Seçilmiş-seçilmemiş her tür diktatörlerden kurtulma zamanı!
Download "Seçilmiş-seçilmemiş her tür diktatörlerden kurtulma zamanı!"
1 Aylık işçi gazetesi 4 Mart 2011 Sayı: 153 Fiyatı: 1 YTL B Ü T Ü N Ü L K E L E R Đ N Đ Ş Ç Đ L E R Đ, B Đ R L E Ş Đ N! Seçilmiş-seçilmemiş her tür diktatörlerden kurtulma zamanı! Kuzey Afrika ve Ortadoğu'nun büyük kısmını saran, kitlelerin isyanı, gelecek için umut veriyor. Milyonlar, on yıllardır kendilerini ezen, sömüren, aşağılayan, aç bırakan diktatörlerine karşı haklı bir isyanda. Halkın defedip gönderdiği Tunus'un eski kralının, sarayının duvarlarında gizlenmiş olarak istiflediği milyarlar, Tunus halkının neden açlığa, işsizliğe, eşitsizliğe isyan ettiğinin somut göstergesi.2 BĐZ KĐMĐZ? Bugün kapitalist topluma egemen olan anlayış sömürücü, ırkçı, gerici, baskıcı ve cinsiyetçi zorbalığa dayanmaktadır. Đnsanlık için tek çıkış yolu komünizmdir. Bu siyasetin, Stalinizmin politika ve uygulamalarıyla ortak bir yönü yoktur. Sınıf Mücadelesi, işçi sınıfı tarafından uluslararası düzeyde kurulacak bir komünizmden yanadır; Stalinizmin Tek Ülkede Sosyalizm hayaline karşılık, komünizmin uluslararası bir düzeyde mümkün olacağını savunur. Sınıf Mücadelesi, insanlığın kurtuluşu olan komünizmi, kadın ve erkeklerin her türlü sömürü ezme-ezilme ilişkisinden, ayrımcı uygulamalardan kurtuluşu olarak anlar. Başta Kürt ulusu olmak üzere ulusların kendi kaderlerini tayin hakkını savunur. Sınıf Mücadelesi, kapitalistlerin kârı uğruna işçilerin sömürülmesine hizmet eden burjuva devlete, meclise, mahkemelere, orduya ve polise karşıdır. Sınıf Mücadelesi, sendikaların devletten bağımsızlığını ve sendika içi demokrasiyi savunur. Đşçilere ihanet eden sendika bürokratlarına karşı mücadele eder; sendikaların yeniden birer işçi örgütü haline gelmelerini savunur. Sınıf Mücadelesi, tüm işçilerin, emekçilerin ve yoksulların öz çıkarlarını savunacak ve işçi sınıfına dayanan devrimci bir işçi partisinin kurulmasını amaçlar. Sınıf Mücadelesi, uluslararası işçi sınıfının partisi olacak olan IV. Enternasyonal in yeniden kurulmasını savunur; bu amacı paylaşan devrimci örgütlerle birlikten yanadır. Sınıf Mücadelesi nin savunduğu görüşler bunlardır. Bu nedenle bu gazeteyi savunanlar Troçkisttir. Marks, Engels, Lenin ve Troçki nin geleneğine bağlıdırlar; enternasyonalist komünisttirler. Başyazının devamı: Kitleler, sonuna kadar haklılar. Kendi toplumunu değil, uşaklığını ettiği her türden büyük patronları düşünen, onlardan kaptığı kırıntıları istifleyen, yakın çevresine yediren bu diktatörleri kovmanın tam zamanı. Diktatörlerin bir kısmı, kurulu düzeni temelden tehlikeye atmamak için kendileri gidiyor. Libya'da ise Kaddafi ve küstah ailesi, iktidarını korumak için başka ülkelerden parayla asker tuturak kendi halkını katletmekten çekinmiyor. Bugüne kadar, bu gerici diktatörleri desteklemiş, onlarla kazançlı işler yapmış, onları ağırlamış, sırtlarını sıvazlamış ve verdikleri mali, askeri ve siyasi destekle onları koltuklarında kalmalarına yardımcı olmuş Batılı devletler, ABD, Türkiye, birden demokrasi taraftarı oldu. Aslında, Tayyip dehil, hepsinin derdi, çıkarlarını korumakla görevli oldukları büyük şirketlerin işlerine zarar gelmemesi ve kendi koltuklarının tehlikeye girmemesi. Tayyip, gideceği kesinleşen Mısır diktatörü Mübarek'e gitmesini öğütlerken, durumu kesinleşmediği düşünülen Libya diktatörü Kaddafi'ye ağzını açmıyor. Oysa Kaddafi'nin çevresi, daha ayaklanmanın ilk günü, Türkiye'yi suçladı. AKP'nin bahanesi de hazır: Libya'da resmi olarak 25 bin, yasa dışı bir o kadar daha Türkiyeli var. Tayyip, işçiler için değil, işleri orada kalan patronların çıkarları için ağzını açmıyor. Çünkü Türk patronlar 20 milyar dolardan fazla tutan yatırımlarını toplayıp getiremiyorlar. Bu katil diktatörlerin, kendi halklarına uyguladığı zulüm, Tayyip'in hiç umurunda değil. Birkaç ay önce bizzat Kaddafi'den insan hakları ödülü alan ve bunu televizyonlarda reklâm ettiren, böylece kendini, şimdi isyandaki bölgelerin örnek lideri gibi gösteren yine kendisi ve partisiydi. Kendini eleştiren her emekçiye, öğrenciye, gazeteciye şu veya bu yolla saldıran, zor durumda bırakan yine Tayyip. Diktatörler daha baskıcı ve şiddet yolu kullanıyordu, aralarında derece farkı var. Bunun nedeni de Türkiye'de emekçilerin geçmişte verdikleri mücadelelerdir. Ortadoğu ve Kuzey Afrika'daki diktatörler, halklarını açıkça tehdit ediyor, Türkiye'de bir öğrenci dövülerek tüm gençler, tekmelenerek tüm kadınlar, işçi işten atılarak tüm işçi sınıfı, memurlar sürgün edilerek, dolaylı olarak tehdit ediliyor, baskı görüyor, ekonomik zor altına alınıyor. Afrikalı kitleler, diktatörlerini defediyor ama bu aslında bir başlangıç. Yerine yenisinin, bizdeki Tayyip veya daha öncekiler gibi birinin ya da Mısır'da olduğu gibi bir generalin geçmemesi için tüm ekonomik ve siyasi düzeni kendi denetimleri altına almaları gereklidir. Umarız böyle bir şeyi başarırlar ve sadece kendilerini değil, onları örnek alacak olan tüm emekçilerin, baskı ve sömürü düzeninden kurtulmasına yardımcı olurlar. ( ) 23 Emekçinin Gündemi Patronlar