izler ve yansımalar: Giresun'dan İzler ve Yansımalar
Ve… Doğu Karadeniz gezimiz
Ordu’dan sonra fındık cenneti Giresun ile devam ediyor. Ortalama yarım saatlik mesafede ve sahil
şeridi üzerinde bulunan Ordu-Giresun karayolu yine keyifli bir yol seyri
yaşatıyor bize. Bir yanımızda hırçın dalgalarla coşan bir Karadeniz var diğer
yanımızda ise yemyeşil dağlar ve meşhur Karadeniz panoramasına özgü o aşina
olduğumuz görüntüleri ile birbirine uzak mesafelerde konumlanmış olan ahşap
evler, köy ve mahalleler bulunuyor. Eğimli
araziler ve yemyeşil çayırlar arasında gördüğümüz evler, serpme dağ çiçekleri
gibi! Sarp dağların tepesinde, aşağısı uçurum olsa da ‘biz korkmayızzz! ‘dercesine,
öylesine cesur, öylesine asi ve vakur bir duruşu var ki bu evlerin, tıpkı
Karadeniz insanı gibi başı dik ve heybetli… Geleneklerine bağlı olan
Giresun’da şehir ve kırsal yaşantı belli ki iç-içe geçmiş. Yerleşimin, coğrafi
yapı gereği genellikle bu şekilde dağınık olması, evlerin ve mahallelerinin
birbirine bu kadar çok uzak kalması, farklı lehçeleri de beraberinde getirmiş.
Öyle ki bu dağlık alanlarda yaşayan halk birbirleriyle bir dağdan diğerine ‘kuş
dili’ ıslıkla anlaşmaktalarmış. Islık çalabilmekte her yiğidin harcı değil,
burada kadınların bile ıslıkla bir dağdan diğerine seslenişini düşününce ‘şapka
çıkarmak gerek’ dedim bu işe! Sanırım ben çalabildiğim ıslıkla ancak çevremdeki
kuşlara derdimi anlatabilirdim. Narin narin bir fuyyt fuyyt J)çıkardı benden yada
ateş yakacağım derken kendimi yakardım meselâ eyvah eyvah!! J)) tabi ki hayırrr!
Kendimi niye ateşlere atayım ki ben! yanımda bir tutam bulut olsun, bir tutam da güneş, gece de birkaç yıldız
olsun bana eş, ay dedeye sarılır ; “Gece gökte yildizlarda dinleyun dertlerumi ….
nayinoma nayino nayinoma kurbani “ diye…içli içli şarkı söylerim böyle J) Kuş dili, muş dili derken…
gelelim biz yine kendi dilimize. Yoksa inemeyeceğiz göklerden yere. Ve dilimiz
döndüğünce Giresun’u anlatmaya devam edeyim size. Giresun şehri, coğrafi olarak batısında Ordu, doğusunda Trabzon ve Gümüşhane, güneyinde ise
Erzincan ve Sivas illeri ile çevrili kuzeyi ise Karadeniz ile sınırlanmış bir
sahil şehri. Yolculuğumuz böyle duygular
içinde bir denize, bir dağlara arada bir de önümdeki note book’a bakarken
Bulancak ilçesine geliyoruz. Yolumuzun üzerinde olan Bulancak'ı transit geçmek
istemiyoruz, önce şöyle bir ilçeyi araçla turlayıp daha sonra sahilin hemen
kıyısında ve henüz yeni bitmiş yada bitmek üzere olan bir camii dikkatimizi
çekiyor ve merak edip bakmak istiyoruz bu camiyi. Neden? derseniz eğer, görüntü itibarı ile bu cami bize hiç de yabancı gelmiyor!..
Bulancak 'Sarayburnu Cami' Hani, Kanunî Sultan Süleyman, ölen oğlu adına baş mimar, "Mimar Sinan’a" "Şehzadebaşı" adıyla bir Câmi yaptırmıştı ve Osmanlı’nın ihtişamlı câmilerinden olan bu esere Mimar Sinan "Çıraklık eserimdir" demişti ve o cami İstanbul’da Saraçhanede Büyükşehir Belediye Sarayı'nın karşısında bulunan şaheserdi ya!. bkz
İşte o şaheserin tıpkısının aynısı şimdi Karadeniz sahilinin şirin ilçesi Bulancak’ta tüm ihtişamı ile karşımızda!. adı da Sarayburnu Camii olmuş ancak bu camii sadece Şehzadebaşı Camii’nin kopyası değil, dışarıdan görünen sarı mermer taşlı gövdesi ve kapısı ile Divriği Ulu Cami Taç Kapı’nın da birebir kopyası!. Kopyala yapıştır hayatın her zerresinde bu camii de öyle!. İç kısımda nakış işleri,
vitray pencereler, avizeler, mermer mihrap, müezzinlik ve ahşap kündekari kapı
kanatları tamamlanmış sadece dışarıda kıble tarafına şadırvan çalışmaları ve
çevre düzenlemeleri kalmış yani yüzde doksanı bitse de caminin yapımı
sürdürülmekte idi. Bir hayli ihtişamlı ve daha önce yapılmış olanın da birer kopyası olan bu caminin maliyeti de kabarık olmuştur diye düşünüyorum. Hem zenginiz, hem de pek gösterişliyiz biz!. Sonra anlayamadığım, günümüz mimarları yeni bir şeyler üretemiyorlar mı!. yaratıcılıkları mı kalmadı? yoksa tembel midirler?.her şeyi satın alan, taklit eden, hiç mi hiç yeni bir şeyler üretmeyen bir millet olduk biz!. bu aşikar... Bu caminin yapılması fikri ve inşasının 1987’de başlatılması
ise Eynesilli Hacı Mustafa EREN Efendi Hazretleri! ve onun ihvanları
öncülüğünde olmuş-muş efendim. Sarayburnu Camii için, kibarca Selçuklu ve
Osmanlı mimarisinin harmanlanması da diyebiliriz.
