World Wide Web'E Higgs Boson: Cern'De 7 Büyük Keşif Yapıldı - 2019 | Tech
Yayınlandığı: Tech • Görünümler: 9273
Dünyanın en büyük parçacık fiziği laboratuvarı olan avrupa nükleer araştırma örgütü (cern), 29. Kuruluş yıldönümünü 60. Yılını kutluyor. Size en büyük keşiflerini getiriyoruz.
Bir zamanlar uzaktaki Higgs bozonu parçacıklarının tespiti ve antimaddelerin yaratılması gibi anıtsal keşiflerin gerçekleştiği dünyanın en büyük atom kırıcıları bugün 60. yıldönümünü kutluyor (29 Eylül).
1954 yılında kurulan ve Avrupa-İsviçre Nükleer Araştırma Örgütü ya da CERN, Fransız-İsviçre sınırındaki Cenevre'nin yakınında bulunan, dünyanın en büyük ve en gelişmiş parçacık hızlandırıcılarından bazılarını içeriyor.
Laboratuarın yıldönümünün şerefine, son altı yılda CERN'de yapılan en büyük keşiflerden bazıları burada. [Tuhaf Fizik: Doğada Havalı Küçük Parçacıklar]
1. 'Tanrı parçacığı'
Fizik dünyası, Temmuz 2012'de CERN'deki Büyük Hadron Çarpıştırıcısı'nı (LHC) kullanan bilim adamlarının Higgs bozonu olarak adlandırılan bir parçacık tespit ettiklerini duyurdular.
1960'larda İngiliz fizikçi Peter Higgs, tüm parçacıkların sürükleneceği bir alanın varlığını varsaydı - melas kütlesini veren pekmezden geçen mermerler gibi. Higgs, bu alanın onunla ilişkili bir parçacık içerdiğini düşünmüştü - bu, tüm diğer parçacıkların kütlesine vereceği düşünülmektedir. Bu parçacık Higgs bozonu olarak bilinirdi. Fizikçi Leon Lederman ve bilim yazarı Dick Teresi'nin 1993 tarihli bir kitabından sonra “Tanrı parçacığı” lakaplıydı, ama Higgs'in de dahil olduğu birçok fizikçi bu terimi sansasyonel olarak reddetti.
2012 yılında, on yıllarca süren bir avın ardından, LHC'deki iki deney, bir atom çekirdeğinde bulunan pozitif yüklü parçacık olan protonun yaklaşık 126 katı ağırlığında yeni bir temel parçacık tespit etti. Bir yıldan kısa bir süre sonra, fizikçiler LHC içinde iki buçuk kat fazla veri topladıktan sonra, araştırmacılar yeni parçacık parçasının, aslında Higgs olduğunu doğruladı.
Higgs bozonunun keşfi, parçacık fiziğinin Standart Modelindeki bulmacanın son parçasını temsil eder; bu, dört temel kuvvetden üçünün - elektromanyetik, zayıf ve güçlü nükleer kuvvetlerin - atom altı seviyesinde nasıl etkileştiğini açıklayan bir teoridir (fakat yerçekimi içerir. Peter Higgs ve Belçikalı fizikçi Francois Englert, 2013 yılında Higgs boson'un varlığını tahmin ettikleri için fizik dalında Nobel Ödülü'ne layık görüldü.
2. Zayıf nötr akımlar
1973 yılında, ilk büyük keşiflerden biri CERN'den çıktı: Gargamelle kabarcık odası adı verilen bir cihaz içinde zayıf nötr akımların algılanması.
Zayıf nötr akımlar, atom altı parçacıkların, parçacık fiziğindeki dört temel etkileşimden biri olan zayıf kuvvet ile etkileşebilmesinin bir yoludur. Nötr akımların keşfi, doğanın (elektromanyetizma ve zayıf kuvvet) iki temel etkileşimini elektroweak kuvvet olarak birleştirmeye yardımcı oldu.
Teorik fizikçiler Abdus Salam, Sheldon Glashow ve Steven Weinberg, aynı yıl içinde CERN'deki bilim adamlarının bu akımların varlığını doğruladıkları gibi zayıf nötr akımları tahmin ettiler. Teorisyenlere 1979'daki çalışmaları için Nobel Ödülü verildi.
3. W ve Z bozonları
1983 yılında, CERN bilim adamları zayıf nötr akımlar tespit ettikten on yıl sonra, zayıf güçlere aracılık eden temel parçacıklar olan W ve Z bozonlarını keşfettiler. Her iki W bozonu (W + ve W-) aynı kütleye ama zıt elektrik yüklerine sahipken, Zosonun hiçbir ücreti yoktur. Onların keşfi, Standart Model için büyük bir nimet oldu.
