Kıyıdaki Yağmurlu Kahve- Nusret Gürgöz
Yağmurlu bir kahvede
şiir okumak isterdim
o zaman dünyanın tüm şairlerinden
bana mektup gelmiş gibi hissederdim
Şimdi bir yağmur arıyorum
bulursanız yazın adresime:
yağmurlu kahve, kahverengi bir kıyıda
bütün bu zarfları şiir diye saklayacağım orada
belki bir yağmur antolojisi oluruz
birike birike, yağmur, şiir, birlikte
(Kahverengi ve Kıyıda – Haydar Ergülen)
Haydar Ergülen, Zarf adlı şiir kitabında, ‘Okulu Yok’ şiirinin sevgili şairi Sabahattin Kudret Aksal’a atfettiği şiirinde, kahverengi bir kıyıda yağmurlu bir kahve düşler.
Hep kararttım, söz bu kez, karartmayacağım içinizi.
Kıyı ne güzeldir!
Düşünsenize; gemiler geçiyor, vapurlar geçiyor, tekneler geçiyor. Martılar uçuyor, karabataklar dalıp çıkıyor, adını bilmediğiniz su kuşları balık kovalıyor.
Emekçiler balık kovalıyor.
Denize oltasını atmış ihtiyarlar sohbet ediyor.
Denizin kıyısında tombul teyzeler yürüyor, çekirdek çitliyor.
Kapalısı açığı, dindarı, moderni; hele genç kızlar, hele genç kızlar, insanın başını döndürüyor.
Yağmur ne güzeldir!
Düşünsenize; sevgilinizle yürüyorsunuz, üstünüze çisil çisil yağıyor, sevgilinizin kokusu burnunuza geliyor, yağmurun kokusuyla sevgilinizin kokusu birbirine karışıyor.
Düşünsenize; yağmurlu bir günde kıyı kahvesine sığınmışsınız. Damlalar denize düşüyor. Deniz ve damla öpüşüyor. Damlalar yüreğinize yağıyor. Yüreğinizle yağmur aliterasyon oluyor.
Demli çaylar geliyor.
Çayın kokusu burnunuzu yalayıp sevgilinizin burnuna doğu uzanıyor.
Sevgiliniz derin bi nefes alıyor, çayın kokusuyla senin kokunu ciğerlerine dolduruyor.
Sonra çayını yudumluyor.
Parkta yaşamak zorunda kalan, yağmurdan boşanırcasına yağan yağmurda ıslanan, çocuklarına sarılıp hüngür hüngür ağlayan Afrinli babayı ve çeresizce ona arkadan sarılmış, ağlayan anneyi bir gece gördükten bu yana bütün yağmurlu şiirler ciğerime batıyor.
Deniz dibinde balıklara yem olan mülteci haberlerini okuduktan ve kıyıya minicik bedeni vuran Aylan bebeğin fotoğrafını gördükten sonra, bütün kıyılı şiirler, bütün deniz şiirleri içime dokunuyor.
Lâkin, ama, ancak, fakat;
kıyıdaki yağmurlu kahve yüreğimi yakıyor.
Önceki İçerikİklim Değişikliği için Ses Ver
Sonraki İçerikDostluk, dayanışma, paylaşma
Ali Koca Eylül 8, 2018 at 11:14 pm
Yağmur da, güneş de, sahil de doğa ve evrenin bütün güzelliği yazdığınız gibi insana bağlı. İnsan insan olmaya başladığından beri hissettiği ve çayın buğusuna karışarak burnuna gelen kokuların tadı, yapılacak toplumsal tercihlerle yakından ilintili. Özlediğimiz, yağmurda çayların buğusuna karışarak gelen kokuların bütün insanlığa artması dileğiyle…