Van’da kutu Maltepe’yi kaldırabilirsiniz…
Türkiye’nin her bir yerinde gelenek ve görenekleri farklıdır. Van’ın gelenekleri ise bir daha farklı. Farklının farklısı olur mu derseniz, olur? Van’a gittiniz mi tanıdığınız herkese haber edeceksiniz. Van küçük, siz haberdar etmez iseniz ve onlar sizin Van’da olduğunuzu öğrenirlerse o zaman yaygara kopar işte. Geçtiğimiz hafta kaybettiğimiz Aziz Aykaç işte bu geleneği bana öğreten kişi.
Birkaç ay önce Akhtamar kilisesindeki ayin öncesinde Dört dilli gazete çıkartma cesaretini gösteren Van Times gazetesinin sahibi ve “evlerimizin kapılarını Ermenilere açıyoruz” kampanyasını başlatan Aziz Aykaç artık aramızda değil.
Uzun süre basında mücadele vermişti Aziz Aktaş. Bögledeki en deneyimli muhabirlerden ve analistlerden biriydi. Valilikten Ticaret odasına kadar herkesi tanır, sever ve sayardı. Karşısındakiler de onu. İşte bu yolda geçtiğimiz yıl yaz aylarında ilk temellerini attık Van’da kendisi yerel ama ruhu uluslararsı bir gazetenin Akhtamar ayini öncesinde Ermenice yayın yapması için ilk taşları.
Bol bol kaçak çay içtik Şehrivan gazetesinin ofisinde. Ve bir yıl boyunca da sıkça görüştük. Kah o tedavisi için İstanbul ve Ankara’ya geldi görüştük, kah ben Van’a gittim görüştük. Bir gün geldi ofise girdiğimde kalktı ve masasınını bana bıraktı. Yurtdışıdan kendisiyle Ermenice gazete için röportaj yapmaya gelenlere ise şunu söyledi: “Gazetenin sahibi işte bu arkadaş”.
Bir yerel gazetenin sahibi atanmak beni ancak bu kadar onurlandırabilirdi. Dert sahibi olmak değil Vanlı ve Şehrivan Gazetesi’ndeki her bir çalışanın bu denli güvenebileceği yakın bir arkadaşı olabilmekti.
Ofisine ilk gittiğimde el sıkışıp tanıştıktan sonra bana hikayesini anlatmıştı Aykaç. Birini söndürmeden diğer sigarayı yakıyordu. Maltepe sigarası ve gazetecilik bağımlılığı olduğu iki şeydi. Ezelden beri Maltepe sigarası içiyordu. Ama box (kutu). Tekel bir dönem Maltepe sigarasının Van’a dağıtımını durdurmuş. Sebebi yok. Dağıtımı yeniden başlatmak için Aykaç’ın yapmadığı kalmamış. “Gazeteye yazdım. Tekel Müdürüne kadar çıktım” diyordu bana anlatırken hikayesini. Hiç durmadan bölgedeki deneyimlerini ve halkların kardeş olabilmesi için neler yapılabileceği üzerine yürüttüğü fikirleri benle paylaşıp sosyal bir dayanak arıyordu kendine. Umutlanmak için. Birlikte umutlandık geçtiğimiz yıl. Şehrivan’ın samimi ve cesur ekibi ve Pakrat ahparikin desteğiyle Van’da yüz yıl sonra Ermenice bir gazete çıkardık Van Times ile birlikte. Hiçbir ulusal basın kuruluşunun cesaret edemediğine o cesaret etti. Ve yerel medyanın önemini bir kez daha gösterdi.
15 Nisan 2011 15 Nisan 2011 arisnalci
“Van’da kutu Maltepe’yi kaldırabilirsiniz…” üzerine bir yorum
İsmail Özlü dedi ki:
04 Mayıs 2011, 6:27 pm
Kendisi Hürmet edilecek bir kişilik Örnek Alınabilecak bir İdol idi, Van büyük bir İnsanı yitirdi, Kendilerine Allahtan Rahmet Yakınlarına Baş Sağlığı Diliyorum.
Sonraki Sıradaki Yazı: Gayrımüslim adaylara ne oldu?