Konu: Dışınızı Süslemekle mi Meşgul Oluyorsunuz?
05.08.08 17:06 #1
İçimizi ihmal ediyor, dışımızı süslemekle mi meşgul oluyoruz?
Aşırı derecede pahalı ve gösterişli bir giyimle sokakta çalım atarak yürüyen yoksul kadını gören Hazreti Ali (ra) Efendimiz demiş ki:
-Hanımefendi, iç dünyasını ihmal ederek sağlanan dış güzellik güzellik değildir. Asıl güzellik ailesi içinde verdiği uyumlu hizmetleriyle evinde kazandığı iç güzelliktir!
Bu sözden hareketle diyorum ki, sanki biz de bugün içimizi unutmuş, dışımızı süslemekle meşgulüz. İç boşluğumuzu gizlemek için dışımızı süsleme ihtiyacı duymaktayız.
Bundan dolayı imkanımızla uygunluk arz etmeyen pahalı markaları, israflı giyim kuşamı, gösterişli hayatı hedef alıyor, borç harç içinde de olsa gösterişli bir dış güzellik görüntüsüyle kendimizi ispatlamaya çalışıyoruz. Halbuki, iç dünyasını özentiden kurtaracak ilim, irfana ulaşmış kimseler dış görünüşü bu kadar öne çıkarma gereği duymazlar, onlar salahat ve mahareti öne alırlar, ilim ve ahlak güzelliğini gaye edinirler, dış görünüşle gereğinden fazla meşgul olmazlar.
Bilirler ki esas olan iç olgunluk, fikir ve ruhta derinlik, komplekslerden kurtaran inançlarıyla ayakta duruştur. Çevreyi tahrik etmeden örnek oluştur. İsterseniz kimliğimizle ilgili bu mühim konuyu İrşad Ekseni'nden alacağımız örnekler üzerinde düşünelim. Bakalım gerçek kimliğini kazanmış kimselerde ne türlü bir dış görünüş sadeliği ve iç oluş derinliği göze çarpmaktadır?
- Samimi ve halis bir mü'minin en çarpıcı vasfı, onun tevazuu ve alçak gönüllülüğüdür. Çevreye güzel örnek oluşudur. Tahrike sebep olacak israflı görüntülerden uzak duruşudur. Onun hayatı gayet sadedir. Gönlü gözü hep sadelikle doludur. Evi barkı ve muhiti yine bu manzara ile çevrilidir. Bu güzel vasfı o, Kur'an'dan ve Resulullah'ın (sas) eşsiz hayatından almıştır.
Zira; Efendiler Efendisi (sas) hep böyle davranmış ve hep böyle sade ve kendinden emin şekilde yaşamıştır. O, Mekke'de ilk tebliğe başladığı gün nasıl tevazu içindedir; Medine'de hazırladığı ordu ile, sekiz sene evvel çıkarıldığı Mekke'ye fatih bir kumandan olarak girdiği gün de yine aynı tevazu içindedir. Mekke'ye girerken bindiği hayvanın yelesine değen başı, O'nun mahviyette, gün geçtikçe daha da derinleştiğinin en güzel örneğidir. Susamıştır, bir bardak su ister. Zemzem kuyusunun etrafında herkesin kullanması için bardaklar vardır. Orada herkes bu bardakları kullanmaktadır. Sahabi, en yakın evlerden birine koşmaya ve yeni bir su kabı getirmeye çalışır. Hemen Allah Resûlü (sas) onu durdurur ve herkesin kullandığı bardaktan su içmek istediğini söyler.
Evet, O, hiçbir zaman ayrıcalıklı olmak istememiş ve şöyle buyurmuştur:
'Ben de insanlardan bir insanım. Herkesin içtiği kaptan içmeliyim.
Zaten O, hayatını hurma lifinden bir hasır üzerinde geçirmişti. Ukba'ya hicretini de yine o hasır üzerinde yaptı. Üzerinde yattığı hasırı kaldırdılar ve O'nu o hasırın altına gömdüler. Ve bizler için cennetten daha mukaddes, O'nun ravzası işte bu hasırın mekan tuttuğu yerden ibarettir.
