2005-2006ya kadar her yılbaşım aynıydı.
Kuzenlerim Cansu ve Cemal bize gelir, Cansumla çılgın makyajlar yapar saçlarımızı da yapar tüm gece ne kadar eğlenebilirsek eğlenirdik. Evde yılbaşı eğlencesi kısıtlı malum.
2007e girdiğimiz sene ise amcam sırtında bir çuval üzerinde Noel Baba kıyafetleriyle eve gelmişti.! O sırada okey oynayan biz şaşkınlıkla ne yapacağımızı bilememiştik. Düşünsenize kapıyı açıyorsun Noel Baba. Çocukluk hayalim gerçek olmuştu lan ! fdşlgkdşlgkd
2008e girdiğimiz yıl ise daha daha güzeldi. Her sene olduğu gibi annem gene yılbaşı sofrasını en mükemmel haliyle kurmuştu. Bitanecik kuzen Cansu ve son yıllarda eskisi kadar görüşemediğim guduğum Tuğçemde gelmişti. Eve gizliden sokulmuş biralar (gençtik ve eve sadece bira sokabildiğimiz zamanlardı, lanet. ) bağıra bağıra söylenen şarkılar hediye vermeceler almacalar derken kapıya Tuğçemin ailesi, Ayşe Teyzem ve Yalçın amcam gelip bizimkilerden izin alıp kaçırmışlardı bizi. Arabayla boğaz turu derken yeni yıla Boğaziçi Köprüsünde girmiştik. fdjbgdşlfkdşlfk (sanırım o yüzden bütün bi yılı yollarda geçirdim.dglkşfkglşkg) Gecenin 4inde eve gelmiş sabah 7de işe gitmiştim. Hey gidi hey.
2009a girdiğimiz yılbaşında ise o kadar çok istememe rağmen okulda arkadaşlarımla kalamamış ailemle birlikte girmiştim gene yeni yıla. Cidden 2009a nasıl girdik neler oldu hiç hatırlamıyorum. Oha çok entresan.
2010a girdiğimiz yılbaşı ise gerçekten özeldi. Güzeldi. Onunlaydık. Eğleniyorduk. Gülüyorduk.
Ve geldik bu seneye. Bu sene en plansız senem sanırım. Meleğim kaçırabilirse beni onlara gidicem.
Geride bıraktığım seneye bakınca genel hatlarıyla zihnimde "evet o gün yılın en güzel günüydü." benim için diyebileceğim bir gün yok sanırım. Evet bir çok şey oldu benim için ama diyorum ya önceki yıllara oranla o "özel gün" olmadı. En en önemlisi olsa olsa benim için mezuniyetti.
Velhasıl, 2011in önce bana sonra da sizlere ne istiyorsanız ne arzuluyorsanız onu getirmesini istiyorum. üst üstte 20tane kırmızı don giymişcesine güzel bir sene geçirmenizi dilerim.
Ha unutmadan yeni yılda bol aşk, çokça olay, bir sürü dedikodu akabindeyse sağlık ve huzur diliyorum bir de. (:
Şimdiden MUTLU YILLAR ! (:
diye saçmaladı Sed. (weba) zaman: 11:01 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Blogum 2.yaşını kutluyor! (:
Blogumun 2.yaşı olmuş vay be diyorum sayın seyirciler. Nice beraber 2.yaşlara o zaman. (:
Yeni işe başladığımdan beri burayı fazla boşladım. Bendeki şans işte, işe başladığımın 2.günü bir kampanya başlattık. Sadece 2 gün geçerli olan kampanya yüzünden telefonlar kitlendi. Hala daha o kampanya ile gelen öğrencilerle ilgileniyorum. Yoğunluk ki ne yoğunluk. Eve geldiğimde üstümü çıkarmak bile bazen eziyet haline gelebiliyor.
Çalıştığım yerden bahsetmem gerekiyor gibi hissediyorum. Bir kaç kurumsal sorun dışında inanılmaz eğlendiğim bir yer.
