CERENİN GÜNLÜĞÜ: Kasım 2015
Yazan cerenmus Saat 17:31 29 Yorum
Şahane bir dönemden geçmiyorum hayır. Ama soranlara çok beter olduğumu haykırmak istediğim günler de az biraz geride kaldı. Dertler köşe başında sobelemeyi bekliyor insanı ama bazen de o köşelerden sürpriz güzellikler çıkıyor.
Bir süredir bir "yaş otuzbeş, kişisel gelişim zamanı" furyası aldı beni. İki sene önce bu konulara güler geçerken, şimdi kendimi hayatımı yavaşlatmak, sadeleştirmek, güzele bakmaya çalışmak gibi konularla içiçe buluyorum. Orta yaş.. Herkes üstü açık kırmızı araba alacak, eşini bir yeni modelle değiştirecek değil ya, bazısına da sufizm, minimalizm, olmadı diyalektik materyalizm vuruyor.
Bu kişisel gelişim furyası biraz sıkıntılı aslında, çok ince bir buz üstünde yürüyor insan. Bir adım yanlış atsan kendini evrene olumlu mesaj gönderen, şifalı taşlar biriktiren, kuru ağaçlara çaput bağlayan, yıldız fallarından medet uman ve kedilerin kulağına fısıldayan rengarenk giyimli ve dağınık kızıl saçlı bir kadın olarak bulabiliyorsun. O konuma düşmek istemiyorum ama evden işe işten eve, çocuk büyüten, saç ağartan, mutsuz bir sıradan kadın da olmak istemiyorum. Katı, kuralcı, aşırı sorumluluk duygusu altında ezilen bir insan olmak hiç istemiyorum ama bunların tam tersine hedeflenip bencil bir insan olmak da istemiyorum. Yaş 35; ne biçim bir ara, dere, ne tuhaf bir orta noktaymışsın sen.. Ki aslında ortayı çoktaaan geçmişim ama bundan haberim yok da olabilir..
Dünyanın gidişatı beni de korkutuyor ama teee Sümer yazıtlarında bile "dünya çok bozuldu, gençler hiç saygılı değil" falan gibi tanımlar var, yani dünya aslında bozulmuyor da çocukluğun o tatlı umursamazlığı kalkıyor gözümüzden bir perde gibi.. Belki de.
Böyle düşününce, biraz da köşesinden kenarından sufizm okuyup durunca, son zamanlarda bana bir "geç bunları, takılma bunlara, bunlar gerçek değil, görünenin altındaki anlamı bul" hissi geldi (biz psikologlar buna kabullenememe de diyoruz ama kabullenemesen ne olacak ki, atı alan üsküdarı geçti bile!) Dolayısıyla takılmıyorum artık politikaya, sosyal adaletsizliklere. Cahil ve mutlu bir insan olmak istiyorum yaşamımın ikinci yarısında (yersen..)
Biraz güzel bakmaya başladım. Son bir aydır eskilerden kokular, hisler, renkler falan çarpıyor duyularıma. Hoşuma gidiyor. O meşhur ve güzel noel dönemi başladı bu diyarlarda. Coca Cola'nın buluşu olduğu için kırmızı beyaz giyen Santa'ya yaranma, haldır huldur hediyeleşme derdinde değilsen, çok keyifli. Sıcak mis kokulu bir şeyler pişiyor mutfaklarda, tarçınlı portakallı şaraplar hazırlanıyor akşam üstleri için, sabah radyodaki adam "kar taneleri havada dans ediyor" diyerek gülümsetti beni ve o erken gelen mandalina ve kestane kokulu akşam üstlerinin keyfi var evde. Saçlarımın da rengini açtım azıcık, koyu saç gitmiyor bana. Herkes orjinali neyse o olmalı, ittirmekle olmuyor, samimi olunmalı.
Samimi olmayacaksan hiç olma daha iyi..
Yazan cerenmus Saat 15:43 14 Yorum
Yazan cerenmus Saat 07:31 2 Yorum