Gereksiz İnsanlardan Sıkılmıyor Musunuz? – KorsanKalem
Yazar: KorsanKalem · Yayımlanmış 14 Ocak 2013 · Güncellendi 15 Mayıs 2013
Kusmuk gibiydi.. Sıçmık gibi.. Öyle boktan bir pizza yaptım ki, hayatımda yediğim en kötüsüydü.. Soğuk yatağa daldım önce.. Biraz uyur gibi yaptım.. Hiçbir şey ifade etmiyordu uyumak.. Anlamsızdı ve soğuk bir odada pek başarılı değildim uyku konusunda, kim başarılıydı ki?..
Kirli ellerle yapılan her şey daha bir anlamlı geliyor bana.. Temiz eller gösteriş budalalılığından başka bir halt değildir.. Bir sürü pis adam biliyorum, dünyayı temizlemekle meşguller.. Ve savaş standartlarında kahramanlar hijyenik petlerle gezmiyorlardı.. Bok da kokardı o meydanlar, kan ve barut dışında..
Bir budalayla laf dalaşına girmek zevkli aslında.. Ona öğretilen birkaç dağdan ve birkaç ormandan bahsedip duruyor.. Ve kibri, göz kapaklarından daha etkili bir şekilde kapamış gözlerinin üzerini.. Yani katarakt ameliyatı bile kurtaramaz böyle safsoğanları.. Safsoğandır onlar.. Anadolu’da masanın üzerinde yumrukla ezerler ve afiyetle yerler onları.. Ama bunlar medeni, bunlar zengin kentlerde ülke fedailiğinde bir numaradırlar.. Görmemişlerdir zulmü ve yoksulluğu.. Biz de severiz hayvanları ama insan olmayı bilmeden ve insanlık bilincine erişmeyip hayvanca yaşayanlaradır bizim kızgınlığımız.. Tabuları sırtlayıp, fedai kesilen zorbalaradır onlar! Dalkavukluklarını ardına aldıkları binlerle göstere göstere sergiliyorlarken, dimdik duran kim varsa yok etme telaşını hemen hissediyorlar.. Ama yok olamayacağız!
Komik geliyor çoğunlukla.. Salgın gibi yayılan, böcek sürüleri görüyorum kentte.. Yanımdan geçiyorlar ve aklımı yitiriyorum.. Nasıl? Nasıl takım elbiselerinin altına saklanıp dimdik yürüyebiliyorlar ki? Her şeyin tekrarladığı ve bayağı bir hal aldığı günümüz tiyatrolarında, sokak aralarında düzüşen veyahut geberen insanların varlığı beni endişelendiriyor.. Bir gün sikilmek ya da ölmek isteyeceğim en son yer bir arka sokaktır!
Suratına sıçacağım adamlar var yeryüzünde.. Ağzıma ne gelirse sövüp sayacağım cinsten adamlar bunlar.. Bir halta yaramayıp, sikinin doğrultusunda gösteriş yapanlar.. Caka satarlar önüne gelene.. Ve hayatımıza yön verirler çoğunlukla bu hıyarlar.. İnsanlardan tiksiniyorum.. Midemi bulandırıyor yağlı suratları.. Güzel bir evde sevdiğimle bir başıma yaşama hayali kurmaktan başka yapılacak çok şey yok.. Çoğunlukla çaresiz kalmak, çaresizliği öğrenmek ve kabul etmek; diğerleri gibi olma sonucunu doğuruyor.. Aynı renkte olmayacağız ve aynı şeylere gülmeyeceğiz..
KorsanKalem 14.01.13 23.46
Sonraki yazı Anne..
Önceki yazı (Charles Bukowski’nin Kayıp isimli şiirine cevaben yazılmıştır..)
Yazar: KorsanKalem · Published 08 Ağustos 2012 · Last modified 16 Mayıs 2013