derindeniz: Derin Bey arkadaşında kalıyor.
Evet bu akşam Derin Bey arkadaşında kalacak. Biraz hüzünlendim. Dünden beri herkes nostaljik takılıyor, ben de bugün Derin'in ilk dışarda kalışını anlatmak istiyorum.
Bir pazar günü Arzu'larla balık yemek için Mehmet Usta Kireçburnu'ndayız. (Bu arada çocuk sahibi arkadaşlar için Mehmet Usta'daki 4metrekarelik oyun odası bulunmaz nimet. En son yine Arzu'larla sevgililer gününde aynı mekandaydık. Arada yemek yerken gördüğümüz zaman hariç çocuksuz gibiydik. Hem rakı- balık, hem uygun fiyat, hem de neredeyse çocuksuzmuş gibi geçirdiğiniz bir zaman dilimi) Derin henüz 3 bile değil. Yemek bitti hadi gidiyoruz dedik 2 bücüre. "Yaaaa ama daha oynuyoduk" derlerken Ali ortaya bir laf attı. "Derin hadi gel sen biz de kal, yarın bırakırız biz sizi yuvaya". Derin hemen "tamam" dedi. Biz Bahadır'la kalakaldık. Ne diyeceğimizi bilemedik. Adam o akşam aldı çantasını ve dışarda kalmaya başladı. Ertesi sabah aradık ne oldu, nasıl geçti demek için. Derin'in Bahadır'a cevabı: "Baba kahvaltı yapıyorum, şu anda konuşamam. Sonra görüşürüz, byeee" Daha tam cümle bile kuramıyordu. O gün bu adam 9 olmadan kendi evine çıkar demiştik.
Bir sonraki dışarda kalışı 2004 1 Ocak gecesi. Ayşegül öğretmeni kendisi ile vakit geçirmek istiyordu. 1 Ocak öğleden sonra arayıp müsaitseniz Derin'i alabilir miyim dedi. Götürdük, Yedikule'nin oralarda bir parktayız. Sonra Ayşegül bize siz birlikte bir şeyler yapabilirsiniz diyince biz yine ne yapacağımızı bilememiştik. Sonra Fransız sokağında dolaşıp bir şeyler içmiş meraktan kıvranmıştık. Sonuçta evet Ayşegül öğretmeni ama ailesi nasıl, kendisi kimdir bilmiyorduk. Sabahı zor etmiştik. Bizimkinin yine umrunda değil, hatta sonraları Ayşegül'e "annene sorsana ne yemek var, kalkan varsa annnemleri arayalım ben size gelirim dediğinde 4 yaş civarlarındaydı.
Haftasonu programı sonrası Can'larda kalma kararı almıştı zaten . Bu sabah tüm programı yaptı. Anneanneyi ve okulu gider gitmez aramamı tembihledi. Anneannesi merak edermiş, aramazsam Hatice abla'da izin vermiyormuş gitmesine. Bana da bir öneride bulundu: mor ayıcığım ve boncuk'u alırsan sana beni hatırlatır.
Ne diyim; çocuk özgür ruhlu...
Gönderen mermaid zaman: Salı, Nisan 14, 2009
yeni nesil cok mu özgüvenli büyüyor nedir :))
ok yaydan cikmis bir kere :)
14 Nisan 2009 19:55
Deniz Hanım =)
Derin 'i çok özledim ben. Kırmızı yanaklarını nasıl sıkasım var şu an.
Derin kuzucum seviyorum seni..
21 Nisan 2010 21:44