Yakışıklı kuzenler, bir vaizin kızı ve daha fazla gizlenemeyen hisler.
Kardeş çocukları Beau ve Sawyer Vincent, birbirlerinden gündüzle gece kadar farklılar. Birisi lisenin ve hatta kasabanın prensi olarak anılırken, diğeri resmen sürüden dışlanan kara koyun muamelesi görüyor. Ancak bir ortak noktaları var: Ashton.
Yaşanan olaylar, hem Ashton'ın hem de Beau'nun perspektifleriyle anlatılıyor ama ağırlıklı olarak Ashton'ın bakış açısıyla olanlara şahit oluyoruz. Ashton'ın herkesten saklamaya çalıştığı, derinlere gömdüğü hislerinin bir bir yüzeye çıkmasını ve belirli bir kırılma anından sonra çocukluk çağındaki suç ortağı Beau'nun da özlemle beklediği eski haline dönmesini takip ediyoruz.
Her ne kadar kitapta bir anlığına görünmüş ve hemen sonrasında Ashton'ın hayatındaki kırılma anına hizmet etmesi amacıyla toprağa verilmiş olsa da Ashton'ın babaannesi renkli bir karakterdi. Her ne kadar "Güneyli, çılgın ve yaşlı kadın" tiplemesinin bir çeşidi olsa da eğlenceliydi. Dahası, onu çok iyi tanıyan Beau ile birlikte gerçekten Ashton'ın sığınabileceği dünyadaki iki insandan biriydi.
Sawyer ise kitabın en sorunlu karakteriydi ve sonlara doğru Ashton'a karşı başlatılan "Amerikan lisesinde bullying" konulu saldırıların ardından yaşadığı pişmanlık pek tatmin edici olmadı. Davranışları çelişkiliydi ve temelde kitapta okurla arasındaki buzu kıracak, olaylara bir de onun açısından bakmamıza yol açacak pek fazla bir şey yoktu. Ayrıca göl kenarında kızı Beau'ya neredeyse resmi törenle teslim etmesi de inandırıcılıktan uzaktı. Beau'yla kardeş çıkmaları gibi dünya değiştiren bir aydınlanma ve öncesinde yaşadığını fark ettiği ihanet, özellikle bu yaştaki bir çocukta daha farklı yankılar uyandırabilirdi. Sanki bu karakterin üzerinde pek fazla durulmamıştı ve dolayısıyla kitabın sonu da tatsızlaştı.
Gönderen vampirella zaman: 21:23
Etiketler: Abbi Glines , genç yetişkin , inceleme , İngilizce , kitap , paperback , romance , The Vincent Boys , vampirella , yorum , young adult