RÜYA RÜYA İÇİNDERÜYA BAŞKA BİÇİMDE
Kara Madde Olmadan Galaksi Yapmak
Gökbilimciler, evrenin temel yapı taşlarından karanlık madde olarak bilinen esrarengiz yapıdan yoksun bir galaksi buldular. Keşif, galaksilerin nasıl oluştuğu ve karanlık maddenin doğası hakkında köklü fikirlere meydan okuyor.
Demo’lar sadece programlamaya ilgisi olanların büyük bir tutkusu. Eğer gençseniz, bilgisayarlarla vakit geçirmeyi seviyorsanız ve boş vaktiniz varsa, sizi etkileyebilecek ya da yönlendirecek üç yol var. Ya başkalarının sistemlerini hack’lersiniz, ya kopya korumasına karşı crack’ler yazabilirsiniz ya da demo’lar üretirsiniz.
Akıl okumak, telekinezi, beyin dalgalarıyla nesneleri hareket ettirmek kulağa pek bilimsel gelmiyor olabilir. Fakat artık internetten bile kolaylıkla sipariş edebileceğiniz beyin dalgalarını okuyabilen cihazlar sayesinde, düne kadar imkansız gözüken birçok şeyi bugün yapabiliyor durumdayız.
BEYNİMİZ KALP KIRIKLIĞINI NASIL ALGILIYOR?
Her birimiz, hayatın bir noktasında boşanma, ayrılma, sevdiklerimizin ölümü gibi nedenlerle sosyal bağlantımızı tehdit eden sosyal olaylar yaşamışızdır. İlginç bir şekilde, bu deneyimleri fiziksel acıya benzer şekilde tarif ederiz.
Ivan Zelich başarıya çok da yabancı değil. Geçen yıl Avustralya başbakanından matematikteki başarıları için sertifika almış. İki yaşında konuşmaya, üç yaşında da negatif sayıları anlamaya başlayan bir çocuk için bu durum pek de şaşırtıcı değil. Onun gelecekten beklentisi de şöyle: “Dünyaya pozitif bir katkı sağlamak listemin en tepesinde, göründüğü kadar basit.”
Bilimciler laboratuvarda insan beyni yetiştirmenin formülü çözdüler. Ohio State Üniversitesi araştırmacıları, 5 haftalık fetüsün olgunluğundan bir beyin üretmeyi başardılar. Bir silgi büyüklüğündeki beyin, genlerin ortalama %99’unu barındırıyor. Böyle bir deneyin sonucunda insan beyni üzerinde yapılabilecek araştırmalar çok daha hızlanabilir gibi gözüküyor. Bakalım Ray Kurzweil’in öngördüğü gibi önümüzdeki 5 sene içerisinde beynin çalışma mekanizmasını tamamen çözebilecek miyiz?
Yakın gelecekte yapay zeka krallığının ilan edildiği bir gelecek kurgusu yatıyor gibi gözükse de, yeni çalışmalar gösteriyor ki dünyanın en güçlü bilgisayarı bile insan beyninin sadece %30’u kadar bir güce erişebiliyorlar. Belki de robotlarla hayal ettiğimiz gelecek meselesini biraz daha ertelememiz gerekebilir.
Nature Cell Biology’de yayınlanan çalışmaya göre kanserli hücreleri kapatmanın yolu, bir tür kırmızı ışık görevi gören miRNA adı verilen küçük bir molekülde gizli. Bu küçük ama insanlık için büyük molekülün asıl fonksiyonu bir tür protein olan PLEKHA7’yi aktive ederek hücre bölünmesini durdurma mesajı taşıması.
RAY KURZWEIL: YAPAY ZEKANIN GELECEĞİ
Yapay Zeka bir devrime vesile olacak mı? Özellikle bu işe kafayı takmış, singularity (tekillik) konusunda emin adımlarla ilerlediğimize inanan Ray Kurzweil için devrim çoktan başladı bile. Yine de sosyal varlığımızı ve gelecek teknolojileri düşünürsek, ciddi bir dönüşümün eşiğinde olduğumuz da kaçınılmaz.
