Anasayfa > Yazılar > Art Basel Miami Beach 2018'de neler oldu?
Geçtiğimiz hafta gerçekleşen dünyanın önde gelen sanat fuarlarından Art Basel Miami Beach, 2002 yılında başladığından bu yana meşhur İsviçre sanat fuarının tropik bir şubesi olmasının çok ötesinde bir olguya dönüştü. Bir hafta boyunca sanat ruhu tüm Miami’ye yayıldı ve şehir sıra dışı sokak tarzı için bir merkez haline geldi. Mimarlar, sanatçılar, modeller, Hollywood ünlüleri ve daha fazlası geçtiğimiz hafta güneşli havaya uygun sanatsal tarzlarını yansıtan bavullarıyla Miami'ye indiler.
Bu yıl ki Miami'de Art Basel etkinliğinin biraz tuhaf bir zamana rastladığını söyleyebiliriz. ABD'de ara seçimlerle meclisin yeniden düzenlenmesi ve Mueller soruşturması, ülkenin Çin'le devam eden ticaret savaşından kaynaklanan borsadaki dalgalanmalarla birlikte belirsiz bir manzara oluşturuyor. Fransa'da, Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron'un Fransız ekonomisini modernize etme çabalarına karşı sözde “sarı yelek hareketi”, geçtiğimiz haftayı Paris'in yıllardır gördüğü en kötü ayaklanmaya dönüştürdü ve şehrin önemli müzeleri kapandı. Bununla birlikte, konuştuğum bazı galeri yetkilileri fuarın dünyanın diğer bölgelerinden gelen koleksiyoncular için cazibesini kaybetmiş olabileceğini; özellikle de Avrupalı ziyaretçilerin etkin bir şekilde katılımda bulunmayı bıraktıklarını söyledi. Gerçekten VIP ön gösteriminde de çok az sayıda Avrupalı koleksiyonerin bulunması oldukça şaşırtıcıydı.
Konuştuğum birkaç Türk koleksiyoner de katılımcının aşırı doygunluğa ulaştığını, bu yüzden senede bir fuara gitmenin yeterli olabileceğini söyledi.
Eve & Adele Kardeşler
Bu kadar çok galerinin olduğu fuarda yeni keşifler yapmak kolay olmayabiliyor. Ancak Thierry Goldberg Gallery'e ait standda 28 yaşındaki sanatçı Tschabalala Self’in yerleştirmesinin çok ilgi gördüğünü söyleyebilirim. Sanatçı, New York'taki vitrinlerden bazı öğeleri tekrar yaratarak, galeriyi üç boyutlu bir mağaza vitrini olarak tasarlamıştı. Yerleştirme, dolup taşan raf resimleri, müşteri resimleri ve süt kasalarından oluşan heykelleri de içinde barındırıyordu.
Sao Paulo'dan gelen Galeria Jaqueline Martins ise Regina Vater'ın işlerini bir araya getiren kişisel bir sergi sundu. Brezilyalı sanatçı Afrika-Brezilya mitolojisinden esinlendiği feminist yerleştirmeleriyle tanınıyor ve galeri yetkilileri 1960'ların ilk Tropicalia albüm kapak tasarımlarının da kendisine ait olduğunu söyledi.
Art Basel Miami Beach'de hangi eserler satıldı?
Helly Nahmad Gallery'nin standında Mark Rothko'nun Nahmad ailesi tarafından 2014 yılında Sotheby's müzayedesinde 36,6 milyon dolara satın alınan 1955 tarihli eseri asılı durmaktaydı. Helly Nahmad tablo için 50 milyon dolar istiyordu, Cuma akşamı ise eserin ayırtıldığı belirtti.
Picasso tablosu 17 milyon dolara satıldı
Konuştuğum bazı galeriler VIP ön gösterimi esnasında satın alımların geçtiğimiz yıllara göre daha çekimser bir tempoyla ilerlediğini söylese de Pablo Picasso'nun 1971 tarihli eseri Tete de Femme 17 milyon dolara alıcı buldu.
