Kara Büyücü - 122.Bölüm - Girişteki Olay
"Pekala, nasıl gideceğiz?"
Paul bu soruyu sorduğu anda Jenne parlak mavi bir tılsım çıkardı. Daha sonra ise yavaşça konuştu.
"Ülke içinde olan görevler için akademi bir ışınlanma tılsımı sağlıyor. Ülke dışında olanlar ise kendi imkanlarıyla gitmek zorunda. Gel, bir ışınlanma tılsımı yaklaşık üç kişiyi taşıyabilir."
Paul yavaşça Jenne'ye yaklaştı ve onu belinden kavradı. Yüzü hafifçe kızaran Jenne hızla elindeki tılsımı etkinleştirdi.
Mavi ışık hızla etraflarını sararken Grim Paul'ün gömleğinin içine saklanmıştı. Oradan parlak kırmızı gözleriyle Paul'ü izliyordu.
Bu sırada, parlak mavi ışık hızla çekildi ve Paul ile Jenne kendilerini Altın Güneş Şehri'nin duvarlarının yakınında bir yerde buldular. Jenne hızla kendini Paul'ün kavramasından uzaklaştırırken yüzü hâlâ kırmızıydı.
Paul onun kızarmış yüzüne bakınca hafifçe güldü. Daha sonra ise hızlı adımlarla Altın Güneş Şehri'nin kapılarına ilerlemeye başladı. Jenne de onun arkasından geliyordu.
İkili kapıya yaklaştıkça şehrin duvarında bulunan askerleri görebiliyorlardı. Eskiden duvarlarda durmadan dolaşan Ferrua Askerleri hiçbir şekilde görünmüyordu. Askerlerin çoğu gümüş zırhlara sahiplerdi ve zırhlarında arma taşımıyorlardı.
Bu askerler kraliyet ordusunun burayı korumaları için görevlendirdiği askerlerdi. Ferrua Ailesinin kaybıyla birlikte onların işleri de artmıştı.
Paul'ün ve Jenne'nin yaklaştığını gören genç bir asker hızla ayağa kalktı ve kapının önüne geçerek dik bir pozisyonda durdu. Tek eli kılıcındayken gözlerini kısarak kapının önünde duran Paul ve Jenne'ye baktı.
"Geçiş için on bakır ödemeniz veya Altın Güneş Şehri'nin bir vatandaşı olduğunuzu gösteren bir belgeyi göstemeniz gerekiyor."
Paul genç askerin gözlerindeki gururlu ve kibirli ifadeyi görünce sinirlenmedi. Aksine, şaşırdı. Normalde fazla kişi ona karşı böyle bir tavır sergilemiyordu. Bu sırada, yanındaki Jenne yavaşça elini kaldırdı ve bir parşömeni çıkararak askere fırlattı. Parşömeni havada yakalayan asker şaşırmış gözlerle bakarken Jenne soğuk bir sesle konuştu.
"Sisli Gök Akademisi'nin verdiği bir görevle buraya geldim. Geçiş hakkım elbette var, değil mi?"
10 bakır Jenne için yüksek bir bedel değildi. Hatta kolayca kazanabileceği bir miktardı ancak askerin kibirli havası onu sinirlendirmişti.
Asker yavaşça parşömeni açıp okumaya başladığında yüzü yavaşça ekşidi. Az önce gösterdiği tavırdan sonra şimdi geri çekilmeyi hiç istemiyordu ancak Sisli Gök Akademisi'nden birine karşı da gelemezdi. Hem, şehre girmek için bir nedeni de vardı.
Gözleri hafifçe parlarken parşömeni kapattı ve kibirli bir yüz takınarak Paul'e doğru döndü.
"Pekala, bu kadın geçmek için izne sahip. Peki ya sen? Bu parşömende yazana göre yalnızca tek bir kişi şehre girmek için izne sahip."
Paul genç askerin yüzündeki ifadeyi görünce öfkelenmedi. Yüzüne alaycı bir ifade takınırken gülümseyerek sordu.
"Yani, şehre girmek için iznimin olmadığını mı söylüyorsun?"
Genç asker böyle bir cevabı beklemiyordu. Etrafa aura yaymayan bu gencin alaylı yüzüne bakarken iyice öfkelendi ve hızla kılıcını çekerken bağırdı.
"Aynen öyle söylüyorum!"
Bu sırada, Paul'ün gülümsemesi hızla soğudu. Aurasını saran duvar hızla kaybolurken inanılmaz ölüm soğukluğuna sahip olan aura vücudundan fırladı.
