hayalden kayanlar: Nisan 2010
anlık düşün-ce, gelince insana
alıyor eline bir buket gülü
vuruyor baş-tan sevdaya
ama anlıyor ya sev-da artık
o zaman kalıyor öyle, dalıyor sev-daya
illa kal-dırıp ellerini
dal-dıracak mısın yüreğine?
çık-aracak mısın güllerini?
ser-ecek misin ortalık yere?
dön-mek mi lazım arkanı?
dal-mak mı lazım sevdasız sevdalara?
Gönderen . zaman: 12:00 Hiç yorum yok:
Etiketler: hayal sahnesi
postmodern aşık mektup yollarsa
inan ben de mesaj atmayacağım sana
ama başım ağrımasa bu kadar
her sabah aklıma ilk sen gelmesen
cayır cayır yanmasa içim
senden kurtulma hayalleri kurarken
sen durmasan muhayyilemde
seni görmeden ölmek istememem olmasa...
ama sen hiç ses vermiyorsun
bu kadar aceleci olmayacağım inan
sabırsızlığım olmayacak inan
ama sor bakalım kalbime
üstelik doruğa çıktığında sensizlik, düşüncelerim ve baş ağrım
işte şuan ki gibi yazı olup dökülüyor önüne
mektup olup uçuyor sana
tutamıyorum kayıyor sana
bilmiyorum belki diyorum
belki daha az ağrır başım
en azından hastalanmam
sadece görmek istiyorum
benden söylemesi, dünya ve güya kelimelerini çokca kullanmalı,
ısrar etmemeyi ve yeniliklere yelken açmayı öğrenmeliyiz artık
Gönderen . zaman: 22:43 Hiç yorum yok:
Gönderen . zaman: 14:22 Hiç yorum yok:
Okuyor beni sadece
Ben erirken, o büyüyor gözlerimde
Biterken ben, o
Serilip serpiliyor yalın kafiyelerde
O dönüyor sadece
Kururken ben, o
Yeşeriyor inadına ellerimde
Koşarken ben, o
Bekliyor kelimeleriyle evinde
Nefes alıyor sessizce
Çıt çıkmıyor içimde ve içinde
Yanarken ben, o
Güneş doğuyor, güneş batıyor
O parlıyor yine de
Düşerken ben, o
Bitince ben, o
Gönderen . zaman: 14:56 Hiç yorum yok:
beni aşkın ateşine atan
yollarda gözsüz bırakan
bilesin sana sitemim var
güzel sözdür yine de
sen de ol böyle
Gönderen . zaman: 00:24 Hiç yorum yok:
Etiketler: dinlemek lazım
Gönderen . zaman: 23:27 Hiç yorum yok:
Uzun zamandır hissediyorum yorgunluğu. Bahar yorgunluğu değil bu, içinde her mevsim var. Sararan yapraklar da, efil efil esen yaz rüzgarları da, hüzünle yağan karlar da var üstünde yorgunluğumun. Artık bir yorgunluk kahvesi içsem diyorum. Zira çok ihtiyacım var. 4o yıllık değil, ömürlük bir kahveye...
Gönderen . zaman: 14:42 Hiç yorum yok:
gözler ' im seni
Beni bunu çizmeye iten neydi, bilmiyorum. Sadece görmek istedim belki de...
Gönderen . zaman: 13:42 Hiç yorum yok:
Sanırım Sami Savni Özer'in sesine bu şarkıyla vurulmuştum zamanında. mfö bir daha söyledi ama bunun gibi asla olamaz ki. Beeeeeeeeen diye gırtlaktan uzatan Sami Savni olmayınca...
Gönderen . zaman: 14:08 Hiç yorum yok:
Dünyalarımız büyüdükçe, küçüklükler daha da küçülüyor. Bizi yöneten "mantığımız" efendilikten, padişahlığa terfi ediyor. Yaşamlarımızın aslında küçük birer hikayecik olduğunu çoğumuz çok erken yaşlarda unutuyoruz. Küçük düşlerimizde yaşadığımız kocaman mutlulukları bir kaç acı tecrübeye pay ederken, etrafımızdaki insancıklara verecek bir lokma mutluluk bırakmıyoruz ceplerimizde. "Büyük" ve "küçük" mana değiştiriyor algımızda.
