Bedava, yiyos içiyos - Hikayeler > Yemek ve Yaşam
Bedava, yiyos içiyos
04.07.2011 - 8:00 | - Tüm hikayeler
Bedava yiyip-içmek iyi de; çalışmak bize ters...
Dönem dönem bazı reklam cıngıllarının, geçici bir etkisi oluyor üzerimde. Reklamı yapılan ürün, zerre kadar ilgimi çekmese de; seslendirilen cıngıl, bir süre dilime pelesenk oluyor.
Son günlerin hit reklamı: “Beeedavaaa yatıyos, kalkıyos, yiyos, içiyos...” Müzikalite açısından, iki binli yıllar Türkiye’sine yakışan bir özende hazırlanmış, çakma Meksika ezgisi. Ama sabah akşam radyoda, televizyonda her duyduğumda; bana sanki siyasi bir propaganda gibi geliyor bu reklam. Komünizm propagandası. Nihai aşamada parayı ortadan kaldırma iddiasındaki komünist ütopya. Hani şu lehinde-aleyhinde sadece yazılanları okuduğumuz ve bir dönem milli “öcümüz” olan sosyalist rejimler.
Dün akşam üstü, tam böyle zararlı ve kökü dışarıda ideolojiler düşünürken; uzun zamandır görüşmediğimiz bir arkadaşla karşılaştım. Kendisi ömrünün yarısını Bulgaristan’da geçirmiş ve yirmi yıl önce buraya göç etmiş soydaşlardan. Zihnimden geçenlerin etkisiyle, merhaba yerine “evreka” demekten son anda sıyırdım ve hal-hatır faslını kısa tutup bodoslama girdim sohbete:
-Pelvan, sizin orda ev ve tarla devletin miydi?
–Tabi, özel mülkiyet yoktu. Evler sürekli oturmak için tahsis edilir, tarlalar ise yetişen ürüne paralel dönüşümlü olarak verilirdi.-Kira filan ödemez miydiniz?
-Bedavaya yatıyordunuz, kalkıyordunuz yani?
–Peki elektrik, su, toplu taşıma?
-Onlardan da para alınmazdı.
-Hastalandığınızda doktor-ilaç parası, çocukların-gençlerin eğitim masrafı?
-Onların da hepsini devlet karşılardı.
.-Evinizin mutfak ihtiyacı, giyim kuşam masrafı?
-Onların çoğunu fabrikalarda, işyerlerinde bulunan kooperatif satış mağazalarından alırdık. Hani şu eski Sümerbank mağazaları gibi. Kupon karşılığı, karne gibi defterlere yazılması karşılığı alınırdı genellikle
-Peki siz nerde para harcardınız?
–Valla ben pek hatırlamıyorum ama büyük şehirlerdeki bazı eğlence yerlerinde filan para harcayanlar oluyordu.
-Yani sen ve senin gibiler; bedavaya yatıyordunuz, kalkıyordunuz, yiyordunuz, içiyordunuz.
-Niye o zaman “adiyos” dediniz oğlum?
–Valla bu yönleri iyiydi. İşsizlik diye bir şey de yoktu. Ama biliyorsun, dini ve etnik nedenlerle son dönemde bir asimilasyon uygulanmıştı. Bir de bu bedava hayatın karşılığında baya çalıştırıyorlardı insanları. Öğrenciler, kadınlar ve hatta temel eğitim sonrası askerler için bile üretim için zorunlu çalışma vardı.
-Bak bu kötüymüş işte. Bedava yiyip-içmek iyi de; çalışmak bize ters...