“Sahi, şunu bir de Genelkurmay’a sorsak…”
Balyoz davasına bakan mahkeme, dün (28 Haziran 2011) Genelkurmay Başkanlığına, ‘‘İlk davaya konu olan ‘Balyoz Planı’nın doğru olup olmadığına” ilişkin bir yazı göndermiş.
Balyoz soruşturması açılalı bir buçuk sene oldu. İddianame tam bir sene evel hazırlanıp, kabul edildi. Bu iddianameye dayalı olarak 195 sanık yargılanıyor ve bunların büyük bir kısmı tutuklu. Davanın 40’dan fazla celsesi geride kaldı. Bu arada Gölcük’te ve Eskişehirde “yeni” Balyoz belgeleri bulundu. Başka subaylar tutuklandı. İkinci bir iddianame hazırlandı ve kabul edildi.
Üstelik mahkeme’nin elinde bir sene evel hazırlanıp savcılara teslim edilen 3,000 sayfalık bir askeri bilirkişi heyet raporu var. Bu rapor, Balyoz belgelerinin sahte olduğunu, Balyoz planının hayali olduğunu detaylarıyla anlatıyor. Gölcük’ten çıkan belgelerle ilgili Hava Kuvvetleri ve Donanma tarafından hazırlanan bilirkişi raporları da aynı sonuca varıyor.
Ve mahkeme şimdi Genelkurmay Başkanlığına yazı yazıp, Balyoz planı doğru mudur diye soruyor…
← İkinci Balyoz İddianamesi
Caution: Sham trial in process →
6 Yorum ““Sahi, şunu bir de Genelkurmay’a sorsak…””
29 Haziran 2011 17:45
Maksat üzüm yemek değil ki ,bağcı dövmek.
30 Haziran 2011 00:48
AKP, neden darbecileri destekliyor?
Suriye Devlet Başkanı Beşar Esad’ın, İran’ın dini lideri Ayetullah Hamaney’e mektup göndererek “Suriye’nin artık Türkiye ve Katar’a karşı hiçbir yükümlülüğü kalmamıştır. Birkaç ay önce Suriye’nin yakın dostu olan ülkelerin maskeleri düştü. Bu ülkeler, Batı’yı mutlu etmek için her şeyi yapar” diye yazması, İsrail istihbaratına yakın Debkafile adlı İnternet sitesinin, “Suriye sorununun, 21 Haziran’da yapılan Barack Obama-Tayyip Erdoğan görüşmesinde ABD -Türkiye ortaklığıyla çözülmesi kararına varıldı. İki lider, Esad’ın 4 ila 6 ay içerisinde düşeceği kanısına vardı. Ortaklaşa hazırlanan planda Türkiye’ye düşen esas rol ise Suriye ile ’askeri gerilimi tırmandırıcı’ adımlar atmak olarak belirlendi” iddiasında bulunması, Türkiye’yi yönetenlerin, ABD adına Orta Doğu’da nasıl bir taşeronluk üstlendiğini bir defa daha gösterdi.
Eş zamanlı olarak, Türkiye’de tutuklu milletvekilleri üzerinden uygulanan “kontrollü kaos” un hedefinin ne olduğu net bir şekilde ortaya çıktı: Kaosu, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın temel ilkelerini değiştirmek için kaldıraç olarak kullanmak!
Nitekim MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli de bu tespiti yaparak tutuklu milletvekillerinin tahliyesinin reddi, BDP’li Hatip Dicle’nin milletvekilliğinin düşürülmesi kararlarının ardında, partileri “Türkiye’yi, bölünmeye götürecek yeni anayasa yapımına zorlamak” planının yattığını söyledi. Bahçeli, “Bileşik kaplar gibi. Birine ’evet’dediğinizde öbürüne de ’evet’demeniz istenen gizli bir gündem ve hukuki tuzaklarla karşı karşıyayız” dedi.
