayır!. Ancak, >>varlık Allah'ın sıfatlarının
gölgesidir<<.. >>Dolayısıyla<<, âlemde Allah'ın "El- Bâtın" isminin tecellisi batini ve "Ez-Zâhir" isminin tecellisi zahiri olmak yönüyle, âlem'in batini ve zahiri özellikleri >>o isimlerin hakikâtlarinde<< >>sabit olan<< hakikâtlarıdır. ----------*** Araya girerek bir noktayı belirtmek isterim kardeşlerim : Yani Rabbimiz alem ismi altında kendi sıfatlarını derecelemiş ve kendi Zatında ise elbette sınırsızdır..Ve bu derecelendirmesine göre O'nun üflemesi olan bizim Zatımız (ruhumuz) aleme dahil olan nefsimiz mertebesinde bu tecellilerden nasiblenmekte yükselmekte veya celal yönlü isimlerinden örneğin zarar verici (ed-dar) isminden nasiplenmektedir. Nasiplenmek dedim çünkü ed-dar ismi her ismin tecellisinde olduğu gibi bizi (iman edenleri) ancak yine O'na yöneltir. Bir müslüman kardeşi düşünelim ki ed-dar isminden bir insan tokadı derecesinde nasiplendi. Bu onda ancak kendi nefsinin mertebesinde yani ilminde olarak Allah'a yaklaştırır. Fakat ed-dar isminin gölgesi koyulaşırsa artık o kişi için tokadın nereden geldiği aşikar olacağı için Allah'a yakınlaşması da o derece yüksek olacaktır..Ve belki işte tokadı tokat olarak deil de Allah'ın cezası olarak bilecek; bu da elbette onda farklı bir hal meydana getirecek nefsini sorgulamaya dönüşecektir. Nefsini sorgulayan, Allah'ın lütfu gereği sınırsız cemalinden sınırsıza doğru nasiplenecektir. Ve yükseldikçe herşeyin Ondan ve asli itibariyle de varlığın Ondan başkasına ait olmadığını kendi mertebesince idrak edecektir. Bu örneği Cemal ismi yönünden düşünürsek Efendimizin s.a.v. miracını hiç aklımızdan çikarmamak gerek. Düşünelim.. Öyle bir tecelli ki artık sıfatlar Zattan ayrı bir tecelligahta olmaz. Ve idrak artık sıfatlarda değil kesin bir iman ve ilim neticesinde Zat'a bağlanır... Bunu şimdiden >>bilir<< ve >>bağlantıları doğru idrak eder isek<< bizim için bu Allah'a yakınlığın ilk ve yeterli son adımı olacaktır... Ve bu adım O'nun kendi zatından üflemesiyle var olmuş zatımızda yani ruhumuzda sabitlensin. Nefsimizde gidip gelmesin perdelenmesin .. Nefsinden arınan O'nun ruhuna, ruhuyla sessiz ve çıplak erer.. O'nun nefsine ermek nasıl olsun? O'nun nefsi sınırsızdır.. Kendi zatımızda Allah hepimize sıfatlarını Zatından görebilme idrakini sağlayacak tecrübeler yaşatsın.. Ki o sınırsız ilim sahibidir.. Amin. ***------------- Ayrıyetten şunu da belirtmekte fâide vardır. Zira Esmalar Uluhiyet Makamında her birisi diğerinin aynıdır. İşte bu cihetle "Vahdet-i Vücûd" denmektedir. ------------*** Burada "Vahdet-i Vücûd" bir teori ve dillerde söylenen bilinmişliğiyle değil varlığın birliği anlamında söyleniyor. ***------------ Yani, Esma ve Sıfatlar, >>Zât-i İlâhinin varlığında<< her biri bir >>diğerinin aynıdır.<< Orada isimlerde taaddüt yoktur. Ve Zâtta bütün Esmalar birbirinin aynıdır. Âlemde ki tecellilere gelince, bu varlıkların istidadına göre açığa çıkmaktadır. Öyle ise, varlıkta açığa çıkan isim ve Sıfatların özellikleri Hak'kın isim ve Sıfatlarının aynı değildir. Meselâ; insanda açığa çıkan ilim Hakkın İlim Sıfatının tecellisidir, fakat Hak'kın ilmi, diğer bütün Sıfatların aynı olduğu gibi Ezelî ve Ebedi'dir, >>fikir yoluyla elde edilmiş değildir.<< Bizim ilmimiz ise,
sonradan olma olduğundan Ezelî ve Ebedî değildir. Ayrıca bizde
açığa çıkan ilim, bizim diğer sıfatların aynı da değildir.
