Dönüp dönüp bakılacak bir kitap - Fil Uçuşu
Kitabın giriş kapısında öyle bir paragraf var ki, paylaşmamak olmaz. Diyor ki Hulki Aktunç “Ara Güler bütün insanların gölgesidir. Ona ‘Merhaba’ demek bütün insanların koluna girmek, bütün mekânlarda piyasa yapmaktır. Bütün şapkaları giymek, bütün pantolonları çekivermek… Fotoğraf çekmek de, Ara Güler’in insanlara ve nesnelere hakkını helal etme biçimidir.
Bu coğrafyada yaşayıp da Ara Güler’i bilmeyen, onun fotoğraflarından en az birine (bilinçli ya da bilinçsiz) bakmamış olan yoktur herhalde. Kimilerinin fotoğraf sanatına bakışını, üretim tarzını tümden değiştirmiştir. Aman bu noktada bir soluklanalım, hemen öyle sanat falan demeyelim. Ne de olsa üstat hep “Fotograf sanat değildir, ben de bir fotograf sanatçısı değil bir fotograf muhabiriyim, basın fotografçısıyım,” der. Dilerseniz biz de Hulki ve Semra Aktunç’un yaptıkları gibi yapıp, yazının sonrasında Ara Güler diliyle ‘fotograf’ diyelim.
“Kaymak sever misin?”
“Ara ve Dünya” başlıklı bölümde Hulki ve Semra Aktunç, ustanın dünyası üstüne anılardan yola çıkarak bir sohbet gerçekleştiriyor, tanıklıklarını paylaşıyorlar. İçtenlikle akıp giden, neredeyse okurunu masanın baş köşesine davet eden bir sohbet bu. Zaten kitabın omurgasını da Aktunç’ların 2006 ve 2007 yılları arasındaki Ara Güler konulu bu sohbetleri oluşturuyor. Böylece ortaya ‘etli, canlı, kanlı, öfkeli, cesur, sevinçli ve mahzun bir insan’ın portresi çıkıyor. Ara Güler’in bütün o insanlar, nesneler, sokaklar ve mekanlarla arasındaki derin bağları anlayabilmenin anahtarları da bu noktada okurun önüne yayılıyor. Hayata gülerek hatta dalga geçerek bakabilen bir kuşağın en sahici üyesi, sözün ve anlatının ustası iki kalemin sohbetinde sayfalardan taşıyor.
Ara Güler’le hikayeden hikayeye dolaşırken kimi zaman New York 5. Cadde’de bir tuvalet kriziyle gülüyor, kimi zaman babası Decat Güler’in dut kurusu özlemiyle hüzünleniyoruz. Bu hikayeleri değerli kılan bir başka yön, anlatıcıların yani Hulki ve Semra Aktunç’un en doğal cümlelerle yaptıkları yorumlar. İşte Ara Güler’in portresi de bu yorumlarla şekilleniyor zaten. Bu bölümün Ara Güler’den bağımsız bir başka yeteneği de, insanı merkeze alan bir sohbetle dolaysız gerçeğe nasıl ulaşacağımız yönündeki gücü. Okur, bir süre sonra o diyaloğun içinde kendi mırıltısını duymaya başlıyor.
Sayfaları çevirirken Semra Aktunç’un Ara Güler’le yaptığı sohbetleri, tuttuğu kayıtları alkışlıyoruz. Bir yandan da Hulki Aktunç’u ne kadar özlediğimizi hatırlıyoruz. Sözün-düşüncenin ustası Hulki Aktunç. Yorumlarında öncelik hep insana dair. Kitabın sonunda yer alan “Özel Albüm”deki fotoğraflardan geriye o sofralarda, o özel insanlarla oturmanın hayali kalıyor.
Çoğu okurun evinde bir Ara güler kitabı ya da albümü vardır. Hatta belki de kitaplıkta bir Ara Güler rafı. “AraName” o rafın kutup yıldızlarından biri olacak.
Yapı Kredi Yayınları’nın büyük boy, ciltli, kuşe kağıda özenli baskılı kitabı, özel bir okuma gecesini, Semra Aktunç ve Hulki Aktunç’un sözlerini özenle takip etmeyi ve fotoğrafları tek tek zihin sofrasına yatırıp, bir iki keyif dublesiyle de süslemeyi hak ediyor. Biz okurlara düşen de bu hakkı vermek, bu hakkı helal etmek.
Ara GülerfotoğrafHulki AktunçKitapMilliyet Kitap