Biz toplum olarak popüler kültüre evrilmeyi hiç sevmedik sözde! Geçip giden yıllar sadece insan bedenini yıpratmakla kalmıyor, bellekte kalan bir kaç güzel anıyı da yok ediveriyor.
Bunu toplumumuzun tüketim toplumu olmasına bağlıyorum. Çünkü biz sadece beslenmek için yiyecek ve içecek tüketmiyoruz. Temiz bırakmadığımız her alan, su, çevre ve takip etmediğimiz tarihsel kültürel ve edebi mirasın da daima tüketicileri konumundayız.
Kültür, tarih, müzik edebiyatı biz var ederiz ve bizle ölümsüzleşir, bu değerleri ortaya koyan, zenginleştiren, yaşatan biziz ama aynı zamanda bu değerleri yaşamımızdan çıkararak ve yeni nesillere aktarmayarak ölümüne sebep katili de biziz.
Bugün sahip çıkmadığımız için yarın tüketmiş olacağımız her şeyin birincil sorumlusu. Yunus Emre’den, Karacaoğlan’dan, Mevlana’dan dizeler bilmediğimizden tarihi kalıntılara havalı olduğunu düşündüğümüz aşk sözleri yazdığımızdan her ürün için, üretim kısmına takılmadan tüketimine heves barındırdığımızdan bugün popüler kültür içinde kaybolmaya mecbur bırakıldık ve ne yazık ki kendi tarafımızdan.
Ruhu olan, birçok nesile dokunan, sevildikçe kendini var eden toplumu terk etmeyen, aksine zenginleşen, toplumun yaşanmışlığı, izi, geleceğe miras edebiyat, müzik ve kültür umuduyla…