Takip gecesi! / Öykü / Milliyet Blog
Yakın plan, sessiz ve çekincesiz, nefesinin güçlü ve korkusuz bir hal içinde, bir kurban arayışında, kulağında dönüp duran müziğin etkisindeydi. Adımları canından bezmiş, yarım yangalak yaşadığı hayatın, korkunç ve belirsiz izlerini gösteriyordu. Heyecanın ortasındaki bu takip, gecenin soğuk ve puslu havasında yaşanıyor ve geçmişi bu güne taşıyan bir etkide bulunuyordu. Bir ses duyuldu! Bir kadının hissiz sesi! Şehrin gizli havasında, boğazında nefesin gezinemediği, o gece evine asla sakin bir şekilde gidemeyeceği bir akşamdı. Delirten ve nefes alınamayan o anlar, takip eden yara bere içindeki yüzün karanlığında birbirine karışıyor, takip eden o vahşi erkeğin intikam duygularıyla şekilleniyordu.
Bir intikam! Nedensiz ve acı dolu! Kadının kalbinin durması için yeterli bir nedendi. Kendince hayatla olan berbat kavgasının bir sembolü olmuştu bu kadın. Katili o anda gökyüzüne bakıyor ve duaya benzer şeyler mırıldanıyordu. Tanrısı başka, hayatı korkunçtu. Ölümden nefret ediyordu ve korku doluydu. Tüm kadınlarının ölmesi gibi garip bir isteği vardı.
Kadın sessizce ölümün soğuk nefesini ensesinde hissetti. Bitmişti renkli rüyanın neşeli anları. Katilin avucunda küçük bir oyuncak adam duruyordu. Yaşamadığı çocukluğun belli belirsiz anısıydı. Yeni eylemlerine hız kazandırıp, ürküten fikirlerini hayata geçirmeye devam edecekti!