Yaşamla Yoga: Kasım 2013
Birkaç haftadır Ayurveda çalışmaları, Jivamukti için başvuru kâğıtlarını okumak, TT (Türkçesi Öğretmenlik) öğrenimini yapabilmek için okunması gereken kitaplar ve derken yeni bir şevkle tekrar sarıldım kitaplarıma.
Jivamukti, öğrencilerinden, verdikleri dersler sırasında bütün yoga felsefesini, yoganın anlamını anlatmalarını istiyor. Benim yoga öğretmenliğine giriş nedenim de yoga felsefesini anlatmaktı ve şimdi anladığım kadarını aktarmaya çalışıyorum.
Yoga, Sankhya felsefesi, MUTLAK... Tekrarladım bu kelimeleri.
Biz mutlağa ulaşmaya çalışırken yaratmışız “dualite”yi. Hep doğru ve yanlış kavramı, hep kesin olacak, hep sonsuza kadar sürecek, hep doğru olacak.
Oysaki, mutlakta ulaşacağımız (Ferhan hocamın yaptığı açıklamadan çıkardığım sonuç) bilinçsiz zihin. Yani geleni olduğu gibi alıp deneyimlemek ve ona herhangi bir maddesel ve hareketsel anlam vermeye çalışmamak.
Mutlak sadece TANRI’dır ve onun dışında herhangi bir mutlak yoktur.
Hiçbirimiz Tanrı değiliz ve olmayacağız da, olacağımız cinsi, cinsiyeti, kokusu, formu ve tanımı olmayan bir enerji kütlesi.
Bu düşünceler kafamda, din desem değil, felsefe desem değil sadece... Aşağı bakan köpek duruşunda yüzüme bir gülümseme geldi ve öğrencilere baktığımda şu sözler döküldü ağzımdan;
“Abuk sabuk adı olan ve günlük hayat içinde kullanmayacağınız bu duruşta rahat hissedip sadece orada kalmak isteyeceğiniz ve hatta yüzünüzde bir gülümsemeyle huzuru bulacağınız an yogadır.” dedim.
Gönderen Aslı Tamaç zaman: 09:24 1 yorum:
Etiketler: anlam, anlamak, Aslı Tamaç, aşağı bakan köpek, dualite, felsefe, jivamukti, mutlak, yaşamla yoga, yoga, yoga felsefesi
Gönderen Aslı Tamaç zaman: 09:47 1 yorum:
Yogayla, enerji çalışmalarımızla, tapınaklara gidişimizle yola giriyoruz. Bazı şeyler değişirken, kendimize ne kadar dürüst olabiliyoruz? Bilinçaltımızdaki bizi her gün yapmak istediklerimizden alıkoyan, bilinmeyeni denememize mani olan korkularımız su yüzüne çıkmaya başlıyor. Suçlayacak bir suç ortağı arıyoruz kendimize.
Oysa sorumluluklarımızı üstlenmek demek, korkularımızı karşılayabilmek, ayrı olmayı kabul edebilmektir. Gerçekliğin değişimine dayanmayı gerektirir sorumluluk; gölgelerin gün ışığında kaybolduğunu fark etmeyi, yüzleşemediğimiz her şeyin bizi bu ya da başka bir zaman diliminde tekrar bulacağını bilmeyi gerektirir. Bazen yalnız olmayı, bazen çokluğun içinde tek kalmayı gerektirir. Bazen ne istediğimizi anlamayı, anlayamayınca yoldan çıkmayı....
Kelimelerin anlamının derinine inmeyi, onlara, insanlara, dünyanın bütününe bazen gözlerimizi kapayıp bakmayı gerektirir yol.
Hareketin içinde medite edebilmeyi ve başka bakış açılarına yelken açmayı gerektirir yol.
Bırakın kendinizi nefese, hareket ettirsin sizi nefes, götürsün gidemediğiniz ülkelere, bir şarkı gibi...
Gönderen Aslı Tamaç zaman: 08:00 Hiç yorum yok:
Etiketler: Aslı Tamaç, bilinç, hareket, meditasyon, nefes, suç, yaşamla yoga, yol
Ustrasana, bir arkaya eğilme asanasıdır. Endokrin sistemimizi harekete geçirir. Uyuşukluk ve ataleti ortadan kaldırır, farkındalığı artırır. Kamburluktan kurtarır. Sindirim sistemini uyarır, kabızlığı dindirir. Üst sırt, göğüs ve omuzları açtığı gibi, akciğerlerin ve solunumun da genişlemesini sağlar ve gençleştirir.
