Gizli Bahçe: 2012
Gönderen Tabiat Ana zaman: 15:01 Hiç yorum yok:
Az oldu ama öz oldu...
Gönderen Tabiat Ana zaman: 15:48 3 yorum:
Gönderen Tabiat Ana zaman: 10:47 Hiç yorum yok:
Gönderen Tabiat Ana zaman: 15:09 3 yorum:
Sen uzuuuun zaman yazma sonra işte böyle bir satış haberiyle dön :)
Aşağıdaki salon koltuk takımı ve yemek masası ve yemek odası takımı arkadaşım tarafından satılık.
koltuk takımı 1adet üçlü,1adet ikili ve 2 adet tekliden oluşuyor.
Yemek takımı ise 1adet konsol
1adet vitrin,1adet masa ve 6 sandalyesi
ve son olarak ilkresimde görülen gümüşlükten oluşuyor.
Birde bu takıma ek arkadaşım ilk resimde görünen televizyon sehpasını da vermek istiyor.
Eşyalar gördüğünüz gibi oldukça temiz kullanılmış.Yer olarak Ankara Etimesgutta.Hepsine birden istediği fiyatsa 1500TL.
Eğer ilgilenirseniz yorum bırakabilirsiniz.Yorumlarınızda mail adresiniz ya da telefonunuz olursa (yorum kısmı zaten izinli yani yorumlar ben izin vermeden yayınlanmıyor) iletişim için arkadaşıma verebilirim.
Gönderen Tabiat Ana zaman: 09:55 1 yorum:
Bebeğim, kuzum, nar tanem, mürdüm eriğim.......
Ellerini avuçlarımda ısıttığım minik kız......
Sen de mi anne oluyorsun???? :)
Sadece varlığını duymakla hissettiğin sorumluluk artık hep seninle biliyorsun değil mi
Bu sorumluluk hissi hep büyüyerek, her gün biraz daha katlanarak,ömrünün sonuna dek hep yanında olacak.
Şimdiye kadar durduğun camın diğer tarafına geçiyorsun yavaş yavaş."Anne olunca anlarsın" sözü çok manalı olacak bundan sonra ,klasik değil.
Bazen kızacaksın, bazen korkacak, bazen yorulacaksın, bazen bıkacak... ama bir gülüş bir bakış getirecek seni de kendine.Diyeceksin ki bu ne tatlı bir meyve....
Sen de annen de kızdıklarını yapacak sonra güleceksin kendi haline.
Bazen üzüleceksin annene kızdığın günlere....
Seveceksin hem de çok.... aşk neymiş anlayacaksın gerçekten......
Sen çok iyi bir anne olacaksın..........
Gönderen Tabiat Ana zaman: 15:35 6 yorum:
Takip ettiğim blogların bir kısmı anne-çocuk bogları.Bunların bir kısmının da Doğa ile yaşıt çocukları var.Hepsine de bayılıyorum.Hele sürekli güncellenenler süper.Yeni okul maceraları yaşanan sıkıntılar, komiklikler.Madem yazıyoruz bende okula başlayan ailelerin yaşadıklarını(çocukların değil ama,anne&babaların)kendi gözümden ve başımdan geçenlerle anlatmak isterim.
Okul heyecanı bir kere nedense anne babada ve hatta dedelerde ananne& babannelerde çocuktan çok daha fazla yaşanıyor.Çünkü sanırım çocuklar kreşten hazır oluyorlar okul hayatına.Okul başlamadan başlıyor önlük alalım(sanırım mavi önlük giyen de bir tek bizim okul kaldı koca Ankarada,bizim sokaktaki okulda bile forma giyiniyorlar) (gerçi önlük en temiziymiş.Alıyorsun 2 tane biri kirlenince diğerini giyiniyor.Yıkadın mı ütülenecek 1 parçan var ohhh pek rahat) Neyse tek derdimiz ütü olsun....
Nerde kalmıştık??..Evet telaşlar ...Çanta mesela bizde en büyük problem oldu.Doğa hanım hayallerinin çantasını!! bulana dek ananne ve dedesini bayaa gezdirdi.(ama suç onlarda illa içine sinsin derseniz olacağı bu)(ahh ananne ve dedeler parmakta oynatılıyorsnuz haberiniz olsun) neyse yine dediğim gibi tek derdimiz çanta bulmak olsun :)
Kırtasiye ihtiyacımız taaaa İstanbullardan nerdeyse bir valiz dolusu geldi :) Halamız biraz abartmış sanırım :) (ama kurşun kalemler bitti desem...hergün bir kalem kaybolursa 3 ayda dur bir hesaplayalım :) )
Okul günü geldi çattı.Bizim okulda, hangi öğretmenin sınıfında olacağınızı okulun ilk günü bahçede öğreniyorsunuz.(Torpil işleri olmasın diye sanırım???? ?)(ama olmuyormu ....olmuyor diyorlar neyse inandık)
Öğretmenimiz belli olunca sınıfımıza gittik.
