Kendilerini alim olarak görüp başkalarını zalim ilan edenler
yönetim Nisan 22, 2019 Aralık 11, 2019 Yaşam
Küçük bir kasabada, küçük bir araziye sahip olan adam, arazisinin üzerine bir pavyon yaptırmaya karar verir. Karar verir vermesine de, adamın arazisi tam caminin karşısında yer aldığından dolayı, imam ve cemaati bu inşaata şiddetle itiraz ederler.
Ancak, mal sahibinin kendi arazisi üzerine nasıl bir iş yeri açacağına da yasal olarak karşı çıkamazlar. Tüm cemaatin ve imamın yapabildiği tek şey, her gün pavyon için beddua etmekten öteye geçemez. Gelgelelim inşaat ilerlemiş ve açılışına birkaç gün kala her nasılsa şiddetli bir yıldırım düşmesi sonucu pavyon yerle bir olmuş. İmam ve cemaati bu olaydan duydukları büyük memnuniyeti saklamaya hiç gerek görmemişler. Her yerde, her gün ettikleri bedduayı söyleyip gezmişler. Duaları kabul oldu ya… Bunun üzerine pavyon sahibi, cami imamının ve cemaatin direk veya indirek olarak bu hasardan sorumlu oldukları iddiası ile imam ve cemaatine karşı tazminat davası açmış. Cami imamı ve cemaat, savcılığa verdikleri savunmalarında bu konuda herhangi bir şekilde sorumlu tutulmalarına şiddetle itiraz etmişler. Bu olayın kendi dualarından dolayı meydana gelmiş olabileceği iddiasını da kabul etmemişler. Gerekli tüm belgeler tamamlanıp mahkemeye günü geldiğinde hâkim dosyayı dikkatle incelemiş ve taraflara dönüp: “Bu konuda nasıl bir hüküm verebileceğimi bilmiyorum” demiş. “Ancak dosyadaki tutanaklara bakarsak ortada tuhaf bir durum var. Taraflardan birisi duanın gücüne inanan bir pavyon sahibi, diğeri ise duanın gücüne kesinlikle inanmayan bir imam ve cemaati!”
Bunun birçok örneğini gündelik hayatta yaşıyoruz. Kendilerini alim olarak görüp başkalarını zalim ilan edenler, hep arkalarına cemaat alıp ettiği duaya amin detittirdiler.
Alim olmak, cemaat ilişkisi, Hüseyin Güner, sosyal hayat, zalim olmak
Previous Berat kandili kutlama mesajı
Next Kılıçdaroğlu’na yapılan saldırıyı kınıyorum.