Askerlik #11: Belirsizlik | Oğuz Kağan İNGENÇ
Askerlik #11: Belirsizlik
Belirsizlik içinde olmak bana gerçekten çok zor geliyor. Bole durumlarda kendimi çok geriyorum biran once ne olacaksa olsun bitsin diye amansızca bekliyorum. Belirsiz bir bekleyiş içinde olmak en sevmedigim durumlardan biri.
Son bir haftadır bu piskoloji içindeyim. Komutan hava değişimine izin verecek mi vermeyecek mi diye düşünüp duruyor gerim gerim geriliyordum. Pazar günü nöbetçidi komutan konuştuk olmaz dedi. O akşam üzülmüştüm tabi ister istemez onbeş gün daha fazla yapacaktım ama en azından artık otuz diyordum. Baska da yok diyerek motive olmuştum.
Ertesi gün pazartesi komutan izinde olduğu için bende vardi ya ciktim. Hem bankada falan işlerimi hallederim internete gider biraz takılırım birşeyler yerim kafa dağıtım diye düşünüp ciktim çarşıya. Döndüğümde mutluydum sevinçliydim. Son otuzdu baska da yoktu.
Akşam yezanede oturup muhabbet ederken Sadık yine içime ayrı bir umut dikti. Komutan bizim izne çıkmamıza izin vermedi ameliyat olacaksanız verir zaten kendisi diyor ole bir durumunuz varsa olun diye dedi. Ben ole olmadığını düşündüğümü belirtsemde Sadık emin olduğunu ve ameliyat olarak terhise baglayabilecegimizi söyleyince sevincim yarıda kaldı yine başladım belirsizlik icinde ortalıkta dolanmaya.
Sağ bileğinde yağ bezesi var. Ameliyat olarak onu aldırmayı planlıyorum ayın sekizinde.Onbes gun rapor verirse tam raporun bittiği gün TMİ ye ayrılabiliyorum.
Tekrar başa dönmüş gibi hissediyorum kendimi. Yarın sabah revire çıkıcam komutan musade ederse. Izmite devlet hastanesine gidip doktorla görüşcem 15 gun rapor verecek olur ve ameliyatıda ayın 8inde yaparsa benden kralı yok. O zaman atarsa 12 diyeceğim. Olmazsa 27 ‘den devam edeceğiz mecburen.
Bu belirsizlik çok kötü iste. Ben ona karşı koyamıyorum. Her ne olacaksa iyi yada kötü biran once olsun bitsin istiyorum.
Alpay dayım anlatıyordu askere gelmeden once.Acemi birliğine gitmiş daha ilk akşam koğuşa girmiş her köşede biri ağlıyor. Biraz durunca koğuşta onunda modeli bozulmuş oturmuş oda başlamış ağlamaya. Gece doğru düzgün kimse uyuyamamış koğuşta. Saat 4 5 gibi koğuş kendi kendine artik sıkıntıdan giyinip hazırlanıp cıkmış koğuştan dışarı. Ole bir durumdaydık ki gecenin o saati çıktık dışarı ne olacaksa olsun artık ne yapacaksanız gelin yapın der gibi çıktık taburun önüne beklemeye basladik diyerek anlatırken bende belirsizlik icinde olmak demekki sadece bana zor gelmiyor diye düşünüyordum. Nöbetçi heyet durumu farkedince yanlarına gidip kızmış siz manyakmisiniz ne işiniz var bu saatte dışarda kim size dedi dışarı çıkın diye falan çarpmış.
Belirsizlik icinde olmak baş edilmesi çok zor bir durum.Hele birde askerde sürü piskolojisinin ana temada olduğu bir yerde hiç çekilmez bir hal alıyor.
Tags: 2019 nisanAskerlikAskerlik anılarıkısa dönem Askerlik
Next story Askerlik #12: Ömür SARI 98/2 Alaşehir
Previous story İlk Bahar