Moleskine: November 2010
Gece hava cok sisliydi. Oturdugum yerden biraz disariyi seyrettim, evimin karsisindaki kanalda duran ve gunduzleri turistlerin ilgi odagi, ev kedilerinin toplanma mekani olan gemilere baktim, sis icinde guzel gorunuyorlardi, bir adam bagira cagira sarki soyluyordu, saat 2. 4 gibi uyudum ama zorla uyudum, surune surune yataga girdimden cok, once dolabimin icinden yatagimi indirdim. Evet evet yatagim dolabin icinde sakli. Sanirim studio bir dairede yasamanin en pratik ve anlamli cozumunu bulmuslar. Neyse, uyudum uyandim, ruya gordum, hatirlayamadim. Sabah keyifsizdim. Dunden kalan matematiksel sorunlar aklimdaydi, hemen masamin basina oturdum, biraz yazi yazdim, bunaldim ve hemen uzaklasarak buraya geldim, hala da pijamalarimla oturmaktayim. 3 haftadir buzdolabimi yapmamak icin kacan ev sahibimi dusundum. Camin onune sogukta durmalari icin koydugum yogurt, peynir, sut vs vs geldi aklima.Bir suredir ama uzunca bir suredir islerimin, hayatimin ters gittigini bir kere daha yineledim kendime ve Mavi'ye. Anliyorum seni demek istercesine gozlerini kisti, himmf yapti. O beni anliyor, ne olmus yani? Insanlarin anlamasi madem cok zor en azindan kedim anlasin beni. Izleyin!
Cumartesi sabahi keyifsizligi