Mai: Siz Hiç Öldünüz Mü?
zaman: Çarşamba, Eylül 10, 2014 Gönderen Mai
Havva Peynirci 10 Eylül 2014 23:43
senin varlığın bana iyi geliyor
Kadriye Zihni Erdem 11 Eylül 2014 00:05
Yazınca resmi yapıyorum, sonra bir merak bekliyorum seni ne renge boyayacaksın diye
Ben de o kadar diyeyim
Havva Peynirci 11 Eylül 2014 00:31
bu bana kaç günlerce yeter bilmiyorum
Kadriye Zihni Erdem 11 Eylül 2014 14:30
:-) yetinmeyi bilenlerdensin, azı çok edenlerdensin
hayata dair 11 Eylül 2014 00:17
Sen nesin biliyormusun, seni iyilestiren o stajyerinin baska bir enerji halisin. Bu boyutta degilsin sen bir "baska"sin, sen delisin hatun ve beni deli ediyorsun. Sen 100 sene yaz, ben de 100 sene okuyayim. Cesur deli♡
Kadriye Zihni Erdem 11 Eylül 2014 14:16
Mukaddes, James Redfield Onuncu Kehanet adlı romanında "yolumuzun üstüne çıkan herkesin bize bir mesajı vardır.Yoksa başka bir yola saparlar ya da bizim bulunduğumuz yerden daha önce ya da daha sonra geçerler" der. Bu, bize bizi anlat mıyor mu?
sebuş 11 Eylül 2014 09:28
Bu hikayeyi senin ağzından dinlemiş ve şaşkınlıkla kalakalmıştım hatırlıyorum.. ama şimdi bu güzel anlatım ve sevgi dolu delice ve iyilik perili bu enfes yazıyı okumak beni benden aldı... her zaman diyorum ve hep diyeceğim sen kitap yazmalı ve böylesi bir ustalığı herkese ulaştırmalısın..
Canımsın.. seni allah korumuş ve güzel kızım selin ile birbirimizi bulmamızı sağlamış..
Kadriye Zihni Erdem 11 Eylül 2014 14:18
Sebuş, döndüğüme pişman olduğum anlar olmadı değil ama sen hep "iyi ki döndüm" dedirtenlerdensin. Eğer iyi olmayı denemenin bir ödülü varsa sen hiç şüphesiz bu ödüllerden birisin benim için
Sudiş 11 Eylül 2014 10:31
Nasıl içim eridi gitti...
Kadriye Zihni Erdem 11 Eylül 2014 14:33
Ne çok noktayı virgülü ziyan ediyor insan bilmeden değil mi Aliye'm . Yeniden başlamak fırsatı her gün bize sunulan, bize düşen kaybetmeden kıymet bilmek sadece hı?
gonca keskin 11 Eylül 2014 15:42
seninle bir geldim gittim, umuda tutundum , yarınlara arkadaşım birlikte ...
Kadriye Zihni Erdem 11 Eylül 2014 16:16
Yarınlara Gonca'm,gönül birliği ile , birbirimizi tamamlayarak ...
Yazdan Kalan 15 Eylül 2014 23:48
Ne yalın ne içten bir dil. Etkiledi beni derinden. İyilikle karşılaşın hep, iyi ki buradasınız güzel gülüşlü kadın.
Kadriye Zihni Erdem 16 Eylül 2014 19:26
Sizin anlatımınız ve sunduğunuz kareler de bana sade ve derin geliyor. Sizi burada gördüğüme gerçekten sevindim.Teşekkürler
deeptone 16 Eylül 2014 19:19
ya nasıl olur bunlar ama ya. çok geçmiş olsun.
bi de, zeytinli dolama ne ki.
görüşürüz yineee :)
Kadriye Zihni Erdem 16 Eylül 2014 19:25
Nasıl olur diyor insan ama oldu işte ;lazım olanı yanıma aldım artanı geçmişte kaldı :-)
Zeytinli Dolamaya gelince,bakma 4-5 tepsi yapıp durduğuma.Biraz uğraştıran bir şey bu:
•7 su bardağı un (750 gr.)
•1 çorba kaşığı kuru pakmaya
•2.5 su bardağı ılık süt
•2 yumurta sarısı (üzerine sürmek için)
•200 gr. ayıklanmış zeytin
•1 çay kaşığı kırmızı biber
•Önce kuru mayayı bir çay bardağı ılık ve şekerli süt içinde eritin ve kabarmak üzere 10 dkka bekletin. Daha sonra un, kalan süt, tuz, sıvı yağı ve mayalı karışımla kulak memesi yumuşaklığında bir hamur yapın. Bir saat kadar ılık bir yerde üzerini örterek dinlenmeye bırakın. Yeterince mayalanıp iki misli büyüklüğe ulaşınca hamuru biraz kalınca açın ve zeytinli karışımı üzerine serperek rulo yapın. Yaklaşık 5 cm aralıklarla kesin, kesik kısım üste gelecek şekilde tepsiye dizin üzerine yumurta sarısı sürerek 20 dkka kadar bekletin ve 200 C ısıtılmış fırında pişirin. Afiyet olsun.
