100%: Paul Pope’tan Modern İnsan Güzellemesi.
Grafik roman tanımının ilk olarak 1964 yılında kullanıldığı söylenir ama bir çoklarına göre, bildiğimiz anlamdaki ilk grafik roman, 1978’de yayımlanan Will Eisner’in A Contract With God adlı eseridir. Nedir bu grafik roman dedikleri? Levent Cantek’e göre grafik roman, çizgi roman üreticilerinin yaptıkları işin niteliğini belirginleştirmek için yaptıkları bir çıkıştır. Her şeyi başaran, daima kazanan kahramanların hâkimiyetindeki çizgi romanlara karşılık grafik romanlar, kahramanların ölebildiği ve değişim geçirdiği insani hikâyeler içeriyorlar. Paul Pope, 100%’ü de bu tanıma cuk oturuyor.
Paul Pope grafik roman türünde yeni neslin temsilcisi sayılabilir. 1970’te doğan Pope, hem underground hem de ticari işlerindeki kalite seviyesini her zaman belli bir çizginin üzerinde tuttu. Asıl ününü Batman için yazıp çizdiği bölümler ve Heavy Liquid serileri ile elde eden Pope, 100%’ü 2002-2003 yılları arasında beş sayılık bir seri olarak Vertigo’dan yayımlamıştı.
100%, günümüzden çok da farklı olmayan bir geleceğin New York’unda geçer. Bladerunner’ı anımsatan bir insan ve tabela kirliliğinin yanı sıra, uçabilen polis araçları da aklımıza bu filmi getirir. Hikaye, gri ve siyah-beyaz tonlarda ve bir cinayetle açılır. Ancak devamında bir cinayet öyküsü değil, kalabalıklaşan dünyada giderek yalnızlaşan insanın bir diğeri ile kurmaya çalıştığı ilişkileri anlatan yer yer hüzünlü ve merak uyandıran öyküsünü okuruz. Paul Pope’un “manga” kültüründen de ödünç hissiyatlar aldığı harika çizimleri bize bir filmdeymişiz gibi canlı ve görkemli sahneler sunar. Bir yandan da çizgi romanlarda pek kolay rastlanılmayan makul, inanılabilir karakterleri ile bizi ele geçirir. Her karede bir terslik ya da bir heyecan bekleseniz de asıl heyecan bizimkine benzeyen bu karanlık ve gölgeli gelecekte birbirleri ile çaresizce iletişim kurmaya çalışan insanların çabasındadır. Geleceğin teknolojik bir meyvesi olan bir “gastro” barında bulaşıkçı olan John ile aynı barda ateş dansları yapan gizemli ve güzel Daisy, Catshack adlı bu barın dans direktörü olan Strel ve yaşı geçmiş, devri sona ermiş olsa da son bir maça çıkmaya hazırlanan boksör kocası Haitous, Strel’in arkadaşı Kim ve Strel’in kuzeni olan performans sanatçısı Eloy’un birbirleri ile debelenişleridir asıl okuduğumuz.
Paul Pope, bir röportajında, karakterleri yaratırken ve hatta diyaloglarında dahi gerçek tecrübelerinden, anılarından ve gözlemlerinden faydalandığını söylüyor. Her ne kadar bilim kurgu bir platforma yerleştirmiş olsa da 100%’ı tasarlarken %100 gerçek hissiyatı veren bir çizgi roman yapmak istemiş. Okuyan insanların, “Hadi canım, bu gerçek hayatta asla olmaz,” demeyeceği bir karakter tavrı ve olay örgüsü düşlemiş. Bunu başardığını söyleyebiliriz. Dansçı Daisy’nin onu bir alev topuna dönüştüren pyro-teknik dans elbisesi ya da muhteşem çizimlere sahip sanal gerçeklik odası Four-Dee gibi bilim kurgu fikirler yazarın gerçeklik hedefine hiçbir zarar vermiyor.
100% ne yazık ki henüz dilimize çevrilmedi, bildiğim kadarıyla orijinal diliyle dahi yayınlanmadı. Yine de meraklılar ve fırsatı olanlar orta karar bir İngilizce ile rahat rahat okunabilecek bu akıcı eseri bir an önce edinsin derim. Zaman zaman siyah beyaz bir filmi, zaman zaman duru bir romanı andıran 100% aklıma gelen bir sözü bir kez daha kuvvetle doğruluyor: İyi grafik roman, iyi edebiyattır!
çizgirroman, çizim, desen, edebiyat, gelecek, gerçek, grafik roman, ilişki, insan, karakter, New York, paul pope, ruh, siyah beyaz, vertigo