Hakan' ın kimyası: yazamıyorum
Seni gördüğüm zamanlarda korkaklığım geliyor aklıma; sana sakladığım ama söyleyemediğim cümlelerim, seni göremediğimde ise yalnızlığım acıtıyor beni. Seninle sohbet eden kimi görsem O olmak istiyorum, kelimelerin yüzüme dokunsun, cümlelerin bizi anlatsın istiyorum. Dilinin tadı adıma yakışıyor biliyorum; defalarca sesinle can ver istiyorum adıma, hayatıma. Kelimelerim kelimelerinle örtüşüyorsa "yazar" ım diyebiliyorum ki sen de biliyorsun; yazamıyorum.
Esmer teninde suya hasret yanmalarım olsun, gamzelerinde umutlarım büyüsünler istiyorum. Sende doğmak için ölmelere hazırım da yine de sen çağır istiyorum; çünkü ben korkağım, biliyorsun. Gözlerin gözlerimi bulsun istiyorum, kalabalıklarda sana yönelen tüm hücrelerime yön ver, çağır istiyorum; çağır ki sana koşayım, çağır ki sana büyüttüğüm mutluluklardan kucak kucak taşıyayım.
Gitme zamanlarında özlüyorum seni; susma zamanlarında ise anlıyorum bana neden "gel" demediğini ve haklısın, hem de çok. Aşk cesaret istiyor, biliyorum ve ben aşkı kirletiyorum. Yine de belki "gel" der misin?
Gönderen kuantumivist zaman: 00:21