PLAZMA CAMİASININ ‘SİYAH ATI’
Bilimciler uzun zamandır nükleer füzyondan temiz bir enerji kaynağı oluşturmanın peşindeler. Max Planck Plazma Fizik Enstitüsü bu konuda yeni bir yöntem üzerine çalışıyor. Geçtiğimiz sene, 1.1 milyon saatin sonunda dünyanın en büyük ve türünün tek örneği olan Stellarator adını verdikleri nükleer füzyon makinasını tamamladılar. Bir sürü farklı katmandan oluşan ve plazma fizik camiasının “siyah atı” olarak bilinen Stellarator’un W7-X katmanın bile yapımı 19 sene sürmüş. Mühendisler, bir sene süren yoğun testlerin ardından 1.1 milyar dolarlık makinayı yakında ateşleyecekler.
Herkes bir şekilde mutlu olmanın formülünü arıyor olabilir. Bu durumda en güvenilir kaynak tabi ki, beynin işleyişi konusunda zombiye bağlayan sinirbilimciler olabilir.
NURTOPU GİBİ YAPAY ZEKA
Illinois Üniversitesi’nde yapılan teste göre en yetenekli yapay zekanın ortalam zekası 4 yaşında bir çocuğunkine eş değer. IQ testleri, insan zekasını ölçme üzerine kurulu bir test yapısı, ve tabi ki bazı sorularda bilgisayarlar bizden kat kat daha hızlı ama iş çevreyi algılama ve değerlendirmeye geldiğinde bu zeka yetersiz kalabiliyor ve hala bir bilinç geliştirmekten uzak olduğunu net ortaya çıkarıyor.
SİNİRBİLİM VE BUDİZM
“Sinirbilimde genellikle “kişilik” beyin tarafından yaratılmış bir illüzyon olarak görülür. Bana göre, beyin ve beden, bu fiziksel çevre ile birlikte işleyebilmek için bir tür kendilik bilinci yarattı. Bu yüzden onun sadece bir illüzyon ya da bir yapı olduğunu söylemek biraz yanlış yönlendiriyor.”
DUB, STEP, DEVRET!
Her kent gibi İstanbul’un da kayda değer bir yeraltı kültürü var. Akmar metalcilerinden, Galata Kulesi önündeki hippilere uzanan bu alt kültürün mihenk taşı da elbette ki müzik. Metalciler, punk’lar, jungle’cılar, apaçiler derken, 2008’den beri de dubstep’çilerden söz etmek mümkün oldu. İngiltere’ye Jamaika ekolüyle sızan dub, teknolojinin gelişmesi ve ‘bas’ın artık testereye yakın bir tınıya ulaşmasıyla dünyaya dubstep denen türü bahşetti.
İrlanda’da başladı, tüm Dünya’ya yayıldı. Programlama kulüplerini destekleyen CoderDojo Vakfı, 600’dan fazla Dojo’ya öncü oldu. Bu sayede 7-17 yaş arası çocuklar bilgisayar/programlama ve teknoloji kültürü etrafında buluşup birlikte üretmeye başladı.
İngiltere’nin kültürel anlamda Avrupa ve Amerika başta olmak üzere kültür ticareti yaptığı aşikar. Gururla sahiplendikleri dub kültürü, aslında Jamaika’lı göçmenlerin yeraltında başlattıkları bir müzikal akarsu olsa da, İngiliz’lerin bu kültüre ska punk, garage ve hatta rock dahil bir çok türle eşlik etmeleri, büyütmeleri ve tüm dünyaya yaymaları başka hikaye. Ema Joly (Emika) de, her ne kadar İngiliz aksanına sahip olsa da, aslında Çek asıllı. İngiltere’ye evlat edinildikten sonra yeni ailesiyle birlikte taşınmış. Üstelik pek de İngiltere sayılabilecek bir yere de değil; 1967’lerde kurulmuş, belki de dünyanın en yeni şehirlerinden biri, Milton Keynes’de büyümüş.
Plakaların üzerine atılan tozlar ve frekanslarla evrenin estetik/matematikel algısını gün yüzüne çıkaran deneyler. Cymatics, sesin frekanslarını izleyebildiğimiz eski bir deney yöntemi. Metal plaka üzerine verilen titreşimlerin, kum tanelerini belli bir forma sokması mantığı üzerine kurulu. Bu ve benzeri deneyleri müzikle bir araya getirmenin tadını Yeni Zelandalı müzisyen Nigel Stanford’ın videosuyla deneyimledik. Nigel, okyanus ötesinde kafayı kırıp 18 aylık yoğun bir çalışmanın ardından, Faraday kafesinden Cymatics deneylerine uzanan bir video hazırlamış. Ben de interneti bu kadar hızlı ele geçiren bu yaratıcı zihinle az biraz sohbet etme şansı yarattım.
