Cumartesi Kayıp Annelerinin 600. hafta çığlığı Frankfurt’ta kadın örgütleri tarafından alanlara taşındı için yorumlar kapalı
Paris’te Cumartesi Anneleriyle Dayanışma Eylemi Gerçekleştirildi
PARİS (26-09-2016) – Cumartesi Annelerinin Galatasaray Meydanı’nda sürdürdükleri oturma eyleminin 600 haftasına Avrupa kentlerinde de destek eylemleri düzenleniyor
600 haftasına giren Cumartesi Annelerinin eylemine destek için Avrupa’nın birçok şehrinde oturma eylemleri yapma kararı alan Cumartesi Anneleri’ne Paris Châtelet Meydanın da aralarında Avrupa Demokratik Kadın Hareketi (ADKH) , Avrupa Demokratik Haklar Konfederasyonu (ADHK)’da aralarında bulunduğu bir çok kurum ile ortak oturma eylemi yaptı. Etraftan yoğun bir ilginin olduğu gözlemlenen oturma eyleminde “Süleyman Cihan’ı unutmadık” , “Eylem Doğup Büyüdüğü Topraklara Gelecek, Cemre Olup Baharı Müjdeleyecek. Eylem Ataş’ı İstiyoruz, “Gözaltında Kaybetme Ağır insanlık suçudur Hurşit Kürter Nerede ?”, “Failler Belli, Kayıplar Nerede”, “Anaların Öfkesi Katilleri Boğacak” Avrupa Demokratik Kadın Hareketi imzalı dövüzler açıldı Cumartesi Annelerinin talepleri yeniden dillendirilerek bundan sonrasında Türkiye’de devam edecek bu eylemin desteklenilmesi çağrısı yapıldı ve oturma eylemi sona erdi.
Paris’te Cumartesi Anneleriyle Dayanışma Eylemi Gerçekleştirildi için yorumlar kapalı
Berlin Cumartesi Annelerine Ses Verdi
BERLİN (26-09-2016) – İHD Gözaltında Kayıplara Karşı Komisyon ve Cumartesi Annelerinin çağrısıyla düzenlenen oturma eyleminin 600 Haftasında, Berlin’de biraraya gelen ADKH ve ADHK üyelerinin de aralarında olduğu devrimci-demokrat kurum ve kişiler tarafından oturma eylemi gerçekleştirilerek Cumartesi Anneleriyle dayanışma eylemi yapıldı.
Galatasaray Meydanında gerçekleşen eylemle aynı saatte biraraya gelen kitle, Kotbusser Tor Meydanı’nda toplanarak gözaltında katledilen kayıpların fotoğraflarını taşıyarak oturma eylemi gerçekleştirdi.İHD tarafından hazırlanmış olan basın açıklaması, ortak metin olarak Almanca ve Türkçe dillerinde okundu.Katılımcılar tarafından yapılan konuşmalarda Cumartesi Anneleri eylemlerindeki tanıklıklar da anlatılarak gözaltında kaybetmelerin bugün de sürdüğü ve Hurşit Külter’in bunun son örneği olduğu hatırlatılarak,Faşist TC Devleti’nin artık katletmek için gözaltılara çok da ihtiyaç duymadığı; aksine sokak ortalarında, bodrum katlarında onlarca insanı açıkça ve aleni bir şekilde milyonların gözü önünde katlettikleri vurgulandı.Yapılan dayanışma eylemi atılan sloganlar ve müzik dinletisiyle sonlandırıldı.
