﻿ Dergi July 2008 Sayısı - Sayın Erdal Kınacı, Lütfen Karanlık Odaya! | Photoshop Magazin
Erdal Kınacıyla daha önce röportaj yaptığım meslektaşım Sina Demiral sayesinde tanıştım. Genel Yayın Yönetmenimiz Murat Akçiçek, Sina Demiral, Erdal Kınacı ve ben kare ası oluşturduk. Asmalı Mescit'e yemeğe gittik. Saatlerce süren keyifli bir fotoğraf sohbeti yaptık ve İstanbul Teknik Üniversitesi'ndeki fotoğraf şenliklerini değerlendirdik. Hemen hemen tüm fotoğraf severlerin yakından tanıdığı, Türkiye'nin gururu Erdal Kınacı 1966'da Malatya'da doğdu. Sağlık memuru baba ve ev hanımı anneden olma üç kardeşin ortancası.
Erdal Kınacı, 1990 yılından beri Anamur'da yaşıyor. İlköğrenimden itibaren yaptığı resimlerle dikkat çekti. Lise yıllarında okulun bodrumunda atölye bile açılmıştı rahat resim yapabilsin diye...
Türkiye ikincisi olarak kazandığı üniversitede resim yapmayı bırakıp fotoğrafa başladı ve halen devam ediyor. Fotoğrafçılığının yanı sıra birden fazla sosyal yardım kuruluşuna üye olan Erdal Kınacı, hem hekim olarak hem insan olarak ihtiyaç duyanlara bir şekilde yardım edebilmekten keyif alan bir kişi
Size National Geographic 2006 ödülünü kazandıran fotoğrafın hikayesini anlatır mısınız?
2006 yılında National Geographic dergisinin Türkiye'de düzenlediği yarışmanın doğa ve insan kategorilerinde büyük ödülü kazandım. Bunun üzerine fotoğraflarım uluslararası yarışmaya gönderildi ve insan kategorisinde uluslararası birinciliği aldım. İnsan kategorisinde başarı gösteren fotoğraf ile birlikte benzer fotoğraflardan oluşan bir seriyi National Geographic'in Washington'da bulunan merkezini ziyaret ettiğimizde sundum. Beğeni kazandığını söyleyebilirim. İzleyenler tarafından bu beğeninin sebepleri olarak anın yakalanması, dramatik öğelerin yoğunluğu ve elbette teknik başarı gösterilmiştir.
National Geographic'de birincilik ödülü
O resim, bir dizinin ya da foto röportajın parçası mı?
Öyleyse, diğer resimlerle de ilgili bilgi verebilir misiniz?
Resmin Türkiye'de aldığı tepki nasıldı?
National Geographic'in düzenlediği yarışmada birinci olan fotoğraf seksen kareden oluşan bir foto röportajın bir fotoğrafıdır. Foto röportajın konusu genel olarak engellilerle ilgili, daha doğrusu engellilerin yaşadığı sorunlara dikkat çekmeyi amaçlıyor. Engelsiz yaşama destek fotoğrafları olarak adlandırılabilir. Şimdiye kadar Türkiye'de İstanbul, Ankara, İzmir başta olmak üzere birçok ilde sergilendi; hala sergilenmeye devam ediyor. Foto röportajı oluşturan fotoğraflarda yer alan engelliler 300 aile arasından seçildi ve 80 engelli fotoğraflandı. Fotoğrafların ilk bakışta rahatsız edici olması amaçlandı. Bu nedenle ilk zamanlar sert-kötü tepkiler gelse de sonrasında amacına ulaştı ve bu sergiler sayesinde engelliler derneği birçok yardım kuruluşu tarafından desteklendi.
Geneleve nasıl girdin?
Türk genelevleriyle ilgili bir röportaj fikrine nasıl vardınız?
Bu yerlere nasıl girdiniz, nasıl ulaştınız?
Engelliler ile ilgili foto röportajın fotoğraflarını çekerken tanıştığım bir engelli kadın aynı zamanda genelevde çalışıyordu. Onun hayatı ilgimi çekti ve engellilerden sonra genelevlerdeki hayatı görüntülemeye başladım. Bu yerlere girmek ilk başta çok zor oldu. Ancak daha sonra o çevrelerden tanıdıklar edinerek ve çektiğim fotoğrafların onlara zarar vermeyeceğine ikna ederek çalışmaya başladım.
İki yılda 22 genelevi ve 50 kadar genelev çalışanını görüntüledim.
Türkiye'de fotoğrafçıların karşılaştığı zorluklar nelerdir?
Tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de de fotoğrafçı için zorluklar bulunmaktadır. "Ne çekiyorsun? Neden çekiyorsun? Ne yapacaksın?" şeklinde sorular hem halk hem de yetkililer tarafından sıklıkla sorulmakta. Bunun altında yatan sebebin fotoğrafın bir sanat dalı olarak tanınmamasından ve fotoğrafçıların gerekli bilgi ve donanıma sahip olmadan işe kalkışmalarından kaynaklandığını düşünüyorum. Dünyanın herhangi bir yerinde fotoğraf çekmekle Türkiye'de fotoğraf çekmek arasında bir fark olmadığını biliyorum.
