You are at:Ana Sayfa»Çocuğum ve Ben»İstersen yapabilirsin!
Katkısız Sevgi 29 Ocak 2015 Çocuğum ve Ben, Çocuk Sağlığı
Her anne belli bir süre sonra çocuğunun bir şeyler becerdiğini görmek ister. Ama bunun için biraz yönlendirilmeleri gerekir. Çocuğunuzu kendi başına bir şeyler yapmasına yardımcı olmak aşağıdaki stratejiler size yardımcı olcaktır.
Bazen çocuğunuzun çift kişilikli olduğunu bile düşünüyor olabilirsiniz. Bir gün her şeyi kendi başına yapmak ister ve sizin yardım etmenize izin vermez. Ertesi gün ise, tam bir bebek gibi davranarak, ayakkabılarını çıkartmak veya otomobile binmek için bile sizi yardıma çağırır. Size oyun oynuyor ya da numara yapıyor gibi görünse de, aslında bu çocuğunuzun yaşı ile ilişkilidir. 2-3 yaşındaki birçok çocuk bağımsızlık isteği ile her şeyi onlar için başkalarının yapması beklentileri arasında savrulurlar. Bu ikisi arasında bir denge oluşturmak zor olabilir. Bu yaşlardaki çocuklar daha bağımsız olurlar. Hareket becerileri ve bilişsel yetenekleri geliştikçe, bazı şeyleri kendi başlarına yapabileceklerini fark ederler. Bağımsızlığa yönelmek, çocuğunuz için heyecanlı olduğu kadar, korkutucu da bir deneyimdir. Çocuğunuzu bazı işleri kendi başına yapması konusunda gayretlendirmek, onun bağımsızlığını kazanması yolunda büyük bir destek olacaktır. Aşağıda ipuçlarıyla bu süreci keyifli bir hale dönüştürebilirsiniz.
Yeni beceriler öğretmek için eğlenceli yollar düşünün. Yatma vakti geldiğinde, çocuğunuzun tişörtünü çıkartıp çamaşır torbasına basket atar gibi atmasını sağlayın. Oyunlardan sonra çocuklarınızı, kimin oyuncaklarını daha çabuk toplayacağı konusunda yarıştırın.
Çocuğunuz yağmurluğunu asmak gibi kolaylıkla yapabildiği bir şeyi yapmayı reddederse, bu işi onla paylaşmayı önerin: “Yarısını ben yapacağım, geri kalanı senin işin” deyin. Söz konusu olan yeni bir beceriyse ve çocuğunuz bunu yapmayı reddediyorsa, anlayışlı davranmaya çalışın. “Bunu bugün senin için ben yapabilirim, sen başka bir zamanda denersin.” Onun küçük bir bebek gibi davranma konusundaki ihtiyaçlarına duyarlı olmak, onun aslında büyümek istediğini fark etmesine yardımcı olacaktır.
Yeni bir beceri öğretirken şakalar yapmak, çocuğunuzu bazı şeyleri kendi başına denemesi konusunda cesaretlendirecektir. Ayakkabılarınızı ellerinize giyerek veya yoğurdu ağzınıza mı burnunuza mı koyacağınızı bilmiyor gibi davranarak onu güldürün. Böyle zamanlarda, çoğunlukla, çocuğunuz size doğru yolu göstermeye çalışacaktır.
Bir şeyi çocuğunuzun yapmaya çalışması, iki kat daha uzun sürebilir ve iki kat daha fazla dağınıklık yaratabilir. O yüzden çocuğunuza bir şey öğretirken zamanınızı elinizden geldiğince boş zaman yaratmaya çalışın ve onun yanlışlarını her zaman düzeltmeyin. Çocuğunuz gömleğinin sadece tek kolunu giymiş ve bu başarısıyla gurur duyuyorsa, onu düzeltmeye çalışmayın.
Tüm oyuncak parçalarını oyuncak kutusuna beraber atmayı teklif edin ya da o montunu giymeyi öğrenirken, fermuarı birleştirin ve yukarıya onun çekmesine izin verin. Çocuğunuzun ev işlerine katılmasına izin vermek, ona kendini büyümüş hissettirmenin en iyi yollarından biridir. Plastik tabaklarla masayı kurmasına veya çamaşırları ayırmanıza yardım etmesine izin verin.
Çocuğunuzun basit kararlarını kendisinin almasına izin vermek, ona bazı şeyleri kendi başına yapmak konusunda özgüven kazandıracaktır. Alışverişe çıktığınızda hangi markete gideceğinizi onun seçmesine izin verin veya sabahları giyeceği tişörte o karar versin.
Çocuğunuz botlarını giymeyi reddettiğinde, onu “Botlarını giymezsen parka gitmiyoruz” diyerek tehdit etmeyin. Bunun yerine çocuğunuza bir problem sunmayı deneyin. “Botlarını giymezsen parka nasıl gideceğiz acaba?”
Sürekli olarak “Şimdi sen abla oldun, ablalar da lazımlık kullanır” gibi şeyler söyleyerek çocuğunuzun olgunluk duygusu üzerinde baskı oluşturmayın. Bu çocukların kendilerini baskı altında hissetmesini sağlar. Bunu yerine destekleyici olmaya çalışın. “Bunu başarabileceğini biliyorum; annen de burada sana yardım edecek.”