Seni sevmek / Şiir / Milliyet Blog
Ateşböceğinin olanaksızca tutuşturduğu
Bozkır alazında dansetmek gibidir.
Yazmak usulca bahar kokularına
Seni sevmenin nihavent şarkısını.
İsanın çarmıhı, ölümün tersyüz edilmişiyse;
Yaşamı ölümsüz kılmanın en vurguncul tanımıdır.
Mutlak bir gelecekte sarmaşacaksın
Bıraktığın yerde ayrılıklarla.
Bir tutkuyla ve melankolik bir tarzda
Şah damarının en can alıcı boyutundan
Iskalamadan harlayıp ayrılığın türküsünü.
Nesnelliği yok saymak bir kibrit çakımıyla
Kendi yarattığın düşten gömleğin
Tenini yalayan acıların mutluluğunu soluyan
Bir derviş edasında yaşamaktır.
Yıldızları söndürüp mavileri karalara bağlamak
Ve sarp kayaların dilsiz yurdundan
Ferhatın murcuyla dillendirmek sultan fermanını.
Kör bir engereğin gözlerinden
Güneşi kusmaktır karanlık güne...
esintiler buldum kaleminizde. Seni sevmek, Felsefedir kusursuz. İmandır, korkunç sabırlı. İp'in, kurşun'un rağmına, Yürür pervasız ve güzel. Sıradağları devirir, Akan suları çevirir, Alır yetimin hakkını, Buyurur, kitabınca... AHMET ARİF... Sevmek böyle bir şey işte. Siz elleriniz kollarınız bağlı teslim olusunuz hasına rastlayınca. O buyurur kendi kitabınca. Ellerinize sağlık
yorumlarınıza ustalarla bezemenize imreniyorum çünkü benim ezberim çok zayıf bu yönümü sevmiyorum sevgiler 15.06.2008 19:05
Narin dizelere ve kalemin sesindeki duyarlılığa selam olsun... NE GÜZELDİR ŞİİRİN DİLİ... Bursa'dan güzellikler...
şiirime yaptığınız zarif yoruma sonsuz teşekkürler sevgili nilgün 15.06.2008 19:10