Bu da Mim:)
Parmak uçlarıyla çenesini hafifçe yukarı kaldırdı.
Ağlıyor musun ?
Yanıt veremedi. Ağlamıyorum derse inanmayacağı ortadaydı. Ağlıyorum derse sebebini anlatması gerekliydi. Sadece sustu.
Yanağından aşağı süzülen yaşlara aldırış etmeden sadece sustu. Yolunu bulurdu her göz yaşı, sebebini bulurdu biliyordu...
Seke seke önünden geçip giden kırmızı topa takıldı gözleri. Gideceği yere kadar götürüp bıraktı. Ellerine alıp gökyüzüne fırlatmak isterken hareketsiz oturdu ve seke seke gidişini izleyebildi yalnızca.
Şimdi bu yukarıdaki paragraf tamamen uydurmadır. Bir hikaye olacak ileride. Dolaşa dolaşa. Başlangıcı Momentos'un yapmasını rica etsem eğer o kabul etmezse Avram'dan rica edeceğim:)) bakalım ne olacak?
Resim Ben ve Fujican.
momentos16 Mayıs 2011 12:55aaa seve seve :))****************************Top, kendisine müdahale edilmeden yolun aşağısına doğru yuvarlandı, yuvarlandı... ve en sonunda kaldırıma çarpıp, son bir hızla kapısı açık bahçeye daldı. Çimenlerin üzerinden aşıp eskimiş, bakımsız bir süs havuzunda yolculuğu son buldu. Bahçede kendi halinde oynayan sarı saçlı çocuk, büyülenmiş gibi baktı kırmızı topa. Sahibinin olup olmadığını anlamak için etrafa bakındı ve yerinden kalkıp topa doğru yürüdü. Ağaç dallarının arasından süzülen güneş ışınları, çocuk ve kırmızı topun etrafında adeta oyun oynuyordu. Çocuk tam topa doğru uzanırken içeriden annesi seslendi. "Alper, yemek hazır oğlum" Topa uzanmış eli bir an tereddütsüz kaldı ve seslenme ikinic kez tekrarlandığından vazgeçip topa bir tekme attı. Top bahçeden uçarak aştı, nereye gittiğini görebilmek için eliyle güneş gelen gözlerine siper yaptı ama başarılı olamadı ve eve doğru koşmaya başladı.**************YanıtlaSilbeenmaya16 Mayıs 2011 12:55bence hem Momentos'dan hem Avram'dan iste. hatta en çok Avram'dan iste :))YanıtlaSilNehir İda16 Mayıs 2011 12:56harikaa:) kim devam etsin yazmamışsın:) Avram etsin değil mi?YanıtlaSilNehir İda16 Mayıs 2011 12:57Evet Avram devam etsin lütfen:)YanıtlaSilmomentos16 Mayıs 2011 12:57E olur valla.. Avram' dan isteyelim :)) bakalım neler yazacak..?YanıtlaSilAVRAM16 Mayıs 2011 13:02Çeteye geldim.. Resmen çetecilik bu.YanıtlaSilNehir İda16 Mayıs 2011 13:04Avram bekliyoruz heyecanla:) Hikaye çetesi . Mayamm da yazsın Kedi de sonra toptan yayınlarız birleştirip:) Yazan isim versin ama kimi istediğini.YanıtlaSilAVRAM16 Mayıs 2011 13:13Yuvarlandım. Önce sokak boyunca, bir bahçeden içeri düştüm. Canım yanmıştı, küçük bir çocuk aldı eline, oynadı. Elleri sıcacıktı. Gülümsüyordu. Ben de gülümsedim. Gülümserken, dişleri uzadı; büyüdü. Yüzü çizgi çizgi oldu. Ses geliyordu. Ses geldikçe çizgiler arttı. Eline aldı beni, elleri soğuktu artık. Bir vurdu tekme ile, yeniden bahçenin