Rusya'da kapitalizm. Rusya'da kapitalizmin gelişimi. Kapitalizm nedir: tarihin tanımı
Rusya'da kapitalizmin ortaya çıkış koşullarıXIX yüzyılın ikinci yarısında (özel mülkiyet ve girişimcilik özgürlüğü olan ekonomik sistem) oluşmuştur. Diğer ülkelerde olduğu gibi, sıfırdan görünmüyordu. Tamamen yeni bir sistemin doğuşuna dair işaretler, örneğin Demidov'un Ural madenlerinde, sivillere ek olarak, sivil işçilerin çalıştığı Petrine dönemine kadar uzanabilir.
Ancak, Rusya'da hiçbir kapitalizm yoktugeniş ve zayıf gelişmiş bir ülkede bağlı bir köylülük olduğu sürece mümkündür. Köylülerin kölelikten toprak sahiplerine serbest bırakılması, yeni ekonomik ilişkilerin başlangıcı için ana işaretti.
Rus serfliği kaldırıldı1861'de İmparator Alexander II. Eski köylülük feodal toplumun bir sınıfıydı. Kırsal kesimde kapitalizme geçiş ancak köylülerin burjuvaziye (kulaklar) ve proletaryaya (çiftlik işçilerine) tabakalaşmasından sonra gerçekleşebilir. Bu süreç doğaldı, tüm ülkelerde gerçekleşti. Bununla birlikte, Rusya'daki kapitalizm ve onun bütün süreçleri birçok benzersiz özelliğe sahipti. Köyde kırsal topluluğun korunmasından oluşuyordu.
Alexander II'nin manifestosuna göre, köylüleryasal olarak ücretsiz ilan edilmiş ve mülk sahibi olma, el sanatları ve ticaret yapma, anlaşmalar yapma vb. haklarını almıştır. Bununla birlikte, yeni bir topluma geçiş, bir gecede gerçekleşemez. Bu nedenle, 1861'deki reformu takiben, toplulukların işleyişinin ortak mülkiyete dayanan mülkünün temeli olan köylerde topluluklar ortaya çıkmaya başladı. Kolektif, bireysel parçalara ve bir tarlada ekilebilir araziye eşit bir bölüşüm izledi; bir parçanın kış mahsulleri ile ekildiği, ikincisi ise bahar mahsulleri ve üçüncüsü de buhara maruz bırakıldı.
Toplum köylüleri ve gecikmiş kapitalizmi eşitledi.Rusya'da, onu durduramasa da. Köylülerin bir kısmı fakirdi. Böyle bir katman tek atlı köylüler haline geldi (tam ölçekli çiftçilik için iki at gerekliydi). Bu köy proleterleri, yanda kazanarak var oldular. Topluluk, bu gibi köylülerin şehre gitmesine izin vermemiş ve resmen kendilerine ait olan arazileri satmalarına izin vermemişti. Serbest de jure durumu fiili duruma karşılık gelmedi.
1860'lardaRusya kapitalist gelişmenin yoluna girdiğinde, topluluk geleneksel çiftçiliğe olan bağlılığı nedeniyle bu evrimi geciktirdi. Kollektif içindeki köylüler inisiyatif almaları ve kendi işletmeleri için risk almaları ve çiftçiliği iyileştirmek istememeleri gerekmedi. Norm ile uyum, muhafazakar köylüler için kabul edilebilir ve önemlidir. Bununla, o zamanın Rus köylüleri, uzun zamandır kendi meta ekonomisi ve ürün satışlarıyla çiftçi-girişimci haline gelmiş olan Batılılardan çok farklıydı. Yerli köylüler çoğunlukla kolektivistlere yönelikti, çünkü sosyalizmin devrimci fikirleri aralarında bu kadar kolay yayıldı.
