Okulu Reddetme Okul fobisi
Ergenlik öncesi veya ergenlikte ortaya çıkan okul reddi 6-7 yaş çocuklarındaki gibi birden ve şiddetli belirtilerle başlamaz. Yavaş yavaş okula karşı, arkadaşlarına karşı, zevk aldıkları şeylere karşı ilgisizlik başlar. Okula karşı isteksizli genelleşerek diğer ortamlarda da ortaya çıkmaya, çocuğun içe kapanmasına neden olur. Sosyal ve akademik hayatında çeşitli sorunlar ve bunlara bağlı olarak ortaya çıkan
çeşitli ruhsal sorunlar yaşayabilir.
Okul reddinin temelinde çocuğun aşırı korunup, kollanması, annesinden koparak bağımsızlaşamaması nedeni ile kendisine güveninin gelişememesi yatar.Aile bireyleri genellikle birbirlerine bağımlıdırlar.
Biri diğerine bir şey olacak korkusunu yaşar. Çocuğa bir şey olacak diye hep tetikte dururlar. Çocuğun basit bir hastalığında veya basit bir
kazada çok telaşlanırlar. Çocuğa bir şey olur korkusu ile çocuğun kendi
başına bir şey yapmasına izin vermezler. Çocuğun yapması gereken şeyleri kendileri yaparlar.Böyle yetişen bir çocuk okula başladığında kendisini yapayalnız ve güvensiz hisseder.Kendisine veya anne babasına bir şey olacak korkusunu yaşar.
Tedavi için aile, öğretmen ve okul yönetiminin işbirliği önemlidir. Aile ve öğretmen, okul yönetimi sorun hakkında aydınlatılmalıdır. Çocuk
sınıfa girmezse bile okul bahçesine götürülmeli, tenefüslerde arkadaşları ile oynaması sağlanmalıdır. Başlangıçta birkaç saat anne babası ile okul bahçesinde oynaması sağlanırken bu süre zamanla uzatılmalıdır. Aynı süreç sınıf içinde tekrarlanmalıdır. Okula gitmiyor diye dayak atmak, kızmak, aşağılamak, suçlamak, sorunu dahada ağırlaştırabilir. Anne babanın ev içindeki tutumlarını değiştirmeleri, ve çocuğa anlayışlı davranmaları, güven vermeleri, sosyal yönden teşvik etmeleri önemlidir.Aynı tavrı öğretmeninde göstermesi gerekir.