mimozayım: Mart 2011
Annemi hastaneye yatıracaklarmış...
Son bi kaç haftadır o kadar mutsuzum ki...
Her gün telefonda annemin sanki son nefesiyle konuşuyormuş gibi sesini, babamın ağlamaktan konuşamadığı hallerini duymak kalbimi sızlatıyor.
Geçsin artık, bitsin gitsin....
Teselli vermekten yoruldum.
Böyle bişeye alışmak yada alışmaya çalışmak imkansız.
Ama elden başka bişey gelmez ki..
Bişeyler olsa şimdi beni mutlu edecek.
Sabah bi kargo gelse istediğim tüüüüm şeyleri getirse yada hayat nefesim dediğim miniğim, sesini duysam "tiiiize" dese bana.
Annem, babam silse kafalarındakini. Telefonda şen şakrak konuşsak.
İmkansız mı bunlar?
Olması çok mu zor?
Blogtan kopmak üzereyim.
Yazdığım her yazının "o"nun tarafından okunma ihtimali. Yazamıyorum eskisi gibi.
Bana ulaşabileceği tek nokta, duygularımı düşüncelerimi okuyabileceği tek adres.
Abla bu yazım sana!!!!!
Bunu okuyacağını biliyorum, ve sadece sana bi diyeceğim var!!
Artık yanında anan, baban, kardeşlerin yok!! Tek başınasın çünkü bunu sen istedin. Sayende annem 50 kiloya düştü. Babamsa öleceği günü bekliyor. Erkek kardeşinden bahsetmeme gerek bile yok. O henüz ergen ve hayatını sen mahvettin. Ben? Ben çok iyiyim. Yakında bebeğim olacak ve sen teyze olamıycaksın. Hiç bişeyi olamaycaksın bebeğimin.
Kardeşini askere uğurlayamıycaksın, düğününü göremiyceksin. Teyze oldum diyemiyceksin.
Bi umut aramanı bekledim, ama yapmadın. Demekki, BİZ SENİ NASIL SİLDİYSEK sende bizi sildin.
"Hayatımdan bi kişi sildim.Bazen o sildiklerimi özlesemde ben yapmam gerekeni yaptım.Ama şu an mutluyum... Daha fazla canımı acıtmayın çünkü her seferinde bişey kaybetmekten yoruldum...
Tek sözüm şu;
BENDEN VE SEVDİKLERİMDEN UZAK DUR!!!!
Hayatımdan çıkarmak zorundayım seni
Dinle... dinle ki; için acısın, dinle ki; anla halimizi, dinle ki; sende ağla, dinle ki... Bitti, yoksun ki daha, öldün sen, öldük biz.....
Arkadaşlar, net üzerinden Catherine Arley holo oje alıcam ama bi türlü bulamıyorum. Yada antalyadanerde bulurum. Bi fikri bildiği olan varsa bana yazabilir mi?
Unuttum sanmayın hala diyetteyim
Kızlar 3 gün yazabildim ne yediğimi sonra biliyosunuz annemin rahatsızlığından dolayı memlekete gitmiştim.
Hastanede 8 gün yattık, hastane yemekleri saolsun diyete tam gaz devam edebildim. (hastane yemeklerini yiyeceğime aç kalmak tercihim oldu)
Eve geçincede kaçamaklar oldu olmadı değil ama yinede dikkati elden bırakmadım. Bu sayede 2 kilo verdim.
Şuan başka bi bloger arkadaşımızın yaptığı Ben Bugün Diyetteyim etkinliğinede katılım yaptım.
Sizin içinde link bırakıyorum.
Sizde bi göz atın uyarsa sizede, kaldığımız yerden devam ederiz.
Burdan Diyet modunda olmadığını yazan bi arkadaşımızada sesleniyorum. Gel bacım gel. Bu işin modu felan yok. Zoraki yapıyoz bizde. Biz seni moda sokarız. :)))
Yaza kadar harbi zayıflamam lazım bu arada faceden bana ulaşmak isteyenler için
Ordanda programları paylaşalım.
Memleketimin 1. derece deprem bölgesi olmasından alışığım depremlere ama Antalya'da deprem olmasına ilk defa şahit oldum. Oturdum bilgisayar başında blogları geziyodum. Anam bi sallantı! Hemen vitrine baktım beşik gibi sağa sola yatıyo. Avizelere baktım onlarda sallanıyo. Yaklaşık 6-7 saniye südü.
Sallantı sırasında kafamda kırk soru ama hiç birinin cevabı yok.
Sallantı geçtiği anda hemen kaçıyım mı yoksa güvenli biyeremi gireyim cevabını bile veremedim.
