Sayıklayan sizsiniz, Bediüzzaman değil! - Hüseyin YILMAZ
09:3221 Ocak 2018
Her insana tenkid okları fırlatılabilir, her insana itiraz edilebilir. Tenkid ve itiraz hakkı; ne âlim tanır, ne de şeyh ve devletlülere boyun büker. Hükmün tek istisnası, Peygâmberler. Ki, dünyevî meselelerde onlara da, edebi zorlamadan itiraz edilebilir, edilmiştir de.
Olması gereken ile olmakta olanın arasındaki büyük uçurum; İslâmiyet’in değil, müntesiblerinin kusurudur. Acziyetleriyle derinleştirdikleri bu uçuruma zındıkların, şeyh ve ulemayı ölü leşler gibi fırlatmaları, kendi amellerinin acıtan bir cezasıdır.
İki satırda kendi hükmünü bu kadar sarsmak; ya kabiliyetsizlik, ya da kaderî bir tokattır, yeleli Arslan! Gülen’in, ağa babalarınca, bu topraklarda boy atmış en büyük İslâmî hareket Nurculuğu bozmak veya kullanmak suretiyle meş’um bir hedefe sevkedildiği, bugün sadece zâtınızın mechûlüdür.
“Boynuz kulağı geçmiştir”den kasdınız ilmî bir kıyas ise, aldanıyorsunuz: Gülen, Bediüzzaman’ın yanında, devin yanındaki cüce gibi kalır. Sığ, çelimsiz ve hasta bir cüce. Elinizdeki karayı Gülen bahanesiyle Bediüzzaman’a da çalmaksa muradınız, müfterisiniz. Bediüzzaman’da menfinin zerresi yoktur. Devrin Ankara müstebidlerince idam kasdıyla sevkedildiği bütün mahkemelerden beraatla çıkmıştır. Yalan ve iftira tabiatınızın muktezası olabilir, ancak kendinizi perişan ettirmenizin alemi yok. Daha doğru hedefler, dişinize göre daha kirli ve kerih yiyecekler bulmanız gerekir.
Arsan Bulut!.. Nurları okumadığınız, okusanız da bu sığlık ve düşmanlıkla tek kelime anlamayacağınız ortada. Evet bir sayıklayan var, aynaya bakmanız gerekiyor sadece. Sayıklayan sizsiniz, Bediüzzaman değil. Zirâ, okumadığınız, yahut anlamadığınız göz kamaştırıcı bir külliyat hakkında verdiğiniz bu hüküm, cehl-i mürekkebin sakim şuurunuza telkih ettiği bir hezeyan ve gerçek bir sayıklamadır.
Neresini düzelteyim, büyük yazar? Dinî bir eserin ilmî olup olmadığına karar vermesi gerekenler o sahanın kabul görmüş mütehassısları, büyük din âlimleri ve Diyanet’tir; muharref Tevrat ve İncil’in hezeyanları sebebi ile inkârâ sürüklenmiş Batının zındık filozofları değil. Irkçılık sarası ile şuur felci yaşayanlar ise hiç değil.
Risâleler, İslâm dünyasında en çok teveccühe mazhar olmuş ve Kur’andan sonra en çok okunma şerefine mazhar olmuştur. Mahkemelerin talebi ile tayin edilen bilirkişilerin tamamının dinî ve ilmî eserler olarak vasıflandırdığı, bugün Diyanet İşleri Başkanlığı’nın aynı sebeple neşretttiği Risâle-i Nur Külliyatı için “ilmî değildir” demek, olsa olsa cünûndur sayın yazar, cünûn!
Yazı diye okuyucularınıza takdim ettiğiniz hezeyannâmenin her kelimesi, her hükmü ya bir yanlışın, ya da bir düşmanlığın eseri. Neresini, hangisini düzelteyim? En tehlikelisi ve en alçakçası da ısrarla Nurculuk hareketi ile FETÖ habasetini bir gösterme gayretiniz. Sarıldığınız iplerin tamamı çürük, kulpların tamamı kırık, ama sizin için farketmiyor. Zirâ işitmişsiniz ki, tutmazsa da iz bırakır. Ama aldanıyorsunuz, Güneş balçıkla sıvanmaz. Kendi kendinizi maskara etmek için de bu kadar gayrete gerek yoktu.
Askerlik meselesi gibi tenkide medar olmayacak ve aslı da anlattığınız gibi olmayan bir meselenin bu paragrafta yeri yok ama belli ki, çâresizlik içinde her şeye el uzatıyorsunuz. Asıl maksadınız Bediüzzaman ile Gülen’i aynîleştirmek.
Bir kere, Bediüzzaman’ın Papa’ya gönderdiği, Risâle-i Nur Külliyatı’nın tamamı değil, Zülfikâr mecmuasıdır. Bu Risâlenin ana omurgası Peygember’imizin (asm) son Peygâmber olduğunu izah ve isbat eden Mu’cizat-ı Ahmediyye Risâlesi’dir. Anlayabilmenizi temenni ederek söylüyorum: Yâni Bediüzzaman Papa’ya İslâmiyet’i tebliğ ediyor, hususuyla da Peygâmber Efendimiz (A.S.V)’ın peygâmberliğini isbat sadedinde söz konusu esere dikkatini çekmeye çalışıyor. Bu gayrete “Dinlerarası Diyalog” demek cehl değilse, adavettir. Hıristiyanların dindar ruhanileri ile ittifak meselesine gelince; hususî bir mevzudur, o günün şartlarına münhasırdır.
‘Afrin’de ırkçılığa dikkat!’Yusuf Vanlı’nın kerimesi ahirete göçtü