Tatil bitti, peki aklımda ne kaldı? | Evde yazan kişi
eratasarim2012@gmail.com 29 Temmuz 2013 15:04
Ouvv... Güzel bir yazı... Yazınıza karşı çıkıp eleştirenler olabilir elbette ama ben de aynısını düşünüyorum.
Çok kontrolcü, kuralcı bir annenin hata yaparsan cıss kültürüyle yetiştirdiği;
Telaşlı, panik atak, her şeyden olabildiğince heyecanlanan ve çocukları için akıl almaz kabuslar gören ben bunları sadece içimde yaşayabilmiş olup çocuklarıma yansıtmadığım için mutluyum.
İyi ki de annelerinin bu halini bilmeden büyüdüler. Çünkü bunun sıkıntısını gördüm ve çocuklarıma hissettirmemeye söz verdim kendime.
Şimdi her ikisi de istedikleri mesleklerin eğitimini kendi özgürlükleriyle seçip, mutlu ve öz güveni yerinde birey olma yolundalar çok şükür.
Benim hala kaygılarım yok mu? Var elbette ama içimde... KDV si içimde.:))))))))))
evde yazar 29 Temmuz 2013 15:10
Sizi tebrik ediyorum, içinden kaygılar yaşayıp çocuklara yansıtmamak da büyük bir özveri. Ama emin olun onların mutlu ve öz güvenli olmaları, sizin bu çabalarınızın en güzel ödülü:)
eratasarim2012@gmail.com 29 Temmuz 2013 15:32
Her annenin dileğidir çocuklarının en iyi durumda olması inşallah ben de görürüm. Gerçekten zor her türlü olumsuzluğu beynin içinden geçirip dışa vurmamak ama olması gereken o. Yaklaşık iki hafta sonra ayrılacağım kuzucuğumdan içim sanki çizik çizik ama onun iyi bir eğitim alması gelecekte hayatını istediği gibi şekillendirmesi açısından her şeyden çok daha fazla önemli. Neyse tatil anılarınızı okumak güzeldi.
evde yazar 29 Temmuz 2013 18:01
Annelik kutsaldır diye boşuna dememişler.. Şimdiden bir an önce kavuşmanızı diliyorum, umarım her şey her ikinizin de gönlünce olur. Sevgiler:)
Adsız 30 Temmuz 2013 00:39
Son derece önemli bir noktaya değinmişsiniz. Aileler çocuk yetiştirme mantığını, okul derslerindeki başarıya ve belki de çocuğunu yeterince umursamayan bir öğretmenin sözlerine indirgedikçe, çocuk eğitimi konusunda ilerleme kaydetmemiz çok zor. Oysa zarafet ve inceliği kavrayabilmiş bir çocuk, matematikten ya da diğer derslerden aldığı 100'e yakın sayılardan ve dahi girdiği sınavlarda, verdiği doğru cevap sayılarından çok daha önemlidir.
Ailelerin çocuklarına, çocukların kendilerine maddi bir değer biçmediği zamanlara ulaşmak dileğiyle...
evde yazar 30 Temmuz 2013 13:38
Konunun özünü çok güzel özetlemişsiniz: Zerafet ve incelik.. O çok pahalı okullarda güya çok iyi eğitim alan çocukların çoğunlukla ve maalesef ki ukala, bencil, saygısız davranışlarına çok tanık oldum, ve onlar adına üzüldüm. O çocuklar elbette ki ayakta kalmayı çok iyi becerecekler, ama yanlarında kendilerini seven kaç kişi olacak, tartışılır.. İyi bir meslek sahibi olup çok para kazanmanın ötesinde insanlara davranış biçimi ve nezaketin insan olmayı anlamlandırdığı düşüncesinin yaygınlaşmasını o kadar isterim ki.. Katkınız için teşekkür ederim.
Tubişçe İşler 30 Temmuz 2013 13:02
Malesef ki Doğan Cüceloğlu'nunda pek çok kitabında bahsettiği gibi toplum olarak "Geliştirici" değil , "Kalıplaştırıcı" tutum sergiliyoruz genel olarak :( Su bardağı ya da tabağı taşıyarak yardım etmek isteyen çocuğa bile , bırak onu düşüreceksin , bak yamuk tuttun eyvah diyerek ilk engelleri koyuyoruz aslında. Evet belki tabak çanak kırılırda eline batar endişesi bizimkisi ama işte...! Dilerim bizler daha az kaygıyla , daha mutlu çocuk yetiştirebiliriz..
Bende her zaman beklerim ; http://tubisceis.blogspot.com/
evde yazar 30 Temmuz 2013 13:42
Çok haklısınız, öylesine bize özgü ki bu söyledikleriniz.. Tatil boyunca İngiliz çocukların öz güvenli mutluluğu ve bizimkilerin endişeli huzursuzluğu resmen içimi acıtmıştı, yazmadan edemedim ben de.. Umarım gelecek nesillerde bu kalıplardan kurtulabiliriz. Katkınız için teşekkür ederim, sevgiler benden:)
Burak ÖZDEN 31 Temmuz 2013 13:45
Öncelikle belirteyim ki, konu çok güzel, anlatım süper olmuş. Kültür çok çabuk değişen kalıplardan oluşmuyor maalesef. Bizim ataerkil ve aynı zamanda oryantal olan kültürümüz bu değişimi güçleştiriyor. Biz bireyselliği, toplumu yıkacak bir olgu gibi algıladığımız için yaşanıyor bu sıkıntılar. Bu değişim sürecini başlatan ya da sürdürmeye çalışan insanların yılmadan yola devam etmesi gerekli. Mutlu birey, mutlu aile, mutlu toplum dileğiyle...
Saygı, sevgi ve selamlar...
evde yazar 31 Temmuz 2013 14:07
Eğer yazım ilginizi çekebildiyse ne mutlu bana.. Gerçekten çok güzel bir açıdan yaklaşmışsınız olaya. "Bireyselliği toplumu yıkacak olgu gibi algılayışımız.." Oysa sizin de belirttiğiniz gibi, birey güçlü değilse, birey mutlu değilse o toplumdan neyi ne kadar bekleyebiliriz ki?
Çok teşekkür ederim değerli katkınız için..