Mail'den takip et
Pazartesi, Şubat 06, 2012
el, dil, düşünce değmemiş hayallerim,
ağzımdan çıkmadığı için kulağımın duymadığı;
paylaşmadığımdan kimsenin kirletemediği düşlerim var benim.
rubik küpü gibi hayallerim,
başkalarının elinde renkleri karmakarışık;
beyazı tamamlamaya çalışırlarken geride bıraktıkları alacakaranlık.
yaşamak, yaşatmak istediğim hayallerim,
oldurmak istediğim gerçeklerle
bir başına ruh devrimi yapan fantezilerim var benim.
kara kutu gibi hayallerim,
salise salise tüm kurduklarım kaydedilse de,
cesedimle kendini imha edecek tüm düşlerim,
Mühendis'ül Edebiyat 19:23
Ah o hayaller, bir türlü tamamlanmaz o renkler. Ne rübik küpte bütün renkler biraraya gelir ne de kara kutu açılır da içindekiler anlatılır kimseye. Öyle kalırlar hepsi içinde öylece. Onları gerçekleştirmek için yaşamıyor muyuz zaten biz. Onlar için yaşamıyor muyuz? Eminim bir gün o renklerin en azından birini tamamladığında diğerlerinin birleşmemesi umrunda bile olmadan çok mutlu olacaksın. :)
Nini Nileud 19:35
ne kadar da doğru şeyler söylemişsin...
ben aslında bir rengi tamamladım ama umut için hiç olmazsa bir renge daha ihtiyacım var sanırım:)
Mühendis'ül Edebiyat 19:38
Dene bence, ama kara kutudaki hayallerini de gerçekleştirmelisin. Eğer rübik küp ile uğraşıyorsan, iki hayal için bir hayalinden vazgeçmelisin. ;)
Daha önce hiç görmediğimiz bir şeyin
puzzle ı konulmuş önümüze.
Bir yandan anlamlı bir şeyler yapmaya
bir yandan da anlamaya çalışıyoruz.
Puzzle ı en geç tamamlayanlar resmi
anladığını sanıp onu yapmak için diretenler oluyor.
Hep bi eksik, hep bi fazla, hep bi
Resmin düşündüğümüz gibi
yorgun ve kırık bir halde buluyoruz kendimizi.
Yeniden başladığımızda herşeyi
Cesaret edemiyoruz tekrardan 'Bu o '
Anladığımızı söylemeye cesaret edemiyoruz resmi.
Tahminde bulunmaktan korkuyor,
eksik parçayi aramayı bırakıp, sadece
elimizdeki parça için en anlamlı yeri
Sadece yaşıyoruz. Sadece yaşamakta olan her şey gibi.
Nini Nileud 20:12
neden hep benden rol çalıyorsun ki!
sen nasıl güzel yazıyorsun böyle, çok teşekkür ederim^^
dayatmalarda kayboluş 20:25
ne güzel bir yazı ve yorumlarla destekleme olmuş böyle.. çok güzel..3ünüz de tşekkürlere
Nini Nileud 20:31
onlarla yazmak benim için de bir zevk...
teşekkür ederim, senin de zaman zaman bize katılmanı dilerim..
Göğe yükselen hayaller
Dilinin üstünden dünyaya
Sabun köpüğü gibi kayan
Yeşilin her tonu
Kırmızının en boğugu
Sarının en çiği
Mavinin en mavisi
Gökkuşağının en eksik renklisi
Vücut bulmak isterler
Diline göç ederler
Nini Nileud 21:22
bulunca kendilerine beden
bürünürler arafta kalmış renklere
dökülüp dudaklara şarap misali
çakır keyf yol alırlar gerçekliğe
Mia Wallace 03:06
ne etkileyici yine güzel nini :)
Nini Nileud 11:01
teşekkür ederim Mia'm^^
Kuulumsu Kadın 12:59
hayaller ve üstüne yazılan güzel cümleler ve nini..^^
Nini Nileud 20:16
Etkileyici, düşündürücü ve şiirsel..
