insan insanın hudududur: June 2010
çocuk çiğ bir su damlasıyla yalpaladı. on gün önceki yağmurlardan artıktı ayağına bağ olan. bir refleks hareketiyle eli kapının koluna gitti. durdu bir an için, düşündü; açmalı mıydı kapıyı? geri dönülmez olabilirdi sonucu, düşündü bir süre. sağ kolu kasılmaya başlamıştı. bileği yana büküldü, yumruğu sıkıldı. ağır ağır indirdi kapının kolunu. kilitliydi. bir kez daha denedi emin olmak için. şimdi, bunu kozmik bir işaret olarak kabul edip gerisin geri dönmeli miydi, yoksa kararını vermiş miydi çoktan! parmaklarıyla demiri kavrayarak bekliyordu. bedeni devre dışı kalmıştı da tüm enerjisini düşünmeye odaklamıştı. ne olabilirdi ki? sonunda aynı kalmayacaktı. kapıyı açsa yeni olanı görecekti, açmasa yeni bir duyguyla tanışacaktı: 'keşke'. buraya kadar gelmişti. eli terlemişti. geri çekti. çantasının kalabalığında anahtarı arıyordu. yuvasına kıvrılarak akan bir yılan canlandı gözünde. kilidi açtı. bir kez daha çevirdi ve itti kapıyı..
kıpırtısız yalnızlıkla kenetleniyor yoğurduğum duygu
ağulu bir hava kütlesi, ve saydam ölüm dokunuyor
masanın üstünde bekleyen kalemlere
şüphe doğurmazdı oysa tanrının kitabında iyilik
tanrı özür diliyor, ecel adresini şaşırıyor
utanç vebası bu, yüzlere yayılıyor son hızla
insanlığından ürkütüyor boş beleş züppeler
ayak takımı sapkın, başı tekmeliyor
tereddütsüz bir hamleyle tıkanıyor tanımlar
sıfatlar yerle bir, isimler çıkıyor yeni güne
kaldırım, sokak, bina ve yatak
işte böyle eşit şimdi yatay düzlemde
ayak, baş, kol ve kıç
nihayet özgürlük kazanıyor aklım
yasak bir isim var defterimde
annemi suçluyor babam
yaradılışa küfrediyor cellatlar
susuyorum, tanımlar bitti
kafamda onikibuçukluk bir telaş
silikleşiyor kalemin ucu
duyuyorum, içeride umut, boğuyorum
sesi geliyor babamın
yaradılışa sövüyorum, şakaklarımda ellerim
uzaklaşıyor tanrının sesi, gülüyorum
deliriyor dünyadaki bütün anneler
basit bir cümle kuruyorum
derin bir uyku düşüyor, göremiyorum
"siyasal teoloji"yi ele aldığı kitabında schmitt, çağımızın siyasal kavramlarının aslında din kaynaklı kavramlar olduğunu yazıyor. egemenlik, itaat, bağlılık(sadakat), siyasatten biat etmek(political obligation), hak ya da kanun gibi kavramların sekülerleşmiş (ya da sekülerleştirilmiş) dinsel kavramlar olduğunu belirtiyor. bu husus, tabii, özellikle egemenlik kavramı konusunda netlik arz ediyor. parlamenter demokrasilerde ulusa(ya da halka) atfedilen egemenlik herşeye kadir olan tanrı'nın egemenliğinin bir çeşit dünyevi kopyası şeklinde karşımıza çıkıyor. ulusun oyladığı ve onayladığı anayasalar ise tanrının kelamına tekabül ediyor. din kökenli kavramlar ile siyaset kavramları arasında bu tür analojileri çoğaltmak mümkün. schmitt'in siyasal tercihlerinin tümüyle karşısında olan c. offe de onun bu konudaki görüşünü benimseyerek modern siyaset teorisinin teolojik temeller üzerine kurulduğunu kabul ediyor ve örneğin, demokrasiye karşı beslediğimiz inancın da, gerçekte, hristiyan hristiyan teolojinin sekülerleşmiş bir versiyonu olduğunu söylüyor. bunun yanı sıra, din ile politika arasındaki bu sıkı bağın tabii sadece hristiyanlığa özgü olmadığını da ekliyor ve günümüzde "iktidarın demokratik meşruluğuna karşı çıkan tek alternatifin teokratik meşruluk" olduğunu yazıyor.
nur vergin - siyasetin sosyolojisi, sayfa 106, dipnot
yapıladuran doğu-batı kavgasını ve türkiye'nin hangisine ait olduğu sorunsalını, hatta ab bir hristiyanlar klübü mü sorusunu da cevaplayan bu dipnotun, benim "uygarlıklar çatışması" olarak nitelediğim hristiyan ve müslüman kültürün uzlaşamaması ve sıkışmışlığı durumunu gayet iyi açıkladığını düşünüyorum. siyaset geleneğinin ve meşruluk kanallarının farklı dinamiklerden ortaya çıktığını, işte tam da bu yüzden demokrasi, parlamento, seçme hakkı, liderlik gibi kavramların farklı algılandığını; bu bağlamda da türkiye'nin batı'ya mı, doğu'ya mı ait bir kültür olduğu sorusunun cevabının "daha çok doğu'ya" şeklinde olduğunu söylüyorum. işte bu yüzdendir ki türkiye batı'dan devşirme liberal demokrasi kavramlarını yaklaşık yüz yıldır hala tam olarak sindirememiştir.
"siyasal teoloji"yi ele aldığı kitabında schmitt, ...