Önceki Yazısı<< 386. YAZISI >>Sonraki Yazısı
UMRENİN ANLAMI VE MUHTEVİYATI (VIII)
A- MEDİNE-İ MÜNEVVERE
Arap Yarımadasının batısında, Mekke-i Mükerreme’nin 450 küsur km. kuzeyindedir. Kızılde-niz’e 130 km mesafede olan “Medine-i Münvvere”, rakımı 619 m. Nüfusu 1 milyon civarındadır. Arazi ve iklim cihetinden Mekke’den farklı bir coğrafyaya sahip olup hurma bahçeleri ve su kaynaklarıyla oldukça zengindir. Üç tarafı dağlarla çevrili münbit bir ova üzerinde kurulmuş, Peygamberimizin özel ve güzel şehridir.
Medine-i Münevvere’nin eski adı; “Yesrip” olup buraya ilk yerleşen insanın adıdır. Lugat manasında; zarar vermek, kötülemek, bozmak ve karıştırmak gibi anlamlar bulunduğu için Peygamber efendimiz, Yesrip yerine “Tabe, Tıybe ve Tayyibe” isimlerinin söylenmesini emretmiştir.
Âlemlerin efendisinin hicretleriyle nurlanmış ve İslam medeniyetiyle şereflenmiş olduğu için “El Medinetül Münevvere; Medinetün-Nebiy” adı verildiği gibi Peygamber efendimiz tarafından kurulan ilk İslam devletinin başkenti olduğu için de “Dar’ul-Asıme= Başkent” de denilmiştir.
O itibarla Medine-i Münevvere’de şunlara bilhassa dikkat etmek icap eder:
*Medineyi ziyaret eden kimse, bu mübarek beldenin azameti, İslâmiyet açısında taşıdığı önem, Hz. Peygamber (s.a.v.)’in hayatındaki yerini daima göz önünde bulundurur.
*Orada dürüst, adil, vakur olmak, yatarken bile dikkatli ve kontrolü elden bırakmamak icap eder.
*Kâinatın Efendisinin hicret yurdu olan bu topraklardaki örnek hayatını yaşamaya çalışır.
*Vahyin indiği bu yerlerde Resülullah’ın dolaştığı, belki de şu anda bulunduğu yerde Kâinatın Efendisinin de olduğunu düşünür ve onunla aynı havayı solumanın bambaşka hazzını tadar. *Mümkün mertebe beş vakit namazı Mescid-i Nebevi’de kılmaya hususiyle gayret eder.
*Böyle bir fırsatın birdaha ele geçemeyeceği düşüncesi ile Medine’de bulunan mübarek makam ve mekânları da ziyaret eder.
Resulullah (s.a.s)'ın Medine'ye hicretinden altı ay sonra ashabıyla birlikte bina ettiği mesciddir. Bütün âlemlerin efendisi Hicret yolculuğunda Medine'ye girdiği zaman, dünyanın en şanlı ve muazzez misafirini ağırlama şerefine nail olabilmek için herkes birbiriyle yarışa girmişti. Kendisini davet edenlere, "Bırakın, deve serbestçe yürüsün. O, bizi Allahın razı olacağı bir yere götürecektir" diyordu. Deve bir süre yürüdükten sonra,(Neccar oğullarından Sehl ve Süheyl adlı) iki yetim kardeşe ait boş bir arsaya çöktü. Buraya evi en yakın olan Ebu Eyyub el-Ensarî, Resulullah (s.a.s)'ın eşyalarını alıp sevinçli bir halde evine taşıdı.
Sahipleri olan iki kardeş, bu arsayı hibe etmek için ısrar ettilerse de Resulullah (s.a.s), bunu kabul etmedi; on dinar gibi sembolik bir meblağ karşılığında burayı satın aldı. Bu bedeli Hz. Ebu Bekir (r.a) ödedi.
Mescid-i Nebevi, Mescid-i Haramdan sonra, mescitlerin en faziletlisidir. Bu konuda Resulullah (s.a.s)'den birçok hadis varit olmuştur:
*** "لاَ تُشَدّ الرّحَالُ إِلاّ إِلَىَ ثَلاَثَةِ مَسَاجِدَ: مَسْجِدِي هَذَا، وَمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَسْجِدِ الأَقْصَىَ ".
Manası: Yeryüzünde namaz kılmak ve ziyaret etmek maksadıyla ancak üç mescite yolculuk yapılır: Mescid-i Haram, Mescid-i Aksa ve Benim mescidim.
*** "صَلاَةٌ فِي مَسْجِدِي هَذَا، أَفْضَلُ مِنْ أَلْفِ صَلاَةٍ فِيمَا سِوَاهُ إِلاّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ
Manası: Benim mescidim’de kılınan bir namaz, başka yerde kılınan bin namaza denktir.
Namazın dışında, diğer hayırlı ameller için de Mescid-i Nebevî üstün bir mahaldir. Orada yapı-lan her ibadet kat be kat (en az bin kat) fazlasıyla mükâfatlandırılır.
Resulullah (s.a.s) bir hadisinde, “Mescidime bir hayrı öğrenmek veya öğretmek için gelen, Allah yolunda cihat eden kimse gibidir. Bunun dışında gelen, başkasının kazancını seyreden kimseye benzer" buyuruyor.