Geceye bir söz bir şiir bırak :)
depresifkiz Son düzenleyen:
"Gönül sır zindanıdır ama bir kez sırrını söyledin mi artık o sır tutulmaz ve zincir vurulmaz."
İşe başladığımda 20 yaşında falandım. Çalıştığım süre boyunca da üniversite hayatım boyunca da tanıştığım insanlardan çok şey öğrendim. Yaşadığım şeyler sonucunda çoğu zaman yalnızlığıma çekilmeyi tercih ettim. Yalnız olmanın beni daha iyi hissettireceğini düşündüm. Seçilmiş bir yalnızlıktı benimkisi.
Arkadaşlarım için,etrafımdakiler için böyle sahte insanlar, yapmacık insanlar olacağına onlarla arama mesafe koyarım daha iyi dedim. Bazısından ben uzaklaştım, bazısı benden uzaklaştı. Evet sütten çıkmış ak kaşık değildim ama kötü bir insan da asla değildim.
Mutlu iken diğer arkadaşları ile mutluluğunu paylaşıp, üzüldüğünde bu kız nasıl olsa dinler diyip bana gelen arkadaşlarımın hiçbirine anlatmamayı seçtim uzun süredir üzüntülerimi, sıkıntılarımı..
Ama şimdi hayatımın öyle bir dönemindeyim ki bu yalnızlık ağır geldi bu ara. Seçilmiş yalnızlığımın ağırlığını taşıyorum.
Bir arkadaşıma bile bunları söylememe müsaade etmeyen gururum, gelip bir forum sayfasına neler yazdırıyor bana :) Hala gururumla savaşıyorum yazarken bile. Ama nasıl olsa hiç kimseyi reelde tanımayacağım için bir seferlik yapıyorum bunu.
Şunu da söylemek istiyorum. Forumda bile dikkatimi çekiyor bazı arkadaşların diğer üyelerin gönderilerini beğenip özellikle benimkini beğenmemesi bile vay arkadaş burada bile mi arkadaşlıktan uzağım dedirtiyor bana. Bilmiyorum belki de kasıtsız yapılan ama bana öyle gelen bir davranış...
Çok uzattım arkadaşlar kusura bakmayın forumu bu şekilde meşgul ettim, bu kız geceye söz değil roman bıraktı :))
Cevap Alıntı 12
Eşref-i Mahlukat Son düzenleyen:
“Yüzüne ay kırıkları çarpıp uyansın sevdiğim”
İsmet Özel / Evet İsyan
Yakup cemil Son düzenleyen: @depresifkiz
@depresifkiz dışarıdan kibirli bir hal görünür. Istesen de istemesen de. Bazen uykusuz bir musibet baş gösterir. Bilmem kaç gece tesir eder. Her kelam yalnızlığı tahattur ettirir ve noksanlığı kendinde arattirir. Demem o ki dostum birkaç arkadaşım dediğin ama derdini anlamayan kimselere derdini anlatacagina hiç anlatmaman daha iyi oluyor. Haa anlatacaksan kağıda, kaleme, çiçeğe, böceğe anlat.. olmadı Rabbinin kapısı hep açık zaten o her vakit dinler... selametle dostum
cinnamon Son düzenleyen:
Kimseye iyi veya kötü demekte acele etmiyorum. Çünkü insanlar beni her zaman şaşırtmayı başarmışlardır.
Cevap Alıntı 6
Agor Son düzenleyen:
Allah korkusu, açlık korkusu, ayıp korkusu, en son da vicdan korkusu bulunmayan yerde insan vardır; ama insanlık yoktur.
Cevap Alıntı 8
depresifkiz Son düzenleyen: @Yakup cemil
@yakup-cemil Öyle görünüyormuş hocam diyorlar zaten :)) Dediğiniz gibi Allah'a sığınmak en huzurlu yol. Teşekkür ederim.
keciburcu Son düzenleyen:
Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık çünkü gelecek olanlar için sayılır günler. Ben artık sabahlardan alacağım olmadan uyanıyorum. Sen yokken biraz büyüyorum galiba. Karanlıktan eskisi kadar korkmuyorum yada öyle sanıyorum. Daha az ağlıyorum çünkü gidişinden başka hiç bir acı ağır gelmiyor gözyaşlarıma. Merak etmiyorum hiç bir şeyi; havalar soğuyunca, geceleri uykusuz kalınca ne yapıyor diye aklıma gelmiyor değil ama geciştiriyorum. Bu aralar havalar ısındı bahar coşkusu var herkesin içinde bense papatyalar açsın diye bekliyorum. Hersey değişiyor da her sabah güne gözlerimi aynı açıyorum. Hala papatyaları seviyorum. Vazgeçtim dediklerimden vazgeçiyormuyum aslında bilmiyorum. Alışıyor muyum yokluğuna? Vazmı geçiyorum varlığından?
onuktekin Son düzenleyen:
Büyük servet olan yerde büyük eşitsizlik vardır. Bir kişinin çok zengin olabilmesi için; en az 500 fakir gerekir.
