Beşer Yapım Bakım Onarım: Aralık 2012
Hamileliğin bu haftaları pek keyifliymiş. İçimde bebeğim var kıpır kıpır. Sabahları, akşamları bayağı jimnastik yapıyor minik adam. Çok hoşuma gidiyor, ben de hemen onun farkında olduğumu bilmesi için karnımı okşayarak, konuşarak bebeğime karşılık veriyorum.
Sabahları uyanınca ve akşamları yatmadan önce Nerolinn’den aldığım hamile yağı ile masaj yapıyorum ve bebeğimle sohbet ediyorum. Rahmimin huzurlu karanlığında mutlulukla büyümesi için destek oluyorum. Onu çok sevdiğimizi, doğum gününü dört gözle beklediğimizi ama daha büyümesi için bayağı zamanı olduğunu, sabırlı olmamızı, hazır olduğunda onu sevgiyle kucağımıza alacağımızı anlatıyorum. Bebeğimle geçirdiğim bu birebir zamanları çok meditatif buluyorum. Kocamla birlikte olduğumuz tüm zamanlarda, o da bize katılıyor, şarkı söylüyor, karnımı okşuyor, hareketlerini hissetmeye çalışıyor. Aralarında çok güçlü bir bağ var.
Bu hafta DO-UM’dan Nur Sakallı ile tanıştım. Istanbul’un bu kadar büyük olması bazen bende sıkıntı yaratıyor ama o gün hava o kadar güzeldi ki hiç şikayet edemedim. DO-UM, Emirgan’da ve ben Bostancı’da oturuyorum. Deniz otobüsü ile kolayca gittim ve sahilde bir saat kadar yürüdüm bebeğimle. Bol oksijen, deniz havası, balıkçılar, tekneler, sandallar, martılar... Çok sevindik dünyanın bize verdiği bütün bu nimetler için.
Nur’la buluşmam çok iyi geldi. Yanında kendinizi huzurlu hissettiğiniz dünya tatlısı bir kadın. Bu ay doğum kurslarına gideceğim ama maalesef Nur, izdivaç teklifimi kabul edemeyebileceğini zira uzun nişanlılık dönemimizin sonuna gelen bebeğimizin doğumgününde bir seyahatte olmayı planladığını söyledi. Yani henüz kesin bir şey demedi ama eğer kendisi doulam olamazsa, birini tavsiye edecek. Bakalım...
Peki Doula ne yapar? İşte DO-UM’un sitesinden yanıtlar:
Bence doğum destekçisinin en temel görevi doğum yapan kadının ihtiyaç duyduğu kutsal ve mahrem alanı korumaya yardımcı olmaktır. Daha profesyonel anlamda doğum destekçisi anneye doğumdan önce, doğum sırasında ve hemen ardından fiziksel, duygusal ve bilgisel destek sağlayan bu konuda eğitimli profesyonellere denir. Yurtdışında yapılan araştırmalar doğum destekçilerinin katıldığı doğumların daha kısa ve daha az komplikasyonla gerçekleştiğini ve bu şekilde dünyaya gelen bebeklerin daha sağlıklı olduklarını ve daha iyi emebildiklerini gösteriyor.
Doğumunuza katılan bir doğum destekçisi neler yapar?
Doğumunuzun başından sonuna kadar sizinle birlikte olur (İş tanımı gereğince doktorunuz veya ebeniz bunu yapamaz. Zaten muhtemelen istemezsiniz de :))
Doğumun çeşitli süreçlerinde evde ve hastanede sizi fiziksel olarak rahatlatır. Mesela, özel masajlar yaparak, sizin için en rahat ve faydalı pozisyonlara girmenize yardımcı olarak, sizi duşa sokarak vs.
Etrafınızdakilerle iletişiminizde bir aracı olarak rol alıp, ihtiyacınız olan sükuneti korumanıza yardımcı olur.
Bu yoğun deneyim içerisinde sukunetini koruyarak kendinize olan güveninizi artırır, herşey yolunda giderken herşeyin yolunda gittiğini farketmenizi sağlar.
Ve saymakla bitmeyecek daha birçok farklı destek sağlayarak o gün sizin anneniz olur...
