Battaniye eşliğinde izlenecek filmler
Lora Sarı 27.12.2014 KÜLTÜR SANAT
Noel ruhuna yaklaşmak istiyor ama ne izlemeniz gerektiğini bilmiyorsanız, tüm zamanların en iyi beş Noel filmini sizinle paylaşmak boynumuzun borcu.
Bizim buralara Noel pek uğramıyor. Noel ruhuna en çok yaklaştığımız zaman, Amerikan filmlerindeki Noel temalarını veya geleneklerini evimize taşıdığımız anlar. Burada sadece ışıklı yılbaşı ağacından, o ağacın altına dizili hediyelerden, kırmızı örtülerden ve Noel Baba şeklindeki tuzluklar, bardaklar, tabaklardan söz etmiyorum. Belki bilmiyorsunuz ama, eve girdiği andan itibaren ‘En iyi Noel Şarkıları’ albümünü dinleyenler veya fırından yeni çıkan zencefilli kurabiyeler ve çay eşliğinde battaniye altında film izleyenler de var. Onlardan biri olmak istiyor ama ne izlemeniz gerektiğini bilmiyorsanız, tüm zamanların en iyi beş Noel filmini sizinle paylaşmak boynumuzun borcu.
(Bir Charlie Brown Noeli, 1965)
Noel’in mutsuz çocuğu Charlie
‘Charlie Brown ve Snoopy Show’ çizgi filminin bu bölümünde, Charlie Brown’ın Noel’le imtihanını izliyoruz. Noel Ruhu ve neşesi her yerde olmasına rağmen kendini bir türlü mutlu hissedemeyen Charlie Brown, giderek ticarileşen Noel’in ve her zamanki gibi fazla düşünmenin verdiği depresif ruh haliyle Noel’in anlamını bulmaya çalışıyor. Hediyeleri, Noel kartlarını ve Noel ağacını sevse de neşelenememekten şikâyetçi olan Charlie, battaniyesini elinden düşürmeyen arkadaşı Linus’a naifçe “Sanırım bende bir sorun var” dediğinde, Linus’ın cevabı “Charlie Brown, tanıdığım insanlar arasında Noel gibi şahane bir dönemi sorun haline getiren bir tek sen varsın” oluyor. Sırf bu sahne bile bu bölümü izlemek, 25 dakikalık bu şaheseri en iyi Noel filmleri arasında saymak için yeterli. Bir de tabii, Schroeder’in minik piyanosuyla Noel şarkısı olarak çaldığı, Beethoven’dan ‘Für Elise’ var...
(Evde Tek Başına, 1990)
Ailenin her şeyin üstünde olduğunu, en iyi bayram zamanları anlarız. Hele, bu filmin kahramanı Kevin gibi ailemizden bunalıp onların yok olmasını dilediysek, nasıl bir yanlışa düştüğümüzü en iyi bayramlar anlatır bize. Evine göz koyan hırsızları uzak tutmak için Noel tatilini yalnız geçirmenin ve daha da önemlisi, ailesinin ortadan kayboluşunun hüznünü kenara koyan sekiz yaşındaki kahramanımız, tüm bilgeliğiyle, bize sadece Noel zamanı değil, hayatta hep erdemli olmanın önemine dair bir ders veriyor. Kevin’in sokakta karşılaştığı sahte Noel Baba’ya yaklaşıp, onun gerçek olmadığını, Noel Baba’nın bir nevi temsilcisi olduğundan haberdar olduğunu söyleyerek, gerçek Noel Baba’ya iletmesi için verdiği mesaj, Noel’in anlamını özetler: “Hediyeler yerine ailemi istediğimi Noel Baba’ya iletir misin? Oyuncak istemiyorum. Yerine Peter’ı, Kate’i, Buzz’ı, Megan’ı, Linnie’yi, ve Jeff’i, ve yengemi, ve kuzenlerimi, ve vakti olursa bir de amcam Frank’i istiyorum, olur mu?”
Çok komikli Noel filmi
Will Farrell’lı bu komedi filminin en güzel yanı Will Farrell. Farrell’ın canlandırdığı Buddy, bebekken yetimhaneye oyuncak getiren Noel Baba’nın çuvalına girip onunla birlikte Kuzey Kutbu’na gidiyor. Bunun üzerine, yaşı geçkin bir elf’in evlat edinip büyüttüğü Buddy, minicik elf’lerin karşısındaki iriliğine ve oyuncak yapmadaki beceriksizliğine rağmen, elf değil de başka bir şey olduğunu idrak edemiyor. Elf babasından gerçekleri öğrendikten sonra New York’a, asıl babasını bulmaya giden Buddy, New York’un altını üstüne getiriyor, âşık oluyor, babasını buluyor ama en önemlisi, Noel’i kurtarıyor. Klasik Hollywood hikâye anlatımındaki olay örgüsünü birebir devralan film bu anlamda yeni bir şey sunmasa da, bu listede olmayı fazlasıyla hak ediyor, çünkü çok komik.
(Şahane Hayat, 1946)
Amerikan melodrama sinemasının en üretken yönetmenlerinden Frank Cappa iki saatlik bu siyah-beyaz dramada ‘iyilik yap, iyilik bul’ öğretisini perdeye taşıyor. Noel teması filmin son yarım saatinde işlenmeye başlasa da, hikâye Noel gecesinde çözülüyor ve laf aramızda, epey gözyaşı döktürüyor. Filmin ana kahramanı George Bailey yolunda gitmeyen hayatına isyan ederken, koruyucu meleği yeryüzünde belirip, ona onsuz bir hayatın resmini çiziyor. Her zorlukta destek olduğu dostlarının, onun yokluğunda nasıl bir bataklıkta yaşadığını gören Bailey pişmanlıkla hayata yeniden sımsıkı tutunurken, bu kez dostları onun derdine çare oluyor.
‘How the Grinch Stole Christmas!’ (Grinch Noel’i Nasıl Çaldı, 1966)
Grinch’in çalamadığı Noel ruhu
Çocuk kitapları yazan ve onları resimlerle donatan Dr. Seuss’un aynı adlı kitabının 25 dakikalık bu animasyon uyarlamasında, bir dağın tepesinde köpeğiyle beraber yapayalnız yaşayan ve Noel’den nefret eden Grinch, Noel ruhunun mest ettiği Whoville’li Who’ların elinden Noel’i almaya çalışıyor. Noel Baba kılığında köye inen Grinch, köyde Noel’e dair ne var ne yoksa bir çuvala tıkıştırıp dağına kaçırıyor. Ancak Grinch’in hesaba katmadığı bir şey var: Who’ların Noel’i kutlamak için bir ağaca, hediyelere, parlak ışıklara ve Noel ziyafeti için hazırlanan yemeklere ihtiyaçları yok. Grinch’in hain planını kurguladığı sırada çalan şarkının adı ‘You’re a mean one, Mr. Grinch’ (Sen Kötü Birisin, Bay Grinch) olsa da, özünde dünya tatlısı olan Grinch Noel ruhuna daha fazla karşı koyamıyor ve kendisine de geçen neşeyle Noel’i çılgınca kutlamaya başlıyor. Not: Bu filmin 2000’de çekilen, Grinch rolünü Jim Carrey’nin oynadığı yeni versiyonu, olağanüstü öykülerden kötü filmler çıkabileceğinin en iyi örneklerinden biri.