Gönderen ATALET zaman: 18:37
dedim valla :)
24 Ağustos 2009 21:46
Anaaaam sen yine birinin kuyruğundan tuttun duvardan duvara vurdun.
Biz küçükken mahallede birinin canı yanmışsa, hastası varsa ne bilim bir şey için üzgünse, annem yüksek sesle bile gülsek kızardı bize. Gitim ben ataletim, sen yinede bi açılım yap.
24 Ağustos 2009 22:39
Bence açılıma gerek yok gibi :)
O bahsettiğin tipler ne yazık ki her yerden çıkıyor..Bazen o kadar izole geliyorlar ki bana.
Sorunlarından bunalmış birilerine akıl verirken çok komik oluyorlar, bunun farkında olmadan...Üç beş felsefi bişiler okuyup, dandik bir kursa gitmekle kendilerini yaşam koçu sananlar hele...
Annesi kanserin son safhasında olan birini güya teselli etmeye çalışırken "tadını çıkar" diye
bir cümle kullanana ne dersin mesela! ( bugün tanık olduğum bir örnek )
Senin canını sıkanı boşverrr, salla gitsin :)
yazıda yazanları anladım ama -nedense bana yapıldığında kızdığım şeyi yapacağım- yazmadığın anlamı anlamadım ben. o anlamadığımı geçersek de, konu hakkındaki fikrim şudur:
öyle ideal birşey yok sanki bence. yani öyle anlatırken kızığın güruh var ya, öyle birileri hiç yok. hayat her bir kişiyi ufak ya da büyük, bir köşesinden ısırıyor. ısırılmamış yok. öyle yarasız olan olmadığı gibi, onun ötekisi olan "biz" de yok. biz dediğim de yazıdaki biz. sadece bir grup insan var, o grup da yaşamından mamnun değil. o kadar.
25 Ağustos 2009 07:29
ben anladım desem bazı şeyleri yaşadığım hayatta...
yaşam arsızı insanlar,
yaşadıkları onca şeyden sonra...
25 Ağustos 2009 09:43
bu aralar fena haldeyim..
sessiz kalsam da,
yazıları ve yorumları okumaya gayret ediyorum..
bir diğerine haksızlık etmemek için de,
elimden geldiğince yorum yapmaktan kaçınıyorum..
ama bu yazın için,
birşeyler söylemeden geçemeyeceğim ataletim..
herkesin derdi kendine dir,
bu bağlamda Çağlar'a katılıyorum ben..
birine göre hiç ısırılmamış bir hayat,
diğerine göre pança pinçik olabilir..
tamam, hayat zor da,
neye göre kime göre...
zorluk, kolaylık öyle görece ki..
ben bu açıdan kimsenin derdinin hor görülmemesi kanaatindeyim..
ya da dertlerimizin altında ezilmemiz..
zira Allah kullarına taşıyamayacağından fazla yük vermez..
çok fazla uzatmayacağım ataletim..
sanırım biri seni fena kızdırmış..
valla kendisine acıdım ;)
"el ele verip, ront yapar gibi bir ağızdan saçmalamasınlar.
bunu genel geçer bir kavram sanmasınlar"
benim zerre inancım yok kemikleşmiş duruşların değişeceğine.
eksik olsunlar, o yeter.
"empati" de istanbulda bir semt adı olsun 8) yakışır.
hele hele sırça köşklerinden kafayı çıkarıp vâizeliğe hiç ama hiç soyunmasınlar...
vâizeliğin vebali ağırdır...
yukardaki adına karar verip ahkam kesenin dili yukardaki tarafından monteleniverir bakarsın bir yere...
bugüne kadar aldıkları veballer yeterde artar bile kaşımasınlar dahada fazla...
nüneccim b.ku yediler ya...
kimsenin görmediğini onlar bilip görüveriyor...
bu b.k kibarlığımıda takdir et lütfen ataletcim bak kendi sayfamda yapmadığım sansürü burada yapıyorum :))
Ona buna telefon kısmı düşündürmedi değil
Ama beyanat vermemek...
