Windows Server 8 ve Hyper-V 3.0 - Hızlı Bakış | Serhat AKINCI - IT Blog
Şimdi bu özelliklere kısaca göz atalım.
Host Başına 160 Logical Processor Desteği
Bu güne kadar Hyper-V Host’ların çalıştığı sunucudaki fiziksel işlemcilerin yönetimi/kullanımı noktasında max. 64 adet logical processor (core veya hyperthread) destekleniyordu. Yani bir Hyper-V sunucusu, işlemci havuzunuzdaki en fazla 64 Core’u kullanıp üzerindeki sanal makinelere tahsis edebiliyordu.
3.0 ile birlikte artık Hyper-V Host’lar 160 adet logical processor’ü (core veya hyperthread) yönetip, bu kaynağı üzerindeki sanal makinelere uygun şekilde tahsis edebilir durumda. Örneğin Hyper-V 3.0’ı, her biri 8’er fiziksel core’a sahip, 20 fiziksel cpu’lu bir süper sunucuda çalıştırabilirsiniz.
Bu sınıra bulaşabilmek pek kolay olmayacaktır :)
Host Başına 2TB’a Kadar RAM Desteği
Bu güne kadar Hyper-V Host’lar, çalıştıkları sunucu üzerinde bulunun RAM’in 1TB’a kadar olan kısmını yönetebiliyorlardı.
3.0 ile birlikte artık Hyper-V Host’lar 2TB’a kadar fiziksel ram alanını yönetip üzerindeki sanal makinelere uygun şekilde tahsis edebilir durumda.
Bu geniş RAM desteği için ek bir ücret veya lisans maliyeti ödemiyorsunuz.
Sanal Makine Başına 32 vCPU Desteği
Hyper-V üzerinde belkide en önemli ve uzun süredir beklenen gelişmeleriden birisi buydu sanırım. Sanal makinelere atanabilen sanal işlemci (vCPU) sayısı bu güne kadar en fazla 4 ile sınırlıydı. 3.0 ile birlikte artık sanal makine başına tam 32 vCPU atayabilirsiniz. Hem de yine ek bir ücret ve lisans maliyeti olmadan.
Dikkat ederseniz Nuber of virtual processors bölümüne artık sayıyı manual olarak giriyorsunuz veya yukarı aşağı ok tuşları ile arttırıp azaltıyorsunuz. Eskiden ise bir combobox ile ön tanımlı rakamlardan seçiliyordu.
Belki hatırlayanlarınız vardır, bu konuda daha önce birşeyler konuşmuştuk.
Örneğin artık Hyper-V üzerinde çalışan bir sanal makine, 8’er fiziksel çekirdeğe sahip, 4 fiziksel işlemci ile çalışabilir durumda. Her bir çekirdeğin gerçek fiziksel çekirdek gücünde çalıştığını unutmayın. Bu gerçekten çok ciddi bir cpu gücü demek. Veri merkezinizde veya sistem odanızda yüksek cpu gücüne ihtiyaç duyduğu için sanallaştıramadığınız sunucuları bir düşünün. Kaçtanesi bu sınırın üzerinde? :)
Sanal Makine Başına 512GB RAM Desteği
Bu güne kadar Hyper-V üzerinde çalışan bir sanal makineye en fazla 64GB RAM atanabiliyordu. Tabi bu noktada sanal işletim sisteminin kullanabildiği max. RAM değeri de önemli.
3.0 ile birlikte artık sanal makine başına tam 512GB RAM atayabilirsiniz.
Tabi yine sanal makine içinde çalışan sanal işletim sisteminin RAM kullanımı noktasındaki limitleri aynı şekilde önemli ve yine Hyper-V sanal makinelerinin gerçek RAM kaynağı kullandığını unutmayın.
Sanal Makineler İçin NUMA Desteği
3.0 ile yeni gelen bir destek. Yeni Hyper-V ile sanal makineler için atanabilen cpu ve memory kaynağında ciddi bir artış yaşandığını artık biliyorsunuz. Aynı Host üzerinde yüksek sayıda cpu ve memory atanmış şekilde çalışan sanal makineleriniz varsa, olayın doğası gereği ve ürün bağımsız olarak arka plandaki fiziksel cpu ve memory iletişiminde bazı performans kayıpları yaşanması olası.
