Yedi Nefes Doldu İçime | Mehmet Akif ÇAKIR - Leyli Sanat & Prodüksiyon
03/12/2019 03/12/2019 by Mehmet Akif ÇAKIR
Görselin ismi “Death Giving Audience” olup Giovanni Battista Tiepolo’ya aittir.
Yaşamaklar arasında gidip geliyorum.
İçim çekiliyor güneşe bakıyorum,
Bir ruh giyiniyor.
Bir şey kol geziyor aramızda,
Tek tek seçiyor bizi.
Bizi alıp götürecek,
Bizi taa içimizden biliyor.
Biz mest oluyoruz kendi devriyemize.
Aramızda bir arpa boyu yol var,
Ne uzar ne kısalır
Ancak iri urganlarımız salıvermez bizi.
Yol gittik diye nice övündük.
Oysa yürüdüğümüz topraktı.
Toprak her yerde aynıydı.
Biz kendimizi ektik ellerimizle,
Biz aramıza kasnaklar gerdik,
Sonra dövdük içimizdeki kötü başağı.
Ömrümüzü sürdük yalnız.
Sonra bir son vardı.
Yalnız gözlerimiz gördü
Bir yerlerde birileri gidiyordu.
Bir oh çektik.
İçimizden geldi ağladık,
İçimizden geldi güldük.
Hepsinin sonu sessizlikti.
Birileri geçip gitti önümüzden,
Biz film şeridi dedik.
Oradan bazı görüntüleri aldık,
Hiç yok olmadı.
Aklımızda beyaz bir yerde,
Hep bir çivi izi gibi kaldı.
Bir gün döküleceğiz dünyanın ağzından.
Diliyle yoklayacak yok olup gittiğimiz yeri.
Bir serinlik dalacak içine.
Biz küçük tanrılar,
Kendi nefesimizi üfleyeceğiz.
Bir loş ışık bulup ruh dikeceğiz kendimize.
O ruhun cebindedir.
Yedi Nefes Doldu İçime | Mehmet Akif ÇAKIR - 03/12/2019
Faili Meçhul Nihayet | Mehmet Akif ÇAKIR - 14/11/2019
Gandhi’nin Son Sözleri | Mehmet Akif ÇAKIR - 20/10/2019
8 thoughts on “Yedi Nefes Doldu İçime | Mehmet Akif ÇAKIR”
Cengiz Güven dedi ki:
Bir şairin şiirindeki dizelerinde, bir yazarın romanında veya bir şarkıcının yazdığı bir şarkıda… insanların, kendilerini içinde buldukları kelimelerin, cümlelerin olması kelimelerle tarifi edilemeyecek gibi…
Çok keyifli bir duygu, his…
Kalemine, ruhuna ve iç görünün güzelliğine sağlık.. Çok hoş bir rayihaya bürümüşsün harfleri. Daim olsun güzelliğin
Şiirini çok beğendim Mehmet Akif yüreğine kalemine sağlık
Gerçekten keyifle okuduğum bir şiir oldu. Hikaye şiirleri severim. Bu siirinde güzel bir hikâyesi var. Yer yer tasavvuf , yer yer ontolojik bir sorgulama ile yol izlemesi, benim şiirin içinde yeni bir şiir yaratmama olanak sağladı. Yersiz yurtsuz köksüz bir dil inşası gerekiyor. Felsefeci bir arkadaş, “dilin derin dondurucu”olduğunu soylemisti. Bu şiirde problemi ortaya koymuşsun. Bunun üzerine bir kavram ile yeni bir çözüm sahası inşa edilmelidir. Kalemine sağlık diyorum.
Kalemine sağlık canem değişik duygulara girdim bir mola limonlu çay içerken okuyabildim. Dinlendirici oldu benim için. Sağol Varol kaleminle her daim… 👏👏👏
Bu yolculukla zaman zaman ümitsizliğe kapılırlar; zaman zaman ona yaklaşırlar. Çıkrıksız bir kuyuya varırlar. Korkulu gözlerle kuyuya bakarlar; bir an hedeflerine ulaştıklarını düşünürler. İçlerinden en küçüğü parmağından yüzüğü çıkartır ve kuyuya atar. Önlerindeki gizli, büyülü dünya birden kaybolur; kendileri de bu hayal aleminde yok olurlar, kefaretini cebine koyduğun ruhunun.
Ayrıca teknik olarak yalın yazı dilinde bu satırları okuyucuda nasıl etkiliyorsun diye bazen çok merak ediyorum. Kelime oyunu desen değil, imge zenginliği desen neredeyse hiç değil. Peki bunu nasıl yazıyor ? Bu beni çok düşündürüyor, düşündürdükçe okuyasım geliyor. Çok saygın bir kalemin var. Ben buna saygı duyuyorum. Iyiki yazıyorsun.
Helin Yıldız dedi ki:
İnsanın ruhuna işleyen bir şiir olup insanın kendini bulabildiği bir şiir olmuş. Tebrik ederim, kalemine sağlık 🌹
Kalemine sağlık sevgili Akifciğim 🌹 vurucu bir şiir olmuş gerçekten