Pablo Picasso/Tete de Femme
Art Basel Miami Beach'in yayınladığı, bilgilerini açıklamayı tercih eden galerilerden gelen satışların listesine göre 14 sanatçının 16 eseri 1 milyon dolar veya daha fazlasına satıldı. Hauser & Wirth galeri, Louise Bourgeois’in “Femme” adlı kumaş heykelini 2 milyon dolara sattı. Cheim & Read galerisi, sanatçının yine 2004'ten bir sulu boya işini 350,000 dolara bir Avrupa müzesine sattı. Oturma odanızı süslemek için kenarda birkaç yüz bin dolarınız varsa ICA Miami'de Bourgeois'in tüylü heykellerinden bazıları hala gösterimde :)
Hauser & Wirth, Philip Guston'un 1976 tarihli "Shoe Head” adlı eserini 7,5 milyon dolara ve Mark Bradford'un “Feather” adlı eserini ise 5 milyon dolara sattı. Kasmin, Lee Krasner'in 1963 tarihli “Bird Image” adlı eserini 3,6 milyon dolara sattı ve Jack Shainman Gallery'nin standında El Anatsui tarafından yapılan 2014 tarihli “Strained Roots” adlı alüminyum ve bakır tellerden üretilen iş, 1,2 milyon dolara satıldı.
Philip Guston/Shoe Head
Diğer birçok Avrupa galerisi, Avrupa’lı koleksiyonerin azlığına rağmen işleri için alıcı bulmayı başardı. Londra ve New York'ta galerileri bulunan And Lisson galeri Anish Kapoor'un iki işinin her birini 750,000 sterline sattığını açıkladı.
Art Basel Miami Beach 2018’de ana fuar dışında yan fuarlar ve müze sergilerinin daha çok ilgi gördüğünü söyleyebilirim. Paola Pivi’nin The Bass Museum’daki kişisel sergisi instagramda en çok paylaşılan sergilerden biri oldu.
Derrick Adams'ın Faena'daki oyun alanı sosyal medya akışlarında bir demirbaş haline geldi. Judy Chicago'nun ICA ve Nina Johnson galerisindeki sergileri manşetlerde yer aldı. Miami Girls Foundation (Miami Kızlar Vakfı) Untitled'da halka açık bir performans sahneledi. Uzun zamandır süregelen Art Africa ve Prizm gibi farklı etnik gruplardan sanatçılara odaklanan etkinliklerin sayısında ciddi bir artış vardı. Eserlerini çok sevdiğim Theaster Gates’in işleri de, Prada’nın Design District’deki klübünde sanatseverlerle buluştu.
Meksikalı sanatçı Manuel Solano Miami'deki yenilenen Çağdaş Sanat Enstitüsü'nde ilk kişisel sergisini gerçekleştirdi. “I Don’t Wanna Wait for Our Lives to Be Over" (Hayatlarımızın Bitmesini Beklemek İstemiyorum) adlı resim, fotoğraf, video ve yerleştirmeler içeren sergi, kimlik ve algı temalarında izleyiciyi keşfe çıkarıyordu. ICA Miami’deki Judy Chicago ve Lary Bell’in sergileri de çok beğendiğim iki önemli sergiydi.
Larry Gagosian ve Jeffrey Deitch'ten Pop Art Sergi
Galeri sahipleri Larry Gagosian ve Jeffrey Deitch, Design District'teki Moore Binası’nda iş birliği yaptılar. Yeni sergileri, “Pop Minimalism | Minimalist Pop" kapsamında Peter Halley, Jeff Koons, Adam McEwen, Sarah Morris ve Richard Prince'in çalışmalarının olduğu sergi görülmeye değerdi.
Mücevher ustası olan sevgili Sevan Bıçakçı ise dokuz yıldır üzerinde çalıştığı saat koleksiyonunu Desing District’deki mağazasında tanıttı. Topkapı sarayında gördüğü saatlerin hikayesinden etkilenerek bu koleksiyonu oluşturduğunu anlatan sanatçı, “Bizim topraklarda İsviçre’ye rakip olacak seviyede saat üretilemedi malesef. Zamansızlığı çağrıştıran saat algısını biraz daha zamandan koparmak istedim. İnsanların saatlerime bakıp telaşa kapılmak yerine zamandan keyif almaları üzerine bir koleksiyon yapmak istedim.” diye anlattı.
Nihan Yardımcı Çetinkaya’nın Art Basel’le eş zamanlı gerçekleştirdiği “Şehrin gizli hafızası” adlı sergisi ise Upper Buena Vista’da sanatseverlerle buluştu.
Miami Sanat Haftası böylece geldi ve geçti. Kalabalıkların evlerine döndüğü yerde söyleyebilirim ki sanatla ve dostlarla dolu bir hafta geçirmek keyifliydi. Dünyada siyasi iklim her ne kadar fırtınalı olsa da, ekonomik belirsizlikler bulunsa da sanat hep güçlü bir oyuncu olarak kalacak gibi gözüküyor..
Paolo Pivi'nin eseri ve ben :)