Köpeğimi vermek zorundayım..., Serbest Kürsü Genel - Sayfa 2 - Petarkadaş
28 Şubat 2014 03:01 şikayet Et
Köpeğimi vermek zorundayım...
merhaba petarkadaş üyeleri, öncelikle sizin gibi hayvan severlerin fikirlerinin ve görüşlerinin benim için çok önemli olduğunu belirtmek istiyorum ve yardımlarınız için şimdiden teşekkür ederim.
2 yaşını yeni doldurmuş bir cocker terrier kırması köpek sahibiyim. 47 günlükken gelmişti bana o zamandan beri beraberiz. Ancak evim köpek bakımına hiç uygun değil ve öğrenci olduğumdan taşınmam da söz konusu olmuyor malesef.
Bugüne kadar kör topal yaşadık oğlumla. Evimin ne bahçesi ne de balkonu var. Okulumdan dolayı hergün gezdiremiyorum da köpeğimi. Doğal olarak tuvalet eğitimi olmasına rağmen tuvaletini evin içine çok sık yapıyor. Eşyalarımı parçalama huyu da var. Telefon pc gibi eşyalarıma asla dokunmaz ama kıyafetlerimi parçalıyor. Sözümü dinlemiyor başına buyruk hareket ediyor. İkimiz için de bunlar gibi pek çok olumsuzluk söz konusu. Köpeğim çok mutsuz.
İki yıllık bu zorlu süreçte benim de sinirlerim çok yıprandı. Onun benim yanımda mutsuz olmasına dayanamıyorum. Ona daha rahat bakacak bir aile bulmayı düşünüyorum ama psikolojine etkilerinden korkuyorum. Birkaç yerde okuduğuma göre 2 yaşından sonra başkasına vermeyi tavsiye etmiyorlar. Bir kitapta okudum, köpeğinizi başkasına vermektense veterinere götürüp uyutun diyor. Tabiki bu seçeneği baştan eledim ancak durumun ciddiliğini kafama dank ettiren de bu okuduklarım oldu. O yüzden başkasına verirsem onun yaşayacağı hayal kırıklığını düşünmeden edemiyorum. Ben de ona çok bağlıyım her gece birlikte uyuduğum can yoldaşım o benim ama çok çaresizim.
Ne olur bana akıl verin. Ona başka aile bulmayı kolaylaştıracak bir durum yok mu?
02 Mart 2014 01:12 tarihinde düzenlenmiş. | Patile
Eğer gerçekten seviyorsanız ve sahiplendirmek istemiyorsanız yapmayın. Köpeğinizin mutsuz olduğunu da düşünmeyin, 2 yıl yaşadığı yuvadan başkasına gider, orada da kötü davranışlarına sabredilemediği için sokağa atılırsa veya bir balkona tıkılırsa işte o zaman mutsuz olur. Burada köpeğini mükemmel birine verdiğini sanıp bir daha haber alamayan kişilere ait çok konu var. Kaldı ki tuvalet eğitimi var demişsiniz. Bu bence büyük nimet, tek yapmanız gereken sabah akşam 10 dakika bile olsa çıkarıp tuvaletini yaptırmak, buna zamanınız illa ki vardır. Eşyaları parçalaması da büyük ihtimal sıkıldığı veya tedirgin olduğu içindir, sıkıntısına çözüm bulamazsanız da evde olmadığınız zamanlar için kafes eğitimini deneyebilirsiniz. Bence iki yıl sabredebildiyseniz vazgeçmeyin ve kendinizi zorlayıp gezmesine de çıkarın. Gerekirse 15 dakikadan başlayıp, yavaş yavaş artırın. Gezerse tuvaleti de, eşya parçalama huyu da düzelir.
02 Mart 2014 00:45
Orijinalden alıntı: badihilal
bende kopegimle ogrencilik yillarimda tanistim. evden cikip yurtta kalmak zorunda kalinca aglayarak rektorun kapisina gittim yurda almak icin yalvardim sogolsun kabul etti sonrasi tam bir rezillik. 4 kisilik yurt odasi cisini yapar havlar sikayet gelir hergun mudur kapimi calar vs.. sonrasinda arkadasima emanet ettim oda yemegini suyunu verip cikiyormus evden gerisini hakgetire... daha sonra okul bitti evlendim esim kabul etmedi ya kopek ya ben dedi bende oglumu da alip evden ciktim bos bos sokakta elimde valiz diger elimde oglum gezeken esim insafa geldi gecici kabul etti. kavga gurultu eve aldim. bereket esim sevdi tam rahatim derken 2 yil once amerikaya tasindik. kopek oldugu icin ev bulamadim 2.5 ay surundum. oglumu caresiz sahipelndirdim gunlerce yemek yememis yeni evinde gidip geri aldim mecburen. sonra bir ev buldum barakadan bozma 1 odali sirf kopegim icin razi oldum.ve o eve servet oduyoruz her ay. esim ben ve kopegimiz zor bela idare ederken hamile oldugumu ogrendim ve bebegimiz oldu. butun sulale 1 odali evde kopek bebek yasamaz at onu dedi ailemde herkesle kavga ettim kotu oldum annem bile ya ben ya o kopek dedi yine vazgecmedim. abd ye tasinmam tam komedi 22 saat ucak yolculugu yanliz basima bir kopekle... ben yine vazgecmedim hala o bir odali evde 4 kisi yasiyoruz. eskisi gibi saatlerce yuruyus yapmasakda oglum cok mutlu bunu onun gozunde goruyorum ha tabi sorunlarimiz yok mu coookkk... evden ayrildigimiz anda ne bulursa uzerine iser pc klavyesi de dahil... ama evlattan vazgecilmez ne olursa olsun iyi dusunmenizi oneririm uzun uzun yazdim ki bizlerin ne sartlarda evlatlarimizdan vazgecmedigimiz okuyun ve sizden daha kotu durumda olan insanlarin da var oldugunu bilin tabi ki son karar sizin...
