Derya Sabuncu GÜZEL MUAMELE
01 Temmuz 2017 - Cumartesi 00:01 Bu yazı 455 kez okundu
Kötü muameleye karşı affedici olmak; zulme sessiz kalmayıp, zulüm edenin zulmünü durdurarak onunda ıslahına çalışıp zahmeti rahmete çevirmek; yani o güce ve fazilete erişebilme olgunluğuna sahip olmak, veyahut olmak için çabalayabilen bir ölçüye erişebilene selam olsun...
Elbette etkiye tepki verilir, tokat atana, farkında olmadan misliyle dahi karşılık verilebilir üstelik... Çünkü insanlığımızın gerektirdiği fıtri bir durumdur.
Fakat tokat atana karşılıktan ziyade güzel ahlakın göstergesi olan, nefsin için kızmamaya çalışıp, tokat vurmak yerine kulağını çekip düzelmesine vesile olmak, nefsin için olan kısmı affedip, güzel muamelede bulunabilmek cömertliğin en büyük timsalidir. Muttaki insan o dur ki öfkesini yutar, insanları affeder. Çünkü bilir ki Allah afüvv'dür Çok affeden, günahları silen, tevbe edeni bağışlayandır. Aynı zamanda affedenleri de sevendir.
Bize yapılanı unutmamız zaman alır, belki de unutamayacağımız, haksızlığa uğradığımız onlarca hikayelerimiz vardır.
Mütemadiyen o hikayelerin içinde yaşamak, zihninizde rol aldığınız senaryoda kalmak, oradan gelememek bize geri sayım başlatır.
İleri yürümeye izin vermemekle kalmaz, ilerideki ışığı da görmeye engeldir, ışığı göremeyen karanlıkta yürüyemez. hakikat itibariyle zihniyetimize, ufkumuza ve bilinçli bakışımıza büyük darbedir, her daim geçmişe takılıp kalmak...
Zannedilenlerle yaşamak, geçmişle beraber olmak, kısa ve öz zihindeki engellere mahkum olmak daha ufku açık bir toplum olmamıza engeldir.
Geçmişin dönme dolabında dolanıp, geçmiş eleminin girdaplarında kıvranarak durmak gösterir ki ne yaparsak yapalım aynı yörüngeden ayrılamayacağımızın apaçık örneğidir.
Geçmişe takılan an itibariyle yaşadığı güzelliği kaçırıp, yaşadığı muhteşem anın tadından bi haber olur. Geçmişe baktıkça gelecekteki tercihleri hep olumsuzlaşır.
Her şey için kendini suçlarken, esas yüzleşilmesi gereken durumla yüzleşmeyip; suçu hayata atar. İsyankarlıklar burada başlar...
Sırtında geçmiş valiziyle dolaşan bitap düşer, bu yorgunluk yüzüne ve huzuruna yansır, oysa hayat yolculuğu çok kısa ve fani. Bu kısa vakitteki meşgalemizde güzel hatıralar var edip, kalıcı şeylere değer vererek, kalıcı eserler inşaa etmek elzemdir. Bunun aksine işlere girip geçmiş valizini sırtlanmak akıl karı mıdır...?
O yüzdendir ki yükleri rahmana bırakıp huzura yol alalım.
Mutlu olmak isteyen insan unutmalı ve küçük hesaplara takılıp kalmamalıdır. Küçük hesaplardan kastım dünyaya ait müteallik işlerdir. Bu dünyadaki basit işleri öte tarafa bırakmadan affetmek helalleşebilmek kamil mümin vasfıdır. Mevzumuzu kısa bir rivayetle sonlandıralım:
Hazret-i Ali buyurdu: “Şu ayet: ‘…güzel muamelede bulun…” Hicr: 85 nazil olduğu zaman, Resûlüllah, Cebrail’den sordu:
– Ey Cebrail! Âyete bahsi geçen “safh-ı cemil (güzel muamele) ne demektir?
– Sana zulmedeni affettiğin zaman, onu kınama! (demektir).
Bunun üzerine Resûlüllah:
– Ey Cebrail! Öyleyse, Allahü Teâlâ, affettiği kulunu kınamaktan çok münezzehtir. Yani onu kınamaz.
Buna karşılık Cebrail de, Resûlüllah da ağladılar. Allah onların ikisine Mîkail aleyhisselâmı gönderdi. Mikâil dedi ki:
– Sizin rabbiniz size selâm ediyor ve diyor: “Affettiğim kimseyi nasıl kınarım. Bu benim keremime benzemeyen bir şey.”
Etiketler: GÜZEL, MUAMELE,