çocuk | MİNİKLER VE ANNELERİ
çocuk	2. Yaş Anısına Oğlum İçin	03 Ağustos 201216 Ağustos 2012 / Miniklerin Annesi	/ 4 Yorum
Gülünce gözlerinin içi ışıldayan, sevince tüm kalbiyle kucaklayan sevimli ve yaramaz oğlum, doğum günün… yüreğimize taht kurduğun ikinci yılın kutlu olsun. Dilerim, yaşamın boyunca, bu çocuk ruhunun saflığını, yüreğinde taşırsın ve olursa bir derdin, şimdiki gibi çikolatadan olsun. Ve… en haylaz düşüncelerinin ” Babam görmeden arabayı nasıl kaçırırım” olacağı günlerde, ki bunu şimdiden tahmin etmek hiç de zor değil, babanın sabrının el bol olduğu günlere rastlamasını ümit ediyorum, sevgili yavrucuğum.:) Dilerim, sana erkenden yürümeyi başardıran azmin, her şeyi parçalayıp içini kurcalatan merakın, kırdıktan sonra ” OOOooo!” diye şaşıran çocukça saflığın, öğrenme isteği ile göz atmadık yer bırakmayan ve ”başardım” deyip hoplayıp zıplayan sevimliliğin hiç kaybolmaz. Sevince böyle sevilir deyip ısıran yönün bayağı can yaksa da, ablan bu anlarda hep mağdur tarafında olsa da, senin saçımla oynayarak uyuman uğruna bir ton saç teli feda etsem de sen böyle küçücük kalbinle kocaman sevmeye devam et. Çünkü biz de seni çooook seviyoruz. Sevgili küçük kuzum, annesinin yavrusu, babasının küçük aslanı, Taylan’ım gözlerindeki ışıltıyla, kalbindeki gülümseme ile SEN HEP BÖYLE KAL.
İyi ki doğdun oğlum, yuvamıza neşe, sevinç, mutluluk getirdin.
FacebookTwitterPinterestE-PostaGoogleWhatsAppBunu beğen:Beğen Yükleniyor...	Annelik Sendromu	11 Mayıs 201224 Kasım 2014 / Miniklerin Annesi	/ 5 Yorum
Nasıl bir şeyse şu annelik sendromu? Daha doğmamış çocuğa mektup yazdıran, olmamış belki de hiç gerçekleşmeyecek olaylar için üzülen, gelecek için endişe şeklinde kendini gösteren bu sendrom en son dün kızımın ”Anneler Günü” gösterisini seyreden bende iyice kendini göstermiş oldu.
Günler öncesinden belirti vermeye başlamıştı aslında. -Kızını izledik de, çok güzel dans ediyor, maşallah!
Şiirler söyleniyor. Bir ara perde aralandı, çorabından tanıdım, sıra ona geldi. Bir heyecan, bir heyecan. Meğerse önünde iki çocuk daha varmış. Her ”Şimdi şiirini söylemek üzere…” dendiğinde yüreğim ağzıma geldi. O, şiirini söyledikçe ben içimden tekrar ettim. Sonra ben karıştırdım,unuttum. Neyse ki o kendi tabiriyle süper söyledi. Bütün program boyunca elimde mendil, su içerek kendimi sakinleştirmeye çalıştım. Ne de sulu gözlüymüşüm yahu! Bir ara kendime sendromdaş(!) aradım salonda ”Bir tek ben değil” demek için ama maalesef yok benim gibisi.:)
FacebookTwitterPinterestE-PostaGoogleWhatsApp	Bir TV Devri Kapanmıştır Artık!	22 Nisan 201223 Ağustos 2012 / Miniklerin Annesi	/ 4 Yorum