Şayet, "bizden açığa çıkan sıfatlar ve özellikler Hakkın Sıfat ve
özellikleridir" dersek Hakkı kayıt altına sokmuş oluruz.. Bu da apaçık
olarak Tevhîd'e aykırıdır.
Zât-ı İlâhî'yi kayıt altına aldıktan sonra tenzîh'in ne anlamı
(şimdilik blog içinden seçebildiklerim bu kadar. Daha pek çok var fakat toparlayıp bir araya getiremedim şimdi. Madem ilgilisin, o halde zaten bir olanı birlemen zor olmayacaktır.)
-siz şimdi kainatın tamamı ALLAHIN bir parçasımı diyorsunuz bunu söyle- DİYORSUN!
Bunu cehaletinden soruyorsun..Bunun böyle olmadığını sen de gayet madem iyi biliyorsun, madem imanın var, sorma! Eğer vahdet-i vücud nedir öğrenmek istiyorsan kimseyi itham etmeden sor..Herşeyi bilseydi her iman eden, Allah "ilimde derinleşenler" die bir ayrı kelam etmezdi
Şimdi kardeşini iyi dinle
Nefsini bi kenara koy dikkatli dinle.
Allah mekandan münezzehtir...
Mekandan münezzeh demek, mekanın dışında demek derken, O'nun bir cismi var da mekandan bağımsız hareket ediyor demek değildir..
Çünkü eğer öyle olsaydı cinler de bizim bulunduğumuz mekandan münezzehtirler..
Allah hiçbir şeye benzemez !
Fakat bildiğin üzere cinler bizim mekanımıza geçebiliyorlar.. Hz Süleyman'la ilgiliayetlerden veya diğer aktarılanlardan bilirsin.. Ya da melekler örneğin kendi vücudları bulunduğu halde bizim mekanımıza insan bedeniyle veya bizim bilmediğimiz biçimde de olsa gelebiliyorlar ve yanımızdalar..Mekan bitişik..Ki mekanları ayrıdır..Algılarımızın acziyeti itibariyle..
Birde mekan kavramı senin vücuduna da işaret eder..Çünkü ruhun vücud mekanının içinde..Yani senin birincil mekanın vücudundur..
Dikkat et Allah hiçbir şeye benzemez !
Eğer doğru şekilde iman ediyorsan ki ediyorsun..O halde bi kere Allah'ın hiçbişekilde herhangi bir anlamda mekanla sınırlı olmadığını idrak et !
Nefsine uymadan dikkatli dinle !
"Kıyamet günü, insanların Allah'a en sevgili ve mekân olarak en yakın olanı, âdil imamdır. Kıyamet günü, insanların Allah'a en menfuru O'ndan mekân olarak en uzak olanı da zâlim sultandır."
Dikkat et iyi anla !
Cennet mekandır! Cehennem mekan! Biliyoruz ki Allah mekandan münezzehtir..O halde nasıl olur da O şahdamarından yakın olduğu halde mekan olarak cehennem O'na uzak ve Cennette O'na yakın olur insan ? Ve dünyada O mekandan münezzehken biz O'na nasıl yakın oluyoruz bir mekandayken...
Şimdi deniyor ki burda Vahdet-i Vücudun zıttı bir şeymiş gibi
Allah Zatıyla mekandan münezzeh sıfatlarıyla bizimledir..İlmiyle Merhametiyle Kudretiyle örneğin..
Peki O yüceler yücesi tüm sıfatlarıyla Alemde hükümranken nasıl olur da Zatına mekan engel olur !
O'nun bir cismi mi vardır ki O bize verdiği ölçülerle hesaba gelsin şurada burada olsun!
Belki yine anlamayacaksın ama ben Allah rızası için anlatıyorum !
Allah ne zatıyla ne de sıfatlarıyla bize uzak değildir !
Ve O bize mekan yarattığı vücudumuza kendi söylediği gibi Ruhundan üflemiştir !
