..bu da böyle bilene..
@mubtedii·16 Oca 22:34
Suskunluğunu beğenmediğin kişi, seni konuşanlardan daha fazla seviyor.
Düzenlendi: 15 Oca 21:34Gönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@Gkhany·15 Oca 21:31
Ya Bu Ağrılar!
Ya bu ağrılar,
Aklımı çelen uzaklar,
Bana bağlı tek şey şu can,
İçinde hep hicran.
Aklıma geleni mi yazmalı,
Duymak istediklerini mi?
Turuncu bir şafak vakti,
Öyle başı boş, siyah,
Bir acıdır böyle yaşamak.
Sana dair kalır mı aklımda,
Bunları düşünmek bile beter.
Gitmek bir fiildir,
Zamanı geldiğini bilene.
Kısa keseyim desem olmaz,
Sade ve anlamlı olmalı,
Kendime vereceğim öğütler.
Acı ve korku gibi değil,
Sancı ve kabus gibiler.
Karşıya geçemedim ben,
Düşünsem bile aklı evvel,
Yaşanmışlıklar işte bunlar.
Karmaşık ve bitik tecrübeler.
Matematiğine bakmadım sevdanın,
Yalan söylemiyor bu bildiğin,
Sadece felsefe yapabilirim,
Kaçışın en kolay yolu için.
Tersten de baksan yalnızım,
Erken de gelsem farksızım,
Adamlardan biri gibi,
Sigara içen, gülen, konuşan,
Susan adamlar gibi.
Her siyahtan biraz almışım,
Oralı değil, yaralıyım.
Akşama bir öfke sarmışım,
İçerim de içerim.
Tek nefeste belki, biterim.
Patlamış vagonlar gibi,
Çarpa çarpa giderim,
Hep acı mı satar tezgahımı,
Yok hayır belki varımı,
Koysam da bulmaz alıcı,
Bu kadim ve kesif sancı...
İyi dinle burayı,
O geniş saçların böler zamanı,
Gözlerinde geceler doğar,
Gülüşünde kasvetli bahar.
Var git yollar senden başlar.
Ve git sen artık,
Ferda ŞAHİNER Sükut İşçisi'yi inceledi.
@Ferdashnrr·07 Oca 09:06·Kitabı okudu
Sen ne kadar güzel ne kadar zarif bir kitapsın öyle. Kalbe işleyen işleten...
Adı gibi naif 17 hikayeden oluşan kitap.
Her biri ayrı anlam verici. Ders çıkarıcı
İlk hikaye olan "SULTANIMIZIN GELİŞİ" Üç ayları ve Ramazanı Şerifi ne güzel tasvir etmişler.
2-KELİMELER : Bu hikayedede en çok sevdiğim alıntıyı yazmak istiyorum. "Ama susmak da yetmiyor işte. Ben susuyorum ama kelimeler dinlemiyor beni. Bir bağırtı çağırtı etrafımda...
Çok güzel bir cümle değilmi. Bir çok anlam çıkaracağımız. Biz susmak istesekte etrafımız içimiz izin vermiyor...
3-EMANET : Bu hikayede kalp kırmanın bazı insanlar için çok kolay presedür gereği diyip bunu bir iş haline getirmiş insanları ve parayla nasıl güzel kalp kırılacağını anlatıyor. Bundanda çok dersler çıkarılır anlayana...
4-KEBİKEÇ: Burada da bir dede ile torunu arasında kitaplarla ilgili geçen olayı anlatıyor. Ben daha önce 'kebikeç' kelimesini hiç duymamıştım. Yeni öğrendim ve çok etkilendim.
6-KURUL: Burada da bazı insanların değerlerimizi nasıl kötü birşeymiş gibi aktarmaları ve sonrada bu nesil neden böyle demelerine sebep olan kişilerle aynı...
8-KADR'Ü KIYMET: ismindende anlaşılacağı üzere bu iki kelimeyi hikayeleştirmişler. Ortayada çok zarif bir gönül hikayesi çıkmış. Bizede kalbimizdeki heyecanla okumak kalmış.
9-DUMRUL BEY: Dumrul beyin hazin sonu denilebilir. Sonunu böyle hayal etmemiştim.
10-SELİM ÖĞRETMEN : Bizlerde Selim öğretmen gibi doğrularımızdan vazgeçmeyelim. Bize neyi dayatırlarsa dayatsınlar biz hak olan doğruyu bildiğimize inanıyorsak o yolu başımız dik savaşarak geçebiliriz...
11-SÜKUT İŞÇİSİ:Kitaba adını veren hikaye çok zariflikle yazılmış...
