Branş Branş Uzman görüşleri ve uzmanlık özellikleri - DrTus.com
Zaman: 23.11.2017 - 04:59:49 Giriş Kayıt
#3660086 gönderen whatandash
12.09.2016 - 22:27:30
her bölümün kendince dezavantajları avantajları var ama türkiye şartlarında herkesin şikayetci oldugu yorumlar okumaktan içim sıkıldı, tamam şartlar çok kötü ama şöyle bi uzaktan baktıgınızda illaki uygun bir branşı gidip görmeden yaşamadan da secebilir.
ama bunun icin ne lazım? tabiki uzman hocalarımız
Özetle başlıktan da anlaşılaşacagı üzerine tüm bölümleri bir başlık altında avantajları dezavantajları ve o bölümü iyi yapabileek kişiler için bariz kişlik özelliklerini içeren bir forum söyleşisi tarzında bir şey yapabilir miyiz?
ortalama bir devlet hastanesindeki durumu, şartları mesaisi, nöbeti, maaşı
ileriye yönelik görüşler, türkiyedeki ihtiyac duzeyi
karakteristik kişilik özellikleri v.s ...
Son olarak belirtmek isterim ki tamam herkes mutsuz herkes sıkıntı icinde ama biz henuz biseye baslamamıslar icin sakın gelmeyin gidin sunu yazın tarzında yaklasımlar yerine,
kardeşim/hocam bu iş bu bu bu artık sen nasıl istiyosan tarzında bir sonuca varalım.
avantajları: Sizden başkası bulaşmak istemez, genel pediatri olunca hasta sadece sana aittir. Kolay kolay kimse ahkam kesemez, Orta yaş hastalara bakmaktan daha eğlenceli olabiliyor bazen. Asla eskimez, popülerliği geçmez. İstersen yan dal yaparsın çok farklı mecralara uçarsın.
Dezavantaj: KOlay kolay kimse bulaşmak istemeyince bazen basit bir ateş için bile icapların cehenneme dönebilir. Acil hekimi çocuk hastalara bulaşmak istemiyorsa sıkıntı yaşarsın. Çocuklar tedaviye çok duyarlıdır. Doğru tedavi ile hızlı cevap alırken yanlış tedavi hızlı bir şekilde mortaliteye neden olabilir.
En basit örnekte yenidoğan döneminde sıvı tedavisi başlayacaksın. 2. günde 80 ml/kg'dan mai versen (miad bebek) 3 kg'lık bebek için 240 ml/gün yapar. Acemi bir hekim 500 ml'yi hızlı gönderirse sıkıntı yaşayabilir. İnce noktaları çoktur.
Nöbet maaş falan hepsi çok konuşuldu
Hiç bir zaman eskimez
Bunu yapacak doktorun çocukları sevmesi gerekmiyor bana göre. Çocukların canını acıtmak zorundasın çünkü. Sempatiklik bu meslekte işe yaramaz. İşini doğru yapan gerektiği zaman acımasız kararlar vermekten çekinmeyen insanlar bu çocukların hayatını kurtarır.
avantajları:mesleki tatmin var.yan dal yapma şansın var. Dezavantajları:küçük ilçede tek uzmansan 31 gun icap her gun aranırsın.hafta sonları ilçe dışına çıkmak için sürekli izin alman gerekli.muayenecilik devri kapandığı için ek gelirin olmaz.girişimsel işlem yapacak çok bişeyi olmadığı için performas puanı genelde diğer branşlara göre düşüktür.hastanelerde yatan çoğu hastada mutlaka dahiliye kons yapılıcak bir neden vardır.sürekli servislere de acile de konsa gidersin.genelde hasta profili 65 yaş üzeridir ve hastalar kroniktir her ay iki ayda bir aynı hastaların sürekli geldiğini farkedersin.kısacası dahiliyenin çalışma şartları çok kötüdür ve geliri diğer branşlara göre en düşüktür.
Çocuk,ergen ruh sağlığı ve hastalıkları
Avantajları: Diğer bölümlerle ilişkisi oldukça az. Konsultasyon nadir gelir. Türkiye'de nöbeti ve servisi olan çok az bölüm var. Bursa, İnönü, Dokuz Eylül birkaç tane daha olabilir. Onun dışında sadece poliklinik yaparsınız. Günde ortalama 40 hasta bakılır. Çocuklarla çalışmak zevklidir, kimi zaman yorucudur. En sevdiğim tarafı gelişen ruha, oturan kişiliği adım adım izlemeniz, gerekli yerlerde müdahele edip kötü gidişi durdurmak için katkı sağlamanız. Yapacağınız en ufak dokunuş ileriye yansıyacak. İkincisi akademisyen olarak önünüz açık, birçok fakültede akademisyen sayısı yetersiz. Özel muaeyene açmak isterseniz çok fazla malzemeye gerek duymadan açabilirsiniz. Günlük hasta takibinin olmaması, yoğun bakım gibi stresli ve yorucu bölümde çalışmamanız bir diğer artısı.
Dezavantajları: Asistanlığında nöbetiniz yoksa maaşınız diğer bölümlere göre düşük olur. Türk annelerine tutum önerilerinde bulunmak, ruhsal muayene için anamnez almak çok yorucu olabiliyor. Adli vakalar, yas süreçleri ruh sağlığınızı kötü yönde etkiliyor. Ergenlere tanı koyma süreci biraz daha uzun sürebiliyor. Erişkin psikiyatriye göre tanı ve tedavi seçeneğiniz kısıtlı. Erişkinde gördüğümüz duygudurum bozuklukları çocuklarda çok farklı şekilde çıkabiliyor, örneğin bipolar bozukluğu erişkinde tam olarak görebilirsiniz ama bunu çocuk ve ergenlerde tanımak çok zor. O yüzden ben tam mani göreceğim, psikoz tablosu takip edeceğim deme şansınız bizde daha az. Bir diğer konu ailelerin sınır koyamadığı çocuklara bizim sınır koymamızı beklemeleri, poliklinikten çıkarken sihirli değnek değeceklerini beklemeleri. Ders başarısı belirgin düşük olan çocuğu birkaç ayda en üst seviyeye çıkarma, söz dinlemeyen çocuğun tek muayenede akıllı uslu hale gelmesini istemeleri ailelerin en büyük hayali:) Bu yüzden bence aileler halen çocuk psikiyatri kavramını tam olarak bilmiyorlar.
