yaruze...: Silkelen ve Kendine Gel...
Gönderen yaruze... zaman: 20:57
Aygül 13 Ekim 2011 22:49
yaruzecim inan sende benim hislerime tercüman olmuşsun. aynı sıkıntılar bizdede var. ve her akşam her gün beni yoruyor. Emin hele delirtiyor. sabır sabır diyorum sabrediyorum bu sefer kendi kendimi yiyorum. ben güzel çocuk yetiştiremiyorum diye. ama bugun bir başlanngıç yaptım verdiğim kararlarda tutarlı olucam. ve bundan sonra benim dediğim olacak:)bende bununla ilgili yazacktım:)Allah kolaylık versin...
Beşparasız 13 Ekim 2011 23:23
Aslında sıkıntınızın ne olduğunu ve çaresini bilmeniz problemi aşabileceğinizi ve bu duruma bir şekilde el koyacağınızı gösteriyor..3Çocuk çok zor tabiki düşünemiyorum bile :)Ama eşle diyalogları bozmak dönüşümü olmayan bir yola girmenize sebep olabilir en çok ona dikkat..Söylenecek tek söz..Allah sabır versin...
merve 13 Ekim 2011 23:49
bende iki tane var.zaman zaman benzer şeyler yaşanıyor.eşle ilgili, sabırla ilgili, hesaplaşmalarla ilgili.hatta bilmem kimin çocuğu böyle değil, sus deyince susuyo ,vitrinine dokunmuyo ,duvarlarını yazmıyo,evi derli toplu duruyo,biz niye böyleyiz gibi.nerde hata yapıyoruz?bunlara yapma deyince onlar yapınca işler çığrından çıktığında,vicdanen rahatsız oluyorum.zor ve karışık geliyo bazen "annelik".başka yolu yok galiba.eşle arayı sağlam tutmak gerekiyo her daim:)işler dahada zorlaşmasın diye..kolaylıklar diliyorum...
Esin 14 Ekim 2011 00:32
Gönülcüm onlar emanet bize...Hediye,bunu çıkarma aklından...O zaman kızamıyorsun zaten...Öyle de güzeller ki hepsi.Kıymetini bilmek lazım evladın...
Bence anne örnek olmalı babaya,sevgi dolu tavrı ile.Bizim yapımızda var bu...
Konuşalım bunu bir ara.
Ebru 14 Ekim 2011 00:43
şimdi babayla oğlan uyudu, ben de vicdan muhasebemle başbaşa kaldım. çok kısa bir süre beraber olduğumuz bu sabilere karşı sabrımız ne de kolay tükeniyor değil mi?bilmem mi bu akşam oğlum başını yastığa huzurla mı koydu? bana kalırsa annesine çokça kırgın ve içli... sabır ve tahammül için tek ebeveyn yetersiz kalıyor, bugün biz de eşimle ayrı düştük, açıkcası senin tarifindeki bir eş vardı bizim evde ve malesef bu durumda gerilip sesi yükselen ve kalp kıran ben oldum. ne komik...oysa ihtiyacım olan destek ve nefes almaktı. yanarım yanarım da küçük kalbe yanarım...
OZLEM ANNE 14 Ekim 2011 02:23
ahhh o resimde ne kadarda tatlilar .. bizimde evde 2+1es =savas cikmiyor deil , illaki hergun oluyor birseyler :) cocuklara kizamadigimiz icin sanirim , cogu azari esim isitir oldu evde .. neyseki kolay tatliya baglaniyor hersey , uzatmamak , cocuklar kaadar cabuk unutmak gerek .. ha birde large olmak sart .. 3 cocuk es ev ucgeni arasinda bogulmaktansa, bugun sadece ben ve cocuklarim yarin sadece ev ve cocuklarim diger gun esim ve cocuklarim demek gerek sanirim.. yoksa yaris ati misali kosturmalar en cok ruhumuzu ve sinirlerimizi yoruyor.
