LOSAPRES PLUS 100/25 MG 28 FILM TABLET
asitin ve diüretikler
LOSAPRES PLUS 100 mg/25 mg film tablet
Losartan potasyum.................................100 mg
Hidroklorotiyazid ............................... 25 mg
Laktoz monohidrat ............................150.25 mg
Sarı renkli, homojen görünüşlü, bir yüzü ortadan çentikli film kaplı oblong tabletler.
LOSAPRES PLUS, tek başına losartan veya hidroklorotiyazid ile yeterince kan basıncı
kontrol altına alınamayan hastalarda esansiyel hipertansiyon tedavisinde endikedir.
Sol ventrikül hipertrofisi olan hipertansif hastalarda kardiyovasküler morbidite ve ölüm
riskini azaltmak amacıyla kullanılır.
LOSAPRES PLUS hipertansiyon ve sol ventrikül hipertrofisi olan hastalarda inme riskini
azaltmak için endikedir ancak bu fayda siyah ırka mensup hastalar için geçerli değildir.
Losartan ve hidroklorotiyazid başlangıç tedavisi olarak kullanım için değildir, tek başına
losartan potasyum veya hidroklorotiyazidle yeterince kontrol altına alınamayan hastalarda
İçerisindeki her bir bileşenin (losartan ve hidroklorotiyazid) doz titrasyonu tavsiye edilir.
Klinik olarak uygun olduğunda, yeterince kontrol altına alınamayan hastalarda monoterapiden
sabit kombinasyona doğrudan geçiş düşünülebilir.
Normal başlangıç dozu, günde bir defa 50 mg losartan /12.5 mg hidroklorotiyazid film kaplı
50 mg losartan / 12.5 mg hidroklorotiyazid ile yeterince kontrol altına alınamayan hastalarda
doz hastanın durumuna göre günde bir defa 100 mg losartan / 25 mg hidroklorotiyazid film
kaplı tablete çıkarılabilir.
aşılmamalıdır. Antihipertansif etki tedavinin başlamasından sonra 3-4 hafta içerisinde görülür.
LOSAPRES PLUS, yemeklerle birlikte veya öğünler arasında, bütün olarak yeterli miktarda
su ile yutularak alınmalıdır.
Orta şiddette böbrek yetmezliği olan hastalarda (kreatinin klerensi 30-50 ml/dakika) dozaj
ayarlamasına ihtiyaç yoktur. Losartan ve hidroklorotiyazid tabletleri hemodiyaliz hastalarına
önerilmez. Losartan/ hidroklorotiyazid tabletleri ciddi böbrek fonksiyon bozukluğu (kreatinin
klerensi <30 ml/dak) olan hastalarda kullanılmamalıdır (bkz. Bölüm 4.3).
LOSAPRES PLUS şiddetli karaciğer yetmezliği olan hastalarda kontrendikedir (bkz. Bölüm
Losartan/hidroklorotiyazid kombinasyonunun pediyatrik hastalardaki güvenliliği ve etkinliği
losartan/hidroklorotiyazid kullanımı önerilmez.
Yaşlı hastalarda dozaj ayarlamasına ihtiyaç yoktur.
İntravasküler hacim azalması olan hastalarda kullanım
maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılık.
Tedaviye cevap vermeyen hipokalemi ve hiperkalsemi
Şiddetli karaciğer yetmezliği; kolestaz ve safra kanal tıkanıklığı bozuklukları
Semptomatik hiperürisemi/gut hastalığı
Gebeliğin 2. ve 3. trimesterleri (bkz. Bölüm 4.4 ve 4.6).
Şiddetli böbrek yetmezliği (kreatinin klerensi < 30 ml/dakika)
Anjiyotensin II reseptör blokerleri (ARB’ler) veya anjiyotensin dönüştürücü enzim (ACE)
inhibitörleri ile aliskirenin beraber kullanımı diyabetes mellitus veya böbrek yetmezliği
(GFR ˂60 ml/dak/1.73 m
) olan hastalarda kontrendikedir (bkz. Bölüm 4.4 ve 4.5).
Anjiyoödem (yüz, dudaklar, boğaz ve/veya dilde şişme) öyküsü olan hastalar yakından takip
edilmelidir (bkz. Bölüm 4.8).
Hipotansiyon ve intravasküler hacim azalması
Aşırı diüretik tedavisi, diyetle alınan tuzun kısıtlanması, ishal veya kusma nedeniyle hacim
ve/veya sodyum azlığı olan hastalarda özellikle ilk dozdan sonra semptomatik hipotansiyon
düzeltilmelidir (bkz. Bölüm 4.2 ve 4.3).
Elektrolit dengesizlikleri diyabetik veya diyabeti olmayan, böbrek fonksiyonu bozulmuş
hastalarda yaygındır ve düzeltilmelidir. Buna bağlı olarak plazma potasyum konsantrasyonları
kreatinin klerensi 30-50 ml/dak olan hastalar yakından takip edilmelidir.
hidroklorotiyazid ile eş zamanlı uygulanması önerilmez (bkz. Bölüm 4.5).
kontrendikedir (bkz. Bölüm 4.2, 4.3 ve 5.2).
