Dehşetli zaman - YENİ ASYA
Hz. Peygamber (asm) bundan on beş asır önce: “Ahirzamanın, çocukları uram (edebsiz ve hırçın); gençleri hayasız ve vakarsız; yaşlıları emr-i bil-ma’rufu yapmaz; sünneti bid’at gibi, bid’atı sünnet gibi görürler; idarecileri tâgi ve müfsiddir. İşte o zaman Allah onlara şerlilerini musallat eder. Hayırlıların duâsı (ve dâveti) kabul olmaz.”1 ihbarıyle bu dehşetli zamana işaret etmiştir.
Böyle dehşetli bir asrın merkezinde, bu ihtiyaç ve tehlikeleri Kur’ânî bir gözle bundan bir asır önce görüp hisseden büyük Kur’ân Müfessiri Bediüzzaman, yüz otuz parça eseriyle insanlığa sunduğu kurtuluş reçetesinde: “Zaman-ı saadetten şimdiye kadar hiçbir tarih bize bildirmiyor ki, bir Müslüman muhakeme-i akliyesiyle başka bir dini, İslâmiyete tercih etmiş olsun ve delil ile başka bir dine dahil olmuş olsun. Dinden çıkanlar var, o başka mesele... Taklit ise, ehemmiyetsizdir. Halbuki edyân-ı saire müntesipleri mutlaka fevc fevc, muhakeme-i akliye ile ve bürhan-ı kat’î ile daire-i İslâmiyete dahil olmuşlar ve olmaktadırlar. Eğer biz doğru İslâmiyeti ve İslâmiyete lâyık doğruluğu ve istikameti göstersek, bundan sonra onlardan fevc fevc dahil olacaklardır.”2
Dipnotlar: 1- Ramuz-ul Ehadîs, No: 502. 2- Münâzarât.