Çocuklarda Kıskançlık: Nedenleri ve Çözümleri - Ben anneyim
Ana sayfa » Çocuklar » Çocuklarda Kıskançlık: Nedenleri ve Çözümleri
Çocuklarda Kıskançlık: Nedenleri ve Çözümleri
Kardeşleri, arkadaşları veya sınıf arkadaşlarını kıskanmak; arkadaşlıklar, okulda alınan notlar veya oyuncak nedeniyle kıskançlık göstermek: Çocuklarda kıskançlığın pek çok nedeni olabilir. Ama bir şey kesindir: Bu duygu yapıcı değildir.
Kıskançlık, bunu hisseden kişinin ruhunu yiyen olumsuz bir duygudur. Yetişkinlerde, genellikle para problemleri, iş yeri ve ilişki sorunları ile ilgilidir. Peki çocuklarda kıskançlık neyle ilgili olabilir? Bu makalede bu sorunun cevabını öğreneceğiz.
Kıskançlık, diğer insanların eşyaları ya da başarıları hakkında küskünlük ve üzüntü hissi veya bizim olmayan bir şeye sahip olma arzusudur. İnsanlar bunu çoğu zaman inkâr etse de kıskançlık çok yaygın bir duygudur.
Aslında, bu duygu pratik olarak evrenseldir. Bundan kaçınmaya ne kadar uğraşsak da, hayatımızın bir noktasında hepimiz kıskançlık duyabiliriz. Bu, sosyal çevremize verdiğimiz doğal bir tepkidir.
Kıskanan insanlar rahat bir yaşam tarzının tadını çıkarabilir ve nispeten ayrıcalıklı olabilirler. Bu durumda bile kıskanç insanlar başkalarının sahip olduğu mutluluk, maddi imkânlar ve hatta fırsatlar için üzüntü duyarlar.
Çocuklarda kıskançlık: nedeni nedir?
Kıskançlık, bizim için önemli olan şeylerin uyandırdığı bir duygudur. Küçükler için bu şeyler şunlar olabilir:
Oyuncak veya diğer eşyalar
Daha uzun, zayıf ya da güçlü olma gibi fiziksel özellikler
Yetişkinlerin ilgisi (özellikle ebeveynler ve öğretmenler)
Söylediğimiz gibi, çocuklarda ve yetişkinlerde kıskançlık “bir şeylere sahip olmamak” ile bağlantılı değildir. Birçok durumda, çocuklar arzu edebilecekleri neredeyse her şeye sahipler, ama arkadaşlarının sevdikleri bir şeyleri olduğunu gördüklerinde, hemen onları kıskanırlar ve o şeyi isterler.
Bu duyguya ilişkin açıklamalardan biri, bu çocukların başkalarına göre “dezavantajlı” hissetmeye alışmamış olması olabilir.
Başkalarının istediklerine sahip olanlar hep onlar olmuştu. Durum tersine döndüğünde, hiç memnun olmazlar.
“Kıskanç insanlar mutluluğa, maddi mallara ve hatta başkalarına sunulan fırsatlara kızgınlık duyar”
Çocuklarda kıskançlık konusunda ne yapmalı?
Bu hissi tetikleyen belirli bir durumun ötesinde, kıskançlık ayrıca, ele alınması gereken bir güven, sevgi ya da öz saygı eksikliği nedeniyle ortaya çıkar.
Başka bir deyişle, her zaman diğerlerine göre daha fazla veya daha iyi olmak isteyen çocuklar çoğu zaman böyle davranmazlarsa dinlenmeyeceklerine, sevilmeyeceklerine veya değerli olmayacaklarına inanmaktadırlar.
Aşağıda bu kırgınlıktan kurtulmaya yardımcı olabilecek birkaç pratik ipucu var.
Onları diğer çocuklarla karşılaştırmayın
Mukayese, neşe hırsızıdır. Sakın şöyle şeyler söylemeyin: “Senden daha iyi not alan arkadaşın gibi olmalısın” ya da “Neden arkadaşın gibi gol atamadın?”
Böyle yaparak küçüğünüzün daha çok çalışmasına katkıda bulunamazsınız.Tam tersine, sağlıksız bir rekabet ruhu yaratacaksınız.
Bunun yerine yapabileceğiniz şey çocuğunuzun kendi yeteneklerine göre gerçekçi hedefler belirlemektir. Çocuğun coşkulu hissetmesini sağlamak için bunlar kısa ve orta vadede gerçekleştirilebilir olmalıdır.
Bu şekilde, diğerlerinden daha iyi bir şey yapmak yerine, çocuğunuzun kendisinin en iyi versiyonu olmasını teşvik edersiniz.
“Kıskançlık her zaman daha fazla çaba gösterme isteğinin bir nedeni olarak görülmeli ve asla başkalarının daha kötü durumda olması arzusu olarak kabul edilmemelidir”
Onlara ilgi gösterin ve sevginizi verin.
Çocukluk döneminde çok az şey istenmek duygusu kadar önemlidir. Bir çocuğun gördüğü ilgi, anlayış ve saygı; notlarına, bir spordaki performansına ya da başka herhangi bir ölçüme dayanmamalıdır.
Koşulları ne olursa olsun, çocuğunuzun sizin için önemli olduğunu hissetmesini sağlayın. Böylece, kardeşi ya da arkadaşı istediği şeyi aldığında kıskançlık duymazlar. Ebeveynlerin sevgisi kıskançlık için en iyi ilaçtır.
Onlarla duyguları hakkında konuşun
Sadece kıskançlığın olumsuz etkilere sahip olduğunu ya da başkalarını kıskanmalarının ”yasak” olduğunu söylemenizi kast etmiyoruz. Esasen, çocuklarda kıskançlık bile olumlu bir şekilde kanalize edilebilir.
Bunu nasıl yapabilirsiniz? Sağlıklı bir rekabet duygusunu teşvik etmeye çalışın. Mesela, bir arkadaşının notları daha iyiyse, çocuğunuz kendi notlarını düzeltmek için çalışabilir.
Başka bir çocuk teniste daha iyiyse, belki de birlikte ders alabilir ve birbirlerini cesaretlendirebilir, hatta bir yarışmada takım olarak oynayabilirler.
Çocuklarda kıskançlık önemli bir itici güç olabilir. Fakat her zaman daha fazla çaba göstermenin bir nedeni olarak görülmeli ve asla başkalarının daha kötü durumda olmasına yönelik bir arzu olarak kabul edilmemelidir.
Son olarak, çocukların davranışlarının sadece ebeveynlerinin yansıması olduğunu unutmayın. Bu nedenle, kötü niyetli yorumlardan kaçınmalısınız (özellikle çocuğunuzun önünde).
Çocuğunuza başkalarının başarılarını anlama ve takdir etme konusunda yardımcı olun.