gizliilimlerim - Kabir Azabı Nasıl Olur; Ruh Ölür mü?
Birincisi: İman ve teslimiyettir. Senin için en açık, en sağlam ve en güvenilir olanı budur. Bu da senin o yılan ve akreplerin varlığına ve ölüyü sokup ısırdıklarına inanmandır. Çünkü sahih hadis ve haberler bunu gerektirmektedir. Ne var ki onlar bu baş gözü ile görülemezler, çünkü baş gözü Melekût (Berzah) âlemine ait olayları görmeye müsait değildirler. Âhiret âlemine ait olan her şey de melekût âlemindendir.
Baksana sahabeler görmedikleri halde, Cebrâil'in vahiy getirmek için Resûlullah'ın (s.a.v) yanına geldiğine ve yine göremedikleri halde Resûlullah'ın (s.a.v) onunla konuştuğuna nasıl inanıyorlardı!
Eğer bu kadarına da inanmıyorsan, öncelikle imanını tazelemen, ardından da meleklere ve vahyin nüzulüne olan inancını düzeltmen senin için diğer bütün şeylerden daha önemlidir. Eğer bunlara iman ettiysen ve bu ümmetin göremediği şeyleri Hz. Peygamber'in (s.a.v) görebileceğine inandıysan, o zaman ölülerin başına gelecek bu hâdiselere neden inanmıyorsun!
Üçüncüsü: Sen de biliyorsun ki acı ve ıstırap veren yılanın kendisi değil onun vücuda attığı zehirdir. Sonra zehir de elemin kendisi değildir. Belki o, zehrin senin bedeninde yerleşmesinden sonra hâsıl olan tesirin verdiği acıdır. Zehrin meydana getirdiği gibi bir tesir zehir olmaksızın yapılmaya kalkışılsa elbette bunun vereceği azap çok çetin ve yaman olur. Öyle ki, böyle bir acının, hangi tür bir azap olduğu tarif edilemez. Bu ancak insanların bildikleri bir ıstıraba benzetilerek anlatılabilir (Kabir azabının diş ağrısından daha şiddetli olduğunu anlatmak gibi…).
Örneğin, bir insanda, cinsi münasebette bulunmamasına rağmen cima yapmanın lezzeti yaratılmış olsa, bunu tarif edebilmek için cimadan söz etmesi gerekecekti. Zira tarif edilmek istenen bir şeyin bir başkasına izafesi, sebebin varlığını anlatmak içindir. Burada her ne kadar sebebin kendisi yok ise de neticesi mevcuttur. Zaten sebep zatı için değil neticesi için aranır.
İşte insanda mevcut olan o kötü ve helâk edici sıfatlar, ölümüyle beraber ona eziyet ve elem veren yaratıklara dönüşürler. Tıpkı, yılan olmadan (rüyada kabus görürken) yılanın zehrinden elem duymak gibi..
Şu sebeple ki: Ruh, içinde bulunduğu beden hayatta iken, bazı dünya meşgaleleri ile oyalanarak teselli bulabilir. Dostlarla beraber oturur, konuşur vs. Bazı şeylerini kaybeder bazen de kazanır… Fakat ölümden sonra teselli olma diye bir şey yoktur, bütün teselli kapıları kapanmış ümitler sönmüştür. Hayatta iken çok sevdiği bir gömleğinin veya mendilinin alınması kendisine çok ağır gelen kimsenin bu durumu kabrinde de devam eder.
Nasıl ki, bir dinarı çalınan birinin üzüntüsü on dinarı çalınandan az olursa, bir dirhem sahibinin hesabı da iki dirhem sahibininkinden az olur. Bu anlattıklarımız, Resûlullah'ın (s.a.v) şu hadisinde ifade edilmiştir:
İşte gerçekler bunlardır. Hiç olmazsa taklit yoluyla olsun bunlara iman et. Zira yeryüzünde bunları hakikatleriyle (kefiş ve basiret yoluyla) bilenler pek azdır. Sana tavsiyem, vaktini boşa harcayarak bu konunun ayrıntısına fazla girmemen ve hemen kabir azabını senden kaldıracak çareleri araştırmaya bakmandır.
İnsanın öldükten sonra ya büyük bir azapla cezalandırılacağı ya da ebedî nimetlere mazhar olacağı kesin olarak bilinmektedir. O halde bir an evvel ölüme hazırlanmak gerekir. Orada azabın veya sevabın nasıl ve ne kadar olacağını bilmek için uğraşmak boş yere zaman harcamaktan başka bir şey değildir.[kaynak belirtilmeli]