Ben Derin, Pembe Hayat’ın yeni köşe yazarıyım. Yaklaşık bir senedir Ankaralı’yım. Aslen çingeneyim. Ailemi, örgütümü, arkadaşlarımı geride bırakıp Ankara’ya geldim ve yeni bir hayat kurmak için buradayım. Geçtiğimiz akşam Haymatlos adlı mekanda Özgür Lig’in (Özgür Lig endüstriyel futbol liglerine alternatif olarak oluşturulmuş, lezbiyen ve biseksüel kadınların kurduğu Sportif Lezbon takımımızın da içerisinde mücadele ettiği, herkesin katılımına açık, alternatif bir futbol ligi) dönem arası partisinde sahne aldım. Bu sahneyi yeni radikal kararlarıma ve düzene sokmaya çalıştığım yeni yaşamıma armağan etmiştim. Şimdi ise o güzel gelişmelerden biri olan Pembe Hayat’ın köşesine yazmakta sıra. Saat bilmem kaç, günlerden de Salı…
Günler ve haftalar geçtikçe Mersin’den neden buraya göçtüğümü, başıma neler geldiğini, yaşamıma dokunan insanları, annemi, gündeme bakış açımı ve kolilerimi hep birlikte tanıyıp okuyacağız. Heyecan dolu ve gönülden mutluyum. Sevgili Hande’nin sahne aldığım akşam beni misafirlerle tanıştırırken ‘’Derin de bizim köşe yazarımız’’ demesi ve benim içimden “oha!” diye çığlıklar atmam derhal beni bilgisayar başına sürükledi. İyi ki buradayım kızlar.
Peki neden Pembe Hayat Derin’ciğim diye sorarsanız şayet; Alican Kalan benim LGBTİ hareketi ile tanışmama vesile olan ilk insan. “Aa!! Bu insanlar benim arkadaşlarımdan ibaret değil, binlercesi varmış ve bu insanlar eşitlik için politika yapıyorlarmış” dedirten kişidir. (Yıldız Tar’ı sonradan fakat daha yakından tanıdım) Bunun yanında Demhat Aksoy; sevgili kız kardeşim, her düştüğümde beni elimden tutarak kaldırdığı için Pembe Hayat. Hande benimle birlikte geleceğime dair planlar yaptığı için ve bana burada yazmamda destek olduğu için Pembe Hayat. Bora, Gani ve Buse’yi de KOCAMAN öpüyorum :)
Pembe Hayat’ta yazmanın benim için çok önemli nedenlerinden biri de genç LGBTİ’lere ve trans seks işçilerine yol gösteren bir yapı olmayı da basarmış bir örgüt olması. Biz gençlerin sesine ses vermiş ve her zaman enerjimizi yakalamıştır. Genç bir trans olarak Pembe Hayat’ta var olmaktan ve orada kendim gibi düşünen insanları görmekten oldukça mutluyum. Bunların yanında okuyan, araştıran ve gelecek planı yapan yaşıtlarımı görmek beni mücadele hayatımda daha bir yakınlaştırıyor.
Umudumuzun hep ayakta olması dileği ile!