GazeteBilkent – Bir Yağmur Sonrası: Thomas Voeckler
2004 Tour de France başlarken çoğunluk Lance Armstrong’un altıncı şampiyonluğunu yaşayacağından emindi. Armstrong dışında Ivan Basso ve Jan Ullrich genel klasmanı kazanmasına ihtimal verilen diğer isimlerdi. Basso 2002 Tour de France’da kazandığı “En İyi Genç Bisikletçi” klasmanından sonra genel klasmanı kazanıp yükselen başarı grafiğini devam ettirmek, Jan Ullrich ise 1997 de kazandığı Tour de France’dan sonra arayı çok açmadan, yaşını da daha fazla ilerletmeden zincire bir halka daha eklemek istiyordu. O zamanlar kamuoyu bu üç ismin de ilerleyen yıllarda doping yapmaktan ceza alacağından hatta Armstrong’un bir doping şebekesinin başında olduğundan haberdar değildi. Thomas Voeckler ise herhangi bir klasman için aday dahi gösterilmiyordu. Thomas yoluna bakacaktı fakat kimse o yoluna bakarken klasman iddialılarına toz yutturacağından haberdar değildi.
Tur Cancellara’nın zamana karşı galibiyeti aldığı prologue ile başladı ve dördüncü etabın (prologue ile beraber beşinci yarış günü) sonuna kadar tahminlerin dışında bir durum gerçekleşmeden devam etti. Lance Armstrong genel klasmanda lider konuma gelerek sarı mayoyu sırtına geçirmiş ve favorilere küçük çaplı farklar açmıştı. Beşinci etap yağmurlu bir günde koşuluyordu. Beş kişilik bir kaçış grubu pelotondan ayrılmış yağmurun da etkisiyle temkinli hareket eden ve tempo yükseltmeyen pelotona hatırı sayılır, etabı kaçışın kazanmasına yetecek bir fark açmışlardı. Etabı Stuart O’Grady son sprintte rakiplerine üstünlük sağlayarak kazanmıştı. Şu ana kadar verilen bilgilere göre pek de olağan dışı bir durum söz konusu değil fakat kaçış grubunun pelotona açtığı farkın 12 dakika 33 saniye olması pek de olağan olmayan bir şeydi. Beşinci etap sonunda genel klasmanın tepesinde sürpriz bir isim vardı. Thomas Voeckler adında genç bir Fransız genel klasmanın tepesinde yazının başında bahsedilen üç favoriden kendisine en yakın olan Armstrong’un 9’35” önündeydi, sarı mayoyu giymişti. Bu durum herkes için büyük bir sürpriz olmuştu çünkü Thomas Voeckler en büyük başarısı Lüksemburg Turu’nu ve Fransa Yol Yarışı Şampiyonasını kazanmak olan 25 yaşında bir Fransızdı. Bu genç sporcuya büyük tur şampiyonluğu olan o kadar sporcu yanında şans tanınması pek de normal olmazdı zaten. Fransız basını bu olağanüstü farkı manşetlere taşımış, Voeckler’i Fransız bisikletinin geleceği ilan etmiş ve tur için galibiyet hesapları yapmaya başlamıştı fakat hala geçilmesi gereken, dağ etaplarını ve bir bireysel zamana karşı etabını içinde barındıran 15 etap vardı.
10’uncu etaba kadar sprint etapları koşuldu ve genel klasman iddialıları zaman kaybetmediler. Voeckler hala Armstrong’un 9’35” önündeydi. 10’uncu etap 237 kilometrelik bol tırmanışlı Limoges- Saint-Flour etabıydı. Voeckler tırmanışlarda Armstrong’a tutunmayı başardı ve Bastille Günü’nde (Fransa’nın ulusal günü) sarı mayoyu rakiplerinin farkı azaltmasına izin vermeden korumayı başardı. Peri masalı hala devam ediyor, Bastille Günü sonrası Fransız basını romantik yazılarını bir üst seviyeye taşıyordu. 11’inci etap düz profilliydi ve Voeckler zaman farkını pelotona tutunarak korudu. 12’nci etap Pireneler’e giriş etabıydı ve birinci kategori olan Col d’Aspin tırmanışını ve birinci kategori bir zirve finishi içeriyordu. Etap öncesinde sorulan soru Voeckler’in ne kadar zaman kaybedeceğiydi. Armstrong’a tutunabilmesi için şans veren yoktu. Etabı Ivan Basso Armstrong’la verdiği kafa kafaya mücadeleden sonra kazandı ve Voeckler Armstrong’a 4’09” kaybetti.