Allahın onu çevreleyen bir vücudumu var -ki bu acziyet olur, Allah -herşeye- gücü yetendir- Ruhu haşa o vücudun içinde olsun da dünyaya insin çıksın!
Demek O iman eden ve bildirilenler için! ENGELSİZ SINIRSIZ ! bilmeyenler için HAŞA sınırlı ! ve uzak !
Senin ruhun Ondan bir nefes ! Dikat et ! O seni yaratışına göre değil, kendi Allahlığıyla Allahtır ! Senin ruhun Onun üflediği ruhtur ! O halde biliyorsan, Allah'a Zati olarak nasıl uzak nasıl ayrı olursun ! Tekrar soruyorum O bir mekanla sınırlı olabilir mi ! İlimde derinleşesin diye soruyorum ! Allah'a herhangi bir şey engel olabilir mi ! Yok olabilir dersen bu nasıl Tenzihtir ! Allah hiçbişeye benzemez ! O ruhundan üfledi de sen sonra oldun !
ALLAH BİR CİSİM Mİ Kİ SANA ÜFLEDİĞİ RUHU CİSİM OLSUN ! YA DA O'NUN RUHU SENİN GİBİ BİR HÜKME Mİ BAĞLI Kİ BİR CİSİMDE SIKIŞSIN! HÜKÜMRAN KİM ! ÜFLEMEK BİR MİSAL, ORTAYA ÇIKARDIĞI VARLIĞI KENDİNE YAKIN KILIŞINA BİR SEMBOLİK KIYAS !
Onu tanımazsan ! İSİMLERİNİ BİLMEZSEN ! Elbette O'nu bilemezsin ! Elbette O sana mekan olarak uzak olur ! Şu cisim sandığın şey de sırf O'nun yaratmasıdır ! Başka değil ! Zaten ancak O diler de oluyorsa bir şey bu hesap neyin hesabı ! Allah nasıl zatıyla yarattığından uzak olsun ! Sen bilmezsen uzak ! Bilirsen yakın ! BİLDİRİRSE YAKINSIN ! DİKKAT ET ! İMAN ETİĞİN KURANDA BİLDİRDİKLERİ AÇIKTIR! BİL !
ALLAH HİÇBİR ŞEYE BENZEMEZ ! HİÇBİŞEYDEN DE UZAK OLMAZ ! O'NA NE ENGEL OLABİLİR VÜCUDUN MU ! O'NA NASIL UZAK OLASIN ! O MAZHAR KILDIĞI CİSME RUHUNDAN ÜFLEDİ DE SENİ VAR KILMADI MI ! DİLERSE UZAK OLURSUN DİLERSE YAKIN ! O'NA NE ENGEL OLABİLİR!
TA Kİ SEN BİLMİŞ OL !
İŞTE VARLIĞIN >BİR< LİĞİ BUDUR !
Cennet ve cehennemi yaratmamış olsa bile,..
Cennet ve cehennemi yaratmamış olsa bile,İzzet ve Celâl sahibi Allah, korkulmaya ve ümit beslenmeye lâyıktır.
Sırf zatını ve rızasını taleb ederek O’na itaat ediniz.
Üzerinizde ne O’nun lütuf ve ihsanının düşüncesi bulunsun, ne de azabınınendişesi.
O’na kulluk; emirlerine boyun eğmek, yasaklarından kaçınmak ve takdirlerine karşı sabırlı olmakla mümkündür.
Dış kabuğunuzu bir yana atar, özünüze bakarım.
Ben özle olurum,dış kabukla işim yoktur. Şu dış kalıp kabuktur,öz onun
içindedir.Dış cepheniz beni pek ilgilendirmez, onun gelişmesine
bakmam. Benim için önemli olan öz varlığınızdır. Dış kabuğunuzu bir yana
atar, özünüze bakarım. Peygamber kaynağına lâyık oluncaya kadar sizi
bırakmam. İLAHİ ARMAĞAN/ HZ.PÎR Abdulkadir Geylani
Nasıl Ruhun Hayalde; bedenin yok olur.
Nasıl Ruhun Hayalde; bedenin yok olur. Aldanma..Dünyada da öyle Aziz Ruhun kardeşim..
Boşuna Diklenme Bir Şey Değilim Diyerek...
