♥ Aycanin Kisisel Karalama Defteri..: Ankara ve Ben 1
Ankara ve Ben 1
Ben, bir kuruma bağlı çalışmadığım için sosyal güvencem yok. Özel sigorta yaptırmaktansa, Serhat'ın emekli sandığından yararlanıyorum. Tüm sağlık işlemlerimi emekli sağlığı karnemle hallediyorum.
Ben alışmışım İstanbul'a... Ankara hem bilmediğim bir şehir, hem de bilmediğim doktorlar. Doktor benim için bir alışkanlıktır. Bu benim karakterimle ilgili. Bir doktorum varsa aramızda bağ oluşturuyorum, başka birine gitme ihtiyacı duymuyorum. Bir doktora gidiyorsam kesin tatlı dille bana hastalığımla ilgili basit açıklamalar yapmasını bekliyorum. Bu en doğal hakkım değil mi? Yani söylediği bir şey anlaşılmayan sadece ilaç yazan doktorlardan nefret ediyorum.
Serhat'ın kurum içinde Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin büyük bir polikliniği var. Ben de kolaylık olsun diye, doktora gideceğimde Serhatla sabah servise biniyorum. Erken gidiyorum, sonra da koccımın yanına gidiyorum :)
Neyse biliyorsunuz ki bu öksürük, alerjilerimle ilgili doktora gitmek zorunda kalıyorum son zamanlarda.Yapılması gereken normal doktor kontolleri de var...
21 Mayıs'ta KBB doktoru olmadığı için, mecburen bir dahiliye doktoruna zorla muayene oldum. O kadar öksürüğüme rağmen "beni muayene edin lütfen" demek zorunda kaldım. Benden bir ciğer bir de sinüs filmi çektirmemi istedi. Allah'tan polikliniğin içinde bu tür kolaylıklar var. Alt kata inip 5 dk filmi çektirip, alabiliyorsunuz. Neyse efenim filmleri aldım, tekrar doktora gittim. Filmlere baktı baktı okuyamadı... Rapora gönderdi. Yani okuması ve ne olduğuna dair kendisine de bilgi verilmesi için başka birine gönderdi. Bana da KBB uzmanına görünmemi söyledi. Raporu göndermesi için kayıt ettirdiğim röntgen teknisyeni, muayene olduğum doktoru pek kaile almamam gerektiği yönünde uyardı beni... Şoktayım tabii...
22 Mayıs'ta Kbb uzmanına gittim. Bu doktoru gerçekten çok tuttum. Adam o kadar idealist ve profesyonel ki, gerçekten yaptığı açıklamalarla tatmin oldum. Alerjik rinit ( zaten bildiğim bir hastalığım benim) Kullandığım ilaçları değiştirdi. Ve mutlaka Akciğer filmimi bir dahiliyeciye göstermemi istedi. Ben de araştırdım, 2. bir dahiliyeci var poliklinikte. Herkes çok memnun olduğunu söyleyince ben de dün aldım raporlarımı gittim.
Gitmez olaydım... 1,5 saat kapısında bekledikten sonra, siz benim hastam değilsiniz ben sizin filminize bakamam dedi. Şaka yapıyor olmalısınız dedim. Ben haftalardır öksürüyorum. Son bir haftadır öksürmekten boğuluyorum ve sizin bahanenize bakın... Kadına en sonunda, bir doktor olarak en azından şu filme bakıp beni gerekli yere yönlendirmesini söyledim ama sinirlerim nasıl zıpladı. Kadının üstüne zıplayıp saçını başını yolucam... Odasında beklerken de şok geçirdim. Benimle birlikte başka bir hasta daha alıp, maşallah ahbap muhabbetine başladılar...
Serhatım kapıda bekliyor, uykusuz, yorgun e sonuçta olmayınca gergin tabii... Serhat dedi ki; en yakın üniversite hastanesi Başkent Üniversitesi Hastanesi, hadi arayalım oraya git... Ama nasıl öksürmek, bütün iç organlarım dışarı çıkacak, öksürmeye gücüm kalmamış artık... Bir taksiye bindim, hastanenin aciline gittim. Almadılar beni acile, acil odasında oturmuş sohbet ediyorlar. Şaka ya şaka valla delirdim... Hüngür hüngür ağlayarak çıktım hastaneden... O hüngürdeyen halimle Serhat'ı aradım. Annem arar bir yandan, ona bir şey çaktırmamak için debeleniyorum...
