Saadettin Merdin – Peygamberimize İsnad Edilen İki Mucize; İnşikak-ı Kamer ve Mi’râç
Olayı nakleden ravilere baktığımızda Enes b. Malik ve Huzeyfe Medinelidirler ve dolayısıyla olayı görmemişlerdir. Üstelik Enes olayın olduğu yıl dört-beş yaşlarındadır. Diğer ravilerden İbn Abbas, Abdullah b. Ömer ve Abdullah b. Amr’a gelince kimisi daha doğmamış, kimisi de olayı gözlemleyebilecek ve anlayabilecek yaşta değildir. Diğer bir ravi Cubeyr b. Mut’im olay yıllarında Müslüman değildir ve olayı müşrik olan babasından aktarmaktadır. Artı olayı gözleriyle gören sahabelerin sayısı üçü-beşi geçmemektedir. Oysa böyle bir olayı bütün sahabenin görmesi gerekirdi. Ayrıca böyle bir olay dünyanın birçok yerinde görülüp, astronomlarca kayda geçirilmesi gerekirdi. 
Şakk-ı kamer’e delil olarak getirilen ayete gelince; “Kıyamet yaklaştı, Ay yarıldı” [Kamer/1] Buradaki ‘yarıldı’ ifadesi, ‘yarılacak’ anlamınadır. Çünkü; Kur’ân’da bir çok yerde gerçekleşmesi kesin hadiseler mazi sıygasıyla anlatılır. “Ve nüfiha fi’s-sûri” [Kehf/99] “Ve Sûr’a üflenildi.” Daha üflenilmedi. Üflenilseydi kıyamet kopmuş olurdu. “Nihayet Sûr’a üflenilecek” demektir. “Ve yevme teşakkaku’s-semâ’u..” [Furkan/25] “O gün gök parçalandı /parçalanacak; “Ve cîe yevmeizin bi cehenneme..” [Fecr/23] “O gün cehennem getirildi /getirilecek.” Devamındaki ayette gelen ‘ayeten’ kelimesinin nekre olmasından dolayı bu ‘ayeten’ (bir mucize) kelimesinin inşikak-ı kamer’e atfedilmesi mümkün olamaz. Öyle olsaydı ‘marife’ gelirdi. Yine ayette geçen ‘müstemir /her daim devam eden, sürekli’ kelimesi söz konusu mucizenin ayın yarılması değil, Kur’ân olduğunun kanıtıdır. Çünkü ayın yarılması bir anlık bir iştir. Kur’ân’ın Ayetleri /mucizeleri ise süreklidir. Bu durumda anlam “ Kıyamet yaklaştı, ay da yarılacak. Ne vakit (Mekke müşrikleri kıyametin vukuuna delalet edip duran Kur’ân) ayetini/mucizesini görseler, ondan yüz çevirirler. Bu (Muhammed’ten) sürekli sadır olup duran müessir bir sihir derler.” [Kamer/1-2] Eğer inşikak-ı kamer mucizesi olsa idi, Peygamberi bize mucize göster diye her daim sıkıştıran müşriklere, Peygamberin cevabı; Ayın yarılmasını gözlerinizle görmediniz mi? olurdu.  Hâlbuki Peygamberin verdiği cevap “De ki; ‘Rabbimi tenzih ederim, ben fani bir elçiden başka neyim ki!” [İsra/93]
İslami kaynaklara göre; Peygamberimizin (ona salât ve selam olsun) Mescid-i Haram’dan Mescid-i Aksâ’ya geceleyin yürütülmesine “İsra”, oradan da semaya yükseltilmesine “Miraç” denir. “O Allah’ın şanı ne yücedir ki; Kulu Muhammed’i gecenin bir kısmında, ayetlerimizin bir kısmını göstermek için Mescid-i Haram’dan, etrafını mübarek kıldığımız Mescid-i Aksa’ya yürüttü…” [İsra, 17/1]
