About ICOPEC / ICOPEC'e Dair
The deliberate employment of the term “political economy” in the title “International Conference on Political Economy” implies the fact that economics is perceived as an integral part of social phenomena in this conference. Accordingly, even if economic institutions and relations form the foundations of society in the contemporary world, economic development is dependent on social power and dynamics, while economic policies, per se, are shaped by not only technical processes but also diverse interests and choices. Within this context, politics is involved in every encounter between different economic classes, social groups and genders being shaped by the visions of a better life as the subject matter of philosophy, ethics and religion and at times it finds its best expression in art. Law, on the other hand, is the embodiment of all social relations which are, in essence, political.
Thus, this conference does not reduce society to market relations despite viewing economy in the heart of social relations. It, above all, considers the society as a political entity. Indeed, everything constitutes the subject matter of politics. The arguments in favour of purifying market relations of the influence of politics and the discourse that they take place in their own right serve to disguise the conflicts of interest and power asymmetries inherent therein. This conference regards man as a homo politicus, as Aristoteles put it, rather than a homo economicus.
Focusing on a specific topic every year, the conference also aims at continuity in terms of the topics elaborated upon thereby providing a forum for the further discussion of the papers and presentations of the previous year’s conference.
We started our series of conferences with the title “Adam Smith in Our Day”, intending to organize a conference approaching Adam Smith, regarded as the founder of political economy, from the perspective of his works on both political economy and theory of ethics as well as with reference to his prominence and significance in our time. The papers presented in the conference expressed a leftist criticism of classical political economy due to the influence of the emerging global economic crisis. Indeed, the same crisis determined the topic of the following two conferences: “(Economic) Crisis and Development” and “Labour Markets and Employment”. The aim of the former was to analyze the global economic crisis not only through its financial dimension but also from the perspective of all its economic and non-economic aspects with a historical approach on the basis of changing economic policies; while the latter aimed to discuss the relationship between job markets and employment in general, as well as the surge in unemployment caused by the crisis, in particular, as they relate to the changes in economic policies. In the last two conferences, the focus was on the specific characteristics of globalization. Our fourth conference entitled “Flexibility” was organized with a view to analyzing flexibility, a notion which constitutes one of the basic trends of globalization, within a broad context ranging from labour relations to private life and personality traits. The papers presented in this particular conference made it clear that the notion of “flexibility” was predominantly studied in the academia in terms of its negative consequences in labour relations. Our fifth conference “The Reason of the Age” aimed to understand the mentality of the age, directing criticism against the rightist mentality, which advocates a “market / business” approach not only in the economic field but also in political and social fields.
This series of conferences, hosted by their chief organizer Kocaeli University, could certainly not come into existence without the continuous support of its partners. The first conference was organized in 2009 with the collaboration of Kocaeli University, Çanakkale Onsekiz Mart University and Silesian University (Czech Republic). In the second conference, the organizers were joined by Westminister University (United Kingdom), which replaced Çanakkale Onsekiz Mart University. Westminister University acted as one of the chief organizers thereafter. IRES Piemonte Socio-Economic Research Institute of Piedmont (Italy), Technical University of Ostrava (Czech Republic), University of Belgrade (Serbia), and the Pontifical Catholic University of Peru joined the organization committee, in the third, fourth and fifth conferences, respectively. Among the constant supporters of the conference, The Central Bank of the Republic of Turkey, TÜBİTAK and Kristal-İş should be mentioned.
The keynote speakers were Vivienne Brown and Tülin Öngen, Erinç Yeldan, Fuat Ercan, Ali Hakan Kara, Pierre Dardot, Gilbert Archar and Cihan Ziya Tugal in the first, second, third, fourth, fifth and sixth conferences, respectively. Among the invited speakers were Hillel Ticktin, Richard Gunn, Micheal Perelman, Gerard Dumenil, Jamie Gough, Güneri Akalın, E. Ahmet Tonak, Sungur Savran, Atilla Göktürk, Serpahim Seferiades,N. Emrah Aydınonat, Dinç Alada, Yahya Sezai Tezel, Paul Zarembka, John Weeks, Berch Berberoğlu, Erinç Yeldan, Kemal Yıldırım, Dorothy Noyes, Sadi Uzunoğlu, İzzettin Önder, Alfredo Saad Filho, Turan Yay, Ahmet Haşim Köse, Mehmet Türkay, Galip Yalman, Korkut Alp Ertürk, Ingo Schimidt, Uğur Selçuk Akalın, Mustafa Sönmez, Levent Köker, Kerem Alkin, Mike O’Donnell ve Sohrab Behdad.
