Soya yemekle Hayvan Soykırımını durduramayız
İnsanlar konforlarını kaybetmek istemiyor.
Et yiyenler hayvan katliamı hakkındaki bilgilere kızarak itiraz ediyor.
Dindar insanlar tanrılarının tek boynuzlu atlara benzetilmesinden pek hoşlanmıyor.
Güreş sporu hayranları bunun sahte bir spor olduğunu söylediğinizde öfkeleniyor
Veganlar da hayat kurtardığını düşünmekten memnunlar.
Ancak mesele şu ki, hayat filan kurtarmıyorlar.
İnsanları hangi sebeple tüketmiyorsak hayvanları da aynı sebeple tüketmiyoruz. Yaşamak isteyen bir canlıyı öldürmenin utanç verici olduğunu düşünüyoruz çünkü. Masumları öldürmenin hoş görülemeyecek bir şey olduğunu düşünüyoruz.
Biz dahil olmuyoruz diye bu vahşetler durmuyor ama.
Şu anda veganlar olarak sürdürdüğümüz eylem biçimi işe yaramıyor.
Vegan olmak bir tek hayat kurtarmıyor. İşe yaradığı tek nokta, bir ton etin maliyetini düşürmesi.
Veganlar yüzünden hiçbir hayvan serbest bırakılmıyor. Gıda sistemindeki hiçbir hayvan da kurtulmayacak. Hepsi öldürülecek. Gıda için değilse bile kimyasal madde ve gübre olmaları için.
Problem basit, ama çözmesi neredeyse imkânsız: vegan nüfusu insan nüfusunun artış hızına yetişemiyor. Doğan karnist sayısı saflarımıza katılan veganlardan daha fazla.
Bu bilgi, hayvanlara yardımcı olma aracı olarak sadece vegan olmayı seçen veganları rahatsız edebilir. Bir çok vegan hayat tarzlarını değiştirmek adına yaptıkları şeylerin aslında hiç birşeye yaramadığını kabul etmeye istekli değil.
Vegan olmak, hayvanlar için yapabileceğimiz şeylerin en azı. Ama sadece vegan olarak hayvan katliamını durdurmaya çalışmak, pedofilleri durdurmak için kendimizin çocukları taciz etmemesinin yettiğine inanmak gibi bir şey. Hayvanlar kaybediyor. Veganlara rağmen.
Hayvanlara yardım etmek istiyorsak yaptığımız şeyleri değiştirmek zorundayız.
Eğer Hayvan Soykırımını sona erdirmek istiyorsak, kapitalizm mağlup edilmek zorunda.
Soykırımın arkasındaki güç, kapitalizm. Menfaatler. Ticaret.
Kapitalizm, hayvanların düşmanı.
Ama hukuki sistemlerimiz izin vermese kapitalizm hayvanları sömüremez ve öldüremez. Sorun da burada yatıyor zaten. Hukuki sistemimiz hayvanları bir hurda parçası ya da taş parçası kadar bile bir değeri olmayan; satın alınabilecek, satılabilecek, öldürülebilecek bir mal olarak görüyor.
Yönetim sistemimiz lobilerin kampanya katkılarından etkilenebilir (rüşvetle satın alınabilirler). Bu yüzden bizi yöneten yasaları yazanlar; büyük tarım şirketleri, büyük ilaç endüstrisi şirketleri vd. aslında, ve bu sebeple bu ortak refah şirketlerini durdurmak, çevrenin korunmasını ve hayvanlara insanca davranılmasını sağlamak, neredeyse imkânsız.
Hayvan Soykırımın büyüklüğü akıl almayacak ölçülerde. Kesim endüstrileri her saat Hitler’in öldürdüğü Yahudiler kadar hayvan öldürüyor, yani: ALTI MİLYON
Günün her saati.
İnsan nüfusu arttıkça bu sayı da artıyor, çünkü kapitalistler kesimlerin daha verimli ve daha ucuz olmasını sağlıyor. Hayvan cesedi yaratmak daha ucuz oldukça hayvan cesetleri daha fazla para getiriyor. Ayrıca hayvan cesetleri hayvan yemine, kimyasallara ve gübreye dönüştürülebilirse, yine kazanç sağlıyor.
Sadece devrim yardım edebilir hayvanlara. Ama devrim için uğraşmıyorum ben. Böyle bir olasılığın şu an için mümkün olmadığının farkındayım.
Devrim önümüzdeki on yıllar boyunca gelmeyecek. Belki de hiç. Ama bu, hayvanların sahip olduğu tek seçenek.
O halde, bir devrim şu an için mümkün değilse ve saflarımıza daha fazla vegan katmak işe yaramıyorsa ne yapmalıyız?
Bir çok şey var aslında. Ve neredeyse tamamı politik şeyler.
Devletin hayvanlara yardım etmesini sağlamalıyız. Gıda sistemindeki hayvanların mümkün olduğunca az acı çekmesini sağlamalıyız. Devletin hayvan sömürü endüstrilerine artık sert davranması gerek. Ag-gag yasalarına (ayni sömürü endüstrilerinde yaşanan vahşetlerin kameraya çekilmesini cezai bir durum hâline getiren yasaya) karşı mücadele etmek zorundayız; civcivlerin öğütülmesine, danaların canlı canlı derilerinin yüzülmesine, tavukların gagalarının koparılmasına, tavukların canlı canlı haşlanmasına, hayvanların boynuzlarının koparılmasına, bilinci yerindeyken ineklerin bacaklarının kesilmesine, hayvanların hadım edilmesine ve anestezi kullanılmadan dişlerinin çekilmesine karşı mücadele etmek zorundayız. Fabrika çiftleri ve endüstriyel yemliklerdeki dehşet veren koşullara karşı mücadele etmek zorundayız.
Bunların hepsi Büyük Tarım şirketlerinin günlük, olağan pratiklerinden başka bir şey değil. Bütün sağcılar (Cumhuriyetçiler) ve muhafazakâr Demokratlar bu şirketlerin paçayı kurtarmasına izin veriyor; çünkü bu insanlar kampanyalarına verdikleri finansal katkılar aracılığıyla Büyük Tarım Şirketleri tarafından satın alınıyor.
Bu mücadelede yanımızda olanlar yalnızca liberal Demokratlar (onların sayısı da oldukça az). Birbirimizin kampanya ve amaçlarını destekleyerek politik gücümüzü ve sosyal etkimizi artırıp çoğaltacak çevrecilere, toplumsal adaleti savunanlara ve diğer ilerici gruplara katılmalı, ortaklıklar kurmalıyız.
Bunların her biri artık bir gün, her saniye hayvanlara karşı bir savaş yürüten ekonomik, hukuki ve politik sistemleri çökerteceğimiz o an gelene dek yaşanan zulmü azaltmaya yönelik küçük adımlardır.
Devrim ufukta yok. Ama mümkün. Bizim de bu yönde gayret göstermemiz gerekiyor.
İnsan köleliğinin sona ermesi için radikal politik eylemler, isyanlar ve savaşmak gerekmişti.
Hayvan Soykırımını sona erdirmek için bundan daha fazlası gerekiyor.
Soya yiyerek dünyayı değiştiremeyiz.
24 Ekim 2015 24 Ekim 2015 · Uncategorized içinde yayınlandı ·
« “Earthlings – Dünyalılar” belgeseli
Köpek baktığı için 6 yıl hapis cezasıyla karşı karşıya olan Victoria Pavlenko için eylem yapıldı »