Adatepe Taşmektep'te Ekmek ve Kışa Hazırlık Atölyesi | Zehirsiz Ev
mercan | Eylül 24, 20135 Yorum | 4.989 görüntüleme
Ne mi yaptım Adatepe’de? Benim gibi yirmi beş kişiyle beraber turşu kurmayı, ekmek, tarhana, erişte, salça yapmayı, peynir mayalamayı öğrendim. Şimdi bazılarınız “Bunları bilmek için mektebe gitmeye ne gerek var?” diyor mutlaka. Hamarat bir arkadaşım aynen bunu dedi mesela. Adatepe’de bizim bütün cahilce sorularımızı yanıtlamaya çalışan Fatma, Lütfiye ve Şehnaz da içlerinden böyle geçiriyorlardı eminim. Ama bizim gibi, entellektüel/feminist/modern olmayı marifet sayıp mutfağı küçümsemiş, her şeyi marketten hazır almayı kolaylık ve özgürlük bellemiş ailelerde yetişenler için gidip bu işi “okulunda okumak” şarttı. Çünkü çoğumuz evimizde bu faaliyetleri görmemiştik.
Gıda mevzusu çok ciddi mevzu. Gıdayı kontrol eden, her şeyi kontrol edebilir. Dev şirketler GDO’lar veya hibrit tohumlar olmazsa dünyanın açlık tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu iddia ededursun, esasında onlara muhtaç olduğumuz sürece açlık tehlikesiyle karşı karşıyayız. Bunun için de sadece tüketici değil, aynı zamanda türetici olmamız gerekiyor. Ayrıca tabii ne yersek oyuz…
“Ders”lerin bir bölümünü muhteşem Taşmektep‘te yaptık. Taşmektep, 1947-1985 arası ilkokul olarak kullanılmış. Köyün nüfusu çok az olduğu için okul çağındaki çocuklar artık Küçükkuyu’ya iniyor. Okul binası 1997’den beri Çanakkale Valiliği’nden kiralanıyor ve felsefe, edebiyat, sanat, sanat tarihi alanlarında seminerlere ve değişik disiplinlerde atölye çalışmalarına ev sahipliği yapıyor. Bahçe kapısında “LÜTFEN KAPIYI KAPATIN KEÇİLER GİRİYOR” yazıyor. Daha sevimli bir uyarı olabilir mi?
Zaman zaman farklı işler için köy kahvelerine veya köy evlerine dağıldık. Bir akşam ev yapımı şarap yapımını izledik, tadına baktık; bir öğlen ekmeğimizin pişmesini beklerken, âdet olduğu üzere, ekmekten önce fırına atılan pizzamsı böreği yedik. Öğrendik ki, insan her istediğini istediği an yapamaz. Sen erişte yapmaya kalktığında köyün tavukları yumurtlamamaya karar vermişse, planlarını gözden geçirmek zorunda kalırsın. Hayvanların yavruları varsa, her an istediğin kadar süt bulamayabilirsin. Kendini doğaya uydurman gerekir, doğayı kendine değil.
Geceleri, ne zamandır ziyaret etmenin hayalini kurduğum Dedetepe Ekolojik Çiftliği‘nde kaldığımı söylemeden geçemem. Ama bu, bambaşka bir yazının konusu.
Orada imece usulüyle bunca işi yaptıktan sonra, çoğumuz kavanozlarımızı alıp soğuk ve yalnız apartman dairelerimize döndük. Salçamız var, ama serecek damımız yok, güneşimiz yok. Ekşi mayamız var, taş fırınımız yok. Bütün bu işleri bizimle beraber konuşa gülüşe yapacak kalabalıklar yok. Olsun. Onu da ayarlarız zamanı gelince.
Herkes teknolojiden, inovasyondan, zaman tasarrufundan, ilerlemeden dem vururken biz beraberce geriye doğru bir adım attık. İyi ki de yapmışız.
Geleneksel kışlık erzak hazırlığı – for dummies.
Bunlar da örtmenlerimiz ve mezuniyet fotoğraflarımız:
adatepe atölye dedetepe ekmek erişte kışa hazırlık salça şarap tarhana taşmektep turşu
merhaba çok güzel işler yapıyorsunuz ankarada olursa bende katılmak isterim size
Sitenizi bir süredir takip ediyorum ve çok beğeniyorum.
Bir ricam olacaktı. Eğer uygun görürseniz sitenizin adını da vererek tariflerinizi paylaşmak isterim. İnternet ortamı ya da diğer şekilde fark etmiyor. Kimsenin emeğine haksızlık yapmak istemem. Size de sormak istedim. Cevabınızı bekliyorum. Hoşça kalın.
Ne kadar çok kişi faydalanırsa o kadar iyi. Çok teşekkürler…
Sizleri kutluyorum,keşke haberim olsaydı ben de katılırdım,o köy benim köyüm,taş mektep benim okulum,babam orda 19 yıl başöğretmenlik yaptı.unutulmaz anılarla bıraktık Çanakkaleye taşınırken orayı,arasıra gidiyoruz tabiiki,hepinize sevgiler,seneye böyle bir faaliyet olur da haberim olursa katılırım…