Hapiste Çocuk – Bu blog CİSST/TCPS'in çalışmasıdır
Continue reading “ORTAK AÇIKLAMA: Hapishanelerdeki Çocukların Yaşam Hakkından Endişe Duyuyoruz!” →
Continue reading “Ortak Açıklama: Hapishanelerde Anneleriyle Beraber Tutulan 0-6 Yaş Çocuklar ve Anneleri İçin Özgürlük Talep Ediyoruz” →
Continue reading “Ortak Açıklama: Çocukları Hapsetmemek Mümkün” →
UNICEF’ten Göktan Koçyıldırım, Gaziantep’te gerçekleşen DENGE Denetimli Serbestlik Gençlik Programı’nın bölgesel tanıtım seminerinde hapsetmenin çocuklar üzerindeki olumsuz etkilerine de değindi.
Gaziantep Güneş gazetesinden Çetin Karabıyık’ın 04.09.2018 tarihli haberi
Cezaevlerine kapatılan çocuklar suça daha meyilli
Türkiye’de Denetimli Serbestlik Hizmetlerinde Çocuklar İçin Etkili Bir Risk Değerlendirme Sisteminin Geliştirilmesi Projesi, kısa adıyla DENGE Denetimli Serbestlik Gençlik Programı bölgesel tanıtım semineri Gaziantep’te bir otelde gerçekleşti. Programda konuşan UNİCEF Türkiye Çocuklar İçin Adalet ve Çocuk Haklarının İzlenmesi Sorumlusu Göktan Koçyıldırım, “Çocukları cezaevi infaz kurumlarına kapattığımız zaman suça ve riske daha açık hale geliyorlar ve suç işleme oranları artıyor” dedi.
ADALET SİSTEMİ ZAMAN ZAMAN ÇOCUKLARI YARGILAR
Avrupa Birliği, Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ve UNICEF’in eş finansmanı ve UNICEF’in teknik desteği ile Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü Denetimli Serbestlik Daire Başkanlığı ile yürütülmekte olan “Türkiye’de Denetimli Serbestlik Hizmetlerinde Çocuklar İçin Etkili Bir Risk Değerlendirme Sisteminin Geliştirilmesi Projesi”, bölgesel bölgesel tanıtım seminerinde konuşan UNİCEF Türkiye Çocuklar İçin Adalet ve Çocuk Haklarının İzlenmesi Sorumlusu Göktan Koçyıldırım, “Adalet sistemi, zaman zaman çocukları yargılar. Yahut çocuğun içinde bulunduğu durumundan çok vakaya odaklanır. Geçmişteki adalet pratiklerine baktığımız zaman da çocuğun adalet sisteminde çok fazla bir yeri olmadığını görüyoruz. UNICEF olarak adalet sistemi içerisinde çocuklara özgü kuralların geliştirilmesini çok önemsiyoruz. Onları adalet sistemi içerisinde yaşlarını ve içerisinde bulunduğu duruma uygun şekilde muamele görmesini önemsiyor ve bunu bir uluslararası zorunluluk olduğunu farklı vesilelerle hatırlatıyoruz. Bu konuda farklı kurumlarla işbirliği yapıyoruz” ifadelerini kullandı.
TÜRKİYE’NİN ALDIĞI YOLU VURGULAMAK GEREK
Türkiye’de yapılan çalışmaların öneminden bahseden Koçyıldırım, “Son 15 yıldır Türkiye’nin aldığı yolu da burada vurgulamak gerekir. Özellikle Çocuk Koruma Kanununun kabul edilmesi, Türk Ceza Kanunu’nda yapılan reformlar, çocuklara avukat atanabilmesi, çocuk mahkemesi hâkimlerimizin, çocuklarla çalışan savcılarımızın sayısının artması, çocuk izlem merkezinin adli görüşme odaları bu takdire şayandır. UNICEF olarak bu çalışların büyük bir kısmında yer almaktan hem onur duyuyoruz hem de bu noktada Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti’ni tebrik ediyoruz” ifadesini kullandı.
