2016 - | ezgimatsu |
Bol bol Kolektif House'un etkinliklerine katıldım, dinleyebildiğim kadar ismi dinledim, İstanbul'da gezmediğim müze kalmasın istiyorum, bu yüzden 2016'da da bol bol müze gezdim. Mesela İstanbul Arkeoloji Müzesi'ne bayıldım! Bir yandan sergilere gitmeye de devam ettim tabii, en sevdiğim segilerden biri de Cem Dinlenmiş'in Görsen Kesin Tanırsın sergisiydi...
Epeydir tanıdığım ama şöyle uzaktan uzaktan baktığım İnterrail Türkiye ile kaynaşmaya başladım, 5 mart'ta düzenlenen kahvaltılarına katılıp hiç tanımadığım insanlarla çok güzel vakit geçirdim, Bestami'yle yaptığımız röportajı da şuraya sıkıştırayım.
Ve gelelim 2016'nın olayına; Haziran 13'de Sabiha Gökçen'den Budapeşte'ye uçtuk. 17 günde tam 7 ülke 13 şehir gördük. En sevdiğim film karakterlerinin yürüdüğü sokaklarda yürüdüm, Carrie'nin düştüğü, Big'i özlemeye başladığı Dior'u, Paris'in sokaklarını, Berlin'in Kreuzberg'ini, Roma'nın Aşk Çeşmesi'ni, pizza kokan sokaklarını, Cinque Terre'nin uzun sahillerini, Viyana'nın hayran kaldığım yapılarını, geniş caddelerini, huzurlu parklarını yerinde yaşamak çooooooooooooooooooooooook güzeldi. Trenle kaç saat yolculuk yaptık, ne kadar otostop çektik, kaç arabaya bindik, kaç kişiyle tanıştık bilmiyorum. Ama aklıma gelen her anı gülümsememe neden oluyor.
21. doğum günüm için hayatımın en güzel hediyesini ablamdan aldım ve en sevdiğim filmden bir repliği dövme yaptırdım.
Neci, İnan ve ablamla tam 16 saat yol giderek ( ki hayatımın en güzel yolculuğuydu) baaaayağı bir aradan sonra köye dedem ve babaannemin yanına gittik. çok eğlenceli bir 4 gün geçirdik... (Umudumuz her yıl tekrarlanması)
2016'da çok teşekkür ettim, sanırım hayatım boyunca, hayatımdakiler için en çok teşekkür ettiğim yıl buydu.
Aileme(+1 Sincap), arkadaşlarıma ve hayallerime kocaman sarılıyor 2017'ye kucak açıyorum.
2017'den tek istediğim mutluluk. hepiniz için, her ev için, her hasta için, her bekleyen, her özleyen, her umutsuz, her üzgün, her teşekkür etmeyi bilen için.
2016 yazıma spoiler.Sonraki Yazı