Milli muhafazakâr güç kabarması
Anayasa Mahkemesi'nin son iptal kararları, AİHM içtihadının birebir uygulanmasından başka bir şey değil.
Artık her şeyin açıkça söylendiği, bugüne kadar bastırılmış niyetlerin dile getirildiği, iktidardakilerin ve onların yardakçılarının eteklerindeki bütün taşları döktüğü bir hakikat ve yüzleşme dönemindeyiz. Bu, mutlak güç olma, siyasi ve kültürel değerler itibariyle tekdüze bir toplum yaratma arzusudur. Daha önce böyle bir arzuyu açıkça dile getirenler, iktidara bu amaçla silah zoruyla el koyanlar oldu. Darbe yaptılar, toplumun kendi doğal ivmesi içinde yaşanacak dönüşümü boğdular ve sonunda en korktukları şeyin başlarına gelmesini sağladılar.
Şimdi de Başbakan’ın bütünüyle kendi şahsında vücut bulduğuna inandığı siyasal iradenin karşısında hiçbir etkili karşı gücün kalmaması için yol gösteren, yapılanlara gerekçe uyduran, demokratik ilkelerin ihlal edilmesini veya buna teşebbüs edilmesini mazur gösteren veya bunları anlamaya çalışırmış gibi yaparken bir yandan onaylayanlardan oluşan geniş bir otoriter güç suiistimali şakşakçısı güruh, vargücüyle çalışıyor. İktidar yaltakçısı bu güruhun eteklerindeki çoğulculuk korkusunu ve demokrasi endişesini dökmelerine şahit oluyoruz. Demokratik diktatörlük, askercil demokrasi, milli birlik ve ulusal güvenlik devleti rejimi, postmodern darbe yönetimi gibi bu coğrafyanın tarihsel ucubelerinin bir devamı olarak, bu toprakların bağrından fışkıran otantik bir muhafazakâr otoritarizmle yüzleşme anını yaşıyoruz. İsteyen bunu 'halk ihtilali' olarak tanımlayabilir. Milli iradenin bir ve bölünmez bir bütün olduğu fetişizmi üzerinden yürütülen bu yüzleşme anı, geçen yüzyılda birçok ülkede diktatörlükleri besleyen, destekleyen, iktidar yapan bir otorite ve güç tapınmalı muhafazakâr güven kabarması anıdır. Buna çok arzulanıyorsa muhafazakâr-otoriter ihtilal de denebilir. İhtilal ve devrim, sadece solun tahayyül tekelinde olan, sadece sol eylem repertuvarına ait kavramlar değildir. Faşizmin ve Nazizmin bir 'devrimci sağ' hareketin toplumsal destekle iktidar olması olduğunu, Zeev Sternhell gibi ünlü faşizm tarihçileri kabul ederler.
Bu muhafazakâr otoriter güç kabarmasının parolası, 'milli duruş'tur. Başbakan’ın, artık karşısında yegâne etkili kurumsal karşı güç olarak gördüğü Anayasa Mahkemesi kararını eleştirmek için kullandığı 'milli tavır' kavramı, önümüzdeki dönemdeki tasfiye ve temizlik dalgasının belkemiğini oluşturuyor. Bu işareti alan AKP Milletvekili ve MYK üyesi Zelkif Kazdal, “Milli iradenin paçavraya çevrilmemesi için Anayasa Mahkemesi'nin iptal yetkisini kaldırmak zorunlu olmuştur” diye yumurtlamış. Bu mahkemenin iptal yetkisi dışında başka yetkisi olmadığına göre, milli iradeyi korumak için kapatılması gerektiğini söylemiş oluyor. Başbakan, AYM’ye de 'paralel yapı'nın hâkim olduğunu ilan ettiğine göre, belki meslektaşı Orban’ın Macaristan’da anayasa mahkemesine yaptıklarından ilham alır. Böylece AB içinden kendine bir örnek benimser, AB patikası içinde kalmış olur!