VECIHI-HURKUS – Ae2 Project | Yıldız Teknik Üniversitesi
Home Genel VECIHI-HURKUS
6 Ocak 1896 İstanbul doğumlu, gökyüzüne aşık, kalbi vatan sevgisiyle dolu olan Vecihi Hürkuş, çalışkan bir gençti. Savaşa katıldığında 16, pilotluk diploması aldığında 20 yaşındaydı. Kurtuluş Savaşı’nın ilk ve son uçuşunu yapan Vecihi Hürkuş, savaşta kazandığı başarılarla İstiklal Madalyası kazandı. Savaş zamanında Ruslara esir düştüğündeyse Hazar Denizi’nde bulunan Nargin Adası’ndan yüzerek İran üzerinden kaçmayı başarmış ve yurda dönerek 1918 yılı Yeşilköy’de konumlanmış olan 9.Harp Tayyare bölümünde görev almıştır. Bu bölümde iken yaptığı av uçağı tasarımı Mondros Ateşkes Antlaşması’nın imzalanması ile yarım kalmıştır.
Kurtuluş Savaşı’na katılan Vecihi Hürkuş, özellikle İnönü ve Sakarya Savaşları sırasında çok başarılı keşif ve destek uçuşları yaptığı gibi bir Yunan uçağını da indirmiştir. İzmir hava meydanına ilk giren ve işgal eden kişi odur. TBMM tarafından üç kez Takdirname verilmiştir. Üç Takdirname verilen ilk kişidir.
29 yaşındayken kendi yaptığı VECİHİ-K6 isimli ilk uçağını bitirdiğinde umut doluydu. Uçağı için sertifika almak istedi fakat bu belgeyi verebilecek yetkinlikte bir kurum yoktu. Bu yüzden uçması yasaklandı. Vazgeçmedi, izinsiz uçtuğu için ceza aldı ve uçağına el konuldu. 1930’da ilk Türk sivil uçağı olan VECİHİ-14 ‘ü yaptı. Yine sertifika alamadı ve tüm uçağı parçalara ayırıp Ankara’dan trenle Prag’a kadar götürdü, tekrar birleştirdi. Uçak Çekoslovakya’da uçuş müsaadesi aldı. Yurda döndüğünde ikinci uçağı da uçuştan menedildi. 1932’de 12 öğrencili ilk Türk Sivil Havacılık Okulu’nu kurdu. Yetiştirdiği başarılı öğrencileriyle 2 uçak yaptı. Maddi imkansızlıklar yüzünden okul kapandı.
Ömrünün sonuna kadar ülkesine ve insanlarına hizmet edebilmek için çalıştı, çabaladı, çok sıkıntı çekti ama vazgeçmedi.
16 Temmuz 1969 yılında tam da Apollo-11 uzay aracı ay yüzeyine doğru yol alırken tüm ömrünü Türk Havacılığını ilerletmek ve gençlere havacılığı sevdirmek için harcayan Vecihi HÜRKUŞ, Ankara’da hayata gözlerini yumdu.
Yazan: Almina Deveci