Doğum destekçiniz eşiniz veya bir yakınınız da olabilir. Doğumunuzda yanınızda kimin olacağını seçerken kimin daha sakin kalabileceğini sorabilirsiniz kendinize. Sizce o gün kimin gözlerinde acıma veya üzüntü değil de ¨Herşey yolunda gidiyor. Çok iyi başediyorsun.¨ mesajını göreceksiniz?
Profesyonel doğum destekçisi elbette bu konuda eğitimli olmalıdır. Ama bütün bunlardan belki de daha önemlisi doğum destekçisinin nasıl birisi olduğudur. Dr. Michel Odent’in de dediği gibi ¨Eğitimle doğum destekçisi olunmaz, doğum destekçisi sadece olunur.¨
Yazar: Bebek Yapım Bakım Onarım Saat 04:08 Hiç yorum yok: Links to this post
Etiketler arzu'nun hamilelik günlüğü, bebek, doula, hamilelik
Uzun zamandır evimizde kahve ve siyah çay içilmiyor. Önce yeşil çaya, sonra kendim hazırlayıp demlediğim bitki çaylarına transfer ettik. Aylar süren deneme yanılmalardan sonra nihayet özlediğimiz lezzete kavuştuk. Misafirlerimize de aynı karışımdan yaptığım çaydan ikram ediyoruz, bugüne kadar 2. bardağı istemeyen olmadı. Demek ki doğru yoldayız. İşte ot/çay karışımım:
Otların oranına kendiniz, ağız tadınıza göre karar verin ama toz zencefil 1 çay kaşığını geçmesin aksi halde acı oluyor. Bir de rooibos'u diğerlerinden daha fazla eklemenizi tavsiye ederim. Arınma diyetinde olanlar için mükemmel bir çaydır bu! Şeker eklemenizi tavsiye etmediğimi söylememe gerek yok umarım:) Bal veya stevia ile tatlandırabilirsiniz. Ama çayı yaptığınızda şekere ihtiyaç duymayacağınıza emin olabilirsiniz.
Dikkat etmeniz gereken bir nokta otları suyla beraber kaynatmamak/ pişirmemektir. Normal siyah çey demler gibi demlemelisiniz.
Adaçayı için Not: Tüm diğer otlarda olduğu gibi adaçayının da aşırısına kaçmamakta yarar var. Aksi halde hem bunun hem de her türlü başka otun zehir haline dönüşmesi gayet mümkün. Adaçayının içeriğinde thujone denen bir madde var. Aşırı miktarda tüketilmesi durumunda hamilelerde düşüğe varan kasılmalara neden olabilir. O yüzden hamilelere ve emziren annelere tavsiye edilmez. Bir de diğer otların mesela aromaterapide kullanılan yağları çıkarılır, masajda da kullanılır. Adaçayının yağı thujeno konsantrasyonuna neden olması yüzünden önerilmez. Adaçayı terapötik etkileri dolayısıyla üzerine bol bol çalışma yapılan ender otlardan. Hakkında diğerlerine kıyasla fazla şey biliyoruz. O yüzden bunun diğerlerinden daha zararlı/yararlı ya da diğerlerinin daha az yararlı/zararlı olduğu sonucu çıkmasın. Ve silikon meselesine dönmesin bu da :)
Yazar: Bebek Yapım Bakım Onarım Saat 15:24 11 yorum: Links to this post
Etiketler arınma diyeti, BYBO çayı, doğal yöntemler, otlar, sağlıklı beslenme
Öncelikle, geçen haftaki yazıma göstermiş olduğunuz ilgiden ötürü hepinize ayrı ayrı teşekkür ederim. Birçok kişi gerek buraya, gerekse diğer sosyal paylaşım ağlarına (örnek 1 ve örnek 2) konuyla ilgili hislerini ve düşüncelerini yazdı. Bazılarınıza cevap verirken, bazılarınıza veremeyişimin sebebi; herkesin, doğal olarak herkesten farklı düşünmesi ve olayları tabii ki farklı farklı algılaması. Bu durumda da, herkese cevap yetiştirmek istemedim. Fakat, bana dolaylı veya direkt, bütün yazdıklarınızı -hepsine katılamasam da- özen ve saygıyla okudum; her biri için tekrar teşekkür ederim. Kendi hikâyemi aktarma sebebim; sizlerde acıma duygusu oluşturmak değil, aksine; çocuk yapmadan önce biraz daha geniş boyutlu düşünebilmemize olanak sağlamak içindir. Hep savunduğum gibi; "Geçmişi değiştiremiyorsak, bari geleceği güzel şekillendirmeyi deneyelim."
