Genel Geminin Rehabilitasyonu
20: 22 Temmuz 06
Port Arthur Kahramanları bilinir, hainleri isimlendirmenin zamanı geldi
Sofistike okuyucuyu bir şeyle şaşırtmak zordur. Ama deneyeceğim. Alıntı: “Şimdi bu zor andan sekiz yıldan fazla zaman geçti ve bu konudaki literatür tarihsel kalenin şiddetli ölümünün doğal ölümünü sadece birkaç gün veya en fazla bir hafta boyunca engellediği, tam bir tarafsızlık ve açıklıkla söylenebilen çok zengin bir malzemedir. ”
Soru: Ne tür bir kale söz konusu? İpucu: Çarlık Rusyası Genelkurmay Başkanı Albay GD Romanovski'nin albayının yazdığı askeri bir denemeden alıntı yapıldı. Böyle bir ipucu almış olsanız bile, herkes doğru cevabı bulamaz. Ve bu şaşırtıcı değil, çünkü Romanovski'nin görüşü keskin bir şekilde okullarda bir asırdır öğretilenlerden farklı. Romanovski, Port Arthur hakkında tamamen "düşünülemez" şeyler yazıyor: Kalenin esasen direnme kabiliyetini tükettiği anda teslim edilen kıdemli komutan General Anatoly Stoessel olduğu ortaya çıktı.
Nasıl yani Her okul çocuğu, Stoessel’in haince sabaha teslim olduğunu biliyor, kalenin hala güç dolu olduğu zamanlarda, çok sayıda mermi, kartuş, her türlü madde vardı. Askerler savaşa koştu, memurlar teslim olmayı düşünmediler ve Stoessel'deki askeri konsey hakkında doğrudan konuştular ve direnişin devam etmesini istediler. Fakat Stoessel onları aldattı, gizlice milletvekillerini Japonlara yolladı ve hepsini gerçeğe koydu. Sonuç olarak, kahramanca savunma benzeri görülmemiş bir ihanete neden oldu.
Stoessel eve döndü ve bir duruşma onu bekliyordu. Birçok tanıkla röportaj yapıldı, generalin her basamağı demonte edildi ve dikkatlice analiz edildi. Ve doğal cümle ölüm cezasıdır. Doğru, Nicholas II nihayetinde hain olan af ve Stoessel hak ettiği sert cezadan kaçınır. Bununla birlikte, eski general hala herhangi bir rehabilitasyona girmedi ve ordunun dışına sürüldü, utanç içinde yaşıyor ve tüm Rusya'dan ve özellikle kahramanca en son görevlerini yerine getirene kadar günlerini sürdüren Portartourianlar tarafından kuşatılarak çevreleniyor.
Bu, toplumumuzdaki hakim görüş açısıdır. Çocuklar, kalenin uzun süredir savaşabileceğini ve bir sebepten dolayı altın para ödülü For Brade ödülüne layık görülen Port Arthur'un savunma üyesi olan Genelkurmay Üyesi Romanovsky'nin albayının, aslında Stoessel'i rehabilite eden kör bir adam olduğu ortaya çıktı. Aslında, Port Arthur davasıyla ilgilenen soruşturma komisyonu, Stoessel’in eylemlerinde bir dizi suç belirtisi buldu ve suçlama birçok noktadan oluşuyordu. Ancak, denemede neredeyse tamamen çöktü ve üç teze daraldı:
1. Daha fazla savunma için tüm araçları kullanmadığı için kaleyi Japon birliklerine teslim etti.
2. Güç hareketsizliği.
3. Resmi görevlerin küçük ihlali.
“Gücün etkisizleşmesi” ile aşağıdakiler kastedilmiştir. Port Arthur’da, Korgeneral Fock alaycı bir tonda kendisine tabi olmayanların eylemlerini eleştirdi, ancak Stoessel bunu durdurmadı. Bu “makamların eylemsizliği” için Stossel'e bir ay bekçi evi verildi. Üçüncü nokta, aynı mahkeme tarafından önemsiz olarak adlandırılmaktadır, bu yüzden dikkate almayacağız.
Port Arthur hakkındaki anlaşmazlıklarda, insanların iki farklı belgeyi nasıl karıştırdıklarını tekrar tekrar fark ettim: kovuşturma metni ve son mahkeme kararı. Çok fazla suçlama vardı, ancak duruşmada Stessel, puanların salt çoğunluğuyla beraat etti. Ve ölüm cezasına Stoessel, kalenin erken teslim olması için yalnızca ilk noktaya mahkum edildi.
Romanovski, Port Arthur'un artık dayanamayacağını iddia etti. Haklıysa, Stessel masumdur, ihanet yoktur. Bu nedenle, Romanovski'nin aslında generali rehabilite ettiğini ve mahkeme kararını reddettiğini kabul ediyorum.
Ancak Romanovski gibi otoriter bir kişi o anda bir albay olsa bile tek bir tanıklığa güvenmek mümkün mü? Peki ya genel kınama ve eski astlarının Stoessel’e saldırdığı konusundaki hor görmeye ne dersiniz? Görelim.
İşte Stossel, Teğmen Albay Vadin ve Kurmay Kaptan Solomonov'un telgrafı: “Size düşen sınavın zor anında, samimi sempati ve derin saygımızın ifadelerini kabul etmenizi istiyoruz. Hem Port Arthur'un görkemli günlerini hem de duruşmanın zor günlerini yaşadıktan sonra, son zarif kraliyet kelimesini şimdiden büyük bir umutla bekliyoruz ve size ne olursa olsun, garnizonun size ne kadar borçlu olduğunu asla unutmayacağız. görevimizi zor zamanlarda yaptığımız talimatlar üzerine. ”
Binbaşı General Gryaznov, eski 15 Doğu Sibirya Tüfek Alayı Komutanının telgrafı: ve zaman kararlılığınızı haklı çıkaracaktır. "
Stoessel’in yargılanmasından sonra, Genelkurmay Genel Müdürlüğü’nde, Port Arthur kuşatması koşullarını dikkatlice inceleyen komisyon, teslim edilmeden kısa bir süre önce kale konumuna ilişkin bir sonuç çıkardı: “10 Aralık’ta, Japonlar, Batı Cephesi’nde ilk savunma hattını ele geçirdiler. Doğu Cephesi'ndeki savunma hattı savunma için son derece elverişsiz bir pozisyon aldı. ”
Aralık 20 gecesi: “Big Eagle Nest'i almak, ikinci savunma hattını, üzerinde durmanın neredeyse imkansız olduğu bir pozisyona getirdi… yine Doğu Cephesi hattının konumunu daha da kötüsü için değiştirdi ... üçüncü savunma hattının konumu son derece zorlaştı. Sadece önden değil, aynı zamanda arka ateşten de etkilenir.
