bilge ve annesi: Haziran 2010
Çoook neşeliyiz bu sabah, tahtalara vuruyorum, popomuzu kaşıyorum:)) günlerdir evden ilk kez güle oynaya çıktık.Kıyafetini kendi seçti ama sabahın keskin soğuğunu hesaba katmadığı için tarafımdan beyaz bir tayt ilave edildi:))
Sabahın erken saatleri serin olsa da, sessiz sakin, yavaş yavaş yürüyüşlere başlamam için dürtüklüyor beni...
Sesi kulağıma geliyor, kimi görse, "merhaba, günaydıııın" diyor, taıdık tanımadık hiç fark etmiyor. Bir de hayali arkadaşımız var "kreşe ara verince çocuk kendini hayali arkadaşa vurdu ne yapsın " diyor babası. Arkadaşımız Ankara dışında yaşıyor, bazen İstanbul' da, bazen Antalya' da. Sarı saçları var bir de erkek çocuğu, çok güzel oyuncakları var. İsmin de biraz karasızız bazen "lüyaaa, bazen seylaaaa"(nasıl oğlan isimleriyse?) oluyor. Bu arada annem anlatır benim de "elca" adında zenci (?) bir hayali arkadaşım varmış:)) Bir de "Calliou" seviyoruz, özellikle şarkısına bayılıyoruz, ben annesine hayranım idealimdeki ses tonlu kadın. Cd' lerini aldık, uyumadan önce takılıyoruz ailecek:))
Çayımı yudumlayıp, dışarıda topuyla koşturan Bilge' yi izliyorum. Huzur hissediyorum ve herkese de diliyorum...
Gönderen bilge ve annesi zaman: 30.6.10 2 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen bilge ve annesi zaman: 29.6.10 2 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Pazar günü önce buraya gittik. Bu manzarayı görünce "Aman Allahım" oldum, ardından
yaprakların arasında bu güzelliği görünce hayran hayran baka kaldım. Ama çok kalabalıktı ve sürekli "çoook sıkılddddıııım" diyen Bilge' nin de etkisiyle başka bir yere gitmeye karar verdik.
Koca Çayyolu'nda müşterimiz olan "Köfteci İbrahim" e götürdü. Islama köftesi meşhur olan bu yere gidince baya şaşırdım.Bu tarz köfteyi ilk kez tattım, çok güzel ve hafifti. Sahipleri ve çalışanlar çok ama çok kibarlardı.
Masamız önce gözümüzü, ardından ziyadesiyle midemizi doyurdu. Asıl en güzeli Bozkırda bir vaha edasındaki bahçesiydi. Hiç sevmediğim halde saksılarca sardunyaya ben dahil herkes hayranlıkla bakıyordu.
Güller ve amerikan sarmaşığıyla kaplı duvarların arasında, hala çiçekli mor salkımlar da görmek beni mutlu etti.
Minyatür güller, zinyalar, adını bilmediğim rengarenk güzellikler ve
en çok da cam güzellerini görmek beni çok mutlu etti.
Gelelim "canı sıkılan Bilge" ye. Günlerdir ağzımızda bu laf "çok sıkıldım çook". Sebebi çok basit, uyku düzenini alt üst ettiği için bu kadar keyifsiz. Önce hasta mı acaba diye korkmuştum ama sadece yorgun olduğunu fark ettim. Birkaç gündür gündüz gözünü kırpmayıp, gece de uyuma saatini uzatıp, sabah 6 da zıplayınca böyle oluyor tabi. Cumartesi günü mayo almaya gittik, yüzme dersi için. Tabi yanında kaymayan terlik ve bone de aldık. Evde bütün gün mayoyla dolaştı, tutturdu denize gidelim diye:) Hava da bir tuhaf, çocuğu alıp bir yere de götüremiyorsun. Bir bakıyorsun yağmur yağıyor, bir bakıyorsun güneş bunaltıyor. Evde kalınca da "çoook sıkıldım" lar geliyor. Allah' tan bu sabah geç kalktı, belki dengeyi buluruz...
