Sitti Nusret - Nosy Fox
“Bu gece bir abdest al, iki rekât namaz kıl, bir kız evladın olacak. Ama yedi yaşına kadar senin, yedi yaşından sonra benim… Adını da ben gelmeden koymayın,” der; adamcağız da “Hay hay” der, razı olur.
“Ben yedi sene evlat yüzü göreyim de ondan sonra senin olsun,” der. Derviş bırakır gider, adam da eve gelir. Dervişin tarifi üzerine abdest alır, namaz kılar, Allah’a dua eder.
Dokuz ay sonra, dünya güzeli bir kızı dünyaya gelir. Ana baba sevinçlerinden çıldırırlar; ama bir yandan da kara kara düşünürlermiş: “Biz bunu nasıl vereceğiz, ondan ayrılmaya nasıl dayanacağız?” diye. Sabah akşam lakırdıları bu imiş.
Çocuk büyür, altı yedi yaşına girer, daha adı konmamış. Derviş de bir daha görünmemiş.
Ana baba, düşünürler, sonunda çocuklarını mektebe başlatmaya karar verirler. Yer yerinden kalkar artık, aminler, dualar, kızı mektebe başlatırlar.
“Kızım senin adın Sitti Nusret’tir…
Annene babana söyle, vaatlerinde duruyorlar mı?”
der. Kız, “Peki,” der, ama eve gelinceye kadar da dervişin tembihini unutur. Ferdası gün derviş gene kızın karşısına çıkar.
Bir gün derviş sokağa gider. Sitti Nusret kalkar, dervişin açma dediği kapıyı açar. Bir de ne görsün, gözünün gördüğü yere kadar, büyük bir mezarlık. Bir taşın arkasına oturmuş, derviş baba, ölüleri çıkarıp ciğerlerini yiyor… Kız öyle korkar ki, ne yapacağını şaşırır. Acele kaçayım derken, ayaklarında gümüş halhallar varmış, bir tanesi mezarlıkta düşer. Gelir odasına, oturur bir köşeye, ağlamaktan gözleri şişer. Bir de derviş baba gelir, bakar ki, kızın hali başka…
“Kızım ben senin hasretinle inliyorum. Sen burada ne yapıyorsun? Nasıl rahat mısın?
Derviş babandan hoşnut musun?” der. Kız da:
“Ne yapıyorsun, kızım?” diye halini sorduktan sonra: “Halhalını ne yaptın?” der. Kız her günkü gibi cevap verir. “Derviş babanı nasıl tanırsın?” diye sorar. Kız da gene: “ İyi tanırım…” der. Bu sefer derviş Sitti Nusret’e anasını getireceğini söyler. Kız da sevinir. Ertesi gün olur. Derviş, kızın anası kıyafetinde gelir, kızını kucaklar. Halinden, derviş babasından geçiminden sorar. Kız babasına verdiği cevapları verir… Üçüncü defasında derviş kızın dadısı
kıyafetine girer… Kız onu da babasını, anasını nasıl karşıladıysa öyle karşılar. Sorduklarına aynı cevapları verir.
Sitti Nusret, ağır, kâmil, terbiyeli bir kız… Namaz kılsın, Kuran okusun, işiyle gücüyle meşgul olsun… Anası babası annesi davet etmiş.
“Haydi, kızım, sen de misafirlerinle gül, oyna, eğlen…” demiş. Bunları bahçeye salıvermiş. Bunlar bahçede türlü oyunlar yaparlarken, Pâdişahın oğlunun pencereleri de meğer o bahçeye bakarmış, şehzade kızları seyredermiş… Kızlar orada oynamakta olsunlar, bu Sitti Nusret bir ara hemen abdestini almış, ikindi namazına durmuş…
Sonra da, Kuran’ı eline almış, bir ağacın altına oturmuş, Kuran okumuş… Pâdişahınoğlu buna şaşmış kalmış. Anasına varmış demiş ki:
Sultan hanım da bakar, onun da hoşuna gider kızın hali, tavrı, terbiyesi. Ferdası günü olur. Görücü gider, tüccardan kızını Allah’ın emriyle ister. Onlar da: “Şehzadeden iyisine mi vereceğiz?” derler. Söz keserler. Düğün hazırlıkları biter. Kırk gün kırk gece düğün ederler.
Artık sarayı içinde bu kız o karda kıymetlidir ki, dil ile tarif edilemez. Şehzade de üzerine titrermiş…
“Oğlum, Allah’ın emrine razı değil misin? Çocuk öldü, der. Eh, sen sağ ol, gelinim sağ olsun, çocuk gene olur.” Neyse, sarayın içine gene eski neşe gelir… Herkes gene işinde, gücünde, eğlenmesinde… Uzatmayalım, gelin hanım gene gebe kalır… Şehzade de her iki senede bir Hicaz’a gidermiş. Gelinin doğurmasına iki ay kala yola çıkar.
