Günün Başarı Taktiği - Her Güne Bir Öneri
İsimli konu WH 'Ruh Sağlığı' kategorisinde, "...Gripin..." üyesi tarafından 17 Nisan 2011 tarihinde yazılmıştır. Günün Başarı Taktiği - Her Güne Bir Öneri hakkında bilgi ve tartışmalar.
Her Gün Güncellenecektir..​
Aklınız tıkandığında yerinize kahramanınızı koyun!
Büyük bir sorunla karşı karşıyaysanız ve aklınıza yeni bir çözüm gelmiyorsa, o sorunu çözebilecek bir kişiyi sizin yerinizde düşünün. O sizin durumunuzda olsaydı ne yapardı? Kendinize bir “kanaat önderi” seçin ve onun zihnini çalıştırın. Mesela kararsız kaldığınız bir durumda “O sectiginiz Lider benim yerimde olsaydı ne yapardı?” diye akıl yürütebilirsiniz.Sectiginiz Lider sizin yerinizde olsaydı ne yapardı?
Gazeteci Elif Ergu, işadamı Bülent Eczacıbaşı'na "Çocuklarınızı nasıl yetiştiriyorsunuz?" diye sordu. Eczacıbaşının çerçeveletip asılması gereken bir cevap verdi: "Hepimiz için en önemli şey, mutlu ve başarılı çocuklar yetiştirmek. Bu da o kadar çok şeye bağlı ki...En üst düzeyde eğitimin önemine inanmak ama diploma ile hiçbir şeyin bitmeyeceğini bilmek. Bir alanda uzmanlaşmak ama genel kültür sahibi olmanın önemini de anlamak. Kendine güvenmek ama kendini başka insanlardan üstün görmemek. Azimli ve başarı için hırslı olmak ama şükretmesini ve yetinmesini de bilmek. Yaptığı işi ciddiye almak ama kendini çok fazla ciddiye almamak
Başarılı olmanın her aşamasında aklın odaklandığı temel soru değişir. Başarı yolununun ilk adımında kafadaki soru “neyi başarmalıyım?"dır. Neyi başarmak istediğine kesin bir şekilde karar vermiş bir kişinin kafası bu defa “nasıl başarabilirim? sorusuna takılır. Eğer kişi hedefini gerçekleştirmişse bu defa o kişinin aklındaki ana soru şudur: "başarılı kalmak için neler yapmalıyım?" Başarıya giderken doğru soruyu beynin arama motorlarına kaydetmek sonra da cevaplar geldikçe onların uygulanabilir olanlarını gündelik hayatta kullanmak çok önemlidir. Başarı sürecinde kişinin kendine sorması gereken soruların tam listesini "ya bir yol bul ya bir yol aç ya da yoldan çekil" kitabında bulabilirsiniz.
Günün Başarı Taktiği - Her Güne Bir Öneri Cevapları
Başarılı olmak için bazen rüzgara karşı yürümek, bazen bazen ezber bozmak, bazen görmemek, bazen de duymamak gerekir! İşte başarılı olmaya dair ezberlerinizi gözden geçirmenizi sağlayacak olan bir hikaye..
"Zavallılar! hiç bir zaman başaramayacaklar!''
"Zavallılar! hiç bir zaman başaramayacaklar!"
"Bu işi nasıl başardın?" diye.
Başarılı olmak mı zor, başarısız kalmak mı?
Başarısız olmak psikolojik açıdan başarılı olmaktan daha fazla zorlayıcıdır. Başarısız olmak için daha fazla duygusal güç gerekir. Çünkü başarıda "sonunda zevk olan bir acıya katlanmak" gerekir. Başarılı olmak için yapman gerekenleri yaparken bilirsin ki, sonunda ödül olan bir acıya katlanıyorsun. Bir gün başarılı olacaksın ve bu acıları çektiğine deyecek. Oysa başarısızlıkta "sonunda daha büyük acı olan bir acıya katlanmak" gerekir. Hem başarısız olmak için acı çekmek, hem de başarısız olduktan sonra daha büyük acı çekmek gerekir. Başarısız olmak ve başarısız kalmak için çekilmesi gereken acı, başarılı olmak ve başarılı kalmak için çekilmesi gerekenden daha fazladır. Bunu bile bile başarısızlığı seçmek, başarılı olmak yerine başarısız olmayı seçmek bir büyük bir fedakarlık ister
Düşmanı yenmenin sırrı onun niyetini bilmeye bağlıdır.Niyetini bilirseniz zafer sizindir.Sonrasında hedef saptırma takdiği uygulanır ki düşman avına düşsün..İşte o zaman düşmanın yok olur.Kötülüklerle başetmenin sırrı burada yatmaktadır.