Koccım aldı beni, Yüzüncü Yıl Hastanesine götürdü. Artık orada da bakmazlar diyorum. Öyle umutsuzum ki... Hasta kabule gittik, bizi Acile gönderdiler. Buna inanamadım. Acil doktoru hemen kayıt yaptırıp gelin bakmam lazım dedi.
Çok şükür Allah'ım diyorum sonunda bir doktor bakacak... Muayene etti, filmlerime baktı, bir iğne yaptı hemen...
Korkulacak hiçbir şeyim yok, çok şükür. Larenjit olmuşum. Yani larynx (ses telleri) in enfeksiyonu veya tahrişi. Ses telleri şişer veya tahriş olursa sesler bozulur ve boğuk çıkar, bazen de anlaşılamayacak kadar hafiftir. diye tanımlanıyor :)
İlaçlarımı aldım, kullanmaya başladım. Bir kç güne kadar geçer dedi doktor :)
Bana diyeceksiniz ki, neden bir tıp fakültesine ya da devlet hastanesine gitmedin? Hem çok bekleyecek, hem de hastaneyi yan komşu yapmak zorunda olacaktım. Bu nedenle gitmedim. Ancak durum gerçekten çok can sıkıcı. Çok ciddi bir hastalığım, şükürler olsun yok. Ya olsaydı? Sapasağlam görünüp, doktor kontrolü sırasında kalp krizi geçiren ve anlaşılmayan hastalar var...
Kime güveneceğiz bilemiyorum. Ankara, benim için zoruklarla dolu, alışamıyor belki alışmak istemiyorum...
Son olarak şikayette bulunacaksanız Sağlık Bakanlığının 184 Müşteri İlişkileri Hattından şikayette bulunabilirsiniz. Ancak Üniversite Hastaneleri YÖK'e bağlı olduğundan, bu hastaneleri direk Üniversite Rektörlüğüne şikayet ediyorsunuz...
Ankara kritiklerime devam edeceğim. Ankaralılar lütfen kusuruma bakmasın :)
İçindekiler: ankara, ankarada doktorlar, ankarada sağlık
YAĞMUR 27 Mayıs 2009 12:21
tesadüfen okudum yazınızı...bir ankaralı olarak sizi üzdüğümüz için bende üzüldüm...ankara güzeldir düzenlidir deriz hep ama size yanlışlar denke gelmiş hep...inanın bana düzenlidir işlemler çoğu yerde.. sadece doğru yerlere gitmek önemli özellikle sağlık konularında...başkent üni. de kızım açısından memnunum acili yada doktorları hep ilgililer. acile kendim için gittiğimde aynı sorunla bende karşılaşıyorum...Atatürk hastanesini ise pek denemedim desem yeridir. 100. yıl hastanesi işlemleri hep çok hızlıdır ben memnunum ordan ama bizim kurum doktorumuz oranın tahlillerine pek güvenmiyor nedeninin bilmem...yeni açılan bir hastene var aynısı istanbuldada var...Medicana...kızım için aciline gittiğimizde çok yardımcı olup ilgilendiler...hatta telefonla ac,l doktorunu bir kaç kez aradım yardımcı oldu...
çoğu kurumun bu hastane ile anlaşması var...
Ankaramız iyidir aslında diycem İstanbulumun kalabalığına karşın boğazın verdiği ferahlığı verebilirmi bilmem...sevgiler...
Ayça 27 Mayıs 2009 12:32
yağmur, teşekkür ederim önerilerin ve tecrübelerini aktardığın için.
ben de biraz huysuzum, insanın biraz kendini de eleştirmesi gerek. ama bu şehire alışmakta zorlanıyorum...
çok zor, kalabalık ve kaos bir şehirde büyüdüm. ankara elbette daha düzenli ama çok sıkıntılı...
medicana'yı ben de duydum. 100.yıl daha yakın diye oraya gittik açıkçası. neyse ki insan gibi bir doktora rastladım :)
Delfina ; 27 Mayıs 2009 12:44
Hasta halinle neler yaşamışsın yaa,çok üzüldüm Ayçacım.Doktorlar, Tıp'ı kazanırkenki heveslerini ne yazık ki okurken kaybediyor olmalılar kiiiii herkese çile çektiriyorlar böyle.Tabii sözüm sadece pasif doktorlara...
