Sokağa çıkma yasaklarıyla gelen ‘zorunlu misafirlik’
Şırnak’ın Silopi ve Cizre ilçelerinde 14 Aralık’ta sokağa çıkma yasağı ilan edildi ve bölgede büyük bir operasyon beklentisi var.
11 mahallesi olan Silopi’de Nur, Cudi, Yenişehir, Barbaros, Şehit Harun Bay, Yeşiltepe, Karşıyaka mahallelerinde hendek ve barikatlar olduğu belirtiliyor.
Yemek sıkıntısı başlayacak birkaç gün içinde. Biz onun derdinde değiliz. Asıl derdimiz barışın gelmesi Xanê Sönmez
Silopi’de geri kalan beş mahallenin sakinleri, yasak boyunca yedi mahalleden gelen eş, dost, akraba, tanıdıklarını ağırlıyor.
‘Bir odada 10 kişi yatıyoruz’
Başak Mahallesi’ndeki evleri beş ay önce meydana gelen olaylar sırasında yaşanan bir patlamada yıkılan Abalak ailesi, şimdi Cumhuriyet mahallesinde iki odalı bir evde kiracı.
Evin sahibi Meryem ve Abdülbaki Abalak’ın beş küçük çocuğu var. Buna ek olarak yetişkin oğulları, onun eşi ve küçük çocuğu ve Abdulbaki’nin anne ve babası da yasaklar nedeniyle onlara taşınmak zorunda kalmış.
45 yaşındaki Meryem Abalak, “Ne elektrik var ne de soba, çok zor ama mecburen dayanıyoruz. Evde şu an iki hasta var. Misafirimiz olan Temer yatalak, bir de sekiz aylık hamile gelinim var. Onun da sezeryanla doğum olması gerekiyor. Bir odada on kişi yatıp kalkıyoruz. Evin önünde küçük bir bahçe var, çocuklar gündüz çıkıp oynuyor ama keskin nişancılar, silahlar, patlamalar gördük korkuyoruz. Bu yüzden onları bahçeye de salmıyoruz. Hepimiz çok kaygılıyız” diyor.
“Ölümler gördü çocuklarımız, bombalar patladı, evlerimiz yıkıldı. Okula gidemiyorlar. Son olarak öğretmenleri çektiler. Çocuklarımızın hayatından, geleceklerinden kaygılıyız.”
Silopi’de görev yapan 1000’i aşkın öğretmen, hafta sonu Milli Eğitim Müdürlüğü’nden gönderilen bir telefon mesajıyla ilçeden ayrılmış, öğretmenlerin çekilmesi hendeklerin yoğun olduğu mahalle sakinlerinin korkularını artırmıştı.
‘Evi emanet edecek kimsemiz yoktu’
“Misafirlerimiz de var, inşallah evdeki yiyecekler tükenmeden yasak kalkar. Hayat normale döner” diye konuşuyor.
Eşi Xanê “İnşallah diğer ilçelerde olduğu gibi burda da uzun sürmez. Yoksa hastamızın durumu için çok kaygılıyım” diyor.
“Öğretmenler gidince biz de hastamızın, çocuklarımızın derdine düştük. Evden hiçbir şey alamadık. Sadece canımızı kurtaralım diye üzerimizde ne var ne yok öyle çıktık. Mahallemizden çok insan evinden çıkıp gitti. Bazı evlerde bir iki kişi kaldı. Kimse evini bırakmak da istemiyor ama biz kapıya kilit vurup çıkmak zorunda kaldık. Evi emanet edeceğimiz kimsemiz de yok maalesef.”
Xanê Sönmez, evde 20’ye yakın insanın bir arada kaldığını ve çok zorlandıklarını ayrıca ev sahiplerine yük olduklarını için mahcup olduklarını anlatıyor:
“Helikopterler uçuyor. Ara ara silah sesleri geliyor. Odada oturmuş bu yasak ne zaman biter diye konuşuyoruz. Hapiste gibiyiz. Sohbetlerimizin konusu da bu. Biz kadınlar evin hizmetini görüp yemek yapıyoruz. Kalabalığız. Yemek sıkıntısı başlayacak birkaç gün içinde. Biz onun derdinde değiliz. Asıl derdimiz barışın gelmesi ve savaşın bitmesi. Herkesin kendi evine dönmesi.”
Banyo ve temizlik konularında ne yaptıklarını soruyorum, “Şu an bunları düşünmek bile çok lüks geliyor. Bu yasaklar bitsin, günlerce yıkanmasak da sorun olmaz” diyor.
Xanê; Cizre, Nusaybin, Silvan’da yaşanan yasaklarda ölülerin günlerce defnedilemediğini hatırlatıyor.
“Tek korkumuz birilerinin hayatını kaybetmesi. Eğer öyle bir şey olursa ölülerimiz yerde kalacak” diyor.
17 yaşındaki oğlu Hasan, 13 yaşındaki kızı Zehra ve 7 yaşındaki küçük oğlu Abdurrahim’in okula gidemediğini söylüyor.
Xanê’nin oğlu Hasan, 11. sınıfa gidiyor ama bu yıl doğru dürüst bir eğitim göremediklerini söylüyor.
“Çok korkuyoruz. Patlama sesleri geliyor. Okullarımız da kapalı. Öğretmenlerimizi çağırdılar, bizi bırakıp gittiler. Onların gidişi çok zorumuza gitti. Terk edilmiş gibi hissettik. Belki onların da suçu yok ama yine de onlara çok kırgınım” diyor.
“Şimdi karanlıkta oturmuş, bekliyoruz. Neyi bekliyoruz bilmiyorum. Yasak ne zaman biter diye merak ediyoruz. 12 saattir elektrikler de kesik. Ne olup bitiyor haberimiz yok. Sadece telefonlarla iletişim kurabiliyoruz. Elektrik gelmezse telefonların şarjı da bitecek. Hapishanedeymişiz gibi” diyor.
Başak Mahallesi’ndeki evleri bir patlamada yıkılınca bu mahalleye taşınmışlar. Ama ikametgahı buraya almaları zaman aldığı için bir süre okula da nakli olamamış.
‘Öğretmenlerimiz dönecek mi?’
“Okula gidemiyorum diye, oyun oynayamıyorum diye çok üzülüyorum. En çok matematik, Türkçe ve fen derslerini seviyorum. Büyüyünce doktor olmak istiyorum çünkü insanların hayatını kurtarmak istiyorum. Onun için derslerimin çok iyi olması gerekiyor ama öğretmenlerimiz gitti. Abimler, ne zaman geleceklerinin belli olmadığını söylüyor. Gelecekler mi?” diye soruyor.
Silopi ve Cizre’de bazı evlerde dört beş aile bir arada kalırken, 40 insanın bir arada yaşadığı evler olduğunu duydum.
Etiketler: Habur Sınır Kapısı Öğretmenlere kırgınlar Silopi Şırnak sokağa çıkma yasağı Facebook'ta Paylaş