DOSTLAR! BİR TARİH DAHA BİZLERİ ÖKSÜZ BIRAKTI
Değerli dostlar, Yanyalılar!
Ağır bir ameliyattan sonra bir süre kendimle uğraşmaktan vakit bulup etrafımda olup bitenden haberdar olabilseydim, bugün utancımdan ve ayrılık acısından ciğerim yanmıyor olacaktı. Heyhat! Geç duydum. Çok sevdiğim, çok sevdiğimiz, Yanya denilince ilk akla gelen isim, büyüğümüz, tarihimizin son yüz yılının canlı şahidi LÜTFÜ KARADAĞ 102 yaşında bizleri bırakıp gitti.
Bir gün telefonum çaldı. İlk kez duyduğum ses "Bülent Kocamemi sen misin?" dedi. "Evet efendim" dedim, şaşkınlıkla. "Sen bir kitap yazmışsın Yanya hakkında, oğlum televizyonda görmüş bana haber verdi, seninle tanışmak istiyorum, bana gelir misin?" dedi. "Tabii ki efendim, bir ara rahatsız ederim" dedim. "Bir ara, mir ara yok, dedi, ben çok yaşlıyım gecikmeden gel" dedi. "Kabul ettim, adresini aldım ve hemen ertesi günü gittim. Daire kapı zilini çaldım, ufak tefek, yaşlı ama zıpkın gibi bir beyefendi açtı kapıyı. Açar açmaz irkildi, bir adım geri çekildi ve "Sen Tiraje'yi tanıyor musun?" diye sordu. Kapının ağzındayız, içeri girme fırsatım olmadı daha, "Eğer annem Tiraje'den bahsediyorsanız evet, tek bildiğim Tiraje odur, anneannem de Zeliha Hanım" dedim. Bir anda bembeyaz saçlı "delikanlı"nın gözleri hem doldu, hem parladı: "Ne kadar da annene benziyorsun, hemen fark ettim zaten" dedi. Aman Allah'ım! Hafızaya bak! İşte o andan sonra o müthiş insanla defalarca buluştum, anlattı, anlattı, ben dinledim. Son zamanlarda görüşemedik. Hayat insanı rahat bırakmıyor ki! İşler, işler, işler... Emekli de olsanız gene işler... Tercüme yapıyorum, resim yapıyorum, şiir yazıyorum, fotoğraf çekiyorum, aklım sıra sergi hazırlıkları yapıyorum, vs. Ha yarın giderim, ha öbür gün... Geçti zaman, geçti gitti ve bugün sevgili kızı beni aradı, haberi verdi. Sesi çok uzaktan ve bozuk geliyordu, parazit vardı, sözlerini eksiksiz anladım desem yalan olur ama hatırımı sordu, merak ettiğini söyledi ve bana birisinin ölümünden bahsetti. Kimin ölümü? Anlamadım, geçiştirdim, haberim olmuştur mutlaka bugünlerde o kadar kafam karışık ve kendimle uğraşıyorum ki, diyebildim. Sonra telefon kapanınca başladım düşünmeye, söylenenleri birleştirmeye, telefonda zor duyulan sesin anlattıklarını birbirlerine bağlamaya ve kafama dank etti. Lütfü babayı kaybetmişiz ve ben eşek herif bundan habersizim.
Lütfü baba beni bağışla, Sayın Eldener beni bağışlayın, evlâtları beni bağışlayın, bütün Yanyalılar beni bağışlayın. Çok sevdiğim bir insanı yitirdim. Mekânı cennet olsun, nurlar içinde yatsın.