ışığı beklerken | kayıp ruh
You Are Here: Home » denemeler » ışığı beklerken
Posted by: zeynep Posted date: Mart 10, 2014 In: denemeler | comment : 1
Gözlerini dikip saatlerce aynı yöne bakmak, elinden hibir şey gelmediğini fark etmek ve hiçbir şeyi değiştirememek.. Hayat bazen ‘bekle ve gör’ moduna alıyor insanı. Ne kadar çabalarsa çabalasın hiçbir şeyi değiştiremeyeceğini kanıtlamak istercesine..
‘Bir bildiği vardır elbet’ deyip boyun eğmekten başka yapılacak bir şey kalmıyor geriye. Kekremsi, buruk bir tat dışında.. Sanki saatlerce dikip gözlerini aynı noktaya baksan, ne geçen saatleri ne de geçen ömrü fark edeceksin gibi.. Öylesine yitik, tüketici..
Yaşanan tüm yıllar inatla işbirliği yapıp omuzlarına binmiş gibi, öylesine yorulmak.. Üstelik hiçbir şey yapmazken, yapamazken. İşte hayat yeni bir şey daha öğretiyor şimdilerde. Hiçbir şey yapmadan sadece beklemenin ve bir şeylerin değişmesini ummanın dayanılmaz ağırlığını..
‘Her gecenin bir sabahı vardır elbet’ diye düşünmeyi sevdiğimden olsa gerek, camdan sızacak -ufacık da olsa- bir ışık bekliyorum şimdilerde. Karanlığın son bulduğunu fısıldayacak, beraberinde gelen yeni günle güzel günleri bize taşıyacak..
foto: morning glory by Stephen Emerson
22 Temmuz 2014, 23:02