Temmuz | 2008 | voy a bailar cada mañana
Posted by: tuulia on: Temmuz 21, 2008 Pazartesi
In: keşif | yaşam | zaman
evet, hayatımda ilk defa avrupa yakasından anadolu yakasına şehriler arası otobüs yolculuğu yapacağım ve evet, siz bilet satan “her cümlenin sonuna efendim kondururum” bey, otobüs saatlerini verirken bunların sadece esenler’e giden otobüslerinizin saatleri olduğunu bildirmek zorundasınız.. hizmet böyle bir şeydir.. hizmet eden, hizmet edilenden hizmetinin karşılığı (ücret) dışında bir şey beklemez.. ama biz hizmet edilenler çok şey bekleriz.. neyse sonuç itibarıyla biletleri ben almış olsaydım da aynı şey olacaktı, bilinçli otobüs yolcusuna alışmış şımarık otobüs işletmeciliğine selamlar..
neymiş? hayatımda ilk defa esenler denen o abudik yere gitmeler.. az yükümüzle topkapı servisine oradan da taksim dolmuşuna binmeler.. sonra güzelim ışıkları ve kıyılarıyla istanbul’u görmeler.. “bu şehir…” deyip gerisini getirememeler.. ne demek istediğimi herkesin bilmesi.. taksim’e inince hemen otobüse koşmalar ve sevgili evlerimize doğru yol almalar..
tehlikeli sularda yüzdüğümü biliyorum.. bir ara kendime gelir gibi oluyorum “bu ne lan? gâvur lise filminde miyiz?” sonra yine gözlerim kapanıyor.. burada bulutlar bir başka, gökyüzü de öyle.. gençler çeşit çeşit atlıyorlar. onlara bakarken benim hiç böyle yazlık aşklarım, arkadaşlıklarım olmadı her sene tazelenen, yeni dedikodularla yeşeren, diye düşünüyorum.. 20 günlük akdeniz cehenneminden sonra 2 günlük trakya bir cennet..
içimde tutmadığım her şey gibi bu da yitip gitti.. sübyancılığın kıyısından dönen tuulia bildiriyor.
Posted by: tuulia on: Temmuz 5, 2008 Cumartesi
In: medeniyet | yaşam | şüpheli
bu işi çocuklara yaptırıyorlar; çünkü onlar sekmeyi seviyor.. eğer burada daha fazla yazmak istemediğimi söylesem; beni burada bulabilirsiniz desem.. çünkü burada yazdıklarım hep uzun ve hep başka ve hep resimli olsa ve kendime koyduğum bu kuralları yıkmakta zorlanıyor olsam.. cümle kurmakta da zorlanıyor olsam ama orada her şey daha farklı desem.. ama burasının kalıcılığı tasdiklenmiş gibi bir şeyken orası yarın olmasa ve eldeki bulgurdan da olsam, kötü olmaz mıydı? o hâlde? belki de zorlamalı azıcık..
bu arada motor tepesinde afrika’yı gezen şu kişiyi ne kadar kıskandığımı anlatamam.. aslında imrenmek bu.. yoksa başına bir şey gelmesini istemem.. süründürmek istediğim bir iki kişi var.. ilahî güçlerin bana yardım edeceğine inancım tam.
kadının doğurup doğurmamaya karar verme hakkının bile olmadığı bir yer.. bilmediğin şeyler için üzülmezsin. insanların kabile hayatına ihtiyaç duyabileceğine inanmak istemiyorum.. penislerinize bu şeylerin yapıldığını düşünmek istemezsiniz öyle değil mi, modern adamlar? sünnet olurken titrediği için oğlunu öldüren babanın gururunu ve onurunu temizlemesi.. insan, hayvan sürüsünden farksızsa neden yazıyoruz, okuyoruz? neden diğer şeyleri yapıyoruz? medeniyet araba ve bina demek değildir..
nesnelere duyduğumuz ihtiyaç.. ötesinde testosteron denilen şeyin ‘adam‘ denen insanı soktuğu utanç verici durumlar.. hayır, kellikten bahsetmiyorum.. kafama bir uçak düşse ben bunları görmesem.. kız çocukları ve erkek çocukları bunları görmese..