GÜVEN OKULU’NDA OKUMAK
Güven Okulu’nda okuyorum. Uzun ince bir yoldayım. Gece gündüz demeden gayret içindeyim. Her hareketimi kontrol ediyorum. Her ânımda kendimi hesaba çekiyorum. Bin dermana değişmeyeceğim dertlerim var. İnsan olarak yaratılmış olmamın verdiği sevinç ve neşe, beni her ânımda huzurla dolduruyor. Çünkü burada kendimi tanıyorum, kendi görünen ihtiyaçlarımdan daha çok etkiye sahip olan, görünmeyen ihtiyaçlarımı öğreniyorum. Sevginin, saygının, beğenim ve takdirin bir ihtiyaç olduğunu öğrendikten sonra hayattaki her şeye bakışım değişti. Bir bardak suyu bile beğenerek içmeye gayret eder oldum. Beğenimsizliğe düşman, kusur görürsem pişman oluyorum. Çünkü ben Güven Okulu’nda okuyorum.
Güven Okulu’nda okuyorum. Hesap vereceğim bir vicdanım var. Kontrollü yaşamayı talim ediyorum. Ahirette kurulacak mahkemenin, dünyada talimini yapıyorum. Attığım her adımın, güven anayasasına uygun olmasını sağlamaya çalışıyorum. Güven temelinde yaşayarak, Allah’ın (c.c.) Mü’min ve Müheymin isimlerinin bende tecelli etmesi için gayret ediyorum. İnanılır ve güvenilir yaşamanın sonsuz deryasında, bana güvenenlerle birlikte, ben de kendime güvenir bir hayat kurmanın derdindeyim.
Güven Okulu’nda okuyorum. Namus, şeref, şahsiyet, kişilik, takdir, sevgi, anlayış adında derslerim var. Her okulun kendine has dersleri olduğu gibi, benim de iç dünyama ait özel derslerim var. Bütün hayatımı bu derslerin etrafında yürütmeye çalışıyorum. Bütün attığım adımları bu derslere uygun atmaya çalışıyorum. İnsanlığımın gerektirdiği her eğitim ilkesini her ay farklı yönleriyle talim etmeye çalışıyorum.
Güven Okulu’nda okuyorum. Büyük bir aileye sahibim. Güven Okulu; öğrencisiyle, öğretmeniyle, hizmet ekibiyle, anne ve babalarıyla büyük bir aile. Ben de bu ailenin bir ferdi olmaktan gurur duyuyorum. “Cemaatte rahmet var.” buyurmuş ya Efendimiz (sav), biz de bu okulda büyük bir aile olarak, toplumda kaybolan güven değerini yaşama ve yaşatma derdinde olan, büyük bir aileyiz. Hem de fikriyle, inancıyla, yaşantısıyla çok büyük bir aileyiz.
Güven Okulu’nda okuyorum. Geçmişten bugüne, büyük bir tarihe sahibim. Güven Okulu’nda, tarihte ecdadımızın yaşadığı bütün değerleri tekrar yaşayabilme ve yaşatabilme çabasındayız. Atalarımızın ortaya koyduğu insanlık değerlerini, cesareti, asaleti, adaleti, ikram severliği, örf ve adetleri biz burada talim ediyoruz.
Güven Okulu’nda okuyorum. Yaratanın (c.c.) yeryüzündeki halifesiyim. Yaratılmış bütün varlığın sahipliğini taşıyorum. Her varlık insanın emrinde ve hizmetinde yaşamını sürdürürken, ben de Güven Okulu’nda, bütün varlığa hakkaniyetle sahiplik yapma eğitimi alıyorum. Elma elmalığını, armut armutluğunu, koyun koyunluğunu, keçi keçiliğini yaparken, ben de Rabbimin (c.c.) özüme koyduğu çok büyük şeref ve izzetiyle, insan gibi yaşayarak, insanlığıma sahip çıkıyorum. İnsanım elhamdülillah. Tilki gibi kurnazlaşmam, keçi gibi inatlaşmam, biber gibi acıtmam. Rabbimin (c.c.) benden beklediği neyse, onun rızası yolunda hareket ederim. Çünkü insanca yaşamak benim en büyük hedefim ve idealim.
Güven Okulu’nda okuyorum. Gerçekçiyim, gerçeklerle yaşıyorum. Hayâlden, korkudan, şüphe ve tereddütten hoşlanmam. Ne geçmişten pişman olurum, ne geleceğe hayalle bakarım. Ânımı yaşarım, kendimi yaşarım. Kendimi ânımda yaşarım. Her gerekliyi yapar, sonucu Hayat-ı İlahiye bırakırım. Kendi yapabileceklerimden başka şeylerle zihnimi meşgul etmem. O anda ne gerekliyse onu yaparım. Ahla vahla ömür geçirmem.
Güven Okulu’nda okuyorum. Samimiyetin tiryakisiyim. Ne diyorsam önce kendim yaparım. Kimseyi suçlamam, kimseyi şikâyet etmem, kimseyi kınamam. İyi ve güzel ne diyorsam sözünden önce eylemine geçerim. Kimseye bir şey demeden, kimseyi suçlamadan iyi ve güzel olanı her zaman ben yapar, huzurunu ben duyarım. Kötü ve zararlı dediklerimi önce kendim yapmam. Böylece topluma da örnek olarak büyük bir hizmet etmiş olurum. Samimiyetle doluyum. Vicdanımdan onay almadığım hiçbir davranışı, düşmanım dahi olsa kimseye yapmam.
Güven Okulu’nda okuyorum. Hiç kimseden, hiçbir sahada, hiçbir şey beklemeden yaşıyorum. “Yalnız sana kulluk eder, yalnız senden yardım dileriz.” ilahi tavsiyesinin gereği gibi yaşarım. Beklemenin ruhsal bir hastalık olduğunu öğrendikten sonra bekleme hastalığıma şifa buldum. “Bekleme yerine, harekete geç” parolasını kendi zihin dünyama yerleştirince, sorun kendiliğinden ortadan kalktı. Bu yüzden ben de harekete geçiyorum ve kendi yapacaklarıma odaklanıyorum. Bu sayede daha büyük bir iş yapmış ve daha olumlu bir sonuç elde etmiş oluyorum.
Çünkü ben Güven Okulu’nda okuyorum. Kendime güveniyorum, beni yaratan Yüceler Yücesinin takdirine güveniyor, özümden büyük etki ve yetki tanımadan yaşıyorum. Bu sayede huzurla, güvenle dolup, aşkımla, imanımla ve ihlâsımla yaşıyorum. Rabbim (c.c.) herkese böyle güvenle dolup, özüne dayanıp, hür ve özgür olarak, alnı açık, yüzü ak olarak yaşamayı nasip etsin.