100. yılda bir Atatürk sevdalısı - Ege Telgraf
Hanri Benazus’un yayınlanmış 96 kitabı var ve bunların 50 civarı Gazi Mustafa Kemal Atatürk ile ilgili.
““Adımı sordu ‘Hanri Benazus’ dedim. Kimsin, nesin, Rum musun, Hristiyan mısın, Ermeni misin diye sormadı. Ben o gün Türklüğe terfi ettim. “Ne mutlu Türküm diyene” ırkçılık değildir. Irkın, mezhebin, inancın dışında bir millet anlayışı bu. Herkesin vatandaşlık paydasında eşit olduğu bir Türkiye. Atatürk’ün çocuk sevgisi inanılmaz boyutlardaydı. Her zaman çocukları yarının Türkiye’sini temel taşları olarak görürdü. Zaten beni yanına alması ve benimle büyük bir insanmışım gibi uzun uzun konuşması bunun en büyük delili idi.” Böyle başlıyor anlatmaya Hanri Benazus.Yıl 1937.Günlerden 9 Ekim. Aydın’ın Ortaklar beldesinde Ege Manevraları’nı izlemeye gelen Atatürk’le karşılaşması, onunla tanışması ve onun masasındaki rakısının yanındaki leblebileri yemesi ve “Atatürk’ün leblebilerini bitiren çocuk” olarak tanınması.
Hanri Benazus 27 Mart 1930 tarihinde İzmir’de doğdu. 527 yıllık İzmirli bir ailenin çocuğu. Tahsilini İzmir’de yaptı. İzmir Atatürk Lisesi mezunu. Maddi imkansızlıklar sebebiyle yüksek tahsilini tamamlayamadı. Uzun yıllarını iş hayatı içinde geçirdi. Yupi Piliçleri’nin eski sahibi. 1988 yılında emekli oldu. Bu arada Altay Spor Kulübü’nde yöneticilik ve başkanlık yaptı. Fanatizm derecesinde bir Atatürk hayranı ve Atatürkçülük felsefesinin tutkunu. Halen Türkiye’nin 5 bin adetle en büyük Atatürk fotoğrafları koleksiyonuna sahip.Bu koleksiyondan 3 bin 105 adetlik fotoğrafını, Ankara, Çankaya Köşkü’nde kurulmakta olan Atatürk Müzesi’ne hediye etti. Yayınlanmış 96 kitabı var ve bunların 50 civarı Atatürk ile ilgili. Şu sıralar Agora AVM’de süren Atatürk Fotoğrafları sergisinde bir araya geldik Benazus ile.
“Böyle bir muhteşem bir arşive nasıl sahip oldunuz?”
“17 yaşında iken o güne kadar görmediğim bir Atatürk fotoğrafını görüp satın almıştım ve böylece arşivimin ilk adımları atılmış oldu. 63 yıldır da aralıksız devam eden bir tutkudur benim için. O kadar ki, 1984 yılında, Amerikalı bir gazetecinin 1921 yılında Atatürk ile yaptığı bir röportajın ardından çektiği iki fotoğrafı almak için günü birliğine Amerika’ya gidip geldiğimi bilirim”
“Atatürk fanatikliği babadan da geliyor”
“Bizim dönemimizde okulda, evde, sokakta, kahvehanede bahse konu olan hep Atatürk’tü. Ben de bu ortamda yaşayan bir çocuk olarak bu duygularla büyüdüm. Babam zaten Yunan işgali sırasında İzmir’in Basmane İstasyonunda görevli iken Yunanlılarca yapılan her türlü silah ve asker sevkıyatını günü gününe akşamları gittiği kahvehanede Kuvayı Milliyecilere aktarmakta olan bir kişi idi. O da tam bir Atatürk fanatiği idi. Atatürk’le tanışma fırsatı bulduktan sonra da a tam bir Atatürk fanatiği oldum”
“96 kitap yazmışsınız. Bildiğim kadarıyla bir kısmı felsefik kitaplar”
