Muhammed Hadimi hazretleri buyurdu ki: Allahü teâlâ, herkesin kalbine bir melek vazifelendirmiştir. Bu melek, insana iyi düşünceler (ilham) eder. Şeytan da, insanın kalbine kötü düşünceler, (vesvese)ler getirir. Helal yiyen kimse, ilham ile vesveseyi birbirinden ayırır. Haram yiyenler ayıramaz. İnsanın nefsi de, kalbine kötü düşünceler getirir.
İlham ve vesvese devamlı olmaz. Nefsin arzuları ise, devamlıdır ve gittikce artar. Vesvese, dua ederek, zikir ederek azalır ve yok olur. Nefsin arzuları ise, ancak kuvvetli (mücahede) ile azalır, yok olur.
Şeytan, köpek gibidir. Köpek kovalayınca kaçar ise de, başka taraftan yine gelir. Nefis, kaplan gibidir. Saldırması, ancak öldürmekle biter. İnsan, şeytanın bir vesvesesine uymazsa, bundan vazgeçer. Başka vesveseye başlar. Nefsi emmare, daima zararlı şeyler ister.
Şeytan ise, çok hayırlı işe mani olmak için, az hayırlı olan şeyi de vesvese yapar. Büyük günaha sürüklemek için, küçük hayır yapmağı da vesvese eder. Şeytanın vesvesesi olan hayırlı iş, insana tatlı gelir ve acele ile yapmak ister.
Bunun için, hadisi şerifte, “Acele etmek, şeytandandır “ buyuruldu.
İlham olunan hayır, Allahü tealanın korkusu ile ve yavaş yavaş yapılır ve sonu düşünülür. Bir hadisde, “Melekten gelen ilham, İslamiyet'e uygun olur. Şeytandan gelen vesvese İslamiyet'ten ayrılmağa sebep olur” buyuruldu.
İnsan, ilham olunan şeyleri yapmalı. Vesveseyi yapmamak için mücadele etmeli, çalışmalıdır. Nefse uyan kimse vesveselere ta'bi olur. Nefsin arzularına uymayanın, ilhama uyması kolay olur. Bir hadisi şerifte, “Şeytan, kalbe vesvese verir. Allahın ismi zikir edilince, söylenince kaçar. Söylenmezse vesveselerine devam eder” buyuruldu.
Kalbe gelen şeyin cinsini anlamak için, İslamiyet'e uygun olup olmadığına bakılır. Böyle anlaşılamazsa, salih olan bir alime sorulur. Salih olmayan, dini dünya kazançlarına alet eden kötü din adamına sorulmaz. Kalbe gelen hatıra, nefse acı gelirse, hayır olduğu anlaşılır. Tatlı gelir, hemen yapmak isterse, şer olduğu anlaşılır.