Kenar sokak lokantaları
Turizm dendiğinde, yurt içi ve yurtdışından gelecek turistlere sunabileceğimiz hizmetlerin başında, kalabalık grupları ağırlayacak lüks lokantalar, lüks cafeler, eğlence merkezleri, sınıflandırılmış oteller gelir. Oysa gezginlerin çoğu; bu mekanların zengin olduğu yerlerden gelen cüzdanı uygun olan insanlardır. Bir bölümü turlardaki fiyat avantajından yararlansa da, çoğu ekonomik durumu yerinde olan insanlardır.
Turistlerin kimileri, okuduklarının günümüzde ne durumda olduğunun merakında, kimileri görüp bilgilenmek, kimileri de yaşadıkları konforun dışında döşemesine bastığında gıcırdayan sesi, yer yatağını, kenar sokaklarda kalmış yerlerdeki birkaç çeşit yemekleriyle bulunduğu yöreyi hatırlatacak, damak tadıyla belleğe yazdıracak lokanta arar. Otantik havası olan samimi, sohbeti bol olan yerlerdir buralar.
Yöresel lezzetleri lüks mekanlarda değil, gelenekleri sürdüren küçük, samimi ve sıcak lokantalarda dil birlikteliği olmasa da, candan havası büyüler insanları
Bolu'da yıllardır tartışılan "Bolu'ya özgü ne yemeğimiz var?"
Bu sorunun cevabını vermekte zorlanırken sığındığımız savunmamız. "Ünlü aşçıların yetiştiği Bolu mutfağında pişen her yemek ünlüdür.
Ayrı bir damak tadı vardır" cevabı olmaktadır. Aslolan Bolu'da yemek kültürü hamur işlerine dayalı unlu ve sütlü mamullerdir.
Usta aşçılarımızın yetenekleri ile yaratıcı becerileri sonunda çalıştıkları mekanların adını taşıyan Kartalkaya, Abant, Yedigöller, Orman, Köroğlu ve Bolu kebapları, Mengen kuzu güveci, Piran gibi et yemeklerimiz de kurumlarında misafirlere sunulmaktadır.
Benim üzerinde durup işaret etmek istediğim kaybolmaya yüz tutmuş yöresel yemeklerimizden çorbalara, köfte ve pilavlara hamur işleri tatlılara ait olanlarından birisini haftanın belli günlerinde müşteriye sunamazlar mı?
Başka illerde olduğu gibi bizim de kenar, cadde ve sokaklarda yer alan işletmelerimiz var. Bu işletmelerde damak tadını öne çıkaran yemek çeşitlerimiz var. Etiyle, hamuruyla tatlısı sütlüsü ve doğal içecekleriyle zenginleştirilmiş menüyü sunmak gibi bir gelenek başlatılamaz mı? Nostaljik yöre yemekleri akla geldiğinde, Aaa bugün falanca yerde şöyle bir yemek var deme lüksü tanınamaz mı?
Bu işi yapmak çok mu zordur?
İzzet Baysal'dan Yukarı Çarşı'ya, Yukarı Çarşı'dan küçük sanayi, Filiz'e kadar uzanan mekanlarda yerli ustalarımızın elinden çıkan, kepçesinden tabaklara dökülen yöre yemeklerimizi sofralara taşıyıp, gelen konuklara sunabilsek, yol boyundan geçen insanların burunlarında kokusunu hissedecekleri aşımızı, ekmeğimizi akıllarına düşüremez miyiz? Ahmet Usta'nın yeri gibi Ahmet, Mehmet, Hasan ustaların fasulyesi, çorbası, köftesi, kebabı dedirtemez miyiz?..