evet efendim, güze bahar taşıdık doğrudur. bazı kelimeleri attıysak, evet şiiri yaşamaya başladık, herkes bilir şiirin doğru kelimeleri bulmak kadar, fazla kelimeleri atmak da olduğunu. kalbimin mavi olduğunu yazdılarsa doğrudur, bir itirazım yok. lütfen ifademi olduğu gibi yazın, bir kelime dahi atmayın. hele bir gözüme bakın, bu gözde ne görüyorsanız ben oyum. onun sesinde çiçek açtığında, burası masmavi mayıstır, eylül de toparlanıp gitmişse gitsin, allah yolunu açık etsin.
bir insanın sesinde nasıl mı çiçek açar? öylece açar. bir insanın gecesi birkaç kelimeyle nasıl aydınlanırsa öyle.
işte ben bu yüzden bugün adını unuttuğum bir ümidi içimde taşıyorum, ümit taşımanın suç olduğunu bilmiyordum, ama pişman da değilim.