Autochronicles: Mayıs 2010
Kullanılan otomobil: BMW 730d
Vay be! Bu kadar da zor olmamalıydı! 730d’nin direksiyonuna geçmek kolay olmuştu ama en sevdiğim CD’yi dinlemek bir hayli zor oldu. Hayır, ben de biliyorum CD’yi koyuyorsun ve çalıyor... Zor olan bu değil, zor olan BMW’nin muhteşem iDrive sisteminde ‘mute’ fonksiyonunun nerede olduğunu bulmaktı! Yaklaşık 15 dakika sürdü desem inanır mısınız? Hem de bulabilmek için otomobili kenara çekmek zorunda kaldım...
Sürücü koltuğu bu tip bir otomobilde olması gerekenden daha cezbedici yapıda. Hakkaten merak ediyorum, bir 730d alıp da otomobili şöförüne kullandıran var mıdır diye? Varsa lütfen benle iletişime geçsin bunun nedenlerini anlamak isterim... Görüş muhteşem, direksiyon muazzam, eskiden Amiga oynadığımız dönemlerdeki Quickshot Joystick'lere benzeyen vites kolu, bilim kurgu filmlerinden çıkmış gibi ama kullanımı bir o kadar da pratik... Arka koltuklarsa kullandığım modelin donanımsız olması nedeniyle sabit, yani diğer otomobilimiz Mercedes S400 Hibrid’deki gibi ayarlanamıyor. Diz mesafesi de 7 Serisi’nin boyutlarına göre vasat bana kalırsa, ki Merc’e bindiğinizde bunu çok daha net anlıyorsunuz.
Bahadır’da BMW’nin en büyük rakibi olan S Sınıfı’nın hibrid versiyonu vardı. S400 Hibrid’de 3.5 lt’lik içten yanmalı motor ve elektrik motoru birlikte çalışıyor. 275 bg’lik motora 24 bg’lik elektrik motoru yardımcı oluyor, ortalama 7.2 lt/100 km yakıt tüketimine ve 186 g/km’lik emisyon değerine sahip. Ayrıca stop/start sistemiyle donatılmış. BMW ise 192 g/km ve 7.2 lt/100 km verilerini gösteriyor. Yani anlayacağınız Merc, BMW’nin 245 bg’lik standart 3.0 lt’lik dizel motoruna göre çok daha teknolojik ve karmaşık bir yapıda. He bir de Mercedes dünyanın ilk lityum iyon aküsünü kullanıyormuş, çok farklı piston ve silindir kafalarına sahipmiş, miş, miş...
Ekranlarımızda ‘0’ ibarelerini görünce çıktık otobana 90 km/s’yle başladık yol almaya. 730d’nin göstergesi önce 9 lt’lerdeydi, ardından 8, 7, 6 lt/100 km... Yok artık dedim, koskoca 2 tonluk araba daha neler... 5.8, 5.7, 5.5, 5.4! 5.4 lt/100 km ortalama tüketim ile gişelere kadar gelmiştim! Biraz dur-kalk trafiğe girdik ve tüketimim 6.9 lt/100 km’ye çıktı. Olağanüstü, diyecek bir şey bulamıyorum. Bi dakka bu kadar heyecana gerek var mı? Merc ne kadar tüketti acaba?
‘Alo, evet abi dinliyorum. Önce ben mi? Peki... 6.9 lt/100 km.’
‘9.5 lt/100 km...’
Trafik açılınca yapıştırıyoruz gaz pedalını dibine kadar veeeeee... Güle güle Merc... Acı bi yenilgi oldu bu senin için...
Ne diyeyim, muhteşem bi motor, muhteşem bi sürüş keyfi, gayet oynak bi arka taraf, ayarlanabilir süspansiyon, her virajda drift yapma şansı, isterseniz ekonomi, isterseniz performans, güzel tasarım, kaliteli iç mekan, çok iyi bir ses sistemi...
Amaaaan böyle bir otomobilde arka koltukların hareketli olmasına gerek var mı? Ne de olsa oturan olmayacak oraya...
Posted by Berk Sarıoğlu at 01:52 0 comments Links to this post
Labels: BMW, BMW 730d
Posted by Berk Sarıoğlu at 01:40 0 comments Links to this post
Labels: Ayrton Senna, Otohaber
Labels: F1 kulubü
Kullanılan otomobil: Land Rover Discovery 3 TDV6 2005
Ah işte çok sevdiğim bir otomobili daha kullanma fırsatı doğdu bana! Neden seviyorum derseniz, benim tarzımda bir araç olduğu için. En azından neden yapılmış olduğu belli: Araziye girmek için. Sert bir imajı var, dayanıklı, boyutlarının büyüklüğü boşuna değil, yani bir BMW X6 gibi amaçsız, saçma sapan bir araç değil. Ben böyle safkan araçları seviyorum, ne idü belirsiz konsept karmaşası olanları değil.
Begüm, bu aracı almak istiyordu ve anlaşmışlardı sahibiyle. Almaya ise birlikte gittik, tabii ki otomobili olduğu yerden Begüm’lerin evine getirme şerefi bendenize aitti.
