Askerlik bedel ödeyip kaçma yeri değildir.
Sanırım bir zamanlar ''Askerlik yan gelip yatma yeri değildir'' diye bir cümle işitmiştim. Askerliğin vatan görevi olduğunu, herkesin koşarak gidip, gururla tamamlaması gereken bir iş olduğunu söylemeye çalışıyordu bu cümleyi kuran kişi.
Şimdi aynı mantık 'Vatandaşlık bedeli olarak askerlik' anlayışını 'bedelli askerlik' olarak değiştiriyor. 'Askerlik yan gelip yatma yeri değildir' düşüncesi ise değişmiyor olsa gerek çünkü olay, asker postalı bile giymeden, bankadan kredi sözleşmesinin altına imzayı basanın, teskereyi aldığı bir sisteme dönüşüyor.
Geçen bir televizyon programında 15 yaşında çocuğu olan bir anne dillendirdi. ''Ben her şehit haberi duyduğumda oğlum aklıma geliyor ve ağlıyorum'' diyordu. ''Ya benim oğlum da askerlik yaparken teröristler tarafından öldürülürse...'' ''Peki ne yapalım?'' diyordu sunucu, ''Kimse oğlunu askere göndermezse, vatanı kim koruyacak?'' Kadın ''Vallahi ben o kadarını bilemem'' deyip kestirip attı.
Uçak korkumu bilen dayım dalga geçerdi benimle ''Aman düşerse düşsün ne olacak, babanın uçağı mı sanki?'' diye. Yahu aynı uçağın içindeyiz, memleketi bu kadar sahipsiz bırakırsak, sahiplenecek birileri kolayca çıkar, merakınız buysa, çok beklemezsiniz zaten. Hem oğlun askere gitmezse, meydanı boş bulan teröristlerin şehrin ortasında patlatacakları bomba ile ölmeyeceğinin garantisi var mı? ''Yok ben sokağa da çıkartmam'' diyorsan onu bilemeyeceğim tabi.
Nasıl ki ibadet ederken, namaz kılmanın amacı, anlamını düşünmeden ezbere bildiğin duaları okuyup yatıp kalkmak değil, tanrı ile bütünleşmek, onun yüceliği karşısında sevgi ve saygı ile dolup, insan olmanın erdemlerini anmak, iyilik yolunda yürümek için kendi kendine söz vermekse, askerlik de elde tüfek soğukta donmak değil askerlik süresince senin vatandaşı olduğun her bir metrekarenin sana emanet edildiğini bilip ülkeni sevmene yardımcı olmasıdır. Bunlar dışındaki her şey hikayedir.
Askerlik süresince bilirsin ki devlet de sen, iktidar da sen, her şey sensindir. Ülkeni seversin, halkını seversin, kendini sever, gururla dolarsın.
Vatandaş olmanın bedelidir askerlik, öyle bedel ödenerek kurtulunacak bir dert, sıkıntı değil. Askerlik yükümlülüğü, sırta yüklenen yük değil, ülkenin sana güveni ile verilmiş bir madalyadır. Asıl yük, bedelini ödeyerek askerlikten 'yırtmak' gayretidir. Sıkıntı o zaman başlar, artık ne şehit haberinde ağlar ne de depremde göçük altında kalanlara göz yaşı dökebilirsin. Milli maçta galibiyete sevinmek de haramdır, uluslararası bir başarıya da. Çünkü ilk gözyaşın seni ele verecek, insanlar döktüklerinin 'timsah gözyaşı' olduğunu, direkt suratına haykırmasa bile düşüneceklerdir.
Kıbrıs'ta gaz bulan Rum'a müdahale edelim deyip de Yunan bankasından aldığı kredi ile askere gitmeyen ve bedel ödediğini sananlar, asıl ödeyecekleri bedelin daha farkında bile değiller.
Ne yorum yazayım? Herkes eteğindeki taşı döktükçe döktü..Yalnız şunu şöyleyeyim ki " Bedeller bitmez ". Herkes bedel ödeyecek parayı bulsun ve hatta bir siyasinin dediği gibi parası olmayanlar da bedelliden faydalansın, kimse askere gitmesin.Sonunda da en büyük bedel gözümüze baka baka elimizden alınan vatan olsun..Yeterki işlerimiz bozulmasın.Ne güzel değil mi?
Zaten elde vatan kalmayınca, ne orduya ne de askere ihtiyaç kalacak diyorsunuz... Malumunuz, güzellik 'göreceli'dir : ) Değerli yorumunuz için teşekkür ederim. 24.12.2011 18:26
Şimdiye kadar şehit olanların ÖMÜR BEDELLERİNİ kim ödeyebilir ki??? Asker olmayan oğlu için her türlü şeyi söylemek kolaydır. Biz çırpınalım istediğimiz kadar, bu memleket artık padişahlık yönetimine gelmiştir neredeyse.
Bir ömre bedeldir, güzel memleketimin güzel insanları. 28.11.2011 21:58