Berlin Cumartesi Annelerine Ses Verdi için yorumlar kapalı
Londra’da Cumartesi Annelerine destek eylemi
Demokratik Güç Birliği Britanya 600 haftasında Cumartesi Annelerine destek için Londra Trafalgar Meydanı’nda oturma eylemi gerçekleştirdi
LONDRA (26-09-2016) – Demokratik Güç Birliği Britanya 600 haftasında Cumartesi Annelerine destek için Londra Trafalgar Meydanı’nda oturma eylemi gerçekleştirdi
haftasına giren Cumartesi Annelerinin eylemine destek için Avrupa’nın birçok şehrinde oturma eylemleri yapma kararı alan Güç Birliği Platformları Londra’da da bir oturma eylemi yaptı. Etraftan yoğun bir ilginin olduğu gözlemlenen oturma eyleminde Cumartesi Annelerinin talepleri yeniden dillendirilerek bundan sonrasında Türkiye’de devam edecek bu eylemin desteklenilmesi çağrısı yapıldı ve oturma eylemi sona erdirildi.
Oturma eylemi sırasında fillerin ve diğer hayvan katliamına dikkat çeken protesto yürüyüş korteji de eyleme destekte bulundu.
Londra’da Cumartesi Annelerine destek eylemi için yorumlar kapalı
Avusturya’da Cumartesi Anneleriyle dayanışma eylemleri yapıldı
Cumartesi eylemlerinin 600 Haftası dolayısı ile Avusturya’nın birçok yerinde dayanışma eylemleri yapıldı
Avusturya (26-09-2016)-Avrupa’nın birçok alanında eş zamanlı olarak gerçekleştirilen Cumartesi Anneleriyle Dayanışma eylemlerine 600 Haftasında Avusturya da daViyana, Linz, İnnsbruck’da Dayanışma Eylemleri Gerçekleştirilerek kaybedenlerin açığa çıkarılarak yargılanması ve kayıpların akıbeti soruldu.24 Eylül cumartesi gerçekleştirilen Dayanışma Eylemlerinde Cumartesi annelerinin tarihçesi Almanca ve Türkçe Anlatılarak kayıpların Resimleri ve bilgileri ve eylemlerde temsilen Elbiseleri sergilendi
Son olarak yapılan açıklamalarda 600 haftadır Cumartesi Annelerinin kayıpları bulma mücadelelerine her zaman destek olunması gerektiği vurgulandı.
Avusturya’da Cumartesi Anneleriyle dayanışma eylemleri yapıldı için yorumlar kapalı
Yeni Köprü, Eski Havaalanı ve Bir Tutum
Yusuf Ozan (26-09-2016) Yakın zaman önce CHP’li Eren Erdem “kanlı yavuz Sultan Selam köprüsü Pir Sultan Abdal yapana kadar siyaseti bırakmayacağım” demişti Bu söz içinde Alevi katliamlarına dönük önemli bir öfkenin yattığını anlamak zor değil Eren Erdem’in bu çığlığı yerinde ve haklıdır. Bu çığlığı anlamak ve çığlığa dönüşen çıkışı desteklenmesi gerekir. Yazvuz Sultan Selim’in, alevi toplumunu kırımdan geçirdiği, sürgünlere gönderdiği, imha ettiği tarihin kayda geçirdiği gerçeklerdir. Bu gerçekleri inkar edenlerdir ya tarih bilgisinden yoksundurlar yada bildikleri halde inkarı seçmeleri bilinçlice tercih etmektedirler. Kuyucu Murat Paşa keza öyledir. Kazdırdığı derin ve geniş kuyuların içine bizzat kuyuları kazdırdığı Alevileri canlı canlı istif ederek topraklarla kapatığı bilinir. Kuyucu isminin bu uygulamalarından geldiği de söylenir. Osmanlı tarih seyrinin derinden ve bütünlüklü öğrenilmesi aslında günümüze de ışık tutacaktır. Hem osmanlı döneminde hemde Cumhuriyet döneminde, sistemin yöneldiği katliamlara bakıldığında, hedefte Aleviler, Süryaniler, Keldaniler, Ermeniler, Lazlar, Rumlar vs olduğu artık kimsenin inkar edemeyeceği gerçeklerdir. Keza, aynı zamanda sömürü ve baskı sistemine karşı eşitlikçi ve adeletli bir yaşam öneren, halka öncü olan veya önderlik edenlerin kanlı baskılarla hedefe alınmıştır. Yoksul köylü önderi Pir Sultan Abdal ve kendi döneminin önder komünarı Şeyh beddrettin bunlardan sadece ikisidir. Bunun yanısıra, Osmanlı yönetimleri, iktidar dalaşı uğruna birbirlerini ciddi derecelerde hırpaladıkları, komplolarla öldürdükleri yazılır çizilir. Halka karşı tam tekmil birleşirken, iktidar yarışında ise kanlı kapışmalara girişmişlerdir. Önemli sayıda şahın, padişahın iktidar için boğdurulduğu, komplolarla öldürüldükleri aşikârdır. En yakınlarını bile iktidar için katletmekten çekinmeyen padişahlar biliniyor. Bugünün egemenlerinin çok övünüp gurur duydukları Yavuz Sultan Selim’in iktidar uğruna kimleri; hangi akrabalarını, hangi metodlarla yok ettiği ortadadır.
