İmtihan, Akıl Nimeti ve Emaniye İlim Nedir? | Giresun Kerasus Haber
Allah’a ulaşmayı dileyen insanlar başlarına bir musîbet geldiği zaman o musîbeti güler yüzle karşılarlar…
Ve derler ki: “Yarabbi! Sen bana ne yaparsan yap. Başkalarının cezalandırma dediği olayların hangisini bana tatbik edersen et, ben bilirim ki Sen beni cezalandırmıyorsun. Sen bana sadece olgunlaşma vasıtalarından birini daha kullanıyorsun.. Muradın, beni kemâl derecelerine ulaştırmak, insan-ı kâmil yapmak.
Başkalarının ne kadar üzüleceğini bildiğim bu olaylar eğer benim başıma geliyorsa ben kesin olarak şuna inanıyorum ki, Senin buradaki muradın beni huzursuz etmek değildir, bana ceza vermek değildir... Böyle olduğunu biliyorum. Sen söylüyorsun bana bunları. Öyleyse Sen bana ne yaparsan yap. Başkalarının çok fazla üzüleceği hangi olayı benim başıma getirirsen getir, ben Sana teslim olmak niyetinde ve idealindeyim. Hiçbir olayın beni cezalandırmak maksadıyla vücuda gelmediğini en iyi bana Sen öğrettin...
Bu âyet-i kerime, hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak bir şekilde insanların çoğunun gafil olduğunu göstermektedir. Cehenneme gidecek olan insanlar, Allah`a ulaşmayı dilemeyenlerdir. Eğer Allah`a ulaşmayı dileseler Allah’û Tealâ, bunu işitir, bilir ve görür. Rahmân esmasıyla tecelliye başlar. Rahmân esması, birinci etapta onların gözlerindeki hicab-ı mestureyi alır. Böylece İrşad Makamı’nı alelâde bir insan olarak değil, İrşad Makamı olarak görmeye başlarlar.
Ve o noktadan itibaren ondan nefret etmezler. Onu sevmeye başlarlar. Allahû Tealâ, onların kulaklarındaki vakrayı alır. Ve işitmeye başlarlar ve İrşad Makamı’na ulaşmak için, davete icabet için hazır hale gelirler. Onların kalplerindeki ekinneti, negatif çalışan kompüter sistemini alır, yerine ihbat koyar. Sonra Allah, onların kalplerine ulaşır. Kalplerinin nur kapısını Allah`a çevirir. Göğüslerinden kalplerine bir nur yolu açar. Zikir yaptıkça Allah`tan gelen nurlar, kalbe girebilsin, ulaşabilsin diye...
Allah’û Tealâ, Peygamber Efendimiz Muhammed Mustafa (S.A.V.)`e diyor ki: “Sen mezardaki ölülere işittiremezsin. Onlar ölülerdir. Söylediklerini işitmezler. Benim davetime sadece işitenler icabet eder.” (En`âm-36, Neml-80). Hiç kimse başlangıçta, davete icabet edemez. Çünkü kulaklarında vakra vardır. İnsanlar, başlangıçta gözlerinin üzerinde hicab-ı mesture adında bir perde olduğu için irşad makamına, alelâde bir insana bakar gibi bakarlar.
Peygamber Efendimiz Muhammed Mustafa (S.A.V.)`i de herhangi bir insan olarak kabul etmişlerdir. Allah`ı temsil ettiğini, Allah`ın Nebî`si, (Peygamber`i) olduğunu idrak edememişlerdir. Allah`ın temsil edildiği bir insanla, başka bir insanı mukayese etmek imkânına sahip değillerdir.
Allah`ın "ÖLÜLER" diye hitap ettiği insanların özellikleri; gözleri varken görememeleri, kulakları varken işitememeleri, kalpleri varken idrak edememeleridir (İsrâ-45,46). Öyleyse bunlar mutlaka uzak dalâlet içindeki kişilerdir. İşte Allah’û Tealâ cehennemi, insanların ve cinlerin çoğu için hazırlamıştır.
Ne zaman Allah sizi seçmiş ise siz, Allah`a ulaşmayı dilemişseniz ve Allah, sizin üzerinize Rahmân esmasıyla tecelli etmeye başlar.
“Bundan sonra eğer seninle tartışırlarsa o zaman onlara de ki: “Ben ve bana tâbi olanlar vechimizi (fizik vücudumuzu) Allah`a teslim ettik.” O kitab verilenlere ve ümmîlere: “Siz de vechinizi (fizik vücudunuzu) (Allah`a) teslim ettiniz mi?” de. Eğer teslim ettilerse, o taktirde, hidayete ermişlerdir. Ve eğer yüz çevirirlerse, o zaman sana düşen sadece tebliğdir. Ve Allah, kullarını en iyi görendir.” ALİ İMRAN 20
Âli İmrân Suresi’nin 20. âyet-i kerimesi Kur`ân`ı Kerim’in önemli ayetlerinden bir tanesidir. Burada Allah’û Tealâ`nın hepimize bir işareti var: Başta Peygamber Efendimiz (S.A.V) olmak üzere bütün Sahâbe, fizik vücutlarını da ruhlarını da bu âyet-i kerime gereğince Allah`a teslim etmişlerdir. Ruhun Allah`a ulaşıp Allah`a teslim olması, ruhun hidayetidir.
