Mükemmeliyetçilik, içinde erteleme gibi pek çok aktivite barındırır. Örneğin, yayımlanması için makale göndermek ise akademisyen düşünün. Makaleyi yazar ancak tekrar tekrar okuması gerektiğine karar verir. Belki küçük dokunuşlarla o makale çok daha iyi hale gelecektir. Ancak makalenin yayımlanmaya uygun olduğunu bildiği halde mükemmele ulaşmak için erteler devamlı.
Bir mecmuada yayınlamasını istiyor olmasına rağmen göndermez ama öncelikle kabul görüp görmeyeceğini öğrenmek için göndermesi gerektiğini de bilir. Kierkegaard, ertelemeyi ipliğin ucuna düğüm atılmadan yapılan dikişe benzetir. Hareketler doğrudur belki ama pratik bir çözüm sunmaz.
Mükemmeliyetçilik, kişide dünyayı kontrol ediyor düşüncesi uyandırır.
Böyle düşünen kişi, başarılarında tüm etkenleri kontrol edebileceği yargısına varır. Bu ise başka bir hatalı düşüncedir. Kişi kendine potansiyel yeteneklerinin farkına varmayı konu edinmelidir. Başarıya ulaşmada dünyayı ve tüm etkenleri kontrol edebilirim düşüncesinin yanlış bir yargı olduğunun farkına varmalıdır. Her şeyi kontrol edebileceğini düşünerek kişi kendini imkansızlıkların içine koyar. Bu düşünce sonucunda kişi iki sonuçtan birine ya da her ikisine birden sürüklenir. Birincisi, kişi çevresine karşı hırçınlaşır. Diğer seçenek ise kişi özgüven kaybı yaşar ve kendine güven duygusunu yitirmiş bir halde büyük mutsuzluğa sürüklenir.