Bugün gökkuşağının renkleri solgun! – sanatFilan
6 Eylül 2015 Tarihinde sanatFilan Tarafından Emek, Kadın, Velev ki	Kategorisinde Yayınlanmıştır.
Ayşe Gül Altınay‘ın deyimiyle hayatı sevgiyle, dayanışmayla çoğaltan bu iki olağanüstü insanın uğurlaması 07 Eylül Pazartesi günü, öğlen namazında, Şişli Camii’nden yapılacak. Mert Serçe’nin cenazesi ise memleketi Antakya’ya götürecek.
BOYSAN YAKAR KİMDİR?
Türkiye LGBT Dünyasının önemli aktivisitlerinden, 31 yaşındaki Boysan Yakar bir süredir Şişli Belediye Başkanı Hayri İnönü’nün danışmanlığını yürütmekteydi. Sabah Gazetesi önderliğinde Yakar hakkında yapılan homofobik karalama kampanyasına karşı Hayri İnönü ”Boysan‘ı tanıyan insanlar bilirler, kimseyi incitmeyecek bir kalbe, hayran kalınacak bir dürüstlüğe ve bir çok siyasetçiyi dize getirecek zekaya sahiptir.” açıklamasını yapmıştı.
ZELİŞ DENİZ KİMDİR?
Zeliş Deniz Türkiye LGBT ve Feminist mücadelenin önemli aktivisitlerindendi. İstanbul LGBTT Dayanışma Derneği ve Lambdaİstanbul gibi derneklerin aktif üyelerinden olan Zeliş Deniz bundan 3 gün önce 33. yaşını kutlamıştı.
Zeliş ve Boysan’ın sayfasından…
Sadece bir kaç gün demiştin…
ARKADAŞLARI BÖYLE VEDA ETTİ…
Kırmızı saçlı kızı öp yerime
“Durup durup geyşa halimiz aklıma geliyor Boysan…
Sıradan bir Cumartesi akşamı. İş öncesi Facebook’ta dolanıyorum. Lambdada vegan kahvaltımı varmış ne. Tüh ya yine kaçırdım diye düşünüyorum. Bir sonrakine kesin gideyim diye düşünürken niyeyse aklıma uzun süredir evde duran şaraplar geliyor. O şarapları senin evde verdiğin partilerden birisine getirip sizi mutlu ederim diye düşünürdüm hep Boysan. Hep bitince haberim olan yada çalıştığım için gelemediğim o partilerden birisine. Her defasında bir dahakine mutlaka gideceğim dediğim ama hiç gelmediğim o partilerden birisine. Bak vegan kahvaltıdan bile aklıma düştü o partiler ve partiye gelmesi gereken şaraplar. Durup dururken niye aklıma geldi anlamamıştım. Bütün gece çalıştım. Sabah 5 te kahkahalarla girdiğim kuliste telefonuma gelen çağrı neden olduğunu söyledi bana. Şok! Boysan ve Zelis frown ifade simgesi
Koştum geldim evine Boysan. Zilinde Banu Alkan yazan evine. Ne evinin yerini biliyordum ne de zilinde Banu Alkan yazdığını. Şaraplar yok yanımda, yanlış zamanda geldim Boysan frown ifade simgesi Kapında bekledik biraz, sonra evinde. Sonra yine cenaze klasiği gullüm şeyler konuşuldu. Gullüm gerçekten politik mi Boysan? Duygularımızı böyle mi bastırıyoruz? Amaan biz çok şey gördük hayat bize gullüm mü yoksa? Ne gullümü Boysan bas bas bağırmak istiyorum. Kaçırdığım partilerin için ağlamak, seninle az gullüm yaptığım için dövünmek istiyorum. Durup durup Haydarpaşada bir yılbaşı gecesi geyşa olduğumuz geliyor aklıma Boysan. Ağlayarak kulise girişin. İnsan ölenin ardından geyşa halini hatırlar mı? Deli miyim Boysan? Bir bankanın eski kasa depolarında Bülent Ersoyun videosunu korku diye oynattığımız iş geliyor aklıma. Neydi o? Korku tüneli mi? Hani ben bembeyaz suratlı korkunç hemşire olmuştum da gelenlere çığlık atıyordum. Amaan neyse ne işte o geliyor aklıma. İnsanın gerçekten sevdikleri terk edip giderse anıları film şeridi gibi geçiyor aklından demek ki. Zelişle en son o gey kafede karşılaşmamızı hatırlıyorum mesela. Politik olarak saçmaladığımda sigarasını sararken ciddi ama sevecen bir tavırla doğrusunu anlatışını. Onun o zırıl hallerini. Kırmızı saçlarını. Şimdi değişmiş olsa bile kırmızı saçlarını. Senin kulise ağlayarak geldiğin geyşa halini frown ifade simgesi
Annen seni almaya geliyor Boysan. Hepimizin Sema annesi. En çok onu düşünüyorum: nasıl güç bulacak diyorum. Gerçekten zorlanıyorum Boysan frown ifade simgesi
Eve geldik 2-3 saat uyuyalım diye. Saçma salak şeylerden konuştuk. Alıştık sandık. Hiç bir şey olmamış gibi yatağa uzandık ama uyunmuyor ki Boysan. Facebook’a baktım neler yazmışlar diye dayanamadım. Ne çok seveniniz var. Ne çok yaraladıklarınız. Her gidenin arkasından aynı laflar edilir belki ama çoook erken gittiniz be Boysan. Duşa girdim simlerimi temizleyeyim karalara bürüneyim diye ama göz yaşlarım küveti doldurdu Boysan. Gullüm yapamıyorum Boysan. Sema anne aklıma geliyor dayanamıyorum. Evim dar geldi evine geliyorum sizi orada bekleyeceğim. Arkadaşlarımız biraz teselli olur belki diye. Gullüm yapılır alıştık zannederiz diye. Konsepttir belki senin ev partilerinden birisinin konsepti diye. Böyle şakaları hiç sevmem ama şaka olsa hiç kızmam Boysan. Seninle, Zelişle ve tüm kardeşlerimizle günlerce partilerim yeminle. Olmayacak biliyorum. Giden gitti.
