Gaz Bombasi : Öykü-Deneme
Zaman: 18. Ağu 2018, 05:21
Önce yüzüne bir şeyin değdiğini hissedersin. Sonra 1 saniye içinde müthiş bir yanma. Sanırsın ki derin akıyor ve yok oluyorsun. Üflersin geçmez, su dökersin daha da yanar, yapışır yakar seni. Bir an düşünürsün acaba ne iyi gelir diye?
Sonra "neden?" dersin "Neden böyle yanıyorum? Neden bana sıktılar? Bu insanlar bana neden bu kadar kinli de beni yakarak öldürmeye çalışıyor?"
Ardından öyle bir liste sıralanır ki dillere destan. Çünkü senden çalınan ekmeğin peşine düşmüşsündür. Çünkü elinden alınan eğitimin peşine düşmüşsündür. Çünkü gözaltında kaybedilen evladının peşine düşmüşsündür. Çünkü kanser hastası gencecik bir tutsağı o zindanlardan çıkarmanın peşine düşmüşsündür. Çünkü ahlaksızlığın, kumarın, uyuşturucunun, düzenin her türlü pisliğinin yozluğunun karşısına adam olup dikilmişsindir. Bundan sevmezler seni. Saldırmaları da korkularındandır. Sen onun karşısına kurşun gibi sözleri olan pankartınla-sloganınla dikilirsin, o ise senin karşına insana bile benzemeyen üstü başı kapalı her yeri zırhlı kıyafetiyle çıkar. Sen dişe diş bir kavga beklerken karşında acz içinde korkak ama saldırgan bir cellat görürsün.
Aslında buram buram mizah kokar görüntü. Çünkü akıl almaz bir durumdur. İşte o mizahın içinden herkesin sokaklarda haykırdığı şu sözler çıkar: "Sık bakalım! Sık bakalım! Biber gazı sık bakalım! Kaskını çıkar copunu bırak, delikanlı kim bakalım!" diye. Bu halk acılardan her zaman güzellikler çıkarmayı bilmiştir.
Hani Ahmed Arif demiş ya:
"Erkekçe olsun isterim, Dostluk da düşmanlık da"
İşte bu kadar net aslında. Madem bu kavga ta ezelden beri var. O zaman yiğitçe çarpışmak gerek meydanda. Ama kahpece sokaklarda gerçek mermilerle insanları katledenler, gaz bombalarıyla halkın beynini patlatanlar, daha 14'ündeki Berkin'i acımadan vuranlardan ne erkeklik beklersin ne adam gibi bir kavga. Hepsi tarihin o kirli çöplüğünde yerini almak için sırasını bekliyor. Ve zamanın daraldığını meydanlarda görüyoruz. "Bu halktan adam olmaz" diyenler şimdi bir halkın nasıl dimdik, inançla-yılmadan, tüm baskılara rağmen zulmün karşısında durduğunu görüyor.Ve bu halk bu hesap soracak. Bunu kafasına gaz bombası yiyen gencecik insanlar yapacak, bunu gaz bulutunun içinde kalıp fenalaşan amcalar-teyzeler yapacak, bunu üstlerine acımadan plastik mermi sıkılan, coplarla dövülen kadın erkek tüm halk yapacak. Bunu bu gazın kimyasal bir silah olduğunu bilenler yapacak. Dünyada kullanımı yasak olmasına rağmen halkın üstüne üstüne sıktıkları portakal gazlarının, hastanelerde, kurulan revirlerde kimyasal gazdan dolayı moraran bacakların, kolların hepsinin hesabını verecekler.
Ve insanları yer ayırt etmeksizin, evinde, sokakta, mahkeme salonlarında gaza boğanlar!
Elbet bir gün bu devran dönecek. Bu halk bir kere ayaklandı. Bundan sonrasını varsın düşman düşünsün. Nice gaz bulutlarından sonra apaydınlık bir gökyüzü çıkar karşımıza...
20. Tem 2013, 02:09