Yazgımın bir türlü aydınlığa kavuşmaması neden ileri geliyordu acaba? Başkaları kadar, eski kitap satıcısı Pascha ya da vapur acentası Hennechen kadar benim de yaşamaya hakkım yok muydu? Yoksa çalışmak için bir devin omuzları gibi omuzlarım, iki tane güçlü kolum mu yoktu? Günlük ekmeğimi kazanmak için Möller Caddesi'nde odun yarıcılığı işi bile aramamış mıydım? Tembel miydim? İş bulmak için didinmemiş miydim? Gazeteci makaleleri yamamış, gece gündüz çılgınca okuyup çalışmamış mıydım? Param çok olduğu zaman süt ve ekmekle, param az olduğu zaman kuru ekmekle beslenerek bir pinti gibi yaşamamış mıydım? Otellerde mi oturmuş, ilk katlarda özel dairelerim mi olmuştu? Bir izbede, içinde kar yağdığı için Tanrı'nın ve herkesin bırakıp kaçtığı bir tenekeci atölyesinde barınıyordum. Bütün bu başıma gelenlerden artık hiçbir şey anlayamaz olmuştum, hiçbir şey!