Tuğba'nın Dünyası: Mart 2008
Etiketler: Film, hayatın içinden, sevdiğim şeyler 2 kişi yorum yaptı
Tam tamına yedi aydır Cezayirdeyim. Eşimle birlikte. Zaman geçtikçe buraya daha çok alıştım. İlk günler hep zordur derler ya bence öyle değil. İlk günler daha kolaydı aslında. Çünkü yeni bir yere gelmenin heyecanı, merakı vardı. Yaşayacağım yeri delice merak ediyordum. Evimizi tuttuk, eşyalarımızı aldık. Buradaki hayatımız her geçen gün daha da şekillendi. Şimdi artık oturduğum yeri, gezdiğim sokakları, gidip geldiğim yolları tanıyorum. Tabi aslında hayat akmaya devam eden bir nehir gibi. Ve aynı nehir de iki defa yıkanamazsın. Herşey her saniye başkalaşır, değişir, dönüşür. Hayatın kanunu bu. Yeterince bildiğimi sandığım yerler bile bazen beni şaşırtabiliyor. Ama ben bu duyguyu tanıyorum ve tanıdıkça daha da çok seviyorum. Demek istediğim ilk zamanların heyecanı yavaş yavaş yerini farklı duygulara bırakıyor. Alışıyor insan. Yabancılığına, insanlardan farklı olan yüzüne, yalnızlığın içindeki diğer kişiyi ortaya çıkartmasına ve yerli yersiz düşüncelere dalmaya alışıyor. Kendine alışıyor. Alışmak her zaman kötü algılanmamalı bence. Bu bir nevi tanıma bilinci gibi. Alıştığımız şeyler bizi ele geçirmediği müddetçe bir yerlerde yaşamayı öğrenmeli, kendimizle başa çıkmayı başarmalı, içimizdeki çapraşık duyguları yoluna sokmayı denemeliyiz. Kendimize yenilmemeliyiz. Alıştığımız kendimize. Neyse kafanızı daha fazla karıştırmadan yazıma berraklıkla devam edeyim. Cezayir e artık alıştım. Kendimi yurduma, doğup büyüdüğüm yere iki bin km uzakta hissetmiyorum artık. Sanki Türkiyedeyim ama doğduğum yere oldukça uzakta yaşıyor gibiyim. Bazen inzivaya çekilmiş gibi, bazen kalabalıklardaki yalnızlık olmuş gibiyim. Bazen de ki bu son zamanlarda çok sık oluyor herşeyin tam da ortasında yer aldığımı hissediyorum. Bu gelgitler içerisinde hayatımda her zaman zevk aldığım şeyleri yapmaya çalışıyorum elimden geldiğince. Değişik yerler görmek, bilmediğim hayatların içine sızmak, yolculuklar yapmak, yaşamın yüzlerini fotoğraf makinama insanca bir duyguyla hapsetmeye çalışmak gibi. Bu yazı buradaki olağan bir günüm de yazılıyor. Bir önceki güne ithafen. Aşağıda eklediğim resimler cezayirin renkli yüzü. Geleneksel kıyafetler, arap ve kabil işi kaseler, tabaklar, çömlekler, vazolar ve daha neler neler. Her birinin üzerindeki çizikler, işler, emekler tarihin aynasından yansıyor ve bugüne geliyor bizim için. Yazılarımı severek okuyanlara, daha beni tanımayanlara, hatta burada yazılarımla çoğaldığımı bilmeyenlere, sevdiklerime; yazmayı, okumayı, düşünmeyi, eskiyi, geçmişi seven herkese bir armağan olsun...
Etiketler: cezayir 2 kişi yorum yaptı
Etiketler: aşk, mitoloji 5 kişi yorum yaptı
Dün gece bizim için epey eğlenceli geçti. Birkaç gün evvel burada çalışan Cezayirli sekreter Sadia’nın eline kına yaktığını görmüştüm. Bana da yapar mısın aynısından diye sordum ama yapmayı bilmediğini, onunkini de bir başkasının yaptığını söyledi. Tabi biz bu yanıttan tatmin olmadık iki deli insan olarak; karı koca. Ertesi gün ondan bize kına almasını istedik. O da bize küçük bir paket kına getirdi.