Fizik vücudun şeytana kul olmaktan kurtulup Allah`ın bütün emirlerini yerine getiren, yasak ettiği hiçbir fiili işlemeyen bir özellik kazanması fizik vücudun hidayete ermesi yani Allah`a teslim olmasıdır. Nefsin Allah`ın bütün emirlerini %100 yerine getirdiği, yasak ettiği hiçbir fiili işlemediği nokta ise nefsin hidayete erdiği, Allah`a teslim olduğu noktadır. İrademizin Allah`a teslim olduğu nokta irademizin hidayetidir.
Öyleyse hidayet Allah`a teslim olmak demektir. Ruh Allah`tan geldiği için ve zaten ahsen olduğu için onu daha fazla ahsen kılacak olan imkâna sahip değiliz. Öyleyse sadece ait olduğu Allah`ın Zat`ına geri dönerek hidayete erecektir. Ama fizik vücut ahsen değildir. Yani Allah`ın bütün emirlerini yerine getiren, yasak ettiği hiçbir fiili işlemeyen bir özellikle insana teslim edilmemiştir. Tam aksine Allah`ın bütün yasaklarını çiğneyen, emrettiklerini yerine getirmeyen bir ortam içinde teslim edilmiştir. İnsanın görevi, fizik vücudunu Allah`ın bütün emirlerini yerine getiren, yasak ettiği hiçbir fiili işlemeyen bir hüviyete sokmaktır. Nefs için de ölçü daimî zikre ulaşmaktır. Nefs daimî zikre ulaştığı zaman nefsin kalbindeki bütün afetler yok olur. Ruhun bütün hasletleri faziletler adıyla nefsin kalbine ulaşır yani nefs de ruh hüviyetine ulaşıp ahsen olur.
Kehf Suresi’nin 17. âyet-i kerimesi hidayetten bahsetmesi sebebiyle Kur`ân`ın önemli âyetlerinden birisidir. Kur`ân`ın temelini, çağımıza damgasını vuran "hidayet" teşkil etmektedir. Bütün resûller, nebîler hidayetle vazifelendirilmişlerdir. Hidayet; ruhun, vechin, nefsin ve iradenin Allah`a teslimi demektir. Allah kimi Kendisine ulaştırırsa o kişi hidayete erer.
3/ÂLİ İMRÂN-73: “Ve (Ehli Kitap): “Sizin dîninize tâbî olandan başkasına inanmayın.” (dediler). (Habibim onlara) De ki: “Muhakkak ki hidayet Allah`a ulaşmaktır. (İnsanın ruhunun ölmeden önce Allah’a ulaşmasıdır.) Size verilenin bir benzerinin, bir başkasına verilmesidir.” Yoksa onlar, Rabbiniz`in huzurunda, sizinle çekişiyorlar mı? (Onlara) De ki: “Muhakkak ki fazl Allah’ın elindedir. Onu dilediğine verir.” Ve Allah, Vâsi’dir (ilmi geniştir, herşeyi kapsar), Alîm`dir (en iyi bilendir).”
İnsanın ruhu Allah`a ulaşmaz. Allah, o kişinin ruhunu Kendisine ulaştırır.
Kehf Suresi’nin 17. âyet-i kerimesi bir başka konuya daha ışık tutmaktadır. Dalâlette olanlar için bir velî mürşid bulunmaz. Çünkü kişi hidayete ermeyi (Allah`a ulaşmayı) dilemiyorsa Allah o kişiyi zaten hidayete erdirmez. O kişi dalâlette kalmayı tercih etmiştir, Allah da onu dalâlette bırakır.
Öyleyse Allah`a ulaşmayı dileyen kişiye, kıldığı Hacet Namazı ile Allah mürşidini ona gösterecek, onu 12 tane ihsanla mürşidine ulaştıracaktır. Kişi hidayete adım atacak ve ruhu Allah`a doğru yola çıkacaktır.
16/NAHL-9: “Ve sebîllerin (dergâhlardan Sıratı Mustakîm`e ulaşan bütün yolların yani mürşidlerin) tayini, Allah`ın üzerinedir. Ve ondan sapanlar vardır. Ve eğer O dileseydi, sizin hepinizi hidayete erdirirdi.”
Kişi, Allah`a ulaşmayı diler ve Allahû Tealâ onu mutlaka mürşidine ulaştırır.
Kişi, Allah`a ulaşmayı dilemez ve Allahû Tealâ ona bir velî mürşid tayin etmez.