Mehmet Hayri'nin Defteri: Git, bir manastıra gir!
Gönderen Mehmet Hayri Zan zaman: 13:51
Bu alıntıyı okuyunca bahanem oldu, Hamlet'i bir daha elime aldım.
Ophelia'nın ölümü seçmesi, Hamlet'in "Güzel misin dürüst müsün?" sorusuna cevap gibi gelir bana. Ve nihayetinde, kendisini, sevgilerini ve nihayetinde Hamlet'i temizleyen, temizliğe çıkaran şey de Ophelia'nın bu cevabı vermeye cesaret etmesi olmadı mı? Bu bağlamda Ophelia ile Hamlet'i iki ayrı insan gibi değil de, oyunun kolay anlaşılması için ikiye ayrılmış ve sonunda da tekrar birleşip tamamlanan bir tek insan gibi düşünmekten hoşlanıyorum.
Ophelia'yı, Lady of Shalott'a da benzetirim. Ölüm şekillerinin bariz aynı olmasının dışında, aşkla -eğer solmasın isteniyorsa- verilebilecek tek karşılığın ölmek olduğunu bildiklerinden.
Biraz bakınayım internette dedim; kim ne yazmış diye Ophelia hakkında. Azgın teke sendromu yüzünden başları dumanlanmış ve tenurelarını alamamanın hırsını biçare edebiyat figürlerinden çıkaran çemkirik misogynistlerle, 16. yüzyılda yazılmış metin üzerinden cinsiyet-kimlik konuşup (Shakespeare iyiydi ama çevresi kötüydü) üçüncü sınıf feminizm yapan ablalar çıktı karşıma. Pöh.
o kadar kötü mü ophelia hakkında yazılanlar ya? son yıllarda ophelia halleri hakkında türkçede de çok yazıldı. ben derim ki herkes sever ophelia'yı ve kimse kızmaz kızamaz ona. ama tenure meraklıları bu masum bakışla, tenure falan alamazlar o doğru!
hamlet'te ophelia'yı tek düşünmek hoşuma gitti passive. ben daha çok hamlet'in günahını günahlıktan çıkaran kurban gibi görüyorum ophelia'yı. odipus'un gözleri neyse kendisine, hamlet'e de ophelia o bence.