Coiling Dragon - Cilt 8 Bölüm 45: Ahlaksız Davranışlar
Çeviri: Akuma Düzenleme: Dr.Hiluluk
Bu heykel Linley'in çok uzun süre önce bitirdiği bir heykel değildi. Linley'in mevcut becerisi göz önüne alındığında, taş heykelciliği'inde de son derece yüksek bir seviyedeydi. Bu gümüş saçlı genç bayan heykeli her açıdan dikkatle inceledi.
“Harika. Sadece harika.”
Heykeli bir süre özenle inceledikten sonra Linley'e bakmak için başını çevirdi. “Büyük kardeş Ley, heykelinin ustamdan daha iyi olduğunu düşünüyorum ancak tam olarak nasıl tarif edebileceğimi bilmiyorum.“
Böyle sevimli bir kızın ona bu şekilde bakmasına rağmen, Linley yalnızca tedirgin olmuştu.
“Bayan Danlan, eğitime ihtiyacım var.” Linley nazik ve anlayışlı bir şekilde söyledi.
Gümüş saçlı kız başını salladı. “Tamam, hemen ayrılıyorum.” Bu sözleri söylediğinde, Linley rahat bir nefes aldı. Ama sonra gümüş saçlı kız devam etti, “Bununla birlikte kardeş Ley, eğitimin bittikten sonra bana nasıl taş yontulacağını öğretmen gerek.”
Linley yüzünü sertleştirdi. “Taş yontmak en üst düzey sanatsal formlardan biridir. Sırlarını bu kadar kolay başkalarına nasıl aktarabilirim?”
Nitekim, çoğu usta seviyeli heykeltıraş kolayca öğrenci kabul etmeyecektir.
“Oh.” gümüş saçlı kız yakınlarında ki duvara yürürken hayal kırıklığına uğramıştı. Ve sonra basit bir sıçrayışla diğer tarafa atladı.
“Sonunda gitti.” Linley uzun bir süre iç geçirdi.
Ama sonra, gümüş saçlı kızın kafası duvardan çıktı. “Büyük kardeş Ley, iyi bir eğitim dönemi dilerim. İşiniz bittikten sonra sizi bulacağım.” Konuştuktan sonra, yine kayboldu.
Lyndin kendi yatak odasına döndü. Bir sandalyeye otururken yüzü olağan soğukluğuna geri döndü ve gözleri her zamanki gibi buz gibi acımasızdı. Eğer Linley onu gördüyse, birinin o kadar iyi rol yapabileceğine inanamazdı.
“Bu Linley herkesten şüphelenen birisi ve kimsenin ona kolayca yaklaşmasına izin vermez. Bu oldukça zahmetli.”
İnen Bir Melek olarak, Lyndin, gerçekten onun ve diğer beş Melek'in Linley’in yanında ölmesini istemiyordu.
Ancak, bir Melek olarak, emirlere itaatsizlik edemezdi.
Linley'i bir şekilde öldürebilirse, hayatını feda etmekten daha iyi olmaz mıydı?
“Linley'in Jenne ve Keane'e gösterdiği ilgi miktarı göz önüne alındığında, bana karşı çok şüpheci davranması mantıklı değil.” Lyndin, Linley'in Jenne ve Keane'ye nasıl davrandığını öğrendikten sonra bu planı hazırlamıştı.
Lyndin, Linley’in fiziksel alanına girdiği ve Linley insan formundayken dokuzuncu seviye savaşçı gücüyle onu pusuya düşürebilirdi. Bu tür bir durumda onu% 90 oranında öldürme şansı vardı.
“Belki de o benim gücümü hissettiği için idi.” Lyndin başını salladı. “Bu Linley'in merak duygusu yok. Birkaç kez "ustamdan" bahsettim, ama hala bana efendimin kim olduğunu sormadı.”
Lyndin aslında Linley'i aldatmak için tüm yöntem sırasını hazırlamıştı.
Her ne kadar Lyndin çok genç görünse de gerçekte yaşı Doehring Cowart'ın yaşından büyüktü. Ancak, Radiant Hükümdarlığındaki kutsal bölgede yaptığı on bin yıllık süre burada geçirdiği on yıllar kadar çok etkili değildi.
“Bu gümüș saçlı kız, kişiliğinden ve tutumundan, mantıksız küçük bir prenses gibi görünüyor.” Linley kaşlarını çattı. “Ama onun gücü…”
Aslında Linley, Radiant Kilisesi'nin güçlerine sürekli olarak dikkatliydi.
Linley söz konusu olduğunda, Radiant Kilisesi’nin güçleri onu şimdiye kadar buraya yerleştirmiş olmalıydı. Ve şimdi beklenmedik bir zamanda yedinci seviye savaşçı bir kadın mı ortaya çıkıyordu? Hayat dolu ve şirin görünse bile, Linley ona kolayca güvenemezdi.
