hindistan | bana her yer
Jaisalmer’deki Flörtüm ve Otostopçunun Galaksi Rehberi
Otostopçunun Galaksi Rehberini okudukça otostopçunun hayatındaki havlunun önemine dair daha fazla şey öğreniyorum. Havlu, günlük havlu bakımının yapılmasını gerektirecek kadar önemli bir malzemedir otostopçunun hayatında. Ben havlumu, çantama daha fazla sari sokabilmek için sokakta bir yere bırakmıştım. Havlum kırmızı renkliydi, üzerinde bir F1 arabası işlemesi vardı ve gerçekten çirkindi. Çirkinliği umrumda değildi, onunla kurulanabiliyordum. Kitapta söylenen onlarca işlemi yapmıyordum ama kurulanmak da yeterince gerekli bir işlemdi. Sonra bir süre kurulanmadan idare edebileceğime, duştan çıktıktan sonra kendimi kurumaya bırakabileceğime kanaat getirdim. Bu sayede çantama bir tane daha sari sıkıştırabilirdim. Yaklaşık yarım metrekarelik havlum 6 metrekarelik sariyle eşit hacimde yer kaplıyordu sonuçta. Sonunda büyük bir özveride bulunup havlumu sokakta bir yere bıraktım. Çöpe atmak istemedim çünkü ona ihtiyacı olan birinin ya da ihtiyacı olana kadar saklayacak birinin o havluyu alacağından emindim. Orası Hindistan’dı sokağa bırakılan her şey insanlar, inekler ya da domuzlar tarafından değerlendirilirdi. Bu yüzden olsa gerek belediyeler sokaklara çöp kutuları koymak zahmetine girmiyorlardı. Ben havlumu Jaisalmer’de damda yattığım otelin hemen karşısına bırakmıştım. Bıraktığım yer daha önce bir yazımda bahsettiğim ilk çapkınlığımı yaptığım kızın evinin önüydü. Şimdi kafamda ihtimaller denizi çalkalanıyor. Deniz tuzlu değil ama yine de köpürüyor. Acaba? diyorum Acaba kız bu kitabı okumuş olabilir mi? Okumuş olmasa da havlunun bir gezginin hayatındaki yerini tahmin ediyor olabilir mi? Belki havlumu evlerinin önüne bırakmış olmam “Seyahatim tam olarak burada sona eriyor.” anlamına gelmiş olabilir mi? “Arayışıma son verdim, havlumu sana bırakıyorum çünkü ona daha fazla ihtiyacım olmayacak. Daha fazla gezmeyeceğim çünkü ben aradığımı buldum.” Nişan yüzüğü gibi ya da evlerinin tepesindeki çömleği vurmak gibi. Yalnızca bunun gezgin versiyonu. Acaba diyorum Jaisalmer’deki o kızla sözlenmiş olabilir miyim?
Etiketler dam, douglas adams, gezi yazısı, havlu, hindistan, jaisalmer, nişan, otostopçunun galaksi rehberi, söz
Bala, Yarin, ben.
Evime dönüş yaptım, şimdi günlük alışkanlıklarımı ve sıkıntılarımı tekrar kazanıp eski hayatıma dönüş yapmaya çalışıyorum.
Gider ayak son kez Delhi yollarında yürüyordum, tek amacım metroya atlayıp kendimi havaalanına atmaktı. Yolda atıştıracak bir şeyler almıştım ki Bala’yla tanıştım. Bala yerde oturmuş gizli gizli viski içiyordu. Bana bir laf attı, ben ona bir cevap verdim o da bana cevap verdi derken zaten uçağım sabaha karşı 4’te son metro da 11 de diye yanına oturdum. Bala’nın gayet zeki ve eğitimli olduğu aşikar. Lakin sokakta yaşadığı da aşikar. Ne iş yaptığını sorunca reklamcıyım dedi. Türkiye’den geldiğimi söyleyince rakıdan bahsetti. Zengin bir müşterilerine hediye olarak almışlar. Bala’yla son metroya kadar uzun uzun muhabbet ettik. Babası ölmüş, annesi amcasıyla beraber olunca kendini sokaklara atmış. Yeni bir başlangıç için Delhi’de dolanıyor. Bir yandan hayvan gibi içki ve sigara içiyor bir yandan meditasyon yapıyor. İçkiyi uyuyabilmek için içtiğini söyledi. Gapgarip bir durumdu. “Ters dönmüş bir hamamböceğiyim ben.” diyor. Sonra Bala, (Bala’nın bizim memlekette küçük çocuk anlamına geldiğini söyledim.) beni metroya bıraktı, vedalaştık. Daha önce tanışsaydım uzun uzun takılırdık. Mc Cleud Ganj’da da böyle oldu. En güzel insanlarla o yeri terk etmeden hemen önce tanışıyorum. Vedalarla ilgili bir problemim var.
Mc Cleud’da yüzbinlerce İsrailli turistle kısa kısa muhabbetler ederdim, konuşulası insanlarla gitmeden hemen önce tanıştım. Otobüsümü kaçırmayacak kadar yanlarında kalıp vedalaştım. Oturduğumuz kafe durmaksızın Dylan çalıyordu, biz de ister istemez Dylan’dan konuşmaya başladık. Bir yandan Yarin’in İsrail’den getirdiği Türk kahvesini içiyorduk ve konu I’m Not There filmine geldi. Bob Dylan’ın biyografisi. Ben o filmi en az 6-7 kez izlemişimdir. Yarin’de 3 kez izlemiş. Richard Gere’ın Dylan oldugu sahnelerde Calexico’nun Going To Acopulco söylediği sahneden konuştuk. Acopulco Meksika’da bir şehirmiş. Bugünlerde pek önemli değilmiş ama kovboy zamanlarının önemli şehirlerinden biriymiş. Yarin bana bunları anlattı ben de ona o sahnede farketmediği önemli bir detayı anlattım.
