Donna Felice Molly: Ruhuma detoks yaptım
Kitaplar okuyup araştırırken vakit geldi geçti. Ben de dün web de surf halindeyken şu bu teknik derken şimdi iyice uzaklaşmış olduğumu anladım. Okuduğum sayfalardan birinde spiritüel olarak ta birşeyler yapmalı diyor. Ve bir çeşit ruh detoksu diyelim tarif ediyor.
Bu dingin liman, hani derler ya torunun hali başka işte onu hissettiğimiz bir yuvaydı. Dersler, dertler asla konuşulmazdı. Anneannemin tek derdi bizleri mutlu etmekti. O meşhur böreğini açsın, sabah körü kalkıp o peynirli sever bu kıymalı sever diye 2 koca tepsi su böreği açsın. Sonra hiç üşenmeden bize göre her zaman - ne gerek var dı .... durumuna düşecek olan (börek inanılmaz lezzetli olduğundan gözümüz başka birşey görmez di) daha bir sürü şey hazırlardı. Uçsuz bucaksız sevgi vardı onun evinde. Orası cennetti benim için.
Annemlerleyken ilişkim onunla farklı, evliyken ilişkim farklı olmuştu. Evlenince hani bir anda büyüyor ya insan daha bir birey oluyorsun ya işte öyle bir enteresan hal aldı ilişki. Daha bir oturaklı ciddi sohbetler eder olduk onunla. Bir de benim her dediğimi dinler ve inanırdı. Son zamanlarında adeta doktoruydum. Bazı konuları ben uzun uzun süsleyip anlatırdım o da inanırdı. Tek amacım hastalığını anlayıp ta kormamasını sağlamaktı.
Sonra birden keşkeler başlar .......... ve sonu gelmez o keşkelerin. En doğrusu keşke demektense "iyi ki " demeyi becermeli. Becerebilmeli. İyi ki .........benimdin.