Wireless LAN Teknolojisi Hakkında Detaylı Bilgi - Tarihçe
Kablosuz geniş bant teknolojileri, kablolu ağlara sağlananlarla karşılaştırılabilir hizmetler sunmak amacıyla geliştirildi. Hücresel ağlar, sayısız mobil kullanıcıların aynı anda yüksek bant genişliği veri aktarımı için destek sağlıyor. Buna ek olarak, aynı zamanda sesli iletişim için mobil destek sağlar. Kablosuz veri ağları, kapsama alanlarına bağlı olarak birkaç çeşide ayrılabilir. Bunlar;
WLAN: Kablosuz Yerel Alan Ağı; Başta ev ve ofisler olmak üzere yarıçapı 100 metreye kadar olan alanlarda kullanılır. Wireless Local Area Network
WMAN: Kablosuz Büyükşehir Alan Ağı; Genel olarak bütün şehirler kadar büyük alanları kapsar. Wireless Metropolitan Area Network
WWAN: Kablosuz Geniş Alan Ağı; Yaklaşık 50 km’lik bir hücre yarıçapı ile, bir şehirden daha büyük kaplı alanları kapsar. Wireless Wide Area Network
IEEE 802.11 bugün itibarıyla en yaygın kullanılan WLAN teknolojisidir. Başka iyi bilinen ETSI tarafından HiperLAN standarttır. Bu teknolojilerin her ikisi de (Wi-Fi) ittifakı altında birleşti. Ayrıca literatürde IEEE 802.11 ve Wifi birbirlerinin yerine kullanılır. Tipik bir Wireless Ağı erişim noktası (AP) ve bir dizi (AP)’ler ile birbirine bağlanmış istasyonlardan (STAs) oluşur. Normalde, temelde iletişimin gerçekleşebileceği iki mod vardır. Merkezi iletişim modunda, bir STA ile iletişim, AP’ler üzerinden her zaman taşınır. Aynı zamanda, iki STA arasındaki iletişimin doğrudan bir AP gerekmeden özel bir tarzda gerçekleşebileceği merkezi olmayan bir mod da bulunmaktadır. WLAN ağları, 50-100 metreye kadar kapsama alanı sağlar. Başlangıçta, Wi-fi, toplam 11Mbps’lik bir toplu veri kaynağı sağladı, ancak son gelişmeler yaklaşık 54 Mb / sn’ye kadar çıktı üretti. Yüksek pazar penetrasyonunun bir sonucu olarak, temel IEEE 802 standardında bazı değişiklikler geliştirildi ve geliştirilmeye devam ediliyor.
IEEE 802.11 Geliştirilme Süreci
Fiziksel katman (PHY) ve orta erişim denetimi (MAC) katmanı esas olarak IEEE 802 projesi tarafından hedef alındı. Kablosuz yerel ağ ağı (WLAN) fikri ilk ortaya çıktığında, mevcut standartlardan birinin başka bir PHY’si düşünüldü. Bunun için düşünülmüş ilk aday IEEE’nin en önde gelen 802.3 standardıydı. Bununla birlikte, daha sonraki bulgular radyo maddesinin geleneksel iyi huylu tellerden oldukça farklı davrandığını gösterdi. Kısa mesafelerde dahi zayıflama olduğu için çarpışmalar tespit edilemedi. Bu nedenle, 802.3’ün çarpışma algılama (CSMA / CD) ile birden fazla erişimi uygulanamayan taşıyıcı sensörü. Bir sonraki aday standart 802.4 idi. Bu noktada, eşgüdümlü orta erişim, yani token bus konseptinin 802.3’ün çekişme temelli planından daha üstün olduğu düşünülüyordu. Bu nedenle, WLAN 802.4L olarak başladı. Daha sonra 1990’da radyo şebekelerinde simgenin işlenmesinin oldukça zor olduğu aşikardı. Standardizasyon kuruluşu, kendi benzersiz MAC’ine sahip olacak bir kablosuz iletişim tandardının gereksinimini fark etti. Son olarak, 21 Mart 1991 tarihinde 802.11 projesi onaylandı
IEEE 802.11 Ailesi
En yaygın olarak kullanılan 802.11 standardı çok fazla uzantıya sahiptir ve şu an daha geliştirilmekte olan çok daha fazlası var. İlk önce 1999 yılında piyasaya sürülen IEEE 802.11 standartları, kablosuz yerel alan bağlantısı için ev ortamını ve ofis ortamı düşünülerek geliştirildi. IEEE 802.11b yayınlanması ile AP başına 11 Mbps’ye yükselen AP başına 2Mbps. IEEE 802.11g ve IEEE 802.11a gibi daha yeni uzantılar, AP başına maksimum veri hızı, AP başına maksimum veri hızını artırmak için çeşitli yöntemler kullanılarak 54Mbps sağladı.