Birine güvenmeden önce, gücünü göz önüne alacaktı.
Tavuk öldürmeye gücü yetmeyecek zayıf bir kız olsaydı, Linley'in tavrı muhtemelen daha iyi olurdu. Sonuçta böyle bir kızın silahı bile olsaydı, ona hiç zarar veremezdi. Ancak bu genç bayan farklıydı.
Eğer ona yakın bir mesafeden aniden saldıracak olsa, onu ağır yaralayabilir ya da öldürebilirdi.
“Bu sefer Radiant Kilisesi benim arkamdan suikastçı olarak, bu genç bayanı göndermiş olabilir mi?” Ancak gümüş saçlı kızın gözlerindeki masum, saf görünüşü düşünerek Linley, inanmakta oldukça zorlandı.
Gümüş saçlı kız tekrar geldi ancak bu sefer, bir otel yiyecek arabasını ön kapıdan itmeye başladı.
“Büyük kardeş Ley, senin için yemek hazırlarken hizmetkarının yerine geçtim.” Lyndin’in açık bir ifadeyle söyledi. Yüzü gülümsemeyle kaplıydı, ancak Linley ona bakarken yalnızca baş ağrımaya başladığını hissetti.
“Yine mi sen?
“Ne, bir sorun mu var?” Lyndin somurttu, sonra kıkırdadı,”Büyük kardeş Ley, sana akşam yemeği getirdim, bu yüzden bana taş heykel öğreteceksin, tamam mı?
“Hayır.” Linley reddetti.
“Pinti.” Lyndin burnunu buruşturdu. “Öğretmenim için yemek pişirdiğimde, öğretmenimden ne istersem isteyeyim yapardı. Sen cimri bir adamsın.”
“Öğretmenin senin öğretmenin, ben değilim.” Linley aynı fikirde değildi.
Bu yabancı en azından yedinci seviyede ve belki daha da yüksekti. Linley, bu kadın savaşçının ona yakınlaşmasına izin vermeyecekti, nasıl taş yontulacağını öğreteceği zaman birisiyle yakın fiziksel temas kurması kaçınılmaz olacaktı.
Sonuçta, bu sıralar Radiant Kilisesi'nin kendisine karşı harekete geçmesini beklediği dönemdi.
“Hatırla. Senden akşam yemeği getirmeni istemedim.” Linley soğuk bir sesle söyledi.
Lyndin'in yüzü değişti ve Linley'e öfkeyle baktı. “Seni p*ç. (DN: ben veledi zina yazacaktım ama çevirmenin ișine karışmayayım dedim :D) Birinin sana ne zaman iyilik yaptığını anlamıyorsun. Ben kesinlikle gidip ustama anlatacağım. O buraya gelir ve seni öldürür.”
“Beni öldürecek?” Linley kızın yüzündeki öfkeli ifadeye baktı.
“Tabii ki. Ustam çok güçlüdür.” Gümüş saçlı kız küstahça söyledi.
“Bu öylesine güçlü olan usta kim?” Linley sordu.
Gümüş saçlı kız kibirli bir tavırla, “Sana söyleyeceğim. Ustamın adı Haydson [Hei’de’sen].”
“Monolitik(Yekpare) Kılıç Azizi, Haydson?” Linley irkilmişti.
Tüm O'Brien İmparatorluğu'nda Savaş Tanrısı bir numaralı uzman olarak kabul edilirse ondan sonra sorgusuz sualsiz ikinci en yüksek uzman Monolitik Kılıç Azizi, Haydson olacaktır. Bu Monolitik Kılıç Azizi, yıllardır Aziz seviyenin zirve aşamasındaydı, ve hiçbir Aziz seviye uzmana karşı tek bir düello kaybetmemişti.
Hem saldırı hem de savunma açısından kusursuzdu.
Buna ek olarak, çok soğuk ve mesafeli bir insandı. Aslında hiçbir şey gelişmesini engelleme yeteneğine sahip değildi. Diğerlerinin üstünde kusursuz, mükemmel bir Aziz seviye uzmanı, ‘Monolitik Kılıç Azizi’ başkalarının ona tam uyan bu ünvanı vermesindeki nedendi.
“Şimdi korkman gerektiğini biliyor musun?” Gümüş saçlı kız kibirli bir şekilde güldü. “Ama endişelenme. Bana nasıl taş yontulacağını öğretirsen öğretmenime söylemeyeceğim.”
“Şaşmamalı.” Linley gümüş saçlı kıza baktı. “Şu anda hangi seviyedesin?”
“Şimdiden sekizinci seviyedeyim.” Gümüş saçlı kız gururla söyledi. “Ne düşünüyorsun? İmparatorluğun tamamında sekizinci seviyede benden küçük çok fazla uzman yok.”
