Açılın Ben Teyze’yim – ece özer ''
Öyle samimi ve eğlenceli bir annen var ki (çok da güzel güler, bilirsin) onunla büyürken hiç sıkılmayacağına eminim. Ben mi ? Ben Ece teyzen, hani bugün seni ilk kez kucağıma aldığımda bana uzun uzun baktığın, tüm yüz hatlarımı ezberlediğin Ece teyzen.
Zaten bu an’ı hatırlamayacaksın değil mi, bendeki de laf işte.
Çok güzel bir bebeksin, cennet kokuyorsun sanki. Bu güzelliğin kalbine de yansır ve hep iyi insanlarla karşılaşırsın dilerim.
Salonda annen ve Selen teyzen ile birlikte eski anıları yad ederken biraz sesli konuşup seni uyandırmış olabiliriz, bunun için kusurumuza bakma e mi ?
Okumayı öğrendiğin zaman sana bu yazımı okutacağım ve bugünü anıp minik bir tebessüm konduracağız yanağımıza “Ne günlerdi bee, zaman ne çabuk geçmiş değil mi?” sözlerini de iliştirip sol yanımıza.
Elif’i 3 sene önce düğününde gelinlikle gördüğüm zaman hissettiklerimi sanırım kelimelere dökemeyeceğim. Ani gelen göz yaşarmalarım, durumun en iyi özeti olacaktır. (evet evet, soğandan)
Bizim kız evlendi hatta bir de anne oldu. Dershane’de aynı testin kenarlarını karaladığım arkadaşımın bugün bebeğini kokladım doya doya. Şimdi gelin de “Zaman ne çabuk geçti.” rozeti iliştirmeyin yakanıza.
Selen ve Elif, siz ortaokulda başıma gelen güzel şeylerdiniz, iyi ki hayatıma dahil oldunuz ve iyi ki tüm şebekliklerimde, ergenliğimde yanımda siz vardınız. O anlar sizle güzeldi 💜
4 saat boyunca zamanın nasıl geçtiğini anlamadık fakat birçok anıyı masaya yatırdık. Hatırlamadığım türlü türlü rezilliklerimi de gün yüzüne çıkardılar sağ olsunlar. Şimdi anlatınca komik geliyor ama yaşarken trajikomikti 🙂
Battı balık yan gider, felsefesine ithafen birini anlatacağım,
13 yaşımdayım, dershaneye gidiyorum. Bir çocuk vardı, hafif de hoşlanıyordum. O zamanlar Facebook çok yaygındı. Belki bulurum diyerek arama motoruna adını ve soyadını yazdığımı sanmıştım, bilin bakalım ne yapmışım ? Gidip kendi profilime/duvarıma yazmışım, üstüne üstlük paylaşmışım. Birkaç dakika sonra gelen “– Hayırlı olsun Ece. – Tebrik ederim Ece.” yorumlarından sonra durumu anlayıp ellerim birbirine dolana dolana silmiştim de haberi gitmiş çoktan. Bu arkadaş bana “Neden böyle bir şey yaptın?” tarzı bir mesaj atınca, kendimi ifade etmeye çalışmıştım fakat buna uygun bir deyim var bilirsiniz, “Konuştukça Batmak” 🙃
Bu rezil anıyı anlatırken katıla katıla güldük de, yaşarken hiç bu kadar komik değildi 🙂
Koskoca yılları bir masaya yatırmak hem duygusal hem de inanılmaz eğlenceliydi. Edip Cansever’den alıntı yapmak için uygun bir an :
“Masa da masaymış ha, bana mısın demedi bu kadar yüke”
Bahtın, kaderin, şansın açık olsun Kuzey, annen seni çok seviyor. Ece ve Selen teyzen de öyle 💛
Okul için Eskişehir’e gidiyorum, bir daha 5 ay sonra görüşeceğiz ve sen o zaman koocaman olacaksın biliyorum. Yine de çok büyüme olur mu 🙂 | 18.09.2019
Kategoriler Sevgili GünlükEtiketler çocukluk, eceözer, kuzeybebekYorum bırakın
Önceki Önceki yazı: Bir Delinin Hatıra Defteri | Nikolay Gogol #eceninkitapyorumu
Sonraki Sıradaki Yazı: Kafaya Takmamak İçin 20 Öneri