Bahçeli “Ben buna, gelecekte dikilecek olan ’yeni anayasanın teğeli’diyorum. Yani teğel biliyorsunuz, tam birbirini tutmaz, sonra üzerinden dikiş geçilir. İşte burada da bu tartışmalarla teğel tamamlanmış olacak. Teğel başarılı olursa, üzerinden çifte dikiş geçecekler” diye konuyu zihinlerde canlandırmaya çalıştı ve “Ortada AKP ile PKK arasında inkâr edilemeyecek seviyeye ulaşan bir rol paylaşımı bulunmaktadır. Yandaş basında köşe tutarak nasıl bir misyon üstlendikleri malum olan şahsiyetsiz kalemler, PKK-AKP ittifakıyla alt yapı çalışması sürdürülen yeni anayasa projesine lojistik ikmal sağlamaktadırlar” dedi.
Azerbaycan’da Cumhurbaşkanlığı genel sekreterliği yapmış Ramiz Mehdiyev, “Geçmişin Işığında Demokrasiye Giden Yol” eserinde “Üçüncü Dünya ve demokrasiden yoksun ülkelerde yapılan kadife devrimler, yeni Batılılaşma siyasetinin aletidir” diyordu.
Demek ki değişim, dönüşüm dedikleri hareket, dünyanın Amerikan egemenliğine girmesidir!
Zaten Soros devrimlerinden sonra “Arap Baharı” dedikleri, Orta Doğu’yu karıştırma operasyonlarının temeli de 30 Nisan-1 Mayıs 2005 günlerinde, Topkapı’daki Eresin Otel’de düzenlenen “Uluslararası İslam Dünyası Sivil Toplum Örgütleri Toplantısı” nda atılmıştır.
Aynı günlerde El Küdüs El Erabi adlı gazete, Mısır ve Suriye’deki Müslüman Kardeşler örgütü ve sivil toplum kuruluşları için ABD’nin 1.1 milyar dolar kaynak ayırdığını ve bu örgütleri kullanarak Arap ülkelerinde darbeler hazırladığını, para ile ilgili haberlerin USA News gazetesinden alındığını da yazmıştı.
Bugün açıkça görüyoruz ki, Mısır ve Suriye’de Amerikan desteğiyle iktidara getirilmek istenen örgüt, Müslüman Kardeşler’dir!
Demek ki bugün Türkiye’de darbe karşıtlığı çığırtkanlığı yapanlar, CIA’nın Arap ülkelerinde örgütlediği darbelerin hizmetçisidir..
30 Haziran 2011 00:34
AKP, ABD’NİN YANINDA YER ALARAK, İSLAM ÜLKELERİNİ DÜŞMAN İLAN ETTİ…
ABD’nin desteğini arkasına alan AKP, 2002 yılında hükümet oldu.
Beklenmeyen bir sonuçtu bu.
Çünkü çoğunluk, İslamcı bir partinin seçimlerden başarı ile çıkıp, iktidarı ele geçireceğine inanmıyordu. Kemalist Cumhuriyet rejimi ile yönetilen, laik bir ülkede kimse şeriatçı bir yapılanmaya şans tanımıyordu. “Burası ne İran, ne Arabistan… Böyle bir değişime ordu, yargı, Cumhuriyet kurumları izin vermez” diyorlardı.
Ama göz ardı edilen iki önemli gerçek vardı; birisi, Amerikancı 12 Eylül darbesinden sonra neoliberal politikalarla Türkiye’nin adım adım emperyalizme daha bağımlı bir sürece sokulması; ikincisi, Refah Partisi içerisinde “yenilikçi” adı verilen bir grubun 1990’lı yıllarda, kapalı kapılar arkasında ABD ile gizli görüşmeler yaparak, anlaşma yoluna gitmesiydi…
CIA’nin yan kuruluşu Rand Corporation ANAP, DYP, MHP gibi düzen partilerinden umudunu kesmiş, yönünü siyasal İslamcı partilere çevirmişti. Çünkü o, Türkiye’deki dinci örgütlerin Osmanlıdan bu yana emperyalizmle işbirliği yapıp, kendi öz yurduna ve vatandaşlarına karşı nasıl savaşım verdiğini çok iyi biliyordu.
Rand Corporation, Ocak 1997’de bu konuda bir rapor hazırlamıştı. “Yenilikçi” grupla işbirliği yapılmasını öneriyor, ABD’nin Ortadoğu’daki geleceğinin buna bağlı olduğunu vurguluyordu.
Graham FULLER, Türkiye’nin rotasını, gideceği yönü çok önceden belirlemişti zaten.
