Dizi Fanatiklerinin Karakter Analizi
Konu: Dizi Fanatiklerinin Karakter Analizi Çarş. Ara. 22, 2010 6:07 pm
Dizi fanatiklerinin karakter analizi!
HABERTURK.COM’un geçen hafta düzenlediği ve 130 bin kişinin oy kullandığı “Yılın En İyi Dizisi” anketi, magazin ve televizyon dünyasında çok konuşuldu.
Gönülçelen’in birinci, Yahşi Cazibe’nin ikinci, Ezel’in üçüncü olduğu ankete ve bu anketle birlikte yapılan haberlere 1500’ün üzerinde de yorum geldi.
Çoğu zaman anket sonucuyla paralellik göstermeyen yorumlar bize farklı şeyler söylüyor. Mesela toplam yorumlarda Behzat Ç. Adlı dizinin baskın çıkması, bu dizinin Gönülçelen kadar izlenmese de çok vefakâr ve tutkulu bir seyirci kitlesi olduğunu gösteriyor. Aynı şekilde Deli Saraylı'ya gösterilen teveccüh de kayda değer.
Bu yorumlar, sözkonusu dizilerle birlikte düşünüldüğünde bize başka fırsatlar da sunuyor: Bu dizeleri seyreden kişilerin kabaca bir karakter analizini yapma fırsatı!
NE DÜŞÜNÜR, NASIL YAŞARLAR?
Hangi dizinin fanı ne düşünür, olaylara nasıl tepki verir, nasıl yaşar?
Diğer diziler ve fanları hakkında neler düşünürler?
İşte size, biraz da eğlence babından “dizi fanatiklerinin karakter analizi!”
‘Gönül’den fanatiktirler. Tuba Büyüküstün hayranlıkları ve onu öne çıkarma arzuları giderek gözleri kör eden bir hırsa dönüşebilir. Organize bir şekilde hareket etmekten ve cemaatler halinde yaşamaktan memnundurlar. Bu yüzden düşman edinmekten de korkmazlar. Aslında aşkı arar gibi görünürler ama mutlaka mantık evliliği yaparlar. Toplumun cinsellik içeren mesajlardan bunaldığını düşünürler ama aralarında Fatmagül’ün Suçu Ne’yi izleyenler de vardır. Yine de sebatkârlıkları kaydadeğerdir. Her şeye rağmen belli bir naifliği koruyor olmaları da düşülmesi gereken bir nottur.
Azla yetinirler, tamah etmezler. Mutluluğun ve hayattan biraz keyif almanın peşindedirler ama küçük mutluluklar onlara yeter. Bunun bir açılımı da sürüye kapılmamaları ve sürprizi sevmeleridir. Toplumsal meselelere hafiften uzaktırlar, onlar için biraz sürrealist desek yeridir. Hayatın monotonluğundan kurtulmak isterken bazen sevgi ve hayranlıkta ifrada kaçtıkları da olur.
Doğru bildikleri şey sözkonusu olduğunda burunlarından kıl aldırmazlar. Kendilerini başkalarına izah etme gereğini hiç duymazlar. Bu, bir tür sabit fikirlilik gibi görünse de aynı zamanda vefakâr olmalarını sağlayan bir meziyettir de. Sloganları severler. Kahramanlarının karakterine bürünmekte de beis görmezler. “Keşke hayatımı bir roman gibi yaşasam” diye düşünmektedirler; bu yüzden sonu belirsiz şeyler acayip ilgilerini çeker. Onlar da sürprizleri sever ama çoğunun aklında hâlâ ilk aşkları vardır…
Şu sıralar kendilerini biraz yorgun hissediyorlar. Bu aslında bir tür metal yorgunluğu; yıllar süren tartışılmaz bir başarının yorgunluğu. Bu geçmiş hakimiyetin doğal sonuçlarından biri de artık sevdiklerinin hatalarını görmeme noktasına ulaşmaları. Bu dizinin hayranları kalıcılığa inanırlar, hayatlarını değiştirmeye pek yanaşmazlar. “Hedef ne olursa olsun ona ulaşmak önemlidir” dedikleri için Makyavelcidirler. Onlar da hayatta kahramanlar yaratıp kendilerini onlarla özdeşleştirirler. Aralarında ‘Entelektüellik insana bi cacık getirmiyor’ diye düşünenler de vardır.
Hayatın kısır bir döngü olması onları çok rahatsız etmez. Zaman geçse de dünyanın çok değişmeyeceğini artık nerdeyse kabullenmişlerdir. Bu yüzden bazı konularda tartışmayı gereksiz bulurlar. Aslında dramatik sorunlar onları çeker. Ama bu sorunlara çok yoğunlaşmalarının asıl nedeni onlardan bir an önce kurtulmak arzularıdır. İçlerindeki çocuğun ölmüş olmasına ağlarlar ama bunu açık da etmezler. Kendilerini üzme konusunda sadomazoşist oldukları bile söylenebilir. Bir kısmı ise hayattan uzaklaşmak için haftasonları muhtemelen trekking’e falan gider veya doğayla baş başa kalayım ister.
