Kampüs Maceraları - Neokur
21.07.19 - İzmir
Bu bir macera değil hüzün içerikli bir anı😢
Üniversiteye yeni başlamıştım. Yeni yeni tanışıyor birbirimize ısınmaya çalışıyorduk. 1 ay geçmişti. Otobüsle kampüse giderken herkesin bir kazadan bahsettiğini duyuyordum fakat bir türlü kimdir nedir nasıl olmuştur anlayamamıştım. En sonunda birine sormuştum ne olmuş diye. Müzenin orda kızın birine araba çarpmış ölmüş diye duyduk dedi. O an bir dondum kaldım. Hiç ihtimal vermemiştim bizim sınıftan olmasını bırak dedim bizim fakülteden de değildir öyle olsa çoktan bana haber gelirdi. Hani yanlış anlamayın tanımadığım biriyse sıkıntı yok manasında değil hani bu tarz olaylar uzak gelir ya insana işte o yüzden. Her neyse tam o anda beklenen mesaj geldi. Kampüsten geri döndük hastahaneye gittik tüm sınıf. Saatlerce inanamadık morg kapısında bekledik. Ailesinin de haberi yoktu üstelik. Kaybettiğimiz arkadaşımızın yanındaki arkadaş her şeyi görmüştü ve şok geçirmiş bir haldeydi. Gizem'in kafası tamamen ezilmiş ve orada paramparça olmuştu. Gizem sevgilisi ile kavgalıymış ve dayanamamış barışmak için ona hediye almaya gidiyormuş birkaç şirinlik yapayım demiş. Hediyeyi arkadaşıyla beraber almışlar ve kampüse gelmek için durağa doğru yönelmişler. Kaldırımda yürürken ayağı kaymış ve işte gerisi malum kaza bu şekilde olmuş. Biz Gizem'i morg kapısında beklerken sevgilisi geldi elinde hediyeyle. O da aynı şekilde barışmak için geliyormuş. Çocuk yere yığılıp kalmıştı ve bu inanılmaz derecede üzücü ve insanı kahreden bir görüntüydü.Daha birgün öncesinde yanımda oturup birlikte ders dinlediğim arkadaşım birgün sonra yanımda yoktu... Hiçbirimizin yarını belli değil eğer yapmak istediğiniz bir şey varsa zaman kaybetmeyin ve istediğiniz şeyi yapmaya koyulun arkadaşlar sonra her şey için çok geç olabilir. Sevgililik arkadaşlık değil genel olarak algılayın bunu. Hayal,hedef,istek ne varsa... Kendinizi ve sevdiklerinizi ertelemeyin.
Sitede hüzünlü çok şey paylaşıldı ama bu....
21.07.19 beğen 3 cevap
Üniversitede, kütüphanenin arka taraflarda kalmış kitaplarını inceliyordum. Nereden baksam farklı bir gündü. 🌸
Sene 2012 başladık üniye. Fazlasıyla cik durumları tabi her neyse okula daha girmeden yayılterya diye küçük bir kafe var kapıda çay içiyorum ders başlamak üzere sınıf arkadaşımı gördüm seslendim gel çay içip gidelim dedim olmaz derse geç kalırız dedi ne olacak kalırsak kalalım dedim cocuk gitti arkadasında hoca geliyormuş tip tip bakıp oda gitti. Hocanın gidişini gördüm bende gittim derse hocadan sonra girdim . Sayın öğrenci derdi hep, gözüme gözükme dedi. Güz dönemi ilk sınav için ödev verdi ders bilgisayar tanıtım videosu hazırlanacak üniversiteyi tanıtma görevini bana verdi programlama ödevi ben ne bilirim program dedim gözüme gözükme dedi (html php echo felan filan öğrendim birşeyler ) ödevi hazırladım. Açtı güzelim ödevimi 80 öğrenci beni izliyor herkesin gözü akıllı tahtada derken baktı siteye fakülteler kısmındakin URL yi yanlış yazmışım fakülte kısmı açılmıyor. (Kodlama kısmına baktı html://fak . Com) ne yazdın bağlantıya dedi fak dedim. Bütün sınıf güldü ben anlamadım çık dışarı dedi bende canıma minnet dedim çıktım. Ara zamanında hoca beni neden attı dedim çocuklara küfür ettin dediler. Küfür etmedim dedim fuck küfürmüş onu öğrendim ben ne bileyim fak (fuck ) küfür o kadar cikim yani sonra gözüme gözükme dedi dersten bıraktı beni 😉😉😉😉4 yıl boyunca aynı hocanın sınavına girdim 😁😁😁
