En mutlu aile zamanı / Aşk - Evlilik / Milliyet Blog
Hep çocuk kalsaydık kirlenmezdik bu kadar.
En mutlu aile zamanı,
Evden kimsenin ayrılmadan
Paranın ortak olduğu,
Alışverişlerin ortak yapıldığı,
Birlikte yaşanılan zamanlardır…
Ve mutsuzlukları getirir.
Ve bölünen sevgilerin,
O güne kadar alışılmış davranışların
Kimisi hiçe sayılır.
“Bizi biz yapan duygularımızdır”, derdi annem…
Geride kalacak sadece güzel şeyler değildir.
Yaşadığın tüm mutsuz günlerini de güzel yapar insan.
Eskiden daha iyiydi diyerek…
Ve mutluluk hepimizin özlem çektiği bir çeşit huzurdur…
Birlikte yaşadıklarını da
Bak aynı sofradayız
Bundan daha iyisi olur mu?
Bunun kıymetini bil…
Her şeyim var,
Bir tercih yapmam istense,
Bütün bunları hiç düşünmeden
O gecenin sofrasına tercih ederim
Hem de hiç düşünmeden…
Aileye katılan yeni yüzlerle bundan sonra özlemini çektiğim o birlikteliği hiç bir zaman göremeyeceğim, bunu biliyorum...
Sadece “bizim olan, sadece biz” olan o ailemiz olmayacak artık.
Kimi anların kıymeti içinde yaşanırken anlaşılmıyor.
En çok yitirildiğinde anlaşılıyor değer.
Mutluluk tek başına yaratılan bir şey değil.
Ve önce insanın yüreğinde yeşermesi gerekiyor.
Yeşeren mutluluk ağacının
Çiçek açması ve
Kokusunun etrafa dağılması gerekiyor.
Bazen ansızın duygulanırım. İçim dışım bir hoş olur. Sığamam evlere, kalbimin hızı göğsümü ağrıtır. Kendime gelmem zaman alır. Ya tek başına uzun yollarda yürümem, ya da yalnız bir parkın en dip köşesindeki bankta saatlerce oturmam gerekir…
Saatlerce ve tek başına…
Ve bir gerçekte şu;
Geriye mal bırakmaya gelmez bu dünyada.
Bedava gelen malın kıymeti olmaz
Daha çok açlık yaratır
Bu da huzuru yok eder,
Ve miras olduğunda
İnsanları birbirinden soğutur,
Bu da insanı yalnızlığa sürükler…
Ve yalnız kalmış insan,
Toplumdan kopmuş insandır.
En büyük hazinemiz,
Mutlu aileyi yaratabilmektir.
AşkYazarı Mustafa Çifci/ www.mustafacifci.com