Ali ERALP – “Türkiye’nin Yüzde 10’luk Hain Kontenjanı Var…” | KEMALİSTLER
İnsanlık, bugünkü uygarlık düzeyine devrimcilerin ve değişimcilerin savaşımlarıyla yükselmiştir.
Rönesanslar, reformlar, Fransız ihtilalleri, Ekim devrimleri, dünya halklarının toplumsal yapılarında ve yaşantılarında çok büyük değişiklikler yapmıştır. Bu açıdan bakınca, Mustafa Kemal Atatürk ‘ün gerçekleştirdiği 1923 Devrimi de Türkiye Cumhuriyeti’ni öteki İslam ülkelerinden ayıran önemli bir sosyal değişim olarak karşımıza çıkmaktadır.
Ne var ki ilkçağlardan bu yana, toplumların aydınlanmasına ve ilerlemesine katkıda bulunan beyinler susturulmaya çalışılıyor. Örümcek kafalılar, “güneşi balçıkla sıvayabilmek” için ellerinden geleni artlarına koymuyorlar. Sokrates’ler, Platon’lar, Keppler’ler, Kopernik‘ler buluşlarıyla, görüşleriyle insanlarda değişim isteklerini kamçılayarak, kurulu düzene ve tanrıların buyruklarına ters düştükleri için nice zorluklarla, engellerle karşılaştılar. “Dünya dönüyor” diyen Galileo’ya dünyayı dar ettiler. Başına gelmeyen kalmadı.
Bu ihanet belgesinin yer aldığı gazetenin sahibi Ali Sami, ABDÜLHAMİT’İN YAVERİYDİ. Tarih sayfalarına adı “Hain Ali Sami” olarak geçti.
Bugün öve öve bitiremedikleri Abdülhamit’in yaveri…
O zamanlarda Batı hayranı, Avrupa sevdalısı o denli çok gazeteci, sanatçı, yazar, Mütareke Basını, devlet adamı, dinci takımı vardı ki, saymakla bitmez. Amerikan mandacılığını savunan Halide Edip Adıvar, daha sonraları, “Başarıya ondan başka inanan yoktu” diyerek ihanet ortamını ve Atatürk‘ün kararlı tavrını açıklamak zorunda kalmıştı.
Gerçekten de “o günlerde böyle düşünen” , yani tam bağımsız bir Türkiye için savaşım veren “tek adam” oydu. Atatürk bir yandan Erzurum Kongresi ile uğraşırken, bir yandan da Halide Edip, Bekir Sami, Kara Vasıf Bey gibi kararsız, mandacı kişileri “inandırma yöntemi”yle ulusal direnişe kazanmaya çalışıyordu.
Bu arada İstanbul hükümeti de boş durmuyor, Mustafa Kemal’i engelleyebilmek için her çareye başvuruyordu. Bu işbirlikçi hükümetin tek politik seçeneği ise “Fransa, İtalya, İngiltere gibi büyük devletleri gücendirmemek, onlarla dostça ilişkiler kurup iyi geçinmek”ti.
Ekim 1919’da “Kahrolsun işgal” diye slogan atan halka, Harbiye Nazırı Camal Paşa şunları söylüyordu: “İstanbul hükümeti, tutumunda ve yürütümünde yasanın gereklerini kollamak, yabancılara karşı daha konukseverce ve ılımlıca davranmak zorundadır.”
Bu konuşmaya Atatürk şöyle yanıt vermişti: “Baylar, Rıza Paşa Hükümeti ve o hükümete Harbiye Nazırı olan kişi, sevgili yurdumuza giren, süngülerini ulusun can evine saplayan yabancıları konuk sayıyor ve ılımlıca davranmakta zorunluluk görüyor. Bu ne düşüncedir, bu ne kafadır?”
Oysa Cemal Paşa‘nın “konuk” saydığı ve “konukseverce” davranılmasını istediği İngiltere, halkın direnme gücünü kırabilmek için, kendisine bağlı birtakım mandacı “sivil toplum örgütleri(!)” kurdurmuştu. Bu örgütlerin başında “İngiliz Muhipler Cemiyeti” (İngiliz Dostluk Derneği), bugünkü PKK’nın atası, babası Teali-i İslam, Kürt Teali Cemiyeti geliyordu. Mustafa Kemal, 26 Şubat 1920’de Kazım Karabekir ‘e yazdığı bir mektupta bu konuda şunları söylüyordu: “İrtica hareketinin teşvikçisi İngilizler olup, merkez dimağı da (beyni) İstanbul’dadır.”
Peki, bugünkü “teslimiyetçiliğin, ihanetin, irtica hareketlerinin, ılımlı İslam yönlendirmesi”nin arkasında kimler var acaba; Atatürk’ün deyişiyle “merkez dimağı” nerededir?
Bu konuyu uzun uzun araştırmaya, incelemeye hiç gerek yok. Her şey gözümüzün önünde gerçekleşiyor çünkü.
“Bizler Amerika olarak içimizdeki vatan hainlerini çabuk öldürürüz, dünyanın birçok ülkesindeki vatan hainlerini ise kahraman yaparız, ülkelerinde önemli yerlere getiririz…”
Bugünkü medya ise yukarıda sözünü ettiğimiz “Mütareke Basını ve mütareke yazarları”ndan daha çok ihanet bataklığına saplanmış durumdadır. Mütareke Basını onların yanında yunmuş arınmış, sütten çıkmış ak kaşığa benzer… Para, mal mülk hırsı gözlerini bürümüş. Yarattıkları ihanet dünyasında gönüllü hainliğe soyunmuşlar.
Ağababaları ile birlikte Cumhuriyeti, devrimleri, Ulusal Kurtuluş Savaşını kötülemek, halkın gözünden düşürmek, şeriat devletine zemin hazırlayabilmek için ellerinden gelen çabayı gösteriyorlar…
Önceki İçerikTünay SÜER – Hiç kimse Atatürk olamaz…
Sonraki İçerikCHP’DEN REŞAT PETEK’E TEPKİ
BEHÇET OKTAY CİNAYETİNDE FETÖ İZİ