Pratik Bilgiler – Sayfa 2 – Kanguru Anne/Kalabalık Aile
Pratik Ev Yapımı Poğaça
Tam bahar geldi bahçeyi çapaladık derken iki gün sonra kar yağdı tekrar. 1 numara ve 2 numara çok hastalandılar ve ilaçsız bu hastalığı da atlattık. Hala bitkinlik var ama 40 C ateşten çok daha iyi.
Çocuklar poğaça istediler ve dışarıdan hazır almak yerine kendim yapmaya karar verdim. Daha önce hiç denemedim ve elimde bir tarif te yoktu.
Buzdolabını açıp kapattıktan sonra bir tarif hazırladım. Paylaşmadan olmaz.
1 çay bardağu süt (Hamurun kıvamına göre daha fazla ya da daha az eklenir)
Unu bir kaba koyun. Mayayı ekleyin. Tereyağını küçük parçalara kesin ve kaba ekleyin. Yumurtayı, sıcak suyu, sütü ve tuzu da ekleyip bir güzelce yoğurun. Yoğurduğunuz hamurun üzerini kapatıp yarım saat kabarması için bekleyin. Kabaran hamuru küçük parçalara ayırıp yuvarlayın. İçine arzunuza göre peynir, zeytin ekleyin. Tekrar yuvarlayın tepsiye yerleştirin. Tüm hamuru bu şekilde tepsiye yerleştirdikten sonra, üzerlerine bir yumurta sarısını sürün. 15 dakika 200 C deki fırında pişirin!
Yemek konusunda çok seçici olan JJ bile kahvaltıda 4 tane bitirdi.
Çocuk Barbie, Yetişkin Barbie’ye Karşı
Şubat 17, 2015 2 Yorum
Bu resimdeki Barbie ya da Cindy (adını siz korun artık) aynı bebek!
Öncesi ve sonrası diye çektiğim bir fotoğraf!
Çocuk olarak hangimiz bu bebeklerle oynamadık? Onlara elbiseler yaptık, saçlarını ördük ya da topuz yaptık makyajına uysun diye!
Peki hangimiz onun güzelliğinden etkilenmedik? Sapsarı saçlar, incecik bel, masmavi ya da yemyeşil gözler! İncecik bacaklar, uzun boy, bir o biçim makyaj!
Küçüklükten beri oynadığımız Barbieler bize, sahip olamadıklarımızı daha da özendirmeye çalışmadı mı?
Evet bir çoğu gibi benim de o incecik bele sahip olmaktı! Şimdi fazla kilom olsa da bu halimden çok memnunum!
2 kız annesi olarak kızlarımın da aynı komplekslerle yatişmesini istemedim, istemiyorum! Her ne kadar bu Barbie sevdasını ertelemeye çalışsam da arkadaşlarımız, ailemiz hediye olarak kızlarımıza -özellikle Odelia’ya- Barbie almaya başladılar!
Odelia yavaş yavaş, “mavi göz ne kadar güzel! Benim gözlerim neden kahverengi? Sarı saç çok güzel!” diye konuşmaya başlayınca tehlike çanlarının çalmaya başlamış olduğunu farkettim!
Sakın yanlış anlamayın, sarı saça, makyaja, renkli gözlere karşı falan değilim!
Tek problemim ve isteğim, kızlarımın ve oğlumun özgüvenle, kendilerinin berrak güzelliğinin farkında olarak büyümeleri! Saç renklerinin ya da göz renklerinin ne kadar güzel olduğunu anlamaları ve tamamen komplekssiz bir şekilde büyümelerini istiyorum ve bu yönde elimden geleni yapmaya çalışıyorum!
Geçenlerde bir video seyrettim! Kadının birisi hobi olarak Britzs bebeklerini alıp tamamen değiştiriyordu!
Çok hoşuma gitti! “İşe yarar mı, Odelia ve Abbey hala bebeklerle oynar mı?” diye düşünürken, tek bir bebekle deneyeyim dedim.
Önce asetonla bebeğin makyajını bir güzel temizledim. Ondan sonra akrilik boyayla tekrardan istediğim gibi değiştirdim bebeğin yüzünü.
Odelia’yla bebeğin yeni haline karar verirken o kadar çok eğlendik ki! Hem çok güzel bir aktivite bu, hem de çocuklar eğlenceli bir proje!
Bunu yaparken Odelia, bana Prenses Elora’yı yapıp yapmadığımı sordu! Ona “Prenses Odelia’yı yapıyorum” dedim.
