Toplumda henüz yetişkin olarak kabul edilmediğim yaşlardayken, yetişkinlerin çocuklara ve gençlere daha ılımlı ve yapıcı davranması gerektiğini düşünürdüm. 😊 Bu düşüncem sebebiyle o yıllarda kendime ‘Bir yetişkin olduğumda çocuklara da gençlere de elimden geldiğince anlayışlı ve destekleyici davranacağım.’ diye bir söz verdim. Kaç yaşında olduğumdan bağımsız bir şekilde de bu sözü tutmak için gayret ettim. Sosyal hayatımda benden yaşça küçüklerle her zaman kendime verdiğim bu sözü hatırlayarak iletişim kurdum. Hatalı davrandığım, bazen duygularıma yenik düştüğüm zamanlar da olmuştur elbette...
Üniversiteden mezun olduktan sonra kendi içimde peşine düştüğüm ‘Bir şey eksik ama ne?’ sorusunun cevabını ararken ‘Koçluk’la tanıştım. Aslında koçluk, kendimi tanımak ve yolumu belirlemek için başvurduğum bir yöntemdi. Bununla birlikte koçluğun; akıl vermek yerine güçlü sorularla kendi cevaplarımı bulmamı sağlayan bir teknik olduğunu görünce, yıllar önce kendime verdiğim sözü desteklememe yardımcı olacak harika bir araç keşfettiğimi fark ettim. Bu keşif sayesinde mesleki anlamda daha önce hiç düşünmediğim bir yol çizdim kendime😊⠀
Bugün profesyonel bir koç olarak; gençlerin sahip olduğu potansiyele yürekten inanıyorum. Kendi yollarını bulabileceklerine, kendileri için en doğru kararları alabileceklerine eminim. Sadece içlerindeki bilgeye ulaşmaya ihtiyaçları var. Bunu yapabilmek için de deneyimleriyle, bilgi birikimiyle, sorularıyla, kullandığı yöntem ve tekniklerle alternatif bakış açıları sunabilecek bir koça😉⠀
Söz konusu gençler ve çocuklar olunca tarafım belli😊 Bu nedenle yaptığım iş, meslek olmaktan çok öte benim için😍Hem öğrenmekten, insana dair konulara kafa yormaktan, yazmaktan keyif alan biri olarak kendimi geliştirmeme imkân veriyor. Hem de gençlere gerçek anlamda destek olabilmem ve kendime verdiğim sözü tutabilmem için harika bir bakış açısı sunuyor. Ve bana sadece 'iyi ki' demek kalıyor. İyi ki...🙏😊⠀