Elazig Karakocan Haberleri Son Dakika Karakocan, Dersim, Kobane, Rojava, Kurdistan Haber Sitesi www.karakocan.info . Sıcak Geceler - Sıcak Geceler Hep yoğunuz, hep yorgun, dünya telaşı bir sele k... | Karakocan Haber,Elazig Karakoçan haberleri,karakocan son dakika haber,dersim haberleri,Karakocan Emlak,Son Dakika Elazig Karakocan Son Dakika Haberleri,Son Dakika Karakocan Haberleri,Dersim,Kigi,Karakocan ilce haberleri,Karakocanhaber,karakocan facebook,karakocan twitter,karakoçan ilçe haber gazetesi,karakocan koyleri,karakocan belediyesi,karakocan kaymakamligi,karakocan emlak,elazig,karakocanda satilik daire,evler,arsalar,emlak,yayladere,karakoçan lisesi,karakocan belediyesi,karakocanspor,KARAKOCAN,bingöl haber,kovancilar haber | Bir, Iin, Ayn, Kadar
Hep yoğunuz, hep yorgun, dünya telaşı bir sele kapılmış gidiyoruz. Aynı apartmanda birbirini tanımayan komşular olduk.
Eskiden işler daha ağır ve yorucuydu, ama kimse şikâyet etmiyordu. Yokluk, karabalık aile geçim sıkıntısı, teknolojiden mahrum Analar, Babalar yinede Akrabalar ve komşulara zaman ayıra biliyordular. Havaların soğuması ile sobalı günleri hatırladım. Dede ve ninelerin amca, yenge ve halalarla yaşadığımız günler ne güzel günlerdi. Dış kapılarımız kapanmaz, kilitlenmezdi hiç. Herkes uyuduktan sonra analarımız kilitleyip uyurdu en son. Dede, amca, baba herkes kendi yatak odasına çekilir, çocuklar da oturma odasında bir baştan bir başa kadar yapılan yer yatağında ikişer ikişer yatırılırdı. Oturma odasında gün boyu soba yandığı için hep sıcak olurdu. Odun sobasından kuzine sobaya geçiş analarımız için büyük lüks ve rahatlık olmuştu.
Henüz güneş doğmadan analarımız kalkar ilk iş olarak sobayı yakardı. Çaydanlıklara ve güğümlere su doldurulup yanan sobanın üzerine konurdu. O sobaların sıcaklığı odayı da bizleri de ısıtırdı. Bizler yatağımızda bir sağa bir sola dönerken analarımız sabah işini yarılamış olurlardı. Hamur yoğrulur mayalanması için üzeri örtülürdü. Sonra kapının önü temizlenirdi. Hemen hemen her evde kısa saplı ucu demirden bir kürek (carut) vardı. Çatılardan eriyen karların, kapı önlerinde oluşturduğu buzlar kazınıp karlar temizlenirdi. Komşular da sabah aynı işleri yaptıkları için uzun sabah sohbetleri olurdu kapı önlerinde.
Bizim zamanımızda komşuluk ilişkileri sağlamdı. Şimdilere benzemez. Komşuda pişen bize, biz de pişen komşuya düşerdi. Komşunun derdi, sıkıntısı bizim olurdu.
O kadar çok kar yağardı ki damlardan karın içine atlar oynardık. Sokaklar çocuk sesleriyle şenlenirdi. Gün batımına kadar eve dönmezdik. Tepelerden kayardık, kaydığımız yeri cam gibi parlatıncaya kadar yorulmadan defalarca o tepelere çıkardık. Bazen de büyükler geçerken kayıp düştüklerinde dakikalarca gülerdik. Soğuktan el ve ayaklarımızın donduğunun farkına bile varmazdık. Parmak uçlarımızı ağzımızdan çıkan buharla ya da koltuk altlarımıza sıkıştırarak ısıtmaya çalışırdık. Çocukluğumuzu çocukça yaşadık. Ufacık şeylerden mutlu olmayı biliyorduk. Aza kanaat getirip çoğu paylaşırdık.
Şimdiki komşuluk ilişkilerimiz öyle mi? Aynı binada bile yabancıyız. Aynı kapıyı aynı asansörü kullanıyoruz fakat birbirimizi tanımıyoruz. Hal ve hatırını sorsan, ya çok meraklıdır ya da dedikoducudur diye düşünülebilir korkusu yaşıyoruz. Çocuklarda okul ve ev arasında gidip geliyor odalarına çekiliyorlar. Facebook gibi sitelerde paylaşımları ve yorumları beğenmekten başka bir şey yapmıyorlar.
Evet içim sızlıyor aramıza kalın duvarlar ördüğümüz için. İşte geçmişe özlem bu sıcak ilişkilerdir. Yoksa çektiğimiz yokluk ve zahmet değil. Artık sobalar yanmıyor ne odaları ne de içimizi ısıtmıyor.
Sıcak ilişkiler ve güzel komşuluklar dileğiyle.
Görüntüleme sayısı: 16262