AKATALPA ÖYKÜ. Temmuz Sayı 11 Akatalpa Öykü ISSN Akatalpa Şiir ve Eleştiri Dergisinin Parasız Ekidir AŞK.
Download "AKATALPA ÖYKÜ. Temmuz 2010 - Sayı 11 Akatalpa Öykü ISSN 1305-7685 Akatalpa Şiir ve Eleştiri Dergisinin Parasız Ekidir AŞK."
1 AKATALPA ÖYKÜ Temmuz Sayı 11 Akatalpa Öykü ISSN Akatalpa Şiir ve Eleştiri Dergisinin Parasız Ekidir AŞK Sencer Aydın Diyelim, öyle bir adam, öyle bir yaradılış gördük ki elinde bir hazine gibi tuttuğu yeni alınmış bir kutu kaynak taşına bakıp mutlu olmuş, gülümsüyor, ya da toprak rengi bir yığının içinden yığının geri kalanı kadar toprak rengi bir etli böceği gagasıyla çekip çıkarmış, cücüğünü doyurmaya uğraşan bir ardıç kuşu. İçimizdeki bir açlık veya dışımızdaki bir açlık, gözlerimize bir dikkat, bir alâka, tartışılmaz bir irade yerleştiriyor. Siyahın içindeki siyahlık fark edilir oluyor, ya da koca bir adam tokluk kokan sıcak somuna sevinir gibi bir düzine elektrotla coşuyor. Dışardaki bu koca açlığa hadi bir nebze dokunmak mümkün olsun, yuvada cikleyen civcivler var ama içerdeki, bir başka. Belki de, karışık görünen meselelerin kaynağı bu iç yangın. Ben, benle aynı yere bakan insanların, varlıkların dikkatlerini çeken şeyleri asla fark edemeyişime, hayranlığa kardeş bir yakınlık duyarım. Adeta sevinirim. Kim bilir neler neler vardı orada, bense girip otoma yakıt alıp çıktım hepsi bu. Ne elim ne gözüm başka bir şeye değmiş değil. Veya mesela dün olduğu gibi, yine arabadan inip patronuma Almanca dergi alırken patronun bayan arkadaşına nezaketen "hanfendi, bakkaldan istediğiniz bir şey var mı?" diye sorduğumda buğulu, erkeksi sesiyle "şu papatyaları isterdim" dediğinde aynı hisse kapılırım. Ne papatyası kızım, bu şımarık metres hangi keyif verici maddeyi fazla kaçırmış derken... İşte orada, meyve kasalarının arasında sahiden de ortadan katedilmiş bir plastik şişenin içine yerleştirilmiş koca bir demet çiçek: göbeği sarı sarı, yaprakları sanki melek kanadı beyazı. Demek ki papatya. Nasıl gördü bunca rengin, cismin, şeklin, havanın, havasızlığın acele eden, miskinleşmiş, yanlışlıkla üstüne gözü kayana kötü şeyler düşündüğünü hissettiren insanların arasından bu sarı beyaz şeyi? Bakışlarını bir anlığına bile olsa bin bir rengin içindeki o renge, bir icra memurunun tereddütsüzlüğüyle dimdik yönelten nedir? İçkisiz, kavgasız, meselesiz değil gününün, saatinin geçmediğine bizzat şahit olduğum bu kadın, içindeki hangi yeraltı yangınının ateşiyle, hangi derin susuzlukla benimkinden farklı şeyler görüyor, görebiliyor? Görmek, nedir o halde? Usumdaki karışıklığın suratıma yanlış anlamaya açık şekilde yansımasından korktuğumdan, ne olur ne olmaz diye yüzümü çattım ve tezgâhta derginin yanı sıra çiçeklerin de fiyatını sordum. Bakkal para istemedi onlara, al götür abi dedi. Allah bilir arkadaki kadını da benim sandı. Kardeşim kaç paraysa ödeyeceğiz diye efelendim ama gülümseyerek direndi bana. Üşenmeyip çiçekleri de kendi çıkardı şişeden. Pek kokmuyorlardı, papatya kokar mı onu da bilmem. Bazen adlar kalır geriye, kimi zaman da kokular. Ben ikisini birleştiremeyebiliyorum. Çiçekçikler geçmek üzere gibiydiler. Bir canları olduğu şüpheli zaten. Çiçek dediğin nedir? Tohumların yayılmasına, sağa sola oraya şuraya savrulmasına hizmet eden geçici kostümler... Makyaj! Bu son saptamamı beğenerek direksiyona geçtim. Patronun Almanca dergilerini yana koydum. Az sonra yanında olacağım. Ona hem dergi, hem sabahtan aldığım yarım kilo papağan yemi ve bir düzine kaynak taşı, hem de metresini getiriyorum. Arabanın içinde yalnız başına beni beklerken bir sigara yakmış. Uzattığım çiçekleri, fazla üstüne düşmeden sessizce sevdi, sonra ön koltuğun sırtındaki cebe güzelce yerleştirdi. Dertli dertli dumanını, gözlerini de nemli ama sert bir ifadeyle dikmiş olduğu zavallı nebata üfledi. Kadın ve çiçek, iki kırık varlığa benzedi. Yola koyulduk. Bu kadar vurucu şekilde sigara içen kadın görmüş değilim; filmler fotoromanlar dahil! Bir mutsuzluk, gam bulutu tüm kabini dolduruyor. Bu dumanı benim de koklamamı istermiş gibi, üstelik bu istekten de şaibeli zevkler alırmış gibi hissediyorum ve içimdeki bir açlık gözlerimi köreltiyor. Çiçekler canlılık namına son demini de bu zehir sisinde veriyorlar, bendeyse çetrefilli belirsizlikler hortluyor. Sebepsizce içimden ağır bir küfür geçiriyorum. Bakıyorum ki, papatyalı metresin sigarasını içtiği süratte ancak yol alıyorum, diğer sürücüler bana kızıyor. Ah... ah... Yollar ne kadar sıkıcı! Herkes aynı yere bakıyor: yola! Fakat ne zaman bir iç yangın peyda olsa, canlansa, bakışların hedefi değişiyor ve... İyice yavaşlıyor ve yanı başımızdaki enkaza merakla bakıyoruz. Kaza olmuş! Hasar ne acaba? Sürücüsü ne durumda, aklı nerdeymiş? Nereye bakıyormuş? Neden yoldan ayırmış gözlerini? Ah... ah... Dikkatli sürmeye çalışıyorum. Dahili bir arızanın tesirinde kalıp makineyi çarpmanın âlemi yok, ben dahil üç can var arabada. Çiçekler de hariç. Çirkin bir tartışmaya tanık oldum birkaç gün evvel. İstemeden öğrenmek durumunda kaldım ki bu metres, yüklüymüş. Aralarındaki bet sırrı benden sakınmak için araçtan çıkmışlar, ama suçlarından kopamayan katiller gibi yine de fazla uzaklaşamamışlardı. Münakaşa boyunca bizim patron susuyor, metresi saydırdıkça saydırıyor ve eşinin göğsünü yumrukluyordu. Arabanın tüm camlarını kapadım ama dışarıdaki harbi duymaktan yine de kaçınamadım. Küçük eli patronun böğrüne vurmaktan yorulunca sanki birden kapı kendiliğinden açıldı, arka koltuğa serildi küçük kadın. Patron, son sözü söyleme hakkını elde etmiş birinin iradesiyle, bizi derhal büyük bir hastaneye gönderdi. Ne dediyse yaptık, gittik. Bugün de işte, demin gidip geri getirdim metresi oradan, o pek modern görünüşlü hastaneden. Bir şeylerin eksik olduğu kesin kadıncağızda, içeri bıraktığım gibi geri almış olamam onu. Ama eksik. /.. Sencer Aydın, Türkan Çelik, Muzaffer Kale, Şaban Öztürk, Tamer Sağır, Ahmet Yılmaz.2 neymiş anladım desem de yalan olur. Hastaneden çıktık. Patronun yazlık çiftliğine doğru yola koyulduk. Yanında bir şişe su ve bir kadın çantası vardı. Patron gelirken kuş yemi, bir kutu kaynak taşı ve Almanca dergi almamı da tembihlemişti. Yükünden azade kalmış metresini ve siparişlerini getirecektim. Bu yüzden sahil yolunda bir bakkalın önünde durdum. Benim dikkatimi hemen kenarda kömür ateşinde çevrilen tavuklar, üstü açık kırmızı bir araba ve dükkânın tabelasındaki bir çatlak çekerken arka koltukta oturan buğulu sesli metres meyve kasalarının arasındaki sarı beyaz çiçekleri gördü. Bakkal çiçekler için para almadı, sanki biri onları istedi diye sevinmişti. Satmayacağı bir şeyi satılacak malın arasına koyması zaten baştan sona akıl karıştırıcı... Tabelasını yaptıracağına... Sonra metres beni beklerken sigara yaktı, ben yüzümdeki olası anlamları gizlemek için somurtarak arabaya bindim ve ağır ağır, konuşmadan çiftliğin dar yoluna saptık. Tırıs giden kula bir atın üstünde, hayvanın salınımlarına uyarak hem dertli hem fiyakalı şekilde dikilen patrona rastgeldik. Patron ifadesini hiç bozmadan, iktidarına kavuşabilmek için yabancı ülkelerin müsaadesini bekleyen sürgündeki bir Alman kral gibi izledi bizi. Ben ana kapının önünde durdum, çıkıp hanfendinin kapısını açtım. Dumanlar, dumanlar çıktı aracın içinden. Görünmez bir ateşin ısısı, yaylanın serinliğine kafa tutup boşluğu ılıttı. Ardından da esmer başıyla metres girdi aklı karışmış havanın içine. Siyah gözlerinde bir durgunluk, dudakları buruk, elmacık kemiğinin üzerindeki çilleri kolektif hüzne bir çağrı. Ben böyle susan bir kadın görmüş değilim, romanlar şiirler dahil! Şu, benim getirdiğim kaynak taşının kutusuna bakıp bakıp sevinen, duyduğu hazdan nereye yürüdüğünü bile şaşıran alık adam bir adam, azman atın üstünde salınan da. Biri öbüründen kötüdür diyemem. Diyemem. İkisi de ölü bir şeylere bakıyorlar; biri içi metal dolu kasvetli bir ambalaja, diğeri de bir kadının gözlerinin dibine, konuşmayı seven bir kadının sessizliğine vurmuş bir eksikliğe. Ölülüğün madeni haline bakan adam seviniyor, eksiklik haline bakan adamın hisleri ise belli değil. Çalışanlar olarak, ötedeki hafif bir tepeliğin eteğinde lojmanlarımız var. Bizi yukarda bırakarak ya mimar hata yapmış, ya da patronun hayatını sahnede geçen bir oyun gibi tasarlamış ve bizi seyirci etmiş. Tepeden bakıyoruz başımıza ayaklar olarak. Bacaklarımı, kulübesini arayan yorgun bir köpeğin adımlarıyla oraya sürümüşüm. Çavuş üzümü çıkarmışlar dışarı. Yer miyim acaba diye elimi attım sepetin içine, o sırada artık benim aşağımda kalan iki sevgiliyi gördüm. Patron atından lütfedip inmiş, metresi ona sarılmış, kenetlenmiş. İki gün önce minik elleriyle dövdüğü erkeğin göğsüne esmer saçlarını yapıştırmış, patron ellerini nereye koyacağını bilemez halde, kızın omzunun üstünde yükselen suratına hiç bir hikâye yükleyemiyor, abus abus bakıyor, hiçbir şey yapmadıkça çirkinleşiyor. Ya da bana öyle geliyor. Zira ortada üzülecek bir şey varsa, buna üzülmediğinden kimse emin olamaz. Öte yandan belki de böyle bir durum yoktur. Benim bildiğim ne ki? Bir tartışma duydum, bir kadını büyük bir hastaneye bıraktım, ertesi gün geri aldım, Almanca dergiler, bir kutu kaynak taşı ve yarım kilo papağan yemiyle birlikte, ait olduğu yere getirdim. Üzülecek ne var gerçekten de? Her şey tam, kadın aynı kadın. Görülecek bir eksiklik var mı ortada? Bir eksiklik, görülebilir mi? Toros kayrağından evin sundurmasının önünde, akşam güneşinin altında birbirine sarılmaya çalışan iki sevgili! Bu sahneye şimdi girmiş olsaydım, aşağıda 2 birbirine sarılmış şu çifti evveliyatını bilmeksizin görseydim farklı şeyler mi düşünürdüm? Şimdi bile kıskanmıyor muyum onları? Benim de pek bir şey hak ettiğim yok, kabul, ama bu herif... Niçin kopamıyor bu kadın ondan! Bakın, merak eden varsa bildireyim ki, evet, üzüm müzüm