29 MAYIS 2005: CUMHURİYET GAZETESİ
The Cure Efsanesi Devam Ediyor...
Yaklaşık beş ay önce Rhino müzik şirketi, The Cure 'un lüks remastered cd serisinin ilki olan Three Imaginary Boys 'u çıkartmıştı. Şimdi ise 1980 tarihli Seventeen Seconds , 1981 tarihli Faith ve 1982 tarihli Pornography albümlerini aynı anda zevkimize sundular. Vitesi birden dörde takıp tüm The Cure hayranlarını şahlandırdılar. Three Imaginary Boys gibi aynı işlemden geçen cd'ler, önceden yayınlanmamış bol resimler, İngiliz müzik yazarı Johnny Black'in kaleminden biyografik notlar ile her sayfası arşiv niteliğinde olan kitapçıklar içermekte. Her üç lüks cd'nin bel kemiği ise eşsiz parçaların yer aldığı ikinci bonus cd'leri. The Cure 'un tüm B-side'ları Join The Dots box setine konulduğu için bu lüks remastered cd'lerde diğer ender, az bulunur demolar, canlı performanslar ve outtake'ler yer almakta. Böylece Robert Smith, dolabındaki tüm gizli kalmış, unutulmuş eserlerini yavaş yavaş gün ışığına çıkartmakta. Her bir albüm için ekstra cd çıkartabilecek kadar bir potansiyel olduğuna göre Robert Smith 'in dolabı oldukça büyük demektir. Daha kim bilir neler çıkacak karşımıza...
Bu ay başında Türkiye hariç tüm dünyada çıkan bu üçlü lüks remastered cd'ler, gözü doymak bilmeyen obur The Cure hayranları için bir şölen olmasının yanı sıra mükerrerlikten uzak kuşkusuz arşivlik oluşumlar. Aslında gönül isterdi ki her albüm kendi orijinal B-side'ları ile yayınlansın ancak o zaman karşımızda Join The Dots box setinin bir tekrarı olurdu.
Three Imaginary Boys 'dan sonra The Cure 'un yönünü dağınık, içedönük atmosfer ortamına dönüştüren Robert Smith karşımıza Seventeen Seconds ile çıkmıştı. Basçı Michael Dempsey boşalan koltuğa Robert Smith gibi The Cure 'da yıllanacak Simon Gallup ile ilk defa bu albümle tanışmıştık. A Forest ve A Play For Today gibi asla ölmeyen parçaların yer aldığı Seventeen Seconds , gitar ve bas arasındaki ritmik dansın bir üretimiydi. Uzun zamandan beri teknolojiden nasibini alması beklenen albüm en sonunda karşımıza teknolojik olarak yenilenmiş ve hatta yanında bir kardeşi ile çıktı. Seventeen Seconds 'un gölgesel hüzünlü yapısı yaklaşık bir saatlik ekstralar ile desteklenmiş. Cult Hero yan projesi sırasında kaydedilen I'm a cult hero ve I dig you yerinde duramayan neşeli parçalar ile bizleri karşılayan ekstra cd, Robert Smith 'in mucizeler yarattığı evinde, kaydedilen Another Journey By Train enstrümantal parçanın demosu ile devam ediyor. The Cure 'un gizli kalmış sokağında her parça adeta fener olup önümüzü aydınlatıyor. 1980 Arnhem konserinde canlı kaydedilen ham "M" parçası ise bizleri The Cure 'un masumiyetine yakınlaştırıyor. Three' nin alternatif miski ise oldukça dikkat çekici. Ancak her şey bir tarafa, Seventeen Seconds kendi başına ayakları üstünde durabilen sağlam bir yapı ve sadece bunun remastered versiyonuna bile sahip olmak bir şey.
1981 yılında çıkan Faith albümü ile The Cure zengin ve sağlıklı melankoliye daha fazla daldı. Robert Smith kayıp ve depresyon üzerine en uzdilli sözlerini bu albümde yazmıştı. Bu elbette her parçanın bir kaplumbağa hızında olduğu anlamına gelmiyor. Bu albümle birlikte hayatımıza bir çift- bas şöleni olan Primary, paranoyak Other Voices ve atmosferik matem Funeral Parties gibi parçalar girmişti. Ancak albümde işlenen mükemmel mutsuzluk kavramı belirgin bir dönem The Cure 'un imzası olacaktı. Gel gelelim lüks remastered Faith 'e; normal orijinal albümün 8 parçalık yapısına bu yeni oluşumda Carnage Visors adlı enstrümantal parça eklenmiş. Bu parçayı dinlemeye başladığınızda zamanında albüme konuşmamış olmasından dolayı The Cure 'a sinirlenebiliyorsunuz ancak parçayı dinledikçe bu duygunuzdan uzaklaşıp adeta mayışıyorsunuz. Bu lüks remastered üçlemesinin içinde belki de yer alan en gizli cevher olduğunu anlamanız fazla zaman almıyor. Parça 27 dakika 51 saniyeye yayılan geniş bir cenaze marşı gibi, adeta sonsuzluğa eşlik edercesine zamanla sessizleşiyor yok oluyor ama varlığını hep hissettiriyor. Parça aslında Simon Gallup 'un bir zamanlar The Cure 'a Faith turnesinden eşlik eden kardeşi Ric Gallup 'un çektiği bazı görüntülerin müziği olarak kaydedilmiş. Önceden sadece Faith 'in kaset versiyonunda yayınlanmış olan Carnage Visors ilk defa bir cd formatında karşımızda. İkinci cd, ikisi Robert Smith 'in evinde kaydedilen ve fazla heyecan yaratmayan 4 demo ile başlıyor. Ancak bunları takip eden Primary 'nin alternatif kaydı, albümde yer alan versiyonunu hiç düşünmeden geride bırakıyor. Bu ilave cd'nin en çok dikkat çeken parçası ise ender bulunan The Cure parçalarının en başında yer alan Forever parçası. Bazı bootleg'lerde stüdyo versiyonu gün ışığına çıkan bu az bulunur parça bu cd'de dokuz dakika bizlere eşlik ediyor. Bu ekstra cd gelmiş geçmiş en başarılı The Cure parçalarından birisi olan Charlotte Sometimes 'ın herhangi bir albümde yer almayan 1981 sonbahar tarihli albüm versiyonu ile noktalanıyor. Kendi büyüleyici özelliği ve kişiliği ile ayrı bir yerde duran Faith , mükemmel ses kalitesi ile bizleri anılar sokağında bir dükkândan diğerine sürüklüyor.
Son olarak elimize The Cure 'un meşhur karamsar resmi üçlemesinin ilk halkası olarak kabul edilen Pornography 'yi alıyoruz. 1982 yılında ilk defa çıkan bu albümde Robert Smith oldukça kızgın bir yönünü bizlere sunmuştu. İlk cd, bilinen ve sayısız defa hatim indirilmiş albümün sadece ses kalitesi elden geçmiş hali. Maalesef ikinci cd'ye geldiğimizde Faith ve Seventeen Seconds 'da tattığımız eşsiz lezzetleri bu cd'de bulamıyoruz. Albüm kitapçığı yine bol bol ender resimler ile süslenmiş. İkinci cd'nin yarısı, ilk cd'deki parçaların 1982 yılındaki canlı performans kayıtları ile doldurulmuş. İkinci cd'de ön plana çıkan parçalar arasında All Mine ve yine bir kısa film için yapılan Airlock yer alıyor. Albümdeki demoların ses ve kalitesinden de anlaşılabileceği gibi The Cure 'un o dönemde prodüktörlük koltuğunu Michael Hedges 'dan alıp Phil Thornalley 'i vermesinin ne kadar doğru bir karar olduğunu görüyorsunuz. Bu demolar özellikle bir öncekilere kıyasla çok daha yumuşak, belirgin ve kaliteli.
Ancak şu da belirtilmeli ki bu ekstra cd'ler daha çok The Cure takipçileri için hazırlanmış hediye paketleri. The Cure 'un derinliğine inememiş olanlar için ise bir anlam ifade etmeyebilir çünkü dönem dönem albümler zorlayıcı unsurlar taşımakta. Bu konuyu biraz irdelediğimizde asıl ortaya çıkan olay Join The Dots 'un yanlış bir üretim olduğu. Eğer Join The Dots 'da yer alan b-side'lar dönemsel olarak bu yeni çıkan lüks remastered albümlere yerleştirilmiş olsalardı bir bütünlük ve yüzde yüz uyumluluk amacına tam ulaşmış olurdu. Böylece ikinci cd'ler paylaşılamayan cevherler statüsüne yükselebilirdi. Join The Dots 'ta ise yeni yayınlanan ikinci cd'deki ekstralar yayınlanabilir di.
Robert Smith 'in resmi olmayan karanlık üçlemesi olarak bilinen Seventeen Seconds , Faith ve Pornography albümlerini yirmi yıl sonra elden geçmiş bir şekilde bu formatlarda dinlemek kuşkusuz ayrı bir zevk. Yaklaşık 20 yıldan beri elden geçirilmemiş bu albümlerin remastered versiyonları, müziği hak ettiği kalitesi ile kulak zevkimize sunuyor. Bilmeyenler için şunu söylemek isterim ki söz konusu üç albüm Robert Smith 'in karanlık kuyusunda yazdığı üç ciltlik bir günlük ve mutsuzluğun mutluluğa dönüştürülebileceğini gösteren bir oluşum zinciri. Koşulsuz tüm The Cure takipçileri gözü kapalı bu kuyuya inmeli.
Yazı : © Zekeriya S. Şen, 2005 / Yazarın adı kullanılarak alıntı yapılabilir .