Eşim maşallah pek marifetlidir. Güzel resim yapar, çizimi iyidir, heykel yapar, minik kibrit çöplerinden gitar bile yapmış zamanında bana hediye etmişti daha nişanlı değildik. Güzel gitar çalar. Ben de çalıyorum ama onun kadar iyi sayılmam. Ben şarkı söyleme konusunda iyiyim. Aynı zamanda iyi de fotoğraf çeker. Yani bu adama sahip olduğum için epey şanslıyım. Nazar değmesin! Tüm bunları bildiğimden dedim yiğit bana güzel bir model çizer. Netten biraz araştırma yaptım. Sonra bulduğum resimleri daha basit hale getirmek için parçalar halinde yeniden çizdim. Yemekten sonra odamıza geldik. Önce kalemle çizimleri elime yaptıktan sonra kınayla üzerinden geçtik. Malzememiz yeterli olmadığı için epey uğraştık. Bu iş için normalde aletler var. Kınayı ince bir tüpün ucundan sıkmak suretiyle deriye daha kolay temas etmesini sağlıyorsun. Daha evvel Ankara’da okurken Hintli bir bayana yaptırmıştım. O bakımdan biraz tecrübeli sayılırım. Eksik malzemeden dolayı likit eye-liner’ımın fırçasını feda etmeye karar verdim. Başarılı da olduk bu sayede. Yiğit süper bir iş çıkarttı her zamanki gibi. Resimlerimiz eğlencemizin ve başarımızın kanıtıdır.
Etiketler: cezayir, naneli çay, sevdiğim şeyler 2 kişi yorum yaptı
Etiketler: hayatın içinden 0 kişi yorum yaptı
Etiketler: cezayir 5 kişi yorum yaptı
Etiketler: aşk, hayatın içinden 0 kişi yorum yaptı
Ne gezgin bir yalnızlıkmış sensizlik!
tutkular arasında boy atmış çığlık
acıların mızrağı hüznün namlusu
hangi yoldan, nasıl buldun ruhumu?soğuk yaprakları arasında yolumun
neyle yaktın ansızın hüznünün ateşini?kim eğitti seni bana getiren adımları?
hırçın ve aralıksız kuşattığında sevda
yırtıp dikenleriyle beni
aslında yüreğimde yanık bir yol açıyordu.ne olduysa işte o zaman oldu..çok uzaktan bir şey göründü bana ağırlığına gömülmüş, toprakla kaplı büyük güzlerin ve yapraklarla nemli gecenin sağırlaştırdığı bir çığlıkla uyandırdı beni..bitkisel rüyamdan!
ve o masum, dingin çocukluğum sanki yıllardır beni arıyormuşçasına bir özlemle bana geri döndü..sanki her mevsim yaz
gölgen tapteze erik kokusu gözlerinin pınarı sanki güneyde gizlenmiş , sıcacık gövden suda taşlar gibi cilalı
salkım dudaklarında çiy taneleri toprağı yaşıyorum senin yanında.
eyy sarı bir taşın yüreği gibi ağır ve denizin dalgasıyla yuvarlanan parlak günler
eyy ateşin susuzluğu, yazın alev yığını
eyy maviye dalmak tutkusu.
eyy yaprakların yarattığı cennet!kimsede yok sendeki yürek vuruşu,bütünsün , kesinsin, teksin..seninle olduğumda aşkla arşınlıyorum yeri göğü..madem ki herşey çifte biçimlidir yaşamda,madem ki sessizliğin kanadı sözdür,
seni seviyorum öyleyse..
seni seviyorum ben,sana yeniden başlamak için,sonsuza yeniden başlamak için,.. Tweet
Etiketler: aşk, hayatın içinden 2 kişi yorum yaptı