yemek kutusu: 2011
Anılarımız çağrıştırdıklarıyla sadece bize ait: Kokularıyla, tatlarıyla, görünümleriyle, duygularıyla.
Tek tek elden geçirdim, sanki şimdi varlarmış hatta bazılarıyla karşılıklı sohbet ediyormuşuz gibi.
Zamanda yolculuk gibi.....
Tozlu olanları bir tarafa dizdim tek tek. Tozunu almadan öylece. Bakıştık, konuştuk, güldük, ağladık, kızdık.
Tozu yokmuş gibi görünen ama içi tozlanmış olanları yine de atmadım, fazlaca bir iletişime girmeden delik deşik bir kutuya koydum, unutmayayım istediğim zaman fırlayıp çıkabilsinler diye.
Sık sık dış ve iç temizlikten geçirdiğim tozsuz olanları yerli yerinde bıraktım, uzun bir sohbetten sonra. Bütün duygularımı içlerine hapsettim, canlı kalsınlar diye.
Çatışmaya girmemeye özen gösterdim ama nasıl bir ikilem? Hem yalnız değildim, hem de çok yalnızdım.
Her zaman canlı kalacak çok ve değerli anılar biriktireceğimiz bir yıl diliyorum.
Gönderen Betül Ayman zaman: 14:31 4 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Şu “Photoshop” programını içselleştirebilsek nasıl olurdu acaba hayatımız?
Yanlardan kırp,renkleri istediğine çevir.
Pürüzleri, fazlalıkları yok et.
Oradan buradan eklenmiş olanları kes at.
Görünümü ister romantik yap, ister hüzünlü. Ya da rahatsız edici derecede soyut.
İster çirkin yap, istersen gerçeklikten uzak bir güzelliğe büründür.
Zamanın tersine geliştirdiği “ÖNCE” “SONRA” durumunu, yine bir kaç darbeyle tersine çevir.
İstediğini fotoğrafa al, istemediğini sanki hiç varolmamış gibi çıkar kareden.
Yaşanmış her duyguyu görüntünün tüm bütünlüğünü bozacak şekilde etkisiz hale getir.
Geçmiş dediğimiz şey hiç yokmuşcasına o anı istediğin formda dondur, sanki hiç var olmamışız ve o an o karede hayat bulmuşuz gibi.
Bu kadar net bir biçimde mümkün olabilseydi ister miydik acaba?
Ben son zamanlarda bu tersine gelişen “ÖNCE” “SONRA” durumunu pek sever oldum. Her ilave beyaz telin, her ilave çizginin, her fazla kıvrımın, hayatıma giren yada eksilen her insanın hayat karemde olmasını pek sever oldum.
Pürüzlü, net, dalgalı, dalgasız, açık renk veya alaca, hüzünlü, acılı veya acısız ve her ne varsa .....
Ölçüler göz kararı ve malzemeler tarifin içinde.
İki yufka arasına ve en üste su ve zeytinyağı karışımını sürdükten sonra, kestiğim üçgenlere önce az tuzlu suda haşlanıp süzdüğüm yeşil mercimeği ve mercimeğin üzerine de zeytinyağı ile kavurduğum soğanlı ve bol baharatlı kıyma harcını koyup sardıktan sonra dondurucuda beklettim. Pişirmeden önce üzerine yumurta sarısı, az su ve zeytinyağı karışımından sürüp fırında pişirdim.
Gönderen Betül Ayman zaman: 08:54 4 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Yalnızlığın doğallığından korkan, onun söylediklerini dinlemeyen insandan.
Kendi sesiyle, gürültüsüyle, sahte yakınlaşmalarla yalnızlığın sesini ve sadeliğini bastırmaya çalışan insandan.
Başkalarının yalnızlığına saygı gösteremeyen insandan.
İyice yoğurup şekil verdikten sonra 180 dereceye ısınmış fırında pişirdim.
Gönderen Betül Ayman zaman: 10:19 3 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Bu sene elma ağacı benim gibi düşük verimliydi sanki.
Kızarmadan yere attığı tam olmamış elmalar yine marmelata dönüştüler mutfakta.
