‘Kürdinsan’ın şartı Türksüzleştirme mi? - Son Dakika Haberi - Haberler | STAR
23.11.2013 16:32 - Güncelleme: 23.11.2013 16:33
Doç. Dr. Mehmet Akif Okur - Gazi Üniversitesi Öğretim Üyesi / GORAM
Andımız ve Türkiye bayrağı tartışmaları, Diyarbakır’da indirilen tabela, Barzani ziyaretiyle yükselen Kürdistan vurgusu... Bunlar, başlıca özellikleri arasında Türklükle ilgili ifade ve sembollerin kamusal görünürlüklerinin azaltılmasını ve vatandaş kimliğini temsil yeteneği reddedilen Türklüğün etnik sınırlara çekilmeye zorlanmasını sayabileceğimiz “Türksüzleştirme” sürecinin gerilimli kilometre taşlarını oluşturuyorlar. Eğer çözümden beklenen, başörtüsü meselesinin son karesinde gördüğümüze benzer biçimde toplumun genelinin nihayetinde kabul edebileceği bir değişim ise, Türksüzleştirme ters istikâmette sonuçlara gebe. Demokratikleşme sürecinin önceki uğraklarından farklı olarak yalnızca hak kaybı yaşamış kitlelerin mağduriyetlerinin giderilmesi meselesiyle değil bütüne atfedilecek kimliğin nasıl tanımlanacağı sorusuyla da yüzyüzeyiz. Semboller evreninde çoğunluğa ortak kimliğin kaybı duygusunu yaşatan düzenleme ve mesajlar, zannedilenin aksine, cevabı zorlaştırıyor.
Kastettiğimizin daha iyi anlaşılabilmesi, halihazırdaki yaygın analiz tarzından farklı olarak, çoğunluğu çözümün paydaşı sayıp final sahnesinde de yüzü Ankara’ya/İstanbul’a dönük bir bölge görmek isteyen perspektiflere aşinalık kazanılmasıyla mümkün. ‘Kürdinsanın*’ talepleri/Kürdistan’ın gerekleri arasındaki tahteravalliye odaklanmak suretiyle bu doğrultudaki ilk adımımızı atabiliriz. Tahterevallide ‘Kürdinsan’ metaforunun yer aldığı taraf, evrensel düzeyde kabul görmüş temel hak ve hürriyetlerin tesisi ile kültürel farklılıkların doğal tezahürlerinin serbestçe ifade edilmesi gibi talepleri içeriyor. Burada doğallık, vurgulanması gereken bir nitelik. Farklılıkları korumak kadar Türkiye’nin bütünüyle paylaşılan ortaklıklarla da barışık kalmak anlamına geliyor. Doğal hâliyle millet, etnik çekirdeklerin zemin sarsıldığında farklı yönlere dağılacak bilyeler gibi birbirlerine yalnızca değdikleri yan yanalık hâlinin ötesinde bir beraberliği ifade ediyor. Tarihin, inancın, akrabalıkların, ortak kurumların, ekonominin... inşâ ettiği bağlar etnik çekirdekleri içe içe geçirmiş vaziyette. Bu yüzden, farklılıkları yok saymak nasıl gerilimler yaratıyorsa doğal köprülerin tahribi de yeni çatışmalara davetiye çıkarıyor.