1861'den sonra piyasa yöntemleri başladıev sahibi çiftlikleri yeniden düzenlemek. Köylülerdeki gibi, bu ortamda kademeli tabakalaşma süreci başladı. Hatta pek çok inert ve inert toprak ağaları bile kendi deneyimlerinden kapitalizmin ne olduğunu öğrenmek zorundaydı. Bu dönemin tarihinin tanımı, zorunlu olarak sivil emeğin sözünü içerir. Bununla birlikte, pratikte, böyle bir yapılanma, yalnızca başlangıç ​​amacının değil, aziz bir amaçtı. İlk başta, reformdan sonra, toprak sahipleri emeği karşılığında toprak kiralayan köylüleri çalışmaya devam ettiler.
Rusya'da kapitalizm yavaş yavaş kök saldı. Eski sahipleriyle birlikte çalışmaya başlayan yeni kurtarılmış köylüler, envanterleri ve hayvanlarıyla çalıştılar. Böylece, kendi sermayelerini üretime yatırım yapmadıkları için toprak ağaları, kelimenin tam anlamıyla henüz kapitalist değillerdi. Bu zamanın çalışmaları, ölmekte olan feodal ilişkilerin devam etmesi olarak düşünülebilir.
Kapitalizmin tarımsal gelişimiRusya arkaik doğal kaynaklardan daha verimli emtia üretimine geçecekti. Ancak, bu süreçte eski feodal özellikler de dikkate alınabilir. Yeni okulun köylüleri, ürünlerinin geri kalan kısmını satıyorlardı ve geri kalanları kendi başlarına tüketiyorlardı. Kapitalist pazarlanabilirlik karşıtlığı önerdi. Tüm ürünler satılmak zorundayken, bu durumda köylü ailesi kendi yiyeceklerini kendi kazançlarıyla kendi paralarıyla satın aldı. Bununla birlikte, ilk on yıl içinde, Rusya'da kapitalizmin gelişmesi, şehirlerde süt ürünleri ve taze sebzelere olan talebin artmasına neden oldu. Özel bahçecilik ve hayvancılığın yeni kompleksleri etraflarında oluşmaya başladı.
Doğuma yol açan önemli bir sonuçRusya'daki kapitalizm, sanayi devrimini kucaklamaktı. Köylü topluluğunun kademeli tabakalaşmasıyla beslendi. El sanatları ve el sanatları endüstrileri gelişti.
Feodalizm karakteristik endüstri biçimi içinbir zanaattı. Yeni ekonomik ve sosyal şartlarda kitleselleşerek, bir zanaat endüstrisine dönüştü. Aynı zamanda, tüketicileri ve üreticileri kim bağlayan satıcılar ortaya çıktı. Bu alıcılar el sanatlarından yararlandı ve ticaret karlarını yaşadı. Yavaş yavaş endüstriyel girişimcilerden oluşan bir katman oluşturdular.
1860'lardaRusya kapitalist gelişmenin yoluna girdiğinde, kapitalist ilişkilerin ilk aşaması başladı - işbirliği. Aynı zamanda, büyük ölçekli sanayi dallarında ücretli emeğe geçişte zorlu bir geçiş süreci başlatıldı ve o zamana kadar sadece ucuz ve güçsüz serf emeği uzun bir süre kullanıldı. Üretimin modernizasyonu, sahiplerin ilgisizliği nedeniyle karmaşıktı. Sanayiciler işçilere küçük bir maaş ödedi. Kötü çalışma koşulları proletaryayı belirgin bir şekilde radikalleştirdi.
19. yüzyılda Rusya'da toplam kapitalizm hayatta kaldıpatlayan sanayi birkaç dalga. Bunlardan biri 1890'larda meydana geldi. Bu on yılda, ekonomik organizasyonun kademeli olarak iyileştirilmesi ve üretim teknolojisinin geliştirilmesi, pazarda önemli bir büyümeye yol açtı. Endüstriyel kapitalizm, birçok anonim şirkette somutlaşan yeni bir gelişmiş aşamaya girmiştir. XIX yüzyılın sonunun ekonomik büyüme rakamları kendileri için konuşur. 1890'larda Endüstriyel çıktı ikiye katlandı.
