Tarihî dokusunu ve ruhunu kaybetmemiş, geçmişteki izleri silinmemiş, yüksek binaların altında ezilmemiş, yaşayanlarını yormayan kimlikli şehirleri ön plana çıkarmak, özelliklerini ve güzelliklerini vurgulamak, diğer şehirleri de bu konuda teşvik etmek büyük önem taşımaktadır. Tarihî özellik taşımayan modern şehirlerde ve yeni yapılaşan alanlarda da geleneksel kültürümüzün yaşam biçimine dayanan, çağına ait ama köksüz olmayan bir şehirleşme ideali benimsenmelidir.
Şehir merkezlerinin tarihî ve kültürel değerlere sahip alanlarının muhafaza ve ihyasıyla sınırlı kalmayıp, o şehirde yaşayan ‘insan’ unsurunu da merkeze alarak, tarihî ve kültürel değerlere sahip insanların yetiştirilmesinin önemi ön plana çıkmaktadır. Tarih, medeniyet ve kültür geri planının modern zamanlardaki ve modern şehirlerdeki insanlara, gençlere aktarılması hayati bir konu olarak görülmelidir.
Şüphesiz, şehrin en önemli unsuru insandır. Şehir, sadece ataları nesiller boyunca o şehirde yaşayanların değil her gün yeni gelenlerin de katılımıyla gelişen bir medeniyet merkezidir. Buradaki temel sorun bu katılımın şekillenmesinin nasıl olacağıdır. Katılımlar, şehrin kimliğiyle bütünleşerek, kültürel değer ve soyut-somut bütün varlıklar korunarak şehri zenginleştirmeli ve şehrin gelişimine ivme kazandırmalıdır. Özellikle şehre dışarıdan gelen gençler ve öğrenciler sadece barınma, beslenme, öğrenme, eğlenme ihtiyaçları karşılanarak yalnız bırakılmamalı, talimle (eğitimle) birlikte onların millî terbiye ve şehir kültürüyle yetiştirilmeleri de amaçlanmalıdır.