keyf_i sibel 14 Ekim 2011 02:24
al b enden de o kadar.ben bir çocukla bu düşüncelerin esiriyken, sen ve eşin için bunlar kaçınılmaz geliyor .hiççççç aaaaaaaa olurmu öyle şey demeyeceğim.çünkü hayat başlı başına zorluyor insanları.birde zamene yavruların farkındalıkları, istekleri pek bi fazla(allah nazarlardan saklasın ama).karı-koca arasında tahammülsüzlük demişsin.sorma hep kadın,hep anne alttan alan, görmezden gelen, telafi eden.bu da yoruyor insanı bir yerden sonra.babanın sığında işten geldim yorgunum gömleği gitgide dahada büyüyor ve sanki baba bu gömleği yorgan misali zırhlıyor kendine ki bulaşmasın kimse,ellemesin, istemesin kimse bişey...zor hayat zaten tek bireyi gayet güzel yorarken,karı-koca olmak çok ama çok zor,çocuklu aile olmak ise ofki of...
anne kaleminden 14 Ekim 2011 09:16
ben de eşimin çocuklara sert tavırlarına genelde müdehale ediyorum. etmek yanlış belki ama kendimi durduramıyorum bu durumlarda malesef... gönülcüm hepimize tercüman olmuşsun bence... inan aynı sıralamalarla aynı şeyleri yaşıyoruz. böyle patlamalar da oluyor ama dediğin çok doğru alışkanlık edinip süreklilik kazanmaması ve mutlaka silkelenip düşünmek şart... bu yazıyı okuyan herkesi bu uyanışa teşvik ettiğin için teşekkürler...
yerdenuzak 14 Ekim 2011 09:30
Genelde anneler ben dahil gece olunca günün muhasebesini yapmaya başlıyoruz, suyu döktüğünde neden bağırdım, keşke biraz daha oynasaydım, keşke sakin kalabilseydim vb. bir sürü sorgu. Ama gerçekten kolay değil...hem bizler için, hem çocuklar ya da eşler için...Sabır ve silkelenme zamanı belki de en çok benim için gerekli, aynı şeyleri hissettim okurken...
Dilek 14 Ekim 2011 09:48
1 çocukken herşey daha kolay, 2 olunca tahammulsüzlük artıyor, 3 çocuğu düşünemiyorum bile:) Allah kolaylık versin...
Nilhan - Küçük Mucizem 14 Ekim 2011 10:23
Fotoğraf altında da yazdığı gibi tamamen şükür fotoğrafı.
Gönül ben tek çocukla volüm yükseltiyorsam senin 3 katına hakkın var. işin kötüsü ben de akşamdan akşama 3 saate tahammül edemiyorum diye tiksiniyorum kendimden. uyusun diye gözünün içine bakarken buluyorum kendimi :(
Buse 14 Ekim 2011 14:26
Ben fotografa takıldım Gönülcüğüm, akşama kocişe göstermem lazım. Göstereyim ki şükretsin haline biraz :) Öpüyorum seni canım benim. Allah kolaylık versin.
yaruze... 14 Ekim 2011 14:37
Yalnız değilim biliyorum ama bu benim içimi pek de rahatlatmıyor.Sabır diliyorum Allahtan,hepimiz için...
yaruze... 14 Ekim 2011 14:40
Sorunları biliyor,çözüm üretmeye yelteniyor ama zaman zaman tıkanıp böyle taşkınlıklar meydana gelmesine engel olamıyorum.Eşle diyaloglar konusunda katılıyorum,asla bozmamak hatta aksine daha iyiye taşımaya zorlamak lazım ki birbirimize güç takviyesi yapabilelim.Tutunacak dalımız olsun değil mi yaaa?
yaruze... 14 Ekim 2011 14:42
Ahhh ahhh ne yanlışlar yapabiliyoruz bazen değil mi?Sinirlenince gözümüz hiçbir şey görmüyor,talan ediyoruz en en sevdiğimiz mabetleri.