Renin-anjiyotensin-aldosteron sistemindeki inhibisyona bağlı olarak böbrek fonksiyonunda
yetersizliği veya mevcut böbrek fonksiyon bozukluğu olan hastalar gibi) gözlenmiştir.
Renin-anjiyotensin-aldosteron sistemini etkileyen diğer ilaçlarda olduğu gibi, çift taraflı renal
arter stenozu veya tek böbrekte arter stenozu olan hastalarda kan üre ve serum kreatinin
düzeylerinde artışlar bildirilmiştir; böbrek fonksiyonundaki bu değişiklikler tedavi kesildikten
sonra geri dönüşlü olabilmektedir. Losartan çift taraflı renal arter stenozu veya tek böbrekte
arter stenozu olan hastalarda dikkatle kullanılmalıdır.
Duyarlı kişilerde, özellikle bu sistemi etkileyecek kombinasyon kullanımlarında hipotansiyon,
senkop, inme, hiperkalemi ve renal fonksiyonlarda değişiklikler (akut renal yetmezlik dahil)
rapor edilmiştir. RAAS’ın dual blokajına yol açtığından ARB veya ACE inhibitörlerinin
aliskiren ile beraber kullanımı önerilmemektedir. Aliskirenle kombinasyon diyabetes mellitus
veya böbrek yetmezliği (GFR <60 ml/dak/1.73 m
Yakın tarihte böbrek transplantasyonu yapılmış hastalarda deneyim mevcut değildir.
Primer aldosteronizm olan hastalar renin-anjiyotensin sisteminin inhibisyonu aracılığıyla etki
gösteren antihipertansif ilaçlara genel olarak yanıt vermezler. Bu nedenle, LOSAPRES PLUS
tabletlerinin bu hastalarda kullanımı önerilmez.
Koroner kalp hastalığı ve serebrovasküler hastalık:
hastalığı olan hastalarda aşırı kan basıncı düşüşü miyokard infarktüsü veya inmeye yol
Renin-anjiyotensin sistemini etkileyen diğer ilaçlarda olduğu
hastalarda (böbrek fonksiyon bozukluğu ile birlikte veya hariç), ciddi arteriyel hipotansiyon
ve (genellikle akut) böbrek fonksiyon bozukluğu riski vardır.
Aort ve mitral kapak stenozu, obstrüktif hipertrofik kardiyomiyopati
Diğer vazodilatatör ilaçlarda olduğu gibi, aort veya mitral kapak stenozu veya obstrüktif
hipertrofik kardiyomiyopatisi olan hastalarda çok dikkatli olunmalıdır.
anjiyotensin antagonistleri siyah hastalarda kan basıncını düşürmede belirgin şekilde daha az
etkilidir, çünkü siyah hipertansif popülasyonda düşük renin düzeylerinin prevalansı daha
tedavisine devam edilmesi zorunlu kabul edilmedikçe, gebelik planlayan hastaların gebelikte
kullanım açısından belgelenmiş güvenlilik profiline sahip alternatif antihipertansif tedavilere
geçmeleri gerekir. Gebelik saptandığı anda LOSAPRES PLUS tedavisi derhal bırakılmalı ve
uygun ise alternatif tedaviye başlanmalıdır (bkz. Bölüm 4.3 ve 4.6).
Hipotansiyon ve elektrolit/sıvı dengesizliği
görülebilir. Hastalar aralıklarla yaşanan ishal veya kusmaya bağlı olarak oluşabilen hacim
azalması, hiponatremi, hipokloremik alkaloz, hipomagnezemi veya hipokalemi gibi sıvı veya
elektrolit dengesizliğine ait klinik bulgular yönünden gözlemlenmelidir. Bu tip hastalarda
serum elektrolitleri uygun zaman aralıklarında periyodik olarak ölçülmelidir. Sıcak havalarda
ödemli hastalarda dilüsyonel hiponatremi görülebilir.
Tiyazid tedavisi glukoz toleransını bozabilir. İnsülin
dâhil antidiyabetik ajanlarda dozaj
ayarlaması gerekebilir (bkz. Bölüm 4.5). Latent diabetes mellitus tiyazid tedavisi sırasında
Tiyazidler idrarla kalsiyum atılımını azaltabilir ve serum kalsiyumunda aralıklı olarak hafif
yükselmelere yol açabilir. Belirgin hiperkalsemi gizli hiperparatiroidizmin kanıtı olabilir.
Paratiroid fonksiyon testleri yapılmadan önce tiyazidler kesilmelidir.
Tiyazid diüretik tedavisi kolesterol ve trigliserid düzeylerinde artışlarla ilişkili olabilir.
Tiyazid tedavisi belirli hastalarda hiperürisemi ve/veya gutu hızlandırabilir. Losartan ürik
asidi azalttığından, losartan ile hidroklorotiyazid kombinasyonu diüretiğe bağlı hiperürisemiyi
Tiyazidler intrahepatik kolestaza neden olabileceğinden, karaciğer fonksiyon bozukluğu veya
ilerleyen karaciğer hastalığı olan hastalarda tiyazidler dikkatle kullanılmalıdır ve sıvı ve
elektrolit dengesinde küçük değişiklikler hepatik komayı hızlandırabilir.
