ASLINDA ZOR DEĞİL: bi de
nefessiz kalan deryik saate baktı: 12:59
Kanser haberi almak artık ne kadar sıklaştı değil mi ve hakikaten çok korkunç. Geçtiğimiz aralıktı, dayımın ses tellerindeki kötü huylu tümörü, kbb doktoru tesadüfen fark etti. Neyseki her şey daha çok yeniydi. Sigarayı bıraktı,derken radyoterapiler olumlu sonuç verdi ve şükürler olsun hastalık iyileşti. Anneannem soranlara söyleyemiyordu bile, 'boğazında yara var' diyebiliyordu yalnızca. Hastalığı dile getirmek de çok güç bazen. Geçen sene anneannemin safra kesesi ameliyatında, dayımın hastalığında yanımızda olan annemin çocukluk arkadaşı Serap Abla, şimdi doktorların taşlı yüzük dedikleri mide kanseriyle savaşıyor.Üzüntüler, metanetli olma çabaları, güçlü durmak için verdikleri savaşa bünyeler bir yere gelince -artık dur! diyor sanırım. Evet, artık 50 lili yaşların başında olan anneler bazen nasıl da hasssaslaşıp,ağlamaklı gözünün içine bakıyor, hufff, iç kararttım değil mi.Neyse.
ama gel bak ev yapımı vişne likörü tarifi verdim. Sen seversin sanki, hı? öper, kocaman kucak dolusu sarılırım.
50 mi çok büyük değilmiş, biz mi onlara yaklaşıyoruz, bi şiler oluyor.
tarif ne kolay ve ne güzel!
Ben tepki veremiyorum galiba artık, bu tümör denilen illet iki güne bir karşıma çıkıyor ve ben çok sevdiklerime de sıçrarsa ya korkusuyla bahsedemiyorum. türk aklı.
umarım en kısa zamanda iyileşir ve çocuklarının yanına döner. geçmiş olsun diyorum dolaylı olarak ona, ama doğrudan annene ve sana...
teşekkür ederim çok. ben de buraya bi cesaret yazdım yoksa içimde patlıyodu. normalde ben de konuşamama halindeyim. fena, çok fena.