Kitap Tavsiyesi: Lüzumsuz Adam / Edebiyat / Milliyet Blog
Hangisini selamlayayım bilemedim. Güneş’i mi yoksa Sait Faik mi? Bütün ışıklara kucak dolusu selam olsun.
Edebiyat dünyası geçen ay Saik Faik’i andı, ölüm yıldönümüydü. Ben de kitaplığımızdan henüz okumadığım bir kitabını aldım elime. Lüzumsuz Adam, Sait Faik’in ilk kez 1948’de basılan öykü kitabı, inanılmaz ama 70 yıl önce yazılmış yani.
Öykü kitaplarını birer albüme benzetiyorum. Yazar, stüdyoya girer ve sırasıyla parçalarını kaydeder. Her albümün bir hit parçası olur ve genelde hit parça albüme adını verir. Sait Faik bu albümünde 14 parça çalmış. Kitaba ismini veren Lüzumsuz Adam öyküsü güzel ama benim için hit parçası Papaz Efendi.
Sait Faik’ten durum (kesit) hikayelerinin çok iyi örneklerini görüyoruz bu kitabında. Alışılmış giriş, gelişme, sonuç bölümlerinden oluşan hikayeler yerine günlük yaşamın herhangi bir kesitini alıp aktardığı hikayeler okuyoruz. Kişilerin kendi doğal ortamlarında geçen, yazarın izlenimlerini aktaran hikayeler…
Sanat Tarihi’nde, Çağdaş Sanat’ın öncüleri kabul edilen İzlenimci ressamları hatırladım. 1800’lerin sonu, sonradan kendilerine İzlenimci denilen ressamlar ki öncülüğü Manet yapar, alışılmış klasik resim sanatı kurallarını yıkıp, doğayı ve insanı izlenimleri olarak resimlerine yansıtırlar. O dönemin sanat mercileri tarafından reddedilir ama artık dönüşü olmayan bir yola girilmiştir ve Çağdaş Sanat ilk adımlarını atmıştır.
Kitaptaki, benim için ikinci hit parça, Ben Ne Yapayım? ve en sevdiğim satırlar geliyor şimdi: “Söyleyin ben ne yapayım? Yazı yazmak, böylece şu harbi atlatıp iyi bir kütüphane açmayı düşünüyor, yalnız kendilerine, zevklerine güvendiğim insanlar vasıtasıyla kitaplar çıkartmak, tabilik (yayıncılık) etmek istiyordum. Hiçbir kötü kitap basmamak şartıyla hayatımı kazanmayı tasarlamıştım. Olmayacak.”