“Türkler Kemalizm’i terk edip ılımlı İslam’ı benimsemelidir. Ilımlı İslam, Kemalizm’i silmeye yönelik bir karşı devrimdir ve bu devrimin karşısındaki tek güç Türk Ordusu ile ulusalcı aydınlardır ve TASFİYE EDİLMELERİ gerekir…”
Bu nedenle, henüz milletvekili bile değilken Recep Tayyip Erdoğan, Amerika’ya çağrılmış, bir takım ön görüşmeler ve hazırlıklardan sonra taahhütlerde bulunulmuş; sözler alınıp, sözler verilmişti.
“Hükümlü” olması nedeniyle 3 Kasım 2002 seçimlerinde milletvekili seçilemeyen Recep Tayyip, ABD ile yapılan görüşmelerin ardından, sanki başbakanmış gibi birçok devlet yetkilileriyle bir araya gelerek, bir takım gizli anlaşmalara imzalar atmıştı.
Türkiye’nin resmi dış politikasında “gizli olan bir sürü gelişme” yaşanırken asla tutanak yapılmıyor, yetkili Türk diplomatları kapı dışında bekletiliyordu. Uluslar arası İlkelerimiz ayaklar altına alınıyor; Türkiye’nin Kıbrıs, Kuzey Irak, PKK, azınlıklar alanlarındaki kırmızı çizgileri görmezden geliniyordu.
Bunlar siyasal İslam’ın Türk toplumunu deneme girişimleriydi. Devrimcilerin, demokratların, Kemalist kurumların tepkisini, sabrını, direnme gücünü ölçüyordu.
Ne var ki, Kemalizm duvarında açılan bu gedikler karşısında devrimci ve demokrat kesim suskunluk içerisindeydi. Bazı yurtseverlerin karşı devrimci gidişe karşı çıkmaları ise “komploculuk” olarak değerlendiriliyordu.
AKP, toplumu alıştıra alıştıra dinci faşizme doğru ilerliyordu. Alıştıra alıştıra siyasallaştırıyordu PKK’yı. Tepki alınca duraklıyor, geriliyor, ortamı elverişli bulunca başını yeniden kaldırıp, yoluna devam ediyordu. Mehter takımı gibi, bir adım ileri, iki adım geri…
İktidarın bu dinci yürüyüşüne tepkiler cılız kalınca bu kez subaylar, sendikacılar, aydınlar, politikacılar, yazarlar çizerler tutuklanmaya başlandı. Bu tertip, bu komplo çok önceden, AKP iktidarından da önce ABD tarafından düzenlenmişti.
Eski istihbarat başkanı Sabri Uzun’un ifadesine göre 2001’de daha ortada fol yok, yumurta yokken Ergenekon tutuklama listesi getirilip önüne konmuştu. 2007’de Bush-Erdoğan görüşmesinden sonra bu planın uygulamasına geçildi.
Emekli kuvvet komutanları, ordu komutanları savcıların huzuruna çıkartıldı. Ordunun can evine baskınlar düzenlendi. Tarikat soruşturması yapan görevli savcılar, askerler ve mitçiler hakkında soruşturmalar açıldı.
Amerika, Fethullah Gülen ve Recep Tayyip üçlüsünün planı yürürlüğe girmişti. Recep Tayyip BOP Eşbaşkanı olarak atanmıştı.
Böylece Büyük Ortadoğu Projesinin gerçekleştirilmesi için kollar sıvandı. Sevr haritaları sandıklardan çıkarıldı. AKP sayesinde, Batı’nın Kürdistan, Ermenistan hayalleri yeniden gerçeklik kazanmaya başladı. Batı, Atatürk’ten, Lozan’dan öcünü alıyordu şimdi.
AKP, Atatürk’lerin, İnönü’lerin, Ecevit’lerin “mazlum milletlerle dostluk ve dayanışma temeline dayanan, “bölge merkezli” dış politikasını bugün tümüyle terk etmiştir. Emperyalizmle bütünleşmiş, kaynaşmış, İslam ülkelerinin parçalanıp bölünmesi ve haçlı ordularının ayakları altında ezilmesi için elinden geleni ardına koymamaktadır. AKP, Amerika ile birlikte İslam ülkelerini düşman ilan etmiştir.