Her ikinizde çok değerliydiniz Boysan ve çok özel. Artık yoksunuz diye değil, gerçekten öyleydiniz. Nereye gittiyseniz, adı her neresiyse orada çok mutlu olun Boysan. Bu dünyada başardıklarınızın keyfini çıkarın. Bize kattıklarınızın gururunu yaşayın. Kırmızı saçlı kızı öp yerime. Ve lütfen bir yılbaşı gecesi geyşa kostümünle ağlayarak gel kulise
İlk kez seçilmiş bi’ailemin üyelerinden birini yitirdim
zeliş ve mert&boysan’ın bu zamansız tek yönlü yolculuğu karşısında metin olamıyorum.
cinsiyet dışavurumu bakımından “arada” kalmışlar olarak biyolojik ailelerimiz de dahil birçok çevre tarafından taciz edilir, hor görülürüz, reddediliriz. bunun karşısında gerektiğinde veya gullümüne sığındığımız “seçilmiş” ailelerimiz oluşur. bu seçilmiş ailelerde bulduğumuz dayanışma, varoluşlarımız için hayati önem taşır,
ailelerimizden görmemiz “gereken” ama o ya da bu sebeple göremediğimiz ve yerine psikolojik ve/ya fiziksel şiddet gördüğümüz şeyleri (güven, huzur, yakınlık, sıcaklık) kompanse eder. bu seçilmiş ailenin üyeleri anne, baba, kızkardeş, bacı, sista, mama, papadan biri, hepsi ya da dönüşümlü olarak bazıları oluverir.
ben bugün ilk kez seçilmiş bi ailemin üyelerinden birini yitirdim. seçmediğim ailemde yitirdiğim ebeveynimden görmediğim, belki yaşasa bile istediğim düzeyde göremeyeceğim desteği ve yolu bana iyi ya da kötü, bazen sık sık bazen fırsat buldukça/nadiren gösteren ve bana “küçük anne” diye seslenen adalı bir anneyi… bana biyolojik ebeveynimi yitirdiğimde hissettiğim acıdan çok daha fazlasını, biyolojik ebeveynimi yitirdiğimde ona olduğum mesafeden çok daha fazlasından hissettiren bi hemşehriyi…
bilmem size olur mu, sevdiğim (ya da hayatımda o ya da bu şekilde önemli bir yer kaplayan) birisini kaybettiğim bilgisine ulaştığımda ya da bilgi bana tam anlamıyla iletilmediğinde ama çıtlatıldığında ilk olarak şaka, yalan, rüya gibi yani gerçeği yansıtmayan şeylerle karşı karşıya olduğumu sanırım. o yüzden hemen küçük planlar yaparak gerçekliği test etmeye çalışırım. o planın bu koşullarda mümkün olmayacağını belli eden hayal pofurtusundan sonra gelen o farkındalık gözlerimi doldurur, hönkürtür.
bugün hönkürmede kişisel bi high score’a eriştim sevgili anne ve koca şehirde hönküren tek kişi ben oldukça bi şekilde combolandı durdu.
üstteki cümleleri yazarken dahi aklıma gelen onlarca atraksiyonda oldurulmayacağınız farkındalığı…
şu evrendeki rastgele varoluşunuz bu şekilde basitçe ve rastgele elinizden alındığı için çok üzgünüm. bunun size ve hepimize karşı yapılan bir hırsızlık olduğunu düşünüyorum ve alınan şeyin geri dönüşünün olmaması beni öfkelendiriyor.
uyuyorsanız huzur içinde uyuyun, gelibolu artık umrum dışı bir toprak parçasıdır.
(noktalama ve anlatım bozuklukları için ¯\_(ツ)_/¯)
Trafik cinayeti nasıl kıydın gençlere?
Çanakkale’de trafik CİNAYETİ 🙁
Canımız ciğerimiz arkadaşlarımız ,lgbti hareketin gülen yüzleri zeliş deniz ve boysan yakar’ı ve arkadaşları Mert, ters yöne giren sürücü hatasıyla /trafik cinayetinde kaybettik. Biz öldürüldük, bir parçamız koparıldı… BOYSAN , Boysannn boysan..canım Zeliş, rhedendron bir şaka mı bu..gitmediniz değil mi..
Ne olacak şimdi… sizsiz dünyada bizi şimdiden yakan hasretinizle ne yapacağız…:((((
Trafik cinayeti nasıl kıydın gençlere…
06 Eylül Pazartesi günü yapılan Barış Mitinginde de Boysan ve Zeliş unutulmadı.
Kelimeler yetmedi anlatmaya…
Etiketler: Ayşe Gül Altınay, Boysan Yakar, Çanakkale, cenaze, LGBTİ, Mert Serçe, Şişli Camii, trafik kazası, Zeliş Deniz
Duyur Sesini: Ediz Hafızoğlu’nun şerefine!