Küçücük bir “cep”e hapsolduk
Ülkemizde ilk cep telefonu görüşmesi 23 Şubat 1994 tarihinde 9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel ile dönemin Başbakanı Tansu Çiller arasında yapılmıştır. Türkiye’de ilk GSM operatörü ise aynı yılın Mart ayında hizmete başlayan Turkcell olmuş, Turkcell’i iki ay sonra Telsim takip etmiştir. O yıllarda telefon görüşmesi yapmak dışında bir servis sunamayan ve sadece büyük şehir merkezlerini kapsamı alanına alabilen GSM operatörleri üzerinden telefon görüşmesi yapabilmek için fiyatları 1000 ila 2000 dolar aralığında olan cep telefonlarından almak gerekiyordu.
İlk model cep telefonları ile yalnızca karşılıklı konuşmak ve kısa mesaj atmak mümkünken, hızla ilerleyen teknoloji sayesinde önce basit oyunlar, zamanla daha teknolojik oyunlar oynayabilen kullanıcılar, akıllı telefonların piyasaya sürülmesiyle “dünyayı avuçlarının içerisine alarak” tamamen bilgisayarlaşan cep telefonları ile bütünleştiler.
Günümüzde artık öyle bir hale geldik ki, en önemli yaşam biçimimiz “cep telefonumuz” oldu. Onu yanımıza almadan, ne bir yere gidiyoruz, ne yola çıkıyoruz, hatta lavaboya bile artık telefonumuzla giriyoruz.
Cep telefonları artık, esas çıkış amacı olan haberleşmenin dışına taşmış, onu ikinci plana atmıştır.
Şimdi, cep telefonlarının bu kadar ileri teknolojiye sahip olması ve tamamen bilgisayarlaşması güzel, insan için çok da faydalı olmuştur, avucunuzun içinden tüm dünyaya anında ulaşabilmek ve yararlı bilgileri anında edinebilmek çağımızın en önemli gelişmesidir mutlaka.
Fakat Türk toplumu olarak tamamen doğru bir şekilde kullanıyor muyuz? Maalesef hayır!
Özellikle toplumumuzun genç ve orta kesim kuşağı, cep telefonlarından sosyal medya sitelerini ziyaret etmek, çeşitli bilgisayar oyunları oynamak, kısa mesaj veya whatsapp aracılığı ile mesajlaşarak saatlerce sohbet etmek vasıtasıyla çok değerli zamanlarını öldürüyorlar.
Toplu taşıma araçlarında izliyoruz. Birkaç yaşlı haricinde, yolculuk edenlerin hemen hemen hepsinin elinde telefon… Ya oyun oynuyor, ya Facebook’ta arkadaşlarını takip ediyor, ya da müzik dinliyor… Burası normal sayılabilir. Çünkü yarım saatlik, bilemediniz bir saatlik yolculuk esnasında başka ne yapsın vatandaş… Varsın cep’i ile oynasın. Burası normal.
Toplu taşıma araçlarında abes kaçan davranış ise, bazı kendini bilmezlerin dakikalarca, yüksek sesle karşıdaki ile sohbet etmeleri, evdeki yaptığı kekten tutun da işyerindeki arkadaşının hal ve hareketlerini çekiştirme, akraba, ana baba, kardeş ve diğerlerinin dedikodusunu yapma terbiyesizliğine kadar, küfürleşmekten, aşk sözcüklerini sarf etmeye kadar varan kendini bilmezlik.
Bu mu cep telefonunun amacı? Toplu taşıma aracında telefon etme ihtiyacı duyarsan, acilse açabilirsin belki, fakat konuşman kısa ve alçak sesle olur, kimseyi rahatsız etmez. Telefonun çalarsa yine aynı şekilde kısa ve rahatsız etmeden cevap verebilirsin. Gerisi ahlaksızlık, görgüsüzlüktür.
Gelelim ev haline… Akşam işten geldiniz, eşiniz de geldi, çocuklarınız öğrenciyse okuldan, çalışıyorlarsa işten geldiler. Yemekler yendi. (Hatta yemek yerken de bir elde cep telefonu, çünkü tek elle bir şeyler yapılabiliyor). Herkes odasına cep telefonunu alıp çekiliyor yahut da oturma odasında birlikte oturulacaksa, bir yandan televizyon açık kendi halinde çalışıyor, diğer tarafta herkes çekilmiş bir kanepeye eller cep telefonunda harıl harıl sosyal medya karıştırılıyor, oyun oynanıyor ya da mesajlaşılıyor. Kimse birbirine bakmıyor, sohbet etmiyor, konuşmuyor, hal hatır sormuyor. Günün nasıl geçti demiyor.
Bakın ne hale gelmişiz. Şu baş belası cep telefonu denen yaratık ne zaman girdi bu kadar aramıza. Türk örf, adet ve ananelerini ne çabuk hapsetti pençesine.
Eskiden çok televizyon seyrediyoruz, vaktimizi boşa harcıyoruz derdik. Gazete, kitap okuyamıyoruz, aramızda eğlenemiyoruz derdik. Hayıflanırdık.
Şimdi ne hale gelmişiz haberimiz yok.
Küçücük bir “cep”e hapsolmuşuz.
Beterin beteri vardır derler, buna hayıflanırken, bakarsınız yarın başka bir şey çıkar da bizi tamamen benliğine yapıştırırsa sakın şaşmayın…
cep telefonu ömer aydos	Paylaş
Sigara içmeyen, “gerçekten içmiyor mu?”Ülkemizde kapalı alanlarda sigara içme yasağı ilk kez 2008 yılında “4207 sayılı Tütün Mamu...
Beşiktaş yalnız mı kalıyor?Süper Ligde haftalar ilerledikçe şampiyonluk yarışında düğüm de yavaş yavaş çözülmeye başl...
Bir dizi bazı dizilerTürkiye, TV dizisi ihracatında 2015-2016 yılları itibari ile dünyada ikinci sırada yer alı...
Erken finalde bir iyi, bir kötü kazandıZiraat Türkiye Kupası çeyrek finale kalma maçlarında “erken final” niteliğinde iki maç var...