HZ. PEYGAMBER SALLA’LLÂHU ALEYHİ VE SELLEMİN HZ. ALİ’YE TEVHİDİ TELKİNİ | İsmail Hakkı ALTUNTAŞ
22 Nisan 2017 · ihramcizade
“Şem’î mihrab-ı şeriat hale-i nur-u nebi
Camî’ feyz velayet hâzin sırr-ı Ali”
“Şeriat mihrabının mum ışığı, peygamberin nuru
Velayet feyzini toplayan Hz.Ali’nin sırlarının koruyucusu”
Hz. Peygamber salla’llâhu aleyhi ve sellemin Hz. Ali’ye husûsî olarak kelime-i tevhîdi telkin ettiğine dair rivayetler mevcuttur. Eşrefoğlu Rûmî bunu şöyle nakletmektedir:
Hz. Ali, Hz. Rasûlu’llâh salla’llâhu aleyhi ve sellemin Hz. Fâtımâ ile kendisini ziyareti esnasında Peygamber Efendimiz’e Hakk Teâlâ’yı nasıl zikredeceğini sormuş, bunun üzerine Rasûlu’llâh salla’llâhu aleyhi ve sellem,
“E‘ûzu bi’llâhi mine’ş-şeytâni’r-racîm bismillâhi’r-Rahmâni’r-Rahîm, fa‘lem ennehu lâ ilâhe illa’llâh Muhammedün Resûlu’llâh”
buyurarak kendisinden sonra Hz. Ali’nin bu sözleri tekrar etmesini istemiştir.
Hz. Fâtımâ aleyhisselâm bu zikre devam eden Hz. Ali’nin zâhir cisminin eve, rühânî varlığının da âleme dolduğuna şahit olmuş ve bu durumu Hz. Peygamber salla’llâhu aleyhi ve selleme haber vermiştir. Hz. Ali’nin bu halini gören Hz. Peygamber, Hz. Ali’nin dilini mübarek ağzına alarak emmiş ve Hz. Ali eski haline dönmüştür. Hz. Peygamber Hz. Ali’ye bu sûretle telkîn bağışlamıştır.
Kaynak: Bk. Eşrefoğlu Rumî, Tarikatnâme, s. 51.
Gölpınarlı’ya göre Hz. Peygamber salla’llâhu aleyhi ve sellemin soyunu yürüten öz kızı olan Fâtımâ aleyhisselâmdır. Hz. Muhammed salla’llâhu aleyhi ve sellem, “Gerçekten de Allah, her peygamberin soyunu o peygamberden yürüttü. Benim soyumuysa Ali b. Ebû Tâlib’den ızhar etti.” buyurmuşlardır.
Fâtımâ’nın kelime anlamı sütten kesilmiştir. Bazı hadis kitaplarına göre Allah, Fâtımâ’yı ve Fâtımâ’yı sevenleri cehennemden ayırdığı, onları azabdan azad ettiği için kendilerine bu ad verilmiştir.
İmam Ali er-Rıza, da Hz. Muhammed salla’llâhu aleyhi ve sellemin “Kızım Fâtımâ’ya bu adı verdim, çünkü üstün ve ulu Allah O’nu ve O’nu sevenleri cehennemden ayırmış, azad etmiştir.” buyurduklarını rivayet eder.
Kaynak: Gölpınarlı, Tarih Boyunca İslam Mezhepleri ve Şiilik, s. 357
Bu yazı İnsan ilmi içinde yayınlandı ve Eşrefoğlu Rumî, Tarih Boyunca İslam Mezhepleri ve Şiilik, Tarikatnâme, telkîn, zikir olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.
« MAZİ ÖZLEMİ VEYA DÜN-BUGÜN
ONLAR KENDİLERİNİ AFFEDEBİLECEKLER Mİ? »