Kalabalık Odalarda: Fark Etmeden
Islık çalarak uyandırdı beni. Henüz kapamıştım gözlerimi ılık ve nemli bir sabaha. Onca ısrarına rağmen nasıl dayandın diye sorarsanız, şimdilik verebilecek bir cevabım yok! Oysa ne çok istemiştim son nefeslerini içimize çekerken sigaranın kolumdan çekip ‘hadi geliyorsun sen de benimle’ demesini… Sakin ve kendindeydi her zamanki gibi. Fırtınalı cümleleri, hoyrat davranışları, huysuz geceleri ve vurdumduymaz bakışları yoktu. Saat gece yarısına yaklaşırken küçük sırt çantasını ve hafta sonları yanından ayırmadığı dans ayakkabılarını sırtına takıp İstiklâl’in o derin kalabalığına karıştı.
Saat tam 23:38’di.
Yaşamın dengesi dokulardan geçer. Her şeyin kendisiyle sınırlı bir işleyişi var; ta ki ona başka kapıları açacak bir diğer uyaranın kapıyı çalışına kadar.
Uykudan önce biraz gülümsemen için.
‘ Güzel kız ne yapmış, uyumuş mu?”
‘Uyuyacakmış ama gökyüzüne bakıp biraz düşünmeyi seçmiş. Sonra belki bir bardak süt içip gözlerini kapatacakmış. Hangisi rüya ? ’
Gönderen Burcu Yıldızer zaman: 07:30