"Nur-u azam olan risalet ise, akrebiyet-i İlahiyenin inkişafı sırrına bakar." cümlesini açıklar mısınız? | Sorularla Risale
Seyru süluk tasavvuf büyüklerinin belirlemiş olduğu bir takım usuller ve yollarla uzun ve meşakkatli bir zaman ve müddetten sonra kalbin olgunlaşıp Allah'a teveccüh etmesi ve marifet kazanmasıdır. Kalbin velayet kazanıp Allah'a yaklaşmasıdır. Bu meslek temsilde zamanın uzunca dolaşıp düne ulaşması ile tasvir ediliyor. Tarikat ve tasavvuf berzahı ile hakikatlere ulaşmak hem uzun hem de meşakkatli ve risklidir. Bu kurbiyet mesleğidir.
Akrabiyet mesleği ise zamanın üstüne çıkıp düne atlamak şeklinde tasvir ediliyor ki burada asıl vurgulanan husus vehbiliktir. Yani kul burada mutlak bir teslimiyet ve tevekkül manası ile kesbini işin içine karıştırmadığı için Allah mükafat olarak hakikatleri zahmetsiz ve meşakkatsiz olarak bu kula ihsan ediyor. Halbuki kurbiyet mesleğinde kesp ve insanın benliği işe müdahildir; bu da yolu uzatıp meşakkatli hale getiriyor.
Akrebiyet Allah’ın kula olan yakınlığı hissedip bu noktada marifet kazanmak iken kurbiyet kulun kendi gücü ve kesbi ile Allah’a yaklaşma çabasıdır. Güneş ısı ve ışığı ile bizim göz bebeğimize kadar girmiştir; biz bunu hissedip bu noktadan güneşe baksak güneşi hakiki anlamda tanıyabiliriz. Lakin güneşi tanımak için güneşin üzerimizdeki tecellisine bakmayıp sırf güneşin zatına kendi imkan ve kesbimizle yaklaşmaya çalışsak güneş bizden milyonlarca yıl uzaklıktadır. Acaba hangi marifet yolu güneş hakkında daha kolaydır elbette güneşin üzerimizdeki tecellilerini okumak yolu daha selametli ve daha kolaydır.
İşte akrabiyet, yani sahabe mesleği Allah’ın isim ve sıfatlarının üzerimizdeki tecellilerini görüp marifet kazanma yoludur. Kurbiyet mesleği ise riyazet ve nefsi ıslah etmek gibi uzun ve meşakkatli metotlar ile Allah’a yaklaşmaktır. Akarabiyette acz ve fakr hükmeder Vehbi bir marifettir, kurbiyette ise gayret ve riyazet hükmeder kesbi bir marifet kazanma yoludur.
"Nur-u azam olan risalet ise, akrebiyet-i İlahiyenin inkişafı sırrına bakar." Buradaki maksat, peygamberler bir hakikati anlamak ve idrak etmekte zamana ve çalışmaya mecbur değillerdir. Zira peygamberlerin mesleği Vehbidir, yani Allah vergisidir. Allah bir şeyi verirken zamana ve şartlara uymakla mükellef olmadığı için bir anda verir bir anda en yüksek makama çıkarır. Peygamber Efendimiz (asm)'in miracı Vehbilik ve akrebeyet-i İlahi’nin bir tezahürü bir açılımıdır.
Tasavvuf mesleğinde olduğu gibi kurbiyet yöntemi ile hakikatlere yelken açmıyorlar. Cazibe-i Rabbaniyeye kendilerini salıveriyorlar o cazibe onları en yüksek makamlara savuruyor.
Kurbiyet mesleğinde giden bir veli -tabiri yerinde ise- güneşe der, "Sen yerinde dur, ben sana geleceğim sen zahmet etme." güneş "Madem öyle, o zaman gel de görelim." der; bu adamı kendi kesbi ile baş başa bırakır uğraşsın dursun.
Akrabiyet mesleğinde olan bir veli ise nihayetsiz acizlik ve fakirliğini hisseder ve güneşe der "Ben acizem sen kudretlisin, ben fakirem sen zenginsin, beni kendine celp et, beni makamına al." diye tazarru eder. Güneşte bu hali beğendiği için bir anda makamına alır ve onu marifet deryasına atar; onu nuru ile gark eder feyasübahnallah acib bir sırr-ı ubudiyet.
