﻿ İran-Rusya ittifakının geleceği ve Trump politikaları | Newtimes.az – Информационно-аналитический портал
Rusya 30 Eylül 2015 tarihinde resmen Suriye’ye müdahale kararı aldığında, İran’ın Suriye’ye gönderdiği Devrim Muhafızları güçlerine ve Hizbullah’a da bir bakıma meşruiyet kazandırmıştı. Rusya’nın İran komutasındaki kara gücünü etkin şekilde kullanmaya başlamasından sonra, ABD de Türkiye’nin kara gücünü kullanarak bölgede üstünlük elde etmeye çalışmış fakat bunu başaramamıştı. 24 Kasım’da Rusya ile yaşanan uçak krizinde, Türk Silahlı Kuvvetleri’nin (TSK) Suriye’de operasyona zorlanması stratejisi de vardı. Zaten Obama’nın görevi bırakmadan önce söylediği "Türkiye’nin elinde o kadar büyük ve güçlü bir kara ordusu var ki bunu Suriye’de kullanmadı” ifadeleri de, Rusya’nın İran kozuna karşılık ABD’nin Türkiye kozunu kullanmak istediğinin bir göstergesiydi. Belki de 15 Temmuz darbe girişiminin en önemli sebeplerinden birisi, Rusya’nın İran desteğiyle Suriye’de elde ettiği üstünlüğe karşı Batı’nın TSK’yı kullanmak istediği halde kullanamamasıydı.
24 Kasım uçak krizinin tatlıya bağlanmasıyla Türkiye-Rusya ilişkilerinin normalleşmesi, Trump’ın işbaşına gelmesiyle ABD-Rusya ilişkilerinin düzene gireceğine dair işaretler, İran’ı yeniden hedef haline getirdi. Çünkü başta ambargoların kaldırılması olmak üzere Rusya’nın Suriye’deki menfaatlerinin güvence altına alınması stratejisi, İran’ın kontrollü olarak Trump’a teslim edileceğine dair tahminleri güçlendiriyor. Bu sayede hem Rusya’nın ABD ile ilişkileri düzelmiş olacak hem de İran daha da Rusya’ya mahkûm bir ülke haline gelecektir. Her iki ihtimalde de bu durumdan karlı çıkan Rusya olacak.
Rusya’nın tarafını İran’dan yana belli edişinden sonra ABD’nin BM Büyükelçisi Nikki Haley'nin "ABD Ukrayna’daki durumu kınıyor ve Rusların Kırım işgaline derhal son verilmesini istiyor. Kırım Ukrayna'nın bir parçası. Rusya yarımadanın kontrolünü Ukrayna'ya verene kadar, Kırım'la ilgili yaptırımlarımız yürürlükte kalacaktır” şeklindeki açıklaması tesadüf olmasa gerek.