TONIO KRÖGER | yesileldiven
March 28, 2012 · by yesileldiven	· in Kitap Özeti- Roman.	·
KİTAP NO: 14
İSMİ: TONIO KRöGER
YAZARIN ADI: THOMAS MANN ÇEV: MEHMET KARLI
TARİH, YER : ?
YAYINEVİ:?MEB olma ihtimali yüksek.
Bir yazarın hikayesi. Thomas Mann, Nobel ödüllü bir yazar. (Her ne kadar Nobel çağımızda çok birşey ifade etmesede yine de kalemi iyi olan yazarlara veriliyor. Nobeli olmayan Nobellilerden daha iyi yazarlar olmakla beraber Nobelli yazarların bir kısmı fena değil.)
( Romanı çok uzun zaman önce okuduğum için pek hatırlamıyorum, kelimeler belki birinin işine yarar diye buraya koydum, bu şekildeki diğer kitaplardan aldığım not paylaşımları da böyle. Yanlışlardan sorumluluk kabul etmem ona göre okuyunuz arkadaşlar.)
Tonio Kröger Zengin burjuva bir Alman babanın ve sanatkar İtalyan bir ananın evladıdır. Tonio, artist olmak istemektedir. Sanatla uğraşmak, şiir yazmak yazı yazmak istemektedir. Ancak toplumun ona biçtiği roller vardır ve o bu çatışmaları yaşar. En nihayetinde başarılı bir yazar, şair olur. Ancak bunu sanatın gerçek hayattan uzaklaşmasıyla olacağına inandığı için bu şekilde elde eder. Estetiği gerçeğin ötesinde mükemmel bir dünyada hayal eder. Tonio daha sonra Kuzey Baltık denizinin kıyılarında doğduğu memleketine dönünce gerçek hayata tekrar kavuşur. İnsan sevgisi ve hayat sevgisi tekrar içinde doğar.
Kröger geçmiş günlerini yadeder. Kröger’in hayatını etkileyen ve onda estetik duygular uyandıran iki kişi vardır. Güzel bir kız olan Ingeborg Holm ve arkadaşı Hans Hansen. Kitabın en sonunda memleketinde bunları dans ederken gördüğünü sanar, ya da görür. İşte bu anlarda içinde bir mutluluk doğar. İnsan sevgisi patlaması gibi birşey olur.
Yazar, hayatı boyunca Türk halkına uzak bir takım karın ağrıları çeker. Ancak bu kitapta bizlerin hayatında da yaşanan toplumun insana sundukları ile kişinin kendi olması arasındaki çelişkiye ilişkin bir takım fikirler ve izler var. Buna Birey olma ait olma çelişkisi diyenler var. Yani ne senle ne sensiz olayı. Hem anadan babadan, toplumdan ayrı düşme ve kendi yolunu çizme isteği, hemde onlarla olmayı istemek, toplumdan ayrı düşmemek isteği gibi birşey.
Kitapta Geçen Kelimeler:
Mağmum: 1. Tasalı, üzgün 2. Hava için sıkıcı kapanık.
Kanava: 1. El işleri için kullanılan seyrek dokunmuş keten bezi 2. Bu bezin üzerine yapılmış olan işleme 3. Çuval olarak kullanılan kendirden veya kenevirden yapılmış seyrek bez.
Tashih: Düzeltme, düzelti.
Tenakuz: Anlam aykırılığı, çelişme, çelişki.
Vecit: Sevgi veya heyecandan doğan coşkunluk, kendinden geçme esirme
Tags: çev., kanava, Kröger, mağmum, Mehmet Karlı, tashih, thomas mann, Tonio, vecit
← İLK GENÇLİK – Kitaptan Kelimeler.
1914’ten Önce Dünya’da Sınır Yoktu. →