BASİT BİR TOPRAKTIN ÖNCE
Basit bir topraktın önce
Sonra su girdi içine, bekledin bekledin su iyice işledi bünyene
Sonra yoğruldun, ezildin, vuruldun iyice
Sonra yumuşadın, kıvama geldin, şekilden şekile girdin
Sonra dönen bir tornaya oturdun, merkeze alındın, torna döndü sen döndün torna döndü sen döndün
döndükçe ezildin, içinden çıtırtılar duyuldu sanki çıralar yanıyordu,
Torna döndü sen döndün, yükseldin alçaldın ve bir güzellik kesildin...
Canım yavruma: Aslında ben bir seramikçiyim kıvırcığım, çömlek tornasında çok günlerim geçti, yumruk kadar kili merkeze oturtup onu şekle hale koyabilmek için çok ter döktüm, şimdi bakma, yok kille işim ama bir gün sana da çömlek yapmayı öğretirim.
Gönderen Fadis Hertelden zaman: 14:05
Şiirsel anlatımın o kadar güzel ki, hemen ben de yapmak istedim bir an...
25 Ocak 2012 15:19
Ecehan, teşekkür ederim:)
ne güzel anlatmışsın fadişçim.
Anlatımına diyecek kelime bulamadım,çok çok güzel...
ben de seramikçiydim eskiden..
çok büyüleyici di mi? :)
Fadişim, sen seramikçimisin gerçekten, tornada çalıştın haaa, harika bir duygudur eminim ellerinin altında o toprağın şekillenmesi, görmekten çok hissederek.... Umarım birgün bir seramik atölyen olur...
yelizcim teşekkür ederim, bir iki gündür bir özlem var içimde yapamadıklarıma dair, içimden dökülüverdi işte:)
26 Ocak 2012 09:08
Figen abla, tornanın başına oturmak ayrı güzel, sırlamak ayrı fırına vermek ayrı:)
26 Ocak 2012 09:09
Banucam, seramikçiyim ama yıllardır tornanın başına oturdun mu dersen hayır oturmadım ama var bir hayalim ilerde küçük bir atölye açacağım:)
şiirsel anlatımı çok beğendim sanırım şiire de kabiliyetiniz var denemenizi öneririm sevgiler:)
Esra, teşekkür ederim, sadece içimden kopup geliverdi birden sözler o kadar:)
Ne kadar çok süprizlerle dolu, ne kadar yetenekli bir kadınsın sen yahu...
TRabbim tüm yeteneklerini hayırda kullanıp mutlu olan ve mutlu eden kullarından eylesin...:)
27 Ocak 2012 01:16