BENİM SILAM, GÜZEL YURDUM - İstiklal Gazetesi
18 Haz 2018 Son Güncelleme: 07 Eki 2019
BENİM SILAM, GÜZEL YURDUM
Bu yazıyı paylaş 1284 Defa Okundu
Mahzun sevdaların, kırık dökük anıların ve anların mekânı memleket.
Nedir beni sana çeken?
Nedir senden gayrimemnun iken, yine memleket memlekettir dedirten?
Seninle sözleşip, senin gurbet benim sürgün dediğim kararı almıştık ya!..
Memleket karın doyurmuyor diye Fizan’dan biraz yakın yere oku atmıştık ya!
İnsanların kendinden başka kimseyi düşünmediği, menfaatin dostluktan, arkadaşlıktan, kardeşlikten, akrabalıktan önde geldiği hodbinlik anlayışına bir isyan mıydı bu karar?
İnsanlar ve nesiller değişse de yıllar önce aldığım o mis kokular hiç özelliğini kaybetmemiş. Hala aynı güzellikte kokuyor, hala çok güzel, memleketin havası, suyu güzel manzarası.
Mısır közlediğimiz tarlalar meralar gözlerimin önünde, arkadaşlar geliyor gözlerimin önüne.
Benim sılam, güzel yurdum.
Bak sende mahzunsun.
Ekinleri öğüten kara patosun sesi ve tozu kaplardı ortalığı. Tırpanın çıkardığı vıjt-vıjt sesleri eşliğinde, peşinde tapulcu onun peşinde bağcı bir hengâme ki sorma gitsin.
Yarı taştan yarı kerpiçten evler adeta sitem ediyor gelenlere.
Tavukların civcivleriyle beraber cıvıl cıvıl sesleri kalmamış. Horozun sesi koyun ve kuzuların meleyişi. Ağıllardan gelen süt sağma sesleri, yayık sesi, halı tezgâhlarından kirkit sesi…
Fırınlardan ekmek kokusu da yükselmiyor artık. Çarşı ekmeği, bakkal ekmeği, Pazar ekmeği var.
Çelik çomak oynadığımız, misket oynadığımız sokakların suratı asık. Kubbesiz camiinin beyaz ve yeşil boyalı minaresi de tepeden sitemle bakıyor önünden geçenlere. Ne heveslerle ve iştahla yapılmıştı, kimler kimler çalışmıştı. Emeği geçenlerin çoğu kalmadı.
Hele kışın camiinin ortasına kurulu sacdan yapılmış odun sobasından çıkan çıra kokusu yok mu? Ne güzel buram buram kokar, gürül gürül yanardı.
Tek odalı barakada tek yaşayan Fadime teyzenin mekânı tünek olmuş. Bağ, bahçe, dağ birbirine karışmış…
Çay kaşığı cebimizde gezerdik, bu gün kim pekmez yapıyor diye takip ederdik.
Uzakta da olsa insan çocukluğunun geçtiği topraklar, aidiyet duygusunu yeşertir insanda. Hep gönlünün ve kalbinin bir kenarında o dönemlere ait izler kalır. Bütün sıkıntılara rağmen hayatınızda geçirdiğiniz en güzel günler o günlerdir.