07 Şubat 2016, Pazar 18:03
Veda denince içimiz bir tuhaf olur. Buruk bir hal alırız. Islanır gözlerimiz. Bazen okyanus olur, tusunamilere kadar varır vedalarımızın dalgaları. Yıkar, kırarız sahilimizde ne var ne yoksaları. Bazen de o dalgaları yüreğimizin kıyılarına ulaştırmayız. Zira o kıyılarda sevdiklerimiz vardır. Vedanın hüzünlü esintisi sevdiklerimize yansımasın diye içimizdeki kör kuyulara akıtır orada taşlaştırırız.
Veda denince akla ana gelir, evlat gelir, yar gelir, sıla gelir, akran gelir. Sokağımız gelir, oyunlarımız gelir, alışkanlıklarımız gelir.
Bazen ağlatır vedalar. Giden anamız, evladımız, yârimizdir. Bazen nehirleri dökmek isteriz gidenin ardından kavuşmayı çabuklaştırsın diye.
Veda iç acıtır can yakar, sızı olur, el olur, yaban olur, gurbet olur, hasret olur ama ekmek olarak dönmez bir türlü.
Bazen de vedalar bizi sevindirir mi üzer mi diye düşünürüm.
Ağlayarak gözünüzü açtığınız dünyadan, ağlatarak ayrılmak, cana veda etmek, o cana sahiplenen anaları, evlatları yâri üzer. Yıkar, yakar. İşte en acı veda o vedadır. Gelmeyen bir yere gelmeyeceğini bile bile uğurladığımız bir canın ardından su bile dökemeyiz. Ya aynı yere kendi canımızı (bedenimizi) uğurladığımızı ve bizi o yere götüren alışkanlıklara veda etme konusunda ne düşünüyoruz. Onlarla vedalaşmak ta bizi o kadar hüzünlendirir mi yoksa sevindiriri mi?
Cana kast eden bazı alışkanlıklarımız vardır. Görürüz ama görmezden geliriz nedense. Oysa canımıza kast eden ve sevdiklerimizin acılarına sebep olan bazı alışkanlıklarımıza veda edemeyiz bir türlü. Bazen babayızdır. Evladımız koyar bizi kendi elleriyle mezara ve vedalaşır bizimle. İçinde yığınla sancıyla ayrılır. Düğününü görememişizdir, evlatlarını sevememişizdir. En muhtaç anında yanında olamamış, elimizi uzatamamışızdır. Bazen evladımızdır vedalaştığımızın canın arkasından kendimizde gideriz. Evladını mezara kendi elleriyle koyan bir babanın mezardan çıkabileceğini düşünemiyorum.
Evlat bize elimi tut dediğinde biz elimizi sigaraya uzatırız. Farkında olmadan dost maskeli sevgisizlere uzatırız elimizi. Yalana uzatırız. Riyaya uzatırız. Kötü alışkanlıklara uzatırız. Geceye uzatırız. Sonra durup düşünürüz nerede hata yaptım da bu veda ile yüzleştim diye.
O halde Sevdiklerimizle vedalaşmamak için
1- Yalana veda
2- Sigaraya veda
3- Alkole veda
4- Riyaya veda ediniz
5-Yalancı dostlara iyi insan olma yolunda model olunuz.
Biz bitirmeyelim sözü. Bize can veren bitirsin.
"Ey iman edenler! İçki, kumar, dikili taşlar (putlar) ve fal okları şeytan işi birer pisliktir. Bunlardan kaçının ki, kurtuluşa eresiniz Şeytan, içki ve kumarla sizin aranıza düşmanlık ve kin sokmak ve sizi Allah ı anmaktan ve namazdan alıkoymak ister. Artık bunlardan vazgeçtiniz değil mi?(Maide Suresi/90 -.91.Ayet)"
13.12.2012 / Aktarım anında Bu Yazı 667 kez okundu