Diğer Yazıları 08.03.2015 - Türk Hava Kuvvetlerinin Geleceği ve Hava Şehitlerimizin talepleri 07.03.2015 - Meydan Okumak
08 Mart 2015, 00:18
Duygusal ya da reel neresinden bakarsanız bakın geçen haftalardaki kaybımız bir çok alanda akıl tutulmasına uğrayan ülkemiz için normal şartlarda zaten üzerinde önemle durmamız gereken bir konuyu maalesef acı bir yumrukla hepimizin gündemine taşımıştır: Türk Hava Kuvvetleri’nin geleceği nasıl planlanmalıdır? Bu yazını konusu bu olacaktır.
Ülkemiz gibi güçlü ve iddialı ulus devletler etraflarındaki tehdidin büyüklüğüne göre ve bir dünya görüşüne sahip ordu bulundurmak zorundadır. Son zamanlarda askeri literatürde “yetenek tabanlı ordu” kavramı gelişmektedir. Bu anlayıştaki ordular etraflarındaki tehdide göre değil de, sahip olmak istedikleri yeteneklere göre teçhizatlandırılır ve konuşlandırılırlar. Bu tip ordularda, komşusu ülkenin askeri gücüne göre yapılanma yerine belli bir ateş gücünün belli bir menzile, belli bir süre içerisinde projeksiyon edilmesine yönelik yetenek geliştirilir. Türk Ordusu’nun gelişme ve geliştirilme esası yetenek tabanlı görüşe göre şekillendirilir. Bu tip bir ordu tabiatıyla çok güçlü bir ordu olacaktır.
Bu güçlü ordunun Hava Kuvvetleri de hiç kimsenin şüphesi olmasın çok güçlüdür. Hava kuvvetleri dünyanın en güçlü on hava kuvveti içinde ilk beş altı içinde yerini alır.
Bunun göstergesi Türk Hava kuvvetlerinin gece harekat kabiliyeti ve hassas angajman yeteneğidir.
Türk Hava Kuvvetleri aynı anda 100- 150 uçakla 40-50 ayrı hedefe toplu iğne başı hassasiyetle modern akıllı mühimmatla gece şartlarında angaje olarak tahrip etmek ve bu yeteneğini hiç güç kaybetmeden iki saat içinde tekrarlamak yeteneğine sahiptir. Bu yetenek Avrupanınen gelişmiş hava kuvvetlerinin gıpta ettiği bir yetenektir. Bu yeteneğin malzeme ve teçhizat boyutu bu milletin hava kuvvetlerine verdiği bir ödülse, bu yeteneği canı bahasına her gün dünya çapında kullanmaya azmetmiş personelinin milletinegeri verdiği de şanlı bayrağını dünyanın önde gelen ülkeleri arasında dalgalandırma gururudur.
Ancak bu yeteneğin elde edilmesi kolay olmamıştır.
Öncelikle bu halk havacılığı sevmiştir. İlginç bir noktadır. Üç tarafı denizlerle çevrilmiş olmasına rağmen ve denizci bir millet olmak imkânı ve gerekliliği ortada açık bir şekilde durmasına rağmen halkın havacılık ilgisinin yüksekliği takdire şayandır. Bu millet havacılık sevdasına çok erken çağlarda başlamıştır. Modern havacılık zamanları ele alındığında ilk tayyare 1903 de uçmasını hemen takip eden altı yıl içinde Osmanlı ordusunda havacılık kısımları neşet etmiştir. Balkan ve Çanakkkalesavaşlarında askeri havacılık tarihimiz vardır. Kısaca havacılık bizde kurumsal ve gelenekseldir. Havacılık en son teknolojileri kullanan bir alan olduğundan Hava Kuvvetleri personeli tabiatiyle dünya meslektaşlarıyla irtibat halindedir ve bu onu bir rekabetin zorunlu üyesi haline getirir. Yani lokal anlayışla havacı olunamıyacağını havacı bebekliğinden bilir ve dünya ile rekabet edemezse yenileceğinin farkındadır.
O halde Türk Hava Kuvvetleri ne yapacaktır. Cevap açıktır: Bu zorluğu yenecektir, günümüz havacılığının bilgi teknolojisine sahip olacaktır. Milli bir hava kuvveti olmak için bu zorunludur.
Bu anlayış özellikle Natoya giren Türk askeri havacılarının 1963 Kıbrıs olaylarından sonra geliştirmeye başladığı fikrin özetidir.
Makalemizin bu kısmında bu günkü hava kuvvetlerini anlamamız için buraya kadar anlatılanlar akılda tutularak ikinci kavramsallaştırmayı açıklamak istiyoruz.
