NİHAT GENÇ: DERİN DEVLET YAZARLARIN TAA KENDİSİDİR
2- Beşiktaş yöneticiliği de yapan Reha Muhtar'dan inanılmaz iddia
3- İBB'den "rekor" açıklaması
4- Barış Pınarı Harekâtı Erdoğan'a nasıl yaradı
5- Nuri Pakdil'in cenazesine kimler katıldı
6- Araplar meseleyi nereye getirdi
7- Okul gezisinde "türbanlı anne" tartışması
8- Türkiye'nin NATO üyeliğini askıya almak için çağrı yaptılar
9- "Hakim bize dönüp sizi dinlemek istemiyorum dedi"
10- İç acıtan kare
2- Badeci şeyhin siyasetteki adamları - 15.06.2019
5- Yarattıkları canavarlarla artık baş edemiyorlar - 07.06.2019
14.02.2012 14:43 Karakter boyutu :
Yeniden bir daha tane tane söyleyelim.
‘Derin Devlet’ tabiri devletin özellikle istihbarat alanlarında ‘hukuk dışı icraat ve alışkanlıkları’ demektir, ki, Susurluk Vakası en çarpıcı örneğidir, ‘Ergenekon’ ise Türkiye’deki muhalifleri tasfiye için iddia edilen ve iddiası beş yıla rağmen mahkemelerde henüz hiçbir kanıtla belgelenmemiş saçma sapan iftiralar düzeneğinin adıdır, bir çok liberal yazar hala kasıtla ve inatla bu iki tabiri karıştırmaya devam ediyor ve ettikçe rezil kepaze oluyor.
Şimdi gördük ki Ergenekon üzerine hiçbir belge bulunamadı ve yüzlerce iddianın iftira olduğu avukatlar ve gazetecilerle ispatlandı, Ergenekon iddiasına gönülden biat edenler ise uzaması bitmeyecek sonuçlarını hayırla bekleyedursun, o saate kadar bir ülkeleri kalırsa.
Ancak Savcılığın Mit’i soruşturma talebi ortaya çok net şekilde ‘KCK yapılanmasının istihbarat faaliyetlerinde hukuk dışına çoktan çıkıldığını’ ortaya koyuyor. İşte bu kadar açık net kanıtlar koskoca Ergenekon iddianamelerinin hiçbir yerinde elle tutulur hukuki kanıt haline getirilir şekilde ortaya konulamadı.
Bu tartışmayı bir yana bırakalım, devletin hukuk dışına çıktığına dair emareler kanıtlarla ortaya çıktığına göre Derin Devlet hayatiyetini süratini hız kesmeden sürdürüyor, demektir.
Oysa aklınıza gelen her gazeteciden kozmik odalara kadar yapılan arama ve soruşturmaların hedefi, cinayetler işleyen gerçek bir ‘derin devleti’ yani gizli tezgahları ortaya çıkartmaktı. ÇIKMADI. BULUNAMADI… Üstelik Ergenekon 1, 2, 3 diye giden bu operasyonlarda hiçbir kanıt ele geçmeyince bizler bu sütunlardan ‘belki de derin devlet aranılan yerde değil arayanların ta kendisidir’ demiştik.
Kanıtlar başka bir yerde bulundu, muhalifler kökünden tasfiye edilip devlet iki güç arasında taksim edildikten sonra aralarındaki ganimet bölüşümü sırasında… Dikkat edin ‘kanıtların bulunduğu operasyon’ KCK yapılanmasıydı, yani Türkiye’nin ABD tezleriyle federasyonlaşmasının karşılıklı mutabakata yarı yasal (karakalem) anlaşmaya varıldığı yerde.
Benim inancıma göre Derin Devlet aynı derin devlettir, 28 Şubat’taki de aynıdır, yazar cinayetlerinde de aynıdır, eller de aynıdır, tetikçiler de aynıdır, mekanizma da aynıdır. Yine bizim iddiamıza göre bu derin devlet Türkiye’deki Amerikan nüfus sahası ve politikalarıyla iç içedir.
Bir küçük örnek, yüzde seksen Amerika’ya bağlı ama bir küçük şüphe taşıyanlar dahi içeri atıldı ancak Amerikancılığı aşikar hiçbir subay kişi yazar bürokrat Silivri’ye tıkılamadı.
Hala ikna olmayanlar var ise, Ergenekon duruşmalarını lütfen takip etsinler, dün manşetlerden suçladıkları yüzlerce insanın duruşma tutanaklarını tek tek incelesinler, ya da en azından göz önünde olan mesela vatana ihanet suçlamalarının nasıl geri teptiğini avukatlarına başvurarak öğrenebilirler, ya da herkesin gözü önünde ODA TV’den Barışlar’ın Sızıntı kitabını, ya da Ahmet Şık’ın kitabını ya da Nedim Şener’in iddialarını gelişen olaylarla birlikte takip etsinler.
Türkiye’nin gittikçe tıkanan ve şirretleşen çamurlaşan devlet mekanizmasını anlamak için artık Derin Devlet’le Ergenekon’u lütfen karıştırmayalım.
