İzEdebiyat - düşge su - Şiir Sarhoşluğu3
Yalnızlığım soyunup dökünüyor hece hece... Nerede bırakmıştım aşk iklimini? İlk kim kanıma girmişti? Hangi gece sabaha ermişti? Nasıl sokulmuştum koynuna anımsamıyorum... Yalnız bir tuzlu tat kalmıştı tenimde onu unutmuyorum:
Bir köşesinden bakıyorum İstanbul’a. İnce nemli bir rüzgar savuruyor gönlümü bu sarhoşluğa... Hangi köşesinde öpmüştüm seni ilk, saat kaçtı anımsayamıyorum. Bir yağmur inmişti peşimiz sıra onu biliyorum: ıslak
Bir dizenin elinden tutuyorum sisler içinden geliyor sesin. Onca yol, nice zaman, ne çok yağmur geçti, seni yürüyüşünden tanıyorum ancak... aksak
Bir dizenin elinden tutuyorum, bir istanbul gecesinde kalbimden vuruluyorum. Kimse oralı olmuyor... Buğulu bir an kalıyor geriye...