günlükgibibişeyyazıcamşimdi | CeReZFoRuM
İlkokuldayken tutardım günlük, büyüdüğümde tekrar okuyunca çok şaşırıştım. Belki buraya yazdıklarımı büyüdüğümde tekrar okurum vay be derim Bu niyetle yazıyorum yani yoksa hiç heyecanlı bir hayatım yok. Sıradan bir hayatım var ve her sabah uyandığımda o günün devamını tahmin edebilirim az çok. Çok pozitif biri de değilim olayların iyi tarafını görmekte becerikli sayılmam ama kolay kolay bir şeyi kafaya takmam. Kafamın rahat olmasını severim ama kendimce prensiplerim var hayatta. Doğrularımdan kimse için şaşmam. Elimizdeki hayat her zaman hiç hayattan daha iyidir bence ve böyle böyle geçiyor işte günler...
Bugün sonunda onunla buluşup hasret giderdik günlük. Bütün gün gezdik gezdik gezdik..Cem Yılmazın filmine de gidecektik ama bilet kalmamış biz de Sturbucksa gidip kahve keyfi yaptık. Dedikodular dedikodular.. Şaka maka acayip özlemişim. Herkesin hayatta böyle bir dostu olmalı günlük 1,5 senedir farklı şehirlerdeyiz ama hala birbirimizin saçını ördüğümüz günlerdeki gibiyiz
Neyse çok uzattım bu akşamlık bu kadar yetsin. Kendine iyi bak günlüğüm
Reactions: deneme1.2.... ve OBir
Bugün düşündüm, düşündüm.. Ben Schrödinger'in kedisine ne kadar benziyorum.. İşte bunlar hep işsizlik..
Yazıma başlamadan önce memleketimden bazı kimselere selam göndermek istiyorum:
Öncelikle geçen gün doğum gününü kutladığımız, arkadaşımın arkadaşı olan ve sadece ismini bildiğim tatlı kıza selam söyleyeyim.
Beni özleyip arayan ve beni mahcup eden ev sahibime de selamlarımı gönderiyorum ben de onu özledim
Ayrıcaaa aylardır arayıp sormayan, mesaj atarsam lütfedip cevap yazan, yolda gördüğünde "Canııım ne kadar özlemişim ara mutlaka!!" diyen ve kendi aramayan arkadaşa burdan selam ederim. Kafan çok güzelmiş güle güle kullan canımm
Neyse yazacak pek bir şey de yokmuş zaten.. Uykum da geldi ben kaçar.. İyi geceler..
Bulgaristan'dan anneannem geliyor günlük çok mutluyum çok özledim onu
Keşke çarşamba günü İzmir'e gitmek zorunda olmasam..
Hava da ne kadar soğudu var ya; bekledim bekledim kesin ben İzmir'e gidince kar yağar..
Şu an televizyonda Yusuf isminde, kolları olmayan bir ressamın sergisi gösteriliyor. Gerçekten böyle engel tanımayan bir yeteneğim olsun isterdim. Belki de vardır.. Genelde yapacak daha eğlenceli bir iş bulduğumda ya da başkalarının o şeyi benden daha iyi becerdiğini gördüğümde hevesim kaçar. Dünya hırslarından nasibimi almamışım malesef. Bir işi mükemmel yapan birileri varsa o işin bana ihtiyacı yok derim. Ama bekliyorum bu nehircik de bir gün yolunu bulur, denizine karışır elbet.
Ben bu ara fazla giremeyeceğim buralar sana emanet günlüğüm Annemin saçını boyamaya gidiyorum şimdi hoşçakal
29 Ock 2013
anne saçını boyayan mağdurelerden biri daha
Reactions: Nazım Paşa
Evet yaa bi de rengi beğenmedi beraber seçmiştik boşuna uğraştım
Girmeyecektim internete ama canım sıkıldı. Anneannemi kız kardeşine götürdüler, arabada yer yoktu ben evde kaldım.
Bana kendi çileklerinden yaptığı reçelinden getirmiş günlük yiyemedim bu sene diye içimde kalmıştı
Anneannem hep aynı hiç değişmemiş Teyzemle geldiler, teyzem de aynı deli
Onları izlerken kendi yaşlılığımı görüyorum günlük..
Günler geçiyor, yaşlanıyoruz..
Ben yaşlanınca kesin çok çirkin, huysuz bişey olurum. İnşallah yalnız ölmem :kik
Günlük ilk bütü atlattık ama nasıl atlattık...
Dün gece 4te yattım ki arada foruma da göz attık görmüşsündür resmen 3.5 saat uykuyla sınava gittim ha şikayet etmeye hakkım var mı yok tabii ki.. Ama herşey bu kadar mı ters gider yaa!
