Forum Gerçek - Tekil Mesaj gösterimi - Avrupa tarihinin 10 büyük yalanı
Konu: Avrupa tarihinin 10 büyük yalanı
12.12.10, 15:57 #1
Antik Yunanlıların insanlık tarihinde eşsiz bir mucize gerçekleştirdikleri tezikendi karanlık dünyasına fener tutmak için çırpınan Avrupalı aydınlar için afyon etkisi yapmış ve bu efsaneye can simidi gibi yapışmışlardır. Neden? Çünkü Rönesans yıllarında Avrupalılar ele gelir neleri varsa bunları Müslümanlardan aldıklarını biliyor ve Müslümanlar karşısında içine düştükleri aşağılık kompleksinden kurtulabilmek için onların haricinde bir tutamak arıyorlardı.
Bir kere 1215 yılında imzalandığı bilinen Magna Carta'nın kral tarafından imzalanan orijinali değil de kopyaları elimizdedir. İkincisi bu belge ilerici değil
düpedüz gerici bir belgedir çünkü Kral,feodal beylere baronlara yeni vergiler yüklemek istiyor ve merkezî hükümetin gelirlerini artırmaya uğraşıyordu; baronlar ise tam tersine eski düzendeki vergilerin aynen devamı için bastırıyorlardı. İşte krala imzalatılan belge feodal ayrıcalıkların yeniden tanınmasını getiriyordu,kaldırılmasını değil. Yani ileriye gidişi değil eskiye dönüşü amaçlıyordu.
Ancak tarihte yapılan bazı hareketlerin amaçlanmamış sonuçlar doğurması nadir rastlanan bir durum değildir. İşte Magna Carta'yı imzalatanların başına gelen de bu oldu. Onlar feodal sisteme dönülmesi için uğraş verirken sonraki kralların çözümü feodal düzenin dışında aramalarına yol açmış böylece tahkim edeyim derken feodal düzenin yıkılmasını kolaylaştırmışlardı. Bu sebepledir ki,Kral I. John üzerinde uzmanlaşan Johns Hopkins Üniversitesi eski öğretim üyelerinden Sidney Painter açıkça "Magna Carta'da demokrasi yoktur" diyebilmektedir. Çünkü bu belge İngiliz feodalizminin resmi beyanlarından biridir sadece. Painter'ın altını çizdiği bir başka husus ise bu feodal geleneğin modern demokrasilerimizde yaşamaya devam ettiğidir! (1808 Sened-i İttifak'ını Magna Carta'nın geç bir yansıması olarak gösterenlerin gözüne gözlük' diyelim mi?) Yani aslında feodal düzen yıkılmadı ruhu modern demokrasilere geçmiş oldu sadece.
İnsanın otoriteleri sorgulamaya başladığı dönem olarak yüceltilen Rönesans'ın kendisi nedense sorgulanmaz.kutsal bir inek gibi çevremizde döner durur. Oysa Lynn Thorndike adlı uzman daha 1943 yılında şunları söylüyordu: "Hiç kimse Rönesans'ın ayrı bir dönem olarak varlığını ispatlayamadı; hatta bunu yapmak için çaba da göstermedi." Yani Rönesans'ın Orta Çağlardan nasıl ayırt edilebileceğini bilmediğimiz halde Rönesans'ın varlığı hakkında kesin bir dille konuşabiliyoruz.
Bu yalanın bir başka boyutu da şu: 1492,Amerika'nın keşif tarihi değil sonradan "Amerika" adı verilen toprakların işgal tarihidir. Zira Amerika Kolomb'dan yüzyıllar önce Vikingler tarafından keşfedilmiş,bazı Müslüman gemiciler Güney Amerika'ya gidip gelmiş,nihayet son ortaya atılan iddiaya göre ise Çinli bir Müslüman olan Zeng He bu defa Çin'den yola çıkarak Amerika'ya ulaşmıştır. Velhasıl Kristof Kolomb Amerika'nın ilk değil son kâşifidir.
Bugün bilimsel devrim' denilince akan sular durur. Birisi Kopernik Galile ve Newton'dan söz etti miydi, ayet duymuşçasına sessizliğe bürünür çehreler. Dudaklar bükülür anlamlı anlamlı kafalar sallanır,Elin adamı neler yapmış bizimkiler uyurken' nutuklarına sığınılır. Oysa meselenin iç yüzü hiç de öyle değildir.
Mesela Newton'un yaşadığı devirde Cambridge Üniversitesi'nin hali niceydi biliyor muyuz? Okuyacak öğrenci bulamayan üniversite öğrenci çekebilmek için indirim üstüne indirim yapıyor,hocalar okulu cazip hale getirebilmek için bırakın sınıfta bırakmayı, talebeye sınıf atlatıyorlardı sınıf! Üstelik aynı zamanda bir ilahiyatçı da olan Newton buluşlarının bilimsel sonuçlarından çok kafasındaki din kavramı açısından taşıdığı anlamla ilgileniyor Hıristiyanlığın dünyaya nasıl yeniden hakim olacağını tahmine çalışıyordu. Bunun için ayrı bir kitap bile yazdığını biliyoruz. Üstelik zat-ı devletleri büyücülükle de iştigal ederdi. Hatta bu yüzden adı çağdaşları arasında "son büyücü"ye dahi çıkmıştır.
Bir "sanayi devrimi" lafıdır gidiyor. Orta malı siyasetçisinden mahalle mektebi seviyesine inmiş bazı üniversitelerin hocalarına kadar yığınla insan sorgu sual etmeden,Eller aya,biz yaya' teranesini tutturmuş.Avrupa'nın sanayi devrimini gerçekleştirdiğini,bizimse bu evrensel gelişme'yi ıskalayıp çağdaşlık trenini kaçırdığımızı tekrarlıyorlar.
