“En Başarıl” ı Ödülümü Geri Alsınlar
gulcer tarafından 22/05/2012 tarihinde gönderildi
“En bilmem ne” diye yılın “en” lerini seçenler bence sektöre göre çeşitlendirdikleri, kategorize ettikleri klasmanlarına bir de “bölgelere göre “ yi de eklemeliler.
SİAD ların “en” lerini kıyaslamak lazım. Biri bir araştırma yapsa her bölgedeki SİAD’ın “en başarılı”sının yetkinliklerinin farklı olduğu ortaya çıkacaktır bence.
Örneğin Adana ile Bursa, İstanbul ile Urfa’daki işveren veya işçi dernekleri “en başarılı yönetici /çalışan ” seçse hangi yetkinlikler öne çıkar sizce?
Veya başarılarını sağlayan , kullandıkları yöntem ve /veya araçlar aynı mı?
Temel yetkinliklerden çakışan, örtüşen çok az olacaktır kanımca.
Mesela ben geçtiğimiz yıl BUİKAD ın en başarılı kadın yöneticisi ödülünü sadece Marmara bölgesi için almalıydım. Benim yönetsel başarımı sağlayan yetkinliklerimin hiçbirinin Ayvalık ta geçmediğini anlıyorum bugünlerde.
Ülkeler bazında başarılı yönetici yetkinliklerinin farklı olduğunu anlıyorum da, aynı ülke, aynı kültürde, bölgesel olanları anlamakta zorlanıyordum, ne yalan söyleyeyim.
Mısır’a gitmişti yönetici arkadaşlarım , keşif iş gezisine. Mısır tatilimde yaşadıklarımdan , onların çalışanlar için , işyeri kültürü için aktardıkları gözlem ve izlenimlerine hiç şaşırmamıştım doğrusu.
Hilton da burnuna parmağını sokup karıştıran, sonra hemen servis yapan garson görmüştüm mesela.
Hatta Nil nehri kenarındaki lokantadaki kirli tabaklara itiraz ettiğimizde, oturduğumuz masanın örtüsünün köşesiyle tabağı silip, tekrar önümüze konduğunu bizzat yaşayarak öğrendim.
Veya alışverişte söylenen fiyatın “valla billa “dese de beşte birinden de ucuza alınabileceğini öğrenmiştim.
Kütahya ‘da teşvikli bölgede sırf işgücünün fabrika kültürüne uyumsuzluğu nedeniyle sanayicinin orayı terk ettiğini veya birbirlerini caydırdıklarını duymuştum da Ege de zorlanacağım hiç aklıma gelmemişti.
Bursa da yetişen nesil sanırım kendini genellikle yetersiz hissettiği için veya hep azarlandığı, cezalandırıldığı, korkutulduğu için o yöntemler kanıksandığından oradaki yöneticilikte işe yaramıyor galiba.Yani bağırıp çağırmak, ceza vermek…ters tepiyor veya hiç etkisi olmuyor.Duyarsızlaşma var sanki.
Şehir insanını motive etmek, pohpohlamak, havuçla yönetmek başarıyı etkiliyorken, Ayvalık’ta ise sinirleri alınmış, rekabetin olmadığı, hırslardan yoksun, paraya ihtiyaç duymayan, keyfi önceliklendiren bir kitlede sertlik işe yarıyor.
Test edip onayladım son 20 gündeki 6 ayrı ekipte.
Evimde tadilat var da.
Zannedersin site tadilatı…oysa basit yazlık 3 odalı ev ..
“Höt “ demen gerekiyormuş burada meğer , iş bitirtmen için.
Para peşin verilmeyecek, onu zaten öğrenmiştik de , avans, kaparo da işe yaramıyor buralarda.
Mükellef sofralar, çay, kahve, meşrubat ikramlarında pasta keyfi de etkisiz.
Teşekkürler, eline sağlık, süpersin.. sözlerinin hiçbir etkisi yok.
Sesini yükselttin mi, gözlerini patlattın mı, “tamam yengeciğim” le işler yürümeye başlıyor.
Tüm bildiklerinizi, gittiğiniz yörelerde değiştirmeniz gerek.
