Görsel Bir Özet: Her Öğretmenin Bilmesi Gereken 32 Öğrenme Kuramı
Öğrenme teorisi –ve içine giren araştırma, üniversitelerde ve öğretim programlarında sıkça görülen bir konudur, öğretmenler sınıfta pratik yapmaya başladıktan sonra daha az zaman sonra.
Bunun neden doğru olduğu karmaşık. (Eğer öğretiyorsanız, yarın öğrettiğinizde bir yeri veya rolü gibi görünmeyen belirsiz öğrenme teorilerini tanımlayabilmekten daha önemli endişeleriniz olabilir.) Öğretmenlerin bilmesi gereken en önemli öğrenme teorilerinin birçoğuna kısa bir bakış, tek bir grafikte bilmelidir, bu yüzden Richard Millwood'un mükemmel grafiğini bulmak için heyecanlandım .
Millwood İngiltere Çekirdek Eğitim Direktörü Trinity College Dublin'de Araştırma Araştırmacısıdır. (Okuyabiliyorsun burada yaptığı blog .) Grafik mutlaka kısadır (ve birkaç yazım hataları vardır) iken, bunu tek bir yerde en kritik-ve ortak öğrenme teorileri bir sürü araya getirerek büyük bir iş yaptı buldum.
Bunun gibi bir yazıdan başka bir şey alamazsanız, belki de en kritik paket, ne ve nasıl öğrettiğinizi destekleyen ve onlarca ne kadar iyi anlarsanız, ustalaşmanız için o kadar iyi bir şansın olduğu düzinelerce teori vardır Mevcut yaklaşımı ve 'öğreten beyniniz' bu tür bir düşünceye yer açtıkça sınıfınıza yeni olanaklar getirmeye başlayın.
Bazı tanımlar biraz kısaydı, bu yüzden açıklık veya derinlik için bir dil ekledim (birkaçı geri dönüp daha da derinleşip açıklamam gerekirse, 'Kişilerarası İlişkiler gibi.) kaynağı geliştirebilecek fikirler. İlgili kaynakları, bağlantıları ve alıntıları eklemeye devam edeceğim.
“Eğitimcilik” in arkasındaki öncül öğretmenlerin öğrenme sürecinde merkezi bir rol üstlenmesi ve bu bilgiyi doğrudan öğrencilere aktarmasıdır.
Ayrıca bkz. Transfer ve Doğrudan Öğretim.
2. Çoklu Zeka
Bilgiyi öğrenmenin ve işlemenin birkaç farklı yoluna sahibiz, ancak bu yöntemler birbirinden nispeten bağımsızdır: ilişkili yetenekler arasında (tek) 'genel zeka) faktörünün aksine birden fazla zekayı yönlendirmek.
3. Deneyimsel Öğrenme
Bilgi, hem kişisel hem de çevresel deneyimler yoluyla sürekli kazanılmaktadır. Öğrenci, deneyime yansıtabilmeli, deneyimi kavramsallaştırmak için analitik becerileri kullanabilmeli ve deneyimlerden edinilen fikirleri kullanmak için kararlar verebilmeli ve problem çözebilmelidir.
4. Öğrenme Stilleri
Optimal öğrenme, öğrencilerin öğrenme stillerine göre uyarlanmış talimatlar almalarını ister.
5. Okuldan Çıkarma Topluluğu
Okul eğitime zarar veriyor: “Öğrenci, böylece öğrenmeyi öğretmekle karıştırmak için 'okullu'. eğitim, not yeterlilik diploması ve (iyi) ya da yeni bir şey söyleyebilme becerisi
6. Evde eğitim
Evde eğitim: Öncelikle çocuğun 'eğitiminden' sorumlu olan aile ile tanımlanır. Evde okulu yeniden üretmek, otantik ve kendi kendini harekete geçiren ve organize öğrenme ortamlarında projeye dayalı öğrenmeye, “okulu bitirmeyi” tamamlamak için kullanılabilecek çeşitli yaklaşımlar vardır.
