Bir kez daha Kilis üzerine
21 Mayıs 2016, 17:01
1 Kasım 2015’te yapılan seçimlerde AKP Kilis’te, oyların yüzde 66’sını aldı. Kilis bu oy oranıyla AKP’ye en büyük desteği veren iller arasındaydı.
Sanayi ve Ticaret Odası ile diğer meslek odalarının seçimde hararetli bir şekilde iktidar partisinin arkasında durduklarını görmek için özel bir araştırmaya gerek yok.
Ama 13 Mayıs günü gittiğimiz Kilis’te Sanayi ve Ticaret Odası yetkilileri başta olmak üzere görüştüğümüz kurum temsilcileri ve yurttaşların hemen hepsi, ‘iktidarın Suriye politikasının yanlış olduğunu, yapılacak tek işin Şam Hükümeti ile oturup anlaşmak olduğunu’ söylediler.
“Sınırın öte tarafında Suriye Ordusu daha doğrusu Esat olsaydı, yaşadığımız sorunlarının hiçbirini yaşamayacaktık” dediler.
Bu vatandaşlar daha 6 ay önce AKP’yi desteklemişlerdi. Altı ay içindeki bu büyük değişimin biricik açıklaması Türkiye’nin “mecburiyetleridir.”
Hep şunu söyledik: Doğru siyaset, “mecburiyetleri” görmek ve ona göre hareket etmektir.
İnsanoğlu, doğanın yasalarının (yani mecburiyetlerinin) bilincine vardığı ölçüde doğa ile mücadelesinde başarılı oldu. Doğa’nın bir parçası olan günümüz devletler ve milletler dünyasının da bazı yasaları (mecburiyetleri) vardır.
İçine girdiğimiz büyük hesaplaşma sürecini en sıcak biçimde yaşayan Kilis’in, bu “mecburiyetleri” en çarpıcı bir şekilde bilince çıkarmasından daha doğal bir durum olamaz.
Kilis, “mecburiyeti” bilince çıkarmakla kalmıyor aynı zamanda harekete de geçiyor. Çeşitli eylemlerle farklı bir bilince ulaştığını ortaya koyuyor.
16 Mayıs günü Gaziantep’ten 20 kadar kitle örgütü ve meslek kuruluşu Kilis’e gittiler ve Kilis’teki muadil kuruluşlarla birlikte basın toplantısı düzenlediler.
Kilis’in eski belediye başkanlarından ve Eczacılar Odası Kilis temsilcisi Güven Sipahi basın toplantısına katılmadı. Gerekçesini Ulusal Kanal ekranından açıkladı:
“Sorundan bahsetmek yetmez, çözümü göstermek gerekir. İktidardan çekinenler bildikleri çözümü açıkça söyleyemiyorlar. Çözüm; İktidarın Suriye ve Rusya politikasını değiştirmesidir. Rusya ve Şamla işbirliği yapmasıdır.”
Bu da “mecburiyetin” değiştirdiği bilincin eyleme geçmesidir.
Bugün Kilislerin yaşadığı bilinç sıçramasının yarın bütün Türkiye için sözkonusu olacağını söylemek kehanet olmayacaktır.
Türkiye 24 Temmuz’da tarihi bir dönüm noktası yaşadı. Bölücü teröre karşı verilmeye başlanan savaş gerçekte ABD’ye karşıydı. Türkiye ve ABD açıktan cephe cepheye geldiler.
Obama Özel Temsilcisini, son üç ay içinde ikinci kezdir Suriye’ye PKK bölgesine gönderiyor.
Hakkari’de düşürülen helikopteri vuran füzenin terör örgütüne nereden ulaştırıldığı artık herkesin bildiği bir gerçek.
ABD ile karşı karşıya gelmenin bütün çıplaklığı ile ortaya çıkması da kimi “mecburiyetleri” bütün milletin önüne koymaktadır.
Örneğin hem ABD ile karşı karşıya gelmek, hem de komşulara karşı düşmanlık poltikasında ısrar etmek birlikte olmaz.
ABD ile karşı karşıya gelenin komşularıyla işbirliğine yönelmesi bir mecburiyettir. Yönelmeyen o “mecburiyet” tarafından tasfiye edilir.
Hem ABD ile karşı karşıya gelmek, hem de içerde milleti bölen politikalar izlemek de mümkün değildir. ABD ile karşı karşıya gelmek bütün milleti birleştirmeyi, gene karşı konulamayacak bir “mecburiyet” olarak getirir ve önümüze koyar. Vb. vb.
Kilis’in gösterdiği gelecek
Kilis’in altı ay içinde yaşadığı süreci şimdi bütün Türkiye yaşamaktadır. Dört say içinde Kilis’e düşen 75 bomba, bu şehrimizde sorunun gerçekte ne olduğunun ve doğru çözümün herkes tarafından görülmesini sağladı.
Türkiye’nin geri kalanı şimdi Kilis’i takip edecektir. Aynı bilinç sıçraması ve eylemliliğin bütün Türkiye’de, her yerde görüleceğini şimdiden söyleyebiliriz.