Boşuna diklenme bir şey değilim diyerek..Sen zaten şey değilsin...
Uslandır tenezzül eyle
Nerden çıktın karşıma?
Baharda yazda kış olunca
Uçtum uçtum uç oldum
Bir topacık suç oldum
Ben ben oldum bizler oldum
Bizden de geçtim hiç oldum
Öldürmedim bak kendimi
Ben hep seni düşündüm
Baharda yazda kışta
Düşün düşün düş oldum
Seni gördüm aşık oldum
O, Batın olmasa..Settar olmasa..
senin halin ya nice olur..
Settar /Batın /Zahir...
Allahtan istediğin, yaptığındır.
Allah'ın senin için ne yaptığına bak.
Böyle yaptığında O'nu zikretmiş oldun..
O Settardır.. Senin için yapacağı en güzel şey de sana kendisini zikrettirmektir.
O Batın... Hangi mertebede olursan ol O sana Settar.. ve Batın. ve Zahir olandır...
İlim Sabit, Hal Gidicidir..
Allah ilmi sadece sevdiğine, hali sevdiğine ve sevmediğine verir. Çünkü ilim sabit, hal gidicidir.
*** Makam sahibi hüküm vermek isterse, bu inişin makamına tesir edeceğini bilmezse hale iner. Çünkü hüküm vermek hallere aittir. Kişi gerçek bir şeyhten bu makam sahibinin (İlim ve marifet makamı) bütün makamların sahibi olduğunu işittiğinde, onun hali değil ilmi artar. Çünkü kamil kişi, makamda yükseldiğinde hali eksilir. Müşahede Haktan başka'yı görmekten alıkoyduğu gibi, makam da halleri giderir.
(Mektubat-ı Rabbani'den bir mektuptur burdan aşağı kısmı)
MEVZU: Yüce Sübhan Allah'ın ef'al tecellisi, sıfat tecellisi, zat tecellisinin beyanı.
(Bu mektup, bundan önceki mektubun devamı ve tamamlayıcısı gibidir)
NOT: İmam-ı Rabbani Hz. bu mektubu, bu Hakir Muhammed Haşim Kişemi'ye azmıştır.
Kardeşim Hace Muhammed Haşim Kişemi'nin malumu olsun ki,
Tecelli-i ef'al; Sübhan Hakkın, salike fiilinin zuhurundan ibarettir. O şekilde ki, kulların fiillerini, o fiilin zılâli görür. Yine o fiili, diğer fiillerin aslı olarak bulur. Yine itikad eder ki, o fiillerin kıyamı bu tek fiil iledir.
Üstte anlatılan tecellinin kemaline gelince, o zılâl salik nazarından tamamı ile gizlenip aslına katılmış olur. Bu fiillerin failini dahi, hissiz ve hareketsiz cemadat gibi görür.
Tevhid erbabının ayniyete kail olup:
-Hepsi odur dedikleri mana işte bu yerdedir. Şunun için ki: Kullardan sadir olan çeşitli fiilleri, şanı büyük Vahid Zat'tan görürler.
Burada, fiillerin yapanlara bağlanmasının gizlenip de; tek faile bağlanmasının ortaya çıkması; fiillerin kendi gizlenişi ve aslına katılışı değildir. İki mana arasında çok fark vardır. İsterse, bu gizleme durumu, bazılara gelir ' gibi olsun.
Gelelim sıfat tecellilierine:
Sıfat tecellisi, salike; Sübhan Hakkın sıfatlarının zuhurundan ibarettir. O şekilde ki, kulların sıfatlarını, yüce Sultan Vacib Zat'ın sıfatlarının zılâli olarak görür. Onların kıyamını dahi, asılları ile bulur.
Meselâ, mümkinin ilmini, Vacib Zat'ın ilminin zilli ve onunla kaim bulur. Aynı şekilde onun kudretini dahi, yüce Zat'ın kudret zilli ve onunla kaim bulur.
Bu tecellinin kemaline gelince, o sıfatların zılâliyeti, salikin nazarında gizlenmiştir. Hem de tamamı ile... Sonra da, asıllarına katılmasıdır. Salik dahi, bu sıfatlarla mevsuf olan nefsini, boş bulur... Tıpkı bir cemad gibi. Ne ilim vardır; ne de hayat. Kendi nefsinde, vücuddan yana bir eser bulamaz. Hatta, vücud kemalâtını ve tevabiini de bulamaz. O kadar ki, orada zikir, teveccüh, hazır ve şühud dahi olmaz.