Planlamadan örnek vereyim mesela . Burada zaman bol… Değer yaratma diye bir kavram yok. Çabuk bitireyim de para kazanayım da bilinmiyor. Hızlı yapayım, çok müşterim olsun, zengin olayım hedefi de yok. Referans kavramı da önemsenmiyor.
Hiç kimsenin acelesi yok. Anlayamıyorlar seni. Sen de onları.
Teslimat sürelerinde sapma minimum %100.
Sevkiyat performansın doksanın altında ise sana iş vermeyen OEM lerle çalışanlar, sakın ola buralara yerleşmeye kalmasınlar, kanser olurlar valla.
Kol saati ile iş yapanlar, burada gemici takvimiyle iş yapanlarla bir arada olamazlar.
İşe gelirken patron gibi istediği saatte gelen ustalar, giderken işçi, saatiyle dakikasını sektirmezler.
Sıcak ülkelerin sıcak insanlarının zamanı, saati, takvimi işliyor buralarda…
“Öğleden sonra” , “ikindi vakti civarları” gibi tanımlamaları duyarsanız şanslısınız. Çünkü, bi ara bakarız, bu hafta geliriz, yarın veya öbür gün uğrarız dan iyidir bu vaadler.
Emekli olayım da huzur için Ege ye , Akdeniz e yerleşeyim diyenlere duyurulur.
Tatil için süper.Amaaaa…
Eğer tüm ihtiyaçlarınızı kendiniz giderebilecekseniz, hastaneye, postaneye, belediyeye,tamirata.… işiniz düşmeyecek şekilde yaşayacaksanız buyurunuz.
Yoksa önce terapiye , sonra buraya.
Bakalım adaptasyonum ne kadar zaman alacak.
Elbet uyum sağlayacağım.
Tembellik ve keyif bulaşıcı olsa gerek.
Bu yazı Ayvalık, Günlük kategorisine gönderilmiş ve Ayvalık ta yaşam, bölgelere göre çalışan yetkinlikleri, Ege insanının özellikleri, kültürel farklılıklar, yönetici yetkinlikleri, yönetim farkı, zaman planlaması ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.
“En Başarıl” ı Ödülümü Geri Alsınlar için 2 cevap
Dinçer YILMAZ der ki:
Merhaba. Yazını okuyunca bir anımı hatırladım.
Ayvalık’taki evimizin üst pencerelerinin küçük camları renkli idi. Camları değiştirmeye karar verdik. Toplam 5+5 =10 adet aynı ölçüde küçük camlar. Ölçüsünü kendim aldım ve camcıya gittim. Camları işyeri sahibi ölçüye göre kesti ve yanında çalışan ustasına abinle git değiştir gel dedi. Usta malzemeleri aldı bagaja yerleştirdi, ödemeyi yaptım işyerinden ayrıldık ve öğlen vakti eve geldik. Usta camlarla epey bir cebelleşti ve ben burada kısmi zamanlı çalışıyorum kusura bakma biraz ağır çalışırım dedi. Bir süre sonra iş neden bitmedi diye işyeri sahibi aradı. Usta da iş uzayacak dedi. İşyeri sahibi 2 usta daha gönderdi kamyonetle geldiler. Onlarda biraz çalışıp işyerine dönmeyince işyeri sahibi de motorsikletiyle yardıma geldi. Talimatlar verdi ve çabuk bitirip dükkana gelin diyerek ayrıldı. Ardından kamyonetle gelen 2 usta bizim başka yerde işimiz var diyerek ayrıldı. Vakit akşama yaklaştı hava kararmak üzere. Bu iş bitmeyecek diyerek sona kalan ustaya yardıma karar verdim. Bir süre sonra abi bu işi sen iyi yapıyorsun diyerek camları, macunu ve çivileri de bırakarak o da ayrıldı. Camları ben takmak zorunda kaldım. Bu olayı hatırladıkça gülerim.
Gelelim son cümlene sen de biliyorsun ki “can çıkar huy çıkmaz.”
Canım kardeşim benim…
Ama biz, ikimiz de biliyoruz ki, bizim 70 yaşındaki babamız onu 1 saatte bitirirdi…
İddiasına girebiliriz o “usta”larla…