Bütik bir dershane ile dil okulu aynı çatı altında. ( Firma isimlerini vermeye gerek görmüyorum. Butik dershanemizin fiyatının uçubik olduğunu düşündüğüm için)
Ben -bir önceki yazımda bahsetmiştim sanırım - dil okulundayım. Yabancı hocalar, yetişkin öğrenciler ve kuzenimle gayet iyi bir ortamamımız var. Kuzenimle tabii ki iş zamanı profesyonelliği elden bırakmıyoruz, kuzen olduğumuzu kimseye hissettirmiyoruz.
Bir de öğretmenlerimiz ve çalışanlarımız var kii SÜPERLER !
Olası bir takip edilme durumuna önlem olarak isimlerini yazmayacağım.
Mesela çıtır kendisi dershane kısmının eğitim danışmanı, çok tatlı bir hatun.
Sonrasında Ali Ağaoğlu kıvamında "yaptım olacak" mottosunu benimsemiş br coğrafya hocamız var hmmm ona da geoit diyelim.
Fizikçimiz var bi tane sürekli, "Allah onunda belasını kaldırsın." diyo komik bir ses tonuyla ( şimdi size böyle diyince komik gelmemiştir ama biz cidden gülüyoruz. Komik çünkü lan ! ) onabay fizik diyebiliriz.
Çılgın bir kimyacımız, tonton bir edebiyatçımız, sayısını hala çözmediğim matematik hocalarımız, sessiz sakin bir tarihçimiz, ingilizce hocalarımız derken baya bir kalabalığız aslında. Hepsine tek tek nick vermeye çok üşendim be. Konu onlara gelirse nick verip anlatırım.
He bir de her an yanımda olan Sev var ki o olmasa zaten burayı hiç çekebileceğimi sanmıyorum.
Size, "olm burada bi hoca var dibim düşüyor ya çok tatlı." demeyi çok isterdim. Belki düne kadar derdim -evet beğendiğim, ayılıp bayıldığım biri vardı- sonrasında ufak bir silkelenme ile kendime geldim. Her ne kadar beğenmiş olsam da sevgilisi var. Kendimi hatunun yerine koyunca dedim lan sed tamam saçmalama.
Hem zaten burada duygusal ilişkilere yer yok.
İzin olsa da adam akıllı kimse yok.
Tamam benimkisi göz tiryakiliği ama işte. Neyse. Bögüğ. Şansıma edeyim. :(
Blogun 2.yaşı için yazı girmeye yeltenip anca bu kadar saçmalanabilir bence.
Tamam susuyorum ve işimin başına dönüyorum.
p.s . ilim irfan yuvasında çalıştığımdan mıdır nedir, bir sakinlik bir sukunet indi bana. Hayırlara vesile.
diye saçmaladı Sed. (weba) zaman: 12:16 4 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
oldu oldu ! (:
Pazartesi günkü yazımda bahsetmiştim iş görüşmesinden. Heh işte haber geldi ve o iş oldu. Bir dil okulunda eğitim danışmanlığı. Oradan bakılınca çok havalı di mi ? Ya da benim beceremeyeceğim tarzda bir iş gibi gözüküyor sanırım. Ama yok sandığınız gibi değil. Tam da cuk diye bana oturan, yapabileceğim bir iş.
Bugün gerekli evrakları toparladım. Bir tane eksiğim kaldı; sabıka kaydı. Onu da yarın halledeceğim bugün inanılmaz yoruldum gidemedim.
Yarın, ctesi ve pazar da şimdi ki işime devam edicem. Onları birden pat diye bırakmak olmazdı. Pazartesi de yeni iş. Hiç dinlenmeden. Neyse artık.
diye devam ediyordu di mi şarkı ? İş kısmı tamam bir de aşk kısmını da tamamlarsam süper olacak sanırım.
diye saçmaladı Sed. (weba) zaman: 19:27 6 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Fazla boşladım buraları dimi ?
Kendimce sebeplerim var ama. Vallahi.
Öncelikle iş güç cidden yorucu geçiyor. Bu tanıtım olayları, her gün başka bir yerde olmacalar falan eğlenceli olabildiği kadar yorucu da olabiliyormuş.
Hiç bir değişiklik yok hayatımda.
Hatta yaptığım şeyler bile o kadar monoton ki.
Yorgun olmadığım zamanlar kitap okuyorum biraz daha iyi olduğumda film izliyorum.
