Köyde ikinci yılımızdı.Kars’lı bayan arkadaş Menekşe,Gümüşhane’li Sefer,Kozaklı’dan Şinasi Güven v eben,sosyal faaliyetler için tam bir ekip.
Tam olarak hatırlayamıyacağım ama Yenifakılı Ortaokulu bir eğlence veya bir program hazırlamak istemiş.Ama programı hazırlayabilecek yeterli kadroları yok.
Ortaokulda bizlerden bahsetmişler ve bize rica ettiler yardımcı olmamız için.Bizler de severek kabul ettik,ancak günlük gidiş-geliş haliyle bir sorundu.
Şinasi çok güzel saz çalardı,ben mandolin,Menekşe ve Sefer de gayet güzel folklor oynayabilirlerdi .Bir ay boyunca bizleri köyden Yenifakılı’ya getirip götürdüler.
Çalışmalarımız meyvesini verdi,öğrenciler ortaokul öğrencisi olduğu için kısa sürede gayet güzel bir program hazırlayabildik.Ortaokul öğretmenlerinden keman ve başka müzik enstrumanları çalan arkadaşlar da vardı.
Nihayet gösterimize sıra gelmişti ve hepimiz de öğrenciler dahil heyecanlıydık.Rahmetli anam da yanıma köye gelmişti,rahatsızlığı da vardı.Yenifakılı’da tanıdık da yoktu,anamı en öne sahnenin yanına almıştım.
Malum,yetmişli yıllar sağın-solun zirveye ulaştığı yıllar,ancak biz köyde ve nahiyede katiyen siyasetle ilgilenmedik,mesleğimizde iddialı ve idealist bir öğretmen olarak çalışmayı tercih ettik.
Gösteri günü geldi,salon tıklım tıklım dolduydu.Biz öğretmenlerin nahiyede hiç tanıdığımız yoktu,kim sağcı,kim solcu bilmiyoruz da.Nihayet programımız başladı,gayet de güzel devam ediyordu.Sıra,istek türkülere geldi ve bir kişi „çırpınırdı Karadenizin dalgalarında „ türküsünü istedi.Ben o türküyü çalmasını bilmediğim için çalamadım,çalabilen arkadaşlar çalmaya başladı ve türkü söylenmeye başlayınca bir uğultu koptu ama,alkışlayanlarla yuhalayanların sesleri tam birbirine karıştı,salon da tabii ki karıştı.Anam rahmetli çok korkmuştu,onu hemen yanıma aldım,ama o güzel başlayan program kötü bir şekilde bitti.
Ama bende tatlı bir anı olarak yaşıyor…………………………..