﻿ ﻿ İsmail Detseli DEVLET MALI
Güncelleme : 2017-05-03 10:37:24
Değerli dostlarım geçmişten günümüze bir yazıdan esinlenerek şiirleştirdiğim bir hikayeyi beğeninize sunuyorum okuyun bakalım.
Muhterem okurlarım. Sanırım 1964 veya 65 yıları idi zamanın AKBABA dergisinde yazar Mizah ustası Muzaffer İzgü nün bir yazısını okumuştum devlet malı diye başlayan çok akıcı ve esprili esprili olduğu kadarda düşündürücü bir yazı idi...
O yazının o kadar tesirinde kalmışım ki hala bu gün okumuşum gibi hafızamda yer etmiş o yazıyı aynen ve birazda mecazi bir üslup ile sizlerle paylaşacağım.
1945-50 li yıllarmış Kara tren yolcularını almış yük vagonlarını da arkasına takmış Afyon Konya adana Kurtalan a doğru bazı istasyonlarda yolcu boşaltacak bazılarında yolcu alacak bir akşamüzeri İzmir Basmane garından bir kış günü hareket etmiş yolcuların içinde iki yolcu var ki karı koca.
Adam genç iken İzmir’e gelmiş ve İzmir den evlenmiş İzmirli eşine memleketini gezdirmeye götürüyor İzmir den ayrıldıktan birkaç saat sonra beyefendinin eşinin tuvalet ihtiyacı doğuyor hemen bey kondüktörü çağırıp durumu ona iletiyor. Hizmetli yarı bozuk Türkçesi ile sıkı….an var diye
Trenin koridorunda ortalığı yara uyara ilerliyor nihayet gerilerden bir vagondaki tuvaletleri buluyor. Hemen hanımın beyi kapılara saldırıyor yine hizmetli adamı uyarıyor.
Aman tuir o poziktir, diğerinin kapısına saldırınca ulan tuir o kiriktir derken kendisine göre sağlam olan tuvaleti gösterir burası tamam dir der.
Hanım tuvalete girer adamda kapıyı serçe çekiverir. Hizmetli adama çıkışır ne poh yedin lo o kapi açılmaz demez mi adam çaresiz ne yapacağını şaşırıp kalıyor.
Kadın işini bitirir bey aç kapıyı deyince adam başlar masal anlatmaya hanım hani yeni evlendiğimiz de filan diye.
Kadın bey bırak masalı eskiyi ben donuyorum der adam çaresiz kadına kapının bozuk olup açılmadığı gerçeğini söyler.
Ve sabırlı ol Karıcığım Afyon istasyonuna kadar böyle gideceğiz çare yok der.
Zor bela Afyon a gelinir bir çilingir aranır gece vakti 70 lik bir çilingir bulunur. Adam ihtiyar zaman gece vakti bir saatten fazla uğraşma ile kapı açılır.
Çilingir hanımın beyine gözlüğünün üstünden bakarak çilingir çilin gir deyip de geçme haa bu zenaat ince zenaattır bu Afyonda usta pek bulunmaz demez mi.
iyice dellenen yolcu Adamın kafası atar kapıya bir tekme vurur kapının menteşeleri çürük olduğu için kırılır geriye doğru düşer. Zaten hanım donmak üzere hanımını alıp kompatumanına geçecektir.
Ama ondan sonra adamın başına gelenleri ozan İsmail in şiirinin sonunda okuyalım haydi bakalım.