Yıkadıktan sonra sadece çekirdeklerini çıkarıp dilimlediğim elmalara biraz şeker, bir kaç damla sakızı ilavesiyle kısık ateşte pişirip, soğuyunca püre haline getirdim.
Diğer elma marmelatı için:
Gönderen Betül Ayman zaman: 08:58 5 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Aşağıdaki yazıyı 6 Kasım 2008 de yazmışım, tam 3 yıl önce. "B.Ç" için.
Şimdi de "N.Ç" için. Hala acı, hala utanç verici. Tabii eğer utanabiliyorlarsa!
Ve nasıl iyi, mutlu ve çocukca bir bayram olacaksa!
Gönderen Betül Ayman zaman: 00:14 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Gidebilecek bir yerim olduğunu bilmek için.....
Bana ne olursa olsun, ben ne yaparsam yapayım kapının her zaman sonuna kadar açık olacağını bilmek için.....
İçimdeki, üzerimdeki, aklımda ve kalbimdeki tüm üzüntülerimi benden taşıyacak birinin olduğunu hissetmek için.....
Bana “hatalısın” derken bile benim iyi olmamı isteyen birinin varlığı için .....
“Hayır senin düşündüğün gibi değil” diyebilmek, ya da hiç birşey söylemeden öylece oturmak için .....
Başka kapıları güvenle çarpıp gidebilmek için ....
Birbirimizi ne kadar az anladığımızı bile bile yine de uzun uzun anlatabilmek için .....
“Aç mısın” diye sorulmasını beklemeden mutfağa dalabilmek için .....
Duyabilsin diye sesimin son perdesinden konuşmak ve bir süre sonra bundan yorulmak için .....
Telefonlarımdan silmediğim numaralarını arayabilmek için .....
Hemen hemen çevresinde olan biten pek çok şeye kızdığına kızmak için .....
Endişelerimi endişeli bir şekilde ve yüksek sesimle anlatabilmek için .....
Hastalıklarımı anlattığımı zannederken, kendimi O’nun hastalıklarını dinlerken bulmak için ....
Ben dünyada olup bitenleri anlatırken ve kendine has yorumlarını dinlerken birden konunun market ve fiyat çeşitlemelerine geldiğine gülmek için .....
Anahtarı her zaman unuttuğumdan (belki de kapıyı O’nun açmasını istediğim için), izlediği dizinin sesi zili bastırdığından hafif bir sinirle kapıda reklamların başlamasını beklemek için .....
Her ayrılışımda verdiği benim yapamadığım yemekleri artık yapabildiğimi söylemek ve O’na da götürmek için .....
Bana neden çalışmıyorsun ya da ne kadar erken emekli oldun diye kızmasına kızmak için .....
Yalnızlığımı ve kaçışlarımı O’na hiç anlatmadan ama O’nun kanepesinde sessizce paylaşmak için ......
Gönderen Betül Ayman zaman: 01:14 3 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Tuzak gibi insanlar tanıdım ben.
Her dalda aynı anda oynayabileceğine kendini inandırmış, ama kendi dalını sağlamlaştıramamış insanlar.....
Sıkıcı enerjileriyle herkesi içine çeken insanlar.....
Hırsları ve yıpratıcı yorgunluklarıyla beni endişelendiren insanlar.....
Örselenmiş tutkularını onarabilmek için durmadan tırmanış halinde olan insanlar.....
Ve yine tuzak gibi insanlar tanıdım ben, sessizliğimi bana sevdiren insanlar.....
1 bardak ılık su ve toz şekerle mayayı kabarttım. Unu ve tuzu eledim, ortasına kabaran mayalı suyu ve kalan suyu da ekleyip çok yumuşak bir hamur yaptım. Üzerini suyla düzeltip kabarmaya bıraktım. Unlanmış tepside şeklini verdikten sonra üzerine suyla çırpılmış yumurta sarısı sürüp, çörek otu serpip 200 dereceye ısınmış fırında pişirdim.