Yaptığımız en ufak güzellik, sanki kötü birşeymişcesine çocukluk olarak karşılanıyor. Öylesine yaşamayı hatırlamaya çalışanlar ise tutarlılık ile basitlik arasında konduruyor kendini, öyle tahayyül ediyor belki de...
Bütün sorun küçüklüğü yaşadığınız kişi oluyor nihayetinde. Hala büyüyememiş demektense, hala değişmemiş demeyi tercih eden biricik kişiyi bulduğunuzda oyunlarınızı oynamaya devam edebilirsiniz.
Mutluluk minicikliği içindeki, minnacık hayatınız büyüsün ellerinizde huzurla...
Gönderen . zaman: 22:55 Hiç yorum yok:
Az evvel burada
Düşen ışıkla, susan
Konuşan bir kadın
"Diyordum ki" dedi
"Bilmem ki, dalmışım"
Gönderen . zaman: 16:16 Hiç yorum yok:
Neva kıyılarında donan yüzlerin resmini çizeceğim sana kış vakti her yer bembeyaz; beklemeyeceğim yaz gelsin yeşille şenlensin diye Kiji, ben seni en soğuk gecelerin en ölümcül noktasıyla tanıştıracağım; hep sıcak değil günlerimiz, hep yeşil değil rengimiz ve hep değil yumuşak yüreğimiz; anla diye Şirâze soğuk iliklerimize işlemiş.
kimi kederlendirdiğini umursamadan söylenen sözlerin nereye gittiğini izleyeceğim ben, kendim, bir başıma; korkunun derinde bir yerde neden ille de çoğaldığını anlatacağım; tam da Aral kıyısında çekilirken sular geriye, çöl sıcağında sana, sevmenin de az geldiği, belki de sevmenin hiç dillendirilmediği topraklarda, sapsarı kumların üzerine bırakılan izlerin sebebini dizelere dökenlerin şimdi nereye gizlendiklerini söyleyeceğim; gör diye Şirâze sıcak da soğuk da nasıl acımasızmış.
çiçeklerin hiç açmadığı yerlerde renkleri tanımayan insanlar var, suyun kenarında kilometrelerce uzanmış yeşermeyen çorak topraklar var; içilemeyen saf sular, tadılamayan meyveler var; ısıtmayan güneş, yıldız dolu gecelerde gökyüzünü çaresiz göremeyenler var; ömür geçmiş bir sokak öteye henüz adım atmamışlar, bir öyküsü olduğundan habersizler var; resim çizmeyi bilip kalemi olmayanlar, kalemi olup yazamayanlar, yazmayı bilip de cesaretini kökten kaybetmişler var; çok bilip susanlar, sustukça kaybolanlar, kayboldukça alkışlananlar var; öyle yerler var Şirâze adı masalsı, sanı destansı; hayâli Kaf kadar uzak, İrem kadar yitik, Petra kadar dimdik... yok’lar içinde var’lar var, var’lar içinde yok’lar... İstanbul içinde kaç şehir, dünya içinde kaç alem var; yazacağım bil diye Şirâze her yer kendince ahenkliymiş.
Elbruz’da bekle beni tam buzul zamanı, Malkar’dan yayılan efsanenin adını ben okuyacağım titreyen sesime aldırış etmeden, her kelimenin vurgusunda olmasın diye en ufak bir yanlışlık, aktris edâsı takınmadan, sahneye en hâkim havamda sana ben, bir de Asya’dan şiirler okuyacağım; yalın, postmodernizmin henüz bulaşmadığı kafiyelere dikkat ederek, bilmediğim dilin bilmediğim inceliklerini zedelemeden, masallara taht kurmuş toprakların tebessümüyle bakacağım sana; anla diye Şirâze
ne söylesem de takmayanım:)
önce saygıdeğer blogum sonra varsa! uğreyanlar buraya, misafirlerimiz. Ay vaktinin mart sayısı çok şirin duyurulur efem. Ve benim seçtiğim bir yazı da burada okunmayı beklemekte...
Gönderen . zaman: 14:43 Hiç yorum yok:
Etiketler: yayın öneri
destur otobüs firması değil!
