Bu artık sivil bir direniş değildir! - Osman Yüksel::Blog
Şimdi, mevcut geziparkı olaylarına, kendimce yorumlarda bulunacağım;
Her şey başbakanın, haklı/haksız dikte ederek, Taksim'deki gezi parkına, henüz ne yapılacağı tam olarak kesinleşmemiş ama tarihi Topçu Kışlasının yeniden inşaasını kapsayan bir şey diktirmek için oradaki ağaçları kestirmeye çalışması ve bir grup çevrecinin ona engel olmaya çalışmasıyla başladı. Sonra işin içine "elinde spreyle kırmızı elbiseli kızın suratına biber gazı sıkan polisin şiddeti" girdi.
Oradan alınan kıvılcımla, zaten dolmuş olan 'marjinal(!!!)" kitle, ayaklandı. İçki içme özgürlüğü kısmen elinden alınan(!), tiyatroları yıkılmaya başlamış, milli bayramlarını kutlayamamaya başlamış, kutlamaya çalışınca şiddet görmüş, yeşil alanları katledilmiş, devlet alanları gecekondu sahiplerine peşkeş çekilmiş bu 'marjinal'ler haklı olarak "eeh eyetere bea" diyerek ayaklandı. Polisin - taksim'deki tüm eylemlerde olduğu gibi- abartılı şiddeti bu marjinalleri iyice çıldırttı. Polis oradaki her eyleme böyle tekpi veriyordu ama "kendi vatandaşına!" bunu yapmamalıydı!
Olayların gecesinde, saat 2'de, Erenköy tencere tava sesleri ve Kenan Doğulu yorumlu 10. yıl marşı ile inliyordu. Yeri gelmişken söylemeden edemeyeceğim. "Kenan Doğulu neeeğy lağğğn?" Şöyle gül gibi orijinal 10. yıl marşımız var - http://www.youtube.com/watch?v=BBynB8mGRgc. Neden Kenan Doğulu'nunki "official" gibi oldu? Muhtemelen, yeni nesil marşı Kenan Doğulu besteledi falan sanıyordur? Neyse konuya dönelim de Kenan Doğulu ney laaaaaaaağn?
Velhasıl, ortalık baya karıştı, düzen bozuldu. Polis sıktı, halk direndi. Halk barikat kurdu, polis sıktı. İnsanlar baya baya "teçhizat"la (talcid'li su, maske, dalış gözlüğü) taksim'e akar oldu. Bu sırada, cânımız medya ise penguen belgeseli gösterdi.
Eylemlerin bir günü ben de Taksim'deydim. "vay lan, baya baya sivil darbe olacak galiba, dur gideyim göreyim" dedim. Benim gittiğim zamanda, Taksim tarafında polis şiddetti pek yoktu. Ama "vandalizm" kol gezmişti. Halk otobüsleri, polis arabaları, medya araçları devrilmiş, yakılmış edilmişti. İnsanlar baya baya belediye otobüsünü parçalıyordu, hıncını alamamıştı hala insanlar.
Taksim'de o gün beni en irrite eden şey ise "sivil direniş" diye gittiğimiz/katıldığımız bu eylemin, aslında "çok da sivil olmadığını" anlamam oldu. Etrafta çeşitli sol partilerin bayrakları, Deniz Gezmiş posterleri vs vardı. Olay özünde sivil direniş iken bir anda siyasileşmişti. Ve kimse buna engel ol(a)mamıştı. Bu artık "sivil bir direniş" değildi :(
Taksim'den dönüşte, Beşiktaş'daki başbakanlık binası(doğru dedim di mi?) önünden, Kadıköy iskelesine yürüyorduk 5 saniye sonra oradaki polis ekiplerine kaldırım taşları atılmaya başladı. 5 saniye önce orada olsaydık "kafayı yarmıştık". Halk hala hıncını alamamıştı, ama bu iyiye gitmiyordu. Arkadaşlarım yandan geçen trafik polisini görünce "lan bi hareket yapsa da dövsek!" seviyesine geldi. İşler kötüye gidiyordu.
