ADİLNA Etken Madde(ler): Sildenafil sitrat
Piyasa Şekilleri: 100 mg: 4 tablet, 50 mg: 4 tablet, 25 mg: 4 tablet içeren blister ambalajlarda.
Kullanım Şekli: Doz seksüel aktiviteden yaklaşık 1 saat önce 50 mg'dır. Etkinlik ve hastanın tolerasyonuna bağlı olarak doz 100 mg'a artırılabilir veya 25 mg'a düşürülebilir. Önerilen maksimum doz günde bir defa 100 mg'dır. Yaşlılarda (> 65 yaş), hepatik yetmezliği (Child-Pugh A ve B) ve şiddetli renal yetmezliği (kreatinin klerensi <30 ml/dak) olan hastalarda, sildenafil'in yüksek plazma seviyeleri advers etkilerin insidansını artırabileceği için 25 mg'lık bir başlangıç dozu göz önünde bulundurulmalıdır.
Endikasyonları: Yeterli bir seksüel performans için gerekli penil ereksiyonun sağlanamaması veya sürdürülememesi olarak tanımlanan erektil disfonksiyonun semptomatik tedavisinde endikedir. Sildenafilin etkili olabilmesi için seksüel stimulasyon gereklidir. Kadınların kullanımı için endike değildir.
Kontrendikasyonları: İlacın herhangi bir bileşenine karşı aşırı duyarlılığı bulunan hastalarda kontrendikedir. Nitrik oksit /siklik GMP yolu üzerine bilinen etkisi ile uyumlu olarak, sildenafilin nitratların hipotansif etkilerini potansiyelize ettiği gösterilmiştir ve bu nedenle nitrik oksit açığa çıkaran bileşikler (amil nitrat, butil nitrat gibi) veya nitratların herhangi bir formu ile beraber (Nitrogliserin, isosorbid mononitrat, isosorbid nitrat, pentaeritritol tetranitrat, eritritol tetranitrat, isosorbid dinitrat /fenobarbital gibi) verilmesi kontrendikedir. Erektil disfonksiyonda kullanılan ilaçlar (sildenafil dahil) seksüel aktivitenin tavsiye edilmediği hastalarda (stabil olmayan anjina gibi ciddi kardiyovasküler bozukluklar ve ciddi kardiyak hastalıklarda) önerilmez. Sildenafilin güvenilirliği; ciddi karaciğer yetmezliği, hipotansiyon (kan basıncı <90/50 mmHg), geçirilmiş miyokard enfarktüsü olan, retinitis pigmentosa gibi herediter dejeneratif retinal bozukluğu olan (bu hastaların az bir kısmında genetik retinal fosfodiesteraz bozukluğu vardır) hasta gruplarında çalışılmamıştır dolayısıyla daha ileri bilgi edininceye kadar bu hastalarda kullanılması kontrendikedir.
Uyarılar: Erektil disfonksiyonu teşhis etmek, altta yatan potansiyel sebepleri ve uygun tedaviyi belirlemek için hastanın anamnezinin tam olarak alınması ve fizik muayenesi gereklidir. Seksüel aktiviteye eşlik eden belli derecede kardiyak risk söz konusudur. Bu nedenle, hekim erektil disfonksiyon tedavisine başlamadan önce hastanın kardiyovasküler durumunu tetkik etmelidir. Sildenafilin, kan basıncında geçici düşüşlere yol açan, sistemik vazodilatör özellikleri olduğu gösterilmiştir. Hastaların, özellikle cinsel aktivite ile kombine durumlarda bu vazodilatör etkilerden etkilenip etkilenmeyeceklerini dikkatle göz önünde bulundurulmalıdır. Vazodilatörlere karşı artmış duyarlılığı olan kişiler arasında; sol ventrikül çıkış (outflow) obstrüksiyonu olanlar (örneğin aort stenozu, hipertrofik obstrüktif kardiyomiyopati) veya kan basıncının otonomik kontrolünde ciddi bozulma ile kendini gösteren nadir bir sendrom olan multipl sistem atrofisi olanlar bulunmaktadır. Erektil disfonksiyonda kullanılan ajanlar penisin anatomik deformasyonlarında (angülasyon, kavernosal fibrosis veya Peyronie hastalığı gibi) veya priapizme sebep olabilecek predispose durumlarda (orak hücre anemisi, multipl miyelom veya lösemi gibi) dikkatli kullanılmalıdırlar. Seksüel aktivite tavsiye edilmeyen erkeklerde erektil disfonksiyon ajanları kullanılmamalıdır. Sildenafilin diğer erektil disfonksiyon tedavileri ile birlikte kombine kullanımının etkinlik ve güvenilirliği henüz değerlendirilmemiştir. Bu sebeple bu tür kombine uygulamalar tavsiye edilmez. İnsan trombosit hücreleri ile yapılan in vitro çalışmalar sildenafilin nitrik oksid açığa çıkaran bir madde olan sodyum nitroprusiadın antiagregan etkisini artırdığını göstermektedir. Kanama bozukluğu veya aktif peptik ülseri olan hastalarda sildenafil kullanımına ilişkin emniyet bilgisi mevcut değildir. Bu sebeple bu tür hastalarda fayda/zarar oranı gözönüne alınarak dikkatle uygulanmalıdır. Yaşlılarda sildenafil klirensi azaldığı için 25 mg'lık başlangıç dozu tavsiye edilir. Ciddi böbrek yetmezliği olan (kreatinin klirensi <30 ml/dak) hastalarda sildenafil klirensi azaldığı için 25 mg’lık doz düşünülmelidir. Ciddi karaciğer yetmezliği olanlarda sildenafil klirensi azaldığı için 25 mg’lık doz tavsiye edilir. Sildenafil ile yapılan güvenlik çalışmalarında baş dönmesi ve görme bozukluğu bildirildiği için araç ve makine kullanırken hastalar dikkatli olmalıdır.
