Anayasa Hukukçusu Prof. Dr. Tarık Zafer Tunaya'nın 'İnsan Derisiyle Kaplı Anayasa' isimli eseri Hoca'nın adeta kendisi kadar meşhurdur.
Tunaya bu eserine yazdığı önsözde kitabın ismine kaynaklık eden tesadüfü şöyle anlatıyor: 'Paris'in şirin müzelerinden birinde, Karnavale'de, Fransız İhtilali'ne ilişkin eşyaları ve belgeleri seyrediyordum. Gözlerim salonun bir köşesine özenle yerleştirilmiş küçük bir kitaba takıldı: 1791 Anayasası, 'Fransa'nın ilk yazılı anayasası. Biraz daha dikkatle bakınca alt satırdaki şu müthiş cümle beni dondurdu: 'İnsan derisi ile kaplanmıştır.'
Ne garip kaderdir ki ülkemizde yapılmış anayasaların çoğu Türk insanının adeta kafa derisiyle kaplıdır.
Millete görece olarak hürriyet ve hakimiyet veren 1924 Anayasası'nı şimdilik bir kenara koyacak olursak ülkemizin anayasalar anlamında ne kadar talihsiz bir süreç yaşadığına şahit oluruz.
27 Mayıs 1960 da bir darbe yaparak ülkenin seçilmiş iktidarını deviren darbeciler, 1961 yılında yaptırdıkları anayasanın dibacesine şuna benzer bir ifade yazdırdılar: Gücünü milletten alan Türk ordusu, meşruiyetini kaybetmiş iktidarı devirme hakkını kullanmıştır.
Demokrasilerde bir iktidar meşruiyetini nasıl kaybeder, bunun yaptırımı nedir, bu yaptırımı uygulama yetkisi kimdedir? gibi tartışmalara kimse girmedi, girmek de istemedi.
Çünkü eli silahlı bürokrat, doğruyu tayin etme tekelini de elinde tutuyordu
Tıpkı hamam tellağı Patrona Halil'in, dönemin padişahının ve sadrazamının meşruiyetini kaybettiğine dair bir vehme kapılıp silaha sarılması gibi.