Dini Yıkma Gayretleri 1 OCAK 1995
Download "Dini Yıkma Gayretleri 1 OCAK 1995"
1 Dini Yıkma Gayretleri 1 OCAK 1995 İslâm düşmanları, geçmişte kaba kuvvetle, sinsi plânlarla islâmiyeti ortadan kaldırmak için çok çalıştılar. Bunda tam bir başarı sağlayamayınca bu defa açıkça dine saldırmaya başladılar. İslâmiyetin gerçek temsilcileri olan, Hakîkî Ehl-i sünnet âlimlerini öldürdüler. İslâm kitapları hattâ, Kur'ân-ı kerîmler bile yasak edildi. Bu İslâm âlimlerinin yerine, kendileri tarafından yetiştirilen din câhili kimseleri getirdiler. İslâm düşmanları, asırlardır islâmı yayan, sevdiren, feyz kaynağı olan tekkeleri ve tasavvuf yollarını ifsâd etmek, bozmak için çok çalıştılar. Osmanlıların son zamanlarında, dinin üçüncü kısmı olan ilim, amelden sonra gelen ihlâsı yâni Allah rızası için iş yapmayı yok etmeğe uğraştılar. Tasavvuf büyükleri aslâ dünyalık, makam, mevki ile uğraşmaz, kimseden bir menfaat beklemezlerdi. Tasavvuf büyüklerinin çoğu, derin âlim ve müctehid idi. Çünkü tasavvuf, Muhammed aleyhisselâmın yolunda, izinde yürümek demektir. Yâni her sözünde, her işinde, her şeyde dine yapışmaktır. Fakat, uzun zamandan beri, islâm düşmanlarının yetiştirdikleri, birçok dünyalık etiketler ile donattıkları câhiller, fâsıklar, hattâ birçok ajanlar, alçak maksatlarına kavuşmak için, tasavvuf büyüklerinin isimlerini âlet ederek, çeşitli ocaklar kurmuş, dînin bozulmasına, yıkılmasına sebep olmuşlardır. Zikir, Allahü teâlâyı hâtırlamak demektir. Bu da kalb ile olur. Zikredince, kalb temizlenir. Yâni, kalbden dünya sevgisi, mahlûkât sevgisi çıkar. Allah sevgisi yerleşir. Birçok kimselerin kadın, erkek, biraraya toplanarak bağırıp çağırmaları zikir değildir. Haram işlenerek ibâdet yapılmaz. Din büyüklerinin, Eshâb-ı kirâmın yolu unutuldu. İbâdet ismi altında günâh işlenir hale gelindi. Osmanlıların son zamanlarında harâm girmeyen, kızılbaşlık, mezhebsizlik karışmayan bir tekke hemen hemen kalmamıştı. Tasavvuf, dini yıkmak için en te'sîrli bir âlet hâlini almıştı. İslâm düşmanları, tekkelere müzik soktu. Çalgı çalarak, tegannî ederek, dans ederek, erkek kadın berâber saç baş açık, el ele yapışarak yapılan taşkınlıklara ibâdet denildi. Dînî Türk mûsikîsi, tasavvuf mûsikîsi diye bid'atler, haramlar uyduruldu. Bugün Anadolu'da ve Mısır, Irâk, İrân, Sûriye ve Hicâz'da yâni hiçbir İslâm memleketinde gerçek ma'nâda tasavvuf âlimi istisnalar hariç kalmamıştır. Fakat sahte mürşidler, müslümanları sömüren tarîkatçılar çoktur. Meselâ bugün, islâmı hakkıyla yaşamaktan uzak ba'zı kimselerin, Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî'nin anma merâsimlerinde, fes ve cübbe giyerek ilâhîler söylediği ve ba'zılarının döndüğü görülmektedir. Bunları gören din câhili kimseler, islâmiyyetin, bunları yapmak olduğunu zanetmektedir. İşte, hıristiyan misyonerler, câsûsları ile, ilim, irfân ve edep yuvası olan bu mübârek yerleri bozdular. İngilizler tarafından te'sîs edilen vehhâbîlik, mezhebsizlik, reformculuk, selefiyyecilik, mealcilik, tenasuhçuluk gibi bozuk yolların, bozuk düşüncelerin hepsinde gizli islâm düşmanlığı vardır. İslâm düşmanları, her türlü vâsıtalar kullanarak müslümanları ilimde ve fende geri bıraktılar. Müslümanların ticâret ve san'atlarına mâni' olundu. İslâm ülkelerindeki güzel ahlâkı yıkmak, İslâm medeniyyetini ortadan kaldırmak için içki, fuhuş, eğlence, kumar gibi illetler yaygınlaştırıldı.2 Ahlâkı bozmak için, Rûm, Ermeni ve diğer gayrı müslim kadınlar birer ajan gibi çalıştırıldı. Bir debdebe içerisinde, moda evi, dans kursu, manken ve artist yetiştirmek gibi hîlelerle, genç kızları tuzağa düşürerek, kötü yollara sürüklediler. Bu husûsta müslüman anne ve babalara çok büyük vazîfeler düşmektedir. Yavrularını, bu kâfirlerin ellerine düşürmemek için çok uyanık olmalıdırlar. "Yok Olma Devri" 2 OCAK 1995 Osmanlı devleti, son zamanlarında, Avrupa'ya öğrenim için talebeler ve bilgilerini, görgülerini artırmaları için de devlet adamları gönderiyordu. Bu talebeler ve devlet adamlarından ba'zıları misyonerler tarafından aldatıldı, mason yapıldı. Fen ve teknik öğrenecek olanlara, bu maksatla Avrupa'ya gidenlere İslâmiyyeti ve Osmanlı imparatorluğunu yıkma teknikleri öğretildi. Bunlardan imparatorluğa ve müslümanlara en büyük zararı dokunan kimse, Mustafâ Reşîd Paşa oldu. Londra'da bulunduğu zaman azılı ve sinsi bir İslâm düşmanı olarak yetiştirildi. İskoç masonları ile el ele verdi. Sultan Mahmûd Hân, Reşîd Paşa'nın ihânetlerini görerek cezalandırılmasını istedi ise de, ömrü vefâ etmedi. Abdülmecîd Hân, henüz on sekiz yaşındaydı. Genç ve tecrübesizdi. Etrâfındaki âlimlerden, kendisini îkaz eden de olmadı. Bu hâl, Osmanlı tarihinde korkunç bir dönüm noktası olmuş, koca İslâm devletinde "Yok olma devri" başladı. Saf, temiz kalbli padişah, azılı ve sinsi İslâm düşmanı olan İngilizlerin tatlı dillerine aldanarak, Batının yetiştirdikleri câhilleri işbaşına getirdi. Bunların devleti içerden yıkma siyâsetlerini hemen anlıyamadı. Lord Rading İstanbul'a, İngiliz sefîri olarak gönderildi. Mustafâ Reşîd Pâşa'nın sadr-ı a'zam yapılması için, Lord Rading sultana çok dil döktü. "Bu aydın, kültürlü ve başarılı vezîri sadr-ı a'zam yaparsanız, İngiltere imparatorluğu ile Devlet-i aliyye arasındaki bütün anlaşmazlıklar kalkar. Devlet-i aliyye ekonomik, sosyal ve askerî sâhalarda ilerler" diyerek sultanı aldattı. Londra'dan alınan plânlarla, bir yandan idârî, zirâî, askerî değişiklikler yaptılar. Bunlarla gözleri boyadılar. Öte yandan da, İslâm ahlâkını, ecdat sevgisini, millî birliği parçalamağa başladılar. Bu senelerde Avrupa'da, fizik, kimya üzerinde dev adımlar atılıyor, yeni buluşlar, ilerlemeler oluyor, büyük fabrikalar, teknik üniversiteler kuruluyordu. Osmanlılarda bunların hiçbiri yaptırılmadı. Hattâ, Fâtih devrinden beri medreselerde okutulmakta olan fen, hesap, geometri, astronomi derslerini büsbütün kaldırdılar. Din adamlarına fen bilgisi lâzım değildir, diyerek, bilgili kimselerin yetişmelerine mâni oldular. Sonradan gelen İslâm düşmanları da, din adamları fen bilmez, din adamları câhildir, gericidir diyerek müslüman yavrularını İslâmiyyetten uzaklaştırmağa çalıştılar. İslâmiyyete ve müslümanlara zararlı olan şeylere asrîlik, ilericilik dediler. Çıkardıkları her kânûn müslümanların, devletin aleyhine idi. Vatanın asıl sâhibi olan müslüman Türkler, ikinci sınıf vatandaş hâline getirildi. Vatanın ve milletin hayrına olan her işe karşı çıkıldı. Bu vatan hâinleri ile en büyük mücâdeleyi yapan Cennet mekân Sultân Abdülhamîd Hân oldu. Bunun için, "Kızıl Sultan" ilân edildi. Sultan Abdülhamîd, Avrupalı profesörler ve fen adamlarını, çok yüksek maaş vererek İstanbul'a getirtti. Vatanına, milletine, dînine bağlı ilim ve fen adamları yetiştirdi. Kıymetli subaylar yetiştirdi. Fakat, Balkan, Çanakkale, Rus ve Filistin cephelerinde, sinsice hâzırlanmış İngiliz plânları ile, Abdülhamîd Hânın yetiştirmiş olduğu, dünyanın birinci kara ordusu yok3 edildi. Yüzbinlerce vatan evlâdı şehîd edildi. Osmanlıları arkadan vuranlar, hiç râhat yüzü görmediler. Bugün ortadoğunun hali meydanda... Bir islâm büyüğü, İngilizleri şöyle anlatır: "İslâmın en büyük düşmanı İngilizlerdir. İslâmiyyeti bir ağaca benzetirsek, başka kâfirler, fırsat bulunca, bu ağacı dibinden keser. Müslümanlar da, bunları bilir ve bunlara düşman olur. Fakat, bu ağaç bir gün filiz verebilir. İngiliz ise ağacı kesmez, bilâkis bu ağaca hizmet eder, besler. Müslümanlar da, onu ağaca saygı gösterdiği için sever. Fakat, gece kimse anlamadan köküne zehir sıkar. Ağaç öyle kurur ki, bir dahâ süremez. İngiliz vah vah çok üzüldüm, diyerek müslümanları aldatır." Farklı Takvimler 3 OCAK 1995 Birçok okuyucumuz soruyor: "Piyasadaki takvimlerdeki namaz vakitleri az çok birbirinden farklıdır. Bunların hangisi daha doğrudur? Biz hangisine uyalım?" Bugün Türkiye'de iki çeşit takvim kullanılmaktadır. Bir kısmı yüz senedir kullanılmakta olup, doğruluğunda en ufak bir şüphe, tereddüt hasıl olmamış namaz vakitleri cetvelini aynen muhafaza eden takvimler, bir kısmı da 1983'ten sonraki yeni hesaplara göre hazırlanmış takvimlerdir yılından önceki bütün takvimler aynı idi. Fakat 1983'ten i'tibâren Diyânet İşleri, temkin vakitlerini kaldırdığından böyle farklı iki durum ortaya çıkmıştır. Diyânet İşleri Başkanlığı'nın 30 Mart 1988 tarih ve sayılı müftülüklere gönderdiği tamimde deniyor ki: (1983 öncesi takvim ile yeni uygulama arasında sadece temkin farkı bulunmaktadır. Buna göre 1983 öncesindeki uygulama yanlış değildi.) Türkiye Takvimi ile diğer ba'zı takvimler, 1983 öncesine göre hazırlanmaktadır. Diyânetin tamiminde bildirdiği gibi, 1983 yılından önceki uygulamaya göre hazırlanan takvimler yanlış değil, sadece temkinlidir. Âlimler, bu temkini niçin koymuştur, faydası nedir? Bilindiği gibi, namazları vaktinde kılmak şarttır. Birkaç dakika önce kılınsa namaz sahih olmaz. Oruç da böyledir. Güneş batmadan yenilip içilirse oruç sahih olmaz. Namazları, vakit girdikten üç beş dakika sonra kılmakta hiç mahzur yoktur. Oruç için de durum aynıdır. Güneş battıktan 5-10 dakika sonra orucu açmakta da mahzur yoktur. Hattâ yıldızlar görülünceye kadar geciktirmek câizdir. (Nûrül izâh) şerhinde: "Bulutlu gecelerde, orucun bozulmasından korunmak için, ihtiyatlı davranarak oruç açmayı biraz geciktirmelidir. Yıldızlar görülmeden önce iftar eden, acele etmiş olur." buyuruluyor. Tahtâvî'de de: "İftarda acele etmek, yıldızlar görülmeden önce iftar etmek demektir." buyuruluyor. İbni Âbidin' de de böye yazmaktadır. İmsâk vaktinde de dakika öne yiyip içmeyi kesmekte hiçbir mahzur yoktur. Tedbirli ve temkinli hareket edilmiş olur. Tedbirsizlik ve temkinsizlik sebebiyle namaz ve oruçlarımızı, ifsat etmemek lâzımdır. Türkiye Gazetesi'nin takvimi, ehil kimseler tarafından çok hassas şekilde hazırlanmıştır. Bu hususta takvimimizin her ay (MÜHİM TENBİH) başlığı altında deniyor ki:4 "Bu takvimdeki namaz vakitlerini, İstanbul Üniversitesi Kandilli Rasathanesi'nin 1958 tarih ve 14 sayılı (Türkiye'ye mahsûs evkât-i şer'iyye) kitâbından aldık. Yüz seneden ziyâde bir zamandaki takvimlerin hepsi, namaz vakitlerini böyle yazmışlardır. Bunlardan 1926 senesindeki (Takvim-i Ziyâ)da deniyor ki: (İş bu takvim, Diyânet İşleri riyâseti heyeti müşâveresi tarafından tedkik edilip, riyâset-i celilenin tasdiki ile tabedilmiştir.) Gazetemizdeki, sayın müftülerin ve hesap uzmanlarının da bulunduğu ilim heyetinin, en yeni elektronik makinalarla yaptığı hesaplarla da, hep bu vakitler bulunmuştur. Yüz seneden fazla zaman içinde, bütün âlimler, velîler, devlet ve din makamlarında bulunanlar, bütün müslümanlar, her yerde, hep bu takvimlere uymuşlar, ibâdetlerini bu vakitlerde yapmışlardır. Şimdi de, her müslümanın bu (İcmâ-ı müslimîn)den ayrılmaması lâzımdır." Bu tenbihten de anlaşılacağı gibi, mevcut takvimler içinde, "Türkiye Gazetesi'nin hazırladığı Türkiye Takvimi temkinli olup, en uygun olanıdır. "Ne Olur Beni Affet!" 