Dünyayı ne kadar seviyoruz? | Gönül Ayyıldız
Ana Sayfa #AnıKutusu Dünyayı ne kadar seviyoruz?
Yıllar önce Zehra teyze ve annem bir mobilya mağazasının vitrinine bakıyorlardı. O dönem Zehra teyze yeni bir salon takımı almak ve odayı baştan aşağı değiştirmek istiyordu. Varaklı gözalıcı bir salon takımına takılmıştı gözü.Fiyatının 7-8 bin lira olduğunu öğrendiğinde ise ‘’ Dünyayı seviyoruz dedik tamam ama bu kadar da değil!’’ deyip mobilyacının hiddetlenerek oradan ayrıldı. Bu olaydan yaklasık 5-6 ay sonra Zehra teyze istediği model bir mobilyayı cok cok uygun bir fiyata bir yerden tevafuken buldu. Belki de tevafuk değildi, belki de o israftan sürekli halde kaçmayı tercih ettiği için Rabbim onu ikramlandırmıştı. Çünkü inanın aldığı takım o pahalı takımın neredeyse aynısıydı. Bakın kimse ona varaklı koltuk takımı alma demedi, çekyat neyine yetmiyor demedi,çünkü onun da hevesi ve nefsi vardı. O nefsini kendince fiyat açısından israfa kaçmayarak buldu. Kimi dönüp diyecek ki ” e süslü bi koltuk takımı da israf olabilir” pek tabi olabilir. Ama kötünün iyisi deriz biz buna, bir adım deriz, nefsi köreltmek deriz. Zehra teyze kendini bu şekilde terbiye etti, kimisi tamamen almayıp eskiyi kullanarak edebilir, kimisi iki çekyat alarak edebilir, kimisi uygun fiyata arayarak.
Şimdi bunu günümüze uyarlamak gerekirse ve tabi ki kendimize, giyinmeyi sevmek yahut süsten hoşlanmak mesele değil. Kimse 50 liraya bulabileceğiniz bir şeye 500 lira verdiğiniz için sizi cezalandırmaz. Kimileri konuşur, kimilerinin gözü kalır, kimilerinin içi gider, kimileri sizin yüzünüzden mutsuz olur ama kimse sizi cezalandırmaz. Allah’u Teala hariç!
Siz hiçbir şeyden sırf bu haramdır diye vazgeçtiniz mi? Ama böyle genel şeylerden bahsetmiyorum. Hepimiz içkiden uzak duruyoruz. Hepimiz mahreme az cok dikkat ediyoruz. Hepimiz hırsızlıktan uzağız. Daha ince, daha küçük, daha hassas meselelerden bahsediyorum. Zehra teyze gibi mesela? Aylarca aradığı koltuk takımını bulup, gayet maddi durumu olmasına rağmen bu israfa girmeyen bir hanım o. İsteseydi o takımdan 4-5 tane alabilirdi. Bunu ben biliyorum. Şimdi sizde öğrendiniz. Peki neydi onu tutan? Olsun birkaç ay daha ararım ama bunu alamam düşüncesiyle mağazadan çıkaran neydi? Allah korkusuydu arkadaşlar, israfı haram kılmış Rabbinin korkusuydu.
Peki marka marka marka diye tutuşup durduğumuz bu günlerde bizim israftan sakınmamız nerede kaldı? Tabi ki kullanmadığımız odanın ışığını açmıyoruz, tabi ki suyu uzun uzun açık bırakmıyoruz, tabi ki tabağın dibinde kalan lokmayı sıyırıyoruz. Bunlar kolay bunları geçin. Yapamadığınız şeylere gelsin sıra, nefsinize zor gelenlere, böyle içiniz gide gide yerine geri koyduklarınızı düşünün biraz.
Hani mesela aylar önce blablabla lira yazan kabanın etiketinin yarısı fiyata düştüğü, blablabla lira olmuş olduğunu gördüğünüzde sevinip tam alacakken, yahu bu da az buz bi fiyat değil ki ben bunu 100-200 liraya bulabilirim deyip vazgçtiniz mi? Bir kere deneyin sadece bir kere. Yalnız Allah korkusuyla bıraktığınız o kabanın yerine önünüze çıkacak 100 liralık yüz çeşit kabanı izleyin sonra. Rabbiniz ikram etsin siz seçin, Rabbiniz önünüze düşürsün siz izleyin.
Dünyayı hepimiz seviyoruz arkadaşlar, hepimizin nefsi var, hepimiz giyinmek kuşanmak süslenmek istiyoruz, hepimiz güzel görünmekten hoşlanıyoruz, hepimizin hevesleri var. Peki sahiden ahretimizi mahvedecek kadar döndü mü gözümüz? O kadar mı yok ettik içimizdeki Allah korkusunu? O kadar mı umursamıyoruz, israf haramdır sözünü. O kadar mı umursamıyoruz böbürlenmek için giyinmenin azap sebebi olduğunu. O kadar mı umursamıyoruz başkaların mutsuzluğuna sebep olmayı.
Yani ne diyorum biliyor musunuz;
Dünyayı seviyorum tamam ama ahretimi berbat edecek kadar değil!
Önceki İçerikÇocuklar ve namaz
Sonraki İçerikUmre’de ilk gün – Biraz Hacer teslimiyeti
Sümeyye 21 Şubat 2015 At 20:40
Size sadece maşallah diyorum, bu kadar güzel itikadınızı bu kadar güzel kelimelerle ifade ettiğiniz için. Bloğunuzu nasıl daha önce keşfetmemişim bilmiyorum. Doğru görmenin, doğru düşünmenin, hayrı şerden hakkı batıldan ayırt edebilme ferasetinin Allah’ın her kuluna vermediği bi nimet olduğunu düşünüyorum. Görüyorum ki siz ona sahipsiniz, elhamdülillah.
Rabb’im kalplerimizi dini üzere sabit kılsın, hakkı batıldan ayırt edip hakkı batıla tercih etmeyi nasip etsin..
hatunkafasi 8 Mart 2015 At 00:14
Ve Aleykümselam, Allah çokça razı olsun. Sözleriniz biraz nefsimi kabartacak cinsten oldu ama Rabbim izin vermesin inşallah. Rabbim cümlemizi dini üzerine sabit kılsın, yolumuzu ayırmasın 🙂 tekrar tekrar teşekkür ederim, hayırlı geceler 🙂
Meal Okumaları 62 – Cuma Suresi
#mealokumaları 14 Eylül 2015
#AnıKutusu 6 Nisan 2018
Meal Okumaları 78 – Nebe Suresi
#mealokumaları 13 Ekim 2015
Gönül Ayyıldız - 27 Nisan 2017 11
Yıllar geçtiğinde unutulmak istemeyen anıların altıncısını da geçirmiş olmanın verdiği büyük bir keyif var üzerimde. Bir de her geçen gün artan sayımızın verdiği şaşkınlık....