Rp Partneri : olsa dükkan senin :D
Lakap : bloody CounTess,küp şeker ,şeker
Konu: Galadriel Legolas C.tesi Nis. 03, 2010 10:32 pm
16.yüzyılda başlayan vahşi savaş Mısır'daki küçük alanlara yayıldı.İnsan görünümlü iblisler,bir kan avı başlattılar.Khons adındaki korkusuz bir samuray o dönemde iblis avcısı olarak tanındı.En acımasızı ONİGEN tarafından vahşice öldürüldü.Yüzyıllar geçti karanlığın hükmü devam etti.Ve bir gün,gizemli bir avcı ortaya çıktı.Konsey isimli gizli bir örgütle güç birliği yapan bu avcının tek bir hedefi vardı Onigel`le karşılaşmak ve ondan intikam almaktı...Bu gizemli kızın adı Say'ydı.
Trene bir görev için binmiştim tam çaprazımda gazete okuyan adam bana bakıyordu.Alnından yüzüne boncuk boncuk terler süzülüyordu.Adam,rahatsız olmuş görünüyordu mavi gözlerini üzerimde bir kez daha gezdirdikten sonra oturduğu yerden kalktı.Yürüyordu,ben de arkasından gittim.Adam hızını arttırınca benim onun peşinden gittiğimi anlamıştı ve sanki benden kaçabilir imiş gibi koşmaya başladı.Bense koşmak yerine sadece peşinden yürüyordum. Köşeyi döndükten sonra onu göremedim.Etrafıma bakınırken bir ses duydum ve karanlığa yöneldim.Elinde mızrakla bana doğru geliyordu.Her zaman yanımda taşıdığım kılıcımı arka topuk darbesiyle iterek havada yakaladım be adam bana zarar veremeden kılıcımı başından ayaklarına kadar savurdum.Adamın parçalarının teki sağa teki sola düştü.Eğilip parmağımla kanının tadına baktım ve oradan sakin adımlarla uzaklaştım.
Konsey beni bekliyordu.Bir an önce oraya gitmem lazımdı.Tekrar tren yoluna yöneldim.Tekrar bindiğimde kimseyle göz göze gelmemek için sadece yere baktım ve indiğim de otelin yolunu tutmak üzereyken arkadan bir ses Ajan David olmalıydı bu üçkere ismimi söyledi ve ben cevap vermedim.
Ajan David:``Problem mi var saya `` tedirgin bakışlarla Ajan David`e döndüm ve ajan devam etti.
`Öldürdüğün her kan emici bizi hedefe biraz daha yaklaştırıyor `
``O sülükler için burada değilim`` dedim.
`Sadece zmana ve sabırlı olmaya ihtiyacımız var" dedi.Bende onlara ikiye ayırdığım adamın olduğu yere götürdüm.Ortada iz kalmamalıydı.İşimi zorlaştırmak istemiyorum çünkü.
Oraya vardığımız da bıraktığım gibiydi.Ben uzak kalmayı tercih ettim ve Ajanlar cesede doğru yöneldiler. Onu gördüklerinde ceset kokmuş``yüce isa``diyerek yüzünü buruşturmuştu Ajan.
Konuşan Ajan Dan'di ``david burada yanlışlık var``
Ajan David ``ne oldu dan?``
Ajan Dan ``Oradaki bir iblis değil bir insan``
Ajan David``Sadece dönüşücek zamanı olmamıştır.``dedi ve olayı kapatmaya çalıştı Ajan Dan ``Ona sormayacak mısın ? Ya berbat etmişse`` dedi ve sinirlerim inanılmaz derecede bozuldu.Kılıcımı çıkarıp onuda bu hale getirmemek için kendimi bir hayli zor tutmuştum.Onlara arkamı dönerek derin derin nefesler almaya başladım.Susamıştım kana ihtiyacım vardı.Onları beklemedim.Tekrar otele gitmek için yola koyuldum.Bu sefer trene binmedim.Hızlı adımlarla karanlık sokaklardan yürüdüm.Etrafta sadece kediler ve sarhoşlar vardı.Evlerin ışıkları sönmüş ve ortalık sakindi.Sadece gökyüzü aydınlıktı.Yolumu bulmamda yardımcı oluyordu.Uzun denemeyecek bir yürüyüşten sonra otele geldiğimi görünce susuzluğum daha da artmıştı.Hemen odama çıkıp bunu giderecektim.Hızla merdivenleri çıkarken bir görevliye çarptım kızgın bakışları gözlerime odaklanınca korktuğunu görmemek elde değildi.Bu kadar susamama rağmen ona dokunmadım damarından gecen kanın sıcaklığını düşünerek bir titreme geçirirken görevli bembeyaz olmuştu ve hemen kalkarak korkudan koşarak oradan uzaklaştı.Bende hemen toparlanarak odama geldim.Kılıcımı çıkararak yatağın üzerine bıraktım ve direk buzdolabına yöneldim.Kapağını açtım ve beyaz şişeler arasından bir tanesini alarak kafama diktim.O kadar susamışım ki 2.şişeyi içtiğimi bitirdiğim de fark ettim.Dudaklarımın kenarından akan kanıda sildikten sonra kendimi yatağa attım.Konseyle olan çalışma yarın devam edecekti ve ben yine ONİGEN'in peşinde olacaktım.Gözlerimi kapadım ve onu düşünürken uykuya daldım...
Konu: Geri: Galadriel Legolas C.tesi Nis. 03, 2010 10:37 pm
Anlatım ve imla 7/10
Hayal gücü: 15/20