Mesaj attığım insanlar aynı.
Vakitsizlikten resmen sadece iş arkadaşlarımla telefon görüşmesi yapıyorum.
İlk tanıştığım zamanlar kendi depresyonumla kafasını şişirdiğim süper sonik adamın benden kaçmasını izliyorum bir de. "özel bir arkadaşım."
Bugünün olayı ise iş görüşmesine gidicek olmam. Eğer olursa bu iş süper olur diye düşünüyorum. Hadi bakalım hayırlısı.
Daha az yorgun, daha çok yazmaya değer şeyler olduğunda döneceğim.
Herkese iyi haftalar.! (:
diye saçmaladı Sed. (weba) zaman: 10:21 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
David Nicholls - Bir Gün.
Blog'ta hiç öyle okuduğum kitaplarla ilgili yazı girmedim. Ama bu kitapla ilgili bir kaç satır bir şeyler paylaşmazsam haksızlık edeceğimi düşündüm.
Kitapçılarda ömrümü geçirebilecek bir potansiyel var ben de kitap almasam bile onca kitabın arasında girip huzur bulup geri çıkıyorum. Benim de meditasyon şeklim bu sanırım. Bu kitabı almadan önce hiç bir bilgim hakkında okuduğum en ufak bir yazı bile yoktu. Kitapçı amcanın şu sıra çok sattığını söylemesi üzerine atlamış bulundum. En fazla iş seyahatinde canım sıkıldıkça bakarım diyordum ki kitap beni alıp götürdü. Ya ben psikolojik olarak iyi değilim ya da bu kitap cidden fazla duygusal. Neyse bu kadar "ben" yeter kitap hakkında konuşayım.
Emma ve Dexter üniversiteden mezun oldukları gece tanışıyorlar ve sabah ikisinin de gideceği yol bambaşkadır. Emma biraz daha idealist ama tam olarak ne yapmak istediğini bilmeyen; mutsuzluktan mutlu olan kızımız. Dexter ise kendini bulabilmek adına ülke ülke dolaşacağını söyleyen uçarı oğlumuz.
olaylar 1988 Temmuzunda başlıyor ve 2007 Temmuzuna kadar devam ediyor. Her yılla ilgili sadece bir gün anlatılıyor : 15 Temmuz. olay örgüsü o kadar hoş ki 1 senelik boşlukta neler olduğunu anlatan ufak ipucular veriyor yazar. (devamı için okuyun aaa. )
Kitabın kalınlığına, aşk romanı diye görüntüsüne aldanmayın su gibi akıp gidiyor.
Geç kalmışlıkların insanların kafasına ne kadar sonra dank ettiğinin, hayatı hep 20li yaşlardan ibaret sandığımızın ama aslında öyle olmadığını çat diye yüzünüze vuran bir kitap. İçimizden gelenleri yaparken bencilliğimizin nelere mal olduğunu, bazen de içimizden gelenleri yapmak için ne kadar geç kaldığımızı gösteriyor.
Bu kadar konuşma yeter sanırım. Okursanız bir şey kaybedeceğinizi düşünmüyorum.
"Bütün hayatınızı, aradığınızın tam önünüzde olduğunu fark etmeden yaşabilirsiniz."
diye saçmaladı Sed. (weba) zaman: 12:23 3 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Az daha yazmasam bir ayı deviriyormuşum lan.
Selamlar efenim. İş-güç, iş seyahati derken buraları ve twitteri fazlasıyla boşladığımın farkındayım. Aslına bakarsak hayatı boşladım desem yalan olmaz sanırım. İş için gittiğim Ankara ( ki üzgünüm ama beğenemedim Ankara'yı, 7.caddesi hoştu sadece.) ve İzmir ( İzmir ! Yazın kesinlikle gideceğim hatta ileri ki yıllarda yaşayacağım yer ! ) kafamın dağılmasına sebep oldu. Eh iyi de oldu. Resimlerle anlatmak isterdim Ankara ve İzmir'de yaşadıklarımı lakin iş için o kadar çok fotoğrafım çekildi ki (hayır sandığınız gibi değil poz vermedim, modellik yapmadım.) ekstradan fotoğraf çekmek benim için eziyet gibi geldi. (Depresyondan kurtulamadığımın göstergesi sanırım bu)
İzmir'de olan İzmir'de kalır ayrıca.
