Oğullarıma: Bir öğle uykusu macerası
Dolu yağmura karıştı, dışardaki insan sesleri kesildi. Arabalar bile geçmez oldu ya da yağmurun sesi hepsini bastırdı bilemiyorum.
Kömür sobası olsaydı, başında durup ellerimi sobaya tutup ısıtır, maşayla kestaneleri çevirirdim. Bir yandan güğümdeki su kaynar, annemlere abdest suyu hazır olurdu. Yengemin bir kuzinesi (biz güzine derdik) vardı mutfağında. Böreklerini onda yapardı. Çocukluk hatıralarım arasında o kuzinenin yeri ayrıdır. İlerde bahçeli bir evim olduğunda, geniş kocaman bir mutfak, mutfağımda da bir kuzine isterim. Çocuklarıma el açması börekler yapıp yediririm. Kim bilir belki torunlarıma da...
Yağmurun hızı azaldı. 45 dakika oldu Deniz yatağa yatalı ama hala uyumamakta direniyor. Dün bu şekilde uyutulmaktan kurtuldu. Ama bugün kararlıyım. Bakalım el mi yaman Deniz efendi anne mi yaman! Sonra akşam saatlerinde sızıp kalıyor bir yerlerde, gece de uyumak bilmiyor. Barış uykuya teslim oldu. Ben de bir kahve yapacağım Deniz uykuya dalınca. Uyumıcam dinlenicem diye o hala inatta...
1 saat 22 dakika oldu, Deniz uyumuyor. Bir de üstüne Barış uyandı gök gürültüsünden, onu tekrar ayağımda salladım, uyuttum. Deniz yatağında taklalar atıyor. Aslında son birkaç gündür öğle uykuları bozuldu. Her gün aynı saatlerde yatması gerekiyor ama yok dişçiye gittik, yok parka gittik derken uyku düzeni bozuldu. Yine de sessiz sessiz yatması da bir başarı.
(Not: Akşam 19' sıraları beyefendi uykuya yattı, tabii ki uyutmadım. İntikaaammmmm!! :))) )
Gönderen Deniz ve Barış'ın Annesi tarih: 14:52
Etiketler: çocuklar, ev hali