Kuşdili Kılavuzu by Mehmet Saltık - Book - Read Online
by Mehmet Saltık
Bu kitapta, her biri başlı başına ciltler alacak derinlikte olan ve başlangıçtan beri insanlığı biçimlendiren, yönlendiren ve yöneten öğretilerin, birbirleri üzerindeki şaşırtıcı yansımaları ve örtüştükleri konular ele alındı. Mitoloji, Simya, Gülhaçlar, Masonluk, Templierler, Eski Mısır, Tevrat, İncil ve Kur'an arasındaki bu kısa gezinti ile, okurların bu öğretilerle tanışması; çoğu bugün artık pek ilgi görmeyen, bir kısmı unutulmuş, bir kısmı sadece belli kalıplar içinde ele alınan bu konular üzerinde, farklı ve yeni bakış açıları kazanmaları amaçlandı
Publisher: artcivicReleased: Dec 13, 2017ISBN: 2789785896142Format: book
Author Theodore Illion
Author Serhat Ahmet Tan
Author Ezgi Duran
Kuşdili Kılavuzu - Mehmet Saltık
HERMES YAYINLARI 3
Birinci Basım Mayıs 2005
Kapak Tasarımı Rengin Saltık
M.N. Kemal Menemencioğlu Ticarethane Sok No. 11/2 Tel: (212) 519 4514
Marmara Sanayi Sitesi M Blok No. 291 İkittelli
Tel: (212) 472 1500
Hermetizm Zümrüt Tablet
Simyanın Önemli Kavramları
Kuyruğunu Isıran Yılan
Tuz,Kükürt ve Civa
Süreç ve Renkler
Athanor,Simya Fırının İnşaası
Yunan ve Roma Mitolojileri ve Simya
İnsanlığın Beş Çağı
Nuh Tufanı ve Kur’an
Türk Bayrağı,Simya ve Hurufilik
Kesik Kafa Kültü
Daire İçindeki Nokta
Hacer-ül Esved Beyt-ül Mamur
Resim 1 - Paracelsus
Resim 2 - Hermes
Resim 3 - Zümrüt Tablet
Resim 4 - Güneş Baba
Resim 5 - Ay Anne
Resim 6 - Tabiat Üçlemesi
Resim 7 - Ouroboros
Resim 8 - Prima Materia
Resim 9 - Simyanın Disk Adamı
Resim 10 - Salamander
Resim 11 - Hermafrodit
Resim 12 - Azoth
Resim 13 - Simya ve Sütunlar
Resim 14 - Bilgelerin Pusulası / Antimon
Resim 15 - Trsimosin
Resim 16 - Uçan Kartal ve Kurbağa
Resim 17 - Athanor
Resim 18 - Kozmik Yumurta
Resim 19 - Laboratuar
Resim 20 - Kozmik Fırın Şeması
Resim 21 - Christian Rosenkreutz’ın Mezarı
Resim 22 - Nuh’un Gemisi
Resim 23 - Nuh’un Gemisi ve Semboller
Resim 24 - Vaftizçi Yahya’nın Kesik Başı
Resim 25 - Osiris’in Parçalanması
Resim 26 - Trismosin - Kesik Kafa
Resim 27 - L’Aurora
"Dil mektebi içre okuduk mantık-tayr-ı
Güftârımızı dehre Süleyman olan anlar."
"Gönül okulunda okuyarak kuş dilini öğrendik
Sözümüzü sonsuzlukta Süleyman olanlar anlar."
Pyhtagoras’dan bu yana insanoğlunun vazgeçilmez düsturlarından biri, Kendini bil, böylece kâinatı ve Tanrı’nı bileceksin, olagelmiştir. İşte bu kitap, ‘kendini bilme’ çabalarına bir katkısı olması umuduyla, gönül okulunda okuyan tüm Süleyman adayları için yazıldı.
Bu kitapta, her biri başlı başına ciltler alacak derinlikte olan ve başlangıçtan beri insanlığı biçimlendiren, yönlendiren ve yöneten öğretilerin, birbirleri üzerindeki şaşırtıcı yansımaları ve örtüştükleri konular ele alındı. Mitoloji, Simya, Gülhaçlar, Masonluk, Templierler, Eski Mısır, Tevrat, İncil ve Kur’an arasındaki bu kısa gezintiyle, okurların bu öğretilerle tanışması; çoğu bugün artık pek ilgi görmeyen, bir kısmı unutulmuş, bir kısmı sadece belli kalıplar içinde ele alınan bu konular üzerinde, farklı ve yeni bakış açıları kazanmaları amaçlandı.
"Hep arar dururdum dünyaya geleli,
Alın yazısını, cenneti, cehennemi,
Hocam kesti attı sağlam bilgisiyle,
Alın yazısı, cennet, cehennem, sende dedi."
