Bir an için kendinizi bir romancı olarak düşünün,neyi yazardınız? | Edebiyat Türkiye Meşveret Divanı
Kapatın gözlerinizi büyük bir romancı ya da ilk kitabını yazacak büyük olmaya aday bir romancı olduğunuzu düşünün.Romanınızın konusu ne olurdu?Neyi işlerdiniz ve nasıl?
Ynt: Bir an için kendinizi bir romancı olarak düşünün,neyi yazardınız?
kesınlıkle gururun esırı olmus ınsanları anlatrdım son sayfayı okuduktan sonra ınsanın ıcını yakacak, kalkıp bırseylerı kurtarmak ıcın ellerınden gelenı yaptaracak bır roman yazardım.
Benim romanım kesinlikle AŞK romanı olurdu... Her aşk hikayesinde olduğu gibi, çekilen cefaların, eziyetlerin anlatıldığı bi roman.. Ama benim romanım, Her aşk hikayesi gibi mutsuz bitmezdi kavuştururdum onları...
"A Tale of Two Cities" adlı kitabı okuyan var mı aranızda? Benim romanım ona benzerdi.. İkinci bir Fransız İhtilâl'i değİl tabiki anlatacağım; ama bugünün acı gerçekleri yatardı içerisinde.. Bugün yapılan zulümler, haksızlıklar gizlenirdi her bir köşesinde.. Savaş, kahrolası savaş yeralırdı ne yazık ki.. Ve masum çocuklar.. Onların gözlerindeki parıltıdan yüreğime sıçrayacak olan bir kıvılcım ve aşk.. Biraz daha düşünürsem güzel şeyler çıkar belki ortaya.. Ama ben yazmayacağım bir romanın hayali kahramanlarını düşünmek istemiyorum şu an.. Yine de birgün yazarsam okur musunuz acaba? Kim bilir..
Tabi ki okuruz siz yeter ki yazın..
Kapattım gözlerimi romancı ya da ilk kitabını yazacak gibi biri hissetmeye çalıştım kendimi, birçok konu geçirdim aklımdan, eledim, değiştirdim ama en sonunda karar verdim benden romancı falan olmaz...
Gözlerimi kapamak..hımm.Ben aksine açardım gözlerimi,kocaman. Öyle bir roman yazmalı ki basan yayınevi bastığına,okuyan okur okuduğuna pişman olmalı. Kafaları karıştırmalıyım iyice. Okur ne soracağını bilememeli bazen,yayınevi eskaza soru sorabilene cevap verememeli. Gizemli olmalı öyle okur okumaz anlaşılmamalı. sürükleyici olmalı. Sözcükler öyle bir dizilmeli ki okur bırakamamalı bitirmeden bir köşeye. Biçem açık olmasa da biçem kendine çekmeli okuyucuyu, gizem dediysek sıkıcı olmamalı. Konuyu en çok sevdiğim konulardan seçerdim. Yazdığım zaman bazıları rahatsız olmalı. Darbeleri, iç savaşları ve aralara serpilmiş aşkları sererdim okuyucunun önüne. Bir roman gibi okurken tarihten de birşeyler öğrenmeli. Yani yukarıda dediğim gibi; öyle şeyler verebilmeliyim ki şaşırmalı okuyucum,ilk kez karşılaştığı için bazı bilgilere veya ilk kez farkına vardığı için bazı gerçekleri.(bilinmeyen tarih başlıklı yazımın (http://www.edebiyatturkiye.com/forum/index.php?topic=876.0 )
büyük hali gibi birşey olmalı... Neyse uzatmaya gerek yok, bir gün belki yazarsam sararmadan sayfaları raflarda okursunuz umarım..Selametle
İşte ben böyle bir kitabı okurdum hocam.. Raflarda yaprakları sararınca birdaha okurdum..
Sanıyorum ki beyaz patikalı donlu kızları anlatırdım ve köprü altı çocuklarını
okuyanın içini açıtacak ve he pragrafta içinin darma duman edebildiğim bir roman yazardım ...İnsanların can acımasını sağlamak isterdim (acı transfer)
ya da bilnçi zorlayan tüm mantığı yok sayan etkili bir roman yazardım
Yaşantılarının gerçek birer roman olduğunu düşündüğüm birkaç zât-ı muhteremin hayat hikayesini alıp üzerine bir şeyler serpiştirerek derlemeyi belki romanlaştırmayı (üstesinden gelemezsem de öyküleştirmeyi) tasarlıyorum uzun zamandır. Konuyu da bu düşünceler tertib edilebilirse kendiniz okursunuz artık