Beyaz-dı: Ocak 2012
Ders çalışmak yerine yapılacaklar listesi o kadar uzun ki. Mesela artık bunalmış olabilir insan çalışmaktan. Dışarıdaki kar da bir türlü kalkmayınca işte böyle saçmalıklara girişilebilir.
Bunlardan sonra ortaya çıkan görüntü. Duvarda asılı olan programa arkamı döndüm ve bunu yaptım dün akşam. Sınav çıkışında meşhur Tarhana Baba'ya gittim. Malum Uşak'ın tarhanası meşhur evdekilere alayım diyerekten. Girer girmez bir bardakta sıcacık tarhana tutuşturuyor oradaki teyze elinize tadımlık. Burada paylaşmak üzere fotoğraf çekmek için izin aldım ve sahibi de sağ olsun benim amatör fotoğrafçılığım karşısında poz vermeyi kabul etti.
Şimdi İstanbul'a dönüş vakti. Elveda şehri Uşak...
Çocuklar temiz, masum çocuklar.Çocuğun baktığı çocuk haşin.En hakikatlisinden bir kıyasİçgüdünün verdiği adaletmiş!
Saat başı çalan ziliKaldırarak susturmayla gelen diktelerCanı cehennemeydi, diyemedi.
Ben de düşünmüştümlerin katili, amaFatura meleğin elinde, hesabı mandal kesmişDisiplinin kitabını yazmış maşa!
Bir iç çekişi kalacakBedeni eksik meleğin.Kıvrak sakinlerin dillerindeFırtınalı dedikodularda, yarım çocuk!
‘Cılız bir nefes seslendirir ihtiyacıDingin bir geceye ümitti gelecek!Şuurun acıya uyanmasıydı işte gerçek.Bir eldi yanağına değenTıp virüsüne ilaç. ‘
Efendim yeni bir yeteneğimi daha keşfettim. Resim çizmeye o kadar özenirdim ki... Tûbam çizerdi imrenirdim vallahi. Meğer benim de yeteneğim var imiş yani en azından çöp adamdan başka bir şeyler de çizebiliyormuşum. Mutlu oldum vallahi... Tûba'ya da buradan şükranlarımı sunayım. :)
“Bileklerin mahremiyetini sergileyen parmaklar, Estetiğin cam ardındaki görüntüsü”
Uzandı yatağına ve koydu kolunu belineDizlerini büzerek el bileklerini oynattı düşündeKazıdı düşünceyle tırnağınıÇektiği nefeste kadındı.
/İç hesaplamalarındaykenKayıp giden gözlerde hazNefesin koynunda geceAy dolanmış çarşafa /
Yağmur saçlı kız ağlıyor yorgan altındaYalnız değil yirmi yaşında.Pencerenin öte yüzünde,Esen rüzgârda gözleri.
Geceye göstermeyecekti yüzünüÖperken gülmeyecekti, biliyorduGül bülbülün kanına girmişti
Baca içe üfledikçe dumanını,Zeytin sabaha hasret tütüyorduYıldızlar küsmüşken gökyüzüneGökyüzü ki maviye nispet
Maviydi işte kara gece deSürmelerine kadar maviO gömlekte maviydi keremAslı kadar maviydi âhı
Hayali bir kahraman oluşturup benim de, şu dersler canımı sıkıyor Olric diyesim var ve bütün sorumluluklarımı ona yükleyesim. Böyle şahane bir gün de keyfim tadım kalmadı hiç. Vizede yüksek puan aldığım derslerden hiçbir bilgi hatırlamıyorum. Amacım ezberleyip sadece o dersi geçmek. Öyle ki yüksek puan aldığım bir dersten üzülür oldum. Bu sisteme biraz daha fazla boyun eğmiş hissettim kendimi. Biraz daha aptallaşmış. Bazı kesimlerce de aldığım? puan, kazandığım konum ve elde ettiğim gelir kadar sevileceğimin, önemseneceğimin vs farkındalığı..! Aslında ciddi ciddi bana kalsa okumam. Vallahi de okumam billahi de. Okumaktan kastımı anladığınızı umuyorum. Ve üzülüyorum bazen insanlar kazandıkları statülerin içlerine sığmaya çalışıyorlar. Yazıklar olsun. Neyse size Uşaktan kar görüntüleri sunayım ve susup boyun eğeyim. Umutla kalın diyorum.. :(
Bu gün karışıktı bu şehir birazcık. İlk finalden çıktım ve merkeze indim. Malum çok şahane yurdumun beni aç bırakarak -mutfaktaki su da soğuk- alnının teriyle kazandığı aylık taksitini yatırmak için bankamatiğe doğru ilerliyordum. Parti sınavımdan çıkmışım ve malum komünizmi anlatmışım. E biraz merakta var baktım meydanda birilerinden ses geliyor. Hamide koş bloga malzeme dedi içimdeki ses hem kamu okuyordun biraz güncel ol dedi bir diğeri onu geliştirir nitelikte. Gittim hemen telefonumu aldım elime ve bir fotoğraf çektim anı ölümsüzleştirmek adına. Bir grup liseli hepsi erkek(?) ilk önce tekbir getirdiler sonra birilerini kahrettiler. Ben ne oluyor anlamaya çalışırken önlerine metin verildi çocukların ve o metinleri okudular. Ben liseye giderken öyle cümleler kuramıyordum. Ermeni soykırımından bahsetti. Derdi anlaşılmıştı. Sonra kendi geçmişlerine bakmalılar tarzında sözler duydum. "Okutturuldu." İç siyasete de girmişlerdi sloganlarda. Ben fotoğraf çekerken bir fotoğrafçının objektifine yakalandım iyi mi. :) Etrafa pek kimseyi toplayamadıklarından iki üç kişinin arasından bakarken tam ortasında yer aldım karenin sanırım. Kendimi gazetelerde, dergilerde, parti resimlerinde görürsem şaşmam. Yazık diyorum gençlere. Kendilerini kalıba sığdırdıkları için. O kağıttakileri anlıyormuş gibi okudukları için, belki de anlıyorlardır. Yargılı olma Hamide diyerek bitiriyorum sözü.