MARİFETLİ PERİ: Annem Gitti :(
içimdeki yolculuk funda
allah kavuştursun.zaman ne çabuk bitiyor geçiveriyor değil mi.
Allah kavuştursun canım. En kısa sürede yine birbirinizi görürsünüz inşallah...
Teşekkür ederim. Gerçekten anlamadım, nasıl geçti zaman. Kardeşim de İstanbul'da olunca, paylaşacağımız zaman ikiye bölündü. Biz yine duygu sömürüsü yapar çağırırız onu :)
Allah kavuştursun canım. Annemle biz de geçen akşam örgü workshopu yaptık. Anne biz şu an workshop yapıyoruz, dedim. O ne demek, dedi. İşte beraber çalışıyoruz ya, dedim. Sen bana çay doldur yeter ki ben sabaha kadar ondan yaparım, dedi. :))
Sağol Sibel'ciğim. Ben de tam senin sayfanda dolaşıyordum. Neler kaçırdım diye bakıyordum. Hangisine yorum yapacağımı şaşırdım. Hepsi birbirinden güzel olmuş. Satışların umarım hep böyle gider.Bizde de öyledir, beraber yaparız ama çaylar kahveler benden:) Sohbet ederken birde bakmışız didişiyoruz. "Öyle olur mu, olmaz sök onu." "Hayır sökmem bu kadar örmüşüm" veya "Anne kessene şunu" "bir dakika düşünüyorum kızım" der, ve kesin bir yanlışımı bulur. Ben de tos tos meyve getirme bahanesiyle uzarım yanından :)Özledim bak şimdiden...
Biraz daha dolaşmaya gidiyorum şimdi.
sen dolaşırken ben d eburaları boş bırakmayayım.bide tam tersi, o sökücem der, ben hayıır derim. bugün telefonda da yaptıklarını anlatıyor. belli kalıba bağlı kalma,aş kendini demiştim. aşmış :))bakıcaz
14 Kasım 2009 00:41
Tanıdığın blogculardan biriyim ama adsız olarak yayınlamak istedim yazımı. Annem gitti deyince, içim sızladı, öldü sandım. Çok oldu annem öleli, onun kokusunu unuttum, sıcaklığını unuttum, ama özlemi hiç gitmedi içimden. Hep kilolu kadınlara sarılmak istemişimdir, kucaklarında yatmak istemişimdir, gözlerimi kapayınca onun kucağında olduğunu düşünmek isterim. Onlar sağken bilin değerlerini, sarılın, kucaklarına yatın, öpün, koklayın. Nerdeyse çocuk yaşta kaybettim ben onu, bunlaır yazarken gözlerim doluyor.Ölüdğü zaman başında olan başörtüsünü hiç yıkamadım,kokusunu duyabilmek için. Aradan 20 yıldan fazla geçti neredeyse, korkuyorum bozulacak, güvelenecek diye, ama hiçbirşey olmadı, yalnız zaman içinde kokusu da kalmadı:((
Eğer bu yazım yanlışlıkla adsız yerine, adımla çıkarsa yayınlama olurmu yorumumu..
Adsız diye hitap etmek istemiyorum. Hele ki tanıdığım birine...Anneni kaybetmene çok üzüldüm. Üstelik çocuk yaşta. Gerçi fark etmiyor, biz her yaşta onların çocuğu değil miyiz...Ben de babamı kaybettim. Hepsinin acısı ayrı. Allah geride kalanlara uzun, sağlıklı ömür versin. Benim annem de kilolu, ona sarılabilirsin :) Hatta senin bu yorumunu ona okusaydım, gözleri kızarır ağlamaya başlardı.Ben yorumları onaylamıyorum. Yazdığınız yorumlar anında yayınlanıyor. Küfür ve hakaret olmadığı sürece de böyle olacak.