En Sık Sorulan Sorular ve Cevapları ???
Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi kaç yaşındaki çocuklarla ilgilenir ???
Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi 0-18 yaş arasındaki bebek,çocuk ve gençlerin ruh sağlığı ve hastalıklarıyla ilgilenir.
Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi ülkemizde ne zamandan beri var ???
Ülkemizde ilk olarak 1956 yılında İstanbul Üniversinde Çocuk Psikiyatrisi Enstittüsü olarak kurulmuştur.1997 ylında ise Tıp Fakültelerinde anabilimdalı oldu. Ülkemizde son 20 yıldır aktif olarak Çocuk ve Ergen Psikiyatristleri çalışmaya başlamıştır.
En sık başvuru nedenleri nedir ???
Çocuk ve Ergen Psikiyatrisine en sık başvuru nedenlerini sayacak olursak: dikkat eksikliği, unutkanlık, sinirlilik, geç konuşma, yaşıtlarıyla sorun yaşama, okuma yazmada gecikme, gelişme gerilikleri, seslenince bakmama, aşırı tv ya da bilgisayarla zaman geçirme, mutsuzluk..sayılabilir.
Son dönemlerde psikolojik sorunlar arttı mı ???
Yukardada bahsettiğimiz gibi Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi son 20 yıldır gelişen ve gelişmekte olan bir bilim dalıdır.Çoğu psikolojik sorunlar aslında eskiden beri varken son 20 yıldır gelişen tedaviler ve insanların farkındalıklarının artmasıyla beraber insanların dikkatini çekmiştir.Eskiden normal olarak kabul edilmek zorunda kalınan sorunların çoğu tedavi edilmektedir.Bir diğer teknolojinin gelişmesiyle beraber insanlar arasındaki iletişim artarak bilgi paylaşımında artış olmuştur.Bu hem yeni tedavilerin ortaya çıkmasına hem de insanların farkındalığının artmasına neden olmuştur.Son yıllarda artan streste psikoloji sorunların şiddetinin artmasına ve ortaya çıkmasına neden olduğuda bir diğer gerçektir.
Son dönemlerde ilaç kullanımı neden arttı ???
Son 20 yıldır insanların farkındalığının artması,psikolojinin insanın hayatını belirleyen en önemli unsurların başında geldiğinin farkedilmesi,insanların psikiyatriye olan ön yargılarının azalmasıyla beraber psikiyatristelere başvurular artmıştır.Aynı zamanda gelişen teknolojiler ilaç endüstrisininde gelişmesine sebep olmuştur. Yeni tedavilerle beraber daha önce çözülemeyen sorunlar çözülmeye başlanmıştır.Aynı zamanda çoğu psikiyatrik bozuklukların altında genetik sebeplerin tespit edilmesi ve bunların tedavisinin öncellikle ilaçla yapılabilmeside bir diğer nedeni oluşturmaktadır. Bu sebeplerden dolayı ilaç kullanımı artmıştır.
Otizmin 3 temel belirti alanı vardır.Bunlardan en önemlisi ve olmazsa olmazı sosyal alanda sorun olmasıdır.Diğer iki alan dil gelişiminde sorun olması ve tekrarlayıcı davranışlardır.Sosyal alandaki sorunları yaşıtlarına göre değerendirmek gerekir. Sosyal alandaki sorunlar: göz teması kurmaktan kaçınma, yandan bakma, seslenildiği zaman tepki vermeme,kendi dünyasında yaşama, çevresiyle ilgilenmeme, duyusal aşırı hassasiyet ( elektrik süpürgesinden aşırı korkma, skendisine dokunulmasından hoşlanmama..) ya da duyusal hassasiyetin olmaması( sese tepki vermemesi,düştüğü zaman ağlamama..), yaşıtlarıyla ilgilenmeme , yaşıtlarıyla oyun başlatmama ya da devam ettirememedir. Dil alanındaki sorunlar: yaşıtların göre konuşmanın gecikmesi, garip sesler çıkarma, anlaşılmaz ve kendi kendine konuşma, konuşmadığı için isteklerini ebeveynlerinin elini tutarak gösterme, kendiliğinden iletişime veya konuşmaya başlamazlar, duyduğu kelimeleri papağan gibi tekrarlama, daha önce duyduğu kelimeyi beklenmeyen yerde söyleme ya da tekrarlama, monoton ses tonuyla konuşma, karşılıklı konuşmayı sürdürememedir.Tekrarlayıcı davranışlar: kanat çırpma, zıplama, sallanma, elini ilk defa görüyormuş gibi izleme, parmak ucunda yürüme,oyuncakları sıralayarak oynama, dönen cisimlerle oynama ya da izleme ( araba tekerleği,çamaşır makinesi..), aynı şeyleri tekrarlama( aynı yerde gidip gelip yürüme,legoları dizme…) dır.
Tepkisel bağlanma bozukluğu çocukların özellikle bebeklik dönemi ve sonrası çeşitli sebeplerden dolayı ebeveynle güvenli bağlanma geliştiremeyen çocuklarda gözlenen bir tablodur.İlk bu bozukluğun görülmesi yurtlarda yaşayan , yeterince ilgilenemyen çocuklarda gözlenmiştir. Günümüzde ise bakıcıların yeterince ilgilenmediği ya da aşırı televizyon, bilgisayar gibi teknolojik ürünlerle zaman geçiren çocuklarda gördüğümüz bir durumdur.Tepkisel bağlanma bozukluğu olan otizme çok benzer bir tabloya yol açabilir.Bu iki durumun ayrılması çok önemlidir çünkü tedavileri ve tedavilere verdikleri yanıt çok farklıdır.