Ağustos 2014 - Madalyonun Öteki Yüzü Kitap Yorumu ve İncelemeleri Ağustos 2014 ~ Madalyonun Öteki Yüzü Kitap Yorumu ve İncelemeleri
13:02 İthaki, Kitap Yorumu, Neil Gaiman, Okumadan Geçme Hiç Yorum Yok
"Yetişkinler yolları takip eder. Çocuklar keşfe çıkar. Yetişkinler aynı yolu yüzlerce, binlerce kez yürümekten sıkılmaz; yoldan çıkmak, çalıların arasına dalmak, çitlerin arasındaki boşluklardan geçmek çoğu yetişkinin aklına bile gelmez"
Öksürük nöbetlerim arasında nefes alabildikçe okudum. Başka bir kitap olsaydı belki bu halde okumayı canım istemezdi. Nasıl etkisinde kaldıysam bir kaç gecedir kan ter içindeki kabuslarımda kendimi Lettie Hemstock olarak görüp okyanustan iyileşmiş olarak geri dönmeye çalışıyorum ama olmuyor. Ama sözüm söz, şu halimin hatrına bu kitabı ölmeden önce bir daha okuyacaklarım arasına kaldırdım.
Kitabın en büyük özelliği klasik Neil Gaiman anlatımından uzak olması. Tamam her zamanki gibi "yok artık" dedirden bir maceraya giriyorsun ama bu sefer yazarın alışıldık uçuk, kaçık, zıpır anlatımından eser yok. Bildiğiniz kasvetli, gerilimi yüksek (yani, tamam... Bi peri masalı ne kadar olabilirse o kadar gergin işte), yetişkinlere yönelik bir anlatım tarzı seçilmiş. Anlatım esnasında yedi yaşında, anti sosyal bir çocuğun tüm duyguları verilmiş, bence başarılı.
Kitap bir adamın, sanırım pek sevmediği bir akrabasının cenazesinden çıkıp çocukluğunda yaşadığı malikaneye gitmesi ile başlıyor. Evet, nedendir bilinmez adamın adı, ölenin kim olduğu belli değil, söylenmemiş. Sonrasında adam yerinde yeller esen evinin biraz ilerisindeki, hayal meyal orada bir arkadaşının olduğunu hatırladığı Hemstock Çiftliği'ne gidiyor. Çiftliğe girer girmez yedi yaşındayken Lettie Hemstock ile birlikte yaşadığı ve bugüne kadar bilinçaltında saklı macerayı hatırlamaya başlıyor. Konumuz da bu macera ile ilgili zaten.
Çocuk bir sabah boğazında madeni bir parayla uyanır. Paraları başka bir dünyadan gelen bir yaratığın sağa sola saçmaya başladığı anlaşılınca Lettie ve ailesi çocuğa yardım etmeye karar veriyorlar. Yardım etmelerinin bir diğer nedeni de kendi dünyalarının kanunlarını korumak zorunda olmaları. Bu noktada Lettie, annesi ve ninesinin ne oldukları belli değil. Ortadünyadan bugüne ulaşan Mailar olabilir. Çiftlik toprakları ayrı bir dünyanın sınırlarını belirliyor. Çiftliğin arkasındaki göl büyüklüğündeki okyanus ise ayrı bir alem. Bu noktada Lettie ve ailesi, çiftliğin gerçekte ait olduğu dünyanın sırları, sınırları hakkında biraz daha detay verilmeliydi diye düşünüyorum. Bu hali ile kolaya kaçılmış gibi.
Kitap yorumlanırken çok küçük nüans farklarıyla göklere çıkarabileceği gibi yerden yere de vurulabilir. Ben hakkımı, Yıldız Tozu, Yokyer ve üzerinize afiyet bakteriyel pnömoni'nin hatırına göklere çıkarmaktan yana kullandım. Ancak başka mecralarda tam tersi yorumlarla karşılaşırsanız şaşırmayın, darılmayın. Zira ortam buna müsait.