Cyberpunk… Bilim kurgunun genellikle bilgi teknolojilerini yeteri kadar göz önünde bulundurmamasının sonucu olarak kurgulanan bir hikaye. Karanlık ve sisli yeraltı insanları, mega şirketler, bilginin teknolojiyle yükselişi, yetenekli yapay zeka programları ve tüm bunlara karşı duran hacker’lar; bilginin krallığının tehlikeli düşmanları…
ROLAND D-20’Yİ HAYATA DÖNDÜREN DELİLİK: ALEKSİ PERALA
Bundan 10 sene öncesine kadar odasında bulduğu tüm elektronik aletlerle çıkarabileceği her sesi çıkaran ve bunlarla birbirinden ilginç track’ler yapan Aleksi Perala, şimdi Finlandiya’nın belki de en underground kulüplerinden birinin sahibi.
NERDCORE, GEEKSTA RAP!
Dünya, insanlarla sosyal bir iletişime girmek yerine makineleri ve nesneleri tercih eden ve bunu obsesiflik boyutuna getirenlere nerd ya da geek diyor. Hani şu kimi zaman kendilerine bakmaya vakit bulamadıkları için çirkin zannedilenler, kocaman gözlüklerinin ardında saatlerce bir işe konstre olmayı becerenler, robot yapmayı kendine amaç edinenler var ya; dünya onların vaktinin artık geldiğine inanıyor. Dolayısıyla yıllardır evlerinden çıkmayan nerd’ler için yeni eğlence metodları ve iletişim platformları kuruluyor. Başka gezegene ait olduklarına dair söylentiler ise, izole eğlence anlayışları ve kendilerine ait dilleri ile daha inandırıcı geliyor.
GAZETECİ ÇOCUĞUN ÇOK SESLİ KİŞİSEL ORKESTRASI: DUBFX
Einstein’a başarının sırrını sorduklarında oldukça net bir yanıt verir; A = X + Y + Z. Yani, çalışmak (X), çalıştığı konuyu oyun gibi görmek (Y), konuşmak yerine üretmek (Z).
LADISLAV SUTNAR: YENİ AMERİKAN TİPOGRAFİSİ
Yeni Amerikan Tipografisinin tartışıldığı 1959 ‘New Yorks Type Directors Club’, konsferansın dikkat çeken iki konuşmacısını ikiye ayırdı. Bunlar, Herb Lubalin ve Ladislav Sutnar’dı. Amerikan tipografisinin çirkinliğinden dem vuran ve bu çirkinliği sürdürmenin büyüleyici bir şeyleri ortaya çıkarabileceğini savunan Herb Lubalin’in aksine Sutnar, ‘The New Typography Expanding Future’ manifestosuyla tüm Amerikan tipografi zihniyetini değiştirmeyi hedefliyordu.
JÜPİTER: BÜYÜK KIRMIZI LEKE
Jupiter’in meşhur kırmızı noktasını bilenler bilir. 400 yıldır bitmek bilmeyen antisiklonik bir fırtınanın eseri olarak uzayda kendini gösteriyor. İlk kez Robert Hooke tarafından 1664 yılında gözle görülür oluyor. Boyutları hakkında fikir sahibi olmak isterseniz şöyle örnekleyebilrim; Dünya’mız bu lekedeki beyaz fırtınanın olduğu alanı kaplıyor, toplam fırtına alanı ise Dünya’nın ortalama 4 katı büyüklüğünde. Hubble’dan alınan son bilgilere göre boyutu şimdilerde biraz küçülmeye başlamış. Fırtınanın hızı ise ortalama 500 km.
BENOIT PAILLE: ALTERNATİF MANZARALAR
Alternatif manzara fikri, Benoit Paille’nin aklına 2011 Christmas’ında düşmüş. Garip yerlerde kendi resimlerini çekerek oyalanırken, bir anda karşısına çıkan bir Christmas ışıklandırmasından ilham alır ve onu en yakın ormana götürüp ağaçlara sararak fotoğraflamaya başlar. Orman ve aydınlatma fikrinden yola çıkan sanatçı, manzara ya da mekana bakışını ışık üzerinden nasıl araçtıracağını düşünmeye başalar ve 1×1 cm büyüklüğünde 300 LED ışıklı ve dimmer’lı bir küp tasarlayıp tekrar kendini ormana atar. 30 saniyeden 4 dakikaya uzanan bekleme süreleriyle ormanı ışıklandırarak çektiği fotoğraflar gerçekten de şiirsel bir zaman/mekan algısı yaratıyor.