Ferdası sene Şehzade gene Hicaz’a gider. Bu defa Sitti Nusret güzel bir kız dünyaya getirir. Valide sultan çocuğu kucağına alır… Şehzadenin incili bir çevresi varmış, onu yüzüne örter; kucağında sımsıkı tutarmış, gene korktuğu başına gelmesin diye… Gece loğusanın odasında öyle dururken, bir gaflet basar, gözleri kapanır, içi geçer… Birde gözünü açar bakar ki, kucağında çocuk yok… Gelinin ağzı yüzü kan içinde… Artık bu sefer dayanamaz ağzına
“Ne olacak, dağda büyüyen kız böyle canavar olur. Artık ben buna tahammül edemem.
Şehzadeye her şeyi anlatacağım…” O günden sonra da gelinin odasına hiç uğramaz, yüzüne bakmaz… Günler aylar geçer günün birinde Şehzade, Hicaz’dan döner, hoş beşten sonra, anasına:
Valide Sultan da o günden sonra oğluna kız aramaya başlamış… Vezirin kızını beğenirler. Şehzadeye nişanlarlar… Düğünü hicaz dönüşü yapmaya karar verirler. Şehzade
hazırlanır, Hicaza gidiyor… Geldikten sonra da düğün olacak. Evin içinde ne kadar hizmetçi, halayık varsa hepsine düğün için ne istedikleri sorulur, Şehzade, Hicaz’dan hediye getirecek… Herkesin istekleri öğrenilip bittikten sonra oğlan der ki:
Üç ay sonra, Şehzade Hicaz’dan dönüyor, diye müjdeler gelir. Karşılayıcılar gider.
Kıyamet, yer yerinden oynar.
“Sonra derviş baba beni annemin babamın yanına götürdü. Orada, terbiyemi, halimi, tavrımı beğendiği için, şehzade beni istedi, ona verdiler. Kendimi artık dünyanın en bahtiyar insanı sanıyordum. Evlendiğimden bir sene sonra bir oğlum dünyaya geldi. Loğusa yatarken duvar açıldı, derviş baba içeri girdi, dedi ki: “Kızım derviş babanı nasıl bilirsin?” “Çok iyi bilirim,” cevabını verdim. Onun üzerine çocuğumu aldı, ağzıma da bir parmak kan sürüp gitti.
Kaynanamın türlü acı sözlerine sabrettim. Derviş babanın sırlarını söylemedim. Sen olsan sabreder misin, sabır taşı?”
“İki sene sonra bir evladım daha oldu. Onu da aldı gitti derviş baba, ona da sabrettim.
Derviş babanın sırrını söylemedim. Sen olsan sabreder misin, sabır taşı?”
“Üçüncü defasında bir kızım dünyaya geldi. Derviş baba geldi, onu aldı götürdü. Ona da sabrettim… Kaynanam, bu sefer, çocuklarımı yedim diye, beni affetmedi, Şehzadeye söyledi.
Beni yalnız bir odaya attılar. Anamdan, babamdan sevdiklerimden uzak orada üç sene yaşadım. Sen olsan sabreder misin, ey sabır taşı?”
Çocuklar gelir, dervişin dediği gibi ortalığı altüst ederler. Aşçı başı: “Zerde kazanına toprak, pilav kazanına taş doldu. Bu çocuklar kimindir?” diye kıyameti koparır. Çocuklar:
O zaman Şehzade Sitti Nusret’ in ayaklarına kapanır, af diler… Öteki gelini, dünya ahret kardeşim olsun, diyerek evine gönderir. Karısıyla ömrünün sonuna kadar mesut yaşar…
Çocukları, ilk yaşları içinde, analarından uzakta (bazı yerlerde Bedevi-Arap süt ninelere vermek suretiyle) büyütmek âdetine işaret olmalı. Bu gelenek, güney-doğu Anadolu’nun bazı bölgelerinde eskiden yaygınmış.
Âminler, dualar: Eskiden çocuklar mektebe başlarken yapılan (dualı, âminli) törenlere işaret.
Sitti: Masalın söylendiği Kilis bölgesinde hanım anlamına kullanılan, aslı Arapça kelime. (Bu kelime bu bölgedeki Arapça tesirini gösteren unsurlardan biridir.)
Halhal: Bazı güney bölgelerde kadınların ayak bilezikleri
Tuz Kadar Sevgi (20)
Üç Turunçlar (18)
Uçan Sandık (17)
Altın Saçlı Kız Masalı (17)
Leylek Dadı İle Fakir Köylü Kızı (16)
Etiketler: Adam, Allah, altın, Anne, at, ayı, baba, bağ, büyü, canavar, dağ, dünya, gece, gelin, göz, güzel, ihtiyar, insan, kadın, kız, Masal, saray, sürü, toprak, tüccar, uyku, zengin
← Reyhan Güzeli İle Pâdişah Oğlu
Tavuk Çobanı Dede Masalı →
zengin Adam dağ büyü eşek mutlu Aslan insan orman olay para dünya Anne fare kurnaz peri fakir kadın at saman Hayvanlar Masal güzel kurt altın saray Allah Kedi ağaç soğuk Tilki oyun ayı baba gelin ihtiyar gece hayvan av göz kız kuş sürü bağ kral