insan. – Mert Can Duman
10 Ağustos 2016 11 Ağustos 2016 Mert Can Duman
Yaşadığın şu hayatta bir tutam da olsa duygu ve hisse sahip olmanın şansına eriştiysen insan olmaya doğru ilk adımını da atmış oluyorsun sayın okuyucu. Duygusuz olmuyor. Bazıları ne yazık ki henüz insan olma yolunda emekleyemiyor bile. İnsan tepeden tırnağa kavga, hasret ve ümitten ibaret demiş şair. Oysa içinde bulunduğumuz devirde çoğu ‘insan’ tepeden tırnağa kavga, vicdansızlık, yalandan ibaret olmuş.
Canım insanlar! İktidarınızın aslında sadece bir nefesten ibaret olduğu şu hayatta neden kendinize bunu yapıyorsunuz?
Dinle beni insan kardeşim, yoksa gittikçe yalnızlaşıyorsun. Ne bir ortak sevincin kalıyor seni çoğaltacak ne de bir içten dostun kalıyor acını alacak. Paylaşmanın o güzel mutluluğunu unutalı çok olmuş belli ki; ucuz hesapların uğruna kör kuyulara evrilmiş penceresiz dünyan. Bir konuşmaya kendini vererek, içten, yalın ve dürüstçe duygularını dış vurmanın keyfini unutalı ne de çok zaman olmuş. Gittikçe yalnızlaşıyorsun insan kardeşim ki bu en büyük kötülük sana. İnsan bazen gururunu, bazen nefsini ayağının altına alıp da da paspas gibi çiğnemedikçe tam insan olamıyor. Korkma bundan sakın.
Dinle beni insan kardeşim, koşaradım tükeniyorsun.
İnsan garip bir varlık sayın okuyucu. Bazı anlarda birkaçı bir tane etmezken bazı anlarda ise bir tanesi birden çok ediyor. Bazıları ölse bile gökyüzünün üzerindeyken bazıları ise yaşarken bile toprağın altında duruyor. Ağlayarak gelip de ağlatarak veda ettiğimiz şu dünyada insan olmak etle, kemikle, güzel bir suratla değil de ancak ruhunu, vicdanını kaybetmemekle mümkün olabiliyor. Fakat insan dünya yüzeyine tamamen mutlu olmak için gelmemiş; vicdansızlığını, merhametsizliğini göstermek içi adeta birbiriyle yarışıyor.
Hiç kıyamam dediklerin kıyar sana bu hayatta sayın okuyucu. Seni ne yere ne göğe koyamam diyen bir cümlelik vedaya sığdırır. Kırmızı çizgilerini bilinçsizce aşar da fark etmez bile. Özünde hepsi kötüdür insanların sayın okuyucu. Bunu bilerek yaşarsan bundan sonraki hayatında daha az zorlanırsın.
Zafer ve gücü beynine ama zayıflığını kalbine bağlayanlar ile dolu bir hayatta günler geçiyor, her bir insan kendinde suyun bambaşka yöne akmasını sağlayacak kadar kırılma anını saklıyor. Hayatına değen herkes bir iz bırakıyor sende sayın okuyucu; bazısı bir görüntü ile yapıyor bunu, bazısı bir cümle ile. Ruhu ve vicdanı ile değil de güzel bir suratla insan olmayı deneyenler ise bir bir kayboluyor.
Aslında insan kaybetmek diye bir şey yok sayın okuyucu. Sadece kimin insan olduğunu anlamak diye bir şey var.
Kimin insan olduğunu anlamak bir yaşam harcamaktır, harcayacaksın.
10.08.16 | 13:01 | Eymir Gölü
Önceki yazıMaaşın Yarısı Temel İhtiyaçlara
Sonraki yazı8- 12 Ağustos Haftasında Ekonomide Ne Oldu Ne Bitti?