Evden ayrı düştük. Anneden, babadan, kardeşten, komşudan ayrı düştük.
Çekirdek aile, insanın evsizleştirilmesi idi aslında.. Yemek, yatmak, yaşamak için eve ihtiyaç duymuyor artık insanlar.. Evi bir hapishane gibi görüyor.. Eve geldiğinde de dışarıya açılan bir penceresi var artık, hatta dünyaya, uzaya bakan bir pencere, TV ve internet.. Aynaya bakacak vaktimiz yok. Birbirimizin yüzüne baktığımız da yok.
Eskiden insanlar evlenirdi.. Şimdi gayrimenkul satın alıyorlar.. Mobilya galerisi gibi döşüyorlar.. Mobilya ve beyaz eşya, kahverengi eşya insandan daha fazla yer tutuyor..
Eskiden “cemaat evlerimiz” vardı.. Ama artık yok. Olsa da başımızda TMY gibi bir iş var.. Herkes aya, bizler yine yaya. Bir saniyede 8-10 milyon sayfa datayı transfer edebileceğiniz bir kapasiteden sözediyoruz, siz yasak fikirden söz ediyorsunuz.. Herkes gider Mersin'e, bizim laikçi çağdaşlar gider tersine. Asıl gericilik, yani irtica budur işte.!
Yeni “yaşam tarzı” aileyi buharlaştırdı. İnsanlar atomize oldu..
Ev, insanın evcilleştiği bir okuldur aslında. İnsan yabanileşti.. Gayrimenkullerine hapsolanlar ise, dünyaya sırtlarını döndüler ve onlar da dünyaya yabancılaştılar.. İnsanların değeri, kafalarındaki ve gönüllerindeki ile değil; sırtlarından çıkartıp portmantoya astıkları ceketlerinin iç ceplerindeki çek karneleri, banka kartları ve kimlik kartları, bir de giydikleri ceketlerin markaları ile ölçülür oldu..
Oysa bizim bir evimiz olmalıydı ve başka evlerden oluşan komşularımız olmalıydı, mahallemiz, şehrimiz, yurdumuz.. Yeryüzünü dolaşmalıydık.. Geçmişi bilmeli ve geleceğin hayallerini kurmalıydık.
İnançlarımız olmalıydı; değer yargılarımız, kendimize ait fikirlerimiz, bizi biz yapan, bizi ötekilerden ayıran, ama hayatın tekdüzeliğine farklı bir derinlik katan o çoğulculuğumuz.. Farklı, ama barış içinde bir arada yaşamayı beceren uygun bir toplum.. Bir medeniyet projemiz olmalıydı, Yesrib’i Medine’ye çeviren.. Bir “erdemliler ittifakı” kurabilmeliydik..
Olmadı, beceremedik.. Ama belki yeniden kendimizi sorgulayabilir, “Nerede yanlış yaptım?” sorusunu sorabilir ve bir daha başlayabiliriz..
Geçen gün Özkök, “Cemaat evlerinden kaçışı” yazmış. Ben “Cemaat evleri”ne dönüşü özlüyorum. O vefakârlık, o fedakârlık, o paylaşmayı bilen, o başkalarına karşı kendi nefsinde sorumluluk duyan ve insanın kalabalıklar içinde yalnızlığını gideren cemaat evlerini çok özledim..
Bizim hayatın saçmalıklarını ve acılarını unutmak için meyhanelerimiz, satın aldığınız keyifli dakikalar için diskolarımız yok.. Her şey tensel hazlarla ilgili ve yercil/seküler de değil bizim dünyamızda.. “Mutmain” olmak nedir bilmeyenlere, manevi hazları, mutlulukları, ahiret inancı olmayanlara bu neşeyi anlatmak çok kolay değil, bilirim..
Biz evimizde insan olmayı öğreniriz.. İmansız bir hayat, bizim için sinede yüktür!
