Merhaba, Hepinize hayırlı, güzel bir akşam diliyorum.
Yaşadığım üzüntüyle girdim odaya, başladım elimdeki topu topu 4-5 burda dergisinden model bakmaya. Onun kolu, onun önü, onun arkası derken tabiri caizse "toplama" bir modelin kalıbını çıkarttım... Kumaşımı mağazadan beri çıkarmamıştım poşetten. Çıkarmak için elime poşeti aldım. İçinden itina ile kumaşları çıkarıp halının üstüne serdim. Çok güzeldi.
Odanın içinde kapalı kapıya dönerek abime; "bu yaptığından dolayı utandıracağım seni" diyerek bağırdım. Sonra ağladım, ağladım. Neyin hayalini kuruyordum, halim neydi?
Sürfile dediğimiz benim makinamla yapılabilecek çakma overloğu yaptım. Sonra dikmeye başladım. Makinalar bir acayiptir. Başına oturdunuz mu kendinizi unutursunuz. Diktim diktim. Gece sabaha yaklaşırken benim kıyafetin iskeleti çıkmaya başlamıştı. Hazır giyimci olmasam:) nerdee.