Biranda anne oldu: Mayıs 2011
Deniz'le ilk ev dışı konaklamamız kendisi 4,5 aylıkken 1 geceliğine bir otelde oldu. Benim eğitimim olduğu için İstanbul içi bir oteldi, tam yolculuk sayılmazdı, ama yine de bir hazırlık gerektiriyordu. O gün bugündür geziyoruz Deniz'le...kaplumbağa misali, evimiz sırtımızda. Bu yazıyı da tatil dönemi öncesi faydası olur diyerek bebek ve çocuklara yönelik küçük seyahat ipuçları kaydetmek amacıyla yazayım dedim. Kaydetmek diyorum, kendime de akıl defteri kıvamında kullanabilirim tabii:).
* Siz rahatsanız onlar da rahat oluyor. O yüzden sakin olun. Ön hazırlık - hem fiziksel hem ruhsal - önemli. Ama her zaman beklemediğiniz şeylerle de karşılaşabilirsiniz. Uçak gecikebilir, araba tutabilir, pişik olabilir, canı sıkılabilir, uyku düzeni bozulabilir, yemek düzeni hepten sapıtabilir. Ama hepsi geçer. Hepsinin bir çaresi var. En kötü 3-4 gün daha az yemek yer, daha az uyur, daha çok azar, sonra eve gelince telafi edersiniz. Unutmayın, göçebelik bizim genlerimizde var ve bizim yavrular aslında gezme görmeye pek meyilli:).
* Tatile gideceğiniz yerin bebek/çocuk dostu olmasına özen gösterin. Avrupa ülkelerinin çoğunda bizimkinden çok daha uygun ortamlar var. Yazlık yerlerde ise mümkünse denize sıfır yerleri, mutfağına girip yemek pişirebileceğiniz mekanları tercih ederseniz hiç endişelenmenize gerek kalmaz! Benim 2 yıldır yaz tatilindeki en büyük avantajım (babaannedede yazlığında değilsek) Selimiye'de, her türlü nazımızı çeken, hastalandığımızda bize çorba pişiren, evden pişik kremi getirip süren insanların işlettiği bir mekanda kalmamız. Gerçi iş amaçlı kaldığımız yerler de oldu, ama oralarda da tüm medeni (ve de ebeveynlik) cesaretinizle kimseye eyvallahınız olmadan işini halledebiliyorsunuz aslında!:))
* Arabayla seyahat ediyorsanız bagajı istediğiniz kadar doldurabilirsiniz. Ama uçakla ya da otobüsle seyahat için biraz daha optimal bir düzen oturtmanız gerekiyor. Yoldan ya da gittiğiniz yerden de pek çok şeyi temin edebilirsiniz. Emziriyorsanız en kolayı, ama biberon vs gerekiyorsa ve sterilizatörünüzü taşımak istemiyorsanız, her yerde bulabileceğiniz bir su ısıtıcısını (bildiğiniz kettle) sterilizasyon için kullanabilirsiniz.
* Her yerde yazıyor zaten ama gerçekten tecrübe edip faydasını gördüğüm için söyleyeyim: uçakla gidiyorsanız, kalkarken ve inerken yutkunmasını sağlamanız kritik. Emzirmiyorsanız da emzik verebilir, su verebilir, ya da birşeyler çiğnemesini sağlayabilirsiniz.
* Biz 1-2 yaş arası seyahatlerde süt ve yoğurdu evden taşıdık. Süt için Pınar Organik'i 200 ml'liklerini, yoğurt olarak da Sütaş Babymix kullandık. Ev yapımı ürünlere alışık da olsa, bunlar en azından seyahat boyunca sizi idare edecektir.
* Kavanoz mamalar gerçekten en en en son seçenek. Ama yağını etini bilmediğiniz bir yere gidiyorsanız özellikle katı gıdayla ilk tanıştığı zamanda tercih edebilirsiniz. Biz 6,5 aylıkken Londra'ya gittiğimizde, doktorumuzun da uyarısıyla oradaki mamaların çok yağlı ve hatta tuzlu olacağını da öngörerek, yanımızda Hipp Havuç püresinden götürmüştük bolca. Evet Deniz 3-4 gün kadar tüm sebze öğünlerinde o havuçtan yemişti ama, neticede kısa bir zaman diye çok da kasmamıştık! Diğer öğünlerde meyve püresi ve anne sütü tercih ettiği için (!) zaten sorun olmamıştı.
* Bez her yerde var. Dolayısıyla yedek beze çok da gerek yok. Ama illa alacaksanız, paketinden çıkarıp valizin çeşitli yerlerine tampon yapma amaçlı da kullanabilirsiniz, çok yer kazandırıyor.
