Burada karşılaştığımız ikinci sürpriz ise, yemekte ikram edilen kiraz idi. Bu kiraz Dr. Zeynep Turan Hanımın ikramı imiş. İkramın sebebi de Zeynep Hanıma, Semerkant'ta arabaya geç geldiği için verilen ceza yüzündenmiş. Burada bir açıklama yapmam icap ediyor. O da şudur. Semerkant'a geldiğimiz ilk gün, geziye katılan arkadaşların araba saatlerine riayet etmelerini temin etmek bakımından, kim olursa olsun geç kalması halinde, gezinin ruhuna uygun bir ceza verilmesi kararı alınmıştı. Dr. Zeynep Hanım da Semerkant'ta bir defasında arabaya geç gelmiş. Bu sebeple de Kendisi kafile başkanı olmasına rağmen, bütün arkadaşlara kiraz ikramında bulunması cezası verilmiş. Verilen bu cezanın Semerkant'ta uygulanması icap ediyormuş. Fakat orada şartlar uygun olmadığı için cezanın infaz edilmesi Buhara'ya kalmış. Velhasıl-ı kelâm bu yemekte yediğimiz kiraz bu kiraz imiş. Tabii ki, Buhara'nın nefis kirazlarını afiyetle yedikten sonra Dr. Zeynep Hanıma hassaten teşekkür etmeyi ihmal etmedik.
Öğle yemeğinden sonra biraz dinlenip, tekrar şehir turuna başladık. İlk ziyaret yerimiz Abdül Aziz Han Medresesi oldu. Bu medrese 1652 yılında inşa edilmiş olup, halen ayakta olan bir eserdir. Yüzyıllar boyunca Asya'nın eğitim merkezi olmuştur. Duvarlarında en dikkati çeken husus Çin ejderhası ile İran motifinin efsanesi olan Zümrüdü Anka Kuşudur. 50 x 67 m. ebadında olan medresenin bilhassa iç dekorları muhteşem güzelliktedir
Medrese ziyaretinden sonra Lebi Havuz Meydanına geldik. Burada bir sürpriz ile karşılaştık. Bu meydanda karşımıza Nasrettin Hoca'nın heykeli çıktı. Doğrusunu söylemek icap ederse, bu durum bizim hayretimize mucip oldu. Meğer se, Eskişehir'in Sivrihisar İlçesi'nin Hortu Köyünde doğan ve meşhur türbesi Konya'nın Akşehir İlçesinde bulunan Bizim Nasrettin Hoca'ya Özbekler sahip çıkmış. Hocanın Özbek olduğunu söylüyorlarmış. Fakat burada ki, heykel bizim bildiğimiz Nasrettin Hocaya hiç benzemiyor. Bizde ki, Nasrettin Hoca imajı beyaz sakallı, sevimli bir tip olmasına rağmen, onlarınki kara kuru bir tip olarak canlandırılmış. Bindiği merkepte oldukça güçlü kuvvetli bir hayvan.. Bizim Hoca'nın bindiği karakaçana pek benzemiyor Heykelin önünde hatıra fotoğrafı çektirdikten sonra buradan ayrılıp Payi Kalan Meydanına gittik.
Payi Kalan Meydanında ilk karşımıza çıkan Kalan Minare oldu. Kara Hanlı Hükümdarı Arslan Han tarafından miladi 1127 Yılında yaptırılan bu minare, 45 m. Yüksekliğinde olup, Cengiz Han tarafından yıktırılmayan iki eserden biri olduğu söylenmektedir. Rehberin verdiği bilgiye göre, bu minare idam içinde kullanılırmış. Şöyle ki, İdam mahkûmu olan kişi minareden aşağıya atılırmış. Bir defasında idam mahkûmu bir İngiliz'i Minareden aşağıya atmışlar. Fakat ölmemiş. İkinci defa tekrar atmışlar.
Muhterem okuyucular. Buhara anlatmakla bitecek gibi değil. İnanınız ki, buraya kadar yazdıklarım ancak Buhara'nın özeti mahiyetinde bulunmaktadır. Bu sebeple bu yazı mecburen DEVAM EDECEK: