Bee-Mutlu Son arşivleri - BeeAnne
Archiv für die Kategorie: Bee-Mutlu Son
DEFNE (11 AYLIK)
Canım kızım Defnem 11 aylıkken sosyal medyada tesadüfen tanıdım Çiğdem Hanım’ı. Defnem’den önce canım oğlum Arınım’la 2,5 yıl geçirmiş ve ne uyku, ne de yemek yemekle ilgili bir sorun yaşamamıştım. Bu nedenle Defne’nin doğumunda tecrübeli bir anne olduğum için kendimden emindim; sakin bir bebek olacak, karnı doyacak, uyuyacak, oyunlar oynayacak, mutlu-huzurlu ailemize yeni bir bir üye katılacaktı, ancak hayaller ve hayatlar hiç beklediğimiz gibi olmadı. Defne en başından itibarn gece uykuları olmayan bir bebekti, ilk 3-4 ayda bunun normal olduğunu ve gaz sancısına bağlı olabileceğini düşündüm. Sonraki aylarda ise bu durum; ne kolik ağrıları, ne diş çıkarma ile açıklanamaz hal almıştı! Gündüz uykusuz ve huzursuz, gece ise sürekli yanımda yatıyordu. Geceleri yattığında 20-30 dakikada bir ağlıyor, ağlama krizlerini pışpışlama-değişik sallama yöntemleri ve çeşitli ninnilerle bastırmaya çalışıyordum, hatta bunlar da yetmezse yanıma alıp emziriyordum. Kızımın gece ve gündüz uyku kalitesi ve huzuru yoktu, dolayısıyla benim de…Bunlaro anda çok da önemli değildi belki, ancak oğluma da yeterli zaman hatta hiç zaman ayıramadığımı farkettiğimde destek almam gerektiğine karar verdim.
Çiğdem Hanım’la önce küçük görüşme yaptık ve ilk başta ciddi kaygılarım olsa da kızımın uyku eğitimi almasına Çiğdem Hanım sayesinde karar verdim.
Terapi başlangıcında ilk bir hafta ara ara annelik duyguları ile zor geçti diyebilirim (sadece annelik duyguları da değil dışarıdan gelen yorumlar oldukça yıpratıcıydı, “bu kadar ağlatılır mı bebek, bırak ne zaman isterse o zaman uyusun, biz de zamanında çocuk büyüttük” gibi oldukça yıpratan yorumlara rağmen)
Çiğdem Hanım’ın sakinliği ve telkinleri sayesinde, kızımın iyiliği için zor anlarda dayandım. Birinci haftanın sonunda ise hem kızım, hem de kendim deliksiz uyku uyuduk ve sabah uyandığımızda her ikimiz de çok huzurluyduk.
Defne’yle cesaret edip hiç dışarı çıkamamıştım onbir boyunca, birinci haftanın sonunda denemeye karar verdim hatta Çiğdem Hanım önerdi bunu ve “göreceksiniz hiçbir şey olmayacak, sıkıntısız geçecek” dedi ve biz çıktık, hatta tüm günü (hızımızı alamayıp:) dışarıda geçirdik ve Defne çok mutlu, huzurlu, çevresini inceleyerek, meraklı bakışlarla ve uyku saatlerinde sıkıntısız uyuyarak bugüne kadar neler kaçırdığımızı gösterdi bize. Kızımın hem hırçın davranışları düzelmiş,sebepsiz ağlama nöbetleri azalmış, hem de iştahı açılmıştı. Ben de artık kendime, kızıma ve ailenin diğer üyelerine kaliteli zaman ayırabiliyordum.
Hala kendime kızıyorum neden kızıma ve kendime dokuz ay boyunca uyku işkencesi çektirdim. Keşke daha önce tanışsaydım Çiğdem Hanım’la ve bu eğitimi daha önce alsaydım.
