Baba Olmak Keyiftir
Yer: M.Ö.530 yılında, denizden 236 metre yüksekliğe kurulmuş olan Assos Antik Kenti.
Görmüş olduğunuz baba bir Fransız.
Dün 40 dereceye varan öğle sıcağında sırtında taşıdığı bebeği, eşi ve küçük oğluyla birlikte şu an üzerinde bulundukları noktaya ulaşmak için bizlerle birlikte yarım saate yakın yokuş tırmanmış bir baba...
İnsanların kendini bile zor taşıdığı, güneş ışınlarına direkt maruz kalınan saatlerde, böylesi sıcak bir havada işi zordu doğrusu. Ancak adam çok mutluydu...
Antik kente varıldığında, bebeğin ergobaby'nin içindeki gülücükleri ile hiç eksilmeyen keyfinin yanı sıra, büyük oğlunun da en az babası kadar arkeoloji meraklısı ve keyif içinde olduğu dikkatlerden kaçmıyordu.
Bulduğu minik taş parçalarını durmadan babasına gösteren çocuk, ilgiyle ve merakla bilgi alıyordu.
Anne nerede miydi? O, antik kentin değişik noktalarında incelemedeydi.
Tüm sorumluluk babadaydı...
Hem iki çocukla birden ilgileniyor, hem hiçbir detay kaçırmadan, çok büyük bir dikkatle inceleme yapıyordu.
Arkeolojiye gönül vermiş, küçücük bebekleriyle kalkıp dünyanın bir ucundan buraya kadar gelmişlerdi.
Öyle şirin bir tablo oluşturuyorlardı ki, tüm gözler ister istemez üzerlerindeydi:)
Gönderen Zeugma Zaman: 19:26
Etiketler: aile, Assos, baba, çocuk, gezi, tatil
Handan 10 Ağustos, 2013
Şimdi aklıma Metehan 6 aylıkken gittiğimiz Efes geldi. Oğluşum kangurusunda, babası onu taşıyordu. Ve her 5 metrede bir "Artık buradan dönelim mi?" demekteydi Can:-) Sonra oğlanı ben aldığımda neden öyle dediğini anladıydım gerçi, bizim kanguruyu son kullandığımız gün o gündür, bir daha bebek arabasız çıkmadık yola:-) (Metos sanırım 12 kilo falan olmuştu o sırada da :)
Zeugma 28 Ağustos, 2013
Ve Efes düzlük bir alan sayılır, buna rağmen:)
Hava sıcaksa olay katlanıyor sanırım. Ben de şimdi daha iyi anladım kanguruda bebek taşımanın hiç de öyle göründüğü kadar kolay olmadığını:)
:) ne diyelim Türk babalara örnek olsun :)
Annelere de örnek olsun ve hep babalara taşıtsınlar bence :)
Bir Dut Masalı - nUnU 11 Ağustos, 2013
Onların amacı zaten her zorluğa katlanmak !
Bizim bazı babalar ! Gibi zorluğu atlamak değil
:)))))) ya da zorluğu ikiye katlamak mı deseydim :)))
Hepsi aynı yerre çıktı nasılsa !!!
Yine de bizim babalarımızın zamanı gibi değil çok şükür:)
Erkeklerimiz çok büyük bir aşama kaydetmiş durumdalar, sağolsunlar:)
Benden de sevgiler Nunucuğum...
E S İ N 12 Ağustos, 2013
Yapmış olduğumuz gezilerde ve zorlu parkurlarda bu manzara ile sıklıkla karşılaşır, böyle cesur, yürekli, doğaya tutkun bilinçli ebeveynleri gördükçe de açıkçası hayranlıkla izlerim onları. ister istemez kıyaslarım bizim anne-babalarla!..ve neden bu durumda olduğumuzu daha iyi anlarım o zaman!.. Turistlerin hayran kaldığı ülkemizde, tarihe, doğaya olan ilgilerini, küçücük çocuklarını da ortak ettikleri serüvenleri... dilerim bizim insanlarımıza da örnek olur!.
Sevgilerimle, iyi gezmeler Zeugmacığım...
Ne kadar haklısın! Aslında burada gördüğümüz tablo tam olarak bunu söylüyor Esinciğim.
Ben de hayranlıkla izledim adamı. Tarihe ve doğaya olan tutkusu elle tutulur hale girmişti adeta. Şahsen bir ören yerinde bu kadar bilinçli, bu kadar dikkatle inceleme yapan birini görmemiştim. Her haliyle alkışlanacak kadar örnek alınası biriydi.
Teşekkürler, sana da iyi gezmeler Esinciğim. Sevgiler...
Benden Bizden 12 Ağustos, 2013
Alkışlar Fransız babaya :))
Biz de öyle arkeoloji merakı yok ki, zevkle şevkle gezelim ve çocukları da gezdirelim.
