Zor yerlerdir. Gitmek ister insan ama zorlanır. Gittiğinizde karşılaşacağın manzara üzer seni. Düşünürsün hep o bayrak altındaki şehit belki 1 gün önce hangi çatışmanın içindeydi diye. Hangi korkuları yaşıyordu? Kimler vardı o anda aklında? Neyi düşünüyordu? Birden mi kaybetti canını, yoksa direndi mi? Silah sesleri korkuttu mu onu? Arkadaşlarının şehadetine şahit oldu mu? Bu neler hissettirdi ona? Daha bir gün önce nefes alıyordu önünden geçen tabutun içindeki şehit. Gürültünün karmaşanın içinden birden sessizliğe boğuldu. Hep görürüz şanlı bayrağımızın altında bir tabut ve etrafında onu taşıyan askerler. Bu aynıdır hep. Esas altındaki senaryo farklıdır. Kimsede sorgulamaz orasını. Ama şu anda önünden geçen tabutun içindeki şehit daha 1 gün önce nefes alıyodur. Sen belki de uyuyosundur o çatışırken. O tarifini bile yapamadığımız korkuları yaşarken o sen belki arkadaşlarınla gülüp eğleniyosundur. Düşündükçe boğulursun. Boğulursun ama bir şey yapamassın bile. Kahrolursun.