DOSTLUK: SİZİN GİBİLER GELMESİN...
Pazar günü yiğenimle birlikte Profilo Kültür Merkezinde oynanan TiyatroKare'nin ''Aşka 103 Adım'' oyununa gittik.Güzeldi,İkimizinde hoşuna gitti.Yalnız telefon işine bir çözüm bulmak lazım.Oyun başlamadan önce iki-üç kere kasetten sesli uyarı yapıldığı halde telefonunu kapatmaya unutanlar var.Birinci Bölümde 9-10 kişinin telefonu çaldı.Biz de dahil olmak üzere seyirciler homurdandı.İkinci Bölümde ise bizim sıramızda oturan bir kişinin titreşimde olan telofonu inledi durdu.Hemen arkasından bir başkasının telofonu çalmaya başladı.O kadar uzun çaldı ki 'telofonunu kapatsana' şeklinde benzer cümleler telofon zilinin çaldığı tarafa doğru çoğalmaya başladı.En nihayet telefon sustuğunda da Suna Keskin'in dönüp 'bitti mi?' demesi hoştu.Böylesine büyük sanatçı,hanımefendi söylemiyle o kişinin yerin dibine girmesine neden olmuştur diye düşünüyorum.Bence o kişi,her şeyi hak etmişti.Sanatçı inceliğiyle güzel bir azarlamaydı.
Tiyatroda bir koltuğun bile boş olmasını istemeyen,üzülen ben,bu kişilerin gelmesini istemiyorum.Oyuna odaklanmışken,sizi oyunun içinden alıp çıkarıyor.Seyirci için berbat bir durum.Oyuncular açısından da hoş bir durum olmasa gerek.
Teknolojiyi son noktasına kadar kullanmayı seven insanoğlu,tiyatroya girince uyarılara rağmen telefonu kapatmayı ya da sessize almayı düşünemiyor.Bakıyorsun herkesin elinde akıllı telefonlardan var.Kişinin kendiside taşıdığı alet kadar gelişmiş olması gerekmiyor mu?
Gönderen Mahmutun güncesi zaman: 18:28
Bir çok telefon, kullanıcısından daha akıllı ve duyarlı Mahmut :)
10 Mart 2013 00:10
10 Mart 2013 06:40