Ayşe Konakcı - CORONA GÜNLÜKLERİ (1)
14 günlük karantinada her türlü ihtiyacın düşünüldüğü üniversite yurtlarından haberdar olmuşsunuzdur muhakkak.
Hani 2 kişilik wc’li-banyolu odanın videosunu çekip
“Bu ahırda nasıl kalınır?” diye höykürenlerden tutun,
Türkiye Cumhuriyetine ağız dolusu küfredenler...
Kalmamak için kaçmaya teşebbüs edenler...
Engel olan polislere hakaret ve tükürmeler vs. vs. vs.
GELİN SİZİ 80’li YILLARA GÖTÜREYİM !
Ve bir de benim hikayemi dinleyin ne dersiniz?
Nasıl olsa vakit çok.
Aman pek de uzunmuş yazı deyip kaçacak sebep de yok.
Bundan 34 yıl önce bir üniversiteli öğrenci olarak en çok sevindiğim şey kaldığım yurdun en ez kalabalık odasında kalmışlığımdı.
Sadece on kişiydik ve 14 ve 20 kişilik odaların olduğu bir yurtta bu büyük bir şanstı.
4 katlı apartmandan bozma yurdun en dayanılmaz cazibesi okulumla arasında sadece bir caddenin olmasıydı.
Yurdun sadece iki katında her gün 40-50 öğrencinin kullandığı ikişer adet tuvalet ile 2 metre karelik iki kurnalı bir banyosu vardı.
Banyodan haftada sadece üç gün belirli saat aralığında sıcak su akar ve yine 40-50 öğrenci 4 kişilik grublar halinde dakika tutularak kavga dövüş banyo yapardı.
Tabi o günün İstanbul'unda sular akıyor ise .
Çünkü bir gitti mi pir giderdi mübarek.
Bırak yıkanmayı, tuvaletleri şey götürürdü.
Ara ara belediye su tankeri ile yardımımıza koşardı da biraz nefes alırdık.
Böyle günlerde ellerimizde su bidonları mahallenin camilerine, yıkanmak içinde mahallenin hamamına gider hamamın müdavimi Roman ablalarımızla karşı karşıya yıkanırdık.
Hiç unutmam o yıllarda pet şişede su yeni çıkmıştı ve tek bir marka vardı ve pek bir lüksdü.
Adı da ŞAŞAL'dı.
O paraya ancak çaresizlikten şaşıp alacağınız için mi böyle bir isim koymuşlardı hiç bilmiyorum.
Çapa Diş hekimliği öğrencisiyim pazartesi klinikte beyaz önlük giymem gerek, ama o hafta sonu yurtta su yok.
Cami çeşmesi de akmayınca iki şişe 2 litrelik Şaşal aldım.
Naylon leğende bir şişesiyle önlüğü sabunlayıp, diğeriyle de durulamıştım çaresizlikten.
Ha bu arada ben bu şartlardan şikayetçi miydim?.
Değildim hem de hiç.
Aksine kendimi kuş gibi hür hissediyordum hür.
Çünkü daha beter bir yerden gelmiştim
YATILI OKULDAN !
Yurtta sabah 06:00 dan akşam 21:00 kadar dışarı izni vardı.
Çıkıp paran azken yan bakkaldan peynir ekmek, paran çokken bakkalın yanındaki dönerciden döner-ekmek alabilme özgürlüğü paha biçilemez bir şeydi.
Yurtta ruhum darlandığında çıkıp gidebilmek ,
İstanbul’un tarihi sokaklarında,saraylarında,
camilerinde, pazarlarında, vapurlarında kaybolmak ne muhteşem bir tecrübeydi.
Bizler genellikle babaları-anneleri okuma şansına hiç sahip olamamış ailelerin bu şansı yakalayabilmiş gururlu çocuklarıydık.
Ve aynı zamanda Kurtuluş harbinin ve sonrasının acılarını, yokluklarını yaşamış büyükanne ve büyükbabalarımızın o üzücü hikayeleriyle büyümüş bir nesildik.
Bize verilenin farkındaydık ve minnettardık.
Maalesef şimdinin rağbet azgını ülkem insanı ise, hiç bir şeyin ama hiç bir şeyin farkında değil...
Not:Fotoğraf İstanbul da bele kadar karın yağdığı,hayatın durduğu 1987 kışı.
Çapa Tıp Fakültesi bahçesinde karın keyfini çıkaran biz yurt öğrencileri.
