Anasayfa GÜNCEL “Ben Afrika’nın ortasında doğmuş bir zenci olsaydım ve bu şuur yine bende olsaydı tereddütsüz Türk milliyetçisi olurdum.”
Güncelleme : 2017-12-31 12:08:08
Seyyid Ahmed Arvâsî, 15 Şubat 1932 yılında Ağrı’nın Doğubeyazıd ilçesinde dünyaya geldi. Âilesi, Van’ın Bahçesaray ilçesi Arvas köyünden olduğu için Arvasîler olarak anılır. Babası, ilmi ve faziletiyle ünlenen, Van Gümrük Müdürlüğü’nden emekli Abdulhakim Efendi, annesi Cevâhir Hanım’dır.
Tahsil hayatını Van, Ağrı ve Erzurum’da tamamlayan S. Ahmed Arvasî, 1952 ilkokul öğretmenliği yapmaya başladı. Bir yandan da Ankara Gâzi Eğitim Enstitüsü Pedagoji Bölümü’nü bitirdi. Eğitim enstitülerinde dersler verdi. Mesleğini icrâ ederken yazı hayatına başladı.
Arvâsî Hoca, 1966 yılında Alpaslan Türkeş ile tanıştı ve CKMP’ye katıldı. 1967 yılında yayınlanan “Kendini Arayan Adam” adlı eseriyle milliyetçi gençler arasında tanınmaya başladı. Öğretmenliğe devam ederken 1976 yılında MHP’nin haftalık Devlet gazetesinde “Arada Bir Sohbet” başlıklı yazıları yayınlandı. 1978’de Hergün gazetesinde “Türk-İslam Ülküsü” adını verdiği köşe yazıları yazmaya başladı. 70’li yıllar boyunca ülkücü gençlik üzerinde hayli etkili oldu.
“Ben Afrika’nın ortasında doğmuş bir zenci olsaydım ve bu şuur yine bende olsaydı tereddütsüz Türk milliyetçisi olurdum. Çünkü ben Amentü’ye iman ettiğim gibi iman ediyorum ki Türk milletinin de İslâm âleminin de mazlûm milletlerin de kurtuluşu Türk milliyetçilerindedir; Türk-İslâm ülkücülerindedir.”
S. Ahmed Arvâsî, dönemin Aydınlar Ocağı etrafında toplanmış milliyetçi-muhâfazakâr aydınlardan farklı olarak, “Türk-İslâm Sentezi” terimini değil, “Türk-İslâm Ülküsü” tâbirini kullandı ve bunu, kitabında şöyle açıkladı:
“Din ve milliyet zıt değerler değildir. Bu sebepten sentez, tez ile anti-tez arasında olacağına göre, yıllardan beri kullandığımız ‘Türk-İslâm sentezi’ yerine ‘Türk-İslam ülküsü’ daha uygun olur düşüncesi ile kitabımızın adını ‘TÜRK-İSLÂM ÜLKÜSÜ’ olarak seçtik. Bunu, ısrarla kullanacağız.”
Arvâsî Hoca, 12 Eylül darbesinin ardından tutuklandı ve MHP ana dâvâsı sanıkları arasına dâhil edildi. 9 Ocak 1981’de serbest bırakıldı. Yeni Düşünce ve Türkiye gibi dergi ve gazetelerde yazmaya devam etti. Ömrünü, ülkenin geleceğine yön verecek uzman kadroların yetişmesine adadı. 31 Aralık 1988’de daktilosu başında çalışırken vefat etti.
Türk-İslâm Ülküsü (3 cilt), Kendini Arayan İnsan, İnsan ve İnsan Ötesi, Diyalektiğimiz ve Estetiğimiz, Şiirlerim, Eğitim Sosyolojisi, Doğu Anadolu Gerçeği, İleri Türk Milliyetçiliğinin İlkeleri, Hasbihal (6 cilt)