ıvır zıvır: BİR BLOG VEDASI....
Cokkkkk tatlı yazmıssın:))ne dıyeyım cok mutlu oldumAma kendını unutmussun:)sen de cok sekersın:))uzun uzun guzel yorumlarınla hep yanımızda ve desteksın.sevgıler sevgılı Ivırbı de ben boyle sevgılı ıvır dıyorum dıye:))gulduruyormusum bazı okurları oyle dıyorlardıe ne dıycem :)
Canım yaa, sen hiç üşenmeden, tek tek yazdın bizleri ha. Ne diim ben sanaSürç_i lisan da ne demek, inan gözlerimi yaşarttın. Çok teşekkür ederim, hemde binlerce kez. İyiki birbirimizi tanımışız dimi ıvırcım zıvırcım ?
25 Nisan 2009 22:48
öykü....aaaa aşkolsun vallahi ... kendimi en sona yazdım... yaaa :S....Ivır kelimesini bende çok sevdim... gerçekten komik ve sevimli bir ifade....ama artık okurlar bu kelimeye gülmeyecekler ... artık olmayacağım:) ...:S ama belki başka bir 'ıvır' gele blir bilemem :S
guguk kuşu...ben teşekkür ederim...tanışmak çok güzeldi..
vallahi baktım resim işi prim yapıyor son olarak boydan resmimi yayınlayayım dedim.. ''uzanmışım kaldırıma'' başlığıyla.. :)
gereksiz yazar...ilahi.. resmide hakkat resim sandım ya...
gözlerim doldu be, üff be,nereye gidiyorsun..ne olacak haftada bir yazı yazsan ales bir şey demezdi.benim de kpss var ama hey maşallah yazıp duruyorum.gitme valla. bak gitme dedim..gitme huu kime diyorum..!!
26 Nisan 2009 06:53
Ya IVIRyazının yarısı cıkmamıs ben ılk yorumu yazdıgımdasımdı okudum:(blogunu kapamakzorunda degılsındursun oher zaman yazmasan da aklına estıgınde fırsat buldugndabı noktakoysan yeteruzuldum ben sımdı cok ya:(
26 Nisan 2009 07:11
Şu vedalardan hayatım boyu nefret ettım nerde nasıl karsıma cıkarsa cıksınhep ıcımı acıttı
26 Nisan 2009 07:15
sevgılı ıvırcımhttp://beyazkedi-silbastanbaslamakgerekbazen.blogspot.com/oku bu yzıyı v blogunu sılme
26 Nisan 2009 08:23
yaaaaa:((( bak bende ağlayıyırum:(ne güzel anlatmışsın yazmışsın herkesi teker teker.. sakın silme blogunu..Ales için blog mu terk edilir yaaaa:((((Tamam, projeni falan yap, hatta bize yurtdışından bildir yaşadıklarını..vallahi ben şu an kendimi blog kapısına zincirleyip protesto eylemime başlıyorum ona göre:)tamam mı....
Hayrola ıvır daha karpuz keseceği dik:)) Nereye böyle?? Senin farklı projelerine tam alışmışken!!!Cami avlusu benzetmene ters bir açıklama yapayım..İnternete girmediğin sürece tamam bu benzetme uyar.. Ama internetsiz bir yaşamında olamıyacağına göre, girdiğinde bir liman işte..Bırakta serverler düşünsün ne olacağını bence..Arada zihni sinir projelerini bizlerden esirgeme derim..Sonuçta bize kendini tanıttın ve o kadar da özgür değilsin artık..Zamana bırakman dileğiyle..
cesetizleri'nin başındaki bela, kpss, bende de var, ama bu stres ancak blog yazarak atılabilir. ha oldu da tamamen kapattın, yazmayı bıraktın diyelim; bunu saymıyoruz, yine bekliyoruz.
26 Nisan 2009 17:38
Hayatınızda başarılar dilerim..Yolunuz açık olsun..
26 Nisan 2009 19:44
Sevgili ıvır,Hepimizin (ki ben bunu sık sık yaptım) bir şekilde hayatımızda bloglarımızı 2. plana itmek zorunda kaldığımız oldu,hatta ona küstüğümüz.Bu sabah ,bizleri anlatan yazının son paragrafını okuduğumda çok üzüldüm.Dedim ki ara vermek ayrı, bir şekilde yeniden bir gün yazacağını biliriz ama tamemen kapamak hatta yazdıklarına zaman zaman dönüp bakamaaAk çok üzücü olacak ,en azından benim için.Düşelyip de içinden keşke dediiğin tüm hayallerin dilerim en kısa zamanda gerçek olur.Ne zaman bir doktora ihtiyacın olursa ben buralarda bir yerdeyim.Son söz:Gitmesen olmaz mı?Gerçekten özleyeceğim seni .
