Bugün ne yazayım diye düşünürken aklıma göç geldi.
Göç İdaresinden, göç politikasından değil, kendi göçümden söz etmek istiyorum.
Yazacak çok şey var, nereden çıktı bu göç diyeceksiniz.
6 ay Gaziantep’te yaşıyorum.
Geriye kalan 6 ayı da Akdeniz sahilinde, Aydıncık ile Bozyazı arasında harika bir coğrafyada geçiriyorum.
Bu git gel olayı 20 yıldan bu yana sürüyor.
Önceleri yol uzun gelirdi ancak alışmış olmalıyız ki şimdi pek uzun gelmiyor.
Bu yıl ki sıcaklar, tüm ülkeyi kavurduğu gibi bulunduğumuz bölgeyi de yaktı kavurdu.
Ekim ayına girdik, tam da havalar güzelleşmişken biz yönümüzü Gaziantep’e çevirdik.
Göç derken işte bu dönüşten söz ediyorum.
6 ay kalınan bir yerde düzene alışmışken, bir bakıyorsunuz göç hazırlıkları başlıyor.
Bu güzelleşen sonbahar havasını bırakmak zor olacak ama Gaziantep’ten uzak kalmak da zor.
İşte bu sonbahar aylarında daha güzelleşen iklimi, coğrafyayı bırakıp dönüyoruz.
Dönüş hazırlığı da kolay değil.
6 ayın dağınıklığını toparlamak hiç de kolay olmuyor.
Yani abbas yolcu.
Bu göçten dolayı en az bir hafta en çok on gün izin istiyorum.
Kendime izin verdiğim bu süre içinde dilerim ülke genelinde de her şey düzelir ve güzelleşir.
Çünkü cennet ülkem ve bu ülkede yaşayan iyi insanlar, hak etmedikleri bir yaşam biçimiyle cebelleşiyorlar.
Kötü gidişin bir an önce düzelmesi dileği ve yeniden buluşmak umuduyla…
EYYİ OLUR İNŞALLAH…