Çiğdem Hanım’ın samimiyeti, sakinliği inanılmaz güven veriyor insana, bu terapi benim için sadece bir deneme-yanılmaydı “ya tutarsaydı”, ancak verdiğim en doğru kararlardan biriydi, hala zaman zaman bir rüyaymış gibi geliyor. Herşey bittikten ve düzeldikten sonra anladım daha önce nasıl bir kabusun içinde olduğumuzu… Çiğdem Hanım’a sonsuz teşekkürler bize kattıkları için…
BeeAnne Notu: Her Mutlu Son Hikayesi aldığımda bütün içtenliğimle söylüyorum gözlerim doluyor; iki hafta “bir” oluyoruz, arı gibi çalışıyoruz ve bir annenin, bebeğin nasıl bir düzenden, neye geçtiğini gözlemlemek inanılmaz bir mutluluk. Alev Hanım, benim çalıştığım en pozitif annelerdendi ama o kadar endişeliydi ki, ben aslında o endişeyi sıfırlamaya çalışmadım, zira bu konu bir anne-baba kararı ve bana ikna etmek değil, soruları cevaplamak düşer sadece. Defne, sevgili abisinin ve ayının etkisiyle aklı hep odanın dışından olan bir balarısıydı:) Şimdi 1 yaşına gelmiş bile, güzel, mutlu yaşları ömrü olsun. Kocaman öpüyorum!
24/05/2017 /0 Yorumlar/tarafından Bee Anne
İPEK (9 AYLIK)
Ner’den başlasam, nasıl anlatsam???? Çiğdem Hanım’dan önce, Çiğdem Hanım’dan sonra bence tam olarak doğru ifade.” Sevgili ipekciğimiz çok minnoş bir bebektiiii” desem de inanmayın, valla bizi mahvetti, 4 ay ağlar mı bir çocuk, o ağladı! Oysa ki ismini İpek koyarken hiç böyle hayal etmemiştik. 2 aylıkken de kuzucum fıtık ameliyatı oldu, e haliyle gelsin ayakta sallamalar, gitsin kucaklamalar! Yok uyumuyor, uyanık sürekli; artık her türlü sallama yöntemi mübahtı, her yol deneniyordu ve evde çıt çıkartan yanıyordu. Tabii bir de Mert Abiciğimiz vardı evde, ben içeride 2 saat uyutmaya çalışırken kuzucum babayla kalıyordu ve ben 2 cocuğumla da kaliteli vakit geçirememenin acısını yaşıyordum. Sonra bir arkadaşım anlattı uyku eğitimini ve Çiğdem Hanım’ı…Önce direndim açıkçası, niye bebeğimi durduk yere ağlatacaktım ki! Çünkü o çok akıllı ve uslu bir bebekti yanına yatıyordum, uyuyordu! Tabii ki de değildi, işte bu gerçegi gördüğümde yani uyutmak için daha çok ağlattığımı farkettiğimde denemeye karar verdim. Bu karar verme süreci biraz uzun sürdü ve 9 aylıkken başladık eğitime! Sonra da “keşke daha önce başlasaydım” dedim.
İpek çok inatçı bir bebekti, direndi, ama kısa sürede artık kendi kendine hiç ağlamadan uyuyabilir hale gelmişti, bu bizim için bir mucizeydi! Tabii Çiğdem Hanımcım, canımcım; bizimle çalıştığına pişman olmuş olabilirdi, çünkü gerçekten ben de çok duygusal bir anneydim. Bazen başının etini yedim, ama o sabırla her zaman beni yanıtladı ve destek oldu, ve tabii her zamanki gerçekçi tavrıyla😕Şu an minnoşum 12.5 aylık 3 aydır ailecek uyuyoruz😂
İpek daha hızlı büyümeye başladı; haa en önemlisi de gece milyon kez emzirdiğim için gündüz emmeyen bebeğim şu an gündüz bol bol emen bir bebek haline geldi.
Halen aklıma birşey takılsa aynı nezaket ve ilgiyle destek oluyor Çiğdem Hanım.Bizim hayatımızda iz bıraktı…
İşte böyleee, bence çok düşünmeyin ve erken dönemde başlayın eğitime, bebekler mışıl mışıl uyusun, uyusun da büyüsün!
BeeAnne Notu: Özgen Hanım bir çocuk doktoru, tecrübeli bir anne… İpek ikinci çocuğu ve o daha 4-5 aylıkken ilk görüşmemizi yapmıştık, kendisinin de yazdığı gibi eğitime başlamakta çekinceleri vardı. Uyku Eğitimi vermek bir karar ve kesinlikle anne ve babayı ikna ederek başlanacak bir eğitim değil. İkna konusu ağlama da değil bu arada, zira, metodu doğru takip ettiğinizde ve benim çalışma şeklim olan gün içinde mesajlarak uyku saatleri konusunda doğru yönlendirmeyi yaptığınızda ağlama yaşamadığımız ya da az yaşadığımız birçok bebek var. Özgen Hanım’a güzel sözleri için teşekkür ederim herşeyden önce ama başımın etini yeme kısmını kabul etmeden bu yazıyı yayınladığımızı da belirtmek isterim:) Gerçekçilik kısmı ise ayrı ve derin bir mevzuu:) İpek balına mutlu ve güzel yaşlar dilerim….
25/02/2017 /0 Yorumlar/tarafından Bee Anne
BARTU (5,5 AYLIK)
Minik ellere ve minik ellerin uykusuz annelerine merhabalar:)
Bu satırları odasında mışıl mışıl uyuyan canım oğlumun verdiği huzurla yazıyorum. Tabii ki Bee-Anne’miz Çiğdem Hanım’ın sayesinde…
Her şey çok kolaydı diye başlayamayacağım ancak şunu net söyleyebilirim ki, ‘Mutlu Son’a ulaştığımızda yaşanan bütün zorluklar çok geride kaldı. Bartu, çok zorlu bir bebek olmamasına rağmen doğduğundan beri hep iyi kötü bir uyku sorunumuz oldu. İlk üç ay uykuya giden her yol mubah diyerek gerek emzirerek, gerek sallayarak, gerek gezdirerek, gerekse Bartu’yu kanguru ile giyip beraber pilates topunda zıplayarak:) yani her yolu deneyerek bir şekilde uyuttuk.
Gündüz uykuları 30 dakikayı geçmemekle birlikte, akşam uykusu için saat 9’da mesaiyi açarak 11-12’ye kadar uyutma seansları ile birlikte ayları bitirdik. İlk 4 ay gece uykusu geceleri 2-3 kere kalkarak geçiriyorduk ancak gündüz uykuları hep felaketti. 4.ayımızda “kendi kendine uyuyabilir mi acaba?” diye bir denediğimizde 10 dk içinde uyuduğunu görüp, “tamam işte oldu bu iş” diye sevinmiştik. Sonrasında zorunlu bir seyahatle biraz düzenimiz bozuldu ve bütün gecemiz gündüzümüz, bütün uykularımız birbirine girmişti. Eski düzeni kurmaya çalıştıkça daha çok bozuldu. Bozuldukça ben ne yapacağımı bilemedim. Gündüz uykuları 20’şer dk olup, ben gündüzlerimin yarısından fazlasını odada içten içe cinnetler geçirerek Bartu’yu uyutmaya çalışıyordum. Geceleri ise neredeyse yarım saatte bir uyanıyordu. Hiçbir zaman çok ağlayan bir bebek olmamasına rağmen, ağlama krizlerine giriyor hatta bazen yarım saat ağlıyordu. Çünkü uyuyamıyordu ve ben kendi uykusuzluğum, uykusuzluktan kaynaklı bitmeyen gerginliğim bir yana, o uyuyamıyor ve uyuyamadığı sürece daha mutsuz bir bebek haline geliyor diye daha çok üzülüyordum. Doğumundan beri bebeğime yalnız bakmak zorunda olduğum için gündüzler ayrı yorucu, geceler ayrı uykusuz geçmeye başlamıştı ve benim, benden ötürü de eşimin de dayanacak gücümüz kalmamıştı. Son 1,5 ay boyunca kesintisiz 2 saat uykum yoktu ve sonuç; Gerçekten bitmiş bir haldeydim…
