Vatan Kitap | Çok iyi vakit geçirdim
15 Mart 2013 Cuma | Anasayfa > Haberler > Çok iyi vakit geçirdim
Çok iyi vakit geçirdim
Tuna Kitemitçi, ilk çocuk kitabı Güneşi Kıskandıran Kızı yayınladı. Oğlu Can Kiremitçi babasıyla röportaj yaptı.
Yıllardır güneşin yüzünü hiç göstermediği bir köyde geçiyor Tuna Kiremitçi’nin “Güneş’i Kıskandıran Kız” adlı ilk çocuk öyküsü. Öykünün kahramanı dokuz yaşında, Sumru isimli, sapsarı, ipek gibi saçları olan bir kız. O henüz iki yaşındayken, sıradan bir günde, güneş bir daha hiç doğmamak üzere batmış. Masal bu ya, günler haftaları, aylar yılları kovalamış ama köyün üzerinden gri-siyah yağmur bulutları hiç eksik olmamış. “Acaba bu bir büyücünün işi mi?” söylentisi yayılmış köyde. Önce gizemli ihtiyarı suçlamışlar “sen büyücüsün” diye sonra cüceyi, cambazı, müzisyeni, sihirbazı… Hepsi de korkmuş, çekip gitmişti köyden. Türlü çareler aranmış güneşi geri getirebilmek için ama hepsi boş çıkmıştı. Sonunda Sumru ve arkadaşı Emre, hep doğuya giderek güneşi bir kez olsun görebilme umuduyla yola koyulmuşlar ve masal başlamış…
Tuna Kiremitçi’nin son romanı “Gönül Meselesi”ni okuyalara aslında yabancı gelmeyecek bir kitap “Güneş’i Kıskandıran Kız”. Çünkü Kiremitçi romanının bir bölümünde, kahramanlarından Gönül’ün yazdığı aynı isimli çocuk masalına yer vermişti. Romandan çıkan masal, renkli illüstrasyonlarla çocuk kitabı olarak raflardaki yerini aldı. İllüstrasyonları Yusuf Tansu Özel’e ait olan 95 sayfalık kitap vesilesiyle Tuna Kiremitçi’nin oğlu Can, babasıyla bir söyleşi gerçekleştirdi ve okur kitlesinin merak edebileceği ayrıntıları babasına sordu.
Bu çocuk kitabı senin büyüklere yazdığın son romanında geçmiyor muydu?
Haklısın, aslında bu “Gönül Meselesi”ndeki Gönül’ün yazmaya çalıştığı çocuk kitabı. Arda’nın kıskançlıkla yaktığı, sonra küçük Dünya’nın fotografik hafızası sayesinde yok olmaktan kurtulan kitap. Yani hayali bir kitap gerçek oldu.
Bir gün onu gerçekten yazacağını biliyor muydun?
Bilmiyordum. Ama çocukları iyi tanıyan bazı arkadaşlarım “keşke bu kitap gerçekten olsaydı, çocuklar severdi” deyince aklıma oturup yazmak geldi. Zaten epeydir çocuk kitabı yazmak istiyordum.
Herhalde baba olmakla ilgisi var. Senin ve arkadaşlarının okuyacağı bir kitap yazma fikri çok hoşuma gitti.
Kitaptaki kızın adı niye Sumru?
İlk halinde Sumru’nun adı farklıydı ama hatırlarsan sen çok fazla tutmamıştın. O yüzden değiştirdim, eski bir arkadaşımın adını koydum. Kitabın kahramanına yakıştığını düşündüm.
Bu Sumru neden güneşin onu kıskandığına inanmıyor?
Kendisinin küçük bir çocuk, güneşinse kocaman ve çok güçlü olduğunu düşündüğünden. Onun bir çocuğu kıskanacağına ihtimal vermiyor. Haksız da sayılmaz. Çünkü ancak kendine güvenmeyenler başkalarını kıskanır. Koskoca Güneş’in böyle bir sorunu olması gerçekten şaşırtıcı.
Köy halkının büyücü zannettiği gizemli ihtiyar Nurettin neden ormanda tek başına olmasına rağmen üzgün değil?
O kadar kızgın ki, bu üzüntüsünün önüne geçmiş. Kendisini haksız yere köyden kovanlara öfke besliyor. Hatta bizim çocuklara da, ormanda karşılaştığı zaman kötü davranabiliyor. Sırf onu kovanlarla aynı köyden oldukları için. Bazı insanlar üzüntülerini kızgınlık şeklinde gösterir.
Peki ihtiyar Nurettin’in kıyafeti neden genç kıyafeti gibi?
Çizerimiz Yusuf Tansu Özel öyle hayal etmiş ve canlandırmış. Herhalde Nurettin biraz antika bir tip olduğundan, değişik giyinebileceğini düşünmüş. Çocuk kitabı yazmanın güzel taraflarından biri bu. Kahramanlar çizerin hayalinde yeninden hayat buluyor.
Sumru ve Emre’nin karşısına Cambaz neden son anda çıkıyor?
Zor durumda olduklarını görünce, onların kapatıldığı yere gizlice girip kurtarıyor. Cambaz olduğu için her yere tırmanıp en girilmez yerlere girebiliyor. Başkalarına yardım etmeyi seven bir çocuk Cambaz. Onda biraz aksiyon kahramanı havası var.
Onları kurtarmasının tek neden bu mu yani?
Aramızda kalsın ama bence Sumru’dan da biraz hoşlanıyor.
Başka çocuk kitapları da yazacak mısın?
Evet bundan sonra bol bol çocuk kitabı yazmak istiyorum. Yazarken çok iyi vakit geçirdim! Aklımda şimdiden başka çocuk kitabı konuları var.