django demiş ki: Üstlerine küçük gelen yırtık p...
"kullanılmış kağıt var mı bayan?"
meşguldüm.yok deyip onları başımdan savmak istiyordum, ama o sırada gözüm ayakkabılarına ilişti. karla kaplanmış ince sandaletlerden giymişlerdi.
birşey demediler. islak sandaletleri şöminenin önünde izler bıraktı. dışarıda soğuğa karşı kendilerini biraz toparlamaları için onlara kakao ile reçelli ekmek verdim. sonra mutfağa geri döndüm.ön odadan hiç ses gelmemesi dikkatimi çekti. İçeri baktım. kız, boş kakao fincanını iki elinin arasında tutmuş, içine bakıyordu. oğlan,düz bir sesle sordu:
sesinde bildik bir açlık vardı, ama bu karnının açlığı değildi. sonra kağıt çuvallarını yüklenip gittiler. teşekkür etmemişlerdi.etmeleri de gerekmiyordu, çünkü daha fazlasını yapmışlardı.buz mavisi seramik fincanlar ve tabakları takımdılar. mutfağa geri döndüm patateslere baktım, et suyuna karıştırdım. patates ve et suyu, başımızı sokacak bir ev, düzenli bir işi olan kocam, mutlu bir yaşamım.bunlar da takımdı. ve galiba gerçekten zengindim.
sandalyeleri şöminenin önünden kaldırdım, odayı topladım. küçük sandaletlerin çamurlu izleri hâlâ şöminenin önündeydi. onları temizlemedim. ne kadar zengin olduğumu unutmamak için, onların orada kalmalarını istedim.. güzel bir hikaye paylaşmak istedim şimdi herkes ben zengin miyim ? diye sorabilir kendine