Okunma sayısı : 8.085
Cu, 19/10/2012 - 11:56
Sizin bu yorumlarınızdan Şahı Geylani, İmam-ı Rabbani , Mevlana Halid gibi zatlar sahabaye yetişememiştir. Ama risale-i nurlarla sahabeye yetişilebilir. Yani nur talebeleri onlardan üstündür gibi bir mana çıkar. Bunu unutmayın. Edebi olmayanın hiçbir yoldan nasibi yoktur.
Ct, 20/10/2012 - 13:48
Evvela; sahabelere, ne bir Nur talebesi, ne Üstad Hazretleri, ne de Şahı Geylani, İmam-ı Rabbani, Mevlana Halid gibi müceddidler yetişemezler, bu Ehl-i Sünnetin kati bir kaidesidir. En büyük veli, en küçük sahabeye yetişemez.
İkincisi; Şahı Geylani, İmam-ı Rabbani, Mevlana Halid gibi mübarek zatların makamı velayet-i kübra makamı olup, Üstad Hazretleri ile aynı kulvardadırlar. Bu yüzden bu zatlara Nur talebeleri yetişemez.
Üçüncüsü; Risale-i Nurun hiçbir yerinde sahabelere karşı rüçhaniyet davası güdülmemiştir. Bilakis altı yerde sahabelere neden yetişilemeyeceği kati bir şekilde ispat ediliyor. Bunları dikkate almadan, tahkik etmeden yorum yapmak; kardeşlik ilişkilerine zarar verir.
Pt, 22/10/2012 - 01:15
"Umum müçtehidîn değil; belki Ebu Hanife, Mâlik, Şafiî, Ahmed İbn-i Hanbel; şahların, aktabların fevkındedirler. Fakat hususî faziletlerde Şah-ı Geylanî gibi bazı hârika kutublar, bir cihette daha parlak makama sahibdirler. Fakat küllî fazilet imamlarındır. Hem tarîkat şahlarının bir kısmı, müçtehidlerdendir; onun için umum müçtehidîn, aktabdan daha efdaldir denilmez. Fakat Eimme-i Erbaa, Sahabeden ve Mehdi'den sonra en efdallerdir denilir. Mektubat ( 280 )"
Buradaki sıralamada Sahabe, Mehdi, 4 Mezhep İmamı(RA) ve Gavs-ı Geylani(KS), İmam Rabbani gibi zatlar geliyor. Son asırda Risalei nurla açılan veraset-i nübüvvet yolu Sahabe mesleğidir; yol çok yüksek ve gölgesizdir; bu yolda gidebilen nur talebeleri Tarikat şahlarının açtığı velayet-i vusta ve suğra yolunda suluk eden salihlerden daha yüksek makama çıkabilirler, diye anlamamız lazım. Yol açıktır ama ahir zamanın istidatları köreltmesi sebebiyle yol yüksek de olsa, sahabe mahiyetlerine yetişmek muhaldir. Üstad Hz.:"Keşki birtek namaza bu kelime gibi muvaffak olsaydım, bir sene ibadetten daha iyi idi. Namazdan sonra anladım ki; o hatıra ve o hal, sahabelerin ibadetteki derecelerine yetişilmediğine bir irşaddır. Sözler ( 491 )" diyerek bunu izah etmiş.
Yine de Kab-ı Kavseyn'den ders alan Hasan Feyzi Abi, Üstadla zaman mekansız görüşen Hafız Ali Abi gibi nur talebelerinin çok keyfiyetli ubudiyetleri nurlarla tahakkuk etmiş. Ayrıca Üstad Hz(RA) de nur talebesidir ve Risalelerle açılan yolun müntehasına vasıl olmuştur, ki Üstadın makamı külliyatta tarif edilmiş. Buna : "Enbiyadan sonra nev'-i beşerin en efdali sahabe olduğu, Ehl-i Sünnet ve Cemaatın icmaı bir hüccet-i katıadır ki; o rivayetlerin sahih kısmı, fazilet-i cüz'iye hakkındadır. Çünki cüz'î fazilette ve hususî bir kemalde, mercuh racihe tereccuh edebilir. Sözler ( 489 )" ancak cüzi faziletlerde sahabe ile aynı veya efdal olunabilir yoksa külli faziletlerde değil, demiş.