Yanlız değil Yalnız! | Dambil'in Bir Şeyleri..
Bir temmuz akşamıydı. Hatta ve hatta bir temmuzun son akşamlarıydı. Sahnedeyse baba ve oğul vardı. Evin salonu onlar için sahneydi. Salon, hayatın normal diye tanımlanabilecek zamanlarında hiç tercih edilmez fakat hayatın normaller kümesinin dışında bir eleman belirdiğinde ilk tercih edilen yer olurdu o sahne, yani salon. Hikayemizdeki ilk yalnız kahraman işte tam bu nedenden de salondu zaten. Oğul, babaya baktı ve “bir kadeh daha?” diye sordu. Babanın kafasını sallamasına fırsat vermeden eli şişeye uzandı, kapağı yavaş hareketleriyle gevşetip çıkardı. Bilyeden geçip bardağa akan şeffaf sıvının sesi sahnemizin fon müziği olarak yerini aldı. Ve oğul devam etti:
Published in: Uncategorized	on Temmuz 29, 2011 at 9:58 pm
Yorum Yapın	The URI to TrackBack this entry is: https://dambil.wordpress.com/2011/07/29/yanliz-degil-yalniz/trackback/