dik dik konuşmamayi nasıl başardiniz?
Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve lalsuu tarafından 24 Ağustos 2008 başlatılmıştır.
arkadaslar aile okul iş derken kendi güvenimizi kazandık.hakkımızı yedirmemeyi ögrendik..ama evlenince bir tartışmada dik konuşabiliyoruz.altan almayı dik konuşmamayı zamanla oturtan arkadaslar neler yaptınız..
lalsuu, 24 Ağustos 2008
ya süper topik gerçekten, bunu öğrenmeye en çok benim ihtiyacım var çünkü en ufak bi olumsuzlukta nası cırlıyorum allahım cadı gibii
lalsuu dedi: ↑
bu konuya bu aralar bende çok takıyorum. tartışmayı geçtim arkadaş yada aile ortamında bi konuşma olsun herkes bi üste çıkma çabasında anlamış değilim aman kimse altta kalmasın. kaydirigubbakcemile
Konusuna göre değişir tabi ama genelde ben %100 haklı olsamda kiminle olursa olsun tartıştığımda hiç üstelemem çünkü karşımdakinin zaten sinirden kulakları tıkanmış beni duymuyorki.birkaç günsonra daha sakince ne demek istediğimi anlatırım Birde ben sinirlenince bi süre sonra ne için tartıştığımızı unutuyorum komik ama lülülülülülü
ALariSS Popüler Üye Üye
Valla ben bu durumun çözümünü buldum.. Susmakk.. Içimden şarki söylemek...
Susmak en güzel cevap...
ALariSS, 25 Ağustos 2008
ben öğrenemedim öğrenemeyeceğim :dilcikar:
susuyorum aynı konusuyorum aynı susmaktansa dik dik konusmayı tercih ederim :1closedeyes:
kadın susuyorsa erkek susmaktan anlıyorsa susmayı tavsiye ederim
ama benimki başka türlü ikisinden de anlamıyor kaydirigubbakcemile
Lady34, 25 Ağustos 2008
Eşim olsun çevremdeki akrabam dostum olsun, sinirlerimizin gerildiği bir anda haklıda olsam susarım. Çünkü bilirim söylediğim hiçbir şey o an için fayda etmez. Karşımdaki zaten beni duymaz duysa bile kesin yanlış anlar.
En iyisi sakinleşince konuşmak.
Bende Çok karşılık verirdim. O sinirle o kadar kötü şeyler söylüyordum ki sadece kalp kırıyordum sonra fazlasıyla vicdan azabı çekiyordum.
Ortamın gerildiğini hissedince bunlar aklıma geliyor. Daha sonra vicdan azabı çekmemek için susuyorum. Ve hemen içimde dua etmeye başlıyorum.
BenimAdxixmKxixrmxixzxix, 25 Ağustos 2008
çok asabi bi yapim var
asla laf altında kalmam karşımdaki kim olursa olsun
ama bazen anneme karşı sabrım tükeniyor artık ve sürekli aynı şeyleri söylemekten yoruluyorum
işte o zamanlarda içimden "ha havle" cekiyorum, "asla cevap vermiyeceksin" diyorum, susmayı bilinçaltıma işliyorum (pek beceremesem de)
bazen de geyiğe vuruyorum işi
kavga cikaracak bi atak geldiyse karşi taraftan yüzsüzlük yapip dalga geçiyorum söyledikleriyle
benim hakkımda ne söylüyosa " valla haklısın, Allah sana sabir versin zor bana katlanmak, aynen convaynen, yes patates" dibi alakasız şeyler söyleyip kafa buluyorum :icecream:
karşımdaki kuduruyo bende ortalık günlük güneşlik
dinlemiyorum bile ne söylediğini hihoyyyt
gurbaa prenses, 25 Ağustos 2008
herşeye ve herkese verilecek bir cevabım var şükürler olsun..kaydirigubbakcemile
bizim sektörümüzdeki bu çok bilmiş müşteriler malesef dik konuşmayı hakediyorlar,ayrıca kovmadığıma şükretsinler..
kırıldıysam kırarım..kimse kusura bakmasın..kaydirigubbakcemile5
Cikartmam susupta kimseyi tepeme,zaten azcik kIrIgIm ben bu konudakaydirigubbakcemile3
veririm cevabimi isine gelirse..
cilekk, 25 Ağustos 2008
hayat bu canım .. olumluyuda olumsuzluklarıda yaşıyarak öğreniyoruz..
insan hayatında ne görürse onu uygular bence..
ben dikmi konuşuyorum bilmiyorum ama asla haksızlığa tahammül etmem bunu biliyorum..
çevremdeki insanlar benim için hep aynı şeyi derler..dobra konuşur ama dilinde kalır kalbinde bişi yok diye..
EU3, 25 Ağustos 2008