IEEE 802.11g tabanlı WLAN cihazları şu an veri hızı 100-125Mbps sunuyor. Benzer şekilde, nispeten yeni bir IEEE 802.11n, yaklaşık 540Mbps’lik maksimum veri hızı veriyor. Buna ek olarak, bunlara ek olarak, daha önceki standartlarla ilgili birçok QoS ve güvenlik sorununu çözen birkaç başka standart da konuşlandırıldı. IEEE 802.11e ve IEEE 802.11i ‘de QoS desteğini ve güvenlik sorunlarını gidermek için ek mekanizmalar getirildi. Daha önce bahsettiğimiz IEEE 802.11n standardı, mevcut standartlarda MAC katmanı sınırlamalarını aşmak için MAC geliştirmelerini de tanıttı. IEEE 802.11s standardı, IEEE 802.11’e mesh topoloji desteği ekledi. IEEE 802.11u harici non-802.11 ağları ile internetworking geliştirdi. IEEE 802.11w, 802.11i kapsayan yönetim çerçevesi güvenliğine eklendi. IEEE 802.11ad standardı, kablosuz aygıtların eski 2.4 GHz ve 5 GHz bantları ile 60 GHz frekans bandı arasında kesintisiz geçiş yapmasını sağlayan “hızlı oturum aktarımı” özelliğini ekliyor. Halen geliştirilmekte olan IEEE 802.11ac standardının, en az 1 Gbps’lik bir çok istasyonlu WLAN verimi ve en az 500 Mbps’lik tek bir bağlantı hızı sağlaması bekleniyor.
4.1 IEEE 802.11c
IEEE 802.11c standardı köprü çalışmasını kapsar. Resmi olarak, bir köprü benzer veya aynı MAC protokolüyle LAN’lara bağlanan bir cihazdır. Bir köprü, bir Internet Protokolü (IP) düzey yönlendiricisine benzer işlevleri yerine getirir, ancak MAC katmanında. Bir köprü, bir IP yönlendiricisinden daha basit ve etkilidir. 2003 yılında 802.11c görev grubu, daha sonra LAN köprüleri için IEEE 802.1d standardına katlanarak bu standart üzerine çalışmalarını tamamladı. IEEE 802.11c, 802.11 kablosuz istemci aygıtlarını köprüleme ile ilgili gereksinimleri ekleyen IEEE 802.1d’ye ek olarak hareket etti. 802.11 MAC’ler ile köprü işlemlerini kapsamak için 2.5 Dahili Alt Katman Hizmeti Desteği altındaki bir alt madde ekler. Şu andan itibaren, bu standart IEEE 802.1d’nin bir parçasıdır.
4.2 IEEE 802.11d
2001’de kurulan IEEE 802.11d, “ek düzenleyici alanlar” için destek ekleyen IEEE 802.11 spesifikasyonunda yapılan bir değişikliktir. Çeşitli ülkelerdeki düzenleyici farklılıklarla ilgili konular ele alınmakta ve 5MHz frekans bandında tanımlanan işlem parametreleri de sadece Kuzey Amerika, Avrupa ve Japonya için geçerlidir. Bu destek aynı zamanda, bir işaretleme yanıtı yanı sıra, bir işaretleyici işaretleri, araştırma ekipleri için bir ülke bilgi unsurunun eklenmesini de içeriyordu. Bu ülke bilgi unsuru, dünyanın çeşitli yerlerinde uygulanan ve 5 MHz’de çalışmaya uymak zorunda oldukları farklı düzenlemeleri karşılayan 802.11 kablosuz AP’lerin ve istemci cihazlarının oluşturulmasını büyük ölçüde basitleştirdi.
4.3 IEEE 802.11e
IEEE 802.11e 2005 yılında konuşlandırıldı ve IEEE 802.11 standardının, Kablosuz Erişim Alanı uygulamaları için Medya Erişim Kontrolü (MAC) katmanındaki değişiklikler yoluyla bir Hizmet Kalitesi Geliştirme Kümesi sağlaması bakımından önemli bir değişiklik oldu. Daha önce de belirtildiği gibi, IEEE 802.11e, sistem üzerinden başka veri dolaşmadığında, boş zamanlarda zamanlanmış ve yoklama iletişimi barındırıyordu. Buna ek olarak, IEEE 802.11e yoklama verimliliğini ve kanal sağlamlığı geliştirir. Bu geliştirmeler, IP telefon ve video akışı gibi servisler için gerekli olan kaliteyi sağlamalıdır. QSTA’da, bir hibrid koordinasyon fonksiyonu (HCF), dağıtılmış koordinasyon fonksiyonu (DCF) ve nokta koordinasyon fonksiyonu (PCF) için modüllerin yerini alıyor. HCF, gelişmiş dağıtılmış kanal erişimi (EDCA) ve HCF kontrollü kanal erişimi (HCCA) ‘dan oluşur. EDCA öncelikleri içerecek şekilde mevcut DCF mekanizmasını genişletir. PCF’de olduğu gibi, HCCA orta menzilli erişimi merkezi olarak yönetir.
