O Kadın.. | Tuğçe Çamsarı
İçimdeki gizli odada ne çok şey buldum.
Kendime farklı yerlerden bakmayı orada öğrendim. Başkalarının sözcükleriyle kendimi tanımlamak yerine kendi cümlelerimi kurmayı.. Bedenin sizin dışınızda da bir hayatı olduğunu.. Hayatın bize öğretilenlerin dışında bambaşka biçimleri olabileceğini..
Belki de asla ortaya çıkmayacak olan bambaşka bir kadın buldum orada. Şaşırdım onu görünce. Korktum. Bana benzeyen ama tanımadığım bu kadınla ne yapacağımı uzun süre bilemedim. Kavgaya tutuştum önce. Herkesten gizlemeye çalıştım, kendimden bile..
Sorsalar, asla duygularına kapılmayan, güçlü, kendi sözlerini başkalarını fazla umursamadan söyleyebilen, herşeyi akılla çözebileceğine inanan biri olduğumu anlatırdım.
Kendine güvenen, hiçbirşeyden korkmayan, ne yapacağını bilen bir kadın..
Bir de baktım ki aksine kendisini duygularına kaptırıp bütün bir dünyayı unutabilecek kadar akılsız birimişim.
Akılsız evet. Ama bunu kötü birşey saydığımı sanmayın sakın.
Hayatı kendi başına kurabileceğine, kendi düzeniyle yaşayacağına inanan insanlardan biriydim. Asıl budalalık bu değil mi?
Bir başkasının bedenine dokunmanın, birinin teninize dokunmasının sizi birdenbire alıp buradan sonsuzluğa taşıyabilecek kadar güçlü olduğunu bilmezdim.
Bunca yıl nereye, nasıl böylesine gizlendiğini bilmiyorum ama çılgınca bir tutkuyla dolu olduğumu öğrenmiştim artık.
Sanki kendi ruhumu kazıyordum ve orada gizlenmiş o belli belirsiz yazıları çözdükçe yeni bir kimlik buluyordum. Gerçek varlığımı.. Kim olduğumu.. Farkında bile olmadan yıllar boyu kendimden bile gizlediğim o gerçek kadını..
Sanki sonsuz uzaklıkta bir geçmişe gidiyor ve o bilmediğim alfabeyi çözdükçe kendimi hatırlıyordum.
Evet onu orada buldum.
Ve başkaları ne söylerse söylesin, ben o kadını çok sevdim.
Etiketler:duygular, güçlü, hayat, kadın, kimlik, ömür, sonsuzluk
Posted in Kişisel by admin on Şubat 9th, 2012 at 22:45.
Previous Post: Yanlış Anlaşılmayı Hiç İstemeyenlere.. Next Post: TEŞKİLAT-I MAHSUSA’DAN KUŞÇUBAŞI HACI SAMİ BEY..