Doktorclub Sağlık Club - COVID-19 Nasıl Koku Kaybına Neden Olur?
Multipl Skleroz Belirtilerini Azaltan Yeni İlaç
Küçük Yaşlarda Alınan Antibiyotikler IBS Riskini Artırıyor mu?
Lyme Hastalığı Aşısı Ufukta
İşaret Dilini Gerçek Zamanlı Olarak Yorumlayan Eldiven
Sekiz Dilde Çeviri Yapıp Sosyal Mesafeyi Koruyan Maske
Yeni Kılavuza Göre Obezite Ağırlıkla Tanımlanmıyor
Prematüre Bebeklere Verilen İnek Sütü Takviyeleri Yarardan Çok Zarara Sebep Oluyor
Kanseri Semptom Görülmeden Tespit Eden Kan Testi
Erken Doğumu Önlemeye Yardımcı Cihaz
COVID-19 Nasıl Koku Kaybına Neden Olur?
Çalışmalar, hastalığı ateş ve öksürük gibi iyi bilinen semptomlardan daha iyi öngördüğünü, ancak COVID-19'lu hastalarda koku kaybının altında yatan mekanizmaların belirsiz olduğunu göstermektedir.
Harvard Tıp Okulu'ndaki nörobilimciler tarafından yönetilen uluslararası bir araştırmacılar ekibi, COVID-19'a neden olan SARS-CoV-2 enfeksiyonuna karşı en savunmasız koku hücresi tiplerini belirledi. Şaşırtıcı bir şekilde, koku duyusunu algılayan ve beyne ileten duyusal nöronlar, savunmasız hücre tipleri arasında değildir. 24 Temmuz'da Science Advances de raporlama yapan araştırma ekibi, koku alma duyu nöronlarının ACE2 reseptör proteinini kodlayan geni içermediklerini buldu. Bunun yerine, ACE2 koku alma duyu nöronlarına metabolik ve yapısal destek sağlayan hücrelerde ve ayrıca kök hücre ve kan damarı hücrelerinin belirli popülasyonlarında eksprese edilir.
Bulgular, nöronal olmayan hücre tiplerinin enfeksiyonunun COVID-19 hastalarında anozmiden sorumlu olabileceğini ve hastalığın ilerlemesini daha iyi anlama çabalarının bilgilendirilmesine yardımcı olabileceğini düşündürmektedir. HMS'deki Blavatnik Enstitüsü'nün nörobiyoloji profesörü Sandeep Robert Datta, "Bulgularımız, yeni koronavirüsün, nöronları doğrudan enfekte ederek değil, hücreleri destekleme işlevini etkileyerek hastalarda koku duyusunu değiştirdiğini gösteriyor." Dedi.
Çoğu durumda SARS-CoV-2 enfeksiyonunun, koku nöral devrelerine kalıcı olarak zarar vermesi ve kalıcı depresyona yol açmasının muhtemel olmadığını, Datta, özellikle depresyon ve anksiyete gibi çeşitli zihinsel ve sosyal sağlık sorunları ile ilişkili bir durum olduğunu ima ediyor.
Datta, "Bence iyi haber, çünkü enfeksiyon temizlendikten sonra koku alma nöronlarının değiştirilmesi veya sıfırdan yeniden inşa edilmesi gerekmiyor gibi görünüyor. Ama bu sonucu doğrulamak için daha fazla veriye ve temel mekanizmaları daha iyi anlamamız gerekiyor." Dedi.
Yeni ortaya çıkan verilere göre, COVID-19 hastalarının büyük bir kısmında çoğu zaman geçici olarak bir miktar anosmi görülür. Elektronik sağlık kayıtlarının analizi, COVID-19 hastalarının koku kaybına 27 kat daha yüksek olduğunu, ancak COVID-19 olmayan hastalara kıyasla ateş, öksürük veya solunum güçlüğüne sahip olma olasılığının sadece 2.2 ila 2.6 kat daha yüksek olduğunu göstermektedir.