4.4 IEEE 802.11f
Çok satıcılı sistemler arasında kablosuz erişim noktası iletişimini sağlamak için, IEEE 802.11f veya Inter-Access Point Protokolü, IEEE 802.11’e isteğe bağlı bir eklenti açıklayan bir öneri idi. Alanındaki WLAN istasyonları arasındaki iletişimi sağlamanın yanı sıra, bir AP, herhangi bir iki 802.11 LAN’ını bir Ethernet, LAN veya bir WMAN gibi başka bir ağ türüne bağlayan bir köprü görevi görebilir. Böylece, IEEE 802.11f, bir cihazın bir AP’den diğerine dolaşımını kolaylaştırırken iletim sürekliliğini de sağladı. IEEE 802.11f standardı Deneme Kullanımı Önerilen Uygulamasıydı ve bu nedenle standart daha sonra 2006’da IEEE 802 yürütme komitesi tarafından geri çekildi.
4.5 IEEE 802.11h
Avrupa Birliği Ordusu, IEEE 802.11a sinyallerine ek olarak uydu ve radar iletişimi için 5 GHz frekans bandının bir bölümünü kullanıyor. Bu tür durumlarda IEEE 802.11h iki mekanizma geliştirdi.
Verici Güç Kontrolü (TPC)
DFS şemasında, AP, aynı frekans bandında çalışan diğer ağları tespit eder ve çarpışmayı önlemek için WLAN’ın çalışma frekansını değiştirir. Öte yandan, TPC, yakınlardaki kanallarda bir uydu sinyali olması durumunda, sinyal düzeyini önceden belirlenmiş bir seviyenin altında tutmak için kullanılır. Dahası, TPC, çalışma frekansını daha net bir kanala çevirerek ve güç tüketimini azaltarak bağlantı durumunu iyileştirmek için de kullanılabilir.
4.6 IEEE 802.11i
IEEE 802.11i standardının amacı güvenlik konularını ele almaktı. MAC katmandaki güvenlik ve kimlik doğrulama mekanizmaları bu standartta tanımlanmıştır. 802.11 Kabloluya Eşdeğer Gizlilik (WEP) adlı MAC katmanı için başlangıçta tasarlanan Kabloluya Eşdeğer Gizlilik (WEP) algoritmasında güvenlik açıklarının güvenlik açıklarına sahip olduğu gösterildi. Wi-Fi Korumalı Erişim (WPA), Wi-Fi Alliance tarafından WEP güvensizliklerine ara çözüm olarak tanıtıldı. Wi-Fi Alliance, WPA2 olarak tam 802.11i’nin birlikte çalışabilir şekilde uygulanmasına, ayrıca RSN (Sağlam Güvenlik Ağı) olarak adlandırılmaktadır. 802.11i standardı, RC4 akış şifresini kullanan WEP ve WPA’nın tersine Gelişmiş Şifreleme Standardı (AES) blok şifresini kullanır. Sağlam Güvenlik Ağı (RSN) iki yeni protokol ile birlikte gelir. Onlar:
4 yönlü el sıkışma
Grup Key Handshake.
Bunlar, uygun şifreleme anahtarlarının yanı sıra, IEEE 802.1X’de açıklanan kimlik doğrulama servislerini ve port erişim kontrolünü de kullanır. RSN, sadece bir güvenlik anlaşması derneklerinin (RSNAs) oluşturulmasına izin veren bir güvenlik ağıdır; bunlar arasında, bir STA çifti tarafından kullanılan kimlik doğrulama yöntemi, 4 Yollu El Sıkışma’yı içeren kimlik doğrulama veya ilişkilendirme kurmak için kullanılır. Aynı zamanda, CCNA zorunlu olan iki RSNA veri gizliliği ve bütünlüğü protokolünü (TKIP ve CCMP) sağlar.
4.7 IEEE 802.11j
802.11j standardı 2004 yılında piyasaya sürülmüş ve özellikle Japon pazarında kullanılmak üzere tasarlanmıştır. Kablosuz, iç mekan, dış mekan ve mobil uygulamalar için Japon kurallarına uyacak şekilde 4.9 ila 5 GHz bandında Kablosuz LAN çalışması sağladı.
4.8 IEEE 802.11k
IEEE 802.11k, radyo kaynak yönetimi amacıyla, protokol katmanlarının fiziksel katmanın üstünde bulunan mekanizmaları sağlayan geliştirmeleri tanımlar. Standart, aşağıdakiler de dahil olmak üzere çeşitli AP’ler arasında hava arayüzünün yönetimini etkinleştirdi:
Dolaşım kararlarını iyileştirmek için AP, mobil cihazın kendisinden uzaklaştığını tespit ettiğinde bir AP, bir mobil cihaza bir site raporu sağlayabilir. Site raporunda, bir mobil cihazın başka bir AP’ye geçişte kullanabileceği en iyi duruma göre AP’ler listelenir.