daha fazla kâr edebilmek için işçileri katletmekten çekinmiyor Bundan üç yıl önce Davutpaşa da bir havai fişek atölyesinde meydana gelen patlamada 21 işçi ölmüştü. Aradan geçen bunca zamana rağmen, patlamanın sorumluları hala cezalandırılmadı. Olayın meydana geliş şekli göz önüne alındığında, işçilerin bir iş kazasına değil, iş cinayetine kurban gittikleri açık. Üstelik, belediye ve valilik, mahkeme kararında suçlu bulunsalar da mahkemeye sorumluluğu olan bir isim vermiş değiller. Bütün bunlardan ders alınmamış olacak ki 3 Şubat 2011 de Ankara nın OSTĐM ve ĐVEDĐK organize sanayi bölgelerinde meydana gelen iki ayrı patlamada, 20 işçi daha öldü. Davutpaşa daki patlama gibi tüm yetkililer birbirlerini suçlamaya ve sorumluluğu üzerlerinden atmaya çalıştılar. Patlamanın olduğu işyerlerinin ruhsatlarının olmadığı, sigortasız işçi çalıştırdıkları, hiçbir iş güvenliği kuralına uymadıkları ortaya çıktı. Belediye meclisi alel acele toplanarak bu işyerlerinin şehir dışına çıkartılması kararı aldı. Çalışma Bakanlığı, denetimlerin sıkılaştırılacağını açıkladı. Patlamadan on gün sonra yapılan baskında bu işyerlerinde kaçak mazot üretiminde kullanılan patlayıcı ve yanıcı maddeler ele geçirildi. Yani önceden yapılması gerekenler bir çırpıda göstermelik olarak yapılmaya çalışıldı. Đşçilerin ölmesine rağmen kendilerine hiçbirşey olmayacağını bilen fakat bizzat sorumlu olanlar ikiyüzlülüklerini birkez daha gösterdiler. Ocak ayında meydana gelen iş kazalarında 5 i kadın biri çocuk, toplam 49 işçi ölürken, 29 u kadın 2 si çocuk 183 işçi de yaralandı. Şubat ayı, OSTĐM de 20 işçinin ölümüyle başladı ve 6 Şubat ta Afşin-Elbistan termik santraline kömür sağlayan işletme sahasında göçük meydana geldi. Göçükte 1 işçi öldü. Göçüğün kaldırma çalışmaları yapıldığı sırada tekrar meydana gelen göçükte bu sefer 9 işçi göçük altında kaldı ve işçilerin bedenlerine hala ulaşılmış değil. Enerji Bakanı: Hem göçük kaldırma hem de santralin çalışması için gerekli olan kömürü temin etmek durumundayız dedi. Yani bir anlamda santral için kömür çıkartmaya devam ettiğimiz taktirde bir zaman sonra işçilerin bedenlerine ulaşırız diyor. Şubat ayı daha bitmedi fakat ölümler devam ediyor. Đstanbul Göktürk te kömür madeninde çalışan 1 işçi, Elazığ Alacakaya da krom madeninde çalışan bir işçi, Mengen de özel bir maden ocağında çalışan bir işçi, Diyarbakır da kazan patmanası sonucu bir işçi ve en son Batman ın Kozluk ilçesinde Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı na ait Şelmo petrol sahasındaki doğalgaz dolum tesisinde gaz sıkışması sonucu meydana gelen patlamada üç işçi öldü. Uluslararası çalışma örgütünün verdiği bilgiye göre iş kazalarının %98 i önlenebilir. Fakat önlenmesi bir yana önlenmek bile istenmiyor çünkü patronlar iş güvenliği ile ilgili yatırım yapmak ve kârlarından feragat etmek istemiyorlar. Büyük işyerlerinde, çok sınırlı işgüvenliği kurallarına uyuluyor. Çünkü onlara iş veren uluslararası şirketler ya da iş ortakları, ürün kalitesi için belirli bir düzen istiyor. Küçük işyerleri ise daha çok kazanç için hiçbir kurala uymuyor. Her durumda işçinin yaşamı önemsenmiyor. Bu bilindiği halde AKP hükümeti döneminde, zaten çok sınırlı olan işyeri denetimi, önce fiilen uygulanmadı, sonra da kaldırıldı. Böylece hükümet patronlara, siz işinize devam edin diyor. Đşçilerin temsilcileri olan sendikalar ise göstermelik eylemler yaparak, patronların göstermelik işgüvenliği uygulamlarını, lafta kalan eğitimlerini onaylayarak, itiraz etmeyerek, katliamlarda suç ortağı oluyorlar. Patronların kâr hırsına dur deyip güvenli bir çalışma ortamı yaratmak için örgütlenme ve mücadele etme zorunluluğu her zamankinden daha fazla kendini hissettiriyor. Bu örgütlülük sadece çalışma ortamını değil, yaşamın her alanını güvenli kılacak ve insanı ve insanlığı kurtaracaktır. ( ) 34 Gereksiz rekabet işçilere zarar veriyor Đşyerlerinde taşeronlaşma hızlandığıkça işçilerin örgütlenme alanı azalıyor. Böyelikle sendikaların üyeleri de hızla eriyor. Sendikalar, taşeronlaşmaya, örgütsüzlüğe karşı mücadele edecekleri yerde aksine diplomasi ve masa üstünde patronlarla işbirliği yapıp bir yandan varolan üyelerini korumak diğer yandan ise başka sendikalardan üye çalmak için uğraşıyorlar. Sendika bürokratlarının bu tip işleri her gün başka bir işyerinde yaptığını görüyoruz. Bu örgütlenme anlayışı bazen öyle bir duruma geliyor ki gereksiz kırgınlıklar, kavgalar sonucu, birikte olmaları gerektiği zaman olamıyorlar. Đşçilerin çıkarları onlar için hiç önemli değil. Bu durum, tüm konfederasyonlar için geçerli. Belediye-Đş ile Hizmet-Đş arasında Đzmit, Rize, Belediye-Đş Genel-Đş arasında Diyarbakır, Şişli, Batman benzeri işyerlerinde yaşanılan sendika değişimleri işçilerin iradesi ile değil. Sendika bürokratların, işverenlerle yaptıkları işbirliği ilişkileriyle üyeler kazanılıyor veya kaybedililiyor. Bu tür gelgitler, devam ediyor. Ağırlıklı olarak AKP iktidar sürecinde büyüyen Hak-Đş konfederasyonu, CHP'nin kazandığı belediyelerde DĐSK, büyük işyerlerinde ise Türk-Đş, kamuda Memur-Sen aynı siyasetle örgütleniyor. Tüm