Zagrep Üniversitesi’ndeki YÖDAK temsiliyeti!
08 Mayıs 2017, Pazartesi 8:11
Hırvatistan... Kıbrıs’tan epey uzak!.. 1946’lardan 1992’ye kadar “Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti”nin (önceleri Yugoslavya Federal Halk Cumhuriyeti) yönetimi altındaki bir bölgesi… Sosyalist Cumhuriyetin efsanevi kurucu lideri Mareşal Josip Broz Tito’yu bir zamanlar bilmeyen yoktu… Bu efsanevi lider Makarios’la Bağlantısızlık Hareketi’nden dolayı oldukça yakındı... Yugoslavya harekete Üçüncü Dünya’ya Avrupa’dan iltihak ediyor, Makarios ise Avrupa-Asya arasında sıkışmış Kıbrıs’tan… Tito, Hırvat asıllı bir lider... Hatta federasyonda en güzel yerleri Hırvatlara vermiş olduğuyla ilgili olarak diğer milletler tarafından çokça eleştirilmiştir... Neyse konumuz ne Tito ne de Makarios! Kıbrıs, Yunanistan ve Türkiye de dahil olmak üzere bu ülkeler turizm kalitesi ve farklılığıyla övünüyorlar, değil mi? Doğrudur Kıbrıs’ta Türkler ve Rumlar turizm alanında yaptıklarıyla ilgili sadece övünürler! Bakın ayırmıyorum!
Hırvatların başarı öyküsü
Hırvatlar şunun şurasında kaç yıl önce bağımsız devlet oldular? Bir bakalım... Hırvatlar, Haziran 1991’de bağımsızlık ilan ediyorlar ve 8 Ekim 1991’de ise bağımsız devlet olarak kabul ediliyorlar… Ancak takip eden 4 yılda bu ülkeye savaş hakim oluyor… Hırvatlar aslında önce Mustafa Kemal’in düşüncelerini sonra da Türk liderin yolunda giden Tito’nun yaptıklarını iyi anlamışlar ve hayata geçirmeye çalışmışlardır. Bildiğiniz üzere hayatta hiçbir başarı rastlantı sonucu oluşmaz! Yani başarı şans faktörüyle gelmişse mutlaka geldiği yere geri gider! Başarının yanında şans faktörü kalıcı değildir! Bu bağlamda bakıldığında Hırvatistan’ın neden turizmde bu denli başarılı oldukları görülebilir. Çünkü onlar sadece şans olgusuyla hareket etmiyorlar, çalışıyorlar, çabalıyorlar… 1996’da biten savaş yerini sükunete ve ülkenin derlenip toparlanmasına bırakıyor, tüm enerji buna ayrılıyor… İnsanlar çalışıyor… Örneğin Hırvatistan’daki restoranlardaki temizliği ne Türkiye ne Yunanistan ne de Rum ve Türk kesiminde görmüş değiliz... Yani 4 milyonluk Hırvatlar başkentleri Zagreb’te temizlik içinde yaşıyorlar. Demokrasi, insan hakları ve üretim ülkenin artı değer üretmesini doğal olarak tetikliyor. Tabi bu ve benzeri şeyler, 1 Temmuz 2013’te Hırvatistan’ın AB üyesi olmasını sağlıyor… Hırvatistan’ın Avrupa Birliği’nin yanı sıra daha önce BM, Avrupa Konseyi, NATO, Dünya Ticaret Örgütü ve Akdeniz Birliği’nin kurucu üyelerinden biri olduğunu da unutmamak gerekiyor…
Zagrep Üniversitesi, Nikola Tesla ve Onursal Doktoralar
Hırvatistan’ı tabi ki sadece temiz restoranları, sokakları vs. ile değerlendirmiyorum... Eğitim alanına bakıldığında Hırvatlar 4 milyonluk nüfuslarına rağmen yüksek öğretim alanında sadece 8 üniversite ile kaliteden ödün vermeden faaliyet gösteriyorlar… Zagreb Üniversitesi bunlardan sadece bir tanesi! Zagreb Üniversitesi, yıllar önce öyle bir mezun vermiş ki, dünyadaki bilim ve teknoloji yapısını tam anlamıyla değiştirmiş ve bugün gelinen noktada “Elektriğin kablosuz taşınabilmesi” konusunda birçok buluşa imza atmıştır: Nikola Tesla! Aynı zamanda Zagreb Üniversitesi’nin Rektörlük binasında da fahri doktora verdikleri çok önemli devlet ve bilim adamlarını büyük bir onurla sergiliyorlar… Bunlar arasında Margaret Thatcher, Josip Broz Tito ve Türkiye’den Süleyman Demirel siyaset insanları olarak Zagrep Üniversitesi’nin duvarlarında yer alıyorlar… Öte yandan önemli filozoflardan Henri Lefebvre, Ernest Bloch gibi düşünürler de üniversitenin duvarlarında sergileniyorlar… KKTC’deki üniversite rektörlerine duyurulur…
YÖDAK ve CEENQA: Kalite nereye gidiyor?
Zagreb’te bulunma sebebimiz Yüksek Öğretim Planlama, Denetleme, Akreditasyon ve Koordinasyon Kurulu’nun (YÖDAK) temsiliyetiydi… YÖDAK üyeleri olarak Prof. Dr. Hasan Kömürcügil ile ben, 28-29 Nisan 2017 tarihlerinde gerçekleştirilen Yüksek Öğretimde Orta ve Doğu Avrupa Kalite Güvence Ajansları Birliği’nin (CEENQA) toplantısına katıldık… YÖDAK Orta ve Doğu Avrupa Kalite Güvence Ajansları Birliği’nin tam üyesidir... Bu birliğe üyeliği YÖDAK, Prof. Dr. Hasan Ali Bıçak başkanlığı döneminde elde ediyor… Bunun özelde yüksek öğretim, genelde KKTC açısından önemi büyüktür… Ülkemizin içinde bulunduğu izolasyon şartlarında resmi bir kurumumuzun böylesi bir uluslararası örgüte üyeliğinin azımsanmayacak boyutta öneminin olduğu ortadadır… Hasan Kömürcügil dostumla birlikte YÖDAK’ın temsiliyetini elimizden geldiğince sağlarken bu tür paydaş örgütlerle karşılıklı deneyim aktarımını da değerlendirme fırsatı elde ediyoruz… Özellikle Almanya, Rusya, Litvanya, Polonya, Arnavutluk, Bosna Hersek, Macaristan ve Slovenya gibi ülkelerle ortak işbirliği arayışlarını da konferans boyunca konuşuyoruz… YÖDAK’ın da tam üyesi olduğu CEENQA üzerinden gerçekleşen tüm oturumlara aktif olarak katılıyoruz... Gayet faydalı olan sunumların tamamı kalite üzerinden gidiyor... Orta Avrupa ülkelerinin tamamı kalite güvence ajanslarıyla üniversitelerin geleceğini konuşuyor tartışıyorlar… Peki ya biz?