Rafların Arasından: Şifacı, Terry Pratchett
Sekizinci oğulun sekiz tane oğlu oldu, burada kalsa gene iyi. Sekizinci oğlun sekizinci oğlunun da sekiz oğlu oldu: Büyücünün karesi. Son çocuk bir şifacıydı. Ölmeden hemen önce Kızıl İpslore ruhunu asasına aktardı ve şifacı oğlunu eğitmeye başladı. Onu Üniversite'den kovan büyücülere büyü neymiş öğretecekti. Yıllar sonra İpslore geri döndü, şifacı oğluyla beraber. Gerçekliğin dokusunu bozan, içinden büyü fışkıran bu küçük çocuk ve deli babasını durdurmak ise Diskdünya'nın en beceriksiz büyücüsü Rincewind'e kalacaktır. Ancak yardım da alacak kahramanımız, maceracılığı kitaplardan öğrenmiş bir manav ve barbar Cohen'in gayri meşru ( kuaför olma hayalleri ile dolu ) ölümcül kızı ona yardım edecekler, her şey pür şamata zıvana dan çıkarken üçlümüz kıyametin önüne geçmeye çalışacaklar.
Yazar, Diskdünya'nın en iktidarsız takımına ( büyücüler ) mutlak kudret vermiş. Gücün yozlaştırıp yozlaştırmadığı tartışmasını mizahın altına gizleyen yazar gönderme ve atıflarını bu alt metne göre çok yerinde seçmiş. Zıvanadan çıkan büyücüler en sonunda Tanrılar'a bile kafa tutuyorlar. Ancak gücün sarhoşluğu içinde hepsinin unuttuğu bir şey var: Zindan Boyutları. Gerçekliğin dokusunda bir yırtık arayan tarifsiz dehşetler, büyünün kritik seviyeye ulaşmasını heyecanla bekliyor. Kısacası büyücüler kendi mezarlarını kazıyorlar. Kitaba hakim olan diğer tartışma ise kişinin kendi arzu ve ihtiyaçlarına yabancı kalmaması. İçinde gıdım büyü olmamasına rağmen büyücülüğü bırakmayan Rincewind, barbar olarak çok daha başarılıyken kuaför olmak isteyen Conina gibi karakterler; hayallerin peşinden koşma motifinin güçlü işlenmesine çok yardımcı olmuş. Coin karakteri ise babasının gölgesinden çıkmaya çalışan tecrübesiz çocuk olarak hoş bir karakter olmuş.
Kelime oyunları ve absürd bağlantılarla kahkahalara neden olan kitap akıcı ve keyifli bir okuma sunuyor. Doğa üzerine tahakküm, iktidar arzusu ve hayallerin 3. kişiler üzerinden tatmini gibi motifleri başarılı kullanan yazar, güldürürken bolca düşündürüyor. Bu eğlenceli kitabı hem mizah yüklü dokusu hem ciddi çıkarımları yüzünden rahatlıkla öneriyorum. Keyifli okumalar dilerim. başka incelemelerde görüşmek üzere.
Gönderen Antivenom zaman: 1/25/2013
Etiketler: Antivenom, Terry Pratchett