Zift / Şiir / Milliyet Blog
Önce yarı yarıya bölüşelim dedim cebimdeki parayı, bir mendil karşılığında.
Anlamadığım dilde bir şeyler mırıldandı anladığım bakışlarla.
Bir mendil alıp cebimdeki tüm parayı verdim.
'Şimdi git ısın.
Dağlardaki karlar ısınırken, kent buz kesmişti.
Cebimde çocuklara sakladığım kuru üzümleri de mendillerin arasına kattım.
Ben ısınmayı bilmediğimden,
Bir tek üşüdüğümü çocuklar hatırlatır.
Isınmayı belki onlardan öğrenirim diye ilişirim
Kaldırımda bıraktığı boşlukta mevsimler gezdirirken ben,
kalktı gitti O.
Oysa ısınmayı öğrenecektim O'nun yokluğuyla.
Bir kartopu atımı mesafeden baktım.
'Güneşli günler göreceğiz çocuklar ' diye bağırmadım.
Sadece aklımın buzdan labirentinden kayıp giden sözlerin arkasından göz ucuyla bakakaldım.
niye gitmedin lan!
azıcık ısınmak benim de hakkım değil mi?
diye de bağırmadım.
Isınmak için satın aldığım boşlukta mendil paketlerinden kule yapan çocuğa.
yine kazıklandın lan!
içimdeki külden adama.