Naçizane bipolar hastasından hasta yakınlarına öneriler - Duygu Durum Bozuklukları - Psikiyatrik.org - Psikiyatri ve Psikoloji Forumu
Naçizane bipolar hastasından hasta yakınlarına öneriler
HelBoy 2018-06-21 11:03:44 UTC #1
23 yildir bipolar hastasiyim. Bu hastalığın da genetik olduğunu düşünmüyorum. Nesiller boyu oluşan kötü geçirilmiş çocukluk, gençlik, evlilik ve içe atmalar sonucu.Hastanin yaptiklari numara degildir. Evet mani aileye de çok zordur ama yakinlarinizin ataklarda yaşadıklarına 1 gün bile dayanamazsınız. Atakta tüm birikimler şuursuzca ortaya dökülür. Atakta da olsa sevgiyle, sabirla sunu yapma veya sunu yap demelerinize karsilik verecektir. Ayrica mani atakta dikkat daginiktir. Caktirmadan baska konu acin .
Evde gerekli gereksiz cok sey atar. Inatlasmayin. Gerekli seyleri attigi yerden geri alip saklayin.Kimbilir geçmişte neler çekti. Ataklarında tıpkı bir çocuğa davrandığınız gibi sevgiyle ve sabırla davranın ama en önemlisi aileyi ve hastayı korumak için hastaneye yatırın. Ankara’da olanlara Ankara üniversitesi psikiyatri kliniğini öneririm. Kanunen zorla yatırma hakkınız olsa da zıtlaşmayin. En olmadi doktorla işbirliği yaparak kandırıp yatırın. Ben de ilaç bırakarak, stres altında, ağır sorumluluklar alıp, dert anası olup 15 yılda 7-8 mani atak gecirdim. 3 kez hastanede yattım.
Ailem atak geçince 3.Dunya savaşından çıkmış gibiyiz derdi. 8 yıldır koruyucu ilaçlarımı dikkatli kullanıyorum, stresten mumkun oldugunca uzağım, mani (taşkınlık ve coşku, kısaca geçici delilik) öncesi olan hipomaniyi (enerjik, neseli, üretken, az uykulu ama aklibasinda dönemi) hissedince hemen doktoruma gidiyorum, geçici mani atak önleme tedavisi başlatıyorlar. Atak bastirilinca atak önleme ilaçlarını kesiyorlar. Uykuma da dikkat ediyorum. 8 yıldır bunu başarıyorum ve mani atağa girmiyorum. 4 yıl önce 2 yıl boyunca ayda bir aldığım psikoterapi de çok iyi geldi. Böylece kişiliğimin kötü yönleri olan hayır diyememe, sınır koyamama, alinganlik, aşırı sorumluluk alma, içe atma, kin, aşırı öfke yönlerinden zor da olsa kurtuldum. Ozellikle öncelikle ozelestiriyi öğrenmemiz iyi gelir. Ayrica troidi varsa mutlaka doktora belirtin. Lityum böbrek ve troid hastalarında kullanılmıyor.
Hastaniz atakta bardak mi kırıyor, agliyor; eşi, annesi, kardeşi, oglu kızı v.b…"benim kimin kızından neyim eksik’ deyip, bir bardak da onlar fırlatıp, sarılıp güldürsünler onu. Mani atakta buyuk, hesapsiz maddi isler ve harcamalar yapabilir. Elinde ivir zivira harcayabilecegi 500-600 tl.olsun ama kredi kartlarini gizlice alip, saklayin. Kaybettin galiba deyin. Yenisini cikartiriz diye oyalayin, atak gecince kartlar bulunuversin. Boylece maddi konuda da zitlasmamis olursunuz.
Ozellikle caninin parcasi sevdiklerinin her dedigine inanir. Numara yapiyor, hastaligi kullaniyor dusuncelerini de derhal kafanizdan cikarin. Hasta mani atakta en sevdiklerini bile cok acitir. Aldirmayin onun bu tur sozlerine. Siz ona karsilik vermezseniz atak gecince ozur dilemeyi de, sevgisini gostermeyi de bilir. Bilerek yapiyor sanirsiniz. Kimbilir ne firtinalar esiyor onun icinde. Herkesin kendi dertleri, ruhsal sorunlari da var ama paniklenmeyin, caresizlige de dusmeyin.
Çare ilaçları, kendisi ve sizlersiniz. Sorunlara sorun katmayip, çözümler uretmek gerek. Tedavi edilmemis mani atak sonrasi buyuk olasilik depresyona girer. O da oteki uçtur. Aklibasindadir, siz rahatladik dersiniz ama o kis gunu soguk kuyuya dusmus, yasamak icin kiyidan tutunmus vaziyette olur. Yasam sevinci olmaz, kaygi, endise, korkular içinde olur, uyumaz ya da cok uyur, yataga, karanlik odaya sessizce gomulur. Depresyon atakta da bu acılara dayanamayıp intihar etme riski vardır ama cesareti azdır. O durumda da omuz olmak gerek, zorla, sevgiyle ayakkabilarini giydirip acik havada gezdirmek gerek.
Depresyon hastaya maniden de zordur. Doktor tarafindan depresyon tedavisi baslatilmasi gerek. Mani atakta hasta bilincaltiyla yaşar, bencil olur, iç çocuğun esiri olup her istediğini yapmaya kalkar, icindeki herseyi kontrolsuzce söyler. Depresyon atakta da iç çocuğu can çekişir. Superego, yani iç ana babanın esiri olmuştur, toplum ve aile kurallarının baskısı ve suçluluk duygularıyla yaşar. Hicbir seye istek duymaz. Stabil, yani ilaclarimizla atak otesi donemlerde gayet saglikliyizdir. Ben hastaligimiza dengeyi ogrensem de kisaca dengesizlik hastaligi diyorum. Bu hastalık bilen, bilinçli insanların çok kolay, bilinçsiz ve cahil insanların çok zor başedebilecegi bir hastalık.
Uzun yazdim kusura bakmayin, hastalığı yaşayan biri olarak umarim bir nebze size isik tutabilmisimdir. Asla böyle mani ataklarda hakaret vurma gibi isler yapılmasın hastaya. Manide cesaret çok fazla olduğu için onuru kirilirsa hiç düşünmeden intihar edebilir. Sevgi saygilarimla…
christiangrey 2018-06-21 20:41:41 UTC #2
Bu hastalığın da genetik olduğunu düşünmüyorum
Yazınızın neredeyse tamamına katılıyorum, önemli tek bir husus hariç. O da " Bu hastalığın da genetik olduğunu düşünmüyorum " söyleminiz…
Bipolar genetik özellik taşır, bu bilimsel olarak kanıtlanmış ve bilimsel makaleler olarak yayınlanmıştır. Sizden çocuğunuza genetik olarak bu hastalığın geçme yüzdesi % 100 olmasa da oranı oldukça fazladır. Risk almaya değer mi ? Üzgünüm ama değmez. Sizin yaşanmışlıklarınızı çocuğunuzun da yaşamasını istemiyorsanız bu riski lütfen gelecek nesile miras bırakmayın.