Şayet asla iltihak ettikten sonra bir teveccüh olur ise o, nefsinden nefsine teveccüh etmektedir. Eğer huzur var ise, nefsini nefsi ile hazır etmektedir.
Bu makamdan salikin nasibi, fena hakikatinin husulüdür; izmihlaldir. Kendi zannınca nefsine bağladığı kemalâtın yok olmasıdır. Yalan ve töhmet olarak, kendi nefsinden zannettiği emaneti de sahibine verir.
-Ene... (Ben...) kelimesinin uğrak yeri dahi zail olup gider. O şekilde ki; beka ile müşerref olsa dahi:
-Ene... (Ben...) kelimesinin uğrak yeri olamaz. Kendisini anlatırken:
-Ene... (Ben...) tabiri ile anlatmaya güç yetiremez. Kendisini, aslının aynı bulsa dahi, yine de:
-Ene... (Ben...) lâfzını o asla ıtlak etme mecalini bulamaz. Onun aynı olduğunu söylemeye de gücü yetmez. Çünkü, enaniyet ondan zail olup gitmiştir.
-Enel-Hak... (Hak ben...) sözü, üstte anlatılan nisbetin husul bulmayışındandır.
-Sübhani manasının dile gelmesi, bu devlete vusul bulmayıştandır. Lâkin, şu mana yerinde olur ki; büyüklerden bu gibi lâfızların süduru, orta hallerine yorula... Onların kemali dahi, bu gibi sözlerin ötesinde biline...
Mahvin ve izmihlalin hakikati olan fena, her ne kadar sıfat tecellisinin müntehası olsa dahi, lâkin onun husulü, zat tecellisinin, şualarından sayılır. Zat tecellisi olmayınca, fena devleti müyesser olmaz. Hatta, sıfat tecellisi tam olmaz. Bulunmadıkça kurtuluş yoktur.
Zat tecellisi iledir ki, irfan sahibinin bakiyesi zail olur. Bu bakiye de, kendisini cemad gibi görmesidir. Yine bu bakiye odur ki, bütün mümkinatın aslı bulunmaktadır. Amma onun için, yüce mukaddes Hazret-i Vacib sıfatlarından bir in'ikâs husule gelmiştir. Böylece, bir imtiyaz bulup şahsiyet peyda etmiştir. Burada bir ayna olma durumu elde etmiştir ki, bununla diğer ademlerden mümtaz bir durum kazanmıştır.
Vakta ki, bu in'ikâs eden zılâl; aslına katılır; o ademler arasında bulunan imtiyaz da kalmaz olur. Böylelikle bu has adem dahi, mutlak ademe katılır. İşte o zaman o irfan sahibinden yana ne nam kalır; ne de nişan.
Bu manada, bir ayet-i kerime meali:
"Ne bırakın ne de vazgeçer..."(74/28)
Tıpkı vücud ve tevabiinin onu bırakıp gittiği gibi; bu adem dahi ondan ayrılır. Aslına katılıp rahata erer.
Şunun bilinmesi yerinde olur ki,
Bu ademin, diğer ademlerden ayn olarak imtiyaz bulması; -ki bu imtiyazı, sıfat zılâlinin kendisine husulü sebebi ile bulmuştur-, tevehhüm itibarı iledir. Hakikatta, asla onda bir zil yoktur. Yani diğer aynalar gibi... Zira, onlarda dahi, suretlerin husulü tevehhüm itibarı iledir. Şayet onlarda zılâl husulü var ise, tevehhüm itibarı iledir. Böylelikle onun imtiyazı dahi tevehhüm itiban iledir.
Mümkinin vücudu tevehhüm itibarı ile olduğu gibi; onun adamı dahi tevehhüm itibarı iledir. Onun için, vehim dairesi dışında bir basamak yeri verilmemiştir. Zira, vücud ve adem, kendi mutlak karafetleri üzeredirler. Ne onun için bir tenezzül arazı gelmiştir; ne de öbürü için terakki hasıl olmuştur.