ÇOCUKLAR CEZAEVİNE KAPATILDIĞI ZAMAN SUÇA VE RİSKE DAHA AÇIK
Yapılan araştırmalar sonucu cezaevi infaz kurumlarına kapatılan çocukların suça daha meyilli olduğunu söyleyen UNİCEF Türkiye Çocuklar İçin Adalet ve Çocuk Haklarının İzlenmesi Sorumlusu Göktan Koçyıldırım , “Denetimli Serbestlik Sistemi’nde çocuk adaletinin en önemli birleşimlerden adli reform süreci içerinde bizim en önemsediğimiz konulardan, alanlarda biri. Çünkü çocuk adalet sisteminin temel hedeflerinden bir tanesi özellikle suça sürüklenen çocukların potansiyelleri uygun olarak toplum içerisinde rehabilete edilmesi. UNICEF olarak dünyada birçok araştırma yaptık. Türkiye’de ve dünyanın birçok bölgesinde yaptığımız çalışmalarda belli bulgular her yerde her zaman ispatladı. Bu bulgulardan birinci şu; çocukları cezaevi infaz kurumlarına kapattığımız zaman suça ve riske daha açık hale geliyorlar ve suç işleme oranları artıyor. Buna karşın çocukları toplum içerisinde tuttuğumuz zaman, onlara uygun hizmet sunduğumuz zaman iki sonuçla karşılaşıyoruz. Birincisi suç işleme oranları düşüyor. Çocuklar suç davranışında uzaklaşıyorlar ve böylelikle toplumda güvenliği artıyor. İkincisi kamu bütçesi rahatlıyor. Çünkü ceza infaz kurumlarında bir tutuklunun ya da hükümlünün devlet bütçesine maliyeti çok yüksek” dedi.
BİRÇOK ÜLKEYE ÖRNEK OLACAK BİR SİSTEM
“Denge Denetim Serbestlik Programı gelecekte birçok ülkeye örnek olacak bir sistem. Çocukları toplum içerinde tutmak onlara uygun hizmetleri rehabilete olabilecek bir şekilde sunmak anlamına geliyor. Ve sadece yargı sisteminde ya da Adalet Bakanlığı’ndan beklemek mümkün değil. Dünyanın bütün başarılı modelleri bir temel saç ayağı üzerinde yükseliyor. Oda kurumlar arası eş güdümün sağlanması çocuklara uygun hizmetlerin yönlendirilmesi zamanında sunulabilmesi. Bu konuda desteğe ihtiyacımız var.”
UNİCEF Türkiye Çocuklar İçin Adalet ve Çocuk Haklarının İzlenmesi Sorumlusu Göktan Koçyıldırım’ın ardından konuşan Gaziantep Cumhuriyet Başsavcı Vekili İsmail Karataş, “Bilindiği üzere onarıcı adalet anlayışının bir parçası olan Denetimli Serbestlik müessesi Türk Ceza İnfaz Sistemi’ne dâhil olduğu 2005 yılından bu yana önemli mesafeler kat etti. 2005 yılı öncesinde kanunlarla başı derde giren vatandaşlarımıza yönelik daha çok hapis cezası ve para cezaları uygulanırken artık şimdilerde gerek yetişkin gerek çocuk sanık şüpheli hükümlülere yönelik kamu kurumunda ücretsiz çalışma, bir eğitim kurumuna devam etme, eğitim ve iyileştirme programlarına katılma, tedavi programlarına katılma gibi alternatif bir takım tedbirler uygulayarak ceza adaletinin bir şekilde yerine getirilmesine çalışılmaktadır. Bu alanda yapılan çalışmaların birinci amacı elbette ki suç ve suçluların gidererek azalttığı sağlıklı bir toplum yapısına ulaşabilmektir. Toplamamızın amacı ise çocuklar ceza ve mevzuatımızda çocukla bilindiği üzere suçlu çocuk olarak değil suça sürüklenen çocuk olarak tanımlanır. Dolayısıyla ceza yargılamasında çocuk gelen usule nazaran bir istisna bakış açısı içerisinde barındır. Öyle zan ediyorum ki bu toplantı da bu istisna durumun bir hassasiyetin sonucu olarak düzenlendi. Çocuk ile ilgili değişik formlarda çalışma yapan kurumlar bugün bir araya gelmiş oldu. Bu toplantının sonucunda suça sürüklenen çocukların yarına önemli bazı sonuçlara ulaşmayı temenni ediyorum” şeklinde konuştu.
