Ne zaman sevdiklerimizin gözlerine, yüzüne onu anlamak için şöyle derin derin baktık?
Her gün gördüğümüz insanların saç rengi değiştiğinde, bu kişiler kilo verdiklerinde veya gözlerine hüzün oturduğunda bunu görmeyişimiz bakmadığımızdandır işte...
Gezdiğimiz, gördüğümüz yerleri unutuyoruz. En son ne zaman tarihi bir yapıtın önünde durup güzelliğini inceledik? Gördük ve geçtik.
Herşeyi bir kenara bırakın, aynanın karşısına geçip kendimize bile bakmıyoruz. İşte bu yüzden depresif, mutsuz ve stresliyiz, gerginiz. Çünkü biz insanoğlu derine, ruha inmeyi bilmiyoruz. Denizin maviliğine, yaprağın yeşiline bakıp mutlu olmayı unuttuk. Sevdiğimizin gözlerine bakıp onun gözlerinde kendimizi görmez olduk.