15. Kurultay Sonuç Bildirgesi - Sığınaksız Bir Dünya
1.Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nı kadın haklarının savunusu açısından yeterli bulmuyoruz; Kadın ve Eşitlik Bakanlığı kurulmasını ve yeterli bütçesinin sağlanmasını talep ediyoruz.
2.Kadınların destek mekanizmalarına ve haklarının bilgisine erişimleri kolaylaştırılmalıdır. Destek birimleri ulaşımı rahat yerlerde açılmalı, müracaat birimleri oluşturulmalı, verilen hizmetler kadınların sık sık başvurdukları muhtarlık, hastane, sağlık ocağı gibi merkezlerde ilan panoları aracılığıyla duyurulmalıdır.
3.Kadına karşı şiddetle mücadele amacıyla çıkarılmış 6284 sayılı yasa ve İstanbul Sözleşmesi gibi yasal düzenlemeler uygulayıcıların bunları bilmemesi, buna yönelik meslek içi eğitimlerin yetersizliği, diğer yasalarla uyumlu olmalarının göz ardı edilmesi gibi nedenlerle uygulanamamaktadır. Örneğin 6284 sayılı yasada yer şiddete uğrayan kadın ve çocukların nüfus bilgilerinin karartılması, Nüfus Yasası ile çeliştiği gerekçesiyle uygulanamamaktadır.
4.Akdeniz Belediyesi İştar Kadın Danışmanlık Merkezi gönüllüsü kadınların tutuklanması, kadınların siyaset yapmasını engelleme girişimlerinin bir örneğidir. Antalya Kadın Dayanışma Derneği gönüllüleri ve Mor Çatı kurucularından Canan Arın’ın gözaltına alınması, feminist kadınların ifade özgürlüklerinin açıkça yok edilme girişimidir. Kadına karşı şiddetin sonlanması, kadın erkek eşitliğinin hayata geçirilmesi için mücadele eden kadınlara baskı uygulama politikalarına derhal son verilmelidir.
5.Yasaların uygulanmasının izlenebilmesi için yerel yönetimler destekli kurumsal yapılara ihtiyaç bulunmaktadır. Yerel uygulamalar aracılığıyla kadın sorunlarının yerinde tespiti, yasaların uygulanabilirliğinin gözlenmesi mümkün olacaktır. İzleme faaliyeti yürütecek yerel kuruluşların, var olan toplumsal cinsiyet eşitsizliklerine duyarlı ve bağımsız kadın örgütlenmeleri ile işbirliği gerçekleştirmeleri sağlanmalıdır.
6.Sığınak kuralları, burada kalan kadınların güçlenmesinin önünde engel oluşturmayacak ve aynı zamanda sığınakta çalışan kadınların çalışmasını zorlaştırmayacak biçimde düzenlenmelidir.
7.Sığınaklardaki çocuklar birey kabul edilmeli ve sığınaklar onların ihtiyaçlarını karşılayacak donanıma sahip bulunmalı, onlar için bir sosyal çalışmacı bulunmalıdır.
8.Sığınak ve danışma merkezlerinde verilmekte olan hizmetlerin sürekliliği ve kadınlarla çocukları güçlendirici nitelikte olması sağlanmalıdır.
9.Sığınak, şiddete müdahale merkezi, danışma merkezi gibi birimlerde görevlendirilecek idari kadro, kademe gözetilmeksizin toplumsal cinsiyet eşitliğine duyarlı ve deneyimli kadın meslek elemanları arasından belirlenmelidir. Çalışanların 7 haftalık yıllık izin kullanımı sağlanmalı, belli aralıklarla süpervizyon yapılmalı, ihtiyaç halinde travma, kriz yönetimi gibi konularda eğitim olanakları yaratılmalıdır.