Herşeye rağmen çocuklarla ve ergenlerle çalışmak, ruh sağlıklarını olumlu yönde etkilemek, ileride daha kendine güvenli, çocukluktan en az travmayla yetişkinliğe adım atmasını sağlamak, kötü olay yaşamışsa ruhu ve kişiliği çok fazla yara almadan topluma faydalı bir birey kazandırmak güzel şeyler.
Türkiye'de sayımız yetersiz. Bilimsel olarak önü gerçekten açık. Kişilik olarak sabırlı olmanız lehinize olacaktırSmile
ÇRS hakkında her türlü soruyu çekinmeden sorabilirsiniz, elimden geldiğince yanıtlarım.
Avantajları: en çok kazanan uzmanlardan olursun, nöbetlerini sıkıştırıp her ay yıllık izin kadar boşuk yaratabilirsin, hastanın acil olup olmadığına karar verecek düzeye geldiysen ve kendıne guveniyorsan senin problemin acilde çözülemez dersin, hastaları günlerce genellikle takip etmessin, gerçekten işini iyi yaptığına inanıyorsan ve yapıyorsan kendini iyi hissedersin, birde çok vaka görerek asistanlığını yaptıysan su özgüven cok iyidir, o kapıdan ne girerse girsin halledebilirim..
Dezavantajları: Acil tam bir kaosdur, hızlı düşünmek zorunda olduğun için hata yapmaya yatkın olabilirsin arada bir nefes alıp taburcu ettiğim hasta acaba gitmemelimiydi diye düşünmen gerekir, nöbetler gerçekten yoğundur kırmızı da eğer yogun bakım destegin iyi değilse hasta yakınları ile iç içesindir her dakika açıklama yaparsın, devamlı birileri soru sorar seni sorumlu tutmaya çalışırlar, tehlikeli tarafı vardır, insan psikolojisini iyi tahlil edemiyorsan hiç bulaşma zaten, eğer kafana nöbette olabıleceklerı ya da olanları cok takıyorsan yaşlanırsın en basit anlatımla çökersin yani, konsultanlarla cogu zaman tartısmak zorunda kalırsın ama dediklerini yaptırabilmek yine sana bağlı( örnek en önemli kurar uzman olduğunu pratikte de belli etmen lazım gercekten luzumlu vakalara cagırırsan bır yerden sonra konsultan sıkıntı azalıyor, bir kaç üçkagıtcı grup dısında), ve devamlı bır sırkulasyon şöyle rahat rahat btlerı incelıyım karın muayenesı yapıyım dusuneyım yoktur hızlı karar vermen lazım , hep bır yetısememe duygusu olur , bırıne bakarken obur taraftan bagırtı kopar.
Sonuç: kafaya cok takmıycan nöbete rahat gelcen rahat cıkcan, işini iyi yapcaksın, yorulcaksında ve bunların karsısında avantajları hosuna gidenler yazabilir... daha raht gevsek yerlerde var ama acil uzmanlığı bu arkadaşlar biraz aksiyon stres yönetimi karsılıgında boş zamanlarında dolu dolu yaşamaktır.
-Normalde eğitim süresi en fazla 3 yıl olması gereken bir branş, mikrobiyoloji muhabbeti nedeniyle 5 yıla kilitlenmiş durumda.
-Asistanlığı istisnasız çok yorucu.
-Uzmanlığı büyük hastanede çalışırsanız çok rahat değil, acile gelen pre-arrest, tavana bakan hastalar CRP ve ateş yüksekliği nedeniyle diğer bölümler tarafından genelde size kastırılır.
- Kongre imkanları diğer branşlara nazaran kısıtlı.
-Hepatoloji eskisi kadar popüler değil artık. Hepatit C Türkiye için tarihe karışmak üzere, Hepatit B de ise 20'ye yakın jenerik ilaç mevcut.
-TR'de HİV'li hasta sayısı hızla artıyor ve bu hastalar bir şekilde size sekiyor.
-Diyabetik ayak, protez enfeksiyonu, dekübit ülseri gibi hiç de hoş olmayan, diğer bölümler tarafından size postalanan geniş bir hasta spektrumunuz olur.
-TR'de şu anda iyi eğitim veren klinik sayısı çok çok az, ve bu çok ciddi bir sorun bana göre.
-Camia şu anda eski Berlin gibi 2'ye bölünmüş durumda ve tekrar birleşme ihtimali %0 bile değil.
-Enfeksiyon Kontrol Komitesi olayı başlı başına bir sıkıntı, hemşireleriniz iyi değilse çok yorulursunuz.
- 3.basamak hastanede değilseniz polikliniğiniz çok yoğun olmaz.
- Puan derdiniz yok, hiçbir zaman da olmayacak. TR'nin heryerinde hastane ortalamasının %100'ünü alırsınız.
- Kronik hastanız hepatit ve HİV haricinde olmaz. Tedavi sonuçları genelde yüz güldürücü olur.
--Tanı koyma açısından zor bir bölüm değil, sık görülen hastalıklara hakim olursanız kolaylıkla tedavi edersiniz hastaları.
- Özel hastane imkanları son yıllarda daha iyi olmaya başladı.
Tekrar yazar mısın diye? sorarsanız eğer cevabım kesinlikle HAYIR olur.
bir adli tıp uzmanı olarak aile hekimliği yapmaktayım.adli tıp aslen çok iyi ve rahat branştır, geliri de iyidir, fakat öyle bir sorun var ki başka hiçbir bölümde yok 'Brokrasi' yani aslında doktor olmaktan çıkıp standart mahkemelere bilirkişilik yapan tıbbi nosyonu olan memur kıvamına bürünüyorsun, gün gelir belki yazdığın bir rapor nedeniyle savcılığa gidip ifade vermek durumunda kalabilirsin ki en saçma tarafıda budur ki bilirkişilik yaptığın konu nedeniyle sonradan başın çok ağırabilir.Nitekin zamanında ıslak imza ve ergenekon kapsamında verilen bütün raporlar şu an şaibeli durumda, adli tıp uzmanı ne kadar bilimsel olursa olsun zaman içerisinde yazdığı bir rapor veya görüş bildirdiği bir konu hakkında(her ne kadar bilisel dayanakları olursa olsun) ileri bir tarihte siyasi iklimin değişmesi ile suç işlemiş sayılıp tutuklanabiliyor.Bunu son zamanlarda çok net bir şekilde gördük.Sakın ha...
