Tuz Nasıl Çalışır? - 2019 | Tech
Yayınlandığı: Tech • Görünümler: 26502
Tuz, çok çeşitli gıdalarda bulunan yaygın bir maddedir. Tuz, tuzun özellikleri ve tuzun üretimi hakkında bilgi edinin.
İnsan Tuz Tüketimi
Sofra Tuzu ve Deniz Tuzu
Koşer Tuz ve Kaya Tuzu
Tuz tuz, değil mi? Arzınızı yenilemek için markete gittiğinizde, muhtemelen sadece birkaç çeşit görmeyi beklersiniz. iyotlu tuz (çoğumuz "sofra tuzu" olarak ne kullanıyoruz) kosher tuzu (şefler ile popüler bir kaba tuz). Ama "sel gris" ve "fleur de sel." Gibi şeyler de bulabilirsiniz. Bazı gurmeler, bu tuzların iyotlu tuzdan farklı tadı aldıklarını ve bunlarla birlikte tatlandırılmış gıdalara ilave lezzet kattıklarını iddia ederler.
Çok fazla tuz kullanmamaya çalışsanız bile, bunu önlemek neredeyse imkansızdır. Tüm insanların deneyimleyebileceği beş tadı vardır - acı, tatlı, ekşi, tuzlu ve umami (Japonca "lezzetli ve tuzlu tadı" anlamına gelir). Vücudumuzun doğru çalışması için sadece “tuzlu” doğrudan tüketmemiz gereken bir maddeyle ilgilidir. Bu ihtiyaçtan dolayı insanlar ve hayvanların tuz için yerleşik bir tadı vardır.
Tuz Resim Galerisi
Tüm tuz iki temel element içerir: sodyum ve klor. Sodyum (kimyasal sembol Na), su ile karıştırıldığında şiddetli reaksiyona giren ve havada oksitlenen gümüşsi beyaz bir metaldir. Klor (kimyasal sembol Cl) yeşilimsi-sarıdır ve oda sıcaklığında bir gaz olarak bulunur. Her iki element de çok uçucu olduğu için, doğada bulunan bileşikler gibi doğada bulunurlar. sodyum klorür (NaCl)minerali oluşturan halit. Sodyum klorür yaklaşık yüzde 60 klor ve yüzde 40 sodyum kaynağıdır [kaynak: Tuz Enstitüsü]. Sodyum uçucu ve klor toksik olsa da, sodyum klorür olarak birlikte yaşamın bir parçasıdır. Sodyum klorür molekülleri kübikdür. Büyük klorür iyonları, aralarında boşlukları dolduran daha küçük sodyum iyonları ile birlikte sıkıca paketlenir.
Sadece tuz tüketmemize gerek kalmaz, aynı zamanda çeşitli gıda dışı kullanımlar için de buna ihtiyaç duyarız. Fakat eğer çok önemliyse, sağlık kuruluşları neden alımımızı yakından izlememizi tavsiye ediyor? Görünüşe göre, çok iyi bir şey olabilir. Bu yazıda, insan vücudunda tuzun nasıl çalıştığını inceleyeceğiz. Ne kadar fazla tuzun olduğuna ve ne zaman aşırı yüklendiğimize veya çok az şey aldığımızda ne olacağına bakacağız. Ayrıca, birçok tuz çeşidine ve nasıl işlediğine daha yakından bakacağız. Son olarak, tarihteki tuzun yerine bakacağız.
George Frey / AFP / Getty Images Sylvia Frost Büyük Tuz Gölü üzerinde yüzer UtahOkyanusdan beş ila sekiz kat daha tuzlu.
Tuzdaki sodyum ve klor elektrolitlerSıvılarımız ve dokularında elektrik yapan mineraller. Diğer ana elektrolitler potasyum, kalsiyum ve magnezyumdur. Böbreklerimiz aldığımız sıvıları düzenleyerek ve vücudumuzdan dışarı akarak elektrolit ve su dengesini korur. Eğer bu denge bozulursa, kaslarımız, sinirlerimiz ve organlarımız düzgün çalışmaz, çünkü hücreler kas kasılmaları ve sinir uyarıları üretemez.
