1775-1779 Osmanlı-İran Savaşı şiirleri - 1775-1779 Osmanlı-İran ...
Major arcano on beş
Okuduğunuz yazı 8.2.2007 tarihinde günün yazısı olarak seçilmiştir.
'Savrulur major arcano on beş karanlığına, esen ıslak rüzgarla.''
Küsmüştü, sadece kendisine...
Gecenin bu saati boşalmış olan şehrin sokaklarında, az önce yağan yağmurun bıraktığı birikintilere basmaktan sakınarak, kısa beyaz montunun tüylü kapşonunu çektiği başını aşağıya eğmiş, ıslak kaldırımlardan yansıyan şehrin renkli ışıklarının oynaşmasına hayran, son zamanlarda diline dolanan o şarkıyı hafifçe fısıldar gibi söyleyerek, hızlı adımlarla, ayakkabılarını ne kadar sevdiğini düşünerekten yürüyordu. Gideceği yer, ara vermiş olduğu ihanetlerinin yeniden başlangıç yuvası olacaktı. Madem ruhu onu istemiyordu, o halde herkesle paylaşa bilirdi bu bedeni. Hiçbir anlamı yoktu nasılsa, O olmadan, yürüyen bir cesetten farksız idi.
'Zombi gibiyim, mezarımdan kaçtım geliyorum verdiklerinizle beslenmeye'' derken, ölü bırakacağı bedenleri ve yarınlar için saçılacak tohumları ezerken alacağı hazzı düşündü, eskisi gibi.
Kızgındı, sadece kendisine...
Kabul edemiyordu bir türlü. Ruhu uçup gitmiş, terk etmişti onu. Hem de kim için?
Koskoca bir boşluk yankılanıyordu içinde. Değer miydi bu çektirdiğine? Bir rüzgarla savrulacak kadar mı güçsüzdü? İnanamıyordu. Onca kopan fırtınayı, kasırgayı, deli lodosları sadece uzaktan seyretmekle yetinen sen; git, ufak bir esintide kaybet en değerli kartını.
Diz çöktün güzelim, uyan artık!
Kime, neye ihanetin?
Anlatamadıktan, gözünün içine sokamadıktan sonra tadı mı var?
Bunca yıl kullandığın bu değerli silahının namlusu sana çevrilip ateşlenildi. Nasıl? Umduğun kadar acıtıyor muymuş insanın canını? Hani şu anlatırken, kahkahalarınla süslediğin umursamazlık.
En yakının vurdu seni. Can dediğin.
O çok iyi bildiği evin önünden geçmek için o karanlık sokağa girmemiş, ona ait arabayı gördüğü zaman dizlerinin bağı çözülmemiş, penceresindeki perdelerden sızan ışığa, belki bir anlık gölgesi düşer umudu ile bakmak için durmasaydı.. Keşke..
Biliyordu, orada idi. Boş bir bedene vermişti ruhunu.
Savurdu saçlarını, yaladı geçti küskün yüzünü ıslak bir rüzgar, girerken karanlık sokağa, dilinden yine o kaderi gibi dizeler döküldü:
Keşke demek içinse vakit daima geçti!
Zeynep Tavukçu 6/2/7
Kayıt Tarihi:7 Şubat 2007 Çarşamba 00:03:50
MAJOR ARCANO ON BEŞ YAZISI'NA YORUM YAP
"Major arcano on beş" başlıklı yazı ile ilgili
8 Şubat 2007 Perşembe 20:55:44
Dün okumuştum, bugün burda gördüm hiç şaşırmadım.
Zeynep hanım çok güçlü bir hayalgücüne sahip, bu da güzel bir dil ve harika imgelerle birleşince harika yazılar çıkıyor ortaya, tabi bu saydığım özellikler yapısı itibarıyla şiirlerinde daha fazla ortaya çıkıyor.
8 Şubat 2007 Perşembe 17:30:16
Kutlarım .Başarılarının devamını dilerim .
8 Şubat 2007 Perşembe 13:42:56
unutmadan kurdele çok yakışmış ve yazmak da çok yakışıyor...
Günün yazısını ve cevher yürği kutlarım...
8 Şubat 2007 Perşembe 13:40:53
Tebrik ettim ve şiirleriniz kadar güzel ve harika olmuş, artık yazılarınızı bekler olacağız...
8 Şubat 2007 Perşembe 13:36:05
tebrik etmemek elde değil, deli deliden üstündür :)
madem herkes roman olmalı diyor, kurgusunu değiştirip roman yazmaya başlamalı :)
ayrı bir tatla okuyacağım kesin :)
kolay gelsin, uzun süre okunması dileğiyle :)
8 Şubat 2007 Perşembe 03:13:31
8 Şubat 2007 Perşembe 00:09:44
bende buraya takıldım doğrusu...
ateş yutmak gibi bişey...
umarım demek zorunda kalmaz kimse...
düz yazılarda da başarılısın...
7 Şubat 2007 Çarşamba 22:15:18
sevgili karya o kadar güzel yorumlamış ki
sanki yüzlerce sayfalık
bir roman saklı arkasında bu yazının...
ve ek olarak bu kısa yazının içine yüzlerce
yoğunlukta duygular saklı...
bu duygu yoğunluğu sende
bir define gibi saklı...
hiç yabancı değil bu
7 Şubat 2007 Çarşamba 15:46:22
sen düzyaziyami gecsen artik
7 Şubat 2007 Çarşamba 12:18:11
' Açtıkları yarada canlarını bıraktılar .'
Filozofun silahı her zaman doludur . O haketmeyene namlusunun ucunu bile parlatmaz .
7 Şubat 2007 Çarşamba 08:52:47
Evet böyle güçlü bir başlangıcın devamı kesinlikle gelmeli...
Bunu bir okuyucu ricası olarak alın lütfen,tıpkı diğer okuyan arkadaşlarım gibi...
"Keşke edemek için vakit daima geçti..."
7 Şubat 2007 Çarşamba 01:03:17
Karyaya katılmamak elde değil uzun ve güzel bir romanın ilk sayfaları gibi, tebrikler...
7 Şubat 2007 Çarşamba 01:00:42
"Bunca yıl kullandığın bu değerli silahının namlusu sana çevrilip ateşlenildi. Nasıl? Umduğun kadar acıtıyor muymuş insanın canını? Hani şu anlatırken, kahkahalarınla süslediğin umursamazlık.
En yakının vurdu seni. Can dediğin. "
AKICI VE MÜTHİŞ BİR ANLATIM..
"Keşke demek içinse vakit daima geçti! "
İYİKİ'LERİN BELKİ'LERİNDEN FAZLA OLSUN DOSTUM...
7 Şubat 2007 Çarşamba 00:21:08
ustaca tasvirler ggüçlü bir kurgu
sıkı bir romanın ilk sayfasını okudum sanki
Bu şarkı sana deniz.. Zeynep Tavukçu