Eğer siz ona (Resûlullah’a) yardım etmezseniz (bu önemli değil); ona Allah yardım etmiştir: Hani, kâfirler onu, iki kişiden biri olarak (Ebu Bekir ile birlikte Mekke’den) çıkarmışlardı; hani onlar mağaradaydı; o, arkadaşına. Üzülme, çünkü Allah bizimle beraberdir, diyordu. Bunun üzerine Allah ona (sükûnet sağlayan) emniyetini indirdi, onu sizin görmediğiniz bir ordu ile destekledi ve kâfir olanların sözünü alçalttı. Allah’ın sözü ise zaten yücedir. Çünkü Allah üstündür, hikmet sahibidir. (Tevbe Sûresi, 40. Ayeti Kerime)
Kıymetli Kardeşlerim malumunuzdur ki, yukardaki ayeti kerimenin nüzul sebebi Tebük Seferi sırasında münafıkların bazı yeni müslüman olmuş ve zayıf müslümanları etkilemek için ortaya attıkları fitneler üzerine Allah teala (cc) hazretleri tarafından ikaz edilmeleri ve imanı kuvvetli olan sahabe efendilerimizin de motive edilmelerine sebep olması ve Efendimiz’in (sav) bizzat komuta ederek zafer kazandığı bir sefer olmasıdır.
Günümüzde dünya müstekbirlerinin adeta her şeye hükmettikleri görüntüsü Ümmeti Muhammed’i ümitsizliğe sevkedebiliyor. Fakat Kainattaki kuvveden fiile geçen her hareketin mutlak failinin Allah’u azimüşşan hazretleri olduğuna bütün mü’minler olarak iman ediyoruz. Ayrıca Rabb’imizin bu fiilleri yaratırken müslümanları muhatap alarak yarattığını da biliyoruz. Yani bizler Ümmeti Muhammed olarak Rabb’imizi razı ettiğimiz ölçüde rahmetine ve mağfiretine veya razı edemediğimizde de gadabına müstehak olacağımızı biliyoruz.
Bundan dolayıdır ki, hiç bir zaman ümitsizliğe düşmeden, Allah’ımıza (cc) kamilen güvenerek O’na yönelmeliyiz. Öncelikle Ümmet olarak Hazreti Nuh (as) gibi “Bunun üzerine Rabbine: «Ben yenik düştüm, bana yardım et!» diyerek yalvardı.” (Kamer Sûresi 10. Ayeti Kerime) yenildiğimizi itiraf etmeliyiz. Nefsimizle birlikte çıktığımız her hareketimiz akamete uğradı. Her şeyi biz aklımızla çözeriz zannettik. Planlar yaptık, projeler uyguladık. İşimize “Hakk’ı” karıştırmadık. Bunun sonucunda da bize denildiki “hadi yapında görelim”. Her defasında hüsrana uğradık.
Şimdi de ümmet olarak niyaz edelim ki, Yâ Rabbî! Biz bilemedik. Nefsimize uyarak kendimize zulmettik. Tevbe ediyoruz. Bizleri bağışla. Bizlerden lutfunu ve yardımını esirgeme. Bizlere şah damarımızdan yakın olduğunuzu buyuruyorsunuz. Yakınlığınızı daha fazla hissetmemizi nasib buyurun. Gönlümüzde Sizin ve sevdiklerinizin dışında hiç bir şey bırakmayın. Bizler de görünmez ordularınız olduğuna yakin kesbetmek istiyoruz. Bunun olması için Sahabe efendilerimizin ve evliyaullah hazeratının imanlarına bizlerin de ulaşmamızı nasib buyurun. Üzerimizdeki bu zalim ve kafirlerin tasallutundan bizleri halas eyleyin.
Amin, velhamdulillahi Rabbil Alemîn
Bu kategoriden diğerleri: Nisan 2016 Mukaddime »