İnsanda esas olan ruhtur. Kalb için, “latife-i Rabbani” tabiri kullanılıyor. İnsan, aklıyla anlar, kalbiyle iman eder. Yine insanın sevmesi, korkması, merhamet etmesi gibi nice manevi fiilleri de kalb ile ilgilidir. Müminin ruhu iman ile nurlanır. Yine salih bir kulun kalbi güzel ahlâkın bütün şubelerine sahip olur. Böylece manen terakki eder. Sahibini ebedi saadete hazırlar. Kâfirin ruhu ise bunun aksidir. Küfür karanlığına gömülen o kalpte insanı fıska ve sefahate götüren kötü huylar yerleşir.
“... İmanın yeri kalbdir; dimağ ise oluyor ma'kes-i nur-u iman.” (Sözler, Lemeat)
Medresede üç kardeşten biri kusurlu ise, diğer ikisi o kardeş hakkında-zahiren bilgi edinmek amacıyla- konuşsa gıybet olur mu? Kulis yapmak ile ilgili bilgi verir misiniz?