Irak’ta, Afganistan’da 2 milyon insanı katleden, kadınların, kızların ırzına geçen, Libya’yı bomba sağanağına tutan Amerika’nın yanında yer almıştır.
Özgürlük, demokrasi, insan hakları getireceğiz bahanesi ile Irak’a saldırıp 1,5 milyon insanın ölümüne neden olan ABD’nin şimdi hedefinde Suriye vardır. Amerika, Suriye ile Türkiye’yi karşı karşıya getirmeye çalışmaktadır.
AKP’li milletvekili ve parlamentonun Dışişleri Komisyonu sözcüsü Metin Yılmaz bu çatışmanın sinyallerini şu sözlerle vermişti:
“Biz en önemli komşumuz Suriye’deki gelişmelere sessiz kalamayız. Şuanda burada her kes seçimlerle uğraşmakta ama seçimden sonra Suriye konusunda daha etkili, daha kesin ve net oluruz. Türkiye olarak, Suriye’nin iyi geleceğe, demokrasi ve insan hakları özgürlüklerine ulaşmasını isteriz.”
Sözün burasında sorulması gereken soru şudur: Suriye’de gerçekleşecek ya da gerçekleştirilmeyecek bir reform Türkiye’yi neden bu kadar çok ilgilendirmektedir? Türkiye’nin başka sorunu kalmamış mıdır? Adama demezler mi, “Önce sen kendi ülkene bak. PKK saldırısında her gün bir vatandaşın can veriyor. Hapishanelerin esir subaylarla, politikacılarla, yazarlarla çizerlerle, bilim adamları ile dolu. Millet iradesi ile seçilen milletvekillerini hâlâ dört duvar arasında tutuyorsun. Önce sen kendi ülkene demokrasiyi, insan haklarını getir…”
Şunu bir kez daha vurgulayalım: ABD, Türkiye’nin komşusu değildir. ABD bir gün bu bölgeden defolup gidecektir ve biz yine bin yıllık komşularımızla baş başa kalacağız. Onun için Türkiye, Kemalist dış politika geleneğini sürdürerek, çevresindeki uluslarla “Yurtta barış, Dünyada barış” ilkesi temelinde iyi ilişkiler kurmak zorundadır. Aklımız, vicdanımız, yüreğimiz bunu emrediyor.
Aklımız, vicdanımız, yüreğimiz bunu emrediyor ama AKP hükümeti ile bu mümkün değil. Olamaz da. Çünkü Suriye’nin iç işlerine karışma emri, yüksek yerden, yani Amerika Birleşik Devletlerinden verilmiştir…
Emir demiri keser. Siz bunu bilmiyor musunuz?
30 Haziran 2011 00:40
CHP milletvekili, Cumhuriyet gazetesi yazarı Mustafa Balbay 847 gündür tutuklu, 122 gündür hücrede tek başına.
Bilindiği gibi; Balbay’ın tahliye edilmemesine “delileri karartma ihtimali” en önemli gerekçe olarak gösteriliyor.
Şimdi herkes bunu konuşuyor.
Yandaşlar ağız birliği yaparcasına mahkemenin bu gerekçesini öne sürüyor: Ya delileri karartırsa?
Balbay’ı savunan ve tahliyesini doğru bulanlar ise Balbay’ın uzun tutukluluk süresine dikkat çekiyor.
Tüm bunlar tartışılırken çok önemli bir nokta gözlerden kaçıyor.
Balbay ilk gözaltına alındığı 1 Temmuz 2008 günü, tüm bilgisayarlarına el konuldu.
Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (CMK) 134. Maddesine göre; el konulan bilgisayarların imajı (kopyası) Mustafa Balbay’a verilmeliydi. Ancak verilmedi.
Yanisi şu; Balbay’ın cezaevinde olmasına neden olarak gösterilen belgelerin bulunduğu bilgisayarın hard disk kopyaları, Balbay’a gösterilmedi, verilmedi. (Tıpkı Odatv’ye yapıldığı gibi…)
Balbay, hakkındaki suçlamaları ve o “günlükleri” iddianamede öğrendi. Öğrendi ve şaşırdı ki; Balbay’a ait olduğu ileri sürülen 10 yıllık notları, yüzlerce sayfa, 2 dakika 33 saniyede oluşturulmuştu!
Bakınız, Balbay’ın “günlükleri” Casper marka bir bilgisayarda bulunmuştu. Bahsi geçen notlar MAC sisteminde hazırlanmıştı. Ancak gelin görün ki; söz konusu bilgisayar Windows tabanlıydı ve bu da o notların dışarıdan o bilgisayara yüklendiğini kanıtlıyordu.
Balbay’da el konulan tüm bilgisayarların hard disk numaraları tutanağa geçirilmesine rağmen, bir tek o Casper marka bilgisayarın hard disk numarası tutanağa yazılmadı!
Bakın şu rastlantıya ki; o günlükler de o polis tutanağına numarası yazılmayan hard diskin içinde bulundu!
Yazılacak daha çok nokta var…
Mustafa Balbay kendisine atfedilen günlüklerin, kendisine ait olmadığını, montaj olduğunu bilirkişi raporlarıyla kanıtladı.
Tüm bunlar duruşma tutanaklarında yer alıyor.
Hani herkes Balbay’ın uzun tutukluluk süresinden bahsediyor ve bu yüzden tahliye edilmesi gerektiğini söylüyor ya…
Balbay’ın tutuklanma nedeni olarak gösterilen tüm iddiaların komplo olduğu, duruşmalarda ortaya çıktı.
Ve ne yazıktır ki kimse, -Cumhuriyet Gazetesi dahi- buna dikkat çekmiyor.
Türkiye’de Ergenekon, Balyoz gibi davalar aracılığıyla tam bir dijital terör uygulanıyor.
Mustafa Balbay bir ceviz ağacı, Silivri Cezaevi’nde. Kimse bunun farkında değil ama polis farkında…
Direk konuyla ilgisi yok ama size bugün, okuduğum bir kitapdan bahsetmek istiyorum. Konuyla ilgili olarak da söyleyeceklerim var ancak şimdilik bu kitaptan kısa bir alıntıyı affınıza sığınarak aşağıya alıntılıyorum. Yaşadığımız günleri aydınlatan bir kitap.
1.	İktisadi ortamı denetleme: Borç ekonomisinde dalgalanmalar yaratmak üzere, para piyasalarının dışardan gelen uluslar arası vurkaç tefecilerine sonuna dek açılması.
4.	İşadamlarını örgütleme: Yerel işadamı örgütlerinin ve ilişki bürolarının kurulması; başına buyruk, devlet denetiminden giderek uzaklaşan “serbest ekonomi” ve “serbest pazar” düzeninin kabul ettirilmesi.
11.	İşadamları derneklerinin, sendikaların kurulması, varolanların içine bilim danışmanlarıyla sızılması. Siyasi partilere eğitim programlarıyla, particilik dersleriyle yaklaşarak kadroların yönlendirilmesi, gençliğin “düşünce özgürlüğü” ve “siyasi katılımcılık” propagandasıyla örgütlenmesi.
12.	Yeni propaganda aygıtlarının (radyo, gazete, dergi, televizyon, video yayını) devreye sokulması. Bilimsel ve magazinsel içerikli, insan hakları ilkeleri üstüne sürdürülen yayınların yoğunlaştırılması. İnsan hakları ihlallerinin yaratılmasıyla sürecin hızlandırılması.
18.	İnanmış örgüt liderlerinin yetiştirilmesi: Liderlik programlarıyla, güdümlü yeni dünya düzenine tapınan ultra-liberal önderlerin üretilmesi ve yeni partiler kurulması, varolanlara yeni liderler yerleştirilmesi; parti programlarının rejimle hesaplaşmaya yönelik, birer kışkırtma programına dönüştürülmesi.
19.	Silahlı gücün zayıflatılması: İktisadi bunalımı bahane ederek, toprak bütünlüğünü koruma aracı ulusal ordunun, silah donanımlarında, komuta kontrol ve iletişim sistemlerinde yenilenme alımlarının kısıtlanarak, zayıflatılması ve ulusal sınırların gevşetilmesi.
b)	NED yönetim kurulu’nun onayına sunulan tüm “project” önerilerinin bir kopyası, ABD Dışişleri Bakanlığı Siyasi İşler Yardımcılığı’na verilecektir.
– Bu sivil toplum örgütlerinin ne kadar sivil olduğunun yorumu size kalıyor.