James Patterson & Andrew Gross | Lifeguard / Cankurtaran ★★★★☆
Bayildim! Hem de hic beklemedigim bir sekilde!
Yaklasik ilk 80 sayfasi bir James Patterson romanina gore agir gitse de sonra nasil aniden hizlandigini veya o 480 sayfanin nasil bittigini anlamak mumkun degildi! 80 sayfalik engeli astiktan sonra oyle keyifli ve akici bir kitapla karsilastim ki! Bazi sayfalarda gulumsedim, bazilarinda kahkaha attim, sonra oyle bir sayfaya geldim ki huzunden gozlerim doldu, bir sonraki sayfada gozlerimi dolduran ise samimiyetti. Kimi yerde gerilimden isik hizinda okudum cumleleri, baska bir sayfada ise soyleneni hazmetmek icin uc defa...
Sirf bu adam yuzunden 'en yakin arkadaslari kitap karakterleri olanlarin yeri" ifadesini "kitap karakterlerine asik olanlarin yeri" olarak degistirmeyi teklif ettim! Adam sevimli, samimi, yakisikli, vicdanli, komik, cesur, cekici... Yani tam bir roman kahramani! Sayfalari cevirdikce Ned'in yasadigi tum duygu gecislerini damarlarimda hissettim. Duygular cok insani; super guclere sahip olan ya da kendini Cuneyt Arkin sanan kimse yok. Hani, bir soyguna karisacak olsam "Bunlar benim basima gelmez!" diyemem. :)
Bu yaziyi yazarken, ilk 80 sayfanin agirliginin nedeni konusunda aydinlandim. Soz konusu 80 sayfada kitabin arka kapaginda verilen ozet hayata geciriliyor. Ama zaten okuyucunun ilgisini cekip kitabi satin aldirmayi hedefleyen o kisacik cumleler, ilk 80 sayfadaki tum gizemi aciga cikartiyor. Yeni bir sey okuyormusum gibi hissetmedim o nedenle; ve dolayisiyla kitap benim icin 81. sayfadan sonra basladi.
Ayni hataya sizin de dusmenizi istemedigim icin kitabin konusundan bahsetmeyecegim. Hatta bana kalirsa kitabi almali, ancak arka kapak yazisini okumamalisiniz. Ama "Eeee Amalth!? Neyle ilgili ki simdi bu kitap?" dediginizi duyuyor gibiyim.
Lifeguard, yolunda gitmeyen bir soygunun ve masumiyetini ispat edebilmek icin kacan bir adamin hikayesi... Ama bence en cok dostlugun hikayesi...Sevginin, samimiyetin, cesaretin.
Cok keyifle okudum, eminim ki siz de begeneceksiniz! Hem Turkce'si de var! Hadi alin!
Opucukler, Ned'ler, Van Gogh'lar.
Not: Sizden tek bir ricam var. Lutfen kitapta adi gecen tablolari aratin. Gercekten neye benzediklerini bilirseniz ozellikle kitabin sonundaki hissiyata hakim olacaksiniz.
Gönderen Amaltheian zaman: 9/04/2013
Etiketler: Amaltheian, Andrew Gross, James Patterson