Yaşadığımız zaman sorunlarıyla ve durumuyla farklılık arz ediyor.
Dünyaya egemen olanlar kendi kurumlarını yaygınlaştırmışlar. Bunların başında medya geliyor. Medya işi çok kapsamlı ve boyutlu. Reklâm, basın, görsel ve yazınsal iletişim araçları, teknik araçlarla cep telefonları, ipod, bilgisayar vs. Bu, daha da açımlanabilir. Bütün bunlar üzerinden insanlığın üzerine kendilerine göre oluşturdukları haberleri boca ederler. Hemen burnumuzun dibindeki Suriye'de yaşanan olaylara baktığımızda neyin gerçek neyin gerçek dışı olduğunu bile bilemiyoruz. Egemen güçler kendi çıkarlarına uyan haberleri yorumlayarak iletirler. Karşı tarafın ne yaptığı bilinmez çoğunlukla.
Bunu bizim medyanın yüzünde de rahatlıkla görebiliyoruz. Bir ülkeye ilişkin gelen haberlerin doğruluğuna ve koşullarına bakılmaksızın yorumlanarak verilir. Onları görenler onun etkisinde kalırlar.
Kendi tarafınızdaki medyada da durum bundan farklı değildir. Etkisinde bulunulan çevrenin, gücün etkisindedirler. Kendilerine sunulan haberlerin doğruluğuna bakılmaksızın yayımlanır. Suriye'de tarihi Emevi Camii ateşe verildi. İçimiz yanıyor. Ertesi gün medyaya göz attığımda, konuyla ilgili hiçbir haber yer almıyor. Aynı medya grubu Pakistan'da bir kız çocuğuna yapılanları kaç gündür yorumlayarak sürekli gündemde tutuyor. Bunu yaparken el-Kaide figürü kullanılıyor. Fakat bu el-Kaide'den öte bir düşünceyi sivriltip insanların duygularına yönlendiriliyor. Dünyanın bir ucunda Amerika'da bir köpeğe yapılan zulüm günlerce medyaya taşınır. Köpek severlerin hümanizmi de. Fakat Irak'ta her gün öldürülen insanlar asla dikkate alınmaz.
28 Şubat sürecinde dönemin Başbakanı merhum Erbakan hocanın iftar yemeğinin sadece bir iki karesi yıllarca toplumun gözlerinin içine sokuldu. Sokulmaya devam ediliyor. Kemal Kılıçdaroğlu da din adamlarına iftar yemeği verdi, onların arasında da sakallılar vardı. Fakat onlar bu yönüyle hiç de habere konu olmadı.
Bu yeni zamanda insanların aydınlanması için güçlü kalemlere gereksinim var. Ortak bir sesle gündem belirlemeli, üzerine gidilmeli. Dikkate alınıp alınmadığına bakılmaksızın bu konuda ısrar edilmeli.
Sağlam ve güçlü kaynaklarımız var. İnsanlığın en çok gereksinim duyduğu bu zamanda bugünün diliyle özüne bağlı kalınarak yeni ve özgün bir dile, en güzel ifade biçimiyle anlatılmalı. Batı, kendi kaynaklarının zayıflığına karşın, istedikleri ve diledikleri konuları anlatmayı sürdürüyorlar.
Düşüncenin özünün değişmesine gerek yok. Fakat bugünün insanının kavrayacağı, etkisinde kalacağı güzel anlatımlarla yeniden sunulmalı.
Peygamberimiz ve en yakın arkadaşlarıyla ilgili elimizin altında çok geniş bir birikim duruyor. Hıristiyan düşüncesinin birkaç adı var. Bunların toplasanız on on beş kişiyi bile geçmez. Havariler hakkında da yeterli bir bilgi yok elimizin altında. Oysa Sevgili Efendimizin yüzlerce yakın arkadaşıyla ilgili bilgi hâlâ sıcaklığını koruyor. Bunların büyük bir bölümüyle ilgili ayrıntılı olarak anlatılmış değil.
Klasik kaynaklarda yer alan bilgiler bir çırpıda okunabilir özelliğe sahip değildirler. Klasik kaynaklar ancak parçalar hâlinde zaman zaman okunabilir. Bir de diyelim ki dört halife ile ilgili eserlerin çoğu teknik anlatımlarla veriliyorlar. Bunlar hakkında hüküm vermek, yorumda bulunmak sağlıklı bir sonuç vermiyor. Kişiler kendilerine göre hüküm veriyorlar. Oysa bu kutlu insanların hayatı oldukları gibi aktarılırsa, yorum yapılmadan, yorumun sonucunu okura bırakmak en sağlıklı olanı.
Günümüz insanının zihni karışık. Yorumda bulunanlar da kendi zihin dünyalarına göre hüküm veriyorlar. İslâm dünyasının parçalanmışlığı, zihni bölünmüşlüğü sağlıklı bir sonuç vermeye engel. Dönemin ruhunu kendi doğasında vermek en sağlıklı olanı. Bugünün insanının buna gereksinimi var.
Kur'an öz olarak duruyor, büyük bir hadis külliyatı bilgelerin yorumlarıyla büyük bir birikim. Sevgili Efendimizden bugüne kültür tarihimiz sağlıklı ortaya konulmalıdır. Gelecek bunun üzerine sağlıklı yeniden kurulabilir.