İlk gördüğümde o kadar küçük ve bana ihtiyacı vardı ki... 8 aylık doğdu oğlum bu arada. Acıma, merhamet, sorumlulukla karışık
duygular. Sonrada hergün katlanarak büyüyen bir sevgi. İlk doğduğunda çok sevdiğinizi düşünüyorsunuz ama sonra zaman geçtikce
aslında hergün daha fazla sevdiğinizi hissedip şaşırıyorsunuz resmen. Yaşamınız çocuğunuzdan sonra nasıl değişti?
İyi yönlerde de değişimler oldu, olumsuz yönlerde de... ne olursa olsun, hiçbir şey için değişmeyeceğiniz değişimler bunlar...-- *Çocuğunuzla ile 1 gününüz nasıl geçiyor?
Kreşe gitmediği günler sabah kahvaltı, oyun, dışarı çıkıp park yada alışveriş, uyku, oyun, akşam yemeği, oyun ve yatma şeklinde. Oyunlar zaman zaman beraber zaman zaman onu yanlız bırakarak.
Her sorana söylediğim gibi; daha fazla empati yapan biri oldum. daha iyimser ve sakin. En önemlisi zamanı çok kıymetli biri oldum artık.
Tek biri diyemem. Bazen çok korumacı, bazen çok rahat bazen ikiside değil. Olaylara durumlara göre değişen bir anne tipiyim sanırım.
2 yaşına kadar devam ettim. Şu anda oğlumla birlikteyim hep ve bundan çok memnunum. Ama çalışırken de çalışmadan kaynaklanan zorlanmaların hiç olmadı açıkcası. Hem rahat bir işyerim olması, hem gündüzleri eşimin bakıyor olması beni hiç zorlamadı.
Annelik yazıları hiç yazmıyorum. Oğlumun hatırlamasını istediğim şeyleri yazıyorum. Annelik yazmayı da okumayı da sevmiyorum açıkcası.
Bebek ürünleri almıyorum ama kendimiz içinde oğlum içinde olsun ucuz olsun alayım dedigim birşey olmaz. Kaliteli bulduğum şeyleri almayı severim ve öyle mutlu olurum.
*Evde beslenme ve sağlık konularındaki tutumunuz nasıl?
Ben et yemiyorum. Ama evde et yemesi gereken küçük bir adam ve et obur bir adam var. Bence beslenme anneleri en çok zorlayan ve taviz verdikleri konu. Tabiki sağlıklı şeyler yemeye ve yedirmeye çalışıyoruz ama zaman zaman çok çaresiz ve seçeneksiz kaldığımız zamanlar olduğunda katı olamayabiliyorum.
19,5 ay dolu dolu emzirebildim.
Özlem Zeynep Karasu -