Anime Manga Türkiye : Hime-chan no Ribbon
Hime-chan no Ribbon Hakkında Yorumlar
Anime'nin Adı: Hime-chan no Ribbon
Ben bu animeyi ilk izlediğimde ilkokula gidiyordum ve aklımda en çok yer edinen ana karakter olan Himeko'nun sevimliliğiydi.Benim için önemli serilerden birisi çünkü hatırladıkça çocukluğumu aklıma getiriyor bu tarz animeler.Çocukça hayllerim de geliyor aklıma hep böyle bir kurdelam olsun istediğim kişiliğe bürüneyim diye düşlerdim.
Bu yaşta bile hala güzelliğinden bahsettiğimiz bir anime olduğuna göre çoçukluk günlerimize döndürebiliyor bizi.Animede yaşanana duygusallıkların içinde kaybolabiliyorsun izlerken.Hayal gücünü de derinleştirebiliyor insanın.
Kötü bir yanı olmadığını düşünüyorum.
Bu anime dönemi eski olsa da yeniler de izlemeli tüm seriyi sonuna kadar.
sadece birkaç bölümü izleyebilmiştim.ama sonradan hz google sayesinde kalan bölümlerini izlemek ancak şimdi nasip oldu.aklımda nasıl yer etmisse o izledim bir kaç bölüm ismini bile hatırlamadan google aramaya teşvik etti.baya eski bi animeydi galiba ben ilk okula yeni başlamıştım.
Himeko ne zaman birini kılığına girse başı mutlaka bişey geliyordu. tabi Daichi hemen yardımına koşuyordu. bide peluş oyuncağı Pokota vardı."İke İke go go jump" deyip gaza gelirlerdi bunlar. son olarakda her bölüm sonunda Pokota ile Himeko'nun birbirlerine sarılıp ağlamaarı yok mu beni bile duygulandırırdı.
galiba 61 bölüm gibi bişeydi. biraz fazla uzatmışlar seriyi, hatta bir kaç bölü eski bölümlerde alınarak yapılmış.video olarak biraz eksik kalmış.
unutulmazlardan biridir.ayrı bir yeri var benim için. açılış parcasıda hala aklımda.
İzlediğimi hatırladığım en eski animelerden biri. Bu yüzden bende yeni serilerden daha derin izler bıraktı. Hime-chan'ı izlemeye başladığımda ondan ancak bir-iki yaş küçüktüm, karakterimiz de çok benziyordu. Bu sebeple kendimi onunla özdeşleştirmem çok kolay olmuştu. Çocukluğumun büyük bir kısmında ( kendi neslimden pek çok kişinin de yaptığını tahmin ettiğim gibi ) o kurdeleye ve Pokota gibi bir arkadaşa sahip olmayı hayal ettim sanırım.
Karakterler sevilmeyecek gibi değil. Himeko ve Daichi gördüğüm en şirin çiftlerden biriydi, hem de hemen hemen tüm bölümlerde kedi-köpek gibi kavga etmelerine rağmen... Onlar hakkında en çok sevdiğim şey ise aşırı olgun olmamaları. Çocukluk ve ergenlik arasında bir yerdeler ve bundan fazlasıymış gibi davranmıyorlar. İkisinin ilişkisi serinin lokomotifi.
Hikaye de pek çok çocuğun rüyası gibi. İçinde fantazi barındırmasına rağmen gerçeklikten de hiç kopmuyor. Her gün uğraşılması gereken dış dünya sorunları bu fantaziyle yoğrulmuş. Komediyse sanırım serinin en öne çıkan tarafı. Bazı bölümleri defalarca izlememe rağmen hala kahkahalarla gülebiliyorum.
Çizimler pek göze hitap etmiyor doğrusu. Aslında yayın tarihi düşünüldüğünde bu durum göz ardı edilebilir. En azından mangasından daha hoş çizimlere sahip.
Benim asıl hoşuma gitmeyen durum serinin uzunluğuyla alakalı. Evet, bazı bölümler gerçekten de gereksiz hissi veriyrodu. Üstelik finale yaklaşılırken araya sürekli eski bölümlerden özetler içeren toplama bölümler konulmuş. Bunun yerine farklı ve yeni maceralar konulsaymış, ya da hiç uzatılmadan finale gidilseymiş daha iyi olurdu bence.
Bugün, son izleyişimden yıllar sonra bile, bir şekilde tekrar izleme fırsatı bulduğumda bana elimdeki bütün serileri bıraktıran animedir Hime-chan no Ribon. Çizimleri yüzünden yeni nesile pek hitap etmeyecek tarzda olmasına rağmen benim neslimden pek çok kişinin sevgisini ve hayranlığını kazandığı kesin..
Ben bu animeyi izlediğim sıralarda ya anaokuluna ya ilkokula gidiyordum. Çok beğenmiştim o zamanlar da, arkadaşlarımla ne oldu ne bitti diye konuşurduk; hatırlarım Himeko ilk ablasına dönüşmüştü :D
Bir bölümde de zamanı mı durduruyordu ne prenses güçlerini kaybediyordu sanırım, Himeko da dönüştüğü kişinin bedeninde kalıyordu, hatta prenses Himeko'nun yokluğu farkedilmesin diye, o upuzun saçlarını kesmişti, Himeko nun yerine geçmişti; yazık olmuştu o saçlara :D
İlk izlediğim animlerdendir diyeceğim ama kazıdıkça ne kadar çok anime izlediğim keşfediyorum; ama ilklerdendir diyeyim, güzel bir örnektir, başkası olma kendini mesajını veriyor aslında.