LOSAPRES PLUS ciddi karaciğer fonksiyon bozukluğu olan hastalarda kontrendikedir (bkz.
Bölüm 4.3. ve 5.2).
Tiyazid alan hastalarda, alerji veya bronşiyal astım öyküsü ile birlikte veya hariç aşırı
ağırlaşması tiyazidlerin kullanımı sırasında bildirilmiştir.
malabsorpsiyon problemi olan hastaların bu ilacı kullanmamaları gerekir.
etkileşimlerin klinik sonuçları değerlendirilmemiştir.
Anjiyotensin II’yi veya etkilerini bloke eden diğer ilaçlarda olduğu gibi, potasyum tutucu
diüretikler (örn., spironolakton, triamteren, amilorid), potasyum ilaveleri veya potasyumlu
tuzlar serum potasyumunda artışlara neden olabilir. Eş zamanlı uygulama tavsiye edilmez.
Sodyum atılımını etkileyen diğer ilaçlarda olduğu gibi, lityum atılımı azalabilir. Dolayısıyla,
anjiyotensin II reseptör antagonistleriyle birlikte lityum tuzları uygulanacaksa serum lityum
düzeyleri yakından izlenmelidir.
inhibitörleri, asetilsalisilik asit) ve seçici olmayan NSAİİ’ler ile birlikte uygulandığında
antihipertansif etkide azalma görülebilir. Anjiyotensin II antagonistleri veya diüretiklerin
NSAİİ’ler ile eş zamanlı kullanımı özellikle böbrek fonksiyonu zaten bozulmuş hastalarda
serum potasyumunda yükselmeye ve böbrek fonksiyonunda kötüleşme riskinde (muhtemel
akut böbrek yetmezliği dahil) artışa yol açabilir. Bu kombinasyon özellikle yaşlılara dikkatle
uygulanmalıdır. Hastalar yeterli şekilde hidrate edilmeli ve eş zamanlı tedaviye başlandıktan
sonra ve ardından periyodik olarak böbrek fonksiyonunun takibine dikkat edilmelidir.
Seçici COX-2 inhibitörleri dahil non-steroid antiinflamatuvar ilaçlarla tedavi edilen, böbrek
Dual-blokaj (ör. ACE inhibitörünü veya aliskirenin anjiyotensin II reseptörüne eklenmesi)
sınırlandırılmalıdır. Bazı çalışmalar, tanımlanmış aterosklerotik hastalığı, kalp yetmezliği ya
da organ hasarıyla sonlanan diyabeti olan hastalarda, renin-anjiyotensin-aldosteron sisteminin
dual blokajının hipotansiyon, senkop, hiperkalemi ve renal fonksiyonlarda değişikliklerle
(akut renal yetmezlik dahil) tek bir renin-anjiyotensin-aldosteron sistem ajanı kullanımına
göre daha yüksek oranda ilişkili olduğunu göstermiştir.
Trisiklik antidepresanlar, antipsikotikler, baklofen, amifostin gibi hipotansiyonu indükleyen
diğer maddeler: Kan basıncını düşüren bu ilaçlarla birlikte kullanım yan etki veya ana etki
olarak hipotansiyon riskini arttırabilir.
Eş zamanlı uygulandıklarında aşağıdaki ilaçlar tiyazid diüretiklerle etkileşebilir:
Alkol, barbitüratlar, narkotikler veya antidepresanlar
Ortostatik hipotansiyonda artış görülebilir.
Antidiyabetik ilaçlar (oral ajanlar ve insülin)
Tiyazid tedavisi glukoz toleransını etkileyebilir. Antidiyabetik ilacın dozajında ayarlama
kaynaklanan laktik asidoz riski nedeniyle metformin dikkatli kullanılmalıdır.
Diğer antihipertansif ilaçlar
Kolestiramin ve kolestipol reçineleri
Kolestiramin veya kolestipol reçinelerinin tekli dozları hidroklorotiyazide bağlanarak bu
ilacın gastrointestinal kanaldan emilimini sırasıyla %85 ve %43’e varan oranlarda azaltır.
Elektrolit azlığında (özellikle hipokalemi) şiddetlenme.
Presör aminler (örn. adrenalin)
Presör aminlere yanıtta muhtemel azalma söz konusudur, ancak bu azalma kullanımlarını
engelleyecek kadar fazla değildir.
İskelet kası gevşeticiler, nondepolarizan (örn. tubokürarin) nöromuskuler blokörler
Kas gevşeticiye yanıtta muhtemel artış söz konusudur.
Diüretik ajanlar lityumun renal klerensini azaltır ve lityum toksisitesi riskini arttırırlar; eş
zamanlı kullanım önerilmez.
Gut tedavisinde kullanılan tıbbi ürünler (probenesid, sulfinpirazon ve allopurinol)
Hidroklorotiyazid serum ürik asit düzeyini yükseltebildiğinden, ürikozürik tıbbi ürünlerde
dozaj ayarlaması gerekebilir. Probenesid veya sulfinpirazon dozajının arttırılması gerekebilir.
