METAL İŞÇİLERİ NE YAPMALI?
Download "METAL İŞÇİLERİ NE YAPMALI?"
1 Yeni Dünya İçin ÇAĞRI Özel Sayı Temmuz 2015 Fiyatı: 1,00 TL METAL İŞÇİLERİ NE YAPMALI? METALDE İŞÇİ KIYIMI! TAPU KADASTRO ÇALIŞANLARI EYLEM YAPTI Tunus Dersleri Güvercin Anıldı HAZİRAN BÜYÜK İŞÇİ DİRENİŞİ... POST POST MODERN DARBE DENEYİ Emekçiler Torba'ya Girmeyecek!
2 METAL İŞÇİLERİ NE YAPMALI? Temmuz 2015 yeni dünya için ÇAĞRI nın İŞÇİ EKİ 2 Metal işçilerinin hak arama ve Türk Metal esaretinden kopma mücadelesi sürüyor. Metal işçileri sadece Türk Metal den kopma mücadelesi vermiyor. Aynı zamanda MESS e, patronlara karşı da mücadele ediyorlar. Bu mücadele Tofaş ta, Reno da, Mako da, Ford da vb. kazanımla sonuçlandı. Patronlar işçilerin seçtikleri temsilcilerle masaya oturmak zorunda kaldı. Hiçbir işçinin işten atılmaması, Türk Metal in gitmesi, işçilerin kendi temsilcilerini kendilerinin seçmesi taleplerini kabul etmek zorunda kaldılar. Sözleşmenin Bosch sözleşmesi temelinde yenilenmesi talebi tam anlamıyla kabul edilmedi. Prim, avans ödemeleri ile işçilerin ücretlerinde iyileşme sağlandı. İşçiler ortak hareket ettiklerinde, üretimi durdurduklarında güçlerini gördüler. Mücadele ederek kazanabileceklerini gördüler. Deneyim elde ettiler. Bu deneyimler gelecekteki mücadelelerinde işçilere yol gösterecektir. Metal fabrikalarında işçiler kendilerini patronlara satan Türk Metal den istifa etmeye devam ediyor. Metal işçileri başka sendikaya geçmek, kendi temsilcilerini seçerek yola devam etmek, dayanışma aidatı ödemek, Toyota modeli gibi alternatifleri tartışıyor. Türk Metal in MESS ile imzaladığı satış sözleşmesinin süresi Eylül 2017 de bitiyor. İşçiler dayanışma aidatı ödeyerek sözleşme hükümlerinden yararlanacaklar den önce ve sonra ne olacak, nasıl bir sendikal örgütlülük olacak? Bu konuda işçiler arasında çeşitli alternatifler üzerine tartışma yürüyor. Bu tartışma konusunda biz de tavır takınacağız. TOYOTA MODELİ İşçiler Türk Metal e neden tepkili? Türk Metal de üye işçilerin söz hakkı yok. Sendika ağalarının dediği oluyor. Türk Metal, patronlar sendikası MESS-, metal patronları ile metal işkolunda sermaye yararına bir düzen kurdu. İşçiler masa başında satıldı. Düşük ücretlere mahkum edildi. Tepki gösteren işçiler mafyavari yöntemlerle susturuldu. İşçilere, temsilcilere şiddet uygulandı. Türk Metal e duyulan, biriken öfke patladı. Deyim yerindeyse artık cin şişeden çıktı. Artık hiç kimse cini şişeye sokamaz! Peki, metalde nasıl bir sendika, nasıl bir sendikal birlik olmalıdır? İşçilerin tartıştığı alternatiflerden biri Toyota modelidir. Nedir Toyota modeli? Japonya tekeli Toyota nın Sakarya daki fabrikasında sendikal örgütlenme yok. Her bölümde tim-grup liderleri ve temsilciler var. Temsilcileri işçi seçmiyor, işveren atıyor. İki yılda bir temsilciler değişiyor. Bu kişiler, işçilerin kendilerine ilettiği sorunları rapor haline getirip yönetime sunuyor. Belli aralıklarla anketler yapılıyor. Yönetim önüne gelen sorunları çözmeye çalışıyor. Çözülmeyen sorunlar tekelin yönetim kademesine aktarılıyor. Bu model sendika yerine geçirilemez. Toyota modeli; söz ve karar hakkının işçilerde olması, işçilerin kendi temsilcilerini kendilerinin seçmesi, sendikanın işçiler adına patronla toplu sözleşme yapması, işçilerin onay vermediği toplu sözleşmenin yapılmaması gibi hakları içinde barındırmıyor. Bu nedenle işçilerin tercih edebilecekleri