Sinemanın Depresif Karakterleri - Sinefesto
Feyza Yeşilyılmaz 26 Şubat 2016
Ben kötü biri değilim. Ne aksi bir adamım ne de uysal biriyim. Ne alçağın biriyim ne de namuslu, ne onurlu biriyim ne de kahramanım. Ne de bir korkak. Ben hiçbir şey olamadım. Şimdi köşeme çekilmişim..
Üftade, otoriter ve tutucu üvey babası ile baskıcı bir anne ile yaşar. Yaşadığı ev ona cehennemdir. Üftade evden kaçmak için evlenir, çocuk sahibi olur ve sonunda boşanır. Kısacası neye elini atsa sürekli bir hayal kırıklığı yaşar. Psikolojisi gittikçe bozulur. Sürekli manik depresif ataklar yaşar. Rüyalarından sanrılar görerek, çığlıklar atarak kalkar. Ve yaşadığı hayat boşluğu onu intihara sürükler.
Bir İntihar (1973)
“Var olan ve kaybolan her şey ona acı veriyordu.”
Siyah beyaz çekimli bir Metin Erksan filmidir. Konusu, hayatına son vermek isteyen bir adam ve bunu karısının yapmasını ister. Karşılıklı etkileyici bir çok diyalog sahnesine rastlarız. Filmin alt metninde derin bir felsefe vardır. Kadın eşinin durumundan oldukça kaygı duyan bir portre çizer. Adamın karakterini kadının monolog konuşmalarından anlarız. Filmin atmosferinde tekinsizlik hakimdir. Filmin çekildiği yer bir saraydır. Ama büyük ve bomboştur. Belki de erkek karakterimizin ruh dünyasına dair ipucu sunar. Ölümünün ses getirmesini istediği için karısının elinden ölmek istiyor. Burada kadını etkenleştiren pasif bir erkek profili görüyoruz.
Bu filmde çapraz kurgu kullanarak film dili oluşturulmuştur. İngiliz edebiyatının önde gelen feminist yazarlarından Virginia Woolf’un hayat hikayesi anlatılır. Bunun ekseni etrafında başka yıllara atlama yaparak diger iki kadının hikayesini de anlatır. Virginia Woolf mutsuz, elinden sigara düşmeyen bir portre çizer. Romanını yazmaya çalışır ama yazacak enerjisi kalmamıştır. Film Woolf’un ona son derece bağlı eşi Leonard Woolf’a yazdığı meşhur intihar mektubundan sonra Ouse nehrine ceplerine taş koyarak intihara giden sürecini anlatır. Bunun yanında onun romanından çok etkilenen Laura Brown’un hayatı sorgulaması ve kendine yepyeni kararlar almasını, üçüncü yan karakterimiz olan Clarissa Vaughan’ın eski erkek arkadaşını bunalımlarından kurtarma hikayeside anlatılır. Film ana karakterin yanında yan hikayecikleri ve karakterlerden farklı hayatlar bize sunar.
“Kendini öldürmek de öldürmektir.”
“Yazıyorum çünkü içimde susturamadığım bir ses var.”
Film, ünlü Amerikan yazar Slyvia Plath’in hayat hikayesini anlatır. Filmde Sylvia’nın eşi Ted Hughes’la yaşadığı evlilik hayatı anlatılır. Filmin başlarında mutlu bir yuva kurmasını görürüz. Sylvia’nın giyimi oldukça açık renkli canlıdır. Ama eşiyle problem yaşamaya başladıkça giyim tarzı, ruh dünyası değişmeye başlar. Ve bunu da kullanılan renk dili ve mekan dilinden anlarız. İnsanlar hayatlarında başa çıkamadığı sorunlarını sanata dönüştürerek aşmaya çalışır. Sylvia’da yazarak sıkıntılarını aşmaya çalışır. Ancak bunalımlı ruh hali onu hazin bir son ile baş başa bırakır.
Henry Barthes bir okulda vekil öğretmenlik yapmaya başlar. Geçmişinde yaşadığı travmalar onu bırakmamıştır. Annesine dair sürekli hatıralar gözünde canlanır. Mutsuz, kaygılı bir profil çizer. Hayata ve insanlara dair derin bir kopukluk yaşar. İnsanlara yardımsever davransada hep mesafeli bir portre çizer. Özgüveni düşük, kendi içinde bir türlü huzur bulamayan biridir.
İnsanların bastırılmış duyguları muhakkak bir yerden patlak verir. Helen de ilk evliliğinden kalma sorunlarını, çözemediği planları ikinci evliliğinde yansıtır. Eşi, kızı ve kendisi arasında derin imtihanlı bir dönem yaşar. Helen’in sürekli ağlamaklı ruh hali, gözlerindeki boşluk ve içinde yaşadığı huzursuzluk vardır. Eşinin ve kızının desteği ile durumundan kurtulur. Deniz kenarında beraber yürürler. Burada dış mekan ve deniz bir metafor olarak kullanılmıştır.bHelen’in içindeki bunalımından sıyrılıp huzura kavuşmasını anlatır.
Yusuf devrimci bir gençtir. Ve ömrünün 12 senesini hapishanede geçirmiştir. Bir kaç ay ömrü kaldığı için hapishaneden çıkar. Annesinin yanına Rize’ye gider. Filmin bir sahnesinde deniz kenarında fırtınaların arasında Yusuf’u görürüz. Yusuf’un fırtınalı ruhuna bir gönderme vardır. Kendini genellikle eve kapatır. Hapishanede ki hayatını devam ettirir bir yerde. Nereye gitse bunalımlarından, kendini sorgulamasından kurtulamaz. Arkadaşının isteğiyle gittiği meyhanede Gürcü bir kızla tanışır ve o kıza aşık olur. Birden o bunalımlı yapısı, durgunluğu gider. Aşkın heyecan kaplar. Ama sevdiği kıza hastalığını söyleyememesi, içinde yaşadığı ölüm korkusu farklı bir boyuta yönlendirir bizi.
American Splendor, 2003 Sundance Jüri Büyük Ödülü ve Cannes Uluslararası Eleştirmenler Ödülü’nün sahibi bir çizgi roman filmidir. Filmin başkahramanı Harvey Pekar, hiç de göründüğü gibi bir adam değildir. Elinin altındaki dosya yığını içinde kaybolup gitmiş, kafasında saç kalmamış, sevimsiz bir tip gibi görünse de o aslında iyi bir entelektüel ve kusursuz bir gözlem yeteneğinin sahibidir. İddialı bir koleksiyoncu olmakla beraber aynı zamanda American Splendor adlı çizgi romanın da fikir babasıdır. Hikaye, filmde yer alan Pekar ile onun kendi yaşamından alıntılarla tasarladığı çizgi romanındaki Pekar’ın karşı karşıya geliş anlarından alıyor kaynağını.
Kendi şeytanlarıyla boğuşmakta olan Walter Black, bir zamanlar başarılı bir oyuncak üretimcisi ve iyi bir aile babası olan, şimdilerdeyse depresyonla boğuşan bir adam… Her yolu denese de eski haline dönemeyen Walter’ın hayatı bir el kuklası kunduzun hayatına girmesiyle değişir…
depression movies depresyon filmleri Sinemanın Depresif Karakterleri