ABC Gazetesi'nde Deniz Yıldırım'ın kaleme aldığı 13.12.2016 tarihli "Anayasa değişikliği değil Saray’a Yetki Yasası" başlıklı yazısından önemli konuları ele alıyoruz: "Diyebilirsiniz, başkan seçimle geliyor; öyleyse millet egemenliği sürüyor. Yanlış. Millet egemenliği teorisi egemenliğin kaynağı kadar kullanımıyla da ilgili. Devletin şahsileşmesi, kamusallığından arındırılmasıyla birlikte millet sadece bir meşrulaştırma kaynağı. Egemenliği milletle paylaşmayı, devlet içinde buna uygun bir kuvvet dengesini gözetmiyor bu paket; aksine bütün ara katılım ve denetleme mekanizmalarını Saray lehine tasfiye ediyor ve egemenliği şahsileştiriyor."
Örnek mi? Daha önce “Cumhurbaşkanı başkanlığında toplanan Bakanlar Kurulu kararıyla”sıkıyönetim ve OHAL ilan edilebilirken; şimdi artık tek yetkili Başkan. Sıkıyönetim ise OHAL’in içine katılıyor ve tek başına OHAL ilan etme yetkisine sahip başkan, bu dönemde sadece yürütme alanında değil, her alanda ülkeyi kararnamelerle tek başına yönetme yetkisine kavuşturuluyor.
Karşılaştığımız bu modeldir. Cumhuriyetsiz Cumhuriyet modeli; adı konulmamış, dikta görünümlü bir Saray modeli. Seneca’nın yüzyıllar önce Augustus için söylediği gibi: “Hükümdar, cumhuriyetin örtüsü altında gizleniyordu”. Fakat “Cumhuriyet yönetiminin görevlerinin tek bir insanın elinde toplanması gerçekte onu bir hükümdara dönüştürüyordu.”