Abdülhamid’in Kurtlarla Dansı - Malatya Haber Portalı
Malatya Büyükşehir Belediyesi Kültür ve Sosyal İşler Dairesi Başkanlığı tarafından “Abdülhamid’in Kurtlarla Dansı” konulu bir konferans düzenlendi.
12 Şubat 2017 10:39
“Tanzimat’tan itibaren büyük bir mücadele var. Tanzimat, Osmanlıyı Batılılaştırma ve Osmanlı kimliğini Batılılar için en zararsız hale getirmek ve Osmanlıyı Batı içerisinde eritmek üzere programlanmış bir çabaydı. Buna bir takım tepkiler olduysa da Tanzimatın uygulamaları Abdülhamid’in babası Abdülmecid devrinde de buna devam etti. 1839’dan itibaren bu ülke su alan bir gemi. Bu sular işte birikecek birikecek Abdülaziz devrine kadar gelecek.
Abdülaziz sonunda o deli gömleğini yırtmak için bir çaba içine girecek, yırtmaya çalışacak; Mason localarını kapatacak; belli bir takım erken İttihatçılar, işte Namık Kemal’ler, Mithat Paşa’lara karşı mücadele içine girecek ve dümeni tekrar Osmanlı Padişahı kendisi kullanmaya kalkacak. Bakın her zaman dümeni kendisi kullanmaya kalkan, emperyalizmin gözünde düşürülmeye aday bir yöneticidir. Kim ki dümene geçip, ‘hayır, bu ülkeyi ben kendim idare edeceğim, sizin isteğiniz doğrultusunda idare etmeyeceğim, bu ülkenin başına bu ülkenin yerli bir kaptanını geçireceğim’ dediğiniz anda tehlikeli ülke sınıfına dahil oluyorsunuz. İşte o tehlikelerden bir tanesini Sultan Abdülaziz yaptı, bunların üzerine gitti fakat 1875 yılında ekonomik bir operasyon sonucu Osmanlı Ekonomisi çökertildi.
“Farkında değilsiniz belki çoğunuz. Menderes’i idamdan 1 gece önce zehirli iğne yaparak ağzından köpükler getirilerek, bir avuç hapı birden atmış, intihar etmiş süsü vermek istediler. ‘Bakın işte bu kadar sevdiğiniz, peşinden gözyaşı döktüğünüz Başbakan, intiharı gerçekleştirmek gibi bir Müslümanın asla yapmaması gereken bir hareketi yaptı, işte görün sizin bu kadar bel bağladığınız Başbakan budur’ diye millete bunu göstermek istediler. Ama son anda bir askerin onun durumunu erken fark etmesiyle apar topar bir doktor geldi ve doktor midesini yıkayınca intihar süsü verdikleri bu oyun bozuldu.
O sırada bazı yerlerden Menderes’in affı için baskı yapılıyordu. Olaki affederler, olaki idamdan kurtulur diye bir gece önce intihar süsüyle öldürmeye kalktılar. Bir avuç hap yedi deniliyor. Nasıl kullanacak kardeşlerim? Her gün tepeden tırnağa çırılçıplak soyuluyor, üstü didik dikik aranıyor, koğuşta tutuluyor, koğuş da tekrar elden geçiriliyor, kontrol ediliyor ondan sonra tekrar giydirilip içeriye konuluyor. Bu bir avuç hapı nerede tutacak bu adam? Yok dilinin altında tutmuş yok bilmem ne? Bakın yalanlar böyle söylenir. Abdülaziz Han intihar etti deniliyor. Bir ayrıntı burada dikkatimizden kaçmıyor. Kan gölünün içerisinde yatarken; göğsünün üzerinden yere doğru düşmüş bir Kur’an-ı Kerim vardı. Kur’an okuyan bir adam kalkıp da birazcık da intihar edeyim diye birşey düşünebilir mi? İşte bu yalanı senelerce bu millete anlattılar, okuttular ve bu milletin inanmasını beklediler.”
“Turgut Özal, yine Malatya’mızın bir Battalgazi’sidir bana göre; Türkiye’nin ufuklarını açmış olan büyük bir Cihangir’dir; Türkiye’de kimsenin düşünmeye dahi cesaret edemediği şeyleri takır takır kırıp bu Milletin önünü açmış bir insandır., Allah rahmet eylesin. İşte Özal diyor ki; çocuktum, dedem bizim evde kalıyordu; okuldan geldim, dedem bana dedi ki bugün ne okudun? Sultan Abdülhamid’i okuduk. Birden diyor dikkat kesildi, neyi okudunuz Sultan Abdülhamid’den? Bütün öğrendiğim her şeyi anlattım diyor. İşte şöyle zalim bir padişahmış, böyle müstebidmiş, despotmuş, ülkeyi batırmış, soymuş soğana çevirmiş, her şeyi diyor bize böyle öğretiyorlar. Dedem diyor ordan kükredi, yalan dedi. Bunların hepsi yalan.
Ben dedeme biraz çıkışarak "dede sen mi iyi bileceksin kitap yazanlar mı... Hadi ordan" dedim; fakat dedem "onlar yalan Abdulhamid öyle bir padişah değil" dedi dedeme… Biraz böyle çıkışarak.. Fakat diyor dedem, ‘onlar yalan Abdulhamid öyle bir padişah değil’ diye… Bu konuşmayı vefatından 38 gün önce yapıyor Turgut Özal. İnternete de ben verdim. Bir çok siteden bunu açıp kendi ağzından dinleyebilirsiniz. Diyor ki Özal, ‘Amerika’da okudum, dışarıya gittim, gezdim, dolaştım, araştırdım ve sonunda dedemin doğruyu söylediğini kitapların yalan söylediğini bizzat kendim müşahade ettim’. İşte bu milletin irfanı, akl-ı selimi budur. Sevdiğini tam sever. İsterse 90 yıl aleyhinde yazılsın, çizilsin, iftira atılsın ama hiçbir zaman onun iman dolu göğsünden içeriye giremez. Yalanlara karşı böyle bir direnişimiz var. Yeter ki hesap sorulacak bir gün; hesap günü o sorulacak ama bu millet de neler yapıldığını görecek.”
“Peki Masonu padişah yapınca ne oldu? Kur’an-ı Kerim ne diyor? Onların bir hesabı varsa Allah’ın da bir hesabı var. Onların bir oyunu varsa Allah’ın da bir oyunu var. Abdülaziz Han, şehit edilince; 5.Murad o sırada yemek yiyiyordu, birden bire istifra etti, kendinden geçti, bir daha da iyileşmedi. Çocuk gibi etrafında dönmeye başladı, olmaz şakalar yapmaya başladı; bir Padişaha yakışmayacak şekilde davranmaya başladı. Delirmişti. Dolayısıyla Kılıç Kuşanma Töreni yapılamadı. Dolayısıyla darbeciler arayışa başladılar ve 5’nci Murad’ın 2 yaş küçük kardeşi Şehzade Abdülhamid’e geldiler.
Dediler ki ‘Seni Padişah yapmak istiyoruz ama bizim istediklerimizi yaparsan’. Tabi kiminle dans ettiklerini biraz geç anlayacaklardı. Abdülhamid, büyük bir siyaset ustası, büyük bir diplomasi ustası. Tamam dedi, Meşrutiyet mi istiyorsunuz, ben de istiyorum; Anayasa mı, tabiî ki Anayasa bu ülke için lazım; hem onları ikna etmek için hem de ülkenin içine düştüğü kaosu önleyebilirim ümidiyle bunu kabul etti. Ve tahta geçti, Meşrutiyeti ilan etti ve Meclis açıldı. Meclis açılınca müzakereler başladı fakat bu arada yine Mithat Paşa ve diğer paşaların eliyle Osmanlı Devleti bir savaşın içine girdi; 93 Harbi. Böylece Abdülhamid’in kurtlarla dansı başlayacaktı.”
Şu an okuduğunuz haber Abdülhamid’in Kurtlarla Dansı