Televizyonlar kapanır ve açılırken içlerindeki tüplerden dolayı enteresan ışık gösterileri yapabilirler, farkeden etmiştir. Fakat Stephan Tillmans işi biraz daha öteye götürerek bu görsellerden bir fotoğraf serisi hazırlamış, adını da ilk bilgisayar kodunu yazmaya çalışan kadın programcı Ada Lovelace’a adamak istemiş.
MARCO DENEVI: ARAP KALİGRAFİSİ
Kaligrafi tekniği, Arap alfabesinin sanatsal ifade aracı olarak kullanıldı ve İslam kültürünün bir mirası olarak sanat tarihindeki yerini aldı. Çoğunlukla Arapça’da çizgi/tasarım/yapı anlamına gelen “khatt” sözcüğüyle tanımlanır. Kaligrafinin gelişmesi ve yaygınlaşması Kuran ile ilişkilidir. Kuran’la kurduğu derin dinsel ilişiki, kaligrafinin İslam kültürü için ifadesini daha da güçlendirmiştir. İslam kaligrafi eğitiminde usta-çırak ilişkisi halen devam eder ve çırak ustasının el yazısını kusursuz bir şekilde taklit edinceye kadar çalışmaya devam eder.
MATTHIAS HEIDERICH: YANSIMA SERİLERİ
Hamburglu sanatçı Matthias Heiderich, mavi-sarılı şeker gibi olmasının yanısıra, köşeler ve gölgelerle de oynayan fotoğraflarla tarzını bariz bir şekilde ortaya koyanlardan. 3 boyutlu ya da dijital bir imaj gibi gözüken mimari fotoğrafları, örüntüler ve grafik öğelere odaklanıyor. Genellikle kuleler, merdivenler ve tasarım binalar üzerinden ilerleyen sanatçının renk seçimleri de onu özgünleştiren değerlerden.
STEVEN L. BRUNTON: MÜHENDİS SANATI
Steven L. Brun­ton aslında makine mühendisi ama o kadar zamanlık kod mecarasına “generative art” alanında çalışmalar eklemeyi de kendine yol bilmiş. Warhol, herkes bir günlüğüne meşhur olacak derken, herkesin birgün mutlaka kendini sanatta ifade edebileceği bir alan yaratacağını söylemek istemiş olabilir mi?
AUROVILLE: 40 YILDIR SÜREN FUTURİST KOMÜN
Auroville (Şafak Şehri), 1968 yılında Mirra Alfassa ve mimar Roger Anger tarafından kurulan, Hindistan’ın Viluppuram bölgesindeki deneysel komün kasaba. “Anne” olarak anılan Mirra Alfassa, Hinli, şair, yazar, yogi, guru Sri Aurobindo’nun takipçilerindendi ve erkeğin geçiş sürecinde olan bir varlık olduğuna inanırlardı. İyi niyetli ve istekli insanların daha iyi bir dünya için bu evrensel kasabada bir araya gelmelerinin geleceği etkileyeceğini düşünmüşler. Bir tür Hint Rönesası’nın da öncüsü oldu. 1966 yılında Hint Hükümeti’nin izni ve UNESCO’nun desteğiyle kuruldu ve 40’ı aşkın süredir de devam ediyor.
ALEXEY TITARENKO: GÖLGELER ŞEHRİ
1983 yılında mezun olan Alexey Titarenko 70’lerden beri fotoğraf çekiyor. Fotoğraf camiasında pek iyi bilinen Leningard fotoğaf kulübü Zerkalo’nun 78’den beri üyesi ve ilk sergisini de kulüp bünyesinde gerçekleştirmiş. 89 yılında Perestroika’ya gelen sanatçı Sovyet propagandasıyla resmi bir ilişki kurmasa da, “Terminoloji İşaretleri” adlı sergisini bağımsız komünist ideoloji alanı Ligovka 99’da yaparak ilgi toplamaya başlıyor.
DAVID OPE: HİPNOTİK GİFLER
DVDP (David Ope), Tumblr’da şovunu GIF’le yapan sanatçılardan. Epeydir usanmadan derinleştiği GIF aleminde yaklaştığı temalar daha çok fiziksel hareket odaklı ve hipnotik.
