Henüz doğmamış cümleler için… - YENİ ASYA
06 Şubat 2019, Çarşamba 00:22
Bir, doğumu gerçekleşen cümleler var, bir de gerçekleşmeyenler.
Bir de hiç hayata gelemeyecek olanlar.
İnsanlık tarihi doğmayanlarla değil, doğanlarla değerlendiriliyor.
Söylemedikleriniz söylediklerinizden daha çoktur. Onların bir kısmı idamlık, bir kısmı masumdur.
Hür cümleler, serüveni başlamamış olanlardır. Dile gelen cümleler, yaşama hakkı bulan, tel örgülerden kaçmış, yer altı tünellerinden geçip, firarî olarak kimlik kazananlardır.
Şu an konuştuğumuz cümleler birer kaçak mıdırlar yoksa? Dışarı kaçanlar içeriden mi haber veriyorlar, onlar muhbir midirler? Ya da içeridekilerin hürriyeti için kendilerini feda edenler midir? Bunların hepsi soru işareti.
Yazılan hikâyeler, denemeler, şiirler… Kelime kelime bir kaçışın öyküsü gibi duruyor. Kime sorsanız, söyleyemediği o kadar çok şey var ki. Hatta bazı diller içerideki örgüyü çözmeye muktedir değil.
Peki, tutsak kelimeler ne zaman hürriyetine kavuşacaklar? Bu dağınıklık bir nizam içerisinde bir cümleye ne zaman dönüşecek? Söylenmeyen cümlelerin tarihini bir yazan olacak mı? Söylenenlerle söylenmeyenler mizana konsa hangisi galip gelecek?
Dışarıda olanlar mı hür, içeride olanlar mı belli değil.
Hür cümle, henüz kısıtlamalara girmemiş olanlardır. Dökülenler zaten tutsak olmuşlardır. İfade ettiğiniz kelimeler ağzınızdan çıktığı andan itibaren sizi bağlar hale geliyor.
Günahlarınız ve sevaplarınız ifade ettikleriniz üzerinedir.
Siz siz olun ifade etmediklerinize sahip çıkın, diğerleri zaten kaçmışlardır.
Söylemedikleriniz, henüz kontrolünüzde olanlar sizin kurtarıcınız olabilir.
Söyleyin, söylemediklerinizden mi pişmansınız, söylediklerinizden mi?
Bu asırda Üstadımız en büyük örmek tir.Bildiğim kadarıyla söylemek istedi ği her şeyi söyşemiştir.Mudafaalarda, kardeşleri zarar görmesin diye belki bazı kelimeleri söylememiştir. İçinde kileri en na musait zeminlerde bile söylemiştir.Bunun için musait zaman aramamıştır.Çok acaiptir ki;divan-ı harbi örfin gibi dehşetli bir zemini efkarının beyanı için musait bir zemin kabul eder.Demek hizmet için ortam şöyle olsun veya böyle olsun diye bir mazeret tanımamıştır.Bu elbette ki herkesin yapabileceği bir şey değildir. Burada, bu asırlarda görülmeyen emsalsiz bir cesaret ve imanın varlığı karşımıza çıkıyor.Ayrca son derece mustakim bir ilim ve muhakeme gücü nün tezahürü var.Hakika-tı incitmeden iftat ile tefrite girmeden hakikatları ifa de maharet ve kabiliyeti var.
Çok garip bir makale.Alışılmışın dışın da bir yazı.İnsanların iç alemi,fikir ve düşünce dünyalarıyla alakalı.Dışarıya yansıyanlar ve içte saklananlar konu ediliyor.Tutsak kelimeler ne zamana kafar hürriyete kavuşucak deniliyor.Tu tsağın sebebi ne?Herhalde dahili ve harici engeller var.Dahili engeller;cesa ret ve manevi donanımlar olduğu gibi harici engeller yasalar ve gücü elinde bulunduran unsurlar olabilir. Söylen meyen cümleler tarihini bir yazan ola cak mı deniliyor.Bu mümkün mu?İnsanların içini,söylemek isteyipte söy lemediklerini nasıl bileceğiz?İçerdekiler mi hür,dışardakiler mi?Buda ayrı bir araştırma konusu.Asrı saadet hatırıma geldi.Bildiğim kadarıy la her iki yerdekiler de hür.Çünkü; iman zirvede.Hürriyet zirvede.Adalet zirvede.Her hangi bir engel yok.
Bi söylemediğimiz cümleler var, bir de söyleyemediğimiz. Söylemediğimiz cümleleri bilmem ama, belki de söyleyemediğimiz cümleler bizi içeride tutsak ediyor. Söylediğimiz cümleler nasıl ki bizi dış dünyada bağlıyorsa, söyleyemediklerimiz de bizi iç dünyamızda bağlıyor. Belki söylense, insan hür olacak...