Suya YAZAR: Aralık 2010
Bütün duyguların evidir AŞK ve her duygu ona sığınır, isteyerek yahut zamansız. Hepsi arada uğrar evine, kimi bir ömür geçirir, kimi gecelik. Tek odalı koca bir evdir AŞK ve gelen kıvrılır bir kenara gülümseyerek. Kimi de kıvranır bir kenarda kıvrılarak.
Bütün duyguların Evidir AŞK. Bütün dillerde yükselir, ağızlarda yücelirde dili, lisanı yoktur, görmez bazen kördür.
Her geleni bağrına basar şevkatle, bütün renkleriyle yerden arşa selamlar gökkuşağı misali.
Gözü kördür, dilsizdir, yok demez belki ama GÜZEL olanı sever AŞK.
Güzel olana gülümser, GÜZEL'e parıldar gökyüzündeki en parlak yıldızı kıskandırırcasına.
İyi veya kötü bütün duyguları konuk ederde birtek GÜZEL olana konuk olur AŞK.
Bütün duygulara görünürde, bir tek GÜZELİ görür aşk,
Bütün duyguları dinlerde birtek GÜZELE fısıldar AŞK
Bütün duygularla zaman geçirirde bir tek GÜZELLE yaşlanır AŞK
Bütün duygulara dayanaktırda bir tek Güzele yaslanır AŞK
Bütün duyguların adı söylenirde sadece onun adıdır AŞK
Her gün farklı bir yıldönümü kutlanırda, bir tek her an yıldönümüdür AŞK
Her gün, her dakika, her saniye, her an yeni yılın kutlu olsun AŞK.....
Bende bilmiyordum oraları. Uzaklardaydım aslında, hatta o an kendimdemiydim onuda hatırlayamadım şu an. Çünkü henüz okuldan eve geldiğinde mahalle sahalarında top oynamalarda, bakkal fuat amcadan leblebi tozu almalarda, misket oynamalarda, her sabah çıktımı diye yüzde sakal aramalarda, okuldan kaytarmalarda, tatili iple çekmelerdeydim. Anadolu'nun muhteşem bir kentindeydim de kendimdemiydim inanın hatırlamıyorum. Bir Edebiyat yazılı sınavında keşfettim Birinci Kıtayı. Belki kendimde değildim, belki bir rastlantıydı, belki şanslı günümdeydim ama keşfettim işte. Ahali tek kattta oturmaya razıyken, benim iki katlıydı sevincim. Karşılığında şöyle okkalı bir on üzerinden on alarak ödüllendirildim. Hatta hiç unutmam utanmadan, sıkılmadan, belediyeden izin almadan kaçakta olsa sevincimi üçe katlasam ne olur diye arsız düşündüğümde oldu benim. Çünkü Edebiyat öğretmeninden on almak onu ondan almak gibi geliyordu sınıfça. Son anda küçüklüğümü göz önüne aldımda büyüklenmedim, iyide yapmışım hani.
Şınavdan önce şöyle güzelce ısınma hareketleri yapmıştım yaz tatilinde, tatilden sonra şınav ne kadar zorsa şınav esnasında sınav bir o kadar zordur a dostlar. Hazırlıklıda değildim o gün, bir hafta öncesinden ulak haber vermişti sınavı, o kadar. Mişkin cırcır böceği misali yedim bitirdim haftayı. Koskoca keşfi rotasız yapacaktım.
O gün geldi bir omuz attı, birde yan yan baktı, korkudan dönüp bakamadım bile ardından. Edebiyat öğretmenimiz arkadan itice buldum kendimi okyanusta. Herkes benim gibi dümensiz ve haritasız değildi. Çoğu çalışmış çabalamış gemiyi emre amade hale getirmiş hatta miçoları dizmişti güverteye.
Kalemim vardır belki, söyleyecek iki kelamım, yüzüme bembeyaz bakan bir kağıdımda vardı ama yazım yoktu ortalarda. Kışın ortasında neden açıktırki okullar? Yazın uğruyordur kağıda belki yazılar. Siz hiç yazsız ve yazısız kaldınızmı? Onlar ayrı bir yetimliktir. Boğulmamak için attığım her kulaçta uzaklaşıyordum kıyıdan. Karşıma çıktıkça yardım isteyecektim dakikadan.
İşte o an yanıbaşıma koskocaman fikir ilişti usulca. Pek bi afilliydi ve gülümsüyordu. Belliki düşüncelerimden akıp gelmişti ta buralara. Ama bandırası yoktu. Nereye ait olduğunu bilmedende olsa kurtarıcımdı o benim. Korkumu? Evet korkuyordum. Buna rağmen yılana sarılır gibi sarıldım ona. ''Hayırdır Nereye Böyle'' demesini beklemeden ''yazımı kaybettim, hükümsüzüm'' diyivermişim.
Diğer yedisi coğrafyada. Keşiften sonra bembeyaz bir kağıttan rotaladığım suya yazdıklarımı. Bütün edebi düşüncelerimle sundum öğretmenime. Tebrik etmeye on rakam gelmişti ağırladık ailemle.