21.01.2003 00:19 ~ 29.01.2003 15:50
bu kitaba ulaşmak için öncesinde 2500 sayfaya yakın proust okumam gerekti,çok uzun ,yavaş ve zevkli bir yolculuk oldu.fakat proust acıyı herşeyden çok daha güzel anlatır,büyükannesini ve albertine nı kaybetmenin acısının anlatıldığı bölümler kitabın en içten en tiz en üst notalarıdır..."ıstırap insan psikolojisine psikoloji biliminden çok daha derinlemesine nüfuz eder""kendisini yenebilecek tek düşmanın unutuş olduğunu bir anda kavrayan aşkım,hapsedildiği kafesin içinde ,ansızın kendisini yutmaya hazırlanan pitonu gören bir aslan gibi korkudan titredi"
anlatıcı albertine'e yazdığı mektupta onun kullanımına verdiği ve ayrılmalarıyla birlikte albertine tarafından kullanılması artık mükün olmayan yatın baş kısmına mallarme'den bir kaç dize yazdırıp limana çektirmekten,(geçmişten bir kuğu hatırlar kendinimuhteşemdi ama kurtuluşu yoktusöyleyemeyecekti hayatın şarkısınıkısır kışın kara kasveti ışığında)rolls royce'a ise şunları yazdırıp garaja kilitlemekten,(dingilde gök gürler ve yakutlarbana bakan sevincimi anlargörmekten bu ateşin deldiği havadasanki erguvani ölümünüakşam arabamın tekerleğinin dağılmış krallıklarla beraber)bahsederken gülümsemem bizdeki meşhur kamyon arkası yazılarını düşündükçe kahkahaya dönüştü ve proustvari duyarlılığın ayırdına bir kere daha varmamı sağladı.
01.04.2014 17:14 ~ 17:17
"arzu ilerledikçe, gerçek sahiplenme de giderek uzaklaşır. dolayısıyla, mutluluğa ya da en azından ıstırap çekmeme haline ulaşılabilse dahi, peşine düşülmesi gereken şey arzunun tatmini değil, giderek azaltılıp nihayet yok edilmesidir." albertine kayıp (kayıp zamanın izinde s.2532)(bkz: albertine simonet/@ibisile)(bkz: la captive/@ibisile)
16.02.2016 23:30 ~ 11.10.2016 23:13
kiralık aşk dizisi sayesinde satış rekoru kıran marcel proust eseri. buyrun...üzülsem mi sevinsem mi bilemedim.
30.11.2016 23:22 ~ 23:26