Ehl-i kalb için bazan sükût dahi bir konuşmaktır.R.N.K.: Tevekkülsüz insan!
Vaktiyle iki adam hem bellerine, hem başlarına ağır yükler yüklenip, büyük bir sefineye bir bilet alıp girdiler.
Birisi girer girmez yükünü gemiye bırakıp, üstünde oturup nezaret eder.
Diğeri hem ahmak, hem mağrur olduğundan yükünü yere bırakmıyor.
O dedi: "Yok, ben bırakmayacağım. Belki zayi' olur. Ben kuvvetliyim. Malımı, belimde ve başımda muhafaza edeceğim."
Yine ona denildi: "Bizi ve sizi kaldıran şu emniyetli sefine-i sultaniye daha kuvvetlidir. Daha ziyade iyi muhafaza eder. Belki başın döner, yükün ile beraber denize düşersin. Hem gittikçe kuvvetten düşersin. Şu bükülmüş belin, şu akılsız başın gittikçe ağırlaşan şu yüklere tâkat getiremeyecek.
Kaptan dahi eğer seni bu halde görse, ya divanedir diye seni tardedecek. Ya haindir, gemimizi ittiham ediyor, bizimle istihza ediyor, hapis edilsin, diye emredecektir. Hem herkese maskara olursun. Çünki ehl-i dikkat nazarında,
za'fı gösteren tekebbürün ile,
aczi gösteren gururun ile,
riyayı ve zilleti gösteren tasannuun ile kendini halka mudhike yaptın.
Herkes sana gülüyor." denildikten sonra o bîçarenin aklı başına geldi.
Yükünü yere koydu, üstünde oturdu. "Oh!.. Allah senden razı olsun. Zahmetten, hapisten, maskaralıktan kurtuldum." dedi.
(Sözler - 315)
Abdullah Yeğin abi derse geldiğinde ara sıra derdi hamdolsun risaleleri okuyoruz istifade ediyoruz güzel fakat illa amel edelim.Öyle samimi derdiki onun bu hali bana çok tesir ederdi.Halen hiç aklımdan çıkmaz onun bu tarz ikazları.Dün akşam derste bu satırlar okundu.Dinlerken düşündüm gemi neresi kaptan kim ben hangisiyim okuyoruz fakat amel edebiliyormuyum.Amel derken ilk önce hep namaz gibi ibadetler aklımıza gelir.Belki doğrusu da namazdan başlar fakat nedense başka emirler aklımıza gelmez sanki onları zaten yapıyoruz gibi mesela hakiki tevekkül edebiliyormuyuz.Yada tevekkülün neresindeyiz.Neyse vicdani ve hali olduğundan herkese göre seviye değişir inşaallah bizden bekleneni yapabiliyoruzdur.
Gönderen nurhanali zaman: 22:17
Etiketler: tevekkülsüz insan
riyayı ve zilleti gösteren tasannuun ile
Galiba..sır burda gizli..
Bunlar bizde varsa, tevekkül yok..gibi sanki..
sadakte!..Ne acip tesbitler hem derd hem derman içinde
15 Ekim 2009 23:59
Ne güzel anlatır üstad!
unutulması mümkün olmaz! :)
'' Hasbiyallahü lâ ilâhe illâ hu, aleyhi tevekkeltü ve hüve Rabbül arsil-azîm "
Linkteki hatıranın aslı var mı acaba? Aradık ama Molla'da yoktu..
Aynı yazıyı İki üç sene evvel ıspartanur.net sitesinde okumuştum fakat şimdi bu site kalkmış.Abilere sormam lazım.
4 Kasım 2009 10:48
Bu akşam derse eskilerden bir abi geldi molla hamit abinin hatırasını sordum.Doğru dedi fakat naklederken herkes kendi hafızasında kaldığı kadar aktarıyor bazı kelimelerde değişiklik olabilir dedi.Kendisi kırk sene evvel ankarada hamit abiden dinlemiş biraz onada anlattırdım çok yakın ifadelerle anlattı yalnız bir rivayete göre gelen zat gavs hz. imiş.selam ve dua ile
4 Kasım 2009 21:52
Evet, maalesef bu tür kıymetli hâtıraları, her kişi "kendi aklında kaldığı kadarıyla" anlattığından, bazen sehivlerle hâtıranın aslının eksik fikirlilerce inkârına da sebeb olabiliyor..
Yoksa yalan hâtırâ yok aslında..
Allah râzı olsun cevab için..Ve aleykümselam..