ERGANİ’DE BİR ZAMANLAR… | Başûr Bakûr e
1977-78 kuşağının Mescid-i Aksa’sı Sömürge Salih’in kahvesiydi.
Uğramayanı devrimciden saymazdık.
Uğrayanın da başımızın üstünde yeri vardı.
O yüzden başımız hep ağırırdı.
Tartışma halkalarının arasına sokulmaya çalışan yeni yetme gençler,Vietnamı,Kamboçya’yı,Laos’u,Gine Bissau’yu,Lenin’i Marx’ı Engels’i,Stalin’i,akrabaları kadar tanımış oluyorlardı.
Mehmet İz hep jilet gibi giyinir
Resul hep tavuk satardı.
Karateci Fevzi’nin asıl adının Fevzi Serdar Yaşar olduğunu Sıkıyönetim duruşmalarında öğrenecektik.
Tarık Ekrem Marllboro için her kesi dürtüklerdi.
Mazot Mehmet Şah,yokuş aşağı giden kamyonundan hareket halinde iken kendini kamyonun kapısından sarkıtarak,motordan gelen garip seslerin sebebini bulup tamir ederdi ve ağzı açıkta dinlediğimiz bu öyküden sonra o akşam Cüneyt Arkın filmlerine gitmezdik.
Remzi Demir o cıyak sesi ile kahveye girdiğinde arkası dönük olan her kes gelenin Remzi olduğunu bilirdi.
Sömürge Salih çay dağıtırdı,biz de onun kurtuluşu uğruna umut dağıtırdık.
Terzi Ekrem’in yeri huzur verirdi insanın içine ve kahvenin gürültüsünden bıkanlar bir nevi dinlenme amacı ile kullanırdı Terzihaneyi.
Ya Xelfe Zülküf.
Kimin ayakkabısının kokusunu çekmedi ki rahmetli.
Her kesi ayakkabısından tanırdı.
Kaçakçı bavulu ile Şıvan Perwer kasetlerini C4 patlayıcı taşır gibi özenle taşıyan Zıvkaré Gulo,TRT ŞEŞ de assolit olacağı kimin aklına gelirdi.
Bazen İbrahim Güçlü gelirdi Ankara’dan.
O gece mutlak toplantı yapar ve üç saatlik kısa belirlemeler yapardı.
Hasan Çakır’ın keyfi yerine gelirdi.Hasan Keyf olurdu.
Tektaş Xoca Brejnevin yanından geliyormuş gibi davransa da aslında biz onun Kuski’nin mahallesinden geldiğini biliyorduk.
Gelirken Remzi Demir’in babasından bir avuç çekirdek de Sosyalistlere yardım maksadı ile mutlak alıp gelirdi.
Kasım Kılıçkap raflara yeni gelen ilaçları dizerken,ertesi gün kırılması gereken bir ton odunu düşünüyordu.
Kasım’ın odununu kırarız da Hanifi Karadeniz’in mercimeklerini neden toplamayalım diye sosyalist fetvalar çıkarırdık.
Ertesi gün Çıngılşin Köyünde Kolhoz yardımlaşmaları ile SSCB yi kıskandıracak faaliyetlerimiz olurdu.
Ramazan Yolcu geç geldiğinde yine Kadir’in peşinden gitmiştir derdik.Geldiğinde yanakları al al olmuş bir vaziyette burnundan solurdu.
İsa Polat hep terini silerdi.Sile sile derisini kendi eli ile yüzerdi.
Kırmızı Boğazlı Kazak giyen çocuk olarak polis kayıtlarına girdiğimden beri
Ne Şan Sineması kaldı geriye
Ne de Neco.
Ne her elektrik gittiğinde ”Adiiil anan..s….” sesleri duyuldu
Nede Seyran Sineması kaldı.
25 Kuruşa Yılmaz Güney seyreden bir nesilden,sadece gizli kodlarımızı taşıyan kaldırımlar kaldı geriye.
Değerli arkadaşlar;elbette ki unuttuklarım bazı arkadaşlarımın olduğunun ben de farkındayım.Ancak o kuşak içinde iz bırakanlar olarak değil de yazıyı yazdığım andan itibaren aklıma ilk gelenleri yazarken diğerleri ile kıyaslama yada birini diğerinden farklı bir yere koymak gibi bir niyetim yoktur.Fakat öyle kişiler vardır ki hemen hemen her kes tarafından konuşulur ve sohbetlerin ortak konusu olurlardı.Bölgesel ayırımcılık yaparak insanları rencide edici sıfatlarla değerlendirip kendini bölgeler üstü bir sınıfta değerlendirenlerden bahsetmenin gereğini duymadım.Aslında yukarıdaki tartışmaları okumuş arkadaşlarımızın buna istinaden neden falan insandan bahsetmemişsin gibi bir serzenişte bulunmasını garipsiyorum.Cemil den bahsetmemiş olmamın özel bir sebebi olabilir belki yada bahsetmeye değer bulmamış olabilirim.Xalo Celal ile çok yakın bir diyaloğumun olmamasından kaynaklı bir yabancılık mı diyeyim,hatırlamadım mı diyeyim bilemiyorum ama hiç aklıma gelmediğini de itiraf edebilirim.Fahri Xoca da aynı mesafede idi benimle ve rahmetli yaşamış olsaydı belki beni hatırlamazdı bile.Ama sanki Terzi Ekrem,Xelfe Zülküf,Zıvqaré Gulo ile çok mu samimiydin diyebilirsiniz ama onlar esnaftılar ve hepimizin ortak değerleriydiler.Yakın olduğum ve yazmadığım bir tek Ömer Batkı kalıyor.Hem arkadaş hem de akraba olmamıza rağmen,belirgin her hangi bir sıra dışı davranışını yakalayamadığım için yazının neresine koyacağımı bilemedim.
YORUMLAR VE GÜNEY’İN YANITI
Kadri Bayik Süleyman insanlar sana neden koymadin sunun veya bunun ismini derken bir sürecten bahsediyorlar o sürecte verdigimiz mucadalenin bir parcasiydilar hata yoldastilar,Sonraki sürecte herhangi bir siyasi parti veya örgüte yer almis olmalari Pkk mantigiyla inkar gerektirmez.Sana yine nazim hikayesini hatirlatirim.Bir yöntemi elestirirken ona kapilmamaya dikkat etmek gerek.
Süleyman Güney Mehmet Enez,”Kamil’i neden yazmadın”dedi.Haluk ”Fahri hoca, Cemil, Xalo Celal” den neden bahsetmedin diyor.Zülfiye,Ömer’den bahsetmediğimi vurgulamış.Ben de naçizane bir açıklama yaptım.Ama sen öyle bir yorum yapmışsın ki sanki ben bu arkadaşlarımı dışlamışım ve yok saymışım gibi bir hava yaratıyorsun.Kimse SÜREÇ ten falan da bahsetmemiş ayrıca.SÜREÇ’i nereden çıkardın?En önemlisi;sen de benim kadar bu arkadaşlar ile birlikte kaldın ve mutlaka anıların da olmuştur.Benim unuttuklarımı da sen yaz bari?Ben yaşlanmış ve unutmuş olabilirim.Özür dilerim,bundan sonra yazarken sana danışır öyle yazarım.
Not: Bu yazı bizim tarafımızdan başlık atılıp, Süleyman Güney Facebook sayfasından alınmıştır.