Ben kimim? / Deneme / Milliyet Blog
Hafızasını kaybetti hayatım…
Nerden hatırlatırım, hangi kareyi yerleştirmeye çalışıyorum ömrümün sayfalarına…
Nerdeyim şimdi ben?
Neredeydim geçen sene bugün?
Adım neydi sahi benim?
Bu yara bere içindeki dizlerim neyin izlerini taşıyor?
Yüzümde derin çizgiler var, hâlbuki yaşım genç benim, nelerin sıkıntısını yaşadım acaba, neler bu kadar iz bırakmış yüzümde, hangi acı kanatmışta yüreğimi, yüzüm çizgiler içinde kaybolmuş. Gülümse miyomuydum hiç?
Fotoğraflarda bu yanımdakilerde kim?
Kim çekmiş bu fotoğrafı, gözlerim parlıyor mutluluktan?
Hayatımın bir not defteri de yok ki sayfalarına baktıkça, hayatımın özetinden dem vurayım…
Yüreğim nasırlaşmış gibi, kim yakmış bu kadar, kim terk etmiş de bu kadar karalar bağlatmış?
Umudum var mıymış acaba bu hayattan?
Neden buradayım ben, kim burada soldurmuş hayatımı?
Geri gelecek mi gidenler, hayatımı geri kazanacak mıyım?
Nerden başlamalıyım hatırlamaya, hatırlatmaya?
Annem nerede ki?
Çocukluğum geliyor arada gözlerimin önüne, sanırım benim çocukluğum, annemin dizlerinde ki benim, düşmüşüm bir yerden dizlerim kan revan içinde, annem sarıyor, sarmalıyor ‘’ büyüyünce unutursun, geçer’’ diyor, bu muymuş acaba annemin anlatmak istediği o zaman unutursun, geçer dediği bumuymuş, büyümek bumuymuş?
Annemi bulmalıyım önce ona sormalıyım: anne büyüdüm mü ben, ondan mı unuttum her şeyi, hafızam tüm yaralarım geçsin diye mi sildi hayatımı, tüm yaşantım yaralarla mı doluydu ki hatırlamıyorum hiçbir şeyi?
Babam mı o gülümsemesiyle yaralarımı iyileştiren?
Hafızamı arıyorum, hayatımı, geçmişimi, kendimi arıyorum, beni ben yapanları…
Tanıyanınız var mı beni? Ben kimim?
ADANADA DOĞDUN TOKATIN RESMİNİ KOYDUN:) YAZINI OKUDUM MÜKEMMEL BİR YAZIYDI BENİM İÇİN UMARIM HER DİLEKLERİN GERÇEKLEŞİR HAYATINDA ESEN KAL...
Merhaba hemşerim, Tokat'ı anlattığım bir yazıya eklediğim fotoğraflar onlar. Adanamız anlatmala tarif edilemez ki, cümlelere sığdıramıyorum memleketi :)) Teşekkür ederim yorumuna, sevgiler hemşomm... 10.02.2010 13:55
Sahildeki ayakizlerinizden tanırım sizi... Güzelliğe bir yolcu...
Teşekkür ederim...:)) 09.02.2010 18:04
Özgece..büyümeyi reddeden bir kızı okudum sanki, sanırım arkamıza bakmaktan göremiyoruz şimdimizi..ondandır düz yolda düşmelerimiz..sen büyümeyen bir kız çocuğu..sevgiler..
Teşekkür ederim yorumuna, belki de büyümeyi reddediyor bu bünye, bazen büyümemiş olmayı diliyorum, bazen büyümeyi... Çelişkili bir yaşam savaşı sanırım... Sevgiler.. 09.02.2010 11:46
Bir arkadaşım derdi ki; "beni üzen, yaralayan herşeyi beynim silip atıyor ve hiç birşey hatırlamıyorum." bir çeşit savunma olmalı bu! keşke benim de olsa böyle bir savunma mekanizmam.. eline sağlık ÖzgeCan... sevgi ve saygımla..
Unutmak en güzel terapi yöntemi sanırım sevgili Sema,teşekkür ederim değerli yorumuna. Sevgiler... 07.02.2010 22:36