Kahramanlık nereye kadar? - Remzi ÖZDEMİR
Bugünkü YENİÇAĞ »ANASAYFAYAZARLARSİYASETEKONOMİDÜNYAGÜNCELSPORFOTO GALERİVİDEOKİTAPDİĞER »TEKNOLOJİBİLİMOTOMOTİVMEDYA POLEMİKKÜLTÜR SANATZAMAN TÜNELİSİNEMAZAP DEDİKDİZİ-RÖPORTAJKONUK KALEMARAŞTIRMABASIN İLANREKLAMSAĞLIKKahramanlık nereye kadar?Ana Sayfa» Yazarlar» Remzi ÖZDEMİR12.10.2009 00:00Remzi ÖZDEMİR
Bir zamanlar kartaldı.Haftanın her günü.Neredeyse günün her saati.Elinde belgelerle, grafiklerle. Çıkmadığı televizyon ekranı, manşet olmadığı gazete yoktu.Ekranlara sığamıyordu.Herşeyi biliyor.Bildiklerini, milyonlarla paylaşmak için her fırsatı değerlendiriyordu.Siyasi tartışmalar.Yarışmalar.MagazinEkonomi.Kadın programları.Yemek tarifleri...Hangi taş kaldırılsa altından çıkıyordu.Günler geçti.Haftalar, aylar geçti.Ünü sınırlar aşarken o her gece yazıhanesinde milyonlarca döviz istifledi.Okudu, okşadı. Ertesi gün; daha da artması dileği ile evine gitti.Borcu olanlar yataklarında terleyip dönerken, uyumak için koyun sayarken o dövizlerinin bir gecede ne kadar kazandıracağı ve katlanarak nasıl kartopu gibi büyüyeceğinin hesabını yaptı.Çevresini saranların “Bu ülkeye Cumhurbaşkanı olmalısın! Sana iktidar yakışır!.” demelerine gündüz gülüp geçerken, gece yatağında milyonlarca dövizinin sıcaklığıyla huşu içinde, iktidarın avuçları içinde olduğunu düşünüp hayaller kurdu.Derken kış geldi çattı, bizimkinde şafak attı.Zil; sabah 06.00’da acı acı çaldı.Hayra yorumladı...Ama kapıdan hayır değil, polisler girdi.Evi aramaya başladılar.Ruh ve beden çökmesine rağmen, dik durmaya gülümsemeye çalıştı.Polis arabasına binerken, hayalleri kabusa dönüştü.Hakim karşısına çıktığında, yanlışlığın düzeleceğini, yeniden milyonlarca dövizinin sıcaklığına kavuşacağını düşündü.Olmadı.Elleri kelepçeli cezaevine giderken, iktidar hayallerini gelecek korkusu gölgeledi.Daha da kötüsü; polisler yazıhanede her gece öpüp okşadığı, özenle istiflediği milyonlarca dövizine el koydular.Herşeyin bittiğini düşünürken, sihirli bir el , cezaevi kapılarını aralayınca, dövizlerine olmasa da özgürlüğüne kavuştu.Kavuştu da, diline kilit vurdu.Ne sesini duyan oldu.Ne de yüzünü gören.İdeallerini, halkın çektiği sıkıntıları menfeati gereği buzdolabına kaldırdı.Her zil sesinde, elleri kelepçeli cezaevine götürülüş günlerini hatırlayarak yüreği daralıp, boğazı tıkanıp, soğuk terler döker oldu.Bir döneme damga vuran muhterem, bugünlerde değil ekonomideki kötü gidiş veya banka soygunları için belgesel hazırlamak; adını unutturmak için elinden geleni yapıyor.Ne de olsa dövizleri hala gözaltında.Yarın herşey olabilir.Kendi menfeatleri ülke menfeatlerinden yüksek olanlar için bugünler karanlık köşelere sinme günüdür.Sakın ola; bu hikayenin Türkiye’de yaşandığını, yaşanıyor olduğunu düşünmeyin.Sakın ola; falan kişileri hikayenin kahramanları yapmayın. Çünkü; gerçek olmayan bu hikaye, korkak kahramanların haleti ruhiyesini ortaya koymak için yazılmıştır.
Yorumlar 0UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.Yazarın Diğer YazılarıEyvah dolar yükseliyor!17 Ekim 2016 Pazartesi 00:00Tüketiciyi aldatan bankalar15 Ekim 2016 Cumartesi 00:00Bir bankacının kâbusu10 Ekim 2016 Pazartesi 00:00Bankalar hile hurda mı yapıyor?08 Ekim 2016 Cumartesi 00:00Kendini padişah sanan bölge müdürleri03 Ekim 2016 Pazartesi 00:00İtibarsız bankacılık01 Ekim 2016 Cumartesi 00:00Kredi notu nasıl düştü26 Eylül 2016 Pazartesi 00:00Geleceğe ipotek koydurma24 Eylül 2016 Cumartesi 00:00Ceza dürüst vatandaşa19 Eylül 2016 Pazartesi 00:00Yabancılar Türk bankalarını neden seviyor!..17 Eylül 2016 Cumartesi 00:00Ete zam gelecek13 Eylül 2016 Salı 00:00Yazarın Tüm Yazıları »