Üroloji (Erkek Beyin Cerrahisi Smile ):
-Tatmin edici miktarda cerrahi ve medikal bilgi. İlgilendiği dalların her birinin başlı başına bir iş yapması. Androloji'de ED tedavisi, psikiyatri ile birlikte sex ve aile terapisi, protez implantasyonu, peyronie cerrahisi yapıp kariyerinizde ilerleyebilirsiniz. Çocuk ürolojisinde ayrı bir yol. PCNL, RIRS uzmanlaşıp taştan paranızı çıkarabilirsiniz. Onkoloji, lap ve robotik yine derya. Genel üroloji deyip TUR, hidrosel-varikosel gibi de takılabilirsiniz. Tüm bunların herhangi bir kısmıyla devlet veya özelde tutunursunuz. İsmini duyurursan sadece sünnet yaparak bile kariyer kurabilirsin.
-Hastalarınız genellikle memnun ayrılır. Sondalı gelen amcaya TUR yaparsın işer gider. Kas inv olmayan mesane CA TUR yaparsın takibe alırsın BCG verirsin on yıl sonra hocam kanserden kurtuldum diye gelir. Küçük çocuğa hipos yaparsın dümdüz işer sevinirsin. Radikal sistektomi hastaları, inkontinan kalan TUR veya Rad Prostatektomiler ile hipos sakatı kalan hastalar ise çok yorucudur fakat nispeten azdır ve ileri merkezlerde genelde bulunurlar.
-Nispeten iyi bir asistanlık süreci.
-Çoğunlukla erkeklerden oluşan çalışma ortamı (doktor hanımlardan özür diliyorum fakat sanırım onlar da kabul eder ki erkeklerden oluşan ortamlar daha az stresli ve daha eğlenceli oluyor).
-Şu anki SUT ödemelerinde gerçekten operasyon puanları çok avantajlı.
-Alete bağımlısın. Endoürolojik sistemin yoksa penil, skrotal ve inguinal cerrahi ile kalırsın. 11 fr üreterorenoskoptan ayrı bir de 7,5 fr üreterorenoskop sahibi olmanın ne olduğunu ancak yaşadığında anlarsın. Bazen şu rezektoskop iki cm daha uzun olsaydı diye dövünürsün.
-Her bir teknoloji başına patlar. Bir zamanlar ESWL, sonra PCNL, şimdi mikroPCNL veya RIRS. Bakalım beş yıl sonra ne çıkacak sen uzmanlaşamadan yeni bir teknoloji entegre olabilir. Robot ve lap cabası. Araştıran hastalar sorar da sorar onu öyle mi yapıyorsun böyle mi yapıyorsun.
-Asistanlığı nispeten rahat dedik ama çok da rahat değil özellikle onkoloji yapan kliniklerde. Uzmanlıkta da acilin azdır ama bazen vurucudur. Çünkü bölgemiz hassas. Bir torsiyon atlarsan orşiektomiye gider. Fournierler sepsis sonucu ex olabilir. Basit bir üreter taşından ex verebilirsin ve bunlar çok dramatik olur. Sonuçları iyidir dedik ama kötü sonucu da daha dramatiktir.
-Endoskopik sistemi olan yerlerde ortalama üstü. Olmayan yerlerde ortalamanın belki yarısı. Yazın sünnetten puan yapabilirsin.
Tekrar Yazar Mıyım?
-Eğitimi iyi ve asistan kıtlığı olmayan bir genel cerrahi kliniği bulabilseydim onu yazardım. Fakat mevcut olmadığı için viva urologie Smile
Hocam üroloji uzmanıyım ama bu bayram üç tane acil nöbeti verdiler buna binaen birkaç şey eklemek istedim.
Bizim ilçemiz 20.000 merkez toplamda da 40.000 civarı nüfuslu. Acil uzmanımız yok. Bir acil nöbetinde totalde 300-400 arası hasta geliyor. Nihayetinde bir nöbetiniz kabaca 7000 puan. Çoğu yerde ortalama 35.000 civarı oluyorsa bu demek ki zaten beş nöbette ortalamayı tutturuyorsun ki bu puanın bir de girişimsel işlemleri var. Ben geçen ay 200 sünnet, hipos, darlık vs derken ancak 44.000 yaptım. Acildeki arkadaşlar 7 nöbette bunu fazla fazla geçiyor, nöbet çıkışlarında uyudu desek kalan 15 günü kendisinin. Yani neredeyse polikliniğimi kapatma şansım olsa acil nöbetine girmeyi düşünüyorum diyebilirim.
İnsanların acili suistimal etmelerini görmezden gelmeyi öğrenmek gerek. Burada şunu da eklemek isterim ki tek suçlu halk da değil. Ülkemizde 16:00-23:00 arası poliklinik ihtiyacı var. Ayrıca "serum takma" Smile gibi tıbben baktığımızda komik görünen fakat hasta gözüyle baktığında biraz fizyolojik biraz psikolojik olarak etkili işleri yapacak müstakil bir bölüm ihtiyacımız da var. Mevcut hekim ve hemşire sayısıyla bu ihtiyaçlar da çok kolay çözülebilir. Fakat yapılmıyor. Ülkemizin sağlık yönetimi bunu yapmıyor. Sonuçta acillerde çılgın bir yığılma oluşuyor. Çok kafayı takmadan IM dikloron, IM avil, IM dik-muscoril, 250 cc içinde nova-avil, parol iv gibi rutinlerle hastaların istediğini vermek gerek. Tartışsan anlatsan adamın zaten anlamaya niyeti yok. Sen poliklinik puanını al, adamın da ağrısını dindir gönder evine. Ciddi hastalarda da artık herşey sende hocam girişiyorsun. Konsültan hekimlerle iyi bir iletişimle özellikle devlet hastanelerinde işlerin tıkır yürüdüğünü görüyorum. Üniversite ve EAH'lerinde biraz konsultasyonlar sıkıntılı. Nihayetinde acil benim gördüğüm kadarıyla çok ayrıntılara takılmayan, insanlarla muhabbet seven, zor durumda hastanın ve yakınının gazını alan meslektaşlarımız için çok uygun. Bunun dışında yorar.
