10 Kasım , Atatürk'ün Ebediyete Yolculuğu...
Son yıllardaki 10 Kasımlarda en çok hoşuma giden yas tutmayı bırakıp O'nu anlamaya çalışmamızdır. O yas tutup hayata ara vermemizi istemezdi. Evet , hala böyle büyük bir önderi kaybetmenin acısını hissediyoruz. Ama o " Türk milleti çalışkandır" diyerek bize güvendiyse biz de bu acı gün vesilesiyle aslında hiç unutmamız gereken ilke ve inkilaplarını bir kez daha hatırlayalım. Ruhu şad olsun.
Gönderen Tugba zaman: Pazartesi, Kasım 10, 2008
Bu yazıyı gördüğümde aklıma gelenleri yazıyorum.Bugün 10 Kasım ne kadar hüzünlü bir gün olduğunu biliyorum.Benden yaşça sanırım 7-8 yaş büyük bir arkadaşı gördüm bugün.Gözleri sulanmıştı ilkten hasta sandım.Hasta mısın dedim.Yok iyiyim dedi.Ama çok sinirliyim dedi.Noldu hayırdır dediğimde.İlçemizde senelerdir yapılan tören alanındaki Atatürk büstünün kaldırılıp yeni Cumhuriyet Meydanı'na götürüldüğü ve heykeli burada göremediği için Belediye'ye kin kustuğunu söyledi.Bu yüzden sanırım göz yaşı dökmüş arkadaşım, ne kadar büyük bir Atatürk sevgisidir bu.
10 Kasım 2008 23:48
paylaşımın için gercekten teşekkür ederim. Ama Atatürk 'ü yok etmek büstlerini ortadan kaldırmakla münkün değildir. Hayatta hiçbir inancı hiçbir düşünce sistemini onu simgeleyen nesneleri ortadan kaldırarak yok edemezsiniz. Sadece gözününüzün önünden kaldırısınız , kalpten ve zihinden silinmez. Hele bize onu her gün anımsatan bayrağın gölgesindeki topraklarda yaşıyorken
11 Kasım 2008 15:32