İmmanuel, Tanrı bizimle
Ana Sayfa | Makaleler | İmmanuel, Tanrı bizimleİmmanuel, Tanrı bizimleBen spor yapmayı seviyorum. Yüzmek, bisiklete binmek, dağda yürüyüş yapmak, kayak yapmak hoşuma gidiyor. Ama bir şey yapsam, başka bir kişiyle yapmak terci ederim. Spor yalnız yapmam gerekiyorsa, aynı zevki alamıyorum. Bazı sporlar tek kişilik olarak yapılabilecekse de tehlike var. Uzun bisiklet turu yapsam, ama sapa bir yoldan geçerken bisikletten düşüp kolumu kırsam, bana kim yardım eder?Aslında hayatta yalnız olmak da pek hoş bir şey değil. Bazı kişilerin içedönük yapısı var, onlar derler ki yalnız olmak iyidir. Ama onlar için de yalnız kaldıktan bir süre sonra yine bir kişiyle birlikte olmak için ihtiyaç duyarlar. Geçenlerde bir hanımın ölümünü duydum. Bana anlatan dedi ki ‘İşte kimsesi yok, yalnız öldü.’ Bu zor bir şey. Kutsal Kitap’ta bu konuya çok uygun bir söz var: “İki kişi bir kişiden iyidir, çünkü emeklerine iyi karşılık alırlar. Biri düşerse, öteki kaldırır. Ama yalnız olup da düşenin vay haline! Onu kaldıran olmaz. Ayrıca iki kişi birlikte yatarsa, birbirini ısıtır. Ama tek başına yatan nasıl ısınabilir? Yalnız biri yenik düşer, ama iki kişi direnebilir. Üç kat iplik kolay kolay kopmaz.” Yazık ki bazen günlerimiz yalnız geçmek zorundayız. Ruhsal halimiz bu konuda nasıldır? Çok kişi Tanrı’dan bahseder, ama O bizimle birlikte mi acaba? Bizimle olmasını düşünmek isteriz ama günahımız yüzünden bizimle birlikte olabilir mi? Yüzünü bizden yana çevirmesi zorunda değil mi, O’na isyan etmemizin yüzünden? Günah zaten Tanrı için iğrenç bir şeydir. İlk insan Adem ve Havva Tanrıyla birlikte olduğu halde günah işledikten sonra Aden Bahçesinden atıldılar ve kendilerini yapa yalnız bulundular (Yar 3. Bölümü okuyabilirsiniz). Bizde günahkâr olarak, bir gün Rabbin önünde tek başımız durmak zorunda kalacağız. Nasıl yaşadığımızı Ona hesap vermemiz gerekecek. Yargı gününde birçok kişi yapayalnız olacak.
Bu da zor bir şeydir. Ama aslında İncil’de ümitle dolu mesaj bulunuyor. Tanrı, bizi sevdiği için O bizim için kurtuluş sağlayacağını bir şey yaptı. Biz Tanrı olmadan yaşadığımız halde hayatımıza girmek istiyor bizimle birlikte olmak istiyor. Son günde bizi onunla birlikte olsun diye bizi alabilmek için günahlarımıza bir çare sundu. Çare İsa Mesih’tir. İsa Mesih mucizeli bir şekilde dünyaya geldi. Tevrat ve Zebur’da bir çok kehanet yerine getirerek doğuyor. Doğuş Bayramında bunu anıyoruz. İncil ilk sayfasında İsa Mesih’in doğumdan bahsediyor: İsa Mesih'in doğumu şöyle oldu: Annesi Meryem, Yusuf'la nişanlıydı. Ama birlikte olmalarından önce Meryem'in Kutsal Ruh'tan gebe olduğu anlaşıldı. Nişanlısı Yusuf, doğru bir adam olduğu ve onu herkesin önünde utandırmak istemediği için ondan sessizce ayrılmak niyetindeydi. Ama böyle düşünmesi üzerine Rab'bin bir meleği rüyada ona görünerek şöyle dedi: “Davut oğlu Yusuf, Meryem'i kendine eş olarak almaktan korkma. Çünkü onun rahminde oluşan, Kutsal Ruh'tandır. Meryem bir oğul doğuracak. Adını İsa koyacaksın. Çünkü halkını günahlarından O kurtaracak.” Bütün bunlar, Rab'bin peygamber aracılığıyla bildirdiği şu söz yerine gelsin diye oldu: “İşte, kız gebe kalıp bir oğul doğuracak; adını İmmanuel koyacaklar.” İmmanuel, Tanrı bizimle demektir. Yusuf uyanınca Rab'bin meleğinin buyruğuna uydu ve Meryem'i eş olarak yanına aldı. Ama oğlunu doğuruncaya dek Yusuf ona dokunmadı. Doğan çocuğun adını İsa koydu. (İncil – Matta 1: 18-25)
İşte tam ihtiyacımıza göre Rab bir çözüm veriyor. Günahlarımızdan bizi kurtaran bir Kurtarıcı. Onun sayesinde artık bilebiliriz ki yalnız değiliz, Tanrı gerçekten bizimledir. Bugün, yarın ve sonsuza dek. Doğuş Bayramında bunları hatırlıyoruz. Kurtarıcı ve Tanrı olan İsa Mesih bizi kurtarmaya geldi. İnsan olup aramızda günahsız olarak yaşadı, otuz üç sene sonra çarmıha gerildi ve böyle sonsuz hayatı kendisine iman eden herkese sağladı. Bu sene Doğuş Bayramını bizimle birlikte kutlamak ister misiniz? Sizi bekliyoruz…