Üzüntü ıçinde Olan Peygamber
Yeremya kendini halkın yerine koyarak, onların başına gelecek olan felaket­ten dolayı büyük üzüntü duymaktadır. Böylece Rab’bin Kendi halkı için çek­tiği acıyı da ifade eder.
13. ayet: Sahip olduğumuz her iyilik Rab’bin lütfu sayesinde verilmiştir. Dolayısıyla, günahlı bir yaşam sürdürdüğümüzde, Rab’bin verdiği hediyele­rin hepsi yok olacaktır. Rab’den aldığım hediyeleri yanlış bir şe­kilde mi kullanıyorum?
21, 22. ayetler: Tanrı, sıkıntı çeken halkına acımakta ve yaralarının iyileşme­sini içtenlikle beklemektedir. şeria ırmaklarının doğusundaki Gilat, şifalı bitkileriyle ünlü bir yerdi. Buradaki bitkilerden merhem yapılı­yordu. Ama Rab’bin halkının hastalığının daha derin bir şifaya ihti­yacı vardı. Tanrı, işte bu nedenle bizim için Mesih’i göndermiştir.
15. ayet: Bu ayet, sahte öğretmenler ve peygamberler tarafından aldatılanla­rın söyledikleri sözü içermektedir. Bu kişiler esenlikte olacakla­rını ve kolayca şifa bulacaklarını düşünürler. Ama kendilerini dürüst bir şe­kilde denetim altına almayı akıllarına bile getirmezler. Tövbe etmeyen kişi huzur bulamaz.
19. ayet: ısrail halkı gerçekten felaketin geleceğini anladığında feryat et­meye başlar. Rab’bin kendilerini terk ettiğini düşünüp korkuya kapılırlar. Çünkü Rab, her zaman ısrail’le beraber olacağına ve düşmanlarını yenece­ğine dair geçmişte Davut’a söz vermişti. Halk bu söze dayanarak, ne olursa olsun kendilerine esenlik sağlanacağına inanıyordu. ıman etmedik­leri yalnızca yaşamlarından değil, sözlerinden de belli oluyordu. Hepimiz bilmeliyiz ki, geçmişteki imanımız bugün bizi kurtaramaz; yaşamı­mız boyunca imanımızı korumamız gerekmektedir. Kutsal Ruh bu konuda bize yardımcı olmak için gelmiştir.
Dua: Rabbim, benim gibi bir günahkâr için acı duyan yüreğindeki sevgiden do­layı sana şükürler olsun.