Hayat kızmak için çok Kısa....​
Evet evet. Bugün kızgın olduğun kim varsa karşısına geç...
Ta gözlerinin içine...
Minicik pırıltılar yakalamaya ifadeleri çözmeye çalış gözbebeklerinde SON DEFA!!!
Ve onun gözlerinden ayırmadan gözlerini şu sözü hatırla: O çok kısa bir zaman sonra öLECEK!!!
Kabri başında oturup ağlamak mı yoksa dizi dibinde oturup konuşmak mı
Bırakalım hadi üç günü otuz günü...
O insanın üç yüz hadi üç bin gün sonra ölecegini hesap edin...
Bugün.... Evet bugün bir görünmez gözlük tak gözüne ve çevrene onunla bak
Ve hatta bu yazıyı o gözlükle oku; ''YARIN YOK''
Bugün herkese heryere ve herşeye dikkatle bak...​
KIZMAK İÇİN ÇOK KISA!!!!!​
Suya düşmüş bir taşın yarattığı halkalar gibi genişleyerek büyümelisin!
Kısa boylu ve zayıf bir genç yanında duran uzun boylu ve iri yapılı kuzenine dönerek “ben senin yerinde olsam, dünya ağırsiklet boks şampiyonu olurdum” dedi. Bunu duyan kuzeni dönerek şu cevabı verdi: “Seni dünya hafifsiklet boks şampiyonu olmaktan alıkoyan ne?” Hepimizin, fıkradaki genç gibi, kendi şartlarımızda elimizden gelenin en iyisini yapmak yerine, “başkalarının yerinde olsaydık” neler yapacağımıza odaklandığımız zamanlar olmuştur. Bizi böyle düşünmeye yönlendiren nedir?Buradan, bugün, elindekilerle işe başla! Suya düşmüş bir taşın yarattığı halkalar gibi genişleyerek büyü...
Bilirsiniz, birileri herşeyin kendisinin olduğunu zanneder. İstekleri masumdur gibi görünür. Masumiyetin yüzü maskeli olabilir, unutmayın. Ama maskeyi bir tek tavır düşürür. Saygı
Kimse kimsenin değildir. Kimse kimsenin üzerinde bir baskı uygulama hakkına sahip değildir. Özgürlüklerin büyüdüğü bir çağda eşitlik ilkesi çiğnenemez. Fakat gerçek böyle değildir ne yazık ki. Çünkü arada sıkışıp kalmış bir tavır vardır ve unutulmak üzeredir. Saygı
Saygınlık ve saygı ayrı şeyler değildir. Saygınlığı olan saygıyı da hak etmiştir. Buna rağmen saygı hak edene verilmez. Çirkinleşmiş ilişkilerin peşinde koşanlar, sevgiyi kendi çıkarlarına uygun görenler, herşeye sahip olma tutkusuyla yanıp tutuşanlar saygıyı da kendilerine verilecek bir ödül sanırlar. Oysa saygı her isteyene verilmez ki.. Saygıya layık olunabilir ancak
Şiddetin, bitmek tükenmek bilmeyen saçmalıkların savunucuları saygı istiyorlar. Alabilirler mi acaba? Ne dersiniz? Saygı para ile sahip olunacak bir şey değildir, öğrenecekler. Aldatmaca ve iki yüzlülük içinde kavrulanlar kömürleşecekler bu duygularıyla. Çünkü saygı sadece saygıdır. Ötesi kötü duygularla iletişi yoktur ve olmayacaktır
Büyüğe saygı, öğretmene saygı, hekime saygı, dürüst ve namuslu insana saygı, insan özelliklerinin en güzelini yaşatanlara saygı
Çocuklarınızdan asla boşanamazsınız...
Çocuğunuzun sizi her zaman seveceğini bilmenin lezzetini yaşayın
Ailece televizyon karşısında yemek yemeyi alışkanlık haline getirmeyin..
Küçük bir çocuğun bile evin içinde üstlenebileceği bazı sorumluluklar vardır..
Her gün çocuğunuzu dinlemek, onunla konuşmak için yarım saatinizi ayırın..
Çocuğunuza karşı bazen anne, bazen baba,bazen kızkardeş ve bazen de ağabey olmak zorundasınız..
Çocuklarınız için akla uygun, mantıklı kurallar koymaktan çekinmeyin..
Kendi anne-babanızla ilgilenin, ileride çocuklarınız da sizinle ilgilenecektir..
