Mart 2012-Minikkuşun Dünyası
Soğuktan nefret ederim. Sütü hep soğuk içerim.
Rüzgarı sadece saçlarım topluyken severim. Saçlarımı toplamaktan hiç haz etmem.
Portakala bayılırım ama kabuğunu soyana kadar doyarım, yiyesim kaçar.
Araba kullanmayı çok severim ama sabah trafiğinde asla.
Beyazı çok severim ama ben beyazken patatese benzerim, bu hiç hoş değil.
Hardalı hamburger içinde hiç sevmem, salatamın içinde olmazsa eksik hissederim.
Becerikli insanları severim, ukalaları bir kaşık suda boğmak isterim.
Topuklu giymeyi severim, giydiğim her günü de kendime küfrederek bitiririm.
Saatsiz evden çıkmam. Bozuk bile olsa takarım bileğime, onun yeri orası.
Yoluk tırnaktan nefret ederim. Oje sürdüğüm an başlarım ojelerimi yolmaya, mıncıklamaya.
Bütün gün boyunca hiç su içmem, akşam yemekten sonra üst üste 5 bardak su içebilirim.
Camış gibi yerim, doyduktan sonra da tabağın dibinde kuş kadar bişey bile kalsa yemem.
Kabarık saç fobim var benim (herkes farklı şeylerden korkabiliyo işte), ama yanımdan krepe tarağımı hiç eksik etmem.
Komedi filminde ağlayıp, gerilim filminde saçma bi detaya gülebilirim.
Tatlıyı ve tuzluyu birbirinden ayrı severim. Nası olsa midemde karışıyo demem. Hepsinin bendeki yeri ayrıdır.
Güllaçtan nefret ederim! ama yufka böreğine bayılırım. Yufka dediğin ıslanmamalı arkadaş.
Yeşili severim ama yeşillikle aram hiç iyi değildir.
Konuşmayı da yazmayı da çok severim ama susmayı öğretmemişler, başlayınca susamıyorum iyi mi.
Püsküllü: Koton / Ceket: Mango / Jeans: H&M / Ayakkabı: Giovanni Giusti /
Çanta: Guess / Kolye: Koton
Etiketler: ceket, çanta, Giovanni Giusti, Guess, HM, kolye, Koton, Mango, ne giydim, püskül, Stil, yaşam
Samsunda ne yenir, ne içilir, nerelere gidilir diye googleda masumca arama yapan zat-ı muhteremi bi şekilde bu bloga yönlendirmek ve yazımı okumaya başladığında bi "ben nerdeyim yaa buraya nasıl geldim" dedirtmek, bi silkinip kendine gelmesini sağlamak yada kafasını iyice karıştırmak, "aa hakkaten de güzel bi yermiş samsun" dedirtmek yada "bu yazının samsunla ne alakası var şimdi" diye onu kızdırmak için yazdım o başlığı:)
Burda maksat, adam ummadığı bi anda benim alanımda bulsun kendini, ağıma düşsün yani.
Hani gözü bantlanarak getirilmiş de burda açılmış gibi. Bilinçli gelmesin. Şaşırmak güzeldir çünkü. Çok alakasız konuların içinde kendinden bi parça bulmak da öyle.
Buraya Samsun'la ilgili bişeyler ararken geldiysen önce bi otur soluklan sevgili konuk.
Dolu bi içerik, tarihi mekanlar müzeler yada restoran isimleri de bekleme benden. Çünkü ben bugün, yukardaki fotoğraflarda da gördüğün gibi, uzun zamandır hayalini kurduğum Çalıkuşu dönerini, annemin prenses tatlısını, bizim mahallenin fırınında yapılan o muhteşem kapalı pideyi, evimize bikaç adım mesafedeki karadenizi ve aralara serpiştirilmiş bi şekilde de özlemimi anlatıcam.
"Bana uyar, ben okurum valla. Merak ettim simdi" dersen hadi.
Ama "yok lan ben napiyim senin yediğini içtiğini, bana rehber lazım rehber, onu nerde bulurum sen bana onu de bakiyim" dersen de çok kasma derim. Zaten sahil şeridinden ve ordaki muhteşem tesislerden başka bi cacık yok samsunda, git ve keşfet o yüzden.
Yediğin en kötü pide bile başka şehirlerde yediklerinden çok daha güzel olacak, döner de aynı şekilde, ben kefilim;)
Ha bide unutmadan gitmişken bi balkaymak yada sakız dondurması yemeden sakın döneyim deme çok kızarım bak.
3. Ankaradaki hergün adını andığım, sosu hayatımın sosu, lavaşı pofuduk pofuduk Çalıkuşu dönerini götürdüm.
Çalıkuşu dediysem dönercinin adı o. Yoksa bildiğin et döner. Ama yok yok sizin bildiğiniz gibi bişey değil bu. Kesinlikle.