Yazarın diğer yazıları 23.1.2020 -DEVELERİ DE VURURLAR ATLARI DA ! 16.1.2020 -PATATES SOĞAN ! 7.12.2019 -ZİMEM DEFTERİ ! 30.10.2019 -GİTTİLER BİR BİR ! 23.10.2019 -KİRLİ SİYASET ! 30.8.2019 -ELVEDA ! 21.6.2019 -UĞURLAR OLSUN! 1.6.2019 -CIMBIZ SAVAŞI ! 28.2.2019 -KAZA ! 26.11.2018 -AŞK! 13.11.2018 -İNSANA YER AÇMAK 8.10.2018 -BİZE DÜŞMAN NE GEREK! 21.9.2018 -OL MAHİLER Kİ! 31.8.2018 -ŞÜKÜRLER OLSUN! 21.7.2018 -15 TEMMUZ ! 13.7.2018 -VEFA ÜZERİNE! 6.7.2018 -VEFA! 29.6.2018 -DOST TAVSİYELERİ! 22.6.2018 -BEN BİLMEM BÜYÜKLER BİLİR! 8.6.2018 -FERDANE! 1.6.2018 -ASLINDA NEYE KARAR VERİYORUZ? 25.5.2018 -YURDUM İNSANLARI! 18.5.2018 -AYRIŞMA ÜZERİNE ANEKDOTLAR ! 4.5.2018 -MİRAS ! 27.4.2018 -GEÇMİŞ ZAMAN OLUR Kİ! 21.4.2018 -BİR KANDİL SABAHI!-2 20.4.2018 -BİR KANDİL SABAHI! -1 13.4.2018 -KAVMİYETÇİLİK-IRKÇILIK ÜZERİNE ! 6.4.2018 -KONYA KİTAP GÜNLERİNDEN DOST BİR SEDA: Abdurrahman Dilipak (1) 29.3.2018 -HACI FETTAH! 24.3.2018 -BEHİRE TEYZE (1) 9.3.2018 -AH ŞU GONYALILAR ! 2.3.2018 -GECEGONDU ! 23.2.2018 -YEŞİLKÖY! 16.2.2018 -AŞKIM, AŞKIM! 9.2.2018 -ÇÖP! 2.2.2018 -BİZ TÜRKLER! 26.1.2018 -GEÇMİŞ ZAMAN HİKAYELERİ! 19.1.2018 -ALMANYA HİKAYELERİ! 12.1.2018 -ALİME! 5.1.2018 -DOKSANLI YILLAR! 29.12.2017 -HEYBEMDEN 5.12.2017 -HEYBEDEN
Dürdane Akdeniz 2 Nisan 2020 Perşembe 11:22
O size istediğiniz her şeyi verdi. Allah’ın nimetlerini saymaya kalksanız başa çıkamazsınız. Şu bir gerçek ki insanoğlu çok zalim, çok nankördür! (Ibrahim 34)
Remziye Tuğan 1 Nisan 2020 Çarşamba 23:54
Şahane anlatmışsın Ayşam. YÜREĞİNE, sağlık. Şimdiki nesil ve oşahanw lüks yurtlarda karantinaya alınıp, gerçek birmşsafşr gibi ağırlananlar, bir seferberlik yaşasalar birbirlerini keser yerler. Marketleri talan edenleri görünce şaştım kaldım. Ve dedimkç Yarab YAŞLA KURUYU BŞR ARADA TAKMA. Öyle güzel bir Yurdumuz VARKİ, hele fırtına gi çalışan Cumhurbaşkanı, Bakanlarımız, parlame tomuz VARKİ. Allah zeval vermesin. Türkiyeyiz beyenmeyip Avrupalara kaçanlar niye geldilerki, keşjw oralarda Koronayla başbaşa kalalardı. Nebi Tğrkşyeyi beğenmemek Nankörlüği? Anlayabilmiş değilim.
hatice 1 Nisan 2020 Çarşamba 23:36
Gecmiste yokluk vardi ama huzur sevgi vardi simdi hormon virus huzursuzluk. Korku hakim. Gelecek. Belki hayat makina robot olacak ama insallah. Cok guzel olurrrr
Mustafa öğeç 1 Nisan 2020 Çarşamba 16:48
Allah nimetlerine sağlık sihat afiyet''tine hamd yada dertlerine sabredenlerden eylesin inşallah