mavi çimen üzerinde | Eşik Çarpar.
← sad facts vol.1
kendi yoğurduna kendi üfleyen yiğide övgü →
Bu arada madem taksi sarı, o halde sarı araba da taksidir diye akıl yürüttüm (başıma güneş geçmişti). O güneşin etkisiyle ilk gördüğüm duran sarı arabaya koşup,bu taksi boş mu dedim. Yalnız burada Toefl’dan +100 almakla ilgisi olmayan bir sorun vardı:
– Hi. Is this taxi free?
– whereas in Turkey, even when people are short, they buy big, long beds, you know.
– yeah, a friend of mine is from Cyprus…
Bugün, bu eyalette taksiyle var olduğumu, yaşadığımı, aslan kral olduğumu anladığım gündür. Niye kimse demedi; yavrucum sen metropol insanısın, yürüyenlerin arasından çıkma diye? Şans eseri çağırınca gelen taksi buldum: Mr. Taxi. Her güne bir taksi düşecek şekilde yolculuk edince Amerika’da ilginç insanlar tanıyabilirmişim meğer. Arabam yok diye üzülmeye değmez. İlk gün doğma büyüme Lexingtonlı havalı bir abi, cep numaram bu, burdan çağırın diyip cepten çağırınca şu anda çalışmıyorum dedi. İkinci gün sıcakta bekledim diye kıkır kıkır gülen abi, bölümümü öğrenince mezun olunca ne iş yapıyorsunuz diye sordu. Lexington’ın şehir planlaması çok kötüymüş, elinde olsa beni işe alacak 🙂 Yolu bilmediği için yön anlattım kendisine, çoğu kadının aksine yön duygum çok gelişkinmiş, iltifatta bulundu (!). Üçüncü gün Libyalı bir abi, Adogan’ı çok seviyoruz dedi. Meğer başbakandan bahsediyormuş. Benim sevip sevmediğimi sordu. Bilmiyorum diyince üsteledi; çok dindar, ama diktatör değil, biz ailecek çok beğeniyoruz diye de ekledi. Türkiye son 20 yılda çok gelişmiş. Diğer Arap ülkeleri gibi değilmiş. Türkiye “değişerek gelişmeye” ondan çok önce başladı tabii diyerek söze girdim. Dünya-sistemleri teorisine gelmiştik ki, ineceğim yere vardık. Konuya tam giremedim. Gel gör ki, abi beni kardeş ülkeden gelen bacı bilip eşyalarımı taşımama yardım etti. Bunu da dünya sistem teorisinde bir yere koymak lazım. Sonraki gün, taksicim Faslı bir abiydi; doktor olmasını isteyen kasap babasına karşı çıkıp Fransa’da fizik okumuş, sismoloji derecesi almış. Tam İsveç’e gidecekken Amerika’daki akrabası gel bir tatil yap, beğenmezsen dönersin, demiş. Sonra olan olmuş, ama buradaki eğitim sistemine alışamamış, hem Fransızca değil, hem de çok havalı. Abinin sözleriyle:
– All I can say is I lost control.
Gecelere mi aktık demek istiyor?..
Derken öğretmenlik, fizik-fransızca dersi… buralarda öğretmenlik mesleğine saygı (gel de bizde gör o saygıyı sen) göremeyince taksiciliğe geçmiş. İçkili gençler geceleri “go to your home, you terrorist” tarzı özgür-düşüncelerini belirttikçe gece çalışmaktan da soğumuş. İftara kadar boş duracağına benim çağrıma cevap vermiş, ne de iyi etmiş. Nice to meet you too. Sonuç nedir onun için: I’m doing OK. En nihayetinde, Hintli öğrencilerin dediği gibi, eve sebze olarak dönmemiş.
Tagged amerika, ev, kentucky