HÜSEYİN DENİZ - SERİKLİ ABDAL MEHMET NAZLI
AnasayfaFirma Rehberi Hal RehberiSeri ilan Foto Galeri Web TV RssYazarlarE-GazeteWebmailİletişim 17 Kasim 2018 Cumartesi 08:55
SERİKLİ ABDAL MEHMET NAZLI
07 Eylül 2017 Perşembe - Okunma Sayisi : 333
Emre Dayıoğlu kardeşimiz gezileri sırasında Serik’ten Mehmet Nazlı adlı bir vatandaşımızı bulmuş ve ondan birkaç türkü kaydedip sanal ortamda yayınlamış. Mehmet Nazlı’nın kaydında Serikli Abdallardan olduğu yazılı. Mehmet Nazlı hem Teke yöresinden hem de Taşeli yöresinden türküler çalıp söylüyor kemanıyla. Hem duyarak söylüyor hem de türkülerin bütün ayrıntılarını veriyor. Gene Serik’ten Emin Kök adlı bir amcamız eski Türk çalgılarından ıklığ ile yöre havalarını çalıp söylüyor.
Ben usta bir çalgıcı değilim. Müzik bilgim amatörce. Benim bu yazıları yazarken beklentim yöremizin önemli kültür değerlerinden biri olan müziğimize birkaç bakış atmak. Hepimiz biliyoruz ki Türk müziği öksüz. TRT dışındaki bütün radyo ve televizyon kanallarında yabancı müzik, hafif müzik, arabesk müzik, Angara havaları 24 saat çalınır söylenir de otantik halk müziğimizin esamisi okunmaz. Bu yazılarla dikkatleri otantik halk müziğimize ve bunları kuşaktan kuşağa taşıyan insanlara birazcık çekebilirsem yazılar amacına ulaşmış olacaktır.
Emre Dayıoğlu kardeşimiz Toroslardan Abdallara ve Tahtacılara özellikle eğilmiş ve onlardan güzel ürünler derlemiş. Tabii Yörükler de var. Kimin torbasında bir şeyler varsa kayda geçirmiş. Kendine teşekkür ediyoruz. Ve bir kez daha anlıyoruz ki Anadolu deştikçe içinden güzellikler çıkan bir büyük define. Hakikaten “İşlenmemiş bir destan.”
Burada kendi yöremizin (Anamur) abdallarından Zeynel amcamızın da ruhunu şad etmekte yarar var. Kendisi tıpkı Mehmet Nazlı gibi keman çalar ve yöre türkülerini dillendirirdi. Tip olarak da Mehmet Nazlı’ya benzerdi.
Mehmet Nazlı’yı “Sarı Yaylam” türküsünü söylerken tekrar tekrar dinledim. Bu ufak tefek adamın türkü söylerken nasıl devleştiğini fark ettim. Kemanıyla nasıl bütünleştiğini, dünyada bir ses bir nefes bırakmak için nasıl çalıp çağırdığını düşündüm. Onun için çalıp çağırmanın hayatın anlamı olduğunu anladım. Koca şair Baki “Avazeyi bu cihana Davut gibi sal/ Baki kalan kubbede bir hoş sadâ imiş!” der ya. Mehmet Nazlı da bunun farkına varmış gibidir.
Bazı kişiler vardır, zenginlikleri dışarıdan fark edilmez. Boyları posları, soyları sopları pek etkileyici değildir. Sadece beyin ve sadece yürekten ibarettirler. Etkileyici bir görüntüleri ve şecereleri yoktur ama düşünce, hayal, duygu ve yetenek erişilmeyecek kadar çoktur. Ben Aşık Veysel, Neşet Ertaş gibi kişiler için böyle düşündüğüm gibi Mehmet Nazlı ve Emin Kök amcalarımız için de böyle düşünüyorum.
Emre Dayıoğlu kardeşimizin kahramanlarının bir özelliği de kasıntı olmamalarıdır. Onlar sanatlarını icra ederken hiçbir iddia taşımazlar. Ama tıknefes olmadan, yorulmadan zirveye tırmanırlar. Bizi de kendileriyle birlikte zirveye taşırlar.
Ülkemde Abdal denen aşiret çoğunlukla gün bulup gün yiyen kesimdir. Tıpkı Neşet Ertaş, Muharrem Ertaş, Çekiç Ali gibi soy bir kaynaktan gelip Türk müziğini gelecek kuşaklara taşırlar. Ama Rumeli’ndeki Romenler gibi büyük yıldızlar, organizatörler yetiştirmemişlerdir. Bu yüzden biraz yetimdirler. Son teknolojik gelişmeler ülkemizdeki müziğin yıllardır bir ırmak gibi çağlayan bu kaynağını da kurutmuştur. Artık Abdallar çalgıcılıktan para kazanmıyorlar. Kazansalar da özgün müziğimizden değil fantezi müzikten kazanıyorlar.
Bu yüzden bu topluluğun içine girip Mehmet Nazlı amcamız gibi yetenekleri bize tanıtan Emre Hocaya bir kez daha teşekkür etmek istiyorum.
SOMSÖZ: SAĞOL EMRE HOCA! VAROL MEHMET AMCA!