Dündar kendisini 'dinleyenlerle' buluştu
Dündar, telefonlarının dinlendiği dönemde görev alan istihbarat görevlileriyle bir araya geldi ve süreci onlardan dinledi.
Geçtiğimiz günlerde, içinde çok sayıda gazetecinin bulunduğu onlarca kişilik telefon dinleme listesi gündeme düşmüştü. Pek çok tanıdık ismin bulunduğu listede, Cumhuriyet gazetesi yazarı Can Dündar da yer alıyordu.
Ancak Can Dündar, dinlenen diğer isimlerden farklı bir hamlede bulundu: Dinlendiği dönemin istihbarat görevlileriyle bir araya geldi ve dinleme sürecini bizzat onlardan dinledi.
Dündar, istihbarat görevlileriyle buluşmasını böyle anlattı:
Beni dinleten polislere sordum: Neden?
Hayatının bütün detaylarını bilen yabancı biriyle konuşmak...
Kime hesap soracaktım ki? Hükümet, kendisi hiç sorumlu değilmiş, hatta işin mağduruymuş gibi yapıyordu.
Doğrusu bir film sahnesi gibiydi. Bizzat kulaklık takıp telefon konuşmalarımı onlar dinlememişti gerçi, ama soruşturmayı onlar yönetmişti.
Cevap: “Evet doğru… Dinlenmişsiniz.”
Güzel… Hiç değilse samimi bir diyalog bu…
Evi basılmış bir şüpheli merakıyla sordum: “Mahkeme kararı var mı?”
Var. Her şey yasal çerçevede yapılmış.”
Dönemi hatırlatmakta yarar var: 2008-2009 yılları…
Bana daha 1997’de yazdığım “Ergenekon” kitabıyla ilgili sorular sormuştu. Tutuklulardan konuştuğuma dair de bir şeyler ima etmişti.
İkinci aşamaya çabuk geçtim. “Neyin peşindeydiniz” diye sordum.
İstihbaratçıların anlattığına göre
3 tür dinleme var:
Bu MİT, polis ve jandarma tarafından ve mahkeme kararıyla yapılıyor. Henüz devrede savcılık yok. İstihbarat, ele geçirdiği ipuçlarını mahkemeye sunup yeni dinlemeler için izin istiyor. Mahkemeler de genellikle cömert davranıyor. Her dinlemeden elde edilen istihbarat, bir havuzda toplanıyor. Datalar analiz ediliyor, “anlamlandırılıyor.” Yeni ipuçları, yeni dinlemeleri mecbur kılıyor. Havuz genişledikçe genişliyor.
Dinlemeler sonucu suç şüphesi görülürse bu, adli birime raporlanıyor. Suç içeren görüşmeler dökülüyor; bir klasörde toplanıyor, ses dosyası da CD olarak ekleniyor. Mühürlenip savcıya teslim ediliyor. Ve adli takip süreci başlıyor. Bundan sonrasını TCK’ye göre savcılık yürütüyor. Bütün dinleme dökümleri de Yargıtay aşamasına kadar saklanıyor.
O zaman kritik soru şu: “Bu kayıtlar sonra ne oluyor?”
İşte inanması zor cevap burada: “Davaya dönüşmediyse, önleme dinlemelerinin kayıtları otomatikman imha oluyor” diyor
istihbaratçılar: “Bütün dinleme işlemleri, halen hükümetin kontrolündeki Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı (TİB) sistemi üzerinden yapılıyor. Datalar, TİB’in server’ında toplanıyor. İstihbarat, o server’a bağlanıp dinliyor. Ve dosya sonlandırılırken TİB’deki program, o kayıtları otomatikman imha ediyor.”
Dinlenen kişilerin özel hayatınadair istihbaratın şantaj amacıyla kullanılması?..
Derin kulak, Erdoğan’ın odasına, telefonuna kadar uzanmasaydı, bütün bu dinleme faaliyeti muhtemelen devlet sırrı olarak kalacaktı. 17 Aralık skandalı gibi, bu devasa dinleme şebekesini de biz, hükümetle cemaat arasındaki savaşa borçluyuz.
Ortada bir suç varsa -ki bence var-, her iki ortağı da bağlar. Bu gözlükle habere bakınca şunu düşündüm: