Bur Cu (@burcua) Arena Paylaşımları
Life is a beautiful struggle. Everyday is a new beginning. Sometimes you win, sometimes you learn.
Gece gece çok iyi geldi 👍🏻
black i anımsattı bana..
İnciterek aşk kitaplığındaki bütün harfleri
gözlerin çağırıyor beni.
köleleri ağlattın ey sevda semenderi.
tutuyor sana doğru.
turnaların toprağa dökülen eşsiz definelerini.
Damıt kalbini kuşkulu yokuşlardan,
kurtul karanlığından fotoğrafların,
her menzilde leylayı küçümseyen kaktüsler.
yokluğunla savaşan intihar temrinleri.
bu yüzden gözlerine ayarlıdır saatler.
bana dokunduğunda sessizce ağlamıştır.
bilinmez ki nereden akmıştır yüreğime.
Geçerek en azılı köprülerden, duraksız
mor bir yangın, hercai dalgalar, kum taneleri.
adımlarım yaz kurdu, güz kefeni.
* Kendini güçsüzleştirerek, değersizleştirerek, yok ederek, diğerini güçlü kılan, değerli hale getiren , var eden, " SENCİ " ler;
* Diğerini güçsüzleştirerek, değersizleştirerek, kendini güçlü kılan, değerli hale getiren, var eden, " BENCİ " ler;
* Aynı zamanda hem kendini, hem diğerini güçlü kılan, değerli hale getiren, var eden,
" BİZCİ " ler.
İlginç bir fotoğraf. Fotoğraf, iki parça olarak düşünüldüğünde ve yol dikkate alındığında, aracın üzerindeki mavilik gökyüzü gibi görünüyor. Bir bütün olarak düşünüldüğünde ise, dağın eteğindeki bir göl gibi duruyor.
ALlah yalanı sevmez ben hiç öyle görmedim bütün olarak algıladım :)
21 sa beğen 2 cevap
Kesinlikle bir göl orası.
21 sa beğen 1 cevap
Nasıl görmek isterseniz, öyle görmelisiniz bence.
Pentimento sadece resimlerde kalsın.
Resimle haşır neşir olanlar Pentimentoyu yakinen bilirler. Şöyle tarif ediliyor konuya hakim olanlar tarafından; " Resimdeki boyanın yıllar sonra uçup gittiğinde onun altındaki ilk eskizlerin görülmesi olayı. " Yani bir yağlı boya tablo kazındığında, kimi kez altından çıkabilen, ikinci hatta üçüncü kat resim. Bir anlamda ressam resmini yaparken bir bölümden pişman olabiliyor ve üzerini başka renklerle ya da desenlerle örtüyor. İşte yağlıboya resimde ressamın üstünü örterek yok ettiği bu bölüm veya ayrıntının, sonraki yıllarda yeniden belirmesi hali de bu kelimeyle hayat buluyor. Aradan yıllar belki de asırlar geçmiş ve çoktan unutulmuş bir detay, adeta saklandığı yerden gün yüzüne çıkıyor. Orijinal resme aşina olanları şaşırtıyor ve düşündürüyor elbette.
Kendi duygu ve düşüncelerinizi bastırıp, karakterinizi adeta hapsedip, kendi kişiliğinize bunu yaptığınızı düşünsenize. Ne büyük yanılgılara iter insanı.
Ve öyle bir hale gelir ki, zaman içinde siz bile unutursunuz gerçek kişiliğinizi. Kırk kat örtüler ardındaki gerçek kimliğiniz, acı içinde haykırırken içinizde, siz iç sesinizi bastırıp, " mış " gibi yaparsınız adeta...
Yani kendiniz için değil, başkaları için yaşarsınız. Elinizdeki o en kıymetli hazineyi çar çur edersiniz tabiri yerindeyse.
Ya da gözlerinize pentimento çeker, karşınızdaki kişiyi gözünüzde kendi istediğiniz gibi görürsünüz, sevgisini de. Beklentileriniz haliyle o ölçüde fazlalaşır. Peki bu durum hem size hem de sevdiklerinize hayatı çekilmez hale getirmez mi. ? Elbette getirir. Bir süre sonra ilişki, ilişki olmaktan çıkar. O sımsıcak sevgi, yerini nefret ve kin gibi olumsuz duygulara bırakır.
Kadın yazarlardan Lillian Hellman 1973'te yazdığı anı kitabından ve karakterlerden bahsederken pentimentoya yer vermiş satırlarında;
" Tual üzerinde yıllanmış boya, eskidikçe bazen saydamlaşır. Böyle olunca, özgün çizgileri görmek olasıdır. Bir kadın giysisi ardında, bir ağaç görülür; bir çocuk yiter, bir köpek gözlenir; koca bir tekne artık açık denizde yüzmez. Buna pentimento denir, ressam pişmanlık duymuştur, caymıştır ya da şöyle diyelim, eski kavram yerini yeni bir düşün aldı mı, görmenin ve de bir daha görmenin bir yolu oluverir...
Hayat, her türlü rengiyle, güzellikleri ve arasındaki tezatlıklarıyla güzel aslında. Sevmediğimiz, gözümüze batan birkaç detay varsa da bırakalım onlar yerli yerinde kalsın. Ve pentimentoyu sadece resimlerde bulalım. Ardındaki ikinci ya da üçüncü katı gördüğümüzde yaşayacağımız şaşkınlık sadece o resim tuvalinde, ressamın duygularında saklı kalsın. Bunu hayata taşımak, önce kendimize sonra da sevdiklerimize yapacağımız en büyük kötülük olur bence. Yaptıklarımızın arkasında cesurca durup sahiplenmek, yaşamın gereği. Yaşamın hakkını verebilmek için, her zaman net ve belirgin olmakta fayda var. Nasılsak öyle görünelim, öyle davranalım, sadece kendimiz olalım.
Sevgimizi, davranışlarımızı, duygu ve düşüncelerimizi açıkça ifade etmek daha iyidir.
- Alıntı / Belgin ERYAVUZ -
27 beğeni · 13 yorum
Güneş gibi ol şefkatte,merhamette / Gece gibi ol ayıpları örtmekte / Akarsu gibi ol keremde,cömertlikte / Ölü gibi ol öfkede,asabiyette / Toprak gibi ol tevazuda,mahviyette / Ya olduğun gibi görün,ya göründüğün gibi ol / Mevlana Celaleddin Rumi demiş bunu yıllar ve yıllar önce Burcu! Uzatmış değil mi? Pentimento dese de olurmuş sanki! :D
23 sa beğen 3 cevap
:))) Güldürdün beni Semih Ağbi, çok yaşa. Doğru söylüyorsun.
buket vural (@buketvural)
Bu alıntı için teşekkürler...Farklı konularda devamını bekliyorum. 😊😍
54 beğeni · 20 yorum
Dikkat et kahveye balik atlamasin😂
Kahveye bayılıyorum ya bağımlılık falan mı yapıyor acaba🤔
07.10.18 beğen 4 cevap
Koskocaman dünyanın içinde göremediğin mutluluk
Küçük bir fincanda...
Dünyayı paylaştığımız tüm canlıların hayatımıza kattığı renk, ruhumuzu zenginleştirir.
53 beğeni · 18 yorum
Gene mi 4 Ekim geldi?
İnsanlara eziyetin bile önemsizleştirildiği bir ülkede Yaşasın Hayvanlar :)
04.10.18 beğen 3 cevap
öyle zorki yaşamları bu ülkede hayvanların..