Fıkra Tadında Anne Baba Eğitimi - Ahmet Maraşlı
Şimâl, Fıkra Tadında Anne Baba Eğitimi'yi inceledi.
@Guneeyy·29 Eyl 2017·7/10
Adından da anlaşılacağı gibi fıkra tadında bir kitaptı.. tam ibretlik ve kafa dinlendirmelik.. kafa dinlendirmelikten kasıt kolay okunuyor olması yoksa yazılanların çoğuna gülemiyorsunuz bile çünkü mesele çocuk yetiştirmek.. fecaat dolu sonuçlarla yetişen çocukların ebeveynlerinin yaptığı yanlışlar.. toplum işte böyle ebeveyn ve insanlarla dolu olduğu için bu halde maalesef.. çünkü üzüm üzüme baka baka kararıyor maalesef..çocuk da anne babasının aynası bir nevi.. Allah bizi insan eyleye ne diyeyim..Sonra da iyi bir ebeveyn olmayı nasip eyleye..
Halit KÜÇÜK, Fıkra Tadında Anne Baba Eğitimi'yi inceledi.
@halitkucuk79·25 Kas 2015·Kitabı okudu·Beğendi·7/10
@Guneeyy·28 Eyl 2017·İnceledi·7/10
Sosyal Bilgiler öğretmeni sordu:
'' Söyleyin bakalım, ülkemizde en tanınmış kişi kimdir?
Yunus ayağa kalktı ve '' Başbakan '' dedi.
Yerine otururken de kısık sesle kendi kendine söylendi:
'' Affet beni Pokemon''
Fıkra Tadında Anne Baba Eğitimi, Ahmet Maraşlı
Mevlana '' iyilerin tembelliği, kötülerin hakimiyetini hazırlar..'' diyor.
@Guneeyy·29 Eyl 2017·İnceledi·7/10
Sürekli susturduğunuz ve ona sorulanlara sizin cevap verdiğiniz çocuğun aktif , özgüven ve medeni cesaret sahibi, topluluk içinde duygu ve düşüncelerini rahatlıkla ifade eden bir insan olarak yetişmesini nasıl bekleyebilirsiniz ki?
mizah ustası Groucho metroda otururken hemen yanıbaşında ayakta duran yaşlı kadına şöyle demiş:
'' Hanımefendi, size yerimi vermeyi inanın çok isterdim ama şu anda meşgul..''
Mizahçı espri yapayım derken saygısızlık yapıyor.
Bir insan yaşlı birine yer vermediği gibi bir de alay etmeye kalkışırsa oradaki çocuklara ve kendi çocuklarına nasıl örnek olur?
Yanında çocuğuyla oturan anne babaya bakıyorsunuz ihtiyacı olan birini gördüğü halde çocuğunu kucağına almaya yanaşmıyor..
tek hedef olarak '' mükemmeliyetçilik'' gösterilen çocuk sürekli zorlaşan ve hiç bitmeyen bir yolculuk psikolojisi içine girerek çalışmada yılgınlık, ardından savsaklama gösterebilir.
Oysa insanların kısa vadeli hedeflere, yaptığı güzel şeyler için '' Tamam! İşte bu kadar! '' denip sevineceği duraklara, basamaklara da ihtiyacı var.
Yalnız ödülle çalışan çocuk, ödül olmadığı zaman durur. Ödüle bağlı olarak çalışsa ve başarsa ne olur ki? Hep bir karşılık bekleyerek iş yapan insan insani, ahlaki ve manevi değerlerden taviz verme tehlikesiyle daha çok karşı karşıya değil midir?..
Bahaeddin Nakşibend Hazretleri'ne sorarlar:
'' soyunuz nereye ulaşıyor''
'' İnsan, soyu ile hiçbir yere ulaşamaz.''