Bu hafta hiç televizyon izlemedim o yüzden direkt derse geçebiliriz. Bu haftaki müfredatımızda “duygular” konusu var. Dersler git gide zorlaştığı için birkaç hafta içinde gerçek bir İngilizce öğretmenine ihtiyaç duyacağımız korkusu beni epey sarstı, bunalıma girdim. Ve duygularımın dışavurumu olarak çok tabiî bir şekilde atlamak üzere bir köprünün kenarına gittim. Böyle uzaktan esmer kavruk bir adamın geldiğini gördüm. İlk başta ben de sizin gibi Pele sandım, ama değilmiş. Afrika’da bir kabilenin eski reislerindenmiş şimdi oy toplamak için birilerini intihardan vazgeçiriyormuş falan. Ne zaman benden daha acınası durumda olan bir insanı görsem dev bir kahkaha patlatarak işimin başına koşarım. Yine öyle yaptım. Ee beterin de teri var demişler. Tebrikler atalarım 100! Yine lâfı gediğime koymuşsunuz alın lütfen buradan. Neyse arkadaşlar malûmunuz Ramazan da geldi. Bu duygu-his meselesini şimdi bitirmezsek oruçlu halde pek duygulardan falan bahsedebileceğimi sanmıyorum. Sürekli aç hissettiğim için ufak tefek yanlışlıklar yapabiliyorum. Hiç unutmam bir defasında “yağlaç olan -de” ayrı yazılır dedim diye işime son verilmişti. Ama varlıklı bir insan olduğum için beni pek etkilememişti tabi. Fakir komşularıma fitre kahve vermeye devam etmiştim. Bu da bana kendimi iyi hissettirmişti tabiî olarak. İyi hissetmek demişken aklıma çok alâkasız bir şey geldi. Aslında iyi hissetmekle alâkalı bir şey gelse iyi olurdu oradan yürürdüm, ama birden bire sincap geldi aklıma. Nereden geldi necidir hiç bilmiyorum. Çık aklımdan yaramaz sincap. Heh sonunda konuyla alâkalı bir şey de geldi sağ ol minik sincap bana ilham kaynağı oldun. Eskiden bir şarkı vardı muhtemelen hepiniz hatırlarsınız “Abiguuuuu” şeklinde efsanevî bir şarkıydı. Geçen bün bir arkadaşım söyledi meğerse adam o şarkıda “iyi hissediyorum” manasına gelen “i feel good” şeklinde bir ifade kullanıyormuş. İnanır mısınız tam 16 saat ağladım. Dünyam başıma yıkıldı yaa.
Bu benim için annemin bir adı olduğunu adının “anne” olmadığını öğrenmek gibi bir şeydi. Onu da geçen yıl babam söylemişti. Neyse konuya dönecek olursak bu hisler ve duygularla ilgili öğretici olsun diye faaliyet yapın falan yazmışlar. Sahada uygulamaya karşıyım biliyorsunuz. Ama size ödev “abiguu” şarkısını 500 kere dinleyip gelin. Şarkıdan ne anladığınızı 5.000 kelimelik bir makalede anlatın ve sesi güzel olan arkadaşlar cover yapıp bana bir dosya halinde versinler. Amma dinlerim yaa ne güzel olur...
Merhabalar. Hiç birşey anlamadım. Beleş İngilizce yazıyor. Altında bu yazı... Niçin yazılmış, maksat ne..? Hiçbir şey belli değil... Bir komedi köşesi mi mesela ? Yani birşey anlamadığım için daha fazla birşey de buraya inanın yazamıyorum. Yazan ne yaptığını, maksadını anlıyor gibi ama bir de bu gazetenin okuyucuları var... Nihayetinde özür dilerim, demek istediğimi de anlatamadım... ama kızıyorum