SAHİPSİZ CÜMLELER: Kalp Hırsızları -2-
......Her zaman ki komşu kadının çirkin sesiyle uyanmıştım. Çırıl çıplak ayakları ve elindeki süpürgesiyle söylenerek kümesten yumurtaları çalan çocukların peşinden koşuyordu. İstisnasız her gün aynı saatte yaşanıyordu bu komik olay. Komşu kadının komik koşuşu kahkahalarla gülmeme neden oluyordu. Çığlığı duyar duymaz, aynı sahneyle karşılaşacağımı bilmeme rağmen yatağımdan hızlı bir şekilde kalkar, penceremi açardım. Odamın en çok sevdiğim köşelerinden biriydi pencere kenarı. Yere kadar uzanan çerçeve ve evin dışına doğru uzanan hafif bir çıkıntı vardı. Diz kapağıma kadar uzanan kahverengi boyalı korkuluklar ve pembe, kırmızı, sarı, mor renkte çiçeklerim vardı. Odamda en çok burada zamanımı geçirirdim. Bu ev de hatta bu dünya da ruhumu dinlendiren tek yerdi burası.
Kadının çığlığı kaybolduktan sonra bir müddet çiçekleri seyretmiştim. Mor çiçeğin üstündeki uğur böceği dikkatimi çekmişti. Hırpalamadan, canını yakmadan almak için çiçeğe doğru eğildiğimde kanatlarını rüzgâra bırakıp uçup gitmişti. Her zaman ki gibi sıradan bir gündü ve günümü tek farklı yapan uğur böceğiydi. Seramızdan topladığımız sebzeleri pazara götürüp satacaktım. Sakat bir babaya ve neredeyse annesi olduğum, elimde büyümüş kız kardeşime bakmak gibi ağır yükü uzun süredir taşıyordum sırtımda ve ruhumda. Bir de onunla karşılaşma korkusu sarmıştı üstelik. Aslında bu karşılaşma korkusu değil, onu görememe korkusuydu. Pazarda satış yaparken gözlerim bir yandan da onu arıyordu.
Pazara vardığımda insanların bir kısmından mavi ışık yayıldığını görüyordum. Gözümü alan ışıklar insanların kalplerinden yayılıyordu. Tezgâhımda domates seçen genç kadında ışık vardı yanındaki erkekte yoktu. Yeni evli olduğunu tahmin ettiğim el ele tutuşmuş iki çiftte de aynı açık mavi tonda ışık saçılıyordu kalplerinden. Kendi kalbimi yokladığımda ışıkla karşılaşamadım. Benim gibi şaşkın başka bir kişi olmadığına bakılırsa bunu gören tek kişi bendin ya da deliriyordum.
Gözlerimi elim tersiyle ovuşturdum tekrar tekrar… nafile yine görüyordum o ışıkları yine. Çevremdeki insanlar garip davranışıma bakıyor, bir kısmı iyi misin İnu diye sesleniyordu. İşte o, şu şaşkınlığın üzerine bir de aşık olduğum adam neler saçmalayacaktım, yine hangi sakarlıklar yapıp gülmesine neden olacaktım. Ela gözlerini gözlerimde hissettiğimde kalbim durmuştu sanki. Fakat onda da mavi ışıktan vardı. Bu neydi şimdi, insanların sevgi duygusunu mu okuyordum ben. Kalbi sevgi dolu olan insanların kalbi bir mücevher gibi parlıyordu. Önceki gece Kırpığa dediğim gelmişti aklıma. Hayal ettiğim olmamıştı ama sihirli bir güç verilmişti bana sevgi duygusunu görme yeteneği! Benim kalp hırsızım da beni seviyordu işte. Beni gördüğünde kalbinden saçılan şimdiye kadar gördüğüm en göz alıcı, şiddetli mavi ışık, üstelik benim onu gördüğümde kalbimde yayılan ışıktan daha fazlası.