Information concerning the profiles of participants and listeners of the conferences is also pertinent in giving an overview. In all the conferences, the rate of the foreign presenters was 16-38 %, while the rate of those participating as listeners from foreign countries was 11-32 %. As for the rate of those participating as listeners on the basis of their genders, the percentage of female listeners was 25-42. The conferences have evolved into discussions in front of students rather than merely a platform for academicians and this has resulted in an increase in the number of participants. It is our aim to further increase the number of presentations by foreign participants together with the number of listeners and presenters participating in our conferences.
Ekonomi politik kavramı bugünlerde kulaklara pek tanıdık gelmiyor. Kökeni daha eskiye giden kavramı Smith ve Ricardo gibi klasik okul mensupları kullandılar, Marx da devraldı. Neo-klasik okulun ortaya çıkışından beri artık iktisat kavramı tercih ediliyor. Oysa ekonomi politik kavramının iktisadı da içine alan daha geniş bir iması vardı. Çağımızda iktisat disiplini, diğer toplumsal kertelerden bağımsızmışçasına, iktisadi olguların rakamlarla ölçüldüğü, grafikler üzerinde gösterildiği, doğa bilimleri benzeri bir objektiflik iddiası taşıyan teknik bir uzmanlık alanı olarak tarif ediliyor.
Uluslararası Ekonomi Politik Konferansı politik iktisat kavramı tercihi ile toplumu bir bütün olarak inceleme nesnesi gördüğünü ima eder. Buna göre, modern zamanlarda iktisadi kurum ve ilişkiler toplumun temelinde olsa da, iktisadi gelişim toplumsal güç ve dinamiklere bağlıdır, iktisat politikaları ise sadece teknik süreçlerin değil aynı zamanda farklı çıkar ve tercihlerin konusudur. Bu anlamda siyaset, farklı ekonomik sınıflar, toplumsal gruplar, cinsiyetler arasında her yerde belirir; felsefenin, ahlâkın, dinin konusunu oluşturan iyi yaşam tasavvurları arasında şekillenir, bazen sanatsal ifade biçimleri bulur. Hukuk da aslında siyasi olan bütün toplumsal ilişkilerin bir özetini verir.
Dolayısıyla Konferans, ekonomiyi toplumsal ilişkilerin temelinde görmekle beraber, toplumu piyasa ilişkilerine indirgemez. Toplumu her şeyden önce siyasal bir birliktelik olarak görür. O halde her şey siyasetin konusudur. Siyasetten arındırma söylemleri kendiliğinden olduğu tahayyül edilmek istenen piyasa ilişkileri içerisindeki çıkar farklılıklarını ve güç eşitsizliklerini gizlemeye hizmet eder. Konferans insanı iktisadi varlık olmaktan önce, Aristoteles’in de vurguladığı üzere, siyasi varlık olarak görür.
Konferans yaşadığımız çağı ve dünyayı anlamak ister. Sadece fotoğrafını çekmek değil, içinde taşıdığı potansiyelleri de görmek ister. Bunun için modern toplumun gelişimine tarihsel bir perspektifle bakar; uzun dönemli eğilimleri ve dinamikleri arar; kalıcı ve geçici olanı ayrıştırmaya çalışır. Öznel toplumsal/siyasal mücadelelerin önemini küçümsemez, ancak onları da nesnel koşul ve olanaklar çerçevesinde açıklamaya çalışır. Geniş kesimlerin mutluluğunu nesnel koşul ve eğilimler üzerinde aramayı önerir.
Etik açıdan, Konferans betimlemeden çok analiz etmeyi, olana eleştirel yaklaşmayı ve olanın yanında olması istenebilecek olası alternatifleri araştırmayı bilim yapmak olarak görür ve teşvik eder.
Konferans her yıl yeni bir tema belirlemesine karşın bir sorun geleneği de oluşturmak ister ve önceki tebliğ ve tartışmaların devamını teşvik eder.