Kafamı ve kelimeleri toparladığım anda tekrar olmam gereken yerde, burada olacağım.
Herkese iyi haftalar ! (:
diye saçmaladı Sed. (weba) zaman: 14:38 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
çok boşladım burayı biliyorum. Sadece kendi blogumu değil, düzenli takip ettiğim blogları bile okumaz, okumayı unutur hala geldi neden inanın ben de bilmiyorum. En yoğun zamanlarımda bile bloglara bakan ben şu son 15 gündür herşeyi inanılmaz boşladım.
Kısaca özet geçeyim bari, olur da merak eden vardır.
-hiç blogumda bahsetmedim sanırım ama dgs'ye girdim. Puanım beklediğimden düşük geldi. Özel üniversite de yazamayacağım için seneye tekrar şansımı denicem. Mutsuzum evet...
-Ailem tatilden bu akşam dönüyor. Mutluluğuma diyecek yok.
-Ailemin dönmesiyle gece eve gelmeler, kafamın estiği saatte çıkmalar, istediğim yerde kalmalar faslı da bitiyor. =/
-En önemlisi, bir tanecik ikizim Jelibon geçen gün bendeydi. Bir insanla bu kadar benzeyebilirim bence. Onunla ve konuştuklarımızla ilgili uzunca bir yazı yazıcam bir ara, söz.
-Limon Ağacı gibi kötü bir çeviriye sahip kitaptan sonra kitap okuyamaz oldum.
-Çok ergen ve çok saçma bi yazı olduğunu ben sizden daha iyi biliyorum. Öyk bu ne demeyin o yüzden. Kafamı ve cümleleri toparlayınca gene yazıcam, çooook yazıcam.
iyi haftalar !
diye saçmaladı Sed. (weba) zaman: 13:15 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Christopher Nolan'ın her çektiği film ayrı güzel. (Bir ara filmleri hakkında bir yazı yazsam aslında süper olur.)
Ama ama ama yeni filmi Inception (Başlangıç) süper ötesi bir film. Blogu okuyan ama filme gitmeyen arkadaşlar olduğundan (onlar kendilerini biliyor dklfsjkflsjngf) o yüzden spoiler vermeyeceğim.
Gidin izleyin. Ciddiyim. Verdiğiniz parayı sonuna kadar hak eden bir film. Normalde bu kadar iddaalı konuşmam ama uzun zamandan sonra ilk defa bir filmi izlerken sıkılmadım, bir film beni aldı götürdü. Soluksuz izledim.
Filmin benim için süprizi Ellen Page'di ayrıca. (:
Neyse efenim gidin izleyin, izletin diyorum başka da bir şey demiyorum !
diye saçmaladı Sed. (weba) zaman: 21:36 2 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Etiketler: inception, mini boy film eleştirmeni
diye saçmaladı Sed. (weba) zaman: 16:51 6 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Athena'nın yeni albümü "pis"i dinlemek dün kısmetmiş.
Albümü dinlemeden önce "Serseri Mayın" adlı ilk klip parçaları zaten 3 gündür dilime dolanmıştı.
Albümü pek beğendim.Athena yıllardır ska yapıyoruz diyor ama bence bu albümde daha bir belli olmuş ne yaptıkları.
Neyse klipleriyle siz baş başa bırakayım.
p.s: klipte gözümü tırmalayan tek şey, beyaz çoraplar !
Athena - -Serseri MayÄ±n
Yükleyen alp-11. - DiÄ�er müzik videolarÄ±na göz atÄ±n.
diye saçmaladı Sed. (weba) zaman: 20:08 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
diye saçmaladı Sed. (weba) zaman: 22:53 2 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Geçen yazda annem tatile gidince babamla birlikte evde kalmıştım ama bu kadar sıkılmamıştım.
İki gündür internette kim dgs'de kaç net yaptı, kaç puanla neresi alıyor diye bakınıyorum.
Sınavdan çıktıktan sonra bakmicam kim ne yaptıysa yaptı dedim, kendi netlerime bakmaya çalıştığımda da soruların çoğunu hatrlamadığım için kendi netlerime de bakmadım. Lakin iki gündür neden millet ne yapmış derdine neden düştüm bilmiyorum.
