· Ben hiç annesi çalıştığı için kötü büyüyen bir çocuk görmedim. Doktorlar, hemşireler, öğretmenler, sanatçılar, özel sektör çalışanları, herkes çalışıyor.
· Üzülecek bir şey yok aman üzülme demek belki çok saçma bu yüzden elbette üzül ama abartma. Üzüntün işe gitmek için çocuğundan ayrılmak olsun.
· Çocuğumla yeterli zaman geçiremiyorum diye kendini kötü hissedebileceğin bir şey yok. Evde olsaydın da her dakika göz göze ilgilenemeyecektin. Hayat şartları kadına karşı çok da adil değil. Evde olan kadından bir dolu beklenti vardır her zaman. Bir dolu ev işi, yemek, temizlik ve evde olduğu için her şeyin dört dörtlük olma beklentileri vardır. Ama akşamları evde olacağın iki ya da üç saati dolu dolu geçirirsen işte o zaman en çok yararın dokunuyor. Hele ki yorgunluktan bittiğini düşünsen de ilgilenirsen işte o gün yastığa başını koyduğunda hissettiğin huzuru anlatamam.
· Çocuk sen yokken en çok neyi öğreniyor biliyor musun? Güçlü olmayı, kendi işini kendisi yapabilmeyi, kendi ayakları üstünde durabilmeyi…
· Küçücük çocuğu bırakıp işe mi başladın, bu yaşta çocuk kreşe mi verilir, annen baksaydı ya, akşamları çocuğunla ilgilenebiliyor musun, çalışırken sıcak yemek yapmak da sıkıntı olur gibi gibi bir sürü tatava duyarsın, cevap vermeye kalksan yetişemezsin hızlarına, ardı arkası kesilmez. Kimseyi hiçbir zaman ilgilendirmez. Herkesin sosyal, ekonomik yaşam standartları vardır ve herkes kendi hayatından sorumludur.
· İnsanlar evinin temiz mi pis mi olduğunu, temizse ne ara temizlik yapacak kesin temizlikçi tutuyordur falan diye bile kendi kendine yorum yapabiliyor. Takma kafana, temizlik de yetişiyor, yemek de yetişiyor, çocuğunla da ilgileniyorsun. Evet, koşturarak geçiyor hayat, akşam nasıl oluyor, sabah nasıl oluyor anlamıyorsun ama şükür çok şükür…
Reviewed by Bir Anne Bir Kadın on Ocak 12, 2018 Rating: 5