Çok az tuz veya hiponatremiEn yaygın elektrolit bozukluklarından biridir. Aşırı terlediğinizde veya aşırı idrar yaparken, ciddi kusma veya ishal görüldüğünde veya çok fazla su içtiğinizde (spor içeceklerinin elektrolit içermesi nedeniyle) sodyum kaybedebilirsiniz. alma diüretiklerVücudu fazla su salgılayan, çok fazla sodyum kaybetmenize neden olabilir. Sonuç olarak, hiponatremi beyin şişmesine ve ölümüne yol açabilir. Tuz için çok güçlü istekleriniz varsa, susuz olabilir ya da sofra tuzu içerisindeki minerallerden yoksundur. Ancak aşırı bir tuz aşermesi, Addison hastalığı (bir hormonal bozukluk) veya Barrter sendromu (nadir bir böbrek bozukluğu) belirtisi olabilir.
Vücudunuzda çok fazla sodyum varsa, çok fazla susar ve fazlalıktan kurtulmak için daha fazla idrara çıkabilirsiniz. Muhtemelen fazla sodyum duyuyorsun, ya da hipernatremiHiponatremi hakkında çok daha sık duyuyorsunuz. Ama bazen böbreklerin fazlalığı yok edemez. Bu olduğunda, kan hacminiz artabilir (çünkü sodyum suda kalır), ki bu da kalp pompasını zorlaştırabilir. Bu nedenle, bazı doktorlar hastanın sodyum alımını artırarak kronik yorgunluk sendromunu tedavi etmişlerdir.
Ulusal Kalp, Kan ve Akciğer Enstitüsü çoğu insanın günde 2.4 gramdan fazla sodyum (yaklaşık bir çay kaşığı eşdeğeri) tüketmemesini önermektedir [kaynak: NHBLI]. Muhtemelen elektrolit dengesini [kaynak: New York Times] korumak için günde yarım gramdan fazla ihtiyacımız yoktur. Birçok insan o kadar çok kez yemek yer.
Aşırı tuz alımı birçok farklı tıbbi duruma bağlıdır, ancak bağlantılar genellikle tartışmalıdır. Örneğin, birçok doktor ve araştırmacı düşük sodyumlu bir diyetin kan basıncını düzenlemeye yardımcı olabileceğini iddia etmektedir (çünkü fazla sodyum kan basıncını artırabilir). Ancak diğerleri azaltılmış sodyumun kan basıncı üzerinde önemli bir etkiye sahip olmadığına inanmaktadır. Çok fazla tuzun da mide ekşimesine neden olduğu ve osteoporoz, ülser ve mide kanserine yakalanma riskini artırdığı düşünülmüş, ancak bu bağlantılar da biraz tartışmalıdır.
- Tuz alımı ile ilgili en son tıbbi tavsiyeden bağımsız olarak, yediğiniz tuz miktarına dikkat etmeniz iyi bir fikir olabilir. Hızlı yiyecek ve hazır ambalajlar (dondurulmuş yemekleri veya konserve çorbası gibi) çok fazla sodyum içerir, çünkü tuz nemi çekerek ve bakterileri dışarıda bırakarak gıdaların korunmasına yardımcı olur. Yani, eğer bir sürü lokanta yerseniz, düşündüğünüzden daha fazla tuz yiyor olabilirsiniz. Ama ne tür bir tuz? Bir sonraki bölümde, birçok farklı çeşitte tuz hakkında bilgi sahibi olacağız.
Sofra tuzu en yaygın kullanılan tuzdur.
Yemek pişirmek için mevcut farklı tuz çeşitleri baş döndürücü olabilir, ancak hepsi dört temel türe ayrılır: sofra tuzu, Deniz tuzu, kosher tuzu ve Kaya tuzu. İlk üç tip gıda sınıfı tuzdur ve FDA tarafından en az% 97.5 sodyum klorür içermesi gerekir. Diğer yüzde 2.5 ise eser mineraller, işlenmekte olan kimyasal maddeler veya önleyici maddelerdir.
Sofra tuzu ya iyodize edilmiş veya iyodize edilmemiştir. İyotlu bir salgınla mücadele etmek için 1920'lerin ortalarında tuza ilk kez iyot eklenmiştir. hipertiroidizm, iyot eksikliğine bağlı hormonal düzensizliklerin neden olduğu tiroid bezinin genişlemesidir. Yeterli iyot alımına sahip olmayan çocuklar da fiziksel ve zihinsel büyüme gösterebilirler. Dünyada hala bir sorun olmasına rağmen, az insan Kuzey Amerika'da iyot eksikliğinden muzdarip. Bazı bölgelerde florür ve folik asit de yaygın tuz katkı maddeleridir.
