AB’nin Daha Fazla Büyümeye Değil, Bir İstikrar ve Refah Uzlaşısına İhtiyacı Var | Gazeddakıbrıs
Gazedda KıbrısEkim 3, 2018
238 akademisyen, Avrupa Birliği (AB) ve üye ülkelerine Gayri Safi Milli Hasıla (GSMH) yerine insani ve ekolojik esenliğe öncelik veren ekonomik büyümenin ötesinde bir geleceği planlama çağrısında bulundu
Bu hafta (geçtiğimiz hafta) bilim insanları, politikacılar ve karar vericiler dönüm noktası niteliğinde bir konferans için Brüksel’de bir araya geldi. Avrupa Parlamentosu’ndan beş farklı politik grubun yanı sıra sendika ve sivil toplum örgütlerinin düzenlediği bu etkinliğin amacı Avrupa’da “büyüme ötesi ekonomi”nin olasılıklarını incelemektir.
Gayri Safi Yurt İçi Hasıla (GSYİH)’nın artışı, son yetmiş yıldır, Avrupa ülkelerinin birincil ekonomik hedefi olarak durmaktadır. Ancak ekonomilerimizin büyümesiyle birlikte çevreye verdiğimiz olumsuz etki de artmaktadır. Bu gezegendeki insanlık için güvenli yaşam alanının sonuna gelmiş durumdayız ve ekonomik aktivite ile kaynak kullanımı veya kirlilik arasında gerekli seviyeye yakın bir ayrışma yapıldığına dair bir işaret yok. Bugün, Avrupa ülkeleri içerisindeki sosyal problemleri çözmek için daha fazla büyümeye gerek yoktur. Hali hazırda var olan gelir ve zenginliğin daha adil dağıtımı gereklidir.
Büyüme, aynı zamanda azalan üretim kazançları, doygunlaşan piyasalar ve ekolojik bozulmadan ötürü zorlaşmaktadır. Varolan eğilimler devam ettiği sürece, önümüzdeki on yıl içerisinde Avrupa’da hiçbir gelişim olmayabilir. Şu an verilen tepki, daha fazla borçlanma, çevre ile ilgili denetimlerin yırtılıp atılması, çalışma saatlerinin uzatılması ve sosyal yardımların kesilmesi ile büyümenin ateşlenmesidir. Her ne pahasına olursa olsun ekonomik büyüme arayışındaki bu saldırgan tutum, toplulukları bölmekte, ekonomik istikrarsızlık yaratmakta ve demokrasiye zarar vermektedir.
En azından şimdiye kadar gücü elinde bulunduranlar bu sorunlarla ilgilenme yanlısı olmadılar. Avrupa Komisyonu’nun GSYİH’den Öte projesi, GSYİH ve Ötesi oldu. Resmi söylem halen büyüme – “sürdürülebilir”, “yeşil”, veya “kapsayıcı” olarak şekillendirilmiş – fakat ilk ve öncelikli olarak büyüme. BM’nin yeni sürdürülebilir kalkınma hedefleri dahi tüm ülkeler için, büyüme ve sürdürülebilirlik arasındaki temel çelişkiye rağmen, politik bir hedef olarak ekonomik büyüme arayışını içermektedir.
İyi haber şu ki sivil toplum ve akademi içerisinde büyüme-ötesi bir hareket gelişmektedir. Farklı yerlerde farklı isimleri vardır: décroissance, Postwachstum, istikrarlı devlet (steady-state) veya donat ekonomileri (doughnut economics), büyüme içermeyen refah, bunlardan bazıları. 2008’den beridir düzenli küçülme konferansları binlerce katılımcıya ev sahipliği yapıyor. Yeni bir küresel inisiyatif olan Sağlıklı Ekonomiler İttifakı [Wellbeing Economies Alliance] (veya WE-All), bu hareketler arasında bağlantılar kurarken, bir Avrupa araştırma ağı “ekolojik makroekonomik modeller” geliştiriyor. Yapılan çalışma, yaşam kalitesinin geliştirilmesinin, dünyadaki canlılığın restore edilmesinin, eşitsizliğin azaltılmasının ve anlamlı işler sunulmasının mümkün olduğunu önermektedir. Ve tüm bunlar ekonomik büyümeye ihtiyaç duyulmadan, yasaları yürürlülüğe koyarak şu anki büyüme bağımlılığı aşılabilir.
Önerilen değişikliklerden bazıları kaynak kullanımının sınırlandırılmasını, yükselen eşitsizlik dalgasını önlemek için ilerici vergilendirmeyi ve çalışma saatlerinin kademeli azaltılmasını içermektedir. Kaynak kullanımının azaltılması için bir karbon vergisi konulabilir, ve gelir dağılımı herkese bölüştürülebilir veya sosyal progamların finansı için kullanılabilir. Asgari ve azami gelirlerin belirlenmesi eşitsizliği daha da azaltırken, bakım hizmetlerinin yeniden bölüştürülmesine yardımcı olur ve demokrasiye zarar veren güç dengesizliklerini azaltır. Yeni teknolojiler çalışma saatlerinin azaltılması ve hayat kalitesinin artırılması için kullanılabilecekken, bunun yerine işçilerin kitlesel olarak işten çıkarılması ve az sayıdaki ayrıcalıklının karını artırmak için kullanılıyor.
Önümüzde duran tehlikeye bakıldığında, politikacı ve politika oluşturucuların büyüme ötesi gelecek olanakları için araştırma yapmamaları sorumsuzca olacaktır. Brüksel’de yapılan konferans umut veren bir başlangıçtır, ama daha güçlü kararlılıklar gerektirmektedir. Tüm Avrupa’yı temsil eden bir grup duyarlı sosyal ve doğa bilimci olarak, Avrupa Birliği’ne, enstitülerine ve üye devletlerine çağrımızdır:
1-AB Parlamentosu’nda büyüme sonrası geleceğe ilişkin özel bir komisyon kurulmalıdır. Bu komisyon, aktif olarak büyümenin geleceğini tartışmalı, büyüme-sonrası gelecek için alternatif politikalar tasarlamalı ve büyüme arayışının kapsayıcı bir politika hedefi olarak görülmesini yeniden değerlendirmeye almalıdır.
2-Alternatif göstergeler AB ve üyesi devletlerin makroekonomik çerçevesine dahil edilmelidir. Ekonomi politikaları; insan refahı, kaynak kullanımı, eşitsizlik ve çalışma koşulları üzerindeki etkiler üzerinden değerlendirilmelidir. Karar verme aşamasında bahse konu olan göstergeler gayri safi yurtiçi hasılaya kıyasla öncelikli hale getirilmelidir.
3-İstikrar ve büyüme paktı (SGP), bir istikrar ve refah paktına dönüştürülmelidir. SGP, hükümetin bütçe açıklarını ve ulusal borcu kısıtlamayı hedefleyen bir dizi kuraldır. Bu, üye devletlerin yurttaşlarının temel ihtiyaçlarını karşılamasını, kaynak kullanımını azaltmayı ve atık emisyonunu istikrarlı bir seviyeye getirmeyi temin edecek şekilde revize edilmelidir.
4-Her üye devlette ekonomik geçiş için bakanlık kurulmalıdır. Doğrudan insani ve ekolojik refaha odaklanan yeni bir ekonomi, bugünün ekonomik büyümeye endeksli ekonomik yapısından çok daha iyi bir gelecek sunabilir.
KHA: Derinya'da Askeri Yapının Kaldırılacağına Dair Şu Ana Kadar Bir Belirti Yok