Bir de baktık ki sınıftaki veliler iki grup halinde.Kimisi çok mutlu kimisi çok mutsuz.
Mutlu olanlar zaten bu öğretmeni isteyip de denk(!) gelenler.Mutsuzlarda tam tersi.Öğretmenimiz geldi.Orta yaşın hafif üstü.32 yıllık tecrübeli belli ki otoriter bir öğretmen...ve macera başladı
Sürekli diyorum ya derdimiz bu olsun derdimiz bu olsun yeter diye....Derdimiz şu...Öğretmenimiz gerçekten çok başarılı bir eğitimci.Bu konuda ne ben hakkını yerim ne de hakkını yediririm.Ama tam sisteme göre yani bu işin çok çalışmaktan ama gerçekten ÇOK çalışmaktan geçtiğini ve çocukların bizlerden daha kolay yüksek tempoya alışabileceklerinden yana.(Bir bildiği var sanırım ki okulun en popüler öğretmeni yani koca dönem bitti hala bizim sınıfa geçmek için okul yolu arşınlayan veliler var.)
Şimdi hal böyle olunca halilen derste çok oluyor.
Bir kere en büyük sorun şu oldu benim için,özellikle başlarda.Kimi arkadaşlarım dediler ki ders çalışırken yanında durma, nasıl alışırsa hep öyle gider.Ama şimdi düşünüyorum 1.sınfa giden bir çocuk daha evvel hiçbir şey öğrenmemişse(Doğa sadece adını yazabiliyordu) kendi başına nasıl ders çalışsın.Elbette eşlik etmek gerekiyor.Daha sonra öğrendim ki 2.sınıf bu iş için idealmiş.2.sınıfa alışkanlıklar yılı deniliyormuş ve çocuk bu yılda nasıl çalışırsa ömrünün sonuna dek o şekilde götürüyormuş çalışma işini.İçim rahatladı vallahi.
Sonra gelelim ders çalışmaya.Eskiden biz çizgi çubukla başlardık bunlar direkt e-l-a diye başlıyorlar.
Az sinir olmadım Ela-Talat ve Lale'ye(sen sinir oluyor olabilirsin ama onlar birbirini çok seviyorlar bak hep kola kola el eleler demişti bir arkadaşım:) )
Yazmaya geçince en büyük sorunu küçük "e" harfinde yaşadık biz.Hep küçük "l" gibi oldu ya da fiyonk :).Tabii bir başka sorunda bileklerin ağrıması.Buna çözümü oyun hamuru ile buldu öğretmenimiz.Hergün 1-2 saat oyun hamuru ile oynadılar okulda.Hem oyun oynamış hem de kollarını güçlendirmiş oldular.
Okumada ise 2 ayrı sorunumuz vardı hep
1) Tersten okuma ki, bazen hala yapıyor
2)Harf unutma. Saatlerce le le le yazıp oku bakalım dediğimizde "la" dediği ve ya "biz bu harfi görmedik ki" dediği zamanlarda anne baba olarak insan kendini çok çaresiz hissediyor.Şimdi kızsanız olmuyor zaten yeni yeni öğrenmeye başlamış çekiniyor,kızmasanız kamera şakası gibi uğraştığınız hiçbir şeyi anlamamış...Okuyoruz ama heheytt ne zorluklardan geçtik geldik bu günlere :))
Birde diğer veliler durumu var ki bu en kötüsü.Şimdi siz eğer böyle bizim sınıf gibi koşarak ilerleyen bir sınıfta" elinden geleni yapıyor işte çocuk daha ne yapsın" diyen bir veli iseniz arada bir komplekse girmeniz, anne babalığınızdan şüphe etmeniz normal.Çünkü sistem böyle ve siz sisteme terssiniz.Şimdi 7 yaşındaki çocuğu her öğlen arası ders çalışırmaya gelen veliler var.O çocuk tenefüse çıksa daha iyi olur diye düşünürken bir yandan da acaba ben alakasız bir annemiyim diye düşünüyorum zaman zaman.Biz bize verilen ödev(okuma ve dikte)dışında gün içnde 1-2 sayfa matematik yapıyoruz hepi topu,zaten daha fazlasını nasıl yapacağız???Ama sınıfta öyle çocuklar, veliler var ki 300küsür sayfalık matematik kitabını bitirmişler.Bunların onlara normal gelmesi bana anormal gelmesi, onların bunu yapıyor olması,bizimse yapılabilir bulmamamız aramızda ciddi frekans farkı olduğunu gösteriyor.
Ben bir anne olarak elbette çocuğum başarılı olsun iyi yerlere gelsin isterim.Ama mutlu da olsun isterim.Mutlu olursa başarılı da olur.Severse başarır.
