insan kaynaklarına genc bakıs: 2011
Eski yılı geride bırakırken insanların çoğu geride bırakmaya hazır oldukları yılı umursamaz herkes belirsizliklerle dolu yeni yılın heyecanına bırakır kendini.
Kafada yeni tasarılar, yeni hayaller, bu sefer kesin olacak cümleleri uçuşur durur. Bu sene kesin daha çok çalışacağım, daha çok kazandıracak bir iş bulacağım, kesin her akşam spor yapacağım, sigarayı mutlaka bırakacağım vs vs vs... :)
Hep planlar, hep hayaller.... Ne de çabuk unutulur içinde bulunulan yıla girerken de bu hayallerin kurulduğu... Neyse yine de ümidi yitirmeden her sene yine aynı heyecanlarla hayal kurabilmek güzel, gün gelir hayaller gerçek olur ne de olsa...
Ben gelecek yılla ilgili hayal kurmak yerine biraz geride bırakmak üzere olduğum yılı düşündüm geçtiğimiz hafta... 2011 bana neler getirdi benden neler götürdü...
Vatan için acı bir yıl oldu şehitler, depremler derken üzüldük gözyaşı döktük ama şöyle bir düşününce ailemin içinde hiç eksilen olmadı bu yılda, bunun için teşekkür ettim. Hiç bir sevdiğim beni terk etmedi 2011 yılında...
Uzun zamandır planladığım iş değişikliğini gerçekleştirdim, blogger oldum, İspanya seyahati yaptım, ailemde ciddi sağlık sorunları yaşamadım, sigara içmekten vazgeçtim... :)
Kariyerimle ilgili güzel adımlar atmak için çaba sarf ettim. Yazı yazma cesaretine giriştim. Yazmak için okudum, araştırdım, daha çok öğrendim. Yeni yazarların yeni kitaplarıyla tanıştım. Yıllardır planladığım dövmeyi sırtıma kazıttım... ( ayıla, bayıla da olsa başardım...)
Yeni arkadaşlar edindim, yeni doğmuş minnacık bir bebeği kokladım, annemle karşılıklı bir fincan kahveyi keyifle yudumladım, 9 yaşındaki yeğenimle Cars seyredip çıkıp kahraman arabalardan alıp şahane hamburger keyifleri yaptım...
Her şeye rağmen gülmek için çaba sarf ettim. Bazen çok zor oldu ama üzerine düşünce başarıldığını keşfettim.
Canımdan çok sevdiğim kuzenimi Fransa'ya uğurladım. Özlemi yaşadım şimdi kavuşacağım günün heyecanını yaşıyorum.
Hareketli, dolu dolu, zaman zaman beni şaşkına çeviren, çoğunlukla mutluluk ve huzur dolu bir yılı geride bırakmanın tatlı sevinci içinde ümitle yeni yılı bekliyorum.
Yeni yıl için ne yazık ki şirketimizde herhangi bir aktivite yapılamadı. Kış sezonunun aşırı yoğunluğu, yöneticimizin yurt dışından planlanan zamanda dönememesi ekip arkadaşlarının büyük bir kısmının burada olamayışı keyifle bir arada oluşumuzu engelledi ne yazık ki..
Ama yinede şirket içi arkadaşlarla görüşüp onayları olursa Cuma gününü diğer günlerden biraz daha neşeli ve keyifli kılmak için bir şeyler yapmayı planlıyorum. En azından herkes biraz masasının başından uzaklaşır diğer arkadaşlarına hal hatır sorar, belki yemeğe bütün ekip çıkılır ve karşılıklı bir şeyler içilir. Eski yılı keyifle, bir arada, abartısız bir kutlama ile uğurlarız...
Yeni yıl için tekrar bir kutlama yazısı yazmayı planlamakla beraber...
