Bebeklerin sevimliliğinin görünenden farklı bir işlevi de bulunuyor. Bebeklerin ve hayvan yavrularının sergilediği sevimliliğin, aslında onların hayatta kalması için oldukça önemli ve hayati öneme sahip bakım davranışlarının tetiklenmesine yönelik olduğu belirtiliyor. Bu ne anlama geliyor? Araştırmacılar bu tetiklemenin; sevimliliğin fiziksel görünümünün ötesine geçtiğini ileri sürüyor. Bebeklerdeki sevimlilik duygumuz, sevimli bebek sesleri ve kokusu da dahil olmak üzere konu hakkında bildiğimiz ne varsa geniş bir taramaya tabi tutuldu.
Örneğin; bulaşıcı bebek gülüşünü düşünün. Araştırmacılar; bebeklerin ses tellerini çoğunlukla yüksek bir frekansta titreştirdiği ve birçok kuş ve memeli türünün dikkat ve ilgisini çeken bebek gülüşlerinin ve “agulamalarının” “işitsel sevimliliğin" bir örneği olduğunu söylüyor. Öte yandan araştırma ekibi 1983 yılında yayımlanan ve kokusal işaretlerin; anne ve bebek arasındaki bağın güçlenmesine yardımcı olduğu bulgusuna ulaşılan çalışmaya dikkat çekerek, bebekleri her zaman hoş koku üretiyor olmayla ilişkilendirmiyor olabileceğimizi söylüyor.
Yayımlanmış düzinelerce çalışmaya bakarak, ekip; sevimliliğin bu geniş konseptinin, beyinlerimizde daha önce düşünülenden daha komplike etkiler oluşturduğunu düşünüyor. Ekibe göre bu durum; yalnızca hızlı bir bakım cevabına neden olmuyor, aynı zamanda da daha yavaş ve daha uzun süreli bir tepkiye de sebep oluyor. Bu tepki; oyun oynama isteği ya da zamanla giderek artan bir empati hissi de olabilir.