Nefret Diline Karşı; Sosyal Medya Barışı
Can Ozan Tuncer - Nefret Diline Karşı; Sosyal Medya Barışı
Okunma : 6733
Ölümün ölümleri, patlamaların patlamaları getirdiği, toplumsal hayal kırıklıklarının duygusal fay hatlarına yüklendiğini hissettiğimiz, zor günlerin içinden geçiyoruz.
Bir ‘Barış Mitinginin' öncesinde yok edilen onlarca hayat ve hemen sonrasında bu coğrafyanın her santimetre karesinde hissedilen tarifsiz acılar zinciri.
Cumhuriyetin Başkentinin sakinliğine inat, merkezin kalbine indirilmeye çalışılan ölümcül bir tokat gibi Türkiye'nin güvenlik paradigmasını alt üst etmeye yönelik bir intihar teşebbüsü karşısında herkes şaşkın.
Şiddet, gerginlik, çatışma, mafya gibi çok gerilerde bırakmak istediğimiz kavramlar harmanlana harmanlana her gün zihin soframıza yeniden sunuluyor.
Elalem geçmişte Yıldız Savaşları adı altında içinde uzay olan bir yaşamın hayalini kurarken, biz bugün “Algı Savaşları” adı altında bedevi tartışmalara doğru usul usul yol alıyoruz.
Öyle bir hale geldik ki, ölüme renk, ölüye de istediğimiz ölçüde kefen biçmekten geri durmuyoruz.
Sınırlarımızın Ortadoğu köşesi açık bırakılmış bir doğalgaz vanası gibi, kıvılcımı bekliyor. O gaz kıvılcıma kavuşup ateşe dönüşebilmek için en son olarak sınırların çok ötesine kadar sızarak, Ankara'yı seçti.
Her terör saldırısının bir amacı vardır. Terör için ana tema amaca götüren yolun mübahlığıdır. Amaç ne oranda kutsanıyorsa, şiddetin boyutu da o denli büyük bir zafer çığlığına dönüşebiliyor.
Alıcı bilgileri belli, ancak gönderici bilgileri saklı bir şiddet postasıyla karşı karşıyayız. Böylesine bulmaca terör eylemleri karşısında herkes karşı cephesine oturttuğunu suçlu ilan etmeye koyuluyor.
Bir sosyal medya bağımlısı olarak Twitter, Facebook gibi sosyal medya araçlarına erişimin engellenmesine şiddetli bir biçimde karşıydım, bir birey olarak ilkesel açıdan hala yasaklara karşıyım, ancak duyguları olan bir insan olarak bazı zamanlarda sosyal medyaya erişemediğim de zihnen dinlendiğimi hissetmeye başladım.
Televizyon programlarına çıkanlar, topluma hitap edenler öyle her akıllarına eseni istedikleri gibi konuşmamaya gayret ederler. Zihnin süzgecinden geçenler ağızdan kelimeler şeklinde dökülür. Sosyal medya dediğimiz mecra ise son zamanlarda toplumdaki politik marjinalliğin ve nefret yüklü bilinçaltının merkezi haline geldi.
Bilenin de bilmeyenin de dış politika, iç politika, ekonomi politikası vb.. gibi konular hakkında uzman kesildiği, çoğunlukla bilgi temelsiz ve kaynaksız paylaşımlara yer verilen, uzmanın uzmanlığından, alimin alimliğinden şüpheye düştüğü, aforizma paylaşımlarıyla durum izah etmeye, gün kurtarılmaya kalkılan sosyal medya mecramızın hayırlı bir noktaya gitmediğini düşünenlerdenim.
Öfkeye karşı öfke, nefrete karşı nefret, şiddete karşı şiddet, sevgiye karşı hiçbir şeyin egemen olmadığı bu sosyal medya mecrasına biraz eğilmek gerekiyor.
Gelinen noktada karşılıklı trolleşmelerin, TT(zirve) rekabetinin esas olduğu bu yerde doğrunun yalana, yalanında doğruya dönüşmesi an meselesi olmakla beraber herhangi bir ahlaki kaygıya da ihtiyaç duyulmuyor.
İş öyle bir noktaya geldi ki, ülkenin Başbakanı ve Ana Muhalefet Partisi Genel Başkanı bu büyük saldırı sonrasında bir araya geldiklerinde kendi milletvekillerinin sosyal medya paylaşımlarını konuşur haldeler.
Türkiye'nin içinden geçtiği bu zor ve kanlı süreçte, acil bir şekilde anlamlı bir “Sosyal Medya Barışına” ihtiyaç var. Kimliksiz hesapların topluma yön vermeye çalıştığı, kimin elinin kimin cebinde olduğunun belli olmadığı, karşı olunana, düşman olunana en çok ve acımasızca çakan kimse onun peşinden koşulan bu yol artık hayırlı bir yol olmaktan çok uzaklaşıyor.
Sesim duyulur mu duyulmaz mı bilmiyorum ama Siyasi Parti Liderlerine ve toplumun gerçek akillerine seslenmek istiyorum. Sosyal Medya Etiği kapsamında genel kurallar ve çerçeveleri belirleyip bu kurallara sadık kalarak bu platformlarda topluma örnek olmaları gerekiyor.
Sosyal Medya Barışını sağlayamazsak, sanat alanında başlayan basit bir kültürel tartışmanın bizleri etnik , mezhepsel, bölgesel vb.. bir ayrımcılığa götüren ırkçı bir tartışmaya doğru sürüklemesi gibi birçok örneğe şahitliğe devam edeceğiz. En büyük tehlike ise siber alanda başlayan tartışmaların dışarı taşan fiili kutuplaşma ve çatışma alanlarının artmasıdır.
Birilerinin çıkıp Sosyal Medyada Şiddet dili varsa, öfke ve nefret varsa ben bu tartışmada yokum diyebilmesi ve bunu topluma aşılayabilmesi gerekiyor. Gerçek olmayan hesapların, sanal sosyal medya kişiliklerinin toplumunda destek olacağı ahlaki kurallar çerçevesinde minimize edilmesi gerekiyor.
Barışa giden yol, bilinçaltlarımızı ve duygularımızı öfkeden, nefretten arındırmaktan geçer. Öfke ve nefretin ölçüsüzce dışa vurulabileceği ve aynı şekilde ölçüsüz bir öfke ve nefret saldırısına maruz kalabileceğimiz Sosyal Medyamızın kirlilikten arındırılma zamanı geldi de geçiyor.
Bireylere ve kurumlara şiddet ve nefret içerikli, tehdit ve hakaret etme keyfiyetini sınırlandıracak, yeni ve aktif bir sosyal medya politikasına ve yasal düzenlemelere, ifade özgürlüğü kapsamında ‘Sosyal Medya Barışı” doğrultusunda acilen ihtiyaç olduğunu düşünüyorum.
Barış dilde olduğu kadar, eylemde ve gönülde de yer bulmalı. Sanal dahi olsa Barış'ın karşısındaki savaş, şiddet, çatışma, kutuplaştırma ve ayrıştırma dilini sosyal medyadan men edebilecek ve barışın varoluş alanını genişletebilecek toplum liderlerine acilen ihtiyaç duyuyoruz.
Etiketler: Facebook, Twitter, Sosyal Medya, Ekonomi, Terör Saldırısı, Siyasi Parti