Afyonkarahisar'da, 2010 yılında trenin altında kalması sonucu dizlerinin alt bölümünü yitiren müezzin Cahit Keskin, görevine protez bacaklarıyla devam ediyor
Yonca Altı Camisi'nde 2006 yılında müezzinlik yapmaya başlayan Cahit Keskin 2010 yılında trenin altında kalarak bacaklarını dizlerinin altından kaybetti.Protez bacaklarının takılmasının ardından geçen yıl görevine dönen Keskin, her gün caminin 22 basamaklı merdivenini çıkıp inerek mesleğini sürdürüyor.
Keskin, yaptığı açıklamada, 5 Mayıs 2010 tarihinde geçirdiği kaza sonrası 8 ay işinden uzak kaldığını belirterek, protez bacaklarının takılmasının ardından tekrar işine döndüğünü söyledi.
İlk günlerde 22 basamağı bulunan merdivene sahip camideki görevini sürdürmesine ilişkin endişeleri bulunduğunu belirten Keskin, şöyle devam etti:
"Cemaatten bazı kişilerle görüştükten sonra görevimi sürdürmeye karar verdim. Başlangıçta zorlanmama rağmen mesleğimi devam ettirmek için zorluklara katlandım. Kazadan sonra başka iş yapmam konusunda teklifler geldi ama görev yaptığım camiyi, cemaati ve mesleğimi çok sevdiğim için engelime rağmen mesleğimi sürdürüyorum. Camiye ulaşımımı, belediyeden temin ettiğim elektrikli engelli aracıyla sağlıyorum."
Türkiye'de son yıllarda engellilerin günlük yaşamının kolaylaştırılması için çalışmalar yapıldığını ifade eden Keskin, Diyanet İşleri Başkanlığı'nın bu yıl Camiler ve Din Görevlileri Haftası'nda "Engelsiz Cami, Engelsiz İbadet" temasını işlemesinin, toplumun engellilere karşı duyarlılığının bir göstergesi olduğunu bildirdi.
Yoncaaltı Cami İmamı Ömer Çetin de engelli bir insana, engeli neyse o hususta yardımcı olmanın bir sadaka olduğu yönünde Peygamber Efendimizin tavsiyesi olduğunu ifade ederek, şunları kaydetti:
"Cavit kardeşimiz engelli ancak ben onu engelli olarak görmüyorum. Onun eksik olan yerlerini de tamamlamak için faydalı olmaya, hangi konuda zorlanırsa onun zorluğunu aşmaya çalışıyorum. Merdivendeki iniş çıkışlarda zorlanıyor. Biz de onun koltuk değneklerini indirip çıkarmada yardımcı oluyoruz. Onun arzu ettiği şeylere ulaşması noktasında eli ayağı olmaya çalışıyoruz. Bunu da bir riya olarak değil, zevk olarak, hoşlanarak yapıyorum. Ben sonuçta arkadaşıma yardım ediyorum. Bizim dinimizin tavsiyesi de bu yönde."