Antikolinerjik ajanlar (örn. atropin, biperiden)
Gastrointestinal hareketlilikte azalma ve mide boşalma hızında artış yoluyla tiyazid tipi
düretiklerin biyoyararlanımını arttırabilirler.
Sitotoksik ajanlar (örn. siklofosfamid, metotreksat)
Tiyazidler sitotoksik tıbbi ürünlerin böbreklerle atılımını azaltabilir ve onların miyelosupresif
Yüksek salisilat dozlarının varlığında, hidroklorotiyazid salisilatların santral sinir sistemi
üzerindeki toksik etkisini arttırabilir.
Hidroklorotiyazid ve metildopanın eş zamanlı kullanımıyla ortaya çıkan hemolitik anemiye
dair izole raporlar mevcuttur.
Tiyazid ile indüklenen hipokalemi veya hipomagnezemi digital kaynaklı kalp aritmilerinin
Serum potasyum bozukluklarından etkilenen tıbbi ürünler
Losartan/hidroklorotiyazid serum potasyum bozukluklarından etkilenen tıbbi ürünler (örn.
digitalis glikozidleri ve antiaritmikler) ve aşağıdaki Torsades de Pointes (ventriküler taşikardi)
indükleyen tıbbi ürünler (bazı antiaritmikler) ile birlikte uygulandığında serum potasyum
düzeyi ve EKG’nin periyodik takibi önerilir; hipokalemi Torsades de Pointes (ventriküler
taşikardi) için zemin hazırlayıcı bir faktördür:
Sınıf Ia antiaritmikler (örn. kinidin, hidrokinidin, disopiramid).
Sınıf III antiaritmikler (örn. amiodaron, sotalol, dofetilid, ibutilid).
Bazı antipsikotikler (örn. tioridazin, klorpromazin, levomepromazin, trifluoperazin,
siyamemazin, sulpirid, sultoprid, amisulprid, tiaprid, pimozid, haloperidol, droperidol).
Diğerleri (örn. bepridil, sisaprid, difemanil, eritromisin I.V., halofantrin, mizolastin,
pentamidin, terfenadin, vinkamin I.V.).
Tiyazid diüretikler kalsiyum atılımında azalmaya bağlı olarak serum kalsiyum düzeylerini
yükseltebilirler. Kalsiyum ilavelerinin reçetelenmesi gerekiyorsa, serum kalsiyum düzeyleri
izlenmeli ve kalsiyum dozajı uygun şekilde ayarlanmalıdır.
testleriyle etkileşebilir (bkz. Bölüm 4.4).
Semptomatik hiponatremi riski vardır. Klinik ve biyolojik takip gerekir.
Diüretiğe bağlı dehidratasyonda, özellikle iyot ürününün
yüksek dozlarıyla akut böbrek
yetmezliği riski artar. Uygulamadan önce hastalar rehidrate edilmelidir.
(meyan kökünde bulunan)
Hidroklorotiyazid elektrolit dengesizliğini, özellikle hipokalemiyi şiddetlendirebilir.
Aliskiren ile kullanım:
ARB ve ACE inhibitörlerinin aliskirenle kullanımı diyabetes mellitus veya böbrek yetmezliği
(GFR<60 ml/dak/1.73m2) olan hastalarda kontrendikedir (bkz. Bölüm 4.3 ve 4.4).
Gebelik kategorisi, gebeliğin ilk trimesteri için C, ikinci ve üçüncü trimesteri için D.
LOSAPRES PLUS’ın gebeliğin ilk trimestrinde kullanılması önerilmez (bkz. Bölüm 4.4).
LOSAPRES PLUS’ın gebeliğin 2. ve 3. trimesterlerinde kullanımı kontrendikedir (bkz.
Bölüm 4.3 ve 4.4).
Gebeliğin ilk trimestrinde ADE inhibitörlerine maruz kalımdan sonra teratojenite riskine
işaret eden epidemiyolojik kanıtlar kesinlik kazanmamıştır; bununla birlikte riskte küçük bir
artış dışlanamaz. Anjiyotensin II Reseptör Blokörleri (ARB’ler) ile riske dair kontrollü hiçbir
epidemiyolojik veri bulunmamasına karşın, bu ilaç sınıfı için benzer riskler mevcut olabilir.
ARB tedavisine devam edilmesi zorunlu kabul edilmedikçe, gebelik planlayan hastaların
gebelikte kullanım açısından belgelenmiş güvenlilik profiline sahip alternatif antihipertansif
tedavilere geçmeleri gerekir. Gebelik saptandığı anda LOSAPRES PLUS tedavisi derhal
bırakılmalı ve uygun ise alternatif tedaviye başlanmalıdır.
Gebeliğin 2. ve 3. trimesterlerinde LOSAPRES PLUS tedavisine maruz kalımın insanlarda
indüklediği bilinmektedir (bkz. Bölüm 5.3).
Gebeliğin ikinci trimestrinde LOSAPRES PLUS’a maruz kalınmışsa, böbrek fonksiyonu ve
kafatasının ultrasonla kontrolü tavsiye edilir.
gözlemlenmelidir (ayrıca bkz. Bölüm 4.3 ve 4.4).
Gebelikte hidroklorotiyazidle ilgili, özellikle ilk trimesterde sınırlı deneyim bulunmaktadır.