Bir AP, WLAN ağındaki her mobil cihazdan kanal bilgisi toplayabilir. Her mobil cihaz, mobil cihaz tarafından algılanan bu kanaldaki 802.11 dışındaki enerjiyi görüntüleyen bir gürültü histogramı sunar. Erişim noktası, belirli bir süre boyunca bir kanalın ne kadar süre etkin şekilde kullanıldığına dair istatistikleri toplar. Bu veri AP’nin belirli bir kanala erişimi düzenlemesini sağlar.
AP’ler, yeniden deneme, iletilen paketler ve alınan paketler gibi istatistikler toplamak için mobil aygıtları sorabilir. Bu, AP’ye ağ performansının daha kapsamlı bir görüntüsünü verir.
802.11k ayrıca 802.11h standardında tanımlanan verici güç denetim prosedürlerini güç tüketimini, paraziti azaltmak ve menzil kontrolü sağlamak için diğer düzenleyici alanlara ve frekans bantlarına genişletmiştir.
4.9 IEEE 802.11l
Bu standart saklıdır ve kullanılmaz. Dahası, başka iyi bilinen standart IEEE 802.11i ile karışıklığı önlemek için hiçbir görev grubu IEEE 802.11l olarak adlandırılmadı.
4.10 IEEE 802.11m
Standardın idame ettirilmesi ile devam eden bir görev grubu görevlendirildi. Revizyonlar, açıklamalar ve değişiklikler periyodik olarak üretilir. IEEE 802.11m, sürekli izleme, yönetim ve bakım ile 802.11 taban standartlarının birleştirilmiş bir görünümü sağlayan devam eden bir girişimdir. IEEE 802.11m, belgelenmiş iki girişime dayanmaktadır. Onlar:
IEEE 802.11mb IEEE 802.11ma, 2003 yılı boyunca editör olarak uygulanan sekiz önceki standarttan (a, b, d, e, g, h, i, j) oluşur.
4.11 IEEE 802.11n
Nihayet 2009’da yayınlanan IEEE 802.11n’in amacı, MAC katmanı verimliliğini önceki standartlardan yükseltmektir. İlk kez 2002’de tasarlanan IEEE 802.11n görev grubu, çıktıyı iyileştirmek için fiziksel ve MAC katmanlarına yönelik çeşitli iyileştirmeler üzerinde çalışıyordu. Bu geliştirmeler, sinyal şifreleme düzenleri, çok antenli antenler, akıllı antenler ve MAC protokollerinde yapılan değişiklikler gibi öğeleri içermektedir. IEEE 802.11n, iş hacmini artırmak için yeni MAC katmanı mekanizmaları geliştirdi. Standart, veri hızlarını arttırmak için MIMO ve çeşitli yeni modülasyon ve kodlama mekanizmalarını kullanmaktadır. Standart, 20 MHz’lik bir sabit kanal bant genişliği kullanır; bu, eski standartlarla geriye dönük uyumluluk için yararlıdır. IEEE 802.11n ayrıca opsiyonel bir 40MHz kanala sahiptir. 600 Mbps’ye kadar olan veri hızları yalnızca bir adet 40 MHz genişliğinde kanal kullanarak maksimum dört uzaysal akışla sağlanır. MAC katmanı verimliliğini artırmak için iki yeni mekanizma IEEE 802.11n’de kullanıma sunuldu. Bunlar:
Önceki MAC katmanında, bir STA bir MAC çerçevesi gönderdikten sonra bir süre bekler. MAC çerçeveleri küçük olduğunda ciddi derecede kullanım var. Çerçeve toplama tekniği STA’ların küçük çerçeveleri daha büyük çerçevelere toplamasını sağladı.
Verimliliği en üst düzeye çıkarmak için maksimum çerçeve boyutu artar ve böylece daha uzun çerçevelere izin verilir. Daha önce tartışılan Blok Onay yöntemi, IEEE 802.11e’deki adla mekanizmaya benzer.
4.12 IEEE 802.11o
IEEE 802.11l‘e benzer şekilde, karışıklığı önlemek için hiçbir görev grubu IEEE 802.11o olarak adlandırılmadı.
4.13 IEEE 802.11p
Taşınabilir ortamlarda (WAVE) kablosuz erişim sağlamak için IEEE 802.11p, IEEE 802.11 standardına onaylanmış bir değişikliktir. Akıllı Ulaşım Sistemleri (ITS) uygulamalarını desteklemek için gereken ana 802.11 donanımlarını tanımlar. 5.9 GHz (5.85-5.925 GHz) lisanslı ITS bandında yüksek hızlı binek araçlar ile ambulanslar ve yol kenarı altyapısı arasındaki veri alış verişini de içeriyor. Bu protokolde araçlar hız, diğer araçlardan uzaklık gibi trafik parametreleri hakkında bilgi gönderiyor.
