Ekim 2018 - PKK Gerçeği
Roma imparatoru Marcus Aurelius, 26 Nisan 121’de Roma, İtalya’da doğdu. Felsefi çıkarımları ile tanınan Aurelius, Roma tarihinde en saygın imparatorlardan biriydi. Zengin ve politik olarak öne çıkan bir ailede doğdu. Büyüyen, Aurelius, Latince ve Yunanca öğrenen özel bir öğrenciydi. Fakat en büyük entelektüel ilgisi, kader, akıl ve kendini sınırlamayı vurgulayan bir felsefe olan Stoisizm idi. Eski bir köle ve Stoacı filozof Epictetus tarafından yazılan söylemler, Marcus Aurelius üzerinde büyük bir etki yarattı. Onun ciddi ve çalışkan doğası İmparator Hadrian tarafından bile fark edildi.
Ölümünden sonra, Hadrian imparator olarak Titus Aurelius Antoninus’u (İmparator Pius Antonius olarak bilinir) varisi olarak ilan eder. Hadrian ayrıca Antoninus’tan Marcus Aurelius’u evlatlığı olarak almasını ister. Devlet ve kamu işleri yollarını öğrenirken, evlatlık babasıyla birlikte çalıştı.
145 yılında imparatorun kızı Faustina ile evlendi. Bazıları uzun süredir yaşamadıkları halde birlikte çok sayıda çocuğu vardı. En çok bilinenleri kızları Lucilla ve oğulları Commodus.
140 yılında, Aurelius konsül ya da senatonun lideri oldu. Yıllar geçtikçe, Antoninus için güçlü bir destek ve danışmanlık kaynağı olarak gelişen daha fazla sorumluluk ve resmi yetki aldı. Aurelius ayrıca felsefi çalışmalarına devam etti ve yasaya ilgi duydu.
161 yılında Aurelius iktidara geldi ve resmi olarak Marcus Aurelius Antoninus Augustus olarak anılmaya başlanır. Bazı kaynaklar Antoninus’un kendisini tek halefi olarak seçtiğini gösterir.
Antoninus’un barışçıl ve müreffeh yönetiminden farklı olarak, iki kardeşin ortak saltanatı savaş ve hastalık tarafından damgalanmıştı.
160’larda, Parthian imparatorluğu ile Doğu’daki topraklar üzerinde kontrol için mücadele ettiler. Aurelius Roma’da kalırken Verus seferleri denetledi. Seferlerdeki başarılarının çoğu, özellikle Avidius Cassius olmak üzere Verus altında çalışan generallere atfedilmiştir. Daha sonra Suriye valisi oldu. Askerler, geri dönerken yıllarca süren ve nüfusun bir kısmını silen bir çeşit hastalıkta getirdiler.
Almanlara Karşı Sefer
160’ların sonlarında Alman kabileleriyle bir başka askeri çatışmaya girmek zorunda kaldılar. Alman kabileleri Tuna Nehri’ni geçti ve bir Roma şehrine saldırdı. Gerekli fonları ve birliklerini yükselttikten sonra, Aurelius ve Verus işgalcilere karşı savaşmak için gitti. Verus 169’da öldü, bu nedenle Aurelius tek başına baskı yaparak Almanları kovmaya çalıştı.
İmparator Olmak İsteyenler
Marcus Aurelius, 175 yılında, başka bir meydan okuma ile karşı karşıya kaldı. Bu kez onun pozisyonu için. Aurelius’un ölümcül hasta olduğu konusunda bir söylentiyi duyduktan sonra, Avidius Cassius imparatorluk için hak iddia etti. Bu, Aurelius’un kontrolü ele geçirmek için Doğu’ya gitmeye zorladı. Fakat Cassius’la kendi askerleri tarafından öldürüldüğü için savaşmak zorunda kalınmadan durum düzeldi.
Bir kez daha Alman kabileleriyle savaşırken, Aurelius oğlu Commodus’u 177’de sefere katıldı. Birlikte imparatorluğun kuzey düşmanlarıyla savaştılar. Aurelius, imparatorluğun sınırlarını bu çatışma yoluyla genişletmeyi umuyordu, ancak Aurelius bu vizyonu tamamlamak için yeterince uzun yaşamadı.
