Buradasınız: Anasayfa » Faydalı Bilgiler » “Anne olmak iki sonsuz aşkı kalbimde doğurmak demek”
“Anne olmak iki sonsuz aşkı kalbimde doğurmak demek”
Öncelikle blogda “Anne röportajları” adıyla yeni bir bölüm açtım ve burada anneler kendilerini, deneyimlerini, çocukları ile ilişkilerini anlatsınlar istedim. Etrafımda anne çok tabi, doğal olarak röportajlara en yakınımdaki annelerden başlamaya karar verdim 🙂
Yeni bölümümüzün ilk konuğu 1 yaşında ikiz erkek annesi, benim çok sevdiğim bir dostum Seda. Kendisiyle iş arkadaşlığıyla başlayan dostluğumuz bugünlere dek geldi. Önce gazetecilik yapıyordu, bir çok gazeteci gibi o da daha sonra PR tarafına geçti, yoğun bir tempoda çalışırken, bir baktım bizim deli dolu Seda aşık olmuş, bir baktım ikiz annesi… Şimdi çok güzel iki oğlu var Barış ve Kerem, hem onları büyütüyor, hem de çalışan bir anne olarak zorlukların üstesinden gelmeye çalışıyor. Ben sordum sağolsun bu dar vakitte o yanıtladı. Buyrun söyleşimize:
İlk sorudan başlayalım Seda. Seninki planlı bir hamilelik miydi?
Hamileliğin nasıl geçti, sıkıntılar yaşadın mı? O döneme dair anın var mı bizimle paylaşacağın?
Zor geçti açıkçası. 4 haftalıkken hamile olduğumu, 5 haftalıkken de ikizlerim olacağını öğrendim. Hamileliğimin 5. haftasında kanamam oldu ve işten ayrılmak zorunda kaldım. Bir Cuma akşamı işten çıktım ve bir daha işe gidemedim! Hep yattım. Doğuma az bir zaman kala artık yürüyemiyor, nefes alamıyor, sırt üstü yatamıyor, oturamıyor, uyuyamıyordum.
Sen ikiz annesisin ve bebeklerini erken dünyaya getirdin. Kısaca o süreçten bahseder misin?
Sezaryenle doğurdum. Doğumdan çıkınca çocuklarımı sormak aklıma gelmemişti, kendimi hala hamile sanıyordum. 1 hafta küvözde kaldılar. Kendi kendilerine nefes alamıyor ve ememiyorlardı. Sudan çıkmış balık gibiydik.
İlk dönemler iki bebekle emzirme, mama, uyutma v.s nasıl bir düzen kurdun? Çok zorlandığını biliyorum, nasıl başa çıktın?
Bir düzen kuramadım. Ailecek neye uğradığımızı şaşırdık. 2 saatte bir kaldırıp önce emzirmeyi deniyordum, sonra mama veriyorduk, sonra altlarını değiştirip tekrar yatırıyorduk. Başa çıktım mı, bilmiyorum.
Bu soruyu sevmeyebilirsin, her anne gibi çocuklarını anne sütüyle beslemek istiyordun ama fazla sürmedi sanırım. Bebekler mi güçsüzdü, senin mi sütün gelmedi? Anne sütünü konusunda söyleyecek sözün varsa dinlerim.
İlk olarak onlar güçsüzdü ve biberon kolay geliyordu. Stres, uykusuzluk, açlık ve yorgunluk da sütümü çok azalttı. Bence emzirme konusunda hırslı olmak ve hiçbir şeyi kafaya takmadan dinlenmeye odaklanmak gerekiyor.
Kerem ve Barış
Anneliği nasıl tanımlarsın? Sence annelik nedir?
Annelik bir sınav, annelik hiç bitmeyen bir öğrencilik. Ben ikiz annesiyim, aynı anda iki bebeğin annesi olmak demek benim için. Adil olmaya çalışmak demek. Yetersiz hissetmek demek. Çok değiştim, değişmeye de devam ediyorum. Bir bebek dünyaya gelince bir de anne dünyaya geliyor ve tıpkı bebeğin hayata alışması gibi, kadın da anne olmaya alışıyor. Aynı zamanda annelik aşk tabii ki. Tüm varlığını esir alan, ifade etmekte güçlük çekeceğin iki sonsuz aşkı kalbimde doğurmak demek benim için.
Anne olduktan sonra sende ne değişti?
Ne değişmedi ki! Hayata bakış açım, ruhum, bedenim, yaşadığım yer, çevremdeki insanlar… Her yer yatak olabilir benim için ve üzerime bir şey örtemeden uyuyakalabilirim. Anlatsam sayfalar sürer!
Anne olmadan önce annelik senin için ne ifade ediyordu. Yaparım, yapmam dediğin şeyler var mıydı? Sonra ne oldu?
Anne olmadan önce nasıl bir anne olmayacağımı düşündüm hep. Tabii en önemlisi koşulsuz sevgi. Sanırım anne olduktan sonra değişmeyen tek düşüncem, koşulsuz sevmek. Çocuklarımı sallamam dedim, salladım. Yürütece bindirmem dedim, bindirdim. Bebekle gezilmez demek de neymiş, her yere giderim ben, dedim; tuvalete bile gidemedim. Daha ne sayayım…
Annelik de seni en zorlayan şey ne oldu?
Çocuklarıma yetememek. En zorlayan ikinci şey de herkese eyvallah demek zorunda kalmak. (Yardım aldığım için)
Çocuğun veya çocukların nasıl çocuk veya çocuklar? Ayrı ayrı nasıl tanımlarsın?
