Konu: intihar etmek isteyenler sorunu olanlar 1
05-Eki-2010 03:35 #1
Bu bölümde kendini iyi hissetmeyen hayattan yaşamaktan bıkmış insanlar (bkz:ben) anlatın hayatınızı paylaşın sorunlarını kimselere anlatmadığınız sıkıntılarınızı üzüntülerinizi anlatın, hep birlikte buna bir çözüm bulalım arkadaşlar buna gerçekten çok arkadaşın ihtiyacı var bende dahil
ben başlıyorum anlatmaya
kendimi bildim bileli depresif bir insanım ben çocukluğumdan bu yana hemde hep aklımda bir intihar fikri var birgün oda olucak zaten yani o günler yakın beni herkez mutlu eğlenceli bir kişilik olarak biliyor çünki öyle görünmek ve öyle olmak istiyorum ama olamiyorum cocuklağımdan bu yana hala devam eden birsürü etkenler var hayatımda şu hayatta annem olmasa kalmamın bir anlamı olmazdı çoktan öldürürdüm kendimi ama engel o işte zaten onuda yakında kaybedicek gibiyim ardından bende giderim eminim neden depresifim sebebini bilmiyorum arıyorum kafayı yedim artık yetti bıktım burama kadar geldi sebebini bulmakdan çok yoruldum artık bulamıyorum düşünmüyorum kendimi mutlu etmeye çalışıyorum çok uzun sürmüyor tekrar eski halime dönüyorum sevgi bile beni bağlıyamıyor tekrardan hayata
sorunlarımı cok düsündüm dedimki kendime acaba ilgisiz kalıyorum biraz ve sevgisiz kalıyorum ondanmı ?
-bir kız buldum kendime ve beni çok seviyor ilgiside cok büyük ve çok değer veriyor ama olmuyor buda düzeltmedi beni onu kaybetme korkusu yüzünden bir etkisi olmadı
-dedimki acaba aynı yerlermi sıktı beni mekan değiştirdim yeni yerlere gittim imkanım olmasada bir şekilde gittim,
biraz iyi gibiydim farklı bir hava iyi geldi gibi geldi en büyük derecede beni iyi eden buydu ama oda uzun sürmedi ,
-dedim gencim biraz çılgınlıklar yapalım, otostopla gezilmedik yer bırakmadım sinyale çıktık şehir şehir dolaştık sokak ortasında gitar çalıp para bile topladık eglenceliydi ewet bir an olsun unuttum kendimi kaybettim içimi yeni bir kişilik gibi oldum ama işte o amalar keşke olmasa sorunlarımı bulamadığım için hep bir açık verdi bana alttan yine aynı durum
-napim ne ediyim esrarmı içim balimi çekim hapmı atim kendimimi kesiyim ne yapiyim ?
umutsuzluk başgöstermiş hayatımda bu durumdan kurtulmak için büyük bir istek var içimde ama hiç oldumu sizede
"kendini üzmekten zevk almak!" ?? alıştım çünki buna mutsuz olmadıgımda içimde bir eksiklik var gibi ama bu alışkanlığı istemiyorum nefret ediyorum herşeyden hayattan!! yaratılmamın bir amacı bile yok boş geldim boş gidiyorum fakir geldim fakir ölücem bu allahın emri zaten hep böyle olmamışmıdır ?
bazen düşünüyorumda neden üzülüp acı çekip yaşamak yerine biran önce buna son vermek ?
mantıklı değilmi ?
05-Eki-2010 09:57 #2
bence senin sorunun hayatın sana getirdikleri değil....önce kendini sevmeyi öğrenmekle başlamalısın işe...Kendini her halinle sevebilirsin defresif halinle bile kendini öyle kabul etmeklede devam edersin...defresif hal içinde olan insanların bir çoğu hayatta onları bağlayan birşeylerin olması yada olmamsı olarak nitelendirirler...hayatla aranda bir bağ istiyorsan oda kendinsin...herhangi bir nesne kişi değil...okuduguma göre hayatında çok büyük acılar çekmiş biri değilsin...yaşının verdigi bir değişim olabilir...duygusal kimliğin yerine oturuyor belkide..gel-gitler yaşıyorsun.....o yüzden neden böyleyim sorusuna cvp veremiyorsun...çünkü vucut kimyan değişiyor bunula bilikte olgunlaşıyorsun.. anlık mutlluklar yaşamaktan şikayetçisin...hayat zaten anlık mutluluklardan ibarettir Kendi kendine yetebilen insan her güçlügün her düşüncenin altından kalkar...insana bahşedilmiş birşey var muzice gibi 'beyin- Düşünce gücü' DÜŞÜNCE GÜCÜNÜ YÖNETMEYE ÇALIŞMALISIN.. bunu en çok defresif hal aldıgında yapmalısın...olumlu düşünmeye çalışmak gibi...denemelisin bence...
He birşey daha intihar edince sorunların bitecegini sanıyorsan KOCA BİR APTALSIN demektir...üzgünüm sert oldu ama birinin seni silkelemesi gerek...unutma ölüm sadece ruhun bedenden ayrılışı...yani depresif dedigin o ruh hali öldügündede devam edecek )) ölen sadece bedendir...ruh değil...bu yüzden kaçamazsın..
05-Eki-2010 16:11 #3
evet düzelmek istiyorsun ama bir yandanda mutsuz olmak,acı çekmek hoşuna gidiyor.Aynısı bendede var.Ama eskisi kadar değil.Bakış açını değiştir.Şöyle düşün:Kendini üzmenin hiçbir yararı yok aslında hoşuna gitsede yok.Böyle bakarsan olaya tamamen düzelmiyor ama eskisinden daha iyi oluyor inan...
05-Eki-2010 17:54 #4
canım benım öncelıkle ölümün sana asla yakısmayacagını söylıyyeyım ve emın olkı bu dünyada yalnız degılsın. sadece o bir sürec var zor sürec onu atlatırsan ılerde cok güzel günler senı beklıyor. ve dünyanın bazı gerceklerı var. bence sen ölümü degıl bir kac sene sonra olacakları izle ozamana kadar beklersen ölmek bile istemeyeceksın...
05-Eki-2010 21:10 #5
Intiharı düşünmek ne kadar uzak bi cümle bana
05-Eki-2010 22:48 #6
insanin her gun yaptigi en onemli sey, o gun intihar etmemiş olmasıdır demiş Albert amcam..
O gün yaşıyorsan sorun yok bence. Ölünce düşünürsün.
05-Eki-2010 23:07 #7
yorumlar çok güzel yalnız hepsine bittim biri demiş aptal ewet haklı bende düşündüm bunu herakles haklı olabilirsin
never demonlarıyla mutlu hush ise felsefik cevabıyla son noktayı koymuş hepinize teşekkürlerde
ben bu düşüncede olan varsa anlatsın istedim yaf
27-Eki-2018 13:13 #8
Zamanla hissizleşiceksin ve acı veren şeyler acı verme kabiliyetlerini yitirecek.