4 OCAK 1995 Peygamber efendimiz, müslümanları birbiri ile kardeş yapıyordu. Said bin Abdurrahman ile Sa'lebe Ensarî'yi de bu şekilde kardeş yapmıştı. Tebük seferine çıkılacağı zaman, Said bin Abdurrahman, Salebe'den şöyle bir ricada bulundu: - Ben sefere çıkıyorum. Dönünceye kadar, bizim evin ihtiyaçlarını görür müsün? Sa'lebe Ensarî, din kardeşinin bu teklifini memnuniyetle kabûl etti. Zaman zaman arkadaşının evine uğrar, ihtiyaçlarını görüverirdi. Birgün eve yine yiyecek şeylerle su getirmişti. Bunları bırakıp giderken farkında olmadan içeri bakmış bulundu. Arkadaşının hanımı ev kıyafetiyle oturduğu için, tam tesettürlü değildi. Kadın hemen Sa'lebeye çıkıştı: - Allah yolunda gazâya çıkmış bir din kardeşinin namusunu böyle mi koruyacaktın? Bu sözler Sa'lebeye çok te'sir etti. Kendinden geçip: - Eyvah mahvoldum, diye bağırdı. Evini çoluk-çocuğunu bırakıp, dağa doğru koşmaya başladı. Koştu, koştu, nihayet bir tepenin başına çıkıp var gücüyle bağırmaya başladı. - Allahım sen her şeyin yaratıcısısın, merhametin sınırsızdır. Ben ise aciz bir kulunum. Ne olur beni affet. Ben bu günâhım ile senin huzûruna nasıl gelirim. Bir müddet sonra, İslâm ordusu seferden döndü. Said bin Abdurrahman can ciğer arkadaşını aradı. Fakat ortalıklarda yoktu. Hanımına sorduğunda: - O yaptığı bir hatadan dolayı dağa çıktı, dedi. Said bin Abdurrahman, arkadaşını aramak üzere o da dağa çıktı. Dağ-bayır dolaşıp aradı. Nihayet yüz üstü sürünür bir vaziyette O'nu buldu. Kendi kendine şöyle sesleniyordu: - Ben ne zelil kimseyim. Rabbine isyân etmiş biriyim, diyordu. Said bin Abdurrahman, arkadaşının yanına yaklaşıp: - Kalk ey kardeşim, nedir bu hâlin, seni götürmeğe geldim, diye seslendi. Arkadaşının sesi ile irkilen Sa'lebe, yerden başını kaldırıp:5 - Hayır kardeşim, ben seninle gelemem. Seninle ancak şu şartla gelebilirim. Benim ellerimi boynuma bağlıyacaksın. Adi ve zelil bir kölenin efendisinden kaçıp sonra yakalanarak efendisine götürüldüğü gibi. Arkadaşı bütün ısrarına rağmen bu şartından vaz geçiremedi. İstediği gibi bağlayıp, şehire götürdü. Kızı Hamsane'ye teslim etti. Hamsane, bu şekilde iken, babasını alıp Hazret-i Ömer'in huzûruna götürdü. Sa'lebe, Hazret-i Ömer'e durumu anlattı. Affının mümkün olup olmadığını sorunca, hazret-i Ömer: - Çabuk buradan çık. Yoksa saçlarından tuttuğum gibi dışarı atarım, dedi. Kızı bundan sonra, hazret-i Ebû Bekir'in evine götürdü. Hazret-i Ebû Bekir de kendisini tersleyip, içeri almadı. Daha sonra Hazret-i Ali'nin evine gittiler, o da kendisini kabûl etmedi. Sa'lebe çaresiz kalıp kızına dedi ki: - Kızım ne olur bir de beni Resûlullahın huzûruna götür. Belki bir kurtuluş çaresi bildirir, dedi. Kızı babasını yine elleri boynuna bağlı olarak, Resûlullahın huzûruna götürdü. Sa'lebe durumu anlattı. Peygamber efendimiz: - Bana Cehennem zincirlerini hatırlattın, yâ Sa'lebe! buyurdu. Böylece son kapı da kendisine kapanınca ne yapacağını şaşırmış bir hâlde iken kızı: - Ey babacığım, Allah ve Resûlü senden râzı oluncaya kadar, benim senin gibi bir babam yoktur, demez mi? Sa'lebe'nin artık dayanacak hâli kalmamıştı. Tekrar dağlara çıktı. Deli gibi bir tepeden diğer tepeye koşuyordu. Bir taraftan da cenâb-ı Hakka şöyle niyâz ediyordu: - Yâ Rabbî, Ömer'e, Ebû Bekir'e, Ali'ye vardım, beni kabûl etmediler. Nihayet, Resûlullaha gittim, o da kabûl etmedi. Benim hâlim ne olacak? Son sığınağım sensin. Ne olur beni affeyle. Artık dayanacak hâlim kalmadı. Devamı var "O Kulumu Affettim" 5 OCAK 1995 Sa'lebe deli gibi dağlarda dolaşırken, Resûlullaha vahiy meleği gelip dedi ki: - Yâ Resûlallah, şanı mübârek ve yüce olan cenâb-ı Hak sana selâm ediyor. Ve diyor ki: "O kuluma haber ver müjdele ki, kendisini affettim." Gelen bu haber üzerine, Peygamber efendimiz Eshâbını toplayıp: - Sa'lebeyi kim bulup bana getirir? diye sordu. Hazret-i Ebû Bekir ile hazret-i Ömer kalkıp: - Biz getiririz, yâ Resûlallah, dediler. Sonra bunlara hazret-i Selman ve hazret-i Ali de katılıp beraber dağa çıktılar. Her tarafı arıyorlar fakat hiçbir yerde izine rastlıyamıyorlardı. Nihayet bir çobana rast gelip sordular: - Buralarda, Resûlullahın Eshâbından birisini gördün mü? - Galiba siz Cehennemden kaçmış birisini arıyorsunuz. - Evet onu arıyoruz, onun yerini bize söyler misin? - Aradığınız kimse, filan vadideki ağacın altında sabahlar, buraya gelince sesi çıkabildiği kadar bağırarak: - Rabbinin emrine asi olanın hâli işte budur, der.6 Çobanın ta'rif ettiği yere gittiler. Karanlık basınca, Sa'lebe geldi, secdeye kapanıp, ağlamaya başladı. Ağlaması o kadar acıklı ve uzun oldu ki, tahammül edemiyerek yanına varıp: - Ey Sa'lebe, kalk Rabbin seni affetti, dediler. Sa'lebe yerinden doğruldu ve: - Muhammed aleyhisselâm ne hâldedir, diye sordu. Onlar: - Bizi buraya O gönderdi, seni bekliyor, dediler. Sonra alıp şehre doğru yola çıktılar. Şehre vardıklarında, sabah namazı vakti olmuştu. Doğru mescide gittiler, hazret-i Bilâl kamet getirmeğe hazırlanıyordu. Bunlar da hemen abdest alıp mescide girdiler. Sa'lebenin tuhaf bir hâli vardı. En son safa zorla durdurabildiler. Namaza başladılar. Resûlullah imamdı. Tekâsür sûresini okumaya başladı. Birinci âyeti okur okumaz, Sa'lebe bir çığlık attı. İkinci âyeti okuyunca birincisinden daha büyük bir çığlık atıp, yere yıkıldı. Peygamber efendimiz namazı bitirdikten sonra yanına geldi. Selman-ı Farisi hazretlerine: - O'nun üzerine biraz su serp, buyurdu. Sonra baktılar ki, çoktan bu dünyadan ayrılmış. Babasının öldüğünü işiten kızı, mescide geldi. - Benim hâlim ne olacak? Babacığım sen gittikten sonra bana kimler bakacak, diye ağlamaya başladı. Oradakiler, kızının bu hâline çok üzüldüler. Peygamber efendimiz kızcağıza buyurdu ki: - Ey Hamsane! İster misin ben baban olayım, Fatıma da senin kardeşin olsun. - İsterim yâ Resûlallah, diye cevap verdi. Bu büyük müjde ile ancak kendine gelebildi. Sonra Sa'lebe, yıkanıp, kefenlendi, namazı kılınarak mezarlığa götürüldü. Peygamber efendimiz bizzat cenazesine katıldı. Mezarlığa vardıklarında, ayaklarının ucuna basarak yürüdüğü görüldü. Cenaze dönüşünde, hazret-i Ömer sordu: - Yâ Resûlallah, mezarlıkta, ayaklarınızın ucuna basıyordunuz, bunun sebebi nedir? Hazret-i Ömer'e şöyle cevap verdi: - Yâ Ömer, Sa'lebenin cenazesine katılan meleklerin çokluğundan ayaklarımı basacak yer bulamadım. Daha sonra da şu meâldeki, âyet-i kerîme nâzil oldu: (Ve onlar, bir günâh işledikleri, yahut kendi kendilerine zulmettikleri vakit, Allahı hatırlayarak hemen günâhlarının bağışlanmasını isteyenlerdir. Günâhları Allahtan başka kim bağışlar. Bir de onlar, işledikleri günâh üzerinde bile bile ısrar etmiyenlerdir. İşte, onların mükâfâtı Rablerinden bir bağışlama ve altından ırmaklar akan Cennettir ki, orada ebedi kalacaklardır. Böylelerinin mükâfâtı ne güzeldir.) [Âli imrân-135,136] Tarifi Mümkün Olmayan Güzellikler 6 OCAK 1995 Abdülvahid bin Zeyd hazretleri anlatır: Birgün arkadaşlarımla yeni çıkacağımız savaş hazırlıklarını konuşuyorduk. Arkadaşımın birisi Tevbe sûresindeki, "Hiç şüphe yok ki, cenâb-ı Hak, yolunda savaşarak düşmanlarını öldürmekte, kendileri de öldürülmekte olan mü'minlerin7 canları ile mallarını Cennet karşılığında satın almışlardır" meâlindeki âyet-i kerîmeyi okudu. Bu âyet-i kerîmenin okunması üzerine, onbeş-onaltı yaşlarındaki bir genç ayağa kalktı. Bu gencin babası vefât etmiş ve babasından da kendisine hayli mirâs kalmıştı. Bana dönerek dedi ki: - Sen bana şâhit ol ki, ben malımı ve canımı Cennet karşılığında cenâb-ı Hakka satıyorum. Ben de dedim ki: - Delikanlı kılıçların keskinliği, senin sözlerinin keskinliğinden çok fazladır. Korkarım ki, sabredemez bu satıştan vazgeçersin. Genç sözünde ısrar etti: - Tekrar ediyorum. Şu anda malımı da, canımı da Allaha sattım. Gerçekten de yanımızdan ayrıldıktan sonra, malının tamamını Allah yolunda dağıttı. Yanına sadece, savaş için lâzım olacak bir at ile silahlarını bıraktı. Savaş hazırlıkları bitip yola çıktığımızda, en önlerde yürüyordu. Yolculuk esnasında gündüzleri oruç tutarak, geceleri de nafile namaz kılarak geçiriyordu. Genç olduğu için bu arada hepimizin birçok hizmetlerini görüyordu. Atlarımızı otlatıyor, nöbetleri tutuyordu. Nihayet Bizans sınırına geldik. Ben onu daha küçük diye savaşta ön cephede değil de geri hizmetlerde kullanmak istiyordum. Fakat o bu hizmetlerle kifâyet etmeyip, en önde savaşmak için can atıyordu. Son zamanlarda ağzından hiç düşürmediği bir kelime vardı. Bu kelime hiç duymadığımız bir sözdü. Devamlı sayıkladığı söz şuydu: - Ah Aynâimerdıyye, ah Aynâimerdıyye. Arkadaşlarım bana: "Herhalde korkudan bu genç aklını oynattı" dediler. Ben aklını kaybettiğine pek inanmıyordum. Fakat, merak ediyordum, bu söz neyin nesi diye. Bir fırsatını bulup kendisine sormaya karar verdim. Bu esnada genç yanıma gelerek dedi ki: - Ey Abdülvahid, artık tahammülüm kalmadı. Ah! Aynâimerdıyye'ye bir kavuşabilsem. Tam sormanın zamanıydı. Kendisini bir kenara çekip, sordum: - Yavrum, senin son zamanlarda ağzından düşürmediğin bu söz nedir? Herkes çok merak etmeye başladı, bu söz sebebiyle senin aklını oynattığını zannedenler bile var. Genç zaten halini kimseye anlatamadığı için patlamak üzereymiş. Anlatmaya başladı: "Bir gece rü'yâmda birisi bana gelip dedi ki: - Seni, Aynâimerdıyye'ye götüreceğim, gel benimle!.. - Kimdir bu? - Sana kelimelerle tarif edemem ki... Ancak görmen gerekir? Şu kadarını bil ki, bir Cennet hurisi. Sonra elimden tutup, bir bahçeye götürdü. Allah Allah, böyle güzellik mi olurdu? Ağzım açık kaldı... Şeffaf, pırıl pırıl, gayet tatlı suyu olan bir ırmağın kenarındaydık... Dünyadaki en güzel yerler bile oranın yanında çöplük gibiydi sanki... Irmağın kenarında dolaşırken gördüklerime inanamadım... Birbirinden güzel kadınlar, beni görür görmez el pençe divan durmuşlardı. Yanımdaki kimseden öğrendim ki, bunlar