yiyemedim. Nedense iyice asabım bozuldu, kulağıma gelen metalik sesin peşine düştüm. Bir astronota benzer halde bazı demirleri birbirine yapıştıran tuhaf adamı buldum. Ateşe dönen demir kıvılcımlarının müthişliği karşısında gözlerimi sakınarak içimden bu adamın bir kutu taşa nasıl sevindiğini unutmayı beceremedim. Kısa aralıklarla meydana gelen sihirli kaynak sesi, sinirbozuculuk bir yana, ruhumun örtüsünü tatlı tatlı okşamaktaydı. Kaynakçı bir sigara arası verdiğinde kaynak maskesini kaldırarak komik başını bana çevirdi. Onun yüzüne, o kadın, metres ona baksa neler görebileceğini düşünerek baktım, iyice baktım, hiçbir şeyi gözden kaçırmamacasına baktım. Demirin başka bir şeye, bir sese, bir kıvılcıma dönüşmesini birkaç saniye içinde ölümüne özledim. Yalvardım tuhaf adama, gürültüsünü, gösterisini sürdürsün diye. İsteğimden memnun kaldı, maskeyi hemen geri taktı ve cigarası ağzında, sanatına döndü. Hah! dedim, işte gerçek bir yüz. Kendisi görünmüyor, ne güzel. Ardındakini anlayamadıktan sonra yüzlere bakmışım ne fayda. Hem boşver, tuhaf bir şekilde aynı anda çilli ve esmer olabilmiş bu kadında, patronun metresinde, ne bu ateş sanatçısına, ne de bana bakacak göz yok. Şu ya da bu şekilde patronun hantal, donuk, ölü yüzünde bir şeyler buluyor. Belki de o yüzde saptadığı kendi hatalarına âşık! Benim görmediğim bir şey görüyor, aynılığın içinde bir fark, metalde bir sıcaklık, züppe bir çehrede belki de bir demet papatya görüyor ve kalın sesiyle... Kim bilir neler, ne güzel, uğruna yaşanacak şeyler diyor. Kardeşim, birbirine sarılmış iki insan, biri erkek, biri kadın. Hem de kadının müthiş güzel bir kafası, gözlerinin altındaki isyankâr tepeciklerde çilleri, öldürücü bir sesi var. Daha ne kurcalıyorsun! Ben böyle bakan bir kadın görmüş değilim; ne ayıkta ne rüyada! Kulağımın içinde metalin can çekişmesi, gözlerimi bir aralasam sanki kıyamet gelmiş, sarı cani yılanlar dolmuş havaya. Şu aklımdan geçenleri duyan da şey oldum sanır... Âşık. Ortada eksik bir şeyler var, makam arabasının ön koltuğunun cebinde cansız papatyalar var, yanı başımda ağzında cigarayla ölü metali inleten bir divane adam var, kadınına sarılamayan bir erkek var, şu haldeyken benim düşündüğüme bak! Delilikle ölülük arasında hayat. Karşımda kaynak maskeli bir deli, ötede aşağıda erkek maskeli bir ölü. Kafamın içinde eksilmiş, içi kazınmış bir kadın, kadının elleri tutmak, tutunmak, tırmalamak istiyor. Yapayalnız omuzlarım var benim, onlar da tutulmak, tutunulmak, tırmalanmak, kanatılmak istiyor. Kulağımda metal, havada kordan işaretlerin bir dili. Bana bir yangından bahsediyor. Yangının içindeki hayattan. İçerisi ölü demir kokuyor. Başka hiçbir şey koklayamıyor, bu yüzden yine sadece adıyla görüyorum olanları. Eğer harfleri kullanarak anlatmak gerekirse, gördüğüm bu şey Aşk.3 DEĞİŞİYORUM Tamer Sağır Sadık Yalsızuçanlar için Mazeretim yok. Bütün yaptıklarımın cezasını çekiyorum ağır ağır ve yüzümü ıslatıyor hayat bir ayrılığı haklı çıkarmak ister gibi. Bulutu deldim; gözlerini doldurdum, bilinmedik hiçbir şey kalmadı avuçlarımda. Unutalım? Bu kadar kolay değil diye yazacak kutsal kitaplara Hayyam. Ama âşığım dedim; güç bir kifayete razıyım; yani tek ayaküstünde cinnete. Korkak mıyız? Bu şeytanları dillerinden tavana astılar. Ve o şeytanları Adım başı bir ayrılığa rastlamasaydım; mutfaktan çıkarken lirik açlıklar görmeseydim ve yan odada namaz kılarken dizlerimi kırmasaydım şimdiye unutmuştum seninle geçen tarihimizi. Üst üste acıların gelmesini Allah a yordular. Ama inandıkça eksildiğimi hissettim. Sonra kalktım kendime çay demledim, oturup olanları sakin kafayla düşünebileyim diye. Aşkın masalsı yanını öğretmediler bana; küçükken oldu bu karnımdaki cehennem yaraları. Yıldızımın düşük olması ya da bir küstah güne uyanırkenki günün kahreden çekilmezliği de olabilir nedeni bırakıp gitmek için dinleri. -Yalnızlığını anlıyorum. Yüzüne oturmuş kalmış ifadeleri; kimse sana sevdiğin için bolluk bereket içinde olacaksın demedi. - İyi ama kuantumdan ne haber? -Geç bunları. Kurtarılmış mahallelerde yaşanmaz din öğrendin. Yastığa başını koyunca ve şükrediyorken o gece tanrı seni ağlatmadığı için İşte bütün kader bundan ibaret. Ama ben böyle bilmem; utanır elleriyle sayfaları kazıyan hattatlar. Elindeki en ince kalemi oyarken dönmüş gözleri Kâtip Süleyman Efendi nin bir şeytanı mürekkepte boğar gibi. Daha ne diyeyim; alıştık mı duygularımızı gizlemeye ne dersin. Hayat şah damarını soğutur metaforların; her şey o kadar sahi ki. Gözlerin acından buğulanır -Adı ne güzelmiş oysa, alışmış önündeki aslan paylarına. Oturup bir ağızdan ayrılığa kaçalım dedim. Güneşi görmediğim günlerim oldu; bembeyaz bir masanın etrafında okunan mevlitten aldım payımı; çünkü o çay kokan kantinlerde herkes biraz olsun eskir. Eskidim. -Soğuktan titreyen bir köpek gibi soluyorum hayata. Ayaklarımdan tutup çekmiş doktorlar cennetimde bir melekken. Adımı okuyana kadar bir sınıfta ilk öğretmen; sandım ki biraz yaşar giderim sonra hayattan. Ama yok dediler; daha yolun başındasın, yukarıya bak. Üstüme yağan delilleri, acısını çıkartan peygamberleri ve inananları gördüm. Kırılmış bir dişin yerde kanayışını Ortalama bütün zekâlar biliyor ki dizlerimden aşağısı aşk yanığı. Süleymaniye ye gide gele oldu bu kahramanlıklar. Gözü dönmüş bir hayranlığa da razıydı koşar adım ışığa koşanlar. Teselli bulacağı kucaklara sığınan ve yarım ağızlarıyla sevaplarına kal diyenlere bakarken utandım. Kuyusundan şimdi çıkar Yusuf ve anlatır evrenin paralel devinimini; kuantumdan arta kalan İslam şehitleri! -Dumanı üstünde tüten bir ocağa benziyor yüzün. Ne sıcak. Ne kadar çok kan ve kan -Sus söyleme. Delirmişti meleklerim aynadan kendime bakarken. Nasıl bir ayrılıksa bu bütün günlerin üstünü karaladım yarım aklımla. Ve kadife keseler diktim bıraktım hiç kimsenin geçmediği yol ortalarına. Ama böyleymiş tanrı. Sakın suç ortağını yeryüzünde arama. Sen kendini bilir bir kafiyesin yeryüzünde; ağır aksak bir hikâyeye karışırsın ve binip gider bütün şeytanlar at arabalarına. İyi ya sen kimsenin ayağına nal olmazsın; Müslümansın. Çok üşüdüm gülmeli. Utandım ayrıcalığımdan ve ne kadar küçük bir ayrıntıyım ki toz gibi uçtum boşluğa. Yükseldim Daha da yükseldim. Kopup gittim kanatlarımdan. Yukarıya bak: Bütün acına şükrettirecek bir ışık gülümsüyor. Yenimahalle-Ankara, Nisan 2010 BÜYÜK ÂDEM KÜÇÜK HAVVA Ahmet Yılmaz Baban gelmiş! Babamın, zehirlenmesi nedeniyle apar topar kaldırıldığı hastaneden tez zamanda taburcu olup eve dönmesi, herhalde Ayşe için önemli bir haberdi, kendi babasıyla arası açıktı, her gece içki evinden sarhoş dönüp karısını öldüresiye döven bir adamdan söz ediyoruz; onu en çok uyurken seviyorum, diyordu. Görünüşte şirin bir babaya sahip sayılırdım (Sahip olmak... Kim kime sahip olmuş ki, olabilir ki?) Kırçıl saçları, her dem kirli sakalıyla, konu komşunun beyzade diye takıldığı, önceki yaşamında bir toprak ağası olduğundan kuşkulandığım, yumuşak yüzlü bir işçi emeklisiydi; ama sınıf bilincine uzak, sapına kadar günoğlu... Bir komşu kızının ünlülerden en çok Ermeni Patriği Mutafyan a benzettiği babam, bir gün Agos gazetesi alıp eve getirsem, acaba buram buram komşu toprağı tüten kokusuna yabancılık çeker miydi? Yoksa, adı Hrant Dink le özdeşleşmiş bu gazeteye; öteki liberal gazetelere yaptığı gibi üstten kuşkulu bir bakış atar da içinden yarım yamalak bir lahavle mi çekerdi; denemekte yarar var. Gündelik siyasetle işi olmazdı, yeniyetmelerin ressam sandıkları tonton amcanın vaktiyle bizi karanlıktan kurtarmış kuvvetli bir paşa olduğunu bilmekle övünürdü. Sokağa çıkamazlarmış, asker gelmiş de memleket gülbahçesine dönmüş; Isparta nın ekonomisi canlanmış. Mış. Ayşe nin gözlerinde devinen mavi kuşa bakıyorum. 20 sinde ya var ya yok. Melek olmakla kadın olmak arasında bir seçimde bulunmayı düşünmüyor, ekose eteği diz üstüne çıkmayanlardan, cinsellikle sapıklık onun gözünde bir; ne zaman öpmek için dudaklarına eğilsem tepeden tırnağa telaş, ardından bende asma yaprağı. Israrla babamı görme isteğinin nedenini aklım almıyor. Sadece bir kez karşılaştılar, ta geçen yıl, ağabey gibi davranmıştım kızcağıza ilkin, çalıştığım okulda beni ziyaret etmiş, okumamı istediği şiirleriyle denemelerini uzatırken ellerinin boncuk boncuk terlediği gözümden kaçmamıştı. Neden sonra anlayacaktım esmerim diye seslendiği meçhul sevgilinin ben olduğumu; önce şaşkınlıktan küçük dilimi yutacak, sonra üzüm üzüm üzülecek ve en sonunda süzüm süzüm süzülecektim. Onu bir gün evime çağırıp ailemle tanıştırmış, odamı gezdirmiş, dört duvara yayılan binlerce kitabıma kayıtsız kalmasını içime sindirememiştim. En azından, ay, ne çok kitabın varmış! diye çığlık atmalıydı, ne bileyim, bunların hepsini okudun mu? sorusuna bile razıydım. Yanakları iki kızarmış elma, beğeneceğini umduğum çilekli yaş pastadan yalnızca bir dilim yiyip vişne suyunuysa bir dikişte bitirivermişti. Sorularımıza kaçamak 34 yanıtlar vermiş, çoğuna kafa sallamakla yetinmişti. O sırada sabah yürüyüşünden soluk soluğa dönen babam üstüne yapışmış daracık atletiyle odaya dalıvermiş, Ayşe edeplice yerinden kalkarak pek saygıdeğer büyüğünün elini iştahla öpüvermişti. Kıskanmıştım, ne yalan söyleyeyim. Adın ne kızım, nerelisiniz kızım, kaçıncı sınıf talebesisin kızım, her zaman gel kızım... Allah tan, annem sıkıldığımı anladı, homurdandığımı duydu da teri üstünde kurumasın, hastalanmasın diye odadan çıkardı babamı. Sonra bir çay bahçesinde, ilk buluşmamızdayız. Bana, babamla aramdaki soğuk savaşın nedenini sorarken, şeytanca bir anlatım değil, çocukça bir merak oturuyor yüzüne. Yanaklarındaki çiller buna kayıtsız kalamayıp ha bire çoğalıp ilgiyi üzerlerine çekme yarışına soyunuyorlar. O sıralar ikinci kez okumaya başladığım, çantamdan eksik etmediğim kitabı, Moravia