Burada bir noktaya daha değinmek yerindedir. Osmanlı sonrası cumhuriyet döneminde, yukardı adı geçen kesimlere yönelik kanlı katliam ve soykırımlar aynı şekilde devam ettirilmiştir. Modernite, ilerleme, feodaliteyle mücadele adı altında; yani değişik saiklerle de olsa, ezilen inançlar ve kesimlerin yanısıra, yapılan saldırılarla komünistlere de ağır bedeller ödetilmiştir. Mustafa Suphi ve yoldaşları ile Kürt katliamları ve Dersim soykırımı bilinen örneklerdir. Farklı tarihi kesitler ve şartlar olmasına karşın, yapılanlar öz olarak aynıdır. Dinci olanlar ile laik olanların, “1915 Ermeni soykırımı yoktur” demeleri bu tarihi devamlılığa işaret eder. Saydığımız bunca acı uygulamaların bugün Kürdistan’da Kürt milletine uygulandığını yaşayarak görüyoruz. Dolayısyla iki dönem arasında yapılanlar, gerekçeler ve şartlar ne olursa olsun, aynı yalanlar üzerinde kurulmuş olarak sürdürülmektedir.
Bir dünya şehri olarak bilinen istanbul’a Yavuz Sultan Selim köprüsü ismi öylesine tesadüfen verilmiş değildir. Keza, modernist, çağdaş ve laikçi geçinenlerin o aynı şehre yaptırdıkları havaalanına Sabiha Gökçen ismi vermeleri de tesadüf olmasa gerek. İkinci örnekte birincisi kadar önemlidir zira, diğer özellikleri bir yana, esas olarak Kızılbaş-Alevi kimlikli olan Dersim’i havadan bombalayan Sabiha Gökçen’in bizzat manevi kızı olduğu Mustafa Kemal tarafından görevlendirildiğini bilmeyen yoktur herhalde. Tabii gerçeği bildikleri halde inkar edenleri saymıyoruz.
Eren Erdem’in bu noktada eğreti duran bir tutumu var. Yavuz Sultan Selim köprüsüne duyduğu haklı tepkiyi neden Sabiha Gökçen havaalanına göstermediğinin bir nedeni yok mudur? Oysa biliyoruz ki nitelik bakımından her iki isimlendirme aynıdır. Farklı tarihi kesitlerde de gerçekleşmiş de olsa, her ikisinde de Alevi katliamları söz konusudur. O halde, siyaset yapmayı sürdürmek neden sadece köprüye verilen ismin değişmesi ile sınırlandırılıyor? Eğer doğru ve kararlı bir tutum alınacaksa ve dahası tutarlı olmak gerekirse neden birisi torpilleniyor yâda es geçiliyor? Kaldı ki Eren Erdem, içinde yer aldığı parti CHP’nin, Dersim katliamında rol sahibi olduğunu bilmeyecek kadar bilgisiz olabilir mi? İçinde yer aldığı partinin bugün bile M. Kemal’i ve onun uygulamalarına nasıl baktığını bilmiyor mu? Yavuz Sultan Selim’in kanlı ve asla afedilmeyecek zulmüne doğru ve haklı tavır almak yerinde iken, Dersim halkına yaşatılan soykırımın doğrudan sorumlusu olan ve rol alan bir parti içinde yer almak ve olup biteni görmezden gelmek bir tutarsızlık değil de nedir diye sormazlar mı? Zulüm dünyasına karşı tutarlı, bütünlüklü ve aktif şekilde karşı çıkarak eylemler geliştirmek elbette herkesten beklenir. Özellikle de Erdem gibilerden. Eğip bükmeye gerek yoktur. Tarih bütünlüklü kavranıp ele alındığında işte ancak o zaman geçmişten buyana yapılan ve bugün hala devam ettirilen kanlı saldırılara karşı doğru tutumlar alınabilir geliştirebilir ve resmi tarihle zehirlenmiş nesilleri doğru bilgilendirmiş oluruz.
