Hindistan’da 250 milyon işçi genel greve çıktı
Hindistan’da sendikalar, Modi hükümetinin uyguladığı gerici neoliberal sendika ve işçi düşmanı politikalara karşı 8 Ocak 2020 Çarşamba günü genel greve gitti. Sendikal merkezlerin açıklamalarına göre ülke çapında yapılan greve yaklaşık 250 milyon işçi katıldı.
İkinci dönem başbakanlık (2015-2019 /2019 -......) yapan Narendra Modi liberal ve gerici politikaları ile meşhur. Modi aynı zamanda sendika düşmanı olarak biliniyor.
Hindistan’da hükümet Temmuz 2015’ten bu yana emek-sermaye ve hükümet tarafını bir araya getiren ve işçilerin sorunlarını masaya yatıran “Hindistan Emek Konferansı”nı toplamıyor. Emek tarafını temsilen sendikal merkezler ilgili bakanlarla Ağustos 2015’te yaptıkları toplantıda on iki maddelik bir talepler listesi sunmuştu. Hükümet bu talepler listesini ne dikkate aldı, ne de tartışmak için sendikaları toplantıya çağırdı.
Hindistan’da hem sanayi üretiminde, hem de kayda değer bir sayıda kırsal (tarımsal üretimde) işçiler ve köylüler çeşitli sendikalarda, partilerde ve demokratik kitle örgütlerinde örgütlü.
Ülkede 8 Ocak 2020 tarihinde yapılan greve Hindistan işçi sınıfının çok büyük bir bölümünün örgütlü olduğu aşağıdaki on sendikal merkez katıldı. Bunun dışında bu sendikal merkezlere üye olmayan işçiler de grevde yerini aldı.
Hindistan'daki sendikal merkezler:
1- Hindistan Ulusal Sendikalar Kongresi (INTUC)
2- Tüm Hindistan Sendikalar Kongresi (AITUC)
3- Hindistan Kimya İşçileri Federasyonu (HMS)
4- Hindistan Sendikalar Merkezi (CITU)
5- Tüm Hindistan Birleşik Sendika Merkezi (AIUTUC)
6- Sendika Koordinasyon Merkezi (TUCC)
7- Serbest Çalışan Kadınlar Örgütü (SEWA)
8- Tüm Hindistan Sendikalar Merkez Konseyi (AICCTU)
9- Sendika Kongresi Birliği (UTUC)
10- İlerici İşçi Federasyonu (LPF)
Taleplerimizi alana kadar mücadeleye devam
Sendikal merkezlerin on iki talebi ise taşeron çalışmaya son verilmesinden asgari ücretin insan onuruna yakışır bir seviyeye getirilmesine, herkese emekli maaşı sağlayacak bir emeklilik sisteminin kurulmasından işsizlik için çareler bulunmasına, iş yasalarının uygulanmasından sendikalı sendikasız bütün işyerlerini kapsayan ulusal bir sosyal güvenlik sisteminin oluşturulmasına, sendikaların kurulum ve tescilinin kolaylaştırılmasından İLO’nun 87 ve 98 sayılı sözleşmelerinin onaylanmasına, hayat pahalılığına karşı önlemler alınmasından kamu hizmetlerinin iyileştirilmesine, iş yasasında hükûmetin tek taraflı değişiklikler yapmasına son vermesinden Hindistan Havayolları başta olmak üzere özelleştirmelere son verilmesi olarak sıralanıyor.
Greve çiftçilerden, öğrencilerden, tarım işçilerinden ve öğretmenlerden büyük katılım vardı. Çeşitli yerlerde protestocular gözaltına alınsa da grev devam etti. Bu genel grev aslında 2015 yılından bu yana devam eden neoliberal - özelleştirmeci - işçi karşıtı politikalara karşı yapılan geçmişteki genel grevlerin devamı ve gelecek daha geniş çaplı grevlerin de habercisiydi.