Komisyon ayrıca Aralık 20’e kadar 11,5 pozisyonlarında binlerce kişiden oluştuğunu ve bunların yarısından fazlasının perişan olduğunu tespit etti. Ancak böyle bir yetkili kaynağın verilerine rağmen, gazetecilikte saçma bir rakam var - 23, Port Arthur'un binlerce savunucusu. Aynı zamanda, Port Arthur'u kuşatan Genel Bacaklar ordusu, 20 Aralık ayına kadar 70 - 80 binlerce kişiyi numaralandırdı.
Böyle bir durumda, kale daha fazla dayanamadı. Bir sonraki genel saldırı, Rus garnizonunun kalıntılarının katliamına, hatta sivil nüfusun ve yaralıların katliamına dönüşecekti. Ağustos ayındaki 1904, Japonlar Stoessel’i saldırı sırasında götürürlerse şehrin nüfusunun ömrünü garanti etmedikleri konusunda uyardılar. Savunma komutanı nasıl tepki verdi?
“Kwantung müstahkem bölgelerinin birlikleri için sipariş ver. 4 Ağustos Yılın 1904. No 496.
Arthur'un şanlı savunucuları!
Bugün parlamenter Binbaşı Binbaşı Moki aracılığıyla aldatıcı düşman, kaleyi teslim etme teklifini içeren bir mektup gönderdi. Elbette, Rusya'nın bir bölümü emanet edilen Rus amirallerinin ve generallerinin nasıl cevap verebileceğini biliyorsunuz; Teklif reddedildi. Size güveniyorum, cesur yoldaşlarım, Faith ve sevgili Kralınız için savaşmaya hazır olun. Yaşasın! Yüce Allah bize yardım eder.
Korgeneral Gemisi ".
Peki ya Port Arthur'un beklenmedik bir şekilde savunucularına teslim olduğu gerçeği? Bu iyi bilinen tezin de kontrol edilmesi gerekiyor ve burada Portarturların anıları bize yardımcı olacak.
Askeri mühendis Lilye, düzenli olarak gerçekleşen olayları kaydeden bir günlük tuttu.
İşte yılın Ekim 21 1904'inden bir giriş, yani Port Arthur'un tesliminden iki ay önce: “... animasyonda tam bir düşüş var. Herkes açıkça savaşın tüm dehşetlerinin test edilmiş izlenimlerinden bıkmıştı. ”
Kasım 22: “Kale çok çalıştı ve son savunucularını son savaşlarına göndererek son çaresiz girişimini yaptı…”
Kasım 25: “Birçok subay hem kalenin hem de savunucularının konumunun tüm umutsuzluğu ve umarsızlığının farkındadır.”
Kasım 27: “Genel olarak kalenin konumu tamamen ümitsiz. Şehirde teslim olma konuşması bile var. ”
Lilier 19 December tarafından yapılan kayıt, yani direnişin son gününde ümitsizlik atmosferini yansıtıyor: “Garnizondaki ruh hali en sıkıntılı. Artık kalenin daha fazla savunulmasının imkansızlığı konusunda birçok ses açıkça dağıtılıyor ... ”
Belki Lilya yanılıyordur? Sadece kendi kendine hakimler? Eh, Port Arthur'dan bir papaz olan Kholmogorov'un anısına bir geçit var: “Aralık 19 Günü. Silah sesi ve tüfek ateşi vardı, fakat saldırı olmadı. Aralık 20 kaderlerinin kararını bekledik ve hatta ölüme hazırlanmaya başladık. 20 sabahı uyandığımızda sürprizimiz neydi, top ve tüfek silahlarını hiç duymadık. Bunun ne anlama geldiğiyle ilgili şaşırdım, alay bürosuna acele ettim ve orada Gen.-Adjutant Stessel’in akşamdan beri Port Arthur’daki Japonlarla müzakerelere başladığını öğrendim.
Bu kalenin garnizonu nasıldı? Bana tanıdık gelen subay çevreye ve görüşlerini öğrenme fırsatı bulduğum sağ kanat pozisyonlarının savunucularına gelince, hepsi bunu umutsuzca kaybedilen bir nedenin mantıklı ve kaçınılmaz bir sonucu olarak görüyorlardı. Hiç kimse, düşük rütbe yok, memur yok, devam etmek istediklerini dile getirdi. ”
Gerçeğin başka bir anahtarı
Port Arthur'un savunma tarihinde başka bir ortak konu daha var. Bu, kahraman General Roman Kondratenko ve Stessel ve “suç ortakları” - General Fock ve Albay Reis'den oluşan belirli bir “korkaklar ve kapitülatörler partisi” liderliğindeki vatanseverlerin bir çatışmasıdır.
Kondratenko'nun hayatta kalması ve savunmaya öncülük etmesi sırasında Japonların birbiri ardına yenilgiye uğradığı, ancak öldüğü zaman “hainlerin partisi” başını kaldırıp hızlı bir şekilde kaleyi teslim ettiği iddia ediliyor.
Nitekim, Kondratenko yılın Aralık ayında 2 1904'te öldürüldü ve yalnızca 18 gün sonra Port Arthur teslim oldu. Ancak bu, kentin daha uzun süre dayanabileceğini mi gösteriyor?
