Çocukken oyuncak yapılan garip nesneler..
Çocukken sahiplenip oyuncağınız yaptığınız en saçma nesne neydi? — Storia.me
Tasolar, futbolcu kartları, oyuncak arabalar, bez bebekler… Üç aşağı beş yukarı herkesin oynadığı sıradan oyuncakları bir kenara bırakalım. Daha farklı, daha orijinal şeyler istiyorum. Eminim herkesin
Sercan Tamer'in bu yazısından esinlenerek yazmaya karar verdiğim bu satırlarda çocukluğumda kolilerce oyuncağım olmasına rağmen anlamsızca oyuncak haline getirdiğim nesneleri sizinle paylaşıcam.
1-Damacana kapakları= Evet yanlış duymadınız. Bildiğiniz damacana kapakları. Bir allahın kulu da çıkıp sormadı "Evladım senin derdin ne zaten bir sürü oyuncağın yok mu senin" diye. Ne amaçla kullandığıma gelirsek genelde mutfak oyuncaklarıyla birlikte tabak olarak kullanılırdı kendileri. Aile büyüklerinden kenarındaki uzantıyı koparmalarını önemle rica ederim ama.
2-Sürpriz yumurta= Sürpriz yumurta dediysek de içindeki oyuncak sanmayın. Bunları aldırtır çikolatasını yemezdim. Oyuncağını da daha küçük olduğum için yapamazdım. Çikolatasını babam yerdi, oyuncağı da annem yapıp bana verirdi. Ama benim asıl ilgimi çeken ne oyuncak ne çikolataydı.. Çikolatanın içinde, oyuncağın dışında olan ve mükemmel sarı rengiyle açması dünyanın en zor işlevi olan o yumurtalar benim hedef noktamdı <3
3-Kontör kartları= Bilen bilir eskiden kontör kartları vardı. Telefona TL yüklemek şimdiki gibi internetten olmuyordu ki hey yavrum hey neler vardı. Aile fertlerinden kontör yükleten olursa kart sonrasında kesin benim elime geçerdi. İnanılmaz bir zevkle kartları küçük çantamda biriktirir sonra da oyunlarımda kredi kartı olarak kullanırdım. Zor bir çocukluktu tabii.
4-Roll-on' lardaki top= Saçma bir takıntı daha. Evladım senin sorunun nedir yaa derdin nedir yanii. Ama yoookk onunla oynanacak arkadaş! Annem roll-on kullanırdı, bitince babama o topları çıkarttırır biriktirirdim. Oyunlarda genelde yiyecek rolünü taşırlardı. Söylüyorum zor bir çocukluk geçirdim diye :Dd
5-Anlamsız anahtarlıklar= Bahsettiğim hani şu tüpçülerin ya da operatörlerin falan verdiği cinsten anahtarlıklar. Asla anahtarlara takılmayan ama benim evde görünce hemen çantama attığım nesneler.. Tabi 4 yaşındayken anahtarı olmayınca özeniyor insan. Kendi anahtarını oluşturuyosun anahtarlıklarınla falan. Oyunlarda tabii ki malikanemin anahtarı olurdu kendileri.
Hayat küçükken güzel aslında bakınca. Mutlu olmak çok daha kolay..