Gönderen bilge ve annesi zaman: 28.6.10 2 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Biz mutfağa girip, elimizin ucuyla yemek yapmıyoruz. Tüm benliğimizi adıyoruz yemeğe, sonra tadına bakıyoruz her aşamasında...
"palyaço gibiyim baaaak " diyen Bilge' ye, "mutfak palyaçosu" ünvanı tarfımdan veriliyor. İşin komik tarafı ağzını silmeye çalışan babasına "duuuur annem fotoğraf çekecek" diyor, tam OİP' liğiz anlayacağınız:))
Sabah da resim yaparak başladık güne, çok sanatsalız, gerçi kafama da bu çalışma sonucu bir fikir geldi, deneyeceğim bakalım. Her zaman ki gibi başarılı olursa bloğa, başarısız olursa çöpe:))
Bu arada bugün çok yoğun bir gün, herkese iyi hafta sonları diliyoruz ve kaçıyoruz...
Gönderen bilge ve annesi zaman: 25.6.10 1 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen bilge ve annesi zaman: 24.6.10 2 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Yorgunluktan ölüyorum, "yaz yorgunluğu" diye bir şey var mı acaba, "bahar yorgunluğu" gibi? Yoksa bu bana hasıl olan hal ne, bilemiyorum. Dün gene böyle uf puf dururken Koca imdadıma yetişti. Akşam üzeri düştük yola. Beypazarı' na buraya gittik. Müşterilerimizden birisi, mutfak cihazlarında sıkıntı vardı. Koca daha evvel gelmiş, çok beğenmiş. Ceviz ağaçlarının arasında, yan tarafta akan küçük derenin sesiyle çok güzel bir yer Bağ Evi. Yemekler çok güzeldi , ama biz en çok Hüsnü Bey' in sohbetinden keyif aldık. Bir insan doğduğu topraklara ancak bu kadar düşkün, kültürüne bu kadar sahip çıkar. Kelimelerin tarife yeterli olacağını zannetmiyorum, mutlaka gidin. Bilge alabalık yedi, gerçi garson abisi "mundar ettin balığı" dese de, cevabı çok iyiydi. "Köpekbalığı mı bu, ne kadar büyük, yedim yedim bitmedi" dedi:)) Yan masada oturan yabancı konuklarını ağırlayan ailenin oğluyla gidene kadar hopladı, zıpladılar. Biz kocayla osmanlı ocağında gelen kavurmaları hüplettik, ben cevizli erişte, o da yaprak sarması yedi. En son sohbet esnasında Hüsnü Bey' in ikram ettiği höşmerimle de bir cila attık. Önce dışarıda oturmuştuk ama feci rüzgar vardı, bir de anason kokusu geldi burnuma, sormayın rakıdan şaraba döneli yıllar oldu, ilk kez canım çekti:)) Bu arada Hüsnü Bey' in babası Mehmet Emin Dede var, tam 87 yaşında maşallah taş gibi, oranın neşe kaynağı. Bir de oğlu varmış "baytar" etrafta ıslahıyla uğraştığı keçileri de gördük:)) Annesi 80 yaşında sabahtan yaprakları kendi tuzlayıp bastırırmış, kimseler bırakmazmış. Böyle güzel bir gece geçirdik, döndüğümüzde çok geçti, hemen yattık. Tabi sabah kalkamadım, yürüyüşte yalan oldu:((
Neyse geleyim başlığa. Sevgili Umurun bloğunda bahsetmesiyle aylar evvel kütüphaneye üye olduk. İyiki de olmuşuz, Bilge' de film izleme alışkanlığı çok ağır basıyordu. Gerçi hala var ama ufaktan kitaplara da yönelmeye başladı. Önceleri pek gitmek istemiyordu kütüphaneye, artık güle oynaya gidiyoruz. Mutlaka etrafta sohbet edecek birilerini buluyor. Gülümseyen suratların arasından çıkıyoruz üst kata, çocuk bölümüne. Rafların arasında dolaşıyor, kitapları eline alıyor, eviriyor çeviriyor. Sonra bir kitaba karar veriyor, bir tane de ben seçiyorum onun için. Ardından büyüklerin bölümüne gidiyoruz, ben kendime kitap seçerken, oda oturup kendi kitabına bakıyor merakla.