Linley gümüş saçlı kıza baktı. “Bayan Danlan, geri dönüp hocanıza taş yontmayı öğretmeyi istemediğimi söyleyin. Gelip beni öldürüp öldürmeyeceğini görmek istiyorum.”
Gümüş saçlı kız irkildi ve sonra tutumu yumuşadı. Yalvararak söyledi, “Büyük kardeş Ley, sana yalvarıyorum sadece bana öğret olur mu?” Konuştukça Linley'e yaklaştı.
Linley doğrudan ana salonuna geri çekilerek üç adım attı.
“Bayan Danlan, şimdi dinlenmem lazım. Geri dönmelisin.” Linley malikanesinin kapısını kapattı.
Gümüş renkli saçlı kız biraz homurdandı, sonra ayrıldı.
Önümüzdeki iki gün, gümüş saçlı kız her şeyi deneyecekti; Linley'e hediye getirmek için güzel kıyafetler satın alacaktı ya da çok zavallı gibi davranacaktı ve Linley’i izleyecekti. Sanki Linley'in nasıl taş yontulacağını öğretmeyeceğini kabul etmeyi kesinlikle reddetmiş gibiydi.
Bu sabah, Lyndin her geçen gün olduğu gibi Linley'in avlusuna bir kez daha geldi.
“Büyük kardeş Ley, ben şimdi ayrılıyorum.” Lydin bir parça kaybolmuş bir sesle söyledi.
Linley gümüş saçlı kıza biraz şaşkınlıkla baktı. Bu son üç gün onu her görüşünde Linley, bir başı ağrıyana kadar bu kız tarafından eziyet edilmişti. Dahası, Linley bu kızın gerçekte kim olduğu konusunda hala emin değildi.
Radiant Kilisesi’ne ait birisi mi?
Veya Monolitik Kılıç Azizi'nin öğrencisi miydi?
Fakat Lyndin ile daha uzun süre etkileşime girdiğinde, Linley bu gümüş saçlı kızın gerçekten eğlenceli, aktif bir tip olduğunu hissetmeye başladı. Gerçekten radiant Kilisesi’nden olduğuna inanmıyordu.
“O Radiant Kilisesi'nin bir suikastçısı ise, oyunculuk yeteneklerinden gerçekten korkuyorum.” Linley gizlice kendine söyledi.
Lyndin Linley'e çaresizce baktı. “Büyük kardeş Ley, ben her zaman ustama tapardım ve ustam da heykelleri sever. Gerçekten onun için güzel bir heykel yapmak istedim, ama bana öğretmeye istekli değilsin.”
“Yeterli zaman ve yeteri kadar yetenek yoksa işe yaramaz.” Linley başını iki yana salladı.
Lyndin'in gözleri parlıyordu. Diye sordu hızla,”Hem zamana hem de yeteneğe sahibim.”
“Sen toprak stilli bir magus musun?” Linley aniden sordu.
“Hayır.” Lyndin başını salladı, sonra sorgulayarak sordu, “Bunun toprak stili magus olmakla ne ilgisi var?
Linley başını iki yana salladı. “Eğer bir toprak tarzı magus değilsen, benden taş yontmayı öğrenmek için gerekli yeteneğe sahip olmadığın anlamına gelir.” Linley gerçeği söylüyordu. Heykeltıraş Enstitüsü, bir heykeltıraşın toprak tarzı bir magus olmasını gerektirirdi.
“Bunu sadece uyduruyorsun.” Lyndin ileriye doğru bir adım attı ve Linley'i parmağıyla işaret etti. “Hiç kimsenin taş oymacılığı için toprak stilli bir magus olması gerektirdiğini söylediğini duymamıştım.”
“Bilmediğin pek çok şey var.” Linley sakince güldü.
Şimdilik Lyndin, Linley'den yaklaşık iki metre uzaktaydı. Lyndin kendince hesap yapıyordu, “İki metre mesafe. Linley insan formundayken ondan daha güçlüyüm. Onu öldürme şansım olmalı.”
Başlangıçta, Lyndin ikisini birden hareket ettirmeden önce daha da yakınlaşmak istemişti.
Ancak Linley ona şans vermedi.
“Büyük kardeş Ley, yalan söylediğini biliyorum. Büyük kardeş Ley, sadece son bir kez sormak istiyorum. Bana taş oymacılığını göstermek istiyor musunuz?” Lyndin umutlu gözlerle Linley'e baktı.
Linley başını iki yana salladı.
“Oh.” Lyndin başını umutsuzca indirdi.
Ancak tamda bu anda Lyndin tüm gücüyle yıldırım kadar hızlı hareket ederek Linley’e yöneldi bu sırada Lyndin’in sağ elinde bir hançer belirdi.