deeptone 16 Eylül 2014 19:27
yani börek gibi mi yaa :) tişkürler. bi akrabama yaptırıyim :)
Kadriye Zihni Erdem 16 Eylül 2014 19:29
:-))))))))))) vallahi yapanı bulursan vazgeçilmesi zor bir lezzet.Şimdiden afiyet olsun
deeptone 16 Eylül 2014 19:34
yemek yapıyım. blogumda yemek tariflerim de var ama bu biraz karmaşık gibi. yaptırırım oleey :) vazgeçilmez lezzetleri severim. yazılarımda zaten yemek severliğimle tanınıyorum. :)))
Kadriye Zihni Erdem 16 Eylül 2014 19:50
Taştan yumuşak ne varsa severek yiyen bir arkadaş edinmiş bulunuyorsun. Bloğunu daha fazla didikleyeceğim :-)
levent kartal 22 Eylül 2014 19:17
10 gündür fırsat bulup okuyamamıştım, bu ne müthiş bir ibret hikayesi! Herkesin bir-birkaç öyküsü vardır ama sizinki gerçekten çok etkileyici, okurken duygulandığımı söylemeliyim...Hayatın her yönüyle anlamlı ve değerli olduğunu fısldıyor yazdıklarınız ve otobüsteki esmer kız ve onun size 'borcunu ödeyip' ortadan kaybolması ve sizin kısa zamanda ayağa kalkabilecek hale gelmeniz... (gerçekten Allah korumuş) Birde 'ölüme yakın deneyim' yaşamışsınız
ki batıda ayrı bir inceleme konusudur (Near Death Experience/NDE), buna benzer olaylar yaşayan insanların daha sonra ölüm-yaşam gibi kavramlara bakışının değiştiğini okumuştum bir yerde...Ve anlatımınızda çok iyiydi, yaşamınızı bir kenara yazmanızı öneririm yayınlamasanız bile...Allah bir daha böyle bir şey yaşatmasın, geçmiş olsun diyorum ve izninizle bu yazınızı paylaşmak istiyorum...Teşekkürler, mutluluklar.
Kadriye Zihni Erdem 23 Eylül 2014 21:59
Önce beğeninizi ifade eden nazik sözleriniz ve coşkunuz için içtenlikle teşekkür ederim. Halen canım sıkkınken mezarlığa gider oturur ve "bir daha denemek için halen bir şansım var" derim. Ölüm yaşamı, sözler suskunluğu ..her şey tezatını anlamlı kılıyor sanırım. Bir gün bir kitap yazabilmeyi çok isterdim. Eğer becerebilirsem bu anlamlı ve güzel teşviklerinizin muhakkak ki etkisi olmuş olacak. Teşekkürler :)
deeptone 24 Eylül 2014 21:12
üsküdardaki sahaf festivali geçen haftaydı. :)
Kadriye Zihni Erdem 24 Eylül 2014 21:49
E Allah iyiliğimi versin diyorum şu halde :-))
Sertaç Cihan 25 Kasım 2014 10:31
Kadriye nasıl atladım senin bu yazını ben...İyi ki tekrar paylaştın google+ da...ne kadar güzel yazmışsın...gözlerim dolu dolu değil ağlayarak okudum.Tam ibretlik bir hikaye..Yazında geçen her bir insan senin meleğin olmuş. Hayatın koşturmasında atlıyoruz sadaka vermeyi oysa ne kadar önemli..Hatırlattığın için teşekkürler.Boşuna dememişler Kadriye'm meczuplar Allahın adamıdır diye..İzninle paylaşıyorum Sevgiler :)
Kadriye Zihni Erdem 25 Kasım 2014 16:34
Çok sevindim tesadüfen okumadn bir yazıyı önüne çıkarttığıma ve senin böyle beğenip sevmene.Ama zaten yazıda da dedim ya, tesadüf diye bir şey yok;hep mesajları var hayatın bizlerin yoluna çıkartıyor. Sertaç, sen bana diyorsun ama sen benden beter duygusalsın biliyor musun? Allah senin yoluna da hep iyileri çıkartsın dedim şu an bütün kalbimle..çok sağol,çok sağol.
