BEYAZ TUVAL: Bir sokak ara ile anladığım
Kozmetiklerimin arasına yeni bir ürün eklendi; Q10 Eye Cream. Bir monitör karşısında geçen hayatımın olumsuz etkilerini azaltmak için. Yolun yarısına varmazdan az biraz önce kahve çekirdeği gözlerimin tümümden daha az yıpranması için.
Bir haftadır dolapta bekleyen göz altı kremini ilk kez bu sabah kullandım. Akşam saatlerinde varlığını iyice hisseder oldum. Sanki kremi sürdüğüm yerleri dört bir yandan çekiştiriyorlar. Eğer kremin gerginleştirici etkisi bu ise kesinlikle çok başarılı!
Bu sıralar iyi ve kötü meselesine fazlası ile kafa yorar oldum. Evet, yaşamı çok fazla detaylandırmaya gerek yok aslında. İyiler ve kötüler var sadece. Her alanda, her şekilde, gücü yettiğince kimileri iyi kimileri ise kötü olmayı seçmiş. Bugün birer sokak ara ile önce bir kötü sonra da bir iyi ile karşılaştım.
Yaya geçidinin ışığı yeşili gösteriyordu. Henüz karşıya geçmeden, yolun ortasındayken ışık kırmızıya dönmüş olmalı. Belki de hâlâ yeşildi. Hem yürüyor hem de telefon ile konuşuyordum. Dalmışım. İki saniye önce kırmızı ışıkta bekleyen taksi şoförü arabayı hızla üzerime sürdü. Arabanın tamponunu hissettim hissedeceğim bir anda aynı şiddetle fren yaptı. Avazı çıktığı kadar bağırdı bana. Ona göre suçum, ışığın ona yeşil bana kırmızı yanmasına rağmen hâlâ yolun ortasında olmamdı. Öfkelenmesi, hatta beni ezip geçmesi için kâfi.
Kendimi toparlamam birkaç dakikamı aldı. Oysa biraz önce bebek elbiselerinin satıldığı bir mağazaya girmiştim, çok nadir olarak. Ve yeni anne olan bir arkadaşımın güzeller güzeli bebeğine ufak tefek ciciler beğenmiştim. Bir başka arkadaşıma aldığım cicileri anlatıyordum sevinç içinde… Dalgın olduğumu düşünmek aklının ucundan bile geçmedi, kornaya basmak yetmedi. Beni korkutmakla mutlu oldu, dersimi verdiğini düşündü.
Bir sokak öteye varıncaya kadar yaşadığım ürkütücü sahne aklımdan çıkmadı. Bu defa karşıdan karşıya geçerken daha temkinliydim. Beyaz minibüs çok uzaktan görünmesine rağmen geçip gitmesini bekledim. Geçip gitmedi, durdu ve yol verdi. Üstelik camdan çıkardığı aydınlık yüzü ile gülümsedi genç şoför. Elinde alışveriş torbaları olan bir genç hanıma yol vermek onun için mutluluk nedeniydi belki de.
Bir sokak ara ile bir kötü ve bir iyi…
Bu sıralar iyiliklere hayli gereksinim duyuyorum. Hayatımın çok az döneminde olduğu kadar peş peşe kötülüklerle karşılaşmaktayım çünkü.
yazan BEYAZ TUVAL zaman: 18:53