Dinledigini Ve Diledigini Duymak… | Renkli Dergi
Ana Sayfa Yasam Dinledigini Ve Diledigini Duymak…
Dinledigini Ve Diledigini Duymak…
Bir gün bir Kizilderili ve beyaz arkadasi New York sehrinin merkezinde yürüyordu. O sirada ögle tatili vaktiydi ve caddeler insanlarla doluydu. Sürücüler kornalarini çaliyor, taksi sürücüleri müsteri bulmak için köselerde bagrisiyor, sirenler çaliyor… Kisacasi sehrin gürültüsü insani sagir edebilecek kadar fazlaydi. Birden Kizilderili durdu ve
“Bir circir böceginin sesini duyuyorum!” dedi.
“Ne? Çildirmis olmalisin. Bu gürültüde circir böcegini duymanin imkâni yok!” diye karsi çikti.
“Eminim,” diye israr etti Kizilderili,
“Bir circir böcegi duydum.”
Kizilderili bir müddet dikkatle dinledi ve caddenin karsi tarafina geçip büyükçe bir çimento fabrikasina dogru yürüdü. Fabrikanin bahçesinde öbek öbek bir kaç çalilik vardi. Çaliliklara bakti. Gerçekten de dallarin altinda küçük bir circir böcegi duruyordu
“Inanilmaz! Sende insanüstü kulaklar var galiba” dedi adam.
“Hayir!” diye cevapladi Kizilderili.
“Benim kulaklarim seninkinden farkli degil. Bütün mesele, dinledigin seye bagli.”
“Bu mümkün degil!” dedi arkadasi.
“Ben bu gürültüde asla bir circir böcegini duyamam.”
Kizilderili elini cebine sokup bir kaç madeni para çikardi ve onlari yuvarlanacak sekilde kaldirimda yere atti. Kulaklarinda hala kalabalik caddelerin gürültüsü yankilanirken, 8–10 metre mesafe içindeki bütün kafalarin dönüp kaldirimda çinlayan paranin kendilerine ait olup olmadigina baktigini gördüler…
Yasamin içinde de sikâyetlerimizi haksiz çikaran sesler sakli aslinda. Kalabalik cadde kenarindaki bir parkta çocuklarin gülüsmeleri, isin en yorucu zamaninda kulagimiza çalinan, çocuklugumuzdan kalan tatli bir melodi ya da otobüs beklerken ayakucumuzda o günkü azigini arayan serçenin civiltisi… Yüregimizi baska gürültüler isgal ettiyse, bu güzel seylere kulak vermek ne mümkün! Ama onlar oradalar ve dinledigini, diledigini duyan kulaklari bekliyorlar. Bugünden tezi yok neyi dinleyecegimize siz karar verin ve yasanan gizli seslerini kulak ardi etmeyin.
r.ç. (bilgelik öyküleri)
iste insanlarin zaafi mülkiyete ve para sahibi olmaya meyillidir.
yere bir para atsak onun sesini hemen duyarizda tabiatin sesine hiç kulak vermeyiz ezenlerede hiç ses çikarmayiz ve onlarida görmeyiz ve banane deriz.
dünyayi benmi düzeltecegim deriz veya sanane sanami kaldi deriz.
iste bu durum bunu ortaya koyuyor ve özetliyor derim.
yani gemisini kurtaran kaptan diyoruz ve beni isirmayan yilan bin yasasinda diyoruz.
ama bir gün isirildigimiz zaman bakin onun feryadina ama onuda hiçkimse görmez ve duymazlar.
aynen o böcegin sesi gibi onu hiç kimseler duymazlar ama para sesini herkes duyuverir ve insanlik ölmüs deriz ama ne fayda. r.ç.
güzel hikaye imis…