İftira bumerang gibi geri döner - YENİ ASYA
Geçen yılın Mart ayı başında, İzmir’deki bir cezaevinde Risale-i Nur’a getirilmek istenen yasak, yayınımız üzerine aynı gün mahkeme kararıyla kaldırılmıştı.
Ardından, Adalet Bakanlığında bu tür keyfîliklerin tekrarına meydan vermemek için kalıcı ve kapsamlı bir çalışmanın yapıldığına dair bir duyum almıştık, ama âkıbeti hakkında bilgi sahibi olamadık.
Buna karşılık, bazı cezaevlerinde Risale-i Nur’a yine engel çıkarıldığı yönünde haberler almaya devam ediyoruz. Son örnekleri, Silivri’de Yeni Asya basımı Sözler’in ve Rize’de bir tutuklunun talebi üzerine gönderilen Külliyatın alınmaması. Silivri’de gerekçe, Adalet Bakanlığından geldiği ifade edilen telefon; Rize’de baştan sona çelişki dolu ve anlaşılması imkânsız bir karar.
Geçen senenin Nisan ayından itibaren şahit ve muhatap olduğumuz bir diğer hukuksuz ve keyfî uygulama da Yeni Asya’nın engellenmesi. Cezaevlerinden gazetemize gelen yoğun talep, bu engellemeye takıldı.
Bunların çoğunda gerekçe gösterilmedi. Bazılarında “Bayilerde bulamıyoruz, onun için temin edemiyoruz” denildi. Tek tük bir-ikisinde de malûm davalardan tutuklu olanların gazetemizle moral bulup motivasyon kazandığı gibi, hukukta da, mantıkta da asla yeri olmayan sebeplerden dem vuruldu.
Bursa’daki son örnekte ise bu yaklaşımın en abes ve absürd versiyonuyla karşılaştık.
Yeni Asya “kurum güvenliğini tehlikeye sokan bir yayın” olmakla suçlandı. Eşyanın tabiatına aykırı, tamamen iftira niteliğinde olan aşağılık bir suçlama bu. Yarım asırlık yayın hayatı boyunca hep asayişin manevî muhafızı olmayı ve müsbet hareketi esas almış bir gazetenin böyle bir iftiraya hedef yapılabilmesi, feleğin ters dönmesine ve içinden geçtiğimiz süreçte ölçülerin ne kadar şaştığına en çarpıcı örnek olmalı...
Bu iftirayı atanlar şunu bilsinler ki; eğer “Çamur at, izi kalsın” mantığıyla bunu yapıyorlarsa, boşuna uğraşıyorlar. Çünkü yarım asırlık onurlu çizgisi ve duruşu belli olan Yeni Asya söz konusu olduğunda, bu sefil mantık da akim kalmaya mahkûmdur.
Tam tersine, iftira bumerang gibi, çıkış adresine geri döner, yapanı rezil rüsvay eder. Ve Yeni Asya ile uğraşan iflâh olmaz.
Yarım asır, bunun çok sayıdaki ibretli örnekleriyle dolu...
Darbe, ara rejim ve çeşitli süreçler yaşamış olmamıza rağmen, anayasal hakların hiç bu kadar keyfiliğe kurban edildiğine şahit olmamıştık. İleri demokrasi, AB, özgürlük, adalet, hukukun üstünlüğü ve 3Y ile mücadele...gibi ciddi ve büyük vaatlerle iktidara gelen siyasal İslamcı kadrolar, bırakın bunları gerçekleştirmeyi, demokratik hukuk devletini tekçi sisteme dönüştürerek, ülkeyi çağın da gerisine götüren bir yönetim anlayışını ülkede hakim kıldılar. Yaşadığımız olumsuzluklar da işte bu yanlış yönetim anlayışı ve uygulamalarının sonuçlarıdır. Ne var ki bunca hata ve olumsuzluklara rağmen üzerine toz kondurmamakta, dahilde ve hariçte düşmanlar icat ederek hataların maddi-manevi faturasını millete ödetmekte ve muhalefete kesmektedir. En son yaşamakta olduğumuz ve derinleşerek devam eden ekonomik krizde de bunu gördük. Yeni Asya'ya reva görülen keyfi ve hukuksuz muameleler, aslında, ülkenin ahvalini en iyi özetleyen ibretlik olaylardır.
Sayın Güleçyüz, "Çamur at izi kalsın" dünden bugüne iftiranın temel felsefesidir. Lakin üzerine bırakın yapışmayı izi bile kalmayan şahıs ya da şahs-ı maneviler vardır. Yeni Asya da bunlardan biri belki ilkidir. Herkes karakterinin gereğini yapar. Men dakka dukka gerçeğince haksızlık yapan haksızlığa, iftira atan da -er geç- iftiraya maruz kalır. Ülkede adalet oldukça geç tecelli etse de müfterilerle hukuk içinde mücadele temek gerekir. Menfi ve menfaatçi siyasetin aldatarak iş gördüğü, keyfilik ve hukuksuzluğun zirve yaptığı, AYM ve AİHM kararlarının bile tanınmadığı, iktidar karşıtı oluşumlara "zillet" ya da "şer" ittifakı gözüyle bakıldığı, aklın ve vicdanın şaşırdığı acaip ve tuhaf bir süreç yaşıyoruz. Her kafadan farklı sesler çıkmakla kafalar karışık. İşte böylesi bir ortamda doğru konuşan, doğru yazan ve doğru haber veren Yeni Asya ve emsali gazeteler önem kazanıyor.