Ufak bir anekdot da ekleyeyim. Bizim ilçede emekli bir sağlık memuru amcamız var, evde baktığı bir de çok yaşlı dedemiz var. Bu amca dedemizi getiriyor içeri kendisi alıyor bana diyor ki "hocam bir arveles verelim". Ağrı geçmezse geliyor "hocam bir de medifleks içinde avil" verelim. "hocam bir de yarım contramal yapalım". ben bunlardan çok memnun oluyorum. Hoşgeldin amca diyorum hemen eline yazıyorum istediği ilacı veriyorum amcaya. Fakat bir başka meslektaşım aynı durumda "senden mi öğreneceğim ne vereceğimi" diyebiliyor. Bu vb durumlar acilde aldığınız tadı değiştirebilir dostlar.
* Mesleki tatmin üst düzeydedir.
* Kendi içinde bol varyasyonu vardır. Uygun şartların olursa ister kranial hastalıklara, ister spinal hastalıklara yönelebilir veya sadece pediatrik hastalarla bile ilgilenme fırsatı bulabilirsin.
* Mesleki eğitimin boyunca özellikle ağır formda hastaları takip ettiğin için sadece bir beyin ve sinir cerrahı değil, iyi bir klinik takipçisi olursun, acil müdahelelerden korkmaz ve kaçınmazsın, çünkü bunun nasıl yapılacağını bilen bir iki bölümden birisindir.
* Asistanlık süreci yoğun ve boğucu geçer.
* Sosyal ve entellektüel bir insan değilsen çeşitli yer ve yöntemlerde birçok sıkıntı ile uğraşmak zorunda kalabilirsin, bunun hissedildiği en önemli bölümlerden biridir nöroşirurji.
* Uzmanlık sürecinde çalıştığın hastanenin şartları ile tamamen bağımlı bir kariyerin olur. İyi bir yoğun bakımı olan hastanede kendine güvenen bir nöroşirurjist birçok vakayı yapabilir, fakat bu hastanelerin sayısı ülkemizde epeyce azdır. Diğer yerlerde sadece spinal vaka yaparak geçinmeye çalışan operatör sayısı oldukça fazladır.
* Üstte yazdığım sebeplerden de etkilenerek bir uzman maaşı çalıştığı hastanenin ortalamasına yakın veya biraz altında kalır. Bu konuda SUT puanlamasında ciddi problemler bulunmaktadır ve hasta tedavisinin ameliyat kadar post-operatif bakımının önemli olduğu bu bölümde performans sisteminde hiçbir karşılığı en azından şu andaki sistemde yoktur.
* Ağır hasta profilin mevcuttur, her ne kadar acil servis personelinin uğraştığı kadar ateşli bir hasta yakını davranışı olmasa da nispeten uğraştırıcı, stresli bir hasta ve hasta yakını ilişkiniz olabilir.
* Uzmanlık sürecinde yine çalıştığın yer ile alakalı olmakla birlikte, nöbetlerin yoğun geçebilir, yaşam standartlarını bozabilecek yoğunluğa bile ulaşabilir.
Dezavantajlar fazla görülüyor olabilir, çoğu ülkemizdeki çarpık sistemden kaynaklı sebeplerdir.
Düzgün bir sistem içerisinde o kadar değerli bir bölüm ki aslında... Yalnızca içindekiler anlayabiliyor bunu.
Yine olsa yazar mıyım derseniz:
Evet yazardım, bu bölüme uygun bir karakterde ve yetenekte olduğumu düşünüyorum.
Avantajları: Hasta görmüyorsun, nöbet tutmuyorsun, riski diğer bölümlere göre daha az, ortalamadan döner alıyorsun puan hesabıyla uğraşmıyorsun, asistanlığı daha az yorucu, hocaları daha mülayim insanlar, fiziksel olarak daha az yoruluyorsun.
Dezavantajları: Başta klinisyenler tarafından sevilmezsin ancak gerçekten onlara yardımcı olduğunu anladıklarında aralarına girersin, ihalelerde ciddi risk altına girersin, laboratuar personelinin her türlü probleminden sen sorumlu olursun, tayinin diğer bölümlere göre çok daha geç istediğin yere çıkar (ben 9 senedir doğudayım ve hastanenin en eski doktoru oldum artık Smile), profösyonellikten uzak firma elemanları ve teknik servisleriyle uğraşırsın (pek çok sefer cihazları ben tamir etmişimdir), analiz sürecindeki her türlü parametreyi optimal hale getirsen bile anlık yaşanabilecek rastgle bir hatada yanlış bir sonuç verdiğinde risk altına girersin, özelde iş bulman zordur.
Benim günlük rutinim şu şekilde: 7.50'de hastaneye gelirim. 9:30'a kadar cihazların bakım ve kalibrasyon kontrollerini yaparım, spesifik laboratuar için örnekleri hazırlarım, depo sayımı ve ihtiyaç listesini hazırlarım, hasta onaylarını yaparım, cihaz arızası olursa müdahale ederim, akşam 4 civarında eve giderim. Nadir olarak gece cihaz arızası yaşanırsa hastaneye gelirim.
Şu an için biyokimyayı tavsiye ederim ancak gelecekte ne olur bilemem. Tüm arkadaşlara başarılar.
Avantajları: gerek tıbbi bilginle gerek baktığın yatırdığın hastaya yaklaşım genişliğinle bir çok hastalıği mudahele ve tedavi edersin. Bu da mesleki tatmin ve kendine güven demek aynı zamanda. Hiç bir zaman bitmeyecek bir bölümdür. hiç bırzaman hastası bitmeyecek bi bölümdür. Cerrahlar vaka icin ameliyathaneye aletlere anestezistlere bağlıyken sen bir steteskopun ve biyokimya tahlillerinle poliklinik yapabilirsin ve bol bol hasta bakabilirsin periferde zor sartlarda küçük hastanelerde. Eger kendine guvenemiyorsan bilgin cok degilse veya karisik zor hastaysa Bir cok hastayı yönlendirebilirsin yan dallara. Asistanligi; kişi sayısı çok olduğu için ve nobetler de tek olmayıp çok kişiyle nöbet tuttuğun için genelde bir çok bölüme göre nispeten daha rahattır. Okumayı bilgiyi bilmeyi bilgilendirmeyi seviyorsan güzeldir. Ne kadar okursan ne kadar bilirsen o kadar dahiliyecisindir ve o kadar fazla saygı görürsün meslektaşlarından ve herkesten. Avantajlari çok değil anca bu kadar aklima geldi.
