Zorbalığa karşı Berkin’in direncini kuşanalım!
Bu coğrafyada çocuk olmak, 17 yaşındayken yaşı büyütülüp idam edilmektir. 12 yaşındayken 13 kurşunla öldürülmek, 15 yaşındayken sokak ortasında kafana gelen gaz kapsülüyle katledilmek demektir. Bunun üzerine bir de “Emri ben verdim” diyen katil tarafından bir annenin yuhalatılmasıdır bu coğrafya gerçekliği.
Berkin Elvan 16 Haziran 2013’te Haziran Direnişi sırasında Okmeydanı’nda polisin attığı gaz fişeğinin kafasına isabet etmesiyle hastaneye kaldırılmıştı. Yaşam mücadelesi tam 269 gün sürdü. Katillere, katliamcı düzene inat o 17 kilo kalan bedeniyle 269 gün direndi. 269 gün boyunca direncin sembolü olan Berkin’i hazmedemeyen katiller ve yandaşlarının dilinden zehir aktı, meydanlarda Berkin’in annesini yuhalattılar. 11 Mart 2014 günü daha 15 yaşında ölümsüzlerimiz arasına karışan Berkin’i milyonlar uğurladı.
Bugün Berkin’in katledilmesiyle ilgili soruşturma dosyası tamamlandı. Soruşturma dosyasında “Olası kasıtla öldürmek” suçlamasıyla yalnızca bir polis yargılanıyor. Bir de Berkin’in vurulduğu an üzerinden çıktığı iddia edilen 11 torpil yer alıyor dosyada. Katiller değil katledilenler suçlanıyor adeta. Bizler biliyoruz ki yapılmaya çalışılan cinayeti meşrulaştırmak, bir polisi sözde yargılayarak katliamcı düzeni aklamaktır. Bu katliamcı düzeni biz 1938 Dersim’inde çocuk-kadın demeden katletmesinden biliyoruz, Maraş’tan, Çorum’dan biliyoruz. Ceylanlar’dan, Uğurlar’dan, Oğuzhan Çalışkanlar’dan biliyoruz. Tüm bu katliamların hesabı ise düzenin yargısıyla değil sokaklara kurduğumuz ve özgür bir dünyanın habercisi olan barikatlarda sorulacaktır.
Berkin’i anarken onun direnişçi kimliğini vurgulamanın ayrı bir önemi var. Hatırlanacağı üzere yandaş medya Berkin’in katledilmesini meşrulaştırmak amacıyla Berkin’in eylemlerde çekilen fotoğraflarını “işte gerçek yüzü” diye yayınlamıştı. Bizler o fotoğrafları sonuna kadar sahipleniyoruz, zira o karelerde zulme karşı direniş var. Cellatlara Berkin’in elindeki sapanın bugün bizim elimizde olduğunu da buradan belirtiyoruz. Berkin’i ekmek almaya gidiyor diye –belki de iyi niyetle- yansıtmaya çalışanlara karşı, onun Haziran Direnişi’nde daha 14’ünde en ön safta mücadele ettiğini de bir kez daha hatırlatalım.
Berkin devletin öldürdüğü ne ilk çocuktu ne de son oldu. Bugün Kürdistan’da çocuklar hala panzerlerin altında eziliyor. Bugün Suriye’de katledilen her bebeğin, göç yollarında ölen her çocuğun kanında Türk sermaye devletinin payı var. Dışarıda IŞİD’li katiller sürüsüne mühimmat yardımı yapan ve besleyen Türk devleti içeride ise dizginsiz bir terörü sürdürmeye devam ediyor. Berkin’leri katlederek umudu yok edeceğini sanıyor. Bu nedenle bugün bir kez daha umudu büyütmenin ve tüm baskı ve zorbalığa karşı Berkin’in direncini kuşanmanın günüdür.