Nini Nileud 21:15
Teşekkür ederim, çok sevindim^^
Hayal beynin afyonu,afyonsuz beyin taşa benzer.
Afyonlu zamanlar olana farklı gözle bakarsın,en ciddi şeye gülebilir, en komik şeye de ciddiyetle bakabilirsin işte. Ama sana yazılan bir şey var, gel-gitleri bol , hayallere ayıracak zamanın varsa ve bunları yaşayabilirsen - ki bunu sadece deliler yapar bir yerde - o zaman yaşıyorum de,arkana yaslan,en sevdiğin içecekten bir yudum al,ohh bee yaşıyorum de.
Nini Nileud 17:56
"ohh be! yaşıyorum" ^^
Sen de kelimelerini benimle paylaşabilirsin.
Kalbi Kırılmış Kadın
Perşembe, Ekim 13, 2011
kalbin kırıldığında neler yapabilirsin?
asil durmak istiyorsan ve becerebilirsen kendi kendini yemekten başka bir şey yapamazsın bir süre. bu iyi bir şey mi her zaman? hayır.
zira bazen savurman gerekir içindeki nefreti. O kırgın, kırılmış cam kırıklarını saplaman lazım gelir bir bir camı kıranın iki kaşının ortasına.
işe yarar mı? kısmen.
tam olarak geçiremese de kırgınlığını, hafifletir yükünü.
o hiçbir şey anlamaz senin saldırından, üstüne bir de suçlu çıkarsın.
sensindir onun hayatını zindan eden. herkes de bunu bilir kendisi böyle bildiğinden.
sonrasında bir de anlaşılmamanın kırgınlığı; damlaya damlaya küveti delen su damlası gibi.
iyisi mi, kırıldığında aklına gelecek ilk şey "daha fazla kırılmayacağım, en azından aynı kişi tarafından" olsun.
derler ya herkesin sende bir kotası olmalı diye..
tamam işte. o kotaya bak, kıranı seç, yavaş yavaş indirge kotasını.
kota dışına da yol ver.
melankoli zaman zaman iyidir ama fazlası bünyeye zarar. işine yaramayanı, üstüne k…
Şafak Pavey: Sarılmak
Perşembe, Nisan 12, 2012
Ondan bahsetmeye başlarken "Uluslararası Cesur Kadınlar" ödülü sahibesi olan CHP Milletvekili diyerek son dönemin yüzeysel özetini geçebilirim ya da saatler ve sayfalar harcayarak adım adım tüm meziyetlerini seve seve sıralayabilirim.
Ondan daha önce defalarca bahsettim (bknz: Benim Şafak Pavey'im), gün gelecek yine bahsedeceğim ama bugün size farklı bir şeyi, ona sarılmanın bana verdiği mutluluğu anlatmak istiyorum.
Okuyacaklarınızın içinde siyasal ya da ciddi meseleler aramayın. Bu kelimelerim tamamen genç bir kızın duvarında asılı olan postere bakarak daldığı hayallerle; fanatik bir futbolseverin galip geldikleri maç sonrasındaki coşku edasını taşıyor. (gülücük)
İçimden geldikçe ya da söylemek istediğim bir şey oldukça Şafak Pavey'e bir yol bulup ulaşıyordum. O da mutlaka, geç de olsa, nazik bir yanıtla geri dönüş yapıyordu.
Günlerden 23 Mart 2012, Cuma - Sarılmam mümkün müdür?
Şafak'ın* internet üzerinden daha önce denk gelemediğim bir meclis k…
Pazar, Nisan 01, 2012
Hayallerimiz olmadan yaşayabilir miyiz?
Daha minicik ellerimizle okul çantamızı kaldırmaya çalıştığımız zamanlarda başlarız hayal kurmaya. Bir kız çocuğu, şehre gelen sirkin büyüsüne kapılıp akrobat olmak isterken, onunla aynı paraleldeki bir başka küçük kız, gözlerini kapatıp okula gidebileceği günleri düşler.
Düşler, düşler, düşler.
