Çocukluktur dediler geçer dediler geçmek bilmedi
Lisede 2 de sevdiğim bir hocam vardı sürekli konuşurduk tarih hocasıydı ve genel kültür bakımından da çok bilgiliydi. Muhabbeti beni çok sarardı. Ben zamanla aşık oldum. Üniversiteye başla geçer dediler bu üniversitede 2. yılım hala geçmedi. Başka erkekler konuşmak isterse terslerim hiç umrumda olmaz o bir nasılsın diye mesaj atıyor benim eller buz kesiyor. Yaş farkı desen ben 19 o 34. Gerçi bekar olduğundanmıdır nedir o da baya samimi benimle hatta onun ilgisinden sonra ben ilgi duymaya başlamıştım. Sen benim için farklısın kafa dengimsin senin konuşunca mutlu oluyorum dedğinde siz de benim için farklısınız abim gibisiniz demiştim mallığımdan kapamıştım kapıyı nasıl olsa okul bitsin unutcam diyordum ama olmadı. üniversitem evinin yanına benim eski lisemde benim evimin yanında okul açılsa bile karşılaşıyoruz sık sık. Artık bilsin istiyorum ama rezil olmakta istemiyorum. Sizce ne yapmalıyım.
Soru No Referans vermek istediğin soru numarasını tarayıcının adres kutusunda görebilirsin (URL). Örneğin, bu sorunun numarası: 770213
sen bu durumu takıntı yapmışsın ve adamla ciddi şekild ekonuşmadan hep aklın orda kalacak bence konuş ne olacaksa ya da olmayacaksa olsun sonra yoluna devam edersin
Yok ver gitsin ya
Kim bilir kaç tane vardır onda öyle...:D Biri de sensin...
senin ki çcocukluk aşkı. o adamın gerçek yüzünü tanı bırakırsın. o senin için ulaşılmaz görüyorya içindeki sevgi ondan
İtiraf et ne kaybedeceksin ki.
CevaplayanBence söyle sonuçta çocuk değil karşındaki olgunlukla karşılayacaktır ve sevmekten utanmana gerek yok.Sorankarşılaşmasak edicem de karşılaşıyoruz o zaman yerin dibine geçme ihtimalim var. Ben daha çok anlasın ama kanıtlayamasın hissetsin istiyorum.
Öğretmen olmak ne kadar ballı bir meslekmiş yahu.
Cevaplayanöğrenci.caacasenin meslek ne
o yasta biri aslinda senn degerini kiymetini daha bilir ... belli et bence ... cocuksu degil onun yasiti gibi davran olgun yani...
● Sevgiliye Şiir (Devamı)
Gecelerim de gündüzlerim gibi benim artık senden sonraHıçkırıklarım da ayrılıklarım gibi...Kendi zeminimde ayakta durabilmeyi öğrendimAma olmadı, bayıldım ve düşüverdim yolun ortasınaTopuklarım...