Bu da Benim Çilem
@Nctnct·13 Kas 2019·Kitabı okudu
— Nedir benim çilem... yere tükürme... sigara içme... beni biraz kendi halime bırakamaz mısınız? Baba kelimesine gelince... beni ameliyat edip bu hale sokmanızı ben istemedim her halde.
Adam histerik bir şekilde bağırmaya başlamıştı.
— Aman ne güzel! al köpeği, getir eve; kafatasını açıp orasını burasını kes, biç sonra da ondan tiksin.
Ameliyat etmeden önce bana sordunuz mu, böyle bir şeyi isteyip istemediğimi ha? Kaldı ki ailemin de rızasını almadınız; istesem sizi mahkemeye bile verebilirim!
Filip Filippoviç’in gözleri faltaşı gibi açüdı, purosu elinden düşmüştü.
— Demek ki sizi insan yapmamdan memnun değilsiniz. Çöpler arasında donmaktan kurtulduğunuzu ne çabuk unuttunuz! Eğer bana bu şekilde teşekkür edeceğinizi bilmiş olsaydım...
— Neden çöpler arasında dolaştığımı daima yüzüme vuruyorsunuz. Ya ameliyat masasında ölseydim.
@Dramaturjikacidan·24 Ağu 2019
Oysa namus benimdir Hakim Bey, bir kağıda imza attık diye kimselere bırakmam!
Çilem ölmedi, kızı annesini kanlar içinde “anne ne olur ölme” diye feryat ederken hatırlamayacak. Emine öldü, niceleri öldü, böyle giderse niceleri daha ölecek! Çilem’in de dediği gibi:
“Kurşunla yatıp kurşunla kalkan, yastığın altında silahla yatan adamlar hiç eceliyle ölmüş mü?
Öldüyse hepsi benim suçum mu?”
Karısını başka adamlara satan o değilmiş gibi "namusumu temizledim" diyecekti.
Sonuna kadar idare edebilmiş olmam, elaleme değil de başıma gelenleri hep karakollara anlatmış olmam, kızıma hiç fark ettirmemiş olmam namusumdur. #eminebulut
BETÜL GKDMR Zeytin Taneleri Birbirine Çarpıyor'u inceledi.
@betlgkdmr_·26 Tem 2019·Kitabı okudu
@Polgara·24 Oca 2019·Kitabı okudu
Drizzt Do'Urden. Avcı...
Bunca yılın ardından dönüp geriye baktığımda, böylesi bir varoluş altında katlandığım değişikliklere hayret ediyor, dehşete düşüyorum. Mantık sahibi her varlığın gerçek kimliğini belirleyen şey, o varlık ve diğerleri arasındaki dil ve iletişimdir. Bu bağlantı olmadan, kaybolmuştum. Menzoberranzan’ı terk ettiğimde, yaşamımı ilkelerime, gücümü boyun eğmez inançlarıma dayandırmaya kararlıydım. Ancak, Karanlık altında yalnız geçen sadece birkaç aydan sonra, hayatta kalışımın tek sebebi hayatta kalışım oldu. İçgüdülerle hareket eden bir yaratık olmuştum; hesaplı ve kurnaz, ancak düşünmeyen. Aklımı en son cinayetimi planlamak dışında kullanmaz olmuştum.
Beni Guenhwyvar kurtardı, sanırım. Beni sayısız canavarların pençelerinde mutlak bir ölümden çekip almış olan aynı dost, boşluktan gelen bir ölümden de kurtardı-belki daha az dramatik, ama daha az ölümcül değil. Kendimi, kedinin yanımda yürüdüğü o anlar için yaşarken buldum; sözcüklerimi duyacak bir başka canlı varlık varken. Sözcükler her ne kadar bozulmaya başlasalar da. Tüm diğer değerlere ek olarak, Guenhwyvar benim saatim oldu, çünkü kedinin Astral Alemden her gün yarım gün için gelebileceğini biliyordum.
Yaşamımın o bir çeyreğinin gerçekte ne kadar kritik olduğunu ancak çilem bittikten sonra fark ettim. Guenhwyvar olmadan, devam edecek azmi bulamazdım. Hayatta kalma gücünü asla koruyamazdım...
Sayfa 8 - ARKA BAHÇE YAYINCILIK