Karşımızdakilerden beklentilerimiz / Kişisel Gelişim / Milliyet Blog
Bazen eşim ile akşam karşılaştığımızda ben gülerek merhaba derken onun asık suratıyla karşılaştığım oluyor. Ben sempatik olarak selamımı devam ettirip kendim gibi karşılık görmeye çalışıyorum ama olmuyor. Çoğu zaman bir gün önceki dikkatsizliğim ya da patavatsızlığım sonucu söylediğim bir söz ya da davranış ertesi gün tavır olarak karşıma çıkabiliyor. Ben de bu durumda ya izah etme ya özür dileme ya da haklılığımı savunmaya çalışıyorum. Ama sempatik bir merhabaya ters tepki almak hiç hoş olmuyor. Hepimiz özellikle bize yakın olan kişilerin söylediği ya da yaptığı, söylemediği ya da yapmadığı şeylere çok şaşırabiliriz. Nasıl olurda patronum beni reddeder? Nasıl elemanım bu hatayı yapar? Nasıl herkesin içinde bana sesini yükseltir? Neden yaptıklarıma müteşekkir değil?
Sanırım artık gönderdiğiniz bayram smslerine neden cevap vermediğimi, neden parasız iş yapmadığımı, neden gece gündüzz deli gibi çalışacağıma evde kızıma vakit ayırdığımı anlıyorsunuz.
İnsanlar ve kurumlar giderek birbirlerine benzemek yerine katlanarak artan bir değişim içindeler. Bu da alıştığımız şirket ortamları dışında ve bizden farklı düşünenler ile bir arada yaşamaya çalışmamız gerektiğini gösteriyor. Bazen kendisine bir şey alattığım, eğitim verdiğim insanların beni dinlemediği ya da dinlerMİŞ gibi yaptığını görüyorum. Her halukarda karşımızdakiler beklentimiz dışında davrsanıyorlasr ve buna üzülüyoruz, kızıyoruz.