Güncelleme : 2019-04-02 02:46:43
İnsan, ıstırabından daha fazlası olma yolunda ilerledikçe kendi gerçeğinin sırlarına erişebilir. İnsanın yaşamdaki en büyük öğretmeni ıstırabıdır. Yeter ki sabretmesini bilsin ve anlayışlı olsun.
Günümüz insanlığının en büyük ıstırabı modern dünyadır. Modern dünyanın sıkıntılarından gönlü daralan insan, adeta nefes alamaz hale gelmiştir. Yüreğinden sızan kan, gözlerini nefretle bürümüş ve aynada dahi kendisine bakamaz hale gelmiştir.
Günümüzün ruhu yaralı insanlarının bir yaşam hikayesi yoktur. İçinde beslediği kaybetme korkusu yüzünden sürekli bir yarışın içerisinde olan modern dünya insanı, kendisini değersiz hissetmektedir. Ona, kendisini değerli hissettirecek tek şey daima kazanmaktır. Kendisine özgü bir hayatı yaşamak yerine kazananlar kulübünde yer almayı tercih ediyor. Modern dünyanın elektronik cihazlarına bağımlı hale gelen insan, benliğini yitirmiştir demek yanlış olmaz.
Bu noktada sorgulanması gereken en önemli husus modern insanın, benliğini nasıl yitirdiğidir?
Modern dünyanın elektronik cihazları insanı dünyaya öyle bir bağladı ki hiç ölmeyecekmiş ve hesap vermeyecekmiş gibi yaşayan modern dünya insanı, sorgusuz ve sualsiz yaşadığı yaşam neticesinde doğru yoldan saptı. Televizyon ekranlarının kiri, modern dünya insanının ruhuna bulaşınca insan, yaşama karşı geniş bir vizyon geliştiremez oldu. Kendi iç dünyasını ihmal eden insan, çevresinden gelen övgüler, alkışlar ve yalancı tebessümler ile var olmaya çalıştı. İç mihraklı değil de dış mihraklı yaşamaya çalışan modern dünya insanını maalesef yaşama bağlayan sağlam kökler yoktur.
Sahiciliğini yitrimiş olan hız ve haz çağının modern insanı için kazazade demek tam yerinde olur. Yaşama derinlemesine bakamayan kazazade, iç burkan halinin üstünü cilalayarak sadece etrafındakileri değil, kendisinide kandırmaya çaılışıyor. Belki de kendi gerçek potansiyelinin farkına hiçbir zaman varamayacak olan kazazadenin yaşama katacağı çok şey varken ne acıdır ki bir hiç olup gidecektir.