Berna Hanımın Doğum Öyküsü - GvA
Başından sonuna kadar normal giden bir hamileliğim vardı, bende de bebeğimde de herşey olması gerektiği gibiydi. Doktorum çok ilgili konuşkan bi bayandı. Son ay doğumdan konuşmaya başladık normal doğum istediğimi söyledim o da %90 normal doğum olur zaten dedi.
Hamileligimde 9. ay doldu, ama ne sancı ne de ağrılarım başlamadı. Her kontrolde ağrıların başladı mı diye soruyordu doktorum, bende her defasında başlamadı diyordum. 9 ay 10 gün oldu ben her an doğuma gideceğimi düşünüyordum. Çevremdeki herkes her gün arayıp doğur artık diyordu. Ama bende hala ne ağrı, ne sızı doktorum 5 gün daha beklerim ağrıların başlamazsa suni sancıyla doğum denerim dedi ve 2 gün sonra kontrole gelmemi söyledi. 9 ay 12. günde kontrole gittim seni bugün doğuma alalım dedi şoka girdim nasıl yani dedim, bebeğin suyunun azaldığını söyledi.
Anneminde içine doğmuş olacak ki o gün kontrole gitmemem için çok diretmişti. Neyse bana git evine hazırlığını yap 2 saat içinde gel yatışını yapalım dedi. Apar topar eve geldim yolda annemi, ablamı, arkadaşımı aradım ben eve geldikten hemen sonra annemle babam ve arkadaşımda geldi. Duş aldım, çantalarımı kontrol ettim eksik var mı diye ve hastaneye döndüm.
Yatış işlemlerimizi yaptık beni sancı odasına aldılar suni sancı vermeye başladılar. Ara ara gelip serumu hızlandırdılar aynı zamanda NST ye bağlıydım. Tam ağrıları hissetmeye başladım ki NST den normal olmayan sesler geldi. Ne olduğunu anlayamadan hemşireler geldi serumu kapattı oksijen tüpünü açmaya çalışıyorlar açamıyorlar bebeğimin kalp atışları azalmış bizde bir panik. Biraz beklediler normale döndü ama korkudan serumu yükseltemiyorlar 14.00'de yattım 21.00'a kadar hala sancı yok. Dedim serumu yükseltin artık neyse yükselttiler.
00.00'ye kadar ağrı çektim arada muayene ettiler açılmam yok. 1 santim saat 01.00'de suyumu patlattı doktorum, bebeğin kakasını yeme ihtimalinden korkup suyum temiz çıktı. Ama ben duramıyorum artık yok böyle bir acı. 1 saat 15 dk çektim geldiler muayene ettiler 3 santim ilk gebeliklerde saat başına 1 santim açıklık bekleniyormuş. 10 santimde doğum diyorlar yani en az 6 saat daha bekle ama mümkün değil dayanamam eşim ve anneme yalvardım ne olur söyleyin sezeryana alsınlar onlarda üzülüyorlar tabi onca saat ağrı çektin sabret üzülürsün ama çektiklerim, çekeceklerimin yanında hiç birşey suyumu patlattıktan sonra dünyam karardı 5 dakikada 3 kez geliyor 30 kez bıçaklıyor sanki.
Zorla eşim ve annemi ikna ettim doktora söylediler sezeryana girmek istediğimi hazırlamaya başladılar ağrı serumunu çıkarttılar ama normal ağrılarım başlamış ağrı dinmiyor. Beni ameliyathaneye indirdiler daha önce ameliyat olup olmadığımı, alerjimin olup olmadığını sordular olmadım yok dedim önüme örtü serdiler ve bayılttılar.
Uyanın nefes alın sesleriyle uyandım nefes almaya çalıştım ki sanki pipetten nefes almaya çalışıyorum boğazlarım şişmiş uyumak istediğimi söyledim odaya gittiğimde uyumama müsade edeceklerini nefes almam gerektiğini söylediler o arada uyudum uyandım yine birileri başımda bağırıyor nefes almayı unutmayın lütfen penisiline alerjiniz varmış zorla nefes almaya çalışırken ameliyathaneden çıkarttılar karşımda oldukça bulanık bi şekilde eşim çok somurtkandı bebeğimi sordum iyi dedi doğru söyle ne bu suratının hali dedim gerildim, heyecanlıyım hayatım dedi odaya girdik bir ses yok böyle güzel bir ses...
Bebeğim ağlıyordu gösterdiler fakat henüz odadaki kimseyi göremiyordum çok bulanıktı. 1 saatlik oksijenden sonra kendime geldim bebeğimi öptüm kokladım emzirdim... Gece bebeğe mama verdiler mamadan sonra bebeğim ağlamaya başladı saatlerce susmadı sesi kısıldı ağlamaktan eşim ortalığı birbirine kattı bebeğimin midesini yıkadılar kendine geldi.
Yani oldukça zor aksiyonlu bir doğum hikayem var ama çok şükür rabbime ki bebeğimde bende sağlıklı bir şekilde atlattık yalnız 9 ay 12 günlük beklemenin ardından hala kendimi normal doğum yapmış sanmıyor değilim :)