İçinde bulunduğumuz hafta Noel haftasıydı. Bu yüzdendir ki; pek telâşlı, pek koşturmacalı bir o kadar da heyecanlıydı. Haftanın süprizi ise, hiç beklemediğim bir şekilde sevgilimden geldi. Ben ona hediye etmek için el emeği, göz nuru bir bere örerken, o da gizli gizli bana bir hediye hazırlamış; ruhum duymadı! Noel Gecesi, sevgilim gözlerimin içine bakıp gülümseyerek verdi hediyesini. Ben açıkçası bana çikolata hediye ediyor sanmıştım. Oysa ki paketi büyük bir iştahla yırtarken "What to Expect When You`re Expecting" kitabıyla karşılaştım. Çenem, bildiğiniz o çizgi filmlerdeki gibi bir karış aşağı düşüp neredeyse dizlerime çarptı! Gerçekten hiç beklemiyordum; nasıl sevindim anlatamam...
Noel kutlamasını falan unutup hemen kitaba daldım. Zaten okumak istiyordum, fakat henüz benim için erken olduğunu düşünüyordum. Ama kitabın ilk bölümünün hamilelik hazırlığıyla ilgili olduğunu görünce daha da bir sevindim. İlk aşamada "Anneler için Hamileliğe Hazırlık" başlığı altında bir çok küçük başlık verilmiş ve bunların kısa açıklamaları yapılmış. (Bu arada, elimdeki kitap Almanca olduğu için buraya yazacaklarım tamamen Deryaca bir tercümedir. Kitabın Türkçesine sahip olup da "Ama burada başka türlü yazmışlar." demeyin sonra).
Hamilelik öncesi muayenesi olun. Ayrıntılı bir muayene, doktorunuzun hamilelik öncesi sağlık sorunlarınız olup olmadığını kontrol edip ona göre önlemler almasını sağlar.
(Eğer varsa) Önceki hamileliklerinize bir göz atın. Daha önceki hamileliklerinizde komplikasyonlar yaşamış iseniz, doktorunuza bundan bahsedin ki gerekli önemleri alabilsin. Mümkünse genetik bir muayene yaptırın. Ailede yatan genetik hastalıkların tanımı için doktorunuzdan genetik muayene talep edebilirsiniz.
Ah şu migren, ah...!
Doğum kontrolünü bırakın. Eğer doğum kontrol hapı kullanıyorsanız, doktorunuza hamilelik planınızdan bahsedin ve hapı bırakın. Birçok doktor, hapı - ya da diğer hormonal doğum kontrol yöntemlerini- bıraktıktan sonra, hamile kalmak için en az iki ay beklenmesini tavsiye ediyorlar. Bunun nedeni, vücudun tekrar kendi doğal ritmine dönmesi ve yumurtlamanın düzenlenmesi.
Forma girin, ama bunun için kendinizi strese sokmayın; rahat olun.
Sanırım ben biraz fazla rahatım. Azıcık strese girsem kimseye bir zararı dokunmaz!
Zaten içmem; migreni azdırıyor.
Uyuşturucuya "hayır" deyin. Marihuana, Kokain, Crack, Eroin ve diğer uyuşturucuları kullanmayı hemen bırakın.
Bence bunun için illâ hamilelik dönemini beklemeye gerek yok; hayatın her döneminde hayır!
Çoktan bıraktım; kendimle gurur duyuyorum. Ama söylemeden edemeyeceğim; sokakta pusetlerin dibinde, hele hele karnı burnunda hamile olup da sigara içenleri gördükçe kalbime bir hançer saplanıyormuş gibi oluyor! Yapmayın yahu!
Gereksiz röntgenden kaçının. Eğer sağlık durumunuzdan dolayı mutlaka röntgen filmi çektirmek zorundaysanız; üreme organlarının ışınlardan olabildiğince korunması ve ışın dalgalarının mümkün mertebe azaltılması gerekir. Bu yüzden olası hamilelik durumunuzdan, röntgeni çekecek olan kişiyi mutlaka haberdar edin.
