15 Kasım 2017, Çarşamba 8:00
Saklandı kelimelerde. Gizlendi cümlelerde. Kayboldu kitaplarda. Bulunamadı kütüphanelerde.
Aradı kelime kelime. Sordu cümle cümle. Haykırdı kitap kitap.
Takıldığından beridir kelimelerin ardına arttıkça arttı susuzluğu. Katlandıkça kanlandı merakı. Büyüdükçe büyüdü yangını.
Hangi kelimeye dokunsa ateş, hangi cümleye tutunsa alev, hangi kitaba sığınsa yangın.
Çizdikçe çizdi satırları, karaladıkça karaladı. Notlar düştü sayfalara, dipnotlara yollandı.
Açıldıkça açıldı yeni yeni dünyalar önünde. Azalmak yerine çoğaldıkça çoğaldı cevapsız sorular. Eksilmedi huzursuzluğu.
Belli ki yoktu bir sonu, bir sınırı aradıklarının! Belli ki dinmeyecekti içindeki fırtına! Belli ki susmayacaktı yüreğindeki çağıltı! Belli ki bu daha bir başlangıçtı!
Belli ki ne kadar okursa okusun, ne kadar sorarsa sorsun, ne kadar dinlerse dinlesin hala bir ses, hala bir harf, hala bir hece, hala bir kelime, hala bir cümle olamamıştı biriktirdikleri! Hala cümlelerin sonunda soru işareti.
Belki de yola çıkmaktı aslolan, varmak değil! Belki de yoldan çıkmadan yola çıkılamıyordu! Belki de arayışın kendisiydi, ödül! Belki de mükâfat, yolun çilesinde gizliydi!
Bulmak için kaybolunmalıydı! Bulmak için yoldan çıkılmalıydı! Bulmak için rahatın bozulması gerekliydi!
Doğru cevaplar için doğru sorular gerekliydi. Gölgelerden soyunup hakikatin ışığında yıkanmak gerekliydi. Boz bulanık sularda yolunu şaşırmamak gerekliydi. Baldıran zehrine dayanmak gerekliydi.
Hayaletlerle savaşmadan, devlerle kapışmadan, ormanlarda kaybolmadan, dalgalarla boğuşmadan mümkün müydü kendini bulması insanın?
Her duyduğuna inanan, her okuduğuna kanan, her söylenene kapılan bir kafayla her güzele tutulan, her afete çarpılan hercai bir gönül arasında sıkışan romantik ruhların ne kendilerine ne başkalarına verebilecekleri melankoliden fazlası olamayacaktır!
Okudukları gırtlaklarından aşağı inmeyenlerle düşündükleri ben parantezinden dışarı çıkamayanların ne aldıkları ne de verdikleri nefes insanlığın hayrına olacaktır!
Düşünmek, sanıldığının aksine ne geviş getirmek ne de jimnastik yapmaktır! Düşünmek, taraf olmaktır. Düşünmek, kanamaktır. Düşünmek, yaralanmaktır. Düşünmek, dışlanmayı göze almaktır. Düşünmek, yalnızlığı sırtlanmaktır.
Düşünmek, yeni cepheler açmaktır. Düşünmek, mesafe koyabilmektir. Düşünmek, yoldan çıkmaktır! Düşünmek, reddetmektir. Düşünmek, şüphe duymaktır. Düşünmek, keşfetmektir. Düşünmek, satır aralarını okuyabilmektir.
Okumaksa önce yıkmak, yıkılmak; sonra yerine koymak, inşa etmek, inşa edilmektir. Okumak, kendini tanımaktır. Okumak kendini bilmektir. Okumak, insanı sevmektir. Okumak, âlemi görmektir. Okumak, aşkı hecelemektir. Okumak, hissetmektir.
Okumak, yola koyulmaktır. Okumak, yolda tamamlanmaktır.
14:00 Giresun Üniversitesi Ukraynadaki Uluslararası Konferansta 58 Bilimsel Sunum Yaptı
11:30 ‘Vargit Çiçekleri Açtı, Yaylacılara Yol Göründü