﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿ Murat Sevgi - Her Yıl Aynı Terane
O gün doğan çocuklar, bugün 14 yaşını doldurdu... Aradan geçen yıllara rağmen, hiçbir tedbir almamakta direniyoruz! Bu ‘direniş’, bizim canımız pahasına devam ediyor. Yüksek bina takıntısı, facianın şiddetini büyütmek için kasıtlı bir tercih gibi...
Niye, ‘her yıl aynı terane’ dedim biliyor musunuz? Çünkü her yıl, bu yıldönümlerinde aynı boş lafları, aynı kişilerden duymaya sıkıldım. Laf kalabalığından başka bir şey yapıldığı yok! Son 14 yılda, çevremizi saran beton yığınlarından başka bir şeyin olduğunu da görmedim. Evet, içlerini para hırsı bürümüş yöneticiler ve tüccarlar, insanların kendi yurtlarını bırakıp büyük şehirlere gelmesinden zevk alıyorlar! Böylece; evsiz, eşyasız ve potansiyel birer tüketici olarak gördükleri insanlara; ev, araba, eşya, günlük gereçler ve gıda satarak ‘hasat edilebilir bir tarla’ ya da ‘sağılabilir inekler’ gibi görüyorlar! İnsan kalabalıklarını PARA sağılabilir bir inek sürüsü gibi gören, yönettiği şehrin daha da büyümesini ‘başarı’ olarak algılayan bir SAPKINLAR ORDUSUNUN eline düşmüş durumdayız!
Tüketim toplumunun tükenenleri bizleriz, ama bizi tüketen yok edicilerin ‘en’ büyüğü bu KOCAGÖBEKLER değil. Bölgemizde, muhtemel bir depremde 1999 Marmara Depremi’ne rahmet okutan büyüklüklerde ölüm yaşanması hiç de abartılı bir beklenti değil. Demek ki; en büyük yok edicinin ‘deprem’ olduğunu söyleyebiliriz...
1-Tehlikeli deprem bölgesinde yaşıyoruz.
2-Depremler yer kabuğundaki kırıkların hareketinden kaynaklanır. Bu kırıklara fay diyoruz.
3-Deprem, fay kırığındaki gerilme sonucu biriken enerjinin boşalmasıdır.
4-Bizim üzerinde yaşadığımız fay 30-40 yılda bir deprem üretebilir.
5-Ne zaman olacağını bilmek (bu günkü teknoloji ile) imkânsızdır.
Bu laflar edildiğinde ilk defa DEPREM görmüş bir ülke değildik. Yakın tarihimizde; Van, Erzincan, Adana, Afyon gibi büyük depremler görmüştük ama ateş ülkenin kalbinin attığı bölgelere düşünce durum değişiyor. Marmara, ekonomide, sanayide, teknolojide ve birçok alanda olduğu gibi ‘liderliğini’ ölümler ve kayıplarda da hiçbir bölgeye kaptırmadı. 17 Ağustos 1999 ve hemen sonrasında yaşanan 12 Kasım felaketlerinde büyük kayıplar verdik. Ölümler ve kayıplar konusunun örtbas edildiğine hiç kuşku yok. Buna rağmen 65.000 rakamı bile dudak uçuklatıyor.