Super Proton Synchrotron adlı bir parçacık hızlandırıcısı kullanan partikül fizikçileri Carlo Rubbia ve Simon van der Meer, UA1 ve UA2 denen deneylerdeki kanıtları kanıtlayan bir ekip açtılar. İki bilim insanına, ertesi yıl fizik dalında Nobel Ödülü verildi.
4. Işık nötrinoları
1989 yılında, CERN bilim adamları, ışık nötrinoları olarak bilinen parçacıkların ailelerinin sayısını belirledi. Çok az kütleye sahip veya hiç kütleye sahip olmayan temel parçacıklar, nötrinolar nadiren diğer parçacıklarla etkileşir ve bu nedenle bazen "hayalet parçacıklar" olarak adlandırılır.
Bu hafif, hayalet parçacıkların keşfi, ALEPH dedektörü olarak adlandırılan bir alet kullanılarak Büyük Elektron-Pozitron Çarpıştırıcısı (LEP) ile yapıldı. Bulgular Standart Model ile iyi anlaştı. [Bükülmüş Fizik: 7 Mind-Üfleme Bulguları]
Antimadde, maddenin bir partikülü ile aynı kütleye sahip olan fakat karşıt bir elektrik yüküne (diğer özelliklerin yanı sıra) sahip parçacıklardan oluşur. Madde ve antimadde birleştiğinde, birbirlerini yok ederler, muazzam miktarda enerji açığa çıkarırlar ve gama ışınları gibi yüksek enerjili parçacıklar üretirler.
1995 yılında, CERN bilim adamları, Düşük Enerjili Antiproton Halkadaki PS210 deneyinde, hidrojenin negatif yüklü bir versiyonu olan antihidrojen adı verilen bir antimadde formunu oluşturmayı başardılar. Bununla birlikte, antimadde madde ile çarpıştı ve bilim adamları bunu çalışabilmeden önce yok edildi.
2010 yılında, CERN'in Antihidrojen Lazer Fizik Aparatı (ALPHA) ekibi, yaklaşık bir saniyeliğine antihidrojen oluşturdu ve antihidrojeni birleştirdi ve 2011'de antimaddeyi 15 dakikadan fazla sürdürdü.
6. Ücret paritesi ihlali
Kozmolojinin gizemlerinden biri, evrendeki antimaddenin varlığına rağmen maddenin nasıl var olduğudur, çünkü ikisi birbirini yok etme eğilimindedir. Cevap, madde ve antimadde arasında bir tür asimetri ile ilgilidir.
İlk bakışta, bir parçacık antipartikül ile değiştirilirse fizik yasaları aynı olmalıdır - bu, yük paritesi simetrisi (CP simetrisi) olarak bilinen bir kavramdır. Ancak CERN'deki fizikçiler, suçlama yükünün ihlal edildiğini gösterebildiler.
1964 yılında, nükleer fizikçiler James Cronin ve Val Fitch, CP simetrisinin kırılabileceğine dair ilk kanıtları buldular - 1980 yılında Nobel Ödülü'nü kazandıkları bir keşif. Ancak bu simetriyi ihlal eden son kanıtlar 1999'da geldi. CERN'de NA48 deneyi ve Batavia, Illinois'deki ABD parçacık fiziği tesisi Fermilab'daki paralel deneyde.
7. Dünya Çapında Ağ
Parçacık fiziği bir yana, CERN dünyanın en tanınmış icatlarından birinin dünyası: World Wide Web (WWW). 1989'da CERN'de İngiliz bilim adamı Tim Berners-Lee tarafından icat edilen Web, aslında dünyanın dört bir yanındaki bilim adamlarının bilgi paylaşımı için bir yol olarak tasarlandı.
İlk web sitesi World Wide Web projesini ve belgelere erişmek veya bilgisayar sunucusu kurmak için nasıl kullanacağını açıkladı. Berners-Lee, Web'e, hala CERN'de bulunan NeXT bilgisayarında ev sahipliği yaptı.
WWW yazılımı, Nisan 1993'te kamuya açık hale getirildi ve herkesin bir Web sunucusu çalıştırabilmesi veya temel bir tarayıcı kullanabilmesi için serbestçe erişilebilir hale getirildi. Ve diğerleri dedikleri gibi, tarih.
Ilk Çelik Çerçeveli Gökdelen Hangisiydi?