Sofra tuzu en yaygın kullanılan tuzdur. Kirleri çıkarmak için işlenir ve kalsiyum fosfat gibi birikmeyen maddeler içerir. İnce bir dokuya sahip olduğu için sofra tuzu kolayca ölçülür ve karıştırılır.
Deniz tuzu, nasıl hasat edildiği için genellikle sofra tuzu daha pahalıdır. "Fleur de sel" (Fransızca "tuz çiçeği" için), örneğin, buharlaşma havuzlarının yüzeyinden el ile kazınmaktadır. Bazı deniz tuzları, sofra tuzu gibi yoğun bir şekilde işlenmezler, bu nedenle rafine etme işleminde genellikle ayrılan iz minerallerini tutarlar. Deniz tuzu kaba, ince veya pul pul olabilir. Nereden geldiğine ve içerdiği minerallere bağlı olarak beyaz, pembe, siyah, gri veya renklerin bir kombinasyonu olabilir.
Bazı pembe tuzlarHimalayalar'da toplanan tuz gibi, onların rengini kalsiyum, magnezyum, potasyum, bakır ve demirden alırlar. Diğerleri ise tuza toleranslı alglerden gelen karoten içerir ve daha fazla şeftali rengindedir. Hawai alaea tuzu gibi kırmızımsı pembe tuzlar, volkanik kil formunda eklenmiş demir okside sahiptir.
Siyah tuz genellikle koyu pembe-gri renkli daha fazladır. Bir Hint çeşidi sülfürlü bileşikler, demir ve diğer eser mineraller içerir ve güçlü bir sülfürik tadı vardır. Hawaii siyah lav tuzu daha karanlıktır ve kömür ve lav izleri içerir.
Rengi gri tuz Izin minerallerinden veya hasat edildiği topraktan gelir; Fransa kıyılarında hasat edilen nemli, rafine edilmemiş "sel gris" gibi. Füme tuz da grimsi ve gurme çeşitleri arasında oldukça yeni bir seçenek. Odun ateşlerinde içilir ve onunla baharatlı yemeklere dumanlı bir tat verir.
Bazı gurmeler, daha yüksek miktardaki eser minerallerin deniz tuzlarına eşsiz, dünyevi bir tat verebileceğini ileri sürerler. Diğerleri ise tadın aynı olduğunu, ancak farklı renk ve dokularının sunumlara çok şey katabileceğini söylüyor. Genel olarak, deniz tuzları, yemek pişirmek yerine bir tabağın üstünü açmak veya "bitirmek" için kullanılır.
Bir sonraki sayfada koşer ve kaya tuzları hakkında bilgi edeceğiz.
Gali Tibbon / AFP / Getty Images Ölü Deniz kıyısındaki tuz çökelleri azalan su seviyesini göstermektedir.
Kosher tuzu, hızlı bir şekilde kanı çıkararak etleri hareket ettirmek için kullanılır. Birçok şef kosher tuzu kullanmayı tercih eder. Kaba dokusu, yemek sırasında veya pişirildikten sonra yiyecekleri almak ve serpmek için kolaylaştırır. Ancak, sofra tuzu kadar çabuk çözülmez, bu yüzden pişirme sırasında daha ince bir tuz kullanmak daha iyidir. Sofra tuzu bir reçete içinde kosher tuzu ile değiştirilirken, genellikle daha büyük kosher tuz kristalleri daha fazla yer kapladığı için miktarı iki katına çıkarmanız gerekir.
Kosher tuzu iyotsuz değildir. Bazıları bunun yemek pişirmeyi daha iyi hale getirdiğini iddia ediyor - iyot, sofra tuzu tadı biraz metalik yapıyor. Genellikle, iyotlu tuzu kullanma konusunda endişelenmek için bir sebep yok, pişirdiğimiz tuz dışında birçok kaynaktan iyot elde edebiliriz.