Allaha şükür ne okumakla ne de yazmakla ilgili sorunumuz yok,matematiği severek yapıyor,yanlış yapıyor doğrusunu öğreniyor napalım.Ya bir de hiç yapmak istemeseydi(bir de öyle bir grup var çünkü)
Ama kreşe götürüp eve geldikten sonra yaşananlardan sonra, okula gidip gelip evde yaşananlara bakınca insan gerçekten duvara çarpmış gibi oluyor.
İlkokula başlamak zormuş....1.sınıf meşakatliymiş.Klasik bu sözlerin doğruluğu tartışılmazmış.
Çocukları kreşe gidenler bugünlerinizin kıymetini bilin eve gelince bol bol oynayın gülün çocğunuzla :)
Gönderen Tabiat Ana zaman: 07:53 4 yorum:
Etiketler: annenin dünyası, eğitim, kızım-kuzum
Gönderen Tabiat Ana zaman: 13:27 4 yorum:
Okullar açıldı diye yazmıştım.Sömestre tatiline başladık bari bir de şimdi yazayım :)
Kocaaa 1 dönemi geride bıraktık.Şimdi baktım da 3 taslak yapıp yayınlamamışım.Nedense.Oysaki yazdğım şeylerden birisi beni sevinçten havalara uçurmuştu.Neyse 1-2 hafta daha bekleyip öyle yazacağım :))
Dodik hanımın okulundan haber vereyim.Kuzu karneyi aldı.Çoook güzel bir karnesi var.Umarım hayatının sonuna dek başarıları devam eder :) Resimlemek isterdim ama fotoğraf makinemiz yok :(
Oysaki kızarmış elması nazar boncuğuyla ve hatta üstün başarı belgesiyle çok güzel bir karnesi var kuzumun.
Tatile girdik dolayısıyla.
Ben de izin almayı planlıyordum ama zatürre olunca izin değil raporlu oldum.Sevineyim mi üzüleyim mi bilemedi aslında.Zira yıllık iznimin cebimde kalması elbette çok hoş :) ama öksürükten boğulacak gibi olmak pek keyifli değil açıkcası.
Bu arada veli temsilcisi oldum.Sınıf annesinin yeni adı buymuş :) Çocuklarla vakit geçirirken çok eğleniyorum.Sanırım yanlış meslek seçmişim : ) 33yaşında farkettim azcık geç oldu sanırım :)
Bu dört ay boyunca toplantılar , partiler organize edip,hediyeler çiçeklerle ve en önemlisi sınıfla ilgilendim :) en son karne dosyalarını hazırlayıp dönemi kapattım.Yani sanırım :)
Sınıfta bir sürü kankam oldu :) Hatta öyleki bazıları sabah Doğayı bırakıp çıkarken nereye gidiyorsun gitme bizimle kal diye koluma yapışıyorlar :) yani bir çok veli temsilcisinin aksine bu işi severek yapıyorum.
Ama ciddi mesai istiyor.O kadar ki işte işim bittikten sonra hep yapacak birşeyler oluyor.Olsun Doğa mutlu....... ben mutlu :)))
Bu sene yeni yıla İstanbul da girdik biz ..(Konuyu hızlı değiştirdim :) )Bu acaba bu sene daha çok İstanbula gideceğiz anlamına gelirmi acaba ??? :) Gelebilir tabii neden olmasın :)
Çok güzel bir akşamdı.Hep beraber söylenen şarkılar ,oynanan tombalalar,çiftetelli,Ankara havaları,Dodikimin konseri,yemekler... herşey çok güzeldi.Yılın ilk günü yapılan kahvaltı:) arabayla boğaz turu,Kanlıca yoğurdu,Çamlıcada çay, salep hepsinden önemlisi sevdiklerinle beraber olmanın verdiği mutluluk.Bu sene güzel geçsin....Ailemiz büyüsün hep sevdiklerimizle beraber sağlıklı olalım.Bencillik yapmıyorum Aynı şeyleri sizler içinde diliyorum.Yeni yıl herkese sağlık mutluluk huzur ve tabii ki de parada getirsin.Daha sık yazarmıyım.Galiba artık istiyorum yazmayı .Ama kısmet diyelim.Dodikimin bile bir sürü havadisi birikti.Hadi unutmadan birini yazayım.
Kitap okuyorlar ya şimdi bol bol.Sınıflarına kütüphane yaptılar.Eskiden kalan kitaplar ve bu sene yeni aldıklarımızla.Hergün iki tane 16 sayfalık kitap alıp geliyor bizimki, okuyoruz.Birde 64 sayfalıklar var.Onlardan getirmiyor.Birgün sordum.Doğa zaten hergün 32 sayfa okuyorsun neden kalın kitaplardan getirmiyorsun???
O kitaplar benim ayarımı bozuyor anne....
Ayarınız hiç bozulmasın....
Gönderen Tabiat Ana zaman: 10:25 9 yorum:
Etiketler: aile, bana dair, hastalık-sökerlik, hayattan, kızım-kuzum