anti-etik hislerin sorunsallaştırılmış çığlıkları.
'Eda K.' forumunda Narsist. tarafından 24 Aralık 2013 tarihinde açılan konu
<font face="Verdana"><font size="1"><font color="D
Bilmiyorum ki bir kadeh şaraba daha meyletseydin şaşıpta sevemez miydin beni?​
bazen çok istersin her şeyden herkesten tahmin edilebilecek en cazip şeyden çok istersin bir şeylerin olmasını. yüreğin acır olmadığında.. avcunun içinden akıp giden zamana haykırırsın her defa durması için. durmaz ne zaman durur zaten ne de avcunun içinden akıp giden hayatın.. durmaz.. giderken onunda durmadığı gibi. ve zaman acımaz. tıpkı onun gibi. tıpkı giderken sana veda etmediği başını biraz olsun çevirip gözlerini sana yöneltmediği sana acımadığı gibi. ve hayat biter. bir sigara izmariti bir deprem enkazı bırakır ardında. sevenler gider. sevmeyenlerde. herkes gibi.. gider işte. gitmesi gerekir diye..​
Çalmak ne sarhoş iş. Yaptıktan sonra hatırlamazsın da yaparken ne zevk duyarsın..
Milyonları koymak cebe ve masum bir ifadeyle yürümek.
Ne sanatkâr iş çalmak.. ölürken de hatırlar mısın?
Kapanırken o masum gözlerin cebindekileri hangi cebe koyarsın?
Miras mı olur haram paradan?
Çalarken nasıl anlamazsın?
İnan ne yapacağımı hangi hâline aşık olacağımı şaşırdım
ne dili lâl olamayan sevdaymış bu çığlık çığlığa şaşırdım.
*bubirözlemmektubu- 'mdan kesit.​
Özledim. Çünkü özlemeyi yakıştırabildim kendime.
Yağmur damlaları adının baş harfini karla karışık kıyamette camıma çizdiğinde;
Dilim Lâl'di, hıçkırıklarımın arasında özledim.
Sarıldım yastığa, ağırlığı benden çokça ağır yorganıma..
Sarıldım. Sen sanıp yastığa yorgana sarıldım.
Sen sayıp çok Adam'a dadandım.
Ama hepsinde, senden bir parça aradım.
Kime gitsem, kim çalsa kapımı nafile..
Dilim Lâl, seni özledim.
<font face="Gorgia"><font color="Silver">Herkes ka
Bayıldım hepsi çok güzel нαzєℓ,
Teşekkür ederim, beğenmene çok sevindim canım. ​
belki müzik çalarım %100 şarj edilmiş olarak yılbaşına girerse tüm yıl hiç şarjı bitmez diye düşünen insanım ben.
üzmeyin beni. ​
ben aslında hep özledim seni, sadece yazamadım hiç..
yazmaya cesaret yüreğimde bulamadım hiç.​
kalbimden atıpta seni, düşüp dipsiz bir kuyuya,
yıldızları âl çimenlerin üzerinde, seyir edemedim hiç.
Öyle umayımdın sen benim, oturur izlerdim saatlerce.
Uyandığımda bükülen boynum.. beni duymadın hiç.
Kendimi çok kötü hissediyorum. Saatler dolmadı henüz.. gün bitmedi gün dolmadı henüz. Kendimi çok kötü hissediyorum unutamayacağımdan korkuyorum seni. Saatler dolmadı ayrılalı bir saat bile geçmedi. Çok özlüyorum gözlerini. Gözlerini özledikçe benimkiler doluyor. Durduramıyorum.. Musluğu açık kalmış aşkımızın. Anca ağlıyorum. Ne zaman bu kadar sulu göz oldum ki ben? Hiç bilmiyorum.
Çok sevdim seni.
evet gerçekten saçma oldu. ama kaybolsun istemiyorum dursun burada bu mısralar..
Ne acı şey 'özledim' diyerek başlamak bir şiire daha
Ne acı şey mısraların seni anması her defasında..
Unutamamak değil de unutması insanın
Unutmaya ihtiyaç duymak ne acı şey.
İster miydim böyle olmasını?
Gözlerinin yeşilinde kaybolmak varken.
İster miydim gözlerimin dolmasını?
Hüzüne sarılıp güzel rüyalar göremezken..
Bir dilek tutmak istiyorum
Parçalanmış yıldız tozlarının ardından
Bir ayin bir kutsal su umuyorum
O tüm.. yegâne kitaplardan.
Günâhla yıkanıp onca masumu
Onca masumu parçalayan umutlardan
Aşk ne cinayet silahı
Ne anlamsız bu mısralar..
Oysa ne güzel şeyler vardı anlatılacak
Şu ucu tükenmez kalemle yazılacak.
Bir dervişin ağzından damlayacak
Söz olsan duymam duyamam seni.
Yazsam aşk destan olacak
Usulca okusan anlam katacak..
Oysa ne kelimeler var akılda kalacak
Ne güzel adamlar ne kravatlar..
Nereden buldum seni?
Belki sorsaydım denize..
Mavi daha güzeldi yeşilden dehlize?
Belki sorsaydım o güzel dizelere..
Başka bir Aşk'a yelken kapı mı kaldı açılacak?
Anmazken adını cehennem meleği
Cennette melek mi kaldı bu sularda yıkanacak?
Dünya'ya huzur düştü düşeli..
Aranmadık yer mi kaldı şimdi bulunacak?
Belki sorsaydım o mavi denize..
O mu verdi rengini yoksa gökkuşağı mı çaldı diye
Belki bir cevap bulurdum
Şu mısralara anlatılacak.
Kural bu sorular cevapsız kalacak
Bir iki kafiyeli şiir bundan anlamlı olacak
Kapasam defteri sonu gelse satırların
Yazacağım bir başka şiir daha mı iyi olacak?
En güzeli değil midir anlamsız olan
Şu mısralara kaç aşk fısıldanacak?
Sana anlamsız geldi diye kızma bana
Bir başkası Mecnun olacak Leyla katacak.​
beni değiştiren kimdi?
ilk ahım ona
sonraki ahım değişmeme müsade edene.
herkese ahım var aslında...
en çokta kendime.
en çok kendime!
Çünkü ben hiçbir zaman kendi değerimi bilemedim.
Bilir misin birisi seni terk edene ve tekrar tekrar terk edilene dek
Kendi değerini keşfedemezsin.​
iş işten geçince mi geliyoruz kendimize?
oysa.. ben iş işten geçtikçe hep yalnız kaldım.
kendime gidemedim. yok oldum.
evren karanlıktı ve ben kaybolmuştum.
Kendinden başka ve yalnızlığın bir halta yaramayışı.
Bilhassa bir başkası bulamadı bizi ondan sonra.
Yalnızdık ve git gide yalnızlaştı satırlar.. günler geceler aylar.. çoğaldıkça!
Yandık kavrulduk takvimlerden düşüverdik birbir.
Çintilmeye can atan çekirdeklerdik hepimiz bir kâsede yoğrulduk.
sindirilmeye müsait olamadık hiç kabuk kabuk yutulduk.
Oysa hep sindirdiler bizi nasıl oldu kurtulduk?
Son anlatılışlar hiç bitmedi umutlara gidemeyeceğiz.
İnsanlık ne lanet bir ütopya! Sonunu hiç göremeyeceğiz.
Hayat şeytanların huzurunda
bir mahkeme salonu.​
Benim sevdiğim güzel benim sevenim çoktan göçmüş olmalı. Kapamış olmalı gözlerini dünyaya.. Hayır bu güzel bir hayal değil.
Ama neyi hayal edeceğim ben bu yalnızlıkta? Duvarlar hiç yardımcı olmuyor.
Göklerde bana ait bir koruyucu melek dâhi yok mu?
Yalnızlık çok mu sevdi beni?
O mu âşığım .
Âşığı beğenmemek Aşk'a ayıp etmektir..
Herkesin ki bir bedenin içine sıkışmışken
ben neden tüm evrene mâl olmuş aptal bir kelimeyle başbaşa kalıyorum? ​
Yok olduğuna inandırılmış pek çok insan vardır dünya da. Onların dünyasında hiçbir şey olmuyordur. Dünyaları onlar yoktur. Yer almak istedikleri fazlaca dünya milyon tane hayal vardır.. Sadece, artık tâkatleri yoktur.​
" Kimse beni görmüyordu.. Seni ve onları betimleyebilmek için çok fazla vaktim vardı. Seni yazdım. Onları yazdım. Her şeyi yazdım. Kendimi de yazmak istedim.. " gözyaşlarının gökyüzüne aktığını hissedebiliyordum. Yüreğime onu yazmak istiyordum.. kendi ellerimle kalemi kendi parmaklarımın ucunda hissedebilmeyi diliyordum. Ama o benden önce davranmıştı. Kalbimin odacıklarını ona açmam için izin istememişti. Çoktan girmiş iki şekerli kahvesini yudumluyordu kalbimin salonunda. İlhamım son nefesini verirken dudaklarına dudaklarımla harika şeyler yazdım. Harika onun en sevdiği kelimeydi ve Ona daha önce kavuşmuş olmam gerekirdi. Ağırlaşan başını bacaklarımın üzerinde tutarken o çok sevdiği yıldızlara baktım. Son birkaç satırı doldurabilecek çok fazla düş'e sahipti yüreği.. Eğer vakti yetseydi.
+ kitapsonu- ^^​
herkes aynı gökyüzünün altında, ama kimse umursamıyor
nasıl umursanmaz bu mavi gök? bulutlarda mı gelmene yetmiyor?​
çok ıslandı kirpiklerim göremiyorum.
çok özledim yemin ederim
dünyadaki tüm insanların adına dua ediyorum.