O'nun hayatında hiç zikzak yoktu; işte tebliğ yolu da bence böyle olmalıdır. Hz. Ömer (ra) halife olduğunda genişliği bugünkü Türkiye'nin altı-yedi katı bir ülkeyi idare ediyordu.
Buna rağmen o da, İslâm'a girdikten sonra başlattığı hayat ritmini asla değiştirmemişti; değiştirmemişti ve halife olduğunda Medine'nin en fakiri olduğu gibi, vefat ederken de yine en fakiriydi. Üzerindeki elbisede otuzdan fazla yama vardı. Onu arayanlar ekseriyetle 'Baki-i Garkat'ta başını bir mezar taşına yaslamış, öyle düşünüyor bulurlardı. Krallara taç giydiren ve kralları tacından eden koca halifenin hiç değişmeyen hayat tarzı işte buydu! Ve bu onun en tesirli tarafıydı. Buna, hâl dilinin gücü ve tesiri de diyebiliriz. Evet, onlar işte böyleydiler.
Ya biz neyleyiz acaba?
Nasıl bir kimlik sergiliyoruz dış görünüş ve iç oluşumuzla?
İçimizle dışımız uyumlu mu?
Yoksa içimizi ihmal ediyor, hep dışımızı süslemekle mi kendimizi ispatlamaya çalışıyoruz?
05.08.08 17:16 #2
Düşünmeye değer...Rabbimiz içimizi ve dışımızı bir olanlardan eylesin...Düşünmeye değer...tşkler.
05.08.08 17:55 #3
Suretimizi de siretimizi de güzelleştir ya Rabbi
07.08.08 09:12 #4
Bir çok insan der;''Yüz güzelliğinden öte,ruh güzelliği önemlidir''..Ancak fiile baktığımız zaman,o sözün arkasında duranların sayısı azalmaktadır...
Bu sözü idrak edebilmek için,kişi önce ruhunu inbisat etmeli,ruhunu doyurmalı ki,suretperestlikten kurtulup,bir insana baktığı zaman önce güzelliği değil,ruhundaki güzelliğin yansımasını görmeli...Zira,ruh güzelliği görmek,herkesin nasibi,karı değildir...
07.08.08 10:40 #5
'' küçük cenazeler hükmünde olan suretler..''
07.08.08 10:59 #6
Esas olan hüsn-ü sirettir..yani...Resul-ü zişan(a.s.m) ben güzel ahlakı tamamlamak için geldim der hani...
07.08.08 16:12 #7
Hüsn-ü sireti idrak edebilme yolunda olmak duası ve çalışmasıyla...
07.08.08 17:12 #8
Ahsen, güzelin en güzeli anlamına gelmekte. Güzelliğin aynasına ışık vurup da, hükümranlığını göstermekte. Güzelliğe müştak olmak her insanın fıtratında olan bir olgudur.
Hep güzeli isteriz. Çevremize baktığımız da hep güzellik adına ne varsa sahipleniriz. Çirkinliği nedense kabullenmek zor gelir. Göz güzeli görmek ister. Doyasıya seyrana dalmak ister.
Bu bile tam olarak doyum derecesine bile yetmez; çünkü insan daha da güzelini görmek ister. Bu güzellik duygusunun elest yurdun da Yaratıcıyı görüp o güzellikten nasip aldığımızın işaretidir.
O en güzel, bize dünyadaki her güzelliği de meftun olma özelliğini de vermiştir. Bir çiçeğin güzelliğine hayran kalmamak mümkün mü?
Güzel bir insanı gördüğümüzde etkilenir, bu nasıl bir güzellik deriz. Bundan dolayı ilk başta dış görünüş dikkatimizi çeker. Diğer hallerimiz ondan nasibini alır. Tabiî ki bu bazen yanıltıcı özelliğini göstermekte.