Yeni yıl yepyeni güzellikleri getirsin hepimizin hayatına. Bu yılda sevgi olsun, saygı olsun, düşünce olsun.... Kabul etmeyi, sahip çıkmayı, kıymet bilmeyi öğrenelim. Kariyerimizde şahane sıçrayışlar, kocaman adımlar atalım. Ailelerimiz genişlesin, hiç eksilmeyelim, yıllardır hasretini çektiğimiz bir dostumuzla aniden İstiklal Caddesi 'nin kalabalığında burun buruna gelelim... :) Planlarımızı uygulamaya geçelim, bize zarar veren her şeyden arınalım. Kafamızın bozuk olduğu arkadaşlarımızı arayıp sıkıntımızı anlatıp durumu çözüme kavuşturalım vb. bir sürü güzelliği kendi hayatımıza dahil edelim.
Bu çok büyük bir gerçek ki ne yaparsak biz yapacağız. Ne yazık ki sihirli değnek yok. İçimizde her istediğimizi yapabilecek muhteşem bir güç var yeter ki onun açığa çıkması için ilk adımı atalım.
İstemekten, dilemekten vazgeçmeyelim ve hayatın doğru kullanıldığı takdirde bize sonsuz kaynaklar sunduğu gerçeğini unutmayalım.
Bu yeni yılda hiç ama hiç tepetaklak olmayalım, hep 4 ayak üzerine düşelim... :)
Yeni yıllar tüm bunlar için sadece küçücük bir vesile... Unutmayalım... :)
Gönderen Gülsün Müftügil zaman: 05:54 1 yorum:
Gönderen Gülsün Müftügil zaman: 12:28 Hiç yorum yok:
Gönderen Gülsün Müftügil zaman: 01:43 2 yorum:
Bir süredir şirket içinde neredeyse her daim eleman arayışı içindeyim. Hep derler ya hani IK'cılar iş görüşmesi sürecinden sonra çok sancı çektirirler adama arayacağız derler aramazlar, sen ararsın kafanı en karşıştaracak cevabı verirler. Tam olumlu kesin olacak derken kaparken ama yine de biz sizin yolunuzu kapamayalım daha iyi alternatifler çıkarsa mutlaka değerlendirip diyerek canınızı sıkarlar.
Peki siz bilir misiniz ki adayı davet edene ve o aday söz verdiği saatte görüşmeye gelene kadar bizlere ne sancılar çektirir?
Kariyer portallarına girilir, aday veri tabanından kriterler seçilir ve yüzlerce CV içinden uygun olanları çekmecelere atılıp, çıktıları alınır sonra tek tek hepsi aranır. Önce telefonda kısa bir iş tanımı hem de aday hakkında azcık da olsa fikir edinme çabası sonra ise görüşme daveti.
Sonra asistan arkadaşa bilgiler verilir ve adaya davet e-postası gönderilir. Daha sonra görüşme saati gelir çatar ortada ne aday ne bir şey...
Ararsın açmaz kimisi ise gayet rahat meşgule atar, telefonu suratınıza kapatır. Siz bütün gününüzü gelecek adaylara göre planlamışken o haber dahi verme teneüzülüne katlanmadan, üstelik aradığınız zaman telefonu suratınıza çarpar.
Pek tabi adaya işkence çektiren IK'cılar da vardır ama inanın ilk süreçte bizim çektiğimiz sancı da hiç yabana atılacak cinsten değil.
Bugün bunun gibi tam 3 adayla karşı karşıya kaldım. Departman yöneticime karşı çok zor duruma düştüm. Saygısız bir kaç kişi yüzünden uzun ve gereksiz açıklamalar yapmak zorunda kaldım. O kadar sinirlendim ki o öfkeyle kariyer.net'e girip aday hakkında yorum ya da rep verilecek bir buton aradım, bulamadım. Düşündüm de bu portallarda bunlar olmalı yeri geldiğinde aday yeri geldiğinde de işveren birbirini oylayabilmeli hem adaylar hemde işverenler için çok faydalı ve samimi bilgilere ulaşma şansı verebilir bu durum üstelik bu her iki tarafında kendine çeki düzen vermesine vesile olur.
