Ahmet Güven | İroni Günlükleri // Sergi – AnkaraGüzeldir
Aslında tüm bu ironik hikâye Ahmet Güven’in ismini tersten okuyup kendini bize ‘NEVUGA’ olarak tanıştırmasıyla başlıyor.
NEVUGA hayatının gündelik akışında karşılaştığı sıradan nesneleri, bir kompozisyonun parçaları olarak yerleştirip, tekrar eden siyah zeminlerde biz izleyicilerine yeniden sunuyor.
Bu minimalist ve cesaretli anlatım bizlere; sıradan ve kendi çizgiselliğine hapsolmuş olarak algıladığımız hayatımıza, kendimize ve biriktirdiklerimize, aslında buna sebep olan öğretilerin ve önyargıların ötesine geçerek, yeniden önyargısız bambaşka bir açıyla bakabilmeyi öneriyor.
.. Ve bu beklenmedik bir araya gelişler siyahın derinliği içinde izleyicide “Nişan Al” işinde olduğu gibi tek a(nla)tımlık kurşun etkisi yaratıyor.
İşlerin her biri aslında heyecan veren bir günlüğün “acaba bugün ne olacak” diyerek çevirdiğimiz sayfaları gibi merak uyandırıyor.
“Sahte Güneş” işindeki (belki de yanında taşıdığı) çakısıyla kestiği bir bira tenekesinin vantilatör kanatlarını; gün sonundaki stresimizden kurtulmak için içtiğimiz serinletici biranın hissettirdikleriyle sanki yapay bir güneşmiş gibi kanvasın o çok huzur veren siyah zeminine korkusuzca yapıştırıyor.
Ve tabii ki bu güneşin biz izleyicilerin üzerindeki etkisi farklılık gösterebilir; çünkü hepimizin özel bir bira içme ve iç dökme öyküsü vardır. Bu öykü Ahmet’in adlandırdığı gibi bir sahte güneş te olabilir ya da bilim kurgu filmlerindeki yapay karanlık mekânları havalandıran dev ve yapayalnız bir vantilatör de.
“Fransız Resminin Başyapıtları” işindeki bizzat o sanat tarihi kitabının başına gelen durum da aslında Dada akımının ortaya çıkmasıyla geleneksel sanatın başına gelen durumla benzerlik gösteriyor.
“Anlık Fosil”de aylarca ve belki yıllarca kazıyıp nesli tükenmiş bir omurgalının taşlaşmış fosiliyle karşılaşan arkeoloğun heyecanı – bu tamamen yabancılaşmış artık pipet değil tam da bir fosil gibi algıladığımız işin zarafetinin uyandırdığı heyecana çok benziyor
“Tea light Mumlarının Yaşam Döngüsü” ve “Foto kabin” ve “Saatler” işlerinde temel tasarımdaki “ritim” bilgisini farklı şekillerde hissediyoruz. Ahmet’in vesikalık fotoğraflarından günümüze ulaşan yaşam çizgisi, ritmik yanıp sönen ışık ile Mum ve Saatlerde ise benzer objelerin Kartezyen formatta tekrar etmesiyle algılanıyor.
İçinde bulunduğumuz değerli “an”ı, bira tenekesinin yakın sırdaş arkadaşı “tealight mumlar” ile samimi sohbetini, biz sergiyi gezerken ve kendi içimizdeki zamanı durdurduğumuzda algılıyoruz ki; bu sergi aynı zamanda onun hayatının; dolayısıyla sanatının da “çıkış planı”…
Aslı Kutluay – Ankara, Ocak 2017
IRONİCALS (The Chronicle of Ironies)
Whole ironical story begins with Ahmet GUVEN’s introduction of himself as NEVUGA ; a nickname for his artistic persona, the reverse of his business signature: aguven
NEVUGA reoffers us the ordinary objects that he met in the flow of his daily routine(life) as parts of a new composition, reinstalled into repetitive black backgrounds.
This minimalist and brave narrative proffers us to revisit ourselves, our lives, and our lives’ entire collection that we perceive to be ordinary and imprisoned to their linearity beyond ideologies and prejudices from an objective and utterly different angle.
And these unexpected combinations in the depths of noir, as in the case of his “Ready-Aim-Fire” work, puts the audience in a mood of a one-hit wonder.
Every one of these works in fact makes us feel like turning over the pages of an exciting diary with a sensation of wondering “what will happen today?”
In his “Fake Sun” work, he cuts the beer can in the form of fan blades with his pocketknife (perhaps carried by him) and fearlessly sticks it on the deeply peaceful dark background of the canvas as if it is an artificial sun along with the sensations of sipping our refreshing beers after a stressful day.
And for sure this may affect every one of us, members of the audience, differently as we all have our unique stories of drinking and confiding. This story could be a Fake Sun story like he named or a lonely giant ventilator that conditions the air in artificial dark spaces in a sci-fi movie.
What the art history book experienced in his work “The Masterpieces of French Art” frankly bears resemblance to what the traditional art experienced when Dada appeared in the art history.
The sensation the “Instant Fossil” awakens in us when we meet this totally alienated pipe’s exactly fossil-like percepted elegance share similarity with an Archeologist’s excitement when he unearths the petrified fossil of an extinct vertebrate after years of excavations
“The Life Cycle of Tea light Candles”, “Photo booth” and “The Hours” works each makes us feel “the rhythm” sense of the Basic Design from different perspectives.
The life-line of Ahmet, which reaches to present time through his ID Photos, is perceived by rhythmic flashing LEDs while this is achieved by repetition of objects in a Cartesian format in “The Life Cycle of Tea light Candles” and “The Hours”.
We feel the precious moment that we exist, and we hear the intimate conversation between the “beer can” and its confidant “tea-light candles” while strolling the exhibition, and at the moment we stop the Time we become aware that this exhibition is indeed both his life’s and art’s exit plan.
Aslı Kutluay – Ankara, January 2017
17 Şubat 2017 @ 17:00
23 Şubat 2017 @ 18:00
Kennedy Caddesi No: 31B
0532 743 8761
« Kök Salıyoruz!
Halklar Dersliği 3. Ders | Özgürleşme Dilde Başlar – Temel Demirer »
Aynanın İçinden | Piero Castellano // Fotoğraf Sergisi
1 Haziran 2017 - 7 Haziran 2017
Palangan,Hewraman,Kendovan’da Yaşam ve Kutsal Düğün | Ufuk Demirtaş // Fotoğraf Gösterimi