Şuhedaya Mektup Yarışması Sonuçları Açıklandı | Art | Bayburt Rehberi | Bayburtlunun İnternetteki Adresi | Bayburt İlçeler ve Köyler
Yarışma da birinciliği Üfle Sur'a İsrafil,Bir Kıyamet Kop'sun adlı Eseriyle İbrahim Şaşma Elde Etti.
Bayburt'un düşman işgalinden kurtuluşunun 102. yıldönümü etkinlikleri kapsamında 21 Şubat Kurtuluş Komitesi tarafından Kop şehitleri için düzenlenen “Kop Savunması, İkinci Plevne Destanını Yazan Şühedaya Mektup” temalı yarışmada dereceye giren isimler açıklandı.
Bayburt Üniversitesi tarafından oluşturulan ve Doç. Dr. Hasan Aktaş, Dr. Öğr. Üyesi Osman Oruç ile Dr. Öğr. Üyesi Serdar Göktaş'ın yer aldığı komisyon tarafından değerlendirilen mektup yarışmasında birinciliği İbrahim Şaşma tarafından kaleme alınan “Üfle Sur'a İsrafil, Bir Kıyamet Kop'sun” isimli mektup kazanırken, Nihal Şahin'in “Kop Savunması Şühedasına Bir Asır Sonra Gönderilen Mektup” isimli mektubu ikinci, Sueda Erdaş'a ait “Kop Dağlarının Destanlara Sığmayan Yiğitlerine” mektubu üçüncü oldu. Saltuk Buğra Bıçak'ın “Kop Dağları'nda Açan Şüheda Güllerinin Ardından” mektubu ise mansiyon ödülüne layık görüldü.
Yüreğini cennetin ve Kop Dağı'nın dal uçlarına asan yiğitlere selam olsun. Yusuf yüzlülerime, gani gönüllülerime, derunumda kalanlara, aşk emrine uyanlara, Leyla'yı vatan, vatanı Aslı sayanlara selam olsun. Ulu Cami meydanındaki bütün güvercinlere “kalkın” dedim. “Su götürün şühedanın çatlayan dudaklarına” Bir kelebek nazeninliğinde kanatlarını çırparak havalanıyor her biri, karlı dağlara doğru. Size geliyorlar karlı dağların yiğitleri, size geliyorlar. Kanatlarında necip bir milletin selamıyla size geliyorlar. Cümle dualarımızla, aşkla ve o vakur kanat çırpışlarıyla. Yüreğimin derunundan selamlar devşiriyorum yüreğini alıp karlı dağlara koşanlara. Yedisinden yetmişini nâr-ı aşkla coşanlara. Kendisinden mevcudu ile silah ve donanımca üstün Rus birlikleriyle mücadele ederken, ayazla, açlıkla, salgın hastalıklarla ve cümle imkânsızlıklarla da mücadele eden koç yiğitlere. Bir asra bedel bir savunma sürecinde göğsünde “Allah Allah” diyerek çarpan bir kalbe dönüşen sevdalılara. Bayburt'un selamıyla yazıyorum aziz şehitlerime. Kıldan ince, kılıçtan keskince ve bir kelebek kanadı naifliğindeki Bayburt'un selamıyla.
Bana o karlı dağlı dağları anlatın ey şehitler. Gecenin karanlığını, yıldızların zayi oluşunu. Karanlık köşelerde istiklalimize kurulan darağaçlarını anlatın. Gökyüzünün döşüne bir bıçak nasıl saplanır, cümle göçmen kuşların kanatları nasıl kırılır. Şubat nasıl yangın yeri olur, kar nasıl yanar, onu anlatın ey aziz şehitler. Cümle civanlarla toy kurduğunuz dağların eteklerinde, nefes nefese ve al kanlarınızla yazdığınız o manzum yeryüzü şiirini okuyorum, şubat ayazının ağustos ateşini kıskandırdığı bir demde. Bir rüzgâr fısıldıyor selamlarınızı kulaklarıma, beklenmedik bir dirilişin kalp seslerini hem de. Hala göklerde yankı buluyor nidalarınız, “vatan düşmesin ey hak” diye niyaz ettiğiniz, yakardığınız. Siz hangi Hızır'sınız ey şüheda? Siz hangi Lokman'sınız? Bu kaçıncı uçurumdur bizi çekip çıkardığınız? Kol kola, aşk ile cana en yakışana, en yakıştığınıza koşarken, omuz omuza, birlik ve beraberlik içinde ‘Ak Tepe'ye doğru akarken haykıran şehitlerim. “ Enginime düşen kelam çağırır beni. Bezm-i Elestten beri, kutlu bir selam çağırır beni. Her şahadette bir dağ düşsün sırtımızdan” diyerek koşarken, göklere açılan hoyrat avuçlarımızı boş bırakır mı hiç rabbim? Yüreğini cennetin dal uçlarına asan yiğitler. Yazılmamış en güzel şiirlerin şairi. Kahramanlık türkülerinin tek muhatabı. Akif'in gönlündeki gül ve memleketim diyen hüzünkar bülbül. Size selam getirdim şehidim, göğsü kanatılmış ama namerde boyun eğmemiş şehirlerden. Moskof çizmesi değdikçe hicap duyan sokaklardan. Hürriyetimize ve istikbalimize gölge düşmeyeceğinin