İş’te son, sporda ilk gün…
14 ay önce başladığım işten bugün itibari ile ayrılmış bulunuyorum. İşe başlarken sağlık raporu muayenesinde 87 kiloydum ama 2 yıllık düzenli triathlon antremanları sayesinde fit ve dayanıklıkdım. 2 ayda iş yoğunluğu ile 80 kiloyu gördüm. Bugün işten ayrılırken 85 kiloyum ama esas kötü olan sıfır antreman ve artık fit olmayan bir vücut ve mutemelen yağ oranı 20 lere çıkmış birisiyim. Sporda ilk gün olarak ilk işim 5k interval koşmak oldu. Kas hafızası iyi birşey, antremansızlık kötü https://www.strava.com/activities/462890794
Uzun süre daha çok çalışmam, kendimi işe daha çok vermem vs gibi düşüncelerle kendimi kandırdım ve aylarca kendimi aslında yaptığım işi ne kadar sevdiğimle ilgili motive ettim. Ancak bir noktada durup düşünmem gerekti.
Acaba benim şirketi sevdiğim kadar şirket beni seviyor muydu?
1 yıl sonra şirkette ne konumda olacaktım?
Yeni şeyler öğrenebiliyor muydum?
kendimi geliştirebiliyor muydum?
İnsanın kendine dürüst olması için kendine sorular sorması gerekir. Soruların cevapları açıktı, şirkette kendime gelecek görmüyordum, artık yeni birşey öğrenemiyordum ve en önemlisi işe başladığım kişiden uzaktım, ne antreman yapabiliyordum, ne kendime zaman ayırabiliyordum, kız arkadaşımda aynı yerde çalışmama rağmen off günlerimizde bile zor görüşüyorduk, çünkü sözde off günlerimizde de işe gelmemiz iyi bir yönetici duruşuydu.
Öteki taraftan şirketin geleceğinin de iyi olduğunu düşünmüyordum, yapılan yatırımların, açılan mağazaların ve insana yaptığımız yatırımların karışılığını alamıyorduk. Kişisel görüşlerim tabi bunlar, sonuçta yabancı sermayeli ve retail sektöründe çok büyük, tabi bu ülkeye daha çok yatırım yapmasına da neden olabilir ya da arkasına bile bakmadan gitmesine de neden olabilir, neyse bu kısım çok önemli değil, hesap kitap yapıyorlardır heralde…
Artık kararımı vermiştim, peki bunu nasıl yapmalıydım, istifa mı etmeliydim, pozisyon mu değiştirmeliydim, ofise mi geçmeliydım.
hayatta iki önemli gün vardır. Biri doğduğun gün, diğeri neden doğduğunu anladığın gündür. Mark Twain
Tamam ben neden doğduğumu bulmadım ama ne yapmam gerektiğini biliyordum. Yapmam gereken pozisyon değiştirmeyi müdürüme iletmekti. Ve bunu aylarca önce planladığım yıllık izne çıkmadan 1 hafta önce müdürüme anlattım ve boş kafa ile tatile çıktım.
Clapping shows how much you appreciated Cem Kotil’s story.
Never miss a story from Cem Kotil, when you sign up for Medium. Learn more
Never miss a story from Cem Kotil