Sergüzeşt | Emrivaki hayatın içinde nâr-ı beyzâ yolculuğu…
Posted by Sergüzeşt under Sevgi Yorum Yapın “Senin gönlün değişirse, dünya değişir” demişti Şems.
Ve aynen öyle oldu herşey. Sen gönlüme girdin, dünyam değişti biranda. Dünyam değişince, herşey değişti. Eksik kalan hislerim sustu. Dönüp baktığım karanlık aynalar yokolup gitti. Ümit ve mutluluk doldu içim.
Şimdi sen varsın, sevgi ve özlem var hayatımda. Ve dışarıda yağmur var…
Posted by Sergüzeşt under Diğer 1 Yorum Bugün benim doğum günüm.
Bugün Şeb-i Arûs.
Bugün Türkiye siyasi tarihinin en büyük yolsuzluklarının ifşasının ilk yıldönümü.
Geçen sene ülkemden ve sevdiklerimden uzaklarda geçirmiştim bugünü. Sonraki gün öğrendim ülkemde kopan fırtınaları. Ehven-i şer dediklerimizin şerrin bizatihi kendisi olduklarını öğrendim zamanla. Kibrin bir insanı ve yanındakileri nasıl firavunlaştırdığını gördüm bir yıllık zaman içinde. Kin ve hasedin bir insanı canavarlaştırışına şahit oldum. “Allah” lafzını dilinden düşürmeyen insanların da fütursuzca kul hakkı yiyebildiğini öğrendim. Üzüldüm olanlara, olanlara susanlara daha da üzüldüm. Zalim zulmüne devam ededursun, biz duamızdan eksik etmedik iyiliği ve güzelliği. Karanlık demini çekedursun, biz ümit besledik bu dilsiz şeytanlar ülkesinde.
Rabbim güzel seneler nasip etsin hepimize. Bizi zulme ortak olmaktan uzak kılsın. Amin… 14 Kasım 2013
Posted by Sergüzeşt under Hayal, Hüzün, Sevgi 1 Yorum Hiç ummadığınız bir anda gelir girer hayatınıza. Seversiniz, sevilirsiniz. Zaman mutlu geçer, hayat artarak güzelleşir.
Sonra birgün mevsim değişir, dökülür yaprakları huzur ağacının. O çeker gider beklenmedik bir anda. İncir kabuğunu bile doldurmayacak sebeplerle gider.
Güya kalpler kırılmamıştır, anlayış göstermiştir iki taraf birbirine. Güya miadını tamamlamıştır sevda. Ama aslında hiç de öyle değildir. Sadece kendinizi inandırırsınız sevdanın “tükenmiş”liğine. Ayrılık acısı böyle hafifler diye umarsınız. Unutmayı istersiniz en çok, ama unutamazsınız. Tek yapabildiğiniz alışmaktır.
Sonra aldığınız daha doğrusu aldığı- kararın doğruluğunu sorgulamaya başlar bir süre sonra. Bu sırada siz düzeninizi henüz kurmuş olursunuz. Kalbiniz de yeni yeni durulmuştur. Derken o bir şekilde varlığını tekrar hissettirir size. Selam vermekle kalmaz, kafasını karıştıracak şeyler söyler. Hatta umut verecek şeyler. Siz yine alt üst olursunuz. O ise hiçbir şey olmamış gibi tekrar hayatınıza girmeye çalışır. Girdiğini varsayar. Girmiş ve hiçbir şey olmamış gibi yapar.
Hiç de öyle değildir aslında. Siz her zaman sevmiş olsanız da artık acı duyarsınız sevdiği her an için. O ise bunu farketmez.