Çocuğunuzun yanlışını düzeltmek veya onu disipline sokmak için en iyi zaman; olaydan hemen sonrasıdır..
Unutmayın siz daima çocuğunuzun hayatındaki en önemli kişi olacaksınız..
Çocuğunuza, insanların ona davranmasını istediği gibi davranmasını öğretin ​
Eğer, bir çocuk​
Bu dünyada mutlu olmayı öğrenir.​
Yaşama Dair Satır Araları
Zaman, sözcükler, fırsat...​
Barış, umut, dürüstlük...
Sevgi, kendine güven, dostluklar...
Başarı, sağlik, zenginlik...
Çok çalışma, içtenlik, azim...
Cesaretsizlik, gurur, öfke....
"Ben hatalıydım, bu gerçeği kabul ediyorum"
Vicdan kendi kendimizi suçlayabilme, sorgulayabilme ve gerektiğinde kendimize savaş açıp, tanıklık edip, ceza verebilme üstünlüğüdür.Akıl ve vicdanımızın bize gösterdiği yol ile egomuzun ve dizginlenememiş duygularımızın istekleri arasında zaman zaman seçimler yapmak, çatışmalara göz yummak durumunda kalırız.
Eğer bir şey isteyeceksen, kendinden iste!
Hayatta mutsuzluğun temel nedeni başka insanları kendisine karşı borçlandırmaktır. Mesela "Hayat adil olmalı" diye inanmak, hayatı belli bir şekilde davranmaya borçlandırmaktır.Bunu yaparken hayatın fikrini aldınız mı? hayat sizin beklentilerinize göre değil, kendi varlık nedenine göre davranmak zorunda. "Sevgili dediğin söyle yapar" diye düşünürken de başka birini kendinize karşı borçlandırdığınıza dikkat edin. Bu "alacakları" kendi kafanıza göre siz yazıyorsunuz ve tahsil edemeyince de "hayat kırıklığı" yaşayıp mutsuz oluyorsunuz. Beyninizi başkalarını size borçlandıran inançlardan temizlemelisiniz. Mutlu mutlu başarmanın yolu, başkalarından beklentileri sıfırlayıp, kendinden beklediklerini artırmaktır.
Eğer kaybedenlerin arasında yaşıyor ama ileride kazanan biri olmayı hayal ediyorsanız, hayallerinize ulaşma sürecinde çevrenizdeki insanlar size neler yapacak?
*Önce sizinle alay edecekler,sonra ilk başarınızla çok şaşıracaklar,
*ikinci başarınızda olan biteni anlamaya çalışacaklar,
*üçüncü başarınızda artık başarılı olduğunuzu kabul edecekler,
*dördüncü başarınızda size yakın olup o başarıdan yararlanmaya çalışacaklar, *beşinci başarınızda sizi kaybetmekten korkup sık sık “sen şimdi bizi de tanımazsın“ diyecekler,
*altıncı başarınızdan sonra başarınızı abartarak tüm tanıdıklarına anlatmaya başlayacaklar,
*yedinci başarınızdan sonra geriye dönüp geçmişinizi yeniden yazacak, sizin aslında çocukken de ne kadar başarılı ve gelecek vaat eden biri olduğunuzu anlatmaya başlayacaklar
Tüm bunlar kaybedenlerin ülkesinde kazanan olmanın hem bedeli hem de ödülüdür. Bunu bilin, gülün, yaşayın ve geçin. ​
İyilik yapmak, insanın kendine verdiği en güzel hediyedir
İyilik yapmak, dışarıdan bakınca başkasına yönelik yüce bir davranış örneği gibi görünse de, aslında, kişinin kendi mutluluğu, insanlara güven duyması ve kendisini işe yarar hissetmesi için büyük bir fırsattır.
Sivil toplum kuruluşlarında hizmet eden, yardım faaliyetlerine katılan, maddi manevi elinde ne varsa daha çok ihtiyacı olana vermeye çalışan gönüllüler, karşılık beklemeden iyilik yapmanın hazzını yaşıyor.
"Bana 'hakkını helal et, çok yoruldun' diyorlar. Bunu kabul etmiyorum. Çünkü ben buraya kendi mutluluğum için geliyorum. O yorgunluk bana dokunmuyor; bilakis zevk veriyor. İyilik, birine lütfedilen bir şey değil. Kimseye iyilik yaptığımı düşünmüyorum. Kendi ruhumu tatmin ediyorum. Karşımdakinin bunu iyilik olarak görmesi benim için önemli değil." Bahçelievler Aile Destek Merkezi'nin (BADE) gönüllülerinden Raziye Değirmenci, vaktini başkalarına hizmetle geçirme sebebini bu sözlerle anlatıyor.
