Karl Barth: Dünya Çapında İsviçre Kilisesi (WKG), Kilisenin YAZARI
İsviçreli ilahiyatçı Karl Barth, modern zamanların en seçkin ve sonuç olarak Evanjelik teologudur. Papa Pius XII (1876-1958) Barth, Thomas Aquinas'tan bu yana en önemli teolog olarak adlandırıldı. Hangi açıdan bakarsanız bakın: Karl Barth'ın modern Hıristiyan kilise liderleri ve birçok farklı geleneğin akademisyenleri üzerinde derin bir etkisi oldu.
Çıraklık ve inanç krizi
Barth, 10 Mayıs 1886'da, Avrupa'daki liberal teolojinin etkisi yüksekliğinde doğdu. Wilhelm Herrmann'ın öğrencisi ve öğrencisiydi (1846-1922), Tanrı'nın kişisel deneyimine dayanan antropolojik teolojinin önde gelen temsilcisi. Barth onun hakkında yazdı: Herrmann öğrenci günlerimin ilahiyat öğretmeniydi. Barth, bu ilk yıllarda Alman teolog Friedrich Schleiermacher'in öğretilerini de izledi. (1768-1834), modern ilahiyatın babası. Ona, yönetim kurulunda ona tesadüfî etki yapmaya eğilimli olduğumu yazdı. 
1911-1921 Barth, İsviçre’deki Reformlu Safenwil topluluğunun papazı olarak çalıştı. 93 Alman aydınlarının Kaiser Wilhelm II'nin savaş hedefleri için konuştuğu bir bildiri, 1914’i Ağustos ayında vakıflardaki liberal inanç binasını salladı. Barth'ın liberal teoloji profesörleri de imza sahipleri arasındaydı. Bununla birlikte, o zamana kadar temelde güvenilir olduğuma inandığım ... başarısızlık noktasına inandığım ... ... bütün bir tefsir, ahlak, dogmatik ve vaaz dünyası geldi.
Barth, öğretmenlerinin Hıristiyan inancına ihanet ettiğini düşünüyordu. Müjde'yi bir ifadeye dönüştürerek, Hristiyanın kendini anlama anlayışı üzerine bir din, egemenliğinde insanın karşısına çıkan, ondan bir hesap talep eden ve onun üzerinde efendi gibi davranan bir Tanrı görüşünü kaybetti.
Eduard Thurneysen (1888-1974), komşu bir köyün papazı ve öğrenci günlerinden Barth'ın yakın arkadaşı, benzer bir inanç krizi yaşadı. Bir gün Thurneysen Barth'a fısıldadı: Vaaz vermek, öğretmek ve pastoral bakım için ihtiyacımız olan şey 'tamamen farklı' teolojik bir temeldir. 
Birlikte, Hristiyan teolojisi için yeni bir temel için mücadele ettiler. Eski Ahit ve Yeni Ahit'in yazılarını okuyarak ve yorumlayarak, teolojik ABC'yi bir kez daha ve daha tefekkür bir şekilde tekrar kullanmak gerekiyordu. Lo ve bak, onlar bizimle konuşmaya başladılar ...  Müjde'nin kökenlerine dönüş gerekliydi. Tekrar yeni bir içsel yönelim ile başlamak ve Tanrı'yı ​​tekrar Tanrı olarak tanımak gerekiyordu.
Romalılar ve dini dogmatik
1919, Barth'ın dönemsel yorumunu Romalılara Mektup'tan yayımladı ve 1922'a yeniden yapılanma için tam bir yeniden yazma yaptı. Romalılar için revize edilen Epistle'ı, Tanrı'nın basitçe insanın bağımsızlığını kastediyor olduğu ve dikkatini çekeceği cesur, yeni bir teolojik sistem çizdi. 
Paul mektubunda ve diğer İncil yazılarında Barth yeni bir dünya buldu. Artık insanın Tanrı hakkında doğru düşünceleri olmadığı, ancak Tanrı'nın erkekler üzerindeki doğru düşünceleri olduğu bir dünya.  Barth, Tanrı’nın radikal bir şekilde farklı olduğunu, bize bağlı kaldığımız anlayışımızın ötesinde, duyularımıza yabancı olduğunu ve yalnızca Mesih'te tanınabilir olduğunu ilan etti. Tanrı'nın haklı olarak anlaşıldığı ilahiyatı içerir: insanlığı.  İlahiyat, Tanrı ve insan doktrini olmalı. 
