Kimse Benim Başıma Gelmez Demesin, Organ Bağışına Duyarlı Olalım….
Röportajlar Haberi - 30 Temmuz 2016 Cumartesi
Kız Kardeşinin Böbreğiyle Yeniden Hayat buldu
Antalya'da, 7 yıl önce yakalandığı kronik böbrek yetmezliğiyle mücadele eden 47 yaşındaki Binnur Uzun, Kız kardeşi Beyhan Uzun'un bağışladığı böbrekle yaşama nasıl tutunduğunu anlattı. Dokularının bire bir uygun olması nedeniyle 2013 Haziran ayında, Akdeniz Üniversitesi Hastanesi Prof. Dr. Tuncer Karpuzoğlu Organ Nakli Enstitüsü'nde başarılı bir organ nakli yapılan Binnur Uzun, kız kardeşinin cesaretle bağışladığı böbrekle yeniden hayata tutunduğunu söyledi.
Bu hafta konuğumuz uzun yıllar kronik böbrek rahatsızlığı yaşamış ve sonunda kız kardeşinin bağışladığı böbrekle hayata tutunmuş olan Binnur Uzun oldu. Hastalığı aşamasında çektiği acıları anlatan Uzun, günde bir bardak suyu içmeye hasretken, şimdi kana kana su içmenin verdiği hazzı bile dünyalara değişemeyeceğini söyledi. Hastalığa yakalanmadan önce organlarını bağışladığını ifade eden Binnur Uzun, vatandaşlarımızı organ bağışı konusunda duyarlı olmaya davet etti.
Köken olarak Rize fakat doğma büyüme İstanbulluyum. Atalarımız yıllar önce taşınmışlar. Biz daha sonra iş dolayısı ile doksanlı yılların sonunda Antalya’ya taşındık. Halen burada yaşıyoruz. Üç Oğlum var. Beni hayata bağlayan en önemli olaylardan birisi de üç çocuğumun olması. 47 yaşındayım. 7 yıl önce yakalandığım kronik böbrek yetmezliği ile tanıştım. Kardeşimin organ bağışı sayesinde Allah’ıma şükür bu rahatsızlığımı atlattım. Fakat hala ilaç tedavisi oluyorum. Allah kimseye dert verip derman aratmasın.
HASTALIKLA İLK TANIŞMANIZ NASIL OLDU ?
Sürekli baş ağrısı nedeniyle doktora gittim. Hastalık ihmale gelmiyor. Vatandaşlarımız her ne olursa olsun ihmal etmemeli. “Erken teşhis hayat kurtarır” derler, gerçekten de öyle. Ben ilk zamanlar pek önemsemedim geçer diye düşündüm fakat sonradan hastalığın ilerlediğini fark ettik. Tabi diyalizle sonunda bizde tanışmış olduk. Hiçbir zaman hastalık benim başıma gelmez dememeliyiz.
DİYALİZ OLACAĞINIZI DUYUNCA NELER HİSSETTİNİZ ?
Her şeyden önce şunu belirtmeliyim ki, Allah kimseye dert vermesin. Diğer hastalıkları bilemem fakat yaşamış olduğum kranik böbrek rahatsızlığı çok zor bir durum. Hem hasta için hemde yakınları için büyük bir imtihan. Ben ilk duyduğum zaman çok metanetli davrandım, kendimi değil inanın çocuklarımı düşündüm. Hiçbir zaman kendim için yaşamadım. Üç oğlum ve onların geleceği için kendimi hayata bağladım ve hayat mücadelesi verdim. Hala da kendimi düşünmüyorum, onların mutluluğu için dik durup hayata bağlanmaya çalışıyorum. Kronik böbrek rahatsızlığında psikolojik olarak yakınlarınızdan dostlarınızdan destek şart. Maddi destekten daha çok manevi ve moral desteği şart. Yaradan bizleri de bu hastalıkla imtihan ediyor. Tevekkül etmekten başka çaremiz yok. Hiçbir zaman isyan etmedim. Allah’a dua ettim.
KARDEŞİNİZİN BAĞIŞ ETMESİ DUYGULANDIRDI MI SİZİ ?
Ben hastalığa yakalanmazdan evvel tüm organlarımı bağışlamıştım. Fakat belli bir süre sonra hastalığa yakalandım. Bize kısmet olmadı. Hastalığa yakalandıktan sonra kız kardeşim sürekli beni zorladı bağış yapmak için. Genç ve önünde uzun bir hayatı olan kardeşime kıyamadım ve kabul etmedim. Her gün artan açılarım karşısında ve artık hastalığın son aşamasına geldiğimi söyleyen doktorların ısrarı ile kabul ettim. Hastalığa yakalandığım günden beri bağışçı olmak isteyen kız kardeşim, 'Sen acıya dayanıyorsun, ancak ben senin çektiğin acıya dayanamıyorum' diyerek beni organ nakline ikna etti. Kısmet o güneymiş. Tüm tetkiklerimizi yaptırdık. Doktorlar hiç engel olmadığını, nakil yapılabileceğini söylediler. Dokularımız da bire bir uydu. Allah’a şükür şuanda hasret kaldığım suyu kana kana içebiliyorum.
AMALİYAT SÜRESİ NASIL GEÇTİ ?
Her şeyden önce diyaliz olma süreci çok ağır geçti. İnsanlarımızı zaman zaman hastane diyaliz merkezlerini ziyaret etmeye davet ediyorum. İnsan hayatının ve insan sağlığının önemini görmek isteyen yurttaşlarımız sağlık merkezlerinde diyaliz olan hastaları mutlaka ziyaret etmelerini tavsiye ediyorum. Ayrıca tedavi sürecimde Araştırma hastanesi nefroloji ve diyaliz bölümü doktor ve personellerine teşekkür ederim. Hastalara çok itinalı ve duyarlı davranışları sayesinde bizler hayata daha da sıkı bağlanıyoruz. Ayrıca Akdeniz Üniversitesi Organ Nakli Merkezi Müdürü ve Cerrahi sorumlusu Doç. Dr. Ayhan Dinçkan ve Yard. Doç. Dr. İbrahim Aliosmanoğlu, ve organ nakli bölümünde çalışan hemşirelere çok teşekkür ederim. Akdeniz Üniversitesinin ve personelinin bize büyük emeği geçti. Görevini severek ve isteyerek yapan bu insanlara ne kadar teşekkür etsek azdır.
KARDEŞİNİZİN SAĞLIK DURUMU NASIL ?
Kardeşim benim kahramanım şuanda. O koskoca yüreğini ortaya koyarak beni zorla da olsa ikna etti ve böbreği ile bana tekrar hayat verdi. Çektiğim acılar ve gözyaşlarımı dindirdi. Sağlığı gayet iyi. Tüm halkımız organ bağışı yapmaktan korkmamalıdır. Kardeşim bana sürekli diyaliz ve sonrasında yaşadıklarıma dayanamadığını, organ bağışı yapmak istediğini söyledi fakat ben bu teklifini hep geri çevirdim. Kardeşim Beyhan Uzun, “biz 5 kardeşiz ve ben sana böbreğimi vermek istiyorum. Babamızı kanserden kaybettik, babamın acısından sonra senin acına dayanamam” diyerek beni ikna etti. Allah bin kere razı olsun. Onun bana yapmış olduğu bu fedakarlığı asla unutamam. Türkiye'de yaklaşık 70 bin diyaliz hastası olduğu konuşuluyor. İnsanlarımız duyarlı olup verici olabilirler. Akrabaların verici olması durumunda hiçbirinin uyuşmadığı durumlarda çapraz verici olabilirler. Yeni aileler kazanabilirler. Organ kardeşi olabilirler. En önemlisi de ailelerinden canlarından bir parçanın acı çekmesini, göz göre göre ölüme gitmesini önlemiş olurlar. Biz Binnur ve Beyhan Uzun kardeşler olarak herkesi organ bağışı yapmaya ve bağış için teşvik etmeye davet ediyoruz.
ŞUANDA HAYATINIZI NASIL İDAME ETTİRİYOR SUNUZ ?
