İki minik bebiş annelerinin sohbet köşesi - Sayfa 1 - Aralarında yaş farkı az olan kardeş bebeklerin dünyası - Nurturia
Bizim prenses 6 günlük oldu, oğluş da 18,5 aylık işte. Şimdilik herşey yolunda gidiyor, emzirirken bile Yağmur kıskanmıyor, aksine gelip gelip bebeği seviyor, başını okşuyor. İlk zamanlar tedirgin oluyordum vuruverir diye ama yok çok yumuşak seviyor. Ama tabi ben de kıskanmasın diye emzirirken falan sürekli Yağmur'la konuşuyorum. :)
burcubrsn 9Y 7Y
tekrar hayırlı olsun minik kuzun..ben de en çok ikinci kuzum doğunca emzirirken birinci kıskanırmı hatırlar mı diye konkuyodum..senin durumuna cok sevindim..umarım biz de de durum benzer olur:)
arada tecrubelerini paylaş bizimle fırsat buldukça...:)
aysegul, simdi degil de kucuk bebek hareketlendikce, tepki vermeye yani "anlamlasmaya" baslayinca kiskanmalar basliyor. onun buyuyen, yasayan, kendine benzeyen, ayni rolu ustlenmeye aday oldugunu anliyorlar sanirim.
Teşekkür ederim Burcu. Yani keyifli, güzel gidiyor. Bugünlerde şu birkaç gündür yani yardımcımız Ayfer'e ve bana kucağımızda Irmak varsa götür yatağına bırak diyor, tabi böyle konuşmuyor hehehe de gösteriyor yatağı Ivat diyerek. :)) Bizi git götür diye itiyor. :D Ama herşey o kadar güzel ki. Allah bozmasın. Çok da seviyor kardeşini, öpüyor, kokluyor, okşuyor. Zaten daha kötüm düşünemiyor, çok ufak kendisi de. :))
Ulku, çok haklısın, onu da o zaman göreceğiz işte. Ben de diyorum emeklerken ve yeni yeni yürürken kimbilir neler çekecek Yağmur'dan. Ben biraz Polyanna'cıyımdır, gerçekçiyim ama iyi yönlerini görmeye çalışırım daha çok hihihihi. İki çocuk annesi olmak inanılmaz güzel bir duyguymuş, hatta abartırmıyım bilmiyorum ama ben iki çocuktan sonra anne olduğumu daha iyi anladım ve kendime güvenim daha da arttı. :)
ozlemsanli 8,5Y 7Y
ayşegül-yağmur-ırmak senin 3 ay önceki halini yaıyorum şimdi ben,kızım 17 aylık,oğlum ise 2 aylık :) başta baya zorlandım ama alışıyor insan,sorun olmuyor çok,oğlan daha anlamadığı için zamanımın çoğunu kızımlageçiriyorum,emziirken kıskanmıyor bizimki de,başlarda çok korktum vuru mu falan diye,öyle olmadı çok şükür,gelip gelip öpüyo kardeşini yavrum ya
Merhaba kızlar,daha çok deneyim paylaşın zira doğuma yaklaşıyoruz,yaklaştıkça stresim artmaya başlıyor..
Merakla takip ediyorum sizi..
Benim oğlan küçük bişey anlamaz ilk başlarda diye umut ediyorum.Gerçi hayatında yeri olan biri bir diğeriyle yakınlaşınca tepki vermeye başladı bile.Çoğu zaman gülüyor hemen hızlı hızlı yanımıza gelmeye çalışıyor,mızırdandığı da oldu geçenlerde..
Bakalım neler yaşayacağız hem zor hem heyecanlı günler bizleri bekliyor..
merhabalar herkese ilk defa mesaj yazıyorum yeni kayıt oldum bende nurturia ailesine oğlum beş yaşında diğer oğlumda 7 aylık ve biz başlarda çok zorluk çektik yusufumun sesi bile kısıldı aylarca düzelmedi doktora falan götürdük bizimle konuşmadı kendisi kardeşinin olmasını istemesine rağmen neyse ogünler çok şükür geride kaldı şimdi herkesten benden bile kardeşini koruyor dönmeye başlamış yasin anne yasin düşecek mesela.. ben iş yapıyom ilgilenemiyom bazen her ev hanımı anne gibi anne kardeşimi ağlatma falan diyor
evet çok zor ama bi okadar da güzel bi duygu ikinci dfa anne olmak allahım herkese nasip etsin o duyguyu
Bende iki minik çocuklu anne olarak yaşadıklaarımı yazayım.
Oğluma sürekli karnımı gösterip kardeşinin geleceğini, ceydanın karnımda olduğunu söylüyordum. Doğum oldu eve geldik. Oğluma hediye aldık. Ceydayla tanıştırmak istedik ama ne benim ne de kızımın yüzüne baktı. Oyuncağını aldı onunla oynamaya başladı. Anneannesi vardı yanımda ceydayı eve ilk getirdiğimizde. Onunlada hiç konuşmadı bir müddet. En sonunda patlama anı kendi yaşındaki kuzeni bize geldiğinde oldu. 3. gün kuzeni bize geldiğinde oğlum kapıda onu karşıladı oysa oğlumun yüzüne bakmayıp bebek diye içeri koştu işte o an öyle bir ağladıki anlatamam. Bende oturup ağladım oğlumla birlikte.
Daha sonra sürekli Ceydaya dokunması onu öpmesi için yanına yaklaştırdık. İlkten istemedi zorlamadık. Ama birkaç gündür bakıyorum o kadar benimsediki. Ağladığında "Anne ciyda ağlıyo" diye yanıma koşuyor. Ben kucağıma aldığımda kucağını açıp ona vermemi istiyor kendiliğinden gelip kardeşini öpüyor. Zamanla halloluyormuş bu sorunlar demekki.
tandemmom senin işin biraz daha hem kolay hem zor. Ablamla aramda 13 ay var. Annem benim kadar zorlanmadığını ablamın aklı ermediği için böyle tepkiler almadığını söyler hep. Ama ikiside daha küçükler bu yüzdende işin zor. İkisi birden uyumak istediğinde ben oğluma "Annecim birazcık bekle Ceydaya sütünü verip uyutayım sonra seninle sarılarak yatalım" diyorum eğer uyku bunaltmadıysa bekliyor. Yada üçümüzde bizim yatağa uzanıyoruz kardeşi uyuyana kadar bekleyebiliyor. Ama sen nasıl anlatırsın bunu oğluna bilmiyorum. Hele bide yürümeye başlamamış olursa daha da zor işin.
Herşeye rağmen çok güzelmiş iki çocuklu olmak. Hamileyken ne kadar çok korkuyordum. Ama zamanla hepimiz alışıyoruz bu duruma. Allah bizim gibi minik çocuklu annelerin yardımcısı olsun :)
Demek çocuktan çocuğa değişiyor.Biz evin içinde adeta köşe kapmaca oynuyoruz büyüğü sürekli vurmak için pozisyona geçiyor küçük olanı bırakamyorum sürekli ağladığı için kucağımda büyüğüde hayli kıskanıyor.Oturarak emzirmek hayal oldu :((
bende hamileyken cook korkuyodum ancak korktugum gibi olmadı allaha sukur..buyk oglum kardesı sımdılık kıskanmıyo hatta kardes geldıgınden berı daha bi mutluu ...niyetı olanlara tavsiye ederım:)