“Merhamet” alıntıları – Stefan Zweig adlı yazardan — Bookmate
ytrewqalıntı yaptı3 yıl önce
Vicdan hatırladıkça, hiçbir suç unutulmaz.
insan ulaşamadığı bir şeye yumruk vuramaz
Sadece ölçemediğimiz, kavrayamadığımız şeyler bizi ürkütüyordu; sınırlı olan, belirlenen her şeyse bizim için bir sınavdır, gücümüzün derecesini ölçer.
Feleğin sillesini yiyenler, çirkinler, yarı gelişmişler, sakatlar, bir kenarda unutulmuş olanlar sağlam, mutlu olanlardan daha tehlikeli, ihtiraslı bir açgözlülükle istek duyarlar, sevince de gözleri kararır, hiçbir şeyi görmez.
O gece parktaki sırada oturan ihtiyar Kekesfalva’ya kızının yakında iyileşeceğini söylediğim zaman, bunu acımaktan doğan gerçeği saklamak duygusuyla yapmıştım; istemeden, hatta isteğime karşı böyle söylemiştim; ama bilinçli bir yalan, kaba bir aldatmaca yoktu bunda.
Dahası da var: Ancak böylesi bir hastada doktor, ustalığını gösterir. Daha işin başında ‘tedavi edilemez’ yargısını benimseyen bir doktor yüklendiği görevden kaçmış, savaşta yenik düşmüş olur.
Asıl, tedavi edilemeyecek hastanın doktoru olmak gerek.
Nietzsche bu korkunç kelimeyi kullanmış: ‘Tedavisi olanaksız hastanın doktoru olma.’
Yalnız, asıl servet, gelirle gider, kazançla tüketim arasında belli bir denge kurmakla sağlanır.
Yarım kalmış işler, yarım söylenmiş imalı sözler her zaman kötüdür; dünyadaki bütün kötülükler de bu yarım kalan sözlerden, davranışlardan gelir.
Üstat Goethe’nin dediği gibi, ‘Bana ne bir şey açıklayın, ne de benden bir şey saklayın.’
Tek bir şeye gelemem yalnız: Kaçamak laflara, yalanlara, uydurmalara;
Acı uzadıkça, yalnız hastayı değil, çevresindekilerin de merhametini yorar. Güçlü duygular uzun süremez.
Bahtsızlık insanı alıngan yapar, sürekli acımak da haksızlıklara yöneltir. Nasıl, biri alıcı, öbürü verici olduğunda, alacaklıyla borçlu arasındaki o rahatsız edici durum yok edilemezse, hasta da aşırı ilgi karşısında, gizli bir sinir gerginliği içinde, saldırmaya hazırdır. İlgiyle yatıştırma arasındaki o kıl payı farkı iyice bilip öyle davranmak gerekir; yoksa, zaten alıngan olan hasta büsbütün incinir, gocunur.