Sosu dürümün orasından burasından pırtlayacak, tomar tomar peçete kullanacaksınız, bi yandan ağzınızın kenarından akan yağı silerken bi yandan da cennette de acaba bi şube filan açarlar mı diye düşünceksiniz. Sadece bu dünyayla sınırlı kalması sizi üzecek.
Bu arada isteğe göre cehennem şubesi de tercih edilebilir. Ordaki de odun ateşi sonuçta :)
4. Babuşumun, belki samsundan başka hiçbir şehirde bulamayacağınız bir peynirle yaptığı, uzatsan abartısız 1 metre uzayacak kadar kıvamlı ve kendinden emin kuymaktan yedim ♥
Mısır unu teyze yapımı, tereyağı anne usulü:) Öyle gidip marketten aldıklarımızla yapılmıyo, organikte son nokta yani.
Kendisi lezzetten bayılmak üzere. Ekmekle olan aşkları ise dillere destan.
5. Her yerden fırfırlar, emzikler, kuzular, hep bi cicili bicili şeyler fışkıran bi dükkanda buldum kendimi. En ufak bir amacı olmayan ama hepsi birbirinden eğlenceli. Benim ne işim var bu dükkanda, allahım her yer ne güzel mavi ve pembe, yoksa onlar patikli şeker mi? gibi ikiyüz elli tane soru kafamda.
Tamam bi sakin olsun herkes, öyle sandığınız gibi bişey değil.
6. Yeğenimle konuşuyorum şu an, bi sessiz olabilir miyiz lütfen?
2 aya kalmaz ordayım diyo. Dürümden bana da ayır, salıncakta kay kenara ben de gelcem yanına diyo kendisi. Yumurtayı çatlatmış zaten, kafasını bozarsak valla çıkar gelir şakası yok.
Tekmeliyo şu an serseri ^_^
7. Görebileceğiniz en uzun ve en lezzetli pideyi yedim.
Aslında bu post bir "yedim de yedim" postu özünde. Ben aralara başka şeyler de serpiştiriyorum size ayıp olmasın diyerekten. Bizim oralarda pazar günleri bütün fırınlar pide yapar. İnsanlar kahvaltı sofrasında yer kapalı kıymalı pideleri, yanında da çay şahane gider. Ben söyliyim de, giderseniz yabancılık çekmeyin. Pazar sabahı ekmek almaktan daha kolaydır pide yaptırmak ;)
9. Hayat altüst olacaksa altı böyle sütlü kremalı, üstü de böyle çikolatalı olsun dediğim an ♥
Adı: Prenses tatlısı (Yarısı kemirilmiş)
Sevilen: Anne gıdısı
Yani aslına bakarsan bu haftasonu boğaza ve instagrama (minikkusblog) çalışmışım sevgili okur.
Yediğiniz içtiğiniz sizin olsun (yukarda nerdeyse tuvalete gittiğini bile anlatan ben değilmişim gibi düşün tamam mı?)
herkes bişeyler yapmıştır, bu güzel haftasonunu evde kavun karpuz gibi geçirmemiştir diimi?
O vakit iyi haftalarınız olsun bebeklerim benim.
Etiketler: ne yaptım, samsun
Eskiden ortaokulda milli güvenlik dersi vardı şimdi nerden geldiyse aklıma (bakın ortaokul diyişimden anladınız siz zaten eğitim sisteminin nekadar derli toplu olduğu bi dönemde okuduğumu. ilk, orta, lise filan, herşey yerli yerinde, gayet güzeldi)
Düşün yani ortaokul yıllarındasın, yaş 12-13, ergenliğe giriş - bölüm 1, enerji tavan. Derste ayrı tenefüste ayrı kikirdeşme seansları. Hafiften bi benlik oturtma çabaları, öğretmene dayılanma süreçleri filan.
Böyle bi ortamda sınıfa jilet gibi asker üniformasıyla giren bi hoca, kafasında kepine kadar herşeyiyle asker bildiğin. Bi ciddiyet, bi resmiyet.
Omuzda kaç yıldız olur, kolda kaç çizik olur gibi konular hayatımızın problemi olmuş. Ama yazılı sınavda hata yapsan eksik saydığın yıldız başına 1 puan düşük alıyosun. Yiyosa bide bunu gerçek hayatta yap demezler mi adama.
Yanında koskoca tümgeneral duruyo (şu an ne sebeple tümgeneralin yanında olduğumuzu bilmiyorum, kim getirmiş bizi buraya, nerdeyiz biz?), adamın kıyafetine bakıyosun galaksiden hallice, yıldızından kuyruğuna herşey tastamam. Arada ekstra gökcisimleri bile var. Kalkıp adama albay dediğini düşün, olur mu ?
