gülünün solduğu akşam - erdal öz - youreads
"deniz gezmiş, yusuf aslan, hüseyin inan, sinan cemgil" ve daha niceleri. mamak askeri cezaevinde bu çocukların çoğuyla konuşmuştum. deniz'le anlaştığımız gibi, tuttuğum notlardan yola çıkarak bir roman yazacaktım. sorduğum sorularla onları sürekli küçük ayrıntılara yöneltmeye çalışmıştım. roman, bu ayrıntılardan doğup gelişecekti. ne yazık ki iş yarım kaldı. hele belgesel bir roman için elimdeki notların yetersizliğini görünce böyle bir çalışmaya girmekten vazgeçmek zorunda kaldım. yıllar sonra, bir başka biçimlemeyle, sonunda oluşturabildim bu kitabı. 'gülünün solduğu akşam', serüven dolu sürükleyici bir roman gibi de okunabilir. ama acı ve hüzün yüklü bir kitap olduğu da bilinmelidir. anı, belge, anlatı karışımı bu kitabı dilerseniz bir roman gibi okuyun; yeter ki sizde bırakacağı hüzün kalıcı olsun.
içimde fırtınalar koparan kitap.
18 Nis 2015 14:51
roman değildir, kitap değildir, belgesel değildir, destan değildir. yaşam'dır. bu yüzden de ''yazılacak çok şey var, fakat hem mümkün değil, hem de sırası değil''.
erdal öz'ün eline diline ruhuna sağlık, yazarken ne ağlamıştır. ben okurken ağzım yüzüm şişmişti, bir daha okumaya içim el vermedi zaten, hala kabarık durur en üst raflardan birinde. baba,
21 Tem 2015 17:25