:)sezobigo(:: 04/01/2012 - 05/01/2012
Havalar ısındı içim kıpır kıpır sanki her şeyi yapabileceğim güç dışarı taşmak için çağlıyor.Nereden başlıyayım diye hedefler koyuyorum kendime ;
-temizlik ama öyle böyle değil BAHAR TEMİZLİĞİ!
-Mert 'in odasını değiştirmek (ki kendi yatak odamdan başladım değişikliğe)Değiştirmekte kastım odanın içinde ki mobilyaların yerlerini kafamda plan yapıp ittirmek suretiyle değiştirmek:)Bayılırım ev içinde değişiklik yapmaya.
-Balkon kuşu olmak.Çok küçük bir balkonumuz var ama nasıl şekil vereyim içindekilere de ,oradan çıkmayayım diye kafa patlatmaktayım(eşimin koca bisikleti işimi sekteye uğratsa da bulunacak bir çare)
-Her gün dışarı çıkmak istiyorum güneş yaksın istiyorum.Merkeze uzak olsam da gidilecek yerler bulmak istiyorum
-Yeni kitaplar okumak istiyorum.Hobilere devam,aslında yarım yaptıklarım var ama bitmeden göstermek yok:)
Ama şuan içimde ki coşkuya engel olmayıp yapılacak listesindekilerden birini yapmaya gidiyorum hadi bana eyvallah:)
Yazmak için oturdum ama yazacaklarımı daha önce yazmış olduklarımla aynı olması başka türlü açıklanamz galiba DEJAVU.
Yorumlarıyla destek olan herkese çok teşekkür ederim allah razı olsun.
Yaşadıklarım ağır gelse de bedenime ve zihnime şimdi ŞÜKÜR iyiyim.Şükür sebebim oğlum sanki durumu sezmiiş gibi
-anne seyi çooot sevyom deyip sarılması ve bunu özellikle 3 gündür ve günün her saati yapması beni kendime geitiryor.Allah ona uzun ömürler versin sağlıklı sıhhatli,vatana millete hayırlı evlat olsun inşallah.
Her anne gbi bende oğluma -çocuğuma hayranım,onun bu denli aklı başında ,akıllı bir çocuk olması bana mükafat gibi geliyor ve olumsuz hiçbir şey aklıma gelmiyor .Önüme bakmak ve elimdekiyle ,bana sunulanla mutlu olmak istiyorum.Biliyorum ki herşeyin bir sebei ve zamanı var,zorlamanın ,isyan etmenin anlamı yok.
Benim tek duam şuan allah olmayanlara nasip etsin.Benim allahtan dünyalar tatlısı bir oğlum var deyip hep olmayanlar için dua ediyorum.
Kendmle ilgili olarak, belki bir daha cesaret etmem ikinciye diyorum ama bazen ben akıllanmam 1 sene sonra yine içime düşer bu sevda deyip "hayırlısı"deyip kesin konuşamıyorum.
Allah kardeşimden ,annemden,ayşemden razı olsun.Sezom sen değerlim ,hayat ortağım allah sana darda koymasın ,sıkıntı vermesin.
bu resim 2 yaşındaki hali.Ömrümmmm
Flu başladı ;
Günüm geçmiş şüphhelerim artmıştı,hemen bir test alıp yapmak istemedim ilk defa bir süre bekledim.Tamam artık kesinleşmiştir deyip testi aldım be yaptım,sonuç pozitifti.Bu sefer kimseye hemen söylemiyecek kesinleşince haber verecektim.Bir kaç gün bekledim ki gittiğimde kalp atışını hemen duyayım diye .
Ama hiç de öyle olmadı SAT(son adet tarihi)ne göre 6 haftalık olması gerekirken bizimki 4 haftalıktı.Doktorum geç döllenme olabilir deyip bir 2 hafta sonra çağırdı ben dayanamayıp 8. gün doktorun kapısındaydım.Ultrason için uzandığımda kesenin oluştuğunu ama bişey duyulmadığını alttan ultrasonla bakmak istediğini söyledi.Benim fobileirmden biri olan o koltuğa oturup bacaklarımı kaldırmaktansa ,"1 hafta sonra gelsem olur mu?" dedim.Doktorum anlayış gösterip "ok"verdi.Bİr hafta sonra dua ederek gittiğimde yine aynı şey oldu ve karnımdaki ultrason muayenesinde kalp atışı duyulmadığından alttan muayeneyi kabul etmek sorunda kaldım.Muayene sonucundao küçük kalbin atışını gördüğümde herşeyi unutmuştum.Yanlız doktorum
-kese içinde bir de besi kesesi "olduğunu söyledi.
ve kesenin 6mm lik ,7 mmlik sınır olduğunu ve büyürse bebeğin büyümesini engelleyeceğini söyledi.Yani FLU başalyan , hamilelik başlangıçım devam ediyordu:(
2 hafta sonra kontrale çeğırdı doktorum malesef 1 hafta dolmuştu ki kahverengi lekenmelerim olduğundan yine doktorun dediğinden önce odasındaydım.Yine kalp atışını üstten duyamadığımdan lanet koltuğa uzanmak zorunda kaldım.Şükür ki doktorum çok anlayışlıydı.Kontrol sonucunda lekenlenmeye karşın kalp atışını gördüğüm de bir sevinçle kalktım koltuktan.Düşük önleyici bir hap ve dinlenme tavsiyesiyleordan ayrıldım. 3 gün kızkardeşimde 2 gün annedeydim ama lekenmelerim bu sefer kanamaya dönüştü:(
Bugün yine doktorun dediği günden önce odasında ve o koltuktaydım çünkü büyümesine rağmen kalp atışını üstten duymadık.Yani ben o koltuktan korktukça üzerine oturdum:(
Neyse muayene sonucun da KLAP ATIŞI durmuştu (7.5 haftalık)Doktorum benim 3 düşüğüm olduğu için kürtajı Araştırma Hastanesinde yaptırmamı çünkü kapsamlı bir araştırmanın anca orada yapılabileceğini söyledi.Geçen kürtaj sonucunda patolajiye gönderilen sonuçtan kötü bişey çıkmadığı için kapsamı bir araştırma iyi olacağını söyledi.Ben de devlet hastanesine gitiim ,orada önce muayene olmalıydım sonra kürtaja karar verilecekti ama hayatıma en kötü anlarına bir yenisini daha ekledim malesef.Allah parası olmayıp Devlet Hastanesi doktorunun eline düşene yardımcısı olsun.Bana muayene için gösterilen bölüme girdim (ki abimin eşi orada çalışıyor onun sayesinde işlemlerim kısa bile sürdü)yine o koltuk oturdum ve insan psikolajisinden nasibini almayan doktor geldi.Bir insanın aciz olması kadar kötü bişey yok bu hayatta:(
Dayanamadım bana davranışına ve" bırakın istemiyorum "deyip resti çekerek koltuktan inmek istedim.Ayşe(abimin eşi)ne olur deyip beni sakinleştirmeye çalışsa da dayanamadım o muameleye:( Hani daha önce öyle bir muayeneye maruz kalmasam herhalde böyle deyip kabulenebilinir ancak dayanamadım işte:(
Bunları yazarken bile hala kötü oluyorum:(
Yarın kendi doktoruma kürtaj olmak için gideceğim.Yaşanan her şey insana dair üzülüyorum ama oğluma bakıp ŞÜKREDİYORUM bana onu verdiği için.