bu sendikalar, aynı siyasetleri izliyor. Her örgütlenme dönemende bu sahneler yeniden devreye giriyor. Şimdi Hizmet-Đş, Belediye-Đş'in örgütlü olduğu Đstanbul Büyükşehir'de işveren desteğiyle örgütlenmek istiyor. Böylece belediye işçileri bir kez daha sendikal rekabetin acı sonuçlarını yaşayacak. Rekabet sürecinde işçilerin toplusözleşmesi imzalanmıyor, işçilerin birliği bozuluyor. Patronlar bu durumdan yararlanıyor. Aynı zamanda sendikaları kendi istedikleri doğrultuda hareket etmeye zorluyorlar. Oysa Büyükşehir işçileri, itfaiye işçilerinin yaşadığı sendika değişiminin acı sonuçlarını kısa zaman önce yaşadılar. ĐETT işçileri de uzun süren rekabet nedeniyle yıllarca sözleşme imzalayamadılar. Belediye-Đş, sendikal rekabeti protesto etmek için 9 Mart'ta saat de, Büyükşehir Belediyesi önünde kitlesel basın açıklaması yapacak. Yine Çelik-Đş ile Türk- Metal arasındaki rekabet nedeniyle Erdemir işçilerinin durumu ortada. Sendika değişiminden dolayı işçi çıkarılması arttı. Mahkemede işe geri dönüş davasını kazanan işçilere bile işbaşı yaptırılmadı. Meclisten yeni geçen torba yasaya karşı sendakalar birlikte hareket etmediler. Oysa bu yasa, taşeronlaşma ve esnek çalışma biçimlerini daha da genişletti. Elbette işçilerin, kendi iradeleriyle gerek gördükleri zaman sendika değiştirmeleri doğal sayılmalı. Đşçiler için hak arayan, mücadele eden ve denetimin ellerinde olduğu sendikalara hayır diyemeyiz. Ancak sendika değişimi işçinin iradesiyle olmuyor. Sorun da burada başlıyor. Patronlar için ucuz işçi, örgütsüz işçi, kârına kâr katma zemini var. Bu durumu ters yüz edecek olan yine işçilerin birlik ve mücadelesidir. ( ) 45 Fabrikalardan... Đşyerlerinden Belediye Kongre yapılmadan sonucu belli olan seçim Sendikamızın, olağan şube kongresi yapıldı. Sonucu başından beliydi. Kongre sendikanındı ama delegeleri işveren belirlemişti. Đşveren, delegelerin hangi işçiler olacağını, isim isim belirleyip listeyi sendikaya sundu. Sendika bürokratları ise yeniden seçilme garantileri olduğu için listeyi kabullendiler. Đşte bu delegelerle, kongre sahnesi hazırlandı. Kongreye gelen işçi sayısı onu geçmezdi. DĐSK üst düzey bürokratlarından bir kaçı misafir olarak gelmişti. Genel-Đş başkanı uzun bir konuşma yaptı. AKP hükümetini eleştirdi, torba yasaya değindi, güncel sorunlardan bahsetti, kısacası her konudan dem vurdu. Đşyeri ile ilgili hiçbir sorunu dilendirmedi. Tanımayanlar için ne güzel konuşuyor, tanıyanlar için boş ve havadan konuştu. Kongrede seçime iki liste ile gidildi. Bir listenin başında, şimdiki başkan, diğerinde kadrolu işçi bir işçi vardı. Her iki listedeki isimlere bakıldığında birbirinden farkı yoktu. Farklı olan tek şey, mevcut başkanın işveren desteğine sahip iken, diğer listenin işveren desteğinin olmamasıydı. Bu nedenle olsa bile işçi listesinin bir anlamı vardı. Đşveren-sendika bürokratlarının tezgahının bazulup bozulmayacağı oylandı. Bu kongrede, sayısal olarak kadrolu işçilerin ağırlığı yoktu, taşeron işçilerin ağırlığı vardı. Taşeron işçilerin sorunlarını dile getirmek, işvereni eleştirmek anlamına gelir. Muhalefet adayı da bundan kaçındı. Amacı, işverenin şeçtiği delegeleri incitmemekti. Çünkü delegelerin 25'i personel müdürüne, 30'u temizlik müdürüne, 30'u daire başkanına yakın, 15'i de şube başkanın akrabalarıydı. Taşeron şirketin doğal delegeleriyle birlikte 112 delegesi, toplam 162 delege vardı. Đşyerinde delege seçimini işveren yapmış olmasına rağmen, personel müdürü, bir yanlışlık olmasın diye oylama sırasında kongreye geldi, oylama bitince de ayrıldı. Hiçbir sendika bürokratı da kalkıp senin ne işin var burada diyemedi. Aksine şube başkanı, onu kapıda karşıladı. Çünkü kendisi çağırmıştı. Đşte DĐSK'in Genel-Đş sendikasının, işçi demokrasisini nasıl uyguladığını böylece gördük. 162 delegeden seçime katılan 96'sının oyunu mevcut başkan aldı ve yeniden seçildi. Diğer aday ise 64 oyda kaldı. Đki oy geçersiz sayıldı. Böylece devrimci sendikanın kongresi tamamlanıp yöneticileri belli oldu. ( ) Gıda Sözleşme imzalandı ama sorunlarımız devam ediyor. Mücadele tek yolumuz olmalı. Yüksek ücret alan eski işçi ve ustalar, sözleşme nedeniyle sendika temsilcilerini eleştirdiler. Çünkü ücretlerindeki zam oranı enflasyonun altında kalmıştı. Birkaç işçi bu duruma müdahale etmek istedi. Bunun 5 için önce toplanıp hazırlık gereklidir. Önce toplanmayı düşünen işçiler, daha sonra bundan önceki güvensizlik sorunları nedeniyle çekimser kaldılar. Her zamanki bu insanlar için birşey yapılmaz sözleri söylendi. Aslında sorun başka insanlar için değil kendimiz için birşeyler yapıp yapmamaktı. Daha sonradan sendika temsilcileri, işçiler arasında dolaşarak sözleşmenin esaslarını anlatmaya başladılar ve söyledikleri, hiçbir işçinin ücretinde enflasyonun altında artış olmadığıydı. Enflasyon oranının altında kalan zam oranı enflasyona tamamlanmış. Bundan sonra herşey duruldu ve işçiler normal çalışmalarına döndüler. Bütün bunlar devam ederken patron şubat ayı içindeki tüm cumartesi günlerini yıllık izinlerimizden kesmek şartıyla tatil yaptı. Bu sorun için sendika temsilcilerinin yanına