Biraz Baykeceye ne dersiniz: sakatlığımızla ilgili komik anılar...
Mesaj Gönderim Zamanı: 02.02-2010, 15:18 #1
sitemizi uzuntulu yazilarla inim inim inletiyoruz arkadaslar.
burda rahmetli bayke'mizin olum yildonumu hatirina onun yazdiklarina benzer
engelimizle ti gecelim hayati cok ciddiye almadan golelim
varmisiniz baykenin yazdiklarina benzetin ama pek benzemes genede icimiz acilir
Mesaj Gönderim Zamanı: 02.02-2010, 15:28 #2
2 ay yoğun bakımda yatmışım.sonunda servise aldılr . ozaman nefes alıp verebilmekte dahi güçlük çekiyorum .boynumdan aşağısını hissetmiyorum biile bir süre sonra psikitri geldi konuştu falan sonra bana sordu İNTİHAR ETMEYİ DÜŞÜNDÜNÜZMÜ DİYE bende sordum nasıl olcak diye
Mesaj Gönderim Zamanı: 02.02-2010, 15:40 #3
1990 yılında ilk ameliyatımı olmuştum. olduktan sonra ameliyathane den çıkardılar. neyse ki bir odaya aldılar. orada 3-4 gün sonra kendime gelmişim. bir gün babam bana çiçek getirdi. bana kendi çocuğu gibi bakan hemşireye vermek için. hemşire yanıma geldi..
-hemşire abla bu çiçekler senin dedim
demez olaydım. oda bana
-bende sana iğne getirdim dedi
Mesaj Gönderim Zamanı: 02.02-2010, 16:10 #4
4. ameliyatımı olacağım. Hemşirem aynı zamanda sevgilim. (Aşkım, bi'tanem, herşeyim..) Hastaneye beraber gitmiştik. Ameliyata girmeden önce beni bir güzel tembihledi. "Ameliyathaneye girerken sakın bana sırnaşma, evde değiliz hastanedeyiz unutma!" dedi. "Tamam." dedim, "O kadar da eşşek değiliz..." Odadayken sakinleştirici iğne yapılıyor. Cesaret iğnesi de deniyor. İğneyi olduğunuzda sarhoş gibi oluyorsunuz. Kesseler acımaz...
İğneyi yaptı, vedalaştık. Daha sonrasını ben hatırlamıyorum. Ameliyat çıkışından 3-4 saat sonraya kadar hiç birşey hatırlamıyorum. Daha sonra bana anlatılanlar:
Ameliyathane önlerini bilirsiniz. Kalabalıktır. Hasta yakınları falan...
Ameliyathaneye girerken aşkımın elinden tutmuşum, bırakmıyormuşum. Tutturmuşum "Öpecem..." Kimseye çaktırmamaya çalışarak "Dur yapma, sus" falan diyormuş. Dinleyen kim? Öpmüşüm... Tabiî onca kalabalığın içinde...
Ameliyathanenin önünde bekleyenler sevgili olduğumuzu bilmiyolardır haliyle. Şöyle düşünmüşlerdir: Ne güzel hastane yahu, hemşireler hastalara çok iyi davranıyorlar.
Daha sonra o hastanenin hasta sayısının aşırı şekilde arttığı duyumlarını almıştım.
Mesaj Gönderim Zamanı: 02.02-2010, 16:49 #5
Ben işitme cihazı kullanıyorum .Ama işitme ilgili olmayan dahiliye bölümümde hekimin önerilerini dinliyordum ama çok bitkin olduğum için bir türlü hekimi anlayamıyordum .Hekim de kızmaya başlamıştı ...anlayamadığımı anlatayım diye kulağımı çevirip işitme cihazımı gösterdim ağır işittiğimi belirtmek için; hekim bana ''kulağındaki aleti çıkarda beni iyi dinle'' dedi...
Mesaj Gönderim Zamanı: 02.02-2010, 17:07 #6
arkadaşlar hepsi de çok komik.
güzel başlık için de shukufe ye de çok teşekkürler...
