Anasayfa / Motive Olmak / Geliştiren Hikayeler / Aile ve mutluluk dediğin(iz) şey…
92 yaşında, ufak tefek, kendinden emin ve gururlu, her sabah sekizde giyinip kuşanan ve her ne kadar kör bile olsa saçlarını kıvırıp makyajını mükemmelce yapan yaşlı hanım bugün bir huzur evine taşındı. 70 yaşındaki kocası ise geçenlerde gereken hamleyi yapıp Allah’ın rahmetine kavuşmuştu. Huzur evinin kapısında sabırla beklenen birkaç saatin ardından, odasının hazır olduğu söylendiğinde tatlı tatlı gülümsedi. Yürütecini asansöre yönlendirdiği sırada, kendisine odasını anlatmaya başladım. Penceresinde asılı perdelerden de söz ettim. Ben anlatırken, az önce kendisine köpek yavrusu verilmiş 8 yaşındaki küçük bir kızın heyecanıyla o perdeleri pek severim, dedi. “Henüz odayı görmediniz, biraz bekleyin” demiştim ki; “bunun onunla bir ilgisi yok” dedi. Mutluluk zamandan önce karar verdiğiniz bir şeydir. Benim odadan hoşlanıp hoşlanmamam mobilyaların nasıl düzenlenmiş olduğuyla değil ; benim onları zihnimde nasıl düzenlediğimle ilgilidir. Ben onları sevmeye karar vermiştim zaten. Bu benim her sabah uyandığımda verdiğim bir karardır. Bir seçme hakkim var: Ya bütün günümü artık çalışmayan vücut parçalarımın bana verdiği sıkıntıyı düşünerek geçiririm ya da yataktan çıkıp hala çalışanlar için şükrederim. Gözlerim açık olduğu sürece her yeni gün bir hediyedir. Yeni güne ve hayatimin sadece bu döneminde, biriktirdiğim mutlu anılara konsantre olacağım. Yaşlılık banka hesabi gibidir. Ne yatırdıysan onu çekersin hesabından. Bu nedenle benim tavsiyem, hatıraların banka hesabına dolu dolu mutluluk yatırman olacaktır. Anı bankamı doldurmaktaki katkın için sana teşekkür ederim. Hala oradan mutluluk çekiyorum. Mutlu olmak için su beş basit kuralı hatırla:
Bilmem farkında mısınız eğer yarin ölecek olsak çalıştığımız şirket daha birkaç gün bile olmadan yerimizi dolduruverir. Oysaki ardımızda bıraktığımız ailemiz bizim kaybımızı ömürlerinin sonuna dek hissedecektir. Gel gelelim ki, ailemizden daha çok isimize veririz kendimizi, pek de akıllıca bir yatırım değil, ne dersin?
Tavsiye Yazı : Annenin gözüyle kızı
aile hayatı aile kavramı aile ve iş aile ve mutluluk denilen şey iş hayatı mutluluk mutluluk bir seçimdir mutsuzluk bir seçimdir seçim hakkımız 2010-03-30
Etiketler:aile hayatı aile kavramı aile ve iş aile ve mutluluk denilen şey iş hayatı mutluluk mutluluk bir seçimdir mutsuzluk bir seçimdir seçim hakkımız
10:33 / 30 Mart 2010
14:36 / 30 Mart 2010
Zihnini endişelerden arındır kuralını uygularsak, hem kimseden nefret edecek sebep bulamaz, hemde basit ve beklentisiz yaşadığımız için daha fazla mutluluk elde ederiz. mükemmel bir yazı olmuş, teşekkürler…
20:20 / 30 Mart 2010
Yazinin tamami cok güzel, ama son kismina bayildim;
‘bilmem farkında mısınız eğer yarin ölecek olsak çalıştığımız şirket daha birkaç gün bile olmadan yerimizi dolduruverir. oysaki ardımızda bıraktığımız ailemiz bizim kaybımızı ömürlerinin sonuna dek hissedecektir.’
his böyle düsünmemistim… cok begendim. tesekkürler özgür’cüm…
10:07 / 31 Mart 2010
bir karikatür vardı ayakkabısı olmayan bir adam yeni bir ayakkabının hayalini kuruyordu taki ayakları olmayan birini görene kadar…
yazı çok güzel gerçekten her zaman iyiyi görmemiz dileklerimle……
20:23 / 28 Temmuz 2010
15:03 / 29 Temmuz 2010
Cok gusel bi yazı..
4:02 / 6 Ekim 2010
Hayata dair çok güzel bir yazı… teşekkür ederim!
0:10 / 31 Ekim 2010
15:20 / 24 Eylül 2012
Çalışmayalımda ne yapalım o en sevdiğimiz ailemizi nasıl geçindireceğiz ?
22:21 / 4 Kasım 2013
Aile ve mutluluk bu kadar ilişkilendirilebilirdi.
Okudukça öğrenilebilecek şeyin ne kadar fazla olduğu çıkıyor ortaya.
Evde başlayan mutluluk her yere yayılır. İşe, sevgiliye, hayata vs. vs.
Ev o kadar önemli ki…