Mayıs 2011 ~ .
11:45 İlkiz Özcan Sönmez ACPI Sertifikalı Ebeveyn ve Aile Koçu No comments
Bundan böyle yaptıklarımızı twitter'dan da paylaşmaya başlıyorum. http://twitter.com/cocukluyasam'a girip "izle" demeniz yeterli!
Ayrıca facebook hesabınız varsa, begendiğiniz yazıları altındaki “paylaş” butonu ile kendi duvarınızda paylaşabilirsiniz.
13:33 İlkiz Özcan Sönmez ACPI Sertifikalı Ebeveyn ve Aile Koçu No comments
Çocuklarımız fiziksel ve duygusal ihtiyaçlarının karşılanması için anne babalarına bağımlıdır. Acıktığında beslenmek, altı kirlendiğinde temizlenmek, yorulduğunda dinlendirilmek, korktuğunda sakinleşmek, üzüldüğünde teselli edilmek için ebeveynlerine ihtiyaç duyarlar. Çocuğumuzun karşılanmamış bir ihtiyacı olduğunda rahatsızlık yaşar ve bu ihtiyacını bize bir şekilde anlatmak zorundadır. Buna çocuğun ihtiyaç anlatan davranışları diyoruz.
Tamamen konuşmaya başladıktan sonra 5-6 yaşlarında bile çocuklar yaşadıkları sıkıntıları ve duygularını ifade etmekte zorlanırlar.
Çocuğumuzla aramızda güçlü bir bağ olduğunda, ihtiyacını anlatan ipuçlarını daha kolay ve erken yakalarız. Bu ihtiyaç sancıya dönmeden karşılayabiliriz.
Çocuklar ihtiyaçları karşılanmadığında işbirliğine yanaşmayan zorlayıcı davranışlarla iletişim kurarlar. İhtiyacı karşılamak yerine, bu davranışı değiştirmeye çalışmamız, çocuğumuzla aramızda bir güç çatışması çıkmasına yol açarak sonuç almamızı engeller.
Bu nedenle çocuğumuzun bizim ilgimizi ve sevgimizi en az hak etmiş göründüğü zaman, bu ilgiye en çok ihtiyacı olduğu zamandır.
Davranış çözümlemesi davranışın altında yatan nedeni görebilmek demektir. Ebeveyn olarak sorumluluğumuz çocukların ihtiyacını iletmek için kullandığı davranışın altında yatan ihtiyacı anlamak ve çocuklarımıza bu ihtiyaçlarını kabul edilebilir davranışlarla ifade etmeyi öğretmektir.
"Çocuğumla Bağ Kurmak" eğitiminde çocuğunuzla sevgi dolu bir gönül bağı kurmanız, öfke nöbetleriyle başa çıkmanız, doğru iletişim kurup, işbirliği sağlayabilmeniz, çocuğunuzun sosyal yönünü güçlendirip özgüvenini geliştirmeniz için kullanabileceğiniz yöntemleri paylaşıyoruz.
Yer: Yoga Academy Kemerburgaz
tel: 532 5922759
13:19 İlkiz Özcan Sönmez ACPI Sertifikalı Ebeveyn ve Aile Koçu No comments
Tatil güzel şey... Bir gece de olsa bavul hazırlayıp, arabayı tıka basa doldurup, marketten yolda yiyecek türlü nevale alıp yola çıkmayı çok seviyorum.
Sağolsun internette fırsat siteleri o kadar çok Ağva fırsatı yayınlıyorlar ki iki ayda ikinci defa Ağva'ya gittik.
Cuma Cumartesiyi Ağva'da geçirdik. Bu seferki minik kaçamaktan çok şey bekliyordum. Bütün hafta hava çok sıcak gidince, bikinimi, şapkamı, havluları ve güneş kremlerini de doldurarak bavulu hazırladım. Ada'yı da denize atıp çıkarmaktı hayalim. Tabi ki Cuma sabah kalktığımızda havanın hiç de benim planladığım gibi olmadığı anlaşıldı ama bozuntuya vermedim, Ada'yla bikinilerimizin yanına birer de hırka ve mont ekleyerek yola koyulduk. Ada'nın son günlerde ortaya çıkan iki yaş sendromunun bir parçası olduğunu düşündüğüm korkularına da bu değişikliğin iyi geleceğini umuyordum.
