YANLIZLIK... - Flasmedya - Aydın
“YANLIZLIK;DÜŞÜNDÜKLERİNİZİN KAFANIZIN DUVARLARINA ÇARPIP TEKRAR İÇERDE KALMASIDIR.”
Her sabah 05:30-06:00 arası uyanırım.Yataktan kalkmadan önce zihnimi ve bedenimi bilinçli olarak gözden geçiririm.
Sonra balkona çıkar 15-20 dakikalık bir kültür fizik hareketleri yaparım.Derin bir nefes alırken burnuma gaz kokusu gelir,çiğ çiğ..genzim yanarken Germencik ovasında havaya ve toprağa ölüm tohumları atan sözüm ona jeotermal enerji santralleri gelir..
Eskiden bir tek Salı pazarı vardı Aydın”da,Paşayaylasının domatesinin ve salatalığının kokusu hatırı sayılır uzaklıktan alınırdı.Sormazdik hiçbir satıcıya ,”bu nerenin domatesi,bu nerenin,patlıcanı,bu nerenin ,bu nerenin.”diye.
Bana yakın olduğu için Cumartesi pazarına çıkıyorum,bir şey almadan önce satıcılara sormaya başlıyorum:”bu nerenin domatesi””bu nerenin patlıcanı.salatalığı,marulu,teresi,rokası,
maydanozu ?” “yayla”derse,”hangi yayla ?” diye sorumu genişletiyorum.”Paşa yaylası”yanıtını alırsam alış veriş yapıyorum,bir başka yöremizin adını duyduğumda jeotermal enerjiden toprağa salınan akışkanın,toprak anayı nasıl öldürdüğünün canlı çekimi gözlerimin önüne geliyor,arkama bakmadan ileri yürüyorum.
Cumartesi pazarına gelenleri seyrediyorum,çoğu benim gibi düşünmüyor galiba;çünkü sadece ürüne bakıyorlar,fiyatını soruyorlar,belki daha ucuzunu bulmak umuduyla bir başka tezgaha yöneliyorlar.Özellikle ev hanımlarını gözlemliyorum.Görüntüsünden etkilendiği sebze ya da meyve her neyse fiyatı da uygunsa tek soru sormadan alıp gidiyorlar.
İyi de bir değil,iki değil,üç değil…merak olmadığı için de sorgu yok,sadece alışılagelmiş bir mekanik döngü…
Geçtiğimiz Cumartesi başıma ilginç bir olay geldi..
Genelde sebze ve meyveleri mevsiminde yemeği tercih eder ve özen gösteririm;çünkü özlemek,o sebzeye,meyveye saygı duymaktır diye düşünürüm.
Doğal mevsimi olmamasına karşın canım domates istemişti.Tanıdık biri iki esnafın dışında pazara gelen köylülere de sormaya başlamıştım.
En sonunda bir köylüden bir miktar domates alırken,arkamdan bir bayanın “pardon !”
dediğini duydum,arkamı döndüm,”bana mı diyorsunuz ?”diye sordum,”Evet,” dedi. Ve devam etti:
“Kusura bakmayın davranışlarınızı merak ettim.” Dedi,bende “nesini ?” dedim.O yine sürdürdü konuşmasını:
-siz bir şey almadan önce nerenin diye sorduğunuza tanık oldum;çünkü hemen arkanızdaydım.Önce ilgimi çekmemişti,sonra siz sorgulamaya devam edince dikkatimi çekti.Ve çok merak ettiğim için sizi takip etmeye karar verdim.”şaşırmıştım,tebessüm ederek,Allah,Allah dedim.
Hanım yine konuşmasını sürdürdü:”sizi takip ettim;ama bir türlü çözemedim;fakat çokta merak ediyorum.Neden sık sık soruyorsunuz,buraya da sordunuz;ama almaya karar verdiniz.”
Nereden ve nasıl başlayacağımı kestiremedim,düşünmeye başlayınca kadıncağız meraklı bakışlarla beni izliyordu.
O hanıma önce Aydınlı olup olmadığını sordum,değilmiş yaklaşık beş yıl önce emekli şehri diye buraya gelmişler,Doğu Anadolu”da yıllarca görev yaptıkları için kar,soğuk iliklerine işlemiş,”Burası cennet efendim,eşim de ben de çok sevdik Aydın”ı.Bakın Mart ayındayız,ortalık günlük güneşlik.”Ona haklısın dedikten sonra Aydın”ın 30-40-50 yıl önceki cennetliğini anlattım,sonra sorgulamanın nedenini somut verilerle açıkladım.
İyi mi yaptım kötü mü yaptım bilmiyorum,kadıncağızın yüzü benden duyduklarından sonra bembeyaz oldu.Sonra eski haline döndü,bana haklı olduğumu,insanların çok duyarsızlaştığını,oysa birlik beraberlik içinde olmamız gerektiğini söylediğinde çok umutlanmıştım;ama “Ne yapacaksınız efendim,böyle gelmiş böyle gidiyor,ne yapabiliriz ki,atı alan Üsküdar”ı geçmiş” deyince,benim kablolar birbirine değdi ve kısa devre yaptım..
Bu yazı 1111 defa okundu.