Düzenlendi: Dün 01:45Gönderiyi direkt paylaşGönderi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@Satovyan·Dün 01:45·Kitabı okudu
Napolyon, Fontanas'a şöyle demiş : «Bilir misiniz dünyada en çok sevdiğim şey nedir? Sadece kaba güçle hiçbir şeyin kurulamaması, iki şey dünyayı egemenliğinde tutar : Biri kılıç, biri düşünce. Kılıç, eninde sonunda düşünceye yenilir.
RT, bir alıntı ekledi.
@rebabi·30 Eki 01:44·Kitabı okudu
Eski Grek gemilerinin bu kıyılara demirlediği zamanlardan bu yana kimse solumadı bu toprakta. Badem ağaçları çiçek açtı boşlukta. Bağlarda üzüm yetişti kendiliğinden. Cennette yer kıtlığı yüzün arta kalan cennetlikleri Allah bu toprağa gömdü.
Sayfa 267 - Ötüken Yayıncılık
@rebabi·30 Eki 01:13·Kitabı okudu
Yeşil üniformalılar tekme ve dipçikle kapılarımızı açarlar; gece demez, kış demez; bizi kamyonlara doldurup şehrin bir ucunda bekleyen, demirden sürgün trenlerimize götürürler. Kalır badem ağaçlarımız karlar altında. Kasımlar geçer, yeni Hıdrellezler gelir. Bademler çiçek açar. Yeni filizler fışkırır gövdeden. Ama kimse bakmaz, kimse anımsamaz badem ağaçlarını. Ben unutmayacağım ama sizi badem ağaçları! Ben usumda badem filizleriyle örülü bir çevre çizeceğim. Usumda çizdiğim bu çevre içinde kulaklı ve kulaksız Alim Aydamaklarımız; çilli Sevgillerimiz ve koca burunlu Halidelerimiz; üzüm bağlarımız ve mezarlıklarımız; ak keçilerimiz ve karatavuklarımız, Ayı Daği'mız ve Soğuksu'yumuz; badem dallarına asılı bebeklerimiz ve bağlarda kanlanan tavşanlarımız; suyumuz, havamız, ışığımız; elimiz ve canımız; akımız, karamız, yaramız... her şeyimiz ve her şeyimizin ortasında ben - ben, sürgünü bin yıl süren bir Yahudi sabrıyla usumda çizdiğim bu çevre içinde durarak içimden:
Men bir saray yaptırdım tepesi daldan
Kimimiz maldan ayrıldı, kimimiz candan
Aytır da ağlarım,
diye gözyaşlarımı içime içime akıtıp sessizce ağlayacağım.
Sayfa 217 - Ötüken Yayıncılık
Tuğçe Açay, Badem Dalına Asılı Bebekler'i inceledi.
Düzenlendi: 11 Eki 03:31Gönderiyi direkt paylaşGönderi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@tugceacay·11 Eki 03:24
Elbette ilk teşekkürüm sana :) Hatciş
Etkinlik sayesinde tanıdım, okudum, beğendim. Beğendim ne yahu bayıldım.
Kitap ayrı güzel, Cengiz Dağcı gibi bir şahsiyet ayrı güzel. Her birini teker teker okuyup ballandıra ballandıra anlatabilirim şurada.
Tarihi gerçekliği buram buram yaşamış bir yazarın kaleminden hayatını okurken o anı yaşayabiliyor oluşum çok etkiledi beni. Şimdiye kadar belki de ezbere gittiğim Osmanlı- Rus savaşıydı benim için Kırım. Küçük Kaynarca Antlaşması’ydı. Kaybedilen topraklar arasındaydı, yıkılışa zemin hazırladı vs vs hep ezbere gider bu bilgiler ve hepimizde mevcut değil mi?
Hayır değil. Böyle kitaplar okuduğumda anlıyorum öyle olmadığını. Dedesi bir çaput alamadan zorla göç ettirilmiş evini yurdunu akrabasını köylüsünü bırakmış gelmiş bir ailem var benim de. Cengiz Dağcı’nın satırlarını okuyunca diyorum ki önemli olan mekan değiştirmek değil yurt bırakmak, ev ocak bırakmak eş dost bırakmak. Toprak bırakmak. Hiçbir yerde bulamayacağın o sıcaklığı bırakmak. Okudukça içim sızladı. Okudukça o mezarın duvarına oturan Kırımlı bir çocuk oldum. Etrafımda olan biteni anlamaya çalışan ama aynı zamanda anlamak istemeyen çocuk. Annesini amcasını köpeği çubarı tek tek kaybeden babasının dönmesini bekleyen ama bir daha göremeyen o çocuk. Üzüm bağları, badem ağaçları...
Acılar içinde bir hayat Dağcı‘nın hayatı. Sürgünler, mülteci kampları, bunca zalimlik arasına sıkıştırılmış çok güzel bir aşk, Regina. Bu hayata sığdırılmış 25 güzel eser. Okunmayı bekliyor.
Israrla söylüyorum OKUYUN OKUTUN efendim :))
Tuğçe Açay, bir alıntı ekledi.
@tugceacay·11 Eki 01:09·İnceledi
“ Eski Grek gemilerinin bu kıyılara demirlediği zamanlardan bu yana kimse solumadı bu toprakta. Badem ağaçları çiçek açtı boşlukta. Bağlarda üzüm yetişti kendiliğinden. Cennette yer kıtlığı yüzünden arta kalan cennetlikleri Allah bu toprağa gömdü. “
@Songul66·05 Eki 17:37
poena, bir alıntı ekledi.
@poenap·04 Eki 09:45·Puan vermedi
Bilmiyorum nedir en önemlisi:
Sabahleyin ilk sigaranın tadına karışmış
baharatlı tatlılığı mı acı kahvenin,
kokusu mu yoksa balıkların ve yeni boyanmış
Çiçeklenen badem ağaçları arasında
ipe asılı solmuş entariler mi,
o entarileri belirgin kılan dağlar mı yoksa...
Hayır, hiçbiri değil bunların ama hepsi birlikte
ele veriyor bir şeyi dışta bıraktığımı
ve hep acı vereceğini bana onun yakınlığının
oradayken görmemezlikten geldiğim için.