Tankların 100 Yılı: Arazi Kruvazörleri Kehaneti
"O titreyen solgun görüntüsüyle büyük ve hantal, siyah bir böceği andırıyordu, öyle bir böcek ki çelikle kaplanmış bir kruvazör boyutlarında, ilk siper hattına doğru yan yan sürünürken arkasındaki lombarlardan ateş ediyor... Ve mermiler gövdesini, şiddetli bir dolunun teneke çatı üzerine yağmasından daha çılgınca dövüyor olmalıydı."
İngiliz yazar Herbert Wells bu metni 1903 yılında, ilk zırhlı araçlar Somme Nehri üzerinden geçmeden on üç yıl önce yazdı. Hayal gücü ve ileri görüşlülüğü, askeri mühendislere toplarla donanmış zırhlı araçlar geliştirmeleri doğrultusunda ilham verdi ve bu, modern savaş yöntemini ciddi anlamda başka bir boyuta kaydırdı. Kehanet tarzındaki bu hikâyenin adı "The Land Ironclads" idi.
Güçsüzleşen Şehirlilerin Kullandığı Araçlar
Wells, avcı, çiftçi ve eğitimli atlılardan meydana gelen köylülerin, şehir sakinlerinin saldırısına karşı koyduğu soyut bir savaşı anlatmıştı. Şehirliler kültür ve teknoloji bakımından kırsal nüfustan ilerideydiler. Genç köylü teğmen şehirliler hakkında alaycı bir şekilde şunu söyledi: "Onlar bir grup güçsüz şehirli ve işin aslı bu. Onlar kâtip, fabrika işçisi, öğrenci, medeni adamlar... Hayatlarında gece açık havada uyumanın ne demek oluğunu bilmezler... Atlarına adeta bisiklet sürüyormuş gibi biniyorlar; şunlara bir bakın!"
Hâl böyleyken, savaş bir çıkmaza girdi. Teğmeni dinleyen savaş muhabiri yazılacak pek fazla bir şey olmadığından yakınıyordu. Çelik canavarlar, tam da muhabir şiddetini kaybetmekte olan savaş hakkındaki makalesi için bir isim bulduğu sırada ortaya çıktı.
Arazi zırhlılarıyla karşılaşan ve görevi esnasında kullandığı gözde silahının artık rekabet edemeyeceğini fark eden bir süvari subayı "Böylesine metalden bir araca karşı konulması nasıl beklenebilir ki?" dedi.
Şehirlilerin kullandığı yeni araçlar ışıldaklarıyla bir gümbürtü içerisinde savaş meydanına akın etti ve bu, savunmacıların cesaretini hemen kırdı. Doğuştan savaşçılar ve kovboylar cephe hattını terk etmek için acele ettiler. Her ne olursa olsun pes etmeyeceklerdi! Elverişli konumlarını bırakmadılar. Ağır topçuları ile çok sayıda atlıları vardı ve savaş için hazırlandılar.
Güneş doğduğunda muhabir ve askerler düşmanın çelik devlerini daha iyi görebildiler.
Yukarıdan bakıldığında arazi zırhlıları, tıpkı bir kaplumbağanın kabuğunda olduğu gibi parçalı bir zırhla korunmuştu. Süspansiyonun tamamı esnek, metal bir etekle kaplanmış, yanlar ise lombarlar, tüfek namluları ve teleskoplar ile donatılmıştı.
Araçlar oldukça özgün teleskop nişangahları taşımaktaydı. Bunlar "Kamera Obscura" idi: Bu eskiden kalma cihazlar parlak bir nesneyi, nişancının önündeki ekranda gösteriyor ve böylece nişancının hayatını riske atmasını önlüyordu. Nişancı iyi korunan zırhlı aracında oturuyor ve fırlatma ölçeğini pergel ile ayarlıyordu. Nişangah hedefe kilitlendiğinde, nişancı ateş etmek için bir topuzu sıkıca kavrıyordu. Sistem hatasız bir şekilde işlemekteydi. Genellikle atış tanzimi en fazla iki defa ateş edilmesini gerektiriyordu.
Son Derece İsabetli Bir Öngörü
Aracın yan eteğini yürüten bir vasıta motoru barındırıyordu. "Bay... Bay Diplock" dedi; "ve onları Pedrail olarak adlandırdı... Onları burada görmek ne kadar şaşırtıcı!"
Araçların tırtıllı-süspansiyon yerine "ayaklı tekerlekleri" vardı. Bu tekerlekleri İngiliz mühendis B.J. Diplock geliştirmişti. Tekerleğin jantı olarak metal blokları kullanılırken, jant teli vazifesini ise bir düzeltici sistem görmekteydi. Bu ayakların üçü, aracı dengede tutabilmek için daima yere basıyordu. Diplock icadına tam olarak "ayak-rayı" anlamına gelen "Pedrail" ismini verdi. Her ne kadar Diplock bu tip bir mekanizmayı ilk icat eden kişi olmasa da Wells tarafından yazılan hikâye kendi "Pedrail"inin popüler olmasında rol oynamıştı.
Bununla birlikte, araçların haberleşme kabiliyetleri yetersizdi. Telsizleri bulunmuyordu ve mürettebat iç muhaberede konuşma borularını, dış temaslarında ise sinyal bayraklarını kullanmaktaydı. Ancak bu, "güçsüzleşen" şehirlinin düşman savunmasını yarıp geçmesini engellemedi. Arazi zırhlıları siperleri geçti ve ateş gücü ile oraları güvence altına aldı. Arazi zırhlıları kendisini düşman atlılarından koruyan piyadeler ile desteklenirken, köylüler karşı batarya topçu düellosunu kaybetmişlerdi.
"The Land Ironclads" aslında hiç de hayal ürünü değildi. Ivan Block (Rus tüccar ve sofist) durumla ilgili açmazı korkunç ayrıntılarıyla tarif etti. İngiliz Ordusu 1899-1902 arasında Güney Afrika'da "Boer"lere karşı savaşırken raysız trenleri kullandılar ve hikâyedeki muharebe, savaş muhabirlerinin gönderdiği raporlarla benzerlik gösteriyordu. Kurmaca olan tek şey dev araçlardı.
Winston Churchill, Wells'in sadece hayal gücünü kullanarak zırhlı araçları olabildiğince gerçeğe yakın bir şekilde betimlediğini söyledi. Mühendislerin "arazi kruvazörlerini" geliştirirken öncelikle Wells'in zırhlılarına başvurduğuna şaşırmamak gerek.
1903 Aralık tarihli "Strange Magazine"den Resimler
Bilim kurgu sayfalarından, savaş meydanlarındaki esas varlığına dek uzanan tankların tarihini takip edin!