Yaratıcı Umutsuzluk: Rahatsızlığımızın Ötesindeki Işık - Aklınızı Keşfedin
· Nisan 17, 2019
Yaratıcı umutsuzluk bize koşullarımızla er ya da geç yüzleşmemiz gerektiğini hatırlatır. Bu kaçınma davranışlarını beslemenin ötesinde, bu teknik bizi gerçekliğimizi kabul etmeye davet ediyor. Umutsuzluğu kabul etmemiz ve sonra yeni bir yol haritası oluşturmamız gerekiyor. Umudun olduğu yeni ve daha parlak bir amaç yaratmalıyız.
Yaratıcı umutsuzluk kabul ve bağlılık terapisinin bir parçasıdır. Bu tedaviyi daha önce duymamış okuyucular için, üçüncü dalga terapilerinin bir parçası olduğunu söyleyebiliriz.
“Karanlık bir hayal kırıklığı dağına umut tüneli açın.”
Çok önemli iki bileşen sayesinde insanlarda olumlu ve dönüştürücü değişiklikler yaratabilir. Her şeyden önce, otomatik düşüncelerle savaşır. Bu düşünceler bize acı çektirir. İkincisi, kabul ve bağlılık terapisi, hasta ile doğrudan, insancıl ve etkileşimi temel alan bir biçimde karakterize edilir. Akıcı ve rahat, yargılamadan uzak bir diyalog sayesinde hasta değişir ve daha uyumlu davranışlar benimser.
Söz konusu değişiklikleri teşvik etmek söz konusu olduğunda, yaratıcı umutsuzluk olarak bilinen şeyi kullanmak yaygındır. Bu araç hastayı kendi değerini keşfetmeye yaklaştırabilir. Hastanın yeni fırsatlar ve bunları başarmak için uygun bir durumun ortaya çıkabileceği bir yerde huzur ve uyum elde etmesine yardımcı olur.
Yaratıcı umutsuzluk nelerden oluşur?
Yaratıcı umutsuzluğu anlamak için küçük bir hikaye ile başlayacağız. Bu bir çiftçinin hikayesidir. Birisi ona büyük faydalar sağlayacak garip bir görev sunuyor. İş sadece tarlada eşek ve kürekle çalışmaktan ibarettir. Ama dikkat edilmesi gereken küçük bir şey var: gözlerini kapamalıdır.
İyi adam işe başlar ve talimatları izler. Ancak bilmediği şey, tüm alanın deliklere sahip olduğudur. Beklenildiği gibi, çiftçi bunlardan birine düşüyor. Ne yapacağını ya da nasıl çıkacağını bilmeden, çiftçi gözlerini kapalı tutar ve sahip olduğu tek şeyi kullanır – elindeki küreği. Neredeyse bütün bir gün boyunca kazar ve tüneller açar. Sonunda yaptığı tek şeyin delik içerisinde daha derine kazmak olduğunu anlar.
Bunu anladıktan sonra, durumunu değerlendirmeye ve başka bir strateji seçmeye karar verir. Küreği başka bir şekilde kullanması gerektiğine karar verdi. Bu küçük örnek bize yaratıcı umutsuzluğun özünü gösteriyor. Kendi kaçınma davranışlarımız bizi daha büyük bir umutsuzluğa sürüklüyor ve sorunlarımızı daha da karmaşık hale getiriyor.
Yaratıcı umutsuzluk amaçları
Bir kişi bir psikologu görmeye gittiğinde, çarpık düşünceler, savunma engelleri, tutumları sınırlama, yanlış düşünme, yük, boşa harcanmış bir yetenek ve onlarla birlikte yaşama dair kaygı getirir. Bu neredeyse en başından beri ortadadır.
Bu hastanın seansı “biraz daha iyi” hissederek bırakmasını sağlamak kolay değildir, ayrıca asıl amaç da bu değildir. Bu kişiye umut vermek için bir yol haritası çizilmesi gerekir. Fakat bunu nasıl başarabiliriz? Hastanın zihninde çok fazla karamsarlık olduğunda coşku hissetmesini nasıl sağlayabiliriz? Her ne kadar garip görünse de, yaratıcı umutsuzluk iyi bir başlangıçtır. Bazen güçlü olabilen bir araçtır. Neden olduğunu görelim.
Yaratıcı umutsuzluğun güçlü olmasının nedenleri
İlk amaç, hastanın içinde kontrol edemediği olumsuz deneyimleri kabul etmesini sağlamaktır. Onlarla savaşmamalı, onlardan kaçmaya çalışmamalı ya da bunlara karşı takıntılı olmamalıdır. Bunun yerine, umutsuzluğu benimsemeli ve eski yolunun anlamsız olduğunu anlamalıdır. “Gitmesine izin vermek için onu kabul ediyorum.”
Acı veren veya endişe verici gerçekleri kabul ettikten sonra, psikolog hastayı yönlendirmelidir. Bunu, olumlu pekiştirme, bir amaç ve gerçek bir umutla birlikte diğer seçenekleri veya çıkış yollarını teşvik eden diyalog yoluyla yapmalıdırlar.
Empati yoluyla, psikolog kişinin geçmişte kalan şeyleri görmesini sağlayabilir. Onlara zarar veren ve artık gerekli olmayan şeyleri görmelerini sağlayabilir. Bununla birlikte, bu umutsuzluk bir tetikleyici olabilir. Yeni çıkış yolları bulmanın bir imkanı olabilir. Daha da yükseğe zıplamak için iki adım geriye atılan kişi gibi.
Yaratıcı umutsuzluğu başka alanlara da uygulamalıyız. Hepimiz, bir şekilde, bir şeyden kaçmaya çalışmışızdır. Nasıl olduğunu bilmeden, bu rahatsızlığı daha da kötüleştiriyoruz. Yeni bir şehri ziyaret eden ve araba sürerken sürekli daireler çizen bir kişi gibi.
Bu dairesel yoldan kaçmak ve kendi rahatsızlığınızın ötesindeki ışığı görmek için, önce aynı eski stratejileri kullanmaya devam etmenin faydasız olduğunu anlamalısınız. Bunlar size aynı sonuçları verir. Döngüyü kırmanız, kaçmayı denemekten vazgeçmeniz, kaybettiğinizi ve hiçbir işe yaramadığını kabul etmelisiniz. Daha sonra bunun ötesine bakabilirsiniz. Bundan sonra, kafanızı yukarı kaldırabilir ve özgürlüğüne yol açan diğer sağlıklı yolları keşfetmek için kendi tuzağınızdan kaçabilirsiniz.
Öğrenilmiş çaresizlik, içine düşebileceğimiz en kötü ve dipsiz çukurlardan biridir. Anksiyete ve depresyon için mükemmel bir üreme alanıdır. Daha fazla oku »