KİM DAHA AMERİKANCI?
21.03.2010 23:25 Karakter boyutu :
İkinci Cumhuriyetçi liberallerle AKP arasındaki kutsal ittifak devresel sarsıntılarından birini daha geçirdi.
Son zamanlarda Batı parlamentolarının soykırım sıkıştırmalarından bunalan Erdoğan “Yüzbin Ermeni’ye kapıyı gösteririm” deyince İkinci Cumhuriyetçilerin hışmına uğradı. Kapışmanın yakın çevresinde olanlar da bu kavgada kendilerine tavır belirlemek zorunda kaldılar.
Bu olay karşısında kimi solcular “yesinler birbirlerini, bize ne” diyebilirler. Ancak izlediğimiz görüntü, bu ülkenin kaderiyle oynayanların tıynetinin ortalığa saçılmasıdır. Buna kayıtsız kalmak doğru değildir, görmek ve göstermek gerekir. Devrimciler, koalisyon ortaklarının kendi aralarında çıkan çatışmaların konusunu ve diğer güçlerin aldıkları pozisyonlarını tahlil etmek zorundadırlar.
Kimse bu gürültünün ülkesinin dışında ekmek aramaya çıkmış Ermeni emekçilere acımaktan ileri geldiğini sanmasın. İkinci Cumhuriyetçilerin kopardığı bu gürültü, Erdoğan’ı Ermeni açılımında yeterince Amerikancı bulmamalarından çıkmıştır.
O kadar çileden çıktıklar ki, hakaret yarışına girdiler: Sen Kimsin? Irkçı, ittihatçı, çeteci, güvenilmez ürkek politikacı, zalim tehditçi, ataerkil zihniyetli, politik akıldan yoksun tavırlı, şantajcı, yalancı, iki ileri bir geri yürüyorsun, biz seni gulyabanilerden korurken iyiydik de şimdi mi kötü olduk, Ermenilerden özür dile, dilemezsen hadi sana kolay gelsin…
Yakın çevreye gelince.
İktidarın cemaat kanadı henüz bu kavgaya karışmadı. Sadece Zaman’daki Şahin Alpay “esas dava arkadaşlarının” yanında yer aldı: Komşularla sıfır problem politikasının, Ermenistan'la normalleşme çabasının aksamasından hoşlanmadı.
Başbakan’ın Vakit’teki körü körüne biatçıları ikinci cumhuriyetçilere kızdılar, “Ergenekoncu” dediler! Böylece iktidarla yandaş ilişkilerinin burjuva ahlak kurallarına bile uymadığını gördük: imam nikahlı eşler, velinimetlerine kafa tutan metreslerin özel yetkili engizisyon savcılarına teslimini istiyorlardı.
Söz konusu dış politika olunca Gül’ün buna karışmaması düşünülemezdi; “tarafsız” Cumhurbaşkanı olaya Afrika’dan müdahil olup Başbakanı düzeltti: “Aslında Türkiye’nin yaptığı pozitif bir şeyin ortaya çıkması açısından söylemiştir” dedi. O öyle deyince Yeni Şafak’taki vakanüvis de onu tasdik edip ekledi: “kastını ne kadar aştığını, dünyanın dört bir tarafında kendisi ve ülkesi aleyhine kullanıldığını fark edecektir.” Sabah’tan Nazlı Hanım, ne şiş yansın ne kebap havasındaydı, Başbakanı mazur görüyordu : “biraz da seçmen tabanına hitap etmek için bu konuşmayı yaptı sanıyorum.”
Sivil vesayet yanlısı liberallerden Mehmet Barlas “Başbakan doğaçlama yapmasın” diyerek Taraf’a pas verdi. Taraf da bu pası iyi değerlendirip “Allah ‘prompter’ından ayırmasın” başlığını attı. Yani Erdoğan kafasına göre konuşursa çam deviriyordu, cama yazılanları okumalı, başkalarının yazdığı senaryolardan ayrılmamalıydı.
Sivil vesayet karşıtı liberaller ise hepsine karşı çok serttiler: “Sen hiç sırtından bıçaklandın mı? Başbakan ille de senin dediğini yapmadı diye niçin kızıyorsun? ” sorusunu soruyorlardı.
Soner Yalçın bu haftaki Pazar yazısının bir bölümünde Ali Kemaller için Padişah ve Sadrazamın kim olduğunun değil, İngilizlerin ne istediğinin önemli olduğunu anlatıyordu. Bunu bugün de yaşıyoruz; günümüzün Ali Kemalleri için hükümette kimin olduğu değil, Amerikan çıkarlarına ne kadar hizmet ettiği önem taşıyor.
Hatırlayın, Obama TBMM konuşmasında Türkiye’den dört şey istemişti: Kürt açılımı- Ermeni açılımı- Kıbrıs açılımı- Ekümeniklik açılımı. İkinci Cumhuriyetçiler kendilerini bu açılımların bekçisi sayıyorlar. O bakımdan bu karı-koca kavgalarının sık sık yinelenmesi olasıdır. Bekleyin daha neler göreceksiniz.
liberaller yandaş medya
Yandaş medyada bomba üstüne bomba
Bu deşikliklerin sebebi ne...
Yandaşlar yine ortak manşetle çıktı
Hükümeti temizleme derdindeler...
YANDAŞ BASIN BAYRAMI NASIL KUTLADI?
Görenler ve görmeyenler
KİM BU SAF GAZETECİLER?
Ya bir gün AKP giderse ne yapacaklar?