“Evet. Millet beni tarihçi bilir hiç anlamam tarihçilikten.Ben felsefe yazarıyım.Son yıllarda Atatürk’ü yanlış anlatmaya başlattıkları için araştırmalarımı ve birikimlerimi bu alana kaydırdım. Belgelere dayanarak yazıyorum. 23 nisan 1920 den itibaren meclisin bütün zabıtları 189 cilt olarak elimde. Yazarlık ağırlıklı olarak 80 lerden sonradır. Çevrem, dost ve yakınlarım hep bilirler. Kimi zaman yolda, kimi zaman bir toplantıda cebimde taşıdığım kalemi çıkarır ve bir küçük kağıda bir şeyler karalar dururum. Kağıda döktüğüm bu karalamalar, genellikle o an aklıma geliveren, ya da çevremin etkisi ile bende yansımasını bulan duygu ve duyuşların az ve öz kelimelerle anlatımlarıdır. Bu uygulamam, o sihirli anın geçişi ile kelimelerde şekillenen “Özdeyiş”lerin de kaybolmasına karşı bulduğum yoldur. Çoğu zaman da bu “Özdeyiş” halindeki cümleler, yeni yazacağım kitapların da ilham kaynağını oluştururlar. Böylece, bu tek satırlık cümleler, sayfalar dolusu düşüncelerin üretilmesinde çok büyük bir etkinlikler sağlamaktadır. Kitaplarım özellikle gençliğe gerekli mesajları iletiyor. Memleketimizin hangi badirelerden geçtiğini ve bu memleketin kurtuluşu için ne kanlı/canlı bedeller ödendiğini belgelere dayalı olarak görüyorlar ve üzerinde yaşadıkları bu memleketin değerlerine daha güçlü bir şekilde sarılıyorlar. Bunu okullarda konferans ve imza günlerimde yakınen görüyorum”
Hanri Benazus’un başını kaşıyacak vakti yok.Sadece okullarda değil başta Atatürkçü Düşünce Dernekleri olmak üzere birçok kuruluşun davetine icap ediyor.Sadece yurt içinde de değil yurt dışında da.Amerika’ya 49 kez gitmiş.Önümüzdeki 29 Ekim Paris’te olacak.Sorulara ve cevaplara devam..
“Folkart Galeri’de büyük ilgi gören Gazi Mustafa Kemal sergisi için neler diyeceksiniz?”
“Bana ait fotoğrafların olmadığı bir sergi. Toplumu aydınlatıyorlar. Unutulmaya çalışılan Atatürk’ü tekrar hatırlatıyorlar. Kim açarsa açsın takdir ederim, saygıyla karşılarım”
“Atatürk fotoğraflarının orijinal mi kopya mı olup olmadığını nasıl anlayabiliriz?”
“Zaman zaman açık artırmaya çıkarılan Atatürk fotoğrafları görüyorum. Gidiyorum bakıyorum inanamıyorum negatifi bile bende olan fotoğrafı orijinal diye satıyorlar.. Geçenlerde buraya biri geldi “bu fotoğraftaki babam” dedi. ”Peki nerde çekilmiş bu fotoğraf” diye sordum, ” İstanbul”da diye cevap alınca mecburen gerçeği açıkladım. ”Hayır dörtyolda çekilmiş”. ”Ama nasıl olur o babam”diye ısrar ediyor. “Tamam sen öyle bil “dedim ne diyeyim. Yine biri “Sizde İngiliz kralı’nın Atatürk’ün elini öperken bir fotoğrafı var mı?”diye sordu. Bir İngiliz kralı Atatürk’ün elini öpmedi. İki ingilizlerde zaten böyle bir kültür yok. Üç elini öpen dönemin İstanbul Valisi. Bilmiyorsan bari öğren kardeşim. Herkes bir şey uyduruyor. Atatürk’ün bir daveti var. .Ankara’daki elçiler ve eşleriyle yapılan 29 Ekim Balosu. Dünyanın birçok ülkesinden cumhurbaşkanları geldi, Atatürk’ün sofrasında ağırlandı diyorlar. Yok böyle bir şey”
“Son yıllarda ticari amaçlı Atatürk konulu yayınlar da fazlalaştı”
“Atatürk’ü ticari olarak görmedim hiçbir zaman. Ben de görüyorum o konuda çok kitap var. Atatürk’ü doğru anlatsınlar, doğru yazsınlar, doğru okutsunlar isterse milyonlar kazansınlar”