İç güzelliğin şahanesinden bir nevî uzak tutmakta. Zamanla anlaşılan bu özellik, dış görünüşün endamı altında yaşamakta. Ve soluk almak için var gücüyle savaşmakta. Dış görünüşe mahkûm olmamak için.
Ahsen var olup; yokluğun işareti. Gençliğin gidişi güzelliğin gidişi demektir. Yani bir bitiş var. Kaçamadığın, sona doğru koşmak. Ne kadar güzel olursan ol; bitişi muhakkaktır.
Bu malûm gerçek göz önündeyken, kim inkâr edebilir. Yaş kırkı devirdi mi al sana güzellikten kalan ne varsa. Estetiğin, makyajın yarım yamalak verdiği güzellik.
Boy aynasına bak da seyret endamını. Kaldı mı yirmi yaşlardaki güzellik. Yok ve ne yaparsan yap gelmeyecek. Aksine daha kötüye gidip kırışıklıklara kalacak yüzün. Ve sonra kaçınılmaz son: ölüm. Bu ebedî hayatın başlangıcı, ebedi gençliğin yeri.
Bitmeyen ve her daim olan bir gençlik ve güzellik. Ne güzel o ebedî hayatta; en güzel şeylere sahip olmak. Tabiî ki nasip olacak mı? Ümidindeyiz. Evet, güzellik sonsuz hayatın sadece bir yansıması yani gölgesidir. Gölgesi bu kadar güzelken; asıl olanı tasavvur edemiyorum.
Zaten aklım diğer hayatın güzelliğini idrak etmekte noksaniyet yaşamakta. Ancak gördüğümüz zaman bir kıyaslama içine girebiliriz.
Ahsenin yansıması vurur içime. İsterim onu. Bu yerde gölgesini görmüşken; hakikatini talep etmekteyim.
Gerçeği bana güzelliğin ihtişamını sunacaktır. Bu ihtişamı bu fani yerde bulmak asla mümkün değildir.
Öyleyse ebedî hayata talip olmanın, bu güzelliğe icabeti netice verecektir. Yani dünya değil ahiret yurdunu tercih edenler için. Bende tercih etmek istiyorum.
Bütün güzellikleri yaşamak için. Fıtratımdaki güzelliğin müştakını görmek için. Evet orada zahiri ve batın bütünüyle güzel olacağı muhakkak. Bu dünyada dış görünüş güzelken kalp o kadar güzel olmayabiliyor.
Tam tersi de oluyor. İç o kadar güzelken dış görünüş güzel olmayabiliyor. Tabiî ki dünya zıtların yeri olduğu için bu mümkün; ama ahirette ise, yani Cennete tamamen güzellik olacak. Bu da oraya bir iştiyak meydana getiriyor. Nasıl getirmesin?
Bu dünyadaki çirkinliklere göz nazar edince; güzelliğin olacağı ona teselli verir. Evet, bir yer var. Orada bu çirkinliklerin üzeri örtülecek.
Zaten güzelliği gerçek anlamda anlamak için tam zıttı olan çirkinliğin olması gerekmiyor mu? Gerektiği içinde oldu.
Ve biz ahsenin kıymetini çirkinlik olduğu için daha çok anlıyoruz. İnşallah tam olarak anlamak niyetinde oluruz.
07.08.08 17:27 #9
İnşallah...Rabbim mazhar etsin..
09.08.08 20:34 #10
Günümüz müslümanlarını düşündüğümüzde oldukça anlamlı olmuş, müslümanım diyen dünya üzaerinde bir gariban gördüğünde ağlayan sızlayan ama ihtişamından ödün vermeyen müslümanların dikkatle okuması gerek, paylaşan arkadaşımıza teşekkürlerimi sunarım.
Lightbulb Kesbi ile meşgul olma Vehbi ile hem hal ol!
Son Mesaj: 30.08.13, 10:45
Son Mesaj: 07.02.13, 09:57