Tüm kapalı, ezoterik öğretilerde, yalnızca inisiye olanların anlamaları için oluşturulan özel sembolizmler vardır. Masonluk da, simya da bunlardandır. Bu sembolizmlere Batıda, Yeşil Dil veya Senzar, İslâmda ise Kuş Dili, yani Mantık-ut Tayyar denmektedir. 15. yüzyılda Rosenkreutz ve daha sonra da Bacon tarafından kullanılan bu ifade, tüm ezoterik öğretiler için geçerli olmuştur.
Buna göre, alışık olmayan göze ışık alıştıra alıştıra verilir. Zira, fazla ışık insanı kör edebilir. Hazır olmayan bir kişiye doğruyu söylemenin, ona yalan söylemekten farkı yoktur.
Arcana publicata vilescunt, et gratiam prophanata amittunt. Ergo ne margaritas objice porcis, seu asino substernere rosas.
Açıklanmış sırlar değersizleşir, basitleştirilen, asaletini kaybeder. Bu nedenle domuzların önüne inci atıp, eşeğe gül vermeyin.
Cristian Rosenkreutz, 1459, (41)
Tasavvuf şiirinde -ve bu arada Bektaşi şiiri ve edebiyatında- tasavvufu anlatmak için kuşdili deyimi kullanılır. Feridüddin Attar, tasavvuf bilgisini öğreten simgesel yapıtına Mantık- ut Tayyar, yani Kuş Dili adını vermiştir (64).
Yunus Emre, birçok şiirinde kendisinin kuş diline vakıf olduğunu ve onu ancak ‘Süleyman olan’ın, yani bu dünyada ‘ahret krallığı’na ulaşmış olanın anlayacağını ifade etmiştir.
"Aşık halinden bilmeyen ya delidir ya diri
Ben kuş dili bilürem söyler bana Süleyman
"Dinin terk edenin küfürdür işi
Ol küfürdür imandan içeri
"Süleyman kuş dilin bilir dediler
"Tecelliden nasib erdi kimine
"Senin aşkın beni benden alıptır
"Miskin Yunus gözü tuş oldu sana
Kapıda bir kuldur Sultan içeri"
Yunus Emre dışında, başka dervişler de, gizli bilgiye sahip olduklarını dizelerinde dile getirmişlerdir:
"Bülbül olsam gül dalında şakırım
Bana ta’lim olan dil neme yetmez."
"Dil mektebi içre okuduk mantık-tayr’ı
Güftarımızı dehre Süleyman olan anlar."
Cesari (XIX yy)
Bütün bu dizelerin kaynağı muhtemelen Kur’an’da yer alan Hz Süleyman’la ilgili ayetler ile Hz Süleyman’ın rüzgârla, cinlerle, kuşlarla, özellikle Hüthüt ile ve diğer canlılarla olan ilişkilerini anlatan ayetler ve tüm ezoterik öğretilerde, Hz. Süleyman’a atfedilen bilgeliktir.
Kur’an’da Neml Suresi’nin 15. ve 16. ayetlerinde, Hz Davud ve oğlu Hz Süleyman’a verilen ilim şöyle anlatılmaktadır:
And olsun biz Davud’a da, Süleyman’a da bir ilim verdik. Onlar şöyle dediler; ‘Bizi mümin kullarının birçoğundan üstün kılan Allah‘a hamd olsun’ (27/15).
Süleyman, Davud’a mirasçı oldu ve şöyle dedi; ‘Ey insanlar, bize kuşların dili öğretildi ve bize herşeyden biraz verildi. Kuşkusuz bu apaçık lütfun, ta kendisidir.’ ’(27/16).
Tevrat’a göre, Tanrı, kendisi adına bir mabet yapma görevini, Hititli Uriel’i karılığa almak için, onun kocasını öldürürek günaha giren Hz Davud’a değil; oğlu Süleyman’a verir. Ancak Süleyman, bir süre sonra şeytan Asmodeus tarafından kandırılır. Asmodeus, Süleyman’ın kılığına girerek türlü günahlar işler. Ancak, Süleyman bir süre sonra eski gücüne kavuşur, Asmodeus’u alt ederek, tekrar başa geçer. Tevrat’ta, Süleyman’a yüklenen tüm suç ve günahların, aslında bu şeytan Asmodeus tarafından işlendiği bildirilir, Süleyman’ın kusursuz olduğu inancı, tarikat çevrelerinde halen devam etmektedir.
Kur’an’da, bilgeliği ve güçleri anlatılan Hz Süleyman’ın ölümü de hazin ve yüce bir görev anlayışı ile doludur. Sebe Suresi 34/14’ de, Hz Süleyman’ın ölümü ile ilgili şu ifade kullanılır:
Sonunda, Süleyman için ölüm hükmünü verdiğimizde, onun ölümünü, değneğini yiyen bir ağaç kurdundan başkası onlara göstermedi. Süleyman yere yığılınca açıkça anlaşıldı ki, eğer cinler gaybı bilmiş olsalardı, o alçaltıcı azap içinde bekleyip durmazlardı.
