6g 19s 43d
[18s 4d] Kavili’nin Türkiye’nin 2000’li yılları ile birlikte başlayan “hukuk krizi”ne cevabını duruşma strateji ve taktiklerinin genişletilmesine dair somut teklifleri ile anlayabiliriz. Onun yaptığı şey, hâkim ve savcı karşısında avukatı ve misyonunu yeniden inşa etmektir aslında. Bunun için geleneksel uyumu bozar, oyunu ve kurallarını kurcalar, duruşmaya ortak olur ve yeni bir yerleşme ve konuşma düzeni yaratır. Kavili’nin duruşma strateji ve taktikleri, avukatlık mesleğinin kendine has özerklik alanlarının genişlemesine ve orada özel bir itibar alanı edinmesine yol açmıştır.
[19s 42d] Söylenmesi gereken şey, Recep İvedik’in “küçük insan”ı parodileştirmekte olduğu. Bu parodi, durumları aşırılaştırırak iş gördüğü için Recep İvedik seçkinlerce gözden uzak tutulması gereken bir karakter olarak alımlanıyor. Filmin aşırılaştırdığı durumların gerçek hayatta hiç mi geçerliliği yok? Elbette var. Sinizm, kabalık, cinsiyetçilik, şiddet kol geziyor sokakta.
[19s 43d] Sarı Yelekliler, sınıfların çok katmanlı bir yapıya sahip olduğunu, sınıflar mücadelesinin izlediği hattın hiç de düz olamayacağını hepimize hatırlattı. Kimlik siyasetinden başını kaldıramayanların yönelttiği, "Siyahlar, mülteciler, kadınlar, eşcinseller nerede?" sorusunun yanıtı yine tam burada, sınıfın içinde.
[1g 9s 30d] Son üç beş yılda Fransa sokaklarında insanların hunharca katledilişi ne çabuk unutuldu. Yaşanan olayların bu vahşetle bağı nasıl görmezden gelinebiliyor? Halk gayriihtiyari Paris'in yaramazlıklarını, atıldığı sonu belirsiz maceralarını sezinlemiş ve bu duruma itiraz etmektedir.
[1g 19s 43d] Türkiye’nin Ocasio-Cortez'i olmaya aday çok sayıda kadını var ancak esas mesele Ocasio-Cortezlerin etrafında kenetlenebilmek ve dayanışma göstermek. Siyasal partilerin yönetim kademelerindeki kadınların, sivil toplum aktörlerinin ve kadın hareketinin bu noktadaki rolü çok önemli. Yalnızca cinsiyet olarak kadın olmak yetmiyor.
[2g 6s 48d] Sarı Yelekliler hareketinin özgünlüğü Fransa’daki her daim keskin bir şekilde yürümüş sınıf savaşımlarının bir sonucu olarak ortaya çıkıyor. Elbette Sarı Yelekliler sonuç itibariyle henüz sanayi proletaryasının içerisinde olduğu bir hareket değil. (Gezi de değildi.) Dolayısıyla hareketin içerisinde proletarya görmek için illa da sanayi proletaryası arayanlar hayal kırıklığı yaşıyor.
[3g 17s 51d] AKP hükümeti, halk arasında "Saraçoğlu Mahallesi" olarak bilinen Cumhuriyet'in ilk toplu konut alanı olması nedeniyle tarihi önemi olan Namık Kemal Mahallesi'ni "özelleştirmek", daha açık ifadesiyle satmak için yıllardır uğraş vermekte. Cumhuriyetin ilk lojman ve toplu konut projesi olarak Cumhuriyet ile güçlü simgesel bağı olan mahalle, tam da bu simgesel tarihsel anlamı nedeniyle de hedef alınmış gözükmektedir.
[5g 4s 22d] Bir HDP milletvekillinin AKP'yi övmesi hakikaten şaşırtıcıdır. Bolşevikler Çarı devirenlerdir. Bolşevikler, insanlığı Nazi belasından kurtaranlardır. Bolşevikler, Mussolini'yi devirenlerdir. AKP'yi Çar'a, Nazilere, Mussolini'nin faşist partisine değil de bunları deviren, tarihten silen Bolşeviklere benzetmek ancak AKP'ye bir övgü olabilir!
[5g 7s 26d] Yakından bakıldığında, İmamoğlu’nun Beylikdüzü’de genel hatları ile AKP’nin mahir olduğu beton-asfalt belediyeciliğinin izinden gittiğini söyleyebiliriz. Şüphesiz, istisnaları da olan bir izleme bu. Ancak istisnalar, ya da vitrindeki sosyal demokratik bezeme bu durumu pek değiştirmiyor.
[5g 7s 41d] İstanbul, Türkiye seçmeninin önemli bir çoğunluğunu barındırdığı için ve aynı zamanda, ülkeyi temsil edecek düzeyde, her sosyo kültürel ve ekonomik yapıdan insanın yaşadığı bir il olduğu için, buradaki sonuçlar, Türkiye genelindeki sonuçlarla yakın bağlantılar oluşturuyor.
[5g 19s 42d] Korint kenti kuşatılırken, her yurttaşın bir işle meşgûl olduğunu gören Sinoplu Diyojen, başlamış sokaklarda fıçısını yuvarlamaya. Neden, diye sormuş diğer Korintliler merak içerisinde. Herkes bir şeyle meşgûl oluyor, diye cevap vermiş Diyojen − ve ben de bununla meşgûl oluyorum işte... Diyojen’in yaptığı bu şey bile, temelinde bir “direniş”, bir “karşı geliş”tir.
[5g 19s 42d] Kasabadaki insanlar gördükleri karşısında elbette dehşete düşmüştüler. Evlerinden birkaç yüz metre ötede kurulan bu vahşet kampının içinde neler olduğundan hepsi habersizdi. Hitler faşizmi altında ses çıkarmadan yaşamış olan halk, boyun eğen Almanlar dışında herkese kanlı yüzünü gösteren faşizmin ardında bıraktığı yıkımla yüzleşiyordu. Evet, belki kimse böyle olsun istememişti...