nesli'nin kahvesi..: Ayvalık Kaçamağı
Gönderen nescake zaman: 22:44
Neslicim Ayvalık, Cunda, Zeytinbağı...daha yaza çok var..yapılmaz ki böyle..vurdun beni tam kalbimden..gitmeyenlere neslinin rehber yazılarıyla şiddetle tavsiye edilir..
Zeynep, ben yazarken düşündüm de yazı beklemeye gerek yok :)
19 Kasım 2010 23:33
Neslihancım, Zeytinbağı maceranızı canlı olarak dinlemenin yanında detaylı olarak gezi hikayenizi okumak çok keyifli... ellerine sağlık...
Zeytinbağı ilk fırsatta gitmeyi çok istediğim yerlerden biri oldu :D
gezi yazılarının devamını sabırsızlıkla bekliyorum...
20 Kasım 2010 20:07
adelibasi dedi ki...
Bu kucuk kacamagi zevkle okudugumu ve biraz canimin cektigini soylemek isterim. Eger yemekler ve diger tatlarin, resimlerini paylasmis olsaydiniz, eminim kendimi oralarda bulurdum. Sizden istegim sonraki gezilerinizde yemekleri daha ayrintili anlatmaniz :) tabi takdir size kalmis.
Harika mutlaka gitmelisin, seninde seveceğine eminim....
Akın, fotoğraflar konusunda haklısın ama o zamanlar bir blogum olmadığı için fotoğraflarda ayrıntıya girmiyordum.Bundan sonraki tüm gezilerde ayrıntılı yemek fotoğrafları olacağına söz veriyorum.
Zeytinbağı'nın yemeklerinden örnekleri otelin sitesinde görebilirsin ama bence o resimler yetersiz. Dilerim birgün tekrar gideriz ve tüm yemekleri tek tek çekerim :)
22 Kasım 2010 18:05
Keyifle ve imrenerek okudum yazını Neslihan...
Herşeyden öte, en çok İstanbul'dan kaçıp Cunda'da kafe işletenlere imrendim...:)
İyi ki yemeklerin fotoğraflarını koymamışsınız... Aksi durumda tahammül etmek zor oluyor ekran başında...:)
22 Kasım 2010 19:37
Yine içten, sıcak ve imrendirici bir gezi yazısı olmuş, kalemine sağlık...
Edremit'in Çamlıbel'i ile Ayvalık ilişkisini konum itibariyle gözümde canlandıramadım. Gezi notlarına küçük bir harita da iliştirsen ne hoş olurdu:)
23 Kasım 2010 08:27
ibk dedi ki...
Insan Jponya gibi yemek fukarasi bir yerde olunca, yemeklerimizin degerini daha bir hatirliyor. Guzel yemeklerimizin kıymetini bilelim ve bol bol tadını çıkartarak yiyelim.
Ramazan Bey çok haklısınız, aslında plancı olarak düşünmem gerekirdi. En kısa zamanda tüm gezi yazılarıma harita ekleyeceğim. Fikir için teşekkürler...
Japonya'da yemeklerimizi özlediğin anlaşılıyor. Türkiye'ye döndüğünde ilk fırsatta ailenle beraber Zeytinbağı'na gitmenizi tavsiye ederim. Senin yemek, eşinin de tatil özlemi böylece giderilecektir. Sevgilerimle :)
23 Kasım 2010 11:35
Bende bir sene içerisinde Ayvalığa yerleşicem...Kışın in cin top oynuyor deniyordu ama yazınızda okuyunca yine soğuk duş etkisi yaratıı bende :)
Toplu konutlar beni heryerde çok fazla rahatsız ediyor sanırım plancı olmamdan dolayı;)
Ama ayvalıkta çok daha fazla rahatsız etti..Çok üzüldümm..Elimizden birşey gelirmi gelmezmi bilmiyorum bazen kendime daha fazla kızıyorum..Üzülmekle hiçbirşey olmaz birşeyler başlat diye ama araştırdım önüne geçilmesi malesef imkansız bir durum ://
Kupia Papalina: Ayvalık'a yerleşme fikriniz insanı kıskandırıyor. Her ne kadar kışın bana ıssız görünse de eminim orada yaz-kış yaşayanların kendi içlerinde güzel bir yaşamları vardır. Bozcaada yazısında bahsettiğim Bağbadem'in sahipleri de İstanbul'dan Bozcaada'ya yerleşmişler ama hiç pişman değiller. Üstelik kendileri gibi bir yerleri bırakıp Bozcaada'ya yerleşen insanlarla çok güzel dostluklar kurmuşlar. Kışın yerlisinden başka kimsenin olmadığı adada hiç canlarının sıkılmadığını, hatta günlerinin dolu dolu geçtiğini anlatıyorlardı. Dilerim sizin için de en iyisi olur. Plancı gözüyle bakmamaya çalışın, yoksa sürekli bir sorgulama ve çözüm bulma arayışı içinde olursunuz...