Fareler ve İnsanlar / John Steinbeck | Ne Mutlu "İnsan'ım" Diyene!
By Александр Исаевич Солженицын on Apr 16, 2017 in edebiyat, Kitap Alıntısı
İnsanın sayısız geceler boyunca odada pinekleyerek kitap okuduğunu ya da kara kara düşündüğünü getir gözlerinin önüne. Kimi zaman boşa koyarsın dolmaz, doluya koyarsın almaz, doğru mu düşünüyorsun yanlış mı bir türlü bilemezsin, çıkamazsın işin içinden, danışacağın tek bir Allah’ın kulu bile yoktur. Dönüp de sen ne dersin bu işe diyebileceğin hiç kimse yoktur yanında, sen de görüyor musun benim gördüğümü diye soramazsın hiç kimseye. Kaygılısındır, kararsızsındır. Bir ölçü yoktur elinde. Neler gördüm ben burada, neler yaşadım. Sarhoş filan da değildim. Uykuda mıydım bilmem. Ama yanımda birisi olsaydı, uyuyordun, düş görüyorsun derdi. Ve işte o zaman her şey çözümlenmiş olurdu.
Biri ötekine anlatıp durur, ötekinin duyup duymadığının ya da anlayıp anlamadığının hiçbir önemi yoktur.Konuşuyorlardır ya da hiç konuşmadan karşılıklı oturuyorlardır ya, önemli olan budur işte.Karşıdakinin dinleyip dinlememesinin hiç ama hiç önemi yoktur…Önemli olan konuşmaktır.Biriyle birlikte olmak.Önemli olan budur işte.
Gece burada tek başına bir adam düşün, işte ya kitap okuyor ya da bir şeyler düşünüp öylece oturuyor.
Bazen düşüncelerini birine söylemek ister doğru mu yanlış mı diye ama kimsesi yoktur işte. Bir şey görünce bile onu gördüğünden tam emin olamaz gösterecek kimsesi olmadığından. Yanındakine dönüp ‘Gördün mü sen de’ diye soramaz ki. Bilemez ne gördüğünü. Soracak kimsesi yoktur ki.
Büyük bir sebze bahçemiz , bir kümes dolusu tavşanımız ve bir de tavuklarımız olacak tabii.Kışın yağmur yağdığında boş ver işi gücü deyip sobanın içini iyice doldurup kibriti çakacağız,sonra da sobanın yanında oturup sıcacık evimizde çatıya damlayan yağmuru dinleyeceğiz.
Ve tavşanlarımız olacak. Devam et George! Bahçemizde neler olacak onları anlat, kafeslerdeki tavşanları, kış yağmurlarını ve sobayı, bir karış kaymak bağlamış sütü, öyle bir kaymak ki bıçakla zor keser insan… Onları anlat George.