Hülya'nın Tunası ve (artık) İda'sı: 01.01.2011 - 01.02.2011
Blog dünyasının samimi havasını keşfetmeyi başaran firmaları şahsen çok takdir ediyorum. Küçük promosyonlarla seslerini azımsanmayacak bir kitleye duyuruyorlar.
Yenioyucaklar.com da bunlardan biri. Daha önceki Monami faciasından (aldatmacası mı deseydim acaba?) sonra biraz çekinser baktım ben bu yazıya. Fikrimi değiştiren ve bu yazıyı yayınlamaya ikna eden ise firmanın, bir sonraki yardım kampanyamızın sponsorlarından biri olmayı kabul etmesi. Daha önce de söylediğim gibi şubat ayından sonra yine bir kampanyayla ihtiyaç sahibi çocuklara destek vermeye devam edeceğiz. Yenioyuncaklar.com'a şimdiden teşekkür ediyorum ve sadede geçiyorum.
Blog okurlarım (okur :P pek havalı ve iddialı lafmış valla zor yazdım) http://www.yenioyuncaklar.com/ dan alışveriş yaparken % 15 daha az ödeyecek. Alışveriş yaparken HULYA35K67TUNA kodunu girerseniz ürünleri %15 indirimli alabileceksiniz. İndirim kuponu çok kullanımlıdır. Tek bir kod fakat 10 kişi kullanabiliyor. Her kullanıcı sadece 1 kere kullanabiliyor ve 12.01.2011 ile 31.03.2011 tarihleri arasında geçerli.
Madem alışveriş yapıyoruz, hiç olmazsa indirimli alalım öyle değil mi?
Sınır Koyma, Disiplin, Bazen Çuvallama, Bazen Kotarma Üzerine Denemeler-1-
Aslen ahkâm kesemeyecek kadar bıkkınken yazıyorum bu satırları. Tuna'nın yeni hobisi ocağa sandalye dayayıp yemeklere "kendi yorumunu" katmak. Sonra da onu yememek. Dün mercimek çorbasının içine haşlanmış börülce eklemiş. Oysa ben o börülceleri pilava katacaktım.
Börülceli mercimek çorbası pek güzel olmuyormuş, denemeyin sakın. Yemedi zıpa. Aç yattı.
Bu sabah da etli bulgur pilavının tuzunu az bulmuş olacak ki tuza boğmuş. Ben birkaç saniye kafamı dönünce oluvermiş hem de. Sadece karıştırıyor sanırken baktım tuz gölüne dönmüş ortalık. Üstüne başka vukuatlar da eklenince sürekli "yap-maa!" diye şarlayan bi anneye döndüm ki o zamanlar kendimden pek haz etmiyorum.
Neyse pilava patates koyup biraz da su ve domates ekleyip tuzunu normale çevirdim. Ama yaklaşık 1 saat vaktimi aldı.
"Yapma, etme"lerle sözümü dinletemezken gene de son dönem yaşadığımız bazı başarı öykülerini anlatayım istedim. Dışardaysak ve ortada istemediği bir durum varsa Tuna paluğu yüzükoyun yatar. Yer aşırı pis değilse ben normalde pek sallamam ama etraftan gelen "aaaaa çocuk pis yere yatıyoooaaa" çığlıklarına kayıtsız kalmak da imkansız. Bir kere kalk dersin kalkmaz. Ya da kalkar gene yatar falan. Geçen haftalarda kargoda işim vardı. Sağolsun İzmir'de çalışanlar kaplumbağa hızında hareket ederler. Tuna beklerken sıkıldı, kantara çıktı, birkaç düğmeye bastı. İndi, sehpaya çıktı, sehpa devrildi, ben sürekli yapma, çıkma, dikkat et dedikçe daha da kudurdu. En sonunda yere yattı. Kaldı öylece. Kaldırdım gene yattı...
Benim hassasiyetimi feci halde kullanmaya başlamıştı ve o konuyu orda çözecektim.
"Hemen kalkmazsan kuşlara yem atmaya da gitmiyoruz, parka da!" dedim. Kalkmadı tabi.
Kargodan çıktık. Birkaç metre ilerde kuşlara yem atma bölgesi (nasıl tanımlamaysa artık!) vardı. Önünden geçerken "ku kuuuuu" diye inledi. "Yerden kalkmazsan kuşlar yok demiştim" diyerek aynen pas geçtim. Feci ağladı.
Az ilerde parkı gördü. Aynı cevabı verdim. Daha çok bağırdı. Sakin bir sesle bağırıp çağırmadan söyledim.
Geri adım atmamaya da kararlıydım. Bastık gittik.
O gün bugün yere yatmak falan yok!
Belki artık büyüdü ya da gerçekten ağlatmak işe yaradı bilemiyorum.
Bildiğim birşey varsa o da çocukların aslında sınırları iyi çizilmiş bir hayatta daha huzurlu oldukları.
Tipik Türk modeli "aman ağlamasın" anlayışı bana uymuyor. Çocuklar hareketlerinin sonuçlarına katlanmalı.
Burda kilit nokta "hareket"in kendisi. Her aile için sınırlar farklıdır.
Sizin duvarlarınız benimkinden kıymetliyse çocuğunuz duvarı boyadığında benden daha çok kızarsınız.
Arkanızdan kıçınızı toplayan bir yardımcınız, haftada bir temizliğe geleniniz yoksa çocuğunuzun dağınıklığını az da olsa engellemeye çalışıyorsunuz.
Önce ebeveyn kendi sınırlarını çizmeli ve buna kendini inandırmalı ki çocuğu da o sınırlara dahil edebilsin.
Benim kırmızı çizgilerim net:
- Uyku vaktinde mızırdanmak yok. Odada makul bi zaman geçirdikten sonra yatağına koyacağız, "iyi geceler" dileyip çıkacağız. Kendi odanda kendin uyuyacaksın.
