Gözlerine İyi Bak - Bölüm 1 (Veda Ederken Söylenirmiş Bazı Sözler) - Özgün Ol, Özgür Ol
Veda Ederken Söylenirmiş Bazı Sözler
Sahi gitmek nasıl bir duygu ? Ben hep geldim sana bilmiyorum. Her gelişimin bir anlamı vardı hatta. Bir günü bile boş geçmezdim hatırla. Yine gül almıştım. Sırf biraz sen gül diye. Almıştım dediğime bakma param yoktu, koparmıştım bahçemde ki tüm gülleri. Çok güzel bakıyordum o bahçemde ki güllere. Sırf bir tane daha fazla açsınlar da sana getire bileyim diye. Şimdi o güllere üzülüyorum. Ne kadar özür dilesem az onlardan. Kopardım, öldürdüm hepsini. İnsan birini kazanmak için bir çok şeyi öldürdüğünün farkına varamıyor. Öldürüldükten sonra farkına varıyor her şeyin.
Sana gelirken kendime de dikkat ederdim. Mesela hep saçım taralı olurdu. Senin saçıma verdiğin, yana yatırılmış şekilde. Parfüm de sıkardım. Kötü giyinirdim ve sen bana güzel giysiler alırdın. O gün bile senin seçtiğin kıyafetleri giymiştim. Tabi insan bilemiyor kendi cenazesinde ne giyeceğini. Ölen kefen giyer değil mi? Doğru kefen giyer ama Azrail'i belirler rengini.
"Gel çimlere oturalım" dedin. Çok sık yapardık bunu bu yüzden normal geldi bana. Ağlamaya başladın birden bense bakakalmıştım sana neden ağladığını anlamaya çalışarak. Belli ki iyi hazırlamıştın kendini. Diyeceklerini bir çırpıda dedin.
Olmuyor. (Ağlamaklı bir şekilde)
Ne olmuyor ? Olmayan ne ? Noldu ? (Şaşkın bir şekilde)
Sevmiyorum seni, sevemiyorum, sevemedim. Denedim seni sevmeyi denedim olmadı. Bırakmayı denedim bırakamadım. Bağladın beni hep susturdun.. Hep ayrılık olacak bir gün dedim. Hep iyi şeylerden konuşalım istedin. Söyleyemedim bunları sana. Kendine bir şey yapmandan korktum.
Konuşmayı idrak ettikten sonra kendi kafam da kurdum cümlelerimi. Beynim durmuştu. Tek bildiğim onu üzmemem gerektiğiydi. Bu cümleleri söylerken çok dik durmuştum. Nasıl yıkıldığımı görmesin diye.
Ağlama kuzum. Tamam. Ayrılmak mı istiyorsun yani?
Evet (Sesi titreyerek.)
Bir gün olacağını biliyordum. Emindim daha doğrusu.
Boşver his işte.
Kalk hadi ağlama artık toparlan. Yürüyelim biraz.
Yürürken tek kelime bile etmedik. Edemedik sanırım. İkimiz de başımız önümüzde onun kaldığı yere doğru yürüdük. Kapısına geldikten sonra ona "Sana son bir kez sarılabilir miyim?" dedim. Sadece bunu diyebildim. Evet der gibi kafasını salladı. Sımsıkı sarıldım ona boynunu kokladım, saçlarını okşadım. Doyamadım bırakamadım. Biraz bekledikten sonra çekildim ve tam dönüp gidecekken ellerini yanaklarıma getirdi ve tek bir cümle çıktı ağzından. Hep kitaplarda okumuştum veda ederken söylenirmiş bazı sözler
Gözlerine iyi bak.
Bense o an dolmaya başlayan gözlerimi göstermemek için döndüm ve arkama bakmadan yürüdüm. Ah be kadın, sensiz nereye baksın bu gözler, neyi görsün, niye iyi olsun artık.Nereye gideceğimi, ne yapacağımı bilmeden öylece yürüdüm. Olanları düşünüyordum. Ya da sadece onu. Hayatta kazanmak için her şeyi yaptığım ve daha fazlasını yapmaktan çekinmeyeceğim kadın gitmişti. Tutamamıştım onu başaramamıştım, kazanamamıştım. Bildiğim tek bir şey vardı artık. Gözlerime iyi bakmam gerektiğiydi. Nedenini hiç bilemediğim.
Bu bir hikayenin bitişi değil, yeni bir hikayenin başlangıcıdır aslında.