Bitti sallantı ben hala oturuyorum.
Demekki yıkıcı bi depremde beni oturduğum yerde bulacaklar. Aman Allahım sen gösterme.
Bide evde tekmiyim.
Kendime geldim epeyi bi zaman sonra. Balkona koştum.
Halusülasyonmu yaşadım ne ben?
Kimsecikler yok etrafta.
Memleketimde olsa dışarı insan kaynar kimse evlerine giremez.
Allah Allah dedim du arkadaşı arıyım.
Yooo ben bişey hissetmedim demez mi?
Neyse çıktım tekrar balkona.
Yok yok gerçekten deprem olmuş. Sitenin karşı bloğundan bi kaç kişi sallandık mı diye soruyolar birbirine.
Eminim 4'ün üstündeydi. İyi salladı.
Geçmiş ola bana, bide ders ola.
Sap gibi oturmuycam, masanın altına giricem.
Yeşil oje ve kahve keyfi
Tırnaklarım yavaş yavaş uzamaya başladı. Cam böbeği yeşilimi deniyor bu renge?
Sevimli bi rengi var bence.
Ojemi sürmüşüm, temizliğimide bitirmişim. Çoluk çocuk yok. Ne yapıyım başka. Esra Erol'la İzdivaç programı eşliğinde bol köpüklü Türk kahvemi yudumluyorum. İçincede kapatıp kendi kendime fal bakarım.
Güzel bi çekiliş daha
Buyrun bi uğrayın
Depresyondayım ama Mutfaktayım
Demiştim size bundan sonra bol yemek postları olacak diye. İki gündür aklıma geleni yapıyorum, yiyemiyorum o ayrı...
Memleketimde olduğum dönem eşim evde yemediği için dolapta sebzelerim kalmış. Patates filizlenmeye patlıcanda çürümeye başlamıştı.İki tane patlıcan kurtarabildim, baktım karnıyarık harcınıda çok yapmışım. Filizlenen iki patateside iyice temizleyerek onlarıda dahil ettim.Bence çanaklar karnıyarıktan daha güzel oluyo.Patatesleride patlıcanlar gibi yağda kızartıyoruz tabi. Yoksa haşlak bi tadı olur.
Yanında arpa şehriyeli pilavla servis edildi.
Elma Tatlısını hiç böyle yediniz mi? Bence deneyin. Yemeğin ardından çok hafif bi tatlı olarak ikram edildi eşe veee çok beğenildi.
Elmaları çekirdek kısımlarından oyup haşlıyoruz, haşlandığında oyduğumuz elmaların içini tarçın ve cevizden yaptığımız içle dolduruyoruz. Tepsiye dizerken bisküviyle elmaların içleri dökülmesin diye kapak yapıp bisküvi altta kalacak şekilde diziyoruz.
Üzerinede ister evimizde yaptığımız muhallebiden ister hazır paketlerden pudingyapıp sıcak sıcak döküyoruz. Üzerinede bol hindistan cevizi. Çok hafif çok lezzetli tatlımızı bitirmiş oluyoruz.
Buda bi sonraki gün yine can sıkıntısından yapmış bulunduğum Mantar Salata.
Çok severim bu tür zeytin yağlı salataları ama bi daha yapmıycam bundan. Sebepsiz bi şekilde midemi bulandırdı. Daha yemem.
Maraş Köftesi diye biliyorum bunun adını ama yanlış olabilir, emin değilim.
Dayımın eşinden öğrenmiştim bunu yapmayı. Ekşili çok güzel oluyor. İnce bulguru soğan rendesi un ve bi yumurtayla yoğurup minik minik döktüm. Haşlayıp kenara aldım, bu sırada bi tencerede zeytin yağını, bir sıkılmış limon suyunu, 2 dal yeşil soğanı ve pul biberi güzelce soteledim. Kenardaki bulgur sıkmalarını sosun içine boşaltıp bi kaç kezde bu şekilde karıştırdım. Sıcakken üstüne sarımsaklı yoğurt, işte bu kadar.
Afiyet olsun efenimm.
Bloğuna giremeyenler için
Arkadaşlar bende saolsun bi izleyicim tarafından yönlendirildim bu programa. İnanın çok rahat kullanıyorum bloğumu. Programın adı ultrasurf netten indirip bilgisayarınıza kuruyosunuz. Bloğuma girmeden önce açıyorum. Google gibi bi sayfa açıyo karşınıza oraya bloğumun adını yazıp, giriyorum. Hatta program açıkken google üzerinden dahi girebiliyorum. Hiç programın kendi arama motorunu kullanmadan.
