SİYASET BİLİMİ IŞIĞINDA CUMHURBAŞKANLARI
31 Mart 2016, 18:49
Yazarın Diğer Yazıları 08.01.2018 - Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Fransa ziyareti: perde arkası 06.11.2017 - 2019 Seçimleri: kim kazanacak? 20.10.2017 - CUMHURBAŞKANI ERDOĞAN’IN DIŞ POLİTİKASI – BİR YORUM 29.08.2017 - ADALET BAKANI GÜL GÖZ DOLDURUYOR 18.08.2017 - AK PARTİ’DE YENİ DÖNEM 01.08.2017 - ADALET BAKANLIĞINDA DEĞİŞİKLİK 20.07.2017 - HÜKÜMETTEKİ DEĞİŞİKLİĞİ NASIL OKUMALI? 12.06.2017 - ÇANAKKALE KÖPRÜSÜNÜ BOĞMAK İSTİYORLAR 31.05.2017 - LİDER ERDOĞAN’I YAVAŞLATMAK İSTİYORLAR 31.03.2017 - AVRUPA POST-MODERN HAÇLI SAVAŞI BAŞLATTI: TÜRKİYE NE YAPABİLİR? 02.02.2017 - CUMHURBAŞKANLIĞI SİSTEMİ TURKİYE’YE NE GETİRECEK? 29.12.2016 - AVRUPA BİRLİĞİ, TÜRKİYE İLİŞKİLERİ ‘B’ PLANIMIZ VAR MI? 05.12.2016 - CUMHURBAŞKANI ERDOĞAN – BAŞKAN TRUMP İLİŞKİLERİ NASIL OLACAK? 09.11.2016 - TRUMP: BİR SÜRPRİZ DEĞİL 01.11.2016 - CUMHURBAŞKANI ERDOĞAN BU CESARETİ NEREDEN BULUYOR? 04.10.2016 - BAŞBAKAN BİNALİ YILDIRIM FAKTÖRÜ 02.09.2016 - AVRUPA İLE İLİŞKİLER: DÜZELİR Mİ? 01.09.2016 - PARALELE KANSER TEŞHİSİ 24.08.2016 - OPERASYON SURİYE: BİR TEST 19.08.2016 - TÜRKİYE , TARİHİN EN ZOR GÜNLERİNİ YAŞADI PEKİ YARIN NE OLACAK ? 17.07.2016 - PARALEL’İN KÖKÜNÜ KAZIMAK LAZIM! 03.06.2016 - “PARALEL” ALMANYA ERDOĞAN’A KARŞI 12.05.2016 - TAŞLAR ŞİMDİ YERİNE OTURDU 29.04.2016 - OBAMA GİDERKEN... 14.04.2016 - ERDOĞAN’IN EN ZOR SAVAŞI 31.03.2016 - SİYASET BİLİMİ IŞIĞINDA CUMHURBAŞKANLARI 29.02.2016 - TÜSİAD DAHA İYİSİNİ YAPABİLİR 30.01.2016 - TÜRKİYE ADIM ADIM BAŞKANLIĞA YÜRÜYOR 30.12.2015 - TÜRKİYE’NİN DÖRT YILI NASIL GEÇECEK? 02.12.2015 - CUMHURBAŞKANI ERDOĞAN ÜÇ DENİZİ BİRLEŞTİRİYOR 02.11.2015 - CUMHURBAŞKANINDAN ŞİMDİ BEKLENEN … 31.10.2015 - ERDOĞAN VE TÜRKİYE’NİN DEV PROJELERİ 28.09.2015 - ÇIKIŞ YOLU VAR 31.08.2015 - ERDOĞAN, TÜRKİYE’NİN ROOSEVELT’İ VE DE GAULLE’ÜDÜR 31.07.2015 - 7 HAZİRAN’DA BAŞARISIZ OLAN CUMHURBAŞKANI DEĞİLDİ 07.07.2015 - PARTİLER REJİMİNE GERİ DÖNÜLDÜ 02.06.2015 - BU KOŞU DEVAM ETMELİ 18.05.2015 - 8 HAZİRAN SABAHI TÜRKİYE 29.04.2015 - ORTADOĞU: ALTIN TEPSİ ÜZERİNDE SEFALET 27.03.2015 - FİİLİ OLARAK BAŞKANLIK SİSTEMİNDEYİZ 31.01.2015 - DARBE DE “PARALEL” DE VAR 28.11.2014 - CUMHURBAŞKANI 2015 TÜRBÜLANSINI AŞAR 30.10.2014 - IRAK VE SURİYE’DE YAŞANANLAR EKONOMİYİ NE YÖNDE ETKİLER? 