Hatçe Gözünden ;): Ocak 2015
Bir mucizeyi beklemek..
Beklemeye dair nice dip notum olmuştur..Çünkü ömrün boyunca beklemeyi hiç sevmedim..Her zaman hazır ve nazırdım beni bekleyenlerin karşısında..Beni tanıyan aksini iddia edemez ^.^ Geliyorum diyorsam geliyorumdur ve birşeyi yapacağım diyorsamda zamanında yaparım..Özetle bekletmem bekletilmeyide hiç sevmem..
Ama bu öyle bir bekleyişti ki tölaransı çoktu ve zamanının benimle bi ilgisi yoktu..Hayatımda ilk defa beklemek ağır gelmeyecekti öyle hissediyordum..Lakin gün geçtikçe ,olumsuz olaylar sıra sıra gelince bir de bilmediğim özlemler birikince içimde tabi korkularımıda yok saymıyorum beklemek yine zorlaştı ve ömründeki alışılagelmiş düzeni bozmadı.. Güzel kızımı beklerken peşi sıra gelen olumsuzluklardan uzak kalmak için içimdeki neşeye ve hasrete sığınsamda öyle bir tesadüf etti ki acı bir haber toparlayamadım kendimi..Kabuğuma çekildim ve yavrumu sessizce beklemeye başladım zamanına saygı duyarak..Benim adımın bir hikayesi vardı..O zamanlar telefon bu kadar sık kullanılan bi iletişim aleti değildi..Ben doğduğumda annemi merak eden memleketlilerden ses gelmeyince annem sarılmış telefona ve rahmetli dedem teyzesinin vefatını söylerken şöyle demiş ‘’ Bi Hatice gitti bi Hatice geldi..’’ Annemde hiç itiraz etmemiş bu isteğe..Bende çok severim adımı hem Hatice teyze iyiliği ile bilinen tatlı bi kadınmış ismini taşımakta çok tatlı..Yıllar sonra güzel Ayşe’mi beklerken bir haber daha geldi memleketten..Hatice Teyzemin kızı Zehra teyzem vefat etti diye..Tabikide en son duyan ben oldum ama teknoloji işte haberler hızlı yayılıyor ne kadar saklanabilirdi ki zaten..! Kendimi çok sarsmak istemesemde kayıtsız kalabileceğim bi acı değildi bu..Canı yananlardan da canımdandı..Konusamadım kimseyle aklımda bu tevafuğun deli sorularıyla tek basıma kaldım..Bu arada hava sartları nedeniyle erkenden Tekirdağ’a geçip beklemeye başlayalıda olmuştu baya..Birgün sahilde günlük güneşlik bir hava birgün kar kış kıyamet kış mevsiminin ilk ayı değişken hava şartları ve değişken ruh halimle başetmeye çalışıyordum..Destekçim çoktu elbet..Dünyanın en tatlı baba adayı yanı başımda elide hep elimdeydi...Bitanem annem de başucumdaydı..Gönüllü cici annemiz bize evini sonuna kadar açan güler yüzlü Emel Teyzemiz ve tatlı komuşarı ve kızceleri :) Baya da kalabalıkmışız..Hatce yanlız kalmayı sevmez ki zaten ^.^ Bu tatlı telaşa acı haberler karışsada Rabbim’den gelene diyecek birşeyimiz yoktu..Metanetli olmak gerekliydi..Herşeyin hayırlısı ondan gelirdi..İnşallah kabirleri nurla doludur..
Ah güzel kızım Ayşe..Yılllar geçmiş gibiydi 18 günde..Adada yangınlar,gemi batıkları,kalkmayan gemiler,kabaran dalgalar,cenaze için memlekete gitmeye calısırken kardan yolda kalan dedenle abin..O kadar cok sey olmuştu ki..Ne 18 gündü diyorum şimdi içimden..Artık 42.haftaya gelmiştik ve sen hala kendi isteğinle gelememiştin kucağıma..Sona geldik ve o sonda da bir tevafuk bizi bekliyordu..Annenin doğum gününü beklemiştin belkide kimbilir..Oysa kendine özel bir günde gelmeni çok istemiştim..Şimdi Rabbim nasip ederse 13 Ocak’lar bizim ikimizin ^.^ Bu da güzel bi tevafuktur belki ben farkında değilimdir.28 yıl sonra anneyle aynı gün ^.^ Rabbim en güzel hediyesini vermişti bana sanırım..Minicik ellerini gördüğümde yanağını yüzümde hissettiğimde zaman durmuş ve yeni bir Hatice gelmişti dünyaya..
