Bir başka diyardır ebru.. | Edebiyat Türkiye Meşveret Divanı
Bir başka diyardır ebru..
Konbuyu başlatan katrelâl
Başlangıç tarihi 5 Haz 2007
Değerli hocamızın güzel çalışmasıyla başlattığımız bu bölümü de ebru sanatına ayıralım mı, ne dersiniz?
Ynt: Bir başka diyardır ebru..
Hocamızın defalarca izlediğim ve izlemekten de hiç bıkmadığım bu çalışması her defasında başka diyarlara götürür beni.. Teşekkürler katrelâl..
Gerçekten de bir başka diyardır ebru.. İşte o diyara açılan bir kapı daha..
Hocanızın yüreğine sizin de ellerinize sağlık .Ebru ile ilgili paylaşımların yer aldığı bir bölümün olması güzel olmuş.İnsAllah bölüm yeni bilgi-belge ve görüntülü paylaşımlarla güncel tutulabilir.
Çok çok teşekkürler katrelâl ve ferahsan bu güzel çalışmaları bizlerle paylaştığınız için. Amatör olarak bir dönem ebru ile ilgilenmiştim fakat uzun süreli olamadı. Malum öğrencilik işte...
Osmanlının o sıcacık iklimini en güzel hissettiren, ayrıca ruhuma huzur veren sanatların başında geliyor ebru. Bu başlığı mümkün olduğunca ihmal etmemeye çalışacağım. Tekrar teşekkürler... Selametle...
Tefekkür edebilenler için suyun üzerinde neler olur neler… Fizik, kimya, matematik, kozmos, kaos teorisi, big bang, fraktail geometrisi, daha neler neler… Ama olup biten her şey ebruzene Allah'ı hatırlatır. Yapılan eserlerin tekliği, Vahdet'i, hiçbir eserin birbirine benzememesi, yaradılışta tekrarın olmadığını hatırlatır. Kitreli su, sanki Cenab-ı Hakkın zatı gibidir. Yüzeyde oluşan türlü türlü renkler, desenlerde sanki Hakk'ın sıfatları gibidir. Su hep vardır ve aynıdır, ama yüzeyde sonsuz renk ve biçimde görüntüler elde edilir. Su olup bitenden sorumlu da değildir. Ancak "O" olmadan da hiçbir şey olmaz… Sonunda ebruzen anlar ki ebruyu yapan ebruzen değil… Yapan yine "O".
bu ebruyı çok seviyorum inşallah bir birisi öğretir bana da..paylaşım için çok teşekkür ederim.Ebru sanatıyla ilgilenenler için çok güzel bir köşe oldu maşallah.Bunun için bu güzel konuyu başlatan ve bu mükemmel bilgilerle bizi buluşturan sayın katrelâl'e özel teşekkürlerimi sunarım..
Arkadaşlar ilginiz için çok teşekkür ederim. Ne kadar çok ebru sever varmış çok güzel ya!
Hocamız her zaman ebru sabır işidir der, klasik usûl çalıştığımız için hazır malzeme kullanmıyoruz. boya ezmek, fırça yapmak, tekne, tarak... gibi malzemeleri hazır hale getirmek bir döneminizi alıyor ve ilk aşama olan battal ebrusunu tutturabilmek de işin içine girince gerçekten anlıyorsunuz ki ebru sabır işi.Ama yaptıkça zevk alyorsunuz ve bazen 7 saatinizi bile atölyede geçirebiliyorsunuz farkında olmadan...
Ebru sanatının beni çeken taraflarından biri kullanılan malzemelerin doğal olması, gül dalı, at kuyruğu, sığır ödü, toprak boya, geven bitkisi, deniz kadayıfı... hepsi doğadan yapay olan hiçbir şey yok(tabi herşeyde olduğu gibi bunun da sahtesini yapanlar var). Neyse biraz uzattım galiba.. Daha yolun çok başındayız, inşallah nasip olur da Dil-şad kardeşimizin de bizlerle paylaştığı gibi güzel ebrular yapabiliriz. Tekrar teşekkürler, selametle.
bu ebruyı çok seviyorum inşallah bir birisi öğretir bana da..
Hocamız her zaman ebru sabır işidir der,
Boya ezmekte harcanan saatler, ebru fırçası haline getirmek için uğraştığınız at kılları, sıcaktan bozulan kitreler ve en önemlisi de belli bir seviyeye gelebilmek için yapıp bir kenara bıraktığınız ebru denemeleri.. Evet ebru sabır işidir.. Peki bu güzelliklere ulaşabileceğinizi hayal etmek için dahi bütün bunlara katlanmaya değmez mi?
Hem dostlarınızla aranızdaki dayanışmayı da artırır ebru. Boya ezmekten harab olmuş arkadaşınıza yaptığınız yardımlar ve ertesi günkü sınavına hazır olması için yanında okuduğunuz kitaplar aradaki mahabbet ve meveddeti kuvvetlendirir. Denenmiş ve görülmüştür
Bir Fincan Kahvede Ebru Sanatı...
ahh ahh biz de bri gün akkase yapacak seviyeye gelebilecek miyiz acaba?
Birkaç örnek daha..
En üstteki ebru çok hoş değil mi?
ewet çok hoş. kendimce ebru yapan biriyim, çok yeni olsamda. anlayamadım nasıl yapılmış acaba?
(zaten ebru 3 açılmadı böyle giderse hiç anlayamayacğım artık o ustaların eserlerini :'( )
Ynt: Bir baºka diyardır ebru..
Her baktığın da bir başka duygu veren ebru...
Ebrû. Su üzerine nakış atmanın sırrı.Kendi gibi tarihçesi de suya yazılmış olmalı ki adı, menşei tam olarak çözülmüyor.
Ebr Farsça bir sözcük, bulut. Ebri bulutumsu. Ebrû suyun üzerindeki bulutun mütevazı öyküsü. Ya da sevgilinin karşısındaki harikulâde kavs. Buluttan yola çıkıp sevgilinin kaşına varan bir yolculuk. Su üzerinde.
Suya atılan nakşı arkasındaki hayattan bağımsız yorumlamanın imkânı yok. O da hat gibi, minyatür gibi, çini, tezhib, nakış gibi soluduğu havanın eseri. Onu da her harfi bekleyen meleklerin beklediği muhakkak. “Aşk Estetiği”.
Ebrû aşk, ebrûzene göre . Niye ? Suya “düştüğünden” mi ?
Her aşk gibi o da daha yüksek bir alemden “indiğinden” mi ? Yüceliğini bu iniş grameriyle gösterdiğinden ve indiği kalbi geldiği yüceliği çektiğinden mi ?
Peki suya ebru nereden düşüyor ? Ebrûzenin yüreğinden ? Ebrûzenin yüreğine nerden ?
Sonu yok .İsm-i Vahid .
Ebrû sır, “hadise cân ile cânân arasında”. Erbabı, Özbek Şeyhi Hezarfen Edhem efendi ,”ebrû sihir gibidir”, demiştim ya , simyası vardır.
Tüm kainatı ve oluşumu özetler ebrû. Değil mi ki suya atılan renklere ve biçimlere müdahale bir noktadan sonra imkânsızlaşır. Suyun bereketli kucağına düşen bir damla ,her şey o damladan olur ebrûda .
O tek damla sonsuzluğa doğru genişler ve bir noktadan sonra ebrû kendi başına buyruktur. Bu yüzden değil mi ki icra ettiği sanatın, arkasındaki hayatla irtibatını sorgulayan, bir başka deyişle onun felsefesini yapmayı ihmal etmeyen ebrûzen su üzerinde irade- i cüz’i ile irade-i külli arasındaki abıtayı hayranlıkla temaşa eder.
Diğer sanatlara göre iyice daralmış bir irade- i cüz’iyye alanı ve ehli olmayanın ebrûda tesadüf dediği şey; İrade-i Külliye. Tevafukât-i İlâhiye.
Sonra ? Asıl yazı, kalıcı yazı.
Ebrûnun felsefesi, “Dur geçme ne kadar güzelsin” ânı.
Ve bir rüya ebrû. Rüya gibi, birbirinin tamamen aynı olan iki ebrû çünkü. Her ebrû tektir. Biriciktir. Yegânedir. Tekrarı, çoğaltılması muhal farz. Bu yanıyla icra ettiği sanatın tek defalık, bir kereye mahsusluk, yenidenlik vasfına alışkın Müslüman sanatçının özetini verir teknesi karşısında huşu içindeki ebrûzen. Öyle olmasaydı Hasan Akay, her birini aşkla okşadığı ebrûları “bir defaya mahsus olarak” kendisine armağan eden suya şu mısraları okuyabilir miydi?
İçindeki sonsuzun nûru yandıkça
Açılır karanlığın baht-i siyahı.
(Serpmeli Battal Ebrû)
Bütün geleneksel sanatlarda olduğu gibi, ebrûzen de suyun üzerine imzasını atmıyor. Suyun derinliğinde tek bir ân’ın daimiliği. Mülk-i mutlak.
Ebrû mütevâzı, çünkü hattın, nakşın, cildin, tezhibin refakatçisi. Onlar olmaksızın ebrûnun anlamı yok. Seissiz çığlık. Suskun çiçek. Alkış hattın. Alkış nakşın. Alkış tezhibin. Ebrû sussun. Ebrû kendini suya versin. Bağımsız ülke değil çünkü. Ebrû bir çerçeve. Hayal koyucu. Sınır yolcusu. Ama ebrû ihata edici. Hattı tamamlayıcı, nakşı bütünleyici. Bir Hâmid-i Âmidi hattının paspartusunda. Ebrû mavi hâle . Eflatun seyyâle.
Sanatın seyirlik değil de hayatın içinden ve mutlak gerçek için olduğu yerde bu bütünleyicilik ne kadar anlamlı. Hiçbir şey kendisi için değil. Gelenek içinde çerçevelenmesine alıştığımız ebrû şimdilerde çerçevelenmiş ve duvarda, artık sadece kendisi için ve kendisinden ibaret. Âh, “Duy bu ayrılıklardan şikâyet eder bu ney!”
Fakat yanılmamalı. Gelenek içinde eşlikçiliği, işlevselliğinin anlamı deme olan ebrûnun lügatçesi var. Ve bu, varlığın garantisi. Çünkü lügatçe varsa dünyası var. “ Hayat ve Kelimeler”. Kırmızısı gülbahar, lacivert çivit, siyah is , ebrûnun. Suyu yağmur, fırçası gül dalı. Tekne açar ebrûzen, ebrûya başlar. Tekne kapar ebrûzen ebrûyu tamamlar.
Ebrû. Mülevven ve seyyâl. Ve nazlı, çok nazlı. Dokunsanız yok olacak, bütün denge bozulacak. Bir titreyiş, bir ürperti suyun üzerinde. İhmal, tehir, iptal yok lügatinde. Tekne önünde diz çökmezse sudan bir şey çıkaramayacak ebrûzen.
Ve bir kez olsun tekne önünde iz çökenin ebrûnun cazibesinden kurtulma şansı yok. Ebrû çünkü “Suçiçeği”, alev ateş! Kendi geçse izleri kalacak suyun “yüzünde”. Âb-rû. Ve su, çeker daima. Derin su sarhoşluğu. Değil mi ki bir teknede tutulmuş su bütün suların derinliğine mukabil ehâdiyet vasfını tecelli ettiriyor.
Mevlâna “su nakış tutmaz diyen bura gelsin”, diyor. Ebrû ile tanışmış mıydı? Sanat tarihçisi ebrûnun tarihçesi ile Mevlâna’nın yaşadığı dönemin verilerini karşılaştıradursun, su üzerinde nakış, ebrûdan başka nedir ki?
Nakş-ı Ber- ab!
kızkulesi ve lale...
sevdiğim bir kare bir dönem masaüstümde yer almıştı...