Defne Yaprağı :
Latince Adı : Folium Nobili
Diğer İsimleri : Har, Nehtel, Tehnel
Tane acı madde ve uçucu yağ içerir. Uçucu yağ içinde yüzde 35-50 oranında sineol bulunur.
Defne Yaprağı'nın anayurdu Akdeniz havzasıdır. Günümüzde ılıman yerlerde yaygın olarak yetişen, kışın yaprağını dökmeyen ağaçtır. Defne Yaprağı Ülkemizin kıyı bölgelerinde doğal olarak yetişmekte, ayrıca süs bitkisi olarak park ve bahçeleri süslemektedir. Yaprakları 5-10 santimetre uzunlukta, derimsi, kısa saplı, sarımsı yeşil renkli, özel kokulu ve lezzetli bir bitkidir. Dünyanın pek çok bölgesinde yaygın olarak yetiştirilir. Bazı yemeklere koku ve çeşni katar, ayrıca veteriner hekimlikte ilaç yapımında kullanılır. Defne, ülkemizin tarımda önemli dışsatım ürünlerinden biridir. Meyvesinden defne yağı elde edilir, ayrıca olgun meyveleri saç dökülmesini engelleyici sabunların yapılmasında kullanılır. Et ve balık yemeklerinde çok kullanılan bir baharattır. Bazı likörlerin terkibine girer.
Tavsiye Edilen Hastlıklar :
Sindirimi kolaylaştırır, iştah açıcıdır. Terletici ve antiseptik etkileri vardır. Kan dolaşımını düzenler. Ateş düşürür, romatizma içinde şifadır. Yaprakları ağızda çiğnenirse ağız kokusunu giderir.
Defne Tohumu Yağı :
Masaj yapımında kullanılır, ağrıları dindirir. Ciltteki lekelerin üzerine sürülürse yok eder. Sabunu saçı ve cildi besler.
Parçalanmış kuru yapraklarından 1-2 tatlı kaşığının üzerine 4 bardak kaynar su dökülüp, 10-15 dakika süreyle demlendirilerek hazırlanan karışımdan günde 1-2 kez ve 1-2 yemek kaşığı alınabilir. 100 gram Defne Yaprağı, 1 litre suda kaynatılarak günde 2-3 bardak içilirse, nezle ve gribe, her türlü soğuk algınlığı ağrılarına karşı faydası görülür.
Fazla içilmesi durumunda kusturucu olur. Gebelik durumunda defne alınmamalıdır. Akdeniz defnesi dışındaki diğer defne türleri zehirlidir.