Puan : 385339
Konu: İşte Başhüyük Cuma Mart 12, 2010 9:19 pm
Başhüyük kasabası Sarayönü ilçesinin 7 Km. Kuzey doğusunda bulunmaktadır. Başhüyük kasabasını kuran ve halen ikamet eden halkın tamamı, Kuzey KAFKASYA, Karaçay-Malkar bölgesinden 1905 yılında göç eden Karaçay-Malkar Türklerinden oluşmaktadır. Kafkasyadan göç edenlere verilen ortak isimle ve yanlış olarak çevrede Çerkez diye tanımlanmışlardır. Karaçay-Malkar Türkleri Çerkezlerle Kafkasya da Kafkas kültürü bünyesinde komşu olarak yaşamışlardır. Bu sebeple bu yanlış adlandırma yapılmıştır.
Kafkas dağlarının zirvesi ELBRUZ dağı eteklerinde yaşayan Karaçay-Malkarlılar Kafkaslarda çeşitli zamanlarda hüküm süren Hun Türkleri (M.S. 370-375) Kuman-Kıpçak Türklerinin torunlarıdır. Bilinen tarihi belgelere göre 15 y.y. dan itibaren Karaçay-Malkar adıyla tarih sahnesine çıkmışlardır. Konuştukları dil Kuman-Kıpçak (Kuzey-Batı) Türk lehçeleri kolu olan Karaçay-Malkar Türkçesidir. Bu lehçe Karaçayca adı ile halen Başhüyük kasabasında yaşamaktadır.
Karaçay-Malkar Türklerine mensup 1.000 kadar hane yıllardır süren yoğun Rus baskıları ve Müslüman bir ülkede yaşama istekleri neticesinde Anavatan bildikleri Türkiye ye göç etmeye karar verdiler. Bu göçte Sultan Abdülhamit in de Anadolu yu Türkleştirme siyasetininde etkisi vardır. O yıllarda (1900) İstanbul da eğitim gören Karaçaylı din alimleri bu siyasetin etkisi ile halkı göçe davet etmişlerdir. 1.000 hanelik Karaçay-Malkar muhaciri Peygamber sünnetine uyarak, mübarek Ramazan Bayramının 1. Gürü Bayram namazını kılıp Abdülhamid Hanın huzuruna çıkılır. Padişahtan iltifat ve yardım görülür. Yerleşim yeri tespiti yapılır. 1.000 hanelik gruptan 500 hane bugünkü Başhüyük kasabasına 1905 yılında yerleş tirilir.
BAŞHÜYÜK ÜN İSMİ
Başhüyük kasabası bizzat Sultan 2. Abdülhamidin emri ile ve onun çizdiği Osmanlı Hilali şeklindeki planla inşa edilmiştir. Padişahın yaptığı bu yardım ve iltifattan dolayı kasaba sakinleri yerleştikleri bu köye Ümran-ı Hamidiye (Abdülhamidin imar ettiği, saadet verdiği yer) adını vermişlerdir. Cumhuriyet döneminden sonra köyün adı Kuzeyindeki Höyükten esinlenerek Başhüyük olarak değiştirilmiştir.
Türk devletinin inayeti ve desteği ile Başhüyük kasabası sakinleri kısa zamanda bölgenin ekonomik, sosyal ve kültürel dinamiği olmuşlardır. En zor dönemlerde dahi Ruslara, katliamlara uğrama pahasına kafa tutan bu insanlar Türkiye ye gelir gelmez çıkan ilk savaşla (Balkan Harbi) beraber vazifeye koşmuşlar ve ilk şehitlerini Balkan Harbinde vermişlerdir. Daha sonra Çanakkale Şehitleri, Kurtuluş savaşı şehitleri ve gazileri onları takip etmiştir. Böylece Başhüyüklüler şanlarına yakışacak şekilde milli mücadelemizin şeref sayfalarında yerlerini almışlardır.
