Sevgi Bir Salı Kas. 09, 2010 12:04 pm
Myomlar uterus kasından kaynaklanan kanserleşme olasılığı oldukça düşük olan ve bu nedenle “iyi huylu” olarak kabul edilen kitlelerdir. Kadınlarda oldukça sık olarak görülürler ve bu nedenle de gebelik döneminde de sık rastlanırlar. 100 anne adayından dördünde ultrasonda en az bir adet myom saptanabilir. Myomlar özellikle ilk gebeliğini yaşayan anne adaylarında daha sık gözlenir. Genellikle bir adet olmalarına karşın daha fazla sayıda da olabilirler. Anne adayının yaşı ilerledikçe gebelikte myom görülme olasılığı da artar.
Myomlar uterusta rahim iç tabakasıyla yakın komşulukta olabilirler (submüköz tip) tümüyle uterus kası içinde yerleşmiş olabilir (intramural tip) ya da tümüyle uterusun dış yüzeyinde yerleşmiş olabilirler (subseröz tip).
Myomlar ender durumlarda gebe kalamama nedeni olabilecekleri gibi daha çok gebelik esnasında ortaya çıkması muhtemel sorunlar açısından önemlidirler ve myomu olduğu bilinen bir anne adayının daha yakın takibi gerekir.
Gebelikte myomların ortaya çıkardığı riskler ön planda uterus içinde bulunduğu bölgeye ikinci planda myomun büyüklük ve sayısına bağlıdır.
Özellikle submüköz veya intramural yerleşimli olanlar tekrarlayan düşüklere erken doğum tehdidine fetusun normal yerleşimi olan başaşağı dışında anormal bir pozisyonda yerleşmesine plasentanın erken ayrılmasına (ablasyo) uterusun kasılmasını engelleyerek doğum sonrası kanamaya neden olabilirler. Yukarıda sayılan durumların çoğu sezaryen ile doğum gerektirdiğinden myomu olan anne adaylarında sezaryenle doğum olasılığı artar.
Bazen hızlı büyüme neticesinde myom yeterince beslenemediğinden dolaşımı aksar ve myomda dejenerasyon (”bozulma”) denen durum ortaya çıkar. Bu durum kendini karında ve özellikle de myomun bulunduğu bölgede ağrı şeklinde belli eder. Bu ağrı bazı durumlarda apandisit plasentanın erken ayrılması ve erken doğum tehdidi gibi durumlarla karışabilir.
Daha önceki bir gebelikte myoma bağlı olarak ortaya çıktığı düşünülen bir durumun varlığında (önceki gebelikte başka nedene bağlanamayan erken doğum plasentanın erken ayrılması gibi) yeni bir gebelik öncesinde myomun çıkarılması uygundur.
Gebelikte myoma bağlı olarak oluşan en sık istenmeyen durum dejenerasyon (”bozulma”) ve buna bağlı olarak oluşan ağrıdır. Bu yaklaşık %10 oranında gözlenir. Diğer ağrı nedenleri (apandisit plasentanın erken ayrılması (ablasyo) erken doğum tehdidi gibi) de araştırıldıktan sonra dejenerasyona bağlı olduğu düşünülen ağrı ağrı kesici ile tedavi edilir. Bölgesel ısı ya da buz tatbiki de yardımcı olur.
Devam eden bir gebelikte myom çıkarma operasyonları çok ender olarak uygulanırlar. Doğum kanalını tıkayan ya da uterusun kasılmasını engelleyerek eylemi yavaşlatan myomların varlığında sezaryen gerekir sezaryen esnasında myomun alt segmenti kapattığı gözlendiğinde bebek rutin olarak uygulanan yatay kesiyle değil klasik uterus insizyonuyla (diaaa kesiyle) çıkarılır.
Operasyon esnasında uterusun iç tabakası hasar görmüşse normal doğumda oluşan uterus kasılmalarında uterusun yırtılma riski söz konusu olabileceğinden sezaryen ile doğum tercih edilir. Diğer durumlarda anne adayı normal doğum yapabilir ancak uterusta yırtılma düşündüren en ufak bir bulguda bile sezaryene dönülebileceğini bilmelidir