nın Bakma Sevdalısı adlı romanını çıkarıp masaya koyuyorum. Göz ucuyla süzüyor. Kapaktaki resme tuhaf tuhaf bakıp gerisin geri önüme itiyor kitabı. Kaşlarını deviriyor. Çirkin oluyor. Bana asla bir seks kitabı okutamazsın, diye sert çıkıyor hırçın kız sesiyle. Casorati nin Platonik Sohbet adlı resminde silindir şapkalı, siyah takım elbiseli bir adam sol elini çenesine dayamış, çıplak bir kadının göğüslerine doğru hafifçe eğilmiş; hepsi bu. Ayşe resme dalıp gitmemi fırsat bilip bir hışımla yerinden fırlıyor, kaldırımları döve döve uzaklaşıyor. Hesabı ödeyip arkasından koşturuyorum. Tam yakaladım derken etine dolgun bir balık gibi kayıveriyor avuçlarımdan. Kaçan balık büyük oluyor. Canım burnumda, bir çınara yaslanıp soluklandığımı görünce duruyor, kollarını beline koyup zırhını kuşanmış bekliyor. Bak, diyorum; kitapta bir baba oğul çatışması anlatılıyor sadece (derken, bana pislikmişim gibi bakıyor) hem de ayrıntılı ve güzel bir üslupla (derken, bilmez miyim ben o ayrıntıları, diye mırıldanıveriyor) okursan, beni az çok anlayacağını umuyorum. Seni anlama kılavuzu henüz basılmadı deyiveriyor; kıkırdayıp, elimde salladığım romanı kaptığı gibi çantasına tıkıştırıyor. Aynaların, cımbızların, ojelerin, rujların arasına atıyor. Yemin billah edip aklımın orda olmadığına inandırıyorum Ayşe yi. Günler geceler geçiyor ama sesi soluğu çıkmıyor. En yoğun dönemimdeyim, okulda karne telaşı, masaya yığılan sınav kâğıtlarıyla boğuşmalar, saatlerce bilgisayar başında not yazıp değiştirmeler, öte yandan seviye belirleme sınavına girmeyeceği için okula postalanan üç beş işe yaramaz ben velilerinin yalancısıyım öğrenciye göz kulak olma zorunluluğu... Aklımın bir parçası da Ayşe de, kitabı okudu mu, okudu da anlamadı mı, anladı da yanlış mı anladı; hayal gücümün saygınlığını ayağa düşüren daha nice ucube soru. Neyse ki bir hafta sonra telefonum çalıyor. Aynı çay bahçesine anılarımızı tazelemek için gidiyoruz, iki eski dost gibi karşı karşıya oturuyoruz, at binenin kılıç kuşananın; bakışlarından artık seni çok iyi anlıyorum yumuşaklığı okunuyor. Aslında hiç öyle olmuyor, hep bana öyle geliyor. Sonradan anımsamışçasına çantasından kitabı çıkarıp sertçe önüme fırlatıyor. Ben bu filmi daha önce görmüştüm, nerde görmüştüm diye içleniyorum; birazdan bankalar batacak. Bir genç kıza kitap verirken önce gözden geçir, tamam mı? 4 Karşımda tir tir titriyor, üşümüş bir serçe gibi, dal gibi savunmasız. Yanına ilişip sarılacakken, yumruğunu sıkıp derhal kendisinden uzak durmamı istiyor. Tırnağını kemiriyor. Boş boş bakıyor. Elimde sinirle evirip çevirdiğim kitabın kenarı kıvrılmış bir sayfası gözüme çarpıyor sayfada altı çizilmiş satırlara göz gezdirirken sayfanın boşluğuna eciş bücüş karalanmış dip notu okuyunca beynimden vurulmuşa dönüyorum, romanın kahramanıyla hoşlandığı siyahî kadının seviştiği bölüme acı acı gönderme yapan cümleyle midem cadı kazanına dönüyor: Ah bunları Ayşe yle de yapabilseydim... Ah bunları Ayşe yle de... Ah bunları Ayşe yle... Ah bunları... Ah... Cümleyi okudukça; düşünmekten, boğazıma üşüşen sözcükleri hizaya getirememekten yorgun düşüyorum. Ayşe nin bana sapıkmışım gibi davranmasını hazmedemiyor, ondan bir açıklama bekliyorum. Açıklamayı ondan bekliyorum. İkinci top atışıyla kalelerim büsbütün yıkılıyor. Bu romanı babana da okuttun mu bari? Ayşe nin sesindeki şeytanca tınıyla deminki kızgınlığım yerini kuşkuya bırakıveriyor. Eyvah, diyorum. KAÇAK GÖÇMEN 3 KISA ÖYKÜ Şaban Öztürk Sınırı geçmek için girdiği araba bagajının kapağına sertçe vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu, vuruldu... SAĞIR Sağır olduğunu unutup bağırdı, bağırdı, bağırdı, bağırdı, bağırdı, bağırdı, bağırdı, bağırdı, bağırdı... KÖMÜR HIRSIZI Annesi ve kardeşleri soğuktan ölmesin diye gecekondudan çıkıp çoktandır gözüne kestirdiği kömürcünün deposuna gece yarısı gizlice girdiğinde arkasından kapanan kapıyı açamadı. Deponun içinde kapıya vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu, vurdu,vurdu, vurdu, vurdu, vurdu...5 OYUN Muzaffer Kale Bana yalan söylemek zorunda hissetme kendini, dedi kadın; ama ille de söylemek istersen bu hoşuma gider. Gerçekten mi, diye sordu adam, alnını kırıştırdı, sesi buruşmuş gibiydi. Yalandan mı? Evet, güzel bir yalandan Biraz üşümüş gibiydi kadın. Şalını boynuna sardı. Sende sarı yedili var mı, dedi. Kırmızı var dedi adam. Sana verebilirim, hiçbir işime yaramıyor. Kadın dudak büktü: İkimizin de işine yaramayan bir kırmızı yedili Önceki elde olsaydı Eller tutsa, mesele yok zaten, diye düşündü adam. Ne düşündüğünü anında unuttu. Günlük güneşlikti ikindi. Birikmiş mart karının üstünden kayıp gidiyordu güneş. Kadın ekledi: Eğer sen, gerçekten bir şey oynayacaksan Adam yutkundu: Seninle oynadığım bütün oyunlarda kaybediyorum. Ben de, dedi kadın, ben de aynı şeyi düşünüyorum. Tıpatıp aynı. Taş gelmiyor seninle oynarken. Bütün taşlar bana geliyor, dedi adam. Güldü. O zaman,işte dedi kadın, içinden gelen bir şeyler söyle, ben de kurtulayım sen de Tamam, dedi adam: Benim elimde sarı yedili var! At o zaman! dedi kadın. Işık kayması gibi bir şey oldu. Dur bakalım, dedi adam, sanırım dışarı dönüyorum. Ortaya yeşil ikili attı. Yeşil ikiliyle taşlarını açtı kadın. Işık kayması gibi bir şey yine oldu. Karlarda belki ilerideki çam ağaçlarıyla kaplı tepenin üstünde bir pencere camı hızla gelip geçen düşüncenin kenarları kadının gözlüğünün çerçevesi gökyüzündeki damarların birinde takla atan kanın parlayışı Bazen olur böyle. HIDRELLEZ ATEŞİ Türkan Çelik Rüzgârın esmediği, yağmurun düşmediği güzel bir, Mayıs gecesiydi. Gençler, kime ait olduğu bilinmeyen arsanın ortasında yaktıkları ateşin etrafında toplanmışlardı. Darbukaya eşlik edip, şarkı söylüyor, elleriyle tempo tutuyor, sırasıyla ateşin üzerinden atlayarak, bedenlerinin alevler arasında yitmesine aldırmadan, bağırış çağırış eğleniyorlardı. Kızlar ateşin üzerinden her atladıklarında koro halinde sayıyorlardı. Biiiiirrrrr atladıktan sonra ateşin etrafında yarım tur atıp, ileriye gidiyor; yüksekliği boylarını aşan alevlerin arasından geçebilecek hızla koşup; İkiiiiiiiiii diyerek üçüncü atlayışa hazırlanıyorlardı. Atlarken de dilek tutmayı unutmuyorlardı. Yoldan geçenler dahi kendilerini tutamayıp bir kezliğine de olsa ateşten atlayıp geçiyorlardı. Küçükler, büyüklerinin çocuklaşmalarına öyle sevinmişlerdi ki onları eğlendirmek istercesine sürekli yakılacak malzeme taşıyorlardı. Seyfullah, arka sokakta parlayan ateşi gördüğü an Eyvah! deyip attı kendini dışarıya. Önce geniş bahçe içindeki evi dolaştı. Söylendi, nasıl unuttun bu günü akılsız deyip azarladı kendini Her sokağa dalıyor, küçüklü büyüklü yakılmış ateşlere şöyle bir bakıyor, daha sonra da bir başka sokakta yanan ateşe yöneliyordu. Kaygıyla koşup her ateşi kontrol etmekten kan ter içinde kalmıştı. Boş arsada şenliklerini sürdüren gençler, ateşi besleyen küçükleri ellerinden tutarak, ateşten atlatıyorlardı. Sıra bir kıza gelmişti. Senin saçların uzun, annen toplayıp bağlasın öyle gel denilince, küçük kız evine yöneldi. Diğerleri sırayla atlamayı sürdürdüler. Erkek çocuklardan birinin saç uçlarının yanması üzerine Alevlerin küçülmesini bekleyeceksin! talimatı hep bir ağızdan verildi. Cesaretlerini, sevinçlerini ümitlerini birleştirip, hızlanıyorlar, rüzgâr olup geçiyorlardı ateşin üzerinden. Hiç beklenilmeyen bir anda, tiz bir çığlık, birbirine karışmış sesleri bıçak gibi kesti. Arsada yaşam bir an durdu. Salt gür ateşten çıkan çatırtılar bozuyordu sessizliği. Ateşi beslemek için ellerinde, kucaklarında odun parçalarıyla, karton kolilerle koşuşturan çocuklar korkulu bakışlarıyla oldukları yere çakılıp kalmışlardı. Vahşi varlıkları çağrıştıran çığlıkların ardı arkası kesilmiyordu. Gençlerin, neşeli hallerinin yerini endişe almıştı. Şaşkın bakışıyorlar, sesin geldiği yerde ne oluyor anlamaya çalışıyorlardı. Ateş öylesine etkisi altına almıştı ki onları, birçoğunun aklından geçen ilk şey; birinin alevlerden feci şekilde yaralanmış olma olasılığıydı. Kendi ateşlerinin başında böylesi bir kaza yaşanmadığına göre, diğer sokaklarda bir şey mi oldu diye düşündüler. Neden sonra, kıvırcık saçları kirden keçeleşmiş, yer yer yırtılmış giysileri salkım saçak, elleri yüzü kir içindeki kadını ayrımsadılar. Korkunç çığlıkların etkisi bilinçsizce ateşin bir yanında toplanmalarına neden olmuştu. Bacaklarını yanlara açmış, ellerini karın bölgesinin biraz aşağısında pençeleştirmiş, ateşin etrafındakilere her an saldıracakmış gibi bakan kadın, keskin çığlıklarını sürdürüyordu. İçe göçmüş dudakları, öne çıkmış alt çenesi, karanlık ağzı, görüntüsünü daha da korkunçlaştırıyordu. Neden böyle davrandığını anlamadıkları kadını ayrımsadıktan sonra yaşadıkları şaşkınlığın etkisi geçti; nasıl olsa çekip gider düşüncesiyle tekrar ateşin etrafını sarmaya niyetlendiler. Darbuka ile alkışların buluşması gerçekleşecekti ki kadın, yine çığlığı bastı. Ohooooo bize bu gece eğlenmek haram! Birisi şunu buradan götürsün! 