﻿ Ğıffari Türkmen - Newton'a mektup - Malatya Haber Portalı - malatya haberleri
Senin çoktan vefat ettiğini biliyorum. Taa 292 yıl önce. Yazacaklarımın sana ulaşmayacağını, onları okuyamayacağını, duyamayacağını biliyorum. Olsun. Yine de yazmak istiyorum. Çünkü sana yazacağım önemli şeyler var. Hem gecenin bu saatinde başka kim beni duyabilir ki.
Küçükken dayım bana mektup yazdırırdı. O söylerdi ben yazardım: Pek çok kıymetli, candan sevgili, baldan tatlı kardeşim mektubuma başlarken yüce Allah’ın selamı üzerine olsun. Nasılsın? Bu naçiz kardeşini soracak olursan… diye devam ederdi mektubu. Biz ise şimdi kendi aramızda kelimeleri slm, tmm, ok…şeklinde kısaltarak mesajlaşıyoruz. Fakat ben seninle konuşmak istiyorum. Mektup, konuşacaklarımın aracısı olsun istiyorum.
Yarın fizik sınavım var. İyi çalıştım. Gece yarısı oldu. İnşallah çok güzel bir not alacağım. Bu beni heyecanlandırıyor. Buna öğretmenim de sevinecektir eminim, çünkü öyle demişti bize. Bu da beni heyecanlandırıyor. Ve ailemin memnuniyeti…
Ama asıl beni heyecanlandıran, adeta büyüleyen başka bir şey var artık. Senin isminle öğrendiğimiz ikinci hareket yasası: “Fma”. Bu nasıl bir şeymiş böyle! Bir cismin kütlesinin kaç kg olduğunu hiç bir terazi vb. alet kullanmadan bulabiliyorum. Bu güne kadar kütleyi ya terazi ile ölçer veya Newton olarak verilen ağırlığını 10’a bölerek bulurdum. Fakat şimdi ne terazi ne de ağırlık, hiç biri olmadan bir cismin kaç kg geldiğini hesaplayabiliyorum. Yeter ki uygulanan kuvvetin etkisinde, cismin bir saniyedeki hızının kaç m/s arttığı söylensin. Bu ne harika bir şey! Bu heyecan bile sana çok teşekkür etmeme yeterlidir. Sana çok teşekkür ediyorum.
Ama hepsi bu da değil. Gecenin bu vaktinde bu kadar mükemmel bir bilgiyi nasıl elde ettiğini merak ettim. Ve yazdım google’a “Newton”. Sayfa sayfa döküman geldi. Daldım satır aralarına.
Bu kadar meşhur birinin yetim olarak dünyaya gelmesi beni şaşırttı. Üstelik cılız ve hasta. Bililyor musun, hayatını okudukça bazen kendimi sende buldum? Hayatında dayının sana yardımcı olduğunu, eğitiminde sana destek olduğunu duyunca çok etkilendim. Anlatayım sana, belki duyunca sen de etkilenirsin. Benim dayım da bana yardımcı oluyordu. Ben orta okula giderken bizim evde masa-sandalye hiç yoktu. Ödevlerimi yerde yapardım. Dayım bize gelip bu durumu gözlemiş. Gidip tahtadan sehpa yüksekliğinde bir sandık yapmış. Ön cephesini açık bırakmış. Üzerinde ödevlerimi yapayım, içine de kitaplarımı koyayım diye. Evleri bize 7 km kadar uzaktaydı. Bu sandığı eline alıp da bizim eve kadar yürümüştü. Bu sandığımı çok sevdim. Hala seviyorum. Benim için hala en güzel masadan daha güzeldir.
Bazen de kendimi senden çok farklı görüyorum. Sana göre daha fazla oyun oynuyorum. Aslında bir sürü vaktimi oyun bile oynamadan bom boş geçiriyorum. Bu vaktimi değerlendirebilirim. Her şey vakitle yapılıyormuş. Yapmadığımız şeyi artık vaktinde yapamazmışız.
Hayatını okudukça anladım ki mücadeleymiş insanı meşhur eden. Çalışmakmış insanı başarıya götüren. Azimmiş, engelleri aşmasını sağlayan. Aslında annen, senin çiftçi olman için uğraşmış ama senin okumaya, öğrenmeye, bilgiye olan merakın ve azmin annenin isteğini aşmış ve senin önünü açmış. Veba salgınından dolayı bulunduğun üniversite iki yıl kapalı kalınca çiftliğine dönmüş ve bilimi tabiattan üretmeye devam etmişsin. Ve demişsin ki: Plato arkadaşım, Aristoteles arkadaşım ama iyi arkadaşım gerçektir. Hiç evlenmemişsin, bir dönem nişanlı kalmış sonra nişanlından ayrılmışsın. Keşke evlenseydin de bu gün torunlarınla tanışma şansım olsaydı.
Diğer bilim adamlarına mektuplar yazarak fikir alışverişinde bulunduğunu öğrenince sana mektup yazdığıma daha çok sevindim. Keşke şimdi yaşasaydın da bana da mektup yazsaydın. Ne güzel arkadaş olurdum seninle.
Gece çok geç oldu. Yarına zor uyanırım. Olsun. Sana bu mektubu yazmak, benim için hayatımda yaptığım en güzel şeylerden biridir.
Haberler 23 şeker indiği fetö darbe bahçe Bakan Ersoy gazze Atandı baladiye insan odaklı 15 Temmuz Malatya Haber nezaket okulu sistemi fethi sekin master doğan abone elektronik önder ihl