Allah için ağlamak - Hacı Ali Bayram ile Sevgi Yolu
Ana Sayfa Diğerleri Hikayeler Allah için ağlamak
Hocam; Hamdiye’ye mektupları okumaya devam edicem. Yıllardır doğru olarak benimsenen yanlışlardan dönmek zordur. Ancak insan öğreticisine, üstadına güven duymuşsa bir kere, işte o zaman değişim başlamış, zorlar kolaylaşmış demektir. Ben böyle hissediyorum âcizane. Yıllarca bunu sorgulamışımdır; her ay günlerce ibadetten uzak kalmak haksızlık değil mi diye? Rabbim doğruyu doğru, yanlışı yanlış olarak görebilenlerden eylesin beni.
Sizi seviyorum allah a emanet olun canım hocam.
Selam es selame kıymetli hocam. Her daim sağlığınıza duacıyım. Yazmak istedim, sadece yazmak. Sebebi yok, yoğunsunuz biliyorum o yüzden cevap beklemeyeceğim. Dedim ya sadece yazmak istedim. Sanırım sizi özlüyorum…
Derslere devam inşaallah hocam. Demiştim son zamanlarda ki hemen hemen bir kaç senedir hayatıma korkular, vesveseler hâkim oldu. Şimdi anlıyorum ki yaramazlık yapıp annesinden azar yiyeceğini, işlediği suçun büyüklüğüne göre belkide dayak yiyeceğinden korkan çocuğun hislerine sahibim. Suçluyum ve cezalandırılmaktan, bu dünyada cezalandırılmaktan çok korkuyorum. Şu aralar çok sulu göz oldum. Her şeye ağlar, her şeyde duygulanır oldum. Ya latifun zikri her daim dilimde. Dediğiniz gibi affedildiğimi düşünerek, tefekkür ederek çekiyorum zikrimi. Hatta bazen sanki rabbim bir suretteymiş, karşımdaymış gibi konuşurken buluyorum kendimi. Özür dilerken, af dilerken, hatta nooolur beni affet diye yalvarırken yakalıyorum kendimi. Tek isteğim affedilmek ve bunu bilmek. İşte böyle üstadım, ben bu durumdayım bu aralar. Bu korkularıma bir de sizi kaybetmek korkusu eklendi. Allah size bereketli uzun ömürler versin hocam. Allah a emanet olun dualarınızda yer almak ümidiyle. Ellerinizden öperim.
Not; cevap beklemediğinden yazılmadı…
Zikire başlayanların ruh halini ne güzel anlatmış değil mi sevgili okur. Kalp yumuşamış, sulu gözlü olmuş. Ne güzel; nefsi emareden nefisi mutmainneye terfi etmiş şimdiden. Başına gelenlerin kendi yanlışlarının ürünü olduğunu idrak etmiş,kendini eleştirmeye başlamış.İçinde çöreklenen zehiri dışa atıyor, rabbine yaklaştıkça yaklaşıyor maşaallah. İşte bu yaptığı ibadetin ve zikirin ilk meyveleridir.Yolun açık olsun kardeşim. Rabbimiz yar ve yardımcın olsun…Her iki dünyan cennete dönüşecek inşaallah..selam es selame
Önceki İçerikİSRÂ` VE Mİ`RÂC – 1.Bölüm
Sonraki İçerikSağ devri yapmasam olmaz mı ?