Ben Kimim? « Kaan Erkam
Aslında bana değil www.google.com.tr ye sormalı.
Çok önemli biri değilim. Kendi halimdeyim. Ama kendi halim bir çok kişinin kendi halinden farklıdır. Anlatsam inanılmalıdır da anlatmam. Aslında birinden dinlesem ben de olsam inanmam.
Tiyatro ile bilgisayarım arasında gidip gelirken o meyhane senin bu bar benim geziyorum. Oldukça çok ve zararlı olan her şeyi yiyorum.
Rakıyı sodayla içerim. Yanında salata ve zeytin olursa daha da içerim. Et severim. Tavuk balık ve otla işim olmaz.
Jack Danniels’i ise sek alırım. Yoksa içine bolca buz koyup malzemeden çalıyorlar. Bardakların da dibi kalın. Hesabı zart diye sokuyorlar.
Bu yüzden viski bardağında istemeyin. Tavsiyemdir.
Çapkın olduğumu söylerler.Kadınları severim.
Kapım açıktır kimi zaman. Geleni içeri alırım. E günah.
Ama sevdiğim zamanlar olur. O zaman çevrim dışı kalırım. Sadece tek kişinin olurum. Kimi kadın bunu anlar. Kimisi de kuşkudan kendini yer. Güveni hak eder güvendiririm. En ufak bir güvensizlikte sonuna kadar haklı çıkarırım. Aldatırım.
Tiyatro yaparım ama tiyatrocuları sevmem. Az sayıda oyuncu gerçekten tiyatro yapıyor. Mesela Ferdi Merter mesela Selçuk Yöntem mesela Ferhan Şensoy mesela Metin Serezli mesela Nevra Serezli mesela Nilgün Belgün mesela Can Gürzap…Mesela Genco Erkal
Müzisyen olarak Soner Olgun’a bayılırım. Sık sık onu özler Ortaköy Patika’ya giderim. Apo bana hep yer bulur. Program öncesi Özlem’e takılır orkestradakilerle şakalaşır çay içerim.
Cenk Tevetoğlunu da ihmal etmem giderim. Bir de Özlem Yüksek var. Harbiye Sahneye sık giderim Sergio’yu da çok severim. Taksime gitmem. Sevmem. Gittiğimde turist kalırım.
Arkadaşlarım vardır. Bunlar azdır ve yıllardır birlikteyizdir. Uğur Bulut vardır. Kızamadığım tek adamdır. Gıyabında kızar karşılaşınca unuturum. Levent Paycu vardır. En eskisi odur. Hep kaldığımız yerden başlarız. Tarkan Turan vardır rehabilitasyona onun evine gider plak dinler rakı içerim. Birlikte duygulanır ama ağlamayız. Arman Kumru var. O da pis ikizler.Kopamayız. Fenerbahçe yirmi dört saat mesaj çekebilir. Ama benim kolumda çarşı dövmesi olduğunu unutur hep. Doktor Erkal Baytok vardır. Sessiz sakin ama derindir.
Hakan Aysev vardır iyi günde kötü günde beraberizdir. Çok kavga ederiz ama biz böyleyizdir işte. Kevork Büyüksimkeşyan’ı kızdırmaya bayılırız. E.Z ve D.T nin anlamı aramızdadır.
Ailem vardır. Annemi çok severim. Bana çok kızar. Ama hep güldürürüm onu. Her gün ararım sabki aradan bir yıl geçmiş gibi özlemişimdir.Babamı da severim bana kızmamayı öğrendi. Kardeşimi en çok severim. Ama bir yanım ona hep dargın.-birlikte büyümememizi sağladığından dolayı. Hakan Erkam’ların orjinalidir…
Oğlum Hakan Erkam ise hem kardeşim hem de arkadaşımdır aynı zamanda. Bambaşkadır. İyidir güçlüdür. Akıllıdır. Her ne kadar inkar etse de bana benzer. Hatta sadece ikimize ait bir motorsiklet sürüşümüz var.
Kızım Deniz ise ki ben ona Ege derim- kime benzediyse-çok zekidir. Piyanisttir aynı zamanda. Bir sürü dili kendi öğrenmiştir. Çatır çatır konuşur.
