Seni sevmek, ait olduğun gökyüzünde seni özgür bırakmaktı. - Sayfa 15 - Forum Renkli - Türkiye`nin En Renkli Eğlence ve Bilgi Paylaşım Platformu
21 Aralık 2012, 15:29 #141 (permalink)
21 Aralık 2012, 15:30 #142 (permalink)
Yağmurun yeni ıslattığı taze toprağın kokusunu duyduğunda aklına ben gelmek isterim.
Ya da gözlerin denizin maviliğine daldığında...
Uzakta,ufuk çizgisinde sadece dumanı görünen o geminin içinde benim olduğumu düşünmeni isterim.
Birbiri ardına özlem şarkılarını dinlerken de
yanında ben olmak isterim.
Beni hatırlamak istersen, her yeni doğan günle birlikte çıkarım karşına,
güneş olur ışığımla aydınlatırım seni.
Buram buram bir kahve kokusu olurum.
Sokakta oynayan çocukların sesinde, işe gitme telaşına düşmüş insanların
gözünde, yere düşmüş yaprakların çıtırtısında bulursun beni.
İstersen,duydugun her ses beni hatırlatacaktır sana.
Bazen bir kuş olup öterim pencerende.
Bazen bir seyyar satıcı olup kapında bağırırım.
Bazen bir tren gibi tıkırtılarla geçerim önünden.
Sözlerini ezbere bildiğin ve söylemekten asla bıkmadığın şarkı olurum.
Sen o şarkıyı değil beni söylersin aslında.
Beni görmek istersen hep karşında olurum.
Gökyüzündeki beyaz bulutların arasındayım ben.
başını yukarı kaldırman yeterli beni görmek için.
Yolda rastladığın herkes benimdir aslında.
Dostlarına selam verirken o selamı ben alırım.
Komşunun hatırını sorarken aslında bana 'Nasılsın' demişsindir
Benimle çıkarsın yola her sabah,akşam evine benimle dönersin.
Gittiğin her yere gelirim seninle.
Sen yorulduğunda ben de.
Sen oturduğunda oturur,kalktığında kalkarım.
eğer istersen bütün gece başucunda saçını okşarım sen uyurken.
Yüzünde gülümsemeyle uykuya dalışını izlerim.
Bana dokunmak istersen bir çiçeğin yapraklarında olurum ben.
Yeşilin,kırmızının,sarının,mavinin en canlısındayım.
Dokunmak istersen bana kendine dokun.
Dudaklarındaki ateşim,tenindeki sıcaklık..
Vücudunu ürperten rüzgarım ben.
Hiç gitmedim ben. Oradayım,beni görmek, bana dokunmak,
beni hatırlamak istediğin yerde.
HEP ORADA KAL..
SORMAM NERDESİN KİMİNLESİN...
21 Aralık 2012, 15:30 #143 (permalink)
Sonunda kalan kalbimde
Kaybolur, geçer yıllar
Veya bir tek sen...;
21 Aralık 2012, 15:30 #144 (permalink)
seni ben varlığında sevdim
seni ben yanımda yokken bana ulaştığında sevdim
seni ben uzaklardan sevdim
değmedi elim değmedi tenim
seni ben yinede sevdim
seni ben kışlarda sevdim
yaza dönüştü kışım ,kardelenler açtırdım yüreğimde
seni ben yağmurlarda sevdim ıslandıkça sevdim,sevdikçe ıslandım
hep sen yağdın ben aşkınla sırılsıklamdım
sana güneşi topladım sana ben günebakanlar gibi açtım
seni ben baharlarda sevdim
seni ben leylak kokularında içime çektm
papatyalarımı suladım aşkınla
hep sana çiçeklendim,hep sana açtım
seni ben başıma tac yaptım
seni ben benden uzaklaştığında sevdim
seni ben bekledim hep ümit ederek
seni ben hep istedim bir gün gelecek diye bekleyerek
hiç boynunu bükmedim umutlarımın
oda beni seviyor biliyorum diyerek
seni ben yokluğunda sevdim
seni ben benden gittiğinde sevdim
seni ben sevgimi terkettiğinde sevdim
seni ben özlemlerinle sevdim
seni ben sensizliğimin acılarında sevdim
hiç eksilmedi sana sevgim
21 Aralık 2012, 15:31 #145 (permalink)
SeNi YaLNıZ SeNi DeR YüReĞiM...
yalnız seni der yüreğim
Yalnız seni yalnız seni yalnız seni
yalnız seni yalnız seni
Yalnız seni der
öyle ses verir acılı :
yalnız seni yalnız seni yalnız...
21 Aralık 2012, 15:31 #146 (permalink)
GeCe Ve YoKLuĞuN
sensizlik bir sürüngen
düşlerimi kemiriyor ha bire,
etim geceye kanıyor kurbağaların çığlıklarında
yıldızlar soluyor ardı ardına.
yüreğimdeki o çocuk sorularını ağırlaştırıyor
ateş böceklerinin yürek vuruşlarında canım yanıyor.
aysız kaldı karanlıklar
sergisini erkenden topladı yıldızlar,
koşuşturdu ardı ardına
dizginde tutarak suskunluğu
ve bir pencereye durdu
ses vermez seslenişlerime
güzelliğinin hakkını verir nazlanır.
yakamozsuz kaldı sular,
benim yorgun yüreğim
geceye sensiz yaslanır...
21 Aralık 2012, 15:32 #147 (permalink)
oran'da pernanbouc'ta timbuktu'da
21 Aralık 2012, 15:32 #148 (permalink)
21 Aralık 2012, 15:32 #149 (permalink)
GeL BuGüN KüCüK BiR BuSe KoNDuR YüReGiMe
SoN BuLSuN Bu ANLaMSiZLiKLaRiM
Gel bugün, küçük bir buse kondur yüreğime ve son bulsun anlamsızlıklarım.
Gel, bir parça olsun sen olsun nefesimde,
Gel de, sen olayım olmasak da...
Gelirsen azlarım eksilecek,
Gel de çoğalayım!
Gitmek gitmekti satırlarım...
Kırılmış Düş Düştü...
Vazgeçtim ve vuslata dair diye başladım kelamıma.
bir düş!tük kırıldık...
diye başlayıp susasım vardı. Bilirsin.
Şimdi tüm sustuklarımı sustum!
Küçük ruhlu bir şeyim ben.
Parmak uçlarımda taşıdığım bir yürek var.
Bir de mesafeler var aşamadığım.
Çarpıntım da var gerçi, koşmalıyım varmak için,
koşarsam düşerim yar! Sen gel bu yüzden.
Hazana inat, yansın tüm ışıklar.
Şehrimde bahardanlıklar yansın.
Soğuk bir sabaha uyanışımda, geçmez dakikalar.
Dört duvarlara yankı olur çığlıklarım.
Lakin bir haber salsan an'ıma, çığlıklarım susar yar.
Gel sustur(konuştur) beni.
Sadık değildir karabasanlar yalpalandıklarına,
gölgenle kaybolacaklar verilmiş andları var. Gel, kov yar!
Sığındım yine kendime.
Son olan birşeyler var.
son/söz/"son"du/söylendi/son desem yaraşacak belki.
Ama yok, benim en en çok sana sarılasım var...
Gelecek biri olmaksızın yazılmış satırlardır bunlar...
Ne beklediğim, ne geleceğim, ne gideceğim var...
21 Aralık 2012, 15:32 #150 (permalink)