göçebe: Nisan 2012
Şimşekler çaktırır gülüşü esmerin zemheri
acının kucağında begonya ki çeşmeler
buz tutmuşken lafı olmaz orman perisinin
Her kıvılcım yangın kokusunu kamburunda getirir
Tanrının elleri de anason kokar mı?
Mersiye olmalı bu soruşun yanıtı lakin
herkes daha alacalı bu gidişte
Eski çağlardan kalma bir yara kızarıyor
zannedersem bir dinazor ısırmıştı yeni zaman
Zaten kimse bilmedi eğreltiotunun sonsuza uzadığını
Seksek oynadım meşe palamuduyla yalnız
fay hattı çözdü saçlarını
merkez üssü: kırılgan
gözlerin batıyordu sokak lambasına
ki tek dileği bir sigara daha yakabilmekti
kargalar geceye üşüşmeden
Müşkül şey seni düşünmeden uyuma zorundalığı
saklamaya çalışmak kalbimi ipekböceğine
Nasılsa ellerinle yarıp çıkaracaksın Çocukluğuna döndüğünde.
Kızılderili toprağında aşık barış çubukları
Lodosu kucaklayan dağların eteğinde
Fundalıklar yola çıkma hevesindeyken
Okyanus ötesinde balyalar maratonu
Kirpiğin siperinde meşe bakışın
Tırnağını uzatsan Machu Pichu
Birikimli tortulları taşıyacak akarsu
Çay da denir bardağı ve leğeniyle
Adı konmamış eyaletten görülen duman
Çeroki'nin aşka ve suya selamıdır bir nevi
Dudaklarımı sonbahara rehin bıraktım
Tenin her mevsim orman kokusu Kaç yüreğinin yalnızlık savaşından
Bu şehrin adını da biz koyalım.
Zencefil Değil de...
Yok karnım aç değil benim. Yiyeceğimiz yok da yiyecek alıcaz.
Kısa saç yalnızca çocuklara yakışır. Zeytinyağlı sabunun sertleştiremediği saç nerede görülmüş? Ben gördüm. 8 yaşındaki bir kızın gözlerindeki asit yağmurlarının aşındıramadığı umudu da gördüm. Kestel'de yıkasa saçlarını, yok. Etna'ya batırıp çıkarsa, yine olmaz. İkram edilen kurabiyeden 'yemem' kadar gururluyken o küçücük yürek, Timur'un fil ordusu gelse yıkamaz saçlarının surlarını.
Bir şeycik olmadı - Deneyin lütfen - Aydınlığım deliyim rüzgârlıyım
Aynanın sırrını çözmek gerekir. -Gelinin amcoğlundan bir cumhuriyet altını- Sen baktığında insanı; ben baktığımda Türkçenin sert-sürekli ünsüzlerini gösteriyorsa, bu devranda bir aksaklık var demektir. - 17 Numara 155bine çıkardı. Var mı efenim artıran? - Zaten yılanlar bin yaşamaya başlayınca tökezliyorum. Kısa saçlı kız çocukları gözlerini gökyüzüne devirip seke seke ilerlediğinde bu işte mutlaka bir papatya parmağı bulunmalı diyorum. Yoksa mümkün değil karıncayı ezmeden koşturması. - Angut Kuşunu Koruma ve Yaşatma Derneğine, Aferin A.Ş. 'den 6 sıfırlı bir çek- Nas olur, kanun olur diktatörün sözleri Ya ıslatır donları, ya yaşartır gözleri Kimileri dağları dar elekten geçirir Kimileri ya çukur, ya dağ yapar düzleri. Gönderen
*Her bulut kopardığında bir parçasını
Eli silah tutan adamların yalnızlığıdır boşalan
*Kurutulmuş çiçeklerin yaşlarıyla ıslanır
Şaşkınlığı kayıp bir aşkın
*Azap ölüme rastik çeker
Annenin kurşun geçirmez yüreğinde *Bahçesinde jakaranda olsaydı ilk samurayın
Cengiz Han muhakkak cennete giderdi
*Zagrosun beşiğinde sallanmış kewê
Avcının namlusundan düşürmediğiyle kardeştir
*Acun öküzün değil Afrika'nın boynuzunda
Somali'de neden kıtlık var sandınız?
