FENERBAHÇE VOLEYBOL BLOGU: 2 Kupa Tek Arma / Salondan İzlenimler
Sezon başı voleybolda katılacağımız kupalar netleştiğinde, herkes kadrolarımızın bu kupalardan daha üst seviyede olduğunun farkındaydı. Doğal olarak final zamanlarını bekleyerek önceki turları birer birer geçtik. Geçen sene Cev cup finalini taraftar önünde kazanamadığımızdan, gözler erkenden fikstür çatalını yokluyordu. Erdenay aylar öncesinden müjdelemişti ki finale çıkınca ikinci maçlarda evsahibiydik. Çoğunluğu saçma sapan saatlerde, boş salonlarda oynanan eleme turları ardından final öncesi sürpriz bir duyum herkesi heyecana sevketti. Maçlar aynı gün ardarda oynanacaktı, olağandışı bir durumdu.
Ufak bir grup yabancı taraftar salon karşısındaki otoparkın girişinde etraflarında polis bariyerleriyle tutuluyordu, onların orada olduklarını tezahürat ettiklerini duyunca farkettim. Ortada bir gerginlik yoktu, karşılıklı tezahüratlar oluyordu, adamlar bir yandan içerek zaman geçiriyorlardı.
Tribünün ön kısmı da kalabalığın birikmesiyle karışmıştı, oradaki Cadde&Sabahlayan Tayfa&FBD&Lacivert gibi yandaş grupların her birinden ikişer üçer kişinin sırtı dönük sete çıkma hevesiyle frikikte baraj kurar gibi dizilmeleri tribün adına komik bir hal oldu. Üst tarafta ise amigo Yücel görülmekteydi. Tam karşı köşeyi kaplayan Ultras Fener pankartı çok ihtişamlıydı. Altında "Dünyanın en büyük spor kulübü" yazan Tolga abilerin pankartı vardı. Protokol üstünde duran "Hababam güm güm güm " gibi el yapımı güzel işler olduğu kadar, bir sürü de gereksiz dijital pankart göze çarpıyordu.
Bu noktada bir pozisyondan doğan tartışmayla iki taraf arasında gerginlik yaşandı. Hadi Felipe neyse de Castellani'yi böyle sinirli bir şekilde tartışırken görünce haklı bir şekilde tribünlerde yüklenmeye başladı. Hakem karşılıklı sarı kartlarla tansiyonu düşürdü ama sonraki pozisyonda İtalyan kaptan itirazlarını sürdürünce kırmızı kartla bize bir sayı daha katıverdi. Oyunu provoke etselerde kimse umursamadan Şampiyon Fener tezahüratları ortalığı sarmaya başladı. Şampiyonluk sayısı çok zor bir pozisyonda tamamlayan Ivan'ın elinden gelmişti. Tribün sayı verildi mi bir anlık duraksama sonrası coşarken, manyak Lupe ise karşı sahaya geçip rakip bench ile İtalya'dan kalma hesabı kesmek niyetindeydi. Bir anda file arkasındaki staff fırlayarak onu oradan çekiverdi. Sevinç yumağı oluşturan oyuncular ne olduğunu anlayamadan iki taraf arasında gene bir gerilim oluşmuştu.
Bundan sonrası tamamıyla bir coşku seliydi, manyak Lupe tribüne şov yapıp başkanın yanına tırmanırken, orta tribünden başlayarak dört bir tribünden sarı-lacivert-şampiyon-Fener tezahüratı yükseldi. Maç içinde AYGFB defalarca tezahüratı başlatmak istese de becerememişti. Oyuncular medyaya poz verirken, pınarbaşı başlamıştı. Ardından takım organizasyonunda tribünle karşılıklı tezahürat başladı. Bu esnada file arkası Aziz başkan oley tezahüratı yapmaktaydı. Oyuncuların Sarısına gökgürültüsü patlayan bir lacivert geldi.
Kupanın sapını Trabzona verelim sesleri duyuldu, bunun üzerine kupa acaba nasıl birşey diye bir göz atıverdik. Uzaktan Trabzona verilecek sapı bile yok gibi gözüküyordu. Kaptan Arslan kupayı bütün arkadaşlarıyla birlikte kaldırmayı tercih etti, Ivan'ın herkesin üstüne atlaması sonra da koçu bile silkelemesi eğlenceli görüntülerdi.
Herhangi bir konfeti yağmuru yapılmadı, belki de sonrasındaki maç öncesinde sahada kirlilik olsun istenmedi. Oyuncular basına poz vermekteyken, Latina oyuncuları küme düştükleri bir sezonda bir Avrupa kupasında da finalde kaybederek hedefsiz kalmışlardı, birbirlerini teselli etmekten başka yapacak birşeyleri yoktu. Oyuncuların kupayla zafer turu çok coşkulu geçiyordu, kadın takımının zafer turuna göre salondaki kalabalık oldukça fazlaydı. Herkes oyunculara yaklaşmak belki hatıra birşeyler koparmak istiyordu, önlere yığılmalar oldu. Erkek takımı tribüne sıfır hizada tur yapınca birebir temas kurmak mümkündü, oyuncularla çak yapıyorduk. Elleri o kadar kocaman ve sert nasırlıydı ki şaşırtıcıydı.
Takıma en son "Filenin şövalyeleri" lakabı takılmıştı, buna layık gösterdikleri hırslı mücadele ile taraftarları mutlu bir şekilde günün ikinci maçına uğurladılar. İki maç arasında belli bir zaman vardı ve erkenden gelip yorulan acıkanlar dışarıya dökülmekteydi. Koridorda ailesiyle beraber gördüğüm, eskiden beri bu takımları takip eden Turgay abi ile nihayet layık oldukları bir ortamda oynadılar diye birbirimize sarılıverdik. Herhalde bu duyguyu en iyi bu eski simalar bilirdi.
2 Kupa Tek Arma,
iki kupa tek arma salondan izlenimler,
Emeklerine sağlık abicim.Mükemmel bir arşivimiz oldu sayende :))
12 Nisan 2014 12:25
Sevgili Kerem,izlenimlerini hiç bir detayı unutmadan mükemmel anlatmışssın.Ellerine sağlık.Bu kadar detayı maç sırasında mı not ettin merak ettim.Yoksa hafızana mı kazıdın?Bizim yaşta ikinci olasılık epey zor.Okurken tekrar aynı atmosferi videolarla zenginleştirerek bir daha yaşattığın için teşekkürler.