buzdolabı güzel bi şey. buzdolabı güzel bi şey.
ask blogumun adresinde geçen filozofu kesinlikle tanımıyorum. içimizden herhangi birinin mevzu bahis filozofun ta kendisi olabilecek kadar derin hissiyatlara, devrime sebep olabilecek nitelikte fikirlere veya aklımızın almayacağı hayat görüşlerine sahip birer aziz olabileceğini de sanmıyorum.
eğer o filozofun buzdolabındaki yiyeceklerden biriysek ve onu kendimizle besleyerek hayatta kalmasını sağlarsak bile, bu hayatımız boyunca yapacağımız her şeyden daha yüce bir şey olur.
bir yokluk öyküsü için bkz: coklukicindeyokluk.tumblr.com/
1 week ago Notes (58)
"başlamadan bitiş" edebiyatları bilirsiniz belki, kaçtığında ve önümden akıp gittiğinde kıpırdamadan izleyecek kadar severim trenleri, otobüsleri, insanları, peygamberleri, şairleri ve sevgilileri.
eğer kahveniz sabahtan daha soğuksa, o güne başlamayın, derim ben. çünkü soğuk bir kahveyle güne başlarsanız kaçırırsınız birçok şeyi. daha sevmeden nefret edersiniz. daha ısınmadan soğursunuz.
ve bir bakmışsınızdır ki, yaşamadan ölmüşsünüzdür.
bi çeşit satır bi çeşit satır
"kimin gölgesi yoktur?"
rüya görmediğim her gece, sensiz geçen bir yığın karanlık demektir. ben isterim ki, sokak lambası ışımakta tereddütteyken gel. ve kal. sokak lambaları kaldırım ile aynı renk iken de gel ve kal.
beklemekle rüya görmek arasındaki tek fark, beklerken sınırsız çay içebilmemdi ve sen yoktun. binlerce cümlü kurulabilirdi yokluğun üzerine, edgar allan poe bunu anlatabilirdi. oruç aruoba bunu anlatabilirdi. belki küçük iskender bunu susabilirdi, fakat ben bunu anlatamıyordum. küçük prens bize sokak lambasının loş aydınlığından bakıp gülümseyebilirdi. fakat ben sen yokken gülümseyemiyordum.
sonuçta o gün, güneş çok parlaktı ve belki sırf bunun için istememiştin beni. kim bilir. aradan çok uzun zaman geçmedi, henüz bir asır oldu bu kuraklık başlayalı. o zamandan beni yoksun zaten.
ben de isterdim, çayımı seninle yudumlamayı. çay varken sen yoktun, sen varken çay bayattı.
ejderhalara inanmıyordu kimse. bu asır böyle de saçma bi asırdı işte. karanlıkta kahvaltı gibiydi ve bir baktım ki güneşin doğuşuyla kaybolmuştun sen. ya günü seç, ya beni der gibiydin. benim değildin. işin ilginci, boğazım düğümlenmiyordu tüm bunlara ve yalnızdım. bazı geceler gökyüzünde görebildiğin o tek yıldız kadar yalnızdım, ve yalnızca senin için parlardım.
o günden geriye ne kaldı diye sorarsan.. sorma işte. ben kaldım. ne olsun, veda edelim işte birbirimize. senin hiç merhaba demediğin birlikteliğimize, burada bi son verelim en iyisi. daha da arabeskleşmeden, napalım, kalkalım bari artık. uzayda var olduğu kabul edilen fakat mevcudiyeti kesinlikle kantılanamayan bir sakin “nokta” koyalım işte, ne bileyim. bilemezsin ki belki bir akordeon duyup ikimiz de dinleriz renkli merdivenleri olan bir sokakta. durup baktığımızda tüm o yitik anılar gelir hatrımıza. gülümseriz. bilemezsin ki belki sen yokluğunda yok olmaya devam edersin ve zaten çok sınırlı olan bir yokluk içerisinde çokluk olmayı reddedersin. bilemezsin ki belki o günü düşünürken çayın soğuyuverir önünde, ki bu benim senden almam gereken bir intikam. 2 weeks ago Notes (1)
Korku Korku Nedir?
Korku, hayatta kalabilmenin vazgeçilmez bir unsurudur. Hannah Arendt Korku, maddesel olarak var olan veya yalnızca bilinçaltında yatan sebeplerden dolayı beklenilen tehlikelere karşı ortaya çıkan bir duygusal durumdur. İnsanda, ürkünç bir heyecan uynadıran “korku” aslında insan doğasındaki beklentilerden kaynaklanmaktadır. İnsan, yaşayabileceği olası durumları düşünürken kendisini istemediği bir durumla karşı karşıya bırakacak bir durumdan korkar. Korku bir çocuğun karanlıktan korkması kadar basit olabilirken, ebeveynlerinden korkan bir bireyin büyüme sürecinde psikolojisinde oluşan hasarlar sonucu yıkıcı etkilere sahip olabilmesi de olabilir. Bu duygu bazen hafif düzeyde seyrederken, hastalık derecesindeki korku seviyeleri insanın standart olarak süregelen hayatını kesintiye uğratmaya hatta kontrolü altına almaya başlar.
Korkunun kaynağı zihnimizdir. Korkuyu biz yaratırız. Bu nedenle, korkumuzu kontrol edemediğimiz durumlarda yaşamsal faaliyetlerimiz tehlikeye girer. Korkunun oluşumunda çeşitli faktörler vardır. Örneğin bir çocuğun hayal gücü, onun korkmasına yetebilecekken kişi büyüdüğünde daha gerçekçi şeylerden korkmaya başlar. Birer yetişkin olduğumuzda ise toplum, çocukluk hayal gücünü aratmayacak kadar fazla çeşitte korku malzemesi sunar bizlere. Gelecek kaygısı, ikili ilişkiler, geçim zorlukları ve asosyalizmin çizdiği bir çemberin içinde dolaşan bizler için korkacak o kadar çok şey vardır ki. Zamane meczuplarının özellikle yakasını bıraktığı bir duygudur, bu bahsett