TRABZON EKMEĞİ - MisssGibi Yemek Tarifleri
10 günde olup bitmişti herşey. Gidiyormuyuz ? diye sormuştu Mesut . Gidiyoruz.... demiştim. Bıktım İstanbul'dan..
İstanbul'da yaşayan tanıdığım herkesin hayatları için bir B planı var. (kaçmak lazım derler, bir köye yerleşeceksin, çifçilik yapacaksın ya da buralardan kaçıp egede bir balıkçı köyüne yerleşmeli, balık tutmalı, misss gibi bahçendeki yeşilliklerle beslenmeli, gibi gibi.) İstanbul'da yaşamak için bu gereklidir. Olmazsa olmazdır. Lakin eğer B planı yoksa kişinin umutsuzluğa ve karamsarlığa düşmesi, mutsuz olması çok doğaldır. Çünkü şehir mutsuzluk ve keşmekeş üretir. Eğer bakışınız karaysa herşey gözünüze batar. Sizi iyice içine çeker. İşte benim 4,5-5 yıl önceki durumumda böyleydi.
İşten ayrılmıştım, kendime minik bir cafe açmak gibi bir hedef koymuştum. Koymuştum ki birazcıkda olsun mutlu olabileyim. Cafe için Kozayatağı'nda yer bile bulmuştum. İşte o döneme geliyor Mesut'un Kıbrıs'ta ki iş teklifini aldığı an.
Ama üniversiteyi bitirip , çalışmaya başladığım günden beridir, Akdenize yerleşmek lazım, bir köye, bahçesi olan bir eve, kedilerim, köpeklerim olsun, domatesimi, biberimi kendim yetiştireyim, işte hayat bu derdim. O karamsarlığa gömüldüğüm anlardan bu B planını düşünerek kurtulurdum. İşte Mesut Kıbrıs'a gidelim mi dediğin de düşünmeden evet deyişim bundandı.
Daha önce Kıbrıs'ı hiç görmemiştik. Ben evet dedikten birkaç gün sonra Kıbrıs neye benziyormuş bir görelim istedik. Atladık uçağa birkaç günlüğüne Kıbrıs'a geldik. 3 günün sonunda burada yaşarız, çok da mutlu oluruz dedik.
Dönüşümüzde arkadaşlarımızla evimizde toplanıp veda gecesi yaptık. 30-35 kişi toplanmıştı bizler için. Eğlendik, keyiflendik, burulduk, ağladık.. Ertesi hafta Kıbrıs'a yerleşmek üzere İstanbul'dan kalkan uçağa biniyorduk hüngür hüngür ağlayarak, içim buruk şekilde... İstanbul'dan ayrılmak değildi sorun, bizi üzen şey sevdiklerimizden ayrılmaktı.
Ve o günden bugüne tam tamına 4 yıl geçti. Kıbrıs'ta hiç ummadığım kadar mutlu bir dönem geçirdim. Yüzümde gülümseme hiç sönmedi. Burası bana öyle iyi geldi ki.. Ruhumu dinlendirdi. Hayata bakışımı değiştirdi. Beklentilerimi gözden geçirmemi sağladı. Ben kimim? ne istiyorum? sorularına cevap verdirdi. İstanbul'da yaptığımız kurtuluş planımızı uygulamamızı sağladı. Ve hayatda eğer bir şeyi yapmak istiyorsan, istemenin yettiğini, bunun ne kadar kolay olduğunu bize gösterdi.
Şimdi İstanbul'dan buraya gelirken ki aynı burukluğu yine yaşıyorum. Çünkü o çok sevdiğim, yüzümdeki ışığı soldurmayan, hayata umutla ve mutlulukla bakmayı sağlayan yerden, Kıbrıs'tan bu ay sonunda ayrılıyoruz - taşınıyoruz. Ufukta bizi istabul bekliyor.
Bu kararı almaktaki en önemli sebebimiz oğlumuz elbette. Onun yanında dedeleri, ananesi, babannenisi olsun, dayısı, amcaları, halası, teyzeleri olsun istiyoruz. Bizim geçirdiğimiz gibi mutlu bir çocukluk geçirmesini, onu sevenlerin yanında, sevgi dolu bir ortamda büyüsün istiyoruz. Kucaktan kucağa gezsin, bizim çocukluğumuzu bilen ninelerin, dedelerin dizlerine oturup bizim çocukluğumuzu dinlesin istiyoruz. Dilediğince onu sevenlerin yanında şımarsın, kahkahalar atsın istiyoruz.
