1203. makyaj yapmaya yeni başladığımda bir heves aldı başını gitti. o renkler, o ışıl ışıl yapılar resmen kendilerine çekiyordu ve durmadan alıyordum. tabi şimdi hepsi duruyor belli başlı şeyleri kullanıyorum. bir gün objektifçe düşündüm ve bunlara hiçbir şekilde ihtiyacımın olmadığını, elimdekilerini beni uzun zaman götürebileceğini kabul ettirdim kendime. o gün bu gündür hiç satın almıyorum makyaj malzemesi. arada indirimlerde yine gözüme çarpacak gibi olsa da kendimle yaptığım konuşmamı hatırlatıyorum kendime ve yürüyüp gidiyorum. daha sonra almadığımı, irademe sahip çıktığımı anımsayınca da ayrı bir haz almıyor değilim
1202. bugün kendi kendime tüketmemek için söz veriyorum. bir yıl boyunca giyim, çanta, ayakkabı, kozmetik almayacağım. elimdekileri daha iyi kombinleyip değerlendireceğim, giyecek hiç bir şeyim yok tripleri yapmayacağım. sahip olduklarımla mutlu olmayı öğrenmem gerek, kendime meydan okuyorum yoksa tüketmek beni tüketti.