“ Dünyamı verdiniz bana ” “ Yoksa rüyamı? ” / Basın Yayın / Medya / Milliyet Blog
Bir kadın, Gölcük depreminde, o korkunç depremde göçük altında 72 saat kalmış, kocasını ve bir ayağını kaybetmiş, ama kızını kurtarmış.Acıyı, yürekleri dağlayan acıyı yaşamış, tüm çıplaklığıyla.
Hayat nerde nezaman neyi insana yaşatacağı bilinmiyor. Her an herşer mümkün hayatta. Depremde 3 yaşıda olan, kurtardığı kızı için tek bacağı ile yaşam mücadelesi veriyor.O nun okuması, topluma yararlı bir birey olması için gerekirse kendini feda edbilecek bir anne” Binnaz Tiryaki ”
Kocasının ölümünü, bilincini kaybedip, ölüme yavaş yavaş gitmesini, ardından kızının yaşaması için onun elini sıkı sıkıya tutması ve “bu yıkıntılardan sağ kimse çıkmaz” denilen yıkıntılardan kızıyla birlikte, kocasını ve tek bacağını kaybederek hayata dönmesi.Bu hayata dönüşte Rus kurtarma ekibinin büyük rol oynaması ise onun için bir şans olmuş..
Depremden sonra ellerindeki ile aldıkları iki katlı ev ise artık harap olmuş bir halde oturulacak hiç bir yanı kalmamış, ev sanki birileri tarfından talan edilmiş, bu yüzden annelerinde kalıyorar.Yaşam onlar için tüm zorluklara rağmen devam ediyor.
İşte bu anda komşu kızının televizyonda Kanal D de gördüğü “Yoksa Rüyamı?” adlı programa onun ısrarı ile müracat etmeleriyle birden değişiyor. Hani derlerye insanları mutlu etmek için yapılan, ne gerekiyorsa yapılan bir program. Sayın Uğur Dündar ve ekibi tarafından program da belirlenen ailelere evleri yıkılarak 10 günde yerine depreme dayanıklı çelik konstürksiyon ve içinde yok yok olan bir ev yapılıp törenle teslim ediyorlar. Ev inşatı sürerken de aile 10 günlük tatile gönderiliyor.
Uğur Dündar ustanın ekibinde konunun uzmanı Kaan Onal (mimar), Gizem Kristal(iç mimar), Zeynep Şen(iç mimar) ve Tanem Sivar(iletişim tv-sinema) kurulu bu ekiple gündüzle gecenin karıştığı 10 günde çok başarılı bir iş çıkarıyorlar. Sorunlar bir bir çözülüyor. Ve ortaya madden ve maneviyen çok büyük bir iş çıkıyor.Tebrik etmemek imkansız.
Hele evin teslim törenindeki sahne insanın gözbebeklerinden süzülen damlaları engelleyemiyor. Dede yere çöküp ellerini yukarı kaldırıp dua etmesi, Binnaz hanımın sevinç göz yaşları, o sevinç, o mutluluk seyredenlere de yansıyor.Artık hayata daha sağlam bağlanmaları, yaşamaları, mücadele etmeleri için bir güçleri oluyor.Kendiside koltuk değneksiz yürümesi için yapılan muayeneler sonrasında geçici portez takılıp, Uğur Dündar’ın zayıflama sözü alması, hayata sedece kızı için değil, kendisi içinde bağlanması için bir sebep oluyordu.
Hele en son süpriz de ise en çok sevdikleri ve eşi ölmeden kasetini alıp ona hediye ettiği Murat Göğebaka’nın gelmesi onlar için şarkı söylemesi, sevinç gözyaşlarıyla birlikte Binnaz Tiryaki’nin söylediği gibi” Dünyamı verdiniz bana”
İşte bir tv proğramı ve sevindirdikleri, onlar için yaptıkları ile hayata yeniden bağladıkları, bizim insanlarımız.
Ama toplumumuzda böyle daha çok insan ve aile var.
Tebrikler Kanal D,
Tebrikler Uğur Dündar ve tüm ekibi .....
Sayın Sevim hn Bazı ülkemiz insanının zor durumunu sizinle birlikte aynı düşüncede olduğumu belirtmek isterim. Bir gölde bir damla dahi en azından topluma moral verir diye düşünüyorum. Çok teşekkür ederim. En derin saygılarımla.. 18.02.2007 21:24