İki metre. Çok yakınlardı.
Ama sonra garip bir mor ışık parladı.
Lyndin, sanki bir mor kılıç her yerde yanıp sönüyormuş ve pozisyonu daima değişiyormuş gibi hissetti. Kolu ve hançeri bir şekilde sarılmış gibiydi.
Linley hemen sol elini hançere çarparak Lyndin’in elinden düşürdü.
Onların iki eli birbiriyle çarpıştı ve Lyndin aceleci bir şekilde ileri hareketlendi. Ancak Linley, garip bir şekilde hareket edip göz açıp kapayıncaya dek geriye duvarın köşesine çekildi.
Haeru ve Bebe, ikisi de Linley’in yanında duruyordu ancak Haeru ve diğerleri saldırı yapmadan önce Lyndin derhal geri çekildi.
“Beni öldürmek mi istiyorsun?” Linley, soğuk bir şekilde Lyndin’e baktı.
Başını kaldırdı Lyndin öfkeyle söyledi, “Ley, dinle. Ben, Danlan, hayatım boyunca hiç kimseye şimdiye kadar olduğu gibi yalvarmadım. Ustamla birlikte olduğum zaman bile daha önce hiç böyle davranmadım. Tam üç gün! Ben her şeyi denedim, bana öğretmen için sana yalvardım ama bunu yapmayı reddettin. Peki ya şimdi seni öldürmek istersem? Bu konuda bir sorun olur mu?“
“Böyle küstahca bir mantık.” Linley Lyndin'e baktı.
Lyndin, Linley'nin malikanesinin kapısında durdu, kızgınlıkla ona bakıyordu. “Yeteneğin varsa gel ve beni öldür. Sevgili çıraklarım biraz sonra burda olur. Bana zorbalık yaparsan, onlara bunu anlatırım!”
Şuan da Linley’in öldürme isteği çoktan uyanmıştı.
Bu 'Danlan' kızı gerçekten Monolitik Kılıç Azizi öğrencisi olmasına bakılmaksızın ya da değilse bile, az önce kesinlikle Linley’i öldürmeye çalışmıştı.
Ancak Linley bu garip tehlike duygusuna sahipti.
Nereden geldiğini açıkca anlayamadı ancak bu his onu açıkca uyardı… Danlan’ı takip etme. Eğer yaparsan çok tehlikeli olur.
“Hrmph, Beni öldürecek cesaretin yok, değil mi? O zaman gidiyorum.” Lyndin küstah bir şekilde malikanenin kapısı iterek açıtı sonra dışarı yürümeye başladı. Linley onun peşinden koşmamıştı sadece zihinsel olarak emir iletiyordu. “Bebe, yeraltı tünellerinden geçip dışarıda ne olduğuna bir göz at.”
Şu anda, Linley'in kapısının dışındaydı.
Dokuzuncu seviyedeki diğer beş uzmanın hepsi kapının dışındaydı. Uzun zaman önce pozisyonlarını almışlardı, Lyndin’in ile Melek Savaş Formasyonu’na katılmak için hazırlardı.
Lyndin avludan çıktığında diğer beşine gözleriyle işaret verdi.
Bu beşi hızla yola çıktı, Lyndin’i takip etti.
“Hrmph.” Otelden çıkarken, Lyndin çok mutsuzdu. “Eğer o zaman Linley beni kovalasaydı, altımız birden onu göz açıp kapayana kadar öldürebilirdik. Ama yanındaki iki büyülü canavarla malikanesinde saklanmaya devam etti. Linley'in hızı göz önüne alındığında altı kişi içeri girseydik bile, kesinlikle kaçabilirdi.”
Lyndin başkent ilinde Linley’i öldürmenin akıllıca bir hareket olmayacağını çok iyi biliyordu. Sonuçta, McKenzie yakındaki kalede yaşıyordu. McKenzie'nin hızı göz önüne alındığında muhtemelen göz açıp kapayıncaya kadar buraya uçabilirdi.
“Lordum, ne yapmalıyız?” Diğer beşi Lyndin'e bakıyordu.
“Bir sonraki stratejiyi uygulayın.” Lyndin soğukça söyledi. “Linley'i intihar saldırısı ile öldürmeye gelince bu son çaremiz, ancak başka seçeneğimiz yoksa kullanılabiliriz.” Diğer beşi başıyla onayladı.
Melekler bile, hayatlarını kolaylıkla fırlatıp atmaya istekli olmazdı.
“Hrm?” Lyndin bir kadının ve bir adamın epeyce muhafıza eşlik ettiğini gördü. Lyndin daha önce Jenne ve Keane'in resimlerini görmüştü. “Onları henüz bulamadım ama onlar kendilerini bana mı teslim ediyorlar?” Lyndin’in dudakları bir gülümsemeyle eğrilmeye başladı.