"Bazı evliya-yı kâmilîn, şeriat kılıcıyla idam edilmişler." cümlesini izah eder misiniz? | Sorularla Risale
Normal şartlar içinde ehlisünnet haricinde başka bir yol ile velayete ulaşmak mümkün değildir. Ama ehlisünnet dairesinde iken meslek ve meşrebinin vermiş olduğu bir takım manevi sarhoşluklardan dolayı, ehlisünnete muhalefet eden evliyalar da olmuştur.
Bu gibi makbul veli zatlar tamamen Ehl-i sünnetten bağımsız olarak değil bazı manevi hallerin ve istiğrak durumunun baskısı ile muhakeme ve şuurunu kaybedip ehlisünnete zıt ve muhalif bir şekle girmişler. Bu hallere de şatahat deniliyor. Şatahat mânevi sarhoşluk, kendinden geçer bir hâle gelmek ve böyle istiğrak hâlinde iken söylenen muvazenesiz ve karmaşık sözler anlamlarına gelir.
Şatahat tarikat ve tasavvuf mesleğinin seyrü süluk hengamında görünen özel bazı halleridir. Kemal değil nakıs bir haldir. Kişinin kabiliyet ve istidat darlığından ortaya çıkar. Ya da Allah’ın bir isminin cezbesine kapılıp sair isimlerini görememe halinin bir neticesidir. Bundan dolayı Velayet-i Kübra ve Veraset-i Nübüvvet olan sahabelerde ve onları takip eden asfiya ve muhakkik-i evliyalarda bu haller görünmez. Mesela Şah-ı Nakşibend, Abdulkadir Geylani, İmam Rabbani, İmam Gazali (r.a) gibi zatlarda bu haller yoktur.
İşte manevi sarhoşluk halinde iken şeriata ve ehlisünnete muhalif ve zıt sözlerin sadır olduğu makbul veli zatlar, zahir şeriat alimlerinin fetvası ile idam edilmişler. "Bazı evliya-i kamilin şeriat kılıncıyla idam edilmişler" sözünün manası budur. Ama mana ve hakikat ilmine vakıf büyük Ehl-i sünnet alimleri, bu veli zatları tekfir etmemişler. Onları sekir ve istiğrak denilen manevi sarhoşluğa mağlup hükümsüzler olarak değerlendirmişlerdir. Yani makbul bir veli o hale girdiği zaman söz ve davranışlarından mesul olamayan meczuplar gibidirler, ne zaman aklı ve muhakemesi yerine gelir, o zaman mesuliyet başlar, demişlerdir.
Ama zahir alimler yani hakikate tam manası ile vakıf olmayan ehliyetsiz müftü ve fetvacıların fetvası ile bu gibi evliyalar idam edilmişlerdir. Hallacı Mansur ve İbn-i Arabi bunlara örnektir.
İlgili kısım için tıklayınız:
Mektubat, Yirmi Dokuzuncu Mektup, Dokuzuncu Kısım.
Okunma sayısı : 4.891
Ct, 04/03/2017 - 12:59
Peki Şiilerin evliyası var mıdır?
Pt, 06/03/2017 - 19:22
Yoktur. Şiiliğe mal edilen evliyalar özünde sünnidirler. O mübarek zatlar sadece halden anlamayan zahiri hocaların hışmına uğramışlar.
"İşte, muvakkat veya daimî meczup olduklarından, mânen 'mübarek mecnun'
"Elhasıl, daire-i şeriatın haricinde bulunan ehl-i tarikat iki kısımdır... Hem mühim velîler, bunların içinde muvakkaten bulunmuş." cümlelerinin geçtiği yerleri örneklerle izah eder misiniz?
"Bazan kelâm küfür görünür fakat sahibi kâfir olamaz." sözünü nazara alarak "şathiye"yi de bu bağlamda düşünebilir miyiz?
Bazı sitelerde, varlıkların gerçek olmadığı, hayallerden ibaret olduğu savunuluyor. Her şey zihnimizde gerçekleşiyor, diyorlar. Bu konuda Risalelerde bir cevap var mıdır?
Şatahat gibi hâller Üstad Hazretlerinde görülmüş müdür?
"Makamât-ı evliyadan bazı makamlarda Mehdi vazifesinin hususiyeti bulunduğu ve Kutb-u Âzama has bir nisbeti göründüğü ve Hazret-i Hızır'ın bir münasebet-i hassası olduğu gibi..." Hz. Mehdi'nin Hz. Hızır ile görüştüğü ve ondan ders aldığı söylenebilir mi?
"Makamat-ı velâyet" ne kadardır ve nerededir, nasıldır?.. Bu konuda bilgilendirir misiniz?
"Mazhariyet-i esmâdan ibaret olan merâtib-i velâyet dahi öyle mütefavittir." cümlesini izah eder misiniz?