Marcus Aurelius 17 Mart 180’de öldü. Oğlu Commodus imparator oldu ve kısa süre sonra kuzey askeri çabalarına son verdi. Ne var ki Marcus Aurelius, ödediği savaşlar için hatırı sayılır bir şey değildir; Düşüncelerinin bir koleksiyonu Meditasyonlar adlı bir çalışmada yayınlanmıştır.
Sabah kalktığında hayatta olmanın nasıl bir ayrıcalık olduğunu düşün – nefes almanın, düşünmenin, zevk almanın, sevmenin…
Düşünceleriniz ne ise hayatınızda o’dur, hayatınızın gidişini değiştirmek istiyorsanız düşüncelerinizi değiştirin…
İyilik; sahici ve yapmacıklıktan ya da ikiyüzlülükten uzak olduğunda, alt edilmezdir.
Zümrüt, onu övmezlerse daha mı az güzel olur?
İyi şeyler yapmak, ama karşılığında kötü bir ün kazanmak bir hükümdarın yazgısıdır.
Pek yakında insanları unutmuş olacaksın ;pek yakında insanlar da seni unutmuş olacak.
Bilgisizli­ğin ve kendini beğenmişliğin, bilgelikten daha güçlü olması ne tuhaf, değil mi?
Şafakla birlikte kendine şunları söyle: İşgüzar, nankör, hilekâr, egomanyak, geçimsiz kişilerle karşılaşacağım.
İnsan yaşlı da ölse genç de ölse ölünce aynı şeyi yitirir; şimdiki zaman insanın yoksun kalabileceği biricik şeydir, çünkü sahip olduğu biricik şeydir, hiç kimse sahip olmadığı bir şeyi yitiremez.
…Bir defa yanlızlık içine tam oturduktan sonra bize zarar verebilecek hiçbir şey yoktur.
Marcus Aurelius’tan günümüze kalan tek ve en önemli yapıt, Yunanca yazmış olduğu “pensees” (düşünceler / meditasyon) dir.
1328’de Charles IV’ün ölümü üzerine, İngiltere Kralı III. Edward’ın tahtta iddiası olur. Bu muhalefet karşısında, VI. Philippe, IV. Charles’ın dul eşinin hamileliği sonuçlanana kadar bekler. Çocuk kızı olunca, VI. Philippe kral oldu ve 1328’de Reims’de taçlandı.
Tahta Geçtikten Sonraki Durumu
Öncellerinin geleneği sürdürerek, büyük babası Philip III’ün sanat koleksiyonunu himayesine başladı. Genel olarak, askeri gücünü akıllıca veya etkili bir şekilde kullanamamış ve asla ordu üzerinde kontrol sahibi olamamıştır. Saltanatının son on yılında İngilizlerin zaferleri ile net bir şekilde ortaya çıkan bu kusur. Taht için yetiştirilmediği ve eğitilmediğini göstermektedir. Bu durum; VI. Philippe’yi kısa sürede çok fazla ciddi krizlerle karşı karşıya kalmasına neden olur.
Fransa ve İngiltere’nin Yüzyıl Savaşları
İngiltere Kralı III. Edward, sadece Fransız tahtının bir rakibi değil, aynı zamanda Fransa’nın güneybatı sahilinde bulunan, Gascony hakkında da planları vardı.
Fransa da, uzun süredir İskoçya’nın tahtı için İngiliz karşıtı adayları desteklemişti. Buna ek olarak hem Fransa’nın hem de İngiltere’nin hedeflerinden olan Flanders bölgesinin zengin nüfusunun, İngiltere ile daha sıkı maddi bağlara sahipti.
Bütün bu çıkar sorunları bir başka sorunla savaşa dönüşecekti; VI. Philippe’in müsteşarlarından biri olan Artois’ten III. Robert, İngiltere’ye sığınmıştı. Fransa ve İngiltere arasındaki münasebetler bozulunca Robert’ın İngiltere’de iyi bir duruma gelir. VI. Philip, 1336 yılında Robert’ın Fransa’ya geri verilmesini talep eder. iadesini talep etti. Ancak bu talep karşılık bulmayınca VI. Philip, 1337’de Edward’a; kralın düşmanını korumakla suçlar.
Sonuçta 1331 yılından 1339 yılına kadar sürecek olan; uzun ve bu nedenle de zor geçecek olan Yüz Yıl Savaş’ları başladı.
