Elma Dersem Ağlama!
Sinefesto 28 Ekim 2016
“Beni bir ağanın oğluna verecekler, üç haneli bir köyde insan yüzü görmeden yaşlanacağım. Bir sürü çocuk doğuracağım. Sonra yaralarım nasır tutacak, acımı, aşkımı içime atıp öleceğim.” Böyle diyor Reis beyin en büyük kızı Türkan Ekşi Elmalar‘da.
Genel anlamda ‘komedi’ olarak niteleyeceğimiz Ekşi Elmalar, güldürüyor ağlanacak halimize. Film, bugün bile hükmünü farklı maskeler ardında sürdüren feodalitenin acımasızlığını gözler önüne sererken kadının bireyden sayılmayışının, onun kaderinin babasının iki dudağından çıkan bir çift lafa baktığını söylüyor Ekşi Elmalar, 1970’lerin Hakkari’sinde ya da 1970’lerin Türkiye’sinde. Benzer bir öyküyü anlatan Deniz Gamze Ergüven‘in Mustang’inin daha samimi versiyonu sanki.
Yılmaz Erdoğan üç filmlik bir aradan sonra yeniden Vizontele sularında. Kendi yaşamından, anılarından ve teyzelerinden aldığı acıklı, neşeli ama hep de epey hüzünlü anları bu defa teyzesi Muazzez’in ağzından anlatıyor. Üç genç kızın, epey otoriter bir babanın ve arabulucu bir annenin Hakkari-Antalya arasındaki öyküsü Ekşi Elmalar. Epey cesur, kendiyle hesaplaşan ve hesabı kendi ödeyecek kadar da mert bir film.
Yılmaz Erdoğan hep yaptığı gibi terazisine dramı da komediyi de eşit oranda koymuş ve kefeleri aynı hizaya getirmiş. Her ne kadar Erdoğan‘ın sinemasında bir yeniliğe bir gelişmeye dair bir şey katmasa da Ekşi Elmalar Yılmaz Erdoğan özlemini gidermek için bile yeterli. Zira 3,5 yıldır kendisi film çekmiyordu.
Ekşi Elmalar Hakkari’yi Köyceğiz’den anlatmış. Yani Yılmaz Erdoğan öyküsünü anlattığı o toprakları oraya gitmeden çekmiş ve dağları – tepeleri masa başında montelemiş filme. Efektlerin sırıttığını söylememek de olmaz. Keşke oranın öyküsünü, oradan anlatsaymış. Bir de anlatımda bir sıkıntı var. Filmin bir baba kız arasında sohbete dayalı olduğunu anlamak biraz zaman alıyor. Zira Muazzez ve ‘ihtiyarlamış’ Reis çok geç dahil oluyor filme.
Filmin siyasi mevzuları anlatan taraflarına bakıldığında ise ‘ilk kanın’ döküldüğü PKK eylemine, 12 Eylül darbesine de az da olsa yer veren Ekşi Elmalar tüm bu yaşananlara apolitik bir açıdan bakarak olayları yalnızca fon perdesi olarak kullanıyor.
Toparlamak gerekirse, Ekşi Elmalar oyuncularının birbiriyle uyumu, güzel ve zeki diyalogları, dengelenmiş kederi ve neşesi ile seyir zevki yüksek bir film. Teknik birkaç sıkıntısına rağmen genel izleyicinin seveceği dozda.
ekşi elmalar eleştirisi ekşi elmalar film eleştiri yılmaz erdoğan ekşi elmalar yılmaz erdoğan'ın son filmi