4.14 IEEE 802.11r
2008 yılında yayınlanan IEEE 802.11r veya hızlı BSS geçişi (FT), STA’lar arasındaki güvenli ve hızlı elle atma ile kablosuz bağlantıyı etkinleştirdi. Bu standart, hareket halindeki araçlar için bile dahi dolaşım sağladı. İki temel hizmet seti (BSS) arasındaki dolaşım gecikmesini 50 ms’den daha düşük bir seviyeye indirdi. Standart ayrıca, kablosuz kaynaklar için müzakerelere ve isteklere izin veren güvenlik anahtarı müzakere protokolünü yeniden tanımlayarak, AP’ler arasındaki mobil istemci geçiş sürecini de rafine etti. IEEE 802.11r temel gücü, Wi-Fi üzerinden VoIP ile taşınabilir telefonların kullanımını kolaylaştıran IEEE 802.1X güvenlik desteğinde yatar.
4.15 IEEE 802.11s
IEEE 802.11s, örgü ağı için IEEE 802.11 standardıdır. Durağan olmayan aygıtların statik topolojiler için olduğu gibi geçici ağlar için de kullanılabilen bir WLAN ağ oluşturmaya nasıl bağlanabileceğini tanımlar. Başlangıçta 2003 yılında 802.11s, IEEE 802.11 Çalışma Grubu olarak başladı. 2004’te bir Görev Grubu haline geldi. Ertesi yıl, yani 2005’te, bir teklif çağrısı düzenlendi ve sonuçta 15 teklif sunuldu. Bir dizi eleme ve birleşmeden sonra teklifler ikiye geriledi (“SEE-Mesh” ve “Wi-Mesh” teklifleri)
IEEE 802.11s temelli ağ cihazı, örgü STA olarak etiketlenmiştir. Mesh STA’ları, bir rota protokolü kullanılarak mesh yollarının oluşturulabileceği birbiriyle mesh bağlantıları oluşturur. 802.11s, varsayılan zorunlu yönlendirme protokolü Hibrit Kablosuz Mesh Protokolünü veya HWMP’yi tanımlar. Ancak yine de satıcıların alternatif protokoller kullanarak çalışmasına izin verir. HWMP, AODV ve ağaç tabanlı yönlendirme kombinasyonundan esinlenmiştir.
Bireysel cihazlar olan Mesh STA’lar, WLAN ağındaki diğer cihazlarla iletişim kurmak için kafes servislerini kullanır. Ayrıca 802.11 AP’leri ile bir araya getirilebilir ve kafes ağına erişim sağlar. Ayrıca, örgü STA’lar, bir ağ geçidi rolünü yerine getiren ve bir veya daha fazla 802.11 olmayan ağa erişim sağlayan bir 802.11 portalıyla bir araya getirilebilir.
Her iki durumda da, 802.11s, örgü olmayan 802 cihazları için adresleme desteği sağlamak için bir proxy mekanizması sağlar ve uç noktaların harici adreslerin farkına varmasına izin verir. 802.11s, tıkanıklık kontrolü ve güç tasarrufu için bir çerçeve olan deterministik ağ erişimi için mekanizmalar da sağlar.
Örgü içinde tanımlanmış roller yoktur – istemci ve sunucu yok, başlatıcılar da yoktur ve yanıt verenler de yoktur. Bu nedenle, bir ağ üzerinde kullanılan güvenlik protokolleri, tarafların diğerine başlatabileceği ya da her iki tarafın aynı anda başlatabileceği gerçek eşler arası protokoller olmalıdır.
“Eşit Eşzamanlı Kimlik Doğrulaması” (SAE) olarak adlandırılan önemli bir kuruluş protokolü, güvenli bir şifre tabanlı kimlik doğrulama tekniği tanımlar. SAE, birincil döngüsel grup veya eliptik bir eğri olabilen sonlu döngüsel grupları kullanarak Diffie-Hellman anahtar alışverişine dayanır. Diffie-Hellman anahtar alışverişini kullanma ile ilgili bir sorun, bir kimlik doğrulama mekanizması bulunmamasıdır.
Kimlik doğrulama problemini çözmek için sonuçtaki anahtar, önceden paylaşılmış bir anahtarın yanı sıra her iki akranın MAC adreslerinden de etkilenir. SAE değişimi ancak iki akran birbirini keşfederse gerçekleşir. SAE’nin başarıyla tamamlanmasından sonra, her hakem diğer tarafın ağ şifresine sahip olduğunu ve SAE değişiminin bir ürünü olarak iki eşin şifreleme açısından güçlü bir anahtar oluşturduğunu bilir. Anahtar daha sonra, güvenli kimlik tespiti yapmak için “Authenticated Mesh Peering Exchange” (AMPE) ile birlikte kullanılır ve yönlendirme trafiği de dahil olmak üzere, örgü trafiğini korumak için bir oturum anahtarı türetir.