Sarayburnu Camii’nde birkaç
fotoğraf aldıktan sonra tekrar yolumuza devam ediyoruz ve kısa bir süre sonra
Giresun, sanki geleceğimizi önceden haber almış ve bize en güzel haliyle görünmek istercesine; tam da güneş kızıl ışıklarını şehrin üzerine son kez dokundururken karşılıyor bizi! Giresun’un merkezinde ve kıyı şeridi üzerinde olan otelimize yerleşiyoruz, kısa bir süre sonra şehir renkli neonların altında şıkır şıkır parlıyor! Camları filtreli otel odasından Giresun kent merkezinin görüntüsü böyle.. Ancak önce Giresun'un mutfağı ve yöresel tatları ile tanışmamız gerek. Sahil kesiminde çarşı içindeki
restoranlara şöyle bir göz gezdiriyoruz. Zengin bitki örtüsüne sahip olan
Giresun’da mutfak kültürü de bir hayli seçenekli. Vitrinlerde, doğal otlar,
sebzeler ve deniz ürünleri arz-ı endam ediyor biraz daha içerilerde, iç
sokaklarda ise tahıl ürünlerine dayalı hamur işleri ve et yemekleri hakim. Tabi
ki hamsi baş rolde, bunun yanı sıra yöresel kara lahana çorbası, dolması, diblesi, ısırgan püresi, fasulye turşusu, Giresun pidesi önemli
lezzetler arasında yer alıyor. Ve nihayetinde çarşı içinde bir restoranda karar kılıyoruz. Giresun yöresinin lezzetleriyle bir güzel karnımızı doyurduktan sonra sıra tatlıya geliyor Giresun’un fındık ezmeli üzeri kaymaklı sütlü tel kadayıf tatlısının oldukça meşhur olduğunu öğreniyoruz. Ancak bu tatlıyı asıl yerinde yemek istiyoruz. Veee, hemen yakın mesafede olan küçük tatlıcı dükkanına ulaşıyoruz, dükkan hınca hınç dolu. Siparişlerimizi verdikten kısa bir süre sonra tatlılarımız geliyor..
Ve işte en keyifli an!. tatlıyla ilk buluşmamız :)) offf ki ne off! nasıl bir
lezzettir bu böyle, aman, aman!..”yeme de yanında yat !”denecek türden, işte o kadar
olurJ afiyetle tatlımızı da hüplettikten sonra...karnımız tok, sırtımız pek duygusu içinde, minik
bir şehir turunun ardından bir gün sonrasının programını yaparak ilk günü tamamlıyoruz. Giresun Üniversitesi Rektörlük Binası, Tarihi Kent Surları ve Saat Kulesi
Ve… ertesi gün, tıpkı diğer şehirlerde olduğu
gibi, Giresun’a da tepeden kuşbakışı bakıp, şehri bir de geniş açıdan görmek
istiyoruz, ancak bu defa teleferik yok, biz de yürüyerek çıkacağız Kale’ye. Tabi ki bu esnada güzergah boyunca Giresun’u
da keşfetmiş olacağız.
Kent meydanında sabahın ilk
saatleri; işe ve okula giden öğrenciler, seyyar satıcılar ve kepenklerini yeni
açan esnafta hafif bir telaş var ama bu
bizim metropollerde aşina olduğumuz türden bir telaş hali (gürültülü, patırtı
ve kaos) hiç değil!. bir de tabi ki
bizim gibi yerli turistlerin ilk kez geldikleri bir şehirde olmanın tatlı bir
Biz böyle duygular içinde kent merkezinde bakınadururken işte tam da bu sırada Atatürk’ün muhteşem heykeli ile göz göze geliyoruz. Atatürk kolunu
uzatmış sanki bir şeye işaret eder gibi; heykelin yanına yaklaşınca anlıyoruz
ne demek istediğini. Atatürk ‘Giresun halkına’ diyor ki; "Afyonkarahisar ve Dumlupınar’da
sizin uşaklar da vardı!." Mustafa Kemal Atatürk
önderliğinde gerçekleştirilen ve zaferle sonuçlanan Türk Kurtuluş Savaşı
mücadelesinde, Giresun’luların hem bölgelerini, hem de Afyonkarahisar ve
Dumlupınar’da göstermiş oldukları gayretleri bize hatırlatıyor! Ve 'ONLARI UNUTMAYIN!' diyor. UNUTMADIK! İZİNDEYİZ ATAM !. Bu millet ne seni, ne şehitlerini, ne de senin eserini unutur! UNUTMAYACAĞIZ!. diyorum. Ve biz işte böyle, milli
duygularımız kabarmış bir şekilde ama son derece bahtiyar olarak Giresun
Şehir merkezinin en gösterişli meydanında,
Giresun Belediyesi'nin önündeki fıskiyeli havuz başında aheste oturan insanlar...
Giresun Saat Kulesi Bizi kaleye çıkaracak olan yola
sapmadan önce yine kent merkezinde zarif mimarisi ile dikkatimizi çeken bir saat
kulesi görüyoruz. Burada birkaç görüntü alıyoruz.
