Ve dönüş... - Mine'nin Yeni Hayatı
Evet, kızgındım. Bolca sitemle gittim zaten. Hayalkırıklığına uğramış ve yorulmuştum, geri çekildim. Öncelikle, bu süreçte, iletişim yollarını da biraz kapattığım halde bana mail, mesaj atan, tweet atan herkese çok teşekkür ediyorum. Gerçekten hiç beklemediğim yerlerden, bilmediğim insanlardan destek mesajları aldım. Bunları duymak için yapmadım ama duymak da fena olmadı.
Ne kadar da gerilimli günler geçirdi Türkiye. Hepimiz etkilendik...
Uzun zamandır değiştirmek istediğim şeyler vardı kendimde. Ama isteyince değişmek olmuyor sanırım, şartlar değiştiriyor sizi. Çekilme kararım, bu şartları oluşturacakmış meğerse bende. Sanırım bir dinlenceye ihtiyacım varmış, kendime o dinlenceyi verdiğimde, o da bana karşılığını verdi.
Şimdi çok büyük şeyler değişti, taşındım filan gibi şeyler beklemeyin. İçimde değişti çok şey, algılarımda ve hırslarımda, biraz da eski alışkanlıklarımı geri kazanmakla.
Çok uzun zamandır, internet ve 3G hayatıma hakim olmaya başladığımdan beridir kitap okumuyordum mesela, ne büyük kayıpmış. Zihnimi küçücük kendi dünyama hapsediyormuşum, bunu aştım, çok şükür. Tekrar okumaya başladım, okudukça sıkıntılarımın oluşturduğu çemberin dışına çıktım. Eşim de ne akıllıymış doğrusu, bana okumam için Yüzüncü Ad ( Amin Maalouf ) kitabını verdi. Kitap yaşadığıma tercüman oldu bir anlamda, peşinde koştuğun, uğruna kendini harcadığın şeylerin bir gün senin için anlamsız olabileceğini çok güzel anlatıyordu. Böyle oldu benim içimde de. Hırslarım şu anda bana çok anlamsız görünmeye başladı.
Sadece okumaya dönmedim, evlendiğimden beri bir türlü alışamadığım, zorlandığım, yapmayı özümseyemediğim ev işleriyle de barıştım, yine şükür ki. Barselona'nın hiç beklemediğim kadar etkisi olmuş bana, o tatilimizi düşünmeden geçirdiğim bir gün yok artık sanırım. Mutfağa hiç ilgili olmayan bana damak zevkini öğretti bu şehir, kaç zamandır niyetimin olduğu ama bir türlü başaramadığım siyah ekmeğe geçme kararımı bile uyguladım sonunda. Ne garip, defalarca gittiğim, mutfağıyla ünlü İtalya değil de, Barselona yaptı bana bunu. İyi ki de gitmişim... Mutfağı halledince, ev işleri de küçük göründü gözüme.
Benim açımdan ve en çok da eşim açısından bir diğer önemli gelişme ise eşimle yürüttüğümüz işimize olan iştahımı çok şükür ki geri kazanmış olmam. Ne zamandır ayaklarım ofise geri geri gidiyordu, tüm işleri eşime bırakmaya çalışıyordum. Belki de gelinlik-kınalık işlerimin yaklaşan Ramazan dolayısıyla sakinleşmesi eşime yardım etmek için bana bir fırsat verdi. Yaptıkça da alıştım. Bir de, özellikle twitter hesabımı bilenler bolca ona maruz kalıyorlar, kedi var ofisimizde. Sanırım adını "stres topu" koyacağız, gelip gidip pozitif enerji aldığımız bir top oldu o bize. Sabahları kapının yakınında bekliyor bizi, geldiğimizi görünce önümüze atılıp, kapı açılınca ilk o giriyor içeri!
En son bahsetmek istediğim de, güzel insanları ne kadar özlediğimi fark ettiğim ve onlarla zaman geçirmeye başladığım. İş vesilesiyle bile o kadar hoş insanlarla tanışmışım ki. İnsana kendini çok iyi hissettirsen, samimi ve iyi niyetli insanlarla sardım çevremi. Hatta biriyle bir yurtdışı seyahati planlıyoruz, o kendini biliyor ;)
Şimdilerde amacım okuyabildiğim kadar okumak, gezebildiğim kadar şehir ve arkadaş gezmek, tatlı gelinlere harika şeyler dikmek, yemeklerimi iyiden iyiye çeşitlendirmek... Önümüzde de Ramazan, düşündükçe heyecanlandırıyor...
İşte böyle. Bu sevgi topu halim içinde blogumu da sevdiğimi fark ettim, özledim onu. Şu an biraz pollyanna gibi hissettiğimden postlarıma nasıl yansır bilemiyorum. Sanırım paylaşımlarımla birlikte göreceğiz...
