Bi’ Beni | Rengarenk Dergisi
Ana Sayfa İçimizden Gelen Bi’ Beni
Yüzümdeki kocaman tebessümden kalan birkaç parça, bin parçaya bölünmüş kalbim, üzerinde tepinilmiş umutlarım, hayal kırıklarım ve kocaman aşkım!
Toparladım hepsini bir araya. Birer sandalye çektim her birine. Birer bira açtım sonra. Mezarlık manzaralı, rüzgarı hiç bitmeyen balkonumda…
Kavurucu sıcakla boğuştuğum günlerin serin akşamlarında seninle içecektim biramı. Sensizliği değil de seni yatıracaktım dizlerime. Şiirlerimi göz bebeklerine dalıp dalıp yazacaktım. Sana her saniye yeniden aşık olacaktım. İmkanlar yaratacaktım kollarına koşmaya ve yanında olduğum her an yeniden inanacaktım; inanmadığım onca şeye.
Bütün şansımı, elime her geçtiğinde sana saçacaktım. Sen benim en büyük şansımdın. Çünkü içinde sen olan her şey şanstı. Sen; yaşayamadığım en büyülü, en güzel şeydin. Yaşayamadım; çünkü izin vermedin. Gözlerini bile ezberleyemedim ben senin; vücudundan ziyade. Saçlarına bulaşmadı kokum. Sesimi ezberleyemedin. Göğsünde yatamadım senin; hayallerinde yatamadığım gibi.
Bugününe, yarınına bulaşamadım senin. Tam da senin istediğin gibi!
Şimdi bulaşamadığım saçlarına bulaşan bir başkası var. Başımı buluşturmak için an saydığım omuzların; başka bedenleri kucaklar oldu şimdi. Bana söylediğin her güzel şeyi, başkaları dinliyor şimdi. Şarkılarını duyamıyorum, sesini duyamadığım gibi. Aynı uykuları, aynı rüyaları paylaşamıyorum seninle. Seni seviyorum ve sen bilmiyorsun bunu. Söyleyemiyorum artık sana. Aramıza giren; mesafeden öte sendin. Aslında aramızdan çekilendin sen. Yaşadığımız, yaşayamadığımız, yaşayamayacağımız onca şeyi elinin tersiyle iten, hiç olmamışım gibi hayatına devam edendin sen.
Umutlarımken, geleceğimken; hayal kırıklığım oldun birden. Bir zamanlar yüzüme onca gülüşü yakıştırırken; gözyaşlarımla baş başa bıraktın beni.
Yüreğimi yasladığımdın sen. Yaşanacak tüm güzelliklere gün saydığım, umutla baktığım, her sabah uyanmama sebeptin.
“Her gece uyku diye yattığım” dilek tuttuğum yıldızlarımdın. Sahip olmadığım gecelerim, umutlarımdın.
Ve ben hayatına yalnızca kapının aralığından bakan, içeri girmeyi istese de giremeyen, sevgisini haykırsa da karşısındakine; sevdiğine duyuramayandım.
Kapattın gözlerini, sağır ettin kulaklarını ve buz tutturdun kalbini. Tuttuğun kadar hızlı bıraktın elimi. Belki de hiç tutmadın; ben öyle sandım.
Hem hayallerim hem hayal kırıklığım,
Hem mutluluğum hem üzüntüm,
Hem kalbim hem kalp ağrım,
Hem umutlarım hem umut kırıklarım,
Hem varlığım hem yok edenim oldun.
Ne çok şeyim oldun öyle! Bir ben senin olamadım. Hayatında yer edinemedim kendime. Davet ettin ama kabul etmedin kalbine.
Bi’ beni sığdıramadın yüreğine.
Bi’ beni be!
Önceki İçerikRengarenk Dergisi “Yaz Gönder” sezonunu açtı!