Acil şifalar olsun canım...
Ayça 27 Mayıs 2009 13:00
Delfina'cım teşekkür ederim, inan ben de içine düştüğüm duruma çok üzüldüm :( doktorlara da kızmak istemiyorum ama sağlık sistemi onları sanırım bu hale getiriyor...
uzmanamator 27 Mayıs 2009 13:12
eşimin işi dolayıosıyla ben d ebir yıl ankarada yaşadım ve çalıştım hiçbirşeyine alışamadım insanların tavrına ,bürokrasiye,ahbap ilişkilerine en sonunda geçen yıl taşındık ve allah bir daha düşürmesin diyorum Allahım bu düşüncede olanlarıda kurtarıversin :)
sesiber 27 Mayıs 2009 13:15
Ayçacım aslında bu Ankarayla değil o sana denk gelen doktorların ettikleri yemine bağlı kalmamalarıyla ilgili kişisel bir sorun gibi ama bazen zaten sevmediğimiz, sevemediğimiz şeyleri hepbirden genelleriz ya, öyle olmuş sende de. Pis Ankara kaka Ankara, zaten doktorları da iyi değil, hıh demişsin, di mi :)) Ben de Ankara'da okudum, İstanbul'dan daha çok severim aslında ama ne dersek diyelim İstanbul'un güzelliği büyüsü dünya üzerinde hiçbir şehirde yok bence. Doktor deyince benim de tüylerim diken diken oluyor. Şöyle beni anlayan, gerçekten şuyun var diye doğru teşhis koyan, bir de üstüne üstlük insana insan gibi davranan bir jinekolog bulamadım tam 11 yıldır İstanbul, Ankara, Adapazarı sınırları dahilinde... Çok insancıl olanın teşhisi, tedavisi kötü, çok iyi doktor olanın insana muamelesi kötü, yolunacak kaz gibi gören cabası. Şimdiye dek bir oğlumu ameliyat eden KBB uzmanından memnun kaldım. O da İstanbul'da. İşte hayalimdeki doktor dedirten, aaa böyle de doktor varmış dedirten cinsten. Allah ona uzun ömür versin, öyle doktorlarımız çoğalsın.
Ayça 27 Mayıs 2009 13:16
uzmanamator,saolasın,"amin" diyorum :)
Paşa 27 Mayıs 2009 13:16
canım ya çok geçmişler olsun ist. lu olarak bendew başaka bir şehirde yaşayamam diyorum...alışkanlıklardan vazgeçmek zor görünüyor..
Ayça 27 Mayıs 2009 13:20
sesi'cim aslında bazı noktalarda çoook çok haklısın... bir genelleme yapıyorum bazen...
ama bu iş sadece doktorlarla bitmiyor :) sen de burada okumuşsun, çok iyi bilirsin, tuhaf bir şehir burası :))) insanı, havası, suyu :) du daha yazcam :)
Ayça 27 Mayıs 2009 13:21
paşamın annesi, yok anacım başka şehre gitmeyin :) bak aşk adamı nerelere getiriyor işte :))) sonra da ben suçlu oluyorum, çünkü hakikatten bu şehir hakkında çok huysuzlanıyorum...
sesiber 27 Mayıs 2009 13:35
Haklısın aslında eskisi gibi değil Ankara. Ben artık o eski hazzı alamıyorum. Metro da geldi, şu oldu bu oldu ama kalite düştü. Zaten Kızılay'da Gima karşısındaki durağı metro için kaldırdılar ya Ankara bitti benim için. Ne anılarım vardı o durakta. Geçen aynı mevzuyu teyzemlerle de konuştuk. Onlar da ANkara' da yaşıyor. Oyy yaram çok derin, Ankara bahane:) Yaz bekliyorum:)
owl 27 Mayıs 2009 14:12
geçmiş olsun canım :) larenjit benim heryıl olmazsa olmaz yakalandığım bir hastalık. benim ses tellerime inananılmaz vuruyor ve konuşamıyorum. Bir süre konuşmama yasağı geliyor ilaçlar falan derken bir haftada atlatıyorum. senin hastalığında bir an önce geçsin inşallah. hastane deneyimlerin kötü olmuş gerçekten.
