Ölümle Başlayan Yolculuk – Kars Ehlibeyt
Ve ben öldüm… Ayakta durmuş, etrafımı seyrediyorum… Hastalıktan kurtulduğumu ve sapasağlam olduğumu hissediyorum… Yakınlarım cenazemin etrafını sarmış, ağlıyorlar.
Onların ağlaması beni üzüyor. Kendilerine, ölmediğimi, sadece hastalıktan kurtulduğumu haykırıyorum… Kimse beni dinlemiyor… Beni görmüyor, sesimi işitmiyor gibiler. Benden çok uzak olduklarını ve onlarla iletişim kuramadığımı anlıyorum… Cenazeye, özellikle de çıplak olan sol yanına yakın bir ilgi duyduğumu hissediyorum…
Cennet’in En İyileri