Kasım 25'te, Kale Savunma Konseyi yapıldı ve Ocak 1 1905'in garnizonun dayanabileceği son tarih olduğu öne sürüldü.
Kondratenko bu tartışmaya katıldı. Ve o yıllarda, eğer konsey üyesinin görüşü çoğunluğa katılmıyorsa ve memurun kendi anlaşmazlıklarını vurgulamak istiyorsa, bu kişinin “özel görüşü” protokolde genel metinden ayrı olarak kaydedilmiştir. Bir konsey üyesi, kayıt sırasında sözlerinin çarpıtıldığına inanıyorsa, protokolü hiçbir şekilde imzalamama hakkına sahiptir. Kondratenko herhangi bir görüş belirtmemiş ve metni yazmıştır. Başka bir deyişle, kentin ancak Ocak 1, 1905 tarihine kadar tutabileceği tezini protesto etmedi.
Gerçekte, Port Arthur Aralık 20'a düştü ve garnizonun kalıntıları Aralık kalesi 23'ten çekildi. Görebileceğiniz gibi, bu tarihlerle Ocak 1 arasında temel bir fark yoktur. Ek olarak, Portarture Dudorov daha sonra Japonların Yüksek Dağ'ı ele geçirdiğinde, Kondratenko'nun bunun sonun başlangıcı olduğunu söyledi. Gerçekten de, bu olay savunucuların durumunu çarpıcı bir şekilde kötüleştirdi. Vysokaya'dan kalenin önemli kısımları ve Rus gemilerinin barındığı liman görüldü. Japonlar, topçu ateşi ayarlamaları yapabildikleri için Yüksek Gözlem Noktasını donattılar.
Yüksek Savunmayı denetleyen Kondratenko'ydu ve daha sonra bu kilit noktanın kontrolünü tekrar ele geçirmek için bir karşı saldırı düzenledi. Karşı saldırı başarısız oldu. Yüksek Port Arthur'un anahtarını çağırdı ve bu anahtar Kondratenko'nun hayatı boyunca düşmanın elindeydi ve Stoessel'in kim olduğu ile hiçbir ilgisi yoktu.
Ve bu arada, neden Stossel bir korkak ve hain olsun? İlk olarak, Rus-Türk savaşına katılmış, daha sonra Boks İsyanı sırasında Çin'de savaşmış ve ödüller kazanmıştır. Ne korkaklıkta, ne de sıradanlıkta fark edilmez. Port Arthur da başından yaralandı, ancak emri teslim etmedi. Dahası, Japonlar şehri yavaş yavaş kırmaya başladığında, Kuropatkin'den Port Arthur'u terk etmesi için yazılı bir emir aldı. Stoessel reddetti ve Kuropatkin'den savunmayı yönetmeye devam etmesine izin vermesini istedi. Güleceksin, ama o zaman bu gerçek ve Stossel'i suçluyor. Emrine uymadığını ve "kendiliğinden" kalenin içinde kaldığını söylediler. İşte, “Zavallı Hussar Hakkında Bir Kelime Söyle” filminden bir cümle derhal akla geliyor: “Bir sahtekâr tahtanın üstünde iken hala anlıyorum. Ama bloktaki sahtekâr? "
Bu fantasmagoria burada bitmiyor. Port Arthur'un kalesinin teslimi durumunda Yüksek Askeri Ceza Mahkemesi'nin kararını okuyan herkes ifadelerden şaşıracak. İlk başta, Stessel ölüme mahkum edildi. Daha sonra aynı belgede bulunan aynı mahkeme, Çar'a on yıl hapis cezası verilmesi dilekçesiyle temyiz başvurusunda bulundu. "Teğmen General Stoessel'in askeri tarih savunması yıllarında emsali görülmemiş inatçılığın öncülüğünde durdu" ve ayrıca "tüm kuşatma sırasında Korgeneral Stoessel kalenin savunucularının kahramanlık ruhunu koruduğunu" söyleyerek isteğini motive ediyor.
Ne görüyoruz? "Traitor" savunmayı o kadar fazla yönlendirir ki, sebat etmesi ile şaşırtıyor. "Korkak" başarıyla savunucuların kahramanca ruhunu destekliyor! Kabul ediyorum, burada bir şeyler yanlış.
Ve sonuncusu. Stoessel 'in tezini şehri askeri konsey görüşünün aksine geçti.
Gerçekten, kalenin yıkılmasından kısa bir süre önce, mevcut durumun tartışıldığı bir başka askeri konsey düzenlendi. Memurların söyledikleri toplantı günlüğüne kaydedildi ve bu belge uzun süre önce kamuoyuna açıklandı.
Herkes mecliste çok garip şeyler olduğundan emin olabilir. Birer birer memurlar, kalenin umutsuz pozisyonunu ayrıntılı olarak tarif etmiş, uzun süre bekletmenin neden imkansız olduğunu ancak yine de savunmanın devam etmesini istedi.
İşte tipik örnekler.
Teğmen Albay Dmitrevsky: “Hala savunabilirsin, ama ne kadar süredir bilinmemektedir, ancak Japonlara bağlı ... Saldırıyı geri itmek için neredeyse hiçbir aracımız yok.”
Binbaşı General Gorbatovsky: "Çok zayıfız, rezervimiz yok, ancak ön saflarda tutmak ve dahası önemli ..."
Sizi temin ederim, toplantı katılımcılarının çoğu aynı şekilde savundu. Ancak, aslında, bu şaşırtıcı değil. Kimse sadece korkak olarak bilinmek istemez, kimse ona pes etmeyi teklif eden kişi olarak parmağının işaret edildiği bir duruma girmek istemez. Bir dereceye kadar, savunacak hiçbir şeyin olmadığını mükemmel bir şekilde gören astları, bir dereceye kadar kuran komutanlarını kurdular ve sevilmeyen bir kararın sorumluluğu yalnızca ona dayanacaktı.
Burada, oyların çoğunluğunun Moskova'nın savunması için yapıldığı Fili'deki askeri konseyi hatırlamak uygun.
