Konu: Barad-dûr (Lugburz)
14-11-2009, 00:04 #1
"...duvar üstüne duvar, siper üstüne siper, kara, ölçülemeyecek bir güçte, demirden bir dağ, çelikten bir kapı, yıkılmaz kule, Barad-dûr, Sauron' un Kalesi"
Bir Maia' nın Kulesi Nasıl Tasvir Edilebilir
Barad-dûr(Karanlık Kule), Sauron' un asıl kalesidir. Kara Lisanda "Lugburz" olarak bilinir. Sauron' un Gözü, bu en yüksek kuleden Orta-Dünya' yı sürekli izler. Bu kule, Angband' ın Düşüşü' nden buyana yapılan en büyük kuledir. Sauron güçlerinin büyük kısmını kule için harcamıştır.
Anlaşıldığı kadarıyla kule, siyah renkli ve daha çok metal kullanılarak yapılmış.Kulenin çelik kapısının karşısındaki büyük köprüden geçilerek Gorgoroth yaylasına çıkılabilir. Bu yüzden bir geçit görevi görür. Kıyamet Çatlağından çıkan lâvlar, Barad-dûr' un arkası boyunca kanal oluşturur. Tasvirlere devam edersek; kitapta kulenin sürekli bir gölge bulutunun içine saklı ve tüm zamanlarda hep karanlık kalmasından bahsedilmiş. Frodo ve Sam, Kıyamet Çatlağına olan yolculuklarında Barad-dûr' u gördüklerinde şöyle derler "oturduğu yoğun gölgelerin içinden yükselen siyahlıktan daha siyah ve daha karanlık olan zalim uçlar ile Barad-dûr' un en yüksek yerindeki demir taç... "
Barad-dûr' un en üst kısmı, Sauron' un yaşadığı yerdir. Orta-Dünyayı mütemadiyen izleyen kapaksız göz de burada bulunur.
Ve Barad-dûr Yükseliyor
Sauron' un Mordor' a ilk gelişi ile başlayan inşaat süreci, tam altı yüzyıl sürdü. Kule İkinci Çağın 1600.Yılında tamamlandı. Ardından Númenor kralı Tar-Minastir, Orta-Dünya' ya donanmasını yollayıp Sauron' un güçlerini mağlup ederek onları Batı topraklarının dışına sürdü. Ama Númenóreanlar Barad-dûr' a kadar ilerlemediler ve bu Sauron' un işine geldi, kalesine çekilip doğudaki etkinliğini arttırmaya çalıştı.
Her yerde söylendiği gibi, Sauron, bu Çağ'da, Orta Dünya' da yeniden canlanıp harekete geçmiş ve Morgoth tarafından beslenen kötülüğe geri dönmüş, ona hizmet ederek kudretli bir hale gelmişti. Zaten daha önceden, Númenór' un on birinci kralı Tar-Minastir' in döneminde Mordor topraklarını güçlendirmiş, oraya Barad-dûr Kulesi'ni inşa etmişti; artık bundan sonra bütün kralların kralı olmak ve İnsanoğlu' nun üzerinde bir tanrı olmak için Orta Dünya'nın egemenliğini ele geçirmeye uğraşacaktı. Sauron, atalarının yaptıkları yüzünden, Valar' a gösterdikleri sadakat ve çok eskiden Elflerle yaptıkları ittifak yüzünden Númenóreanlardan nefret ediyordu; üstelik eskiden Tar-Minastir' in Gil-galad' a yaptığı yardımı da unutmamıştı, ki o günlerde Tek Yüzük dövülmüştü, Sauron ve Elfler arasında Eriador' da savaş vardı. Simdi Númenór krallarının kudret ve ihtişamlarının arttığını öğrenmişti, artık onlardan daha fazla nefret ediyordu; onun topraklarını istila edebilir ve Doğu'nun egemenliğini elinden alabilirler diye onlardan korkuyordu. Ama uzun süre Deniz'in Efendileri'yle karşılaşmaya cesaret edemeyerek kıyılardan içerilere çekildi.
İkinci Çağ' ın 3262.Yılında Sauron' un Numenora karşı intikam hırsı büyüdü ve gücünü doruğuna ulaştırarak Numenora saldırılar düzenlemeye başladı.
Ama Sauron daima haindi; denir ki Dokuz Yüzük'le tuzağa düsürdükleri arasında üç tane de Númenórean soyundan gelen yüce efendi vardı. Hizmetkârları olan Yüzüktayfları, Úlairi harekete geçtiğinde Sauron'un İnsanoğlu üzerinde yaydığı dehset ve boyunduruğu korkunç derecede büyüdü, Númenóreanların deniz kıyılarında bulunan güçlü bölgelerine saldırmaya basladı.