Bazı çalışmalar, COVID-19'daki anozminin, diğer koronavirüsler de dâhil olmak üzere diğer viral enfeksiyonların neden olduğu anozmiden farklı olduğunu ima etmiştir. Örneğin, COVID-19 hastaları tipik olarak hafta boyunca koku duygusunu geri kazanır(Koku alma duyu nöronlarına doğrudan zarar verdiği bilinen bir viral enfeksiyon alt kümesinin neden olduğu anozmiden kurtulmak için alabileceği aylardan çok daha hızlıdır). Buna ek olarak, birçok virüs tıkalı burun gibi üst solunum yollarını tetikleyerek geçici koku kaybına neden olur. Bununla birlikte, bazı COVID-19 hastalarında burun tıkanıklığı olmadan anozmi görülür.
Bu çalışmada, Datta ve meslektaşları, SARS-CoV-2 enfeksiyonuna en savunmasız hücre tiplerini saptayarak COVID-19 hastalarında koku duyusunun nasıl değiştiğini daha iyi anlamaya çalışmışlardır. İnsanların, farelerin ve primatların üst burun boşluklarında yüz binlerce bireysel hücre tarafından eksprese edilen genleri kataloglayan mevcut tek hücreli sıralama veri kümelerini analiz ederek başladılar. Ekip, SARS-CoV-2'nin insan hücrelerine girmeyi hedeflediği ana reseptör proteinini kodlayan insan solunum yolunun hücrelerinde yaygın olarak bulunan ACE2 genine odaklandı. Ayrıca hücreye SARS-CoV-2 girişi için önemli olduğu düşünülen bir enzimi kodlayan başka bir gen olan TMPRSS2'ye de baktılar.
Analizler, hem ACE2 hem de TMPRSS2'nin, koku alma epitelindeki hücreler tarafından ifade edilmiştir(Bu, koku duyusal nöronları ve çeşitli destekleyici hücreleri barındıran koku tespitinden sorumlu burun boşluğunun çatısında uzmanlaşmış bir dokudur). Bununla birlikte, hiçbir gen koku alma duyu nöronları tarafından ifade edilmemiştir. Buna karşılık, bu nöronlar, diğer koronavirüslerin hücrelere girme kabiliyeti ile ilişkili genleri eksprese ettiler.
Araştırmacılar, koku alma epitelyumundaki iki spesifik hücre tipinin, SARS-CoV-2'nin en yaygın hedefleri olan alt solunum yolunun hücrelerinde gözlemlenenlere benzer seviyelerde ACE2 eksprese ettiğini, enfeksiyona karşı bir zayıflık olduğunu gösterdi. Bunlar, duyusal nöronların etrafına sarılan ve yapısal ve metabolik destek sağladığı düşünülen sustentacular hücreleri ve hasardan sonra koku alma epitelyumunu yeniden üreten kök hücreler olarak işlev gören bazal hücreleri içerir. Bu hücrelerde her iki gen tarafından kodlanan proteinlerin varlığı immün boyama ile teyit edildi.
Birlikte, bu veriler, COVID-19 ile ilişkili anozminin, koku alma epitelindeki destek hücrelerinin geçici işlev kaybından kaynaklanabileceğini ve bunun dolaylı olarak koku duyu nöronlarında değişikliklere neden olabileceğini düşündürmektedir. Datta, "Ancak bu değişikliklerin henüz ne olduğunu tam olarak anlamıyoruz. Sustentacular hücreler büyük ölçüde göz ardı edildi ve görünüşe göre, glial hücrelerin beyinde oynadığı kritik rolü nasıl takdir ettiğimize benzer şekilde onlara dikkat etmemiz gerekiyor." Dedi
Bulgular ayrıca COVID-19 ile ilişkili nörolojik sorunlara dair ilginç ipuçları da sunmaktadır. Gözlemler, SARS-CoV-2'nin nöronları doğrudan enfekte etmediği ancak bunun yerine sinir sistemindeki vasküler hücreleri etkileyerek beyin fonksiyonuna müdahale edebileceği hipotezleriyle tutarlıdır. Bunun doğrulanması için daha fazla araştırma yapılması gerekiyor. Çalışma sonuçları artık COVID-19'lu hastalarda koku kaybını daha iyi anlama çabalarının hızlanmasına yardımcı oluyor ve bu da anosmi tedavisine ve hastalık için gelişmiş koku bazlı teşhislerin geliştirilmesine yol açabilir.