Kabalak-şifalı bitkiler-faydalı otlar | Lezzet Yolu
Papatyagiller (Asteraceae) familyasındandır. Nemli yerleri sever. Karadeniz’de yaygındır. Çiçeklenme döneminde ve daha sonra genç yaprakları toplanmaktadır. Kabalak otu salata ve çorbalarda kullanılabilir. Dolması da olur. Türkçe:Devetabanı, kusut (Trabzon), sulandıkotu (Tekirdağ), öksürükotu İngilizce: Coltsfoot; Almanca:Huflattich; Fransızca: Tusslage, pas d’ane
Çiçekleri bir zamanlar Fransız eczacılığının sembolü idi. Suyun habercisidir. Eskiden öksürük ilacı olarak kullanılırdı.
Çok yıllık bu otsu bitkinin sarı saçaklı çiçekleri bulunur.Ana yapraklar çiçekler solduktan hemen sonra ortaya çıkar. Sapı 10-20 santimetre boyundadır. Bu ot, döktüğü küçük tohumlarla çoğalır, iyice yayılıp bulunduğu toprağı sarabilir.
Hızlı yayıldığı gibi tarlalardaki ürüne zarar verebilir. Bunun nedeni de yetiştirilen bitkinin ihtiyaç duyduğu besinleri tüketmesidir. Mera ve çayırları, su kenarlarını, hatta yol kenarlarını bile seven bu ot daha çok Karadeniz’de kullanılır ama İç Anadolu ve Marmara’nın kuzey taraflarında da görülür. Körpe ve yaprakları salata ve çorbalara konur. Yapraklarından Azdavay, İnebolu ve Tokat’ta dolma yapılır.
Kabalak otunun faydalarını şu şekilde sıralayabiliriz. Eski zamanlarda öksürük ilacı olarak kullanıldığı için “öksürükotu” olarakta bilinen kabalığın çiçek ve yaprakları, göğüsü yumuşatmak için, üst solunum yolu rahatsızlıklarında ve balgam söktürücü olarak kullanılır. Astıma da iyi geldiği söylenir. Kabalak, C vitamini, tanen, potasyum, çinko ve acı maddeler içerir. Kabalak bitkisinde bulunan çeşitli maddeler, solunum yolları problemlerinde dezenfektan ve testin edici görevi yapar. Ayrıca. eser miktarda da manganez, demir ve bakır içerir.
Yaprakları tay ayağına benzediğinden İngilizcesi “tay ayağı”dır. (Coltsfoot). Türkçe’de bu ot “deve tabanı” na benzetilir. Pilinius’a göre kabalak bir su habercisidir. Çünkü yetiştiği yerin hemen altında mutlaka bir su kaynağı vardır. Plinus, bitkinin astım ve soğuk algınlığına iyi geldiğini de yazar.