gittiğimizde işlerin kötü olduğunu Ortadoğu ve Kuzey Afrika'daki olaylar nedeniyle siparişlerin yarı yarıya kesildiğini ve ne kadar bu şekilde gideceğini bilmediğini söyledi. Đzinlerimiz ne olacak diye sorduğumuzda biraz anlayışlı olmamızı kendilerinin de yapacak birşeyleri olmadığını söyledi. Đşçilerle bunları konuştuğumuzda patronun şimdiye kadar ettiği kâra saymasını söyledik. Her durumda kendi kârında bir düşme olduğunda bunu bizlere ödetmeyi seçen patronun bunu bir doğal hakmış gibi algıladığını fakat bizimde yasal bir yıllık izin hakkınız olduğunu söyledik. Şimdiye kadar en az 13 gün borçlandırılmış olduk. Yani geriye 5 günümüz kaldı. (Bir işçi)6 Siyasetin Gündemi Kadına yönelik şiddete son! Dünya emekçi kadınlar günü yıldönümü 8 Mart'a, Türkiye kocaları, kardeşleri, yakınlarınca öldürülen, yaralanan, tecavüze uğrayan kadınlarla giriyor. Geçtiğimiz Kasım ayında, Nejla Yıldız, Ayşe Paşalı ve Arzu Yıldırım'ın kocaları tarafından öldürülmeleri üzerine yapılan hamasi konuşmalar, hiçbir şeyi değiştirmedi. Sadece ocakta, 17 kadın, bir kız çocuğu ve iki bebek öldürüldü, 34 kadın ve yedi çocuğu taciz, dört kadın ve 15 çocuğa tecavüze edildi. Tecavüze uğrayan kadınlardan biri 76 (torunu tecavüz etti) diğeri 97 yaşında. Tüm bunların çoğu, her zaman söylendiği gibi doğu da değil, Đstanbul ve Akdeniz bölgesindeki illerde oldu. Şubat ayında ise iki erkek, boşanmak isteyen eşlerini öldürdü. Đki kadın, yine kocaları tarafından ağır yaralandı. Adana'da boşanmak isteyen eşinin boğazını kesip kaçmak isterken yakalanan koca, "eşimi yaralamam kimseyi ilgilendirmez" dedi. Kadınları en çok kocaları öldürüyor. Onları sırasıyla babaları, erkek kardeşleri, yakınları ve sevgilileri izliyor. Bahaneler çeşitli: Ailesinin izni olmadan evlenmek, eşini aldatmak, kıskançlık, tartışmak, kocalarının psikolojik rahatsızlığı, boşanmak istediği için namussuz olmak. Bir kız çocuğunu ağabeyi "ödevini yapmadığı", bir diğerini yine ağabeyi "namus" bahanesiyle yaraladı. Bir baba sevgilisiyle kaçan kızına karşılık, damadın amcasının 15 yaşındaki kızını kaçırdı; oğlu, kıza tecavüz etti. Türkiye'de her yıl 10 binden fazla cinsel saldırı dosyası açılıyor; bu da gerçek rakamın ancak yirmide biri. Gittikçe tırmanan kadına yönelik bu şiddetin bireysel değil, toplumsal, somut nedenleri var. Eskiden beri süren erkek egemenliğine güçlenen dini gerici fikirler ekleniyor. Dekolte giyimi tecavüze bahane olarak söyleyen, ilahiyatli profosörünün sözlerinden bunu anlamak mümkün. Kadın sözkonusu olunca, şiddeti uygulayan erkeği değil, şiddete maruz kalan kadını şuçlayan görüş, hükümetin en yetkililerinin de görüşü: Kadın ve Aileden Sorumlu Bakan Kavaf, "tacizin tek nedeni olarak kılık kıyafeti göstermek ya da onun arkasına saklanmak doğru değildir" diyor. Yani dekolte elbette tecavüz nedeni ama tek neden o değilmiş, başka nedenler de var. Erkekler sayıyor: Akşam 10'dan sonra sokakta olmak, ağabeyinin yaptıklarının bedelini ödemek, 76 yaşında iken torun sahibi olmak... Özürü kabahatinden büyük olan AKP hükümeti yetkilileri, tüm bu tartışmaların yaşandığı günlerde, "testesteron tedavisi" olduğu ileri sürülen bir tecavüz cezası önerdi. Bu eğer tedavi ise cinsel saldırı suçu işleyenler, hasta olarak kabul ediliyor demektir. Oysa kız çocukları ve kadınlar, çoğunlukla aklı başı yerinde en yakınlarının hatta devlet görevlilerinin saldırısına uğruyor. Hükümet, kadına yönelik saldırganlığı ortaya çıkaran ve yaygınlaşmasını sağlayan koşullarla ve bunların kaynaklarıyla mücadele etmek yerine, suçu kişiye ve hormona bağlayarak işin içinden çıkıyor. Üstelik, cezalandırmaya odaklı yaklaşım, kadın açısından hiçbir şey ifade etmiyor. Çünkü zaten kadın cinsel saldırıya uğramış demektir. Toplumdaki genel kanı, bir kadın eğer cinsel saldırıya maruz kalmışsa, suçun o kadında olduğudur. Nitekim Mardin'de 13 yaşındaki bir kız çocuğuna tecavüz eden, aralarında kamu görevlilerinin de bulunduğu 26 tecavüzcü erkeğe, çocuğun, yaptığı ahlaki kötülüğünün bilincinde olarak kendi rızasıyla ilişkiye girdiği gerekçesiyle "iyi halden" ceza indirimi yapması bunu doğruluyor. Mahkeme, çocuğa tecavüz eden erkekleri "iffetli" kabul ederek cezalarını indirdi, kız çocuğunu pazarlayan iki kadına ise "iffetsizlik" nedeniyle ceza indirimi yapmadı. Đşte yasa katında tüm bu olanların çok daha ağırı toplumda var. Cinsel saldırı, insanın bedensel ve ruhsal bütünlüğüne doğrudan saldırıdır. Ancak gerek çocukların gerekse de kadınların kendi bedenleri üzerinde biricik hak sahibi oldukları, bunun dokunulmaz olduğu, esas olarak ne toplum ne de devlet tarafından kabul görmektedir. Đşte esas sorun bu gerici, cinsiyetçi, erkek egemen zihniyet ve onu sürdürüp besleyen bu düzendir. ( ) 67 Uluslararası Gündem Arap dünyasındaki isyan dalgaları Tunus tan sonra Mısır ı, Yemen i, Bahreyn i sarsan isyan dalgaları şimdi de Libya ya şıçradı. Daha şimdiden, baskı sonucunda yüzlerce insan öldürüldü. Ama buna rağmen Libya da isyan nedeniyle ülkenin belirli bölgeleri merkezi iktidarın denetimi dışına çıktı ve bu bölgeler artık ayaklananların denetimi altına geçti. Ülkede 