Daha önce de farketmiş ve değinmiş olduğum gibi, hamileliğe hazırlanmak uzun bir süreç. Adım adım yapılması ve dikkat edilmesi gereken bir sürü şey var. Yukarıdakileri sıralarken, bazılarını yapmış ve yapıyor olduğumu görüp sevindim; bazılarını da yapmam gerektiğini farkedip dikkat kesildim. Umarım size de bir faydası olmuştur. Bitirmeden önce iki sorum olacak:
Siz hamileliğe nasıl hazırlandınız, hamile kalmadan önce nelere dikkat ettiniz?
Kitabı elime aldıktan sonra internette araştırdım ve aynı yazarın "What to Expect Before You`re Expecting" adında bir kitabı daha olduğunu gördüm. Aranızda okuyan var mı? Tavsiye eder misiniz? Acaba elimdeki kitabın tamamını okumadan (malum, kitap hamilelikle ilgili ve ben henüz hamile değilim) acaba o kitabı mı okusam?
Bir sonraki yazıya kadar esen kalın.
Yazar: Bebek Yapım Bakım Onarım Saat 20:50 4 yorum: Links to this post
Etiketler bebek, Derya'nın Bebek Yapım Günlüğü, doula, egzersiz, fertilite, hamilelik, ilaç, sağlıklı beslenme, sağlıklı yaşam, stres
Yazar: Bebek Yapım Bakım Onarım Saat 19:57 4 yorum: Links to this post
Yazar: Bebek Yapım Bakım Onarım Saat 02:38 16 yorum: Links to this post
Önümüzdeki hafta Noel... Çocuklar Noel Baba’dan istedikleri oyuncakların listesini hazırlıyorlar, anneler babalar süsledikleri ağaçların altına yerleştirecekleri hediyeleri tamamlamaya çalışıyorlar. Aileler tatilde biraraya gelebilmek için seyahat hazırlıklarını tamamlıyorlar. Her sene olduğu gibi bu sene de tüm ülkede yıl sonu heyecanı, sevinci var. Bir yer hariç: Sandy Hook.
Akıl hastası bir çocuğun silah sevdalısı annesinin gayet ulaşılabilir yerlerde sakladığı yarı-otomatik bir savaş silahını kapıp, yaşadığı yerin ilkokulunu kana bulamaya karar vermesinin üzerinden 5 gün geçti. Ben kendimi toparlayıp olay yerini ziyaret etme cesaretini ancak pazartesi günü gösterebildim. Hissettiklerimi, düşündüklerimi kağıda dökmeyi ise ancak şu an başarabiliyorum.
Bu olay yalnızca Sandy Hook ve Amerika için değil tüm dünya için bir dönüm noktasıdır. 6 yaşındaki çocukların hayatına böylesine vahşi bir biçimde kastedilebileceği hiçbirimizin aklına gelmezdi. Demek ki bu da olabiliyormuş. Demek ki hiçbirimizin yaşadığı yer, gittiği okul, oynadığı park güvenli değil. Demek ki çocuklarımızın başına her an her şey gelebilir ve biz hiç bir şey yapamayız! Hani günlerdir beklenen o ¨kıyamet¨günü var ya? Işte o gün Sandy Hook felaketinin yaşandığı gündür. 20 çocuğun katlediği, yüzlerce çocuğun masumiyetinin bu yaşta ellerinden alındığı gündür.
Olay gününden beri herkes suçlu/sorumlu aramaya başladı. Çoğunluğun işaret ettiği mesele silah sahibi olmanın bu kadar kolay olması meselesi... Ben de sorunun bu olduğuna katılıyorum ancak bunu tek neden olarak gösteremiyorum. Silah sahibi olmak nefs-i müdafaa’yı mümkün kılmak için hak sayılabilir ama bu hakka sahip olmak da bu kadar kolay olmamalı. Hiç bir ülke için bu kadar kolay olmamalı! Bu çok tartışma götürür bir şey değil. Hali hazırdaki ¨silahlanabilme¨ yasasının değiştirilmesi ve silah sahibi olma sürecinin uzun ve daha zor bir süreç olması gerektiği NRA üyelerinin bile savunduğu bir gerçek artık.