Barış kronik akciğer rahatsızlığı nedeniyle çabuk yorulan bir çocuk. 5 aylıkken kasık fıtığı ameliyatı geçirdi, 4 kere bronşitten hastanede yattı. Ayrıca besin alerjisi var. Bu nedenle hep öncelikli oldu. Sanırım bu da onu biraz nazlı yaptı. Kendini tek çocuk sanıyor! Çok saf, inatçı, aklına koyduğunu yanındaki yetişkini ‘uyutarak’ da olsa yapmaya çalışıyor. Özgürlüğüne düşkün. Çok güzel gülüyor!
Kerem kardeşinin hastalığı nedeniyle benden biraz uzak kalmış, zaman zaman bana öfkeli, ama ilgiyi istemek yerine bekleyen bir çocuk. Çok dikkatli, sayıları çok seviyor. Kerem de inatçı ama aklına koyduğunu yapmak için beni kandırmaya çalışmıyor. Kandırmadan yapıyor! Ayaklarını çok seviyor. Özgürlüğüne çok düşkün. Kerem de çok tatlı!
Her ikisi de tek çocuk gibi davranıyor.
Kendi adına anne olarak yaptığın en iyi şey ne oldu?
Onlarla her türlü maymunluğu yaparak oynadım. Dolu dolu vakit geçirdim. Şarkılar söyledim; renkleri, sayıları ve hayvanları anlattım. Kitapları çok seviyorlar, sanırım onlara kitap almamın bunda etkisi büyük.
Çocuklarınla geçirdiğin ve ikinizin de keyif aldığı şeyler nelerdir?
Yere yatıyorum, yüzlerimiz birbirine bakacak şekilde kucağıma alıyorum. Sonra takla attırıyorum. İkisi de buna bayılıyor. Ce-e’yi çok seviyorlar. Onlar kahkaha atınca ben de çok mutlu oluyorum. Birlikte kitap okumayı seviyoruz.
Yeni annelere tavsiyelerin var mı?
Çocuğunuzu/çocuklarınızı sevin ve gerisini çok da düşünmeyin. Her şey olacağına varıyor. Mümkünse büyüklerden yardım almayın. Çocuğunuz ilk doğduğunda yanınızda bebekler kadar sizi düşünen biri olsun. Sadece bebekleri düşünüp sizi strese sokan biri değil. Bu durumu değiştiremiyorsanız da mümkün olduğunca söylenen sözleri takmamaya çalışın. Yoksa korktukları olur ve sütünüz azalır veya kesilebilir.
İçinden çıkamadığını düşündüğün, çok zorlandığın anlar oldu mu, paylaşabilir misin?
Bebeklerim ilk 6 ay kolikti. Hiç durmadan ağlıyorlardı. Ama hiç durmadan, gece gündüz! Hiçbir şey işe yaramamıştı. Öyle anlardan birinde ölmek istemiştim. Çok şükür geride kaldı.
Sen önemli bir karar verdin ve işe geri döndün? Üstelik çok stresli bir mesleğin var. Bir günün nasıl geçiyor mesela?
İşe yeni başladım ama en zoru onlardan ayrı kalmak. Düşüp yaralansalar, diyorum ki ben olsam yanlarında da öyle düşselerdi. En azından gözümün önünde düşerlerdi, içim rahat ederdi, diyorum. Keşke yarı zamanlı çalışabilsem.
Çalışan anne olmanın zorluklarını, yaşadığın en zor şeyin ne olduğunu anlatır mısın?
En zor şey çocuklarında aklının kalması.
Bu soru sana sorulmalı mı bilemiyorum ama başka çocuk düşünüyor musun? 🙂
1 yaşındaki tek yumurta ikizi oğullarımın annesiyim ve hayır; başka çocuk düşünmüyorum!
Birden fazla çocuk nasıl bir duygu?
Çok güzel bir şey. Asla birini diğerinden daha az ya da çok sevmiyorsun. İkisinin yeri ayrı oluyor. Adil olmaya gayret etmek gerekiyor.
Birden fazla çocukta dengeleri oturtmayı nasıl sağlıyorsun?
Oturtabiliyor muyum, bilmiyorum. Kendime vakit ayırmıyorum ve adil olmaya çalışıyorum.
Kıskançlık yaşıyorlar mı?
Evet, hem de birbirlerini dövecek kadar!
Çocuk olunca bence en önemli konu eş konusu. Eşinle ilişkin nasıl etkilendi bebeklerden sonra, en önemlisi sence sana yeterince destek olur mu? Neler yapar mesela?
Çok kavga ettik, çünkü en çok birbirimizin yanında doğal oluyorduk. Biriktirdiklerimizi birbirimize kusuyorduk. Ama anladık birbirimizi. Her konuda yardımcı oldu bana. Mama verme, uyutma, alt değiştirme, sakinleştirme… Beni de tek rahatlatan o oldu.
Anne olduktan sonra “keşke” dediğin şeyler var mı?
Keşke daha çok para biriktirseydim, keşke daha önce anneme yakın taşınsaydım.
Uyguladığın ve “asla taviz vermem” dediğin kuralların var mı?
Vardı ama artık yok. Sadece birbirlerine zarar verdiklerinde kızıyorum.
Annelik çok güzel, siz de gelsenize!
Sedacım sana bu içten ve samimi cevapların için teşekkür ediyor, güzel ailen ile mutlu, sağlıklı bir ömür geçirmeni diliyorum.
anne olmak anne röportajı ikiz anneliği
Önceki: Sıfırlanmak mümkün mü?
Sonraki: İlk yardım hayat kurtarır!