30.09.2014 - SİYASETÇİYİ YÜREKLENDİRMEK LAZIM 10.08.2014 - SAYIN CUMHURBAŞKANIM TARİHLE RANDEVUNUZ ŞİMDİ BAŞLIYOR 25.07.2014 - HAZIR OLUN: ÇOK GÜÇLÜ CUMHURBAŞKANI GELİYOR 30.06.2014 - CUMHURBAŞKANINI BEKLEYEN EN ZOR GÖREV 30.05.2014 - TÜRKİYE, DÜNYADA BEŞİNCİ BÜYÜK OLABİLİR 01.05.2014 - AĞUSTOS’TA SÜPER BAŞKANIMIZ OLACAK! 31.03.2014 - BAŞBAKAN ERDOĞAN’DAN ŞİMDİ BEKLENEN!.. 01.03.2014 - 30 MART: KİM KAZANACAK? 31.01.2014 - AK PARTİ’NİN ÜÇ SIRRI 30.01.2014 - 30 MART:KİM KAZANACAK? 30.12.2013 - CUMHURBAŞKANI KİM OLACAK? 25.11.2013 - SARIGÜL, CHP’NİN MİTTERRAND’I OLABİLECEK Mİ? 29.10.2013 - İSTANBUL ARTIK BİR BÖLGE 01.10.2013 - OBAMA’NIN VALSİ 05.09.2013 - BİR KİŞİSEL BAŞARI HİKAYESİ: HİSARCIKLIOĞLU 31.07.2013 - ‘GEZİ’DEN SONRA 2014’TE NE OLACAK? 01.07.2013 - USTA DİK DURDU BİR KOMPLONUN ANATOMİSİ 04.06.2013 - BAŞBAKAN ERDOĞAN’I YAVAŞLATMAYIN 01.05.2013 - BAŞBAKAN ERDOĞAN SAHAYA İNDİ: TÜRKİYE BAŞKANLIĞA YÜRÜYOR 02.04.2013 - CHP, TÜSİAD, TOBB: BEKLENTİLERİN NE KADAR YAKININDA NE KADAR UZAĞINDA? 06.02.2013 - MUHARREM YILMAZ TÜSİAD’DA NE YAPACAK? 15.01.2013 - ANLAŞILAMAMAK BAŞBAKANIN KADERİ Mİ? 24.12.2012 - BAŞBAKAN’A 6 SORUM VAR 03.12.2012 - BAŞKANLIĞA HATASIZ GEÇMEK MÜMKÜN 29.10.2012 - 2014’TE NE OLACAK? ÖZAL VE DEMİREL’İN BAŞARAMADIĞINI BAŞBAKAN ERDOĞAN BAŞARABİLECEK Mİ? 08.10.2012 - SIFIRDAN YÜZ MİLYAR DOLARLIK ŞİRKET NASIL KURULUR? 04.10.2012 - SURİYE OLAYLARINDA BAŞBAKAN ERDOĞAN DAHA GİRİŞİMCİ OLABİLİR. 10.09.2012 - TÜSİAD’IN MODASI GEÇTİ Mİ? 28.08.2012 - KÜRT MESELESİNİN ÇÖZÜMÜ VAR 25.07.2012 - OSMANLI İLE CUMHURİYET NEREDE BARIŞACAK? ÇANAKKALE’DE Mİ? 23.07.2012 - KANUNİ’NİN TORUNLARININ AVRUPA POLİTİKASI NE DURUMDA? 12.07.2012 - 2014’de KİM BAŞBAKAN OLACAK? 20.06.2012 - TÜRKİYE’NİN ALTIN YILLARINA GİRMESİNİ ENGELLEMEYİN!. 27.05.2012 - DÜNYA SARKOZY’DEN NEFRET ETTİ BAŞBAKAN ERDOĞAN’I SEVDİ NEDEN? 21.05.2012 - BAŞKANLIK YADA YARI BAŞKANLIK: BAŞBAKAN ERDOĞAN SAHAYA İNMEZSE GERÇEKLEŞMESİ ÇOK ZOR 19.04.2012 - AK PARTİ TÜRK DEMOKRASİSİNİN ÜÇÜNCÜ SAYFASIDIR. YA YARIN? 25.03.2012 - HAMDİ AKIN’I KUTLUYORUM 21.03.2012 - ON YIL SONRA TÜRKİYE’DE SİYASET NE OLACAK? AK PARTİ NE OLACAK? 20.03.2012 - GÜÇLÜ EKONOMİ GÜÇLÜ İKTİDARLA OLUR 02.03.2012 - YUNANİSTAN ÇÖKTÜ. SURİYE YANIYOR. TÜRKİYE BİR VAHA: SEBEP NE? 28.02.2012 - FRANSA ANAYASA KONSEYİ DEMOKRASİ DERSİ VERDİ 21.02.2012 - MİT OLAYINDAN KİMLER YARARLANMAK İSTİYOR, BAZI GÜÇ ODAKLARI DEVREDE OLABİLİR Mİ? 18.02.2012 - YUNANİSTAN NEDEN ÇÖKTÜ? TÜRKİYE NASIL BAŞARDI? 25.01.2012 - Fransa ile ilişkiler nereye gidiyor? 02.01.2012 - ERDOĞAN’IN ‘‘AVRUPA TAKIMI’’ MAÇI KAZANSAYDI… 14.11.2011 - 2012 EŞİĞİNDE TÜRKİYE'Yİ NELER BEKLİYOR?
Tarihten bugüne Türk cumhurbaşkanları arasında hangisi öne çıkıyor? Hangisi tarihte derin izler bıraktı? Hangisi eserleriyle Türkiye’ye daha büyük katkılar sağladı? Hangisi daha çok sevildi? Hangisi daha büyük ölçüde gönüllerde taht kurdu?
* Cumhurbaşkanları bıraktıkları eserlerle kendi aralarında farklılaşırlar. Kimileri ülkenin görüntüsünü değiştirir. Ülkeye çağ atlatırlar. Kimileri de fazla bir eser bırakmazlar. Büyük liderler kurucudurlar.
* İktidara geliş biçimi de siyaset biliminin önem verdiği başka bir kriter. Darbelerle başa gelip Cumhurbaşkanı olmakla milli iradeyle başa gelmek, demokratik kriterler çerçevesinde cumhurbaşkanı olmaya devam etmek çok farklı şeylerdir.
* İktidara “süngü ile gelenler” “iktidarda süngüye dayanarak kalanlar” tarihe bu özellikleriyle geçiyorlar. Silahlı kuvvetlerle darbe yaparak iktidara gelmek, ikinci aşamada silahlı kuvvetler baskısıyla kendi kendini cumhurbaşkanı ilan etmek: siyaset bilimi açısından demokrasilere yakışan bir iktidara gelme biçimi olarak tasvip edilemez.
Herkes “benim cumhurbaşkanım” diye baktığı şahsiyeti ön plana çıkarıyor. Parti bağımlıkları, ideolojik dünya görüşü burada belirleyici oluyor. Atatürk’ü çok seven Anıtkabir’e adeta bir aşkla bakıyor. Farklı bir Cumhurbaşkanı sevenin ise Anıtkabir’e bakışı da farklı. Cumhurbaşkanlarının üçü hayatta, dokuzu ebediyete intikal etmiş. Seksen milyon Türkün cumhurbaşkanı hangisi? Bu konuda bir konsensüs yok. Siyaset bilimi olaya farklı bakıyor. Tarafsız bakıyor. Duygusal bakmıyor. Bilimsel titizlikle bakıyor. Ama bir şartla: siyaset bilimi analizi yapanın gerçek bir siyaset bilimci olması şartıyla. Bu tür siyaset bilimcilerine de ülkemizde maalesef çok sık rastlanmıyor.
