Çılgın Mevdoş: Öyle Bir Geçer Zamanki
Yaşarken kıymetini bilmediklerimiz istemeden de olsa kalbini kırdıklarımız.Bugün onları anmak istedim.Belki de özlem bilemiyorum ama hepsini çok özlediğimi anladım.
Aslında bugün hiç nostalji havam yok nedenmi? bugün buraya oturacak zamanım dahi yok ama bilemiyorum birden onlar düşündüm .Anılar bir bir gözlerimin önünden film şeridi gibi geçtii gittiiii.
Trakyanın şirin bir köyüdür TÜRKOBASI orada yaşardı dedemler .
Canım dedem ve büyükannem çocukluğum aklıma gelince hatırladığım tek güzel şey okul tatillerinde onlara koşmam .Hediye olarak ta her yaz çiçekli basma bir elbise ,akide şekeri ve minicik bir civciv .
Minik kardeşim daha babamdaydı :)) aileye katılmamıştı yani.
Canım babam sert otoriter sevgisini göstermenin ayıp olduğu öğretilmis tam bir osmanlı erkeği.
Bir zamanlar siyah beyaz önlük giyerdik.
Nadir anlardan biri .Çok fazla laubali olamazdık babamla .Keşke yaşasaydı da yine sakız çiğniyoruz diye kızsaydı bize.
﻿ Kuzenim hasta olan kardeşim Büyükanneciğim ve şimdi aramızda olmayan Dayımın hanımı .
Her sabah günaydın demeyi adet edinip sabah sabah bize gelen gelirken de elinde çocuklar için şekerler bisküviler olan koca bir paket getiren.Meraklı tam bir çay kolik olan kayınpederim.
Kardeşimin doğum gününde.Sol başta ben,minik kız kardeşim.yengem .yeğenim.sağdakiler de eşimin yengeleri bebekte decaflatte.
Benim güzel ailem .Ah kızlar neredesiniz yardıma gelin .
Bana iyi kötü bütün geçmişi unutturan hayatımın anlamı
Gönderen Çılgın Mevdoş zaman: Çarşamba, Mayıs 25, 2011
Ezginin Günlüğü 25 Mayıs 2011 01:57
Çok duygulandım postunla ... Bende derin bir özlem duydum şimdi Mevdoşum :(
leyla 25 Mayıs 2011 02:03
çok güzel resimler bayıldım.
ruşen 25 Mayıs 2011 04:19
benim gibi bir gurbet kuşuna ne ağır geldi bu postu okumak... çok duygulandım mevdoşcum, çok.
Depresif Ayu 25 Mayıs 2011 06:24
Mevdoşşşşş. Hiçbir şey diyemiyorum. Çok duygulandırdın beni arkadaşım. Eski fotolara bakmak beni hep böyle yapar.
Çılgın Mevdoş 25 Mayıs 2011 07:00
Sevgili arkadaşlarım inanın sizi duygulandırmak istemezdim ama bugün onlara garip bir özlem duydum.
Noni 25 Mayıs 2011 12:10
Büyükanne, büyükbaba, Hasan dedem, Mehmet dedem... ahhh ben de çok duygulandım annişim, insanlar bir varmış bir yokmuş gibi...
Bu kederli havayı yarın gelip seni öpücüklere boğarak dağıtayım ben en iyisi ;)
Zeynep Özmen Ünlü 25 Mayıs 2011 13:19
Çılgın hn. Bende geçen akşam böyle hislendim işte, dedemi özledim yazdım. hep aklımdalar aslında. Ben onlar öldüğünde kabullenmedim, hiç ağlamadım. Hep uzağa gittiler diye avutuyordum kendimi.. şimdi acısı çıkıyor.
İkiz Annesi 25 Mayıs 2011 13:59
Canım ablam eskileri unutmak mümkün mü rafa kaldırıyoruz hayat telaşında ama hep aklımızdalar hep içimizdeler.
Karelerin hepsi birbirinden güzel.Ölen babacığına Allah rahmet eylesin nur içinde yatsın inşallah.
Ve prenseslerin , o kadar güzel ve hanımlar ki 41 kere maşallah ikisine de.
Nily 27 Mayıs 2011 09:40
Aramızdan ayrılan herkesi cok özlüyorum ve hep andığım kucuck seyler oluyor.... Ve canım amcamı da cok aniyorum su ara... Ne kadar genc ayrıldı bizlerden.... Onu da cok özlüyorum....