PROJE 22 ARALIK 2018 TARİHİ İTİBARİYLE SONA ERECEK
Son olarak konuşan Cezaevi ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü Daire Başkanı Serdar Sezer, “ Hiç şüphesiz suçluların rehabilitasyonu tekrar suç işlemeleri önlemesi toplumun korunması amacına hizmet etmesi bakımından Denetimli Serbestlik sitemi infaz sistemimiz için önemli ve vazgeçilmezdir. Ülkemizde kurulduğu 2005 yılından bu yana, ceza adalet sistemi içerinde pek çok başarılı çalışmaya imza attı. Sistemin geliştirilmesi ve güçlendirilmesi daha iyiye gitmesi ve başarılı çalışmalara imza atabilmesi için çalışmalarımız son hızla yürütülmekte ve sürekli olarak daha iyiyi hedefleyen bir politika izlenmektedir. Son dönemece girdiğimiz bu proje 22 Aralık 2018 tarihi itibariyle sona erecektir” dedi.
10 Eylül 2018	 0
Miraz ve Arin bebeklerin babaları hapishane koşullarını, CHP’li milletvekili Gazme Akkuş İlgezdi de neler yapılabileceğini Evrensel’den Buse Vurdu’ya anlattı.
Evrensel’in 24.08.2018 tarihli haberi
Yüzlerce çocuk bayramda cezaevinde: Çocukların hakları gasbediliyor
Bayramı cezaevinde geçiren Arin ve Miraz bebeğin babaları çocukların cezaevlerinde karşı karşıya olduğu kötü koşulları anlattı.
Yüzlerce çocuk bu bayramı da anneleriyle birlikte cezaevinde geçirdi. CHP Genel Başkan Yardımcısı Gamze Akkuş İlgezdi tarafından 2017 Nisan ayında hazırlanan raporda 0-6 yaş arası 560 çocuk anneleri ile birlikte cezaevinde kalırken bu sayı 3 ay sonraki Temmuz raporunda 668’e ulaşmıştı. Diğer yandan Bakanlık tarafından İlgezdi’nin cezaevinde kaç tane hamile mahpus olduğunu, doğum esnasında veya sonrasında kaç çocuğun yaşamını yitirdiği gibi sorularına ise ‘Bilgimiz yok, kayıtlarımızda yok, tespit edilemedi’ cevapları verilmişti. Aradan geçen bir yılda ise Bakanlık tarafından cezaevlerindeki çocukların durumuna ilişkin herhangi bir çalışma yapılmadı. Bu bayramı da cezaevinde geçiren Arin bebek ve Miraz bebek gibi birçok örnek, kamuoyunda adalet duygusunu ve vicdanları yaraladı.
Urfa 2 No’lu T Tipi Kapalı Cezaevinde annesi ile birlikte kalan bir yaşındaki Arin bebeğin babası Mihdi Yılmaz ve Gebze Kadın Kapalı Cezaevi’nde annesi Gülistan Diken Akbaba ile kalan 2 yaşındaki Miraz bebeğin babası Cengiz Zaza Akbaba ve CHP Genel Başkan Yardımcısı Gamze Akkuş İlgezdi ile cezaevlerindeki çocukları konuştuk.