Dezavantajlari: dahiliye çöplüktur diye bi laf vardır dahiliyecilerin arasında. Aynen öyle. Kimsenin bakmadığı yatirmadigi hasta sana kalır. Çünkü illa bi yerinden seni bulur . Hasta çöpluk bir vakadir kimse yatırmak istemez sana kalır. Geriatri hastaları aby ye girer oral alım bozulur 95 yaşındadır ex olmayı bekliyordur acile gelir kimse yatırmaZ sen yatirirsin. Poliklinik çok yoğundur. 182 her arayana sana randevu verir. Hasta bel agrisi icin sana muayene olur alerjisi icin sana muayene olur bas agrisi icin sana muayene olur bi yeri agriyorsa sana muayene olur cunku nereye gidecegini bilmez sana gelir 182 nereye gidecegini bilmeyen herkese dahiliyeye randevu verir. Bu hastalar gelince direk ftr ye git norolojiye git demek bazen munkun olmuyor hasta tatmin olmayip soyleniyor bu sefer MR vs isteyip sonucuna bakip bu sekilde gonderiyorsun ilgili bolumlere ama kendini sorguluyorsun ben niye ugrasiyorum diye.Poliklinikte 65 yaş üstü bissuru kronik hastaligi olan komorbit hasta çoktur ve dertleri bitmez. Poliklinikte çoğu hastaya 2 kez bakarsın çünkü hemen hemen her hastadan kan tahlili istersin. Tansiyon ölç muayene et tahlil iste rapor çıkart. Sonra sonuç çıkar yine gelir . Günde 50 hasta muayene gösterir ekran 50 hasta puanı alırsın ama aslında 100 hasta bakmış gibisindir çünkü aynı hastaya 2 kez bakıyorsundur ama 1 hasta puanı alıyorsun. Döner sermayesi genelde çoğu yerde ortalama altidir. Puan yapmak için poliklinik hastası bakmaktan başka çaren yok. Hasta yatırsan sadece çok puan getirmiyor. Yirtinirsin ortalamayı geçmek için ama geçemezsin. Heyet hastası çoktur preop anestezinin gönderdiği hastasi çoktur konsültasyonu çoktur acili çoktur ve yorulursun ama yine de az puan yaparsın. Yan dal yapsam mı diye hep düşünürsün yapmazsan bazen kendini eksik hissedersin . Yapmaya kalksan bidaha tusa çalışır gibi çalış sınav stresi değer mi bi daha asistanlık hoca stresi vs. 2 ucu b...u değnek gibi yandala çalışmaya karar verme süreci. Çok fazla dahiliyeci var ve her gecen gün daha da artıyor. Geçici görevlendirmesi çoktur joker ilk sen olursun çünkü sayın çok fazla.. ve daha şimdi aklıma gelmeyen bissuru olumsuz yönü. Belki 20 sene önce çok daha iyiydi dahiliye uzmanlığı ama şimdi???
Göğüs cerrahisi ile ilgili şahsi tecrübelerim
Çok spesifik bir alan, diğer branşların bizim yerimize karar verebileceği bi branş değil.Nöbetler (genelde) çok yoğun geçmez. Ama birçok yerde nöbet sayısı oldukça fazladır. Cerrahisi muazzam zevkli. Kalbin aortun yanında çalışırsın. Yaralanmalar, bıçaklanmalar veya trafik kazaları genelde diğer branşlara nazaran sekelsiz iyileşir. Hasta memnuniyeti oldukça yüksek. Benign hastalıklarda hemen sonuç alırsınız, onkolojik cerrahide tecrübeli bir ekipseniz vats, robot gibi kapalı ameliyatlar yapılıyorsa cerrahi sonuçlar çok yüz güldürücü. Tecrübesiz bir uzmanken veya tek çalışıyorsanız Onkoloji yapmanız çok mümkün değil. Sayının az oluşunu hem avantaj hem de dezavantaj olarak düşünebiliriz Döneri, tayin yerleri, icabı vs konusunda ben de çok birşey bilmiyorum
avantajlar : hasta görmezsin, nöbet vs yoktur. tüm resmi tatillerde izinlisindir. 8-5 çalışıp, işini yaparsın. stressiz, sakin bir işin vardır. asistanlığı zaten çok rahattır. sıkılabilirsin. ancak uzmanlığı daha iyidir. atamaları 100 bin nüfus üzeri yerlere olur. anne- bebek ölümleri, bulaşıcı hast. surveyansı, kanser istatistiği, taramaları ve daha bir çok konuda çalışma yaparsın. yerine göre değişmekle beraber uzman sayısı az olduğundan dolayı çalıştığın yerde bir saygınlığın vardır. kendi kurumunun osgb sinde ve dışarıda iş yeri hekimiği yapabilirsin. maddi olarak doğuda sözleşme hakkın olmadığı için diğer klinik hekimlerden az kazanırsın ancak yine de fena değildir (iş yeri hek. ile artırabilirsin). batı da aşağı yukarı aynıdır.
en güzel yanı da hasta, yakınları ve nöbetle uğraşmamandır.
dezavantajları : maddi durum. yukarıda açıkladım. klinik hasta bakmıyorsun. eksiklik hissedebilirsin. malum, toplumda işini açıklamak zorunda kalıyorsun. baban bile ne iş yaptığını bilmez (hayatının kararlarını başkası için değil de kendi ve ailesi için verenler bu konuya takılmayacaktır)
içinde klinik arzusu olanlar yazmasın. aile hekimliği daha mantıklı.
Histoloji ve Embriyoloji;
Avantajları: nöbet yok, hasta stresi yok, sabah 8 akşam 5 şeklinde çalışılır, mecburide merkezi yerlere atama yapılır. Türkiye de koşullar henüz tam gelişmemiş olsa da çalışma alanı bilindiğinin aksine geniştir. Üremeye yardımcı teknik laboratuvarlarında, androloji laboratuvarlarında, kök hücre merkezlerinde, kordon kanı bankacılığında, biyomühendislik alanında çalışılır, yapay organların yapılmasında görev alınır
Dezavantajları: gelir seviyesi klinik branşlara göre düşüktür, çeşitli teknik olanaksızlıklar nedeniyle çalışma alanı yetersizdir, klinik sevenler için mesleki tatmin vermeyebilir. Uzmanlık alanınızı soranlara açıklamak zordur kimse bilmez böyle bir branş olduğunu.
