Süpervizyon, ruh sağlığı alanında çalışan uzmanların psikoterapist olma süreçlerinin en önemli parçasıdır. Teorik bilgilerin öneminin yanında uzmanların, psikoterapide uygulamaya yönelik bilgi, beceri kazanabilmeleri ve bunları geliştirebilmeleri için daha deneyimli terapistlerden süpervizyon desteği almaları gerekir.
Daha deneyimli bir uzmanın bilgilerinden faydalanmak, vakalarını daha kapsamlı ele alabilmelerini, teorik ya da uygulama alanında sorun yaşadıkları noktaları fark edebilmelerini ve terapi sürecinde bilgi ve becerilerini daha etkili kullanabilmelerini kolaylaştırır. Ayrıca uzmanların kendilerini geliştirmeye çalıştıkları terapi alanını içselleştirmelerine yardımcı olarak, yetkinliklerini arttırır.
Süpervizyon, uzmanların danışanlarıyla yaşanan aktarımları fark edebilmelerine ve objektif kalabilmelerine, bu süreçlerle daha kolay başa çıkabilmelerine yardımcı olur ve terapinin kalitesini arttırır.
Terapistin danışanlarıyla kurdukları terapi ilişkisinde objektif kalabilmesi, yansız, yüksüz bir iletişim kurabilmesi gerekir. Bu nedenle terapist olmak öncelikle kendinle çalışmayı gerektiren oldukça uzun ve derin bir süreçtir. Bu süreç içerisinde uzmanın kendi hayatında yaşadığı zorlukları, geçmiş yaşantılarını, çocukluk travmalarını, tetiklendiği, başa çıkmakta zorlandığı durumları ve nedenlerini anlaması ve bunların üzerine çalışarak, bir iç görü ve gelişim kazanması gereklidir.
Bunlar terapistlerin her ne kadar kendi terapi süreçlerinde çözümleyeceği durumlar olsa da bazen danışanlarıyla karşılaştıkları aktarımlar karşısında yaşadıkları zorlanmalarını görmeleri, bazen de kendi yaşantılarındaki hassas noktaların seanslarda tetiklenmelerini ve geliştirdikleri karşıt aktarımları fark edebilmeleri için süpervizyon desteği gerekli olmaktadır.
Terapistin, terapideki müdahaleleriyle ilgili neyi, neden yaptığını bilmesi, farkındalığını arttırması süpervizyonlar sayesinde olur ve bu terapistin gelişimi ve deneyimi için de çok önemlidir.
Süpervizyon ilişkisi aslında bir yanıyla terapi sürecine benzer bir ilişkidir. Süpervizyonlar sayesinde terapistler kendilerini gözlemleyerek, duygularının farkına varır. Hangi durumlarla karşılaştığında kendi içsel yaşantılarının tetiklendiğini, nasıl duygular yaşadığını ve bunların danışan ile ilişkiye ve terapi sürecine nasıl yansıdığının farkındalığı ancak süpervizyonlar sayesinde gelişebilmektedir. Terapist ancak bu farkındalıklar ile kendini ve terapi sürecinde oluşan kör noktalarını görebilme ve değiştirme becerisine ulaşabilir. Bir yandan terapi becerilerini geliştirirken, bir yandan da kendine dair farkındalıklar kazanır.
Süpervizyonlar nasıl olur?
Süpervizyonlar bazen grup süpervizyonları, bazen de bireysel süpervizyonlar şeklinde olabilmektedir.
1. Grup Süpervizyonu
Grup süpervizyonlarında daha çok belirli bir süre içinde vaka sunumları, vaka formülüzasyonları ve vaka tartışmaları şeklinde yapılır.
2. Bireysel Süpervizyonlar
Bireysel süpervizyonlar ise daha çok süpervizyon alan uzmanın desteğe ihtiyaç duyduğu belirli bir ya da bazen iki vakası üzerine daha derin bir bakış ile değerlendirmelerin yapıldığı bir seans şeklinde yapılır.
Süpervizyon seanslarında vakanın bilgilerinin ve terapiye uygunluğunun değerlendirilmesi, terapotik ilişkinin ve işbirliğinin kurulması, vaka formülizasyonun yapılması, hedeflerin belirlenmesi, kuramsal teknikler konusunda uzmanın becerisinin geliştirebilmesi için bilgi ve yöntem paylaşımları yapılır. Ayrıca uzmanın gelişmesine yardımcı olacak yönlendirmeler yapmak, etik kural ve çerçevenin belirlenmesine yardımcı olmak ve uygulanmasını gözetmek, süpervizyonların sunduğu olanaklardandır.
Bir rehber eşliğinde yürümek her zaman daha güven verici ve daha az yorucudur. Terapist olma yolunda yaşanacak tüm zorluklarla başa çıkmayı kolaylaştıracak bir rehber her zaman uzmanlar için duygusal olarak yorulmalarının önünde geçmelerinde önemli bir destek olacaktır.
Bu nedenle uzmanların çıktıkları bu uzun öğrenim yoluna, kendilerine yol gösterecek bir meslektaşlarıyla devam etmeleri, hem öğrenmeleri hem de gelişmeleri için oldukça gereklidir. Aslında Süpervizyon, bir terapistin hayatı boyunca mesleki gelişimini ve öğrenmeyi sürdüreceği en önemli alanlardan biridir.
Her terapistin kendini yenilemeye, bir de başka bir görüşten destek almaya her zaman ihtiyacı olacaktır. Biz terapistlerin hayatı boyunca ben her şeyi öğrendim demesi nasıl mümkün değilse, artık süpervizyona ihtiyaç duymuyorum demesi de ancak o kadar mümkündür...