Sembolizm, özellikleri, önemli temsilcileri, Türk edebiyatında sembolizm
İslamiyet Öncesi Türk Edb.
19.yüzyılın ikinci yarısında parnasizme tepki olarak ortaya çıkmış bir akımdır. Parnasyenler insan duygularına, izlenimlere önem vermiyorlardı Onalr için önemli olan gerçekti, düşüncelerdi.
Sembolistler bu anlayışa karşı çıkmış, duygusallığa, insanın iç dünyasına yönelmişlerdir. Onlara göre somut varlıklar, dış dünya ile insanın duyuları arasında köprü kurmaya yarayan birer simgedir. Çünkü dış gerçek ancak insanın algılayış biçimiyle var olur. Yani insan onu nasıl algılıyorsa öyle değerlendirilir. Sembolistler, semboller aracılığıyla dış çevrenin insan üzerindeki etkilerini ve izlenimlerini anlatmışlardır.
SEMBOLİZMİN BAŞLICA ÖZELLİKLERİ
* Nesneleri olduğu gibi anlatmak mümkün değildir. Nesneler değişerek anlatılabilir. * Anlatımda sözlerin sözlük anlamından bıkan sembolistler yaşatmaya çalışırlar.
* Şiirde anlam açıklığından kaçındılar. * Şiir anlaşılmak için değil hissedilmek içindir. * Şiirde alaca karanlık üzüntü ve ay ışığı, gün doğumu, gün batımı gibi belli belirsiz varlıklar görüntüleri yansıtırlar. * Şiirde musiki her şeyden önce musiki ilkesini savundular. * Sanat için sanat anlayışına bağlılardır. * Dil herkesin anlayacağı seviyede değil oldukça ağırdır.
Maurice Maeterlinck - tiyatro