Yüz Yıl Savaş’ları
VI. Philippe savaşmak için vergi toplamak zorunda kalıyordu ve vergileri yükseltmesi de isyanları tetikliyordu. Böylece bunu önlenmek için de din adamlarına ve burjuvaziye taviz vermek zorunda kalıyordu. Tüm bu zincirin devamında; burjuvazinin yükselirken ruhban sınıfında bir reform hareketi başlar.
VI. Philip tüm bu sorunlara ek olarak; güçlü Burgundy Dükü’nün etkisi altında olan konseyiyle de sıkıntı yaşıyordu.
Bir düzeyde savaş, bir efendi ile onun vassalının ihtilafı olarak başladı. Ancak seferlerin yoğunluğu, ekonomik ve politik baskılar, Fransa’nın ölümcül askeri zafiyeti gibi nedenler savaşı başlangıçtaki basit feodal çatışmanın ötesine taşıdı. Artık savaş milletler arası bir savaş olmuştu. Durumu daha da kötüleştiren şey ise hiçbir tarafın tam zafer kazanmak için yeterli kaynağı olmayışıydı.
1348’de vebanın gelmesi, bu sorunların çoğunu arka plana itti.
Veba Avrupa’yı kasıp kavurdu. Fransa’nın sosyal ve ekonomik düzenine zarar verdi. Savaşın uzunluğu, Crécy ve Calais’deki son yenilgiler, savaşın yeterli şekilde finanse edilmesi için konulan vergilerin toplanmasındaki isteksizlik ve son olarakta veba, Philip’in saltanatının son yıllarına işkenceye çevirdi.
Ancak VI. Philippe 1350’de öldüğünde hala oradaydı (veba ile birlikte).
Bir isyan patlak vermesinden sonra Flanders içinde Ağustos o yılın, Flanders’in sayımı olan şövalyeler Cassel Savaşı’nda asi Flemings binlerce kasap, Philip çağırdı. Bundan kısa bir süre sonraTaç kazanmak için Philip yardım etmiş Artois Robert, kraliyet ailesinin bir üyesine karşı Artois countship iddia Philip onun acı düşmanı oldu Robert karşı yargı dava açmak zorunda kaldı. 1334 yılında Robert İngiltere’ye gitti ve 1337 yılında Yüz Yıl Savaşı’nın patlak vermesine yol açan İngiliz-Fransız ilişkilerinin bozulmasını hızlandırıyor, Edward III ve Philip arasındaki sorun kışkırtmaya başladı.
Askeri operasyonlar ilk başta kısıtlanmıştı. Ancak 1340’ta Fransa , Sluys Deniz Savaşı’nda büyük bir yenilgiye uğradı.. Bu arada, iç konsey, kral konseyindeki güçlü Burgundy Dükü adaylarının şiddetli etkisine dair kızgınlık nedeniyle daha da kötüye gitti. Ciddi bir kriz 1343’te sonuçlandı ve Philip’i krallığın mülklerini Paris’e çağırmaya zorladı, bu da kamuoyunu rahatlatmak ve idarenin yükünü hafifletmek için bazı tedbirler aldı . Fransa’nın Crécy’deki (1346) İngilizlerin yıkıcı yenilgisi başka bir krize yol açtı. Muhalifleri uzlaştırmak için hükümet, mali emanetleri üç abbot’a emanet etmek zorunda kaldı. 1347 kasım ayında yeni bir bölge toplantısı tekrar tekrar Kral’ı meclisini yeniden düzenlemeye zorladı. Kara ÖlümünYayılması1348 ve 1349’da, tüm politik soruları gölgede bıraktı. Philip öldüğünde, Fransa’yı savaş ve veba ile bölünmüştü, ancak satın alarak krallığın topraklarına bazı önemli eklemeler yapmıştı.
Agincourt Savaşı öncesinde (25 Ekim 1415) yapılan Hastings Savaşı; içeriği ile ters durumda bir taht kavgası görünümündedir.
1051’de William’ın İngiltere’yi ziyaret ettiği ve çocuksuz İngiliz kralı Confus’lu kuzeni Edward ile tanıştığı düşünülmektedir. Norman tarihçilerine göre, Edward William’ı mirasçı yapmaya söz verdi. Ancak, ölüm döşeğinde, Edward, krallığı İngiltere’deki lider soylu ailenin başı olan ve kralın kendisinden daha güçlü olan Harold Godwine’a verdi. 1066 yılının ocak ayında Kral Edward öldü ve Harold Godwine Kral II. William hemen iddiasına itiraz etti.
