sea to land: yedi
sekiz, üzüntü ve muz kabuğu değilmiydi o ve sadece benim hatırladığımı sanırdım bu cümleyi. öptüm benim blog yorumları gönlü geniş arkadaşım, saçma bi cümle oldu lakin anladın sen onu. hem saçmalasam ne çıkarki herkez yapıyo, öslem harbiden böle yazıyom ya ne düşünüyon aceba delirdi diyon demi içinden de de bişi olmaz.:)nedense sana yorum yazarken eğleniyorum ben bir tılsımmı var senin blogta he ne dersin.
6 Şubat 2008 17:20
ya özlem abla ya...........
bundan sonra , önce sonunu okıcamsenı postların:)))
off be ne hıkyelerı var özlem ablamında bıtmıyor anlatmakla diye iç geçiriyordum ben de:))
ama on kışıye üç kız kısmı doğru demı? muhendıslıkte okuyan arkadaslar oyle soyluyorladı...
emrecim haklısın o "üzüntü ve muz kabuğu" idi ; bir çizgi filmde geçiyordu ve bu sözü hatırlıyorum evet ama başka hiçbişey hatırlamıyorum o çizgi film hakkında...internette buldum "pepen in balonu" imiş adı
bende hikaye var gibi ama
gerçekte ise elimde bir kalem sadece
7 Şubat 2008 15:13
Özlem çok güzel bir hikaye! Ama niye mutlu son yok ki? Paylaşmaya devam! Öptüm:)
sen Maeve Binchy romanları seviyordun değil mi ; ben de aynen.
gerçi bu mini hikayeleri onun romanları ile kıyaslamak doğru değil ama :)
mutlu son konusuna gelince; her hikayenin sonu bir başka hikayeye bağlıdır aslında ve burada yolları birbirinden ayrılan o iki kişi belki de birlikte daha mutlu olacakları yeni aşklarına kavuşup yeni hikayeler yaşamışlardır ve onun sonu mutlu bitiyordur ;değil mi? işte onu da okuyucunun hayal gücüne bıraktım artık...
8 Şubat 2008 09:28
Hımmm anladım:) İstediğimiz gibi bağlayabiliriz yani:) İyi tatiller! Öptüm:)
Yedi adlı hikayenin yedinci yorumu benden gelsin;
Yedin yine bizi Özlem!;-)
8 Şubat 2008 11:41