Avantajlari: cerrahi bir branş olmasına rağmen ölüm kalım değilde daha çok cilalama cerrahisi dir yani nefes alamıyorum daha iyi nefes alayım kulağım akıyor akmasın gibi veya burnum daha güzel olsun şeklinde Bu sebeple cerrahinin büyük bir malpraktis yükünden kurtulunur Tabii ki risk 0 olamaz Sonuçta bir cerrahidir nöbet ve icap kısmen rahattır kulak burun boğazcı yi acile getiren acil trakeotomi dir veya tonsil kanamasıdır diğer tüm acilleri acil doktoru ile ikili ilişkilerin iyi olması şartıyla acil hekimince halledilebilir cerrahi Yapıp yapmamak sana kalmıştır sadece poliklinikteki hasta fazlalığı ile puan derdi halledilir idealistler için üniversite veya Eğitim Araştırma Hastanesi'nde olmak kaydıyla Baş boyun cerrahisi koklear implant cerrahisi gibi mesleğin daha teferruatlı işleriyle ulaşılabilir
Dezavantajları poliklinikteki hasta yükünün fazla olması rinoplasti için ameliyat memnuniyetinin suyunun çıkması maksillofasiyal cerrahi biliyor olduğunun fark edilmesi ile trafik kazası belasının başlaması ( çoğu merkezde öğrenmek mümkün değil zaten )
Maddi olarak periferde 10 15 bin büyükşehirde sekiz on bin arası kazanç olur
tekrar yazar mıyım? şimdilik buna cevabım evet...
-Göz polikliniğinin hastası bitmez. 0-110 yaş arası hasta yağar
-Genelde performans döner sıkıntısı çekilmez. Tabi bu hastane gelirine vs göre değişir standart şartlarda-
-Cerrahisi vardır tatmin eder dua aldırır. Yandal da olmadığından teorik olarak her cerrahisine yol açıktır.
-Postop 1. önceki gün görmeyen hasta gördüğünde mesleği seversin
-İstersen hiç yatan hasta takip etmeden günübirlik cerrahilerle işini görebilirsin
-Hastanın çok olması aynı zamanda dezavantaj olabilir. Tek hekim ilçede yoğunluktan bunaldığım çok olmuştur
-Özellikle göziçi cerrahilerde 0 komplikasyon mümkün değildir. Bazen katastrofik olabilir ve hasta tarafından derinden hissedilir.
-Bin stresle yaptığın göz içi cerrahi fako mesela 5 dk lık cerrahidiye küçümsenir ve basit bir işlem sanılır halk tarafından.tabi bu durumdan meslektaşlarımız sorumlu o ayrı
-Rop takibi gibi adli açıdan riskli işle uğraşmak durumunda kalabilirsiniz.
-Gözlük reçetesi bile başım döndü vs gibi şikayetlerle canınızı sıkabilir bimer lenebilirsiniz.
-Göz camiası genelde cerrahi eğitim açısından cimridir. Fako bile iyi öğretilmiyor en sık yapılan olmasına rağmen. Glokom şaşılık retina cerrahileri genelde hiç yaptırılmaz yapan kıra döke öğrenir. Yandal dünyada çok yerde olmasına rağmen Türkiyede yoktur aynı cimrilik ve pastaya payda istenmemesi sebebiyle. Cerrahiyi kendin öğren gibi tuhaf bir mentalite vardır. Genel durum budur.
-Acil hekimleri göze uzak olabilir ve çok icab tacizi olabilir çok basit durumlarda bile
USG ve girişimsel hariç hastayla direk muhatap değilsin.
Hastane içinde kısmen izole ve rahat sayılabilir bir çalışma alanın oluyor.
Klinik ile içli dışlı oluyorsun, gün içinde nerdeyse her bölüm birşeyler danışıyor.
Döner ve performans sıkıntısı olmaz.
Giriş çıkış saatlerin bellidir. Nöbetler hastaneden hastaneye değişmekle birlikte genel olarak rahattır. Oturduğun yerden filme yorum verirsin. USG için dışarı çıkman gerekir sadece.
Girişimsel ile uğraşırsan özelde imkanları çok fazla
Uzman olunca nöbet tutmak zorunda değilsin
Yıllık izne ek olarak 1 ay kesintisiz şua izni de var
Diğer branş hekimlerinin bir kısmının anlamadığım şekilde bize karşı davranışları kötü. Yorum yapmak istemiyorum
Yine bazı klinikçi arkadaşların bizden beklentisi %100.muayene bile etmeden USG ye aşırı gereksiz hasta geliyor. (acildeki yoğunluğu anlıyorum ama öyle örnekler var ki)
Girişimsel kısmında radyasyon var
Severek radyoloji yazılmaz ise bi süre sonra ekran başında sıkılabilirsiniz (bu da rölatif birşey aslında)
Soru oldukça cevaplarım.
Kardiyoloji Uzmanı görüşlerimi belirteyim
4.Tüm uyarılara rağmen yazarsanız siz kaşındınınz demektir
-Yoğun çok ama çok yoğundur.Aklınıza belen tüm dahili branşların abuk sabuk konsultasyonlarıyla uğraşırsın.Nöroloji size danışmadan hasta yatırmak istemez taburcu etmek istemez.Ortopedisi,anestezi,cerrahı illallah ettirir
-Acile gelen tüm gerçek acillerin %30-40 kardiyolojik acildir veacil uzmanı olmadığı acillerde 15 yaşındaki göğüs ağrısına da aralar,sepsideki hastanın trop yüksek diye de ararlar.
-Girişim imkanı yoksa döner alamazsın.Dermatolog 10 sivilce sıkar 50 puan.Ortopedinin alçısını teknisyen yapar osuruktan bir çok yapmadıkları isı kodlarlar.Senin ise ekon 20 puan eforun 10 puandir.ekg yorumuna puan vermezler ama herkes sana ekg danışır.
-İnvazivin varsa biraz para kazanırsın ama yine gecen gündüzün yoktur.Aldığın radyasyonun haddi hesabı yoktur.Radyologlar invaziv yapmasada mesaisi 3'te biter gider senin nöbet cıkışı 5'e kadar hasta bakman istenir,dayatılır.
