Tüm el sanatları aşkına :)))
Sevdiğim FotoğraflarGitmek İstediğim YerlerBenim TarzımOkumak İstediklerimİzlediklerimDenemeHaber
yalan....yolcudur remoaltun....aşkını gizle...Ters giden kim ?Ey TÜRK !Bir kalemin hikayesi...sen nereye baktın ilk...görünüşe kandık...İNCİR ÇEKİRDEĞİNE SIĞDIRILAN HAYATIMannem..
Bahar geldi zannedip açan tüm çiçekler yağan karla dona tutuldu.dönen dünyaya aldanan her insan öldüğünde dünyayı kendisinin döndürmediğini anladı…Bir izilyonist kadar yalancı, onu izleyenler kadar saf, şapkadan çıkan bir tavşan kadar şaşkın hissettim kendimi…Bu duygu karmaşasında tek sabit kalanın sen olması şaşkınlığımı , hala seni sevi sevmem saflığımı , ve bunu kendime itiraf edememem yalancılığımı gösterdi bana…ve ben ilizyonist olmayı seçtim.seni sevmiyorum.İnanmıyosan bak ben evleniyorum... Devamı
Ters giden kim ?
‘Gençler ihtiyarların aptal olduğunu sanırlar ama ihtiyarlar gençlerin aptal olduğunu bilirler’
george chapman Devamı
Bir kalemin hikayesi...
Kurşun kalemin nankörlüğünü yaşat onlara... Her temiz sayfada yaşadığın heyecenı paylaş.. Ama unuttuğunu anlamasınlar.. Kuruyan bir ağacın altındaki yitik geçmişi...
Çok sonradan anladım..
Kurşun kalemle yazılarak verilen sözlerin...
Bir çırpıda silindiğini...
sen nereye baktın ilk...
İNCİR ÇEKİRDEĞİNE SIĞDIRILAN HAYATIM
Çocukluğun parayla alındığı devirde büyümeye çalıştık yokluk içinde..tanıştığımız ilk delikanlı veresiye oldu.Vefalığını bir ömür borçlu kalarak ödedik.Yaşadıkça öğrendik yalnızlığın miras kaldığını ve acıyı paylaşmanın sevincini aynalarda yaşamayı.Mutluluklarımız ayrıntıda gizlendi onları bulmak için düşünmemiz gerekti.Hayatta sırları paylaşmanın heyecanı her seferinde vurgun yedirdi bedenimize ve her sır manşet oldu dertlerini ceplerinde taşıyan insanlara..
Ana gibi yar olmaz dediler ama cami avlusuna gelenler hep erkekti.Mermerin soğukluğunu hissettim anne kucağından sonra.Kaderim yolumdan geçenlerin anlamsız bakışları kadar bilinmezliğe saplandı ve yaşayacaklarım bir gönüllünün merhametine kaldı.İlk defa el açtım ve son olmadı.Yaşam boyunca bırakılan oldum soğuk mermerlere ve yürümeden tırmanmayı öğrettiler demir parmaklıklara.Büyüdüm zahmetsizce yaşamayı alışkanlık ettiğimiz avlularda.Çocukluğum bir sürüm içinde gelmeden geçti.En özlem duyduğum atasözü açık görüş lafı oldu.Ama atalarımın aldırmazlı incir çekirdeğine sığan bir hayat yaşattı.İyiliği, merhameti filmler de gördük, söylediğimiz tek şey bunlar anca televizyonda olur lafı oldu.Ve yaşananlar en acımasız korku filmlerini andırdı.Hep figüranlığını yaptım hayatın, korkanda ölende, aldatılanda ben oldum.
Seversen geçer dediler.Aşk adam edermiş insanı, kendin için değil sevdan için yaşa.Onun her tebessümü senin başarın olacaktır dediler.Ama hesap etmediler tek, yaşamayı dert etmediğimizi.Çektiklerin yağmur suyuna kapılır gidermiş.Onu da öğrendim o suyun göz yaşlarımın olduğunu ve bir türlü yeşertemediğim kalbimin erozyona uğradığını.Biraz geç fark ettim hayatımı fay üstünde kurduğumu, artık toprağa da fazla gelmiştim her fırsatta silkeledi üstünden, direndiğimi görünce kalbimi aldı.Öğrendim sevmek yerden yurttan olmak demekmiş ve her yer dar gelirmiş insana, sığındığı tek yer yine kendisi olurmuş.
Kaldıranda olmadı tutanda
Sen nerdesin !
Seksen gün önce bıraktın
Bırakıp gidende mi?
Yoksa dur diyemeyende mi?
Oysa ne güzeldi
Dertlerimin o güzel yüreğindeki tesellisi
Ve her gülüşündeki gizemli sır
Söylesene ana neydi gizemin
Sendeki bu mutluluk
Bensem sakın söyleme
Kendime bile huzur arar oldum
Sende varken hiç ihtiyaç duymazdım
Düştüm ana Emekler oldum
Kim elini açıp beklesin yürümemi
Yokuş anne buralar
Beni düşünen bir ben kaldım
Onu da alır oldular
Nankörü düşünmek koydu ana Kim merdi arayıp bulacak
Oysa sen değimliydin doğduğumda
Yolların aydınlandığını gören
Benim büyük adam olacağımı söyleyen
Niye yolumu göremez oldum
Neden küçük insanların büyük oyuncağıyım
Ana oğlun düştü
Burada kimse gülmüyor
İnsanların yürekleri ayaklarında
Bir yürek uğruna kapandım yerlere Çiğneyene kar kalıyor
Kansızlık kokuyor bu diyarlar
Sen gökyüzünde sevdin beni Bana yıldızları ellettin geceleri
Alıştırdın beni ana yükseklere
Çamur zor geliyor bana
Ve burada yürümek bile zor ana
Hala hisseder misin
O zaman hep aklımdayım desene
Sıkılmadın deme ana
Hala duyar mısın merdivenlerde ayak sesimi
Kapıyı açtığında kimi görür oldun
Seksen gündür kim geliyor kapına
Hani yatamazdın ben gelene kadar
Şimdi nasıl uyku tutar seni
Yoksa yatağımda mı daldın yine
Hala kurulumu yatağım Gece geç geldiğimde kızardın
Şimdi niye bağırmıyorsun
Gelmeyeli aylar oldu
Anne uykum geldi
Ekmek parası kazanırken kaybettim
Kazandığım para ısıtmıyor nefesin kadar
Ve sensiz yediğim lokmalar haram geliyor bana
Göz yaşlarım tuzsuz ana
Sensiz çilenin bile tadı yok burada
Düştüm ana gel kaldır küçük oğlunu ezdirme kansılara……