BEDENİNİZ KONUŞABİLSEYDİ? | Karasu Haber
Varlığımızın temeli, taşıyıcısı bedenimiz… Çoğu zaman ihmal ettiğimiz, duygu ve düşüncelerimiz kadar önemsemediğimiz bedenimiz. Bedeninizin bir hafızası olduğunu biliyor musunuz? Hiç unutmayan ve asla yalan söylemeyen bir hafıza…
Özellikle çocukken, henüz kendimizi koruyacak yaşta değilken başımıza gelenleri bilincimiz unutsa ve yok saysa da bedenimiz hatırlar. Sonraki yıllarda çektiğimiz kimi acıların ve duygusal çatışmaların temelinde, çocukken maruz kaldığımız travmalar, suistimaller, ihmaller vardır. Hastalıkları, genellikle bedenin ihtiyaçlarının görmezden gelinmesi sonucunda oluşur. Çocukken ihtiyaç duydukları sevgi ve ilgiyi yeterince elde edemeyen insanlar hayatları boyunca bunun arayışında olurlar. Bazen de bunu hastalanarak elde edebileceklerini fark ederler ve bilinçsizce öyle yaparlar. Bedenimiz bize her zaman bir mesaj verir. Onu can kulağıyla dinlememiz gerekir.
Bendimizin hafızası çocukken yaşananlarla dolmaya başlar. Çocukken bize kötü davranan insanları da sevmemiz istenir bazen. Bu kişiler en yakınlarımız da olabilir, komşularımız ya da öğretmenlerimiz de. Annesinden dayak yiyen bir çocuğa “olsun canım, annen o senin,dövse de en çok seni o sever” deriz ya da öğretmeninin kötü davrandığı bir çocuğu “öğretmene karşı çıkılmaz, o senin adam olman için uğraşıyor” diye teselli etmeye çalışırız.
Hele bazı durumlar öylesine unutturulmaya çalışılır ki… Cinsel taciz ya da istismarlar mesela. Çocuğun kendi suçuymuş gibi, bu konu görmezden gelinir, zaten çoğu çocuk da korkusu ve utancından kimseye açıklamaz bu acısını. Bu çocuklar yetişkinliklerinde sağlıklı bir cinsel yaşam sürdürmekte çok zorluk çekerler. Çünkü bedenleri yaşadıklarını hatırlar ve acıyı bilinçsizce çekmeye devam eder, ta ki bir yardım alıp kendilerini onarabilene kadar.
İşte bu yüzden, tüm anne babaların unutmaması gereken bir gerçek bu: Bedenimiz her şeyi hafızasında tutar! Çocuklarınızı dövmeyin, onları aşağılayıcı, incitici sözcükler kullanmayın! Çocuktur, unutur geçer zannetmeyin! Başkalarının çocuğunuzu incitmesine izin vermeyin! Onu her zaman koruyun. Çocuklarını sevmeyen anne babalar da var yeryüzünde, siz bir çocuk gördüğünüzde ona her zaman saygıyla, sevgiyle yaklaşın. Belki de siz o çocuğun hayatında sağlıklı bir yetişkin olarak model olacaksınız, anne babasından alamadığı sevgiyi, güveni sizden alacak!
Kendimizi her çocuğa karşı sorumlu hissedelim! Bu dünya ancak o zaman yaşanabilir bir yer olacaktır. Çocuklardan başlamadan hiçbir şeyi değiştiremeyiz.