İki tuhaf kardeş: Sevgi ve nefret
Sevgi, egonun bazı içgüdüsel itkileriyle beraber, belli organların yardımıyla egonun kendini tatmin etmesidir. Kendisi temelde narsisistiktir sonra bunu genişlemeye başlayan egoyla birleştirerek diğer nesnelere geçirir ve sonuç olarak, egonun bu motor etkilerini zevkin kaynakları olarak bu nesnelerde ifade eder. Bu durum, çok yakından, ileriki cinsel güdülerin aktivitesiyle bağlantılı hale gelir ve bunlar tamamen sentezlendiğinde bir bütün olarak cinsel dürtüyle kesişir. İlk aşamalarda sevgi, geçici cinsel hedefler doğrultusunda oluşurken, cinsel dürtüler kendi karmaşık gelişim çizgilerinde ilerler. Bu hedeflerden birinde, birleşme ya da bir an önce bitirme durumunu görürüz – bu çeşit sevgi, nesnenin ayrık varlığının ortadan kalkmasıyla uyumludur ve bu nedenle değişken bir duruma neden olur. Ergenlik öncesi sadistik-anal organizasyonun daha üst basamaklarında, nesne için çaba gösterme, egemenlik kurmak için çok acil bir hal olarak karşımıza çıkar ki nesnenin zarar görmesi ya da ortadan kalkması sadece ilgisizlik ya da kayıtsızlıkla karşılanır. Bu şekildeki ve aşamadaki sevgi, nesneye karşı tutumu bakımından çok zor bir şekilde nefret duygusundan ayırt edilebilir. Ergenlik organizasyonu (dönemi) gelince, sevgi, nefretin karşıtı haline gelir.
Nesnelerle olan ilişkisine bakıldığında nefret, sevgiden daha eskidir. Narsisistik egonun, uyarıcıdan akan, dış dünyanın en eski reddidir. Nesneler tarafından uyandırılan tatminsizliğin tepkisi olarak bir ifade tarzıdır, her zaman kendilik-koruyucu güdülerle sıkı bir ilişki içindedir ki cinsel ve ego-güdülerle sevgi ve nefreti tekrar eden, hali hazırda bulunan bir antitez geliştirebilsin. Ego-güdüleri cinsel fonksiyona egemen olduğunda, sadistik-anal organizasyonda olduğu gibi, içgüdüsel amaçlar için nefret özelliklerini açığa çıkarır.
Kaynak: Instincts and Their Vicissitudes’tan
cinsellik Egemenlik Ergenlik psikanaliz psikoloji Sentez Sevgi ve nefret Sigmund Freud
« ÖncekiKısa kısa Freud: İlkel baba üzerine
Sonraki » ‘Aslında hepimiz kötü, bencil ve iğrenciz’