İngiliz Hegemonyası'na Duyulan Özlem: Brexit !
· 3 Temmuz 2016 ·6 dakikalık okuma·0
ABD ile ölçüldüğünde bu biraz zor görünmekteydi. Ekonomik kurumları kendi ideolojisi ve sistemiyle bir hegemon yapısı getiren ABD’nin karşısında bir birlik hegemon rakip olarak çıkabilirdi bu iyi bir fikir olmakla beraber yetersizdi savaşacak asıl bir hedefi soyut ya da somut azdı. Avrupa Birliği’nin çemberleri ve çemberin çekirdeğinde alınan kararlar dış çemberlerdeki ülkeleri zorlamaktaydı. Dolayısı ile birliğin tam bir bütünlük içinde hareket ettiği de tartışma konusuydu. İngiltere’nin Avrupa Birliği’ne dahil olduğunda bile Sterlin kullanmaktan vazgeçmemesi ve Schengen bölgesine dahil olmaması İngiltere için şaşılacak bir durum değildi ama Avrupa ne olursa olsun bu şekilde tam bir birlik olmayacaktı, İngiltere siyasi kararların altına imza atacaktı tıpkı Avrupa Ahengi‘nde olduğu gibi. Kıta Avrupa’sının içine çok büyük kazanımlar alsa dahi girmeyen ve Avrupa’ya dışardan yani denizden hakim olmayı seçen İngiltere hep karmaşadan uzak durmayı yeğledi. Her büyük olayın ve sistem değişikliklerinin baş mimarı oldu. Avrupa Birliği ile İngiltere sadece siyasi bir çıkar mı güdüyordu? Avrupa Ahengi’nde olduğu gibi İngiltere kendi ekonomik durumunu ne kimseyle paylaşmak istiyordu ne de kimsenin ekonomi politikasını kendine uydurmak. Siyasi kararlarda beraber hareket etmek mantık çerçevesindeydi. Kimse birliğin kuralları dışında hareket edemezdi ve bu konumda birlik önleyici bir güç durumundaydı. İngiltere yine tam olarak Kıta Avrupa’sının içine girmekten kaçınıyordu. Schengen vize bölgesine girmemesi de Kıta Avrupa’sının İngiltere’ye girmemesine yönelikti. İngiltere birliğin alabileceği kendine göre yanlış kararlardan ekonomisi ve sınır politikasıyla korunabilirdi. Tarih Kıta Avrupası’nın dışında kalmasının doğru olduğunu İngiltere’ye hep göstermişti. Kıta Avrupası’nın dışında kalması İngiltere’nin olaylara müdahale edememesi ya da büyüklüğünü kaybetmesi ya da 3. dünya ülkesi muamelesi görmesi anlamına gelmez.