Hadîs-i şerifte buyurulduğu üzere hicretimiz daima Allah’a ve O’nun elçisine olmalıdır. Bu da amellerimizi işlerken hata ve kusurdan muaf olmadığımızı bilmemiz demektir. Rabbimize karşı bunun en güzel göstergesi ise daima tövbe hâlinde olup O’na karşı kusurlarımızı itiraf etmemizdir. Zira tövbe etmek, yanlıştan ya da hatadan vazgeçip Allah’a, O’nun doğru diye bizim için seçtiği buyruğuna ve Resûlullah (s.a.v.)’in sünnetine dönmek demektir. Dolayısıyla bizler kötü davranış ve çirkin ahlaktan vazgeçip erdemli ve Allah’ın razı olduğu iyi davranışa döndüğümüz her anda hicret etmekteyiz. Nitekim Cenâb-ı Hak Kur’ân-ı Kerîm’de “Sadece Rabbini yücelt! Elbiseni temiz tut (nefsini arındır)! Kötü şeyleri terk et!”buyurarak yönelişimizin daima Ona doğru olması gerektiğini emretmektedir.