Ivırcım Zıvırcım, neryeee gidiyosuuuuun, niye amaaaaa, bak ben seni özlerim amaaa, vedaları hiç sevmem o kadar çok vedalarım oldu ki, gitmeeeeeeee
gitmiycen dimi:(, gitme gitme
27 Nisan 2009 10:42
yav bi ales için mi bizi terk edicen, gtme noolurrrr, böööö ağlarım bak şimdi, kimse susturamaz beni sünger bob gibi her yeri sel bastırana kadar ağlarım. ben kimlere ıvırcım zıvırcım derim hem,gitmiycen dimiiiiiiigitme nooluuuuuuur
gitmedin dimi? hıh gitmemişsin:)
doğru valla cesi haklı, ben de doçentlik sınavına başvurdum, noolcekki, ikisini birarada yürütür gideriz işte, GİTMMMEEEEEEEE,
aaa ıvırcım zıvırcım, sana ne diicem, mmmmm, şeyyyy, ne dicektim yaaa ben, hay allah unuttum işte (biraz da böyle oyalıyayım bari dedim, yuttunmu:))
27 Nisan 2009 18:36
Sevgili Ivir zivir,Vedalar hep huzunludur...buruktur.Keske bloguna devam edebilsen diyorum. Ama hayatimizda onceliklerimizi de bilmek gerekiyor. Sana hazirliklarinda basarilar diliyorum. Her sey gonlunce olsun...Hayallerinden de guzel hem de.Ayrica usenmeyip "biraz":) ile ilgili yazdigin icin tesekkur ediyorum sana okyanusun ardindan:)Bu arada evet, dediklerini iletmek lazim Obamaya cok haklisin!...Sevgi ve selamlarimla.Her sey gonlunce olsun.
bloguma gelen kaliteli, farklşı ve uzun yorumların sahibi.. bir veda sayfası olmuş şimdi. yazı uzun okumadım, nöbetteyim yine ve TUS açıklandı. ama ben telefon konuşmaktan ve hastaları doğurtmaktan (bu gece doğumevinde nöbetçiyim de!) ancak bakabiliyorum nete ve kısacık vaktim var. sanırım bir sınav ya da onun gibi bir hazırlık için artık yazmayacaksın. yanlış da anlamış olabilirim bilemedim..ama vedalar hep gidişin hüznünü barındırır. seni tanımasam da yorumlarını hep çok sevdim, sahiplendim benimmiş gibi, tekrar tekrar okuduklarım oldu..bilemedim şimdi. gitmesen keşke demek geçti içimden. acaba faydası olur mu bilemeden..
Tırnak cilası gibi yarı aydınlıktan sarıya kavuşmuş mutlu sonların ışıldamasından öte,diğer tarafımdaki yüzlerde güneşe karşı bir soğukluk hissederdim kalbime uzanan elimde.Ve görsellikten öte düşünmeye çalışırdım yitirilen ben miyim yoksa yitirdiklerim arasında kaybolup gidenmiydim.Aslında değer vermekten ziyade bir sınır çizgisi olmalıydı hislerim ve duygularım arasında.Hissedebilirdim ama duygularımda duymazdan gelmeliydim,en azından üzülmem gerektiği zamanlardan önce.Kremalı bir bisküvi gibi tatmalıydım ara sıra mutluluğun beyazından,sonra acı bir çay içmeliydim tadını unutabilmek için.Siyah bir ekranda sarı sayfalı ilanlar gibi arardım bazen içinde kaybolduğum sihirli sözcükleri.Ve bana ait olan ne varsa sadece benim olarak kalırdı ve yinede benimdi.(blog sitenizi takip ediyorum zamanım oldukça ve çok içten.son yazımı burda yorum olarak göndermek istedim...HAYATINIZDA BAŞARILAR...)
sana ordaki kızıl saçlı çocuk şirin benim desem itiraf etsem kalır mısın :pbiloglar insanın hayatının önüne geçmeye başlıyor bir süre sonra. bağımlılık gibi bir hal alıyor ama sen istersen daha az uğrayabilir daha az yazabilirsin. biz de ıvır zıvırın yazılarından hayata bakış açısından bihaber olmayız. olmayız olmamalıyız değil mi. çok sık olmasa bile sen yazmayı bırakma :)ben biliyorum ve inanıyorum bu veda havası kısa sürecek :)
el-veda olmadığı sürece itiraz etmemeli muhtemelen:)vedalar iyidir özlem barındırır sonra dönersin kucaklaşırsın falan işte bilirsin bunları :)ve hep gerekli olduğu içindir veda lar...şimdi sen gidiyorsun ya :) çabuk geeel! ama benim çabugumdan olmasın senin cabugundan! biliyon muuu! ben o arka plana özel istekle geri döndüm:) bi ara beyaz yapmıştım:) zaten siyahla beyaz dışında renk bilmiyorum. hayır hayır futbolizm le alakalı değil kim demiş! :pıvırcıgım iyi bak kendine! (annem nefret ediyor bu sözden! allahtan blog okumuyor:p )görüşelim olur mu;)
yaaaaaa selammm ben yeni geldimmm amaaa :( lütfen gitmeyin yeni bir okurunuz ve yeni bir blog açmış brii olarak söylüyorum yani bloğu kapatmayın benim gibi maalesef geç keşfedenelr olbilir değil mi,kapatmazsanız biz iyi bakarız siz gelinceye kadr:( sevgilerimleeee blogcu dostları ne gzüel anlatmışsınız hepsine katılıyorum.sizi de okuyacağım.
yazılanların hepsi senin iyiliğini,dostluğunu ve kalp güzelliğini anlattı bana...geçici bir süre veda anlaşılabilir ancak kapatmak olmamalı...burası senin zamanını ve harcadığın emekleri gösteren bir boyut...o nedenle sadece güle güle git ve işlerin bitince güle güle geri gel diyorum...bekliyorum arkadaşım haberin olsun...
1 Mayıs 2009 06:34
merhaba arkadaşım yazını çok geç gördüm okuyunca baya hüzünlendim ne güzel ifade etmişsin her şeyi bende sana çok teşekkür ederim güzel yorumların için :)inşallah tekrar aramızda görürüz seni sınavların ve çalışmaların iyi bir şekilde sonuçlandıktan sonra tabi :)sevgi ve selamlarımla başarılar dilerim