Hayvan çalışmaları yeterli değildir.
nedeniyle, 2. ve 3. trimestrelerde kullanımı feto-plasental perfüzyonu tehlikeye atabilir ve
fetus ve yenidoğanda trombositopeni, elektrolit dengesinde bozulma ve ikter gibi etkilere yol
Plazma hacminde azalma ve plasentada hipoperfüzyon riski ve hastalık seyri üzerinde yararlı
bir etkisi olmaması nedeniyle, hidroklorotiyazid gestasyonel ödem, gestasyonel hipertansiyon
veya preeklampsi için kullanılmamalıdır.
Hidroklorotiyazid gebe kadınlarda, başka alternatif tedavinin kullanılamadığı nadir durumlar
haricinde, esansiyel hipertansiyon için kullanılmamalıdır.
Hidroklorotiyazid anne sütüne geçer. Bu nedenle, LOSAPRES PLUS emzirme döneminde
üretimini baskılayan yoğun diüreze neden olur. LOSAPRES PLUS’ın emzirme sırasında
kullanımı önerilmemektedir. LOSAPRES PLUS emzirme döneminde kullanılacaksa en düşük
dozu tercih edilmelidir.
Araç ve makine kullanma becerisine etkileri inceleyen hiçbir çalışma yapılmamıştır. Ancak
yaşanabileceği akılda tutulmalıdır.
İstenmeyen olaylar aşağıda sistem organ sınıfına göre listelenmiştir. Sıklıklar şu şekilde
(≥1/100 ilâ <1/10),
(≥1/1.000 ilâ <1/100),
(≥1/10.000 ilâ <1/1.000),
Losartan potasyum tuzu ve hidroklorotiyazid ile yürütülen klinik çalışmalarda, bu madde
kombinasyonuna spesifik hiçbir istenmeyen olay gözlenmemiştir. İstenmeyen olaylar losartan
potasyum tuzu ve/veya hidroklorotiyazid ile daha önce gözlenenlerle sınırlıdır.
Esansiyel hipertansiyonun incelendiği kontrollü klinik çalışmalarda baş dönmesi, losartan ve
hidroklorotiyazid ile tedavi edilen hastaların %1’inde veya daha fazlasında plaseboya göre
daha yüksek insidansla ortaya çıkan ve maddeye bağlı olduğu bildirilen tek istenmeyen
Bu etkilerin yanı sıra, ürünün pazara sunulmasından sonra aşağıda belirtilen istenmeyen
Hiperkalemi, ALT enziminde artış
Ayrı bileşenlerden biriyle görülmüş ve losartan potasyum/ hidroklorotiyazidin potansiyel
istenmeyen olayları olabilecek diğer istenmeyen olaylar şunlardır:
Anemi, Henoch-Schönlein purpurası, ekimoz, hemoliz
ve/veya dilde havayolu tıkanıklığına neden olan, larenks ve glottiste
şişme dahil anjiyoödem, geçmişte bazı hastalarda ACE inhibitörleri
dahil, diğer ilaçların uygulanmasıyla anjiyoödem bildirilmiştir.
depresyon, anormal rüya görme, uyku bozukluğu, somnolans, hafıza
Sinirlilik, parestezi, periferik nöropati, tremor, migren, senkop
Bulanık görme, gözde yanma/batma, konjunktivit, görme keskinliğinde
Vertigo, kulak çınlaması
Hipotansiyon, ortostatik hipotansiyon, sternalji, anjina pektoris, ikinci
derece AV blok, serebrovasküler olay, miyokard infarktüsü, çarpıntı,
taşikardi ve ventriküler fibrilasyon)
Doza bağlı ortostatik etkiler
Farengeal bölgede rahatsızlık hissi, farenjit, larenjit, dispne, bronşit,
epistaksis, rinit, solunum zorluğu
Karın ağrısı, bulantı, diyare, dispepsi
Kabızlık, diş ağrısı, ağız kuruluğu, flatulans, gastrit, kusma, tedaviye
Karaciğer fonksiyon anormallikleri
duyarlılık, prurit, döküntü, ürtiker, terleme
Kas– iskelet sistemi, bağ doku ve kemik hastalıkları
Kas krampları, sırt ağrısı, bacak ağrısı, miyalji
Kol ağrısı, eklemde şişlik, diz ağrısı, iskelet-kas ağrısı, omuz ağrısı,
tutukluk, artralji, artrit, koksalji, fibromiyalji, kas zayıflığı
Renal bozukluk, renal yetmezlik
Noktüri, idrar sıklığında artış, idrar yolu enfeksiyonu
Libido azalması, erektil disfonksiyon/impotans
Asteni, yorgunluk, göğüs ağrısı
Yüzde ödem, ödem, ateş
Grip benzeri belirtiler, halsizlik
Hiperkalemi, hematokrit ve hemoglobinde hafif düşüş, hipoglisemi
Üre ve kreatinin serum düzeylerinde hafif yükselme
Karaciğer enzimlerinde ve bilirübinde artış
Anoreksi, hiperglisemi, hiperürisemi, hipokalemi, hiponatremi
Geçici bulanık görme, ksantopsi.
