"Polis devleti": Rusya bu tanımın altına giriyor mu?
Yeltsin’in politikadan polise ayrılmasından bu yana Rusya Federasyonu’da kurulan yönetim rejiminin çağrılmasının mümkün olup olmadığını anlamak için, bir polis devletinin ne olduğunu, temel özelliklerinin ne olduğunu, bu tür hükümet biçimlerinin nasıl kurulduğunu ve en önemlisi Uzun süre dayanmayı başarır.
Bu tür rejimlerin açıklaması XVIII - XIX yüzyıllarda ortaya çıktı. Bu, ülkeyi yöneten tüm kollarının seçkinlerin ellerinde olduğu ülkenin adıydı; bunlar, ne denir olursa olsun: polis, güvenlik hizmeti, karabinacular veya polis) tüm otoritelerin kontrolünü elinde tutmak için çeşitli güç yapıları kullandılar.
Bir polis devleti hangi koşullar altında ortaya çıkıyor? Tarihsel örnekler, genel anarşi ve kaos ortamının yaratılması için çok elverişli olduğunu göstermektedir. “Herkese karşı herkesin savaşı” toplumun feci bir şekilde katmanlaşmasına yol açar. “Çamurlu suda balık avlayamayanlar” sakin zamanlarda nostaljik, “güçlü eller” için uzun süre nostaljik hissetmeye başlarlar. Bu noktada, dünün mafyası / haraççıları “İstikrar ve düzen” sloganıyla iktidara geldi. Bu tür açıklamalar, kural olarak, nüfusun çoğunluğuna hitap ediyor.
Polis devleti insan haklarına ve demokratik özgürlüklere saygılı olabilir. Bununla birlikte, daha sık olarak, yöneticilerin söylemlerinde, “zorlu onarım düzeni”, “disiplin” ve “net yönetim dikey” sözleri duyulur. Hukuksuzluktan bıkmış, toplum kabul eder. Polisin ve diğer güç yapılarının rolü bu süreçte çok önemli görünüyor: sonuçta, meslekleri yasaların korunmasını da içeren bir kişi değilse, bir gangsteri alay edecek kim? Bununla birlikte, zaman içinde en katı kontrol kamusal yaşamın tüm alanlarını kapsar.
İstenilen stabilite hala gelmiyor. Elbette bu, dış düşmanlara, “bizi dizlerine çekmeye çalışan” ve içeriden hareket eden “haşere-sabote” lerden kaynaklanıyor. Polis devleti vatandaşları uyanık olmaya ve mümkün olan her şekilde güvenlik kuruluşlarıyla işbirliği yapmaya teşvik eder. Bir kimse bu vesileyle Rus İmparatoru Nicholas I: “Devrim, Rusya'nın eşiğinde, ancak içeri girmesine izin vermeyeceğim” ifadesini hatırlayabilir. Vladimir Putin, Ukrayna'daki Turuncu Devrim hakkında da benzer şekilde konuştu.
Elektrik yapılarının "topa hükmettiği" klasik devletlerin bir örneği, Türkiye'de "Kemalizm" rejimi olan beşinci Pinochet altındaki Şili, Franco, Şili döneminde İspanya. Kuşkusuz, böyle bir hükümet biçiminin sivil topluma karşı olduğu şüphelidir. Bu türden daha çekici bir ülke, demokrasiye olan bağlılık konusunda ne slogan atmayacak ne de çapkın yeni polis üniforması (özellikle kadınlar için seksi). Nüfus “istikrar” için çok yüksek bir bedel öder: devlet yapıları ülkenin siyasi ve sosyal yaşamını sıkı bir şekilde kontrol eder, yasalar çok serbest bir şekilde yorumlanır, yargının yönetimine yönelik basitleştirilmiş uygulama yaratılır, sakıncalı medya dışlanır ve muhalefet bastırılır.
Peki modern Rusya nedir? Polis devleti, otoriterlik, oligarşi veya arada bir şey mi? Polis rejimlerinin en canlı örnekleri, güç aygıtının tüm gücünün yönetici seçkinleri (kural olarak, iş adamları, büyük tekelciler, bazen de orta sınıf) korumaya yönelik olduğunu gösteriyor. Bu katmanların temsilcileri, desteklendiği için çok rahat hissedebilir. Rusya'da, Khodorkovsky ve Lebedev'in kaderi, sınıf üyeliğinin baskıya karşı "aşı" olmadığını gösterdi. Büyük olasılıkla, burada rakipleri veya istenmeyen insanları, güç yapılarının elleriyle yolundan çıkaran bir oligarşi ile uğraşıyoruz.