Yazan: Barry M. Mitnick
Bu adamdan ilaç alır mısın? Carol M. Highsmith / Wikimedia Commons
Gerçek olan oldukça keyfi görünebilir. Haberler ve deepfake videoları olarak gizlenen yanlış bilgilerle kandırmak kolaydır insanlar hiç yapmadıkları veya söylemedikleri şeyler yapıyor. Yanlış bilgiler - kasıtlı olarak yanlış bilgiler bile - artık sadece yılan yağı satıcılarından, kapıdan kapıya huckterlerden ve TV alışveriş kanallarından gelmiyor.
ABD başkanı bile sürekli bilgi kontrolüne ihtiyaç var. Bugüne kadar, 15'in ortalaması Washington Post'tan bir çetele göre, cumhurbaşkanlığının her günü yanlış veya yanıltıcı kamu iddiaları.
Ve çalışma iş geçmişi her yerde insanların gerçek olmayanlar için her zaman tatlı bir dişleri olduğunu, gerçek olamayacak kadar iyi alınması gereken şeylerle büyülenmiş olduğunu ortaya koyuyor.
Bilişsel bilim adamları, insanlar gullible olmaktan kaçınır. Ancak dolandırıcılar özellikle sosyal bilimcilerin dediği şeyde yetenekli çerçevelemehikayeleri, hedeflerinin önyargılarına, inançlarına ve öne çıkan arzularına hitap eden şekillerde anlatmak. Avantaj sağlayan stratejiler kullanırlar. insan zayıflıkları.
Hoş olmayan gerçeklik
Genellikle, “duygusal olarak savunmasız" dır-dir hoş olmayan bir gerçeği kabul etmeye isteksiz. Nihai tümdengelimsel akılcı Sherlock Holmes'ü yaratan İngiliz yazar Sir Arthur Conan Doyle'u düşünün;İmkansızı ortadan kaldırdığınızda ne olursa olsun, imkansız olan ne olursa olsun, gerçek olmalı. ”
Ancak, I. Dünya Savaşı'nda aile trajedileri ve ölümlerin dehşetini yaşadıktan sonra, Doyle, 1916'da kamuoyuna duyuruldu abone olduğu Maneviyatçı inançlardahil ölülerin ruhları yaşayanlarla iletişim kurabilir.
1922'de Doyle, New York City'deki evinde Harry Houdini'yi ziyaret etti ve askıya alınmış bir sayfa üzerinde otomatik yazmayı içeren akıllı bir sihir numarası gösterildi. Houdini şaşkın bir Doyle'u ikna edemedi paranormal aktivite değildi.
Kıskançlık ve oportünizm yan şüphesi
Bazen insanlar akranlarının çoktan başardıklarını canlandırıyor o kadar kötü ki, bariz ve kendilerini ve başkalarını aldatmak daha iyi fırsatlar ve daha iyi bir yaşam için çaba göstermek.
1822'de İskoç bir adam olan Gregor MacGregor, kolay zenginlik arayan ülke vatandaşlarını ve komşularının daha iyi hayatlarını tahvil, arazi ve özel ayrıcalıklar satın almak, iki gemiyi doldurmak ve pastoral bir ülkeye yelken açmak için ikna etti. Poyais Diyarı.
MacGregor, Poyais'teki araziyi, vaat eden Güney Amerika yatırımlarını duyduğunu duyuran, ancak bunlardan yararlanmak için araçlardan yoksun olan İskoç esnaf ve vasıfsız işçiler için uygun fiyatlı hale getirdi. Poyais'in kendine özgü bir bayrağı, kendi para birimi ve Londra'da diplomatik bir ofisi vardı. Tek sorun Poyais'in bulunmamasıydı. Yelkenlilerin çoğu Honduras'ın Sivrisinek Sahili'nde öldü. Hayatta kalan birkaç kişiden bazıları o kadar çekildi ki Poyais'in aslında var olmadığını kabul etmeyi reddetti ve dolandırılan MacGregor olduğunu savundu.