Kısacası yeni bir hayat bizi bekliyor. Yenilikler insanı korkutsada, insanın hayatını temize çekme fırsatı verdiği için ferahlatıyor.. Hele o değişiklik olumlu sonuçlanırsa tadından yenmiyor :)
Tıpkı üstte gördüğünüz Trabzon ekmeği gibi :)))) Bu yazıyla ekmeği nasıl bağlarım diye çatlayacaktım. İşte bağlandı gitti. Tarif ekmek sanatı isimli siteden. Biz çok beğendik. Yiyip yuttuk :) Denemeniz şiddetle tavsiye edilir.
375 ml. kaynatılmış ılımış su.
1 Yemekkaşığı Sızma Zeytin Yağı.
1/2 Yemekkaşığı tuz.
1- İki tip unu bir elek yardımıyla bir kaba eleyin. İkisinin iyi şekilde birbirine karışmasını sağlayın.
2- Ardından tuz, zeytinyağ eklenir. Suyun içine konulmuş eritilmiş mayalı ve şekerli su una eklenir. Elinizle yoğurabilirsiniz.
3- Eğer ekmek makinanız varsa önce maya sonra şeker sonra un ve ılık su, yağ ve tuz eklenir. Hamur yoğurma modunda çalıştırılır.
4- Elde yoğuruyorsanız 10 dakika boyunca ekmeği yoğurmalısınız. Üzerini nemli bir bezle örtüp 45 dakika soğuk ortamdaysanız 1 saat dinlendirin. Ardından haamuru çıkarıp ezerek zarf şeklinde katlayıp yeniden kabın içine koyup üstünü kapatın. Bu işlemi 30 ar dakika aralarla iki kez tekrarlayın.
5- Ekmek makinasından çıkardığınız hamurunuzu, ya da yoğurduğunuz hamurunuzu Yağlı kağıt serili tepsinin üzerine küçük bir parçayı ayırarak yuvarlak hale getiriniz. Küçük parçayı saç örgüsü gibi yapıp ekmeğin üzerine su yardımıyla yapıştırın. Ekmek hamurunun üzerine bez örterek 45-60 dakika daha mayalandırın. Üstüne su sürerek önceden ısıtılmış 170 derecelik fırında 30-40 dakika pişirin. Izgara üzerinde soğutup, ekmeği bir beze sarılı halde dinlendirip afiyetle yiyebilirsiniz. kesilmesi bıçak değmesi için en az 1 saat beklemelisiniz. Yoksa bıçağın değdiği yerler hamurlaşacaktır. Afiyet olsun.
Kategoriler: Ekmek Tarifleri , Karadeniz Yemekleri
papatya p. 08.11.2009
İstanbul doğup, büyüdüğüm ve asla kopamıyacağım bir şehir. Benim vatanım.
Ama hele haftanın 5-6 günü trafikte zaman geçiriyorsanız, bazı dönemlerde gerçekten sizi yoran bir şehir. İşte öyle bunalım dönemlerinde ki bana çok fazla olmaz bu :) İnsanın alıp başını şöyle bir ay kadar biryerlere kaçası geliyor. Keşke herkesin imkanı olsa.
Dönmene sevinenlerden biriyim bende,biliyorsun. Biliyorsun değil mi? :)
İnşallah üçünüz içinde Kıbrıs günlerini aratmayacak güzellikte günler bekliyordur burda sizi..
Ekmek şahane, ye bitir beni diyor resmen.:) Ellerine sağlık bitanem..
Zerrincim merhaba:) Hakkınızda hayırlısı olsun inşallah! Bu hayali gerçekleştirebilmek ne güzel! Sizin adınıza çok sevindim:)) Hoşgeliyorsunuz şimdiden:)) Öptüm:))
Ne güzel anlatmışsınız.Evet herkesin bir B planı var. Olmalı belki...
