15. Bugün anladımki insan bazen kendini kaptırıp unuttum , affettim sanıyor ama sadece iş sanmakla kalıyor.An geliyor herşey belki yeniden başlayacakken, artik güzel olacakken sizin aklınıza o geçmişte yaşanılan kötü olaylar tak diye geliveriyor ve bugunu de,gelecegi de bitiriyor.Biliyorum bir daha gelmeyeceksin de sende uzak duracaksın.Ama bu kadarı geliyor elimden.
Affedemiyorum yaptıklarını. bizim icin o tren kaçmiş ne kadar adım atarsak atalım , deneyelim ben o günleri silemeyecegim ve hiç bir zaman samimiyetini inanamayacağım.Keşke bizde gercek bir abi kardes olabilseydik ...
17 mayıs 13:29
14. Gönlünde karşılıklı pencereler açılmış da ruhun, zihnin mis gibi havalanmış gibi hissettiren. Diğer türlüsü omuzda yük zira.
pilavyaparim 5. nesil yazar
15 mayıs 02:10
13. affetmeli ama unutmamalı.. bir de affetmemek kist yapıyor diye okumuştum :)
12. Sanırım hayatımdaki en net olayım bu. Affetmiyorum. Kin tuttuğum için değil, hassas olduğum konularda saygı duyulmadığı için affetmiyorum. Tanımadığım bir insana yanlışlıkla çarpsam bile defalarca özür dilerim, çevremdeki insanlar beni yanlış anlamasın ve kalpleri kırılmasın diye de 40 takla atarım konuşurken. Birisini üzmek benim haddim değil çünkü.
Kolay kolay kırılan birisi değilim tabii, kırılacağım konuları da mutlaka söylerim çevremdeki insanlara. Buna rağmen kalkıp da benim hassas olduğum bir konuda densizlik yapıldığını görürsem(gizlinot: Çay sohbetinde samimi olmadığım birilerine mavicilerdende bir burukluk var, acaba annesiyle mi tartıştı diyen arkadaşımın annemle 3 senedir konuşmadığımı zaten bilmesi gibi) gürültüsüz patırtısız hayatımdan çıkartırım o insanı.
12 şubat 20:28 12 şubat 20:35
11. Affetmek istiyorum ama yaşattiklari acilarin izleri bunu imkansizlaştiriyor.Sana yaptiklari kötülügün izlerini her gördügünde için sizlarken nasil affedebileceksin ki?!Bunun için diyorum:Kimse yaşattigini yaşamadan ölmesin...
elmaliturta 5. nesil yazar
12 şubat 17:06