Son birkaç gündür, gündüz asansör sesinden, apartman kapısından, üst kattaki elektrik süpürgesi sesinden korkar oldu. Geceleri de birkaç kere çığlık atarak uyandı,rüya gördüğünü tahmin ediyorum. Hatta bir gece daha gözlerini açamadan ışığı açmam için bağırdı. Böyle durumlarda ona sarılıp okşayarak annesinin yanında olduğunu, korkacak birşey olmadığını söylüyorum. Eğer sakinleşemezse gece yarısı en harika sesimle şarkı söylüyorum, bunun Ada'ya çok iyi geldiği defalarca tecrübe ile sabit. Doğduğu günden beri müzik dinlettiğimiz Ada'ya birşeye çok sinirlendiğinde, öfke nöbetinin eşiğine geldiğinde de şarkı söylemek veya müzik çalmak çok işe yarıyor. Bunun dışında evden ayrı zaman geçirmenin, doğayla içiçe olmanın, koşup oynamanın, çiçeklere ağaçlara dokunup, toprağa kuma basmanın, hayvanları sevmenin, açıkhave ve bol oksijenin iyi geleceğine şüphem yoktu.
Ağva'daki Nehir Perisi otelde kaldık. Minik pembe iki katlı bir ev,eşimin "bir balkonu olsa bari" dileğini karşılarcasına bahçeye açılan minik bir terası var. Hemen nehrin kenarına kurulmuş küçük otel, işletenlerin candan tavırları, ayrıntıların ahengi,renklerin sıcaklığı ve her daim çalan hoş müziğin sesiyle bizi iki gün İstanbul'dan tamamen uzaklaştırıp içine aldı. Ada çimenlerde yuvarlandı, kedileri Zıpzıp'la sarmaş dolaş oldu, hamakta saatlerce keyif yaptı, ev yapımı böreklerine ve bahçeden topladıkları çileklere doyamadı.Müzik de çok hoşuna gitti.
Yaptıkları o hoş sürprizi ise sona sakladım.Cumartesi eşimin doğumgünüydü, ben bir plan yapamamıştım. Sabah kahvaltıda Ada'yla ben öperken duymuş olacaklar ki, bir süre sonra biz hamakta dergi keyfi yapıp çaylarımızı içerken "Happy Birthday to You" çalmaya başladı. Ne tesadüf diye düşünürken fırsattan istifade bir kere daha doğumgününü kutladım. Sonra bir de baktım Begüm hanım elinde nefis bir tiramisu ile geliyor, üzerinde mumlar, "Başkasının da doğumgünü herhalde" diye düşünürken yanımıza geldiler. Anladık ki çok ince düşünmüşler ve kahvaltda doğumgünü konuştuğumuzu duyunca böyle bir sürpriz hazırlamışlar.
Denize giremedik, plaja bile inemedik ama herşey öyle dinlendirici ve huzur vericiydi ki hiç dert etmedik. Ailece birbirimize zaman ayırmak ve Ağva'nın yeşilinde sevgi kaplarımızı doldurmak bize çok iyi geldi.
Dün katıldığım KAGİDER Mayıs ayı Kahvaltı Toplantısı'nın konuğu Coca Cola Genel Müdürü Galya Molinas'tı. Coca Cola'nın dünya çapındaki sosyal sorumluluk projelerini anlatarak, Afrika'da uygulanan mikro dağıtım merkezleri projesiyle kadınları düşük bütçeli ve Coca Cola eğitmenliğinde iş sahibi yapma modelini tanıttı.
Elde ettiği çok önemli kariyer başarısının yanında kendisi son derece mütevazi ve samimi tavırlarıyla katılanların kalbine hitap etti.
İki oğlu olan Molinas iş yaşamındaki başarısının arkasında aile hayatında kurduğu dengenin olduğunu söyledi. Ailesi ve eşinin çocuklarla ilgili çok destek olduğunu söylerken, kendisinin de bu destek mekanizmasını çok iyi planlayarak kendine zaman ve kaynak yarattığının üzerinde durdu. Hepimizin durup düşünmesi gereken bir konuya parmak basmış oldu. Her birimizin hayatında az ya da çok destek kaynakları mevcut. Bazılarımızın anne babası yanında, bazılarımızın eşinin anne ve babası, bazılarımızın da arkadaşları, komşuları... Önemli olan hangi kaynaklara sahip olduğumuzu listeleyerek, bu kaynakları nasıl ve hangi şartlarda yardım için kullanacağımızı planlamamız ve kaynakları artırmak için gerekli çabayı göstermemizdir.
