Tuguna: augustus 2018
Temmuz - Ağustos Favorileri
zaterdag, augustus 25, 2018
Xenos çay saklama kutusu. Nihayet ahşap country tarzda olmayan bir çay kutusu buldum. Siyah, cam ve bence çok havalı. Orta sehpanın üstünde duruyor, dileyen seçip içiyor.
Defnotullah Pareoğlu hanfendilerin küçük beşiği. Bizim yatağın yanında duruyor bu. Henüz kendi odasındaki büyük beşiğe geçmedi. Özellikle ilk aylardaki çok mıkırdayan uyanan fıkırdayan bebeklere seksen kez kalkıp gitmek yorucu oluyor. Böyle biraz aynı odada yatmak daha iyi. Ben en basit, sade ve ucuzunu aldım açıkcası. Daha alengirli ve pahalı olanları gereksiz buldum 3-4 ay kullanılacak bir şey için. Memnunum.
Yine beşiğin üstüne aldığım Koeka battaniye de aşk yaşanacak kadar güzel. Büyük boyu olsa kendimize alırım, gidip pembe almam tabi. Çok kaliteli, yumuşacık, yıkayınca bozulup sertleşmiyor. Hiç ucuz değil ama verdiğiniz parayı hakediyor. Bunun birkaç çeşidi vardı ben gittim en kalınını aldım (üşür o üşür) ama yaz için çok fazla geldi. O yüzden şimdi bir de incesinden alasım var. Önümüzdeki yaza çok lazım.
Umud Ali beylerin de severek takip ettiği Warrior Cats serisinin nihayet bir kitabı daha Hollandacaya çevrildi, evde bir bayram havası. Ben bunların çıkış tarihini takip edip online alıp hediye paketi yaptırıp eve yolluyorum. Umud paketi açınca her seferinde çok seviniyor. Keşke biraz daha hızlı çevrilse.
Dünyanın geri kalanı gibi ben de bu yaz deniz kabuğu kolye aldım. Napsaydım geri mi kalsaydım? Ben etsy’den aldım.
Bir de alalı epey olmasına rağmen yeni giyebildiğim Zara terlikler. Bence çok şıklar ama rahat olduklarını söyleyemem, tabanı fazla ince.
Temmuz agustos demek ortanca demek, diğer çiçeklerin yüzüne bile bakmadım.
Biore kömürlü peeling. Biore kömürlü temizleyici ve peelingleri sağda solda çok duydum ve gördüm birkaç aydır. Ben de denemek istedim. Yazın sıcaktan olduğundan daha yağlı ve pürüzlü hale gelen cildime iyi geldi. Ben haftada 3-4 kez duşta kullanıyorum. Fiyatı da 7-8 Euro gibi bir şeydi. Ekonomik diyeceğim ama liraya çevirince dememeye karar verdim. Güzel bir ürün denk gelirse deneyin derim.
Söylemesi ayıp barbekü. Bu yaz hiç yapmadığımız kadar barbekü yaptık cehennem sıcakları sagolsun.
Çok güzel diziler izledim. Hepsini de baştan çok tavsiye ediyorum.
İlki canım Dexter Micheal C. Hall’ın yeni mini dizisi Safe. Netflixte yayınlanıyor ve sekiz bölümden oluşuyor. İngiltere, küçük bir kasaba, sırlar, kaybolan gençler vs derken tam benlik, ilgi çekici ve sürükleyici bir dizi. Belki daha önce işlenmemiş, bambaşka bir konu sunmuyor ana yine de vakit geçirtecek güzel bir dizi.
İkincisi yine aşırı canım Cristina Yang Sandra Oh’un yeni dizisi Killing Eve. Epey çatlak ve psikopat kiralık katil Villanelle ve İngiliz iç istihbaratı için çalışan Eve Polastri arasındaki zaman zaman takıntıya varan kedi fare oyununu seyretmek çok lezzetliydi. Yine sekiz bölüm süren ilk sezonun ardından ikinci sezon onayı aldı bile.
Son olarak da benim izlemekte geç kaldığım The Handmaid’s Tale. Elbette sürekli duyuyordum ama sanki sevmem gibi geliyordu, bir de ücretli yayınlandığı için bulması biraz zor bir diziydi uğraşmadım ben de. Ama geçen ay hadi dedim deneyeyim. Bir haftada iki sezonu da bitirdim, başından kalkamadım. Ütopik bir dünyada geçen hikayelere kaptırmak dizilerde de kitaplarda da sinemada da zordur benim için ama The Handmaid’s Tale çok çarpıcı konusu, insanın içini ezen sahneleri, sürekli havada dönen o gerilim, muhteşem oyunculuklar derken bambaşka bir dizi olmuş. Ben de herkes gibi merakla üçüncü sezonu bekliyorum.
