Ferhan Şensoy vapurda Asaf Halet Çelebi ile tanıştırıyor bizi...
Ferhan Şensoy ard arda bıkmadan okuyabildiğim tek yazar galiba. okurken alıp götürüyor yazdıkları. hep farkındalıklara sığdırılmış, gözümüzden kaçmış ya da yalnız değilim dedirten birşeyler var yazdıklarında. şu sıralar Denememeler'ini okuyorum. Karanfil Pasajın'nda rastgele bulmuştum. dinlenmek için ideal. Kalemimin Sapını Gülle Donattım'ın yeri çok ayrı tabi ki ama, denememeler'de öykü/deneme yazarlığı ile karşılaşıyoruz daha çok Ferhan Şensoy'un...
Denememeler'de Asaf Halet Çelebi ile tanılmasını anlatıyor o, toplu taşıma araçlarındaki aksaklıklarla beraber, kendi tanışmıyor, bangır bangır tanıştırıyor ayrıca.. Ferhan Şensoy'un yazdığı kısımları yazacağım ben de.. ve aramaya koyulacağım Asaf Halet Çelebi'yi...
"adımı unuttum adı olmayan yerlerde,
ne in ne cin,
zemanlar içinde kuşlar uçuyor
zemanları gördün mü?
bir iğne deliğinden"
bir de sinirlenip sesli sesli okumaya başladığı şiir var:
sonsuz benler koyuyorum boşluğa
öne ve arkaya bakan
**bütün şiirleri ve bütün yazıları sipariş edildi bile :)
bunu yazan coffeé saat: 02:21
bu kitabı sabahı final sınavı olan bir gece, bir gecede okumuştum. nooldu sonunda peki. mezun olalı çok zaman oluyor. :)
22 Eylül 2008 00:15
22 Eylül 2008 01:00