Antik kentleri ortalama 20 dakikada gezip "Nerede ne yesek?" meselesine geri döneriz hemen :) Mayamızda yok :P
Benim de antik yerleri zevkle, şevkle gezene rastlamışlığım çok nadirdir cidden. Öyle derin inceleme yapmak yok! Şöyle yüzeysel bir bakış, ileride bakmak üzere birkaç fotoğraf çekmek yeter de artar bile :))
Ve dediğin gibi. Hemen de nerede yemek yesek olayına girilir :)))
MAVİ TUTKU 12 Ağustos, 2013
Baba olmak bunu yürekten hissettiğiniz ve yavrunuza düşkün olduğunuzda gerçekten bir keyif.. Büyük oğlum şu anda 19 yaşında, daha düne kadar hep canım oğlum diye öpe öpe sevdim onu, ama büyüdü ya beyefendi ağırdan satıyor artık kendini.:) Çocuklarımın bebekliğinde asla puset veya bebek arabası kullanmadım, kollarım kopsa bile zevkle kucağımda taşıdım gezdirdim hep. Her zaman hissetmek istedim onları, dokunmak, okşamak, sevmek.. Her zaman hep düşkündüm çocuklarıma, hala düşkünüm ve şu anda kendimi onlara adamış durumdayım doğrusu.. Sevgiler selamlar..
Siz benim ilk blog arkadaşlarımdansınız. Dolayısıyla kaç yıldır, çocuklarınıza olan sevginizin satırlara yansımasını hep takdirle karşılamışımdır. Yaz tatillerinizi onlara adamanızı, elinizden geldiğince değişik yerler görmeleri için çabaladığınızı biliyorum.
Yazdıklarınız beni bir hayli duygulandırdı. Ne mutlu çocuklarınıza, ne mutlu babalığını doya doya yaşayan ve yaşatan size.
bahceperisi 13 Ağustos, 2013
Güzel fotoğraflar yakalamışsın.Eline sağlık.
Değil mi ama? Oluşturdukları harika tabloyu kaçırmak akılsızlık olacaktı.
Adamın babalığını fotoroman yapacakmışım neredeyse :))
safransarı 14 Ağustos, 2013
az biraz da kıskandım :)
Kıskanmaya gerenk yok :)
Aynısını sen de yapabilirsin ileride ;)
white glaze 14 Ağustos, 2013
780. takipçiniz benim.
cuckan 14 Ağustos, 2013
çok güzel bir örnek olmuş, tşk ederiz.)
Teşekkürler. Gerektiğinde örneklemek üzere bulunsun o halde:)
Aysun ercan karakaş 14 Ağustos, 2013
zeugmacım, zeus altarımı burası? gerçekten fena bir yokuş ve taktir etmemek elde değil, bizim babamız da fena değildir, hakkını yemeyelim ama bu yöntemden haberimiz yoktu, güzelmiş. sevgilercanım...
Burası Zeus Altarı değil Aysuncuğum. Orası Ayvacık ilçesi Küçükkuyu yakınlarında. Henüz gitmedim ama sanırım buradan bile daha yüksek oradaki sunak. Zeus ile Hera’nın aşkına da şahit olmuş orası. İlyada’da şöyle diyormuş:
“Hera, dosdoğru yürüdü Gargaran doruğuna, İda’nın en yüksek tepesiydi bu. Bulutları devşiren Zeus, onu gördü. Görür görmez aşk sardı düşünceli kafasını.”
Hera, Zeus’un dokuz eşinden ilki. Athena'da Hera'dan olma kızı. Tapınak onun adına Assos'ta inşa ediliyor.
Evet, evet. Blogundan birebir görüyoruz ki babanızın hakkını yemeyin :) Aynısından bir ergobaby sipariş edin diyeceğim ama Demir de kocaman oldu, taşıyamaz artık :P
hah! bizde mutfakta işimizi bitirebilelim diye, babanın içeride uyumaması için dua ederiz!!!
Türk kadınlarının kaderi bu. Aksini yaptığını görürlerse çok yadırganır! Karı koca her ikisi de çalışıyor olsa bile yorgun yorgun mutfağa koşan hep kadındır o yüzden. Alışmakla, alıştırmakla ilgili özünde. Oysa ''Hayat müşterektir'' sözü vardır Sibelciğim, hayatın her alanında devrede olması gereken.
Hektor 23 Ağustos, 2013
Sevgili Zeugma öğrenmek için soruyorum; fotoğrafı yayınlamak için izin alman gerkiyor muydu? Fotoğrafını çektiğin kişiye: 'Bu fotoğrafı bloğumda yayınlayacağım' dedin mi?
Zeugma 23 Ağustos, 2013
Sen de biliyorsun ki; Athena Tapınağı'nın bulunduğu kısım fazla geniş bir alan değil. Dolayısıyla buradakilerden az önceki fotoğraflarımızda, baba ve çocukları zaten kendiliğinden kadraja girmişlerdi (Hatta alttaki 2 kare o fotolardan kırpma).
Dolayısıyla onları fotoları çektikten sonra incelerken görüp çok şirin bir tablo oluşturduklarını farkettim. İki bağımsız kare daha aldım ve adama ''İngilizce olarak'' web sitem olduğunu ''Assos''u yazı yaparken'' fotoğrafları kullanma iznim olup olmadığını sordum tabii. Tebessümle okeyledi. Ve tabii ki ben de gönül rahatlığıyla yayınladım.
Ayrıca;sen bu soruyu sormasan bile, yorumları yanıtlarken ben bu durumu aynen aktaracaktım. Kimseye kötü örnek olmak istemem. Şu an sen sorduğun için acil durum olarak kabul ettim ve internete ilk ulaştığım an yanıtlama zorunluluğu hissettim.