Hep mutlu ol canlarınla güzel insann:)
02 Mart 2014 00:56
anlattıklarınızdan yola cıkarak .köpegınızı mutsuz degıl bence sız mutsuzsunuz.onun beklentılerıne cevap veremedıgınızı dusunuyorsunuz.çözum var.asla ama asla terk etmeyın.3 köpegımınde 2.sahıbıyım.bana alısmaları zor oldu.
öncelıkle bır plan yapın.ve bu plana mutlaka sadık kalın.
1. çözum köpegınızı yormalısınız.enerjısını attıgında sorunlarda çözulecektır.her gun aynı duzende gıdın.aynı saatte dısarı cıkma ,mamasını yeme vb
onu terk ettıkten sonra basına geleceklerı sızde bılıyorsunuz.alan kısı bır sure sonra bıkacak sokaga yada barınaga bırakacak.
kutu gıbıde olsa evınız ,bır parca kuru ekmekte yese sızınle kalsın.yorulan köpek sorun cıkarmaz.oyun arkadası bulun,yada uzun yuruyusler yapın .bu sekılde tum sorunlar çözulecektır,yeterkı ısteyın
Ben de öğrenciyim, yalnız yaşıyorum ve benim de okulum var. Hukuk okuyorum, okulda oldukça vaktim gidiyor ve hemen hemen yaşadığın şeylerin benzerlerini ben de yaşadım ama her şeyin çözümü var. Öncelikle seni yargılamıyorum, herkesin kendine göre şartları ve durumları olabilir. Ancak bu canı sahiplendiğin için bir sorumluluğun var. Gezdirilmediği vakit eve yapar tabii hayvan. Köpeğinin cinsi zaten çok enerji atmak istemiyordur, sadece 15 dakika tuvaletini yaptırsan kafi. Ya da varsın arada bir eve yapsın, 5 dakikanı almaz temizlemek. Evde de yeteri kadar oyuncak koyduğun zaman ve parçalayabileceği şeyleri yukarı koyduğun zaman sorun oldukça azalıyor. Neruda benim ne kitaplarımı, DVD'lerimi, ayakkabılarımı ve t-shirtlerimi parçaladı. Çözümü de çok basit. Kıyafetleri topak yapıp atıyorum dolabın içine acelem varsa, e o da açıp oynayamıyor haliyle. Evimi de ona göre organize ettim, kitaplarımı hep yukarıdaki raflara koydum ve ayakkabılarımı da artık hep ayakkabı dolabına koyuyorum. Ona sevdiği oyuncakları koyduğun zaman zaten kolay kolay salça olmaz başka şeylere. Her şeyin çaresi var, önemli olan yeteri önem ve sabrı gösterebilmek. Dediğim gibi, asla yargılamıyorum. Belki de bir süreçten geçiyorsun, bir daha düşün derim ben. Ya da en azından biraz daha dene. Canın için en azından biraz daha deneyebilirsin bence. Umarım her şey ikinizin de mutluluğu ile sonuçlanır, keyifli akşamlar.
02 Mart 2014 02:21
Orijinalden alıntı: puppybg
hepimiz cok mutlu olalim evlatlarimizla:)
02 Mart 2014 02:55
önerileriniz için çok teşekkür ederim arkadaşlar. ama eleştiren arkadaşlar da neden böyle sert çıkmış anlayamadım doğrusu. sonuçta yazabildiğim kadar sorunu yazdım ve bunun gibi birçok sorun var diye de ekledim yazıma. siteye yeni üye olmuş olabilirim ama üye olmadan önce de sık sık takip ettiğim bir siteydi zaten. bunun özensizlik olarak algılanmasına üzüldüm doğrusu. babaannemle dedem 90 küsur yaşında insanlar ve sürekli onlarla ilgilenmem gerekiyor. yani okul dışında da bir çok sorunum var. alerjik bir bünyem olduğu için en ufak bir enfeksiyonu dahi kolay atlatamıyorum. bu kadar tepki çekeceğini bilseydim bunları da baştan söylerdim sadece köpeğim üzerinden konuşmak yanlış oldu sanırım. hangi insan iki yıl emek verdiği canlıyı ufak tefek sebeplerden başından atabilir? zaten öyle bi insan da enini boyunu bile düşünmez olayın diye düşünüyorum. bir üyeye yazdığım agresif tavrımın da yanlış olduğunu düşünmüyorum açıkçası. derdimi anlattım yardım istedim bunun karşılığında hakaret duymamam gerekiyordu (evet, bilip bilmeden yargılanmayı hakaret sayıyorum daha önce de belirttiğim gibi). onu vermekten başka bir çarem olsa onun yollarını sorardım tabiiki. ömrünün sonuna kadar onunla olmak isterdim ama birçok olumsuzluğun bir araya gelmesiyle maalesef durum bunu gerektiriyor. anlayışınız için teşekkür ederim. köpeğime sizler kadar zaman ayıramadığım için de lütfen beni yargılamayın. sonunda bu durumları yaşayacağımı bilsem neden sahipleniyim baştan...