Abdi Karagözoğlu - İki CHP’li - HABERTÜRK
Kanımca Türkiye’deki avcıların, gazetecilerin ve siyasetçilerin yüzde 90’ı Tibet’te yaşayamaz.
Çünkü Budizm’e inanan Tibetliler, en büyük düşman olarak kendi egolarını görüyor.
“Alçak gönüllülük”, olmazsa olmazları.
Övünmek, hayat felsefelerine ters.
Tıpkı Gaziemir’in Belediye Başkanı Halil İbrahim Şenol gibi.
Birçok başkan, en ufak çalışmalarının bile büyük puntolarla duyurulmasına çalışırken, Halil İbrahim Şenol, “Bunları yapmak benim zaten görevim” anlayışında hizmet etmeye devam ediyor.
Yani, “medyatik olmak” ters geliyor Şenol’a...
Diğer belediyelerdeki bir-iki dönümlük parklar davul-zurna ile hizmete açılırken; Gaziemir’de 10 dönümün altında park yapmayan Başkan Şenol müzevaziliğinden ödün vermiyor.
Ancak ben, başkanın alçak gönüllü duruşunu her ne kadar alkışlasam da; kamu görevi yapması nedeniyle gerçekleştirdiği hizmetlerin daha çok bilinmesi görüşündeyim.
Bilinsin ki; çoğu örnek alınan projeleri daha çok sahiplenilsin, daha çok belediye benzerlerini uygulasın.
Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu (TKDK), 42 ilde açtığı il temsilcilikleri aracılığıyla 10 yılı aşkın süredir üretici ve girişimcilere destek oluyor.
Gerçekten Türk köylüsünü ayağa kaldıracak, can verecek uygulamalar var.
“Peki, bu destek verilen kentler arasında İzmir neden yok?”
CHP İzmir Milletvekili Murat Bakan, önceki gün TBMM kürsüsünden böyle seslendi, İzmirli üreticinin üvey evlat olduğunu ifade etti;
2020 yılına kadar açıklanan kırsal kalkınma yatırım haritasının seçim sonuçları haritasına benzediğini vurguladı.
Ben İzmir’in cezalandırılıp cezalandırılmadığını bilemem.
Ancak, bildiğim, ziyaret ettiğim köylerdeki üreticilerin çoğu CHP’li Bakan gibi düşündüğünü söyledi.
Buna örnek Torbalı’nın Dirmil mahallesi sakinlerinin verdiği iki mesajı verebilirim:
- “Yoksa İzmir Büyükşehir Belediyesi bize yardım yardım ettiği için mi diğer kentlerden az destek alıyoruz.”
- “İzmir’in milletvekili Başbakan Binali Yıldırım, teşvik yasasında bizi unutmasın.”