Güncelleme : 2019-03-31 01:35:02
İnsanlar, kendilerinde bulunan kabiliyetleri abartarak kendilerinde üstün bir özellik varmış gibi imaj oluşturmanın derdindeler. Günümüzün teknolojik imkanlarını ve hele de sosyal medya gibi bir fırsatı düşündüğümüz zaman bunu yapmak çok basit. Ancak önemli olan kendimizi geliştirmemiz ve gelecek kuşaklara bıraktığımız eserin kıymetidir.
Bir insanın kendisini geliştirmesi ise gerçekten zor zanaattır. Kendini geliştirme yolunda ilerleyen bir insanın, öncelikle özünde ve davranışlarında samimi olması gerekir. Kendisinde bu samimiyeti göremeyen bir insanın, dünyada muvaffak olması imkansızdır.
Kendisini geliştiren ve samimi olan bir insan, hangi meslek erbabı olursa olsun yaptığı işi kimliğiyle ya da kişiliğiyle yapar ve yaptığı işin arkasında durur. Etrafındaki insanların gözüne girmek yerine yarınlarda kalıcı olmayı hedefler. Bugün yaptıklarının yarın Hakk’ın huzurunda hesabının sorulacağının endişesini taşır.
İnsanlar yaşanmış bir hayatın değil, gelecek nesillere örnek olabilecek bir hayatın peşinde oldukları sürece gelecek nesiller geleceklerine dair umut besleyebilecek ve hayal kurabileceklerdir. Kendine özgü bir hayatın izinde giden insanlar, zamanın içerisinde kaybolup gitmeyecek, gelecek nesillerin yüreklerinde yaşayacaklardır.
Bu dünyadan göçüp gittikten sonra ilmiyle yaşayan insanlar, insanlığa ışık tutacaklardır. Bir toplum için en büyük hedef ise gelecek nesillerini ilimle buluşturmak olmalıdır.
Yaşamı bir sahne olarak düşünürsek bu sahnede ‘ben ben’ diye nefsinin bencilliğine kapılan insanları zaman çok çabuk yutacaktır. ‘Biz biz’ diyerek nefsini körelten insanları ise zaman bağrına basacak ve yaşatacaktır. Bu nedenle ‘biz biz’ bilinciyle yapmadığımız her davranışımız, her söylemimiz ipe un sermekten başka bir şey değildir.