Sabır ve güç versin Rabbim bizlere.Yavrucaklarımız bize emanet,emanete hiyanet etmek olur mu?
yaruze... 14 Ekim 2011 14:46
Biliyorum bilmesine ama üçü bir araya gelince bazen öyle zorluyorlar ki,gözüme bir perde çekiliyor o an.Herşeyi unutuveriyorum,tüm güzellikleri,onlara beslediğim sonsuz aşkı...
Lanet ediyorum o anlar kendime ama iş işten geçmiş oluyor işte.
3 15 Ekim 2011 13:22
canım keşke yakınımda olsan ve bi çay demleyip karşılıklı içsek.bunlar her evde olabilecek şeyler.herkes birbirini seviyor sadece gü+nün yorgunluğuyla herkes birbirine tahamülsüz..zamana bırak inan geçicek ve sen bu zamanları bu kargaşayı özleyebilirsin bile;)
Hatice KLMC 15 Ekim 2011 23:49
Daha dün Can'ın öğretmenleriyle görüştüm..Akedemik olarak iyi ama kişisel bakım becerileri konusunda desteğe ihtiyacı var dediler..Yani kendi yemeli,kendi giyinmeli,kendi uyumalı,kısacA KENDİ İŞİNİ KENDİ YAPMALI dediler..Nasıl üzüldüm (ki böyle olması gerektiğini zaten bilmeme rağmen) bilemezsin..5 yıldır ben bu çocuğa ne uyumayı,ne giyinmeyi,ne diş fırçalamayı,ne yemek yemeyi,ne temizliği öğretebildin dedim kendi kendime..Bu kadar da yumuşak yüzlü olunmaz ki diye içlendim..Akedemik başarıyı elde etmek daha kolay kanımca,ama kişisel bakım becerilerine sahip çocuk yetiştirmek,sınırları doğru çizmek (ki bu onların mutluluğu için gerçekten gerekli) çok daha zor geliyor bana..ALLAH hepimizin yardmcısı olsun Gönülcüm..Herşeye rağmen fotoğrafa bayıldım..Benim eşim 1 taneyi uyutamazken seninki 3 çocuğu uyutmuş,daha ne istiyosun adamdan :)
içimizdeki karnaval 16 Ekim 2011 00:59
Canım benim inş.isteklerin gönlünce olur...3 çocuk olması yoruyorduur seni ister istemez...
Aktif bir bayanken bugünlerde evde olman da seni sıkıyor olabilir..Çalışırken evde iş yapar olmak kadını en çok yoran psiikoloji oluyor galiba..
Herşey gönlünce olsun canım ,iyi akşamlar
yaruze... 16 Ekim 2011 22:52
Hayat bizleri fazla yormuş anlaşılan.Hepimiz tahammülsüz sorunlu insanlar haline gelivermişiz.Ne acı çocuklarımız için...
Adsız 16 Ekim 2011 22:55
bizim evdeki krizin üzerine okuyunca biraz rahatladım yanlız olmadığını bilmek güzel insan ozaman daha az üzülüyor
Şerife 17 Ekim 2011 11:36
gönül bazen tek çocukla bile kendi kendime sıkıntı yapabiliyorsam 3 çocukla yaşadıkların çok normal
Allah kolaylık versin tez zamanda atlat
Kiraz Çekirdeği 18 Ekim 2011 22:21
Canım ne güzel yazmışsın, konuşur gibi oldum, o resim var ya her sözü bitiriyor... Bayıldım, Allah huzurunuzu bozmasın böyle mutlu büyüyen çocuklar her zaman sağlıklı ruh haline sahip olur, maşallah !
isoon 19 Ekim 2011 16:50
sabır eşiğimiz düşük belki, herşey mükemmel olsun isterken, yolunda gitmeyen bir detay tamamen bozuyor birden tabloyu, geçici bir dönemdir inş. gönülcüm, zaten şu resme bakmak bile yeter sakinleşmek için, büyütüp duvara , buzdolabına, banyoya asmalı...geçmiş olsun...