Galya'nın iş hayatıyla ilgili en önemli sözlerinden biri de "İmdat demek zayıflık değildir. Tam tersine imdat dediğinizde insanlar yardımınıza koşacaktır" oldu.
Benim için toplantının iz bırakanları:
İş hayatı, özel hayat ve aile hayatını hepimizin oynadığı üç topa benzetti."Yalnızca aile hayatı topu camdan, diğerleri ise plastikten ve cam kadar zarar görmüyor."
Galya hanımın gelecekte biz kadınlara başarılı olmamız için önerileri:
"Kendimize güvenmek, biz yapabiliriz demek.
İnovasyon, yani yaratıcı gücün kullanılması.
Kadının hayatında birçok şapka var, adeta bir ahtapot tavrı. İş hayatında da bu sentez yeteneği ile farklı içgörülerin kullanılması."
"Marka olmak bir söz vermektir, iyi marka olmak o sözü tutmak demektir. Marka bir kişiliği, karakteri temsil eder, o kişilik size bir gün "günaydın" der, bir gün demezse güvenmezsiniz, şüpheye düşersiniz"
"Öğrencilerden ne bekliyorsunuz?" sorusunu ise "Liderlik ve İkna becerisi" olarak yanıtladı.
"Hiçbir şeyin sonucu bugünden yarına alınmıyor,damla damla ilerliyor, sabırlı olmak lazım."
Galya hanım anlattıklarında iş hayatından sözediyordu. Kariyer basamaklarını tırmanmak için verdiği ipuçları, aslında çocuk yetiştirmek için gerekli olanlara ne kadar da benziyor. Tıpkı çocuk bakarken kendimize güvenmek, bir yandan bilmediklerimizi öğrenirken, bir yandan da yaratıcı olmamız, kalbimizden geleni dinlememiz gerektiği gibi. Tüketici gözünde markanın tutarlı olması gerektiği gibi biz de çocuklarımızın gözünde tutarlı ve iyi birer rol-model olmamız gerekir. Liderlik ve ikna becerimizi çocuğumuza sınır koyarken, ona güven verirken kullanırız. Ve evet, anne baba olmak ömür boyu sürecek bir yolculuk, birçok yaptığınız doğru şeyin sonucu bugünden yarına alınmıyor,damla damla ilerliyor, sabırlı olmak gerekiyor.
Toplantı sonunda katılanların sorularını içtenlikle yanıtlayan Galya hanım, kendisiyle aile ve iş hayatındaki başarısının sırları ile ilgili röportaj yapmak istediğimi söylediğimde beni kırmadı. Önümüzdeki günlerde bu röportajı yaparak sizlerle paylaşabilmeyi iple çekiyorum.
08:17 İlkiz Özcan Sönmez ACPI Sertifikalı Ebeveyn ve Aile Koçu No comments
Bundan sonra Alternatif Anne'de hem yazar hem de uzman olarak yer alacağımı söylemiştim.
Alternatif Anne'lerle paylaştığım ilk yazım anasayfada.
Hayat durdu, dünyam değişti'de ebeveynlik ve koçluk yolculuğumu paylaştım... Heyecanımı sizlerle de paylaşmak istedim.
12:20 İlkiz Özcan Sönmez ACPI Sertifikalı Ebeveyn ve Aile Koçu 1 comment
Bu haftasonu yazlık sezonunu açtık. Ada'yla anneanne ve dede evi Büyükadaya bu yaz ilk gidişimiz.
Cuma günü kışa benzer yağmurlu ve rüzgarlı bir havada zorlukla kendimi motive edip Ada'yı da alarak Büyükada'ya gittim.İyi ki de gitmişim. Adada hava hiç de Avrupa yakasındaki gibi değil, yumuşak ve az bulutluydu.
Cumartesi sabahı bahar, Pazar günü yaz gelmişti.
Yaz beni de çocuklaştırıyor, birlikte muzurluklara daha yatkın oluyoruz.
Bu ara biraz çok çalışan babası "Bravo 3 gün yoktum bugün kızıma ne yaramazlık öğrettin acaba" diyene kadar bunun farkına varmadım.
Henüz 20 aylık olmasına rağmen arkadaşlarımın ojelerine bayılan Adacığım benim narçiçeği ojelerime dayanamadı, ben de onun ısrarını kıramadım, tırnaklarına narçiçekleri kondurduk. Ertesi gün birkaç avuç çikolatalı mısır gevreği yemesine izin verdim. Üçüncü gün de kendimi yılın ilk dondurmasını kendi külağımdan onun külağına koyuyor buldum iskelede. Ama öyle keyifle yalanarak yiyordu ki...
