Can'ın Güncesi: Bir Pazar Günü
Ben çocukken pazar günleri soba başında ayakkabı boyanırdı. Gazete kağıdı sererdik. Önce fırçalarsın tozları gider. Sonra boyarsın genellikle siyahtır ayakkabılar. Ardından da yine fırçalarsın parlasın diye :)
Sonra maç sesi gelirdi radyodan. İnanılmaz hızlı maç anlatan bir ses vardı radyoda. Her maçı 15 dakika anlatıp öbür maça bağlanılırdı.
Banyo yapılır, ödevler tamamlanır, sonra yatılırdı.
Üniversitedeyken sonlara doğru cumartesi gecenin enkazı kaldırılmaya çalışılır, final haftası ise pijamalarla evde çalışılır bezilirdi.
Bugün ise "anne" pazarımdı :)) Bazı günler daha anne anne hissediyorum, öyle bir pazar işte.
Babaannemize gittik sabahtan. Can 7 buçuk gibi kalktı. Bir biberon sütü devirdikten sonra yola çıktık. Babaannemize giderken yolda aldığımız poğaçalara tezahürat yaptıysa da gidince yemedi. Kudurmaktan kahvaltı etmedi. Olsun varsın, öğlen iyi yer dedik, öyle oldu.
Öğlen uykusunu 2.5 saat uyuyunca babaannede tahminimizden uzun kaldık, çok ama çok eğlendik. Akşamüzeri Amerika'dan gelecek arkadaşımızı karşıladık, yolda uyudu kuzu iyi oldu. Arkadaşımızı alıp Sultanahmet'e geldik. Ben tutturunca köfte yedik :)) Can kuzu sosyal böcek oldu, bütün köfteci misafirleri gelip Can'ı mıncırdı :) O da öpücük yolladı, el salladı. Eve geldik sonra şimdi uyudu :)
Sarılmayı öğrendiğinden beri anneeee deyip sarılıyor. Ne bu diyorsun? Bu nasıl bir duygu hali? Bu nasıl bir haz? Sarılıyor, öpüyor biz de eriyoruz :) Yatar yatmaz özlüyoruz...
Bu arada telefonum bozuldu, numaralarım mesajlarım gitti :(( Daha doğrusu eski telefonumdan silmiştim, yenisini de şimdilik açamıyorum, bilginize :(
Not: Fotoğrafı 3-4 ay önce çekmiştim balkondan :)
Gönderen Sadece anne.. zaman: 22:19
yeliz 11 Ekim 2010 10:10
geçmişi hatırladım. Aynen!! bir farkla bütün evin ayakkabılarını ben boyardım!! yok sevdiğimden:) bizde kadife bezler vardı. boyadıktan sonra ayakkabının üzerine tükürürsün, - evet iğrenç biliyorum - sonra kdaife bezle iyice ovaalr parlatırsın. eski zaman cilası. hala gözlük bile temizlerken tükürürüm:) iyi haftalar
Buket 1 Kasım 2010 13:42
kötü oldum ben.İlk paragrafta kaldım boğazım düğümlendi gerisini getiremedim.Eski günler geliverdi gözümün önüne...
Rahmetli (acısı çok taze tam 1 yıl) babam kardeşime boyatırdı ayakkabılarını o da hevesli hevesli boyayıp harçlık alırdı.Ne günlerdi yaa iyisiyle kötüsüyle çok anlamlı güzeldi küçüklüğümüz.oooofff of
blogunuzu yeni ekledim sevimsiz bir giriş yaptım ama içimden de bunlar geçti yazdım işte..
Sadece anne.. 1 Kasım 2010 17:54
Hay allah Buket :(
Hoşgeldin ama kötü olmasaydın keşke.. İyi ki yazdın yine de, tekrar hoşgeldin..
10.000 liranız olsaydı çocuğunuz için nasıl harcar...
Tek öğlen uykulu günün ilk bölümü
Suçluluk Akademisi : Annelik
İlk 5 mimi
Vee kitaba başladım...
Şu hayatta en çok istediğim...
Gene doğumgünümdü, kompleksliyim bir de sonbahar g...