Lord Varahadeva’nın Belirişi- Apperance of Lord Varahadeva
Varahadeva Şri Krişna’nın yabandomuzu enkarnasyonudur. Krişna sıradan bir domuza benzetilemeyecek engin bir özellikte, Varaha-avatara olarak ortaya çıkar. Onun belirişi ve gözden kayboluluşu bizim içi nakıl almazdır. Bhagavad-gita’da açıkça denir ki O adanmışların korunması ve iblislerin yok edilmesi için Kendi iç potansiyelinden ortaya çıkar. Bir adanmış Krişna’nın sıradan bir insan ya da sıradan bir hayvan olarak belirmediğini daima göz önünde bulundurmalıdır; Onun Varaha-murti ya da bir at veya kaplumbağa olarak belirişi içsel potensiyelinin dışa vurumudur. O boğulan gezegeni uzun dişleriyle Garbhodaka okyanusunundan çıkarmak için bir yabandomuzu formunu aldı. İblis Hiranyakşa dünya gezegenini bu okyanusun içine atmıştı ama Lord uzun dişleriyle iblisi delip yeryüzünü kurtardı. Aşağıda Prabhupada’nın yetkin Vaisnava acaryaların ayakizlerinden giderek bizim anlamamız için açıklık getirdiği enkarnasyonlara, hayalpereslikt ve gerçekliğin ayrımına, Lordun görkemlerini açıklayan Vedik yazınlara dayanan çeviri ve açıklamalarını okuyalım.
Tüm fedakarlıkların yüce hoşlanıcısı bir yabandomuzu enkarnasyonunu [ikinci enkarnasyon] aldı, ve dünyanın refahı için dünyayı evrenin en dipteki bölgelerinden yukarı kaldırdı.
Belirtilen şudur ki Tanrılığın Şahsiyetinin herbir enkarnasyonu için aynı zamanda gerçekleştirilen belli işlevden de bahsedilir. Belli bir işlevi olmayan hiçbir enkarnasyon olamaz ve böylesi işlevler daima harikuladedir. Bunlar herhangi bir canlı varlığın gerçekleştirmesi imkansızdır. Yabandomuzu enkarnasyonu yeryüzünü kirli maddenin Pluto bölgesinden çıkarmak içindi. bir şeyi kirli bir yerden çıkarmak bir yabandomuzu tarafından yapılır ve Tanrılığın tümüyle-güçlü Şahsiyeti bu mucizeyi yeryüzünü oldukça kirli bir yere saklamış olan asuralara gösterdi. ~Srimad Bhagavatam 1.3.8
Lord Brahma dedi ki: Sınırsız güçlü Lord sırf evrenin Garbhodaka denilen büyük okyanusunda boğulan yeryüzü gezegenini kaldırmak için, meşgale olarak bir yabandomuzu şeklini alınca ilk iblis [Hiranyakşa] belirdi ve Lord uzun dişleriyle onu delip geçti.
Yaradılışın başlangıcından beri, iblisler ve yarıtanrılar daima evrendeki gezegenlere hükmeden iki canlı sınıfı olmuştur. Lord Brahma ilk yarıtanrıdır ve Hiranyakşa da bu evrendeki ilk iblistir.Gezegenler yalnızca belli koşullarda ağırlıksız küreler olarak hava da yüzerler ve bu koşullar bozulur bozulmaz, gezegenler evrenin yarısını kaplayan Garbhodaka Okyanusu’na düşerler. Diğer yarısı da sayısız gezegensel sistemlerin bulunduğu küresel kubbedir. Gezegenlerin ağırlıksız havada asılı olması yerkürenin içsel yapısından kaynaklanır, ve içerisinden petrol çıkarmak için dünyanın delinmesi modern iblisler tarafından verilen bir rahatsızlıktır ve dünyanın yüzer durumuna karşı oldukça büyük tehlikeli bir etkiyle sonuçlanabilir. Benzer bir rahatsızlık evvelden Hiranyakşa’nın önderlik ettiği iblisler tarafından yaratılmıştı ve dünya ağırlıksız durumunu kaybedip Garbhodaka Okyanusu’na düşmüştü. Tanrı, tüm maddi dünyanın yaradılışının devam ettiricisi olarak, böylelikle orantılı bir burnu olan devasa bir yabandomuzu şeklini aldı ve dünyayı Garbhodaka Okyanusu sularının içinden kaldırdı. Önemli Vaisnava şairi Sri Jayadeva Gosvami aşağıda ki gibi söyler:
vasati daçana-çikhare dharaëé tava lagnäçaçini kalaìka-kaleva nimagnäkeçava dhåta-çükara-rüpajaya jagadéça hare
“Ey Keşava! Ey yabondomuzu şeklini almış Yüce Lord! Ey Lord! Yeryüzü gezegeni Senin uzun dişlerin üzerinde durdu ve beneklerle nakşedilmiş ay gibi göründü.”
