Hamdi Acar BİR HİTİT DUASI
13 Şubat 2020 - Perşembe 17:01
“Tanrım beni yavaşlat, aklımı sakinleştirerek kalbimi dinlendir. Zamanın sonsuzluğunu göstererek bu telaşlı hızımı dengele. Günün karmaşası içinde bana sonsuza kadar yaşayacak tepelerin sükunetini ver
Sinirlerim ve kaslarımdaki gerginliği belleğimde yaşayan akarsuların melodisiyle yıka, götür. Uykunun o büyüleyici ve gücünü duymama yardımcı ol.
Anlık zevkleri yaşayabilme sanatını öğret, bir çiçeğe bakmak için yavaşlamayı, güzel bir köpek ya da kediyi okşamak için durmayı, güzel bir kitaptan birkaç satır okumayı, balık avlayabilmeyi, hülyalara dalmayı öğret.
Her gün bana kaplumbağa ile tavşanın masalını hatırlat. Hatırlat ki, yarışı her zaman hızlı koşanın bitirmediğini, yaşamda hız artırmaktan çok daha önemli şeyler olduğunu bileyim. Heybetli meşe ağacının dallarında yukarıya doğru bakmamı sağla. Bakıp göreyim ki, onun böyle güçlü ve büyük olması yavaş ve iyi büyümesine bağlıdır.
Beni yavaşlat Tanrım ve köklerimi yaşam toprağının kalıcı değerlerine doğru göndermeme yardım et. Yardım et ki, kaderimin yıldızlarına doğru daha olgun ve daha sağlıklı olarak yükseleyim. Ve hepsinden önemlisi, Tanrım bana değiştirebileceğim şeyleri değiştirmek için CESARET, değiştiremeyeceğim şeyleri kabul etmek için SABIR, İkisi arasındaki farkı bilmek için AKIL ve beni aşkın körlüğünden ve yalanlarından koruyucu DOSTLAR ver.
CHARLES BUKOWSKİ: Pis Moruğun Notlarından.
Biliyor musun Sebastian, bazen Tanrıyı hiç anlamıyorum. Tanrı mı efendim? Hangi Tanrı? O ne demek öyle Sebastian? Kaç tane Tanrı var ki? Bilmiyorum efendim, sizce kaç tane var? Elbette bir tane var Sebastian. O da bildiğimiz Tanrı. Hani şu adaleti sağlayan. Adalet mi efendim? Hangi adalet?
Yeryüzündeki ve öteki dünyadaki adalet elbette Sebastian. Efendim, beni affedin ama ben yeryüzünde adalet göremiyorum. Saçmalama Sebastian . Elbette yeryüzünde adalet var. Bence yok efendim. Neden böyle düşünüyorsun Sebastian?
Çünkü eğer yeryüzünde adalet olsaydı efendim, fakir bir köylünün tek oğlu savaşta ölmezdi ve kralın oğulları da bugün hayatta olmazdı. Çünkü o tek oğul, kralın oğulları rahat yaşantılarına devam etsinler diye öldü.
Saçmalama Sebastian! O fakirin oğlu, ülkemiz için öldü ve şehit oldu. Şehitlik, bir insanın ulaşabileceği en üst rütbedir. Krallıktan bile daha üstündür şehitlik rütbesi. O zaman herhalde kral hazretleri oğullarını ve hatta kendisini hiç sevmiyor olsa gerek efendim.
Neden böyle söyledin Sebastian? Çünkü şehitlik gibi üst bir rütbe dururken, sadece krallıkla yetinmeyi seçiyor da ondan efendim. Seni anlıyorum Sebastian. Ne söylemeye çalışıyorsun? Sadece gerçekleri efendim.
VATAN, BARIŞTA ZENGİNLERİN, SAVAŞTA FAKİRLERİNDİR.
YAŞAMDA HERKESİN DERSLER ÇIKARMASI GEREKEN ÇOK GÜZEL ALINTILAR. İYİ OKUMALAR.
Etiketler: BİR, HİTİT, DUASI,