Yayımlanan Sayı : 1222
Tüm kaygıların ötesinde Beastie Boys - 10.05.2011
Beyaz hip-hop’un varlığı pop âleminde Eminem, deneysel âlemlerdeyse Anticon plak şirketi ile kutlanmışsa bunun iki muhtemel nedeni var. Ya Beastie Boys’un varlığı popüler düzlemde hâlâ hak ettiği kadar büyük değil ya da beyaz ve/ya hip-hop’çı olarak algılanmıyorlar. Beastie Boys’un tüm kimliklerin, içinden geçtikleri dönemlere has tüm akımların, estetik ve hatta müzikal kaygıların ötesinde sadece üçlü bir çete, direnişçi bir cephe olması, neredeyse 30 yıldır yeniliklere ayak uydurmaya çalışmadan eskimemelerinin de yegane sebebi.
‘Part 2’ olarak geçse de, aslen üçlüden MCA’in kanserle cebelleşmesi nedeniyle 2009’dan bu yana bir türlü çıkamayan sekizinci albümlerinin ilk bölümü olarak tasarlanan kaydı çok iyi yapan da ne yeni bir fikir ne de zamanın ruhundan bir şeyler taşıması. Sadece ve sadece yeni bir Beastie Boys albümü olarak aynı yaramaz ruhtan, kendi oyun alanını ve hayalgücünün sınırlarını kendi belirleme lüksüne sahip bir çocuksuluktan nasiplenmesi... Sample çılgınlığından canlı enstrümantasyona, hardcore punk geçmişinden distorte vokallere zamanında riskli şekilde denenmiş olan her şey bugün artık oturmuş karakter özellikleri olarak Beastie Boys parçalarına sızmış durumda. ‘OK’in alaycı synthleri, ‘Funky Donkey’nin ‘groovy’ hali, ‘Too Many Rappers’ın soğukkanlı agresyonu ya da ‘Multiliteral Nuclear Disarmament’in dub titreşimleri ‘Hot Sauce Committee’yi değerli kılmak için yeterli sebepler.
Eskinin ancak geçmişin kült objelerinin yeniden keşfiyle değer kazandığı bir zamanda, kıymeti kendinden menkul Beastie Boys’un yeni albümü yeni bir kitleye ulaşmak için hiçbir ayırt edici nitelik sunmuyor; böyle bir derdi de yok. Beastie Boys severler içinse hayal kırıklığına uğratmayacak sağlamlıkta bir heyecan kaynağı.
Beastie Boys’u sevmemİz İçİn üç neden
1 - En büyük hitlerden ‘You Gotta Fight for your Right (To Party)’yi hiç sevmediklerini dile getirmeleri, hatta Mike D’nin, şarkı yüzünden bazı dinleyicilerini gücendirme ihtimalinden rahatsızlık duyduğunu belirtmesi...
2 - 1994 tarihli şarkıları ‘Sabotage’ ve Spike Jonze imzalı kült videosu... 1970’lerin polisiye televizyon dizilerinin atmosferine sahip bu video, 90’larda popüler kültür tarihiyle kurulan ilişkide bir cevher niteliğinde de sayılabilir.
3 - Popülaritelerinin zirvesinde oldukları 1995’te, sadece enstrümantal caz ve funk parçalardan oluşan bir albüm çıkartmaları... ‘The In Sound From Way Out’, kuşkusuz grubun oyunbazlığının nasıl hesapla kitapla ilgisiz olduğunun en büyük kanıtlarından.