Erguvan Kalem: Yakın mürekkebe övgü
Neyse ki korktuğum yine başıma gelmedi: Ali Bey'in özenle paketlediği kutu içindeki kutucuklar açılınca yeni mürekkeplerimle karşılaştım. Hepsi kullanıma hazır beni bekliyordu.
Aniki mürekkep şişeleri
Her ay buna benzer bir sahneyi yeniden yaşıyorum. Bu durumdan da çok hoşnutum. Ali Necip İkizkaya'dan 'yerli mürekkep' alıyorum. Çünkü evinin mutfağında mürekkep üretmeyi seçen bir mühendisi, bir mürekkep sevdalısını desteklemenin sevincini yaşıyorum. Ali Bey'in bu alanda çok daha başarılı olup mutfaktan kurtulup bir atölyeye taşınmasını istiyorum.
(Yazının bundan sonrasında Türkiye'de üretilmeyen mürekkkeplere 'uzak' diyeceğim.) Nice zamandır, kullandığım ve sevdiğim, görünürde bir sorun yaşamadığım 'uzak' mürekkeplerde yolunda gitmeyen bir şeylerin olduğunu düşünüyordum. Ancak bu ‘yolunda gitmeyen’ şeyler tamamen bana bağlı olan şeyler. Örneğin Waterman şirketinin mürekkep uzmanıyla oturup, üretimleri hakkında konuşmak isterdim. Havana isimli harika mürekkeplerinin içeriğine biraz altın sarısı katabilmelerinin mümkün olup olmadığını sormak isterdim. Buna benzer kafamda dönüp duran soruları paylaşabilmek isterdim. 'Yazıver. seni tutan yok' diyeceksiniz. Haklısınız. Fakat benim fikirlerimi ciddiye alacaklarını hiç zannetmiyorum.
Böyle söylüyordum ama 3-4 ay öncesina kadar hem Aniki hem de 'uzak mürekkep' alımını sürdürüyordum. Bu isteğimin de haklı bir nedeni vardı: Mürekkep üreten kimi firmaların 10'larca yıllık, hatta kiminin yüzyılları deviren deneyimleri. İlk akla gelen üreticilerden biri olan J. Herbin şirketinin tarihi 1670 yılına kadar uzanıyor! Abur cubur yemeyi seven bir çocuk gibi yığınla mürekkep arasında istediğim renge ulaşmaya çalıştım.Ta ki Aniki Haiku ile karşılaşana dek.
Etiketi ben yapıştırdım.
YAKIN MÜREKKEP: ANİKİ HAİKU
Haiku, ağırlıklı olarak sonbaharın artık kaybolmaya yüz tutan yeşil tonlarında bir mürekkep. Yeşilin arkasında beliren puslu altın sarısının gün ışığında kendini gösterdiği cins bir mürekkep. Haiku hakkında (asıl adı Aki's Longing mürekkebin fakat bu isme bir türlü ısınamadım) uzun süre Ali Bey ile konuştum. İşte bu 'yakın' mürekkep sayesinde diğer Aniki mürekkeplere önyargılarımdan sıyrılarak bakmaya başladım.
Şunu farkettim ki, Ali Bey'in ürettiği mürekkepler daha önce denediğim kimi uzak mürekkeplere tonal olarak yakın olsa bile (İroshizuku, Noodlers, J. Herbin gibi) onlardan ayrılan bazı yönleri var:
Sakin mürekkep demek 'Bana bakın, işte buradayım!' diye bağırmayan, gürültü yapmayan mürekkep demek. Kağıda usulca geçen, arka taraftan kaçmak, görünmek istemeyen mürekkep bana göre bu sınıfa giriyor. Çünkü uçuk kaçık ve rüküş mürekkepleri sevmiyorum.
Diğer mürekkepleri şahsi olarak değerlendirirsem şunları söyleyebilirim: Iroshizuku sakin fakat zayıf ve kırılgan, Noodlers, Diamine, Parker, Montblanc gibi markalar ise güçlü ama sakin değil, kağıdı eziyorlar adeta. J. Herbin ve Caran d'Ache ise ne tam anlamıyla sakin ne de güçlü, değişken bir karaktere sahip. Waterman ve Rotring ise denediğim mürekkepler içinde en dürüst renklere sahip olanlardı (Waterman siyah hariç).
