Ağva | Demlik Edebiyat
23 Temmuz 2019 6 Ekim 2019 DC
Categories: Bir Huzursuzun Gezi Notları	Etiketler: adapazarı, agvaacquaverdehotel, ayrıntı, Ağva, ağva gezi yazısı, ağva tatili, özgünedebiyat, Bir Huzursuzun Gezi Notları, cennet, dc, demlikedebiyat, demlikyazarları, Derya CESUR, dingin tatil, edebisanatlar, edebiyat, edebiyatbloğu, ekolojik tatil, göksu nehri, gezi bloğu, gezi edebiyatı, gezi notları, huzurlu tatil, keyifli tatil, nezih tatil, sakin kasaba, sakin tatil, serin tatil, tatilci görüşleri, yaşamayadair, Şile, şile bezi, İstanbul
← Zaman Düşer Ellerimden Söze
‘Ağva’ için 7 yanıt
Seni okumak çok güzel.. Yazdığın gibi konuşuyorsan dinlemekte keyiflidir.. 😊 Çok faydalı olmuş.. Eline sağlık..
23 Temmuz 2019, 20:30
Teşekkürler mutlu. Çok değeli yorumların. Belki bir gün toplaşır sohbet de ederiz. Nasıl konuştuğuma da orada bakarız:)
Süper olur. Çok sevinirim. 😊
Yıllar önce ilk yazı deneyimlerim gezi yazılarıyla başladı. O zamanki mesleğim gereği daha göçebe bir hayatım ve yeni yerler görmek için daha çok zamanım vardı. Özellikle yazar gezginlerin sitelerini, hesaplarını takip eder, onlara imrenirdim. Sonra ben de gezi yazıları yazmaya başladım. Bir müddet bu böyle devam etti.
Zaman içerisinde gördüm ki; kendimde dahil olmak üzere, büyük çoğunluktaki amatör ve profesyonel gezginlerin “gezi” ve “yazı”dan anladıkları, simge yapıların önünde çektirilen fotoğraflar ve bunların başkalarına teşhirinden başka bir şey değil. Ve yine anladım ki; insanların gezi niyetiyle çıktıkları yolculuklarından beklentileri de bu teşhir safsatasından bir adım uzakta değil. Hal böyle olunca gezip gördüğünü sanan insanların size tek anlatabilecekleri sadece; “çok güzel” cümlesi oluyor ve gösterebilecekleri boy boy, şekil şekil fotoğraflar.
Yerleşik hayata geçince gezmek için artık yeterince vaktim olmuyor. Haliyle gezi yazıları da son buldu. Şimdi sadece “Rotasız Seyyah Mehmet Genç”i takip ediyorum. İki kitabını da zevkle okudum. Onun, yukarıda anllattıklarıma tamamen zıt olan gezi anlayışı başımın tacı. Kendisi de Samsun’da yaşıyor.
Gelelim şimdi senin yazına. Genelini beğenmekle beraber özellikle ilk bölümlerini büyük bir zevkle okudum. Neden? Çünkü içinde edebiyat var. Çünkü içinde edebiyat içinde olgunlaşan bir “dem” var.
Biraz fazla dağınık oldu galiba. Olsun! Sağlık olsun!
24 Temmuz 2019, 19:42
Evet.. Belki de tek neden bu… Rotayı edebiyata malzeme yapmak ve belki de bu yolla bakışı derinleştirmek. Çünkü yazacağını bilince bir pencere yalnızca bir pencere olmuyor artık, bir sokak sadece şık bir fotoğraf karesi olmuyor, bana harç oluyor 🙂 Bir tür egzersiz alanı… Teşeklür ederim. Yazmaya devam, rotadan ilhamla insanı anlatmaya. Kim bilir belki içimden bir Ali Gülcü çıkar bir gün:)
Hakan Günday sanırım kendince bir koruma kalkanı oluşturup ülkedeki keşfedilmemiş ya da henüz yeteri kadar popüler olmamış mekanlarının saklı kalmasını tercih ettiğinden olsagerek, mekan adlarını uydurmayı tercih ediyor. Daha’daki Kandalı, Şahsiyet’teki Kambura bunlara iyi birer örnek. Belki korumak için görselleri paylaşıp destinasyon adlarını uydurmak daha iyidir. Ben Ağva’yı 7 Numara dizisinden hatırlıyorum sanki… 🙂
Öncelikle hoş geldin 🙂 Haklı olabilirsin. Keşke bir roman yazsam da öyle yapsam 🙂 Ben de tanık oldum bir iki kitabında. Nermin Yıldırımda da rastlamıştım. Ben bir yere gitmeye niyet ettiğimde bana benzer beklentileri olan insanlara kulak vermek istiyorum. Belki bu yüzden yazıyorum. Ya da… Belki yalnızca şezlong üstü boşluğunu doldurmak için 🙂