56 Evet yaaaa, yok mu bizi kurtaracak biri? yakınmaları art arda sıralandı. Ne kendisi için söylenenlerin, ne de üzerindeki bakışların ayrımında olmadan çığlıklarını yükselterek geriye döndü, kadın. Ateşten biraz uzakta, arsanın kıyısında bulunan moloz yığınına doğru bir panter çevikliğiyle fırladı. Molozların içinden iri bir briket parçasını kaptığı gibi ateşe yöneldi, hızla fırlattı. Briket parçası ateşin tam ortasına düştü, dalgalanan alevlerden kıvılcımlar yükseldi. Hey ne oluyor, çocukları koruyun! Nereden çıktı, kim bu kadın? Buralardan değil, ilk kez görüyorum. Ben tanıyorum, okulun arkasındaki sokaklardan birinde yaşıyor Her kafadan bir ses çıkıyor, keyifleri kaçtığından homurdanıyorlardı. Yine moloz yığınına yöneldi, öylesine süratliydi ki Bir daha, bir daha Onun çevikliğine şaşırmanın yanı sıra, kurtulmanın çarelerini arıyorlardı. Erkeklerden birkaçı, engel olabilmek için taşların menzilinin dışında kalmaya özen göstererek, geniş açıdan koşup, saldırganı yakalamaya çalıştılar. O, ise, bağırmasını sürdürerek, iri tuğla parçasını pençesiyle kavramış ateşe doğru hızla koşuyordu. Kızlar, küçük çocukları arkalarına sakladılar. Atılan parçalar ateşin ortasına düşüp düşüp kıvılcımlar yaratıyor, yükselen kıvılcımlar dans ederek kayboluyordu. Gençlerden ikisi kadını yakalamak üzereydiler ki uzun bir düdük öttürüldü. Düdük sesi yaklaşınca mahallenin bekçisi Seyfullah Efendi de göründü. Aman gözünü seveyim Seyfullah Bekçi, gel kurtar bizi! Tamam tamam, bana bırakın, hadi ateşinizin başına dönün! Gençler, Oleeyyyy, yaşa sen Seyfullah Bekçi sesleriyle, bekçiye alkışlarla teşekkür ettiler. Seyfullah, briket, tuğla, taş parçaları taşıyıp ateşi söndürmeye çalışmaktan bitkin düşmüş kadına elini uzattı. Leyli, gel hadi gidelim buradan. Tanıdık bir ses gelse de bu azap bitse diye beklemekteymiş gibi söz dinledi, başını eğdi, bekçinin yüzüne bakmadan küçük adımlarla ilerledi, kadın. Yanmakta olan ateşi söndürmek istercesine, iki elini kenetleyip, sıkıca bağrına bastı. Bekçi Seyfullah, omuzlarından tuttu, yön vererek yürümesine yardım etti. Geride kalanlar, az önce yaşananları unutmuşlardı. Darbuka eşliğinde söylemeye başladıkları şarkılarla, ateşin üzerinden atlamalarla eğlencelerine kaldıkları yerden devam ettiler. Onu durdurmaya çalışan gençler, az önce vahşice taş yağdıran kadından eser kalmamış olduğunu gördüklerinde; Nasıl ani bir değişim bu yaa, harbiden deli! söylemleriyle ateşin başına döndüler. Yorgun bedeni terlemişti. Dayanılmaz kokuyordu. Bağırmaktan, dişsiz ağzının etrafı salyalarıyla ıslanmıştı. Göğsünden hırıltıyı andıran derin solumalar duyuluyordu. Ellerini göğsünde birleştirdiğinden yalpalayarak yürüyordu. Seyfullah, bacaklarının kesikliğini, nefes nefese halini unutup, kedere boğuldu. Görmemeye, başını onun yaşam alanına çevirmemeye çalışıyordu. Onu görmek, nerede olduğunu bilememek, bu hallerine tanık olmak, bırakıp gidememek karmaşası beynini kemiriyordu. Ne çok uzaklaşmıştı bu kez evinden. Ara sokakların çoğunda küçüklü büyüklü ateşler etrafında eğlenceler sürmekteydi. Ateş yakılmamış sokakları seçerek, evlerinin önüne gelmişlerdi. Leyli, bahçe girişine geldiğinde bekçinin ellerinden sıyrıldı. Koştu, kayboldu duvarları yıkık, dökük evinde. Seyfullah, yıkık bahçe duvarının üzerine oturdu. Bir sigara çıkardı gömlek cebinden. Çakmağın çıkaracağı alevin korkusundan yakmadan kulak arkası yaptı. Eski yapım evine baktı. Karanlık bir bulut kapladı yüzünü. Balkonda muşamba koltukta oturuyor, öğlen sonrası güneşini duyumsuyordu. Kahvaltısını yapmış, kahvehaneye gitmeden önce çökmüştü güzel günün önüne. Günaydın Seyfullah ağbi! Sebile ablaaaa, huuuu sözleri kulaklarında çınladı. Fırına kadar gidiyorum, Bedri yle Niyazi koyun koyuna uyuyorlar. Bakarak olun siz kapıya emi. Niyazi derin uyur, çocuk uyanır da beni aranırsa Holde ayakkabılarını silmekte olan etine dolgun, açık tenli karısı, adını ilk duyduğunda balkona gelmişti. Tamam, bakarız biz, git sen al ekmeğini. Çektin mi kapıyı? Çektim çektim. Ocakta yemeğim de var. Pencereler, arka kapı hepsi kapalı. Kilitlemedim ön kapıyı ya ondan seslendim size. Bedri uyanık olsaydı keşke, özledik dünden bu güne Uyanınca getiririm merak etme sen. Niyazi, o hafta gece vardiyasındaydı. Saat üçü bulmadan da uyanmazdı. Dikkat isterdi işi, uykusuz kalmamaya özen gösterirdi. Saygılı, çalışkan, evine, ailesine bağlı biriydi. İplik fabrikasında çalışırdı. Gündüz çalışmanın ne demek olduğunu bilmeyen Seyfullah la, gececiliklerinin denk düştüğü haftanın, gündüzlerini birlikte geçirirlerdi. Ailece, kahvaltı ettikleri de olurdu, pikniğe gittikleri de Niyazi nin, Ağabey, yurtta güzel bir kız gördüm, aklımı başımdan aldı dediği günü anımsadı. Sahi mi söylüyorsun Niyazi. Tanıştın mı, söyleyebildin mi beğendiğini? Hayır, yurda yaklaştırmıyorlar ki nasıl söyleyeyim. Senden saklayacak değilim; yurt etrafında çok gezerdim, beğendiğim bir kız olursa oradan almak, benim gibi kimsesiz birini mutlu etmek istedim hep acı yüklü gülümsemesiyle, Çekirdeksiz üzüm anlayacağın Servisten inerken gördüm. Tesadüf bu ya arabadan iner inmez, bana doğru baktı. Öylesine çevirmişti başını yola doğru. Benim dikkatle baktığımı görünce yine baktı. Göz göze geldik. Göz göze gelmemiz onu nasıl etkiledi bilemem ama beni bitirdi. Güvenlik görevlisinin kulübesinin önünde durmuştu servis arabası. Güvenlik görevlisi, ısrarlı bakışımı görünce, bana doğru yöneldi. Onun gelişini görünce uzaklaştım hemen oradan. Vardiyam değişinceye kadar, sonraki günlerde de gittim. Bu defa servisin geldiği yönde bekliyordum. Beni fark etmişti. Onu görmek için beklediğimi anlamıştı. Üçüncü gün el salladım, karşılık vermedi ama servis geçip bahçe içerisine girinceye kadar gözlerini benden ayırmadı. O günden bu güne aklım onda. Gecemi gündüzümü doldurdu. İşimi, uykumu sevdirdi. Sözleri bittiği halde gülümsemesi sürmekte olan, aşkın yeğnilediği Niyazi nin, o günlerde dinlediği şarkılar, mırıldandığı türküler, çevreye artan ilgisi canlandı usunda. Hele Kerim i işittiğinde gösterdiği çocukça sevincin gözlerinden akışını hiç unutamamıştı. Ellerine sarılmış: Aman ağbi, ne diyorsun, Hızır gibi yetiştin yine, ben nasıl ederim, ne yaparım da ismini dahi bilmediğim sevdiğime ulaşabilirim diye kıvranıp duruyordum. Bana ne büyük bir müjde verdiğini biliyorsun değil mi? Ah bizi kavuştur, ah bir görüşelim, bir söz alayım, dile benden ne dilersen 67 Onun sevincini, yaşantısının anlam kazandığını görmek eşiyle kendisini yeterince mutlu etmişti. Kardeş gibi, evlat gibiydi Niyazi. Yurt görevlisi Kerim, arkadaşıydı bekçinin. Yurtta müdür yardımcılarından sonra o gelirdi. Aynı mahallede oturmuyordu. Bu nedenle de sık görüşmezlerdi. İlkokulu aynı okulda okumuşlardı. Kerimler, okul bittikten sonra taşınmışlardı. Mesaisinin bittiği bir sabah evine dönerken, yolda karşılaşmışlardı. İlk bakışta birbirlerini tanıyamamışlar Kerim, topallayarak ilerlemesini sürdürünce; Seyfullah, arkasından gitmiş Hemşerim, senin adın Kerim mi?, sorusunu sormaktan alamamıştı kendini. Şaşırarak geri dönen Kerim in, Nereden bildin adımı? sorusuyla yüz yüze geldiklerinde, dikkatli bakışmışlar kucaklaşmışlardı. Yıllardan sonraki bu karşılaşmalarından sonra da Bekçi arada bir yanına uğrar, bir fincan kahvesini içerdi. Bekçi, kardeşi gibi gördüğü Niyazi nin duygularını iletmiş, kızla konuşmalarını sağlamasını rica etmişti. Kerim; Kızın yaşı küçük, on sekizine iki yıl var daha dediğinde de: Canım, yaşının dolmasını beklerler, sen bir aracı olsan da konuşsalar. Belki kız beğenmeyecek bizimkini! o günlerde yapılan konuşmalar, tanıştırmalar üşüştü beynine Eli sigarasına gitti, tuttu kendini Fırına doğru ilerlemeye başlayan Leyla nın, gencecik bedeniyle süzülüp yürüyüşü, gözlerinin önünde canlandı, iki yaşındaki oğlu Bedri, Leyla ya Leyli derdi. Çocuğun annesine böyle seslenişi hepsini güldürmüş, ilk duydukları andan itibaren de dillerine dolanmıştı. Fırın evlerinin yüz metre ilerisindeydi. Gidişinin üzerinden epey geçmişti. Balkondan ayrılmamıştı Sebile. Kocasının ayakkabılarını ayağının önüne bırakmış, Leyla nın evinin kapısına gözlerini dikmiş beklemekteydi. Seyfullah, ayakkabılarını ayağına geçirmiş bakınıyordu. Çocuksuz yuvalarına canlılık veren bu güzel aileyi çok seviyorlardı. Oyalandı bak, ocakta yemeğim var dememiş miydi? Öyle demişti. Bey, bu kızın Dayanılmaz isteğine yenildi, kulağının arkasından aldı sigarasını, kendi evine doğru yürüdü. Basamakların altında çakmağın alevini sol elini siper ederek gizledi, sigarasının ucunu aleve iyice yaklaştırarak derin bir nefes çekti. Niyazi karşısında gibiydi. Yalnızlık derdi. Yalnızlık, ne yemek yaptırıyor, ne börek Gülerdi ardından söylediklerine Canım, yemek dedikse, hazır çorbayla salata, arada bir bol sucuklu yumurta Börek çörek arama. Caaanım boyoz neyime yetmez! Sabah vardiyalarında; kahvaltısı, kahvehanede yediği boyoz ile haşlanmış yumurta yanında sıcak çay idi. Bayılıyorum şu boyozla yumurtaya onun söylemiydi. İkindi vardiyasında; öğleye doğru uyanır, İsmail Usta nın kelle paçasından mutlaka içmeye çalışırdı. İsmail Usta ona; Saat biri geçirirsen, çorba arama! derdi. Mahallenin en genç bekârıydı. Kendini çok sevdirmişti. Gece vardiyasından dönünce, işyerinde ne yediyse onunla kalırdı. Gün içinde ne vakit uyanırsa kafasına göre takılırdı. Her hafta değişen çalışma saatleri, düzgün yaşamasını engellemezdi. 