Düşünmek bir an
ilitam ,arapça klavye, ilahiyat, önlisans > Forum > ๑۩۞۩๑ İslami İlimler Dunyası ๑۩۞۩๑ > Dini Konular > Dini makale ve yazılar > Düşünmek bir an
Gönderen Konu: Düşünmek bir an (Okunma Sayısı 553 defa)
08 Mayıs 2010, 01:25:35
« : 08 Mayıs 2010, 01:25:35 »
Hani o gecenin ağırlaştığı vakittir.
Sus o vakitte. Sus ve duy.
Sesi, sesi var edeni.
Sesi sessizlikte, sözü sükûtta duy.
Sustuğu anda dışındakiler, duy!
Sus ve gör.
Gör bir kere daha gördüklerini.
Gör gördüklerinde göremediklerini.
Göğün içindeki gökleri, yerin içindeki yerleri, içindeki uzak yakın köşeleri…
Yerleri yere sereni, gökleri üzerine örteni.
Sus. Sus ve bil.
Bil yeniden bildiklerini. Bil bilemeyeceklerini.
Sonra bilmediklerinde asla bilemeyeceklerinde kendini bil.
Sus şimdi. Sus ve düşün!
Zamanın içinde o bir saati ara.Hani bir yıla bedel olan o bir saati.
Âlemi sana, seni kendine getiren o bir saati... Aklını başına, gönlünü kalbine getiren.
“İbret almaz mısın?”
Aklın şükrü olan ey!
Buyurdu en ziyade düşünen, akleden, ibret alan.
Bunun için tedbirli, bunun için telaşlı benden yana, senden yana.
Buyurdu: “Bir saatlik tefekkür bir senelik nafile ibadetten daha hayırlıdır!”
Gece gündüz şükür
“Bir gece Rasulullah benden izin istedi:
– Ey Aişe, izin verirsen geceyi Rabbime ibadet ederek geçireyim.
– Vallahi seninle beraber olmayı çok sever ve isterim. Ancak seni sevindiren şeyi daha çok severim.
– Ey Allah’ın Rasulü, Allah Tealâ sizin geçmiş ve gelecek günahlarınızı bağışladığı halde niçin ağlıyorsunuz?
– Ey Bilal, Allah’a çok şükreden bir kul olmayayım mı? Vallahi bana bu gece öyle ayetler indirildi ki onu okuyup da üzerinde tefekkür etmeyenlere yazıklar olsun!
“Şüphesiz ki göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün birbiri ardınca gelişinde akl-ı selim için (Allah’ın birliğini gösteren) kesin deliller vardır. Onlar ayakları üzerinde dururken, otururken, yanları üzerine yatarken (her an) Allah’ı zikrederler.
Göklerin ve yerin yaratılışı hakkında derin derin tefekkür ederler ve: ‘Rabbimiz sen bunları boşuna yaratmadın. Seni tespih ederiz. Bizi cehennem azabından koru.’ derler.”
Düşünün diyerek. İbret almak için, şükretmek için, kurtulmak için düşünün…
“Peygamber Efendimiz bir gece sabaha kadar şu ayeti tekrarlayıp durdu:
‘Eğer kendilerine azap edersen şüphe yok ki onlar senin kullarındır. Şayet onları bağışlarsan aziz (kudreti ile her şeye üstün gelen), hakim (hikmetiyle her yaptığını yerli yerince yapan) olan sensin.’”
Allah Rasulü s.a.v.’ın dilinden bir gece boyu, üzerinde yürüdüğümüz toprağa tane tane dökülen Maide Suresi’nin 118. ayetidir.
Şimdi sen duyarsın Aziz ve Hakim olanı. Ben duyarım bağışla derim.
Rasulü’nün duası hakkı için.
Şu gecenin hakkı için, o gecenin hakkı için…
O’nun seni düşündüğü kadar sen seni düşünür müsün?
O’nun beni düşündüğü kadar ben beni düşünür müyüm?
