Kedili Mutfaklar: Fesleğenli patlıcan salatası
Yine ufaktan bir tüpgaz ocağı istiyor bu gönül. Yapacağı iş için sağlıksız, evet onu da biliyor. Şeytana uyacak, ne çare? Üstelik gönül işlerinin her zaman sağlığa yararlı olduğunu kim söylemiş ki?
Bu yazı da közsüz patlıcanla çıkaramıyacağım sanki. Közlü patlıcan yapmamın yolu da yine o piknik tüpünden geçecek, başkaca umutlarım tükendi. Odun ateşini kışın şöminelerde, yaz aylarında da rüyamda görüyorum ancak. Kömürlü mangal yakmaya in çık bahçe faslı gerekiyor. Zor iş.
Yerine ikame ne çare bulduysam olmadı, alevde ya da ateşte yatırılıp közlenmiş patlıcanların eline su dökemedi yaptıklarım. İyi oldu, deyip yiyorsun ama aslına uygun düşmüyorsun netice itibariyle.
Bu da sonu olsun madem, çakma köz patlıcan salatalarımın. Yemediniz sanki fesleğenlisini gibime geliyor, tarifini edeyim, derhal yapın ve yiyin. Hem de beni kıskandıracak 'hakiki közlenmiş' haliyle deneyin.
Çakma yapılacak durumlarda, patlıcanları teker teker folyoya sarıp fırında yumuşatın; sıcakken poşetlere kapatıp bırakın. Ilınınca yolun kabukları. Patlıcan soymada en kral yöntem bu.
İri parçalara doğrayıp tel süzgeçte bekletin biraz, hattâ tepesinden bastırıp olanca suyundan kurtulun. Limon suyu, kabuğu, deniz tuzu, sarmısak ve fesleğenle sıra sıra dizin çukur bir yere. Kırmızı biber serpip sızmayı da gezdirin.
Patlıcan salatalara başlayalım da, yaz kokusu çöreklensin sofralarımıza.
Gönül işlerinden de sakın vazgeçilmesin.
posted by Oya Kayacan at Perşembe, Mayıs 27, 2010
Çok alemsin Oya'cığım.))Seviyorum senin bu hallerini..
Patlıcanları hiç öyle közlememiştim ben..Güzel bir fikir oldu benim için canım..Hele fesleğenli olması, ayrı bir heyecan kattı bana..))Hafta sonu hemen denemeliyim..))Sevgilerimi gönderiyorum Oya'cığım..Kendine iyi bak canım..
By Damak Tadı, at 27 Mayıs 2010 17:55
oya biz ocağı açıyoruz üstüne patlıcanları koyup közlüyoruz aynı anda bir kaç tanesini hem de, sonra ben salatasını annem yumurtalı yapıp yiyoruz, anında közleme bu! biraz ocak batıyor ama o kadarına alıştık senelerdir
By handan, at 27 Mayıs 2010 17:56
Uf Annoya, bittim ben...
Köz patlıcan-fesleğen ikilisine 5 dakika saygı duruşunda bulunurum her gördüğümde. Kimbilir ne lezzetlidir oy oy oy. Yemede yanında yat demek salaklığında bulunmayacağım aklı olan anında yer:))
By Leylak Dalı, at 27 Mayıs 2010 18:01
Mavi çiçekli örtüyü görünce çok duygulandım yaw.Bizde de onun 2 tane servisi var yaaa hanii...İşte bir kaç gün önce biz de Doğu ile akşam yemeğimizi balkonda onların üzerinde yedik. Yaa....
By Mine Özgür, at 27 Mayıs 2010 20:04
Bizde üşenme, bahane bulmaca yok. Sevgilim yakar mangalı hemen. Fırında, ocakta olmuyor. Sonra lavaş açıyorum ellerimle, yanına domates , soğan ve biberler de közleniyor. Lavaşların arasına hepsi dolduruluyor, biraz tuz, biraz zeytinyağı. Çocukların ağız kenarlarından, ellerinden dirseklerine sızıyor sebzelerin suları. Yazın, güzel patlıcanlarla, hem de neredeyse on güne bir!
By NarincE, at 27 Mayıs 2010 20:15
Dalgama bakıyorum Gül'cüğüm ;) Desem ki hayat, ciddiyetini alabildiğine kaybetti benim nezdimde! Küçük, keyifli yerlerinden yakalıyorum ve dalgamı geçiyorum...
Aslına uygun közleme pratiğin varsa eğer sen yine öylesini dene. Bu halinde biraz haşlama tadı veriyor sanki. Güzel yanaklarını öpüyorum.
Handan'cığım ocağımı temiz görmek gibi bir takıntım var ne yazık ki. Hani o karartılar oluyor, ne yapsan çıkmıyor ya, sevmiyorum hiç. Sonunda telleyip filan ocağı mahvediyorum ve de yeni ocak alıyorum. Böyle de bir manyaklık yani... Piknik tüp neyime yetmez?
N'olur sen de Gül'e yazdığıma kulak ver Leylak Dalı. Közleme gibisi yok. Fesleğenli olarak ben ilk defa denedim ve yedim. Çok iyi geldi. Bir de közde olaydı, düşün artık. Sevgiler.
By Oya Kayacan, at 27 Mayıs 2010 20:18
Oya' cım senin derdin közleme olsun :) Kavanoz kavanoz gelir :)
Ağzının tadı eksik olmasın yeter ki
By Çiğdem, at 27 Mayıs 2010 22:17
Komurde yapiyorum bu salatayi Oya ama sisman patlicanlarin pismeleri uzun vakit aliyor. Folyoya sarip koymak lazim belki. Firinda yaparsam refleksvari folyoya sariyorum. Ben de gaz ocak yok.
By Mine, at 27 Mayıs 2010 22:51
Yaziyi henuz okumadim...Resim aldi gitti beni benden.
By Sam, at 28 Mayıs 2010 06:45
Mine'sim benim, onları gördükçe ben de seni hatırlıyorum, 'çok sevdi bu deseni', diye. Anılar bazı küçücük ama pahasız.
Yaa yaaaa, once upon a time, bizde de çekilirdi aynı nümerolar ;)) Derken sevgili kalmadı hayatta/hayatımda. Derken piknik tüpe kadar düştük işte senin anlayacağın. Mutluluklarla, afiyetler olsun NarincE ailesine.
Canım Çiğdem, sonunda mutfağımın kapısına kilit vurup senden gelen kavanozların yolunu gözlemeye başlarım, bak karışmam. Sağol. Varsın ya, varlığın yeter.
Mine'ciğim yorum yanıtlarında yazdığım gibi, folyolanınca pek közde patlıcan havasında olmuyor, lakin çok güzel pişiyor patlıcanlar. En iyisi yine kömüre devam etmek. Otur başına, evire çevire patlıcanları, keyifle bekle ;)
Göz hakkı diye buna derler herhalde Sam...
By Oya Kayacan, at 28 Mayıs 2010 09:07