Kaya tuzu, genellikle yenmez safsızlıklar içeren, büyük taneli, rafine edilmemiş bir tuzdur. Yemek pişirmede tek bir kullanım alanı vardır: Ev yapımı dondurma tarifleri genellikle dondurma karışımının doldurduğu silindiri çevreleyen buzun üzerine serpilmeniz için size talimat verir. Tuz, buzun daha hızlı erimesini sağlar ve ortaya çıkan tuz ve su karışımı, tek başına buzdan daha düşük bir sıcaklıkta donar. Bu, dondurmanın daha hızlı donmasını sağlar. Buz tuzu da buz eritmek buzlu yollarda ve kaldırımlar üzerine serpilir.
Bir sonraki bölümde bu farklı tuz türlerinin nereden geldiğini öğreneceğiz.
Andy Satiriou / Photodisc / Getty Images Murcia, İspanya yakınlarında bir tuz rafineri tesisi
2006 yılında dünyada 200 milyon tondan fazla tuz üretildi. Çin, 48 milyon ton ile en büyük üreticidir ve 46 milyon ton ile [Kaynak: Tuz Enstitüsü] ABD tarafından yakından takip edilmektedir. Tuz genellikle üç yoldan biriyle üretilir: derin şaft madenciliği, çözüm madenciliği veya güneş buharlaşması.
Derin şaft madenciliği Diğer mineraller için madencilik gibi. Tipik olarak, tuz binlerce yıldır tektonik değişimlerle gömülü olan antik yer altı deniz yataklarında birikinti olarak bulunur. Birçok tuz madeninde madencilikte "oda ve sütun" sistemi kullanılmaktadır. Şaftlar madenin tabanına gömülüdür ve odalar şaftlar arasında delme, kesme ve patlatma ile dikkatli bir şekilde yapılır ve bir dama tahtası deseni oluşturur. Tuz çıkarıldıktan ve ezildikten sonra, bir konveyör bandı yüzeye hapseder. Bu şekilde üretilen çoğu tuz, kaya tuzu olarak kullanılır.
İçinde çözüm madenciliğituzaklar veya kubbeler (topraktan tektonik basınçla dışarı çıkan tuz tortuları) üzerinden kuyular dikilir ve tuzun çözülmesi için su enjekte edilir. Daha sonra tuz çözeltisi veya tuzlu su, pompalanır ve buharlaştırma için bir bitkiye alınır.Bitkide, tuzlu su, mineralleri gidermek ve içine pompalanır. vakumlu tavalartuzlu suyun kaynatıldığı ve daha sonra tuz bırakılana kadar buharlaştırılan sızdırmaz kaplar. Daha sonra kurutulur ve arıtılır. Tuzun türüne bağlı olarak, tuza iyot ve bir anti-topaklama maddesi eklenir. Çoğu sofra tuzu bu şekilde üretilir.
Çözelti madenleri kimyasal bitkilerin yakınında bulunduklarında tuzlu sular olarak adlandırılır ve tuz kimyasal üretim için kullanılır. Tuz bir tuz madeninden çıkarıldıktan sonra, boş oda genellikle doğal gaz veya endüstriyel atıklar gibi diğer maddeleri depolar.
Tuz hasat edilir güneş buharlaşması deniz suyu veya tuz göllerinden. Rüzgar ve güneş, sığ havuzlardan suyu buharlaştırarak, tuzu geride bırakır. Tuz, belirli bir kalınlığa ulaştığında yılda bir kez hasat edilir. Hasattan sonra tuz yıkanır, süzülür, temizlenir ve rafine edilir. Bu, tuzu hasat etmenin en saf yoludur ve genellikle yaklaşık yüzde 100 sodyum klorür ile sonuçlanır. Sadece düşük yıllık yağışlı ve yüksek buharlaşma oranlarına sahip bölgeler - örneğin Akdeniz ülkeleri ve Avustralya, örneğin, başarılı güneş buharlaşma tesislerine sahip olabilirler. Genellikle makineler bu hasatı gerçekleştirir, ancak bazı bölgelerde hala elle yapılır.
Daha sonra, tuz tarihine bakacağız ve onun kültürel önemini öğreneceğiz.
Sumo güreşçi Chiyotaiki, yüzüğü Grand Sumo Şampiyonası'nda tuzla temizler.
