90lar mı, 550ler mi?
Ya işlemedikleri bir suçla itham ederek, ya da dil döküp armağan ettiklerine inandırarak halkın bütün özel mülkünü kendi elinde topladı. Başkalarının servetine hiç tereddütsüz açıkça el koydu. Böylece millet çapında bir yoksulluğun yaratıcısı oldu. İşlenen cinayetler için soruşturma açıldığı yoktu. Yargıçların kararları korkunun yarattığı felci yansıtıyordu, kafaları tek bir adamın saldığı dehşetle doluydu. Partizan gençlere büyük paralar dağıtıyor, birçoğunu kendi çevresinde tutuyor, yargıçlığa ve başka önemli mevkilere getiriyordu. Ama aynı zamanda onu kandırmak isteyenler için kolay lokmaydı...
Benzerliğe şaşırmış olabilirsiniz, ancak ben bu cümleleri Bizanslı saray tarihçisi Prokopiusun dönemin İmparatoru Justinianus (MS. 527-565) ve İmparatoriçesi Teodaranın zorbalığını ve zulmünü anlattığı Bizansın Gizli Tarihi anılarındandan aktardım.
Bizi indirirseniz 90lara dönersiniz, öcü gelir, beyaz Toroslar gelir sizi ham yapar diyerek halkı tehdit edenler, bugün ülkeyi 90lara değil 550lere, ortaçağ karanlığına geri götürdüklerini boşuna gizlemeye çalışıyorlar. Beyaz Torosların içindeki Jitem ve Kontrgerilla, bugün siyah ciplerin içindeki sakallı emniyet görevlilerine dönüştü. Artık Aranıyor listeleri bile 90lardan geri gitti Vahşi Batıya uzandı. Aranan teröristlerin isimleri kırmızı, mavi, yeşil, turuncu ve gri kategorilere ayrıldı. Sayın muhbir vatandaşlara 200 binden 4 milyona kadar ödül var.
Darbe dönemlerinde yapılan zulme iyi kötü hukuki bir kılıf geçirilmeye çalışılırdı. Şimdi artık ona bile gerek duyulmuyor, yanlı kayyumlar yetkileri olmadığı halde muhalif televizyon kanallarını basıp yayını kapatabiliyor, yandaşlar diğer muhaliflere de sıra size de gelecek diyebiliyorlar. Bunu seçime dört gün kala yapmaları ise kimsenin gözünden kaçmıyor.
Bizanstan bize saray entrikaları kaldığı söylenir, yanlış değil ama eksiktir. Bizanstan entrikalarla birlikte, saray darbeleri, kişisel güvenlik için yaratılan örgütlerin canavarlaşıp sahibini tehdit etmesi de miras kaldı. Selçukluda da aynı saray entrikaları vardı. Özellikle yıkılışa doğru devlet aygıtını ele geçiren Acem kökenli Pervâne (Veziriazam) Muineddin Süleymanın, baskı, kıyım ve soygunlarla ün yapması, düşman Moğollarla ve düşman Memluklarla işbirliği yapması dikkat çekicidir. Bu geleneklerin Osmanlıda olduğunu ve özellikle son dönemlerde daha da katı uygulandığını biliyoruz. Belki de o yüzden Saraya dışı Selçuklu, içi Osmanlı deniyor.
Yine aynı kitaba dönersem, Prokopiustan özetle şunları da öğreniyoruz: İmparator eski posta örgütünü ve gizli haber alma servisini dağıtıp ve yenisini kendilerine bağlamış.
Kadıköy Konsilinde (456) dindışı sayılan ama ortadan kaldırılamayan Monofizit mezhebini şiddetli bir baskı altına almış. Hipodromdaki atyarışlarında iki taraftar grubu olan Maviler (Venetoi) ve Yeşiller (Prasinoi) takımlarını siyasallaştırmış ve toplumdaki kutuplaşmayı temsil eden iki parti haline getirmiş. Mavileri besleyerek ve destekleyerek bir suç örgütüne dönüştürmüş. Büyük arazi sahiplerini, tüccarları, eski senatörleri geceleri sokak aralarında öldürterek mallarına el koymuş.
Benzerlikler çok çarpıcı. Ama Justinianusun kendi çıkarlarını güvence altına almak için bütün yasaları birleştirme girişimi tersine dönmüş, Tribonianus başkanlığındaki on hukukçudan oluşan komisyon, bugün hâlâ birçok modern yasanın temelini oluşturan, Hukuk Fakültelerinde ders olarak okutulan Roma Hukukunu ("Corpus İuris Civilis Yurttaşlar Hukuku Derlemesi) meydana getirmiş.
Bizleri kendi kurguladıkları uydurma dijital delillerle ve terörist suçlamasıyla Silivri zindanına tıktırıp, üstüne de iftiralar atanlar bugün kendileri aynı duruma düştüler.
Meğer biz de solcu arkadaşlar gibi zulme direnmeyi öğreniyoruz demesini de biliyorlarmış!
Meğer, aynı düşünceye sahip olmadığımız insanlar bize öyle bir sahip çıktı ki, kimin kim olduğunu anladık demesini de biliyorlarmış!
Ne yazık ki bu bildiklerini baltanın keskin tarafı kendilerine vurulunca anımsıyorlar.
Ergenekon, Balyoz, Odatv kumpaslarından yargılananlar, her duruşmada ısrarla hukuk birgün size de lazım olacak demişlerdi. Aradan çok uzun zaman geçmedi, gün geldi hukuk bizleri yargısız infaz edenlere de lazım oldu.
Bizler zulme direnmeyi öğretmeye de devam edeceğiz, zulme uğrayan herkese sahip çıkmaya da. Hiç unutmayalım ki, Keser döner sap döner, gün gelir hesap döner.
Özgür, bağımsız ve demokratik günlere kavuşmanın yakın olması dileğiyle hepinizin Cumhuriyet Bayramını kutlarım.