Yargılamadan Sadece İNSAN Diyebilmek...: Tepki
Kuşu, böceği ağacı bile sevmeyen insancıklara dönmüşüz; söyleyin mümkün mü onları bile sevmezken insanı sevebilmek. Bir çocuğun gülüşü bile gri bir manzaraya dönmüşken bizim için hala içimizde iyilik kırıntıları yaşıyor olabilir mi? Nasıl bu kadar acımasızız kendimiz sevmiyoruz insanları diye anasının kıyamadığı gencecik bir çocuğun tüm hayallerini, yaşanacak yıllarını bir kurşunla dökerken toprağa? Tanrım hala insan diyorum hayvan sıfatı bile yakışmayacak yaratıklara, açıp bakmak istiyorum kalp yerine ne taşıyorlar? İyilik ve kötülüğün her insanın içinde olduğuna ama oranların herkeste farklı olduğuna inanıyorum ya bazılarının içinde kötülük iyiliği yutmuş olmalı bunun başka bir açıklaması olamaz. Bir insan bu kadar kötü olamaz.
Yazamıyorum bile tarifi imkansız bir acı ve bu benim içimde de yanmıyor üstelik, annelerin yüreğindeki yangın ruhumu yakıyor. Sadece bugünle kalmasın aptal yasınız, bu kadarla kalmasın, tepkisizliğin tepkiye dönüştüğü noktayı çoktan aşmış olmamız gerek, unutmayın. Aldığınız her nefeste gencecik bir insandan çalınmış bir hayatı hatırlayın, siz her gece mışıl mışıl uyuyun, uyutulun diye. Her kim ya da ne olursanız olun asla unutmayın. Hiçbir neden, siyasi görüş ya da amaç bir insanın hayatından daha değerli olamaz, olmamalıdır. Bu ne biçim bir dünya böyle? Bu gece melekler öpsün kalbinizden ve bir parça iyilik yayılsın herkesin içine…
Gönderen PukiDiki zaman: 21:55