42 yıldan beri diktatörlük uygulayan Albay Kaddafi, çılgınca tavırlar takınarak ülkeyi kesinlikle terk etmeyeceğini ve çok kan akıtmaktan hiç çekinmeyeceğini duyurdu. Tunus ve Mısır da halk ayaklanmlarından sonra ABD nin baskıları sonucu iktidardaki diktatörler, yani Bin Ali ve Mübarek çekip gitmeyi kabul ettiler ve böylece orduya demokratik geçişin güvencesi olduğunu iddia etme olanağını verdiler. Yıllardan beri bu ülkelerin halklarının sırtlarından zenginlik elde eden rejim sahiplerine, yerli burjuvaziye ve Batılı kapitalistlere ayrıcalıklarını koruma fırsatı tanındı. Ordu, tükenmekte olan diktatöre mesafe koyup iktidarın sürekliliğini sağladı ve sadece bazı demokratik görüntülerle yetindi. Ancak öyle görünüyor ki Libya diktatörü bu gibi baskılara karşı fazla duyarlı görünmüyor ve de kan akmasından, Libya ordusu ve devletinin ikiye bölünmesinden -ki böyle bir süreç başladı bile- de korkmuyor. Batılı yöneticilerin protestolarına gelince bunlar tamamen ikiyüzlülükten ibaret. Çünkü hiç sıkılmadan yıllarca bu rejimi destekleyerek kapitalistlerin çıkarlarını savundular, onların çok kazançlı işler yapmasına olanak sağlayıp Akdeniz in bu bölgelerinde ve Afrika da düzen koruyuculuğu yaptılar. Aslında Avrupa liderlerinin protestolar daha çok rejimin yıkılmasının Libya da istikrarsızlığa yol açıp çıkarlarına balta vuracağından ve de bir sürü kaçak göçmenin Libya üzerinden Avrupa ya geçmesinden korktuklarını ifade ediyorlar. Çünkü Kaddafi ile yaptıkları anlaşmalar sonucu kaçak göçmenler kamplara hapsediliyorlar veya çölün ortasında ölüme terk ediliyorlardı. Kaddafi nin kapıları açıp göçmenlerin Avrupa ya geçmelerine izin vereceği şeklinde Batılı yöneticilere karşı şantaj uygulayabilmesinin nedeni Fransa, Đtalya, Đngiltere ve ABD nin utanç verici bir şekilde onun diktatörlüğünü desteklenmesinden kaynaklanıyor. Đşte bu nedenle önümüzdeki günlerde Kaddafi nin diktatörlük rejimi yıkılsa bile Libya ve diğer Arap ülkelerindeki yoksul kitlelerin, emekçilerin sorunlarına hiç bir çözüm getirilmeyecek. Çünkü bu ülkelerdeki diktatörlük rejimleri, uzun yıllar boyunca, kendi halkları üzerinde acımasız bir diktatörlük uygulayarak hem kendi çıkarlarını hem de Batılı büyük şirketlerin, özellikle de petrol şirketlerinin çıkarlarını savundular. Şimdi kitleler onlara karşı ayaklandıkları için bu diktatörler, görünüşte bir kaç değişikliği yapmak zorunda. Bu görüntü değişikğini başarsalar bile yine önümüzdeki dönem istikrarsızlık devam edecek. Olay Libya örneği ile sınırlı olmasa bile, Libya bunun zor olacağını gösteriyor. Tunus, Mısır ve diğer ülkelerde halklar, artık sadece görünüşle sınırlı kalmaya niyetli olmadıklarını açıkça ifade ediyorlar. Bu, belki de bu bölgedeki bütün emekçiler, yoksul kitleler için kendi öz sınıf çıkarlarının bilincine varmaya ve onları savunmak için gerekli olanların bilincine ulaşmanın başlangıcıdır. Eğer gerçekler böyle ise, hem yerli ve yabancı sermaye sahiplerini, hem de emperyalist yöneticileri zor günler bekliyor. LO ( ) 78 Mısır Mübarek in gidişinden sonraki durum Halkını 30 yıl boyunca ezen bir diktatörün devrilmesine elbette sevinmeliyiz. Ama kendimizi sadece bununla sınırlarsak dar görüşlü oluruz. Aynı zamanda demokrasiyi belirsiz bir parlamenter sistem vaadiyle de sınırlandırmış oluruz. Onlarca yıl baskı altında, özgürlüklerden yoksun yaşadıktan sonra, hayatlarını tehlikeye atarak el yordamıyla mücadeleye katılıp 18 gün boyunca Tahrir meydanındaki eylemlere katılanların açısından böyle bir yaklaşım anlaşılabilir. Aynı şekilde, mücadeleye katılan yoksulların da böyle bir tutum alması anlaşılabilir. Ancak olayları uzaktan, başka ülkelerden izleyen militanlar ve özellikle de kendine solcu veya devrimci diyenler açısından asla afedilemez bir tutumdur. Çünkü Mübarek halkından çaldığı 40 veya 70 milyar ile tatlı bir hayat sürmeye devam etmeyi ümit ederken, rejimin temel direği olan ve geçmişte Mübarek in temsilcisi olduğu ordu genel kurmayı hala yerinde duruyor. Mübarek in yerine geçen Tantavi, 1991 den beri devrilen diktatörün savunma bakanlığını yapıyordu. Tantavi başa geldikten hemen iki gün sonra, özgürlükler konusunda ne düşündüğüne dair güzel bir örnek verdi: Grevleri teşhir ederek sendika ve koperatif toplantılarını yasaklamakla tehdit etti. Yani sömürülen kitleler, işçiler, günde 1 dolardan daha az bir parayla geçinmek zorunda olan yoksul köylüler, işsizler ve geniş yoksul kitlelerin rejim değişikliğiyle yaşamlarında bir şey değişmeyecek. Buna ek olarak en temel hak ve özgürlüklerden bile yararlanamayacaklar. Tahrir meydanını işgal eden kitlelerin çoğunluğunu oluşturan küçük burjuvalar, öğrenciler, aydınlar, işsiz diplomalılar, belki özgürlüklerden yararlanabilecek ama bunun bile garantisi yok. Mübarek in devrilmesini kutlayanların kaçı, emekçiler de onlar gibi haklarını savunmaya başladığında, en azından satın alma güçlerinin arttılmasını ve çalışma şartlarının iyileştirilmesini istediklerinde onların da haklarını savunacak? Mübarek gitmeye zorlandı 10 Şubat Perşembe akşamı, Mübarek hala koltuğunu korumaya çalışıyordu ve yalana başvurup, isyan etmiş gençlere bir babanın çocuklarına seslendiği gibi seslendiğine vurgu yaptı. Oysa aynı saatlerde, bazı subaylar ve hatta CIA başkanı, Mübarek in gittiğini açıklıyordu. Mübarek hala askeri yöneticiler, emrindekiler ve kendisinin başa getirdiği ve birlikte devlet kasalarını talan ettikleri kişilerce sonuna kadar destekleneceğini umit ediyordu. Mübarek in ağlamaklı lafları ve kim olursa olsun yabancıların emirlerini takmayacağı gibi sözleri ve onu terk eden ABD yöneticilerine sitem etmesi, Tahrir meydanında toplananları etkileyemezdi. Ordunun yöneticilerine hitap etmeyi amaçlasa da, bu çaba boşunaydı. Çünkü onları bu mevkilere getiren Mübarek olsa da, onlar her şeyden önce Mübarek e değil ABD genel kurmayına itaat ediyorlar. 