Büyük liderler zeki ve cesurdurlar
Türk cumhurbaşkanlarını incelemek için çok sayıda kritere başvurmak gerekiyor. Örnekler: tarihi liderler karizma sahibidirler. Bunun tersi oportünizmdir. Karizma sahibi liderler toplulukları peşlerinden sürüklerler. Oportünistler ise nabza göre şerbet verirler. Büyük liderler zekidirler. Ama akılla şark kurnazlığını ayırmak gerekir. Büyük liderler cesurdurlar. Tehlikenin üzerine dosdoğru giderler. Korkaklar en ufak güçlükte yan çizerler kıvırırlar. Cumhurbaşkanları bıraktıkları eserlerle de kendi aralarında farklılaşırlar. Kimileri ülkenin görüntüsünü değiştirir. Ülkeye çağ atlatırlar. Kimileri de fazla bir eser bırakmazlar. Büyük liderler kurucudurlar. Kurdukları eserler kurumsallaşır ve onlar görevlerine bıraktıktan sonra da devam ederler. Başka bir objektif kriter: “vesayetlere teslim olmamak” “vesayetleri geriletmek ve onları yok etmektir. İktidara geliş biçimi de siyaset biliminin önem verdiği başka bir kriter. Darbelerle başa gelip Cumhurbaşkanı olmakla milli iradeyle başa gelmek, demokratik kriterler çerçevesinde cumhurbaşkanı olmaya devam etmek çok farklı şeylerdir. Bir sıralama yaparsak tablonun bir tarafına kriterlerden olumsuz puan alanları yerleştirebiliriz. İktidara “süngü ile gelenler” “iktidarda süngüye dayanarak kalanlar” tarihe bu özellikleriyle geçiyorlar. Silahlı kuvvetlerle darbe yaparak iktidara gelmek, ikinci aşamada silahlı kuvvetler baskısıyla kendi kendini Cumhurbaşkanı ilan etmek: siyaset bilimi açısından demokrasilere yakışan bir iktidara gelme biçimi olarak tasvip edilemez. Türkiye’de maalesef bu kategoriye giren cumhurbaşkanları var. Bu dört cumhurbaşkanı; Orgeneral Cemal Gürsel, Orgeneral Cevdet Sunay, Oramiral Fahri Korutürk ve Orgeneral Kenan Evren. Türk demokrasi tarihi açısından bu dört cumhurbaşkanı iktidara süngü gücüne dayanarak gelen ve iktidarda süngü gücüne dayanarak kalan şahsiyetler olarak geçiyorlar.
ATATÜRK SİVİL BİR CUMHURBAŞKANI MIYDI?
Mustafa Kemal, cumhuriyetin temellerini sivil elbise ile atmıştır. Sivil elbise ile Birinci Meclisi toplamış ve Büyük Millet Meclisi’ne başkanlık etmiştir. Meclis’in arzusuyla Büyük Taarruz’da geçici olarak asker üniformasını giymiştir. Sivil elbise ile cumhurbaşkanı olmuş, Türkiye Cumhuriyeti’ni kurmuştur.