* İlaçları, kremleri, vs söylemiyorum bile:). Onu herkes düşünür. Ama önden liste yapmakta fayda var.
* Deniz kenarında ilk sene duşumuzda litrelik şaşalları tercih etmiştik:). 1 ya da 1,5 litrelik suyu azıcık kuma gömdünüz mü ılık oluyor ve denizden sonra gerçekten ideal duş imkanı yaratmış oluyorsunuz! Böylece duş için her seferinde iç mekana taşınmanıza da gerek kalmıyor:).
* Arabayla gidiyorsanız 1 saatte bir mola vermekte fayda oluyor. Yoksa hem size hem ona çok işkence olabilir. Ayrıca arkadaşları çok az giydirmekte, mümkünse altına bir tülbent sermekte (havlu örtülere güvenmeyin, en iyisi tülbent) ve mutlaka güneş kremini evden çıkmadan yarım saat önce sürmekte fayda var.
* Hem bebekken hem de daha büyüdüğünde kaka düzeni, vs değişebiliyor. Normaldir. Kendinizi düşünün, yeterli. Üzülmeyin yani:).
* İstediğiniz gibi gece hayatı da yaşayabilmek için işin sırrı rahat bir pusette! Doğru puset kullanımıyla siz iskelede rakı ya da şarabınızı yudumlarken küçük arkadaşınızın uykuya başlamasını sağlayabilirsiniz. Hem de mis gibi püfür püfür havada. Pusette yatmasına kıyamıyorsanız kucakta uyutup şezlonga almayı da deneyebilirsiniz (tabii güvenliğine dikkat ederek). Demem o ki, erkenden yatmanıza gerek yok, açık havada uyumasından daha güzel ne olabilir?
* Hem bebekle, hem de daha büyük çocuklarla özellikle araba yolculuğunu daha çekici kılmak için müzik repertuarınızı önden hazırlayın. Repertuar derken hem çalınacak hem söylenecek şarkılardan bahsediyorum, dikkat ediniz!!!:) Bizim açımızdan 2 senedir Music Together cd'leri gerçek kurtarıcı, ama - Yapıncak'ın deyimiyle- onun da matematiğini hazırlamakta fayda var (hareketliler ne zaman çalınacak, uyku ve dinlenme şarkıları hangi aşamada devreye girecek, vb.)
* Son olarak, seyahatinizde karşılaşacağınız tüm kurum ve kuruluşlara bebekli/çocuklu olduğunuzu mutlaka önceden belirtin. Uçakta uygun yerde oturmanız, araba kiralarsanız bebek koltuğu sağlamanız, otelde motelde bebek yatağı edinmeniz için bu arkadaşları önden bilgilendirmek çok mühim!
* Şimdilik bu kategoride (2 yaş sonrası) daha kısıtlı bir tecrübemiz olmasına rağmen, gördük ki işin rengi başka boyuta geçti. Artık konu yediği içtiği değil, eğlencesi, gezmesi, yorulması, talepleri, tercihleri etrafında dönüyor.
* Uçakta artık bir yeri olduğu için Deniz çok mutlu oldu. Giderken öğle yemeği saatine denk geldiği için önce yemeğini yedi, sonra da 1 saat uyudu. Tabii o 1 saatlik uyku ona tüm gün için yetmediğinden akşam azıcık sapıttı ama idare etti:). Dönüşte ise tam öğle uykusu saatine denk getirdiğimizden bindiği an uyudu, inerken uyandı.
* Avrupa tatilinde en büyük dert sulu yemek bulamamak. Biz bir akşam çocuklu bir arkadaşlarımızın evinde, bir akşam da bir Pakistan lokantasında yiyerek tencere yemeği imkanı da bulduk. Diğer öğle ve akşamlar tabii pizza, makarna, şnitzel gibi Deniz için "müthüş" yiyeceklerle geçti. Ez cümle, özellikle sabah kahvaltısı ve ara öğünler daha sağlıklı menüler için kritik oluyor. Ara öğünler de kuru ve yaş meyve, fındık, ceviz, e arada asçık da gofret, kek ve dondurmayla bitti gitti.
* Şimdi bu 2-2,5 yaş arası arkadaşlar her gördüklerini "bunu da evimize götürelim" şeklinde isteyebiliyorlar. Kanmamak gerek. 2 dk sonra unutuyorlar. Seyahatle çok alakası yok ama, gittiğiniz kadar valizle dönmeniz için kritik olabilir diye söyleyeyim dedim:).
