Seni yüklüyorum ruhuma…
Nazan Arısoy • 25 Aralık 2015 • 0 Yorum
Veranda da asılı Deniz kabuklarının rüzgarla yarattığı ezgi ile bol köpüklü bir kahve içiyorum hayata karşı. Bazen de Merlot ya da uzo ile demleniyorum. Hassas tabanlarımdan ayrılamayan çimlerin huzuru ile çağa ulaşmış daktilo seslerinde dökülüyor zihnimdeki birikintiler.
Gece ay ile sabah güneş ile doğuyorsun içime. Deniz’in tuzu kızartırken gözlerimi yorgunluğumda dinleniyorum.Tıpkı seninle dolduğum gecelerin kokusu gitmesin diye suya deymediğim gibi Deniz üzerimde kalsın istiyorum. Kurulanmıyorum.Güneşle vücudumun üzerinde buharlaşan su damlalarının beni terk etmesini izlemek hoşuma gidiyor.
Etrafımdaki her konumda senden bir parça var. Gözlerimin muayyen anları, gece ile kavuştuğu saatler, tüm açılış ve kapanışlarında hep sen varsın. İşten ve diğer tüm meşguliyetlerden arta kalan zamanlarda aklıma gelsen sanki daha kolay olacak hayat ama senden kalan zamanlarda hayata konsantre olmaya çalışıyorum.
Nereden geldin şimdi aklıma dediğim bir an olmadı. İnsan kendi içinde yaşattığını, ruhuna yüklediği vazgeçilmezlerini düşünmeden nefes alabilir mi? Sende kaldım ben. Olduğum yerden de memnunum. Başka bir yolum, adresim yok.
Yalnızlığın senfonisi kulaklarımda beni dansa davet ediyor. Dans etme ritmim sensin.Sensiz ritmim yok. Bedenimle ruhum arasında yaşanan küslük hallerinden senkronizayon sorunu yaşıyorum.
Anladım ki ben hep yaz olsun istiyorum. İçimin üşümeleri bitmedikçe güneşe hasretim çoğalıyor. Denizi arıyor içimin yangınları. Biraz çiçek, yeşillik, ağaç ve martılar lazım güneş içimi ısıtırken. Huzurun adı gelişin ve gitmeyişin ama senin ne gelesin ne de kalasın var.
Klavye delikanlısı hayranlarım, bekarmış gibi yaşayan evli taliplerim, gözleriyle beden soyabilecek becerileri olan çapkınlarım, platonik rakiplerin, cüretkar asilerin, sahte kişilikleriyle her gün yeni bir insan olmaya çalışan adamların arasında sadece sen de kalmak hevesindeyim. Herkes için asıllı asılsız yakıştırmalarım, konu sen olunca kendimle bile kavgalarım var. Sezen Aksu boşuna yazmamış o dizeleri, boşuna dememiş ” Ben sen de tutuklu kaldım” diye. Benimki tıpkı Sezenin feryadındaki gibi. Ben senin zindanlarında gönül rızasıyla esir oldum. Tahliye olmaya da hiç niyetim yok. Vatan toprağı koruyan asker gibiyim. Terhis beklemeden sensizliğe rağmen bendeki seni koruyorum sevgili.
Sıkıl artık yaşadıklarından. Bir an olsun dur dinle kendini. Belli mi olur seni ikna eder… Gelir kalır sahip olduğun tahtında alırsın yerini. Benim cihanım sensin gel de yönet bendeki seni.
« Kendine bir güzellik yap…
Büyük ikramiye… »