Necm suresinin anlamı şöyledir; “Ortaya çıktığı zaman /battığı zaman yıldıza andolsun! Arkadaşınız (Muhammed) ne saptı, ne de azdı. Ne de o kendi hevasından konuşmaktadır. Bu (Kur’ân) kendisine indirilen bir vahiyden ibarettir. Onu son derece kuvvetli olan bir (melek /Cebrail) öğretti. Üstün akıl sahibi /tam donanımlı birisi. Derken kendini gösterdi. En yüksek/uzak ufukta belirmişti. Sonra yaklaştı, derken iyice sokuldu. Öyle ki iki yay aralığı kadar, hatta daha da az. İşte bu esnada Allah kuluna vahyedeceğini vahyetti/bildirdi. Onun gördüğünü kalbi yalanlamadı. Onunla gördüğü şey konusunda tartışacak mısınız? Doğrusu onu /Cebrail’i bir başka iniş sırasında daha görmüştü. Son Sidre /kiraz ağacının yanında. Ki onun yanında oturulacak bir bahçe (mesire yeri) vardır. Sidre’yi /kiraz ağacını kaplayan kaplamıştı. Göz ne şaştı /kamaştı ne de haddi aştı. Muhakkak ki o Rabbinin ayetlerinden en büyüklerinden bir kısmını görmüştü.” [Necm / 1-18]
Necm suresinin anlatımı tıpkı Tekvir suresindeki anlatımın bir benzeridir; ”Kuşkusuz bu, değerli bir elçinin (Cebrail’in) sözüdür. Arş’ın Sahibi Allah’ın katında ona hem güç, hem de çok itibar bahşedilmiştir. Orada ona itaat edilir, üstelik güvene layıktır. Arkadaşınızı cin çarpmış değildir. Ant olsun o meleği berrak bir ufukta görmüştür. O gayb /vahy hakkında cimri de değildir (onu saklamaz). Bu, kovulmuş şeytanın sözü değildir.” [Tekvir/19-23] Necm suresi de, Peygamber’in Cebrail’den vahiy alışını tasvir etmektedir. Bu ayetler çok açık olarak vahyin kaynağı hakkındadır. Peygamber vahyi cinlerden almıyor, kendi hevasından uydurmuyor. Ona vahyi getiren Cebrail’dir. Onu iki defa görmüştü. Bir defasında en yüksek ufuktan yaklaşıp gelmişti. Bir defasında da Me’va Bahçesi’nde, Son Sidre ağacının yanında!
Bazıları rivayetleri kurtarmak için ayetleri zorlama tevillerle anlamlarını yerinden etmişlerdir. Örneğin; [İsra/1] de geçen “Esra” kelimesinin anlamını açıkça tahrif etmişlerdir. Ayetin anlamı; “gece yürüyüşü, hızlıca geceleyin yürümek” iken, meallerin çoğunda “götürmek” anlamı verilmiştir. Zira; “Allah kulunu yürüttü” anlamı verirlerse, bir gecede Peygamberi Kudüs’e götürüp, getiremeyeceklerini bilirler. Bereket versin bu kelime Kur’ân’da birkaç yerde geçer. Hepsinde de “geceleyin yürütmek” anlamındadır. “Fe esri bi ehlike…Hemen gecenin bir kısmında aileni yürüt” [Hıcr/65], ayrıca bak, [Taha/72, Duhan/23]
Miraçla ilgili hadisler uydurmadır. Çünkü bu hadisler Kur’ân ayetleriyle çeliştiği gibi Peygamber’in davet metoduyla da uyuşmamaktadır. Müşrikler Peygamber’den şu tarzda taleplerde bulunuyorlardı; “Bize yerden pınarlar fışkırtmadıkça yahut hurma ağaçlarıyla ve asmalarla dolu bir bahçen olmadıkça ve onların arasından çağıl çağıl dereler akmadıkça yahut tehdit edip durduğun gibi göğü parça parça üzerimize düşürmedikçe yahut Allah’ı ve melekleri bizimle yüz yüze getirmedikçe yahut altından yapılmış bir evin olmadıkça yahut göğe yükselmedikçe sana inanmayacağız; kaldı ki göğe yükselsen bile bize oradan kendi gözlerimizle okuyabileceğimiz bir kitap getirmedikçe yine inanmayız.” [İsra/90-3]
