Kalemle Kalp Arasındaki Sır: Seni gözlerimden sildim
Seni gözlerimden siliyorum.
"silemezsin" demiştin. Evet yüreğimde hala duruyorsun; ilk geldiğin gibi. Ama sadece yürekten ibaret değildir ya insan... Baktığım her yerde seni görmekten vazgeçtim.
Seni gözlerimden sildim.
"unutamazsın" demiştin giderken... Başında ne kadar gençlik rüzgarı esen kelime varsa, o gün kullanıp ta gitmiştin. Ardından bakarken, saatlerce savaşmıştım yaşlarımla. Onlar inatla akmak istemişti, ben inatla tutmuştum. Ve sonunda ben kazandım.
Geceler ellerinde bir isimle yokladı her gelişlerinde... Rüzgarlara kokunu sürmüşsün, pencereme inadına çarptılar. Açmadım. Sıkı sıkı kapadım mandalını...
Seceleri görmedim yüzünü....
Çünkü seni gözlerimden sildim.
Ellerinde idamımı tutan fermanlarla geldi şarkılar, Her seferinde bin bahaneyle kurtuldum ellerinden. Gezdiğim sokakları yüzsüz hayaletler kesti. Korkudan içim ürperdi, tiredim, bin parçaya bölündü içim. Hiçbir suret veremedim bakışlarına... Yokluğun tutmuştu her köşe başını, Ben döndükçe yakalandım. Ama sevgili her şeye rağmen... Artık gözlerimde bir boşluksun.
Ben seni gözlerimden sildim.