Kendini okur musun?
Nazan Arısoy • 6 Ocak 2016 • 0 Yorum
Lagünlerde yaşayan filamingolar gibiyim. Karotin miktarı az besinler yüzünden rengim yok oluyor bazen. Silik soluk bembeyaz tüylerimin arasında az da olsa kırmızıya bürünenlerin adına arada bir neşelenebilmem.
Kendimden başka hiç bir canlıdan destek almadan gerçek bir denge içinde yaşamaya çalışırken, yükümü taşıyan ayaklarımı tek tek dinlendire dinlendire yaşamayı ve dik durmayı öğrendim. Boynumun eğrilerine bakmadan, doğruları kendime köle edip elimdekilerle yetinmeyi, tüm kusurlara rağmen nefes alıp yaşamayı beceriyorum.
Bazen de söyleyemediğim cümlelerimi, isyanlarımı pelikanlar gibi çene kemiğimin altında zamanı geldiğinde kullanmak üzere biriktiriyorum.
Mevsim şartlarına göre yaşayamayacaksam kendime daha iyi şartlar yaratmak üzere göçmen kuşlar gibi Tanrı nın hediyesi zihnimden olusturduğum kanatlarımla özgürlüğüme uçabiliyorum.
Kuş bakışı baktığım alemlerde eğriyi doğruyu temiz bir açıdan engelsiz görebiliyorum. Kendime bile o mesafeden bakmayı öğrendim artık. Ne kadar eksiklerim, tamamlanası hallerim, görmezlikten geldiklerim, ertelediklerim, saçma nedenlerle vazgectiklerim, tecrübe diye adlandırdığım ahmakça hatalarım, komik hayallerim varmış.
Uyanıkken uyumayı, yaşarken canlı cenaze olmayı seçtiğim her anımı silmek istiyorum. Kendime sağır, kör ve hissiz olmayı öğrenmişim. Neden? Kendi köklerimin kuvvetli dalları yerine başkalarına ait varlığı yokluğu bir kütüklere bağlamışım görülmez iplerle hayatımı. Kendini yönetmeyi beceremeyen insan, başkasının hayatında kendi hayatının oyununu izliyor.
İpin ucunda olmaktan keyif alan bir insan olmayı tercih edersen o ipe komut verecek çok olur. O komutanlar bazen dost, bazen eş, kardeş, ana baba olursa alışkanlık kazanmak daha kolay olur. “Elden gelen kıyına köşene yerleşir, siler süpürür kapının önünü temizlersin. Candan gelen içine yerleşir ve yayılır. Hücrelerine yayıldıkça da senleşir, sen de kendinden uzaklaşır, bir türlü arınamazsın. ”
Ellerine bak şimdi, yüzüne, tüm bedenine bak. Tam bir yirmi dört saatini yaz lütfen neler yaptın hepsini yaz. Kaç kez elini yıkadığından, ne yemek yediğine kadar olan tüm detaylar olsun listende. Şimdi de bir gün boyunca kendin istediğin için yaptıklarını yazar mısın bir kağıda? Bittiğinde lütfen kendin istediğin için yaptıklarını yüksek sesle okur musun kendine? Bu listedekiler senin gurur kaynağın olmalı. Hergün kendin için yaptıklarının listesini elden geçir.
Lütfen seni sen olduğun için gururlandıracak birer madde ekle her yeni güne…
« “21 Gün ” adlı romanımdan…
Beni duyuyor musun? »