Biliyorsunuz cpu’lar için kendi cache’leri ve memory kaynağı çok önemli anlık depolama alanlarıdır. CPU ile Memory kaynağı arasında gerçekleşen iletişim BUS’lar üzerinden gerçekleşir ve bunları board üzerindeki özel controller’lar yönetir.
Mesela aynı Host üzerinde her biri 32vCPU ve 256GB memory’e sahip 4 adet sanal makine çalıştırdığınız senaryoyu hayal edin. Host ise toplamda 128 fiziksel core’a, 1.2TB RAM’e sahip olsun. 4 sanal makine kaynaklara aynı anda yüklendiğinde, teoride, toplamda 128 core ve 1TB RAM alanını doldurabilecek iş yükü oluşturabilir. Peki hangi sanal makinenin hangi işi, hangi fiziksel cpu core’u ve memory alanında işlenecek? Ve tüm bunlar hangi BUS üzerinden taşınacak? İşte tam bu noktada, sanal makinelerden hypervisor altındaki fiziksel cpu ve memory’e akan işin rastgele bir akış ile ilerlememesi adına NUMA (non-uniform memory access veya non-uniform memory archictecture) olarak adlandırılan bir özellik, Microsoft tarafından sanal makineler için de kullanılabilecek şekilde Hyper-V’ye entegre edildi.
NUMA aslında genel bir mimari. Microsoft bu sürümde Hyper-V’yi, NUMA’yı da kullanabilecek şekilde modifiye etti.
Bu yeni özellik sayesinde her NUMA Node’una (NUMA Node’ları önceden belirlenen cpu grupları olarak düşünebilirsiniz.) kendine doğrudan bağlı bir memory alanı atanıyor ve o NUMA Node’u kullanan sanal makinenin işleri, hangi BUS üzerinden hangi memory alanına akacağını biliyor ve işini çok daha hızlı bitiriyor. Böylece yüksek kaynak havuzuna sahip ve çok sayıda sanal makine çalıştıran Host’lar, cpu ve ram tarafında çok daha performanslı iş çıkartabiliyor.
İlerleyen günlerde detaylıca konuşacağımız özelliklerden biri NUMA desteği. Şimdilik bu kadar ön bilgi yeterli sanırım.
NUMA mimarisi hakkında detaylı bilgi için şuraya bakabilirsiniz:
Eş Zamanlı Live Migration Desteği
Live Migration (Canlı Taşıma) özelliği Hyper-V 2.0 yani Windows Server 2008 R2 ile birlikte gelmişti. Çalışan sanal makinelerin duraklatılmadan yani işini yapmaya devam ederken başka bir Hyper-V Host’u üzerine taşınabilmesini mümkün kılan bu özellik aynı anda tek bir sanal makinenin taşınabilmesini destekliyordu.
SCVMM 2008 R2 ile yönetilen yapılarda ise Live Migration işlemleri için bir Queue (Kuyruk) oluşturmak mümkündü. Bu sayede Migrate komutunu bir sefer gönderiyordunuz ama Live Migration işlemi yine tek tek gerçekleştiriliyordu.
3.0 ile birlikte artık eş zamanlı Live Migration işlemleri de destekleniyor. Aynı zamanda farklı subnet’lerde yer alan Host’lara da migrate desteği geldi.
Aslına bakarsanız aynı anda tek bir Live Migration limitinin olması teknik olarak bence bir problem değildi ama operasyonel anlamda zaman kaybına neden oluyordu. Artık bu durumun ortadan kalktığını söyleyebiliriz ve Hyper-V 3.0, LM’i 10g NIC’ler üzerinden de yapabiliyor.
Storage Live Migration Desteği
Eski Hyper-V sürümlerinde Live Migration ile bir sanal makine, başka bir Host üzerine kesinti olmaksınız taşınabiliyordu ama iş sanal makinenin configuration files, virtual disks, snapshots gibi storage üzerinde bulunan kaynaklarını taşımaya geldiğinde malesef bu canlı olarak yapılamıyordu.
SCVMM 2008 R2 bu noktada Quick Storage Migration özelliği sağlıyordu ama bu operasyonda sanal makine için kesinti söz konusuydu.
3.0 ile birlikte artık Live Storage Migration destekleniyor ve çalışan sanal makineleri configuration files, virtual disks, snapshots gibi kaynakları ile birlikte başka storage’lar üzerine canlı olarak taşıyabilirsiniz.
Bu operasyon sırasında, aynı Live Migration’da olduğu gibi, sanal makine için herhangi bir kesinti söz konusu değildir.
Live Migration ve Storage Live Migration İçin “Shared Storage” Gereksinimi Ortadan Kalktı!
Doğru okudunuz. Bu güne kadar hep Live Migration için shared storage şartı olduğunu söylüyorduk. Bu günden itibaren, yani 3.0 ile birlikte artık Live Migration için backend’de bir shared storage ihtiyacı ortadan kalkıyor ve bu durum aynı şekilde Storage Live Migration için de geçerli durumda. Storage Live Migration operasyonları, shared storage olmaksızın ve sanal makineleri kesintiye uğratmaksınız gerçekleşiyor.
Live Migration aksiyonunu FOC konsolu, PowerShell veya SCVMM üzerinden başlatabiliyorsunuz.
Storage Live Migration ise tüm bunlara ek olarak Hyper-V Manager konsolundan da yönetilebiliyor. Shared storage ihtiyacı olmadığı gibi cluster ihtiyacı da yok. Çalışan bir VM’i seçip Move demeniz yeterli. İşler SMB üzerinden yürüyor.
Aslına bakarsanız VM ve Storage Live Migration için Shared Storage gereksiniminin ortadan kalkması, orta ve küçük işletmeleri zorlayan SAN yatırımlarını da kısmen ortadan kaldırıyor ve bu grubun da sanallaştırma yeteneklerinden tam anlamı ile faydalanabilmelerine yardımcı oluyor.
Sanal Makineler İçin Virtual Fiber Channel Desteği
Hyper-V 3.0’daki bir diğer yenilik ise artık sanal makineler için Virtual Fiber Channel desteğinin eklenmiş olması. Tahmin edebileceğiniz gibi bu sayede sanal makineler üzerine Virtual Fiber HBA’lar ekleyebilir ve bunları yapınızdaki bir FC SAN’e eriştirip depolama alanları atayabilirsiniz. Aynı zamanda Guest Clustering konusunda da alternatifler artmış oluyor çünkü bu vHBA’lar üzerinden gelen LUN’lar ile direkt cluster senaryoları oluşturabiliyorsunuz.
Sanal makine başına 4 adete kadar vFiberHBA atayabilir ve bunu operasyonel anlamda çok kolay bir şekilde yapabilirsiniz.
Aslında özelliğin çalışma mantığı, Hyper-V üzerindeki External Virtual Networks mantığına benziyor. Fiziksel bir Fiber HBA üzerinde sanal bir SAN yaratıyorsunuz ve VM üzerindeki vFiberHBA’yı bu vSAN’e üye yapıyorsunuz. WWN vs.. gibi özellikleri de yönetme şansına sahipsiniz.
Tüm bunları Hyper-V Manager yönetim konsolunda Virtual Storage Manager üzerinden yapabilirsiniz.
Önceki sürümlerde olmayan, 3.0 ile gelen yeni bir replikasyon yeteneği.
Günümüzden özellikle Disaster Recovery senrayolarında VM replikasyonu önemli bir iş olduğu gibi zahmetli ve maliyetli de bir iş. Windows Server 8 Hyper-V ile gelen yeni bir özellik ile VM’lerinizi bir lokasyondan (yani bir Hyper-V Host üzerinden) başka bir lokasyona (farklı bir Hyper-V Host’a) network üzerinden replike edebilirsiniz. Bu senaryoda replikasyon için herhangi bir shared storage ihtiyacı yine yok :) Hatta Hyper-V Host’larınız farklı veri merkezlerinde, hatta uygun network bant genişliği sağlandığı taktirde farklı coğrafyalarda bile yer alıyor olabilir.
