They knew the time would come, and time would be cruel.: Hala bütün eylül akşamları Bülent Ortaçgil'in değil.
Hala bütün eylül akşamları Bülent Ortaçgil'in değil.
Aylar sonra kafamı rahatça cama dayamıştım. Evimdeydim. Yerdeki çakıl taşlarına kadar bildiğim, hiç sevmediğim bir şehirde. Sevmiyordum, ama evimdi; sevmiyordum, ama kendimi güvende hissediyordum. Son günlerde kendime hep şunu diyorum, biraz daha fazla güven duygusu için yapmayacağım şey yok. Neyse.
Gidiyoruz. Dünyanın en bilindik yollarından, en bilindik duraklardan geçiyoruz. Bir durak. Sen ordaymışsın gibi yapıyorum. Sen orda olmak zorundasın. Aylar sonra seni tekrar görmek zorundayım. Hayır, aslında değilim. Hayır, aslında böyle şeylere çok anlam yüklememeliyim. Hayır hayır, zaten gideceğim, günler kaldı değil mi.
Ama hayır, ben seni görmek zorundayım. Aylar sonra seni tekrar görmek zorundayım. Parmaklarımın camı delip geçeceğine inanmak zorundayım. Parmaklarımın senin parmaklarına dokunacağına inanarak uyumak zorundayım. Hayır, hayır çünkü ben seni çok seviyorum. Bu geçecek bir şey değil. Çok güzel şeyler içince, çok güzel arkadaşlarla konuşunca, çok güzel şarkılar dinleyip sokaklarda koşturunca geçecek bir şey değil. Geçecek şeyler benim başıma gelmez ki. Gelecek şeyler de benim başıma gelmez. Ben beklerim. Israrla beklerim. Sabırla beklerim. Yani, sen de bekledin. Yani beklemişsindir. Bekledin değil mi? Hiç bilmiyorum.
Aylar geçiyor. Anneler geçiyor. Babalar geçiyor. Güzel şehirler, güzel sohbetler geçiyor. Güzel çaylar acıyor. Güzel güneşler batıyor. Güzel karlar eriyor. Güzel ağaçlar yolda su gibi akıp gidiyor. Bu dünyada gözümü kaplayan her şey bir hareket halinde. Her şey. HER. ŞEY.
Ama sen, gitmiyorsun.
Sen duruyorsun. Baktığım her yolun sonunda sen, duruyorsun. Ben, koşuyorum, koşuyorum. Koşuyorum. Varamıyorum. Sonra sakince geri dönüyorum. Bir durakta bekliyorum. Artık şehirlerin, evimin, güven duygusunun bir önemi yok. Bir otobüse biniyorum. Kafamı cama dayıyorum. Gözümden dökülen yaşlar, başka bir dünyada, karanfillerimizi suluyor.
Sen, bir eylül akşamında, yaprak çıtırtılarıyla, yürüyorsun.
Gönderen Büşra Uyaroğlu. zaman: 1/09/2013
Adsız 5 Mart 2013 21:56
Feel free to surf to my weblog: buy phen375
Adsız 16 Mart 2013 23:59
Also visit my homepage; flat
Adsız 9 Nisan 2013 14:15
Hello friends, how is everything, and what you desire to say concerning this post, in
Also visit my site :: purchase a flat
Adsız 22 Nisan 2013 23:03
my web site houses
Adsız 6 Haziran 2013 08:54
Here is my web-site ... view homepage
Adsız 8 Haziran 2014 18:37
My site looks weird when browsing from my iphone 4. I'm trying to find a theme or plugin that might be able to fix this problem.
My web-site android games,flappy bird cheats,flappy bird,flappy bird game
My blog post :: ac compressor Dallas
Adsız 18 Haziran 2014 17:34
Also visit my web blog: tworzenie stron www poznań ()
Adsız 19 Haziran 2014 08:34
Since water and energy do not move together this can cause the telephone
to short circuit. You'd certainly consider
the brand new features offered by each style if you may, after all.
Adsız 19 Haziran 2014 20:27
one! It's on a totally different subject but it has pretty much the same layout and design.
Also visit my page :: goji berry
Adsız 21 Haziran 2014 02:59
I keep hearing that SEO isnt useful, what is your opinion about the
way forward for SEO?
Adsız 25 Haziran 2014 10:55
Review my website ครีมหน้า
Hala bütün eylül akşamları Bülent Ortaçgil'in deği...
bol fotoğraflı / bol İstanbullu / bol anılı