KIRIK KANATLAR | Bilgelog
Ana Sayfa / Edebiyat / Anı / KIRIK KANATLAR
Yazar: citlembik Anı, Edebiyat, Serbest Kürsü 7 Nisan 2014	4 Yorum 3,787 Gösterim
Nice ayrılışların ve nice kavuşmaların durağı olan Sakarya garajından hareket ediyor otobüsüm. Memleketim Balıkesir’e doğru heyecan içinde gidiyorum. Hayatımın yirmi altı yılı yollarda geçti. Yorgun, bitkin hissetsem de kendimi zaman zaman yine de iyi yönlerini düşünerek, biraz da Polyanna’yı örnek alarak mutluluk oyunları oynuyorum.
Gurbetin ne olduğunu bilmeden çıkmıştım içinde hasreti, özlemi barındıran göçebelik yoluna. Sabırsızlıkla beklediğimiz yaz tatilleri ve şubat tatili kırık kanatlarımızın şifa bulup iyileşmesi demekti. Geçici iyileşen kanatlarımızı açıp uçuyorduk bizi bekleyen ailelerimize. Onlar da dualarında “Sağlıklı olun da derdimiz gurbet olsun.” derlerdi, çaresiz her zaman.
Bu seyahatim sırasında gidiş ve dönüş anında yanımda oturan dört farklı kadınla geçen yolculuğum bana hayata dair birçok konuyla ilgili bilgi sahibi olma şansı da verdi. Kişilerin oldukça rahat olduğu ortamlardan birinin de yolculuklar olduğuna karar verdim. Çok kısa süren bu arkadaşlık paylaşımında korkularımızdan arınıyor ve doyasıya doğal oluyorduk nedense. Dertleri, sevinçleri, umutları ve hayalleri sıkılmadan anlatabiliyorduk. Bu tarz yakınlaşmaların hastane köşelerinde de örneklerine rastlamıştım sıkça. Günlük hayatımızın içinde bulunan komşularımız ve belki de akrabalarımıza güvenip anlatamazken sorunlarımızı, kısa süreli yol arkadaşlarımıza ve belki de hastanede tanıştığımız dosta anlatıyorduk tüm açıklığıyla sırlarımızı.
Sakarya’dan ilk hareket anımızda yanımda oturan genç bir hanımefendiydi. Biri kucağında dört yaşlarında bir kız çocuğu, diğeri de daha doğmamış üç aylık hayata merhaba demeyi bekleyen bir bebekti. Mide bulantıları yüzünden zor geçiyordu seyahati. Elimden geldiğince yardımcı olmaya çalıştım genç hanıma. Yaşım gereği anlıyordum halini ve anlayışla yaklaşıyordum bir kadın olarak bu duruma. Meraklı olan kızı, papağan gibi hiç durmadan konuştu. Ayşegül’le aramızda inanılmaz bir muhabbet kurulmuştu Bursa’ya kadar. Daha sonrasında, yetmişli yaşlarını süren ve yaşına rağmen dinç ve güzel bir kadın olan Sevim teyzeyle başladı seyahatimiz. O… neler anlatmadı ki, hatta kızının İngiltere’de bulunmasından dolayı bu ülke hakkında baya bilgi sahibi oldum. Durmadan anlatıyor, anlatıyordu, sabırla dinledim…
Bir hafta ne de çabuk geçti göz açıp kapayana kadar, yine kürkçü dükkanına dönme zamanı geldi.
Annem ve babam geçiriyor beni, eller sallanıyor, tekrar tekrar öpücükler gönderiyorum, şimdiden hasret burukluğu çöktü içime. Yine yanımda seksenli yaşlara yakın Tokat’ın Erbaa ilçesinden Mihriban teyze oturuyor, bir bir dolaştığı çocuklarının yanında geçiyor ömrü, içim sızlıyor, ne zordur yaşlılık. Bursa’ya kadar sürüyor onunla yolculuğumuz, dokunarak seviyor beni yaşlı elleriyle. Tutuyor ellerimi sıkıca, anlatıyor tüm içtenliğiyle hayatını. Aramızda kısa zamanda kocaman bir sevgi yumağı oluşuyor adeta. Şimdiki son yol arkadaşım Gümüşhaneli, memleketinin ağzıyla konuşuyor çok hoş. Hacı hanım, kız kardeşinin hastalığı için çıkmış bu yolculuğa, okuması, yazması yok Mihriban teyze gibi onun da. Bir telaş ki içinde, bir neşe var ki yüzünde, diyorsun ki cahil olsan da insanım ben de. Bir çırpıda geçiveriyor zaman hızla, yolum az kaldı. Beni bekleyen hayat arkadaşıma ve çocuklarıma kavuşacağım, onları çok özledim.
Anlatacak çok hikaye olmasına rağmen, birkaç satırla özetliyorum bu şubat tatilini. Monoton gibi görünen hayatımızın içinde, ne çok ayrıntı varmış meğer değil mi?
Gurbet Otobüs Yolcu Yolculuk	2014-04-07
Etiketler:Gurbet Otobüs Yolcu Yolculuk
Önceki: ÖLÇÜSÜZ BİR KEDERİN İNSANLARI
Sonraki: GÖZDEN UZAK, GÖNÜLDEN IRAK
7 Nisan 2014 - 22:41
Bu seyahatler esnasında başka başka kimliklerle karşılaşmak, belki de kendinden bir şeyler bulmak anlatılan hikayelerde ,bambaşka olmalı… Belki de benzerlikleri biraz şaşırtmış olmalı, yaşanmışlıkların izileriyle birlikte…
Yüreğine sağlık Çitlembik, yine başka diyarlara gittim sayende …
7 Nisan 2014 - 23:17
Kısa süren yol arkadaşlıkları bizlerin gerçeklerle yüzleşmesini sağlıyor… Yolculuklarda hayatı öğreniyoruz sevgili Ay Işığı…Sağlıcakla kal…
7 Nisan 2014 - 23:40
Yol arkadaşlıkları…Mükemmel bir anlatım. Kalemin daim olsun.
8 Nisan 2014 - 07:02
Çok teşekkür ederim, Hüseyin Güzel beyefendi.