Ne düşündüklerine değil, Ne yaptıklarına bakın!
Manavgat Beyaz Lale Engelliler Yaşlılar ve ihtiyaç Sahipleri Derneği, Soma’da maden faciasında şehit düşen ailelere düzenledikleri; “ 100 yetime 100 Bisiklet” kampanyasıyla ikinci kez destek verdi. Hayırseverlerden toplanan bağışlarla temin edilen 101 Ade
Anasayfa ÖZEL HABER Ne düşündüklerine değil, Ne yaptıklarına bakın!
Güncelleme : 2014-06-27 11:38:10
GAZETECİ KİMLİĞİMİZLE KATILDIK
Maden faciasının ardından ilk kez eşlik ettiğimiz dernek yöneticilerine oradaki değişimleri ve son durumu daha iyi analiz etme adına bir kez daha eşlik ettik. Bu birlikteliğimizde ve Soma’da yaşadığımız ortak acıları göz önüne aldığımızda, ders çıkaracağımız tek şeyin kişi ya da kişilere önyargılı yaklaşmamak gereği olduğunu bir kez daha öğrendik. Neden mi? Beyaz Lale Derneği kuruluşunu tamamladığı andan itibaren toplumun bazı kesimlerince adeta yargılanmadan infaz edildi. Bunun nedeni kurucu üyelerinin eşlerinin bir siyasi düşüncenin savunucuları olmalarıydı. Peki, inançlarından dolayı yardım etme duygusunu geliştirmiş ve en büyük makamın insanın gönlünde yer almak olduğu felsefesini savunan bu insanları, eşlerinin siyasi görüşlerinden dolayı yargılamak acaba hangi anlayışa sığar? Bir kez de aynaya bakıp kendi özeleştirimizi yapmamız gerekmiyor mu? Anlamak hissetmek ve paylaşmak insan olmanın en belirleyici özellikleridir. Çok fazla bir şey yapmanıza gerek yok sadece anlamaya çalışın… Tek beklentileri sadece bu…
BUDA NASİP DEĞİLMİŞ!
Yetim çocuk sevindirmenin, bir nebze olsa da onlara sahip çıkmanın Allah’ın bir emri olduğu gerçeğini akıllarından çıkarmayan dernek yöneticilerinin, bu kampanyayı başarıyla yürütebilmek için çalmadık kapı, aşındırmadık yol bırakmadılar. Bazen karşılarına çıkan olumsuzluklar karşında dahi ( ki, buda nasip değilmiş) türünden yaklaşımlarla ne umutlarını yitirdiler ne de çıktıkları yoldan geri döndüler. Sonuçta Manavgat halkının hayırseverliğini tüm Türkiye’ye duyurdular. Allah onlardan razı, Manavgat halkıda onlardan gönül rahatlığıyla razı olabilir.
BABALAR, ÇOCUKLARINA SÖZ VERDİKLERİ
BİSİKLETLERİ CENNETTEN GÖNDERMİŞTİ
Ayşe, Fatma, Mehmet, Murat ve diğerleri… Yaşları 2 ila 14 yaş arası değişen pırıl pırıl sevimli çocuklar. Ama bu sevimliliklerin ardına gizlenmiş hüzünlü ve acı acı bakan babasızlığa hasret gözbebekleri. Algılamaya çalışıyorlardı ne olmuştu bu teyzeler niçin ağlaşıyordu. Babaları ekmek parası için şehit olup cennete gitmemiş miydi? Ancak babaları cennete gitmeden önce söz verdiği bisikleti alamayacak mıydı? Karmakarışık duygular içerisinde belki çocuklar bunları düşünüyordu. Ya da belki de babalarının söz verdiği bisikletleri cennetten bu teyzelerle göndermişti. Çünkü bisiklet yüklü kamyonun arkasından koşarken attıkları sevinç çığlıkları bunun bir işaretiydi. O çocuklar bu sevinç çığlıklarını atarken dernek yöneticilerinin Manavgat’ta kuruttukları gözyaşları sel olup akıyordu. Bir yetimin sevincine hangi can bir ömür vermez ki?
