Shape of Water – Film İncelemesi - Söylenti Dergi
Ana Sayfa İçerik Yazarları Shape of Water – Film İncelemesi
“Usta öykücü Guillermo del Toro, ilk gösterimini Venedik Film Festivali’nde yapan bir filmle geri dönüyor.” Filmin çıkış noktası bir deniz kızına aşık olan hademenin öyküsünü anlatma fikri olmuş diye duydum. Akademi Ödülleri’nde 13 dalda adaylık gösterdi. Şu ana kadar 75. Altın Küre Ödülleri’ne 7 dalda aday olup ikisini kazandı.
Soğuk Savaş’ın kızıştığı 1960’larda, Amerika’dayız. Elisa (Sally Hawkins); uzay araştırmalarıyla ilgilenen gizli bir devlet laboratuvarında, temizlikçi olarak çalışmakta. Kendisi boynunda yara izleri olan, dilsiz bir kadın.
En yakın arkadaşları bir başka temizlikçi Zelda (Octavia Spencer). Kendisi sürekli haklı sebeplerle kocasından şikayet ediyor. Zaman zaman ırkçılığa maruz kalıyor.
Ve komşusu Giles (Richard Jenkins). Kedileri dışında kimsesi olmayan yaşlı bir adam. Bir oğlandan hoşlandığı için Zelda’yı sürekli iğrenç turtalardan yemeye zorluyor.
Film büyüleyici bir atmosfer ve hikayeyle açılışı yapıyor. Sonra Elisa’nın rutini ve cesur sahnelerle devam ediyor. Elisa’yı zavallı bir dilsizden çok kadın adına görmek adına mantıklı bir adım olmuş.
Derken bir gün rutini bozacak bir şey oluyor. Laboratuvara çok değerli bir varlık getiriliyor. Eskiden tanrı olduğuna inanılan bir su yaratığı (Doug Jones).
Bu yaratığın güvenliğinden zalim mi zalim bir adam (Michael Shannon) sorumlu. Sevişirken karısının ağzını kapayacak kadar pislik biri. Hangisi daha canavar siz karar verin.
Bir de yaratığa hayranlıkla bakan Dr. Robert Hoffstetler (Michael Stuhlbarg) var. Yaratığın ne kadar güçlü, ne kadar işe yarayacağını bilen ve onu ülkesi için kullanmak isteyen bir bilim adamı.
Elisa’nın yaratıkla iletişimi başlıyor. Kızın; yaratıktan hemen hemen hiç korkmaması kimilerine saçma gelebilir ama olsun o kadar. Ona yumurta getiriyor; onun için müzik çalıyor, dans ediyor. Yaratık da yavaş yavaş öğreniyor. Ama bilim adamları bu harika varlığı kesip açmaya karar veriyor. Şans bu ya, Elisa da bunu duyuyor. Onu bu acımasız deneyden kurtarmaya karar veriyor.
Fragmanda kaçırma sahneleri üzerinde çok durulmuş. Haliyle ben de beklentiye girdim ama fragmandaki kadar heyecanlı gelmedi. Ama koca bir filmin en güzel bölümü kaçırma sahnesi olsaydı haksızlık olurdu.
Film tam bir görsel şölen. O yoğun havayı hiç kaybetmiyor. Müzikler ustaca seçilmiş. Kendinizi doğrudan o dönemin içinde hissediyorsunuz. Ayrıca tam da doğru yönlerden romantik. İkisi de bir diğerinin eksiklerini görmüyor. İkisi de yapayalnız. İkisi de birbirine benziyor. Farklı bir dil konuşan kadının, daha da farklı bir dil konuşan birini sevmesiyle ilgili.
Önceki İçerikHukuk Fakültesi Öğrencilerine Öneri Kitaplar
Sonraki İçerikŞimdiki Çocuklar Harika- Aziz Nesin | 10 Alıntı