İSAKÖYÜNDEN FATMA ERCAN HAYATINI KAYBETTİ
EYMİR MAH. NERİMAN ÇELİK HAYATINI KAYBETTİ
KOYUNCU MAH. VEYSEL KUBAT HAYATINI KAYBETTİ
EYMİR MAH. CUMA ÇAĞLAR İSTANBULDA HAYATINI KAYBETTİ
AŞAĞI SÜLMENLİ MAH. DÖNE BAYRAM HAYATINI KAYBETTİ
YUSUF ASLANTÜRK (KEKLİKCİ) YOLDAŞIMIZ HAKKA YÜRÜDÜ
MORHAMAM MAH. AHMET ÇAKIR HAYATINI KAYBETTİ
ÖN SEÇİMDEN KİM ÇIKARSA ADAYIMIZDIR
ARGUVAN’IN BÜYÜK BÖLÜMÜ GENEL AV KAPSAMINDA
ARGUVAN’IN YÜKSEK KESİMLERİNE KAR YAĞDI
06 Mayıs 2018 Pazar 09:23
Bu haber 351 kez okundu.
Ağıtçı kadın kederle kasabaya bakarken baharın Arguvan’a ne kadar yakıştığını düşündü. Arguvan’ın kışı bela yazı kavruktu.
Ucunda Ölüm Var, Yalpalayan, şehirden şehire gezinen, derman arayan, sayıklayan, hatırlayan, rüya çağıran ince bir ah! Kemal Varol, maharetle memleketi anlatıyor.
“Bir insan çok şerefli olabilir ama cenazesine kimin geldiği hava durumuna bağlıdır!” (Rud Lurie)
Sanki dünyada sadece ölülerin ruhunu selamate ermesi için gelen bu kadın, yıllarca denize kıyısı olan şehirlerden uzak dağ köylerine, kışların leke gibi yapışıp kaldığı diyarlardan kar yüzü görmemiş ovalara, bayındır ormanların çepeçevre sardığı nemli yurtlardan bir ejderha gibi alev kusan bozkır illerine varan değin cümle memleketi gezerken ne yollardan erindi, ne de artık takati kalmayan ayaklarından dert yandı.
Ağıtçı Kadın’ı dinleyenler sinelerini dövüp tırnaklarını yüzlerine geçirirken, o sadece Allah’ın sevgili kullarını değil, düzenbaz, hilebaz, nebbaş, katil ve cinsi sapıklar gibi cehennem ateşiyle yanmaya layık olan en kirli kulları bile feraha çıkarıp onlara mahkeme-i kübraya temiz hal kâğıdıyla yolladı.
Arguvanlılar, toprak kayması sonucu eski kasabalarını terk edip doğuda yeni şehir kurmuşlardı. Ama herkes evini barkını bırakıp bu yeni kasabanın yolunu tutarken yaşlı kadın susuz ve elektriksiz bu eski yerde bir başına yaşamayı yeğlemişti. İşi gücü olmazsa yeni Arguvan’a pek inmezdi. Kendisine hürmette kusur göstermeyen kasabalıların bakışları altında tütünü bitmişse tütün alır, radyo pili, tuz şeker, yağ alır onun bunun fiyatını sorup zamandan geri kalmamaya çalışır, sonrada gerisin geri evine dönerdi. Bu yüzden kasabalı, kadının evine kapandığını, artık ağıda gitmediğini ilk başlarda bilemedi. Zaten ihtiyarlar o yılın yaman kışına karşı pek dayanıklı çıktığı için ölüm o bahar yanlarına pek uğramadı.
“Dünya ölümlü, gün akşamlı,” dedi sesi titreyen Ağıtçı Kadın, “Bizden kalacak olan üç-beş kelime. Bana babanın hikayesini anlat oğlum. Ağıdını yakacağım.” Çocuk ses vermedi. Ne başını yerden kaldırabiliyor, ne de ağzını açıp babasının arkasından konuşabiliyordu. Sonunda ona deminden beri aşkla bakan yaşlı kadının kara elleri sırtında gezinirken, çocuğun gözlerinden yaşlar süzüldü.
Ucunda Ölüm Var- Kemal Varol Kitabı
İletişim yayınları 2256-Çağdaş Türkçe Edebiyatı 376
Birinci baskı 2016- Dördüncü Baskı 2017
(Kitap satan İnternet sitelerinden temin edilebilir)
KİMLİĞİMİZ BİR NEBZE DE DİLİMİZDİR
Pir Sultan Abdal Kültür Derneği Arguvan Şubesi kuruldu.