''kitap gibi'': Ocak 2018
''Kendine dıştan bakabiliyordu. Bölünmüş bir kişilikti onunki; aslında çok namuslu ama neredeyse yakınılacak kadar duygusal, yeterli özgüveni olmayan, yönetilmeye ses çıkarmayan ve bir vakitler mahkeme kararlarını doğru verebilmek için karısına danışan biriydi. Syf:217'' kendini bu şekilde tarif eden sulh yargıcı Earling Fall karısı tarafından terk edilince ne yapacağını şaşırır ve depresyona girer, o kadar ki kızkardeşinin tavsiyesiyle annesinin yanına gider. Fakat bu da çözüm olmaz karısını bir türlü aklından çıkaramamakta ve saplantılı olarak onu düşünmektedir. Tam bu sırada okul arkadaşlarından baskın karakterli Gudmund Kvaernland Everest'e tırmanmak için kurduğu ekipte yer almasını ister, başkaları tarafından yönlendirilmeye devam ederek Nepal'e gider, sonrasında Kvaernland'ın baskısı ile onun şirketlerinde yatırım danışmanı olarak çalışmaya başlar (yargıçlık yaparken hobi olarak yatırım/borsa ile ilgilenmiş bu konuda doğal bir yeteneğe sahiptir). Çok zengin olan Kvaernland'ın çok daha fazla kazanmasını sağlar ama para onun için bir önem arz etmemekte o hala kendi yaşamını sorgulamaktadır. Tam bu sırada iş için gittiği Tayvan'da başarılı yazar Sophie Lee ile tanışır ve bundan sonra da onunla olan ilişkisini sorgulamaya başlar... Kapitalizm-Komünizm karşılaştırması, Norveç'in zenginliği de tartışılan konular arasında...
Kuzey ülkelerinin o zenginliğe karşın mutsuzluğu çok ilginç, bu roman tam da bunu gösteriyordu... Müzik Uğruna'yı daha çok sevdiysem de bu da iyiydi okuyun derim...
Eleştirmenler tarafından "tipik bir Rönesans adamı" olarak nitelenen, Norveç'in en önemli caz müzisyenlerinden şair, piyanist, romancı ve besteci Ketil Bjørnstad, gençlerin sorunlarla dolu yaşamını ele aldığı Müzik Uğruna'dan sonra şimdi de yaşadığı toplumdaki yetişkinlerin çürümüş dünyasını acımasızca eleştiriyor.
Gönderen Gül Akça zaman: 21:29 2 yorum:
Etiketler: Çeviri, İris Kantemir, Ketil Bjornstad, Metis
Romanı çok sevdim, toplumsal travmalarla bireysel sorunları ve insana dair her türlü konuyu harmanlayarak çok iyi anlatıyordu... ayrıca her bölümde beni şaşırttı, sanki hikaye kolaylıkla tahmin edilebilir gibi gözükse de hep beklediğimden farklı bir noktaya geldi... fazla mükemmel kurgulansalar da Belasco ailesinin erkeklerini ve İrina'yı çok sevdim hepsi kanlı canlı gerçek insanlarmış hissini verdi... bir tek ana kahraman İchimei'yi (ki özel bir ışığı olduğu söyleniyor) anlatıldığı gibi göremedim, bana romanın en silik kişisi gibi geldi... sonuçta kitabı çok beğendim, keyifle okudum ve herkese öneririm...
Gönderen Gül Akça zaman: 23:02 12 yorum:
Gönderen Gül Akça zaman: 22:04 6 yorum:
Etiketler: Biyografi, Bruno Nardini, Can, Çeviri, Kemal Atakay, Michelangelo, Rönesans Sanatçıları