İyilik – velespıd
Bazı hikayeler vardır gerçek midir? değil midir? bilemeyiz. Anlatılır halk arasında. Bu hikayelerin güzel yanı ise verdiği dersler aslında aynı kahve muhabbetinde ki gibi kahve bahane asıl önemli olan dostluk gibi, hikaye bahane anlam önemli der bu hikayeler de.
Uzun aradan sonra okuduğum ve hoşuma giden bir hikayeyi paylaşıyorum bende. Hoşunuza gideceğini umuyorum.
“Allah senden razı olsun evlâdım” dedi. “Benim için yurtdışından zahmet edip buraya kadar gelmeni, yaşadığım sürece unutmayacağım.”
Ameliyat edilen şahıs, büyük bir hastanenin başhekimiydi. Tedavisi yalnız yurtdışında olabilir görülen hastalığı aniden artınca, hekim arkadaşları onun böyle bir yolculuğa dayanamayacağını anlamış ve kurtarma umudunun azlığına rağmen ameliyatı üstlenmeye karar vermişlerdi. Ameliyatın zor ve yepyeni bir uzmanlık sahası olmasından dolayı biraz tereddütleri de var idi. Fakat o konuda sayılı bir uzman olan bu genç hekim nereden haber almışsa almış ve Hızır gibi yetişip onu kurtarmıştı.
İhtiyar hekim, kendisine yapılan bu iyiliğe nasıl mukabele edeceğini bilemiyor ve hemen yanında oturan genç adamın ellerini sıkarcasına tutuyordu. Hayata tekrardan dönmenin sevinciyle asla durmadan konuşurken:
“Ameliyat için beni bayılttığınızda, her nedense gençlik yıllarıma döndüm, diye devam etti. Henüz toy bir asistanken, anne karnındaki bir bebeğin sakat olduğunu anlamış ve onu bu şekilde yaşatmaktansa öldürmeyi düşünürken, kalp atışlarını duyup kıyamamıştım. Türlü bahaneyle sapasağlam yavruları bile katleden canavarlara rağmen o yavrunun yaşamasını istediğim için, Allah seni imdadıma göndermiş olmalı.”
Genç doktor, yalnız bir babanın evlâdına karşı gösterebileceği sıcaklıkla kavranan ellerini kurtarıp biraz geriye çekildi ve dizlerinden aşağısı takma olan bacaklarını gösterirken:
“Allah, hiçbir iyiliği unutmaz efendim” diye gülümsedi.
“İyilik” için bir yanıt