Önce; "Yaşımın tekrar sayılmasını talep ediyorum! Geçersiz yıllarım olabilir!"
Yazıma, ABD ile başlıyayım: Bol demokrat aday var ama demokratlar arasında 3-4 tanesi öne çıkıyor: seçime 2 yıldan az kaldı. Sonra İstanbul hakkında!
Mayor Pete Buttigieg 37 yaşında, solak, çok iyi okumuş 7 lisan bilen bir insan. Afganistan'da askerlik yapmış. Piyano çalıyor. Indiana eyaletinde (Başkan yardımcısı Pence'in memleketi) yüz binden az fazla nüfuslu bir kentin belediye başkanı olmuş 27 yaşında. İkinci dönem seçimi arifesinde çıkıp halkına homoseksüel olduğunu anlatmış ve hayat arkadaşı ile evlenmiş. Yüzde seksen oy ile tekrar seçilmiş.
Öcal Uluç ve Yusuf Hallaçoğlu ile öğle yemeği yedik, yerel ve dünya politikasına değindik. Uluç, Buttgieg için "Onu seçtirmezler Amerika'da!" dedi. Emin değilim. Dünya hız ile değişiyor. Diğer genç Teksaslı sempatik adayın (Beto O' Rouke) pabucu dama atıldı. Hem senatörlük yarışında Ted Cruise'a karşı kaybetti memleketinde, hem de genç ve sempatik olmak dışında söyleyecek fazla bir lafı yok.
Şimdilik en yaşlı aday Bernie Sanders önde götürüyor yarışı ama hemen arkasında Kaliforniya Senatörü Kamala Harris var. Eyalet başsavcılığı yapmış, karizmatik. Anne Hintli, baba Jamaikalı. Sempatik bir aday. "Adaylık yarışı bunlar arasında olacaktır" diye düşünüyorum. Obama'nın başkan yardımcısı Joe Biden daha aday olmadı. İsteyecektir ama sonunda olmayacaktır. Olursa da seçilemeyecektir diye düşünüyorum.
Trump travmasından sonra oradaki halk uyandı.
Bizde de acep halk uyandı mı? Seçim sonuçlarına bakarsak; sanıyorum evet.
Gelelim bizim yerel seçimden sonrasına...
İnternetten: "Yaşımın tekrar sayılmasını talep ediyorum! Geçersiz yıllarım olabilir!"(Çok beğendim bunu! Kime dilekçe vereceğimi bir bilsem?)
Endişeye gerek yok! Bismillahirrahmanirrahim. Oylar bir de Arapça sayılacak!
Politik bir aileden gelip nasıl da bu kadar apolitik oldum kendim bile hayret ediyorum.
Yerel seçimden 15 gün önce hangisi "Cumhur" hangisi "Millet" olduğunu bile bilmiyordum ittifakların. Sonra bir seçim anketinde İzmir / İstanbul sonuçlarına bakınca çözdüm olayı.
Köken olarak Demokrat Partili olduğumdan önce Erdoğan'ın seçimine sevindim.
Sonra birkaç gözlemim ve tespitim oldu: Bilgi ve eğitim seviyesi düşüktü. "3 çocuk" söylemi okumuş etmiş bir insanın söyleyebileceği bir şey değil idi. Eziklerin umudu idi. "Köpükten pay alma hırsını içinde barındıranlar" peşinde idi.
Gül Cumhurbaşkanı iken bile Başbakan'ından bariz bir şekilde çekiniyordu. Bunu TV'lerde bile beden dilinden anlamak mümkün idi.
Psikolojik yaklaşımı normal limitleri aştı ve o denli ki Türk Tabipler Birliği psikolojisi hakkında bir yayın yapma gereği duydu.
Toplumu birleştirici hâli azaldı, bölücülük yanı arttı. Gezi eylemlerinden sonra birleştirici hâl tamamen kayboldu. "Böl ve yönet" yaklaşımı tehlikeli oldu artık. Ama halk seçiyordu. Ortak akıla güvenirim.
Hürriyetin satışı ile birlikte ülkemdeki gazeteleri okumayı bıraktım.
Son seçimlerde artık "liderinin" yaklaşımını ve düzeyini halk da anladı. Adil olamayacak kadar güce tutkun çok hırslı bir insanın trajedisi.
Her işte bir hayır vardır. Tekrar seçim olsa İstanbul'daki fark 15 bin değil 150 bin olur. Binali Yıldırım bu seçim trajikomedisini tek cümle ile çözebilir. Ama ondan çıkıp, "Ben yenilgiyi kabul ediyorum" diyecek adaleti ve Erdoğan'a karşı çıkacak cesareti bekleyen yok herhalde, değil mi?
Etiketler : 31 mart, yerel seçimler, ABD, Kaliforniya, Bernie Sanders, Başkanlık Seçimleri, binali yıldırım, istanbul, ekrem imamoğlu, gezi parkı,