Biz Size Döneriz filminin Beyazperde eleştirisi - Beyazperde.com
Ana SayfaVizyondaki FilmlerTüm filmlerTüm filmler - KomediBiz Size DönerizBiz Size Döneriz eleştirileri
Biz Size Döneriz: Beyazperde eleştirisi
Ülkenin en “gerçek” sorunu sinema perdesinde!
Hem 1987 doğumlu olmasıyla hem de filmografisiyle genç sıfatını halen taşıyan yeni dönem sinemacılarımızdan olan Doğa Can Anafarta senaristliğini ve yönetmenliğini üstlendiği 4. uzun metrajlı filmi Biz Size Döneriz ile ilk kez komedi ağırlıklı sularda yüzüyor; çok da iyi bir tercih yapıyor zannımızca!
Filme adını veren “Biz Size Döneriz” tabiri, bu filmi izleyecek ya da en azından afişini görecek, adını duyacak 1980 ve sonrası doğumlu kuşak için oldukça sıradan bir cümlecik! Zira geçtiğimiz haftalarda açıklanan resmi rakamlarına göre “işsizlik oranları 7 yılın tarihi seviyesine çıkarak yüzde 12.1 olarak” kayıtlara geçti. Kayıt dışı ve hesaplamalara girmeyen gizli işsizlerle bu oranın %20’lere vardığı da artık gizlenemeyecek bir gerçek. İşte Anafarta’nın filmi en başından itibaren, bu rakamsal oranın trajikomik biçimde İstiklal Caddesi’nde görselleştirilmiş haliyle başlıyor; ve senaryo tüm film boyunca 6 genç işsiz arkadaşın günlük hayatlarının peşine düşerek asla dönülmeyen “biz size döneriz” avuntusunun izdüşümlerini izliyor.
Hande Soral, Çağlar Ertuğrul, Bestemsu Özdemir, Fırat Albayram, Tarık Ündüz, Tuğçe Kurşunoğlu isimlerinden oluşan enerjisi yüksek genç bir kadronun canlandırdığı, biri hariç üniversiteden yeni mezun olmuş bu 6 arkadaşın İstanbul’da iş bulma, hayatta kalma, ama en çok da kendini ispatlama süreci üzerine kurulan senaryo aşama aşama ümitler, girişimler, çabalamalar, hayal kırıklıkları, yer yer vazgeçmeler, fedakarlıklar ve her şeye rağmen hayata yeniden asılmanın peşi sıra sürükleniyor; seyirciyi de bir dış bakış olarak gençlerin yaşam mücadelesine konumlandırıyor. Bir anlamda “Seni yeneceğim ulan İstanbul!” haykırışının günümüzden pastel tonları bürünmüş hali de diyebiliriz film için.
Zira içinden geçtiğimiz ve az çok bildiğimiz bir hikâyeyi Anafarta’nın rejisi ve sinematografik seçimleri gayet renkli bir biçimde seyredilir kılıyor. Sahne geçişlerinde kullanılan kurgu tekniği filme dinamiklik kazandırırken özellikle sanat yönetimi filmi inandırıcı tonlarıyla keyifli bir seyirliğe dönüştürüyor. Filmin müzikal tercihlerinin de aynı dinamizme uyumlu olduğunu dile getirebiliriz. Nihayetinde karşımızda, yerli sinemada bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar az prodüksiyon firmasının gösterdiği bir özen var. Oyunculuklarda herkes üzerine düşeni yerine getirirken, bizin açımızdan en başarılı roller Cahit’i canlandıran Fırat Albayram ve Defne karakterindeki Bestemsu Özdemir’den geliyor.Çağlar Ertuğrul’un Akın’ın aşk acısı sahneleri ise başlı başına eğlenceli detaylardan…
Filmin puan kaybettiği noktalardan biri ise finale doğru kendisini ve karakterlerinin kaderini fazla ciddiye almasından kaynaklanıyor. Yaptığı pek çok nokta atışı göndermeyle keyif veren senaryo, iş dram dozuna gelince tercihini melodramdan yana kullanarak, seyirciye biraz ters köşe yaptırmayı hedefliyor sanki. Bu reji tercihine elbette saygılıyız ama filmin dönemle ilişkisi son Yeşilçam göndermesi ile noktalansaydı gerçekten tadından yenmez bir zirve olabilirdi. Bir de film boyunca duyulan anlatıcı dış sesi özellikle filmin ilk yarısından sonra daha azaltılarak kullanılabilirmiş; dış sesle hikaye akışının bölünmesi kendisini fime kaptırmış seyirciyi takip açısından yer yer yoruyor.
Lafı fazla uzatmadan 2016-2017 yerli komedi filmi sezonundan çiğ işlerden içimize baygınlık gelmişken, sektöre ve sinemada komedi arayan gençlere taze bir nefes aşıladığı için Biz Size Döneriz’i seyretmenizi salık veriyoruz. İş aramaya 102 dakikalık bir mola da diyebilirsiniz!