Güncelleme: 11 Ağustos 2018 Gösterim: 1.507 Cevap: 4
11 Nisan 2011 16:58 Mesaj #1
—Din. Eskive Yeni Ahit, hıristıyanlarca iki kesime bölünen kutsal kitaplar bütünü. Eski Ahit ya da Eski ittifak, Tanrı'ın yahudi kavmiyle ittifakı nın tarihine ilişkindir. Yeni Ahit ise, İsa tarafından gerçekleştirilen Yeni ittifak la ilgili yazıların bir derlemesidir. (KUTSAL KİTAP.)
—Huk. Ahde vefa, tarafların, devletlerin, sözleşme hükümlerine uymak zorunda olduklarını belirten ilke. (PACTA SUNT ŞERHANDA.)
—Kur. tar. Dört halife döneminde (632- 661), halifelerin adaletle ilgili olarak valilere yazdıkları buyruklara verilen ad.
—Tasav. Müridin tarikata girerken şeyhe verdiği söz.
—ANSİKL. isi. Kuran'da ahdin yerine getirilmemesinden "ahdi bozmak" diye söz edilir ve böyle davrananların sorumlu olacakları belirtilir (Bakara XXVII, CLXXVI, Ali imran LXXVI; Maide l,XIII;Râ’d XX).Kuran’da ayrıca israiloğulları’nın ve hıristiyanların, Allah'a kulluğun her türlü koşullarını yerine getireceklerini ahdettikleri, ancak bu ahdi bozdukları anlatılır. Hz. Muhammet’in bir hadisinde, ahdini bozanlar kötülenmiş ve münafık olarak nitelenmiştir.
Son düzenleyen Safi; 11 Ağustos 2018 17:23
7 Haziran 2011 12:45 Mesaj #2
Kitabı Mukaddes'in, Tanrı'nın İsrael ile sözleşmesini anlatan ilk bölümü.
Üç bölüme ayrılır. Birinci bölüm beş kitaptır ve "Tevrat" adını taşır. Yahudilerin asıl kutsal kitabı olan bu bölüme "Musa'nın Beş Kitabı" da denir. "Peygamberler" adını taşıyan ikinci bölüm, Musa'dan sonra gelen Yahudi peygamberlerinin kitaplarını kapsar. Üçüncü bölüm "Ketubim" adıyla anılır ve Davut'un şiirleri, Süleyman'ın özdeyişleri, Eyyub'un öyküsü gibi bölümlerden oluşur. İbranice yazılmış olan Ahdiatik, daha sonra Yunanca ve Lâtinceye çevrilmiştir.
Son düzenleyen Safi; 11 Ağustos 2018 17:19
2 Mart 2013 06:36 Mesaj #3
Hıristiyanlarca kutsal kabul edilen ve Kitab-ı mukaddesin ilk bölümünü teşkil eden Tevrat’tan alındığı bildirilen parçalar ile bazı Beni İsrail peygamberlerine isnad edilen hikayeler kısmı.
MsxLabs.org & Rehber Ansiklopedisi
Son düzenleyen Safi; 11 Ağustos 2018 17:24
11 Ağustos 2018 17:17 Mesaj #4
11 Ağustos 2018 17:28 Mesaj #5
usulüne uygun olarak aktedilmiş bir anlaşmayı, tarafların iyi niyetle uygulamakla yükümlü olduklarını belirten genel hukuk ilkesi.
Özel hukukta olduğu gibi, devletler hukukunda da büyük önem taşır. Birleşmiş Milletler Antlaşması gibi bazı önemli uluslararası belgelerde yer almıştır. Devletler hukukunun dayanağını normcu bir görüşle açıklayan Avusturya asıllı hukuk bilgini Hans Kelsen, uluslararası hukukun yazılı kuralları olan anlaşmalara geçerlilik ve bağlayıcılık gücünü sağlayamn ahde vefa ilkesi olduğunu belirtir. Hukuk sistemini, temel normdan yola çıkarak bir normlar sıralamasına dayandıran Kelsen, devletler hukuku ile. iç hukuk arasında önemli fark görmez. İç hukuk için, temel norm olarak anayasayı, devletler hukuku için ise, temel norm olarak ahde vefa (pacta sund servanda) ilkesini kabul eder.
Ahde vefa ilkesi, iç hukukta da uygulama alanı bulur. I. Dünya Savaşı’ndan sonra değişen ekonomik koşulların, savaştan önce yapılmış idari sözleşmeleri etkileyip etkilemeyeceği konusundaki tartışmalarda öngörülemezlik hali kuramı (emprevizyon teorisi) ortaya atılmış, buna karşı olanlar ise ahde vefa ilkesini savunmuşlardır. Buna göre sözleşmenin tarafları, beklenmeyen çıkarlardan ve oluşacak olağanüstü kârlardan yararlanabilecekleri gibi, beklenmeyen zararlara da ortak olurlar. Kuramda ve uygulamada, kimi durumlarda ahde vefa ilkesinin getirdiği yükümlülüklerden kurtulma olanağı kabul edilmiştir (bak. öngörülemezlik hali kuramı).
İslam hukukunda ahde vefa dinsel bir buyruk niteliği taşır. Buyruğun gereklilik ve bağlayıcılık derecesi, sözleşmenin konusiına göre değişebilir. Yapılması zorunlu olan ile uygun olanı belirleyen sözleşmeler ve bunların yerine getirilme gerekliliği farklı derecelerdedir.