İsra ve miraç için kaynak gösterilen İsrâ suresinin ilk ayetini, surenin devamı yalanlamaktadır. Buna göre, Peygamber’in göklere gidip gelmesi isteği, Mekke kâfirlerinin bir isteğidir. Şöyle ki: Mekke kâfirleri Peygambere gelerek bir dizi istekte bulunurlar; eğer bu isteklerini yerine getirirse ona inanacaklardır! İsteklerinden biri de, Peygamber’in göğe yükselmesidir. Fakat o kadar uyanık(!) adamlardır ki, Peygamber’in, göğe gittim-geldim diye kendilerini kandırmaması için, bir de oradan yazılı bir belge getirmesini şart koşmaktadırlar. Peki, bu kâfirce isteklere karşı Allah’ın, Peygamberine verdirdiği cevap nedir? Cevap, “miraca çıktım, çıkacağım” gibi bir açıklama olmayıp şudur; “De ki onlara; “Bütün, bunlara muktedir olan kudret ve yüceliğinde sınır olmayan Rabbimdir; De ki: Rabbimi tenzih ederim! Ben, beşer bir elçiden başka bir şey miyim ki?” [İsra/ 93]
“Eğer yeryüzünde yerleşik yaşayan kimseler melekler olsaydı, elbette onlara gökten Peygamber olarak bir melek gönderirdik!” [İsra/ 95] Yeryüzünde yaşayanlar insan olduğuna göre, onların bütün meseleleri, gökte değil, yeryüzündedir. Peygamber’in göğe çıkması onların hiçbir işini çözmeyecek, hiçbir şekilde onlara örneklik teşkil etmeyecektir. 
Miraç’tan Peygamberimizin getirdiği söylenen üç hediye, “Beş vakit namaz, Bakara’nın son iki ayeti ve Allah’a şirk koşmayan günahkârların affedileceği”  meselesini ele alalım. Kur’ân’ın hiçbir yerinde beş vakit tabiri yoktur. Ancak namazın kılınacağı beş vakti en iyi ifade eden ayetlerden biri olan [Tâhâ/130] ayeti Miraç’tan en az beş- altı sene önce nazil olmuştur. Çünkü Hz. Ömer Taha suresini dinledikten sonra Müslüman olduğu ve bu hadisenin ne zaman olduğu bilinmektedir. Yani, beş vakit namaz için delil getirilen ayetin nüzulü peygamberliğin altıcı senesinden önce nazil olmuş olmalıdır. Dolayısıyla miraçtan gelen beş vakit namaz emri Miraçtan yıllar önce zaten emredilmiştir. Haliyle bu hadisin sahih olması mümkün değildir.
Pey­gamber oraya vardıktan sonra tıpkı [Necm /13-18] “Andolsun, onu bir inişinde daha görmüştü; Sidretü’l-Müntehâ’da, ki onun yanında oturulacak bahçe vardır. Sidre’yi kaplayan kaplıyordu. (Muhammed’in) Gö’z(ü) şaşmadı ve azmadı. Andolsun, Rabbinin büyük ayetlerinden bazılarını gördü” ayetlerinde anlatıldığı üzere Sidretu’l-Muntehâ’da “Rabbinin en büyük ayetlerinden bir kısmını gördü” ise, İsra gecesi geldiği Ci’râne’deki bu Mescid-i Ak­sa’da da “O’nun bazı ayetlerini görmüştür.”
6.75*************وَكَذٰلِكَ نُرٖى اِبْرٰهٖيمَ مَلَكُوتَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَلِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنٖينَ “Ve İbrahim’e Böylece göklerin ve yerin melekutunu gösteriyorduk ki, yakinen bilip inananlardan olsun” [Enam/75] Ayetinde olduğu gibi “İrâe/göstermek” fiili “mucize göstermenin dışında da” kullanılmıştır.
Mesela İsra gecesi nazil olan [İsra, 17/59] “Bizim sana mucizeler göndermemize engel olan şey ancak, önceki (milletlerin) onları yalanlamış olmalarıdır” ayetini ele alalım. Ayet apaçık, peygamberimize önceki peygamberlere verilen hissi mucizelerin Peygamberimize verilmediğini, hatta niçin verilmediğini de söylemektedir.
