sea bass | justfOrfun
Leave a comment Posted in sea bass
eskiden ne kadar güzel bir gülüşün vardı… içteniçten.. sıcak sıcak.. bunun içindir sadece sen mutluyken içerdik. yaz da geçti. kış geliyor yine. yığılıp kalacağım. sen beni bilmezsin, üşüme basar aniden. titretir. işte öyle bir günde hiç sarılmadın bana mesela? üstelik bende migrende var. geceden sabahın karanlığına vuran saatlerde… kendimi aradığım oluyor bazen içinizde. aslında size yasaklar koymadım hiç, serbest bir şekilde işgal ettiniz, kaybettiniz, terkettiniz, kazandınız. nefretlerinizi büyütmüşsünüz hepte. yapmasaydınız keşke. yasak dediğiniz şeyler sizi kaybetmekten korktuğum içindi. bu ne demek biliyor musunuz? işte kayboldun. belki sonra anlayacaksınız beni.
Posted by justforfunjff on July 24, 2016
Sen… Evet sen…
İçine edip en güzel düşlerinin
Asla bırakamadığın alışkanlıklarınla
Seni sana anlatışlarımı
Ve tüm tanrılarını bir sözle
Ne kadar ve nereye gidersen git
Şehri üstüme yıkmayı
Ve beni öldürmeyi istediğinde
Benim ulan benim
Senin tek benzerin…
Leave a comment Posted in sea bass, Uncategorized
Posted by justforfunjff on July 12, 2016
Kısa kısa geliyordu yaz
Uzun uzun gidiyordun
Posted by justforfunjff on November 15, 2015
“Hiçbir kelime yakışmaz
Yarım bıraktığın cümleyi
Onursuz bir şarlatan olur
bulanır bu şehir
Posted by justforfunjff on April 1, 2013
Şimdi burada bırak beni.
Şehrin cevapsız kalmış sorusunda
Orada sırtımı dönüp herhangi bir adama
Uyuyacağım yüz üstü.
Bağlı ne kaldıysa ruhumda
Ve ne kadarını ıslatmışsam düşlerimin
Dehşetin uçurumundan ne kadar çok istediysem bakmayı,
İrin, iltihap, herhangi bir ızdırap,
Anlamsız bir cümle ile iki yüzlü sevdaların gözbebekleriyle vurulup,
Üstüme çekemediğim, kendime benzetemediğim ne kaldıysa
Şimdi burada bırak beni…
Ellerinin sırrında, aklının hiç ermediği bir olayda,
Kış mevsiminde, uyuyamadığın bir gecenin sabahında
İtiraflarının tam ortasında…
Çaresizliklerin küfre çevrildiği,
Dilsiz kalmış bir duygunun fizik ötesi varoluşunda,
Denizin sana hiç vurmayan kıyısında,
Bulutların ve martıların ve trenlerin
Ağlamasını bir teras balkonundan izleyip,
Seni vuracağım sabahların Kapalıçarşı kalabalığıyla.
Ağzın yine korkak, gözlerin yine sakin
Ve sessiz ve ciddi ciddi
Hep aynı repliği tekrarlayarak
Kaçarak kendinden, şehirden, hazmedemediğin her şeyden
Zamanı kalbinden, bizi tam on ikiden vurarak,
Beni yüzüstü, beni paramparça, çırılçıplak
Kızgın, öfkeli ve beni bir “hiç” sayarak
Orada, şimdi orada
Aslını inkar edemediğim bir sevdanın kızlığını
Senden sonra, senin için, büyük kaybedişlere karşı koyarak
Ölüm ve kin ve sevmek,
Bütün ahmaklıkları hak eder.
Biliyorum, biliyorsun, biliyorlar
Bu kadar saçmalamak, bizim gibileri için fazlasıyla yeter!
Boğazıma kadar pişmanlıkla dolmuş gibi
Pencerelerin hepsini açık tutarak,
İçimde intihar eden Tanrıya inat,
Sonra ben de, bir gün ben de
Acılarımı alıp giderim kelimelerden…
Aklına gökkuşağı kaçır;
Sorusuz, cevapsız, zamansız olsun.
Kuşları, denizi, balıkları
En çokta imkansızı düşün.
Sesini titret ve ince belli çay bardaklarını
Kavra sağ elinle…
Mahmur bir güneş doğur kısık sesime.
Pazartesi endişesine takılan fikrinde
Falanca bir evin, falanca katında,
Ama illa ki göğsünde, illaki avucunda
Sabaha karşı sarsın yaprakları
Ürkek ve dengesiz ellerimi…
Soyunduğun iklimleri bana giydir.
Pazartesiye edilen küfürler eşliğinde
Çok basit, çok sıradan ve çok güzel
Düşlemek ikimizi sinema kuyruklarında
Gazetelerdeki her manşette adını görüyorum.
En beter halüsinasyon işte.
Ya da benim istediğimdir sığınmak adına.
Yani bilmiyorum, yani bilmek de istemiyorum.
Sen de bilmek isteme!
Filanca saatte, filanca durakta
Seni bekliyor olayım
Hayır güzelim, tam olarak bu da değil
Pazartesi kanaması geçirdiğin her saatte
Akşamlarına dökülen şarabın olayım.
Göl gibi, saz gibi, deniz gibi,
Gece yarıma açtığında kartlarını
Seni aldatıyormuşum gibi gelse de
Hayır güzelim ne münasebet!
Aklının dehlizini avuç içimde oynattığımda
Pazartesi yalanlarının girdabına düşerek