Yayın Tarihi: 07 Kasım 2019, Perşembe
Yerel Yönetim denilince;Başkan’ıyla, Meclis Üyeleriyle,Encümeniyle Belediye teşkilatının kastedildiği açıktır. Merkezi İdare ülkenin genel meseleleriyle uğraşırken, yerel yönetimler il ilçe ve belde sınırları içindeki hizmetlerden sorumludur.Her parti ve o partinin başkan adayı seçim dönemlerinde,yaşadığı kenti daha bayındır hale getirebilmek,o beldeyi yenilenen imar planları ve çevre düzenlemeleriyle daha yaşanabilir, modern bir kent haline dönüştürebilmek adına bir takım vaatlerde bulunur. Ve bunun için çok cicili biçili,renkli ofset baskılı broşürlerle seçmenin gönlünü kazanmaya,oy için seçmenleri ikna etmeye çalışır.
Bu propaganda malzemelerinin çoğu birbirine benzer.Vaatler bile neredeyse aynıdır ve farkı sadece vaatlerin sıralanmasındaki öncelik belirler. Çünkü küçük bir belde veya şehirde imkanlar ve yapılabilecekler bellidir.Hatta seçmen profili iyi analiz edilirse hangi partinin kazanacağı bile çok önceden bellidir.Bakın aday demiyorum,parti diyorum.Bir parti yerelde güçlü ise aday kim olursa olsun sonuç değişmez.Rakip adaylar, o partinin mevcut başkanının başarısızlığına rağmen yeniden aday gösterilmesi halinde belki bu zinciri kırabilirler.
Eğer bir Başkan halkın gönlünde yer etmişse,icraatlarıyla vaatlerini bir bir yerine getirmişse zaten onu yıkamazsınız. Bakın son yerel seçimde partisi aday göstermediği halde sayın Siyam Kesimoğlu Kırklareli’de bağımsız aday olmuş,partisinin adayına rağmen yine kazanmıştır. Edirne’de sayın Recep Gürkan ikinci defa Edirne halkından güvenoyu almayı başarmıştır.Tekirdağ’da sayın Kadir Albayrak bir kez daha kazanma başarısını göstermiştir.
Kadir Albayrak’a ayrı bir paragraf açmak istiyorum.Siz ona Kadir abi de diyebilirsiniz.Çünkü tüm Tekirdağ ona öyle diyor. Bir Büyükşehir’de herkesin abisi olabilmek öyle herkese nasip olmaz.Bu unvan bir sevginin,bir saygının,bir kabullenişin ifadesidir.Bu abi sıfatının onun yaşıyla ilgisi yok.Kadir başkanın ruhu genç ve hizmet edebilmenin tarifsiz mutluluğunu yaşıyor o makamda. Dedim ya,bir kenti yönetmek başka ,Çorlu ve Çerkezköy gibi büyük ilçeleri ve çok uzun sahilleri olan, Büyükşehir statüsünü kazanmış bir Tekirdağ’ı yönetmek başka.
Geride bıraktığımız günlerde Tekirdağ’da çok güzel ve bence çok anlamlı bir etkinlik gerçekleştirdi Kadir Başkan.Tekirdağ ve ilçelerinde yayınlanan gazetelerin köşe yazarlarını davet ederek onlarla Tekirdağ’ın sorunlarını konuştu.Sanıyorum Trakya’da bir ilkti bu yemekli toplantı. Ben de 59 HABER GAZETESİ adına gazetemin diğer köşe yazarlarıyla birlikte katıldım bu davete. Son konuşmacılardan biri olarak hem Ergene kirliliğini, hem de bu kirlenmede en az günahı olanların Uzunköprülüler olduğunu dile getirip,basına ve yazarlara gösterdiği bu ilgiden dolayı teşekkür ettim.Gazetemin sahibi sayın Hasan ERGE’ye de bir teşekkür borcumuzun olduğunu söylemeliyim.Çünkü bu etkinliğin mimarlarından birisi olduğunu biliyorum.Bir çok eski dostla yeniden görüşme fırsatı oldu benim için.
Köşe yazmak eskiden irfan ve tefekkür sahiplerinin hüneriydi.Kalem erbabı olabilmek için bir fırın kitapla pişmek gerekirdi.Günümüzde en basit imla kuralından bile habersiz,cümle kurgusundan ve özgün yorumdan nasipsiz,fikir çilesinden ve hür düşünceden yoksun kalemleri gördükçe üzülüyorum.Ama bütün maddi sıkıntılarına rağmen hem yerel basın,hem de ulusal basında okurken zevk aldığımız,imrenerek takip ettiğimiz kalemlerin varlığı da bir gerçektir ve onlar Türk basınının yüz akıdır.
“Basın milletin ortak sesidir.”der Atatürk.Halkın konuşan dili,gören gözü,duyan kulağıdır basın.Dolayısıyla yönetenlere,buyruk sahiplerine,zalimlere,diktatörlere muhaliftir yazarların çoğu.Hırçındırlar,gergindirler,asabidirler.Çünkü mahkeme koridorları yormuş,savcıların iddianameleri bezdirmiştir bir çoğunu.Herkes derdini duyurmak,şikayetlerini seslendirmek için onlara koşar,ama bir çok kişi kendi isminin açıklanmasını istemez.Başına bir hal geldiğinde de yapayalnız olduğunu anlar bu çilekeş basın erbabı.Toplumda öne çıkmak,üne kavuşmak,gündemde kalmak , onların fotoğraf makinelerinin kadrajlarına,o gazetelerin manşetlerine endekslidir genelde.Ama o kadar.Hiç olmazsa bir yerel gazeteye abone olmayı bile gereksiz görür bir çok iş adamı.
Böyle bir ortamda Kadir Albayrak değer verdi yazarlara.İlçe gazeteleri dahil mümkünse her gazetemize bakmaya,her köşe yazarımızı okumaya gayret ediyorum dedi. Ne güzel değil mi? Eksikler,yanlışlar başka türlü nasıl düzeltilebilirki?Toplantıda söz alıp da uzun konuşan yazarlara,biz yazarlar bile tahammül edemezken o herkesi sabırla dinledi.Öfkelenip susturmadı onu eleştirenleri.Demokrasi ve hoşgörü dersi verdi hepimize.Bu toplantılar devam edecek müjdesi de verdi.Tekirdağ hepimizin sevdası dedi. Ne güzel değil mi?
Yarınlarda benzer bir güzellik de Edirne’de, Belediye Başkanı sayın Recep Gürkan’ın davetiyle gerçekleşir mi acaba diye düşünmeye başladım. Çünkü Edirne sadece bizim değil,aynı zamanda tüm Türkiye’min sevdası.Bu sevdaya tutkun Edirne’li yazarlara selam olsun..