Hiç sevmezdi beni öğretmenim, o kadar kikirdek ve geveze bi öğrenciydimki..
Adam aslında çok ciddi bişeyler anlatırken biz tükrüğümüzü püskürte püskürte arka sıralarda gülerdik, neyse o güldügümüz şey.. Gerçi o yaştaysan eğlenmek için bi sebebin olmasına gerek de yok zaten.
Şimdi ben o hocamızı dinlemiş olsaydım hem matematiğim 5 iken milli güvenlik dersim 3 gelmezdi, hem de size sırasıyla bütün o karizmatik rütbeleri sayıyo olurdum.
Sınıfımızda bi arkadaş vardı hiç unutmam. Bakın onu unutmuyorum çünkü çok komikti.
Tegmen, yüzbaşı, binbaşı, yarbaşı olarak sıralardı. Tamam biz de dogru sıralamayı yapamıyoduk ama onun sıralamasında yanlış bişeyler olduğunu görebilcek kadar da konuya hakimdik. Yarbaşı nedir yaaa:)
Ama erkeklerin, askere gitsin yada gitmesin bakın ayırt etmiyorum, bütün erkeklerin, tıpkı tuttuğu takımın gelmiş geçmiş bütün futbolcularının isimlerini ezbere sayması gibi, bu rütbeleri şakır şakır yıldızına çizgisine kadar sayabiliyor olmasına da şaşkınlık ve hayranlık içinde bakmıyo değilim.
Bu arada konu başlığı ayrı, fotoğraflar ayrı, anlattıklarım apayrı telden çalıyo diye kafanız karışmıyodur işallah? Konu başlığı bulmak postun içini doldurmaktan daha zor da o açıdan :)
Görüşelim yine yaa.
Tayt: H&M / Jean gömlek: Topshop
Etiketler: bileklik, desenli tayt, Eymir gölü, HM, Koton, Stil, tayt, TopShop, yaşam
Diyolarki deli misin? Kafan mı iyi? Nerden geliyo aklına böyle abuk subuk mevzular, üstüne boya badana çekilmiş hatıralar?
Benimki çocukluktan gelen bişey aslında.
Höyt diyince put kestiren bir babanız varsa, tam tamına 3 kardeşseniz, üstelik de aranızda ikişer yaş varsa yani eski toprakların deyimiyle doğumlarınız birbirine karışmışsa, bir çocuğun sadece koltuk tepelerinde zıplayarak mutlu olmadığını biliyorsunuz demektir.
Tabi o zamanlarda böyle bir sürü adı sanı belli olmayan popçu yok. Bi Kibariye, bi Orhan Gencebay bi Ferdi Tayfur :) Bülent Ersoy zaten her dönemin olmazsa olmazı.
Şimdi bide 5 yaşında bir çocuğun arabesk söylediğini düşünün, mesela kibariye'den "Annem" gibi. Hah işte o çocuk ben oluyorum, orda bi dur :)
Ben o şarkıyı her söylediğimde etrafımdaki en az 3 yetişkini ağlatmayı başarmış bi insanım. Hatta bunu oyun haline getirip gıcık olduğum misafirlerin yanında özellikle o şarkıyı söyler ağlatırdım. Bi çeşit intikam aracı:)
Kuzenim de benzer intikam aracı olarak "Emmoğlu" şarkısını kullanırdı ahaahaha :)) Şimdilerde kendisi ressam, sanatçı, özgür ruh, artık nasıl derseniz. Demekki çocuklukta yaşananlarla hiç alakası yok meslek seçimlerinin. Yoksa şu anda o kuzenimin Etlik-Keçiören dolmuş hattında çalışma ihtimali hayli yüksekti, üstelik de bayan olarak:)
Ama en komiği bu değil tabi, düğün salonunda "Oy tombulum tombulum, yoldan geldim yorgunum" şarkısını söyleyip onlarca insanı sahnede oynatmışlığım da var benim (evet yetişkinleri adeta parmagımda oynatırmışım o zamanlar). Alaylı ama yetenekliydim, bücür ama gururluydum, hiç gülmeyin:)
Ama o zamanların insanları da ayrı bi mütevazıymış şimdi düşünüyorum da.. Kaç yetişkin, düğününde bacak kadar çocuğun şarkı söylemesine müsade eder ve bide üstüne bununla eğlenir coşarki? Bu sırada ben o şarkıyı söylerken bana eşlik eden piyanist şantör de annemin ilkokuldan müzik öğretmeni. Böyle de bir nesilden nesile geçme şeysi.. Annem de çok çığırtkanmış benim gibi, sürekli şarkı söyletirlermiş ona da okuldayken:) Hala da güzeldir sesi o ayrı.
