Ahu Kız Almanya'dan bildiriyor : Abim Deniz
Kitabi gözlerim dolarak, bogazim dügümlenerek okudum. Bu sefer kardesinin gözünden tanidim Deniz'i ve bir kere daha sevdim. Muhakkak okunmasi gereken bir kitap. Can Dündar'in kalemi ile belgesel tadinda bir kitap olmus.
Bakan, bu sloganlar ve "Dağ Başını Duman Almış" marşı eşliğinde konuşmasını tamamladı.
Sözlerini bitirirken balkona şöyle dedi:
"Bu tezahüratı, Türkiye'de demokrasinin yerleştiğinin en güzel nişanesi olarak kabul ediyoruz."
Oysa hiç öyle değildi.
Polis çıkış kapısında bekliyordu.
Protestonun elebaşı olarak görülen öğrenciler, "Türkiye'de demokrasinin yerleşmediğinin en güzel nişanesi olarak" toparlanıp nezarete götürüldü.
On kişilerdi. Ve tabii başlarında Deniz vardı.
Mahkemede serbest kalınca yürüyüşe devam ettiler.
Devrin Başbakanı Demirel, tarihe geçecek, "Yollar yürümekle eskimez, takati olan yürür," cümlesini o zaman söyledi.
Kalktık. Baktık, kazılmış mezarlar var sırayla... Aralarında üçer tane boşluk bırakılmış üç mezar...
"Yahu bunlar öldükten sonra, üçü bir araya gelip komite mi kuracaklar? Nedir bu korkunuz!" dedim.
"Efendim emir böyle..."
Eingestellt von Ahu Kader um 11:40