“Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı? Yaşayışımıza ve etrafımıza şekil vermek arzusuyla dünyaya gelmekten ise hayatın ve muhitin verdiği şekli kolayca alacak kadar boş ve yumuşak olmak daha rahat daha makul değil miydi?” ~ Sabahattin Ali By
Gerçekten insanın bir patlama noktası var. Twitter'ı da ondan kapattım zaten, "canımlar,cicimler" sonra yersiz laf sokmalar. İnsanların kendisine saygısı kalmamış ki başkalarına saygısı olsun. Çekilemeyecek bir noktaya gelmişti anlayacağınız. Ben bu blogu kendi mutluluğum için açtım; birşeyler öğreneyim, yazayım, paylaşayım ve isteyen de takip etsin, fikir, görüş alışverişleri yapalım. Güzel yorumlar geliyor sağolun ama cidden bazen öyle yorumlar geliyor ki yani cevap versen bir türlü vermesen bir türlü. Hani "bloguma beklerim" yazılarından birçok blogger şikayetçi ya onun gibi daha neler var rahatsızlık veren. Sırf kimse kırılmasın diye anlamsız sorulara cevap verme mecburiyetinde hissettiğim zamanlar oldu ama bundan sonra üzülmeyin, kırılmayın her yoruma cevap verecek değilim. Blogumda birçok şey paylaştım bu zamana kadar, sevdiğim şeyleri yaptım bundan sonra da sevdiğim şekilde blogumda yayınlar yayımlayacağım ama bazı değişiklikler düşünmekteyim açıkçası. Özellikle geçen sene hiç istemediğim şekilde "taklit" durumları yaşadım. Kitap bloglarında birbirine benzer konular, bazı standart yazın tarzları olabilir ama direkt olarak blogumun ismi bile taklit edildi. Bu gibi şeyler insanı yıpratıyor, üzüyor. Yani zamanla birçok şey birikiyor ve sıkıntı veriyor. Biraz içerikle ilgili değişiklikler yapacağım. Çünkü insan hayatı hep aynı ilerlemiyor, zevkler, düşünceler değişiyor. Zaten hayat hep aynı tempoda ilerlese sıkıcı olurdu. By
İşte bir kitaba başlarken en sevdiğim şeylerden biri ^.^ Siz neler okuyorsunuz bu hafta sonu? Hepimize keyifli okumalar!
Obsidiyen (Lux #1) - Jennifer L. Armentrout Orijinal ismi: Obsidian (Lux #1)
Yazar: Jennifer L. Armentrout Çeviren: Bilge N. Zileli Alkım
RT Book Reviews Neden Okudum? Bilim kurgu benim en sevdiğim türlerden biri, genç yetişkin romanlarında genel olarak daha romans ağırlıklı olarak karşımıza çıksa da ilgi çekiciliğini kaybettirmiyor bu. Obsidiyen'i okuma nedenlerimin başında bilim kurgu oluşu geliyordu ve yazarın daha önce Melez Sözleşmeleri serisinin ilk kitabını okumuştum ve çok sevmiştim o nedenle bu kitabın da iyi olabileceğini düşünerek okumaya karar verdim. Kapak Tasarımı: Üzgünüm ama hiç beğenmedim. Ben zaten her yazımda bunu dile getiriyorum, illüstrasyonları kitap kapaklarına daha çok yakıştırıyorum. Örneğin aynı yazarın Melez Sözleşmeleri serisinin kitap kapakları şahane. Fotoğraflı kapaklar yaratıcılığı kısıtlıyor, zihninizde karakteri bu şekilde düşünmeye zorluyorlar sizi. Kitap okumanın en güzel yanı sizi hayal kurmaya teşvik etmesi, kendi zihnimde yarattığım karakterler daha ilgi çekici oluyor. Kısaca bu nedenlerden ötürü fotoğraflı kapakları çok nadir beğeniyorum ama bu kapak beğendiklerim arasında değil.
Genelde yaptığım birşey iki kitabı aynı anda okumak, ama iyi olmuyor, Kürk Mantolu Madonna'yı o yüzden bir kenara kaldırmış önce Obsidiyen'i bitirmeye çalışmıştım. Şimdi o bittiğine göre Kürk Mantolu Madonna'yı rahatlıkla okuyabilirim. Uzun süredir düşündüğüm bir şeyi de gerçekleştirmeye karar verdim bu hafta sonu. Beni twitter'dan takip eden varsa bilir, ben twitter hesabımı hem blog için hem de kişisel hesabım olarak kullanıyordum ancak kişisel hesabım olarak kullanmanın pek de doğru olmadığını düşünmeye başladım, blog içinse yazdıklarımı oradan paylaşmama artık gerek olmadığını düşünüyorum, yazdıklarımı takip etmek isteyenler blog sayfama bakarak takip edebilirler (blog izleme seçeneği de var sağ tarafta), ben birçok kişiyi böyle takip ediyorum. Bu nedenle Renkli Kitap Twitter adresi silinmiştir. Bundan böyle twitterda yokum. Facebook sayfam şimdilik duruyor. Bu fotoğrafta gördüğünüz defterleri instagramda paylaştığımda çok beğenildi, burada da paylaşayım dedim kırtasiye severlerle. Defterler ince, tek ortalı ve biri kareli biri çizgisiz, markası "GIPTA" ve ben tanesini 2TL'ye aldım. Oldukça ucuz ve çok sevimliler. Kalemler Faber Castell marka, altın rengi ve desenli, sanırım onların da tanesi 1TL idi.
