Sorumluluk - Mesuliyet - Tiyatro Tekstleri
Sorumluluk - Mesuliyet - Tiyatro Tekstleri konusu
Mesuliyet Tiyatro Tekstleri - Tiyatro Oyunları - Sorumluluk Tiyatro Tekstleri - Komik Skeçler
Neriman: Ben de teşekkür ederim sana Rukiye abla. Ablam kendi okuyamazdı ama bana sürekli söylerdi; Sen de benim gibi olacaksın,oku,öğren,yaşın geçiyor. Tabi bir kulağımdan geri çıkıyordu. Ama böyle düzenli bir ortam olunca okuyorum. Bak bu kaçıncı kitabım.
Cemilealga mı geçiyorsun Rukiye? Kim gelip ne iş yapacak? Her şey bana bakıyor. Aslında bana bir gündelikçi lazım da onun için de para lazım.
Cemile:Hıı genç kızlarmış, biri okula,biri arkadaşına,kalsın işler Cemile Hatuna. Vallahi çoğu kez yataklarını bile arkalarından ben topluyorum.Kayınbabam dersen iyice çocuk gibi oldu. Eskiden arada bir bakkala,kahveye,bir yerlere uğrardı. Hiç olmazsa o yokken biraz daha rahat toplayabiliyordum işlerimi. Şimdi hep evde.Ben de alışverişe mi koşayım,çocuklara mı bakayım, kayınbabamla mı ilgileneyim?....
Cemile: Küçükken bundan iyilerdi. Şimdi onları okula gönderene kadar önlerinde arkalarında dolaşıyorum. Yok beslenme hazırla,yok önlük koşuştur. Üstlerini giydirmemi benden bekliyorlar. Adile de yarına bir sürü arkadaşını çağırmış,hiç oralı bile olmuyor. Ama anneciğim o pastayı geçen defa da yapmıştın,bu kez değişik yap diyor ancak.
Cemile:Yaa ben de öyle demiştim. Anneciğim arkadaşlarım senin dolmanı çok seviyorlar. Bi dolma,bi pasta olur mu anne?diyor. Ben de elim neye alıştıysa onu yapmak istiyorum, hem hangi misafire önceden ne yaptığımı da unutuyorum. Misafirleri giderken de başlıyor, Ay bir sürü yazılım var diye.
Cemileoğru söylüyorsun Fehiman. O diziler namazdan daha dikkatli takip ediliyor.
Rukiye:Tabii. Gençler heveslerini alsınlar,aman uykusuz kalmasınlar,doyamayacakları yaş,yok misafirlerine mahcup olmasınlar,biz rahatlık görmedik onlar görsünler diye diye hem çocuklarınızı rahatları için başkalarını rahatsız etmeye alıştırın,hem de sonradan yakının.
Hazal:Napsın,nasılsa arkasından ablası işleri yapıyor. O da uzun uzadıya hazırlanıyor herhalde.
Zişan:Ablası çok yoruluyor ama,bütün gün ayakta. Güzin biraz sorumsuz davranmasa Fehimanın da işi kolaylaşacak.
Fehimanek şikayetim yok Hazal abla. Sonuçta kardeşimin rahatından,mutluluğundan da mesul hissediyorum kendimi.
Güzinaha neler. Ay neyse Hazal teyze hala merak ettiğim şeyi öğrenemedim. O kalabalıkta siz nasıl yaşıyorsunuz? Ben olsam kesin strese girerim.
Hazal:Allahtan ki bizim evde yaşamıyorsun Güzin. Bizi mahvederdin sen. Güzinciğim bizim evde herkes mesuliyetini biliyor. Annem yaşlı ama sebze,meyve yıkamak,ayıklamak elinden geliyor. Kız kardeşimle gelinimiz çocuklarla,ev işleriyle meşgul oluyorlar. İşleri paylaşıyorlar. Biri çocuklara bakarken,diğeri ev işleriyle ilgileniyor,ben de dikiş dikiyorum.Yengem de dikişte bana yardım ediyor. Alışverişi oğlum yapıyor,küçüğümüz de soba yakıyor. Öyle de bir beceriyor ki,yaktıktan sonra sobanın sağını solunu da bir güzel temizliyor.
Zişanesene çok bereketli sizin eviniz. Hiç kimse boş durmadığı gibi üstelik herkeste üretiyor. Atalarımız Birlikten kuvvet doğar diye boşuna dememişler. Bizde de bir dönem Orhan öğlen yemeğine eve gelirdi. Ben ona yemek hazırlayayım derken diğer işler aksardı. Bi bakardım o bir ara sobayla ilgilenmiş veya yemeği kaldırmış. Ne kadar rahatlardım.
Hazal:Tabi Zişan iş ki biz bu mesuliyet duygusunu taşıyalım. Baksana Fehimana etrafına huzur veriyor. Hepinizin rahatını düşünüp elinden geleni yapıyor. Ama birkaç yıl önce böyle miydi? Beş dakika birlikte oturamazdık. Biri ağlar,biri ister,her işi sen görürdün.
Fehiman:Keşke hepimiz sizin gibi düşünebilsek Hazal abla. Belki de siz böyle Müslümanca yaşadığınız için Allah size hep yardım gönderiyor.​