Resmi tarihin bir bölümüne tutunarak, diğerine tekme atmaya çalışmak ile özgürlük kazanılamaz. Hayat bunu deneylerle ıspatlamıştır. Yalanlar üzerine kurulmuş Osmanlı ve cumhuriyet tarihine doğru ve bütünlüklü tavır alanların nasıl afaroz edildiklerini, susturulmaya çalışıldıkları, olmuyorsa canlarından edildikleri aşikârdır. Hrant Dink’in kanı henüz kurumuş değil. En daha da önemlisi, resimi tarih denilen kuyruklu yalanları paçavraya çeviren önder İbrahim Kaypakkaya’nın Amed zindanlarında bedeni parçalanarak babasına teslim edilmesinin bir anlamı/mesajı olsa gerek. Neki, özgürlük dilenmez o ancak feth edilir. O halde, resmi olanı değil, gerçek tarih yada tarihte başımıza gelen ancak üstü hep örtülmüş, yok sayılmış ve inkardan gelinmiş hakikatleri anlamaya/kavramaya özel önem verelim. Zira, o kavranmadan özgürlük mücadelesi asla doğru bir temele oturtulamaz! Ve elbette ödenecek bedelleri göze alarak!
Yeni Köprü, Eski Havaalanı ve Bir Tutum için yorumlar kapalı
Eylül 23, 2016 de ANASAYFA adhk tarafından
ADKH Eğitim Kampında Buluşalım için yorumlar kapalı
Ulucanlar Katliamı Vesilesiyle
Türkiye-Kuzey Kürdistan hapishanelerinde bulunan binlerce politik tutsak, ağır tecrit altında, kazanılmış bütün hakların birer birer geri alındığı ve her türlü baskı-zulmün ilk elden uygulandığı bir mekanizmanın altında ezilmeye çalışılıyor Hapishanelere dair komünist-devrimci-ilerici güçlerin var olandan daha etkili, güçlü ve sonuç alacak politikaları zaman kaybetmeksizin yaşamsallaştırması gerekiyor
HABER MERKEZİ (23.09.2016)-Faşist Türk devletinin kuruluşundan bugüne varlığını, çeşitli ulus, milliyet ve inançtan halkımıza karşı sistematik sömürü, baskı, zulüm ve katliamlarla devam ettirdiğini birçok tarihsel olayla yaşadık, tanık olduk. Ermeni ulusuna karşı gerçekleştirilen soykırım üzerinden gerici-faşist kuruluş sürecini hayata geçiren “TC” devletinin şimdiye dek süregelen tarihinde yüzbinlerce insanın katledildiği karanlık-gerici-faşist bir gelenek söz konusudur. Ağrı, Amed, Dersim, 5-6 Eylül, 12 Mart, 12 Eylül, Kızıldere, Vartinik, Çorum, Maraş, Malatya, Gazi, Ümraniye, “Faili meçhuller”, Ulucanlar, 19-22 Aralık, Mercan, Roboski, Suruç, Ankara olayları ilk akla gelen vahşi katliamlar olarak sayabileceğimiz katliamlardan. Faşizmin bu katliam tarihini her daim akılda tutmak, hatırlayıp, hatırlatmak ve doğru dersler çıkarmak elzem bir görev olarak komünist-devrimcilerin önünde durmaktadır. Bu tür hatırlama ve anma eylemlerini “modası geçmiş, takvimsel eylemler, anmalarla devrimcilik yapılmaz” vb. yaklaşımlarla basitleştirip, içine boşaltmaya çalışanlar, kuşkusuz dünya halklarının kan ve can bedeli yaratıp bugünlere taşıdıkları değerlerimize, tarihimize yabancılaşıp, devrimci mücadele ve devrimden bir şey anlamadıklarını göstermektedir. Evet bu tarih doğrusu-yanlışıyla bizimdir ve kanla yazılan tarih asla silinmez diyoruz. İşte, kanla, ölümle tarihe kazınmış günlerden biriside 26 Eylül 1999 tarihinde Ulucanlar Hapishanesi’nde faşist Türk devleti tarafından gerçekleştirilen katliamıdır.
