ΑΓΙΑ ΕΥΦΗΜΙΑ azize effiMİA
O zamanlarda Dioklitianos, büyük bir, Hıristiyan yok etme hareketini başlatmıştı. O vakitlerde, Anadolu’da hükümdar Priskos’tu. Bunun hükümdar ortağı da Filozof Apellianos’tu. Apellianos ise savaş tanrısı Mars’ın (tanrı adı) din adamlığını yapıyordu. Tanrılarının yortusu günü geldiği zaman, Kadıköy bölgesinin her tarafına mektuplarla vaizler yolladılar. Herkesin kutlamalara katılması isteniyordu. Tanrının tapınağı bulunduğu Kadıköy’e gitmeyen kişi ise ölüm cezasıyla cezalandırılacaktı.
- Hükümdarım, sözlerinizi boşa harcamayınız. Bizim için, akıllı insanlar olmamızdan dolayı, gerçek Allah’ı bırakıp akılsız tanrılara tapınmayı büyük utanç diye kabul ediyoruz. İşkencelerle bizi korkutmaya gelince, biliniz ki, bunlar az olup tam işkence olurlar mı korkusu var bizde. Bize işkence yapmayı bir dene, ki o zaman Allah’ımızın gücünü göreceksin.
“İsa Mesih’im, yenilmez gücünü bana gösterdin. Beni, yaralanmlarda ve işkencelerde güçlü kıldın. Benden önce şehit olmuş olanların kanlarını ve şehitliklerini kabul ettiğin gibi, benim şehit olmamı da kabul et ve benim ruhumu teslim al”.
Azize Effimia’nın ebeveyni uygun bir fırsatı bulduğu vakit onun o mübarek cesedini aldılar ve Kadıköy yakınlarında onu defnettiler. Ağlamayıp seviniyorlardı. Çünkü onlar, böyle bir kızın ebeveyni olmakla gurur duyuyorlardı.