Herkes “Kendine gel”di!
10/06/2015 - 10:23
Bundan sonra “demokrasinin adalet sapması”yla daha çok ilgileneceğiz. Çünkü irade sakatlığı sonunda iktidarı da vurmuştur! Tek başına iktidar olmanın sağladığı kontrolsüz güç, düşünce yerine kavga ve gerilim üreten bir yapılanma; ikinci yarıya, ilk yarının kurallarıyla başlamanın doğru olmayacağını anlayarak giriyor. Bu kazanım, meselelerin enine-boyuna tartışılmasına imkân sağlayacak koalisyon arayışlarıyla adalet sapmasını düzenleyebilir. Böylelikle tek parti süreç ve algılamalarının büyük düş kırıklığı yaşattığı her olay yeniden ele alınacak ve “olan”dan çok “olması gereken”ler konuşulacaktır.
Yakın gelecekte, yeni görüşlere ve çözüm önerilerine kapı aralayabilen, halkı güncel yanılgılarla aldatmayı engelleyebilen siyasi becerilere ihtiyaç duyacağız. Kendisini daha etkin ve dinamik hâle getirecek düşünce üretimi ve yeni bakış açıları sağlamaya yönelik siyasal cazibe atılımları öngöreceğiz. Çünkü bundan sonra muhalefet için her seçim, iktidara giden bir adım olacaktır. Bu adımlar, tabanına güven sağlayan, çekici kılan ve canlılık veren bir yapılanma ile hızlandırıldığında, “kapalı devre” yapılan çalışmaları da halka açacaktır.
Bu süreçte dışarıdaki gelişmeler, içeride zihni planda yaşanacak bir depremle yeni bir enerji ortaya çıkarabilir. Tecrübeli kadrolar gerekli adımları attığında, eksen kayması yaşayan “milletin görüşü”nü yeniden ana eksenine taşıyabilir. Bu açıdan bundan sonraki her koalisyon, Milli Görüş düşüncesinin ülkemizde yeniden sahne almasının önündeki engellerden birini kaldıracaktır. Elbette ki bu; haklı bir zihniyetin, doğru bir metodun, sağlam bir siyasetin, üstün bir stratejinin ve ehil bir kadronun, inanç ve şuurla buluşturulmasıyla olacaktır.
Görülüyor ki, temelinde; hedef farkı, sistem farkı, zihniyet farkı bulunan ve sorunları çözüm odaklı bu şuur hareketine olan ihtiyaç her geçen gün artıyor. O halde, kaldığımız yerden değil, kalkmamız gereken yerden yeniden başlamalıyız. Sonuçları doğru okuyan ve ders çıkaran, muhasebe yapanlar, bedel ödemeye kendinden başlamalıdır. Çünkü seçimin sonuçları, kazananı ya da kaybedeni değil, herkesin “kendine gel”diğini gösteriyor.
7 Haziran, sahip olduğu dünya görüşü ile yaşadığı reel politik arasında kalan seçmenin tercihini ortaya koyduğu gün olmuştur. Bundan sonrası parti yöneticilerin tercihine kalmıştır. Mesele; yöneticilerin tercihini kendi siyasi geleceği lehine mi, partisinin lehine mi, ülke lehine mi yapacağı meselesidir. Ülke lehine önce kendisini sonra da partisini feda edecek her tercih, saadete açılan kapı olacaktır. bu yüzden, anın sorumluluğu, geçmiş ya da gelecekle örtülmemelidir.