Bakmaya değer | yakaza
Category Archives: Bakmaya değer
Beyitlerde Söylenen – SIR
Posted on 11/05/2009 by yakaza
Gül, sırrını açtığı için solgun bir yüzle döner baharından. Ayrılık acısıyla demlenmiş bir yudum içmeyi dileyerek ağız açan da gül gibi sırrını ifşa eder. Gül, güzelliğini açığa çıkarmak için açılıyorsa; insan, yükünü taşıtmak için paylaşır esrarını.
Gülün, her ne kadar güzel hatıraları da olsa başladığı noktada biter yolculuğu. İnsan ise hafiflemek için bıraktığı yükün altında daha çok ezilmeye başlayacaktır.
Sırrın kaderi budur.
Kimsenin bilmediğidir sır.
Bundan dolayıdır ki gül, yapraklarının yandığını ve bu yanık kokusunun tüm bedenini sardığını görünce sarhoş olur. Sırrın sırrıyla hemhal olur. Kendinden geçer ki bir sabah elinde olmadan bir bülbül görsün diye halimi açıverir masumca dudağını. Kızaran yaprakların ucunu gösterir bir diğer gün. Sonra o sırrın sırrıyla yanışın kokusu yayılır etrafa. Her akşam farkına varsa da kendini daha çok ifşa ettiğinin dönüşü olmadığını bilir.
Geri adım atamaz. Gecenin bu pişmanlığı da bir sırdır çünkü ve bu sırrın sarhoşluğu ile sabahın ışıkları ona daha da çok açtırır güzelliğini. Bir bakmışsın ki açılmadık, görülmedik yaprak kalmamış. Elbette yerindedir bülbülün keyfi.
Gül ise sırrını ortaya dökmenin derdiyledir. Ne bülbüle yâr olur ne de içine düştüğü durumdan kurtarabilir kendini. Sonrasında her yaprağın taşıdığı sır paylaşıldıkça ölmeye başlar.
O ateş gibi yanış kaybolur.
Kokunun nefesi kesilir birden.
Başını öne eğmekten başka çaresi yoktur gülün. Kendine küser. Kalbini kırar kendinin. Önceleri mağrur bir duruşla karşısına çıktığı rüzgârın bir selamıyla döker bütün yapraklarını. Hazin bir yok oluştur bu. Sırrını açığa çıkartan her gülün sonu bu ve de insanın.
Bakmaya değer içinde yayınlandı	| Leave a reply
“Yaratan Rabbinin adı ile oku!”
Rahman ve Rahim olan ALLAH’ın adı ile başlayarak “oku”
İnsanlığın hayat rehberi olan Kuran’ı “oku”
Oku ve öğren ! Rabbinin yüceliğini,cömertliğini!
Nasıl da,sıra sıra yaratmış evreni,dağı,taşı,ayı,güneşi!
Öğüt almamız için açıklamış birer birer ayetlerini!
Anlatmış teker teker,suyu yarattığını,sonra indirdiğini,
Topraktan tohum bitirdiğini,yeşillendirdiğini,meyvelendirdiğini!
Bizlere sayısız nimetler verdiğini!
Baksan göreceksin!yüzündeki güzelliğin hikmetini!
Baksan göreceksin! Vücudundaki dengeyi,düzeni!
Baksan göreceksin !denizdeki,gökteki,çiçekteki ahengi!
Yüzüne bak ! eline bak ! yere bak ! göğe bak!
Baksan göreceksin ! her yerde Rabbini!
Bakan görür! Uçsuz bucaksız denizlerdeki huzuru!
Gökte uçan martının,gece çıkan yıldızın,
Merhametli annenin,yeni doğmuş bebeğin,
Haline bir bak ! bakan görür!
Okuyup öğrenirsen gerçekleri!
Bulursun doğru yolu,bulursun huzuru!
Bakıp görürsen nimetleri!
Şükredenlerden olursu bolca Rabbini!
Anlayıp uygularsan ayetleri!
Kurtulanlardan olursun ALLAH katında!
Ve şimdi sırasıyla yap bu unuttuklarını!
