İbn Ataullah El- İskenderi’nin Allah’a Niyazı
tarafından yağmur Bir Salı Ara. 07, 2010 8:34 pm
Allah’ım! Ben zenginken fakirim; fakirken nasıl fakir olamam?! Ben bilgime rağmen son derece cahilim; bilgisiz olunca nasıl cahil olmam?
Allah’ım! Ben alçaklığıma ve cimriliğime uygun davranışlar, sen de zenginlik ve cömertliğine uygun davranışlar gösteriyorsun.
Allah’ım! Ben güzel bir şey ortaya koymuşsam, bu senin âlicenaplığındandır; üzerimde minnet hakkın vardır. Yok, kötü bir şey ortaya koymuşsam, bu da senin adaletindendir; aleyhime delil göstermek de ancak senin hakkındır.
Allah’ım! Sen benim ezeli vekilim olduğun halde beni nefsime nasıl ısmarlarsın? Sen benim biricik yardımcım iken, haksızlık ve zillete nasıl uğrarım? Sen bana lütuf ve ihsanlarını sürekli sunarken, ben nasıl zarar eder ve kaybederim?
İşte ben sana olan ihtiyacımla sana tevessül ediyorum. Mümkün olmayan bir hal ile sana nasıl tevessül edeyim? Sana gizli olmayan halimi sana nasıl şikayet edeyim? Kalbimdeki sence bilinen sırlarımı sana nasıl açıklayayım? Benim ümit ve beklentilerim, elçilerin hükümdara yürüyerek gelmeleri gibi sana geldiği halde nasıl ziyana uğrarım? Benim durumum seninle var ve sana dönük iken nasıl güzel olmaz?
Allah’ım! Benim şu koyu cahilliğime rağmen lütfun bana ne kadar çoktur! Şu kötülük ve suçlarıma rağmen bana karşı ne kadar merhametlisin!
Allah’ım! Sen bana ne kadar yakınsın ve ben senden ne kadar uzağım!
Allah’ım! Bana karşı şefkat ve merhametin ne büyüktür! Bütün bunlara rağmen beni senden alıkoyup, uzaklaştıran nedir?
Allah’ım! Alçaklığım, hor ve zelil oluşum konuşmamı engelliyorsa da senin zenginlik ve cömertliğin beni konuşturuyor. Kötü hal ve hareketlerim, beni ümitsizliğe düşürüyorsa da ihsanın ümit veriyor.
Allah’ım! Güzellikleri bile kötülük olan insanın, kusurları nasıl kötülük olmaz. Gerçekleri bile kuru iddialardan ibaret olan insanların kuru iddiaları nasıl olur?
Allah’ım! Sen kahhar iken ben nasıl gayret ederim? Sonra nasıl gayret etmem ki, sen emrediyorsun.
Allah’ım! Beni sana kavuşturacak bir hizmetle huzurunda durdur.
Allah’ım! Var olmak için sana muhtaç olan, senin varlığına nasıl delil olabilir? Gizli değilsin ki, seni gösterecek bir kanıta ihtiyacın olsun. Uzak değilsin ki, varlıklar sana ulaştıracak birer rehber olsunlar.
Allah’ım! Seni kendi üzerinde gözetleyici kabul etmeyen göz kördür. Sevginden nasiplendirmediğin kulun ticareti de zarar etmiştir.
Allah’ım! Zelil ve hakir durumum sana gizli değildir. Rızanı kazanmayı senden ister, seni sana delil getiririm. Sen de bana nurunla yolunu göster ve doğru bir kullukla beni huzurunda durdur.
Allah’ım! Hazinende ki gizli ilimden bana da öğret ve beni korunmuş bulunan ism-i şerifinin sırrı ile koru.
Allah’ım! Beni sana yakın olanların hakikatleriyle hakikate ulaştır ve cezbe sahiplerinin yollarında yolcu kıl.
Allah’ım! Beni tedbirinle tedbirde bulunmaktan ve benim için seçtiğinle seçme zahmetinden kurtar. Beni çaresizliğimin merkezinde durdur.
Allah’ım! Beni nefsimin zilletinden çıkar. Kabrimin yerle yeksan olacağı zaman gelip çatmadan önce şüphe ve şirkimden beni arındır.
