Amerikalı Sophie(Amanda Seyfried) ve şef olan nişanlısı Victor'un (Gael Garcia Bernal) İtalya yolculuğu hikayemizi başlatır. Verona... Juliet ile Romeo'nun hazin aşk hikayesinin başrol şehrinde kızımız bir anlamda kendi duygularına da yolculuk başlatacaktır. Şefimizi heyecanlandıran sadece mesleği olup kızımızı yalnız bırakınca aşıklar şehrinde yalnız bir yolculuk başlayacaktır. Sophie şehri keşfederken insanların bulunduğu hatta ağladığı telaşla birşeyler yazarak bıraktıkları duvarı fark eder. Bu duvar bizim Güzin Ablamızdır. Ayrılanların birleşmek için dertlerini anlattıkları yada tavsiye almak için yazılan yazıların bulunduğu bu duvarın sahipleri Juliet'in sekterleridir. Kendilerince gönüllü olarak edindikleri bu görevi hakkıyla sürdürebilmek için ellerindne geleni yapmaktadırlar. Sophie duvarı dikkatli incelerken görmesi gerekeni görür. 1957 yılından kırık bir aşk hikayesinin yer aldığı mektubu bulur. Juliet'in sekreterleriyle beraber bu mektubu okuduğunda ise kendinde beklemediği bir cesaretle o mektuba cevap verir. Mektubun sahibi geldiğinde ise olaylar daha da ilginçleşecektir.
Mektubun sahibi Claire Smith(Vanessa Redgrave) ve onun yakışıklı torununu Chalie Wyman(Christopher Egan) karşısında gören Sophie kendini Romeo'yu ararken bulacaktır. Ancak Charlie bu durumdan oldukça rahatsızdır ve bu rahatsızlığını Sophie'ye fazlasıyla hissettirecektir. Gel gelelim ki Romeo yolculuğu çoktan başlamıştır. Romeo'muzun adı Lorenzo'dur.(Franco Nero) Bu yolculuk umutla dolu olsa da kimi yerlerinde beni oldukça güldürmüştü. Bu arada İtalya'nın suyundan mı havasından mı acaba gerçekten yakışıklılar :) Lorenzo'muz da yaşına göre oldukça karizmatikti. Yolculuk boyunca Sophie ile Charlie'nin duygularındaki değişimi de göz ardı etmeyelim. Yolculuk gerçekten Lorenzo'yu bulduklarında sonlansa da aslında sonlanan Lorenzo ve Claire'nin hikayesinin mutlu sonuydu. Mutlu sonlar uzayabilir fakat eninde sonunda gerçekse duygular gerçekleşecektir mesajı bu filmde oldukça güzel verilmişti.
Gönderen camdandusler zaman: 11:04
Etiketler: Akdeniz, ask, cümle, duygu, eski, hikaye, İtalya, lovestory, Verona, yarım
Yağmur Tozu 6 Ekim 2016 13:02
Bence herkese göre değişen karmaşık bir yapısı var bu aşkın filmleri seyredeceğim :)
camdandusler 6 Ekim 2016 13:09
Sade 6 Ekim 2016 13:44
Aşk diyince sus pus oluyor diller. Gönüller konuşuyor. Çok güzel yazmışsın kalemine de sağlık, yüreğine de. Film önerisi de iyi geldi. Sağolasın :)
camdandusler 6 Ekim 2016 13:45
Güzel yorumun için çok teşekkür ederim 😆
Duygun Evrim Su Korkmazgil 7 Ekim 2016 13:25
aşk benim yaşamayı sevdiğim ama konuşmaktan çekindiğim bir konu nedense =) güzel bir yazı olmuş canım, film önerini de not aldım <3
camdandusler 7 Ekim 2016 16:40
Ayşe Yıldırım 29 Ekim 2016 03:06
Mükemmel bir yazı olmuş, blogunu çook beğendim ve hemen takibe aldım :D
Lütfen sen de benim bloguma göz at :) sofistikedusunur.blogspot.com
Biliyorum yazmayı da ihmal ettim bu yaz... Aslinda bir çok alışkanlığımdan vazgeçtim. Büyümek dedikleri yıllara eklenen sayılara inat değ...