01 Aralık 2019 - Pazar 18:56
Bir üstadın öğretileri, hayatı niçin öldükten sonra önem kazanır bilinmez...Lakin toplumun genel durumu içindeki vahim gerçek şudur ki bizler bir ömre bedel insanları hep çok geç, çok eksik tanıyoruz.
Bu geç kalmışlığa bir yenisi daha eklendi. Nitekim Nuri Pakdil'in vefatının vermiş olduğu acıyı hassasiyetle nakşettik gönlümüze. Anlamaya geç kaldığımız üstadın acısını...Bu sebeple büyük bir yankıdan ziyade derin bir sessizlik atmosferi oluşturdu bu acı. Kudüs kadar gerçek, yetim çocuklar kadar mazlum...
Üstadın yazılarını her elime aldığımda bir heyecan sarar beni. Çünkü bilirim, okuduğum her yeni cümle bir yol açacak bana; mevcut konumumdan hiç bilmediğim bir mevkiye yönlendirecek.
İşte böylesine savunmasız bir anda bir cümle çıkıyor karşıma: “Evrensel adalete, barışa, sömürüsüz bir dünyaya bizi ulaştıracak yolda yürüyelim insan kardeşlerim.” Şimdi toplumun yahut dünyanın vicdanı sorguya çekilse barışın, adaletin sesini duyabilir miyiz? Bu cümle bir yol açıyor bize. Evrensel adaletten bahsetmek mümkün mü bilmiyorum lakin her insanın bu cümleyi vicdanına okutması gerektiğini düşünüyorum. Vicdanımızı canlandırırsak ancak o zaman evrensel bir barış düşünebiliriz.
İnanıyorum ki zaman ne kadar eskirse eskisin onun düşünceleri ve kaleminden dökülen her bir satır zinde kalacaktır.
Anlamak ve anlamlandırmak temennisiyle.
Etiketler: ZİNDE, KALACAK, SATIRLAR,