HEP BİRŞEYLER EKSİK ~ Evrenin Dünyası
Daha demin, yani az önce bir kadın arkadaşımla eksikler üzerine sohbet ediyordum telefonda. Birgün kapanacak tüm açıklar diye diye kapattık telefonu... Bunu söylemekten hiç vazgeçmediğimizi farkettim. Eksik neydi, tam olur muydu birgün??? Aslında farklı hikayelerden gelmiştik şimdiye. Ve bu yüzden o hikayelerdeki boşluklar her birimizce farklı şekillerde dolardı. Bu yüzden beklentilerimizle tam olma isteği arasında ters orantı var. Sadece teni, yüreği ve olduğu gibi kabullenmeyi seçtiğimizde tam olabiliyoruz belki, o hissi yakalama şansını yakalıyoruz...
Seni bu yazıyı yazan güzel duygularından öpüyorum arkadaşum... Herkes tene dokunurken cana dokunamıyorken...
önce inan, sonra hisset..
zamanı gelince tamamlanır, her şey gibi.. ya dolar boşluklar ya da boşluk olmaktan çıkar.
insanlar birbirlerini tamamlayamıyor artık. elmanın iki yarısı değiliz sanki. 3 bölmüşler elmamızı... belki bir adam, bir kadın ve bir çocukla tamamlanacak dünyalar..ancak.
Murathan munganın eksilmeyle ilgili sözleri geldi aklıma.
"o boşluk dolar elbet yaralar kabuk bağlar sızılar diner. hayatta sevilebilecek şeyler yeniden farkedilir. O boşluk doldu sanırsınız ama o boşluğu dolduran kendi eksilmenizdir."
ne dersek diyelim. sevgiyi özlemi tutkuyu ne kadar uzakta da olsa yaşayabiliyorsak. herhangibir temas bakışların karşılaşması eller yoksa yürümüyor, tıkanıyor.
belki de doldur/t/mayan bizleriz...
Birakin eksik kalsin
tamamladikca; eksilimiyor mu yasam?
birakin yamuk yumuk dursun
ustumuzde egreti duran kusam?
birakin yarim kalsin, kadehin dudaga degdigi yerdeki son damla... tuketilmeye mahkummuzyuz neye?
birakin yarim kalsin aynada beni gozleyen yuzum..? yarin uyanmiyacakmiyim, neden?
birakin aramayin anlamli sozcukleri, aptalligima yorun..
nasil olsa yarim kalacak ekrana cizdigim anlamsiz cizgiler...
sen öyle yazınca arzu, yani herkes tene dokunurken cana dokunamıyorken diye, düşündüm... cana dokunmak da gerek tene dokunmak da galiba bir yürek her ikisini de becebiliyorsa tam oluyor...
sana da yazdım ya, ya boşluksa dolu diye görmekte inat ettiğimiz ve tutunduğumuz koca bir boşluksa aslında...
3 olunca tam olsak ibrahim, boşanmalar olmazdı dimi ya da sokakda başı boş dolaşan çocuklar...
gözden uzak gönülden de ırak olur demişler ya nur için yatsınlar... ne güzel demişler dimi efsa...
belki de eşikte kalakalmakla ilgilidir bu maya... ne içeri ne dışarı... beşik gibi bir eşikte sallanıyoruz ama ne uyku tutuyor bizi ne de kalkıp yürüyoruz...
tamamladıkça başka bir eksiklik gösteriyor kendini, düzelttikçe başka bir eğri burdayım diyor, yarımı bütün yapıyoruz da nerden çıkığ geliyor diğer yarımlar, anlamında değil belki kelimenin özü, aptal da apdaldır belki ve anlamlıdır yarım kalsa da bir çizgi...
hoşgeldin volkan... uzaklardan gelmişsin... soğuk su ister misin?
Disarida kar yagiyor sabahin yarim kalan karasi uzerine beyaz lekeler dusuyor.. suyun sogugunu sen kana ic arkadasim..:-)
ben gene siirsel takilirim su saattan sonra:
Birçok bilinmeyenli denklemmiş meğer yaşam
Eksiler artılarımı aldı götürdü
Elimde kaldı koca bir sıfır
Nedenini bilmediğim sonuca
Acılara bal çaldım..
Ne Mesih çıkageldi
Ne de Hızır
Şans teğet geçti hep
Bir daire içinde döndüm durdum
Yarı çapımı pi ile çarpıp ikiye böldüm
Üçüncü gözüme beynimi ekledim
Düşlerim gene kaldı kısır..
Yarınımı sıfırla çarptım
Elimde bir ben kaldım
Yokluğa kavuşmak adına
Girdim dipsiz kuyuya
Şimdi bu bilinmeyen yerde
Ne zaman var
Ne de şeytandan korkan bir yaratan
Kendimi çoğalttım ben
koca bir sıfırdan...
görmüştüm uzaklardan geldiğini hani burası yaz ya şimdi hazır gelmişken bi soğuk su içermisin dedim... yoksa sizin oralara sahlep göndeririz dumanı tüten...
Nasıl başlıoyrsa öyle devam ediyor belki de, ya çok eksik ya da fazla.
Sarılınmadan, dokunulmadan büyüdüyse bir insan, bir yanı boş bir yanı eksik gelişmiştir inan.Sarılmayan anne ise, ya da baba; onun yerine sarılan bire bin de sarılsa yine de doymuyor işte insan.
ben bunu okurken ,istersen hiç başlamasın ,bu hikaye eksik kalsın çalıyordu...gözlerim doldu yine.
sahlebin icimi isitti, tesekkurler..
Evrenin dunyasinda yarim kalmaga mahkum ne varsa, ozgurlesmesi umuduyla..
teşekkür ederim volkan... ne yaparsak yapalım bazen tam olmuyor işte.... hayatn kuralı bu belki de:)
bir arakdaşıma yazmıştım dün belki kader değildi kadının yaşadıkları babasından kalan mirastı yaşadıkları diye... nasıl başlıyorsa öyle gidiyor bazen ama çarkın bizden yana döndüğü zamanlar da var mutlaka özlem.. sevgiler :))
dolar mı iç boğluğu tontini... dolmaz anne baba sevgisinin yerini hiç birşey dolduramaz... orada başlamıyor mu ilk sevgi ve orada yeşermiyor mu... hiç bi çocuk yoksun kalmasın dilerim...
çok severim ben de o şarkıyı... sadece onu dinlemek bile yetirir gözümden yaşları...