Hikmet Altınkaynak : Şiir Yazmayı Bıraksaydım...
Türk siyasetinin büyük yıldızı Bülent Ecevit’in şiirin gücüne bu denli önem vermesi, onun geleceği gören bir lider olduğunun da bir göstergesi değil mi? Bir edebiyat söyleşisinde aynen şöyle demişti: “Şiir yazmayı bıraksaydım siyasette ben ben olamazdım.”
Yarım yüzyıl ülke siyasetine yön veren Ecevit’in yaşama gözlerini yummasının üzerinden tam beş yıl geçti. Bugün Türkiye sorunlar yumağı içinde çırpınıyorsa, Ecevit’in ya da Ecevit gibi bir liderin yönetimde olmamasından dersem abartma sayılmamalıdır. Düşünün bir kez. Ecevit’in son başbakanlığı döneminde, üçlü bir ortaklıkta bile ülkeye huzur ve güven gelmiş, bugün korkunç boyutlara ulaşan terör sıfırlanmıştı.
Ecevit’le şiir üstüne birçok kez konuşma şansım oldu. O, şiiri özel eylem olarak görüyordu. Toplumsal görevini siyasal eylem olarak gerçekleştirdiğini dile getiriyor; şiiri de kendisi için yazdığını, bunun bir bencillik değil, tam tersine “insan için” yazılmış olduğunu söylüyordu. Diyordu ki “Şiirle kendiniz için bulduğunuzu tüm insanlık için bulmuşsunuzdur.”
Ve düşündüğü gibi uyguladı. Bu tutumuyla da daha özgür, daha rahat bir yazma eylemine kavuşuyor, düşüncelerini oluşturmada şiirden yararlandığını, şiiri bir düşünme biçimi olarak benimseyip siyaset adamı tutsaklığından kurtulduğunu söylüyordu. Dahası buradan hareketle de devlet adamlığını sorguluyordu.
Bugün içinde bulunduğumuz açmazların nedeni de bu değil mi? Kendimiz için istemediğimizi başkaları için de istememek erdemini göstermek. Bunun için de iktidarı elinde tutanların adalet ve hukuku kendi yandaşları için değil, herkes için istemeleri gerekmez mi? Aslında insanın özünde vardır bu duyarlılık. Ama siyaset bunu parçalıyorsa, bu siyasetin insana, insanlığa yararı olur mu? Siyasetin de sanat gibi, insanın huzur ve mutluluğu için birleştirici olması gerekmez mi? Ayrıştırıcılık siyaset olursa, kin ve öfkeyi beraberinde getirmez mi?
Ecevit’in şiirleri, sevginin ve umudun egemen olduğu şiirlerdir. İnsan emeğinin, insan güzelliğinin anlatıldığı, barışa, özgürlüğe, demokrasiye katkı sağlayan şiirlerdir.