Herhangi bir kapitalizm krizdeTekelci kapitalizme, belli bir ekonomik alana sahip olan şişirilmiş kurumlarla yeniden doğar. Emperyal Rusya'da bu, çeşitlendirilmiş yabancı yatırımlar da dahil olmak üzere, tam olarak gerçekleşmedi. Özellikle ulaştırma, metalurji, petrol ve kömür endüstrilerine çok fazla yabancı para aktı. XIX yüzyılın sonunda yabancıların doğrudan yatırıma geçtikleri, daha önce de kredileri tercih ettikleri bir dönemdi. Bu tür katkılar daha büyük karlar ve tüccarların para kazanma arzusundan kaynaklanıyordu.
Rusya, gelişmiş kapitalist olmaksızınDevrimden önce, muazzam bir eşitlik ihracatına başlayacak ülke yoktu. Tam tersine, ülke ekonomisi daha gelişmiş ülkelerden isteyerek enjeksiyon aldı. Bu süre zarfında, Avrupa'da ümit verici dış pazarlarda kendi kullanımlarını arayan “sermaye fazlaları” birikti.
Rus sermayesinin ihracat koşulları şart değildiröyleydi. Çok sayıda feodal kalıntısı, büyük sömürge banliyöleri, göreceli olarak önemsiz bir üretim gelişmesi tarafından engellendi. Sermaye ihraç edildi ise, esas olarak doğu ülkelere oldu. Bu, üretim biçiminde ya da kredi şeklinde yapıldı. Mançurya ve Çin'de (toplamda yaklaşık 750 milyon ruble) önemli fonlar yerleşti. Onlar için popüler bir alan ulaşımdı. Çin Doğu Demiryoluna yaklaşık 600 milyon ruble yatırım yapıldı.
20. yüzyılın başında, Rus sanayiÜretim zaten dünyanın en büyük beşinci idi. Aynı zamanda, ülke ekonomisi büyüme açısından ilk sıradaydı. Rusya'da kapitalizmin başlangıcı geride kaldı, şimdi ülke aceleyle en gelişmiş rakiplerle yakalandı. İmparatorluk, üretim yoğunluğu açısından liderliği işgal etti. Büyük işletmeleri, tüm proletaryanın yarısından fazlası için çalışma alanlarıydı.
Rusya'da kapitalizmin temel özellikleriBirkaç paragrafta açıklayınız. Monarşi genç bir pazar ülkesiydi. Sanayileşme daha sonra diğer Avrupa ülkelerinden daha sonra başladı. Sonuç olarak, sanayi kuruluşlarının önemli bir kısmı oldukça yakın zamanda inşa edildi. Bu tesisler en modern teknolojiyle donatılmıştır. Temel olarak bu tür işletmeler büyük anonim şirketlere aitti. Batıda, durum tam tersi kaldı. Avrupalı ​​işletmeler daha küçüktü ve ekipmanları daha az mükemmeldi.
Önemli yabancı yatırımlarlaRusya'daki kapitalizmin ilk dönemi, yerli ürünlerin değil, yabancı ürünlerin zaferiyle ayırt edildi. Yabancı malları ithal etmek kârlı değildi, ancak yatırım parası karlı olarak kabul edildi. Bu nedenle, 1890'larda. Rusya'daki diğer devletlerin konuları, sermayenin yaklaşık üçte birine sahipti.
Özel gelişimin ciddiyetiendüstri, Avrupa Sibenli'den Büyük Okyanusya Demiryolunun yapımına Pasifik Okyanusu'ndan başlamıştır. Bu proje bir devletti, ancak ham maddeler iş adamlarından satın alındı. Transsib, uzun yıllardan beri birçok üreticiye kömür, metal ve buharlı lokomotif siparişlerini vermiştir. Ana hat örneğini kullanarak, Rusya'daki kapitalizmin oluşumunun ekonominin çeşitli sektörleri için bir satış pazarı oluşturduğunu izleyebiliriz.
Üretimin büyümesi ile birlikte, bir artış oldupazarın Rus ihracatının ana maddeleri şeker ve yağdı (Rusya, küresel petrol üretiminin yaklaşık yarısını verdi). Toplu ithal arabalar. İthal pamuk payı azaldı (yerel ekonomi Orta Asya hammaddelerine odaklanmaya başladı).
