Yargıtay'dan tüm müdürleri ilgilendiren emsal karar! - TÜRKİYEDEN - Güncel Turizm Haberleri Dünyanın Müziği
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, müdür olarak görev yapan üst düzey yöneticilerle ilgili olarak emsal bir karar aldı.
Tarih: 28-11-2019 12:08
Edinilen bilgiye göre, Bursa'da bir firmada işletme müdürü olarak görev yapan kişi, işten ayrılınca 5. İş Mahkemesi'ne başvurdu ve haftada 7 gün, hafta içi 8.00-21.00, hafta sonları ise 10.00-19.00 saatleri arası çalıştığını ileri sürerek fazla çalışma alacağının tahsiline karar verilmesini talep etti.
Davalı iş yeri sahibi, davacının iş yerinde üst düzey yönetici ve aynı zamanda (B) grubu imza yetkilisi olduğunu, çalışma saatlerini serbestçe belirleyebildiğini, davacıya bu husus nazara alınarak ücret ödendiğini ve fazla çalışmaya ilişkin diğer itirazlarını belirterek davanın reddini savundu.
Üst düzey yöneticiler fazla mesai ücreti alamaz
İş yerinde çalışanların davacıya bağlı olarak çalışmış olmasının davacının üst düzey yönetici olduğunu göstermeyeceğine dikkat çeken mahkeme; bunun kabulü için en azından işçi alıp çıkarmaya yetkisi olması gerektiğine vurgu yapılırken davalının, davacının yapmış olduğu fazla çalışma ücretini ödediğini ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermesi üzereine davalı temyize gitti.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi tarafından mahkemenin kararının bozulmasına rağmen mahkeme ilk kararında direnince ve davalı kararı temyiz edince devreye Yargıtay Hukuk Genel Kurulu girdi.
Kurul tarafından alınan kararda şu ifadeler kullanıldı:
"Yönetici; ilke olarak iş yerinde işveren vekili sıfatını taşımanın ötesinde iş yerinin bütününü sevk ve idare eden, işçilerin çalışmalarını ve çalışma saatlerini düzenleyerek onlara emir ve talimat veren, duruma ve iş yeri düzenine göre işe alma ve işçi çıkarma yetkisini de taşıyabilen kimse olarak tanımlanabilir. Çalışma gün ve saatlerinin bizzat belirlenebilmesi yetkisi de üst düzey yöneticilik sıfatının benimsenebilmesi için kabul edilen kriterlerden biridir. Davalıya ait iş yerinde işletme müdürü olarak çalışan davacının, kendisine emir ve talimat veren daha üst düzeyde bir yöneticinin bulunduğu hususunun ispat edilemediği sabittir. Öte yandan, dava dilekçesi ile dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının fesih tarihi itibariyle ücretinin brüt 7.500 olduğu ve asgari ücretin yaklaşık on katına karşılık geldiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacının davalıya a it iş yerinde üst düzey yönetici olarak çalıştığı sonucuna varılmıştır. O halde, üst düzey yönetici olan, çalışma saatlerini kendisi belirleyen, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücret kendisine ödenen davacının fazla çalışma ücretine hak kazanamayacağı ortadadır. Hâl böyle olunca, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen 22. Hukuk Dairesi bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının bozulmasına oy birliği ile kesin olarak karar verildi."
Etiketler : yargıtay kararları emsal karar iş kanunu