Evet, sanki bu sözüm bir sihirdi. Asanada kaldığımız sırada ve sonrasında her öğrencinin neler düşündüğünü aklımdan geçiriyordum sabah, ayna karşısında. Bu asanayla ilgili bu sözleri duyduktan sonra ne kadar çok yapmaya çalışmıştım.
Sonra yüzümdeki kırışıklıklara baktım, sigara içtiğim yıllarda üst dudağımda büzmekten oluşan çizgilerin azaldığını fark ettim; biraz daha inceledim yüzümü, bazı çizgilerim derinleşmiş, bazıları ise azalmıştı. Gözüm bir anda iki kaşımın ortasında, tam da üçüncü göz diye adlandırılan çakradaki çizgilere takıldı.
Alnımda da derin bir çizgi vardı. Her biri kaşlarımı çatıp baktığımda oluşan çizgilerdi. Derin bir nefes aldım ve hayata yeni bir ışıkla gülümsercesine nefesimi verirken, aynada iki kaşımın arasındaki çigilerin bir anda ne kadar şekil değiştirip belli belirsiz hale geldiğini gördüm.
Tekrarladım hareketi, nefes alırken yeni bir dünyanın tohumlarını ek, verirken içindeki sevgi ışığını dünyaya ver. Thich Nhat Hahn’ın Fransa’daki tapınağında yaptığımız yürüyüş meditasyonlarında uyguladığımız bu nefes alıp verme halinde, hakikaten yüzümün şeklinin değişip çizgilerimin azaldığını fark ettim.
Öğrencilere en önemli bilgiyi vermeyi unutmuştum, geri bükülmeler anahata yani kalp çakrasını açar.
Gün boyunca yüzümdeki yumuşak gülümseme hep benimleydi.
Etiketler: asana, Aslı Tamaç, farkındalık, gençleşme, gençlik, sihir, ustrasana, yaşamla yoga, yoga
Jivamukti yoga yaptığım sıralar bir niyet ile başlandığını gördüm derslere. Benim de çok hoşuma gitti. Bu haftaki niyetim; “her şeye rağmen değil, her şey ile” hayatı yaşamak, korkularımla helalleşmek, gerektiğinde sınır çizmeme yardımcı oldukları için onlara teşekkür etmek, "lazım"larımla yüzleşmek, bazılarını belki bir süreliğine eleyip diğerlerini elde tutmak, tohumlarımı tazelemek, belki de bazılarını kış uykusuna hazırlarken diğerlerinin köklerini havalandırıp yeşermeye bırakmak.
Siz de bir niyetle başlayın güne, ilk nefese.
Niyet, söz, kelam, her biri en büyük kuvvetimiz. Onları özenle dünyaya bırakırken hissedin ağırlıklarını, güçlerini ve getirdikleri sorumlulukları.
Gönderen Aslı Tamaç zaman: 09:27 Hiç yorum yok:
Etiketler: amaç, Aslı Tamaç, jivamukti yoga, niyet, tohum, yaşamla yoga, yoga
Duygular, algılar, farkındalık ve perdeler…
Görmez gözlerim Ben’i
Ben Kim olduğumu bilmedikçe
Aradığım hep ben
Gördüğüm ise başkası
Dünyaya gelirken getiriyoruz, sorumlulukları, ödevleri, sınavları. Geldikten sonra ise toplumun çizdiği çizgiler ve kurallar unutturuyor bize kim olduğumuzu, ne için geldiğimizi. Yapsak bir türlü yapmasak bir türlü her şeyi olması gerektiği gibi.
İçinden çıkılmaz bir labirente dönüyor hayat. Acı çekmeye, korkmaya, bencilliğe, incitmeye başlıyoruz. Acı çektikçe acı vermeyi istiyoruz.
Oysaki yaşam devam eden bir süreç ve her gün yolculuğumuzda kendi sınırlarımız, korkularımız ve kalıplarımızla karşılaşıyoruz. Hepimizin bir aydınlık, bir de karanlık yönü var, ama benimsemek yerine onları yadsımaya ve olmamaya çalışıyoruz, Robin Sharma’nın da dediği gibi, ruhani yanımız ile insani yanımızı uzlaştırmaya çalışıyoruz.
Oysa göz ardı ettiğimiz, ruhani yanımızın özümüz, seçimlerimizin ise bizi sorumluluk alarak gerçek benliğe götüren bir süreç olduğu. Bu inanılmaz oyunda yaşam karşımıza gerekli olayları, insanları çıkarıyor. Yapmamız gereken, o girdapta kaybolmak yerine seçimlerimizi, sözlerimizi, hareketlerimizi şekillendirmek; kurban olmak, her şeye rağmen demek yerine bahşedilen gücü elimize almak.