Çok hayal meyal hatırlıyorum bu animeyi pek kötü yan yoktu ama sanki bazı tutarsızlıklar vardı.
Ne diyelim bu animeyle büyümüşüz, (o zamandan belliymiş benim ne olacağım :D )İzlediğim sıralarda çok hoşuma gittiğini hatırlıyorum, yeniden izlemek lazım aslında ama bu yaşta o kadar sarar mı bilmiyorum, canlanan oyuncak hayvan falan :D Bir de benim bilinç altımda ^tomboy^ olmamı sağlamış olabileceğini düşünüyorum.
Himeko Nonohara'ya sihir krallığının prensesi Erika tarafından istediği insana dönüşmesini sağlayacak sihirli bir kurdela verilmesiyle başlayıp, bu kurdelanın Himeko ve çevresindekilerin yaşantılarına etkileriyle devam eden güzel bir animeydi. Televizyonda yayınlandığı zaman hiçbir bölümünü kaçırmazdım.
Himeko ve sonradan aşık olduğu okulun fırlaması Daichi çok sevimli karakterlerdi. Gerçi bunda dizinin yayınlandığı dönemde o yaşlarda olmamın da etkisi vardı ama yine de herseylerini çok sevmiştim. Bir tek Himeko'nun Pokota'sını sevmediğimi hatırlıyorum. Ayrıca müzikleri de harikaydı, hala hatırlıyorum sözlerini:)
Çizimleri pek iyi sayılmazdı ama yapım tarihi göz önüne alınınca bu pek de tuhaf bir durum değil. Onun dışında genel olay örgüsünün dışına çıkan ve insanı sıkan bazı bölümler vardı ama o kadar kusur kadı kızında da olur.
Geçtiğimiz yaz tekrar izledim tüm seriyi. Açıkçası biraz sıkıldım. O zamanlar çok sevmemizin sebebi biraz da çocukluktanmış ama yine de izlenmesi gereken animeler arasında üst sıralarda bence.
Benim ve benim gibi birçok kişinin adını hatırlayacağı bir anime... Paralel paralel beni Daichiye dönüştür. Bu sözlerle başlardı bu seri... Biraz da erkek gibi bir kız olan Himeko Nonohara’nın, Erika adlı dış dünyaya ait bir prensesten aldığı sihirli bir kurdele, ona dönüşme gücü veriyordu. Ama bir sorun vardı... Onun dönüştüğünü kimse bilmemeliydi. Himeko ve sonradan da onun sırrını tek bilen insan olan okulun popüler çocuğu Daichi Kobayashi’nin her bölümde birbirinden komik sahnelerine gülmekten katılıyordunuz... Daichi ve Himeko arasındaki aşk da buna tuz biber ekmişti tabii.
Hikâye çok ilginç olmasına rağmen sıkmıyor... Her bölüm ilginç ve acaba ne olacak diye bekliyorsunuz... Himeko ve Daichi arasındaki aşk çok komik ve zaman zaman da romantik.
Çizimi çok kaliteli değil... Ancak bu animenin yapıldığı tarihe göre iyi sayılır... İnternette Himeko Chan -No Ribbon’a ait bir dosya veya doküman bulamamak da kötü... Ne de olsa çoğumuz onunla yetiştik.
Konu ve karakterler süper.
Paralel paralel diye başlayan sözler. Çubuk biçimli bedenler. Biraz göz zevkinden yoksun ama çok eğlenceli bir seri idi. Kanallarda bolca tekrar edilen ama yine sadece TRT nin sonuna kadar yayınlamayı başardığı animelerden biri.
Hitap ettiği yaş sınırı, sanırım biraz düşük tutulmuştu. Eh ben de çok büyük sayılmazdım. Ama çizimlerini çok sevmediğimi hatırlıyorum. Daichi, serinin esas oğlanı her şeye rağmen oldukça sevimliydi. Himeko’nun ablası Aiko nun hikâyesi de çok şirindi.
Çok uzatıldığını hatırlıyorum. Bazı bölümleri çekilmiyordu. Zaten sonunu bir kere yakalayabilmiştim. TRT iki kez yarım yayınlayıp sonra devamını almıştı.
Sihirli kurdele ekolündeki diğer animeler gibi hoş. Yeniden yayınlansa belki o zamanki tadını vermez ama hoş olabilir.
"Paralel Paralel Beni Daichi'ye dönüştür!"
Hiç unutmam, aynanın karşısına geçen ve tanıdığı kişilerin şekline giren Himeko'nun yaşadıklarını. Gerçekten şahane bir seriydi. Unutulmazlardan, klasiklerden birisi...
Türk televizyonlarında yayınlanırken tüm bölümlerini kaçırmadan izlerdim. Sihirli Kurdela ismi ile yayınlanmıştı.
Seri, her bölümünde komik durumlara ve heyecanlı anlara düşürüyordu bizi. İzlerken nefesimi tuttuğum anlar oluyordu. Çünkü bu değişimden kimsenin haberdar olmaması gerekiyordu. Hatta sırrını gizlemeye çalışırken Himeko'nun başına gelenler görülmeye değer doğrusu.
Seri biraz fazla uzatılmıştı hatırladığım kadarıyla. Çünkü bazı bölümlerin çok gereksiz olduğunu hatırlıyorum ve bu bölümler beni gerçekten sıkmıştı. Yine de genel olarak güzel bir seriydi.
Oldukça eğlenceli bir seri ve herkes izlemeli...