Şu bizim bitmeyen derdimiz DENİZ OTOBÜSÜ | Nizamettin Özmen Yazıları
17 Haziran 2019 / 853 Okunma
Görevliye, “en güzel fotoğrafı nereden çekebilirim” dediğimde “Hiç bir yerden. Açık denizde hızla gideceğiz. Tüm çevre kapalı zaten” dedi ve ben ters köşe. Yine de camı geniş bir “kenar” koltuğa oturuyorum. Sonuç ortada.
Telefon ile arayıp bilgi aldım. “Sabah tek sefer 09.00'da. Ama 08:20’de burda olmanızı tavsiye ederiz. Sadece 42 yolcu kapastemiz var, yer kalmayabilir.”
42 Kişilik biletin satışı anında bitti. Geri dönenler oldu. Aynı gruptan alan- alamayan oldu filan derken kapı açıldı. Güleryüzlü 2 görevli otobüsün kapısında, Adrasan'daki teknecilerden çok daha kibar bir üslupla herkesi tek tek karşılıyor. Asıl Kaptan da içerde, Erinç, dümenin başında, o da güleryüzlülükte arkadaşlarından kalmıyor.
Görevliye, “en güzel fotoğrafı nereden çekebilirim” dediğimde “Hiç bir yerden. Açık denizde hızla gideceğiz. Tüm çevre kapalı zaten” dedi ve ben ters köşe. Yine de camı geniş bir “kenar” koltuğa oturuyorum. Sağ cenahtan bulabildiğimi kaydederek yol alırken, orta yaşlı bir çiftin ayağa kalkıp arka kapıya yöneldiğini görüyorum. Abovvvv... O kapıdan, ufukta hızla küçülen Antalya görüntüsünü nasıl kaçırdım ben. “Ah güzel kaptanım ah.”
Bu arada Turkcell ekibi de bizimle. “Deniz Otobüsü seyir halindeyken” çekim gücünü tespit edeceklermiş. Şaşırmadım tabii.. Ben de ilk kez bindim sonuçta.
Bu arada dümendeki kaptanla sohbete başlıyoruz. Diğer arkadaşlar da dahil oluyor. Malum seçim sonrası. Malum “kadrolaşma” her yerde. Bir de zaten sorunlu olan “örgütlenme” çarkına bolca sendika bodozlama dalıp hükümette “sözleşme yetkisi” konusunda esneklik sağlayınca herkes de bi stres. “Abi kışa deniz otobüsü seferleri iptal olacakmış doğru mu?” diye soruyor biri.
“Akaydın durdurmuştu, aynı partili Böcek de durdurur” mantığı üzerinden gidiliyor.
“Abi yarım saat sonra döneceğiz. Bir de akşam 18.00'de burdan dönüş var” dedi 7 Mehmet'in torunu Erinç Kaptan.
Foroğraf çekmeye başladığımda ne kadar “sınırsız” olduğumu bilen bilir. Benim gibi sıradan vatandaşların girişine kapalı, marinanın özel bölümüne girmişim. Bir yetkili uyardı. Vurdum kendimi Kemer sokaklarına.
Bizim Saffet'i arasam, bi kahvesini içsem olurdu ama vazgeçtim. Marina'dan, Liman Caddesi'nden Saat Kulesi'ne kadar olan bölmede henüz “Cafe” kültürü yok. Bi esnaf çaycısına rastladım.Nerede kahve içebileceğimi sordum. Polis Karakolu'nun karşı sokağını tarif etti.