Kağıdıma Taşanlar...: yokmuş artık!!
"Hani verdiğin sözler hani ellerin ellerin nerde? "
Şarkı çalarken radyoda içimden geçiyor yine, yine nerdesin diye hesap sormak!! Boş yere değil, harcadığım yıllara, döktüğüm göz yaşına hesap vermen gerek! Defolup gidebilirsin, her şeyi silebilirsin, benim yapabileceğim gibi! Yaptın da zaten, ne kadar salakça gelse de hala seviyorum diye diye gittin! Güle güle!
Kaldığım yerden hayat devam ediyor şimdi, tüm ağırlığıyla ezerek beni.Dayanamaz mıyım?? Cevap belli! Ben dayanırım! Devam ederim hayatıma! Her şey güzel de olur belki! Belki çeker giderim her şeyi, herkesi arkamda bırakarak! Belki silerim her şeyi, seni de sildiğim gibi! Ne ailem kalır ne arkadaşım bir ben kalırım kendimle! Güzel de olur insanların kirliliğinden ötede! Kendi kendime kalırım ayakta! Hani özgürlüğün bedeli yalnızlık ya!
İsyan da değil bu yanlış anlama! Kendimle kavgam, giden senin ardından! Hep iki kişiydim kafamda seni seven ve nefret eden! Şimdi nefretim hıncını alıyor sevenden! Ne iyi dilekler ne başka birşey kendimi kendimden kurtaracak hiç bir şey yok! Nereye gitsem kaçamam kendimden! Ama bu da geçer! Bu kavga da biter, ben durulurum yine, yine biri kalbime girer! Yine aptalcasına severim , yine körü körüne giderim kendimden! Bu hikaye de burda biter! Tarih kendini tekerrür eder!
Gönderen ayshezbil zaman: 02:15