Ana Sayfa Yazarlar Genel irade, milli irade ve keyfi irade (I)
Bu konudaki açık başarısızlığımızda, seküler ve muhafazakâr sosyal kesimleri temsil eden elitlerin keyfi iradelerini hakim hale getirebilmek için çarpık bir — aslında iki — demokrasi anlayışına sarılmış olmalarının büyük payı var.
Halkın arasından pozitivist ilerlemeci ve gelişmeci ülküyü benimsemiş bir kesim has yurttaşlar kategorisine yükseltilirken, çoğunluk — henüz ülküyü anlamamış ve içselleştirememiş olmaları, bu konudaki birlik ve beraberliğe dahil olmamaları (kaynaşmış bir kitle yaratılamamış olması) sebebiyle — devletin sert sopasıyla “eğitime” tabi tutulur.
* Partilerin kendi seçim programları ve kampanyalarını yürütmelerine izin verildiği, ama hükümet olduklarında onlara seçmenin değer, talep ve beklentileri yönünde veya kendi uygun buldukları şekilde temel ve kritik iç-dış politikaları değiştirme ve belirleme fırsatının tanınmadığı (yani hükümet olabildikleri ama iktidar olamadıkları)… bir siyaset sahnesi. İşte bunun adı vesayet sistemi oldu.
Önceki İçerikİran’da ilk sonuçlar Ruhani’yi önde gösteriyor
Sonraki İçerik‘Yurtta Sulh Konseyi’ hakim karşısında