Bay Gardner; sözel zeka bu işe mi yarıyor?: 25 Aralık
Sadece gün sonunda bir çok küçük ayrıntı kalmıştı kafasında. Bazı kelimeler, cümleler gelip geçiyordu gözünün önünden.
Gözlerini kapattığında görüyordu. Yeni bir şey değildi onun için gözlerini kapatarak görebilmesi.
Zaten istese de geçemezdi. Zordu.
Daha önce az çok olmuştu, olanlar da sancılı süreçler sonucunda nihayete ulaşmıştı.
Mavi girerdi önce odaya. Dolardı gökyüzünden.
Yarın da yine her günkü gibi bir gün olacaktı olursa. Ve yoğun bir baş ağrısıyla uyanacağının teminatını veriyordu kendi kendine.
Gönderen buinsanlarnereyekosuyor zaman: 01:45