ekşi duyuru - Nasıl Unuttunuz(?)
Bir ilişki yaşadınız ve bitti. Düzgün bir şekilde ayrıldınız veya aldatıldınız. Dediniz ki kendinize ''Ben patlayacağım galiba. Dayanamıyorum'' vs vs.
Ne oldu da kendinizi duvarlara vuracak kadar kötü hissederken ya da intiharı bile düşünürken normal hayatınıza geri döndünüz? Cidden merak ediyorum ve anlamaya çalışıyorum. Ben bu soruyu gerçekten bunalıma, depresyona(her neyse) girmiş ve sonrasında büyük oranda(tamamen) atlatmış kişilere soruyorum. Yoksa hani benim sorum ayrılmış ve birkaç gün ağlayıp unutmuş kişilere değil.
Mesela ilişkim biteli 1 seneyi geçti. Şu anda tabii ki ilk günlere göre iyiyim(e bir zahmet di mi) ama ne zaman bir fotosunu görsem veya aklıma gelse bildiğiniz moralim bozuluyor yav. Artık cidden bıktım çünkü ergen filan da değilim. Lisede, üni'de olsam anlarım ama yok yani öyle bir şey de. Tamam kabul ediyorum takıntılıyım ama geçsin gitsin be arkadaş :)
ingilizcesi bir şarkıda geçiyordu ama benim durumum tam olarak öyle:
I never got used to it, but I learned how to turn it off
ilkot (27.06.19 20:31:32)
18 yaşındayken terk edildiğimde (üniversiteye başladığım ara, zaten hayatım çeşitli sebeplerle altüst olmuş durumdaydı ve çok kötüydüm) intihar girişiminde bulunmuştum. toparlamam, kafamı kaldırıp "yaşıyom le" demem iki seneye yakın sürmüştü. bunun üzerinden iki sene daha geçmiş olmasına rağmen bir gün gece rüyamda gördüm diye sabah oturup ağlamıştım. daha sonra başka birini çok sevdim, onun üzerinden de iki yıl geçti ve hâlâ ara ara çok özlediğimi hissediyorum.
bunun sonu yok yani, evet 10 sene sonra muhtemelen çok daha az hissedilecek etkisi ama sonuç itibariyle unutulmuyor ya da o acının yerini başkası alıyor zaten. o açıdan üzerinde durmuyorum ben. bu yazdığımı da olumsuz bir şey olarak düşünme, yani "ohooo sonu yok demek ki" diye düşünme. sonu yoksa bile bir noktadan sonra umursamıyorsun açıkçası, normalleşiyor. yoğun bir gün devam ederken kendini plajda hayal etmek gibi biraz. olamayacağını biliyor ve özlüyorsun ama sana acı vermiyor, senden bir şey alıp götürmüyor.
"ne zaman geçecek?" diye bekleyerek beyninin bir bölümünü bu işe ayırmak ve hayatı kaçırmak üzücü. boşver. sen kendi hayatına bak, geçerse geçsin geçmezse geçmesin.
der meister (27.06.19 21:01:38)
5 senelik ilişkimi 3 ay önce bitirmiş biri olarak konuşuyorum. Burda önemli olan ayrılma sebebin aslında. Beni paramparça etmiş bir adam var ise karşımda gözyaşlarımı harcamam. Eğer o son muameleyi hak etmediysem aklıma bile getirmem.
Flamboyant (11.07.19 16:53:35)
çok klasik ama zaman herşeyin ilacı. Zaman geçtikçe anılar eskiyecek, zaman geçtikçe sende uzaklaşacaksın. Zaman insana annesinin babasının ölüm acısını bile unutturuyor. Sen en zor zamanları atlatmışsın bile. Şimdi hayatına bakma zamanıdır. Çevremde aynı dediğin olayları yaşayan kişiler var. Yani bu yoldan geçen ilk sen değilsin son kişi de sen olmayacaksın. Kendini başka işlere yönlendir ve artık başka birileri hayatına girebilir bunu kabul et. Bir süre sonra düşünüp düşünüp güleceksin bu günlerine emin ol.
kraldan cok kralci (11.07.19 17:04:56)