Annelerin en iyi yaptığı 25 şey | Ceride-i Mülkiye
Acaba annelik hormonlarıyla mı ilgili, öğrenilen bir rol mü, gizli bir yerden eğitim mi alıyorlar? Bazı şeyler var ki, gerçekten onları annelerden daha iyi yapanı çıkmıyor.
Burunları başka türlü koku alır, antenleri bir acayip çalışır. Kimle görüşülmemesi gerektiği, kimden zarar geleceği konularında annelerin bir içgüdüsü vardır. Bazen çocuğa fazla da gelebilir tabii.
Hangi aşçı, hangi ‘masterchef’ onun elinden çıkan köfteye yaklaşabilir? Her yerde o sihirli baharat karışımını, o lezzetin tarifini ararsınız. Ama bir türlü bulamazsınız.
Gerçekten 10 saat uğraşsanız, bunu çok isteseniz bile bir çekmeceyi, bir dolabı anne gibi düzeltemezsiniz. Tişörtleri öyle milimetrik katlayamaz, kitapları öyle sıralı dizemezsiniz. Ellerinde başka bir şey vardır, dokununca değişir.
Eğer sizin kalkmaya niyetiniz yoksa, saat kurmak ne işe yarar? Düğmeye basıp sesini kestikten sonra devam edersiniz. Ama gece yatmadan önce “Anne, beni 7 buçukta uyandırır mısın?” diyen bir çocuğun geç kalma ihtimali yoktur. Onlar uyanır.
Yuvayı gerçekten dişi kuş yapar. Aile bütçesi ne olursa olsun tutumlu, pazarlıkçı rolü hep annededir. Mandalinanın da, pantolonun da, koltuğun da en ucuzunu anne bulur. Pazarlık özürlü yeni jenerasyonun anne desteği alması şarttır.
6. ‘Anne o lazımdı’
İşte acayip tertipin zararları da var. Derleme toplama çalışmaları sırasında, kendilerine göre gereksiz gördüğü şeyleri bir güzel çöpe fırlatabilirler. Onlar için atılan kağıt parçasıdır, zaten o tişört çok eskidir. Anlatamazsınız.
Sadece annelerin yaptığı bir şey de çok uzak akrabaları, eski komşuları çocuğunun hâlâ hatırladığını sanmaktır. “Nusret dayının yeğeni var ya”, “Gülşen teyzenin torunu hani” diye başlayan cümleleri ardı ardına kurarlar. Size düşen tatlı tatlı kafa sallamaktır.
Zamanını televizyon karşısında geçiren annelerin kutsal görevlerinden biri de yavrusunu, ilgisini çekeceğini sandığı programlardan haberdar etmektir. “Bak sevdiğin şair şu kanalda”, “Bak depresyona iyi gelen meyveleri sayıyorlar”, “Pascal Nihat Doğan’ı dövüyor çabuk aç” gibi uyarılarla bir tuhaf haber ajansıdırlar anneler.
Sonuçta bildiğiniz meyve… Ama anneler mandalinayı o kadar temiz, elmayı o kadar düzgün soyar, sonra dilimler ki şaşakalırsınız. Karpuzun bile çekirdeklerini ayıklarlar. Anne elinden meyvenin tadı bir başkadır.
Arkadaşlar da dert dinler ama anneler dert dinlemekten sıkılmaz. Gece gündüz demeden her saatte hazırdırlar. Tavsiyelerini sevin sevmeyin. Zaten çocuk da deva bulmaya değil, kendisini dünyaya getiren kişiye intikamla karışık dert yanmaya anlatır.
Temizlik belki de annelik hormonlarından biridir. Anne ziyarete gelmeden girişilen evi temizleme operasyonu, hep hüsranla sonuçlanır. Onların gözünde hep ‘pislik içinde’ yaşarız: Nasıl hasta olmadığımızı hiç anlamazlar.
13. Anne, bitti!
Şimdi numara yapmayın. Hepimizin böyle de bir olayı vardı küçükken. Zamanında herkes tuvaletten herkes böyle seslendi. Söyleyin, anneden başka kim yapar ki bunu?