Saat Kulesi belli ki aynı zamanda
buluşma ve dinlenme-bekleme noktası. Yakın köylerden gelip alışveriş yaptıktan
sonra saat kulesinin altında oturup, köyüne gideceği aracı beklerken hemşehrisi
ile hararetli bir sohbete dalmış olan teyzelerimiz kadrajımıza giriveriyorlar.
Onlar öyle bir dalmışlar ki sohbete artık söz konusu mevzu her ne ise bizi
fark etmiyorlar bile!.
"Fındık Başımızın Tacı" heykeli Giresun'un simgesi fındık. Çarşı içleri merkezden yukarılara doğru yokuşlarla uzanıyor. Bankalar Sokağı, bir yanda Belediye, diğer yanda tarihi Köprülühan Sokak bulunuyor.
Balık cenneti burası. Çeşit çeşit balıklar tezgahlarda.
Kurtuluş Savaşı'nda Osman Ağa ve Giresun Uşakları Anıtı
Giresun'un kent merkezindeki Hacı Miktat Cami Sahilde bulunan cami, Hacı Miktad
Ağa tarafından 1661 yılında ahşap olarak yaptırılmış. 1841 yılında Hacı Çalık
Kaptan tarafından onartılmış. 1890 yılında Alemdarzade Hacı İsmail Efendi
tarafından yeniden inşa ettirilerek bugünkü şeklini almış. En son 2011 yılında
restore edilmiş.-miş efendim :)
Giresun eski kent surları ve yer
yer antik kalıntılarla çevrili. Antik kent surlarının altında bir de Meryem Ana Kaya Kilisesi bulunuyor. Yeşil sarmaşıklarla çevrili mabedin yanına yaklaşıyor başkaca
görebileceğimiz bir detay var mı diye bakıyoruz. MERYEM ANA 'KAYA' KİLİSESİ
Burası Hıristiyanlığın ilk yayıldığı yıllardan kalma bir kaya tapınağı. Panaia ve Surp Sarkis adlarıyla da bilnen ve üç katlı olduğu söylenen kilise geçmişte şifahane olarak kullanılmış.
İçeriye girilemeyen ve
üzerinde haç işareti olan bir kapı. Küçük pencere boşlukları ve surlara sırtını
dayamış yüksek bir kayalık görebildiklerimiz bunlar. Yanda Kale Camii ve ortada Giresun Ü. Rektörlük Binası. (ucu görülen) kale ise tepede
Ve artık Kale yoluna sapabiliriz. Hafif bir rampa ve rampanın başında da tarihi yapılar bizi bekliyor olacak.
Millet Bahçesi ve Tarihi Kapı
Vilayet binası önünde bulunan 'Millet Bahçesi' parkının taştan, kemerli kapısı önündeyiz. Tarihi kapının üzerindeki kitabelerden anlaşıldığı üzere;
bu kapının, Kaymakam Ziya Bey ve Belediye Reisi Kaptan Yorgi
tarafından yaptırılmış olduğu tespit edilmiş. Bulunduğumuz yerden bir an durup arkamıza bakıyoruz..
ve Giresun kent merkezi kadrajımıza böyle giriyor.
Yine yeniden bir başka dönemeç daha..
Yapım yılı 1830 olan ve Dizdarzade Emetullah Hanım tarafından yaptırılan bu tarihi cami, 1912 yılında, Sarı Mahmut Zade El-Hac Mustafa Efendi tarafından yeniden inşa ettirilmiş böylece günümüze kadar sağlam bir şekilde gelebilmiş. Aşağıdan Kale gözümüze yakın gibi
görünse de yürümeye başlayınca bir hayli dik olan yokuşlar bizi biraz yoruyor, Allah’tan
mevsim sonbahardı da bunaltan bir sıcak yoktu havada, dinlene dinlene, kimi
zaman da söylene söylene J)
tarihi sokakların arasından kıvrıla döne varıyoruz Kale’ye. Yorulmadan olmuyor, gezmenin adına boşuna
yorgunluk dememişler! Ancak bütün yorgunluklar keşke böyle olsa değil mi. Tepeye vardığımızda bizi öyle bir
manzara karşılıyor ki, o zaman yorgunluğumuza değdi diyoruz tabi ki. Önce biraz
soluklanmak üzere seyir teraslarındaki kafeteryaların birine oturuyor ve tavşan
kanı çaylarımızı leb-i derya manzaraya karşı aheste aheste yudumluyoruz. Yeterli dinlencenin ve manzaranın
keyfini sürdükten sonra biraz da kale çevresinde ve üzerindeki teraslarda keşif
Kale surları ve çevresindeki mesire alanları
GİRESUN KALESİ 1. Derece doğal ve
arkeolojik sit alanı olarak kenti ikiye bölen yarımadanın Giresun’a hakim tepesinde yer alıyor. Kale’de anıt
mezarlar, mağaralar, kaba taşlarla örülmüş sur duvarları ve taş kabartmalar
dikkat çekici. Kalenin M.Ö.2. yüzyılda Pontus
Kralı 1. Farnakes tarafından yaptırıldığı düşünülmekte imiş. Sur ve saray
kalıntıları bugün halâ ayakta.
Bir de oldukça büyük bir dinlenme
ve mesire alanı bulunuyor. Parklar, bahçeler, restoran ve kafeleriyle Giresun Kalesi görmeye değermiş. Şehitler Mezarı
Ve nihayet Kale’nin tam
tepesindeyiz artık, buradan da manzaramız şahane… bu arada aklımıza birkaç soru
düşüveriyor o anda! Giresun adını acaba nereden almıştır?