Kulenin Efendisinin amacı açıkça ortaydı, Numenoru kurutmak ve onları Orta-Dünyadan sürüp, bu diyarlara tek başına hükmetmek. Artan saldırıları sürerken Numenor Tahtına Ar-Pharazon geçti, işte Sauron' un hareketlerine karşı ilk tavrı koyacak olan hükümdar, taç giymişti. Ar-Pharazon' un mağrur bir karaktere sahip oluşu ve ülkesinin de tehlike altında olması onu Kule üzerine sefer yapmaya ikna etti. Ne Valardan ne de Elflerden yardım almadan Mordor' u tek başına yerler bir etmek için Sauron' un üzerine yürümeye başladı.
Númenór'un kuruluşundan bu yana Deniz Kralları'nın Asası'nı elinde tutanların en kudretlisi ve en kibirlisi Altın Ar-Pharazôn'du; ondan önce Númenór'a yirmi üç kral ve kraliçe hükmetmisti, artık onlar Meneltarma dağının altındaki derin mezarlarında, altın yataklarına uzanmıs uyuyorlardı. Kudretinin görkemi içinde Armenelos sehrindeki oyma tahtında oturmus, karanlık düsüncelere dalmıstı, savas düsünüyordu. Çünkü Sauron'un Orta Dünya'daki krallığının gücünü ve onun Batıil'e duyduğu nefreti öğrenmisti. Doğudan dönen gemi sahipleri ve reisler huzuruna çıkıp Ar-Pharazôn Orta Dünya'dan döndüğünden bu yana Sauron'un gücünü nasıl gelistirdiğini anlatıyorlardı, Sauron kıyılardaki sehirler üzerine baskı yapıyordu, artık İnsanların Kralı unvanını almıs, amacının Númenóreanları denize dökmek ve eğer böyle bir sey mümkünse, Númenór'u yok etmek olduğunu açıklamıstı. Böylece, silah yapımı için büyük demir atölyeleri kurmaya basladı, savas için birçok gemi insa etti ve onları silahlarla birlikte depoladı; her sey hazır olduğunda, ordusunun basına geçip Doğu'ya yelken açtı. İnsanlar altın renginde parıldayan kızıla boyanmıs gemilerinin günbatımından gelmekte olduğunu gördüler, kıyılara yerlesmis olanların yüreklerine korku düstü ve içerilere doğru kaçtılar. Donanma sonunda Umbar diye isimlendirilen yere ulastı, orada Númenóreanlar'ın hiç el değmemis kudretli bir limanı vardı. Deniz'in Kralı, Orta Dünya'nın üzerine yürüdüğünde, o topraklar bombos ve sessizdi. Yedi gün boyunca sancaklar ve borularla ilerledi, bir tepeye geldi, tepenin üzerine otağını ve tahtını kurdu; toprakların ortasına kuruldu, ordusunun çadırları çevresinde mavi, altın rengi ve beyaz renklerde, uzun çiçeklerden olusan bir tarla görüntüsü sergileyerek dizildi. Ardından haberciler göndererek Sauron'a huzuruna gelip sadakat yemini etmesini emretti.
Numenor güçlerine karşı koyamayacağını anlayan Sauron' a tek bir seçenek kaldı, Ar-Pharazon' a boyun eyip Numenora gitmek. Öyle de oldu, Sauron hiç direnmeden Numenora gitti ve Numenor' un Çöküşü olan 3319 yılına dek orada kaldı.
Sauron geldi. Hatta güçlü kulesi Barad-dûr'dan kalkıp geldi, savasa hiç yeltenmedi. Çünkü Deniz'in Kralı'nın kudretinin ve görkeminin söylenenlerin üzerinde olduğunu anlamıstı, en kudretli hizmetkârlarına bile onlara karsı koyabilmeleri konusunda güvenemezdi; Dúnedain hakkındaki istekleri için henüz zamanın gelmediğini görmüstü. Güç ise yaramadığında, hilekârlığa basvurarak kazanacak kadar becerikli ve kurnazdı. Böylece, Ar-Pharazôn'un huzurunda boyun eğerek dilini yumusattı; ve insanlar söylediklerinin adilliğine ve bilgeliğine hayran kaldı. Ama Ar-Pharazôn tamamen kanmamıstı, aklına Sauron'un ve içtiği sadakat andının daha iyi korunabilmesi için onun ve Orta Dünya'daki tüm hizmetkârlarının rehine olarak yasamak üzere Númenór'a götürülmesi gerektiğini düsünüyordu. Bu Sauron'un razı olduğu bir tutsaklıktı, gizli düsüncelerinde bunu memnunlukla kabul ediyordu çünkü bu durum aslında onun arzularına uyuyordu. Sauron denizi asıp Númenór diyarına baktı, görkemli günlerini yasayan Armenelos sehrini saskınlıkla seyretti; ama kalbi kıskançlık ve nefretle daha da doldu.