12-KİTAPYA:Bu hikaye gerçek olsaydı keşke dedim. Kitaplarla yapılan alış veriş. Kitaplar bizim asıl sermayemiz olsaydı. Zaten bilene kadrini anlayana asıl sermaye kitaplar. Ama herkes bilseydi bunu. Çocuğun bir kalemi alabilmesi için para yerine kitap okuyup biriktirmesi ve onunla gidip satın alması... Ve daha nica örnek var hikayenin içinde...
Bazı hikayelere az değindim bazısına hiç değinmedim. Çünkü kalbine dokunanlara öncelik vermek istedim. Ve de çok spoiler vermek istemiyorum.
Ama size kitabı şiddetle tavsiye ediyorum. Muhakkak içinde kendinize ait bir şey bulacaksınız. İnanıyorum...
Halil Korkmaz Döne Döne Karacaoğlan'ı inceledi.
Düzenlendi: 01 Oca 21:16Gönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@korkmazhalil·31 Ara 2019·Kitabı okudu
KARACOĞLAN ÜZERİNE DÖNE DÖNE BİR İNCELEME
Belki de aynı toprağın, aynı obanın, aynı kültürün insanı olmamızdandır. Şiiri çok severim ama Karacoğlan ile Dadaloğlu’nun şiirlerini bir ayrı severim.
Bu iki ozanımız ile ilgili ne kadar makale, araştırma, derleme kitap bulursam okumdan edemem. Ali Rıza Yalgın, Mustafa Necati Karaer, Müjgân Cumbur ve Cahit Özttelli Karacoğlan ile ilgili en iyi, en doğru derlemeleri yapmışlardı ama bu araştırmacılar bu ozanların, kültürünü, yaşam tarzını, lehçesini bilmediklerinden çok basit ve bariz hatalara düşmüşlerdi.
Örneğin Öztelli: sadece Karacoğlan’da görülen “Hirene, Hezele, Farımaz, Mestine” gibi kelimelerin bir anlamı olmadığını, bunların Karacoğlan tarafından uyak için uydurulmuş kelimeler olduğunu söylüyordu.
Oysa bu kelimelerin elbette anlamı vardı ama Öztelli bundan habersizdi.
Bu hataları da ancak kendisi de bu ozanlar gibi Toroslarda yaşayan bir Türkmen düzeltebilirdi.
Karacoğlan üzerine yazılmış eserleri araştırırken, bir sahafta tesadüfen Ali Ozanemre’nin “Döne Döne Karacoğlan” kitabıyla karşılaştım.
Ozanemre’de Karacoğlan gibi bir Farsak Türkmeni, öğretmen emeklisi ve avukattı. Her Türkmen gibi, o da biraz ozan ve gönül insanıydı.
Ozanemre ‘Karacoğlan hakkında artık derleme yapmanın anlamı kalmadığını, önemli olanın bu ozanımıza yakıştırılan ama asla ona ait olmayan şiirlerin, Karacoğlan şiirleri arasından ayıklanması ve basit dil yanlışlarının düzeltilmesi’ yönünde bir çalışma yapmıştı.
Çalışmasına da Cumbur ile Öztelli’nin derlemelerini esas almış ve onların kitaplarında yer alan şiirlerde düzeltmeler yapmış, bu düzeltmeleri neden yaptığını da uzun uzun izah etmiş. Fakat Ozanemre bu iki derlemecinin kitaplarındaki yaklaşık 200 şiiri ele almış, kalan 200 şiirde bir düzeltme yapmadığı gibi bunun sebebini de açıklamamış.
Acaba incelmeye tabi tutmadığı şiirleri Karacolan’a ait görmediği için mi yoksa bunlarda bir hata bulamadığından mı bunları incelememişti?
Eserde bu konuda bir açıklık olmaması elbette önemli bir eksiklik olsa da özellikle Karacoğlan kültürüyle yetişmeyenler şayet bu ozanımızı tam olarak anlamak istiyorlarsa Ozanemre’nin bu çalışmasını mutlaka okumalılar.
Ozanemre’nin kitabının ön incelemesini yaptıktan sonra en merak ettiğim konu ise Karacoğlan’ın açık ara en sevdiğim ve en anlamlı bulunduğum aşağıdaki şiirinin son kıtasında nasıl bir değişikliğe gittiği oldu fakat heyhat, Sayın Ozanemre bu şiirde bir hata ve noksan görememişti.
Oysa şiirin son kıtası ilk satır son kelimesinin “geline” olması mümkün değil.
Nereden anlıyoruz bunu?..
Elbette şiirin bundan sonra devam eden satırlarından ve şirin genelinden anlıyoruz.
