cengiz-han : 1 jour, 03h03:14
Post� le: 23 D�c 2007 3:15 Sujet du message: Bugünlere nasil geldik?
Derni�re �dition par murat_erpuyan le 07 Jan 2017 23:46; �dit� 1 fois
Post� le: 15 Jan 2008 12:50 Sujet du message:
Dubai Şeyhi... Evet!
Post� le: 15 Jan 2008 12:52 Sujet du message:
Eren Talu isimli mimar tanıdığım, Toplu Konut İdaresi’nden Galatasaray’ın Seyrantepe’deki yeni stad projesini aldı...
“İçkiyi kestim, işlerim açıldı.”
Cemil İpekçi isimli modacı tanıdığım Türk Hava Yolları’nı giydirmeye başladı;
“Üniversitelerde türban yasağı kalkmadan, defile yapmayacağım...”
Gamze Özçelik ve Uğur Pektaş isimli sevgili “dizilerde oynamanın yanısıra Umre’ye tur düzenleyeceklerini” açıkladılar...
Alp Nuhoğlu isimli doktor jinekolog arkadaş Kıbrıs’ta tüp bebek merkezi açmadan hemen önce aniden Fethullah Hoca’nın uğuruna mazhar olduğunu açıkladı...
Seda Sayan Hülya Avşar isimli sanatçılar, bir anda “türban bize çok yakışıyor” diyerek resimler vermeye başladılar...
Bülent Ersoy hanımefendi, gecenin 9.30’unda “Orucumu açamamıştım şimdi açayım diye canlı yayında oruç açıp, dua okumaya kalktı...”
Post� le: 15 Jan 2008 17:35 Sujet du message:
Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün Washington ziyareti sırasında eşi Hayrünnisa Gül’ün bakan eşleriyle birlikte Cafe Milano isimli restorana gittiğine dair haberler, restoranda çalışan Türk garson Kerem Çelik'i işinden etti. Yemeğin faturasının büyükelçiliğe gönderildiği ve alkollü tatlının alkolsüz olarak hazırlandığı iddia edilmişti.
ABD’de yarım bıraktığı pilotluk eğitimini tamamlamak için garsonluk yaptığını söyleyen Kerem Çelik, “4 ay daha garsonluk yaparak gerekli parayı temin etmeyi istiyordum” dedi. Ancak Çelik’in hayali Hayrünnisa Hanım’ın ziyareti üzerine şimdilik suya düştü.
Post� le: 13 F�v 2008 1:05 Sujet du message:
Muharip Gaziler Derneği, Şehitler ve Maluller Derneği, Emekli Astsubaylar Derneği mensuplarının; MHP Genel Merkezi önüne giderek, Cumhuriyet'in temel değerlerini yoketmeye çalışan Hükümet'e verdiğiniz destekten dolayı, tarifsiz düş kırıklıklarımızla sizi protesto ediyoruz diyerek siyah çelenk bırakmak istemeleri sonrası, anılanlara o sözde ülkücü, sözde milliyetçi MHP mensupları tarafından saldırılmıştır.
Post� le: 08 F�v 2010 1:18 Sujet du message: Uçak yapan Turkiye'den bugunlere
Bu video bana mail ile gelince aklima geldi Hazerefan’i anlamamis kafasi kesmistik, sonr a Cumhuriyet geldi, yoklukta uçak fabrikasi kurduk. Sonra Nato geldi, ABD yahu siz niye oyle külüstür uçaklar yapmaga çalisiyorsunuz, biz size son modelleri hem de kimisi bedava veririz dedi. Ucak fabrikamizi traktor fabrikasi yaptik. Yil 1955 ! Demokrasi sehidinin iktidari bu karari veren. Sonra birgun Kibris’a müdahele etmege karar verdik. ABD hop n’oluyo o uçaklar benim deyiverdi. Inonu “yeni bir dunya kurulur, Turkiye de yerine alir” dedi.
