Lohusa depresyonu mu ? (9 cevap) - Sayfa 1 - Nurturia
Lohusa depresyonu mu ?
Ufakligi seviyorum ama kızım kadar değil. Sanki bizim aramıza girdi o. Kızımda dışarı çıkamıyorum beraber yatamiyorum geceleri babaannesinde yatıyor . Gunduz bi yere giymezse yanımda ama ikisiyle tek kalınca panik oluyorum. Aynı anda ağlıyorlar falan. Ki
ben kızıma cok düşkünüm onu cok özlüyorum. Emzirmek bile içimden gelmiyor zorla resmen. Bunları söylerken bile cok utanıyorum ama durum bu ne yazık ki aslında gecicek biliyorum ama 15 gün oldu hala aynı. Ne zaman gecicek bu ?
Depresyon 9 Cevap
ben henüz ikinci çocuğumu kucağıma almadım ama şu an onun gelişini sadece oğlumun açısından değerlendirebiliyorum, onla olan halimizi bozmasını, onu üzmesini , ikinci plana itmesini düşünemiyorum. size birşey öenerebilecek konumda değilim ama kızınızın
babaannesinde kalmasını anlamlandıramadım, kızınız kendisinden uzaklaştığınızı aranıza girdiğini filan düşünmez umarım?
BİR SÜRELİĞİNE BABANNE SİZE TAŞINSA?hep beraber olsanız daha iyi hissetmez misiniz?küçüğü babanneye bırakıp büyükle dışarı çıkabilir parka gidebilirsiniz.
büyük de bebek henüz,yardımsız altından kalkmanız zor..allah yardımcınız olsun..
allah analı babalı buyutsun ben hamılelıgımı okadar rahat gecırdımkı annem tvde bırını ızleyıp lohusalık zamanı cok kotuymus dedıgınde yok cnm ben hamılegıde rahat gecırdım olmaz dedım ıste gercek ole olmadı kı oglum olmadan 3 dusuk yaptım ama o lohusalıkta
nerden geldın der gıbı davrandım sonrada hungur hungur agladım ne zaman 40 cıktı ben duzeldım obana ben ona alısmıstım hıc uzulme gecıyor ne guzel ıkı evladın var allah bagısladın
aynı şeyleri yaşadım inanın ve 6 ay filan sürmüştü etrafımdakiler hep uyardı o zmanlarda beni ama insan bazen anlayamıyor:( emin ol er yada geç geçiyor ama çok sancılı bir süreç zaman sadece zaman sabret.....demesi kolay ama inan bana yazdıklarını birebie
yaşadım üstelik yardımcımda olmadan...babanne evde sizinle kalsın ve bebeğin varlığına alışsın büyük bebeğin..kolaylıklar
çok normal. büyüğü artık bir şahsiyet sizi tanıyor ediyor herşeyin farkında ve siz ona vakit ayıramıyorsunuz eskisi gibi. bunun sebebi de yeni bebek.o daha yok gibi bişey çünkü size tepki veremeyecek kadar küçük bilinçsiz. size bakıp gülmüyor bile . annesi
olduğunuzun farkında değil( ki size öyle geliyor çünkü kokunuzu bile ayırt edebiliyor aslında ve o da aynı oranda sizin çocuğunuz ve size muhtaç hem de büyüğünden daha çok :) ) ben hala kızıma karşı vicdan azabı duyuyorum bazen. hastaneye getirdiklerinde
ağlama krizine girmiştim. kız kardeşimin evinde kuzeniyle güzel vakit geçirdiği halde insan sokoğa atmış gibi hissediyor ve berbat bir his bu.kardeşim her resmini gönderdiğinde ağlıyordum. sonra yavaş yavaş evde bir şekilde alıştık yeni düzene. ileride çok
yakın olacaklar yaş farkları çok az nu çok güzel bişey:). küçük te biraz serpilip size onun annesi olduğunuzu hissettirecektir. ve siz şu anda lohusasınız onun da hislerinizde çok büyük etkisi vardır tabii ki.
lale247 gerçekten çok yardımcı oldunuz soru sahibine..
benim de ikinci bebeğimin gelmesine çok az bir zaman kaldı. kızımla araları tam 2 yaş olacak. yeni gelecek bebek heyecanından çok kızımın nasıl tepki vereceğini, en az etkilenmesi için neler yapacağımı, hatta hastaneye gittiğimde ne hissedeceğini düşünüyorum
sürekli. sonra da kendime kızıyorum. bu zamanlar geçecek ve biz onlara çok güzel bir hediye vermiş olacağız kardeş yaparak :) birçoğumuzun kardeşi var hangimiz olumsuzlukları hatırlıyoruz. kızgınlıklarımızı bile hep gülerek anıyoruz. en kısa zamanda bu hislerden
kurtulacaksınız eminim. sadece kızınızı yanınızdan ayırmamanızı tavsiye ediyorum. babannesi mümkünse size gelip yardımcı olsun. küçüğü doyurup bırakın kızınızla vakit geçirin ikinize de iyi gelecektir.
Elbette yeni doğum yapmanın etkisiyle bu düşünceler sizi meşgul ediyor. Geçeceğine şüphe yok, ama sadece "geçecek" demek sizin şu anki durumunuza yardımcı olmayabilir. Bir uzman desteği alabilirsiniz. Aynı zamanda bu düşüncelerinizee sebep oan duygularınızla
yüzleşebilirsiniz. Bu duyguları isimlerndirmek, onların farkında olmak bu dönemi atlatamanızda önemli rol oynayacaktır. İlk çocuğunuza yeteri kadar zaman ayıramadığınız için suçluluk mu duyuyorsunuz ? İkinci bebeğin belki de istediğinizden daha erken dünyaya
geldiğini mi düşünüyorsunuz ? İki bebeğe birden yetişemeyeceğinizden mi korkuyorsunuz ? Bu ve benzeri düşüncelerin hepsi normaldir, duygularınızın adını koymaktan ve onlarla yüzleşmekten çekinmeyin. Sevgi paylaşıldıkça bitmeyen tek şeydir belki bu dünyada.
Bu yüzden iki çocuğunuza birden sevgi ve igi veremeyeceğinizi düşünereke suçluluk duygusu içinde olmayın. İlk çocuğunuzun babaanneyle uyuması belki sizi daha fazla geriyordur. O da sizin yanınızda uyusun. İlk günlerin panik haleri çok çabuk geçiyor. Etrafınızdan
daha fazla yardım alın, bu dönemi daha kolay atlatmanızı sağlayacaktır. araszay
Kolay atlatmak ıstıyorsanız kızınızı yanınızdan ayırmayın.