4.16 IEEE 802.11t
IEEE 802.11t standardı, kablosuz ağlarda performansı test etmek ve ölçmek için önerilen uygulamaları yeniden gruplar. WPP (Kablosuz Performans Tahmini) olarak da biliniyordu. Ancak bugüne kadar standart IEEE 802 projesinden iptal edildi.
4.17 IEEE 802.11u
2011 yılında yayınlanan IEEE 802.11u, harici 802.11 olmayan ağlarla internetworking’i geliştirmek için geliştirildi. Bu, ağ keşfi ve seçimi ve QoS harita dağıtımıyla sağlandı. Ağ keşfi ve seçimi aşağıdaki şekillerde sağlanabilir:
Erişim ağı tipi, dolaşım konsorsiyumu ve mekan bilgileri reklamıyla uygun ağların keşfi.
Genel Reklam Servisi (GAS), kimlik doğrulamadan önce ağdaki bir mobil cihaz ve bir sunucu arasında bir reklam protokolünün çerçevelerinin Katman 2 taşınmasını sağlar. AP, bir mobil cihazın sorgusunun taşıyıcının ağındaki bir sunucudaki rölesinden ve sunucunun cevabını mobil cihaza geri getirmesinden sorumludur.
Erişilebilir Ağ Sorgulama Protokolü (ANQP), bir gezgin aygıt tarafından, gezici nokta vasıtasıyla erişilebilen dolaşım ortakları ve erişim noktası operatörünün etki alanı adı da dahil olmak üzere kimlik bilgisi türü ile birlikte bir dizi bilgiyi keşfetmek için kullanılan bir sorgu ve yanıt temelli protokoldür; Ve kimlik doğrulama için desteklenen EAP yöntemi; IP adres türü kullanılabilirliği ve bir mobil cihazın ağ seçim sürecinde yararlı diğer meta veriler. QoS, uçtan uca QoS’yi kolaylaştırmak için, IP’nin farklı DSCP (Servis Noktası Nokta) önceliği ve Katman 2 önceliği için bir uç noktadan bitime QoS kolaylaştıran bir haritalama sağlar. Günümüzde cihazları 802.21 elle göndermeyi kullanarak düşük seviyede 3G ve Wi-Fi şebekeleri arasında hareket edebilen mobil kullanıcılar ile, tüm bu şebekelere erişimlerini yetkilendiren birleştirilmiş ve güvenilir bir şekilde ihtiyaç duyulmaktadır. 802.11u standardı, ortak ağ kimlik doğrulama deneyimi sağlamak için protokol ne olursa olsun tüm ağların kullanabileceği ortak bir soyutlama sağlar. Aslında, IEEE 802.11u öncelikli olarak hem STA hem de AP arasında anlık erişim yetkisine odaklanmaktadır. AP, harici ağ yetkilendirmesinin kullanımı ile önceden bilinmeyen STA’lara da hizmet sunmaktadır.
4.18 IEEE 802.11v
IEEE 802.11v, ağa bağlandıklarında istemcileri yapılandırmak için 2011’de piyasaya sürüldü.
4.19 IEEE 802.11w
IEEE 802.11w, yönetim çerçevesi güvenliğini kapsayan 802.11i’ye ek olarak 2009’da yayınlandı. Veri kaynaklı özgünlük, veri bütünlüğü ve tekrar koruma koruması sağlayan mekanizmalar yardımıyla korunan yönetim çerçevelerini tanıtır.
4.20 IEEE 802.11x
Bu standart aynı zamanda IEEE 802.1x ile karışıklığı önlemek için kullanılmamıştır.
4.21 IEEE 802.11y
2.4 ve 5 GHz frekans bantlarındaki frekans kanalları zaten WLAN’lar tarafından işgal edildiğinden ABD’de daha yüksek güç ve daha uzun menzillere izin veren yeni bir frekans bandı tanımlandı. IEEE 802.11y geçerli katmanları yeni frekans bandına uyarlar. Buna izin vermek için, standart aynı zamanda üç yeni kavram ekliyor:
Kavşağa Dayalı Protokol (CBP)
Genişletilmiş Kanal Anahtarı Anonsu (ECSA)
Bağımlı İstasyon Etkinleştirme (DSE)
4.21 IEEE 802.11z
2010’da yayınlanan IEEE 802.11z, Doğrudan Bağlantı Kurulumu (DLS) için uzantılar sağlar. DLS iki istasyonun bir AP gereksinimi olmadan doğrudan birbirleriyle iletişim kurmasını sağlar. Bu standart temel olarak IEEE 802.11 MAC ve PHY’ye direkt bağlantı kurulumu geliştirmelerini sağlar ve güç tasarrufu özelliklerine ek olarak doğrudan bağlantı kurulumunu AP’den bağımsız olarak genişletir. Doğrudan bağlantı kurulumu, protokol mesajlarını veri çerçevelerinde tünelleyerek AP’den bağımsız yapılır.