Cennet hurileri... Güzelliklerini anlatacak kelime bulamıyordum... Beni birbirlerine göstererek sevinçle konuşuyorlardı: - İşte Aynâimerdıyye'nin kocası geldi... O anda, hangisinin Aynâimerdıyye olduğunu merak ederek sordum:8 - İçinizden hanginiz, Aynâimerdıyye? Verdikleri cevapla hem şaşırmış, hem de hayal kırıklığına uğramıştım... - Estagfirullah biz onun gibi olabilir miyiz, biz onun hizmetçileriyiz. Onu görmek istersen biraz daha ilerlemen lâzımdır, dediler. Devamı yarın "Merhaba Ey Allah Dostu" 7 OCAK Dünden Devam- Hurilerin, "Aradığını bulman için biraz ilerlemen lâzım" demeleri üzerine yoluma devam ettim. Ama, bunlardan daha güzeli olamazdı ki? Ben öyle güzel görmemiştim hayatımda... Merakım daha da artarak ilerledim... Nasıl anlatsam bilmem ki? Öyle güzel bir yer ki, az önce gördüğüm ırmak ve çevresini unuttum bile... Irmaktan berrak bir süt akıyor... Anlatacak kelime olmadığı için süt diyorum... Aslında sadece isim benzerliği var. Öyle güzel bir yer... Yine karşımda birbirinden güzel huriler... Aman Allahım, ben daha öncekileri güzel zannediyormuşum. Demek ki güzellik bunlardaymış... Şaşkınlığım geçmeden, yine beni göstererek fısıldaştıklarını duydum: "İşte Aynâimerdıyye'nin kocası geldi." Yoksa bunlardan biri miydi Aynâimerdıyye... Çekinerek sordum: - İçinizden hangisi Aynâimerdıyye... Yine aynı hayal kırıklığına uğradığım cevap: - Özür dileriz... Biz onun ancak hizmetçisi olabiliriz... Onu görmek isterseniz, biraz daha ilerlemeniz lazım... Biraz daha yürüdüm. Yine bir nehir ki, bu defa, bal renginde, şeffaf mı şeffaf insanın yüreğine ferahlık verecek derecede hoş bir ırmak ve çevresinde, bütün gördüklerimden daha güzel bir çevre vardı... Ben çevrenin güzelliğine dalmışken, karşımda el pençe divan duran hurileri görünce, kendi kendime, "Yoksa güzellik denilen şey bu muydu?" dedim. Bu huriler de aralarında aynı sözü mırıldanıyor, birbirlerine beni göstererek müjde veriyorlardı: - İşte Aynâimerdıyye'nin kocası geldi... Sevinçten nutkum durmuş, gördüğüm güzellik karşısında bayılacak derecede heyecanlanmış olarak sordum: - Hanginiz Aynâimerdıyye? Cevap yine aynı: - Estağfirullah!.. Biz O'nun ancak hizmetçisi olabiliriz... Onu görmek isterseniz, biraz daha ilerlemeniz lazım!... Artık kendimde değildim. Dayanamaz hale gelmiştim ki, karşımda bir köşk belirdi... Bir ikram bir iltifat ki, hiçbir sultan böyle iltifat görmemiştir... Beni içeri kabûl ettiler... İnci ve yakuttan yapılmış, ama asla anlatamıyacağım güzellikte bir taht vardı... Gözlerim kamaşmıştı etrafımı göremiyordum... Biraz sonra kendime geldiğimde baktım ki, tahtta bir sultan oturuyor. Bunu görünce, o zaman hakiki güzelliğin ne olduğunu anladım... Ama anlatmam mümkün değil. Çünkü hiçbir lisan o güzelliği bu dünya lisanıyla anlatamaz. Akıl mantık, hayal durur!... Ben kendimden geçmiş ve konuşamaz haldeyken, şu inci misali sözler yayıldı etrafa: - Merhaba ey Allah dostu. Bize gelme zamanın yaklaştı. Yakında şehid olup buraya geleceksin. Ben de senin hizmetinle şerefleneceğim. Kendimi toparlayıp yanına biraz daha yaklaşmak istediğimde:9 - Hele biraz daha sabret! Acele etme! Daha dünyadan ilgini kesmedin. Sen halen dünya ehlisin. Ben ise âhıret ehliyim. İnşaallah bugün, dünya ile ilgin kalmayacak iftarı bizimle beraber yaparsın." Bundan sonrasını Abdullah bin Zeyd hazretleri şöyle anlatır: Bu rü'yâyı anlatan genç daha sonra bana: "İşte sayıkladığım isim budur" dedi. Gencin sözleri yeni bitmişti ki, bize doğru gelmekte olan Bizans askerlerini gördük. Hemen askerleri toparlayıp hücuma geçtik. Bu genç en önde kılıç sallıyordu. Kısa bir mücadeleden sonra, Bizans askerlerini temizledik. Sonra gördük ki, bu genç tam dokuz Bizans askerini öldürmüş onuncusu ile savaşırken şehid düşmüş. Yanına vardım. Kanlar içerisinde yatıyordu. Biraz önce anlattıklarını hatırlayıp, kendisine gıpta ile baktım. O da bana bakıp gülümsedi. Yüzünde emsalsiz bir güzellik vardı. Hâl ile bana: - Evet, anlattığım Cennet ni'metlerine kavuştum, diyordu. "Kim Daha Cömert?" 8 OCAK 1995 Bir zaman Medîne'de kıtlık başgöstermişti. Hazret-i Ömer, devesinin kesilip fakîrlere dağıtılmasını emretti. Deve kesilip dağıtıldı. Güzel bir yeri de ayırılıp pişirilerek önüne konuldu. Hazret-i Ömer, yemekte, et görünce sordu: - Bu et yemeği nereden geldi? - Kesilmesini emir buyurduğunuz deveden efendim. Hazret-i Ömer'in birden rengi değişti. Tüyleri diken diken oldu. Hiddetli bir şekilde bağırdı: - Ben size demedim mi, deveyi kesip fakîrlere dağıtın! Üstelik en iyi yerini önüme koyuyorsunuz. Derhâl bu yemeği önümden kaldırın! Fakîr, muhtâç kimselere verin! Az sonra her zaman yediği "Kuru arpa ekmeği ile zeytin yağını" besmele çekerek gönül rahatlığı içinde yedi. İşte bu hâlleri sebebiyle hazret-i Ömer deyince, "Adâlet" hatıra gelmektedir. Fakîr, fukarâ aç iken boğazından yemek geçmezdi. Cömertliği ile dillere destan olan, Hâtim-i Tâî'ye dediler ki: - Cömertlikte çok ileri gidiyorsun, bu yaptığın isrâf olmuyor mu? Onlara şöyle cevap verdi: - Ne kadar çok olursa olsun, Allah için verilen isrâf olmaz. Sonra kendisine sordular: - Senden daha çok cömertlik yapan birisini gördün mü? - Evet gördüm. - Nerede gördün, kimmiş o? - Anlatayım: Birgün, yetim bir gence misâfir olmuştum. Bana bir koyun kesip ikrâm etti. Koyunun karaciğeri çok hoşuma gitti. Yemîn ederek, "Bu hayvanın karaciğeri çok hoşuma gitti, teşekkür ederim." dedim. Birara genç yanımdan ayrıldı. Sonra geri geldi. Baktım elinde, on tane karaciğer var. Onları da pişirip bana ikrâm etti. Ben bunları bir yerden satın aldı zannetmiştim. Daha sonra, evinden ayrılmak için dışarı çıktığımda, on tane koyunun kesilip ciğerlerinin alındığını görünce işin aslını öğrendim. Hemen kendisine çıkıştım: - On koyunun onu da kesilir mi? Şöyle cevap verdi:10 - Niçin kesilmesin? Benim on koyunum vardı. Ancak bunları kesebildim. Bir şey misâfirimin hoşuna gitmiş. Bunu yapmak da benim gücüm dâhilinde, misâfirden hiç bu esirgenir mi? Dinliyenler şaşkınlık içinde tekrar sordular: - Peki daha sonra sen bu gencin ikrâmına karşılık ne verdin? - Ben fazla bir şey vermedim. - Meselâ ne kadar verdiniz. - Verdiğim mühim bir yekün teşkîl etmez. Üçyüz deve ile beşyüz koyun. - O hâlde sen ondan daha cömertsin. - Hayır, o genç benden daha cömerttir. Çünkü o koyunlarının tamamını verdi. Ben ise malımın çok az bir kısmını verdim. Bir fakîrin yarım ekmeğinin tamamını misâfirine vermesi mi mühimdir? Yoksa zenginin bir sürüden bir deveyi misâfirine ikrâm etmesi mi? Tabiî ki, elinde olanın tamamını vermek daha büyük cömertliktir. Sultan Mahmûd zamanında, ihtiyar biri hastalanmıştı. Doktora gitti. Doktor kendisine 500 dirhem (yaklaşık 1750 gr.) bal yemesini tavsiye etti. İhtiyarın bal alacak parası yoktu. Ne yapayım diye düşünürken, oradan sultanın geçmekte olduğunu gördü. Yanına varıp hâlini arz etti. Sultan Mahmud vezîrine: - Derhâl bu ihtiyara yirmibeş kilo bal veriniz, diye emir verdi. Veziri hemen atılıp: - Efendim, yanlış anlaşılmasın, ihtiyar binyediyüz elli gr. istemişti, deyince vezîrine: - Ben ne istediğini iyi duydum. O kendine göre en azını istedi. Ben de bana göre en azını veriyorum. Aramızda bu kadar fark olsun, dedi. "Nasıl Bir İyilik Yaptın?" 9 OCAK 1995 Evliyânın büyüklerinden biri hacca gitmişti. Hacda başından geçen bir hâdiseyi şöyle anlattı: Haccı bitirip, dönmek üzere olduğumuz bir zamanda, birara Mescid-i Haram'da uykum ağır bastı, kendimden geçtim. Rü'yâmda Cihân sultanı Muhammed aleyhisselâmı gördüm. Bana buyurdu ki: - Şam şehrine git! Filân mahallede, filân evde bizim bir dostumuz vardır. Bizim selâmımızı ona ulaştır! Uyanınca arkadaşlarıma: - Benim Şam'da bir işim var, sizden ayrılmak zorundayım, diyerek kafileden ayrıldım. Hemen Şam'a gitmek üzere yola çıktım. Meşakkatli bir yolculuktan sonra, Şam'a vardım. Ta'rîf edilen evi bulup kapısını çaldım. İhtiyar bir kadın çıktı. - Birisini mi arıyorsunuz evlâdım, diye sordu, ben de: - Mekke'den geliyorum. Resûlullahın size selâmını getirdim, deyip sonra gördüğüm rü'yâyı anlattım. Adam, bu sevinçli habere epey ağladı. Bu arada ben dayanamayıp sordum: - Sen nasıl hayırlı bir iş yaptın ki, Peygamber efendimiz sana selâm gönderdi. Adam önce anlatmak istemedi. Isrâr edince dayanamayıp anlatmaya başladı.11 - Ben önceleri müslüman değildim. Zerdüşt dininden idim. Bizim inancımıza göre, erkek ve kız kardeş birbirleri ile evlendirilir. Benim bir kız ile bir erkek çocuğum vardı. İnancımız gereği bunları evlendirecektik. Düğün için hazırlıklar yapıldı. Birçok hayvan kesildi. Çeşit çeşit yemekler hazırlandı. Nikâh hazırlığı içindeyken, kapımız çalındı. Açtığımda, üç tane yetim çocuğu olan komşumuz olduğunu gördüm. Bu dul kadın, kimsesiz fakîr bir müslümandı. Bana: - Komşu bir ateş verir misin? dedi. Ben de verip gönderdim. Aradan kısa bir zaman geçti aynı kadın tekrar gelip yine: - Komşu ateş verir misin? dedi. Yine verdim. Bir müddet sonra tekrar gelmez mi? Kovacak oldum. Misâfirlerin yanında ayıp olacak diye yine verip gönderdim. Fakat içime bir şüphe düştü. Acaba bir isteği bir sıkıntısı mı vardı. Bana birşey mi söylemek istiyordu? Misâfirlerden özür dileyip, dışarı çıktım. Evinin penceresinin altına gizlenip içerdeki konuşmaları dinlemeye başladım. Yetimlerden birinin sesini duydum: - Anneciğim, ne olur bir defa daha git, belki bu sefer yemeklerden bir parça verirler. Üç gündür yemek yemedik. Artık dayanamıyoruz, diyordu. Anneleri ise: - Yavrularım. Üç defa gittim. Çeşit çeşit yemekler ortada gözümün önünde durduğu hâlde, "Şundan al da çocuklarına verirsin" demediler. Tekrar nasıl gideyim? Kapıdan kovulacak duruma geldim. Bu hâli görünce içim sızladı. Hemen eve dönüp, her çeşit yemekten bol bol koyarak bir sofra hazırladım, yanına bir miktar para koydum. Sofrayı gönderdikten sonra pencerenin altına varıp yine dinlemeye başladım. Ne diyeceklerini merak ediyordum. Neş'e ve sevinç içinde yemekleri yediler. Sonra en küçüklerinin sesini duydum: - Ablalarım, ağabeylerim. Bizim komşumuz bize büyük bir ikrâmda bulundu. Yemeğini yiyip de ona iyilik etmemek mürüvvetsizlik olur. Diğeri sordu: - Peki ona nasıl bir iyilik yapabiliriz ki? - Nasıl olacak ona yapılacak en büyük iyilik, müslüman olmakla şereflenmesi için duâ etmektir. Sonra hep beraber el kaldırıp: - Yâ Rabbî, komşumuz bize çeşit çeşit yemekler ikrâm etti. Sen de ona müslüman olma ni'metini ikrâm