Muhtemelen bu şarkı söyleme arzusu, bir sanat müziği solisti olan annesi Mualla Hanımdan geliyordu. Gözlük tamircisi olan babasını üç yaşında yitiren Şeref, Selanik göçmeni anne ve abla tarafından büyütülmüş bir İzmirliydi.
Dağılmış ailenin 1964 doğumlu tek erkek çocuğuydu. Aileden kalan mirasın yönetimini anlaşılabilir nedenlerle -şimdilerde evlenmiş çocuk sahibi olmuş ve yaşamını Antalya’da sürdüren hemşire- ablası almış eline. İhtiyacı oldukça da el veriyor Şeref’e. Zaten bizimkinin de umurunda değil ki dünya malı.
Zinhar kimseye yalan söylediği, kazık attığı, dolandırdığı görülmüş şey değildi. Plak arşivini çalanları tanıdığı halde affedecek kadar engin gönüllüydü. Onunla bir işiniz varsa, sadece önünüzdeki biraya sahip çıkmanız yeterli; zira başka bir yere daldığınız an hepsini kafaya diker, tek solukta.