Katherine Heigl & Josh Duhamel - Özel Röportaj
17 Aralık'ta vizyona girecek olan 'Başımıza Gelenler! / Life As We Know It' filminin başrol oyuncuları Katherine Heigl ve Josh Duhamel ile çok özel bir röportaj..
Sizce bu romantik komediyi özel kılan şey nedir?
JOSH DUHAMEL:Herkes bu tip filmlerin nasıl bir son ile bittiğini bilir. Bence bu filmi özel kılan şey içinde yatan hikaye. Gerçekten de bu. Yani hikayenin inandırıcı olup olmaması. Eğer hikaye inandırıcı ise ya da değilse durum değişirdi. Ben inandırcı olduğunu düşünüyorum. Çünki; film gerçekler üzerine oturtulmuş ve filmde ki insanın başına gelenler onları hayatınlarında önemli bir noktaya sürükleyen olaylar gerçek hayatta olan bir durum. Ve bu iki insan kontrolü ellerinde olmayan bir karar verme durumuyla karşı karşıya kalıyor.
KATHERINE HEIGL: Evet.
JD: Ve benim karakterim sanki “Yolun Sonu” durumu gibi. Yani biliyorsunuz tamam mı devam mı? Senin karakterin ise sanki kendisi bu durumu kontrol edecekmiş gibi hissediyor ancak yapamama ihtimalini fark ediyor. Doğru muyum?
Katherine Heigl & Josh Duhamel (Röportaj) | video.mynet.com
KH: Evet. Haklısın.
JD:Bizim bu filmde yapmaya çalıştığımız şey “Bu durumda sen olsan ne yapardın?” Evet, tam olarak bu “Ne yapardın?”. Şunu yapardın demek hem zor hem de kolay. Ama gerçekte böyle bir durumu düşünürsek cidden büyük bir sorumluluk. Özellikle bunu hazırlıcak bir 9 ayınız olmadığını düşünürsek.
KH:“ben bunu yapabilirdim”. Bunu halledebilirdim, yapabilirdim. Eğer bu benim başıma gelseydi, biraz daha güçlenir ve bunu yapabilirdim. Ve sen bunalmış, hazırlıksız ve…
JD: Güzel. “Ben ne düşünüyorum? Ben yapamazdım.”
KH:Evet. …ve sen kendine çok öfkelisin ve bütün bunlar seni bu duruma sokuyor. Fakat ben ondan (başımıza gelen şeyler’e atfen) hoşlanıyorum. O bütün bu duygulara sahip. Bütün bu hisler ve yaşanan anlar onda var.O her zaman parlak ve mükemmel değil. Sende biliyorsun her zaman doğru şeyleri yapıp doğruları söylemiyorlar ama deniyorlar. (karakterleri anlatmaya başladı) Onlar iyi insanlar, iyi kalpliler. Doğru olanı yapmaya çalışıyorlar. Bence eninde sonunda bunu başaracaklar. Bu konudaki ilginç olan şudur ki uzun süredir birbrini üzen bu iki insan birbirlerini lütuf olarak görmesiyle ilişkinin bitmesi ..
KH:Gerçekten, birbirlerinin en iyi taraflarını ortaya çıkartıyorlardı. Ve diğer kişi olmadan Sophie’yi sevmek hiç eğlenceli değil.. Biliyorsun bunu dimi?
KH:Bu bir ödüllendirme değil çünki senin bir çocuk için yaptıkların hakkında seninle aynı hislere sahip biriyle bu aşkı paylaşmak muhteşem. Bu gerçek bir hediye.
Sophie’yi tanımlayan üçüzler ile çalışmak nasıl bir tecrübe?
KH:Ben The Parents Trap’ın sıkı bir hayranıydım. Hatırlıyorum bir sene tanınmış ve gerçek üçüzler kullanmışlardı. Aynı kendi gençlik zamanlarında gibiydiler ve bu beni uçurmuştu. Tanınmış üçüzler olabileceğini hiç düşünmemiştim.
JD: Tanınan üçüzler…
KH: Bu kızlar tanınan üçüzlerdi. Bu sanki çılgın doğal bir meydana gelişti ve olağanüstüydü.
JD: Öyle. Ben onlarla ilk tanıştığım zamanı hatırlıyorum, sadece seni takip eden minik ördekler gibiydiler.
JD:Çünki, ben onlarla tanıştığımda daha yürümeyi yeni öğrenmişlerdi. Atlanta’ya onları daha küçükken görmek amacıyla birkaç hafta erken gitmiştim. Bizimle birlikteyken etrafımızda rahat hissetmelerini istiyorduk çünki. O (Naleigh’i evlat edinme sürecindeydi o zaman. “Selam” demekten daha iyi yapacak birşeyim yoktu. Ve ben herşekilde bu çocuklarla takılmayı sevdim, çünki bilmiyorum ama belki aynı duygusal zekaya sahiptik. Emin değilim. Fakat bu çocuklarla ciddi bir benzerliğim vardı. Ve biz bunu muhteşem kıldık. Bu çocuklarla birkaç ayınızı beraber geçiriyorsunuz ve onlarla bağlantılı olarak yetişiyorsunuz.Çok enteresandı çünki her birisi görüntülerindeki benzerliğin aksine tamamen farklı kişiliklere sahiplerdi, bunu onlarla beraber geçirdiğim ilk hafta anlamamıştım ve açıklaması çok zor.
KH:Eveet benim de zamanımı almıştı..
JD: Bunu farkettik ve işimiz artık çok daha kolaydı.mutlu bi çocuk sahnesine ihtiyacımız vardı çektik, ağlayan bir çocuk sahnesine ihtiyacımız vardı çektik. 2 tanesi uyurken bir bir tanesini alıp, doğru zamanda doğru çocuğu seçtiğimizi umarak, çekimi gerçekleştiriyorduk.
Yönetmen olarak Greg Berlanti ile çalışmak nasıldı peki?
JD:Çok iyi hazırlanmıştı. Çok samimiydi. Oldukça iyi bir yazar ve ne neütr filmlerden hoşlandığını, nasıl bir film yapmak istediğini gayet iyi biliyor.
JD:Bu bize çok yardımcı oldu çünki bir bilmiyorduk. Biz sete geldiğimizde hemen “evet, bu sahne hakkında şunları şunları düşünüyorum, elimizde bunlar bunlar var…” die açıklama yapması ve devamında bizden biri “evet, evet bu oldukça iyi bir fikir hoşuma gitti fakat elimizde olanlarla şöyle bir yol….” Şeklinde yaptığımız konuşmaların hepsini dinliyordu. Fikirleri gerçekten dinliyordu. Ancak kafasında aktörler için çok büyük(inanılmaz) gelecek şekilde gerekli sahnelerin bütün oyunlarına dair bir fikir hep vardı.
JD:“Bilmiyorum” demek çok rahatlatıcı biro lay. Nasıl olsa onun bir planı var.
KH: Evet her zaman için bi bitirici plan mevcut. Ve hiçbir zaman hikayenin ve trejedinin zor yanlarından kaçmıyor. Ayrıca bizim fikirlerimiz hususunda çok motive edici bir tutumu var. Herhangi bir işbirliği veya güçlendirme fikrine tamamen açık. Gerçekten çok fantastik biri. Yani demek istediğim onunla çalışmak çok fantastik fakat o bunu açıkça çok ciddiye alıyor ve filmi için oldukça hırslı. Onun bu tutumu zaman zaman size stress altına alıp huzursuz hissetmenize yol açabiliyor.