Poh Poh Perisi: Kasım 2005
Hiç bu denli korkutmamıştı gözümü sevgi,yada hiç bu denli korkacak kadar sevemedim kimseyi...Yani tek sorun;
sevgi = korku = ZEYNEP
Gönderen poh poh perisi zaman: 12:52:00 ÖÖ
Neden bu denli zorlaştırıyoruz her şeyi.Niye yalınlaşmasına izin vermedik sevgimizin.Ve niye bu denli kontrollü yaşamak zorunda bırakıyorsun sevgimi.Farkında değil misin her gün biraz daha boğuyor beni bu çember.Artık korkuyorum dokunmaktan sana.Gözlerimkaçıyor daha sık gözlerinden.Gülüşümü sanki ayıpmışcasına gizliyorum yüreğimden.Arayamıyorum bile seni doyasıya;boğulmuş hissetme diye kendini.Sesini bile duyamıyorum deli gibi ihtiyacım varken sana.Niye kendini sevdirmiyorsun ki bana.Yada niye aşka kurallar koymaya bu denli meraklısın sevgilim.
Bilmiyorum farkında mısın ama;sevdiğin o deli kız gitgide yitiriyor ışığını.
Sevgin öldürmesin onu tamam mı???
Gönderen poh poh perisi zaman: 12:34:00 ÖÖ
Gökyüzü gri,yaşam yavaş ve aşk bir savaş renk katmak için yaşamımıza...
Havadan mıdır bilinmez vücudum harekete geçmiyor bir türlü nedense.Her şey ağır çekim bir film sanki.Beş günlük iş yoğunluğu nasılda yoruyor insanı.Asıl sorunsa beyin yorgunluğu.Bir tarafta uzaklaşmak zorunda olmak sevdiğinden;ki yanlış anlaşılmasından mecburi bir ayrılık bu;askerlik adında,diğer tarafta ardığın doyumu bulamak iş yaşamında.Yani en önemli iki faktör sekte vermekte şu günlerde.Eee,toparlamakta zor oluyor tabi ki kendimi bir anda.
Neyse ki hala umudumu kaybetmiş değilim.Ayrılığın ardında kavuşmak var nasılsa,iş konusuysa en fazla bir yıl daha yorar beni.Kıssadan hisse hafta sonu bezgin bekir modunda geçiyor yine.
Gönderen poh poh perisi zaman: 3:56:00 ÖS
Bu sıralar baya b,r sıkıntılıyım aslında.İş yerinde işler umduğumdan fazla bunaltmakta beni.Ama çokluğundan değil,yokluğundan:)Sadece şu sıralar bir iki seminerle rahatlıyoruz neyseki.
Sonra sevgilimi kısa bir süre sonra gönderecek olmanın verdiği his gerçekten berbat.Yirmi beş gün sonra gidecek ve tem yedi ay yok.Tabi bu sadece benim tahminim yani daha da uzun bir süre arayabilir onu gözlerim.Öyle işte....
Gönderen poh poh perisi zaman: 8:28:00 ÖS
Hiç bir şey kolay değil yaşamda.Ve belki değeri zor olmasından hayatın.Bazı şeyleri atmak ne zor üzerimizden.Üstüme sinmiş is gibi bazen anılar ve her daim peşimde yankısı geçmişin.
Çok zor gelmeye başladı artık.İyi ki yalnız direnmek zorunda değilim bu sefer.Yoksa tüm bunlar bir yarı yolda bırakırdı beni sanırım.
Gönderen poh poh perisi zaman: 9:59:00 ÖS