ÇÖP TOPLAMAYI DEĞİL, ATMAMAYI ÖĞRETMEK ZORUNDAYIZ ! - Burdur Gazetesi | Burdur Haberleri
Ana sayfa » Haberler » ÇÖP TOPLAMAYI DEĞİL, ATMAMAYI ÖĞRETMEK ZORUNDAYIZ !
- Arşiv, Eğitim, Güncel, Köşe Yazıları, Manşet, Sağlık
Çöp, insanların eğitimine, dünyaya bakışına, vicdanına – ahlakına göre; işlevini yitirmiş – yitirmemiş ve kullanılamaz/ kullanılabilir – atıkları her şeye verilen genel addır.
Doğru kullanılmayan- bir kenara bırakılan/ israf edilen her şey zamanla bozulmaya, kirlenmeye, eskimeye ve de çöp olmaya mahkum edilmektedir. Yaşadığımız günlerde insanların- canlıların, dünyanın sorunu; giderek artan her türlü çöpü depolama! Yıllarca bazı insanlarca çöpten kurtulmak için; sulara, toprağa, uzaya çöp bırakmanın yanı sıra çöp için “Pazar “ bulmak olmuş. Bir zamanlar yöremizdeki bazı fabrikalarda Almanya’nın “kimyasal” çöplerinin yakıt olarak kullanıldığı, bilinmektedir! Daha nerelerde kullanıldı? Çöp kendi sorun olmasının yanı sıra havayı- suyu yaşamı zehirleyen atıktır. Kullanım kolaylığı var diye yaşamın her yerinde yer alan plastik atıklar, deniz çöpü de dahil olmak üzere, son zamanlarda çok fazla dikkat çekmektedir ve adeta dünyayı giderek kaplamaktadır! Gözle görülmeyen radyoaktif kirlilikse; başta kanser olmak üzere birçok hastalığın, genetik yapıyı dönüştürerek uyumu engelleyen çok önemli çöptü!
TEHLİKENİN NE ZAMAN FARKINA VARACAĞIZ, PARA ÇÖZÜM DE DEĞİL! ÇÖP DEYİP GEÇMEMEK GEREK;
Çevre kirliliği çöp toplama boyutunu aştı. Farkındalık eğitimle sağlanır. Hava, su ve toprak kirliliğine dikkat. Uzmanlar; hava kirliliğinin Türkiye’de her yıl yaklaşık on binlerce kişinin erken ölümünden sorumlu olduğunu, temiz olmayan su- topraktan elde edilen kimyasal içeren tarım ürünlerinin hastalıkların nedenini oluşturduğunu bildirmektedirler. Uzmanlar; çevre kirliliğinin sağlık, refah ve insan haklarını etkileyen büyük bir tehdit olduğunu ve başta çocuklar, yaşlılar ve yoksullar olmak üzere en savunmasız kişileri oransız bir şekilde etkidiğini. Hava su toprak kirliliğini azaltarak; inme, kalp hastalıkları, akciğer kanseri ve astım da içinde olmak üzere kronik ve akut solunum-dolaşım sistemi hastalıklarının yükünü azalacağını bildirmekteler. Kirlilikle mücadele savaşları da önleyecektir!
İnsanların sağlıklı bireyler olarak varlıklarını sürdürebilmeleri, ekonomilerinin güçlü olmasının yaşadıkları doğal çevreyle sıkı sıkıya ilişkilidir. Unuttuğumuz yalın bir gerçek var! İnsan olarak özellikle çevrenin ve doğanın korunmasına, var olma koşullarına hala ilgisiz kalıyorsak, bizi bekleyen büyük tehlikenin de hala farkında değiliz demektir. Sözün özü, bu yaklaşım, bu umursamazlık dönüp dolaşıp hepimizi olumsuz etkileyecek ve doğaya bedel ödemekten kaçınamayacağız. Doğa bize değil biz doğaya mecburuz. Doğayı kirletmekle bizler kirlenmekteyiz!
GELECEK NESİLLERİ “ÇÖPTEN” KORUMAK İÇİN
Gelecek nesillere yeşil, sağlıklı, daha yaşanabilir bir dünya bırakmak için “kolları sıvamakta” çok geç kalmaktayız. Çevre kirliliği; yaşamın kirliliğine dönüşmekte; artık atılan poşet, kağıt-pet vb. kaba çöplerden daha çok elektronik-biyolojik ve kimyasal kirlilikle tehlikeli boyutlara ulaşmış durumda. Bu konuda mutlaka çöpün ne olduğunu çok iyi anlatmak ve sokaktan insanlara çöp toplatma günlerinin düzenlenmesiyle farkındalık yaratılamayacağı iyi bilinmelidir.