Hani bunu bilsek ne olur, bilmesek ne olur da diyebilirsiniz belki! ama ben diyorum ki, bilmeli yine de! sonuçta bu
şehirlerin bir de hatırı sayılır bir mazisi var! üstelik kuruluşları birkaç yüzyıllık değil çok
ama çok öncelere, antik çağlara kadar uzanıyor.
Günümüze gelinceye değin pek çok medeniyet görmüş bu şehir! Şimdi burada birkaç paragrafla da olsa
küçük bir parantez açalım ve Giresun’dan kimler gelmiş, kimler geçmiş öğrenelim. Önce biraz tarihle dolduralım
heybemizi, sonra içini yine findukla doldururuz nasılsa ;) * Giresun M.Ö. VIII yy. da Önce Milet'liler tarafından bir koloni kenti
olarak (Kolhis) kurulmuş. İlk laz köyleri (Kolh halkı köyleri) burada konumlanmış. Hitit kaynaklarında bu bölgede, ‘kaşka’ adıyla geçen yani ‘kendir’ ziraati yapan savaşçı
bir halktan söz ediliyor. Bölge 6. yy.da ise Pers İmparatorluğu’nun eline geçer ve Büyük
İskender’in Pers İmparatorluğu’nu yıkmasının ardından Pontus Krallığı dönemi başlar.
M.Ö. 183 yılında Pontus hakimiyetine geçer.
Ancak yöre, Doğu Karadeniz
şehirleri gibi M.Ö. 63 yılında Roma
İmparatorluğu tarafından işgal edilir ve 1300 yıl sürecek Romalılaşma
(Rumlaşma) sürecine girer. Roma
döneminde Giresun Karadeniz'in oldukça önemli bir şehri durumundaymış hatta bu
dönemde şehir kendi adına para basma yetkisine sahip olacak kadar da gelişmiş.
- Giresun isminin kökeni hakkında ise üç rivayet vardır. Rivayetlerden birincisi; "Kerasus" kelimesinden
gelmektedir. Birinci rivâyete göre bu isim, "Kerasus"ta bol miktarda
yetişen kirazdan gelmiştir. İkinci rivâyete göre ise; Giresun denize doğru
uzanan bir yarımadanın üzerine kurulmuştur. Bu yarımadanın şekli de boynuza
benzemektedir. İşte bu sebepten Yunanca'da boynuz anlamına gelen
"Keras"dan türemiştir. Üçüncü rivayet ise Spartaküs isyanını bastıran
ünlü Romalı General Kerasusa atfen verilmiş olmasıdır. (*) -
tasvir etmek amacıyla adı, Yunanca "boynuz" demek olan ‘Kerasus’ Roma
ve Bizans yönetiminden sonra zamanla
"Kerasunt" adını alır.
1204 yılında Trabzon Rum İmparatorluğu’na bağlanır. 1461 yılında Osmanlı Padişahı Fatih Sultan Mehmet’in
Trabzon’u fethi ile şehir Osmanlı İmparatorluğu’na katılır. 1923 yılında Cumhuriyet’in ilanından sonra da şehir
il olur. 1.Dünya Savaşı’ndan önce Giresun
ve çevresinde Türk, Rum ve Ermeni nüfus oldukça fazladır. Ancak savaşın
başlamasıyla birlikte yavaş yavaş çekilmeye başlarlar. Bu savaşta Rus Orduları
Giresun’u da ele geçirmeye çalışmış ancak Topal Osman Ağa önderliğindeki milis
Türk Kuvvetleri bu saldırıyı Harşıt Mevkiinde püskürtmüştür. Mustafa Kemal
Önderliğinde devam eden Türk Kurtuluş Savaşı’na iki milis alayla birlikte tüm
cephelere katılan Giresun’lular bu dönemde Topal Osman Ağa’nın yoğun gayretleri
neticesinde hem bölgelerini tehlikeden korumuşlar hem de zaferin kısa sürede
kazanılmasında etkili olmuşlardır. *
Yani kısaca Giresun
sırası ile Miletos, Roma, Bizans
derken, Selçuklu ve Osmanlı
dönemlerinden geçerek Cumhuriyete
uzanan tarih çizgisi içinde çeşitli medeniyetlere ev sahipliği yapmış. İşte bu
yüzden Giresun şehri Karadeniz’in görmüş geçirmiş en muteber şehirlerinden biridir diyebiliriz J) Şimdi bu tarihi bilgilerin ışığında aziz vatan uğruna şehit düşen Osman Ağa’nın Mezarının başına gidiyoruz. Mezarı kalenin diğer bir ucunda ve tepede yer alıyor. Osman Ağa’nın Mezarı başındayız. Ruhuna birer Fatiha
okuyor ve kendisini saygıyla anıyoruz. (Görsel burdan)
Kale'den Giresun Panoraması Kale'den Giresun Panoraması Ve..bu kadar bilgi ve Kale
keşfinden sonra artık şehrin bir diğer yakasına inebiliriz. Birkaç hatıra
fotoğrafı da çektirdikten sonra; 'yeniden merkeze inme vaktidir' diyoruz. Ancak bu defa başka
bir güzergahtan kıyı şeridine ineceğiz böylece Giresun’un diğer yakasını da keşfetmiş
Kaleden Giresun şehrine kuşbakışı
baktığımızda Giresun’un diğer yakasında bulunan Giresun Müzesini görmüştük. Öncelikle
müzeye görmek istiyoruz.