Yürüyüş yapmayı da ihmal etmedik Ada bir yandan insanları seyredip bir yandan da "koşuuun, atlar koşuun, çocuklar geliiin" diye bağırıyordu. Tabi bu benim şifresini çözdüğüm dilde söyledikleri. Sonra balkona salıncak da kurduk. Ada doya doya çıkardı keyfini. İki gece sarılıp birlikte yattığımızı da eklemeliyim.
Bugün evimize döndük, eski düzenimize devam ederiz nasılsa, eğlenceli anlarımız ve güzel fotoğraflarımız yanımıza kar.
HOŞGELDİN YAZ, UZUN SÜRSÜN BU YAZ!
08:04 İlkiz Özcan Sönmez ACPI Sertifikalı Ebeveyn ve Aile Koçu No comments
Çocukların herbiri birbirinden farklı olduğundan bir çocuk için geçerli olan disiplin yönteminin diğeri için geçerli olmaması çok doğaldır.
Herbir çocuğun ayrı bir mizacı ve bu mizaca uygun ayrı ihtiyaçları vardır.
Uyguladığınız disiplin yönteminin istediğiniz kadar etkili olmadığını dü şünüyorsanız, 6 pozitif disiplin ipucunu değerlendirebilirsiniz.
1. Öncelikle ortamı çocuğunuzun ihtiyacına göre düzenlemek. Bazı çocuklar düzensizlikten rahatsızlık duyarken, diğerleri kalabalık ve aşırı gürültü nedeniyle istenmeyen davranışlar gösterebilirler.
Küçük çocuklar farklı bir ortama girdiklerinde, günlük rutinleri önemli ölçüde bozulduğunda, kendilerini güvende hissedemezler ve bizi rahatsız eden birçok davranışları bu güven eksikliğinden kaynaklanır. Çocuğunuzun farklı ortamlara nasıl tepki verdiğini anladığınızda onun ihtiyacını anlamış olursunuz. Ortamı çocuğunuzun ihtiyacına göre düzenlediğinizde ise gereksiz çatışmalardan önemli ölçüde kaçınabilirsiniz.
2. Çocuklar teşvik edildiğinde kendi kendilerini sakinleştirmeyi öğrenebilirler. Çocuklarımıza sevgiyle yaklaşarak, onlarla güçlü ve gönülden bir sevgi bağı kurmak için mümkün olan her fırsatı değerlendirdiğimizde, doğal olarak sevip, okşayıp, kucağımıza aldığımızda bu güveni, ilgiyi ve sakinliği içselleştirirler. Çocuklar kendi kendine sakinleşmeyi, duygularını düzenlemeyi, davranışlarını kontrol edebilmeyi öğrendikçe anne babaların dışarıdan düzenleme ve denetleme ihtiyacı azalacaktır.
3. Çocuğunuzun istenmeyen davranışının altında bir neden olduğunu hatırlamaya çalışın. Davranışın altında yatan nedeni ortaya çıkarmak en etkili disiplin yöntemi olacaktır. Yetişkinler kendilerini dil ile rahatlıkla ifade ederken, çocuklar için bu büyük bir zorluktur. Konuşmaya başlamış çocuklar bile rahatsızlıklarının ve huzursuzluklarının nedenini kolaylıkla dile dökemezler. Duygularını yetişkinlere göre çok daha yoğun yaşarken, yaşadıkları hayalkırıklığı, engellenme, kızgınlık gibi duyguları ifade etmekte güçlük çekerler.
Çocuklar acıktıklarında, yorulduklarında ve çevredeki birçok uyaran tarafından fazlaca uyarıldıklarında istenmeyen davranışları yapmaya daha yatkın olurlar. Çocuğunuz gün içinde yaşanan hayalkırıklığı, engellenme, başarısızlık gibi duyguları üzüntü kabına bastırmış, daha çok ilgiye ve güvenli bir ortama ihtiyaç duyuyor olabilir. Böyle bir anda duygularını iyileştirmek için ağlamaya ihtiyaç duyar. Bazen de çocuğumuzun en mutlu olduğunu düşündüğümüz anda birden davranışları değişir, huysuzlaşır ve istenmeyen davranışlarla bizim damarımıza basmaya başlar. İşte o an yanında olmamıza en çok ihtiyaç duyduğu andır, bizimle en iyi bağı kurduğu anda güvenli ortamı kendine sığınak yapar ve üzüntü kabını boşaltarak duygularını iyileştirmek ister.
