Mon tissu préféré / En Sevdiğim Kumaş
Şam’da bir giyim mağazasında çalışan 25 yaşındaki Nahla, yaşadığı sıradan hayatın boğuculuğundan kaçma hayalleri kurmaktadır.
Annesi onu görücü usulü evlendirmek isteyince Nahla oralı olmaz.
Madam Jiji’nin üst katta açtığı “işletme”, bastırılmış cinselliği benliğinin ötesine geçen Nahla için arzularını keşfedeceği bir sığınak olur.
Prömiyerini Cannes Film Festivali’nin Belirli Bir Bakış bölümünde yapan ve Suriye iç savaşının başladığı günlerde geçen ilk filmi Mon tissu préféré / En Sevdiğim Kumaş'da, Buñuel’in Gündüz Güzeli’nden esinlenen Suriyeli yönetmen Gaya Jiji, ataerkil bir toplumdaki cinsiyetçi çifte standartlara feminist bir eleştiride bulunuyor.
İstanbul Film Festivali’nin “Çiçek İstemez” seçkisinde gösterilen filmin gösteriminin ardından yönetmen ve filmin oyuncularından Metin Akdülger izleyicinin sorularını yanıtlamıştı.
Gaya Jiji: Filmi Suriye’de yaşadığım şehirde çekemeyeceğimi biliyordum ve bunun için aynı otantiklik derecesinde şehirler aradım. Soruşturduğum zaman filmin çekilebileceği en iyi şehrin İstanbul olduğu kanaatine vardık. İstanbul'da camilerde çekim yapamayacağımızı biliyordum. Dışarda yapacağımız çekimler konusunda biraz çekingendim ama gördüğünüz üzere bir sürü sahnemiz var; restoranlar, sokaklar... Dış mekanlar Suriye’yi andırıyordu ve bu film için çok önemli oldu. Bütçemiz çok az da olsa, başarabildik. Filmde genç bir kadının hayatını anlatırken ülkesinin içinde bulunduğu durumu da anlatabilmek çok zor oldu.
Gaya Jiji ve Metin Akdülger
Gaya Jiji: 2014’ten beri Fransa'da yaşıyorum. Suriye'ye geri dönmedim. Benim için şu an Suriye'deki durum çok karmaşık; rejimler, diktatörlükler, ayaklanmalar... Hepsi birbirine girmiş durumda. Benim için bu film kadınların ve insanların özgürlüğünü destekleyen bir film: Hem cinsel hem politik anlamda özgür olmak isteyen bir genç kadının, özgürlüğün sesi bu film.
Gaya Jiji: İlham aldığım ve bana yardımcı olmuş iki film var: Biri Luis Buñuel'den Gündüz Güzeli. Burjuva, çok güzel ve zengin bir Fransız kadınının seks işçiliği yapmasını anlatıyor. Diğeri ise bir İtalyan filmiydi, politik yaşanmışlıkları nasıl beyazperdeye yansıtmalı konusunda bana ilham vermişti.
Mon tissu préféré / En Sevdiğim Kumaş / My Favorite Fabric, 7 Haziran'da gösterime girdi..
Yapım: Laurent Lavolé