Sertaç Cihan 26 Kasım 2014 10:41
Kadriye günaydın hala bu yazının etkisindeyim ben de....Birşey aklıma takıldı. Stajerinin "çağırdılar geldim"demesi nasıl bir durum..."sana borcumu ödedim bir daha beni arama" ne demek Kadriye...Bana bi açıklayıver lütfen..Bak aklıma başka şeyler geliyo :)
Kadriye Zihni Erdem 27 Kasım 2014 12:05
Sertaç, stajyer çok da bizim boyuttan değildi. Sonradan "sizin geceniz bana gündüz benim gündüzüm size gece, sizden değilim ben.." dedi kayboldu gitti işte. Ne bileyim, anlatınca bana da masalsı geliyor, okumuş yazmış insanlarız bunlar işin abartı boyutu demek istiyorum ama...bazen bilinmedik şeyler için boşluk bırakmak gerekiyor belki lügatımızda.
Sertaç Cihan 28 Kasım 2014 09:02
Kadriye herhalde bir sınavdan geçtin sen..Allah allah çok entresan bir olaylar dizisi yaşamışsın sen...senaryo yazsan olur vallahi...Dene bence.....
Buralı Olmayan 29 Kasım 2014 01:29
Sevgili Sertaç sayesinde onun google profilinde gezerken tesadüfen gördüm yazınızı ; iyi ki de görmüşüm.Çok etkilediniz beni ; dilimin ucunda çok şey var söyleyecek ama inanın şu an kelimelere dökemiyorum.Ama hiç birşeyin sebepsiz olmadığı ve tesadüf diye birşey olmadığının sanırım yaşayan bir örneğisiniz.
Kadriye Zihni Erdem 29 Kasım 2014 10:05
Sertaç sayesinde ne keşfettiysem hepsini sevdim. Bloğa ve yaşantıma hoşgeldiniz :-) Yaşanan her şeyin bir sebebi, yolumuza çıkan her kişinin bize verecek bir mesajı olduğunu biliyorum artık evet. Ve dünyayı çok basit algıladığımızı, kumsaldaki kum tanesi kadarını görüp kendimizi evrenin merkezi sandığımızı biliyorum artık. Sevginin en kuvvetli büyü olduğunun masalsı bir cümle olmadığını, inandığımızı yaşayacağımızı da biliyorum. Bilmediklerimi öğrenmek için de yola devam ediyorum. Pişmanlıklar yaşamamak dileğiyle..
Esen Can 26 Aralık 2014 11:50
Ben hiç ölmedim galiba, bir kez ölür gibi oldum, o da ilkokulda araba çarptığında...
heyecanla okudum yazdıklarınızı, yüreğim ağzımda...
Kıssadan hisse gibi bir de, ne çok ders var içinde, teşekkürler paylaştığınız için...
Kadriye Zihni Erdem 13 Ocak 2015 13:42
Aldığım dersleri unutmadan devam edebilmek nasip olsun diyorum çok zaman. Güzel bir deneyimdi o yaşadığım, güzel günler olsun hayatımızın devamında ama can yakmadan. Teşekkür ederim güzel sözlerin için, sevgiler
Kreatif Baskan 28 Aralık 2014 19:45
yaa kadriye okurken gözlerim doldu , tüylerim diken diken oldu. Allah sana ne güzel yaşama şansını vermiş ve evlatlar vermiş. Eşine duyduğun aşka da maşallah diyorum eşin de sana öyle. Off çok dokunaklı, saçma sapan yazdım galiba ama, beynim kilitlendi. Harika bir yaşam öyküsü ve ne kadar yürekli dik bir kadın dedim senin için. <3<3 Hayatın hep güzelliklerle dolsun <3<3
Kadriye Zihni Erdem 13 Ocak 2015 13:43
Ne kadar yüreklendirici, güzel sözlerle yorumladın yazdıklarımı, çok teşekkür ederim. Eşime duyduğum aşk bir hayli (güldüm şimdi bunu yazarken) belirleyici idi evet.Polisler de öyle düşünmüş olmalı :-)
Sevgiler sana kocaman.
Ersin DOĞAN 13 Ocak 2015 12:50
İyi ki yoluma çıktın. Seni okumak, mesajların en büyüğü.
Çok yazarım inan, ama şuan kendime gelmem lazım biraz. İkinci sınıfa geçerken, okulun koca kapısı başıma düşmüştü.
Az çok hatırlarım hepsini.
Ne diyeyim ki, iyi ki dönmüşsün...
Kadriye Zihni Erdem 13 Ocak 2015 13:46
Okulun kapısı mı başına düştü :-o
İyiki döndüm dedim çok zaman, pişman ettiler kimi zaman
Ama yaşamak güzel şey , biliyorum. Yaşamayı seviyorum
Benim için de iyi ki yollar kesişti dediğim güzel insanlardan birisin sen , evet.
İyi ki döndüm Ersin
Çok teşekkür ederim o vurgulu, güzel cümlelerin için.
Miskin ve Beceriksiz :) 13 Ocak 2015 15:11
Neler yaşamışsınız,yaşadım adeta okurken roman gıbı de anlatmışsınız.Allah kötü şeyler yaşatmasjn bir daha dilerim.