Çocuklara düşkünlüğümü bilenler çocuk sahibi olmak için neden bu kadar beklediğimi,beklediğimizi sorguladılar hep..’’Benden anne olur mu ki..?’’ Derdim içimden hep..Çünkü anne olmak demenin peşinde sürüklediği sorumluluk ve fedakarlıklar o kadar çoktu ki çocuk istiyorum yada zamanı geldi diye yapılacak birşey değildi bu..Önce hazır hissetmeliydim kendimi o ağlarken ağlamaya,o koşarken düşücek diye korkmaya,o gülerken mutluluktan benimde damla damla yaşlar birikmeliydi göz pınarlarımda..Gerçek bir anne olmak özlenen bir anne olmak demekti benim için..Yokluğu hissedilen varlığı neşe veren bir anne..! Daha bir çok tanımı var esasında gerçek bir annenin ama ben bu cümleleri özenle seçmeliyim nice annelere karşı..Çünkü 9 ay bir canlının varlığını canıyla taşımakta annelik neticede..O günlerin yüzü suyu hurmetine anne diye seslenilen ve hakedip haketmediği tartışılır ama saygı duyulan nice kadın vardı hayatta..
Güzel kızım ;
13 Ocak 2015 bir derin bağdan ayrılıp başka bir derin bağ ile kavuşmamızın tarihi..Minicik bedeninle ve Rabbim’in emaneti bir damla canınla hoşgeldin dünyamıza..Çok özenli,huzurlu,mutlu,umut dolu yıllar diliyorum senin için tüm sevdiceklerime dilediğim gibi..Tenin tenime değdiğinde dahada anlamlaştı bu dünya..Daha gelir gelmez ne çok şey öğrettin bana..Şimdi annemi ,anneleri daha iyi anlayacağım biliyorum...Sokakta kimsesiz birini gördüğümde ilk annesi gelicek aklıma nerede acaba diye yavrusu öksüz mü kalmış ki diye düşüneceğim.. Ve şimdi gözyaşlarıyla bizi karşılayan dünyanın en tatlı babasını çok daha fazla seveceğim..Ve babalarıda anlamaya gayret göstereceğim..Bu arada eminim baban seni benden çok daha fazla sevicektir korkma :) Baba kız aşkı hep başkadır babamdan bilirim :) Seni ona emanet edip bize dair birşeyler karalamaya kaçtım bu sabah :) Birazdan sesin gelir anne demesende beni çağırdığını bilmek de bana huzur verir..Koşar adım gelirim başucuna..
Anne olmanın ne güzel birşey olduğunu kendince anlatmaya çalışan nice dostlarım,ablalarım,kardeşlerim; suretlerı farklı nice güzel anne selam olsun size..Hepinizi çok seviyorum..Anlatmaya çalıştığınız tonla güzel şeyi yaşayarak öğrenmek çok güzel..
Varlığıyla huzur veren yüreği güzel insanlar;
Beni hoşgördüğünüz günler için de minnettarım size..Kırdıysam affola..Ben acımı,tedirginliği,kederimi,derdimi sebebini bilmeden tek yaşamayı öğrenmiş biriyim..Paylaştıkça çoğalıyor sanki benimkisi..O yüzdendir kabuklarımın, o yüzdendir gözyaşlarımı tek karşılayışım..Ama hak verin mutlulugumu hepinizle sonuna kadar paylaştım..Kimileriniz beni bizi ne güzel karşıladınız..Kiminiz uzaktaydı ama ne de güzel cümleler kurdu ve mesafeleri yok etti..Rabbim’e şükürler olsun bu güzel günler için ve bu güzel günleri paylaşacağım nice güzel insan ve ailelerim için..
Şimdilik bu kadar Ayşe’m bıkırdanmaya başladı anne Hatce kaçar ^.^
Ayşe’mi beklerken bir kaç kare..
Bunlarda gizli kalanlardan ^.^
Bunlarda Ayşe'me dair sadece iki kare ^.^
Biraz büyüyelim ondan sonra koyacağız süslü fotoğraflarımızı ^.^
Gönderen Hatçe Gözünden ;) zaman: 10:15 Hiç yorum yok: