(Non-) Executive Board Members under New Turkish Commercial Code
The executive and non-executive members of the Board of Directors (Directors) under the Turkish Commercial Code and the requirements to delegate the administrative powers of the Board of Directors.
The new Turk­ish Com­mer­cial Code No. 6102 (TCC), effec­tive as of 1 July 2012, brought sig­nif­i­cant inno­va­tions con­cern­ing the struc­ture and author­i­ty of the Board of Direc­tors (Board) of joint stock com­pa­nies (JSC). Beyond the struc­tur­al changes, the TCC brought inno­va­tions to the clas­si­fi­ca­tion of the man­age­ment pow­ers of the Board. This arti­cle focus­es on the new regime regard­ing the del­e­ga­tion of the pow­ers and author­i­ties of the direc­tors to exec­u­tive direc­tors of the board (Exec­u­tive Direc­tor).
Pur­suant to arti­cle 359⁄1 of TCC, the Board of a JSC con­sists of at least one Direc­tor, either an indi­vid­ual or a legal enti­ty (the lat­ter being rep­re­sent­ed through a des­ig­nat­ed indi­vid­ual).
The Board is the deci­sion-mak­ing and exe­cu­tion author­i­ty. The TCC has clas­si­fied the man­age­ment pow­ers as admin­is­tra­tive pow­ers and pow­er of rep­re­sen­ta­tion, thus intro­duced exec­u­tive and non-exec­u­tive Direc­tors to the Turk­ish legal sys­tem.
The rel­e­vant pro­vi­sions of TCC aimed for a more pro­fes­sion­al man­age­ment mech­a­nism for JSCs. Arti­cle 367⁄1 enables del­e­ga­tion of man­age­ment pow­ers to one or more Director(s) or to a non-Direc­tor third par­ty.
The TCC splits man­age­ment pow­ers in two and estab­lish­es two dif­fer­ent sta­tus­es for exec­u­tive and non-exec­u­tive Direc­tors. The Direc­tors who have del­e­gat­ed their man­age­ment pow­ers to anoth­er Direc­tor or a third par­ty will be iden­ti­fied as non-exec­u­tive Direc­tors. In that case, the Direc­tors will be entrust­ed with the rep­re­sen­ta­tion right of the com­pa­ny. The Direc­tors who have not del­e­gat­ed their man­age­ment pow­ers will be iden­ti­fied as exec­u­tive Direc­tors, and they will be grant­ed both pow­er of rep­re­sen­ta­tion and man­age­ment pow­er.
To be reg­u­lat­ed in the Arti­cles of Asso­ci­a­tion
Accord­ing to arti­cle 367⁄1 of TCC, Direc­tors may del­e­gate their man­age­ment pow­ers only if del­e­ga­tion pow­er is explic­it­ly reg­u­lat­ed in the Arti­cles of Asso­ci­a­tion of the com­pa­ny. This is a con­di­tion sine qua non, which can­not be avoid­ed.
To be qual­i­fied by an Inter­nal Direc­tive
Prepa­ra­tion of an inter­nal direc­tive set­ting forth details of the admin­is­tra­tive sub­ject and the hier­ar­chi­cal struc­ture between the Direc­tors is a fur­ther require­ment. Beside deter­min­ing the organ­i­sa­tion chart, this inter­nal direc­tive should indi­cate the tech­ni­cal, com­mer­cial, and legal admin­is­tra­tion prin­ci­ples of the com­pa­ny.
One trou­ble with the inter­nal direc­tive is the uncer­tain­ty of the autho­rised body for recog­ni­tion. The relat­ed arti­cle of TCC autho­ris­es nei­ther the Board nor the Gen­er­al Assem­bly for the exe­cu­tion and approval of the inter­nal direc­tive. When exam­in­ing the ref­er­ence law (Swiss Law), approval of the Board will be deemed appro­pri­ate. On the oth­er hand approval of the Gen­er­al Assem­bly will not be con­trary to the TCC.
Con­sid­er­ing the non-assign­a­ble rights of the Board
The non-assign­a­ble rights of the Board must be weighed when prepar­ing the inter­nal direc­tive. Pur­suant to arti­cle 375 of the TCC these are:
choos­ing the top man­age­ment of the com­pa­ny and instruct­ing it;
deter­min­ing the company’s man­age­ment organ­i­sa­tion chart;
set­ting forth the prin­ci­ples of account­ing and finan­cial audit of the com­pa­ny;
appoint­ing and dis­miss­ing the Direc­tors, autho­rised rep­re­sen­ta­tives, and autho­rised sig­na­to­ries of the com­pa­ny;
super­vis­ing per­sons autho­rised to man­age the com­pa­ny;
keep­ing the books and records of the com­pa­ny, prepar­ing the cor­po­rate gov­er­nance prin­ci­ples, arrang­ing the gen­er­al assem­bly meet­ings, and per­form­ing the gen­er­al assembly’s deci­sions; and
noti­fy­ing sit­u­a­tions of seri­ous debt to the court.
The TCC sets forth a well-bal­anced lia­bil­i­ty pro­vi­sion. Accord­ing to arti­cle 553⁄2, the non-exec­u­tive Direc­tors can be held liable for the oper­a­tions and deci­sions of the per­sons who took over admin­is­tra­tive pow­er only if they did not take ordi­nary care while select­ing these per­sons to del­e­gate the admin­is­tra­tion pow­ers.
The TCC’s man­age­ment mech­a­nism pro­vides the JSCs the oppor­tu­ni­ty to take a step for­ward by engag­ing pro­fes­sion­als as Direc­tors. The non-exec­u­tive Direc­tors and the del­e­gat­ed Direc­tors are required to coop­er­ate in the man­age­ment of the com­pa­ny.
The TCC has classified management powers as administrative powers and power of representation, thus introduced executive and non-executive Directors to the Turkish legal system.
Türk Ticaret Kanunu Uyarınca İcracı ve İcracı Olmayan Yönetim Kurulu Üyeleri
1 Temmuz 2012 de yürürlüğe giren 6102 numaralı yeni Türk Ticaret Kanunu (TTK) anonim şirketlerin yönetim kurulunun yapısı ve yetkileri ile ilgili önemli yenilikler getirdi. Yapısal değişikliklerin yanı sıra TTK yönetim kurulunun yönetim yetkilerine de yenilikler getirmiştir. Bu makalede müdürlerin görev ve yetkilerinin yönetim kurulunun icracı müdürlerine (icracı müdür) bırakılması konusu ele alınacaktır.
Yönetim Kurulunu yapısına kısa bir bakış
TTK nun 359uncu mad­desinin 1. fıkrası uyarın­ca anon­im şir­ket­lerin yöne­tim kurulları, en az bir gerçek veya tüzel kişi müdür­den oluşur (tüzel kişi müdür­ler atanacak bir gerçek kişi tarafın­dan tem­sil edilir).
Yöne­tim kuru­lu karar alma ve icra organıdır. TTK yöne­tim yetk­i­leri­ni yöne­tim yetk­isi ve tem­sil yetk­isi olarak ayır­mış ve böylece icracı ve icracı olmayan müdür­leri Türk hukuk sis­tem­ine tanıt­mıştır.
Türk şirketler hukukunda bir yenilik: icracı ve icracı olmayan müdürler
TTK nun ilgili mad­deleri anon­im şir­ketler için daha pro­fesy­onel bir yöne­tim sis­tem­i­ni amaçla­mak­tadır. 367inci mad­denin bir­in­ci fıkrası yöne­tim yetk­i­lerinin bir ya da daha fazla müdüre veya müdür olmayan bir üçüncü kişiye devredilme­sine olanak sağla­mak­tadır.
TTK yöne­tim yetk­i­leri­ni ikiye ayırarak icracı ve icracı olmayan müdür­ler için iki fark­lı kon­um oluş­tur­mak­tadır. Yöne­tim yetk­i­leri­ni baş­ka bir müdüre ya da üçüncü bir kişiye devre­den müdür­ler icracı olmayan müdür olarak tanım­lanacak­tır. Bu durum­da, söz konusu müdür­lere şir­keti tem­sil yetk­isi bırakılmış ola­cak­tır. Yöne­tim yetk­i­leri­ni devret­meyen müdür­ler ise icracı müdür­ler olarak tanım­lanacak ve hem yöne­tim hem de tem­sil yetk­i­sine haiz ola­cak­lardır.