Bu yüzden tutmaz yeniden yapılandırılmış aşklar. Öğrenirsiniz…
Aşk, o ikinci denemede ölür sevgi ile birlikte. Anlarsınız…
Posted by Sergüzeşt under Hayal, Hüzün, Yalnızlık Yorum Yapın Meze olmuş hüzünlerin eskittiği bir masa…
Tabakta üç beş memleket zeytini, bi’dilim peynir ve içilmemiş çayın bardağı
Saat gecenin dördü…
Bir mektup zarfında, defalarca okunmuş, masanın üstünde yanmayı bekliyor.
Odanın dört yanında sessiz ayrılık cümleleri giyinmiş ağlamakta…
Ve o ısınmayan evin içinde bir adam.
Yüreğinde yangın, umutları tutuşmuş yanıyor alev alev.
Oysa sokaklar beyaz örtüsüne bürünmüş, kapamış yolları dönüşlere.
Oysa kadının kalbi buz kesmiş, dilinde yalnızlık yeminleri, çoktan uzaklarda…
Bundan sonrası hep aynı…
Ufuklara değmeyen yorgun bakışlar.
Sessiz ve cevapsız bekleyişler.
Bir ayrılık sonrası..
Posted by Sergüzeşt under Ümit, Günlük, Mutluluk Yorum Yapın Ramazan bayramınız mübarek olsun…
Posted by Sergüzeşt under Hayal, Med-cezir, Sesli düşünmece  Comments Ne içindeyim zamanın,
Dünya, bildiğimiz dünya. Sebeplerin dünyası.
Bizler ise zaman, mekan ve varlık üçgenine sıkışmış bir halde yaşamakla meşguluz. Hep bir telaş içindeyiz, hep bir koşuşturma. Bir yanımız sonsuzluk sevdasında, bir yanımız yok olmak peşinde yaşlanıyor. Zaman desen ele avuca sığmaz bir çocuk gibi koşarak dönüyor etrafımızda. Kopan parçalarımızı alıp fırlatıyor bilmediğimiz ve asla bulamayacağımız dünyalara. Biz kalanlarımızla devam ediyoruz yola. Bazen sitem, bazen keşke, bazen de mutlu cümleler dolanıyor dilimize. Gün biterken de huzur denen bilinmezliğin bizi gelip bulmasını diliyor ve gelip içimizde mekan bulmasını istiyoruz.
Hayat böyle böyle azalıyor. Ömür dediğin “geç” ve “miş”in toplamı zaten. Biz ise merkezindeyiz her şeyin. Daha doğrusu öyle olduğuna inandırdık kendimizi. Her şey bize muhassar, bizim ellerimizde bildik, biliyoruz. Yanılsak da bıkmadık bu inançtan, bu histen yorulmadık.
Amacım “BİZ”i uyandırmak değil. Sorgulayış da değil bu sözlerim. Sadece parçalanmaz zamanın akışında bir iki lakırdı benimkisi.
Posted by Sergüzeşt under Seçmece, Şiir  Comments Sarı saçlarına deli gönlümü
Görmeyince sezilmiyor Mihriban. ‘Yâr’ deyince, kalem elden düşüyor
Aşk, kağıda yazılmıyor Mihriban. Önce naz, sonra söz ve sonra hile…
Eski töre bozulmuyor Mihriban. Tabiplerde ilâç yoktur yarama
Aşka hudut cizilmiyor Mihriban. Boşa bağlanmamış bülbül, gülüne
Bir kördüğüm baştan sona tamamı…
Çözemedim… Çözülmüyor Mihriban
Bir yangın söndürmeye çarıksız koşana bak
Sarıcadüzü’nde bir yığın toprak
Her gün yeni 1 şey öğrenmek
natsume on 17 Aralıktek bir yıldız on Yeniden yapılandırılmış aşklarALVARLI EFE VE BİR G… on Seyreyle güzellevent on LakırdıMelâl on Lakırdı	Etiketler
386,761 Ivır Zıvır
Sergüzeşt	WordPress.com'da ücretsiz bir web sitesi ya da blog oluşturun. The Connections Theme.	Takip Et