eyle! Daha duâları bitmeden, benim kalbim açıldı. Kelime-i şehâdet getirip müslüman oldum. Bilemiyorum belki de bunun için Resûlullah bana selâm gönderdi. Akıl İle Gerçeğe Varılabilir mi? 10 OCAK 1995 Allahü teâlâ, insanı yaratınca, ona hakkı bâtıldan, iyiyi kötüden, faydalıyı zararlıdan ayırabilmesi için akıl gibi anlayıcı bir kuvvet vermiştir. Akıl bir ölçü âletidir. Allahü teâlâya ait bilgilerde ölçü olmaz. Mahlûklara ait bilgilerde ölçü olur. Akıl, insandan insana değiştiği için, ba'zı insanlar mahlûklara ait bilgilerde isâbet ettiği halde, ba'zıları yanılabilir. Acaba insan, bir yol gösterici, bir kılavuz olmadan aklı ile Allahü teâlânın bildirdiği doğru yolu bulabilir miydi? Tarihi inceliyecek olursak, insanların kendi başlarına ve önlerinde Allahü teâlânın gönderdiği bir rehber olmadan gittiklerinde, hep yanlış yollara saptıklarını görürüz.12 İnsan, kendisini yaratan büyük kudret sahibinin var olduğunu, aklı sayesinde düşündü. Fakat, ona giden yolu bulamadı. Bunu önce etrafında aradı. Kendisine en büyük faydası olan Güneş'i, yaratıcı sandı ve ona tapmağa başladı. Sonra büyük tabiat güçlerini, fırtınayı, ateşi, kabaran denizi, yanardağları ve benzerlerini gördükçe, bunları yaratıcının yardımcıları sandı. Her biri için bir sûret, simge yapmağa kalktı. Bundan da putlar doğdu. İnsanlar, bunların gazabından korktu ve onlara kurbanlar kesti. Hattâ, insanları bile bu putlara kurban ettiler. Her yeni olayla, o olayı simgeleyen putların miktarı da arttı. İslâmiyet başladığı zaman, Kâ'be'de 360 put vardı. Bugün bile Güneş'e ve ateşe tapanlar vardır. Bunlara şaşmamalıdır. Çünkü, Peygamber olmadan yâni rehbersiz karanlıkta doğru yol bulunamaz. Peygamberler olmadan insanın yaratanını tanıması, ona nasıl ibâdet edeceğini aklı ile bulması mümkün değildir. O zaman aklın fonksiyonu nedir? Yâni akıl ne işe yarar? Aklın yaratılış maksadı nedir? diye sorulacak olursa: Akıl, göz gibidir, din bilgileri de ışık gibidir. Yâni insanın aklı, gözü gibi zayıf yaratılmıştır. Gözümüz, maddeleri, cisimleri karanlıkta göremiyor. Allahü teâlâ, görme âletimizden faydalanabilmemiz için, Güneş'i, ışığı yaratmıştır. Güneş'in ve çeşitli ışık kaynaklarının ışığı olmasaydı, gözümüz işe yaramazdı. Tehlikeli cisimlerden, zararlı yerlerden kaçamaz, faydalı şeyleri bulamazdık. Evet, gözünü açmıyan veya gözü bozuk olan, Güneş'ten faydalanamaz. Fakat, bunların Güneş'e kabahat bulmağa hakları olmaz. Demek ki akıl cenâb-ı Hakkın insanlara verdiğini ni'metlerin en kıymetlilerinden. Fakat, akıl da yanlız başına bir işe yaramıyor. Akıldan gerektiği şekilde istifade edebilmek için, onu yaradılış maksadına uygun olarak kullanmak lazımdır. Aklımız da, yalnız başına ma'neviyâtı, faydalı, zararlı şeyleri anlıyamıyor. Allahü teâlâ, aklımızdan faydalanmamız için, Peygamberleri, dînin ışığını yarattı. Peygamberler, dünyada ve âhırette rahat etmek yolunu bildirmeseydi, aklımızla bulamazdık. Tehlikelerden, zararlardan kurtulamazdık. Evet, İslâmiyete uymıyan veya aklı az olan kimseler ve milletler, Peygamberlerden faydalanamaz. Dünyada ve âhırette tehlikelerden, zararlardan kurtulamaz. Fen vasıtaları, mevki, rütbe, para ne kadar bol olursa olsun, peygamberlerin gösterdiği yoldan gitmedikçe, hiçbir fert, hiçbir toplum mes'ûd olamaz. Ne kadar neş'eli, sevinçli görünseler de içleri kan ağlamaktadır. Dünyada da, âhırette de rahat ve mes'ûd yaşıyanlar, ancak, peygamberlere uyanlardır. Şunu da bilmelidir ki, rahata ve saâdete kavuşmak için, müslüman olduğunu söylemek, müslüman görünmek yetişmez. Müslümanlığı iyi öğrenmek ve emirlere, yasaklara uymak lâzımdır Akıl ile anlaşılan şeyler, his uzuvları ile anlaşılanların üstünde olduğu ve bunların yanlışını çıkardığı gibi, yâni his uzuvlarımız, akıl ile anlaşılan şeyleri anlıyamıyacağı gibi, akıl da, peygamberlik makâmında anlaşılan şeyleri kavramaktan âcizdir. İnanmaktan başka çaresi yoktur. Akıl, anlıyamadığı şeyleri nasıl ölçebilir? Bunların doğru ve yanlış olduğuna nasıl karar verebilir? Aklımızın Kapasitesi 11 OCAK 1995 Herşeyin bir kapasitesi olduğu gibi, aklın da bir kapasitesi vardır. Aklın kapasitesi zorlanırsa, insanı şaşırtır, yanlış yola götürür. Meselâ, peygamberlerin söyledikleri ahıret bilgilerini, akıl ile araştırmağa uğraşmak, düz yolda güç giden, yüklü bir arabayı, yokuşa çıkarmak için zorlamağa benzer. At yokuşa doğru kamçılanırsa, çabalaya çabalaya, ya yıkılıp canı çıkar, yahut alışmış olduğu düz yola kavuşmak için sağa sola ve geriye kıvrılarak arabayı yıkar ve eşyalar harap olur.13 Akıl da yürüyemediği, anlıyamadığı âhıret bilgilerini çözmeğe zorlanırsa, ya yıkılıp, insan, aklını kaçırır veya bunları alışmış olduğu, dünya işlerine benzetmeğe kalkışarak yanılır, aldanır ve herkesi aldatır. Akıl, his kuvvetleri ile anlaşılabilen veya hissedilenlere benzeyen ve onlara bağlılıkları bulunan şeyleri birbirleri ile ölçerek, iyilerini kötülerinden ayırmağa yarıyan, bir ölçü âletidir. Böyle şeylere bağlılıkları olmıyan varlıklara eremiyeceğinden, şaşırıp kalır. Bilinmiyen şeyi bilinen şeye benzeterek neticeye varmak istiyen yanılır. Aklın peygamberlik bilgileri yanında, hiç kıymeti yoktur. Mukayese bile kabul etmez. Çünkü peygamberler, Allahın, yaratanın bildirdiklerini söylemektedirler. Yâni bilginin kaynağı Allahü teâlâdır. Akıl ise, Allahın yarattığı bir varlıktır. Yaratan ile yaratılan hiç mukayese edilebilir mi? Bütün bunlardan şu netice çıkıyor: Peygamberlerin bildirdikleri şeylere, akla danışmaksızın inanmaktan başka çâre yoktur. Zaten, peygamberlere tâbi olmak, akla uygun, aklın istediği ve beğendiği bir yoldur. Peygamberlerin, aklın dışında ve üstünde bulunan sözlerini, akla danışmağa kalkışmak, akla aykırı bir iş olur. Gecenin koyu karanlığında bilinmiyen yerlerde, pervâsızca yürümeğe ve engin denizde, acemi kaptanın, pusulasız yol almasına benzer ki, her an uçuruma, girdâba düşebilirler. Niketim, felsefeciler ve tecrübeleri hayalleri ile izâha kalkışan maddeciler, akılları dışında bulunan sözlerinin çoğunda yanılmış, bir yandan birçok hakîkatleri meydana çıkarırlarken, bir taraftan da, insanların saâdet-i ebediyyeye kavuşmalarına mâni olmuşlardır. Aklına, zekâsına güvenenler, aklının, zekâsının yanılmadığını zannedenler, kendilerini ve kendilerine inananları dünya ve ahıret saâdetinden mahrum bırakmışlardır. Sonsuz, Cehennem ateşine sürüklemişlerdir. Meselâ, Eflâtun, yaptığı çalışmalar sonucunda nefsinde meydana gelen safâyı, bazı halleri görünce, peygamberlere uymak lâzım olmadığını sandı. "Biz temizlenmiş insanlarız. Temizleyicilere ihtiyacımız kalmamıştır." dedi. Böylece peygamberlere inanmadı. Başkalarının da inanmasına mani oldu. Diğer felsefeciler ve buların yolunda gidenler de böyledir. Bunlar, peygamberlere uymadan, yalnız riyâzet çekmekle hâsıl olan hallerin, altın yaldızla örtülen bakır gibi veya şekerle kaplanan zehir gibi olduğunu anlıyamadılar. Bakırla karışık altını saf hâlde ayırmak için ve nefsi zararlı halden kurtarıp faydalı hale getirmek için, peygamberlere uymak lâzımdır. Hakîkî hakîm ve tabîb olan Allahü teâlâ, Peygamberleri ve bunların dinlerini, nefs-i emmâreyi, nefsin kötülüklerini yıkmak, azgınlıktan kurtarmak için gönderdi. Onu yıkmak, ıslah etmek, kurtarmak için bu büyüklere uymaktan başka çaresi olmadığını bildirdi. Peygamberlere uymadıkça, binlerle riyâzetler ve mücâhedeler yapılsa, bunların hiçbir faydası olmaz. Tersine, azgınlığı artar, onun hastalığını giderecek yegâne ilâç, peygamberlerin getirdikleri dinlerdir. Bundan başka hiçbir şey, insanı felâketten kurtaramaz! Dînimizde aklın ermediği şeyler çoktur. Fakat, akla uymayan birşey yoktur. Âhıret bilgileri ve Allahü teâlânın beğenip beğenmediği şeyler ve Ona ibâdet şekilleri, eğer aklın çerçevesi içinde olsalardı ve akıl ile doğru olarak, bilinebilselerdi, binlerce peygamberin gönderilmesine lüzûm kalmazdı. İnsanlar, dünya ve âhıret saâdetini kendileri görebilir, bulabilirdi ve Allahü teâlâ, hâşâ peygamberleri boş yere ve lüzûmsuz göndermiş olurdu.14 Saâdete Kavuşmanın Yolu 12 OCAK 1995 Hiçbir akıl, âhıret bilgilerini doğru olarak bulamaz, çözemez. Allahü teâlâ, kullarına çok acımakta, onların dünyada rahat ve huzûr içinde yaşamalarını istemektedir. Bunun için, her asırda insanlar arasından seçtiği en üstün, en iyi kimseleri peygamber yapmış, bunlara kitaplar göndererek huzûr, saâdet yolunu göstermiştir. Kör olanın yol gösterenlere teslim olması gibi ve çâresizlikten şaşırmış olan hastanın merhametli doktorlara kendini teslim etmesi gibi, insanların da, aklın ermiyeceği faydalara kavuşabilmeleri ve felâketlerden kurtulabilmeleri için, gönderdiği peygamberlere teslim olmalarını diledi. Saâdete kavuşmak için, önce kendisine ve peygamberlerine inanmak lâzım olduğunu bildirmiş, sonra kitaplarındaki emirlere uymayı emretmiştir. En son ve Kıyâmete kadar değiştirmemek üzere ve bütün dünyaya peygamber olarak, Muhammed aleyhisselâmı göndermiştir. Bütün peygamberler, akıl ile bulunacak dünya işlerine fen bilgilerine, tecrübeye dayanan teknik buluşlara dokunmayıp, yalnız bunları araştırmak, bulup fâidelenmek için çalışmağı emir ve teşvik buyurmuş, kendileri dünya işlerinden her birinin, insanları ebedî saâdete ve felâkete nasıl sürükliyebileceklerini anlatmış ve Allahü teâlânın beğendiği ve beğenmediği şeyleri açık olarak bildirmişlerdir. Böylece ahırette, kimse ben aklım ile bu kadar bulabildim, seni aklım ile bu kadar tanıyabildim, ibâdet edebildim diyemiyecek, mazeret gösteremiyecektir. Peygamberlerin, Allahü teâlâdan bildirdikleri haberlerin hepsi doğrudur. Hepsine îmân etmek lâzımdır. Akıl, doğruyu, iyiyi bulan bir âlet ise de, yalnız başına bulamaz, noksandır. Peygamberlerin gelmesi ile tamamlanmıştır. Kullara özür, bahâne kalmamıştır. Peygamberlerin birincisi hazret-i Âdem'dir. Sonuncusu ise, hazret-i Muhammed aleyhisselâmdır. Peygamberlerin hepsine îmân etmek lâzımdır. Hepsi ma'sûm, yâni günâhsız ve doğru sözlüdür. Bunlardan birine inanmamak, hepsine inanmamak demektir. Çünkü, hepsi aynı îmânı bildirmiştir. Yâni, hepsinin dinlerinin aslı, temeli (yâni îmân edilecek şeyleri) birdir. Peygamberlik makâmı aklın ve düşüncenin dışında ve üstündedir. Aklın eremeyeceği, anlıyamıyacağı çok şeyler vardır ki, bunlar peygamberlik makâmında anlaşılır. Herşey akıl ile anlaşılabilseydi, peygamberler gönderilmezdi. Âhıret azabları, peygamberler göndererek