Durmuş Hocaoğlu Resmi Web Sitesi - 'İnorganik' Aydın Kilisesi
'İnorganik' Aydın Kilisesi
Yeni Ufuk Gazetesi / 26.06.1997
Batı'dan alınan "entellektüel" kavramının karşılığı olarak dilimizde biri eski, diğeri yeni iki kelime bulunmaktadır: Münevver ve Aydın.
"Münevver" oldukça mütevazı: Nurlanmış, aydınlanmış demek. Yani ışığının kaynağı kendisi değil. Bu bakımdan, "zeka" anlamındaki "intellect" kelimesinden türetilmiş "intellectual"den ziyade, "aydınlanmış" anlamındaki "enlightened" karşılığı olmaya daha fazla müstahak. "Aydın" ise daha bir kibirli, hatta kakavan bir sıfat; zira, ışığını başkasından, başka bir yerden veya merciden almıyor; kendisi bizzat ve bizatihi nurun kaynağı.
Türk İntelijansiyası'nın önemlice bir kısmının söz konusu bu olumsuz nitelendirmeye dahil edilmesi hiç de uygunsuz görünmemektedir. Bu sınıf-ı münevveran, Erol Göka'nın "milletin organik aydını" olarak tavsif ettiği sınıftan olmayan ve Sayın Göka'nın bu ibaresini bir çıkış noktası alarak "inorganik aydın" sıfatını vermek istediğim aydın sınıfıdır.
İşte, bu "inorganik aydın sınıfı", kendisini bizzat nurun kaynağı olarak telakki ettiği için kendi-kendisini kutsamakta, kendi-kendisini bir çeşit "seküler peygamberlik" konumuna yükseltmektedir. Böylece, ortaya, kutsal ve dokunulmaz, dokunulamaz bir sınıf çıkmaktadır.
Bir çeşit "aydın şizofrenisi" olan işbu kendi kutsallığına iman etme keyfiyeti, İnorganik Aydın Sınıfı'nın, Halk'ın bütün gelenekleri, birikimleri ve inanç sistemleri ile kavgalı oluşlarının asıl sebebini teşkil etmektedir. Keza, Halk'ın kendi kaderini kendisinin tayin etme hakkına sahip bulunduğunu iddia etmesi de yine aynı şizofrenik kafa tarafından bir "sapma", bir "delalet", bir "hıyanet" ve hatta bir "küfür" olarak okunmaktadır. Türk Milleti'ni kendi doğal tebaası, "reaya", bir nevi "serf", yahut güdülecek bir "sürü" olarak gören İnorganik Aydın Kilisesi, sözünün üstünde söz, iradesinin üstünde irade tanımamakta, aksi bir keyfiyetin zuhur etmesi halinde ise en şedid bir surette afaroz ve enkizisyona başvurmakta bir beis görmemektedir.
Milli Özgürlük yolu, eninde-sonunda, Türk Milleti'nin önünde gelişmesinin engeli, kara bahtı, kem talihi olan Kutsal İnorganik Aydın Kilisesi ile ciddi bir hesaplaşmadan geçmek durumundadır. Her "kutsal ve dokunulamaz kilise" gibi o da kamudan elini çekmeli ve kendi küflü duvarlarının arkasına çekilmelidir.
Yazıyı PDF dosyası olarak indirmek için tıklayınız. [ Boyutu: 149,50 KB ]