Nedir kargaların tilkilerden çektiği — Semazen
– İsmail, sen hep Mesnevi’den hikayeler anlatıyorsun. Mevlâna şayet La Fontaine masallarını okumuş olsa idi onları da örnek olarak verir miydi?
Madem bir önceki hikâyede de karga vardı yine karga üzerinden gideyim dedim ve hepinizin bildiği La Fontaine’in karga ile tilki hikâyesini örnek olarak anlattım. Hikâyeyi bilmeyeniniz yoktur ama ben yine de hatırlatmak kabilinden bir kez daha aktarayım.
– Karga kardeş, merhaba, ne kadar güzelsin, sesin de çok güzelmiş, herkes bunu konuşuyor, ben de bunca yolu senin sesini duyabilmek için geldim.
Bu güzel sözleri duyan karga hemen kendini kanıtlama sevdasına düşmüş ve ‘Ben senin için güzel bir şarkı söylerim’ demiş.
Arkadaşım hikâyeyi dinledikten sonra bana dönerek ‘anladım’ dedi. Ne anladın, diye sorunca da anlatmaya başladı.
– Sen bizim üniversitede bir hocayı tarif ettin bana.
– Nasıl tarif ettim?
– Şöyle izah edeyim. Burada karga ben oluyorum, ağzımdaki peynir de benim bazı kişiler ve olaylar hakkındaki görüşlerim, düşüncelerim. Tilki ise bu bilgileri benden öğrenmek için yanıma gelip bana iltifat ederek ağzımdan laf almaya çalışan o alçak.
– Seyl dîvârın ayağın öperek hedm eder
– Ne dedin sen şimdi? Bana laf mı çaktın yoksa!
– Yok yahu. Onu da nereden çıkardın. Sen iltifat ediyor deyince Koca Ragıp Paşa’nın aklıma gelen bir mısraını mırıldandım.
– Anlamadım da.
– Sel duvarı ayaklarını öperek yıkarmış diyor koca şair.
– Haa. Valla doğru. Tam da bu durumu tarif etmiş. Bu adam ahlak ve şeref fukarası. Göklerden şeref yağarken bu şemsiyesini açmış. Bulunduğu yere hep adamını buluarak, insanları birbirine düşürerek ve birinden aldığını diğerine yetiştirerek gelmiş kovucu, dedikoducu, ispiyoncu laf taşıyan karaktersiz bir şahıs. Benim yanıma geldiği gibi başkalarının yanına da gider ve onlara da aynı şekilde önce iltifat eder, sonra öğrenmek istediği olay veya kişiye sözü getirir. Onu kötülemeye başlar ve siz de boşta bulunup bir şeyler dersiniz. Sonra sizin ağzınızdan çıkan sözleri alır, gider yetiştirir. Etrafta edilen her iltifata inanan, lafı kimin getirdiğini düşünmeden konuşan o kadar çok karga olunca bu tip tilkiler hiç peynirsiz kalmaz.
– Bravo, ben bu kadar izah edemezdim.
Dedim ve ayrıldım. Yolda aklıma yine Koca Ragıp Paşa’dan
Sonra düşündüm de gerçekten arkadaşımın anlattığı gibi çevremizde kuyruğu kendisinden büyük ne kadar çok tilki var. Ağzımızdan laf almak için yanımıza gelip güzel sözlerle bizi kandırmaya çalışan kurnaz tilkileri tanımak ve anlamak güç. Çünkü Bâkî’nin veciz bir şekilde ifade ettiği gibi;