Lakin, evdeki bu elektronik eşyalara merak, ciddi boyutlarda masrafa yol açtı, açmaya da devam ediyor. Sevgili oğulcuğum, henüz yirmi bir aylık olmasına rağmen, kendisi bu güne dek, bir müzik setini, bir diz üstü bilgisayarı ve bir dijital fotoğraf makinesini kullanılamaz hale getirmiştir. Mobilya ve bilimum ahşap malzemeler üzerine bıraktığı kalıcı hasarları ve duvarlara çizdiği resimleri saymıyorum bile. En son vukuatı da düğmesinden bir açıp bir kapatıp sersemlettiği televizyon oldu. Aslında biz onun bu açıp kapamalar yüzünden bir gün emekli olacağını tahmin ediyorduk da böyle kendini yerde bulacağını, eminim, onun da aklına gelmemiştir.Yakında taşınacağımızı göz önünde bulundurarak, korkarım elimizi kolumuzu sallayarak, yanımızda bir parça eşya ile gideceğiz.🙂
FacebookTwitterPinterestE-PostaGoogleWhatsApp	BİZ MATEMATİĞE BÖYLE BAŞLADIK	25 Şubat 201216 Ağustos 2012 / Miniklerin Annesi	/ 10 Yorum
FacebookTwitterPinterestE-PostaGoogleWhatsAppBunu beğen:Beğen Yükleniyor...	Anladım ki…	21 Şubat 201216 Ağustos 2012 / Miniklerin Annesi	/ Yorum yapın
Anladım ki mutlulukların en büyüğü o zaman yaşanırmış. Karşılıksız sevmenin ve vermenin huzurunu yüreğinin en derinliklklerinde hissetmekmiş annelik.
İlk önce onu, her şeyden önce onu, kendinden çok onu düşünmekmiş annelik. Bir gülümsemeyle, dünyaları bile verseler bile aynı mutluluğa ulaşamamakmış.
Yirmi dört saatin aslında ne kısa bir zaman olduğunu anne olunca anladım. Aynı bir çok işi yapma becerisine ulaşsan da hiç bir işi yetiştirememekmiş ve yorgunluktan ayakta duramaasan da ona bakınca gözlerinin içi gülmekmiş annelik.
Sabrın ne büyük erdem olduğunu anne olunca anladım. Güçlenmekmiş günden güne, ve gün gelir de yüreğin parçalansa da dimdik ayakta durabilmekmiş annelik.
Büyümenin aslında bedenen olmadığını, onu kucağıma alınca öğrendim ve anladım ki büyük insan olmak o kadar da kolay değilmiş.
Anneler sevgilerini paylaştırmaz çoğaltırmış. Bir annenin yüreğinde herkese yetecek kadar sevgi olabileceğini anne olunca anladım.
Anladım ki, dünyanın en güzel kokularını sürsem de, hiçbiri bana bebeğimin kokusu kadar yakışmıyor ve hiçbir şey onun varlığı kadar beni güzelleştirmiyor. Ne kadar ayakları üstünde durmasını istesen de, her ne kadar bir o da senin gibi yuvadan uçacağını bilsen de hep yanında kalmasını istemekmiş annelik.
…Ve anlamakmış anneni daha çok.
Blog İstatistikleri	1,684,622 tıklama
BİZ MATEMATİĞE BÖYLE BAŞLADIK	Özel Okul Görüşmelerinden İzlenimler	Okul Öncesinde Sayıları Öğrenmek!	Zeka Geliştirici Oyunlar	Evde Zeka Geliştirici Faaliyetler	2. Yaş Anısına Oğlum İçin	Çocuklar için Eğitici Bilgisayar Oyunları	Evde Zeka Geliştirici Faaliyetler- Mantık Bulmacaları	Sayılar, Renkler, Şekiller	Köpük Şelalesi !	Minikler ve Anneleri Tavsiye Çocuk Kitapları
Kediler ve Fareler Mutfağı	Uyuyamıyor musun Küçük Ayı	bayan kaz ve çikolatalı pasta	Kütüpkanedeki Aslan	Müzisyen İnek Sırma	Kültürlü Kurt	Köstebek Kuki	Kurbağa ve Yabancı	Kategoriler	Adam Olacak Çocuk (7)