Three Billboards Outside Ebbing Missouri. Ben bu filmi neden bu kadar geç izledim bilmiyorum. Uzun zamandır izlediğim en en en güzel film. Aldığı tonla ödülden de belli sanırım. Oyunculuk, fotoğraf gibi kareler, ışık, senaryo, diyaloglar hepsine bayıldım. Biraz bana Coen kardeşlerin Fargo’sunu hatırlattı ki başrol zaten aynı. Frances McDormand muhteşem bir kadın!
Benim için epey geç bir keşif oldu ama Nicci French okumaya başladım. Blauwe Maandag (Blue Monday) psikolog Frieda Klein serisinin ilk kitabı. Polisiye hikayeleri benim gibi seviyorsanız çok tavsiye ederim. Çok da akıcı pıt diye okunup bitiyor.
zaterdag, augustus 11, 2018
Umud’a hamileyken yedinci aya kadar normal kıyafetlerimi giyebilmiştim. Son ayları da eşimin eşofmanları ve birkaç kendi bedenimden bir beden büyük normal elbiseyle geçirmiştim ama Defne’ye hamileyken daha sekiz dokuzuncu haftada normal kotlarım sıkmaya bunaltmaya başladı. Hamilelik geçici bir süreç o yüzden ben kendi adıma dünya kadar yeni kıyafet alışverişi yapmak istemedim. Ama bir yandan da bir şeyler giymem gerekiyordu, ben de uygun fiyatlı ve pratik şeyler alıp işi kurtardım. Genelde de hamileyken giydiklerim ve göbeğim de beğenildi:)
Hamileliğin dokuzuncu haftası civarı şu yukarda gördüğünüz basic hamile kıyafetlerini aldım. Normal kıyafetlerin büyük bedeni yeterince güzel durmuyor, mesela üstler hep kısa geliyor, yakışmıyor. Ve fakat hamileler için yapılan kıyafetlerin göbek kısmında ekstra parça olduğundan vücudu ve göbeği daha güzel gösteriyor. Mesela ben bu tişörtleri H&M hamile reyonundan çok uyguna aldım. Boyları da kalçaya kadar indiği için derli toplu görünüyor. Bu tişörtler ikili paket halinde satılıyor. Gri, siyah, lacivert ve beyaz aldım ben. Sıcak havalarda tek başına, serin havalarda normalde de giydiğim oversize hırkalarımla giydim. Yine H&M’den iki hamile kotu bir de hamile taytı aldım. Bu kotları normal bedenimden bir beden büyük (36) sipariş ettim ki hamileliğin ilerleyen aylarında da giyebileyim. Göbeğindeki elastik kumaş hamile göbeğini o kadar destekleyip rahat ettiriyor ki anlatamam. Çok tavsiye ederim, bana iki tane yetti. Birini yıkadım birini giydim. Tabi ben üniformayla çalıştığım için az kıyafetle hamileliği geçirebildim. Siz güzel giyinmeli işlerde çalışıyorsanız illa ki fazlası gerekecektir. Fotoğrafta gördüğünüz iki elbiseyi de Zalando’dan aldım. Bunu hamileliğin ilerleyen aylarında sipariş etmiştim, havalar ısınınca giymek için o yüzden normal bedenimden iki beden büyük aldım.(38) 36 da denk gelirdi ama aşırı sıkı dursun istemedim.
Mesela burda 13 haftalık hamileyim ve bahsettiğim kot ve tişörtü giymişim.
Dolapta hali hazırda duran kıyafetlerin de eski gibi olanlarını giyip ‘bitirdim’. Mesela bu fotoğraftaki gibi esneyen kazakları giydim, hamilelikten sonra da attım çünkü göbek yüzünden deforme oluyorlar. Kot yine hamile kotu. Bu fotoğrafa 20. haftadayım.
Yine dolapta olan kıyafetlerden biri daha. Oversize sweatshirtlerimi böyle kemerle giydim. Göbeğin üstünden kemer takınca vücut biraz daha şekilli görünüyor. Kemersiz epey çadır giymiş gibi oluyordu. Burda da sanırım 24. Hafta filandı.
Zalando’dan aldığımı yazdığım o basic elbiseleri de serin havalarda az da olsa giydim. Burda 26 haftalık hamileyim. Altına kalın çorap üstüne hırkayla fena olmamıştı.
Benim malum yüksek tansiyonla geçen hamileliğim yüzünden bacak ve ayaklarım epey şişmişti, en çok birkenstocklarla rahat ettim. Sneaker da çok giydim ama bir noktada bağcıklarınıza ulaşamıyorsunuz.
Yine kendi dolabımda olup da giyebildiğim yegane pantolonlardan biri de bu. Beli lastikli olduğu için rahat ettim. Burda artık otuzlu haftalara gelmiştim.