Katliama Giden Arkaplan
12 Eylül 1980 Askeri Faşist Cunta(AFC)’sı sonrası derin bir sessizliğe bürünen Türkiye-Kuzey Kürdistan toplumsal hareketi, 1990’lara gelindiğinde, özellikle kamu emekçileri ve üniversite gençliği tarafından gerçekleştirilen Bahar Eylemleriyle yeni bir siyasi sürecin işaretini de veriyorlardı. 1989 bahar eylemlerini, 1991 yılında gerçekleştirilen tarihi madenci yürüyüşü, yine 1990’ların ilk yarısında ivme kazanan işçi direnişleri takip ediyordu. 12 Eylül döneminin ölü toprağı yavaş yavaş canlanıyor ve işçi-emekçilerin birçok alanda geliştirdiği mücadele deneyimleri adım adım kitlesel bir boyut kazanıyordu. 1990’lı yıllara damgasını vuran esas gelişme ise sosyal ve ulusal kurtuluş mücadelesi veren devrimci örgütlerin özellikle Kuzey Kürdistanda ve Batı’nın yoksul-emekçi semtlerinde önemli bir güç elde edip, mevziler kazanmasıdır. PKK önderliğinde gelişen Kürt ulusal mücadelesi, büyük bir ivme kazanmış, önemli bir güç olarak faşist Türk devletinin karşısına dikilmişti. Yine başta Maoist güçler olmak üzere, illegal-silahlı mücadele yürüten devrimci güçler hemde nitel hem nicel olarak ciddi bir gelişme kaydederek, faşizme karşı etkin bir mücadele yürütüyorlardı. Faşist Türk devletinin yaşanan bu toplumsal gelişmeler karşısında, her türlü kirli yöntemle sürdürdüğü topyekün gerici savaş pratiği ise bir tarafta Kuzey Kürdistan binlerce köyün yakılıp-yıkılarak boşaltılması, diğer tarafta ise şehirlerdeki yoksul-emekçi semtlere dönük kapsamlı katliam saldırıları şeklinde gelişiyordu. Bu faşist saldırı furyasının en önemli saldırılarından birisi Gazi-Ümraniye katliamları olarak tarihe geçti. Toplumsal muhalefetin yükseldiği, komünist-devrimci-ilerici güçlerin önemli bir güç haline geldiği bu tarihsel süreçte, faşizm bir yandan en kirli yöntemlerle katliamlar gerçekleştirip, özellikle Çiller-Ağar konsepti adıyla binlerce insanı “faili meçhul” cinayetlerle katlederken, diğer yandan ise binlerce komünist-devrimci-demokrat insan tutuklanarak hapishanelere dolduruldu. Ülkemiz tarihinde devrimci mücadelenin en önemli alanlarından biri olan hapishaneler, bir kez daha faşizmin sistematik saldırılarıyla karşı karşıyaydı. Faşist Türk devletinin ABD-AB’den ithal ettiği F Tipi Hapishaneler sürecini hayata geçirmek için başlattığı ilk saldırı furyası 1996 yılında gerçekleştirilen ölüm oruçları eylemlerine çarpmıştı. 