Barış Atay: Perdeye yansıyan içimizde yaşattığımız ikiyüzlülük
Filmin yönetmeni İlker Savaşkurt, filmin etrafında kurgulandığı “damat koğuşu” konseptini, on yıl önce dinledikleri bir hikâyeden aldıklarını söyledi. Filmin oyuncularından Barış Atay; “ne yazık ki güncel bir konu anlatıyoruz. Adalet ve hukuk beraber işlemediğinde böyle ağır, aksak bir sistem ortaya çıkıyor. İçimizde yaşattığımız ikiyüzlülüğü perdeye yansıtmak için iyi bir yol.” dedi. Montaj sürecinde senarist Mehmet Kala ile hiçbir karaktere empati ya da sempati duymamak üzere anlaştıklarını söyleyen Savaşkurt, seyircinin karakterle tek başına kalmasını istediklerini ifade etti. Kala, çekimleri Beykoz Kundura Fabrikası’nda tamamlanan filmin sistemin bütün olarak insanları nasıl bir pozisyona soktuğunu anlattığını söyledi. İçerde yaşanan linç kültürünün dışarıdaki hayatın bir devamı olduğunu söyleyen Savaşkurt, “Ataerkil toplumlar, kadına karşı duruşundan ve linç kültüründen vazgeçmeli” dedi.
Yönetmen: İlker Savaşkurt / Senarist: Mehmet Kala / Görüntü Yönetmeni: Serdar Ünlütürk / Kurgucu: İlker Savaşkurt / Özgün Müzik: Uğur Ateş / Oyuncular: Barış Atay, Musa Can Pekcan, Diyar Karadaş, Feyzan Soykan, İbrahim Aköz, Caner Erdem, Turgay Atalay, Halit Karaata, Kirkor Dinçkayıkçı, Serdar Bordonacı, Gökhan Yıkılkan, Özgür Emre Yıldırım, Münibe Millet / Yapımcılar: Abbas Nokhasteh, İlker Savaşkurt / Yapım Şirketi: Openvizor, Tillah / Dünya Hakları: Openvizor / Türkiye / 2016 / DCP / Renkli / 104´
Adaletin berhava olduğu bir ülkede, adil bir yargılamadan geçmeden boyladıkları hapishanede -ayrıca- eşitsiz muamele gören bir grup insanın 'insanlık dışı' halleri..
Tıpkı dışarda olduğu gibi- cehaletin, gücün, paranın ve rüşvetin hükmettiği mapushane denen bu ortamda, kendi yedikleri binbir çeşit haltlara bakmadan, bir takım 'zavallı' cinsi sapıkları -devlet gücü katkısıyla- katleden, bunu yaparken gururlanmayı da ihmal etmeyen böylesi 'zavallı' yaratıkların ilham kaynaklarını bulmanız pek de zor olmasa gerek..
Film -karakterlerin davranışlarından, olan biten her türlü rezilliğin sunumuna kadar- oldukça gerçekçi ve tabii, rahatsız edici; lâkin, 'özgün' bir tarafı da pek yok.. Toplumun iliklerine işlemiş 'iki yüzlü ahlâk' anlayışının 'içerde'ki devamı olan bu 'vahşi' durumun gerçek hayattaki örneklerini duymayanımız yoktur sanırım; bunun dışında, birçok yerli ve ecnebi filmde fazlasıyla işlendiğine tanıklık ettiğimiz bu mevzunun üzerimizdeki etkisi de sırf bu yüzden 'zayıf' gerçekleşmiştir, arz olunur..