“Allah’ın indirdiğine uyun denildiği vakit de onlar şöyle dediler: ‘Hayır, atalarımızı neyin üzerinde bulduksa biz ona uyarız.’ Ya ataları bir şeye akıl erdiremez ve doğruyu seçemez idiyseler de mi onlara uyup gidecekler?” (Bakara, 170)
Ebu Zer Gifarî r.a. daha Hz. Peygamber s.a.v.’ı tanımadan, elini eline koymadan önce iklimini değiştirmişti. Lakin bilmezdi şimdi hangi iklimi soluyacak. Kaybolmuştu. Ama kaybolan arar ve arayan bulurdu.
Düşündü Gifarlı Ebu Zer. Neden izin verdi yemeğinin yenmesine, sonra da… Bir köpeğe güç yetiremeyen mi yağmurları yağdıran, geleceğimi ve geçmişimi bilen?
Ta ki bir gün bir akrabası gelip de ‘Mekke’de birisi çıkmış senin söylediklerine benzer bir şeyler anlatıyor’ diyene kadar.
Sonrasında kavuşma vardır. İklimini bulmak vardır. Nefes almak vardır.
Öyle bir nefes ki son nefesini vermek istersin uğruna.
Tefekkür hidayetin kapısında asılı anahtardı şimdi. Ve çevirdi Ebu Zer
Allah Rasulü s.a.v.’ın eline ellerini bırakırken tüm bildiklerini de bıraktı.
Senin havan kirlenmez mi, ağırlaşmaz mı zaman zaman?
Bir nefes almak bambaşka bir nefes o vakit.
Akıl erdiremez birilerinden kalmış olabilir mi bu yaptığım diye bir sormak kendine.
Türlü türlü işler işlerken bir lahza düşünmek ve sormak...
Tahtaya vurarak şeytan kulağına derken mesela... Düşünsek niçin yaptığımızı, niçin yaptıklarını?
Ya cahil ataların tahtaya vururken kötü ruhlardan ve şeytandan kutsal bildiği ağaca sığınıyorsa?
Oysa senin sığınacak bir Rabbin var. O’na değil de O’nun yarattığı bir ağaca mı sığınacaksın bilmeden, düşünmeden?
Ve bilmeden düşünmeden neler neler yaparsın sırf öyle gördüğün için. Öyle alıştığın için.
Alıştığın hava ağırlaştı.
Nefes almak için şimdi düşün ve değiştir iklimini.
Her şey sen, her şeyde sen.
Güneş doğar ve batar secdesidir bu onun. Seni birler her sabah ve her akşam.
Gölgeler uzayıp kısalarak sana secde ederler.
Yağmur tıp tıp cama vurur şimdi. Ve ölü toprağa can verirsin onunla.
Seni fısıldar toprak, yağmur, kar…
Seni fısıldar dağlar, seni fısıldar öteler, dağların ardındaki öteler.
Ve ben ne kadar küçük olduğumu duyarım. O an senin ne kadar büyük olduğunu…
“Mal sahibi mülk sahibi, Hani bunun ilk sahibi?..”
“Onlar birer ümmetti. Geldi geçti…” (Bakara, 134)
Bir başka şair seslenecek, ‘şu anda buradaki bizler yüz sene sonra olmayacağız.’
“…Kendilerinden evvel gelip geçenlerin akıbetlerinin ne olduğuna bir baksalar ya…” (Yusuf, 109)
“Sanki orada şenlik kurmamışlardı…” (Hûd, 95)
İbrahim’in güneşi gibi senin de nice güneşin var akşam olunca batacak.
Re: Düşünmek bir an
« Posted on: 23 Mayıs 2019, 08:06:01 »
Anahtar Kelimeler: Düşünmek bir an rüya tabiri,Düşünmek bir an mekke canlı, Düşünmek bir an kabe canlı yayın, Düşünmek bir an Üç boyutlu kuran oku Düşünmek bir an kuran ı kerim, Düşünmek bir an peygamber kıssaları,Düşünmek bir an ilitam ders soruları, Düşünmek bir anönlisans arapça,