Bir çok insanın netlerini şişire şişire yazıdğından fazlasıyla eminim ama kafaya çok fazla taktım.
Özel okul puanlarına ve fiyatlarına bakınca daha da canım sıkıldı.
İş başvurularında kullandığım mail adresimde olumlu ya da olumsuz bir mail göremeyince daha daha canım sıkılınca soluğu telefonda annemi ararken aldım. Telefon çıkan anneannemdi ve böğüre böğüre ağlamaya başladım. Annemden panikten beni dinleyemedi bile. Sonrasında annem aldı telefonu. Dgs'de bir bok yiyemeyeceğimden kesin bi yere yerleşemicemden sonrasında iş de bulamicamı hiç bir haltta yaramayan bir insan olduğumu, çok bunaldım hadi dışarı çıkalım diyecek arkadaş sayımın 3 olduğunu ve bu arkadaşlarımın birinin annem birinin pamuğum birinin de meleğim olmasını, meleğimin apar topar Sinop'a gittiğini, pamuğumla şu an buluşmak istemediğimi ve anneminde beni bırakıp tatillere gitmesinin beni daha çok üzdüğünü söyledim. (ciddi ciddi arkadaşım yokmuş bunu anladım... ) Anneminde akabinde hadi kalk bir kaç günlüğüne Sinop'a gel demesi beni neden daha fazla ağlattı bilemiyorum. 12 saat yoldan olabilir sanırım.
Aldığım ilaçların beni daha fazla sersemletmesinden dert yandım sonrasında sen her zaman birileriyle dışarı çıkmasın ki tek başına çık kızım alışveriş yap cümlesine insanlar üstüme üstüme geliyor kendimi nasıl eve atacağımı şaşırıyorum diye cevap verdim.
Sonrasında biraz daha telefonda böğürüp kapattım. En son annemin bişeyler yap, yaz dediğini hatırlıyorum. Elimi yüzümü yıkadıktan sonra bunları yazmaya başladım. Rahatladım mı bilemiyorum ama. Depresyon uzun ince bir köprüyse ben bu köprünün ortasında kala kaldım ne gidebiliyorum ileriye ne de geriye dönebiliyorum. Aşağı düşmekten korkuyorum...
diye saçmaladı Sed. (weba) zaman: 15:00 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Anne : Saat kaç farkında mısın ?
Baba: Ne dinliyorsun kızım ?
Gece gece ne kafasındayım ben de bilemiyorum. Neyse belki sabah birileri bu postu okur, günü güzel devam eder.
diye saçmaladı Sed. (weba) zaman: 00:47 2 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
diye saçmaladı Sed. (weba) zaman: 23:20 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
bardi johannson ve keren ann'den oluşan Lady&Bird'n 2003 yılında çıkan albümlerinden belki de beni en çok etkileyeni. Grubu ve albümlerini çok geç keşfetmiştim -2007- Laptopumu değiştirmeden hemen önce uçan arşivimde bir kaç şarkıları vardı dün gece durup dururken aklıma düştü ve torrent sağ olsun albümü indirdim.
sizi bilemem ama sözleri beni alıp götürüyor. İlk dinleyişte çocukların cılız sesleri sinir etse de iç sesinizmişcesine bir şeyler anlatıyor. neyse öyle işte.
Lady&Bird - la ballade of lady and bird
diye saçmaladı Sed. (weba) zaman: 16:33 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Mutfak camının dibine koymuş sandalyeyi seyr-i aleme dalmışsın, elinde sigaran. Açmışsın telefondan en bunalım şarkıyı. Arkanda beliririm en ummadığın zamanda. Hiç konuşmadan anlarım halini. Başlarsın konuşmaya. " Nasıl geldik nasıl gidiyoruz. Ne çok şey gömüyoruz buraya dimi ? Sayılı gün çabuk geçer dedikleri var ya hani, geçmesin be bu sefer Seda, istemiyorum."
İnan bu sefer buralardan gitmeyi, ben de istemiyorum.
diye saçmaladı Sed. (weba) zaman: 03:09 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Bundan sonra böyle günlük tadında yazılar yazıcam hatta işi abartıp sevgili günlük lafıyla başlicam.
