deep sound: ben ki saçlarımdan bir bahar bıraktım yastığına, isteselerde bilemezler kokusunu...
Gönderen y. zaman: 00:40
Öylesine güzel,teşekkürler.Sevgiyle kal...
9 Şubat 2011 07:29
gözü kör olanların görme ihtimali vardır yine de. ya yüreği kör olanların?
9 Şubat 2011 09:56
"adın silinince camlardan, başka bir isim uymaz yerine"
nasıl güzel bir ifadedir bu...saydım ki bütün tanrılar pan :)
9 Şubat 2011 14:09
.sevgili nehire, teşekkür ederim, kucaklarım seni çok çok.
.ah be mayam, o körlerden değil mi zaten herşey.o yüreği körler yüzünden değil mi kırıklığımız. canımsın.
.öyledir ama canım nil. uyar mı bir anahtar kendinin olmayan kilide.öperim.
her anahtar kendine bir kilit arar.......
ve camın buğusuna yazıldı mı bir isim bir defa
hohlayınca cama beliriveriri hemen oracıkta...
tıpku dökülen mürekkebi ne kadar silsen de sildikçe yeniden ve yeniden kusması gibi halının
kovaladım kelimeleri görmek için kimdendi bu sefer alıntı diye... sendenmiş... güzelmiş... hep yaz demem boşuna değilmi...
9 Şubat 2011 23:16
.canım ness,bir bilseler yazılmışın silinmeyeceğini uğraşmayacaklar ama bu bile bir zeka meselesi. üstelik bazı yürekler kafestir, kendi kuşunu arayan. sevgiyle...
.novella, resmi çok beğendim, ne güzel görmek gülen yüzünü. kimbilir belki daha çok yazarım, yazmayı isterim :)) kucaklarım.