Karşımızda yıllardır politik arenada sömürüsünü yapıp kullandığımız bir ‘Derin Devlet’ vardır, seçimlerde kullandık, köşe yazılarımızda muhalifleri suçlamak için kullandık, onu bunu yaftalamak için kulandık, bir çok değerli insanı ya da masumu içeri tıkmak için kullandık ve hala kullanmaya devam ediyoruz.
Belki de Türkiye Cumhuriyeti Devleti çok çırpınması çok mücadele etmesine rağmen ayaklarına ruhuna kalbine sinirlerine bulaşmış bu ‘irin’i çıkartacak siyasi gücü iradeyi kendinde bulamıyor olabilir.
Ama bizler bu gücü kendimizde bulabiliriz, bizler yazarız, bizatihi kendimiz devlet gibi çok yönlü çok karmaşık ilişkilere mahküm değiliz. İsrail, Amerika, ülke ve dünya dengeleri ya da çok önceden verilmiş sözler ya da Özallı yıllardan beri başlayan güvenlik andlaşmaları ya da polisin içine kadar nüfus etmiş yabancılarla sözleşmeler, devletin net açık konuşmasını önlüyor olabilir, bununla hep birlikte şüphesiz mücadele edeceğiz.
Bu temizliği ‘devlet yapamıyor’ olabilir diye bizler de kendimizi ‘devlet’ gibi göremeyiz, çünkü bizler o kadar karmaşık bir mekanizma değiliz, eşimiz çocuğumuz maaşımız bireysel hayatımız ortada, üstelik telefon dökümleri ortada herkes her şey ortada.
Şunu söylemek istiyorum, Derin Devlet mekanizmasının açıklıkla ortaya koyulamayışının sebebi ‘devletin değil, biz yazarların kamuoyunun sorunudur.
Derin devletin ortaya çıkarılamayışın sebebi ve suç’u kamuoyunu oluşturan yazarlar, köşe yazarları, sivil toplum örgütleri, sonra siyasilerindir.
Çünkü hepimiz ya cemaatlerin gazetelerinde yazıyoruz ya da medya patronlarının kucaklarında.
Derin Devlet’i tartıştığımız otuz yıldan beri cemaat ve medya patronları dışında ‘bağımsız’ bir başka güç çıkamadı. Çıkanlar ise yok sayıldı, ya da içeri tıkıldı, ya da ötelendi, ekranlardan kovuldu, ya da ‘üç beş binlik’ sayılarla marjinalleşmeye itildi.
Türkiye’nin büyük siyasi ve ekonomik güçleri tarafından ‘düşman’ ilan edildiler. Susuzluğa, açlığa, yoksulluğa ya da hapse sürüklendiler. Ne oldu, Türkiye medyası siyasi iktidarların kanalize ettiği güçlerin eline geçti.
İkinci bir şey daha oldu ki en büyük ahlaksızlık budur, ganimetleri paylaşan cemaatlerin ya da medya patronlarının kucaklarında oturan yazarlar, marjinalleştirilip susturulan yazarların kavramlarını çalıp çalıp bol keseden kullanmaya başladılar.
Özgürlük, köhne devlet, hantal bürokrasi, ileri demokrasi, Türkiye’nin önünü açıyoruz, sivil irade, ceberut devlet gibi ve nice moda olanını kullanarak binlerce yazı yazdılar, ekranlarda konuşma yaptılar.
Ve bu kavramlarla Türkiye’nin ve dünyanın ‘en yüksek özgürlük temsilcileri’ gibi aralıksız otuz sene konuştular yazdılar.
Bugün ise Derin Devlet’e karşı giriştikleri amansız mücadelenin son günlerinde içler acısı hazin durum değme romanlara filmlere taş çıkartır şekilde şu:
Sonunda Derin Devlet, bu özgürlükçü yazarları gazetelerinde ekranlarında ağırlayıp önlerini açan maaşlarını ödeyenler çıktı.
Çünkü Türkiye’de iki tür gazete var, ya yargıyı ele geçirenlerin cemaatin yazarları ya hükümeti ele geçirmiş iktidar yanlıların gazetecileri ya da daha önceki yıllarda aynı iktidar pozisyonu alıp şimdi soruşturmalarla sakatlanıp mahcubiyet ve suçlulukla susmuşların gazeteleri.
Bugün siyasi hükümet MİT’i korumak için harekete geçince Ergenekon Soruşturmaları boyunca dillendirdikleri PARADİGMA ÇÖKTÜ. Neydi bu paradigma, yargı herkese ulaşmalı, yargıya karışmamalı, kim olursa olsun soruşturulmalı, asker sivil bürokrat diye ayrımcılık yapılmaz, devlet cinayet işleyemez, bomba atamaz, devlet gizlilik ardına sığınamaz, maz maz maz.
Ergenekon süreci boyunca kahraman özgürlük şövalyeleri gibi ekranlardan sabahlara kadar dillendirdikleri bu ‘paradigma’ çökünce sanmayın işler karıştı, devlet aynı devlet, bir şekilde yoluna devam eder, ASIL BU YAZARLARIN SİSTEMİ, çöktü..