Unuttuğum kimse kızmasın Erdinç abi olsun Bülent Altıntoprak olsun masamda yeri olan sağlam adamlardır. Sener Köksümer adı geçtiği zaman ise orada durur ve gülümserim.
Kancıktan laf taşıyandan hoşlanmam. Bunlardan da vardır çevremde. Görürüm bilirim adını anmam.
Çağla vardır yardımcım. Ona güvenir ona inanırım. Bilirim ki sonuna kadar vardır. Her şeyimi bilir. Asla sır vermez.
Özünde Adana’lıyımdır. Ankara’da büyüdüğümden bir yanım da Ankara’lıdır.
Ankara’yı sever İstanbul’dan nefret ederim. Ama bu kentte yaşarım.
Migrosa gitmem,Tansaşa girmem,Bim i sevmem ama Carrefour daki kızlar güzeldir. Nedense oraya giderim.
Gündemi yakından takip ederim. Her kanalı her programı izlerim. Bilgisayarım kapanmaz televizyon hep açıktır.
Bana her an her yerde rastlayabilirsiniz. Çok gezerim. Ankara-İstanbul yolunda ya İsmail’in yerindeyimdir ya da Berceste’de. Yoldan kesinlikle Vakfı kebir ekmeği alırım. Beypazarı kurusuna bayılırım.
Opera dinlerim. Ama Pink Floyd ve Bülent Ersoy’da dinlerim. Fasıl dinlemeyi sever kanun sesine dayanamam. Kanunculara bol bahşiş veririm. Kulağıma klarneti sokan klarnetçilere hiç bir şey vermem.
Yazarlardan Boris Vian’ı, Paul Austler’i, Roald Dahl’ı, Jean Paul Sartre’ı ve Albert Camus’u severim. Orhan Pamuktan hiç hazzetmem. Eleştirmen olarak eleştirse de eleştirmese de Üstün Akmen’i severim. Kimseden korkmaz. Sağlam adamdır. Sevilmek diye kaygısı yoktur. Sevilmese de olur. İyi rakı içer sarhoş olmaz.
Yemeklerden pilavı güzel yaparım. Biber dolmasını da. Ama köfte pilav ve patates üçlüsüne bayılırım. Bir de ızgara ete. Püreye de. Hele taze soğanlı salataya.Çok süründüm gençken-çok aç kaldım, bu yüzden yemek seçmem pek. Mücver sever ama yapamam. Herkesin yaptığını da yiyemem.
Motora binerim. Kendimi bildim bileli motorum vardır. Sık sık uzun yol giderim. Düşmekten korkmam yeri gelirse düşerim.
Arabayı ve motoru hızlı kullanırım. Ama tek başınaysam…
Taksim’de berber Adnan’a traş olurum. Ya da Ersin vardır Harbiye de.
Hiçbir şeye üzülmem. Üzülürsem kendimi tedavi ederim. Birine takarsam ölene kadar peşinden giderim. Ya o ya ben ölürüz. Genelde ölmem.Geri dönerim.
Yazdığım hikayeleri unuturum. Yazdığım şarkı sözlerini de hatırlamam. Biri sorsa sallıyorum sanır. Aklıma bile gelmez tek dize.
Kendi kitaplarımı okumam. Hatta bir gün İstanbul’dan Bodrum’a giderken radyoda duyduğum bir öyküde çok heyecanlandım. Spiker hüzünlü bir sesle okumayı bitirip-Sizlere Kaan ERKAM’dan Ah Tamara adlı öyküyü okudum deyince çok şaşırmıştım.
Çok anım vardır. Anılarımı yazmam. Olayları ya izlemiş ya kafamda yaratmış ya da çarpıtmışımdır. Ama çoğunlukla gerçekle bağdaşır. Her kadın onun da hikayesini yazacağımı sanır. Yanılır.
Kızsalar da gelirler-kızmasalar da.
Sözün özü-önemli biri değilim. Kendi çapımda bir krallığım vardır bana yeter.
İyi sağlam öğrencilerim vardır. Kimi geldiği yerde beni unutmuştur. Kimisi de oraya gittiğinde unutacaktır. Ama içlerinde bir yerde hep benden bir şey olacaktır.
Haksızlık eder haksızlığa gelemem. E insanım bencilim ne yapayım.
Ama tek amacım vardır yazmak ve sahnede olmak.