Anıt - Gökçer Tahincioğlu (*)
Yaşamının sonunda ya da büyük bir kırılma noktasında ve bir biçimde…
Konya’daki maç sırasında, saldırıda yaşamını yitiren küçük Veysel’in gözleri ve ülkenin tam 42 ayrı iline gönderilen cenazeler için sadece bir dakikalık saygı duruşunda bulunurken yapılanlar “Birlik ve beraberliğe en çok ihtiyacımız olan şu günlerde” sözlerinin nasıl bir yalan olduğunu ortaya koyacaktı.
Gülümseyen “yetkililerin” basın toplantısında kalp parçasındaki kırıklar döküldü.
“Kokteyl saldırı” dendiğinde akıl parçası.
Anıt birçok kez saldırıya uğradı
İlk saldırı bir sonraki sene 16 Temmuz’da gerçekleştirildi. Derme çatma anıt parçalandı, ölenlerin isimleri dağıtıldı.
Aileleri o isimlerin dağıtılmasına üzüldüğünden, anıt yenilenirken isimler bir daha yere konmadı.
Polis kayıtlarına göre 26 Ekim’de kapüşonla kendini saklayan iki kişi, gece saatlerinde anıttaki fotoğrafların üzerine sprey boyayla ay yıldız çizdi, “Hain PKK” yazdı, Milli Türk Talebe Birliği amblemi yaptı.
‘Gar meydanı bir anıt bekliyor’
Ama tam 3 yıldır, yakınlarını ancak itiş kakış girdikleri polis kordonunun arasında anmak zorunda kalan bu ülkenin yurttaşları “birliğin ve beraberliğin” ne olduğunu artık görmek istiyor.
‘Barış’ kelimesinin yarattığı kalp çarpıntısından ürkerek, alana ‘Demokrasi Meydanı’ adını veren Ankara Büyükşehir Belediyesi, bir de anıt yapılacağını 2015’de bildirmişti.
Ve bir ülkeyi sevmenin sürekli saldırarak ve öteki yaratarak mümkün olduğunu zannedenlerin de daha az utanabilmesi için o meydana o büyük anıtı mutlaka inşa edecekler.
(*) Bu yazı, ilk olarak 04.11.2018 günü T24’te yayımlanmıştır.
Etiketler: 10 ekimanıtışidsaldırı