Phoenix Son düzenleyen:
"Televizyondaki kahkaha efektlerinin çoğu 1950'lerin başında kaydedilmişti. Bu günlerde kahkahalarını duyduğunuz o insanların çoğu artık ölü."
Cevap Alıntı 9
"Umarım zaman sana hayatın boyunca yanında olmasına ihtiyaç duyacağın kişiyi geçmişinde nasıl yok ettiğini gösterir."
Cevap Alıntı 7
yekibudyekinébud Son düzenleyen:
“Azizim! Fânî olan şu hayata mağrûr olmak hiç bir fâide vermez. Zira hayat dediğimiz şey, desti gibi topraktan olan ve desti kadar bile mukâvemeti bulunmayan şu vücutla kâimdir. Böyle olan bir hayata mağrûr olmak çamur desti üzerine çıkıp da sıçramaya benzer. Bugün kırılmazsa bile mutlaka yarın kırılır!”
Azizim! Ufacık bir matlabın adem-i husûlünden dolayı me’yûs ve mükedder olma! A’zamına muntazır ol! Çünkü felekte yıldız kaybolunca âfitâb tulû’ ediyor. Sen de tecelliyâta muntazır, zuhûrâta tâbi ol!” Sâib-i Tebrîzî
Gidemediğim neresi varsa sen oradasın, yol üstü duraklarda anlatılan efsanedir adın. Tüm mesafeler gözümde iki misli uzar, ne zaman gelmeye niyetlensem, bilirim dizlerimin dermanı boy ölçüşemez gayretimle. Gitmenin de kalmanın da tarihini sen yazmışsın..
Uzaksin ya, güzel sensin.
Kapılar tutulmuş neylersin
Neylersin içerde kalmışız
Şehir yenilmiş neylersin.
Elde silah kalmamış neylersin
Neylersin karanlık da bastırmış
Sevişmezsin de neylersin
"Bugün paranız yoktur, yarın olabilir.
Bugün mevkiniz, makamınız yoktur, yarın olabilir.
Lakin, bugün şerefiniz yoksa, yarın da olmaz"
Bedenim üşür, yüreğim sızlar.
Ah kavaklar, kavaklar.
Beni hoyrat bir makasla
Eski bir fotoğraftan oydular.
Orda kaldı yanağımın yarısı,
Kendini boşlukla tamamlar.
Omuzumda bir kesik el,
Ki durmadan kanar.
Ah kavaklar, kavaklar...
Acı düştü peşime ardımdan ıslık çalar.
Hayatım Sınav Son düzenleyen:
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Bir gül olmalı; İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
Cevap Alıntı 5
Yakup cemil Son düzenleyen:
Bir gün olur elbette doğar şems-i hakikat.
Hiç böyle müebbet mi kalır zulümet-i âlem.
/Bediüzzaman Said Nursi
Yüklenmiş kanadına uzak kırların
ve gecelerin kar ürpertilerini
taşıyıp gelmiş buraya dek
hâlâ uğulduyor ürkek göğsünde
dağ başlarının çelik fırtınaları
Çocuksu bakışlarında yorgunluk değil
bir hasretin direnci var daha çok
ama üşüyor yanlızlıktan.üşüyor
tek düşmüşlüğün acımsı utancından
boynu eğik bekliyor şafağı şimdi
Bir yanlızlık mıdır bunca çoğaltan
acıyı ve biberli yanılgıyı
ve bir yanlızlığı kabullenmek midir
inceden ve usuldan başlatan
yürekte burgaçlanan sancıyı
Sessizce çekilmiş dostların arasından
bir yanlışı sürdürmenin ortasından kendince
Ayrımına bile varılmamış o yangın günlerinde
Ama üşüyor şimdi kar fırtınasına tutulmuş
gibi üşüyor yanlız kuş
Şimdi biliyor artık yalnız kuş
biliyor ki artık gecikmiştir
yolcular varmıştır varacağı yere
Anlıyor ki şimdi yalnız kuş
yalnızlık yanlışlığın ilk adımıdır.
North remembers Son düzenleyen:
Bu kışın bahara dönünceye kadar,
bu gece gündüz oluncaya kadar,
uzak yolar yakınlaşıncaya kadar,
bu sıkıntının ardından ferahlık gelinceye kadar ve yüzümüz vuslat gözyaşlarıyla ıslanıncaya kadar sus!
Cevap Alıntı 11
181 / 271