1996 yılında devrimci tutsaklar tarafından gerçekleştirilen ölüm orucu eylemi büyük bir ses getirmiş, içerde ve dışarda yapılan çalışmalar neticesinde ölüm orucu eylemi zaferle sonuçlanmış, yapılan bu onurlu eylem neticesinde ise 12 devrimci tutsak yaşamını yitirmişti. O dönemin koşulları içerisinde F Tipi projesinde geri adım atan faşist Türk devleti ise yeni saldırı planları hazırlayarak, hapishanelere dönük kapsamlı bir saldırı süreci başlatmıştı. Bu saldırı furyasının en vahşi şekliyle uygulandığı alanlardan biriside kuşkusuz Ulucanlar Hapishanesiydi. 26 Eylül 1999 tarihinde “tutsakların isyan çıkardığı” iddiasıyla Ulucanlar Hapishanesi’de bulunan devrimci tutsaklara karşı gerçekleştirilen saldırı neticesinde 10 devrimci tutsak katledilmiş, onlarcası ağır şekilde yaralanmıştı. Yüzlerce asker-polis eşliğinde, her türlü ağır silahın kullanıldığı Ulucanlar Katliamı’nda ölen ve yaralanan devrimci tutsaklara ağır işkenceler yapılmış, MKP dava tutsağı Cemal Çakmak gibi bazı tutsaklar ise yoğun işkence ardından öldü denilerek, morglara konmuştu. Ulucanlar katliamında yaşamını yitiren devrimci tutsaklar şunlardı; Ümit Altıntaş, Abuzer çat, Zafer Kırbıyık, Halil Türker, Habip Gül, İsmet Kavaklıoğlu, Önder Gençarslan, Aziz Dönmez, Ahmet Savran, Mahir Emsalsiz.
Sonraki yıllarda yaşananlar kanıtladı ki Ulucanlar Katliamı, faşist Türk devleti tarafından F Tipi Hapishanelere geçiş için bir prova niteliği taşıyordu. Ciddi bir siyasi ve ekonomik kriz süreci içerisinde olan faşist Türk devleti, 1999 yılında PKK lideri Abdullah Öcalan’ın yakalanıp İmralı Hapishanesi’ne konulması ve akabinde Öcalan’ın çağrısı ile PKK’nin ateşkes ilan edip, gerilla güçlerini ülke sınırları dışına çekmesinden dolayı önemli bir avantaj elde etmişlerdi. IMF tarafından hazırlanan uyum paketlerinin hayata geçirilebilmesi için ise toplumsal muhalefet güçlerinin etksizleştirilip, teslim alınması hedefleniyordu. Bu dönemde hapishaneler devrimci güçler açısında oldukça önemli bir mevziydi. Saldırıya bu mevziden başlamak faşist Türk devleti açısından oldukça önemliydi. F Tipi saldırısına karşı devrimci tutsaklar tarafından başlatılan açlık grevi ve ölüm oruçları eylemi devam ederken 19-22 Aralık 2000 tarihinde ülke genelindeki birçok hapishaneye büyük bir saldırı gerçekleştirilerek, onlarca tutsak katledildi, yüzlercesi yaralandı ve devrimci tutsakların tamamına yakını F Tipi hapishanelere konuldu. 2005 yılına kadar devam eden ölüm oruçları eylemleriyle beraber toplamda 122 devrimci tutsak yaşamını yitirdi.