Benimde kızkardeşim bundan 8 yıl evvel eşiyle her şeyini bıraktı,evini kiraya verdi ve Kaş'a yerleşti.Orada çok mutlu.Sadece bizden ayrı , tek derdi bu.Ama öylesine alışmışki!'''İstanbul'a tekrar dönsek biz bunalıma gireriz ''diyor.Sakinlik, huzur ve doğayla kaynaşmışlar adeta.Kimbilir kızları okul çağına gelince onlarda döner gelir.Hangisi daha iyi olur bilemiyorum ama umarım sizin için bu dönüş çok çok daha hayırlı ve hoş olur:)
O kadar yazdımki ekmeği atlamışım:) Buradan nefis gözüküyor eminim oradan dahada nefistir.Elinize sağlık:)
harika bir haber bu :) Yine kozyatağı olsun komşuculuk olsun isterim ben :):)
İstanbul'a geliyorsun öyle mi!
Harika haber çok çok sevindim ama şunu diyeyim bu kaosun kucağıan geldiğin içinde üzüldüm.
Bende papatya gibi İstanbul sevenlerdenim ama uzaktan sevmekte lazım bazen derim çünkü gün geçtikçe tüketen bir hali var..
Amma velakin genede İstanbul!
Hayırlı olsun inşAllah ufaklık içinde sizin içinde gel sizleri buralarda görmek nasib olsun minicikle:)
Ekmek içni eline sağlık bu halinlede üretmeye devam bu ekmeklede ilgili ramazan pidesi misali fikir üretimleri yaptın mı uygulamalı hemde?
Canım hakkınızda hayırlısı olsun...
Ama oğluşun için en güzelini düşünmüşün inşlh hayalindeki herşey gerçek olur ve nenelerinni dizlerinde senin ve babasının çocukluğunu dinleyerek büyür....
canım öncelikle verdiğiniz karar inşallah hakkınızda en hayırlı olanıdır gerçekten çocukların sevgiyle ve sevenleriyle büyümesi çok güzel artık oğlun üniversiteyi Kıbrısta okur belki tekrar dönersin:))))ekmek süper ellerine sağlık...
Hersey de bir hayir vardir.Umarim aldiginiz bu yeni karardan asla pisman olmassiniz.
En azindan indirimli satis zamanlarini kacirmamis olacaksin.
Yeni hayatinizda bol sanslar diliyorum.
Değişiklik hayırlı olsun Zerrincim,sizleri mutlu bir hayat bekliyor her zamanki gibi...
ZERRİNCİM MERHABA YENİ KARARINIZ İNŞALLAH HAKKINIZDA HAYIRLI OLUR İSTANBUL GÜZEL BİR ŞEHİR AMA ORADAN AYRILINCA SAKİN YERLERE ALIŞINCA ZOR GELİYOR BEN BU SENE BİR KAÇ GÜNLÜĞÜNE GİTTİM TRAFİKTEN ÇOK BUNALDIM AMA ŞİMDİ İSTANBULUN SAKİN SEMTLERİ VAR
İKİ TARFTADA BEN YEŞİLYURTTA OTURUYORDUM ORALAR HALA GÜZEL AMA ÇOCUĞUNUN AİLENİZLE BÜYÜMESİ GÜZEL BİR FİKİR ÇÜNKÜ AİLER ÇOK ÖNEMLİ
BENDE URDA ÇOK MUTLUYUM AMA SADECE AİLEMİN EKSİKLİĞİNİ DUYUYORUM
AMA BİZDE 3 SENE SONRA MEMLEKTİMİZE GİDECEĞİZ ALLAH KISMET EDERSE
EKMEK ÇOK GÜZEL GÖRÜNÜYOR BENDE EVDE YAPILAN EKMEĞİ ÇOK SEVİYORUM
canım herşeyin hayırlısı...
çokda güzel düşünmüşsünüz...aslında benimde yıllardır içimde bir uktedir....
keşke kızım akrabalarımdan ayrı büyümeseyd...hep iç içe olsaydık..benim tattığım o zevki hiç tatmadı ve ailemde tadamadı .....
kararın ve ekmeğin harika...ellerine sağlık:)oh bende bağladım:)
Sık sık görüşeceğiz ne güzellll:)
Zerrin'ciğim, herşey gönlünüzce olsun. Bebeğin onu sevenlerle beraber büyümesi harika olacaktır eminim. Ekmek müthiş olmuş, hiç cesaret edemedim ekmek yapmaya. Yapanları da alkışlıyorum. Ellerine sağlık..