Asla çantaya koydurmuyor kitabını. Mutlaka elinde , sırtında taşıyor:)) Sonra yine etrafta sohbet ettiğimiz kişlere "baak biz kütüphaneden kitap aldııık" yapıyor. Ben de kızını şimdiden kütüphaneye götüren anne modeli olarak gülümsüyorum.
Bu sabah babaya resim yaptı bir çırpıda, notlarının altına:)) "Gülen bir oğlan"mış bu. Bir de hayali arkadaş durumuz var, onu başka zaman anlatacağım..
Bu da Bilge' yle yürüyerek eve dönerken yolumuzdaki kiraz ağacı, bir bu kadar da öbür tarafında var.Hayran hayran bakıyoruz kendisine. Bilge' ye yüzme dersi ayarlamaya çalışıyorum, ofluyorum , pufluyorum, öyleyim yani. Çok uzattım bitiriyorum:))
Gönderen bilge ve annesi zaman: 23.6.10 2 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen bilge ve annesi zaman: 22.6.10 2 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen bilge ve annesi zaman: 21.6.10 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen bilge ve annesi zaman: 18.6.10 1 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Dün mutfaktan Bilge' nin sesiyle odaya geldiğimde, Bilge' yi yere düşmüş, sehpayı da elinin üzerine devrilmiş buldum. Nasıl ağlıyor çığlık çığlığa. Orta parmağı hafif kanıyordu, bir taraftan onu sakinleştirmeye çalıştım, bir tarftan kanı temizledim. Orta parmağı ve yüzük parmağı hemen kan topladı. Yan tarfataki eczaneye gittik, baktılar önemli bir şey değil korkmayın diyerek, iki krem verdiler. Hem morluğunu, hem ağrısını alır dediler. Dönüşte bir de yarabandı yapışırınca Bilge sakinleşti. O da, ben de çok korktuk. İlk kez kendini böyle yaraladı. Akşam sızlanarak uyudu. Kızdım kendime niye doktora götürmedim diye. Öğleden sonraya randevu aldım doktorundan, bugün gideceğiz. Sabah keyifli uyandı, şimdi de şen şakrak dolaşıyor, ama yine de gösterelim bir doktora.
Dün ufladı, pufladı ama Allah' tan oyundan da geri kalmadı. Bol bol hüzünlü baktık birbirimize. Ben parmaklarını öptüm usulca, içim gide gide. "Allah beterinden korusun "diyorum, ama gözümün önünde onu koruyamamış olmak, ne kadar kahredici. Elbette çocuk bu, düşe kalka, güle ağlaya büyüyecek. Biliyorum ona her daim kol kanat geremeyeceğim, her düştüğünde kaldıramayacağım. Yapabileceğim onu güçlü bir insan olarak yetiştirmek, düştüğü zaman kendi başına kalkmayı öğretebilmek. Fikren herşey tamam da, başarabilecek miyiz?