TİCARET LİSESİ ve TARİHİ KAPI
Ve…Kale’den aşağıya inişimiz daha
rahat oluyor. Yolumuzun üzerinde karşımıza çıkan ve yapım yılı 1904-1906 olan
Dor-Korint-İyon tarzındaki yapı günümüzde eğitim kurumu olarak kullanılmakta
imiş. Özellikle binanın girişinde bulunan taştan kemerli kapı
estetik açıdan çok hoş bir görünüme sahip, ayrıca kapının ardındaki yapı
mimarisi de bir hayli dikkat çekici. Yolun hemen karşı tarafında ise bir başka tarihi yapı davetkâr bir şekilde bize; 'hadi durmayın gelin' diyor :)
Eski Katolik Kilisesi - Çocuk Kütüphanesi
KATOLİK KİLİSESİ'nin açık gördüğümüz kapısından içeriye girdiğimizde bizi güler yüzlü bir
hanım karşılıyor. Kilise, Çocuk Kütüphanesi olarak hizmet
veriyormuş. Kütüphane görevlisinden yapı hakkında kısa bilgiler alıyoruz. 18. Yüzyıla ait olan bina Gotik mimarisi
tarzında inşa edilmiş. Bugün çocuk kütüphanesi olarak hizmet veren yapı, cıvıl cıvıl iç açıcı renklerle dekore edilmiş. Ancak bu
mekanın özgün yapısının korunmuş olması ayrıca oldukça önemli tabi ki. Müzeye giderken, Kalenin
güneydoğusunda yer alan Zeytinlik Mahallesi'ne giriyoruz. Burası tarihi dokusuyla korunmaya alınmış olan özel bir mahalleymiş. Eski Giresun
evleriyle çevrili olan semtte, tarihi konakların arasında yürürken bir an geçmişin
izlerini sürer gibi oluyoruz.
Restore edilmeyi bekleyen şu viran evlerde, bir zamanlar ne hayatlar yaşandı kim bilir!
Ve daha sonra, Zeytinlik Mahallesi'nin hemen alt tarafında yer alan Giresun Müzesi’ne varıyoruz. Sahilde ve karayolunun hemen kenarında bulunan kiliseye ulaşmamız zor olmuyor bu yüzden.
Giresun Müzesi (Gogora Kilisesi) Giresun Müzesi (Gogora
Kilisesi) 18. Yy. da yapılmış olan ve günümüzde müze olarak kullanılan bu yapı 1924 yılına kadar kilise
olarak kullanılmış. 1988 yılından itibaren de müze olarak hizmet vermeye başlamış.
Zamanla diğer müze ve bölgeden
toplanan eserlerle zengin bir koleksiyona sahip olan müzede arkeolojik eserler
kadar, etnoğrafik eserler de yer alıyor. Taş kabartmalar, antik eserler, eski
tarihlerde kullanılan giyecekler, savaş aletleri silahlar ve sikkeler
Giresun Müzesinin içinden bir
Giresun Adası'ndaki arkeolojik kazılardan çıkarılan buluntular
Gogora Kilisesi tavanında İsa
Müze'deki etnografik eserler
Müzenin hemen yanında bulunan mahzene giriyoruz
Mahzende amforalar ve taş eserler yer alıyor.
Müzeyi de dolaştıktan sonra bu
defa kıyı boyunca yürüyerek şehir merkezine geliyoruz yeniden. Ve Giresun’dan
ayrılmadan önce küçük bir alışveriş yapıyoruz. Fındığı ile meşhur olan şehirden
hediyelik fındık ezmesi tatlılarımızı ve yöreye özgü hatıralık bir iki şey
aldıktan sonra… ‘yolcudur abbas’ diyoruz :)
Bir gece konaklamalı kaldığımız
ve bir tam günü Giresun’a ayırdığımız gezimize sığdırabildiklerimiz bu kadardı.
Elbette böylesine muhteşem doğaya sahip olan bir bölgede Giresun’da
keşfedilecek daha pek çok yer vardı; özellikle Giresun’un meşhur yaylalarına
çıkmayı, çevresindeki doğa harikası olan Karagöl dağlarında dolaşmayı ve ladin
ağaçlarıyla kaplı ormanların içine dalıp uzun doğa yürüyüşleri yapmayı, şelalelerini, akarsularını, göllerini ve Giresun Adası’nı görebilmeyi çok isterdik.
Sonra bu kadar renkli bir
coğrafyanın içinde kendine özgü folkloruyla; kemençeler ve zurnalar eşliğinde
horon tepmeliydik daha!. Ne diyelim bu gezimiz böyle tadımlık olsun. Daha güzel bir mevsimde bu defa sırf doğayla
kucaklaşmak için yine gelebilmeyi ümit ederek son bakışlarımızı bırakarak
Oy Giresun,Giresun inşallah seni yine
tez zamanda görürüm :))
Sırada Trabzon şehri var. Trabzon’a
gitmek üzere yeniden yollara koyuluyoruz. Kısa bir süre sonra Giresun’un şirin ilçesi Tirebolu’yu varıyoruz ve bu güzel ilçeden transit geçmek olmaz
diyoruz. Tirebolu Kalesi
Tirebolu'da deniz kıyısında yüksek bir kayalığın üzerine kurulu olan Kale'nin M.Ö. 15. Yüzyılda yapıldığı tahmin ediliyormuş. Tirebolu kenti de yine Miletoslular tarafından kurulmuş. Birkaç fotoğraf almak için Tirebolu Kalesi’ne çıkıyoruz.