Mimar Sinan'ın 450 yıllık sırrı
Mihrimah Sultan Cami'ndeki onarım çalışmaları, Mimar Sinan'ın bir mühendislik sırrını daha ortaya çıkardı.
Mimar Sinan'ın, Kanuni Sultan Süleyman'ın kızına aşkını anlatmak için yaptığı Mihrimah Sultan Camii'nin 10 yıldır süren bakım ve onarım çalışmaları sırasında, ünlü mimarın bir mühendislik sırrı daha gün yüzüne çıktı. 1999'daki Gölcük depreminde gördüğü hasar nedeniyle restorasyon çalışmaları süren caminin etrafında yüzden fazla kuyu bulunduğu tespit edildi. Uzmanlar, Mimar Sinan'ın, eski İstanbul'un en yüksek tepesine inşa ettiği camiinin zeminindeki su dengesini sağlamak için temelin etrafına kuyular açtığını, böylece temeli korumaya aldığını belirledi. 16. yüzyılda inşa edilen Mihrimah Sultan Camii, dönemin üç padişahına mimarbaşılık yapan ve hala birçok eserinde kullandığı mühendislik tekniği sırrını koruyan Mimar Sinan tarafından Kanuni Sultan Süleyman'ın kızı Mihrimah Sultan adına 1562-1565 tarihleri arasında inşa edildi. 1998 yılında restorasyon programına alınan caminin rölöve, restorasyon, restitüsyon ve temel güçlendirme projeleri hazırlanarak, onay için ilgili koruma kuruluna sunuldu. 2007'de çıkan onayın ardından restorasyon için gerekli olan hasarlı minarenin yeniden yapılması tamamlanarak cami tepeden tırnağa yenilendi.
YAYIN TARİHİ: 13.03.2010
"Mimar Sinan'ın, Kanuni Sultan Süleyman'ın kızına aşkını anlatmak için yaptığı Mihrimah Sultan Camii"
Bu nasıl bir ifadedir böyle? %99 emin olunsa dahi böyle bir ifadeyi nasıl kullanabilirsiniz? Israrla mimar Sinan'ı mucizeci ve "tek" olarak görme arzusunun getirdiği enteresan bir bakış hali değil de nedir bu? Bugün kalksa yattığı yerden mimarbaşı, bu cümleyi kuran kişinin yüzü kızarmaz mı? Yaşarken evli ve çocukları olduğunu bilmez misiniz? İskender Pala; "belki" , "küçük de olsa", "olabilir" gibi ifadelerle anlatırken, siz nasıl da böyle kesin bir ifade kullanırsınız sayın gazeteci? Hayır böyle bir şey söyleyecekseniz de bunun söylenme tarzı "basitce" magazin vari bir havada mı olmalıydı?
Bir daha okuyun lütfen ve düşünmeyin üzerine, bırakın unutulsun.
Gönderen . zaman: 10:23 Hiç yorum yok:
bu baharda mutlanmak varken
pırıl pırıl hem de
yıldızlarla kol kola olmak
ben neredeyim şimdi
Kangeldieva Dilshat-Izdep Jurom (Looking For You)
Gönderen . zaman: 17:47 Hiç yorum yok:
yakut kolyesini ne zaman taktı? ellerini hiç uzattı mı? yüzünü ısrarla bana mı döndü? öyleyse ne zaman yolladı mutluluklarını bana? peki beni hayata döndürecek kadar güçlü müydü gözleri?
söyle neredeydin sen? şimdi mi indin dünyaya?
Gönderen . zaman: 11:56 2 yorum:
hayalden kaymak zamanı
Güzel olan, ömrü kısa sürendir bu dünyada
Yanmak güzeldir, pervane misali
Ama anlıktır bir o kadar da...
Dünya hayatı kısayken yaşanabilir halde
Yoksa sonsuz ömrü kim neylesin
Ölümle güzel yaşam
"Hiç güzel olmasaydı, ölür müydü" demek hoş
Anların kayıp gitmesi, dökülmesi zamanın...
