meltem, idil ve gaia'nın dünyası, : Temmuz 2009
Persembe gunu yola cikiyoruz. Sabah 8 bucuk dokuz gibi cikicaz evden, hersey yolunda giderse aksam 8 bucuk gibi yalikavaga variriz. Idil ile ilk kez aktarmali ucus, Bruksel-Istanbul-Bodrum. Yorucu bir gun olacak ama ucunda tatil var:-)))) Umarim rotar ve kotu hava kosullari bizden uzak durur. Istanbulda bize ilk goz agrimiz Elifimiz, idilin kuzeni katilacak. Elif, buyuk kuzu annesinden ilk kez ayri kalacak :-(
Bu bebisle ilk tatilimiz. Bakalim nasil olacak? Bizim icin eskisi gibi dinlendirici olmasa da, manevi acindan daha doyurucu olacak. Butun gun kuzuyla, deniz, gunes, ozlenen turk yemekleri ne guzel. Idil hanim yalikavak pazarinda alinan meyve sebzeleri yiyecek taze taze, (Bruksele gelen meyve ve sebzelerin katettigi kilometreleri, biz gidicez bu sefer, burada taze bruksel lahanasi var o da gaz yapiyor) doktor amca baliga, ete de onay verdi yuppiii. Kizimizin buyudugunu, gelistigini hergun yakidan izleyebilecegiz babasiyla birlikte. Simdi en seker zamanlari basliyor. Ac paraztez-Bugun banyosunu yaparken gulmekten oldurdu bizi. Dudaklar buzulmus onde, tukuruk, salya agzindindan akarak, agzindan birrr birrrr diye ses cikarmaya , birseyler anlatmaya calisiyordu cimcimem. kapa parantez. Bizim evin taspinari (sevgilimiz-babamiz) gunesin altinda saatler kalamayacak gibi bir his var icimde:-))
Valizleri hazirlamaya basladim. En cok idilin esyalari yer tutuyor, arti bebek arabasi. Bakalim neleri unutucam. Liste yaptim ama benim akillar sutleri icen idile gidiyor anne yarim akilli kaliyor. Cocuklu olmak organize olmayi gerektiriyor, bende oyle olmayi hic sevmiyorum, geriliyorum. Ama ne yapalim olucaz artik.
Simdi gidip valiz olayina devam etmeli ya da dinlenmeli,hangisi??
Labels: seyahat, tatil
Bugun Dr. Israel'i ziyaret gunuydu .5. ay kontrolumuzu olduk. Hersey yolundu cok sukur. Gozle goruluyordu buyudugumuz, doktor amca da tescil etti. Yarim kilo almis 7kg 300 gr olmusuz, boyumuz ise 66 cm. Kiloda ortalama, boyda ilerde gidiyormusuz. Bas cevrvesi de 1 cm genislemis 41.5 olmus. Istatistikler boyle.
Saat 9daki randevu biraz sarkinca, Idil hanimin sabah sekerleme saati geldi. Birden huysuzlandik, aglamaya basladik. Doktorumuz Idil hanim cok guclu bir aglamasi oldugunu soyledi. Biraz rahatsiz oldu sanki. Ne bicim cocuk doktoruysa!! Asilari yaptiginda da, idili bana verip odadan kacardi. Ilginc, belki cok uzuluyor bebekler agladiginda. Naif bir bakis acisi olabilir. Ama biz doktorumuzu seviyoruz, bozmayalim arayi.
Bugun uyku konusunda kendi basina uyumasini ogrenmeli eger karni tok, alti temiz, herhangi bir sikintisi yoksa, birakin aglasin , bazi bebekler uyumak icin aglamaya ihtiyac duyarlar dedi. Idil aksamlari memede uyudugu icin simdiye kadar uyutma konusunda sorun yasamadik. SImdi de meme de uyuyor ama uyandirio yataga uyanik koyuyorum. bes dakika sonra basliyor miyklamaya, sonra aglamaya. Git yanina op, kokla, cik odadan falan derken, bir ben, bir babasi, bir anneannesi, uyoyor ama direncsiz uykuya dalinmiyor. Halbuki memede uyandirirken uykudan gozunu acamiyor halde oluyor sipacik.
Bugun aglasa da gitmeyim yanina diye ugrastim ama yapamadim. Of cok zor bu is, bir rayina otursa.
Posted by meltem at 20:54 Hiç yorum yok: Links to this post
Labels: aylik gelisim, uyku
Idil hanim ogle uykusuna yatti sonunda. Neden bilmiyorum ama gunduz uyumakta oldukca zorlaniyor kucuk hanim. Bugun once anneannesi, sonra ben denedim agladi, zirladi, uyumadi sonra anladik ki kaka varmis (bir saat kadar once tonlarca yaptigi icin buna ihtimal vermemistim), yapti rahatladi. Sonra cinlik durumlari, oyun oynayalim yorulalim dedik. Olmadi. Yine miyk miyk mizildamalar. Dis cikarmasi yaklasiyor olabilir belki o yuzden keyifsiz. Sonra dedim iki kere kaka yapi acikmistir belki. Memeye sanki aylardir gormuyormus gibi yapisti. Emerkende uyudu. Memede uyumasini istemiyorum ama gece uykusuna da boyle daliyor. Neyseki gece uyanip meme aramasi olmuyor simdilik.