Sanayileşmeden önce, gıda muhafazası ve baharatlama için gerekli olan kitlesel tuz miktarını hasat etmek son derece pahalı ve emek yoğundur. Bu tuz çok değerli bir ürün haline getirdi. Bütün ekonomiler tuz üretimi ve ticarete dayanıyordu.
Demir Çağı'nda, İngiliz buharlaştırılmış tuzu, açık ateşlerde küçük kil tencerelerinde deniz suyu veya tuzlu su tuzlarından kaynatılarak buharlaştırılır. Roma tuzu yapımı büyük kurşunla kaplı tavalarda deniz suyunu kaynatmayı gerektirdi. Antik Roma'da tuz para olarak kullanılmış ve "asker" ve "maaş" kelimelerinin kökleri tuz verme veya alma ile ilgili Latince kelimelere kadar izlenebilir. Orta Çağ boyunca, özellikle bu amaçla inşa edilen yollar boyunca tuz taşındı. Bu yollardan en ünlüsü olan Kuzey Almanya'da, tuz madenlerinden gemi limanlarına uzanan Eski Tuz Yolu.
Tuz vergileri ve tekelleri, Çin’den Afrika’nın bazı bölgelerine kadar her yerde savaşlara ve protestolara yol açtı. Tuz vergisi üzerindeki öfke, Fransız Devrimi'nin nedenlerinden biriydi. Sömürgeci Hindistan'da, sadece Britanya hükümeti kıyıda yaşayan Kızılderililerin yürüttüğü tuz üretiminden yararlanabilir ve faydalanabilir. Gandhi, bu tekeli Mart 1930'da protesto etmeyi seçti ve 23 gün boyunca takipçileriyle birlikte yürüdü. O deniz kıyısına vardığında, Gandhi bir yığın tuzlu çamur kaynatarak yasayı ihlal etti. Bu yürüyüş, Dandi'ye Salt Marchya da Tuz Satyagraha. Hindistan'daki insanlar protesto için kendi tuzlarını yapmaya başladılar ve yürüyüş Hindistan'ın bağımsızlığı mücadelesinde önemli bir dönüm noktası oldu.
Tuz üretimi de erken Amerika'da önemli bir rol oynamıştır. Massachusetts Körfezi Kolonisi kolonilerde tuz üretmek için ilk patentini aldı ve önümüzdeki 200 yıl boyunca üretmeye devam etti. Erie Kanalı öncelikle tuz taşımacılığını kolaylaştırmak için açılmıştı ve İç Savaş sırasında Birlik önemli Konfederasyon tuz işlerini ele geçirdi ve Konfederasyon devletlerinde geçici bir tuz sıkıntısı yarattı. Ohio, Louisiana ve Teksas dahil olmak üzere birçok devletin ekonomileri için önemli olmaya devam ediyor.
Ekonominin yanı sıra, tuz ayrıca kültürel ve dini öneme sahiptir. Şintoizmde şeyleri arıtmak için uzun zamandır kullanılmaktadır ve Budistler kötülüğü püskürtmek için tuz kullanırlar. Yahudi-Hıristiyan geleneklerinde, insanlar ve nesnelere armağan etmek, bir teklif olarak ve sözleşmeleri mühürlemek için tuz kullanılmıştır. İncil'in Eski ve Yeni Ahitlerinde tuza çok sayıda referans var. En ünlüsünden biri, Tanrının buyruğuna itaat etmedikten sonra, Genesis'de bir tuz tuzağına dönüşen Lot'un karısıdır. Bugün Sodom Dağı'nda duran bir kaya tuzu ayağı "Lot's Wife" olarak bilinir.
Tuz kullanımıyla ilgili birçok söz vardır. Sıklıkla köleler için işlem görüyordu, bu da "tuzuna değmez" ifadesinin kökeni. "Yeryüzünün tuzu" olan biri güvenilir, iddiasız bir kişidir. Öte yandan, "yeryüzü tuzlamak", eski bir askeri pratiğin tuzla tarla sürme pratiğine işaret eder, böylece hiçbir ürün yetiştirilemez.
Tuz hakkında daha fazla bilgi için bir sonraki sayfadaki linklere göz atın.
Video Takviyesi: Deniz Tuzu Nasıl Üretilir, Nerede Kullanılır Faydaları Nelerdir?.