PARK VE KAMPUS: Hükümet tarafından şimdi yeni açıklamaların konusu olan Denktaş’ların üzerinde üniversite yapmayı tasarladığı askeri bölge arazisinin önceden Lefkoşa Türk Belediyesi tarafından istendiği duyumları da alınıyor. Oraların park yapılması tasarlanıyormuş!.. Şimdi bu konu üzerinde azıcık duralım: Başkent belediyemiz zimmetindeki ve kontrolündeki mevcut parkları mamur mu etti?.. Mevcut parkların tümü de başlı başına çevre sorunu ve de keş, alkolik, sapık, serseri batakhanesi. Ne denetim var, ne de asayiş. En ünlü yeşil alanımız Kumsal Parkı'nın çevresindeki insanlar kan ağlamakta... Gece karanlığında insanlar o parka girmekten çekinirler. Çünkü ne tür manzaralarla ve kimliklerle karşılaşacakları hiç de belli değil. Bir diğer büyük dinlence alanımız, geleneksel Çağlayan Parkı'nın durumu da içler acısı...
Lefkoşa'da Lemar'ın arkasında koskoca alan park yapılacak diye tellendi ve 2 yıl önce törenle dikilen birkaç ağaç kaç zamandır orada kurumaya terk edildi. Merhume doktor Zerrin Akalın adına oluşturulacağı öne sürülen, ama henüz adı bile bir levhaya yazılmayan bu parkın çevresindeki sözde geniş parke döşeme şeritlere “kaldırım” demek ne mümkün!..Bu beton şeritler tıpkı ova patikası görünümünde… Güya parke döşeli bu kaldırımların üzerinde insan boyuna ulaşan yabani otlar üremekte…
Projeler konusunda bir karşılaştırma yapmak gerekirse diyeceğim şudur: Bir üniversite kampusu çevresel bağlamda hiç değilse bakım ve denetim altında geliştirilir… Yeşil alan, kültür ve sosyal merkez olarak halkın istifadesine de sunulur. Tıpkı mevcut diğer kampuslarımız gibi. Bu toplumsal hizmet maalesef belediye parklarımızda sağlanamıyor.
BÖLÜNMENİN BAŞLADIĞI TARİH: Kıbrıs’ın yakın tarihinde önem taşıyan bir yıldönümünü geride bıraktık… İngiliz Sömürge Yönetimi 61 Yıl önce 30 Mayıs 1956'da Rumlar ve Türkler arasındaki çatışmaları engelleyemedikleri gerekçesiyle çareyi Lefkoşa'da Baf Kapısı'ndan, Mağusa Kapısı'na kadar olan Ermu Caddesi'ne boydan boya dikenli teller germekte bulmuşlardı… Kıbrıs'ta yaşayan iki toplumun arasına ilk kez böylelikle 30 Mayıs 1956'da İngilizler tarafından sınır konulmuş oldu. Bu bölünme, iki toplum arasındaki ciddi ayrışmaların da temeli sayılmaktadır. 1964 yılının başlarında ise BM askerlerinden önce Kıbrıs’ta barış gücü görevini yapan İngiliz askerlerinin komutanı General Young, aynı sınıra daha kapsamlı bir nitelik kazandırarak bölünme çizgisini ünlü Yeşil Hat’ta dönüştürecekti.
KOCİAS VE EİDE: Yunan Dışişleri Bakanı Nikos Kocias'ın Espan Barth Eide'nin Atina ziyareti dolayısıyla dedikleridir: "Türkiye Kıbrıs'ta ne asker bulundurabilir, ne de Kıbrıs'a müdahale hakkı elde edebilir… Bizim dediğimiz gayet nettir: Türk askeri Kıbrıs'tan gitmelidir. Ayrılacak olan askerlerin güvenliği, Sovyet askerlerinin Doğu Almanya'dan çekilirken uygulandığı şekilde olmalıdır. Askerin çekilme takviminin belirlenmesi gereklidir ve zorunludur."
BM diplomatı Eide "pes etmeyeceğim" derken demek ki sinerjisini ve ilhamını Kocias'ın bu beklentilerinden almaktadır... Yoksa Kocias’a Türk askerlerinin Kıbrıs’tan hangi güvence modeli altında çekilebileceği fikrini bu Eide mi verdi? Bir “pes” de bizden bu ikiliye!..
DÜZEN: O sürtüşmeli muhabbet doğrusu artık can sıkmaya başladı… Milliyetçiler “lillicidir” de, milliyetsizler “pirillici” mi? Hade ya... 40 dervişiz birbirimizi bilmişiz... Çok iyi bildiğimiz dürüst ama az sayıdaki dervişlerimizi tenzih ederek diyeceğim şudur ki; Milliyetçiler eğer "vatan millet, Sakarya" diyerek dünyalıklarını yapıyorlarsa, milliyetsizler de "vatana, millete, Sakarya"ya küfrederek dünyalıklarını öyle yapıyorlar... Yoz düzen öyle kurulmuş ne yazık!..Yok mu bu yoz düzeni değiştirecek toplumsal irade?