Okuyup öğrenip,bakıp görüp,anlayıp uygulayanlardan olabilmek duası ile…
Bakmaya değer içinde yayınlandı	| 1 Reply
Medrese-i Kalb ….
Posted on 18/02/2009 by yakaza
en önemlisi Yüce Kudret’in “Mü’min” isminin tecelli ettiği îmânımızın kutsal evidir değil mi??
Kalbin bir özelliği de vahye muhatap oluşudur. Yaratıcı’dan gelen vahiy ve ilhamların nüzul ettiği mekândır
Bir maneviyat medresesi olan bu güzel kalbimizi, diğer maddi kalbimizden ayırmak için farklı isimlerle de anılır. Yürek denir, gönül denir ve ne de güzel denir. Bu ifadelerde ayrı bir derinlik gizlidir. Gizlerin olduğu yerdir zaten kalbimiz. Öyle ki çoğu zaman biz bile bilmeyiz orada olup bitenleri. İnsanın iradesiyle müdahale edemediği yeridir yüreği. Orası bir sevgi ve hisler âlemi ise, elbette her âlem gibi oranın da sahibidir Âlemlerin Rabbi. Onun Esmâ-ül Hüsnası’nın bir Hüsnasıdır ki tecelli eden, kendisi bize Vedûd diye bildirmiştir o güzel ismini
Kalbin tasarrufu sahibindedir demiştik. Öyle ya! Kimi seveceğimizi seçebiliyor muyuz? Sevilecek olan vakti zamanı geldiğinde gelir düşer yüreğe. Dağlarda eriyen kar suları gibi latif ama çaresiz bir süzülüşle süzülür ağırlanacağı misafirhaneye doğru. Yürek toprağında yeşerecek tohumlara can suyu olur. Filizlenip boy verdiğinde içinde bir parçan olur artık, seninle birlikte sonsuzluk yolcusudur
Sevmek için onun kaşı gözü aranmaz, sevmek için boyunu posunu görmek gerekmez, ellerini tutmadan da sıcaklığını hissedersin sevdiğinin. Kalbinin derinliklerinde
SENİ ÇOK SEVİYORUM RABBİM SENİ SEVENLERİ SENİN BANA SEVDİRDİKLERİNİ ÇOK SEVİYORUM BÜTÜN KALBİMLE… BİZİ SENDEN BİZİ SEVDİKLERİMİZDEN AYIRMA …
Bütün türleriyle ayrı ayrı güzelliklere tercüman olacak şekilde yaratılmış çiçekler arasında ‘gül’e gösterilen alâka ve sevgi bambaşkadır Farsçada çiçek mânâsına gelen ‘gul, gol’ kelimelerinden dilimize bu nadide çiçeğin adı, ‘gül’ olarak inceltilerek geçmiştir
Ünlü tarihçi Herodot’a göre, Kral Midas, Perslere yenildikten sonra ülkesini terk edip Makedonya’ya göçerken güllerini de beraberinde götürmüş ve Makedonya’da yeni gül bahçeleri kurmuştur Yine, Romalılar zamanında İmparator Neron’un ziyafetlerde çok miktarda gül kullandığı ve misafirlerinin altına gülden yapılmış döşekler serdiği rivayet edilmektedir
Avrupa’da çiçeklerin kraliçesi olarak kabul edilen gül, Osmanlı saraylarının da olmazsa olmaz çiçeklerindendi Fatih Sultan Mehmet zamanında yapılan o zamanki adıyla Yeni Saray, şimdiki adıyla Topkapı Sarayı Külliyesi’ni kuzey, batı ve doğu yönünden çevreleyen Hasbahçe bölümünde, saray mutfaklarının ihtiyaçlarını karşılamak gâyesiyle kırmızı gül ve sakız gülü yetiştirilirdi Bu bölgeye verilen Gülhâne ismi bu gül bahçelerinden ötürüdür
Osmanlı döneminde Erzurum ve Van gibi Anadolu şehirlerinde gül bahçeleri ünlü idi İçerisindeki gül bahçeleri sebebiyle bugünkü Kırşehir, “Gülşehri” adını taşıyordu
Sarıyer civarında Güldere’nin bulunduğu vadi, gül bahçelerinin bolluğu sebebiyle Güller Vadisi olarak tanınmıştı İstanbul halkı buraya; dinlenmek, gül kokusunu duymak ve bülbül sesleri arasında gezinti yapmak için giderdi
