Kuşhan Dönemi: Gandhara ve Mathura Okulları!
Emperyalizmin Kuşhan dönemi, en büyük anında, bugün Afganistan, kuzeybatı Pakistan ve kuzeybatı Hindistan'ı kapsayan bölgeye hakim oldu. Kuşanların siyasal bir güç olarak yükselmesi ve büyümesi (MS 1. yüzyıldan 3. yüzyıla kadar) bölgede büyük bir kültürel mayaya rastladı. Hint klasik sanatında olgunluk çağı şimdi başladı.
İmparatorluğu sonuna kadar geliştiren Kushan kraliyet hattında üçüncü üye olan Kanishka I, Budist dininin büyük bir patronuydu ve onun altında Budist sanat üretimi önemli bir teşvik aldı.
Sanatsal faaliyetler oldukça yaygındı ve Kushan sanatının iki ana alanı genel olarak kabul edildi - kuzeybatıdaki Kabil Vadisi ve Peşaver çevresindeki üst İndus'ta kuvvetli bir şekilde Hellenen ve Farsça eserlerinin üretildiği daha geniş Bactria-Gandhara bölgesi ve Kuzey Hindistan, özellikle de Hint tarzı eserlerin üretildiği Kushans'ın kış başkenti Mathura bölgesi.
Kushan sanatının önemli bir yönü, imparatorun kendisinin ilahi bir kişi olarak vurgulanmasıdır. Bu, Kuşan hükümdarlarının madeni parası ve ilahi imparatorun kültünün kültüre alınabileceği hayatta kalan önemli türbelerin de dahil olduğu birçok bağlamda görülebilir.
İlk Budist sanatçılar, Buda'nın varlığını temsil etmek için semboller kullanırken, Kushan yönetiminden başlayarak, Buda insan biçiminde temsil edildi. Buda'nın ilk imgelerinin nerede üretildiği henüz tam olarak belli değil. Birçok Hint bilgini, Buda imajının Gandhara'dan değil, Mathura'dan geldiğine inanmaktadır.
Gandharan ikonlarının en göze çarpanı, yogi pozisyonunda oturan Buda idi. Bir keşişin giysisinde giyinen kafası, doğaüstü güçlerinin belirtilerini gösterir - büyük kulaklar, alnındaki üçüncü göz ve kafasındaki çıkıntı, her şeyi duyduğunu, her şeyi gördüğünü ve her şeyi bildiğini gösterir.
Her ne kadar formlar yabancı sanattan açıkça etkilense de, ikonografi kesinlikle bu sanatın yerli ve yabancı unsurların kaynaşmasını temsil ettiğini göstererek Hintlidir. Gandhara eyaletinin sanatındaki klasik öğelerin büyük gücü, en iyi portre kafalarında ve kuzey-batı Hindistan'ın Budist sanatına girmiş olan klasik tanrıların temsillerinde görülür.
Aynı etki, hem sanatsal tarzlarında hem de ikonografik ayrıntılarının çoğunda, emperyal zamanların Roma kabartma heykelleriyle yakından ilişkili olan kabartma oymalarında da görülmektedir. Şekillerin konumu, vücudun işlenmesi ve kullanılan mimari formların tümü açıkça Roma modellerinden alınmıştır.
Gandharan kabartmasının çoğu, Buda'nın yaşamından ya da Budist efsanelerinden gelen sahnelerden bölümleri canlandırıyor. Her zaman bir keşiş kıyafeti giyip kısa saça sahip olarak temsil edilen Buda'nın aksine, bodhisattvalar veya Budist azizler, çıplak bir üst gövdesi, eteği, eşarpları, mücevherleri ve uzun saçları ile gösterilir. Aydınlanma'ya ulaşmış olan kutsal varlık olarak Buda ile bu hedefe giden bodhisattva arasındaki bu karşıtlık, tüm Asya'nın Budist sanatında bulunur.
Hindistan bağlamında, Gandhara'nın stilinin 'oldukça zayıf bir tadı' var. Buda görüntülerinde Gupta dönemi görüntülerinin maneviyatı yoktur. Bununla birlikte, görüntülerin onlar hakkında yumuşak, zarif ve şefkatli bir görünüme sahip olduğunu belirtmek adil olur.
Bu okulun gelişiminde iki aşama vardır: birincisi taş ve ikincisi, yaklaşık dördüncü yüzyıldan itibaren sıvada.
Hıristiyanlık döneminin ilk üç yüzyılını Mathura heykel okulunun altın dönemi gördü. Mahayana Budizm'in yeni idealleri heykeltraşlara ilham verdi. Hintli yetkililere göre, Buda imajının yaratılması bu okuldaki sanatçıların en büyük katkısıydı. Maddesi yüzyıllarca beyaz lekeli kırmızı kumtaşıydı. Bu okul, hem İran hem de Greko-Romen tarzlarının yanı sıra, Jainizm'den ilham almıştır.
Çarpıcı kalıntı, muhtemelen Jaina, bir stupa parmaklıklarından bir kadın figürü gösteriyor. Zengin mücevherli, abartılı bir şekilde kalça ve ince bel genişliğine sahip figürler, zarif, neredeyse kışkırtıcı, tavırlarıyla, bu heykeller, açık sözlülüğün ciddiyeti ve vazgeçilmesinde ciddiyetsiz bir şeye rastlamayan hiçbir şey görmemiş, zarif, neredeyse kışkırtıcı bir tavır sergiliyor. manastır.
Mathura'nın Kushan sanatı, daha sonra kabul edilen sembolizm ve ikonografik formları içerdiği için Hint sanatı tarihinde önemlidir. Örneğin Brahman tanrılarının formları Mathura'da ilk defa kristalize edildi.
Buda imgesinin etkisi, geniş bir alana yayıldı ve Çin'in sanat merkezlerine ulaştı. Bu okulun göze çarpan parçalarından bazıları Vema Kadphises ve Kanishka, Budist sembollere ibadet eden torana timpanum, bir Kubera oturmuş ve kadın figürlü birkaç sütun.