Yüce Yaratıcının kudretinin kemalindendir ki, alemi şöyle veya böyle vehim mertebesinde yarattı. Sonra ona sağlamlık verdi. Ebedi muameleyi, sonsuz mücazatı dahi ona bağlı bıraktı. Bu manada, bir ayet-i kerime meali:
"Bu, Allah'a göre güç bir şey değildir."(14/20)
-Fena devletinin husulü, zat tecellisi nurlarından sayılır.
Bunun asıl manası şudur: Zat tecellisinin husulü, fena devletinin husulünden sonradır. Halis olmayan bulamaz.
Tecellinin şuaları ile, tecellinin kendisi arasındaki fark; sabaha doğru açılan aydınlıkla, güneşin doğusundaki aydınlık gibidir. Çünkü sabaha doğru açılan aydınlık, güneş tecellisinin şuaları ile, tecellinin kendisi arasındaki fark; sabaha doğru açılan aydınlıkla, güneşin doğusundaki aydınlık gibidir. Çünkü sabaha doğru açılan aydınlık, güneş tecellisinin şualarının zuhurudur. Güneş doğduktan sonra da, güneş tecellisinin kendisi vardır.
Bazıları, tecelli şualarına ermekle beraber; tecellinin kendisi ile müşerref olamazlar. Arız olan bazı şeyler sebebi ile o büyük devlete ulaşamazlar. Tıpkı semavi ve arzi bir arıza sebebi ile, sabaha yakın aydınlığa erildiği, fakat güneşin doğuşuna erilmediği gibi...
Sonra, sabah aydınlığının müşahedesinde; görme kuvvetinin kemal derecede olmasına hacet yoktur. Amma güneşin müşahedesi, görme kuvveti ve keskin nazar ister. Yarasa kurşunu görmez misin sabah aydınlığına idrak eder; amma gündüz güneşe bakmaya gücü yetmez. Bu hususta acizdir. Güneş görmek, bir başka göz elde etmeyi gerektirir.
Çok kere, salikte de, tecellinin şualarına istidad vardır; amma onda, tecellinin kendisine istidadı yoktur.
Yarasa kuşunda dahi, güneşin şunları tecellisine karşı istidad vardın amma güneşin kendi tecellisine karşı istidad yoktur.
İşte ben, üstün kelâm etmekteyim. Herhalde faydası yoktur.
Sıfat tecellilerinin kesilmesi, sıfat ve zat fenasının husulünden sonra; irfan sahibini bir tecelli karşılar ki, zat tecellisinin dehlizi gibidir. Sanki o te
celli, sıfat tecellisi ile, zat tecellisi arasında bir berzahtır. O kimse ki, bu tecelliden yükselin istidadı kadar zat tecellisinden nasibi vardır.
Fakir'in kanaatına göre, bu berzahi tecelli, o zati tecellinin aslıdır ki; Şeyh Muhyiddin b. Arabi -Allah sırrının kudsiyetini artırsın- şu ibare ile anlatılmıştır:
-Zattan gelen tecelli, ancak kendisine tecelli olanın suretinden olur. Kendisine tecelli olan dahi, hakkın aynasında kendi suretinden başkasını görmemiştir. Hakkı göremez; görmesi de mümkün değildir.
Ayrıca, bu tecelli için:
-Tecellilerin müntehası demiş ve bunun üstünde bir makama kail olmamıştır. Sonra şöyle demiştir:
-Bu tecelliden sonra, sırf adem vardır. Tamaha kapılma ve onun üstüne yükselmek için kendini yorma. Zira, bu makamdan daha yüksek bir derece yoktur. Yani zati tecellide...
Şaşılacak şeydir ki, matlub-u hakikiye kavuşmak, bu tecellinin ötesindedir. Halbuki Şeyh (Muhyiddin b. Arabi k.s.), Allahu Taala'nın şu emrine göre, çekindirip sakındırmaktadır:
"Allah, sizi zatına karşı sakındırıyor."(3/28)
Ve tehdid ediyor. Şayet o, manada bir tamaha kapılmazsak, ondan biz, şaşırıp uzaklara düşmüş oluruz. Şayet onun husulü için yorulmazsak, başka ne yapabiliriz ki!.. O zaman teselliyi, nefis cevher yerine, saksı parçalarında buluruz.