İnanın şimdi o zamanları bile unuttum.. Konu ile alakalı çoğu şeyi okuyup, bütün uyku eğitimi metotlarını ezbere biliyor olsam da Çiğdem Hanım olmadan tek başıma yapacak cesaretim yoktu. Çünkü bu süreçle birlikte telefonun ucunda sizin birlikte yaşayan, bu duyguyu yaşayan bir ‘anne’ daha olduğunu bilmek sizi en başta cesaretlendiriyor ve inanıyorsunuz bu bebek uyuyacak 🙂
Ve uyudu tabii ki! Hatta şimdilerde uykulardan zor uyandırıyoruz. Çok şükür bu yüzden hayatımız da düzene girdi. O mutlu, biz mutlu:)
Teşekkür ederiz Çiğdem Hanım… Emeğiniz ve yüreğiniz için…
Son olarak diyebilirim ki; eğer benzer sıkıntılarınız var ise bebeğinize ve kendinize yapabileceğiniz en iyi yatırımlardan biri olacaktır ona uyumayı öğretmek. Hiç tereddüt etmeyin ve başlayın bir yerden.
BeeAnne Notu: Asıl ben teşekkür ederim! Aslı Hanım beni aradığında gerçekten çok yıpranmış ve sıkıntılıydı ki, beni arayan annelerin çoğu uyku sorunu nedeniyle benzer durumda genelde. Yazılanlar, çizilenler, öneriler bol özellikle bizim ülkemizde. Ancak, Aslı Hanım gibi tek başına bebeğine bakan, desteği olmayan çok da anne var ve uykusuz, huzursuz bir bebekle o güzel anların tadını çıkartmak vs. önerileri de bazen pek birşey ifade etmiyor maalesef. Neyse, ben lafı uzatmayayım, Bartu’ya böyle güleryüzlü ve mutlu bir ömür diliyorum…Sevgiler,
30/11/2016 /0 Yorumlar/tarafından Bee Anne
EVA (6 AYLIK)
6 ay önce dünyanın en mükemmel duygusunu yaşarken olacaklardan tamamen habersizdim…İlk heyecanım, ilk anneliğimdi.
Eva çok sakin çok problemsiz uykucu bir bebekti, ta ki 4.ayına kadar. Sonrası malum koca dönemin sorunu UYKUSUZLUK. Gündüz kurulu saat gibi asla 20 dakikayı geçmeyen uykular, gece ise saat başı uyanıp bazen güne 4’te başlamama sebep olan garip oyun istekleri…
Eva’yı sürekli kucağımda üstelik ayakta yürüyerek uyutmaya çalışmaktan ki genellikle başarılı olamamaktan perişan olmuş bir haldeydim. Bir gün tamamen tesadüf eseri bir hesap gördüm instagramda ”beeannebebekuyku”…
Önceleri tereddüt ettim kendime güvenemedim, yapabilir miyim bilemedim. Ta ki yine bir gün tam 2 saat Eva’yı uyutmaya çalışıp başarısız oluncaya dek. Hemen sarıldım telefona ne olursa olsun yapacağım artık dedim ve Çiğdem Hanım’ı aradım. Telefonda o kadar güven veren o kadar enerjik bir sesi vardı ki, ikinci bir yere bakma veya araştırma gereği bile duymadım. Çok geçmeden başladık eğitime. İlk süreçte tamamen yalnızdım, çünkü etrafımdaki kimse eşim dahil inanmıyordu bu uyku eğitimine, hatta az dalga geçmediler benimle. İnanın kimse umurumda olmadı çünkü ben çok inanıyordum.