Böyle bir fedakarlık herhalde ancak bir kuzucuk için yapılabilirdi.. Yine de taktire şayan bir davranış bence.. HErşey gönlünüzce olsun..
Buraya gelseniz daha mutlu olurduk ya yeğenim nerede mutluysa, annesiyle babası nerede onun daha mutlu olduğunu düşünürse ben de onlar için mutlu olurum Zerrin'ciğim. Şans melekleri hep yanında olsun!
canım miss ne diyeceğimi bilemedim .bi tuhaf oldum bak şimdi. 4 yılda çok alıştığın kıbrıstan ist a dönmek, yeniden bir düzen oluşturup onun bir parçası olana dek uğraşmak...bu arada anne olmak...hepsi karmaşık şeyler gibi görünsede bu uğraşlar bizi ayakta tutuyor aslında.ayy bana felsefe yapmak yakışmıyor:))hadi gelll oğlanın büssüüüürüüüü blogteyzesi var hoppidi hoppidi hoplatırız biz de onu inşllh:))çok öpüyorum canım.
Şehir hayatından bunalmış biri olarak umarım buralara çabuk alışırsınız diyorum. Anne/baba olmanın sorumluluğu ne zor daha miniş gelmeden hayatınız onun için yön değiştirmeye başlıyor bile :))
çok sevindim çooook...hayırlısı olsun zerrinim.
mutlu mutlu yaşayın, güle güle büyütün yavruyu inşallah:)
ekmek nefisss...elelrine sağlık canım
Zerrincim dün yorum yazmıştım ama şimdi göremedim, bebek için tebrik ederim ve yeni başlangıçta herşey gönlünüzce olsun
Canım Zerrincim ne güzel anlatmışsın.
Hala gelemedin İstanbula geçen yıldan beri beklliyoruz seni dört gözle.
canım benim ne güzel yazmışsın yine...yazını bir solukta okudum..içimden Zerrin'in bebişinin hayat hikayesi şekillenmeye başlıyor diye geçti..duygulandım öyle işte...yeni bir sayfa açılıyor,küçük bir bebeğin ayak izleri geliyor...elbette, sevdiklerinin arasında nakış gibi işlenecek güzel olan her şey,bebişin ruhuna..masallar anlatacak büyükleri olmalı yanında,ninelerinin elinden ekmek yemeli...tüm hayallerinin gerçekleşmesini candan dilerim...sağlıcakla kalın...
canım az önce isimsiz giden mesaj benim...epeydir yorum yazmadığım için unutmuşum:))
istanbul da yaşamıyorum yaşamayı da düşünmem
ama çok güzel bir şehir buram buram tarih ama insanlar bunu hiç düşünmez ben izmitin küçük bir kasabasında tüm izmit ayaklarımın altında yaşıyorum
kartaepeye yakın biryer
insan kendi ektiği domatesi biberi salatlığı yiyince başkası yavan geliyo
ama olsun umarım herşey gönlünüzce plsun
bebişle size mutluklar
kararına çok sevinidm..
inan en güzel kararı vermişsiniz.
çocukların kalabalık aileler içerisinde büyümesi..herzaman avantaj olmuştur..
sende bunu çok güzel bir şekilde değerlendieceksin inş..
artık herşey çocuklarımız için değilmi...:))
ellerine sağlık..bizim oraların ekmeğini yapmışsın arkadaşım..
uyyy bayuldum daaa...:))
Oglun icin düsüncelerin beni cok duygulandirdi. Kendi kendime "Biz?" Diye sordum... Aslinda bizim de hicret palnalrimizin ardin da hep bu düsünce vardi. Ama bir türlü istedigimiz yer de olamiyoruz!
Senin adina cok ama cok sevindim. Insan kökleriyle büyüyünce kimligini bulur.
Yavrun bu acidan cok sasli.
Yeni hayatinda basirilar canim...
Hadi hayırlısı... Çocukların sevgiyi, ilgiyi, şefkati öğrenebilmesi için gerçekten büyüklerle beraber olmak çok önemli. Herşey gönlünüze göre olsun. Sevgilerimle.