Geçtigimiz yillarda da iki genç bilimadamimiz oldu. Intihar ettiler dendi. Ilginç olan amerikan uçaklarinda bulunan uçaklari kendilerine karsi kullanilmasini onleyen programlari çozdukleri soylendi…
Derni�re �dition par cengiz-han le 16 Sep 2013 23:39; �dit� 1 fois
Post� le: 16 F�v 2010 17:53 Sujet du message:
TSK DÜŞMANLIÐININ KÖKENİ NEREYE DAYANIYOR
Milli Şair Mehmet Akif’e soruyorlar; “Tarih tekerrür eder mi?” Şair şöyle yanıt veriyor: “Hiç ibret alınsa tekerrür eder mi?” Mehmet Akif bugün hayatta olsaydı, son yıllarda yaşadığımız olaylar hakkında ne düşünürdü? Ergenekon soruşturması, darbe iddiaları, ıslak imza, kozmik oda, balyoz planları, emasya tartışmaları vs.
Şair kuşkusuz derdi ki, “ama biz bunların benzerini aynen yaşadık.” Nasıl mı? Okuyacağınız bugün yaşadıklarınızdır…
Şimdi sıra İttihatçıların cezaevlerine tıkılmasındaydı.
Levant Limited gibi şirketler kurdular; Vickers, Metropolitan Carriage, British Trade Corparation gibi şirketleriyle Osmanlı pazarına daldılar. Şirketlerde Türkçe kullanma zorunluluğunu kaldırdılar.
Şimdi Mehmet Akif hayatta olsaydı ve Türkiye’nin yaşadığı son yıllardaki olayları görse ne söylerdi acaba?
Post� le: 28 F�v 2010 0:38 Sujet du message:
Post� le: 11 Mar 2010 8:32 Sujet du message:
28 Şubat AKP’yi yaratmak içindi: “Bu iktidar Cumhuriyet’in temel ilkelerine karşıdır, savaşalım” dendi. Zıt oldu değil mi! 28 Şubat zaten AKP’yi yaratmak amacı güdüyordu.
Şimdi bir Müsteşarlık kuruyorlar. Bir sürü vazifeler veriyorlar. Bunlar yanlış şeyler. Devlet kurumlardan oluşur. Halkın iradesi bu yetkileri vermez. Halkın iradesi meselesiyse, Amerikan Meclisindeki oylar kutsal değil mi? Ona bağıramazsınız o zaman.
Darbe çok karmaşık bir yapıdır. Ve içinde medya mutlaka vardır. Medya olmazsa darbe yapmak mümkün olmaz. Mesela 28 Şubat’ta çıkan irtica söylentileri... Bu tertibi yaptıran güç neyse, tankları yürütenin arkasındaki güç de odur.
Öyle söylenmez tabii. Ama patronun, işi tertipleyenlerle ilişkisi vardır. Dünya üzerinde ilişkileri vardır. Yazarlar ona uyar. Yine 28 Şubat’ta “Bu iktidar Cumhuriyet’in temel ilkelerine karşıdır, savaşalım”dendi. Askere de benzer şeyleri söylediler. Oysa savaştıkları şey Erbakan’ın izlediği ekonomik politikalardı. Erbakan’ın ekonomik ilişki kurduğu yerler,
28 Şubat AKP’yi yaratmak için
Zıt oldu değil mi? 28 Şubat zaten AK Partiyi yaratmak amacı güdüyordu başarılı oldu. Ben bunu AK Parti’yi eleştirmek için söylemiyorum. Siyasiler akıllı olsun ’kim ne istiyor’ sorusunu sorsun diye söylüyorum.
11 Eylül’de öyleydi. Ben o zaman da “Ulus devletlerle küresel sermaye çatışıyor” demiştim. Ekonomik krizle birlikte ise küresel sermayenin tasfiyesini görüyoruz. Çünkü kaybeden bankalar. Para ortadan kalkmıştır. Şu anda etkisi son derece sınırlı hale geldi.
Post� le: 11 Juil 2013 2:14 Sujet du message:
Derni�re �dition par cengiz-han le 31 Mar 2017 0:43; �dit� 1 fois
Post� le: 16 Juil 2013 0:41 Sujet du message:
AKP rejiminin ve RTE’nin kaderini belirleyecek etkenlerden biri sermaye sınıfının tavrı. Burada yekpare bir sınıftan söz etmediğim açık. Ekonomik olarak aralarında paylaşım kavgası olsa da, esasen sekülerlik ve “parlamenter demokrasi anlayışı” üstünden ayrışan sermayenin iki kanadının, Gezi depremi sonrası biri birlerine karşı hal ve duruşları, hamleleri merak konusu.