“Anne gözlerini benim gözlerim gibi kahverengi yapar mısın?” diye sordu!
Şimdi bana “tüm bebeklerimi yetişkin bir kadın yerine çocuk gibi yapabilir misin?” diye soruyor!
Sıradaki projem tüm barbieleri birer çocuğa çevirmek!
Çocuklarımın tepkisini merak edenler için söylüyorum, BAYILDILAR!
O yüzden isterseniz, bir denemekte fayda var!
Aralık 21, 2014 Yorum bırakın
Bu iki hafta o kadar yoğundu ki. Başımı kaşıyacak vakit yoktu desem yeridir. Bir çok şeyi aynı anda yapmaya kalkışınca sonu budur.
Üç bebe, yapacak başka şeyler, evde eğitim, oraya koş buraya zıpla derken, pestilimiz çıktı. Bir de bunlara Odelia’nın pembe kostümü ve JJ’in kostümlü kızlara olan düşkünlüğü çıktı ortaya.
Buna birde Abbey’nin ablasıyla abisinin yaptıkları herşeyi yapma çabaları çıkınca evdeki cümbüşü gelip siz görün.
Evet çocukların yaşlarının bu kadar yakın olması pek kolay değil, en azından uyku bakımından. Ama bir o kadar da harika! Çünkü hem arkadaş, hem de kardeşler. Birbirleriyle yapacak birçok şey buluyorlar (kavga da dahil). Aynı anda bizim için de o kadar iyi.
Mesela ara vermeden emziriyorum şimdi. Çocuk defterini kapattığım da bitecek. 2 yıl birini emzir, 7 yıl sonra başka birini değil. Parka gittiğimizde, tüm çocuklarla aynı anda vakit geçirebiliriz.
En güzel yanı da hepsi uyuduktan sonra, geri kalan zaman bize kalıyor.
O yüzden yaş farklarının az olması bizim için bulunmaz bir velinimet
Çoğunuzun bildiği gibi biz ev eğitimi yapıyoruz. Bu kararı eşimle birlikte aldık…
Bize göre birçok artısı var. Bizim çocuklarımız için en uygunu bu. Her aileye ve her çocuğa göre bu değişir.
Biz aynı anda öğretmek için, çok pahalı araç ve gereçlere ihtiyaç duymuyoruz. Hem beraber eğleniyoruz, hem zamen böylece akıp geçiyor, hem çocuklar daha fazla heyecanlanıyorlar bu yöntemlerle.
Odelia, bu aralar okumaya merak sardı ve bu seneki programında okumayla ilgili çalışmalar da var.
Biz de ne yapsak, ne etsek daha da eğlenceli bir hale çevirsek diye bol bol düşündük.
Odelia zaten kitaplara aşık bir çocuk ve etkinlik yapmaya bayılıyor. Bizim artımız bu.
Ben de not kağıtlarına harfler yazıp, bunu çizgiyle ayırdım. Bu kağıdı Odelia’ya verdim ve çizgileri takip ederek kesmesini istedim.
Ondan sonra da kağıtlarla, kısa kelimeler yazmasını istedim. HAT (Şapka) bunlardan birisi. Biz ilk önce İngilizce okumasını öğretiyoruz. Çünkü evimizde konuştuğumuz dil bu. Ama 6 yaşında Türkçe’ye ve babasının dili olan Tamilceye de başlayacak.
Türkçe olarak kelimeleri ayarlayabilirsiniz. Mesela AT, TOP,SAÇ, BAŞ, EV vb… Örnekleri çoğaltabilirsiniz.
Bu kağıtların yanına başka bir oyunda oynayabilirsiniz.
Biz dondurma çubuklarını atmadık. Yıkayıp ya bir el işinde kullandık, ya da sakladık. Şimdi kullanma zamanı geldi.
Çubukların her birine harf yazdım. AT kelimemizse, A’yı koyup, AT yazmak için yanına hangi harfin gelmesi gerektiğini soruyorum.
Odelia ve hatta JJ’de bu oyunu çok seviyor, diğer harfi ya da harfleri bulmaya çalışıyorlar.
Böylece ezbere değilde, gerçekten öğrenerek ve uygulayarak öğrenmiş oluyorlar.
Çocuklar bu oyunlara bayılıyor. Biz haftada iki gün mutlaka oynuyoruz.
Dediğim gibi örnekler çoğaltılabilir.
Buradaki amaç hem çocukların eğlenerek öğrenmesi, hem de çocuklarla zaman geçirmek.