Faşist Türk devletinin, hapishaneler politikası baskı ve katliamların en sık ve yoğun şekilde yaşanmasına sebep olmaktadır. Politik tutsaklar üzerinde uygulanan ağır tecrit ve tredman uygulamaları ile önemli bir direniş gücü etkisizleştirilmeye çalışılmaktadır. Bu faşist politikalar bugünde bütün yoğunluğuyla devam ediyor. Türkiye-Kuzey Kürdistan hapishanelerinde bulunan binlerce politik tutsak, ağır tecrit altında, kazanılmış bütün hakların birer birer geri alındığı ve her türlü baskı-zulmün ilk elden uygulandığı bir mekanizmanın altında ezilmeye çalışılıyor. Hapishanelere dair komünist-devrimci-ilerici güçlerin var olandan daha etkili, güçlü ve sonuç alacak politikaları zaman kaybetmeksizin yaşamsallaştırması gerekiyor. Politik tutsakların sesine ses vermek, bu sesi bir çığlığa dönüştürüp faşizmin suratına ağır bir tokat olarak indirmek en büyük görevlerimizdendir.
Ulucanlar Katliamı’nın yıldönümü vesilesiyle bir kez daha buradan, devrim ve demokrasi mücadelesinde esir düşüp faşizmin zindanlarında her türlü baskı ve zulme karşı direnen devrimci tutsaklara selamlarımızı yolluyoruz.
Ulucanlar Katliamı Vesilesiyle için yorumlar kapalı
Eylül 22, 2016 de ANASAYFA adhk tarafından
Yapacağımız kurultay esas olarak bir program kurultayı mahiyeti taşımaktadır Çünkü DHF’nin mevcuttaki programı toplumsal çelişkiler ve sorunlara cevap olamamaktadır Hâlihazırda var olan program demokratik devrim eksenli şekillenen bir muhteva taşımaktadır Gelinen aşamada bu programın üzerinde yükseldiği toplumsal çelişkilerin tali duruma düştüğünü savunmaktayız Somutta ise bütün üretim ilişkileri ve toplumsal çelişkilere kapitalist üretim ilişkilerinin damgasını vurduğunu ve bu çelişkileri çözecek olan stratejinin sosyalizm olduğunu doğru bulmaktayız. Bu bağlamda yeni öreceğimiz ve kitlelerle birlikte göndere çekeceğimiz programımız sosyalizmi eksen alan bir program olacaktır. Toplumsal kurtuluş mücadelesinin ancak ve ancak sosyalizmle mümkün olacağını yeni programımızla kitlelere taşıyacağız. Bununla birlikte tüzük ve diğer bütün örgütlenme biçimlerimiz ve mekanizmalarımız kitleleri merkeze koyan, mücadelenin her aşamasında kitleleri özneleştiren ve bunun somut mekanizmaları olan meclisler, sovyetler, konseyler ve komünler perspektifini merkeze koyan bir içerikle ete kemiğe bürünecektir. Keza program tartışmasının içeriğine uygun olarak DHF’nin isim tartışması da yürütülecektir. Yani içerikle biçim arasında diyalektik bir bağ olmak durumundadır. Diğer tüm meselelerde olduğu gibi isim de kesinlikle sosyalizmi eksen alan bir düzlemde ele alınacaktır
HABER MERKEZİ (22-09-2016)-Yoğun bir şekilde merkezi kurultay çalışmaları yürüten Demokratik Haklar Federasyonu (DHF) ile kurultay sürecine dair bütünlüklü bir röportaj gerçekleştirdik. Yaptığımız röportajı okurlarımız başta olmak üzere devrimci, demokratik kamuoyu ile paylaşıyoruz.