1970 lerin ortalarında envantere F-4 savaş uçakları katılmış, 1980lerin sonunda da F-16 lar ile Hava Kuvvetleri filolarını takviye ederek elindeki F-104 uçaklarını envanterden çıkarmıştır.
Ancak bütçemizin Hava Kuvvetlerine sağladığı imkânlarla F-16 uçakları toplam beklenen güce 200-250 uçakla iştirak edebilmiştir.
Bu arada hâlihazırdaenvanterde olan ve sadece sayısı itibarı ile değil yetişmiş bakım personeli, yetişmiş pilotu ve kurumsallaşmış alt yapısıyla Hava Kuvvetlerinin o an için bel kemiği uçağı olanF-4 ler bir modernizasyondan geçirilerek envanterde tutulmuştur.
Bu modernizasyon esnasında zorunlu şart olarak teknoloji transferi öngörülmüştür. İşte bu nokta biraz evvel ilk kavramlaştırma olarak açıkladığımız “milli bir hava kuvveti olmak” ihtiyacı yolunda alınan tarihi bir karar olmuştur. Yani para yetersizliği ve kuvvet ihtiyacının büyüklüğü zorunlu sebepleriyle F-4 lerenvanterde tutulurken çok akıllı bir kararla ihtiyacımız olan teknolojinin ardına düşülmüştür.
Bu gün Türk hava Kuvvetlerinin Türk Havacılık sanayisine de öncülük yapan yazılım yeteneği bu kararın bir sonucudur.
Bu noktayı biraz daha açmak gerekiyor:
Globalizmin bütün ağırlığı ile kapitali birbirine bağlarken havacılık sanayinde bağımsız kalmanın yolu iki sisteme milli olarak sahip olmaktan geçmektedir. Bunlar Görev bilgisayarı ve Uçuş bilgisayarıdır. Görev bilgisayarı uçağın içindeki Radar, elektronikharp, gece görüşü gibi pilotun muharip görevini tam olarak yapabilmesi için gerekli tüm sistemleri entegre olarak değerlendirip yani o sistemleri yönetip pilotun önüne hazır bilgileri koyan bilgisayardır. Uçuş bilgisayarı ise uçağın tüm uçuşunu alçak irtifadan yüksek irtifaya, dalıştan tırmanışa, sıcak havadan donma sıcaklığına kadar tüm şartlarda emniyette tutan bilgisayardır. Bir uçağın yakıt sistemini, soğutma sistemini veya diyelim ki iniş takımlarını bir başka ülkeden alabilirsiniz veya kendiniz üretebilirsiniz. Bu sizi dışarıya bağımlı yapmaz. Ancak özellikle Görev bilgisayarı ve Uçuş bilgisayarını kendiniz üretebiliyorsanız o uçak sizin diğer ülkelerden bağımsız varlığınız demektir.
İşte F-4 uçakları Türk hava Kuvvetlerinin görev bilgisayarının yazılımını yapabildiği tek muharip uçağıdır ve bu sayede F-4 uçağı Hava Kuvvetlerinin geliştirdiği ve geliştireceği modern mühimmat için bir test uçağıdır. Bu manada en değerli uçağımızdır.
Bu yetenek modernizasyon sürecinde elde edilmiştir ve Eskişehir Hava ikmal merkezindeki yazılım labaratuvarı sadece Hava Kuvvetlerinin değil aynı zamanda Havelsan, Aselsan gibi gurur duyduğumuz firmaların yeteneklerinin doğurulduğu noktadır.
Hava Kuvvetleri milli atılımları çerçevesinde biraz evvel anlatılan gece harekatında ulaştığı kabiliyeti diğer kabiliyetleri yanında aynı zamanda kendi ürettiği akıllı mühimmatına borçludur. Türkiye artık akıllı mühimmat üretmektedir. Yani uçaktan atılan milli bombalar hedefini kendisi bulmaktadır. Nüfuz edici ve düşman hava savunmasının dışından atılan standoffweapon bombalar artık Türk sanayinin üretimi olarak vardır. Biz F-4 uçaklarının görev bilgisayarına hakim olduğumuz için üretim safhasında bu mühimmatın testini yapabilmek imkanına sahip olmuşuzdur. Yani elimizde F-4 ler olmasaydı ve F-4 lerin yazılım kabiliyetine sahip olmasaydık kendi mühimmatımızın geliştirilmesini bu kadar kısa sürede ve etkinlikle yürütemezdik.
