Çığlığım / İlişkiler / Milliyet Blog
"Sen izin vermedikçe kimse seni üzemez; mutsuzluğunu sadece kendin yaratırsın" dedi arkadaşım telefonun öbür ucunda hıçkıra hıçkıra ağlarken ben.
" Ama onu gördüm. O da beni gördü ve tanımadığı biriyle gözgöze gelmiş gibi kafasını çevirdi. Gayet iyi görünüyordu. Hayatını yaşıyordu. Bu haksızlığı haketmedim ben!"
"Onun hayatına devam edip iyi ve hoş görünmesinden mutlu olmasıa rağmen senin tam tersi onu unutamayıp yas tutup kendini tüketmenden sorumlu olanın kim olduğunu sen de ben de gayet iyi biliyoruz, öyle değil mi?"
Telefondaki candan sesin haklı olduğunu gayet iyi bilmeme rağmen, canımın yanmasını içimin acımasını engelleyemiyordum. Gerçek apaçık ortadaydı. Sonsuz güvenip hayatımı onun ellerine bıraktığım adam , hala anlamlandıramadığım şekilde beni terketmişti. Sonrasında başka nedenlerle görüşmelerimizde ben umudumu koruduğumu açıkça belirtirken onun ilgili tavrından, her sıcak yaklaşımıma karşılığından aylarca dönüşünü beklemiştim. Hiçbir zaman tam anlamıyla bittiğine inanamamıştım bu ilişkinin. Aylarca yılbaşında ona göndereceğim hediyeyi planlamış, birlikte paylaştığımız anları hatırlatan en ince detayına kadar planlandırdığım minik ama maneviyatı yüksek hediyeler zincirini isimsiz yollamıştım ve büyük bir sevinçle karşılaşmıştım çok mutlu olmuştu. Bu durum umutlarımı artırmışken, aylar önce başlayan ilişkisinin şahidi oldu gözlerim.
Okuyan için sözcük silsilesi; yaşayan için tarifi tanımsız bir acı; benzerini yaşayan için "Yalnız değilsin arkadaş; herkes bunları yaşıyor" düşüncesi, mantık odaklılar için "Kızım bunca fedakarlık ve ilgi gösterirsen , geleceği varsa da gelmez zaten adam!" yorumu...Şu an bu satırları okuyan herkes için bir tahminim var. Saatlerim, günlerim, aylarım tüm bunları çevremdekilere anlatma gayreti ve gayretim sonucu bu çeşit tepkileri almak ve aslında yaşadıklarımın evren sürecindeki anlamını çözmeye çalışmakla geçti.
Sonunda sadece şunu gördüm. Yaşandı ve bitti. Bu kadar. O zaman dün akşam onu gördüğümde aradan tam 1 yıl geçmesine rağmen neden ağladım? neden unutamıyorum?
Telefondaki candan ses;
"Gerçekten istemedin ki unutmayı.Kendini kandırdın unutmalıyım diye."
*"Evet çünkü zaten bitiren ben değildim. Ben istemedim ki ayrılmayı!"
"Elbette sen istemedin ve tersine çevirmek için gayret ettin yine de olmadı mı??Artık yapacağın şey GERÇEKTEN KABULLENMEK!"
Çok yoruldum artık. İçim yara bere içinde; biri dursa diğeri kanıyor. Deli gibi haykırmak bağırmak istiyorum sesim çıkmıyor!
Okuyan herkesin dikkatine;
Cümlelerimle haykırmak istiyorum:
CANIM YANIYOR VE TEK NEDENİ BENİM!!! ARTIK TÜM BUNLARDAN ARINMAK KURTULMAK İSTİYORUM!
Yaşanacaksa yaşanacak ihanetler,yalnızlıklar,aldanışlar...Ne yapsak boş sonuçta, ancak siz şanslısınız arkadaşım çünkü en azından ardınızda soru işaretleri yok benim olduğu gibi.Ayrıca hayal tacirliği yapıp yaranızı kaşıyanlar da yok sevinin bu anlamda halinize ve şükredin bence.Allaha sığının ve yalnız kalın.Bu en doğru olan şey bana göre.Unutursunuz merak etmeyin,dedim ya kaşıyan yok hiç olmazsa.Ben Monteigne gibi doğruyu aramaktan biraz da zorlandım ama artık oğlumdan başka hiç bir şeyi düşünmüyorum.Bol bol kitap okuyun,varsa çocuğunuzla ilgilenin derim.Hata üzerine hata katmamalı bu dönemde insanlar diye düşünüyorum.Karışmak haddim değil,sadece fikir veriyorum.Tecrübelere dayanarak...Saygılarımla.
Her cevap, her yorum çığlığımın uzaklarda biyerlerde hiç tanımadığım ama beni anlayan gönüllerde yanıt bulması acımı dindiriyor önerileriniz elbette değerli , yorum için ve paylaşım için teşekkürler.. saygılarımla 28.07.2010 7:20
üzülme, insan unutabilen bir varlıktır. Gün gelir kitabını sıranın altında unutmuş gibi basitçe, bir anda unutuverirsin. cesurca anlatımın için tebrikler.
o kitabı unutabildiğim gün hayattaki herşey renklenecek yorum için teşekkürler 28.07.2010 7:21
Sevdiklerine bir liman gibi sığın unutma onlar senin yanındadır... Sen kaybetmedin,o kaybetti. Belkide hayırlısı bu olucak bunuda sana zaman göstericek. Gidiceğin yönü belirle o güzel yüreğini daha fazla hırpalama...Hıçkırıklara boğulma! Neden arama... Sevgiler...
Tebrik ediyorum seni bu haykırabilme gücünden dolayı...Okurken içim cız etti..hayrkıramamış,benzer duyguları kendi içinde yıllarca yaşayan biri olarak ;Arkadaşım "Zamanı, onu seninle birlikte geçirmeye hazır olmayan biriyle geçirme.." ve lütfen bitti diye üzülme yaşandı diye sevin..
İstanbul'da yaşayan, finans sektöründe çalışan, bol kitap okuyan, müzik dinleyen, arada yazılar yazm..