Neden Okudum? Bu senenin ilk kitabı aslında bir çizgi roman serisinin ilk sayısı oldu. Saga isimli bu serinin şimdiye kadar çıkan bütün sayılarını okuduktan sonra yorum yapmayı planlıyorum. Derken dün Superman'in ne zamandır okumak istediğim bu serisine başladım ve blogumda 2013'de ilk yorumladığım kitap da bu olmuş oldu. Dediğim gibi uzun zamandır okumak istiyordum ve bu sene almış olduğum kararlar neticesinde dün kısa bir sürede bu sayıyı okudum. Geçen sene ne yazık ki çok fazla çizgi roman okuyamamıştım, birkaç manga ve birkaç sayı çizgi roman dışında fazla birşey okuyamadım. Bu sene daha önce blogumda da paylaştığım Çizgi Roman Okuma Hedefi kendime belirleyerek güzel bir başlangıç yaptım ve hevesle okumak istediğim çizgi romanları edinmeye başladım. Dediğim gibi ilki Saga oldu, sonrasında da Superman'in bu serisi. Superman'in daha önce çıkan çizgi romanlarını okumadım, ama bu yeni bir seri, herşey baştan anlatılıyor ve açıkçası okuma nedenlerimden en önemlisi de bu. Superman karakteri diğer süper kahramanlar içersinde en sevdiğim değil ama hikayesini iyi bildiğim karakterlerden biri, filmlerini ve Smallville'i de izlemiş olmam bunda bir etken. O nedenle hikayenin baştan anlatıldığı bu seriye başlamanın keyifli olacağını düşündüm ve ilk sayıyı okudum.
Kapak Tasarımı: İllüstrasyon en sevdiğim şeylerden biri, o nedenle çizgi roman okumaya bayılıyorum. Fotografik kitap kapaklarının moda olduğu günümüzde illüstrasyonlu bir kitap kapağı gördüğümde mutluluktan uçuyorum. (Böylelikle bir kez daha fotoğraflı kitap kapaklarını ne kadar sevmediğimi vurgulamış olmaktan mutluluk duyuyorum). Superman: Earth One'ın kapağına gelecek olursak; öncelikle yorumumun Superman'in önceki serilerindeki çizimlerle bir karşılaştırma olmadığını bilmeniz gerekir zira ben hiçbirini okumadığımı daha önce de belirttim. Bu kapakla ve belki de ekleyecek olursak içerikteki diğer çizimlerle ilgili olarak çizimleri beğendiğimi söyleyebilirim. Her ne kadar benim yıllar süren Superman karakteri izlenimlerimle zihnimde oluşan ve artık yer eden figürü yansıtmasa da genç Superman'in/Clark Kent'in buradaki tasviri de başarılı. Diğer çizimler de gayet hoşuma gitti. Lois her zamanki gibi çok hoştu. Kısacası genel olarak beğendiğimi söyleyebilirim.Yorumum: Yorum yaparken en sevmediğim şey özet yazmak ki zaten yazarsam iş yorum olmaktan çıkar, ayrıca okuyacağınız ya da okuduğunuz birşeyin özetini neden görmek isteyesiniz ki? Hikaye bildiğimiz Superman hikayesi; ilk sayı olduğu için Superman'le ilgili bazı özel detayların verilmiş olması ve bunları okumak keyifliydi. Ben açıkçası okurken çoğunlukla eğlendim, hatta yer yer kahkaha attım ki ciddi sayılabilecek durumlardı bunlar ama nedeni zaten bildiğim şeylerle ilgili verilen ayrıntıların hoşuma gitmiş olmasıydı. Başlangıç olarak Superman'in kendini arayışına şahit oluyoruz. Varlığı, ne olduğu, ne olmak istediği bunlarla ilgili soruları ve ailesinden aldığı cevaplar ve sonuç olarak nasıl "Superman"e dönüştüğünü gözlemliyoruz. Bu açıdan dikkatimi çeken bazı detayları özellikle diyalogları alıntılamak istiyorum. İlk olarak Clark'ın annesiyle olan konuşmaları dikkat çekiciydi. Kıyafetinden, neden üstünde "S" harfi olduğundan bahsettikleri yer çok eğlenceliydi. Örneğin:
Martha: People will be looking at the colours instead of your face.Clark: Wouldn't it be easier if I had a mask or something?Martha: Yes, it would... But you can't ever wear a mask.Clark: Why not?Martha: When people see what you can do, when they see how powerful you are, they are going to be terrified. A mask would only add to dead. They will need to see your face, so they can see that there is no evil in it... to see the gentleness and decency in you... and know that they have nothing to fear.