Deneyin derim. Öptüm herkesi.
Uzun süredir mutfağı boşladığımı farkettim. Ne bi tatlı ne börek, çörek. Akşama kadar devrilsem yatsam istiyorum. Aslında keyfi değil yatmak isteyişim. O kadar çok yorgunum ki...Adım atarken düşünür oldum atıyımmı atmıyımmı diye.Moralimde bozuk son bi kaç aydır.
Babamın hastalığını kabullenmişken artık annemde aynı hastalığa düştü.
İkisi çok ağır geldi bize.
Ne kadar kanserle yaşamaya alıştık öğrendik desekte, meğer alışamamışız. İkinci bi yıkım oldu bizim için.
Yinede dik durmaya çalışıyoruz, güçlü görünüyoruz.
İçimde patlayan volkanları benden başka bilen yok.Allahım annemede babamada şifa ver. Daha çok genç onlar.
Daha çok görecek günleri var.
Değişiklik olsun çayla yenir diye dün akşam zorla browni yaptım.
Kafamdakileri silmek için mutfakta uğraşmak iyi geldi. Zorla kalkıştığım işi keyifle bitirdim.
Sanırım bundan sonra daha çok yemek postları göreceksiniz blogta. İlacımı buldum.
Alıx Avıen'den aldığım sedefli beyaz ojemi sürdüm denemek için. Tam üç kat sonra tatmin etti rengi. Işığa göre renk değiştiriyo. Sarı ışıkta pembemsi beyaz ışıkta grimsi oluyo.Fotolarda bi türlü yakalayamadım renk tonlarını.
Hatırlarsanız kırmızı üstüne beyaz puantiye yapmıştım ve çok hoşuma gitmişti. Siyah puantiyeli deniycem demiştim, denedim. Iı- ıhh beğenmedim böyle.
iki ojeyide aynı akşam sürüp sildim. Ruh halime göre oje sürerim ben. İkiside yansıtmadı o akşamki ruh halimi. Ojelerimin başına gidip seçiyorum. sürmeye giderken geri dönüyorum şunumu sürsemki diye.
Acilen tırnaklarımın uzaması lazım.
Uzun süredir bu kapanmalar yüzünden keyfimce hareket edemedim bloğumda. Değil fotoğraf yüklemek, yazmak bile gelmedi içimden. O iğrenç kırmızı yazıyı gördükçe sinirlenip kapattım.Artık çok şükür indirdiğim bi program sayesinde rahatça erişebiliyorum.Burdan miniciğime onun aracılığıylada Alışverişdelisine teşekkürlerimi borç bilirim.Giremediğim süre içerisinde bi çok şeyi resimleyip kenarda bırakmıştım.Onlarla başlıyım istedim.Altta gördüğünüz, sade bi hırkama apolet olacak. Omuzlarına dikilmek üzere kenarda beklemekte.
Antalyalı blogerlere kapalı yoldaki Ali Özkan mağazasına girmelerini tavsiye ediyorum.
Aman Allahım harika şeyler var. Neye saldıracağını şaşırıyor insan.Yine o mağazayı bana tanıtan arkadaşada burdan teşekkürlerimi gönderiyorum.( Hatırlarsanız sevgililer günü için kurdela tarzı şeyleri nerde bulacağımı yazmıştım. Oraya bırakılan bi yorumla buldum burayı)﻿
yukarıdaki kurdela çiçekleride ya tac yaparım yada sade bi switte broş yaparım diye aldım.
Bu tül fiyonklu cicimide Güllükte dolaşırken bi mağazada indirim reyonunda buldum. Bi tane kalmıştı ve çok düşük bi fiyatla sahiplendim. 7 lira.Yazın kotların üstünde çok cici olacak.
Alıx Avıen ojelerimide yine Ali Özkan'dan aldım
Tırnaklarımı memleketimdeyken, hastanede annemle ilgilenirken vücuduna batacağını, rahatsız olacağını düşünerek sıfırlamıştım. Henüz uzamadılar. Ojeleri gösteremedi tırnaklarım. :))
Cep telefonuyla çektiğim için net bi görüntüsü olmamış fotoların üzgünüm.
Daha bi çok yeni oje aldım. Denedikçe bloğumda paylaşıcam.
şimdi kalkıp biraz temizlik yapmam lazım.
Hepinizi öper ve ben kaçar.﻿
Kızlar sizde mi benim gibisiniz?????
Sadece kumanda panelime girebiliyorum. Kimsenin bloğunu okuyamıyorum, giremiyorum. Hatta kendi blog sayfamı bile açamıyorum. Yardım edin!! Varmı bi yolu ya :((((