Yurtiçi ulusal pazarı katlamakemeğin en önemli meta haline geldiği koşullarda gerçekleşti. Yeni gelir dağılımı sanayi ve şehirler lehine sonuçlandı, ancak köyün çıkarlarını ihlal etti. Bu nedenle, sanayi bölgeleri ile karşılaştırıldığında tarım alanlarının sosyo-ekonomik kalkınmadaki gecikmesi izledi. Benzer bir model, birçok genç kapitalist ülkenin özelliğiydi.
İç pazarın gelişimi tüm bunlara katkıda bulunduaynı demiryolları. 1861-1885'te Birinci Dünya Savaşı'nın arifesinde pistlerin uzunluğunun yaklaşık üçte biri olan 24 bin kilometre yol inşa edildi. Moskova merkezi ulaşım merkezi haline geldi. Büyük bir ülkenin tüm bölgelerini birbirine bağlayan oydu. Elbette, böyle bir statü, Rus İmparatorluğu'nun ikinci şehrinin ekonomik gelişimini hızlandıramazdı. İletişimin iyileştirilmesi, banliyöler ve merkez arasındaki iletişimi kolaylaştırdı. Yeni bölgelerarası ticaret ilişkileri vardı.
İkinci yarısında önemli19. yüzyılda, ekmek üretimi yaklaşık olarak aynı seviyede kalırken, sanayi her yerde gelişti ve üretim miktarları arttı. Bir başka hoş olmayan eğilim, demiryolu tarifelerinde anarşiydi. Reformları 1889'da gerçekleşti. Hükümet tarafından alınan tarife düzenlenir. Yeni düzen kapitalist ekonominin ve iç pazarın gelişmesine büyük ölçüde yardımcı oldu.
1880'lerde Rusya'da şekil tekelci kapitalizmini almaya başladı. İlk filoları demiryolu sektöründe ortaya çıktı. 1882'de Demiryolu Üreticileri Birliği, 1884'te Raylı Bağlantı Elemanları Üreticileri Birliği ve Köprü-Yapı Tesisleri Birliği olarak ortaya çıktı.
Endüstriyel burjuvazi kurdu. Sıralaması büyük tüccarlar, eski vergi satıcıları, mülk kiracılarıydı. Birçoğu hükümetten maddi teşvik aldı. Tüccar sınıfı kapitalist girişimciliğe aktif olarak katıldı. Yahudi burjuvazisi vardı. Hareketsiz özellikten dolayı, Avrupa Rusya'nın güney ve batı kısımlarının bazı marjinal eyaletleri ticaret sermayesi ile dolup taşıyordu.
1860’da hükümet kurulduDevlet Bankası Rusya'da kapitalizm tarihi görünmeyen, genç bir kredi sisteminin temeli oldu. Girişimcilerin fon birikimini teşvik etti. Ancak, sermayedeki artışa ciddi olarak müdahale eden koşullar vardı. 1860'larda Rusya, 1873 ve 1882 yıllarında meydana gelen ekonomik krizler “pamuk kıtlığı” yaşadı. Fakat bu dalgalanmalar bile birikimi durduramazdı.
Kapitalizm ve sanayinin gelişimini teşvik ederekÜlke, devlet kaçınılmaz olarak merkantilizm ve korumacılık yoluna çıktı. Engels, Rusya'yı 19. yüzyılın sonlarında, XIV. Louis döneminin Fransa'sı ile karşılaştırdı. Yerli üreticilerin çıkarlarının korunması da, üreticilerin büyümesi için tüm koşulları yarattı.
Rusya'daki herhangi bir kapitalizm belirtisi olmayacaktı.ülkenin tam teşekküllü bir işçi sınıfı yaratmamış olmasının bir anlamı yok. 1850'lerin 1880'lerin sanayi devrimi, görünüşü için bir itici güçtü. Proletarya, olgun kapitalist toplumun sınıfıdır. Onun ortaya çıkışı Rus İmparatorluğu'nun sosyal yaşamında en önemli olay oldu. Çalışan kitlelerin doğumu, geniş ülkenin tüm sosyal ve politik gündemini değiştirdi.
