KIRIK BASTON ÖYKÜSÜ
Konu: KIRIK BASTON ÖYKÜSÜ Cuma Ocak 25, 2008 7:24 pm
Aklına takılan zamansa ömrüm,
Bırak artık alma ahımı,
Bir kerecik olsa görmeliyim senle dolu sabahımı.
En güzel şey değil mi zamanımızı sevdiğimiz insanlarla beraber geçirmemiz.En güzel ve keyifli anlar değer verdiğimiz insanların hayatımızda olduğu anlardır.Kimi zaman ölüm,kimi zaman ise farklı farklı sebeplerden dolayı ayrı kalırız sevdiklerimizden.Ve her ayrılık acıdır yüreğimizde.Tek avunduğumuz,onlardan kalan hatıralar ve yadigarlarıdır...
Bu kırık bir bastonun hikayesidir.
Yer:Gelibolu Taşçılar Caddesi
Kimbilir kaç yaşındadır ihtiyar.Siz deyin 80,ben diyeyim 90.Ağır adımlarla köşede bulunan marangoz dükkanına yönelir ağır adımlarla.Elinde kırık bir baston vardır.Onu görenler bilirler ki o baston daima onun yanındadır.Sanki o baston onun tek sırdaşıdır.Kimi zaman bastonla konuştuğunu dahi görenler olmuştur.Ama gelin görünki aslı böyle değildir.O bastonun hikayesinde gizlidir tüm gerçekler,tüm sadakatliliği ile;
Marangoz dükkanına giren yaşlı adam elindeki bastondaki kırık yeri göstererek "Anlayamadım neden kırıldı ama çatırdayı verdi be evladım.Hele bir baksana bastonuma"
Marangoz yaşlı adamın elinden aldığı bastonu uzun uzun inceledi.Gözleri dolu dolu olan yaşlı adamın bu hali karşısında içerleyen marangoz "Ah be amcacım bu baston artık iflah etmez."deyiverdi.
Sanki ölüm fermanı gibi gelir bu bastonun son hali yaşlı adama;
"Hayır evladım sen bir iyi incele hele.Vardır elbet bunun tamir görecek hali."
Aslında bu baston cidden içler acısı haldedir.Marangoz merak edip sorar;
"Kaç yıldır bu bastonu kullanıyorsun?"
"Ben tam 30 senedir kullanıyorum evladım.Babam da tam 20 sene kullanmış bu bastonu"
Marangozun aradığı cümle bu cevapta gizlidir.Evet,yaşlı adam sırf baba yadigarı olduğu için bu kadar üzüntülüdür.
"Babamdan yadigardı bana.Rahmetli çok iyi adamdı,namazında niyazındaydı.Her yaptığı hayırda bu bastonda yanındaydı.Bende çok şükür hali vakti yerinde biriydim.Babamı örnek aldım,bol bol hayır yaptım insanlığa ve aynı babam gibi bende bu bastonu yanımdan ayırmadım yanımdan.Şimdi sen söyle evladım ya çocuğum atadan beri süre gelen bu insani yardım hayrını benden devralacak.Ama ne acıki bu sefer bu baston şahit olmayacak bu güzel hayırlara.Babam her namaza giderkene gül suyu sürerdi bastonuna.Çoğu kimse anlamazdı gül suyunun nereden geldiğine kahvede.Ama yaşıtları bilrlerdiki o gül suyu kokusu bastondan gelmekteydi.Babam söylemedi ama sanırım o baston ondan önce de sanırım dedemden hatıraymış.Anam rahmetli anlatırdı biz küçükken.O baston dedem rahmetli olduktan sonra duvara asılmış babamın gençliğinde.Zamanı gelincede o duvardan indirmiş babam onu ve o gündür bugündür bir daha o duvara dönmemiş bu baston hatıra niyetine.Ama şimdi ise bırak duvara asılmayı,göz önünde bile kalamayacak.Bu bastonu gördükçe yadigarlığı gelirken aklıma şimdi ise öyle üzgünümki anlatamam."
Dolu dolu olan gözlerinden bir kaç damla yaş süzülen ihtiyarın bu hali o kadar etkilemiştir ki genç marangozu.
"Amca" der."Ben elimden geleni yapacağım senin ata yadigarı bastonun için"
O akşam geç satlere kadar bir baston için harcar zamanını genç marangoz.O gece kurumaya bırakır bir kaç kırık yerini tutkalladıktan ve sağlamlaştırdıktan sonra.
Sabah olduğunda baş tarafında ayyıldız işlemeli olan bastonu kurumaya bıraktığı yerinden alır.Sabah bakkaldan aldığı gül suyu ile siler bastonu.
Yaşlı adam bir kaç saat sonra gelir marangozhaneye.içeri girdiğinde o gül kokusu ona zaten ister istemez müjdeyi verir gibidir.Gözlerine inanamaz yaşlı adam.Baston kırık yerleri tamir olmuş halde karşısındadır.
"Biliyormusun evlat bu ayyıldız niye işlenmiş buraya?"der."Dedem balkan harbini görmüş.Bakmış ki her bir cenahtan osmanlı sancakları yıkılıyor bari demiş bastonumda baki kalsın koca Osman-ı Aliye."
Ata yadigarlarına sahip çıkanlara saygıyla,