Çin Fesleğeni | Kadınlar
45-60 cm boylarında, dört köşe gövdeli, bir yıllık, otsu bir bitkidir. Karşılıklı
dizilişli yumurtamsı yaprakları türüne göre erguvani-kırmızı ya da yeşildir. Yaz
sonunda beyazlı morlu başaksı çiçekler açar. Çok küçük, siyah tohumları vardır.
Güneydoğu Asya kökenli olan bitki, bol güneşli, nemli topraklarda yetişir.
Tohumla çoğaltılması kolaydır.
Asya’da hem mutfakta, hem de tıbbi olarak hep bilinen bir bitki olmuştur;
1800’lü yıllarda da Japon ve Koreli göçmenlerce ABD’ye taşınmıştır.
Bitkinin yapraklarında polifenol, flavonoitler, asitler, krizoeriyol, perilartin ve
bazı toksik (zehirli) maddeler vardır. (Perilartin bildik şekerden 2000 kat daha
Tohumlarının yüzde 40’ı, linolenik – linoleik ve oleik asitlerden oluşma yağdır. Bitkinin alerji önleyici ve besin maddelerini koruyucu etkisi vardır. Alerji önleyici özelliğinden dolayı yengeç ve diğer deniz kabuklularıyla hazırlanan yemeklere eklenir.
Japonya’da başlıca iki türü işlem görür: aka shiso adlı kırmızı türüyle, ao shiso adlı yeşil türü. Japonlar en çok yapraklarını, ama tohumlarını ve hatta shisonomi adını verdikleri çiçek tomurcuğunu da kullanırlar. Salamuraya yatırdıkları ve garı adını verdikleri zencefili korumak ve renklendirmek için de başvururlar bu bitkiye. Bitkinin kurutulmuş tohumları yer yer baharat olarak da kullanılır. Tarçın, anason ve meyan kökü karışımı, tarifi zor, ama hissedilmesi kolay bir kokusu vardır. Bu familyadaki bitkilerin çoğu gibi koku sadece türe göre değil, yetiştiği toprağa ve iklime bağlı olarak da değişebilir.
Uzakdoğu Asya’da popüler bir bitki olmasına rağmen dünyanın diğer kesimlerinde henüz yeterince yaygın değildir; ancak bölge dışında Çin, Japon, Endonezya ve Vietnam yemekleri yapılan lokantalarda bulunur.
Renk verici özelliğinden dolayı özellikle erguvani türün yaygın¬laşacağı düşünü¬lebilir.
Park ve bahçeler için de dekoratif görünüşlüdür. Beyaz, sarı, yeşil, pembe, mor çiçekler arasında pancar rengi ya prakla rıyla çevreye farklı bir güzellik katarlar.