Bu Vahşeti Nasıl Önleyeceğiz - Ünye Kent Gazetesi
25 Mayıs 2019 Cumartesi Saat: 08:54
Bu vahşeti en çabuk şekilde önleyecek faklı adımlar atılmasının vakti geçmedi mi?
Gazete sayfalarında her gün içimiz acıyarak karşılaştığımız çocuk kaybolma, kaçırılma, ya da istismar edilme haberlerinden bahsediyorum.
Gün geçmiyor ki sık karşılaştığımız bu dram bir yerlerde eksiklerimiz olduğuna işaret etmiyor mu? Tamam, kolluk kuvvetlerimiz elbette ellerinden geleni yapmanın çabası içersinde ve karşılaşılan olayların birçoğunu çözüyorlar. Ama bu sorunun halli ile ilgili yapılması gerekenleri tamamlamıyor… Sorgulamamız gereken şudur: Çocukların sık kaybolması ailelerin dikkatsizliğinden mi, akrabalar arasındaki sorunlara çocukların karıştırılmasın mı, ahlaki erozyonlar yaşanmasından mı, kanunların cezaların yetersiz ve caydırıcı olmamasından mı, dini ve değerler eğitiminin yeterli verilememesinden mi? Bunların etraflıca ele alınması gerekiyor!
Çünkü sorun kolluk kuvvetlerinin hadiseyi aydınlatmasıyla azaltılamıyor… O halde mesele şudur: Sorunu teknik çalışmalarla çok yönlü etraflıca araştırıp, sosyal, psikolojik, ekonomik açıdan, eğitim açısından, aile yapıları açısından, hukuki caydırıcılık, yasamada yapılacak değişiklikler açsından sorunun nasıl çözüleceğini saptayıp, ilgili tüm kurumlar arasındaki disiplinli koordinasyonlarla planlı ve çözüm odaklı çalışmalar ortaya koymak lazım.
Vallahi herkes siyasete odaklanmış ki sormayın… Sanatçısı, iş adamı dernekleri, sivil inisiyatifler, sokaktaki vatandaşlar ve her gün değişik kanallarda cirit atan bilmişler, varsa yoksa siyaset tartışıyorlar… Cenazede bile, hangi cenazeye gitsem üç beş kişi bir araya gelip siyaset konuşuyorlar.
Geçen gün katıldığım bir cenazede şahıs bitmeyen iştahla siyaset anlatıyor, sonra bana dönerek öyle değil mi ama cümlesiyle düşüncesine tasdik istiyor… Yahu bırakın bu işleri şimdi dediğimde ise, sizi meseleler karşısında duyarsızlıkla suçluyor iyi mi? Tabi ki ülkemizi düşüneceğiz, sorunları tartışacağız… Ama bu sabah akşam siyaset tartışılarak da olmaz ki! Ben diyorum ki, herkes her şeyi bilme hevesiyle uğraşacağına, herkes bildiği şeyi yapsın, herkes işini yapsın.
Sonuç olarak çocuk kaybolma meselesine de bilenler, bu işi çözebilecek irade ve alt yapıya sahip olan kurumlar daha fazla eforla eğilmelidirler!
Ne oldu bize anlamıyorum. Eskiden Mahalle ve köy yaşamı otokontrol denklemi ile işliyordu.
Mahallede yaşayan yetişkinler, başkalarının çocuklarını da en ufak olumsuzlukta uyarıyor, gerekirse elinden tutup ailesine götürerek paylaşıyor, büyük bir aile gibi davranılıyordu.
Evet, toplumsal hassasiyetlerimiz gene var, ama azalmaktadır… Sorun budur!
O halde aile içersinde ve okullarımızda değerler eğitimine daha fazla önem vererek, böylece zaten var olan manevi ve milli zenginliğimizi daha da pekiştirmek milli bütünlüğümüzün pekişmesine vesile olacaktır.
Dünyada sorun bitmez, vardı, var, var olacaktır… Ancak insana düşen, sorunun hallolması çabasını yeteri kadar göstermesidir. Göstermediğimizde, aman sende dediğimiz sorun ailede baş gösterip, mahalleyi, şehri, ülkeyi de sararak domino etkisi yapıyor.