Yiyorum Büyüyorum Makaleler Sayfası-Çocukların Yemek Sorunları: Bitmeyen Savaş
Çocukların Yemek Sorunları: Bitmeyen Savaş
İlk kez tanışıyor olmanıza rağmen sohbetine doyamadığınız, imkan olsa saatlerce dinleyip, anlatmak, sonucunda da rahatlamak isteyeceğiniz kişiler çıkmıştır mutlaka karşınıza. Uzman Psikolog Fatma Torun Reid bana yıllardır tanıyıp, sevdiğim bir tanıdığımın verebileceği güveni hissettirdi. Mesleğinde edindiği tecrübelerinin onu oturttuğu zirveden mi, kişiliğinden mi yoksa her ikisinden mi bilemedim. Umarım engin bilgisinden yaralanabilmek, ondan öğrenebilmek, yaydığı pozitiflikten nasibimi alabilmek adına kendisiyle tekrar konuşma fırsatını bulurum. Değerli uzman psikolog Fatma Torun Reid kişilik, çocuk, ilişkiler ve bunların alt başlıklarını ele alan;Unutkan Erkekler, Hadileyen Anneler; adlı başvuru kitabı ile bize yaşamın içinden psikoloji dersleri veriyor. Bu kitaptan Yiyorumbuyuyorum.com anneleri için;
Küçük çocuklu evlerde çocukla ilgili sorunların başında; yemek sorunu; gelir. Toplumumuzda hala çözümlenememiş olan bu sorun, çocuğun sağlığına ve gelişimine bağlı olarak her toplumda anne babalar için önem taşır. Çocuğun özel sağlık nedenleri dışında, yemek yeme alışkanlığının bir sorun olabilmesi için üç koşul gerekir:
2.Yanlış ilgi ve aşırı ilgi
3.Yanlış bilgi ve uygulanması
Dr. Penelope Leach, çocuk ve anne baba eğitimi konularında tanınan bir isimdir. Kendisini, yurtdışında televizyon programlarında izleme fırsatı buldum. Bu programlardan biri, çocukların yemek sorunlarıyla ilgiliydi.
Her zamanki tatlı, yumuşak üslubuyla, çok küçük yaşlardan başlayarak çocuğun kendini beslemeyi öğrenmesinin üzerinde duruyordu. Bu sorunu en çok annelerin çocuğun kaşık çatalı düzgün kullanmayı öğrenmesini ve sofra adabını önemsediklerinden, sabırsız davranıp, sabırsız davranıp, kendilerinin çocuğu yedirmek istemelerine ve çocukla çekişmeye girmelerine bağlıyordu.
Kendisi İngiliz toplumundan geldiği için, yorumu o toplumdaki gözlemlerine dayalıydı. Oysa konuştuğu anne babalar, Amerikalıydı. İngilizlere karşın daha rahat olduklarından yemek sorununun (ki bize göre çok daha az yaygındır) küçük çocuklarının kaşık- çatalı düzgün kullanamaması kaygılarıyla ilgili olabileceği pek düşünülemezdi.
Evrensel ortak nedenleri olsa da, bizim kültürümüzde bu sorun nelerden kaynaklanıyor dersiniz? Bazı düşüncelerimi sizinle paylaşmak isterim:
Az kilonun,iştahsızlığın hastalıklarla bağdaştırılması. Üç kuşak önce yaşanan, savaş sonrası, verem salgını, ;zayıflarsa vere olur; korkusu, kuşaktan kuşağa aktarılmış olan ebeveyn endişesi.
*Etraf ne der?
Duyarlılığı ve kadının anneliğiyle, anneliğin de yedirip- içirmekle takdir toplaması.
*Anneliğin aceleci kişiliği
Bir an evvel yiyip kalksın, bu iş bitsin; diye çocuğa yedirmek istemesi.
Çocuk üstüne dökmesin, yerler kirlenmesin endişesi.
Çocuğun midesi dolduğunda annenin kalbinin doyması. Bu çok güzel ve doğal bir duygu, bazen kendi dünyasında sevgi boşluğu sevgi boşluğu olan annenin, çocuğunun üstüne bu konuda gereğinden fazla düşmesine neden olur.
Yemek sorunu olan çocuklar, psikoloğa götürülmeden önce çocuk doktorlarına götürülür. Çocuk doktorları da anneyi endişeli gördüklerinden (ve binlerce defa aynı sorunu dinlediklerinden) anneyi sakinleştirmeyi denerler. Merak etmeyin. Bir gün yemezse ölmez, bir şey olmazbgibi sözler ya annenin doktora olan sevgi-güven bağını sarsar ya da annenin eve döndüğünde kararlı bir silahşör gibi çocuğuna rest çekmesine yardımcı olur.
Her iki durum da soruna çözüm getirmez. Annenin "Yemezsen bir daha yemek yok" veya "Bundan sonra mızmızlık yaparsan tabaktaki yemek çöpe gider" gibi tehditleri, çocuğu güç savaşına davettir. Çocuk ertesi gün de bir şey yemez.
Annenin yüreği dayanmaz. Dayansa da grev be lokavtta her zaman çocuk kazanır. Korkuyla, tehditle, baskıyla alınan netice, bir başka sorunun patlak vermesi şeklinde tekrar ortaya çıkar.
Yemek Sorununa Çözümler
- Bırakın küçük yaşta çocuk katı yiyeceklere geçmesiyle kendini beslemeyi öğrensin. Tabağına parmaklarıyla alabileceği lokmalar koyun. Kaşığı kullanmaya başladığında bazen ağzını hedefleyemezse sabır gösterin.
-Çocuğun üstüne dökebilmesi bir özgürlüktür. Çocuk olabilme özgürlüğü yemekte önlük veya yıkanabilir giysiler kullanarak, endişe ve müdahaleyi önlemiş olursunuz.
-Mama masasının altına muşamba veya gazete serin. Yerleri temiz tutma kaygınız azalsın.
-Tabağa az koyun. Bitince istesin. Yiyebileceğinde fazla koyarsanız ya doyunca direnişe geçer ya tabağındakilerle oynamaya başlar. Bu gibi durumlarda tabağını hemen kaldırın.
- Rüşvetle veya eğlenceyle (bak kuş uçtu lafları veya televizyon aracılığıyla) yemek yedirmeyin. Çikolata veya dondurmayı yemekten sonra yiyebileceğini öğrenmesi, yemekte oyalanmasını önler.
Psikolojik Danışmanlık Aile ve Çocuk Gelişim Merkezi
0216 358 7728
Bu yazı 2065 kere okunmuştur.