İnancım boşa çıkmadı ve Eva bizi çok zorlamadan kendi kendine uyumaya başladı. Bana hayal gibi geliyordu, hayatım tamamen düzene girmişti. Evimi temizleyebiliyor, yemek yapabiliyor ve en önemlisi artık geceleri uyuyabiliyordum. 2 haftanın sonunda Eva diş çıkarmaya başladı. İlk dişini anlamadık bile…
Çiğdem Hanım benim için çok büyük bir şans ve biliyorum ki onun yaptğını asla ve asla bir başkası yapmazdı. Eğitimin bitmesinin tek kötü yanı her gün konuşacak ve mesajlaşacak bir Çiğdem Hanım olmayışı…
Sabrınız, ilginiz, motivasyonunuz ve içtenliğiniz için binlerce kez teşekkür ederim… Sayenizde artık düzenli uyuyan mutlu bir aileyiz.
BeeAnne Notu: İki hafta boyunca her gün telefonda konuşarak ve uyku saatlerini mesajlaşarak, dertleşerek geçirdiğim annelerden kopmak zor olsa da; iletişimimiz devam ediyor:) Vedalaşmıyoruz kısaca…Eva inanılmaz uyumluydu, çünkü annesi ilk günlerden itibaren doğru uyku temelleri atmıştı ve biz de meyvelerini topladık birlikte. Annesiyle harika bir ilişkisi ve iletişimi olan bu tatlı balarısına boool uykulu bir bebeklik ve sağlıklı bir hayat diliyorum. Düğününe gideceklerim listesine eklendi haliyle, eli bastonlu yaşlı BeeAnne olarak, haberi olsun şimdiden:) Sevgilerimle,
19/11/2016 /0 Yorumlar/tarafından Bee Anne
MERT (5 Aylık)
Her anne adayı gibi doğacak bebeğimi sabırsızlıkla bekledim. Bir an evvel doğsun sevelim, öpelim koklayalım, değil mi? O karnımda büyüdükçe ben de daha iyi bir anne olabilmek için hiç durmadan okudum. Herkes “rahat günlerin bugünlerin kıymetini bil” derken ben söylenenlere anlam veremezdim, zira herşey kitaplarda yazıldığı gibi olacaktı. Yakın bir arkadaşım da “karnındayken sev, sonra sevmeye vakit bulamazsın” dedikçe ben “ne diyor” diye boş boş baktım. Veee 18 Nisan’da Mert Bey annesinin hastaneyi inleten bağırışlarıyla hayatımıza girdi. Girdi de girdiğinin 3. günü kolikle tanıştırdı bizi. Kolikli geçen 3 aya rağmen benim birtanecik oğlum geceleri annesini hiç üzmedi. Taa ki 3 ayı yarılayana kadar. Gündüzleri yarım saat uyumasına alışmıştım ama geceleri iki en fazla üç kere uyanan oğlum yarım saatte bir uyanmaya başlayınca ben artık onun annesi olmaktan çıkıp ona hizmet eden, karnını doyuran, altını değiştiren ve saatlerce uyuması için uğraşan bir köle haline geldim. “Ben” diye birşey yoktu artık. Ortada bir eş de yoktu. Sadece Mert’in annesi vardı. Oğlum uyusun diye kolumda, ayağımda, dizimde salladım. Ve her uykuya daldığında 30 dakika içinde “ne yapabilirim” diye düşünürken, o uyandı. Duş almak vs. herşey bir lüks!