DHF: Sosyalizmi eksen alan bir kurultay örgütlüyoruz için yorumlar kapalı
ADKH, yazılı bir açıklama yaparak, 600’ncü haftasında Cumartesi Anneleri’nin eylemlerine destek oldu ve katılım çağrısı yaptı
HABER MERKEZİ (21-09-2016) – Avrupa Demokratik Kadın Hareketi (ADKH) yazılı bir açıklama yaparak, 600’ncü haftasında Cumartesi Anneleri’nin eylemlerine destek oldu ve katılım çağrısı yaptı
ADKH tarafından yapılan “Cumartesi Anneleri yalnız değildir; sen de haykır sen de ses ver bu çığlığa!” başlıklı açıklamada şu ifadeler yer aldı;
“1, 2,3..5..7..9, 100..380..543..586…600. haftasında Plaza de Mayo’dan Galatasaray Meydanı`na kadar uzanır bu sessiz çığlık..Cumartesi Anneleri, gözaltında kaybettirilen yakınlarının akıbetini ve hesabını sormak için 600. kez haykıracaklar evlatlarının , kayıplarının ve yakınlarının isimlerini. 27 Mayıs 1995’ten bugüne Galatasaray Lisesi önünde her Cumartesi oturma eylemlerine katılanlar, çocukları kaybolanlar değil; çocukları ve yakınları gözaltında kaybettirilen anneler, kadınlar ve erkeklerdir. Faşist “TC” devletinin sokaklarda, gözaltında,hapishanelerde, gözaltında, işkenceyle katlederek “kaybettirdiği” faillerinin belli olduğu fakat cinayetlerin ve faili belli olanların hiç bir zaman sorgulanmadığı bir ülkenin anneleri, kadınları,erkekleri ve çocuklarının çığlığıdır her Cumartesi İstiklal’den Cizre’ye, Sur’a, Suruç’a, Amed’e, Batman’a, Yüksekova’ya , Antep’e oralardan da dünyanın her bir yanına Arjantin’e, Şili’ye yansıyan.
AKP hükümeti ve onun güruhunun “ne iş yaptıkları belli olmayan bir topluluk” olarak lanse ettikleri Cumartesi Anneleri, bugün Türkiye-Kuzey Kurdistan’da yaşanan kadın-erkek-çocuk-yaşlı demeden yapılan katliamların, cinayetlerin, ırkçılığın, milliyetçiliğin, sömürünün, fail-i belli cinayetlerin ve baskının arttığı coğrafyamızda katil devlet sistemine karşı duruşun bir sembolüdür.”
‘Faili belli’ cinayetlere karşı mücadeleye
ADKH açıklamasında, yıllardır failleri belli olan cinayetlere, kaybetmelere karşı, Cumartesi Anneleri’nin her hafta düzenlediği eyleme destek vereceklerini belirtti ve Avrupa’da her alandan bu eylemlere destek çağrısı yaptı.
“Cumartesi Anneleri hak savunucularıdır “failleri belli olan” yakınlarının ve çocuklarının akıbetinin ne olduğunu açığa çıkarmaya çalışan, bu kaybetme suçunu işleyen gözü dönmüş katil ve güruhunun hesap vermesini, göz altında kaybetme suçunun tekrarlanmasını engellemek için başta yaşam hakkı, özgürlük ve güvenlik haklarının ihlal edildiği baskıcı düzenin ve bu cinayetleri işleyen zanlıların korunduğu bir ülkede , hukuktan ve demokrasiden uzak bu uygulamaların karşısında duran, yıllardır Galatasaray Lisesi önünde ve Sanat Sokağında direnenlerin sesleridirler..
Ve bir Bandista şarkısının içindeki satırlardaki çığlıklardır Cumartesi Anneleri ve onların kayıp olan yakınları, çocukları;
Kimliğimizden, milliyetimizden, sistem karşıtı düşünceye sahip olmamızdan ve duruşumuzdan dolayı, bir dönem “beyaz toroslara” bindirilip, ağır işkencelerden geçirilerek gözaltında kaybedilenlerin ve şuan bu gerici devletin ve sistemin Türkiye-Kuzey Kürdistan’da açık açık gerçekleştirdiği bu fail-i belli cinayetlere ve katliamlara karşı mücadeleyi büyütmeli ve örgütlenmeliyiz.
Bizler Avrupa Demokratik Kadın Hareketi olarak; Avrupa’da yaşayan başta bütün üye ve taraftarlarımız olmak üzere devrimci-demokrat kurum ve kamuoyunu Cumartesi Annelerinin yapacağı 600.Haftasındaki eyleme, bulunduğumuz her yerden destek olmaya,dayanışmayı yükseltmeye çağırıyoruz.”
ADKH: Cumartesi Anneleri yalnız değildir için yorumlar kapalı