Yan Etkileri: Belirli sabit dozlarda yapılan muhtelif çalışmalarda bazı yan etkilerin insidansı doz ile beraber artmıştır. Dozun değiştirildiği doz esnekliği olan klinik çalışmalarda hastaların %5 ve daha fazlasında ve plasebodan daha sık olarak bildirilen yan etkiler; başağrısı, yüzde kızarıklık ve dispepsidir. %1-5 arası bildirilen, klinik olarak önemli kabul edilen ve/veya tedavi ile olası ilişkisi olduğu düşünülen yan etkiler: Asteni, ağrı, abdominal ağrı, sırt ağrısı, enfeksiyon, soğuk algınlığı, vazodilatasyon, diyare, bulantı, artralji, miyalji, sersemlik hissi, hipertoni, uykusuzluk, nazal konjesyon, farenjit, rinit, sinüzit, solunum yolu enfeksiyonu, solunum sistemi rahatsızlığı, döküntü, anormal görüş (hafif ve geçici, özellikle görmede renklerin soluklaşması, bunun yanında ışığı algılamada artış ve bulanık görme), konjunktivit, üriner yol enfeksiyonu, prostat rahatsızlığıdır. Tavsiye edilen doz aralığından fazla dozlarda, yan etkiler benzer olmuş fakat genellikle daha sık olarak bildirilmiştir. Pazarlama sonrasında bildirilen yan etkiler: Hipersensitivite reaksiyonu, hipotansiyon, senkop, taşikardi, uzun süreli ereksiyon ve/veya priapizm, gözlerde ağrı, kanlanma /kızarma.
İlaç Etkileşimleri: Sildenafil metabolizması başlıca sitokrom P450 (CYP)'nin izoformları 3A4 (majör yol) ve 2C9 (minör yol) ile düzenlenmektedir. Bu sebeple bu izoenzimlerin inhibitörleri sildenafil klirensini azaltabilir. Nonspesifik bir CYP3A4 inhibitörü olan simetidin (800 mg), sildenafil (50 mg) ile birlikte uygulandığında plazma sildenafil konsantrasyonunda %56 oranında bir artışa sebep olmaktadır. Klinik çalışma verilerinde yapılan popülasyon farmakokinetik analizleri; ketokonazol, eritromisin, simetidin gibi CYP3A4 inhibitörleri ile beraber uygulanan sildenafilin klirensinde azalma olduğunu ortaya koymuştur. Bununla birlikte, bu hastalarda yan etki insidansında bir artma olmamasına rağmen CYP3A4 inhibitörleriyle birlikte kullanımda 25 mg’lık başlangıç dozu tavsiye edilir. Bir CYP3A4 inhibitörü olan, HIV proteaz inhibitörü sakuinavirin, kararlı durumda (1200 mg tid), 100 mg tek doz sildenafil ile birlikte uygulanması, sildenafil Cmaks’ında %140 ve sildenafil EAA’sında %210’luk bir artışa sebep olmuştur. Sildenafilin sakuinavir farmakokinetiği üzerine etkisi yoktur. Kuvvetli bir P450 inhibitörü olan, HIV proteaz inhibitörü ritonavirin kararlı durum seviyelerinde (500 mg bid), birlikte uygulanan tek doz sildenafilin (100 mg) Cmaks’ında 4 kat (%300) ve EAA’sında 11 kat (%1000) bir artış meydana gelmiştir. 24 saat sonra, sildenafilin tek başına uygulanmasıyla yaklaşık 5 ng/ml olan plazma seviyesine kıyasla, sildenafil plazma seviyeleri yaklaşık 200 ng/ml olmuştur. Bu durum ritonavirin P450 substratlarının büyük çoğunluğu üzerine olan belirgin etkileriyle uyumludur. Sildenafilin ritonavirin farmakokinetiği üzerine etkisi yoktur. Greyfurt suyu, sildenafilin plazma seviyesini az bir miktarda artırabilir. Yiyeceklerle beraber alındığında etkinliğin başlaması gecikebilir. Sildenafilin akut ve kronik uygulanan nitratların hipotansif etkisini potansiyalize ettiği gösterilmiştir. Bu sebeple nitratların veya nitrik oksid veren bileşiklerin sildenafil ile beraber kullanılması kontrendikedir.