Çocuklara yılbaşı hediyesi almak için gittiğim bir dükkanda satıcı kız sordu: Sizce insanlar yeni yılı neden kutlar?
Şaşırdım ilk başta... Her ne kadar kendim de sorsam bu soruyu bazen kendime (Bir sene daha yaşlandım diye sevinir mi insan?) tanımadığım bir insandan duyunca garip geldi.
Devam etti satıcı kız: Neden hediye alırlar birbirlerine?
‘Acaba bu da mı Noel Baba bıçaklayanlardan, yoksa bana iğneleyici sorular mı sormaya çalışıyor?’ diye düşündüm. Ama öyle değildi, samimiyetle soruyordu hakikaten.
Bilmem ki dedim. Yeni başlangıçlar için... Kutlamak için... Tüketmek için... Noel alışkanlığı evrildiği için... Bir sürü sebebi olabilir. Ha, bana ‘Sen niye yılbaşı hediyesi alıyorsun?’ diye soruyorsanız çocuklarımın hoşuna gittiği için.
İnsani değerlerin sömürüldüğü, ahlaki değerlerin alt üst edildiği, yaşam sevinci az, vakti çok olan baĞzı insanların Noel Baba’ya, çam ağacına, şaraba, mandalinaya, hamile kadına, sezaryenle doğum yapan kadına, kürtaj yaptıran kadına, çalışan kadına, her türlü kadına, kendi gibi olmayana, kendi gibi yaşamayana, ona buna, uçan kuşa ha bire sayıp sövdüğü, iyi olan her şeyi kirletmeye çalıştığı –ve yer yer başardığı- bir yılı daha geride bıraktık.
31 Aralık 2014’te ne idiysek, 1 Ocak 2015’te de oyuz. O yüzden çok da fazla şey beklememeli 2015’ten...
Ama değişiklik her zaman iyidir.