Açgözlülük kör ediyor
Açgözlülük insanların görmesini engelleyebilir sağduyuya meydan okuyan bir karar verdiklerini.
1925 yılında, dolandırıcı sanatçı Victor Lustig, Fransız hükümetinin çürüyen bir Eyfel Kulesi'ni yıkmanın yıkmaktan daha pahalıya mal olacağı yönündeki kamu şikayetlerinden yararlandı. Hurda demir satıcılarını bir araya getirdi, kulenin kaldırılacağına ikna etti ve onlardan birine sattı. Sonra tekrar sattı. Lustig, “Eyfel Kulesi satan adam".
Eyfel Kulesi ve Brooklyn Köprüsü aslında satılık değil, bu yüzden onları satın almayın. Wikimedia Commons ile Söyleşi, CC BY-ND
Gümrük ve ticari uygulamaların cehaleti
Dolandırıcılar markalarının cehaletinde ve yerel geleneklere aşina olmadığında fırsat bulabilirler. Güven adamı George C. Parker Brooklyn Köprüsü'nü dört kez sattı, genellikle köprünün satılamadığını anlamayan son göçmenlere. Grant'in Mezarı, Metropolitan Sanat Müzesi ve Özgürlük Heykeli'ni de sattı.
Sefalet umutsuz inanç üretir
Umutsuz insanlar inançsızlığı askıya alabilir. İnsanlar alternatif çok perişan olduğunda vaatlerin doğru olması gerektiğine inanıyorlar. John D. Rockefeller'in babası William, kırsal kesimde dolaşan insanlara hasta tedavi eden ve etkisiz patent ilaçları olduğu iddia edilen bir bigamist ve satıcıydı. Bill “Doc” Rockefeller'ın kurucusu olan oğluna özel ders verdiği söyleniyor. Standart Petrol Güven, iş hayatında.
Bazen sadece güven ile ilgili
İnsanlar hikayelere inanıyor çünkü onlara söyleyenlere güveniyorlar. İddiaları nasıl araştıracaklarını ya da rahatsız etmek istemediklerini bilmiyorlar ya da buna gerek yoklar.
1980'lerin ortalarından başlayarak dolandırıcı Bernie Madoff yatırımcıları aradı Ponzi şeması ABD'deki zengin Yahudi emeklileri ve hayırsever kuruluşları arasında ve Avrupa'da aristokrat ailelerin üyeleri arasında. Kurbanları, Madoff'a ve yatırımlarına kefil olan gruptaki diğer kişilere güveniyordu.
İddiaların reddedilmesi zor veya maliyetli
Piltdown Adamı'nın kafatası ayrıntılı bir aldatmaca idi. Ann Ronan Resimler / Baskı Toplayıcı / Getty Images
1912'de Birleşik Krallık'ta Doğu Sussex'teki Piltdown'da bir kafatası, bazı kemikler ve diğer kalıntılar bulundu. Kalıntılar maymunlar ve insanlar arasında uzun zamandır aranan “kayıp halka” olabilecek bir yaratıktan geliyordu. Bunu doğrulamak 40 yılı aşkın bir süre aldı Piltdown Adamı bir aldatmacaydı ve 100 yılı aşkın bir süredir kimin sahte olduğunu saptadı. Gerçekleri çürütmek zor - Bigfoot veya Loch Ness Canavarı için devam eden aramaları düşünün.
İnsanlar rüyaların gerçek olmasını istiyor
Ara sıra, yerleşik şüpheciliğe rağmen, insanlar muhtemelen imkansız ama harika şeylerin gerçek olmasını istiyor - dünyayı bir rüya ile hareket ettirmek. Örneğin, uzaylı uzay aracı gerçekten çöktüyse ve Alan 51 Nevada'da yıldızlararası seyahatin mümkün olduğu anlamına gelebilir.
