Poponun hemen altında kısacık şortlar, yüksek topuklar, full makyaj...Akşam altı civarı, Kanyon'dayız. "Nasıl yani?" diyesiniz geliyor. Balçiçek Pamir yazdı..
07.06.2008 - 16:20 | Güncelleme: 07.06.2008 - 16:20 Yaşam
Kocaman bir sinema salonu. Tıklım tıklım. Kadınlar matinesi tadında. Gözüme çarpan erkek sayısı yalnızca dört. Onlar da etrafa ‘Biz nereden düştük buraya?’ der gibi bakıyorlar.
Birine gerçekten de acıdım. Yaş 70. Belli ki eğlenceli bir film diye karısının isteğiyle gelmiş. Filmin sonunda dehşete düştüğünden eminim. Ben yarı yaşındayım, duygularımı anlatmak için kelime bulmakta zorlanıyorum.
Sex and The City isimli filmden bahsediyorum.
İzleyeniniz var mı?
Hani meşhur dizinin beyazperdede bitirilme hikayesi.
Asmalı Konak usulü!
Ne yalan söyleyeyim diziyi keyifle seyrederdim.
Zaman zaman kahkaha atıp, ‘Bu kadarı da olmaz, uzayda mı yaşıyor bunlar’ diyerek.
Dizinin uzun metrajı bir felaket.
Zannedersiniz bütün kadınların aklı fikri sadece marka çanta ve ayakkabılarda.
Zaten ona film değil de, ‘Çeşitli marka reklamlarının arasına sıkıştırılmış bir hikaye’ desek daha doğru olur.’
Hele öyle bir sahne var ki…
Genç bir kıza gerçek bir Louis Vuitton çanta hediye ediliyor diye kıyamet kopuyor. Genç kızın hayatı değişiyor. Çünkü o zamana kadar bu kızımız marka çantaları, onları ancak kiralayarak, takabiliyor. Yanlış okumadınız, Kİ-RA-LA-YA-RAK!
Yani bilmem ne marka çantayı bir hafta takabilmek için para veriyor, düşünsenize…
Bu da normalmiş diye sunuluyor.
‘Pes!’ dedim yani.
Bir filmin ne kadar kötü olduğunu anlatmak için yazmadım bu yazıyı.
Anlatmak istediğim tıklım tıklım olan sinema salonundaki izleyiciler.
Yaşları 15 ile 40 arasında değişen kızlar, kadınlar bunlar.
Çoğunluğun kıyafetini görünce ‘Kardeşim memleket nere?’ diye sorma ihtiyacı hissettim.
Poponun hemen altında kısacık şortlar, yüksek topuklar, full makyaj…
Benim tuvalet, belki giyenlerin ‘Uzun elbise’ diyeceği kıyafetler, takma saçlar, ağır takılar…
Tabii ki markaların en son modelleri…
Şık çantalar,ayakkabılar, süslü güneş gözlükleri…
Akşam altı civarı, Kanyon’dayız.
‘Nasıl yani?’ diyesiniz geliyor.
Yazının başında bahsettiğim dehşet duygusunun sebebi ise çok başka.
Başrol oyuncusu ünlü bir mağazada alışveriş yapıyor. Bütün sinema sesli bir şekilde iç geçiriyor. Kadınlar birbirini görünce nedenini bilmediğim bir şekilde çığlık atıyor, bütün sinema çığlık atıyor. Şaka değil, birebir anlatıyorum. Durun daha bitmedi. Filmdeki kadınlardan biri ‘Ayakkabılarım olmadan asla’ falan gibi bir laf ediyor. Sinemadan ‘Canımmm’ diye sesler yükseliyor.
Yemin ediyorum evdeki ayakkabılarımdan utandım, midem bulandı! Nedir bu?
İstanbul’da bir kesim Sex and The City kadını olmuş da benim mi haberim yok. Üstelik işin acı tarafı bu kızlar ve kadınlar NewYork’ta herkesin böyle yaşadığını falan sanıyorlar.
Hani kutuplaşmadan bahsediyoruz ya…
Bunlar sizce hangi taraf?
Unutmak için önce hatırlamak
Hatırlamak için ise ifade etmek gerek
Hemşerim memleket nere? /yasam/haber/79094-hemserim-memleket-nere