Katliamı gerçekleştiren Adam Lanza asperger sendromu hastası imiş. Felaketi bu ya da otizm spektrumundaki bir başka rahatsızlığa bağlayanlar oldu ki bu da akıl hastalıkları konusunda ne kadar az yol aldığımızın göstergesi. Amerika gibi ARGE’ye müthiş yatırımlar yapan bir ülkenin her geçen gün oranı daha da artan akıl hastalıkları üzerine tatmin edici miktarda çalışma yapmıyor (yapamıyor) oluşunu hayretle karşılıyorum. Sürekli aynı sorular etrafında dönüp dolaşıyoruz. Bu sorular sadece nedenlerle sınırlı değil, gelişimle de ilgili. Adam Lanza’da arabasına atlayıp hiçbir ilişkisinin bulunmadığı bir ilkokuldaki çocukları katletme isteği doğuran nedir? En ufak bir malumatımız yok.
Otizm spektrumdaki hastalıklarda aile bireyleri ve tanıdık insanlara karşı yönlendirilenler dışında agresif tepkiler gözlemlenmiyor. Planlı ve silahlı tepkiler ise hemen hemen hiç gözlemlenmiyor. Bu konuda kendi oğlundan örnek vererek çok güzel bir yazı yazmış blogunu çoğu zaman ilgi, bazen de kızarak takip ettiğim Emily Willingham. Her şeyden önce bu felakete çok da bilgi sahibi olmadığımız hastalıkları neden olarak gösterip pekala empati yapma yeteneğine sahip olan çocukları ve ailelerini üzmeyelim. Bu bağlamda tartışması yapılabilir olan üçüncü mesele psikyatrik ilaçlar ve yan etkileri meselesidir. Lanza’nın hangi ilaçları aldığı ve bu ilaçların onun üzerinde nasıl bir etki bıraktığını bilmiyoruz. Yapacağım herhangi bir yorum bu konuda yeterince bilgi sahibi olmadığım için spekülasyondan öteye gitmeyecektir. Ancak yan etkileri şiddet ve intihara eğilim olan ilaçlar kullanıyordu ise o zaman kontrolsüz ilaç kullanımına olan karşıtlığım kat kat artacak ve bu konuda ihmali bulunan herkesi suçlamaya hazır olacağım.
Açıklığa kavuşması gereken bir diğer konu da Lanza’nın sanal hayatla ilişkisi. Bilgisayarında yapılan aramalar hard-disk’i parçalandığı için sonuçsuz kalmış ama böyle bir imhaya gerek duymuş olması saklayacak çok şeyi olduğunu gösteriyor. Sanal hayatta geçirilen zaman çocuklarımızın sağlıklı gelişimini ve hayatlarını ciddi anlamda tehdit ediyor. En başta bilgisayar oyunları olmak üzere her türlü ¨gerçek olmayan¨la ilişki çocuklarımızı asıl yaşamdan, empati yapma yeteneğinden, sosyal hayattan, insani ilişkiler kurma becerisinden uzaklaştırıyor. Lanza’nın yaptığını ancak hareketin sonuçlarını tartamayan, gerçeklikten uzak bir insan yapabilir. Bir ilkokulu basarak çocukları savaş silahıyla katletmek tahayyül edilebilir, akla mantığa vicdana sığabilir bir şey değildir.
Hiç birimiz bir çocuğun hayatının bu şekilde sonlanabileceğini düşünemeyiz. Benim de herkes gibi olayı duyduğumda ilk yaptığım çocuğuma sımsıkı sarılmak ve kötülüklerin ondan ve bütün çocuklardan uzak durması için dua etmek oldu. Bu öyle korkunç bir olay ki kalkıp yerinde görene kadar gerçekliğinden şüphe duyuyorsunuz. Ben de katliama tanıklık edenleri görene kadar gerçekliğinin farkında değilmişim, onu anladım. Kendimi bebekleri katledilen ailelerin yerine koyuyorum. Acılarını hissediyorum, paylaşmaya çalışıyorum...
Ben bu cumartesi kızımın doğum gününü kutlayacağım ama onlar için hiçbir kutlama, kutlama değil artık. Hayat bambaşka bir yöne doğru seyrediyor. Bu katlanılması zor günlerde kendilerine tekrar tekrar sabır ve dayanma gücü diliyorum.
Yazar: Bebek Yapım Bakım Onarım Saat 13:55 7 yorum: Links to this post