Devlet yönetiminde etik ve ahlaki kurallar "olmazsa olmaz"ı v...
Ana Sayfa >> Yazarlar Radar REŞAT | 29 Mayıs 2011, Pazar
Devlet yönetiminde etik ve ahlaki kurallar "olmazsa olmaz"ı ve bizdeki boşluk
Bizleri toplum olarak daha parlak günlerin geleceğini müjdeleyen girişimlerin, gelişimlerin yer almakta olduğunu görebilmek belki en büyük sevinç kaynağımız olacaktır. Buna hasret kaldık adeta.
İşlerin tıkandığını dile getiren yakınmalar her sektör sözcülerince tekrarlanmakta. Bu güvensizlik sadece iktidara değil muhalefete de ayni düzeyde. Sıfır noktasında.
Gelişim ve girişim motivasyonu bireyde de kurum ve kuruluşlarda da kalmamış, yok denecek kadar az. Niye?
Yaşanan ve yaşatılan güvensizlik ortamında hangi gelişim ve girişim tohumları atılabilir ekilebilir ki?
Politik kirlilik ve yolsuzluk içimize, yönetimimize bir aids virüsü gibi yerleşmiş sanki.
Aids virüsünün vücudun tıbbi terimle “immune system” diye bilinen bağışıklık sistemini ne duruma getirdiği, ne ile sonuçlandırdığı hepimizin malumu.
İşte, etkisinin bir aids virüsü gibi yok edici olduğu inancıyla, Devletler, “Devlet Adamları”, Yöneticilerinin Görev ve Sorumluluklarındaki yetki sınırlarını belirleyen “Etik ve ahlaki kurallar”ı bir “Olmazsa Olmaz” ciddiyetiyle belirlemiş ve taviz vermezcesine özerk bir “Yargı Organı”nı yasal bir hükümle devreye sokabilmiş ve yürürlüğe koymuştur.
Dokunulmazlık zırhı onu, değil yolsuzluk suçundan yolsuzluk iddiasından dahi kurtaramaz. Adaletin sağlanması ilkesi hakim kılınır. Mutlak yetkinin mutlaka yolsuzluğa yol açacağı inancı ve kuşkusu o düşünürleri bu noktaya yönlendirmiştir.
Halk adına devleti yönetme görevi, üstlenilebilecek görevlerin en yücelerindendir. Bu görevi üstlenenlerin, görevin ifa edilmesinde gereken derin bilgi, tecrübe ve yetenekle yoğrulmuş donanımlı olmaları koşulu ne kadar önem taşıyorsa da, bu niteliklerin kendi başına yeterli olmadığı emsalleriyle doludur tarih.
Halk adına devleti yönetenlerin ve yöneteceklerin sözünü ettiğim donannımlı olmaları bir ön koşulunu takviye eden, onu etkin kılan ve motivasyonu canlı tutan, olmazsa olmaz niteliğinde bir husus daha var.
O da: “kendi kişisel menfaatlerini, menfaat çelişkisi içinde bürünmüş yolsuzluk ve şaibelerinden uzak tutabilecek “karakter bütünlüğü”ne sahipliktir.
İcraatlarında bunu gözlemletenleri “Devlet Adamı” olarak tanımlamıştır toplumlar. Tarih de onları öyle anar.
Toplumda güven ve güvencenin sağlanması da, onu istikrarlı kılan da, istikrarı yaşatan da “Devlet Yönetimi”nde bu örnek olabilecek şahsiyetlerin çoğunluğu teşkil etmesi ve onların bu uğurdaki gayretlerinin bir sonucudur.
Bu şahsiyetler, vakitlerini toplumsal değer yaratma uğrunda harcamayı amaçlayan, kişisel menfaat çelişkisinin ne olduğu bilinci ve duyarlılığı ile kendilerini “menfaat çelişkisi” şaibe ve yolsuzluklarından uzak tutabilenlerdir.
“ADİL” olma adına. Herkesi kucaklayan Adalet adına . “Adil Ortam” yaratma adına.
Bizdeki Devlet Yönetimi ve Yöneticiliği bu yukarıda sözünü ettiğim kavramlardan ne kadar uzakmış! Eksikliğini kemiklerimizde hissediyoruz.
