EBRUMİSAL: Ağustos 2010
Can sıkıntısı öldürür mü acep insanı. Ne zamandır müthiş bir tembellik var üzerimde. Nasıl geçicek bilmiyorum. Sağlık problemlerim yeniden cee dedi. Müthiş sancılar içerisindeyim bu hafta. Rabbim şifa verir inşallah.
Tatilden geldiğimden beri toparlamaya çalıştığım işlerim sonunda toparlandı. Gerçi ondan da haberin yoktu dimi Saffet. Ben kocişimlen tatile gittim geçen ay bugünlerde. Geldiğimden beri bu hafta rahat bir nefes almıştım ki onda da sağlıksızım. İşlerimin çok yoğun olmasını yeğlerdim. Belki kendimi dinlemeye vaktim olmadığı için çıkmıyordu şimdiye kadar.
Çok canım acıyor Saffet. Sesimi çıkarmadan ah bile demeden atlatayım istiyorum ama malesef nazik in teki olduğum içün olabilemiyor. İki gündür işe geliyorum iki üç saat sonra eve götürülüyorum. Ve müthiş kötü hissediyorum kendimi. İnsanlar etrafımda panikleyince daha çok ağrım oluyor sanki. Kendime kalsam iki zırlayınca geçiyo ama. Sağ olsunlar çok iyi iş arkadaşlarım var.
Az önce Buddymle araba kullandık. Ben müthiş sürerim ama abisinin arabası işe yaramaz olduğu için biraz zorlandım :P
Yapmam gereken şeyler var. Sabrım yok. Rabbim içime ferahlık versin. Çok sorumsuz bir kulum artık. Sorumluluğu yeniden ele almayı nasip etsin inşallah.
Öyle işte Saffet hayat devam ediyor acısı tatlısı ağrısıyla. Sen nasılsın. Okuyucu nerde?
zaman: 01:11 2 yorum: