Aşağıdaki yazdıklarıma göz gezdirmenden önce, şunu bilmeni isterim ki, bütün bu anlatmak istediklerim içimden geldiği gibidir. Hislerimi yazdım.
O gözle incelemeni ve beni sert bir şekilde yargılamamanı istiyorum.
Aşağıdaki kısa kısa notlar, benim seninle son dönemlerde yaşadığımız gerginlikleri, ama aslında nereden nereye beraberce geldiğimizi gösteriyor
Bu yüzden senin için özetlemeye çalıştığım aşağıdaki maddeleri, sende az da olsa hatırım varsa okumanı isterim.
1) Elbette firmanın, onlarca kişiye ekmek kazandıran bu genç işletmenin kurucusu, baş emektarı, maddi manevi en büyük fedakarlıklarda bulunanı sensin. Seninle beraber, bu firmayı büyütmeye yola çıkışımın en büyük sebeplerinden biridir, sendeki azim ve kararlılığı görmem. Senin büyüklüğünü, emeklerini, tanıyor, görüyor ve saygı duyuyorum. Lütfen abi, beni, senin bu liderliğine muhalefet gibi görmeyi bırak. Seninle aynı yoldayız.
2) Şimdi de kendini benim yerime koymanı istiyorum. Bundan 10 sene önce, bu azimli ve kararlı işadamının peşine takılan genç bir mühendis vardı. Bu firmayı ikinci evi bildi. Fehmi Bey’i de abisi. İkimiz de bildiğimiz, gücümüzün yettiği yönlerden taşımadık mı bu firmayı bugünlere. Ben olduğumu düşünsene bir an için. Hangi insan evladı, en verimli yıllarını geçirdiği, geçimini sağladığı işletmeye bilerek zarar vermek ister! Hiç birimiz dört dörtlük değiliz. Hepimiz hatalar yapabiliyoruz. Ama şunu kabul et ki sen de güvenmedin mi, ve hala güvenmiyor musun o zamanların genç mühendisi, şimdikilerin yorgun ama hala senin yanında olmayı tercih eden bu kardeşine? Lütfen senden rica ediyorum, belki gönlün beni, gerçekleşeni, olanı bildiği halde, sözlerinle uluorta, herkesin içinde kırma beni.
3) Uluorta kırmak dedim de, abi o huyun gerçekten çok rencide ediyor. Herkesin içinde yaptığımız tartışmalar insanların farklı algılamasına neden oluyor. Sonrasında, çalışanlar ne seni önemser (sadece korku salarsın), ne de bana, (senin yönetici olarak seçtiğin insana) değer verir. İnsanlarla yüz göz olmamak adına, lütfen benimle sert geçmesini istediğin tartışmalarını, çalışanların olmadığı yerde yap. Çünkü, bu heyecanın, belki asabiyetin, kabul etmesen de, hem sana, hem bana zarar veriyor.
4) Beni yanlış anlamandan üzüldüğüm bir diğer husus da, araba konusu. Yirmili yaşlarında bir delikanlıya araba bahşetmiyorsun. Alınacak araç benim değil, Bu firmanın Genel Müdür Yardımcılığı mertebesinin olacak. Bu kişi ben değil başka biri bile olsa, aracın değişmesi elzem bir ihtiyaç. Biliyorsun araç 200.000km’e geliyor. Bu araca, kendi aracımdan daha fazla ihtimam gösterdiğimi bilmeni isterim. Zaten bu kilometreyi görebilmesi de bunun göstergesi. Her ne kadar, araç doğal olarak bazı arızalar gösterdiğinde, “dağda geziyorsun tabi”, “kim bilir nerelere sokuyorsun aracı” gibi kırıcı sözler söylesen de, o araca kendi malım gibi baktığımı sen de biliyorsun. Fehmi Abi, araç firmanın aracı, karar senin kararın. Firmanın prestijini bir yana koydum, bu araç sürekli hareket halinde, ve can taşıyor. Bunları dememe gerek yok, sen de farkındasın, sadece ben değil, o araca yolcu olan herkesin canı emanet. Konu ben değilim. Yeni aracı bana almayacaksın. Şunu unutma, bu arabanın, seyahat güvenliği başta olmak üzere, firma prestiji için değiştirilmesi gerekli. Senden ricam bu kararı verirken, bana inat olsun diye ve kızgınlıklarına yenilip düşünme.
Vaktini daha fazla almayacağım. Sabırla bu sayfayı okuman bile benim için çok önemli. Sabrın ve hassasiyetin için teşekkür ederim.
Tıpkı Brüksel´de firmamız için ödül alırken o heyecanı beraber yaşadığımız gibi, seninle bu işletmeyi daha güzel yerlere getirecek heyecanları da yine beraber yaşamak istiyorum. Hep yaptığın gibi, dürüstlüğüme ve işime duyduğum aşka güvenmeni istiyorum. Çünkü ben senin vicdanına güveniyorum.