bildirilmezdi. Allahü teâlâ, İsrâ sûresinin onbeşinci âyetinde, (Biz, peygamber göndermedikçe azâb yapıcı değiliz) buyurdu. Bu âyet-i kerîmeden anlaşılıyor ki, Allahü teâlânın var olduğunu, bir olduğunu anlamak için, tabiattaki nizâmı, düzeni incelemek, peygamberlerin haber vermelerinden ve bu haberleri işiterek, okuyarak öğrenmek farzdır. Peygamberlerin bildirdiklerini aklına, mantığına vurup ondan sonra inansa, kabûl etse, böyle inanmak da geçerli olmaz. Çünkü, o zaman, peygambere değil aklına inanmış olur. Halbuki, îmân gaybadır. Akıl çok şeyi anlar. Fakat herşeyi anlıyamaz. Anlaması da kusursuz, tam değildir. Çok şeyleri, peygamberler bildirdikten sonra anlamaktadır. Peygamberlerin gelmesi ile, insanların özür ve bahâne yapmaları önlenmiştir. Nisâ sûresinin 164. âyetinde, (Peygamberleri, müjde vermek için ve korkutmak için gönderdim. Böylece, insanların Allahü teâlâya özür, bahâne yapmaları önlendi) buyuruldu.15 Akıl, dünya işlerinde bile çok defa yanılmaktadır. Böyle olduğunu bilmiyen yoktur. Din bilgilerini, böyle bir akıl ile tartmaya kalkışmak doğru olamaz. Din bilgilerini akıl ile inceleyip, akla uygun olup olmamasına kalkışmak, aklın hiç yanılmaz olduğuna güvenmek olur ve peygamberlik makâmına inanmamak olur. Dînin temeli, peygambere inanmaktır. Akıl, bu temel bilgiyi kabûl edince, Peygamberin bildirdiklerinin hepsini kabûl etmiş olur. Hazret-i Hasan ve Hüseyin 13 OCAK 1995 Hazret-i Hasan, Hüseyin ve Abdullah bin Ca'fer bir sene beraber hacca gitmek üzere yola çıktılar. Yolda yiyecekleri tükendi. Aç ve susuz kaldılar. Yiyecek bulmak ümidiyle, develerini bırakıp etrafı dolaşmaya başladılar. Bir müddet dolaştıktan sonra, yaşlı bir kadın gördüler. Kadına: - Teyze içecek birşeyin var mı? diye sorunca, kadın: - Şurada bir keçim var, onun sütünü sağıp vereyim, dedi. Zaten varı yoğu tek keçisiydi. Sağıp sütü verdikten sonra: - Peki yiyecek birşeyin de var mı? diye sorduklarında, kadıncağız: - İşte gördüğünüz bu keçim vardır. Onu kesip yiyebilirsiniz. Biz gelen misâfiri boş çevirmeyiz, dedi. Kadının keçisini kesip yediler. Giderken de teşekkür edip: - Biz Kureyşteniz, ismimiz Hasan ve Hüseyin'dir, Medîne'ye geldiğinizde bize muhakkak uğrayınız! Size iyilik yapmak isteriz, dediler. Yaşlı kadın, akşam kocası eve gelince olanları anlattı. Kocası kızdı: - Kim olduğunu bilmediğin rastgele kimselere vermişsin, dedi. Kadın: - Onlar bildiğin insanlardan değildi. Onları görmüş olsaydın düşünmeden sen de verirdin. İlk def'a böyle kimseler gördüm, dedi. Aradan seneler geçti. Bu karı-koca çok muhtâç hâle düştüler. Yiyecek birşeyler bulmak ümidiyle Medîne'ye geldiler. Seneler önceki hâdiseyi çoktan unutmuşlardı. Yaşlı kadın bir gün sokakta yürürken, hazret-i Hasan kendisini tanıdı. Hemen yanına sokulup sordu: - Ey nine, beni tanıdın mı? - Hayır evlâdım nereden tanıyayım, biz buranın yabancısıyız. - Hatırlar mısın, bir zaman üç kişi senin evine misâfir gelmiştik. Aç ve susuz olduğumuz için size sığınmıştık. Sen de bize keçinin sütünü verip sonra da keçiyi kesip yedirmiştin? Kadın hemen seneler önceki hâdiseyi hatırladı. Hazret-i Hasan kendisine, bin koyun ve bin altın verilmesini emretti. Sonra da "Kardeşim Hüseyin filân yerdedir, onun yanına da uğra seni boş çevirmez" dedi. Hazret-i Hüseyin'in yanına vardığında kadına sordu: - Kardeşim Hasan sana ne verdi? - Bin koyun ve bin altın, diye cevap verince: - Bir o kadar da benden, dedi. Sonra, Abdullah bin Ca'ferin yanına gönderdi. O da sordu: - Hazret-i Hasan ve Hüseyin ne verdiler. - İkibin koyun ve ikibin altın. - Bir o kadar da benden, dedi. Sonra şöyle devam etti:16 - Eğer doğruca bize gelseydin, onlara sıkıntı vermeden bu mal ve paranın hepsini ben verirdim, dedi. İhtiyar, karı-koca sevinçle oradan ayrıldılar. Yaptıkları az bir iyiliğin, cömertliğin karşılığını çok çok fazlasıyla aldılar. Savaşın birinde birçok esir alınmıştı. Esirler Peygamber efendimizin huzûruna getirilince, Peygamber efendimiz içlerinden birisini işâret buyurarak: - Bunu serbest bırakın, buyurdu. Hemen serbest bırakıldı. Hazret-i Ali bunun hikmetini merak etti. Peygamber efendimize sordu: - Yâ Resûlallah! Bunların suçu aynıydı. Bunu niçin diğerlerinden ayırdettiniz. Bunun hikmeti nedir? - Yâ Ali, Cebrâil aleyhisselâm bana geldi. Bunun cömertliğinden dolayı serbest bırakılmasını Allahü teâlânın emrettiğini bildirdi. Cömerdin Mezardaki İhsânı 14 OCAK 1995 Arabistan'da cömertliği ile meşhûr bir adam vefât etmişti. Bu kimse sağlığında, muhtâç kimselere, yolculara çok yardım ederdi. Vefâtından haberleri olmıyan yoldan gelen birkaç kişi karnımızı doyurur ümidiyle, bu zâtın kapısını çaldılar. Vefât ettiğini öğrenince çok üzüldüler. Kabrinin başına gittiler. Aç olarak orada uyudular. Yolculardan birinin bir devesi vardı. O kimse rü'yâsında, vefât eden meşhûr cömerdi gördü. Kendisine dedi ki: - Senin bu devenle benim en iyi devemi değişmek ister misin? - Evet değişirim, cevabını verdi. Sonra yine rü'yâsında develeri değiştiler. Cömert kimse, aldığı deveyi kesti. Bir müddet sonra, yolcular uyandıklarında, o kimsenin devesini kesilmiş hâlde buldular. Hemen ateş yakıp orada yediler, daha sonra da rahat bir şekilde yollarına devam ettiler. Yolda giderken bir kervana rastladılar. Kervandan birisi o devenin sâhibine ismiyle hitâp ederek dedi ki: - Filân kimseden iyi bir deve satın aldın mı? Adam şaşırmış bir hâlde: - Evet aldım, fakat o rü'yâda olmuştu, dedi. O kimse sonra şöyle devam etti: - O kimse benim babamdır. Ben de rü'yâ gördüm. Bana, "Eğer benim oğlum isen, benim bu devemi yolda karşılaşacağın filân isimli şahısa ver" dedi. Buyurun devenizi alın! Cömert kimselere, Allahü teâlânın izniyle, böyle şeyler hasıl olmaktadır. Cömertliği ile meşhûr olan birine sordular: - Muhtâçlara çok ihsânda bulunuyorsun. Onlardan bir teşekkür, karşılık bekliyor musun? Cömert kimse şöyle cevap verdi: - Zâten ben onlara ihsânda bulunurken onları minnet altında bırakmam. Bir şey verirken kendimi aşçının elindeki kepçe gibi kabûl ederim. Kepçenin öğünmeye, minnete sebep olma iddiâsına ne hakkı vardır. Ben arada sâdece emânetçiyim, bir vâsıtayım. Muhtâç olduğu hâlinden belli olan fakir biri, hazret-i Ali'nin huzûruna gelip oturdu. Hazret-i Ali kendisine sordu:17 - Benden bir isteğin mi var? Adam utancından, söz ile cevap veremeyip işâret ile muhtâç olduğunu bildirdi. Hazreti Ali yanında bulunan, giyecek ve yiyecekleri verdi. Muhtâç kimse çok sevindi, sonra da çok güzel bir beyit okudu. Okuduğu beyitten hoşlanan hazret-i Ali, çocukları için ayırdığı üç altını da verdi. Fakir, sevincinden ne yapacağını şaşırdı. Hazret-i Ali, Peygamber efendimizden işittiği şu hadîs-i şerîfi ona nakletti: - Herkesin değeri, söylediği güzel sözlere, yaptığı iyi işlere göre ölçülür. Kays bin Sa'd, herkese çok ihsânlarda bulunur, istiyenlere ayrıca istedikleri kadar borç para da verirdi. Birgün hastalandı. Tanıdıkları ziyâretine gelmeyince sordu: - Dostlarım beni niçin ziyârete gelmediler. Yakınları şöyle cevap verdi: - Çok kimsede alacağınız olduğu için utançlarından gelemiyorlar. Bu habere çok üzüldü ve: - Beni arkadaşlarımdan, dostlarımdan ayıran malı Allah yoketsin, dedi. Sonra, tellallar çıkartıp: - Kays bin Sa'd kimde ne alacağı varsa hepsini helâl etti, diye sokaklarda bağırttı. Bunu duyan tanıdıkları, hemen evine koştular. O kadar çok gelen oldu ki, kalabalıktan evinin merdiveni çöktü. Günâhların Affedildiği Gece 15 OCAK 1995 Berât gecesi, Şa'bân ayının onbeşinci gecesidir. Yâni ondördüncü günü ile onbeşinci günü arasındaki gecedir. Allahü teâlâ, ezelde, hiçbir şey yaratmadan önce, herşeyi takdîr etti, diledi. Bunlardan, bir yıl içinde olacak her şeyi, bu gece meleklere bildirir. Kur'ân-ı kerîm, levhilmahfûza bu gece indi. Resûlullah sallallahü aleyhi ve selem bu gece çok ibâdet, çok dua ederdi. Hadîs-i şerîflerde buyuruldu ki: (Şa'bân-ı şerîfin onbeşinci gecesi olunca, o geceyi ihyâ ediniz ve gününde oruç tutunuz! Muhakkak ki, Allahü teâlâ, "Magfiret olunmak isteyen yok mudur, magfiret edeyim? Rızık isteyen yok mudur, rızık vereyim. Kim ne isterse vereyim!" buyurur. Bu hâl sabaha kadar devam eder.) (Rahmet kapıları dört gece açılır. O gecelerde yapılan duâ, tevbe, red olunmaz. Fıtır bayramının ve Kurban bayramının birinci geceleri, Şa'bânın onbeşinci (Berât) gecesi ve arefe gecesi.) (Berât gecesini ganîmet, fırsat biliniz. Şa'bânın onbeşinci gecesidir. Kadir gecesi çok büyük ise de hangi gece olduğu belli değildir. Bu gece (Berât gecesinde) çok ibâdet ediniz. Yoksa Kıyâmet gününde pişmân olursunuz.) (Şa'bânın onbeşinci gecesinde Allahü teâlânın kulları üzerine rahmeti zuhûr edip, mü'minleri magfiret eder, bağışlar. Kâfirlere ise mühlet verir. Kin ve hased sahibi olanları bu sıfatları terkedinceye kadar kendi hallerinde bırakır.) (Şa'bân ayının onbeşi gelince, gecesini namazla, gündüzünü oruçla geçiriniz.) (Şa'bân ayının onbeşinci gecesi, rahmet-i ilâhi dünyayı kaplar, herkes affolur. Ancak haksız yere müslümanlara düşmanlık besleyen ve Allahü teâlâya ortak koşan magfiret olunmaz.) Âişe vâlidemiz, Peygamber efendimizin Berât gecesinde, sabaha kadar ibâdet ettiğini görünce sordu:18 - Yâ Resûlallah, Allahü teâlânın en sevgili kulusun! Buna rağmen niçin bu kadar kendini yoruyorsun? Peygamber efendimiz şöyle cevap verdi: - Ey Âişe, ben şükredici kul olmıyayım mı? Ey Âişe, sen bu gecede, ne olduğunu bilir misin? Âişe vâlidemiz tekrar sordu: - Bu gecenin diğer gecelerden üstünlüğü nedir yâ Resûlallah? Peygamber efendimiz şöyle cevap verdi: - Bu sene içinde doğacak her çocuk, bu gece deftere geçirilir. Bu sene içinde öleceklerin isimleri bu gece özel deftere yazılır. Bu gece herkesin rızkı tertip edilir. Bu gece herkesin ameli ve işleri Allahü teâlâya arz olunur. Bir kimse, evinden ayrılıp yolculuğa çıkar. Hâlbuki, onun adı yaşıyanlar defterinden, ölüler defterine geçirilmiştir. Gâfil olmamalı, bu geceyi mutlaka ihyâ etmelidir. Kazâ namazı kılmalı, Kur'ân-ı kerîm okumalı, dua, tevbe etmeli, sadaka vermeli, müslümanları sevindirmelidir. Bunların sevabını ölülere de göndermelidir. Bu gecelere saygı göstermek, günâh işlememekle olur. Bu gece, Allahü teâlânın ihsân ettiği bütün ni'metlere şükretmeli, yapılan hatâlar, günâhlar için de tevbe istigfâr etmeli, Cehennem ateşinden kurtulmayı istemelidir. "Yâ Rabbî, bize dünya ve âhıret saâdeti ihsân eyle, bize hidâyet verdikten sonra, kalblerimizi kaydırma." diye duâ etmelidir. Peygamberlere Îmânın Esasları 16 OCAK 1995 Îmânın şartlarından biri de, Allahü teâlânın peygamberlerine inanmaktır. Allahü teâlânın beğendiği yola kavuşturmak, doğru yolu göstermek için gönderilmişlerdir. Peygamberlerde yedi sıfat bulunduğuna inanmak lazımdır: 1- İsmet: Günâh işlememek. Peygamberler, herhangi bir hak dinde harâm olmuş ve olacak küçük ve büyük hiçbir günâh işlemezler. 