Askeri konseyin görüşüne aykırı olarak Kutuzov Moskova'yı geçti, ancak Rusya'nın seçkin bir komutanı ve vatanseverliği olarak tarihe geçti. Bu arada, Çin'de aylarca tamamen tıkanmış bir şehri savunan Stoessel, ülkemizin hayati merkezlerinden binlerce kilometre uzaktayken, Japonlara bir dizi ağır yenilgiye uğradı, hain olarak küfür ediyor.
Stoessel'i deneyenler, askeri konseyin koşullarını biliyordu ve bence, gerçekte ne olduğunu tam olarak anladılar. Buna rağmen ölüme mahkum edildi. Genel olarak, bu denemenin koşullarını ne kadar fazla araştırırsanız, izlenim o kadar fazladır ki genel olarak bir günah keçisi yaptıkları izlenimi uyandırır. Bu, en azından ve muhtemelen mahkemeye tamamen emredildi, yani orduyu demoralize etmek, gerçek vatanseverleri saflarından kovmak ve belki de suçlarını asarak hainleri ve sabotajcıları kurtarmak için Port Arthur'un gerçek kahramanı kasıtlı bir şekilde iftira attılar. cesur ve dürüst, ama genel entrikalarda deneyimsiz.
Yargıçlar arasında Nikolai Vladimirovich Ruzsky de vardı, yani daha sonra Nicholas II'nin devrilmesinde ana katılımcılardan biri olan kişi. Bu arada, o Guchkov ve Shulgin ile birlikte, kralın “inkarında” bulunmuştu. Duruşmada kimlerin temsil edildiğini biliyor musunuz? Daha sonra Ana Hükümet Mahkemesi başkanlığına Geçici Hükümet tarafından atanan Alexander Mikhailovich Gursky. Daha sonra Deniz Bakanı ve Şubat Devrimi'nin en önemli katılımcılarından biri olan Amiral Grigorovich, Stessel aleyhine tanıklık etti.
Bunların hepsi gelecekteki Şubatçılar, yani, İkinci Dünya Savaşı'nın ortasında devlet gücünün devrilmesini düzenlemeyi düşünen insanlar. Şimdi Nicholas II'nin devrilmeyi hak etmeyi hak edip etmediğini tartışmayacağım. Ancak gerçek şu ki, herhangi bir durumda savaş sırasındaki darbe, ülkenin kontrol edilebilirliği kaybına, ordunun dağınıklığına ve savunma kapasitesinde keskin bir düşüşe neden oldu. Rusya'da vaaz, 1917 yılında değil, daha erken yaşlarda başladı.
V.ic 16 Eylül 2015 06: 34 Yeni
Mahkeme daha iyi bilir. Kazananlar yargılanmaz ve yenilgi durumunda, “suçlu” nun varlığı basitçe gereklidir.
Z.O.V. 16 Eylül 2015 08: 12 Yeni
Ancak gerçek şu ki, savaş sırasındaki bir darbe, ülke üzerinde kontrol kaybına, ordunun düzensizleşmesine ve savunma kabiliyetinde keskin bir düşüşe yol açtı. Rusya'daki treason 1917'de değil, çok daha önce başladı.
Hayatın bir tiyatro olduğunu ve içindeki insanların aktör olduğunu hayal edersek, bir yerlerde yönetmen, yönetmen ve senarist var gibi görünüyor. Yüzyıllar boyunca senaryolar yazan onlar. Büyük Rusya'yı 15 cumhuriyete bölen komutanlardı, sonuç olarak sınırlarımızda milliyetçilik odakları aldık. Ve gerçek komünistlerin ya da komünist idealleri paylaşanların bu kelime için beni affetmesine izin verin. Ben kendim bir komünisttim ve bu idealleri paylaşıyorum, dahası, bir geleceğin komünist ideallerin tam arkasında olduğuna inanıyorum. Bir şeyi anlamak önemlidir. Bir ideoloji olarak komünizm Batı'da doğdu. Bu öğretinin ideoloğunun çarlık rejiminin neden devrilmesi gerektiğine ideolojik olarak doğrulayan Mordecai Marx Levy olduğuna inanılıyor. Komünist ideolojide iyi olan ve Komünist Partinin şu an gurur duyduğu her şey Stalinistler tarafından gerçekleştirildi ve komünistlerin suçlandığı şey, dünya sermayesinin ajanları olan Troçkistlerin işi.
Serbest rüzgar 16 Eylül 2015 08: 57 Yeni
15 değil, 16 cumhuriyette Karelya-Fin SSR'si vardı, Kruşçev onu kaldırdı. İğrenç birlikler artar çarpıcıdır; güneydeki bir şehirde Tsingoy hastalığına nasıl izin verilebilir? Onunla 200 yıl boyunca nasıl başa çıkılacağını biliyorlardı ve sonra 20. yüzyılın yarısı ve iskorbütle askerlerin yarısı. Makineli tüfek kullanma arzusu hakkında, kelime yok, tükürmek istiyorum.
Weyland 17 Eylül 2015 00: 56 Yeni
güney şehrinde qingoy hastalığına nasıl izin verilebilir? Onunla 200 yıl boyunca nasıl başa çıkılacağını biliyorlardı ve sonra 20. yüzyılın yarısı ve iskorbütle askerlerin yarısı.
KO, bir şehir, hatta güneydeki bir şehir, neredeyse yarım yıl boyunca bir düşman tarafından kuşatıldığında, C vitamini verilmesinin ciddi engellerle karşılaştığını gösteriyor ...