Çünkü devlet hep aynı devletti, devlet hep aynı alışkanlıkları olmayı dünyanın her yerinde sürdürecek ve bizler de buna karşı amansız ölümüne şeffaflık kavgası vereceğiz, eşyanın tabiatın kanunu bu. Ayıp olan şu, bu mücadeleyi özgürlük şövalyesi gösterilerine döndürüp üstelik paraya makama yalıya tahvil etmeyeceğiz ve boğuntuya getirip perdelemeyeceğiz.
Asıl çöken sistem BUNCA CEMAAT VE MEDYA PATRONU YAZARINI AYAKTA TUTAN SİSTEM.
Halk arasında, karşılıklı anlaşmalı kavga, kayıkçı kavgası, hır gür, cambaza bak, daha ileri soytarısı, borazanı, tetikçisi, adamı, müridi, kulu, kölesi, köpeği gibi tabir edilen tartışmalarda kah bir iktidar döneminde, iktidar değişince kah diğer tarafta sürüp giden taraf olanların sistemi.
Dünkü devlet, büyük medyayı iç politikada dış politikada hedef ve düşman belirlemede her yönde kullanıyordu, bugünkü devlet de milim sapmadan, büyük medyayı iç politikada dış politikada kullanıyor.
Değişen şu oldu, cemaat ve medya patronu yazarlarına, durduğunuz yer sakat, derin devlet, sizi orda tutan güçlerin mekanizması, diyecek, başka farklı bir bakış açısı tamamen yok oldu, ya da susturuldu ya da içeri tıkıldı ya da gözdağı verildi.
Yani yine ‘kendilerinden başka’ alternatif kalmadı, sacayağının üçüncü ayağı bertaraf edildiğine göre, yine cemaat ve medya patronları kucağında kahraman şövalyelerimiz Derin Devlet’e karşı korkusuz savaşlarını şimdi başka bir paradigma uydurup yine soluksuz aralıksız sürdürecek demektir.
Cemaat ya da medya patronu yazarları, düşünebiliyor musunuz, ‘cemaat’ kelimesini bile, cemaat tüm devleti yargıyı ele geçirdikten tam yirmi yıl sonra nihayet birkaç gündür ancak dile getirme cesareti edinebildiler, yani ayyuka çıktıktan sonra (ayyuka çıkma tabirini de bilmiyorlar, ayyuka çıkmak şu demek, o kadar aşikar ki gizlenmesi saklanması imkansız hale geldi, demek) oysa hepimizin en yakın arkadaşları ‘cemaat’ dedikleri için kaç yıldır içerde yatıyor.
Oğlum Laçin henüz altı yaşlarındaydı 19 Mayıs Bayramı’na götürdüm, çimlerin üstünde çişim geldi, dedi. Gidecek yer yok ya da gidecek yer çok uzak çoktan altına işer, kale direğinin yanına getirdim arkasını kapattım ‘hadi buraya işe’ dedim, çocuk, sağa baktı sola baktı, her taraf ‘kız’ dolu. Baba ‘kızlar bakıyor işeyemem’ dedi. Nasıl zor bir durum. Oğlum, işe, işemiyor. Ağladı ağladı ve sonunda ‘altına işedi’ rahatladı ama kızlara da göstermedi.
Cemaat ve medya patronu gazetelerinde hem patronlara şeyhlere hem derin devlete pipilerini göstere göstere yazı yazan bu güruh, artık benim de inanasım geliyor, DERİN DEVLET’in yasal koruyucularıdır.
İşte Barışlar’ın yazdığı Sızıntı kitabı ortada, şu Avukat Engin Cinmen yirmi yıldır ben ‘sivilim’ demiyor mu, şu Murat Belge ‘sivil’ kelimesini bu ülkede ilk ben kullandım demiyor mu, şu Mithat Sancar hukuk profesörü ve ekranlarda hakkı yenenleri savunuyorum demiyor mu, ve nicesi tam yirmi sene aralıksız söyledi, şimdi kitaptan öğreniyoruz ki, Amerikan Elçilikleri’ne brifing veren sadece emniyet değil, bu yazar okumuş beyler, Amerikan elçisine gaz veriyor, fişfişliyor, yakalayın diyor, durmayın, diyor…
Size ne Amerika’dan Amerikan elçiliğinden. Size ne cemaatten cemaat gazetelerinde yazmaktan size ne her dönem iktidarlarının çanağı anteni istihbaratı olmuş medya patronlarının gazetelerinde yazmaktan.
Kardeşlerim, cemaat ve medya patronu gazetelerinde yazıp üstelik Amerikan elçilerine brifing veren gazeteciler yazarlar DERİN DEVLET ağının taa kendisidir.
Bir bağımsız yazar olarak otuz yıldır her gün gazete kitap okuyarak gözlemlediğim şudur: Özellikle liberal yazarlar muhaliflerini bertaraf etmek için hem hukuk hem İNSANLIK DIŞI’na çoktandır çıktılar ve BELGELENEREK suçüstü yakalandılar.
Bizim Silivri gibi yargı ve mahkememiz yok, biz yazarların mahkemesi, insanlık mahkemesidir, vicdanlardadır.
nihat genç derin devlet