Müziğe Dair - Kitap Tadında
Bir müziğin içine, iki nota arasına sıkışıp kalmış bir anı. Ne kadar eski ama bir o kadar da dokunaklı. Gücünden kuvvetinden hiçbir şey kaybetmemiş. Öyle ki, sen bile yendiğini, unutabildiğini sanarken; işte tam o anda, bir notayla yerle bir ediyor seni. Açılıyor, açılmasın diye defalarca kilit vurduğun o kutu. Açılıyor kalbindeki kilit vurulmuş duygular. Her şey bir anda oluyor. İçin yanıyor, ağlamak istiyorsun. Gözyaşların bile terk etmiş seni, ağlayamıyorsun. Her şey bir müzikle başladı, her şey bu kadar basitti işte. Yanlış müziği seçmişsin demek ki. Bir daha asla duymayacağına emin olduğun bir şey olmalıydı. Ya da zaten öyleydi; kaderin bir cilvesi o zaman bu... Ne yapılır, otur dinle o müziği. İnsanlar üstüne konuşur, kahkahalar atarken; sen saygı duy müziğine. Asaletle terk et notaları, en baştan birer birer. Bir daha da anlam yükleme. Bak, nasıl da üzüyorlar seni...
Talha .MTY. 17 Mayıs 2016 23:33
Bir bestenin her "es"inde durup uzun uzadıya düşünüyorum ben, bu notalar bana ne hissettirdi ve ne hissettirecek diye. Umarım hep olumlu olur hislerim.
Şevval Sarıtaş 18 Mayıs 2016 00:56
Kesinlikle haklısınız, her notanın ayrı bir hissettirdiği, bir karakteri olduğunu öğretmişti bir arkadaşım bana. Şimdi daha iyi anlıyor ve hissedebiliyorum. Bazen hüzünlendirse de umarım (dediğiniz gibi) olumlu yönde etkileniriz çoğunlukla. Yorumunuz için çok teşekkür ederim :))