İsimli konu WH 'Aşk & Sevgi' kategorisinde, bad-suvar üyesi tarafından 3 Kasım 2008 tarihinde yazılmıştır. Şehitlerle İlgili Şiir ve Mektuplar hakkında bilgi ve tartışmalar.
Nereden, nasıl başlasam bilmiyorum. O kadar özledim ki seni… ​
Canım yavrum, sen bizim ilk göz ağrımızdın.. Dört gözle beklemiştik babanla doğumunu… Dokuz ay sonra hastanede seni kucağıma bıraktıkları ilk gün vuruldum sana… Ne güzel gözlerin vardı, ışıl ışıl… Öyle güzel kokuyordun ki… Evimize neşe getirdin. Bir de hep uslu çocuktun, hiç üzmedin beni… Ne sık sık ağladığını bilirim, ne de yok yere huysuzlanmanı… Uyurken bile gülümserdin, meleklerle oynadığını düşünürdüm. Hastalanırsan başından ayrılmazdık, babanla nöbet tutardık sabaha kadar… İlk adımını unutamam, sonra ilk ‘anne’ deyişini… Hep üstüne titredik. ​
Sonra büyüdün… Zaman su gibi geçiyor. Her dışarı çıkışında, her seyahatinde sana belli etmedim ama yüreğimden neler koptu. ​
Bir tek seni askere uğurlarken rahattım. Komutanlarının sana gözü gibi bakacağından emindim. Bir süre sonra Güneydoğu’ya gideceğini haber ettin. O kadar heyecanlıydın ki, öyle emin konuşuyordun ki… “Göreceksin anne, bu devlet düşmanlarına gereken cezayı vereceğim. Vatanımın dağlarını bu eşkıyalardan temizleyeceğim” diyordun. Hep komutanlarının iyiliğinden, arkadaşlarından bahsettin. Rahatlığın, güvenin bizleri de rahatlattı. Sana sadece “Kendine dikkat et evladım” diyebildim. Ne de olsa seni bugünler için yetiştirmiştik. “Merak etme” diyordun, “Merak etme annem. Kalbini rahat tut!” Bir gün merakta bırakmadın bizi, fırsatın oldukça sık sık aradın, ayda bir mektubunu aldık. Mektubunu dakikalarca kokladığımı bilirim. Gönderdiğin fotoğrafları baş ucumuza koyduk. ​
Son mektubunda “Ben şehit olursam, ağlamayın sakın! Düşmanları sevindirmeyin.” diyordun. Telefonda “O nasıl söz oğlum” dedim. Sustun, sanki içine doğmuştu. “Hakkını helal et, güzel annem” dedin. Nereden bilirdim bu konuşmanın seninle son konuşmamız olduğunu… Baban duymuş önce, haberlerde söylemişler. Söylemediler önce bana… Kardeşin de sakladı. Ana yüreği bu, hissettim ben… Sonra öğrendim ki, pusuya düşürmüşler, çıkan çatışmada vurmuşlar seni… Elleri kırılsın o zalimlerin… Sanki canımı aldılar, sanki dünyayı başıma yıktılar. Bir ateş ki yüreğimin tam ortasına oturdu. Komutanlarınla görüştük, seni çok övdüler. “Kahramanca çarpıştı. Kanı yerde kalmayacak. Bizi de evladınız sayın artık.” dediler. “Vatan sağolsun” dedim. Oğlum seninle hep gurur duydum, sağlığında bir gün olsun boynumuzu eğik gezdirmedin … Cenaze töreninde de başımız dik, gururluyduk. Sana sözümüzü tuttuk, bir damla gözyaşı göstermedik, namertler sevinmesin diye… Hep içimize akıttık gözyaşımızı… Bayrağa sarılı tabutunu öptüm. Ben senden bir saat, bir dakika ayrı kalamazdım, şimdi seni nasıl toprağa koyacaktım a canım oğlum! ​
