Diyabet komplikasyonları | endokrinoloji
Diyabetin komplikasyonları akut komplikasyonlar ve kronik komplikasyonlar olarak 2 başlıkta toplanır. Diyabetik ketoasidoz tip1 diyabetik hastalarda çok daha sık görülen diyabetin akut komplikasyonudur. Vücutta insülin yokluğuna bağlı oluşan metabolik dekompanzasyon ile yaşamı tehdit eden acil bir durumdur. Şiddetli glukozüriye bağlı dehidratasyon, lipoliz, proteoliz sonrası keton cisimlerinin artması ile oluşan asidoz durumudur. Günümüzde çok başarılı şekilde tedavi edilebilmektedir. Tedavisinde en önemli başlıklar sıvı tedavisi, insülin tedavisi, potasyum tedavisi ve bikarbonat tedavisidir. Non ketototik hiperozmolar durum ise daha nadir görülür. Tip 2 diyabetik hastalarda ketoasidozun olmadığı, hipergliseminin çok yüksek olmasına bağlı dehidratasyon ve renal fonksiyon kaybı ile oluşan durumdur. Non ketotik hiperozmolar durum mortalite olasılığı yüksektir ve tedavisi hastanede yoğun bakım koşullarında yapılmalıdır. Diyabetik hastaların izleminde
Diyabetes mellitusun kronik komplikasyonları ise mikrovasküler komplikasyonlar ve makrovasküler komplikasyonlar olarak 2 başlıkta toplanır. Mikrovasküler komplikasyonlar retinopati, nefropati ve nöropatidir. Makrovasküler komplikasyonlar ise koroner arter hastalığına, serebrovasküler arter hastalığına, renovasküler hastalığa veya periferik arter hastalığına yol açabilir. Diyabetik hastaların en önemli ölüm sebebi koroner ve serebral arter hastalıklarıdır. Kronik böbrek yetmezliği gelişmesinde birinci sıradaki faktör diyabetes mellitus olduğu gibi, travma dışı ampütasyon sebebi de diyabetik nöropati sonucu gelişen diyabetik ayaktır. Doğumsal olmayan körlük gelişiminde de diyabet önemli bir faktördür.
Diyabetik bir hastanın izleminde mutlaka kronik komplikasyonlar yönünden değerlendirilmesi gerekir. Hastaları sadece diyabet ve kan şekeri regülasyonu için değil mutlaka aterosklerotik kalp hastalığı açısından da değerlendirilmelidir. Bu anlamda kan basıncı, lipid profili, kilo izlemi, kardiyovasküler semptomları, renal fonksiyonları, serebral fonksiyonları değerlendirilmelidir. Mikrovasküler komplikasyonlar açısından her yıl en az bir kere göz dibi değerlendirilmesi, diyabetik nöropatik ayak muayenesi, mikroalbuminüri ölçümü yapılmalıdır. Riskli kişiler tespit edilmeli ve yakın gözlem altına alınmalıdır.