Yazı Tarihi: 14 Şubat 2020 Cuma 07:37
Var. Ve biz onlara çiftçi diyoruz. Hem toprağın sesini duyan hem de ekmeğini ondan çıkaran, her gelişmiş ülkenin en çok önem verdiği ama her nedense, bir tarım ülkesi olmasına rağmen Türkiye’nin hiç önemsemediği meslektir çiftçilik.
Gübre ve kullanımı konusunda bilgi verirken belirtmiştim: Aslında işin özü topraktır ve çiftçilik çok zor ve bir hayli cefalı bir meslektir.
(SGK) Sosyal Güvenlik Kurumu’nun 2018 yılı verilerine göreTürkiye’de çiftçi sayısı son 10 yılda %38 azaldı. Tarım alanları da son 15 senede %12 düştü. Sebze bahçeleri alanı ise aynı dönemde %15 küçüldü.
Peki neden? Bütün anneler çocuklarını organik beslemek isterken, bütün dünya vegan olmaya yönelmişken, her doktor ve diyetisyen sebzenin öneminden bahsederken, neden ve nasıl çiftçilik mesleğine olan önem bu kadar düştü?
Modern devletler, bütçe üzerinden, ürettiklerine göre çiftçiye maddi destek verirler. Mesela kanıtlayamadığım bir kaynağa göre Hollanda'da geçen yıl için tarıma aktarılan destek tutarı GSMH’nın %8’ine yakın bir rakammış. Ve yine Hollanda'da yapılan "kırmızı mazot" uygulaması ile devlet, tarımsal üretim yapan çiftçilere, rengi kırmızı olan ve sadece tarımsal üretimde kullanılması amacı ile çok ucuz bir fiyattan mazot vermektedir.
Türkiye'nin uzun soluklu ve hedefe dayalı bir tarım politikası olmalı. Bu durumda aşağıdaki gibi “patates soğan” krizleri de yaşanmayacaktır:
2012 ocak patates fiyatı: 0,25 TL
2014 ocak patates fiyatı: 2,50 TL
2020 ocak patates fiyatı: 1,90 TL
Tarımda en büyük masraflardan biri akaryakıttır. Milyon dolarlık yat sahipleri yerine ekmek parası için ter döken çiftçiye ucuz mazot verilmeli. Hollanda’da olduğu gibi aslında sadece vergisiz bile verilmesi yeterli olabilir.
Tarım toprakları analiz edilmeli ona göre ne ekileceğine karar verilmeli. Çiftçilerimize de yeterli teknolojik donanım için eğitimler verilmeli. Modern tarım için destek olunmalı.
Son olarak da üretici pazara erişimde zorluk yaşıyor ve ürününü değerinde satamıyor. Üretici fiyatı ile market fiyatı arasında en az 3-4 kat olan fark bir an önce giderilmeli, düzenleme çiftçi ve tüketici lehine iyileştirilmeli.
Sen beyaz yakalı arkadaşım, öğle yemeğinde yediğin marul dolu salatan için, sen sevgili anne, bebeğine hazırladığın organik kabak yemeği için, sen canım vegan dostum nohutlu ekmeğin için, sen her gün bir elma diyebilen doktor bey abi, her birimiz çiftçiliğin önemini sonsuz kere anlamalıyız. Çünkü içine bulunduğumuz iki şey bizim için çok değerli, birincisi bedenimiz, ikincisi dünyamız. Bu ikisinin de doğru şekilde gelişmesi için çiftçilerin değerinin tekrar tekrar vurgulanması gereklidir ve buradaki köşemde bunu birçok defa dile getireceğim, şüpheniz olmasın. Her şeyden önce çiftçiye saygı duyulmalı ve destek olunmalı.