Cumhuriyeti kuran Gazi Mustafa Kemal Atatürk askeri mi, yoksa sivil bir cumhurbaşkanı mıydı? Atatürk’ün siyasette asker sivil ayrımı çok netti. Her bir meslek kendi işini yapmalıydı. Asker askerlikle uğraşmalı, siyaseti sivillere bırakmalıdır. Mustafa Kemal bu görüşünü gençlik yıllarından itibaren savunmuş ve uygulamıştır. İttihat ve Terakki Partisinin 1909 Selanik kongresinde bu görüş yüzünden darbe lideri Enver Paşa ile yollarını ayırmıştır. Askerlikle sivilliği karıştıran Enver Paşa ise bu yanlışının faturasını Türk milletine çok acı olarak ödetmiştir. Osmanlı İmparatorluğu Enver Paşa yönetiminde Birinci Dünya Savaşı’nı kaybetmiş ve yok olup gitmiştir. Mustafa Kemal, cumhuriyetin temellerini sivil elbise ile atmıştır. Sivil elbise ile Birinci Meclisi toplamış ve Büyük Millet Meclisine Başkanlık etmiştir. Meclis’in arzusuyla Büyük Taarruz da geçici olarak asker üniformasını giymiştir. Sivil elbise ile Cumhurbaşkanı olmuş, Türkiye Cumhuriyetini kurmuştur. Cumhuriyet onun eseridir ve öyle sağlam temeller üzerine kurulmuştur ki bugünde güçlenerek tarih içindeki varlığını sürdürmektedir. İnönü’nün Cumhurbaşkanlığı Atatürk’ün uzun süre Başbakanı olmasının bir sonucudur. Cumhurbaşkanlığı İkinci Dünya Savaşının zor yıllarıyla kesişmektedir. Türkiye’yi savaşın dışında tutması çok olumlu olmuştur. 1946 yılında çok partili demokrasiye geçiş Atatürk’ün en büyük vasiyetiydi.
İSMET İNÖNÜ SIRTINI ASKERLERE YASLADI
İsmet İnönü çok partiliye geçilen 1946’dan 1973’teki ölümüne kadar büyük bir siyasi lider görüntüsü verememiştir. Büyük ölçüde sırtını askerlere yaslamış, 1960 askeri darbesine en azından karşı gelmek istememiş ve 1946’dan itibaren başlayan parlamenter demokraside kavgacı parti lideri görüntüsünün tetikleyicisi olmuştur. CHP’nin bu kavgacı politika geleneğini başlatmış daha sonra CHP genel başkanı olan Bülent Ecevit ve Kemal Kılıçdaroğlu aynı geleneği sürdürmüşlerdir.
Celal Bayar, Turgut Özal, Süleym an Dem İrel
Bu üç cumhurbaşkanının ortak noktaları var. Seçimle iş başına gelmeleri, merkezi ve sağı temsil etmeleri, serbest piyasa ekonomisine inanmaları gibi. Üçü de icraatçı, Türkiye’ye eserler bırakan kişiler.
Celal Bayar : Çoğulcu parlamenter demokratik dönemin ilk Cumhurbaşkanı. Eğer isteseydi siyasette ön planda icraatçı bir kişi olarak yer alabilirdi. Bunu yapmadı. Geri planda kaldı. İcraat sahasını Başbakanı Adnan Menderes’e bıraktı. 27 Mayıs askeri darbesinde askerlere kafa tuttu ama bu tutuklanıp Yassıada’da ölüme mahkum edilmesine engel olmadı. Askerler Menderes’i astılar. Celal Bayar hapis yattı çıktı.
Demirel kasabalıları şehirli yaptı
Geniş halk kitleleri onun konuşmalarını sevdi. Halk diliyle konuştu kitleleri coşturdu. Köylüyü pazar ekonomisiyle buluşturmuştu. Demirel kasabalıları şehirli yaptı.