Dil, din, yaş, ırk, cinsiyet... Hiçbir yafta önem teşkil etmez hayallerde. İhtiyaçtan ya da büyüsünden dolayı yaratılır onlar insanların kendine özel dünyalarında. Düşüncesi bile yeterlidir sahibini mutlu etmeye. Üstüne bir de gerçekleşse...
Kırmızı karavan... Kırmızı bir kamyon hayalinin zamanla mutasyona uğrayarak vardığı nokta. Sahibesini özgür, huzurlu ve mutlu kılan küçük bir hayal. Tüm dünyayı dolaşabileceği, içinde büyüttüğü insan sevgisine sevgi ekleyebileceği mütevazi bir dilek. Katlar, yatlar değil küçük kırmızı bir karavan Dayatılan'ın gönlündeki.
Onun özlediği, küçüklüğünden beri hayalini kurduğu dünyaya açılan bir kapı aslında k…
Pazartesi, Ocak 23, 2012
ilhamım geldi bu gece aya bakarken güneşe şiirler yazacağım buz gibi kar üzerinde yürüyüp ayaklarımı yanarken, serin suların buharlaştığı bir hayal kuracağım. bakır aynada kendimi seyre dalıp sarı saçımla kara bıyık yapacağım uykum gelmek istemezse ona kızmayıp, insomnia'mı bağrıma basacağım.
Karısını Şapka Sanan Adam - Oliver Sacks
Perşembe, Mart 29, 2012
Psikoloji ve nöroloji ilişkisi...
İsterdim ki herkes adına araştırılası, önemsenesi bir bilim olsun bu, zira konuştuğum 10 kişiden 7'si bunun bilim olmadığını savunuyor. İnsanlar bilsin ki Psikoloji bilimi de en az teknoloji kadar işe yarar; kanser kadar korkulası bir kavram. Her geçen gün bir parçasını daha sindirdiğim bu alanda, şimdi size nörolojik bir rahatsızlıktan bahsetmek istiyorum.
Peşin not: Öyle zor, öyle katlanılması güç bir durum ki, en korktuğum hastalık olan Epilepsi'nin bile önüne geçiyor...
Yüz Körlüğü (Prosopagnosia) Bu rahatsızlığın kurbanı olan bir insan (prosopagnostik), en yakını olan kişilerin bile yüzlerini tanıyamamaya başlıyor...
Hastalığının ilk evrelerinde çevresindekilerin suratının sürekli değiştiğine şahit olan prosopagnostik, yorgunluk ya da benzeri nedenlerden ötürü sanrılar gördüğünü sanır. Zamanla artan ve neredeyse her yeni karşılaşmada tanıdığı simalar yerine değişen suratları gören hasta paniğe kapılır.
Çünkü, öz annesinin bir gün öncesine …
Pazartesi, Aralık 26, 2011
Kafamda bambaşka bir yazı yazmak vardı. Sonra kendimi çocukluk anılarımı anımsarken buldum...
6 aylıkken emeklemeye başlamışım. İyi, güzel, hoş ama geri geri emeklemeseymişim daha iyi olurmuş. Annemler sırf doğru emekleyeyim diye en sevdiğim oyuncakları alır önüme koyarlarmış. Bense hiç istifimi bozmaz, küçük bir manevrayla popomu oyuncağa döner, yine geri geri oyuncağıma gidermişim.2 yaşındayken annem, kızım da baya geç kaldı diyerek beni lazımlığa alıştırma konusunda riskli bir karar almış. Riskli diyorum çünkü hikayenin sonunda cehennemlik bir evlat oluyorum.(üzgün) Kadın, al sen beni lazımlığa oturt ve artık bez yok de! Sen misin onu diyen, çaaat! Anneme tokadı patlatmışım. Ah sevgili babam, tuvalet ile karakter, cinselliği şekillendiren insan (Freud) yaşasaydı bana ne derdi adım gibi biliyorum ama sizinle burada paylaşmayı reddediyorum. Ben bebekken annem beni bir süreliğine anneannemlere bırakmış. -Bir süre dediğime bakmayın, iş için yurt dışı seyahatinden bahsediyorum, komşuy…