DMB 16 Eylül 2015 09: 57 Yeni
Genel olarak komünist ideolojiden ve özellikle de SSCB’de sosyalizmin inşasının tarihçesi hakkında biraz basitsiniz. Hemen bir komünist geleceği inşa etme konusundaki güveninizi kesinlikle paylaştığım bir rezervasyon yaptırmalıyım. Ancak, Stalinistlere parlak olan her şeyi ve Komünistlerin “Troçkist” olmakla suçlandıkları her şeyi tarihsel gerçeklerle çelişmek anlamına gelir. Özellikle, kitlesel baskılar ve gerçekleri en korkunç Stalinistler tarafından inkar edilemez, açıkça parlak olana atfedilemez ve kesin olarak sosyalizm eleştirisinin temelini oluşturan onlardır. Bulutların üzerinde hiç durmuyorum ve eski dünyanın savaşmadan teslim olacağına ve teslim olacağına inanmıyorum. Fakat “dünya sermayesi temsilcileri” hakkındaki son ifadeniz mantıkla çelişiyor. Kuşkusuz, herhangi bir toplumda yozlaşanlar vardır, Yeltsin ve Putin buna bir örnektir. Fakat zengin bir toplumda yaşadılar ve hiçbir şey için risk almadılar. Stalinist sistem tarafından tahrip edilmiş olan komünistler pratikte kendi bürolarında takılmadılar, sizin de kapitalizmin ajanları olduğunuz için mücadele ettiler. Trotski'i bir kenara bırakın (kendim onun hakkında hevesli değilim). Yok edilen parti liderleri arasında Troçki’nin fikirlerini paylaşmayan pek çok kişi vardı, üstelik aktif olarak onlarla savaştılar, onları “ajan” olarak da yazıyor muyuz?
Z.O.V. 17 Eylül 2015 00: 12 Yeni
Yok edilen parti liderleri arasında Troçki'nin fikirlerini paylaşmayan pek çok kişi vardı, üstelik aktif olarak onlarla savaştılar ve onları “ajan” olarak mı yazıyoruz?
Evet, süreci anlamak için geçen yüzyılın olaylarının tarihsel vizyonunu basitleştirdim. Tüm iyi eylemlerin Stalinistlerle ve tüm kötü şeylerin Troçkistlerle olduğunu yazdığımda, onları "şartlı olarak" eylemlere bölerim. Baskı yapan en kanlı cellatlardan birinin CPSU Batı Sibirya Bölge Komitesi'nin ilk sekreteri olduğu tahmin edilmektedir (b). Sibirya bölgesinin “mülksüzleştirilmesinde” aktif rol aldı. Daha sonra, Mart 1937'de baskıyı yoğunlaştırmak için bir telgraf gönderen oydu - "Çünkü düşman uykuda değil." Ve bu alanda çok başarılı bir şekilde denedim. O kadar başarılı oldu ki, daha sonra bunun için vuruldu. Zamanımızda, masumca bastırılanların akrabaları, bir nedenden dolayı Stalin ve Beria'yı suçluyorlar. Bu Kruşçev'in dosyalanmasıyla yapıldı. “Bolşevikler Tüm Sendika Komünist Partisi Merkez Komitesi, 10 Temmuz 1937'de Stalin IV'e yoldaş olacak. Toplamda cezalarını veren ve dağlara yerleşen ceza ve kulak unsurları olduğunu bildiriyorum. Moskova ve Moskova bölgesinde 41 kişi kayıt altına alındı. Bunlardan 305 kişi suç unsuru olarak kaydedildi. Mevcut materyaller, 33 kişiyi 436. kategorideki suçlulara atfetmek için sebep vermektedir. ve 1. kategoriye - 6500 kişi. Cezalarına hizmet eden ve Moskova ve bölgenin ilçelerine yerleşen Kulakov, 2 kişiye karşılık geldi. Mevcut materyal, bu gruptan 5272 kişiyi 7869. kategoriye atfetmek için sebep vermektedir. ve 1. kategoriye - 2000 kişi. Lütfen komisyonu TT'nin bir parçası olarak onaylayın. Redens (Kırım'daki kanlı bacchanalia liderlerinden biri, Wrangel'den ayrıldıktan sonra kalan 2 ila 5869 bin kişi vuruldu) - Erken. NKVD Ofisi M.O., Maslov - Milletvekili. Moskova Bölgesi Savcısı N. Khrushchev - MK ve MGK Sekreteri, gerekirse, Yoldaş A. Volkov'un yerini alma hakkını saklı tutar. - Moskova Kent Komitesi İkinci Sekreteri. ICWCR Sekreteri (b) N. Kruşçev. " Kruşçev'in kan akışını derecelendirin. Kruşçev daha sonra Moskova ve Moskova Bölgesi'ndeki infaz sınırlarını artırmasını istedi ve hala 80 kişiyi vurdu. Ukrayna Partisi Merkez Komitesi'nin ilk sekreteri olarak, mülksüzleştirme, tutuklama ve “halk düşmanlarının” infazında olağanüstü girişimler ve kanlı başarılar için Stalin'den herhangi bir tören olmadan kısa bir telgraf aldı: “Dur, @ Urak!”. Hem Eikhe hem de Kruşçev Troçkistleri her yerde markalandırsa da, eylemlerine göre gerçek Troçkistlerdi. "Stalinist baskı" hakkında yatıyor https://www.youtube.com/watch?v=OUBLG7zDDRs
Vassoevich A.L. Stalin nasıl öldürüldü https://www.youtube.com/watch?v=_CnCGYPL6rI
Grover Ferr Kruşçev'in "Harika" yalanı http://www.telenir.net/istorija/obolgannyi_stalin/p4.php İşte "kitle" baskılarıyla ilgili sayılar. Gulag. Yalanlara Karşı Arşivler - http://www.zlev.ru/49_14.htm
Strelets 16 Eylül 2015 06: 46 Yeni
Rusya'da uzun zamandır treason. Korkunç İvan'ın altında bile, boyarlar eşlerini ve çocuklarını zehirlediğinde. Daha önce değilse. Piçler bir parça jamon için insanları ve tüm ülkeyi feda etmeye hazırlar. Vatana ihanet için ateş etmek gerekiyor.
