Bugün daha net olarak görmekteyiz ki 40 yıl önce dile gelen, bizim de halen söylemeye devam ettiğimiz "Türk Musikisi Orkestrası" söylemi "pısırık" bir hale dönüştü
1980 sonrası süreç içinde çaba gösterenler oldu. Fakat bu çaba gösterenler ya öğrencilerini iyi seçemediler, ya seçtiklerini iyi yetiştiremediler-bilgi ve yeterlilik düzeyini kazandıramadılar ya da diğer orkestral müzik karşıtı TM cenahı kemençe eğitiminde üç tellici-dört tellici ayrımı tartışmalarını pompalayarak TM'nin kısırlaşmasına katkıda bulundular.
ÇALGI Haberi - 15 Nisan 2020 Çarşamba - 21:36
Hüseyin Saadettin Arel (ölm 1955) ve Zühtü Rıza Tinel’den (ölm 1945?) yarım asır sonra 1980’lerde Cafer Açın, Cüneyd Orhon, Yalçın Tura, Mutlu Torun, Ruhi Ayangil, İhsan Özer ve diğer bazı değerli müzisyenlerimiz çalışmalar yaptılar, yeni besteler ve bu eserlerin sınırlı sayıda birkaç seslendirimini gerçekleştirdiler. Hasan Ferit Alnar, Şerif Muhittin Targan, Burhan Yılmaz ve diğer dönemin geleneksel Türk müziği çalgılarını değerlendirme çalışmaların'dan başka Orhan Gencebay popüler müziğe hitab eden serbest müzik çalışmalarında özellikle 1970'li yıllarda bağlama çalgısını ve diğer geleneksel çalgılarımızı ilginçtir ki kendisinin müziğini arabesk müzik olarak niteleyenlerin ağırlıklı olarak görev yaptığı "İstanbul Senfoni & Opera Orkestrası'nın keman sanatçıları eşliğinde, orkestral manada kullandı. Ruhi Ayangil kendi ismiyle kurduğu (ATMOK-Ayangil Türk Müziği Orkestra ve Korosu) orkestra ile o dönemde bir örnek teşkil etti. TM orkestrası düşüncesinde olan Yalçın Tura, İhsan Özer ve diğer konu ile ilgili değerli Türk müzisyenleri orkestral TM repertuarına yeni eserler kazandırdılar.
Anahtar Kelimeler:Bugün, daha, net, olarak, görmekteyiz, ki, 40, yıl, önce, dile, gelen, bizim, de,