Klişe | YineDergi
Posted on Şubat 24, 2011 Nisan 15, 2016 by Abdullah Başaran
Ve biz kuş olup gidemedik bir trenle ya içimize oturmadı bile hiç çünkü başka yöndeydi gözümüz gözümüz ve kulağımız hatta ilgimiz ve gönlümüz (peh) bu ne yaman çelişkidir ki dillerde başka başka duygular var soğuk ve içtenliksiz ve yalın yuh olsun bize çün kaçırdık biz treni biz ki modern kafalar (ha) kafa dedim zihin değil zihnin dahi bir ruhu var (doğrudur bizde ruh yok) konuşuyoruz ancak boş lakırdı ki lanet olsun lakırdıya bize treni kaçırttı ve lanet olsun modern zihne (düzeltiyorum kafaya) ve konjonktüre bize bunu dert etmemeyi tembihledi ve lanet olsun şeytana şeytana şeytan dememeyi öğreten şeytana.
Klişeler zihnimize çakılı sfenksler ki beraberliğe de karşı dururlar hakikatin tekliğine de tekliğin birden fazla tezahürüne de (ancak) yerlerini sağlamlaştırırlar gittikçe (dersin) be hiç mi faidesi yoktur bunun gardaş yoktur gardaş yoktur çünkü o bize sfenksin yapılış sebebini unutturmuştur yoktur çünkü içinden ruhunu almıştır onun geriye kalan bir tek putu vardır duaları Tanrıya götürmeyen yoktur çünkü ağızlara sakız etmiştik ya hani sevinci heyecanı hüznü gözyaşını inancı yoktur gardaş yoktur işte konuşturma beni bize treni kaçırtan odur işte klişelerdir bizi kaçırtan.
Neden ettirgen yapı daha kolay gelir bize hiç mi irademiz yoktur bizim hiç mi suçumuz yoktur ayrıksılaşmakta (şayet) barizdir kimin hakareti kimin cebinde tek sıkımlık tabanca kimin sükuneti kimin sırtına saplanacak balta (değil midir ha) belli değil midir her şey klişeler yüzünden ayrıksılaşmakta olduğumuz ve değildir ki tek klişe hakimiyeti güncelde (örneğin) bir gemi yol alır özgürlüğe savaşır tağutla ama ismini takım tutar gibi tutanın dışında yok mudur zihnî sfenksleşmeler (doğrudur) onun yanında ya da ona karşı (elbette) ötekileşmeler de buradan başlıyor sanki zihnini savan klişelerin hücumuna uğradığının dahi farkına varmadan dökülüyor ağzından üç beş damla zırva hemen ayrı bir köşeye geçip şeytana şeytan dememeyi öğreniyor müslümana da müslüman.
Evet a y r ı k s ı l a ş m a k t a y ı z klişelerden çünkü ağzımız ancak laf yapıyor (ama) gönlümüz içten satıyor kendini şeytana (bravo) bravo gardaş sen de kendine bir köşe ediniyorsun yavaş yavaş (bravo) ama oynun sonuna kadar her rüyanda geçen trenler güneşte kaybolacak elbette ve sen edindiğin köşende izleyeceksin tüm olan biteni huzursuz (huzursuz ve sükut suretinde) güneşe bakmaktan gözlerin yanacak.
O güzel trende güneşe giden güneşte kaybolan o güzel insanlara selam olsun.
Bu yazı Abdullah Başaran, YineHikâye, YineSanat içinde yayınlandı ve dert, güneş, Klişe, sfenks, tren, zihin olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.
Sabır ya hu →
“Klişe” üzerine 5 yorum
Şubat 26, 2011 18:11
Yazi cok esasli olmus abdullah. Ellerine saglik.
“şeytana şeytan dememeyi öğreniyor müslümana da müslüman.” burasi sahbeyt kismi bana kalirsa.
ercan deminderberi dedi ki:
Mart 10, 2011 18:11
bu yazı ihtiyar dergisi şubat sayısında yayınlandı sanıyorum…
mâverâ. dedi ki:
galiba. yazarın amacı mı? yazarın ölümü mü?
yazı cidden çok güzel, trenin çıkardığı ahengli ritmin tadı gibi olmuş. bence treni kaçırmamışsın, en azından bu yazı kopmamak üzere yapışmıştır camına trenin:) eline sağlık..
Mart 19, 2011 18:11
enfes olmuş azizim… ellerinden öperim..
Virüsün Korkulu Dünyası Ölümle… için Abdullah Kavaklı