DARWİN’İN ‘YAŞAYAN FOSİLLER’ TEOİRİSİNE DAYANAN ARAŞTIRMACILAR TUATARALARI İNCELEDİ
“Yaşayan fosil” Sfenodon’u (tuatara) inceleyen bilim insanları, bu gizemli canlıların evrimsel oranını ölçmek için yeni bir yol belirledi ve Darwin´in “yaşayan fosil” teorisine güvendi.
Tuatara bir zamanlar, Yeni Zelanda’nın ana adalarında yaşayan ancak insan faaliyetlerinden dolayı kıyıdan uzak bölgelere itilen nispeten büyük kertenkele benzeri bir hayvandır. Tuataralar, yaklaşık 240 milyon yıl önce kertenkelelerle ortak bir ataya sahip olmalarına rağmen kertenkele değildir ve o zamandan beri bağımsız bir evrim çizgisinde ayakta kalmışlardır.
Araştırmacılar yaptıkları bir çalışmada, yaşayan bir tuataranın fosil akrabalarına ait çene kemiklerini ölçtü ve bunları diyet adaptasyonunun kanıtı olarak karşılaştırdı. Ayrıca onlar yaşayan tuataradaki ve nesli tükenmiş fosil akrabalarındaki morfolojik evrim oranlarını inceledi. Yaptıkları çalışma iki önemli noktayı doğruladı: Tuatara beklenildiği gibi çok yavaş bir evrim geçirdi ve en önemlisi, anatomisi korunmuştu.
Charles Darwin, 1859 yılında “yaşayan fosiller” terimini icat ettiğinde, milyonlarca yıl önce tıpkı ataları gibi görünen yaşayan canlı türleri düşünüyordu. Onun açıklaması, “Onlar dünyanın küçük bölgelerini iskân ederek rekabetten kaçtı ve bu nedenle değişmediler” şeklindeydi.
Çalışmanın ortaklarından Dr. Tom Stubss, Darwin’in test edilebilir bir tanımı olmadığını ve modern sayısal yöntemleri kullanarak yaşayan fosillerin akrabalarla karşılaştırıldığında olağan dışı yavaş evrim oranlarına sahip olması gerektiğini ortaya koyduklarını söyledi. Bristol Üniversitesinden paleontoloji profesörü Mike Benton ise, birçok biyoloğun yaşayan fosil terimini sevmediğini, onlara göre bunun çok belirsiz olduğunu, ancak evrimsel oranı ölçmek için net ve hesaplamalı bir yöntem sunduklarını belirtti.
Prof. Benton ayrıca, Darwin’in teorisi sayesinde ellerinde sayısal bir test bulunduğunu ve bunların diğer klasik örneklere uygulanabilir olduğunu aktardı.