portakal çiçeği: KIŞ GÜNEŞİ
Ne soba, ne kalorifer ne de klima, hiçbiri kış güneşi kadar cezbetmiyor insanı.. zaten eve tıkınıp kalmanın vermiş olduğu can sıkıntısıyla attık aşkımla kendimizi harbiyenin defne ağaçları arasındaki bir cafeye..
iyi de yaptık, içimiz açıldı, derin derin nefesler depoladık ciğerlerimize, insanların cıvıldısıyla içimiz şenlendi..
böyle anlar da olmasa, ne yaparız bilemiyorum. Hele de kocacığıma öyle iyi geldi ki, onca koşuşturmacanın içinde böyle bir kaçamak..hergece mesailere kalmaktan, yorgunluktan, iş sıkıntısından bulanıma girmişti :((
vesselam mükemmel bir pazar oldu bize..keyifle yudumladık adaçaylarımızı ardından elmalı sodalarımızı :) elbette bu anı ölümsüzleştirdik..
hamileliğimin 8. haftasına da girmiş bulunuyorum, şimdilik gece nöbetlerinde yaşadığım bulantıları saymazsak hersey yolunda şükürler olsun..bebeğim beni hiç sıkmıyor, üzmüyor..çok uslu olacak o çook :)
keyifli pazarın ardından gelen haftabaşı hazırlıkları...ütüm beni bekliyooooor :)
Gönderen esra yağız zaman: 12:43