Cytotoxin Bey Ne Yapıyorsunuz? – Görkem'in Defteri
Görkem Tekiner 30 Haziran 2018 17 Temmuz 2018
Teknik Death Metal etiketi altında çıkan işlerin, hele ki son yıllarda olanlarının en az %90’ını sevmiyorum ben. Niye mi? Yahu o şey metal değil ki! Baştan aşağı ‘sweep’, baştan aşağı ‘x, y, z blast’, tatsız tuzsuz hiper hızlı gıy gıy gıy gitar riff’leri… Ortadaki müziğin anlattığı bir şey var mı? Hayır. E hani nerede o metal müzik adı altında tanıdığımız bildiğimiz agresif yapı? Nerede o insanı harekete geçiren riff’ler falan? Power chord’lar? O da mı yok?
Benim için durum aşağı yukarı böyle. Sevmiyorum. Metal müzikte aradığım şeyi bulamadığım tür etiketlerinden biridir. Enstrüman mastürbasyonuna da varımdır aslında ama böyle değil, bir şeyler anlatmadığı sürece bir anlamı yok. Falan filan…
Ama geride kalan %10’luk kısmın mensupları var ya… O kısım çok fena işte. Bir dinleyin önce:
Adamlar resmen dayak atıyor dayak. Yazı başlığında da sorduğum gibi: Cytotoxin bey n’apıyorsunuz?
Şöyledir Cytotoxin’le ilk tanışma hikayem… Alelade bir gün, yabancı bir müzik sitesini kurcalarken grubun albümüne denk gelirim. Tema “nükleer” olunca, Thrashseverlikten mütevellit bir dikkatimi çeker. Tür etiketini okuyunca bir dudak bükerim ama “hadi bir dinleyeyim bakalım” fikri ağır basar. Albümü arka planda açar ve yapmakta olduğum şeye devam ederim… Henüz daha 2 -3 dakika geçmeden “o ne lan” cümlesi kafamın içinde dolanmaya başlar. Yaklaşık 3. dakikadan sonra yaptığım işi bırakarak şarkının çaldığı pencereyi muhtemelen şaşkın bir ifadeyle açar ve akışı başa alırım.
O ilk şarkıyı o gün dinlemeye doyamam. O kadar ki albümün devamını dinleyemeyip, o şarkıda döner dururum…
Baya sağlam bir grup açıkçası Cytotoxin. Alman menşeililer. Yaptıkları müziği “Chernobyl Death Metal” olarak tanımlıyorlar ki haklılar. İlk albümleri olan “Plutonium Heaven”ı 2011 yılında kendi imkanlarıyla çıkarmışlar ve akabinde görünen kadarıyla “Unique Leader Records”un dikkatini çekerek bir sözleşme imzalamışlar. Sözleşmenin hemen ardından ikinci albümleri olan “Radiophobia”yı Unique Leader etiketiyle piyasaya sürmüşler. Arada gitarist ve davulcu değiştirmişler ama grubu belli ki çok etkilememiş bu değişiklikler. 2017 Temmuz’unda da yine Unique Leader etiketiyle üçüncü albümleri olan “Gammageddon”u piyasaya sürmüşler ve bir yıldır konser falan derken tıngır mıngır gidiyorlar belli ki.
Gammageddon albümleriyle vakit geçirmekten henüz ilk iki albümlerine odaklanamadım ve müziklerinin geçmişten bugüne ne gibi bir gelişim gösterdiği hakkında çok net fikirlere sahip değilim. Ancak Gammageddon’u baz alarak şöyle bir kaç cümle kurabilirim sanırım:
Bir kere ortada bir “üstün alman mühendisliği” durumu var. Yani çok dişli bir çark sistemi var ama bu çarklardan hiç biri alıp başını başını kafasına göre bir yere gitmiyor. Tüm o teknikalitenin içerisinde muhteşem bir bütünlük var yani. Örneğin davul partilerine kulak verdiğinizde “hele bu nedir oğlum” demiyorsunuz ama o davullar riff’lerin altını o kadar güzel dolduruyor ki, her noktada düşünülmüş hamleler yapıldığını fark etmeniz zor olmuyor.
Agresifliği hemen hiç kaybetmeyen grup (nükleer) atmosfere çalıştığı “Chernopolis” gibi şarkılarda dahi oluşturdukları karakterden ödün vermemeye özen gösteriyor ki atmosfer adına klasikleşmiş riff kalıpları kullanmalarına rağmen… Tarzın gerekliliklerini eksiksiz yerine getiren ve hiç kulak tırmalayan vokalimiz, biraz da albümün başarılı miksajının yardımıyla pig squeal anlarında bile yormuyor ya da bahsettiğim bütünlüğe aykırı durmuyor.
Nereden bakarsanız bakın tüm ekstrem metal severler için çok doyurucu bir iş ortaya koyan Cytotoxin, göz ardı edilmemesi gereken bir grup. İlla bir yerlerden örnek vermek gerekecekse Dying Fetus’un özellikle son dönem işlerini sevenler yanına yatacaklardır grubun. Keza Hour of Penance ya da (biraz) Fleshgod Apocalypse gibi grupların yaptığı işleri sevenler de gruptan keyif alabilirler.
Son olarak gaz maskelerinizi takmayı, haz-mat suit’lerinizi giymeyi ve elinize geiger sayaçlarınızı almayı unutmayın! Adamlar çok acayip, çok!
Kategori: MüzikEtiketler: almanyachernobyl death metalcytotoxindeath metaldying fetusfleshgod apocalypsegammageddonhour of penancemassive radiation detectedradiatus generisradiophobiateknik brutal death metalteknik death metalunique leader records
Önceki makale Ahmet Aslan ve “Susarak Özlüyorum”
Sonraki makale Taxim Beyoğlu Trio: Naifliğin Müzikte Vücut Bulmuş Hali
Müzik 29 Haziran 2018 17 Temmuz 2018