Hepinize sevgiler yeniden...
Okunma 8617 defa
Yorum Linki	 Cumartesi, 20 Temmuz 2013 22:43	yazan	Betül Özmen
Yaşasınnnnn! Mine geri dònmüş!
Ne güzeldir yenilenmek.
Yorum Linki	 Perşembe, 18 Temmuz 2013 14:45	yazan	smyrnetalya
Mine tekrar selam:)
Facebook sayfana yorum yapmıştım ama yazdıktan sonra ben de kendi Barcelona seyahatimi düşündüm: oğlum Selim Efe'ye hamileymişim ama haberim yoktu, sürekli yorgundum ve sürekli uyukluyordum:)
Ama patatas bravas ve paella'nın tadı hala damağımda:)
Sanırım bu kez oğluma da yanıma alıp oraları yeniden gezmem, La Rambla ve Barcelonata sahilinde yürüyüş yapıp kafelerde soluklanmam gerekiyor..kısmet..:)
Yorum Linki	 Cumartesi, 29 Haziran 2013 23:54	yazan	PEMBE YONCA
Döndüğüne sevindim:) sessiz bir takipçin olarak seni ve yaşam tarzını kendiminkine yakın buluyorum... Ortaya koyduğun işler çok iyi. Hayatta her insanın bunaldığı anlar oluyor... Ama tekrar ayağa kalkıp yürümeyi başaranlar hayatta kalıyor? Seni tekrar tebrik ediyor ve sevgilerimi sunuyorum canım...
Yorum Linki	 Cumartesi, 29 Haziran 2013 13:29	yazan	derya dalkıran
çok şükür:)dönmenize benden çok sevinen olamaz sanırım.dönmüşken yerde oturarak yemek yemenin faydaları ve hayata tekrar geçirilmesi ve alternatif dekorasyon örnekleriyle(japon tarzı gibi) ilgili bi yazı gelirse sevinçten bayılabilirim:)teşekkürler şimdiden..:)
Yorum Linki	 Cuma, 28 Haziran 2013 13:19	yazan	neslihan
hoşgeldin geç buldum ama çabuk kaybetmadiğime sevindim yazıların dikişlerin masal gibi hep yaz lütfen...
Yorum Linki	 Cuma, 28 Haziran 2013 09:27	yazan	yasemin
hoşgeldiniz mine hnm.
Yorum Linki	 Cuma, 28 Haziran 2013 08:02	yazan	ilke
geri dönmene o kadar mutlu oldum ki anlatamam! :) zevklerimin bu kadar uyuştuğu biriyle daha önce hiç karşılaşmamıştım. sade stilini, hem gelinlik hem dekorasyon hakkındaki fikirlerini çok beğeniyorum. evlenirken mutlaka senin fikirlerini almam lazım. o yüzden burda olmana hala konuları eline alıp paylaşımlar yapıyor olmana çok sevindim.
Yorum Linki	 Cuma, 28 Haziran 2013 06:51	yazan	Rukiye Taşçı
Geri dönmene sevindim Minecim ;)
Yorum Linki	 Perşembe, 27 Haziran 2013 19:19	yazan	KelebekGibi
Cok güzel ve örnek alinasi bir yazi :)
Insan zaman zaman birseylerin ters gittigini hisseder ve bunlari düzeltmeye calisir, iste böyle biraz zaman ayirip iyice düsünüp yeniden bir ayaga kalkmak gerek sanirim :)
Pozitif enerji aldim ben bu yazidan ;)
Yapilmasi belirlenmis olanlar ise cok güzel, kolayliklar ve bol eglenceler diliyorum :)
*Özellikle okuma kismi bende de bayagi duraksadi son zamanlar ve biraz bende ceki düzen vermeye calisiyorum...Mutfagi sevmeye calismayi ise kendime örnek alabilirim :P
Yorum Linki	 Perşembe, 27 Haziran 2013 19:11	yazan	ipek
HOŞGELDİN :) Veda yazını okuduğumda çok üzülmüştüm; geri dönüş yazını görünce o kadar sevindim ki.. Bazen ara vermek yoğunluktan uzaklaşmak;farklı işlere yönelmek iyidir..Toparlanmana ve işleri yoluna koymaya başlamana çok sevindim. İnşallah diğer isteklerin de tez vakitte gerçekleşir..Kedi sevmenin stres azaltıcı bir etkisi varmış; bunu duymuştum ama yeni işime başlayana kadar hiç tecrübe etmemiştim.Kedileri çok sevmeme rağmen bir türlü onlara dokunup sevemiyordum.Yeni iş yerimin bahçesindeki kediler benim bu korkumu yenmemi sağladı..Şimdi her gün; her bunaldığımda çıkıp kedilerimizi seviyorum..