ÂŞK ve AYRILIK-Arzu METLİ - Yazanel Edebiyat
19.Haziran.2014, 16:13 Arzu METLİ
Zaman, birçok şeyin ilacı olsa da ayrılık acısına alışılması, yaşanan o özel günleri geride bırakıp herkesin kendi yoluna gittiğini kabullenmesi her
ÂŞK ve AYRILIK
Gönülsüz edilen vedalar, anlatılması güç acılar getirir beraberinde. Yüreğin, aklın o en son ana takılır kalır. Duyduğun Elveda' sözü kulaklarında çınlar durur. Yarım kalmış sevdalar, bir ömür boyu bitmek bilmeyen çileye döner.
Sonu gelmeyecek bir heyecan, nasıl olur da bir hüsrana dönmüştür, bilemezsin. Böyle bir son düşünmediğin için olanlara bir anlam veremezsin. Aralıksız kafa yorsan da işin içinden çıkamaz, yalnızlığınla yüzleşmeye yanaşmazsın. Ne var ki yalnızlığın çıldırtan sessizliği, yanı başında bekler. Kolay mı harcanıyor, aşk dediğimiz bu yüce duygu? Yaşanması, sahip çıkılması gerekirken bu boş vermişlik niye? Bencillik zehri, en mükemmel aşkları bile sıradan bir hâle getirebiliyor. Hep 'ben' dedikçe karşı tarafı göremez duruma geliyor insan. Tamam, herkes kendince özel ve kıymetli olabilir fakat sevda tek taraflı ya da tek kişinin çabasıyla bir şeye benzemiyor ki
Zaman, birçok şeyin ilacı olsa da ayrılık acısına alışılması, yaşanan o özel günleri geride bırakıp herkesin kendi yoluna gittiğini kabullenmesi her yüreğin kârı değil. Hele de gerçekten seven için ayrılık tam bir yıkımdır çünkü onun hayallerinde böyle bir sona yer yoktur. Terk edilen, bir sevda enkazının altında kalmış, Geri dön!  çığlıklarını duyan olmayınca kırık, dökük hayallerine tutunmaktan başka bir çaresinin olmayacağını anlayacaktır. Oysaki vazgeçen olsaydı her şey ne kadar da basit olurdu. Tercihi yapan o olduğu için kimseye bir şey anlatmak zorunda kalmaz. En kısa sürede yeni bir heyecana kapılıp hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya devam ederdi.
Ya vazgeçilen olmak
Mücadele etmeniz gereken onlarca sorun varken daha en başından kendinizi yorgun hissedersiniz. Çaresizliğiniz, acizliğiniz, yol arkadaşınız oluverir. Nereye gideceğinizi, ne yapacağınızı ve hepsinden de önemlisi bir daha kime güveneceğinizi bilmeden kuru bir yaprak misali savrulursunuz. Tamamlanmamış bir aşkın tek ve yılgın kahramanı olmak düşmüştür payınıza. İnsan ayrılıkla ölmüyor ki kurtulsun. Sizi süründürecek belki de dillere düşürecek bir dert artık sizinledir ve sizindir. Ayrılıklar bile âdil değil bu hayatta. Bir taraf çekip giderken, çok kısa bir süre sonra adınızı dahi hatırlamayacak kadar bir vefasızlıkla hayatına devam ederken; diğeri uğradığı haksızlığı hazmetmeye çalışır.
Günümüz insanı modern olabilir, teknolojiyle iç içe yaşamakla övünebilir ancak en kadim duygu olan aşkı ıskalıyor. Beklentilerin bu kadar yüksek olduğu bir çağda aşkın terk edilen kişisi olmak, ne büyük talihsizlik
Terk eden, elveda diyen kurtulmuştur fakat geride kalan, zihninde cevaplanmayı bekleyen bir yığın soruyla baş etmek zorundadır. Dışarıdan bakanlar için ahkâm kesmesi kolay ateş, -değişmeyen kanunuyla- düştüğü yeri yakıyor.
Vuslatı beklerken yalnızlıkla yapılan izdivaç, kişiyi mutlu etmeyecektir ama aşk belki de kavuşamamaktır. Aşkı yaşadığını zanneden biri olmak yerine onu tüm olumsuzluklara rağmen bulmaya çalışmak, acılarla terbiye olmak, daha kazançlı geliyor bana. Yaşayamadığınız beşerî bir aşkın görünürde kaybedeni olsanız da sabrınızın mükâfatını mutlaka alacaksınız. Değer verilenler, bu dünyaya ait iseler onlar zaten fânidir. Bitmeyen, sonu olmayan bir aşk ise istediğiniz yorulmadan, pes etmeden aramaya devam edin. Bu imtihanı kazanmak, o kadar zahmetsiz değil. Yakarışlarınızı ümitle besleyin. Aşktan ümit kesilmez.