23 Nisan 2016 - hurriyet.com.tr
Görünen o ki antioksidanların güneşe karşı koruma sağladığı teorisinden yola çıkarak yapılmış ağızdan alınan bazı cilt koruyucular var. Laboratuvar araştırmaları da bu fikri destekliyor. Bilim insanları tüysüz farelere E vitamini verdiklerinde, hayvanların morötesi ışığa maruz kaldıklarında daha az cilt hasarına uğradığını gördüler. Dermatolog Salvador Gonzalez Rodriguez ise Polypodium leucotomos adlı bir eğreltiden elde ettiği maddeyi inceliyor. Ona göre, antioksidan bakımından zengin olan bu madde insanlarda güneş kaynaklı DNA zararını azaltabilir.
Fakat ağızdan alınan koruyucu üreten bir İspanyol firmasına danışmanlık yaptığından, Rodriguez’in tarafsızlığı tartışmalı. Dahası, standart yöntemlerle ölçüldüğünde ağızdan sağlanan güneş korumasının pek de işe yaramadığını kendi de kabulleniyor: “Eğer geleneksel güneş kremleriyle aynı biçimde değerlendirirsek, ağızdan alınan antioksidan bazlı koruyucuların SPF değeri çok düşük kalıyor.”
Tabii bu geleceğin küresel ölçekte ısınmış dünyasında ne zaman dışarı adımımızı atsak her yanımızı yapış yapış bir şeylerle kaplamamız gerektiği anlamına gelmiyor. Sığ sularda yaşayan birçok deniz canlısı morötesi ışığı emerek doğal güneş kremi işlevi gören, mikosporin benzeri aminoasitler üretiyor. Bu bileşikler bakterilerde, alglerde ve mantarlarda görüldü. Bazı bilim insanları bu maddeleri insana aşılamanın olanaklı olduğunu düşünse de, şimdiye kadar dişe dokunur bir şey yapabilen çıkmadı.
gunes koruyucu hap antioksidan