HERŞEYİN HAYIRLISI OLSUN.........
Canım benım hakkınızda hayırlısı olsun.Senı oralarda tanımıştım .Insallah yıne goruşebılırız.Senı kocaman optum.Hersey gonlunce olsun..Aılenın yanında buyuyen cocuklar ınankı daha mutlu .Buyuklerle bırlıkte olmak herzaman ıyıdır.
Ellerine saglik, harika olmus, ve de resimlerde de harikasin.
gittiklerimden -. 12.11.2009
Öncelikle herşeyin hayırlısı olsun ..
İstanbul'u gezerken hayran olup sevmemek mümkün değil... Ama iş orada yaşamaya gelince... benim için hayali bile olumsuz... Bir yandan orada yaşama kavgası verenlere hayran olurken bir yandan da başka bir seçeneği değerlendiremezlermiydi ki diye düşünmeden duramayanlardanım.
Bir başka karasal ortamda nasıl yaşanır onu da bilmem zira pencereyi açınca denizi görmeden, limandaki gemileri seyretmeden deniz kokusunu getiren rüzgarı duyumsamadan taze çıkmış balıkların tezgahları arasında dolanmadan yaşayabilmekte bizim için zor, alışınca...
Ama gönül en fazla da yakınları ve dostları arıyor, ağız tadı ile...
Buralarda bu ekmeklerin çeşitlerini zaman zaman alıp bitirmeye uğraşıyoruz, hele de kalabalık olunca sohbet muhabbetle bir güzel gidiyor ki. Bir de sıcak çıkmışsa yanında bol tereyağı bal reçel, oh..
Neyse hepimiz yaşamında bu gibi nokta dönüşümler oluyor, ailecek sevgi ve selamlarımızı yollarken, sağlık içinde yaşam diliyoruz...
kristalkelebek (. 12.11.2009
Değişiklikler her zaman hem heyecan verici hem de biraz korkutucudur, çünkü alışkanlıklardan vazgeçmek zordur. Ama bence sen ve eşin bebeğiniz için en doğru kararı vermişsiniz. Kocaman bir ailenin, akrabaların ve aile büyüklerinin arasında büyümek her çocuğun hakkı. Bence sizin için herşeyin en güzeli olacak İstanbul'da. O yüzden bu değişiklik seni hiç korkutmasın Zerrincim.
Ben de deniz kenarında bir şehirde, özellikle de İstanbul'da yaşamayı çok istiyorum ama benimki istemekle olacak gibi değil. Kendi işimiz Ankara'da olduğundan benim bu hayalim sanırım hiç gerçek olmayacak:). Olsun, tatillerde gidiyoruz biz de:)).
Çok öpüyorum seni, bebişe benden selam;).
tarifsiztarifler -. 12.11.2009
Istanbul'da yaşayanlar olarak hepimizin bir B planı, bahçeli ev, kediler, köpekler hayalimiz var. Ama hep emekli olunca diye başlıyor bizim planlarımız. Ne mutlu ki sana erkenden bunu yaşamışsın. Büyük aile olarak çocuk yetiştirmek ise en güzeli. Nasılsa bir kere tadına vardınız, bebiş büyüsün yine gidersiniz :)))
Zerrin'cim hayırlı olsun güzelim.Yer değişikliklerinde en zorudur dostlardan ayrılmak, ama gerçek dostluklar araya mesafeler girse de devam ediyor.Çok güzel düşünmüşsün canım,ailenin yakınında olması her zaman çok önemli.
Bundan sonraki yaşamın da güzelliklerle dolu olsun, oğluşunuzla beraberce mutluluğnuz daim olsun.
Sevgilerimle öpüyorum güzelim:))
Gene harika bağlamışsın yazıyı.. :))
İstanbul'da inşallah çok güzel şeyler bekliyor olacak sizleri..Bütün çalışanların (ben Ankara'da çalışıyorum) hayalini 4 sene boyunca yaşamış olmak çok büyük bir kazanç. Ne güzel olmuş. Darısı bunu düşleyenlerin başına..
Her şey çok güzel olacak İstanbul'da, eminim buna..
Kuzum sitene bir giriyorum aaa yeni bir haber!Herşey hep böyle gönlünüzce olsun inşallah.Eşin ve oğlunla nice sağlıklı ve mutlu günlere.
