July | 2012 | | Ömür OKUR
…Ve insan konuştu, Bildi konuştu, Bilmeden konuştu, Düşündü konuştu, Düşünmeden konuştu, Sadece konuştu insanoğlu, Ağzına ne gelirse gelsin konuştu, Haddini bilmeden, nefes bile almadan; Konuştu insanoğlu ve… Sustu.
Öbür dünya inancım yok değil, Cennet ve Cehennem’ e de inanıyorum, Ama; İnsanlardan çekenlere, çektirenlere bakınca, Hem herkesin cezasını çekince cennet’ e varacağını da bilince, Neden bu dünyada yaşarken, göz hala görürken değil de öbür tarafta?
Yazın bu günleri; Güneşli, sıcak… Bir yerlere hapsedilmiş Menekşe, orkide, lale, gül… El bebek gül bebek büyütülürken, Küstüm çiçeği bile küstürülmezken, Toprak soğuk, su buz gibi, üstünde kat kat kara, Yani her türlü zorluğuna rağmen yaşamın, Hayatın güzelliğine, özgürce, Başını gökyüzüne uzatır kardelen; Çek bakalım koparabilir misin kardeleni hayattan; Başaramazsın! Diğerleri; unutulmuş, atılmış bir köşede veda ederken dünyaya…
Sevgi duyulan sözlerde değil, Sevgi kucak kucak hediyelerde değil, Sevgi parmakta parlayan yüzükte değil, Sevgi deftere atılan imzada değil, Sevgi evlilik cüzdanının içinde yazan değil, Sevgi aynı evde olsan da – yaşayamıyorsan değil, … Başka yerlerde arama bulamazsın! Sevgi diğer hiçbir şeyde değil; Sevgi kalbinin ritminde, Sevgi kalbine sunulan mutlulukta, Sevgi kalbine atılan ölümsüz imzada, Sevgi yaşıyorum diyorsan özgürce orada, Sevgi kalbinde.