Ekonomide “Yola Devam” mı? – Prof. Dr. Sinan Alçın
Yayım tarihi Haziran 2, 2016 (sinanalcin)
Ekonomide “Yola Devam” mı?
Bu hafta 65. Hükumet cumhurbaşkanının onayıyla kurulmuş oldu. Güvenoyu ardından yola devam edilecektir. Peki, yeni hükumet bir öncekinden ne kadar farklıdır ve hangi yola devam edecektir? Yeni hükumet hem bir öncekinin tekrarı hem de ondan radikal bir kopuşu ifade ediyor. Radikal bir kopuş, çünkü Kasım Seçimi’nin üzerinden daha yedi ay geçmeden “çiçeği burnunda hükumet” bir anlamda kendi kendini bitirmiş ama aynı zamanda kendi içinden kendinin benzerini de çıkarmıştır. Yaşanan hem bir kopuş ama hem de “kusursuz” bir devamlılıktır. Devamlılıktır, çünkü eski kabineden sekiz bakan bu kabinede de görevlendirilmiştir. Devamlılıktır, çünkü bir önceki hükumetin ekonomi alanında önüne koyduğu hedefler neredeyse harfiyen tekrarlanmakta, siyasal alanda ise “kırmızı çizgilerin” üzerinden kalın kalemle geçilmektedir.
En azından her iki hükümetin de siyasal dayanağını oluşturan AKP koalisyonunun hedeflerinde bir değişiklik olmamakla birlikte, hedefe giden yolda farklı taktiklerin izleneceğinin sinyalleri verilmiştir.
Siyasal alanda yeni anayasa adımıyla birlikte hayata geçirilmek istenen tek merkezli yönetim, ekonomik alana gelindiğinde kendisini mevcut koalisyonun devamına bırakmakta, belli başlı sermaye gruplarının ekonomik paylaşım mekanizması içerisinde pozisyonlarının korunacağı anlaşılmaktadır.
Sermaye koalisyonunun 64. Hükumet eliyle hayata geçirmeyi başardığı(!) Kiralık İşçilik uygulaması 65. Hükumet tarafından “taçlandırılmak” istenmekte ve en azından ekonomi alanında “yola devam” denilmektedir.
hükumetin ekonomik hedeflerinden öne çıkanlara baktığımızda, ilk göze çarpanlar;
– Kıdem tazminatının ortadan kaldırılmasına yönelik düzenlemelerin yapılması,
– Bireysel Emeklilik Sistemine (BES) zorla (otomatik) katılımın sağlanması,
– Savunma sanayii harcamalarında (savaş harcamaları) artışın sürdürülmesidir.
Bu hedeflere ulaşma yolunda, -düne nazaran- çok daha az engel bulunmaktadır. Bir tarafta HDP’nin tasfiyesi politikasıyla 6 milyon yurttaşın iradesi askıya alınmaya çalışılırken, diğer tarafta ise şimdiye kadar ürkek veya perde arkasından iktidar koalisyonunu destekleme görevini sürdüren meclis içi muhalefet partilerinin “dokunulmazlık oylamasıyla” tam biat dönemine geçmeleri iktidar koalisyonu için bulunmaz bir fırsat yaratmıştır. Denizlerin idamı için mecliste el kaldırıp sonra kendi genel başkanını Deniz’in parkasının içine düşmüş biri olarak gösterme “hassasiyetini” gösterenlerin tavrı şaşırtıcı olmamakla birlikte tarihsel anlamda öğreticidir. Tıpkı tüm savaş tezkerelerine verilen destek gibi bu “en kritik anda” verilen desteğin de siyasal, ekonomik ve toplumsal karşılıkları vardır.
Yeni hükumetin kurulmasıyla birlikte berrak biçimde görünür olan durum, AKP Koalisyonu olarak isimlendirdiğimiz ve içinde gerici ve anti-laik güçlerin büyük bir kısmı ile sermaye gruplarının giderek artan bölümünü temsil eden iktidar odağı, kendinden olmayanı yutarak büyümesine devam etmektedir. Bu büyüme içerisinde –doğaldır ki- görevini yeterince gerçekleştiremeyen unsurları tasfiye etmekte ve benzerlerini iktidara taşımaktadır. Mesele Davutoğlu-Yıldırım meselesi değildir. Günü geldiğinde yeni bir eşleşmeyi kendi içerisinde çok rahat çıkartacak bir iktidar koalisyonu ile karşı karşıyayız.
İçinden geçilen tarihsel süreç, hem bölge halkları hem de işçi ve emekçiler için bir anlamda “kendi göbeğini kesme” zorunluluğu doğurmaktadır. Bugün artık, laiklik ile çağdaş bilimsel değerler ve ulusların özgür ve eşit temsili ile insanca koşullarda çalışma ve yaşama hakkı talepleri arasında fark büyük ölçüde silikleşmiştir. Bu asgari koşullardaki ortaklığın ortak bir mücadele zemini yaratması tarihsel bir zorunluluktur.
Önceki YazıÖnceki İşçi Robot mu, Robotlaştırılan İşçi mi?
Sonraki YazıSonraki Çatışmalı Büyüme