Tam da kızgın olduğunuz zamanlarda bahsetmeniz gereken her şey onunla ilgilidir, öyle karalaştırılmıştır ve plan yaparken gülümsemiştir belki tanrı. Ne olduğu çok bellidir ama hiç belli değilmiş gibi davranılır, her zaman konuşan birisi sustuğunda artık her şey için çok geçmiş demektir. Tüm dinleyenler gibi sessizleşir her şey. Sayısız öneriden sadece bir tanesi, yine beğendim ve hayatımın filmleri listesine ekledim. Hayatımın adamı sağ olsun. Belçika'da yaşayan kalabalık bir ailenin en küçük üyesidir Gunther. Neden var oldukları ve ne işe yaradıkları belli olmayan birbirinden iri üç amcası, alkolik bir babası ve kendisine annelik yapan büyükannesiyle birlikte yaşamaktadır. Tımarhane bozması evde sorunlu olmaktan kaçışının tek yolu yatılı okumasıdır ancak evdekilere bunu kabul ettirene kadar o da bir Strobbe'dir. Böyle umutsuz bahsettim biraz ama hayatımda gördüğüm en eğlenceli aile. Hem afişine de büyük puntolarla kondurmuşlar; "Bundan daha trajik bir komedi olamaz." Tam amlamıyla kaybeden yalnız insanların hikayesi, amcalarının kendi aralarındaki rekabetleri ve hayatları boyunca hiçbir başarısı olmayan bu adamların saçma ötesi zaferleri. Bu komediyi öyle güzel harmanlamış ki Felix van Groeningen, film boyunca acı ya da keyif değil de umut hissediyorsunuz. “….Hayatımın içinden akıp giden tren, yoluna devam ediyordu. Ancak trenleri pek çok nedenden dolayı affedebiliriz. En basiti, o bir trendir. Arabaların tersine, trenler dünyanın arka tarafında ilerler. İstasyona yakın kenar mahalle evleri diğerlerine göre biraz daha iyi haldedir. Ama raylarda yol alırken yalnıca kötü halde olanları görebilirsiniz. Hiçbir araba yolculuğu, bir memleket hakkında tren yolculuğu kadar fikir veremez. Bahçelerimize, çatı katlarımıza ve barakalarımıza bakarsınız. İplerde kuruyan iç çamaşırlarımızı görürsünüz. Bahçe süslerimize, kerevizlerimize, pırasalarımıza, verandalarımıza ve tuğladan yapılma barbekülerimize bakarsınız. Flaman topraklarında boy gösteren, mahkeme kararınca onaylanmış ama tadı olmayan otları ağır ağır yiyen inekleri görürsünüz. Rayların kenarındaki, yere sabitlenmiş tozlu mermer ve granitlerin, sevdiklerimizin son durağı olan yeri simgelediklerini görmek istiyorsanız, terene binin….”
Babası gibi olmak istemeyen Gunther kazandığında hep beraber kazanmışız gibi izleyiniz.