05 Kasım 2017, Pazar 23:36
Reyiz diyor ki, "öyle kıçını dırabızana dayayıp dinleyen birinin karşısında el pençe divan durma zamanı geçti"
O adam yaşlıydı. Gençliğini en iyi reyiz bilir. Askerimizin kafasına torba geçirenlere dua etmedi hiç bir zaman. "Onur" kavramının ne olduğunu iyi biliyordu çünkü Tam aksine Kıbrıs onu bilir, o Kıbrıs'ı.
Yaşamı boyunca nezaketinden ötürü hep ceketi ilikli duran birini hastalığını da bahane edip "el pençe divan durdu" diye alaycı bir dille eleştirirken, kendisinin:
Belediye başkanlarından"el pençe divan durmadı" diye istifasını istemesi
Hakime, savcıya düğmesiz cübbelerde ilik-düğme arattırması
Medya patronunun "erkeğin erkeğe aşkı" olarak kendisine aşık olduğunu söylemesinden haz etmesi ve onun yolunu açması
Üniversite rektörünün "eğer isterse ona karımı yollarım" demesini görmezden gelmesi
Vatandaşın kendi kendisini iyice al aşağı edip "g*tüyn gılıyık" demesini duymazdan gelmesi
Kendi müteahhidinin "bu milletin ***** koyacağız" diye küfredip milleti aşağılaması ve de üzerine ihale alması
Bu vatan için ölenle viagradan ölene aynı muameleyi yapıp şehit denmesinin, şehide hakaret olduğunu anlamazdan gelmesi
Yandaş gazetecilerini bile daha az el pençe divan durdu diye uçağından atması "bu ne perhiz bu ne lahana turşusu" dedirtiyor ister istemez.
Eğer el pençe divan durmak bu kadar kötü ve aşağılayıcı bir tavır ise, ilk tepkiyi bazı kitleye vermeli.
Çünkü "Analar ağlamasın" dediğinde de alkışlayan, "analar ağlasın" dediğinde de alkışlayan "el pençe divan duran" şuursuz bir kitle var.
Bu söylediğinin samimiyetine kendisini inanıyorsa, ilk iş o kitleyi "onurlu" bir duruşa ikna etmek olmalıdır.
Dün, "Aman hoca efendim" deyip, kullandığı peçeteyi yalayıp, bugün "şerefsizin teki" diyenleri saymıyorum bile...
03.11.2017 PEMBE GÜNDEM PEMBE DÜNYA!