Aradan onca zaman geçti. Acın, hasretin içimizde yavrum… Bir kerecik bile olsa kokunu alabilsem, saçlarını okşayabilsem, öpsem gamzenden… Sevindirici bir haberim var sana… Komutanların sözünü tuttu yavrucuğum, kanın yerde kalmadı, sana kıyanları tez zamanda buldular, cezalarını verdiler. Cenazene gelmeyenler, cenazene gelmeye utananlar, “senin gibi ana kuzularını vuranları affettiler yavrum… Acımıza, acı eklediler.” Onları affetmeyeceğim. Canım oğlum, fırsat buldukça yanına geliyorum, dertleşiyorum seninle… Sağolsunlar, komutanların her fırsatta gelip misafirimiz oluyor. Yokluğunu aratmıyorlar. Yakında kardeşin de askere gidiyor. Bu vatana bir arslan verdim, gerekirse ikincisini veririm. “Vatan Sağolsun”​
Seni çok seven annen…​
ANNELER ŞEHİT HEDİYE​
Bugün anneler günü mayısın on dördü​
Dört şehit verdik üzeri ay yıldızla örtüldü​
Şehit annesi olmak onlara en büyük ödüldü​
Hediyeler annelere tabutlarda ¤¤¤ürüldü​
Bu hediyeyi size gönderen Allah’tır​
Cennet ayağınızın altında anahtarı evladınızdır​
Evladınızın yeri peygamberler yanıdır​
Kefeni ise rengini alan ay yıldızlı bayraktır​
Annesi evladından bir hediye beklerken​
Evladı annesine hediye edilirken​
Gözlerinden damla damla yaş dökülürken​
Hediyeler omuzda tekbirler getirildi arşı inleten​
Şehit annesi olmak her Türk annesinin hayali​
Sen merak etme evladının mekanı cennet bahçesi​
Şehitler ölmez onlar yaşar ama zordur görmesi​
İnşallah bu son hediye olur gelmez artık gerisi​
Gözümün nuru oğlum… Doğumundan, ölümüne kadar bir gün beni üzdüğünü, kırdığını hatırlamam. Hep gurur kaynağım oldun benim… Başarılarınla övündüm. Hata yapsan bile telafi eder, gönlümüzü alırdın. Yaramazlığını, hırçınlığını görmedim. Hastalandığında annenle baş ucunda sabahladığımızı bilirim. İlk konuşman, yürüyüşün dün gibi aklımda… Geldiğimde beni kapıda karşılar, boynuma atlardın. Kırda, bahçede seninle oyun oynar, eğlenirdik. Bazen elinden tutar, seni dışarıda gezdirirdim. Öyle mutlu olurdun ki…​
Annenle üzerine çok titrediğimizi söyleyebilirim. Ama seni hiç sıkmadık. Pek ayrı kalmadık seninle… Askerliğin geldi çattı. Sonuçta bu da bir kısa ayrılıktı işte… Koca ömürde lafı mı olurdu? Hazırlıklarını beraberce yaptık. Askere giderken gururlandım baban olarak.. Öyle mutluydun ki… Bilseydim geri dönmeyeceğini, saatlerce sarılmaz mıydım sana… Güneydoğu’ya gittin, hep bu ülkenin evlatlarının canına kıyanlarla hesaplaşmak isterdin… Büyük deden de Çanakkale’de şehit düşmüştü. “Bu vatan bizim” diyordun. Öyleydi, kanımızı akıtmıştık ailece... Sık sık görüştük seninle, bir gün ‘of’ dediğini duymadım. Komutanlarının ilgisinden bahsederdin, onları çok sevdiğinden… Bölgenin tehlikeli olduğunu söylerdin, sık sık göreve çıktığınızdan… Sonra eklerdin “Sakın anneme söyleme, üzülür, kaygılanır sonra… Sen de kaygılanma baba, arslanlar gibi bu askerliği yapıp döneceğim size…” ​
Son mektubunda “Şehit olursam, ağlamayın!” demiştin. İçine doğmuş herhalde… Oğlum, şehit olduğunun haberini aldım ağlamadım, komutanların geldi ağlamadım, bayrağa sarılı tabutun geldi ağlamadım. Biz sana verdiğimiz sözü tuttuk oğlum… Sen bize verdiğin sözü tutamadın oğlum, seni bizden aldı karanlık eller… Biliyorum tutardın sözünü, gelirdin… Yine geldin ama sana değil, tabutuna sarıldık oğlum! Hatırlamazsın, küçüktün, seninle evde oyun oynardık, evde saklanırdın, biz de seni arardık. Bulamazsak öyle mutlu olurdun ki… Birden ortaya çıkardın gülerek… Yine saklandın mı yoksa? Bütün bunlar bir oyun mu? Bir daha güzel yüzünü göremeyeceğim. Bir baba evladını toprağa vermemeli, beni sen toprağa vermeliydin. En büyük acı, evlat acısıymış onu anladım. “Yerine ben ölseydim” dedim kendi kendime, ama ne çare?