Cahit Zarifoğlu - Sayfa 4 - Diğer Şairler - Necip Fazıl Kısakürek [N-F-K.com Forum] - Sayfa 4
Başlatan NFK-Fan , Haz 07 2006 08:42 ÖS
Konuda 63 cevap var
Gönderilme tarihi 10 Nisan 2016 - 11:24 ÖS
Ramazan Dikmen telefon ediyor
_Cahit abi nasılsın?
Her zamanki yeri, Akabe'de.
_Ne olsun Ahmet Sağlam'la oturmuş karşılıklı konuşuyoruz. (Ahmet Sağlam Zarifoğlu'nun müstear adı.)
Ağaçtan düşmüş çocuğa döndüm diyor merhum Dikmen ve telefonu kapatır kapatmaz Cahit abinin yanına gidiyor. Yalnızlık çok zor Aleaddin abi.
Oturduk konuştuk diyor uzun vakit.
"Unutulmuşluklar", neyi nasıl ve ne güzel unuttuğumuzu çok acı bir şekilde yer yer sesli gülmeme sebep olacak tarzda bam tellerimi sökerek okuttu kendini.
Yukarıda alıntıladığım o ufak diyalog..Cahit abinin ne de derin izleri ve garip mizacını gösteriyor. Ahmet Sağlam'la oturduk konuşuyoruz. Bir insan kendine bu kadar yakışır.
Burada es geçilen bir isim varsa o da Ramazan Dikmen'dir. İri çerçeveli gözlükleri, yakışıklılığı, temiz bakışları üslubu hele o ipeksi, yerli ve hüzünlü sesi.. Genc yaşta öleceğini biliyor gibidir. Nacizane MUHAYYER eserini tavsiye ederim. Sımsıcak bir karakter, ve yine üzülüyor insan bir insanı daha kaybetmiş olmaktan.
Bir kenara yazın bu ismi, insanlığa çok farklı ve bir o kadar da acı bir çağrıdir bu; Ramazan Dikmen
not:kitap yurdundan temin edilebilir. hece yayınları
Gönderilme tarihi 16 Mayıs 2016 - 11:56 ÖÖ
Bir gövde mülkünde
Ömür ve devlet idin
Kara zünnar belinde
Bir yürüdün bin düştün
Gölge içinde yüzün
Kara leke o siyah
Neyi gölgesi düşün
Gece yarısı uyandın
Nerede düğüm, aradın
Yanıyor akıl ve alem
Vakit kapı vuruyor
Nefes alıyor veriyor eşya
Mekan hem, hem zaman kayıyor
Çatıyı çatmış biri
Ete can katmış biri
Yürek aklın koynuna giriyor
Kim baş eğik girdi
De eli boş döndü?
Kim başı dik girdi
Kibir ilinde yitti
Tevbe onuma, kalın boynuma
Tevbe bunuma, ince boynuma
Yüzüm sana çevrili
Bir lokma suyla geldin, su denmez
Kabul ola affola
Gelecek,bugünden ona hazırlananlara aittir. [Malcolm X]
Davam var, fikrim var. ECDAD'ımın kanı dökülmüş her yeri dava ediyorum! Güçlendikçe davamı büyülteceğim!
Başka âlemlerle farkımız bizim
Kurtulur dil, tarih, ahlâk ve îmân
Kalır dudaklarda ŞARKIMIZ bizim...
Gönderilme tarihi 20 Temmuz 2017 - 03:41 ÖS
92 Mesaj sayısı:
Ben onu merhum Üstad ile Sezai Karakoç arası bir ruha benzetirim. Eti, kemiği ve kalemiyle. Yazmak t/aşkınlığını, buhranlarını, iniltilerini, sancılarını Üstad'tan, sükutunu, münzeviliğini ve sadeliğini ise Sezai Karakoç'tan almış gibidir.
Fakat bunun yanısıra özgündür, özgedir Zarifoğlu. İz bırakmış ve soluk getirmiştir şiire edebiyata. Farkı, farklı olmasındandır.
Gönderilme tarihi 17 Nisan 2018 - 12:24 ÖS
Babamla beraber kitap okurduk. Hatta bazı kitapların başına başladığımız tarihleri yazmışız. Bana imzaladığı kitabın hemen altında “Acaba iyi bir okuyucu olmanın daha zor olduğunu anlayabilecek misin?” diye yazmış. Yazacağını tahmin ediyorum derken bile iyi bir okuyucu olmanın daha önemli olduğunu belirtiyor. Babamın namazlarınızı doğru kılın, ilmihal ve Kur’an okuyun, muhakkak başucu kitabınız bir ilmihal olmalı gibi söylediği şeyler vardı. Babam anneme hep “en büyük hayalim çocuklarımla Kur’an-ı Kerim’i hatmetmek” dermiş. Biz babamla beraber Kur’an-ı Kerim okumaya başlamıştık. Bir gün bir sayfayı o bana okuyor, öbür gün o sayfayı çalışıp ben babama okuyordum. O akşam babam bir başka sayfayı bana okuyordu ve ben hatalarımı görmeye çalışıyordum. İki-iki buçuk cüzü beraber okuyabilmiştik. Maalesef yarım kaldı.