Allah tekrar yaşatmasın
Ercan Baran Kaygusuz (@ercanbarankaygusuz)
22.07.19 beğen cevap
Ege üniversitesi çöm Hatırası
Yıl 2000 ve okulda ilk günüm. Kendinden emin, koltukları kabarık, göğsü ileride, sağlam adımlarla ve sanki yıllardır buralardayım havasıyla okula yürüyorum. İzmir’de güzel bir Eylül günü afili bir gözlük tabi o zamanlar aynalı olanlar moda. Serde hala dekanlılık var yaş 20 üstümde beyaz regular gömlek ve cebinden belli olan uzun tekel 2000. Dışarıda bir sigara yaktım içiyorum yavaştan yavaştan bir delikanlı geldi ateş istedi -merhaba ateşin var mı ? Tabi ben cevap vermeden cebimden zippomu çıkarıp o meşhur sesiyle sigarayı yaktım ve soruyu yapıştırdım. —sen yenisin galiba ? -evet bilgisayar programcılığı bölümü. Sen ? —biz buralardayız. Sigara içiyoruz derken hemen okulun oradaki cefenin dışarıda boşalan masalardan birine oturdum hemen. O ara bilgisayarcı kayboldu. Sonra elinde 2 çayla göründü. -Oturabilir miyim ? Çay içersin diye düşündüm. Tabi ben yine konuşmadan elimle oturtabilirsin gibisinden işaretle izin verdim. —zahmet etmişsin -olsun önemli değil -adın ne ? Benimki Yılmaz —Abdurrahman -memnun oldum Şimdide hafiften baş sallayarak izin veriyorum. Aradan bir dakika geçmiyor 1 erkek 3 kız bu delikanlının yanına geliyor onlarlada tanışıyoruz . Tabi ben bu kadar kalabalığı idare edemiyeceğimi düşünerek oradan kaçmak için sebep ararken tlf çaldıkları (Nokia 5110) yine hafifçe başımı sallayarak masadan kalktım ve oradan uzaklaştım. Onbeş yirmi dakika sonra hafiften sıkışmaya başladım ve binaya girdim. Sanki biliyormuşum havasıyla wc arıyorum. Bir kalabalığın yanına yaklaştım çaktırmadan dinliyorum konuşma sırasında WC nin yukarıda olduğunu öğrendim ve daha önce abdest bozmuş gibi WC nin yolunu tuttum. Merdiveni çıktım baktım hemen merdivenin başında WC tabelada bay WC yazıyor daldım içeriye. Tabi bende geçici Şok çünkü tuvalette pisuvar yok. İçimden şöyle diyorum —ulan görüyor musun birde İzmir için Ege Ünv. İçin neler söylediler. Adamlar ne kadar müslüman yahu pisuvar koymamışlar. Daldım bir WC den içeriye borcumuzu ödedik derken bir gülüşme sesi filan anaam dedim olm kız lan bunlar. Dedim yanlışmı ? Ama yook doğru bay WC yazıyordu. Biraz bekledim üstümü başımı düzelttim ses kesildi tam çıkacam yine kakara kikiri bi kız gurup daha dedim olm sen boku yedin. Sanırım yarım saate yakın bekledim sesler kesildi dedim tamam hadi oğlum fırla. Kapıdan çıktım tavaletten de çıkacam 2 kız geldi karşıma başladılar gülmeye içlerinden biri şöyle seslendi -sen yenisin galiba ? Tabi rengimiz değişti olan oldu çıktım dışarı merdivenin yukarı kısmından bilgisayarcı delikanlı ve arkadaşları . karşıdaki WC nin tabelasına baktım şöyle yazıyor —— KEK WC—— Anlayacağınız bayan dan an kısmını erkek tende er kısmını ustaca kazımışlar. O günden sonra bir kaç gün okula gidemedim. Er lik gitti kızarıklığı kaldı
Olur böyle kazalar🤣🤣🤣Ne yapacakmışsın yenide olsan,kimseyi de tanımasan bir bilene soracakmışsın.Ayyy gülüyorum.🤣🤣🤣Sağlıkla ve erkek WC’si ile kalın.🤣🤣🤣🌸🌸🌼🌼🦋🦋