Okula gitmenin altında yatan varsayım, çocukların kendi çıkarlarını takip etme özgürlüğü ve zengin bir kaynak çeşitliliği göz önüne alındığında doğal olarak öğrenecekleridir.
8. Eleştirel Pedagoji
Öğrencilerin özgürlük bilincini geliştirmelerine, otoriter eğilimleri tanımalarına ve bilgiyi iktidara ve yapıcı eylemde bulunma yeteneklerine bağlanmalarına yardımcı olmak için tutku ve ilkelerin yönlendirdiği bir eğitim hareketi.
Öğretmen tipleri: aslan terbiyecisi, şovmen ve yeni romantik - değerlendirmede kendini yargılama sorunu
10. Montessori Eğitimi
Yaşları 2.5 ya da 3 yaşları ile 6 yaşları arasındaki çocuklar için karışık sınıflar.
Öngörülen bir seçenekler yelpazesinde öğrenci etkinliği seçimi
Kesintisiz çalışma süresi blokları
Öğrencilerin kavramları doğrudan öğretimden ziyade materyallerle çalışmaktan öğrendikleri bir 'Yapılandırmacı' veya 'keşif' modeli
11. Bilimsel Pedagoji
Bireyi değiştiren ve geliştiren bilime dayalı eğitim
12. Deneyimsel Eğitim
Öğretmen ve öğrenci arasında, öğrenme ortamı ve içeriği ile doğrudan deneyime bürünen süreç.
Yapısalcılığın altında yatan bir öğrenme kuramı ilkesi, öğrencinin pasif bir 'gemi' olmadığı, ancak aktif olarak kendi öğrenmelerine katılmaları gerektiğidir. Yeni bilgi edinirken öğrencilerin mevcut bilgiyi geliştirmelerini gerektirir.
14. Sosyal Yapılandırmacılık
Anlamın, başkalarıyla etkileşimler yoluyla hem inşa edilmiş hem de sosyal olarak müzakere edildiği fikri üzerine kurulmuş bir öğrenme teorisi.
15. Yapılandırmacılık: Radikal Yapılandırmacılık
Zihinsel temsil olarak bilgi:
1 A. Bilgi, duyular yoluyla ya da iletişim yoluyla pasif olarak alınmaz;
1b. Bilgi aktif olarak bilişsel konu tarafından oluşturulur;
2a. Bilişin işlevi, terimin biyolojik anlamında, formda olma veya yaşama eğiliminde olma eğilimi gösterir;
2b. Biliş, nesnel bir ontolojik gerçekliğin keşifine değil, deneğin deneysel dünyanın organizasyonuna hizmet eder.
16. Proje Tabanlı Öğrenme
Farklı şekilde öğretme ve öğrenmenin farklı 'iplikçiklerini' birleştirmeye yönelik bir çerçeve. 'PBL'de öğrenciler,' projelerin 'tasarımını, tamamlanmasını (ve genellikle devam eden yinelemesini) öğrenirler. PBL'yi düşünmenin bir yolu, “talimat” ın geleneksel “birimleri” nin aksine.
Proje Tabanlı Öğrenme Mesleki Gelişim için bizimle iletişime geçin.
17. Genetik Epistemoloji
Bir insan, yaşamı boyunca doğuştan bilişsel olarak gelişimin dört temel aşaması boyunca gelişir; sensorimotor (0-2), preoperasyonel (2-7), beton operasyonel (7-11) ve formal operasyonel (11+). Asimilasyon, yeni deneyimlerin var olan zihinsel şemaya katılması (aracılığıyla gerçekleşir); konaklama zihinsel şemayı değiştirir.
18. Proksimal Gelişim Bölgesi
Öğrencilerin bir öğretmenin desteğiyle sergileyebilecekleri yetenek alanı.
İskele, öğrencinin öğrenme hedeflerine ulaşmasına yardımcı olmak amacıyla öğrencinin ihtiyaçlarına göre uyarlanmış öğrenme sürecinde verilen destektir.
