Bu annelik işini beceremedim... (37 cevap) - Katı Yememe - Yürümeme - Sayfa 2 - Nurturia
Sabah 4 te ayaktayıdm çünkü kızımı emzirdim geri yatırdım. Sonra içim sıkıldı beceremiyorum hiç iyi anne değilim diye düşünürken burda bu yazıyı yazdım ben yatağıma geri döndüm ve başladım ağlamaya. Hıçkıra hıçkıra ağladım. Durdurmaıyorum kendimi. Eşim uyandı
çok şaşırdı o halime. Durmadan 1 saat ağladım. Bağıra bağıra hıçkıra hoçkıra kendimi tutamıyorum (HATTA ŞU ANDA DA DURDURAMIYORUM KENDİMİ)Kızıma hamileliğim gayet güzel geçmişti ne zamanki doğdu küveze aldılar oksijen alamamış, ciğerleri açılmamaış......
Kabus gibi günlerdi. Her ay yeni bir olay. 8 aylıkken desteksiz oturdu. Halen kendi başına yatar pozisyondan oturur pozisyona geçemiyor nerden yürümek. Prof.dr gidiyoruz (YURT DIŞINDAYIZ NE YAZIK Kİ) Ona göre şu an için normal biraz daha zaman verelim diyor.
Ama ben o kadar yıprandım ki artık. Aynaya baktığımda kendimi tanıyamıyorum bana ne oldu diyorum. Çok mutsuzum. Katı gıdaya artık geçsin ve türüsün istiyorum. Çok mu şey istiyorum acaba....
senin yazdıklarını okurken bende ağlıyorum aynı şeyleri yaşıyoruz lütfen kendini suçlama belki saçma ama bundan 1 ay önce ölmek istiyorum diye ağlıyordum burda annelerle konuşmak iyi gelmişti bana yaşadıklarımız kolay değil ve neyazıkkı yalnız olmanında
çok etkisi var.psikolojim okadar bozulduki annem uzakta olduğu için ondan nefret eder duruma geldim.okuyunca saçma abartı gelebilir,ama insan sağlıklı düşünemiyor bazen...sadece biraz sabır 2 hafta önce desteksiz oturamayan bebeğim 1 haftadır desteksiz oturup
yatar pozisyondan otururpozisyona geçebiliyor bu beni umutlandırdı.evet yapacak belki geç olucak ama yürücekde koşacakta emin ol.kızım vitaminsizlikten normalgelişiminin gerektirdiği şeyleri yapamıyomuş kasları gelişmemiş çok acıbunun için kendimi suçladım
çogu zaman amaelimden geleni yapıyorum .sende elinden geleni yapıyorsun sadece biraz zamana ihtiyacımızvar lütfen kendini üzme vede suçlama bu senin suçun değil büyük kızım 10 aylıkken emekledi 11 aylıkken yürüdü tabak tabak yemek yerdi normal insan gibi. doruk_dilek
farkında değilsin ama sen aslında çok iyi bi annesin. buradaki bütün anneler öyle. çnkü herkes bi araştırma derdinde. ortak amaç çocuklarımız nasıl daha iyi yetiştiririz. etrafında çocuklu kimse yok diye düşünmeye başlıycam artık. ben sana söyleyim benim
etrafımda çok var ve bunların bir çoğu çok abarttığımı veya salak olduğumu düşünüyor nedenmi? ben takıntılıyım. döndü mü? yedi mi? hasta mı? o mu bu mu? 9+ 19 aydır ben bu durumdayım. bana abarttığımı söyleyen var ya onların düşüncesi de " amannnn doğan büyüyor
işte çocuk bu". kuzenim kızını yuvaya vermek zırunda kaldı konuşsun diye. bir akrabamın oğlu ilk okula başladığnda bile ne dediğini annesinden başka doğru düzgün anlayan yoktu. her çocuk yaşına girince yüreyecek diye bir şey. var mı bi hastalığı önemli olan
bu oda 19 da yürüsün. önemli olan doktor ne demiş. herhangi birinin çocuğu ile mukayese etme. asla kendinide yüklenme. kızının sana çok ihtiyacı var.
sevgiyle kal. seni ve miniğini öpüyorum.
ama nolur kendinize bu kadar haksızlık etmeyin...siz orada yalnızsınız galiba.aileniz,arkadaşlarınız nasıl var mı?biraz rahatlatın kendinizi.yapmayın böyle.inanın her çocuk farklı baskın özelliklerle doğuyor yada sonradan geliştiriyor.kızınız şu anda başka
şeylerle meşgul olabilir.biraz sabredin.elbet yürüyecektir.o zamanda diyeceksiniz ''ay keşke yatsaydın da karıştırmasaydın şuraları'' :))))) benim arkadaşımın ikizleri 8 ayları dolmadan doğdular.biri 1,800 diğeri 2,350 kg. idi.küçük olan da kalça çıkığı olduğu anlaşıldı.biri yürürken diğeri yürümedi.biri yedi diğeri yemedi,biri uyudu diğeri uyumadı.ama şimdi tam anlamıyla ikiz gibiler.yavaş
yavaş fark kapandı.küçük olan 16 aylıkken yürüdü.gayette güzel yürüyor koşuyor oyunlar oynuyor.siz burada çocuğunu yazana her anneyle kıyaslamayın kendinizi.olsun sağlıklı bir kızınız var şükürler olsun.elbette olacak onlarda doğanın,yaşamın gereği.sizin ki
birazcık geç olsun.endişelenmeyin nolur.hele ki doktor da bir sorun yok diyorsa birazcık rahatlatın kendinizi.
