Fotoğraf | Cinorek
15 Kasım 2014 tarafından Alîbeg Şaqaqî Yorum bırakın
Kelebeğin Rüyasındaki Ermiş
23 Ağustos 2014 tarafından Alîbeg Şaqaqî 1 Yorum
“Günün birinde ermiş, rüyasında kelebek olduğunu görmüş. Uyandığında kafası karışmış. Kendi kendine şöyle demiş: ‘Ben mi rüyamda kelebek olduğumu gördüm yoksa kelebek mi rüyasında ben olduğunu gördü?’
(Kelebeğin Rüyası, Yılmaz Erdoğan)
Ermişin mp3-çalarındaki dans şeysi; Prayers
Filed under Fotoğraf Tagged with Doğa Fotoğrafları, Filmler, Yılmaz Erdoğan
Kore Mutfağından Mütevazi Bir Akşam Yemeğim
12 Haziran 2014 tarafından Alîbeg Şaqaqî Yorum bırakın
#bokkımbap, #gimbap, #kimçi ve korelilerin çayımsı çorbaları.
Seyahatya.com sitesinde yayınlanan Kore mutfağı ile ilgili yazılarıma buradan bakabilirsin.
Filed under Fotoğraf, Günce Tagged with Kimçi, Kore, Kore Mutfağı, Kore Yemekleri
İstanbul’un Kenar Bir Mahallesinde Şehrin Işıkları
01 Kasım 2013 tarafından Alîbeg Şaqaqî Yorum bırakın
İstanbul’daki son günlerimden. Anadaolu yakasında bir kenar mahalle; Pendik, Kavakpınar. Şehrin ışıkları göğün ışıklarına karışmış türkü söylüyorlar. Gündüz yağan yağmurdan kalan su birikintileri de arada bu türküye eşlik ediyor.
Niye şimdi bunu paylaştım ki… Bilmem belki şehrim özlem olmuştur içimde….
Filed under Fotoğraf Tagged with Kent Fotoğrafları, Kentleşme, Urban, Şehir Problemleri, İstanbul
25. Tavaf Başarıyla Sona Erdi; Mutlu Yıllar!
20 Ekim 2013 tarafından Alîbeg Şaqaqî 6 Yorum
Bugün doğum günümmüş ki… İhtiyar gezegenle beraber güneşin etrafını 25 kez turlamışız ki. Yorulduk mu ne, şurada biraz oturup piskewitten yesek ya…
Sonrasında zaman temalı bir müzik mi dinlesek. Kimse henüz bana doğum günü video-öyküsü hazırlamadığı için elinkinden faydalanacağız.:
Motorcycle Diaries – De Usuahia a la Quiaca – G. Santaolalla
Filed under Fotoğraf, Günce, Müzik, Video Tagged with Cinorek'ce Muhabbetler, Doğum Günüm, Zaman
Maide-i ez Khoda
27 Haziran 2013 tarafından Alîbeg Şaqaqî Yorum bırakın
Gitti menemen, geldi ciğer…
Filed under Fotoğraf, Günce Tagged with Cinorek Mutfak, Günlük Şeysi, Yemeklerim
Ama Arkadaşlar İyidir…
26 Haziran 2013 tarafından Alîbeg Şaqaqî 3 Yorum
Masamdaki arkadaşlarım da iyidir…
Bir cinorek, bir kaktüs, bir kaç kalem, bir ‘le arkadash’ ve konuk oyuncu-kitabımız…. Bu aralar misafirimiz Osmanlıca konuşan birisidir; ‘Çalıkuşu’ Reşat Nuri’den…
Biz varız, biz mutluluk üretiriz odamızda, masamızda,,, Kimi zaman bir günlük sayfasında kelime yarıştırırız, bazen eskiz defterimizde sketch oynaşırız, gahi de boş boş bakışırız böyle, sırt sırta…
Filed under Fotoğraf, Günce
Beton Yığını vs. Herbal Life
19 Nisan 2013 tarafından Alîbeg Şaqaqî Yorum bırakın
Filed under Fotoğraf Tagged with Kare Kare İstanbul, Kent Fotoğrafları, Yeşil Fotoğrafları
Dünyayı Bir Fotoğrafa Koyup, Bir Kitaptan Dünya Çıkarmak
09 Mart 2013 tarafından Alîbeg Şaqaqî Yorum bırakın
Geçmiş zamanlardı, kitaplarımız azdı. El yazmasıydılar, tek ve öz idiler. Ama az olan, az’lıklarında çoklukları içeren bu kitapları, çok çok okuyarak muazzam çokluklar yapardık.
Tacir amcası çocuk için uzak diyarlardan bir kitap ve bir şamdan getirmişti, hediyelik. Çocuk kitabı aldı. Onu okudu, bitirdi. Okumaya o kadar çok açlık hissetti ki, bir daha okudu aynı kitabı. Bulamayınca gayrı kitap, açlığını hep aynı kitapta giderdi. Ve o okudukça kitap yüceldi, Hikaye değerlendi.Öyle bir hale geldi ki, kitap çocukta filizlendi, orjinal halinden daha da öteye gitti. Çocuk sahip olduğu tek kitaba bir şerh yazmaya karar verdi. Kitap büyüdü. Bir mecelle iken 10 ciltlik bir şerh oldu. Çocuk kendine hakim olamıyordu, hikaye tohum açmıştı çocukta… Bir şey her şey olup akıyordu.
Sonra o vakitlerde az fotoğraf makinelerimiz vardı. Arkasına geçen abiler öyle bir ışık ayarlaması yaparlardı ki, dünya dururdu. yeryüzünün bütün şuaları akıp o kareye girmek isterdi…
Bir kitaptan çokluklar yaratan çocuğun aksine fotoğrafçı abinin görevi tam tersi istikametteydi. O, bir çok şeyi tek bir karede toplamak zorundaydı. O açlığını tek lokmada doyurmak mecburiyetindeydi. İnsanları bekledi. Işığı düşündü. Hikayeyi hissetti. Anı okudu. Ve tarihin bir noktasında düğmeye bastı. Zaman orada durdu. Her şey tek bir şeye inkilap etti..
Cinorek anlatıcısına yıllar sonra bu duyguları hissettiren geçmiş devirlerdeki o çocuğa ve o fotoğrafçı abiye çok teşekkürler…
1931 | AFGANİSTAN – Afganistan, Herat pazarında meşhur NG fotoğrafçısı Maynard Owen Williams’ın bu fotoğrafı için fotoğraf makinesi pozlayabilsin diye üç saniye boyunca kimse göz kırpmadı. (Fotoğraf: Maynard Owen Williams)
Filed under Fotoğraf, Günce, Mazi Tagged with Cinorek'ce Muhabbetler, Fotoğraf, Köşe Yazıları