Eser sıra no:110228eser01
Gelecekte zirvelerde olmak için yetiştirilen bir nesil ve her şeyin orada güzel olduğuna inanan bir toplumuz.
Başarı uğruna hiçbir fedakârlıktan kaçınmayan insanlarız. Ne fedakârlıklar ama… Arkadaşlarımızdan, yaşamamız gerekenlerden, an’ımızdan yaptığımız fedakârlıklar. Başarı sonunda her şey güzel olacak umuduyla an’ı geleceğe ertelemekteyiz. Bir daha asla bulamayacağımız an’ımızı… Ama eğer hayatımıza biraz fazla yer verirsek yarışta kaybederiz! Gelecekten kaybederiz… An’ımızın önemini düşünmeden tüm enerjimizi gelecek planlarına harcıyoruz. Çünkü gelecekte mutlu olacağız. Yaşayamadıklarımızın pişmanlığıyla, kaybettiğimiz değerlerle, hiç bitmeyecek olan en iyi olma arzumuzla mutlu insanlar olacağız (!) En güzel yalanımızdır: “Şimdi fedakârlıklarda bulun, sonra her şey güzel olacak.” Peki, olmazsa kaybedilen zamana değecek mi?
Teraziyi dengelemek bu kadar zor olmamalı. İstediklerimizle yapmamız gerekenler arasında bu kadar sıkışmış durumda olmamalıyız. Benim gelecekteki isteğim en iyi yerde olmak değil, en mutlu yerde olmak! Garantide olan an’ımı yaşamak isteğim, bilmediğim geleceğim için tüm zamanımı sarf etmek değil.
Birileri ne zaman fark edecek sadece başarı için yetiştirilen robotlar olmadığımızı, aslında hiçbirimizin gelecekte başarı uğruna bencilleşmiş ruhlar olmak istemediğimizi, beynimize aşılanan “başarı için hayattan fedakârlık“ kavramından biraz olsun uzaklaşmak istediğimizi?
Başarıyı hepimiz seviyoruz tabii ki ama farkında olduğum bir şey var: Bu aşırı sevgimiz sayesinde gelecekte ilişkilerimizin rekabetten ileriye gidemeyeceği.
Etiketler: elf231, eserler