Cennetin Davetlileri - Sufi Kitap
Yazar: İbnü'l- Cevzî
- "Eski dönemlerdeki büyüklerimizden anlatılagelen şu yaşanmış hadise ne güzeldir:
Bir adam yemek yemekte olan birinin yanına gelir ve birdenbire ona, 'Erkek kardeşin öldü!' deyiverir. Beriki hiç istifini bozmaz ve ona sakin bir şekilde: 'Gel otur da, biraz atıştır. Zaten biliyordum!' der. Adam heyecanla, 'Nasıl olur? Benden önce kimse sana bu haberi vermiş olamaz!' der. Öteki ona yine çok sakin bir hâlde şu karşılığı verir: 'Allah "Her can ölümü tadacaktır!" (Âl-i İmrân, 3/185) diyor ya!'"
- "Şayet bu dünya bir imtihan, bir sınama yeri olmasaydı, burayı hastalıklar ve sıkıntılar kasıp kavurmazdı. Peygamberler ve seçkin şahsiyetler, darlık ve zorluk içinde bir hayat geçirmezlerdi."
- "Mademki bu dünya, bir imtihan, bir zindan, bir sıkıntı ve sonu gelmez dertler dünyasıdır, öyleyse başa gelen belâlardan dolayı insanın kendini kapıp koyuvermemesi gerekir."
- "Hz. Ümmü Süleym:
– Baksana Ebu Talha, birileri birilerine ödünç bir mal verse, ödünç verenler mallarını geri isteyince berikilerin vermemeye ve onlara kızıp gücenmeye hiç hakları olur mu?
Kocasının karşılığı şu oldu:
– Elbette olmaz.
Onun bu sözü üzerine de acı haberi verdi:
– İşte Allah Teâlâ da sana verdiğini geri aldı. Bundan böyle Allah’ın katında olan oğlundan dolayı üzülme ve Allah’a teslim ol!"
- "Bir insan yetmiş sene hep cennetliklerin işleyecekleri güzel hareketlerde bulunur, sonra vasiyet ettiği zaman vasiyetinde haksızlık eder de, bu kötü hareketi ile ölür, o yüzden de cehenneme girer. Bir adam da yetmiş sene cehennemliklerin davranışlarını sergiler, sonra da vasiyetinde adalet ve hakkaniyeti gözetir de, bu iyi ameliyle ölür, böylece de cennete girer." (Hadis-i Şerif, Ebu Hüreyre)
- "İblis gelip de 'Senin bedenin çürüyüp yok olacak!' dediğinde... Kendisine şöyle bir cevap verilebilir:
Bedenin çürüyüp yok olması o bedende oturmuş olan ruha hiçbir şekilde zarar vermez! Önemli olan ruhtur. Kişiye zarar verecek veya fayda sağlayacak olan ruhtur.
Bedenin kendisine gelince, onun hiçbir değeri yoktur; o sadece ruh için vardır, ruh varsa vardır."
- "Hz. Selmân’ın hanımı Hz. Bakîra anlatır:
Hz. Selmân can verecek noktaya gelince, -o sırada dört kapısı olan bir evde bulunuyordu- beni çağırdı ve bana 'Şu kapıları aç! Bugün ben ziyaretçiler bekliyorum. Hangi kapıdan gelecekler bilmiyorum!' dedi. Sonra kullandığı miski istedi ve 'Bunu bir kapta sulandır!' dedi. Onu yaptıktan sonra bana, 'Yatağımın etrafına serp, sonra evin alt katına in ve bekle! Geri geldiğinde beni yatağımda uzanmış bulacaksın!' dedi.
Hanımı geri döndüğünde onu ruhunu teslim etmiş buldu."