TSK’NİN YAPTIĞI İLE ABD’NİN SÖYLEDİĞİ: BAZI ÇAĞRIŞIMLAR - ASCMER Asya Çalışmaları Merkezi
Sık sık karşılaştığımız açıklamalar; TSK şu kadar PYD/YPG’li etkisiz hale getirildi derken, ABD de PYD/YPG’yi destekliyoruz, verdiğimiz destek sürecek diyor… Türkiye, kendisinin ülke ve ulus bütünlüğünü hedef alan tehdit ile mücadele ediyor; ABD de, bu tehdide destek veriyor, bir anlamda tehdide arka çıkıyor. Türkiye, 1980’li yılların ortasından bu yana bölücü/ayrılıkçı Kürt hareketinin silahlı kanadını teşkil eden PKK terör örgütü ile mücadele ediyordu ve aradan geçen süre içerisinde ABD’nin bu terör örgütü ile bağlantısına dair ciddi resmi iddialar gündeme geliyordu. Bugün farklı gözüken, ABD’nin bu işlerin üzerindeki “örtüyü” daha önce bugünkü kadar kaldırmamış olduğudur. “Örtü” kalkmış, artık her şey daha aleni yapılıyor. Üstelik karşılıklı açıklamalardan, hem iplerin koptuğu, hem de bir meydan okumanın söz konusu olduğu izlenimi de çıkarılabilmekte…
Ankara, ısrarla PYD/YPG’nin, bölücü/ayrılıkçı Kürt terör örgütü PKK’nın Suriye kolu olduğuna vurgu yaparken; Washington da, PYD/YPG’nin Suriye’de IŞİD ile mücadelede ortağı olduğunu söylüyor. Ankara, mecburen Suriye konusunda yüzünü Moskova’ya dönüyor… Ama,Moskova da PYD/YPG ile temas halinde… Ortada Türkiye’nin ülke ve ulus bütünlüğünü hedef alan bölücü/ayrılıkçı bir tehdit var ve bu tehdit endişe verici bir mahiyet arz etmeye başlamış, Ankara, Washington’un, olmaz ise Moskova’nın kapısını çalıyor!… Kapısını çaldıkları, algıladığı tehdidin arkasındaki aktörler!…
İşin daha vahim tarafı, Türk yetkililerin; kamuoyuna yaptıkları açıklamalar üzerinden, açıkça ve/veya dolaylı olarak bu aktörlerin Türkiye’yi hedef alan bölücü/ayrılıkçı terör hareketine destek vermekle suçlamalarıdır. Niye vahim, çünkü uluslararası ilişkilerin de gerekleri, yerleşik hale gelmiş kuralları vardır ve bu kurallar, bu gibi durumlarda, muhataba karşı “tavır” almayı gerektirir. Bu tavır alınmıyor, üstelik hala kapısı “çalınıyor” ya da “talepçi olunuyorsa” uluslararası ilişkilerde ciddiyet zafiyeti söz konusu olur ki; bu, “güçsüzlük” kabul edilir, “vahim” sayılır.
İster iç olsun, ister dış olsun, her ikisinde de geçerli, politikada genel kabul görmüş bazı kurallar vardır. “Sonunu getirmeyeceğin işlere girmeyeceksin, gereğini yapamayacağın işleri açığa vurmayacaksın ya da arkasında duramayacağın sözleri söylemeyeceksin”, bu kurallardan biridir. Çünkü aksi, gücüne ve ciddiyetine halel getirir. Yani zayıf görünürsün, ciddiye alınmazsın… Ankara’nın bugün gelmiş olduğu nokta, yönetime/politikaya ilişkin bu genel kuralın ihmal edildiğine işaret ediyor. Yukarıda belirtildiği üzere ABD’nin artık Türkiye karşısında “örtüye” ihtiyaç duymaması bu bağlamda değerlendirilmektedir. Bugün itibarıyla, Rusya’nın gidişatının da bu yönde olduğu/olacağı düşünülmektedir.
osmetoz/ascmer, www.ascmer.org, 11 Mart 2016
Anahtar Kelimeler: 1974 Kıbrıs Barış Harekatı, ABD ambargosu, ABD'nin söylediği, arkasında durmak, ciddiyet güç, Çin, devamını getirmek, güvensizlik, halk desteği, ışid, örtü, PKK terör örgütü, PYD, SEİA, sonunu görmek, TSK'nın Yaptığı, Türk ve İslam Dünyası, vahim, yalnızlık, YPG,
Ascmer, 11.03.2017, 21:53