Nekrotizan anjitis (vaskülit ve kutanöz vaskülit)
Pnömoni ve pulmoner ödem dâhil olmak üzere solunum distresi
Sialadenit, spazmlar, gastrik iritasyon, bulantı, kusma, diyare, kabızlık
Sarılık (intrahepatik kolestatis), pankreatit
Işığa karşı duyarlılık, ürtiker, toksik epidermal nekrolizis
Kütanöz lupus eritematoz
İskelet–kas sistemi, bağ doku ve kemik hastalıkları
Ateş, baş dönmesi
Losartan/hidroklorotiyazid doz aşımının tedavisine ilişkin hiçbir spesifik bilgi yoktur. Tedavi
semptomatik ve destekleyicidir. LOSAPRES PLUS tedavisi kesilmeli ve hasta yakından
gözlemlenmelidir. Önerilen yöntemler doz aşımı yakın zamanda gerçekleşmişse kusmanın
indüksiyonu ve dehidratasyon, elektrolit dengesizliği, hepatik koma ve hipotansiyonun bilinen
prosedürlerle düzeltilmesini içerir.
hipotansiyon ve taşikardidir; bradikardi parasempatik (vagal) stimülasyondan kaynaklanabilir.
Semptomatik hipotansiyon ortaya çıkarsa destekleyici tedavi uygulanmalıdır.
Ne losartan ne de aktif metaboliti hemodiyalizle uzaklaştırılamaz.
(hipokalemi, hipokloremi, hiponatremi) ve aşırı diüreze bağlı dehidratasyondur. Digitalis de
uygulanmışsa, hipokalemi kalp aritmilerini arttırabilir.
Hidroklorotiyazidin hemodiyalizle ne derece uzaklaştırılabildiği belirlenmemiştir.
ATC kodu: C09DA01
Losartan/hidroklorotiyazid bileşenlerinin kan basıncının düşürülmesi üzerine aditif bir etkide
gösterilmiştir. Bu etkinin, her iki bileşenin birbirini tamamlayıcı etkilerinin bir sonucu olduğu
düşünülmektedir. Ayrıca, diüretik etkisinin sonucu olarak hidroklorotiyazid, plazma renin
aktivitesini artırır, aldosteron sekresyonunu artırır, serum potasyumunu azaltır ve anjiyotensin
II düzeylerini artırır. Losartan uygulaması, anjiyotensin II’nin tüm fizyolojik etkilerini bloke
eder ve böylece aldosteron salgılanmasını da inhibe ederek diüretiğe bağlı oluşan potasyum
kaybını azaltma eğilimi gösterir.
Losartanın hafif ve geçici ürikozürik etkisinin olduğu gösterilmiştir. Hidroklorotiyazidin ürik
kombinasyonu diüretikle indüklenen hiperürisemiyi azaltma eğilimindedir.
Losartan/hidroklorotiyazid in antihipertansif etkisi 24 saat boyunca devam eder. En az bir yıl
süren klinik çalışmalarda antihipertansif etki tedaviye devam edildiğinde korunmuştur. Kan
basıncında anlamlı azalmaya karşın, losartan/hidroklorotiyazid uygulaması kalp hızı üzerinde
hidroklorotiyazid 12.5 mg ile 12 hafta tedaviden sonra oturur pozisyonda ölçülen vadi
diyastolik kan basıncı ortalama 13.2 mmHg düzeyinde azalmıştır.
Losartan/hidroklorotiyazid erkeklerde ve kadınlarda, siyah ve siyah olmayan ırklarda ve genç
(<65 yaş) ve yaşlı (≥65 yaş) hastalarda kan basıncını düşürmede etkilidir ve tüm hipertansiyon
Losartan sentetik yolla üretilen oral bir Anjiyotensin-II reseptör (tip AT
Güçlü bir vazokonstriktör olan anjiyotensin II Renin-Anjiyotensin sisteminin primer aktif
hormonudur ve hipertansiyon patofizyolojisinin önemli bir belirleyicisidir. Anjiyotensin II,
birçok dokuda bulunan (örn. damar düz kası, adrenal bez, böbrekler ve kalp) AT
bağlanır ve vazokonstriksiyon ile aldosteron salınımını da içeren pek çok önemli biyolojik
etkilere neden olur. Anjiyotensin II düz kas hücre proliferasyonunu da uyarır.
Losartan seçici olarak
reseptörüne bağlanır. İn vitro ve in vivo losartan ve onun
yolundan bağımsız olarak anjiyotensin II’nin tüm önemli fizyolojik etkilerini bloke eder.
Losartan kardiyovasküler regülasyonda önemli olan iyon kanallarını veya diğer hormon
bradikinine bağlı istenmeyen etkilerde artış olmaz.
feedback etkisinin kaybolması plazma-renin aktivitesinde (PRA) artışa yol açar. PRA’daki
antihipertansif aktivite ve plazma aldosteron konsantrasyonunun baskılanması devam eder ve
bu, Anjiyotensin II reseptörünün etkin blokajını gösterir. Losartan kesildikten sonra, PRA ve
Anjiyotensin II değerleri 3 gün içerisinde başlangıç değerlerine geri döner.