Bütün bunlar, öznel fikirler olduğu için tartışılabilir, 'Öyle değil, haksızlık ediyorsun, yanlış düşünüyorsun' diyebilirsiniz. Neticede bunlar bilimsel gerçeklikler değil. Sadece benim düşüncelerim bu doğrultuda.
Bunları bir yana bırakalım, aradığım şeyden söz edeyim, azamet, parıltı veya benzeri şeyler aramıyorum: Mürekkepteki şiiri arıyorum. Mürekkebin ruhunu görmek istiyorum. Aniki mürekkepleri bana göre hiç sırıtmayan gölgelerle yüklü, nazik ve ölçülü bir kıvamda kağıda aşk duyan renklerle dolu.
Biraz garip kaçabilir fakat söylemeden edemeyeceğim, Aniki mürekkeplerini Yahya Kemal Beyatlı'nın şiirlerine benzetiyorum: Yapay ışık altında durgun görünen Aniki mürekkebi, asıl rengini gün ışığında buluyor. Yahya Kemal'in şiirleri de göz gezdirildiğinde kağıt üzerinde plastik bir lezzet verir, ama şiirleri okumaya başlayınca başka bir şiir olduğunu görürsünüz.
TheSaint Salı, Ekim 16, 2012
Siz gerçekten mürekkep sevdalısı bir insansınız.. Anlatımınız da en az mürekkep tercihiniz gibi derin ve mütevazı duruyor. Akşamımı renklendirdiniz.
Mehmet bizansbey Çarşamba, Ekim 17, 2012
Teşekkür ederim. İnsanın hayran olduğu birisinden böyle sözler duyması gurur vericiymiş. :)
TheSaint Çarşamba, Ekim 17, 2012
Sergul Kato Çarşamba, Ekim 17, 2012
O kadar cok merak ettim ki bu mürekkebi.Özellikle adına da bayıldım :) Yazınıza da tabii ki
Mehmet bizansbey Cumartesi, Ekim 20, 2012
Ali İkizkaya Çarşamba, Ekim 17, 2012
Alt tarafı mürekkeb diye görülebilecek sıvının içine koca bir yürek ve onun dolusu sevda yüklemişsin.
Senin mürekkeblerle kurduğun ve bizim anlamakta zorlanacağımız ne çok bağ var. Bu bağların, betimlemelerin tamamının ortak noktarı naif, nazik ve tevazuu içinde bilge olmaları.
Sayenizde mürekkebin büyülü dünyasında çok daha rahat gezinir olduk.
M.Halid Aktaş Çarşamba, Ekim 17, 2012
Aniki mürekkepleri ile, henüz, tanışmıyorum ama bir mürekkep bu kadar mı özgün ve güzel anlatılabilirmiş? Demek 'kalemi güçlü' bu demekmiş.
Kaleminize sağlık! Çok güzel bir yazı olmuş.
HAMİŞ: Bu arada Aniki mürekkeplerini de ilk fırsatta denemeye niyetliyim.
Teşekkür ederim, ne güzel iltifatlar...
Yazana değil yazdırana bakmalı ama :)
Bu yazıda iki teşekkürü borç biliyorum;
Birincisi Ali Bey'e bizi bu güzel dolmakalem dünyasına bir adım daha yaklaştırdığı için,
İkincisi size bir mürekkebi bu kadar güzel kaleme aldığınız için!
Abdullah YEŞİLTAŞ Cumartesi, Kasım 10, 2012
aniki mürekkep için ebay mi kullanıyorsunuz?
Mehmet bizansbey Cumartesi, Kasım 10, 2012
Ebay'lere kadar gitmeye gerek yok, yukarıdaki adrese bir tık yeterli.
Zeynep Çetin Cuma, Temmuz 05, 2013
Burada "âb"ı mürekkep olarak düşündürdü bana bu yazı. Şiirin içine mürekkep, mürekkebin içine de şiir damlayınca artık bir Aniki mürekkep almak farz oldu.
mehmet bizansbeyi Pazartesi, Temmuz 08, 2013
Aniki mürekkep farzdır:)