Learner Centered Teaching vs Constructivist Learning by Traditional Classroom Teaching: An Experimental Study
Klasik Sınıf Öğreniminde Öğrenci Merkezli Öğrenimin Yapılandırıcı Öğrenim ile Karşılaştırılması: Bir Deneysel Çalışma
Abdul Sattar Khan, Hamit Acemoglu, Aamir Omair
Aim: The involvement of trainees has increased in all aspects of teaching and learning sessions as a result of the learner-centered approach. This experimental study sought to find out if there is an effect on learning due to involvement of the trainees in objective development.
Methods: A randomized controlled trial was conducted during the continuous professional development program. The participants included a total of 57 general practitioners including both males and females – they were divided randomly into two groups. One group participated in the development of the learning objectives while the control group did not. The main outcome measures were overall score difference in pre- & post-tests (scale 1–10), and matching and recalling of objectives by general practitioners. The association between difference of scores and motivation was assessed by age, sex, and experience of the general practitioners.
Results: No significant difference (p>0.05) was found between those who developed five learning objectives (the experimental group) and those who just followed the predefined objectives by the teacher (the control group) with regards to the mean scores difference as well as the development of objectives and recalling of objectives. The level of motivation had a significant (p=0.02) association with high mean scores. No association was found between gender and the mean score (p>0.05).
Conclusion: The results suggests that there should be some sessions without binding students with pre-defined objectives to give them a chance to ‘think out of the box’. Nevertheless motivation was found to be more important than any other factor.
Keywords: continuous professional development, inquiry based learning, motivation, general practitioners
Amaç: Öğrenci merkezli yaklaşımın sonucu olarak, eğitim alanlar her türlü öğrenim ve öğretim faaliyetlerine daha fazla dahil olmaktadır. Bu deneysel çalışma, eğitim görenlerin gelişim hedeflerinin belirlenmesinde sürece dahil edilmesinin, öğrenme üzerine etkisi olup olmadığını belirlemek için yapılmıştır.
Yöntemler: Sürekli Mesleki Gelişim Programı boyunca, randomize kontrollü bir çalışma uygulandı. Erkek ve kadınlardan oluşan, rastgele iki gruba b.lünen 57 aile hekimi çalışmaya dahil edildi. Deney grubu öğrenim hedeflerinin geliştirilmesine katkıda bulundu, kontrol grubu bulunmadı. İlk ve son testlerin (1-10 arasında skorlandı) ortalamaları arasındaki değişiklik, ve katılımcılar tarafından hedeflerin seçilmesi ve hatırlanması değerlendirildi. Skorlar arasındaki farklar ve motivasyon birlikteliği, yaş, cinsiyet, deneyim ile değerlendirildi.
Bulgular: Deney grubunun 5 adet hedef geliştirmesi ve kontrol grubunun daha önceden belirlenmiş hedefleri izlemesi karşılaştırıldığında, hedeflerin geliştirilmesi ve hatırlanması arasındaki ortalama skorlar istatistiksel olarak anlamsızdı (p>0,05). Motivasyon düzeyi, yüksek skorlar ile beraber daha yüksek tespit edildi (p=0,02). Cinsiyet ve ortalama skorlar arasında bir ilişki tespit edilmedi (p>0,05).
Sonuç: Sonuçlar, bazı durumlarda öğrencilerin önceden belirlenmiş hedefler ile bağlanmaması gerektiğini, onlara farklı açıdan düşünme şansı da verilmesi gerektiğini göstermektedir. Motivasyon, diğer tüm faktörlerden daha önemli bulunmuştur.
Anahtar kelimeler: sürekli profesyonel gelişim, araştırma temelli öğrenim, motivasyon, genel pratisyenler