“Zihinselliğin işareti” olarak yukarıdaki adayları gözden geçirdiğimizde, zihinsellik kavramımızın homojen olmadığını, aksine birçok görüşü içinde barındırdığını görüyoruz. Bu görüşlerden bazıları birbiriyle oldukça ilintilidir. Ama bilgiye erişmenin kişi için özel olmasıyla uzamsal olmama arasında olduğu gibi, diğer bazı görüşlerse birbirinden bağımsız gibi görünmektedir. Zihinsellik kavramımızın çeşitliliği, bir bütünlük göstermemesi, zihinsel olarak, sınışandırdığımız şeylerin ve durumların da yekpare bir sınıf oluşturmak yerine değişik, farklı yapıda olmaları demektir. Standart olarak, iki genel zihinsel olgu sınıfı olduğu kabul edilir: Acı, ağrı ya da renk ve dokunma algısı gibi duyumsal veya algılanmış nitelikler (qualia) ve inançlar, arzular, niyetler gibi yönelimsel durumlar. Duyumsal ya da niteliksel durumlar, doğrudan erişim, kişiye özel olma gibi, zihinselliğin epistemolojik ölçütünü karşılayan durumlara örnek oluştururken yönelimsel durumlar, yönelimsellik ölçütünü karşılayan zihinsel durumların örneklerini içerir. Ancak şu soru hala yanıtsız kalmıştır: Hangi ortak niteliğe göre hem duyumsal durumları, hem de yönelimsel durumları “zihinsel” olarak sınışandırabiliriz? Ağrılarımız, acıları mız, inançlarımız kendilerini, tek bir “zihinsel olgular” sınıfı altında toplamamıza olanak veren ortak bir niteliğe sahip midir? Böyle bir ortak nitelik varsa nedir? Böylesi zihinsel durumlar, elbette “niteliksel ya da yönelimsel” olma niteliğini taşıyacaklardır. Ama bu, hem kırmızı şeyler, hem de yuvarlak şeyler “kırmızı ya da yuvarlak olma” niteliğini paylaşmaktadır diyerek, kırmızı ve yuvarlak arasında bir ortaklık bulmaya çalışmak gibidir. Bu soruya doyurucu bir yanıt vermedikçe zihinselliğin, tam olarak neyi içerdiğine, ne olduğuna ilişkin bütüncül ve doyurucu bir kavrayışa sahip olamayız.
Anahtar Kelimeler Çözümsüz Bir Bilmece bilmece çözümsüz bilmece