* Bebekten çocuğa dönünce artık çanta kıvamından çıkan Deniz'in bir takım aktivite tercihleri de oldu. Mesela tatilimizin epey bir kısmını otelin arka sokağındaki mahalle arası parkında geçirdik. Ama olsundu, ülkemizdeki park kıtlığını (parkın zemini kum ve ağaç kabuklarıyla kaplıydı) düşünecek olursak bu da bir nevi tatil diyerek laf etmedik. Onun dışında önden gittiğiniz yerde çocukla yapılabilecek aktiviteleri belirleyip bir plan yapmak da faydalı oluyor.
* Bi de büyüdükçe kıyafet ihtiyacı azalır demeyin, aksine artıyor! Her yere giriyor çıkıyor ve çok çok çok kirleniyorlar. O yüzden yedekli gitmekte fayda var. Minicik kıyafetler, yer kaplamıyor zaten:). (Örneğin Viyana'nın son akşamında kanal kıyısındaki beach club'a (evet evet yanlış duymadınız) giderken her tarafın kum olduğunu bilmiyorduk...buna en çok sevinen Deniz oldu, baştan aşağıya kum doldu...herşeye hazırlıklı olmak lazım).
İşte böyle. Çok uzun bir yazı oldu farkındayım. İkiye bölsem mi diye düşündüm ama böyle kalsın bakalım. Fotolar da feysbukta zaten, burayı bir de öyle uzatmayayım. Özellikle yeni anneler babalar ya da henüz çok seyahat tecrübesi olmamış aileler, sabrınız olur, okursanız faydasını görürsünüz diye umuyorum:).
Gönderen Biranda zaman: 05:00 2 yorum:
Etiketler: bebekle seyahatat, çocukla seyah, seyahat
Sarin'in kızı olmak - Deniz'in annesi olmak
Anneler gününe 2 gün kaldı.
Öyleyse bir Sarin (annem) post'unun zamanı gelmiş demektir.
Sarin'in kızı olmak ne demekti derseniz, heralde en en en başta çok eğlenmek demekti! Yaşayanlar bilir, bizim Kalamış'taki evde anahtar kapının üstünde dururdu her daim, isteyen kapıyı açıp "Sarin abla"ya gelirdi. Evden insan, kahkaha, sohbet, çoluk çocuk, curcuna eksik olmazdı. Mutlaka fazladan yemek pişerdi, gelen mutlaka ağırlanırdı. Yemek yoksa da Sarin zaten sokardı insanları mutfağa, kendin pişir kendin ye durumu olurdu. Kimse alınmaz gocunmazdı. Orası, öyle bir evdi.
Büyük sorumluluktu Sarin'le yaşamak; bir kere hiçbirşeyden şikayet edemezdiniz. Kadın 27 yaşında MS'e yakalanmış da gıkı çıkmamış, size mi düştü şikayetçi olmak! Herşeyin bir çözümü vardı, yoktuysa da herşey insanlar içindi. Arkadaşlarınızla konuşurdunuz, kendi kendinize konuşurdunuz, ağlardınız sızlanırdınız ama öyle ya da böyle çözerdiniz derdinizi. Şikayeti olanlara Sarin'in kapısı hep açıktı - ama çözümü de yanında getirmek kaydıyla. Ağlaklığa tahammül yoktu yani:)) Kendisi İstiklal Marşı okunsa ağlayan nesildendi, ama o sayılmazdı!
Her işini kendi yapan çocuk en süper çocuktu Sarin için. Çocuk dediğine düdük kadarken okuma yazma, yabancı dil filan öğretilecek ki kendini çabuk kurtarsın!:)))) Çocuk dediğin hem büyümüş de küçülmüş olmayacak, ama hem de kendi kendine yetmeyi çabuk öğrenecek. Dersini de çalışacak, sporunu da yapacak, geyiğini de eksik etmeyecek. Çocuk gibi çocuk olacak, ama sorumluluklarını bilecek, yeri geldiğinde itirazını da yapacak. Yılmayacak ama yıldırmayacak.
Sarin'in kızı olmak Deniz'in annesi olmaya hazırlamış meğerse beni, yaşarken pek anlamamıştım. Her normal genç kız gibi "büyüyünce anneme benzemeyeceğim" diye yeminler de etmiştim, ne salakmışım. Meğerse Sarin'in kızı olmak Deniz'in annesi olmak için ne faydalı bir hazırlıkmış, şimdi farkediyorum. Bazen Deniz'le konuşurken annemi duyuyor gibi oluyorum, bir dinliyorum ki kendi sesim! Ona göre biraz daha sakinim, biraz daha sabırlıyım (eh, baba etkisi!), ama çok benziyorum işte.
Anneler günün şimdiden kutlu olsun Nonna Sarin...Pazar günü bahçene geleceğiz.
Gönderen Biranda zaman: 07:10 1 yorum: