Günümüzde her pazarın dinamiklerinden olan teknolojik inovasyon, bilginin serbest akışı ve gelişmekte olan pazarlardaki yeni tarz müşterilerin sayısının artışı, şirketlerin karlılığını arttıracak fırsatlardır. Bu avantajları elde edebilmenin tek yöntemi ise stratejik iş ortaklıkları kurmaktır.
Dış kaynak kullanımı; aynı kaliteyi, işi geliştirerek ve değer katarak sağlarken, sabit maliyetleri değişken ve daha düşük maliyetlere dönüştürebilmek için uygulanması gereken bir iş ortaklığı modelidir. Bu modelde dış kaynak şirketi, daha önce iç kaynaklarla yürütülen fonksiyonların ya da yeni süreçlerin yönetimini gerçekleştirirken, alıcı, dış kaynak şirketinden sağladığı hizmet ve fonksiyonlar sayesinde hem iş yükünü, hem de kalite sorumluluğunu devreder. Bu sayede, uzmanlık alanı dışındaki bir konuda operasyonel maliyetlerini azaltıp, kontrol altında tutar.
Mevcut yapısıyla sahip olmadığı olanakları kullanır. Hizmet sağlayıcı, müşteri ile etkin iletişimi gerçekleştirmenin yanı sıra, tele-pazarlama, tele-satış, gecikmiş alacakların tahsilatı, veri güncelleme gibi konularla şirkete değer ve ciro-kar ekleyecek çeşitli hizmetlerin oluşturulmasını, yönetilmesini sağlar. Bununla birlikte, hizmet alan, ana faaliyet konusunda haftanın belirli gün ve saatlerinde hizmet vermesine rağmen, müşterilerine kendi mesai saatlerinin dışında da hizmet verme imkânı bulur. Maliyet analizi basitleşir. Teknolojik yatırım maliyetlerini düşürür. Direkt personel maliyetlerini ve eğitim-gelişim maliyetlerini ortadan kaldırır. Esneklik kazanır ve riskleri minimize eder, paylaşır. Dönemsel iş yükü artışı; işten ayrılma, hastalık, izin gibi iş sürekliliğini tehdit eden durumlar, dönemsel ekonomik krizlerle ilgili riskler en aza indirgenir. Profesyonel eğitim, gelişim ve performans değerlendirme programları ile yetkinlik ve bilgi düzeyleri yüksek personel profilinden hizmet almış olur. Uzmanlık alanına özel hazırlanmış "Performans değerlendirme sistemleri"nin uygulanması sayesinde istenilen hizmet kalitesine ulaşmak basitleşir.
Dış kaynak kullanımında işin, risklerin nasıl paylaşılacağının süreçlerle belirlenmesi ve “force majeure” durumlarda uygulanacak aksiyon planının, raporlama modellerinin, bilgi güvenliğinin nasıl sağlanacağının net olarak tanımlanması en önemli konulardır