Sabahlardan bir sabah, kahve altı öncesi kafamı toparlamaya çalışıyorum. Kocakarı soğukları kıçın kıçın geri çekilmekte lakin yaklaşmakta olan yaz endişelerimi azdırıyor. Yanlış hatırlamıyorsam bataklığa düşünce debelenmek pek tavsiye edilmiyor. Pencereden baktım. “Sokaklar hastalarını havalandırmaya çıkarmış tımarhane bahçesi gibi görünüyor ”. Bu durumda kendimi o bahçe dışında tutarak devam etmek sanki daha rasyonel bir tavır. Kendimle mutabık kaldım ve evden çıkmayarak bu Spitfire yazısını yazmaya koyuldum.
Erken dönem Spitfire’lara duyduğum ilgi, sevgi ve de saygı üçlemesi nedeniyle bu konuda hayata geçirmeyi istediğim birçok proje mevcut. Bunu fark edenler olmuştur. Bunu fark ederken tek derdin bu olsun diyenleriniz de olmuştur muhtemelen. Ehh “rahat batmasını müteakip enfeksiyon kapması” diyerek geçelim.
Uzun süre “Master Tamiya”nın bu alanda aksiyon almasını beklediğimi daha önce ifade etmiştim sanki. Heyhat ki, Tamiya’nın umurunda bile olmadı. Aradan eşit uzunlukta yıllar geçti, değil Mk.I ya da II'yi, zahmet edip Mk.V bile çıkarmadı. Elimiz böğrümüzde kalakaldık. Alacağın olsun be Tamiya San. Büyük vebal altındasın..
Hayal kırıklığının geçmesini bekledim. Ama bu çok uzun sürdü. Yaş zaten durmadan ilerliyor. Daha fazla beklersem yapılacaklar listem ile beraber sade bir törenle gömülmem söz konusu. Başladım incelemeye ne yapılabilir konusunu .
Seçenek pek yok maalesef 1/32 mikyasta. Zaten ortalıkta bulunmayan çok eski kalıp berbat Revell'in yanına yaklaşmak oldukça tehlikeli hatta yasak. Alman Revell'in geçtiğimiz yıllarda yeni kalıp olarak piyasaya sürdüğü ve millete geçici heyecan yaşattığı yeni Mk.II ise tam bir hayal kırıklığı. Bundan bir tane yapmış ve uzak durmaya karar vermiştim. Galeride rastlamak mümkün bu hayal kırıklığına.
Geriye Hasegawa’nın yıllar önce çıkardığı “hibrit” Mk.I/II kalıyor. Aslında form olarak en doğru erken dönem Spitfire bu bence. Lakin yaşlı olmasının verdiği birtakım dezavantajları da bünyesinde barındırmakta. Bu sıkıntılarından kurtarmak gerek. Bu da biraz emek biraz da para gerektiriyor.
Bu kit neyin nesidir biraz bahsetmekte fayda var. Sıkılanlar doğrudan resimlere bakabilir tabi.
Hasegawa 2001 yılında, eski dışa kalıp Mk.Vb kitinin kanat dışındaki parçalarını kullanarak piyasaya sürdü bu kiti. Eski dışa detay parçaların yanına yeni kalıp içe detay A tipi kanatlar ilave edilmişti. Hibrit kit olarak adlandırmamın nedeni bu. İkisi bir arada. Başlangıçta tuhaf ve saçma görünüyor ama yoklukta kurtarıcı da olabilir kanaatindeyim.
İlk olarak Mk.Va olarak piyasaya sürülen kit, akabinde Mk.I ve Mk.II olarak da üretildi. Ancak bu yeni kalıp kanatlarda bulunan yağ soğutucusu (Mk.V'ler baz alınarak tasarlandığından) Mk.I ve II'lere uygun değildi. Mk.I ve II için değiştirilmesi gerekli.
Aynı plastik parçalar Revell tarafından da 2000'lerin başında piyasaya sürüldü. Elimdeki kit bunlardan biri.
Sonuç olarak listemdeki yapılacak Mk.I ve II'lerin sayısı hiç de az değil. Bu nedenle bu hibritleri baz kit olarak seçtim ve uygun fiyattan toplamaya başladım.
Bu kitlerden geçtiğimiz yıl iki tane yapmıştım. Her ikisi de RAF tayyaresiydi. Listeme baktım ve bir THK forslu Spitfire Mk.1a yapmanın zamanının geldiğine karar verdim.
Bilindiği üzere THK'de sadece üç adet Mk.1 kullanılmış. Üçünden biri yapılacak. Elde referans olarak çok fazla resim yok. Üç numaranın hiç yok. Eldekiler 1 ve 2 numaraya ait.
Özkan'dan aldığım referans resimlere baktım ve herhangi bir akademik araştırmaya bulaşmadan 2 numarada karar kıldım.
Yapıma başlamadan önce bazı düzeltme ve iyileştirme parçalarını edinmek gerekiyor. Daha önce belirttiğim gibi form olarak en doğru kit olsa da yaşlı oluşu nedeniyle biraz desteğe ihtiyacı var. Biraz para harcamak gerekiyor ama bence sonuç tatminkar sayılır. Sözkonusu ilave parçalara yeri geldiğinde değinmek üzere yapıma başlayalım
Yapıma eski dışa detay Mk.V gövdelerinin panel çizgilerini içe detaya çevirme şenlikleriyle başlanıyor. Şenlik dediğime bakmayın bu tür işlerden hiç hazzetmedim şu ana kadar. Tanrıya şükür ki, gövdedeki panel çizgileri pek fazla değil.
