Akvet & Asyavet Sokaktaki Canlara Yardım Projemiz
​Sokak Canları İçin Ben De Varım Projesi İçin Sizden Gelenler-Sayfa 5
Tülay Uğraş: Duman...Dumanımmm..Benim güzel akıllı uslu kızım... Bahcede uyurken üzerinden araba geçti çok korktum aglamanı duyunca...sonra veteriner aradık sokak kopegi olduğun için ulastiklarimiz seni kabul etmedi masrafın cok olur bakımı için sahipli olması lazım dediler Esenyurt Barınağını arayınca geldiler hemen...Sonra ben ziyaretlerine başladım. Belindeki sorundan dolayi yerden kalkman zordu cok Şükür iyiydin.seni aldım arabada dizimde uyudun geldik yine aynı bahçeye... ben imkanlarimca sana bakmaya çalıştım ama cilt rahatsizligin oldu uyuz sandık ilac verdikce baygin baygın yattın sonra istemiyoruz bunu pis dediler boceklerle icice yedikleri yemekten tiksinmeyenler senin gibi bir guzelligi istemediler.yine barınağa gittin. Yine ziyaretler başladı ilk gidisinde așılanıp kısırlaștırılmıstın. Bir sure kafeste uzgun bir sure de bahcede mutlu yaşadın barınakta..Ramazan Bayramıydı gelmiştin yine yanıma kaçtın mi aldıkları yere mi bırakmışlardı bilmiyorum...iki ay mutlu mutlu yaşadık...o sabah tam araca biniyordum o kadar uzun yoldan koşup geldin ki ben o gün sevmedim seni günaydın Dumanım demedim:( sonraki günler yoktun...yoktun.nerdeydin..sokak sokak aradım seni..yoktun...barinakta da yoktun...dort ay sonra 'o köpeğe araba çarptı su yana doğru koştu` dediler..dört ay sonra.... Dumanım...arkadaslarindan Yaman a da araba çarptı onu da Barınak ta kolunu sarıp tedavi ettiler ama bacagi egri kaynadi sonra cilt rahatsızlığı gecirdi yine barinakta baktilar....geldi ve simdi Yaman da yok... Arkadaşın Beyazkuyruk yalnız kaldı...O barinaga gitti kupesiyle geldi...Omru uzun olsun...Sevgimiz daimdir bu dünyada nefes alsak da almasak da...Esenyurt Barinaginda Duman a Yaman a Beyazkuyruk a emeği geçen herkese ayrı ayrı teşekkür ederim..
Gizem Katehte: Evimde otobanin ortasinda ezilecekken buldugum bir kedim,sakat olan bir kedim ve ayni zamanda 2 gözü kor olan kedim de olmak üzere 3 kedimle yaşıyorum. Sokak hayvanlarina ise her daim yardımda bulunuyorum. Onlarin dili yok,ihtiyaçları çok hepimiz onlara yardım elimizi uzatmaliyiz. Emin olun ki onlar insanlardan daha merhametli ve daha hisliler...
Duygu Kocur: Bir sabah iş yeri servisini beklerken yavru bir kedi gördüm. Her yanından geçenin peşine koşuyordu. Kadının biri kediyi sevdi, kedi kucağına çıkmak istedi ama kadın kucağı kirleniyor diye kediyi uzaklaştırdı. İnanılmaz üzüldüm ama servis gelmişti ve gitmem gerekiyordu. Akşam eve döndüğümde aynı kedi bizim binanın girişindeydi. Hemen eğilip sevmeye başladım. Bir anda kucağıma atlayıp patilerini ve başını omzuma koydu. Alıp eve çıkardım. Ve çıtır hanım o günden itibaren evimizin neşesi oldu. Ben hangi odadaysam peşimde, gece burnunu burnuma dayayıp uyuyor. Kısırlaştırma operasyonumuzu hem fiziksel olarak çıtır hanıma hem de psikolojik olarak bana büyük emek vererek akvet akademi yaptı. not: çıtırdan çok benle ilgilenmek zorunda kaldılar, ona bişey olacak diye çok korktum
Sibel Sınırca: Bir hayvanı sevmek zorunda değiliz ama unuttuğumu bir şey var. Hepsine saygı duymak zorundayız. Şiddet gören, hiç bir sebep yokken öldürülen tüm sokak hayvanlarına karşı bu kampanyaya katılmak istedim. Umarım hayvanlara saygı duyabilen yeni nesiller yetişir ve bu şekilde devam eder...
