Salgın devam ediyor, Türkiye’de vaka sayısı 20 bini geçti, ölüm sayısı beş yüzü aştı. Ama hükümet bilim insanlarının söylediklerini yapmamakta ısrar ediyor, insan hareketlerini azaltmak için gerekli tedbirleri almıyor, insanlar çalışmak, ekmek parası kazanmak için sokağa çıkmak zorunda kalıyorlar.
Bugün itibarı ile 22 milyon işçinin en az yarısı çalışamıyor, bir kısmı işten çıkarıldı, bir kısmı ücretli veya ücretsiz izinde.
1,5 milyon öğretmen uzaktan eğitime destek olmaya çalışıyor.
1 milyona yakın sağlık çalışanı hastalıkla boğuşuyor.
İnşaat, gıda, lojistik, enerji, metal sektörleri çalışıyor. Tekstil işçileri de çalışıyor, ancak tekstil sektörü, işlerin daralması nedeniyle büyük çaplı işçi çıkarmalarına sahne oluyor.
İnşaat sektörü en korunaksız sektör, barakalarda iç içe kalan işçilerin hastalıktan korunması imkansız.
500 bin küçük işletme kapatıldı, buralarda çalışan yaklaşık 2 milyon insan işsiz kaldı.
En büyük üç işçi örgütü, TÜRK-İŞ, HAK-İŞ ve DİSK şu talepleri dile getirdi:
• Zorunlu mal ve hizmet üretimi dışında tüm işler durdurulsun.
• İşçilere gelir desteği sağlansın.
KESK, DİSK, TMMOB ve TTB öncülüğünde sendikalar ve meslek birlikleri salgına karşı yedi önlem açıkladı. Yukardaki taleplerin yanı sıra şunları istediler:
• İşçilere ücretli izin, işsizlere maaş, esnafa gelir desteği verilsin.
• Elektrik, su, doğalgaz, iletişim faturaları ve kredi ödemeleri ertelensin.
• Özel sağlık kurumları kamulaştırılsın, sağlık hizmetleri tümüyle parasız olsun.
• Yoksulların, göçmenlerin ve cezaevlerinde kalanların sağlıklarının korunması için yeni yasal düzenlemeler yapılsın.
Bu taleplere, kaynak nerede, diyenler için mutlaka zenginlerden alınması gereken servet vergisini de eklemeliyiz.
Ama hükümet ne yapıyor. Bağış topluyor, 65 yaş üstüne kolonya dağıtıyor, salgınla ilgili haber yapanları gözaltına alıyor. Üretimi durdurmayı göze alamıyor, çünkü kapitalistler bunu istemiyor.
Bu hengamede kapitalistlerin ve devletin; işçileri, emekçileri, yoksulları düşünmeye niyeti yok. İşçilerin, emekçilerin, yoksulların çıkarları için, onların örgütlerinin, sendikaların, meslek birliklerinin harekete geçmesi gerekir,
Hepimiz artık şuna hazırlanmalıyız: Yaşamak için genel grev! Patronlar ve hükümet, insanların canı pahasına çalışmasını istiyor. Bizler buna dur demeliyiz. Sendikaların ortak açıklamalar yapması, ortak talepler yayınlaması, birleşik bir grev hareketinin ilk adımları olmalıdır.
Can güvenliğimiz, sağlığımız için bir genel greve hazırlıklı olmalıyız.