zor günlerden geçenlerin bildiği en iyi şey - instela
#17818919 · 11.02.2019 14:40 · 736
teoride insanın çevresi çok kalabalık olabilir ama pratikte en zor zamanlar hep tek atlatılır. yanındayım diyenler ve yanınızda olmaya çabalayanlar vardır, vardır da vardır ama insan bir noktada aslında hep yalnızdır.aslında çevresinde çok insan olanlar hep yalnızdır. yalnızlığın tek çaresi aşk'tır...aşk'ta zaten iki yalnızın içinde bir yerde ortak bir yalnızlıkta buluşmasıdır. ne de olsa insan fikirsel olarak hep yalnızdır.
"hepimiz birlikte yaşarız, bir diğerimize etki ve tepki yaparız; ama her zaman ve her koşulda kendi başımızayızdır.
şehitler savaş alanına el ele giderler, tek başlarına çarmıha gerilirler.
birbirine sarılmış aşıklar umutsuzca yalıtılmış sevinçlerini tek bir benüstülük halinde kaynaştırmaya çalışırlar. boşuna..
doğası gereği her vücut bulmuş ruh yalnız olarak acı çekmeye ve zevk almaya mahkumdur. duyular, duygular, iç görüler, hayaller
bütün bunlar özeldir ve sembollerle ikinci ellerin aracılığı dışında iletilemez."
#17818926 · 11.02.2019 14:55 · 433
"kasaba minnet edeceğime keser sikimin etini yerim." lafını benimsemek.
aileniz falan da yalan olur bu dönemlerde. hani vardır ya "en zor zamanlarımda bana destek olan aileme sonsuz kez teşekkür ederim" diye tez önsözlerinde edilen laflar. hah işte benim pek öyle bi ailem olmadı.
yemeye az kaldı.
#17818927 · 11.02.2019 14:55 ~ · 684
zor günler yaşayan kişinin sınavıdır, o zor günlerde yanında olup olmamanız da sizin sınavınızdır. siz kötü günleri atlatınca çember daralıyor yani.
hatta ezidilikte "rezika fılâa" denen bir kavram var.
kişi kendine bir çember çizerse, o silmeden hiç kimse o çembere giremiyor. kişi kendini kesin hükümle 'diğerlerinden' ayırıyor, kendini alemden kesip atıyor.
bunun bir de tam tersi söz konusu...
bir insanın etrafına bir çember çizebildiyseniz, o buna izin verdiyse veya sizin çizdiğinizin farkında olamadıysa, onu oraya hapsetmiş sayılıyorsunuz.
yani durum şu, çemberi sadece çizen şahıs silebiliyor.
o silene dek artık içeridekinin dışarıyla bağı kopuyor. kopartılıyor dünyadan.
eylemin sebep-sonuç kuramı üzerine bir ton laf edilir.
siz de kendi çemberinizi yaratın, bu zor günlerde yanınızda olmayan herkesi çemberin dışına alın, bakın bu çok önemli, zor günler asla bitmeyecek ve çemberin dışında olanlar yanımda olmadı diye üzülmezsiniz en azından.
#17818982 · 11.02.2019 16:47 · 561
illa ki bu zor günlerin de geçeceğidir.
#17819015 · 11.02.2019 17:16 ~ · 9093
bu yaşıma kadar zor günler yaşadığım çok zaman oldu. hayatın birçok alanında, herkes gibi, sınavlar yaşadım. hayata küstüğüm, yeni bir güne uyanacak mecalimin olmadığı zamanlar da oldu, dibi de gördüm ve bunların üstesinden bir şekilde geldim.
ama bu zor zamanlarda öğrendiğim değerli çok şey oldu. bunlardan biri şu; bu hayatta her zaman daha kötüsü var arkadaşlar. "daha kötü ne olabilir ki?" dediğiniz anda daha da kötüsü beliriveriyor hayatınızda. aksini görmedim. beterin beteri var dedikleri böyle bir şey olsa gerek.
bir diğeri; sizin yaşadığınız zor günler yalnızca sizin değil, çevrenizdeki insanların da sınavı oluyor. siz bu sınavı bir şekilde geçiyorsunuz ama en yakınınız sizin sınavınızdan kalıyor. insanları zor zamanlarda öyle güzel tanıyorsunuz ki yıllarınızı geçirdiğiniz insanların en saf hallerini, iyi/kötü yanlarını birkaç gün içinde görebiliyorsunuz. en uzak insan en yakın, en yakınınız bir anda en uzak insan oluyor. beklenmedik anlarda öyle iyilikler, beklemediğiniz insanlardan öyle kötülükler görüyorsunuz ki dünyanız tepetaklak oluyor. bu zamanlarda her şeye hazırlıklı olmanız gerekiyor.
