Uzak Lateral Disk Hernilerinde Ekstraforaminal Yaklaşım
Kağan TUN, Berker CEMİL, Tuncer GÖKER, Oğuzhan EYLEN, Murat KORKMAZ, Erkan KAPTANOĞLU
S.B. Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi, 1. Beyin Cerrahi Kliniği, Ankara, Türkiye
AMAÇ: Uzak lateral disk hernilerinin cerrahi yaklaşımları bu bölgenin anatomik sınırlamaları olması nedeniyle zordur. Çalışmanın amacı uzak lateral disk hernilerine ekstraforaminal yaklaşımı bir grup hasta üzerine olan etkilerini değerlendirerek tanımlamaktır.
GEREÇ ve YÖNTEM: Uzak lateral disk hernisi olan on altı hasta cerrahi olarak tedavi edilmişlerdir. Hastaların (11 kadın, 5 erkek) ortalama yaşları 56.4'tür. En sık tutulmuş olan seviye L3-L4 ‘tür (9 hasta). Bu tür disk hernisinde ekstraforaminal yaklaşım uygulanmıştır. Hastaların tümü cerrahi sonrası ortalama 19.5 ay (1–2.8 yıl) takip edilmişler ve Macnab Ölçütlerine göre mükemmel ve iyi sonuçlar elde edilmiştir.
BULGULAR: Cerrahi sonrası hastaların tümünde iyileşme görülmüştür. Hiçbir hastada cerrahi sonrası rezidü motor defisit kalmamıştır, üç hastada kalıcı duyu kaybı gelişmiştir. Takipte hastalarda instabilite gelişmemiştir.
SONUÇ: Ekstraforaminal yaklaşım uygun ve güvenli bir tekniktir. Bu yaklaşımın avantajı vertebralardan aşırı kemik eksizyonu yapılmaması nedeniyle spinal instabilite gelişmemesidir. Ekstraforaminal yaklaşım ile az miktarda yumuşak doku ve kemik eksizyonu yapılarak disk hernisi görülebilmektedir. Ayrıca nörovasküler yapılara az temas edilmektedir. Bunca avantajlarına karşın, bu tekniğin ve bölge anatomisinin iyi bilinmesini gerektirmektedir.