mührü, sizin o mübarek kanlarınızla basıldı. Şimdi cennet vatanımda özgürce aldığım her nefesin aşkına yazıyorum sizlere Al bayrağım gök kubbemde nazlı nazlı yüzüyorsa, bunu sizlerin sahip olduğu o büyük ruha borçluyum. Şimdi ben keşkelerimi çarpıyorum yüzüme aziz şühedam, keşkelerimi. Keşke ben de dörtnala sürebilseydim düşmanın üzerine yüreğimdeki kır atı. Milletimizin bağımsızlık uğruna gösterdiği azim ve kararlılığın tüm dünyaya ilan edildiği o büyük zaferin keşke gizli bir öznesi de ben olabilseydim. Bir millet Anka kuşu gibi kendini küllerinden yeniden doğururken ben neredeydim diye soruyorum kendime. Hürriyet aşkıyla yanan yüreklerin tozu dumana katarak Kop'a koştuğu bir demde ve her yüreğin içerisinde kırk kibrit çöpü bulunan, dokunsan parlayacak küçük bir alev kutusu haline gelmişken hem de, ben neredeydim diye soruyorum kendime. Yüreğini cennetin dal uçlarına asan şehitler. Benim lügatimde Kop Dağındaki o asıl duruşunuz Cumhuriyetin temelini daha bir sağlam kılan, özgürlük ve bağımsızlığımızı taçlandıran mübarek bir gazaydı. Sinesi kanatılan vatan topraklarında istikbal adına bir ulusun kendisiyle kenetlenmesiydi. Bu zafer Türkün seyir defterine aşkın aşk ile yazıldığı gündür. Okusun bu seyir defterini dünya. Bu zafer kadar kesin sonuçlu bir zaferi başka bir seyir defterinde okuyamazlar çünkü.
Başımı ufka doğru çevirip olanca heybetiyle karşımda duran karlı dağlara bakıyorum şehidim. Dile geliyor sanki “Ben Kop Dağıyım işte, ben hep anlatılamayan tarafıyla bir b/aşkayım” diyor bana. “Kırklar meydanıyım, erenler dergâhıyım” diye fısıldıyor kulaklarıma. “Aşkale'de küffarın ağız kokusuydu zilzalım” dercesine bakıyor gözlerime Kop Dağı. “Gelmeyen babasını sayıklayan buğday benizli çocukların küstüğü dağ benem” diyor. Bu coğrafyada her şey, dağ taş, bir şeyler fısıldıyor sizlerden bana. Şu tepenin ardından Yüzbaşı Reşit Bey çıkacak gibi sanki Bayburt sevdalılarının karşısına. Her zerre, her katre şeref duyuyor, kurtuluş miracının başkenti olan bir kentin parçası olmaktan. Ve bu şehrin çocukları kalpleri aşk tutacak yaşa gelince daha bir sevdalı oluyorlar Kop Dağına. Üşüyorlar, kar yangınında yanıyorlar ama vazgeçmiyor aşklarından bu çocuklar, Paşadağı sırtlarında tarihe sıvazlatıyorlar altın sarısı saçlarını. Ve masallara tok yüreklerinin kapılarını, düşman kuvvetlerinin bütün taarruzlarını sonuçsuz bırakarak onlara ağır kayıplar verdiren sizlerin destansı müdafaanıza açıyorlar.
Duyuyor musun ey şehidim, hala aynı tınıdadır okunan bu ezanlar. 1916 senesinin Şubat ayında, yanık sesli bir müezzinin okuduğu ezan gibi. Oğuz-Türkmen mistik kültürünün buram buram koktuğu yavuz şehir Bayburt'un sokaklarında hala Fevzi Paşa geziyor, Vehip Paşa ile beraber. Simdi cismim ve kalbim maziye koşulsuz teslimdedir.
Aşk ile onduğum yerdeyim. Ürkek bir güvercin olsam da saçaklarına emin bir yürekle konduğum yerdeyim. Dergâhım burası, bargâhım burası. Ve hiçbir karanlık kastedemez dünyama artık, yandıkça hanemde şühedamın isli çırası. Peşinden koşuyorum şehidim, peşinizden koşuyorum. Cümle gönül yapılarınızdan hisse almak mecburiyetindeyim Gönül coğrafyamızın derinliklerini manevi ışıklarla aydınlatan, canı devlete adayan istiklal ve gaza ruhunun haklı sahibi sizlerin gönlü şad, dünya ve ahreti abâd olsun.
Çoruh aşkına, öz yurdumu karış karış gezen ve emziren ırmaklar aşkına, yerlerin göklerin duası aşkına, neydik ne olduk unutmayacağım. Şad olurken yüreğin, istiklalime hürriyetime, göklerime ve köklerime kast edenler ağlasın. Sen rahat uyu şehidim, Şad olurken yüreğin, kuru bir hevesin peşinde koşan ve Kop Dağını geçerim diyen Rus Kafkas Ordu Komutanı General Yüdeniç'in dudakları uçuk bağlasın
Şimdi bir Çoruh akar şehidim, aheste aheste gözlerimden. Vakit kıvanç günüdür, ey yüreğim kıyam et.
suhedaya mektup yarismasi sonuclari aciklandi