Mayıs | 2010 | Beyaz Tavşan
Şimdi Herkes Çevreci
Yayın tarihi 30/05/2010 cagdas
Bazı kavramlar moda oldumu artık kim var kim yok peşine düşer. Son yılların en büyük modası ise çevrecilik tabii ki.
Özellikle parlak fikirli pazarlamacılar boş durmuyor, firmaları ne üretirse üretsin bir ucundan yeşile boyayıveriyorlar. Hatta bunun bir de adı varmış: greenwashing, yani yeşilleme.
Hani aklama diye bir tabir vardır, hatta geçmişte siyasi partiler yapardı birbirine. Bu da onun gibi bir şey, aslında çevreci olmayan bir şeyi çevreci gibi göstermeye yeşilleme deniyor. Bizde de son zamanlarda sık görmeye başladığımız bir reklam taktiği.
Konuyla ilginizi çektiyse, buyrun yeşilleyen reklamlar.
Ve işte tüm bu yazıya ilham olan resim (Türkçeler benden)
Gezegen yok etmek hiç bu kadar çevreci olmamıştı
Ve diğerleri kategorisine gönderildi	| çevreci, darth vader, death star, star wars, yeşil ile etiketlendi	| 2 Yanıt
Yayın tarihi 22/05/2010 cagdas
Üretkenlik kategorisine gönderildi	| çeviri, dikkat, harekete geçmek, paul graham, üşengeçlik ile etiketlendi	| 2 Yanıt
Bir Girişimciden Makaleler (Paul Graham)
Yayın tarihi 19/05/2010 cagdas
Beyaz Tavşan’ın, (Hoşçakalın yazısından önceki) ilk hali, daha çok benim yazılarımdan beslenen kişisel bir ağ günlüğü şeklindeydi. Bilenin bildiği, bilmeyenin bilmediği, blogosferde orta bir yerlerde ama daha çok izole halde duran bir profili vardı tavşanımızın.
Beyaz Tavşan 2.0 için hedefim, kişisel blogtan bir adım öteye geçip, biraz daha fazla kişisel gelişim, kariyer gelişimi ve benzeri, okulda öğretilmeyen/öğrenilmeyen konular hakkında bir platforma çevirmek. BeTa 1.0 biraz daha içe dönük bir yapıdaydı, BeTa 2.0 biraz daha dışa dönük olacak. Daha fazla dış dünyadan haber, bağlantı ve kaynak göreceksiniz.
Başlangıç olarak, çok severek okuduğum başka ağ günlükçülerinden paylaşımlar da ekleyerek kolları sıvıyorum. İlk olarak Paul Graham’la başlamak isterim.
Graham, Internet’in emekleme döneminde kullanıcıların kolayca yönetebileceği bir e-ticaret yazılımı yazıp, bunu Yahoo’ya satıp köşeyi dönmüş, bu parayla da genç girişimcilere sermaye sağlayan bir şirket kurmuş, damardan yazılımcı bir girişimci aşığıdır.
Ama bence en büyük yeteneği; konuları derinlemesine analiz edebilmesi ve bunları insanların anlayabileceği şekilde yazıya dökebilmesi. Belki de çok iyi bir programlamacı olmasının da ardında yatan budur.
Makalelerinin hemen hepsini okudum ve İngilizce biliyorsan en azından başlığı ilgini çekenleri okumanı şiddetle tavsiye ederim. Eğer girişimci bir yanın varsa veya içindeki girişimciyi uyandırmak istersen, okuman özellikle faydana olacaktır
Eğer İngilizcen makaleleri anlayacak seviyede değilse, en ilgi çekici makalelerinde bazıları paylaşımcı insanlar tarafından çevrilmiş durumda. Keyifli Okumalar.
Paul Graham Makalelerinin Türkçe Çevirileri
(En yeni olan en üstte)
13 Cümlede Startup’lar
Nasıl “Startup” Kurulur
Ve diğerleri kategorisine gönderildi	| çeviri, girişimcilik, makale, paul graham, startup ile etiketlendi	| 3 Yanıt
Yeni Bir Okul İstiyorum!
Yayın tarihi 17/05/2010 cagdas
Eşim yaratıcı dramaya gönül vermiş bir öğretmen. En son sokak çocukları için kurulan bir merkezde ücretsiz olarak çalışıp, drama ile topluma entegrasyon gibi bir projenin içerisinde yer alıyor.
Okulöncesi öğretmeni olduğu için de, sınıfındaki çocuklarla yaratıcı drama ile eğitimler planlıyor. Anladığım kadarıyla hem çocukların çok hoşuna gidiyor hem de konuları çok daha kalıcı bir şekilde öğreniyorlar.
“Gerçek” okulu da böyle bir şey mi sanıyorlar acaba
İlköğretime başlayıp tahta sıralara oturdukları zaman akılları başlarına gelir diye tahmin ediyorum. Hele hele okuma-yazmayı söküp coğrafi bölgelere göre maden yataklarını ezberlemeye başlasınlar o zaman görürüm ben onları.