Süleyman Demirel çok farklı, çok yönlü bir siyasetçi. İcraatçı olduğu kesindi. Geniş halk kitleleri onun konuşmalarını sevdi. Halk diliyle konuştu kitleleri coşturdu. Girdiği seçimleri kazandı. Türkiye onu “barajlar kralı” olarak tanıdı. Türkiye gerçek anlamda elektrikle onun sayesinde tanıştı. Menderes yolları asfalt lamıştı. Köylüyü pazar ekonomisiyle buluşturmuştu. Demirel kasabalıları şehirli yaptı. Esnafı sanayici. İstanbul’un iki yakası onun gerçekleştirdiği Boğaziçi Köprüsü ile buluştu. Yarım asırdan fazla süren bir siyasi yaşam. Altı defa Başbakan, bir defa Cumhurbaşkanı. Ama Demirel, Türkiye’yi yalnız barajlarla, elektrikle, sanayiyle tanıştırmakla kalmadı. Türk siyasetinde çok da olumlu olmayan bir politikacı görüntüsünün yerleşmesine yol açtı. Bu iz neydi? Korku, kaçma ve entrika. Demirel askerlerden hep korktu. Siyasette rakipleriyle çok fazla kavga etti. Askeri darbeleri engelleme konusunda başarısız oldu. Tehlike ortaya çıkınca “şapkasını alıp gitme” yolunu seçti. Ama buna da her zaman fırsat bulamadı. Birden fazla kere askerler tarafından tutuklandı. Cumhurbaşkanı olarak siyasete geri döndüğünde hayat boyu kendisiyle uğraşan askerlerle iş birliği yolunu tuttu. Çankaya üst düzey entrikalara sahne oldu. Siyasete kendisinin soktuğu ama sonra yolların ayrıldığı Çiller’i ve ortağı Profesör Erbakan’ı iktidardan devirmek için askerlerle ve merkez medyanın silahşörleriyle iş birliği yaptı. Manşetlerin süngünün yanında yer aldığı ve tank paletlerinin fon müziği eşliğinde Erbakan ve Çiller iktidardan devrildiler. “Post-modern” darbenin orkestra şefi Süleyman Demirel oldu.
Özal, Türkiye’yi modern dünya ile tanıştırdı
İçe dönük üretim yapan Türk sanayi Özal ile birlikte yüksek teknolojiyi hedefleyen ve ihracata yönelen bir yapıya kavuştu. Özal, Türkiye’yi modern dünya ile tanıştırdı.
Demirel’in üniversite yıllarından beri kanadının altına aldığı bu bir diğer mühendis Turgut Özal: Demirel İstanbul Boğazına ilk asma köprüyü getirmişti. Turgut Özal İkinci Köprüyü, Fatih Sultan Mehmet Köprüsünü gerçekleştirdi. Demirel ilkel de olsa Türkiye’de ilk sanayii devrimini gerçekleştirdi. İçe dönük üretim yapan Türk sanayi Özal ile birlikte yüksek teknolojiyi hedefleyen ve ihracata yönelen bir yapıya kavuştu. Özal, Türkiye’yi modern dünya ile tanıştırdı. Türk Devlet adamları ilk kez fiili olarak Özal ile dünya ile diyalog kurdu. Bir yandan Avrupa Birliğine tam üyelik müracaatını Türkiye gerçekleştirirken öte yandan İslam dünyasıyla sıcak bağlar gene bu dönemde hayata geçti. Ama Özal’ın da Demirel gibi bir eksiği vardı: “Korku”. Özal büyük ölçüde merkez medyanın, onun önde gelen bir manşet silahşörünün vesayetine girdi. Herkesin adını bildiği bu gazeteci Özal’a “sopa ve havuç” politikasını uyguladı. Özal’la oynadı. Onu esir aldı. İstediklerini yaptırdı. Fevkalade duygusal bir kişi olan Özal ona dik durmayı başaramadı. Korktu. Vesayet altına girdi. Üzüntüsünü içine attı ve öldü.
ERDOĞAN DİK DURDU DARBENİN AYAK SESLERİ GELDİĞİNDE KAÇMADI
Erdoğan’ın Demirel ve Özal’dan farkı dik duruşu, cesareti. Darbenin ayak sesleri geldiği zaman kaçmadı. Üzerine gitti. Türk siyasi tarihi içinde askeri vesayete son veren tek lider Erdoğan oldu.
