Özlem Albayrak: Anomi, cinayet
Yazarlar Anomi, cinayet
Özlem Albayrak : Anomi, cinayet
Anomi, cinayet yazısının sesli anlatımı ve tüm Özlem Albayrak yazılarının sesli anlatımı Yenisafak.com Yazarlar Sesli Makale Köşesinde!
Bendeniz burada bireyselleşme ve ahlak sorununu görüyorum. Daha geleneksel olduğumuz dönemlerde bir hocadan intikam almak bir öğrencinin aklının ucuna gelmezdi. Artık “sen kimsin ki isteğimi reddediyorsun” tipi öğrencilik modeli sırayı almaya başladı. Amir-memur, hoca-öğrenci gibi asimetrik ilişkilerde, kültürel bir farklılaşma var yani. Geleneksel ilişki modeline güzelleme yapıyor değilim, o modelde de hocaların öğrencilere, amirin memura zorbalık yaptığı elbette vaki, ama bendenizin bahsettiği alttan üste saygı, üstten alta sevgiye dayalı ilişki, -ki modern toplumda bireyselleşme yükseldikçe, asimetrik ve simetrik her türden ilişki mekaniklaştikçe bu durum ölüyor.
Öte yandan hızla modernleşmek, Türkiye’yi maddi medeniyetin standartlarına yaklaştırdıkça manevi tarafımızdan bir takım kopmalar yaşıyoruz. Değerler insanoğlunun hiç de kısa olmayan sürelerde biriktirdiği yol göstericilerdir. Tıpkı kaybolduğunda yolunu bulmasını sağlayan yıldızlar gibi, insan kararsız kaldığında ya da verdiği karardan tatmin olmadığında değerlerine başvurur. Modernleşen dünya değişirken ve dönüşürken, eski zamanlara ait geleneksel değerleri de geride, yolda bıraktı. Çünkü prensipler farklılaştı. Ahlak ya da etik artık dünyada, insanların en çok umurunda olan olan nitelikler değil.
Ahlaki kaygı olmayınca da; canını sıkan, kafasını bozan, keyfini kaçıran insanlara karşı acımasızlıkta, şefkatsizlikte, merhametsizlikte sınır, ölçü tanımamaya başladı insanlar. Çektiği kopyadan ötürü ceza almayı sindiremeyen bir avukat adayı, gözünü kırpmadan, “bir insanı canından etmeye, kanını akıtmaya değer mi?” diye düşünmeden hocasını öldürebildi işte. Bir başkası, bir polis memuru sırf istediği yere ataması gerçekleşmedi diye; bir ailesi olan, eşi, çoluğu çocuğu bulunan bir insanı, amirini acımasızca kurşunlayarak katledebildi. Bu insanlar için ne itidal, ne ihtiyat, ne metanet ne de ümit önemli olabildi. Aynı insanlar/katiller, işini yapmaktan başka hiçbir günahı olmayan o iki kişinin canıyla, kanıyla ilgili herhangi bir sorumluluk da hissetmedi.
Kaybettiğimiz şeyi bulabilmek için, yürüdüğümüz yolları geri dönerek o yollara tekrar tekrar bakmamızda fayda var gibi geliyor…