En büyük talihsizlik, bu eksikliği giderecek yasal yapıyı yani sözünü ettiğim Devlet Yönetiminde olmazsa olmaz olan “Etik ve Ahlaki kuralların belirlenmesi” ve de ihlali halinde Yargı Organının devreye girerek ADALETİ sağlama işlemini tamamlayacak düzeni oluşturma görevinin üstlenilmemiş olması.
Evet ÜSTLENİLMEDİ ve ÜSTLENİLEMİYOR. Ne bir yasal tasarım ne de yasal düzenleme var. Boşta duruyor. Üstlenmeyi düşünmesi gereken Hükümetler bu boşluğa el koymamış durumda. Daha da vahim olan, Yetkili kılınanlar, bu boşluktan rant sağlayanlar durumunda. Halkı adaletsizliğe karşı koruyan kim? Daha doğrusu koruyan ne?
Halk, ihlal edenlere karşı korunacağına, ihlal edenlerin halka karşı korunduğu bir durum hasıl olmuştur.
İşte, bütün olumlu girişimleri dinamitleyen manzara.
Sonra da ekonomi ve ekonomik kalkınmadan konu ediliyor. Adaletin hakim kılındığı Güven ve Güvence ortamı yaratılmadan.
Bu nedenledir ki Ülkemizde Güveni sarsan onu dinamitleyen baş unsurun, Politik Yolsuzluk, rüşvet ve partizanlığın, hukuk üstünlüğünü işlersiz kılacak kadar yoğun hale gelmesi, ve “yargı organının” Devletin “Yürütme organı” ile bütünleşmişliğidir iddiasındayım.
Bu inancımı güçlendiren çok misaller var da son zamanların gündemi olan batan bankalar konusunu hatırlayın. Devletin batan bankalardan alacağı olan meblağın, banka üzerindeki malların satışından toparlayabileceği miktarlardan söz ediliyordu. Batan bir bankaya ait bir arazinin bir bakan tarafından satın alınmış olduğu haberi.
Efendim söz konusu bankanın batışından önce, yani bankanın Mevduat Sigorta Fonuna devredilmesinden önce, mevduattaki parasını bankadan çekme talebi üzerine bankada para bulunmaması nedeniyle, parasına karşılık o bakana devrolunmuşluğu beyanatı. Beyanatı yapan kim? Bakan beyin babası. Söz konusu bankanın murakıplığını yapmış kişi kimdi acaba?
Böyle bir tutum arkadaşlar nasıl sadece bir haber olarak kalabilir? Hele eğer söz konusu bankanın MURAKIBI, beyanatı veren BABA olursa.
Bu, Menfaat Çelişkisi içine bürünmüş yanlışları ve şaibeleri davet etmez mi?
Bu durumda hangi organ bunu vuzuha kavuşturacak? Bunu vuzuha kavuşturmakla, adaleti sağlamakla yükümlü organ var mı?
Aradan geçen 11 yıl bunu da mı zaman aşaması sınıfına uğratıp kapatacak?
Biz adaleti, adil ortamı böyle mi yaratacağız?
Bu duyarlılık ve görev anlayışıyla mı yolsuzluk kirliliğini temizleyeceğiz?
Kirletenler mi temizleyecek?
Bardağı taşıran diğer konu, hani günlerce haftalarca medyayı meşgul eden şu Ganaya giden geminin Magosa Limanına boşalttığı istenmeyen kum yükü. Teferruata gerek yok.
Ülkeyi bir çöplük bölgesi haline getiren gemi kimin veya kimlerin aracılığı ile ne karşılığı buraya varabilmiş ve boşaltma işlemine başlayabilmiştir?
Yine bizleri yolsuzluklara karşı korumakla yükümlü politik şahsiyetler parmakla gösterilirken bunu da hangi organ vuzuha kavuşturacak adaleti sağlayacak ve adil ortamı yaratacak? Yine ayni soru. Bu şaibelere karıştığı iddia edilen Gemi taşımacılığı kuruluşu ve veya ilgili makam sahipleri mi?
Bu makamlardan birisine söylemiş olduğum gibi.Vay yazıklar olsun. Sonra da çıkıp bu yönetim anlayışıyla saygınlık kazanacak ve var olacağız. Ektiğimiz bu tohumlarla nelerin yeşereceği belli değil mi?
Daha neleri kabulleneceğiz?
Bir televizyon programında söylediğimi vurgulayarak tekrarlıyorum .
Politikadaki kirlilik Çevre kirliliğini aşmış durumda. Kendimize gelelim. Söylenecek çok şey var ama şimdilik bu kadar.