Tirebolu Kalesi'nden kentin görünümü
Tirebolu Kalesi'nden kentin diğer bir yakası
İstediğimiz görüntüyü alabilmek için ışık yeterli olmasa da yine de tarihi Tirebolu Kalesi’nden kentin nefis panoramasını seyretmek güzeldi. Ayrıca anılarımızda Tirebolu'ya da yer vermiş olduk bu da bizim için önemliydi. Hava kararmadan bir an
önce Trabzon’da olmak istiyoruz ve yine yeniden yollara koyuluyoruz.
(*) Kaynak: tr.wikipedia.org
Doğu Karadeniz Gezisi Yazan
Hacı Miktat Cami,
Meryem Ana 'Kaya' Kilisesi,
Handan31 Aralık 2016 00:38Tirebolu'dan hemen sonrası Görele, benim memleketim :)YanıtlaSilYanıtlarİzler ve Yansımalar1 Ocak 2017 18:16@Handan,Meğer blog camiasında ne çok Karadeniz'li arkadaşımız varmış!Demek ki Görele'siniz, ne yazık ki Görele'den transit geçtik. İnşallah bir daha ki gelişimizde eksik yerleri tamamlarız;)SilYanıtlaGazeteci N.G.31 Aralık 2016 08:53Harika bir yer! :)YanıtlaSilYanıtlarİzler ve Yansımalar1 Ocak 2017 18:17@Gazeteci N.G.Evet, Karadeniz'in pek çok şehri gibiGiresun'da güzeldi..SilYanıtlabücürükveben31 Aralık 2016 12:49Handan'la hemşehriyiz:) Görele...benim de köyüm. Umarım bir gün ben de giderim, kaleden manzara şahaneymiş. Kalemine sağlık sevgili Esin. Mutlu yıllar. :)YanıtlaSilYanıtlarİzler ve Yansımalar1 Ocak 2017 18:25@bücürükveben,Öyle mi!. deme ki hemşehrisiniz :) artık Görele bir ilçe ama :) gitmelisiniz bence de..Görele'yi transit geçtik ama pek çok yerde yazılanlardan edindiğim bilgiye dayanarak, çok fazla yenilenmediği belirtiliyor. Bu yüzden belki de halâ bıraktığınız gibi olabilir. Eski evler, sokaklar..nostalji olabilir sizin için!. Ne yazık ki Yeni Yıla hiç iyi giremedik. Dakika bir gol bir!. Nasıl u/mutlu olacağız bilemiyorum..Temennilerinize teşekkür ederim Müjde hanım. Yapan da, yıkan da hep insan!.insan değişmedikçe, bir şeylerin düzelmesini beklemek zor ama yine de birlik beraberlik duygumuzu yitirmeyelim.. Esenlikler dilerim. SilYanıtlaMakbule Abalı31 Aralık 2016 15:31Karadeniz'in yeşili ve mavisi dillere destandır. Bu güzellikler fotoğraflara öylesine yansımış ki. Canlı gibi. İzlemeye doyum olmuyor. Zorlu kış koşullarında Karadeniz iyidir umarım. Mersin 15 yıldır görülmeyen bir yağış aldı. Yağmur ve selin yarattığı hasarı haberlerde izlemişsinizdir. Yaylada kar 4 metreyi bulmuş.Hepimiz için güzel bir yıl olsun. Giden yıldan daha iyi şeyler getirsin. Sağlık, huzur, mutluluk hep yakınımızda olsun.Sevgiler...YanıtlaSilYanıtlarİzler ve Yansımalar1 Ocak 2017 18:45@Makbule Abalı,Sonbaharda gittiğimiz Karadeniz'de hava koşulları riski olmakla birlikte Allah'tan korkutacak boyutta değildi yağışlar! hatta zaman zaman hava bahardan çalmış gibiydi. Fotoğraf çekimlerini önemsiyoruz, istiyoruz ki, görüntülerimiz başka gezginlere de ilam versin. Özellikle vatan toprakları bilinsin, her açıdan 'Önce Vatan' derken, Ankara'dan ötesini bilmeyen ama yurt dışına gitmeyi marifet sayanlar çok. Elbette herkes istediği yere gidecektir, gidilir de, ama insan kendi coğrafyasını bilmeli öncelikle!. gerçekten gidip gördükçe hem ne kadar özel bir coğrafyaya sahip olduğumuzu anlıyoruz hem de inanılmaz yapılaşma ile güzelim doğa nasıl katlediliyor üzülüyoruz!. Ne yazık ki zor bir yılı geride bırakırken gelen yıl eski yılı aratacak mı? endişesi ile karşı karşıya kalacağımız türden çok kötü bir başlangıç yaptık!. Çok üzülüyorum, üzülüyoruz!. sürekli hayatlar yok ediliyor!. arkasında hangi gücün olduğu aşikar!. insan denen yaratık artık zıvanadan çıktı!. Temennilerinize teşekkür ederim. Savaşların son bulmasını, barışın gelmesini hepimiz çok istiyoruz. Ben de size ve ailenize sağlıklı, huzurlu bir yıl dilerim.Sevgiler, esenliklerle.. SilYanıtlaZeugma1 Ocak 2017 23:05Ne çok emek vermişsin yine. Araya ufak molalar koyarak sindire sindire okudum bu güzel tanıtım yazını. İnan gezmiş kadar oldum. Hatta gezsem bu kadar detaylı bilgilenemezdim. Giresun hakkında çok az şey biliyordum. Bu kadar büyük