Evimizi yeniden inşa etmeliyiz.. Ve eve dönmeliyiz.. İman olmayan kanaatleri dinleştirmekten vazgeçmeliyiz.. Başkalarını da kendimiz gibi görmeye, farklılıklarımıza rağmen barış içinde bir arada yaşamanın bereketine yeniden kavuşmalıyız..
Tüketim mabedleri ve tüketim tarikatlerinin biçimlendirdiği bir hayat bize göre değil.. “Yaşamın stresi”ni, seküler bir ahlâk anlayışı ile, yaşam tarzını ruhsal terapiler, mental disiplinlerle yönlendirerek aşamazsınız. Sadece unutur, gizler, örter ve by-pass edebilirsiniz.. Gerçeklere sırtınızı dönerek, zorluklardan ve acıdan, riskten kaçarak mutluluğa değil, şeytanın vaad ettiği yeryüzünde ebedi bir hayat ve yeryüzü cenneti hayali peşinde farklı dünyaların sanal âlemlerine sürüklenirsiniz..
Hedonist (zevkçi) bir Agnostik (bilinmezlikçi). İşte size biçilen din bu..
Hakikatin bilgisine ulaşamayacaksanız gerçeklikler alanında, ilk denemesi başarı ile tamamlanan İnternet2'nin size sunacağı saniyede 10 Gb’lik veri transfer imkânı ile 2007'de bir filmi 1-2 saniyede alabileceksiniz.. e-mailinizde her gün sizinle ilgili, sizi analiz ederek günlük ihtiyaçlarınıza çözüm öneren binlerce uygun öneri ile karşılaşacaksınız ve kendi tezlerinin doğruluğuna binlerce tanık gösterecekler. Cemaatiniz yoksa, kime, neye, nasıl ve niçin inanacaksınız? İşte o zaman üyesi olduğunuz kulüpler ve uzmanlar, cemaatinizin, ailenizin yerini alacak ve size, sizin adınıza çözümler sunacaklar..
Bu artık sizin siz olmaktan çıkmaya başladığınız andır..
Biyonik bir robotsunuz belki de.. Ya da sanal bir cemaatiniz de olabilir. Sanal bir eviniz, sanal bir aileniz ve sanal komşularınız, kardeşleriniz... Belki sanal bir imanınız!.. O zaman siz sanal bir cenneti de ancak rüyanızda görürsünüz. (Allah korusun)..
Yeni bir dünya kuruluyor. Peki, biz neredeyiz ve ne yapmalıyız?.. Kuru sloganlar, içi boş iddialar, kurtarıcı liderlerle bu işin başarılamayacağı açık.. O zaman herkes göreve.. Nereden mi başlayacağız? Bildiklerinizden başlayın. Siz bildiğinizle amel edecek olursanız, Allah size bilmediğinizi öğretecek. İstişare ve şûra ile bir arada, tartışmadan ve inatlaşmadan..
2007’ye hazır mısınız? Home Business, Home Education.. Evinizin info altyapısı ne âlemde!.. Cyber altyapıya sahip mi şehirleriniz?.. İnfo sisteminiz nasıl çalışıyor?.. Bilgi ajanslarınız ne âlemde!.. HW ve SW üretimi konusunda bir projeniz var mı, yoksa yine kervana tüketici olarak mı katılacağız? Yeni İnternet Mediasına hazır mısınız?
Şikâyet etmeyecek, çözüm üreteceksiniz!
Önce de bu TMY gibi, hayattan, gerçeklerden kopuk kanuni düzenlemelerden ne zaman kurtulacağız?.. Ayaklarımızda bu kanun ve mevzuat prangaları ile çağı yakalamak ham bir hayâl.. Basın açıklamasından terör suçu icad etmeye çalışanların kılavuzluğunda Türkiye'nin gideceği yer korkutuyor beni.. Allah bu çağdaş irticadan milleti korusun..
Abdurrahman Dilipak 04.05.2006 Vakit