Kur’an harfleri meselesi niçin önemlidir? Cuma, 29 Mayıs 2009 11:16 Yazılar - Risale-i Nur Soru: Kur’an harfleri meselesi niçin önemlidir? Aslolan hakikate ulaşmaksa alfabe gibi araçların amaç olması hakikate ters değil midir?
Ayrıca Bediüzzaman Hazretlerine Kur’an harfleri hususunda “En mühim hakaik-i Kur’aniye ve imaniye ile meşgul olduğun halde neden onu muvakketen bırakıp, en ziyade manadan uzak olan huruf-u hecaiyenin adedlerinden bahsediyorsun?” diye harflerin alfabetik sıralarının adetlerinden bahsetmesinin sebebi sorulduğunda “Çünki bu meş’um zamanda Kur’anın bir temel taşı olan hurufuna hücum ediliyor. Ve onların tebdiline çalışıyorlar.” (Rumuzat-ı Semaniye) diye cevap veriyor. Üstad, Kur’an harfleri için sıradan semboller veya hakikate ulaşmada bir araç demiyor, bilakis onların kutsallığına ve mübarekiyetine gönderme yapıp Kur’an’ın “temel taşı olduklarını” vurguluyor. Hatta bu harflerin mübarek bir sıra ile tanzim edildiklerini ve değer kazandıklarını belirten ve bu asrı, sünnetin değiştirilmesi yüzünden, uğursuz, diye niteleyen Bediüzzaman, bu asırda Kur’an harflerine savaş açıldığını ve Kur’an harflerinin başka harflerle - aslı Hıristiyanlığa dayanan ve Hıristiyan toplulukların kullandığı Latin harfleriyle- değiştirilmeye çalışıldığını söylüyor. Bununla birlikte her bir Kur’an harfinin sayısal bir değeri vardır ki ebced ve cifr hesabı denilen bu ilimle âyet ve hadislerin birçok hakikatleri -tarihleriyle birlikte- ortaya çıkarılmıştır. Âyetlerin ve bilhassa ahir zamana bakan hadislerin, harflerin sayısal değerleriyle de alâkasının olması sadece Kur’an harflerinde görülebilecek bir özellik ki Cenab-ı Hakk bu hususiyeti bu harflere vermiştir.
Alfabeler bizim hakikatlere ulaşmamızda birer araçtır. Bu onların en temel vasfıdır. Sadece bu özelliklerini göz önünde bulundurup “Ha Latin harfleriyle hakikate ulaşmışsın ha Kur’an harfleriyle, ne fark eder! Aslolan hakikate ulaşmaktır” gibi bir yaklaşım Kur’an harfleri sünnetinin binler maslahatını ve şeair olma hususiyetini görmemek demektir. Dinen mukaddes olan bu harfler, bize doğrudan doğruya Kur’an-ı Kerim’i hatırlatır. Bu harfler İslam memleketlerinde kullanılır ki o devletin Müslüman olduğunun alametidir. Lisanları farklı olan İslam devletlerinin alfabe ile İslam birliğini sağladıkları görülür. Pakistan’da Urduca, Arabistan’da Arapça, İran’da Farsça, Osmanlı ve Selçuklu’da Türkçe kullanılmasına rağmen kullanılan alfabe tektir. Kur’an alfabesidir, İslam alfabesidir. Atalarımız 751 Talas Savaşı ile birlikte Araplara komşu olmuştur. O güne kadar Göktürk ve Uygur alfabelerini kullanan Türkler, birden bire gönüllü bir tarzda, ne zaman geçildiği belli olmayan bir süreçte Arapların kullandığı bu alfabeyi kullanmaya başlamışlardır. Bizler 751’e kadar birçok kavimle komşu olduk, ama hiçbirinin alfabesini kullanmadık. Üstelik ecdadımız Arap hayranı da değildi. Ne oldu da bu alfabeye geçtik? Atalarımız gayet iyi biliyorlardı ki bu harfleri kullanmak İslamiyet’in emridir. Çünkü bu harfler İslam şeairi’dir. Ezan gibi İslam coğrafyasında İslam birliğini sağlamaktadır. Ayrıca Hadis-i Şerifler bu harflerin sıradan simgeler olmadığını, Cenab-ı Hakk katında makbuliyetleri bulunduğunu ortaya koymaktadır. Görülmektedir ki Cenab-ı Hakk, bütün hayatımızda İslamiyet’in hâkim olmasını emrettiği gibi kullandığımız alfabenin dahi Kur’an harfleriyle olmasını istemektedir.
cenabı hakk ebeden daimen razı olsun. evet aynen iştirak ediyoruz. baki selamlar efendim.
hayırlı cumalarbu güzel yazılar ve müslümanların değerlerinin farkında olmadığı bir dönemde bu değerleri bize anlatarak bunların tekrar farkına varmamıza vesile olduğunuz için çok teşekür ederim Allah razı olsun
الله راضي اولسون