CANI CANAN VERMEK - bektasidergahi - Blogcu.com
/ CANI CANAN VERMEK
Tweetle CANI CANAN VERMEK Cânı cânân dilemiş vermemek olmaz ey dil Cânını cânâna vermektir kemâli âşıkın Vermeyen cân i' tirâf etmek gerek noksânına
Bil ki paha etmez yaldızlı sözün / kan yaş olmazsa iki gözün…
Hüseyin’e meyil değilse özün/ ey gönül kör ve dilsizsin! (HIZIR)
Ey gönül! Sevgili canını istemiş; vermemek olmaz!Aşığın kemalidir canını canana vermek.Canını feda etmeyenin noksanını itiraf etmek gerek..Kim diyebilir benim Hüseyin’im noksandır..Ondaki kemâl hiçbir aşıkta görülmemiştir.Sevgili uğruna şerefli,onurlu bir sevda;heyecan ve acısıyla bitmeyecek bir destan..arşınla ölçülmeyecek kefen yetmeyecek bir şahadet..
Ey Muharrem yine konuk oldun gönül evime.Sanma ki kokun on bir ay boyunca hanemden uzak.Ve bu kış ayında yine kırdın kanadımı kolumu!Yalan!Kış ayında çiçek açmaz diyenler:Sen ya Hüseyin sinemin yetmiş iki burcunda içime açtın yine.
Yer gök rengine boyanmış,
Çağlayıp sinemin bendine ey Hüseyin
Figanım yaşım dayanmış…
Göğsümün sol yanı yanıyor;hicranım ne neşter gördü ne de merhem.Ne anamın dizleri huzur dolu ne yarin tebessümü hoş bana.Canımın dili susuz bugün;sensizlik en büyük susuzluk olsa gerek.Bir aşık “benim mezarım ariflerin gönlüdür diyor” oysa senin mezarın yok.Sen gönlümüzün mihmanısın,taze soluklu diriliğisin,senin sevgin hayat sevincimizdir,sana bağlılığımız ise tek rütbemiz!
aşıklar kapına gelir dizilir
döker gözden yaşı kanlar süzülür
Zeyneb’in alnına kara yazılır
Derdimin dermanı İmam Hüseyin
Eyyub gibi dertten gönül zar eyler
Ateşi İbrahim su ne kar eyler
Hür gibi yiğitçe can Pazar eyler
Çok zahmet çektiler Mervan elinden
Bülbül ayrı düştü gonca gülünden
Kuran’ı Natıksın;kandık dilinden
Hızır derki sende kıldık nazarı
Hicranım dinmiyor nedir esrarı
Çalacak merhem yok Lokman firari