LAURENT ZYLBERMAN: TİBER SEYAHATİ
Eric Meyer yeni kitabı Tibet, The Last Scream için fotoğrafçı Laurent Zylberman ile bir araya geldi. Zylberman, Tibet halkının askeri baskıya maruz kaldığından beri sosyal, dini ve ekonomik açıdan nasıl etkilendiği üzerine 17 siyah beyaz fotoğraftan oluşan güçlü bir seri hazırladı. Yalnızca bir sanat işi değil, aynı zamanda haber fotoğrafçılığı anlamında da değer taşıyan fotoğraflar, Tibet halkına dair de önemli bir bilgi kaynağı.
Siyah beyaz çizgili bir asetattan neler yaratılabildiğini gördüğünüzde, interaktif düşünmenin aslında analog çözümlerden nasıl da zarif geçebildiğini anlayabiliriz. Bu minimal ama etkili çözüm Japon tasarımcı Takahiro Kurashima’nın aklına gelmiş ve Lars Müller Publisher’la anlaşıp Poemotion’ı ortaya çıkarmışlar.
RAINER KOHLBERGER: PİKSEL PİKSEL UYGULAMA
Berlinli kod sanatçısı Rain­er Kohlberg­er fotoğrafları pikselleştirerek algıyı dönüştüren PXL uygulamasını iTunes pazarına koydu. 9 farklı stil belirleyen sanatçının ürettiği görselleri PDF’e dönüştürüp istenilen boyda çıktı almak da mümkün.
KILLIAN ENG: BİLİM KURGU SEYAHATİ
Kilian Eng, bir tür sci-fi seyahat master’ı gibi. Gittiği alemler, tasvir ettiği mekanlar öyle acayip ki, tüm o renklerin içinde gözle görülür bir Ghost in the Shell havasında bilim kurgu dünyası oluşturmuş. Tam anlamıyla bir çizgi roman dehası da denebilir. Tüm işlerine ulaşmak için Behance.
TITO MOURAZ: AÇIK ALAN OFİSLERİ
Endüstriyel kaya fotoğraflamaya tutulan Tito Mouraz’ın Open Space Office projesi, alışılmadık mekanlara sürüklüyor.
ROB & NICK CARTER: IŞIKLA BOYAMAK
Carter’lar, 15 senedir sanatla uğraşan bir çift. İşleri çoğunlukla ışık, renk ve form üzerine kurulu, alanları da resim, yerleştirme, heykel, fotoğraf üzerine. Farklı alanları birbirleriyle ilişkilendirerek çalışmaları, resim ve heykel, ya da ışık ve fotoğraf arasındaki engelleri de aşmalarını sağlamış. Bu sebeple işlerinin birçoğu tek bir duyuya değil, algının çokluboyutuna hitap eder cinsten.
JAMES ALLIBAN & KEIICHI MATSUDA: DİJİTAL AUROA
İnternetteki varlığımız, bir tür dijital aura olabilir mi fikrinden yola çıkarak görselleştirme yapan James Alliban ve Keiichi Matsuda, kinect kullanarak ortaya Cell adında bir iş çıkarmış. Çok farkında olmasak da, internette geçirdiğiniz her an birçok markanın takibi altındasındayız. Mesajlar okunuyor, tüm reklamlar kişiye özel olarak ekranın muhtelif kısımlarına yerleştiriliyor. İnternetteki özel hayatımıza dikkat çekmek amaçlı ortaya çıkan Cell projesi, dijital auraya 3 boyutlu bir bakış kazanmak için etkili bir deneyime dönüşmüş.
KARINA SMIGLA-BOBINSKİ: ETKİLEŞİMLİ BALON
Post endüstriyel bu yaratık, kullanıcıların hareket ettirdiği kendi kendini biçimleyen sanat, aynı zamanda moleküler hibrid yapısı nedeniyle de bir tür biyoteknoloji. Silikon-karbon hibridi üzerinde dönerek hareket eden bu dev yaratıkımsı sanat eseri, aynı zamanda geçtiği alanda kendi izini bırakarak bir tür etkileşim sağlıyor. İçi helyumla dolu olduğu için kolayca havalanabiliyor, böylece yer gök her yer bu eserin geçişi ve kullanıcıların etkisiyle şekilden şekile giriyor.