Bunun gibisi Lord’un bir enkarnasyonunun belirtisidir. Lordun enkarnasyonu hayalinden bir enkarnasyon yaratan hayalperest insanların tertiplediği bir fikir değildir. Lord’un enkarnasyonu yukarıda bahsedilen durumlar gibi sıradışı koşullarda ortaya çıkar ve enkarnasyon insanoğlunun ufak beyninin hayal bile demeyeceği bir vazife gerçekleştirir. Bir çok ucuz enkarnasyonun modern yaratıcıları Tanrının gerçeklere dayanan enkarnasyonunu yeryüzü gezegenini taşımaya uygun bir burnu olan devasa yabandomuzu olarak önem verebilir.
Lord yeryüzünü kaldırmak için göründüğünde, Hiranyakaşipu adında iblis Lordun muntazam fonksiyonlarında sıkıntı yaratmaya çalıştı ve bu yüzden Lord’un uzun dişleriyle parçalanarak öldürüldü. Srila Jiva Goswami’ye göre, Hiranyakşa iblisi Lord’un eliyle öldürüldü. Bu nedenle onun çevirisi Lord’un elleriyle öldürüldükten sonra iblisin uzun dişlerle parçalandığıdır. Srila Visvanatha Cakravarti Thakura bu çeviriyi onaylar.
~ Srimad Bhagavatam 2.7.2
Varahadeva is the boar incarnation of Sri Krişna.Krishna appears as Varaha-avatara, in an expansive feauture which cannot be compared to an ordinary hog’s.His appearance and dissappearance are inconceivable to us. In the Bhagavad-gita it is clearly said that He appears by His own internal potency fort he protection of the devotees and the annihilation of the nondevotees. A devotee should always consider that Krishna does not appear as an ordinary human being or ordinary beast; His apperance as Varaha-murti or a tortoise is an exhibition of His internal potency.He assumed the form of a boar to lift the drowning planet from the Garbhodaka ocean with his tusks. The demon Hiryanyaksa had thrown the planet earth into this ocean, but the Lord stabbed the demon with His tusks and saved the earth. Below lets read Prabhupada’s translations and purports based on Vedic literatures about incarnations, discrimination between fancy and the fact and glories explaining the Lord, that he clarified for our understanding, following the authorized Vaisnava acaryas.
The indication is that for each and every incarnation of the Personality of Godhead, the particular function executed is also mentioned. There cannot be any incarnation without a particular function, and such functions are always extraordinary. They are impossible for any living being to perform. The incarnation of the boar was to take the earth out of Pluto’s region of filthy matter. Picking up something from a filthy place is done by a boar, and the all-powerful Personality of Godhead displayed this wonder to the asuras, who had hidden the earth in such a filthy place. There is nothing impossible for the Personality of Godhead, and although He played the part of a boar, by the devotees He is worshiped, staying always in transcendence.SB 1.3.8
Lord Brahmä said: When the unlimitedly powerful Lord assumed the form of a boar as a pastime, just to lift the planet earth, which was drowned in the great ocean of the universe called the Garbhodaka, the first demon [Hiraëyäkña] appeared, and the Lord pierced him with His tusk.
Since the beginning of creation, the demons and the demigods, or the Vaiñëavas, are always the two classes of living beings to dominate the planets of the universes. Lord Brahmä is the first demigod, and Hiraëyäkña is the first demon in this universe. Only under certain conditions do the planets float as weightless balls in the air, and as soon as these conditions are disturbed, the planets may fall down in the Garbhodaka Ocean, which covers half the universe. The other half is the spherical dome within which the innumerable planetary systems exist. The floating of the planets in the weightless air is due to the inner constitution of the globes, and the modernized drilling of the earth to exploit oil from within is a sort of disturbance by the modern demons and can result in a greatly harmful reaction to the floating condition of the earth. A similar disturbance was created formerly by the demons headed by Hiraëyäkña (the great exploiter of the gold rush), and the earth was detached from its weightless condition and fell down into the Garbhodaka Ocean. The Lord, as maintainer of the whole creation of the material world, therefore assumed the gigantic form of a boar with a proportionate snout and picked up the earth from within the water of Garbhodaka. Çré Jayadeva Gosvämé, the great Vaiñëava poet, sang as follows:
“O Keçava! O Supreme Lord who have assumed the form of a boar! O Lord! The planet earth rested on Your tusks, and it appeared like the moon engraved with spots.”
When the Lord appeared to pick up the earth, the demon of the name Hiraëyäkña tried to create a disturbance in the methodical functions of the Lord, and therefore he was killed by being pierced by the Lord’s tusk. According to Çréla Jéva Gosvämé, the demon Hiraëyäkña was killed by the hand of the Lord. Therefore his version is that after being killed by the hand of the Lord, the demon was pierced by the tusk. Çréla Viçvanätha Cakravarté Öhäkura confirms this version.SB 2.7.2
This entry was posted on January 30, 2007, in Felsefe/Philosophy. Bookmark the permalink.	Leave a comment
← Ganga Ana- Mother Ganga
Nityananda’nın Belirişi- Nityananda Trayodasi →