Anıtkabir'de hoş olmayan görüntüler
Aslanlı yol - Anıtkabir
Anıtkabir, herhalde üzerine göz nurumuzmuş gibi eğilmemiz gereken bir anıt. Kurucumuz Mustafa Kemal Atatürk'ün ebedi istirahat yeri.
Geçenlerde ailemle bir Anıtkabir ziyareti yaptık. Temizliği, çalışan görevlililerin (ki çoğu vatani görevini yapmakta olan gencecik dostlarımız) titizliği ve ziyaretçilere güleryüzlü yaklaşımları, panaromalar, tarihi coşkunun yansıtılışı, bütün bunlarda sorun yok. Olması gerektiği gibi, Ata'nın hatırasına yakışır cinsten.
Ancak rahatsız olduğum 2 konu var. Bunları sizlerle paylaşmak istiyorum:
1. Aslanlı yol girişindeki uyarı levhalarına ve görevli personelin defalarca dile getirmesine rağmen aileler çocuklarını arslan heykellerinin üzerine çıkarıp fotoğraf çektiriyorlar. Girişteki kuleleri ziyaret ettiyseniz görmüşsünüzdür, Anıtkabir'deki her bir yapı Anadolu'daki çeşitli şehirlerden getirilmiş özel taşlarla inşa edilmiş, aslan heykelleri de Hüseyin Anka Özkan'ın bizlere birer hediyesi. Anıtkabir'in bir yılda milyonlarca ziyaretçisi olduğunu düşündüğümüzde her ziyaretçinin aslan heykellerine binip fotoğraf çektirdiğini hayal edin.
Hem Ata'ya, hem de heykeli yaratan sahibine bir yanlış değil midir bu sizce?
Çok mu zor heykelin yanında kalıp fotoğraf çektirmek? Çok mu zor uyarılara uymak?
Orada bu uyarılara uymayan aileler, görevli erlere de sıkıntı yaşattıklarının farkında değiller. Gencecik çocuklar defalarca uyarıyor ama dinleyen yok.
2. Mozole başında fotoğraf çektirilmesine de pek bir anlam veremiyorum. Çocukken biz de yapmışız. Orası bir kabir. Sarmaş dolaş, güneş gözlükleriyle, türlü laubaliliklerle fotoğraf çektirilecek bir mekan değil. Sizler, kendi büyüklerinizin kabirleri başında da bu şekilde fotoğraf çektiriyor musunuz? Yanlış anlaşılmasın, Anıtkabir'in elbette bir müze niteliği de var, insanlar elbette ki fotoğraf çektirmeli, anı ölümsüzleştirmeli. Ama biraz olsun yatana da saygı duyarak.
Gerçi, Mustafa Kemal aslolanın kazanılmış hakların savunulması ve Cumhuriyetin kollanması olduğunu söyleyecek kadar bunları önemsemezdi belki ama ben rahatsızlık duydum, dile getiriyorum. Şahsen gittiğimde gördüğüm manzara şuydu: Millet sanki pikniğe gelmiş, şöyle bir semaver olsa da iki bardak çay atsak modunda, şöyle bir yarım dakika durup kabrin başında düşüneyim, dua okuyayım, saygı göstereyim diyene pek rastlamadık. Belki içlerinde vardır, dışa göstermiyorlardır deyip geçelim. Ama benim gibi liberal demokrasiye inanmış ve kimi kesimlerce zaman zaman öndere karşıymış gibi yaftalanan kişi bile rahatsız oluyorsa herkesin durup düşünmesi gereken şeyler vardır.
Gösterişle içten saygı arasında epey kalın bir çizgi var a dostlar. Lütfen ölmüşlerimizin hatırasına saygı gösterelim.
Mübarek ramazan (~şeker) bayramınızı ve geçmiş Zafer Bayramınızı kutlarım. Bu vesile ile Atatürk ve silah arkadaşlarını da saygıyla anıyorum.
Yerinde uyarılar. Duyarlılığınız için teşekkürler. Umarım bu yazıyı okuyanlar, okuyacak olanlar bu konuda özen gösterecek, çevresini de bu konuda uyaracaktır. Selamlar, sevgiler.
Teşekkür ederim, hatıraya saygıyı önemsiyorum. Kimse yas tutmasın, oturup ağlamasın elbette ama biraz dikkat, biraz özen kimseden bir şey götürmez. Saygılarımla 02.09.2011 8:14