Aklıma geldiğinde beni en eğlendiren şeylerden biridir kuzenlerle biraraya gelip, tabi buarada en büyüğümüzün yaşı 8 falan, büyüklerin yanında yabancı dil konuşuyo gibi yaptığımız zamanlar, ekseriyetle annane ve babannelerin yanındayken:)
Küçük kuzen ve kız kardeşim bildiğin şakırdı. Bilmeyen doğma büyüme italyan sanır. Babannem "aferim yavrum ne güzel konuşuyosunuz öyle" diye desteklerdi, bunlar iyice gaza gelirdi. Benim italyancam çok iyi değildi ama. Ulan ben niye sadece türkçe biliyorum diye hayıflanıp hemen orda ispanyolca konuşmaya başlardım sular seller gibi.
Öyle de çılgınımdır :)
Etiketler: jean şort, ne giydim, Oysho, Stil, Twist, yaşam
Hani herkesin ölmeden önce gidilecek yerler, yenilecek yemekler, alınacak çantalar gibi bi listesi vardır ya, bu da onun gibi bişey aslında.
Herkes hayvansever olmak zorunda değil, herkes bunları yapmak zorunda da değil. Ama ölmeden önce bunlardan birini bile yapabilirseniz, aslında yaşarken ne kadar çok şey kaçırdığınızı anlayacaksınız.
Bu yazıyı internette buldum, sizlerle paylaşmazsam ayıp ve de yazık olurdu.
1-Bir sokak kedisinin ya da köpeğinin gözlerinin içine bakın, ama kafanızda hiçbir ön yargı olmaksızın sadece bakın. Gözlerinizi hiç kaçırmadan öylece bakın.
2- Bir hayvan barınağına gidin. Kafeslerin ardındaki köpeklerin, patilerini tellere takıp size seslenmelerine izin verin, onların seslerini duyun ama mutlaka duyun.
3- Bir sokak kedisine ya da köpeğine, mümkünse kirli, zayıf, çirkince olanına yemek verin ve yemeğini bitirene kadar onu izleyin ama hiç yanından ayrılmadan sadece izleyin.
4- Bir sokak kedisinin veya köpeğinin başını okşayın. Kirlidir, mikrop bulaşır, elimi cırmalar, ısırır diye önyargınız olmadan başını okşayın mümkün olabildiği kadar uzunca. Yanından ayrıldıktan sonra dönün ona bakın.
5-Bir gerçek can dostuyla konuşun. Hiç sıkılmadan, uzunca bir süre hiç lafını kesmeden onu dinleyin, sadece dinleyin.
6-Yazın kavuran sıcağında çok susayın, içiniz yansın, çölde kalmışçasına suya erişemeyecekmiş gibi uzunca süre susuz kalın, sonra gidip bir şişe su alın, dudaklarınıza götürmeden önce ilk gördüğünüz bir sokak kedi ya da köpeğine verin o suyu ve içişini izleyin sonuna kadar, bitirene kadar ve şişenin dibinde kalan son yudumla ıslatın dudaklarınızı.
7- Kırlara açılın, koyun sürülerinin yanına gidin, yeni doğmuş kuzuların anneleriyle oynaşmalarını seyredin, meleyerek onları çağırmalarını izleyin, kuzucukların ağızlarındaki süt kokusunu içinize çekin.
8-Ölmeden önce el ayak tutarken, henüz nefes alırken, işitme duyma, hissetme duyularınız canlıyken, bir sokak kedisi ya da köpeği alın, evinizi paylaşın onunla, yemeğinizi, odanızı, hayatınızı paylaşın. Birlikte gezintiye çıkın köpekse sahiplendiğiniz. Kediyse onunla kanepede uzanıp çizgi film izleyin.
9- Evinden atılmış bir yaşlı köpeğe ya da kediye son günleri için yuvanızı açın, bırakın size minnet duysun, bir can kurtarmanın hazzını yaşayın.
10- Balık oltasına ya da ağına takılmış bir balığı kurtarın, denize geri atın ve onun sularda nasıl yüzerek derinlerde kaybolduğuna şahit olun.
11- Kafeste özgürlüğü için çırpınan bir saka kuşunu parasını vererek azat edin, bırakın maviliklere uçsun, ait olduğu dünyasına gidişini izleyin.
12- Hiç birisini yapamıyorsanız, canlar için savaş veren, güvendiğiniz birilerine maddi destek verin, o desteğinizle hangi cana ne iyilik yapıldığını dinleyin, içinizi ısıtın.
13- Ve bütün bunlardan birisini olsun yapmadan ölmeyin.
Onlar yeryüzünde karşılıksız seven yegane canlılar, biliyosunuz diimi?
dipnot: Eğer bu kadar çekingen ve ürkek olmasaydılar, ki bunun sebebi de biziz, bu yazıda Püre yerine sokak hayvanlarının fotoğrafı olabilirdi..
45 cici yorum
Etiketler: hayvanlar, kedi, Püre, yaşam