Allah’ım! Yalnızca senden yardım istiyorum. Bana yardım et. Sadece sana güvenip dayanıyorum. Beni senden başkasına ısmarlama. Yalnızca senden istiyorum. Beni isteklerimde boş çıkarma. Senin zenginlik ve cömertliğine değer veriyor ve rağbet ediyorum. Beni mahrum etme. Zatı Cenabına intisap ediyorum. Beni lütfundan uzaklaştırma. Sadece senin kapında duruyorum. Beni kapından kovma!
Allah’ım! Kaza ve kader bana galip geldi. Nefsani özlem ve arzular, beni bağladı. Sen bana yardımcı ol. Beni zenginlik ve cömertliğinle zenginleştir ki, seninle isteklerim son bulsun. Sen ki, veli kullarının kalplerinde marifet nurlarını yaktın da onlar seni tanıyıp, birlediler. Sen ki, dostlarının kalplerinden kendinden başkasını çıkardın da senden başkasını sevmediler. Bütün varlıklar onları ürküttüğünde sen onların dostu oldun. Sen ki, onları doğru yoluna erdirdin de hakikat kendilerine belli oldu.
Seni kaybeden neyi bulmuştur? Seni bulan neyi kaybetmiştir? Seni bırakıp senden başkasından hoşnut olan kimse ziyana uğramıştır. Senden yüz çevirerek başkasına yönelen zarar etmiştir.
Sen henüz lütuf ve iyiliklerini sürdürüp dururken, senden başkasına nasıl ümit bağlanır? Sen cömertliğini değiştirmediğin halde senden başkasından nasıl istenir?
Ey dostlarına dostluğun hazzını tattırıp da dostlarının huzurunda saygı ile durdukları zat! Ey veli kullarına heybetinin elbiselerini giydirip de onların kendi izzetiyle izzet bularak huzurunda durdukları zat! Sen, seni zikredenler henüz varlık dünyasında görünmezden önce onları zikredensin. İbadet ehli insanlar sana ibadetle yönelmezden önce onlara ihsanda bulunansın. İsteyenler henüz istemeden önce dileklerini yerine getirensin. Bize bağışı çok olansın.
Beni rahmetinle sana yakınlaştır ki, sana ulaşabileyim. Beni cömertliğinin cazibesiyle kendine doğru çek ki, sana doğru gelebileyim.
Allah’ım ! Sana ne kadar karşı gelip, isyan etsem de rahmetinden ümidim kesilmez. Sana ne kadar ibadet etsem de korkum benden ayrılmaz. Beni gördüğüm her şey sana sevk etti. Zenginlik ve cömertliğine dair verdiğin ilim, beni kapında durdurdu. Sen benim ümidimken, benim ümidim nasıl boşa çıkar? Ben sadece sana dayanıp güvenirken, ben bu güvenimle nasıl hor hakir düşürülürüm?
Sen beni zilletin ortasına düşürmüşken, ben nasıl izzet umabilirim? Sen beni kendine ait gösterirken, ben nasıl izzetli olmayı ümit etmem? Sen beni yoksulluk içinde bırakırken, ben nasıl fakir olmam? Beni cömertliğiyle zenginleştiren sen iken nasıl fakir olabilirim?
Senden başka ilah yoktur. Sen her şeye kendini tanıttığın için seni bilmeyen kalmadı. Bana da her şeyde kendini tanıttığın için seni her şeyde gördüm.
Ey Rahmaniyyetiyle arşının üzerinde hükümran olup da Rahmaniyyetinden arşın yok olduğu zat! Nitekim alemler de senin arşında yok olmuştur. Eserleri eserlerle yok ettin. Gökler gibi nurlarınla da sana yabancı olan ne varsa yok ettin.
Ey izzetinin gölgelerinde gözlerden ırak olan zat! Ey bütün sıfatlarıyla tecelli eden zat! Bütün eşyada meydanda olduğun halde nasıl gizlenebilirsin? Her an gözetleyici ve şahit olduğun halde nasıl kaybolursun?
Allah, ümmi, temiz ve zeki olan Efendimiz Hz. Muhammed (s.a.v)’i ve ailesini rahmetiyle bürüsün. Öyle bir rahmetle ki, düğümler onunla çözülür, üzüntüler onunla son bulur. Zararlar onunla giderilir. Ve zor işler onunla kolaylaşır. Ey alemlerin Rabbi! Seni ve Rasulünü hoşnut eden ve sebebiyle bizden de razı olduğun bir rahmetle onu kuşat. Amin!
Kaynak: “Gelin Tacı Hasta Kalplerin İlacı” (S:125-129) İbn Ataullah El- İskenderi