Yazar: kentli kadın Tarih:	 26 Ağustos 2013 Aile, Benim, Genel, Güncel, İlişkiler
Türk Dil Kurumu sözlüğünde varoş kelimesinin tam karşılığı “kent veya kasabada kenar mahalle” diye geçer. Bu durumda, ben kentli kadının kenar mahallesinde yaşayan komşusuyum. Amaç; kenar mahallenin gözünden hayatı yorumlamak mıdır, hayır! Çıkış noktası kentli kentsiz, merkez-çevre her kadında ortak olanı belki de kenarından köşesinden bir başka gözle görmeye çalışmaktır.
Bu durumda komşum Zilli Zarife; ara ara limonum bittiğinde koştuğum yan kapım, kıskandığım, kapı deliğinden gözetlediğim karşı kapım olabilir. Bilemem. Ne de olsa artık ilişkiler de şirketleşmiş.
Ben demiyorum: Dardot ve Laval, diyor. Bu iki Fransız Sosyolog, “Dünyanın Yeni Aklı” adlı kitaplarında yaşadığımız neo liberal ortamın artık sadece bir ideoloji değil bir varoluş normu haline geldiğini söylüyorlar. Bu norm nedir? Dedim, baktım. Norm kavramı felsefe sözlüğünde, “bir sosyal grubun kendisi için ilke edindiği ve grup üyelerinin davranışlarını yönlendiren davranış kuralları bütünü, ahlâk alanında doğru eylemi belirleyen kural, uygun davranış için standart, eylemlerde temele alınan davranış ilkesi, değeri yargılamak ya da değer biçmek için kullanılan ölçü” olarak tanımlanıyor (Cevizci, 2000:668). Laval (2012) neoliberal yaşam tarzını; her bireyin diğer bireylerle ilişkilerinde bir şirket gibi davrandığı tarz olarak tanımlıyor. Yani insanlar git gide rekabeti içlerinde normalleştiren, kazanma ve performans odaklı kişiler haline geliyorlar.
Dedim ki, bu Fransızlar yeni icat çıkarmışlardır, bizde sökmez. Araştırmalara baktım, şaştım. Türkiye’de Doğan ve Özer (2012)’in, 220 kişi üzerinde yaptıkları araştırmada katılımcılara örneğini verdiğim ifadelere katılıp katılmadıkları soruluyor.
1.Boyut “rekabet odaklılığı” ölçen ifadeler: Başkası benden daha başarılı olduğu zaman kendimi gergin ve kamçılanmış hissederim, Rekabet olmadan iyi bir toplum düzeni kurulamaz, Başkaları benden daha başarılı olduğunda rahatsız olurum, İşimi başkalarından daha iyi yapmak benim için önemlidir, Başkalarıyla rekabet edebileceğim ortamlarda çalışmak hoşuma gider.
2. Boyut “kazanmaya odaklılığı” ölçen ifadeler: Yaptığım işin anlamından çok, getirileri daha önemlidir, Kazanmak her şeydir, Başarı hayattaki en önemli şeydir.
3. Boyut “performans odaklılığı ölçen ifadeler; İş hayatında performansın en önemli kriter olmasını doğru buluyorum.
Araştırma sonucu ne mi oluyor? Türkiye’de de git gide bu normun arttığı, kuşaklar bazında karşılaştırıldığında ise Y kuşağının X kuşağından daha fazla rekabet, kazanma ve performans odaklı oldukları saptanıyor. Bu durumda Zarife, ikimizi de X kuşağı sayarsak seviyeli bir ilişkimiz olacak diyebiliriz:)..
Varosh Kadını- 2013 İstanbul
Önceki YazıSpor Yapanlar İçin Yakıt Tavsiyeleri
Sonraki Yazı Lodos mu, Poyraz mı?