XYZ 16 Eylül 2015 07: 27 Yeni
Evet, kahramanların ve hainlerin çok canlı bir şekilde tanımlandığı Stepanova'nın Port Arthur'un çocukluğundan en sevdiği kitap, sadece güncel çıkarlara hizmet eden bir propaganda çalışması olduğu ortaya çıktı. Bu bir utanç! Bununla birlikte, hiçbir şey Rus birliklerinin kahramanca davranışlarını, cesaretlerini ve cesaretlerini itibarsızlaştıramaz. Tarihsel adaleti yeniden kurma ve her şeyi yerine koyma zamanı geldi.
iury.vorgul 16 Eylül 2015 07: 49 Yeni
Makalenin yazarının, Stessel'den bir günah keçisi yaptıkları görüşüne katılıyorum, ancak makaleye bir eksi koydu. Ve bu yüzden. Stessel, Port Arthur kalesinin komutanı değil, Kwantung müstahkem bölgesinin komutanı (üst düzey askeri komutan) ve uzak sınırlarda kalenin savunmasını hazırlamak için önlemler almak zorunda kaldı. Yapmadı. Ve suçlanacak tek kişi olmasa da (suçlular uzun süre listelenebilir ve "aziz" Nicholas ile bitebilir), kesinlikle cezasını kazandı.
Alexey RA 16 Eylül 2015 10: 22 Yeni
Ve bu yüzden. Stessel, Port Arthur kalesinin komutanı değil, Kwantung müstahkem bölgesinin komutanı (üst düzey askeri komutan) ve uzak sınırlarda kalenin savunmasını hazırlamak için önlemler almak zorunda kaldı. Yapmadı.
Değil mi? Yoksa yapmadı mı?
Yerel komisyona göre, her şeyden önce, bazı eski kıyı bataryalarını kullanmak, onları geliştirmek ve uygun şekilde silahlandırmak ve daha sonra bu bataryaları yavaş yavaş yenileriyle değiştirmek gerekiyordu. Kara cephesine gelince, eski şehrin eteklerinden 8 kilometre uzaklıktaki Kurt Dağları'nda tasarlanan kalenin kalelerini döşemek gerekli gördü. Bununla birlikte, bu proje onaylanmadı ve Ekim 1898'de Port Arthur'a başka bir projeye denk gelen özel bir komisyon gönderildi. İkincisi, kalelerinin Kurt Dağlarına ulaşmadığı ilkinden farklıydı, ancak şehrin eteklerinden, Dagushan - Dragons sırt sırtı - Panlunshan - Açısal Dağlar - Yüksek Dağ ve Beyaz Kurt'un yüksekliği boyunca yaklaşık 4 1/2 kilometre koştu.
Bu projenin gündeme geldiği, insanlar ve parayla Kwantung'da maliyetlerden tasarruf etmeye çalışan bir kurumlar arası toplantı, projeye karşı çıktı ve ikincisi onaylanmadı. Aynı zamanda, genel olarak, Qantong garnizonunun orada bulunan süngü ve kılıç sayısını, yani 11 kişiyi aşmaması gerektiği, böylece "yarımadanın korunmasının organize edilmesinin aşırı pahalı ve politik olarak tehlikeli olmayacağı" şeklinde bir dilek dile getirildi.
Sonuç olarak, derlenen projeye göre, Ejder Sırası'nın yükseklikleri boyunca geçen kara savunma hattının, Mezarlık Dağının önündeki bir tepeye, dişli dağa, Sanshugou köyü yakınlarındaki bir tepeye, Valdshnepin tepesine, Batı Havzası'nın güney köşesine ve Bely Dağına kadar uzatılması bir kurt, yaklaşık 19 km çıktı ve bu proje 1900'de onaylandı.
Sonunda, Port Arthur, her şeyden önce, o zamanki normal kalenin teorik koşullarını tatmin etmedi, çünkü dış konturun bazı tahkimatı şehirden 4 km'lik minimum sınırdan daha azdı; 3 numaralı kaleden 2,5 km uzaklıkta olduğu ve 4 ve 5 numaralı kalelerin yeni şehrin eteklerine bile 1,5 km olduğu için. Sadece Rus filosunun saklandığı doğu havzasını korunan bir alan olarak görsek bile, o zaman kara kalesi hattının yerlerdeki sınırdan sadece 1 km uzakta olduğu ortaya çıkıyor (örneğin, 2-3 numaralı kaleler). Surların şehre bu kadar yakın olmasının, gemilerin, depoların, hastanelerin sadece kabukların değil, aynı zamanda şehir sokaklarında uçan silah mermilerinin de olduğu ilk atışlardan liman ve limanın bombalanmasına neden olduğu açıktır. Konturun bu şekilde daralması, yukarıda gördüğümüz gibi, sadece ekonomik kaygılardan ve konturun uzunluğunu kesinlikle Port Arthur için tahsis edilen insan gücüne göre ayarlama arzusundan kaynaklandı.
Kısacası, uzak sınırlarda uzun vadeli bir savunma yoktu. Ve Japon inişini saha tahkimatlarında iki bölümle durdurmak ve hatta pratik olarak aktif olmayan bir filo ile ...
SergeySeverny 16 Eylül 2015 08: 08 Yeni
sorunlu iş ...
Asadullah 16 Eylül 2015 13: 56 Yeni
En çamurlu, benim görüşüme göre, bu:
bunların yarısından fazlasında iskorbüt vardı.
Gençliğinde, bu savaş hakkında makaleler okudu, tüccarların, sanayicilerin ve ordu kaynaklarının bu savaşta nasıl çalındığını anlattı. Her zamanki gibi, kâr peşinde koşmak herkesi mahveder. Sonuç - Rus-Japon savaşı, Rusya'da devrimin öncüsü oldu ve bu, çalan herkesi yok etti. Açgözlülük, para bozucu, aptallık her durumda gerçek haindir. Listeyi genişletebilirsiniz, ancak kâr susuzluğu sadece ana günah olmalıdır, çünkü geri kalan her şeyi başlatır.
akudr48 16 Eylül 2015 08: 48 Yeni
Rusya'daki treason 1917'de değil, çok daha önce başladı.
Bununla tartışamazsınız, ancak herhangi bir devletin belirli bir dış uluslararası ortamda var olduğu ve bir veya başka bir başarısızlıkta gerçek veya hayali "günah keçileri" arayışıyla iç çarpışmaların olabileceği diğer devletlerden gelen baskı ve jeopolitik isteklere tabi olduğu akılda tutulmalıdır. ve suçlu bulmak için en iyi seçenek ihanet suçlamalarıdır.
