Unutulmayacak bir hafta 2
13 Eylül 2019 Cuma 17:56 | Son Güncelleme: 13 Eylül 2019 Cuma 17:56
Odaya geçip kapıyı kapadığımız an kısa bir bakışmadan sonra sarılıp öpüşmeye başladık. Bu öylesine tutku dolu bir öpüşmeydi ki bir ara gerçekten nefesimin kesildiğini sandım. Biran önce üzerimizdekilerden kurtulmak istercesine ben sabırsızlıkla ve heyecandan titreyen ellerimle gömleğinin birkaç düğmesini açmayı başarabilmiştim. Dudaklarımızı sanki aradan geçen ayların verdiği hırsla öpmeye devam ediyorduk. Kazağımı çekip çıkardı. Öpüşmemize ara vermemeye özen göstererek birbirimizi soymaya devam ediyorduk. Dudaklarını bir an bırakırsam sanki telafisi olmayan kayıp bir zaman geçirecekmişiz gibi geliyordu.
İkimiz de birbirimizi biliyorduk
Çünkü ona neler yapabileceğimi daha önceden biliyordu. Gerçekten tarifi imkânsız bir zevk veriyordu bana. Çenesini yanaklarını yüzünün her yerini öpüyordum. Gözlerinin içine baktım: “Öldüm sensizlikten” diyebildim sadece. Ben bile onunlayken kendimi tanıyamıyordum doğrusu. İçimden bambaşka biri çıkıveriyordu. Biraz dinlenmemiz gerekiyordu. Temizlenip uzandık. Kollarının arasına yatıp ona sarıldığımda küçük öpücükler eşliğinde konuşup gülüşüyorduk. Bir şeyler yiyip içtik. Üzerinde hiçbir parfüm, koku, esans olmadığı halde öyle bir ten kokusu vardı ki çekiyordu beni. Kokusunu içime çeke çeke öpüyordum onu. Kolları, omzu, sırtı, boynu, dudakları, elleri. Aynı şekilde o da benim ruhumu okşar bir tavırda bütün içtenliğini hissettirerek karşılık veriyordu bana. Birden, sanki az önce onca efor sarf eden biz değilmişiz gibi büyük bir enerjiyle ikinci kez ama sanki ilkmiş gibi tekrar sevişmeye başladık. Der gibi olabildiğince üst seviyede tutuyorduk heyecanı. Hiç unutamadığım, aklıma geldikçe içimi titreten sahne.
Ayrılık benim için çok zor oldu
Ama bizim artık gitmemiz gerekiyordu. Beraber duşa girdik. Birbirimizi yıkadık. Sonrasında kıyafetlerimizi giydirdik. Aynaya baktığımda öpülüp emilmekten kıpkırmızı olmuş dudaklarım olduğundan biraz daha dolgun görünüyordu. Boynum, yüzüm ve vücudum sakallarından tahriş olmuştu. Mükemmel geçen bir günün sonrasında bugün vedalaşmak zorundaydık. Öğleden sonra tekrar buluştuk. Beraber birkaç fotoğrafımız olsun istedim, o günlerden hatıra kalan. Keyifli bir sohbet eşliğinde benim belki yıllar geçse de unutamayacağım yemeğimizi yedik. Otobüsümüzün hareket saatine çok az kala terminale geldik. Vedalaşıp ayrıldık. Her şey çok güzeldi, harikaydı. Demek bile hislerimi size aktarmada çok yetersiz kalacak biliyorum. Onu orada bırakıp dönerken tatlı hülyalara yeniden dalmak için gözlerimi kapadım. Yüzümde bir küçük tebessümle yalnızca onu ve geçirdiğimiz zamanları düşlüyordum. Kendimi biliyordum. İlk fırsatta yine bir imkanını yaratıp tekrar yanına koşacaktım. Beni bu mutluluktan kimse koparamazdı. Kalbimi oracıkta bırakıp geri dönmek zorunda kaldım