Replica özelliği ile VM’ler uygulama tutarlı ve asenkron olarak replike edilirler. Bir VM için replikasyonu enable ettiğinizde sistem hemen veya sizin belirleyeceğiniz bir zaman diliminde, yine sizin belirleyeceğiniz aralıklar ile VM’in tutarlı snapshot’ını alır ve bu sırada VM up durumdadır. Sistem, alınan snapshot’ı sizin gösterdiğiniz Hyper-V Host’una network üzerinden kopyalar ve VM’in kopyasını yeni konumunda çalışmaya hazır bir şekilde bekletir. Asenkron olması da aslında snapshot’ın taşınmasından kaynaklanıyor çünkü snapshot anından sonra VM’in master kopyasında çalışan sanal diskler değişmeye devam eder. Ama bu büyük bir problem değil çünkü belirli aralıklar ile incremental olarak yani sadece VM üzerinde değişen datayı da hızlıca replike etme şansınız var. Bu sayede raplika kopya, master kopyayı en yakın takip mesafesinden izler. Tüm bu iş yine ek bir ücret ödenmeden ve replikasyon limiti olmadan gerçekleşiyor. Ayrıca bu yönetem server, storage ve network ürünleri konusunda marka bağımsız olarak çalışabiliyor. Sıradışı yatırımlar ve gereksinimlere ihtiyaç yok. Yani artık orta ve küçük işletmeler için de Disaster Recovery yapıları oluşturmak, onlar adına kabul edilebilir rakamlar ile gerçekleşebiliyor.
Hyper-V Replica konusunda biraz daha detay ve ekran görüntüleri için şu kaynağa göz atabilirsiniz:
Boot from iSCSI SAN Desteği
3.0 ile birlikte sanal makinelerin işletim sistemlerinin bulunduğu sanal diskleri iSCSI SAN’ler de tutabilir, sanal makinelerin iSCSI SAN üzerindeki sanal disklerden boot olmasını sağlayabilirsiniz.
Yeni VHDX Virtual Disk Formatı
VHD’ye ek olarak, 3.0 ile birlikte yeni bir disk formatı olan VHDX’de hayatımıza girmiş oluyor.
Temel çıkış amacı VHD formatındaki 2TB limitini ortadan kaldırmak olduğu için VHDX formatındaki sanal diskler, disk başına 16TB’a kadar destek verebiliyor. Aynı zamanda yeni VHDX formatı VHD’ye göre çok daha performanslı çalışıyor, power failure durumlarında yaşanabilen bozulmalara karşı çok daha dayanıklı ve çok daha büyük block size desteği verebiliyor.
Offloaded Data Transfer (ODX) Desteği
Aslında bir Storage özelliğidir. Hyper-V ortamlarındaki backend Shared SAN’ler üzerinde özellikle dosya kopyalama/yaratma işlerinde ciddi bir performans artışı sağlarken, oluşan CPU yükünü de ortadan kaldıran bir yapısı vardır.
Hyper-V 3.0 ‘da ise bir background teknolojisidir ve GUI ile yönetilebilen bir özellik değidir. ODX destekli bir SAN’e sahipseniz, Hyper-V bu özelliği otomatik olarak kullanabilir.
Örneğin bu özelliği destekleyen bir SAN üzerinde saniyeler içinde yüksek boyutlu ve Fixed Size tipte VHDX’ler yaratabilirsiniz. Normal şartlarda Fixed Size virtual disk yaratmak oldukça zaman alan bir iştir çünkü boyut kadar disk alanı baştan allocate edilir.
Virtual Network Yenilikleri
Hyper-V üzerindeki Virtual Switch kodu ve yapısı 3.0 ile yenilendi. Şimdi çok daha yetenekli ve genişletilebilir bir vSwitch ile çalışacaksınız.
Artık sanal makinelere Minimum ve Maximum network bantwidth’ler atayabilirsiniz. Yeni vSwitch yapısı bunu destekliyor ve siz bu işi sanal makine başına, sanal makine üzerindeki vNIC’den yapabiliyorsunuz.
Mesela aşağıda 10mbps bant genişliği garanti edilmiş ve max. 20mbps’e kadar genişlik kullanabilecek bir vNIC görüyorsunuz. Bu geliştirme özellikle Hosting firmaları ve IAAS sunan servis sağlayıcıları tarafından heyecanla bekleniyordu.
Yine vNIC’ler için birçok geliştirme ve yeni özellik eklendi. Şimdilik birkaç ekran görüntüsü paylaşıyorum çünkü bunlara ilerleyen günlerde detaylı olarak bakacağız.