Tam bi hafta evime geldiğimdeki planlarım her zamanki gibiydi.
Anneyle alışveriş, sevgiliyle yapılan planlar, akşamları da ders çalışmak. (öss,kpss,dgs,lys, vs. vs.) Üniversitedeki arkadaşlarımla İstanbul'da buluşup aylardır konuştuğumuz mekanlara gitmek gibi.
Ama önce vizeler açıklandı. (moralmen ne kadar kötü olduğumu anlatan mini yazım bir önceki, bilenler bilir.)
Sonrasında annemle çıktığım her alışverişte hüsrana uğradım. Derdim kendime bikaç tane tişört falan almaktı. Ama neerdee. Her yerde şu iğrenç hatunlu baskılı tişörtler var. Mevsim geçişlerini sevmiyorum. Modayı takip etmem, ne rahatsa neyde kendimi güzel hissediyorsam kendi kombinasyonumu yaratırım. Ama gel gör ki en ufak bişey alamadm kendime. Beğendiğim şeylerde ya beden bulamadm ya da renginden dolayı sorun yaşadım. Velhasıl alışveriş olayında da hevesim kırıldı.
23 Nisan ilişkimde önemli bir gündür. Pek umduğum gibi geçmese de, sağlık olsun.
Akşamları ders çalışmak. Eveeet işte en önemli konuya geldik. Orta okuldan beri edindiğim bir huy sonucu gece herkes yattıktan sonra ders çalışma gibi bir takıntım var. Sessizlik olmasıyla pek ilgisi yok bunun. Ses olsun gene de çalışırım, okuduğumu anlarım ama ben ders çalışırken biri ya da birileri etrafımdaysa, aynı odada olsun olmasın o evde bi hareket varsa ben bittim demektir. Ezelinden beri var olan konsantrasyon sorunum zirve yapar hiç çalışamam. Aslında bu olay bir çok şey de nüksediyor. Mesela biri bakarken mesaj yazamam telefonda. Bilgisayar başında ise yazdıklarım birbirine girer. Hç bi işi düzgün yapamam açıkcası. Bakmayın bana. Ciddiyim yahu. Neyse bu sorunu düzeltmek için kütüphanede ders çalışmak benim gibi sorunlu bir insan için en iyisi. Akşamları da bir iki saat çalışır uyurum.
Neyse. Evde ders çalışırım zaten Tekirdağ'da çok boşladım ders çalışmam lazım hede hödöö konuşan ben adam gibi ders çalışmadım. Çalışamadım. Albeni bahanecisi gibi bahanem bol anacım. Allah beni bildiği gibi yapsın.
Üniversiteki arkadaşlarımla aylar önce bir plan yaptık. Bitanecik arkadaşımız A.'nın, " abi falanca yerde falanca kafe var çok güzel İstanbul^da yazdan beri toplanmadık bir ara gidelim ya." sonra hepimiz hep bir ağızdan aaa olur dedik. O "aaa olur." lafı aylardır, bu hafta sonu bu cuma bu pazar derken bu geçtiğimiz hafta sonu olacaktı. Yani ben öyle sanıyordum. Çarşamba günü gelen telefonla planın gene iptal olduğunu öğrenince önce sövdüm, sonra o haftasonu bizde kalacak olan prenses prensesin plan iptal olduğu için kalamayacağını söylediğinde iki misli sövünce olaya annem müdahele etti. Kısmet.
Bir de son olay, bugün yıllardır ertelediğim burun deldirme olayını gerçekleştirmek üzere sevgilimle x yerdeki z mekana gittik. (: amaaaaa eleman beni deli etti.! Benim zaten acı eşiğim düşük, uyuşturucu krem daha etki etmeden cart diye delmeye çalışırsan ben tabi çığlık atarım. Bir de artist artist ay delmiyorum yapmıyorum demez ki çantayı kafasına geçiresim geldi.
Neyse sonunda bu hafta da bitti ve ben yarın Tekirdağ'a geri dönüyorum. Dönüp dolaşıp tekrar oraya.
İyi geceler herkese !
diye saçmaladı Sed. (weba) zaman: 23:40 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar