ebbiest: Ocak 2011
DUBA DUB? :) DUBROVNİK
Yılbaşında ne yapalım diye sorup durdu ara sıra, günlerce hatta haftalarca. Arkadaşlarımız falanca yerde olacaklar dedi. Hxsjka :s Ben istemiyorum; dışarıda bir yerlerdeki kalabalığı, eğlenmesini bilmiyor bizim millet ya da bana uymuyor. Evde olmak da can sıkıcı, bizbize, ailemizle ya da arkadaşlarla. Yılbaşı diye hazırlanmış menü, hizmet et dur ya da hep beraber ayakta. Uff... E, ne yapcaz ona yok buna yok? Gidelim, yurtdışında herhangi bir yere gidelim. Bu adamların bayramı gibi birşey değil mi? Onların kültüründe yok mu süslemeler, yılbaşı ağaçları, Noel eğlenceleri... Gidelim işte, Yunanistan'a gidelim. Hemen web üzerinden çıkarıyorum alternatifleri. Yatıyor aklına onunda. Ama uzatılması gereken pasaportu var, tura yetiştirmemiz gereken belgelerimiz var vize için derken süre yetmiyor 2 hafta var. Pasaport falan halolunca bu süre 8-9 güne iniyor ki bu risk almak demek. Beyrut'a gidelim o zaman dedi. Aaa evet Gulag orkestrayı severim, evet eğlenceli olur. Ama dur, sonra diğer ülke vizelerinde sorun çıkar, çıkabilir diyor. Hımm, öyle mi :s Heves kaldı kursakta yine. Akşam oluyor, günler geçiyor; biz gidemeyeceğiz herhalde, bak kararını ver de bir yere rezervasyonumuzu halledelim, aslında çocukların olduğu yer belli. Cırlıyorum, hayır gidiyoruz biz, yokuz Ankara'da, yokuz Türkiye'de :) Ayın 28'i kocam arıyor, tamam hallettim; hazırla valizleri yarın akşam uçuyoruz. Hobbaaa, hem seviniyorum hem algıda error. Hazırlanamıyorum adapte olup da. 3 gün 3 ülke diyor. Ve biz bu güzel şehre uçuuup gidiyoruz 29'unda!
Adriyatik'in incisi Hırvatistan'ın turistik gözdesi Dubrovnik! İlk adım Old city'e atılıyor. Ve Dubrovnik'in kalbinde, tüm o güzelliklerle büyülenirken soldaki sempatik insan karşılıyor. Geceleri masal şehre geri dönüyoruz, gündüzleri keşfe gidiyoruz komşu ülkeleri.
Alınmış notlar, çekilmiş fotoğraflar, gözüme çarpan ayrıntılarla maceramız bir sonraki postta burada ;)
Otomatikten dinlediğiniz şarkı ise yılbaşı gecesi en çok eğlendiğim şarkı;
Sto si u kavu stavila
Gönderen Ebru ER HASANÇEBİ zaman: 14:33 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Aralık ayı güzel aydı, ya 20 Aralık nasıldı?
Doğumgünü partilerini ya da kalabalık toplanmaları sevmem, hatırlanmamayı da sevmem ;) Orası ayrı. Ben daha çok kendimi özel hissetmeyi isterim, yalandan toplanmış kalabalıklar yapaylıklar "Ayy tatlım iyi ki doğdun!" lar bana göre değil. Dipdibe sandalyelerde oturan insanların kelalakalıklarından üzerime yük edinme vazifesi, herkesin yüzünü takip etme nasıllar iyiler mi ortamdan mutlular mı?!!! Heeyy bugün benim günüm sizin değil, sizin keyfinizi takip etme günüm hele hiiiç değil.
Eşim... Beni tam da istediğim gibi ödüllendirdi. En sevdiğim yere, en rahat ettiğim mekana, yemeklerinin lezzetine doyamadığım Laurent'e, ruhumu hür bıraktığım, oradakilerle beraber her anlamda kendimi şımarttığım La Flambée' deydik akşam yemeğinde.Kapıda Laurent&eşi Aslı iyi ki doğdun tebrikleriyle karşıladılar bizi. Sonra bizde geleceğiz, hadi yukarı dediler. Ellerinde koca demet çiçekle çıktılar,şımardım.Beklemiyordum. Sık sık geldiler,gittiler her zamanki gibi.Yemek sonrası tatlı ister misiniz diye sordular..Evet dedim, maksat yerini bulsun, doğumgünü tatlısı niyetine. Herşey sıradandı.Ama siz 3 kişisiniz tatlıdan yalnız 1 tane var. Ben uydurdum dedi.Süper, istiyoruz ondan ;) Loş ışıklı ortamda 1 tanecik mum ışığı belirdi kalabalıkla; şekerden surlar, bana özel tatlı kadehinin derinlikleri 3 kat; 10,20 ve 30 lu yaşlarımdı galiba, en leziz kat 10'lar! :) Laurent&eşi Aslı&Quentin&sürpriz 2 Fransız konuk Fransızca iyi ki doğdun nidalarıyla şımarttılar beni, ruhum okşandı. Onlara eşlik etmek isteyen sevgilim ise komikti, yakalayamadı havada dalgalanan o sesleri. 29 yaşıma Fransızların kutlamasıyla girdim; sıcak, içten ve düşünülmüş maddiyatla sahip olunamayacak güzellikte, ben tahmin etmezdim eşimle ve diğer bahsettiklerimle farklılarla dolu doğumgünümü, hayatımdakilerin en güzeliydi. Tek eksik ailemdi :(
Doğumgünümde beni hatırlayıp ileti gönderme, arama vs şekillerde iyi niyetlerini sunan tüm dostlarımın, arkadaşlarımın, ailemin ve annemin, babamın, kardeşimin ve tabii ki eşim Ömer'in hayatımdaki varoluşları için sana minnettarım Allah'ım, teşekkürler.
Gönderen Ebru ER HASANÇEBİ zaman: 14:50 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar