Terviye ve Arefe günü | Kadiri Tasavvuf Yolu (Muhammediye Kolu)
26. November 2009 usame	Schreibe einen Kommentar
Terviye, Arefe gününden bir önceki güne denir. Terviye günü oruç tutmak çok faziletlidir.
„Allah (c.c.)ü teâlâ, Terviye günü oruç tutan ve günah söylemeyen müslümanı elbette Cennete koyar.“ [Ramuz]
„Terviye günü oruç tutmak, bin köle azat etmeye, iki bin deve kurban kesmeye ve cihad için gönderilen bin ata bedeldir.“ [Ebulberekat]
Arefe Zülhicce Kamerî ay’ının dokuzuncu günüdür. Yani Kurban Bayramından bir önceki gün Arefedir. Türkiye’de Ramazan Bayramı’ndan bir gün öncesine de Arefe günü denir. Bu günde hacılar Arafat Dağı’na çıkarlar. Hacıların buradaki duruşlarına Vakfe adı verilir.
Resulullah’ın Arefe günü hakkında şöyle dediği kaydedilir:
„Arefe günü vakfe sırasında Cenâb-ı Hakk’ın Cehennem’den azat ettiği kulların sayısı diğer günlerde azat edilenlerle kıyaslanmayacak kadar çoktur. Allah, Arefe günü vakfe yapanlara yaklaşır. Sonra onlarla meleklere karşı iftihar ederek ‚bunlar ne istiyorlar ki bütün işlerini bırakıp burada toplandılar‘ der.“
(Müslim, Hacc, 1348).
„Cenâbı Allah’ın Arefe günü oruç tutanların ikinci ve daha sonraki yıllarının günahlarını örteceğini ümid ederim.“
(Müslim, Sıyâm, 1162).
Ancak Arefe günü vakfe yapacak hacıların oruç tutmamaları müstehaptır. Fakat hacı olmayanların oruç tutmaları mübahtır.
Arefe günü Arafat’ta vakfeye duran hacılar topluluğu mahşerin küçük bir örneğini gösterirler. Bütün hacılar, siyahı, esmeri, beyazı ve kızılı tamamen eşit şartlarda, aynı tip elbiseye bürünmüş, emîri-me’muru, zengini-fakiri, hep bir arada ihramlar içinde başları açık, yalınayak vakfeye durmuş Allah’a yalvararak günahlarının bağışlanmasını isterler. Sosyal yönden büyük bir eşitlik arzeden bu manzara İslâm’ın insana bakış açısını göstermektedir .
Resulullahin (sav) bildirdigine göre:
„Günlerin en faziletlisi arefe günüdür. Faziletçe cumaya benzer. O, cuma günü disinda yapilan yetmis hacdan faziletlidir. Dualarin en faziletlisi de arefe günü yapilan duadir. Benim ve benden önceki peygamberlerin söyledigi en faziletli söz de: Lailahe illallah vahdehu la serike lehu. (Allah birdir, ondan baska ilah yoktur, O’nun ortagi da yoktur) sözüdür.“ (Muvatta, Hacc 246)
„Allah, hiçbir günde, arefe günündeki kadar bir kulu atesten çok azat etmez. Allah mahlukata rahmetiyle yaklasir ve onlarla meleklere karsi iftihar eder ve:
„Bunlar ne istiyorlar?“ der.“ (Müslim, Hacc 436)
„Arefe gününe hürmet edin! Arefe, Allah’in kiymet verdigi bir gündür.“ diyerek Allahu Teâlâ’nm kiymet verdigi günü hürmet ederek bilinçli bir sekilde yasamaya gayret etmemizi istemistir. Hürmet, verilen nimeti idrak etmekle ve verileni bilmekle, görebilmekle baslar. Arefe gününü günahlara girmeden oruçla, duayla, istigfarla geçirmek kullarini arefe gününde bagislayacagini müjdeleyen Allahu Teâlâ’ya hürmetin ve sükrün bir ifadesidir. (Deylemi)
Hazreti Ömer’in halifeligi zamaninda Yahudilerden birisi: „Ey Ömer, siz bir âyet okuyorsunuz ki, o âyet bize inseydi o günü bayram olarak kutlardik.“ dedi.
„Bugün, sizin dininizi kemale erdirdim ve size nimetimi tamamladim.“
Bu âyet, hicri onuncu yilda, Veda Hacci’nda, arefe günü olan cuma günü ikindiden sonra, Peygamber Efendimiz Arafat’ta „Adba“ adindaki devesinin üzerinde vakfede iken nazil olmustu. Deve vahyin agirligina dayanamayarak yere çökmüstü.
„Biz o günü ve o gün bu âyetin Hz. Peygambere (sav) nail oldugu yeri biliriz. Cuma günü arefede bulunuyordu.“ demis ve o günün bayramimiz olduguna isaret ederek arefe gününün önemini belirtmistir.