2- Emanet: Peygamberler her bakımdan güvenilir kimselerdir. Asla emanete hıyanet yapmazlar. 3 - Sıdk: Peygamberler sözlerinde, işlerinde ve her türlü davranışlarında doğru ve dürüst insanlardır. Asla yalan söylemezler. 4 - Fetanet: Peygamberler çok akıllı ve çok anlayışlı kimselerdir. Körlük, sağırlık gibi kusurları bulunan kimselerden ve kadınlardan peygamber gelmemiştir. 5 - Tebliğ: Peygamberler, insanlara bildirip açıkladıklarının hepsini Allahü teâlâdan gelen vahy ile öğrenmişlerdir. Bildirdikleri emir ve yasakların hiçbiri kendi düşünceleri değildir. Emrolunan şeylerin hepsini bildirmişlerdir. 6 - Adalet: Peygamberler hiç zulüm ve haksızlık yapmazlar. Kimsenin hatırı için adaletten ayrılmazlar. 7 - Emnü'l-azl: Peygamberlikten azledilmezler. Dünyada ve âhırette hep peygamberdirler. Yeni din getiren peygamberlere Resûl denir. Yeni bir din getirmeyip insanları, önceki dîne davet eden Peygamberlere Nebî denir. Peygamberlere îmân etmek, aralarında hiçbir fark görmiyerek hepsinin Allahü teâlâ tarafından seçilmiş sâdık, doğru sözlü olduklarına inanmak demektir. Onlardan birine inanmıyan kimse, hiçbirine inanmamış olur.19 Bir müslüman çalışarak evliyâ, Allahın sevgili kulu olabilir fakat, peygamberlik, çalışmakla, çok ibâdet yapmakla, açlık ve sıkıntı çekmekle ele geçmez. Yalnız Allahü teâlânın ihsânı, seçmesi ile olur. Peygamberlerin sayıları belli değildir. Yüzyirmidört binden çok oldukları meşhûrdur. Bunlardan üçyüzonüçü Resûldür. İçlerinden altısı daha yüksektir. Bunlara Ülül'azm Peygamberler denir. Bunlar: Âdem, Nûh, İbrâhim, Mûsâ, Îsâ ve Muhammed Mustafa aleyhimüsselâmdır. Evliyânın büyüklerinden Seyyid Abdülhakîm Arvasî hazretleri buyurdu ki: Her peygamber, kendi zamanında, kendi kavminin hepsinden, her bakımdan üstündür. Muhammed "aleyhisselâm" ise, her zamanda, her memlekette, ya'nî dünyanın yaratıldığı günden, Kıyâmet kopuncaya kadar, gelmiş ve gelecek, bütün varlıkların, her bakımdan en üstünüdür. Hiç kimse, hiçbir bakımdan O'nun üstünde değildir. Hiçbir insanın O'nu medhedecek gücü yoktur. Hiçbir insanın, O'nu tenkîd edecek iktidârı yoktur. Allahü teâlâ, (Sen olmasaydın, gökleri yaratmazdım!) buyurdu. Allahü teâlâ, bir insanda bulunabilecek, görünür görünmez bütün iyilikleri, bütün üstünlükleri, bütün güzellikleri, sevgilisinde toplamıştır. Meselâ, insanların en güzel yüzlüsü ve gâyet nûrânî benizlisi idi. Mübârek yüzü, kırmızı ile karışık beyâz olup, ay gibi nûrlanırdı. Sözleri gâyet tatlı olup, gönülleri alır, rûhları cezbederdi. Bugün hür dünyada İslâmiyeti duymayan kimse yoktur. Dağda, çölde kalıp peygamberden haberi olmamak, duymamak mümkün değildir. Allahü teâlâ, aklımızdan istifâde edebilmemiz için peygamberler ve kitaplar gönderdiğine göre, artık bunlara inanmamak için bir mazeret ileri sürülemez. Allahü teâlâyı kabûl edip de, bütün peygamberlerini, son din olan islâmiyeti kabûl etmemek akla uygun değildir. Güneşe inanıp da, ışık ve ısısına inanmamak, doğuma inanıp da ölüme inanmamak gibi çok abestir. Bunun için, Muhammed aleyhisselâmı son peygamber, islâmiyeti son din kabûl etmiyen sonsuz olarak Cehennemde kalacaktır. GayrI müslimlerin de Cennete gireceğine inanmak küfürdür. Böyle inanan da onlarla birlikte Cehenneme atılacaktır. Resûlullahın Güzel Ahlâkı 17 OCAK 1995 Muhammed aleyhisselâm, gelmiş gelecek bütün insanların en akıllısı idi. Aklı o kadar çoktu ki, Arabistan yarım adasında, sert, inatçı insanlar arasında gelip, çok güzel idâre ederek ve cefâlarına sabrederek, onları yumuşaklığa ve itâ'ate getirdi. Çoğu dinlerini bırakıp müslüman oldu ve dîn-i islâm yolunda babalarına ve oğullarına karşı mücadele ettiler. Onun uğrunda mallarını, yurtlarını fedâ edip, kanlarını akıttılar. Hâlbuki, böyle şeylere alışık değildiler. Güzel huyu, yumuşaklığı, affı, sabrı, ihsânı, ikrâmı, o kadar çoktu ki, herkesi hayrân bırakırdı. Görenler ve işitenler seve seve müslüman olurdu. Hiçbir hareketinde, hiçbir işinde, hiçbir sözünde, hiçbir zaman, hiçbir çirkinlik, hiçbir kusûr görülmemiştir. Kendisi için kimseye gücenmediği hâlde, din düşmanlarına, dîne dil ve el uzatanlara karşı sert ve şiddetli idi. Herkese karşı yumuşak olmasaydı, peygamberlik heybetinden, büyüklük hâllerinden, kimse yanında oturmağa ve sözünü dinlemeğe tâkat getiremezdi. Dünya ve ahıret saadetine kavuşmak istiyen, Muhammed aleyhisselâma tabi olması, onun bildirdikleri ile amel etmesi lazımdır. Peygambere sünnete nasıl uyulacağını da, bizlere âlimler evliyâlar bildirmişlerdir. Bunun için bizim işimiz kolaylaşmıştır. Bugüne kadar bütün müslümanlar, beden bilgilerini yâni ibâdetlerin nasıl yapılacağını fıkıh kitaplarından aldılar. İnsan her şeyi ile dinimizin emirlerine uygun yaşarsa sünnet üzere yaşamış olur. Bunu da ancak fıkıh20 kitaplarından öğrenebilir. (Ben, beden bilgilerini, doğruca Resûlullahın sözlerinden, yâni hadîs-i şerîflerden öğreneceğim) diyenler, hadîs-i şerîfleri yanlış anlıyarak, nefsin ve şeytanın tuzaklarına düşmüşlerdir. Bunun için beden bilgilerinin, Ehl-i sünnet âlimlerinin sözlerinden veya kitaplarından alınması lâzımdır. Sünneti en güzel bu âlimler yaşamışlardır. Âlimlerin önemini, büyüklüğünü şu hadîs-i şerîfler açık şekilde bildirmektedir: (Talebesi arasında âlim, Eshâbı arasındaki Peygamber gibidir.) (Âlimin talebesinden üstünlüğü, Peygamberin ümmetinden üstünlüğü gibidir.) (Fıkıh dersinde bulunmak, bir sene ibâdet yapmaktan daha iyidir.) Ehl-i sünnet âlimleri, herkesin bünyesine ve hastalığına ve zamanının zulmetine ve fesâdına uygun rûh ilaçlarını, hadîs-i şerîflerden seçerek söylemişler ve yazmışlardır. Resûlullahın dünya eczanesine yüzbinlerce ilaç hâzırlayan baş tabip olup, Evliyâ da, bu hâzır ilaçları, hastaların dertlerine göre dağıtan, emrindeki yardımcı tabipler gibidir. Hastalığımızı bilemediğimizden, teşhiste yanılırız, ilaçları doğru olarak tanımadığımız için, yüzbinlerce hadîs içinden, kendimize ilaç aramağa kalkarsak, "Alerji" yapar, câhilliğimizin cezâsını çeker, fayda yerine zarar görürüz. İşte bunun için, hadîs-i şerîfte, (Kur'ân-ı kerîmi kendi anladığına göre tefsîr eden kâfir olur) buyuruldu. Mezhebsizler, âlimlerin büyüklüğünü idrak edemiyenler, bu inceliği anlıyamadıkları için, "Herkes Kur'ân ve hadîs okumalı, dînini bunlardan kendi anlamalı, mezheb kitaplarını okumamalıdır" diyerek, Ehl-i sünnet âlimlerinin kitaplarının okunmasını yasak ediyorlar. Bütün müslümanları felâkete sürüklüyorlar. İslâm düşmanları, dini yıkmada en büyük engelin, mezhepler, âlimler olduğunu bildikleri için, bütün güçleri ile, şeytani hîleleri ile, hep bunlara saldırmışlardır. Maalesef son zamanlarda bu yolda hayli de yol almışlardır. Birçok kimsede, mezheplere lüzumu hakkında şüphe, tereddüt meydana gelmiş, zihinler karıştırılmıştır. Çok kimse, bunların sinsi oyunlarına âlet olup, mezhepsizliği savunma cehaletine düşmüştür. Halbuki, hak bir mezhebe tabi olmayanın, dinin emrini tam olarak yerine getirmesi mümkün değildir. Mezhepler ana yoldur. Bu ana yoldan ayrılan, her an kendini uçurumun dibinde bulabilir. Ehl-i sünnetten ayrılmak, Kur'ân-ı kerîmin ve hadîs-i şerîflerin doğru yolundan ayrılmak olur. "Bu Ne Cür'et!" 18 OCAK 1995 Birgün islâm âlimlerinin büyüklerinden Ali Dekkak hazretlerine sordular: - Efendim, namazda iken sinek kovalamak uygun mudur? Böyle yapan bir kimseye ne denir? Ali Dekkak hazretleri buyurdu ki: - Allahü teâlânın huzûrundaki edep, Ayaz adındaki bir kimsenin Sultan Mahmud-i Gaznevî'nin huzûrunda gösterdiği edepten az olmamalıdır. - Ayaz'ın Sultana karşı edebi nasıldır, anlatır mısınız? - Bu genç Sultanın hizmetinde bulunurken, âniden ayakkabısının ucunu kımıldattı. Sultan, Ayaz'ın bu hâline şaştı. Çünkü bugüne kadar huzûrunda, gayet ciddî durur, hiçbir tarafını oynatmazdı. Ayaz'ın bir ma'zereti olduğunu tahmîn ederek, huzûrundan çıktıktan sonra, birisini takip için arkasından gönderdi. Kendisini takip eden kimse, Ayaz'ın bir kenara çekilip ayakkabısını çıkardığını gördü. Sonra ayakkabısını ters çevirdi. İçinden bir akrep çıkmaz mı? Ayaz öfkeli bir şekilde kendi kendine: Daha göster
Ramazan Manileri // Ahmet ağa uyursun uyursun Uykularda ne bulursun Kalk al abdest, kıl namaz Sabahleyin cenneti bulursun Akşamdan pilavı pişirdim Gene karnımı şişirdim Çok mani diyecektim ama Defteri Detaylı Resulullah ın Hz. Ali ye Vasiyyeti
Mektub-u Attar Muhammed İlyas Kadiri Razavi tarafından tüm İslami Erkek Kardeşlerine ve İslami Kız Kardeşlerine, Medaris El Medine ve Camiat El Medine nin erkek öğretmenler, erkek öğrenciler, kadın öğretmenler Detaylı Hazırlayan: Saide Nur Dikmen
Günün Öyküsü: Talih mi Talihsizlik mi? Bir zamanlar köyün birinde yaşlı bir adam yaşıyormuş. Çok fakirmiş. Ama çok güzel beyaz bir atı varmış. Kral bu ata göz koymuş. Bir zamanlar köyün birinde yaşlı bir Detaylı M. Sinan Adalı. Eski zamanlarda yaşamış peygamberlerin ve ümmetlerinin başlarından geçen ibretli öyküler, hikmetli meseller
1- Ramazan ayının birinci gecesi kılınacak namaz: Bu gecede bir kimse 2 rekat namaz kılsa, her rekatta da KADİR SÜRESİNİ okursa; ALLAHÜ Teâlâ ( cc ) o kişiye 3 türlü kolaylık verir. Bu ay içinde orucu Detaylı Azrail in Bir Adama Bakması
Mevlâna (1207 1273) Güçlü bir bellek, çağrışım yeteneği, üretkenlik, olağanüstü görüş ve anlatım gücü, derin duygusallık ve hüzün, her yönüyle İslam kültürüne hâkimiyet... İşte Mevlâna deyince akla gelen Detaylı GADİR ESİNTİLERİ -9- Şiir: İsmail Bendiderya
Söylenen her söz, içinden çıktığı kalbin kılığını üzerinde taşır. Ataullah İskenderî Söz ilaç gibidir. Gereği kadar sarf edilirse fayda veriri; gerektiğinden fazlası ise zarara neden olur. Amr bin As Sadece Detaylı KURAN I KERİMİN İÇ DÜZENİ
KURAN I KERİMİN İÇ DÜZENİ Kur an-ı Kerim : Allah tarafından vahiy meleği Cebrail aracılığıyla, son Peygamber Hz. Muhammed e indirilen ilahi bir mesajdır. Kur an kelime olarak okumak, toplamak, bir araya Detaylı namazı kılmaları hususunda şöylesi bir yanlış ve tehlikeli bir uygulama vardır.