O da bana göre değil
Yukarıda anlattıklarına ben hijyen hayatlar diyorum
Ben 13 yamalı kot pantolon yüzünden sokakta lise sıra arkadaşım kızcağız beni görmesin diye duvar arkasına saklanırken, terlediği için üçüncü pantolonunu giyen arkadaşıma kızdığımda da hijyen hayat diyordum
Ağrının bilmem neresindeki cephaneliğe subay götürürken iki ateş arasında kalıp korkudan bağırsaklarıma söz geçirmeye çalışırken de, hafta sonu evine çıkan asker arkadaşlarıma da hijyen hayat diyordum
Babamı sarhoşluktan düştüğü cam sehpanın içinde saatlerce bırakan annem ve kardeşime gecenin saat birinde küfrederek,babamı yatağına yatırıp bilmem neresindeki camları vücudundan çıkarmaya çalışırken, arkadaşımın en büyük derdi babasına ne hediye alması gerektiğinde de hijyen hayat diyordum
ama bu hayatı yaşamak onların suçu mu ?
Hayatın beni vurması benim suçum değilse vurmaması da onların suçu değil
bu insanların konuşmaya hakkı var mı ?
Onların da bir ağzı var
Dinlemek zorundamıyız ?
Tabi ki değiliz
Ağız onlarınsa kulak bizim
Kaparım olur biter
Ama düşündürdükçe konuşturdu işte :)
25 Ağustos 2009 16:45
kabahat benim elbet..
uzun zamandır yazmayınca..
çözülmem zorlaştı elbet..
yaklaşanlar var ama =)
25 Ağustos 2009 17:02
ben yeniyim ondan mı??
25 Ağustos 2009 19:25
"budur işte" diyorum...
eskiler de pek anladı sayılmaz..
26 Ağustos 2009 07:19
gitme durr diye diye söylediğimiz şarkılarını giittt..ve kal bir daha gözüme görükmeye çevirtmeye çalışıyorlar:)
bunu yapma hakları yok bence:)
bide şu rögarkapaanı görünce pek bi sevindim
çekirdek çitleyip kabuklarını içine attığımız günler geldi aklıma:)
26 Ağustos 2009 09:10
avşarların hülya da, aramış ulaşamamış, küsmüş mü acaba diye dertlenmedeymiş. bugünkü haber onu diyordu.
üüff... bu ne yaa.. vıcık vıcık.
ama hülya çok akıllı konuşmuş medyaya..
hele de.. ben korkuyorum..
bu iş başka şeye benzemez.. politikaya alet edilip sonra duvara asmaya kalkarsanız patırtı çıkar..
sayin ATALET bari kime hitap ettiğinizi yazsanız,
yani adını soyadını TC KİMLİK NO sunu degil de,
komşu / arkadaş / akraba/ hala / teyze / amaca / filan gibi kimdir bu,
ya da hitabet kimedir...
o kadar okudum yazı boşa gitmesin
sonra.. ikinoktam saklambacıma..
ataleti büyük harf yazmaya gerek yok..
sayın ifadesi acaip büyük beden gelir olmaz üstüne.. oturmaz.. =p
canı nası isterse öyle kime isterse ona yazar yorum altını.. delidir..
ayrıca anlaşılmak için de yazmaz..
okudum evet. şaşırtıcı derecede ciddi, ayakları yerde, gerçekten önemsediği çok belli.
bir serçeden fazla takdir ettik kendisini 8)
saklanbacım..ebabil de bir kuş..
sürmelimin annesine de mektup yollamıştı..
bir evladı yetiştirip özgür bırakmakla ilgili bir halil cibran mektubu.. da..
ruh bedenden ayrılmışken ..
ne mektubu ne özgürlüğü demiştim..
bu serçe bu şarkı söylese..
düz yüz konuşup..
potur potur pot kırmasa..=)
26 Ağustos 2009 14:29
küçük harf atalet hanım,
vallahi iyi ki be o hitap ettiklerinizden biri olabilme ihtimali olan çevrenizdekilerden değilim,
zavallı "o" her kimse,
acaba ben burada da mı fazla dolanmasam,
eskileri bilmem ama ben ürktüm,
şu yukarıdaki 00 koca gözlerimi ve ... mı alıp gideyim bari,
sevgili adsız/bunu çocuk programlarındaki sunucu abi/abla tonuyla okuyalım lütfen/
adsıza teşekkür edinnnn
26 Ağustos 2009 17:02
insan bi gülücük kondurur bari yorumaltı olarak be ataletçim..
illa adsızmı yazmak lazım:))
hiçbi yorum boş geçmemiş:))
28 Ağustos 2009 11:22
en son cümleyi çok sevdim.
ummayıda geçmelisin hekimim
4 Eylül 2009 21:10