Sensizim, Var mi Ötesi | Renkli Dergi
Ana Sayfa Yasam Sensizim, Var mi Ötesi
Sensizim, Var mi Ötesi
Insan eti agi olur derler ya hani.. Bana kendi etim agir geliyor. Adim atarken, nefes alirken, düsünürken…Vücudumdaki tüm iç organlar birbirine küsler. Herkes birbirinden bagimsiz oldugu için de ölüme daha yakin bir yasam var bende. Ruhum bedenimden ayri takiliyor su siralar. Hissizim. Ayaga kalktigim anda basim dönüyor, gözlerim karariyor. Dizlerimin beni tasiyamayacak kadar güçsüz olduklarini fark ediyorum bazen. Yüz üstü yere kapaklanacakmisim gibi oluyor. Rengimde gözle görülür bir degisim var. Göz altlarim çukurlasmis. Avurdum çökmüs, omzum çökmüs.. Gözlerimin parlamadigini görüyorum en acisi.
Benimle dalga geçiyor sanki gölgem. Gece kalktim, aynada kendime baktim. Odama disaridan hafif bir isik siziyordu, onun sayesinde gördüm. Korktum. Korkunçtum. Hemen geri döndüm yatagima ve çektim yorgani kafama. Uyuyamadim ama. Kalktim, müzik çalari açtim. Yani denedim, ama açilmadi. Bir hirka geçirdim omzuma balkona çikmaya yeltendim ama gürültü çikarmak istemedim. Huzurla uyuyanlar vardi evde. Dalip gitmis olanlar vardi.. Yasayarak ögrenilebilecek bir sey mi acaba bu yalnizlik? Bir süre sonra alisabiliyor mu acaba insan kendi kendine konusmaya? Ya da ne bileyim..
Nefes almakta güçlük çekiyorum bazen. Ciddi manada çekiyorum. Tüm havayi cigerlerime doldurmayi planlarmis gibi soluk aliyorum ama tek nefeslik oksijen gitmiyor cigerlerime, bundan eminim. Son bir çabayla, tekrar deniyorum ve kesik bir nefes almayi basarabiliyorum..Yetmiyor o baska! Yillardir duydugum ve her duydugumda beni büyüleyen bir müzik sesi duyuyorum. Ardindan çok sevdigim bir erkek sesi.. Hayatta bu derece etkili olabilecek çok az sey vardir üzerimde.
Düsünüyorum da, bu sabrederek bekleyerek atlatilacak buhranli bir dönem degil. Hayatim bu benim! Ne kadar çok köprü ya da yol sahibi oldugum hiç önemli degil, benim sehrimde tüm yollarin sonu ayni yere çikiyor. Her köprü ayni nehrin üstünde. Kaç sorum oldugu hiç mühim degil, neticede hiçbirine verilebilecek bir cevap yok! Umursamiyorum belki ama bir yere kadar! Dedim ya bu benim hayatim. Ama etkisi en az olan benim. En önemsiz ayrinti.. Hem önemsiz, hem ayrinti. Karanlik.Somurtkan.Insafsiz.Insansiz.Hissiz.Anlamsiz.Asksiz.Tatsiz.Tuzsuz..SENSIZ BE SENSIZ, VAR MI ÖTESI!?.
zetthdark 22 Temmuz 2012 at 00:00
ilk paragrafi okur okumaz bu the life dedim… =) kalemin seni ele veriyor dostcum..
En önemsiz ayrinti.. Hem önemsiz, hem ayrinti. Karanlik.Somurtkan.Insafsiz.Insansiz.Hissiz.Anlamsiz.Asksiz.Tatsiz.Tuzsuz..
bu bir yönden sevindirici, bir yönden üzücü.ben pek öyle insanlari sasirtan biri olmadigimdan dolayi da normal yani:) yazinin yorumuna ekledigin kismi da benim en sevdigim kisim..
hayir hayir kesinlikle bu duruma sevinmelisin, bu özgünlük demektir dostcum..
içimdeki rahatsizlik duygusundan kurtardin beni, sagol:)
ya esraaa yaa :(((
sen nasil birisin, nasil bir kisiliksin hala tam olarak adini koyabilmis degilim.. ama sunu söyleyebilirim ki sen mükemmelsin.. bunu sana da söylemistim, simdi tüm renkli dergi duysun.. böyle yazilar okuyunca hep duygulanirdim, ama bunu bir de senin yüreginden dinlemek, senin enkazini izlemek üzücü.. "uçurumun kenarinda bile olsan, sirf hayata giciklik olsun diye gülümse"..hatirla bu sözü.. baska ne denir ki..
yüregin dert görmesin dostcan..
ne desem ki bilemedim. mahcup ettin beni simdi.. "mükemmel" kelimesi beni asar dostcan.. :)) tesekkür ederim yorumun için..