Çoklu konferans - pislik - istemeyiz devri
04 Nisan 2012, 08:05
Zaten 2. Greentree zirvesinden sonra artık müzakereleri sürdürmenin bir anlamı kalmadıydı. Dolayısıyle bir süre rolantiye yatıp 1 Temmuz’dan sonra AB’nin dönem başkanlığına kurulacak olan Rum’un tutumunu gözlerken “kendi işimize bakmanın” daha yararlı olacağını farz ediyorduk. Fakat ekliyorduk: Eğer bu adada Rum’la yan yana yaşayacaksak çözümsel bir anlaşmaya ihtiyacımız vardır. Bunun için de gelişen olaylarla ilişkiler çerçevesinde gerektiği zaman müzakereleri dürdürmek kaçınılmazdır.
BU GÖRÜŞ TUTMADI. Müzakerelerin tıkandığı yerde bu kez de kimin fikri ile zikri olduğu belirsiz “çoklu müzakerelerden” söz edilmeye başlandı… Tabi amacı bilmiyoruz. Rum’un AB dönem Başkanlığını sulandırmak için mi yoksa gerçekten çözüme kapı açacak yeni alternatif mi? Çünkü “Çoklu Müzakereler” lafını da anlamadık! Mesela Kıbrıs Türk Rum tarafları yanı sıra Türkiye, Yunanistan, İngiltere “beşlisi” mi yoksa bu “beşlinin” de yanına konacak AB ile BM’ler ve ABD çokluğu mu? Sonuçta “nerde çokluk orda fasarya” lafına inanıyoruz ki çözümün geriye kalan tek alternatifi Kuzey’deki KKTC’nin artık Güney’le her konuda yarışacağı bir sosyo ekonomik ivme kazanmasıdır… Bunu sadece gelip giden hükümetlerle başarmak mümkün değildir. Halk külliyen inanacak ki birileri Sağa çekerken öteki Sol’a, bir kesim Devletten yana çözüm isterken berikiler Rum’la aşna fişne olma isteklerinde kamplara ayrılmamaya!
VE ŞU MESELE: “ERİYEN KIBRISLI TÜRK”
Gün geçmiyor ki bir “köşeci” refikimiz çözüm olmaması halinde Kıbrıslı Türkler’in eriyeceğinden söz etmiş olmasın…
Eğer bu lafları “milliyetçiler” denilerek şovenizmle suçlanan Sağ cenahın insanları söylemiş olsaydı lök gibi yerine otururdu. Değil mi ki serde Kıbrıs Türk insanı oluş kimliğini korumak kaygısı vardır.
Oysa laf Sol kesimin olmaktadır. “Eridik, bittik, gittik!” Neden? Yargıları şu: “Çünkü içimize doluşan ve Kıbrıslı olmayan Türkiyeli Türkler bizi her geçen gün biraz daha yemektedirler!” Artık onlar nüfus olarak Kıbrıslı Türklerini de aşmışlar, işimizi aşımızı, evlerimizi topraklarımızı, kültürümüzü Kıbrıslılığımızı elimizden almışlardır. Dolayısıyle bu sürece ancak çözümle dur diyebileceğimizden bir an önce gelsin çözüm!”
NASIL ÇÖZÜM. Türk’ün Türk’ten korkmasına, birilerinin birilerini kendi içinde erittiği iddialarına sarmasına karşın bakın bu süreci durdurmak amacında bir an önce gerçekleşmesini istedikleri çözüm nedir:
“Rumlarla federatif birleşik bir Kıbrıs!” Yani Türkiyeliler giderken yerlerine Rumlar’ın geleceği, Türkiye Kıbrıs’la ilgisini keserken Türk halkının adayı hem ekonomik hem de siyasi yönden Rum’la kardeşçe paylaşacağı bir çözüm! Saplantılarına göre o zaman Kıbrıslı Türk varlığımız kimliğimizle birlikte erimekten kurtulacaktır! Çünkü Rum’un himmet ve Kıbrıslılık aşkı bizi saracak, bizim Kıbrıslılık aşkımız da onları! Ve sona eren vuslatta eski günlerde olduğu gibi yeniden birbirimize kavuşacağız!
Uzun lafa gerek yok! Bu siyaset fanteziyas haline gelmiş düşüncelere hayal bile denmez!
Umutlar tükenip de pislik kader haline geldikte, çareyi kendisine bir “özel gün” armağan etmekte buldular. Ve dediler ki “5 Nisan’da tüm KKTC genelinde temizlik kampanyası başlatılacaktır…”
Zaten bilinendir. “Başlar ne zaman sıkışsa, halka baş vurulması usulden oldu!” “Trafik kazaları önlenemiyor mu? Sokun halkı devreye kendi çözsün! Ekonomide durgunluk mu vardır? Sokun köyleri kentleri devreye, “eko meko turizm” diyerek ve de “hıyardan gafgarıta” kadar isimler vererek, başlatın börek çörek sattırmaya, bereket de gelsin ekonomi de!
Gün’ler zaten bitmez. Bu kez de “çevrenin pisliğini temizleme günü” kampanyası başlat!
AYIPLAR OLSUN. Üç yüz bin kişilik cemaat esamesindeki bu halka “elinize her geçen çer çöpü şuraya buraya atıp savurmak pisliktir, pislik ise çirkinlikle hastalıktır. Kendinizi düşünmüyorsanız çocuklarınızı düşünün. Kendinize saygınız yoksa memlekete gelen yabancıları sayın. Pislik yapmayın ki pis olmayasınız” dedirtemedik. Pislik yaratmamalarını alıştıramadık, kısaca pisliği önleyemedik! Neyse Rum’la birleşik Kıbrıs’ı oluşturduğumuzda (çok ciddiyiz) sayelerinde temizlik tertibi de öğreneceğiz!
Her şey ganimet devri ile başladıydı. Hedef “kap kaçtı!” İsteyen istediğince kaparozladı. Hama huma toplumsal kimliğimiz haline geldi ki hâlâ yiyiyoruz.
Ne var ki vakta ki devreye paylaşım devri girdi, etraf karıştı. Önce kimseler önündeki aşı işi dolayısıyle parayı malı “öteki” ile paylaşmak istemedi. Ve yeni devir açıldı: “İstemeyizzz!” Türkiyeliyi istemeyiz! Yabancı yatırımcı istemeyiz! Mevcutlara karşın yeni iş yerleri açılmasını istemeyiz! Rum’dan alış veriş yapılmasını istemeyiz (fakat Rum gelsin isteriz.) Öyle tesismiş, yol su imiş onları da istemeyiz!
Sonuncusuna Kırklar köylüleri bayrak açtı. Ercan özelleştirildikte genişletecek, oradaki askeri birlik başka yere taşınacak ya. Ve de bölgenin gerekli yerleri istimlak edilecek ya. Geçimleri hayvancılıkla sürdüren köylüler diyorlar ki “istemeyiz! Bizi buradan ancak dozer çıkarır!” Doğru. Ercan hava alanının genişletilmesi önemli değildir. Yeter ki az biraz ötelere çekilecek, tazminatları da ödenecek hayvancının otlağına dokunulmasın! Çünkü onlarınki çok önemlidir!
Ve bir “istemezük” de Gemikonağı’ından çıktı. Limana petrol dolum tesisi yapılacakmış. İstemiyorlar! Devir “istemeyiz” devri ya!