Colorado Hamamböceği Raporu. Zluka'nın belirttiği gibi
Işık okuyucularıma, listeye ve diğerlerine gelen herkese selamlar! Şimdi size anlatacağım ve harika Günün büyük festivalini şovda göstereceğim: hikayeler Ukrayna
Genel olarak, Zluka ile bağlantılı olarak, zaten iyi bir tane vardı.
100 yıl Zluka. Ne içiyoruz, Panov?
Elbette, genel olarak, Grushevsky ve Aksenenko, bir sonraki dünyadaki Skomorohov'un bu fuarında, kendilerine her şeyi ısırırlar, neye varacaklarını, ancak hiçbir şey olmadı. Senin için - orada vatansever bir arzu olmadan, çok şey, saf bir yüz.
Elbette normal bir Ukraynalı gibi, tabii ki Bay Rus’a bazılarının açıkça söyleyebileceğini söyleyecektim, çarpık yorumlar, ama ...
Öyleyse onunla, böyle bir yorumla besle. Hayatta kalacağız.
Ama ben de öyle düşündüm.
Tarih, ciddiyse, o zaman tüm dikkatle ele alınmalıdır. Yani, sıkışık bir pollitrovkoy değil, yarım büyüklükte, büyük bir şişe. Ve hatta garnitürlerde. Garnets - farklı, ancak aslında - 3,5'ten 4 litreye kadar. Bu böyle.
Ve böylelikle böyle bir gün nerede olduğunu değil, Podvolochisk'i düşünmeye gittim. Orada, 100'in yıllar önce, Ukraynalılar ve Batılı Ukraynalılar ellerini uzattılar, köprüde toplandılar, garnet şişelerini bir aperatifle küçük düşürmeden kucakladılar ve boşalttılar.
Ve o zamandan beri tanınmış Ukrayna gitti ...
Genel olarak, size bir sır vereceğim, Zluk bir kerede beş yerde sahneledi. Öyle ki: O zamana kadar köprüler Zbruch sınırındaki nehir boyunca sağlam kaldılar, oradaydılar.
Savaş olduğunu hatırladım. Ve bütün köprü - fenomen çok nadirdi. Köprüler sağır yerlerinde kaldı. 100 yıllarında pek gelişmemiş olmalarına rağmen dürüst olmak gerekirse.
Birisi kontrol etmek istiyorsa - haritaya çık, kendin gör. Her yıl, Zluks Günü aşağıdaki yerlerde bir dairede kutlanır:
- Lanovetsky bölgesi (Osniki köyü) ile Teofipolsky sınırında;
- Shumsky bölgesi (Hodaki köyü) Belogorsk ile sınırında;
- Pidvolochysky bölgesinin (Pvolochysk köyü) Volochysky sınırında;
- Chemerovetsky ile birlikte Gusyatinsky bölgesi (Gusyatin kasabası) sınırında;
- Chemerovetsky bölgesi (Gukov köyü) ile Borshchevsky bölgesi (Skala-Podolskaya) sınırında.
Her yıl bir daire şeklinde kutlanacak ana yer bu beş noktadan biri oluyor. Bu yıl Gukov'un sırası gelmişti, ama orada bir köy ve yarım bin insan vardı ve oraya gitmeye cesaret edemedim. Sevinçle ezilmiş. Ve yer uygar olduğu için Podvolochisk'e gittim ve kuma eğlenceli olacağını söyledi. Eğlenceliydi - evet ...
Sabah, Ocak 22, aynı demet ... "çok akıllı organizmalar" ile o köprüdeydim.
Her şey, il ve telaşsız çok güzeldi. Kar yağıyordu, genel olarak yaklaşık on derecelik don vardı.
Çay çadırı İyi (ya da öyle değil) göre Ukrayna geleneği - çerezlerle. Ancak kurabiyeler Nuland'dan değil PoRoshena'dan değil. Aksine, yeminli yarışmacı firma "Roshen" den.
Bu bilmeyenler içindir. Yerel yerel müzenin ihracat sunağı.
Bunlardan ilki Panov örgütlü suç grubundan, daha doğrusu UPG - Ukrayna Partisi Galiçya'sından geldi. “Özgürlük” gibidir, ancak kalemleri yoktur. Ve militanlar olmadan.
Öte yandan, sadece pygnibokovs çekildi oldu. Sayı daha fazla.
Öyleyse, “svobodovskie” “Galiçyalılar” ın ekmek ve tuzla karşılandığı, ardından çay (ve sadece) değil, şarkıların söylendiği, her şeyin olması gerektiği gibi olduğu açık.
Ve sonra bir şekilde her şey hızla ... buharlaştı. Bu anlaşılabilir bir durumdur, bağırmak bağırmaktır ve şehir salonları, okullar ve hastanelerin çalışanları için bile hiç kimse çalışma gününü iptal etmemiştir. Ve hepsi çok hızlı bir şekilde kaçtı.
Sadece çok yurtsever olanlar kaldı ... ayarlanmış, lo! Kurtuluşun nasıl korunduğuna dair askeri-tarihi yeniden yapılanmayı görmek isteyenler.
“Tarihsel” teknik bile oldu.
Oldukça kendim Bronevichok, Lenin yetmedi.
Ama tüfekler - evet. En eskisi, katılımcılar övündükçe, 117 yıl. Ve hiçbir şey, babakha! Ancak yapabildik ...
En renkli, elbette "kırmızı" idi. Ve sadece "kırmızı" değil, devrimci denizciler!
Muhtemelen, doğada böyle - geçmişte bir rozet üzerinde bir kartal ve kol üzerinde sarı bir flakkit.
Bir uzman değil, ama bana bunun 1919’taki DP-27’lerinde olduğu ve Lewis’in yeniden yapılandırdığı anlaşılmadı.
Tabii ki, "Kırmızılar" kovuldu, her şeyi yaşamaya, yaşamaya ve votka içmeye başladılar. Sonunda, portre çalışmalarına girişimlerimi size göstermeye karar verdim.
Katedral Ukrayna'nın doğumunun 100 yılı gibi tarihi bir olaya tanık olan vatandaşlarımızın parlak ve neşeli yüzleri!
Ülkeleri ve diğer her şey için gurur duyuyor! 100 yo sonuçta şaka değil. Ya da bir şaka. Çünkü eğer Grushevsky'ye göre, öyleyse öyleyse. Fakat diğeri olmadığında - ve bu aşağı inecektir. Asıl şey kutlayacak bir şeylerin olması! Biz böyle insanlarız, tatilleri severiz.
Gözlerinde yaşlarla olmadığı sürece, evet burada.
Bunun üzerine çalışmamı onur duyan herkese veda ediyorum, hepinize teşekkür ediyorum ve yakında görüşmek üzere! Hadi yaşayalım!