Önceden yazılmış kaderimizin bize sundukları ile birlikte sonsuz yaratıcılığımız kullanmamızı sağlayacak farkındalığı deneyimlemek. Her gün hayatın bize dokunmasına izin vererek, hareket, yaşam ve hayallerimizin harmanında kalarak onlara yeniden şekil vermek.
Nefesle vücudumuzun ısınıp sonsuzluğa uzandığı gibi.
Gönderen Aslı Tamaç zaman: 08:22 Hiç yorum yok:
Etiketler: an, Aslı Tamaç, değişim, farkındalık, nefes, Robin Sharma, süreç, yaşamla yoga, yoga
Yoga asanaları doğanın ve bizim her halimizi içinde barındırıyor. Kobra, aşağı bakan köpek, üçgenler, ağaç, daha neler neler. Hareketleri her yapışımda bir yönüm, bir duygum ile de yüzleşiyor ve karşılaşıyorum. Aynı sokakta karşılaştığım, tanıdığım ve tanımadığım insanlar gibi. Bazılarını seviyorum, bazılarını hiç görmesem daha iyi, bazılarına acıyorum, bazılarına evimin kapılarını açıyor, bazılarını da kınıyorum ve daha bir sürü duygu bana eşlik ediyor.
Her gün bir heykeltraş gibi bütün bu duygularımızı yontup, kalan tozları temizleyip bir eser ortaya çıkarmaya çalışıyoruz. Gün içinde bazen eserimiz tamamlanıyor, bazen de bitmeden gün bitiyor.
Sonsuzluğumla tanışıyorum son günlerde, geleni gideni, yediğimi içtiğimi inceliyor, tadına varıyor, bazılarını kenara koyuyor, bazılarını içime alıyorum. Farkında olarak kendimi anlamaktan çok izlemeyi öğreniyorum. Hiçbir günün aynı olmadığının farkındalığıyla olduklarımı, olmadıklarımı, yaptıklarımı, yapmadıklarımı, yapamadıklarımı gözlemliyorum. Sadece kendimin sonsuzluğunu görmeye özen göstererek.
Bana bugünü bahşettiklerin için,
Kalben yanımda olan çocuklarım için,
Sevgiyle beni el üstünde tutan arkadaşlarım için,
Bana nefretle, duygusuzca, sinsice, hunharca davrananlar için,
Hissizce, saygısızca, sevgiyle, heyecanla davranışlarım için,
Günümü ışıkla doldurduğun için,
Hayırlı bir gün dileğiyle...
Etiketler: acı, asana, Aslı Tamaç, duygu, farkındalık, his, nefret, saygı, sevgi, sonsuzluk, şükür, yaşamla yoga, yoga
Yoga ile ilgili birçok şeyin, sadece Hint veya Budist kaynaklardan elde edileceği düşüncesi kafamın içine sabit bir fikir gibi yerlemiş. Bu sıralar, sufizm ile ilgili bilgiler içeren kitaplar okurken aslında bütün bilgilerin ve bilgeliğin ruhunun, bir inançtan çok uygulamayla ve çabayla elde edildiğini anlamaya başladım.
İnsanın koşullanmalarının yerine, kalbini yeni bilgilere açması ile perdelerin kalktığını ve yeni olduğunu düşündüğü gerçeklerin ortaya çıktığını ve buna da yol adı verildiğini öğrendim. Ve bütün öğretilerin özünü anlatan ve hayatı kısa ve öz bir şekilde tanımlayan Hazreti Ali’nin deyişini sizlerle de paylaşmak istedim;
“Tanrı’yı düşünmek sermayemdir.
Akıl ve doğru mantık eylemlerimin köküdür.
Aşk varoluşumun temelidir.
Şevk hayatımın taşıtıdır.
Allah’ı derinden düşünmek yoldaşımdır.
İman gücümün kaynağıdır.
Sabır, giysim ve ahlakımdır.
Kutsal iradeye teslim olmak gururmdur.
Gözümün rahatlığı ve iç huzurum duadadır.”
Gönderen Aslı Tamaç zaman: 10:50 Hiç yorum yok:
Etiketler: Aslı Tamaç, sufizm, tanrı, yaşam, yaşamla yoga, yoga, yol
Gönderen Aslı Tamaç zaman: 11:46 Hiç yorum yok:
Gönderen Aslı Tamaç zaman: 09:23 Hiç yorum yok: