Ergenlik Dönemindeki Sorunlarla Baş Etmek - Çocuk Psikoloğu - Terapi Hizmeti.
Gence zamanın çok değerli olduğu ve iyi kullanılması gerektiği öğretilmelidir.
Kendine güven artırılmalıdır.Ergene yapabileceği görevler verilerek kendisinin de başarılı olduğu gösterilebilir. Bu onu mutlu edecektir.
Kendileri hakkında olumlu beklentiler oluşturulmalıdır. Olumlu duygular başarı için ödüllendirici olacaktır. Ergeni başarılı olmaya sevk edecektir.
Gençlerin ilgileri doğrultusunda değişik sportif ve kültürel etkinliklere katılmalarına imkan verilmelidir.
Duygu ve düşüncelerini ifade etmesine imkan verilmelidir.
Toplumsal yasakların ve toplum kurallarının olduğunu bilmeleri ve uymaları gerektiği anlatılmalı.
Genç içinde yaşadığı aile ve çevresi ile uyum ve işbirliği içinde olmalıdır.
Arkadaşlarının kendisi için ne düşündüğü çok önemlidir.
Bu dönemde ergenler kendi aralarında arkadaş grupları oluştururlar.
Erkeklerin kurdukları gruplar daha kalabalıktır, ilişkiler yüzeyseldir.
Ergen, karşı cinsin ilgisini çekebilmek için giyim kuşamına dikkat eder.
Ergenlerin yaşadığı sorunlar, ne kadar benzermiş gibi görünse de, gelir gruplarına, eğitim düzeyine, geleneklerle olan bağlara göre değişkenlik gösteriyor. ergenlik zor bir dönem ama çocuğuna yakın durmayı, onunla konuşmayı becerebilenler bakımından bu hassas bölümü kazasız belasız atlatmak mümkün.
Soğukkanlı ve sakin olun, fevri davranışlardan kaçınmaya çalışın,
Sıkıcı, öğüt veren konuşmalardan kaçının, çocuklarınızın söylediklerini anlamaya çalışın,
İyi bir dinleyici olun, konuşulanların sır olarak kalacağı konusunda onlara güven verin
Ailenin tahttan indirilip, arkadaşların çıkarıldığı bu dönemde, çocuklarınız sizden uzaklaşıyor gibi görünse de, gösterdiğiniz doğrular yeri geldiğinde kullanılacaktır, önemli olan sağlıklı ve güvenli kuracağınız iletişimdir.
Bu dönemde çocuklar ne yetişkin ne de çocuk olarak gömmekte ve bu karmaşa davranışlarına da yansımaktadır. Bu karmaşaya çevreden aldıkları çelişkili mesajlarda neden olmaktadır. Siz de çocuğunuzun bu durumunu farkederek, onun yetişkin davranışlarını destekleyip, çocukça yaptığı davranışlarda ise bu çelişkiyi yaşatmadan destek olun.
Bu dönemde ki çatışmalar, ergenin bir yandan sizin gibi olmak istemesi diğer bir yandan da bağımsızlığını sizden farklı bir birey olarak gerçekleştirme çabasıdır. Bunu hatırlayarak çatışmaların kaçınılmazlığını kabullenin.
Çatışma-çözüm becerilerinizi gözden geçirin. Bu konuda önemli model olduğunuzu unutmayın.
Yeteneklerini ve ilgi alanlarını tanımaya çalışan gencin, ilgilerindeki değişkenlik normaldir. Ona bu değişkenliğinde kendini tanımasına fırsat verin ve yardımcı olun.
Gencin zihinsel yaşadığı dağınıklık ve değişkenlik, dış görünümüne ve çevresine de yansıyabilir. Sizin kurallarınızla sıklıkla çatışabilen bu durumu ancak gençle uzlaşmaya giderek çözebilirsiniz.
Gençlerdeki olumsuz davranışlardan önce olumlu davranışları görmeye çalışarak, hem iletişimi güçlendirin hem de bu sayede olumlu davranışları pekiştirin.
Bu donemde yaşayacağınız aşırı baskıların ve cezalandırmaların genci arkadaş grubuna iteceğini unutmayın. Bu nedenle yapıcı eleştiriler kullanın.
Problemlerinizi “kapı aralığında” çözmeye kalkışmayın. Problemleri çözmek için yer ve zaman ayırın, Problemi doğru tanımlayın.
