Hem çalışıp hem de her zaman aktif olan, yani; kendine, hobilerine, kuaföre, gezmeye, spora, mutfağa, arkadaşlarına, ailesine, evine, okumaya zaman ayırabilen bayanlar. Eğer hem çalışıp hem de saydıklarımın arasından en az 5 tanesini yapabiliyorum diyorsanız biliniz ki size imreniyorum daha da ötesi müthiş saygı duyuyorum en ötesi sizin gibi olmak istiyorum.Dün akşam Arpa beyciğime dedim ki, ya hayatım artık sağlıklı yaşayalım istiyorum. Spor yapalım, bol bol yürüyelim, hazır yemeklerle öğünü geçiştirmek yerine sebze yiyelim sağlıklı beslenelim istiyorum dedim. Oda bana yılgın bir ifadeyle bakıp, hayatım sen hep istiyorsun ama yapmaya gelince bir icraat yok dedi. Tokat gibi çarptı yüzüme bu laflar. Çarptı çünkü doğru. Hakikaten ben hep istiyorum, durmadan istiyorum ama iş yapmaya gelince bir bakıyorum ki ben isteyeli kaç zaman geçmiş ama icraat yok. Neden yok çünkü tüm bunlar için vakit gerekli. Sabah evinden 6:00 da çıkıp, akşam 20:00 de dönen evli bir bayanın, yapılması gayet mümkün olan isteklerine bile zaman ayıramaması normal değil mi? Yada abartıyormuyum acaba? Yada ben zamanımı verimli kullanmayı bilmiyorum acaba?Genellikle zamanla yarışıyorum ama azimliyim bu yarışı ben kazanacağım :) zamanın bu yarıştaki en önemli kozu benim yaşlanıyor olmam :) hız kaybediyorum giderek.Geçtiğimiz hafta sonu evi bir süpüreyim toz alayım dedim, evin tozunu aldım ama süpürmeye fırsat bulamadan çıkmamız gerekti. Bıraktım bende öylece. Ne yapayım yetişemiyorum her bir şeye. Bu seferde aklım evde kalıyor. Zaten 2 güncük olan hafta sonumda 10 parçaya bölünüyorum neredeyse.Neyse demem o ki başta dediğim gibi gerçekten yapmak istediklerine zaman ayırabilen sevgili arkadaşlarım. Ne olur bana da anlatın bunun formülünü. Hayat tarzımı değiştirmek istiyorum (buna bile vaktim yok ya neyse) Bunu başarabilen sevgili arkadaşlarım, yaşam koçum olur musunuz?
posted by Yaz at 10/26/2007 12:18:00 ÖS
Yazcım,ne doğru yazmışsın,insan bir dönem bu bunalıma giriyor gerçekten,kendi içine kabul ettiremediğini birden karşısındaki söyleyincede,şok oluyor.Ama tatlım,hem çalışan bayan olmak,hem evli olmak,hem evin toparlamasının sana bakması zor,hem de çok zorrr.Ben 2 sene direndim,kadına para vermicem,çünkü benim kadar gzüel yapmıyor diye.Şimdi bir Ayşe abla aldım,kızdığım noktalar yok mu?VAr.Ama psikolojimi kendi yaptığım ve yetiştiremediğim zamanlar kadar bozmuyor.Yemek olayını dersen,kendimi yırtıyordum ilk zamanlar 3 çeşit yapmak için,herşey gzüel,tam olsun diye.Baktım 3 çeşite yetişemeyince,herşeyi hazır yer olmuşuz.O da kötü.Artık ne yapıyoruz,2 çeşit.Hazır sağlıksız yerine,hemen aparatif dün akşamdan yapılmış veya o gün yarım saattte pişecek bir sebze yemeği,yanına ya pilav,ya fırında patates,ya da sadece salata.Hem akşamları az yemiş oluyoruz.Gezmelerimize ev dağınık diye gitmek istemezdim,gittiğimiz yerde kurtlanır dururdum,yok çamaşırım var,yok evi toplamam lazım diye.Artık hem evin düzenine alıştık sanırım,hem de çok dağıtmamaya,o anda toplamaya çalışıyoruz.Yinede sorunlar tamamen çözüldümü?Hayır,sorun hayatta bitmez,ama ben kendimi değiştirdim,eskisi kadar kafama takmıyorum hiçbişeyi.Seninde bu karmaşa sıkkınlığından çıkıp,kendini heran mutlu edebilecek yollar bulacak güce sahip olmanı ümit ediyorum.Haberlerini bekliyorum.Sevgiyle kal canım.