Nerdeyse hiç ingilizce bilmesem de Neil Gaiman kitaplarının çevirisinin zor olduğunu tahmin edebiliyorum. Bu noktada çeviri iyi diyebilirim Ancak en başta yazar tanıtımının son cümlesinde, parantez içinde yazan "Hala 1.80 boyundadır ve siyah tişörtler giymektedir" nasıl bir cümledir çözemedim. Aramızda nasılsın, ne yapıyorsun sorularına "Ne olsun işte hala 1,80 boyundayım" diye cevap veren var mı? Ama yok, İngiltere de adet böyleyse saygı duyarım.
Kitabın kapağı ve baskısı İthaki'ye yakışmış. Özellikle kapağı çok beğendim. Sadece kitabın sırtı da kapak ile aynı tonlarda olsa daha mı güzel olurdu acaba bilemedim. Onun dışında çabuk okunan, sıkmayan, Gaiman'ınb diğer kitaplarında olduğu gibi bir zaman sonra çocuklarımıza masal olarak okuyabileceğimiz bir kitap...
17:34 Altın Kitaplar, Kitap Yorumu, Okusan da Olur Okumasan da, Robin Cook Hiç Yorum Yok
Robin Cook'un 1987'de, ülkemizde yayınlanan 5. kitabı Salgın. Son günlerde yeniden hortlayan Ebola virüsünün kasıtlı olarak insanlara bulaştırılmasını konu alıyor. Eğer benim gibi hasta yatağınızda okursanız geceleri garip rüyalar görmeniz olası. Bu yüzden hastayken okumayın derim.
Hastalık Kontrol Merkezi'nde görevli epidemiyolog Dr. Marissa Blumenthal, Amerika'da ortaya çıkan son üç Ebola salgınından sonra hastalığın bilinçli olarak bulaştırıldığına inanmaya başlamıştır. Ancak sezgilerinden başka elinde herhangi bir kanıt yoktur.
Her ne kadar hızlı bir tempo ve sürükleyici bir anlatıma sahipse de; Cook'un son dönem sıkça başvurduğu, "sağlık sisteminde uygulanmaya başlanan bir yenilik nedeniyle işleri bozulan gelenekçilerin yeni sistemi sabote etmesi" temalı romanlarından biri daha. Bu nedenle pek keyif verici değil. Ha ilk önce bu romanı okuyup daha sonra diğerlerine geçsem sanırım son okuduklarım için de bu görüşüm geçerli olurdu. Benzer temalı diğer kitaplar "Ex, Yabancı Cisim, Virüs, Hücre"... Başta dediğim gibi hasta yatağımda okuyor olmamın da etkisi olduğunu kabul etsem de kitabı okurken not almaya değer hiç bir şey bulamadığımı da eklemek isterim. hatta fark ettiyseniz alıntı yapacak bir paragraf bile bulamamışım.
Bu kitabın meraklı doktoru Marissa, yazarın diğer kitaplarındaki karakterlerinden biraz daha acemi göründü gözüme. Zira olaylar arasındaki bağlantıyı ve kendini sırtından vuranı bulması epey bir gecikti. Bunun yanı sıra bitmek bilmeyen kovalamaca ve koşuşturma sahneleri illallah dedirtti. Ayrıca Marissa'nın mafya elemanlarına kök söktürmesi de biraz abartılı gibiydi.
Yine de ikinci elden alınmış eski bir kitabı okumak zevkli. Herkese tavsiye ederim. Özellikle daha benim 8 yaşındayken ülkemde konuşulan Türkçe hakkında fikir vermesi açısından çok güzel. Çeviri şimdiki çevirilere kıyasla çok çok iyi. Keşke yine onlar yayınlasa dediğim Altın Kitaplardan çıkan kitap 348 sayfa. Robin Cook külliyatına başlangıç için fena sayılmaz belki ama bir devam kitabı olarak pek iyi bir tercih değil.
15:42 Cengiz Aytmatov, Elips, Kitap Yorumu, Okumadan Geçme Hiç Yorum Yok
"Deniz kıyısında koşan Ala Köpek
Sana geliyorum, yapayalnızım.
Orhan Atam yok,
Babam Emrayin yok,
Akam Mılgın yok...