7 Sorumluluk duygusu nasıl çivilediyse Seyfullah ı maziye, öyle çivilenmişti taş duvarın üzerine. Dalgın düşüncelerinin arasında, uykuların en tatlı derinliğinde, gölgelerinin sessizliğinde işe koyulan hırsızları anımsadı. Bu gece şenlik var sokaklarda, bana ihtiyaç yok, diyecekti ki genelde seher vaktini kolladıkları düşüncesi zihninde belirdi. Bir hıdrellez akşamında, balkonda rakı içtikleri günü anımsadı yine. Niyazi kadehini tokuşturduktan sonra;. Eğlencesine söyleyecek sözüm yok ama şu yaptıklarına aklım ermiyor. Aklının ermediği ne ki? Abi, genç kızlar, bir arkadaşları eşliğinde, yedi evin bahçe çeşmesini açar, açarken evlenmek dileklerini musluktan akan suya söylerler. Arkadaşları da, arkasından çeşmeyi kapatır. Ne güzel işte. Yedi çeşmeli bahçe aramanın, o bahçelere sahiplerinden habersiz girmenin heyecanını düşünsene... Böylesi tatlı anıyı biriktirmek her insana kısmet olmaz. Yakalansalar, azarlansalar anıları kararmaz mı? Canım Niyazi, senin de söylediğin laf mı şimdi? Bu mahalleden kim, genç kızların dileğine gölge düşürür? Orası öyle, görmezden gelirler üstelik. Anneler, ablalar, çocuklar bile, dileklerini; birer kâğıda yazar, birbirlerine görünmeden kırmızı gül ağacının dibine gömerler. Bahçesinde gül ağacı olmayanlar az mı girerler komşu bahçelerine? O dilekleri göreceklerini umdukları Hızır ile İlyas tan önce gören çok olmuştur. Olacağından değil, oyalanmak işte. Avuntu. Bir şeylerle yaşama tutunma. Biliyorum, yine de anlamsız geliyor İnanmam böyle şeylere ama karşı da çıkmam. Eğleniyorlar ne güzel. Hem hiç niye dileğim olmadı deyip de ağlayan sızlayan gördün mü? Geç bunları. Hadi cam cama. Çin çin Sabah gün doğmadan yine kimselere görünmeksizin, gömülerini çıkarır gün içerisinde iskeleye, oradan da pikniğe derken başı önünde sayıklar gibi halini yaşadı yeniden. Seyfullah, çocukları olmasını çok isteyen karısının da böylesi dileyişlerde bulunduğunu bildiğinden, her iki yakadan karşıya gitmek üzere hareket eden vapurların; ilk seferlerinden akşamın geç saatlerine değin, içinde dilekler yazılı kâğıtların denize atılmasıyla, hıdrellez mucizesinin gerçekleşmesinin bir dahaki 5 Mayıs gününe değin beklenildiğini, dahası; denizden geçilerek atılmışsa dilekler, kara yoluyla dönüldüğünü bilirdi. Dileklerini denizden geçmeyip, kıyısından utana sıkıla atanlar, kıyı kaldırımına resimler çizenlerin, azımsanmayacak denli çok olduğunu Sebile her dönüşünde anlatırdı. Nöbetten dönünce Seyfullah içeri, Sebile dışarı, kimi termosta çay, kimi poğaça, gevrek Kahvaltıyı vapurda yaparız der giderdi Tedavi için gittikleri doktorun; Üzgünüm, aramayın boşuna, çocuğunuzun olması olanaksız sözlerinden sonra günlerce ağlamış, Bedri doğuncaya değin karalar bağlamış Sebile yi anımsaması da bir başka yarasının kabuğunu kaldırmıştı bekçinin. Şiir gibi konuştun Niyazi demişti. Yalnız insanın evi de yüreği de buz keser. Ateş olsa bana mısın demez, o buzu, ancak yârinin sıcak nefesi çözer sözleri üzerine. Canım kardeşim. Az kaldı, iki aydan az. Yeniden çın çın sesi Kafasını uzattı, kulak kabarttı; Leyli den ses seda yoktu. Kerim, arkadaşının ricasını geri çevirmemiş, ona duyduğu güvenle bir görüşme ayarlamıştı. Leyla da Niyazi yi ilk görüşte beğendiğini gizlememişti. Karşılıklı parıldayan zümrüt yeşili gözleri, sözleşmelerini8 yüreklerine mühürlemişti. Utancından yanakları al al olmuştu. İki yıl boyunca, Niyazi fazla mesaileri kaçırmamış, düğün için para biriktirmeye başlamıştı. Yurttan bir söz işitmemek için de tek başına oralarda dolaşmamıştı. Nikahtan sonra mahalleli ile birlikte kocaman bir aile arası düğün yapmışlardı Aynı yıl doğan oğulları da onlardan aldığı yeşil gözleri, altın sarısı saçlarıyla büyüdüğünde bir içim su olacaktı. Bedri nin de gözlerinin önüne gelmesiyle bekçinin yüreği dağlandı. Karısının yarım kalan tümcesi yine kulaklarında çınladı. Bu kız Bekçi Seyfullah, çok kez naklini başka bir şehre aldırıp gitmeyi istemiş, kolaylıkla söylenmiş Bir şey olmaz sözünün ne büyük acılar yarattığı düşüncesi elini kolunu bağlamıştı. Darbuka, müzik sesleri yerini gecenin derin sessizliğine bırakıyordu. Yine bir sigara yakmak istedi. Sigara paketini aranırken, ceketini giymemiş olduğunu ayrımsadı. Serinleyen hava, terli bedenini dal gibi kurutmuştu. Kafasını evine doğru çevirdiğinde; bakışı o yere, evinin biraz ilerisindeki Leyla nın aklını bıraktığı çizgiye kilitlendi. Leyli nin ekmeği fırlatışını, terliğinin ayağından çıkışını, çığlıkları, karısını, mahallelinin bağırışlarını Bir anda ateş topuna dönen evi, evine girmek için direnen, kendini yerlere atan, yeniden kalkıp bahçenin taş duvarlarını tırmalayan, kafasını duvarlara vuran Leyli yi Ellerinden Leyli yi tutmaya çalışmaktan başka bir şey gelmeyişini, her şeyi, ama her şeyi gözlerinden akan yaşlarla yıkayıp, yaşanmamış kılmayı istedi. Tüyleri diken diken oldu. Sırtının ortasından başlayan ürperme kafasına doğru yürüyüp, saçlarının diplerine yayıldı Sirenler, itfaiyenin gelişi, ambulans sesinin Leyli nin acı çığlıklarını yutuşu Ne dayanılmaz, ne büyük acı yaşamışlardı. Yine bir ürperti sardı bekçinin bedenini. Gün ağarmak üzereydi. Bu kez sırtını viran eve dönerek yaktı sigarasını. Tekrar dönüp baktı Leyli nin, taş duvarını öptüğü, yanık tuğlasını kucakladığı evine. Kapısız yanık evin, is kokuları sigara dumanıyla birleşti, ciğerlerini doldurdu. Kaç kez denediğini, çırpınmalarına, kaçıp bağırmalarına dayanamadığını bunca zaman yaşadığı yaşattığı çaresizliği düşündü Derince içini çekip, her gün iş dönüşünde yaptığı görevini yerine getirmek üzere, kahvaltılık bir şeyler almaya gitti. Sebile sağlığında Leyli yle ilgilenir, yemeğini yedirir, banyosunu yaptırır, üstünü başını değiştirirdi. Bekçi Seyfullah, kendi ne yerse ona da bırakır, gün içinde, çevre esnafının insafına olan güvencinden, aç kalır kaygısı duymazdı. Elinde yiyeceklerle döndüğünde; ne olursa olsun, gönüllü olmazsa da zorla bakımevine bırakacağının kesin kararını vermişti. Onun çıldırmış hallerini kaldıramıyordu her gün sorularla, hayıflanmalarla dağlanan yüreği Taş duvarın önüne geldiğinde, Leyli yi, evinin girişinde gölge gibi dururken gördü. Önceki karşılaşmalarında içeri seğirten Leyli, bu kez duvara sürünerek ilerledi, parlayan ilk ışıkların altında dikeldi. Bu davranışlarını iyiye yorup, artık beklemenin boşunalığını mı kavradı düşüncesi aydınlattı yüzünü. Elindekileri vermek üzereyken, yavaşça kolundan tuttu. Kaçacağını, öfkeleneceğini beklerken tepkisizliğinden cesaret aldı. Ellerini göğsünde kilitlememişti. Küçük adımlarla yanında ilerliyordu. Seyfullah, onu, sabaha değin gözünü ayırmadığı, aklını bıraktığı yer olarak gözüne kestirdiği çizgiye getirdi. Burada yitirdiğini, burada bul dileğini usundan gizleyerek söyledi. Çizgiyi birlikte geçtiler. İki eliyle omuzlarından hafifçe tuttuğu Leyla nın yorgun umutsuz gözlerine içi kıyılarak baktı. Kendinden on beş yaş küçük güzeller güzelinin, yetmişlik görüntüsü karşısında bir kez daha kahroldu. Bedeninin her zerresinde pişmanlığın acısı dolaşıyordu. Karısının, o gün boğazında düğümlenen, daha sonraki günlerde de; Nereden geldiyse, tam da o an aklıma gelmişti, onun öyle gidişi, geç kalması, bir felaket yaşayacağımız içime doğmuştu sanki. Elim kolum bağlanmıştı, kapısının eşiğinden ayıramıyordum gözlerimi. Bey, bu kızın, ocağı tüpe bağlayan hortumu değişmiş miydi, açık bıraktığı halde, ne diye bu kadar oyalandı? diyecektim ki dedikten sonra hıçkırıklarla sürdürdüğü; O kör olası hortum o anda aklıma gelerek koş ocağı kapat demiş de anlayamamışım dile getirmeleri, keşke gitseydim, keşke baksaydım dövünmeleri; keşke ocağı aldığı gün, Hortumu yarın getirelim dediklerinde; Akşam yemeğini pişirmeye hazırlamıştım kendimi sözünden etkilenmeseydin, acımasaydın, a Seyfulllah, kısa hortumlu başlığı ocağa bağlayıp, bu günlük bunu kullan, bir gün kullanmakla bir şey olmaz demeseydin pişmanlıklarını dillendirmesinin çağrışmalarıyla kendini bıraktı. Ahhh Leyla, keşke Bir şey olmaz demeseydim. Bir geceliğine takılan hortumun, üç yıl ihmal edileceğini hesap etmeliydim diyebildi. Ağlıyorlardı Leyla nın bunca yıl kuru bakan gözleri ilk kez ıslanmıştı. Başını Seyfullah abisinin sağ omzuna dayamıştı. Vicdanında tutsak adam, biraz olsun rahatlamıştı. Leyla nın aklını bıraktığını düşündüğü yeri arkalarında bırakarak parlayan güneşe doğru yürüdüler. Bu kez sözümü dinleyeceksin. İkimiz için de en iyisi bu Emekli olmadan onu emin ellere bırakacağı umudunun belirmesi biraz olsun içini serinletmişti. Bekçi, böyle olacağını bilseydim, ateşler yakılırken bağırtılarını ilk işittiğim o gün, onu engellemezdim, dün gece yaşadığını önceden yaşardı, belki de bu sefilliği bunca yıl çekmez, tedavi olabilirdi düşüncesiyle avunmaya çalıştığında aklında aniden beliren yıkıcı bir düşüncenin sarsıntısını yaşadı. İyilik yaptığımı sanarak, hep kötülük mü ediyorum açmazına düştü yeniden... Akatalpa Öykü, bu 11. sayısıyla yayımına son veriyor. Anısını Akatalpa içinde yaşatmak amacımız olsun. Yayın Yönetmeni : Ramis Dara (Mollagürani Mah. Teker Sok. E- Posta : No: 8, Zemin Kat, Osmangazi-BURSA). Katkı Payı (Akatalpa için) : 25 TL Danışman : Nahit Kayabaşı, Gültekin Emre, Serdar Ünver. Posta Çeki : Ramis Dara adına açılmış Koordinatör : Yalçın Oğuz (Bursa Edebiyat Kültür [BEK] numaralı hesap Derneği Adına). Banka hesabı : Ramis Dara adına Finansbank Fomara Sahibi ve Yazı İşleri Müdürü : Tülay Elal Muş (Barış Mah. Adalet Sok. Şubesindeki numaralı hesap Adaletkent Sitesi H Bl. D: 3 Nilüfer BURSA) Baskı : Akın Erim Mat. Hocalizâde Cad. Setbaşı Bursa Yazışma Adresi : Ramis Dara PK Ulucami BURSA Yayın Türü : Yaygın süreli yayın. ISSN Akatalpa Öykü, Ocak 2000 de Bursa da kurulan şiir ve eleştiri ağırlıklı aylık edebiyat dergisi Akatalpa nın parasız ekidir. 89 Daha göster
Anne Ben Yapabilirim Resimleyen: Reha Barış MERAKLI KİTAPLAR 3. B A S I M Çocuklarla İlgili Her Türlü Faaliyette, Çocuğun Temel Yararı, Önceliklidir! 2 Süleyman Bulut Anne Ben Yapabilirim 4 Süleyman Detaylı NURULLAH- Evet bu günlük bu kadar çocuklar, az sonra zil çalacak, yavaş yavaş toparlana bilirsiniz.
O sabah minik kuşların sesleriyle uyandı Melek. Yatağından kalktı ve pencereden dışarıya baktı. Hava çok güzeldi. Güneşin ışıkları Melek e sevinç katıyordu. Bulutlar gülümsüyor ve günaydın diyordu. Melek Detaylı Evimi misafirlerim gidince temizlemek için saatlerce uğraşıyorsam birçok arkadaşım
Dersler, ödevler, sınavlar, kurslar... Dinlence günlerinde bile boş durmak yoktu. Hafta sonu gelmişti; ama ona sormalıydı. Üstüne, günlerin yorgunluğu çökmüştü. Bunu ancak oyunla atabilirdi. Canı oyundan Detaylı edersin sen! diye ciyaklamış cadı. Bunun hesabını vereceksin! Kadının kocası kendisini affetmesi için yarvarmış cadıya. Karısının bahçedeki marulları
RAPUNZEL Bir zamanlar bir kadınla kocasının çocukları yokmuş ve çocuk sahibi olmayı çok istiyorlarmış. Gel zaman git zaman kadın sonunda bir bebek beklediğini fark etmiş. Bir gün pncereden komşu evin bahçesindeki Detaylı DENİZ YILDIZLARI ANAOKULU MAYIS AYI 1. HAFTASINDA NELER YAPTIK?