26/10/07 10:56 ÖS
Bende imreniyorum herşeye yetişebilenlere,ben evli olmadığım halde yinede hiç birşeye yetişemiyorum.Çok isterdim sana taktikler vermeyi ama veremiyorum ne yazıkkii:(
28/10/07 7:27 ÖS
Herşeye yetişiyorum diyemem ben daha yeni başladım koşuşturmaya...18.30 veya 18.45 de evde oluyorum yemeklerim birgün öncesinden her zaman hazırdır çok nadirdir yemek bukunmaması bende..Sebzede , kuruda yaparım birgün önce akşamdan...yemeğimizi yer hemen toplarım , filmim var ise o akşam film başlayana kadar ortalık toparlarım, çamaşırım varsa yıkarım, eğer dizim yoksa oturur ütülerimi yaparım. Planlı giderim bazen tutmuyor ama genelde tutturmaya çalışırım..En güzeli yemeklerini yapmk istersen birgün öncesinden yap, o zaman en rahatı, kendine de zaman ayırabilirsin :)öpüyorum canım seni..karışık oldu galiba biraz...
29/10/07 12:15 ÖS
Merhaba..Günümüz çalışan bayanların en büyük problemi...Ev derli toplu bulunsun ki davetsiz misafirlere karşı mahçup olma , çamaşırların düzenli yıkanıp ütülensin ki eşin sabah kalktığında dolabın kapağını açıp istediği pantolon gömlek eşlemesini yapsın , sıcak yemeğin hazır olsun ki günümüzün ciddi sağlık problemlerini yaşama , kitap/dergi oku ki kendin ile zaman geçir , eşin ile birlikte gez / zaman geçir / sinemaya git ki keyifli zamanları birlikte dinlenerek geçir , aileleri ziyaret et ki onlar senin vazgeçilmez parçaların , arkadaş ziyaretlerini unutma ki onlarsız olmaz.....Bu liste uzar gider...Sabah saat 6:30 gibi kalkıp 7:00 gibi firma servisine yetişmeye çalışıyorum....Akşam ise 18:45 gibi evde oluyorum...Normalde eşimden yarım saat gibi önce....Eşim gelinceye kadar o akşam ki yemeğin hazırlığına başlarım....Genellikle bir akşam önceden yemeğimiz olur....Ben de kakaolum gibi 2 çeşit yapıyorum....Zaten haftaiçi iki akşamın biri annemlerde diğer akşam diğer annemlerde oluruz....Genellikle çamaşırlarımı cuma akşamı yıkarım ,olağandışı durumlar da ise programlayıp gece yıkar sabah asar evden öyle çıkarım....Ütüyü eşimle birlikte DVD izlerken yaparım...Türkçe dublajlı olmalı ki ütü biran önce bitsin....İlk zamanlarda işi hiç bitmezdi...Çeyiz sonrası dolapların , çekmecelerin ve kişisel eşyaların düzenlenmesi epey zaman aldı...Bir kere de düzenledikten sonra işler daha kolay oldu....Herşeyin yeri belli olunca....Eşim ilk zamanlarda pek dikkat etmez evi epey dağıtırdı...Şİmdi ise benim hassasiyetimi öğrenip ve ne kadar zaman harcadığımı görünce daha az dağıtır oldu....Biraz da uykumdan fedakarlık ediyorum....Haftasonu yarıdan fazla günüm temizlik günümdür...O gün eşim uyurken erkenden kalkar ( Haftaiçi kalkış saatinde ), işlerin büyük kısmını bitiririm...Bir de işlerin hepsini haftasonuna bırakmam....Sonuçta birtek haftasonumuz var ve o iki günde herşeyi yapmaya çalışıyoruz....Bana da yirmigünde bir yardım eden teyzemiz var.....