Başhüyük 1957 yılında kasaba olmuştur. 1997 sayımına göre 2.000 e yakın bir nüfusu barındırmaktadır.
Çerkeslerin günümüze kadar devamlılığını sürdüren geleneklerin birisi de "kaşenlik adetidir. Bu adet bekar genç kız ve erkekler
arasında evlilik öncesi dönemde gerçekleşmektedir. Diğer geleneklerde olduğu gibi habze adı verilen kurallarla sınırlıdır. Kaşenlik birbirinden hoşlanan genç kız ve erkekler arasındaki arkadaşlık ilişkisine denmektedir.
Çerkes kız ve erkekleri birbirleri ile düğünlerde, toplantılarda, muhabbet ortamlarında birlikte olurlar. Bu toplantılar en yaygın olarak köylerde görülür. Bu tür toplantılarda genellikle bir kaç köyün gençleri biraraya gelir. Sabahlara kadar süren sohbetler, oyunlar ve eğlenceler yapılır. Bu geceler gençlerin birbirlerini tanımalarına yardımcı olmaktadır. Muhabbet geceleri bir eğlence kaynağı olduğu kadar aynı zamanda eğitim yereri de sayılmaktadır. Kızlar ve erkekler belirli bir yaştan başlayarak bu tip toplantılarda çerkes adet ve görenekleri çerçevesinde eğitilirler. Bütün eğlence, düğün ve toplantılarda "thamate" adı verilen bir kişi bulunur. Kim kimle kaşen olabilir? Aynı sülaleden olan kişiler kaşen olamazlar. Akrabalık derecesi ne kadar uzak olursa olsun yasaktır. Aynı köyden kişilerin kaşen olmaları hoş karşılanmaz. Bu kural günümüzde biraz yumuşamıştır. Artık aynı sülaleden olmamak kaydıyla kaşenliğe fazla tepki duyulmamaktadır. Muhabbet toplantılarında kızlar ve erkekler karşılıklı otururlar. Birden fazla kaşen gençlerin her toplantıda farklı kaşeni olabildiği için bir Çerkez kızının ya da erkeğinin evleninceye kadar çok fazla kaşeni olabilmektedir. Toplantıda amaç tanışmak, eğlenmek ve kendine uygun bir eş seçmek olduğu için kaşenlik bazen ciddi bazen de şaka halinde ortaya çıkmaktadır. Sayısı fazla olan şaka kaşenliğinin çok fazla bir ciddiyeti yoktur. Kız ya da erkek birbirlerinin daha önceki kaşenlerine karşı herhangi bir olumsuz tavır takınmazlar. Eski kaşenlerle sosyal ilişkiler kesilmez. Çünkü daha önceki kaşenlerin şaka olduğunu her iki tarafta kabullenmiştir. Kadın ya da erkek eski kaşenleriyle bu benim eski kaşenim diye espri yapabilir. Dolayısıyla kızın ya da erkeğin birden fazla kaşeni olması yadırganmamaktadır. Evlenmeye vesile olan kaşenlik Pseluk ile başlayıp daha sonra da devam eden kaşenlik iki kısma ayrılmaktadır. Bunlardan birisi şaka diğeri ise ciddi kaşen liktir. Şaka kaşenliğine semerko denmektedir. Bu durumda kişiler ciddi olmasalar dahi sırf o geceye ya da bir kaç geceye mahsus olarak kaşen olabilirler. Burada amaç eğlenmek, birbirlerini tanımak bunu yaparken de hoş vakit geçirmektir. Şaka kaşenliğinde kız ve erkek birbirlerine sanki evleneceklermiş gibi meth edici ve övücü sözler söyler. Kaşenliğin bir de ciddi boyutu vardır. Bu durumda birbirlerini beğenen kız ya da erkek evlenmek için arkadaşlık kurmak isterler.
Es Seçimindeki incelik