Her şeyi hatırlamak gibi bir kabiliyetleri vardır. ‘Kızamık aşısı olmuş muydum?’, ‘O yaz gittiğimiz yerin adı neydi?’, ‘Benim alerjim var mıydı?’ gibi bilumum sorunun cevabı onlarda gizlidir. Anneler unutmaz.
Annelerin dünyadaki herkesin doğum gününü kaydettikleri gizli bir defterleri vardır. “Teyzeni ara, bugün doğum günü” demeseler hayatta akla gelmez, sonra teyze küser, onunla uğraşılır. Akraba ilişkilerini de anne kurtarır.
Ayın sonu gelmiştir, maaş suyunu çekmiştir, giyecek kıyafetiniz kalmamıştır, eve beyaz eşya lazımdır. Böyle durumlarda yine ilk anne aranır. Onların kimsenin bilmediği bir kasası vardır.
17. Ye bebeğim, ye ye!
Anneler nerede olursanız olun sizi bulur ve yemek getirirler. Kendileri getiremezlerse yolunu bulurlar. Avrupalara Amerikalara kadar simit gönderebilirler örneğin. Zeytinyağlı dolmaları o çok sevdikleri saklama kaplarına sarıp sarmalayıp uzak mesafelere ulaştırabilirler. Bunlar ‘Sınır Tanımaz Anneler’dir.
Mutlaka bir söyleyeceği vardır. Takmıyor gibi gözüksek de en derinlerde bir yerlere sinsice, ağır ağır siner o laflar. Sonra evlenseniz, dünür aileyle birlikte etki alanı genişler.
Terleyince sırta konan bez mekanizması hayatta sadece anneler tarafından, o da belli bir yaşlara kadar işletilir. Çok basit görünmekle birlikte işe yaradığını ve aslında ne kadar pratik olduğunu büyüyünce anlarsınız.
Sonuçta onlar da bir zaman çocuktular, anne olmanın hangi aşamasında karpuzun tatlı, balığın taze, fasulyenin körpe olanını seçmeyi öğrendiler? Bu bilgi nereden ediniliyor ve mesela yeni anne olanlarda neden olmuyor? Kuşak meselesi mi?
Çekirdek aile modelinin sakıncalarından biri annenin omuzlarına çok fazla yük yüklemesidir. Daha doğrusu anne kendisine böyle bir misyon biçer, çocuklarla ilgili bazı durumlar babadan gizlenir. Herkese yazıktır.
Hayatta kimse ütü yapmasın, yapılacaksa bu iş annnelere kalmasın, bu elde var bir. Fakat anneler kadar iyi ütüleyebilmek nasıl bir şeydir? Bu ev işlerinde obsesyonun bir aşaması mıdır, yoksa bu bir kabiliyet mi?
O en yüzleşemediğimiz gerçekleri yüzümüze dobra dobra vuran yine biricik annemizdir. Bazı şeyleri zaten biliyorsunuzdur, duymak da istemiyorsunuzdur. Mesela kilo aldığnızı dan diye pek güzel söyler. Genelde de haklıdır.
Yalvar yakar alınan o balıklar, kaplumbağalar, muhabbet kuşları ne olur, sonra hep onların başına kalır. Artık evlerin ayrıldığı durumlarda bile, Papi’ye kuru mama, Coco’ya yem verme işi hep onlara havale edilir.
Bu da annelerin en yetenekli olduğu alanlardan. O terlik nasıl bir açıyla atılır ki, mutlaka sizin güzel bir yerinize patlar. Hiçbir anne attığı terliği ıskalamamıştır bugüne kadar. Eğer bu konuda bir yarışma yapılsa kesinlikle şampiyon buralardan çıkar./ Radikal
Editör Aynur Hastürk - 9 May 2011. Kategori Hoşluklar, Kadın, Kültür-Sanat. Bu yazıya yapılan yorumları takip edebilirsiniz RSS 2.0. Bu yazıya yorum yapabilir ve geri izlemede bulunabilirsiniz