4.21 IEEE 802.11aa
IEEE 802.11aa, sağlam sesli video (AV) akışı için IEEE 802.11 orta erişim denetimine (MAC) yönelik geliştirmeleri, aynı zamanda diğer trafik türleriyle bir arada bulunmayı sürdürmeyi belirtir.
5.1 IEEE 802.11ad
WiGig olarak da bilinen IEEE 802.11ad, Aralık 2012’de yayınlanan nispeten yeni bir standarttır. Bu spesifikasyon, kablosuz aygıtların eski 2.4 GHz ve 5 GHz bantları ile 60 GHz frekansları arasında kesintisiz geçiş yapmasını sağlayan bir “hızlı oturum aktarımı” özelliği ekler. Optimum performans ve kriterleri ile çalışmak için, IEEE 802.11ad bantlar arasında hareket etme yeteneği sağlar ve bilgisayar cihazlarının her zaman “en iyi şekilde bağlandı” yı garanti eder. 60 GHz’de spektral yeniden kullanımda büyük gelişmeler ve verimli bir kiriş oluşturma teknolojisi olan IEEE 802.11ad, kapasitede büyük gelişmeler sağlar. Yoğun bir dağıtımdaki pek çok kullanıcı, birbirine müdahale etmeden veya eski frekans bantlarıyla olduğu gibi bant genişliğini paylaşmak zorunda kalmadan, en yüksek performansı korur. Yeni bir 60 GHz PHY’nin ötesinde 802.11 için muhtemel iyileştirmeler, yönlü antenler için MAC modifikasyonları, kişisel temel servis seti, kiriş oluşturma, PHY’ler arasında hızlı oturum aktarımı ve mekansal yeniden kullanım içerir.
5.2 IEEE 802.11ae
IEEE 802.11ae, yönetim çerçevelerinin önceliklendirilmesine yönelik bir mekanizma sunar. Yönetim çerçevesi önceliklendirme politikasını iletmek için bir protokol bu standardda belirtilmiştir.
5.3 IEEE 802.11ac
Halen geliştirilmekte olan önemli standartlardan biri IEEE 802.11ac’dir. Bu standardın 2014 sonuna kadar yayınlanması bekleniyor. En az 1 Gbps’lik bir çok istasyonlu WLAN iletimi ve en az 500 Mbps’lik tek bir bağlantı hızı sağlaması bekleniyor. Bu, daha geniş RF bant genişliği (160 MHz’e kadar), daha fazla MIMO uzaysal akış (en fazla 8), çok kullanıcılı MIMO ve yüksek yoğunluklu modülasyon gibi 802.11n tarafından benimsenen hava arabirim konseptlerini genişleterek sağlanır.
5.4 IEEE 802.11af
IEEE 802.11af’ın, TV yayıncılarına önceden ayrılmış ancak belirli bir yerde ve zaman aralığında kullanılmayan TV Beyaz Alanlarında çalışması amaçlanmıştır. Kullanabileceği beyaz alanları tanımlamak için bilişsel radyo teknolojisini kullanacaktır. Bununla birlikte, bu bilişsel teknoloji, yetkili bir coğrafi konum veritabanına dayanacaktır. Bu veri tabanı hangi frekansta, hangi saat ve hangi koşullar altında şebekelerin çalışabileceği hakkında bilgi sağlayacaktır.
5.5 IEEE 802.11ah
IEEE 802.11ah, kullanıcıların ISM bandında 1GHz’in alt taşıyıcı frekanslarına erişmesine olanak tanıyan küresel bir WLAN ağı geliştirmeyi hedefliyor. Aynı zamanda, IEEE 802.11 standartlarına dayanan cihazların, sayaç verisi gibi kısa patlama veri aktarımlarına erişmesini sağlayacaktır. Buna ek olarak, geniş alan tabanlı sensör ağları, sensör geri çekme sistemleri ve potansiyel Wi-Fi kapatma fonksiyonları gibi yeni uygulamaların ortaya çıkmasına imkan verecek kapsama aralığını artıracaktır. Bu standart halihazırda geliştirilmektedir ve 2016 yılına kadar tamamlanması öngörülmektedir.
5.6 IEEE 802.11ai
IEEE 802.11ai, 2015 yılına kadar tamamlanması öngörülen yaklaşmakta olan bir standarttır. Bir STA’nın 100 ms’den daha düşük bir güvenli bağlantı kurulumunu gerçekleştirebilecek hızlı bir başlangıç bağlantı kurulumunu (FILS) içerecektir. Başarılı bir bağlantı kurulum işlemi, STA’nın, AP aracılığıyla geçerli bir IP adresi olan IP trafiğini göndermesine izin verecektir.