ebrulikedi 27 Mayıs 2009 15:39
canım geçmiş olsun.önemli birşey olmamasına sevindim.en kısa sürede düzelirsin inşallah.ben de istanbuldan ankaraya yerleşmiş biri olarak 10 yıl olmasına rağmen alışamadım.sevmiyorum da.ama doyduğun yer meselesi.eşim sağlık sektörüyle alakalı çalıştığı için ben bu durumu çok iyi biliyorum.ama bu sadece ankarayla alakalı değil inan.heryer öyle.geçen gece ben de acile gittim rahatsızlanmıştım.hastaları tek sıraya almışlar.kasa kuyruğu gibi neyin var diye soruyorlar.çoğunun ayakta duracak hali yok.neyin var deyip geçiştiriyorlar.ben de hep özel sağlık sigortasıyla gittiğim için özel hastane ilgisine alışkınım.şoka girdim.kendine iyi bak canım.
Ayça 27 Mayıs 2009 16:07
sesi'cim öpüyorum :)
owl'cum, sana da çok geçmiş olsun. dayanılır gibi değil öksürükler. ama dün doktorun verdiği ilaçlar gece uyumamı sağladı valla...
ahh ebruli'cim, haklısın eski ssk hastanelerinin durumu hiçbir zaman iyi olmadı. devlet hastaneleri ona nazaran çok daha iyiydi. ben de babamla yaşadım, cam çocuk olduğu için doktorları ziyaret etmeden duramıyor :))) 10 yılda alışamadım diyorsan bu şehre ben konuşmıyım, sen anlat biraz :) öpüyorum çok, sen de iyi bak kendine.
ebrulikedi 27 Mayıs 2009 17:42
ne demiş şair ankaraya gelmek güzeldir istanbul'a dönüşü olunca:)
artık dönüşümüz de zor ama...
birgün ayarlayıp buluşalım tanışalım...
egdone 27 Mayıs 2009 17:53
Çok geçmiş olsun. Ben de hasta olunca çok kendimi yalnız hissederim. Her fırsatta ağlarım:) İyi bak kendine. Öperim...
moda tasarım stil 27 Mayıs 2009 18:12
çok geçmiş olsun..Hasta hasta hastanelerde cebelleşmek çok kötüdür bilirim..benimde ayağım sakatlanmıştı bir kere doktor ciddiye alıp bakmamıştı..tuhaflar..
ankara ya gelince -hiç yaşamadığım bir yer sadece 1 kez gittim oda küçükken ama denizin olmadığı bir yerde yaşayamam gibi geliyor.6 senedir istanbuldayım.istanbul gibisi yok bence..
Ayça 27 Mayıs 2009 19:38
ebruli, gülümsettin beni... ama biraz içimde burkuldu, dönüşü olmadığını bildiğim için... sen müsait olunca mail at bana, görüşelim :)
neslin'cim çok saol arkadaşım, valla öyle sinirlerim boşalınca yolun ortasında başladım ağlamaya... sen de iyi bak kendine canım, öpüyorum...
moda tasarım stil, canım teşekkürler. insan yaşadığı yeri sevmeli, işin komiği biz ikimiz de sevmiyoruz, hep zorunluluklar...
GeCe 27 Mayıs 2009 20:24
hay allah gelmeyeli neler olmuş en sonunda iyi biri çıkmış karşına nihayet burada da var öyleleri tabi ama alışkın olduğun bir doktor olunca ayrı, allah kimseyi devlet hastanelerine düşürmesin üniversite hastanelerinede bir arkadaşım şekeri var bir gün neredeyse gidiyormuş öbür tarafa aniden düşmüş şekeri ve emar mıydı başka birşey miydi neydi hatırlamıyorum çektirmek için personel olduğu halde en yakın tarih 15 gün sonraya veriliyor vatandaşa ise 1 yıl sonraya düşün artık o zamana ölmez kalırsan
Yelda 27 Mayıs 2009 20:50
18yıldır sigortalıyım Allaha şükürler olsun sigorta karnemde bir çizik yok ki olsaydı heralde bende butip olaylar karşısında kendimi zor tutardım. İstanbul hastaneleride pek farklı değil şimdi belki biraz daha iyidir randevulu sisteme geçtilerde. Geçenlerde bir bel ağrım oldu sabah geçerken Basın dispanserine uğradım doktor bir ilaç yazdı akşamına kesildi belkide psikolojik.
