Pakistanlı iş adamı Abdullah Delhi Sovyet havayolları ile seyahat Ediyordu. Bu esnada uçakta namaz vaktinin girmesi üzerine hosteslerden birini çağırıp namaz kılması için kendisine bir yer göstermesini ister. Hostesin ancak kaptan pilotun yanında müsait bir yer bulabilir.
Abdullah namazını bitirip Rus pilotu ile göz göze geldiğinde, pilotun gözlerinden yaşlar süzülmekte olduğunu görür ve sebebini sorması üzerine pilot:
Submitted by MURAKIB on Çar, 2007-03-14 17:17
Hatırlıyorum, bir tanıdığım 'Niçin namaz kılıyorsun?' diye sormuştu da hemen cevap vermek yerine, başka bir soruyla mukabele etmiştim: 'İlletini mi öğrenmek istiyorsun, hikmetini mi?' Şaşırmış, 'bu ne demek oluyor' demişti. Şöyle bir açıklama yapmıştım: 'İllet, hakiki sebep demektir. Hikmet ise, gözetilen fayda ve menfaat.'
Submitted by MURAKIB on Çar, 2007-03-14 03:04
Aşağıdaki videoyu mutlaka izlemenizi tavsiye ediyorum!..
>> ..::NAMAZ BÜYÜK EMİRDİR::..
Submitted by nepkoc on Paz, 2006-10-22 17:01
Sabah namaziyla ilgili sorum olacakti. Bu konuda bilgisi olan yanitlarsa sevinirim. Ben isim geregi haftanin 3-4 gun gece calisiyorum. Bazi gunler sabah namazi zamaninda yaptigim is ten ayrilamayacak durumda oluyorum. Yani tek basima yapilan bir is ve gorev yerinden ayrilamadigim bir is. Boyle durumlarda namazimi kazaya birakabilirmiyim? Okudugum kitaplarda bilerek kilinmayan namazin kazasi olmaz, unutma veya uyuya kalip, kilinamayan namazlarin kazasi olur diye okudum. Evime dondukten sonra ogle namazi vaktine kadar sabah namazi gorevini yerine getirsem olurmu ? Nasil davranmaliyim.?
Dosdoğru namaz kılın, zekât verin, rükû' eden (mü'min)lerle birlikte rükû' edin." (Sure-i Bakara 43).
Tadil-i erkâna, lügat itibariyle "tomaninet" adı ve­rilmektedir. Fıkıh ilminde, "mafsalların rüku ve sec­dede, kendi mahallerinde SÜBHANALLAH diyecek kadar müstakar (kararlaşmış) olması ve sükun üzere bulunmasıdır" şeklinde tarif olunmaktadır.
Tadil-i erkânın fıkhi hükmüne gelince, rükû' ve secdedeki tadil-i erkânın vacip olduğunda Hanefi mezhebinin âlimleri ittifak etmişlerdir. Kavme (rü-ku'dan kalkınca bir tesbih miktarı ayakta durma) ve celsedeki (birinci secdeden kalkınca bir tesbih mik­tarı oturmadaki) tadil-i erkanın vacip olduğu görüşü, fıkıh bilginlerinin ekserisinin tercihi bulunmaktadır.
"Ben cinleri de, insanları da (başka bir hikmetle değil) ancak bana kulluk etsinler diye yarattım" (Sûre-i Zariyat 56).
İbadet, insanın yaratılmasına gaye teşkil etmiştir. Halkı irşat için gönderilmiş bulunan peygamberlerin onlara ilk tebliği iman olmuştur. Kalpleri bu nur ile aydınlanmış bulunan insanlara yaptıkları ikinci tel­kin de Allah Teâlâ'ya ibadet etmeleri olmuştur. Bu iddiamızı âyet-i kerimelere dayalı olarak sizlere açıklamak istiyorum.
a) Andolsun, Nuh'u kavmine peygamber gönder­dik de: "Ey kavmim, dedi, Allah'a kulluk edin. Sizin ondan başka hiçbir Tanrınız yoktur. Ben büyük gü­nün üstünüze (gelecek) azabından cidden korku­yorum. Kavminden ileri gelenler de şöyle dedi: "Biz seni hiç şüphesiz apaçık bir sapıklık içinde görü­yoruz" (Bunun üzerine Nuh) dedi ki: "Ey kavmim, bende hiçbir sapıklık yoktur. Fakat ben kainatın Rabbinden (gönderilmiş) bir peygamberim. SizeRabbimin vahyettiklerini tebliğ ediyorum, sizin iyi­liğinizi istiyorum. Ben sizin bilmeyeceklerinizi de Al­lah'tan (gelen vahy ile) biliyorum" (Sûre-i Ârâf 59-62).
Namaz, imandan sonra en büyük hakikat. Kişinin Rabbiyle buluşması. Ona en yakın olduğu anı Kur'an'da 70 kez emredilen ibadet.
Peygamber Efendimizin (a.s.m) deyimiyle namaz, "dinin direği", "gözümüzün nuru", "mü'minin miracı"
Namaz, en vazgeçilmez ibadet.
Tüm programlarımızın anası, direği, varlık sebebi Namaz, yaratılış gayesi. Kainatın neticesi, meyvesi bu yüzden Bedir savaşında bile namazdan vazgeçilmedi. Bu yüzden Hz. Ömer (r.a.) yarasından kanlar akarken bile namaz kıldı e Hz. Ali (r.a.) ayağındaki okun çıkarılması için namaza durdu.
“Muhakkak ki namaz, hayasızlıktan ve kötülükten alıkoyar.” (Ankebut, 29/45)
Bir insan namazını kâmil mânâda eda ederse, onun hayatındaki nurlu zaman dilimleri alabildiğine genişler; zulmetli ve karanlıklı anları da daralır. İç dünyasında şeytanlığa, nefsaniliğe açık menfezler küçülür; melekliğe, ruhaniliğe açılan kapılar da ardına kadar açılır. Ancak bütün bunlar namazın ehemmiyetinin idrak edilip; şuurluca eda edilmesine bağlıdır. Evet, kalbin hoplaması, duyguların şahlanması ancak içten içe bir ürpertinin duyulmasına bağlıdır.