… Yine de vatan sağolsun oğlum, yaşarken de gurur kaynağımızdın, hala öylesin… Komutanların sağolsun, sık sık gelip halimizi hatırımızı, bir ihtiyacımız olup olmadığını soruyorlar. Senin canına kıyanları da bulup, cezalandırdılar oğlum.. Az da olsa rahatladık oğlum, kanın yerde kalmadı. Ama senin gibi arslan parçalarına kıyan diğer zalimleri affettiler.. Kimler mi? Hani o senin cenazene gelmeye korkan, utanan kişiler var ya, onlar… Geçenlerde farklı birkaç çiçek tohumu aldık, mezarına diktik, mezarının başındaki bayrağı yeniledik. Yakında kardeşini de askere gönderiyoruz. Sağlıklı dönmesi dileğimiz ama, gerekirse o da bu vatana kurban olsun evladım… Ben zaten sizleri vatana kurban olasınız diye yetiştirdim. “Vatan Sağolsun”​
Seni çok seven baban…​
babam vardı bir ağlamayan...... ​
ADI VE SOYADI : BEDİR KARABIYIK​
DOGUM YERİ : 1953/ Doğubeyazıt​
Baba adı : AHMET​
Şehit olmadan yedi ay önce geçici görevle gittiği Hakkari’ den döndükten sonra Sarıkamış’a​
Gelip, tüm borçlarını öder ve arkadaşlarını telefonla arayarak “Ben Nisan ayında göreve gideceğim” deyip herkes ile helalleşir. Eşine ise şehit olmadan bir hafta önce telefonla arayıp,​
“Birliğimde ki çantamda iki adet mektup var, şehit olduğum takdirde mektupları alırsın”” deyip herkes ile helalleşir. Eşine ise şehit olmadan bir hafta önce telefonla der.​
Şimdi ayrılık zamanıdır. Sen genç, oğulcuklarım çok küçüksünüz. Sizi mesut ve bahtiyar etmek için çok çalıştım. Çileli hayattı bu, beraber yaşadık. Beni anlamışsınızdır. Göğsümün içinde ki , kafesine sığmıyordu. Çok dua aldım. Bu sebepten uzun ömür ve hayır ümidim vardır. Fakat ben kefenimi hep üzerimde hissettim. Ecel gelirse safa gelsin onunla arkadaşım ben. Yeter ki son nefes de mümin olarak göçeyim. Hak vaki olur inşallah şehit olurum. Sana ağlama demiyorum. Seven sevdiği için elbet ağlar. Müsterih ol. Haram lokma yemediniz. Yedirmedim. Bilmeden işlediklerimizi Allah af etsin.​
Çocukları hoş tut, hep tatlı sözler söyle. Onlar Allah’ ın izniyle hayırlı insan olurlar. Büyük oğlum hırçındır ama merhametlidir, küçük oğlum hem akıllı hem iyi huyludur. İkisinde de​
Siyasi zeka vardır. Devlet adamı olabilirler, o yöne yöneltmeğe çalış. Demin dostlarım kimlerdiyse onlarla irtibatı kesmeyin. Ben senden razıyım, Allah da razı olsun. Allah cennet nasip ederse seni de yanıma versin. İffet, namus ve hanımefendiliğiyle her zaman yıldızdın. Güzel yüzünü Allah nasip ederse tekrar görürüm ama dünyada, ama ahrette…..​
Hakkınızı helal edin.​
Şehitlerle İlgili Şiir ve Mektuplar Cevapları
Orjinal Boyutunda Açmak İçin ( 728x463 ve 210KB ) Buraya Tıklayın
23 Mart 2006 Tarihli Nurhak Gazetesinde yayınlanmıştır.
"gomelim gel seni tarihe!" desem, sigmazsin.
"Mektubumu aldığınız zaman, yüksek sesle ağlamanıza razı değilim." (Bu m
ESKİ GÜNLER BURNUNDA TÜTÜYOR SADIK’ IN (TÜRKYILMAZ). ÇUKURCA’ DAN YAZMIŞTI BU MEKTUBUNU;​
“Teskereyi alınca, Türkyılmaz ailesi yeniden toplanacak. Annem, senin yüzün yeniden gülecek. Bizi büyütene kadar neler çektin. Ama bundan sonra mutlu günler gelecek.”