Ozan bu şiirinde doğumundan ölümüne kadar olan kendi hayatını ve çektiği çileleri, zorlukları, acıları anlatıyor ve son kıtada da bu dünyadan kendisi gibi geçip giden, kara toprak olan milyarların kimlerden oluştuğunu, onların başına ne gibi işler geldiğini merak ediyor. Bu sebeple de “Sual eylen bizden evvel gelene” diyor.
O sual edilecek kişinin mezarından kalkmış bir ölü olduğu aşikâr. Ve o sual edilecek kişinin de “Karacoğlan der ki bakın geline” dizesindeki şahıs olduğu da kesin. Böyle olduğuna göre ozanın “Karacoğlan der ki bakın geline” dediği mezarından kalkmış meçhul şahıs kesinlikle bir gelin olmamalı.
Zira şiirde gelinle ilgili bir durum yok. Artık gözlerimin yaşı kurumaz, hükmu yürümez, güzellere beylikten azledilmiş bir ozanın ne işi olur gelinle? Kaldı ki, şiirde baştan sona gelinlik bir durum yokken Karacaoğlan neden öncesi ve sonrası olmayan bir gelin çıkarsın ortaya ve “Karacoğlan der ki bakın geline” desin?
Peki, bu ilk dizenin sonu “geline” değilse nedir? Elbette “gelene”dir.
Şiirin devamından anlıyoruz ki ozan bu şiirini söylerken kim olduğu seçilemeyecek kadar uzaktan bir kişi beliriyor ve Karacoğlan buna dikkat çekerek ““Karacoğlan der ki bakın gelene” deyip sazını çalmaya devam ederken o meçhul şahısta nihayet yaklaşıyor ve artık onun tarih öncesi kavimlerden bir fert olduğu her halinden bellidir.
İşte o zaman ozan: Sual eylen bizden evvel gelene / Kim var imiş biz burada yoğ iken” diyor. Karacoğlan burada “Sual eylen bizden evveli bilene” demiş olabilir mi? Olabilir veya olamaz. Bu benim için haddimi aşmak olur.
İşte bu sebeple “Ozanemre bu şiirin son kıtasının ilk dize, son kelimesini ‘gelene’ şeklinde düzeltir, fakat aynı kıt'adaki ikinci ‘gelene’ kelimesinin yerine ne koyar acaba?” diye düşünmüştüm lakin hayla kırıklığına uğradım.
Artık umudum bu eserin yeni baskıları, olmazsa da yeni araştırmacılarda olacak.
Şiirle ve okuyarak kalın.
Bundan geri benim hükmüm yürümez
Karacoğlan der ki bakın geline
@Adelyaa·30 Ara 2019
@ercanakkus·29 Ara 2019
Belh’in meşhur velisi Hatim-i Asam, hacca gidiyordu. Hanımına teklifte bulundu:
Hanım, ne kadar nafaka bırakayım sana, ben gelinceye kadar? Tevekkül ve teslimiyet timsali hanımın cevabı ibretliydi: -Ne kadar yaşayacaksam o kadar!
Benim beyim dedi, rızık veren değil rızık yiyendir. Rızık yiyen, rızık veremez. Ben rızkımı hep rızık verenden beklemişim şimdiye kadar. O beni hiç rızıksız bırakmamış, yine de bırakmayacağına inanıyorum.
Allah’a emanet olun bacım, soğuk suyunu içtik, hakkını helal et… Kafile uzaklaşırken Hatim’in hanımı bardağın içinde beyi hacdan dönünceye kadar yetip de artacak miktarda para bırakıldığını gördü. Her zaman yaptığı gibi yine seccadesine yönelip şükür secdesine kapandı:
Rabb’im dedi, çocukken anam babamın eliyle gönderiyordun rızkımı. Evlenince beyim Hatim’le göndermeye başladın rızkımı… Şimdi ise beyim hacca gitti, bu defa da halifeyle gönderiyorsun rızkımı. Beni hayatım boyunca hiç rızıksız bırakmadın. Zaten ben de seni hep böyle bildim. Bu yüzden tevekkül ve teslimiyetim hiç azalmadı, hep arttı. Ancak çevremdekiler aynı değiller. Onlar tevekkülsüz ve teslimiyetsizler… Hemen hücuma geçiyor, tevekkülsüzlük telkin ediyorlar bizlere… Sen tevekkül ve teslimiyet duyguları nasip eyle bu aile bireylerine de, asıl rızkı verenin sen olduğunu onlar da anlasınlar, senin kimseyi rızıksız bırakmayacağını idrakte onlar da gaflete düşmesinler, huzurlu yaşasınlar..!
Kalpler ne para ne pul nede dünya zevkleriyle mutlu olmaz.
" Kalpler Allahın zikriyle mutmain (mutlu) olur"
( Rad suresi 28.inci ayet )