Anasayfa ANALİZ Hayaller Yalan Oldu!
Bundan tam 14 yıl önce muasır medeniyetler seviyesine çıkacak Ortadoğu’nun lider ülkesi olacaktık.
Saygınlığımız artacak, gündem olan değil, gündem belirleyen ülke olacaktık.
Ülkeye refah, huzur, barış gelecek, kişi başı milli gelir sıralamasın da üst sıralar da olacak kimse kimsenin eline muhtaç kalmayacaktı.
Yandaşlığa, adam kayırmaya müsamaha gösterilmeyecek herkese eşit mesafe de durulacaktı.
Kişi hak ve özgürlüklerle insan onuruna yaraşır bir sistem, bir yönetim anlayışını göstererek herkese örnek bir toplum, örnek bir yönetim anlayışımız olacaktı.
Farklı fikirler, farklı sesler zenginliklerimiz olacak, herkesin görüşüne, fikrine saygı gösterecek, aslında olmayan bir şeyi, yani demokrasiyi savunan güçlü kararlı bir liderin peşinden bütün Dünya’ya meydan okuyacaktık.
Çoğunluk azınlığa hüküm etmeyecek, herkes yasalar önünde eşit sayılacak, çok güvendiğimiz hakimler, savcılar yani yargıya güvenimiz daha fazla olacak tam bir hukuk ve kanunlar ülkesi olacaktık.
İktidarın gücünü bir sopa gibi kullanmayacak, adam kayırma olmayacak aslında: ''Kenar-ı Dicle’de bir kurt kapsa koyunu, Gelir de adl-i ilâhi iktidardan sorulacaktı.''
Adil ve şeffaf bir yönetimimiz olacak herkes derdini anlatabilecek dil, din, ırk ayrımı yapılmadan herkese eşit mesafe de duracaktık.
Bugün başka, yarın başka bir şey söyleyerek bize gönül verenleri hayal kırıklığına uğratacak siyaset ve politikamız olmayacaktı. Retorik bir dilden uzak, gerçekleri yansıtan bir irade olacaktı. Histeri duygulardan uzak devlet aklı ön plan da olacaktı.
Hiç kimsenin hakkını hiç kimseye bırakmayacak, haksızlığa uğrayanların arkasın da duracak iyiliklerin meleği ve avukatı olacak; Mahkeme-i Kübra´da (büyük duruşmada) hepimizin anlı Ak ve pak olacaktı. Çıkarlar uğruna deve kuşu misali, başımızı kumun altına gömmeyecektik.
Bizim gibi düşünmeyenleri bizden değildir demeyecek derdine derman olmaya çalışacaktık. Egoist olmayacaktık. Nefsimize yenik düşmeyecektik. Her şeyi ben biliyorum her şeyi ben yaparım diyerek gönülleri kırarak milletin ahını almayacaktık. Kendimize şiar edindiğimiz "insani yaşat ki devlet yaşasın" anlayışından vazgeçmeyecek herkesin canını koruyacaktık.
Hak, liyakat, bizim temel unsurumuz olacak layık olmayan makamlara bilgi yoksunu cahilleri getirmeyecektik.
Değerli okurlar değerli kardeşlerim bu yazdıklarım hepimizin koskocaman hayal kırıkları görmek istemediğimiz şeylerdi. Ama ne yazık ki son dönemler de hepsine şahitlik ediyor ve hayretle izliyoruz.
Her gün insanların boş yere suçlandığı, kanun bilmez, mevzuat tanımaz, fikirlerin yasaklandığı, her gün bir muhalif kanalın, basın yayın organın kapatıldığı, 14--15 yaşlarında ki çocukların yani ergin olmamış çocukların hakimler savcılar karşısında hakaret etme suçlamalarıyla hesap verdiği bir noktaya gelmiş bulunmaktayız.
Her gün demokrasiden, özgürlüklerden uzaklaşıyoruz, konuşmaktan korkar hale gelmişiz.
Şatafat içerisinde ki tescilli mafya bozuntuları vampirlik yapmaktan söz ederken, hiç bir siyasi irade müdahale de bulunmuyor yargı sinema filmi izler gibi baka kalıyor.
Üniversiteli mezun sayısı her geçen gün giderek çoğalıyor, İşsizlik almış başını gidiyor.
Faiz lobileri servetlerine servetler katarken, halk her geçen gün fakirleşiyor.
Sorunlarımızı çözeceğimiz yerde ya kişiler üstünden siyaset yapıyoruz ya da günü kurtarmanın derdindeyiz.
Muhalefet desen Allaha emanet, tartışma kültürü yok, sorunlara konuşarak çözme anlayışı yok şiddet sarmalı ülkeyi sarmış.
Birbirimizle uğraşmaktan her gün sorun çoğaltıyoruz. Bu anlayışla bu ülkeye ne barışı ne huzuru ne de kardeşliği getirebiliriz, moloz yığınına dönmüş içler açısı bir ülke durumundayız ne yazık ki!