üstünü aştım, yola düştüm. İki kez zıpladım, yol sertti, taşlıydı. Toza battım. Birden.. Bir şey çarptı bana. Sert, soğuk. Koca koca gözleri vardı ama bebekleri yoktu gözlerin. Sarı, büyük bir ışık saçıyordu gözlerinden. Kırmızıydı burnu. Ağzı yoktu, ama nefesi vardı ve sıcaktı. Çok sıcak. Sadece çarptı, kaldırımın kenarına gittim. Durdum. Elleri siyah boyalara batmış bir çocuk aldı eline. Evirdi beni, çevirdi. Bir sandık vardı yerde, onu aldı kayışından boynuna astı sandığı, gülümsedi bana. Dişleri beyazdı. Koltuğunun altına kıstırdı. Bir omzunda sandık, diğerinde ben. Yürümeye başladı.YanıtlaSilŞerife16 Mayıs 2011 13:13bu mim çok ilginç ve eğlenceli olmuş şimdi bende merakla yorumlara bakıyorum :)YanıtlaSilNehir İda16 Mayıs 2011 13:15Kim devam etsin Avram?Şerifeciğim ben de heyecanla yanıtları okuyorum :)YanıtlaSilNehir İda16 Mayıs 2011 13:16Avramm çok güzel artık bol bol bu çeteyi görebilirsin:)YanıtlaSilAVRAM16 Mayıs 2011 13:16Eşşek arısı..YanıtlaSilNehir İda16 Mayıs 2011 13:34Avram:)))Beenmaya devam etse?YanıtlaSilAVRAM16 Mayıs 2011 13:38Dedik ya işte, eşşek arısı diye.:)))YanıtlaSilbeenmaya16 Mayıs 2011 14:50ya bir dakka ben anlamadım nereden nasıl devam edicem bu bir.eşek arıları kovalasın seni AVRAM bu da iki...YanıtlaSilAVRAM16 Mayıs 2011 15:01Ben niye şaşırmadım ki? Kendisi laz dır.Lütfen birisi bir daha anlatsın.:) Önce Nehir İda başladı, momentos Onun kaldığı yerden devam etti.Onun yazdıklarını da yorum kısmında görürsün. Ben de Momentosun kaldığı yerden. Ben de yorum kısmına yolladım. Şimdi de sen, eğer becerebilirsen tabii benim bıraktığım yerden yazmaya devam edeceksin. Pek hevesliydin ya Avram da Avram yazsın derken:))YanıtlaSilbeenmaya16 Mayıs 2011 15:16düşündüm de ben beceremem şimdi. lazım ya hani. o yüzden beni es geçiver sevgili Nehir İda'cım. becerebilenler tamamlasın :)))YanıtlaSilNehir İda16 Mayıs 2011 15:17Sen de beceremezsen mayamm?? Parayı hatırlatıyor gittiği yer ağlarım bak:)YanıtlaSilAVRAM16 Mayıs 2011 15:19Benim başıma sar, ondan sonra tüy.Yok öyle.Oturup yazıyorsunuz hanımefendi.:))YanıtlaSilbeenmaya16 Mayıs 2011 15:27ağlama kuzum ağlama sakın valla başımı kaşıyacak vaktim yok şu an. eğer fırsat bulursam sırf senin hatrına yazarım :))YanıtlaSilbeenmaya16 Mayıs 2011 16:14ya bak ben bugün valla bir tuhafım. yazmak istediğimde vakit bulamıyorum vakit olduğunda yazacak bir şey. hep bu Avram'ın yüzünden :// malum mimleri vakti zamanında yazmamak gibi bir huyum da var huyum kurusun. şimdi bu mim burada takılıp kalmasın yoksa daha çok bekler. pas geçeyim ben en iyisi. hepimizin hayrına olur bu :))YanıtlaSilNehir İda16 Mayıs 2011 16:35Kediye haber salalım tez yanıtlaya..YanıtlaSilKırmızı Çizmeli Kedi16 Mayıs 2011 16:46ihtiyaç var