Tekrarlama - sosyal medyanın ayırt edici özelliği - inanç yaratır
Defalarca yanlış bir iddia duymak buna inanmak için yeterli olabilir. Ortak bir reklamcılık ve halkla ilişkiler stratejisi, "izlenimler, ”Yani insanlar mesajı her yerde görüyor.
Bağımsız eşleşme iddiaları güvenilir olarak görülür
Tek başına tekrarlama yeterli olmayabilir. İnsanlar bir şeyin doğru olup olmadığını değerlendirmeye çalıştıklarında, genellikle olaylarla ilgili iki benzer, bağımsız yargı bulmak gibi inançlarını dayandıracak nesnel nedenler ararlar. Araştırmamda buna “İki Kural".
Sosyal medyada, kullanıcılar genellikle farklı arkadaşlar veya bağlantılar tarafından yayınlanan bir iddiayı tekrar tekrar görürler. Aynı bilgilerin sadece her yerden değil, görünüşte bağımsız kaynaklardan da geldiği görülmektedir. Ama çoğu zaman var sadece bir kaynak, kolay çevrimiçi paylaşım, daha fazlasını görmenizi sağlar. Bu yüzden birçok gözlemci sosyal medyanın siyasette üstlendiği rol konusunda endişeleniyor - insanları yanlış iddiaların doğru olduğuna inanmaya yönlendirebilir.
'Dünyalar Savaşı'nın 1938 radyo yayını birden fazla rapor oluşturdu ve bazılarını karıştırdı, ancak kitlesel histeriye neden olmadı.
İnsanlar başkalarının neye inandığını düşünüyor
İnsanlar, kendileri tarafından yapılan kendinden emin iddialara ertelemek için yerleşik bir istekliliğe sahiptir. görünüşte uzman veya meşru otorite. içinde deneyler Stanley Milgramsıradan insanlar, (yanlış) acı verici şoklar olduğuna inandıkları konulara uygulamak için bilim adamının direktiflerine uydular. Tutkulu ve ikna edici bir dolandırıcı, genellikle bir uzman olarak - örneğin bir sanat tüccarı veya mucize tedavileri araştırmacısı - insanlara yanlış iddialara inanmalarını sağlamak için bu zayıflığı kullanır.
Robert Cialdini tarafından getirilen ilgili bir mekanizma “sosyal kanıt”: Yapmayı düşündüğünüzü başka birisinin yaptığını görmek sizi harekete geçirir. Bu, eylemin doğruluğunun kanıtıdır. Bu nedenle dolandırıcıların, kurbanın dolandırıcı planının meşru olduğunu teyit eden yardımcıları sık sık “şilin” kullanması.
Hugo Mercier ve diğerleri tarafından yapılan araştırmayanı sıra, vasiyetname teorisi ve ile devam eden çalışma Robert C. Ryan “şüpheci inançlı model” de, hilekarlık ve yalanlara karşı insan savunmasının, satılan köprülerin eğlenceli masallarından ve varolmayan cennetlere yapılan yolculuklardan daha sağlam olduğunu savunuyor. Birden fazla yolla, sosyal etkileşim bir “aleyhte test” haline gelebilir.
Hükümet de dahil olmak üzere toplum, her iddiada gerçek kontrolü gerektiriyorsa iyi işleyemez. Oysa dolandırıcı sanatçılar iş dünyasında, siyasette ve gündelik deneyimde her geçen yıl gelişiyor. Ancak nihayetinde “alternatif gerçekler”Hayallerimizin gerçek olmasını istediği dünya değil.
Barry M. Mitnick, İşletme ve Kamu ve Uluslararası İlişkiler Profesörü, University of Pittsburgh
Buradasınız: Anasayfa > Kişisel > Tutum Düzenlemeleri > İnsanlar Con Con Sanatçılarına Neden İnanıyor?
İnsanlar Neden Suçlanıyor
Ahlaki Rahatsız edici Bir Şey Bulursanız Ne Yapmalı
J.Lo'nun Vücudu Orta Yaş İçin Acı Çekiyor mu?