ATUDER | SİZİN HİÇ BABANIZ ÖLDÜ MÜ? (Uzm.Dr. M. Murat OKTAY)
Benim bir kere öldü. Kör oldum
Yıkadılar. Aldılar. Götürdüler
Babamdan ummazdım bunu. Kör oldum
Musalla taşının üstünde babam!
Tepemde pırıl pırıl bir gökyüzü, kara kışa inat. Fukara yazı derler yoksuldan yana bir güneşli hava.
Ama ben kör oldum.
Okuduğum bütün kitaplar, söylediğim bütün türküler, ezberlediğim bütün şiirler bir yanda kaldı.
Babamla ben bir yanda.
Üstelik yaşam ve ölüm üzerine çokça felsefe yapabilirdim de. Dilim tutuldu. Lal oldum.
İnsan garip oluyor onca kalabalığın ortasında yapayalnızsın. Ve hep ilk neyi düşünürüm diyordum kendi kendime ilk aklıma gelen çocukluğum oluyor.
Şimşek gibi çakıyor beynimin dehlizinde anılarım ve birden bir güzel aydınlık oluyor dünya.
O an geliyor aklıma.
Beklide beni ben yapan o an.
Öyle dondurmalı şekerli bir anı değil benimkisi.
Küçücük bir çocuktum. O sabah babamla birlikte müdürlüğünü yaptığı okula gittik. Yaz tatiliydi sanırım okulda öğrenci falan yoktu. Bir aralık babamın odasında masanın üzerinde duran ve üzerinde D.M.O (Devlet Malzeme Ofisi) yazılı, kurşun bir kırmızı kalemi gördüm. Biraz yazıp çizdikten sonra akşam evde devam etmek üzere cebime koydum onu. Eve geldiğimizde babam o kalemi gördü. Kalemi nereden aldığımı sordu. Ben de masanın üzerinden alıp cebime koyduğumu söyledim. Hiç aklıma gelmedi babamın o denli hiddetleneceği.
Ve ben devletin ne olduğunu bilmeden devlet malının tüyü bitmemiş yetim hakkı olduğunu yediğim dayak sonucu anladım.
Yediğim tokatların acısından çok tüyü bitmemiş yetim hakkı incitmişti içimi.
Ve sonra babam affetmek için beni, portakal sandığından yaptığı boyacı sandığını verip elime, konu komşunun ayakkabılarını boyattı bana.
Kazandığım parayla aldığımız kırmızı kalemde DMO yazmıyordu.
Ben o gün bir devletin bir kurşun kalemi için oğlunu tokatlamaktan çekinmeyen babamdan ayakkabı boyacılığı yapsam da emeğinle, onurunla kazanacağın hayatın her şeyden daha önemli olduğunu öğrendim.
Elimin yettiğince hırsızlığın, yolsuzluğun ve her tür onursuzluğun karşısında durdum.
Ve ben o gün bu gündür, alın teriyle kazanılanın en büyük değer olduğunu öğrendim.
Toprağın bol olsun baba.
İyi ki babam olmuşsun.
Teşekkür ederim sana benim babam olduğun için.
Mekanın cennet olsun. Kabrin nurlarla dolsun.
22.11.2013 13:24:51 Cuma Yıldırım
Murat bey kardeşim, tekrar başınız sağolsun. Allah kalanlarınıza uzun ömürler, sağlık ve sıhhatler versin. Mekanı cennet olsun
22.11.2013 19:10:15 ilyas ertok
Murat abi içimi sızlatarak okudum yazını..Yıllar öncesine götür beni, tam 16 yıl olmuş babamı kaybedeli. 16 yaşındaydım o zaman ve bir günde öğrendim insanın büyüyeceğini. Kaybıyla omuzlarıma yüklenen sorumluluğu bana öğrettiği ilkelerle taşıdım belki. Görüyorum ki tüm babaların ortak öğretileriymiş aslıda insani değerler. selam olsun böyle insanlara..Ruhları sad, mekanları cennet olsun..
22.11.2013 23:03:38 mustafa sabak
Çok değerli Murat abim.Mekanı cennet olsun.Sizin gibi abilerimizi başımızdan eksik etmesin ,sağlıklı ömürler versin...
23.11.2013 17:31:38 MEHMET AYRANCI
Eli öpülesi babanızın değer verdiklerinin siz saygıdeğer oğlunda değer görmeye ve aktarılmaya devam ettiğini hissettim yazdıklarınızdan... Acizane aklıma şu geldi; babanız Hakk'a yürümesine rağmen siz ona bu "taraf"lardan hediyeler göndermeye, o da bu hediyeleri kabul etmeye devam ediyorsunuz. Saygılarımla...
27.11.2013 00:33:34 Pınar Yarbil
Tekrar basin sagolsun arkadasim. Sanirim simdi buyudun artik cocuk degilsin . Allah gefide kalanlara saglik sihhat versin.anne baba yasadigi müddetçe yas kac olursa olsun hep cocuksun taki kaybedene kadar.
28.11.2013 12:54:20 Murat KOYUNCU
09.12.2013 17:38:20 şahin kartal
02.01.2014 12:41:45 yılmaz safi
Allah rahmet eylesin.Tekrar basin sağ olsun abi. Mekanik cennet olsun