“Anne artık ailemize yakışır gelin kızını hazırlamaya başla. Karakaşlı, kara gözlü olsun. Şaka bir yana şafak çok yakın. Beni bekleyin.”​
Bekledi TÜRKYILMAZ Ailesi… Ama bir daha geri gelmedi mutlu günler..​
Askerlik bitimine 2 ay kala, Çukurca basılacak duyumu üzerine düzenlenen operasyonda, Gölgelibeş üst bölgesindeki, arkadaşının yanına gelerek; “Canım çok sıkılıyor. Annemi ve kız kardeşimi sürekli rüyamda görüyorum. Herhalde burada şehit olacağım, bir daha onları göremeyeceğim” dedi ve o akşam çıkan çatışmada aynı yerde ve aynı mevzide şehit oldu. 10.07.1995​
Meğerki ölüm varmış, sevememek varmış, çiçek koklayamamak, ne gam? Vermek vicdansa eğer, akılsa susmak, pusmak, yerle yeksan olmuştur onur ve şeref.
Renginde şehitlik gizli, Hilalinde mana var
Yüreğimde saklamışım, kurbanında kına var​
Toprağa düşse yiğit, Ölüm güç verir bize
İnancıma teslim oldum, Zulüm güç verir bize
Susmayın ey milletim, Bayraksızda ar olmaz
Susar ise yiğitler, Vatan bize yar olmaz
Dört aylık bebeklere kurşun sıkan, nerdesin
Nereye gidersen git öleceğin yerdesin
Hükmü ilahi varsa belki korur Yaradan
Kan düşmanı olmuşuz çekilsinler aradan
Bu vatanın ekmeği gözünüze durmalı
Yiğit bir can gelmeli sizden hesap sormalı!
HERŞEYİN HESABI BİRGÜN SORULUR ELBET!
Kendi isteğiyle gittiği Hakkari'de terörle mücadaledeki başarılarından dolayı izinle ödüllendirilen, bayram tatiline gelmeye planlarken, PKK saldırısı olacağı istihbaratı üzerine Aktütün Karakolu'na kaydırılan timde görev yapan Uzman Çavuş Egemen Yıldız'ın, şehit olmadan önce babasını ve tüm aile bireylerini tek tek telefonla aradığı, saldırı beklediklerini, bundan da sağ kurtulmasının zor olacağını söylediği ortaya çıktı.
İLK ZİYARET SİLAH ARKADAŞLARINDAN
Biricik oğullarını bayrama beklerken şehit haberini alan Mahmut Yıldız ve eşi Fikriye Yıldız'ın ilk ziyaretcileri, aynı birlikte çatışmaya girdiği silah arkadaşları oldu.
SİLAH ARKADAŞI O ANI ANLATTI
Çatışmada yaşananları anlatan silah arkadaşları, Uzman Çavuş Egemen Yıldız'ın, aynı siperde çarpışırken yaralanıp düşen komutanını kurtarmak için kahramanca siperden çıktığı ve bu sırada teröristlerin kurşunlarına hedef olarak şehit olduğunu anlattı.
Oğlunun kahramanlıklarını büyük bir gururla dinlediğini söyleyen baba Mahmut Yıldız, "Oğlum Hakkari'ye gittiğinde şehit olacağını biliyordum. Bunu kendisine `dönmezsin artık' diye söyledim. Bana `Bizlere burada Efeler diyorlar, onların korkulu rüyasıyız' diyordu. Oğlumu Bayram için tatile bekliyorduk. Komutanları ödüllendirmişti. Her gün telefon açar özellikle annesiyle dakikalarca konuşurdu"
KAN VE TER KOKULU CEVŞENİ KALDI
Ağabeyinden geriye kalan cevşeni boynuna saatini de koluna takan kız kardeşi Ödül Yıldız ise, ağabeyinin küçüklükten beri asker olmak istediğini söyledi.
Ağabeyinin küçükken üniforma üzerine kendi fotoğrafını yapıştırıp ardından onları duvarda `O Bir Komutan' yazısı altında topladığını da odasına girerek gösteren 18 yaşındaki Ödül Yıldız, "Ağabeyimden geriye kan ve ter kokulu cevşeni kaldı. Şehit olurken boynundan asker arkadaşları alıp bana verdiler. Onu gururla taşıyacağım. Geçen yıl yaşım tutmadığı için sınavlarına giremedim. Ama bu yıl girip kazanarak asker olacağım" dedi. dedi.
şehitlerle ilgili şiir ve mektuplar
şehitlerle ilgili mektuplar
şehitlere mektup örnekleri
dogudaki sehitlere mektup,
Şehitlerle ilgili mektup