DENİZ YILDIZLARI ANAOKULU MAYIS AYI 1. HAFTASINDA NELER SERBEST ZAMAN YAPTIK? Çocuklara sporun önemi anlatıldı ve her sabah spor yaptırıldı. Çocuklar ilgi köşelerinde öğretmen rehberliğinde serbest oyun Detaylı ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΟ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟ ΔΟΚΙΜΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΕΠΤΑ (7) ΣΕΛΙΔΕΣ
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑ: ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΕΠΙΠΕΔΟ: B ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 2 ώρες ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: Detaylı OKUMA ANLAMA ANLATMA. 1 Her yerden daha güzel olan yer neresiymiş? 2 Okulda neler varmış? 3 Siz okulda kendinizi nasıl hissediyorsunuz?
Aşağıdaki şiiri okuyunuz. Soruları cevaplayınız. OKULUMUZ Her yerden daha güzel, Bizim için burası. Okul, sevgili okul, Neşe, bilgi yuvası. Güzel kitaplar burda, Birçok arkadaş burda, İnsan nasıl sevinmez, Detaylı İsim İsim İsimlerin Tamamlanmış Hali
Aşağıda verilen isimleri örnekteki gibi tamamlayınız. Örnek: Ayakkabı--------uç : Ayakkabının ucu İsim İsim İsimlerin Tamamlanmış Hali Kalem sap Çanta renk Araba boya Masa kenar Deniz mavi Rüzgar şiddet Detaylı İnsan Okur. Resimleyen: Reha Barış MERAKLI KİTAPLAR
İnsan Okur Resimleyen: Reha Barış MERAKLI KİTAPLAR 2 Süleyman Bulut İnsan Okur 4 Süleyman Bulut İnsan Okur Süleyman Bulut Ben küçükken, büyükler hep aynı soruyu sorardı: Büyüyünce ne olmak istiyorsun? Detaylı Ay Yine Gecikti. Ferhat Şahnacı
Ay Yine Gecikti Ferhat Şahnacı 4 TEŞEKKÜRLER Şiirlerimi okuyarak değerli görüşlerini okuyucuyla paylaşan Sayın Ataol Behramoğlu na, şiirlerimi yönettiği sanat ve edebiyat dergilerinde yayınlayan Sayın Detaylı BARIŞ BIÇAKÇI Aramızdaki En Kısa Mesafe
BARIŞ BIÇAKÇI Aramızdaki En Kısa Mesafe BARIŞ BIÇAKÇI 1966 da Adana da doğdu. Hüseyin Kıyar ve Yavuz Sarıalioğlu ile birlikte Ocak 1994 ve Ekim 1997 de iki şiir kitabı yayımladı. İletişim Yayınları nca Detaylı Bir akşam vakti, kasabanın birine bir atlı geldi. Kimdir bu yabancı diye merak eden kasabalılar, çoluk çocuk, alana koştular. Adam, yanında atı,
Bir akşam vakti, kasabanın birine bir atlı geldi. Kimdir bu yabancı diye merak eden kasabalılar, çoluk çocuk, alana koştular. Adam, yanında atı, elinde boş bir çuval, alanın ortasında öylece dikiliyordu. Detaylı ALTIN BALIK. 1. Genç balıkçı neden altın balığı tekrar suya bırakmayı düşünmüş olabilir?
ALTIN BALIK Bir zamanlar iki balıkçı varmış. Biri yaşlı, diğeriyse gençmiş. İki balıkçı avladıkları balıkları satarak geçinirlermiş. Bir gün yine denize açılmışlar. Ağı denize atıp beklemeye başlamışlar. Detaylı Eşeğe Dönüşen Kabadayı Makedonya Masalı (Herşeyin bir bedeli var)
Eşeğe Dönüşen Kabadayı Makedonya Masalı (Herşeyin bir bedeli var) Yazan: Yücel Feyzioğlu Resimleyen: Mert Tugen Ne varmış, ne çokmuş, gece karanlık, güneş yokmuş. Her kasabada kabadayı insanlar varmış. Detaylı Melih Güler. - şiirler - Yayın Tarihi: 11.9.2011. Yayınlayan: Antoloji.Com Kültür ve Sanat
6. Sınıf sıfatlar testi testi 1 1. Aşağıdaki cümlelerin hangisinde soru anlamını sağlayan kelime sıfat değildir? A) Kaç liralık fatura kesilecek? B) Oraya gidip de ne iş yapacaksın? C) Ne kadar güzel konuşuyor Detaylı Hazırlayan: Saide Nur Dikmen
Yayın no: 168 SAYGI VE HÜRMET ÖYKÜLERİ Genel yayın yönetmeni: Ergün Ür İç düzen: Durmuş Yalman Kapak: Zafer Yayınları İsbn: 978 605 4965 18 2 Sertifika no: 14452 Uğurböceği Yayınları, Zafer Yayın Grubu Detaylı ÖYKÜLERİ Yayın no: 170 ADALET VE CESARET ÖYKÜLERİ
ADALET ve CESARET ÖYKÜLERİ Yayın no: 170 ADALET VE CESARET ÖYKÜLERİ Genel yayın yönetmeni: Ergün Ür İç düzen: Durmuş Yalman Kapak: Zafer Yayınları İsbn: 978 605 4965 24 3 Sertifika no: 14452 Uğurböceği Detaylı Zeynep in Günlüğü. Hikaye Yazarı Sevinç DOĞAN ( Türkçe Öğretmeni ) Fatma BAŞA. Kapak Tasarımı ve Sayfa Tasarımı Ahmet ŞAMLI
Hikaye Yazarı Sevinç DOĞAN ( Türkçe Öğretmeni ) İmtiyaz Sahibi Adına Ramazan BALCI Okul Müdürü Fatma BAŞA ( Özel Eğitim Öğretmeni ) Kapak Tasarımı ve Sayfa Tasarımı Ahmet ŞAMLI ( Görsel Sanatlar Öğretmeni Detaylı DÜZEY B1 Avrupa Konseyi Ortak Dil Ölçütleri Çerçevesinde BÖLÜM 4 SINAV GÖREVLİSİNİN KİTAPÇIĞI. Dönem Kasım 2009 DİKKAT
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙ ΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΓΛΩΣΣΟΜΑΘΕΙΑΣ Milli Eğitim ve Din İşleri Bakanlığı Devlet Dil Sertifikası DÜZEY B1 Avrupa Konseyi Ortak Dil Ölçütleri Çerçevesinde BÖLÜM Detaylı OHIO DOĞAÇLAMASI (OHIO IMPROMPTU)
OHIO DOĞAÇLAMASI (OHIO IMPROMPTU) Samuel Beckett (1981) Türkçesi: Semih Fırıncıoğlu Ohio Doğaçlaması (Ohio Impromptu) ilk kez 9 Mart 1981 de, Ohio State Üniversitesi nin işbirliğiyle, Drake Union, Stadium Detaylı Ben gid-iyor-muş-um git-mi-yor-muş-um. Sen gid-iyor-muş-sun git-mi-yor-muş-sun. O gid-iyor-muş git-mi-yor-muş. Biz gid-iyor-muş-uz git-mi-yor-muş-uz
ÜNİTE 4 Şimdiki Zamanın Rivayeti Ben gid-iyor-muş-um git-mi-yor-muş-um Sen gid-iyor-muş-sun git-mi-yor-muş-sun O gid-iyor-muş git-mi-yor-muş Biz gid-iyor-muş-uz git-mi-yor-muş-uz Siz gid-iyor-muş-sunuz Detaylı Rafet El Roman. Amerika. Rafet El Roman. A memo. Burası New York Amerika. Evler karıştı bulutlara. Nasıl bir zaman. Nasıl bir yaşam.
Onaylayan Administrator Pazartesi, 21 Mayıs 2007 Besteciler.org Amerika A memo Burası New York Amerika Evler karıştı bulutlara Nasıl bir zaman Nasıl bir yaşam A memo İnsanlar simsiyah, kızıl, beyaz Sokaklar Detaylı YIL DEDE'NİN DÖRT KIZI
Hafta Sonu Ev Çalışması YIL DEDE'NİN DÖRT KIZI Zaman adlı ölümsüz bir dev vardı. Bir gün Zaman, Yıl Dede'yi dört kızıyla birlikte yeryüzüne indirdi. Kızlar, yeryüzünü çok sevdiler. Hepsi bir yana dağılıp Detaylı Gülmüştü çocuk: Beni de yaz öyleyse. Yaz ki, kaybolmayayım! Ben babamı yazmamıştım, kayboldu!
Kaybolmasınlar Diye Mesleğini sorduklarında ne diyeceğini bilemezdi, gülümserdi mahçup; utanırdı ben şairim, yazarım, demeye. Bir şeyler mırıldanırdı, yalan söylememeye çalışarak, bu kez de yüzü kızarırdı, Detaylı Parlar saçların güneşin rengini bana taşıyarak diye yazıvermişim birden.
BEYAZIN PEŞİNDEKİ TATİL Geçen yıllarda Hopa da görev yapan bir arkadaşım Adana ya ziyaretime gelmişti. Arkadaşım Güney in doğal güzelliğine bayılıyorum deyince çok şaşırmıştım. Sevgili okuyucularım şaşırmamak Detaylı C A NAVA R I N Ç AGR ISI
Günün Öyküsü: Talih mi Talihsizlik mi? Bir zamanlar köyün birinde yaşlı bir adam yaşıyormuş. Çok fakirmiş. Ama çok güzel beyaz bir atı varmış. Kral bu ata göz koymuş. Bir zamanlar köyün birinde yaşlı bir Detaylı TEŞEKKÜR. Kısa Film Senaryosu. Yazan. Bülent GÖZYUMAN
TEŞEKKÜR Kısa Film Senaryosu Yazan Bülent GÖZYUMAN Sahne:1 Akşam üstü/dış Issız bir sokak (4 sokak çocuğu olan Ali, Bülent, Ömer ve Muhammed kaldıkları boş inşaata doğru şakalaşarak gitmektedirler.. Aniden Detaylı Bir gün insan virgülü kaybetti. O zaman zor cümlelerden korkar oldu ve basit ifadeler kullanmaya başladı. Cümleleri basitleşince düşünceleri de basitleşti. Bir başka gün ise ünlem işaretini kaybetti. Alçak Detaylı ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΟ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟ ΔΟΚΙΜΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΕΞΙ ( 6 ) ΣΕΛΙΔΕΣ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ 2011-2012 Μάθημα: Τουρκικά Επίπεδο: 1 Διάρκεια: 2 ώρες Ημερομηνία: Detaylı OYUNCAK AYI. Aysel çok mutluydu. Çünkü bugün doğum. Annesi Elvan a oyuncak bir ayı aldı. Elvan. günüydü. Babası Aysel e hediye aldı.
OKUMA ANLAMA ÇALIŞMASI 1 OYUNCAK AYI Annesi Elvan a oyuncak bir ayı aldı. Elvan ayının adını Yumoş koydu. Halasına oturmaya giderken Yumoş uda götürdü. Halasının kızı Songül ile birlikte oynadılar. Sorular: Detaylı (22 Aralık 2012, Cumartesi) GRUP A. 2012-2013 Türkçe Ortak Sınavı Lise Hazırlık Sınıfı
2012-2013 Türkçe Ortak Sınavı Lise Hazırlık Sınıfı AÇIKLAMALAR 1. Soruların cevaplarını kitapçıkla birlikte verilecek optik forma işaretleyiniz. 2. Cevaplarınızı koyu siyah ve yumuşak bir kurşun kalemle Detaylı ISBN : 978-605-65564-3-2
ISBN : 978-605-65564-3-2 1 Baba, Bal Arısı Gibi Olmak İstemiyorum ISBN : 978-605-65564-3-2 Ali Korkmaz samsun1964@hotmail.com Redaksiyon : Pelin GENÇ Dizgi/Baskı Kardeşler Ofset Matbaacılık Muzaffer Ceylandağ Detaylı Günler süren yağmurdan sonra bulutlar kayboldu. Güneş, ışıl ışıl yüzünü gösterdi. Yıkanan doğanın renklerine canlılık gelmişti. Ağaçlardan birinin
Günler süren yağmurdan sonra bulutlar kayboldu. Güneş, ışıl ışıl yüzünü gösterdi. Yıkanan doğanın renklerine canlılık gelmişti. Ağaçlardan birinin kökünden kahverengi, pırıl pırıl bir şerit uzanıyordu. Detaylı 5.SINIF TÜRKÇE (GENEL DEĞERLENDİRME TESTİ) almıştır?
