Yürüyen Ceset Sendromu | Ömür OKUR
Ölüm anındaki ışık beynin cilvesi mi?
Ölüm anında görüldüğü belirtilen ışığın kaynağını araştıran bilim adamları, söz konusu aydınlığın kaynağınıh insan beyninin cilvesi olduğunu öne sürdü.
Uzmanlar, insanın ruhunun beden dışına çıkması, ölmüş olan yakınlarla karşılaşma gibi deneyimlerin ölümden sonraki hayatın kapısının aralanması değil, beyin işlevlerinin ‘cilvesi’ olduğunu söylüyor.
Araştırmacılardan Dr. Caroline Watt, ”Beynimiz bize oyunlar oynamakta çok usta.” diyor.
Edinburg Üniversitesi’nde görevli Dr. Caroline Watt, ”Ölümün eşiğinden döndüğünü anlatan insanların dosyalarını incelediğimiz zaman, çoğunun aslında ölüm riskiyle karşı karşıya gelmediğini gördük. Fakat öldüklerini düşünüyorlardı.” diyor.
Ölümün eşiğinden döndüklerini anlatanların sıkça sözünü ettiği bir unsur, ‘öldükleri bilinci’.
“Cotard Sendromu” ya da “yürüyen ceset sendromu” denilen bir hastalık, bireylerin öldüğünü düşünmesine yol açıyor. Bu gibi durumlar ağır travma sonrasında, ya da tifo ve multipl skleroz hastalıklarının ileri safhalarında ortaya çıkabiliyor.
Pek çok kişi de “öte tarafa gidip geldiğinde” kendisini bedeni dışında, havada süzülür gibi hissettiğini anlatıyor.
‘Aynı his yaratılabiliyor’
Dahası, “ucunda ışık olan tünel” de beynin belirli şekilde uyarılması ile yaratılabiliyor.
Hatta ABD’de yapılan bir araştırmaya göre tünelin ucundaki ışık, göze yeterli kan ve oksijen gitmemesi ile açıklanabiliyor.
Bilişsel Bilimler dergisinde (Trends in Cognitive Science) yer alan makalede, uzmanlar “Tüm bunlar bir araya geldiğinde, bilimsel deneyimler, ölümün eşiğinden dönüşün tüm boyutlarının nöro-psikolojik ya da psikolojik temelleri olduğunu düşündürüyor.” dedi.
New York Eyalet Üniversitesi’nden Dr. Sam Parnia ise, sadece ölüp dirilme hissinin değil, mutluluktan depresyona tüm duyguların beyin süzgecinden geçtiğini kaydediyor.
“Beyinde bunlardan sorumlu olan alanları bulmak, ya da aynı hissi yaratabilmek, deneyimin hakiki olmadığı anlamına gelmiyor. Aksi halde, aşk, mutluluk ve depresyon da gerçek değil demek gerekirdi” diyor.
Parnia’ya göre, “Pek çok kişi de beynin işlemediği (kalp krizi gibi) anlarda birşeyler gördüğünü anlatıyor. Bunları sırf beyin ile açıklamak mümkün değil, çünkü beyin devre dışı halde.” Parnia, “Yaşayanlar açısından gerçek görünen bu tür ölümün eşiğinden dönme deneyimleri, biz geri kalanlar için de ölümün nasıl bir şey olduğuna dair ipucu veriyor” diyor.
Film ile ilgili şunu söyleyebilirim; çok sevdiği dünyalar tatlısı kızı, ortalıklarda dolaştırılmaması gereken çocuk düşkünü pedofili hastası tarafından tecavüz edilerek öldürülmüş bir adamın hissettiklerini bire …