Yönetim yetkisini icracı müdürlere devretmek için gereklilikler
Ana sözleşmede düzen­len­miş olma
TTK nun 367inci mad­desinin 1inci fıkrası uyarın­ca müdür­ler yöne­tim yetk­i­leri­ni ancak şir­ket ana sözleşmesinde açıkça düzen­len­mişse devre­de­bilir­ler. Bu şart ortadan kaldırıla­may­a­cak “sine qua non” nite­lik­te bir şart­tır.
İç yön­erge ile düzen­len­me şartı
Bir iç yön­erge hazır­lan­ması ve yöne­tim konu­larının ve müdür­ler arasın­da­ki hiy­er­arşik yapının ayrın­tılarının belir­len­mesi de baş­ka bir gereklilik­tir. Orga­ni­za­sy­on şemasının belir­len­mesinin yanı sıra iç yön­erge şir­ketin teknik, ticari ve huku­ki yöne­tim ilkeleri­ni de belirt­melidir.
İç direk­tif konusun­da­ki bir sorun bu yön­ergeyi onay­lay­a­cak olan yetk­ili organın belir­li olma­masıdır. TTK nun ilgili mad­de­si iç yön­er­genin hazır­lan­ması ve onay­lan­ması için ne yöne­tim kuru­lu­na ne de Genel Kuru­la yet­ki ver­mek­te­dir. İktibas kanunu ince­lendiğinde (İsviçre Hukuku), yöne­tim kuru­lu­nun onayının uygun düşe­ceği söylenebilir. Ancak öte yan­dan da Genel Kuru­lun onay­la­ması da TTK na aykırı olmay­a­cak­tır.
Yöne­tim kuru­lu­nun devredile­mez yetk­i­lerinin dikkate alın­ması
İç yön­erge hazır­lanırken yöne­tim kuru­lu­nun devredile­mez yetk­i­leri de dikkate alın­malıdır. TTK nun 375 inci mad­de­si bu yetk­il­er şun­lardır:
Şir­ketin üst düzey yöne­ti­mi ve bun­lar­la ilgili tal­i­mat­ların ver­ilme­si;
Şir­ket yöne­tim teşk­i­latının belir­len­mesi;
Muhasebe finans dene­ti­mi ve finansal plan­la­ma için gerek­li düzenin kurul­ması;
Müdür­lerin ve aynı işleve sahip kişil­er ile imza yetk­i­sine haiz bulu­nan­ların ata­maları ve görevden alın­maları;
Yöne­tim­le görevli kişi­lerin üst göze­ti­mi;
Şir­ket defter ve kayıt­larının tutul­ması, kurum­sal yöne­tim ilkelerinin düzen­len­mesi, genel kurul toplan­tılarının hazır­lan­ması, genel kurul karar­larının yürütülme­si; ve
Bor­ca batık­lık duru­mu­nun var­lığının mahke­m­eye bildirilme­si.
İcracı olmayan müdürlerin sorumluluğu
TTK iyi den­ge­len­miş bir sorum­lu­luk sis­te­mi öngörmek­te­dir. 553üncü mad­denin 2inci fıkrası uyarın­ca; icracı olmayan yöne­tim kuru­lu üyeleri eğer yetk­i­leri­ni devret­tik­leri kişi­leri seçerken makul dere­cede özen göster­memişlerse; yetk­i­leri­ni devralan bu kişi­lerin işlem ve karar­ların­dan sorum­lu ola­cak­lardır.
Yeni TTK­nun yöne­tim sis­te­mi pro­fesy­onel­leri Müdür sıfatıy­la yöne­time dâhil ederek; anon­im şir­ket­leri bir adım öteye taşı­ma fır­satı sun­mak­tadır. İcracı olmayan müdür­ler ve atan­mış müdür­ler şir­ketin yöne­ti­mi esnasın­da işbir­liği içinde olmalıdır.
TTK yönetim yetkilerini yönetim yetkisi ve temsil yetkisi olarak ayırmış ve böylece icracı ve icracı olmayan müdürleri Türk hukuk sistemine tanıtmıştır.