Tarih 3 Tem 2011 - Yazar MinePolat54 Kategori: Mine POLAT
Sinsi bir karanlık çöküverdi aniden odama. Karamsar yüreğim uyandı sesten uyanan küçük çocuklar gibi. Ah, dedim gene aynı karanlık, gene aynı karamsar yürek… Ve gene aynı ay… Yıldızlar kimi zaman var kimi zaman yok. Yanımda olan insanlar ve olmayanlar gibi. Kimileri yanımda kimileri ise başkalarının başucunda. Oysaki ne de dilerdim hep bir ömür
Tarih 22 Haz 2011 - Yazar MinePolat54 Kategori: Mine POLAT
ÇANAKKALEM GEÇİLMEDİN, GEÇİLMEZSİN DE
Ey bu vatanın en büyük kahramanlıklarına şahit olan toprak… Ve Türk evlatlarının tarihinde imzası bulunan Çanakkale zaferi… Ölmeyi umursamadan, vatanımızın topraklarına yar olan Mehmetçiklerimiz… Bir yandan da bayrağımız, namusumuz ve bağımsızlığımız… Ardından görmüş geçirmiş Çanakkale’m… Üzerinde kıyametlerin koptuğu, hem düşmanların hem de yiğitlerimizin kanının aktığı geçilmez toprağın
Ayna… Sana bakınca tanımadık bir yüz çıkıyor karşıma… Hiç alışamadığım ve hiçte alışamayacağım yabancı biri… Bakıyorum da hali olmayan, yorgun ve bir o kadar da hayattan bezmiş bir beden… Sessizlik içinde bana bakıyor, gözlerini hiç ayırmadan… Sadece bakmakla yetiniyor ve ben senin yanına ne zaman gelirsem hep o yüzle karşılaşıyorum.
‘Bitti’ demeyi arzuluyorum ne zamandır. Yürek sızısının uzamasının benliğime verdiği zarar yeterince yıprattı beni. Düşünüyorum da kusursuzca yaşamak nasıl olurdu acaba? Öyle ki hatasız kul bulunmamakta, nasıl olur hatasız hayat? Kaderin avuçlarında çırpınır dururuz gözlerimizi açıp ağlamaya başladığımız zamandan itibaren. Kadere boyun eğmek en kolayı olsa gerek. Biz ki kader ağlarını ördüğünde
HAYALİME SAKLADIĞIM SEN
Düşlerime sakladım seni… Dokunamadığım hayalinle uyudum aylarca. Gizlediğim düşlerimden bir türlü çıkaramadım; sana seni uzun zaman anlatamadım. Büyük bir sır gibi büyüttüm seni ve nankörce kemirdin yüreğimi. Şuursuzca kendi kaderimi yazmaya çalıştım. Oysa başarısız olacağımdan kendimde haberdardım. Büyüdükçe büyüdü sevgim ama ne fayda… İster bil ister bilme ne fark eder…
Çok uzun bir zaman geçti aradan. Yıkıntıların arasından henüz çıkabildim yaralarla. Çıktığım kalıntılardan bir kalıntı kaldı benden geriye. Toparlanmam ise daha da uzun zaman geçmesine sebep olacak. Uzunca zaman gözlerim görmedi seni, deymedi tenin tenime, duymadı ömre bedel o sesini kulağım. Sana dair hatırımda da bir şey kalmadı. Geriye kalan neler varsa anılarla ibaret. Ömür sürmeme neden olansa
GECEYE VEDA VAKTİ
Bu akşam ayrı bir hüzün sardı gökyüzünü… Gece, güneşle kocaman bir sessizlik için anlaşma yaptı. Güneş gidiyordu ve gecedeydi nöbet sırası… Ve gözümün görebildiği tüm yerler karanlığa hapsedildi bir anda. Sessizlikse aldı eline mikrofonu… Anlaşılan bitmişti anlaşma… Herkes görevi başına çekildi, güneş ise yuvasına… Gece, gözlerini açarak dünyayı izlemeye koyuldu. Ve bende geceyi… Güneş gidinceye kadar
Karanlık, ayın bile aydınlatmadığı, sokak lambalarının teğet geçtikleri odamda boylu boyunca yatmaktaydım. Hareket etmeden, sessiz bir şekilde gözlerim boşluğa dalıyordu. Ve ben usulca karanlığa boyun eğdim…
Tarih 18 Haz 2011 - Yazar MinePolat54 Kategori: Mine POLAT
Neyi biliyoruz, bu kısacık hayatta bunca dönen şeye rağmen? Her şeyin farkında olduğumuzu sanıyorken, hiçbir şeyi göremiyormuşuz… Anlaşılan hayatın sadece bir yüzünden haberimiz var. Bu küçücük ömrümüzde henüz hayatın gerçekleriyle karşılaşamadık.