Güvendiğiniz Dağlarda gezen Yaban Çakalları / Dostluk / Milliyet Blog
"Güvendiğiniz dağlara karlar yağdığında en güzel çare, dağ ile karı baş başa bırakmaktır. Gün gelip karlar eridiğinde; dağ yolunuzu gözleyince en güzel cevap, başka bir dağdan selam yollamaktır."
Dost Görünen Çakallar
İşte bu sözü hayat felsefesi olarak benimsememiz hayata atacağımız en güzel kazıklardan biri. ben hep şunu derim, hayatta kendine bile güvenemezken, bir dediğimiz çoğu zaman diğerini tutmazken, neden başka insanlara sonuna kadar güvenelim ki? En masum en güvenilir insan bile gün gelip kendisini düşünecekken siz neyinize güvenerek odak noktanızı o insan haline getiriyorsunuz? Güvenmeyin arkadaş, şu hayatta babanıza bile güvenmeyin!
Sizi siz olduğunuz için seven, hata yapsanız dahi size kızsa da her zaman yanınızda olan, güvendiğiniz dağlara kar yağdırmayacak tek insan anneniz! Gerisi hikaye, gerisi açık kapı bırakılması gereken ilişkiler, gerisi fasa fiso...
Aynı iş ortamındasınızdır, çok çok iyi anlaştığınız bir arkadaşınız vardır, ona sonuna kadar güvenir, arkanızdan iş çevireceğini kesinlikle aklınıza getirmezsiniz. Ama gün gelir öyle şeyler duyarsınız, öyle şeylerle karşı karşıya kalırsınız ki, "Ben bu insana neden bu kadar güvendim Yarabbi!" diye sitem eder durursunuz kendinize. Ya da sizinle uyuşmayan bir fikre sahip olduğu anda hemen yolunu ayıracak kadar karakteri oturamayıp çömelmek zorunda kalmış insanların canınızı sıkmasına izin vermek durumunda kalabilirsiniz. Kimseye haddinden fazla değer ve güven vermemek gerekir. Güvendiğiniz dağlara her an kar yağabilir. :)
Yaban çakalı gibi avına pusu kurmuş bir şekilde size güven sorunu yaşatacak insanları hayatınızdan uzak tutmakta yarar var. Tutamıyorsanız da aman efendim bu kişileri anlayamıyorsanız da yüzde yüz kimseye güvenmemeniz gerektiğini bilin. Adamı hasta etmeyin!