Türkiye de Diyanet İşleri Başkanlığı nın belirlediği ve uyguladığı imsak vakti, oruca başlama ve sabah ezanın okunması ile Müslümanların sabah namazı kılmaları hususunda şöylesi bir yanlış ve tehlikeli Detaylı edersin sen! diye ciyaklamış cadı. Bunun hesabını vereceksin! Kadının kocası kendisini affetmesi için yarvarmış cadıya. Karısının bahçedeki marulları
RAPUNZEL Bir zamanlar bir kadınla kocasının çocukları yokmuş ve çocuk sahibi olmayı çok istiyorlarmış. Gel zaman git zaman kadın sonunda bir bebek beklediğini fark etmiş. Bir gün pncereden komşu evin bahçesindeki Detaylı Bir gün Hz. Ömer (r.a) camiye giderken bir çocuğun da acele acele camiye gittiğini görür. Hz. Ömer (r.a):
Yaratanlar arasında şerefli bir yere sahip olan insanın yaşam hakkı da, Allah tarafından lutfedilmiş bir temel haktır. Kur'an-ı Kerimde bir kimseye hayat vermenin adeta bütün insanlara hayat verme gibi Detaylı Asiye Türkan MÜ MİNLERİN ANNESİ HZ. AİŞE
Asiye Türkan MÜ MİNLERİN ANNESİ HZ. AİŞE Ümmü'l-mü'minîn Âişe bint Ebî Bekr es-sıddîk el-kureşiyye (ö. 58/678) Hz. Ebû Bekir'in kızı ve Hz. Peygamberin hanımı. Babası Ebû Bekir b. Ebû Kuhâfe, es-sıddîk Detaylı Melih Güler. - şiirler - Yayın Tarihi: 11.9.2011. Yayınlayan: Antoloji.Com Kültür ve Sanat
- şiirler - Yayın Tarihi: 11.9.2011 Yayınlayan: Antoloji.Com Kültür ve Sanat Yayın Hakkı Notu: Bu e-kitapta yer alan şiirlerin tüm yayın hakları şairin kendisine ve / veya yasal temsilcilerine aittir. Detaylı Ramazan ve Bayram Ramazan Ramazan Allah a yakınlaşmak için yegane bir zaman. Allah dünyada kendisi ve insanlar arasına perdeler koymuş. Bu perdeleri açmak ve aşmak, Allah a yakınlaşmak, onu hissetmek için Detaylı Dua Dua, insan ile Allah arasında iletişim kurma yollarından biridir. İnsan, dua ederken Allah ın kendisini işittiğinin bilincindedir. İnsan dua ile dileklerini aracısız olarak Allah a iletmekte ondan Detaylı HAZRET-İ ALİ DESTANI BİRİNCİ BÖLÜM
HAZRET-İ ALİ DESTANI BİRİNCİ BÖLÜM [2b] (1) HAYBER KALESİ NİN FETHİ (3) Haberleri rivayet edenler ve eserlerden nakledenler şöyle anlatırlar: Hazret-i Muhammed; (5) bir gün sabah namazını kıldı, (6) mübarek Detaylı Aynı kökün "kesmek", "kısaltmak" anlamı da vardır.
Kıssa, bir haberi nakletme, bir olayı anlatma hikâye etmek. Bu Arapça'da kassa kelimesiyle ifade edilir. Anlatılan hikâye ve olaya da "kıssa" denilir. Buhâri, bab başlıklarında "kıssa"yı "olay" anlamında Detaylı + Eğer size yasaklanan (günah)ların büyüklerinden kaçınırsanız, sizin küçük günahlarınızı örteriz ve sizi güzel bir yere koyarız.(4.
KUR AN VE HADİSLERE GÖRE BÜYÜK GÜNAHLAR Yüce Rabbimiz Kur an-ı Kerimde şöyle buyuruyor: + Eğer size yasaklanan (günah)ların büyüklerinden kaçınırsanız, sizin küçük günahlarınızı örteriz ve sizi güzel bir Detaylı Rahmet Ayı RAMAZAN Pazar, 07 Haziran 2015 19:17
Ramazan ayı İslam inancının kendisine yüklediği önem sebebiyle halk arasında On bir ayın sultanı ve Şehr-i Mübârek (Mübârek Ay) olarak kabul edilmiştir. Ramazan ayı Müslümanların değerlendirmek için adeta Detaylı OKUL MÜDÜRÜMÜZLE RÖPORTAJ
OKUL MÜDÜRÜMÜZLE RÖPORTAJ Kendinizden biraz bahseder misiniz? -1969 yılında Elazığ'da dünyaya geldim. İlk orta ve liseyi orada okudum. Daha sonra üniversiteyi Van 100.yıl Üniversitesi'nde okudum. Liseyi Detaylı ALLAH IN EVLERİNDE MİSAFİRLİK: İTİKAF MESCİDLER ALLAH A YAKLAŞMA YERLERİDİR
MESCİDLER ALLAH A YAKLAŞMA YERLERİDİR Şüphesiz ki (bütün) secde edilen yerler/mescidler Allah( a yaklaşmak ve O na teslimiyeti göstermek) içindir. O halde Allah ile beraber (başka) birine (sığınıp) yalvarmayın. Detaylı Herkes bir arayış içinde
Dedikodu (Gıybet) Gıybet Dedikodu (gıybet), birisinin yüzüne söylenmesinden hoşlanmadığı şeyleri arkasından söylemektir. O kimse söylenen şeyi gerçekten yapmış ise bu gıybet, yapmamış ise iftira olur (Hadis, Detaylı 7- Peygamberimizin aile hayatı ve çocuklarla olan ilişkilerini araştırınız
4. SINIFLAR (PROJE ÖDEVLERİ) Öğrenci No 1- Dinimize göre Helal, Haram, Sevap ve Günah kavramlarını açıklayarak ilgili Ayet ve Hadis meallerinden örnekler veriniz. 2- Günlük yaşamda dini ifadeler nelerdir Detaylı NOT : ÎMAM-I RABBANİ Hz. bu mektubu Seyyid Nakib Şeyh Ferid Buhari'ye yazmıştır.
45. MEKTUP MEVZUU : a) Şeyhinin vefatından sonra, Haniganın fukarasına (tekkenin dervişlerine) zahirî destek olması dolayısı ile teşekkür izharı.. b) Camiiyet-i İnsan (insanda her şeyin var olması) onun Detaylı ( Mesnevi den 8 şirli) r H i k â y ele
8 Mesnevi den (şiirli) r l e H i k â e y ÖNSÖZ Hoşgörülülükte deniz gibi ol Mevlâna Celâleddîn Geleceğimizin teminatı olan kıymetli çocuklarımız, Geçmişimizde atalarımızın yaşadığı ve bu günlerde kaybolma Detaylı Okul Çağı Çocuğunda Sevgi Yetersizliği Çalma Davranışına mı Neden Oluyor? Pazartesi, 02 Eylül 2013 06:14
Hiçbir ihtiyacı olmadığı halde sürekli arkadaşlarının kalem ve silgilerini çalan çocukla yaptığım görüşmede, çocuğun anlattıkları hem çok ilginç hem de Kleptomani Hastalığına çok iyi bir örnektir. Çocuk Detaylı Allah'tan korkmak, büyük makamlardandır. Çünkü Allahü teâlâ buyuruyor ki:
Allah'tan korkmak, büyük makamlardandır. Çünkü Allahü teâlâ buyuruyor ki: Allah'tan ancak âlim olanlar korkar. Hadis-i şeriflerde ise şöyle buyuruldu: Hikmet ve ilmin başı Allah korkusudur Sizin en akıllınız, Detaylı Budist Leyko dan Müslüman Leyla ya
Budist Leyko dan Müslüman Leyla ya Hiroşima da büyüdüm. Ailem ve çevrem Budist ti. Evimizde küçük bir Buda Heykeli vardı ve Buda nın önünde eğilerek ona ibadet ederdik. Bazı özel günlerde de evimizdeki Detaylı AİLE: HAYATA AÇILAN PENCERE
Site İsmi : Zaman 53 Tarih: 10.05.2012 Site Adresi : www.zaman53.com Haber Linki : http://www.zaman53.com/haber/14544/camilerin-ayaga-kalkmasi-lazim.html --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Detaylı www.arapcayarismalari.org TİYATRO MAĞARA ARKADAŞLARI Ali Ahmed BÂKESİR Karakterler YUSUF HARUN MURAT
TİYATRO MAĞARA ARKADAŞLARI Ali Ahmed BÂKESİR Karakterler YUSUF HARUN MURAT 1 1. PERDE Haydi Harun! Acele edelim. Ama, Murad bizden çok geride... Murad, bize katılmak istemiyor Sanki, özellikle ağırdan Detaylı KİŞİSEL GELİŞİM NASIL BAŞLAR?
KİŞİSEL GELİŞİM NASIL BAŞLAR? Kişisel gelişim, insanın gelişimi merak etmesi, yeni insanlar tanıması, gazetede güzel yazı yazan veya kitap yazmış insanları merak ederek onları tanımak, sadece yazılarından Detaylı Yazar Rehnüma Cumartesi, 20 Kasım 2010 11:00 - Son Güncelleme Cumartesi, 20 Kasım 2010 11:09
VEDA (Sader) TAVAFI Mekke den ayrılmayı isteyince, yedi şavt olarak, remil ve sa y olmaksızın tavafı sader (ved a tavafı) yapar. Bu, Mekke de mukim olmayanlara vaciptir. Sonra zemzemden içer, sonra Kabe Detaylı Paragraftaki açıklamaya uygun düşen atasözü aşağıdakilerden hangisidir?
1) İnsanlar, dağlar gibi yerlerinden kımıldamayan cansızlar değildir. Arkadaşlar, tanışlar birbirlerinden ne kadar uzakta olursa olsun ve buluşmaları ne kadar güç olursa olsun, günün birinde bir araya Detaylı KILIÇDAROĞLU K.MARAŞ'TA
KILIÇDAROĞLU K.MARAŞ'TA Chp Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu, Kahramanmaraş ın Elbistan İlçesi nde siyaseti sadece insan için yaptıklarını, iktidara gelmeleri halinde terörü sonlandırıp ülkeye huzuru getireceklerini Detaylı NOT : İMAM-I RABBANİ Hz. bundan önceki mektuplar gibi. bunu da büyük şeyhi Bakibillah'a yazmıştır.
4.MEKTUP MEVZUU : a) Mübarek ramazan ayının faziletleri. b) Hakikat-ı Muhammediye'nin (kabiliyet-i ulâ) beyanı.. Ona ve âline salât, selâm ve saygılar.. c) Kutbiyet makamı, ferdiyet mertebesi.. NOT : İMAM-I Detaylı yeni kelimeler otuzsekizinci ders oluyor gezi genellikle hoş geldin mevsim hoş bulduk ilkbahar gecikti ilkbahar mevsiminde geciktiniz kış mevsiminde
otuzsekizinci ders oluyor gezi genellikle hoş geldin mevsim hoş bulduk ilkbahar gecikti ilkbahar mevsiminde geciktin soğuk geciktim kış geciktiniz kış mevsiminde uç, sınır, son, limit bulunuyor/bulunur Detaylı Ölülerinizi onların iyilikleri ile yâd edin (anın). Onların kötülüklerini anlatmayın. Hadis-i şerif.
AHMETLER KÖYÜ SOY AĞACI Hazırlayan: Ali Varol GİRİŞ Ölülerinizi onların iyilikleri ile yâd edin (anın). Onların kötülüklerini anlatmayın. Hadis-i şerif. Peygamberimizin bu sözünü düşününce ne gelir aklımıza? Detaylı Hayatta gerek yaşayarak,gerek duyarak veya görerek,hiç kimse yoktur ki,etti de bulmadı,desin ve de denilsin.
ETTİM DE BULMADIM!!! Hayatta gerek yaşayarak,gerek duyarak veya görerek,hiç kimse yoktur ki,etti de bulmadı,desin ve de denilsin. Etme,bulma dünyası Eden bulur,genel bir kural halinde hayatta tecelli etmektedir. Detaylı KÜÇÜK KALBİMİN İLK REHBERİNİN BU GÜNÜME UZATTIĞI HAYAT YOLU
Tövbe ve Af Dileme-4 Kutsalsın, Kutsalsın, Kutsalsın ey güçlü Rab Tanrı; Yer ve gök Sana verilen hamtlarla doludur. Rabbin adına gelen ve tekrar gelecek olana en yücelerde hamtlar olsun. Baba ya, Oğul Detaylı Hayır ehli, hayra koş! Ramazan bereket ayıdır, bu ayın hakkını gözetin!