F-4 uçaklarının kimi sistemleri örneğin havadan yere radarı bugün kullandığımız F-16 ların aynı kategorideki radarından daha gelişmiş özelliklere sahiptir. Bu haliyle F-4 ler eski değil ancak eski zaman uçağıdır. Bu noktada Sayın Ahmet Yavuz’un teveccühü ile onun köşesinde yayımlanan makalemdeki şu satırları tekrarlayacağım.
“Bu Hava Kuvvetlerinin uçakları eski değildir. Eskimiş uçağın uçabileceğini düşünmek havacılık biliminden nasiplenmemiş olmak demektir. Uçuş hattında bakım subayının uçuşa verdiği her uçak bir komutanın emri kadar kesin olan ve uyulması gereken teknik emirler ile uçuşa hazır olan yeni uçak demektir. Uçak eskiden beri kullanılan bir teknolojinin uçağı olabilir ama eski uçak yoktur.
1.	Ordusu ile barışık bir hükümet istemek ve buna göre demokratik hakkı olan kendisi ile ilgili kararlara katılım manasında oyunu kullanmak. Hükümetin orduyu savaşa hazır tutmak anayasal görevinigözlemek,
2.	Her türlü popülist söylemden uzak milli savunma bakanlarına sahip olmak için talepkar olmak,
3.	Hava kuvvetlerine milli bütçeden ayrılan paranın miktarını ve bu bütçenin diğer kuvvetlerle dengesini yakından takip ederek özlediği hava kuvvetlerine yetip yetmeyeceği konusunda hassas olmak
4.	Pilotların ve teknik personelin uzun süre bünyede tutulması için gerekli maddi ve idari tedbirlerin alınmasını talep etmek, Silahlı Kuvvetler iç hizmet kanununda yazılı şikayet ve müracaat usulleri haricindeki dijital ortamda gönderilen kayıtlar ile personelin mağdur edilmesinin önüne geçici tedbirleri yönetimden istemek
5.	Savunma Sanayi Müsteşarlığının havacılık projelerini takip eden personelinin yeterli sayı ve vizyonda olmasını istemek ve denetlemek, bu yapıldığında,
6.	Hava kuvvetlerinin Proje yönetim başkanlığının lav edilmesini ve proje takip etme işinin Savunma Sanayi Müsteşarlığının uhdesine bırakılmasını istemek
7.	Daha açık ve şeffaf Hava Kuvvetleri talep etmek
8.	Hâlihazırda yürütülen iki araştırma Geliştirme projesi olan “Görev bilgisayarı ve Uçuş bilgisayarı yazılımları yapabilme” projelerinin acil ve öncelikli ve zorunlu olarak ele alınmasını ve üretilmesini talep etmek
9.	F-4 savaş uçaklarının envanterden çıkarılma öncesinde F-16 blok 30 uçaklarında F-4 ler için halihazırda bulunan yazılım geliştirme seviyesine ulaşmak ve Blok 30 uçakları hava kuvvetlerinin test uçağı haline getirmek; yani envantere ilk giren F-16 lara milli görev bilgisayarı takabilmek.
10.	Hava Kuvvetlerinin her an şehit verecek şekilde eğitim yaptığını bilerek Kahraman şehitlerimizin geride kalan yakınlarının en üst maddi ve manevi desteği göreceği şekilde hizmet alabilmesi için kurulan Kartal Vakfının imkânlarının artırılmasını talep etmek
11.	Milli jet uçağı ve milli yazılım için zamanlı hedef koymak ve takip etmek ulaşılamayan hedef olduğunda sorumlulardan hesap sormak
Bu taleplerinin yanında halkımız şunu da iyi bilmelidir ve Hava Kuvvetlerine güvenmelidir. BuHavaKuvveti, kendi yazılımının peşinde koştuğu, milli olmak için can attığı, eski zaman uçaklarını elde tutmak zafiyetini milli olmak becerisine çevirebildiği için Türkiye düşmanlarının hedefi olmuştur.
2002 yılından bu yana Savunma sanayimizin yaptığı atılımların Hava Kuvvetlerini ilgilendiren bölümünün tasarlayıcısı haksız hukuksuz komplo davalarınıntutsağı general ve albayların ana hedefi, milli bir hava sanayi yaratmak olmuştur. Dışa bağımlılığı en büyük tehdit olarak gören bu generallerin ve subayların dünyanın savunma devi firmalarının ve uluslarının idari kademeleriyle yürüttüğü mücadele, hem onların mesleki tecrübelerini artırmış, hem de bu vizyona yönelik projelerin devlet hayatında yer bulmasını ve bütçelendirilerek hayata geçmesini sağlamıştır.
