Kurban Bayramı’nda İslam alemine göz attığımızda… | Kıbrıs Gazetesi Arşiv
Bugün Kurban Bayramı’nın ikinci günü… Ülkemizde mezarlıkların yanı sıra, dün sabah camiler de doldu taştı. Örneğin Göçmenköy Camii’nde bahçe kapısına kadar avlu tıklım tıklımdı… Vatandaşlar Bayram Namazı’nı cami avlusunda kılmak zorunda kaldılar…
Yalnız yerli halk değil, ülkede bulunan Hintli, Pakistanlı, Azeri, Nijeryalı ve diğer milletlerin mensupları da KKTC’deki camilerde Bayram Namazına yoğun ilgi gösterdiler…
Eller havaya kalktı, dualar edildi…
Ülkemizde, kendi egemenliğimiz altındaki topraklarda, horlanmadan, ikinci sınıf vatandaş konumuna düşürülmeden güven içerisinde barış ve huzur dolu günler temenni edildi.
Türkiye’de terör olaylarının sonlanması, ülkede barış, huzur ve güveninin tesis edilmesi temennisinde bulunuldu.
Kurban Bayramını bazı ülkelerde Müslümanların birbirinin boğazına sarıldığı, daha doğrusu saldırtıldığı, mezhep çatışmalarının yaşandığı, savaş ortamlarından kaçabilen mültecilerin Batı ülkelerine akın ettiği bir dönemde idrak ediyoruz. Macaristan’da, insanlıktan nasibini alamamış bir gazeteci bayanın, kasıtlı olarak, çelme takıp da kucağındaki çocuğu ile yere yuvarladığı babanın, o anki yıkılmışlığına, çaresizliğine insanlık adına üzülmemek elde mi?
Değil insana, hayvana bile yapılmaması gereken bir davranış! Savaştan kaçan ve ailesine yeni bir yurt arayışı içinde olan, çare arayan zavallı adama bunu yapmakla söz konusu televizyon muhabiri bayanın başı göğe mi erdi?
İşte dünyanın çeşitli ülkelerinde insanın insana bakış açısı… ‘Yeter artık; gelmeyin, sizi istemiyoruz” dercesine Batı’dan yükselen sesler, yükselen duvarlar…
Savaşı o sığınmacılar çıkarmadı ki! Çıkaranlar da belli. Ve belli ki Suriye’de işler oldukça ciddi… ABD ha bre eğittiği birlikleri Suriye topraklarına gönderirken, Ruslar da Esat’ın safında savaşa katılıyor. Çin ve İran’ın da desteği küçümsenecek gibi değil. Anlayacağınız Suriye’de güçler kapışıyor, el ense çekiyorlar… Onlar açısından insan hayatı vız gelir. Kimin eli kimin cebinde belli değil. Olan vatandaşa oluyor.
Dünyada Müslüman kıyımı devam ediyor. İslam dini üzerinde olumsuz imajlar yaratabilmek için de olağanüstü bir çaba harcanıyor.
Rum Yönetim Başkanı Nikos Anastasiadis, ABD’de Yahudi lobisi ile bir araya gelir ve lobi yetkililerine “Türkiye’nin Kıbrıs konusundaki tavrını değiştirme konusunda ABD’yle birlikte katkı koyun” çağrısında bulunurken, Şeria Heşlemun’da halk bir kez daha ağladı. İsrail askerlerinin açtığı ateş sonucu hayatını kaybeden Filistinli genç kız Hedil el-Heşlemun (18), Batı Şeria’da binlerce kişinin katıldığı cenaze töreninin ardından toprağa verildi.
Diyeceğimiz şu ki, İslam aleminde bayramlarda bile yas dinmiyor.
Halbuki bayramlar, sevinçleri, mutlulukları birlikte paylaşmak içindir. Küskünlüklerin, dargınlıkların giderilmesi, onların yerini dostlukların, kardeşliklerin, barışın ve huzurun alması lazım… Öyle de, güç gösterileri, egemenlik ihtirasları, arzu ve temenni edilenlere bir türlü fırsat vermiyor.
İslam diyarları kan ve gözyaşı içinde… Bu acılar yürekleri burkuyor, ‘dünya böyle mi olmalıydı’ sorusuna yanıtlar aranıyor.
Uzun bir dönem Kıbrıs Türk halkı da bayram nedir bilmemiş, bayram yapamamıştı... O günler unutulmuş değildir. O dönem toplum var oluş savaşımındaydı… Akritas Planı karşısında ya dik duracak ve var olacak, ya da yok olacaktı… Atatürk’ün ilkelerini benimseyen bu halk, Çanakkale Destanı’nı, Kurtuluş Savaşı’nı örnek almış ve dik durmayı başarmıştı…
Halen daha çok Müslüman ülkelerdeki acı ve ıstırapları, gözyaşlarını dikkate aldığımızda; İslam dünyasının, Müslüman ülke liderlerinin artık bir değerlendirme yapması gerektiği inancındayız. Birlik ve beraberlik içinde, bir bütün halinde hareket edildiği takdirde acılara dur denilebileceği kanısındayız. Bunun için de güçlerin birleştirilmesi ve dayanışma içinde olunması elzemdir.