‘Balon’ | Ordu Hayat Gazetesi
Ana Sayfa > Yazarlar > ‘Balon’
08 Aralık 2015 Salı, 11:10 Tweetle
Balonlardan hoşlanmayan yok. Çocukların görür görmez gözlerinin ışıldadığı nesnelerden biri de balonlardır! Bir davet mi, yaş günü mü var salon boydan boya balonlarla donatılır. Ama bu güzellik hep kısa süreli olur!
‘Balonla’ yaşatılan gibi kısa süren başka yaşam süreçleri de var. Ulaşılmaz hayaller… Çocukça… Ulaşılmaz hayallerin avutuculuğu ‘zararsız’ olur. Ya ‘gerçek’ iddiasındaki ‘hayaller’? Verdiği zarar giderilebilir mi?
Televizyon ekranlarından ve gazete sayfalarından yayılmak istenen ‘hayaller’, yaratılan algı ile ‘gerçek’ sanılabiliyor. Bir süre sonra bakıyoruz ki, salonları süsleyen balonlardan farkı yok. Küçük bir dokunuşla patlıyor, görselliği, inandırıcılığı kalmıyor.
Umut, insanları diri tutar. Umudu olmayanın geleceği de olmaz ama umutlar birkaç kez sönerse yaşam sevinci de körelir. Bunu hem kişisel hem de toplumsal yaşamda görebiliyoruz.
Umudun ‘balona’ dönüştürülmesi konusunda ‘yönetenlerin’ etkisini bir kenara bırakıyorum Çünkü her kesim kendine göre değerlendirebiliyor. Ancak TÜRK İŞ genel kurulunda yapılan tartışmaların ‘balon’ özelliğinde olduğunu rahatlıkla görebiliyoruz. İşçiler için kıdem tazminatları çok önemli. Bunda ödün verilmesi düşünülemez. Hükümet ve işverenler kıdem tazminatının kaldırılması ya da işverenin yükünü azaltılması konusunda birlikte hareket ederken TÜRK İŞ ve diğer sendikalar ‘kırmızı çizgilerinden’ söz ediyorlar! Kırmızı çizgi, kırmızı balon olmasın! TÜRK İŞ’in balonlarına alıştık. Yalancı çoban gibi…
Ya fındık üzerinden şişirilen balonlar… 20 TL seviyesine yükselen fındık nedeniyle üretici 15 TL’ye razı idi. Umutlar yine balon oldu. Fiyat üzerindeki baskılamada başarılı oldular! Ancak biliniyor ki, bu dönemde fındık satışı düşüyor. Ocak ayıyla yeniden fiyatlar yükselecek. Fiyatların düşürülmesi ile üreticilerin umudunun kırılmasıyla fındığın pazara inmesini sağlanmak istiyorlar ama bu kez üreticinin değil, ihracatçının umudu kırılacak, balon sönecek…
Bir balon da Ortadoğu politikalarında yaşandı. ESAD, Esed oldu. Kardeşlik umudu (balonu) söndü. Güzel sözler, umutlar söndü… Kan, gözyaşı… ölümler egemen oldu.
13 yıl önce asgari ücret 184 TL. ve 1226 ekmek alınıyordu. Şimdi asgari ücret 1000TL ve 820 ekmek alınıyor! Durumun düzeleceğine yönelik umudu yitirmemek gerekiyor.
Kişisel ya da toplumsal yaşamda ‘umut’ geleceğin temelinin harcı, demiridir; temel sağlam atılmalı!