olduğunu bilmiyordum örneğin. Hava ve ışık sizden yanaymış bu kez. Ordu'daki gibi kapalı değilmiş. Fotoğraflar harika. Günümüz mimarları hakkındaki düşüncelerine katılıyorum. Benim de hep aklıma düşer. Kaç yıl önce teknoloji bu kadar gelişmemişken olağanüstü eserler vermişler. En çok malzemeleri nasıl taşıdıkları gelir aklıma. Günümüzdekiler rantçıların elinde kurban olmuşlar sanırım. O sahile en az 15'er katlı apartmanların boydan boya sıralanması çok üzücü.Sonbahar olmasına rağmen Karadeniz'e özgü yemyeşil'likte fazla kayıp yok. Fındıkta ve balıkçılıkta zirvedeler. Giresun'un adının ''kiraz'' dan geldiğini duymuştum. Eski Yunanca bir kelimeymiş. Kiraz dünyaya buradan yayılmış, ama sonrasında kökten unutmuşlar. Giresun'da kiraz bulmak çok zormuş artık. Çünkü fındıkta karar kılmışlar. Atatürk Anıtı'nın hikâyesini bilmiyordum bu arada. Tarihi, coğrafyası, müzeleri, camileri, gelenekleri, görenekleri, eşsiz panoramik görünümleriyle harika bir posttu yine. Emeğine sağlık Esinciğim.Huzurlu bir hafta diliyorum. Sevgilerimle...YanıtlaSilYanıtlarİzler ve Yansımalar2 Ocak 2017 01:40@Zeugma,Emeğe gösterdiğin değer ve güzel düşüncelerin için ayrıca yazıma katkı sunan bilgiler adına çok teşekkür ederim. Giresun'da hava şansımıza genel olarak güzeldi, fotoğraf çekimlerimiz de fena olmadı ama elbette çok daha profesyonel çekimler yapılabilir..bunun için özel zaman ayırmak gerekiyor, bizim de zamanımız kısıtlıydı. Maksat fotoğraflarla da olsa tanıtımına katkı sunabilmekti. Mimari konusunda ben de aynı şeyleri düşünüyorum. Yüzyıllar öncesinde insanlar, ne zor koşullarda büyük işler başarmışlar, şimdi teknolojide ilerledik ancak sanatta ve zanaatta geriledik! Ne yazık ki Karadeniz'in diğer şehirlerinde olduğu gibi Giresun'da da her yer beton yığınına dönüşmüş!Giresun'un adı ile ilgili çok çeşitli bilgiler vardı. Tek bir isim üzerinde kesinlik kazanmamış..anlaşılan o ki zaman içinde isim evrilmiş; Hitit döneminde 'Arispsa'olan isme, Yunan'lılar 'Choerades' Romalılar 'Kerasous' ve 'Cerasus' (Kerasus) demeyi tercih etmişler. Ve 'Kerasus'dan 'Ceras' 'Kiraz' a dönüşmüş zamanla. Giresun halkı'fındık'ı bulunca 'kiraz'ı unutmuş anlaşılan bu yüzden 'Kiraz' adını da tam olarak sahiplenmemişler. Ayrıca Karadeniz’de tek 'Kerasus' Giresun’da olmayıp, Trabzon Vakfıkebir’de bulunan ve günümüz adıyla 'Kirazlık' Köyü olan yerin eski adı da 'Kerasus' olarak biliniyormuş. Bunlara ek olarak bir de Sinop’ta bu isim bulunuyormuş. Biraz kafa karışıklığı yaratıyor. Bu yüzden ben de 'kiraz' adına yer verip vermemekte tereddüt etmiştim. Sayende bu bilgiyi de atlamamış olduk tekrar teşekkürler Zeugmacığım.Ben de sana dingin bir hafta diliyorum. Sevgilerimle.. SilYanıtlaMehmet Bilgehan Merki2 Ocak 2017 11:29İçinden geçtiğim ve doyasıya gezemediğim bir kenttir Giresun ama benim gözümde ve gönlümde Gazi Topal Osman Ağa ile Kuvvacı Gülpembe hanımın memleketi olduğu için daha bir kutsal kenttir.YanıtlaSilYanıtlarİzler ve Yansımalar2 Ocak 2017 15:32@Mehmet Bilgehan Merki,Her birimizin penceresinden yansıyanlar ve paylaşımlarımız birer zenginlik oluyor bizler için. Giresun'lu 'Kuvvacı Gülpembe'nin özellikle Sakarya Meydan Muharebesi'nde gösterdiği kahramanlık, hele ki Osman Ağa’nın Giresun’dan gönüllü asker topladığı günlerde, bu yiğit kadının gözünü kırpmadan her şeyi geride bırakarak cepheye koşması ne büyük bir kahramanlıktır!Yorumunuzu okurken ilgi ile takip ettiğim bloğunuzda 'ONLARI UNUTMAYIN' serisinde paylaşmış olduğunuz yazınızı bir kez daha okudum.Bir kez daha bu vatan için gözünü kırpmadan şehit düşen ve mücadele eden kahramanlarımızı KESİNLİKLE UNUTMAMALIYIZ!. diyorum. Osman Ağa'yı, bu yiğit Türk kadını Gülpembe Hanım'ı ve bu mücadele kim bilir daha kimler vardır? isimlerini bilemediğimiz..!. Her birini ayrı ayrı rahmetle, saygıyla, onurla anıyorum. Ruhları şad olsun. Ve çok değerli yazınızın linkini buradan bir kez daha