Evet işte hep dediğim ve çok doğru olan bir gerçek yine karşımıza çıkıyor. Hayatın ve kaliteli yaşamın temeli saygı... Bugün karşıma çıkan 3 saygısız adaya buradan selam olsun... :)
Hadi birde güzel haber vereyim size blogumun en vefalı takipçisi Serhat nihayet sözümüzü dinledi ve kendi gibi IK'cı olan bir arkadaşı ile beraber bir IK blogu yazmaya karar verdiler. Pek de iyi düşünmüşler Serhat'ın iki yazısını okuma şansım olmuştu ver her ikisi de birbirinden başarılıydı. IK konusunda devamlı okuyan araştıran işi gücü IK olan bu genç adama ve arkadaşına sonsuz başarılar ne kadar önemli bilmiyorum ama her daim yanınızda ve arkanızdayım. Heyecanla bekliyorum ilk takipçiniz olmayı.
Gönderen Gülsün Müftügil zaman: 13:23 1 yorum:
Etiketler: iş arama, iş görüşmesi
Gönderen Gülsün Müftügil zaman: 14:28 Hiç yorum yok:
Etiketler: androrra prensliği, Barcelona, tapas
Bir süre önce karar verdim blogumda konuk yazarlara yer vermeye. İlk konuk yazarlık teklifimide tüm IK bloglarını çok yakından takip eden sanırım birkaç sene sonra (ki bana kalsa asla o kadar beklemesine gerek yok) onunda şahane IK yazıları yazan bir blogger olacağını düşündüğüm sevgili Serhat oldu.
Sağolsun beni kırmadı onca işinin arasında ve o kadar güzel yazıyor olmasına rağmen yazı yazma konusunda ki endişelerine rağmen beni reddetmedi ve blogum için bir yazı yazdı. Bu onun okuduğum ikinci yazısı ilk yazısını Aydan Çağ / Çağın IK için yazmıştı ve editörlüğünü benden rica etmişti. Ama ben ne ilk yazısında ne de bu yazısında tek kelime değiştirmedim. O kadar güzel yazıyor ki asla ama asla ihtiyacı yok. O şu an benden yazısı hakkında ona feedback vermemi bekliyor ama ben onun yerine yazısını doğrudan blogumda yayınlamayı tercih ediyorum.
Bu kocaman yüreği, şahane kalemi, mesleğine olan gönülden bağlılığı için sonsuz teşekkürler. Senin gibilere hepimizin ihtiyacı var Serhat hiç durma hep daha iyiye, daha ileriye bu arada tek yazı ile kurtaramazsın bundan böyle 15 günde bir yeni bir yazı ile blogumun fahri yazarı olarak ilan ediyorum seni buradan. Tekrar teşekkürler, sevgiler... İyiki tanımışım seni. Buyrun Serhat Kahyaoğlu'nun Mutluluk Üzerine isimli yazısı;
Sanrım üniversite yaşamı dâhil yukarda ki bütün çerçevelerde mutluluk dilimlerimiz üzerine enine boyuna düşünmüş, radikal kararlar almış ve fikirlerimizi ve duygu dünyamızı genişletmek için bir takım şeyler yapmışızdır hepimiz. Ancak kabul edelim hiç birimiz iş yaşamına atılana kadar İŞ YAŞAMINDA MUTLULUK KAVRAMANI DÜŞÜNMEMİŞTİK.
İŞ YAŞAMI İLE ÖZEL HAYATI KARIŞTIRMAYIN. Her ne kadar klişe bir tanım gibi gözükse de gerçekten çok önemli. Şunu unutmamalıyız hiç birimizin yaşamı kusursuz değil ve aslında araştıracak olursa bütün LİDERLERİN mesleğinde başarılı konumlara gelmiş kişilerin zor dönemlerden geçtiğine şahit olunabilir.