Hem losartan hem de ana aktif metabolitinin AT
reseptörüne afinitesi AT
çok daha fazladır. Aktif metabolit ağırlık temelinde losartandan 10-40 kat daha aktiftir.
Losartan ile tedavi edilen hastalardaki öksürük insidansını ADE inhibitörleriyle tedavi edilen
hidroklorotiyazid alan hastaların bildirdiği öksürük insidansı benzer ve ADE inhibitörleriyle
tedavi edilen hastalara kıyasla anlamlı olarak daha düşüktü. Ayrıca, 4131 hastada yürütülen
16 çift-kör klinik çalışmanın genel bir analizinde, losartan ile tedavi edilen hastalardaki
öksürük insidansı (%3.1) plasebo (%2.6) veya hidroklorotiyazid (%4.1) ile tedavi edilen
hastalardakiyle benzer iken, ADE inhibitörleriyle insidans %8.8’di.
glomerüler filtrasyon hızını korur ve filtrasyon fraksiyonunu azaltır. Genel olarak losartan
serum ürik asidinde azalmaya yol açar (genellikle <0.4 mg/dl) ve bu azalma kronik tedavide
Losartan otonom refleksler üzerinde hiçbir etki göstermez ve plazma norepinefrin düzeyinde
kalıcı bir etkisi yoktur.
hemodinamik ve nörohormonal etkiler göstermiştir; bu etkiler kardiyak indekste artış ve
pulmoner kapiler kama basıncında, sistemik damar direncinde, ortalama sistemik arteriyel
basınçta ve kalp hızında azalmalar (hemodinamik etkiler) ve dolaşımdaki aldosteron ve
norepinefrin düzeylerinde azalma (nörohormonal etkiler) ile karakterizedir. Kalp yetmezliği
olan bu hastalarda hipotansiyon görülmesi doza bağlıdır.
Kontrollü klinik çalışmalarda losartanın hafif-orta derecede esansiyel hipertansiyonu olan
hastalara günde bir kez uygulanması sistolik ve diyastolik kan basıncında istatistiksel olarak
anlamlı azalmalar sağlamıştır. Dozdan 5-6 saat sonra yapılan ölçümlere kıyasla, dozdan 24
saat sonra yapılan kan basıncı ölçümleri kan basıncı azaltımının 24 saat devam ettiğini
göstermiştir; doğal diürnal ritm korunmuştur. Dozaj aralığının sonunda kan basıncı düşüşü
dozdan 5-6 saat sonra görülen etkinin %70-80’idir.
Hipertansif hastalarda losartanın kesilmesi kan basıncında ani yükselmeye (rebound) yol
açmamıştır. Kan basıncında anlamlı azalmaya karşın, losartan kalp hızı üzerinde klinik
yönden anlamlı etkiye yol açmamıştır.
Losartan erkeklerde ve kadınlarda ve genç (65 yaşın altı) ve yaşlı hipertansif hastalarda eşit
Hipertansiyonda Son Nokta Azaltımı için Losartan Tedavisi (LIFE)
çalışması EKG ile
belgelenmiş sol ventrikül hipertrofisi olan 55-80 yaş arası 9193 hipertansif hastada yürütülen
randomize, üç-kör, aktif-kontrollü bir çalışmadır. Hastalar günde tek doz losartan 50 mg veya
atenolol 50 mg almak üzere randomize edilmiştir. Hedef kan basıncına (<140/90 mmHg)
gerektiğinde losartan veya atenolol dozu günde 100 mg’ye çıkarılmıştır. Hedef kan basıncına
blokörler dışında tedaviye başka antihipertansif ajanlar dahil edilmiştir.
Ortalama takip süresi 4.8 yıldır.
Birincil son nokta kardiyovasküler morbidite ve mortalitenin bileşimiydi ve kardiyovasküler
ölüm, inme ve miyokard infarktüsünün kombine insidansında azalmayla ölçüldü. Kan basıncı
iki grupta benzer düzeylere anlamlı olarak azaldı. Losartan tedavisi birincil bileşik son
noktaya ulaşan hastalarda atenolole göre %13 risk azaltımı sağladı (p=0.021, %95 güven
aralığı 0.77-0.98). Bu azalma esas olarak inme insidansında azalmaya bağlıydı. Losartan
tedavisi inme riskini atenolole göre %25 azalttı (p=0.001, %95 güven aralığı 0.63-0.89).
Kardiyovasküler ölüm ve miyokard enfarktüsü oranları tedavi gruplarında anlamlı olarak
Hidroklorotiyazid bir tiyazid diüretiktir. Tiyazid diüretiklerin antihipertansif etki mekanizması
mekanizmalarını etkileyerek sodyum ve klorür atılımını yaklaşık olarak eşit miktarlarda
doğrudan arttırır. Hidroklorotiyazidin diüretik etkisi plazma hacmini azaltır, plazma renin
aktivitesini ve aldosteron sekresyonunu arttırır ve buna bağlı olarak idrarla potasyum ve
aldosteron bağlantısına Anjiyotensin II aracılık eder; dolayısıyla bir Anjiyotensin II reseptör
antagonistinin eş zamanlı uygulanması tiyazid diüretikleriyle ilişkili potasyum kaybını geri
döndürme eğilimi gösterir.