Ancak İmparatorluk Rusya, yine de devlet başarısızlıklarından sorumlu olanları bulduğu zaman, modern Rusya'dan çok daha tutarlıydı.
Şimdi öyle değil, şimdi sadece SSCB'nin tüm devletini ve sonra Rusya'nın tüm ekonomisini ve endüstrisini halkın kişisel servetini ele geçirmek uğruna yok etmek gibi mahvolup imha edilebilecek mesele değil.
Ve sonra bu ihanet ve ihanet büyükanneleri Gaidar gibi ulusal kahramanlar olurlar ya da yağmalanan milyarları ile kutsanmış Batı'ya güvenle taşınırlar.
Ve diyorsun ki, Stessel ...
bionik 16 Eylül 2015 08: 54 Yeni
Birlik bir şey, şimdi başka bir çelişki söyledi: İlgilenenler "Port Arthur" u okuyabilir Stepanov AN
Djozz 16 Eylül 2015 09: 39 Yeni
Otomatik RU. Sağ: Genelkurmay Albay Romanovsky.
AID.S 16 Eylül 2015 09: 52 Yeni
Stessel suçlanacaktı, suçlanmayacaktı, Rus İmparatorluğu'nun sömürgeler için bu haksız savaşta gurur ve şeref kazanmaması ne fark etti, ama ölümüne ilk adımı attı ve Stessel buna son rollerde değil, Sovyet analogu vardı, daha kaçınılmaz bir kaderi olan General Pavlov, muhtemelen cesur ve değerli biriydi.
Kepten45 16 Eylül 2015 17: 37 Yeni
Savaşmak suçlamaktı, suçlamak değildi, fark nedir?
Sovyet bir meslektaşı vardı, daha inkar edilemez bir kaderi olan General Pavlov, muhtemelen cesur ve haklıydı, bir sonraki makalede rehabilite olur mu?
Eh, henüz Pavlov'a ulaşmadık, ancak işte http://cont.ws/post/118368 “Amiral A. Kolchak’ın davası: rehabilitasyon sorunu”, soru özellikle açıklanacaktır. Yakında, Krasnov ve Vlasov haklı çıkmaya başlayacak.
Staryy26 16 Eylül 2015 10: 09 Yeni
PLUS Makalesi. Yazar çok ilginç bir konuya değindi. Başımızda, Arthur Limanı'nın düşüşü her zaman Stessel ile ilişkilendirildi. Ve hepsi Stepanov'un kitabı sayesinde, şüphesiz çok iyi ve yetenekli bir şekilde yazılmış. Ama yine de - bu sanatsal bir çalışma. Ve kurguya dayanan tarihsel sonuçlar çıkarmak ...
Valentin Pikul’un romanlarında tarihi olayları saptırdığı, her şeyin “yanlış” olduğu yönündeki eleştirilerden birine cevabını hatırlıyorum. Çok kısaca cevap verdi: “Dumas'ın“ Üç Silahşör ”adlı romanından Fransa'nın tarihini incelemiyorsunuz. Makale için tekrar teşekkürler
Rusça özbek 16 Eylül 2015 11: 35 Yeni
yazarın Arthur Limanı'nın düşmesi için Komünistleri suçlamaması garip ... ama ne? commies bir devrim başlattı! en dürüst, asil, değerli, vb. vb.
Bunun aynı yazarın temiz, çamurlu olmayan ve en önemlisi YENİ olaylara sahip olduğundan şüpheleniyorum - burada “koşullar” Mikado filosunu yenmeye izin vermeyen Büyük Deniz komutanı ZP Rozhestvensky hakkında yazan ...
Rus-Japon Savaşı, tarihimize iktidar seçkinlerinin tamamen dejenerasyonunu gösteren utanç verici bir savaş olarak girdi, tüm bu parlak generaller ve nadir istisnalarla omuz kayışlarında büyük kartallara sahip amiraller nadir sıradanlıklarıyla ayırt edildi ...
Stesel (Fok ve Kuropatkin gibi) sıradanlık ve kariyerciydi ve çalışmalarının sonucu oldukça mantıklı ...
andrew42 16 Eylül 2015 11: 36 Yeni
Makale bir sansasyon olduğunu iddia etti, ancak gerçekte “Ya böyle olsaydı” tarzında “alternatif bir hikaye”. Stessel’in donanmaya yönelik kibirli tutumu (ve Stepanov "kendinden tahrikli" kelimesini icat etmedi) iyi bilinmektedir. Ancak Japonların Kwantung'a inişini zorlaştırmak için ordu ve donanmanın etkileşiminin ne kadar gerekli olduğu! Ayrıca, Stessel’in figürü çarlık ordusunun liderlerinin çoğunun hazır konsantre bir görüntüsüdür: “Jap'leri kapaklarla atacağız.” Kısa görüşlülük, gönül rahatlığı, inisiyatif eksikliği, yetkililerin kendi kararları ve eylemleriyle hoşnutsuzluğuna neden olma korkusu - bu Stessel ve şirket. Ve kalenin geçtiği / geçmediği - bu soru hiçbir şey ifade etmiyor. Borjomi içmek için geç. Bundan önce olan ana şey. Bacakların inişini ve Japon kuvvetlerinin konuşlanmasını önlemek için ne yapıldı / ne yapılmadı. Ve bazı çarlıklı yüksek memurların bir başka rezil olanın önünde (Stessel'in önünde) parçalanmasıyla mektupları cesaretlendirmek - onları kanıt olarak getirmek genellikle saçma. Stessel ve şirket "her şeyi bunalmış" ve Aralık 1904'ten çok daha erken.
Alexey RA 16 Eylül 2015 13: 35 Yeni
Ancak Japonların Kwantung'a inişini zorlaştırmak için ordu ve donanmanın etkileşiminin ne kadar gerekli olduğu!