Sabah durağa indim geçen minibüsler bomboş ama yolcu almıyorlar. İzmir'in minibüslerini bilenler bilir. Normalde ayakta yolcu almak yasak ama tabi bu kurala uyulmaz genelde hatta balık istifi gibi yolculuk edilir. Bu yüzden trafik polisleri bazı günler daha sıkı denetim yapar, minibüsün içinde ayakta yolcu varsa ceza yazar. Minibüsle giderken şoför birden ayakta giden yolculara "çökün!" diye seslenirse herhangi bir terörist saldırıyla alakası yoktur yani.
İşte bu sabah da o sıkı denetim günlerinden biriymiş ve ben yarım saat sonra kendimi bir minibüse atabildim. Bir taraftan minibüsün dijital saatine bakıyorum geri kalan zamanda da telefonumun saatine.
Sonra durağın birinde yolcu alırken minibüsün kapısı arızalandı. Şoför onu yapmak için indi. Kapıyı kapadı, gidiyoruz ama adam 2 dk arayla kapıyı açıp kapıyor kendi kendine söylenip duruyor. Ben de şoförün hemen arkasındaki koltukta sağ taraftayım yani şoförün kafasına en yakın yer. Yemin ederim kendimi zor tuttum bütün yol.
Koştura koştura durağa gittim otobüsle gidip zamandan kazanacağım ya, otobüsün istikameti değişmiş gene çünkü yol çalışması varmış. Ben ülkesine altın madalya götürmek için kan ter içinde kalmış bir olimpiyat koşucusu edasıyla sınav süresini iki dakika geçe okulda olmayı başardım!
İnşallah kıl bir asistana denk gelmem diye dua ederek kapının koluna bastırdım. Ama açılmadı. Kolu sallamaya başladım. Kapı duvar günlük. İdrak edemedim bi an. Sekretere mi gitsem, bölüm başkanına mı gitsem, hayır rektöre koşayım, FBI ı devreye sokayım derken duyuru panosu aklıma geldi. Bendeki sınav programında yani internettekinde "ufak" bir yazım hatası olmuş, sınav saati kaymış. Sınav öğleden sonraymış.
Tabi o kadar koşturmadan sonra uyku falan kalmadı bende. Gittim kendime güzel bi kahvaltı ısmarladım sonra kütüphanede 2 saat fazla çalıştım. Sonuç olarak sınav iyi geçti ve bugün de tarihe..
Bu arada hayatımın ilk bütüydü günlük ve emin ol seneye böyle bir olay tekrarlanmayacak
Bir dahaki macerada buluşmak üzere.. sevgiyle kal ;
12 Şbt 2013
Dün en yakın arkadaşımla kahvaltıya gittik. İşte her zamanki gibi sohbet muhabbet falan kaptırmışız birden bana "Bıktım ben okumaktan artık yaa evlenmek istiyorum" dedi
Her liseyi beraber okuyan kankalar gibi bizim de hayallerimiz vardı. Efendime söyleyeyim eğlenceli bi üniversite hayatı olsun, dünya turu olsun.. Durgunlaştım.. "Sorun bende mi? Değişebilirim, konuşarak halledebiliriz" dedim..
Yok yok demedim öyle şeyler gülmekten gözümden yaş geldi
Mudo'daki tasarımcılara da burdan iki çift lafım var. O biber şeklindeki tencerelere, biblolara nasıl baktığını gördüm o kızın dün. Böyle şeyler üretiyorsunuz sonra kafası karışıyor insanların. Yapmayın, yazıktır.
Neyse şimdilik aday adayı bile olmadığı için konuyu kapattım günlük
aahh ah bizi bu okul mahvetti..
hiç bu kadar dibe vurmamıştım..
Ne kadar depresif bırakmışım burayı.. Hayatta nolursa olsun yaşayıp gidiyoruz günlük ve yeni şartlara alışıyoruz.. Olacağı kesin net olan, kaçınılmaz sonlara şimdiden üzülmeyip anı yaşamak en güzeli; yapabilirken yaşamalı..
Bu gün Alsancak'ta mükemmel bir manzara vardı. Yağmur yüzünden deniz hafif sisli, pusluydu, güneş batıyordu ve pembeler, maviler birbirine karışmıştı; masal gibiydi Keşke yanımda fotoğraf makinesi olsaydı çok isterdim o manzarayı ölümsüzleştirmeyi.
Hiç bilmediğim bir şeyi sıfırdan öğrenme hissini özlemişim, insan arada değişik işlerle uğraşmalı günlük. Yorgunluk ve baş ağrısı yaptı biraz ama tatlı yorgunluklar bunlar
Böyle işte şimdilik bu kadar, anlatacak başka bir şey gelmedi aklıma.. Zaten tam buraya bir şey yazacağım bir arkadaş yazıyor netten ne diyeceğimi unutuyorum
Ben gelene kadar kendine iyi bak, leka noşt