1921 Göttingen'de Barth Reform Teolojisi oldu ve 1925'e kadar ders verdi. Çekirdek alanı, Tanrı Sözü'nün vahiy olarak yansımasını düşündüğü dogmatikti, hl. Kutsal Yazılar ve Hristiyan vaazları ... asıl Hıristiyan vaazını tanımladı. 
1925, Münster'de ve beş yıl sonra 1935'e kadar düzenlediği Bonn'daki Sistematik Teoloji Bölümüne Profesör Dogmatik ve Yeni Ahit İncelemesi Profesörü olarak atandı.
1932, Kilise Dogmatik'in ilk bölümünü yayınladı. Yeni eser, derslerinden geçen yıl büyüdü.
Dogmatics'in dört bölümü vardır: Tanrı Sözünün öğretilmesi (KD I), Tanrı Doktrini (KD II), Yaratılış Doktrini (KD III) ve Uzlaşma Doktrini (KD IV). Parçaların her biri birkaç hacim içerir. Barth aslında eseri beş parça halinde tasarladı. Artık mutabakat bölümünü tamamlayamadı ve kurtuluş kısmı öldükten sonra yazılmadı.
Thomas F. Torrance, Barth'ın dogmatiklerine, modernliğin sistematik teolojisine en özgün ve en dikkat çekici katkıyı diyor. KD II, bölüm 1 ve 2, özellikle Tanrı'nın varlığının öğretisi ve Tanrı'nın varlığında yaptığı öğretisi, Barth'ın dogmatiklerinin zirvesini göz önünde bulunduruyor. Torrance'in gözünde, KD IV bugüne kadar Atonement ve Uzlaşma üzerine yazılmış en güçlü çalışmadır.
Mesih: Seçildi ve Seçildi
Barth, bütün Hristiyan doktrinini, Enkarnasyon ışığında radikal eleştiriye ve yeniden yorumlamaya maruz bıraktı. Yazdı: Yeni görevim, daha önce söylenen her şeyi yeniden düşünmek ve telaffuz etmekti, yani şimdi İsa Mesih'te Tanrı'nın lütfunun bir teolojisi olarak.  Barth, Hristiyan vaazını, insanların eylemlerini ve sözlerini değil, Tanrı'nın güçlü eylemini ilan eden bir faaliyet olarak tespit etmeye çalıştı.
Mesih başından sonuna kadar dogmatiklerin merkezindedir. Karl Barth, öncelikle Mesih'in ve onun müjdesinin benzersizliği ve merkeziliği ile ilgilenen bir Hıristiyan teologdu. (Torrance). Barth: Eğer burada birbirinizi özlüyorsanız, bütünü kaçırdınız.  Mesih'teki bu yaklaşım ve köklenme onu, kilisenin insana mesajı ve formu üzerinde meşru otorite kazandıran doğal teolojinin tuzağına düşmekten kurtardı.
Barth, Mesih'in, Tanrı'nın insanla konuştuğu vahiy ve uzlaşmacı bir kurum olduğu konusunda ısrar etti; Torrance'in sözleriyle, Baba'yı tanıdığımız yer. Tanrı, yalnızca Tanrı tarafından tanınır, Barth derdi.  Tanrı ile ilgili bir ifade, eğer Mesih ile uyumluysa doğrudur; Tanrı ile insan arasında, aralarında arabuluculuk yapan İsa Mesih, hatta Tanrı ve hatta insan bile var. Mesih'te, Tanrı kendini insana açıklar; İçinde onu gör ve tanrıyı tanıyor.
Önyargı doktrininde Barth, Mesih'in seçiminden iki yönlü bir şekilde ilerlemiştir: Mesih aynı anda seçilip seçiliyordu. İsa sadece seçen Tanrı değil, aynı zamanda seçilen insandır. Bu nedenle,  seçimi yalnızca seçtiği biz onun paylaştığı Mesih ile yapmak zorunda. İnsanın seçimi ışığında, Barth'a göre, bütün seçimler sadece serbest lütuf olarak tanımlanabilir.