Her şeyin başı sağlıkla başlar. Allaha şükür sağlığım iyi. 7 yıldır çekmiş olduğum hastalığın elbette etkisi hala var. Dışarıya hiç çıkamıyorum. Sağlığıma dikkat ediyorum. Sosyal hayattan her ne kadar uzak yaşamış olsam da en azından evimde evlatlarımın başındayım. Başta da söylediğim gibi hayatta evlatlarım için dik durmak zorundayım. Elbette hayat mücadelesi veriyoruz sıkıntılarımız var ama sağlık gibisi yok. Devletimizin desteği ile ihtiyaçlarımızı gidermeye çalışıyorum. Konyaaltı Kaymakamımızın duyarlılık gösterip evimize kadar ziyarete gelmesi bizleri çok onurlandırdı. Ayrıca Konyaaltı Sosyal Hizmetler müdiremiz Sibel hanımın bize karşı duyarlılık göstererek yapmış olduğu desteklerden dolayı teşekkür ederim. Hastalığım süresince ve sonrasında ve hala desteğini esirgemeyen Türkiye Cumhuriyeti devletimize bir vatandaş olarak sonsuz teşekkür ederim. Allah devletimize zeval vermesin.
HASTALIK ESNASINDA UMUDUNUZU YİTİRDİĞİNİZ ZAMAN OLDU MU ?
Allah’a olan inancımı hiçbir zaman yitirmedim. Hastalık çok ağır ve stresli bir durum. Bu diyaliz hastalarında daha da ağır olduğunu düşünüyorum. Hastalığım döneminde rabbimden hiç umudumu kesmedim. Bir mucize olsun diye hep bekledim. Bir çok insan terk edip gitti. Hastalarımıza umutlarının kırılmaması ve rabbimizden umutlarını kesmemelerini tavsiye ediyorum. Allah tüm hastalarımıza özellikle diyaliz hastalarımıza acil şifalar versin. İnsanlarımız bu hastalarımıza karşı biraz daha duyarlı olmalılar.
İNSANLARA BİR TAVSİYENİZ VAR MI ?
Basın ve televizyon kanallarının organ bağışı konusunda halkımızı daha da bilinçlendirilmesi adına farklı programlarla gündem oluşturulmasına destek vermelerini istiyorum. Organ bağışı konusunda halkımızın yeterli bilgilendirilmediğini düşünüyorum. İnsanlarımız gerek yazılı gerekse görsel medya aracılığı ile bilgilendirilip organ bağışı konusunda bilinçlendirilmesi gerekir düşüncesindeyim. Trafik kazalarında kaybettiğimiz insanların daha önceden bağış yapmış olsalar hastalık çeken bir çok vatandaşımıza can verecekler. Özellikle Akdeniz Üniversitesi organ nakli bölümü nakil konusunda çok başarılılar. Organ yetmezliği nedeniyle bir çok hastamızı kaybediyoruz. Bunların içinde 3-5 yaşlarında çocuğumuz ve yaşlılarımızda var. Halkımız organ bağışı yapmaktan korkmamalı. Herkesi duyarlı ve düşünceli olmaya davet ediyorum.
SON SÖYLEMEK İSTEDİĞİNİZ BİR ŞEY VAR MI ?
Evet söylemek istediğim o kadar çok şey var ki, bunların başında içtiğiniz bir bardak suyun bile kıymetini bilin. Diyaliz hastaları yarım bardak su bile içemiyorlar. Ben ameliyattan çıktıktan sonra su içebilecek miyim diye sordum. Doktorum Ayhan Dinçkan hocama sordum hocam su içebilecek miyim diye. Kendisi bana evet bir saat sonra özlediğiniz suya kavuşacaksınız dedi. Ameliyattan sonra ilk içtiğim suyu unutamıyorum. Oğlum elimden su şişesini alamıyordu. Anne tamam bırak sonra tekrar içersin diye söylüyordu. Su hayattır. Hayatınıza şükredin, bir bardak suyun bile çok kıymeti var bu hayatta.
BİZE SÖYLEMEK İSTEDİĞİNİZ BİRŞEY VAR MI ?
Her şeyden önce sizin aracılığınızla insanlarımıza bir mesaj verebildiysek ne mutlu bize. Sesimizi duyurduğunuz için gazetenize sonsuz teşekkür ederim. İnşallah bu yazı sayesinde hayatlar kurtulmasına vesile oluruz. Tüm hastalarımıza acil şifalar dilerim. Hastalarımız umutlarını sakın kaybetmesinler. Rabbim çok büyük.
TAHTALIDA NOEL HEYECANI
ANADOLUNUN RENKLERİ STARD ALDI