5.SINIF TÜRKÇE (GENEL DEĞERLENDİRME TESTİ) Öğle üstü bir cip gelip obanın çadırları önünde durdu. Çocuklar hemen çevresinde toplaştılar. Cipten önce veteriner, sonrada kaymakam indi. Obanın yaşlıları hemen Detaylı OYUNCAK AYI. ayının adını Yumoş koydu. Halasına oturmaya. giderken Yumoş uda götürdü. Halasının kızı. Sorular: 1- Annesi Elvan a hangi hediyeyi aldı?
OKUMA ANLAMA ÇALIŞMASI 1 OYUNCAK AYI Annesi Elvan a oyuncak bir ayı aldı. Elvan ayının adını Yumoş koydu. Halasına oturmaya giderken Yumoş uda götürdü. Halasının kızı Songül ile birlikte oynadılar. Sorular: Detaylı Hiçbir şey olmamış gibi çekip giden, kalpleri hunharca katlederek bırakanların bu hayatta mutlu olacağına inanmıyordum. Zamanla bu inanç alev aldı;
Hisler körelir. Köreldikçe naçiz vücutta dans etmeye kalkışan ruhun etrafı kötülüğün demirden dikenleriyle çevrelenir. Her bir diken yastır ve mutluluğun katline en vefasız şekilde, acımasızca mührünü Detaylı SİTEMİZE EKLENEN METİN KİTABIM-1 VE METİN KİTABIM-2 ADLI DÖKÜMANLARI OKURSAK HEM OKUMA HIZIMIZ ARTACAK HEM DE OKUDUKLARIMIZI ANLAYACAĞIZ.
OKUMAYA YENİ GEÇEN ÖĞRENCİLERİMİZ İÇİN KOLAYDAN AZ DA OLSA ZORA DOĞRU METİNLERİ ÇOK UZUN OLMAYAN BOL GÖRSELLİ AMA AZ SORULU BİR KİTAP HAZIRLADIM SİZLERE. SİTEMİZE EKLENEN METİN KİTABIM-1 VE METİN KİTABIM-2 Detaylı ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2013-2014 Μάθημα: Τουρκικά Επίπεδο: Ε3 Διάρκεια: 2 ώρες Ημερομηνία: Detaylı Yönetici tarafından yazıldı Pazartesi, 24 Ağustos 2009 04:42 - Son Güncelleme Çarşamba, 26 Ağustos 2009 19:20
Düğünlerde Takılan Sahte Paralar Yüksek eğitimini tamamlamış, babası ticaretle uğraşan, annesi ise bir bankada görevli bulunan bir ailenin tek kızıydı. Okul arkadaşı ile evlenmeye karar vermişlerdi. Damat Detaylı Engin arkadaşına uğrar, eve gelir duşunu alır ve salona gelir. İkizler onu salonda beklemektedirler.
ENGİN VE İKİZLER ALIŞ VERİŞTE Hastane... Dr. Gamze Hanım'ın odası, biraz önce bir ameliyattan çıkmıştır. Elini lavaboda yıkayarak koltuğuna oturur... bu arada telefon çalar... Gamze Hanım telefon açar. Detaylı 25. Aşağıdaki deyimlerle anlamca üçlü bir grup oluşturulduğunda hangisi dışta kalır? A) eli bol B) eli açık C) eli geniş D) eli kulağında
21. Hangi cümlede "mi" farklı anlamda kullanılmıştır? A) O bu resmi gördü mü? B) O buraya geldi mi bayram olur. C) Zil çaldı mı içeri girer. D) Yemeği pişirdi mi ocağı kapat. 22. "Boş boş oturmayı hiç Detaylı Cümlede Anlam TEST 39. 1) Bu güzellikleri görmek için Uzungöl e gün doğarken gelmelisin. Bu cümlede aşağıdaki sorulardan hangisi nin cevabı yoktur?
SABEDİN TÜRKER İÖO 5.SINIF TÜRKÇE Cümlede Anlam TEST 39 1) Bu güzellikleri görmek için Uzungöl e gün doğarken gelmelisin. Bu cümlede aşağıdaki sorulardan hangisi nin cevabı yoktur? 1. A. Niçin 2. B. Ne Detaylı Kahraman Kit Misafirlikte
Technical Assistance for Promoting Registered Employment Kayıtlı İstihdamın Teşviki için Teknik Destek Projesi Bu proje Avrupa Birliği ve Türkiye Cumhuriyeti tarafından finanse edilmektedir. This project Detaylı Jiggy kahramanımızın asıl adı değil, lakabıdır. Ve kıpır kıpır, yerinde duramayan anlamına gelmektedir.
Çeviri Deniz Hüsrev Jiggy kahramanımızın asıl adı değil, lakabıdır. Ve kıpır kıpır, yerinde duramayan anlamına gelmektedir. 5 6 BİRİNCİ BÖLÜM Hayatınızı elinizden alınıp klozete atılmış, ardından da üzerine Detaylı PİNOKYO EĞİTİM KURUMLARI MART AYI AYLIK EĞİTİM PROGRAMI 1. HAFTA
1. HAFTA TARİH : 01 MART 2016 04 MART 2016 KONU : YEŞİLAY 1- Yeşilay nedir? Ne işe yara? Faaliyetleri nelerdir? Nefes akciğer yapalım. Vücudumuzu 2- Sigara ve alkolün zararlarını hep birlikte öğrenelim Detaylı 3 YAŞ AYIN TEMASI. Cinsiyetim, adım, özelliklerim, görünümümdeki değişiklikler nelerdir?
3 YAŞ AYIN TEMASI Cinsiyetim, adım, özelliklerim, görünümümdeki değişiklikler nelerdir? Vücudumuzun bölümleri ve iç organlarımız nelerdir? Ne işe yarar? İskelet sistemi nedir? Ne işe yarar? Aile ve aileyi Detaylı KÜÇÜK KALBİMİN İLK REHBERİNİN BU GÜNÜME UZATTIĞI HAYAT YOLU
KÜÇÜK KALBİMİN İLK REHBERİNİN BU GÜNÜME UZATTIĞI HAYAT YOLU Nereden geliyor bitmek tükenmek bilmeyen öğrenme isteğim? Kim verdi düşünce deryalarında özgürce dolaşmamı sağlayacak özgüven küreklerimi? Bazen, Detaylı ÇAĞDAŞ TÜRK EDEBİYATI. Betül Tarıman. Öykü GÖKYÜZÜ PRENSİ PO İLE KÜÇÜK KIZ. 2. basım. Resimleyen: Uğur Altun
Resimleyen: Uğur Altun Betül Tarıman GÖKYÜZÜ PRENSİ PO İLE KÜÇÜK KIZ ÇAĞDAŞ TÜRK EDEBİYATI Öykü 2. basım Betül Tarıman GÖKYÜZÜ PRENSİ PO İLE KÜÇÜK KIZ Resimleyen: Uğur Altun Yayın Koordinatörü: İpek Şoran Detaylı TATÍLDE. Biz, Ísveç`in Stockholm kentinde oturuyoruz. Yılın bir ayını Türkiye`de izin yaparak geçiririz.
TATÍLDE Biz, Ísveç`in Stockholm kentinde oturuyoruz. Yılın bir ayını Türkiye`de izin yaparak geçiririz. Ízin zamanı yaklaşırken içimizi bir sevinç kaplar.íşte bu yıl da hazırlıklarımızı tamamladık. Valizlerimizi Detaylı Dört öğrenci sabahleyin uyanamamışlar ve matematik finalini kaçırmışlar, ertesi gün hocalarına gitmişler, zar zor ikna etmişler. Arabaya bindik yolda
Bir gün sormuşlar Ermişlerden birine: Sevginin sadece sözünü edenlerle, onu yaşayanlar arasında ne fark vardır? Bakın göstereyim demiş Ermiş. Önce sevgiyi dilden gönle indirememiş olanları çağırarak onlara Detaylı EYLÜL 2014/2015 ANASINIFI BÜLTENİ. Eylül 2014 Bülten
EYLÜL 2014/2015 ANASINIFI BÜLTENİ AYIN TEMASI: OKULUM BEN KİMİM? *Kendi isimlerimizi söyleyerek, arkadaşlarımızla tanışma. *Sınıfımızı ve öğretmenimizi öğrenme. *Arkadaşlarımızın isimlerini öğrenme. *Okula Detaylı SAKLAMBAÇ. Müge İplikçi
SAKLAMBAÇ Müge İplikçi ON8 roman 22 SAKLAMBAÇ Yazan: Müge İplikçi Yayın yönetmeni: Müren Beykan Yayın koordinatörü: Canan Topaloğlu Son okuma: Hande Demirtaş ON8, 2013 Tüm yayın hakları saklıdır. Tanıtım Detaylı 20 Mart Vızıltı. Mercanlar Sınıfından Merhaba;
Mercanlar Sınıfından Merhaba; 20 Mart Vızıltı Bu hafta konumuz ormanlar idi. Orman nedir? Ormanların önemi ve faydaları nelerdir? Ormanları koruma konusunda üzerimize düşen görevler nelerdir? gibi sorular Detaylı Hazırlayan: Saide Nur Dikmen
Yayın no: 169 VEFA VE CÖMERTLİK ÖYKÜLERİ Genel yayın yönetmeni: Ergün Ür İç düzen: Durmuş Yalman Kapak: Zafer Yayınları İsbn: 978 605 5523 15 2 Sertifika no: 14452 Uğurböceği Yayınları, Zafer Yayın Grubu Detaylı YOL AYRIMI SENARYO ALĐ CEYLAN
YOL AYRIMI SENARYO ALĐ CEYLAN 2011 PAZARTESĐ SAAT- 07:42 Sahne - 1 OTOBÜS DURAĞI Otobüs durağında bekleyen birkaç kişi ve elinde defter, kitap olan genç bir üniversite öğrencisi göze çarpar. Otobüs gelir Detaylı Bir Şizofrenin Kendisine Sorulan Sorulara Verdiği 13 Rahatsız Edici Cevap
Bir Şizofrenin Kendisine Sorulan Sorulara Verdiği 13 Rahatsız Edici Cevap Şizofreninin nasıl bir hastalık olduğu ve şizofrenlerin günlük hayatlarında neler yaşadığıyla ilgili bilmediğimiz birçok şey var. Detaylı Tuğrul Tanyol. Beyaz at. Sönmüş kentleri dolaştım sessizlikte Boş meydanları, kirli sokakları Herkes kendi yankısının peşinde
Tuğrul Tanyol Beyaz at Sönmüş kentleri dolaştım sessizlikte Boş meydanları, kirli sokakları Herkes kendi yankısının peşinde Karanlık avlularda oturdum İçimde vahşi tamtamları inlerken ölümün Tüm putların Detaylı ŞİİR, HİKÂYE, MAKALE. Ekim 2013 Sayı 1. Yazar; HARUN ŞEN
ŞİİR, HİKÂYE, MAKALE Ekim 2013 Sayı 1 Yazar; HARUN ŞEN 1 İçindekiler KALDIRIMLAR 1... 3 DİYET... 4 ÇOCUKLARINIZA ZAMAN AYIRIN... 5 2 KALDIRIMLAR I Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında; Yürüyorum, arkama Detaylı > > ADAM - Yalnız... Şeyi anlamadım : ADAMIN ismi Ahmet değil ama biz şimdilik
KISKANÇLIK KRİZİ > > ADAM - Kiminle konuşuyordun? > > KADIN - Tanımazsın. > > ADAM - Tanısam sormam zaten. > > KADIN - Tanımadığın birini neden soruyorsun? > > ADAM - Tanımak için. > > KADIN - Peki... Detaylı Hafta Sonu Ev Çalışması HAYAL VE GERÇEK
Hafta Sonu Ev Çalışması HAYAL VE GERÇEK Babasının işi nedeniyle çocuğun orta öğretimi kesintilere uğramıştı. Orta ikideyken, büyüdüğü zaman ne olmak ve ne yapmak istediği konusunda bir kompozisyon yazmasını Detaylı KURALLI VE DEVRİK CÜMLELER. --KURALLI CÜMLE: İş, hareket, oluş bildiren sözcükler cümlenin sonunda yer alıyorsa denir.
--KURALLI CÜMLE: İş, hareket, oluş bildiren sözcükler cümlenin sonunda yer alıyorsa denir. Örnek: Mustafa okula erkenden geldi. ( Kurallı cümle ) --KURALSIZ (DEVRİK) CÜMLE: Eylemi cümle sonunda yer almayan Detaylı ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ : 2014 2015 Μάθημα : Τουρκικά Επίπεδο : Ε1 Διάρκεια : 2 ώρες Detaylı YÜKSEL ÖZDEMİR. - şiirler - Yayın Tarihi: 11.10.2007. Yayınlayan: Antoloji.Com Kültür ve Sanat
- şiirler - Yayın Tarihi: 11.10.2007 Yayınlayan: Antoloji.Com Kültür ve Sanat Yayın Hakkı Notu: Bu e-kitapta yer alan şiirlerin tüm yayın hakları şairin kendisine ve / veya yasal temsilcilerine aittir. Detaylı şimdi sana işim düştü. Uzat bana elini de birlikte çocuklara güzel öyküler yazalım.
Kaybolan Çocuk Çocuklar için öyküler yazmak istiyordum. Yazmayı çok çok sevdiğim için sevinçle oturdum masanın başına. Yazdım, yazdım... Sonra da okudum yazdıklarımı. Bana göre güzel öykülerdi doğrusu. Detaylı iki sayfa bakayım neler var diye. Üstelik pembe kapaklı olanıydı. Basından izlemiştim, pembe kapaklı bayanlar için, gri kapaklı olan erkekler içindi.
Malum ülkemiz son dönemde Globalleşen dünya ile birlikte oldukça sıkıntılı. Halk olarak bizlerde de pek çok sıkıntılar var. Ekonomik sıkıntılar, siyasi sıkıntılar, sabotaj planları, suikast planları. Darbe Detaylı Kulenizin en üstüne koşup atlar mısınız? Tabii ki, hayır. Düşmanınıza güvenip onun söylediklerini yapmak akılsızca olur.
33 Ders 4 Günah Bir dostunuzun size, içi güzel şeylerle dolu ve bütün bu güzelliklerin tadını çıkarmanız için bir saray verdiğini düşünelim. Buradaki her şey sizindir. Dostunuzun sizden istediği tek şey, Detaylı Hazırlayan: Saide Nur Dikmen
Yayın no: 163 FEDAKÂRLIK VE DUYARLILIK ÖYKÜLERİ Genel yayın yönetmeni: Ergün Ür İç düzen: Durmuş Yalman Kapak: Zafer Yayınları İsbn: 978 605 5523 09 1 Sertifika no: 14452 Uğurböceği Yayınları, Zafer Yayın Detaylı Birbirimize anlatacağımız ne çok şey var; düşündünüz mü? İşte bu yazma nedenlerimden biri. İlki...
Bir şairin seyir defteri Prof. Dr. Göksel Altınışık Gelinciğin Yalnızlığı Bir ömrü damıtsak ne kalır geriye? Benimkinden, en azından şu ana dek yaşanan kadarından, sözcükler kalıyor. Bir mucize bu benim Detaylı Soğanım da kar gibi Elma gibi, nar gibi Kim demiş acı diye, Cücüğü var bal gibi
BİRİNCİ BÖLÜM 1 Dünya döndü Son ders zili çalınca tüm öğrenciler sevinç çığlıkları atarak okulu terk etti. İkili öğretim yapılıyordu. Sabahçılar okulu boşaltırken, öğleci grup okula girmeye hazırlanırdı. Detaylı MERHABA ARKADAŞLAR BEN YEŞİLCAN!
MERHABA ARKADAŞLAR BEN YEŞİLCAN! Sağlıklı olan ne varsa yaparım. Zararlı olan her şeyle savaşırım. Kötülerin düşmanı, iyilerin dostuyum. Zor durumda kaldığınızda İmdaat! diye beni çağırabilirsiniz. Sesinizi Detaylı MÜBDÎ. Allah MUHSÎ dir. MUHSÎ, her şeyin sayısını bilen demektir.
Hiçbir müzisyen, bülbülün ötüşünden daha güzel bir şarkı söyleyemez. Bütün bu güzel şeyleri Allah yapar ve yaratır. Allah ın güzel isimlerinden biri de HAMÎD dir. HAMÎD, övülmeye, hamd edilmeye, şükür Detaylı ÇAĞDAŞ TÜRK EDEBİYATI. Refik Durbaş. Şiir BEZ BEBEKLE KUKLASI. 2. basım. Resimleyen: Burcu Yılmaz
Refik Durbaş BEZ BEBEKLE KUKLASI ÇAĞDAŞ TÜRK EDEBİYATI Şiir Resimleyen: Burcu Yılmaz 2. basım Refik Durbaş BEZ BEBEKLE KUKLASI Resimleyen: Burcu Yılmaz Yayın Koordinatörü: İpek Şoran Editör: Ebru Akkaş Detaylı AHMET ÖNERBAY GÖRELE'DE
Portal Adres AHMET ÖNERBAY GÖRELE'DE : www.gorelesol.com İçeriği : Gündem Tarih : 06.10.2014 : http://www.gorelesol.com/haber/haber_detay.asp?haberid=19336 1/3 AHMET ÖNERBAY GÖRELE'DE 2/3 AHMET ÖNERBAY Detaylı DENİZ EĞİTİM ATÖLYELERİ. OKUL ÖNCESİ, ATÖLYE ve OYUNLAR
DENİZ EĞİTİM ATÖLYELERİ OKUL ÖNCESİ, ATÖLYE ve OYUNLAR OKUL ÖNCESİ, ATÖLYE ve OYUNLAR Amaç: Çocukların denizlerde kirliliğine neden olan atıkları gözlemlemesi ve kirliliğin deniz yaşamına etkileri konusunda Detaylı Yüksek Topuk Gölgesinde Hayatlar
Yüksek Topuk Gölgesinde Hayatlar Kadın ve erkek yaratılıştan bu yana birbirinin yarısı olarak kabul edilir. Bu elmanın birbirine hiç de benzemeyen iki yarısı, her anlamda birbirlerinden oldukça farklıdır. Detaylı Ürünü tüketmesini/satın almasını/kullanmasını ne tetikledi?
Alkollü İçecek: 18.12.2011 Gün içinde ürünü ne zaman satın aldı/tüketti/kullandı? -Akşam yemeğinden sonra saat 20:00 civarında. Ürünü kendisi mi satın aldı, başkası mı? Kim? -Kendim satın almadım. Kız Detaylı ŞEBNEM İŞİGÜZEL Eski Dostum Kertenkele
ŞEBNEM İŞİGÜZEL Eski Dostum Kertenkele ŞEBNEM İŞİGÜZEL 1973 yılında doğdu. İstanbul Üniversitesi nde antropoloji okudu. İlk kitabı Hanene Ay Doğacak 1993 yılında yayımlandı. Aynı yıl Yunus Nadi Öykü Ödülü Detaylı Ramazan Manileri // Ramazan Manileri. Editors tarafından yazıldı. Cuma, 25 Eylül 2009 17:55
Ramazan Manileri // Ahmet ağa uyursun uyursun Uykularda ne bulursun Kalk al abdest, kıl namaz Sabahleyin cenneti bulursun Akşamdan pilavı pişirdim Gene karnımı şişirdim Çok mani diyecektim ama Defteri Detaylı Kızla İlk Buluşmada Nasıl Sohbet Edilir? Hızlı Bağ Kurma Teknikleri
1 Kızla İlk Buluşmada Nasıl Sohbet Edilir? Hızlı Bağ Kurma Teknikleri Bugün kızla tanışma anında değil de, flört süreci içinde olduğumuz bir kızla nasıl konuşmamız gerektiğini dilim döndüğünce anlatmaya Detaylı Ö.Ç BİLFEN ANAOKULU 5 YAŞ GRUBU GÜNLÜK EĞİTİM PROGRAMI
Ö.Ç BİLFEN ANAOKULU 5 YAŞ GRUBU GÜNLÜK EĞİTİM PROGRAMI 01-05 HAZİRAN 2015 01 HAZİRAN PAZARTESİ SERBEST ZAMAN ETKİNLİĞİ: Çocuklarla selamlaşıldı ve istedikleri ilgi köşelerinde evden getirdikleri oyuncaklarla Detaylı Uzun Bir Köpek Hakkında Kısa Bir Öykü. Henry Winker. İllüstrasyonlar: Scott Garrett. Çeviri: Bengü Ayfer
Uzun Bir Köpek Hakkında Kısa Bir Öykü Henry Winker İllüstrasyonlar: Scott Garrett Çeviri: Bengü Ayfer 4 GİRİŞ Bu sendeki kitaplar Dyslexie adındaki yazı fontu kullanılarak tasarlandı. Kendi de bir disleksik Detaylı Eskiden Amcam Başkötü ye ait olan Bizim Eski Yer,
Eskiden Amcam Başkötü ye ait olan Bizim Eski Yer, DEŞŞET ORMANI, YARATIKKÖY Anneciğim ve Babacığım, Mektubunuzda sevgili bebeğinizin nasıl olduğunu sormuşsunuz, hımm? Ben gayet iyiyim, sormadığınız için Detaylı TEST. 7. Dişer ne zaman fırçalanmalıdır? A. Yemeklerden sonra B. Okuldan gelince C. Evden çıkmadan önce
İLK OKUMA KİTAPLARI Bu kitabın sahibi:... Altı yaşındaki Ugo bir sabah uyanmış ve bir de bakmış ki karnının üzerinde yeşil bir aslan oturuyor! Aslan şişman değilmiş ama pek ufak tefek de sayılmazmış. Detaylı 5 YAŞ AYIN TEMASI. Cinsiyetim, adım, fiziksel özelliklerim nelerdir? Vücudumuzun bölümleri ve iç organlarımız nelerdir? Ne işe yarar?
5 YAŞ AYIN TEMASI Cinsiyetim, adım, fiziksel özelliklerim nelerdir? Vücudumuzun bölümleri ve iç organlarımız nelerdir? Ne işe yarar? İskelet sistemi nedir? Ne işe yarar? Aile nedir? Aileyi oluşturan bireylerin Detaylı Asker hemen komutanı süzerek cevap vermiş; 1,78! Komutan şaşırmış;
Yemek Temel, Almanya'dan gelen arkadaşı Dursun'u lokantaya götürür. Garsona: - Baa bi kuru fasulye, pilav, üstüne de et! der. Dursun: - Baa da aynısından... Ama üstüne etme!.. Ölçüm Bir asker herkesin Detaylı Çok Mikroskobik Bir Hikâye
Çok Mikroskobik Bir Hikâye ÜMMÜŞ PÖRTLEK İlköğretim Okulu nda sıradan bir ders günüydü. Eğer Hademe Kazım, yine bir gölgelikte uyuklamıyorsa, birazdan zil çalmalıydı. Öğretmenimiz, gürültü yapmadan toplanabileceğimiz Detaylı BİZİM SOKAKTA ŞENLİK VAR
Resimleyen: Reha Barış Bilgin Adalı BİZİM SOKAKTA ŞENLİK VAR ÇAĞDAŞ TÜRK EDEBİYATI Öykü Çeviren: Süheyla Kaya 3. basım Bilgin Adalı BİZİM SOKAKTA ŞENLİK VAR Resimleyen: Reha Barış cancocuk.com cancocuk@cancocuk.com Detaylı İhmal Amca DESTANLAR VE MASALLAR BOYALI KIRLANGIÇ. Masal. Resimleyen: Turgut Keskin
İhmal Amca BOYALI KIRLANGIÇ Resimleyen: Turgut Keskin DESTANLAR VE MASALLAR Masal ihmal amca BOYALI KIRLANGIÇ Resimleyen: Turgut Keskin Yayın Yönetmeni: Samiye Öz Yayın Koordinatörü: Ali Ünal Kapak ve Detaylı Murat Çelebi 2. - şiirler - Yayın Tarihi: 28.5.2015. Yayınlayan: Antoloji.Com Kültür ve Sanat
- şiirler - Yayın Tarihi: 28.5.2015 Yayınlayan: Antoloji.Com Kültür ve Sanat Yayın Hakkı Notu: Bu e-kitapta yer alan şiirlerin tüm yayın hakları şairin kendisine ve / veya yasal temsilcilerine aittir. Detaylı ANKARA ÜNİVERSİTESİ TÖMER TÜRKÇE ÖĞRETİM ARAŞTIRMA VE UYGULAMA MERKEZİ TÜRKÇE SINAVI
ANKARA ÜNİVERSİTESİ TÖMER TÜRKÇE ÖĞRETİM ARAŞTIRMA VE UYGULAMA MERKEZİ TÜRKÇE SINAVI T105004 ADI SOYADI NOSU UYRUĞU SINAV TARİHİ ÖĞRENCİNİN BÖLÜM Okuma Dinleme Yazma Karşılıklı Konuşma Sözlü Anlatım TOPLAM Detaylı Bir gün Pepe yi görmeye gittim ve ona : Anlayamıyorum her zaman bu kadar pozitif olmak mümkün değil, Bunu nasıl yapıyorsun? diye sordum.
PEPE NİN HİKAYESİ Pepe, herkesin olmak isteyeceği türden bir insandı. Her zaman neşeli olup, her zaman, söyleyeceği pozitif bir şey vardı. Birisi istediğinde hemen gidiyor, daima : Daha iyisi olamaz! diye Detaylı 2017 © DocPlayer.biz.tr Gizlilik Politikası | Hizmet koşulları | Geri bildirim