19 yy’da Eyüp bostanlarında okka gülü yetiştiriliyordu Halk, reçel ve şurup yapmak için burada kurulan gül pazarına geliyordu Gülcülük, güzel sanatlardan biri olarak kabul ediliyordu
Güllere koku, renk veya kullanılış gâyelerine uygun olarak bir kısmına Türkçe; sarı gül, pembe gül, misk gülü, sakız gülü, yağ gülü, çit gibi isimler verilmiştir Tezyinat güllerine ise genellikle Arapça ve Farsça isimler veriliyordu Arapçada gül mânâsına gelen ‘verd’ kelimesi bizde de kullanılmıştır Gül-i zîbâ (süslü gül), verd-i ebyaz (beyaz gül), verd-i hândân (gülen gül), verd-i Muhammedî (Peygamber gülü) vs
Itriyat sahasında ise gül, kokusu ve yağı için kullanılmıştır Gül yağı, Osmanlı’da halk arasında önemli bir koku maddesiydi Gül yağı, küçük bir şişede, yelek içinde veya kuşak arasında taşınır, “Gül Muhammed’in (sas) teridir” inancıyla saç ve sakala sürülürdü
Gül yağı elde edilirken oluşan gül suyu, yan üründür Gül suyu “gülâbdân” denen özel bir ibriğe konurdu Bakırdan, camdan, gümüş kakmalı gülâbdânlar, özellikle dinî toplantılarda ve mevlitlerde gelenlere gül suyu dağıtmak için kullanılmıştır
Gül suyu ile ilgili en eski bilgi İbn-i Batuta’nın Seyahatname’sindedir Evliya Çelebi ise Edirne’de elde edilen gül suyunun bakır kazanlar içinde İstanbul’a getirildiğini ve satışı ile Edirneli hatunların ilgilendiğini yazar
Osmanlı döneminde gül Kur’ân-ı Kerim, dua kitabı, fermanlar, cilt kapakları, ağaç eşya ve mezar taşları üzerinde lâle ile birlikte süsleme motifi olarak sıkça tercih edilmiştir
Divan edebiyatında “gülden” bahsetmeyen şair yok gibidir Divan şairleri, şiirlerinde gül ile ilgili en ince hususları dahi göz ardı etmemiştir
Divan şiirinde gül, mecâzî olarak “sevgili” mânasında kullanılmıştır Gül-bülbül aşkı dillere destandır Gül, bülbülün sevgilisidir Bülbülle gül hiçbir zaman bir araya gelemez Çünkü, gül, bülbüle karşılık vermez, hattâ bülbülün feryat etmesi, gülden karşılık bulamadığı içindir Şair bunu şöyle dile getirir:
“Gel, gül, dedi, bülbül güle; gül, gülmedi gitti
Gül, bülbüle; bülbül, güle yâr olmadı gitti”
“Diken ise âşığın rakibidir Ancak gül ile diken, iyilik ile kötülük kolay ile zor, dost ile düşman vs zıtlıkların timsalidir” Şair, dikeni menzile ulaşmada aşılması gereken engelin veya cefa çekmeden sefânın olamayacağını vurgulamak için kullanır
Cennet çiçeği olarak kabul edilir Hz İbrahim (as) ateşe atılınca Allah’ın (cc) lütfuyla ateş, gül bahçesine dönüşmüştür inancı, gülün değerine değer katmaktadır
“Doğu Anadolu’nun çeşitli bölgelerinden İstanbul’a, Ankara’ya ve başka büyük şehirlere akın eden halkımız var Bunlar ailece gelip apartmanlarda kapıcılık, iç hizmetleri ve başka işler yapıyorlar
Bu güllü isimlerin, bu Anadolu’muzu gül bahçelerine çeviren güzel adların, bu derece ısrarla niçin konulduklarını ben biliyorum Ama yine bilmezlikten gelerek soruyorum:
– Sizin oralarda gül bahçeleri çok olmalı Köy evlerinin bahçelerinde çok mu çiçek yetiştirirsiniz?