„Tevriye günü oruç tutan ve günah söz söylemeyen Müslüman cennete girer.“
„Arefe günü oruç tutana, Âdem aleyhisselâmdan, Sûr’a üfürülünceye kadar yasamis bütün insanlarin sayisinin iki kati kadar sevap yazilir.“
„Arefe günü tutulan oruç, bin günlük nafile oruca bedeldir.“
„Asure günü orucu bir yillik, arefe günü orucu da, iki yillik nafile oruca bedeldir.“
Arefede tutulan oruç, iki bin köle azat etmeye, iki bin deve kurban kesmeye ve Allah yolunda cihâd için verilen iki bin ata bedeldir.“
„Arefe günü tutulan oruç, biri geçmis, biri de gelecek yilin günahlarina kefaret olur.“
„Arefe günü Besmele ile bin Ihlas okuyanin günahlari affedilir ve duasi kabul olur.“
„Peygamber (sav) arefe aksami ümmetinin affedilmesi için dua etti. Duasina, ‚Muhakkak ki ben zalimden baskasini magfiret ettim.‘ diye cevap verildi. ‚Zalimden ise mazlumun hakkini alirim.‘ buyruldu. Resul-i Ekrem:
‚Ey Rabbim, dilersen mazluma cennette mükafatini verir zalime de magfiret edersin.‘ diye dua etti ise de Arafat’ta bu duasina Allahu Teâlâ’dan kabul gelmedi. Sabah vakti Müzdelife’de ayni duayi tekrarladi. Bu defa duasi kabul edildi. Resulullah memnuniyetinden ve sevincini belli ederek güldü. Bunun üzerine Ebu Bekir ve Ömer (ra):
‚Anam babam size feda olsun, bu saatte siz gülmezdiniz, sizi güldüren nedir?‘ diye sordu. Resulullah(sav):
‚Allah’in düsmani Iblîs, Allahu Teâlâ’nin duami kabul ederek ümmetimi affettigini anlayinca topragi alip basina çalmaya ve vay sana helak oldun diye feryada basladi. Iste Seytan’in görmüs oldugum bu feryadi beni güldürdü, buyurdu.“
Arefe gününe saygili olmali, o gün hacilar Arafat’ta vakfe yapip dua ederken manen onlarin yaninda oldugumuzu hissederek dualarina istirak edilmelidir. Böyle bir günde bizi günaha sokabilecek her seyden uzak kalmak gerekmektedir. „Günümüzde arefe, bayramin bir önceki günü oldugu için dünyalik telaslarin en yogun oldugu bir gün olarak yasanmaktadir. Oysa ki arefe insana verilen en kiymetli vakitlerden biridir. Bugünler ibadet ve affedilme günleridir. Hacilarin Arafat’ta „Lebbeyk (Buyur Rabbim)“ diyerek dil, irk, ten ayirimi yapilmaksizin bir araya geldigi mahser gününü hatirlatan, kullugun Allahu Teâlâ’ya dualarla, telbiyelerle arz edildigi en kiymetli zaman dilimidir. Resulullah (sav) söyle buyurmustur:
„Duanin faziletlisi, arefe günü yapilanidir.“ (Beyheki) „Allahu Teâlâ, arefe günü kullarina nazar eder. Zerre kadar imani olani affeder.“
„Arefe günü Resulullahin (sav) yaninda bulunan bir genç, kadinlari düsünüyor ve onlara bakiyordu. Resulullah (sav) eliyle birkaç defa gencin yüzünü kadinlardan çevirdi. Genç yine onlari düsünmeye basladi. Resulullah (sav):
– Kardesimin oglu, bugün öyle bir gündür ki, bugünde herkesin kulagina, gözüne ve diline sahip olursa günahlari bagislanir, buyurdu.“ (Müsned)
Mevlânâ’nin talebelerinden biri, hac vazifesini yapmak üzere Hicaz’a gitti. O Hicaz’da iken, evinde hanimi, arefe gecesi bir tepsi helva yapip, Mevlânâ’nin talebelerine gönderdi. Mevlânâ, helvayi kabul edip, orada bulunan bütün talebelerine bizzat kendi eliyle taksîm etti. Herkes hissesine düseni aldigi halde, tepsiden hiçbir sey eksilmedi. Alanlar tekrar aldilar, doyuncaya kadar yediler, yine eksilmedi. Bunun üzerine helva dolu tepsiyi Mevlânâ mübarek eline alip; „Bu tepsiyi sahibine göndereyim.“ diyerek disari çikti. Içeri girdiginde, elinde tepsi yoktu. Ertesi gün helvayi getiren hanim, tepsisini medresenin mutfaginda aratti, ancak bulamadi. Mevlânâ’yi da bunun için rahatsiz etmedi.
Aradan günler geçti, hacca gidenler dönmeye basladilar. Bu hanimin da beyi Kabe’den dönüp Konya’ya geldiginde, o tepsi esyalarinin arasindan çikti. Kadin tepsiyi görür görmez taniyip, hayretinden dona kaldi. Beyine; „Ben arefe gecesi bu tepsi ile helva yapip Mevlânâ’nin talebelerinin yemesi için göndermistim. Tepsiyi ertesi günü arattigim halde bulamadim. Nasil oldu da bu tepsi senin eline geçti?“ deyince, sasirma sirasi haciya geldi. O da; „Arefe gecesi haci arkadaslarimla oturup sohbet ediyorduk. Bir ara çadirin kapisindan bir el bu tepsiyi uzatti. Biz de tepsiyi aldik, elin sahibini arastirmak da aklimiza gelmedi. Helvayi yedikten sonra tepsiyi tanidim. Kimseye vermeyip esyalarin arasina koydum. Baska bir sey bilmiyorum.“ dedi. Bunun Mevlânâ’nin bir kerameti oldugunu anlayinca, ona olan bagliliklari daha da artti.
Vorheriger Beitrag59. Makale: BELAYA SABIR NİMETE ŞÜKÜRNächster BeitragKurban Bayramınız Mubarek olsun!