Y.DOÇ.DR. ÖMER ÇALKA | Akademik Bilgi Sistemi
Y.DOÇ.DR. ÖMER ÇALKA
RUKİYE SERT CESUR (2003)
Pemfigus vulgariste serum otoantikorlarının hastalığın aktivasyon, remisyon ve şiddetinin belirlenmesindeki değeri The value of serum autoantibodies in determination of activation, remission and severity of pemphigus vulgaris
4. ÖZET Pemfigus, tedavisinde sistemik steroidler kullanılmaya başlanılmadan önce hemen daima ölümle seyreden büllöz bir hastalık idi. 1950’li yıllarda kortikosteroidlerin, 1960’lı yıllarda ise immunosupresif adjuvan tedavilerin kullanılmaya başlaması ile ölüm oranları belirgin olarak azalmış, ancak bu kez de tedaviye ait mortalite ve morbidite artmıştır. Mortalitenin azaltılmasında uygun bir tedaviye zamanında başlanmasının ve tedavinin sonlandırılma koşullarının iyi belirlenmesi gerekmektedir. Bu nedenle pemfigus serum otoantikorlarının hastalık aktivitesinin ve şiddetinin bir göstergesi olup olmadığını, hastaların ne oranda remisyona girebildiklerini belirlemek ve bunların ışığı altında ideal tedavi rejimi ve tedavinin kesilebilir olup olmadığını ortaya koymayı amaçladık. Bu amaçla Nisan 2000 ile Ekim 2002 tarihleri arasında Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji Anabilim Dalında izlenen, klinik, histopatolojik ve immünofloresan bulgular ile pemfigus tanısı konmuş, başvuru sırasında aktivasyonda olan veya hastalığı yeni başlayan, hastalığın başlangıcından sonra en az iki yıl süre ile aynı klinisyence görülen yaşlan 24 ile 68 arasında değişen 19’u kadın, 111 erkek 30 olgu çalışma kapsamına alındı. Hastaların aktivasyon ve remisyon dönemlerinde indirekt immünofloresan yöntem ile serum antikor titrasyonları ölçüldü. Olguların hastalıkları şiddet skalasına göre derecelendirildi ve remisyon kriterleri standardize edilerek hastaların remisyon durumları tespit edildi. PV li hastaların remisyon ve aktivasyon dönemlerindeki serum antikor titrasyonları anlamlı olarak birbirinden farklı bulundu. Klinik olarak aktif dönemde antikor titrasyonları yüksek iken remisyonda düşüktü. Hastalığın şiddeti ile serum antikor titrasyonları arasında istatistiki olarak anlamlı ilişki saptanmadı. Tedavi sonrasında hastaların ikisi hariç 20’si kısmi, 8’i tam remisyona girdi. vı
MUSTAFA ARICA (2001)
Pitiriyazis alba etyolojisinde barsak parazitleri mantarlar ve aneminin rolü
3. ÖZET Pitiriyazis alba etyolojisi bilinmeyen, postinflamatuar hipomelanozis ve ince kepeklerle karakterize bir hastalıktır. Yüzde, özellikle aim ortası ve malar çıkıntılar üzerinde, daha az olarak boyun, gövde, kollar ve skrotumda gözlenir. Çocukluk çağında sık gözlenmesine rağmen halen etyolojisi belli değildir. Enfeksiyonlar (bakteri, mantar, parazit), beslenme bozuklukları, vitamin eksiklikleri, atopi, kserozis ve inflamasyon suçlanmış ama etyopatogenezi tam olarak açıklığa kavuşturulamamıştır. Yapılan bu prospektif çalışmada, Pitiriyazis alba hastalığının etyolojisinde rol aldığı düşünülen barsak parazitlerinin, mantarların ve aneminin rolleri araştırılmıştır. Araştırmada yaşlan bir ile on beş arasında değişen, 150 Pitiriyazis alba hastası ile 150 kontrol olgusunu içeren iki ayrı grup oluşturuldu. Her iki grubun tüm olgularında intestinal parazit ve tam kan sayımı tetkikleri, ayrıca hasta grubunun tüm olguları ile kontrol grubunun 20 olgusunda lezyonlarda mantar araştırmak amacıyla direkt mikroskopik inceleme yapıldı. Hasta grubunda anemili olgu oranı %25.33 iken kontrol grubunda %24.00 olarak saptandı. Her iki grupta saptanan anemi değerlerinin istatistiksel karşılaştırılmasında iki grup arasında anlamlı bir fark bulunmadı (p>0.95). Barsak paraziti yönünden pozitiflik, Pitiriyazis albalı çocuklarda kontrol grubundaki çocuklardan istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek (Pitiriyazis albalı olgularda %42.00, kontrol grubunda %24.00, yaklaşık olarak 1.75 kat ) bulundu (p<0.01). Pitiriyazis albalı çocuklann lezyonlanndan elde edilen kazıntı materyallerinin, direkt mikroskopik muayenelerinde 48 (%32.00)'inde fungal eleman görülürken; kontrol grubundan değerlendirilen 20 çocuğun hiç birinde fungal eleman saptanmadı (pO.001). Sonuç olarak; hastalığın gelişiminde barsak parazitlerinin ve mantarların etkilerinin olduğu, aneminin ise etkisinin olmadığı düşünülmektedir.
TIP FAKÜLTESİ YRD.DOÇ.
88 ŞERİFE MEHLİKA KUŞKONMAZ SAĞLIK BAKANLIĞI TIP FAKÜLTESİ YRD.DOÇ.
89 ÖMER ÇALKA
90 HASAN KAFALI FATİH ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ PROFESÖR
91 VASFİ HATİPOĞLU TRAKYA ÜNİVERSİTESİ TÜRK MÜZİĞİ DEVLET KONSERVATUARI YRD.DOÇ.
92 GİRAY FİDAN BOZOK ÜNİVERSİTESİ YABANCI DİLLER YÜKSEKOKULU DOÇENT
93 FUAT ÖZKAN
94 NURETTİN ÖZTÜRK
İKTİSADİ VE İDARİ BİLİMLER FAKÜLTESİ PROFESÖR
06.08.2012-30.04.2014 TARİHLERİ ARASI AYRILAN ÖĞRETİM ELEMANLARI
SIRA NO ADI SOYADI BİRİM UNVANI
1 ÜMİT ATİLA ANKARA MESLEK YÜKSEKOKULU
2 HÜLYA DEMİR ATATÜRK MESLEK YÜKSEKOKULU YARDIMCI DOÇENT İSTİFA
3 ORHAN ÇAKMAK BANKACILIK VE SİGORTACILIK YO YARDIMCI DOÇENT MÜSTAFİ
4 GÜNER EKENCİ BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR YÜKSEKOKULU PROFESÖR