Şam’da gerçekleştirilen intihar saldırılarında 40 kişi hayatını kaybetti... Rejim güçleri ve IŞİD arasında süren çatışmalar şiddetleniyor... ABD ve Rusya, Suriye konusunda anlaştı vesaire, vesaire... Günlük haber akışının içinde, yıkık dökük binaların, tankların görüntüleri gelir ekranlara.
Savaş adı altında, şehirlerin bombalanması kanıksanır, kaybolan hayatlar rakamlara dönüşür ve insanlık ölür. Suriye’de 6 seneden bu yana süren vahşeti, bir film senaryosu, bir strateji oyunuymuş gibi aktardı medya.
Oysa yanan, aynı suyu, aynı havayı paylaştığımız komşumuzdu.
Sokaklarımızda yalınayak koşuşturan, kıvırcık saçlı, sümüklü bebeler, olayın ciddiyetini anlamamıza bir an da olsa yardımcı oldu... Fakat sonra yine kulaklarımızı tıkadık komşumuzun çığlıklarına.
AKP hükümeti tarafından, düşman olarak kabul edilen Beşar Esad hükümetinin geri çekilmesinin, hemen sınırımızın öte yanında ABD-İsrail güdümlü bir PKK koridoru kurulması ihtimalini beraberinde getirdiği fark edildi önce.
Şimdi ise, hükümet ve hükümete yakın çevreler, Esad yönetimi ile tekrar masaya oturmanın vaktinin geldiğini anladı. Türkiye ve Suriye’ye karşı terör estiren PKK/PYD veya IŞİD’in birer kukla, düşmanımızın ise kuklaların iplerini elinde tutan ABD olduğu ortaya çıktı.
Böylesine kritik bir dönemde, Suriye devletinin davetlisi olarak Vatan Partisi heyeti ile Şam’ı ziyaret ettik. Beyrut’tan, Şam’a uzun ve hızlı bir konvoy eşliğinde hareket ettik. Güvenliğin had safhada olduğu yolları arkamızda bıraktık ve senelerden bu yana yedi düvele karşı direnen Şam’a vardık.
İşin siyasi ve diplomatik kısmı bir yana, kısıtlı da olsa, Şam sokaklarında yürüme, insanlarla sohbet etme fırsatımız oldu.
Şam’ın güzelliği, sayısız yazıya konu olmuştur ve olmaya da devam edecektir. Sadeliğin getirdiği bir zarafet taşıyor eski Şam’ın mimarisi. İhtişama kaçmadan, mağrur bir biçimde yükseliyor şehir.
Esen rüzgar, çöl kumları ile beraber baharat kokusunu getiriyor, Sultan Selim Camii’nin avlusuna. Köşedeki dükkanın önünde nargilesini tüttürüyor yaşlı adam. Nargilenin dumanı, güneşin huzmelerinde Arapça harflere dönüşüyor. Kurşun delikleri ile dolu sütunun önünden güvercinler havalanıveriyor.
Duvarlarda Bedevilerin dokuduğu envai çeşit kilimin yanı sıra, İran halıları asılıyor. Her biri ayrı bir yaşanmışlığı, tarihi ve Ortadoğu’da insanı anlatıyor. İster istemez savaştan, ülkelerimiz arasındaki ilişkiden açılıyor söz.
“Savaşın ilk başlarında şehit düştü oğlum, Türkiye sınırı kapatmış olsaydı, belki de sınırı aşıp gelen teröristler oğlumu şehit edemezlerdi (...) yine de geç değil, Türkiye bugün sınırını kapatırsa evlatlarımızı katleden bu terör belasını sonlandırırız”
‘BURADA DİLENENLER DEĞİL DİRENENLER VAR’
Sokaklardaki kontrol noktaları, geceleri arada sırada duyulan patlama sesleri ve binaların duvarlarındaki delikler, savaşın ne kadar yakın olduğunu hatırlatıyor Şam’da...
Kafası öne eğiliyor bir anlığına, kahvesinden bir yudum alıyor.”Burada dilenenler değil direnenler var” lafları dökülüyor ağzından...
Taksinin aynasında Beşar Esad’ın resmi sallanıyor. Bıyığından Dürzi olduğunu anladığımız şoför, sigarasını söndürüp, radyonun sesini açıyor...
Etiketler; #Onur Sinan Güzaltan #Suriye
Yurt HES Özerklik Asansör Romatoloji