20 Ocak 2020 - Pazartesi 10:12 Bu yazı 144 kez okundu
Oysa o tuttuğu dal yoktur belki de. Belki bu bir hayaldir, belki bir gölgedir, derin bir boşluktur belki.Ama insan nefsinin esiri olarak sarıldıkça sarılır ona; hem de onu hayatının başköşesine koyarak kendini işgal etmesine aldırmadan. Gözünde öyle büyütmüş, öyle büyütmüştür ki o tuttuğunu sandığı dalı, en ufak bir çatırdamada bile kendini umutsuzluğun kuytu yalnızlığına sokmakta tereddüt etmez. Oysa bu avunma kısa sürecek ve sonunda yine bir başına, sükût-ı hayale uğramış bir vaziyette kendine kalacaktır beni âdem. Bu kadar süre geldiği yolun sonunu bir türlü bulamadığını, tuttuğu bu dalın kendisini herhangi bir yere taşıyamayacağını ve bu yalanın, bu hayalin, bu tutkunun insanı sürüklediği noktanın ancak bir boşluk olduğunu anlaması ve bu bilinç karşısında tutunamaması tam anlamıyla derin bir aldanıştan öte bir şey olmayacaktır.
Hayatı ve kendini yeniden okumaya ve anlamlandırmaya gücü var mı, onu sorgular sonra insan. Bir hayat ki, anlamı kavranarak okunmak için bekliyor, onu görür ve anlar ve dilinden yine aynı nakarat dökülüverir işte: Bir varmış bir yokmuş.
Etiketler: BİR, VARMIŞ, BİR, YOKMUŞ,