– Hayır beğ, bizim oralarda çiçek bahçesi ne gezer? Biz toprağı tarla diye kullanırız
– Peki kızlarınıza bu kadar çok ve bu kadar güzel gül adlarını yoksa “gül”e hasret duyduğunuz için mi koyuyorsunuz?
– Hayır beğ, bizim hasret duyduğumuz başkadır Bizim oralarda inanılır ki gül, Hz Muhammed’in (sas) remzidir
Remz kelimesini de biliyordu Verdiği cevap, aslında benim beklediğim cevaptı İslâm dünyasında, bilhassa Müslüman Türkler arasında on dört asırdan beri, tam bir gönül temizliğiyle ve büyük aşkla sevilen bu büyük Peygamber’e (sas) alem olduğunu ve bilhassa Anadolu halkının, gül adını bunun için koyduklarını nice şehirlilerimiz bilemez; ama köylümüz bilir”
Tasavvuf edebiyatımızda gül, Hz Peygamber’dir (sas), sevgilidir Özellikle kırmızı gül denince akla Hz Peygamber (sas) gelir Rivayet odur ki, Mi’rac Gecesi, Hz Peygamber’in (sas) mübarek vücudunda oluşan terler, yeryüzüne düşünce kırmızı gül bitivermiştir
Mevlid Kandili’nde Müslümanların birbirine kırmızı gül hediye etmesinin altında tamamen “Gül, Muhammed’in (sas) teridir” anlayışı yatmaktadır
Eskiden çeşme başlarına yazılan Su Kasidesi’nde Fuzûlî, Hz Peygamber’in (sas) güzel yüzünün, güllerin en güzeli olduğunu söylemektedir:
Gül, çok kıymetlidir Anadolu ve insanlık güle hasrettir Çünkü gül açılınca bahar gelir Dünya ve ukbaya bahar getirecek olan gül, Hz Peygamber’dir (sas)
– Prof Dr Turhan Baytop, Türkiye’deki Eski Bahçe Gülleri, s4, Kültür Bakanlığı, Ankara 2001
– Prof Dr İskender Pala, Ansiklopedik Divan Şiiri Sözlüğü, s 208, Akçağ Yayınları, Ankara 1995
– Nihat Sami Banarlı, Türkçe’nin Sırları, s186, Kubbealtı Neşriyat, İstanbul 1975
Posted on 04/05/2007 by yakaza
Ğavsi Hizani (k.s.) vefat ederken halifesi Şeyh Abdurrahman et-Tahi (k.s.) cagirdi ve ona bir vasiyette bulundu dedi ki:
Ben gidiyorum Ahmet Berive isminde birine rastlarsan benden selam soyle bize dua etsin buyurdu.
Şeyh Abdurrahman et-Tahi (k.s.) hayatı boyunca Şeyhinin bu vasiyetini yerine getirmek icin gözünü açtı fakat Berive isimli bir zatı bulamadı.
O da vefat ederken halifesi Şeyh Fethullah (k.s.) yı yanına cagırdı bu emanetı ona devretti.
Dedi ki: Şeyhimin bana bir vasiyeti vardi ben onu yerine getiremedim o vasiyeti sana devrediyorum Ahmet Berive isimli bir zatı gorursen ona soyle Seyhımın ve benım selamımı soyle bizlere dua etsın dedı.
Şeyh Fethullah (k.s.) bu emaneti yerine getirmek icin ugrasti ama oyle bir zata o da rastlayamadı.O da vefat ederken halifesi Şeyhinin oğlu,Şeyh Muhammed Diyaüddin (k.s.) a aynı emaneti devretti.
Dedi ki: Ğavsin selami var,Seyda Tahi’nin selamı var,Seyh Fetullah olarak benımde selamım var,Ahmet Berive’yi bulursan bu selamları ona ilet ve bizlere dua etmesini talep et dedi.
Bir gun atının ustunde giderken,karsıdan gelen iki tane genc gordu.Genclere selam verdi onlarda selamı aldı,tanısalım dedıler.
Genclerin birsi adını soyledi,sıra dıgerıne gelınce bende Ahmet Beriveyim dedi.
Hazret atından indi seni arıyoruz genc dedi.
