İslâm dini garip olarak başladı... - DİNİMİZ İSLAM - Dini sorulara cevaplar
Home / dinimiz islam / Manşet / İslâm dini garip olarak başladı...
Salı, Aralık 13, 2016 dinimiz islam, Manşet
Sual: "İslâm dini garip olarak başladı" diye başlayan bir hadis var mıdır, varsa bu hadiste ne anlatılmak istenmiştir?
Bütün ehl-i sünnet âlimleri gibi İmam-ı Rabbânî hazretleri de, Mektûbât isimli kitabında bu hadis-i şerifi nakletmektedir. Peygamber efendimiz;
"İslamiyetin başlangıcında, insanların çoğu, Müslümanlığı bilmedikleri, onu yadırgadıkları gibi, ahir zamanda da, dini bilenler azalır. Bunlar, bozulmuş olan sünneti, ıslah ederler. Bunun için, emr-i ma'rûf ve nehyi anilmünker yaparlar. Sünnete, yani İslâmiyete uymakta başkalarına örnek olurlar. İslâm bilgilerini doğru olarak yazıp, kitaplarını yaymaya çalışırlar. Bunları dinleyenler az, karşı gelenler çok olur. O zamanda, sevenleri çok olan din adamı, doğru arasına eğrileri, hoşa giden sözleri karıştıran kimsedir. Çünkü yalnız doğruyu söyleyenin düşmanları çok olur."
Sual: Birisinin malını gasbetmek, izinsiz olarak alıp kullanmak ve bu şekilde ele geçirilen mal veya para ile ticaret yapmak, dinimizce uygun mudur?
"Başkasının malını ondan izinsiz olarak, zorla almaya, gasbetmek denir. Gasp, haram olduğu gibi, gasbedilen malı kullanmak da haramdır. Başkasının malını izinsiz alıp, kullanıp, sonra geri vermek, malda ayıp ve kusur hasıl olmasa bile, haram olur. Kendisine emanet bırakılan veya gasbettiği malı, parayı ticarette yahut başka yerde kullanıp da, bundan kazanç sağlamak caiz değildir. Kazandığı şey haram olur. Bunu fakire sadaka vermesi lazım olur. Birinin malını, parasını şaka olarak da alıp saklamak haramdır. Çünkü böylece, başkasını üzmüş oluyor. Başkasına eziyet vermek de haramdır."
Sual: Bir baba, küçük olan çocuklarının parasını, lazım olsun veya olmasın kullanabilir mi?
Bu konuda Fetâvâ-yı Feyziyyede deniyor ki:
"Bir baba, küçük çocuklarının paralarını, ihtiyacı yok iken, kendisi için kullansa, çocuklar baliğ olunca, bunu tazmin etmesini, ödemesini isteyebilirler. Baba muhtaç olsaydı, kullanması caiz olurdu."
Yobazların bir kısmı, (Din yobazları)dır. Bunlar kötü din adamlarıdır. İlimleri biraz varsa da, sinsi maksatlarına, mala ve mevkiye kavuşmak için, bilmediklerini veya bildiklerinin tersini söylerler ve yaparlar. İslâmiyetin dışına çıkarlar. Kötülük yapmakta, dini yıkmakta, cahillere numune olur, rehberlik ederler. İslâm dininde büyük yaralar açan Abdullah bin Sebe ve Ebû Müslim Horâsânî ve Hasan Sabbah ve Samavne kadısı oğlu şeyh Bedreddin ve Osmanlı padişahlarının şehit edilmelerine fetva veren din adamları ve Vehhabilik fitnesini ortaya çıkaran Necidli Abdülvehhab oğlu Muhammed ve Mısırdaki mason locası başkanı Cemaleddin-i Efgani ve Kahire müftüsü mason Muhammed Abduh ile çömezi Reşid Rıza ve Mısırlı Hasan el-Benna ile Seyyid Kutub ve İstanbul'da İslâmiyete saldıranlardan doktor Abdullah Cevdet ve Hindistan'da İngilizlerin İslâmiyete hücumlarına vasıta olan münafık Ahmed Kadıyani ve Pakistanlı Ebülâlâ Mevdudi ve benzerleri, yeni türeyen reformcular ve mezhepsizler ve din adamı şekline girerek, Osmanlı Devletinin yıkılmasına çalışan meşhur ingiliz casusu Lavrens hep bu kısımdaki yobazlardandır. Bunlar, Müslümanların din duygularını, imanlarını sömürerek, İslâm dinini içerden yıkmağa çalışmışlardır.
Büyük İslâm âlimi imâm-ı Ahmed Rabbânî "rahime-hullahü teâlâ", (Mektûbât) kitabının kırkyedinci mektubunda, kötü din adamlarından acı acı şöyle şikayet etmektedir: (Dünyalık peşinde olan din adamlarının sözlerini dinlemek, [kitaplarını okumak], zehir yemek gibi zararlıdır. Kötü din adamlarının zararları, bulaşıcıdır. Cemiyetleri bozar, milletleri parçalar. Geçmişte İslâm devletlerinin başlarına gelen felâketlere hep kötü din adamları sebep oldu. Devlet adamlarını doğru yoldan bunlar saptırdı. Peygamberimiz "sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem" (Müslümanlar yetmişüç fırkaya bölünecek. Bunların yetmişikisi Cehenneme gidecek. Yalnız bir fırkası Cehennemden kurtulacak!) buyurdu. Doğru yoldan ayrılan bu yetmişiki sapık fırkanın reisleri, hep kötü din adamları idi. Cahil bir yobazın zararının başkalarına bulaşması az görülmüştür. Cahil ve sapık tekke şeyhleri de, kötü din adamlarıdır. Bunların da zararları başkalarına bulaşır). (Herkese Lâzım Olan İman s. 124)