- Kuran Niçin İnekten Bahsetmiş
İneğin, hayatlarında böylesine merkezi bir yer tuttuğu bu insanlar, zamanla
“Ya inek olmasaydı, halimiz ne olurdu?” diye düşünmeye başlarlar. “İnek olmasaydı, toprağı süremezdik. Toprağı süremesek, ürün kaldıramazdık. Ürün kaldıramasak, rızıksız kalırdık. Rızıksız kalsak, ölürdük.” sonucuna ulaşırlar. “İnek olmasaydı” diye kurulan bu muhakeme zincirinde, inek, adeta “hayatın devam ettiricisi” haline gelir. “rızıksız kalırsak yaşamayız” diye düşünen söz konusu topluluk, ineği “rızık kaynağı” gördüğü için, ona tapmaya başlar. Ona kutsal bir şeymiş gibi yaklaşırlar. Kimseye ona el sürdürmez; dokunulmasına izin vermezler. Dokunulmazlığını kazanan inek artık kutsaldır. Midelerin ve kalplerin bağlandığı bir otoritedir, ilahtır!
Oysa, gerçekte, inek “rızık verici” midir? İnsanların halinden anlayan,
“hadi şu zavallıların ihtiyacını gidereyim” diyebilen şefkat sahibi biri midir? Bunu görebilecek ilme ve yapabilecek kudrete sahip midir? Ne var ki, ineğe tapan insanlar bu soruları sormamış, bu sorular üzerine hiç düşünmemiş.
Herkesin hâlâ birer ineği var. Çağlara ve kişilere göre
"inek"ler, yani vesileler değişiyor. Ama inek ve ineğin kesilmesi olayının taşıdığı anlam değişmiyor. Birisi her daim rızık veriyor ve o rızkı verenin kim olduğu sorusu hiç değişmiyor.
Kısacası, buğdayı rızık olarak veren ne inektir; ne kendisi de rızka muhtaç başka bir şey... Buğdayı veren, olsa olsa, bütün rızka muhtaçlara rızık veren; fakat kendisi rızka muhtaç olmayan birisidir. Fakat şefkat ve inayet sahibi, sanatkar, ilmi ve kudreti tüm kainatı kuşatan birisi buğdayı yapabilir. Ki o, ineği, toprağı, suyu, kısacası her şeyi yapan birisidir.
Ne var ki insanlar onu tanıyıp sevecekleri ve ona teşekkür edecekleri yerde, zavallı ineklere yönelince, yine şefkat ve yardım elini uzatır. Söz konusu insanlara Hz. Musa'yı gönderir. Ve ineği Hz. Musa kurban edip keser. Öylece, rızkı verenin inek olduğunu zanneden kişilere, onun rızık verici olmadığını; asıl teşekküre onun değil, gerçekten rızkı verenin layık olduğunu gösterir. Burada öldürülen, ineğin kendisi değildir. Buna gerek de yoktur. Çünkü inek, yaratılışıyla kendisine verilen görevleri bihakkın yerine getiren, sanatkarının öngördüğü şekilde yaşayan bir mahluktur.
Hz. Musa ineği kesebilmişti, çünkü ineği gerçek haliyle biliyordu. İneğin, gerçekte, insanları seven, insanların ihtiyacını gören, onlara şefkat eden birisi tarafından gönderilmiş bir hediye olduğunun farkındaydı. O yüzden ineği, onu gönderen adına seviyordu, “rızık kaynağı” olarak değil. Zaten ineği onun adına kesmişti. Onu insanların hizmetine sunan rabbinin emriyle, izniyle kesmişti.
İşte bu noktada, herkesin hala birer ineği var. Çağlara ve kişilere göre “inek”ler, yani vesileler değişiyor; fakat inek ve ineğin kesilmesi olayının taşıdığı anlam değişmiyor. Birisi her daim rızık veriyor; ve o rızkı verenin kim olduğu sorusu hiç değişmiyor. Bir çocuğun bile aklına ters göreceği ineğe, yani vesilelere tapma, sonucu o yaratmış gibi ona teşekkür etme ve daima ona dilencilik etme nerede; bütün ineklerin ve bütün nedenlerin yaratıcısı, biricik gerçek tesir sahibi, insanı gerçekten seven ve ona rızkını ummadığı yerden gönderen rabbine teşekkürlerini sunarak, ineğe kul olma zelilliğinden uzak bir hayat sürmek nerede?
Rızkını nedenlerden bilmenin hala yaygın olduğu ortamlarda bu kesim işi biraz zor olabilir. “çevre”ydi, “sosyal baskı”ydı, şuydu, buydu derken, kimi mazeretler bile bulunabilir. Oysa, her şey bir yana, bu kesim işinin en zor yanı, bir “neden” olarak kendimizi tesir sahibi görmekten kurtulabilmektir. Yani, asıl “inek”ler, dışarıda değil, içimizdedir. Gerçekten de, biraz zorlamayla dışarıdaki ineği tam inanmadan kesmişsek; ardından kendi elimizle hem de altından bir inek yapabiliyoruz. Ve onu kırmak daha da zor. Fakat tüm zamanlara ve insanlara seslenen kur' an, bizi
“inek”lere değil, her şeye rızk veren bir zât'a teşekkür ve ibadete davet ediyor.
Ne mutlu, kendi “ineği”ni Rabbinin yolunda kurban edenlere..
 "Kuran Niçin İnekten Bahsetmiş", Gerçeğe Doğru, c.4., s.225-229.Bu sayfa hakkındaki yorumlar:Yorumu gönderen: pomak, 22.07.2015, 21:05 (UTC):sürede inek bir nimet manasında değil imtihan manasında kullanılmıştır. İsrail oğullarının allahın emrini yerine getirmemek adına çeşitli bahanelere sığınması anlatılmakta.yoksa ineğin sütünden etinden yararlanma meselesi değil.	Bu sayfa hakkında yorum ekle:
19 Ağustos 2007 itibariyle, toplam: 41976168 ziyaretçi (111786680 klik) tarafından görüntülenmiştir. Online ziyaretçi rekorumuz, 4626 kişi. (5 Eylül 2010)	Etkinlik