adorno | Ara
Kanadığında kendini bir yara gibi hisseden kadın..
Burjuva yanılsamasının çerçevesi içinde “doğa” olarak adlandırılan her şey, toplumsal sakatlanışın izidir sadece: Bir yara dokusu. Kadınların kendi fıziksel doğalarını bir hadımlık hali gibi yaşadıklarını öne süren psikanalitik teori doğruysa eğer, maruz kaldıkları nevroz da onlara hakikatin hiç değilse bir ucunu gösteriyor demektir. Kanadığında kendini bir yara gibi hisseden kadın, kocasının işine öyle geldiği için Okumaya devam et →
Etiketler:adorno, Dişil kişilik tahakkümün bir negatif kopyasıdır, minima moralia	Yorumlar
“aşkta adaletin sırrı, aşkın da dilsizce söylediği gibi,
her türlü hakkın iptal edilmesidir.”
saçmasapan biralar, anadillerini konuşmayan sevimli kızlar, başka dilleri konuşurken sevimlileşen lüzumsuz kızlar, başka dil konuşmayarak ideal’i bozmayan kadınlar, erotik kadınlar, mütemadiyen bana dönen, yüzüme bakmayan, ona baktığımı bilen, izlendiğinin farkında olan gerçek kadınlar, anadilinde yalan söylemekle başka dilde yalan söylemenin farkını bilenler, nasyonalite fark etmiyor, çok dilli yalan makineleri, kadın kadındır, yalan da yalandır, öyle midir, güzel dudaklar, kaçırılan gözler, küt saç, beni heyecanlandıran güzel, yürümeyen süzülen güzel, bir fransız’la 20. yüzyıl fransasını konuşma çabası, milliyet çok geride bir şey, keman sesi, tchaikovsky, bir sanat eseri olan kadın, yüzündeki her ayrıntı kalemle çizilmiş, hünerli bir el tarafından çizilmiş kadın, bana hüner kelimesini kullandıran kadın, yeni kelime üretmeli, duruş’u olan, duruş sahibi olmanın her şey olduğunu bilen kadın, üslûp, style is character, diyor baudelaire.
adorno: “aşağılanan, onuru kırılan kişide, bütün bedeni yakıcı bir ağrıyla ışımış bir insanınki kadar şiddetli bir iç aydınlanma olur.”
nezaket gerçekle uyuşmaz çoğu zaman, cesaretle de ilgili olmalı, kabahati üzerine almak nezaketten de olur korkaklıktan da, bilmiyoruz, artan bir güzellik, sürekli yükselen bir zirve, aşkın körlüğü, Okumaya devam et →
Etiketler:adorno, aşkta adaletin sırrı, cenk özkömür, kadın kadındır, tchaikovsky	Yorumlar
Schiller’in dil tavrı, alt sınıflardan gelip de ilk kez girdiği kibar topluluk içinde ne yapacağını şaşıran ve sesini duyurmak için avaz avaz bağıran gencin durumunu getirir akla: Gücün ve saygısızlığın karışımı.
Almanlar tumturaklı söylevciliği Fransızlardan almışlar ama provayı birahanede yapmışlardır. Sınırsız ve giderilmesi imkansız talepleriyle bir horoz gibi kabaran küçük burjuva, sahip olmadığı bir iktidarla kendini özdeşleştirirken, mutlak tin ve mutlak dehşete varacak kadar ileri gider. Bütün idealistlerin ortak özelliği olan ve insanlığın tümünü içermeye yönelen fazlaca görkemli yücelikle -yaşıyor olmaktan başka özelliği olmayan küçük şeyleri canavarca ezmeye her zaman hazır bir yücelik- burjuva şiddet adamlarının kaba gösterişçiliği arasında çok yakın bir işbirliği vardır. Tinsel devlerin vakur duruşu, boş kahkahaya, patlamaya ve vurup kırmaya yatkındır.
Büyük harfle Yaratış derken, benliklerini şişirmeye ve bütün sorunları küçültmeye yarayan o zorlayıcı istenci kast ediyordur bunlar: Pratik aklın önceliğinden teori nefretine giden yol her zaman bir adımlıktı. Düşüncenin bütün idealist devinimlerine içkin bir dinamiktir bu: Hegel’in dinamiği yine kendisiyle düzeltme yolundaki sınırsız çabası bile o dinamiğe yenik düşmüştü.
Dünyayı bir ilkeden çıkarsama isteği, iktidara direnmek yerine onu Okumaya devam et →
Metafiziği altetmek, demişti Heidegger, imkânsız! O, basit bir felsefi eğitim yöntemi değildir. Sanki birilerinin fikrini, kanaatini reddediyormuş gibi onu silip atamazsınız. Nietzsche’nin “hakikat sorunu” konusunda vurguladığı gibi, Dünya’nın Batısında yaşayan bir insan türü “metafizik” olmadan değil düşünmek, yaşayamaz bile.
Bilginin “bir şeyleri bilmesi” modern metafizik varlıkbiliminin temelini atan Descartes’ten beri, Batı düşüncesinde neredeyse Varlığın tanımının ta kendisi haline geldi. Tanım ise kesinliktir.
Freud, Heidegger ile paralel okunması gereken bir pasajında çağımızın çağrısını dışa vurmuştu: Bana hakikati değil, kesinliği ver. Nereden geliyor bu garip emniyet tutkusu, güvenli kesinliğe bunca yakarış?
Heidegger aşağıdaki satırları yazarken, bir anlamda onun felsefi damarlarından biri olan Ernst Jünger’in erken dönem eskatolojisinden pek uzakta değildir: “Varlık ilk hakikatinde olurken, istem olarak Varlık kırılmalı, dünya mahvolup gitmeye bırakılmalı, insanlar yalnızca emekleriyle baş başa bırakılmalı. Ancak böyle bir çıkış sonunda Köken’in aniden bir yerlere oturması uzun bir zaman sürecek şekilde mümkün olacak… İşte bu olay daha şimdiden gerçekleşti. Bu olayın sonuçları dünya tarihinin bu yüzyılda başından geçen olaylardan başkası değildir.”
Bahsedilen “sonuçlar”ın Ernst Jünger’in doğumevi, yani Birinci ve İkinci Dünya Savaşları olduğu besbelli. Onu Heidegger’den ayıran tek belirti, iki savaş arasının adamı olmaktan çok, savaşın kendisinin adamı olmasıdır. Birinci savaşın romantik gazisi; Okumaya devam et →
Etiketler:adorno, carl schmitt, descartes, ernst jünger, giovanni gentile, heidegger, kant, max weber, nietzsche, nihilizm, thomas mann, ulus baker	Yorumlar
ayak bileklerinden belli oluyor bir kadın
incecik bilekli cins ayaklarına
kırmızı dağ topraklarını giymiş
şanslıyım, dünyanın en güzel kadını şu an önümde yürüyor, kadının ayak bileklerini görebiliyorum, işim yok, kadını mümkün olan son ana kadar takip edebilirim, bilinçaltımda bu kadar yer kaplamasına rağmen bugüne kadar herhangi bir kadının ayak bileği üzerine hiçbir karalama yapmadığımı fark ediyorum, işte bir fırsat, bunu yazmalıyım,
kadını durdursam ve Adorno’dan bahsetsem ona, fetişizm yoksa mutluluk da yoktur, Adorno’nun adını duymamış olduğuna eminim, büfenin önünde durdu, dergilere bakıyor, devam ediyor, bu kadının ayak bilekleri üzerine şiir yazmalıyım belki, şiire daha çok gider gibi duruyor, kadının bir müzikalitesi var, ritmik, bir şarkıya eşlik eder gibi yürüyor, her adımı bir nota, slow bir şarkı, Nietzsche düşüncenin hantallığından bahsederken İngiliz kadınlarının ayaklarını emsal gösteriyor, bir kadının ayak bileğinin Adorno ve Nietzsche çağrışımları barındırması ne garip, hayır değil, çağrışımlar kadının ayak bileğine içkin değil, kadının ayak bileğinin bendeki imgesi Okumaya devam et →
Etiketler:adorno, ayak bileklerinden belli oluyor bir kadın, emre demir, fetişizm, kuğulupark, nietzsche, sezai karakoç, tunalı hilmi caddesi, yusuf ziya ortaç	Yorumlar
Ama böylece genelin şu çelişik hakikatini de anlamaya başlar. Sevdiği kişi tarafından sevilmek Okumaya devam et →
Popüler Yazılar	Playboy’a soyunan ilk Türk: Seher Şeniz	Mükemmelliğe yöneliş: Cahit Zarifoğlu ve Yedi Güzel Adam'ı "Yorumlamak, dünyayı yoksullaştırmaktır"	Ali Şeriati: “Paranın olduğu yerde din ve özgürlük yalandır”	KategorilerKategoriler
Ziyaret	339,247 hits