Buraya yazıp beni anlayan GÜZEL YÜREKLİ ANNELERE...ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM. Yalnız olmadığımı bilmek o kadar iyi geldi ki anlatamam. Çok ama çok teşekkür ederim. İnanın ağlamaktan yazamıyorum.Teşekkürler...
ağlama artık yalnız değilsin tabi burda senin gibi iyi yürekli birçok anne var ve herkonuda birbirini destekleyen.bu sorunları yaşayan tek anne sen değilsin emin ol.sahip olduklarımız ve olamadıklarımız var hayatta herzaman sahip olduklarımız için şükretmek
gerekiyor bende şükrediyorumki KIZIM BENİ DUYUYOR GÖRÜYOR BANA DOKUNABİLECEĞİ MİNİCİK ELLERİ VAR SARILABİLECEĞİ KOLLARI VE SEVGİYLE BAKAN O MİNİCİK GÖZLERİ.NEFES ALIYORYA BENDE ONU BÜYÜTMEK İÇİN ELİMDEN GELENİ YAPACAĞIM ÖMRÜM BOYUNCA....
Sen kızının annesisin ve onu en çok mutlu edebilecek kişi sensin bunu unutma,senin varlığın yeter!
Ömür boyu yemeyecek veya yürümeyecek diye bir şey yok rahat ol,geç de olsa yürüyecek,kendisi yiyecek.
Bunun için ilk iş yürüteçteçten kurtul ve yemek saatlerinde rahat ol,önüne güzel şeyler koy,ister yesin ister yemesin rahat ol,bir kaç seferden sonra merak edip yiyecektir (çok az şekerli az yağlı bir kek,omlet,ballı krep,yumuşak börek parçası,bulgur pilavı,muz
parçaları)bunları hemen hemen her çocuk sever.Ben oğlumun önüne bir tabak koyuyorum hem kendisi yemeye çalışıyor hem ben takviye yapıyorum artık hiç yemek sorunu yaşamıyoruz.
Bakımlı olmaya çalış,eşin gelmeden makyaj yap,kendine bak,kendini iyi hissedeceksin bence.
Rahat ol,rahat ol,rahat ol..........ki kızın da senden o enerjiyi alsın.Kimseyle kızını kıyaslama.Kilosu azdır belki ama zekası diğer çocuklardan farklıdır veya ilerde çok farklı yeteneklerini keşfedeceksin kızının.Kilo boy erken konuşmuş erken yürümüş bunlara
önemli olan kızının mutlu bir bebek olup olmadığıdır
tunayd ve nurcolak çok güzel yaşmış arkadaşlar teşekkürler size..
tabi ki de yalnız değilsiniz.ama nolur ağlamayın vallahi bende ağlıcam buğulandı gözlerim :((
birkaç zaman sonra sizde buradan başka arkadaşlara kızınızdan alıntı yaparak başka fikir ve örnekler vereceksiniz göreceksiniz.birazcık nazlı bir kızınız var öyle düşünün.inanın nelerle uğraşıyor insanlar :(((
elleri tutuyor,gözleri görüyor,bizleri duyuyorlar şükürler olsun..tunayd nin tarifleri bakın ne güzel.illa ki birini yer ama hemen değil yavaş yavaş...
yazdıklarınızı okudukça inanın sizinle beraber ben de üzülüyorum sonuçta hepimizin başına gelebilecek şeyler. siz iyi bir annesiniz tıpkı çocuğu için uğraşan diğer anneler gibi. ne olursa olsun kendinizi bırakmayın bebeğinizin size ihtiyacı var.
düşündüklerinize katılamıycam üzgünüm.bunun sizinle hiç ilgisi olmadığını düşünüyorum.sanırım kızım da 14 ay civarıydı kendimize hazırladığım yemeğin tadına bakmak istedi.ogün bugündür ortak yemekler yiyiyoruz.ama gelin görün kahvaltı hala dert.bulamaça
geçicem tekrar.belki sizin de bizim ki gibi damak tadı vardır.minik bir tuz minik bir ev yapımı salça yemeğin tadını değiştirir.anneliğinizi sorgulamayın.evet yemeyen çocuk anneye vicdan azabı haklısınız, onlar yedikçe biz doyuyoruz ama bu çocukla da ilgili.değiştirin
yeme stilini.koyun önüne herşeyi bırakın eliyle kendi yesin.misal ben bezelye yemeğini susuz önüne koyuyorum parmaklarıyla tek tek yiyiyor.bu günlerde geçecek ama lütfen anneliği bu kadarla özdeşleştrmeyin.eminim ki iyi bir annesiniz. kolaylıklar dilerim