Bu bana cesaret vermişti, kalp hırsızımın beni sevdiğini bilmek. Ona doğru yöneldiğimde yine tanımıyormuş gibi davranmaya başlamıştı üzemezdi artık beni, roldü bütün bu davranışları biliyordum. Her adımımda kalbindeki ışık daha da artıyordu, fakat aniden insanların kalplerindeki ışık gökyüzüne doğru yönelmeye başladı. O kadar parlaktı ki ışıktan gözlerimi açamıyordum ve açtığımda karşımda sevgi duygusu alınmış beni sevdiğini unutmuş, ışığı sönmüş bir kalp vardı. Ne yapabilirdim sevgisini bana bile söylemeyen bir kişiye beni sevdiğini nasıl hatırlatabilirdim……
Gönderen Anarschi zaman: 23:17
ARSELİ-CE GÜNLER Ocak 22, 2013
Kalp hırsızı serisini çok sevdim..Öncekine yorum yapmaya çalıştım olmadı..Farklı bir ekrana atıı yorum şeysi..Bakalım bunda başarılı olabilecekmiyim.:)
Başardın bile :)) Yorum yapmasanız da okuduğunuzu biliyorum. Çünkü izleyici gagetini kapatmıştım 18 kişi vardı. Ne kadar kişi okumuş diye istatistiğe baktığım için Şu an da 98 kişi okumuş beni izleyen 18 kişide okumuştur bence :D
tatlım benim..her zaman yazmaya devam et..tebrik ederim seni..!!!! sen yazmak için yazanlardan ve bunu severek yapanlardansın belli ki!
Teşekkür ederim!aslında blog şimdilik benim için karalama defteri yazmayı öğreniyorum burada, daha güzel yazmak içim teşvik eden bir alan çünkü tanımadığınız birçok kişinin yazınızı okuduğunuzu biliyorsunuz özen gösteriyorsunuz. Birçok yanlış oluyor tabi sonradan fark ettiğim kelime, cümle hatası. Bir de bloggerların ortak birçok özelliği vardır onlardan biri de paylaşımcı olmamız.
vişnap Ocak 23, 2013
ARSELİ-CE'm yönlendirdi geldim okudum ne güzel yazmışsınız.TEŞEKKÜRLER ARSELİ-CE'm ve yüreğine sağlık Anarschi.
Anarschi Ocak 23, 2013
Hoş geldin! Çok teşekkür ederim. ARSELİ-CE beni çok duygulandırdı. Garip bir his ağlamak ve gülmek arasında gidip geliyorum.
VuslaT Ocak 23, 2013
Bende arseliceden geldim okudum. Her yazdığından zamanında okuyamasam bile haberdar olmak isterim..Seni nasıl takip listeme alabilsem ki çocuk..Ben yaşlı bir teyzeyim..Du bir deneyeyim:)
Yazmak yaşamış olmanın yarısı, kalan yarısını da sen yaşarsın. Ölüm kapını çaldığında birde bakmışsın ki DOLU DOLU BİR ÖMÜR yaşamışsın..
Yüreğin dert görmesin..Sevgiyle kal.
Teşekkür ederim. Takipçi gagetini kaldırmam biraz saygısızlık oluyor galiba. Aslına bakarsanız haklı gerekçem var. Hani bizim toplulumuzda komşu bir şey getirdiğinde tabağı boş verilmez, blog takipçiliği de onun gibi. Gerçekten okumak isteyenler takip etsin istiyorum maalesef çoğu kişi takipçi sayısını artırmak için takip ediyor. Ben takip eden kişiyi de takip etmediğim zaman huzursuz oluyorum. Hani tabak boş verilmez ya! :) Bu sefer liste kalabalıklaşınca blogunu okumak istediğiniz kişilere ulaşamıyorsunuz, bloglarım yazısında gözden kaçırıyorsunuz. Blogun alt kısmında e- posta aboneliği var. E- postanızı yazdığınızda yazılarım e- posta kutunuza geliyordur sanırım. Hoş geldiniz!
dondurma delisi Ocak 23, 2013
Komşu kadının komik koşusunu hayalimde canlandırdım da baya bir komikti :) Sevgisini söylemeyen adama nasıl anlattırılır, nasıl hatırlattırılır ki bilemedim şimdi :/
Çok güzel bir yazıydı her zamanki gibi!!
Devam et, bırakma hiç!! :)
Şımaracağım şimdi :)
Şımar canımmm benim, şımar çabuk :):))
Blogta nasıl şımarılır bilmiyorum ki! Ben mütevaziliğimi koruyayım yine de :D
birgaripSeyma Ocak 23, 2013
Sana ilk kez geliyorum çok beğendim öykünü daha önceden gelmeliymişim dediim kendi kendime eline yüreğine sağlııık:)
Hoş geldiniz! Teşekkür ederim.
safransarı Ocak 29, 2013