Sırlanmış Mektuplar - Edebiyat
28.09.2015 - Misafir Köşesi
Ayşe Daştan Çıtak yazdı...
Çok eski zamanlardan kalan bir anı gibi dursa da mektup kavramı hafızalarda daha on yıl öncesine kadar içimizi pır pır ettiren bir haber bir nefesti sevdiklerimizden. Zamana yenilen ama yenilenemeyen zanaat erbapları gibi, mektuplar da nostaljik bir hatıraya dönüştü yaşamış olduğumuz hızlı iletişim çağında. Mektup için birikmiş hasretler olmalıydı heybemizde, söylenmemiş cümleler, şarkılar ve şiirler… Oysa şimdi bir tuş kadar yakın herkes birbirine.
‘’Sır Mektupları’’ Tokat sınırları içerisinde bir akşam ezanının gölgesinde zarflarını açıyor şimdi bana. Zamanın ve mekânın yakıştığı bu olsa gerek deyip özenle dokunuyoruz satırlara.
Recep Garip ‘’Sır Mektupları’’ nda hayata ilk bakışın ve ilk gülümseyişin şiiri olan anne ile hasbihalin ve hatıraların tatlı sızısı ile okuyucusuna merhaba diyor. Ve ‘’annem en güzel vatan ‘’ dizesi ile okuyucusunun kalbini genişletiyor. Çocukların anılarını çoğaltan bir memba olduğunun kanıtı gibi bir özleyiş ve hasretle sığınıyor annesinin yüreğine. Öyle ya ilk mektup anneye olmalıydı, duygularının sığınağı olarak. Katışıksız bir sevgi denizi olan annelerden daha korunaklı bir liman bulabilir miydi insanoğlu kendine. Seslerin renklerine kavuştuğunu görüyoruz mektup satırlarında, bir dostun dostuna, hocanın talebesine, babanın oğluna ve kızına renk renk akması kelimelerle. Bu mektuplar zambak kokulu menekşe renkli ve gül dokunuşlu. Kimi okurların bahtına zambak, kimini bahtına menekşeler düşüyor mektuplardan ve düşsel yolculuklarına yoldaş oluyor.
Bir mektupta ilk merhaba kadar veda satırları da pek ehemmiyetlidir benim için. İçimizi ısıtan vedalar var bu mektuplarda, tatlı bir bekleyiş bırakıyor dimağımızda bir daha ki merhabaya kadar. Yazar oğluna yazmış olduğu mektubunu şu satırlarla noktalıyor:
‘’ hasretle kucaklıyorum, öpüyorum, tazecik mektuplarını bekliyorum’’
‘’Seni seviyorum oğlum. Seni seviyorum oğlum. Sıkıca yüreğimle kucaklıyorum. Can kuzum canım oğlum. Dert ortağım, dualarım ve yüreğim seninle ’’ sf. / 195
Başka bir mektubunda ise beklenildiğini bilmenin sevincini dostuna hissettirerek, İstanbul kadar güzel bir yürekle veda ediyor.‘’ İstanbul seni bekliyor dostum. Seni bekliyorum denizin dilini öğrenmek için. Seni bekliyorum nevruzlu, tarçınlı, karanfil kokan çaylar için. Şiir söylemek için bekliyorum seni’’ sf. 116
Garib’in şair yanı aydınlatıyor içimizi ve tüm mektupları şiir kokuyor… Şairlerin ikliminde bir bir gezintiye çıkarıyor okurlarını, ansızın Sezai Karakoç’tan bir mısra kavrayı veriyor yüreğimizi, sonra bir ‘’Leyla Düşü’’ düşüveriyor düşlerimizin arasına. ‘’Nun, kaleme ve yazdıklarına and olsun’’( Kaf suresi 1. ayet) ‘’O Rab ki kalemle yazmayı öğretti’’ ( Alak suresi 4. ayet) sf. / 160 Yazar, dostlarını ve öğrencilerini bu ayetler ışığında yazma eylemine çağırıyor. Yazmak başka bir güzelliğe bürünüyor şimdi vahyin soluğunda. Elbette ısrarla okumak gerekliliğini de vurguluyor her fırsatta. ‘’Israr etmek gereklidir hayatta’’sf. /53
Kitap bittiğinde ise kendimize esaslı bir okuma listesi de çıkarmış oluyoruz.
‘’ ben sana hep üşürdüm
Çünkü kıştım, nakıştım, bakıştım
İnkâr da etmiyorum bunu
… Ve lütfen inkâr etme
Sana en çok ben yakıştım ‘’ diyerek Özdemir Asaf’ın şiirini kayda geçen Recep Garip’te öyle yakışıyor kâğıda kaleme ve kelimelere. ‘’Sır mektupları’’ sırlanmış, güçlenmiş; hasretin, özlemin ve sorumluluğun manevi hazzıyla noktalanıyor ve bize de ‘’Sır Mektupları’’ nın içerisinde bahtımıza düşeni bulmak kalıyor.
Misafir Köşesi - 28.09.2015
Etiketler : Edebiyat recep garip sır mektupları lore kitap
Ay Terapisi: Terapi Öyküleri - Mustafa Ulusoy