Kitaplar okudum, blogları hatmettim. Yok olacak gibi değil, karar verdim bir profesyonel yardımı almaya. Google’da çıkan bütün danışmanları aradım. İlk sorum “ne kadar ağlayacak?”. Çünkü Mert hiç ağlamadı, sadece “gık” dedi. Her gık deyişinde annesi de babası da yanında bitiyordu. Son telefon görüşmem Çiğdem Hanım’laydı. Yorulmuş, ümidi kesmiş ben “ağlayacak mı? ikna edin beni neden profesyonel yardım almalıyım?” soruma ve verdiği diğer cevaplar karşılığında “tamamdır” dedim. İyi ki de demişim. Telefonda o kadar net ve kararlıydı ki Çiğdem Hanım, ben eğitime başlamadan başaracağıma inanmıştım.
Başladık eğitime ve “uyudu” diyeceğim sandınız değil mi? Ben de uyur sandım ama hayır uyumadı. Öğlen bir daha geçtik odamıza on dakika kadar ağladı ve uyudu. Hergün daha kolaylaştı ve uyku süreleri uzamaya başladı. Tam “oldu tamam” derken bizim bıdık dönmeyi keşfetti. Gece uykularını anlatmayı ihmal ettim, Mert gece de uyanmamaya başladı. Ben uyanıp oğlumu emziriyor ve uyumaya devam etmesini sağlıyordum.
Bu süreçteki her emeğim karşılığını buldu. Tek düzelen Mert’in uyku düzeni değildi, herşeyimiz değişti. Benim sürekli mıkırdanan oğlum gitti ve yerine sürekli gülen ağlamayan mutlu bir çocuk geldi. Hiç bir zaman pusette oturmayan Mert Bey pusetinde uyuyor bileeee. Eğitim çocuğumun ruh halini değiştirdi, uykusunu alan çocuk, mutlu çocuktur bunu öğrendim. Çiğdem Hanım sayesinde artık bir işçi değil bir ANNEyim. Artık eşimle vakit geçirebiliyoruz, uzun uzun duş alıyor, istediğim yemeği hazırlıyor ve bacaklarımı uzatıp dinlenebiliyorum. Arkadaşlarımla dışarı çıkıp “ayy ne güzel çocuğun varlığı yokluğu belli değil. Ne huzurlu bebek!” yorumlarını duyuyorum. En önemlisi de artık ne zaman ne yapabileceğimi biliyorum. Ne zaman uyur ne zaman uyanır diye bir soru yok hayatımda.
“Aman ağlamasın” diyen ben, “ağlasın biraz arada olabilir” demeye başladım. Daha mutlu ve huzurlu, gelişimi hızlanmış bir bebek olduğunu gördükçe, o ağlamalara takılmayı doğru bulmuyorum artık!
Mutlu Son mu? Evveeet, hem de çok mutlu bir son. Hem de hepimiz için!
Gelelim itiraz ve itiraflara. Eşim eğitime başlarken ve eğitim sürecinde asla bana destek olmadı ve olmadığı gibi her fırsatta karşı olduğunu da dile getirdi. Şimdi ise herkese uyku eğitiminin nasıl bir mucize olduğunu anlatıyor. Kayınvalidem uyku eğitimi ile ilgili “ Boşver kızım bunları, yeni yeni kazanç kapısı icat ediyorlar. Hepimiz salladık uyuttuk” derdi. Ama uyku eğitimi süresince en büyük destekçim oldu, inancımı arttırdı. Annem “Allah yardımcın olsun kızım” derdi ve eğitim sırasında sürekli beni motive etti. Eğitim bitip sonucu görünce “Yazık boşu boşuna para veriyor, bir işe yaramayacak demiştim içimden ama şimdi hayret ediyorum değişime” itirafında bulundu. Teşekkürler annelerimm!!
Ve şimdi de kahramanımız; Çiğdem Hanım. İyi ki varsınız! Her an yakınlığınız, sabrınız ve deneyiminizle bize yol gösterdiniz. Her itirazıma çok başarılı kapanışlar yaparak doğru yaklaşımı anlamamı sağladınız. Tanımadığınız bir insanla dost gibi olur musunuz? Çiğdem Hanım’la olursunuz…Herşey için çok teşekkürler, sizi çok seviyoruz:)
Bu yazıyı okuyan herkese sesleniyorum. Bu süreçte kendinize ve çocuğunuza yapabileceğiniz en büyük iyiliği yapın ve ona uyumayı öğretin.