Normandiya Dükü William, İngiltere’yi İngiliz tahtına hak iddia ederek istila etti.
Savaş İçin Manevralar
28 Eylül 1066’da William İngiltere’nin güneydoğusundaki Pevensey’de yaklaşık 7 bin asker ve süvariyle indi. Pevensey’i ele geçirir. Harold, Hastings’e yarım silahlı, eğitimsiz köylülerden oluşan yaklaşık 7 bin kişiyle yaklaşıyordu. İngiltere’nin eğitimli askerlerinin yalnızca yarısını seferber etmişti, ancak William’ın seçtiği defansif bir pozisyonda onunla buluşmasını sağlamak yerine William’a karşı ilerledi. Nihayetinde ordusunu organize etmek için durakladığı Hastings’e doğru yürüdü. 13 Ekim’de Harold, Hastings’in ordusuyla geldi
14 Ekim 1066 günü sabah 9’dan başlayarak, savaş bir günden daha az sürdü
Kral Harold tarafından yönetilen İngiliz ordusu, 14 Ekim 1066 sabahı Hastings yakınlarındaki Senlac Tepesi’ndeki pozisyonlarını üstlendi. Harold’ın yorgun ve tükenmiş Sakson birlikleri, Stamford Köprüsü’nü ele geçirmek için acı ve kanlı savaşın ardından güneyde ilerlemeye zorlandı .
William, süvari kadar piyadeye de saldırdı; Klasik İngiliz tarzında Harold’ın iyi eğitimli birlikleri, güçlü kalkan duvarlarının ardında savaştılar.
Çatışma çoğu zaman kalkan duvarı kırılmadan devam etti. Normand’ın geri çekilmesinin görünüşü, nihayet İngilizler, düşmanların peşinden koşarken, kendilerini savunma pozisyonlarından uzaklaşır.
Dikkatlice organize edilmiş düzenleri bozulduğunda, İngilizler süvari saldırısına karşı savunmasız kaldılar. Kral Harold tam olarak ne zaman öldürüldüğü bilinmese de öldürüldü.
Hastings Savaşı Sonuçları ve Sonrası
Hastings Savaşı’ndaki zaferinden sonra, William Londra’ya yürüdü ve şehri aldı. On Noel Günü, 1066, o Westminster Abbey İngiltere’nin ilk Norman kralı, taç giyidi. İngiliz tarihinin Anglosakson fazı sona erdi. İngiltere’nin toprakları ve halkının büyük bir sayımı olan “Domesday Kitabı” önemli başarıları arasındaydı. 1087’de William’ın ölümü üzerine oğlu William Rufus, İngiltere’nin ikinci Norman kralı olan William II oldu.
Bertrand du Guesclin, Fransa’nın küçük bir kasabasında, Brittany yakınlarında bulunan adlı 1320 yılında doğdu. Du Guesclin, 1320 yılında Rennes’in 50 kilometre kuzeybatısında Dinan adlı bir kasaba da doğar. Broons Lord Robert Du Guesclin’in en büyük oğluydu.
Şövalye Olma Heveslisi Genç
Sadece 17 yaşındayken Rennes kasabasında meydana gelen bir ortaçağ turnuvasının gerçekleştiğini duyduğunda, etkinliği görmek için bir at arabasıyla yola çıktı. Bertrand du Guesclin ortaçağ turnuvasına nihayet geldiğinde, görünüşü ve soylu sosyal sınıfının bir parçası olmamasından dolayı turnuvaya katılmasına izin verilmediği için diğer genç Şövalyeler tarafından alay edildi.
Görünüşüne rağmen Bertrand du Guesclin, ruhlu ve kararlı bir genç adamdı ve o günkü mızrak müsabakasına girmesini engelleyecek hiçbir şey yoktu, kullanabileceği bir atı ve yüzünü örtmek ve kimliğini gizlemek için bir kask bulmayı başardı. Efsane, o güne meydan okuduğu, 15’den fazla iyi eğitimli ve silahlı şövalyeyi yenemediği her mızrak müsabakasını kazandığı için, herkes bu parlak şövalyenin kim olduğunu bilmek istedi, sonunda birisinin kimliğini açığa çıkarmak için kaskının siperliği kaldırıldı. Bertrand du Guesclin’in yüzünü hayrete düşüren şaşkın kalabalık, hayranlık uyandırdığı aile olarak ortaya çıktı.