bu zor zamanlar, kendinizi tanımanız, tepkilerinizi ölçmeniz, hayatınızdan insanlar elemeniz, kendinize olan güveninizi kazanıp kazanamayacağınızı anlamanız açısından değerli zamanlar esasında.
belki en acılı gününüzde değil ama etkisinin nispeten daha az olduğu günlerde biraz gözlem yapmaya çalışın. inanın yıllarca göremediğiniz, anlamlandıramadığınız şeyleri görecek ve anlayacaksınız. aynı zamanda kendinizi de tanıyacak ve gelecek zorluklara karşı daha güçlü bir duruş sergileyebileceksiniz.
#17819053 · 11.02.2019 18:04 · 316
insanın en iyi dostunun kendinden başkası olmadığı gerçeği.
#17819056 · 11.02.2019 18:11 · 568
kimse sizin yanınızda olmayacak. hatta o kadar olmayacak ki o kadar olmayacak.
olmamaları yetmezmiş gibi bazıları fırsattan istifade diyerek ya sizden yararlanmaya çalışacaklar ya da daha fazla zarar vermek için uğraşacaklar. bu ne kadar yakınınız olursa olsun. ister anneniz, eşiniz, kardeşiniz.
bence en önemlisi şu ama. hayata yeniden aynı gözle bakmayacaksınız.
daha sonra tanıştığınız kişiler sizi sert gaddar hatta nefret dolu bulabilir. öyle gözükeceksiniz zaten ama bunun sebebini aynı yolu yürümemiş birisi hiç anlamayacak.
#17819059 · 11.02.2019 18:15 · 479
en zayıf anında bile ketumluktan ödün vermemektir. insan sorunlarını kendi kendine çözebilmeli. bir kaç kez benim için önemli olan insanlarla paylaşma girişimim oldu, ama sonuç verimsizdi. hayal kırıklığı hatta.
#17819089 · 11.02.2019 19:21 · 355
mutlaka geride kalması. o an canını, moralini sıkıyor ama zamanla etkisi kalmıyor.
#17819125 · 11.02.2019 20:36 · 616
nilgün marmara'nın "beklentim yokmuş gibi davranıp, içime dünyalar kadar umudu sığdırmaktan yoruldum." dediği yerden yolumuz en az bir kere geçmiştir.
#17819157 · 11.02.2019 21:34 · 353
her zaman daha kötüsü vardır...
bunu ögrenebilmisse başka bir şey bilmese de olur. dünyanın sonunu yaşamadığını farkedecek kadar olgunlaşmaktir "zor günler" ...
#17819163 · 11.02.2019 21:40 · 196
etrafin, bir seyler bildigini sanan ama bi boktan haberi olmayan insanlarla dolu oldugu gercegi belki bunlardan olabilir. belki.
#17819164 · 11.02.2019 21:42 · 537
#17819170 · 11.02.2019 21:52 · 880
ölümün bile geçtiği şu dünyada geçmeyecek hiçbir şey yoktur.
ama sen yine de etrafına değil kendine güven!
#17819178 · 11.02.2019 22:09 · 243
bir ya da iki kişi dışında herkes alakayı keser zor durumda olanla ya da kimse görüşmez.zor zamandan geçen insanı çoğu zaman ailesi bile istemiyor. ama zor zamandan geçip de düze çıkan insan işte o çok değişik bir tip oluyo benim de böyle bir dönemim olmuştu çok zor değildi belki ama ve kısaydı müthiş insan ayırır ve çözer hale geliyorsunuz.herkes bir kere de olsa kendince dibi görmeli bence.insanı insan yapıyor bu süreçler.şu an kimseyle samimiyet kurmadığım herkese el ense çektiğim bir hayatım var huzurluyum.maalesef kibirli bencil bir yapıya büründüm ama.çünkü herkes her an gider mentali var insanda.ailem dahil kimseye güvenmiyorum çok.sevdiğim adamı köpek gibi sevsem de iş birine yaslanmaya geldi mi yine kendi duvarıma dayanırım.bu da onun talihsizliği kusura bakmasın.daha önce çıksaydı karşıma.