MERHAMETTEN MARAZ DOĞMAK ZORUNDA MI | Mercek haber
İzmir’de Ak Partiye Destek için Ak Başkanlar Platformu Kuruldu… Türk motiflerine adanan bir ömür USTALAR ATAŞEHİR’DE “PERDE” DEDİ Kurtulmuş: “Avrupa hariçten gazel okuyor” Bağcılarlı atletler Dubai’den madalyalarla döndü PROF.DR. NURULLAH GENÇ’TEN ŞİİR VE ZAMAN Hatice ERTÜRK 09 Mayıs 2016 KÖŞE YAZARLARI, MANŞET MERHAMETTEN MARAZ DOĞMAK ZORUNDA MI
Nasıl bir zamanda yaşıyoruz, nereye doğru gidiyoruz. Nelerin peşinde koşarken, neleri gözden kaçırıyoruz. Neye ulaşmayı hedeflerken neleri ıskalıyoruz.
Malesef insani değerlerin, insana has güzel ve anlamlı özelliklerin kıymetini bilemiyoruz. Belki cüzdanımızı şişirelim, egomuzu besleyelim derken aslında çok değerli, gerekli, kıymetli şeyleri elimizden kaçırıyoruz.
Dün bir gönül dostum sohbet esnasında durumu kötü olan birine merhamet edip yardımcı olduğundan, iş verdiğinden fakat bu insanın bunu en terbiyesiz ve en edepsiz şekilde suistimal ettiğinden kendisini mahcup ettiğinden, mağdur bıraktığından bahsetti. O kadar üzüldüm ki. ‘Bizler, dedi bu şekilde gördük bu şekilde yetiştik her insanı insan gibi görmek, elinden tutmak, hatta ağzındaki lokmayı çıkarıp vermek bize öğretilen buydu.’ Akabinde daha da üzüldüm içim burkuldu. İyi niyetle ve temiz düşüncelerle bir insana yardımcı olmuş karşılığında bırakın yararı, faydayı bir de zarar görmüştü.
Bu ve bunun gibi olaylarla ne kadar çok karşılaşıyoruz öyle değil mi? Kime sorsanız merhametten maraz doğar, iyilik yap kötülük bul, İyilik yaptığından sakın kendini… gibi iyiliği, merhameti reddeden sözler duyarsınız. Bu tür sözler şüphesiz bu tarz tecrübelerin ürünüdürler.
Bana kalırsa doğru düzgün ve dürüst hiçbir insan kendisine iyilik yapanı sırtından vurmaz, kendisine güvenen insanı suistimal etmez, merhametle yaklaşana kalleşlik hainlik etmez. Hatta öyle güzel ve olgun insanlar vardır ki bırakın iyiliğe kötülükle cevap vermeyi kötülüğe dahi kötülükle cevap vermez, veremez. Kendisine uzanan, uzatılan eli ısırmak ciddi anlamda düşünülmesi gereken bir mevzudur. Bunlar önemli kişilik ve şahsiyet bozuklukları, vicdan ve insaniyet zayıflıklarıdır.
İyilik yapmak bir fazilettir, saygı duyulası bir harekettir. Eğer karşı taraf bunu anlamıyor ve kötüye kullanıyorsa bu onun edepsizliği, anlayışsızlığı, kavrayışsızlığıdır. Gerçekten yazıktır ve ayıptır. Güzel duyguların, merhametin, doğru yaklaşımların illa suistimal mi edilmesi gerekir. Merhametten illa ki maraz mı doğması gerekir. Kimsenin iyi olmaması, herkesin birbirinin gözünü oyması mı gerekir… Ben bir insan olarak bu tür olaylardan utanıyor ve rahatsız oluyorum. Bir davranışta bulunurken bir söz söylerken iyi düşünülmeli diye düşünüyorum. Konu uzun söylenecek söz çok lakin çok anlamlı bir kıssa ile sonucu taçlandırmak yerinde olacaktır diye düşünüyorum.
Adamın biri çölde yolculuk yaparken muhtaç birini görmüş ve ona yardım etmiş. Yemeğini, giysilerini vermiş. Adam ertesi sabah kendisine yardım eden kişinin parasını, atını alıp kaçmış. Yardım eden ise arkasından zihinlere yer edecek, insanı düşünmeye sevk edecek şu sözleri söylemiş.
‘Sana yemeğimi verdim helal olsun, suyumu verdim helal olsun, paramı atımı aldın helal olsun. Fakat sana bir şeyi helal etmiyorum. İNSANLARA GÜVENME DUYGUMU BENDEN ALDIN HARAM OLSUN.’
306 Kez Görüntülendi. SENDE YORUM YAZ 6+5 = ?