10 Şubatı 11 Şubata bağlayan gece sırasında, yani Mübarek in televizyon konuşmasından ve çok kısa süre görevinde kalan Başkan yardımcısı Süleyman nın Mübarek in Cumhurbaşkanlığı görevinden ayrılmaya karar verdiğini ve ordu genel kurmay yöneticilerini ülkeyi yönetmekle görevlendirdiğini açıkladığı zaman arasında neler olmuştu? Mübarek, onu destekleyen bazı komutanların da kendisini terk ettiğini mi gördü? Yoksa ordu yöneticilerine karşı sorumlu davranma hissi ile ordu yönetiminin bölünmesini engellemek için mi çekildi? Tüm bunlar hiç önemli değil: Her halükarda Mübarek siyasi açıdan bitmişti. Mübarek de, oluşturdukları nefretin korkusu aşıldığında kitleler tarafından devrilen bütün diktatörlerin akıbetine uğradı. Sonuç itibariyle Mübarek gitti, ama yerine Tantavi yönetiminde Yüsek Askeri Şura geldi! Belki de ordunun zirvesindeki gelişmeler bununla sınırlı kalmıyacak. Çünkü Mübarek döneminde yüklerini almış yaşlı generallerin yerini almak isteyen genç general veya subaylar, başa gelip devlet nimetlerinden yararlanmak isteyecekler. Ordu, yani ordunun başı, iktidarı ele geçirdi demek doğru değil, çünkü iktidar ordu denetiminin dışına hiç çıkmadı ki! Nasır döneminden bu yana, başa kimin geçeceğini hep ordu yöneticileri aralarından birini görevlendirerek hallettiler. Sadece bu defa şöyle bir fark var: Mübarek rejiminin temel direği olan, ekonominin esas gücünü 89 tekeline almış ve yolsuzlukların kaynağını oluşturan ordu, demokratik geçiş sürecinin aracı olduğu iddiasıyla alkışlanıyor. Devrimcilikle hiç alakası olmayan günlük Le Monde gazetesi bile şuna vurgu yapıyor: Muhalefetin isteklerini yerine getirebilmesinin hiçbir güvencesi yok. Raslantılara bağlı olan ve garantisi olmayan güvence, ordunun Mısır da demokrasinin başarıya ulaşma hedefine öncelik vermesidir. Bu fikir, ne güzel zarif bir şekilde ifade edilmiş! Bu gazete ordunun, kanlı müdahaleleri dahil, geçmişini hatırlatarak ordunun savunduğu çok büyük ekonomik çıkarları var. Genereller büyük toprak ve emlak sahipleridir diyor. Tahrir meydanını işgal edenlerin en safları, orduyu demokrasinin savunucusu olarak adlandırmış olsalar da generallerin ayrıcalıklarından vazgeçmeyeceklerini tahmin etmek zor değil. Zaten meydanı işgal edenler, askerler tarafından çadırları sökülüp meydandan zorla uzaklaştırıldı. Belirleyici olan, ne pahasına olursa olsun Tahrir meydanını işgal etmek değil. Çünkü Kahire sokaklarında ekonomik hayat normal seyrine döndü, fabrikalarda grevler var, belki de ordu fabrika girişlerini tutup direnen emekçileri kapı dışarı edecek ve hatta emekçilerden sert tepki gelebilir korkusuyla emekçilerin üzerine ateş bile açabilecek. Grevler işçi mücadelelerinin başlangıcı mı? Generallerin ve onları destekleyen büyük güçlerin ümit ettiklerinin aksine, Mısır da her şey bitmiş sayılmaz. Başlayan grevler, belki de işçi sınıfının ve yoksulların güçlü bir mücadelesinin hahercisi. Uzaktan da olsa, bu durumda bir devrimcinin isteği, Mübarek kovuldu diye mendil sallayıp zafer çığlıkları atmakla yetinmeyip, Mübarek in diktatörlük döneminde bile hak mücadelesi vermiş olan işçi sınıfının, Yüksek Askeri Şurası nın «sorumlu davranın, grevlerden vazgeçin» çağrılarına kanmamasıdır. Generallerin, işçi sınıfına sorumlu davranın diye yaptığı çağrıların arkasında en iyimser şekliyle sopalar ve daha kötümser şekliyle kurşunlar var. Zaten şimdiden bazı çevreler Mübarek in devrilmesni kutlayıp artık devrimin hedefine ulaştığını ve bundan daha ileriye gidilemeyeceğini, bir anda her şeyi elde etmenin mümkün olmadığını söylemeye başladı bile. Ancak sömürülen kitleler şu ana kadar hiçbir şey elde etmedi Teknelerle deniz yoluyla Tunus tan Đtalya ya kaçanlara, bazı gazetecilerin televizyon kameralarının önünde sordukları aptalca bir soru Diktatörün devrildiği ve devrimin başarılı olduğu bir anda niçin ülkenizi terk ediyorsunuz? idi. Verilen cevap ise tüm bunlara rağmen benim bir işim ve ailemi besleyecek bir geçim kaynağım yok! oldu. Ne Tunus ta ne de Mısır da yeni rejim yoksulların geçimini nasıl sağlayacağını açıklamıyor ve gelecekte de açıklamayacak. Hatta bu rejmler, yoksullara ne özgürlük ne de demokrasi getirecek. Belki de tanınan özgürlükler, demokrasi süsü vermek için bir meclis seçme hakkı; sömürülenlerin eskisi gibi -yine eski- polis ve askerin ve de eski yerel iktidarların baskıları altında