Tuzlu topraklarda kültür bitkilerinin yetiştikleri tarlalarda yer yer boş sahalar görülebilir. Yetişen bitkiler bodur halde yaprakları mavimsi yeşil renktedir. Gerçi çıplaklık başka sebeplerden, bodurluk ise yeteri kadar besin alamamaktan da olabilir. Tuzluluğun şiddetli olduğu hallerde arazi sathı özel çorakçıl otlar ile kaplanır. Çorakçıl bitkiler bahar mevsiminde toprakta rutubet fazla olduğundan toprak eriğindeki tuz konsantrasyonu kurak mevsimdekine nazaran düşük olması sebebiyle bu mevsimde çorakçıl graminelerle (mesela yabani arpa) çorak bitkileri ile beraberce yeşil olarak görülebilir. Yazın kurak mevsim başlayınca çorakçıl gramineler kurumakta yerini tamamen çorak bitkilerine bırakmaktadır. Memleketimizin sahil çoraklarında sık sık çorak bitkilerinden Salicornia, statica limonum, pedrimonia, atripleks gibi cinslere rastlanmaktadır. Hat safhada olan tuzlu arazilerde topraktaki tuzun higroskopik olmaları sebebi ile havadan rutubet olarak toprak yüzeyi hafif nemli ve rutubetten dolayı rengi de kuru rengine nazaran hafif koyu hal alır. Çorak bitkilerinin yapraklarının da tuz miktarı normal bitkilere nazaran yüksek olduğunda ve transpirasyonla yaprakta tuzun teraküm etmesi ile stomaları civarında tuz kristalleri görülebilir. Tuzlu toprakların ıslahı yeterli bir drenajla beraber tuzun yıkanması ile mümkün olur.
Tuzlu toprakları iyileştirmenin esası, bitki kök bölgesinde fazla çözünebilir tuzların yıkanarak bitkiler için zararlı olmayan düzeylere düşürülmesidir. Sözü edilen toprakların ıslahında birinci koşul, su tablasını denetlemek için uygun bir drenaj sisteminin kurulmasıdır. İkinci koşul ise, tuzların topraktan uzaklaştırılması için yıkama suyunun uygulanmasıdır. Bu işlemlerde dikkate alınacak hususlar ise taban suyu, topoğrafya ve iklim gibi yerel koşullar altında drenajın teknik ve ekonomik olarak uygunluğunun belirlenmesidir. Ayrıca tuzların yıkanması ve ıslah edilen arazideki sürekli tarımsal üretim için, sulama suyunun yarayışlılığı önemlilik arzetmektedir.
1718 kez okundu. Yazarlar