Bu babda netice kelâm şu ki:
Her mertebenin nasibi, o mertebeye münasip şekilde olur. Keyfiyeti belli olmayandan müyesser olan nasip, keyfiyeti belli olmayan bir şekildedir. Keyfiyeti belli olan için keyfiyeti belli olmayana yol çıkmaz. O mertebeye taalluk eden marifet, keyfiyeti belli olana taalluk eden marifet gibi değildir. Zira, bu marifetin orada yeri yoktur.
Sübhan Allah'ın zatı hakkında bilgi, cehldir. Yani mümkinin bilgisine taalluku olan ilim cinsinden bir ilim değildir. Zira o, bu keyfiyeti belli cinstendir; halbuki orada keyfiyetin yeri yoktur.
Yüce Allah'ın zatı hakkında tefekkürden men etmeye gelince, sebebi şu ki: O, tefekkürün ve tahayyülün de ötesindedir. Yüce Allah'ı ancak kendisi ile bulmak mümkündür; hayalle ve tefekkürle değil...
"Rabbimiz, bize katından rahmet ver; işimizde bizim için muvaffakiyet hazırla."(18/10)
Allah sırrının kudsiyetini artırsın; Şeyh şöyle deseydi, yerinde olurdu:
-Bu tecelliden sonra, sırf vücud vardır, katıksız nur vardır.
-Bu tecelliden sonra, ancak adem vardır (yani yokluk) demesi de, ancak şu itibara göredir: Alem sıfatların zillidir; sıfatlardan terakki edip yükselmek ise, nefsi idam (yok) etme işinde çalışıp çabalamaktır.
Ne var ki, iş böyle değildir. Çünkü, irfan sahibi, kendi aslı olan sıfattan terakki etmedikçe, zati olan şuunu ve itibarları aşmadıktan sonra onun fiili ne olur ki!.. Gelişi ne şey için olur!..
Fena ve beka ki, her mertebede ona müyesser olmaktadır; aslının da yukarısına çekmeye bakarlar. Bundan sonra o, asıl beka ile, asıldan geçip aslın dahi aslına ulaşır.
Dokunursa biri ateşe yanan
O ki ateştir nesini yakar?..
Allah sırrının kudsiyetini artırsın; şayet Şeyh (Muhyiddin b. Arabi), o zillin aslına ulaşmış olsaydı, daha yukarıya terakkiden korkmadığı gibi korkutmazdı da... Lâkin hüsn-ü zan iktiza eder ki, yüce Sultan Allah'ın fazlı ile, bu Şeyh-i Muazzam bu makamdan terakki edip yükselmiştir; işin hakikatini da idrak etmiştir. Onun büyük halini, söyledikleri ile ölçmek yerinde olmaz. Herhalde o, bu dediklerini, ilk ve orta hallerinde söyleyip sonra nice merhale onları aşıp geçmiştir. Zira, şu mana açıktır:
"İki günü müsavi geçen ziyandadır."
Zati tecelli üzerine ne diyebilirim ki?.. Hem yazmaya nasıl gücüm yeter? Zira o, zevke dayalı bir şeydir. Her kim tadarsa bilir; tatmayan da bilmez.
Kalem oraya ulaştı; sonra kırıldı...
Ancak, izhar edilmesi mümkün olan şudur:
Zati tecelli, varmış olduğu fena hali daha önce anlatılan irfan sahibi hakkında daimidir. Başkaları hakkında şimşek gibi çakıp geçer; amma bu tecelli onun için devam edip gider. Hatta, şimşek gibi çakıp geçen tecelli (tecelli-i berki...) hakikatta zati tecelli dahi sayılmaz. Onun için:
-Zati tecellidir demişlerse de, değildir; belki de, zat şanlarından bir şandır. Çakması ile kapanması bir olur. Ne zaman ki, şuun ve itibarların mülahazası olmadan, zati tecelli hasıl olur; onun devamı lâzımdır, onda kapanma dahi tasavvur edilemez. Tecellilerin telvinatı, sıfatlardan ve şunaattan haber verir. Hazret-i Zat telvinattan münezzeh ve müberradır. Orada kapanma mecali de yoktur.
