Kazim Dogan (2) Çorum Gökköy dostlarını buluşturan site
Bunun yanında, 'Gökköy Şenliği'nde bulunmalıyım' diyen bir hayli çok dostumuz var. Başka köy sitelerine bakıyorum. Onlarda da durum farklı değil. Avrupa'da yüzlerce köy dernekleri kuruldu. Nedir Gökköy'ü, şu veya bu köyü gizemli kılan? Bir yere ait olma duygusu mu? Merak mı? Yeni çağın gerekliliği mi? Küreselleşmeye karşı koyma mı? Nedir?..
77911 (defa okundu)
04 Ocak 2006 21:39:18 4796 (defa okundu)
İstanbul'da okuyan kızım "Gökköy'ü mutlaka görmek istiyorum" deyince çok şaşırmıştım.. Sanırım okulda nereli olduğunu iyi bilmemesi sorun olmuştu. Gökköy'ü kızım gibi, gidip görmek isteyenler var. Tokyo'dan yazan bir okurumuz dedesinin yıllar önce Çorum Gökköy'den gelip Japonya'ya yerleştiğini (!.) yazıyor. New York'dan Gökköy resimleri alıyorum. Avrupa'nın farklı kentlerinden, Suudi Arabistan'a kadar bir bölgede köylülerimiz yaşıyormuş meğer. Bunun yanında, 'Gökköy Şenliği'nde bulunmalıyım' diyen bir hayli çok dostumuz var. Başka köy sitelerine bakıyorum. Onlarda da durum farklı değil. Avrupa'da yüzlerce köy dernekleri kuruldu. Nedir Gökköy'ü, şu veya bu köyü gizemli kılan? Bir yere ait olma duygusu mu? Merak mı? Yeni çağın gerekliliği mi? Küreselleşmeye karşı koyma mı? Nedir?..
Oysa Türkiye'den görüntüler hiç de berrak, yaldızlı, muhteşem değil. İzlenimlerimi Türkiye'yi ziyaret eden dostlarımla karşılaştırıyorum. Ülke tanınmayacak halde. Misafirperverliğiyle övünen ülkenin insanı çatışmanın eşiğinde. Bir defasında tanık olmuştum. İstanbul'da dolmuşta paranın üstünü alamadığını söyleyen yolcu ile şoförün tartışması kısa sürede alevlenmiş bütün aracı sarmıştı. Bu olay bende 'insanlar kavga için fırsat arıyorlar' izlenimi doğurmuştu. Ülkemizde değerler karmaşası içinde fırsatçılık en önde. Türkiye'de yaşayan bir aydın anlatmıştı. Kürt ve Türk toplumu ilk defa çatışabilir!
Avrupa Türkleri ise işsizlik, milliyetçilik ve din çemberinde. Farklı bir toplumun bireyi oldukları için işinden olanlar var. Kimilerine göre halen 'gurbetçi' olan bu insanlar artık 'dönmekle kalmak' girdabından çıkıp 'olmak ya da olmamak' kıskacına girdi. Kültürel yozlaşma, dilsizlik ve korkunç boyuttaki işsizlik bu insanların bütün oksijenini tüketiyor. Türk hükümetinin çifte vatandaşlık, askerlik, eğitim konularındaki tutumu, Avrupalı 1. kuşak Türkleri kasıp kavuran 'emeklilik için günlük borçlanma miktarı'nın yüzde 250 oranında artırma kararı (Emekli olabilemek için öngörülen her gün için ödenecek miktarı önce 2 dolardan 5 dolara çıkarıp, sonra bundan vazgeçip 3,5 dolar yaptılar) ile en son pasaportlara yüzde elli oranında zam kararı tabloyu koyu bir zemine boyuyor.
Çocuklarımız anne ve babalarının köyünü de görmeli, başka köyleri de. İnsan öğesini öğretmeli çocuklara. Yukarı tablonun yansımalarına bakıp evrensel insan değerlerinden uzaklaşmamayı. Gökköy'e verdiğimiz önem de yarının insanına bırakmak istediğimiz dünya mozağinin taşlarından birini parlatma işi olarak algılanmalı.