Ali Öztürk - Sanata ve sanatçıya değer veren Trabzon!..
Şakir Şeyihoğlu, bu kentin yetiştirdiği büyük değerlerden biridir. Tarihi O’nun resmettiği resimlerden sevmek başka bir özelliktir. Dahası, sanatçılığı tek başına maharetiyle alakalı değil, kendisini iyi yetiştirmesi ve tarih bilinci ile de ilgilidir.
Şeyihoğlu’nun Trabzon’u idare edenlerle ilgili… Onların sanat dünyasına bakışları ile ilgili söylemleri önümüze geldiğinde tereddütsüz ‘manşet’ düşündük. Zira bir haberi bazen söylenen söz manşet yapar, bazen söyleyen… Söyleyen Şeyihoğlu olunca ‘Kent sorunu’ olarak nitelendirdik ve manşetten gördük. Sanatçı Şeyihoğlu bakın neler diyor:
Trabzon’unda bir Kültür Tarih Müzesi olsun istedik. Türk çocuğu o müzede atalarını görsün. Türkiye’de hiçbir kent böyle resmedilmedi. 44’ün üzerinde tablo yaptım. Ne yazık ki tek kusurlu gördüğüm, yerel yönetimlerin vizyonsuzluğu…’
Trabzon’a Kültür ve Tarih Müzesi isteyen ressam Şeyihoğlu, yerel yöneticilerin vizyonsuzluğu nedeniyle bunun olmadığını, olamadığını ifade ediyor. Bunu diyebilmek için bazı şeyler yaşamış olması lazım. Tablolarının alınıp, Cumhurbaşkanı’na veya diğer devlet büyüklerine hediye edildiğini söylüyor. Bu noktada bir şey daha ifade ediyor. “Bir sanatçı olarak o ortamda biz de olmak istiyoruz. Bunu bize çok görüyorlar!..”
Devlet Başkanına 5 tablosu hediye edilen bir ressamın bu çıkışı sizin önünüze gelse gazeteci olarak ne yaparsınız? ‘Ressama emek ayıbı’ başlığı attık. Ressamlara, sanatçılara bakışları farklı olanlar alındı!.. Gücendi!.. Kızdı!.. “Ressama nasıl emek ayıbı, yapmışız!.. Biz tabloları parayla aldık!..”deyip, çıkıştılar. Valilikten bizi aradılar. Haberin düzeltilmesini istediler!.. Biz de düzeltilecek bir şey olmadığını, bir sanatçının sitemlerini yazdığımızı söyledik. Meğer Vali bey çok içerlemiş!.. Öylesine içerlemiş ki sanatçı tırsmış… günebakış’a gelip ses kaydını dinlemiş. Sonra başını eğip, ‘Söylemişiz’ deyip, gitmiş.
Şeyihoğlu kınanacak bir şey söylemedi ki!.. Aksine güzel şeyler söyledi. Kültür ve Tarih Müzesi istedi. 44’ün üzerinde ve her biri birbirinden değerli… Ülkenin Cumhurbaşkanına sunulacak kriterde tablolar yapan bir ressam biraz onore edilmek istedi. Bunun karşılığı baskı mıdır? Gazete bulup, ayarlayıp sanatçıya ayar çekmek midir? Sanatçıya “Biz tabloların parasını vermedik mi? Tabloları parayla almadık mı?” demek midir? Ya da bu ifadeleri göndermek midir? O sanatçıyı yeni bir açıklama yapmaya zorlamak mıdır?
Ressam Şeyihoğlu bir başka yerel gazetede açıklama yapma zorunda bırakıldı. Dik duramadığı için üzüldük. Sanki biz sansasyonel haber yapmışız veya Ressam Şeyihoğlu üzerinden birilerine yüklenmişiz algısı oluşturuldu. Diğer yerel gazeteye ‘Trabzon Valisi sanata ve sanatçıya değer veriyor! Söylettirildi. Yani Şeyihoğlu, Vali Bey’i övdü.!.. Tamam mı şimdi? Mesele bitti mi? Valimiz Sayın İsmail Ustaoğlu sanatçı dostu oldu mu? Sanatçıya yeterli destek verilmiş sayıldı mı? Trabzon yakın zamanda Kültür ve Tarih Müzesine kavuşacak mı?
günebakış’ın manşetinin ardından şunu beklerdik. Vali İsmail Ustaoğlu Ressam Şakir Şeyihoğlu’nun üniversitesindeki ofisinde veya tablolarını yaptığı atölyesinde ziyaret ediyor. Kol kola fotoğraf veriyorlar ve “Ne yazık ki sanata ve sanatçıya yeterli değeri veremiyoruz. Sanatçı Şeyihoğlu ile sanatı ve neler yapabileceğini konuştuk” beyanatıyla kamuoyu önüne çıkıyorlar. Sanat çevrelerini sevindiriyorlar. Keşke sanata ve sanatçıya gerçekten değer verildiğini gösteren tabloların canlılarını izleyebilseydik.