Aslında ilk Land Rover kullanışım değil bu. Daha önce Autocar’da tüm modellerini kullanmış ve en çok Disco’yu sevmiştim, her yere gidebilme özgürlüğü ve güveni sunan tam bir arazi aracıydı. Karşımda duran araç ta 2005 model, British Racing Green renginde, krem rengi deri koltukları ve HSE donanımıyla hayli güzel bir örnek. Üstelik bayağı da temiz kullanılmış, sahibinin söylediğine göre araziye hiç girmemiş, kazası yok. Sadece şanzımanda sorun çıktığı için değiştirmişler, o kadar.
Özlemişim Disco’nun içinde oturmayı. Direksiyondayım, işte o upuzun motor kaputu bir kez daha karşımda. Gerçekten ilginç bir deneyim kaputu önünüzde o kadar uzanırken görmek. Kabinde tonlarca hacim var, diz, baş, dirsek mesafesi için diyecek bir şey yok. Köşeli tasarıma sahip orta konsolda bir sürü düğme var ama kullanımları gayet kolay. Terrain Response sistemi de orada duruyor işte, bu düğme hakkında Autocar’da yaptığım yorumu yazayım da anlayın neler düşündüğümü: ‘Bu düğmeyi çevirip, otomobilde olan değişikliklere tanık olunca, neden Ferrari, Porsche, Lamborghini gibi markaların yanında Land Rover adının geçtiğini anlıyorsunuz...’ Bu yorumdan sonra teşekkür maili almıştım Land Rover’dan... Bu kısaca gireceğiniz araziye göre aracın süspansiyon, yükseklik ve diferansiyel ayarlarını yapan otomatik bir sistem.
Her neyse 2.7 lt’lik turbodizel motor da bir yerlerden tanıdık. Hmm, Jaguar’dan olabilir mi? Tabii ki, peki Citroen ve Peugeot desem? Evet bu markaların C6 ve 607 gibi büyük otomobillerinde de aynı motorun 207 bg gücündeki versiyonu kullanılmıştı, buradakiyse 190 bg gücünde. Bu motoru hem Peugeot hem Citroen hem de Disco’da kullanıp çok ama çok beğenmiştim. Beğendim çünkü hem rafine, hem sesi güzel, hem de gerektiği zaman performan, gerektiği zamansa arazi kullanımında ihtiyaçları çok iyi karşılıyor. Top Gear’da jeremy Clarkson’un Jaguar S Type dizel ile Nurburgring’e çıktığı bölümü hatırlıyor musunuz? Evet işte o Jag’de de bu motor vardı...
Disco’muz biraz kirlenmiş durumda ama böyle olması daha karizmatik bence. Motor gayet iyi durumda, koltuklar da öyle, herhangi bir yırtık, çizik yok, 150.000 km’deki bir araç için gayet diri durumdalar. Harmann Kardon Logic 7 ses sistemi tek kelimeyle muhteşem! Navigasyon da var araçta ama haritada Türkiye olmadığı için pek anlamlı değil, bu ekranda aracın durumunu gösteren grafiği takip etmek daha keyifli.
Trafikte büyük boyutlar için biraz alışkanlık gerekiyor. Sürüş alışık olduğunuz otomobillere göre biraz sallantılı ama bu normal, zaten bir yerden sonra alışıyorsunuz buna. Şanzıman altı ileri otomatik ve geçişler gayet temiz, bunda değişen şanzımanın 2010 model olmasının bir etkisi olabilir diye düşünüyorum. Yedi koltuk kapasitesi kullanışlı ve pratik. Bagaj o kadar genişki ‘evden eve taşıma şirketi’ açabilirsiniz bu araçla.
Yol bilgisayarını sıfırladım ve gideceğimiz yere gidene kadar ortalama 11.5 lt/100 km yakıt tükettik. Eh 2 tonun üzerindeki bir araç için fena değil di mi?
“Araziye gideriz di mi genç?
“Hhahah tabii ki gideriz, var ya çok zevkli olur hem de!”
“Yaa ben de öğrenmek istiyorum arazi kullanımını.”
“E ben bildiğim kadarıyla gösteririm sana.”
“Oley tamam o zaman.”
Yok aslında ben de çok bilmiyorum, yani ince tekniklerini ama en azından aracın sistemlerini tanıyorum. Neyin nasıl kullanıldığını yani...
Neyse canım görücez bakalım.. Disco’yu seviyorum, güzel, kaba, sert ve imaj bir araç. Amacına uygun, köşeli tasarımıyla sanki modern olmayı reddeden bir yapıda ve kullanıcısına çok güven veriyor.
Tam bir arazi aracı yani, diğer SUV’lar gibi süs bebeği değil...
Posted by Berk Sarıoğlu at 00:42 1 comments Links to this post
Posted by Berk Sarıoğlu at 23:42 0 comments Links to this post
Duyarsızlık ayrı bir şey, dünyanın ön ayak olduğu yenilikleri görmezden gelmek ayrı bir şey...
Posted by Berk Sarıoğlu at 23:32 0 comments Links to this post