Mart 2019 – Veritaserum
Mart 23, 2019 VeritaserumYorum bırakın
Kötü oldum. Oraya ait olmadığımı bilsem de denedim. Birine denk geldim. Konuştum. Ama olmadı. İyi olamadım. Aradığımı bulamadım. Benden bekleneni anlayamadım. Birini daha düşüncesizliğimle üzdüm. Kötü oldum. Bir zamanlar ona benzediğimi hatırladım. Çok kötü oldum. Beni vitrinlerden sevenleri gördüm. Paylaşımlarım azaldı. Birinin hayallerini yıktım. Üzdüm. Haberim yoktu, fark edildiğimden. Camda buğulanan isimlerin silindiğinden. Meğer tanınmayan kirpikler, rüzgara tutunuyormuş.
Posted in KurguEtiketler çat kapı gelen hisler, hatırlamasam da varlar
Mart 23, 2019 Mart 23, 2019 VeritaserumYorum bırakın
Sayfalarca, satırlar ve sütunlarla.
Çizmek onu, her ayrıntısıyla.
Bana bakan gözlerini,
Unutmayı beceremediğim dudaklarını,
Ne görünüyorsa, sadece onu.
Sonra da yaslanmak sırtına,
Saatlerce, umursamadan sınırları.
Ondan duymak, gördüklerimi.
Ve delirmeden geçebilecek yılların anahtarı.
Arzulanan gerçeklik, bahislere konu olan yazgı.
Posted in ŞiirEtiketler eskilerden ama sımsıcak
Mart 18, 2019 VeritaserumYorum bırakın
Gökkuşağını getirdim sana,
Hangi rengi seçeceğini bilsem de.
Sen anlama diye camdan dışarı bakıyorum,
Ama yansıman peşimi bırakmıyor.
Gülümsemelerim yarım ay olmuş, duvarlara taşıyor.
Yağmur yağmaya başlayınca camları kapatıp, perdeleri açık bırakıyorum.
Bana bakıyorsun, görebiliyorum.
Ellerin rengarenk, benimkilerse…
Yüzün dinlendirici ve hipnoz edici.
Seçtiğin renk yüzünde, her zaman ki gibi.
Tahminimde yanılmayan bense, göklerde.
Yağmuru durduruyorum ve senle gidiyoruz.
Gerçek gökkuşağının üzerine doğru.
Posted in ŞiirEtiketler bu dünyaya fazla gelen insan, neşesi yeter, sevdiğim
Posted in SözlerEtiketler hepsi bu muydu, neydi o
Bir sevdin mi anlıyorsun,
Yalnız kalmaya korkar oluyor insan.
Her sessizlikte onu hatırlarken,
Bir kez sevdin mi başka birine dönüşüyorsun.
Eski tadın tuzun kalmıyor.
Sevdiğin olmadan yapamıyorsun.
Bencilliğine yenik düşüyorsun istemeden,
Kalabalıklar iyi geliyor kimi zaman,
Sesini duyan olmadığından mıdır nedir?
Huzur da değil; zamanı ilerleten bir akış dalgasına kapılıyorsun.
Onun olmadığı her an boşluk gibiyken,
Yüksekler sana korkutucu geliyor.
Çünkü sevgini reddetmek sana ağır geliyor.
Bir kez oluyor tüm bunlar, sevince oluyor.
Ötesini istediğinde kendini unutuyorsun.
Loş ışıkların körlüğünde bulanıklaşıyor okudukların,
Güneşe yaklaşmaya çekiniyorsun.
Öyle bir raddeye geliyorsun ki,
Çıkışlar kapalı, sonlar silinmiş gibi.
Nefes almak istiyorsun, onu arıyor gözlerin tekrar.
Ancak zorla istemiyorsun şefkatini.
Buna dayanamayacağı için yüreğini avuturken,
Onun olmadığı zamanları hayal ediyorsun.
Renksiz masallara dönüş tek çaren oluyor.
Posted in ŞiirEtiketler acıyı sevmek olur mu, neden olmuyor
Mart 2, 2019 Mart 3, 2019 VeritaserumYorum bırakın
Delicesine atan kalbi yorulmazken,
Ana tutuk kalmış, boş sokaklarda;
Emeklerken koşmaya yeltenen,
Konacağı dalı bilemeyen, yuvasız serçe kuşlarıyla ötüşler de.
Lodosunu savuran gökler durulmamış henüz.
Sönmeyen ateşinin narasıyla sebelendiriyor, geçenleri.
Yılların eskittiği rüyalarına yeniden dalarken,
Hep ötesini düşünen fikirlerinde birini ışıldatıyor sadece.
Varlığı en önde, kurtarıcı deniz feneri gibi.
Tutamıyor kendini, çırpınmanın faydası yok.
Sevilmekle sevmek arasında sonunda ona varıyor.
Hayalleri süsten uzak, gerçekliğin sadeliğinde gizli.
Tutkunluğu basitçe izah edilemez.
Onun sesi şehirlerden değil, tepelerden yankılanıyor.
Duydukları, gördüklerini anlaşılmaz kılıyor.
Geceyi bekleyen gündüze dost olmuş, kucağı yıldızlarla dolu;
Sonrası onu anımsatan ay, onu fısıldayan şarkılar…
Posted in ŞiirEtiketler güzel yüreklim, sevginin gücü