İSTEYİP DE YAPAMAMAK - Eğitimde Bugün
Anasayfa » Köşe Yazıları » İSTEYİP DE YAPAMAMAK
İSTEYİP DE YAPAMAMAK
İSTEYİP DE YAPAMAMAK için yorumlar kapalı
Her insanın yapmak isteyip de yapamadığı birçok şey vardır. Normal insan için de, engelli insan için de. Örneğin herhangi bir insan üniversiteyi okumak istiyor ama okuyamıyor. Ya maddi durumu iyi değil ya köyde ya da kasabada yaşıyor. Büyük şehre gelmeye imkanı olmuyor veya ailesi izin vermiyor.
Gidip büyükşehirde okuyamazsın, tek başına yaşayamazsın ve buna benzer birçok şey. Ama o insan ne kadar çok istiyor ki bunu yapmak ama ne yazık ki birtakım şeyler yüzünden olmuyor.
Veya üniversiteyi okumuş birisi kendi istediği bölümde çalışmak istiyor ama çalışamıyor.
İstediği bölümde iş bulamadığından mecbur bu sefer başka bir bölümde çalışmak zorunda kalıyor. Bunlar hayatın gerçekleri. Buna benzer o kadar çok şey var ki… Bunlar sadece birkaçı. Yapmak isteyip de yapamamak kadar zor bir şey yok. İnanın engelli insanların yapmak isteyip de yapamadıkları o kadar çok şey var ki… Belki sizin çok basit yaptığınız şeyleri onlar isteyip de yapamıyorlar.
Mesela bir bedensel engelli ellerini kullanmakta zorluk çektiği için bir bardak suyu alıp kendi başına içmeyi o kadar çok ister ki… Kendi başına bir yemek yemeyi, o kadar çok ister ki…
Çünkü her yerde birisin yardımı olmadan yemeğini veya suyunu içemiyor. Ve bu sorun onun önün de büyük bir engel okulda, işyerinde ve gittiği her yerde ona yardım edecek birisi mutlaka gerekiyor. Bazen bazı insanlar diyorlar ki “Bu çok tembelliğe alıştı, bu isterse yapar”.
Kim sürekli başkasından yardım istemeyi sever ki? Zaten kendi yapabilse neden karşıdaki insandan yardım istesin? Mesela bir topluluk içerisine giriyorsunuz. O an size “Bir şey alır mısınız?” diye soruyorlar.
Yiyecek veya içecek, herhangi bir şey. Eğer yanınızda yakınınız veya tanıdığınız yok ise bir şey isteyemiyorsunuz. Her ne kadar kendinizi aşsanız bile ve birçok şeyleri başarmış olmanıza rağmen karşıdaki insana zahmet vermemek için “Yok ben bir şey almayayım” diyorsunuz.
Bazı insanlar da yardım etmekten bile korkuyor ve çekiniyor. O insana da sorduğun zaman hemen bahaneleri hazır yok bilmeyerek zarar veririm yok ben yapamam diyorlar. Zaten yardım edecek olan engelli insana sorarlarsa yardıma ihtiyacın var mı? Sana nasıl yardımcı olabilirim? Nasıl davranabilirim? Diye engelli kişi de rahat ve açık bir şekilde söyler ve tarif eder ona göre yardımcı olunur.
Halbuki korkacak veya çekinecek bir şey yok. Böyle olunca o hissi engelli kişi hissediyor ve o nedenle ister istemez daha çok sıkılıp çekiniyor.
Ama bazı insanlar da vardır gözü kapalı yürekten yardım etmeyi seviyor ve yardım etmekten büyük mutluluk duyduğunu ifade ediyorlar. Böyle olunca da engelli kişi de rahat edip herhangi bir endişe etmeden rahat ediyor. Engelli kişilerin çoğunun hisleri güçlüdür karşısında ki kişinin ne hissettiğini çok çabuk anlayabiliyor. Bu anlattığım sizlere çok basit veya sıradan gelse bile bunlar hayatta yaşanan olaylar.
Karşıda ki insan Empati yapmasını biliyor ise ya da duyarlı birisi ise bu tür problemler olmaz. Unutmamak gerekirse herkes bir engelli adayıdır. İnsanlar böyle düşünseler hayata bir adım daha önde başlarlar. Her ne kadar hayat zor olsa da her şeye rağmen yaşamaya değer. Eğer insanlar yaşamayı doğru bilir doğru yaşarsa önünde ki tüm engelleri görmeden yaşar ve yaşattırırsa ve çevresine de bunu öğretirse işte o zaman yaşamayı sever ve yaşama sımsıkı bağlanır.