Bu manzara karşısında aklıma “Bisiklet Hırsızları” adlı İtalyan filmi geliverdi birden. Niye geldi onu da bilmiyorum belli ki çocukluktan kalma bir incinme ya da iz düşüm. Çünkü benim hiç bisikletim olmamıştı. Bisikleti olan çocukları kıskanır onlara imrenirdim ve sanki dönen her bisiklet tekerleği bana dünyayı döndürüyormuş gibi gelirdi. Ortaokul yıllarında seyrettiğim bu filmin etkisini yüzyıl düşünsem Soma’da karşıma çıkacağını bilemezdim. 2. Dünya Savaşı sonrası yoksul Roma atmosferinde, var olma mücadelesi veren sıradan bir işçi perspektifinden, umut, utanç ve yitiriliş üçgeni ekseninde insanlık dramını gözler önüne sermesi açısından çok önemli bir sinema filmiydi Bisiklet Hırsızları. Bir baba ve 10 yaşındaki oğlunun evlerinin geçim kaynağı olan bisikletin çalınmasıyla kararan hayatlarının hikâyesiydi. Soma’da savaş ortamı yoktu. Binalar bombalanmamış hepsi yerli yerindeydi. Ama binaların içinde büyük bir boşluk vardı. Babasızlık vardı. Hasret ve özlem vardı. Birde Manavgat Beyaz Lale Engelliler yaşlılar ve ihtiyaç Sahipleri Derneği üyelerinin dağıttıkları umut ve paylaştıkları sevgileri vardı.
Maden faciasından sonra oluşturulan kriz masası yetkilileriyle hiçbir şekilde görüşülmedi. Temin edilen bisikletler teker teker resmi kayıt altındaki yetim çocuklara yerinde teslim edildi. Çünkü dernek yöneticileri, bağış yapan Manavgatlı hayırseverlere bu sözü vermişti ve iki gün Soma’da kalarak bu sözlerini yerine getirdiler. Bu dağıtımda dernek yöneticilerine Kaymakamlık Sosyal Dayanışma Vakfı yetkilisi Mehmet Çeliker, Türkiye Yardım Sevenler Derneği Soma Şube Başkanı Belma Al Yıldırım, İstasyon Mahallesi Muhtarı İbrahim İlhan, Zafer Mahallesi Muhtarı Bilal Bayraktar ile Soma Belediyesi’nin görevlendirdiği elemanlar eşlik etti. Dernek Başkanı Beyhan Mekteplioğlu, ilk ve ikinci Soma gidişimizde bizleri bir an bile yalnız bırakmayan bu güzel ruhlu insanlara Manavgat Ticaret Odası’nın (MATSO) yerel ürünlerinden oluşan birer hediye paketini takdim etti. Ancak burada iki cümlede Belma Al Yıldırım ile Mehmet Çeliker’e yazmazsak onlara haksızlık etmiş oluruz. Eminim ki, yüce yaratan bu iki güzel insanı yeryüzüne melek sıfatıyla indirmiş ve ruhlarını sadece iyiliklerle donatmış.
“100 yetime 100 bisiklet” kampanyası kaymakamlık makamından resmi izinli olduğu için Soma hareketinden önce Manavgat Kaymakamımız Sayın Emir Osman Bulgurlu’yu ziyaret ederek bilgilendirdik ve Soma Kaymakamı Sayın Mehmet Bahattin Atçı ile adımıza bir görüşme yapmasını rica ettik. Soma Kaymakamlık Binası’na adımımızı attığımız anda kapının önünde yardım almak için bekleyen bir çoğunlukla karşılaştık. Bizleri neyin beklediğini bilmeden beklemeye başladık çünkü o kalabalığı görünce sabır taşının bile çatlayabileceğini düşünmeden edemedik. Sayın Atçı’nın odasına girdiğimizde ise böyle düşündüğümüz için kendimizden utandık. Babacan tavırları, nezaketi ve sorunları kısa sürede çözüme kavuşturma özelliğine sahip olması devlet adamlığı adına ve de ülke adına hepimizi umutlandırdı. Sayın Atçı’ya da MATSO’nun hediyesini verdikten sonra onu o çok sevdiği Soma halkıyla baş başa bırakarak makamdan ayrıldık.
Manavgat Beyaz Lale Engelliler Yaşlılar ve İhtiyaç Sahipleri Derneği yöneticileri, yüklendikleri sorumluluğun üstesinden fazlasıyla gelerek huzur ve gönül rahatlığı ile Manavgat’a doğru yola koyuldular. Dernek Başkanı Beyhan Mekteplioğlu, bu kampanyaya bağış yapandan da, yapmayandan da “Allah binlerce kez razı olsun” temennisinde bulunarak, Manavgat halkına teşekkür etti.
Manavgat’ın değerli yöneticileri, STK’ların başkanları ve sevgili Manavgat halkı, iyiliğe adanmış bu ruhlar, dernek isimlerinden önce Manavgat’ın adını zikrediyor. Şayet sizlerin desteği olmazsa bu yardımları yapamayacaklarını dile getirerek sizlerin selamınızı iletiyorlar. Eminim ki, birçoğunuz bundan bihaber. Ne olur başınızı kaldırıp bir kez gökyüzüne bakın, parlayan yıldızların yanı sıra mutlaka ki ışık saçan bir derneğin varlığını da göreceksiniz.
Bu derneğin arkasında bir siyasi partinin varlığını aramayın. Ne düşündüklerine değil, yaptıkları işin özüne bakın. Kalp gözünüzü bu gerçeği görmek için sürekli açık tutun.