Taraflardan İslami olanına “nurjuvazi” deniyor. Bunlardan “milli görüş” kökenli olanlar MÜSİAD’da, Gülen cemaati kökenliler ise TUSKON’da örgütlüler. Taraflardan laik bilenen ve yüzü AB’ye ve onun normlarına daha dönük olarak bilineni ise “büyük burjuvazi”. Bunların TÜSİAD’da örgütlü oldukları, aynı hamurdan orta ve küçük işletmeleri de daha geniş bir halkada TÜRKONFED olarak örgütledikleri biliniyor.(*)
Anadolu kaplanları olarak nitelenen nurjuvaziyi, Anadolu’da sessizce büyüyen, küreselleşmenin tanıdığı fırsatları iyi değerlendiren, Gülen cemaatinin inisyatifi ile de güçlü iç dayanışma ağları kurarak dünya pazarlarında başarılara imza atan, yüksek ekonomik performansla iç bünyesindeki dayanışmayı daha da sağlamlaştıran ve AKP rejiminin devlet rantından faydalanan kesimi olarak nitelemek pek moda (Örnek için bkz Aydın Uğur, Endişeli Nurjuvazi, 4 Temmuz Radikal) . Nurjuvazi için bu nitelemelerin yarısı doğru, yarısı yanlış. Bu kesimin iç dayanışma ağları olduğu ve AKP rejiminin devlet rantlarından sınırsızca faydalandıkları doğru ama Türkiye’nin ve dünyanın genel büyüme dinamiklerinin üstünde, bundan kaynaklanan bir başarı öyküleri olduğu çok abartılı, hatta yanlış bir önerme. Bilinmeli ki, bu kesim, öteden beri Türkiye kapitalizminin işbölümünden rol alarak var oldu. Kâh bayii, toptancı, temsilci, kâh büyük burjuvazinin artık kârlı bulmadığı ve terk ettiği sanayileri, hem İstanbul ve çevresinde hem de Kayseri, Konya, G.Antep, Denizli gibi sanayi vahalarında üreterek boy attı. Gıda, tekstil, mobilya, hatta demir-çelik gibi sektörlerin bu sanayicileri, ucuz ve örgütsüz emekle, ithalata bağımlı üretim ve ihracat yapan, Türkiye sanayiinin tipik defolarından malul bir kesim. Nurjuvazi, diğer kazanç alanlarından da eksik olmadı elbette. AKP rejiminde hiçbir TOKİ, özelleştirme, kamu ihalesinden eksik olmadılar, eğitim, sağlık gibi metalaştırılan hizmetlerden eksik olmadılar ve dış kaynağa dayalı yıllık yüzde 5’lik büyüme katarına atlayarak paylarını kapmaya baktılar. Ortada orijinal hiçbir şey yok.
Peki nurjuvazi, bu 10 yıldır dış kaynak haznesinden akan çeşmeden kovasını doldurmaya bakarken büyük burjuvazi ne yaptı? Onlar da AKP’li yıllara dominant güç olarak başladılar. Dış ekonomik odaklarla ana bağları kurmuş fraksiyon olarak, dış kaynağa dayalı büyümeden, eskiden olduğu gibi paylarını aldılar. Özelleştirme böreğinin en has dilimlerini aldılar, dış kaynak girişine aracılık yapan finansörler olarak hem özelden hem devletten katmerli faizlerini aldılar, İstanbul rantından aslan payını aldılar, büyük enerji lisansları kaptılar vs. Bazıları-Doğuş, Ciner, Demirören gibi- devlet rantlarından daha fazla yararlanmak için medyalarını da devletlûnun hizmetine vererek dönemden fazladan yararlanmayı ihmal etmediler elbette. Böylece RTE, nurjuvaziye ek olarak burjuvaziden biat etmiş bu grupların da desteği ile iyice cüretkâr oldu.
Büyüme çarkı döndüğü sürece nurjuvazi daha da palazlanırken burjuvazi de cesameti ve köşeleri önceden kapmış olmanın avantajı ile büyümesini sürdürdü. Ama bununla bitmedi. RTE, inşa etmek istediği toplum projesine TÜSİAD’dan itiraz istemedi. 28 Şubatçısınız, diye korkuttu, içlerinden Aydın Doğan’a uyguladığı sindirme yöntemleriyle, diğerlerini de tehdit etti.