Ayrıca bakınız Kademeli Sorumluluk Tahliyesi
20. keşif öğrenme
Öğrenciler hipotezler oluşturarak ve test ederek bilgi edinirler.
21. Anlamlı Öğrenme
Yeni edinilecek bilgi önceki bilgiyle / ile ilgilidir.
22. Ustalık Öğrenmesi
Ustalık Öğreniminde, 'daha ileri bir öğrenme görevine devam etmeden önce öğrencilere her öğrenme ünitesinde ustalaşmaları için yardım edilir.'
23. Eğitim Amaçları
Eğitimcilerin üç alanda “öğrenciler” için belirlediği öğrenme hedeflerinin taksonomisi: Bilişsel, Duyuşsal ve Psikomotor. Daha yüksek seviyelerde öğrenme, daha düşük seviyelere ulaşmaya bağlıdır (ilk önce). Eğitimcileri, her üç alana da odaklanmaya ve daha bütünsel bir eğitim şekli oluşturmaya motive etmek için tasarlanmıştır.
24. Radikal Davranışçılık
Çevrede uyaranlarla bireyin karşılık gelen tepkileri arasında ilişki kurma süreci olarak öğrenme. Takviye, tepkileri güçlendirir ve uyaran tekrar bulunduğunda başka bir oluşum olasılığını arttırır.
25. Uygulama Toplulukları
Yaptıkları bir şeye duyulan tutku endişesini paylaşan ve düzenli olarak etkileşime girdiğinde daha iyi yapmayı öğrenen insan grupları.
26. Durumlu Öğrenme
Northern Illinois Üniversitesi'ne göre , Durumlu Öğrenme “Jean Lave ve Etienne Wenger tarafından 1990'ların başında geliştirilen bir öğretim yaklaşımıdır ve öğrencilerin öğrenmeye daha yatkın olduklarını iddia eden Dewey, Vygotsky ve diğerlerinin çalışmalarını takip eder (Clancey, 1995). aktif olarak öğrenme deneyimine katılarak. Durumlu öğrenme, temel olarak öğrenmenin öğretim ortamına göre gerçekleştiği günlük yaşamın gerçek faaliyetlerinden (Stein, 1998, para. 2) anlam yaratma meselesidir. ”
27. Konuşma Kuramı
Etkileşimin 'bilmeye' nasıl yol açtığını açıklamak için bilimsel bir teori sunan sibernetik ve diyalektik bir çerçeve.
28. Yetkinlik Bazlı Öğrenme
Yeterlilik Tabanlı Öğrenme, geleneksel akademik değerlendirmelerle ölçülen kavramları kavramak yerine, gerçek, gözlemlenebilir becerilere (veya 'yeterlilikler') odaklanan bir yaklaşımdır. Her ne kadar yeterliklere hakim olmak açık bir şekilde kavramları anlamayı gerektirse de, bu amaç doğrultusunda yönlendirilmemektedir.
29. Probleme Dayalı Öğrenme
Sık sık sorgulama ve Proje Tabanlı Öğrenme yoluyla çözme veya önemli 'problemlerin' nerede olduğunu öğrenme yaklaşımı öğrenme deneyimini katalize eder.
30. Yer Tabanlı Eğitim
Öğrenmenin koşulunda anlamlı bir 'yer' (yani, öğrenci için anlamlı olan) vurgusu.
31. Soru Tabanlı Öğrenme
Soruların oluştuğu resmi bir sorgulama süreci, daha sonra ilgili, önemli ve doğru verilerin açıklanmasına dayanarak geliştirildi.
Ayrıca bkz. Soru Oluşturma Tekniği .
32. Öğrenme Karışımları / Kombinasyon Öğrenme
Geleneksel akademik “derslere” alternatif, kombinasyon öğrenme harmanları, öğrenme içeriklerinin kombinasyonlarıdır (örneğin, konu, izleyici, sonuç, uygulamalar,
Görsel Bir Özet: Her Öğretmenin Bilmesi Gereken 32 Öğrenme Kuramı; Görsel Bir Özet: En Önemli Öğrenme Teorilerinden 32