Baba Yılmaz, Arin’in psikolojisinin de cezaevi koşullarından etkilendiğini ve git gide asabileştiğini anlattı: “Çocuk da asabileşmiş artık. Saçını çekiyor, kendini ısırıyor, oradakileri ısırıyor, dişlerini gıcırdatıyor… Kapıdan en ufak bir ses gelse kendini kapıya atıyormuş ‘beni dışarıya alın’ diye. Nefes alamıyor… Bizim için bayram yok, şu anda 2 kız çocuğum kayınvalidemle köye gitti. Oğlumla evde yalnız başımıza kaldık. Sanki bayram değil de evimizden cenaze kalkacak gibiyiz. Eşi, çocuğu yanında olmayan insan ne yapabilir bayramda? Ne yaptık da biz bunları hak ettik?”.
Durumun Adalet Bakanlığı’na kadar gittiğini hatırlatan baba Yılmaz, bu kadar uzun süredir hala bir adım atılmamış olmasına tepki gösterdi. “Bir Arin’i Mardin’e yollamak bu kadar zor bir işse bu devlete diyeceğim bir şey kalmamıştır” diyen baba Yılmaz, Arin gibi 700 bebeğin daha cezaevlerinde aynı durumu yaşadığını söyledi.
‘ÇOCUKLAR ANNEYE YA DA BABAYA KÜSEBİLİYOR’
Çocuğunun bayramda hapishanede olmasının çok üzücü bir durum olduğunu söyleyen Akbaba, çocuk nereye giderse gitsin ya annesinden ya da babasından uzak olduğu için bir tarafının eksik kaldığını ifade etti. Akbaba şöyle konuştu: “Cezaevi süreci Miraz 7 aylıkken başladığı için bunu normal kabul ediyor bir nebze. Ama 3-4 yaşında böyle bir olayla karşılaşınca süreci anlayamıyorlar, kavramakta güçlük çekiyorlar genelde çocuklar. Büyüdüğü için Miraz da şu ara annesinin neden dışarı çıkamadığını sorguluyor. Ev diyor koğuşa. Benim “ev”e neden gitmediğimi soruyor. Benim yanımdayken kapalı görüşe götürdüğümde camın bu tarafında ağlıyor “anne” diye, tüm görüşçüleri de ağlatıyor. Sorguladıkça anneye ya da babaya küsme gibi şeyler olabiliyor. Neden yanında olmadığımızı anlayamıyor”.
CHP Genel Başkan Yardımcısı Gamze Akkuş İlgezdi, cezaevi ortamının ebeveynler ile çocuk arasındaki bağı etkilediğine değinerek özellikle emzirme dönemindeki çocukla annenin birbirinden ayrı kalmasının çok ciddi sonuçlar doğurabileceğini söyledi. Öte yandan çocuğun cezaevinde annesiyle birlikte kalmasının da cezayı çocuğa da ödetmek manasına geldiğini vurgulayan İlgezdi, “Devlet buna çözüm bulmak zorunda. Aslında bu dünyada da kanayan bir yara ancak bizim ülkemizde koşullar daha da zor. Yine de çözüm üretilmek istenirse yapılabilecek çok şey var. Cezaevlerinde anneleriyle kalan çocuklar da suça sürüklenen çocuklar da cezaevi koşullarında sağlıksız yetişiyor. Gelişimlerini sağlayabilecekleri nitelikli bir ortam yok cezaevlerinde. Ayrıca bu çocuklar x-ray cihazlarından geçiyor günde belki 10 kere, sürekli radyasyon yükleniyorlar. Anneleriyle bir ekmeği, bir yatağı paylaşmak zorunda kalıyorlar. Ayrıca ekmek veya yatak hakları yok çünkü…” dedi.
