Bir annenin mektubu / Güncel / Milliyet Blog
Küçücüktü bu selvi ben geldiğimde baş ucumda büyüdü, gecelerce konuştuk sözcüklerim büyüttü onu yapraklarında ninnilerim var ben onun yoldaşı oldum, o benim sırdaşım, yağmurun sesini duyduk birde; beraber şarkısını dinledik hüzünlendik, kederlendik, ağladık.Kuşlar vardı birde selvinin uçlarında şikayet ettiler bize dünyayı, insanları anlattılar insanları ihaneti marifet sayan insanları çaldıklarıyla doyan ve sonra dünyaya gururla bakan insanları küçük insanları anlattılar.
Sessizliğin sesini duydum, içimde büyümesine tanık oldum öfke olacaktı durdurdum yalnızlığı sarıp sarmaladım gece gündüz üşüdüm, öğrendim ki yalnızlığın geceside soğukmuş güneşide, kızmadım alıştım.Kimsesiz bir evde bıraktım soluğumu kimbilir belki hala orada kimsesizdir. Kimsesizliğin soluğu hüzün kokardı hüznün kokusu keskindi sinmişti soluğuma, soluğum keskindi ve hayatı kesiyordu hayat içime kanıyordu içim yangın yeriydi kan bile yanıyordu kimsesizliği gördüm en son odanın duvarına saplanmış bana bakıyordu duvar dili olmuştu zamanın bir vedayı bağırıyordu, duydum; sonra mırıldandı sonra sesi kısıldı sonra sustu, susarak konuştu benimle hoşçakal. Önce duvar kayboldu sonra herşey toprak dokundu yüzüme şaşırdım, sonra su dokundu gülümsedim sonra birileri ağladı sonra birileri konuştu sonra birileri gitti sonra birileri gelmedi sonra birileri hep sustu, sustu, sustu...
En son ne zaman konuştu biri benimle biri durdumu suskunluğumun ortasında oysa toprak yüzüm oldu hayata bakan biri dokundumu titremeden yıkadımı yüzümü sahi ben en son kime gülümsedim kimin yüzünde kaldı dudak kıvrımının zerafeti hatta hayat beni af ettimi, hayat tepinmeyi bıraktımı kimliğimin üzerinde, kimliğim silindimi yüreği yüreğimin içinde atanlardan, yüreğimin içinde atanlar anladımı beni ? Kuşlar siz söyleyin onlara ben hayatı afettim, ben denizin üzerinde koşuşturanları affettim, ben burada sabırla beklediklerimi affettim. Ben seni affettim evlat Anneler evlatlarını her zaman affeder, Anneler evlatlarını her zaman sever, toprağıma dokunman yeter, bana zamandan çalınmış iki kırık sözcük getirmen yeter, bana üzerimde kurumuş otlar kadar yakın olmasanda bir rüzgar gibi dokunup gitmen yeter, beni hatırlaman yeter çünkü ben seni affettim evlat. Sende kendini affet affet ki bari selviler kızmasın sana kuşlar kızmasın onlarda olmayınca sessizlik büyüyor inadına, sessizlik çoğalıyor ben seni burada bekleyeceğim oğlum, kızım, evladım sıcak bir yürekle ve gülümseyerek sizi hiç unutmadım evladım yapmak istediklerin vardı ya hepsi için izinlisin evladım seni seviyorum ANNEN.
O kadar yalnız bıraktık ki onları oysa ne çok sevdiğimizi söylerdik şu an dile gelebilseler bağırabilseler neler söylerlerdi kimbilir.Kızarlarmıydı, küserlermiydi.Biz onları o çok sevdiklerimizi toprağın altında öylece bıraktık gitmedik, konuşmadık, otlar sarıldı bizden fazla anlamadık onlar orada öyle yalnız ve suskun ki hiç duymuyoruz annelerimizi. Bu hafta anneler günü vefat etmiş olan annelerimizin dilinden sizlere bir mektup yazmaya çalıştım dünyada en kutsal varlık olan annelerimizi sadece anneler gününde değil her zaman hatırlayıp onları üzmemeye çalışalım hayatta olan tüm annelerin anneler gününü kutluyor elleri
nden öpüyorum hayatta olmayanlara Allahtan rahmet diliyorum.Ayrıca canım anneminde anneler gününü kutluyor uzun ömürler diliyorum sevgilerimle
Eskiden çok eskiden annelerin değeri tek taşlarla ölçülmeden çok önce duygularımızı yaşamamız ve yansıtmamız daha bir sıcacıktı. Şimdilerde dayatmacı sistem gereği hediyeni al evlatlık görevini yap mantığının yanında sizin yazınız çok duygu yüklü ve anlamlı,bu yüzden bende geç kalmış anneler günü kutlamasını sizin nezdinizde tüm annelerin ellerinden öperek kutluyorum. Sevgilerimle.
Bu güzel ve anlamlı yorumunuz için teşekkür ederim saygılarımla.. 28.05.2008 18:38
Anneler günü için yazdığınız bu güzel yazınızı okumaya çalıştım. Şimdi size bir sorum var; neden cümleleriniz bu kadar uzun? Hep virgüllerle devam etmişsiniz. Tarzım bu diyebilirsiniz tabi ama inanın ki okurken anlamı toparlamak zor oluyor. Sağlıklı günler diliyorum.
tarzım bu değil bu yazıyı zor şartlarda bi arkadaşıma ilettim ve ona yazdırdım çünkü geçici bir süre bulunduğumyerde net yoktu ama yazı zaten biraz karışık sonlarda ne olup bittiğini anlıyorsun buda hoşuma gidiyor ama noktalama konusunda haklısın benim hatam değil ilginize teşekkürler saygılar 28.05.2008 18:37
Hayatı siyah beyaz olan tüm insanların hayatını renkli hale getirebilmek için tiyatro yazarlığı v..