Halkım ambargo altında, yardımına koşalım
вт, 25/12/2012 - 21:02 Dursun Ali Küçük
Yılbaşına, yeni bir yıla giriyoruz. Düşündüm ne yazayım. Suriye de herkese yardım var ama sıra Kürtlere geldi mi onlara yardım yapılmıyor. Ekmekle ve açlıkla yüz yüze gelmişler. Temel gıda maddeleri giremiyor. Kendi üretebildiklerini ekip biçemeyecek duruma gelmişler.
Halepçe soykırımında Şivan hawar çekiyordu. Dersim soykırımında dae dae şiya harde şaye deniyordu. Dün yıldönümü anılmak istenen Maraş ta anaların feryetları gökleri inletiyordu..
Ne diyeyim acılarımız hala bitecek gibi değil. Acıları yaşayanlar ancak acı duyanlar ve açlık çekenlerin, ekonomik ve her konuda ambargo yaşayanların halini anlar. Beyler ve sultanlar, despotlar ve benzerin cümlesi bizi anlayamaz ve yaşayamaz..
Yeni yılda girerken kutlamalar yapılıyor. Bol para ve servet içinde dünyanın cennetini yaşayanların kutlaması vardır. Öte yandan zulüm gören, açlık çekenlerin, zalimlere lanet okuyanların kutlamaları vardır ve kendisine göredir.
Zülüm var, özgürlük ve bağımsızlık yok, açlık başımıza bela edilmiş, ekmekle düşürmek istiyorlar. Açlığımızı ve yaşadığımız zülmü de bize karşı kullanıyorlar.
Her şeye inat özgürlük ve onurlu yaşamak ve kimsenin boyunduruğunda olmadan bağımsız yaşamak istiyoruz. Bu bizim en doğal hakkımız. Herkesin ana sütü nasıl kendisine helalse, özgürlük, bağımsızlık ve eşitlikte biz e o kadar helaldir.
Evet geleyim Batı Kürdistan halkına. Halkımız şu anda her tür ambargo altındadır. TC, Batı Kürdistan’da güya PKK yi bahane ederek “istemeyük” diyorlar.
Güney batı ve kuzey, şu bildiğimiz “ser xet, bin xet” dir. Serê xetê binê xetê ye.. Sınırın üstünde de Kürtler, altında da Kürtler. Tel örgülerle ayrılmıştır. Oraya Kuzeyde TC kırımlarında kaçıp sığınan halkımız olmuştu. Hani şu Türklerin deyişiyle kız alıp vermişiz meselesi gibi değil. Aynı aşiretler veya kabilelerin arasısına sömürgeci devletler tel örgüler çekmiş ve mayınlar döşemiştir.
Suriye iç savaş içinde kıvranıyor. Suriye’de mevcut despot gidecek ama gelen Arap siyasi çevrelerinin çoğunluğu da özgürlükçü ve demokrat değildir. Çetelerde oralarda kol geziyor.
Uluslararası güçler maddi ve manevi yardım yapıyorlar, sivillere yardım adı altında. TC daha dün ekmek bulamadıkları için 500 ton unu Kızılay aracılığıyla göndereceğini söylüyor. Yardım yaptıklarını sıkça söylüyorlar. Suriye halkı zulüm altındadır diyorlar. Kapıları Suriye Arap muhalefetine açık. Aslında bir bakıma orada savaşan Türkiye’dir. Savaş için her tür araç ve gereci veriyor.
Ama sıra ekmeğe gelince bir somun ekmek vermeyi Kürtlere fazla görüyor. Ambargo uyguluyor. Ama Batı Kürdistan halkı üzerine saldığı çeteleri her türden besliyor.
Bunları vb görüyor ve yaşıyoruz.
Peki fatih olmak isteyen despot: Suriye devlet sınırları içinde yaşayan Kürtler Müslüman değil mi, onlar rejimin zulmünü görmüyorlar mı? Rejimin zülmü dışında siz neden kapıları Kürtlere kapatıyorsunuz? Uzun bir sınır var ve kapılar var, oradan ticaret amaçlı bile olsa mal vb geçişlerine neden izin vermiyorsunuz?
Suriye rejiminden Kürt halkı da kurtulmak istiyor. Pakistan bilmem neredeki Müslümanlara ve Gazze ye yardımlar yapıyor ve timsah göz yaşları döküyorsunuz. Burnunuzun dibinde ki Müslüman Kürtlere neden yardım yapmıyorsunuz? Düşmanlık yapıyorsunuz anlıyoruz ama ticaret ve kazanç amacıyla da olsa geçişlere izin vermiyorsunuz. Batı Kürdistan halkına ambargo uyguluyorsunuz.
Ey Kürtler bunu unutmayınız ve unutmayacağınızı biliyorum. Zulümden kurtulmak isterken ambargo uygulayıp biçare düşürmek, açlığa mahkum ederek, ekmeğe muhtaç ederek, sadaka köleliğini dayatıyorlar. Esad despotu gidince bazı Arap milliyetçisi İslamcı despotları başımıza geçirmek istiyorlar...
TC yi ve Müslüman’ım deyip Müslüman olan Güney batı Kürdistan halkını cezalandırmak isteyenleri anlıyoruz. Müslüman kardeşleriz gibisinden bizi aldatmaya çalışan hikâyelerini bir kez daha gözlerimiz ve yaşadıklarımızla görüyoruz.
Bu egemen şeytanları anladık.