Dedi Ey genc, Ğavsı Hizani’nin selamı var,Seyda Tahi’nin sana selamı var,Şeyhim Fethullah’ın sana selamı var.
Onlar senden dua istiyor ama onların yanında bana da dua et dedi.
Genc o dediğin zatlar kim ben kim,onlara dua etmek ben kim dedi.
Sen orasını karıstırma selamları al ve dua et.
Genc Veaykumselam dedı ve ellerini actı emri yerini getirdi.
Ondan sonra hazret tut elimi dedi Yarabbi! Ben pişmanın… diye Sadat-ı Nakşibendiyye’nin tevbesini verdi onu kendine mürit kabul etti.Terbiyesine aldı ve yetiştirdi.Ve daha sonra Hazretin halifesi olarak Sadatin nisbetini Hazne şehrine götürdü ve irsada orda devam etti.
Gün geldi Ğavsı Bilvanisi Abdülhakım el-huseyni Sadatın dergahında terbiyesini tamamladı irşadını,seyrü sülükünü tamamlamak üzere rüyadaki bir işaretle onun (Şahı Hazne’nin) kapısına gitti.
Çalıştı gayret etti,yıllarca sefer (Turkıye’den İran’a) etti neticede Ğavsı Bilvanisi bu gorevi aldı tekrar bu şuheda vatana Türkiye ye getirdi.
Ğavsı Bilvanisi ile birlikte o seferleri yapan bir Seyyid,daha sonra Şahı Haznenin huzruna vardiğinda Şahı Hazne “Şeyh Abdülhakim ne yapıyor?” diye sordu Seyyid halini anlattı.
birinci oğlunun ismi Seyyid Muhammed dedi,Şahı Hazne: Şeyh olur buyurduSeyyid : İkinci oğlunun ismi Seyyid Muhammed Raşid dedi, Şahı Hazne:
Onun cok buyuk cemaatı olur buyurdu.Seyyid: üçüncü oğlunun ismi Seyydi Abdülbaki dedi,Şahı Hazne:
Alem onun zamanında irşadı bir gorsun dedi…Sadatlar Ahmet Berive’ye selam soylemıs o da Şeyh Abdülhakim el-huseynın üçünçü oğlunu işaret etmiş ondan haber vermiş.Alem onun zamanında irşadı gorsun diye daha cocuklugunda (Ğavs-ı Sani Seyyid Abdülbaki’nin) haber vermiş.
Şeyh Abdülhakim el-huseyni, Şahı Hazne’nin müjdelediği bu kucuk Seyyid hasta iken,hastahanede yatarken ziyarete bir sofi geliyor
.Elinde bir çiçek hasta ziyaretine geliyor ve o Sofi anlatıyor “Şeyh Abdülhakim (k.s.), Seyyid Abdülbakinin basında duruyordu Ğavs-ı Sani yatakta yatıyordu.
Ben çiçeklerle girince hosuna gitti ve dedi ki: Sofi sen Seyyid Abdülbaki’yi seviyor musun?
İşte kardeslerim butun Sadat bu mübareği Ğavs-ı Sani (k.s.) yi haber vermiş,bütün Sadat bu müjdeyi vermiş.Neden vermiş? Ümmeti Muhammed gaflete düşmesin zamanına yetişirse elinden tutsun,eteğine yapışsın,imanını kurtarsın diye.
Bu mübarek nasıl ırsad edıyor kı butun sadat bu mubaregı haber vermıs.
Haber verdiki irşadının altıncı senesınde Elhamdülillah sofilerinden suana kadar vefat edipte imanını kurtaramayan hic kimse olmadı buyurdu Ğavs hazretleri.
Bu Ğavs iman kurtarıyor… Bu Ğavs cehennemden kurtarıyor… Allah (c.c.) rahmet ipidir yapısanı kurtarıyor… Bu asırda ımanı kurtarmak kadar kıymetlı bırsey yoktur.
O zat buyurdu ki:şu asırda musluman kimliği tasıyıp vefat edenlerin yüzde 15-20 si imanla kabıre ınıyor.
Ekseriyeti imanını muhafaza edemıyor
.Obur taraftan Sadatın elinden tutan,corbasını ıcen hıc kımsenın ımansız gıtmedgını soyluyor.Bu tamamen bir rahmet tecellisidir.
