Boşluk bakışlarımın biçimini taşıyor.: Beni de sever misiniz?
Eskimişliğime buyur etsem sizi, yağsam biraz mütereddit, damla sakızlı bir anı koksam, bir resmimde tutabilsem gözlerinizi incecik, nane keskinliğiyle ama yumuşacık ezilsem hüzünlü parmaklarınızın arasında ve çalmasam kurulduğumda üstüme yazılmış notaları… Beni de sever misiniz, diye soracaktım. Beni de sever misiniz bir an?
Burada bir ev için anlatılanları, belki vitrinde bir ev olarak sunulanı, İzmir adına hissetmiştim vaktiyle. Bana sundukları bir yana, hiç sevmedim sanardım onu, ondan ayrılmak zorunda kaldığım son günde.Bana bunları anlattı, hatırlattı.Yüreğinize sağlık.
Teşekkür ederim, bir anımsamaya vesile olmak güzel. :)