İşin espirisi bi yana Kayserispor’ un gerçekten Antalyaspor’ a şansı tutmuyor. Cumartesi günkü maçta da bu kanıtlandı.
9/22/2010 / 3:42:48 PM
Çünkü Kayserispor Antalya’ ya gelirken 4 maçta 3 galibiyet 1 beraberlikle gelmiş son maçında da şampiyonluğun büyük adayı Fenerbahçe’ ye karşı galip gelmişti. Bu tablo ise Kayserispor’ un Süper Lig tarihindeki en iyi sezon başlangıcıydı. Geçen sezonki ilk yarının son maçında da lig lideriyken Antalyaspor ile sahasında karşılaşmıştı. Sonuç hep aynıydı. Hele ki geçen sezonun son maçında da 5’te 5 yaptığımız halkanın sonuncusunda 4-0 lık net galibiyet almıştık. Demekki başlık cuk diye oturuyor.
Antalyaspor’ un da oynadığı son 5 maça baktığımızda ilk maç Fenebahçe maçında ilk 28 dakika da 4-0 mağlup duruma düşmesini çıkartırsak o maçın 2. Yarısı 0-0 bitmişti. Yani ikinci yarı başlarken yapılan değişiklikler ile bugüne kadar geldik. İlk maçın 2. Yarısından bu yana yenilmeyen bir Antalyaspor gerçeği var. Hatta ilk maçı çıkarırsak 4 maçta alınan 8 puan da hiç yabana atılmayacak. Geçen sezondan 4 oyuncunun ilk 11’ de olduğunu düşünürsek 7 yeni oyuncuyla lige böyle giriş yapmak her baba yiğidin harcı değildir. Burda Mehmet Özdilek faktörünün olduğu ortada. Başarıyı alkışlarken ilk 5 maçtaki bazı noktalara değinmek istiyorum.
Önceliğimiz defans. Çünkü hazırlık maçında Alanyaspor ile oynarken bu defans ile başlarsak Fenerbahçe karşısında fark yiyebiliriz demiştim. Nitekim de 20 dakika içinde defans adı üstünde vardı. 4 gol kaledeydi. Şimdi kaybetmiyoruz diye de bu gerçeği görmezlikten gelemeyiz. Hala en büyük sorunumuz defans. Çünkü Trabzonspor maçında öyle bir yorgun bir rakip vardı ki tek başına dinlenmiş Yattara o defansa iğne oyası yapabilirdi. Rakip çok yorgundu görülmedi. Sivasspor maçında hava öyle sıcak ve bunaltıcıydı ki vasatın altında bir Sivas forveti de eklenince yine defans sorunu görülmedi. Manisaspor maçında da Makakula daha bırakın takımına çimlere bile ısınmamıştı. Takım arkadaşları da inanılmaz derece baskı altındaydı yine defansımız sırıtmadı. Bu Kayseri maçında da Radeljic istediğimiz güveni veremedi. Deniz Barış’ ın istekli oluşu onun bazı açıklarını kapatmaya yetti. Erkan ve Yenal ise henüz ya tam hazır değiller ya da kapasiteleri bu kadar. Eğer bu kadarsa işimiz var demektir. Çünkü geçen sezonun defansını izledikten sonra insan ya aynısını ya da daha iyisini bekliyor. Şimdi geçen sezonun defansını kullanıyor olsak ben size Avrupa’ ya hazır olun bile derdim. Ama aklımdaki en büyük soru işareti defans olacaktır. Hele ki sakatlıklar olursa yedeğimiz var mı acaba diyecek binlerce sporseverin varlığını unutmamak gerekir.
Kaleci olayına da değinmek isterim. Sezon açılırken tecrübe abidesi Ömer’ in sakatlığı eyvah dedirtti herkese. Ama ben yıllardır yakından izlediğim Polat’ a sonsuz güvenim vardı. Tek eksiği maç tecrübesinin yeterince az olmasıydı. İlk maçında 4 gol yedikten sonra gayet güzel maçlar çıkardı. Ama nedense Şifo onu kesti. Yerine genç kaleci Sammy’ i koydu. Allah varki o da şansını iyi kullandı. Yani şunu demek yerinde kalemiz duvar gibi. Kim gelirse gelsin sorun yok. Orta sahada ise Trabzon maçında beni mest eden Kerem’ i son 2 maçtır arıyorum. Uğur geldi pozisyon değişikliğine gidilmiş olabilir ama Kerem ilk maçında süper oynamışsa yine oynamalı. Bunun da sürekliliği olmalı.
Uğur İnceman gelerek Proment’i kesti desek yeridir. Ama tecrübeli Fransız da Uğur İnceman’ ı kesmek için gereğini yapmalıdır. Sedat ve Ertuğrul için ayrı bir parantez açmak lazım. Bu iki isim olmazsa olmaz bir konuma geldi. Çünkü hırsları ve görev adamlıklarıyla bu zincirin önemli halkası oldular. Yoklukları farkedilir olmakta.
Necati, Serge, Tita üçlüsüne de bir bakış atalım kısaca. Necati eski Necati olmaya ve 100’ ler kulübünden ziyade ben futbolumla bir yerde kalmak isterim diyor. Gerçekten görevini layıkıyla yapmaya çalışıyor. Bu gidişle Necati ile Antalyaspor seyircisinin arasındaki bağ hiç kopamayacak şekilde güçlenerek sağlamlaşıyor.
Serge gol atmasa da rakibin defans dengesini bozarak sağ sol yumruklarıyla sersemletiyor bir boksör gibi. Gol de atınca tadından yenmez bir enerji kaynağı oluyor. Tita ise henüz eski Tita’ ya erişmedi. Ama iyi sinyallerini veriyor.
Yazımın sonunda bu haftaki maça biraz değinelim. İnönü’ de Beşiktaş maçı var. Beşiktaş ligin en favori takımı. Fakat rakibin Fenerbahçe maçının gerginliğinin sonrasında ateşli bir taraftarının önünde “Nedir bu Antalya’ nın Beşiktaş’ tan çektiği” demeyiz. Son 2 sezondur kupa maçları dahil Beşiktaş’ tan tek bir puan alamadığımız gerçeğini hatırlamayız umarım.