Alın size "maske"! Hahaha! Clark Kent de bir şekilde annesinin sözünü dinlemiyor ve kendisine maske ediniyor. Diyeceksiniz ki kostümünde maske yok, o annesinin sözünü dinledi ama sonuçta yine de kendini gizlemekten alıkoyamıyor. Madem bir süper kahraman olarak bu kadar cesur, neden gerçek hayatta da bu kadar cesur olamıyor? Clark'la annesi arasında geçen bir diğer konuşma da dediğim gibi "S" harfine açıklık getiriyor.
Clark: Why an "S" ? Martha: Your father and I had a disagreement about that. I wanted some sort of symbol for you, and figured "S" was right because you're a Son of whatever world sent you here just as you are a Son of Earth.
Gördüğünüz üzere, eğer "S"lere dikkat ettiyseniz, bu harf "Süper" olmaktan daha çok şey ifade ediyormuş =) Komik ama mantıklı güzel bir açıklama olmuş, dediğim gibi ben çok eğlendim okurken, biraz da ilk sayı oluşundan olmalı çünkü birçok şeye açıklama getirmişler ki hem Süperman kendini bulabilsin hem de geçmişle gelecek arasındaki bu bağlantılar kurulabilsin. Yine de biraz zorlama değil mi Marthacım, demekten de kendimi alamıyorum;DDediğim gibi Superman bir arayış içersinde ve burada da ona en çok babası yol gösteriyor, birgün gelecek "kendin olacaksın" diyor ona ve o günün gelmesi için de tabii ki kötü adamımız ortaya çıkıyor. Burada beni en güldüren şey, Süperman ve kötü adamımız hararetli bir çatışma / dövüş içersindeyken adamımız duruyor ve birden neden onunla dövüştüğünü, planlarını vs. uzun uzun anlatıyor. Ben burada kahkaha atarken Süperman de bunu sorguluyor ama cevap? Ne yazık ki yok =DCiddi eğlendim sizin anlayacağınız bu sayıyı okurken ve bu yüzden seriye devam etmek için sabırsızlanıyorum, şimdi ikinci sayı da elimde var ve merak ediyorum bakalım neler olacak? =D Yine de şunu da belirtmeliyim Smallville'dense açıkçası bu seriyle Clark'ın Süperman'e dönüşmesini gözlemlemek daha hoş. Uzun bir süre Lana işkencesini çekmek ve Lois'e kavuşmayı beklemek çok sıkıcıydı, ayrıca bir de ergen Clark görmektense bir genç yetişkini izlemek daha keyifli olacak.Puanlama: By
2013 Çizgi Roman Okuma Hedefi,
Eleştirel Teori NTV Cep Kaynağı serisinden Eleştirel Teori en sevdiğim kitaplarımdan biri. Ara ara elime alıyorum, okuyorum, düşünüyorum, not alıyorum. Özellikle üniversitede aldığım dersleri hatırlatıyor bana; eleştiri konusunu hep sevmişimdir.
Çay ve Kitap,
Bu hafta yine kitap alışverişi yaptım, tutamadım kendimi. Ama öyle güzel kitaplar aldım ki, nasıl mutluyum anlatamam. Geçen sene pek her istediğimi okuyamadım, arayış içindeydim sanki ama bu sene sanırım eski alışkanlıklarıma geri dönüyorum, çok daha mutluyum. Neler aldığımı da paylaşırım yakında blogda. Bu hafta sonu elimde Kürk Mantolu Madonna ve Obsidiyen var. Aslında bir kitap daha okuyorum ama o işle ilgili ve araya başka başka okumalar da karıştırıyorum =)) O yüzden hep kitapları okumam uzun sürüyor, arada bir sürü şey okumaya bayılıyorum =D Bir de o anki okuma isteğime göre şekilleniyor ne okuyacağım, aslında kimi zaman da bir kitabı elime alıp kısa sürede bitirdiğim de oluyor, böyle ilginçlikler işte ;) Neyse efendim, Sabahattin Ali'yi keşfetmek büyük bir mutluluk verdi bana, bu kitap güzel diyordu herkes ama bu kadar güzel, bu kadar derin olabileceğini düşünmemiştim. Başlarda çok ağladım, sonra elime almaya korktum, şimdi 89. sayfadayım çok ilginç gelişmeler oluyor, bambaşka bir kitap, bambaşka bir yazar. Dedim ya eski alışkanlıklarıma geri dönüyorum diye, bu kitap bir dönüm noktası oldu adeta, çok mutluyum.