MİSYONERLER… HARIL HARIL – NNC HABER
ÇALIŞIRKEN, MÜSLÜMANLAR HORUL HORUL UYUYAMAZ(!)
Bugünkü konuma, vazifesini bihakkın yerine getiren hocalarımızı ve din kardeşlerimizi tebrik ederek; en aslî vazifelerini bile yerine getirmeyen, daha doğrusu tek vazifesinin ‘namaz kıldırmaktan ibâret’ olduğunu sayan ya da sanan din görevlilerini uyararak girmek istiyorum. Ve bunu da geçtiğimiz Cumartesi günü Kanal 7’de Muhsin Bay’ın yaptığı (Kayseri eski Müftüsü ve Diyanet İşleri Başkanlığı emekli Başkan Yardımcısı) “Necmeddin Nursaçan’la Sohbetler” adlı programına bir bayanın whatsapp hattından sorduğu sorunun beni böyle bir yazı yazmaya sevk ettiğini hatırlatmak istiyorum:
Şöyle ki; İlini ve ilçesini duyamadığım bayanın sorusu mealen, “Ben eşi vefat etmiş olan ve 5 tane yetime bakmakla yükümlü olan dul bir bayanım. Ayrıca, maddi ve ciddi bir sıkıntım da yok… Ancak, geçtiğimiz günlerde 5 tane bayan ve Hristiyan misyoner evime kadar geldi. Bunlarda beni hem Hristiyanlığa davet ettiler hem de çeşitli hediyeler bırakıp gittiler. Ben de Müslüman bir bayanım ve onların telkin ve tavsiyelerini nezâketen dinleyip hediyelerini geri çevirmedim. Onlara böyle davranarak ve hediyelerini kabul ederek günaha mı girdim acaba hocam?” şeklinde idi.
Hoca da “Sen en doğrusunu yapmışsın… Çünkü, senin kalbinde veya inanç veya îmanında en küçük bir şüphen yok” dedi ve hoca derinden bir ah çekerek din görevlilerine diliyle pek olmasa da, lisanı hâliyle sitem etti. Ama, ben bu konu da Necmeddin Hoca kadar nazik olamayacağım ve istisnâları hâriç bazı hocalarımıza irili ufaklı göndermelerde bulunacağım.
‘İstisnaları hariç’ dediğim hocalardan biri bizim mahalle câmimizin Hocasıdır. Çünkü O, üzerine düşeni ve elinden geleni fazlasıyla yapıyor. Müezzini de zaten cami cami dolaştırılıyor! Fakat ben öyle hocalar tanıyorum ki, daha yolun yarısına bile gelmeden emekliliği iple çekmeye başlıyorlar! Dolayısıyla da namaz kıldırma memurluğunu bile tam yerine getirmiyorlar! Emekli olanların birçoğu zaten yıllarca görev yaptığı câmisine bile bir daha uğramıyor!
ÖVÜNMEK… GİBİ OLMASIN… AMA, (BİR ZAMANLAR)
MİSYONELER BANA DA CÂZİP TEKLİF GETİRMİŞLERDİ
Daha önceki bir yazımda ve azda olsa bu konuyu bahsetmiştim. Fakat bugün yeri geldiği için bir kez daha ve daha genişçe bahsedeceğim. Dolayısıyla da misyonerlerin.. küçücük İlimize ve ben fakire kadar uzanan ellerini kollarını özetlemeye çalışacağım:
Şöyle ki; 1980’li yıllarda başlayan ticârî hayatım, 1986 yılında başarısızlıkla noktalanmış ve borçsuz yaşamak için baba yadigârı evimi bile satmış ve bir dönem amatör olarak yaptığım gazetecilik mesleğime bu sefer profesyonel olarak dönmüştüm. Benim ekonomik durumumun bozulduğunu, ancak inancımdan-îmanımdan veya azmimden bir şey kaybetmediğimi öğrenen misyonerler bana oldukça câzip tekliflerle gelmişler ve tekliflerinde çok ısrarcı da olmuşlardı. Ben de onlara şartlarını sormak zorunda kaldığımda, “3 şartımız var! 1’inci şartımız sakallarını keseceksin! 2. ‘inci şartımız kravat takacaksın..! 3’üncü şartımız ise ‘istediğin kadar Tanrı /Allah (c.c)/ diyebilirsin..! Ancak, hiçbir zaman ‘Peygamber…’ demeyeceksin!” Ben de onlara, oldukça cazip tekliflerinden ilk 2’sini kabul
edebilsem bile, 3. şartlarını asla kabul etmeyeceğimi-edemeyeceğimi belirterek geri çevirmiştim. Ki, o kişiler benden aylarca cevap beklemişlerdi. Fakat, ben o şartlar altında hiçbir teklifi kabul edemeyeceğimi belirmiştim.
Uzun lâfın kısası, meselenin hülâsâsı; kimliklerini vermek istemediğim misyonerler dünyanın hemen her yerinde olduğu gibi, küçücük bir il olan Burdur’da ve benim gibi nâçiz bir kişiye bile ‘icabında’ cazip teklifler götürebiliyorlar. Ve bunu da bâtıl davaları uğruna yapıyorlar! Yani, misyonerler.. veya gayrimüslimler harıl harıl çalışıyorlar! Amma ve lâkin, sözüm okurlarımdan ve istisâlarımdan hariç, bir kısım Müslümanlar horul horul uyuyorlar!’ diyor, herkese saygılar sunuyorum.
NOT: Belediye Başkanı Ali Orkun Ercengiz, dünkü yazımda ifade ettiğim ve sokak köpekleri ile rampa asfaltlarını dile getirdiğim konular hakkındaki yazımı okur okumaz beni telefonla aradı ve gerekli açıklamayı yapma nezâketi gösterdi. Ben de Sayın Başkan’a anlayışı ve nezâketi dolayısıyla teşekkür ettim. Durumu sevgili okurlarıma duyurur, kendilerine sağlık sıhhat ve afiyetler dilerim…
ALTIN OLSAM DEĞERİMİ HERKES BİLİR
BEN BASİT BİR DEMİR OLAYIM DA,
DEĞERİMİ SADECE ANLAYAN BİLSİN