Kadriye Zihni Erdem 13 Ocak 2015 15:14
Miskin ve Beceriksiz ,
Kötü müydü bilmiyorum ama zordu elbette. Allah sevdiklerimizin acısı ile denemesin, bunlar geride kaldı , bize yaşananlardan ders almak kaldı çok şükür.
sule m 2 Şubat 2015 20:54
Gözlerim dolu dolu okudum.Harika bir anlatis tarziniz var.Yazdiklariniz o kadâr manali ki,hepsi ibretlik.Bunu da paylasacagim google +da.Mutlaka bir kitap yazmalisiniz...
Kadriye Zihni Erdem 10 Şubat 2015 10:08
Şule,paylaşım için teşekkür ederim. Yaşam,görmeyi bilene ibreti hep sunuyor aslında evet haklısın. Kitap yazmaya gelince,bir gün cesaretimi toparsam yazarım ama şimdi kendimi o kadar görmüyorum sanırım.Sevgiler , hem de çok :-)
mutfağımdaki fısıltılar 3 Şubat 2015 13:16
İyi ki siz keşfettim. Keşfettim diyorum çünkü sizi bugün buldum ve bayıldım. Hayata bu kadar bağlı olmanız müthiş. Rabbim insanları hastalıkla, acıyla, parayla, yoklukla, kazayla kısacası her şeyle sınıyor. Sizi hastaneye götüren insanlar ve o stajyer kız inanılmazdı gerçekten. Yaşadığımız her şeyin ve hayatımızda karşılaştığımız her varlığın, gezdiğimiz gördüğümüz yerlerin, söylediğimiz bir sözün, kaderimizde var olduğunu inanıyorum. Yazılarınızı okurken sanki sizinle o anı yaşıyorum. İyi ki varsınız.
Kadriye Zihni Erdem 10 Şubat 2015 10:09
Bir kitapta yolu kesişen herkesin birbirine söyleyeceği bir söz vardır diyor.Benim de size bunları anlatmam gerekiyormuş demek ki.İyiki beni buldunuz, iyi ki varsınız diyorum içtenlikle
bahce perim 3 Şubat 2015 22:33
Aklıma bir buçuk ay önce karşılaştığım çifti getirdiniz. Hastam trafik kazası geçirmişti.Kadının söylediklerimi yapamaması, eşinin onu hayata döndürme gayreti. Bir filmin içinde gibiydim.Yalnız: Oyunculardan biri de bendim.
O hastanın tüm işlemlerini uygulamaya başlamıştım ki ona dokununca işlem esnasında " dillendiremediği çaresizliği" enerjisini aldım. Sizin de yaşadığınız istemsiz refleksler. Eşi de Allah için çok gayretliydi. Ardından hüngür hüngür ağlamıştım. Umarım o da sizin gibi ayağa kalkar. Sevgilerimle.
Kadriye Zihni Erdem 10 Şubat 2015 10:10
Merhaba,karne tatili için Trabzon'a gidince azcık uzak kaldım buradan ve şimdi yazdıklarınızı okuyunca içimde bir şey kırıldı, ağzımda buruk bir tat oluştu...o çift için tüm iyi dilek ve dualarımı yolladım can-ı gönülden.
Handan 17 Şubat 2015 16:34
Ağlayarak okudum yazını. Dediğin her şeye ben de inanırım. Aaa,her yere de nasıl koşturuyor maşallah lâfının ertesi günü topallamaya başladığımı bilirim. Ve başıma gelenlerden yakınmam hiç, daha kötüsünü defettiğimi düşünürüm. Seninkisi böyle bir hikâye olmuş. Hayatta bir sürü mucize var değil mi, iyi ki de var:-)
Kadriye Zihni Erdem 20 Şubat 2015 19:07
Sizler de hayatıma gelen mucizelersiniz.Klavyede dokunduğunuz her harf bir ses benim için.Teşekkürler ve sevgiler Handan'cım
Mavi Gökyüzünün Elleri 17 Ağustos 2018 17:54
Gözyaşlarımı durduramadım okurken...
Kadriye Zihni Erdem 6 Eylül 2018 14:48
Sizler yorum yazınca ben de yeniden girdim okudum Mavi,
Görmeyi ve duymayı bir daha unutmadan yaşayaşım ömrümüzü diledim.
N.Narda 6 Eylül 2018 11:07
Ben bunu nasıl atlamışım ya hu?
ama çok ağladım be.
Masaüstüne konacak yazı, göz içine..
Kadriye Zihni Erdem 6 Eylül 2018 15:08
O kara kızı bir daha hiç görmedim.
Ama da hiç unutmadım.
Bu öykü bir şeyi öğrenmem için yaşandı belki de...her sene anlamı derinleşiyor, değişiyor bu yaşananların.
Öğrenmeye devam ...