Ayçacım çok geçmiş olsun. İdealist doktorlarda var. Hep iyilerle karşılaşman dileğiyle en kısa zamanda iyileşmen dileğiyle.
Ayça 27 Mayıs 2009 21:46
gece'cim işte üç-beş ay sonrasına tarih verilmesin diye üniversite hastanelerine gitmemeyi tercih ediyorum... arkadaşın ucuz atlatmış walla... durum tabii ki sağlık sistemimizle alakalı... allah'a emanet yaşıyoruz...
yelda'cım sana da geçmiş olsun. walla o kadar dolmuştum ki yazdım, başınızı da ağrıttım... hepimizin karşısına iyiler çıksın canım arkadaşım...
öykü 28 Mayıs 2009 07:06
Çok uzuldum aycacım
ınsallah sımdı daha ıyısındır..
saglık sıstemımızde cıddı sorunlar var
ınsan hayatını bazen hıce sayan
cok cıddı eksıklıkler
ınsanı hatalar soz konusu..
ve ınsan duydukca bazı seylerı
uzak olayım aman allah korusun dıyor
senın basına gelen de oyle cıddı bı sıkıntı olmus cok uzuldum canım
tekrar cok gecmısolsun
Ayça 28 Mayıs 2009 08:14
öyküm, biraz daha iyiyim, en azından iki gecedir uyuyorum, öksürükten uyanmıyorum... hangi sistemi doğru uygulayabiliyoruz, biz soruluyoruz ama geri kalan çoğunluk da sorgulamazsa nasıl düzelir bazı şeyler gerçekten bilmiyorum... öpüyorum çok...
Serhat 28 Mayıs 2009 09:12
Kasap ve berber gibi işte, doktor da bir alışkanlık :)
Ayça 28 Mayıs 2009 09:18
Kasap sensin :) E berber de ben :)) Şikayeti mail olarak yazmamı istediler aşkım, haberin olsun...
malla 28 Mayıs 2009 11:22
canım çok geçmiş olsun. Dr. gitmek zaten büyük stress, bi de bu gibi durumlar insanı beter ediyor. İyi dr. bulmak büyük şans, dilerim güveniceğin bir dr. bulursun.Öpüyorum.
Ayça 28 Mayıs 2009 12:22
annem saolasın, iyi doktoru bulmak zor, bir de ciddiye alacak doktor bulmak zormuş... öğrendim işte :) öpüyorum...
Ful yaprakları 28 Mayıs 2009 14:16
çok çok çok geçmişler olsun, neler gelmiş başına böyle:((
ah bu doktorlar yok mu?
Allah onların eline de düşürmesin onlarsız da bırakmasın derler ya aynen öyle!
Larenjit teşhisi yapamıyor mu bu adamlar ya!
İyi ki sonuncusu anlamış, uf olmuş ciğerleri kıyamam, en kısa sürede toparlanırsın eminim buna:)
Fazla terleme fazla da üşüme:)
Kendine iyi bak, seni çok seviyoruzz:)
Cocukla Cocuk 28 Mayıs 2009 23:21
Çok geçmiş olsun Ayça'cım. çok hırpalamışlar seni. İnsan alıştığı düzeni , doktorları arıyor aslında. Ankara başkentte bunlar oluyorsa diğer şehirlerimizi düşünsene. İyi doktor bulmak şanş biraz. Sesi ye katılıyorum, insan olan doktorlarımızın artmasını diliyoruz.
Ayça 29 Mayıs 2009 08:04
Ful'cüm, canımsın saol bitanem. valla dediğie katılıyorum :) Allah ellerine düşürmesin, onlarsız da bırakmasın :)
Ben de sizleri çok seviyorum :)
Çocukla çocuk, evet hayli hırpanlandım...Başkent diye yanılmayın, burası küçük bir Anadolu kasabasından farksız...