Medite - miyorum !!
Çok böyle mistik falan bir kardeşim var benim , o dahil ailemdeki çok kişi İzmir'de olduğundan işsiz dönemi fırsat bilip yanına gittim 3 hafta kaldım İzmir'de geri döndüm İstanbul'a ..
Her sefer gidişimden biraz farklı oldu ; dedim ya mistik , kişisel gelişime pek meraklı evinde tüm bunlarla ilgili yüzlerce kitabı olan biridir kardeşim.Bir nevi beni terapiye aldı , 3 tane kitap okuttu ( acıkın zoraki başlarda ) emeeennn ne işe yarar kendini kandır dur filan derken yavaş yavaş farkındalık geliştirdi bende kitaplar ..
Bu zamana kadar hep başkalarını mutlu etmek için yaşadığımı anladım mesela ,
İstisnasız herkesi kendimin bir adım önüne geçirmişim empati kurduğumu sanarak , ve yanılgılar , hayal kırıklıkları , mutsuzluk ardı ardına geldiğinde durup düşünmeli etrafında olan biteni , seni gerçekten neyin / kimin bu kadar mutsuz ettiğini anlayabilmek için başka gözle bakmalıymışsın .. baktığında gördüğün seni biraz şaşırtıyor , evet afallıyorsun çünkü tüm bunları yapan SEN kendinsin ... çok garip günlerdir düşünüyorum sevip değer verdiğim anlamaya çalıştığım ve bana bir şekilde zararı dokunduğu için yeri gelip kızdığım , hayatımdan çıkardığım ( ki içlerinde hatırlamak bile istemediklerim var ) tüm bu insanlara bunları bana yapmaları için izin vermişim / yol göstermişim resmen , ne aptallık !!
Mutsuz olup kendime benzer kişileri hayatıma çekmişim sonra ... son 2/3 senedir sürekli ya mutsuz ya başarısız ya hayatından bezmiş ya da benimle çocukluğundan beri üç aşağı beş yukarı aynı şeyleri yaşamış kişilerle bir şekilde karşılaşıyor , tanışıyor yahut çalışıyorum... düşündüm - düşündüm YOK bir tane bile normal hayatını sürdürebilen (günlük sıkıntılardan bahsetmiyorum derin psikolojik sorunlar ) insan yok son yıllarda tanıştığım.. bu doğru olabilir mi ?
Tüm bu insanları sürekli mutsuz olduğum ve kendimi kötü hissettiğim için ben mi hayatıma çektim ? Oturup sürekli ne kadar şansız olduğumuzdan , hiç iyi bir şeyin bizi bulmadığından dem vurup durmalar sürekli daha başka üzüntüleri getirmiş , doldurmuş hayatımı , içimi ; böyle böyle upuuuuzuuun bir zincir olmuş halka halka .. her düşüncem beklenti her beklentim gerçek olmuş ... başarısız olmuş , başarısız insanları kendime mıknatıs gibi çekmiş durmuşum . Gerçekten de böyle oldu .
Şimdi bir şekilde bunları aşmaya çalışıyorum , gerekirse tüm düşünce sistemimi değiştireceğim .. çok kolay bir şey değil zaman alacak ama yapacağım..
Yalnııızzzzz meditasyon ile ilgili bir kitap okuttu bana , sıfır düşüncesizlik hali böyle ; zihnini tamamen boşaltıp bir süre hiç ama hiçbir şey düşünmüyorsun ( şimdiye kadar sadece 10/15 saniye filan becerebildim inanılmaz müthiş bir duygu kardeşim uzun zamandır yapıyor , 20 dakika o halde olunabildiğindeki huzuru hayal bile edemiyorum ) düşünmeden öylece kalmak filan anacım ne zor şey ... canım çıktı konsantre olacam diye ilk başta bıraktım dedim ; öffff meditemiyorum ben :D
Çalışmalar devam ediyor şaka maka ;)
Öyle İşte ... İyi Gecelerrrr :))
Yazıyor Butterfly'ınız zaman: 01:30
Ali ÇALIŞKAN dedi ki...
Mutlu olmak; mutlu etmek, vermek değilmidir? dediğime bakmayın, bende yoga yapıyorum. :D Farkındalık ve gönül kapımı açıyorum.. hocanın tabiri ile.
Kardeşiniz hiçbirşey düşünmeden durduğunda aklıma süngerbob un bir bölümü geldi... :D :D :D
14 Nisan 2014 17:22
ya ben daha çok yeniyim ama bir 10/15 saniye kadar sıfır düşünce mod a girdim amanın ... ne süpermiş yapabilenler çok daha uzun kalabiliyormuş ama acemiyiz işte , şaka bir yana inanılmaz iyi geldi bana denemelere devam ;)
14 Nisan 2014 21:02
Kalp gözünü açmak çok önemli.. (:
(zaten yorum onayı var, robot kod doğrulamasını kaldırsan olmaz mı?9
15 Nisan 2014 13:43
:)) düzelttim .. onun da farkında değilmişim ehe ..
15 Nisan 2014 14:13
Hikaye Bu Ya - 2
Kelebek Etkisi hihi !!
Lavanta ve Ben
Gül ' ümse
Otur Bakalım .. Anlat
Hayali Küreğim !
Hikaye Bu Ya ..
Ben Bizi Anlıyorum da Bazen Anlam Veremiyorum