“ÇÖPTEN” KURTULMAK İSTİYORSAK; “ÇÖP TOPLATMAK” YERİNE, ONLARA ÇÖP ATMAMAYI ÖĞRETMELİYİZ…
Belediyelerin personellerinin büyük bir kısmını çöp toplayanlardan oluştuğu ve konuda ayrılan bütçe de oldukça fazla olduğu da bir gerçekken… Yıllardır, yerel yönetimler, okullar, il ilçe yöneticileri “ çöp toplama “ yarışına girmekte. Mahalleli, okul öğrencileri, başka kentten gelen kişiler- kurumlar –üniversite öğrencileri! birlikte zaman zaman çöp toplamakta, basına poz vermekteler! Bu “çöp toplama” önerisine – bu hazırcılıktır-yıllardır uzak durdum ve gözlemlerimi not ettim. Örneğin, okul öğrencileri yerelle göl kıyısında, parkta çöp toplama günü düzenlemekte. Güzelde kendi okullarının önüne baktığımızda orası çöplü…! Önce evinin önüne bakmak gerekir ki sonra sokak temiz olsun. Evinin önünü temiz değilse çöp toplama günleri bitmez/ yetmez! Yerelin elinde eğitim çalışmalarının yanı sıra, izleme- uyarma hatta toplum düzenini, genel ahlâkı, genel sağlığı, çevreyi ve ekonomik düzeni korumak amacıyla çıkarılan ; “Kabahatler Kanunu” kapsamında; atık ve artıkları, bunların toplanmasına veya depolanmasına özgü yerler dışına atmak gibi çevreyi kirletme suçlarına para cezası veriliyorken, her gittiğimizde denetimsizlik ve uygulamaların yetersizliği sonucunda sürekli görülen kirlilik için neden uygulanmaz. Bu uyarılardan, sözden anlamayan yaşamı tehlikeye sokan kişiler için gerekli – unutmayacakları uygulanmalıdır. Duyurular yapma- yasaları uygulama sonrasında “çöp…” de! Yerelin elinde çevrenin korunması için birçok yetki varken neden uygulamazlar?
Ne yazık ki çöpü toplattıklarınız, hala çöp atmakta! İnsanlarımıza /çocuklara çöp toplamayı değil, “çöp” atmamayı öğretmek gerek. Gelecek nesillerinizi seviyorsanız, çevreyle mücadele etmeyiniz- çevre halleder demeyiniz! Para kazanabilirsiniz ama aslında hep kaybeden olursunuz… Çevre için duyarlılık; insanla, yaşadığımız çevre-doğa-dünya ve tecrübe edindiğimiz olaylarla ilişki kurmak, hassasiyet göstermek, sorumluluk almaktır. Çevreyle barışık ve çevreyle üretmek – geliştirmek, yaşamak zorundayız.
Çöp atmamayı öğretmek toplumun duyarlılığını ve sosyal konularda ayakta durmayı sağlar. Çöp toplama desteği almak devamlı yardıma ihtiyaç duymaktır. Çöp toplatmak, hazıra konmak, üretmemek ve daha tehlikeli olan görünmeyen çöpleri görmemektir! Halbuki çöp atmamayı örenen toplumlar üretimcilerdir, sağlıklı yaşamanın yanı sıra bir çok olayda başkalarına sürekli bağımlı olmaktan da kurtulmuş olurlar…
ÇEVREYİ SEVERSEK KORURUZ!
Her insan çevresindeki varoluşunun tamamını, birer emanet olduğu bilinci içerisinde, sevmek ve korumakla sorumludur. Bu sorumluluk, zorlamaktan öte, sevgi ve ahlaki temelli bir sorumluluktur. Yeni nesillere davranış olarak kazandırılabilmesi için, eğitimin bütün kademelerinde çevre ahlakına-, karşı vicdanlı olmayı, çıkar için çevreye verilen zararın geri dönüşünün birçok bedellere neden olacağını kavrayıp-öğretip; gerekli önem verilmeli ve yetişkinlerin de onlara birer rol model olarak uygulamalarını göstermeleri gerekmektedir.
İnsanlarımız; bilgilenmeli ve bu sayede kendi işini kendisi halledebilir duruma gelmelidir. Bizden yardım istendiğinde o işin nasıl yapıldığını karşımızdaki kişiye öğretmek yerinde ve güzel bir davranış olacaktır. Öğrencilerimize, yardım ederken o işi kendimiz yapmak yerine nasıl yapıldığını ona öğretmek yapılacak en güzel davranış olarak karşımıza çıkar. O nedenle de ezbere yönelik değil yaşama- üretime – sevgiye yönelik eğitim- öğretim şart!
Dr. Öğ. Üyesi Erol KESİCİ
DOSDER ve TTKD Bilim Danışmanı
Gelecek Yazı; Plastik yaşamı-dünyayı sarmadan…
Etiketler: Dr. Öğ. Üyesi Erol KESİCİ DOSDER ve TTKD Bilim Danışmanı
Emniyetten Kaçak İçki Operasyonu
İŞKUR TYP BAŞVURULARI OKULLAR İÇİN BAŞLADI