1356 yılının Eylül ayında, Poitiers’deki feci Fransız yenilgisinden bir ay sonra, büyük bir İngiliz ordusu Doğu Brittany’de Rennes’i kuşattı.
Fransız Kralı II. John, savaşta yakalanmış ve İngiltere’de tutuklu kalmıştı. Bu nedenle Brittany’de Fransız yanlısı fraksiyonlara yardım etmesini sağlayacak olan Dauphin Charles’ın kontrolü altındaydı.
İngiliz İşgali Sürerken
Duke of Lancaster’dan Grosmont Henry, 1.500 adamla Brittany’nin en önemli ikinci kasabası etrafındaki duvarların yıkılmasından önce geldi. İlk hızlı saldırı girişimi başarısız olduktan sonra, Lancaster duvarların altında tünel açtırdı. Lancaster’ın ordusunun morali yüksekti ve Dük’ın adamları yakın zaferi sezdiler.
Neyse ki, Doğu Brittany’de faaliyet gösteren yerel düzensizlerin kaptanlarından biri olan yakın zamanda şövalye edilen bölgeden küçük bir soylu olan Akeri Komutan Bertrand du Guesclin’di.
Bertrand du Guesclin Kendini Göstermesi
Büyük şaşkınlıklarına rağmen, Lancaster kısa bir süre sonra birbiri ardına küçük bir gerilemeler yaşadı. Du Guesclin’in iaşe hatlarını vurması ile Lancaster dokuz ay sonra kuşatmasını iptal etti. Kendini kurtarmak için kasabadan fidye istedi. Onu aldığında, 1357 Temmuz’da çekildi.
Du Guesclin tartışmasız bir şekilde Fransa’nın Yüz Yıl Savaşının büyük kahramanlarından biriydi. 1340’lı yılların başlarından beri Fransız tacı için 1380’de ölümüne kadar hizmet veren Du Guesclin, orta ve batı Fransa’da İngiliz saldırılarına karşı Fabian taktiklerini kullandı. Fransa’nın Constable’ı olarak görev yaparken, 1360’da imzalanan Bretigny Antlaşması ile kazanılan topraklardan İngilizlerin geri çekilmesine yardımcı oldu. Anlaşma, III. Edward’ın güneybatı Fransa’daki varlıklarını büyük ölçüde genişletti. Guyenne ve Gascony’e ek olarak, İngilizler Poitou, Saintonge, Perigord, Limousin ve diğer küçük alanların kontrolünü ele geçirdi.
Önemli bir şekilde, İngiliz kralı artık Fransız kralın vassal değildi ve bu nedenle ona saygı göstermek zorunda değildi.
Breton Ardılının Savaşı ve Ölüm
Brittany Dükü III. III, 1341’de bir erkek varisi olmadan öldüğünde, Guerande’de batı Brittany’de bir mülk sahibi olan üvey kardeşi John Montfort IV, duchy’yi yönetme hakkına sahipti. Fransız Kralı II. Philip’in bir yeğeni olan Blois Charles, John Montfort III’ün bir yeğeni olan karısı Jeanne de Penthievre’nin Salic yasası altında düşmanı devralması gerektiğini ileri sürerek iddiasına itiraz etti. Çatışma Breton Ardılının Savaşı olarak bilinir. İngiltere Kralı III. Edward, Montfort’u destekledi ve Fransız Kralı Philip VI, Blois’i destekledi. Squire du Guesclin, Blois ordusunun bir biriminde görev yaptı. Northampton Kontu’ndan William de Bohun liderliğindeki İngiliz kuvvetleri, 30 Eylül 1342’de Morlaix Muharebesi’nde Blois’i mağlup ettiler. Fransızlar o yıldan sonra Montfort’u ele geçirdiler. 1343’te bir ateşkes sırasında serbest bırakıldı, daha sonra İngiltere’ye gitti. 1345’te bir ordunun başına geçerek Brittany’ye döndü, ancak 26 Eylül 1345’te Hennebont’ta hastalandı ve öldü.