-Ben göremedim yazdığıma pişmanım puanları artık çok düştü dahada düşer.En riskli hasta grubuyla uğraşıp dermatoloji,ftr gibi brañşlardan az kazanmak için *** olmak gerekir.Biz yandık siz yanmayın evinize gidince aranmayacağınızi bilerek güzelce vakit geçireceğiniz branşları yazın
Dezavantajı: yoğunluk, özellikle primer hastaların haricinde diğer bölümlerden sürekli hasta danışılması, çalışılacak nitelikli merkez sayısının azlığı
Avantajı: spesifik bölüm, Sadece 250-300 kişi kadar olması nedeni ile kıymetli. Akademik kariyer olasılığı ve de istenirse özel çalışma olasılığı yüksek. Hasta profilin çok net, ya 1 haftada ölüyor ya da girişimsel, cerrahi elinden geleni yapıp yaşatıyorsun. Ayda 1-2 doğacak siyanotik kalp hariç acilin yok denenebilir.
Eziyet gibi geçen Pediatri asistanlığına değecek kadar keyifli
-Genel olarak rahat bir branştır. Asistanlığı rahat geçer, nöbet azdır, nöbetlerde çok ekstra bir durum olmadıkça yatarsınız. Eve gittiğinizde bu hastaya ne oldu diye düşünmezsiniz, hastanın dirseği ağrıyor diye acilden aranmazsınız, kafanız rahat olur.
-Uzman iken servis nöbeti tutmazsınız, diğer branş hekimlerine acil nöbeti yazılırken size yazılmaz (yönetmelikte de geçiyormuş galiba).
-'Hepsi ağrısı geçmeyen yaşlı teyzeler' değildir. Romatoloji hastaları, mesleki hastalıklar, nörolojik hastalıklar vs gibi çok geniş bir hasta yelpazesi vardır.
-Nöral terapi, akupunktur, manuel terapi, Prp, kinesiotape ve bunun gibi onlarca alternatif tıp metodunu bölümün kendi eğitimiyle veya kurslarla rahatlıkla öğrenebilirsiniz, hele bir de enjeksiyonda eliniz iyiyse kralsınız demektir
-İsteyip de olmadığınız hangi branş varsa hepsinin rehabilitasyonunu yapabilirsiniz (nörolojik, ortopedik, pulmoner, kardiyak vs.)
-Ftr 'yi beğenmezseniz algoloji ve romatoloji yandalı yapabilirsiniz.
-Hastane ortalamasını yakalarsınız veya geçersiniz
-Özelde çok rahat iş bulursunuz, dal merkezlerinde çalışabilirsiniz.
-Poliklinik hasta yükü çok fazladır. Diğer branşlara gidip de birşey bulunamayan hastaların çoğu ftrye yollanır, ihale size kalır.
-Her yıl ftr kapanacak, Avrupa ve Amerika'da ftr yok zaten şeklinde bir söylenti yayılır, bu da özellikle asistanlıkta sinirlerinizi yeterince bozar (Amerika ve Avrupa'da ftr veya rehabilitasyon hekimliği vardır)
-Ftr ünitesi olmayan bir hastaneye atamanız yapılırsa ve alternatif tıpla aranız iyi değilse ilaç yazmak ve egzersiz vermek bir süre sonra bunaltıcı olmaya başlar.
-İşin en sıkıntılı kısmı başka bir meslek grubuyla çalışmaktır.
-Sağlık kurulu raporlarında en büyük yük sizin üstünüzdedir, simülasyon yapan hastalardan fenalık basar. Bir de en rahat ftrden rapor alınır deyip gereksiz yere istirahat raporu isteyenlerden başınızı alamazsınız.
-'Belim ağrıyor, ortopediye randevu alacağım' deyip sonunda sana dönen bir grup eş dost akraba vardır. Yıllar önce onlara ftr bakar demekten vazgeçtim çünkü eninde sonunda ortopedist ve beyin cerrahından duymadan ikna olmayacaklar (Bu da işin şakası☺). Kısacası halk arasındaki yaygın inanış ftr doktorlarının sadece fizik tedavi verdiği yönündedir, hastaların önemli bir kısmı diğer branşlardan yönlendirilir.
Benim aklıma gelenler bunlar. Eğer çok istediğiniz bir branş yoksa ftr yazabilirsiniz. Özellikle alternatif tıp yöntemlerinin ftr içine iyice girmesiyle eski sıkıcı imajı kırılmıştır diye düşünüyorum.
Kimse kaleme almamış onu da ben ekleyim bari.
Aşağıda yazacaklarım 4.5 yıllık ortopedi asistanı olarak kendi görüşlerimdir. Bir eksik bir fazla ekleme yapabilirler. Nesnel olarak yazmaya çalıştım.
1.	Cerrahi tatminin en yüksek olduğu branşların en başında gelmektedir. Kırık kalçayla gelmiş hastayı ertesi gün ayağa kaldırıp yürüttüğünüzde hastanın size yaşattığı minnet duygusu hiçbir şeye değişilmez.
2.	Maddi gelir açısından memleketin he köşesinde farklılar az çok arz edebilir. Ancak Amerika'da da dahil olmak üzere en yüksek kazanan branş her zaman ve tek ortopedidir. Türkiye de performans vs farklı olduğu için en başta olmasa da ilk 3 te yer alır.
3.	Öncelikli cerrahi branş değildir. İstisnai pelvis yaralanmaları ve kompartman vs hariç tutuyorum. Hastaları urgency tanımına uyar ama emergency değildir. Yani hasta acil olarak ameliyat olmazsa hayatına mal olmaz. Batın, toraks ve kafa travmalarına sekonder olarak cerrahi yapılır.
4.	Acilden arandığınızda (büyük oranda) hastayı atele veya alçıya aldırıp sizin için uygun zamanda, ertesi gün vs redüksiyon veya ameliyat edebilirsiniz.
5.	Ciddi ego sahibi iseniz, yaptığınız başarılı ameliyatlar ve hasta memnuniyeti sizi en uç derecede tatmin eder. Kendinizi zeus gibi hissedebilirsiniz 
6.	Ameliyatlık hasta bulma ve hasta problemi yaşamazsınız. Enfeksiyon hastalıkları, ftr, prc gibi diğer branş hastaları istemeseniz de sizin polikliniğinize başvurur. Dolayısıyla performans kaygınız olmaz.