ezilmesini sürdürmek için yapılacak. Aydınlar ise belki de bu güne kadar yasaklanmış Necip Mafhuz un eserlerini okuyabilecekler tabi ki bu iyi olur. Ancak çoğunun okuma yazma bile bilmediği ve esas sorunları karınlarını doyurmak olduğu sömürülen geniş yoksul kitleleri için böyle bir özgürlüğün ne anlamı olabilir ki? Sömürülenler sınıfı, asgari özgürlüklere bile kavuşabilmek için olanaklarını yaratıp bunları kabul ettirmelidir. Ne toplumsal isyanın gücünü, ne de grevdeki işçilerin ve bazı haberlere göre isyan eden yoksul köylülerin mücadele kararlılıklarını bilmiyoruz. Mübarek karşıtı küçük burjuvazinin geriye çekildiği bu ortamda, onların devam etme enerjileri var mı yok mu bilmiyoruz. Hatta bu küçük burjuvazinin bir kesimi, sadece diktatörün gitmesiyle yetinmeyip kazandık çığlıkları atarak kendini sınırlamayacak! Düşünmek için gerekli gayreti gösterecek. Hatta son aşamasına kadar sürdürülen sömürünün, yerli burjuvazinin ve ordunun etrafında odaklanmış çıkar çevrelerinin ve emperyalist burjuva düzenin, küçük burjuvazi için de dahil, demokratik özgürlüklere olanak tanımadığını belki de anlayabirler. Hem her türlü liberal küçük burjuvazi, hem de ikiyüzlü bir şekilde emperyalizmin akıl hocaları tarafından kutlanmakta olan demokratik geçiş dönemi laflarının esas amacı, bütün siyasi muhalefeti susturup, sömürülen kitlelerin kendileri için harekete geçerek kendi sınıf çıkarları için mücadele etmelerini engellemektir. Kendileri için mücadeleye geçen kitleler çok hızla öğrenip kendi öz çıkarlarını görebilirler. Đşte ancak böyle bir ortamda, sınırsızca sevinip, Mısır da devam eden devrimden söz edebiliriz! LO ( ) 9 Daha göster
Aylık işçi gazetesi 4 Şubat 2011 Sayı: 152 Fiyatı: 1 YTL B Ü T Ü N Ü L K E L E R Đ N Đ Ş Ç Đ L E R Đ, B Đ R L E Ş Đ N! Seçim havasındaki siyasiler bol keseden konuşuyor onları gerçeklere döndürmek için Detaylı Seçimden önce her şey iyiye gidiyordu! Şimdi neden tersi söyleniyor?
Aylık işçi gazetesi 1 Ağustos 2011 Sayı: 158 Fiyatı: 1 YTL B Ü T Ü N Ü L K E L E R İ N İ Ş Ç İ L E R İ, B İ R L E Ş İ N! Seçimden önce her şey iyiye gidiyordu! Şimdi neden tersi söyleniyor? Eskiden seçim Detaylı İnsanca yaşama talebine devlet yasağı!
Aylık işçi gazetesi 6 Şubat 2015 Sayı: 200 Fiyatı: 1 TL B Ü T Ü N Ü L K E L E R İ N İ Ş Ç İ L E R İ, B İ R L E Ş İ N! İnsanca yaşama talebine devlet yasağı! Patronlara her şey serbest, işçiye yasak! MESS Detaylı Mücadeleye devam İşçiler, gençler, Kürt halkı ve tüm ayaklar, baş olmak için
Aylık işçi gazetesi 5 Temmuz 2013 Sayı: 181 Fiyatı: 1 TL B Ü T Ü N Ü L K E L E R İ N İ Ş Ç İ L E R İ, B İ R L E Ş İ N! Mücadeleye devam İşçiler, gençler, Kürt halkı ve tüm ayaklar, baş olmak için Gezi Detaylı Çatışma bitebilir ancak sınıf savaş sürecek
Aylık işçi gazetesi 4 Temmuz 2014 Sayı: 193 Fiyatı: 1 TL B Ü T Ü N Ü L K E L E R İ N İ Ş Ç İ L E R İ, B İ R L E Ş İ N! Paşabahçe patronları, sadece kendi işçilerine karşı değil, tüm işçilere karşı sınıf Detaylı Van'da kardeşini kucakla, ırkçılığı lanetle! sayfa 3 & 16. Liseli Genç'in ilk sayısı çıktı! Kumsuz!
Van'da kardeşini kucakla, ırkçılığı lanetle! sayfa 3 & 16 Liseli Genç'in ilk sayısı çıktı! Kasım 2011 / Sayı: 25 Devrimci İşçi Partisi nin merkezi yayın organıdır. www.gercekgazetesi.net Fiyatı: 1 TL Kumsuz! Detaylı İşçi Sınıfı ve Cumhurbaşkanlığı Seçimleri. 15 Temmuz 2014 No:76
Yaşasın İşçilerin Uluslararası Mücadele Birliği işçi dayanışması Uluslararası İşçi Dayanışması Derneği Bülteni 15 Temmuz 2014 No:76 Egemenler, devleti nasıl yönetecekleri konusunda anlaşmazlık içindedirler. Detaylı DOSYA Mısır da Sendikal Hareket Hazırlayan: Petrol-İş Dış İlişkiler Servisi
DOSYA Mısır da Sendikal Hareket Hazırlayan: Petrol-İş Dış İlişkiler Servisi DOSYA: MISIR DA SENDİKAL HAREKET Mısır da yeni bir tarihi süreç başlatan halk hareketinin kendisi de belli tarihi süreçlerin Detaylı MÜCADELE EDENLER KAYBEDEBİLİR, MÜCADELE ETMEYENLER BAŞTAN KAYBETMİŞTİR!
Yeni Dünya İçin ÇAĞRI Özel Sayı Aralık 2011 Fiyatı: 1,00 TL MÜCADELE EDENLER KAYBEDEBİLİR, MÜCADELE ETMEYENLER BAŞTAN KAYBETMİŞTİR! Kıdem Tazminatının Tutuklamalar, baskılar, Anatomisi gözaltılar protesto Detaylı Ölmek var, dönmek yok! Kozmik Oda da neler oluyor? Devrimci homofobi... PANORAMA. Tekel işçileri Ankara da haykırıyor:
Karkerên jin û mêr! Ji xeynî zencîrên we tiştekî we yê wendakirinê tune! Hûn dikanin cîhanekê nu wergirin! AYLIK SİYASİ GAZETE Kadın ve erkek işçiler! Zincirlerinizden başka kaybedecek birşeyiniz yok! Detaylı Bütün dünyayı pençesine alan kapitalist
İçindekiler - Söz ve EylemdeGündem...2 - Toplumsal ve Siyasal Gündemden... 4 - Olasılıklar ve Olanaklar - Murat Sağlam... 20 - Üretici güçler, Üretim ilişkileri ve Kapitalizmin bugünü - N.Fırat.25 - Kıdem Detaylı Soma. mücadelesinin. söndürülmesine izin vermeyelim! Sütaş ürünlerini boykot edelim! Siyasetteki boşluğu işçi dolduracak 6-7
Sendikalaştıkları için işten çıkartılan işçilerin mücadelesine omuz verelim Sütaş ürünlerini boykot edelim! Şişecam grevine erteleme Coco-werk te, Deva da sınıf mücadeleleri, fabrikalardan haberler... Detaylı Haklarımızı kazanıncaya kadar...
