MERVE AKYEL MEFTUN BİR AYRILIK MEKTUBU
19 Aralık 2019 - Perşembe 10:21 Bu yazı 391 kez okundu
Söylenecek şeyler birikiyor içimde, söyleyemediklerim de… Suskunluğun içindeki çığlık nasıl anlatılır ki? Hayra yorma bu dilsizliği. Burun direğinin sızlaması, düğümlenen bir boğaz ağrısının bıraktığı yan etkisi ne kadar anlatıyorsa işte o kadar. Geç kalmış meftun bir ayrılık mektubu bu. İçimdeki yaraların kabuk bağlamalarına vakit yoktu. İçerdeydi büyüyen yara, git gide kanayarak... Bilirdi kalp, kavuşmak bizim gibilerin nafile orucu niyetine beklemesiydi.
Göğüs boşluğunda, tam o doktorların tüm tetkikleri yapıp da çare bulamadığı ağrının ortasındaydı yerin. İnsan niye saklar ki ağrısını? Vücudun tüm dengesini alt üst edecek bir durumu söylemeyerek niye çaresiz bırakır ki kendini? Acıyı sevmek niye bu kadar güzeldi?
Umudum nasıl da aralamakta çaldığım arsız kapıları. Ya kalbim? Beyhude bir arayışın sonundaki yalnızlık hissi kadar... Tekrar ve tekrar tekamül ederken acı, bir çiçeğin ağrılı yanından tutunurdu umut, güneş yüzünü dönerdi ve her sabah bir çiçek yeniden doğardı sancılarından. Sahi bilmiyorsun ? yazıp da gönderemediğim mektuplar sırasıyla duruyor masamın üzerinde. tarih, gün ve saatiyle. Bir gün ‘belki’ umudunu taşıyarak…
Ensem de bilmediğim bir nefes soluğumu kesen... İbrahim’in bıçağı duruyor sanki boğazımda. Az sonra kurban edilmek üzere adanarak kalbine.
Şimdi bu çaresiz kederle ne yapmalı söyle ? Mektubunda yazmıyor bir yolu. İlk çaresizlik gibi anne kucağına mı sığınmalı ? sığındığın omuza baş edemediğin en ağır imtihan bu diye söylenir mi? bu hüzün girdabından nasıl düze çıkılırdı ? Kalbim! ah kalbim, duvarda asılı kuytu bir girdapta kaybolmuş siyah bir çerçeveyken, nasıl da varılmayacak bir uzaklıktın...
Mektubunu alalı tam 82 gün oldu . 72 saattir uyumaya niyetleniyor gözlerim. Başımı yastığa koyuyorum ama, nafile ! Özlem cümlelerin bir bir karartılı bir şekilde beliriyor gözümün önüne. Nasıl da İflahımı kesiyor! Sıcak ekmeğin yaranın üzerine bastırılması gibi. Sonrası, yastığa gömülmüş bir yığın hıçkırık narası.
Tanrım diyor bir ses uzaktan bir yol göster, hadi bir yol... vuslatı olan. dikiş tutmayacak bir yaranın iyileşme umuduna.
Ve mektubun son dizeleri duruyor öylece karşımda :
Gelişin ılık bir bahar esintisinin habercisiydi. Gülüşün herşeye inat elimi tut der gibi...
Sana bu kadar zaman neredeydin diyemiyorum . Bir şeyleri aşıp geldiğin çok belli. Sana gel demeye gücüm yok artık.
En eksik yanım
Sen iyi kal ve hep
İyi bak kalbime
Etiketler: MEFTUN, BİR, AYRILIK, MEKTUBU,