sen gelme lan denilen çocuk olmak - youreads
vardır böyle çocukluk anıları. mahallenin tayfası bir oyun kurar veya bir yere gidecek olur. döner sen gelme lan derler sana... ne acı bir histir o, belki gruptan ilk dışlanma vakasıdır, belki derin iz bırakır. psikanalizden anlasam bu düşüncenin üzerine kat çıkarım.
ama yetişkinlikte de yaşanabiliyor bu durum. tabi o zaman çocuk acımasızlığıyla herkesin içinde yüzüne yüzüne "sen gelme lan" demiyorlar ama arkadan iş çevirmeler, imalar falan... çocukluğa geri dönüp yakartoptan, tüftüf savaşından dışlanmış, kovalanmış gibi hissedersin...
bak yine gücüme gitti...
01 Tem 2016 16:18
allah kimseyi sen gelme lan denilen çocuk kadar mutsuz, sen gelme lan diyebilecek kadar kalpsiz yapmasın.
01 Tem 2016 17:21
konuyla ilgili kemal sunal videosu için
01 Tem 2016 17:27
"sen gelma lan" cümlesinin koyması < "çaktırmadan, gizlice buluşmanın sonradan öğrenildiğinde" koyması
02 Tem 2016 04:21 *
"dokuzuncu çocuk" olmaktır.
... aslında oynamasa da olurdu. ama arkadaşlarıyla beraber olmaktan daha güzel hiçbir şey yoktu işte. sonra herkesin razı geldiği karar alındı: "dokuzuncu çocuk", ilk devre bir takımda, ikinci devre diğer takımda oynayacaktı.
gerçi dokuzuncu çocuk'un arkadaşları merhametliymiş düşününce...
02 Tem 2016 16:59
küs değilsek kimseye böyle demezdik biz, sende çorbalık ol derdik o çocuğa.
mesela bi keresinde mahallede tek kale maç yapacağız:
karşılıklı aldım verdim yaptık
elemanları sırayla seçtik
ve küçük bi çoçuk açıkta kaldı(6-7 yaşında),
abi ben? abi ben? ben kimdenim? kimden oluyum? deyip duruyor.
çorbalık ol dedik sende.
o ne peki? dedi.
ayağında top tutma, kalenin dibine girme, gelişine istediğin kaleye vur gitsin dedi biri. zaman zaman iki tarafında atağını batırırdı bu tipler, gol yenmesine sebep olurdu bunlar ama güler geçerdik bizde.
03 Tem 2016 18:43 *
öz eleştiri küçük yaşlarda başlamalıdır. bazen gerekendir.
03 Tem 2016 18:46
yalnızlık iyidir be bir süre sonra -ben gelmiyom lan olarak evrim geçirebilir.
03 Tem 2016 19:28
o çocuk benim. arkadaş ortamında da bendim. kuzenler arasında da ben. küçüğüm diye kimse beni yanına almasa da annemle oynadım, annemle büyüdüm ben.
bir de benden küçükler vardı. onlar da benimle oynadılar. asla küçüksünüz demedim.
şimdi gelip birlikte büyüdük diyen kuzenlere iç rahatlığıyla "ben sizinle büyümedim." diyebiliyorum.
03 Tem 2016 20:47