Nesrin Gündüz: DÜNYADA YAŞARKEN ASLINDA MUTLU OLACAK ÇOKTA BİR KONU YOKTUR. KIYAFETMİ, ÇANTAMI,ARABAMI TAM HERŞEY İYİ GÜZEL DERKEN BİR ANDA HERŞEY BOZULUR. DÜNYADA EN GERÇEK SEVGİ BİR HAYVANLA, SOKAKTAKİ EVİNİZDEKİ BİR CANLA KURDUĞUNUZDUR. O GERÇEKTİR VE SİZİ SONSUZ SEVER. HAYAT YOLCULUKLARI ÇOK KISADIR. SİZE SADECE O GÜZEL ANILAR KALIR. NASIL KENDİNİZLE VE SEVGİYLE TAMAMLANDIĞINIZI ANLARSINIZ. KESİNLİKLE SEVEMESENİZDE KORUYUN,GÖZETİN DÜNYADAKİ VARLIĞINIZI ANLAMLANDIRIN.ZARAR GÖRMELERİNE MÜSADE ETMEYİN.
Ayça Yaren Derib: Bu zamana kadar sokakta çok kediye köpeğe baktığım olmuştu elimden geldiğince ve hep evimde bir kedim bir köpeğim olsun istemiştim onların dostlukları çok başka oluyor varlıkları birçok şeye iyi geliyor ailem evde bakamayız olmaz derdi simdi eve çıktım ve ilk işim bir evlat edinmek olsun dedim çok kararsızlıklar yaşadım nasıl olur nasıl yaparım gibi kedim Bambam la bir arkadaşın evine gittiğimiz zaman karşılaştık ve daha sonra onun için sürekli gidip gelmeye başladım oraya aramız oldukça iyiydi sahiplendirmek istiyorlardı ilgilenemedikleri için ve onu ben aldım simdi sürekli beraber beraber uyuyor yiyor içiyoruz hasta olduğum zaman bunu anlayıp baş ucumda bekliyor geceleri bazen nefes alıp almadığımı kontrol ediyor burnuma yaklaşarak harika bir his iyki var o [💖] çok uyuyor ama yapacak birşey yok
Hayal Kara: Neptun... Benim minik ama panter kizim. Uc sene once evimizin nesesi oldu ama bundan iki sene once dogumdan sonra olumden dondu. Meme enfeksiyonu gecirdi kuzum ama asla umidimizi kaybetmedik.ameliyatlar ve hergun oldugumuz igneler bizi yildirmadi. Cok sevgili doktorumuz Ozlem ablamiz ve ekibi sayesinde panter haline yine kavustu :)) butun minnoslarimiz bize emanet.
Didem Kışlalı: Bir akşam eve dönerken, sokağın başında bir kedi görmüştüm. Biraz başını okşayıp, onu sevdim. Benimle apartmanımın önüne kadar geldi. mümkün olsaydı eğer evime almayı çok isterdim, ama annemde alerji vardı. Bu yüzden onu eve alamadım evi arayıp aşağı sütlü ekmek getirmelerini istedim. Kedinin önüne koydum o onu yerken sokaktan geçen insanlar öyle bir bakıyorlardı ki, sanki onu beklemekle dünyanın en kötü işini yapıyormuşum gibi yoldan geçen biri en sonunda bağırmaya başladı. "onu besleme o nankör bir hayvan" diye. Minicik bir kedinin köpeğin insanlara ne zararı ne nankörlüğü olabilir. Asıl biz insanlar onlara zarar veriyoruz. Cahil düşüncelerimizle onları sokakta aç ve korumasız bırakıyoruz. Çocuklarımız daha büyürken, onlara hayvan sevgisini aşılamak yerine onlardan uzak durmayı öğretiyoruz. Umarım bir gün herkes bu konuda daha bilinçli davranır.