Sevgi çemberinin içindekiler ve dışındakiler, İstanbullu Gelin 3. Sezon 65. Bölüm Özeti - Ranini.tv
SEZON 3 Bölüm 65
Gerçek olamaması ne acı...
65.bölüm, başıyla ayrı, sonuyla ayrı üzen, duygu yoğunluğu yüksek bir bölümdü benim açımdan. Kötü haberle başlayıp, başka bir kötü haberle bitirsek de, bunca karanlığın içinde yine de akasya kokulu sabahları hatırlatan, içimi ısıtan anlar da izledik. Bunların başrolünde genellikle Adem’in olması da bence şaşırtıcı değil.
Boran Turizm’in diriliş gününde gelen kötü haber herkesin yüreğini ağzına getirmiş olsa da, Fikret açısından ben herhangi bir endişe duymamıştım. O kadar şanslı biri ki, başına gelen her olaydan, başkalarının ona verdiği destek sayesinde tereyağından kıl çeker gibi kurtulmayı, kurtulamasa da zeytinyağı gibi üste çıkarak sıyrılmayı beceriyor. Esma Hanım, Fikret’i kadir gecesi doğurdu sanırım. O yüzden o ameliyattan sağ salim çıkacağını, herhangi bir sorun yaşamayacağını tahmin ediyordum. Laf aramızda yaşasa da üzülmezdim, çünkü Fikret en az sevdiğim karakterlerden biri. Öylesine bencil ve şımarık ki, Adem’in yürüyemediğini öğrenince onun durumuna üzülmekten çok, kendisinin buna sebep olmasından kaynaklanan vicdan azabına yoğunlaştı. “Ben bunu nasıl kaldırırım, bu yükü nasıl taşırım?” diye düşündü de, Adem’e bundan sonra ne olacak, nasıl yapacak, bir yardımda bulunabilir miyim diye hiç sorgulamadı. Hep kendine acıyor, hep dünyanın en mağduru o. Tam bir drama queen! Kendisine anlayışla yaklaşıldıkça, kafasında haklı olduğu fikri pekişiyor, kızıldıkça daha da ters tepiyor. Hatalı üretim demiştim değil mi? Adem’in iyileşmesini de sırf vicdanının sesini susturabilmek ve eskisi gibi rahatça onun üstüne gidebilmek için istiyor bence.
"Demek yine bana esmer günler düştü?"
Üzgünüm ama ben hastane dönüşü yatakta İpek’e içini döktüğü anları da samimi bulmadım. Mücadele ediyorum, elimden geleni yapıyorum diyerek kendini kandırıyor, bizi de kandırabileceğini zannediyor. Kritik bir noktada Fikret’in ipleri eline aldığı, doğru adım attığı, ortaya somut bir şey koyduğu bir hamlesini hatırlamıyorum. Madem İpek’in gözlerindeki hayal kırıklıklarına kadar görüyor durumu, o zaman niye her tepesi atık olduğunda, kum torbası niyetine İpek’i kullanıp, onu daha da fazla parçalamak için uğraşıyor? Dimdik durmasını istediğini söylediği İpek’in direncini kırmak için elinden geleni yapıyor. Üstelik sonrasında hiçbir pişmanlık da duymuyor, kırdıklarını onarmak için çaba sarf etmiyor. İpek’i savunacağım aklıma gelmezdi ama Fikret de ona o kadar kötü davranıyor ki söz konusu İpek olsa bile bu durumdan rahatsız oluyorum.
İpek’in de hataları var elbette. Mesela Fikret’e ne olduğu konusunda hiç korkmamış, hiç endişelenmemiş olması büyük falso. Seven insan en çok sevdiğinin başına bir şey gelmesinden korkar. Fikret hep sorumsuzca çekip giderek İpek’i buna alıştırmış olabilir ama Fikret ilk ortadan kaybolduğu zaman bile İpek ona bir şey oldu diye endişelenmiş miydi? Yoksa telefonu eline alıp her zamanki gibi “Gene nerede bu Fikret?” diye söylenerek etrafta sinirle dolaşırken, bir yandan da kocası yanında olan Süreyya’ya hasetlenip laf sokarak onun da keyfini mi kaçırdı?
istanbullu gelin 65.bölüm,