Oral kullanımdan sonra diürez 2 saat içerisinde başlar, yaklaşık 4 saatte zirveye ulaşır ve 6-12
saat kadar devam eder; antihipertansif etki 24 saate kadar sürer.
Oral uygulamayı takiben, losartanın emilimi iyidir ve ilk geçiş metabolizması sonrası aktif bir
karboksilik asit metaboliti ve inaktif olan diğer metabolitleri oluşur. Losartan tabletlerin
sistemik biyoyararlanımı yaklaşık %33’dür. Losartan ve aktif metaboliti ortalama doruk
konsantrasyonlarına sırasıyla 1 saatte ve 3-4 saatte ulaşır. Standart bir yemekle birlikte
Losartan ve aktif metaboliti, başta albümin olmak üzere ≥ %99 oranında plazma proteinlerine
bağlanır. Losartanın dağılım hacmi 34 litredir. Sıçanlardaki çalışmalar losartanın kan-beyin
bariyerini geçse bile çok az geçtiğini göstermektedir.
Oral yoldan veya intravenöz olarak uygulanan losartan dozunun yaklaşık % 14’ü aktif
C ile işaretli losartan potasyumun oral ve intravenöz uygulanmasını
takiben, dolaşımdaki plazma radyoaktivitesi esas olarak losartan ve aktif metabolitine aittir.
Aktif metabolitine ek olarak, bir N-2 tetrazol glukuronid olan önemsiz bir metaboliti ve butil
Losartanın ve aktif metabolitinin toplam plazma klerensi, sırasıyla yaklaşık 600 ml/dakika ve
50 ml/dakika, renal klerensi ise, sırasıyla 74 ml/dakika ve 26 ml/dakikadır. Losartan oral
yoldan verildiğinde, idrarda dozun yaklaşık % 4’ü değişmeden, yaklaşık % 6’sı ise aktif
metaboliti olarak saptanır. Losartanın ve aktif metabolitinin farmakokinetiği, 200 mg’a kadar
oral losartan potasyum dozlarına kadar lineerdir.
Oral uygulamadan sonra, losartan ve aktif metabolitinin plazma konsantrasyonları çoklu
eksponensiyal bir azalma gösterir. Losartanın terminal yarılanma ömrü yaklaşık 2 saat,
metabolitininki ise 6-9 saattir. Günde bir kez 100 mg dozla, ne losartan ne de aktif metaboliti
plazmada anlamlı derecede birikmemiştir.
Losartanın ve metabolitlerinin atılımında hem safra hem de idrarla atılımın katkısı vardır.
yaklaşık % 35’i idrarda, % 58’i feçeste saptanmıştır.
Hidroklorotiyazid metabolize olmaz, ancak böbrekten hızlı bir şekilde elimine edilir. Plazma
düzeyleri en az 24 saat süreyle izlendiğinde, plazma yarılanma ömrünün 5.6 ve 14.8 saat
Yaşlı hipertansif hastalarda losartan ve aktif
metabolitinin plazma konsantrasyonları ve
hidroklorotiyazid emilimi genç hipertansif hastalardakinden anlamlı olarak farklı değildir.
Hafif-orta derecede alkole bağlı karaciğer sirozu olan hastalara oral uygulamadan sonra,
Genel farmakoloji, genotoksisite ve karsinojenik potansiyelle ilgili klasik çalışmalara dayanan
hidroklorotiyazid kombinasyonunun toksik potansiyeli sıçanlarda ve köpeklerde altı aya kadar
devam eden kronik toksisite çalışmalarında oral uygulamadan sonra değerlendirildi ve bu
bağlıydı. Losartan/ hidroklorotiyazid kombinasyonunun uygulanması kırmızı kan hücresi
parametrelerinde (eritrositler, hemoglobin, hematokrit) azalmaya, serumda üre-N artışına,
kalp ağırlığında azalmaya (histolojik korelasyonu yoktu) ve gastrointestinal değişikliklere
(muköz membran lezyonları, ülserler, erozyonlar, kanamalar) yol açmıştır.
teratojenite bulgularına rastlanmamıştır. Dişi sıçanlar gestasyon sırasında ve öncesinde tedavi
edildikten sonra, F
nesilde kaburga sayısında küçük artışla kendini gösteren fetal toksisite
gözlenmiştir. Tek başına losartan ile yapılan çalışmalarda gözlendiği gibi, gebe sıçanlar
kombinasyonuyla tedavi edildiğinde renal toksisite ve fetus ölümünü içeren advers fetal ve
neonatal etkiler ortaya çıkmıştır.
Mikrokritalin selüloz PH 112 SLM
Kolloidal silikon dioksit (Aerosil 200)
Opadry 20A22156 yellow
25ºC’nin altındaki oda sıcaklığında saklanmalıdır.
Bir yüzü opak PVC, diğer yüzü üzeri baskılı 28 tabletlik alüminyum blister.
İlk ruhsat tarihi: 31.01.2006
LOSAPRES PLUS 100/25 MG 28 FILM TABLET - türkçe - Bilgilendirme broşürü
LOSAPRES PLUS 100/25 MG 28 FILM TABLET - türkçe - Ürün özellikleri