paylaşıyorum.Teşekkür ederim Mehmet Bilgehan Bey. http://mehmetbilgehanmerki.blogspot.com.tr/2010/03/onlari-unutmayin-14.htmlSilİzler ve Yansımalar2 Ocak 2017 17:33Mehmet Bilgehan Bey, bloğuma yapmış olduğunuz yorum üzerine, Giresun'lu Pembe Hatunla ilgili küçük bir araştırmada ben yaptım. Giresunlu Gülpembe Hanım, Kurtuluş yıllarında 'İğneli Pembe Hatun' olarak anılmakta imiş. Görele'li Araştırmacı-Yazar Sayın Seyfullah Çiçek’in kaleme almış olduğu ve 1 Ocak 2011'de piyasaya çıkan “Kurtuluş Savaşının Efsane Kahramanı Milis Piyade Yarbay Giresunlu TOPAL OSMAN (Osman Ağa)” adlı son kitabında 'İğneli Pembe Hatun'dan da bahsedilmiş. Üstelik elinde taşıdığı 47.Alay Sancağı ile çekilmiş fotoğrafıyla birlikte. Fotoğraf alttaki linkte yer alıyor Bilgehan Bey.Görsel ve bilgiler Kaynak: http://www.giresunblog.com/giresunlu-igneli-pembe-hatun-gulpembe/#ixzz4Uc1yC4B9Kitap: http://www.nadirkitap.com/kurtulus-savasi-nin-efsane-kahramani-milis-piyade-yarbay-topal-osman-osman-aga-seyfullah-cicek-kitap2835990.htmlNOT: Görele haber sitesi, 16 Şubat 2011 tarihli 'İşte Kahraman Giresun Kadını' (sizin bire bir yazınızı) haber yaptığı paylaşımın altındaki yorum bölümünde, Yazar Seyfullah ÇİÇEK ayrıntılı bir şekilde 'İğneli' Gülpembe Hanım'a yer vermiş. Yazar diğer kaynak bilgilerden de bahsetmiş. *Turgut Özakman'ın 'Şu Çılgın Türkler' adlı kitabında Sayfa: (a.g.e., s.257-258) *Ayrıca gerçek tanık, Tevfik Gül'ün 'Gülpembe Hanım' hakkında düşüncelerinden bahsediyor. (Eynesil,1901-1994) (a.g.e., s.67) http://www.gorelehaber.com/haber/haber_detay.asp?haberID=4059SilMehmet Bilgehan Merki3 Ocak 2017 13:18Her ne kadar bloğumdaki yorumlarınıza yazmış isem de buraya gelerek size tekrar teşekkür etmek istedim. GöreleHaber gazetesinin yazımı kaynak vermeden yayınlamış olmasını yadırgadım ama önemli değil. sonuç, tartışılmasını sağlayarak yeni kaynaklara ulaşmış olduk.Karşılıklı birbirimize kapı açıyor olmamız güzel ve mutluluk verici.Tekrar teşekkürlerimle saygılar sunuyorum.Silİzler ve Yansımalar3 Ocak 2017 17:01Merhabalar Mehmet Bilgehan Bey,"GöreleHaber" sitesinin birebir sizin yazınızı alıp, altına gerçek kaynak yerine 'YENİ TİREBOLU' demesi çok ilginçti. Ben de çok yadırgadım!. Ancak söyleyecek bir şey bulamadım, oysa web ortamında zor değil bir yazının ilk kaynağına ulaşmak!. Gerçek, bir şekilde ortaya çıkıyor ama biz bunlara takılmıyoruz zaten!. Önemli olan toplumda farkındalık yaratabilmektir!. Siz böyle bir sinerjinin yaratılmasına öncülük etmişsiniz bu çok açık!. Bizler, şanlı tarihimiz bilinsin, bu değerli insanlarımız 'UNUTULMASIN', istiyoruz. Öyle ki, özgürce soluk aldığımız bu vatanı bizlere bırakan kahraman insanlara hepimizin bir borcu var. Kesinlikle ONLARI UNUTMAMALIYIZ!. Bu arada Seyfullah Çiçek Bey'in kitabını ben de en kısa zamanda alıp okumak istiyorum. Ben teşekkür ederim Mehmet Bilgehan Bey. Bilgiler paylaşıldıkça çoğalıyor. Emek vererek hazırladığınız yazılarınızın her zaman ilgiyle takipçisiyim. Başarılı çalışmalarınızın devamını dilerim.İçeriye giren ışıktır ve kapımız birbirimize her zaman açıktır… Bilmukabele efendim :)Esenlikler dilerim…SilYanıtlaTurgay Aksoy7 Ocak 2017 12:27Giresun diğer Karadeniz şehirleri gibi çok güzel görünüyor. Tarihi yerleri iyi korumuşlar gibi görünüyor. Sakin bir şehir olduğu belli. Hayattan bıkınca Doğu Karadeniz turu iyi gelir sanırım:) Emeğinize sağlık Esin hanım güzel bir yazı olmuş gene.YanıtlaSilYanıtlarİzler ve Yansımalar7 Ocak 2017 22:38@Turgay Aksoy,Karadeniz'in bir görülen yüzü bir de görülmeyen yüzü vardır. Biz bilindik yerlere baktık sadece...Her güzel/lik 'ben buradayım' demez ki! :) biraz da O'nu keşfetmek lazım ama değil mi :)) yaylaları, akarsuları var daha...Sonra hayattan bıkınca hiç bir yer iyi gelmez ki insana!. Yaşam coşkusu içinde gezdiklerinizi de paylaşmalısın o zaman :)) değerli yorumunuz için teşekkür ederim. SilYanıtlaYorum ekleDaha fazlasını yükle...