Her şeyi okumak istiyorum
Her şey ben küçükken annemin bana “kelime” öğreten çocuk kitapları almasıyla başlamış. Annem oldukça idealist bir kadındır. Kafasına bir şeyi koyarsa kesinlikle yerine getirir. Şu hayatta eğitime de inanılmaz derecede önem verir. O yüzden daha ben küçücükken eğitime başlamış.
Okula başladığımda okuma yazmayı biliyordum. Hatta ilk gün hoca çizgiler çizdiriyor diye sıkılmış ve okuldan kaçmıştım. Bir an önce okumaya geçmek istiyordu sanırım canım. Okula başladığım günden sonra da elime ne geçerse okudum. Hem de deli gibi…
Etrafımı gözlemlemeyi oldukça seven biriyim. Özellikle bilmediğim bir güzergahta ilerliyorsam sürekli etrafıma bakarım.
Otobüste, tramvayda, trende giderken sürekli yollardaki tabelaları okurum. Hatta bir ara abartıp gördüğüm internet sitelerini not alıyordum. Sonra da eve gelip giriyordum. Merak işte…
Kapının önüne bırakılan broşürleri, yemekhanede her gün oturduğumuz masanın üzerine bırakılmış olan ilanları filan hep okurum. 3 harf yan yana geldiğinde sanki ben de onları yemek için hazırda duruyor gibiyim.
Kitapların hastasıyım. Hala e-kitaplara alışabilmiş değilim. Telefondan ve iPad’den bir şeyler okuyamıyorum. Ama alışacağım. Otobüslerde kitap okuyamayan bir insandım. Azmettim ve bunu yendim. Gerçi bunda metrobüsün ve güzel yollarının da payı var hani. Artık rahat bir şekilde kitaplara gömülebiliyorum.
Sırt çantası taşıdığım yıllarda çantamın içinde her zaman en az bir kitap olurdu. Her sene tatile gittiğimizde bavula kitaplar da yerleştirirdim.
Zonguldak’a gittiğimde dedemin, dayılarımın, teyzelerimin evine uğradığımız zaman gözüm kitaplara yönelirdi. Az mı atlas ve ansiklopedi karıştırdım. Bu sene yine yapacağım mesela.
2 sene önce gözlerim eskisi gibi iyi görmemeye başladı. Yakın mesafede bir sorun yoktu ama uzağı iyi göremiyordum. Bir süre direndim, çünkü gözlük kullanmak istemiyorum. Lens ise kullanamıyorum, olmuyor bir türlü. Artık tabelaları, etrafımdaki yazıları bulanık görmeye başladığımda canıma tak dedi. Doktora gidip gözlüğümü aldım ve rahata kavuştum. Sırf okuma rahatlığımı bozuyor diye aldım. Sonra lazer operasyonu yaptırırım diyordum ama gözlüklerimle memnunum artık. Benle bütünleştiler hatta.
Evimde kitaplar haricinde üzerinde yazı olan bir sürü materyal var! Toplasanız herhalde bir ailenin kışlık soba ihtiyacı çıkar. Annem ara ara delirir ve “şu gereksiz şeyleri topla, kalanını atacağım” der ama ben her seferinde direnirim. Nedense üzerinde yazı olan bir şeyi kolay kolay atamıyorum. Kaç sene önce bir yerlerden edindiğim İngilizce kursu broşürü neden durur yahu? Ne gerek var? Ama bir süre direnirim, sonra da yeni kitaplara yer açılsın diye kıyar ve atarım.
Okuyan insana büyük saygı duyarım. Yolculuklarda gazete, kitap, dergi okuyan insanları gördüğümde resmen mutlu oluyorum. Kulaklıklarımı takıp bir kitaba gömülmek gibisi yok bence.
İnternette deli gibi yazılar okuyorum. Keşke dünyadaki bütün dilleri bilsem de karşıma çıkan her yazıyı okuma şansım olsa diyorum. Korece sitelerde dolandığımda insanların yapmış oldukları yorumları görüyorum. Bunları okumak şimdi ne güzel olurdu diye iç geçirip yoluma devam ediyorum. Ama azimliyim, planlarım var…
Sevmediğim insanları da okurum ben. Mesela Ayşe Özyılmazel’i. Her gün olmasa da denk geldiğim zaman biriktirmiş olduğum yazılarına(!) bakıyorum. Aynı şekilde başta köşe yazarları(!) da var.
Kısacası okumak benim için bir ritüel. Bir şey okurken, yazarken rahatsız edilmeyi hiç sevmiyorum. O an içimden bir Hulk çıkabilir. Feci konsantre olabiliyorum, biri dürtmediği sürece o kişiyi duymayabilirim.
/Kitaplar beni başka dünyaya götürüyor, aslında okumak bana başka dünyaların kapılarını açıyor. Bu dünyanın kötü yanlarından, yaşadığım rahatsızlık verici zaman dilimlerinden uzaklaşmak için onlara koşuyorum. Kendimi kötüye değil, iyiye atıyorum. Hayatım boyunca da başucumda kitapların olmasını istiyorum.
Yazıyı şu harika paragraf ile bitirmek istiyorum..
"Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim" dedi. "Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek. Seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda"
Hayatımın kitabından bana blog açtıran paragrafı okudunuz.
ayşe öz Ayşe Özyılmazel Diğerleri Dünyadaki bütün diller Gözlük Gözlüklü insan Kişisel Kitap Kitap kokusu Oğuz Atay Okumak Okumayı sevmek Olric Roman Tutunamayanlar Uzun yol yolculukları
Etiketler: ayşe öz Ayşe Özyılmazel Diğerleri Dünyadaki bütün diller Gözlük Gözlüklü insan Kişisel Kitap Kitap kokusu Oğuz Atay Okumak Okumayı sevmek Olric Roman Tutunamayanlar Uzun yol yolculukları
Hayatımı baştan aşağı yenilemek istiyorum