Çok genç yaşta başladığı çalışma hayatından ideallerini gerçekleştirme niyetiyle ayrılan Raziye Hanım (47), bütün vaktini hayır işlerinde harcıyor. İki çocuğu artık büyüdüğü için evde yolunu gözleyen birinin olmaması ve eşinin desteği ona böyle bir imkan veriyor. Öteden beri ailece çevrelerine duyarlı yaşadıklarını belirten Raziye Hanım, eşiyle birlikte işlettikleri iç giyim mağazasından ayrılma kararını şöyle anlatıyor: "18 yıl birlikte çalıştık. Çocuklarımızı büyüttük. Emekli olmama daha üç sene vardı ama çalışma hayatından bezmiştim. Bu dünyaya yiyip, içip, yatıp kalkmak için gelmedik. Artık kendime daha çok vakit ayırmaya karar verdim. Eşime 'Benim başka hayallerim var. Sen kendine göre başka bir iş yapabilirsin.' dedim. Dükkanı kapattık. O yeni bir iş kurdu, ben de en büyük hayalimi gerçekleştirmek için Çocuk Esirgeme Kurumu'na gittim." Yeni taşındıkları Bahçelievler'de evinin çocuk yuvasına çok yakın olması Raziye Hanım için iyi bir fırsat olur. Kurumun yöneticileriyle konuşup gönüllü anneliğe başlar ve yıllardır her hafta bir gününü kimsesiz çocuklarla ilgilenerek geçirir. Başka bir günü ise hizmet hastanesinde diyalize giren böbrek hastalarına ayırır. Haftanın üç günü 4'er saat makineye bağlı, hareketsiz yatmak zorunda kalan hastalarla sohbet etmek, bakıcılarına yardımcı olmak en büyük zevki haline gelir. Hatta, onun geldiği günlerde hastaların tansiyonunun düşmediğini söyler hemşireler. Şahit olduğu acı durumlara üzüldüğünü ama orada takılıp kalmadığını ifade eden Raziye Hanım şöyle konuşuyor: "Şifayı verecek olan Allah, her şeyi bilir. Bir kişinin diyaliz hastası olup olmamasını da O bilir. Ama bir insan olarak ben duyarsız kalamam. O hastanın acılarını dindirmek için elimden geleni yapmalıyım. Doktor değilim ama moral açısından çok şey katabileceğimi düşündüm. Yalnız olmadıklarını görmelerini istiyorum."
Bir yetimin başını okşamanın bedeli hiçbir şeyle ölçülemez
Kimse Yok mu Derneği gönüllü koordinasyon sorumlusu Dr. Figen Es, yardımlaşmanın sosyal bir hekimlik olduğunu söylüyor: "İyilik ve yardımlaşma, hayatımızda fazladan bir güzellik değil insan olmamızın ruhi bir gereğidir. O olmadığı zaman zaten benim bir tarafım eksik kalıyor. Lütfetmiyoruz kimseye. Bu, bizim için yemek, giyinmek gibi rutin bir ihtiyaçtır. Diğer insanlarla birlikte hareket etme ihtiyacımız var. Bu asrın en büyük hastalığı bencillik. Yardımlaşma, insanın kendisini tedavi etmesi, insan olma yönünüzü açığa çıkarmasıdır. Vücudumuzda kullanılmayan organın kendini iptal etmesi gibi, insan ve toplum olarak belli görüntülerimiz var. Ama kişisel sorunlar, mali imkansızlıklar ve medyanın ben-merkezci propagandaları ile felç edilmiş durumdayız. Normalde zaten yapmamız gereken duyarlılıkları gösteremiyoruz. Gönüllülük, insanın sosyal varlık yapısının özünde olan bu kabiliyeti kullanmasıyla ilgilidir. Benim gönüllü olmamdaki en büyük saik ölüm düşüncesidir. Bir gün öleceğim ve bu hayatı en güzel şekilde, dolu dolu yaşamam gerekiyor. Bu hayat, ebedi alem için kendi adıma bir şeyler yapmak için verilmiş bir fırsat. Ne sağı ne solu dinlerim, kimse gelip benimle kabirde yatmayacak. Bir yetimin başını okşamak, gözyaşını silmek, hiçbir altınla dolarla ölçülemeyecek bir yatırım. Gönül insanı olmak bizim hayatımızın ana sermayesi. Üzerimizdeki nimetlerin hepsi emanet ve birer imtihan sorusu olarak verilmiştir. Yardım, parayla değil gönülle olur."
İlginç bir vazgeçirme taktiği