İzlediği ekonomik programların kırılganlık yarattığını ve geleceği olmadığını bilse de TÜSİAD esaslı muhalefet yapmıyor, AKP’yi daha çok AB rotasında tutmaya çalışıyordu ama en çok da toplumun geneline giydirmek istediği deli gömleğinden tedirginlik duyuyor, hukuk dışılığın yarattığı gerilimlerin toplumda bir patlamaya yol açacağından endişe ediyor ama bunu seslendiremiyordu, ta ki Gezi isyanına kadar. Gezi, TÜSİAD’ın da dilini çözdü ve konuşur kıldı.
Şimdi nurjuvazi ile burjuvazinin AKP ile ilgili tercihleri daha netleşiyor. TÜSİAD da artık hukuka saygı, AB türü demokrasi ve haklara saygı taleplerinin ardında durmaktan kaçmıyor. “Ilımlı İslam” formülünden soğuyan ABD ve AB’den aldığı sinyallerin de etkisiyle tabii.
AKP’ye kayıtsız bağlı nurjuvazi ile itirazlarını dillendiren burjuvazi esaslı bir çatışmaya girerler mi? Sanmam. Nurjuvazinin böyle bir lüksü yok. Türkiye kapitalizmi artık, 1980 öncesinin , hatta 2000 öncesinin kapitalizmi değil. Milli gelirinin yarısı kadar dış ticarete açılmış, milli gelirinin yarısına yakın dış borç stoklamış bir ülkeden söz ediyoruz artık. Nurjuvazisi de, burjuvazisi de bu dışa açılmışlığın rüzgârlarının tesiri altında. Hem de iyice kırılganlaşmış, içeri dönme opsiyonu kalmamış bir kapitalizm bu.
Dolayısıyla, çatışma yerine bir uzlaşı yolu bulmaya daha çok gayret edecekler. Buradan, RTE’den kaynaklanan sivrilikleri törpüleyip ABD, AB onaylı, merkez sağa meyletmiş bir AKP restorasyonu da mümkün olabilir, AKP’den bu muhtevada yeni bir parti doğurmak da…Ama eskiyle devam edilmeyeceği çok açık.
Post� le: 17 Juil 2013 14:46 Sujet du message:
Post� le: 20 Ao� 2013 0:32 Sujet du message:
Adı Fırat Budacı. Bir çoğunuz onu Uykusuz adlı mizah dergisindeki, “Kaç Yıl Oldu?” araştırmalarından tanıyor. Asıl mesleği diş hekimliği olan Budacı ayrıca aynı dergide, “Kendimi Durduracak Değilim” adlı köşenin de sahibi. Bu mizah ustasının aynı adlı iki de kitabı bulunuyor.
Doğan Güreş, Tansu Çiller'i kast ederek, ''O tak diye emrediyor, ben de şak diye yapıyorum,'' dediği için adı ''Tak Şak Paşa'' ya çıkalı 17 yıl oldu.
Post� le: 21 Ao� 2013 17:15 Sujet du message:
Post� le: 16 Sep 2013 23:45 Sujet du message:
Cumhuriyet, 26 Şubat 2011
Araştırmacı-yazar Mustafa Yıldırım ile İran İslam devrimi üzerine söyleşiyorduk. Şah’ın yıkılmasına az kala, İran’daki genel beklentinin “çok partili, düşünce özgürlüğünün sınırlanmadığı” bir düzen olduğunu vurguladı. Yani, şimdi bizim dinlediğimiz “ileri demokrasi” masalı gibi bir şey.
Mustafa Yıldırım, “İran’da önce gösteriler başladı” diyerek sürdürdü sözlerini:
“Ordu ‘Çatışma büyümesin’ diyerek tarafsızlığını ilan etti. Geçici hükümet kuruldu. Sağda solda dine aykırı denilerek insanlar dövülüyor; vitrinler kırılıyor, içki satan yerlere saldırılıyordu.
Birdenbire dini-ruhani liderin fetvaları ortaya çıktı: Referanduma gidilecekti. ‘Eski diktayı mı yoksa demokratik cumhuriyeti mi istersiniz’ diye sormak yerine ‘Dikta mı, yoksa İslam Cumhuriyeti mi?’ diye sordular.
Ne var ki artık çok geçti. Seçimle gelenler, seçimle gitmeyeceklerdi, çünkü yolsuzlukların, cinayetlerin hesabını vermek istemiyorlardı.”
Mustafa Yıldırım sözlerini bitirince, “Bu anlattıklarınız” dedik, “Bugün yaşadıklarımıza ne kadar çok benziyor…”