‘ÇOCUKLARA BEDEL ÖDETİLİYOR’
İlgezdi, cezaevlerinde hiçbir çocuğun kalmaması gerektiğini belirterek bu konuda dünyadaki örnekler de incelenerek farklı uygulamalar yapılabileceğini söyledi. Ceza erteleme, ev hapsi, çocuğun haftada bir ailesiyle bir araya gelebileceği evler ve çocuk köyü projelerinin bunlara örnek olabileceğini ifade eden İlgezdi, “Çünkü sonuç itibariyle bu çocuklar aslında suçlu olmadıkları halde bir suçun bedenli ödemek durumunda kalıyorlar. Dolayısıyla bu çocukların hakları gasbedilmiş oluyor. Cezaevindeki çocukları daha doğmadan bile suçlu kategorisinde bir hayatı yaşamaya mecbur etmek, bir hakkın gasbıdır. Bu çocukları kaybetmememiz gerekiyor. Bunun hızla çözülmesi gereken bir sorun olduğunu düşünüyorum ve durumun takipçisi olmaya da devam edeceğim” diye konuştu.
27 Ağustos 2018	 0
Cumhuriyet’in 20.08.2018 tarihli haberi
Ceza İnfaz Sisteminde Sivil Toplum Derneği (CİSST) Hapiste Çocuk Ağı Temsilcisi Avukat Cansu Şekerci, milletvekillerinin bilgi edinme önergelerine Adalet Bakanlığı’nın verdiği yanıtlara göre, şu anda 82’si kız çocuğu olmak üzere 3 bin 85 çocuğun cezaevlerinde bulunduğunu söyledi. OHAL sürecinin mahpus çocukları çok etkilediğine dikkat çeken Şekerci, “Mahpus çocuklar bu süreçte çok zarar gördü” dedi. Kendilerinin dernek olarak 2018 yılı tutuklu ve hükümlü çocuk sayılarına ilişkin bakanlığa yaptıkları bilgi edinme başvurusuna bir yanıt alamadıklarını kaydeden Şekerci ile “cezaevindeki çocuklar” konusunu masaya yatırdık. Ayrıca cezaevine girip, çıkan çocuklar yaşadıkları trajediyi gazetemize anlattı…
Rakamlar bile belirsiz
-Adalet Bakanlığı’nın Nisan 2017 raporlarına göre Türkiye’de 2 bin 800 çocukhapisteydi. Geçen 16 ayda bir artış ya da azalış oldu mu?
Hapishanelerle ilgili istatistiklere ulaşmak ne yazık ki kolay olmuyor. CİSST, yaptığı bilgi edinme başvurularından, medya taramalarından, kurum ve kuruluşların hazırladıkları raporlardan; aynı zamanda milletvekillerinin yaptıkları bilgi edinme başvurularından ve soru önergelerinden en güncel bilgilere ulaşmaya çalışıyor. Ceza ve Tevkifevleri (CTE) Genel Müdürlüğü de her sene için birim faaliyet raporu sunarak hapishanelerdeki istatistik, çalışma vb. faaliyetleri kamuoyuyla paylaşıyor. 2017 yılına ait birim faaliyet raporu, CTE’nin resmi sitesinde hâlâ paylaşılmış değil. Hapishanelerdeki çocukları tutulma sebeplerine göre ikiye ayırabiliriz. Bir grup 0-6 yaş arasında annesiyle tutulan çocuklar, diğer grup ise 12-18 yaş arasında kanunla ihtilafa düşerek hapsedilen çocuklar. Şubat ayının başında CTE Genel Müdürü’nün TBMM İnsan Hakları İnceleme Komisyonu’nda yaptığı açıklamaya göre 12-18 yaş arasında 2 bin 979 çocuk, 0-6 yaş arasında 650 çocuk hapiste. CHP milletvekili Gamze Akkuş İlgezdi’nin Mayıs 2018’de sunduğu raporda ise hapishanelerdeki çocuk mahpus sayısının 3 bin 85 olduğu, bunların 82’sinin kız çocuğu, 3 bin 3’ünün ise erkek çocuğu olduğu belirtiliyor. Dernek olarak 2018 yılında yaptığımız bilgi edinme başvurularına bilgilendirme içeren bir yanıt ise henüz alamadık. Adalet Bakanlığı bilgiyi paylaşmama nedeni, kimi zaman ‘özel araştırma gerektirir’, kimi zaman da ‘kamuoyunu ilgilendirmez’ gibi gerekçelerle Bilgi Edinme Hakkı Yasası’na dayandırıyor.
-Türkiye’de çocuklar hangi gerekçelerle cezaevlerinde tutuluyor?
BM Çocuk Hakları Sözleşmesi, çocuk haklarına dair elimizdeki temel ve değerli belgelerden birisi. Sözleşmenin 37. maddesi, devletin ‘tutuklamayı son çare ve en kısa sürede uygulanması gereken bir tedbir’ olarak kabul etmesi gerektiğini düzenliyor. Uygulamaya baktığımızda ise tutuklama ülkemizde adeta cezalandırıcı bir araç olarak kullanılıyor. Adli-siyasi ayrımı dönem dönem paylaşılan istatistiklerde yer alıyor. Örneğin İlgezdi’nin raporunda mayıs ayı verilerine göre mahpus kız çocuklarının 9’u siyasiyken 73’ü adli olarak paylaşılmıştır. CHP milletvekili Onursal Adıgüzel’in yaptığı bilgi edinme başvurusuna verilen cevapta Nisan 2017 itibarıyla 2 bin 743 mahpus çocuğun 208’inin siyasi olduğu belirtilmiştir. Yine bu başvuruda verilen cevaba göre çocukların en çok uyuşturucu ve hırsızlıkla ilişkilendirilen suçlardan hapsedildiği bilgisine ulaşıyoruz. Bunlara ek olarak belirtmekte fayda var ki mahpus çocuğun hangi suçla ilişkilendirildiği, tutulduğu koşulları belirlemeye başladığı anda ayrımcılık yasağı ihlal edilmiş oluyor ve karşımıza bir insan hakları ihlali olarak çıkıyor.
-Geçen iki yılda çocuklar hapishanelerde OHAL’i ne şiddette hissetti?
KHK’lerdeki infaz ve yargılama sürecine ilişkin düzenlemeler ne yazık ki mahpus çocukları da etkiledi. Örneğin KHK’lerde yer alan suç gruplarında yargılanan tüm tutukluların telefon görüşmeleri sınırlandırıldı, sınavlara girmeleri engellendi. Avukat görüşleri kayıt altına alındı. Bir tek tek tip kıyafeti içeren düzenlemede çocuklar ayrı tutuldu fakat onun dışındaki tüm sınırlamalar mahpus çocuklara da uygulandı. Mahpus çocuklar bu durumdan ciddi zararlar gördü.
-Ya içeride hayatını kaybedenler…
CİSST’in Kasım 2017 tarihli “ Çocuk Mahpuslar” raporuna göre 2009 yılından Mart 2017’ye kadar 17 çocuk hapishanede hayatını kaybetmiştir. Bu çocukların 9’u intihar etmiştir. Çocukların ölümleri, işkence ve kötü muamele üzerinden yapılan tartışmalarda devletin yükümlülüklerinin hukuk devleti ve insan hakları temelinde tartışılması gereklidir. Yine aynı rapora göre çocuk mahpusların müşteki/mağdur olduğu şikâyetlerle 484 personel hakkında adli ve idari soruşturma başlatılmış; soruşturmalar 64 idari ceza, bir hapis cezası ve bir hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararıyla sonuçlanmıştır.
Tutuklu çocuklar anlatıyor:
-Kafamda hâlâ kırık izleri var
-İşkence seslerini duyuyoruz
-‘Abi artık vurma’ diyordu
M.E. Diyarbakır’da Atatürk Lisesi’nde öğrenciydi. Özgür Gündem gazetesinin satışını yaptığı sırada gözaltına alındı.