Tayt ve tunik de hamilenin dostu. Bu tunik de halihazırda bende vardı ki normalde tunik hiç sevmem. Elbise değil bluz değil ne saçma?! Neyse ki böyle değerlenmiş oldu. Haftalardan 32.
Benim en sevdiğim hamile kıyafeti dar elbise üstüne kısa bir üst. Çadır gibi görünmemek için bluzumu göğüs altından bağlamıştım. Elbise Zalando siyah.
Bak yine aynı tarz. Daha düzgün bir fotoğraf çektirmemiş olmam da benim ayıbım. Zalando gri elbise üstü Zara kısa bluz. Sanırım 33. hafta.
Bu da benim hamileyken çekilmiş son fotoğrafım. 34. haftadayım ki zaten 35,5’ta doğurdum biliyorsunuz, fırk:( başta yazdığım basic H&M hamile kotu ve tişörtü, birkenstocklarla birlikte.
Bu kadarcık kıyafet bana yetti. Tabi dediğim gibi ben üniformayla çalışıyorum, şık giyinip kuşanacak bir iş ortamında illa ki daha fazla gerekecektir. İlk bebekte iyi kötü kendi kıyafetlerin oluyor ama ikinci epey farklıymış. Hamilelikte böyle aynı şeyleri döne döne giymek bana gösterdi ki aslında insanın dolaplar dolusu kıyafete asla ihtiyacı yok. İçinde rahat ettiğin, sağını solunu çekmek zorunda kalmadığın üç beş kıyafet yetiyor da artıyor bile.
Defne Pare İki Aylık
zondag, augustus 05, 2018
Benim minnak pre-ponçik, kocaman gürbüz bir kız oldu. Bal gibi, kaymak gibi, öpmelere sarılmalara doyamıyorum kuzumu. İki aylık ama tabi diğer iki aylık bebelere göre daha minik, prematüre bebekler sanırım ilk yıldan sonra o açığı kapatıp yaşıtlarını yakalıyormuş. Bakalım göreceğiz artık.
Defne hanımla günler birbirinin aynısı ama güzel ve sevgi dolu geçiyor. Aynısı dediysem düzen anlamında değil. Emzir, mama ver, altını temizle, öp sev ve uyut döngüsünden bahsediyorum. Umud iki aylıkken uyku düzenini oturtmuştum ama Defne için henüz başaramadım. Yine prematüre olduğunu bir kez daha farkettiğim anlardan biriydi. Zamanında doğmuş bir bebeğe göre çok daha fazla beslenmek, çok daha fazla kucakta zaman geçirmek, sarılmak ve ilgi istiyor. Özellikle bazı günler sarılma, kucaklanma ihtiyacı o kadar güçlü oluyor ki yorucu olsa da tamam diyorum çocuğun bugün buna ihtiyacı var. O gün diğer iş güç büyük oranda bir kenarda bekliyor, biz koala gibi takılıyoruz.
Beş ve sekizinci haftalar atak haftasıydı. Epey uykusuz ve huzursuzdu ama onun dışında çok şikayet edemem. Prematüre olmasının getirdiği fazla ilgi ihtiyacına rağmen bence hala çok zor bir bebek değil, zaten bu ana kuzusu dönemi o kadar çabuk bitiyor ki ben uyanık sarıldığımız gecelerin de tadını çıkarmaya çalışıyorum mümkün mertebe. Ertesi gün öğle uykusunda ben de uyuyorum oldu bitti. Yine de ufaktan düzeni otursun diye emek veriyorum. Ben çünkü çocugun belli saatte yatan, belli saatte kalkan, belli bir saatten sonra ortada dolanmayanını severim. Birkaç haftadır gündüz düzenine uğraştım ve sabah uyanma, öğlen ve ikindi tekrar uyuma, akşam uykusuna yatma saatlerini sabitleyebildim. Şimdilik düzen şöyle:
07.00-07.30 arası uyanıp beslenme.
Ardından 09.30-10.00 civarına kadar şekerleme.
10.00’da salona inip yeniden beslenme ve 12.00’ye kadar uyanık kalma. Moduna göre box’ta etrafa bakınma veya kucakta ilgi şeklinde geçiyor bu saatler. 12.00’de yukarıya çıkıp perdeleri kapatma, yeniden beslenme ve öğle uykusu.
