‘Terörist’ modern siyasetin korkuluğudur – Ahmet Murat Aytaç (Gazete Duvar)
10 Şubat 2018 12:32
Terör, ilk başta insan doğasını devlet eliyle değiştirmenin bir aracı olarak benimsenmişti. Açık alanlarda, bizzat devlet tarafından uygulanan öldürme eyleminin kolektif duygu rejiminde yarattığı etkiye verilen isimdi. Daha sonraları duyguların siyasal yönetimdeki bu olanaktan, hem devlet erkanı hem devlet karşıtları yararlanmak istemiştir
Terörün iktidar ile direniş arasındaki salınımını anlamak için atılması gereken ilk adım, bu kısır döngünün dışına çıkmaktır. Bunun için terör siyasetinin soykütüğü bize yol gösterici olacaktır. Tarihsel açıdan terör kavramının etkili bir kullanımına ilk olarak Fransız Devrimi’nde rastlıyoruz. Devrim tarihine “Terör Dönemi” olarak geçen dönemde devlet eliyle insan öldürmek, bir bardak su içmek veya bir baş lahanayı ikiye bölmek kadar sıradan bir işti. Devrim mahkemelerinde yargılanan suçların tümü için tek bir ceza istendiği söylenir: İdam. Cezalar o döneme kadar benzeri görülmemiş bir yöntem sayesinde süratle infaz edilebiliyordu. Bu iş için özel olarak icat edilmiş olan giyotin, idamların kitlesel ve teknik bir karakter kazanmasına yol açmıştı. Aleni olarak gerçekleştirilen infazların yarattığı dehşet ya da dilerseniz terör aracılığıyla Fransızların ruhlarının sağaltılacağına inanılıyordu. Korku, vatandaşlık erdemlerine yer açılması için insanları zaaflarından arındıracak, bu sayede halk yeniden yaratılacaktı.
Şimdilerde terör meselesinin dünya çapında yeni bir ivme kazandığına şahit oluyoruz. Terörist artık uluslararası alanda, genellikle Müslüman kimliğine sahip bir Arap figürüyle temsil ediliyor. Bu temsilin arkasındaysa “medeniyetler çatışması” adı verilen yaklaşım bulunuyor. Bu yaklaşım, Batı dünyasının güncel terörizm deneyimini, İslam’ın cihat akidesinin bir sonucu olarak gösteriyor. Özü gereği yayılmacı ve şiddete eğilimli olduğu düşünülen İslam kültürünün terörü zorunlu olarak ürettiği ileri sürülüyor. Türkiye’nin iç ve dış siyasetinin tıkanmasının temel nedenini, mevcut iktidarın bu dönüşüme ayak uydurma konusundaki isteksizliği oluşturuyor. İç siyasette idamın geri getirilmesi tartışması, devlet terörünün en önemli simgesinin bir ifadesi olarak görülebilir. Dış siyasetteyse, bir yandan İslam ve terörün asla yan yana gelemiyeceği iddia edilirken, diğer yandan dünyanın artık çoktan terk ettiği 60’lardaki terör anlayışı yeniden hâkim kılınmak isteniyor. İnsan hakları ve demokrasi alanında yaşanan gerilemeler kadar, Fırat Kalkanı ile başlayıp Zeytin Dalı Harekatı ile yürürlüğe konan yeni güvenlik konseptini bu açmazların bir ürünü olarak görmek gerekiyor.
Etiketler: Devletgüvenlik konseptişiddetterör