DOMUZ KILLI FIRÇALARIMIZ
Gönderen:huseyin Tarih: 10/02/2017 01:13
DOMUZ KILLI FIRÇALARIMIZ!..
FIRIN ÜRÜNLERİMİZDE, BERBERLERİMİZDE, MAKARNA ÜRETİMİMİZDE, BADANA VE BOYAMA İŞLERİMİZDE KULLANDIĞIMIZ DOMUZ KILLI FIRÇALAR...
Bu konuda 2006’dan beri çeşitli yazılarımızla konuyu gündemde tutmaya çalışıyoruz. Bu sebeple Dikkatinizi tekrar bu konuya çekmek istiyoruz.
Konu günlük hayatımızda çok kullandığımız fırçalarımız ve kılları. İmalatçıların çoğü müslüman olduklarını söyledikleri halde imal ettikleri fırça kıllarının çoğunlukla DOMUZ KILI olduğu şaşılacak bir durumdur. Hayatımızın her alanında, inancımız gereği, helal ve tayyib şartlara dikkat etmemiz gerektiğini bir defa daha belirtmekte fayda vardır. Domuz dinimizde yasak olduğu halde insanlarımızın çoğu bilinçsiz ve bilgisiz olduğundan, bunları çoğumuz bir şekilde kullanıyor veya kullandırılıyoruz.
Fırınlarda, restorantlarda pide, pizza, lahmacun vs.. hamur işlerinin yağlanmasında kullanılan fırçalar aynı katagoride olup DOMUZ kılı fırçalardır. Makarna üretiminde, un değirmenlerinde kullanılan sıyırma firçalarında da maalesef çoğunlukla domuz kılı kullanılmaktadır. Halbuki bütün bu iş kollarında da rahatlıkla plastik kıllar kullanılabilmektedir. Kuaförlerde kullanılan sakal fırçaları DOMUZ kılından elde edilen fırçalardan olup dikkat etmemiz gerektiğini düşünüyoruz. ,Elbise fırçalarından, badana ve duvar boyama fırçarından tutun hanımların rimel, tırnak cilası ve benzeri fırçalarda da domuz kıllı alarmı söz konusudur. Ekmek fırınlarında hassas olan çok azı dışında, DOMUZ KILI olan fırçalar kullanılmaktadır. Bu sebeple, domuz kılı ve fırçalar konusunu tekrar gündeme taşımak ihtiyacını duyduk. Ülkemizde firça üretimi için at kılı, keçi kılı, sansar kılı, plastik lifler ve maalesef çogunlukta ise domuz kılı kullanılmaktadir.
Yağlı boya fırçalarına gelince, firma yetkilileri, dünyada başka alternatifinin olmadığını iddia etseler de, bu iddiaya inanmak mümkün degil. Bize göre, bunun mutlaka helal bir alternatifi olmalı. Allah(cc)’ın bizatihi necis olduğunu bildirdiği bir hayvanın kılına bizi mahkum etmesi mümkün olabilir mi? Asla!... Bunu aklımızdan geçirmemiz bile abes olur, bizi vabale sokar. 502 Gümrük tarife numarası “Evcil veya yaban domuz kıllari vs…” faslından yurdumuza getirtilen domuz kıllarının miktarı her yıl 500-600 ton civarındadır ve yaklaşık 4-5 milyon ABD dolari ödenmektedir. Büyük çoğunluğunun ithal edildiği ülke ise Çin’dir.
1.Kıl uçları çatallanıyorsa,
2.Yakıldığında kılların yanan yerinde meydana gelen topaklanma kolayca ufalanıyorsa ve tipik yanık tüy kokusu hissediliyorsa kılların domuz kılı olduğuna hükmedebiliriz
Olayın vahameti ortada. Bu durumda Müsluman tüketici ne yapmalıdır?Herzaman ifade ettiğimiz gibi bu konuda da teklifimiz, önce sorgulamak, sonra güven vermeyen ürün , üretici ve satıcıları BOYKOT etmek. Sorgulamaya önce kendimizden ve evimizden başlamalıyız. Elbise fırçamızdan, ayakkabı fırçamıza, temizlik fırçamızdan tıraş fırçamıza, hamur yağlama fırçamızdan diş, rimel, oje ve diğer tuvalet fırçamıza kadar bütün şüphelendiğimiz fırçalarımızdan kurtulmalıyız.
Halbuki dinimizin mesajı bu konuda dikkatli olmamızı gerektiriyor. Dinimizin temel kaynaklarına dayanarak, Hanefi, Şafii, Maliki ve Hanbeli fıkıh âlimleri ‘kan, leş, domuz ve şarabın alış verişini de caiz görmemişlerdir. Aslı ve niteliği itibari ile meşru olmayan batıl satış olarak kabul edilmiştir. Çünki meyte, kan ve domuz gibi mütekavvem olmayan (yani kıymet taşımıyan), yani ticari mal hükmünde olmayan şeyin satışı da olmaz. Buradan çıkan sonuca göre, bir Müslüman kanun koyucu tarafından necis olduğu belirtilen ve yenmesi haram kılınan leş, kan ve domuzun alışverişini, bir gayri müslime dahi yapamıyacağı gibi üretimini veya işlenmesini de yapamaz. Bilmeden bu fiillerde bulunmak, kişiyi mesuliyetten kurtaramaz.
1.Evlerimizde ve işyerlerimizde bulunan butür fırçaları toplayıp çöpe atmalıyız
2.Alternatif olarak piyasada olan Naylon veya plastik fırçaları kullanmalıyız.
3.Ürünlerin yüzeylerinde kullanacağımız çeşitli sos maddelerini plastik spreyler vasıtası ile püskürtebiliriz.
4.Pastaneleri, lokantaları, fırınları, sokaklarda ayaküstü hazır yemek satıcıları üzerinde bu konuda ikaz ve tebliğ çalışmaları yapmalıyız.
Bu temizlikten sonra fırıncımızı, pidecimizi, lahmacuncumuzu, berberimizi, satıcılarımızı, üreticilerimizi sorgulamalıyız. Sorgulamalarımız sonucunda geçer not almayan ürün, üretici ve satıcıları BOYKOT etmeliyiz. İlgili Bakanlıklara mesajlar göndermeliyiz. Ürün etiketlerinde hangi hayvan kökenli ise o hayvanın isminin belirtilmesini talep etmeliyiz. Bu bizim insan olarak en temel, en doğal hakkımızdır. Kim olursa olsun, hiçbir kimse bizi bilgimizin dışında gerçekleri gizlemeye ve aldatmaya hakkı yoktur. Şunu unutmayalım ki Hak verilmez, ancak Hak alınır. Tüketici Haklarımıza sahip çıkalım ve Haklarımızı almaya çalışalım. Bu sorumluluğumuzu yerine getirmediğimiz zaman da çevremizdeki bu olumsuzluklardan şikayet etmeye hakkımızın olmadığını da kabul edelim.