Prof. Dr. Gazi UÇKUN Gazi Uçkun'un Köşe Yazısı: SAPKIN DAVRANIŞLAR
25 Aralık 2018 - Salı 16:17
Gün geçmiyor ki böyle bir habere uyanmayalım. Şiddet görüntüleri, taciz haberleri, tecavüz olayları sanki otomatiğe bağlandı. Bu yaşanılanlar aslında çok vahim ve üzücü. İşin kötü tarafı ise bu sapkın davranış türünü kanıksamamız, sıradan olaylar gibi davranmamız. Neredeyse her gün birkaç kez yaşandığı için adi vaka olarak algılamamız. Tabi bu tür olaylar sonucunda geride gözü yaşlı analar, babalar, kardeşler, arkadaşlar ve üzüntü duyan iyi kalpli insanlar kalıyor.
Birde görev icabı yapılan ve sıradanlaşan açıklamalar.’ ’Her türlü önlemi alacağız’’,’’Soruşturma başlatıldı’’,’’Bu şiddet kabul edilemez’’,’’Sonuna kadar gideceğiz’’,’’Toplum vicdanında bir yara açmıştır’’vs. vs. Peki sonuç! Şiddet ve türevleri ile sonuçları hızlanarak çoğalıyor.
Eskiden medya, özellikle sosyal medya bu kadar yaygın kullanılmazken yani biraz daha kapalı toplum olarak yaşanırken bu haberlere, görüntülere rastlamazdık veya daha az rastlar daha az duyardık. Acaba bu kadar sapkınlık, şiddete eğilim, ahlaksızlık yaygın değilmiydi, yoksa vardı da biz mi duymuyorduk! Toplumun eğitim seviyesi yükseldiği için acaba insanlar daha duyarlı hale geldi de bu işlerin üstü örtülmeden hemen duyulmayamı başladı? Bunlar üzerine kafa yormak gerek.
Beni asıl üzen ise taciz olaylarının aslında hiç olmaması gereken eğitim kurumlarında olması. Özellikle de Üniversitelerde! Basında bu tür haberlerin çokça yer aldığı günlerden birinde arkadaş grubuyla sohbet ederken içlerinden biri bana ‘’hocam niye bu işler üniversitelerde çok yaşanıyor, özel bir sebebi var mı ?’’ diye sordu. Açıkçası o zamana kadar üzerinde bu kadar düşünmemiştim ama soru üzerine düşünmeye başladım.
Neden üniversitelerde taciz, şiddet olayları daha fazla yaşanıyor veya kamuoyuna hemen yansıdığı ve haber olduğu için acaba biz yersiz bir abartıya mı kapılıyoruz? Algıda seçicilikmi yapıyoruz? Bu ahlaksızlığın azı, çoğu olmaz bir tane olsa bile kötüdür, acıdır. Çünkü özellikle aileleri tarafından bize emanet edilen, bize güvenilerek gönderilen gençlere kötü gözle bakılması bile kabul edilemez, bırakın taciz etmeyi! Peki, bu yüz kızartıcı durumla yeterince mücadele ediliyor mu veya edilebiliyor mu? Benim kanımca hayır. Neden derseniz, öncelikle tacize maruz kalan genç öğrencinin ki bu genelde kadın öğrenciler oluyor ve böyle bir davranışa maruz kaldığında şikâyet etmesi isteniyor. Yani yazılı olarak dilekçe vermesi bekleniyor. Mağdur kişi tabi ki hemen harekete geçmiyor ve önce sorgulamaya, şikâyet edersem başıma ne gelir diye düşünmeye başlıyor. Gerek arkadaşları, gerekse danıştığı kişiler’’O hoca, ona bir şey olmaz, sana takarlar, dersten kalırsın, mezun olamazsın, hocayı kızdırırsan hepimiz yanarız, sen de böyle açık giyinmeseydin, bu kadar makyaj yapmasaydın, kim dedi sana her gün hocanın odasına git ‘’gibi kendilerine göre uygun olan bir biçimde telkin de bulunuyorlar. Bunun üzerine de mağdur kişi şikâyet etmiyor ve konunun üstü kapanıyor.
Doğal olarak tacizci bu işten kolayca sıyrıldığı için aynı sapkın davranışını sürdürmeye, kendine yeni kurbanlar aramaya devam ediyor. Böyle durumlarda yöneticilerin de eli kolu bağlı oluyor, çünkü böyle bir olayın yaşanıp yaşanmadığını kanıtlamak, şikâyet olmadığı için zor oluyor, iftira atılmış olabiliyor ( yaşanmış örnek olaylar olduğundan aynı hataya düşmemek için), aralarında çeşitli nedenlerle husumet olan, çatışma olan öğretim elemanlarının öğrencileri yönlendirmesi olabiliyor. Böyle bir hatanın geri dönüşü zor hatta imkânsız oluyor.
Tacizci olarak adı çıkan kişinin aile düzeni, iş ilişkileri, toplum içinde ki saygınlığı, öğrenci nezdinde ki itibarı bir daha geri gelmiyor. Yani çok hassas bir konu ve bana göre yöneticilere burada önemli bir görev düşüyor. Öncelikle şikâyet varsa ve olayın gerçekleştiği ispat ediliyorsa, üstelik tacizcinin geçmişinde de bu tarz vakalar varsa, hakkında duyumlar alındıysa (İş arkadaşlarına, yöneticilerine sorularak kanaat edinilebilir) hemen hakkında en ağır yasal işlem yapılmalı, iş sözleşmesi feshedilip eğitim kurumundan uzaklaştırılmalıdır. Yani yerini değiştirmek, gözden uzaklaştırmak çözüm değildir. Bu ona cesaret verir hakkında şikâyet yok ama çok fazla duyum varsa da takibe alınmalı, öğrenciyle irtibatı kesilmeli ve yaptığı ilk hata da hakkında yasal işlem yapılmalıdır. Aksi takdirde bu sapık zihniyetli insanlarla mücadele edilemez.
Bu konuda ailelere de önemli görevler düşüyor. Öncelikle çocuklarının kaldığı evi, yurdu mutlaka görmeli, arkadaşlarını tanımalı. Okuluna mutlaka gitmeli ve ders hocaları ile görüşmeli. Bazen bunları habersiz yapmalı. Ders durumunu, devam durumunu kontrol etmeli. Tüfek icat oldu mertlik bozuldu ama esas cep telefonu icat olunca mertlik bozuldu, yalan söylemek kolaylaştı ve sıradanlaştı.
Aman dikkat! Çocuklarımızın karşısına hep iyi insanlar çıkması dileğiyle hoşçakalın.
Etiketler: Gazi, Uçkun'un, Köşe, Yazısı:, SAPKIN, DAVRANIŞLAR,
Metin Bayrak - 25 Aralık 2018
Değerli hocam. Bilir kişilik- danışmanlık yapmayı- yağdanlık olmayı öncelikli görevi sayan sözde bilim insanlarını bu önemli konular ne yazıkki hiç ilgilendirmiyor. Kalemine sağlık.
Prof. Dr. Gazi Uçkun'un Köşe Yazısı: Ara Güler ve Cumhuriyet