Feodalizmden kapitalizme Rus geçişi, vebu nedenle proletaryanın ortaya çıkışı hızlı ve radikal süreçlerdi. Özgünlüğünde, eski toplumun kalıntıları, mülk sistemi, toprak mülkiyeti ve çarlık hükümetinin koruyucu politikaları nedeniyle ortaya çıkan başka özellikler de vardı.
1865'ten 1980'e kadar olan süreçte proletarya büyümesiekonominin sanayi sektöründe madencilik sektöründe% 65, -% 107, demiryolu sektöründe -% 686 oranında gerçekleşti. XIX yüzyılın sonunda ülkede yaklaşık 10 milyon işçi vardı. Yeni bir sınıf oluşturma sürecini analiz etmeden, kapitalizmin ne olduğunu anlamak imkansızdır. Tarihin tanımı bize kuru bir ifadeyi verir, ancak laik sözcüklerin ve sayıların ardında milyonlarca insanın ve yaşam tarzlarını tamamen değiştiren insanların kaderi vardı. Büyük kitlelerin işgücü göçü, kent nüfusunda önemli bir artışa yol açtı.
İşçiler Rusya'da ve sanayi öncesi vardıdevrimi. Bunlar, Ural işletmelerinin en ünlüsü olan manufactories'de çalışan serflerdi. Bununla birlikte, kurtarılan köylüler yeni proletarya için ana büyüme kaynağı oldular. Sınıf dönüşümü süreci genellikle acı verici olmuştur. Atlardan fakirleştirilen ve yoksun bırakılan köylüler işçilere yollandı. Köyden en geniş ayrılma merkezi illerde görülmüştür: Yaroslavl, Moskova, Vladimir, Tver. Tüm bu sürecin en azı güney step bölgelerini etkiledi. Tarımda aşırı nüfusun yaşandığı halde, Belarus ve Litvanya'daki atıklar da küçüktü. Bir başka paradoksa, en yakın illerden değil, ilçelerden gelen insanların sanayi merkezlerine gitmeleriydi. Vladimir Lenin, çalışmalarında ülkedeki proletarya oluşumunun birçok özelliğini kaydetti. Bu konuya adanmış olan "Rusya'da kapitalizmin gelişimi" 1899 yılında yayınlandı.
Proleterlerin düşük ücretleri özellikleküçük endüstrilerin karakteristiği. İşçilerin en acımasız sömürüsünü takip eden oradaydı. Proleterler bu zorlu koşulları zor bir yeniden eğitimle değiştirmeye çalıştılar. Küçük ölçekli köylüler uzak göçmen oldular. Bunlar arasında geçişli ekonomik faaliyet biçimleri dağıtıldı.
Yerli kapitalizm aşamaları ile ilişkilikraliyet dönemi, bugün sadece uzak bir ülke olarak görülebilir ve modern ülkeden boşanır. Bunun nedeni 1917 Ekim Devrimi oldu. İktidara gelen Bolşevikler, sosyalizm ve komünizm inşa etmeye başladılar. Kapitalizm, özel mülkiyeti ve özgür işletmesiyle geçmişte.
Piyasa ekonomisinin canlanması mümkün hale geldiSovyetler Birliği'nin çöküşünden sonra. Planlıdan kapitalist üretime geçiş ani oldu ve ana kişiliği 1990'ların liberal reformlarıydı. Modern Rusya Federasyonu'nun ekonomik temellerini kurdular.
Piyasaya geçiş 1991 sonunda ilan edildiyıl. Aralık ayında fiyatlar liberalleştirildi ve hiperenflasyona yol açtı. Aynı zamanda, devlet mülkiyetinin özel ellere devri için gerekli olan özelleştirme özelleştirme başladı. Ocak 1992'de, yeni iş fırsatları açan Serbest Ticaret Kararnamesi yayımlandı. Yakında, Sovyet rublesi iptal edildi ve Rus ulusal para birimi bir temerrüt, döviz kuru ve mezhep çöküşü yaşadı. 1990'ların fırtınalarından geçtikten sonra ülke yeni bir kapitalizm kurdu. Modern Rus toplumunun yaşadığı şartlarda.
Kapitalistler köylüler - köyde yeni bir katman
Kapitalist kimdir? Kapitalizm nedir?