Haydarpaşa Tren Garı: Aşk Gibi, Sevda Gibi
Kukla Süreyya > Blog > Haydarpaşa Tren Garı: Aşk Gibi, Sevda Gibi
Saat: 15:00 suları
28 Kasım 2010, bir pazar gününe denk gelmişti. Üsküdar’dan sarı dolmuşlara binmiş, sevgili Kadıköyüm’e dönüyordum. Numune Hastanesi’ne yaklaşırken trafik tıkandı, hatta tıkandı demek yetmez, kilitlendi, araçlar kontak kapattı. Çaresiz indim. Diğer insanların arasına karışıp Kadıköy’e doğru yürümeye başladım. O anda fark ettim, siren sesleri geliyordu uzaktan. Siren seslerinin doğasında var, huzuru kaçırırlar. Kaygıyla yürümeye devam ettim, bir şey olmuştu belli ki. Ve bir süre sonra görüş alanıma giren Haydarpaşa Garı ile olan biteni üzülerek anladım.
Haydarpaşa yanıyordu. Çatısından kara dumanlar yükseliyordu. Ne yapacağımı bilemez halde durup izlemeye başladım. Sanki izlersem bir faydam olacakmış gibi… Aradan ne kadar geçti bilmiyorum, bana saatler gibi gelen birkaç dakika muhtemelen, gözlerim dolmaya başladı. Ağlıyordum. Altı üstü bir bina yanıyordu, neden ağlıyordum ki… Sanki o binayla birlikte anılarım, geçmişim, çocukluğum da yanıyordu.
Bütün garın yanıp kül olacağını sandığım için korkmuştum. Ama neyse ki öyle olmadı. Sadece çatısı zarar gördü, o da sonradan onarıldı. Ama tepesindeki saat yangın sırasında, tam 15:17’de bozulup durdu. Hala da öyle duruyor. O yüzden benim için şiir gibi, acısıyla tatlısıyla yaşadığı her şeye göğüs geren insanlar gibi Haydarpaşa. Yüzündeki bir ben ya da bacağındaki bir doğum lekesiyle diğer insanlardan ayrılan “O” gibi. Sadece kendisini hatırlatan, en özel…
Sarah Jio'nun İstanbul Ziyareti