Havadan Sudan: KUMRULAR...Sardunyalarımı Feda Edemem!!!
Sardunyaların tomurcuklarını korumak istediğim için mutfağa daha sık gitmeye başladım ve gördüklerim karşısında şaşkınlıklar içerisindeyim. Bizim kumru hanım, eşini de alıp gelmiş panjur demirlerine konmuşlar. Kuluçkaya yatmak üzere seçtiği yere ilgiyle bakıyorlardı. İnanın bana kiralayacağı evi inceleyen insanlardan hiç farkları yoktu.
İnsanoğlu, işinde-gücünde hayat mücadelesi verirken, doğada da başka türlü bir mücadele var. Kendi türünü devam ettirmek için üremek ve çoğalmak. Ancak, ben onlar gibi düşünmüyordum. Kumru çiftin, kanatlarının yardımı ile başka yuvaları arayıp bulma şansları olduğu için elsiz-ayaksız aciz sardunyalarımı korumayı tercih ettim. Saksıya konmalarını engelleyecek önlemler aldım. Kıpkırmızı çiçekleriyle yaz günlerimi şenlendirecek sardunyalar, yapraklarını ezen kumruyu unuttu da bir kaç gündür yeni sürgünler bile verdi.
Öğrendiğime göre, genellikle iki adet yumurtanın üzerinde nöbetleşerek sabahları erkek, geceleri dişi kumrunun kuluçkaya yatmasıyla ve ortalama 21 günde yavrular yumurtalarından çıkıyorlarmış. O iki yavruya ben ev sahipliği yapamadım ama anne-baba kumruların bir fotoğrafından pastel boya ile tablolarını yaptım.
Sardunyalarıma, uzun yaz günlerinde belki de bu kumru çiftin hikayesini anlatırım.