ASLA VAZGEÇME- Hakan AĞAR Yazdı...
10 Ağustos 2017 Perşembe 16:10 0 A + A - Yazdır
Olimpiyatlar... İçinde o kadar çok harika hikaye bulunduruyor ki, anlatmaya başlasan günler, aylar, yıllar sürer. 4 senede bir olması zaten en büyük cazibelerinden birisi. Bir sporcunun ayağı kaysa bu tam 4 seneye mal oluyor. Zaten ortalama bir sporcunun genelde 34-35 yaşına kadar maksimum performans verdiğini düşünürseniz, bir sporcunun kariyerinde görebileceği Olimpiyat sayısı ya 3 ya 4, 5 demez. Bugün size bir olimpiyat şampiyonunun hikayesini anlatacağım. Aslında bu hikayeyi daha önce birkaç kez anlatmıştım ancak, her seferinde beni kavrayan ve duygulandıran bir hikaye. Hikayemizin kahramanı; Matthias Steiner.
Steiner'in ismini belki 2012'de duymuş olabilirsiniz. Kendisi bir halterci. 2012'de başarısından dolayı değil, üzerine düşen ağırlıktan dolayı birçok fotoğrafı dünya basınına servis edilmişti. Onun ismini orada duymuştum, birkaç araştırmadan sonra, yaşadığı müthiş ve acıklı hikayeyi öğrenmiştim. Steiner Avusturya adına 2004 Olimpiyatları'nda yarışıyor ve genç yaşında olmasına karşın 7.liğe ulaşıyor, o yaşlar için fena değil, yani 26 yaşı, kısaca kariyerinin fiziksel olarak en güçlü olacağı döneminde favori olacağını gösteriyor. Ardından bir süre sonra Almanya adına yarışmak için yarışmalara ara veriyor, bu süreçte de eşiyle tanışıyor. 2007'de artık yarışma yasağı kalktıktan sonra tek hedefi olan Pekin 2008 Olimpiyatları için kampa giriyor. Kamp süreci yoğun ve yorucu; Burada, bir insann 200 kilonun çok üzerinde kaldırışlar yapmasından bahsediyoruz. Olimpiyatlara 1 seneden az bir süre kaldığında Steiner çok acı bir haber alıyor; Eşi kendisi kamptayken bir araba kazasında vefat ediyor. Elbette bu Alman sporcuyu yıkıyor, haftalar boyunca antrenman yapamıyor. Kilosunu kaybetmeye başlıyor ve antrenörü kendisine yasta olmasına karşın uyarıda bulunuyor: "Olimpiyatlar için artık ya çalışacağız, ya vazgeçeceğiz; Hangisi olacak?" diyor, Steiner ikiletmeden Pazartesi işe koyuluyor.
Bir insanın spor yaparken kafasının sağlam olması, aklının sadece işine konsantre olması çok önemlidir. Bu denli bir travmaya karşın sporcunun hala Olimpiyatlar'ı hedefine koyarak çalışmasının tek amacı o kürsüye çıkmak ve eşinin fotoğrafıyla pozunu vermek olmuş. Öyle bir konsantrasyon ki eğer denk gelir de videosunu izlerseniz, son kaldırışından sonra ağlıyor mu gülüyor mu belli değil. Steiner bir röportajında: "Sadece çalıştım. 2008 Beijing ikimizin de hayaliydi." diyor. Kürsüye çıkıp eşinin fotoğrafıyla poz vermesiniyse: "O an, benim için insanın daime kendi yolundan gitmesi gerektiğinin belgesiydi. O yol her zaman doğru olmayabilir, bazen risk taşıyabilir ama kendine inanırsan sonunda mutlaka ödüllendiriliyorsun." şeklinde açıklıyor. Bu hikaye bana her seferinde bir olimpiyat ruhunun nasıl önemli bir dayanak olduğunu gösteriyor.
NELER FEDA EDİLİYOR
Sporun tek yanı izlenmesi, birilerinin kazanması ya da para kazanmak değil, zor zamanlarında tutunabileceğin bir dalın olması. Böyle bir durum normal bir insanın başına gelse, bu denli konsantre olabileceğin birşey olmadığından neler yaşayabileceği tahmin bile edilmez. Konuyla biraz alakasız ancak çocukları kötü yollardan uzaklaştırmak için de spor çok önemli, illa ki sporcu olsun, Olimpiyatlara gitsin diye değil. Ancak Steiner bizim memleketimizde çok kolay görünen, sporcularımız elenince "Ya bak, yine beceremediler" dedikleri Olimpiyat Şampiyonluğu mertebesine ulaşmak için nelerin feda edildiğini gösteriyor. Spor asla sadece spor değildir. Ne olursa olsun vazgeçmemektir, işine konsantre olmaktır, kendin için değilse bile sevdiklerin için tüm ağırlıkları omuzlamaktır. Yani sporcuysan ASLA VAZGEÇME!
Etiketler; #matthias steiner #olimpiyatlar
Manisalı depremzedelere acil yardım ödenekleri dağıtıldı