Seyirci Koltuğu: Stone (2010)
Adsız 1 Temmuz 2011 11:23
1MK ya yorum yazamadım ve gönderemedim. Buraya yazabilirim inşallah...
Lucyinthesky: Merhabalar; bu yazımı yazdıktan sonra bir iki kez baktım yorum varmı diye.. Göremeyince.. kendi kendime: "benim okuyup okumamamdan kime ne ,ne diye yorum yazsınlar ki.. "dedim kendi kendime..Az önce giriş yaptım yine:))) baktım üç yorum.. Çok sevindim inanın. Ben de açıköğretimi 2 nci sınıftan bıraktım..Bende çok kolay olur diye düşünmüştüm. Ama hakikatten öyle değilmiş. yanlız benim yaşamak istediğim hocalardan ders dinlemek, paylaşmak, sınıfın tozunu toprağını yutmak. O yüzden hiç haz almadım ve bıraktım.Okula devam etsenizde etmesenizde ve hangi okul olursa olsun emek vermeden başarıyı yakalamak çok zor.. kendine inanmak çok önemli. Ben (okul konusunda)şu ana kadar hiç umutsuzluk yaşamadım ve bu duyguya hiç yer vermedim.. tersini düşünmek bile istemiyorum..Ama başaramayıp başımı önüme eğersem eğer, o baş hiç kalkmayacak yukarıya.. yıkılır hayata küserim heralde..
Yorumunuz beni daha da yüreklendirdi inanın. kendime daha çok inandım ve güveniyorum.. Çok teşekkür ediyorum desteğiniz için. Görüşmek üzere..Saygılar..
lucyinthesky 1 Temmuz 2011 12:55
Hayata küsmeyeceğinize eminim çünkü içinizdeki okuma hevesi hep devam edecek ve başaracaksınız :) Sadece yorum yapan üç kişinin destek verdiğini düşünmeyin. İnsanlar bazen yorum yapmaya bile üşenirler. Aslında yazılan bir iki cümlenin karşısındakini nasıl mutlu edebileceğini düşünemezler. Size çok daha fazla destek olan vardır ama bunu çok belli etmezler. Bu onların kötü niyetli olduğunu değil, üşengeç olduklarını gösterebilir :) Seyirci koltuğu blogunu hayata geçirirken benim kafamda da hep soru işaretleri vardı ama 4 ayda tahminimden daha güzel sonuçlar alıyorum. İzlenme oranı her geçen gün artıyor. Az da olsa izleyenler, üye olanların sayısı da artıyor. Önemli olan sabretmek ve amacınız için çaba göstermek :) Umarım güzel sonuçlarınızı alırız. Hoşçakalın.