01:16 - 07.08.2020 Cuma
TİAD, imalatta ana üretim malı olarak kullanılan takım tezgahlarındaki kimi ürünlere getirilen ilave gümrük vergisinin sonuçlarını ortaya koyan bir rapor hazırladı.
Sektörün çatı örgütü TİAD’ın hesaplamalarına göre bu düzenleme; takım tezgahlarının satış fiyatlarına ekim ayına kadar ortalama yüzde 12.3, ekim ayı sonrası için ise ortalama yüzde 7.5’lik artış olarak yansıyacak. Kesici takım sektöründe ise bu artışın ekim ayına kadar ortalama yüzde 28.6, ekim ayından sonra ise ortalama yüzde 6.8 olması bekleniyor. Bu durumun yol açacağı zincirleme reaksiyonu TİAD Başkanı Varlık şöyle tarif etti: “İGV nedeniyle, sanayici üretimde mutlaka ihtiyaç duyduğu takım tezgahı ve tamamlayıcı ekipmanlarını daha pahalıya alacak.
Bu da ihracatçı sanayicimizin üretim maliyetlerinde en az yüzde 15’lik bir artışa neden olacak. Bu durumda ihraç edilen ürünlerin fiyatı da yüzde 15 civarında artmak zorunda kalacak. Türk ihracatçısı özellikle Avrupa ve Rusya pazarında fiyat avantajı ile müşteri bulmaktadır. Bu durumun ihracatımıza yüzde 10 civarında negatif etki edeceği tahmin edilmektedir.”
İGV’ye tabi olan 5 eksen işleme merkezleri, çok eksenli torna tezgahları, tel erozyon tezgahları ve bunlarda kullanılan değiştirilebilir kesici takımların ülkemizde yerli üretiminin neredeyse yok denecek düzeyde bulunduğuna dikkat çeken Varlık; bu makinelerin otomotiv, havacılık, savunma, beyaz eşya, medikal ve kalıpçılık gibi ihracatımızın lokomotif sektörlerinde üretim malı olarak kullanıldığını kaydetti. Varlık, konuya ilişkin olarak şu değerlendirmelerde bulundu: “Türk ihracatçısı özellikle Avrupa ve Rusya pazarında fiyat avantajıyla müşteri bulmaktadır. Bu fiyat avantajı İGV ile ortadan kalkacak. Uygulamanın ihracatımıza yüzde 10-20 civarında negatif etki edeceği tahmin edilmektedir. Aslında, Türkiye’de üretimi olmayan ya da çok kısıtlı olan ürün gruplarına İGV getirilerek hem Türkiye’de üretimlerinin sağlanması hem de ülkeden döviz çıkışının yavaşlatılması amaçlanmaktadır. Ancak işçilik çıkartılarak bakıldığında, bu makinelerin yerlilik oranının yüzde 30’un altında olduğu görülmektedir.
Bu nedenle de Türkiye’de üretimi olmayan bu komponentlerin üretimi yapılmadığı sürece İGV’nin yerli üretime katkısı yok denilecek düzeyde kalacak, dolayısıyla düzenleme amacına ulaşmayacaktır. Bunun yanı sıra dünyadaki rakiplerimize göre oluşan yüksek maliyetler, sanayicilerimizi zor durumda bırakacağı gibi, iş kaybetmelerine de sebep olabilir.”