7.	Ameliyatların hemen hemen tamamı fiziksel ve biyomekanik mantık içerir. Sayısal zekası güçlü olan kimseler için çok zevklidir ve öğrenme eğrisi oldukça kısa sürede tamamlanır.
8.	2 boyutlu görüp 3 boyuta kafanızda çevirerek ameliyat yapmak tarif edilemez bir duygudur.
9. Tatmin edici şekilde tek tabanca ortopedi ameliyatların çoğunu tek başınıza uzman hekim olarak yapabilirsiniz. Bir hekim ordusuna veya asistana ihtiyaç duymadan yeterli özgüvene sahipseniz çoğu vakanın altından rahatlıkla kalkabilirsiniz.
10. Okullarda görüldüğü gibi küçük bir branş olmadığını görünce yüzünüzde anlamlı bir tebessüm oluşur.
1.	En önce tabiî ki cerrahi branş asistanlığı. Her yerde farklılık gösterebilir zorluğu ama ortalama üzeri bir zorluk olduğunu söyleyebilirim. Ciddi mental güç ve ototerapi yeteneği gerektirir. Onlar yoksa da iyi bir kıdemli denk gelsin diye dua edilir. Ancak her durumda asistanlık denen şeyin sayılı günden ibaret olduğu unutulmamalıdır. Her geçen gün leyhinize işler, öyle düşündüğünüz taktirde biraz daha rahat geçer zaman.
2.	Her cerrahi branşta olduğu gibi malpraktis. Her ne kadar şu an için en başta olmasa da ilk 10 da yer alır.
3.	Her hasta çoğunlukla adli vaka olduğu için, takip kayıtları ve evrak dökümantasyonunun uygun ve zamanında yapılması çok önem arz eder. Zira her branş için geçerli olmak kaydıyla, geç doldurulmuş bir rapor veya belge yüzünden, evrakta sahtecilik suçu ile karşılaşılabilir.
4.	Cerrahi her zaman başlı başına strestir. Stresle baş etme sorunu olanlar için uygun olmayabilir.
5.	Bistüri değdiği an hastayla gayrıresmi evlenirsiniz. Çoğu zaman verdiğiniz bir ilaç nedeniyle bir hasta sizi suçlamazken, ameliyat ettiğiniz hasta memnun değilse her hafta poliklinikte kafanızı ütüleyebilir.
6.	Her zaman bir ekip ile çalışmanız gerekir. O yüzden ekibiniz sağlam olmalıdır. Postop bakımı, rehabilitasyonu, yara bakımı, implant firması ve malzeme tamin eden insanlar tam bir uyum olmalıdır. Eğer ekibiniz sağlam ise bu bölüm avantajlar kısmına yazılabilir, ama çoğu yerde dezavantajdır.
7.	Enfeksiyon. Her cerrahi branş için bu böyledir ama implant kullanılan ameliyatlarda bu durum daha risk teşkil etmektedir. Malzemenin sterilizasyonu, ameliyathane durumu, steriliteye dikkat eden tecrübeli yardımcı personel çok önemlidir.
8.	Engel ve maluliyet raporları nedeniyle fizik tedavi ve ortopedi sıkça hasta ve yakınları ile muhatap olmak zorunda kalır.
Daha çok uzatmak istemedim..
En son whatandash tarafından 10.03.2017 - 14:00:03 tarihinde düzenlendi, toplamda 4 kere düzenlendi.
Re: Branş Branş Uzman görüşleri ve uzmanlık özellikleri
#3660278 gönderen DrGulsever
13.09.2016 - 00:22:14
#3660552 gönderen drmurat08
13.09.2016 - 09:32:09
Dahiliye avantajları:mesleki tatmin var.yan dal yapma şansın var. Dezavantajları:küçük ilçede tek uzmansan 31 gun icap her gun aranırsın.hafta sonları ilçe dışına çıkmak için sürekli izin alman gerekli.muayenecilik devri kapandığı için ek gelirin olmaz.girişimsel işlem yapacak çok bişeyi olmadığı için performas puanı genelde diğer branşlara göre düşüktür.hastanelerde yatan çoğu hastada mutlaka dahiliye kons yapılıcak bir neden vardır.sürekli servislere de acile de konsa gidersin.genelde hasta profili 65 yaş üzeridir ve hastalar kroniktir her ay iki ayda bir aynı hastaların sürekli geldiğini farkedersin.kısacası dahiliyenin çalışma şartları çok kötüdür ve geliri diğer branşlara göre en düşüktür.
#3660570 gönderen staghorn
13.09.2016 - 10:34:53
Türkiye'de sayımız yetersiz. Bilimsel olarak önü gerçekten açık. Kişilik olarak sabırlı olmanız lehinize olacaktır:)
#3664915 gönderen whatandash
16.09.2016 - 10:39:20
Enfeksiyon ve Anestezi hakkında böyle yardım edebilecek olan var mı?
#3664917 gönderen homonculus
16.09.2016 - 10:45:41
#3664919 gönderen DRTRMRrr
16.09.2016 - 10:49:49
kalp damar cerrahi?Gögüs cerrahisi?Cocuk cerrahisi var mi?:)
#3664996 gönderen nicom
16.09.2016 - 13:52:47
#3665004 gönderen sinyordemir
16.09.2016 - 14:18:09
Acil uzmanlığı için yazabilir misiniz lütfen
#3665036 gönderen dr_leon
16.09.2016 - 15:13:34
#3665509 gönderen CAMOUFLAGE
16.09.2016 - 22:53:05
#3665995 gönderen EskiAdam
17.09.2016 - 01:20:45
#3666214 gönderen vedatmilor
17.09.2016 - 10:00:11
CAMOUFLAGE yazdı: Enfeksiyon Hastalıkları;
Peki şimdi size kaybolan yıllarınızı verseler, seçim yaptığınız zamandaki şartlara aynı şekilde bağlı kalarak, hangi branşı tercih ederdiniz?
#3666219 gönderen homonculus
17.09.2016 - 10:20:39
Adli tip hakkinda bilgi verebilecek olan var mi?
#3666230 gönderen drnazo
17.09.2016 - 10:50:52
homonculus yazdı: Adli tip hakkinda bilgi verebilecek olan var mi?