Level Up! | The Mess | Kişisel Dağınıklık Alanım!
Geçmiş zaman / Hatıralar / Kişisel
Xp kazanma ve gizli bölümleri bulma konusunda hayatımda yakaladığım başarıyı bilgisayar oyunlarında yakalayabilseydim muhtemelen şu an hatrı sayılır bir oyun firması beni “Al Oyna test Et Yiğidim” pozisyonu için yüklü bir miktar maaş ile işe almıştı. Fakat malesef işler hiç de öyle gelişmedi.
Hayatımda başarılı olduğum yegane iki tane bilgisayar oyunu oldu. Ne hikmetse ikisi de Commodore 64 üzerinde çalışırdı. Birisi Le Mans, birisi de Wizard of War. Wizard of War’da o kadar başarılıydım ki son labirentten sonraki bölümler kendini tekrar ediyordu ve bu bölümlerde sıkılana kadar devam etmiştim. Takriben 82. bölümde falan sıkılarak bırakmıştım oyunu. Hatta o kadar C64’e bağlıymışım ki, Kadıköy’de şu anda PS3 oynatılan yerler eskiden atarici mekanıyken oradaki Joystick ile oynamaya kalktığımda ampul gibi ilk level’da ölmüştüm. Ve yine tabii ki bu paragrafın, bu yazının anafikri ile uzaktan yakından hiçbir alakası yok.
Dediğim gibi, benim uzmanlık alanım hayatta toparlanabilecek tüm XP’leri toplamak ve hatta gizli bölümleri açmak. Peki nasıl oluyor? Bir çok insan açısından rutin aslında. İlk adım, konuşmayı öğrenmek, okumayı öğrenmek, okullar bitirmek… Bunların hepsi birer XP kaynağı ve gerçekleştirdiğin anda kazandığın XP’ler doğrultusunda level up oluyorsun (ve level’lar kesinlikle yaş ile doğru orantılı değil). Peki rutin olmayan kısım nedir? Ben nasıl gizli level’ları bularak Wizard of War’daki başarımı buraya da taşıyorum? İşte onun sırrı bu yazıda.
Alternatif Xp Kaynakları
Az önce yukarıda bahsettim rutin bir insan için potansiyel XP kaynaklarından. Bir de bunların alternatifleri var. Mesela okumayı öğrenmek ile başlayayım. İlkokulda öğrenirsin bu mereti. Peki 4,5 yaşında DUŞAKABİN kelimesini okumak ne olur? Alternatif olur. Hani Diablo 2’de “/players 8” yazıp tek kişi oynarsın ya, öyle bir XP gelir bundan. Tabi bu işin keyifli tarafı. Bir de, bir yerden sonra “Hacı ben kendimi tanıyorum ve bu bağlamda bir olayda en fazla ne yaşanabilirse ben onu yaşayacağımdır muhtemelen” düşüncesi doğrultusunda beklenen bahtsız olaylar devreye giriyor. Hani bir Minority Report değil. Geleceği görmüyor. Ama tahmin ediyor ve ne hikmetse de gerçekleşiyor.
Misal her erkek çocuğu küçükken ehliyet almadan önce annesinin ya da babasının arabasını kaçırmıştır. Bir tecrübedir bu. Fakat o arabayı ikinci haftasında kaçırıp, üzerine bir de kaza yapmak alternatiftir, ek tecrübedir, bahtsızlıktır, level up’tır. Hemen akabinde “Bunu da yaşamam gerekiyormuş” dersiniz. Onun dışında yükseltme sınavı olsun, borcçlu ders sınavı olsun, tek ders sınavı olun; bir eğitim hayatında yaşanabilecek ne kadar türlü ekstra ve rutin adamın girmeyeceği sınav varsa bunlara girip çıkmak ve o psikolojiyi yaşamak da bunun en güzel örneğidir.
Bir de olayın sağlık boyutu var mesela. Hani rakamını tam hatırlamıyorum ama hayatta bir kere geçirilen 7 ya da 9 tane hastalık vardı. Bunları geçirmede 100% oran sağlayınca Strength +25 verir genelde. İşte ben onu yaptım. Ek olarak 3 yaşımda bademciklerimi ve geniz etimi de aldırarak bir insanın hayatında “belki” olabileceği ameliyatlardan birini de bu tecrübelerim arasına ekledim. Bu Pazar ise kazanacağım XP ile muhtemelen Level Up! olmuş olarak ayrılacağım hastaneden. Önümüzdeki 15-20 yıl içinde ise kendimi tanıdığımdan ötürü açabileceğim potansiyel bir level olan Apandisit level’ını açacağımı düşünüyorum. Düşünüyorum ya, kesin açarım…
Sağlık konusunda şu güne kadar tek açamadığım gizli level 20 yaş dişi level’ı oldu, fakat o da ailemizde bir şekilde bulunmadığı için genetik olarak açılması imkansız bir level benim için. Zaten onu da bu genetik imkansızlıklara rağmen yapabilirsem, hayatın bana “Worst Luck Ever” badge’ini vereceğini düşünüyorum. Lakin o da gökten kafama düşer, yerden seker… Sekti.