Bu Allah’ın rahmetidir.
Bu Rasulluha’ın mucızesidir.
Bu ahir zamanın şiddetli,agır,fitnelerin yaygınlastıgı donemde Cenabı Hakkın Ümmeti Muhammede bir rahmetidir,bir rahmet tecellisidir.
Bir meczup zaat var, ona dedim benim Şeyhim artık elden tevbe vermiyor,sarıklarla altmıs-yetmiş kişiye birden tevbe veriyor ne dersin bu işe diye sordum.
Meczup dedi ki: abi o iplerle cehnnemden sizleri cıkarıyor dedi…
Ğavs: Aynen ahıret işi de böyledir.
Kim o Sadatların elini tutarsa,sekiz sartı yaparsa İlahi noterde bunlara, vekalet vermiş oluyor,İlahi noterde o Sadata vekaletname veriyor.
Son nefeste ölürken imanla ölme vekaletnamesi, şeytana karsı yardım vekaletnamesı,kabirde sual melekleri gelince yardım vekaletnamesı,mahserde hesap verirken şefaat vekaletnamesı,sırattan gecerken yardım vekaletnamesi.
O vekaletnameyle o zaat gelir şeytan kacar,melekler neden geldin dediğinde de Allah (c.c.) onun vekaletı var,Ben kabul ettım ona karısmayın der.
O şekilde gerek son nefeste,gerek kabirde,gerek mahserde,gerek sıratta o vekaletnameyle gelirler Mümmeti Muhammede yardım ederler.Şart değil amma bu kadar da faydası var ne dersiniz buyurmus.
Kim bun zatların izinden giderse Allah’ın izniyle Peygamberimziin ve ashabının
Yeri gelmişken gülizar meselesine de el atalım “ padişahın gulızar ısmınde bır eşi varmıs. Bir gun gülizar vefat etmıs. Padişah yaslara burunmus.
Annesi gelimiş padişaha oğlum sen neden üzülüyorsun sen padişahsın ıstesen ıstedgın kızı alırsın demıs,ben senın ıcın agaların beylerın kızlarnı getıreyım ıstedıgını sec demıs. Padişah kabul etmıs.
Kızlar gelmıs padısah bakmıs ve annesine donmus
ANNE BUTUN KIZLAR GUZEL AMMA GULIZARIM BASKA demıs…Hakkınızı helal edın Selametle…
Bilvanis .NeT ten alintidir.
ALLAH( cc) hepsinden razi olsun.
Bakmaya değer, Gavs-i Sani ( k.s ) içinde yayınlandı	| 21 Replies
Posted on 29/04/2007 by yakaza
Gavs hazretleri bir gün bizide yanına alarak, Taruni tarafına irşat için yola çıktı. Gavsımız katıra binmişti. Katırın yularını Sofi Haydar çekiyordu.
Bizi adap üzeri yürürken gören adam başladı ileri geri konuşmaya. Sözleri hakarete kadar varıyordu. Gavs k.s. sakın cevap vermeyin. Diye emretti.Adam yanımıza kadar gelince , sofi haydarın yanında yürümeye başladı.
Sofi haydar dayanamadı. Gavs’ ın görmediği bir anda, adama bir dirsek vurdu.
Gavs k.s. sofi Haydara çok sert baktı ve
“Size dokunmayın demedimmi” Diye de çıkıştı.
Gavs hz. k.s “benim için bir tane iç”. Dedi.
Muhtar sigaradan bir nefes çekti. Durdu………..
Birden yüksek sesle vallahi sen Gavs’ sın, billahi sen gavs’ sın, sen evliyasın.
Gavs k.s “ne istiyorsun?” Diye sordu..
Gavs k.s. “seni şah’ı hazneye havale ettim.” Dedi. (şah’ı hazne gavs’ın mürşidi idi )
“İnşaallah bize izin verilirse bizde sizi unutmayız” buyurdu.
Nasihatler com dan alintidir.
Bakmaya değer, Menzil Hikayeleri. içinde yayınlandı	| 2 Replies
GAVS-I SANİ Hz’ leri Buyurdu...