Asya TOKMAK - BÜYÜLÜ SAHTELİK
Yazı Tarihi: 23 Ekim 2012 Salı
Geçenlerde Antalya Film Festivali oldu, biliyorsunuz. Ben de programı takip edenlerden biriyim ama ne yazık ki halkımızın deli gibi, kendinden geçercesine sanatçıya-oyuncuya verdiği değeri, keşke; kendisine, ailesine ve hatta komşusuna da gösterebilse diye düşündüm…
Tamam sanatçıya tabi ki değer vermek gerekir bu herkesin ön kabulü ama birbirlerini iterek, birbirlerinin tepesine çıkarak, deli gibi görebilme isteği, aşırı sevgi ve aşırı ilgi şaşırtıcı. Ömrünü birlikte geçirdiği eşine belki annesine, komşusuna en yakın dostuna, bu kadar ilgi gösterdiğini, bu kadar merak ettiğini sanmıyorum.
Değer vermek için illa ki arkadaşımızın komşumuzun sanatçı-oyuncu mu olması gerekir. Onlar hak etmiyorlar mı değeri saygıyı ilgiyi…
Sinema büyülü bir sahtelik dünyası, keyif alalım, mesaj alalım ama hayatımızdaki sahip olduklarımıza da o büyülü sahtelikler dünyasına ve oyuncularına verdiğimiz değer kadarını en azından çok görmeyelim.
İnsanın başına bir şey geldiği zaman, ilk koşacak olan komşumuz, arkadaşımız, ailemiz değil mi? Sahte dünyaların karakterlerini canlandıran (çoğu dizi oyuncusu ) sanatçılar değil herhalde, onların sizden haberi bile yok ama yan dairedeki Nazife Ablamın benden haberi var komşu bakkalın beni uzun zaman göremediğinde hatırımı sorma durumu var. Köşedeki simitçinin bana günaydın deyip günümü aydınlatmasını, beni keyiflendirmesi, ayaküstü birkaç satır sohbeti…
Sokak köpeğimizin her gün bizimle kurduğu sessiz iletişim,
Hayatımızın ta içinde olan herkes ve her şey sanatçılara verdiğimiz değer kadarını hak ediyorlar.
Bir de fotoğraf çekme durumu var. Bu yaşıma geldim hala anlayamadım esprisini,
Çektirdiğim fotoğraf bana ne değer katacak anlayamıyorum,
Benim değerim bir sanatçıyla çektirdiğim fotoğrafla mı artacak,
Benim değerim; hayata, insana, çevreme ne katabiliyorsam onunla artabilir ancak,
Sıradan yaşamların bazen, muhteşem oyuncuları var onlara dikkat kesilip farkına varabiliyor muyuz?
Fotoğraf çektirmesek bile, değerlerini fark edebiliyor muyuz?
Kendimizi bu kadar paralamaya gerek yok eğer varsa yüreğimiz birazcık olsun ilgimizi, sevgimizi, dostluğumuzu, sıradan insana da gösterelim mesela; Ayşe Teyzeye, Osman Amcaya, apartmanınızı temizleyen Fatma Ablaya, sokakta biçare yaşayan meczuba, sokak kedisine sokak köpeğine verelim o değeri….
Yazımı Şems-i Tebrizi’nin sözüyle bitirmek istiyorum;
-Altın olsam; değerimi herkes bilir
-Ben basit bir demir olayım
-Değerimi sadece anlayan bilsin…’
Daha çok, demirleri fark edebilmek dileğiyle,
İletişim E-Posta: asya2005@yahoo.com - Telefon: Okunma Sayısı: 1340