Canlılığın Sonu: Permiyen-Triyas Kitlesel Yok Oluşum Olayı - Gokbilimi.Net
Haziran 3, 2016	0	Yazar: Sinan ÖZBAŞ
Bir düşünün! Şimdi bir meteor çarpsa, büyük bir volkan tüm gücüyle patlasa veya büyük bir felaket sonucu insanoğlunun neredeyse tamamı yok olsa neler olur diye. Zamanında atalarımızın yaşadığı kitlesel yok oluşlardan en büyüğünü anlatacağız size: Permiyen – Triyas kitlesel yok oluşu..
Yapılan araştırmalar sonucu günümüzden yaklaşık olarak 251 milyon yıl önce meydana gelen bu kitlesel felaket sonucu Permiyen Dönemi sona ermiş ve Triyas Dönemi başlamıştır. Permiyen 292-251 milyon yılları arasını kapsarken Triyas dönemi 251-205 milyon yıl öncesini kapsamaktadır. Yapılan araştırmalara göre yok oluş sonucunda denizde yaşayan canlı türlerinin %96’sı, karada yaşayan canlı türlerinin ise %70’e yakını yok olmuştur. Felaket öylesine büyüktür ki böcekler de nasibini almıştır (böceklerde gözlenen tek yok kitlesel yok oluştur.) Tabi biyoçeşitlilik bu olay sonucu büyük darbe almıştır ve döngüler aksamıştır. Dünya canlılarının bu olaydan sonra toparlanmaları ve döngünün tekrar eski halini alması da uzun zaman almıştır. Ayrıca bazı bilim insanları tarafından “Yok oluşları anası” olarak nitelendirilmektedir.
Permiyen – Triyas… Kitlesel felaketlerin başında gelen bir olay: Meteor çarpması.
Tabi bu yok oluş öyle birkaç bin yıl falan sürmemiştir. Yok oluşun etkileri milyonlarca yıl devam etmiştir. Yok oluşun nedenleri üzerine yapılan tartışmalar hala devam etmektedir. En iyisi en mantıklı birkaç varsayımdan bahsedelim:
Erken evrelerde başlayan çevresel değişiklikler (besin zincirinin aksaklığa uğraması, denizdeki oksijen gerilemesi, oksijen tabanında yaşanan metan gazı salınımı)
Jeolojik kökenli felaketler (meteor çarpması, volkanik faaliyetler sonucu atmosferin külle kaplanması, depremler sonucu okyanus seviyesindeki ani yükseliş vs.) Gök cismi çarpması sonucu kitlesel yok oluşa örnek olarak, Kretase Dönemi’ni bitirip Tetriary Dönemi’ni başlatan yok oluş gösterilebilir. 66 milyon yıl önce gerçekleşen ve dinozorların yok olmasına neden olan Yucatan Yarımadasında yer alan Chicxulub kraterinin varlığını gök cismi çarpması sonucu oluşan felakete en uygun örneklerdendir.
Meteorolojik kökenli felaketler (iklim değişikliği ve buna bağlı olarak kuraklık/buzulların erimesi)
Bunlar, şimdiye kadar yapılan araştırmalar ve elde edilen bulgular sonucu ortaya atılabilecek en mantıklı teorilerdir. Günümüzde de küresel ısınma, buzulların erimesi ve aşırı orman tahribi gibi olaylar sonucu gezegende yaşan canlı türlerinin tehlikede olduğunu açıkça söyleyebiliriz.
Unutmayın! Her an Dünya’ya büyük bir meteor çarpabilir, bulunduğunuz çevrede devasa bir deprem gerçekleşebilir ya da büyük bir volkan patlaması oluşabilir! Gördüğünüz gibi hayat kısa, sevdiklerinizle geçirdiğiniz her dakikanın kıymetini bilin. Esen kalın.
KategoriAstrobiyoloji Bilim Dünya
EtiketlerKitlesel Yok Oluş Permiyen Dönemi Triyas Dönemi