www.antikapitalist.net Şubat - Mart 2010 / Sayı 58 / Fiyat 2 TL Haklarımızı kazanıncaya kadar... İşçi sınıfının tarafını inşa edelim Yeni sol parti Kriz ve mücadele: Yunanistan Rosa Lüksemburg: Kitle grevinin Detaylı Teslim olmuyoruz. gericiliğe, vurgunculuğa ve savaşa karşı birlikte mücadele. halk gazetesi. 2.50 lira (KDV dahil)
Anısı emperyalist savaşa karşı mücadelede yol gösteriyor AKP işçi kanına doymuyor Zorunlu din dersine hayır Baş eğmeyen barışçı: Mahmut Dikerdem >> 8 >> 4 >> 12 >> 11 Ağustos - Ekim 2014 sayı 27-29 Taşeron Detaylı D ü n y a n ı n b ü t ü n i ş ç i l e r i, b i r l e ş i n! DÜNYA DEVRIMI
D ü n y a n ı n b ü t ü n i ş ç i l e r i, b i r l e ş i n!.. DÜNYA DEVRIMI Enternasyonal Komünist Akım 10.Sayı Temmuz-Agustos 2012 THY Grevi, 29 Mayıs Birliği ve Sendikalar Üzerine Söylenecek Çok Şey Detaylı Erivan-Ankara hattında protokol krizi PANORAMA. Ahmet Türk e Yumruklu Saldırı: Asıl suçlu kim? Tecavüzcü sürüsü. nden kimi görüntüler
Karkerên jin û mêr! Ji xeynî zencîrên we tiştekî we yê wendakirinê tune! Hûn dikanin cîhanekê nu wergirin! AYLIK SİYASİ GAZETE Kadın ve erkek işçiler! Zincirlerinizden başka kaybedecek birşeyiniz yok! Detaylı GH VHNW UHO DVJDUL FUHW SDNHWL
Kamudaki taşeron işçilere dönük düzenlemeler, taşeron işçiler üzerinden tüm kamu işçilerini de bağlayan neoliberal düzenlemelerdir. Kamudaki taşeronluk sistemine son vermek ya da taşeron işçilerin durumunu Detaylı olmaz deme, bensiz olmaz de...
İKİ AYLIK SİYASİ / TEORİK GAZETE Karkerên jin û mêr! Ji xeynî zencîrên we tiştekî we yê wendakirinê tune! Hûn dikanin cîhanekê nu wergirin! Kadın ve erkek işçiler! Zincirlerinizden başka kaybedecek birşeyiniz Detaylı Emekçilerin Soyulmasına Hayır!
Yaşasın İşçilerin Uluslararası Mücadele Birliği işçi dayanışması Uluslararası İşçi Dayanışması Derneği Bülteni 15 Şubat 2012 No:47 Genel Sağlık Sigortası Adı Altında Emekçilerin Soyulmasına Hayır! İşçilerin, Detaylı Seçimler ve Parlamentonun Solu. Erkan Altun Yoldaş Ölümsüzdür! işçi demokrasisi. yaşasın. sosyalist
Seçimler ve Parlamentonun Solu AKP sınıra dayanmıştır ve bundan sonrasını eskiden olduğu gibi sürdüremeyecek durumdadır. Ekonomi, dış ilişkiler, siyasal ve toplumsal çelişkiler, toplam tablo AKP nin geriye Detaylı Çocuklara kıymayın efendiler
Öcalan Özgür Olmalıdır! KCK, Halkımız, Önderliğimizin Özgürlüğü Özgürlüğümüzdür diyerek her yerde serhildanlar geliştirmelidir çağrısı yaptı. olitika PSAVAŞSIZ VE SÖMÜRÜSÜZ BİR DÜNYA İÇİN (Sy:14 te) 16 Detaylı İşte Pahalı Devlet Budur. 4 te. AB-D Emperyalistlerinin hizmetkârıydı, devrimci düşmanıydı, vatan satıcıydı
Milletvekili ayrıcalıkları kaldırılsın H alkın Kurtuluş Partisi milletvekili ayrıcalıklarını, kaldırılması için Anayasa Mahkemesine başvurdu. HKP yaptığı başvuruda, milletvekillerine tanınan ayrıcalık Detaylı Suriye'yle savaş değil, dostluk istiyoruz
Ayın Konuğu: SGBP sözcüsü Kenan Öztürk Sivas ta yakan da, aklayan da aynı >> 8 Bekir Karayel: Emeğin kurtuluşuna adanmış bir yaşam >> 16 sayı 2 >> 11 halk gazetesi Kurucusu: Mustafa Suphi (1883-1921) 2.50 Detaylı Peki bu devrimi kim yaptı? Bizden size oy yok
Peki bu devrimi kim yaptı?» 14» 10 Sözümüz açık olsun Bizden size oy yok sosy li t sosyalist mokrasisi Amaçları ve vaatleri bizi daha azgın biçimde, daha fazla sömürmek olan, üstüne bir de bu sürgit sömürüyü Detaylı BÜTÜN ÜLKELERİN İŞÇİLERİ BİRLEŞİN! Aylık Siyasi Dergi Yıl 4 Sayı 42 Mayıs 2015 Fiyatı 2,5 TL / İletişim: info@sozveeylem.com
SÖZ ve EYLEM BÜTÜN ÜLKELERİN İŞÇİLERİ BİRLEŞİN! Aylık Siyasi Dergi Yıl 4 Sayı 42 Mayıs 2015 Fiyatı 2,5 TL / İletişim: info@sozveeylem.com Komünist Hareket ve 7 Haziran Komünist hareketin gerek seçimlere, Detaylı Kalmadı, sf. 26 ю Özelleş rmeler İçin Alan Temizliği Yapıldı, sf.28. ю Sendikamızdan, sf.7 ю İşyerlerimizden, sf.47 ю Basında Basın-İş, sf.
Basın-İş gündem Türkiye Basın, Yayın, Grafiker ve Ambalaj Sanayii İşçileri Sendikası Yayın Organı (yaz - 2012- Sayı: 41) ю 1 Mayıs Coşkuyla Kutlandı, sf.2 ю Havada Grev Yasağına Grevle Yanıt, sf.9 ю Memurlardan Detaylı D ü n y a n ı n b ü t ü n i ş ç i l e r i, b i r l e ş i n! DÜNYA DEVRIMI