Daha önce Ölüm büyüsü hakkında kavradıkları yüzünden aurasındaki ölüm hissiyatı çok daha güçlenmişti. Birçok insanı yalnızca aurasına güvenerek indirebilirdi.
Bu genç asker, aurasının ilk kurbanı olmuştu. Bir anda Paul'den gelen devasa aurayı hisseden genç asker elindeki kılıcı kavrayamaz hale gelmişti. Hızla diz çökerken iki ağız dolusu kan kusan gencin vücudu sarsılıyordu.
O anda, kalbini bir korku sarmıştı. Daha az önce herhangi bir aura yaymayan bu gencin böyle bir aura salması onu ölümüne korkutuyordu. Bu genç adamın bir uzman olduğu belliydi! Ve o, ona kılıç çekme cüretinde bile bulunmuştu!
Bu sırada, duvarın etrafında bulunan askerler de hızla kapıya koşmuşlardı. Böyle ölüm aurası salan birisi eğer sıkıntı çıkarmak isterse, özellikle de şehir Ferrua Ailesinin askeri gücünü kaybettikten sonra isterse bu onlar için çok büyük bir sorun olurdu.
Genç Asker, Paul ve Jenne'yi saran bir çember oluştuktan sonra askerlerden biri hızla çemberin içine girdi. Siyah bıyıklara sahip olan bu orta yaşlı asker diğererinden çok daha tecrübeli görünüyordu.
Orta yaşlı adam önce yerde diz çöken genç askere baktı. Bu genç asker, buraya en son gönderilen askerlerden biriydi ve daha hiç deneyimi olmadığı söylenebilirdi. Yani bir hata yaparak güçlü birini öfkelendirmesi oldukça muhtemeldi.
Bu olanağı düşündüğünde orta yaşlı asker yavaşça iç çekti ve aurasıyla etrafı sarsmaya devam eden kişiye gözlerini çevirdi.
Sıradan siyah bir pantolon ve beyaz bir gömlek giymiş bu genç adam etrafa yaydığı aura yüzünden kendi uzun saçlarını uçuruyordu. Kan kırmızısı gözleri etrafındaki kişilere bakmadan yalnızca genç askere odaklıydı. Bu sırada, beyaz gömleğinin yakasından siyah bir kedinin kafası fırladı ve küçük kedi hızla etrafa bakınmaya başladı.
Bu genç adamı ve kediyi gören orta yaşlı adamın yüzü bir anda soldu. Yavaşça yutkunurken yerde yatan genç askere sinirli bir bakış attı.
Bu gerizekalı gerçekten kızdırmaması gereken birini kızdırmıştı. Ancak, onun astı olduğundan onu korumak onun zorunluluğuydu. Derin bir nefes alırken yavaşça genç asker ile Paul'ün arasına geçti ve tek dizinin üzerine çöktü.
"Astımın ne yaptığını bilmiyorum ancak onun yerine Kara Büyücü'den özür dilerim! Onun cezalandırılacağından emin olabilirsiniz!"
Paul orta yaşlı adamın sözlerini duyduğunda yavaşça aurasını bastırmaya başladı. Yaklaşık bir dakika sonra Ruh Kaplama tekniği ile tüm aurasını bir kez daha kaplamış ve etrafa herhangi bir aura yaymamaya başlamıştı. Dağınık saçları omuzlarına düşerken yavaşça gülümsedi.
"Daha fazla cezalandırmanıza gerek yok. Gel Jenne, içeriye girelim."
Bu sırada, askerlerin çoğu ve hatta Jenne bile şaşkın bir durumdaydı. Nedeni belliydi, az önce öyle baskıcı ve ölümle dolu bir aura salan bir kişi şu anda normal bir insan gibiydi. Herhangi bir aura salmıyordu ve kıyafetleriyle beraber normal bir gence benziyordu.
Birçoğu gizlice yutkundu. Aklı başında olan hiç kimse böyle birini kızdırmazdı. Ne de olsa kendini her zaman normal bir insan gibi gizleyebilir ve size yaklaşabilirdi. Normal insanlardan bile uzakta kalmak ve onlardan korkmak zorunda kalırdınız.
Jenne bir süre daha öyle orada kaldı. Daha sonra ise hızlı adımlarla içeriye giren Paul'ü takip etmeye başladı.
Etraflarını saran asker grubu ikisine hızla bir yol açarken Paul kendinden memnun gibi duruyordu. Jenne hâlâ biraz şaşkın olsa da yüz ifadesini düzeltmişti. Artık oldukça ciddi görünüyordu.
Bu sırada, Paul bir anda adımlarını durdurdu ve gözlerini yavaşça arkasındaki asker grubuna çevirdi. Onun bakışıyla donup kalan askerler birden ondan gelen soruyu duyunca şaşırdılar.