Erdoğan çok farklı bir lider. Türkiye Cumhuriyeti tarihinde ilk defa bir cumhurbaşkanı halk tarafından seçildi. Erdoğan bunu gerçekleştirerek tarihe geçti. Erdoğan’ın çok sayıda farklı meziyetleri var. Demirel ve Özal gibi Erdoğan’da partisinin kurucusu, lideri. Ama Demirel ve Özal’dan farkı dik duruşu, cesareti. Darbenin ayak sesleri geldiği zaman kaçmadı. Üzerine gitti. Türk siyasi tarihi içinde askeri vesayete karşı gelen ve askeri vesayete son veren tek lider Erdoğan oldu. Türk demokrasisinin kara sayfası olan askeri darbeler Erdoğan ile tehdit olma niteliğini bitirdi. Çok önemli bir diğer vesayet: medya esareti. Manşetleriyle Türk liderlerini tehdit eden, siyasi planda döven, manşetleri bir silah gibi kullanan bir çağ dışı ilkel basın Erdoğan’la bir duvara çarptı. Bunu ne Demirel, nede Özal bırakın gerçekleştirmeyi rüyalarında bile göremezlerdi. Aynı manşet senyörleri bugün hala hayatta. Aynı üslubu bugün de sürdürüyorlar. Dün Özal’ı yazılarıyla kendi vesayetlerine aldılar. Ona bir gün havuç bir gün sopa gösterdiler. Dün Türkiye’ye verdikleri dehşet zararları umursamaksızın, bu zararları unutturduklarını sanarak bugünde aynı politikayı köşelerinde Erdoğan aleyhinde kullanıyorlar. Ama işte büyük değişiklik: Cumhurbaşkanı Erdoğan kanmıyor, aldanmıyor. Basını kendi çıkarları ama Türkiye aleyhine kullanan, medya sayesinde güç sahibi olan bu kişilerin tuzağına Cumhurbaşkanı Erdoğan düşmüyor. Türk demokrasisinde büyük ama çok büyük bir sayfa: medya vesayetini Türk demokrasi tarihinde ilk kıran devlet adamı Erdoğan oluyor. Bir başka devasa değişiklik: Türkiye sınırları dışında. Erdoğan’a gelinceye kadar yurt dışında tanınan sadece iki Türk vardı: Kanuni Sultan Süleyman ve Mustafa Kemal Atatürk. Demirel’in adını kimse ama kimse yurt dışında bilmiyordu. Körfez savaşı çıktıktan sonra Özal’ın adını batıda duyanlar oldu. Ama çok değil. Erdoğan ise dünya çapında tanınıyor. Tanınmanın ötesinde önemseniyor. ABD Başkanı karar verirken Erdoğan ne yapar diye düşünmek zorunda kalıyor. Erdoğan dünyada ve bölgede gelişen olaylar sonucu başta Merkel ve Hollande olmak üzere bütün AB’li liderleri peşine taktı. Düne kadar Yunanistan tarihsel düşman olarak Türkiye’yi görüyordu. Bugün Erdoğan Yunanistan’da gıptayla bakılan, imrenilen, kıskanılan bir güç olarak görülüyor. İslam dünyasında ise: halkını katleden birkaç lider dışında, kitleler Erdoğan’a bir büyük efsane olarak bakıyor ve hayranlık duyuyor. Erdoğan’ın en büyük eseri ne diye sorsanız hiç çekinmeden uzaydan bile gözüken eserleri, mega projeleri derdim. Otoyollar, köprüler, hızlı trenler. Ayrıca nükleer enerji, havacılık ve savunma sanayi… Liste uzayıp gidiyor. Erdoğan’ın yapamadıkları yok mu? Var tabii. En büyüğü hangisi: hiç şüphesiz paralel yargı. Dün en az üç dört kez onu ve ailesini tuzağa düşürmeye çalıştılar. Bugün paralel yargı bekleyiş halinde. Paralel konusunda çok şey söyleniyor. Ama yapılan devede kulak. Neden siyaset ve devlet, bürokrasi Erdoğan’ı yalnız bırakıyor? Anlaşılır gibi değil. “Paralel bir kanser”. “Tek başıma kalsam bile mücadeleye devam edeceğim”. Bu sözler Erdoğan’ın. Ama Erdoğan niye yalnız bırakılıyor? Bu duruma nasıl tahammül ediyor? Cevap: bekleyip göreceğiz