Yüksek bilgi ve tecrübe gerektiren yazılımlar artık ülkemizde yapılabilmektedir. On kilometreden yeryüzünü gözetleyen istihbarat podları gece ve gündüz dünya standartlarında görüntü sağlamaktadır. F-16 uçuran tüm üsler modernize edilen uçaklarla uyumlu simülatör ile teçhiz edilmektedir, simülatörlerin tamamı ve tüm yazılımları milli olacaktır. Göktürk Uydu projeleriyle kazanılacak yetenekle dünya üzerinde izleyemediğimiz hiçbir alan kalmayacaktır. Birbirini takip eden projelerle toplam dört adet uydu fırlatılacaktır. Bu kapsamda millî olarak geliştirilen Göktürk-2 uydusu fırlatılmış ancak bu proje için göz nuru döken hiçbir general fırlatılma töreninde bulunamamış, töreni televizyondan izlemişlerdir. Göktürk-1 uydusu, gelişmiş sensörlü Göktürk-3 uydusu ve Erken ihbar uydusunun önümüzdeki yıllarda fırlatılması vizyonu ve çabasında tasfiye edilen subay ve generallerin katkısı çok yüksektir. İnsansız Uçak Sistemlerinin Türkiye’de üretilmesi projesi tamamlandığında dünyada operatif seviyede İHA üretebilen ilk üç ülke arasına gireceğiz. Havadan İhbar Kontrol uçakları projesine öyle isterler konulmuştur ki Türk mühendisleriyle birlikte projeyi yürüten dünya devi firmalar sadece mühendislik değil bilim alanında da ARGE yapmak zorunda kalmışlardır. Proje tamamlandığında bütün dünya ülkelerinin envanterine sokmak için gıpta ile bakacağı bir yeteneğe sahip olacağız. Bir savaş uçağında pilota görev yapmasını temin eden görev bilgisayarı ile, uçağın bütün uçuş şartlarını temin eden uçuş kontrol bilgisayarının yazılımları artık Türk mühendisinin çalışma alanıdır. Her hava şartında, gece ve gündüz pilotun hedefini tam merkezden vurması için gerekli olan akıllı bombalar ile hedefleri pilota kilometrelerce uzaktan tanımlayan teçhizat üretim safhasındadır. Milli kalmak stratejisinin bir ürünü olan ve ısrarla takip edilerek gerçekleştirilen dünyanın takdirini ve hayretini mucip 150 kilometrenin üzerinde menzile sahip olan havadan yere taarruz füzesi, ilerleyen aşamasında hedefi hafızasındaki fotoğrafa bakarak otomatik olarak bulup taarruz etme yeteneğine sahip olacaktır. Türk Hava kuvvetlerinin 1988 yılında üsteğmen, yüzbaşı olarak ilk F-16 pilotları olan ama şimdi tasfiye edilen generallerininvizyonunun eseridir bunlar.
Sadece ana esasları koymak yetmez; bunları sabır ve sebatla, karşısına çıkan yurt içi ve yurt dışı engelleri yöneterek gündemde tutmak da ancak, bu yeteneklere sahip olmamanın ne demek olduğunu yaşayarak görenlerin ve mesailerini havacılığın bu alanına verenlerin işidir. Oluşturulup hayata geçirilmesi emek, uzun zaman ve fedakârlık isteyen bu esasların azimle takibi bu alandaki bilgiye sahip olanların gayretli çabalarının devam ettirilmesiyle mümkün olabilir. Takdir edilecektir ki Hava Kuvvetlerine bu esaslarla vizyon çizmek, bu vizyona sahip olanların azim ve kararlılıkla görev yapmalarını gerektirir. Bu esaslar Türk Ordusuna silah satıp milyarlarca dolar kazanmak isteyen silah firmalarının önünde bir engel olduğu gibi aynı zamanda Türkiye’yi kendisine mahkûm etmek isteyen ülkelerin önünde de en büyük engeldir. Şimdi bu generaller tutuklanarak ve meslek hayatları bitirilerek elde edilen tecrübe heba edilmekte, aynı zamanda millileşme yolunda atılan adımlar cezalandırılmaktadır.
Millileşme vizyonu ile yoğrulan değerli genç subaylar, rol modellerinin ve liderlerinin uğradığı tasfiyedenetkilenmişlerdir. Son dönemde Hava Kuvvetlerinden istifa yoluyla çok sayıda pilotun ayrılmasını bu kapsamda da ele almak gerekir.
Gürhan Salihlili - 3 yıl önce
Mehmet YILDIZ - 3 yıl önce
ünal kakaç - 3 yıl önce