Pazartesi, Şubat 27, 2012
Geçen gün öyle bir şeyle karşılaştım ki, içim yandı; canım çok acıdı... Neden mi? Sahil kenarında yürürken önümde bir adamla kadın yol alıyordu. Adamın elinde parlak ve simsiyah tüyleriyle kocaman bir köpek. Öyle büyüktü ki, köpekle aynı pozisyonu alsam ebatlarımız eşitlenirdi. Yanındaki kadın da tasmayla dünya tatlısı, diğerine nazaran daha küçük bir köpek gezdiriyordu. Zavallının arka bacakları tutmadığı için ona tekerlekli bir düzenek kurmuşlar ve o şekilde diğerleri gibi hayatını, zor ya da eksik de olsa, idame ettirebilmesini sağlamışlardı. Engelli insanlar ve onların nahoş koşullarına olan özel ilgim nasılsa, aynı şekilde yol boyunca o köpek için de kara kara düşündüm. Bir kaza geçirdiği çok açıktı ve bu kaza sonucu doğasının getirdiği hiçbir hissiyatını dilediği gibi yaşayamıyordu. Koşamıyor, oyun oynayamıyor... Köpek bu, insana muhtaç. Anlatmak istedikleri varsa bile anlatamıyor, sadece çırpınıyor. ...
Onlar önümde, ben arkada yol boyu devam ettik. Etrafta onlarca köpek d…
Nazım Hikmet Ran Sevgisi
Pazar, Haziran 03, 2012
Nazım Hikmet'in son zamanlarından...
Vera Tulyakova & Bedri Rahmi Eyüboğlu
*** Bedri Rahmi Eyüboğlu, onu bırakıp da giden can dostu Nazım'ın ardından şöyle der:
"Yiğidim aslanım burda yatıyor..."
şu sılanın ufak tefek yolları
ağrıdan sızıdan tutmaz elleri
tepeden tırnağa şiir gülleri
yiğidim aslanım burda yatıyor.
bugün efkarlıyım açmasın güller
yiğidimden kara haber verirler
demirden döşeği taştan sedirler yiğidim aslanım burda yatıyor.
ne bir haram yedim ne cana kıydım ekmek kadar temiz su gibi aydım hiç kimse duymadan hükümler giydim... yiğidim aslanım burda yatıyor...
mezar arasında harman olur mu onüç yıl hapiste derman kalır mı azrail aç susuz canın alır mı yiğidim aslanım burda yatıyor...
Mini Sohbet: Evren
Cuma, Ocak 24, 2014
Gugulda arattım: “evren kaç yaşında”
Solumda evren çıktı 13,8 milyar yıl, sağımda Evren çıktı darağacının gölgesine rağmen 96 yıl.
Çarşamba, Aralık 14, 2011
Bu gece istediğim tek şey kusursuz olmak; zarif, güzel ve alımlı bir kadın olarak karşına çıkmak! Sonra da beni gördüğün an duyacağın heyecanı salondaki herkesle beraber hissetmek...
Anladım ki sana karşı olan hislerimi dizginlemem, onlardan sıyrılmam imkansız. Kendimi kendimden saklamak yerine sana göstermeli ve kanına işlemeliyim. Doğru anı uzun zamandır bekliyordum ki, ortak arkadaşımızın telefondan gelen sesine tereddüt etmeden yanıt verdim: Evet, elbette nişan yemeğinize geleceğim!
Dün gece neredeyse hiç uyuyamadım. Gardırobun başında tüm kıyafetlerimi denerken sabahladım. En son bir kaç kombinimi kenara ayırdım. Sanıyorum ki kararımı da verdim, kırmızı olan. Üzerime oturan, sırtı açık, diz boyu elbisem en uygunu. Altına da yüksek ökçeli şık bir siyah topuklu. Hem sade hem de çekici. Senin için yaptığım bu telaşa inanamıyorum ama önce duş almam gerek. Zira tüm gece boyunca söndürdüğüm izmaritlerin haddi hesabı yok.
...Üzerimden akan su zerreleri bile hızla atan kalbimin göğsümd…
Aklındaki kelimeyi ara