Dünya liderinin kekleri ve çimenleri! - Süleyman Çeliker
09 Haz 2018 (Son Güncelleme 18:56)
Bu seferki gerçekten bir başka. Belli ki kürsüdeki hatip bir dünya lideri. Zamanları çağları aşan, sözlerinden belli. Neyin ne zaman yapıldığının kronolojik bir mesele olmadığını, tarih felsefesine devasa katkılarda bulunarak (havaalanı ve üniversite gibi) anlatışından belli.
Ölümün mutlak bir son olmadığını vurgularcasına Erdal İnönü ve Bülent Ecevit’e “gelsinler konuşalım” çağrısı yapışından belli.
Bir ülkenin ücra köşelerinde, ambulans kızaklarla hasta taşıyan köpeklerin acısına sahip çıkışından belli.
Bize çizdiği geniş ufuktan, gösterdiği hedeflerden belli. Ne diyor dünya lideri: Size parklar yapacağım, çimlerinde yuvarlanacaksınız. Kıraathaneler kuracağım size kek yiyeceksiniz içinde. Haydi ileri!!!
Cemal Süreya dayanamayıp doğruluyor mezarından. “Tanrım” diyor azıcık öftkeli “gerçekten çocukluk günlerinde mi yarattın bu ülkeyi…”
Erdoğan'ın 7 tartışmalı beyanı
[4g 4s 11d] BM, Asya halkına yönelik fiziksel saldırılar, nefret söylemi ve göçmenlere sağlık hizmetlerinin reddedilmesi konusu hakkında bir rapor hazırladı. BM tarafından yayınlanan bu raporda, Covid-19 salgını sadece bir sağlık pandemisini temsil etmekle kalmıyor, aynı zamanda ırkçılık, yabancı düşmanlığı, dışlanma ve nefreti de yoğunlaştırıyor. BM, Covid-19 salgınının yabancı düşmanlığını, dışlanmayı ve ırkçılığı olağanüstü artırdığı konusunda uyarıda bulundu.
[5g 4s 10d] Beşiktaş’ın seçkin semti Etiler’in kentleşmeye dair hikâyesi, yeşil alanların yok edilişi, üzerine bina kondurulacak yeşil alanın kalmadığı noktada ise, semtin yıllar içinde oluşmuş tarihsel, kültürel, fiziksel dokusunu erozyona uğratan, insanı değil rantı merkeze alan kaba bir yapılaşma üzerine kurulmuştur. Yeşilin ve mahalle kültürünün Etiler’deki son kurban adaylarından biri de, benim de doğup büyüdüğüm ve halen bir dair sahibi olduğum, halihazırda son derece gergin bir kentsel dönüşüm sürecinin kıskacındaki Sadabat Sitesidir.
[5g 16s 35d] Şer û şîn, du peyvên wekhev û bi hev ra girêdayî... Du peyvên reş û tarî. Bi xwîn û girî. Bi êş û derd. Jiber ku şer komkujî ye. Kuştin û mirin e. Terbîyekirina bi tîbûn û birçîbûnê ye. Talankirina mal û mulk e. Sirgûn û koçberî ye. Trajedîya mirovahîyê ye. Şer, wêrankirina gund û bajaran, xerabkirin û şewitandina xwezayê ye. Di qada şer da, xwîn dirije û bi rengê xwe yê sor û gewez mîna ava çem û kanîyan diherike. Xwîna xortên simêlxwîdayî, zavayên dest bi hine û bavên zarokên çav li rê. Kujer jî, kuştî jî ew bixwe ne.