I. Petro, 9 Haziran 1672’de Moskova, Rusya’da Pyotr Alekseyevich’te doğdu. 1682’de kardeşi V. Ivan ile birlikte hüküm sürerken Ivan’ın 1696’da ölümüyle Peter resmen Rus tahtına çıktı. Çar oldu. 1712’de I. Katerina ile evlendi.Deli Pedro sözleri ile sonraki tarhilerde öne çıkan kimselerden olur.
Peter, kültürel olarak başarılı Avrupa ülkelerine kıyasla ciddi olarak az gelişmiş bir ulusu miras almıştır. Rönesans ve Reform Avrupa’ya doğru sürüklenirken, Rusya batılılaşmayı reddetti ve modernleşmeden izole kaldı.
I. Petro Reformları
Onun saltanatı sırasında, Peter Rusya’yı büyük bir ulus olarak yeniden kurmaya yönelik kapsamlı reformlar gerçekleştirdi. Peter, ülkenin ortaçağ aristokrasisinin yaptığı muhalefetin üstesinden geldi ve Rus sosyal hayatının her alanını etkileyen bir dizi değişiklik başlattı.
Güçlü bir donanma yarattı, ordusunu Batı standartlarına göre yeniden düzenledi, sekülerleşmiş okullar kurarak gerici Ortodoks Kilisesi üzerinde daha fazla kontrol elde etti. Ve ülkenin yeni idari ve bölgesel bölümlerini tanıttı.
Peter, bilimin gelişmesine odaklandı ve halkını teknolojik gelişmeler hakkında eğitmek için çeşitli uzmanları işe aldı. Ticaret ve sanayiyi geliştirmeye konsantre olmuş ve burjuva bir nüfus yaratmıştır. Batı kültürünü yansıtmak adına, Rus alfabesini modernleştirdi. Julian takvimini tanıttı ve ilk Rus gazetesini kurdu.
Peter, Rusya’nın arkaik hükümet biçimini ortadan kaldıran ve yönetimin bütün kollarını düzenleyen ve Rusya’nın dış politikasında önemli başarılara imza atan canlı bir Senato atayan uzak görüşlü ve usta bir diplomattı.
Peter, Estonya, Letonya ve Finlandiya’dan toprak aldı; ve güneyde Osmanlı ile çeşitli savaşlar yaparak, Karadeniz’e erişimi sağlamıştır.
1709’da, ordularını bir Rus kışının ortasında Poltva şehrine kasıtlı olarak yönlendirerek İsveç ordusunu yendi.
1712’de Peter, Neva Nehri üzerinde St. Petersburg kentini kurdu ve başkenti Moskova’daki eski konumundan buraya taşıdı. Kısa bir süre sonra, St. Petersburg Rusya’nın “Avrupa’ya açılan penceresi” olarak kabul edildi.
Eksiklikler ve ölüm
Peter’ın yönetimi altında, Rusya büyük bir Avrupa ülkesi oldu.
1721’de Rusya artık bir imparatorluktu. Kendisi de Tüm Rusya İmparatoru unvanını, Anavatan Büyük Babası ve “Büyük” unvanını kabul etti. Etkili bir lider olduğunu kanıtlasa da, Peter’ın bazı zalimlikleri biliniyordu. Çeşitli reformlara eşlik eden yüksek vergiler, hükümdarlar tarafından hemen bastırılan vatandaşlar arasında ayaklanmalara yol açtı.
Peter iki kez evlendi. İlk evliliğinden en büyük oğlu olan Alexis, babası tarafından ihanet suçundan hüküm giydi ve 1718’de gizlice infaz edildi. Peter, 8 Aralık 1725’te bir mirasçı aday göstermeden öldü. Petersburg’da bulunan Aziz Peter ve Paul Katedrali’ne gömülmüştür.
Aynı zamanda Charles The Simple olarak da bilinen Fransız III. Charles 17 Eylül 879’da Fransa’da doğdu. II. Louis’in ölümünden sonra III. Louis’nin 882’de ölümüyle düğünde, III Charles Fransa’nın yalnız kralı oldu.