Gönderen Betül Ayman zaman: 09:05 5 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Taze Kekikli Ekmek
1.5 su bardağı su (270 ml)
Hamuru yapıp mayalandıktan sonra 3 yemek kaşığı lor, 2 yemek kaşığı ceviz ve 2 yemek kaşığı taze kekik ilave edip tekrar iyice yoğurdum. Şekil verip 200 dereceye ısınmış fırında pişirdim.
Gönderen Betül Ayman zaman: 13:59 1 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Betül Ayman zaman: 16:33 2 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Betül Ayman zaman: 08:16 1 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Kızım pişirdi .....
Tevazu iyi bir şey midir? Genellikle iyidir. Ama istisnaları vardır ve olmalıdır da bence.
Mesela "armut dibine düşer" durumunda tevazu göstermesem de olur.
Bu tabakta sunulanlar her detayıyla kızım tarafından pişirildi.
Et(dana biftek veya antrikot)
Eti marine ettiği sos: Kırmızı şarap, 1 çorba kaşığı sirke, ince dilimlenmiş 1 kuru soğan, 2 diş sarımsak, kekik, tuz, karabiber, zeytinyağı, çok az su. Teflon tavada az pişirdi.
Patatesi marine ettiği sos: Zeytinyağı, sirke, nane, bol sarımsak, tuz, karabiber, az tarçın, az su. 180 dereceye ısınmış fırında kızarana kadar pişirdi.
Keçi peynirini de patatesin sosunda bekleterek servis etti.
Karamelize soğan: Zeytinyağı ve toz şekerle karamelize etti.
Peynir sosu: Labne, zeytinyağı, hardal, az limon suyu, tuz, karabiber
Gönderen Betül Ayman zaman: 15:13 9 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Şu çizikleri bir atabilsek:
Minnet duygusu olmayanlara ......
Teşekkür etmeyi unutmuş gibi yapıp aslında bilmeyenlere .....
Bizi alınmaz, kırılmaz, bükülmez, etkilenmez, takmaz zannedenlere .....
İnsan görünümünde yaşayan ama aksi davrananlara .....
İnat etmeyi önemli ve şahsiyetli bir meziyet zannedenlere .....
Sürekli işaret parmağını göstererek bir süre sonra gözümüze parmak kadar görünenlere .....
Kendini masal dağından, diğerlerini inşaattaki kum birikintisinden gelmiş zannedenlere .....
Bazı sabahlar üzülerek uyanmazdık. Hatta eğlenceli bile olurdu.
Tuzlu az suda haşlanmış ve süzülmüş taze bezelye
Limon suyu, nar ekşisi, zeytinyağı ve tuz
Gönderen Betül Ayman zaman: 19:59 3 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Betül Ayman zaman: 22:35 4 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Bazı insanlar ergenliğin bazı aşamalarında takılıp kalıyor. Yetişkinliklerinde onlara “kişiliksiz” diyemiyoruz. Ya “ergen yetişkin” ya da “YET-ER” diyebiliyoruz. Çünkü her yediğimizde rahatsızlık veren yiyeceklere dönüşüyorlar.
İyice yoğurup, şekil verip üzerine ceviz koyduktan sonra 180 dereceye ısınmış fırında pişirdim.
Gönderen Betül Ayman zaman: 07:36 7 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Anlaşılmamak yanlış anlaşılmaktan daha iyidir her zaman. Beni üzmez, kırmaz. İstemezsem tekrar anlatmam gerekmez. Ama yanlış anlaşılmak: Koparım o zaman iletişim kurmaya çalıştığımdan. Düzeltmeye enerjim olmaz. İsteğim de. Her iki durumda da yalnızlık vardır aslında bana kalan. Anlattığım ve anlatacağım şeyleri sadece benim dinlediğim. Ama: Birinde hafifçe boynunu bükmüş, duru ve sakin bir yalnızlık. Dışlamayı seçtiğim ve taşıması kolay. Diğerinde buruk, derin ve olmayan bir gölgeyle çarpışan yalnızlık. Dışlanmayı seçtiren ve taşıması zor.
Artık kabuklarını soymuyorum. İyice yıkayıp sadece üzerindeki minik detayları alıyorum. Yemeği, salatası çorbası ve fırında......
