Herkesin yağmura olan tutkusu farklı farklıdır. Mesela ben yağmurda yürümeyi her zaman çok sevdim. Benim için öbek öbek bulutların uzaklardan getirdiği hasret yarası, yüzüme temas eden minik damlacıklar bile hüzün karası. Şu an sadece üstüm başım değil; ruhumun en ücra köşeleri, hasrete dair bütün duygularım sırılsıklam. Ezberimde olan, damardan giren bir ayrılık türküsü mırıldanıyorum.” Zamansız Yağmur “ (Musa Eroğlu)
Kırık yanımın, ağrıyan yanıma kör bıçak çekmesine rağmen bir "of" çekiyorum. Ardımda “ şıp şıp” kendi ayak seslerim, kalbimde senden kalan anılarım ile birlikte yürüyorum. Menzili olmayan yağmurun sonunu hiç düşünmeden arşınlıyorum kumsalı. Üstüme sinen denizin yosun kokusu bile sen kokuyor. Derin derin soluyarak içime çekiyorum. Omzumda yokluğunun ağır yükü, gözlerimde iki damla yaş. Kâh kafamın üstünde dönen, kâh peşime düşen arsız martılarla bile dövüşmüyorum. Sükûnete bürünmüş yüreğim her kavgaya yeminli. Ömür takviminden kopardığım sensiz geçen her günü, zaman kumbarasında biriktirirken, ben sana hasret, ben sana vurgun! Hiç iyi değilim.
Bir gideni, bir de kalanı vardır ya insanın şu hayatta. Elbette benimde gidenlerim oldu. Yüreğimde bıraktıkları yaralardan inciler dizip boyunlarına, yolcu ettim onları... Geride kalanlarım da oldu. Onları da gönlümün zulasına hapsedip; hep içimden öptüm, hep içimden sevdim. Oysa “hiçbir acı kalıcı değil” derler, geçmiyor da ama. Zaman öteliyor sadece.
Dilime doladığım türküyü söyleye söyleye yaklaşık bir saat kadar yürüdüm. Eve dönme vakti geldi. Islanmış olduğum için üşümeye başladım, malum mevsim sonbahar. Yağmurda hafiflemeye başladı, belki de birazdan duracak. Ama gökyüzü hala gri bulutlu. Sanki biri arkalarından kovalıyor oldukça da telaşlılar, dört mevsim içimdeki bulutlar gibi…
Hiçbir yere sığdıramadığım yüreğimdeki özlemin kusmasıdır aslında…
Nuray Çakmak | 07/07/2019
3 Yorum | 108 okunma | 0 beğeni
Yasemin Demir 14/07/2019 21:31
Ramazan Efe 08/07/2019 00:12
Ramazan Efe 07/07/2019 23:47
"Çiğ düşüyor gözlerimden
Zamansız yağmur beklerim"