ÇALIŞIRKEN YAŞANILAN BAŞARISIZLIKLARA HAZIR OLUN Çünkü çalışma hayatında başarılar kadar başarısızlıklarda olacaktır. İş yaşamı yolunda A noktası bizim olduğumuz yer ve B noktası varmak istediğimiz yer ise A ve B noktası arasında dümdüz bir çizgi çekerek kariyer yolu çizilemez! Kuşkusuz bu yolda inişler ve bir takım yükselişler olacaktır hatta bazen yerinde saydığınızı hissedeceksiniz. Eğer yılmayarak yola devam ederseniz aslında yerinde saymayarak yol aldığınızı göreceksiniz.
OLUMSUZ KONUŞMALARDAN VE DEDİKODUDAN UZAK DURUN. Evet, beklide iş yerinde biz çalışanları en çok biz demoralize ediyoruz. Elbette çalıştığımız şirkette sorunlar olabilir ve bizi rahatsız eden bir takım bozukluklar olabilir ancak bu türden olumsuz konuşmalar sorunları çözmediği gibi kendi ve ekibimizin üzerine de kara bulutlar getiriyor. Elbette ki çalışma arkadaşlarımızla bizi ilgilendiren sorunlar üzerine konuşmalıyız. Ancak bunu olabildiğince yapıcı şekilde yapmak hem şirketimiz hem de çalışma ortamımız için önemli.
Kuşkusuz örnekler çoğaltılabilir. Bu yazıma benzer açıkçası birçok yazı ile karşılaştım internet ortamında ancak işsizlik ve işinden memnun olmayan insanların yüzdesi gün geçtikçe artarken bende kendim için uyguladığım yöntemleri paylaşmak istedim.
Bir sonraki yazımı da bu vesile ile İŞVEREN VE YÖNETİCİLER ÇALIŞAN MUTLULUĞU İÇİN NELER YAPABİLİR olarak belirledim. Bol örnekli küçük bütçeli mutluluklar üzerine benimle birlikte düşünürseniz çok mutlu olurum
Gönderen Gülsün Müftügil zaman: 14:22 1 yorum:
Etiketler: Serhat Levent Kahyaoğlu
Garip bir duygu blog tutmak. Evlat gibi bir şey inanın abartmıyorum. Her an aklınızda, ilgilenemediğiniz zamanlarda acı çektitren, sizi üzen, yazdığınız bir yazı beğenildiği zaman sanki dünyalar bahşedilmiş gibi mutlu eden, her yeni takipçinin sanki çok uzaklarda ki bir yakınınızın bir daha gitmemek üzere yanınıza döndüğü hisleri yaşatan.
İnsan kaynakları konusunda blog tutmak daha da farklı bir mesuliyet aslında bilmiyorum ya da bana öyle geliyor. Her gün blogumu açıp bu sayfada sizlerle yeni bir şey paylaşamamış olmak cidden çok üzüyor beni.
Ama bu durağan süreçte sadece yazmaya ara veriyorum. Araştırmaya, kaynakları takip etmeye, durumu sorgulamaya ara vermiyorum ve aslında sizlere paylaşmak için bir sürü yeni yazı bulup derliyorum. Keşke imkan olsa da yönetici paneli kısmını görebilseniz 'taslak' ların çokluğuna şaşar kalırsınız. Kafada bir sürü konu bir sürü yazı planı ve hiç biri tam bir metin haline gelip anasayfa da yerini alamıyor.
Bir süre önce takipçim olarak başlayan ilişkimiz arkadaşlığa dönüşen Serhat Kahyaoğlu'na bugün mail atıp bloguma biraz ivme katması için bir yazı yazmasını rica ettim.