- Market abur cuburu yok. Ki hala çoğunun tadını bilmediğinden talep de yok. Sakız, kraker ve süt sadece yemekten sonra
- Güvenli olmayan yerlerde anne eli tutulacak, tutulmazsa pusete binilecek.
- Oto koltuğundan inilmeyecek.
Geri kalan çoğu şeye çocukluk hakkı, yaramazlık, keşfetme merakı gibi masumca adlar takıyorum. Koltuktan atlamayı çok seviyor ve ben bundan şikayetçi değilim. Aksine salonda yer minderi serdik, sırf daha güvenli ve daha çok atlasın diye. Çıkılmaz yerlere çıkmaya çalışıyorsa yardım ediyorum, "çıkma, atlama" demek yerine. Parkta, sokakta kıçımı banka koyup "gel oğlum gözümün önünde oyna, uzağa gitme" demiyorum. Peşisıra koşuyorum.
Buna karşılık benim çizdiğim sınırlardan da fazla taşmamasını istiyorum. Bence gayet adil bir anlaşma...
Hem o an pilavı tuza boğmasına kızsam da çocuk basbaya zevk alıyor yaptığı işten. Son gunlerde dakikalarca oyalandığı tek şey ocakta yemek pişirmecilik oynamakken adam olayım da yenecek yemeği buzdolabına kaldırıp çocuğun önüne boş tencere koyayım.
Tuna'nın son bir yıldır bir uyku arkadaşı var: Tavşan Didney.
"Adı ne olsun tavşanın?" dedikçe bize "did-ni" dediğinden daha afili bi ad bulp koyamadık kendisine.
Adı önemsiz zaten.
Tuna ona öyle aşık ki anlatmaya kelimeler yetmez.
Kuş sütüyle beslerim seniiii from hulya cinscicekci on Vimeo.
Önlük takıp yemek yediriyor, kitap okuyor, ben Tuna'ya okuyorsam "gel sen de dinle" dercesine ortamıza tavşanı sokuyor, onsuz asla uyumuyor, bezini(!) değiştiriyor, pc başına kondurup kendi videolarını izletiyor... Kız çocuklarının bebek sevdası gibi bizimkinin evcilik arkadaşı bu koca kulaklı yaratık.
Bir de yaptırmadıkları var.
Kendisi zinhar yıkanmayı sevmediğinden tavşanın da yıkanmasına kat'i surette karşı çıkıyor. Her seferinde gizlice yıkıyorum. Islak ıslak da olsa saatlerdir görmediği can dostuna bi sarılışı var ki sanki Ferhat ile Şirin kavuşuyor.
Tavşanımı yıkatmam! from hulya cinscicekci on Vimeo.
Derken geçen ayın ilk günlerinde art arda "Hülya bu ayki Meraklı Minik Dergisi'ni almalısın. Bu ayın konusu Makineler. İçinde şahane iş makineleri var. Tam Tuna'lık" mesajları geldi.
Tuna büyülendi hakkaten.
Çıkartmalar bir süre evin heryerini süsledi.
Ertesi gün bir tane daha aldım. Saklayayım da can sıkıntısındna patladığımız bir gün ortaya çıkarırım dedim. Ama ne mümkün. Hemen onu da açtık, inceledik.
Kepçe aşkı bitince asıl öyküye dikkat kesildi.
Çamaşır yıkama günü imiş mevzu. Evin çocukları, çok kirlenen oyuncak tavşanı makinede yıkıyorlar.
Tuna gözlerini belerte belerte baktı bu sayfalara. Daha da sıkı sarıldı tavşanına. Uzun uzun anlattım "bak onların da tavşanı var ve yıkıyorlar bıdbıdıbıdıbıdı"
Değişen bir şey yok. Hala gönül rızasıyla yıkatmıyor. Ama dergideki öyküyle bizim evdeki senaryonun çakışması hem Tuna'ya hem bana çok tuhaf geldi.
Bir gün bu öyküyü Pino'ya anlattım. Pino Meraklı Minik Dergisi'nin çizeri, biliyorsunuz. Yardım kampanyası için çokça teşvik-i mesai yaptığımız güzel insan.
Pino da öykümze pek sevinip bize aynı sayının ve resimlediği bir kitabın imzalısını yollayıp Tuniko'yu hepten sevince boğdu.
Meraklı Minik gibi hem çok uygun fiyatlı hem de çocukları cezbeden bir dergiyi kesinlikle öneriyorum. Ben bazı sayılarını hiç kapağını açmadan arşivimize kaldırmak ve seneye, sonraki seneye falan saklamak istiyorum. Hele bu ayki sayıda bir baba penguen var. Ah o baba!! Gözlerim dolarak okudum bir çocuk dergisini.Vallaha da utanmıyorum. Buyrun o da burda. Gönderen
Geceyarısına beş kala çekilişi yaptım.
Tuna çoktan fosurdama moduna geçtiğinden kendi elcağızlarımla çektim adlarınızı. Sonuçları açıklıyorum
- HASENE AYSURAN
- PELİN DEMIROGLU
- ITIR SALANCI
- NİYAZİ AĞAÇDİKEN
- MEHMETMERT(nurturia kullanıcı adı)
- NERMİN ASLI ERÇİN
Şu postta yazdığım hediyelerden hangisini istediğinizi ve açık adresinizi bana yazar mısınız lutfen.
Benim tükkanın ürünlerine ilaveten bayan çanta ve cüzdanı da seçme hakkınız var. Toplamda 71 mont aldık sayenizde.
Minik kardeşlerimize montla sevindirmek için bugun son gün.
Hadi bu gece 00:00a dek bekliyorum dekontlarınızı.