Peygamberimiz hakkında rivayet edilen Kur’ân dışındaki diğer hissi mucizelere gelince, bunlar bize ahad tarik ile gelmiştir. Ahad rivayetler/tek bir kimsenin naklettiği hadisler itikatta –sübutu zannî olduğundan- hüccet olmaz. Ayrıca bu rivayetler daha çok siyer, şemail, delail’ün-nübüvve ve hasâis’ün-nebî türünden ikinci, üçüncü derece, sıhhati şüpheli kitaplarda yer alır. Kaldı ki bu zayıf rivayetlerin yanında, “Bana verilen şey, sadece Allah’ın bana indirdiği vahyidir.” [Buhari, Fedail’l-Kur’ân, Müslim, İman, 239] gibi, onun Kur’ân’dan başka hiçbir mucizesinin olmadığını ifade eden sahih hadisler de vardır.
Peygamberin göğe çıkmasını, urûç etmesini, miraç mucizesi getirmesini isteyenler Mekkeli müşriklerdir. “Senin altından bir evin olmalı ya da gözlerimizin önünde göğe yükselmelisin, fakat göğe çıkma durumunda (dahi) bize oradan okuyacağımız bir kitap indirmedikçe sana inanacak değiliz”. [İsra, 17/93] Anlaşılan, müşriklerin iman etmek için şart koştukları “Miraç Mucizesini” hadisçiler bulup, getirmişler.
Yine; Bakara son iki ayetini Peygamberin doğrudan Allah’tan aldığı iddiası Kur’ân’a tamamıyla aykırıdır. Zira; [Şura/51] ayeti; bir beşerin hiçbir şekilde doğrudan Allah ile konuşamayacağı konusunda oldukça nettir; ”Allah bir insanla ancak vahiy ile veya bir perde arkasından veyahut bir elçi / Cebrail göndererek… konuşur” . Bu ayet peygamberlerin bile Allah’la yüz yüze, doğrudan konuşmasının mümkün olmadığını ilan eder.
 Mehmet Durmuş, İktibas Der,
Muhammed Ali Ensari • 2014-04-15T04:56:32+00:00
Son derece açıklayıcı bir makale olmuş. Allah razı olsun.
CENK CANDAN • 2014-12-06T01:58:21+00:00
inşaallah ahirette ibni teymiyyenizle haşrolunursunuz
anadolu sünniliği sizi boğacak
ahir zaman haricileri
artık ehli sünnet size karşı HZ ALİ R.A. kadar merhametli olmayacak
Nuri Tulum • 2016-04-29T20:42:38+00:00
Elbette Ibni Teymiyye ile beraber hasrolacagiz. Allah her muvahhid müslümana bunu nasip etsin….Hz Alide zaten bizimle kendisini sii veya sünni olmadan yalniz MÜLÜMANIM diyenlerle beraber olcak..Iyi müslümanlik diye tasavvuf ve tarikatlarin SIRK iceren görüs ve söylemlerini bütün hurafeleri ve bidatlari ISLAM toplumuna yayan siz mezheplerle Müslümanlari ayri ayri gruplara ayiran firka firka yapanlardan da ALLAH kartinda davaci olacaz..
İsmail Çıklaatlı • 2016-04-30T10:08:46+00:00
CENK..Sen aklını kullanmıyormusun..?Halbuki Allah cc aklını kullananları,okudugunu anlayanları birçok ayette övmektedir..Bu övgüye layık olmak için lütfen o güzel aklını biraz kullankı paslanmasın ..MUHABBETLE.
Kemal • 2016-05-01T12:30:05+00:00
Cenk bu kadar emekle hazırlanan bir makaleye harika ilminle çok güzel bir cevap vermişsin.
ahmet cezir • 2017-02-24T14:09:28+00:00
Harika bir yazı, bu emek mahsulü ve kaynaklı bilgileriniz için teşekkür ederim. facedeki notlardan takip ediyordum sizi ama nedense bugünlerde faceniz kapalı. siz mi kapattınız yoksa kapatıldım mı bilemiyorum ama onu tekrar aktif hale getirmeniz bizim için önemli. ya da burada bütün yazılarınıza başlı bırakın ki rahat ulaşabilelim..
ümmetin sizin yaptığınız gibi ciddi bir temizliğe çok ihtiyacı var. ve ben bu yüzden çevremdeki herkese bu bloğunuzu ısrarla tavsiye ediyorum. Rabbim bu güzel ve tashih edici çalışmalarınızın karşılığını versin. Selam ve dua ile..