30/10/07 10:45 ÖÖ
Yapmak istediğim şeylere zaman bulmam o kadar zor ki. Hani Pazar günü saatler bir saat geri alındı ya, valla o bile beni mutlu etti. Havadan bir saat ayol! Üç günde yapmam gerekenleri büyük bir organizasyon ve pire hızı ile yapmaya çalıştım. Sonuç: Yorgunluktan her yeri ağrıyan, hafif çapta depresyona girmiş, dün akşamın sonlarına doğru ağlayan zırlayan bir tip. İşler çığrından çıkmak üzere. Bir de oğluşun dersleri var tabi. Yatana kadar koştuıruyorum yine de zor yetişiyorum, genelde de yetişemiyorum. Hayat çooookkkk zor bizler için.
30/10/07 11:07 ÖÖ
Kakaolucuğum hakikaten herşeye yetişmek mümkün değil önce bunu anlamak lazım herhalde. Temizlik için yardımcı bayan bende alıyorum ama senin kadar sık değil. Maalesef anahtarımı teslim edebileceğim güvenilir birini bulamadım hala. Yemek konusunda ise müthiş bir formul öğrendim. Önce deneyeceğim başarılı ise anlatırım sizede.
2/11/07 4:54 ÖS
Emel, maalesef evlenince herşey daha zor. Tabi herkes için böyle olmayabilir ama insan bu tür konular söz konusu olunca anne evini özlemiyor değil doğrusu :) hazır yemek, yıkanan çamaşırlar, ütülenen kıyafetler ne rahatmış yahu şimdi anlıyorum kıymetini :)
2/11/07 4:56 ÖS
Gamzeliciğim ne güzel bir sistem kurabilmişsin. Aslında yemekleri bir gün önceden yapmayı bende düşündüm ama bu seferde tüm gecem mutfakta geçer diye uygulamadım. Mümkün olduğunca haftasonları 2-3 çeşit yemek yapmaya çalışıyorum bende.
2/11/07 4:58 ÖS
Bugunovnia, dediğin gibi bunlar her çalışan kadının sorunu herhalde. Birde çocuk olursa ne yaparım bilmiyorum. Neyse onu o zaman düşünürüz :) sende çok iyi bir sistem kurmuşsun. Eşinin artık evi dağıtmamasıda çok iyi. Benimki çok şükür dağınık değil hatta bana çok yardımcı olur her konuda. Eşlerin bu konudaki tutumlarıda çok önemli.
2/11/07 5:02 ÖS
Renklerciğim saatlerin geri alınma konusunda valla bende senin gibi düşündüm ve çok mutlu oldum:) halimize bak yahu gülermisin ağlarmısın:) Yaa birde şimdi çocukların ders olayı var dimi. Çocukları okula giden arkadaşlarım hep aynı şeyden yakınıyor. Yazık yaa hem anne-babalara hemde çocuklara.
2/11/07 5:04 ÖS
yazcım,Allahtan şimdi çocuk yok.Birde ona yetişememe durumu var.Hem fiziksel olarak hemde pisikolojikmen kötü etkiliyor insanı.Ev işleri bi şekilde yapılıyor.Hem yapıyorsun sonra dağılıyor yeniden :) .Benim cumartesilerim temizlikle geçiyor.Pazar günleri de genellikle kızımla ve gezmeyle geçiyor.Allah kolaylık versin.Sevgilerimle...
11/11/07 1:58 ÖS
Önceki Yazılar <$http://yazbitmesin.blogspot.com/2007/10/oookk-severim.html<$Çoookk Severima>