Zamanın çocuğu | 2EYLÜL
Tarihçi Marc Bloch’un, “İnsanlar babalarından çok, zamanlarının çocuklarıdır” diye bir sözü var…
Zamane gençleri dediğimiz kavram eski nesilden yeni nesle aktarılarak gider…
Her bir önceki nesil, bir sonraki nesil için zamane gençleri der…
İlginçtir ki, her nesil, bir sonrası nesli beğenmez.
Zaman onların yaşadığı gibi şekillenmemiş, kendi düzenini içinde oluşturmuştur.
Yeni şekillenen zamanın içinde gözünü açan nesil, doğru ya da yanlış zamanın şekline uygun davranışlar sergiler.
Bir önceki nesil hiçbir zaman bir sonraki nesli beğenmez.
Bir sonraki zamanı da beğenmez…
“Bizim zamanımızda böylemiydi?” diye kendi zamanını özlemle anarken yaşadığı anın da o zamanın bir parçası olduğunu unutur.
Zaman koşulsuzca yeni nesli de eski nesli de ana sıcaklığı ile kucaklar ve sahiplenir.
Ama eskiler, geçip giden zamana özlem duyup, gelen zamana da kuşkuyla yaklaşmaktan, zamanın en önemli misyonunu göremez.
Eski neslin sürekli akıp giden zamanın değişikliğine tanık olması korkutuyor.
Eski nesil kendi zamanı hiç geçmeyecekmiş gibi yaşadığından, geçip giden ve her seferinde daha da değişen zamana karşı duyduğu öfkeyi, belki de yaşlandığı gerçeğini kabul etmediği için zaten hep kendinden sonrakini beğenmiyor bana göre.
Bu yeni nesil için de geçerli…
Eskisi yenisi fark etmeksizin, zaman sanki hep bizim tat aldığımız anlardan ibaretmiş ve hiç geçmeyecekmiş gibi yaşıyor, yaşıyoruz…
İnsanoğlu olarak zaten içimizde var olan egomuz, kendimiz dışında hiçbir şeyi beğenmemeye odaklı.
Tabii, eski nesil sadece kendisinden sonra gelen yeni nesli değil, kendisinden önceki nesli de beğenmiyor.
İşte bu da az önce dediğim egodan kaynaklı bir durum.
Oysa zaman hepimizin zamanı.
Zaman akıp giderken, insanoğlunun yaptığı her keşif, ürettiği her cisim ya da teknoloji, onun yaşam biçimine de yön veriyor.
Bu da insanların alışkanlıklarının değişmesine neden oluyor.
Bir önceki nesil herhangi bir şeyi kötü olarak tanımlarken, bir sonraki nesil olaya iyimser yaklaşabiliyor.
Bir önceki neslin iyimser takındığı davranış kalıpları bir sonraki nesil için kötücül sonuçlar doğurabiliyor.
En basitinden eskilerde evlilikler çok erken yaşta yapılırdı.
Erkekler daha büyük kadınlar daha doğrusu kızlar daha küçük olurdu.
Şimdilerde erken yaşta evlilikle pedofili eş değerde tutuluyor.
Zaman normal seyrinde akıyor ve dediğim gibi düşünceler, algılar değişiyor.
Her nesil kendi neslinin en iyi dönem olduğunda ısrar ediyor.
Bir yandan da kendinden sonraki nesli düşünerek daha rahat yaşamlar sürmesi için çabalıyor.
Ve farkında olmadan yeni nesil diye beğenmedikleri bireylerin oluşmasını sağlıyorlar.
Tüm bunların yanında bazı şeyler de nesilden nesile aktarılmaya devam ediyor.
Değerler, din, yaşam şekli…
Ve her yeni doğan Bloch’un da dediği gibi zamanın çocuğu olarak doğuyor.