Paulus: Pragmatik veya hain
15: 52 16 Eylül
Paulus: pragmatist veya hain
II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden bu yana 66 yıldan daha uzun bir süre geçti. Bu süre zarfında, çoğu yeniden düşünülmüş, çok eleştirilmiş, bugüne kadar çok fazla değerlendirilmemiştir. Büyük kayıplar pahasına, yaşadığımız ülkenin bağımsızlığını savunan Sovyet halkının featiyle ilgili hiç şüphe yok.
Birçok bakımdan, bazı askeri liderlerin rolleri ne Kızıl Ordu ne de Wehrmacht tarafından tanımlanmamaktadır. Hitler ordusunun seçkinlerinin bir parçası olan en tartışmalı kişiliklerden biri Friedrich Paulus. Kariyeri, basit bir aileden çıkan bir insanın olağanüstü zirvelere nasıl ulaşabileceğinin canlı bir örneğidir.
Barbarossa planının yazarı olarak Paulus, Hitler'i Sovyetler Birliği'nin en fazla üç ay içinde yakalanacağı yönündeki nefretine karşı uyardı. Ona göre, Rus donları, hedeflerinin gerçekleştirilmesinde ciddi bir engel olma yeteneğine sahipler. Bu karar vizyonerden biri oldu. Paulus'un kavgaya katılımı sırasında, kendisinde bir tür sıradışı önyargı geliştirmeyi başardığı söylenmelidir. Bu önizleme, meslektaşlarının ve rakiplerinin gördüklerinden her zaman biraz daha ileri görmesine izin verdi. Bununla birlikte, Friedrich Paulus'un sağladığı armağan ne olursa olsun, bir kez onu hayal kırıklığına uğrattı. Ve bu hata Paulus için ölümcül oldu. Bu, Paulus'un Almanya'dan gelen yardımın 6 Ordusunun “kazandan” çıkmasına ve Wehrmacht'in Kafkasya ve Hazar Denizi'ne giden yolunu açmasına olanak sağlayacağına inandığı, uzun süren bir Stalingrad savaşı.
Kuruluşundan önce tahrip edilmiş Stalingrad'daki bir operasyonun ortasında, Paulus, 6 Ordusunun günlerinin numaralandırıldığını fark etmeye başladı ve bu yalnızca savaşın Hitler'e kaybedildiği anlamına gelebilirdi. O sırada Paulus'un karargahının bulunduğu bodrum katında Sovyet mermileri yırtıldığı ve Almanya'dan gelen radyoda saçma cesur cesur yürüyüşlerin yayınlandığı, komutanın nihayet Berlin'den desteğin gerçek eylemlerde değil psikolojik olarak devam edeceği fark edildi. onun ve astlarına ait asker ve subayların tedavisi. Öykü Fuhrer'in 6 Ordusunun kötü durumunun farkında olduğuna inanmayan Paulus'un, Berlin’e, Stalingrad’daki Wehrmacht birliklerinin durumu hakkında “süslemeden” olduğunu söyleyen bir iletişim uçağında bir haberci gönderdiği bölümü biliyor. Ancak Hitler, Paulus ve askerlerinin mahkum edildiğini anlamak istemedi. Führer, generali cesaretlendirmeye karar bile verdi ve kendisine mareşal rütbesini verdi.
Bundan sonra, Paulus nihayet şimdi sadece iki seçeneğe sahip olduğuna ikna oldu - intihar veya esaret. Ve burada, ilk defa, demir Paulus salladı. İntihar edemedi, ancak herhangi bir genel ve özellikle de mareşal esaret için küçük düşürmeye karar verdi. Birisi buna korkaklık diyor, birisi pragmatizm. Ama ona bir hain işareti asmak için Paulus'un durumunu anlaman gerekiyor. Bununla birlikte, Friedrich Paulus’un hayatının sonuna kadar Stalingrad’da ölen 6 Ordusu askerlerinin ve subaylarının birçok akrabası, Ocak ayındaki 1943’taki eyleminden dolayı onu affedemedi.
Mareşal Sovyet’in esaretini seçti ve birkaç ay içinde SSS’ye üye oldu. Paulus, bu birliğin bir parçası olarak, Almanya vatandaşlarına savaşın devamının anlamsız olduğunu ve SSCB ile barışın sağlanması gerektiğini, ancak bütün sözlerinin çoğu Almanlar tarafından Sovyet propagandası olarak algılandığını iletmeye çalıştı.
SSCB'de Paulus, 1953 yılına kadar yaşadı ve ardından Stalin'in ölümünden sonra GDR'ye geri gönderildi. Bu arada, Birlik'teki saha marşlığının içeriği hakkında hala çok fazla söylenti var. Bazı verilere göre, devlet tarafından tam olarak desteklendi, karısı Elena-Constantia ile uzun süre yaşama ve hatta Kafkasya ve Kırım'ın tatil beldelerinde rahatlama fırsatı buldu. Diğer bilgilere göre, Paulus, aslında dış dünyayla iletişim kurmadan tüm olanaklarla bir hapishane olan özel bir dairede tutuldu. Paulus’un SSCB’de kalmasının tüm tanıkları, Mareşal’in herhangi bir özel ihtiyaç duymadığı için oybirliği ile aynı fikirdedir. Taze yiyecekler, pahalı alkoller ve hatta gerçek purolar masasına getirildi. Gazetelerle tanışma fırsatı buldu, sadece Sovyetlerdi. Bu temelde Paulus, Birlik'teki varlığını ve Alman vatandaşlarının çoğunluğunu bilenler tarafından nefret edildi.
Başarının zirvesinde olan Paulus, hayatının son aşamasında kendi arasında bir yabancı oldu ve yabancıların arasında kendi başına gelemedi. İçtenlikle 1943’in doğru seçimi yaptığına inanıyordu, ancak çok az kişi bu seçimi onayladı bile. Hiç şüphe yok ki, düşünceleri arasında, Berlin’deki Almanlar’dan sonra soğuk Stalingrad’da şükran ve şerefli olan Paulin’in boş tabutunu gömdüğü, şakağına gerçekten mermi koymasının daha iyi olacağını söyleyen düşünceyi dile getirdi. Fakat tarihin sübjektif ruh hali hakkında zaten çok şey söylendi ve teslim edildikten hemen sonra bu Paulus hakkında düşünmek anlamsızdı.
Almanya'ya geri dönen Paulus, dört yıldan daha az bir süre orada yaşadı. Şaşırtıcı bir şekilde, Paulus'un mektuplarını “Mareşal Genel Alan” kombinasyonu ile imzalaması bile yasaklanmamıştı. Ancak, GDR’daki sosyalist otoritelerin sadakati halk tarafından desteklenmiyordu. Friedrich Paulus'un kendi oğlu Alexander bile, babasının yemin ettiği gerçeğiyle asla başaramadı.
Öyleyse Frederick Paulus kim: hesaplayıcı ve pragmatik bir savaşçı mı yoksa sıradan bir korkak mı? Herkesin bu sorunun cevabı var.