Thomas Voeckler tırmanışta Bask bayrakları ile karşılanıyor.(L’equipe)
12’nci etap Voeckler için baht dönüşü olmuştu. Sonuna kadar kendini paralamış olsa da bazı şeylerin önüne bir türlü geçmiyordu. Bu şeylerden biri de dopingdi. Dopingli bir Armstrong dağlarda makineye dönüşüyordu. 13’üncü etap beş okkalı tırmanış içeriyordu. Kimse Voeckler’in elinden geleni yaptığından şüphe duymuyordu. Maalesef ki bu güven onun Armstrong’a 5’02” kaybetmesine engel olamamıştı. Krediler tükeniyor ve doping makinası çalışıyordu. Voeckler sadece 22 saniye fark ile sarı mayoyu taşıyordu ve önünde mayoyu koruması gereken iki zamana karşı etabı ve dağ etapları vardı. Aslına bakarsak Voeckler hiçbir zaman saf bir tırmanışçı olmadı fakat bazı dönemlerde çabası ile gruplara tutunmayı başardı. Bir gücü daha vardı Voeckler’in, bir Fransızın sırtındaki Fransa turu klasman lideri mayosu… 14’üncü etapta sadece bir kategorize tırmanış vardı ve Voeckler zaman kaybetmedi. Hala fark 22 saniyeydi. 15’inci etapta ise kötüye gidiş devam etti. Armstrong etabı kazandı ve Voeckler’e 9’28” fark attı. Sarı mayoyu sırtına geçiren Armstrong’un en yakın takipçisi artık Ivan Basso’ydu ve Voeckler 8.sıraya geriledi. Peri masalı bitiyordu. Voeckler elinden geleni yapmış fakat dayanamamıştı.
Armstrong üst üste altıncı TDF şampiyonluğunu kutluyor. Doping yaptığının anlaşılması sonrası bütün şampiyonlukları elinden alındı.(REUTERS)
Voeckler’in saf bir tırmanışçı olmadığından bahsetmiştim. Bu sebeple Voeckler’in kendini paraladığı dağ etapları ona yorgunluk olarak sonraki etaplara etki etmişti. Sonraki etaplar beklendiği gibi Armstrong galibiyetleri ile geçti ve doping müptelamız üst üste altıncı turunu kazandı. Tur sona erdiğinde Voeckler 18’inci sırada yer alıyordu ve kendisinden beklenen genç bisikletçi mayosunu da kazanamamıştı. Kendisi hala 2004 yılında yaşattığı bu heyecanla akıllara kazılı. O turdan yıllar sonra ise Armstrong doping yaptığı hatta doping şebekesi kurduğu anlaşılınca başka ünvanlarla birlikte 1999-2005 arasındaki kazandığı Fransa Bisiklet Turu şampiyonlukları da elinden alındı. Söz konusu şampiyonluklar kimseye verilmedi ve “Karanlık Dönem” olarak adlandırıldı. 2004 Tour de France’da Voeckler’in önünde yer alan isimlerin büyük bir bölümü doping cezası aldılar. Yazının başında adını andığımız Ivan Basso ve Lars Ullrich de bu sporculara dahil. Voeckler aslında hayaletler ile mi yarıştı? Hayır. Voeckler rüyasına doğru pedalladı ve rüyadan uyandı. Bir ara Andy Schleck’i de korkuttu. Onu da sonra konuşuruz.
Gökalp Caniklioğlu Lance Armstrong TDF Thomas Voeckler Tour de France Tour de France 2004
Tuna Nehri Akmam Diyor: Plevne Savunması Previous
Mars'ta Bir Türk Aracı Next