MASİNO | Dolunay Kadir YÖRDEN - Leyli Sanat
Anasayfa » ŞİİR » MASİNO | Dolunay Kadir YÖRDEN
Gaz lambasının isinde arıyorum seni.
Yirmiye otuz bir pencere, camı yok.
Çocuklar kâğıttan uçurtma uçurmuyorlar.
Soğuk namlu, uykusuz bir gece…
Nefesinin dumanıyla haberleşiyorduk.
Duvarda adın yazıyor mu hala?
Yazan arkadaşın yatıyor mu kanında?
Bunların cevabını istiyorum Masino!
Kediye tasma yapılmış çakmak
Sevilsin diye değil, vurulsun diye.
Ay ışığı dost, rüzgâr düşman,
Taşlarla doldurulmuş pet şişe…
Mazot çalıyorduk geceleri,
Sadece ısınmak için…
Erkete arkadaş ölmüş azizim!
Onu gülerken en son sen mi gördün Masino?
Perde çekerdik halayımızı görmesinler diye.
Motifleri barut izi,
Gölgen yansıyor mu güneşe?
Bu kızıllık kimin gidişi?
Çay içiyorduk bir gece,
Sazın sustu bir anda,
“Hiç sevdiğin oldu mu?” dedin,
Sevgilin değil ama!
“Ulaşamadığın, dokunamadığın, pişmanlığın?”
Hala susuyor musun Masino?
Bu mektubu daha önce yazmıştım.
Ayakkabılarımla telde asılı kaldı.
Şiirler hangi yüreğin kanını kurutur?
Sınırlar yaramıza takıldı.
Gözlerinle yıkıyor musun onları?
Gün gelecek dediğin gün,
Gelmedi mi Masino?
Sen şehirde yaşamazsın,
Her geçişinde öter X-Ray cihazları.
Çıplaklığının ötesinde şarapnel parçaları,
Kalbin de demirden mi?
Sıcak yaz günü hediye ettiğin atkı
Eritmez mi demiri?
Susma söylesene Masino?
Yürüyorum, durmadan yürüyorum…
Bir kadının parmağı kesilmiş,
Efkârdan sigara içiyor diye.
Ona senden bahsettim.
Bana sarılışını görmeni isterdim.
“Sigara var mı?” dedi,
Seni tüketemedik Masino.
“Nerelisin?” diye sorana
Ayağını rap rap yere vurarak
Bastığın yerde ayak izin.
Kimliksiz çok güzeldin.
Beraber yakmıştık kimlikleri
Köy çocuklarının önünde,
O ateşin dumanı
Köz oldu mu Masino?
Geceleri ayakkabımla yatmıyorum artık.
Yağmur suyuyla yapılan makarna yemiyorum.
Ay yükselmiyor gecede
Ve sıradan gelmiyor ölüm…
Koynumda genç bir kızın hatıra yazması yok,
Beyaz verdim beyaz gelsin dediği.
Oysa kırmızıyı ne kadar çok severdi.
Bana yakıştıramamış demek ki.
Masino, veda değil benimki,
Mektup yarım kaldı…
Cevap bekliyorum Masino?
Cervantes’in Ağacı | Dolunay Kadir YÖRDEN - 21/01/2020
ağustos2019 bakış dolunaykadiryörden edebiyat hitap kültürsanat leyli leylisanat masino mektup şair sanat şiir yazı	2019-08-24
16:14 / 24/08/2019
İnternet bilgileri ile siirin başlığıyla ilgili bir arastirma yaptım. Bu konuda eristigim tek bilgi bir şarkı sözü diye geciyor.
Şiir bana göre bir temanın etrafında bir sürü örneklemelerle yerinde bağlamların vücut bulmuş hali ile yazılmış.
Genel itibariyle uzun bir şiir olsa da sıkmadan okutturdu kendini.
Eleştireceğim tek nokta ise bir önceki kıtanın sonraki kitalarla olan bağlantısında kopuklukları meydana getirmesi. Daha önceki okuduğum siirlerinde de mevcut bu. Bunun dışında genel itibariyle begendim kategorisine koyacağım bir şiir oldu. Tebrik ederim.
16:32 / 24/08/2019
Kalemine sağlık.Çok beğendim çokta ,güzel olmuş.
18:00 / 24/08/2019
Harika olmuş, tesekkurler.
12:54 / 25/08/2019
Şiiri çok beğendim bana göre Masino’ya hafif bir isyan var. Sanki Masino yazarımızı bırakıp gitmiş de onsuz olanları ya da onunla yaşadıklarını ona anlatır,hafif isyan eder gibi bir tavır var. Daha sık şiir yazmalısın. Kalemine sağlık ?
17:19 / 27/08/2019
Genel olarak tarzini seviyorum. Betimlemeler olsun, yazim tarzin olsun gayet etkileyici. Tebrik ederim.
00:48 / 29/08/2019
??? ve bir şiir daha yürek sularından dökülüp başka kulaklara başka yüreklere dokundu. Tebrikler ?