Dilimledikten sonra bir portakalın suyuyla ovup süzdüm. Tuz ve bir küçük paket krema ile karıştırıp fırında pişirdim ve üzerine kaşar rendesi ile kırmızı pul biber ekledim.
Yıkayıp kabuklarını soyduktan sonra dilimliyorum. Tencereye koyup üzerini bir hayli geçecek kadar su, tuz, nar ekşisi, bol sarımsak, sirke ve bir adet kesme şekerle suyu azalmayacak şekilde pişiriyorum ve soğuyunca biraz zeytinyağı ilave ediyorum.
Gönderen Betül Ayman zaman: 09:19 5 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Görmedim. Göremediğimden değil, göreceklerimden ürktüğüm için.
Duymadım.Duyamadığımdan değil, duyacaklarımdan ürktüğüm için.
Söylemedim. Söyleyemediğimden değil. Söyleyeceklerimden ürktükleri için.
1 tatlı kaşığı kuru maya Hepsini iyice yoğurup üzerini kapattım. Kabardıktan sonra şekil verip üzerlerine ballı su sürüp, ceviz ve susam serptikten sonra 210 dereceye ısınmakta olan fırına koydum ve kabarıp kızarana kadar pişirdim.
Gönderen Betül Ayman zaman: 05:34 2 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Sıcak bir Ankara sabahında .....
20 Mart Pazar sabahı, Başak Temel 'in öncülüğünde Ankara'lı blog yazarları ile samimi bir mekanda samimi bir kahvaltıda buluştuk. Misafiri olduğumuz Fizyoterapist Elif Özkaleli ile zamanın nasıl geçtiğini farketmediğimiz bir sohbetin içindeydik. Elif Hanım'dan hareket ve bedenimiz arasındaki ilişkide doğru bildiğimiz yanlışları ve yanlış bildiğimiz doğruları, bilmediklerimizi dinledik. Sevgili Başak Temel'e ve Sevgili Elif Özkaleli'ye tüm paylaşımlar için tekrar teşekkürler.
Bilgi ve takip için: http://www.facebook.com/manuelfizyoterapi?ref=ts#!/manuelfizyoterapi
Gönderen Betül Ayman zaman: 09:13 5 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Bir ot olsaydım pazı olurdum .....
Biz zaman zaman hüzünle çok iyi anlaşıyoruz.
Bazen bir tarih eşliğinde, bazen bir koku, bir mimik veya davranışla birbirimize olan yakınlığımızı itiraf ediyoruz.
Mesela bahçede boy gösteren sümbül, önce baharın kokusuyla birleşip sevindirirken, birden bir duygu taşımadan plastik saksı ve üzerinde anlamsızca buruşturulmuş kağıt ve kocaman rüküş bir fiyonkla hediye edildiği günden çıkıp geliyor hüzün yanıma.
Ya da söylenmeyen ama havada uçuşan anlamını yitirmiş kelime yığınlarıyla kimseye hissettirmeden birbirimize olan saygımızı itiraf ediyoruz göz kırparak.
Geçmişten bir sahne tekrarlandığında gülümsüyoruz içten içe, nasıl iç acıttığını fısıldayarak.
Didişiyoruz bazen de gereksizce, artık sahip olmadığım şeyleri koruyarak bana hatırlattığı için.
Muhtemel bir boşluğu doldurduğu için de seviyorum onu gizlice.
Böyle anlaşıp sevince ve saygı duyunca hüzünle birbirimize, geleceği de seyrediyoruz ara sıra beraber: İyi ki birbirimizi çözdük, anlıyoruz diye içe akan damlalarla.
Az zeytinyağında sotelenmiş ve ince kıyılmış pazı
Kendi suyunda az tuz ilavesiyle sotelenmiş mantar
İnce kıyılmış kuru domates
Tuzlu ve az zencefilli suda haşlanıp ince kıyıldıktan sonra pazının arkasından aynı tavada biraz kızartılmış tavuk göğsü
Sos: Nar ekşisi, limon suyu, bal, sarımsak, kırmızı pul biber ve sızma
Gönderen Betül Ayman zaman: 09:58 4 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar