Bolu Büyük bir evladını kaybetti
Fotoğraf: Av. Çetin Karageyik, Ben, Ahmet Özmen, İstanbul eski Cumhuriyet Başsavcısı Ferzan Çitici, Eşref Orhan
Savaş Ilgaz'ın, Kamuran Alagözoğlu için özel olarak yetiştirdiği enginarların başındayız. Ben, Çiftlik çalışanı Müyesser Bulut, Eşim Aygün, Savaş'ın eşi Gül Hanım ve Savaş
İstanbul Bolu Kültür ve Yardımlaşma Derneği Kurucu eski Başkanlarından Diş Tabibi Savaş Ilgaz'ı yakalandığı amansız hastalık nedeniyle Perşembe günü kaybettik. Sevgili arkadaşımın aziz naaşını Cuma günü İstanbul Teşvikiye Camii'nde kıldığımız öğle ve cenaze namazından sonra Feriköy Mezarlığı'nda defnettik. Cenaze namazındaki görkemli kalabalık Savaş'ın İstanbul'daki muhitini ve sevgisini gösterir nitelikteydi.
Savaş liseyi Kabataş Erkek Lisesi'nde okumuş ve daha sonra da İstanbul Dişçilik Fakültesi'ni bitirerek diş tabibi olmuştu. Bu iki eğitim kurumunun İstanbul'daki özel yeri nedeniyle büyük bir muhit edinmişti. Kendisiyle tanışmam ve kaynaşmam O'nun İstanbul Bolu Derneği'ne başkan olmasından sonra başladı. Kabına sığmıyordu. Bütün emeli Bolu'ya bir şey kazandırabilmekti. O günlerde başkanlık görevi nedeniyle Bolu Derneği'ne emsali görülmemiş bir ivme kazandırdı. Artık O'nun bir hayali vardı; Bolu'ya bir şeyler kazandırabilmek. Savaş'la Ben, işte o günlerde tanıştım. Elimden geldiği kadar her konuda O7a yardımcı olmaya çalıştım. O güne kadar Bolu'da görülmemiş. Hizmetlere imza attı. Mesela İstanbul basınının üst düzey mensuplarını topladığı gibi Bolu'ya getirdi. Onlara Göynük'ü, Mudurnu'yu, Bolu'yu gezdirdi. Tabii basının o mümtaz kişilerinin Bolu'ya gelmesi bizim için milyonlarca liraya yapılmayacak bir propaganda vesilesi oldu. O zamanki basında Bolu ile ilgili çok güzel yazılar ve röportajlar yayınlandı.
Savaş'ın Bolu sevgisi O'nun Çepni Köyü'nde bir arazi almasıyla tavan yaptı. Savaş artık her hafta Bolu'ya geliyor, Çepni'deki arazisini modern bir çiftlik haline dönüştürmek için gayret sarf ediyordu. Ben bütün bu faaliyetlerinde O'na çok büyük yardımlarda bulundum. Tabii bu yardımlar manevi açıdandı. Arazinin oturulabilir ve kullanılabilir bir hale getirilmesi için öncelikle su ihtiyacının karşılanması gerekiyordu. Gerek Devlet Su İşleri, gerekse o zamanki YSE mühendisleri yaptıkları incelemeler sonucu, bu araziden su çıkarılamayacağını kesin bir dille ifade ettiler. Savaş yılmadı, son olarak 'Sucu Bedir Usta'ya” müracaat etti. Kendisini de önceki aylarda kaybetmiş olduğumuz 'Sucu Bedir Usta” bütün mühendisleri kıskandıracak bir başarı ile suyu buldu. Suyun bulunması ile Savaş'ın heyecanı bir kat daha arttı. Artık bundan sonraki hedefi, çiftliğinde çok nadir bulunan meyve sebzelerden yetiştirerek Bolu çiftçisine örnek olmaktı. Mesela bunlardan biri enginar yetiştirmekti. Enginar yetiştirmekte de başarılı oldu. Enginar konusunu o zamanki gazetem BolununSesi'nde yazmıştım. Şimdi o yazıyı bir bilgi olarak aynen tekrarlıyorum. Yine o günlerden kalma hoş bir anımızda Savaş'ın yetiştirdiği enginarları, BolununSesi'nin ele avuca sığmaz Sahibi Kamuran Alagözoğlu'nun 'Ben enginarı çok severim demesiyle birlikte enginarlara yumulması ile birlikte hepsini mideye indirmesiydi.” Kamuran'ın bu başarısı üzerine başta Savaş Ilgaz olmak üzere, Bolu enginarının tadına bakmak isteyenler avuçlarını yaladılar.
Sevgili arkadaşımla daha birçok anılarım vardır. Tahmin ediyorum bunları ileriki günlerde peyderpey kaleme alacağım. İşte o günlerden kalma bir enginar yazım.