Bu arada dün akşam Bilge uyuyunca kafam dağılsın diye etrafı toparlıyordum. Yeni aldığım nevresim takımlarını paketlerinden çıkartırken, paketlerdeki desenleri fark ettim. Daha önce nette bir yerlerde görmüştüm, aklıma geldi, oturdum bunları yaptım.Bilge şeker sandı sabah:))
Hani dekorasyon amaçlı cam taşlar var ya, onların boyutunda kağıttan desenleri kestim ve taşlara yapıştırdım. Arkalarına ufak birer mıknatısla, birazını buzdolabı süsü olarak kullanmayı düşünüyorum. Başka nerde kullanabilirim bakarım artık. Sabah Koca' yı İstanbul ' a bir seminer için uğurladık. Cuma akşam dönecek sanırım. Biz de kızımla baş başa takılacağız artık. Bu arada dün bahsetmiştim, "Nehir" dünyaya geldi. Tam 4 kg ve 53 cm. olarak, sağlıklı bir şekilde dünyamıza "merhaba" dedi. Annesinin de sağlığı yerinde, tekrar sağlıklı ve keyifli bir hayat diliyorum onlara...
Gönderen bilge ve annesi zaman: 17.6.10 4 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Böyle bir dizi vardı, TRT' deyken keyifle seyrederdik, sonra özel bir kanala geçince keyfi kaçmıştı. Niye böyle bir başlık seçtiğim konusuna gelince, bu sabah bu konu üzerine baya bir düşündüm. Tabiki yürüyüş yaparken aklıma geldi, bu bizim evin halleri. Koca'yla Ağustos ayında tam 12 yılı arkamızda bırakıyoruz.Böyle söyleyince çok uzun bir zaman dilimiymiş gibi geliyor insana, ama yaşarken nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz. Hele son dört yılımızı şenlendiren kızımızla birlikte daha bir güzel oldu hayatımız. Neyse sadete geleyim, bizim evde hiç birşey normal değildir. Sabah fark ettim dedim ya mesela müzik setinde televizyon anteni takılıdır, bulaşık makinesinin bir ışığı hep yanar, uzaktan kumandalar lego modelinde, duş başlığı yaralı asker durumundadır. Çamaşır makinası tuhaf sesler çıkartır, geçenlerde attığım çığlık neticesinde uzun süredir vanasından açıp kapattığımız klozet sifonu yapılmış, karınca savaşı şeklindeki televizyon, binaya bağlanan merkezi sistemle normal haline dönmüştür. Tam terzi ve söküğü hikayesindeyiz yani. Adam bir de "teknik" bir adam, en azından paramızı böyle kazanıyoruz...
Bu arada hayatta kendi başına gidip ekmek dışında birşey almaz, siz bir şey isteyince de yalan yanlış alır getirir. Tek satır bir şey okumaz ama herşey hakkında (kitaplar da dahil) doğru bir fikri vardır. Geceler boyu sıkıcı tartışma proğramları izler, hiç sıkılmadan. Öyle insanın hobisi falan olmas demek onun için çooook yorucu bir şeydir. Yaptıklarımı yüzüme karşı hiç takdir etmez, ama özellikle kitap okumamdan övgüyle bahsettiğini duymuşluğum vardır. Bir de"Mavi Kuş" için yolladıklarımdan bahsediyordu, arkadaşlarına. Ya bir sürü de arkadaşı vardır, sürekli arar soralar, akıl falan danışırlar bu adama. Benim arkadaşlığa, dostluğa bakışımla onun ki çok farklıdır, onun hep bir mesafesi vardır insanlara karşı. O yüzden hayal kırıklığına uğramaz kolay kolay. Alışverişi, özel günleri, hafta sonu planlarını hep ben yaparım oflaya puflaya. Etraftakiler "sen alıştımışsın" derler, ben de şaşkın bakarım. Bakmayın siz böyle dediğme , iyi adamdır, iyi babadır, Bilge tapar ona:))
Ama bizim evde hep "neden normal çözümler bulunmuyor bu evde" isyanları ve"servis çağıracağım ya da yenisini alırım" tehditlerim sıkça dökülür benim ağzımdan:)
İlk fotoğraftaki kolyeyi dün tamamladım.Bilge'yle aldığımız renk renk mumlu iplikleri, uzun süredir elime amadığım makarada ördüm. Sonra bahsedeceğim çok kötü birkaç film seyrettim, o esnada yaptım bu örgüleri:)) Bir de firkete kolye çıktı bu arada. En son dün elimde bulunan deri görünüşlü parçadan bu ufak cüzdan vari şeyi yaptım. "Kayıp Romalar" çok yavaş ilerliyor, devasa sayfaları başta gözümü korkutmamıştı, ama ufak ufak ağırlığını hissettirmeye başladı:(
kulağım telefonda, bir bebek haberi bekliyorum. Şu an doğdu doğacak sevgili Gülçin ve Mustafa' nın minik kızları, uzun sağlıklı ve keyifli bir ömür diliyorum onlara...
