Can'ına doyamadan gitti.. - ! Entel Karınca !
2 Şubat benim için hiç iyi başlamadı. Dün zaten yine her zamanki gibi uykusuzluğum tuttu. Müzik dinleye dinleye öyle uyuya kalmışım. Sabah babam uyandırmadı beni. Onlar kahvaltı yaptıktan sonra uyandım. Tatil beni iyice tembelleştirdi. Okulların açılmasıyla bu tembelliği üzerimden atacağımı düşünüyorum. Ben miskin miskin gözlerimi ovuştururken çoktan öğlen olmuştu hacı.'' Lan bu kadar uyunur mu hödük'' dedim kendime. Abi sen yazın görmeliydin beni. Daha geç kalkıyordum. Neyse efendim bi güzel kahvaltımızı yaptıktan sonra oturduk bilgisayarın başına. Arkadaşımın Msn iletisinde ''Defne Joy Foster, mekanın Cennet olsun'' yazmasın mı. Aman allahım dedim, resmen şok geçirdim ya. Dedim bu kız yine eşek şakalarından birini yapıyordur. Hani yarışmadan elendi ya, belki ona yönelik bi cümle yazmıştır diye düşündüm ama yok, öyle değilmiş. İnternet haberlerinde öldüğünü duyunca bende moral eksilere yuvarlandı.. Aklım almıyordu ya, enerjisiyle herkesin gönlünde taht kuran Defne ölmüştü.. Ben de uyumadan önce diyordum ki ''Oğlum vişne, yarın test çöz bir sürü.'' Dediğimi yapamadım. Bu moralle ne yapmamı bekliyorsun ki ? Sınıf arkadaşım öldüğünde göğsüme sancılı bi yumru oturmuştu. O yumruğu bugün tekrar hissettim. O kadar üzüldüm ki öldüğü için. Ölümü hiç hak etmiyordu o. Oysa ben onunla uzman avında yarışacaktım. Sırf bu yüzden bazen alışveriş merkezlerinde onu görmek için saatlerce dururdum. Ama onu göremeden gitti. Peri olup öteki aleme gitti.
En çok buna üzülüyorum zaten. Onu göremediğime ve çocuğuna. Çocuğu kim bilir ne yapacak, nasıl yaşayacak onsuz? Anne sevgisi olmadan büyüyen bir çocuk, susuz büyüyen çiçeğe benzer.. Zamansız gidişine nasıl alışacağız bilmiyorum. Birçok insan onun ölümüne çok üzüldü. Twitter aleminde her yerde onun ismi var. Hani haber programlarına çıkıp ''Ahahah oğlum şaka lan ölmedim.Ne güzel yediniz'' dese dünyalar benim olurdu. Birini kaybetmek artık benim için alışkanlık haline geldi be blog. Önce sınıf arkadaşım Mahiri kaybettim.. Arkadaş kaybetmenin ne kadar acı bir şey olduğunu öğretti bana Mahir. Sonra Kıvırcık Aliyi kaybettik. Şimdi de Defne.. Bu ölümlerin bi sonu olmayacak mı ? İşin ilginç tarafı, hep sevdiğimiz insanlar ölümün kucağına düşüyor.. Ben bu duruma alışamıyorum..
Oğlu Can'a doyamadan gitti çikolata prenses. Baksana resmine ne kadar içten gülüyor. İçi dışı birdi gerçekten. Kör ölür badem gözlü olur deme. Ben onu daha önceden de seviyordum. Ayrıca Survivor'da yarışacaktı bu yaz. Ben şimdi o programı nasıl izleyeceğim bilmiyorum
Acun bu hafta yok böyle dansı yapmayacakmış. Yapması tuhaf olurdu zaten.
Hiçbir zaman pozitif enerjisini eksik etmedi kimseden. Annesi ve babası ayrı olmasına rağmen yaşama sevincini yitirmedi. Ben olsam böyle olmazdım. Ne bilim Defne kadar pozitif olamazdım herhalde. Onun gibi kimse olamaz zaten. Gerçek bu.