İnsan zaman zaman etrafında kendine destek olacak, hadi ama! diyecek birilerine ihtiyaç duyuyor ne yazık ki hepimiz için geçerli sanırım bu durum. Var olduğunu düşündüğün anlarda olmadığını gördüklerin vardır ya işte tam onlardan bahsediyorum. ( Evet evet yanılmadınız burada ince bir sitem var. )
İşte anlayacağınız ben okumaya araştırmaya son süret devam ediyorum ara verdiğim tek şey kısacık bir süreliğine yazmak. Ama tahmin ediyorum ki aslında yazı yazma aramda ufak ufak sona eriyor bu konu hakkında yazı yazıyor olmam da mesajı veriyordur değil mi :) Zaten bugün yarın Sevgili Serhat'ın da yazısı gelir blog hepten hareketlenir. :)
Bu arada sizlerle paylaşmak istediğim bir durum daha var. O da 1 Kasım itibari ile sizinle buluşturmayı planladığım http://www.gulsunmuftugil.com/ 'du. Bu konu hakkında çalışmadım üretmedim, zannetmeyin lütfen.
Üzerine düşündüm, siteyi tasarladım. Ama ana sayfadan, alt başlıklara, fotoğraf seçiminden, hakkımda kısmına kadar her şey üzerine o kadar didikledim ki bir türlü istediğim gibi bir site çıkmadı karşıma. Şimdi ben salt 1 Kasım dedim diye de içime sinmeyen bir siteyi sizlerle paylaşamadım. Bu sebeple de affınıza sığınarak biraz daha zaman istiyorum.
Bu arada geçtiğimiz haftaya bir Derbi bir de Van İçin Rock Konseri sığdırdım. Derbi hakkında da 'Bir Derbi Hikayesi' isimli bir yazı yazdım ama sonra paylaşmaya cesaret edemedim. Aslında her şey doğru ve netti ama sanırım o ortamı soft bir dille yazmayı başaramazdım o sebeple de paylaşmaktan vazgeçtim.
İşte ben bir süredir böyleyim sevgili arkadaşlarım. İçinde bulunduğum durumu sizlerle paylaşmak istedim. Hoşçkalın, Sevgilerimle...
Gönderen Gülsün Müftügil zaman: 06:29 Hiç yorum yok:
Gönderen Gülsün Müftügil zaman: 05:13 Hiç yorum yok:
Geçen hafta önce ciğerimizi yakan şehit haberleri daha onun sarsıntısıyla sallanırken Van'da ki sarsıntı. Güzel vatanımızın üzerinde kara bulutlar.
İnsanlar sokaklarda bağrıyor... 'Şehitler ölmez, vatan bölünmez' Pek tabi onlar kahramanlarımız onlar manen hiç ölmüyor ama gidip birde gözü yaşlı anasına soralım O ne cevap verecek.
O yetmez gibi Van'dan gelen 7,2' lik deprem. Hava soğuk, ayaz, bebekler, yaşlılar, insancıklar. Enkaz altında son nefesini verenler, enkaz altında bir ışıl görmekten başka hiçbir şey istemeden bekleyenler. Şimdide diyoruz ki 'Doğu'da deprem ilahi adalet, gebersinler.' Ne oluyor bize, biz aynı topraklarda yaşayan, aynı bayrağa inanan, aynı Cumhuriyet'in çocukları, aynı Atatürk'ün evlatları ne oluyor bize. Ne yapıyorlar bize? Bizi kim oyuna getiriyor, biz neden oyuna geliyoruz???
Bu ülkenin çalışan, üreten, sorgulayan insanlara ihtiyacı var. Birlik olmak için gün bugündür. Düşmana fırsat verip depremde ölen yurttaşlarımıza 'oh oldu' demek değil onlara yardım etme zamanıdır.
Bu vatan nasıl kazanıldı bunu hatırlamak bir Sakarya'yı bir Çanakkale'yi düşünmek, nasıl bir vatanın evladı olduğumuz hatırlayıp, içimizdeki kudretin varkına varma zamanıdır. Sessiz çığlığımızı dünyaya duyurma zamanıdır.
