Ezhel – Müptezhel (İnceleme) | Türkiye'den ve Dünya'dan HipHop ve Türkçe Rap Haberleri
Ana sayfa Bence HipHop Ezhel – Müptezhel (İnceleme)
Bence Hip Hop’tan herkese selamlar..
Başlıktan da anlayacağınız üzere Ezhel’in Müptezhel albümünü inceliyoruz. 12 şarkıdan oluşan albümün prodüktörlüğünü Bugy yaparken albümdeki altyapılarda da Bugy, DJ Artz ve Ezhel’i görüyoruz. Şahsen trap sounda sahip raplere bir türlü ısınamamış birisi olarak bu albüme de hayli mesafeli yaklaşmıştım başta. Tabii snippetı dinleyince albümle aramızdaki buzlar yavaş yavaş erimeye başlamıştı. Tamamını dinleyince de dinlediğim şeyin güzel olduğundan iyiden iyiye emin oldum.
Ezhel’in müziğinin ilk yıllarından itibaren salt rap tabanlı olmaması onun şuanki evrimine de fazla şaşırmamamı sağlıyor. Özellikle 2011 sonrası döneminde müziğini iyiden iyiye reggea soundlarıyla büküyor ve istediği forma sokuyordu ki tekniğinin yanı sıra onu dönemdaşlarından ayıran en önemli özelliği de müziğini kendine has bir forma sokabilmesiydi. Yani onun farklı olması ve rapi zenginleştirmesi ile sevdik. Bu albümde de kendisi için bile marjinal sayılabilecek bir dönüşüm içine girmiş. Fakat aldığı bu riske değdiğini gönül rahatlığıyla söyleyebilirim.
Evrensel piyasada şu sıralar hayli popüler olan trap soundlarının reggea ile harmanlanarak rap formunda bir kompozisyon şeklinde sunulduğu müptezhel, açıkçası fazlasıyla iyi bir albüm olmuş. Bunu baştan belirterek albümdeki bazı şarkılara daha yakından bakalım istiyorum.
Ais’in albümün genelinde hakim olan bir hikaye anlatım tekniğinin habercisi olduğu şarkısı Alo ile başlıyor albüm. Ais’ın yıllardır çekinmeden dile getirdiği esrarla arasındaki münasebetinin daha gür bir şekilde söylendiği albümün açılışı da elbette bir müptelanın (evet müptezel bu anlatılan olayda doğru tanım değil her ne kadar doğru gibi kullanılasa da) başından geçen bir kovalamacı konu alıyor. Ezhel’in albümdeki yoğun auto-tone kullanımı dinleyicilerinin çoğunluğundan olumsuz geri dönüşler aldı. En son Sahtiyan auto-tone kullanınca bu kadar eleştirilmişti sanırım. Fakat ben albümdeki auto-tone kullanılan yerleri de oldukça iyi buldum. Auto-toneun bilinçsiz ve aşırı kullanımı kulak tırmalarken tam tersi kullanımlar değer katabiliyor. Zaten auto-toneu çirkin sesi kamufle etme amacıyla kullanmak başlıbaşına bir yanlış.
“Duyduğum en kirli haz” itirafının merkeze alınması gereken enfes bir şarkı. Şarkı boyunca nefret duygusunun etrafında dönen Ezhel, aynaya bakmayı da ihmal etmiyor ve kendi içindeki nefretten rahatsız olurken aynı zamanda bundan duyduğu hazzı betimliyor. Gerek teknik gerek içerik olarak albümdeki en özel parçalardan birisi bana kalırsa.
Albümdeki Derman ve Esrarengiz diğer şarkıların yanında bir parça sönük kalsalar da albümün kalanı gerçekten uzun süre akıllardan çıkmayacak kadar iyi. Sanırım albümdeki en göze batan eksik albümün müptelalık konseptinin etrafında dönemesinden dolayı oluşan konu kısırlığı. Şarkılarda biraz daha geniş bir konu yelpazesi seçilseydi albümün hiçbir eksiği kalmayacaktı sanırım fakat şuanki hali için de söyleyecek çok bir söz yok gibi.
Umarım güzel birkaç klip ile de görsel anlamdaki eksiklikler giderilir ve albümün kült haline gelmesinin önü iyiden iyiye açılır. Ben albümü çıktığından beri kulağımdan düşüremedim. Gerçekten bıkılması zor bir albüm olmuş. Benim puanım 9/10. İyi dinlemeler, görüşürüz.
Önceki makalePi “Lider” Video Klip Çıktı!
Sonraki makaleSagopa Kajmer – Romantizma (Nostalji İnceleme)
Emir Paşahan Yıldız 10 Haziran 2017 at 23:50
bu albümün nesini beğendiğiniz acaba hocam merak ettim albümün teknik kısmına değinmiyorum zaten orası oldukça iyi ancak kötü olan kısım tutmayacak bir iş yapmış olması trap reggae ve rap soundlarını deneysel bir şekilde harmanlamış ama olmamış daha çok birazda genel müzik kitlesine yönelik bi albüm açıkçası aşırı dozda hiphop soundları hayranı olduğum için beğenemedim ama onun dışında ais’in 2013’e kadar olan dönemlerine hayranıma ayrıca işin mutfağında ki raplerinede.
Fatih Dalcı 12 Haziran 2017 at 15:22
Ais zaten tutan tarzında devam ederek bir risk almış belli ki bu albümü yaparak. Açıkçası dinleyicilerinin tamamının beğenmesini de beklediğini sanmıyorum zira bu çok iyi niyetli bir bakış olurdu. Bu yüzden bu tarzı bazılarımız sevmeyecek bazılarımız sevecekti günün sonunda. Ais ise kendi istediği müziği yapıp onun bu tercihine destek veren dinleyicileriyle yoluna devam edecektir. Maalesef eski şarkılarını daha çok sevenler de eskileriyle yetinecekler gibi duruyor Ais fikrini değiştirene kadar.
Fatih Dalcı için bir cevap yazın	Cevabı iptal et