Tutuklanarak Diyarbakır Cezaevi ’ne götürülen M.E., çıkarıldığı mahkeme tarafından “Terör örgütü üyeliği” suçlamasıyla sekiz yıl hapis cezasına çarptırıldı. M.E. gözaltı sürecinde polislerin işkencesine uğradığını söylüyor. Tutuklanmasının ardından Diyarbakır Çocuk Cezaevi’ne götürülen M.E. cezaevinde de işkencenin devam ettiğini belirtiyor. Tedavi haklarının engellendiğini aktaran M.E., “Ciddi hastalıkları olan arkadaşlarımız vardı. Hak ihlalleri nedeniyle 2010’da koğuşta isyan başlatıldı. O süreçten sonra yaşımız tutmamasına rağmen bizi büyüklerin bulunduğu koğuşa naklettiler” diye konuşuyor. 15 Temmuz darbe girişiminden önce Edirne Cezaevi’nde olduğunu aktaran M.E. özetle şunları anlatıyor: “Darbe girişiminden sonra cezaevindeki baskılar daha da arttı. Bandırma’ya sürgün edildik. Ayakta askeri düzende sayım vermemiz isteniyordu. Koridorda bir arkadaşımızı gördüğümüz zaman, selam vermemiz bile engelleniyordu.” Sekiz ay önce tahliye edilen M.E. şu an harıl harıl iş arıyor. Ancak sabıka kaydı nedeniyle kimsenin kendisine iş vermek istemediğini aktarıyor.
Mektuplara özel ‘buhar’
16 yaşındaki D.C. ve 17 yaşındaki K.Y., İzmir’de duvarlara Liseli Öğrenci Birliği’nin parasız bilimsel eğitim talebiyle ilgili broşürlerini yapıştırdıkları sırada gözaltına alınıp çıkarıldıkları nöbetçi mahkeme tarafından tutuklandılar. Şakran Çocuk ve Gençlik Hapishanesi’e götürülen D.C. ve K.Y. cezaevine daha önce hiç girmedikleri için ortama alışmakta zorluk yaşadıklarını söylüyor.
“Yaşadığımız sıkıntıları cezaevi müdürüne anlatmamıza rağmen hiçbir değişiklik olmuyordu” diyen D.C., “Koğuşta üç kişi kalıyorduk, üçümüzün de kişisel ihtiyaçları alınmıyordu. Örneğin, ipli lif ve kemer gibi şeyleri koğuşumuza alamıyorduk. Savcılığa şikâyet dilekçeleri gönderiyorduk. Daha sonra başka bir gardiyan tarafından öğrendik ki zarflar buhar makinesiyle açılıp okunuyormuş. Şikâyet dilekçelerimiz savcıya ulaşmadan imha ediliyormuş. Dışarıdan gelen mektuplar da engelleniyordu. Bunu cezaevi idaresiyle konuştuğumuzda ise ‘Bizim elimizde mektup yok’ diyorlardı. Fakat görüşçülerimiz gönderdiklerini söylüyordu” diyor.
D.C., adli mahkûmlara şiddet uygulandığına defalarca kez tanıklık ettiklerini belirtiyor. Çocukların çığlık seslerini havalandırmadan duyduklarını aktaran D.C. özetle şunları söylüyor: “Abi yapma”, “Bir daha yapmayacağım abi vurma” gibi sesler geliyordu. Hapishanedeki gardiyanlar oradaki mahkûmlara ağza alınmayacak küfürler ediyorlardı. Başgardiyanın bir çocuğa şiddet uyguladığını gördüm. Tepki göstermemize rağmen başgardiyan çocuğu darp etmeye devam etti.”
Jiyan Haber’in 08.08.2018 tarihli haberi