Nerede olduklarını gel bana sor.
Ama bırak da önce kana kana su içeyim..."
Aytmatov, sanırım Rusya kıyılarında anlatılan bir efsaneyi, yine buruk, acıklı bir hikaye ile harmanlamış. Sanırım diyorum; zira yazarın adının geçtiği her yerde "gelmiş geçmiş en büyük Türk yazar, Aytmatov okumak Türklüğü okumaktır" gibi milliyetçilik üzerinden tantana yapılsa da kitaplarının arka planınında anlatılanlara hatta kitapların orjinal isimlerine dahi ulaşabileceğiniz Türkçe bir kaynak yok. Yani mesela kitaba adını veren Deniz kıyısında koşan Ala köpek dağı gerçek mi, gerçekse resmi var mı diye aradım ama hiç bir bilgiye ulaşamadım. 126 sayfalık şu kitapta Türklerin dünyanın yaradılış efsanesi (Lura Ördeği Efsanesi) ve eski bir Türk Kavmi olduğunu öğrendiğimiz Nivihlere yol gösteren Deniz Kızı Efsanesi gibi iki efsane iç içeyken, internette bunlar hakkında adam kılık hiç bir bilgi yok. Kimbilir belki Rusçası vardır, belki bir gün biri Türkçe'ye çevirme nezaketini gösterir.
Kitap diğer Elips Kitap yayınlarından çıkan tüm Aytmatov kitaplarındaki aynı uzun yazar hakkındaki güzelleme ile başlıyor. Bunun yerine yukarıda bahsettiğim şeyler hakkında kısacık bir bilgi yazısı ne güzel olurdu halbuki. Güzellemenin ardından sadece 18 sayfa süren Yıldırım Sesli Manasçı hikayesi geliyor. Manasçı, destanı günümüze kadar nesilden nesile aktaragelen sözlü anlatıcılar demekmiş. Bereket onun anlamını bulabildim. Hikaye, Bozoy aşireti lideri Senirbay'ın küçük oğlu Eleman'ın (bu isimden pek emin değilim açıkçası), abisinin karısının kardeşinin cenazesine giden kavminin ardından hasta olan babasının başında kalmasından, ardından Yıldırım Sesli Manasçı olarak anılacağından ve Çungarlar'ın onun başına ödül koyacağından ve hazin sonundan bahsediyor. Ama bir hikayeden çok başka bir hikayenin girişiymiş gibi. Belki başka bir kitapta hikayenin tamamı vardır.
Kitaba adını veren ikinci hikayede ise denizcilikle geçinen Nihiv kabilesi erkeklerinin kabilenin genç üyelerinden Kirisk ile denize açılmalarının nasıl bir faciaya dönüştüğü anlatılıyor. Deniz kıyısında koşan Ala Köpek tepesi ise denize açılanların kendine yön bulmak için esas aldıkları tepenin adı. Arka planda yukarıda bahsettiğim gibi iki ayrı efsane (belki de birbirinin tamamlayıcısıdır bilemiyorum), Nihivlerin yaşam tarzı, gelenek ve görenekleri işleniyor. Yazar yine her zamanki acımasızlığı ile "yahu bunu okuyanın da çoluğu çocuğu vardır, dertlenir, efkarlanır" diye tasalanmadan tuzlu su ile gelen ölümü anlatmış. Ancak şunu anladım ki eğer benim gibi Cengiz Aytmatov kitaplarının hepsini yada bir kaçını okuyacaksanız iki kitabın arasını uzun tutmakta yarar var. Zira yazarın anlatımındaki kendine has özellikler üst üste gelince iki kitap birbirinin aynıymış gibi gelebiliyor. Sanırım tadını almak için biraz özlemekte yarar var.
Elips Yayınlarından çıkan kitap 124 sayfa ve 5,92 TL'lik harika fiyatı ile Lura Ördeği efsanesinden haberdar olmak için bile okunması gerekenlerden.
14:58 Ahmet Ümit, Everest, Keşke Okumasaydım, Kitap Yorumu Hiç Yorum Yok