Nasıl "bilimsel devrim" tarihçilerin seçtikleri bir zaman dilimine yüzyıllar sonra yapıştırdıkları bir yafta ise, "sanayi devrimi" de 19. yüzyılın ortalarına doğru coşkuyla keşfedilmiş ve bu yüzden bazı özellikleri abartılmış jenerik bir terimdir. Filmin jeneriği ,filmin kendisi olabilir mi?
Sanki Sanayi Devrimi bütün Avrupa'da aynı anda olmuş bitmiş bir olay gibi sunulur bize. Halbuki İngiltere'de giderek hızlanan ve istikrarlı bir tarzda gelişen sanayileşme Fransa'da ağır aksak ilerlemiş ve büyük ölçüde İngilizleri taklit etmiştir. İngiltere'ye adamlar yollanmış ve hem makine hem de işçi getirtilmiştir. Böylece Fransa için bir Sanayi Devrimi'nden değil, olsa olsa İngiliz makine sisteminin girişinden söz edebiliriz.
Yahudi meselesi bir Avrupa sorunuydu; ama İslam âlemine fatura edildi. Avrupa, yüzyıllar boyu uğraştı durdu Yahudilerle. Şehrin içine bile almadı onları; mahallelerini yaktı, kovdu,dövdü,öldürdü mallarını müsadere etti. Aynı dönemde ise İslam âleminde Yahudilerin keyiflerine diyecek yoktu.
Öte yandan Siyonizm'in babası Theodor Herzl'in II. Abdülhamid'e Avrupa'yı şikayet etmesi gerçekten tuhaftı. Bir Ortadoğu kavmi olan Yahudiler kendilerini Avrupa'ya sürgün edilmiş gösterip yerlerine dönmek isterken Abdülhamid onları kullandığını Avrupa'nın biliyordu. Nitekim tekliflerini reddedince haklılığı gün gibi ortaya çıktı; onu devirmekten tutun da Çanakkale'de bize karşı savaşmaya kadar pek çok komplo ve girişimin başında Siyonistler yer alacak.İngilizlerin yedek güçleri daha doğrusu "Asya'ya karşı Avrupa kalesinin suru" "barbarlığa karşı uygarlığın uçbeyleri" olarak harekete geçeceklerdi. Hâlâ da öyle değil mi?
Daha da acı olanı "topraksız bir halk" dedikleri Yahudilere "halksız bir toprak" olarak sundukları Filistin'in durumuydu. Milyonlarca Müslüman ve Hıristiyan Filistinli yaşamasına rağmen (nüfusun yüzde 95'ini oluşturuyorlardı).Filistin toprağı boş bir arazi olarak sunuldu dünyaya. Ancak şimdi aynı trajedi hem de kat be kat fazlasıyla Filistin halkı için geçerli, yani toprakları ellerinden alınmış durumda. Ne var ki o hayırhah Avrupa'nın kılı kıpırdamıyor. Neden? Çünkü İsrail devleti Ortadoğu üzerinden geçecek stratejik hammadenin yani petrolün kontrolü için gerekliydi ve bunun Yahudi halkına insanî yardımla herhangi bir alakası yoktu.
Oysa Lucette Valensi gibi araştırmacıların da ortaya koyduğu gibi bu Avrupa zihniyetinin gerisinde bulunduğu Doğu'yu gözden düşürme ve onun üzerinden kendi kimliğini üretme mücadelesinin bir parçasıydı. Ancak Voltaire ve Althusser gibi iki büyük düşünür bu yalanı yutmamış ve asıl despotizmin Avrupa'da yaşandığını ,Avrupalı düşünürlerin kendi ülkelerindeki despotizmi dışarıya yansıtarak yani Doğu'yu istismar ederek okurlarına anlattıklarını artık Osmanlı'nın yakasından düşme vaktinin geldiğini dile getirdiler. Ne ki bu tatlı yalanın ısıttığı sıcak yataktan kalkmaya kimse razı değildi.
İktisat ilminin kurucularından Adam Smith 1770'lerde Çin teknolojisinin Avrupa'dakinden ileri olduğunu itiraf ediyordu biz ise 18. yüzyılda Avrupa'nın dünyanın en ileri uygarlığı olduğunu savunmaya devam ediyoruz. Neden acaba? Şundan sanırım: Beyinlerimiz keşifler ,icatlar Rönesans,Aydınlanma, Bilimsel Devrim gibi bir sürü Avrupa yalanıyla tıka basa doldurulmuş durumda. Böyle olunca dünyanın diğer bölgelerinde neler olup bittiğiyle ilgilenmiyor ve daima skora takılıyor gözümüz: Ne olsa maçın kazanılıp kazanılmadığı önemli.
Öyleyse Hodgson ve Blaut gibi birinci sınıf tarihçilerle sesimizi gürleştirelim: Avrupa'nın gelişmesi, Afrika ve Asya karşısında uzun süren geri kalmışlığını telafi etmeye ancak 1800'lerde yetecekti. Avrupa, dünyanın diğer kısımlarındaki gelişmelerden o kadar uzak kalmıştı ki, şu meşhur keşiflerle bir parça nefes alabilmişti.
Bu açılma da, Asya ekonomilerinin tarihinde pek çok defa vuku bulan bir gerileme anına denk gelmiş, Osmanlı ve Çin dahil Doğu'nun başlattığı bir küreselleşme dalgasının üzerine binmişti. İşte Avrupa bu sayede kıyıda köşede kalmaktan kurtulup küresel ekonominin motoru olabildi.