Bir Komünist Partisinin Altı Temel Karakteristik Özelliği | Politika Gazetesi | Bir Ekmek Bir Politika
1961-1992 yılları arasında Portekiz Komünist Partisi MK Genel Sekreteri görevini yürüten, Uluslararası Komünist Hareketin seçkin ismi Alvaro Cunhal yoldaşın, 2001 senesinde Uruguay’ın Montevideo kentinde Uruguay Komünist Partisi’nin uzun yıllar MK Genel Sekreteri Rodney Arismendi yoldaş adına oluşturulan “Rodney Arismendi Vakfı”nın düzenlediği uluslararası bir buluşmaya sunduğu çalışmanın IV. Bölümünü yayınlıyoruz.
A. Cunhal yoldaş, aynı adlı çalışmasının giriş bölümünde, Büyük Ekim Devrimi’nin önemine, Sovyetler Birliği’nde 20. yy’da Sosyalizm kuruculuk deneyinin başarı ve sorunlarına değiniyor. Sovyetler Birliği’nde Sosyalizm’in çöküş ve yok olma sürecini analiz ediyor, oradan sınıfsal analize geçip, soğuk savaşın sonlandığı dönemdeki sınıfsal durumu analiz ediyor. Buradan yola çıkarak, I. Bölümde; Sovyetler Birliği’nde Sosyalizmin kazanımlarını ve sorunlarını, özellikle Emperyalizm karşısındaki konumunu ele alıyor. II. Bölümde; Sovyetler Birliği sonrası dünyada, Emperyalizmin saldırganlığı, amaçları, emperyalizm karşıtı güçlerin niteliğini ve özellikle geniş ideolojik yelpazesini analiz ediyor. III. Bölümde; Bugünkü koşullarda orta vadeli hedefler çerçevesinde demokrasi mücadelesi ve bağlaşıklıklar politikasını analiz ediyor. Son ve IV. Bölüm’ü ise kısaltmadan yayınlıyoruz.
Bir Komünist Partisi’nin Altı Temel Karakteristik Özelliği
Uluslararası Komünist Hareketteki bu yeni durum toplumda, içlerinde kendi ükelerinin somut koşulları altında önemli ve bazı ilkesel sorularda Komünistlerin hedefleri ve eylemleriyle örtüşen başka devrimci güçlerin girdiği bir boşluk oluşturdu.
Söz konusu olan, bir Komünist Parti kimliği için kurucu unsuru oluşturan parti ve sınıfın bağımsızlığıdır. Bu bağımsızlık kendisini bağımsız eylemde, kendi hedefleri ve kendi ideolojisinde kanıtlar. Bu temel karakteristik özelliklerin inkârı hiç bir zaman bir bağımsızlık göstergesi değil, aksine bunlardan feragatin ifadesidir.
Parti içi demokrasinin hayli zengin avantajları vardır. Somut olarak adlandırırsak: Kolektif çalışma, kolektif yönetim, yönelim ve siyasi eylemin temel sorularına yönelik kongreler, toplantılar ve parti bütünündeki tartışmalar, sorumluluğun desantralizasyonu, merkezdeki ve tüm diğer organizasyonlardaki yönetici organların seçilmesi.
Marx “Kapital”de ve Marx ve Engels “Komünist Partisi Manifestosu”nda kapitalizmin temel unsurlarını ve temel özelliklerini analiz edip tanımladılar. Kapitalist gelişme 19. Yüzyıl’ın ikinci yarısından itibaren önemli bir değişikliğe uğradı. Rekabet konsantrasyona, konsantrasyon da tekelleşmeye yol açtı.
Kapitalizmin 19. Yüzyıl’ın sonundaki tanımını Lenin’e ve “Kapitalizmin En Üst Aşaması: Emperyalizm” adlı eserine borçluyuz.
Teorideki bu gelişmeler olağanüstü değerdedir. Teorik bilgilerin araştırılması ve sistematize edilmelerinin değeri de aynı ölçüdedir önem taşımaktadır. Lenin ünlü bir makalesinde olağanüstü bir açıklık ve sertlikle yaptığı sentezde “Marksizmin Üç Kaynağını ve Üç Bileşenini” açıklamaktadır.
(TKP Merkez Organı ATILIM Gazetesinin Mayıs 2015 sayısında yayınlanmıştır. www.türkiyekomünistpartisi.org sitesinden alınmıştır.)