Gel de korkma...
Bir zamanlar ASAM adı verilen kuruluşun başında bulunan (bulunan ve hakkındaki iddialara cevap vermeyen) kıymetli stratejist akademisyen MHP’ye genel başkan olmak istiyor.
Bu tabii, ‘Olsun, çok iyi olur!’ diye geçiştirebileceğimiz bir haber değil.
İyi bir haber hiç değil.
Dün, bir gazetede, değerli genel başkan adayıyla yapılmış söyleşiyi (Vatan gazetesi, Devrim Sevimay) okudum.
Devlet Bahçeli’yi beğenmiyor. Kendisini (her ne kadar ‘ülkücü hareket’ içinde fazla görünmese de) ezelden beri ülkücü hissediyor.
Fakat bir sorunu var:
Partililerle pek imtizaç edemiyor.
Bir kez (belki de birkaç kez) partisinden ihraç edilmiş, Danıştay kararıyla dönebilmiş. ‘Cumhuriyet tarihinde partisine Danıştay kararıyla üye olmuş tek kişiyim. Üstelik üye olduğu için partisi tarafından hakkında suç duyurusunda bulunulan, üç aydan bir yıla kadar hapsi ve siyasetten men edilmesi istenen ilk cumhuriyet vatandaşıyım’ diyor.
Niçin hapse tıkılmak istendiğini anlatmıyor.
İhraç nedenini ise ‘antidemokratik zihniyet’te ve ‘korku’da arıyor.
MHP’liler bu değerli genel başkan adayının ‘başarılı’ olacağından korkmuş olabilirler. (‘Olacağından’ ve ‘olabilirler...’ Buradaki güzel Türkçe örneğini konunun vahametine bağışlayın...)
MHP’lilerin gerekçesini bilmem ama ben bu stratejistten korktum.
İstenmeyen genel başkan Devlet Bahçeli, önceki yıl, ‘linç girişimi furyası’ başladığında, ‘Sokakta ülkücü istemiyorum. Tabanca değil, bilgisayar kullanan ülkücü istiyorum’ diyerek, taraftarlarını yatıştırma cihetine gitmiş, sözkonusu furyanın olası bir iç-savaşa dönüşmesini engellemişti.
Fakat kıymetli stratejist böyle düşünmüyor.
Bilakis, ülkücü hareketin sokakta olması gerektiğini savunuyor. ‘Ben genel başkan olursam ülkücü hareket sokağa inecek’ diyor.
Röportajı gerçekleştiren arkadaşımız da ‘Nasıl yani?’ anlamında bakmış olacak ki, durumu kurtarma cihetine gidiyor: ‘Sokağa inmekten kastım bilgisayarı bir kenara bırakmak değil. Ülkücü hareket hem bilgisayar kullanabilir, hem de demokratik hukuk devleti çerçevesinde sokağa inebilir.’
Bahçeli’nin engellemeye çalıştığı ‘şey’in linç girişimi olduğuna da inanmıyor ayrıca... Linç girişimi idiyse de, o girişimde bulunanlar ‘bazı tepkili vatandaşlar’mış...
Değerli genel başkan adayına bir vakitler Hitler’in kitabı ‘Kavgam’a gösterilen ilginin nedeni sorulmuştu.
Satış patlamasının sırrı neydi?
Türk okuru niçin bu kitaba ilgi gösteriyordu?
Kitaba gösterilen ilgiyi tasvip etmiyor görünmekle, satış patlamasının sırrını haksızlığa uğramış ‘Almanlar’la, haksızlığa uğramış ‘Türkler’ arasındaki paralellikte aramamız gerektiğini söylemişti.
Demek ki, Almanlara gadreden Yahudilerin yerine iş hayatında hızla yükselen etnik kökenli vatandaşlarımızı, Almanların yerine de ‘yeterince zenginleşemeyerek haksızlığa uğrayan’ Türkleri koymamız gerekiyordu.
Siz söyleyin, korkmakta haksız mıyım?