Çalışmak öldürür demek abartı mı, slogan mı? - Emre Gürcanlı | Umut-Sen
Tarafından umutsen on 12 Ekim 2017 Derlediklerimiz, Makale
“İşten çıktıktan sonra evinde fenalaşarak hastaneye kaldırılan Nadide Kısa’nın beyin kanaması geçirdiği anlaşıldı ve yoğun bakıma kaldırılmasının ardından hayatını kaybetti. Üç çocuk annesi Kısa, yaklaşık 15 yıllık bankacıydı. Nadide Kısa’nın ölümüne ise son günlerde uğradığı mobbing’in neden olduğu iddia ediliyor. Nadide Kısa’nın ünvanı bir süre önce performans nedeniyle düşürüldü. Bir alt ünvan olan perakende bankacılık işlemleri yönetmeni yapıldı. 3 çocuk annesi genç bankacı işsiz kalmak korkusu ile itiraz etmeyip verilen göreve devam etti. Nadide Kısa tecrübeli bir bankacı olmasına rağmen bankanın aldığı karar ile gişeye oturtturuldu ve hem gişe görevini yapması hem de hedeflerini tutturması istendi. Burada satış konusunda başarılı olamaması üzerine gerek şube yöneticisinden, gerekse bölge müdürlüğünden gelen baskıların arttığı iddia edildi. Yine bir iddiaya göre, Kısa’ya şube müdürü tarafından sık sık hakarete varan sözlü saldırılar yapılıyordu.”
Türkiye’de imalat sanayinde işçinin ortalama haftalık çalışma süresi 54 saattir. Aynı süre Yunanistan’da 42,7, Slovenya’da 40,3, İrlanda’da 39,1, Avrupa Birliği-15ortalamasında ise 38,5 saat düzeyinde bulunmaktadır. Diğer yandan Türkiye’de hizmetler, ticaret ve turizm gibi birçok sektörlerde de günde 12 saate, haftada 72 saate ulaşan çalışma süreleri uygulanmaktadır. AB’de 2 bin 304 saat olan fazla mesailer de dâhil yıllık yasal çalışma süresi, Türkiye’de 2 bin 430 saate ulaşmaktadır. Ancak uygulamada ise yasa dışı ve yasal fazla mesailer de dâhil bu süre imalat sanayinde 2 bin 500 saate, hizmetler, ticaret ve turizm gibi sektörlerde ise 3 bin 456 saate ulaşmaktadır. Buna göre Türkiye’de hizmetler, ticaret ve turizm sektörlerinde çalışan bir işçi AB’deki işçiye göre bin 152 saat fazla çalışıyor.
Böylece, Türkiye’de 3 işçiyle yapılması gereken işler, 2 işçinin yasadışı biçimde fazla çalıştırılması yoluyla yaptırılmaktadır (Güler, Müftüoğlu ve Taniş, 2010).
Öncekiİşçiler DGD-SEN’de Örgütlenmeyi ve Mücadaleyi Sürdürüyor!
Sonraki Tüpraş’taki iş cinayetinin sorumluları: Koç Holding ve iktidar ilişkisi – Pınar Eren