Sauron' un yenilip Numenora götürülmesine rağmen Barad-dûr, Numenor tarafından alıkoyulmamıştı. Kule rahatsız edilmemiş ve dolayısıyla da zarar görmemişti.
Nûmenöreanlar, gerçekte Mordor toprakları üzerine bir karakol kurmuşlardı ama Sauron' un anılarının dehşeti ve Barad-dûr' un hemen yanında yükselen Ateş Dağı yüzünden kimse oraya yerleşmeye cesaret edemiyordu ve Gorgoroth vadisi küllerle doluydu. Birbirleriyle ittifak yapan Elflerle İnsanların çoğu Savaş ve Kuşatma sırasında ölmüştü; Uzun Elendil ve Yüce Kral Gil-Galad artık yoklardı. Ne asla bir daha böyle bir ordu toplanabilecek ne de Elflerle İnsanlar arasında böylesine bir birlik kurulacaktı; çünkü Elendil'in ölümünün ardından iki soy yabancılaşmaya başlamıştı.
Numenor batıp Sauron döndüğünde, burada Tek Yüzüğünü tekrar taktı ve Mordor' u yeniden Barad-dûr' dan yönetmeye başladı.
Sauron, Valar' ın gazabından, Eru' nun denizin ve toprağın üzerine yaydığı hükümden çok korktu. Bu onun beklediğinden çok büyüktü, o sadece Numenoreanların ölmesini ve kibirli krallarının yenilgisini umuyordu. Sauron, Tapınak' ın ortasındaki kara koltuğunda otururken, Ar-Pharazon' un borularının savaş için çaldığını duyduğunda gülmüştü; fırtınanın gök gürlemelerini duyduğunda yeniden güldü; Edain' den sonsuza dek kurtulduğunu, artık dünyada neler yapabileceğini düşünerek üçüncü kez güldü, neşesinin tan ortasındayken koltuğu ve tapınağı dipsiz derinliğe gömüldü. Ama Sauron, içinde büyük bir kötülüğü geliştirdiği ve bir daha asla İnsanoğlu' nun gözüne hoş görünmeyeceği bu bicime bürünmüş olsa da olumlu bir beden değildi; ruhu derinliklerden yükseldi, bir gölge, kara bir rüzgar olarak denizin üzerinden geçerek Orta-Dünya' ya, Mordor' a, evine döndü. Barad-dur' da, yüce Yüzük' ünü yeniden taktı, yeni bir kılığa bürünene, bir kötülük ve nefret görüntüsünü görünür yapana dek, karanlık ve suskun bir şekilde orada oturdu; Korkunç Sauronun Gözüne çok az kişi dayanabilecekti.
Karanlık Lordun Kulesinin İlk Düşüşü
Sauron Numenor' un batışından sonra Mordor' a dönmüş ve parmağındaki yüzük ile Eldar ve İnsanlara karşı planlarını düşünmeye başlamıştı. Savaş hazırlıkları Kıyamet Çatlağından çıkan dumanlardan anlaşıldı. Sauron tüm gücünü topladı ve Gondor' a saldırdı. Minas Ithili ele geçirip Osgiliatha kadar dayandı. Tüm bunlara son vermek isteyen Elendil ve Gill-Galad bir meclis oluşturup İnsanlar ile Elflerin son ittifakını kurdular.
Denir ki, orada birlesen bu ordu, o ana kadar Orta Dünya'da görülen herhangi bir ordudan daha gösterişli ve güzeldi, Thangorodrim'e yürüyen Valar ordusundan beri daha büyüğü toplanmamıştı. Imladris' den Puslu Dağlar'ı aştılar, Anduin Nehri boyunca aşağıya doğru ilerlediler, sonunda Kara Diyar'ın kapısının önünde uzanan Muharebe Alanı'nda, Dagorland, Sauron'un ordusuyla karsı karsıya geldiler. Yaşayan her şey, bütün soylar, hatta hayvanlar ve kuşlar bile, o gün ikiye ayrılarak iki orduya katılmıştı; sadece Elfler dışında. Bir tek onlar bölünmemiş ve Gil-galad'ı izlemişti. Cücelerin küçük bir bölümü karsı safa geçmişti; ama Moria'iı Durin soyu Sauron'un karsısındaydı.
