Vay be dedim. Demek Rio da böyleymiş. Yanılmamışım. Fakat son zamanlarda okuduğum en güzel kitaptı. Tadı damağımda kaldı. Bir sürü cümle içime kazındı. Dönüp dönüp bakacağım satırlara rastladım...
Vay be dedim sonra. Demek halı kaplı evin de bu rahatlığı oluyormuş. Herkes istediği gibi yerde sürünebiliyormuş. Süpürüp geçince bana daha fazla vakit kalabiliyormuş. Çok keyiflendim.
Yetmedi vay be'lerim. Bir daha dedim vay be. Yıllar sonra anneanneyi rüyada görmek insanı gecenin bir yarısı hüngür hüngür ağlatıyormuş. İçin sızlıyormuş, çakıl taşlarını geri sokuyormuşsun içindeki boşluk dolu yaraya. Öylece kalıyormuşsun. Özlemek buymuş.
Vay be dedim. İnsan nasıl da adım adım öğreniyor yürümeyi. Hem de Kaplumbağa değil bir tek. Biz de öğreniyoruz her adımında onun apayrı ayrıntılar. Anne-babalık ne çetrefilli şeymiş. Gerçekten de sürekli suçluluk duygusuna benzer birşeymiş çocuk büyütmek.
Vay be dedi Aktris beni duyunca. Anne seni çok seviyorum dedi. Sarılmak geldi içimden dedi. Sarıldı. Biliyor musun siz çok farklısınız dedi. En genç anne sensin bizim sınıfta dedi. Babam da çok farklı, ben çok keyif alıyorum sizinle dedi.
Kalbim çıktı yerinden sevincinden.
Bu sözler olimpiyat madalyası gibi bence:) Herşeye değiyor değil mi?
10 Ocak, 2007 17:30
demek seni tanımak arkadaş olmak, aktrisle kaplumbağanın büyüdüğüne şahit olmak ta varmış
10 Ocak, 2007 21:34
Aktristten duyduğun o sözler var ya, işte tam da bir anneyi eritip bitirebilecek cinsten. Ne mutlu sana, ne mutlu size ki çocuğunuzun ağzından bu kelimeleri duyabiliyorsunuz. Nasıl iyi geldiğini, nasıl ayakları yerden kestiğini, tüm sıkıntıları unutturduğunu çok iyi biliyorum:))
11 Ocak, 2007 13:01
Bu arada asagidaki resim bana yolladigin hediyeler kadar guzel SARDUNYAcgm- kucuk adami seviyorum ben.
11 Ocak, 2007 16:49
aktris çok şanslı, kaplumbağa da. aktrisin şansının farkında olması, bi de bunu söylemesi çok büyük bir mutluluk gerçekten, ben bile hissedebiliyorum buradan :)
13 Ocak, 2007 23:16
Yazdığın şeylerden öyle çok etkilendim ki,umarım hep çok mutlu olursunuz:)
14 Ocak, 2007 15:57
Çok teşekkür ederim hepiciğinize... ben de çok şanslıyım ki bunu paylaşabileceğim dostlarım var.
Zarifee hoş geldinn:)
23 Ocak, 2007 11:43