Peygamberler, Allah'tan başka kimseden korkmazlar ise, bazı ayetlerde onların korktuğunun bildirilmesi bir çelişki değil midir? | Kur'an-i Kerim
İlgili ayetlerde söz konusu olan peygamberlerin korkuları, insanî tarafları itibariyle duydukları hassasiyettir. Misal olarak; “Şimdi asânı yere bırak!” Bırakıp da onun çevikçe hareket eden bir yılana dönüştüğünü görünce derhal kaçtı, bir kere olsun, dönüp arkasına bile bakmadı. “Korkma, Mûsâ! Çünkü Benim huzurumda resuller korkmazlar” buyurdu” mealindeki Neml suresinin 10. ayetinde vurgulanan Hz. Musa’nın korkusu, insanların yapısında var olan vehim kuvvetinin sonucu, anlık bir refleks olarak ortaya çıkmıştır. Ayetin sonunda -meal olarak- yer alan “Çünkü Benim huzurumda resuller korkmazlar” ifadesi ise, zaman içersinde, bu duygusal refleksler yerine, Allah’a olan tevekkül ve güven sayesinde peygamberlerin ulaşacakları şecaat, sekînet, sükûnet, cesaret mertebesine işarettir. Olmaları ve olacakları gereken himayenin güvencesine bir vurgudur. Yoksa, peygamberler de bir insan olarak özellikle ilk zamanlarında bazı korkuları hissedebilirler(krş. Razî, İbn Aşur, ilgili ayetin tefsiri).
Bazı alimlere göre, “Benim huzurumda resuller korkmazlar” ifadesi, Allah’ı hitabına mahzar oldukları ana mahsustur, başka zamanlarda bir insan olarak onlar da korkabilirler(bk. Ebu’s-Suud, Şevkânî, ilgili ayetin tefsiri).
2,480 kez okundu