Kuzucu Köyü - Havsaportal.net | Havsa | Havsa `nin En Büyük Portal Sitesi
Köy İlçe merkezine 5 km. uzağında ve Uzunköprü asfaltının hemen batı bitişiğinde bulunmaktadır. Köyü, Havsa, Kulubalık, Çukurköy, Şerbettar ve Abalar köyleri çevrelemektedir. Bu sınırlar içinde, 17.200 dekar arazi bulunmaktadır. Bu arazinin 3 bin dekarı otlakiye, 1000 dekarı sulu ve 13.200 dekarı kıraçtır. Köy arazilerinde göl, bataklık, sazlık, ormanlık, dağ yoktur. Ararsuyu Havsa deresidir.
Köy, Uzunköprü asfaltının batı bölümünde bulunmakta, ev konumları, toplu olup, asfalta kadar uzanmaktadır. Düz bir satıh üzerine kurulan 96 adet binadan, 4 adedi 2 katlı, diğerleri tek katlıdır. 56 ev 2 oda bir salon, 40 ev 3 oda ve bir salon şeklinde yapılmıştır. Binaların %60'ı tuğla, %30'u kerpiç ve %10'u Biriket malzemesiyle inşaa edilmiştir. Damlar çatılı ve kiremit örtülüdür.
Köyün kuruluşu, 93 denilen Osmanlı-Rus Savaşından sonra, Bulgar komitacıların, Türk köylerinebaskm yaparak halkı göçe zorlamalarından Bulgaristan'da yerini yurdunu terk ederek 1878'de gelen ve Hükümettçe Selimiye çiftliğine yerleştirerek iskan edilen göçmenlerle kurulmuştur. Bulgaristan'ın Harmanlı kasabasından gelen bir bölüm göçmen Hacıgazi adında bir zatın başkanlığında gelmişler, Havsa'da iki yıl kaldıktan sonra, Devletçe iskanları Selimiye çiftliğine yapılmış. Buraya yerleşenler tarımdan çok hayvancılığa dönük çalışmaları ve yetiştirilen kuzuların, diğer yerlerdeki kuzulardan çok daha semiz ve üstün olmalarından nam almış bulunan Selimiye'ye "KUZUCU" denmeye başlanmış, köy halkına "KUZUCU" denmesinden köyün resmi adı da resmiyet kazanmış oldu.
Köyde aile, ana-baba ve çocuklardan oluşmaktadır. Bazı ailelerde, büyükanne ve büyükbaba da bulunmaktadır. Eskiden birkaç kardeş bir arada yaşamlarını sürdürürken, günümüzde nedense mümkün olmuyor. Evlenme sonrası, kardeşler arasında ayrılmalar oluyor. Artık bu durum olağan duruma gelmiş. Anlaşarak yapılan ayrılmalarda, ayrılan kardeşe ev yapımı ve iş sahibi olması için yardım yapılmaktadır. Kız çocuklar, ana-baba ölümlerinden sonra miras almaktadır.
Eskiden her yerde olduğu gibi burada da görücü usulü ile evlenmeler yapılırdı. Cumhuriyet döneminden sonra, bu usûl yavaş yavaş değişti. Aile büyükleri bu konuda karar verseler bile, kız ve oğlana söz hakkı veriliyor. Eskiden gelin alayı, gelinin evine vardığında, kız evi tarafından hazırlanan şerbet, bir bakır ibriğe doldurulur ve ibriğin sapma da bir küçük yastık bağlanırdı. Oğlan evi tarafından gelen bir atlı tarafından alman ibrik ve yastık oğlan evine götürülürdü. Yastığı alan atlı, yumurta yağmuruna tutulurdu. Bu gün bu gibi durumlar yok. Düğünler, davul-zurna ile yapılır. Düğün pazar günü son bulmaktadır.
Köy halkı geleneğini sürdürmeğe çalışmaktadır. Dini inançları gereği, ramazanda ve cuma günlerinde cemaat fazlalaşmakta, diğer günlerde azalmaktadır. Köyün kerpiçten yapılı eski camii yıkılarak, yenisi 1958 yılında köy halkı tarafından yapılmıştır.
Köyde bazı batıl inançlar da bulunmaktadır. Cuma günü çamaşır yıkamak günah sayılır. Pazartesi ve perşembe günleri yıkanır. Küçük yaşta çocuğu ölen anneler, bayram öncesi akşamı, her iki eline kına yakılırsa, gelecek olan çocuğun ruhu elini öpemeyeceğinden, sadece sol eline kına yaparlar. Yine anneler, perşembe günün akşamı ve cuma günü el işi yapmazlar. Eğer dikiş dikilir veya örgü örülürse, çocuğun taşıdığı su kabı delineceği inancı vardır.
Eskiden Nevruz Bayramı ve Hıdırlez şenlikleri yapılırdı, şimdi yapılmı­yor. Hıdırlezden bir hafta önce kızlar, yüzüklerini çıkarıp bir çömleğin içine koyarlar, bu çömleği de bir gül ağacının dibine gömerlerdi. Hıdırlez sabahı çıkarıp mani okuyarak eşyalar çıkarılır ve bundan bir takım anlamlar çıkarırlardı. O dönemlerde okunan manilerden bazıları şöyle :
Dere boyu tavşanlar, Beyaz üzüm salkımda,
Sene oldu akşamlar, Yeşil yaprak altında,
Burma bıyıklı yarim, İlk yarimin gözleri,
Nerelerde akşamlar. Can evimin altında.
Bu Makale 6305 Defa Okunmustur.
Icerik Okunma : 1533613