"Buralarda nerede bir at arabası bulabilirim? Eve kadar yürümek istemiyorum."
Askerlerden yüksek rütbeli olan biri hızla öne çıktı ve eğildi.
"Efendim, lütfen beni takip edin. Hemen sizin için bir at arabası ayarlayacağım."
Paul yavaşça başını sallarken askeri takip etmeye başladı. Jenne de onun peşinden ilerledi. Bir süre sonra üçlü diğer askerlerin görüşünden çıktı.
Onların ayrıldığını gören orta yaşlı asker derin bir nefes verdi. Az önce yaşadığı durum uzamadığı için oldukça şanslıydı. Tüm bu durumun sorumlusu olan askere sert adımlarla yaklaşırken kaşları çatılıydı.
Ancak hâlâ yerde duran askerin yanına geldiğinde birden kaşları yükseldi. Hızla yere eğilirken elini yerdeki askerin boynuna tuttu. Yüzündeki kan hızla çekilirken yavaşça yutkundu.
O anda, Paul'ün dediği 'Daha fazla cezalandırmanıza gerek yok.' cümlesinin gerçek anlamını kavradı. Elbette, daha fazla cezalandırmasına gerek yoktu. Her şekilde, ölmüş birini cezalandırsa bile disiplin etmesi imkansızdı zaten!
Ayrıca farketmişti ki, Paul herhangi bir fiziksel saldırı kullanmamıştı. Yalnızca aurasını salarak bu askeri öldürmüştü! Böyle bir güç, kesinlikle kızdırılmaması gereken bir güçtü.
İç çekerken ayağa kalktı ve hâlâ etrafta olan birkaç askere bakarken konuştu.
"Onu alın ve cenazesi için ailesine gönderin. Ölüm nedeni ise... Yalnızca devriyedeyken ortaya çıkan bir kaza olduğunu söyleyin."
İki asker hızla selam verdikten sonra yerde duran genç askeri kaldırdı ve uzaklaştırmaya başladı. Orta yaşlı asker ise yavaşça odasına geri döndü.
Bu sırada, Paul ve Jenne çoktan bir at arabasının içinde ilerliyorlardı. Paul gözlerini kapamıştı ve nefesleri derinleşmişti. O sırada ruh sarayının içindeydi.
Ölüm büyüsünü kavramaya başladığı anda ruh sarayında bulunan Allatra'nın ruh parçası yeniden bir şeyler oluşturmaya başlamıştı. Yani Allatra'nın bıraktığı şeylerden biri de Ölüm Büyüsü'yle ilgiliydi!
Ustası ona Ölüm Büyüsü'ndeki ustalığı geliştiği sürece bu şeyin daha kolay ortaya çıkacağını söylemişti. Bu yüzden, Ölüm Büyüsü'ne olan yatkınlığını geliştirmeye çalışıyordu.
Ölüm Büyüsü'nü geliştirmenin en kolay yolu direkt olarak birini öldürmek ve ortaya çıkan sonuçları kavrayarak büyüye entegre etmekti. Az önceki genç askeri öldürmesinin asıl nedeni de buydu.
Genç askeri direkt olarak aurasıyla öldürmüştü ve bu daha önce yapmadığı bir şeydi. Bu yüzden büyüdeki kavrayışı oldukça gelişiyordu.
Allatra'nın ona ne bıraktığını merak eden Paul kavrayışını yeterince geliştirmek için sabırsızlanıyordu!
[YN]: Önceki bölüme yazmamışım Tanrı Katili bittiği için haftasonu atmaya başlamayacağım. Kara Büyücü yine sadece hafta içi gelecek. Hafta sonu bölüm biriktirmeye başlayacağım. (Okul geliyor okul)
Aura, genelde güce sahip olan kişilerin güçlerinin dışa yansımasıdır. Basit bir şekilde, bir insanın gölgesi olarak da benzetilebilir. İnsan ne kadar büyük olursa sahip olduğu gölge de o kadar büyük olacaktır. Aynı şekilde, kişinin aurası da kişinin gücüyle bağlantılıdır. Elbette, kişinin çalıştığı gücün türü auranın özelliklerini değiştirebildiğinden bazı zamanlarda güçsüz birinin aurası daha güçlü birinden daha baskıcı olabilir. Örneğin, zehir veya ölüm konusunda gelişmiş bir Orta Düzey Usta Büyücü'nün aurası su konusunda gelişmiş bir Yüksek Düzey Usta Büyücü'nünkinden daha güçlüdür.
19052 Üye Sayısı