Gönderen Gülsün Müftügil zaman: 00:19 Hiç yorum yok:
Gönderen Gülsün Müftügil zaman: 02:20 Hiç yorum yok:
Gönderen Gülsün Müftügil zaman: 12:02 Hiç yorum yok:
Şimdi kendilerinin bu paylaşımdan rahatsız olmayacaklarına çok emin olarak İpek Hanım ve Sevgili Aydan'ın müsadesiyle http://www.kaynagiminsan.com/ 'dan konu ile ilgili yazıyı çok beğendiğim görseli ile sizlere aktarmak istiyorum.
Gönderen Gülsün Müftügil zaman: 01:33 Hiç yorum yok:
Etiketler: aydan çağ, çağın IK, kaynağım insan haber, yemek sepeti
Gönderen Gülsün Müftügil zaman: 13:01 Hiç yorum yok:
Gönderen Gülsün Müftügil zaman: 06:14 Hiç yorum yok:
Etiketler: steve jobs, steve jobs öldü
Bir süredir sarmış durumdayım malumunuz tablet seminerlere. Ofisten çıkınca ayda en az 1 defa bir tablet canım istiyor. 3 saate sıkıştırılmış konsantre bilgiler, paylaşımlar her defasında şahane mentorler ve kalabalık sınıflar. Farklı sektörlerden farklı pfofesyoneller, yeni mezunlar,öğrenciler... Bu kaynaşmayı çok seviyorum. Çok enteresan ve birbirinden çok farklı bakış açıları... 10senedir sektörde bilfiil faaliyet gösterenle yeni mezunun bakış açılarında ki fark. Seviyorum bunu.
Ama dünkü tableti diğerlerinden farklı tutmazsam sanırım ayıp olur hayatımda hiç bu kadar gülmemiştim bir seminerde. Ama düşünsenize hemen herkes işten çıkmış kafalar bir milyon hele ki biz yetmez gibi 2 saatte yol çekmişiz üstüne... Eğlenceli ve yumuşak bir ortam olmasa kim neden tercih eder ki zorunluluk olmadan.
General Motors ve PricewaterhouseCoopers'da uzun yıllar üst-yönetim danışmanlığı yapan Ertuğrul Belen, Business Networking Akademi kurucusu ve Sihir Mobilya markalar grubu Yönetim Kurulu üyesidir. Bugüne kadar yirmibinin üzerinde girişimci, profesyonel, melek yatırımcı ve STK'ya Türkiye'de bir 'ilk' olan Speed Networking ("Hızlı Tanınma") seansları ve Elevator Pitch ("Asansör Cümlesi) yarışmaları tasarlayan Ertuğrul Belen, Networking araştırma ve yorumlarını Sabah İK İşte İnsan köşe yazarı olarak paylaşmaktadır. Galatasaray Lisesi'nden sonra University of Wisconsin'de lisans ve sonrasında Kurumsal Hazine Yönetimi (CTP - Certified Treasury Professional) yüksek lisans eğitimini tamamlayan Ertuğrul, İSGİD (İstanbul Genç Girişimciler Derneği) Kurucu Yönetim Kurulu Üyesi, MARGİF (Marmara Genç İşadamları Federasyonu) Başkan Vekili, XING Türkiye Girişimcilik ve Startup Europe Melek Yatırım Elçisi (Ambassador), GYİAD (Genç Yönetici ve İşadamları Derneği) Başkan Yardımcısı ve JCI (Junior Chamber International) üyesi olarak Türkiye'nin önde gelen STK'larında aktif görev almaktadır. Ertuğrul, networking çalışmalarını özellikle Türkiye ve Avrupa'nın önde gelen melek yatırım kanallarında eyabi Ventures yatırım ortaklığında devam ettirmektedir.
