Orada Bir 'SİTE' Var Uzakta... - Tiyatro Dünyası - Tiyatro Oyunları, Tiyatrolar Tiyatro Dünyası - Tiyatro Oyunları, Tiyatrolar!
Orada Bir 'SİTE' Var Uzakta...
Biz, ışıklı reklam panolarının hayatımızı şekillendirdiği, algı ve davranışlarımızın kocaman ekranlı cep telefonları aracılığıyla, parmaklarımızın ucunda büyüyüp küçüldüğü bir dünyada kendi halimizde yaşayıp giderken, aramızda birkaç sincaba fit olan birileri var.
Çağın tüm modern yaşam olanaklarının ayakları altına serildiği kandırmacasıyla, çaktırmadan hapsedildikleri bir yapay alanda, kendi tutsaklıklarında boğulmaya mahkum beş insanın histerik devinimlerini konu alan Site, geçtiğimiz hafta izleyicisiyle buluştu.
Turgay Doğan’ın yazıp yönettiği Site, özenilecek bir yaşamın düzeninde düzeni bozulanların, kalabalıklar içinde yalnızlaşanların öyküsü. Oyunun kurgusu kendi içinde gitgide büyüyen bir kısırdöngüden temelleniyor.
On dört yaşında bir kız çocuğunun hayallerini engelleyen kameralar, ciddi güvenlik önlemleriyle donatılmış dairelerde günden güne büyüyen yalnızlık duygusunu körüklerken, yeni evli bir çiftin önlenemez mutsuzluğunu da hazırlıyor. Kocası sürekli Uzakdoğu iş seyahatlerinde olan anne, çocuğunu mükemmel yetiştirmek için kendini paralarken, diğer taraftan ona en büyük ihtiyacını vermeyi unutuyor; sevgiyi.
Oyun , konforun ve mutluluğun satın alınabilir olgulara dönüşmesini mümkün kılan site yaşantısı cazibesinin görünmeyen tahrik gücünü, esprili, güncel ve içten içe iğneleyici bir dille anlatıyor. Bu yaşantının bireyleri, yüksek katlı binaların, oksijene hasret, teknolojiye alışkın konforlu daireleri içinde , sürekli izlenme duygusunun verdiği sıkışmışlıktan, kendileriyle ya da birbirleriyle girdikleri savaşın farkında bile değiller.
Savaş diyorum çünkü Site ciddi bir psikolojik savaşın tam da ortasında duran bir oyun. Büyük paralar ödenerek edinilen, havuzlu, spor kompleksli, doğaya öykünerek birebir denecek kadar benzer formlarda biçimlenen bu yapay yaşanabilirlik alanının, beş farklı karakterdeki insanın ruhunda açtığı hasar oldukça büyük…
Üstelik çok azı içlerinde günden güne büyüyen bu hasarın farkında.
Çünkü hayatın rutin akışı içinde her şey tam da olmasını istedikleri gibi ilerliyor.
Her şey saatli, şifreli ve olması gerektiği gibi.
Evet her şey olması gerektiği gibi.
Adeta slogan haline gelen bu cümle, site sakinlerine, eksiksiz ve konforlu bir yaşamın gölgesinde büyüttükleri bir güven verirken, bu güven zamanla önlenemez bir kibire de dönüşüyor.
Sitede yaşayanların hiçbir şeye ihtiyaçları yok. Çünkü olmak istedikleri yerde, olmak istedikleri biçimde yaşıyorlar. Mimar ve mühendisler, müteahhitler ile el ele verip, belli ki saatlerce düşünmüş taşınmış, geceler boyu uykusuz kalarak (!), onlar için her türlü kolaylığı düşünmüşler. Her şey ellerinin altında, ayaklarının dibinde ve onlara bir telefon kadar yakın…
Her gün aynı havayı solumamak, aynı düzene uyanmamak, aynı sistemsel döngü içinde yaşamamak için hiçbir neden yok. Yüksek katlı binaların olmayan balkonlarında hayal kurmak yorucu ancak umut sonsuz…
Sitenin sakinlerine göre dışarıda kötülük var. Çok fazla kötülük. Ama onlar korunaklı duvarlar arasında mutlular. Çimler biçiliyor, havuzun suyu her gün klorlanıyor, dış cephe camları silinip paklanıyor. Arabaları, para kasaları, mücevherleri yirmi dört saat güvende. Korunuyorlar, ısınıyorlar, eğleniyorlar ama diğer bir yandan izleniyorlar da…
Peki, bu beş insan için, kendilerine korunaklı bir barınak oluşturmak adına vazgeçilen ya da kaçılan dışarıdaki hayattan kaçmak gerçekten mümkün mü? Ya kafalarının içinde olup bitenlerden kaçmak? Sorgulardan, her gün çoğalan yalnızlık ve azalan farkındalık duygusundan kaçmak?
Ya bir gün beklenmedik bir şey olursa? Hiç hesapta olmayan bir şey? Bu cicili bicili sistem bir gün sekteye uğrarsa ne olur?
İşte Site bu yüzden çok etkileyici.
Çok yakın ve bir o kadar da gerçek…
Ve Site en çok bu yüzden izlenmeli.