Günlük hayatımda çok ağlayan bir insan değilimdir. Hayatım boyunca güçlü durmak zorunda hissettim kendimi. Belki de bu yüzden kitaplarda benim yerime güçlü durmaya çalışan karakterler için ben inadına ağlıyorum . Bu kitapta da tam olarak bunu yaşadım sanırım.
Doğa Güngör . Babası tarafından hırpalanmış, abisine sığınamamış bir genç kız. Karanlığın en dibinde yaşamaya alışmış senelerce. Ve Ediz Çağıran. Annesini öldürerek doğmuş. Babasından başka bir sığınağı olmamış. Doğa’nın abisi polis ve suçlu olduğuna inandığı Levent Çağıran’ı yani Ediz’in babasını öldürür. İntikam için yanıp tutuşan Ediz Doğa’yı kaçırır ve macera başlar. Peki Doğa cehennemin hangi kuyusunda cenneti bulacak?
Öznur Yıldırım sanırım favori yazarlarım arasına hızlı bir giriş yaptı. Bu kadar genç yazarların bu kadar geniş hayal dünyası olduğunu gördükçe onlarla ben gurur duyuyorum. Ama bu kitap gerçekten harikaydı. 600 sayfalık küçük puntolu bir kitaba başlayınca açıkçası biraz korkmuştum. Ancak o kadar akıcı ve sade bir dili var ki.. İnanın boş bir hafta sonunda bitecek bir kitap. Paramparça etti beni. Her seferinde kendime sordum:Ben ne yapardım? O kadar saf bir karakter yaratmış ki, bu karakterin çelişkilerini içinizde hissediyorsunuz. Ve öyle bir nefret yaratmış ki, bu nefret her yumuşadığında siz de onunla beraber mahvoluyorsunuz.
Ben ikinci kitabı bu ay içinde alıp okumayı düşünüyorum. Ama emin olun ilk kitabı alıp okumayanlara kesin olarak söyleyebilirim. Siz benim gibi teker teker alarak aptallık etmeyin ve bu muhteşem serinin iki kitabını birden alın ?
Önceki YazıVotka Pera / Kitap Yorumu
Sonraki YazıPeri / Kitap Yorumu