Anasayfa / GENEL / Yıldıray Oğur’dan Nazlı Ilıcak bombası!
19 Ocak 2014 GENEL, POLEMİK Yorum Yazın
MEDYAGUNDEM.COM- Eğer paralel devlet yapısının “Emniyet cuntası” ayağına bağlı gazetecilerin nasıl kullanıldığının belgesini görmek istiyorsanız bugün Türkiye gazetesinde Yıldıray Oğur’un yazısını kaçırmamalısınız.
Ilıcak’ın cemaat tarafından nasıl “asker” yapıldığını Oğur öyle bir anlattı ki…
Oğur Ilıcak’a cemaatle ilgili kitabı cemaatin nasıl yazdırdığını bizzat Ilıcak’ın kitabını didik didik ederek yazdı.
17 BASKILI CEMAAT KİTABI!
Hükümet-cemaat savaşlarını izleyen bir sıradan laik Türkiye Cumhuriyeti vatandaşısınız ve nedir bu cemaat diye bir merak edip AVM’deki kitapçılardan birine gittiniz. “Cemaat üzerine yazılmış bir kitap arıyorum” diye sordunuz. Karşınıza çıkma ihtimali en yüksek olan kitap Nazlı Ilıcak’ın Doğan Kitap’tan basılan “Her Taşın altında The Cemaat mi var?” kitabı. Ocak 2012’de yayınladıktan sonra sadece bir ay içinde 17 baskı yapan kitabın büyük bir kitleye ulaştığı kesin. Bunda Nazlı Ilıcak gibi duayen bir gazetecinin imzasını taşımasının etkisi muhakkak.
BİNLERCE SAYFALIK POLİS FEZLEKELERİNİ, ONBİNLERCE SAYFALIK İDDİANAMALERİ NASIL OKUDU
Darbelerin tamamına daha yeni yeni darbe demeye başlamış, askeri vesayet kavramını 90’ların ortalarında keşfetmiş, askeri vesayetten daha birkaç yıl önce kurtulmuş bir ülkede 27 Mayıs’ın doğrudan mağduru olmuş, 12 Eylül’de tutuklanmış, 28 Şubat’ta siyasi yasaklı ilan edilmiş, 12 Eylül’de tutuklu Demirel’in, Meclis’e girerken Merve Kavakçı’nın, hakkında ciddi bir kampanya yaparken Fethullah Gülen’in, uzun bir süre askerlerin vesayeti altındaki Erdoğan’ın yanında durmuş Nazlı Ilıcak bundan sonra sadece Pazar günleri Google’dan bayat fıkralar bulup köşesinde yayınlasa bile itibarından bir şey kaybetmezdi.
Ama o oturup, binlerce sayfalık polis fezlekelerini, savcılık ifadelerini, on binlerce sayfalık iddianameleri, mahkeme kararlarını, resmi raporları, özel yazışmaları buldu, onları tek tek okudu, 90’lı yıllardan günümüze kadar gazete arşivlerine girdi, binlerce sayfayı elden geçirdi ve 336 sayfalık The Cemaat kitabını yazdı.
ANCAK BÖYLESİ ÇALIŞMAYI ILICAK GİBİ DUAYEN GAZETECİ YAPABİLİRDİ!
Karadeniz fıkralarına yer verdiği Pazar günleri dışında haftanın pek çok günü yazı yazıp, her gün televizyona çıkarken bu kapsamlı çalışmayı ancak duayen bir gazeteci yapabilirdi. Kitabın önsüzünde ya da daha sonra verdiği röportajlarda Nazlı Hanım, kitabın bu harika yazılış hikayesini herhalde mütevazılığından anlatmadığı için ne kadar zaman üzerinde çalıştığını, kimlerden destek aldığını, hangi kaynaklardan yararlandığını bilemiyoruz. Ama pek çok resmi belgeye ilk kez atıf yapılan, bahsedilen her olayın en ince ayrıntısına, gün, sokak adına kadar büyük bir titizlikle verildiği, her belgenin belge numaralarına kadar anlatıldığı kitapta dipnot ve kaynakça olmaması kitabın tamamen orijinal bir metin olduğunu düşündürüyor. Ilıcak’ın 40 yıllık bir gazeteci olarak Emniyet’in literatürüne, iç işleyişin, yazışma kültürüne, dairelerinin görev dağılımına kadar vukufiyeti ise hayranlık verici.
CEMAATÇİ POLİSLERİN SAVUNMASI
Kitap, “Ergenekon Davası ve Fethullah Gülen” ve “Fethullah Gülen (İddialar ve Davalar)” başlıklı iki temel bölümden oluşuyor. Birinci kısım ilginç bir şekilde cemaatten çok Ergenekon soruşturmasını yürüten cemaatçi polislerin savunması gibi. İlk bölüm Sabri Uzun’a cevaplar (12 sayfa), ikinci bölüm Hanefi Avcı’ya cevaplar (25 sayfa), sonra kitabın belge ve bilgi yoğunluğunun bir anda zirve yaptığı “Hedefteki isim Ali Fuat Yılmazer” başlıklı bölüm. Tam 35 sayfa. 192 sayfalık ikinci bölümü ise birinci bölüm kadar orijinal değil. Daha önce kitaplarda çıkmış olaylar, mahkeme kayıtları, gazetelerde çıkan yazılar, Gülen’in röportaj ve konuşmalarından alıntılar ağırlıklı.
ALİ FUAT YILMAZER VURGUSU
İlk kez kitabın ortaya çıkardığı iki kişi arasında geçmiş mühim bir telefon görüşmesi. Birkaç sayfa sonra sorulduğu gibi: “Niçin Ali Fuat Yılmazer günah keçisi yapıldı? Bunu daha sonraki sayfalarda inceleyeceğiz.?”
Kitap şimdilik “her taşın altında cemaat var mı” sorusunun olmasa da bu vaadinin gerçekten hakkını veriyor.
Kitabın Hanefi Avcı’nın kitabına cevapların verildiği ve neden tutuklandığının açıklandığı ikinci bölümünde Nazlı Hanım’ın bu meselede kaldırıp altına bakmadığı taş kalmadığı anlaşılıyor. İhbarcıların adlarından dinlenen telefon numaralarına, tarihlere kadar hiçbir ayrıntı atlanmamış. “Kılıç’ın ikametinde örgütsel buluşmaların belirlenmesi için, 6 Kasım 2009’da yapılan çalışmada”, “0531..70 94 nolu telefonun –genellikle organize suç ve terör örgütü mensuplarınca teknik takipten kurtulmak amacıyla kullanılan tarzda-“ gibi cümleler Ilıcak’ın Emniyet literatürüne hakimiyetinin sadece birkaç örneği. “Ayrıca incelediğimde gördüm ki polis fezlekesinin hiçbir aşamasında” gibi referanslar, “öyleyse savcı tarafından niçin yakalama kararı çıkarıldı? Açıklayayım” gibi emin ifadeler meseleye ne kadar hakim olduğunu gösteriyor.
İBRAHİM ŞAHİN’DEN SONRA ILICAK’IN YENİ GÖSDESİ YILMAZER
Ilıcak’ın kitabında altı adet orijinal resmi belgenin fotoğrafına yer verilmiş. Ne tesadüf ki hepsi Yılmazer bölümünde ve onla ilgili bu belgelerin. 90’lardan itibaren Yılmazer’le ilgili bütün külliyatı, iddiaları araştırmış ve bunlara satır satır, belge belge cevap vermiş Ilıcak. En çok da kitaplarında “polisteki iç çekişmelere bir taraftan bakmakla” suçladığı Nedim Şener’in kitaplarındaki Ali Fuat Yılmazer iddialarına. Yılmazer’in bütün kişisel arşivinin birer kopyasını Ilıcak’a verdiği, onun da Susurluk’ta İbrahim Şahin’e inandığı gibi, Yılmazer’e de samimiyetle inandığı anlaşılıyor.
Yoksa şu cümleler kitap hakkındaki türlü tevatüre ilham verebilirdi ancak: “C Şubesinin vazifesi sadece ilgili illere sorumluluk vermek ve ihbarları sisteme girmek. Nitekim ihbar, asıl Emniyet arşivi olan İstihbarat Denetleme Programı’na (IDP) girmiş. Sabri Uzun bunları bilmez mi. Bilir.”
Hayır. En azından biz fani gazeteciler ne C Şubesinin ne iş yaptığını, ne IDP sistemini ama en çok da Sabri Uzun’u, hakkında “Bunları bilmez mi bilir” diye cümle kuracak kadar bilemeyiz.
NAZLI ILICAK’IN İSTİHBARAT MÜKTESEBATI!
Kitabı bitirince istihbarat, Emniyet tartışmalarında Nazlı Ilıcak’ın hakimiyetine, belge belge dosyaları incelemekteki titizliğine, arşivciliğine şapka çıkarıyorsunuz. Sonunda tuhaf bir şekilde altına adının yazıldığı Sonsöz’de “Olaylardan sadece bir kesit verebildim” cümlesini okurken bu hayranlığınız biraz daha artıyor.
En önemlisi de kitabı kapattığınızda “Her taşın altında The cemaat var mı” sorusuna oldukça tatmin edici bir cevap bulmuş oluyorsunuz.
ali fuat yılmazer cemaat nazlı ılıcak yıldıray oğur 2014-01-19
Etiketali fuat yılmazer cemaat nazlı ılıcak yıldıray oğur
Önceki Örgütte sızıntı paniği!
Sonraki Mr. Ananas derin sorguda