III. Charles sonunda 28 Ocak 893’te Reims başpiskoposu Fulk tarafından kral olarak taçlandırıldı. Bir başka krallık iddiasındaki kişi olan Eudes ile aralarında bir güç mücadelesi başladı ve 1 Ocak 898’de Eudes’in ölümünden sonra Kral III. Charles ülkenin tek hükümdarı oldu.
Vikingleri Yenen III. Charles
Batı Fransa’daki Viking baskınları sıklaşmıştı. Ancak, Rollo, 911’de Chartres’i kuşatma amaçlı bir keşif seferi gerçekleştirdi. Kenti tutma görevi King Charles the Simple ve bir grup aristokrata düşmüştü. Charles üstünlüğü ele geçirdi ve Rollo, savaşa devam ederek hiçbir şey elde edemeyeceğini fark etti. Charles, Rollo’nun ileri Viking saldırıları ile mücadelede değerli bir müttefik olabileceğini kabul etti ve görüşmelere başladı.
III. Charles, Rollo ve Vikingleri ile 911’de Saint-Clair-sur-Epte Normanlar’la yaptığı Antlaşması’yla onlarla müzakere etti. Bazıları vaftiz edildi.
Kral III. Charles, Normanlar’a İngiliz Kanalı’ndan Seine nehrine kadar bölgeyi vermeyi önerdi. Kuzeybatı Avrupa’nın en iyi tarım arazilerinden biri olan Normandiya Dükalığı olacaktı ve Charles’a sadakat yemini karşılığında onların olacaktı.
Yargılamaların bir noktasında, Walker’ın aşağıya inmesi ve kralın ayağını öpüşmek için yalvarması gerekiyordu. Rollo , jestin sembolik önemini kabul etti. Kral III. Charles atından indi ancak Rollo, Kral Charles’ı ayak bileğinden yakalayıp kaldırdı. Ve böylece ayağını öptü ve Frank’ın Kralı’nı bir kenara attı.
Geleneğe göre, Rollo ayrıca Charles’ın Simple’un kızı Gisela’nın ile evlenmeyi kabul etti. Rollo, Hıristiyanlığa geçişinden ve Normandiya’yu ele geçirmesinden sonra ona ihanet etti.
Viking Chieftain Rollo; Rollo “Walker” olarak adlandırıldı, çünkü adam o kadar büyüktü ki, hiçbir at onu taşıyamazdı. İki elli bir savaş baltasıyla korkunç bir karakterdi.
Aynı yıl Charles, baronların daveti üzerine, I. Robert, Charles’ın yerine geçmesi düşünülen Kral Odo’nun kardeşi ile savaşır. Robert, Soissons savaşında öldürüldü, ancak zafer, Yeni Fransa Kralı olacak olan Burgundy Dükü Randolph’a kalır. III. Charles yakalanarak hapsedilir. Carolingian soyunun tek kralı, tahttan zorla çıkarılmıştı. Birkaç yıl sonra, 7 Ekim 929’da Péronne’da öldü.
Jimmu bazı kaynaklarda ilk Japon İmparatoru olarak gösterilen Ugayafukiaezu’nun babasıdır. Ancak Jimmuyu da bu makama uygun görenler vardır. Günümüzde Japon İmparatoru Akihito’nun da bulunduğu Japon Hanedanlığının ilk İmparatoru.
Japon Hanedanlarının Mitoslara Göre Kökeni
Güneş tanrıçası Amaterasu’nun yaratılışından sonra Japonya’ya erkek ve dişi büyük ruhların veya kaminin kozmik bir birleşmesiyle düzen getirdiği söylenir. Şinto inancına göre evren sürekli olarak kaosa değil, düzene doğru yol alır. Okumaya devam et “Jimmu Kimdir?”
Yayım tarihi 12 Ekim 2018 17 Ekim 2018
Matthias Corvinus Hayatı
Matthias Corvinus, 1443’de Kolozsvar, Transylvania’da doğar. Matthias (Macaristan: Hunyadi Matyas) Corvinus, Kuman ve Macar kökenli bir askeri lider olan John Hunyadi’nin (Janos Hunyadi’nin) ikinci oğludur. Hunyadi ailesi ise bir Roma soyundan gelmektedir.
Babasının ve ağabeyinin ölümünden sonra, Matthias, geniş bir toprak mülkiyetinin ve Türk savaşçılarına karşı savaşan simge isimlerden birinin ardılı oldu. Okumaya devam et “Matthias Corvinus”