Din ve sanat ilişkisi - Milli Gazete
Makale Yazısı-01 Haz 2020 - 04:30
Medeniyetin en temel unsurları, “inanç, hukuk, ahlak, sanat ve edebiyat”tır. Bu unsurlar, aynı zamanda beşeri tekâmülün ve insanların refaha ermesinin olmazsa olmazıdır. Bir toplumda “inanç, hukuk, ahlak, sanat ve edebiyat” etkinliğini yitirir ve çökerse, o toplum maddi olarak ne kadar güçlü de olsa yıkılmaya, yok olmaya mahkûmdur. İşte medeniyetin inşasında edebiyatın önemi neyse, İslâm medeniyetinin inşasında da İslâmî Edebiyat’ın rolü öyledir.
İslâmî Edebiyat’ın üstadı rahmetli Ali Nar Hocamız bu anlayışı şöyle ifade eder: “İslâmî Edebiyat, İslâm duygu ve düşüncesiyle yapılan bir söz sanatıdır. İslâm’dan ve onun kutsallarından direkt söz etmeseniz de onun ruhuna uygun olarak Müslüman ediplerin yaptığı edebî faaliyetlerin tümü İslâmî Edebiyat kavramının içine girer. İslâm’a aykırı olmayan ve İslâm’ın kutsallarını rencide etmeyen eserleri bu kategoride değerlendirebiliriz. Özellikle altını çizmek gereken bir nokta genel ahlaka aykırı olamamaktır. Bizim geleneğimizde var olan münacat, naat, büyükleri medih ve kötülere yergi, ahlâkî telkin taşıyan türler tepe noktasını tutar. Aslında bize göre ideal olan da budur.”
Rahmetli Ali Nar Hocamız “Din ve Sanat İlişkisi” hakkında da şunları söylemektedir: “Bizim anlayışımızda din, beşer hayatına düzen ve yorum getiren, topyekûn maddî, ruhî ihtiyaçlarına cevap veren genişlikte bir akidedir. İnsanlığın önünde, yolunu aydınlatarak onu mutluluğu ve hayatî istikrarını en üst seviyesine ulaştıran bir meşaledir. Özel ve genel anlamda insan ilişkilerini sağlamlaştıran vasıtadır.
Sanata gelince, doğruluk ve asaletle kendini belli eden bir terim. İster hikâye, ister kaside, ister tiyatro, ister sinema (dizi vs.), isterse bir müzik parçası şeklinde olsun, çok kere belli sanat biçimindeki insan tecrübelerini tanıtan bir tabirdir. Sanat doğruluktan mahrum kaldı mı, en büyük dayanağını kaybetmiş demektir. Bütün dayanaklarının yıkılmasıyla kalmaz, alması gereken bütün kıymet ölçülerini de yitirmiş ve artık insan ruhunu ve hayatını aşağılayan bir ifade, yaşayışın temel ölçülerini bozan bir terim olup çıkar” demektedir.
Sinema ve Film Tahlilleri
Ali Nar Hocamız, edebiyatın ve sanatın “ahlâkî telkin” metoduyla yapıldığı zaman İslâm’a hizmette önemli rol oynayabileceğinin farkındaydı. Bu sebeple edebiyatın her alanında (Hikâye, roman, şiir, deneme, tiyatro, piyes ve sinema) eser yazmıştır. Çıkarttığı İslâmî Edebiyat dergisinde bu hassasiyeti görülmektedir. En son Ali Nar Hocamız hayattayken İslâmî Edebiyat dergisi “Sinema ve Film Tahlilleri” sayısını (Aralık 2014-Ocak, Şubat, Mart 2015/Sayı: 64) çıkartmıştık. Bu sayımızda Ali Nar Hocamız “Kurtlar Vadisi, Karadayı, Tatar Ramazan ve Elveda Rumeli” gibi dizileri tahlil etmiş; FETÖ’nün kanalı Samanyolu TV yapımı “Tek Türkiye” ve “Şefkat Tepe” dizilerini de hem sanat yönünden hem de askerleri aciz göstermeleri yönüyle eleştirmişti.
İslâmî Edebiyat dergimizin mezkûr sayısında biz de “Muhteşem Yüzyıl’ın Neyi Muhteşem?” sorusunu sormuş ve bu dizinin halkımızın Osmanlı algısını yıkmayı hedeflediğini, dizide Kanuni Sultan Süleyman’ın at sırtında İ’lây-ı Kelimetullah için Avrupa içlerine sefere çıkan bir padişah değil, sarayda kadınlarla âlem yapan bir padişah gibi sunulmasına tepki göstermiş; dizinin tarih danışmanlığını yapan ve o günlerde FETÖ firarisi Akın İpek'in sahibi olduğu Bugün gazetesinde yazan Erhan Afyoncu’yu da eleştirmiştik.
Koronavirüs sebebiyle evlerimize kapanmışken Mehmet Bozdağ yapımı “Yunus Emre/Aşkın Yolculuğu” dizisini baştan sona izleme imkânı bulduk. Yapımcı Mehmet Bozdağ, yönetmen Emre Konuk, dizinin danışmanları Mustafa Tatcı, Hilmi Arıç, senarist İsa Yıldız güzel bir dizi ortaya çıkartmış. Oyuncular, müzik, diyaloglar vs. hepsi özenle seçilmiş. Tapduk Emre’yi canlandıran Payidar Tüfekçioğlu mükemmel bir performans göstermiş. Yunus Emre’yi canlandıran Yusuf Gökhan Atalay da öyle. Molla Kasım, Ahi Mesut, Aynalı, Hanım Ana, Bacım Sultan, Ali Taygu, Minberci Hasan gibi onlarca karakter. Tümü değerli ve emek mahsulü. Bundan dolayıdır ki dizi birçok kişiyi etkiledi.