alternatif bir model olamaz. ÇELİK İŞ Mİ? Metal iş kolunda örgütlü olan sendikalardan biri de Çelik İş. Çelik İş Sendikası Hak İş Konfederasyonuna üye olan bir sendika. Üye sayısı Çalışma Bakanlığının Ocak 2015 verilerine göre Çelik İş in nasıl bir sendika olduğunu, İskenderun Demir Çelik Fabrikasındaki icraatları gösteriyor. İskenderun İsdemir de Çelik İş örgütlü. İsdemir Fabrikası 2002 yılında özelleşti. Çelik İş in örgütlü olduğu entegre demir çelik fabrikası özelleştiğinde geçerli olan 11 aylık sözleşme iptal edildi. Yerine yeni bir sözleşme imzalandı, bu sözleşme ile işçilerin ücretleri düştü ve işçiler kayıplar yaşadı. İşçilerin ücretleri 16 ay boyunca yüzde 35 düşürüldü. Ayrıca sendikanın, işverenle yaptığı tadil sözleşmesi nde ücretteki yüzde 35 lik düşüş dışında ücrete bağlı olarak artan vergi oranlarının işçi tarafından karşılanması karar altına alındı. Bu karar, yüzde 35 lik ücret indirimin üzerinde yeni maliyetler getirdi ve işçinin kaybı yüzde oranlarına ulaştı yılında İsdemir Genel Müdürü toplu sözleşme dönemindeki tutumu işçileri greve sürükledi. Çünkü işçilere, yüzde 6.30 oranında zam, işyeri temsilcilik odalarının saha dışına çıkarılması, dört yıl olan aday işçilik süresinin 10 yıla çıkarılması, sendikalı olan postabaşı uygulamasının kaldırıp yerine formenlik uygulamasına geçilmesi gibi ağır teklifler getirilmişti. Sendikayı bitirmeye yönelik söz konusu teklif Çelik İş in greve çıkmasını zorunlu kılmıştı. Sendika, greve bütün işçilerin katılımı ile başlamış, işçiler sendikalarının arkasında durmuş, İskenderun un aşırı sıcaklarına ve ramazan ayı olmasına rağmen grevde bir kırılma ve gevşeme olmamıştı. İsdemir de süren grev 22. gününde hükümet eliyle ve işçilere sorulmadan bitirilmiş ve toplu sözleşme imzalanmıştı. Hükümetin tarafsız kalacağını, grevin iyi bir kazanımla sonuçlanacağını düşünen işçiler büyük bir hayal kırıklığı yaşadı. Geçmiş kayıpların telafi edilmesi talebiyle yola çıkılan süreçte Çelik İş ancak yüzde 14 zam aldı. Postabaşılar, İsdemir yönetiminin istediği gibi, formen oldular ve postabaşıların sendikayla ilgileri kalmadı. (Evrensel, ) Çelik İş in Türk Metal den özde bir farkı yok. Çelik İş te Türk Metal gibi işbirlikçi, sarı bir sendikadır. İşçilerin tercih edebilecekleri bir sendika değildir. Hak İş e gelince, Hak İş Konfederasyonu AKP hükümetinin arka bahçesidir. Hak İş eski genel başkanı Necati Çelik AKP den milletvekili olmuştur. Keza eski genel başkanlardan Salim Uslu halen AKP milletvekilidir. Hak İş AKP hükümeti yararına çalışmakta, AKP siyasetinin işçi sınıfı içinde taban bulması için uğraş vermektedir. Bir dizi işkolunda Hak İş e bağlı sendikalar sendikal rekabet içine girmekte, hükümetin de yardımıyla işçileri bölen bir rol oynamaktadırlar. YENİ BİR SENDİKA MI? Genel olarak işçiler arasında haklı olarak sendikalara bir güvensizlik var. Mevcut sendikal tablo şöyle: sendikalar içinde demokrasi yok. İşçilerin söz ve karar hakları yok. Sendika ağalarının, bürokratlarının egemenliği var. Ağaların dediği oluyor. Sendikalarda koltuk için her şey mübah görülüyor. İşçiler masa başında satılıyor vb. Şu veya bu sendikanın, şu veya bu noktada farklı olması, bu mevcut genel tabloyu değiştirmiyor. Bu nedenle işçiler sendikalara güven duymuyor. Metal işçileri içinde yeni bir sendika kurma fikri var. Yeni bir sendika kurma tartışmasında şu dikkate alınmalıdır: Bir işçi sendikasının gerçek anlamda işçi sendikası olması için, işçiler adına toplu iş sözleşmesi yapabilir durumda olması gerekir sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununa göre bir sendikanın Toplu İş Sözleşmesi yapabilmesi için iş-