Çocuklarınızın kendi sorumluluklarını üzerinize almayın. Unutmayın sorumluluklarını ne kadar önce üstlenirse o derece de sorumlu bireyler yetiştirebilirsiniz.
Kuralların öğretilmesi ve uygulanmasında tutarlı, açık ve kararlı tutumunuz en önemli faktörlerdir.
Olumlu ve olumsuz duyguları ifade etmesine yüreklendirin. Çocukluktan ergenliğe geçişte “gençlerle iletişim kurmak” büyük önem kazanır.
Anne-babalar ve öğretmenlerin, gençlerin gelişmesine ve yetişmesine katkıda bulunabilmeleri için iletişim becerilerini yeniden gözden geçirmeleri ve geliştirmelerinde yarar vardır.
DİNLEMEK:Gençlerle olumlu, yapıcı, destekleyici ilişkiler kurmak için onları gerçekten dinleyip-dinlemediğimizi kendimizi kendimize sorarak işe başlamamız gerekir.
CESARETLENDİRMEK: Çocuklarımızla yapacağımız yapıcı tartışmalar onların ufukların geliştireceği gibi, sağlıklı tartışma biçimlerini de öğrenmelerine yardımcı olacaktır. Onları soru sorma yönünde yüreklendirmek, yanıtları arama açısından da katkı sağlayacaktır.
AÇIK İLETİŞİM: Gençlerle iletişimde en olumlu iletişim türü “açık iletişim”dır.Açık iletişim; demokratiktir, yapıcıdır, esnektir, kendiliğinden gelişir, soruna yöneliktir ve diyaloga dayanır. Açık iletişim; kontrol edici, baskıcı, katı ve otoriter bir tutumu içermez.
BİLGİLENDİRMEK: Anne-babalar ile öğretmenlerin; gençler için belirsiz konularda bilgiler vermesi, onların sorularına cevap verip, merakını gidermesi açık iletişim yoluyla olur. ergenlik dönemiyle ilgili değişmeler, üreme sistemi, adet dönemi, cinsel gelişme ve işlevler, cinsel tutum ve davranışlar öne çıkan temalardır. Sağlıklı cinsel gelişim bilgisinin kazandırılması, cinsel kimliğin oluşmasın da yardımcı olur.
ANLAMAK: Anne-babalar ile öğretmenlerin kendilerini gencin yerine koyarak, olaylara onu bakış açısıyla bakmaları, gencin duygularını ve düşüncelerini doğru olarak anlamalarıyla olanaklıdır. Yetişkinlerin; gencin açısından bakabilmesi, kendilerini gencin yerine koyabilmesi önemli bir yaklaşımdır,
DUYARLI OLMAK: Gençlerle kurulacak iletişimde onların temel gereksinimlerine yetişkinlerin duyarlı olması bir zorunluluktur. Anne-babalar ve öğretmenler ile gençler arasındaki görüşmelerde; gençlerin yeme, içme, bedensel gelişme ve büyüme gereksinimlerine, görüşme ortamının güvenliğine, karşılıklı ilgi, sevgi, saygı ve hoşgörüye; gencin ergenlik çağında kendi kendine saygı ve güven duymasına, kendini gerçekleştirmesine ve onurunu korumasına ve ergenlik çağında kendi gücünü göstermesine yardımcı olmaya özen göstermelidir.
ÖRNEK OLMAK: Ergenlik çağındaki gençlere kendini tanıma ve geliştirme olanağı etkili bir rehberlikle desteklenebilir. En etkili rehberlik yolu; davranışlarımızla örnek olmakla başlar. Rehberlik, genç için kendisini ve çevresini tanımasına yardım eden bir süreçtir.
SAYGILI OLMAK: Ergenlik sorunların yarattığı zorlamayı, gerilimi en aza indirmek için gençlerle birlikte sorunların irdelendiği ve üzerinde konuşulduğu bir iletişim olanağı yaratılmalıdır. Pek çok anne-baba ve öğretmen, çocuklarla yakın olduklarında otoritelerinin sarsılacağını ya da “yüz-göz” olacakları endişesini taşırlar. Oysa nesnel, korku ve endişelerden arınmış, saygılı, yalın bir yaklaşımla aktarılan bilgiler, çocukla aramızda daha sağlıklı bir ilişkinin kurulmasına yol açacaktır.