bbg - 10. hafta raporu | japonkedi
son 2-3 haftadır bbg’nin leg day’lerinde bunları yapın denen 8 hareketin en az 4’ünü yapamamak ve kolay versiyonlarına sığınmak benim için bir spor tarzı olmuştu. ama fark ediyorum ki kol cephesinde de çok parlak bir performans sergilemiyorum aslında. mesela bu geçtiğimiz hafta spider pushup diye bir hedeyle tanıştım. hönk? tabi ki sadece uzaktan. insan gibi pushup yapamazken spider’ına girecek halim yok. veya ne bileyim, önce burpee, ordan pushup, ordan da 1 metre havaya zıplayıp önündeki banka kon gibi hareketler var ve bu kombo tek hareket olarak geçiyor kayla literatüründe. ilginç? evet. mümkün? hayır.
ama bütün bunları yapamaya yapamaya bile götüm başım incelmeye devam ediyor sayın fitcanlar. düşünün yani, yapılabilen hareketler ne derece travmatik sonuçlar doğuruyor. bu hafta neredeyse tamamı matta geçen kol ve karın günlerinde bile terli selfinin hakkını veren terler döktüm. o 28 dakika bittiğinde kendi tuzumdan gözlerim yanıyordu. son dakikalara doğru kıçımı ittire kaktıra son 1 tanecik daha pushup’a burpee’ye zorlarken, ruhum sankim bedenimden sıyrılıp matta insan formatındaki devasa bir domates gibi hoplayıp zıplayan kendime yukarlardan baktı. ve acıdı.
size de olur mu, spor salonlarında kendi kendime bir alette filan çalışıyorsam inanılmaz self-conscious olurum ben. (bunun türkçesini bulamadım şu an.) bbg’yi evde yapmama rağmen aynı his ara sıra yeniden yakama yapışıyor. yani olay toplum içinde olmak değil. evde veya salonda, kendi kendime spor yapmakta alttan alta biraz şizofrence bir durum seziyorum. yıllardır böyle bu. sanki doğal olmayan bir şeyi oldurmaya çalışıyormuşum gibi. ama mesela cümbür cemaat yapılan sportif aktivitelerde veya dans ederken veya koşarken hiç gelmiyor bu his. yani sanırım bbg’yi haftada 3 kez topluca emirgan parkı’nda yaptığım bir grup olsa, kimseyi tanımasam bile ‘öff ne salak salak işler peşindeyim’ gibi bir şey hissetmeyeceğim. eminim.
neyse işte, böyle bazen kendime dışardan bakıp halime acıdığım halde bbg maceramda yıkılmadım ayaktayım, devam ediyorum. iyi ki yolun başında burada bir söz vermişim ve her hafta rapor yazıyorum. bu kadar küçük bir sorumluluk bile insana inanılmaz büyük bir motivasyon olarak dönüyor. gerçi blog’da bahsetmemiş olsam bu işi yarıda bırakacağımı sanmıyorum. yine devam ederdim. ama süreç içinde haftadan haftaya, bazen günden güne değişen ruh hallerime bu kadar dikkat etmez, etsem bile yazmadığım için unuturdum. yani iyi ki varsınız =)
bu kadar ontolojik sorgulamaya rağmen, bu 12 haftanın sonunda bbg’yi bir tur (3 ay) daha yapmayı planlıyorum. çünkü şu anda içimden tam olarak başka bir şey de gelmiyor. koşmayı özledim ve havaların düzelmesini iple çekiyorum. 2. tur bbg’nin sonunda kendimi temmuz ayında bulacağım ve o cehennem sıcaklarında bizim küçük odada bbg’ye kastırabileceğimi hiç sanmıyorum. yazın olayım koşu. ama belki tarabya’dan çıkıp yeniköy’e veya kireçburnu’na kadar hiç durmadan koşmak yerine, bir depar atıp bir yürüyerek (interval) koşarım. böylece ağırlığı hiit tarzı antrenmanlara verip kayla’yla kazandıklarımı mümkün mertebe korumuş olurum. diye umuyorum. yoksa o lanet nemli havalarda pushup’mış burpee’ymiş, çekin vurun beni daha iyi.