RAMAZAN 2012 Demokratik Kongo Filipinler Güney Afrika Kamboçya Kenya Malavi Nijerya Pakistan Somali Tayland Uganda Hayır ehli, hayra koş! Uzakdoğu ve Afrika da iftar programlarımız olacak. Türkiye deki Detaylı ΣΔΛΙΚΔ ΔΝΙΑΙΔ ΓΡΑΠΣΔ ΔΞΔΣΑΔΙ. ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 2 ώρες ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 24 Μαΐοσ 2011 ΣΟ ΔΞΔΣΑΣΙΚΟ ΓΟΚΙΜΙΟ ΑΠΟΣΔΛΔΙΣΑΙ ΑΠΟ 8 (ΟΚΣΩ) ΔΛΙΓΔ. Τπογραφή καθηγητή:
K U R B A N Şartlarını hâiz olub,allah a yaklaşmak amacıyla kesilen kurban;hz. Âdem in çocuklarıyla başlayıp ,Hz. İbrahim-in oğlu İsmail-in kurban edilmesinin emredilmesi,daha sonra onun yerine koç Detaylı www.arapcayarismalari.org TİYATRO MAĞARA ARKADAŞLARI (Bayan Versiyonu) Ali Ahmed BÂKESİR Karakterler ZÜLEYHA HATİCE MERYEM
TİYATRO MAĞARA ARKADAŞLARI (Bayan Versiyonu) Ali Ahmed BÂKESİR Karakterler ZÜLEYHA HATİCE MERYEM 1 1. PERDE Haydi Hatice! Acele edelim. Ama, Meryem bizden çok geride... Meryem, bize katılmak istemiyor Detaylı Günah Hastalığından Kurtulmanın İlâcı: Tevbe ve İstiğfar
VAİZİN TARİHİ VAKTİ ADI VE SOYADI UNVANI İLÇESİ YERİ KONUSU İbrahim KADIOĞLU İl Müftü Yard. Akdeniz Ulu Camii 17 Haziran 2015 Çarşamba 18 Haziran 2015 Perşembe 19 Haziran 2015 Cuma Yunus GÜRER İl Vaizi Detaylı 12.06.2008 16:48 FİLİZ ESEN-BİROL BAŞARAN
12.06.2008 16:48 FİLİZ ESEN-İROL AŞARAN : Efendim : İyiyim sağol sen nasılsın : Çalışıyorum işte yaramaz birşey yok : Kim yazmış bunu : Kim yazmış bunu Milliyet te : Yani sen sen birşey yollamış mıydın Detaylı 5 YAŞ VE HAZIRLIK SINIFI EKİM BÜLTENİ
5 YAŞ VE HAZIRLIK SINIFI EKİM BÜLTENİ HAZIRLIK SINIFI EKİM AYI ŞARKILARIMIZ OKULUMA BAŞLADIM BİR DÜNYA BIRAKIN SONBAHARIN SESLERİ SEVİMLİDİR HAYVANLAR HOŞ GELİŞLER OLA Her gün erken kalkarım Önce yüzümü Detaylı PEYGAMBERLERE ÎMÂNIN HAKİKATİ. Hâfız el-hakemî
PEYGAMBERLERE ÎMÂNIN HAKİKATİ حقيقة الا يمان بالانبياء والمرسلين ] اللغة التركية [ ] Turkish [ Language Hâfız el-hakemî حافظ الحكمي رحمه االله Terceme edenler : Muhammed Şahin ترجمه: محمد بن مسلم شاهين Detaylı ALEMLERİN EFENDİSİ NİN (SAV) DİLİYLE DUA
SADECE SIKINTIDA DEĞİL HER ZAMAN DUA (Resulüm!) De ki: Dua (ve ibadeti)niz olmasa, Rabbim size ne diye değer versin? (Ey inkarcılar!) Siz ise, (Allah ve Resulü nün bildirdiklerini) yalanladınız, bu yüzden Detaylı ALTIN BALIK. 1. Genç balıkçı neden altın balığı tekrar suya bırakmayı düşünmüş olabilir?
ALTIN BALIK Bir zamanlar iki balıkçı varmış. Biri yaşlı, diğeriyse gençmiş. İki balıkçı avladıkları balıkları satarak geçinirlermiş. Bir gün yine denize açılmışlar. Ağı denize atıp beklemeye başlamışlar. Detaylı İZMİR İL MÜFTÜLÜĞÜ BAYAN VAAZ ÇİZELGESİ ( 2014 YILI 1. DÖNEM )
ADALET ve CESARET ÖYKÜLERİ Yayın no: 170 ADALET VE CESARET ÖYKÜLERİ Genel yayın yönetmeni: Ergün Ür İç düzen: Durmuş Yalman Kapak: Zafer Yayınları İsbn: 978 605 4965 24 3 Sertifika no: 14452 Uğurböceği Detaylı 5.SINIF TÜRKÇE (GENEL DEĞERLENDİRME TESTİ) almıştır?
5.SINIF TÜRKÇE (GENEL DEĞERLENDİRME TESTİ) Öğle üstü bir cip gelip obanın çadırları önünde durdu. Çocuklar hemen çevresinde toplaştılar. Cipten önce veteriner, sonrada kaymakam indi. Obanın yaşlıları hemen Detaylı Kur an ın Bazı Hikmetleri
Kur an ın Bazı Hikmetleri Allah Teala kıble hususunda derin tartışmalara giren insanların görüşünü: İyilik, yüzlerinizi doğuya ve batıya çevirmeniz değildir. ayetiyle reddetmiştir. Ki onların bir kısmı, Detaylı MÜBDÎ. Allah MUHSÎ dir. MUHSÎ, her şeyin sayısını bilen demektir.
Hiçbir müzisyen, bülbülün ötüşünden daha güzel bir şarkı söyleyemez. Bütün bu güzel şeyleri Allah yapar ve yaratır. Allah ın güzel isimlerinden biri de HAMÎD dir. HAMÎD, övülmeye, hamd edilmeye, şükür Detaylı M. Sinan Adalı. İllustrasyonlar: Sevgi İçigen. yayın no: 115 NASIL MÜSLÜMAN OLDULAR? / 3
yayın no: 115 NASIL MÜSLÜMAN OLDULAR? / 3 Genel yayın yönetmeni: Ergün Ür Yayınevi editörü: Özkan Öze iç düzen/kapak: Zafer Yayınları Tashih: Emine Aydın isbn: 978 605 5523 30 5 Sertifika no: 14452 3 Uğurböceği Detaylı > > ADAM - Yalnız... Şeyi anlamadım : ADAMIN ismi Ahmet değil ama biz şimdilik
YOL AYRIMI SENARYO ALĐ CEYLAN 2011 PAZARTESĐ SAAT- 07:42 Sahne - 1 OTOBÜS DURAĞI Otobüs durağında bekleyen birkaç kişi ve elinde defter, kitap olan genç bir üniversite öğrencisi göze çarpar. Otobüs gelir Detaylı 25. Aşağıdaki deyimlerle anlamca üçlü bir grup oluşturulduğunda hangisi dışta kalır? A) eli bol B) eli açık C) eli geniş D) eli kulağında
21. Hangi cümlede "mi" farklı anlamda kullanılmıştır? A) O bu resmi gördü mü? B) O buraya geldi mi bayram olur. C) Zil çaldı mı içeri girer. D) Yemeği pişirdi mi ocağı kapat. 22. "Boş boş oturmayı hiç Detaylı İslam'ın başlıca ibadetlerinden birisi de ramazan ayında oruç tutmaktır.
Lise 2. Sınıf Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Video Ders Anlatımları Oruç Hac ve Zekat Video Ders Anlatımı 2.2. Oruç İslam'ın başlıca ibadetlerinden birisi de ramazan ayında oruç tutmaktır. Oruç, niyet ederek Detaylı GENEL YAYIN YÖNETMENİ VE SORUMLU YAZI İŞLERİ MÜDÜRÜ TALİP ARSLAN
1 İMTİYAZ SAHİBİ MUSTAFA KOÇ GENEL YAYIN YÖNETMENİ VE SORUMLU YAZI İŞLERİ MÜDÜRÜ TALİP ARSLAN BASKI YERİ ÇAÐLAYAN A.Ş. TS EN ISO 9001:2008 SER NO: 300-01 SARNIÇ YOLU ÜZERİ NO:7 GAZİEMİR / İZMİR TEL: 0 Detaylı Kulenizin en üstüne koşup atlar mısınız? Tabii ki, hayır. Düşmanınıza güvenip onun söylediklerini yapmak akılsızca olur.
33 Ders 4 Günah Bir dostunuzun size, içi güzel şeylerle dolu ve bütün bu güzelliklerin tadını çıkarmanız için bir saray verdiğini düşünelim. Buradaki her şey sizindir. Dostunuzun sizden istediği tek şey, Detaylı Vakıfların toplumsal yaşamımızdaki hizmetlerini şöyle sıralayabiliriz. 1. Dini hizmetler. 2. Sağlık hizmetleri. 3. Eğitim ve öğretim hizmetleri
Bir hizmetin sürüp gidebilmesi için, kişilerin kendi istekleriyle bağışladıkları para ve mülklere Vakıf denir. Bağışlanan mülklerin, eserlerin geleceğe sağlıklı kalabilmeleri korunmalarına bağlıdır. Geçmişin Detaylı http://www.ilkyar.org.tr/izlenimler/140717%20nasil%20destek%20olabilirsiniz.pdf
ilk yar'larımızın sevgili dostları, ilkyar desteklerinizle giderek büyüyen bir aile olarak varlığını sürdürüyor. Yeni yeni ilk yar'larımızla tanışırken bir taraftan fedakar gönüllülerimizi, ve bir zamanlar Detaylı ÄEKİM EKLERİ. Kardeşine kitabın yerini sor. (Senin) kardeşin: Tamlama (iyelik) eki. Kardeşin-e: Kime?: YÅnelme durum eki
ÄEKİM EKLERİ Kardeşine kitabın yerini sor. (Senin) kardeşin: Tamlama (iyelik) eki Kardeşin-e: Kime?: YÅnelme durum eki Kitab-ın yer-i: Tamlama ekleri Yeri-n-i: Neyi?: Belirtme durum eki Kardeşimden kitapların Detaylı 2015 2016 EĞİTİM ÖĞRETİM YILI 8. SINIF DİN KÜLTÜRÜ VE AHLAK BİLGİSİ DERSİ KONU VE KAZANIMLARININ ÇALIŞMA TAKVİMİNE GÖRE DAĞILIM ÇİZELGESİ
KONU VE ININ ÇALIŞMA TAKVİMİNE GÖRE DAĞILIM ÇİZELGESİ Öğrenme Alanı: İNANÇ 1. ÜNİTE: KAZA VE KADER EYLÜL Öğrencilerle Tanışma, Dersin Amacı ve İşleniş Şekli. Öğretmeni tanır ve dersin amacı, derste işlenecek Detaylı 11.05.2015 Pazartesi İzmir Basın Gündemi
KONU VE ININ ÇALIŞMA TAKVİMİNE GÖRE DAĞILIM ÇİZELGESİ Öğrenme Alanı: İNANÇ 1. ÜNİTE: KAZA VE KADER EYLÜL Öğrencilerle Tanışma, Dersin Amacı ve İşleniş Şekli. İlk Ders Genelgesi 1. Allah Her Şeyi Bir Ölçüye Detaylı SINIF DEFTERİ. Gurup. Muallim/e:
SINIF DEFTERİ Gurup Muallim/e: Yaz Okulu 2014 Devam Çizelgesi 18 Haziran 2014 Çarşamba 19 Haziran 2014 Perşembe 20 Haziran 2014 Cuma 23 Haziran 2014 Pazartesi S. No Öğrenci İsim Soyisim 1 2 3 4 5 6 7 8 Detaylı Yayınevi Sertifika No: 14452. Yayın No: 220 HALİM SELİM İLE 40 HADİS
Yayınevi Sertifika No: 14452 Yayın No: 220 HALİM SELİM İLE 40 HADİS Genel Yayın Yönetmeni: Ergün Ür Yayınevi Editörü: Ömer Faruk Paksu İç Düzen ve Kapak: Cemile Kocaer ISBN: 978-605-9723-51-0 1. Baskı: Detaylı CÜMLE BİLGİSİ. ( Cümle değildir. Anlamı yok)
Ateş Ülkesi'nde Ateşgâh Ateşgâh ı anlatmak istiyorum bu hafta sizlere. Ateş Ülkesi ne yolculuk ediyorum bu yüzden. Birdenbire pilot, Sevgili yolcular hazır olun düşüyoruz diyor. Düşüyoruz ama ben dâhil Detaylı NURULLAH- Evet bu günlük bu kadar çocuklar, az sonra zil çalacak, yavaş yavaş toparlana bilirsiniz.
Bozuk Paralar KISA FİLM Yaşar AKSU İLETİŞİM: (+90) 0533 499 0480 (+90) 0536 359 0793 (+90) 0212 244 3423 SAHNE 1. OKUL GENEL DIŞ/GÜN Okulun genel görüntüsünü görürüz. Belki dışarı çıkan birkaç öğrenci Detaylı BYK & ŞYK DERSLERİ. Yaptıklarına karşılık olmak üzere kendilerine nice sevindirici ve göz aydınlatıcı nimetler saklandığını hiç kimse bilemez.
Ders : 8 Konu : SALiH AMEL Amel kelimesi, sevap veya günahla karşılık bulan her türlü iş, çalışma ve fiil demektir. Kur ân-ı Kerim ve hadisi Şeriflerde daha çok emir, yasak ve tavsiyeler anlamında olup, Detaylı ALEMLERİN EFENDİSİ NİN (SAV) DİLİYLE ORUÇ
TAKVAYA ERMENİN YOLU; ORUÇ (O sayılı günler) Ramazan ayıdır ki Kur an; insanlara hidayet (doğru yol) rehberi, doğru yolun ve doğruyu eğriden ayırmanın açık delilleri olarak onda(ki Kadir gecesinde) indirildi. Detaylı Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki: Aşure Günü zerre kadar sadaka veren kimseye, Allahü teâlâ Uhud dağı kadar sevap verir. [Şir a]
Muharrem in onuncu gününe Aşure Günü (10 Muharrem 1433/5 Aralık 2011 Pazartesi), dokuzuncu günü ile onuncu günü arasındaki geceye de Aşure Gecesi denir. Muharrem ayı, Kur ân-ı kerîmde kıymet verilen dört Detaylı İslamiyet in dirilmesi bizden fidye ister. Cenab-ı Hak:
Cenab-ı Hak: En iyi işleri yaparak kendini büsbütün Allah a teslim eden ve daima doğru yoldan giden İbrahim in dinine uyan kimseden, din bakımından daha iyi kim olabilir? Allah, İbrahim i kendine dost Detaylı 2016 © DocPlayer.biz.tr Gizlilik Politikası | Hizmet koşulları | Geri bildirim