Acımam, Harcarım !: Asabilik guzeldir
Ama huy olarak degil ruh hali olarak. Ben en cok benim gibi sakin, kolay patlamalar yasamayan insanlarin sabir terazileri dolunca Hulk gibi donusum yasayip bir anda herseyi dokup yikmalarini severim. Tabi sadece sozel eylemlerle..
Gunun cogunu sinirli, ona buna giren, her an, her aksilige kopuren insanlarin aksine boyle kisa sureli asabilikler yasadigimda gunun sonunda super bir rahatlama coker uzerime. Cunku o sinirle onume gelene degil sadece cogu zaman sabirla kendimi bastirdigim beni icten ice yiyen olaylara sesimi yukseltmisimdir. Her zaman sessiz tepki verdigim anlara sonucunu umursamadan cunku sonucuyla da bas ederim ben bunun cesaretiyle sovup savmisimdir. Gelip ' Ama soyle ama boyle' diye bahanelerle hala hakli oldugunu iddia eden sansizlari ise ' Bana ne !!!!!!!!' kukremesiyle puskurtmusumdur. Ve tum bu ofke kusmasi ve sinir detoksu sirasinda benim sozde sakin kisiligimi bilenler anlayisla ya da umuyorum ki korkuyla seslerini cikarmadan o anin gecmesini beklemislerdir.
Sonra aksam eve gelip hala sinirle yastiga kafayi koyarim ama sabaha herseyden arinmis, tum kizginliklar dinmis, bir onceki gunku halimi hatirlamadan rahat kafayla gune baslarim.
Asabiyet guzeldir, cunku arada sizi de cevrenizdekileri de soyle guzelce bir silkeler, herkesi kendine getirir..
dedi Uyumsuz zaman: 07:50
Çağdaş Kemaloğlu dedi ki...
Asabiliği her daim olarak kullanmak bence hiç hoş değil.Her cümlenin terslenmesi...Ama her zaman sakin olan ve tüm haksızlıklara boyun eğen insanlardan da korkarım çünkü sabırlarının nereye kadar dayanacağını bilmem.
Ben de asabiyimdir fakat haksızlıklar,yalanlar ve sahtekarlıklar sırasında...
17 Mart 2009 16:31
Valla ben genelde hiçbi konuda zamanında hakkını arayamayan, lafı gediğine oturtamayan, tartışmalarda vs. söylemesi gereken sözler ancak akşam yatınca aklına gelen biri olarak, asabiyetimin keskin zekayla beslenmesini tercih ederdim. Misal 5 yıl hiç ağzını açıp laf etme sonra bu yemek biraz tuzlu mu olmuş hayatım diyen adamın kafasına tencereyi indir yanlış şeyler bunlar:)
Şakası bir yana, ama sinirimi anında karşımdakinden çıkarsam da biriktirmesem ne güzel olurdu, sonra bu parlamalar öyle korkunç ve beklenmedik oluyor ki kendim bile kendime şaşırıyorum.
Ya bu ne biçim bir sorumsuzluk ve kendini bilmezliktir ya! Madem sakinsin niye acimam, harcarim diye blog yazarsin. Yok madem acimaz, harcarsin; niye sakinim, sabirliyim diyorsun. Değiştir kardeşim o zaman blogunun adini. Sabirliyim, dayanirim harcamam ama harcarsam da acimadan harcarim falan tadinda birşey yap. Ya da bu yaziyi kaldir. Bizi mi uyutuyorsun nedir anlamadim ki... Tovbe tovbe yaa, sabah sabah...
İşte demek istediğim öğrnek, bakınız Attila ve patlaması :)
18 Mart 2009 09:34
ben bu blogtaki yorumlaşmaların hastasıyım:)))
bi öneri: attila yapsın blogunun adını "acımam harcarım" diye:)))))
19 Mart 2009 14:52
(: Başak haklı da, Atilla sakin olarakta insanların yanlışlarını su yüzüne çıkarabiliriz değil mi ?
Bu Attila insanı böyledir. Zamanında benim ve bir başka yakın arkadaşımın ofiste çok çilesini hatta fiziksel eziyetini çektiği için şimdi böyle öfke püskürüyor :)
Uyumsuz, efendim mimlendiniz.www.k-cagdas.net.tc ' ye girerek mimi görebilirsiniz.Hiçbir iletişim aracı bulamadığımdan burdan belirtmek zorunda kaldım.Mimime cevap bekliyorum (:
kendimi okudum sanki ya:) tek farkla: ben sabah arınmış olarak uyanamıyorum, ayrıca felaket de vicdan azabı çekiyorum. çelişkili miyim ne:))
yumuşak atın tekmesi pek olurmuş. sözüm meclisten içeri (atlarla bir alıp veremediğin varsa) ya da meclisin tam göbeeeene. sen seç:)
JoA, sen hep sakin, sağ duyulu ve güler yüzlü olduğun için senin tekmenin insanı en uzak kıtaya uçurabilecek kuvvette olduğuna eminim :)
sen böyle gaz verirsen jüpiter'e bile uçurur! utandım yahu:)
not: ilk yorumda "içeri" yazmışım "dışarı" yazacağıma. otur dedim kendime, sıfır:)