Bahar geldi yüzünü gösterdi derken havalar kapandı gene. Ama açacaktır nede olsa Nisan ayındayız artık. Eski Mart çıkana kadar yapacaktır yapacağını havalar.
Annem cuma günü kemoterapisini aldı kaldı geriye bir tane. 20.Nisan'da sonuncusunu alacak sonrası tomografi, inşallah temiz çıkarda anacığım evine gider. Çok üzülüyor çünkü yaklaşık 4 aydır evine gitmedi ve çok özledi... Babamda orada tek olunca ona da ayrı bir duygusallık geliyor. Sanırım yaş ilerledikçe biraz nazlanıyorlar. bakalım biz nasıl olucaz belirli bir yaştan sonra....
Ananemiz daha iyi, ameliyat yarası iyileşmeye başladı ama yaştan dolayı ve birde koltukaltıda alındığından ödem yapıyor ve sıvı birikimi oluyor. 2-3 günde bir doktora götürüp o sıvıyı şırınga yardımı ile çektirtiyoruz. Onun dışında henüz patoloji çıkmadığından bekliyoruz. Yaşdan dolayı doktoru kemoterapi vermeyebiliriz dedi... İnşallah almaz zor çünkü.....
Bahar ile birlikte hastalıkları da atlatıcaz evrene mesaj yolladım bile. :)))
Bu arada toprak aldık saksı çiçeklerimin topraklarını değiştiricem, çok heyecanlıyım çünkü onlarında yeniliğe ihtiyaçları, yeni toprakla hava almaya ihtiyaçları var. Birde marketten Lale almıştım 2 gündür açmaya başladı harika bir görüntü, mutlu olmak için daha ne beklenir ki? değil mi?
Ama hava kaplı olduğundan biraz daha bekleyecekler... Güneşli bir günde keyfine vararak değiştirmek istiyorum topraklarını....
guzelgul 1 Nisan 2012 13:08
o terapi zamanini cok iyi bilirim canim benim halamda aliyordu gecen sene ve cokkkkkkk kötüydü :( allah tüm hastalara acil sifa versin senin ailenede canim.Amaaa bende yavas yavas cicekler,saksilar,toprak vb malzemeleri aldim ve balkonu yani terasi rengarenk yapmayi düsünüyorum :)
gulsah 1 Nisan 2012 21:24
Amin sağolasın Güzelgül. :) Zor bir dönem ama Allah'tan annemin ilaçları hem az hemde hafif olduğundan bulantı ve halsizlik dışında yan etkisini görmüyoruz ama hastanede konuştuklarımız neler neler anlatıyorlar... :(
Çiçek evi ve balkonları renklendiriyor, sanada kolay gelsin, fotoğrafları bekliyoruz... :)
isterenklihayat.blogspot.com 1 Nisan 2012 13:12
evde böyle rengarenk çiçeklerin olması harika ya :) yoksa hepsi yeşil olanları sevmiyorum ben :) maydanoz gibi ne o öyle :) içinde azıcık kırmızı filan olmalı :) Anneannene ve annene de çoook geçmiş olsun diyoorum :( malum kemoterapi zor :(
gulsah 1 Nisan 2012 21:25
Sağolasın İsterenklihayat. Zor ama atlatıcaz. :)
Bende değişik çiçekleri seviyorum.
Irosh ve Kitaplari :) 1 Nisan 2012 13:47
canım kemoterapi gerçekten çok yıpratıcı bir süreç..kendi anneannemden biliyorum.o da 1.5 yıl önce mide kanserinden dolayı ameliyat oldu ve midesinin 4/3ü alındı..150kg olan anneannem şimdi 50kg..ve kemoterapisi tam da ağustos sıcaklarına gelmişti kadıncağız mahvoldu :( şimdi psikolojisi çok bozuk ve tedavi görüyor..Biz de elimizden geleni yapıyoruz...Allah tüm hastalara yardımcı olsun ve şifa versin inşallah...bu arada çiçekler çok güzel görünüyor :)
gulsah 1 Nisan 2012 21:28
Zor canım zor ama annemde erken teşhisten dolayı kilo kaybı olmadı, birde yanında hep olumlu şeylerden bahsediyoruz. Herhalde belirli bir yaştan sonra zor tabi bu durum. Anneme de ara ara ölüm korkusu geliyor destek almayı düşünüyoruz bizde, hatta yakınları olarak bizimde almamız gerektiğini düşünüyorum.
bücürükveben 1 Nisan 2012 18:05
Gülşah'cığım sendeki bu evrene olumlu mesajlar(türkçesini bulamadım ben de şu anda:(()gönderme çaban oldukça annenin de, anneannenin de çok iyi olacağına inanıyorum, anlattıkların gözümün önüne geldi çok zor:((kadıncağız o yaşta iyi dayanıyor yine de:(bu arada aklıma geldi bildiğimiz tarhana çorbası çok iyiymiş kanser önleyiciymiş, onlar da inşallah evlerine hayırlısıyla gelince bolbol tarhana çorbası içsinler..lalene bayıldım, yıllar önce ben de böyle cam önünde yetiştirmiştim, Kadıköy'de görüp soğan almıştım ama benimkiler çabuk dökülmüştü umarım seninki uzun süre dayanır..görüntüsü şahane oluyor hakikaten...
gulsah 1 Nisan 2012 21:33
Tarhanayı seviyoruz söyledim anneme, sağolasın.
Zor hemde zor bir süreç en çok da psikolojik olarak zor Müjde Abla. Ölüm korkusu geliyor arada ve kemoterapi aldığı zaman daha duygusal olduğundan yalnız kalamıyor. Ama atlatıcaz inşallah. Annem neden ben diye sormuyor çünkü " neden ben diye sormaması" gerektiğini anlattım.
Evren-mesaj ikilisi eşim ve benim en büyük mesajcımız diyebilirim. Kuantum Düşünce Sistemini benimseyen bir aileyiz eşimle. Eşim benden daha iyi bu konuda; olumsuz cümleler kurmayı hiç sevmiyoruz. İnkar etmiyoruz yada üstünü örtmüyoruz yaşadığımız sorunların ama dile getirirken bakış açımızı değiştiriyoruz diyebilirim. bu sebeplede ne istediksek oldu valla, örnekleri öle çok ki. Uzun yazıp başını ağrıtmayayım anlatırım başka bir zaman.
bücürükveben 2 Nisan 2012 20:51
Estağfurullah canım, ne demek seve seve dinlerim, ben bu konuyu fazla bilmiyorum hatta hiç bilmiyorum demek daha doğru olur, madem işe yarıyor ülkenin hali için de ne olur mesaj gönderin:(((