Bu sırada "dezonformasyon" haberler kol geziyor ve baya "kafası çalışan" diye tabir ettiğim arkadaşlarım bunları sorgulamadan paylaşır olmuştu. Daha da kötüsü, yine "düzgün adam" diye tabir ettiğim insanlar "tayyip gelsin, asalım tayyibi, bitsin bu iş"li şeyler paylaşıyordu. (bkz: akıl tutulması). Hatta bunu koca koca partilerin il meclis üyesi insanlar elinde pankart yapıyordu. Baya ellerinde güç olsa, adamı asacaklar. Demokrasiyi "asarak" yapmaya çalışacaklar. Korkuyordum artık, işler çığırından çıkmaya başlamıştı.
İşin bence en "komik" taraflarından bir tanesi de başta Doğuş grubu olmak üzere "yandaş holding"lerin ürünlerinin protestosuydu. "Abi ben artık NTV izlemeyeceğim, Nusret'den et yemeyeceğim, Garanti'den paramı çekeceğim" diyen, benim gözümde "kofti anarşist"ler türedi. "Abi NTV izlemeyeceğim, ama NTV spor belki izlerim, eheheh" diyenler muhtemelen Garanti yarın bir kampanya yapsa yine Garanti'den kredi kartı alacak ne bileyim yine Kuzey Güney izleyecek evinde falan. Ya da Garanti'den çektiği parasıyla Doğuş Otomotiv'den Audi alacak! "Dağ dağa küsmüş dağın haberi olmamış" dediğimiz mevzu.
Peki işin çaresi ne? Çare Drogba!
"Çare seçim" demek isterdim ama çare yok. Herkesi mutlu edemeyecek hiçbir lider. Ve mutlu edemediği her durumda "dikdatör" olacak. Birisi gelecek "kendince haklı sebeplerden" baş örtüsünü yasaklayacak, öbürü gelecek "kendince haklı sebeplerden" içkiyi yasaklayacak. Biri medyayı ele geçirecek penguen göstertecek, birisi medyayı dezonforme edecek, yalan yanlış haber paylaşacak. Başkası çıkacak "sivil direniş bu, siyasi bir eylem değil" diyecek, ama oradaki TKP bayraklarına, PKK bayraklarına engel olamayacak. Birisi SMS'le örgütlenecek, birisi halkın seçtiği başbakanı asacak, birisi oğluna gemicik alacak. Birisi orduyu ele geçirecek, birisi polisi. Birisi halkın başındaki sarığı çıkarıp şapka takıp 'batılılaştıracak', birisi halkı baş örtüsüyle 'doğululaştıracak'. Birisi tek emirle Topçu kışlasını yıkacak, birisi tek emirle o kışlayı geri dikecek. Ama hiç kimse, herkesi mutlu edemeyecek. Hiç kimse beni mutlu edemeyecek. Üniversitede okurken, başörtülü kızların, okul kapısı önünde başlarına peruk takmak zorunda olup şebeğe döndüğünü görünce ağlayacağım ben yine, aynı şekilde arkadaşım içki içemeyince ağlayacağım. Ağaçlarım kesilince ağlayacağım, askerim ölünce ağlayacağım, tiyatrolar yıkılınca ağlayacağım, camiiler yıkılınca ağlayacağım, 'sivil direniş' dediğimiz bu eylemde siyasi imgeler görünce ağlayacağım. Umutsuzlanacağım.
Bu blogun ilk ve muhtemelen son "siyasi" postunu da, "gelin Taksim'i siyasi imge'lerden arındıralım" diyerek naif bir mesajla bitireyim diyeceğim ama umutsuzluğum geçmeyecek.
Dipnot: Gezi parkı eyleminin en güzel yanı ise, herkesin "incici" olması. Ne güzel mizah döndü lan eylem boyunca.
08.Haziran.2013 Cumartesi :: 22:30:51 51208 kere okundu