Gönderen bilge ve annesi zaman: 16.6.10 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Günlerdir ilk kez güneşli bir sabaha uyandım. Yürüyüşe gittim, mis gibi havayı bol bol içime çektim. Dönüşte duş almak için girdiğim banyonun kapısında, soyunmuş "ben de duş alabilirmiyim?" diyen Bilge' yle, bol kahkahalı bir banyo sefası yaptım. Havlularımıza sarılı onun yatağında, beşyüzüncü kez "Mulan" filmini ilgiyle izledik:)))
Güzel bir kahvaltı hazırladım, çayımı yudumlarken birazcık kitap bile okudum.Bu arada bu güzel yatak örtüsü annem tarafından Bilge' ye yapıldı. Çok zahmetli, nerdeyse tüm kış boyu gittiği kırkyama kursunda yaptı bunu. Ben de Bilge' nin odasına sermeye kıyamadığım için leylakcığımın yatağına serdim:))
Çok marifetlidir benim annem, öyle böyle değil. Küçük hanımın şapkasındaki çiçek bile özenerek yapılmış iğne oyasıdır.
Bu arada Bilge 'de sanat çalışmalarına ara vermeden devam ediyor. Ham ahşaptan aldığımız çerçeveyi kafasına göre boyadı. Baya da ciddiye aldı bu işi, evirdi çevirdi, derken bıraktı...
Tamamlamak da bana kaldı, anne-kız ortak yapımı oldu. Bu arda Sibel bize boyayabileceğimiz çerçeveler aldı, bugün yarın ulaşır elimize.
Ben de ipeğe takıntılıyımya bu ara, bu kolyeyi tamamladım. Dün akşam üzeri Bilge' yle takıldık Gölbaşı' na giden Koca'nın peşine. Güya çok güzel bir park var orda, keyif yapacağız. Tam yola koyulduk, bir yağmur bindirdi şapur şupur. Biz de uzunca pidesi meşhur olan bir lokanta da Bilge' yle yemek yedik, işini bititrip gelen koca da sonradan katıldı bize.
Bu arda gündüz Belmek Sergisi'ne gittik. Sağlık Sokak'ta ki kursların olduğu binadaydı. O kadar güzel el emekleri vardı ki. Fotoğraf çekmek yasaktı, zaten makinamızda yoktu yanımızda. Çıkışta dondurma molası verdiğimiz parkta liseli kızlar annelerini çekiştiriyorlardı. Birisi; annemle en büyük paylaşımımız pazara gitmek, sürekli ben seni niye getirdim taşısana şu poşetleri diyip duruyor", diğeri "benimki sigara içerken ne istesen kabul ediyor, ama sigara içmiyorsa en mantıklı isteğine bile hayır diyor" diye anlatıp, bir taraftan da basıyorlardı kahkahayı. Bilge' yi alıp dehşetle uzaklaştım ordan. Akşam eve dönünce saat dokuz civarı uyuya kaldım, deliksiz sabaha kadar. Ama acayip dinlenmiş kalktım, o yüzden de keyifliyim, şiddetle tavsiye ederim:))
Gönderen bilge ve annesi zaman: 15.6.10 6 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen bilge ve annesi zaman: 14.6.10 4 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar