Kaldı sana 3 maç. Kaldı bana 3 maç. Gökten 3 maç düşmüş, üçü de bana. Niye, derseniz... Biz anca o zaman pleyofa... Her yiğidin gönlünde bir aslan. Antep yiğidinin gönlündeki aslan da bu işte. 2. pleyof gurubu... Belki oradan da UEFA’ya. Bu takıma yakışmaz mı? Yakışır belki! Yine de karar veremiyorum. Çünkü takım aynı takım. Sezon başındaki neyse, sonundaki de o... Ha, diyeceksiniz ki: Gelenler oldu. Ama giden de oldu. Olcan... Murat... Daha ne olsun. Hangi hocaya sorsak, “teknik direktörün takıma etkisi en fazla yüzde 10’dur” diyor. Peki o zaman bir matematik sorusu! Bu takım sezon başı ile sonu arasında %100 fark ediyorsa. Bu farkın %10’u hocaya aitse... Geri kalan %90 kimin halt yemesi? Bu takımda hesabı sorulacak çok şey var bence. Hazır düşmemeyi garantilemişken, ufaktan başlayalım mı? Ya da bu işi sona mı bırakalım. Evet, bu kadar sıktık dişimizi. 3 hafta daha sıksak bi şey olmaz. Hem zaten sezon sonu sorulacak hesapları, alınacak ifadeleri ne başkan ne da Karaman hoca bize bırakmaz. Hesaptan düşen pay herkesin adisyonuna eklenir. Bizlerin yürekleri biraz serinler... Bu şehir her şeyi affeder de, ihaneti biraz zor... Şimdi biz pleyof hesabı yapmak isitiyoruz. Ama önümüz puslu. Rakiplerimizle maçlarımız var. Kolay görünen bir Ankara maçı. Diğer iki maç Eskişehir ve Bursa... İkisi de pleyofları bizim kadar istiyor. İkisiyle de deplasmandayız. Hesaplar çok karışık. Makine dayanmaz. Makine dayansa bizde o kadar kafa da yok, sabır da... Hem ne demiş şair: İhanet bir bilmecedir... Önümüzde bilmecenin hangi parçalarının olduğunu bilmemiz mümkün değil. O yüzden bize Pleyof’u soranlara ancak “Belki” diyebiliyoruz. Belki... İnşaallah... 3 hafta kaldı işte... Hiç hesap işlerine girmeyelim. O işi takımdaki hesap uzmanlarına bırakalım. Sonra da görelim bakalım Vehbi’nin kerrakesini.