Üniversitede 2. ya da 3.sınıftaydık. Bizler sınıf öğretmenliği okuyorduk ve kimya, fizik gibi derslerde alıyorduk. Kimya hocamız derse girdiğinde bize bir form verdi. Araştırması için bizleri kullanacakmış. Hay hay dedik. Hepimiz birer rumuz yazdık formlara. Soruları cevapladık. Dönem sonunda tekrar bir form verdi ve onu doldurduk. Ön test-son test mantığı. Fakat bize bir kimya anlattı akıllara zarar. Arkadaşlar eşit ağırlıkçı, ben ve bir arkadaşım sadece sayısalcıyız. Lise 2-3 kimyası... Organik kimya, açılımlar, tepkimeler havada uçuşuyor. Herkesin beyni durmuş vaziyette. Neyse ben hoca misali anlatıyorum bunlara çok basit havasında 😂 Finallere girdik. Ben kağıdı doldurdum bekliyorum. Aaa birde baktım kağıt yok! Tamam bittin Tuğçe dedim. Neyse 20 dakika sonra kağıt geldi önüme🤣 Hoca bu araştırması için 12 öğrenci seçmiş, kimya dersi dönem içinde nasıl geçti diye soracakmış. Ne tesadüf bende varım. Ama ne atıp tutuyorum anlatamam. Sonuçta ilkokuldaki çocuklara biz organik kimya anlatmayacağız ne gereği var kafasındayım. Herkes sus, istediği cevabı ver diyor. Bak bırakır hepimizi. Neyse girdik 3 arkadaş yanına. Onlar çok güzel geçti, çok şey öğrendik gibi laflar ediyor. Bana geldi sıra. Durur muyum? Başladım ne kadar kapsamlı ve gereksiz şeyler anlattığını, ders anlatmayı beceremediğine kadar bir dolu şey söyledim. Böyle anlatmayın şöyle anlatın filan diye doktora öneri sundum. Sen kimsin kızım sus otur değil mi!😂 Arkadaşlarla çıktık. Kaldık dersten diyorlar, bitirdi Tuğçe bizi. Yaa ne biteceğiz, hepimiz geçeceğiz rahat olun dedim. Tabi herkes kırgın bana. 2 gün sonra notlar açıklandı ve hepimiz geçtik hem de yüksek notlarla❤️❤️ En yüksek notu da ben almışım😂 Herkes şok. Bu nasıl iş diyorlar. Hoca, hocaymış helal olsun dedim. Saygıyla anıyorum hala adını😄
19.07.19 - Sakarya
Bir Sorunsalın Başıma Açtığı Sorun
Efendiiiim bir İnsan Kaynakları dersinde sıra arkadaşımla dersi dinlemeyip adam asmaca oynarken: "Sonay! dersten sonra yanıma gelin." diye canhıraş bir cümle duydum. Hocanın sınıfın ortasında bana bağırmasına mı şaşırayım yoksa benim adımı bilmesine mi şaşırayım karar verme aşamasındayken hocanın yanında buldum kendimi, arkadaşımla birlikte. Bize neden gülüp dersi dinlemiyorsunuz diye kızacağını düşünürken, "neden bu kadar mutsuzsunuz demesin mi? 😳 Tabi biz de tam ergeniz, hayat berbat, yaşamak istemiyoruz, İSYAAAAAAN durumlarındayız gerçekten de 😅 Hayat çok berbat hocam mutlu olup ne yapacağız deyip yanından sıvıştık. Neyse bir sonraki ders hoca bizi mimlemiş tabi, anlatıp duruyor. Şimdi hatırlayamadığım bir konu anlatıyordu ve " bu tıpkı tavuk mu yumurtadan çıkar yoksa yumurta mı tavuktan sorunsalı gibidir." dedi. Ben o dakikaya kadar hiç ses çıkarmamış olan ben artık dayanamayıp patladım ve " öyle bir sorunsal yok, yumurta tavuktan çıkar tabi ki, tavuk yumurtadan çıkmaz, yumurtadan çıkan civcivdir, büyüyünce horoz olma ihtimali de vardır." demez miyim🙊 demez olaydım. Bütün üniversitede bütünleme sınavına kalan bir tek ben oldum. Derslerim çok iyi olmasına rağmen, sınavlarda doğru yanıtlar vermeme rağmen, hem de geçmem için yeterli olacak olan birkaç puanı keserek beni bütünlemeye bıraktı hoca.
