Superbad (2007) » Beyn
Barış Ünver, 07 Şubat 2008
Gelelim benim konuşmayı en çok sevdiğim ama hakkında konuşmayı en az becerebildiğim bölüme: senaryo. Efendim, filmin konusunu anlattım ama senaryo, filmin konusunun Lise bitmeden sevişme ihtiyacı bölümünden ziyade atılan taklalar üzerine kurulu. Bahsettiğim taklalar da genellikle bu lise bitmeden sevişme amacından uzak taklalar ama dolaylı yoldan bu amaca hizmet ediyorlar. Örnek vermem gerekirse, filmin büyük kısmı, hatta neredeyse tamamı, bu iki çocuğun, o iki kızın kendilerinden istedikleri içkileri almaya çalışmalarının maceralarıyla geçiyor. Tabii amaç belli: kızları sarhoş edip yatağa atmak. Bunu, şişmanın bir cümlesi daha iyi açıklıyor:
Kızlar bazen “Öf ya, dün gece o kadar sarhoştum ki, o adamla sevişmemeliydim!” der ya; işte biz o hata olabiliriz!
Bunu çok güzel bir olaymış gibi söylediğinde daha komik oluyor tabii.
Filmde üçüncü bir adam daha var: Fogell (Christopher Mintz-Plasse). Son zamanlarda gördüğüm en komik çocuk. Benden altı-yedi ay küçük (20 Haziran 1989) olmasına rağmen ortaokul çocuklarına daha çok benziyor. Bu adamın da Michael Cera kadar doğal bir oyunculuğu var, çok güldürüyor. Biraz ifadesiz bir yüzü ve rol yapamaz gibi görünen bir yapısı olmasına karşın filmin en iyi oyuncularından biri. Şişmandan daha iyi oynuyor en azından. Şişmanı sevmedim ben.
Seth Rogen ve Bill Hader‘a döneyim. Adamlar filmin bir yerinde iki salak polis olarak giriyorlar ve filmin geri kalanında hikayeyi ikiye bölüyorlar: Bir sahnede şişman ve arkadaşı acayip acayip maceralar yaşarken diğer sahnede bu iki polis ve Fogell çok daha acayip maceralar yaşıyorlar. Bu cümlemden de anlıyoruz ki yazı uzadıkça benim anlatımım boka sarıyor.
Fazla uzatmayayım: Bulun, izleyin. Hatta The 40 Year Old Virgin‘le Knocked Up‘ı da izlemediyseniz onları da bulun, izleyin.
Bu arada ilk paragrafı niye ilk paragraf yapmışım ki lan?
Etiketler: american pie, bill hader, christopher mintz-plasse, jonah-hill, judd apatow, knocked-up, michael cera, seth-rogen, superbad, the-40-year-old-virgin