Beklemek Kitlelerin Afyonudur
7 Kasım 2015 7 Temmuz 2016 Rumeysa Çetin 0 yorum
Ya Tahammül Ya Sefer diye bir kitabı var Kutlu’nun. Bu kitabın ismi beni aylarca düşündürmüştür. Sana iki seçenek veriyor daha kitabı eline alır almaz. Ya tahammül et diyor ya da sefer et. Biz sefer etmek için de tahammül etmek için de bekliyoruz. Beklemenin kapısından memnun dönen kimseyi gördünüz mü? Ama düşlerimizi ve hayallerimizi gözümüz kapalı beklemeye emanet ediyoruz. Beklemekten ölüyoruz.
Beklemekle yaşıyor, bir ömrü dolduruyoruz. Çık dışarı ve sor önüne gelene ne yapıyorsun? Bekliyorum diyecek. Neyi bekliyorsun? Güzel günleri. Belli ki o meşhur “güzel günler” de bizi bekliyor. İşte tam da bu yüzden hiç kavuşamıyoruz . Derler ki yaşamak mücadele etmenin bir diğer adıdır. Bizim mücadele yöntemimiz öylece oturup “beklemek” . Kuşlar uçarak konuşuyor, balıklar yüzerek.. Peki ya insan? İnsan bekleyerek mi konuşuyor?
Neyden korkuyoruz? Bizi beklemek* büyüsünü bozacak bir adım atmaktan alıkoyan şey nedir? Biriktirdiklerimizi bırakamıyoruz değil mi? Ama biriktirdiklerimiz bizden kat kat büyük be arkadaş. Bir dağın üzerine gölge olmaya çalışan küçük bir ağaca benziyor halimiz. Dünyaya bıraktığımız fotoğrafta bekleyenler* arasında duruyoruz. Beklenen otobüs, beklenen fotoğraf, beklenen adım, beklenen insanlar.. Biliyor musunuz bayım, otobüsler beklemez, çiçekler, kuşlar ve balıklar da. Ama yedi milyar insan birer durak. Duraklar taştan duvardan değil de insandan yapılmalı artık. Beklemek ne ürkütücü, ne hareketsiz, ne donuk kelime. Hiç değilse gökyüzüne çevirsek yüzümüzü de beklemek boşa gitmese. Beklemek hastalığının ilacı istemek. İstemek, yani ayakkabılarını giyip yola çıkmaya, adım atmaya, hareket etmeye hazır olmak. Biz istemeyi bile bekler olmuşuz. Kendimizi beklemekle aldatmış, varımızı yoğumuzu beklemenin yalancı sarhoşluğuna oynamışız. Eskiler, birbirlerinden dağlar yollar ıraktakilerden haber alabilmesine rağmen şimdi karşımızdakine sesimizi duyuramamazlığımızın sebebi nedir? Beklemek mi? Kabul edelim, beklemekle uyutulduk.
Ve yine ..
Karl Marks yanlış söylemiş düzeltelim: Beklemek kitlelerin afyonudur.
← Zamana Sıkışmışların Öyküsü
Zaferin Şifresi →
1 Eylül 2015 Nur Güzey 0