Life is either a daring adventure or nothing...: Sigara, Alkol ve ötesi
Sigara, Alkol ve ötesi
Sigara küçük yaşlarda sürekli merak ettiğim, bir anlamda bana ulaşılmaz gelen, farklı bir dünyaya ait bilinmedik bir maddeydi.Gerçekten küçük yaşlarda çevrenizdeki büyüklerin sürekli bir maddeyi kullandığını görüyorsanız,bilinçaltında bu şey ile yetişkinlik arasında bir bağlantı kuruyorsunuz.Sanki iç sesiniz size sürekli sigara içmeyen bir insanın yetişkin olamayacağını hatırlatıp duruyor.(Ne kadar saçma değil mi?İşte bunları yazıya dökmezseniz saçma olduğu bu kadar kolay anlaşılmıyor işte:) )
Sigarayı ilk denemem ise bundan 2 yıl önceye denk sanırım.Sigarayı elimealdığımda ne kadar heyecanlandığımı anlatamam.İlk birkaç ay boyunca haftada birkaç kez içtiğim sigaraları,aslında tam olarak içmediğimi öğrenmem, sigaraları otlandığım arkadaşımın bir yandan daha fazla sigarasının israf olmasına dayanamayarak bir yandan da benim hevesimi kırmamak için(!) nazik bir şekilde bana durumu açıklamasıyla oldu.Ve dumanı ilk kez solumam!ayakta durmakta zorlandım ve birden aklımda büyük bir soru işaretiyle nasıl oluyor da bunca adam onlarca sigara içiyor ama hala ayakta kalabiliyor?
neyse bunlar çok eski hikayeler, ve bu şekilde anlatılınca kulağa çok saçma geliyor.
toplamda 2 paket sigara içmişimdir heralde, belki 3, tam bilmem mümkün değil
sonra bir gün, arkadaşımın öğrenci evine gidip sabaha kadar bira+uzun kırmızı marlboro içtikten sonra sağ kolum bir saat boyunca uyuşuyor.bira bu iş için suçlanamayacak kadar masum benim gözümde.Ama o günden sonra bir daha sigara içniyorum(1 kez içtim sadece).
alkolle ise 16 yaşında bir ramazan günü tanışıyorum.Ne pahasına olursa olsun herşeyi denemeye olan tutkum beni cesaretlendiriyor.ve tümü dindar arkadaşlarla bir iftar yemeğinden dönerken, arkadaşım ısmarlıyor ilk biramı.kendisi daha önce yazın bir kez içmiş.tamamını bitir(e)miyorum tabi.Sanırım bu iki yıl içinde 20 den fazla kutu bitirdim.bu da yılda 10 kutu ve her ay 1 kutudan az bira yapar.pek içtiğim söylenemez.
bir ara neredeyse bira+sigara alışkanlığı edinmek üzere olsam da ikisi de çok pahalı geldiğinden fazla ilerleyemedim.
iyi ki de o sıralar param yokmuş...
şimdi ise çok çok önemli bir şeyler için olmazsa içmiyorum.zaman ve para kaybından başka şey değil benim için.Ama para kaybı ortadan kalkınca, yeteri kadar zamanım olduğundan hayır demem zor.kokteyller, partiler bu iş için biçilmiş kaftan... :)
Gönderen Ümit Orhan zaman: 00:24
ssbb 10 Ocak 2009 19:50
Sigara konusunda verdiğim karar için seni tebrik ederim Ümit!
Tütün şirketlerinin bizim gibi az gelişmiş ülkeler için tezgahladıkları oyunu (gençleri sigara bağımlısı yaparak uzun yıllar boyunca onların maaşlarının önemli bir bölümünü kendi ülkelerine hortumlamak) bu yaşta farkedip bozmak büyük başarı. Paran olduğu zaman da içmeyeceğini umut ed,yorum Ümit. Sigarayı kimse ilk içtiğinde bayılmıyor ya da bir paket içerek başlamıyor.
Ancak başladıktan sonra öyle kuvvetli bir bağımlılık oluşturuyor ki, eroinle kıyas kabul eder. Bırakmak için büyük zahmetler ve acılar yaşanıyor. Hayat senin ama bana sorarsan bir nefes dahi içmekten kaçınsan iyi edersin. Sigara bağımlılığı bir kaç nefesle başlıyor, ve her bağımlı yanındaki arkadaşını da başlatmaya çalışıyor.
ümit 25 Ocak 2009 12:41
çok teşekkür ederim. Aynen yazılarınızdan birinde bahsettiğiniz gibi; hep temiz kalabilmek için, kesin bir prensiple bütün tütün ürünlerinden uzak durmak gerekiyor.
Lisede her fırsatta nargile içmeye kaçan ama sigaranın kokusundan, tarzından nefret eden bir arkadaş gurubum vardı. Şimdi birkaçı tıp öğrencisi olmak üzere istinasız hepsi sigara içiyor.((kendimi istinadan saymazsam tabi)). (nedense sanatı insanları iyileştirmek olan insanların sigara içmesi daha garip geliyor)
güzel yorumunuz için ayrıca teşekkür ediyorum. Bu sefil bloğa birinin girip, yorum bırakması inanılmaz geliyor. hele bu kişi siz olunca daha da inanılmaz oluyor. en kısa zamanda çeki düzen verip, karaladğım birkaç şeyi de aktarmaya çalışacağım.