Kızım Çiçek ve ben onu bir kedi sitesinden sahiplendik.. Faramir 'le birlikte mutlu bir aile kuracaklarını düşündük. İyi ki de o paticiği sahiplenmişiz... Bize geldiğinde gerçekten çok zavallı bir durumdaydı... Tüyleri topak topaktı, bir kısım tüyler kesilirken kulağının arkasında geniş bir yara almıştı, yaşına göre çok az gelişmişti ve aşırı derecede güvensizdi. Bir ev değişikliğini kaldıramayacak ölçüde hassastı... Ve zaten bize geldiğinin dördüncü gün o kadar çok hastalandı ki gece yarısı onu acil olarak veterinere götürdük. Bir hafta vitamin iğneleri, serum, özel mama gibi şeylerle
onu hayata bağlamaya uğraştık... Şimdi epey toparlandı...Oyunlar oynuyor ve boyu uzuyor...
Kızımla birlikte onu bir pet shop camekanında, gelen geçen insanlara yalvarırken bulduk... Pespembe ağzıyla her geçene "N 'olur beni buradan alın, n 'olur.." diye yalvarıyordu. Onu alıp eve getirdik.. Kendisini hemen güvende hissedip mırlamaya başladı... Fakat o denli yüksek bir sesle ve hiç durmadan mırlıyordu ki, kızım üçüncü gün bana "Anne bunun mırı mı bozuk, sakın hasta falan olmasın ?" demez mi... :-)