Genel | Tolga İnci
Söz konusu olan aydınlanma, ilerleme, bilim ve akıl yolunda olmak ise, ben bir Atatürkçüyüm. Sosyal adaleti sağlamak ise bir sosyalistim; toplumcu bir yaşamın mümkün olduğunu düşündüğümden ben bir komünistim. Konu, kişisel, özel mülkiyeti ve bireysel hakları savunmaksa ben bir liberalim. Benim için önemli olan bu gibi değerleri tesis ve koruma adına bile olsa, devlet dahil her türlü otoriteyi red ediyorum; bu yüzden ben bir anarşistim.
Dinlerin tanrısının hayal ürünü, gerçek dışı olduğunu, var olmasının mümkün olmadığını biliyorum; başka bir tanrıya da inanmıyorum; o yüzden ben bir ateistim. Maddi bir “ilk neden” olabileceği konusunda agnostiğim. Evrenin içinde akıl almaz bir hızda yol alırken kümelenmiş bir atom altı parçacık kümesi olduğumun bilincine vardığımdan, yıldız tozlarıyla çok temel bir seviyede etkileşim içinde olduğumu düşündüğümden, ben bir panteistim.
Din, kişisel alandan çıkıp, yalnızca bireylerin kendi özgürlüklerini değil, toplumun özgürlüğünü tehdit eder hale geldiğinde, ben bir militan ateistim. Bir kadın yalnızca başörtüsü taktığı için işe alınmadığında, bir subay sadece namaz kıldığı için fişlenip ordudan atıldığında ben bir Müslümanım. Kıptilerin kiliseleri yakılıp yıkıldığında, ben bir Hıristiyanım. Birilerinin evleri, Neo naziler tarafından kırmızı boya ile işaretlendiğimde ben bir Yahudiyim. Ramazanda oruç tutmadığı için dayak yiyenin yanındayım, ben bir Aleviyim. Herşeyden uzaklaşıp, klavyemde bastığım notalar arasında kaybolup, iç dinginliğime eriştiğimde, ben bir zen Budistiyim.
Ben bunların hepsiyim ve dolayısıyla tek başına hiçbiri değilim. Ben dünyadaki milyarlarca benzersiz insandan yalnızca biriyim. Ben hiçkimseyim ve herkesim. Ben sadece kendimim ve böyle gayet iyiyim 🙂
Genel içinde felsefe, siyaset, tolga inci etiketleriyle 28 Temmuz 2017 tarihinde tolgainci tarafınadan gönderildi.