melankolika: taksimdeki o zat. kim ki o?-2
Gönderen glaskas zaman: 15:57
kırmızı balon 22 Kasım 2009 16:59
ben zamana bırak derim ama şöyle bir gerçek var ki evet biz kafamızda kurarız insanız çünkü. sen şimdi onun baktığını düşünüyorsun ama sürekli sen ona bakıyorsun. bunlar birer tesadüf sonucuda olabilir. glaskas zamana bırak cidden ve de acele etme. herşey oluruna varır diyip kaderci olmak istememekteyim. ama sonunda üzülmemen için sürekli düşünüp iç dünyanda abartıp mmükemmeliyetçi olma. üzülme isterim. umarım herşey gönlünce olur.
glaskas 22 Kasım 2009 17:25
teşekkür ederim güzel yorumun için.. yazının başında ben de belirtmiştim aslında, yavaş yavaş gitmek istiyorum diye ama sabırsızım da. çelişiyorum sürekli kendimle, bu da kurmama neden oluyor..
bakışma kısmıysa ilk zamanlarda, yani cuma gününden önce, tesadüf bile olsa bakınca bakmayı sürdürmez diye düşünüyorum. bakarsın, yine mi bu der kafanı çevirirsin, onun bakışı seni etkilemez ya da bakmana zorlamaz. bu benim düşüncem ama cuma günkü o "tanışıyor muyuz?" lafından sonra bütün doğru bildiklerim yanlış oluverdi. daha büyük bi iç karışıklığına sürüklendim, canımı sıkan şey bu.
tekrardan teşekkür ederim yorumun için, umarım herşey güzel olur dediğin gibi...
merlin 22 Kasım 2009 19:56
bekleyerek yaşamak en güzeli bence. sen içindeki umutla beklemelisin. ben fazla tesadüflere inanmam ama bu inanmıyorum demek değil. bu yaşadıkların bana pek tesadüf gibi gelmiyor. içimdeki seste senin istediğin herneyse o olucak diyor. ve umarım yanılmam umudun gerçekleşir ve sende mutlu olursun. :)
her zaman söylerim bu dizeleri kendime. şimdi sana söylemek istiyorum:
vazgeçmek mümkün olmasın!" :):) sende sürekli kendi kendine bunu tekrarla belki o zaman beklemek senin için daha çekici bir hale gelebilir. :)
agin 22 Kasım 2009 20:06
ben de senin adına umutluyum...karşındaki de sana ilgi duyuyor sanırsam.tesadüfleri de yaratan bizsek buna inanıyorum ben...
hatta bir yerden tanışıyor muyuz ile başlayan biraz gergin geçen muhabettler güzel sonuçlar verir...
zamana bırak ama sabret...
Adsız 23 Kasım 2009 16:50
geçen pazartesi ders çıkışı sizin kapmuse geldik. kütüphaneden bir kitap almaya :) yemekhanede yemek yedik. bence potansiyel baya bir yüksek sizin kampuste=)
inşallah istediğin gibi olur herşey. tanışmışsın da. :)
glaskas 26 Kasım 2009 17:38
yazdığın şey çok hoş, bundan sonra hep söyleyeceğim inan:) güzel dileklerin için gerçekten çok teşekkür ederim;)
zamana bırakma kısmı tamam şuanda, akışına bıraktım gitti.. inşallah hayırlısı olur hakkımda, bunun diliyorum ben:) evet, kötü başlayan sohbetler güzel devam eder ama bakalım devam edecek mi, bekleyip göreceğiz:))
evet, tanışmamız çok garip oldu, yaklaşık 2-3dakikanın içinde neler neler yaşadım kendi adıma. çok garipti ama olması gerekendi sanırım:)) bizim kampüs garip cidden ama insanlara o gözle bakmıyorum, bakamıyorum ben. sadece gözüme kestirdiklerimi yiyip bitiriyorum, hepsi bu=)
bir daha gelirsen haberim olsa keşke, birlikte yemek yeriz:)
güzel yorumlarınız için gerçekten teşekkürler, agin'in dediği gibi: "herşey gönlün(üz)ce olsun" :))
The SummerSon 28 Kasım 2009 17:13
Efendim, az biraz geç okuyabildim, kusura bakmayın :) Ne güzel sonradan da karşılaşıp tanışma şansı bulmuşsunuz. Ben de kafamda kurarım, çünkü insanoğlu hayal kurmayı sever. Hayal kurarız, çünkü olayların o şekilde gelişmesini isteriz. Bazen kurduğumuz hayaller olayların istediğimiz şekilde gerçekleşmesine de yardımcı olabilir. Sen yine de kendine hakim olmaya çalışarak çok abartı hayaller kurma ama :)