Mihail Mihayloviç Zoşçenko (Михаил Михайлович Зощенко ; St. Petersburg, 10 Ağustos 1894 – 22 Temmuz 1958)
Bu yıl –Kışlık Saray-da Çar’ın eksi püsküleri satılıyordu.
Semaver yoktu, ama buna karşılık binbir çeşit eşya vardı. Hem de hepsi güzel şeyler!.. Örneğin; Çar’ın çeşitli portreleri, çerçeveler, votka kadehleri, tükürük hokkaları; gömlekler; kısacası bir sürü eşya… İnsan adeta bunların içinden neyi alacağını şaşırıyordu.
-Bunlar, dedi, Çar’ın çizmeleridir. Bunları da satıyoruz.
-Peki, dedim, bunların Çar’ın çizmeleri olduğu nereden belli? Belki de, dedim, bu çizmeler Çar’ın değil de saray adamlarından birinindir?
-Buradaki bütün eşyalar, dedi. Çar’ındır, garantili satıyoruz. Biz Çar’dan başkasının eşyalarını satmıyoruz.
Uzatmayalım. Çizmeler çok hoşuma gitmişti. Biçimleri de çok şıktı. Ayağıma da tıpatıp geliyorlardı. Ökçeleri, burunları, kısacası her şeyleri şıktı, zarifti. Katerina Feodorovna’ya döndüm:
-Katerina Feodorovna, dedim, bak şu Allahın işine, eskiden Çar’ın çizmelerini giyebileceğimizi hatırımıza getirebilir miydik?.. Şu dünya ne tuhaf! İnsan ne idim dememeli, ne olacağım demeli.
Neyse, hiç üzülmeden 18 rubleyi suladım. Bir Çar’ın çizmeleri için bu, hiç de büyük bir para sayılmazdı. Çizmeleri paketleyip eve getirdim. Evde hemen giyme denemesine giriştim. Ama iş umduğum gibi çıkmadı. Bir tanesi güçlükle ayağıma girebiliyordu. Aradan uzun yıllar geçtiği için deriler kurumuş ve bozulmuştu. Ne olursa olsun giymeye karar verdim. Dediğimi de yaptım.
Hem biliyor musunuz bu iş nerede başıma geldi? En kalabalık bir caddede… Eve kadar ister istemez bu halde, yani bir ayağım dışarıda olarak geldim.
İşin kötüsü verdiğim para da az buz değildi: 18 ruble. Öyle ya, -Çar çizmesi- giymek kolay bir şey miydi? Bundan başka, başıma bu iş geldi diye şikayet edecek bir yer de yoktu. Bu çizmeler –Skorohod- fabrikasının, ya da bir başka fabrikanın malı olsaydı iş kolaydı. O zaman, çürük mal çıkarıyorlar diye feryadı basar, belki de direktörü fabrikadan attırabilirdim. Oysa bunlar, şunun bunun değil, dile kolay- Çar’ın çizmeleri idi. Ama yine de susmamaya karar verdim.
-Vazgeç, dedi, değmez şikayet etmeye. Değil yalnız bizim Çar’ın çizmeleri, ama hangi kralın çizmeleri olursa olsun bu kadar yıla dayanamazdı. Devrimin üzerinden on yıl geçmişti. Bu zaman içinde dikişler çürümüş olmalıydı.
Petersburg Üniversitesi-Hukuk Fakültesi’ne girmiştir; ancak öğrenimini tamamlayamamıştır.
Polislik, telefon memurluğu, kunduracılık, marangozluk, aktörlük, profesyonel kumarcılık, dedektiflik, çeşnicilik… Ve en sonunda yazarlıkta karar kılmıştır.
Anna Sproule - İTYV ~ Mihail Gorbaçov Alladierre İnsanlık Tarihine Yön Verenler - İlkkaynak Yayınları 6 11-27-2017 21:09