Sokak Köpekleri... Prof. Dr. F. Tahir Aksoy - Çiftlik Dergisi | Çiftlik Dergisi
(güncelliğini hala koruyan 20 Ocak 2000 tarihli bir yazım)
Kuduz hastalığı yalnız köpeklere has değildir. Bu konuda köpeklere haksızlık edildiği söylenebilir. Hastalık, insan dahil tüm hayvanlarda görülebilir. Yabani memeli hayvanlar ve sokak köpekleri gereği kadar korunamadıkları için hastalığa karşı daha fazla risk taşırlar.
Kuduz hastalığı ile ilgili olarak bilinenler şöyle özetlenebilir. Etken, bir virüs’tür. Bu virüs, hasta hayvanın sinir sistemine özellikle beynine yerleşir. Hastalığın bulaşması, hasta olanın diğerini ısırması ve tükürükte bulunan etkenlerin yaraya bulaşması ile olur.
Hastalığın tedavisi yoktur. Aşı ile korunma sağlanır. Hasta, kasılarak, korku içerisinde ve acı çekerek ölür. Kuduz hastalığı, gerekli önlemler alınmadan göz ardı edilecek küçük bir olay değildir. Önlem alınan ülkelerde “kuduz”, sorun olmaktan çıkmıştır.
İnsanlar “homo sapiens” ve köpekler “canis familiaris” arasındaki yakın ilişki çok eskillere gider. Kaynaklara göre insan, günümüzden on bin yıl kadar önce hayvanları evciltme aşamasına gelmiştir. Evcilleşen ilk hayvan türü köpektir. Evcil köpek, insanın en eski ve en sadık dostudur.
Sokak köpeği sorununun her ülkede çeşitli boyutlarda var olduğu söylenebilir. Ancak bu işin kontrolünü elde tutan ülkeler başarıyı, eğitim yaparak ve yasalar düzenleyerek elde etmiştir. Bu eğitim ve yasaların ana fikri, UNESCO tarafından 15 Ekim 1978 tarihinde Paris’te yayınlanmış on dört maddelik “hayvan hakları evrensel bildirisi” içerisinde bulunmaktadır.
Hayvanların korunmasını ve refahını savunan örgütler hükümet düzeyinde temsil edilmelidir (14. Madde)…
Türkiye’de köpeklerle ilgili işe yarar bir yasa henüz yoktur. Hayvan hakları ve köpek idaresi konusunda eğitim yapıldığı da söylenemez. Genel durum ise oldukça iç karartıcıdır.
Meşhur hikaye malum: Ülkenin birisinde, ırmak kenarında bir köy varmış. Bu köyde her yıl, yağışlı mevsimlerde, ırmağın taşan suları, evleri yıkar, tarlaları bozar, kimi insan ve hayvanları alıp götürürmüş. İnsanlar, bu doğal afet karşısında çaresiz kalır, ağlaşır ve canlarını kurtarmaya çalışırmış. Sonra, sular çekilince tekrar evlerine tarlalarına döner, olanları unutur, güle oynaya yaşarlarmış.
Anlaşılan o ki; haksız yere pek çok köpek ve kedi vurulacak, zehirlenecek, acı çekecek. Bunu insanlar izleyip psikolojik yaralar alacak. Ardından sokaklar başıboş, aç, perişan, sağlıksız köpeklerle tekrar dolacak. Sorun, yeni bir kuduz olayı yaşanıp, yine birileri kudurup ölene kadar buzdolabına kaldırılacak. Sonra; sil baştan…
Yazan Çiftlik Dergisi - 6 Aralık 2015. Kategori MANŞET, HAYVANCILIK, Prof. Dr. F. Tahir Aksoy. Bu yazıya yapılan yorumları takip edebilirsiniz RSS 2.0. Bu yazı yoruma kapalı fakat geri izlemeye açık