Mahir Çayan, “O güzel insanlar”… - Celalettin Can
Celalettin Can | 31 Mart 2020 - 18:28:06
Parlak lafını bilir, özü sözü bir, sahip bir grup üniversiteli genç (üniversiteli olmak o dönem saygındı) tüm istikballerini, hatta en kutsal varlıkları olan ortaya koyarak yola çıkmışlardı.
Yiğit ve cesurdular; “yenilmez”, “yıkılmaz” devlete başkaldırmışlar, kimileri darağacında, kimileri Kızıldere’de, kimileri Nurhak’sa, kimileri Diyarbakır’da işkencede korkusuzca ölüme yürümüş, gerçek bir dava adamı olmanın etkileyici ve vurucu timsalleri olmuşlardı.
Onların tarihi olarak erken ama doğru ve meşru olan direnişi, 71 Devrimcilerinin tarihi olarak haklı meşru güncel başkaldırışı ile birleşti ve de baskıya, zulme, haksızlığa, sömürüye karşı koyuş olarak algılandılar ve öyle kabul edildiler.
İşte Mahir Çayan, böylesine kapsamlı gelişmelerin yaşandığı iç ve dış tarihi/toplumsal koşulların ürünü bir kuşağın, 68 Kuşağın ideoloji/politik olarak en yetkin, kitlesel olarak en geniş gençlik, işçi, köylü, subay tabana dayanan kesimlerinin lideri olarak öne çıkmıştı.
Dedim ya ‘tehlikeli gelişmelerdi’ bunlar. Nitekim daha 1969 yılında Amerikan başkonsolosu, Hür Dünyanın Türkiye’deki geleceği bakış açısından doğru dönemin başbakanı Süleyman Demirel’den ‘bu tip önder devrimci gençlerin yok edilmesinin’ olurunu alacaktı.
Darbe ile uzlaşmayan, darbeye karşı savaşan Mahir Çayan on arkadaşı ile birlikte 30 Mart 1972 yılında on arkadaşı ile birlikte Kızıldere’de katledildiğinin akşamı cunta başbakanı saat 19.00’da Radyo’da yaptığı açıklama manidardı, hiç unutmam;
Kızıldere’de Sol’un beyni ezildi
O beyaz atlarına binip gittiler
İnsanın piçine kaldık