Yazdan Kalan: Nisan 2014
Birkaç haftadır raflarda karpuz görüyordum da açık bahçe değildir diye yanına yaklaşmıyordum. Dün pazarda görünce dayanamadım büyükçe bir dilim aldım. Alanya karpuzuymuş, nisan sonunda açık tarlada yetişiyor ama erken hasadın bu kadar tatlı olabileceğini tahmin etmemiştim.
Ata, tabir yerindeyse şapur şupur yedi. Hatta yorulup tavşan gibi hırp hırp dişledi. Anlaşılan o ki Atoş için çileğin tahtı sallantıda.
Gönderen Yazdan Kalan zaman: 09:21 6 yorum:
Etiketler: Ata bebek, Ben bildiriyorum
Gönderen Yazdan Kalan zaman: 08:32 2 yorum:
Gönderen Yazdan Kalan zaman: 10:39 8 yorum:
Ata'nın elinden tutup Atatürk'ün huzuruna çıkmayı ne çok isterdim bugün. Evet henüz çok küçük hiçbir şey anlamayacak ama olsun Barış Parkı'ndaki ağaçlar arasında koşacak, 'Üstü başı kirlenmesin özenli çıkalım Gazi'nin karşısına' diye kucaklayıp alacağım. Aslanlı yolda koşacak, düşecek diye korkacağım. Düşecek elbet ama kalkacak. Merdivenleri tırmanacağız birlikte, elimden tutacak ama birkaç basamağı tutunmadan tek başına çıkacak. Şeref Holü'ne girdiğimizde bir ağırlık, bir hüzün çökecek içime yavaşlayacak adımlarım. Ata ise aksine, uçarak gidecek, yüksek tavanlar şaşırtacak onu heyecanlanacak daha da neşeyle koşacak. Bir kasımpatı vereceğiz Mustafa Kemal'e, ardımızda bu günü Ata'sıyla kutlamak isteyen yüzlerce insan. Umut dolacak içim.
Mustafa Kemal’lerin 23 Nisan’ı, Mustafa Kemal’lere kutlu olsun!
Kış aylarında çekilmiş bir fotoğraf; Anıtkabir'de Ata.
Gönderen Yazdan Kalan zaman: 10:38 3 yorum:
Gece saat üçe doğru depremle uyandım. Odada karartma perde kullandığımdan zifiri karanlıkta yatağın sağa sola sallandığını hissetmek çok endişe verici bir his. Bittikten sonra da insan geçtiğine ve tekrarlanmayacağına inanmak istemiyor. 17 Ağustos'tan bu yana deprem düşüncesi inanılmaz rahatsız ediyor beni. Oldum olası doğal afetlerden korkmuşumdur. Gök gürültüsünden de korkuyorum çocuklar gibi.
Bütün gecem uykusuz geçti. Kafamda sürekli en kötü senaryoyu kurdum, betonların altında kalırsak Ata'yı nasıl yaşatabilirim. Yarası olmazsa, günlerce aç ya da susuz yaşayabilir mi? Bunları düşünmek bile mideme kramplar sokuyor ama sanırım bu tür olaylarda ayakta kalmak soğuk kanlıların işi.
Sabah ilk işim Antalya körfezinde olan depremin derinliğine ve şiddetine bakmak oldu. Beş buçuk seneden beri Alanya'dayım. Bu bölge aslında deprem kuşağında sayılmaz ama son altı ayda haddinden fazla sallandık. Okuduğuma göre bu, Akdeniz'de yeni bir fay hattının ortaya çıkmasından kaynaklanıyormuş. Bir de şu var; arama kurtarmacılar öncelikle yıkılan evin mutfak ve banyosuna bakarlarmış zira hayatta kalmaya çalışan insanlar çamaşır ya da bulaşık makinesi gibi tuzla buz olmayan eşyaların yanında sığınmayı seçerlermiş. Ruhumu karartıyor bu tip konular ama deve kuşu gibi başımı toprağa gömmek istemiyorum, içimdeki korkuyu yenmem lazım.
Biraz fıstık ve yeşil çay ile kendime gelmeye çalışacağım zira yapılacak işler var.
Gönderen Yazdan Kalan zaman: 14:05 11 yorum:
Gönderen Yazdan Kalan zaman: 14:03 5 yorum:
Nisan... Ne de hoş geliyor kulağa. Babil- Süryani takviminden alınmış, Sümerce'de ilk meyveler olarak tercüme ediliyor. Latice'de ise Aprilis, güneşlenmek, güneşte ısınmak anlamı taşıyor. Hangi lisanda olursa olsun seviyorum nisanı. Tıpkı mayıs ve temmuz gibi söyleyişi çok güzel.
Yaban gülleri ve mavi fare kulakları nisanda bir başka güzel.
Güzel ve çirkin, doğada da bir arada.
Alanya'da şimdi her yer yenidünya, çiçeklerinin o baş döndürücü kokusundan sonra turuncuya büründü ağaçlar.
Gönderen Yazdan Kalan zaman: 14:27 5 yorum:
Bütün güzel şeyler çok çabuk bitiyor, tıpkı mimoza çiçeğinin sarı manzarası gibi...
Gönderen Yazdan Kalan zaman: 21:17 3 yorum:
Etiketler: Alanya'da, Küçük şeyler sevindirir ruhumu
Gönderen Yazdan Kalan zaman: 11:46 4 yorum:
Canım sıkkın, fikirdaşlarımın da öyledir bundan hiç kuşkum yok. Aslında sayfalarca yazabilirim ama susuyorum zira güneş doğacak biliyorum. Yeter ki gönlümüzden umut eksilmesin.
İlk Yaz geldi, güneş tepede. Sahil yolunda yürürken güneş yağı kokularını duyabiliyorum. Bu mavilik, bu canlılık ayakta tutmaya yetiyor beni. Bırakıp gitmemeli memleketi, sıkı sarılmalı, çok daha sıkı.
Gönderen Yazdan Kalan zaman: 15:03 1 yorum:
Yer: Kleopatra Plajı