Parmak gökyüzünü gösterdiğinde yalnızca aptallar parmağa bakar 01 Haziran 2015, 15:59
Yerleşik hale getirilmeye karar kılınan fikirler, bu kanallar aracılığıyla yeniden bir üretime tabi tutulur. Medya da en nihayetinde bir araçtır. Ve her aracın bir kullananı vardır. Hakim sınıfın –kullananın- belirlediği çerçevede fikirler ”meşrulaştırılarak” gerçekler şekil değiştirir, modifiye edilir, topluma sunulur. Gerçekleri değiştirme yeteneği, bu teknoloji harikası medyanın en kullanışlı alanıdır. Bir bakarsınız boğaz köprüsünü kapatan milyonlarca insan “sevimli penguenlere” dönüşür, bir bakarsınız bir terör örgütünün allanıp pullanan vitrin süsü, bağlamasıyla, duymayan kulakların pasını siler(!) Görülen işlev büyüktür ancak maliyeti azdır. Pratik olarak değeri ise bir penguenin bağlama çalması gibi bir hikâyedir. Medyanın gücü budur…
HDP’nin Bütün Renkleri Gridir
Büyük şair Cemal Süreya, “saat 12’den sonra tüm içkiler şaraptı.” Diye yazmıştı. Şairin saati, belki de bir doygunluğu, bütünselliği, keyfi ve muhabbeti ifade ediyor, tartışılabilir. Ancak bir de HDP’nin saati var ki, şaraplar rengini kaybediyor, güneş mor oluyor, gökkuşağı yağmura küsüyor. Afişlerinde, söylemlerinde kullanılan onlarca renk, bütün bir karanlık tabloyu kapatma telaşıyla rastgele kullanılıyor ve griye dönüşüyor. Bu renk değişimi, medyanın insanlık için icat ettiği gözlüklerle fark edilmese de HDP projesini çıplak gözle incelediğimiz zaman gerçek gün gibi ortaya çıkıyor. İngiliz Times Gazetesinin “yakışıklı, karizmatik ve sadece 42 yaşında” gibi gizemli bir söz öbeğiyle parlattığı eş genel başkan, bizzat HDP’nin bir Öcalan projesi olduğunu açık yüreklilikle söylemişti. Yavuz Alogan’ın belirttiği üzere, HDP’nin MİT marifetiyle AKP’yle el ele olarak kurulduğu, sosyalist solu kendi içine alarak batıda güçlenmek, Haziran Ayaklanması’nın devrimci potansiyelini yok etmek istediği de sır değil. Renklerin bir olduğu Haziran Ayaklanmasını, güçlü lider diyerek övgüler düzdüğü Tayyip Erdoğanlara bir darbe girişimi olarak görmesi nereye konulur? HDP’nin saatini kuran kuvvetler ortadadır, gökkuşağının rengini de onlar belirler. Neoliberalizmin ambalajı, doğası gereği çok renklidir…
HDP’nin her kademeden yöneticisi ana akım medyada televizyon programlarının değişmez konukları… Programlar her ne kadar sığ, yüzeysel, maskelenmiş ve ezberlenmiş siyasi söylemler üzerinden yürüse de satır aralarında pek çok itiraf gizli. 27 Mayıs 2015’de CNN Türk’te yayınlanan Tarafsız Bölge programı toplamda istediklerimizin bir özetini ortaya koyuyor. Ahmet Hakan, elinde bağlamasıyla karşısında oturan Selahattin Demirtaş’a: “sazı bulduk, seni ikna ettik, artık bize türkü söyleyeceksin…” diyor. Bu kurgulu dinleti, “Selocan’ın” detone sesiyle devam edip gidiyor. Ancak mesele bozuk ses ya da söylenen türkü değil. İşletilen sistematik resmi o cümlelerle daha net çiziliyor. Söyleyen de belli söyleten de. Hatta repertuvar da hazır… Bu durumda söyleyene değil söyletene bak deyişi geliveriyor akla! HDP tam da budur. Sahibinin sesi neyi keyfederse o “türküyü” söylemek zorundadır. Yoksa elinden bağlaması alınır, ekranlardan silinir, yerine bir başkası geliverir. Kendini Robin Hood’a benzeten “Selocan’ın” kaderi, Öcalan’ın iki dudağı arasındandır. Bu bağlamda “seni başkan yaptırmayacağız” demesinin hiçbir kıymeti yoktur. Nitekim yıllardır süren AKP-PKK müzakerelerinde bu konuda çoktan mutabakata varıldı… Görünenle gerçek aynı olsaydı, bilime gerek kalmazdı kuşkusuz. AKP ve HDP birbirine sarılarak ortaya istedikleri ürünü çıkarmaktadırlar.
Parmak, Gösterdiği Yer ve Aptallar
[email protected] EtiketlerSeçimÖzgür BursalıHdp