Fatih Akın | 2 Cities 1 Woman
Fatih Akın’ın Sinema Benim Memleketim, Filmlerimin Öyküsü kitabını okudum. Hızlıca okunan, akıcı, insanı içine alan ve keyif veren bir kitap. Bir şekilde de hayatımda bu sıralar tutkunun ne kadar uzak olduğunu bana hatırlattı. Tutku ile kastım cinsellik tutkusu değil. Hayatı yaşayış tutkusu. Hep derim ya Almanya’ya geldiğimden beri herşey iyi güzelde eğlence eksik burda. Mayıs sıkıntısı gibi memleket.
Ayrıca burada yaşayan Türk kökenliler, halk deyimiyle Almancılarla, ilgili bakış açıma da biraz derinlik kattı. Duvara Karşı filmini izlemiş ve beğenmiş olsam da o zamanlar buralarda yaşamadığımdan şimdi daha iyi oturdu sanki film. Burada tanıdığım birinin ne kadar da filmdeki Sibel’e benzediğinin ve hayatının paralellikler gösterdiğini de düşündüm.
Fatih Akın’la da çok ortak noktamız varmış. Onun da karnesinde çok zayıf olduğu bir dönem babası odasındaki posterlerini yırtmış. Çok benzer yönetmenlere ve filmlere bayılmışız. Ama onun sinema tutkusunu ben hayatımda herhangi bir şeye hissedebildim mi diye düşünüyorum. Hamburg gettosunda büyüyüp de dünyaca ünlü bir yönetmen olabilecek kadar çok sinema tutkusundan bahsediyorum. Yoksa elbette ben de çok şey başardım ve pek çok şeyi tutkuyla sevdim. Kızım Vera ve eşim Ale’yi hala öyle seviyorum, avukatlığı, blogumu da. Ama çok az cesur ve tutkulu insan gerçekten bir fark yaratıyor şu hayatta sanki, biz de ot muyuz neyiz bilemedim.
Birçokları şimdi Fatih Akın beş para etmez, ahmakça bir işe girişmiş, tamamen kurgusal karakterler falan diyecekler… Bu konuda sadece şunları söyleyeceğim: Güneş de benim, gece de; komedi de yaparım, dram da; hem gülerim hem ağlarım, hem Alman’ım hem de Türk… Bu bir aşk filmi ve onu katışıksız aşkla yapacağım.
(Fatih Akın’dan Temmuzda’nın çekimlerine başlamadan kısa süre önce ekibine hitaben).
Ya da belki de küçük farklılılar yaratmaktır bizim hayattaki misyonumuz da. Sokağımızdaki yaşlıya gülümseyerek sabahını güzelleştirmek, çocuğumuza kitap okumayı sevdirmek gibi gibi. Ama yine de hayatı daha anlamlı kılmaya çalışmakta fayda var. Buradan da minimalizm çalışmalarımı hızlandırmanın benim kafamı rahatlatacağı ve faydalı şeylere daha çok yer açılacağı bilgisine sıçrayıverdim.
Her nerede ne yapıyorsanız aşkla ve tutkuyla yapmanız dileğiyle. Fatih Akın’a da bu pazar günüme ilham olduğu için teşekkürler. Bu vesileyle geçmiş ramazan bayramınız da mübarek olsun.
Aci Vatan Almanya, Almanya, edebiyat, Fatih Akın, film, kitap
← Yurtdışına Taşınmak
Ayşegül 19 Temmuz 2015 at 19:09
Blogunuzu tamamen tesadüfen buldum, geriye gide gide eski bloglarınızı da okudum. Kafamda adeta bir roman karakteri oldunuz. Genç, bekar, profesyonel hayatta İstanbul günleriniz, yaşadığınız anne acısı, sonrasında aşık olup Almanya’da hem de anne olarak yeni bir hayata başlamanız… Hepsi çok ilham verici. Öte yandan hiç tanımadığım birinin hayatına bu kadar (şüphesiz ki sizin müsade ettiğiniz kadar vakıf olmak çok da ürpertici. Eşim yabancı, ilk bebeğimizi bekliyoruz, bu nedenle de ekstra ilgiyle okuyorum, umarım zamanla blogundan sıkılıp kaybolanlardan olmayın, biz de keyifle okumaya devam edelim.
2 Cities 1 Woman Yazının Yazarı 19 Temmuz 2015 at 19:32
teşekkür ederim 🙂 evet bazen benim için de ürpertici ama yine de seviyorum blog yazmayı ve umarım daha sık yazabilirim gerçekten de. Siz nerede yaşıyorsunuz? Bahsettiğim grup kapalı bir grup ve referansla alım yapılıyor. Herkes çok özelini de paylaşabildiğinden küçük ve kapalı bir grup. Sizi bir sorayım grupta belki tanıdığınız vardır? Bebeğinizi sağlıkla kucağınıza almanızı dilerim, umarım herşey su gibi kolay olur. Sevgiler,
Ayşegül 20 Temmuz 2015 at 16:17
Ben Kanadalı eşimi Ankara’ya iç güveyisi getirdim:) Ama artık yavaştan Türkiye’den taşınma planları yaptığımız için sizinkisi benzeri bloglar benim için çok ufak açıcı oluyor. Bazen korkarak bazen de heyecanlanarak okuyorum. Benden de size ve tatlı kızınıza sevgiler…
ooo siz şanslıymışsınız 🙂 Teşekkürler, size de sevgiler