Ama Batı Kürdistan’ın Kürt halkından kazık yemesini, Kürdistan federasyonunun bu konuda seyirci kalmasını ve işi oyalamasını içimize sindiremiyoruz. Maliki Suriye rejimine destek sunmak için kapıları açık tutuyor., Kürtlere gelince kapalıdır. Hadi bunu da anladık.
Ama Kürdistan federasyonu sizi anlamıyoruz, anlayamıyorum.
Batı Kürdistan halkının ekmeğini yedim, suyunu içtim. Yanı başımda şehit düşen ve Kuzey Kürdistan için mücadele eden çokça arkadaşım oldu. Batı Kürdistan halkı peşmergelere de çok yardım etti, kapılarını açtı.
Halepçe soykırımı sonrası, infal ve 1988’leri unutmuyoruz. Güney Kürdistan’dan gelen halkı ve peşmergeleri Kuzey Kürdistan şehirleri bağrına bastı, yardımlar yapıldı. O zaman PKK de yardım ediyordu. PKK ve KDP arası yine iyi sayılmazdı.
Halk ambargo ve açlık ile karşışıya gelirse ve bu konuda kim ne politika yaparsa yapsın hiç umurumda değil. Takmam ve saymam. Halkın yanındayım.
Kürdistan federasyonu, göçleri geçmişte çok yaşadı. Açlık, susuzluk, boyun eğdirme, ailelerin karşılaştıkları sorunları iyi biliyorlar.
Kürdistan federasyonu siz TC değilsiniz ve kapıları hemen açınız. Resmi kapı şart değil, göz yumunuz, yada uygun bir yol bulunuz, Batı Kürdistan’a giden yardımlar akar gider.
Geçenlerde kaç tır mazot veya benzin gönderilmiştir. 40 tıra çeteler el koymuştur.
PKK, KDP, YNK vb hemen hepsi, birey olarak bir çoğumuz Batı Kürdistan halkının desteklerini gördük. Halk perişanlık çekiyorsa bu noktada siyaset yapanları gelin takmayalım. Siyasi rekabet, dostça ve kardeşçe olsun. İlla gerginlik yapacaklarsa ambargo konusunda insanım diyen herkesin, bütün insanların ve bütün Kürtlerin ortak insanlık noktası vardır. Biz egemenler değiliz, sömürgecide değiliz. O zaman zorda olan kardeşlerimizin yardımına koşacağız.
Onlar özgürlük kazanmak isterken TC vb buna ambargo ve değişik politikalarla karşılık veriyorsa buna da karşı duralım.
Geçen yazımda siyasal olarak birlik dedim durdum.
Şimdi işin başka bir noktasındayız. Özgürlüğünü kazanmak isteyen halkımız var. Ekonomomik ve değişik her türden ambargo ile onların boşa çıkarılmasına, ya da ekmeğe muhtaç bırakılmasına fırsat vermeyelim.
Kürdistan federasyonu kapıları açsın. Düşünün Güney Kürdistan halkı yollara düşerken Özal bile kapıları açmak zorunda kaldı. Ve Kuzeyli Kürtlerde kapılarını ve gönüllerini açtılar.
Dışardan kampanyalar örgütlenebilir. Halkın kendi ihtiyaç yollarının açılması, ekonomik ve parasal yardımlar yapılabilir. Yardımları organize edenler: aydın ve bazı şahsiyetlerden oluşan komitelerden kurulabilir. PKK ve KDP’nin elinde bu yardımlar toplanmasın, iki partide diğer partilerde destek versinler. Herkesin üzerinde anlaşabileceği, tek kaygıları Batı Kürdistan giden kapıların açılması, Kürdistan federasyonunun kapıları açması, Suriye ye giden uluslararası yardımlardan sivil Kürt halkının da yaralandırılması, Kürdistan halkına dönük kampanya açmak üzerinde durabilirler.
Kürtler, Kürdistan halkına dönük yardım kampanyaları oluşturup ve bunların ulaştırılması noktalarında kafa yorabilirler. Yöntemleri söylemek gerçi bana düşmez. İlk ve öncelikli olan Batı Kürdistan halkının yardımına koşacak kampanyaları her yerde örgütlemektir. Somut olarak söylersem bu kampanyanın örgütlendirilmesi içinde Batı Kürdistanlı aydınlar ve şahsiyetler yer alabilir.
Batı Kürdistan da ise her partiden kişiler katılır, partisiz şahsiyetler dahil edilir ve gelen yardımlar doğrudan genel oluşan komite eşliğinde halka ayrımsız ulaştırılır.
Şurası çok açık, uygulanan ambargolar da soykırım uygulanması kadar tehlikelidir. Bir nevi başka türden halka acı çektirmektir. Yollar açık olur ve yardımlar sunulursa oradaki halk kendi ekonomisini oluşturur. Zorluklara rağmen bunu yaparlar. Bu kesin.
Suriye de iç savaş var. Batı Kürdistan a akan yollar kapalı, sınırlar kapalı, şüphesizki oradaki halk için bu çok vahim ve hiçte küçümsenmeyecek bir durumdur.
Geçmişte orası “küçük” Kürdistandır diye her parçaya destek verdi. Binlerce şehidi var. Gerillaya ve peşmergeye hizmet ettiler. Kapılarını açtılar, ekonomik yardım vb verdiler. Gönülleri bizimleydi.
Hadi ne duruyorsunuz, orası bir fırsat yakaladı.
Şimdi sıra bizde....
Not: Kürdistan halkının ve bütün insanlığın yeni yılını kutlarım. Dünya da barış, mutluluk ve özgürlük dileklerimle.