Bu kadar yetkinliğe ben gönül rahatlığıyla şunu ekleyebilirim ki 'çok eğlenceli bir adam'
Konumuz 'Asansör Cümlesi Sunum Sanatı'
Nedir bu asansör cümlesi? Asansöre bindik 14. kattan ve lobiye iniyoruz. 13. katta asansör durdu ve dınn! karşınızda Ali Sabancı!!! eee ben zaten bunu bekliyordum. Aylardır IK ile aklımda olan şahane bir projem var bunu bence Türkiye'de ki en iyi IK uygulamalarına sahip firmanın (Pegasus) kurucusuna aktarmak. Aman Tanrım! ne şans... Ama ben ne yapıyorum. '' aaa merhaba Ali Bey, hebe hübe lüp lep ımmm şey aslında ben hebe hübe lüp'' dınn! lobideyiz.... :(
İşte tam bu noktada 'asansör cümlesi' giriyor devreye. Kısıtlı zamanda en etkili cümleyi kur ve en azından bir kartvizit ya da randevu kap. Yani yanlış anlaşılmasın Ali Sabancı'yı asansörde sıkıştırıp projemi dayamayacağım. Sadece projemin var olduğunu buna çok inandığımı ve bu projenin bana göre en önemli noktasının yüksek fayda,çok yönlü fayda ve çok düşük maliyetli olması.
Gönderen Gülsün Müftügil zaman: 02:04 2 yorum:
Etiketler: asansör cümlesi sunum sanatı, ertuğrul belen, keep it simple stupid, KISS, tablet semineler
Bir süredir etrafıma bakıp düşünüyorum Türkiye'de son yıllarda belki de tek gelişen ve durmadan ilerleyen sektör inşaat. Türkiye geneli hakkında çok ahkam kesemeyeceğim ama İstanbul'un her yeri inşaat ömrümde görmediğim iş makinesini, beton kamyonunu, kepçeyi gördüm şu son birkaç yılda. Bir bakıyorsunuz arazi bir bakmışsınız 3 5 kat çoktan çıkılmış bile.
Alçak binalar, kaç katlı olduğunu sayamadağınız residenceler bir de her yerde bitmek tükenmek bilmeyen AVM'ler. Artık inanın gördükçe midem bulanıyor. Nasıl bir milletiz neden hiçbir şeyi normal yaşayamıyoruz bilmiyorum ama artık sözüm ona alış veriş ve yaşam merkezleri görünce kusacak gibi oluyorum. Eskiden hoş geliyordu içinde alış veriş yaptığın mağazalar sineması yemek alternatifleri vs. Ama çok oldu bıktım mı yoksa yaş yavaş yavaş yaş ilerledikçe oranın o yapay ve havasız ortamından mıdır nedir artık alış veriş için mümkün olduğunca açık havayı tercih ediyorum. Ama bu bir süre sonra na-mümkün olacak çünkü hiçbir mağaza kalmayacak ki AVM dışında olsun.
Birde tepesi açık AVM'ler var ki onlar bile yırtmıyor bu yapaylıktan sıyrılmaya. Neyse biz asıl konumuzdan uzaklaşmayalım. Dediğim gibi yurt genelinde bir inşaat hareketliliği var. Bilmem farkında mısınız ama bu iktidar ile başladı bu kadar inşaat. Vardır bunun içinde bir iş ama bilemedim.
Dizilerin bile sponsoları artık inşaat firmaları. Bir gariplik ve sevimsizlik silsilesi. Aman iyi çalışın bir karış boş toprak kalmasın.
Ben bunu düşünürken bugün HT Kariyer'i incelerken son sayfalara doğru Kariyer.net'in bir reklamına rastladım. Orada da bu dönem en çok istihdam sağlanan sektörler sıralanmış ve inşaat ilk sırada. Evet yanılmamışım.
Bu iş nereye kadar gider sonu ne olur bilinmez ama dağ taş bina çirkin, kaba inşaatlar. Kaliteden, estetikten yoksun yapılar. Git gide çirkinleşen şehir. Sonumuz hayrola sevgil dostlar...