çok arabesk bi final oldu. regl dönemime verin. hadi bakalım, son 2 hafta…
“bbg – 10. hafta raporu” için 9 yorum
Instagramda hesteg bbg before-after koy diye bekliyorum.
Ben de senin gibi bazi hareketleri kendimce yaptigimi fark ettim.
O bahsettigin spiderin fotografini gordum ve inan bana gotum yerinde agir ve guzel. Isin icine hoplamak ziplamak girince kaskati kesiliyorum.
O nedenle daha da takdir etmekteyim.
Kendine yabancilasmak duygusu bana meditasyonlarda geliyor :)))
Kosmak da keza zor benim icin. Dizlerim kiymetli. Hastalik yuzunden son workoutuma ara verdim. Zaten hafif geliyordu. Daha bir sertine baslayacagim. Dun kararimi verdim ama bbg hala zor bana.
Yapsam buradaki kadinlar beni yasatmaz ahahaha
24 Mart 2017, 11:15
J başkan, iş kayla’ya kadar uzamaz da before-after kesin yapıcam burda. özellikle bel bölgesinde inkar edilemez bir incelme yaşıyorum. ama spider push up fotolarda güzel, almamaya devam ediyorum! koşmak ve dizler arasındaki sıkıntılı ilişki maalesef doğru. ben çareyi interval koşuda buldum şimdilik. 40 dakka ha babam de babam koşmak yerine yürü-depar at-yürü-depar at formatı dizler açısından daha yumuşak bir etkinlik. belki bi de böyle denersin. sonuçlar açısından da kesinlikle kesintisiz koşudan daha etkili.
seni yaşatmayan kadınlar kimmiş?! bence iplemezsin =)
24 Mart 2017, 11:24
bu arada meditasyonu unutmuşum: ilginçmiş senin tepki. ben o tip şeylere inanılmaz kaptırabiliyorum. ama guided meditation filansa, ses konusunda çok seçiciyim. ses tonu, konuşma hızı, cümlelerin sevgi kusmaması önemli kriterler. doğallık şart. yoksa işi gücü bırakır makaraya koşarım. sevgi kelimesine alerjim var resmen. zekasızlığı kapamak için kullanıldığında, özellikle.
20 Mart 2017, 19:30
ben hiç bugüne kadar tam olarak kayla çalışmalarını yapamadım. hep bir şekilde devam edemedim. sebebi muhtemelen çocuklu hayattı. ama artık çocuklu hayatın ağır kısmı tamamen bittiği için, ben de nisanda başlasam mı diyorum. nisan-mayıs-haziran ?
önümdeki 10 gün boyunca da squat ve yürüyüşlerle ön hazırlık olur.
güya ben marta kadar hafif egzersizlerle kendimi kayla’ya hazırlayacaktım. ama hastalıklardan kafayı kaldıramadım. senin geçenlerde söylediğin gibi aslında haftanın çok az günü geberik spor yaptırıyor kayla. geberik sporun da ‘geber’ kısmını yapsam bile bir şeydir.
24 Mart 2017, 11:17
kahve’m, heyecan yaptım! haydi gel benimle ol, kaldırıp popolarımızı ist-izm arası bbg yapalım! bak sen denemişsin de, olası sıkıntıları biliyorsun. yapılmayacak bir şey değil. hem zaten bahar geldi, artık hastalanmak yok. hazırlan ve 1 nisan’da şaka gibi bir başlangıç yapalım =)
29 Mart 2017, 09:43
Başlıyorum Nisan 1’de.
Sen yine yazacak mısın haftalık olarak?
mail adresini göremiyorum bir de ben :/
29 Mart 2017, 23:28
obaaa!! süper mutlu oldum şu an! rapor yazmaya devam ederim diye düşünüyorum, niye? egeerim@gmail.com
25 Mart 2017, 10:26
Bravo, şapka çıkarıyorum. bbg’nin birinci haftasının birinci günü benim için imkansız o yüzden asla yapamayacağım ama işe yaradığını duymak güzel!
28 Mart 2017, 18:06
deniz valla işe yarıyor. ben de yaptıkça ikna oldum. sadece disiplini elden bırakmamak gerek işte.