Hunger Games :: Açlık Oyunları'na Hoş Geldiniz!
Nasıl bir felakete uğramışsa artık, izi bile ortada kalmamış şimdiki ABD'nin yerinde, Panem adında bir ülke peyda olmuştur..
Ancak, 'vahşi kapitalizm' ve 'aptal kutusu televizyon', iktidarını ve de etkisini -aynen ABD'de olduğu gibi- hiç yitirmemiş, hatta daha da güçlendirmiştir..
Açlık Oyunları, Panem'i oluşturan eyaletlerden kura ile seçilen gençler arasında düzenlenen ve her sene 'oynanan', 'milli' bir oyundur..
İşin ucunda kesin ölümün olduğu bu oyun, TV'den canlı yayınlanması ve duruma göre müdahale edilebilen, tamamen yapay dünyasıyla da The Truman Show'u hatırlatan, bir nevi Survivor programıdır ve de tüm ülke, büyük bir merakla onu izlemektedir..
Bestseller bir romandan uyarlanan film, 'hiçbir masraftan kaçınmayan' prodüksiyonuyla, neredeyse kusursuz bir görsellik sunmakta, ama hepsi bu..
Gerçeğin en şiddetlisini sanal bir dünyanın içinde sunan Açlık Oyunları gibi, film de her açıdan, samimiyetten uzak bir yapaylık içeriyor..
Dostlar alışverişte görsün hesabı, 'sulandırılmış' bir sistem ve medya eleştirisi yapılırken anlatılan, 'fedâkârlık' yapay; her hâlinden sahtekârlık akan, ama sürekli parlatılmaya çalışılan o aşk, o sözde isyân falan, hepten yapmacık..
Gerçi, bakış açısı olarak filmden hiç de farklı olmadığını tahmin edebiliyorum; ama, okumadığım için kitabı ayrı tutarsam, öykünün çıkış noktasındaki ana fikir -hem senarist hem de yönetmen bağlamında- bir ustanın eline geçseymiş, bu öz'den, müthiş etkileyici ve gerçekçiliği hakikaten can yakıcı olabilecek bir distopik dünya ve de hikâye yaratılabilirmiş..
Oysa şimdi bana sunulan bu şey, tamamen gişe kaygısıyla hareket edilerek, -öyküsünden oyunculuğuna- eldeki bütün 'sanatsal' malzemeler bin yıllık Hollywood tezgâhından geçirilerek oluşturulmuş, özgün olmaktan uzak, basmakalıp bir ergen eğlenceliğinden ibâret..
Tür: Bilimkurgu, aksiyon, dram
Yapım: ABD, 2012, 142'