Nasıl olduysa son yıllarda AB uyum programları çerçevesinde, okul öncesi eğitimde inanılmaz bir atılım oldu. Üstelik bu eğitim basamağında çok keskin bir müfredat yok ve öğretmenler tüm yaratıcılıklarını kullanabiliyorlar.
Keşke örgün eğitim de aynı şekilde olsa. Küçük kızımı bir 4-5 sene sonra ilköğretime verme düşüncesi bile tüylerimi diken diken etmeye yetiyor. Ben çektim o çekmesin diyorum ama nafile. Yurtdışına falan çıkmadıkça seve seve okula göndereceğiz. Ben yeni bir okul istiyorum, içinde maden yatakları yada kurbağanın sindirim sistemi olmayan. Bir beden tüm boylara yaklaşımı olmayan, çocukların daha yaratıcı yetiştikleri bir yer.
Evet çok şiirsel oldu, hatta biraz çakma gazetelerdeki çakma köşe yazarı ağzıyla oldu. Ama insan baba olunca bir duygulanıyor böyle işte. Neyse dostlar, bu seferki ara biraz uzun olmuştu, böyle böyle çizgiyi tutturacağız yine. Tüm ana-babalara ve adaylarına şimdiden kolay gelsin.
Ve diğerleri kategorisine gönderildi	| eğitim, okul öncesi, yaratıcı drama ile etiketlendi	| 5 Yanıt
Nereye gidiyor bu İnsan Kaynakları
Yayın tarihi 15/05/2010 Ay ışığı
İnternette “Nereye gidiyor bu..” kelimelerini girip tıkladığınızda karşınıza “Nereye gidiyor bu gençlik Nereye gidiyor bu memleket Nereye gidiyor bu Fenerbahçe Nereye gidiyor bu ekonomi gibi cevaplar gelebiliyor.
“Nereye gidiyor bu muhasebe” ya da “nereye gidiyor bu satınalma” şeklinde sorgulamalara pek sık rastlamazken, “İnsan Kaynakları nereye gidiyor” sorusunun fazlaca sorgulandığını görebilirsiniz.
Nereye gittiğini, varlığının organizasyon içinde neye hizmet ettiğini, aslında nasıl olması ve neyi hedeflemesi gerektiğini bu kadar sık sorgulayan başka bir meslek dalı var mı bilmiyorum.
Aslında ne yaptığı çok net olan (personel seçimi, eğitim, çalışan motivasyonu, özlük işleri vb.) İnsan Kaynakları bölümlerinin bunları nasıl yaptığı ve organizasyonlardaki rolleri çok net anlaşılamamaktadır.
İşin ilginç yanı İnsan Kaynakları sorumluları da nereye gittikleri ve organizasyondaki varlık nedenleri hakkında seminerler, kongreler düzenlenmekte ve kendi aralarında bu konuları tartışmaktadırlar.
80’li, 90’lı yıllarda biri işe alınacaksa, eğitime gitmesi gerekiyorsa, atanması ya da görev değişikliği söz konusu ise tüm bu kararları yöneticiler tek başına verir ve hızla devreye alırdı.
Ne olduysa 2000’li yıllarda yönetimler ve yöneticiler bu kararları alırken başka bir birimin desteğine ihtiyaç duymaya başladılar.
“Bölümüme bir personel almalıyım, dur bakayım bir IK departmanından destek isteyelim..” . “Çalışanımı hangi eğitime göndersem, dur bakalım bir personel bölümüne soralım”. “Kimi yönetici yapsam, İK bana yardımcı olsun” vb. vb.
Hatta günümüzde bir şirketin ne kadar kurumsal olduğu IK bölümünün ne kadar büyük ve süreçlerde ne kadar etkin olduğu ile ölçülür oldu.
Bir süre sonra gördük ki, şirketlerde yönetimin, yönetim fonksiyonları zayıflarken, İK’nın şirket içindeki önemi ve organizasyon şemalarındaki yeri (personelcilikten insan kaynakları direktörlüğüne) yükselmeye başladı.
İşin ilginç yanı, güzel gelişin bu hikayede ne çalışanlar, ne yönetim, ne de İK bölümleri tam manasıyla memnun oldular.
Belki eskiden belli kararlarda sadece yönetim eleştirilirken, şimdi hem İK hem de yönetim eleştirilmeye başlandı.
Aslında bu durum yöneticilerin biraz da işine geldi, taşın altına ellini koyan başka bir birim, kapalı kapılar ardında eleştirileri yönlendirecekleri başka bir güç odağı oluştu.
Ve bu hengamede, insan kaynakları bölümleri aslında kimseyi memnun edemediklerini ve arada kaldıklarının fark ederken; organizasyonlardaki yerlerini, amaçlarını hatta varlıklarını sorgular hale geldiler.
Bunlar da yazının promosyonu
Ayışığı’nın 2. yazısı, buradan da tekrar teşekkür ediyorum.
İş ve Kariyer kategorisine gönderildi	| insan kaynakları ile etiketlendi	| 11 Yanıt