Mesaj Gönderim Zamanı: 03.02-2010, 13:52 #7
bende yazan arkadaslara cok tesekkur ediyorum
koklear implanttan sonra koleastotam ameliyatlari kacinilmaz oldu benim icin doktor her 6 ayda bir bilgisayarli tomografi cektir gel ameliyatini yapalim dedi
yagmami var 6 ayda bir kim kulagini kestirmek ister
o ameliyat masasina kim uzanmak ister 6 ayda bir
gitmedim ama epi bir zaman sonra bi dolgunluk bi iltihap agri mecbur kaldik doktor beyimizin elini opmeye
hi gittik butun tetkikler butun islemler bitince sira ameliyata
spor salonunu gibi ameliyata hazirlanilan yer
hemsire soktu oraya giyin dedi korkmuyorum desemde kotu duygu
giyindik ciplak bacak tslarin uzerinde yuruyerek ameliyathaneye
o bu derkene narkozu yiyince gecti neyse
ameliyat bitince uyandirdilar odama cikarinca yatagin yanina getirip cik yatagina diyo hepsi her taraftan
yagmami var elim ayagim basim benim degil uyku uyaniklik arasinda gozumu kapayim uyuma numarSI YAPAYIM SIZ PATRONLAR KALDIRIVERIN BENI DIYE DUSUNURKEN ONE GITMISIM GENE
Mesaj Gönderim Zamanı: 03.02-2010, 14:16 #8
Yıl 2001 İstanbulda Augmentasyon ameliyatı olmuşum. Bu ameliyatı bilenler bilirler 6 saat sürer, ameliyattan önce günlerce aç kalırsın, burnundan hortumlar sokulup mide boşaltılır, karnın boydan boya yarılır, ameliyattanda karnında en az 2 hortumla çıkarsınız. Bende tüm bunlara ek olarak iki kolumda 3'er serum iğnesi olduğu halde onların hiçbirinde serum yada kan torbası olmayıp boynumda tam şah damarıma yerleştirilmiş 7. bir iğneye bağlı serumla ameliyattan çıkmışım. Tüm bu eziyetin üzerinden daha henüz 1-2 gün geçmiş. Hala ameliyat yaram kapanmamış. Olağan ağrılar içerisindeyim. Üniversite hastanelerindeki viziteleri bilirsiniz 20 kişilik bir ekip her sabah sizi ziyarete gelir : ) yine böyle bir vizite sırasında ameliyatımı gerçekleştiren o zamanlar Doçent olan doktorum ( şimdilerde hem Profesör hemde bölüm başkanı olmuş : ) sanırım benim sayemde :P ) yanındaki Intern'lere benden önceki hasta yüzünden bir güzel fırça atmış sıra bana gelmişti. Yatağımın başına gelip "nasılsın" diye sorunca bende boş bulunup "iyilik nolsun sizi sormak lazım" deyiverdim : ) Adamda şaşırdı yanındaki Intern'lerde : ) "ne yapalım işte kavga gürültü gidiyoruz" deyip gülüp geçiverdi beni : )
Mesaj Gönderim Zamanı: 03.02-2010, 14:21 #9
Bundan 12-13 yıl önce idi 2 ameliyatımı olacaktım cesaret vs tüm iğneleri oldum ameliyat masasına yatırdılar ve elimi kolumu bağladılar ve en etkili doz olan bayıltıcıyı damaryolunda zikrettiler sonrada ingilizce 10 dan geriye doğru saymaya başla dediler 10,9,8,7,6,5 ve hadi keselim deyince birden sıçradım ben bayılayım sonra ne yaparsanız yapın dedim ve uyandığımda servisime alınmıştım
Mesaj Gönderim Zamanı: 03.02-2010, 14:33 #10
12 yaşındaydım... Hastaneye yatırıldım ama birkaç gün beklemeye alındım.Doktorum sabah gezisinde başucuma geldi ve "kızım seni hemen ameliyata alacağım ama kan bulamıyoruz" dedi. Bu arada sağ ayağımda bir şekil bozukluğu vardı ve onun için de kemik bekliyordum. "Kemik işi kolay;sağ kalçandan alırız" diye de ekledi... Gözlerimi kocaman açtım ve dedemin beni hastaneye yatırdıktan sonra doktorla olan konuşmalarını hatırlattım.... "Ama dedem size eti senin, kemiği benim" dedi... "Vermem size kemiğimi dedim...Doktorumun çok hoşuna gitti bu cazgırlığım... Çocuk aklı işte... Ameliyattan sonra doktorum "kemiğine dokunmadık kız,cadı" diye takılmaya başladı bana...
Mesaj Gönderim Zamanı: 03.02-2010, 14:41 #11
küçüktüm küçücüktüm hastane ile tanıştığımda...ameliyat olan hastalara ayakta kalanlar yardım ediyordu...bir odanın zili çaldı (ihtiyaçlar için kullandığımız zil )bana git bak dediler çünkü görevlilerden hiçbiri bakmamış..gittim ördek getir dediler...düşündüm nerden bulayım ördeği...taşındım işin içinden çıkamadım..odaya gittim bana ördek getir diyorlar dedim ..ben nasıl yakalayabilirim..herkes gülmüştü bana
Mesaj Gönderim Zamanı: 03.02-2010, 15:09 #12
Öykü çok güldürdün beni ya... Sen de çok gülesin e mi? ))
Mesaj Gönderim Zamanı: 03.02-2010, 15:11 #13
ama bende halen çok gülerim kendime bende anı çokkk
« Ben engelli olmaktan nefret ediyorum, yaşamak zor geliyor | Evli bir engelli olmanın zorlukları ve yarattığı psikolojik sorunlar..? »