Müzik – Pretty in Think
prettyinpink Genel dizi müzikleri, gökhan kırdar, Müzik, notlar, şarkılar seni söyler, sıradaki şarkı bana gelsincilik 3 Comments
uzunca bir zamandır hakkında yazı yazmak istediğim bir kimlik gökhan kırdar. 1 yılı aşkın süredir bana eşlik eden blogum olmasaydı ekşi sözlük‘ te yazardım muhtemelen. zira ekşi sözlük’ te de, burada da; olamadığım, altbenliğime işlemiş bir başka karakterle değil, yalnızca kendim olarak yazıyorum. tek tek entrylerime bakmak çok zor geldi şimdi, ancak bir dönem kendimi şarkı sözlerini yorumlamaya adamıştım ekşi sözlük üzerinde. o dönemden, gökhan kırdar şarkılarından üstüme basıp geçme‘ yi yorumlamışım..
neyse, en başından başlayayım yoksa çok karışacak.
ortaokuldaydım, izmir 60. yıl anadolu lisesinde, fayton şarkısıyla tanıştık, akabinde yerine sevemem girdi dağarcığımıza.. böyle böyle gitti bir şeyler, lisedeyken ender diye bir arkadaşımızın bizi “bakın ben yazdım ehe ehe” şeklinde keklemeye çalışması, ancak benim “lan ben bu şarkıyı bir yerden biliyorum?” şeklindeki dedektifvari yaklaşımımla “tutunamadım“ın hastası olduk..
gece, melek ve bizim çocuklar filminden çok fena etkilendiğim dönemde, film ile aynı ismi taşıyan müthiş şarkının gökhan kırdar‘ a ait olması beni şaşırtmadı. sonrasında daha ilerki dönemlerde kurtlar vadisi dizisinin son derece başarılı müziklerini de yine onun yaptığını öğrendim. dizinin bir bölümünü, sırf bu yüzden izledim hatta.
sonra haziran gecesi dizisi geldi. diziyi aslında çok sevmiyordum, ama yağmur şarkısı beni benden almıştı her zamanki gibi. o dönem, 2 kez sokakta durdurulup “havin diğğğ miiii?” şeklinde imzamın istenmiş olması konumuzun dışında olmakla birlikte son derece sinir bozucudur nazarımda. ikincisinde “evet be evet!” diye çemkirip imza bile verdim hatta. neyse.
işin açıkçası haziran gecesi benim ciddi ciddi oturup izlediğim son dizi oldu. sonrasında televizyon izlemeyi tamamen bıraktım. ancak tatillerde, ailemin evine gittiğimde göz ucuyla bakıyorum. yine böyle bir zamanda, yanılmıyorsam geçtiğimiz ramazan bayramıydı; annemin izlediği bir dizinin son sahnesi dondu, dizi bitti ve nisan çalmaya başladı. “aha” dedim, “ben bu şarkıyı nereden biliyorum?” cevap yine gökhan kırdar‘ dı, evet. şöyle bir arşivime baktığımda, en çok çaldığım gökhan kırdar şarkısının nisan olduğunu görüyorum. bu şarkıyı; üstüme basıp geçme, yağmur, gece melek ve bizim çocuklar, fayton, yerine sevemem, gözbebeğim ve tutunamadım takip ediyor.
diyeceğim aslında başka, girizgâhım uzun oldu farkındayım; ama kafamda toparlayamadığım, oturtamadığım bir yeri var gökhan kırdar‘ ın bende. hayran değilim. yani öyle gökhan kırdar konserlerinde, en önde yakasını bağrını yırtan, çığıran hatunların arasında beni hiçbir zaman göremezsiniz. ancak başka bir şey var. gökhan kırdar, bu dünyadan değilmiş gibi. başka bir zamandan, bizim yaşadıklarımızı yaşamış ve dönmüş; belki defalarca dünyadan vazgeçmeye kalkışmış ama bir türlü bu dünya ile ilişkisini kesememiş, bir şeylere rağmen yaşarken; içinde yaşadığı duyguları bizim üzerimize yağmur yağmur yağdıran bir adam. sözlerim yanlış anlaşılmasın, belki özel hayatında sevgililerine karşı filan son derece odun birisidir, ne bileyim romantizmin r’ si yoktur içinde ya da davranışlarında. bilmiyorum. sorguladığım şey bu değil. aslında sorguladığım bir şey de yok. şu an 5. kez “nisan” çalıyor misal ben bunları yazarken, anlatamıyorum adamın söze, müziğe ve sesine döktüklerinin bana olan yansımasını.
bunların haricinde, ben büyüdüm bir şekilde; büyürken de sezen aksu şarkıları kadar sık olmasa da, parmakla göstereceğim, yastığımın altında saklayacağım şarkılar silsilesinde gökhan kırdar‘ ın da payı hep vardı. ben büyüdükten sonra istanbul‘ a taşındım; 8 buçuk yıl oldu.. şimdilerde, kadıköy‘ de, çilekli pastayı andıran bir evin camından sarkınıp denizi görebildiğimde ucundan, martı seslerine küfrettiğimde gecenin 4′ lerinde, soğuğunda üşüdüğümde, birileri hayatıma girerken midemdeki kelebekleri susturmaya çalışırken, ya da birileri giderken sokakta bıraktığı ayak izlerine bakıp ağlarken, bu adamın şarkıları iyi bir fon oluşturuyor beynimden geçenlere. gökhan kırdar hep şarkı yapsın, hep söylesin.. siyah-beyaz “fotoğraflar”daki tek sarı leke ben olayım dinlerken yine..
öyle paylaşayım istedim..