"Bu Allah'ın fazlıdır; onu dilediğine verir. Ve Allah büyük fazlın sahibidir."
Allah'ın ahlakıyla ahlaklanınız.
"Ey inananlar! Peygamberin evlerine, yemeğe çağrılmaksızın vakitli vakitsiz girmeyin; fakat davet edilirseniz girin ve yemeyi yiyince dağılın. Sohbet etmek için de gidip oturmayın. Bu haliniz peygamberi üzüyor, o da size bir şey söylemeye çekiniyordu.>>Allah gerçeği söylemekten çekinmez.>>>>
HAYY ALLAH...Hayy İsmi..Hayy sıfatı..
"yaşam değil"... O'nun HAYat sahibi olduğunu "Biz" nasıl biliyoruz...
"Ondan geldiniz, O'na döneceksiniz"...
Dünyadan (Halktan) uzaklaşmak, sigarayı bırakmak kadar zordur.
Dumandan sıyrılınca yol berraklaşır.
Düşünceler nefsin dumanı..
Dumandan sıyrılınca, Ruhunadır istikamet.
Dönüş yoluydu gitmiş olduğun.
Nefs bineğini yumuşak sür.
Meleklerin sesini duy.
...Bunlar, cahillerin irşadından ne zaman ümidsizleştiler işi Allah'a havale
ettiler. Ve kendileri her şeyden yüz çevirdiler. Yalnız Allah'a yakîn olmaya
vesile olacak amellerle iştigal ettiler. Böylece şer'an cahillerden yüz
çevirdiler ve hakikaten de selâmeti buldular...
İşitme duygusunda tahkîk sahibi gerçek bir dinleyicinin alâmeti:
Dinlemek ile alâkalı varid olan ilâhi buyruk ve yasaklara kulak
verip ve o buyruk ve yasaklara riâyet etmektir. İlim, zikir, güzel vaiz,
güzel söz ve Allah'a yapılan güzel övgüleri dinlemek gibi..
Gerçek bir dinleyici, saydığımız bu hususlarla alâkalı buyruk ve
yasakları dinlemesi gereği, o güzel şeyleri can kulağıyla dinler. Ve onların
birer emrî ilâhi olmasından ötürü derhâl uygular.
Yazacağımız hususlara riâyet etmekte gerçek bir dinleyicinin
alâmetidir: Boş söz, gıybet, iftira, bühtan, cidal ve Allah ve Rasûlü'nün
dinlenmesini yasakladığı şeyleri dinlemeyi terk etmek.
Allah Celle ve A'lâ, yüce kitabında bu sıfatlarla vasıfladığı kimseleri
övmüştür. Tâki başkalarıda onlara uysunlar.
Biz de o niteliklerle vasıflananların yoluna girdiğimizde, Allah'ın yüce
kitabında onlara olan övgülerinde bizlerinde payı olduğunu bilelim.
Allah Subhânehû onları şöyle vasıflamaktadır:
«Bunlar yaramaz lâkırdı(lar) işittikleri zaman ondan yüzçevirdiler
ve "Bizim amellerimiz bize, sizin amelleriniz size aiddir. Size selâm
(olsun). Biz cahilleri aramayız." dediler.»
(Kasas Sûresi, Âyet: 55)
Bunlar, cahillerin irşadından ne zaman ümidsizleştiler işi Allah'a havale
çevirdiler ve hakikaten de selâmeti buldular.
Yine Allah Azze ve Celle gerçek dinleyicileri yüce kitabında şöyle yad
«Rasûle indirilen (Kur'ân-ı Kerîm)i dinledikleri vakit de Hakkı
tanıdıklarından dolayı gözlerinin yaşla dolup taşıdığını görürsün
onların, (şöyle) derler. "Ey Rabbimiz, imân ettik. Artık bizi (Hakka)
şâhid olanlarla beraber yaz.»
(Mâide Sûresi, Âyet:83)
Muhyiddin Arabi Hazretleri (k.s.)
Kurgu samimiyeti bozduğu gibi Samimiyet de kurguyu...
İnsanları, bilmedikleri şeyi öğrenmekten alıkoyars...
Hak Teâlâ'ya ve kullarına karşı edebinizi takınını...
Allah Gökte midir ? Arşa istiva etti / Sema/ Gök/ ...