Bayramdan geriye kalanlar - Seyfi Yücel - Sakarya Yenigün Gazetesi
Bayramdan geriye kalanlar28 Ağustos 2018 , Salı
2018 yılı kurban bayramını geride bıraktık. Başlangıcı, sonu hafta sonuna gelmesiyle uzun bir tatil dönemi oldu. Bizden birkaç kuşak üstte olan büklerimizin, “Nerede o eski bayramlar?” hayıflanması, hüzünlenmesi gibi bizim kuşak da “Nerede o eski bayramlar?” demeye başladık. Bugün ki bayramları gelecek kuşaklara aktarmak, tarihe küçük de olsa bir not bırakmak üzere gözlemlerimi, düşüncelerimi aktarmak istiyorum.
Geçmiş bayramlara göre bu bayramda adeta şehirler boşaldı. Bayram tatilinin uzun olması nedeniyle insanlar köylerine, memleketlerine tatil beldelerine gitmeyi tercih etti. Otobüs, tren, uçaklarda yar kalmadığını haberlerden öğrendik. Tatil beldelerinin girişlerinde, dönüşte şehir girişlerinde onlarca kilometre araç kuyrukları oluştu. Bodrum, Kuşadası, Fethiye, Marmaris, Alanya gibi bilindik tatil beldelerinin otel sahipleri, belediye başkanları, “Ne olur gelmeyin! Adı atacak yer kalmadı” dediler. Bu da gösteriyor ki fiyatları ortalamanın üstünde olan yerlere bu derece yoğun talebin olması yakın zamanda yaşadığımız dolar krizinin toplum çok da fazla etkilemediğini gösteriyor. Tatilciler dönüşte geride bıraktıkları çöp yığınlarıyla, “buradan insan geçti” dedirttiler. Yine dikkatsizlik sonucu birçok yerde orman yangınları çıktı.
Eski bayramlarda olduğu gibi komşu, dost, akraba ziyaretleri neredeyse tamamen kalktı gibi gözüküyor. İnsanlar ev ziyaretlerine gitmek yerine facebook, whatsapp, mesaj gibi sanal ortamlarda; telefonlarla bayramlaşır hale geldi. Dolaysı ile ev ziyaretinin sıcaklığı, samimiyeti yerine sanal ortamın soğukluğu bayramlara egemen oldu.
Çok değil üç-beş yıl öncesine kadar kurban bayramlarında tam bir vahşet yaşanıyordu. Sokak aralarında, ev önlerinde, caddelerde, otoyol kenarlarında temiz olmayan ortamlarda kesilen kurbanlar “böyle bayram olmaz olsun” dedirtiyordu. İstanbul Boğazı’ndan denize karışan kan görüntüsü kurban bayramının utan verici simgesi olurdu. Son birkaç yıldır ve özellikle bu bayramda böylesine çirkin görüntüler yaşanmadı. Belediyelerin aldığı tedbirler, vatandaşın konuya olan duyarlılığı bu sorunu çözdü diyebilirim. Etrafımda sokak ortasında, meydanda kesilen hayvan görmedim. İstanbul Boğazı’nda da ilk kez kan denize karışmadı. İnsanımız bu sörünü çözdü; özel kuruluşların, belediyenin tesislerinde, temiz ortamda kurbanlar kesildi. Medeniyetimiz adına önemli bir mesafe kat ettiğimizi söyleyebilirim.
Bayram namazında çıkar çıkmaz caminin bahçesinde insanlar silah atmaya başlayıp, tüm gün hatta ertesini güne kadar devam ediyorlardı. Bu bayram caminin önünde silah atılmadı. Sabah saatlerinde kısa bir süre beş-on el silah atıldı. Silah ile bayram asla bir araya gelmemeli. Hele modern şehirde hiçbir zaman silah atılamamalı. Silah atanlar için hal arasında “maganda”; çağımızın psikologları da, “hasta ruhlu, eğitim seviyesi düşük, toplumla iletişim kurmayı beceremeyen, muhtemelen küçük yaşta ebeveynlerinden şiddet görmüş, ezik, dikkat çekmek isteyen, ‘bana bakın’ diyen” kişiler olarak söz ediyor. Yani hastalık olarak tanımlıyor. Bu tür hastalıklarda kısa sürede tedavi edilmiyor. Bizler meydanlarda kurban kesmeyi çözmüşsek, bizden sonra gelecek nesil de bayramlarda silah atmayı çözecek diye umut ediyorum.
Yazıyı hazırladığım tatilin sekizinci gününde, saat:20.00 sularında trafik kazalarından 132 kişinin öldüğü; 784 kişinin yaralandığını içişleri bakanı söyledi. Bayram değil sanki bir ülkeyle savaş ediyoruz. Savaş etsek bu kadar zayiat vermeyiz. Trafik kurallarına uymadığımız sürece daha bir çok bayramda insanlarımız ölmeye, yaralanmaya, sakat kalmaya devam edecek gibi görünüyor.
Acısıyla, tatlısıyla bir bayramı daha geride bıraktık. Gelecek bayrama kadar sağlık, mutluluk, esenlikle kalın…
Sapanca Gölü’nün Önemi
Değişim, dönüşüme dair bir öykü…
Dilenciler Şehrin Her Yerinde