Bir deyişe göre, "Köpeklerin efendileri, kedilerin ise elemanları vardır". Köpekler sahiplerine bağlanırken kediler sadece bir mekanı sahiplenmektedir. Ancak, Dennis Turner'a göre bu çıkarım doğru değildir. Bir biyolog olan ve insanlar ile evcil kediler arasındaki ilişkiyi araştıran Turner, bunu şu şekilde açıklamaktadır:
"İnsanlara henüz yavru bir kedicik iken alıştırılan ve sosyalleşen kediler, sahipleri ile içten bir sosyal ilişki geliştirebilmekte ve onları sadece konserve mama açıcısı olarak görmemektedir. Bu kediler -her ne kadar döndüklerinde onlara soğuk davransalar da- sahipleri tatile gittiklerinde onları özlemektedir."
2015 yılında yapılan bir çalışmada; kedilerin sahiplerine olan duygusal bağlanmalarının, köpek ve sahipleri arasındaki bağlanma ilişkisinden farklı olduğu gösterilmiştir (1). Birleşik Krallık'ta bulunan Lincoln Üniversitesi'nde yürütülen bu çalışma kapsamında, araştırmacılar aslında küçük çocuklarda kullanılmak üzere geliştirilmiş bir yöntem ile 20 kediyi ve sahiplerini incelemiştir.
"Yabancı durum testi" olarak adlandırılan bu yöntem, çocuğun annesine güvenli bağlanma geliştirip geliştirmediğini değerlendirmekte, bu da insanlardaki sağlıklı gelişimin temellerinden birini oluşturmaktadır. Benzer şekilde, böylesi bir bağ köpekler ile sahipleri arasında da gözlemlenmiştir.
Ne var ki kediler ve sahipleri bu testte başarısız olmuşlardır. Araştırmanın yayımlandığı Plos One isimli dergide araştırmacılar, "Elde edilen sonuçlar yetişkin kedilerin tipik biçimde, sosyal ilişkiler içerisinde dahi oldukça bağımsız oldukları görüşünü desteklemektedir" çıkarımında bulunmuşlardır. "Kediler başka birilerinin onlara bir güvenlik duyumu sağlama gereksinimine sahip değillerdir."
Kedilerin köpeklerden bu kadar farklı olmalarının -ve dolayısıyla insanlar ile olan ilişkilerinde de bunu sergilemelerinin- basit bir nedeni vardır: "Kediler esasen yalnızlığı seven ve bağımsız yapıda canlılardır", diye açıklamaktadır Dennis Turner. Köpeklerin ataları olan kurtlarda görüldüğü gibi, açık bir sosyal yapılanma içerisinde büyük sürüler halinde yaşamamışlardır.
Turner’a göre, "Yaşamlarının ilk iki ila sekiz haftasını kapsayan süreçteki sosyalizasyon, bir kedinin -istemli bir şekilde- sosyal bağlanma ilişkisi kurabilmesini sağlamaktadır.”
Turner’a göre, "Kediler fırsatçı avcılardır ve şans eseri keşfettikleri bir avı -aç olmasalar bile- takip etme ve yakalama açısından hazır olmalıdırlar”. Canlı avı ile oynarken aslında kedi, bu içsel çatışmayı eyleme vurmaktadır. “Her ne kadar zalimce görünse de, bu durum evrimsel seçilimce geliştirilen gerekli bir süreçtir.”
1. Potter, A., & Mills, D. S. (2015). Domestic cats (Felis silvestris catus) do not show signs of secure attachment to their owners. PloS one, 10(9), e0135109.