Zamanında sevdiğin kişinin sevdiğin huylarını , karakter özelliklerini ona baktığında görememek ayrılık sonrası yaşanan üzüntüden çok daha kötü bir şey. Ayrıldığında üzülürsün çünkü o hala ordadır, sadece seninle değildir. Ama bu tanımladığım durumda o kişi artık hiçbir yerde yoktur. Gülüşü aynı gülüş değil, gözlerinde pırıltı yok, içtenlik yok. Artık üzülecek biri de yok. Sadece boşluk var.
O zaman insanın aklına şu soru geliyor : Acaba aslında hiç olmamış mıydı? Hayalgücü, iyimserlik ve beklentinin karışımı ile ham madde birleşince mi o kişi oluştu? O kişi ben varken vardı, ben gidince yok oldu.