Barad-dûr, 3434ten başlayarak 7 yıl boyunca kuşatıldı, Elendil ve Gill-Galad' ın ölmelerine rağmen Sauron yenildi, Kule ise yerle bir edildi.
Gil-galad ve Elendil'in ordusu zafer kazandı, çünkü o günlerde Elflerin kudreti hâlâ büyüktü ve kuvvetli, uzun boylu Nûmenöreanların öfkeleri korkunçtu. Gil-galad'ın kılıcı Aeglos'un karsısında kimse dayanamıyordu; Elendil'in kılıcıysa insanları ve orkları korkuyla dolduruyordu. Çünkü Güneş ve Ay'ın ışığında parıldıyordu, adı Narsil'di. Gil-galad ve Elendil, Mordor'un içlerine ilerleyerek Sauron'un kalesini kuşattılar; kuşatma yedi yıl boyunca sürdü, kuşatmayı yarmak için Sauron sayısız huruçlar düzenledi, Düşmanın fırlattığı oklar, kargılar ve ateşle keder verici kayıplar yasandı. Gorgoroth vadisinde birçok kisinin yanında Elendil oğlu Anârion da katledildi. Ama sonunda kuşatma öylesine daraltıldı ki Sauron'un kendisi öne çıkarak saldırdı; Gil-galad ve Elendil'le boğuştu, ikisini de öldürdü, Elendil'in kılıcı yere düsen bedeninin altında kalarak kırıldı. Ama Sauron da yere yıkılmıştı ve Isildur, kırılmış Narsil'in kabza parçasıyla Hükmeden Yüzük'ü Sauron'un elinden keserek aldı. Artık Sauron için yenilgi zamanı gelmişti, bedenini terk etti ve ruhu uçarak uzaklara kaçtı, ıssız yerlere saklandı; bir daha görünür bir biçim alabilmek için uzun yılların geçmesi gerekiyordu.
Yalnız Kulenin temelleri halâ duruyordu. Çünkü başta da belirttiğim gibi Sauron' un (Tek Yüzüğünün) gücüyle yapılmıştı ve o tamamen yok olmadan Barad-dûr' a da bir şey olmazdı. Temellerin de ortadan kaldırılması için yüzük yok edilmeliydi ama Isildur bunu başaramadı, tamahkârlığına yenik düştü. Binlerce yıl sonra Sauron, Orta-Dünya' ya yeniden döndüğünde kuleyi tekrar inşa edebildi böylece.
Hükmeden Yüzük'e ne olduğu hakkında, o çağın Bilgeler'inin bile hiçbir bilgisi yoktu; sanki hiç yapılmamıstı. Isildur, onu Elrond ve Círdan'a teslim etmemişti. Onların Isildur'a verdikleri öğüt, yüzüğü dövüldüğü Orodruin'in ateşlerine atarak yok etmesiydi; böylece Sauron'un kudreti sonsuza dek ortadan kalkacak ve sadece yaban ellerde saklanan bir kötülük gölgesi haline gelecekti. Ama Isildur, bu öğüdü reddetti ve dedi ki: "Yüzük'ü babamın ve kardeşimin ölümlerinin diyeti olarak alıyorum."
Güneşin Üçüncü Çağında Barad-dûr
Üçüncü Çağın büyük bölümünde Sauron, Mordor' da bulunmadı. Mordor, Nazgûl' un yönetimine bırakılmıştı. Karanlık Lord, Mirkwood' un güneyindeki Dol Guldur kalesinde yaşamayı tercih etti.
2941de Ak Meclis, Sauron' u Mirkwood' dan çıkarttı ve Sauron bir kere daha Mordor' a çekildi. Burada Barad-dûr' u tekrar inşa etmeye başladı. Bir mucize olarak kulenin yeniden inşası, ilk kuruluşundaki gibi altı yüz yıl sürmedi ve on yıl kadar bir sürede tamamlandı. Bu aslında temellerinin duruşu ile açıklanabilir, sonuçta yüzük yok edilmediği sürece Sauron da yok olmaz, Sauron yok olmadıkça da Barad-dûr da harcadığı güç de eksilmez. Zaten Sauron geri dönmüş, yani Gorgoroth da kalenin yapımına uygun, bu yüzden on yılda yapılması normal olabilir.