Gerçek hayat Peter Jellitsch’in pek de ilgisini çekmiyor, o daha çok sanal haraketler ve gerçeklikler yaratmanın peşinde. Üstelik bunu dijital değil, analog yöntemle yapmayı seviyor.
SIMONE GIORDANO: DİJİTALİ RESMETMEK
Dijital medya hayatımızın neredeyse rutin bir parçası. Photoshop ekranı ya da web sayfası, ya da dijitalin naçizane error’ü ‘glitch’ artık bize şaşırtıcı gelmiyor. Simone Giordano, dijitalin dünyasını analogta kullanma yoluna gidenlerden. Onun kanvaslarını kaplayanlar ise bilgisayar parçaları, çipler, web görüntüleri ya da dijitalden alışageldiğimiz glitch haleti ruhiyeleri. Çaba ise bunu kanvas üzerinde tamamen analog sanat yöntemlerini kullanarak uygulamak.
GREGOIRE GUILLEMINU: MİNİMAL SÜPERKAHRAMANLAR
Süperkahramanları seviyoruz, ama onları yuvarlak hatları ve renkli kostümleri yerine minimal bir tatta görmeyi arzuluyorduk. Grégoire Guilleminu, grafik öğelerle minimal bir dil kullanarak bu arzumuzu yerine getirmiş.
MARK JENKINS: SOKAK HEYKELLERİ
Sokaklar her türlü şımarıklığı kaldırabilecek detaylara sahip. Logar kapakları, tünel aralarına sıkışmış mankenler derken Mark Jenkins absürd bir dille sokakları dikkat çeken yerleştirmelerle renklendirenlerden. En azından gününüz nasıl geçerse geçsin, sokakta karşınıza bir Jenkins eseri çıktığında ince gülümsemeniz ve hafif şaşkınlık haliniz eksik olmayacaktır.
DANNY QUIRK: İNSAN BEDENİ ANATOMİSİ
Danny Quirk anatomi detaylarında kendini yitirmiş bir sanatçı. Bedenin çalışma mekanizmasını elektronik detaylar kullanarak anlatması Terminator hissi veren bir huzursuzluğa sürüklese de, dramatik, anatomik ve robotik dünyanın kapıları Quirk tarafından aralanıyor.
CEDRIC LE BORGNE: SOKAĞIN IŞIKLI FİGÜRLERİ
İnsan figürlerini ışıklı kablolar kullanarak yeniden oluşturan Cedric Le Borgne, kamusal alanlara bu işleri yerleştiren Parisli sanatçı.
MENTALGLASSI KOLEKTİFİ: ABSÜRD KAMUSAL DENEYİMLER
Mentalgassi sinerjik bir çalışma alanı ve bir çok kolaboratif işe de açık. Daha çok izleyici deneyimi ve tepkisini önemseyerek oluşturdukları alanlar, zaman zaman şehrin için etkileşimli bir gösteriye de dönüşebiliyor. İlk olarak grafiti yaparak ekipleşen Mentalgassi, 10 senedir duvarlara yazdıklarını ikinci plana atmaya başlamış. Kolektifin üyeleri çoğunlukla kamusal alanda iş üretmeyi tercih ediyor.
WITTNER FABRICE: IŞIKLA STENCIL
Işık ve kamera bir araya geldiğinde, hele bir de işin için boyama ve uzun pozlama varsa, acayip işler ortaya koymak mümkün oluyor. Daha önce de ışıkla grafiti işlerine merak salan Wittner Fabrice, sokağa ayrıca stencil tekniğini kullanarak hayalet karakterler yerleştirmiş.
KATIE GRINNAN: YOGA AKIŞ HEYKELİ
Yoga akışını time-lapse fotoğraflayıp sonra da kum ve plastik kullanarak heykelleştirmek kolay iş değil. Tekrar eden bir formu ve hareketi ortaya koyan heykel, Katie Grinnan için beden ve alan arasındaki ilişkiye odaklı bir alt metne sahip.
ANDY GILMORE: GEOMETRİK ARAYIŞALAR
NY’lu sanatçı Andy Gilmore, piksel piksel geometriyi kullanıp, nakış tekniğiyle işleyenlerden. Az mandala hissiyatı, biraz geometri ve tabi ki örüntülerden oluşan işler matematik ve dijital sanatın ilişkisini de net ortaya koyanlardan.
İLİM İRFAN YUVASI
© 2018 DATAFOBİK All rights reserved