Konu: Aphrodisia Swensén Perş. Eyl. 03, 2009 11:11 pm
Düello Profesörü [Aslında yazmıyor ; ama düello sanatının ince ayrıntılarını öğreticek biri lazım diye düşündüm.]
Diğer karakterimle yaptığım bir Rp'i koyuyorum.
İnsanın kanına işleyen zindanların arasından geçiyordum. Tüğlerim hafifce yukarı kalkmıştı. Kendimi güvene almak için elim mutlaka asamı tutuyordu. Etrafa bakınarak yürüyordum. Başım daima dik duruyordu. Parmaklarımın ucunda asam oldukça rahattım. Arkamdan gelen ayak seslerine aldırmıyordum. Slytherin ortak salonunda burda olduğunu biliyordum. Bu yüzden hızla ilerliyordu. Slytherin'lilerle karşılaşmayı onalrın mekanında istemezdim. Aslında bu iyi olurdu ; ama derse geç kalmayacağım bir zamanı tercih ederdim. Yıpranmış kapıya geldiğimde içeriden gelen hafif bir fokurdama sesi duydum. Kapı ardına kadar açıktı. Hemen içeri girdim. İçersi çok az güneş alıyordu. Her ne kadar temizlenmiş olsada rutubet her yerdeydi. İkdir dersliğine yakışan bir kokusu vardı. Kazanlar dört masaya yerlreştirilmişti. Masalar düzenli dursalarda eski oldukları hemen farkediliyordu. Ravenclaw masasına geçtim. Profesör'ün tatlı gülümsemesini gördüğümde onun iyiliği sevdiğini anladım. Dersinin nasıl geçeceğini bilmesemde onu iksir hocası olmak için pek bir mutlu buldum. Özellikle böyle bir sınıfta durmadan gülüsmeyen biri ayrı bir garip duruyordu. Bunu kafamdan silmeye çalışırken kapının kapanma sesini duydum. sonunda ders başlıyor diye düşünerek biraz daha dikeldim. Önceki dersten bir şeyler söylemeye başlamıştı.Önceki derste bu gün iksir dersini işleyeceğimizi gerçektende söylemişti. Bunu çok net hatırlıyordum. Hafızama güvenirdim. Beni hiç yanıltmamıştı. Bir kız önde sekreter gibi kafasını sallamıştı. Hafifce gülümsiyerek ona baktım. Kız biraz mahçup bir biçimde önüne baktı. Profesör bu sırada kitapları işaret ederek sayfa on üçü açmamızı istemişti. İksirimizi öğrenmek için sabırsızlanarak sayfaları çevirdim. Kitapta sayfayu bulduğumda durdum. Aslıdna kitabı karıştırmıştım ; ama pek bir şey hatırlamıyordum. İksirin aşamalarını sırayla söyleyeceğini duyduğumda bir an duraksadım. Bize aşamaları söylediğidne yetişemeyenler olacaktı mutlaka veya daha fazla beklemesi gerekenler. Bu yüzden iksir bozulabilirdi. Bir an bunu düşünsemde bir bildiği olduğundan emindim. Tahtaya döndü ve mazemeleri büyük harflerle yazmaya başladı. Başımı kaldırıp dolaptaki izlahamın bitmesini beklerken mazemeleri ezberledim.
Öğrenciler Profesör'ün demesiyle daha fazla yığıldı. Bir süre onalrı bekledikten sonra durgunlaştığını farkettim. Hiç istifimi bozmadan kalktım. Herkezden sonra dolaba yaklaştım. Mazemelerin kalan en iyilerini seçerek aldım. Dolabın ahşap döşemesinin üzerine dizilmiş her kavanozda ayrı bir mazeme vardı. Bu dolap daha öğrenciler içindi. Profesör'ün özel dolabını merak eder olmuştum. Dolabın büyüklüğüne bir göz gezdirdiğimde gerçekten güzel olduğunu anladım. Kavanozlar özenle işaretlenmişti. Hepsi belli bir sıraya göre dizilmişti. Dolapta tıpkı masalar gibi eskiydi. Üstü çentik çentikti. Mazemeleri alıp yerime geçtiğimde Profesör bilgi vermeye başlamıştı. Onun dediklerinden bu iksirin genelde Şifacılar tarafından kullanıldığını çıkardım. Yanıklarımızı iyileştirmek için işe yarayan bu iksir bana yararlı olabilirdi. Profesör iksirin kırk dakikamızı alacağını söylediğinde saatime baktım. Dersin bitmesine yaklaşık kırkbeş , elli dakika vardı. Bu iksiri tamamlamak ve sonuçları görmek için yeterliydi.
İksir artık iyice fokurdamaya başladığında kitap bana Çöpleme Şurubunu eklememi söyledi. İksirin fokurdamasını bir süre bekledikten sonra yarım litre şurubu ekledim. Bir süre karıştırdım. Kendimden emindim. Kitabın dediği ehr eşye uyuyordum. Kitaplara uymak benim asıl yeteneğimdi. Onlarla iç içeydim. Tam olarak ne dediklerini anlamakta ustaydım. Bu yüzden mutlulukla karıştırmaya başladım. Saydamlığını kaybetmeden açık sarı renk maviye dönmeye başladı. Saydam , berrak bir sıvı haline geldiğinde Profesör'ün bunları dediğini duydum. Bu beni daha çok mutlu etti. Onun aramızda dolanışını izledim. Benim yanıma geldiğinde kitabımla uğraşıyordum. Benim kazanıma şöyle bir baktı. Başını hafifçe salladı. Bende mutlulukla kitabıma geri döndüm. Dikkatlice hareket ediyordum. İlk dersten hata yapmak istemiyordum. Geriye sadece bir mazemem kalmıştı. Kitap bana İskorbüt Otu'ndan sonra bir yarım litre daha Çöpleme Şurubu katmamı söylemişti. Otu ince ince doğradıktan sonra kazana serptim. Hemen şurubu yarım litre ölçüp kazana döktüm. Karıştırmaya başladım.
Konu: Geri: Aphrodisia Swensén Cuma Eyl. 04, 2009 2:57 pm