Zannederim dokuz yüz kırklı yılların ortalarıydı
Ortalık kış günüydü hem soğuk hem de acıydı
Yolcular bilet kestirmiş Anadolu ya gitmeye
Hevesle biniyorlar devlet babanın malı trene
Yolculuk için gelmişler İzmir Basmane garına
Tren acı bir düdük çaldı çıktılar Anadolu yoluna
Önde yolcu vagonları arkasında katarlar
Yolcular çok kalabalık kıyı kenar yatarlar
İçlerinde bir yolcu bey belli ege den evlenmiş
Kar yağar bizim oraya gel gidip gezelim demiş
Böyle büyük bir hevesle binerler kara trene
Otururlar sevinçle vagonlardan birine
Derken düşerler yola raylarda gıcırtılar
Kara tren heybetle arada bir düdük çalar
Burnundan soluyarak gider karlı yollardan
Mola vermeden geçer küçük istasyonlardan
Hanımı tuvalete gitmek ister egeden evli beyin
Adam der sabırlı ol hizmetliden yardım isteyeyim
Derki o hizmetliye aman bize bir yol göster
Hanımım çok sıkıştı acilen tuvalet ister
Düşer önüne hizmetli sıkışan var diye bağırarak
Yarı bozuk Türkçesiyle ortadaki kalabalığı yararak
Her üçü de koşarlar katlanarak eziyete
Sonunda ulaşırlar gerilerdeki tuvalete
Hanımı çok sıkışmıştır adam sarılır kapılara
Hizmetli devam eder daha da ileriye koşmaya
Hem adama seslenir o kapılara yanaşma
O tuvaletler poziktir gel onlarla uğraşma
En nihayet hizmetli birinin önünde durur
Kimse var mi looon diye yarı açık kapıya vurur
Boş olduğu görülünce buyur denir yengeye
Çok yorulan hizmetli çekilir bir köşeye
Bey hemen çekiverir pat diye kapanır kapı
Hizmetli der ne poh yedin şimdi yuttuk mu hapı
Çekilir bir köşeye orda kıs kıs gülerde
O kapı açılmaz der hanım kaldı içerde
Adam yalvarır ona aman bir şeyler yapalım
Bir çaresini bulu ver de hanımı kurtaralım
Yapılacak bir şey yok masal anlat oyala
Hanımınız donmadan vara bilelim afyona
Yengenin işi biter seslenir tuvaletten
Ölüden nefes gelirde nefes gelmez heriften
Neden sonra bey derki bak sana masal anlatıyorum
Hanım der bırak masalı ben burada donuyorum
Çaresiz kalır beyi gerçeği söyler hanıma
Yalvararak ALLAHA varırlar afyon garına
Afyona gelişleri olur saatin üçü dördü
Herkes sıcak yatağında tren mi elin derdi
İstasyonda görevliler afyon un içine dağılır
Gecenin karanlığında bir çilin gir aranır
Bulurlar geç vakitte yetmişlik bir çilin gir
Elinde birkaç malzeme titreye titre ye gelir
Getirdiği anahtarlar kapılara uymuyor
Zaten adam ihtiyar kulağı bile duymuyor
Birkaç saat uğraşırda zorla açar kapıyı
Yarı donmuş vaziyette kurtarır bey hanımı
Çilin gir bir usta edasıyla biraz böbürlenerek
Karşısındaki beye biraz sitemkar dönerek
Çilin gir çilin gir deyip te geçmeyelim sakın ha
İnce zenaat derler bu zenaata afyonda
Deyiverince atar hanımın beyinin kafası
Bir tekme savuruverirde kırılır tuvaletin kapısı
İşte dikkat edelim devlet malına atma tekme
Biraz eziyete katlan da kızıp ta cereme çekme
Zaten her yanı çürük paslanmış birer demir
Trenin çalışanlarına hemen verilir emir
Yakalayın şu beyi alın istasyon şefliğine
Hemen ceza kesilir kapıyı tekmeleyene
Ver bakalım beş yüz kağıt kırdığın devlet malı
İşte o anda kırılır adamın kanadı kolu
Adam para vermek istemez alıkoyarlar yolundan
Biraz da azarlarlar ne istedin DEVLET MALINDAN
Ozan İsmail im bu kırk yılı şiirlere döktürür
Bu hikâye insanları düşündürür ve güldürür
05 08 2004 ev İsmail Detseli