Bu hafta, Agora Kitaplığı’nın yedi sene aradan sonra tekrar bastığı Piyes Yazma Sanatı kitabını okuyorum. Daha başlangıçta diyor ki, “Her insan dünyaya benzersiz bir yetenekle gelir. Ama hayatı boyunca bu yeteneğinin ne olduğunu keşfedemeyebilir!” Ne korkunç değil mi!
Kitap ilerledikçe görüyorum ki, kendimizi keşfetme yolculuğunda önümüze dikilen en önemli engel ailemiz ve çevremiz. Neyi yapmaya heves etsen; ya alay edip küçümserler ya da yapmaman için onlarca sorun öne sürerler. Onlara inanıp kendini keşfetme yolculuğuna son verirsen, ölümlü, pasif bir insan olma yolunda ilk adımı da atmış olursun. Buradaki en önemli mesele kötü sözleri duymazdan gelmek için yürürken, konuşurken, yemek yerken hatta arkadaşlarınla bile buluştuğunda kulak tıkaçlarını her an ulaşabileceğin yerde bulundurmak.
Gençken bu çok zor biliyorum. Paran yok, hedef çok, eğlenmek de istiyorsun ki çok haklısın. Ama unutma ki hayat esas gençlikte şekilleniyor. Ne ekersen ilerde de onu biçiyorsun. Bol bol oku örneğin. Ama öyle akıl veren kitaplardan çok bilgi içeren, hayatı sorgulayan nitelikte kitaplar olsun. Arkadaşlarını kendi dünyalarında yaşayan, biraz öne çıkacak olsan çelme takacak insanlardan seçme. Yalnız kal daha iyi.
Hayal ettiğin iş, meslek her ne ise asistanlık yaparak başla. Para almamayı göze al ama öğrenmek için dişini tırnağına geçir. Mutlaka yabancı dil öğren. Bir müzik aleti çal ve mümkünse bir hobin olsun.
Son birkaç yıldır ABD başta olmak üzere dünyayı değiştirmeye girişen “Globalistler” diyor ki, dünya artık ekonomik sınıflara ayrılmıyor. Liderler ve ayak takımı olarak ayrılıyor. Bilgi ve anlayışa ulaşmış, kulaklarını boş söylemlere kapamış, kendi bildikleri yoldu ilerleyen sorumlu insanlara liderler, meraklı izleyici konumunda kalan, olaylar karşısında kendi kendine sinirlenen, homurdanan insanlara ise ayak takımı deniyor.
Hangi insan olacağına şimdi karar vermelisin? Evinde twitter, instagram başında oturup ona buna sallayan bir tip mi olacaksın, harekete geçip kendini mi keşfedeceksin? Tüm olay bu.