Böyle muhabbetler zaten güzeller ama dünyanın iki yerinden gelip üçüncü bir noktasında buluşan iki insanın bunları konuştuğunu düşünmek işi daha keyifli hale getiriyor. Benimle birlikte çantam da, kafamdakiler de hareket ediyorlar. Başka birisiyle şans eseri buluşup çantamızdakileri ve kafamizdekileri paylaşıyoruz, onları içerdekilerle birleştirip yepisyeni şeyler oluşturuyoruz. Seyahat etmeye verilen bunca değerin sebebi bu sonuçta.
Çok laga luga yaptım. Okulumdayım, herkes blogu okuduğunu söylüyor.
Etiketler acopulco, bala, bob dylan, calexico, delhi, gezi yazısı, going to acopulco, hindistan, israil, mc cleud ganj, meksika, reklamcı, richard gere, sokak, türk kahvesi, ters dönmüş hamamböceği
Uzun zamandir yazmamanin rahatsizligi icerisindeydim. “Acaba neden uzun zamandir yazmiyorum?” diye dusunup duruyordum. Uzun zamandir yazmiyorum cunku yazilasi seyler gecmiyor basimdan.
Napiyorum? Boyle Mc Cleud Ganj denen dag sehrinde bos bos oturuyorum, birsuru black cay iciyorum (cayi sutsuz istedigini ozellikle belirtmek gerekiyor) burada surgun hayati yasayan Tibetliler’le muhabbet ediyorum. Israilli turistlerle 14 yasimdan beri yapmadigim “Pink Floyd, muzik dunyasinda farkli boyutta işler çıkarttı, onlarin yaptigi bir devrimdi”, “Echoes, Meddle Albümü, Pompei Konseri”, “Beatles aslinda pop muzik yapiyordu.” muhabbetleri ceviriyorum. Ayni sohbetleri 10 sene sonra Ingilizce tekrarlamak degisik bir deneyim.
Iste dedigim gibi pek bir sey yapmiyor, oylece vakit geciriyorum.
Ha seyi anlatayim Bhollu…
Benim Rajhastan’dan binlerce kilometre uzakliktaki Mc Cleud Ganj’a gelmek sebebim Bhollu’ydu. Melek’e buraya gidip onun icin bir didgerido yapacagima soz vermistim. Mc Cleud Ganj’da usta bir didgerido gurusu oldugunu duymustuk ben de tuttum bu adami bulmaya geldim buralara kadar. Bhollu’yu bize anlatan arkadas butun gun “My guru, my guru” diyip duruyordu. Ben de boyle sakalları yere kadar uzanmis, 85 yasinda Gandalf gibi bir adam bekliyorum. Gittim Bhollu’yu buldum. Karsimda 24 yasinda bir cocuk. Bildiğin deli, hiperaktif, çok eğlenceli bir tip. Didgerido yapıyor, çalıyor, yapmayı ve çalmayı öğreterek hayatını kazanıyor. Atölyesinde 4 tane İsrailli turistle bütün gün metal dinleyip didgerido yapmalık ağaç gövdesi zımparalıyorlar. Gelmeden önce internette cok didgerido videosu izlemiştim ama Bhollu gibi calan birini hiç göremedim. O aletten bu güne kadar hiç duymadığım sesleri çıkartabiliyor, hatta didgeridoyu baskasina tutturup bir yandan djembeyle ritm de tutuyor. Simdi davul isine el atacakmis. Seneye on numara davul uretmeye baslarim dedi.
Etiketler beatles, bhollu, dalai lama, didgerido, gandalf, gezi yazısı, guru, hindistan, mc cleud ganj, melek, pink floyd, tibet
Uzun zamandir yalandan yalandan yaziyorum, huzurlu bir vakitte uzun uzun anlatacagim. Motor seyahatim, Dharamsala’ya gelmek icin cektiklerim, dunyanin en mukemmel iki uc insani, Dharamsala denen cennet vs.
Dharamsala denen cennette Hindistan’da sevmedigimiz hicbir sey yok. Gurultu yok, kalabalik yok, pislik yok, riksa yok, “Hello my friend.” diye pesinde kosan adamlar yok, sicak yok burasi gercek bir cennet. Dharamsala’ya (Daha dogrusu icindeki Bhagsu koyune) geldigim anda emeklilik planim kafamda belirdi. Burada bir otel acacagim. Fc’s House “Home Sweet Your Home”
Iste bu guzel yere gelisim seyahatimin sonuna gelince bir huzun saldi beni. O kadar sevimsiz sey gordum ki Hindistan’i neredeyse kotu hatirlayacaktim. Tamam dedim simdi Hindistan’la barisabiliriz. Sorun bu ulkede degilmis, ben yanlis yerlerini geziyormusun. Sonra Kesmeseker’in bir sarkisi canlandi kafamda. Her sey her sey yolunda derken, yollar ayrildi birden. Ayrilmadi ama ayrilmasi yakin.
Etiketler bhagsu, dharamsala, emeklilik planları, fcs house, gürültü, gezi yazısı, hüzün, her şey yolunda derken, hindistan, home sweet your home, kesmeşeker, rikşa