Madem herşey gelip hayalime uğruyor
Ve dökülüyorlar bir bir
Öyle ise "hayalden kayanlar" da kayacak bir gün aniden
Belki bugün belki şu an
Şu an bitecek ve bir gün gelip de hayalden kayanları görenler
Hayatın aslında ne kadar da kısa olduğunu anlayacak
Tıpkı bir mezar taşı gibi dikilmiş ve yan yatmış
Kıvırılmış bir lisan gibi
İnsanın içinden geçecek kim bilir
Belki bugün olmayınca
Kendi gözlerinden dökülecek hayalden kayanlar...
Daha çok anlatılacaklar vardı, çok gösterilecekler de
Ama hiç ölmeyecekmiş gibi yaşarken biz
Aniden gelmeyecek mi ölüm
Bu alemde camdan kayan bir yağmur damlası gibi düşeceğiz bir bir,
Gerçek aleme, amenna...
Daha dinleyecek çok dile dolananlar vardı
Ama birden kesilmeyecek mi
Bugün varım yarın yokum diyebilmek ne kadar da zor
Anlatmak istediklerini hayatlarıyla anlatanlar ne kazandı
Ya da ne kaybettiler
Ne kaybetmiş olabilirler ki, üç günlük dediklerinden başka
Sen de git artık düş hayallerden
Yeter bu kadar duymak, görmek ve düşlemek
Düşmek ve dökülmek zamanıdır şimdi
Bir yiğit vardı gömdüler karşıki bayıra demek günleridir
Git ve kayıplara karış artık
Küçüklükler büyüklüklere inkilap etmeli
Git ve gerçekten yorul
Sonra düş toprağa
Bir çiçek ol
Yaslan bir ağacın gövdesine
Onun köklerine karış...
Git ve arkana bakma
Gitmek zamanıdır şimdi
Yürürken önüne bakmak zamanıdır
Muhabbet ve hüzün zamanıdır
Mutluluk hüzündedir, bilmez misin
Göz yaşını doğru zamana sakla
Gözler ıslanırken güzel
Çok konuştun git
Git demek ne de zor
Ama bir adım atınca gitmenin güzelliğini görürsün
Hüznün büyür sen küçülürsün
Madem gitmek güzel, hülyalardan dökülmek, gözlerden kaymak güzel
Ne durursun öyleyse
Zaten gideceksin, götürüleceksin
Giderken son mırıldandığını dinlet
Dinleyen gitmenin güzelliğini duysun
Gönderen . zaman: 22:09 Hiç yorum yok:
Kıraç'a söyleyin bir daha şarkı yapmasın
Birkaç ayımı götüren bir şarkı...
Meral hassasiyeti ve cesareti herkesten beklenemez ki. Meral olamayan nasıl Halil bulsun peki?
Peki ben Halil olabildim mi?
Halil bir boşluk
Halil kendi dünyasının esiri
Ben Halil olmayı reddediyorum
Ben Meralim, Meral aşkı yetiyor çünkü, başı dik çünkü
Yorgun ama ayakta...
Düş sokağı sakinleri sormuş:
Evet hep böyle olur...
Gönderen . zaman: 10:07 Hiç yorum yok:
eski bir ...
Yeni başladığım "eski bir yıldızsın hiç sönmeyen" isimli filmim için çektiğim görüntülerden bir kısmına yakışacağını düşündüğüm bir şarkıyı şimdiki videoya ekledim. Böylelikle filme başladığım tarihi de belirlemiş oldum saygıdeğer blogum aracılığıyla. Umarım gönderilerimin hızından su kaynatmaz kendisi. Sanırım artık yavaşlamanın da vakti geldi.
Gönderen . zaman: 23:56 Hiç yorum yok:
sevgilinin rengi lila mıdır
oysa ki hiç görmediğim giydiğini
öyleyse lila bana
neden onu hatırlatır
yoksa her şey onu çağrıştırır da
en ilginci lilanın hatırlatması mıdır
bence aşkın rengi liladır
kuşlar liladır, ağaçlar da
peki ya duygular
mesela şaşkınlık, nasıl liladır
elimi kolumu bağlasalar da
yaptığım resim liladır
bir ton açık bir ton koyu
güneşin doğuşu hep liladır
çığlıklarım sessizdir ama
renk renk liladır
düşlerimde büyüttüğüm çiçeklerim
söylememe gerek yok
vapurlar, kubbeler, boğaziçi
evet evet karar verdim
rengidir aşkın, lila
Gönderen . zaman: 11:10 Hiç yorum yok: