Haberlerİnternet Yazarları Nefes ve Yaşam Koçu Sibel Kavunoğlu
Her şeye kolayca ulaşmak mümkün. İstersek soru işaretlerimizi kısa yoldan giderebiliriz. Uzmanlık geliştirmek istediğimizde oturduğumuz yerden eğitim alabilir, gezip görmek istediğimiz yerlerle ilgili anında bilgi edinebiliriz. Ulaşılabilirlik, insanı özgürleştirip zaman kazandırsa da değersizlik hissi ile birlikte sorunları da açığa çıkartır. Sorunların nasıl çözüleceğini bilsek de aynı yanıtı alabilmek için araştırmak isteriz. Sürekli araştırma şüpheyi, ihtiyacımız olmayan konulara odaklanmayı, karşılaştırma yapmayı da beraberinde getirir. Sonuç zihinsel fakirlik…
Zihinsel fakirlik de öyle sakince durmaz, bunun aksi olduğundan emin olmak ister. En ufak bir şey için dahi kendimizi övmeye başlarız. Mesela, “Ben iyi bir öğrenciyim, ben iyiyim. Birçok başarıya sahibim. Ben değerliyim hatta özelim” şeklinde düşünürüz. Fakat yine de değersizlik hissi yok olmaz. Değersizlik hissini yok etmek için gazete, internet ya da arkadaş tavsiyesini referans alarak terapistten yardım alsak da seansın her anından şüphe duyduğumuz için istenilen sonuç alınamaz.
Kişisel gelişim konusuna ilgi duymaya başladığımda içimdeki öfkeye bir iki seansta son vereceğime inanacak kadar özgüvenim vardı. Değersizlik hissi ile güçlü özgüven birlikteyken her şeyin yolunda olduğu fikri güçlenerek gerçeği görmemi engellemişti. Kendimle ilgili pek fazla bir şey bilmediğim için de neyi istiyorsam onu hayatıma çekiyordum. Bir önceki yazımda da paylaştığım gibi kendimi bilmeye ihtiyacım vardı.
Kendini bilme işi çok uzun bir yolculuk. Öyle bir iki çalışmayla olmuyor. Oldu gibi görünse de gerisinde ne olduğunu araştırmak gerekir. Geçmişe göre daha iyi olsam da dikkat etmezsem bazen çok çalışkan, bazen sosyal, bazen de enteresan olabiliyorum. Değersizlik hissini ortaya çıktığında onu fark etmezsem çekim yasası gereğini yerine getiriyor. İyi olduğuma ikna edecek yanlış işaretleri karşıma çıkartıyor. Olduğum kişi ve ben şeklindeki iki halle birlikte yaşamak hiç kolay değil.
Tüm bu yazdıklarımı özetlersem; Kendini bilme süreci, bir şeyler inşa etmek üzerine kurulu olduğunda kendi değerimizden şüphe edip acı çekiyoruz. Seçtiğimiz rollere rağmen kendimizi değersiz hissediyoruz. Bir şeyler inşa etmek yerine olduğumuz kişinin ne olduğunu bilmek en doğrusu sanki. Siz de kendinizle ilgili bir şeyler bilmeye doğru kararlı bir adım atmak isterseniz bu uzun Bayram tatilini fırsata çevirebilirsiniz.
Kendini bilme konusunda aşağıdaki soruları yanıtlayarak küçük “Kendini Bil” anları yaratabilirsiniz.
“Kendini Bil” Uygulaması:
Kaynağını İyice Kontrol Et!
Dünyaya geldiğimiz andan itibaren bir sürü insandan yardım aldık. Ailelerimiz, arkadaşlarımız, öğretmenlerimiz bu dünyada başarılı olabilmek için neler yapılması gerektiği, nasıl iyi bir iş sahibi olunacağı konusunda bir sürü bilgi paylaştılar. Fakat nasıl yaşamamız gerektiğine dair detaylı ve net bir bilgi veren olmadı.
Bu dünyada nasıl yaşanacağına dair bilgiler daha çok dini kaynaklar ile felsefeler de yer alırlar. Bu bilgileri yetkin olmayan kişilerden öğrendiğimizde ise yanlışa düşeriz. Bu yüzden de nasıl yaşanması gerektiğine dair bilgileri paylaşan insanları iyice araştırmak gerekir. Doğru insanlar, insan denilen varlığın fiziksel, zihinsel/duygusal ve ruhsal yapısını bilen ve karşılarına çıkan insanların potansiyellerini görür görmez anlayabilen insanlardır. İnsanların, testilerini ne kadar doldurabileceklerini dikkate alarak paylaşımda bulunurlar. Neyin, ne zaman, nasıl paylaşılacağı konusunda maharetlidirler.
Siz, siz olun, bu dünyada nasıl yaşanılacağı konusunda bilgilerini paylaşan insanları iyice kontrol edin. Her zaman doğru kişilere sığının. Bu yolda size yardımcı olacak şey niyetinizdir. Gerçekten istediğinizde, niyetin gücü aradığınız her ne ise adım adım size yaklaştırır.
Örnek olması açısından doğru kişi olduklarından emin olduğum insanlardan nasıl yaşayacağım konusunda aldığım bazı bilgileri paylaşmak istiyorum. Materyal şeylere sahip olmaya devam ettiğimiz sürece tatmin hissi yerine, her seferinde sahip olma içgüdüsü artacak, hiçbir zaman bitmeyecektir.
- Bir şeylere sahip olduğumuzda sahip olduklarımızı korumak adına kendimizi paralarken korkunun ağına düşeriz.
- Korku, bağımlılıkların hayatımıza girmesine sebep olur. Çünkü bir şeyleri kaybetme korkusu, sahip olduklarımıza tutunma halini getirir. Bu da bağımlılıkla sonuçlanır.
- Affedemiyorsak büyük bir yük taşıyoruz demektir. O yükü taşıdığımız sürece de affetmek mümkün olmayacaktır.
- Sabır gösteremediğimiz zamanlarda sabır göstermemiz gereken kişi başkalarından ziyade kendimiziz.