Sonuç olarak bir mücadeleden yara almadan ya da karşılıklı etkileşim göstermeden çıkmak pek mümkün olmuyor. Ben bütünlemeden geçtim ve olgunlaştım; hocanın tarafından bakarsak onun da hayatında bir şeyler tetiklenmiş ve değişime uğramıştır diye ümit ediyorum. ✌ belki şimdi bu sitededir de bunu okuyordur 😁 selam hocam o gıcık bendim👋
EK 1: Paslaşma için @nakkasrabiaata @atanur @muserrefgedikli 19.07.19
seref mujdeci (@serefmujdeci)
Resim cok guzel
19.07.19 - Erzurum
Benimkisi Bir Kongre Hikayesi
Yoğun iş tempom sebebiyle paslaşmayı mesai bitimine doğru gördüm. Üniversite anılarımı düşünmem de ancak mesai sonrasına kaldı. Düşünürken fark ettim ki benim öyle "anı" diyebileceğim pek bir şey yok elimde. Bu saate kadar paylaşım yapılmadığına göre çoğu kişinin yok galiba. Hazır üniversite tercihleri yeni başlayacakken çiçeği burnunda üniversite öğrencisi adaylarına tavsiye edeyim: bol bol anı biriktirin. Öyle kuru kuruya okul okunmaz.
Gelelim anıma. Anım geçen sene yaşadığım bir olay. Hani zaten başka anım yok da her yerde sürekli anlattığım bu anımı belki "Üniversitede ne yapabilirim ki?" diyenlere örnek olabilir diye burada da anlatıyorum.
Geçen sene Nisan ayının başlarıydı. Vizeler bittiği için boşluğa düşmüş gibiydim. İşyerinde yoğun dönem de henüz başlamadığı için kendime uğraş arıyordum. İşte o gün, ayın dördünde telefonuma gelen bildirime kayıtsız kalmadım bu yüzden. Mesaj atan hocamız Malatya 'da alanımla ilgili bir öğrenci kongresi yapılacağını, başvuru için de iki gün sonra toplantı yapacaklarını yazmıştı. Hocaya mesaj atarak katılacağımı bildirdikten iki gün sonra soluğu lisansüstü dersliğinde aldım. Toplantıda 11 kişiydik, 4 de hoca vardı. Bölüm başkanı ilk başta kongrenin ne olup ne olmadığını anlattıktan sonra bildiri için nasıl konu seçmemiz gerektiğinden örnekleriyle açıkladı. Bir hafta sonra bir toplantı daha yapmaya karar verip oradan ayrıldık.
Bir hafta sonra alternatiflerle birlikte fikir alışverişinde bulunduk ve konularımıza artık karar vermiştik. Sıra bildiri özeti yazmaktaydı. Neyse ki akademik yazma konusunda kendime güvendiğim için içim rahattı. Yazmaya başladıktan iki üç saat sonra özet metni hazırdı. Metni bölüm başkanına e posta ile atıp uyudum. Ertesi gün yanına gittiğimde küçük cümle hataları dışında düzeltilebilecek bir yer göremediğini söyledi. Çok iyi yazdığımı, kendisini şaşırttığımı belirtip tebrik etti ve kongre iletişim e postasına özet metnini attıktan sonra yanından ayrıldım.
