Antalya'daki dostlara, komşulara veda zamanı geldi çattı.
Daha önce kısaca söz etmiştim. Burayı çok sevmiştim ama site yaşamı bizim gibi patili dostları olanlara çok da uygun değildi. Yazları çok kalabalık oluyordu. Ayrıca çok yakına yapılan yeni seralar yüzünden git gide artan hava kirliliği, ses kirliliği ve kiracısı olduğum bu evin çok bakıma onarıma muhtaç olması bu kararı almamıza neden oldu. Artık kendi Begonvilli Ev'imize gitmenin zamanı gelmişti. Daha kırsalda, sakin, bağımsız ve doğal bir ortam minik patililerimiz ve bizim için daha iyi olacaktı. Üstelik tek evladımıza, gelinimize ve sevgili torunlarımıza daha yakın olacağız. Evet, burada özleyeceğim eski dostlarım ve bir kaç iyi komşum var. Dostluklar mesafelerle sınırlanamaz desem de üzüntü duyuyorum. Örneğin dün sevgili Nesime kucak dolusu çiçeklerle ve nemli gözlerle güle güle demeye geldi.
İstanbul'dan Ayşegül Hanım, Ankara'dan Selim Bey, Kerem Bey ve http://shingetsununpisilidukkani.blogspot.com adresli blogun yazarı,
İşte bu dostlar ilgilenmişler ve aramışlar. İmkanları elverdiğince yardımlarını ulaştırmışlar. Ayşegül Hanım'ı tanıyorum. Hobi Pazarım adlı bloğun yazarı. http://hobipazarim.blogspot.com/2013/12/yatak-ortusu.html