Doğarsın, büyürsün. E doğal olarak gelişirsin. Bu ölçede aynısın. Yoksa bir hastalığın.
Utanmayı beceremiyorum denmez. Kızmayı da. Bu duygular içinden gelir. O ana göre gelişir. Ve sonra kaybolur. Kimse demez ki şu becereksize bak bi beceremedi utanmayı.
Şimdi burda bir hata yok mu?
Biz sevgiyi fazla mı önemsiyoruz da, bi ömür sürsün istiyoruz.
Her iki şekilde de yanlış olan sevginin bir yetenekten sanılması. Yetenek öyle herkese bağışedilen bir şey değildir. Ki bu sebepledir ki sevgi yetenek değildir.
Çünkü, zira, ammavelakin herkes sevmeyi bilir. Kendince. Kalıpsız.
Sahibi için düşmana kafa tutan köpeğin sadakatı sevgiden gelir. Köpeği için buz tutmuş -ama buzu çatlayan- nehirde yürüyen insanın bu fedakarlığı sevgidendir. Yeteneği var ise de o buzda düşmeden yürüme yeteneğidir sadece.
Sevmeye yeteneksizim deme. Sadece zor beğeniyorum diye düşün. Beğeni bu duygunun en başıdır çünkü, bana göre.
Yazar 21 Şubat 2012 10:24
Sevmek yetenek gerektirse heralde ben kimseyi sevemezdim. (:
Uyuşuk Hayalperest 21 Şubat 2012 12:26
O belli olmaz. belki gizli bi yetenek olcaktı. içindeki cevheri çıkaran biri çıkacaktı illa ki.