Evrensel: Kadıköy’e selam – Çağdaş Günerbüyük
Ölmüş bir gençle kardeş olduklarını söylemek için sokağa çıktıklarında saldırıya uğrayan Kadıköy sakinleri, yılların Barlar Sokağı’nı Barikatlar Sokağı’na çeviren güzel insanlar,
polis çekildikten sonra sokağa saçılan çöpü toplayan maskeli genç kadınlar,
“Barikat kurun yavrum, barikat kurun” diyen teyze,
kendilerini sarıya boyayan Toma’ya öfkelenen taksi şoförleri,
polisin bombalarından direnişçilerle birlikte kaçan sokak köpekleri,
barikat için ağır yükler kaldıranlara “dizlerinizi kırın” diye akıl veren komşu,
yaralı kedileri toplamak için sokakları gezen duyarlı yurttaşlar,
Toma’nın basınçlı suyuyla kırılan dükkan camları,
giderken de dönerken de her seferi eyleme çıkan güzelim vapurlar,
atılan zehirle evlerin içine doluşan sivrisinekler,
“Kapıları açın” diye bağıran eylemciye “Hepsi açık” diye cevap veren amca,
ve kapılarını sokakların sahiplerine açan bütün Kadıköylüler, varolsun.
Memleketin dört bir yanında esarete direndiği için zehre boğulan semtler listesine eklendi Kadıköy, dün. Aylardır yaptıkları ve kimsenin zarar görmediği yürüyüşlerin bir yenisini yapmakla başladı her şey. Meşhur terör saldırısının 12. yılı dolmak üzereydi, tam o dakikalarda Kadıköy kimyasal saldırıyla tanıştı. Ölen bir genç insan için sokağa çıkanlara öldüresiye saldırılan bir ülkenin bir mahallesi daha, sadece. Polis yokken hiçbir zarar görmeyen rengarenk sokaklar kirlendi, insanlar yaralandı. Yaz boyunca, Ethem için, Medeni için, Ali İsmail için en büyük yürüyüşlerin yapıldığı sokaklar, artık yasak, denmek istendi. 12 Eylül’ün yıl dönümüne saatler kala, geldikleri gibi gittiler. Halk olduğu yerde.
O gün, en sağlıklı içki uygulaması başladı. Akşamın bir saatinden sonra ülkenin her yerinde alkollü içki satışı yasaklandı. Gündüz de aynı etkiyi yapan aynı içki, artık akşamları satılamıyor. İçmek serbest, ama alacak yer yok. Lokantaya, bara sipariş verilebiliyor, bayiye verilemiyor. Vatandaşların sağlığı, birilerine göre böyle sağlanıyor.
O gün, Ahmet öldü. 22 yaşındaydı. Görgü tanıkları gaz kapsülüyle vurulduğunu söyledi. Her cinayete bir kılıf bulanlar, ona da bir başka açıklama getirdi. Kendilerinden başka kimsenin vicdanı rahatlamadı. Ahmet son fotoğraflarından birini, “Ne oldu lan büyük adam olamadıysak, hayallerimizi satmadık ya” yazısının önünde çektirmişti.
Sağ değil Ahmet. Gezi’nin başka ölümsüzleri gibi.
Katili, “Emri ben verdim” diyeni, soruşturmayanı, umursamayanı, oh çekeni, “Zaten”li cümle kuranı, sağ.
FOTOĞRAFLAR: Erdost Yıldırım
Bu posta 11 Eylül 2013 tarihinde, Ahmet Atakan, Gezi Direnişi, Gezi Parkı, Kadikoy, Polis şiddeti etiketleri ile Haberler, Katledilenler, Makaleler kategorilerinde girilmiştir.
← Özgür Üniversite: Gezi Ruhu Olimpiyat Ruhuna Karşı – Merdan Özüdoğru Radikal: Ahmet Atakan’ın cenazesinde TOMA’yla vekilin imtihanı →