Öge Demirkan → Güle güle Meleğim
Öge Demirkan - Sabah, 20 Ağustos 2001
ÖLDÜRÜLEN KEDİSİNİN ARKASINDAN GÖZYAŞLARINI SATIRLARA ÇİZDİ
Sırtı hardal turuncusu, karnı krem karamel sarısıydı kızımın; kuyruğunun ucu rakun gibi çizgiliydi; patilerinin içleri pembe pembe. Ne zaman kanepeye uzanacak olsam, yattığı yerden kalkıp gelir, göğsümün üzerine kurulurdu kalp pili gibi. Ağzından mutluluk salyaları akıta akıta göğsüme masaj yapardı. Necdet ŞEN
Karikatürist Necdet Şen'in kedisini zehirlediler. O, hayatına dostu gazeteci Yavuz Gökmen'i kaybetmenin acısını yaşarken girmişti. Öyle ki; Necdet Şen kedisine, Yavuz Gökmen'i büyüten büyük annesi Melek'in adını vermişti.
Karikatürist Necdet Şen, 3.5 yıldır beslediği kedisinin sokakta zehirlenerek öldürülmesi üzerine, internet sitesinde duygu dolu bir yazı yazdı. Derkenar.com sitesindeki Güle Güle Meleğim başlıklı yazısında Şen, kedisiyle tanışmasından, ondan öğrendiklerine; adını Melek koyduğu kedisinin karakterinden, onu nasıl gömdüğüne kadar bütün yaşadıklarını anlatıyor. Tıpkı Bekir Coşkun'un, köpeği Pako'nun ölümünden sonra onu konu alan bir kitap yazması gibi…
BU ÖFKEYİ ANLAMIYORUM
17 Ağustos gece yarısından sonra kedisinin ölüsüyle sokakta karşılaştığını söyleyen Şen, yazısında insanların hayvanlara karşı besledikleri öfkeyi anlayamadığını vurguluyor. Şen, İnsanlar hayvan sevmeyebilirler ancak iş saldırı boyutuna geldiğinde bu insanların, insan olma gelişmelerini tamamlamadıklarını düşünüyorum diyor.
Yaşadığı evleri genelde alt katlardan seçtiğini söyleyen Şen, Balkonuma kediler, köpekler gelsin diye süt koyarım. Çünkü oturduğum sokaktaki bütün hayvanlar benim evlâtlarımdır. Hatta bu yüzden bana sokaktakiler 'Hayvanların Marko Paşası' diye isim taktılar diyerek hayvan sevgisinin boyutlarını çiziyor.
HUYU DA İSMİ DE MELEK
Şen, o çok çok sevdiği kedisine çok özel bir isim de seçmiş. Kedisine, gazeteci Yavuz Gökmen'in büyük annesi Melek Hanım'ın ismini vermiş. İşte ismin hikâyesi:
Necdet Şen'in kaleme aldığı insanın içini burkan veda yazısının en can alıcı satırları ise kedisini toprağa verdiği anı anlattığı satırlar… Şen, Melek'i açtığı çukura yatırdıktan sonra toprağı, taşlarını ayıkladıktan sonra bir konfeti gibi yağdırdığını söylüyor üzerine. Ve kedisinin kulağına, açık kalmış gözlerine toprak girmesin diye zaten minicik olan yüzünü ufak bir yaprakla örtüyor. Sonra penceresindeki sardunyaların tepelerini kırıp kırıp onun üzerine dikiyor ve diyor ki:
Artık bileceğim ki, o sardunyaların altında dünyanın gelmiş geçmiş en iyi huylu, en tatlı sesli, en güzel, en akıllı kedisi yatıyor. Her gün sulayacağım kızımın sardunyalarını.
ÖLEN KEDİSİNİ ELLERİYLE BAHÇESİNE GÖMDÜ
İşte ünlü karikatüristin, kedisi Melek için yazdığı duygu yüklü yazıdan bölümler…
Artık gözümün önünde olacak.
Benimle birlikte yaşadığı son üç buçuk yıl içinde hiç hamile kalmadı Melek; hiç eve çişini kakasını yapmadı.
Dün gece çok sevdiğim iki arkadaşımla buluşup yemek yemiş, sohbet etmiş, dünyada güzel insanlar da var diye düşünerek eve dönüyordum. Apartman duvarının önünde, kaldırım kenarında yatan bir kediye ilişti gözüm. Uyuyor mu, ölmüş mü? diye eğilip baktığımda, boynundaki mavi renkli pire tasmasını ve ucuna asılı çıngırağı gördüm. Bedeni şişmişti tatlı sesli güzel huylu kızımın, ağzında kan vardı, dili yandan dışarı sarkmıştı.
Tıpkı kanepenin üstünde mutlu mutlu uyuduğu anlardaki gibi patilerinin ucu içeri kıvrıktı yine. Daha katılaşmamıştı. Belli ki az önce vermişti son soluğunu. Belki hâlâ yaşıyordur umuduyla kalbini tuttum, ses geldi. Ama anladım ki o pıt sesi aslında bedeninde toplanan suyun çıkardığı bir ses. Belki de o minicik yüreğinin son atışıydı, bilemem ki. Sohbeti biraz daha kısa tutsam, ona belki de sağ salim rastlayacaktım orada ve mırrııyyyk? diye sevinç nidaları atarak peşim sıra eve gelecekti.
Belli ki uğursuzlar gece yarısı can almaya çıkmıştı. Kıl payı kaçırmıştım kızımın hayatını kurtarma şansını. Zehirlenen bir hayvanın nasıl acılar içinde debelenerek can çekiştiğini hep duyuyordum. Oysa ben kucağımdan indirirken bile usulca bırakıyordum onu yere.
Üzerini topraklarla örterken gözyaşlarım boşandı (hâlâ ağlıyorum).
Bilgisayarımdan başımı her kaldırdığımda kızımın yattığı yere takılacak gözlerim, onu sevgiyle ve şükranla anıyor olacağım. Sen zaten melektin kızım, diyeceğim ona, artık baş melek oldun. Senden öğrendiğim gibi; sevmekten vazgeçmeyeceğim. Güle güle Melek. Dersimi ezberledim; bana öğrettiklerini aklımda tutacağım.
İlgili yazı → Necdet Şen - Güle güle Meleğim