Edebiyat ve Şiir : Mehmet Akif Ersoy Bülbül Şiirinin Tahlili
Mehmet Akif Ersoy Bülbül Şiirinin Tahlili etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Mehmet Akif Ersoy Bülbül Şiirinin Tahlili
dünyaya küskündüm, dün akşam pek bunalmıştım:
zaman kırlarda gezmiş, köyde kalmıştım.
çıkmak isterken sular zaten kararmıştı;
bir karanlık sonradan vadiyi sarmıştı.
yolcu yok, ses yok, bütün hilkat kesilmiş lâl...
tek bir nefha olsun etmiyor ihlâl.
"insaniyet"in timsalidir sandım;
tırmandım, ne hicranlar, neler andım!
haşrolup beynimden artık bin müselsel yâd,
sinesinden fışkıran memdûd bir feryad.
o durgun vecdi nâgâh öyle coşturdu:
bütün, yer yer, eninler çağlayıp durdu.
nağmeler, ya Rab, ne mevcamevc demlerdi:
taşlar ürpermişti, güya Sur-ı mahşerdi!
Eşin var âşiyanın
var, baharın var ki beklerdin.
koparmak neydi ey bülbül, nedir derdin?
tahta kondun, bir semavi saltanat kurdun,
yurdu hep çiğnense, çiğnenmez senin yurdun!
yemyeşil vâdi, yarın bir kıpkızıl gülşen,
şen, için şen, kâinatın şen!
zemin isterse, şayet ruh-ı serbâzın,
bu'd-i mutlaklar bütün mahkûm-ı pervâzın.
kayda, sığmazsın kanatlandın mı eb'ada
muhayyel gayedir âhrara dünyada.
öyleyse matemlerle eyyâmın perişandır,