Yaklaşık olarak bir ay sonra kabul e postaları ve davet mektupları gelmeye başladı. 11 kişinin ikisi vazgeçmiş, benim dışımda herkese davet mektubu gelmişti. Artık nasıl bir hayal kırıklığı yaşadıysam kongre sekreterine e posta ile benim bildiri özetimin durumunu sordum. Ertesi sabah aldığım e posta beni sevinçten havalara uçurdu. Gelen e postada yoğunluk sebebi ile bana e posta atmayı gözlerinden kaçırdıklarını, özetimin kabul olduğunu hatta değerlendirme yapan hocanın konuyu çok ilginç bulduğunu yazmıştı. Artık kadro tamamdı. Bölüm açıldı açılalı ilk defa öğrenciler bir kongreye başvuruyordu ve 9 öğrenci kabul edilmişti. Kongre programı e posta ile iletildiğinde biletimi almış, tedbiren iki yerde rezervasyon yapmıştım konaklama için. Aslında kongre tarafından beş yıldızlı bir otelde ücretsiz konaklamamız sağlanıyordu ama ben bunu tercih etmedim. Çünkü kongreye giden bu dokuz kişinin birbirine öyle pek de uyum sağlamayacağını biliyordum. Aralarında kalmamak için yalnız başıma olmam en güzeliydi.
Kongreden bir gün önce Malatya 'ya gelerek kalacağım yerlerden en merkezi olana yerleştim. Burayı tercih etmemin sebebi kitap fuarının yürüme mesafesinde olmasıydı. Çantamı odama bırakır bırakmaz fuarı gezmeye gittim. Onunla ilgili videom da kanalımda var, izleyebilirsiniz 😁😁😁
Ertesi gün kongrenin ilk günüydü. Ben sunum yapmayacaktım ancak sunumları izlemem önemliydi. İlk başta karmakarışık gelen İnönü Üniversitesi 'nde bir saate yakın uğraştıktan sonra salonu buldum. Bugün arkadaşlarım henüz gelmediği için tek başıma takıldım. Kampüsü gezdim, kütüphaneye gittim... Derken akşam yine fuara uğrayıp odama çekilip sunumuma çalıştım.
Nihayet sunum günü geldi. Öyle pek de heyecanlı değildim. Buna da anlam veremiyordum da. Arkadaşlarım geldiği için salonda buluştuk ve sunumları izledik. İki arkadaşım sunum yaptı, sonra ara verildi. Yemeğimizi yedikten sonra sıra bana gelmişti. Bu arada konum Kamu Görevlileri Etik Kurulu'ydu. Daha önce ne olduğunu duymadığınıza eminim. Yukarıdaki video sunum videom. İzleyip öğrenebilirsiniz 😁😁😁
Videoda da gördüğünüz gibi sunum anında birden heyecan bastırdı. Çok fazla "arkadaşlar" dediğimin farkındaydım ama buna engel de olamıyordum. Elimde usb belleği evirip çevirdiğimin farkında değildim ancak. 😁😁😁 Neyse işte en son bitti sunum işi de akşam eve döndüm.
Şimdi sıra makale yazımındaydı. İstatistikleri indirip beş altı tane de tez okuyup makalemi yazmaya başladım. Yaklaşık olarak bir hafta sonra da makalem bitmişti. Tabii ben de bitmiştim. 😊 Hocayla son rötuşları verip gönderdim. Ve Aralık ayında yayınlandı.
Şimdi bitti. 😁😁😁 Birkaç da pas atıp bitireyim artık: @gulcann sende anı çoktur. @elnino, @cortazar, tabi ki @canae ve @eseflal. Hadi şimdi sizi görelim.
Editöre not: şimdi sanırım bu paslaşma yeni eklenen okul kısmını canlandırmak için açıldı. Böyle bir anıya İnönü Üniversitesi 'ni eklemem uygun olur mu bilemedim ben ama uygun görürsen ekle sen.
😅 ben üniversiteyi fanusta okudum ya 😅 aile yanında okunan üniversitenin malesef ki kampüs macerası olmuyor 😅 olur da aklıma bir şey gelirse icabet ederim, yoksa bu seferlik beni boş geç 😇 etiket için teşekkür ederim 😇
Üniversite yıllarında yaşadığın ilginç bir olayı ya da sevdiğin bir anını paylaş. Bir arkadaşını paylaşımına etiketleyerek paslaşmaya davet etmeyi unutma.
- Kopyala-yapıştır kuraldışıdır.
∗ Üniversite yıllarında yaşadığın ilginç bir olayı ya da sevdiğin bir anını paylaş. Bir arkadaşını paylaşımına etiketleyerek paslaşmaya davet etmeyi unutma. - Kopyala-yapıştır kuraldışıdır.