İngiliz şairler dilleriyle yakınırlar
Afrikalı çocuklar mideleriyle
Çok uluslu adamlarsa gözleriyle yaklaşıp
Brezilya Ghana'yı bırakmamalıydı.
Ne kaldı sözcüklerden başka verecek
Bir elimde pastırma sıcağı teninden
Birinde soğumuş cehennemim
Yuvasından itilmiş kırlangıç yavrusu
Kanadını açmayı öğrenemeden vurulmuş
Bir damla canını sermiş papatyanın dibine
Farkında olmadan çiçekçiğin solduğunu
-Yalvarır durur tanrıya
Umarak sesinin duyulduğunu
Tütün tarlasında kendimi yakıyorum
Hançer mi desem biçerdöver mi
Tenimi yırttı, battı
Sesin mi bataklık mı gömüldüğüm?
Bu aşk bana çok büyük
-Kimsin sen? Geçmişten mi gelecekten mi geldiğini anlayamıyorum.
Bak güzelim, bunlar zor zamanlar. Dünya öyle hemen benimsenecek bir gezegen değildir. Geceleri ve unutuşları uzun yaşarız. Kalplerimiz labirentlerin içine gömülüdür, çıkış yolu ararken aşklarını da kaybedersin. Bahar nedir seninle öğrendim ben, yüksek kum yığınları ve güneş yanıklarıyla yaşamayı öğrenmek çok yılımı aldı. Sana uçmayı öğreteceğim, çok seveceksin. Ne düşünüyorum biliyor musun? Sana gözyaşı şişesi hediye edeceğim. Sihirlidir. Tabi sana da iş düşüyor. Benim için ağladıklarınla doldurabildiğinde, önceki gelişimde getirdiğim fesleğenin dibine dök. Yeterince cesur olabilirsen yapraklarından birinde büyüyen pencereyi aç ve avazın çıktığınca bağır ki seni duyabileyim. O zaman gelip seni oraya götüreceğim. Bu ciddi bi iş, bilmelisin. Bir daha buraya dönemeyebilirsin.
-Bana masal anlatman çok hoşuma gidiyor. Sen de çok hoşuma gidiyorsun. Hatta hadi itiraf edeyim, sana aşık olabilirim.
Küçüğüm, her masalın güzel bittiği zamanlar emziğinle beraber çöpe atıldı. Artık gerçek dünyada yaşıyorsun. Tabi bu senin seçimindi. Biliyorum yanımda kalmak için çabaladın ama zamanın koşulları gitmemi gerektiriyordu. Beni anlamadın. Gözlerime baktığında gördüğün şey bilmek istediğin şeydi. Oysa sözcükleri öyle seviyorsun ki gördüğüne inanmak istemedin. Her şeyden ne çok korkuyorsun ve ellerin ne kadar da küçük. Göz bebeklerin de küçülüyor gözbebeğim. Ne o yoksa ağlıyor musun? -Loş ışıklar gözlerimi yoruyor. Seninle yaşayamam. Üşüyorum, tenini çıkarıp tenime dola ki senden başka kimse tanımasın. Şiirlerini Lut Gölü'ne attım. Nasılsa kimse yüzme bilmiyor.
Yangın mı başladı? Hadi dans edelim, seversin. 8.10 Vapuru'na adımı yazdırdım.Bak ne zamandır buraya gelmiyorduk. Kırmızıyla mavinin magentaya ulaştığını söylemiş miydim? Peki zamanın canımı acıttığını? Hava aydınlanıyor. Artık gitmeliyim. Sen de uyan artık elini yüzünü yıka. Üstüme söndürdüğün güneş kimler için umut değil ki?