Kasas Suresi, toplam 88 ayetten oluşur. İçeriğinde ele alınan konular surenin Mekki olduğunu göstermekle kalmaz, tarih olarak da 10. yılda geldiğine işaret eder.
Kıssanın aksine mitolojinin amacı, topluma ve gelecek kuşaklara bir mesaj vermek değildir. Olayların olağanüstü ve hatta doğaüstübir temelden hareketle açıklandığı efsanelerde insanoğlunun bilme ihtiyacına bir cevap verme kaygısı vardır. Fakat açıktır ki bu bilme isteği bilimsel bir cevapla karşılık bulmaz. Bilimde yasallılık ve sebep-sonuç ilişkileri, doğal olaylar içinde aranırken, mitoloji de bu doğallık da açıklanması gereken bir sorun olarak önümüzde durur. Bu nedenle o daha temel, aşkın ve üst bir açıklama tarzının sözcülüğünü üstlenmiştir. Doğalın doğaüstü ile açıklanması efsanenin toplumsal bellekle ilişkisinden türer. Bilim, bireysel çabalara dayanırken, efsane toplumsal çabanın ve toplumsal belleğin bir ürünüdür.
Kıssaları mitolojileştirme işlemi açık bir tarafgirliğin ve kötüniyetin bir ifadesi iken, kıssalarıtarihselleştirme çabasıda maksadıaşan bir işgüzarlığın ve iyi niyetin ürünüdür. Kur’an’nın ve Kur’an kıssaların tarihte ve günümüzde efsaneleştirilmesi sürecine karşı gelişen tepki, onları tarihselleştirme şeklinde tezahür etmiştir. Önce Batı dünyasında İncil ve Tevrat’ın tarihsel ve arkeolojik arka planına yönelik olarak başlayan çalışmalar, zamanla Müslüman dünyaya da sıçramıştır. Bu çabalar, Kutsal kitapta anlatılan kıssaların tarihsel bir gerçek olduğunu kanıtlamak için söz konusu kıssaları belirli bir zaman ve mekâna yerleştirmeye yönelmiştir. Sözgelimi asırlarca yeri yurdu ve mekânı merak edilmeden anlatılan Ashab-ı Kehf hikâyesinin tam olarak nerede ve ne zaman vuku bulduğu sorulmaya başlanmış ve bu olayla ilgili olarak farklı zamanlar ve mekânlar telaffuz edilmiştir. Bu tarihselleştirme çabaları, somut ve geçerli sonuçlar vermediği gibi insanların dikkatini kıssaların vermek istediği esas mesajdan başka yönlere çevirmiştir. Tarihsel belgelere dayalı ispat çabaları ve bu düzlemde ortaya çıkan tartışmalar, bir anlatım tekniği olarak seçilen kıssalara farklı bir statü kazandırma gayretine yol açmış ve Kur’an’ın ibretlik hikâyelerini sıradan tarihi olaylar cümlesine indirgemeye yönelmiştir.