Öğle uykusuna dalması yine moduna göre bazen uzun sürüyor bazen çabuk dalabiliyor. Henüz kendi kendine her seferinde uyuyamıyor, bazen başarıyor bazen ben hafif sallayarak pışpışlayarak yardım ediyorum. Ama çoğunlukla biraz mızıldayarak yarım saat içinde kendi dalıyor. Ben o sürede ya yanında oturup bir şeylerle uğraşıp beş dakikaya bir saçını okşa, öp, pışpışla şeklinde sakinleştiriyorum. Ya da başka odada takılıp ağlarsa yanına gidip benzer şeyler yapıyorum. Biraz daha büyüyünce ve kendi odasına geçince uyku eğitimine geçeceğim, o zaman daha kısa sürede ve yardımsız uyuyabilecegini düşünüyorum. Ama bu kadar küçük olmasına rağmen bu kadar da olsa bir düzen oturttugumuz için memnunun. Yine de dediğim gibi daha belirgin ve tekrarlardan oluşan bir ritim oluşturmak hedefim.
Öğle uykusu artık şansımıza göre iki saat de sürebiliyor dört saat de. Gece uykusuna 18.30-19.00 arası yatırıyorum. Gece ilerleyen saatlerde ise ne olacağı belli olmuyor, bazen sadece süt içmek için uyanıp geri uyuyor, bazen de parti yapıyoruz.
Umud’a hamileyken henüz doğurmadan anne gibi hissedip sevgi duymuştum, Defne’de ise belki tuhaf gelecek ama çok farkında değildim karnımda bir bebek büyüdüğünün. Kendi hamilelik sıkıntılarım, iş, ev vs odaklanmış durumdaydım. Bebekle ilgili düşüncem ise acaba Umud’u sevdiğim kadar sevebilecek miyim, ikinci çocuk nasıl bir his acaba diye düşünmekti. Evet seviliyormuş, ikiye bölünmüş bir annelik sevgisi gibi de değil, yeni baştan ikiyle çarparak.
Kız bebek sahibi olmak da benim için yeni ve bilmediğim bir şeydi. Bu da çok güzelmiş, etekler elbiseler almak, saçı uzayınca şunu yaparım bunu yaparım diye düşünmek, kız kıza yapılacak şeylerin hayalini kurmak çok hoşuma gidiyor. Sadece bazen Umud’la kafamıza göre çıkmayı, sinemaya müzeye gitmeyi vs özlüyorum ama tabi yine yaparız hanımefendi biraz büyüyünce. Özetle her şey çok şükür güzel ve yolunda. Çocuklarımı çok seviyorum.
Temmuz Ayı ve Instagram
vrijdag, augustus 03, 2018
Temmuz başında annem Türkiye’ye döndüğü için yeni aya üzülerek başladım. Onun harici tatile gidemiyorum diye üzüldüm durdum (lüks problemler, insanoğlu dayaklık). Defne hanımın düzenini oturtmaya çalışmak, iki çocuklu yaşama alışmak, boğucu sıcaklar vs şeklinde de ay devam etti.
Başucumdaki tatlı sabah manzarası. Hastasıyım o burnun, dudakların, yanakların.
İnanmazsanız temizlik yaptım. Küçük bir bebek ve sürekli ilgi isteyen bir çocukla her şeye yetişmek çok kolay değil ama arada başardığım oldu:)
Manikür bile yapabildim hatta! Şimdi de vakti geldi ama üşeniyorum bu bahsi kapatalım. Oje Essie’den Go Go geisha, çok çok seviyorum.
Yaza yakışanlar ve bir takım hafif şeyler.
İlla o üst açılacak, Yangın Ayşe.
Bahçeden çalınan ortancalar. Sulamayı unutmasam iyiydi bahçedekileri.
Kuzguna yavrusu Anka geliyor tabi. Bal kızım.
Tek kişilik dev kadro. İki emzirme arası veya son emzirmeden sonra bir kadehcik, üstüne yeniden emzirmek için iki saat beklemekte fayda var. Mama da verdiğim için sorun olmuyor.
Çok misafir ağırladık bu ay, Defne’yi görmeye herkesler geldi. Bu fotoğrafta eşimin ailesiyle kalabalık bir barbekü partisi yapmıştık, güzeldi.
Benim yaz mevsimi kutsalları. Buz gibi kahve, bronz vücut yağı, Light blue parfüm, clubmaster gözlük.
Defne’yi görmeye Sıla ve Begüm de geldi. İkisinin de güzelliğine bakar mısınız? Bir sonraki görüşmemizde biraz süsleneceğim olmuyor böyle :p
Bu yaz Hollanda hiç olmadığı kadar sıcak, hatta kuraklık başlamış o denli sıcak. Haftalardır yağmur yagmadı, sıcaklık 39 derecelere ulaştı. Buradayken kısa veya hiç gelmeyen yazlardan hep şikayet etsem de ekolojik denge açısından epey korkutucu aslında bu değişim.
İnsanlık için küçük benim için çok bal kaymak bir adım.
Tartor ve Defnor. Tarçın gelip gidip elini ayağını yalıyor Defne’nin, Biber de kıskançlıktan gelip gidip yatağına ya da beşiğine yatıyor :)