İslam tarihçisi Tabari’nin açıklamaları bu sureyi daha anlaşılır hale getirebilir: Süleyman, mabedin inşaası sırasında, mabette gizemli bir şekilde, değişik bitkilerin yeşerdiğini görür. Yeşeren bitkilerden koparıp, onlarla konuşarak, şifa vb. özelliklerini sorar ve not eder. Bir gün kopardığı bir bitki, ona amacının bu mabedi yok etmek olduğunu belirtir. Süleyman, bu ifade üzerine, ölümünün çok yakın olduğunu anlar. Öldüğünde, büyüleriyle inşaatta zorunlu kölelik yaptırdığı cinler serbest kalacak ve mabedin inşaatı yarım kalacaktır. Bunun üzerine, Süleyman bu uyarıyı kendi lehine kullanır ve kopardığı bu bitkiden, ölümünden sonra kendisini ayakta tutması için bir baston yapar. Böylece, öldüğünde gövdesinin dimdik ayakta durması cinleri yanıltır ve işlerine devam etmelerini sağlar. Ancak, uzun süre sonra, termitlerin bastonu yemeleriyle baston kırılıp, Süleyman’ın bedeni yere düşünce, cinler büyünün etkisinden kurtulurlar. Ama bu arada, mabedin inşaası da tamamlanmıştır.
Zenginliği ve bilgeliği ile ünlü, ismi tüm kutsal kitaplarda anılan ve önemi, aradan geçen binlerce yıla rağmen hiç azalmayan Hz Süleyman’ın, böylece görevi başında ayakta öldüğü, Kur’an’da bu sure ile anlatılmıştır.
Mabedin inşaası sona ermek üzereyken Süleyman’ın emrindeki cinler, dünyanın dört bir yanından güzel kızlar toplamışlar, ancak Süleyman’ın ölümü üzerine, bu kızları kendilerine eş olarak almışlardır. Dolayısıyla Hz Süleyman’ın ölümü Günahkâr Melekler ile de bağlantılıdır.
Simya, zamanını doldurmuş, ancak ezoterik içeriği ve sembolizmi ile hâlâ yaşayan ve tarihçilerin ilgisini çeken bir öğretidir. Ortaçağın ‘altın yapma sanatı’ olarak bilinen, ancak bundan çok derin ve farklı boyutlarda anlamlar içeren simyanın geçmişi, insanlık kadar eskidir. Günümüzde, mistik/ezoterik anlamı ile sürmektedir. Ezoterik düşünceler çağlara göre farklı şekillerde ortaya çıkabilir, simya da bunun özel bir türüdür.
Simya, gerçekte bir dönüşüm sanatıdır. Kirli olanı, hasta olanı birçok süreçten geçirerek, arınmış ve mükemmel olana dönüştürmeyi amaçlar. Simya, okült bir sanat olarak görünmektedir. Bu sanatı sadece belli kimseler uygulayabilmekte, geniş kitlelere yayılması engellenmektedir. Ayrıca, simyanın ezoterik bir karakteri de vardır. Simya öğrenimi inisiyasyona dayanmakta, kullanılan semboller sadece bu eğitimi geçmiş kişiler tarafından anlaşılabilmektedir. Simya felsefesinde ise, Tanrı’nın birliği (Vahded-i Vücud) ve ruhun ölümsüzlüğü inanışları yer almaktadır (2).
Simyada amaç, fiziksel olarak çok miktarda altın üreterek, değerini düşürmek, böylece insanlık için, mistik simya ile elde edilen içsel altının kıymetini arttırmaktır.
Echard, Tanrı ile birleşmede zamandan başka engel yoktur demektedir. Simyanın amacı da doğal zamanı hızlandırmaktır.
Jung’a göre, bir ortaçağ Hermetik felsefesi olan simya, tıpkı bireyselleşme süreci gibi, insanoğlunu kendini gerçekleştirmeye götürür. Simyasal düşünce akımını, tüplere, imbiklere ve potalara indirgemek büyük yanlıştır. Jung daha da ileri giderek, ortaçağ simyasını modern psikolojinin öncüsü olarak nitelemiştir. Simyanın gizemi aslında aşkın fonksiyonundadır. Çünkü, büyük olasılıkla simya kimyasal deneylerle hiç ilgilenmemiştir, daha ziyade sözde kimyasal bir dille ifade edilen, psişik süreçlere benzer bir ‘şeyle’ ilgilenmektedir. Aranılan altın, sıradan bir altın, aurum vulgi değildir; felsefi altın, hatta mükemmel taş, lapis invisibitalis, yani, görünmezlik taşı, alexipharmakon, kırmızımsı ruh (tentür) ya da hayat suyudur (ab-ı hayat).
Simya tarihi, insanlık tarihi kadar eski ve zengindir. Kavramlarının birçoğunun kökeni Eski Babil’e kadar dayanmaktadır. Bir anlamda, gözden düşmüş eski aristokratlar gibidir