Bu Wily Wolverine Bir Döngü Için Bilim Adamları Attı - 2019 | Hayvanlar
Yayınlandığı: Hayvanlar • Görünümler: 24347
İşte bir wolverin'in, bilmeden gelen bilim adamlarından bir ton ücretsiz yemek almasının hikayesi.
Alaska'nın uzak kuzey yamacında dikkatli bir şekilde yerleştirdiğimiz ahşap kutu kapağını açtığımızdan tanıdık bir yüz beklemiyorduk. Ama oradaydı: bize bakan bir wolverine, yüzü donmuş karibuların parçalanmış kalıntılarıyla kaplıydı.
Beringia'daki koruma uzmanları olarak - Amerika, Kanada ve Rusya'yı kucaklayan, Bering ve Chukchi denizlerini kucaklayan, karadan ve denizden oluşan (en azından tarihsel olarak) buzlu bir yama ve bu zorlu etobur olan wolverine (Gulo gulo).
Sığınak yırtıcı, bazen çöpçü, yaklaşık 45 lbs olmak için büyüyebilir. (20 kilogram) ve Arktik'in zorlu, sıfır derece ortamına dayanacak şekilde inşa edilmiştir. Kar ayakkabısı, güçlü bir kas ve diş ve pençeli bir dizi gibi davranacak kadar büyük ayaklarla, wolverines kış ortasında bir karibu kadar büyük bir hayvanı alabiliyor, ama aynı zamanda yer sincapları gibi küçük kemirgenler de avlayacaklar Lezzetli bir morsel aradıklarında. Kalın, donak tüylü kürkleri, kış alacakaranlığında eksi 50 derece Fahrenheit (eksi 45 derece Santigrat) altına düşebilecek sıcaklıklarda hayatta kalmalarına yardımcı olur. [Fotoğraf Makinesi Yakalandı: Elusive Wildlife Fotoğraflarda Yakalandı]
WCS Arctic Beringia programından bilim adamları, wolverines'in hareketlerini ve diyetlerini ve yaratılanların karlarını inkar edip yükselttikleri ilkbahar karıyla olan ilişkisini inceliyorlar.
Kredi: Matt Kynoch / WCS
Dondurucu sıcaklıklar, wolverine uygun değildir. Bu tüylü hayvanlar, bir eş bulmak ya da bir yemeği güvence altına almak için geniş bir alana yayılacaklar. Daha sonra yemek pişirmek istiyorlarsa, wolverines, karda televizyon yemeklerinin gizli bir havası gibi önbelleğe aldıkları bilinmektedir.
Ancak, bize geri bakan bu wolverine, son zamanlarda bize bir eğri topu attı: Kutu tuzağımızdan ücretsiz bir yemeğin tadını çıkarmak için büyük mesafeler kat etmişti ve sonuç olarak, bulduğumuz kadar bilim adına yakalanmış olarak bulundu. ve onu tekrar vahşi doğada serbest bıraktı.
Açık olmak gerekirse, wolverinler genellikle, genellikle başka bir yırtıcı tarafından geride bırakılan bir karkastan oluşan, tekrarlanan hayvanlar olarak düşünülür. Araştırmamız için etin kokusunu çekip tahta bir kutuda tutuşturmak için kullanıyoruz. Güvenli olmasına rağmen, sıkışıp kalmış wolverinler genellikle en iyi şekilde istifa ettiler ve serbest bırakıldıklarında tuzaklarımızdan kaçınıyorlar. Ama bu wolverine farklıydı, açıkça rüzgara karşı konvansiyona sahipti.
Seamus, kutu tuzağının sınırlarından geri bakar.
İlk kez bu yıl Aziz Patrick Günü'nde yakalandığı için, ona Seamus adını verdik. Onun stratejisi basitti: kapana kısıl, bir yemeğin tadını çıkar ve serbest bırak - oda ve tahta, istersen.
Seamus ilk olarak saat 10.30 civarında yakalandı. Kuzey Kutbu Sığınağı ve Alaska'daki Ulusal Petrol Rezervleri arasındaki dar bir arazide yerel saat. Anestezi altına alınmış bir wolverin, doğanın en enfes göksel gözlerinden biri altında kollarında tutulması konusunda verimsiz bir şey var.
