Ölüm ilanındaki şair: Kemal Kale
80’ li yılların sonuna doğru TRT’ de bir yarışma programında tekerlekli sandalyede bir yarışmacı vardı. Daha önce birkaç şiirini okuduğum genç şair Kemal Kale olduğunu daha adını duymadan anlamıştım. Belki de şiir kitabının arkasındaki fotoğraftan.
Bu yazıyı yazarken elimde iki kitabı ve kitaplarından birine iliştirdiğim Cumhuriyet Gazetesi’ nin 9-6-1989 tarihli bir kupürü var. Bu gazete kupüründe bir ölüm ilanı ve arkadaşlarının adları bulunuyor. İlandaki fotoğraf kitabın arkasından fotoğrafa o kadar çok benziyor ki. Demek ki isim benzerliği değil, Kemal Kale 29 yaşında göçüp gitmiş dünyadan.
Eğer özlememişsem ölümü
Betonun üzerine sermeliyim kilimi
Eğer yüzüm yere bakmıyorsa
Eğer antenlere konup uçmuşsa bir karga
Hafifçe çiğnemeliyim yolumu
Eğer Jose Felciano'yla konuşuyorsa kalbim
Eğer Bob Dylan'a şükrediyorsa ellerim
Nilüferler üstünde bulun benim ölümü
Gecenin kucağına bırakmalıyım hüznümü
Adım Kalabalıktır, 1983
Yeşil bir elbise giy.
Bir daha görmeden yüzümü, ellerimi
Kırlarda dolaş, şarkı söyle
Ağla, gözyaşın çimen beslesin
ulu bir ağacın dalına as resmimi
Güzel insanlarla konuş
Deniz kenarında otur, bir sigara iç
Gözlerinin rengiyle boyansın baktıkların
Ama karaların uzağından geç
Yaşlanmayan İklimlere, 1987
Kemal Kale 1960’ da İstanbul' da doğdu. Rize' de ve İstanbul'da yaşadı. İlkokul 4. sınıfta yürüme yetisini yitirdi ve okulu bıraktı. Çocukluk yaşlarından itibaren şiir yazdı. Birçok dergide yayınladı. Genç yaşta ölümü bekleyen şairin şiirlerinde karamsarlık ve ölüm var. Adım Kalabalıktır (Yazko Yayınları, Ekim 1983) ve Yaşlanmayan İklimlere (İz Yayınları, Kasım 1987) kitaplarını yayınladı.
Kemal Kale... Benim sevgili dostum. Onu tanidigimda, Ethem Efendi'de ki evlerinde, kucucuk odasinda iskemlesi ile pencerenin kenarinda disariyi seyrediyordu. Ne cok zaman gecti üzerinden. Odasi rostlardan ziyaretcilerden gecilmezdi. Ve eli bos gelmek istemeyenler bazen bir kitap, bazen kirmizi bir gul; cogunluklada bir sise sarap ile gelirdi. Hayat doluydu, icinde bulundugu ve her an gelecek olume ragmen.... Topraginda cicek eksik olmasin... Cem Ergun
Cem Bey, yazımda da anlattığım gibi ben Kemal Kale'yi kitaplarından tanıdım. Yazdıklarımın bir Kemal Kale dostuna ulaşmasına çok sevindim. Saygılarımla. 07.02.2008 14:42