5.7 IEEE 802.11mc
IEEE 802.11mc, IEEE 802.11m’ye benzer ve aynı zamanda 2015 yılı civarında standartların bakımı görevini yürüten bir çalışma grubu atayacak.
5.8 IEEE 802.11aj
IEEE 802.11aj, 59-64 GHz frekans bandı da dahil olmak üzere Çin Milli-Ölçer Dalga (CMMW) frekans bantlarında çalışmayı sağlamak için IEEE 802.11ad Fiziksel (PHY) katmanına ve Orta Erişim Kontrolü (MAC) katmanına değişiklikler sağlayacaktır. O değişiklik de 59-64 GHz frekans bandında çalışırken 802.11ad ile geriye dönük uyumluluk sağlamak için tasarlanmıştır. Standart, Çin 45 GHz frekans bandında çalışmasını sağlamak için PHY ve MAC katmanlarındaki değişiklikleri de tanımlar. Bu standardın 2016 sonuna kadar tamamlanması planlanmaktadır.
5.9 IEEE 802.11aq
WLAN hızlı bir şekilde gelişiyor ve artık sadece istasyonların sadece internet servislerine erişim arayan yer olmadığı bir konudur. Bu, yeni hizmetleri reklam vermek ve tanımlamak için IEEE 802.11 standardının geliştirilmesi gerektiğinden, yeni hizmetler sunma fırsatları yaratır. IEEE 802.11aq, varlığın reklamını yapma araçlarını ele alarak ve onları tanımlayan bilginin sunulmasını sağlayarak, hizmetlerin öncülüğünü keşfetmede yardımcı olan mekanizmaları sağlayacaktır. Servislerle ilgili bu bilgiler, IEEE 802.11 kablosuz ağlarda çalışan istasyonlar tarafından bir araya getirilmeden önce sunulacaktır. Bu standardın 2015 yılına kadar yayınlanması planlanıyor.
HiperLAN / l hedefi, devam eden IEEE standartından daha yüksek veri hızlarını elde etmekti. HiperLAN / 1, 802.11 gibi Veri katmanı tabakasının aynı Fiziksel katmanı ve Ortam Erişim Kontrol bölümünü kullanıyor. Ek olarak HiperLAN, Kanal Erişimi ve Kontrolü alt katmanı (CAC) olarak adlandırılan yeni bir alt katman sağlıyor. Bu alt katman, ağlar üzerinde yapılan erişim isteklerini ele alır. Talebin başarılması, şebekenin kullanımına ve talebin önceliğine bağlıdır. CAC katmanı, Eliminasyon-Verimsiz Önlemez Çoklu Erişim mekanizması (EY-NPMA) ile hiyerarşik bağımsızlık sağlar. EY-NPMA öncelik seçimlerini ve diğer işlevleri, paket verisinden önceki bir değişken uzunluktaki radyo darbesine kodlar ve ağın, çok sayıda kullanıcı olsa bile birkaç çarpışma ile çalışmasını sağlar. Multimedya uygulamaları, EY-NPMA öncelik mekanizması nedeniyle HiperLAN’da çalışır. MAC katmanı, güvenlik, yönlendirme ve güç tasarrufu için protokolleri tanımlar ve doğal olarak üst katmanlara veri aktarımı sağlar. Fiziksel katmanda FSK ve GMSK modülasyonları HiperLAN / 1’de kullanılır.
HiperLAN / 2 işlevsel belirtimi 2000’de gerçekleştirildi. HiperLAN / 2’nin fiziksel katmanı IEEE 802.11a standardına çok benzer. Bununla birlikte, ortam erişim kontrolü HiperLAN / 2’de Dinamik TDMA, CSMA / CA ise 802.11a’da kullanılır. Standart, Fiziksel, Veri Bağlantı Kontrol ve Yakınsama katmanlarını kapsar. Yakınsama katmanı, DLC ve Ağ katmanı arasında hizmete bağımlı işlevselliği ele alır. Yakınsama alt katmanları IP, ATM veya UMTS ağlarını bağlamak için fiziksel katmanda da kullanılabilir. Bu özellik, HiperLAN / 2’yi çeşitli ağların kablosuz bağlantısı için uygun hale getirir. HiperLAN / 2 fiziksel katman, BPSK, QPSK, 16QAM veya 64QAM modülasyonlarını kullanır. HiperLAN / 2 ilk kez güvenlik tedbirleri sundu. Veriler DES veya Üçlü DES algoritmaları ile güvence altına alındı.
Bir önceki yazımız olan Bilmeyenlere: Android TV Box başlıklı makalemizi de okumanızı öneririz.