İkinci Dünya Savaşı'ndan önce ve sonra
Barth’ın Bonn’daki yılları, Adolf Hitler’in iktidarının yükselmesi ve ele geçirilmesiyle aynı zamana denk geldi. Ulusal Sosyalist bir kilise hareketi, Alman Hristiyanları, lideri Tanrı tarafından gönderilen bir kurtarıcı olarak meşrulaştırmaya çalıştı.
Nisan 1933'te Alman Protestan Kilisesi ırk, kan ve toprak, insanlar ve devlet hakkındaki Alman ahlakını tanıtmak amacıyla kuruldu. (Barth) ikinci bir temel ve Kilise için vahiy kaynağı olarak. İtiraf Kilisesi, bu milliyetçi ve insan merkezli ideolojiyi reddeden bir karşı hareket olarak ortaya çıktı. Barth onun önde gelen isimlerinden biriydi.
Mayıs ayında 1934, çoğunlukla Barth tarafından yazılan ve Mesih ile ilgili teolojisini yansıtan ünlü Barmen İlahiyat Bildirisini yayınladı. Altı maddede, Deklarasyon, kiliseye, insan gücüne ve güçlerine değil, yalnızca Mesih'in vahiyine odaklanma çağrısında bulunuyor. Tanrı'nın tek bir sözünün dışında, kilise ilanı için başka bir kaynak yoktur.
Kasım ayında 1934 Barth, Adolf Hitler’e koşulsuz bağlılık yemini imzalamayı reddetmesinin ardından Bonn’daki öğretmenlik lisansını kaybetti. Resmen Haziran ayında 1935'ten kovulmuş, hemen İsviçre'ye emekli olan 1962'e kadar tuttuğu pozisyonda Basel'de bir ilahiyat profesörü olarak bir çağrı aldı.
1946, savaştan sonra, Barth, bir sonraki yıl yıkım ders serisinde dogmatik olarak yayınlandığı Bonn'a davet edildi. Havarilerin inançlarına göre inşa edilen kitap, Barth'ın hacimli dini dogmatiklerinde geliştirdiği konularla ilgileniyor.
1962, Barth ABD'yi ziyaret etti ve Princeton Theological Seminary ve Chicago Üniversitesi'nde ders verdi. Kilise Dogmatik'in milyonlarca kelimenin teolojik anlamına kısa bir formül vermesi istendiğinde, bir an düşünecek ve sonra şöyle diyecekti:
İsa beni seviyor, bu kesin. Çünkü betiği tanınabilir kılıyor. Teklifin gerçek olup olmadığı: Barth sıkça sorulan soruları cevapladı. İncil'in merkezinde, bizi Mesih'e, bizi mükemmel ilahi sevgiyle seven basit bir mesaj olduğuna dair temel inancını ifade eder.
Barth, devrimci dogmatikliğini teolojideki son söz olarak değil, yeni bir ortak tartışmanın açılışı olarak anladı.  Mütevazı, mutlaka ebedi değeri olan çalışmalarını kabul etmiyor: Cennetteki bir şapkanın olduğu bir yerde, bir zamanlar, aynı zamanda, dogmatik bir kiliseyi bir atık kağıda ... biriktirebilecektir.  Son derslerinde, teolojik görüşlerinin gelecekte tekrar düşünmeye yol açacağına karar verdi, çünkü Kilise her gün, hatta her saatte bir sıfır noktasında tekrar başlamak zorunda.
12'te. Aralık 1968 82 yaşındaki Karl Barth, Basel'de öldü.
Karl Barth, Tanrı'nın İnsanlığı. Biel 1956
Karl Barth, Kilise Dogmatik. Cilt I / 1. Zollikon, Zürih 1952 ditto, Cilt II
Karl Barth, Romalılara Mektup. 1. sürüm. Zürih 1985 (Barth Complete Edition'ın bir parçası olarak)
Karl Barth, dogmatik ana hatlarıyla. Münih 1947
Eberhard Busch, Karl Barth'ın özgeçmişi. Münih 1978
Thomas F. Torrance, Karl Barth: İncil ve Evanjelist İlahiyat. T. ve T. Clark 1991
1 Busch, s.
2 Busch, s.
3 Romalılar, Önsöz, s. IX
4 Busch, s.
5 Busch, s. 131-132
6 Busch, s.
7 Busch, s.
8 Busch, s.
9 Busch, s.
10 Busch, s.
11 Busch, s.
12 çalı, passim
13 Busch, s.
14 Busch, s.
15 Busch, s.