August « 2017 « Ömer Uluç
7 yaşındasın. Buradaki bakışına bayılıyorum. Hayattaki pek çok şeyin saçmalığı hakkında “blaze” bir kanaate varmış gibisin. Kolundaki koca saat, saten yastık vs., başındaki şey, sanki hiçbiri sende çocuksu bir coşku uyandıramamış… Fotonun arkasındaki notu biricik kardeşin Güler (80lerin en başında kaybediyorsunuz onu ve bu senin, sessizce hep, hep kanayan yaran oluyor) ufacık çocuk yazısıyla kaleme almış: ” Kardeşim Ömerin sünet (tek n ile) hatırası”. “Abim” değil de kardeşim demesi ayrıca dikkat çekici. Senin her tür otoriteye derin alerjin buradan da belli.
KIZKARDEŞİN, TEK KARDEŞİN GÜLER’İN (ULUÇ-AKBAŞOĞLU) NOTU
yakışıklı, ciddi ve sanki çok şeyi fazlasıyla erken anlamış.
KIZKARDEŞİN GÜLER’E FOTO ARKASI YAZIN
ve zaman içinde eklemeler…
Kolay tahmin edilebileceği gibi, Ömer, onu o yapan tüm kişiliğiyle, babasının Kurtuluş Savaşı madalyasını (ki madalya ve kılıç bugün, Ömer’in değerli kardeşi Güler’in oğlu Can Akbaşoğlu’nda), Ankara Fenerbahçe kulubünün kuruluşundaki rolünü, maçlarda oynamışlığını gündeme getirmeyi hiçbir zaman istemedi. Sadece kimi sanatçıların anlayabileceği bu tutuklukları aşması muazzam zaman aldı.
Ancak 2000’li yıllarda, bir gün, nasılsa, Fenerbahçe’nin tarihini kaleme almış, Güneş’ten arkadaşım, Ömer’le de Paris’te tanıştırdığım sevgili Ergun Hiçyılmaz’a, arkası eski Türkçe harflerle bezeli şu birkaç fotoğrafla gittik, Balık pazarı gerisindeki dükkanına. Ergun’un Fenerbahçe kitabı çıkalı epey olmuştu, fotoğrafları görünce heyecanla, şaşkınlıkla bize şöyle dedi: “Araştırmalarım sırasında sansasyonel bir habere ulaştığımı sandım. Hıncal Uluç’a telefon açıp, sizin gibi fanatik GS’lı bir ailenin babası, Fuat Uluç, meğer Fenerbahçe Ankara kurucularındanmış, orada da oynamış dedim. Hıncal abisine sordu, bir süre sonra da bana döndü, “O Fuat Uluç kesinlikle bizim babamız değil” dedi. O Fuat’ın Ömer Uluç’un babası olacağı bir saniye dahi aklımı yoklamadı ve işin ucunu bıraktım”.