Dünürbaşılık Kutsaldır - Nevzat Laleli
06:0820 Kasım 2013
Mutlu yuvanın kurulması yazı serisi
Bir millet, kendi değerlerini korudukça millet olma vasfını (karakterini) devam ettirir. Ne zaman özenti ve taklitçilik tarafına geçerse o zaman taklit ettiği milletin şekline dönmeye başlar. Bu süreç bir kere başladı mı artık geri dönülemez bir yola girilmiştir. Milletin çocuklarının beyinlerinde, taklit edilen milletin daha üstün oldukları ve üstün medeniyet kurdukları imajı meydana getirilirse, bu imaj kanseri yavaş yavaş büyür ve hayatın bütün dilimlerini kaplar. Artık geride millet diye bir şey kalmaz, erir, yok olur.
Taklitçi bir millet araştırma ve ilmi çalışma yapamaz. Onun için telif eserler de yazamaz, kopya ve tercümelerle meşgul olur. Yeni buluşlar yapamaz, bulsaydı taklit ettiğim millet bulurdu gibi duygularla meşgul olur. Kendi sanayisini kuramaz, montajcılık yapar veya kârlı sanayi kuruluşlarını “Özelleştirme” adı altında taklit ettiği milletin patronlarına satar, kendisi orada sadece işçilik ve amelelik yapar. Neticede taklit ettiği milletin ekonomik, sosyal, kültürel, siyasi ve askeri istilasına uğrar, tarih sahnesinden silinir gider
Taklitçi bir millettin bütün mukaddes değerleri de yozlaşmıştır. Ne vatan duygusu, ne bayrak sevgisi, ne milletin kutsallığı ve bu kutsallar için gerekirse canın verilmesi onda bir his uyandırmaz. (AB – Avrupa Birliği hayranlarının kulakları çınlasın)
Burada bir parantez açarak “millet” kelimesine bir açıklık getirmek gerekir. Aslı Arapca olan bu kelime, ırkı tarif etmez, inanç birliğini tarif eder ve değişik ırklardan da olsa aynı inancı paylaşan bir topluluğun adıdır. “Millet-i İbrahim-i hanifa...” ayetindeki “İbrahim’in milletinden...” olduğu gibi. Bir hadis-i şeriflerinde bu konuya açıklık getiren Peygamberimiz; “İnananlar bir millet, inanmayanlar diğer bir millettir” buyurmaktadır.
Bugün artık batı, bekârlarını evlenmeye, AİDS korkusuyla cinsel ilişkinin tek eşle yapılmasına, evlileri de çocuk yapmaya teşvik etmekte, her doğan çocuk için “çocuk zamları vermektedir” Ancak bütün bu tedbirlere rağmen batının nüfusu artmamakta, ortalama yaş oranları yükselmekte ve batılı bütün ülkeler gittikçe yaşlı adamlar ülkesi haline dönmektedirler.
Nur suresi 32. ayette Cenab-ı Hakk; “ İçinizden bekâr (nikahsız) olanlarınızı (dulları ve boşanmışları) köle ve cariyelerinizden ibadetli ve ahlaklı olanları evlendirin. Eğer onlar fakirlerse, Allah onları fazlıyla zenginleştirir. Allah geniş lütuf sahibidir. Her şeyi çok iyi bilendir” ayeti, evlenin olarak değil, evlendirin sığasıyla bizlere hitap edilmektedir. Bekârları kimlerin evlendirmesi gerektiğini araştıran âlimlerimiz şu üç sınıfı bu konuda mesul tutmuşlardır. Bunlar; iman sahibi bütün müminler, iş yerinde sürekli çalışan işçi ve amelelerin patronları (eskiden köle çalıştıran ağalar) ile devlet ve hükümet yetkilileridir.
Evlendirme çalışmalarına büro olarak başladığım günlerde bazı arkadaşlarım ve akrabalarım, yukarıda da belirttiğim sözlerle gibi cümlelerle beni alaya almaya başladılar. Çalışmalarımı topluma duyurmaya uğraştım. Haber bültenleri neşrettim. Röportajlar yaptım. Makaleler hazırladım. Reklâmlar vermeye çalıştım. Her seferinde basın ve yayın organlarında zorluklarla karşılaştım. Hatta parasını ödeyerek reklâm vermek istediğim bir gazetenin Ankara reklâm müdürü; “ Biz bu reklâmı neşredemeyiz. Sonra bize ne derler?” dedi.
Yaptığım işin yanlış ve yasa dışı olmadığından, kimseden çekinmeden çalışmalarıma devam ettim. Bir insanın inandığı doğruları hayata hâkim kılmasından daha tabii ne olabilirdi.
Bu yazı toplam 4746 defa okunmuştur.
Çocuklar Sayın Hançerli’den Hâlâ Cevap Bekliyor -1-Gizli Anlaşma!