Ağsakal, İ. (2012). Deniz yolu ile yapılan taşımalarda yükün zıya ve hasarı ile teslimdeki gecikmenin bildirimi. Maltepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 2(2), s. 249-273.
Türk Ticaret Kanunu’nun “Bildirim” başlıklı 1185. maddesi, deniz yolu ile taşınan yükün zıya, hasar veya gecikmesinden kaynaklanan zararların ihbarını düzenlemektedir. Kanun söz konusu hükmünde önce yükün zıya veya hasarı için ihbar süreleri öngörmüştür. Ancak bu süreler, zıya veya hasarın haricen belli olup olmamasına göre farklılık göstermektedir. Diğer taraftan madde, eski Türk Ticaret Kanunu’ndan farklı olarak, gecikme zararlarının da ihbarını öngörmüştür. Düzenlemede ayrıca bildirim külfetine uyma ve uymamaya önemli bazı sonuçlar bağlanmıştır.İspat hukukuna yönelik olduğu anlaşılan düzenleme ile yükle ilgilinin ileride hak kaybına uğramasının önüne geçilmesi amaçlanmaktadır. Bildirim külfeti ise, yükle ilgili olarak ifade edilen kişi veya kişilere aittir. Hükümde bildirimin yazılı şekilde yapılacağı öngörülmüştür. Diğer taraftan kaptan ve sorumlu gemi zabiti dahil olmak üzere taşıyan veya ili taşıyan adına hareket eden bir şahsa yahut gönderen adına hareket eden bir kimseye yapılan ihbar, bu madde anlamında sırasıyla taşıyan, ili taşıyan veya yükletene yapılmış sayılır.
Article 1185 of the Turkish Commercial Code captioned as “Notication” regulates the notication of damages arisen out of loss, damage or delay of the cargo carried by sea. Firstly, the same Article of the Code provides the respites for the notication of the loss of or damage to the cargo. However, these respites vary depending on the visibility of the loss or damage. On the other hand, the Article also provides a concept for the notication of the losses related to delay as opposed to the former Turkish Commercial Code. Additionally, the provision introduces important consequences for complying with and breach of notication obligation. The objective of the new provisions, which also appears to be related to law of evidence, is to prevent the loss of right of the ones associated with the cargo. As to the burden of notication, the obligation is on the shoulder of the ones associated with the cargo. The provision requires the notications to be made in writing. On the other hand, the notication which is delivered to the persons who act on behalf of the carrier or actual carrier including the master of the ship and ocer in charge of the ship or act on behalf of the shipper is deemed to be delivered to carrier, actual carrier or shipper, respectively.