Ordunun filo ile etkileşimi ...
Bakalım - Nisan 1904'te ordunun kiminle etkileşime girebileceği.
“Tsesarevich”, “Retvizan” ve “Zafer” - Mayıs sonuna kadar tamirde.
"Petropavlovsk" - altta.
"Sivastopol", "Poltava" ve "Relight" olarak kalın. 2 EDB ve bir EDB-KR. 6 EDB Togo'ya karşı. Şaşılacak bir şey yok:
Talimat E.I. Alekseeva V.K. Witgeft, kruvazörler ve muhripler tarafından aktif operasyonları engellemeyen, ancak sadece Port Arthur'a dönüşlerinin güvenliğinin garantisi ile katı bir savunma eylemi önerdi.
Ve bu şartlar altında ordunun ve donanmanın inişi zorlaştırmak için nasıl işbirliği yapmasını emredersiniz?
Rusça özbek 16 Eylül 2015 15: 28 Yeni
"" Ve bu koşullar altında, orduya ve donanmaya inişi zorlaştırmak için nasıl etkileşimde bulunmalarını emredersiniz - eğer filo gemileri ancak üsse güvenli bir şekilde geri gönderildiyse serbest bırakılabilirse? "" "
yani, tüm bu parıltılı ve haysiyetli generalleri ve amiralleri hangi aptallık ve karışıklığa neden olduğu açıktır ...
Alexey RA 16 Eylül 2015 18: 05 Yeni
Balık kafasından çürüyor ... Başlangıç ​​olarak, Port Arthur üssü filoya hiç uymadı ve filoya tam anlamıyla empoze edildi. Filo üssü seçmedi, ancak Dışişleri Bakanlığı filoya Pasifik Filosu'nun Arthur Limanı'na dayanacağını bildirdi.
Port Arthur'un teslim olması, İmparatorluğun küçük ekonomi politikasının bir sonucudur. Bu zihin için anlaşılmaz - çalkantılı bir tiyatrodaki ana filo üssü karadan normal savunma olmadan kaldı. Ne, Sivastopol hiçbir şey öğretmedi mi? Ama hayır, yine aynı tırmıkla adım atıyoruz ve ana şeyden tasarruf ediyoruz.
Ve bu, surların kendileri hakkında, basitleştirilmiş ve sınıra kadar hafifletilmiş projelerinden bahsetmiyorum (koruma - maksimum 6 "mermiye kadar) ve filonun arka tabanı hakkında, her zamanki yerleştirme yerine, her seferinde bir keson yapmak zorundasınız. üsün ne inişten (filonun gemileri zamanında işletmeye almak için zamanı yoktur) ne de önceden iniş yapan bir inişin ateşinden (uzun süreli savunma derinliğinin küçük olması nedeniyle) korunmadığından.
Sorunlu bir alanda bir banka şubesi açmak ve kasaya bir karton kapı ve birkaç emekli güvenlik görevlisi koymakla aynı şey. Sonra tasarrufları rapor edin.
Rusça özbek 16 Eylül 2015 18: 43 Yeni
"" "Filo üssü seçmedi ve Dışişleri Bakanlığı filoya Pasifik Filosu'nun Arthur Limanı'na dayanacağını söyledi" ""
ve seçim neydi?
Alexey RA 17 Eylül 2015 11: 05 Yeni
Öyleydi. Gangut'ta, XIX yüzyılın 60'lı yıllarından başlayarak Uzak Doğu'da temel almayı sağlamak için filonun önerileri ve eylemleri hakkında bir makale vardı.
Sorun şu ki, ilk olarak Dışişleri Bakanlığı pratikte Uzak Doğu üssünde müzakerelerden çekildi ve onları donanmaya bıraktı. Ve XNUMX. yüzyılın sonunda daha da kötüleşti: Dışişleri Bakanlığı, filoya danışmadan, sadece Rus yardımcı konsolosunun raporunun sonuçlarına dayanarak, filoyu bir üs seçti ve yayınladı - ve aynı zamanda filoya alternatif teklifleri düşünmek bile istemedi. Dubasov bir dağla Mozampo'nun arkasında durdu - ancak Dışişleri Bakanlığı'nı yendi.
Siyasi ve askeri açıdan, seçilen üs son derece başarısız oldu. Aslında, Port Arthur Rusya'nın kiralaması, Japonya ile gelecekteki savaşın nedenlerinden biri olarak hizmet etti. Unutmayın - Çin-Japon savaşının sonuçlarına göre, Liaodong'un ayrılması gerekiyordu ve kelimenin tam anlamıyla kazanandan nasıl güreşti. Pratikte - Berlin Kongresi No. 2.
Rusça özbek 17 Eylül 2015 11: 18 Yeni
Uzak Doğu'da filoyu park etmek için kullanılabilecek İKİ (2) liman vardı - Vladik ve Arthur - HER ŞEY! Vladik bir donma limanı iken
tüm bu yaygara ve Liaodong etrafında yürütüldü
üstelik Mozampo Kore'de Rusya'ya ait olmayan bir liman ve İngiltere'nin böyle bir şeye izin vereceğinden şüpheliyim ...
Arthur bile İngilizler tarafından ele geçirildi ve Dubasov'un sadece belirleyici eylemleri oradan çıkmalarına izin verdi
Mozampo ile ilgili konuyu biliyorum, ama bu saf alt tarih.
oh evet ... altyapı! Arthur'da Çin filosunun bir üssü vardı - rıhtımlar, atölyeler, demirleme iskeleleri ve Mozampo'da belirli sayıda milyonlarca yatırım yapmak gerekiyordu ve Dalniy limanının inşasıyla destanı bilmek, fiilen bitmemiş ana ile savaş sırasında sona erecekti. baz
kotvov 16 Eylül 2015 20: 15 Yeni
"Tsesarevich", "Retvizan" ve "Zafer" - Mayıs sonuna kadar tamirde. ,,
ve orada bitirdikleri için kim suçlayacak? Benim için tüm askeri elitleri ve Aleksev'i de yargılamak gerekiyordu.