Oğluma Mektup | Kadınlar Kulübü
Konusu 'Alıntı Yazılar' forumundadır ve xsxulem tarafından 22 Ocak 2007 başlatılmıştır. 22 Ocak 2007
Oğluma Mektup Bebeğim,
Bu gün otobüste gelirken aklıma ne geldi biliyor musun? seninle bir oyun
oynamak:)) evet yanlış duymadın bir oyun oynamak. Oyunumuzu sana kısaca
anlatayım. Eminim bu seni de çok heyecanlandıracak ve kesinlikle sen de
katılmak isteyeceksin. Oyunumuzun adı bile olacak:)) Ne mi:
Anneden oğula, oğuldan anneye mektuplar....
İstersen ilk mektuba ben başlayım. E o kadar ayrıcalığımda olsun, ne de olsa
benim fikrim bu:))
Bebeğim, bu gün seni her yönden kırdığımın farkındayım. Bunun savunması bile
olamaz, asla kendimi, yaptıklarımı savunmayacağım. İnan şu
satırları yazarken bile yaptığım bu hareketten dolayı ağlıyorum. O zaman
ben neden yaptım diye kendi kendimi ha bire eleştirdim gelirken, tespit
ettiklerime bilmem sen de katılır mısın?
1- Biz büyükler asla kendimizi sizin yerinize koyamıyoruz. Bizim vaktimiz
çok önemli kesinlikle sizler bizim planlarımıza uymak zorundasınız. Ben evi
planladığım saatte temizleyip, yola çıkamaya hazırlanmalıydım, o halde sen
de bu planımdaki rolünü yerine getirmek zorundaydın. Yani bir yerde senin
hafta sonu içinden geçenleri, yaşamak istediğin şeyleri yaşamanı kendi
planlarımla alt üst ettim.
2- Senin sağlığını koruma telaşına düşmüştüm. O kremlerini ellerine
sürmeyince hiç iyileşemeyeceksin kaygısına kapılmıştım.
3- Tüm bu telaşlardan sonra da bu çocuk neden beni anlamıyor diye içimde
garip bir soru uyandı, bu soru yüreğimdeki annelik hoşgörüsünü, sabrını öyle
ezip geçti ki seni hırpalamaya kadar geldi.
Canım oğlum ben şunu gördüm ki, ister büyükler olsun ister küçükler, hiç
birimiz diğerinin yerine geçip hayatımızı yaşayamayız. Her insan kendini
mutlu hissettiği anları yaşamak ister. Yaşadığı anı kendi yüreğince yaşamak
ister. Bizim yaptığımızda bencilce, bu güzel saatlerimizi birbirimizden
çalmak, anne baba, çocuğunun zamanını çalıyor, kendi yaşam koşturmalarına
onu da ortak ederek,
çocuk anne ve babasının zamanını çalmak istiyor, onlara naz yaparak kapris
Oysa hiç bir zaman kendimizi onların yerine koyup, onun yaşamını kendi
yüreğindeki sese uygun olarak yaşamasını sağlamıyoruz. (Burada hemen bir tek
uyarıda bulunmak istiyorum: Anne ve babalar çocuklarına biraz daha korumacı
duyguyla yaklaşıyorlar. Kendilerince onları dışarıdaki zararlardan
Hadi şimdi sıra sende, sende kendini benim yerime koy ve bu günkü
yaşadığımız üzücü olayı bana anlat. Olmaması için ne yapmak gerekirdi. Ya da
oldu ama ne hissettin. Bundan sonra olması ya da olmaması seni
ilgilendiriyor mu? Olmasını istemiyorsan sen ne yapardın?
Seni çok seven mektup arkadaşın :)))))
çok güzel suslu...eline sağlık
Süslücüm güzel paylaşımdı teşekkürler.Sadece baba ,anne oğul için değil tüm ilişkiler için geçerli olmalı başkasının yerine kendimizi koyarak düşünmek ve davranmak.
Suslu cok guzel duygulu bir mektuptu, sanirim annelik hislerimizden dolayi mesela ben oglumun ustune cok dusuyorum gibi geliyor ama elimde degil, aman usumesin, soguk icmesin, terlemesin, saglikli beslensin, uykusu duzenli olsun, ama bazen oglum bana anne bende buyudum zaten bana zarar verecek seyleri biliyorum diyor, onun tarafindan olaya bakinca onada hak veriyorum