Kısa ve özlü konuşurlar. Yalan dolanın, hatta bir bakıma rekabetin olduğu yerlerde durmak istemezler. Kendinden emindirler ve akılları havada dolaşmazlar. Kimse onları fikirlerinden döndüremez, bu anlamda fanatiktirler. Kendi sevgileriyle yetinecek kadar realisttirler, başkalarının fikirlerine çok karışmazlar. Yaşadıkları yere ve sevdikleri şeylere vefa duygularının bir sonucu da muhtemelen İstanbul, ve onun temsil ettiği değerlere duydukları düşmanlıktır.
Onlar, “içlerindeki İrlandalılar”dan hiç haz etmezler. Bir şey bitmiş bile olsa vazgeçmek onlara göre ihanettir. Buna karşın çok da sebatkâr oldukları söylenemez, kendileri de yılgınlığa düşebilir, zamanla unutabilir. Hafiften emperyal hislere kapılabilir, kendilerinin kültür diye bildikleri şeyi başkalarına da ihraç etmek gerektiğini düşünürler. Bilimsel düşünceden çok duygusal eğilimler onlara daha cazip gelir. Arzu, en sıcak duygularıdır.
Nostalji meraklılarıdırlar. Hem yasaklardan hem de bunalımdan haz duyuyor olabilirler. Aşkın öğretilebilen bir şey olduğuna inanırlar ve bu yüzden muhtemelen en çok sevdiklerine acı çektirmektedirler.
Bir ilişki bittiğinde bile peşini bırakmazlar. Israrcıdırlar. Pire için yorgan yakarlar. Ama vefa duyguları ve ısrarcılıkları gerçekten takdire şayandır. Bu insanlar evlendiklerinde eşlerini mutlaka mutlu ederler ve sadakat konusunda kimse ellerine su dökemez.
Onlara göre başkaları muhtemelen seviyesidir. Bir sevgi açlığı içinde olabilirler, bu yüzden hep ‘beni kimse anlamıyor’ diye düşünürler. Bu duygular onları tehlikeli bir nihilizme bile sürükleyebilir.
Vadiciler’in ikinci dizisi olduğu için, yorumlarımızın bir kısmı onlar için de geçerlidir. Türkiye’deki tüm komploları çözmüş olduklarına inanırlar. Bu çerçevede gerçekçi olduklarını düşünürler. Tabii ki milliyetçidirler.
Yaptıkları bazı şeyler nedeniyle küçümsenmekten korktukları için kendilerini açık etmek istemezler. Muhtemelen gizli birtakım işler çevirmeye de meraklıdırlar. Ama merak etmeyin onlardan kimseye zarar gelmez.
En çok aradıkları şey huzurdur. Alıp başımı gitsem veya birileri alıp başını gitse, diye düşünürler. Ferrarilerini satıp gitmek isterler zira kimse onları anlamıyordur. Ülkede büyük çoğunluğun empati kurma yoksunu olduğunu düşünürler. Bunun bir nedeni de ‘kalite’ arayışında olmaları ama bulamamalarıdır. İkinci dizileri Gönülçelen’dir. Başkalarını küçümseyip kültürsüz bulabilirler. Onlara göre kendileri hep daha iyi bir yerde bulunmalıdır ama bu bir türlü olmuyordur. Ama bunu bir komplo teorisine bağlamazlar, çoğu zaman suçu kendilerinde ararlar.
Abiye’nin kasten bozduğu cümleler kafalarını karıştırmış olabilir. Onların ağzıyla konuşmaktan yorum yapmaya zaman bulamamışlar sanki. Bu yüzden çok sadık oldukları söylenemez. Normalde ise dünya çapında bir işe gönül verdiklerini düşünmektedirler.
O bir kadın ve bir erkek bile yorum göndermediğine göre kendilerine çok güvendikleri söylenebilir.
Ülkenin gittiği yön konusunda endişelidirler. Kaostan ve kaotik ortamdan uzak durmak isterler. Mutlu bir yuva özlemiyle yanıp tutuşurlar. Nostaljiktirler.
Sanki Ezel’cilerin ikinci tercihi. Ama pek fanatik oldukları söylenemez.
Bir aşk gözlerini kör edebilir. Ne yaptıklarını bilmeseler de yıllarca onu yapabilirler.
Onlar da ‘gülelim eğlenelim’ciler.
Hayatın gerçeklerini kendilerinin bildiğine inanırlar. Hayatta hep bir destek arayışı içindedirler.
‘Ben yapıyorsam siz de yapın’cılar.
Seyrettiklerinin bir dönem dizisi olduğuna inanırlar.
Koskaca Karamazov Kardeşler uyarlamasını seyretmelerine rağmen bir mesaj kaygısı duymayacak kadar kaygısızlar.
Gariptir ki, kendileri dışında herkesi garip sanırlar.
Hayatta pek çok şeyi imaja, hatta reklama bağlarlar. Onlar için zarf değil mazruf önemlidir, geçer akçe budur.