Canım Zerrin im yazını okuyunca hem üzüldüm hem sevindim. Üzüntüm artık kıbrısa gelince seni görememek.Üstelik İstanbula da pek yolum düşmüyor. Ama yinede bellimi olur belki birgün yine buluşuruz oradada.
ilkerin m. 17.11.2009
canımmm,çok sevindim,hadi bekliyor teyzeleri minik erkeği:)))
hakkınızda hayırlısı canım...seni bekler o zaman yoğun cafe çalışmları:)))
Merhaba Zerrin Hanım, ben kıbrısta üniversite öğrencisiyim, zaman zaman sitenizi ziyaret etmeye çalışıyorum. Bende bir buçuk ay sonra buradan ayrılıyorum. aynı duyguları sizinle paylaşıyorum. Buraya ilk geldiğimde ki lanet edişlerime şimdi kızıyorum, 4 yıldır burdayım ve buraya çok alıştım kıbrıs alışması kolay olmayan ama ayrılması zor bi ülke, ama genede her yer sevdiklerimizle güzel oluyor. İnş döndüğünüzde daha güzel bir hayat sizi bekliyordur..
canım ya bir çırpıda okudum yazını,2. çocukta olunca bilgisayar başına oturmak işkence oluyor,biri kucağımdan inmez tuşlara ben basıcam der diğeri yataktan al beni diye ağlar :)
ama dünyanın anlamı,hayattaki en büyük servet çocuk, bunu kucağına yavrukuşunu aldığında daha da iyi anlayacaksın
bu arada gözün aydın diyeyim sana bebeğin için (epey geç oldu ama idare et artık)allah analı babalı büyütsün
kıbrıstan da taşınıyormuşsun,inşallah istanbulda çok daha mutlu olursun genişleyecek ailenle
trabzonlu olarak trabzon ekmeği yapman beni çok mutlu etti,ellerine yüreğine sağlık herzamanki gibi süper görünüyor
umarım bir gün trabzon ekmeğini yerinde yemek için buraları ziyarete gelirsin,yada bir gün bir yerlerde hayatımız kesişir
seni görmemiş olsamda inan görmüş kadar sıcaklığını duydum her yorumunda,şimdi her ne kadar blogcu alemine dur desemde kalbim hep sizinle
eğerki tanışmak istersen msn adresimi yazıcam beni adresine eklersen çok mutlu olurum
öptüm zerrincim,kendine ve oğluşuna iyi bak
Mehabalar zerrin cim benim kayıp arkadaşın semra:) döndüm artık buralardayım cnm benim memleketimin ekmeğini yapmışsınve süper duruyor.bu ekmeği yiyen fırın ekmeğini hiç beğenmez olur sonradan.
ne kadar çok sey değişmiş hayatında.bir açıdan sevindim buralara dönmene kısmetse bir blog toplantısında görüşürüz insallah.ama senin için tekrar bu karmasaya alışmak tabiki zor olacaktır.ama uzun sürmez oğlunla uğraşmaktan ne olduğunu anlamayacaksın bile:)neyse cnm şimdilik hoşçakal.öpüyorum.
Çok güzel bir karar vermişsiniz.
Ekmekte inanılmaz güzel görünüyor.
Güzel bir tarife benziyor, şimdiden tşkler
Çok güzel bir yazı, tebrik ederim.Şu anda bende benzer bir yolda ilerlediğimden olsa gerek çok etkilendim
'Ve hayatda eğer bir şeyi yapmak istiyorsan, istemenin yettiğini, bunun ne kadar kolay olduğunu bize gösterdi.' çok anlamlı..
Trabzon ekmeğine gelince, trabzonlu olarak tadından yenmez diyorum:):)
Bu goruntuden sonra,Almanyadan kalkip trabzona sirf bu ekmegiyemek icin gidesim geldi geldi..
Bu gri hava cok ozletiyor bana turkiyeyi
ana h. 30.04.2014
Tan öğlen saatinde acıkmışken okumak kötü oldu. güzele benziyor. teşekkürler.
dudullu k. 30.04.2014
Bunun zeytinliside güzel olur. çayla beraber :))
render date:2019-11-13 04:42:35