Seamus ilk olarak saat 10.30 civarında yakalandı. dönen bir yeşil aurora altında 17 Mart 2018 yerel saat.
Seamus'ta veri topladıktan ve onu bir GPS izleme bileziği ve küçük bir kulak etiketiyle donattıktan sonra, onu kış manzarasına geri gönderdik. Ekibimiz yakın zamanda onu tekrar görmeyi beklemiyordu; Her gün bilgisayar ekranında bir dizi yeni nokta olacaktı. Ancak, 15 mil (24 kilometre) uzaktaki bir başka tuzakta dolandı ve 21 Mart'ta dört gün sonra tekrar yakalandı.
GPS yakasının iyi göründüğünü doğruladıktan sonra tekrar serbest bıraktık. Seamus, başka bir tuzağa doğru ilerledi, serbest bir yemeği daha önce almış olduğu diğer ikisinden de 32 km. Bu diğer tuzaklara nasıl girmişti, bu yüzden de bir gizem. Tekrar serbest bırakıldıktan sonra, Seamus aynı tuzağa döndü ve 23 Mart'ta dördüncü kez yakalandı.
Seamus'a yetecek kadar bedava yemek aldığına karar verdiğimizde, Aziz Patrick bayramı onun için bitmişti! Tuzağı, onu serbest bıraktıktan yaklaşık 20 km kuzeyde tekrar taşıdık. Görünüşe göre yeni konumumuz hile yaptı, o günden beri görülmedi... en azından şahsen. Uydu sinyali onu Brooks Range'in eteklerinde dolaşarak tuzaklarımıza ulaşamayacağımızı gösteriyor, ama aynı zamanda da yakalı olarak adlandırdığımız bir kadın wolverine ziyaret ediyor. [Fotoğraf: Kamera Yakalanan Bal Porsukları ve Diğer Küçük Predators]
Yaban Hayatı Koruma Derneği saha teknisyeni Matt Kynoch, Alaska'daki bir kutu tuzağının içeriğini kontrol ediyor.
Kredi: Peter Mather
Yaban Hayatı Koruma Derneği'nin (WCS) wolverinleri topladığı veriler, bu esrarengiz yaratıkların şifresini çözmemize yardımcı oluyor. WCS, Arctic tundra'daki wolverinlerin habitat ihtiyaçlarını daha iyi anlamak için, özellikle de kar örtüsüyle ve daha önceki ilkbahar eriyiğiyle ilgili olarak çalışmaktadır. Wolverines, doğum lekelerini - aynı zamanda yiyecekleri önlerken ve yırtıcı hayvanlardan saklanmak için - kar kullanıyor, ancak wolverinlerin bu tür siteleri nasıl seçtikleri veya değişen bahar kar paketinin onları veya yeni doğan kitlerini nasıl etkileyebileceği hakkında çok az şey biliniyor.
Hızlı iklim değişikliği ve Arctic'in gelişimine olan ilginin artmasıyla birlikte, wolverines gibi türlerin geleceğe dönüşmesi gereken alanları anlamamız gerekir.Bu bilgi ile arazi yöneticileri, Seamus'a ve bu bölgeye ev sahipliği yapan kurt adamların gereksiz etkilerinden kaçınmaya yardımcı olabilirler.
Bu acılı ve kötü anlaşılmış hayvanı incelemeye devam ederken, bu sert tundra ortamında hayatta kalma yetenekleri ve wolverinlerin bu denli etkilenmesi gittikçe etkilendi. Bize ne kadar öğretebileceklerini görmek için sabırsızlanıyoruz. Belki Seamus gelecek sezonumuzda bize dönecek ve bir yemek karşılığında bize tekrar yardımcı olacaktır.
Martin Robards bölgesel direktördür ve Tom Glass Yaban Hayatı Koruma Derneği'nde Arctic Beringia programı için wolverine araştırmacısıdır. Robards ve Glass bu makaleye WordsSideKick.com'ın Uzman Sesleri: Op-Ed & Insights'a katkıda bulunmuştur.
İfade edilen görüşler yazarların görüşleridir ve yayıncının görüşlerini yansıtmaz. Makalenin bu sürümü ilk olarak Canlı Bilimler yayınlandı.