Çanakkale şiirleri!! | Etüt Odası Öğrencilerin Buluşma Noktası
I Hangi çılgın bu savaşın kurduysa kurgusunu; Düşünmeliydi yok oluşun kaçınılmaz sonucunu. Kolay değil inip gemilerden çıkmak tepeleri Kim gelirse bir daha; çok ağır öder bedelini… Bir şafaktan kalma sarı saçlı çocuklar; Şimdi yatıyor Anzak Koyu’nun mavi sularında, Tarih nasıl yazılırmış öğrendiler; Çanakkale topraklarında… Yenilmiş; başları önde dönerken ülkelerine; Ulus olma bilincini verdik; Katık etsinler diye geleceklerine… Denizin üstünden düşman geldiler; Öldüler, toprağın altından dost gittiler… Çanakkale Destan! Çanakkale İnsan! II Savaşta düşman, barışta dost olduk, Anıtlar diktik, bayrak çektik; selama durduk… Haber saldık: Söz verdik ölenlerin analarına, “Ağlamayın! Silin göz yaşlarınızı, Onlar sonsuza dek bizimle kalacaklar, Mehmetçik ile yan yana yatacaklar, Çocuklarınız-çocuklarımız; Çanakkale topraklarında uyuyacaklar…” O günden, bu güne kalan sarı saçlı çocuklar! Bir daha gelirseniz denizlerimize: Dost gelin! Getirin sevginizi gemilerinizle, Biz yine orada olacağız kır çiçekleri ellerimizde… Denizin üstünden düşman geldiler; Öldüler, toprağın altından dost gittiler… Çanakkale Destan! Çanakkale İnsan! Toprak: Vatan! Altında yatan; Ölümsüz Atam! Tevfik Yalçın
Kahraman Türk Ordusuna,Çanakkale Şehit ve Gazilerine ithaf olunur. Batının melek yüzlü şeytanları, Yazdırmak için çanakkale destanları, Toplandılar masaya,başta papazları, Kan damlıyan dudaklarında salyaları. Anadolu parçalanıp yenilecek pasta, İstanbul'da yönetim ölümcül hasta. Kan kokusuna iştahlar kabardı, Gayri vampirleri kim tutardı. Yurdumu,sevdamı yatırdılar masaya, Çıktı vampirlerin dişleri ortaya. İngiliz,Fransız saldırdı bogazıma, Saplayıp dişlerini geçecek beynime. Çakal sürüleri Cezayir berberileri, Yeni Zellendalı ve Senegal Zencileri. Yetmedi,Kanada ve Avusturalya lejyonerleri, Ve dahi toplandı Hint fakirleri. Şeytanın savaş arabaları yürüdü, Çanakkaleyi kan ve ceset bürüdü. Saldırdılar,havadan,denizden ve karadan, Razı gelmedi buna yaradan. Şeytanın ordusu kayalara çarptı, Batmaz denen Golyat battı. Allahu ekber sesleri dudaklarda, Türk milleti ayaga kalktı. Mehmedim Kelimei şehaded getirip, Koşuyordu Şehitlik şerbetini içmeye. Hangi ordunun gücü yeterdi, Şehitler diyarı Çanakkale'yi geçmeye. Bogazda takılıp kalan sırtlanlar, Kimin bu beyin diye homurdandı. Ses verdi,Conkbayırı ve Anafartalar, Mustafa Kemal Paşa'dır O. Mustafa Kemal adı dolaştı, Dilden dile,gönülden gönüle. Yedi iklim askeriyle savaştı, Atatürk adına hakkıyla ulaştı. Türk Milleti cesaret ve imanla, Yenilmez sanılan devletleri yendi. Kendine ve Ordusuna olan güvenle, Çanakkale destanını tarihe yazdı. Anadolu sevdadır ölünür ugruna, Bir çakıl taşı dahi verilmez. Türk'ün kanı degerlidir içilmez, Ögrendi Cihan,Çanakkale geçilmez.. İshak Özlü
PAYLAŞIM İÇİN TEŞEKKÜRLER.........
1.şiir 10.sınıf dil ve anlatım kitabında var öğretmenimiz okumuştu ağlamıştı
çok güzel şiir dostum bunlar ya