Nehir'e çok yakın olduğu için Sauron'un Dol Guldur'dan sürülmesini arzulayan Curunír artık bunu onayladı, çünkü araştırmasını acele etmeden, rahatça yapabilirdi. Bu yüzden, son bir kez olmak üzere, Divan'a yardım etti ve onların güçlerine karsı harekete geçtiler; Dol Guldur'a saldırdılar ve Sauron'u kalesinden sürdüler, Kuyutormanı kısa bir süre için yeniden güzelleşti.
Ama saldırılan çok geçti. Çünkü Karanlık Efendi bunu önceden görmüş, tüm hazırlıklarını çoktan tamamlamıştı ve onun Dokuz Hizmetkâr'ı, Ulairi, gelişinin hazırlarını yapmak için önceden gitmişti. Bu yüzden kaçışı bir hileydi, kısa süre içinde geri döndü, Bilgeler onu engelleyemeden Mordor'daki krallığına yeniden girdi ve Barad-dûr'un karanlık kulelerini bir kez daha yükseltti. Ve o yıl Ak Divan son kez toplandı, Curunír Isengard'a çekildi ve kendisinden başka kimseyi dinlemedi.
Barad-dûr yeniden yükseltilmesinde Sauron' un gücünün yanısıra taş ve harç da kullanıldı daha sonra yüzük Frodo tarafından, Kıyamet Çatlağı' na atılıp yok edildiğinde, kule de sonsuza kadar temelleriyle birlikte yıkılmış oldu.
Ama o zamanlar yapılanları, yiğitlik ve hayranlık uyandırıcı seyleri görenler, her yerde Yüzük Savası'nın hikâyesini anlatacaklardı; beklenmedik bir zafer ve uzun süredir beklenen bir keder içinde nasıl da sona erdiğini. İşte o günlerde bunlar söylendi, Isildur'un Varisi Kuzey'de harekete geçti, Elendil'in kılıcının parçalarını aldı ve Imladris'de yeniden dövülerek birleştirildi; ardından İnsanoğlunun ulu reisi olarak kılıcıyla birlikte savaşa katıldı. O, Arathorn oğlu Aragorn'du, Isildur'un güzel soyunun otuz dokuzuncu varisiydi ve Elendil'e, kendinden öncekilerin tümünden daha fazla benziyordu. Rohan'da savaş yapıldı ve hain Curunír yenildi, Isengard yıkıldı.
Gondor Kenti'nin önünde büyük bir savaş yapıldı ve Morgul Efendisi, Sauron'un Reisi karanlığın içine geçti; Isildur'un Varisi, yönettiği Batı ordusunu Mordor'un Kara Kapıları'na getirdi. Bu son savaşa Mithrandir, Elrond'un oğulları, Rohan Kralı, Gondor'un reisleri ve Kuzeyin Dúnedain'iyle birlikte Isildur'un Varisi katıldı. Orada yaptıkları tüm yiğitlikler boşunaydı, ölüm ve bozgun sonunda üstlerine çökmekteydi; çünkü Sauron çok güçlüydü. Ama tam o anda, Mithrandir'in söylediği şeyin doğruluğu kanıtlandı ve Bilgeler sendelediği zaman yardım zayıfın ellerinden geldi. Ondan sonra yazılan sayısız şarkıda söylendiği gibi, onlara kurtuluşu getiren, tepe yamaçlarına ve çayırlıklara yerleşen Küçük Halk'tı, Periannath. Denir ki, Mithrandir'in isteğiyle Buçukluk Frodo, yükü üstlenir ve hizmetkârıyla birlikte tek baslarına tehlikelerin ve karanlığın içinden geçerek, Sauron'a rağmen sonunda Kıyamet Dağı'na ulaşır; orada Gücün Ulu Yüzüğü'nü yaratıldığı Ateşin içine fırlatır, böylece Yüzük parçalanır ve onun kötülüğü yok olur. Sonrasında Sauron güçsüzleşerek tamamen yenilir ve bir kötülük gölgesi gibi yok olur gider; Barad-dûr'un kuleleri yıkılarak parçalanır, söylentilere göre onların yıkılısı birçok diyarı titretir.
Alıntıdır...Düzenleme Bana aittir
Önceden Açılmış Konular:
14-11-2009, 10:21 #2
dark gözlerim bozuldu
Sanada bi gözlük lazım benim konulara baka baka gözlerin bozuldu
27-05-2010, 12:03 #4
barad dur bayılıyorum bide bfme 2 barad dur olsa 6 kişilk süper olurdu (paylaşım süper)
« Angmar | Gothmog »