Televizyonda ölüm haberlerini gördükçe kötü oluyorum.. Bütün bunlar şaka olsa keşke.
Yarın cenazesi yapılacakmış. Onu toprağın altında öyle düşündükçe göğsümdeki yumru yine canımı acıtıyor
Hepimiz bi gün ölücez. Acaba ben ölünce arkamdakiler üzülür mü merak ediyorum. Gerçi bi gün ben de ölücem ama hiç ölmeyecekmiş gibi hissediyoruz dimi?
Ama çaresi bulunmayan tek şey ölümdür.
Yattığı yer nurla dolsun.. Uyurken hep gülümsesin mesela.. 2011 Uğursuz bi yıl sanki. Sevdiklerimi hep benden alıyor. Daha ne kadar dayanırım bu ölüm haberlerine bilmiyorum..
Daha fazla yazamıyorum. Üzüntüden tıkandı bütün düşüncelerim..
Sevdiklerinin kıymetini bil derim sana..
Bu şarkıyı da dinle benim için..
sezinÇarşamba, Şubat 02, 2011Diyecek sözüm yok, "Aynen"den başka. Tıpatıp aynısını düşündüm ama ... Ooof of inanamıyorum ki!YanıtlaSilbendissÇarşamba, Şubat 02, 2011gerçekten moral bozukluğu dolu gün geçirdim bende, hiçbişey yapmak istemedim..tabiki tanımıyordum ama adını ölümle düşünebileceğim en son insanlardan biriydi..nur içinde yatsın..YanıtlaSilMissboneÇarşamba, Şubat 02, 2011Bende sabah sabah çok üzüldüm ama ne bileyim sonuçta ölüm kadar doğal birşey yok hayatta. Yok olmadı,sadece öldü... Böyle düşünürsek bu acılara katlanması daha kolay...YanıtlaSilLalişPerşembe, Şubat 03, 2011Bir varmışız, bir yokmuşuz...YanıtlaSilMia WallaceCuma, Şubat 04, 2011off.. Vişne Çürüğümm.. yazılarını özlemişim ve çook güzel yazmışsın..Ben de çok kötüyüm bu haberi aldığımdan beri.YanıtlaSilEfendisizCuma, Şubat 04, 2011Sözün bitip tükendiği yerde ellerim göğe doğru uzanmış dua ediyorum sadece..YanıtlaSilOkuyanKızCuma, Şubat 04, 2011Kısa bir süre önce televizyonda kıpır kıpır oynayan birinin ölüm haberini almak çok üzücü gerçekten. Nur içinde yatsın...YanıtlaSilrapunzelCuma, Şubat 04, 2011Hayatta verilen değerler eksik kalırdı ölümlerede üzülmesek,üzülmeliyiz ki bi anlam katılmalı bişeylere her ne kadar üzülerek kattığımız şeyler saçma olsada..yüreğine sağlık vişne :(YanıtlaSilmis gibiPazar, Şubat 06, 2011Ben onu bu kadar sevdiğimi bilem bilmiyordum. Sanki hep tanıdığım ama fazla görüşmediğim bir arkadaş gibi koydu bana ölümü.EN çok da şu Hıncal Uluç'un yazısı sinirlerimi zıplattı. Yollu demiş resmen ya. Ne hak? Sana noluyor acep? Çok kızdım çok. Artık yazıyı bıraksın, salatalık eksin bahçesinde bi zahmet!YanıtlaSilhayalciPazar, Şubat 06, 2011Defne Joy giderken bize öyle çok şeyi hatırlattı ki unuttuğumuz.Bi anda boşlukta yüzerken bulduk kendimizi.Nur içinde yatsın..YanıtlaSilZennubeSalı, Şubat 08, 2011ben de hiç sevmedim bu 2011'i. hem de hiç.YanıtlaSilfrancesca mckennittSalı, Şubat 08, 2011Hep bu izlenimi verdi di mi. Gerçekten, "Nasıl da yediniz!" diyecekmiş gibi. Keşke dese de, arkasından konuşanlara da cevaplarını verse.YanıtlaSilYorum ekleDaha fazlasını yükle...