BeeAnne Notu: Ben hep keyif aldım diye bitiriyorum bu notları ama gerçekten öyle! Burcu Hanım’la az kahkaha atmadık gerçekten, Mert de bize katıldı bazen, mutlu ve huzurlu bir hale geldikçe telefona gülücükleri de yansıyordu🙂 Böyle güzel bir aileye mutluluk, sağlık ve bol uyku dilemekten ve baladam Mert’i kocaman öpmekten başka yukarıdaki sözlere birşey ilave etmem çok zor. Sevgiler…
28/10/2016 /0 Yorumlar/tarafından Bee Anne
Bu yazıyı yazmakta biraz geç kaldım aslında ama şimdi düşünüyorum da senin kapını çalmakta da cok geç kalmışım:)
Çiğdem diyorum çünkü en başından beri gösterdiğin sıcak samimi yaklaşımın ve her an yanımdaymış gibi bir destek oldun tüm süreçte.
Arya 9,5 aylık olmuş ve ben 2 saatten fazla kesintisiz uykuya hasret, tükenmiş bir hale gelmişken artık sabrımın son noktasında seninle tanıştım. İyi ki tanımışım, iyi ki….
Gündüz yarım saatten fazla uyumayan, geceleri 2 saatte bir uyanıp emmeden uykuya dönemeyen ve şimdi anlıyorum ki bu durumdan ötürü gayet huzursuz bir bebek olan Arya şimdi o kadar farklı ki…
Bunu başarabilmemin nedeni sensin ve senin bana olan inancın, süreci son derece profesyonel yönetmen ve samimiyetin.
Arya şimdi gündüzleri 2 defa 1.5’ar saat, geceleri ise kesintisiz 10 saate yakın uyuyor. Bunun sonucunda her geçen gün Arya çok daha mutlu huzurlu ve sağlıklı bir bebeğe dönüşüyor.
Tabii ki ben de çok daha dinç, uykumu almış, kızımla çok daha kaliteli zaman geçirir hale geldim. Eşimle birlikte birbirimize vakit ayırabiliyor, bize kalan zamanın değerini biliyoruz. Tüm bunlar için sana sonsuz teşekkürler.
Benim için şu an içinde olduğum bu durum bir hayaldi ve mucize bekliyordum bunun olması için. Mucizeyi beraber yarattık. Evet, mucizelere hep inandım ama şimdi biliyorum ki mucizeleri bazen beklemek yerine biz yaratıyormuşuz.
Sonsuz teşekkürlerim ve sevgilerimle…
BeeAnne Notu: Evet, pek “Hanım”, ünvan vs. sevmeyen bir insan olsam da, tabii ki de bir ilişki modelimiz var ama bazen böyle atalım şu “Hanım”ları diyebiliyoruz:) Ne güzel ki, böyle güzel diyaloglarla ilerliyoruz, ne güzel ki hep güzel insanlarla karşılaşıyorum. Şimdi Arya’nın eğitim başlamadan önceki bir günü ve gecesi nasıl geçiyordu diye hatırlamak için dosyasına baktım da; eğitimden 2 gün önceki gecesi şu şekildeymiş: 21:15 akşam uykusuna yatış ve sonrasındaki kalkış saatleri: 21:35-23:00-00:15-3:50-5:50 ve her seferinde emerek uykuya dönebilmiş. Merve’nin de yazdığı gibi, iyi ki şimdi bambaşka bir noktadayız; iyi ki Arya sağlıklı ve mutlu bir şekilde hayatına devam ediyor. Bol uykulu, eğlenceli ve ballı-tatlı bir ömrü olsun balarımızın…Sevgilerimle,