Ege'yle Hayat...: Gebelik Günlüğü, 39.Hafta
Ve işte, 39. haftamızı da böylece doldurmuş bulunuyoruz. Bu haftaki doktor ziyaretimizde bebişin boyu ve kilosunu söylemedi doktorumuz. Sadece "artık doğmaya hazır, göbeğin de yeterince büyük zaten, ultrason fazla yanılmıyordur" dedi. Büyümesi 2 hafta öncesine kadar hep daha ilerde giden bebeğimiz, 2 haftadır normal eğride devam etmekte. Yani büyüme hızı azaldı biraz. Neden bilmiyorum. Biraz üzülmüyor da değilim ama sonuçta bebiş sağlıklı olduğu için çok takmamaya çalışıyorum. Zaten eşim de "sen deli misin" diyor bana haklı olarak.
Bu hafta artık uyumakta, oturup kalkmakta iyiden iyiye zorlanır oldum. Geceleri (bilmiyorum belki sıcakların da etkisi vardır, çünkü kocacım da uyuyamadığından şikayetçi) en az 2-3 kez uyanıyorum. Bir tarafımdan diğer tarafıma inanılmaz zor dönüyorum. Şöyle ki, ellerimle göbeğime destek olmadan, sanki kucağımda kocaman ağır birşey taşıyormuşum gibi göbeğimi taşımadan dönemiyorum. Yoksa belim acıyor resmen. E tabii kolay değil, vücut ilk defa bu kadar ağırlık taşıyor.
Kasılmalarım epey arttı. Önceden canımı acıtmayan, sadece rahmimi taş gibi hissetmeme neden olan Braxton Hicks kasılmaları, bu hafta canımı acıtmaya, rahatsız etmeye başladı. Hatta bazen nefessiz kalıyorum kasılmanın şiddetinden. Derin derin ve yavaşça nefes alıp vermeye çalışıyorum öyle zamanlarda. Sanki biraz iyi geliyor gibi. Bu kasılmalar beynin rahmi doğuma hazırlaması ile birlikte aynı zamanda prolaktin hormonunun salgılanmasını da sağlarmış. Prolaktin hormonu ise, göğüslerde süt üretimini tetikleyen hormon. Yani benim beynim bu hafta artık vücuduma süt üretmesi emrini verdi anlaşılan. Bebişin gelişi yakındır :)
Hazırlıklarımız tamam. Ama son olarak babamız bezlerimizi de aldı bu hafta. Tam olarak hangi bezden ne kadar eksiğimiz kalır, hangisi fazla gelir bilemiyorum ama şöyle yazayım:
2 adet 1 numara (2-5 kg)
2 adet 2 numara (3-6 kg)
6 adet 3 numara (4-9 kg)
Şimdilik bu kadar, ihtiyacımız olursa almak kolay, küçük bezlerden elimizde fazla kalırsa da, ihtiyacı olan bir anneye veririz artık.
Yazan Anne Gazetesi zaman: 22:42