İzmir’de 2006 yılında eşi Alev Er’i öldürüp cesedini buzdolabından saklayan Şakir Er, eşinin piercing yaptırması ve çantasından doğum kontrol hapı çıkması gerekçeleriyle tahrik indiriminden yararlandı ve cezası 20 yıla indirildi.
Mardin‘de 2002 yılında, 13 yaşındayken 24 kişinin tecavüzüne uğrayan N.Ç davası, “rızası var” gerekçesiyle sanıkların, 2013 yılında, en düşük cezaları almasıyla sonuçlandı.
Sakarya‘da 34 kişinin tecavüzüne uğrayan 14 yaşındaki Ö.C’nin davası, dava süresinin uzunluğu da göz önüne alınarak, sanıkların serbest bırakılmasıyla sonuçlandı.
Edirne‘de 14 yaşındaki sağır ve dilsiz kız çocuğuna tecavüz edenler serbest bırakıldıktan sonra, savcılık çocuğu “Psikolojik yardım alması iyi olur” diyerek annesine teslim etmişti. Bundan sonra devam eden tecavüzler sonunda hamile kalan çocuk, mahkemenin “kürtaj olabilir” hükmünün sonunda devlet korumasına alındı.” *
Ve son olarak da Özgecan Arslan.. 20 yaşında bir üniversite öğrencisiydi. Evine dönerken bindiği minibüste yalnız kalınca şoför ona tecavüz etmeye kalktı, Özgecan kendini savunmaya kalkınca da bıçaklayarak ve demir çubuk ile döverek öldürdü. Cesedi, babası ve arkadaşı ile birlikte yakarak ve dereye atarak ortadan kaldırmak istedi.
Türkiye’nin farklı illerinden benzer haberler. İnsanın bu haberleri okuyup aklını kaçırmaması işten bile değil. Türkiye’nin farklı illerinden olması mühim, meselenin “Güneydoğu’da namus cinayetleri” başlığı altında toplanacak kadar basit olmadığını gösteriyor. Kadın cinayetlerinin Doğu’da yaygın olduğu gibi yanlış bir algı var çünkü. Doğrusu; kadın cinayetleri Türkiye’de yaygın.
Bu ölümlerin devam etmesinin sebebi ise sapkın zihniyetli erkekler, bunların yaptıklarına göz yumarak haksız yere ceza indirimi uygulayan hakimler, yetersiz yasalar, umursamaz polisler, ve “aile kavgasına karışılmaz” ilkesine tapan insanlardır. Ve bunların yanı sıra gazete manşetlerinde cinayet haberlerini “namus cinayeti” başlığıyla yumuşatarak verenleri, bir genç kıza dört kişinin tecavüz etmesini konu edinen televizyon dizilerini de unutmamak lazım. Yani katil ya da tecavüzcü aslında bir kişi değil, bunu ıskalamamalıyız!
Bu vahşetin kurbanları için, her gün öldürülen onlarca kadın için, tecavüze uğrayan kadınlar için adalet arayışımızdan geri durmamalıyız. Kadınların kendi evlerinde, sokakta, otobüste, minibüste ve her yerde güven içinde oldukları bir dünya istiyoruz. Bu vahşeti işleyenlerin ceza evlerinde beslenmesi gibi komik ve caydırıcılığı olmayan cezalar yerine kısas cezalarının uygulanmasını, bu durumlarının da kamuya bildirilmesini, bu kişilerin toplumdan dışlanmasını istiyoruz. Yarın Hakk’ın huzurunda yaptıklarının karşılığını tastamam alacaklarına inancımız tam. Ancak bu dünyada da layıklarını bulmalarını diliyoruz.
Durumun vahameti açısından yetersiz fakat küçük de olsa bir adım atılması açısından Change.org’da başlatılan imza kampanyasına aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz.
Özgecan Aslan’a tecavüz edip vahşice katledenlere en ağır cezai yaptırım uygulansın. Özgecan son olsun, kadın cinayetleri durdurulsun!