08 Temmuz 2018, 19:37 -
(Kim Allah'a ve Resul'e itaat ederse işte onlar,Allah'ın kendilerine lütuflarda bulunduğu peygamberler,sıddıkler,şehidler ve salih kişilerle beraberdir.)
Öncelikle yazıma başlamadan önce hepimizin geçmiş Ramazan Bayramını tebrik ederim.Rabbim cümlemizi hayırlara vesile eylesin ve nurundan ayırmasın inşaAllah.Bu yazıda genel olarak çevremde gözlemlediğim bazı nefsinin kölesi olmuş insanlardan aldığım duyumlar üzerinde duracağım inşaAllah.Mevlam bizleride nefsimizin kölesi olmaktan muhafaza eylesin!Nefis gerçekten de çok kötü birşey.Ama bir yandanda olmazsa olmaz gibi.Çünkü bu kadar insanın terakkisine vesile olan esbablardan biride nefistir.Bu konuya başka yazılarımda değinirim inşaAllah.
Genel olarak insanlar,özellikle nefsi ağır basan insanlar,en ufak bir şüphede bile,daha doğrusu nefisleri idrak etmediğinden dolayı çok rahat bir şekilde inkar yoluna koşuyorlar.Yani hadislerde en ufak bir şüphe veyahut zayıflık girdiğinde dahil,bazı saf kardeşlerimiz lisanen olmasada kalben rahatça inkara kaçıyorlar.Adeta Bediüzzaman Hazretlerinin de dediği gibi sineğin ısırmasından korkup yılanın ısırmasına koşuyorlar.Ve bazılarının bu yola başvurmasındaki gaye de Rasulullah(a.s.m.)'a yalan isnad etmemek.Halbuki bu gaye doğru noktalarda kullanılmazsa insanların imanına zarar verir.Yani ilim ehli olmadan yapılan müdahale gibi.Doktor olmadan ameliyat etmek gibi,Mühendis olmadan makine tamir etmek gibi.Bu saf kardeşlerimden de en çok duyduğum cümle ise:'Peygamberimiz(a.s.m.)'den bu zamana kadar gelen hadislere elbette birşeyler karıştırmışlardır.O yüzden hadislere kesin bir şekilde iman edilmez.Hadi birisi mevzu hadisse ve sende ona iman edersen ne olacak?'
Ne yazık!Bu duyumları tek bir kişidende değil birçok kişiden işittim.Peki buna karşılık ne cevap vereceğiz?Nasıl bu kardeşlerimize hadislere uyulması gerektiğini anlatacağız?Hep birlikte araştıralım inşaAllah.Ve hepimiz bu soruların cevaplarını arayarak imanlarımıza kuvvet verelim.
Öncelikle şunu belirtmek isterim,bir yolun sonu eğer dalalete çıkıyorsa o yol bid'attır reddedilir.Yani bu saf kardeşlerim bizlere bir yol gösteriyorlar adeta.Peki hep birlikte bakalım bu yolun sonu nereye çıkıyor diye.Bu yolun sonu bütün hadisleri inkara kadar çıkıyor.Çünkü bu yolda adeta bizzat Peygamberimiz(a.s.m.) bu dünyaya tekrar intikal edecek ve bir daha o sözleri söylecek gibi bir niyaz var.Halbuki değil Peygamber(a.s.m.) Kur'an'ı Kerim de bile bu tip şüpheler olmuştur zamanında.Peki bizim hakiki müctehidlerimiz,evliyalarımız,alimlerimiz ne yapmışlar peki?Hemen inkar mı etmişler?Tabi ki hayır.O büyük zatlar tahripten çok tamir etmişler.Hadis usüllerine bakmışlar,hadis usulü doğruysa tefsirlere başvurmuşlar,kısacası İNKAR etmemişler!Bu yolda nasıl bütün hadisleri inkar var diyebilirsiniz.Vardır çünkü hiçbir hadisi bizzat bizler Rasulullah(a.s.m.)'tan duymadık.Büyük hadis alimlerinin yazdıklarından ulaştık onlara.Onlarda yazılmış şeyler olunca saf kardeşlerimiz hemen inkara kaçmışlar.Allah'ım sen cümlemize hidayet ver!
Peki bu duruma nasıl bakmalıyız acaba?Bizde onlar gibi inkar mı edelim?Yoksa tarihin yazdığı büyük alimlerimizin,evliyalarımızın,enbiyalarımızın yolundan mı gidelim?Bunun kararını öncelikle vicdanımız verecektir.Ve inşaAllah cümlemizde de vicdan vardır.
Bir misal vermek isterim:Büyük bir saray düşünelim hep beraber.Bu sarayın on tane kapısı var ve bu on tane kapıdan dokuzu kapalı olsun.Ama bir tanesi açık.Şimdi diyebilir miyiz ki bu saraya girilmez diye?Tabi ki hayır.Peki elimizde bir hadis var,bu hadisten şüphelenmemiz için 9 tane sebep var ama 1 tanede inanmamız için bir hakikat var.O halde bu hadisi direkt inkar edemeyiz.Hadis usulünde de bu kaide mevcuttur.Yani hadis direkt inkar edilmekten ziyade adil olan bir alim bile rivayet etmişse eğer bir hadisi,o hadis direkt inkar edilmez.Zayıf denebilir sadece.O halde sevgili kardeşlerim tahripçi olmayalım.Direkt inkardan ziyade 'Bir tevili,tefsiri vardır mutlaka' diyelim.Yoksa kaş yapayım derken göz çıkartabiliriz Allah korusun.Çünkü Peygambere itaat etmenin Allah'a itaat etmek olduğunu bizzat Kur'an bizlere haber veriyor.
Şüphe konusuylada alakalı olarak belirtmek isterim ki,şüphe ve vesvese her zaman bizlerin peşinde olacaktır.Çünkü şeytan adeta bizim imanımızı kalbimizden sökmek için kıyamete kadar uğraşacak.O halde şeytanada fırsat vermeyelim.Bide şunuda hatırlatalım,her içinde şüphe olan şeyi inkar edeceksek -haşa- Allah'ı da inkar etmeliyiz.Yani bu zamana kadar birçok feylesof Allah'ın varlığına dair birçok şüpheyi kitaplarında belirtmişler.O halde -haşa- Allah'ı da mı inkar edelim?Tabi ki de HAYIR.Sonuçta bizler gayba iman etmişiz.Gaybında manası bilinmeyen demektir olmayan demek değil.
Yazımı öncekilerde de yaptığım gibi bir duayla bitirmek isterim inşaAllah.Rabbim!Bizleri ve bütün islam alemini nurunla nurlandır ve nurundan ayırma.Bizleri bu dünya da ve ahirette kul olarak kabul eyle.Ve bizleri Rasulullah(a.s.m.)'ın huzuruna onun ümmetinden olarak haşr eyle.Bizleri Rasulullah(a.s.m.)'ın huzurunda utandırma Allah'ım!Vesselam...