Ayrıca vSwitch’ler üzerinde Capture, Filter, Forward gibi işlerde artık yapılabiliyor.
Bununla birlikte Microsoft, Hyper-V Virtual Switch Logo Program adında bir program başlatıyor ve bu sayede third-party vendor’lar, kendi teknolojilerini ve özelliklerini bu vSwitch’ler üzerinde sunabilecekler. Böylece Hyper-V üzerinde çok daha yetenekli bir Virtual Network yapısı mümkün olacak. Örneğin Cisco bu konuda çalışmaya başladı bile:
NIC Teaming Desteği
Biliyorsunuz Microsoft uzun süredir NIC Teaming’i resmi olarak desteklemiyordu. Buna rağmen birçok vendor bu işi yapan kendi driver’larını yazdı ve kullanıma sundu.
Windows Server 8 ile birlikte NIC Teaming desteği de built-in olarak geldi. Hyper-V tarafında da Host seviyesinde load balance ve failover için kullanılabilir durumda. Sanırım şimdilik sadece Broadcom ve Intel chip’li NIC’ler için destek verilecek.
Cluster Desteği Genişletildi
Cluster başına 16 Node ve 1000 VM olan destek, 64 Node ve 4000 VM’e çıkartıldı.
SMB 2.2 Desteği
Windows Server 8 ile SMB 2.2 geliyor ve Hyper-V VM’ler artık CIFS/SMB network paylaşımlarında yaşayabilecekler.
Windows 8 Client Desteği
Hyper-V 3.0, Windows Server 8 dışında, istemci işletim sistemi olan Windows 8 üzerinde de kullanılabilir olacak. Böylece birçok sanallaştırma yeteneği olan bare-metal bir hypervisor’ü client işletim sistemi ile birlikte de kullanabileceksiniz. Bizler ve developer’lar için güzel bir gelişme. Bu arada 3.0, Notebook’lar üzerindeki wi-fi adapter’leri de kullanabiliyor :)
Şimdilik, yani Developer Preview üzerinden konuşabileceğimiz yenilikler böyle. Gördüğünüz gibi oldukça ciddi feature’lar ve geliştirmeler geliyor. Eğer radikal bir değişiklik olmaz ise, yine alışık olduğunuz şekilde Windows Server sürümleri ile ve ücretsiz olarak tüm bu özellikleri kullanabileceksiniz. Ayrıca Windows 8 Client işletim sisteminin bazı sürümlerinde de Hyper-V 3.0 yer alacak.
Ve yine Vmware başta olmak üzere diğer rakipler ile ciddi farkların ortadan kalktığı, rakiplerde olmayan yeni özelliklerin eklendiği ve tüm bunların aynı maliyet avantajı ile gerçekleştiği de bir gerçek.
Ayrıca System Center ailesinin yeni ürünleri de (vNext serisi) geliştirme bandında hızla ilerliyor. 2012 yılında Microsoft Server and Cloud Platform ürünleri, başta sanallaştırma altyapılarınız olmak üzere daha birçok noktayı en düşük maliyet ile cover edebilecek gibi görünüyor. Siz ne dersiniz?
Yazı Etiketleri: Hyper-V , Windows Server 2012 , Yenilikler
17.09.2011 - 23:04
Verdiginiz bilgiler için çok teşekkür ederim. Güzel gelişmeler umarım lisanslama modellerinde bir değişiklik yapmazlar bu kadar güzel özelliğe gölge düşürmezler.
Bilgi için yine çok teşekkür ederim.
18.09.2011 - 17:00
Çok teşekkürler. Çok güzel bir çalışma olmuş.
18.09.2011 - 22:21
Güzel açıklamışsınız özellikle migration işlerinde paylaşımlı storage ihtiyacının kalkması çok iyi olmuş
19.09.2011 - 09:21
Kesinlikle shared storage gereksiniminin kalkması cok guzel. Yazınız ve bilgiler için ayrıca teşekkürler…
23.09.2011 - 16:29
Eline sağlık Serhat. Gerçekten emek harcanmış, çok yararlı bilgilerin yer aldığı güzel bir makale olmuş. Teşekkürler.
09.01.2012 - 11:05
tek kelimeyle prefect!!