Gönderen Gülsün Müftügil zaman: 13:17 Hiç yorum yok:
Anket Hazırlama ve Uygulama Kılavuzu - Prof.Dr. Türker BAŞ
Geçtiğimiz haftalarda Sayın Türker BAŞ LinkedIn üzerinden IK Profesyonellerine hazırlık aşamasında olduğu Anket Hazırlama ve Uygulama Kılavuzu e-kitabının bir nevi demosunu gönderip fikir aldı. Bu haftada kitabın kendisini ulaştırdı bizlere. Bana dün ulaştı ana başlıklarını inceledim ve yarın yani Pazar günü evin sakin olduğu, kafamın dingin olduğu günü seçtim okumak için.
Anket hazırlamak, yapmak özellikle IK için önemli bir unsur. Birçok konu hakkında bilinmezi bilinir hale getirmek, sıkıntıları çözmek, isim vermeden yapılan anketlerde çalışanın en dürüst fikirlerini alma şansı verir bizlere.
İnternet üzerinden çoğu başka dillerden %100 doğru çevrilmemiş bir çoğu saçma ve mantıksız anketler düzenleyip çalışanları kendimize güldürmemek için (Bundan bir süre başımıza gelen bir olayda bir IK Müdürü çalışanlara sözüm ona kişilik testi düzenliyor. Ekşi Sözlük'ten almış kopyalamış, bir arkadaşın test başığında 'güçlü, kolerik' yazıyor. Çalışan gidip müdürüne 'kolerik' ne dediği zaman müdür 'hımm, emmm, keem, küm' derken yan gözlede google'da koleriği aratıyor. Günlerce konuşulup, gülünmüştü çalışanlar arasında) doğru anket hazırlama tekniklerini bilerek IK profesyoneli olarak alıntı çalıntı anketler yerine kendimiz hazırlayabiliriz. İşte bu sebeple üstteki linkte sizlerle e-kitabun linkini paylaşmak istiyorum. Ve çok kıymetli Sayın Prof. Dr. Türker BAŞ beyefendiye bizlere sağladığı bu kıymetli kaynak için teşekkür ediyorum ve saygılarımı sunuyorum.
Gönderen Gülsün Müftügil zaman: 14:47 Hiç yorum yok:
Etiketler: anket hazırlama ve uygulama kılavuzu, türker baş
Hep diyorum kendi kendime şu blogu özel işlerine kullanma takipçilerine ayıp oluyor diye ama sonra diyorum ki benim yazılarımı okuyanlar zaten beni anlamışlardır. Bu blog benim mesleki alanda gözlemlerim ve ilginç, değişik, önemli bulduğum yazılarımı paylaştığım 'Özgürlük Alanım' işte bu sebeple yüksek yüksek müsaadenizle yine bir özel iş için azıcık blogumu işgal ediyorum. Bu arada sizlerde herhangi bir özel veya genel işiniz için her daim blogumu kullanabilirsiniz. :)
11 Eylül Pazar Günü benim bir küçüğüm olan Sevgili Kuzenim Oya Gürcan'ı Erasmus için Lyon'a göndermiş bulunmaktayız. Giderken bir hüzünlü, ürkekti ama maşallah daha ilk günden kabak çiçeği misali açıldı. Arkadaşlar, dersler hatta gece hayatı derken bizim kız hepten Saint Etienne' li olup çıktı.
Şimdi ben buradan ona diyorum ki; Seni çok seviyorum ve daha şimdiden çok özledim. En ama en kötü ihtimalle Noël'de görüşmek üzere...
Bu arada Etienne, Etienne olalı böyle güzel gördü mü o da bilinmez tabi... mmh :)
Gönderen Gülsün Müftügil zaman: 03:07 Hiç yorum yok:
Etiketler: erasmus, oya gürcan, saint etienne, yavru kuzu