Sonraki adım kokpit işleri.
Hasegawa'nın oldukça yaşlı kitinde kokpit parçaları günümüz koşullarının oldukça gerisinde ve basit tasarlanmış. Bu bölgeyi iyileştirmek için Aires setin kullanmak bir alternatif olabilir. Ancak burada da koltuk ve bazı kısımlar pek içime sinmedi. Bu nedenle ana parçalarla devam edip bazı detay setleri ile modifiye etmeye karar verdim.
Önce gösterge tablosuna bakalım. Bu parçanın gösterge bölümünü tıraşlayarak düz hale getirdikten sonra boyadım. Ardından, piyasada maalesef artık bulunmayan Eduard'ın PE setinden faydalanarak ilgili parçayı yerleştirdim
Kokpiti adam etmek için ayrıca Barracudacast’ın koltuğu ile kokpit iyileştirme setini kullandım. Koltuk kemerleri Eduard’ın setinden geldiler.
Kokpit gövde içine yerleşti. Gövde parçaları kapatıldı.
Sırada kanatlar var.İçe detay kanatlarda çok müdahale gerekmiyor. Karındaki ışık için bir delik açmakla başladım.Son hali daha iyi görünüyor.
Radyatör ızgarasının çıkışı çok doğru değil, biraz içeri doğru kavis olmalıydı. Ancak burayı olduğu gibi kabul ederek devam etmeye karar verdim. Son müdahale kanat altındaki yağ soğutucu ünitesi. Mk.V tipi yeni nesil parça kanatla birlikte kalıplanmış.
Bu parçayı dikkatlice keserek kanattan ayırdım. Zemini düzenledikten sonra Eagle Parts ın erken dönem yağ soğutucu parçasını yerleştirdim.
Kuyruk tarafındaki yaşlı ve zayıf Hasegawa yatay dengeleyicileri için “Master Details” in setini kullandım yine. Beğeniyorum ben bunları. Seçim size kalmış.
Montaj tamamlanmış görünüyor. Ancak boyamaya geçmeden önce halledilmesi gereken bir nokta (ya da noktalar mı desek) daha var.
Defalarca belirttiğim gibi kit gövdesi oldukça eski bir dizayn ve üzerindeki detaylar da bunu rahatça hissettiriyor. Bunlardan biri de burun kaportasındaki gavurların "fastener" diye tabir ettiği kilitli vidalar. Bu detaylar Spitfire'ın en önemli karakteristiklerinden biri. Dolayısıyla bunları kitteki haliyle kabullenmek zor. Hasegawa'nın verdiği detaylar çok zayıf. Modifikasyon şart.
Bu konuda Archer Fine Transfers’in “Surface Details 2” olarak ürettiği ürünü bir süredir kullanmaktayım. Sonuçtan fazlasıyla memnunum. Bu mikyasta Hasegawa Spitfire Mk.I projelerinin hayata geçirilmesinde bu ürünün çok ciddi ve kritik katkısı olduğunu eklemeden geçmeyelim.
Bu “fasteners” lar tek tek yerleştirildikten sonra X-22 ile korumaya alındılar. Artık boyanabiliriz.
Modelin tümünü astar niyetine Tamiya siyahına boyadım.
Gövdenin ve kanatların altı siyah olarak kalacağından maskeleyerek üst yüzeylere geçtim. Üst yüzeylerin kamuflajı aşina olduğumuz renkler “RAF Dark green” ile “Dark earth” den ibaret.
Kanatlardaki iri kare forsları maskeleyerek boyadım.
Kuyruktaki ay yıldızın yıldızı Turquoise (Turkuaz diye okuyoruz) Dekal’den. İki numaralı Mk.1'deki hilalin şekli referans resimde biraz tombul görünüyor. Bu nedenle dekal yerine maskeleyerek boyamaya karar verdim
Sağolsun Özkan bu balık eti hilal ile gövde yanlarındaki “2” numara için maske kesti ve bana ulaştırdı. Ben de kullandım.
Bu aşamadan sonra parlak vernik, yağlı boya yıkama, mat vernik gibi süreçler yaşandı.
Iniş takım dikmeleri için “Scale Aircraft Conversion” setini kullandım. Kitten çıkan dikmeler oldukça eski tarz olup pek dayanıklı görünmüyorlar.
SAC'ın dikmeleri oldukça eski beyaz metal parçalar. Setin içinden uyduruk metal tekerlekler de çıkıyor ama bunları atabilirsiniz, ya da balık tutarken oltaya ağırlık olarak da takabilirsiniz.
Kitten çıkan yaşlı egzostlara da burun kıvırarak Quickboost’un rezin egzostları ile değiştirdim
Hazır Quickboost’a uğramışken, Spitfire Mk.1 için uygun abak ve palleri de eklemeyi unutmayalım. Bunlar da modele ayrı bir değer katıyorlar.
Kokpit giriş kapısı için tek adres biliyorum: Barracudacast.
Erken çubuksuz olan kapağı kullandım. Sonuç gayet iyi.
Ana iniş takımı tekerlekleri de aynı müesseseden temin edilerek yerlerine takıldı.
Son hamle anten telinin gerilmesiydi. Akabinde Mk.1a camlı ama ahşap dolaptaki yerini aldı. Korkarım ki Tamiya bu mikyasta bir Mk.1 ya da Mk.II çıkarmayacak, bu durumda bu eski Hasegawa'lar ile dingildemeye devam edecekmişim gibi görünüyor.
Yedek parçalar stoklandı. Sanırım sıradaki Spitfire Dunkirk'dekilerden biri olacak.
Mayıs başı 2019