Bugun iyi basladi aslinda. 7 gibi uyan, em, oyna biraz, 9 gibi tekrar uyu, uyan 10 gibi anne babayla oyna, baba gezdirsin kizini biraz . Donduk eve meyvamizi yedik sapur supur, sutumuzu ictik ustune (ben bu satirlari yazarken uyandi, toplam uyku 15 dakika), dunden kalan kakalarimizi yaptik ooohhh derken, yine uyumama tripleri. yatir kaldirlar pek ise yaramadi, kaldirinca merakli merakli etrafa bakiyoruz, gulucuklar dagitiyoruz.
Bu uyutma isi benim sabir sinirlarimi zorluyor bazen ozellikle yorgun oldugum zamanlar. Anneanne devreye giriyor bu durumlarda, annede asabi ruh hallerinde idilkusu uyutmaya calismiyor.
Posted by meltem at 15:11 Hiç yorum yok: Links to this post
Bugun ise baslayali iki hafta oldu. Ben bu doneme ise donus provasi diyorum cunku uc hafta calistiktan sonra yillik iznimi alip tatile cikacagim. Bir hafta sonra ver eline Turkiyem, deniz, kum, gunes, ozlenen yemekler, neyse dagitmayim gurbet sancilariyla, bu ayri bir yazi konusu...
Iki haftadir sabah 7de kalkip once Idil’i emziriyorum. Burada birsey degismedi, calismadigim donemde de saat 7 nobetimiz vardi. (ama cok yorgun oldugum gunlerde anneme emanet edip bir saat daha uyuma luksum kalmadi) Sabahlari pek istahli olmuyoruz bu gunlerde, sanirim geceleri bosaltim yapamadigimizdan kaynaklaniyor. Idil’in icmedigi sutu sagip, birakiyorum kuzuya, taze sut icsin anne isteyken, anne de memeler dolu dolu gitmesin ise☺.
Ogle tatilinde babisle beraber geliyoruz eve. Yine emzir, oyna, op, kokla derken ise donme saati geliyor:-( Aksam bir saat erken cikip geliyorum bes sutunu vermeye. Is ve ev arasi mekik durumlari, bir taraftan emzir diger taraftan sut sag biraz yorucu oluyor ama neyseki tatile cikmamiza sadece bir hafta kaldi.
Idil bir degisiklik oldugunu sezmisde ama tam adini koyamiyor gibi. Anne bes aydir sabahlari giydigi salas ev kiyafetlerinden cikmis, daha bir ciddi giyiniyor, babisle beraber cikiyor, ben kaliyorum anneannemle, sonra uyuyorum uyaniyorum, meyvemi yiyorum baktim yine cikip gelmis bunlarin ikisi. Bensiz nerelerde, ne isler ceviriyorlar, biraz buyusem anliycam. hadi Idil yumul memelere, gelsin sutler, gelsin akillar..
Ise baslarken cok sorun yasamadim. Idil'e annemin bakiyor olmasi, oglenleri gelip onu gorebilmem ve nisbeten kisa is gunu (2 saat emzirme izni) beni rahatlatan etkenler. Bakalim eylulde ne olacak?? Tam tersine ise baslamak, baska birkac insan gormek, kafami vererek isle ilgili konularda birseyler okumak iyi geldi:-))
Posted by meltem at 22:50 Hiç yorum yok: Links to this post
Labels: annelik, is hayati
Bu konu hakkinda hicbir bilgim yok (ozellikle teknik acidan) ama duse kalka bulucam yolumu, hadi bakalim, rastgele yolum acik olsun:-))))
Niye Blog yaziyorum?
Minik kizim Idil'imle yasadiklarimi unutmamak, bunlari ileride onunla, simdi ise uzaktaki sevdiklerimizle paylasabilmek icin. Tabi bir de bu yolda bizim gibi yuruyen anne bebisleriyle tanismak, deneyimlerimizi paylasmak icin. Yazma konusunda hic iddiali olmadim (bizim evde yazar/sair babamiz) ama Idil'in yesil kakasiyla ilgili arastirma yaparken buldugum ve daha sonra mudavimi oldugum ozgur anne'nin blogu beni bu konuda heveslendirdi. Baktimki bir blog dunyasi var almis basini gidiyor. bende ucundan kiyisindan tutayim dedim.
Aslinda ben Idil'ime klasik bir gunluk yazmak istiyordum. hamile iken aldim guzel guzel defterler ama bir turlu hissettiklerimi yazamadim. Korktum birsey ters giderde elimde o defterle kalirsam diye. Simdi o zaman hissettiklerimi de geriye donuk flashback'lerle yazacagim.
PS: Bilgisayarimda Turkce karakterler yok maalesef, bu konuya bir cozum bulunca yazilarim daha okunur hale gelir umarim.
Posted by meltem at 22:22 1 yorum: Links to this post
Labels: baslangic, blog dunyasi