İKİ DÜŞÜNDÜRÜCÜ ÖYKÜ…
Tarih: 14.7.2018 16:54:39 / 200okunma / 0yorum
ÖYKÜ -1 : “Bütün Mesele Tutuşturabilmekte,”
Okuma-yazma oranının çok düşük olduğu yıllarda askere gitmenin bir anlamı da cehaleti azalmaktı. Okuma yazma bilmeyenlerin bilenlerden daha fazla olduğu Cumhuriyet´in ilk yıllarında askeri kışlalarda, o günkü ismi halk arasında “ALİ OKULU” adı verilen özel bir eğitim uygulanırdı.
Daha çok bilenlerin bilmeyenlere öğrettiği bir sistemdi.
Aynı köyden askere giden üç arkadaşın üçü de okuma yazma bilmiyormuş. Derse başlamışlar, ilk ikisi kısa sürede sökmüş. Onların hayatı birden bire değişmiş. Öteki okuma yazma bilenlerle yarışa bile tutuşmuşlar.
Üçüncüsü tek tek harfleri öğrenmiş ama devamını getirmekte zorlanıyormuş. İlk iki arkadaş da arada bir ona takılıyormuş.
Üçüncü kendisini şöyle tarif etmiş:
“Arkadaşlar, bende bütün harfleri öğrendim. Onları bir tutuşturabilsem, iş tamam…”
Bütün mesele tutuşturabilmekte. Onu yapamayınca tüm harfleri bilmenin tek başına hiç bir anlamı yok.
İşte söz konusu değişim harflerden üretilen sözcüklere çağa göre yenilikleri eklemek, çoğaltmak demek.
Sözcükler yetersizse, kabahat hiçbir zaman harflerde kesinlikle değildir.
Harflere de kızdım, onları da atıyorum, başka başka harfler getiriyorum demek, ”DEĞİŞİM” değil, adı üzerinde başkalaşımdır.
Bizler bazen, hatta çoğunlukla değişimle başkalaşımı birbirine her zaman karıştırıyoruz. Böyle bir durumda ortaya çıkan yenilik de hiçbir şeye kesinlikle benzemiyor.
Değişimi de başkalaşımı da bir kenara koyup, hiç değiştirmeden her şeyi olduğu korumak üzerinde ikinci öykümüzü de güzel bir anlatımı paylaşalım.
ÖYKÜ -2 : “Dikmesi Kısa Sürdü Ama, Sizin İstediğiniz Gibi Eskisine Aynen Benzetmek
Adam, usta bir terzinin yanında iyi bir eğitim almış. Gecesini gündüzüne katmış; ustası bir elbiseyi nasıl dikiyorsa o da neredeyse hiç fark edilmeyecek benzerlikte dikebiliyormuş.
Ustası bir ara hastalanınca bir süre dükkânı ona emanet etmiş. Çok sevdiği pantolonun iyice eskidiğini gören bir müşteri kaliteli bir kumaşla dükkâna gelmiş “Size eski pantolonumu veriyorum. aynısını dikmenizi istiyorum “ demiş.
Bizimki kalfa kendinden emin, “Siz, hiç merak etmeyin, iki gün sonra pantolon tamamdır” karşılığı vermiş.
Müşteri iki gün sonra gelmiş. Eski pantolonun aynısı bir pantolon daha… Yamalı yerleri de yine aynı şekilde yama var, paça uçları da yine aynı şekilde yıpranmış dizler tel tel olmuş.
Yeni kumaşına yanan adam şaşkın şaşkın ablak şekilde bakarken, “USTALAŞAN KALFA” terzimiz övünerek yeteneğini sergileyerek anlatıyormuş:
“Dikmesi kısa sürdü ama, sizin istediğiniz gibi eskisine aynen benzetmek zamanımı çok aldı…”
Eskiyi olduğu gibi koruma çabasının bu örnekten fark ı hiç yoktur. Asıl olan eskiyi çağa göre yaşatmak, işlevsel halde mevcut tutmaktır.
Tümden yok edip başkalaştırmakla, kılına dokunmadan aynen bırakmak arasındaki denge değişimdir.
Anahtar Kelimeler: DÜŞÜNDÜRÜCÜ, ÖYKÜ