YOKSULU GÖZETMEK - Kayseri Vizyon KentHaber Gazetesi
by Fahri Tokay · 23 Mayıs 2018
İnsan, kâinatın en şerefli varlığı olarak yaratılmış ve iman ile şereflendirilmiştir. Dünya ise imtihan alanıdır. İlahi tecelli olarak insanlar ayrı kabiliyetlerde ve ayrı imkânlara sahip olarak yatılmışlardır. Bu bakımdan kimisi varlıkla kimisi de yoklukla imtihan edilmektedir. Varlık sahibi, yoksulu görüp gözetmesi ile rızayı ilahiye nail olur.
Yoksul kişi, tabii ve zaruri ihtiyaçlarını karşılayamayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri geçindirecek kadar geliri olmayan fakir ve muhtaç kimselerdir. Hayat insan için sürprizlerle doludur. Zengin iken fakir olabildiği gibi fakir de varlık sahibi olabilir.
İslam, kimsesiz, muhtaç ve yetimi himaye etmeyi ve onlara yardımı emretmektedir. Muhtaç ve mağdur olanların ihtiyaçlarını gidermek, imkânı olanların Allah’a şükran borcudur. Aynı zamanda yoksula sahip çıkmak üzerimizde bir görevdir. İslam toplumu bir vücuda benzetilmişti. Kuranı Kerimde “Allah’a ibadet edin ve ona hiçbir şeyi ortak koşmayın. Anaya, babaya, yetimlere, yoksullara, yakın komşuya, uzak komşuya, yanınızdaki arkadaşa, yolcuya ve maliki bulunduğunuz kimselere iyi davranın.” Nisa – 36 buyrulmaktadır.
Peygamber (sav) hayatı boyunca gönlü kırıkların yanında oldu. Mekkeli müşrikler, fakiri, yoksulu yanlarına yanaştırmazlar, onlara değer vermezlerdi. Müşriklerin bu halleri, her gün namazda okuduğumuz Maun Suresinde “Dini yalanlayanı gördün mü? İşte o, öksüzü incitir, yoksulu doyurmaz” olarak tanıtıyor.
Peygamber (sav) ise fakir ve kimsesiz Müslümanlarla beraber oturup kalkardı. Peygamber (sav) yoksulları, ihtiyaç sahiplerini kendinden çok düşünür, açları doyurur, kendisi aç kalırdı. Hz. Aişe “Peygamberimiz üç gün üst üste karnını doyurmamıştır. İsteseydi doyururdu. Fakat yoksulları doyurup kendisi aç kalmayı tercih ederdi.” Tirmizi demiştir.
İslam, insanın hem dünya, hem de ebedi hayatında mutlu olacağı esasları belirleyen ilahi yoldur. Dine inanmayanın gönlünde Allah’a iman ve itaat olmadığı için insanlara sevgi ve saygı göstermesi düşünülemez.
Yoksul ve kimsesize sahip çıkmak insandaki merhamet duygusunun canlı ve güçlü olmasındandır. Merhamet imanın meyvesidir. Merhamet, başkalarını kendi yerine koymak, kendisinde olanı mahrum ve muhtaç olanlara sunabilmektir. Gönlünde merhamet duyguları canlı olan kişi, haset duygularından kurtulmuş, cömertlik ve tevazusu öne çıkmıştır. Peygamber (sav) “Eğer kalbinin yumuşamasını istiyorsan fakire yedir, yetimin başını okşa.” Buyurmuştur.
Cömertlik teşvik edilip övülmüştür. Cömertliğin en yüksek derecesi isardır. İsar, kendi ihtiyacı olduğu halde malıyla cömertlik yapmaktır. Bunu dilimizde fedakârlık kelimesiyle de ifade ederiz. Kuranda bu vasıfta olanlar “ kendileri ihtiyaç içinde oldukları halde başkalarını nefislerine tercih ederler.” Olarak övülmüştür. Mevlana da “güzeller saf ve berrak ayna ararlar. Cömertler de fakir ve zayıf kimseleri ararlar” der. Katı kalpli oluşundan yakınan sahabeye Peygamber (sav) “yetimin başını okşa, yoksulu doyur.” Buyurmuştur.
by KentHaber · Published 23 Mayıs 2018
by KentHaber · Published 20 Haziran 2017
Next story EGZERSİZ ÖNCESİ VE SONRASI NASIL BESLENMELİYİM?
Previous story Kazalar ucuz atlatıldı
Hasene – 17 Ağustos
Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu:’ABD gerçek dostun kim olduğunu göremiyor’
Kıvamında atılan tuz, yemeğe lezzet katar