Bu dünyayı fotoğraflarla açığa çıkaran ilk Türk fotoğrafçı
Türkiye'de fahişeleri ve genelevleri görüntüleyen ilk fotoğrafçı sanırım benim, uzaktan çekilen birkaç fotoğrafa rastladım ancak foto röportaj tarzında yapılan ilk çalışmanın sahibi olduğumu düşünüyorum. (Not: Genelevleri fotoğraflama konusu daha önce İtalya'da yaşayan performans sanatçısı Şükran Moral tarafından da işlendi. Ancak bu yukarıda da belirtildiği gibi bir foto röportaj çalışması değildi. Bkz; Photoshop Magazin - Kasım 2005)
Bu yerlerde karşılaştığınız insanların, kadınların ve müşterilerin hikâyelerinden bazılarını anlatabilir misiniz?
Kadınların hikayeleri çoğunlukla acı içeriyor. Küçük yaşta ailesi tarafından satılanlar, evlendikten sonra kocası tarafından satılanlar veya geçim sıkıntısından başlayıp sonra bırakamayanlar (bıraktırılmayanlar) çoğunlukta.
İlk defa milli olmak ve özel muamele
Aklınıza ilk gelen genelev hikayeleri?
Hikayeler çok ve çeşitli ama bana en çekici gelen kasabalı gençlerin ilk seksüel deneyimlerini yaşamak için bu yerlere gelmeleri. Onların saygılı duruşları, yanaklarının kızarması, dizlerinin titremesi bana hem komik hem ilginç gelmiştir. Kadınlar da genellikle bu ilk gelenlere özel muamele uygulayıp anlayış gösterirler.
Bu proje üzerinde çalışırken hiç şok yaşadınız mı? Ya resimlere bakanlar? Bu resimlerden bir şekilde etkilenen insanlardan tepki aldınız mı?
Projeyi 22 ayrı mekanı görüntüleyerek tamamladım. Gittiğim her yeni yer tam anlamıyla şok yaşattı. Fotoğraflara bakanların tepkileri ya siyah ya da beyaz; gri tonlar yok. Ya çok sevip müthiş, olağanüstü buluyorlar ya da rezalet, böyle fotoğraf olmaz şeklinde tepki gösteriyorlar. Sizin dergiye nasıl tepkiler geleceğini merak ediyorum
Herkesin bir fiyatı vardır. Güzel kadın 100.00 USD
Bize günümüzde Türkiye'de kadınların durumuyla ilgili bir şeyler söyler misiniz? Genelevlerdeki kadınlar yaptıkları işten vazgeçince ne oluyor? Aileleri, akrabaları, toplum onlara nasıl bakıyor?
Genelevde çalışan kadınlar genellikle türlü bahaneler ile borçlandırılıyorlar. İhtiyaçları için az miktarda verilen borç paralar karşılığında yüksek faizli senetler imzalatılıyor.
Kadınlar ne kadar çok çalışsalar da bu senetlerin bir türlü sonu gelmiyor. Yaşlanıp çaptan düşünceye kadar süreç bu şekilde devam ediyor. Vazgeçme gibi bir şansları yok, ancak kerhaneler arasında para karşılığında alınıp satılıyorlar. Genç ve gösterişli olan kadınların fiyatı 100 bin dolara kadar çıkıyor. Bu parayı ödeyen mekan sahibi 8-10 katını kazanmadan kadının yakasını bırakmıyor. Vücut ölçüleri gösterişsiz olanlar, çocuk sahibi olanlar (özellikle erkek çocuk hiç istenmiyor), anal seks yapmak istemeyenler (günah), hastalığa yatkın olanlar düşük ücretler karşılığı alınıp satılırlar.
Fotoğraflara Photoshop muamelesi
Erdal Bey bu keyifli sohbet için teşekkürler. Son olarak işlerinizde Photoshop kullanıyor musunuz?
Photoshop veya benzeri fotoğraf işleyen programlar hakkında deneyimim az olmakla birlikte kullanıyorum. İyi bir Photoshop kullanıcısı olmayı çok isterim. Öğrenmeye gayret gösteriyorum. PS ve benzeri programların dijital fotoğrafın olmazsa olmazı olduklarını düşünüyorum. Dijital fotoğrafın makineden çıktığı ham hali yüzüne bakılacak gibi değil. Filmle, özellikle dia pozitif ile kıyaslanamaz bile ancak doğru PS işlemlerini yaptıktan sonra aradaki fark kapanıyor. Anamur'dan kalkıp, geldiğiniz için çok teşekkür ederiz. Özellikle Anadolu'daki fotoğraf severlere ilham kaynağı olmanızla birlikte, bu güzel çalışmaların ve başarılarınızın devamını dilerim.