ELİMİZDEKİLERİN KIYMETİ – Yazgulu Şiirler |
Üstlerine küçük gelen yırtık pırtık mantolar giymiş iki çocuk, birbirlerine sokulmuş dış kapının önünde duruyorlardı. “Kullanılmış kağıt var mı bayan?” Meşguldüm.Yok deyip onları başımdan savmak istedim, ama o sırada gözüm ayakkabılarına ilişti. Karla kaplanmış ince sandaletlerden giymişlerdi.
“İçeri girin, size bir fincan sıcak kakao yapayım” dedim. Bir şey demediler. Islak sandaletleri şöminenin önünde izler bıraktı. Dışarıda soğuğa karşı kendilerini biraz toparlamaları için onlara kakao ile reçelli ekmek verdim. Sonra mutfağa geri döndüm. Odadan hiç ses gelmemesi dikkatimi çekti. İçeri baktım. Kız, boş kakao fincanını iki elinin arasında tutmuş, içine bakıyordu. Oğlan, düz bir sesle sordu:
“Zengin olmak mı, hayır tabii ki zengin değilim” dedim.
“Fincanlarınızla tabaklarınız takım da” dedi.
← DOĞUM GÜNÜ HEDİYESİ
Demedim mi? →