Gökçeada - Çanakkale Bisiklet Turu - Bi Gezip Gelelim Biz
Ne de olsa Trakya’dayız… Günebakanlar…
Bağzı %10 eğimler….
Yokuş çıkamayan bir insan olarak bu konuda da kendimi aştım. %10’luk rampaları bile inmeden tamamladım. Uzun yokuşlar değildi ama toplam irtifa benim için bir rekordu 🙂
Turdan sonra bagajı toparlayıp hemen feribot sırasına girdik Gökçeada’ya geçmek için. Feribot olayı biraz komik. Aynı gün daha doğrusu 3 saat içerisinde 2 feribot kullanırsan Boğaz + Gökçeada için tek feribot parası ödüyorsun. 3 saati geçerse 2 feribot parası. Oldukça saçma ya feribotlara mesafesine göre fiyatlandırma yapsınlar ya da Boğaz + Gökçeada tek bilet olsun.
Neyse, Gökçeada’ya da geçince 3-5 pansiyon baktık ve yine çadırda kalmamız gerektiğini anladık. Bu sefer pansiyoncu teyzelerin “evli misiniz?” soruları ve baştan aşağı beni süzmeleri son derece sinirime gitti. Boş odaları olsa bile kalmayabilirdim. Haşema turizm iyice artmış Gökçeada’da anlaşılan. İnsanlar kendi yaşadıkları evlerinin içindeki bir odayı bile kiralar hale gelmişler.
Biz de geçen sene de kaldığımız Yıldız Koy’daki kampinge gittik. Çok cozy bir ortamı var zaten. Seviyoruz orayı. Kendi çadırımızı kurmak yerine onlarınkinden kiraladık. İçeride kocaman yatak da vardı. Rahatça 3 gece kaldık. Bir da Gökçeada baya rüzgarlı olduğu için ve Yıldız Koyu bir tepenin altında kaldığı için sabah güneşi rahatsız etmiyor çadırda.
Yukarıdan bir bakış…
Aydıncık plajına kadar direndim. Orada oturup mola vermek zorunda kaldık. Zaten sularımız da bitmişti. Su-kola molası oldu. Önümüzde kısa bir yol kalmıştı ama orada da insanlık için küçük olsa da benim için büyük bir tırmanış yapıp ardından 3 kilometrelik bir inişle merkeze vardık. Ben gps kaydımı merkezde kapatmak zorunda kaldım. Şarjım biterse kayıt silinir diye korktum %1’e inmişti. Merkezden Kaleköy’e doğru bi 3-4 km daha gittikten sonra kocamannnn bir kahvaltı yaptık. İşte o noktada Gökçeada’daki bisiklet hayatıma bir son verdim. Hem çok yoruldum hem de üst üste bir kaç gün boyunca 05:30 gibi bir saatte kalkınca uykusuzluk zorladı. Toplamda 55 km civarı bir mesafe ve 940 mt civarı tırmanışla tamamladık. İşte burada da bu turun kaydı var. Turun adını da Jens Voigt’a selam çakarak “Shut up legs!” koydum.
Evceyzimiz ve Murat’ın bisikleti…
Gökçeada dönüşünde bir klasiği daha gerçekleştirip Odunluk’a Elif’lere gittik. Gece güzel bir rakı masası kurup Elif’in kaşarlı köftelerini hüplettik. Sabahında da 1 saat kadar snorkel yaptık. Eskiden Odunluk’ta deniz 5-10 dk’dan fazla kalınamayacak kadar soğuk olurdu. Bu sefer 1 saat sonunda dondum. 🙂
Dönüş yolunda bir de Altınoluk’ta annemde mola verdik ve gece İzmir’e döndük.
Tatilin son gününü Tour de Dostlar Fırını ile şenlendirdik. Bunu ayrı bir yazıda anlatacağım.. Tour de Dostlar Fırını önemli bir klasik benim hayatımda 🙂
Önceki yazıSAKIZ ADASI (2) / YUNANİSTANSonraki yazıHİNDİSTAN HAZIRLIKLARI