Edep ve Üslup Fakirleri « Aşağı Dikmen Köyü
Sosyal sorumluluk üstlenmiş, halkın önünde örnek ve model olmak durumunda olanların; oturmasından kalkmasına, konuşup hareket etmesine ve her haline dikkat etmesi gerekmez mi? Böylelerinin özel yaşamlarındaki tercihleri bizatihi üslupsuzluk olabilir, sözümüz olamaz. Ancak, ihraz ettikleri görevler gereği olsun bir nebze efendi olmaları, şeref ve şiarın, mesuliyetin icabı olsa gerektir. Aksi durum, temsil görevlerine de zarar verir. Hoş; insanın kültürü ve ahlakı neyse, kendisine de onu yakıştıracaktır. İsteseler de başka türlü olamazlar zaten. Zira üzerlerine sıfatlaşarak meleke halini almıştır içinde bulundukları sakat ruh halleri. Büyüklerimiz boşuna mı demişler: “üslub-u beyan, aynı ile insandır”
İsmi piyasada adam sırasına kırışmış olanların, sebebi ne olursa olsun üslubunda tercihli bir seçicilik olması gerektiğine inananlardanım. Her zaman seviyeyi üst düzeyde tutması, kendisini haklı zannederek bir başka hakkın hakkına girmemesi gerekir. Zira bunun zıddı, basiretsizliğin daniskasıdır. Mevkii, konumu toplum içinde işgal ettiği yer-durum her ne olursa olsun; hadsizlik etmek kimsenin haddine değildir. Yalanla, dolanla ve tahrikle basit emellerin varabileceği yer, ancak çukurlaşmaktır. Böyle olmayı özelikle isteyene sözümüz yoktur. Lakin hakemlik yapmadan, ölçüp tartmadan, körü körüne kör kuyuya düşenleredir sözümüz. Çünkü insan, kutsal ve kaliteli bir varlıktır. Şayet insan olduğunun farkında ise! Üç kuruşluk menfaati uğruna eğilip bükülenlerin, konumunu korumak için taklaların bin bir çeşidini atıp, taklacılıkta kargalarla yarışanların, basit hesap ve cimrilik hastalığından kurtulamayanların bu gerçeği anlaması oldukça zordur. Zira basit hesaplar, basit davranışlarla birleşince insanı da beraberinde basitliğe taşır…
En basit bir mesele de dahi kendi menfaati birazcık geciktiği için seviyeyi kaybedenler, yeri geldiğinde adamlığı kimseye kaptırmazlar! Bunlara aynı üslupla karşılık vermek, sizleri de onların düştükleri çukura çeker. Bırakın kendi çukurlarında debelensinler. Onlar; kulaklarına üfürülenle hareket eden, muhakeme yeteneğinden yoksun, vicdanı körelmişlerdir. Sahibinin sesiyle konuşan, para diye gaza gelip caz yapanlardır. Kalıbına bakılıp adam sanılsalar da zaman ve ilahi adalet onlar hakkında en adil hükmü verir. Bize düşen; feraset ve basiret yoksunluğunun yansımalarını serdeden bu zevatlara aldırış etmeksizin, doğru bildiğimiz yolda yürümektir. Leyleğin sermayesinin; “lak lak” olduğunu bildikten sonra, gerisi lafı güzaf değil midir?
Öyleyse ne mi diyorum? İnsanı üzen; bir manevi merkezden beslendiğini iddia edenlerden sirayet etmesidir bu tür seviyesizliklerin. Gel de nasipsizliğe üzülme! İnsanlık adına, görev adına, ahlak ve erdemler adına. Tevdi edilen emanetler adına gel de kaygılanma! Hoş, istediğiniz kadar üzülün. İçte ne varsa dışa yansıyan da o olacaktır. Konumları gereği rol yapsalar da maskeleri bir gün olup düşecektir illaki. Ebediyen sürüp gitmez ya fiili yalancılık denilen rolleri. Ama yine de; siz siz olun, dikkat edin böylelerine. Konuşmalarındaki üsluba bakın; edebine, kültürüne ve kişiliğine göre hüküm verin. Yetmez derseniz; sözlerindeki gerçekliğin uygulamadaki tutarlılık derecesine bakın, insanlıklarındaki gerçek kaliteye not verin…
Kişinin duruşuna bakın, omurgasının kırıklığını görün. Bir de onlara inananların yaptıklarına şahit olun; insanlık kalitesinin nasıl yerlerde süründüğüne tanıklık edin. Hele bunu, bir de mübarek ramazanı karşılarken yapanları görün. İnsana, yüce değerlere, maneviyata, inanca değer veriyormuş görüntüsüyle yıllardır, insanları kandırarak yaptıkları saygısızlığı anlayın. Samimi insan sandıklarınızın rollerle maskelenmiş soğuk suratlarına tanık olup, “vah sizden medet bekleyenlere” diye onlar adına da bir kez daha hüzünlenin… Hadis-i Şerif’in ifadesiyle cevap verin onlara; “Ya hayır söyleyin ya da susun.” Susmaktan anlamasını bilmeyenler, konuşulanı anlamaktan yoksun, edep fukaraları değil midir ki zaten!
Ramazan ay’ınızı tebrik ediyor; hayır, bereket, rahmet, merhamet ve güzel ahlakın elde edildiği fert ve toplumlar seviyesine ulaşabilmeyi diliyorum.
Davut ZAT tarafından 16 Kasım 2017 - 16:53 tarihinde yayınlandı.