Önceki yazıda adlarını sıraladığım dört vakfa (ENSAR, ÖNDER, İlim Yayma, TÜRGEV) ve benzerlerine saldırmalarının iki önemli sebebi var:
TÜRGEV örneğinde, mütevelli heyeti arasında Başbakanımız'ın oğlu ve kızının bulunması; bu vakfa iftiralar atarak Başbakan'ı ve ailesini yıpratmak istiyorlar.
Sonda söyleyeceğimi şimdiden söyleyeyim: İşte bilhassa bu iki gerekçe sebebiyle ülkemizin güzel insanlarının bu ve benzeri vakıflara sahip çıkmaları, ellerinden geldiği kadar yardım etmeleri, yıpratma kampanyalarının etkisi altında kalmamaları, hatta bu yüzden daha bir gayret ve heyecanla işe koyulmaları önemli bir vazife oluyor.
Bu ülkenin kaynakları yıllarca insanımızı Batılılaştırmak, kendi kültür ve medeniyet değerlerimize yabancılaştırmak için harcandı. Hala bu amaca yönelmiş sivil toplum kuruluşları var; bu düzende tabii olacaktır. Ama eğer hak, hürriyet, demokrasi varsa farklılığa -hukuk ve ahlakın sınırları içinde- imkan ve hayat tanımak da olmalıdır. Farklı olanların da vakıfları, yurtları ve özel okulları olmalıdır.
Gelelim ithamlara ve iftiralara:
Başbakan'ın, bakanların, bunların aile fertlerinin, ülkenin seçkin simalarının vakıflarda, derneklerde vazife almaları, diğer hizmet erbabı için güçlü bir teşvik unsurudur. Kendileri için hiçbir menfaat peşinde olmadan buralarda hizmet veren bu zevat takdir ve tebrik edilecek yerde karalanır, yıpratılır, taarruz hedefi yapılırsa ülkeye kötülük edilmiş olur.
İthamların ve iftiraların arasında "bu oğulların ve kızların kendilerine en küçük bir menfaat sağladıklarına" dair olanı yok. Ayıp, günah, suç diye diye ortaya atılan ithamların tamamı "bu vakfa (ve benzerlerine) devletin veya belediyenin arazilerinin tahsis edilmesi, uzun vadeli ve ucuz kiralaması, devlet ve belediyelerle iş yapan bazı zenginlerin ve iş adamlarının bu vakıflara bağışlarda bulunmaları ve bu bağışların 'bir çeşit rüşvet' olduğundan" ibarettir.
Farklı davalara, ideolojilere, amaçlara hizmet eden sivil toplum kuruluşlarına da benzeri tahsisler, kiralamalar ve bağışlar yapılmıştır.