çok güzel haber bu ! "bir şeyi anlamaya çalışırken neyi dikkate almam gerektiğini bilmiyordum. sözlere değil, yapılanlara bakmalıydım. güzel kokularıyla beni öyle büyülemişti ki... ondan uzaklaşmamalıydım... onun bana yaptığı o küçük numaraların arkasında yatan sevgiyi anlamalıydım. çiçekler çok tutarsız oluyorlar. ama onu nasıl sevmem gerektiğini bilmeyecek kadar küçüktüm..."
ne arabesk olacakmışım ben de..bakma ucundan dönmüşüm. kafamda takla atan bu şarkılar neyin nesi sorarım kendime? tiksindim kendimden resmen. şu an. Gönderen
SEBEBİM DERLER YA
ölümüm senden olur bilinsin ne uçsuz bir kan akışı ne buğusu kadehte rakının, ela ve sonsuz bir teneşir uykusu gözlerinin ağlamaklı bebeğine... acemi zamanlar silinsin ölümüm senden olur bilinsin sen istesen aslında bütün kafiyeleri eskitirsin aklında kalmayacak aklım başka kollar başka sarılmalar ve her defasında alsancak platonik rutubet kokacak aklına bir fikir gelecek bir çift iri memenin kuşkusuna fidye vereceksin bütün iklimlerin feri silinsin ölümüm senden olur bilinsin gözlerin bir içimçaydı bizansta, gözlerin, ela teneşir uykularıma kapanan kırık pencere.. Y. Erdoğan
ve çoktan eylül geldi
yaşımız gibi. bilemeyiz
hangimiz çok yaşayacak
bize biçilmiş hayatlarımızda
bir gün nefessiz kalıcam ya hani
düşüncesi kötü ama gerçek
gülümseyerek hatırla beni.
vay be. kapat gözlerini. su yeşili yaşanmışlık kokan duvarlar. cılız bir ışık ve sadece bu ritm. mümkünse en hafif giysin olsun üzerinde. sıcak bir yaz akşamında yarı açık pencereden tül uçuşurken sen de boylu boyunca uzan ve dinle.
hani tam soloya girecekken saksafon, layne çıı-ahhh diyor ya nefes alır verir gibi.. töbe estafurulla.. bi mutsuz gibi, bi hüzün gibi, hafifcene tebessüm de oluyor hani. bi acaip bi şarkı lan bu.
ah benim emektar annem.. mitingler bizim evin önünden başlardı eskiden. ellerinde bayraklar, afişler artık hangi olayın mitingiyse. demokrasi meydanına doğru çıkardı insanlar.
13 yıl önce 1 mayıs'ta. bizim evin önü daha da kalabalıktı. tüm emekçiler bir bir toplanmaya başlıyordu. ben de ömrümde ilk defa buz gibi bir aracın içine girdim. çok ayrılık yaşadım ama bu, şimdiye kadar yaşadığım en soğuk ayrılıktı. ve hiç üşümedim.
Mutlu insanlar; herseyin en iyisine sahip olanlar degil, sahip olduklarını kaybetmeyecek kadar çok sevenlerdir. Bukowski
"Hoşçakal diyebildim güçlükle,
Sesimi iğneden geçirerek." Metin Altıok