dediler geldik. buyrun???YanıtlaSilNehir İda16 Mayıs 2011 16:47Kedicim en son Avram da kaldı hikaye onun bıraktığı yerden devam:)YanıtlaSilKırmızı Çizmeli Kedi16 Mayıs 2011 16:51Ne kadar zaman olmuştu ki acaba tırnaklarının arası ayakkabı boyasıyla dolan ellerim böyle bir oyuncağa dokunmayalı? Kaç zamandır bu boyacı sandığıydı nasırlı parmak uçlarımın değdiği tek nesne? Şaşırdım, ne yapmalıydım? Oyun oynamayı unutalı yıllar olmuştu. Bir korku sardı çocuk bedenimi. Sonradan monte edilmiş gibi duran koca nasırlı ellerimi titretti aynı korku. Oyun oynamayı unutmuş bir çocuk, çocuk olma hakkı elinden alınmış bir çocuk ne yapardı ki bir topla?YanıtlaSilKırmızı Çizmeli Kedi16 Mayıs 2011 16:51görev bilinci işte bendeki. buyrun bu kadar oluyor bu kafayla :) hayrını görün...YanıtlaSilNehir İda16 Mayıs 2011 16:54Saadet devam etsin mi?YanıtlaSilKüçük Mucizem16 Mayıs 2011 17:25SüpermişKelemlerine sağlıkYanıtlaSil..Saadet !16 Mayıs 2011 22:53Aslında öyle de güzel durmuştu avuçlarının arasında. Yanaklarında tuhaf ve şaşkın bir gülümseme. Bunu yok edip saklamalıydı o topu. Yoksa biri gelip 'o benim, ver ' diyerek dokunacaktı omuzuna. Benim olmayan bir şeye emek vermeden, yazın ter döküp kışın üşümeden sahip olmanın doğru olup olmadığını düşünürken bir yanı, bir yanıysa sabahın güneş ışığıyla arkadaşlarının arasında onunla oynayabilmeyi hayal ediyordu. Çokmuyduki bu? Azdı. Çok olmuştu babasından bir şeyler istemeyeli. Annesinin hüzünlü yüzüne hüzünler ekleyecek sanıyordu 'top kaç para ki anne?' diyecekken. Bunu bile soramıyordu. Yüzümü yıkamalıydım. Allah göndermiş olmalıydı. Sahibi yoktu. Benim oldu...YanıtlaSilsünter17 Mayıs 2011 00:50okudugum en güzel mimlerden bir tanesi..Yazanlarin kalemine saglik..YanıtlaSildidem17 Mayıs 2011 06:25Okurken once gercek sandim. Aman gozyaslarin akmasin! Neyse hikayeymis rahatladim. Bekliyoruz ceteden tamamini o zaman:)YanıtlaSilNehir İda17 Mayıs 2011 09:09Saadetciğim teşekkür ederim:)Devam mı tamam mı?Sünter, didem teşekkürler siz devam edin olur mu sünter?YanıtlaSilHayatın Süs Payı17 Mayıs 2011 10:09Çok hoş :):):):)YanıtlaSilsezobigo17 Mayıs 2011 21:20ne güzel ve eğlenceli çok hoş ne güzel kalemler var ya maşallah:))YanıtlaSilNehir İda18 Mayıs 2011 00:39Ben de çok keyif alıyorum okurken Süs Payım sen devam eder misin veya Sezo:)) Galiba Sünter görmedi.YanıtlaSilsünter18 Mayıs 2011 01:41Nehircim benim öyle kurgulama gibi bir yetenegim olsaydi seve seve devam ederdim ama nerdeee:))YanıtlaSilmomentos18 Mayıs 2011 08:27Nehir İda, şimdi kapanışı sen yap ama yine senin anlattığın ağlayan kişiye bağla bence :)) ne dersin?YanıtlaSilNehir İda18 Mayıs 2011 12:52Seve seve sonlandırırım ama akşama ancak:)YanıtlaSilYorum ekleDaha fazlasını yükle...