Şiddet - Ocak'11 - İnci YEŞİLYURT | Aile ve İletişim Danışmanı
04 Ocak 2011 Yorum Bırakİnci'nin Güncesi
Yüzümün bu haline mi? İçimin acımasına mı yanayım bilemiyorum. Dün yine tepeledi beni. Aslında bu sefer nedende yoktu şiddet için. Sanırım canı istedi.
Evlendiğimizde ne hayallerim vardır oysa, hep sevecekti beni. Değil şiddet, elini kaldırmak, kırmaktan çekinecekti. Kızgınlıktan kendini tutamadığını, öfkesine hakim olamadığını ama beni her şeyden çok sevdiğini hala söyler de inansam ne olacak ki?
Bana kalsa daha ilk elini kaldırdığında terk ederdim onu. Ama beni bana bırakmıyorlar. Kocam, ailesi, ailem hangisi arkamda sapasağlam duruyor ki? Aslında ailem bir iki kere bana destek oldu. Gel yanımıza dediler. Gittim. Birkaç hafta sonra önce çocukların baba özlemi, ev ev üstüne olamayışı, ‘kocandır ses etme’ demeler, ardından dön evine değişeceğim, artık sana elimi kaldırmayacağım diyen kocamın ısrarları ile onlara da sözümü tutamadım. Geldi aldı beni babamın evinden . Ailemde bıraktı peşimi.
Eve dönünce ilk birkaç gün iyi olur. Ardından yine tokat yine dayak. Çocuklar ses yapar acısını benden çıkarır, cebinde parası olmaz yine suçlu ben. Kadın olsan bunlar olmaz der ama ne istediğini ne beklediğini bile soramam ki, eli hemen havaya kalkar.
Ne çocukları ile ilgilenir, oynar ne de evin ihtiyaçları ile. Varsa yoksa arkadaşları. Hep onlarla vakit geçirir, akşamları da malum eğlenceler. Hepsine, herkese zamanı ve parası varda bir tek bize gelince yok. İstersek, ihtiyacımız olursa vay halimize,
Şimdi karşınıza geçse, ağzı öyle güzel laf yapar ki, onu dinledikten sonra ‘vah zavallı adam’ dersiniz. Kalıbına aldanırsınız hiç konuşmasa bile. Adam sanırsınız. Arkadaşları, çevresi onu sever sayar. Ailesi de. Bir tek ben onlar gibi düşünmüyorum. Çünkü onlar değil den şiddet görüyorum.
Bir işe girmeye çalıştım. Daha ikinci günü iş yerine gelip rezillik çıkardı. Devam edemedim. Kadın kısmı evinde otururmuş. Çocuk doğurur, kocasının her istediğine boyun eğermiş. Hayır ben artık boyun eğmek de istemiyorum, sadece çocuk bakmakta. Emir kulu, şamar oğlanı hiç değil. İnsan olmak istiyorum.