Konferans serimize “Günümüzde Adam Smith” ile başladık. Politik iktisadın kurucusu kabul edilen Smith’i, politik iktisat alanındaki eserini ahlak teorisi alanındaki eseriyle birlikte ve çağımız için anlam ve önemi ile birlikte düşünen bir konferans hedefledik. Konferansa gelen tebliğlerin bir kısmı yeni başlamış küresel ekonomik krizin de etkisiyle klasik politik iktisadın soldan eleştirisini içeriyordu. Kriz, sonraki iki konferansın da konusunu belirledi: “Kriz ve Kalkınma”, krizi sadece finans boyutuyla değil, ekonomi ve ekonomi-dışı tüm yönleriyle ve tarihsel bir yaklaşımla iktisat politikalarındaki değişime bağlı olarak ele almayı; “Emek Piyasaları ve İstihdam” ise genel olarak iş piyasaları ve istihdam arasındaki ilişkiyi ve özel olarak da krizin tüm dünyada aniden yükselmesine sebep olduğu işsizliği ekonomi politikalarındaki değişikliğe bağlı olarak açıklamayı amaçladı. Son iki konferansta ise küreselleşme döneminin temel özelliklerine bakma fırsatı bulduk. Dördüncü konferansımız “Esneklik”, küreselleşme döneminin temel eğilimlerinden birini, çalışma ilişkilerinden özel hayata ve kişiliklere kadar her alanda görülen esnekliği ele almak istedi. Gelen tebliğler esnekliğin en çok çalışma ilişkilerinde yarattığı olumsuz sonuçları ile akademik araştırmanın gündeminde olduğunu gösterdi. Beşinci konferansımız “Çağın Aklı”, çağın zihniyet dünyasını anlamayı hedefledi ve sadece ekonomik alanda değil, siyasette ve tüm toplumsal alanlarda piyasa/şirket mantığıyla düşünmeyi öneren yeni-sağ akla eleştirel biçimde odaklandı.
Ana yüklenici olarak Kocaeli Üniversitesi’nin ev sahipliğinde yürütülen konferanslar ortakları ve destekçileri olmadan şüphesiz gerçekleşemezdi. 2009’da ilk konferans Kocaeli Üniversitesi yanında, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi ve Silezyan Universitesi (Çek Cumhuriyeti) ile birlikte düzenlendi. İkinci konferansta üçüncü ortak olarak Çanakkale Üniversitesi yerine Westminster Üniversitesi (İngiltere) geldi ve daha sonraki konferanslarda da ana ortak olarak yer aldı. Üçüncü konferanstan itibaren IRES Piemonte Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Enstitüsü (İtalya), dördüncü konferanstan itibaren Ostrava Teknik Üniversitesi (Çek Cumhuriyeti), beşinci konferansta Peru Ponifika Katolik Üniversitesi ve yedincisinde Belgrad Üniversitesi (Sırbistan) konferans ortakları arasına eklendi. Konferansın süreklilik arz eden destekleyicileri arasında ise en önde Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası, TÜBİTAK, Petrol-İş, ve Kristal-İş sayılabilir.
Konferansların akademik açılış konuşmaları ilkinde Vivienne Brown ve Tülin Öngen tarafından; ikincisinde Erinç Yeldan, üçüncüsünde Fuat Ercan, dördüncüsünde Ali Hakan Kara, beşincisinde Pierre Dardot, altıncısında Gibert Archar ve Cihan Ziya Tugal tarafından yapıldı. Konferansların çok sayıdaki davetli konuşmacıları arasında Hillel Ticktin, Richard Gunn, Micheal Perelman, Gerard Dumenil, Jamie Gough, Güneri Akalın, E. Ahmet Tonak, Sungur Savran, Atilla Göktürk, Serpahim Seferiades,N. Emrah Aydınonat, Dinç Alada, Yahya Sezai Tezel, Paul Zarembka, John Weeks, Berch Berberoğlu, Erinç Yeldan, Kemal Yıldırım, Dorothy Noyes, Sadi Uzunoğlu, İzzettin Önder, Alfredo Saad Filho, Turan Yay, Ahmet Haşim Köse, Mehmet Türkay, Galip Yalman, Korkut Alp Ertürk, Ingo Schimidt, Uğur Selçuk Akalın, Mustafa Sönmez, Levent Köker, Kerem Alkin, Mike O’Donnell ve Sohrab Behdad sayılabilir.
Katılıma, bildiri veren ve dinleyici katılımcılara ilişkin bazı bilgiler konferanslar hakkında fikir verici olacaktır. Konferanslar boyunca bildirili katılımcıların uyruklarına göre dağılımında yabancı katılımcı oranı % 16-38 aralığında kaldı. Dinleyici katılımcıların uyruklarına göre dağılımı bakımından ise yabancı katılımcı oranı % 11-32 aralığında gerçekleşti. Dinleyici katılımcıların cinsiyete göre dağılımına gelince, kadın katılımcı oranı % 25-42 aralığında değişti. Konferanslar süreç içinde entelektüeller arası bir tartışma olmaktan öğrenciler önünde bir tartışma olmaya doğru evrilmekte ve bu da katılımcı sayısında artış olarak yansımaktadır. Konferansımız özellikle yabancı katılımcılardan gelecek bildiri sayısını ve genel katılımcı sayısını daha da artırmayı hedeflemektedir.