70.YILIMIZ -1- - Mustafa Namdar
Yıl 1945. Arnavut kaldırımlı sokakları kenarlarında iki üç katlı kara sıvaları dökülmüş ahşap evleri olan bir Bolu. İlkokul sonrası Hisar Tepesinde bir ortaokul. Karga Tepesinde bir Kız Enstitüsü. Lisesi yok. Ortaokulu bitiren öğrencilerin çoğu Kastamonu ve İstanbul Kabataş Liselerine giderek eğitim öğretimlerine devam ediyor. Ticaret için Yukarı Çarşı dene bölgede ayakkabıcılar, terziler, manifaturacılar; sokakları beş altı bakkal dükkânı ile Bolu Pazarı diye Pazartesi, Cuma günleri hareketlenen kapalı kadın pazarı. Şimdiki İzzet Baysal denilen cadde üzerinde bir iki şekerci, bakkal, kitapçı ve bir iki kahvehane ve lokantası vardı. İstanbul-Ankara Yolu üzerinde olması nedeniyle Emniyetçiler markası ile Ankara ve Adapazarı’na yolcu taşıma otobüs yazıhanesi olan küçük bir il Bolu.
Sanayisi olmayan sokak aralarında bir iki sıcak demirci ve küçük sandalye atölyeleri. Sokaklarında gezen odun yüklü öküz ve at arabaları. Atlar ve eşekler. Motorlu otomobil olarak Üzeyir ustanın mersedesi, eşekçi Nurettin Efendi’nin jeebi. 3–5 kamyon.
Şehirde sanayi yok. İnsanlar ihtiyaçlarını Adapazarı’ndan karşılıyor. İşte böyle bir Bolu’da geleceğin zanaatçılarını yetiştirmek düşüncesiyle, bir sanat okulu açılması amaçlı Bolu hareketlenir ve şimdiki Vali Konağının batısında halen otopark olarak kullanılan yerde bulunan tarihi değerli eski devlet hastanesi olarak kullanılan üç katlı taş binada Erkek Orta Sanat okulu açılıyor.
Yıl 1945–1946 Eğitim Öğretim yılı Tesviyecilik, Demircilik ve Marangozluk bölümleri olarak öğretime açıldı. Okul’a İlkokul mezunları alınıyordu. Bazı arkadaşların boyları tezgâha yetişmiyor ayakların altına yükseltici konuyor. Bazıları da ortaokul tasdiknameli geldiklerinden bize göre daha gelişmiş durumdaydılar. Birinci sınıfta üç meslek dalını dolaşıyor başarılı olunan atölye durumuna göre meslek seçimleri yapılıyordu. Üç yılın sonunda iki yıl daha okuyup enstitü bölümünden mezun oluyorduk.
Okulun açılışı Bolu sanayi esnafı için milat olmuş gibiydi ilk mezunlarımız sanki bugünki sanayinin alt tabanını oluşturmuştu.
Aradan geçen 70 yılda eskinin anılarını yaşamak yaşatmak üzere yeni kuşakla bir araya geliyoruz.