Anasayfa Kültür Hüseyin Nihal Atsız’a Bakış…
Türk Dili, Türk Edebiyatı ve Türk Tarihi gibi alanlarda kendisini yetiştirmiş münevverlerimizdendir. Türk tarihi kaynağından beslenerek romanlar ve aruz ve hece ölçülü şiirler kaleme almıştır.
Pek bilinmeyen hususiyetiyle Süleymaniye Kütüphanesi’nde Osmanlı Türkçesi el yazısı eserlerin tercümesinde ve günümüze ulaşmasında emeği büyüktür…
Bu çerçevede bir örnek; Âşıkpaşazâde, 15. yüzyıl Osmanlı tarihçileri listesinde en önde gelen isimlerden biridir. Sultan II. Murad (1421-1451) ile Fatih Sultan Mehmed (1451-1481) devrinde Balkanlara yapılan çok sayıda sefere derviş-gazi olarak katıldığı için pek çok tarihî hadisenin görgü şahididir. Bugün yaşadığı devrin referans eseri olan Aşıkpaşazade Tarihi, Hüseyin Nihal Atsız tarafından çevrilmiştir.
Kısa biyografisinden sonra yazıyı yazma nedenimi şöyle izah edeyim: Dergimizin Genel Yayın Yönetmeni sayın Ali Osman Zor beyefendi ile oturuyorduk. Atsız’ın Yakarış(2) başlıklı şiirini okudum kendisine.
Şiir üzerine konuştuk ve şiirden yola çıkarak bir yazı yazmamı istedi. Zira bugün, birileri tarafından Atsız, Arap düşmanlığı kisvesi altında doğrudan İslâm’a saldırıya alet ediliyor. Buradan yola çıkarak Atsız’ın şiirlerinden ve hayatından bazı örnekler vermek istiyorum.
Meşhur “Z Vitamini” adlı romanını ilk olarak 1959 yılında Necip Fazıl’ın Büyük Doğu mecmuasında “SELİM PUSAT” imzası ile yayınlamıştır.
Atsız, “Z Vitamini” romanında dalkavuklara tenkidi, diktatörlere de ihtilâli çerçevelemiştir. Misal Büyük Doğu Dergisi’nin yargılandığı davalarda Atsız da derginin yazarı olduğu için yargılanmıştır.
Merhum Ahmet Arvasi, Atsız’a Şaman Ocağı açma teklifi ile gelenlerin, Atsız tarafından “bu milletin dini İSLAM’dır!” diyerek kovulduğunu nakleder.
Osman Yüksel Serdengeçti ise Atsız için, “Atsız gibi tok gözlü ve dürüst insan görmedim. İslâmcı değil ama İslâm ahlâkı var onda. Nice İslâmcı geçinenin derdi ise para” demiştir. Cemil Meriç ise “Necip Fazıl, Atsız ve Serdengeçti birer dava adamı idiler. Yaşıyorlardı ve bağırıyorlardı.” diyor.
Oysa bugünün “Türkçülük” iddiasında bulunanların bazıları Üstad Necip Fazıl’a “Türk Düşmanı”, İslâm’ı istismar eden din bezirganları da Atsız’a “Din düşmanı” diyerek hüküm vermekte beis görmüyorlar…
Cezbeli Müslüman Fethi Gemuhluoğlu ile keskin Türk Nihal Atsız’ın dostlukları bugün birbirine düşmanca nazar eden gruplara ibret olmaz mı?
Üstad Necip Fazıl’ın “davamızın sakası” dediği Gemuhluoğlu’nun, “bu cemiyet kendi yavrularını yiyen pis bir kediye döndü” tespitinin halâ geçerli olduğu kanaatindeyim.
Batıda ”Niğbolu” , doğuda”Çaldıran”dır.
Atsız 1905 doğumlu ve Osmanlıya yapılan Arap ihanetini görmüştür.
İhanet etmeyen Arap aileler, Yemen Direnişçileri ve SENUSİ Tarikatı gibi namus ve haysiyetli Araplar da mevcuttur.
Dedeleri o cephelerde şehit düşmüştür.
Devrin şartları göz önüne alınırsa Atsız daha istikametli değerlendirilir.
Gençlik yıllarındaki Arap ve İslâm karşıtlığı bugün ne hazindir ki hortlatılıyor.
Oysa farklı adamdır Atsız.
Abdülhamit Han’a tenkidin zirve olduğu dönem çıkar “ne kızılı ulan “Gök Sultan” o!” der.
Sultan Vahideddin’e hain dendiği dönem çıkar “bütün Osmanoğulları gibi Vahdeddin asla vatan haini değildir”der.!
Şamanizmi hortlatmak isteyen şovenist gençleri “bu milletin dini İslamdır!” diyerek gönderir.
O hiçbir zaman demokrat olmamıştır meselâ…
“Demokrasinin en büyük kusuru, kalite ve istidat yerine kalabalığı seçmesidir” sözü her daim geçerli olacaktır. Atsız’ın bence bu hususlarını ve zalimlere eğilmemesini gündeme getirmeliyiz!..
Hüseyin Nihal Atsız 11 Aralık 1975’te vefat etmiş.
Cenaze namazı Kadıköy Osman Ağa Cami’nde kılınmıştır.
İmam efendi lafı o kadar uzatmış ki, cemaatten “yeter artık helâlliğe geçin” gibi sesler çıkınca İmam “Er kişi niyetine!” deyip sormuş “Nihâl Atsız’ı nasıl bilirsiniz?” diye.
Saflar arasından bir ses -Fethi Gemuhluoğlu’nun sesi-; “Hocam birde soruyorsun, belki hayatında ilk defa böyle gerçek bir er kişinin namazını kıldırıyorsun!..” cevabını vermiştir.
Eserlerini okuyup istifade ettiğim bu mukaddesatçı adamın Allah taksiratını affetsin. Ruhu şad, mekânı cennet olsun!..
Mehmet ŞENTÜRK – Adımlar Dergisi
Osmanlı Türkçesi Hüseyin Nihal Atsız Orhun Dergisi Necip Fazıl