Gece yatmadan önce son sigaramı içerken ayı izlediğimi yazdım ya daha önce, devamında yeni bir alışkanlık daha geliştirdim. Son nefesini de çektikten sonra sigaranın, balkonun en rüzgarsız köşesinden, sigarayı aşağı atıp dümdüz inişini ve yere çarptığında etrafına yayılan ateş parçacıklarını ve ortaya çıkan kızıllığı izliyorum.
Ve her defasında aklıma, Yakacık'ta bir öğrenci evinin (8. kat) balkonundan içine su doldurduğumuz balonları aşağı bırakışımız geliyor. Suyun nasıl sıçradığını görmek gerçekten güzel oluyordu.
Evet çok ses de yapıyordu ama binada sadece 3 daire doluydu;
Birinde zaten biz oturuyorduk
Diğerinde Osman abi ve Beyhan Abla
(onlardan bahsetmek istiyorum bir ara)
3. dairede ise yalnız yaşayan bir genç vardı.
Yani pek kimseyi rahatsız ettiğimiz söylenemez. :) Yani sanırım...
günlerin getirdiği hey gidi günler