4. Davranışa karşı verilen tepkide tutarlılık çok önemlidir. Çocuklar davranışlarına tutarlı bir şekilde her zaman aynı tepkiyi aldıklarında kendilerini güvende hissederler. İstenmeyen davranışa her zaman aynı tutarlılıkta yaklaşıldığında, çocuk net bir şekilde bu davranışın kabul görmediğini öğrenebilir.
5. Çocuklarınıza iyi bir rol-model olarak onlara ne beklediğinizi, doğru davranışın ne olduğunu somut örnekle göstermiş olursunuz. Ebeveynler kendileri doğru şekilde davrandığında, doğru iletişim yöntemlerini kullandığında çocuklarında bu becerilerin gelişimini desteklemiş olurlar. Özellikle çatışma ve öfke yönetimi, kardeş kavgaları, saygı ve nezaket gibi konularda iyi bir rol model olmak en iyi öğretme yöntemidir.
6. Uygun desteği önerin. Bazen çocuklar davranışlarını düzenleyebilmek için ek bir desteğe ihtiyaç duyarlar. Bu desteğin çeşidi ve seviyesi çocuktan çocuğa ve konudan konuya değişmekle birlikte ebeveynler çocukları için en etkili ve uygun destek seçeneğini bulmalılar. Ödevini yapmak istemeyen bir çocuğa ödül sistemi işe yarayabilecekken, okulda başarılı olmadığı için üzülen bir çocuğa “senin yaşındaki diğer çocukların kullandığı bazı yöntemler biliyorum, duymak ister misin?” diye sorulabilir. Seçenek sunarak hem çocuğa kendi hayatı hakkında söz sahibi olduğu duygusunu yaşatırken, hem de onu zorlamadan uygulayabileceği öneriler verilmiş olur.
Hangi disiplin yönteminin çocuk üzerinde en etkili olduğu düşünülürken, unutulmaması gereken disiplinin aslında bir öğretme ve geliştirme aracı olduğudur. Disiplinin asıl amacının çocuğumuza doğru seçimler yapmasını öğretmek olduğunu hatırladığımızda, kızgınlıkla yanıt vermek yerine, daha nazik, sevgi dolu ve saygılı pozitif disiplin yöntemleri kullanabiliriz.
08:01 İlkiz Özcan Sönmez ACPI Sertifikalı Ebeveyn ve Aile Koçu No comments
Birlikte gülümseyip düşünmek için kısa bir hikayeyi paylaşmak istiyorum.
Ailemizi çocuklarımızın bizi sevdiği o saf sevgiyle sevelim...
Birgün, Mitchell 2 yaşındayken (şimdi 3 yaşında) mutfaktan bir sandalye aldı ve odaya doğru itmeye başladı. Mutfak kapısının önününde halımız var, oraya gelince itmesi daha da zorlaştı ama buna rağmen devam etti.
Eşim, Gene ona durmasını ve sandalyeyi yerine koymasını söyledi ama Mitchell dinlemedi.
Gene tekrar söyledi. Sinirlenmeye ve sesini yükseltmeye başlamıştı. Mitchell pes etmedi, bunun yerine sandalyeyi odaya itmeye devam etti.
Bu sırada Mitchell Gene’in oturduğu bilgisayar masasına ulaşmıştı. Eşim sertçe bakıyor ve “Neden sandalyeyi buraya getirdin, git yerine götür” diyordu.
Mitchell sessizce sandalyeyi babasına doğru iterken ona çok şeker masum gözlerle bakıyordu.
“İşte baba, hadi otur”
Oğlum sandalyeyi apartmanın bir yarısından ötekine taşımış, kalın halıda yoluna devam etmiş, Gene’in azarlarına katlanmış ve sevecen ve babasının rahatını düşünen bir çocuk gibi sandalyeyi oturabilmesi için Gene’in yanına götürmüştü.
Bazen ailemizi, bizim için yeterince şey yapmamakla suçlarız, istediğimiz gibi davranmadıkları için sitem eder, bizim yolumuzla hareket etmedikleri zaman eleştiririz. Bazen de nadiren bize en yakın insanları yalnızca saf ve koşulsuz bir sevgiyle severiz.
Elbette, belki ailemiz bizi eleştiriyor, bizi kontrol etmeye çalışıyor. Belki eşimiz bize yeterince ilgi göstermiyor ve hissettiklerimizi anlamıyor. Belki kardeşlerimiz bize çocukluktan kalma kin tutuyor. Ama bütün bunlar gerçekten bütüne baktığınızda ne kadar önemli?
Hadi bu sefer çocuklarımızdan öğrenelim! Hadi eleştiriden saklanalım, yanlış anlamaların peşini bırakmayalım, ve sevgi ve ilgiyle sevdiklerimize yardım edelim.
07:59 İlkiz Özcan Sönmez ACPI Sertifikalı Ebeveyn ve Aile Koçu No comments
Dün akşam Nişantaşında yürürken, önümde yürüyen bir hanımın telefonda bayağı yüksek sesle bağırması nedeniyle konuşmasına kulak misafiri oldum.
Nişantaşı Merkezden Teşvikiyeye doğru hızla yürürken telefondaki kişiye “İğrenç bir yer burası, bir tane cafe yok oturacak yer yok, Avrupada her köşe başında bir cafe olur” diye bağırıyordu. Sözü edilen yer Nişantaşı olmasa, aranan şey cafe ya da oturacak bir yer değil de başka bir şey olsa belki bu kadar sinirlenmekte haklı diye düşünebilirdim.
O zaman gerçekte gerçek diye birşey olmadığını herşeyin bizim algılarımız sonucu çarpıtıldığını birkez daha anladım. Oysa ben de tam da bu sırada tesadüfen gitmekte olduğum yerin üzerinde anılarda dolaşıyordum. Teşvikiye Cami’ne gelmeden aşık olduğum gelinliğimi aldığım yer, daha önce başka bir yerde bir gelinliğe kapora vermiştim de, onu da yakmak pahasına görür görmez bayıldığım hayatımın gelinliğini oradan almıştım. Biraz ileride el çiçeğimi yapan dükkan, Teşvikiye Caminin arkasında gelin saçımı yapan kuaför, kuaföre gelini almaya geç kalan damat J çok yakındaki İTÜ tesislerindeki havuz başında yaptığımız düğün.. Temmuz sıcağında o tatlı heyecan, telaş, o duygular...
Derken “İğrenç bir yer burası!” diyen kadının sesi kulaklarımda yankılandı, yargılamamalıydım aslında ama mutsuz ve mutsuz olmaya mahkum bir insan diye düşündüm elimde olmayarak.
Neyse gelelim, asıl rotama... Hüsrev Geredenin aşağı kısmında Al Dente Makarna. Öyle sıcak öyleeğlenceli bir akşam geçirdim orada, yine harika bir anı olarak eklendi Nişantaşı tarihçeme. O kadına inat “Harika bir yer burası”!
Nasıl geçtiğini anlamadığımız harika bir gece geçirdik sevgili Berrin Gürcan ve diğer katılan arkadaşlarla. Un, yumurta, hamur, karıştıralım keselim derken kendimizi yaptığımız işe kaptırdık. Kimin kareleri daha düzgün, unu fazla mı koydum diye telaşlanırken günlük dert tasa hiçbir şey kalmadı sanki. Mutfak işlerinden çok zevk alan biri değildim ama makarnayı evde yapmaya karar verdim. Son derece sıcak ev gibi bir ortamda ağırladı bizleri Berrin hanım, makarnalar soslar pişip, sofraya oturduğumuzda harika bir iş çıkarmanın keyfini hep birlikte yaşadık. Bir daha kendi yapmadığımız makarnayı yiyemeyeceğiz galiba. Eve geldiğimde hala çok eğlendim, çok güzel bir geceydi diye sayıklıyordum.
Sizin çocuğunuz da makarna düşkünü mü bilmiyorum ama benim 19 aylık kızım, hiç yemek ayırmadan yese de makarnanın apayrı bir yeri var. Akşam makarnayı küçük tabakla önüne koyuyorum, çatalıyla kendi yiyor, bu sırada ben sebze yemeğini de yediriyorum. Derken makarna bitiyor bizim küçük canavar “Bi daada!” diye bağırıyor, bir tane daha yani. Kırmıyor bir minik tabak daha getiriyorum artık panikten onu bi çatalla bi eliyle yiyor. Berrin hanımın “Senin kızın seviyormuş, al al” diyerek yanımınıza doldurduğu çıkınımız boşalınca kendi makarnamı kendim yapmaya karar verdim. Hem proteinli ve sağlıklı olacak hem de çocuğuma elimle yapacağım, sevgi dolu olacak..