İnsan ve Öküz!
İnsanlık tarihinde en büyük zülüm yaşayan yerli halk, Avrupa’nın utanç durumu insanoğlunun hafızasında hiç silinmeyecek… Bu kareler yeni kuşaklar nasıl algılar tüm çıplaklığıyla gözler önündedir. 1860 yıllarında Avustralya beyazlıların, yerli halkına neler yaptığını fotoğrafta tahmin edebilirsiniz.
O dönem malum, ya 1938’lerde Dersim Türkiye’de neler yaşandı? İki fotoğrafı yan yana bulundurun bir karşılaşmada bulunun. Coğrafyalar ve tarihler farklı ama uygulama?
Aşağılık bir yönetimin fotoğrafları arasında zerre kadar bir fark yoktur. Aşağılık her yerde aşağılıktır… Dersim’de yaşanan zülüm daha yeni yeni bir kısmı toplumla paylaşılıyor! Tüm arşivler gün ışığına çıksa, buna sebep olanların torunları şu an ne hissederler?
Öyle sanıyorum ki insanlığını, vicdanını kaybeden bir kısım politikacılar gibi onaylamak bir yana tamamiyle “atalarımdan utanıyorum” diyecektir. Tıpkı 1915 döneminde yapılan katliamına ilişkin “ dedelerim o dönemin iktidarına kanıp bu vebalı aldıklarından utanıyorum” deme erdemliğinde bulunan sayın Ahmet Türk gibi insanca, erdemlice ifade etmelidir.
İnsanın tabiatında bu denli neden şiddet mevcuttur sorusu antropologlar nasıl yanıtlar bilemem. Ama kal u beladan bu yana ne menem bir beddua ki insanoğluna uygulatıldı. “Birbiriniz yiyin ve yok edin” diye bu lanetli tılsım nasıl yok edilir bilemem!
Ama insanlıktan daima hep geri kaldık! Ne tuhaf bir durum öyle, şekil insan uygulama ise anti insan! Bu kadar sanatsal veya şiirsel ifadenin hiç gereği yok sanırım. Bedduayla hiç bir alakası yok bu vahşetler, tek ifadeyle insanlığın öküzlüğüdür işte!
Af edersin! Gerçek manada demedim mecazi bir betimlemeydi!