Bütün bir günü hiç sıkılmadan hibe edebileceğiniz ve hatta sinekler sizi haşat etse de gittiğinize pişman olmayacağınız bir botanik bahçesi.
Böyle yazıyı bitirmişim gibi oldu ama Batum'daki son durağım Gonio Kalesi'ni de anlatarak rekor sayıdaki Batum anlatısına son vermek niyetindeyim.
Gonio Kalesi Çoruh Nehri ağzında kurulmuş, çağının önemli bir ticaret merkezi. İlk ortaya çıkışı Roma dönemine kadar uzanıyor. Roma İmparatorluğu'nun tarih sahnesinden çekilmesiyle de Doğu Romalılar'ın yani Bizans'ın ve akabinde de Ayastefasnos'a kadar da Osmanlı himayesinde kalmış bir kale. Gonio zamana karşı kendini oldukça iyi korumuş durumda. Burçları, den danları, kanalizasyon sistemi, neredeyse her bir şeyi yerli yerinde. Kalede arkeolojik çalışma halen devam ediyor ama burayı özel kılan en önemli etken Aziz Matta. Evet, İsa'nın on iki havarisinden biri olan Matta'dan söz ediyorum. Hatta Yeni Ahit'teki dört İncil'den ilkinin de yazarı oluyor kendileri.
İnanışa göre Havari Matta, İsa'nın öğretisini yaymaya uğraşırken bu topraklara kadar geliyor. Ecel de kendisini Gonio Kalesi'nde yakalıyor ve bu kutsal beden kaleye defnediliyor. Kısacası rivayet odur ki Havari Matta'nın fani bedeni bu kale içinde bir yerde gömülü. Bu tabi Gürcü arkeologlar tarafından kesin bilgi olarak lanse ediliyor. Ve ciddi biçimde parlatılıp servis ediliyor. Dolayısıyla birçok Hıristiyan için burası da bir haç rotası oluyor. Nitekim yılın belli dönemlerinde burada dünyanın farklı noktalarından gelen din adamları buluşup ayin yapıyor. Tabi inançlı Hıristiyanlar da hacı olmak için üşenmeyip buralara kadar geliyorlar. Aziz Matta'nın kutsal kişiliği yalnızca Hıristiyanlar'ı değil Batum'u ziyaret eden her dinden insanı da bir araya getiriyor. Kalenin içindeki büyük kuyuya yakın kocaman bir ağaç dilek ağacı olma görevini üstlenmiş. Neredeyse her yaprağı Aziz Matta'ya yollanmak üzere dileklerle doldurulmuş. Dilek ağacına yaklaşıp ben de bir dilekte bulunmayı ihmal etmiyorum elbette. Ayrıca ağacın üstünde çok fazla biniş kartı olması dikkatimden kaçmıyor. Birazcık inceleyince dilek ağacının ciddi ciddi Türkiye için mesai yaptığını anlıyorum.
Ee ne diyordu Bulutsuzluk Özlemi "Bir umuttu yaşatan insanı"...
Böyle hem tarihi, hem kutsal, hem de umut vaadeden bir yer Gonio Kalesi. Benim Batum'dan ayrılmadan önce ziyaret ettiğim son alan olarak kayıtlara geçiyor zihnimde.
"Aşkın ve Mucizenin Şehri Batum" bir gün yeniden buluşacağız, sen çok değişmiş olacaksın ve mutlaka ben de...
*Batumlu yazıların tamamını okumak için tık tık:
Gönderen Asli Bora zaman: Pazartesi, Ocak 16, 2017
Etiketler: Batum, gezi, Gürcistan, Karadeniz, keşif rotası, Komünizm, seyahat, tatil
şeyda nur Dincer 16 Ocak 2017 10:20
Cok guzel yerler👍
Asli Bora 21 Ocak 2017 01:48
Güray Oğul 16 Ocak 2017 11:04
Cok güzel bir yazı olmuş, bana da beklerm
Asli Bora 21 Ocak 2017 01:51
Zeugma 16 Ocak 2017 12:59
Profesyonel bir anlatım profesyonel fotoğraflarla birleşince olağanüstü bir seri çıkmış ortaya. Muhteşem bir Batum kılavuzu aynı zamanda. Okumak başlıbaşına bir keyifti.
Ellerine, emeğine sağlık sevgili Aslı. Sevgiler ✨❤️
Asli Bora 21 Ocak 2017 01:49
Benden de çok sevgiler, çok teşekkür ederim, bunları duymak da benim için keyif.
Abdullah ÖZER 20 Ocak 2017 08:31
Batuma bir çok arkadaşım gitti ama hiç biri bu kadar güzel anlatmamıştı. Hep ucuz olduğundan bahsettiler o kadar.
Ra Selin 7 Haziran 2017 18:45
ağaç resmen büyüledi beni!
Mehmet Kıran 17 Ocak 2018 17:24
Kaleminize yüreğinize sağlık..2015 de gidip aşık olduğum şehir..şu an ise oraya yerleşiyorum :)