Hâlâ vicdanı kalanlar için bir öneri - Fatih ÇEKİRGE
Hürriyet>Yazarlar>Fatih ÇEKİRGE>Hâlâ vicdanı kalanlar için bir öneri
Hâlâ vicdanı kalanlar için bir öneri
DÜN masum bir öneride bulundum...
- İspanya’dakine benzer teröre karşı bir toplumsal mutabakat zemini açılsın.
- Meclis’te olan partiler ortak bir metin oluşturmak üzere bir araya gelsin...
- Bir toplumsal mutabakat metni için müzakere etsinler. Ve anlaşırlarsa imza atsınlar...
- Bu zemin aynı zamanda yeni anayasanın hazırlık aşamasıyla eşgüdümlü olabilir.
- Bu zemini TBMM Başkanı Cemil Çiçek üç nedenle oluşturabilir.
- Birincisi, sorun çözme ve ortak yol bulma tecrübesi ve becerisi. İkincisi, böyle bir toplumsal zemin için en uygun yer Meclis’tir. Ve üçüncüsü, Çiçek Başbakan Yardımcısı’yken İspanya modeli üzerinde düşünülmesi gerektiğini söylemişti. Yani konuya hâkim...
Gerçi Meclis Başkanlığı yasama görevi olan makamdır. Anayasa’da tarif edilmiş böyle bir görevi yoktur. Bu nedenle bu işe girmesine karşı çıkanlar olabilir. Ama onun da çözüleceği yer yine partiler arası bir mutabakatla Meclis zeminidir.
HATALARDAN DERS ALINMAZSA
Çok uzun süre önce başlatılan “demokratik açılım” bugün hortlayan terörle nasıl oldu da bir “demokratik çıkmaz”a dönüştü?
Dönemin MİT Müsteşarı’nın hazırladığı dağdan indirme projesine hem Erdoğan hem Gül destek vermişti.
Ben de gönülden desteklemiştim.
Ama bir sıkıntı vardı.
Görüşmelerin kamusal zemini Polis Akademisi olarak seçilmişti.
Bunun yanlış olduğu şimdi daha iyi anlaşılıyor.
Çünkü silahla yaşanılan bir yerde barış aranması zordur.
Diğeri de görüşmeleri, devletin en kritik örgütü MİT’in yapmasıydı...
MİT görüşebilir ancak nasıl müzakere edebilirdi.
Bunun da yanlış olduğu üzücü bir sızdırmayla ortaya çıktı.
Ve elbette hatanın öteki kıyısındaki gerçeklerdi.
PKK tek bir düzene girememişti. Öcalan yeterince hâkim değildi. Uyuşturucu ticaretinden silah satışına kadar bir dizi menfaat bağlantısı, Türkiye Cumhuriyeti düşmanlığıyla birleşince etkili bir “çomak” olarak devreye girdi.
Dünyanın en büyük ekonomisi olmaya aday bir ülkenin sokaklarında küçük çocuklar lastik yakıp, gaz bombalarıyla saklambaç mı oynayacak...
O çocuklardan biraz daha büyük olanları da analarının gözyaşlarıyla toprağa mı verilecek?
Her ölümle, kardeşlik tarlasına daha fazla nefret tohumu ekilmesine karşı ben bir çare öneriyorum...
- Toplumsal mutabakat görüşmeleri için bir zemin oluşturulsun...
- Bu zemin partiler üstü olsun... Her parti bir heyet göndersin... Ve bir mutabakat kurulu oluşsun.
- Cumhurbaşkanı Gül daha önce çok büyük bir iyi niyetle bunu yapmıştı.
- Şimdi bir de Cemil Çiçek gibi pozitif bir isim var.
- Her parti bu zemine bir heyet verebilir.
- Cumhurbaşkanı doğrudan başkanlık etmeyebilir. Mesela Meclis Başkanı müzakerelerde “gözetmenlik” yapabilir.
- Bu arada elinde silah olmayanlara karşı başlatılan sürek avı biter.
- Böyle bir sürecin ortasında elindeki silahla baskın yapıp, mayın döşeyip can alanlar da birer cani olarak açığa çıkar.
Evet arkadaş! Sen kızsan da, öfkelensen de... “PKK’yla masaya oturulur mu?” diye kükresen de...
Ben bunu öneriyorum.
Hiçbir önerisi olmadan önüne gelene hakaret edip ihanetle suçlayanlara değil...
Acının gözyaşına diz çöktürdüğü yerde, hâlâ kalbi ve vicdanı kalanlara.