Doğruların Öyküsü | Gazali Ve Haydutlar | Firaset.net İslam Kuran Hadis Arapça
Gazali Tus ahalisinin meşhur, müslüman bir bilginiydi. (Tus, İran'da Meşhed yakınında bir köydür). O zamanlar, yani hicri beşinci yüzyılda Nişabur, o bölgenin en büyük ilim merkeziydi. Ve bir üniversite sayılırdı. O bölgedeki talebeler, tahsil için Nişabur'a gelirdiler. Gazali de, işi gereğince, Nişabur ve Cürcan'a geldi, yıllarca aşırı arzu ve isteğiyle hocaların ve faziletli kimselerin huzurunda üstünlüğünü gösterdi. Bildiklerinin unutulmaması, elde ettiği öğreti ve tecrübelerini kayb etmemesi için onları düzenli bir şekilde yazar ve defter haline getirirdi. Yıllardır verdiği emeğin mahsulü olan bu defterleri tatlı canı gibi severdi.
"Bundan başka ne varsa alınız, bir tek bunu bana bırakınız" dedi.
Hırsızlar, kesin olarak bu kapalı şeyin içinde kıymetli bir mal bulunduğunu sandılar. Torbayı açtılar, bir avuç karalanmış kağıttan başka bir şey görmediler. "Bunlar nedir, neye yarar?" diye sordular.
Gazali, "Size yaramayan şeyler, bana yarar" dedi.
Bu, sıradan basit söz, istidatlı ve akıllı Gazali'nin ruhani durumunu sarstı, o güne kadar papağan gibi hocadan dinlediklerini, defterlere kaydeden Gazali, ondan sonra çalışarak, beynini düşüncelerle beslemeyi, daha çok düşünmeyi, araştırmayı ve faydalı konuları, zihin defterine işlemeye karar verdi.
Gazali; "Düşünce hayatıma yol gösteren öğütlerin en iyisini, yol kesen bir hırsızın dilinden işittim."der.