3 kolu barajı olan % 1 i geçmesi gerekir. Herhangi bir konfederasyona üye olmayan sendikalar için işkolu barajı % 3 olarak uygulanmasını Anayasa Mahkemesi iptal etti. Çalışma Bakanlığı Ocak verilerine göre metal işkolunda işçi çalışıyor. %1 baraj yuvarlak rakamla yapar. Metal işkolunda kurulacak yeni bir sendikanın TİS yapabilmesi için üyeye sahip olması gerekir. Metal işkolunda yeni bir sendika kurma yerine, mevcut sendikalar içinde en iyisi konumunda olan bir sendika içinde örgütlenme tercih edilmelidir. Bu hangi sendika olabilir? BİRLEŞİK METAL Mİ? Metal iş kolunda örgütlü olan sendikalardan biri de Birleşik Metal İş tir. Türk Metal, Çelik İş ile karşılaştırıldığında Birleşik Metal Sendikası mücadeleci bir sendikadır. Birleşik Metal zaaflarına, yanlışlarına, gerçek anlamda sınıf sendikacılığı ilkelerinin egemen olduğu bir sendika olmamasına rağmen TİS dönemlerinde mücadeleci bir yol izlemiştir. Birleşik Metal İş in örgütlü olduğu işyerlerinde, temsilciler işçiler tarafından seçilmektedir. TİS dönemlerinde işçilerin talepleri alınmakta, TİS görüşmelerine işçilerin temsilcilerinin de katılımı sağlanmaktadır. Birleşik Metal İş, Grup TİS sürecinde patronların dayatmasına karşı işçilerin onayı ile greve gitmiş, grev ikinci günde MESS in isteği doğrultusunda hükümet tarafından yasaklanmıştır. Bu nedenlerle bizim önerimiz metal işçilerinin Birleşik Metal İş e üye olmasıdır. Metal işçileri Birleşik Metal e üye olduğunda, her büyük fabrika için şube açılmalıdır. Bu yapıldığında söz ve karar sahibi işçiler olacaktır. İşçiler kendi seçtikleri temsilcilerini sürekli denetleyecek, kendi onayları alınmadan hiç bir sözleşmenin imzalanmasına onay vermeyeceklerdir. SINIF SENDİKALARI İNŞA EDELİM! Her işkolunda bir sendika, bu sendikaların birliğinden oluşan tek konfederasyonu savunmalıyız. Sınıf sendikacılığı ne demektir? Hangi özellikleri sahiptir? Yakından bakalım: Sınıf sendikacılığı kısaca, işçi sınıfının ekonomik ve siyasi taleplerini birleştirerek, ücretli kölelik düzenini yıkmayı hedefleyen sendikal anlayış demektir. Sınıf sendikacılığında; söz ve karar sahibi işçiler olacaktır. Profesyonel yöneticiler en fazla iki dönem seçilip görev yapacaktır. Profesyonel yöneticilerin alacakları maaş, o işkolunda kalifiye işçi ücreti olacaktır. İmtiyazlar kaldırılacaktır. Temsilciler işçiler tarafından seçilecektir. Seçilen görevini yapmayan yönetici, temsilci görevinden alınacak yerine yenisi görevlendirilecektir. TİS sürecinde talepler işçilerle tartışılarak kararlaştırılacaktır. TİS, işçiler onay verirse imzalanacaktır. İşçilerin onay vermediği TİS imzalanmayacaktır. Sendikalar içinde demokrasi olacaktır. İşçiler için sendikalar okul olacaktır. İşçiler sosyalizmi öğrenecektir vb. vb. İşçi sınıfının kurtuluşu için yaratması gereken, inşa etmesi gereken sınıf sendikalarının temel özellikleri bunlardır. Görev sınıf sendikaları inşa etmek için mücadeledir, örgütlenmedir BİRLEŞİK METAL E GEÇİŞLER SÜRÜYOR Metal işçilerinin Türk Metal esaretinden kurtulma mücadelesi sürerken, esaret zincirini kıran işçilerin bir bölümü Birleşik Metal İşçileri Sendikası na üye oluyor. Türk Metal in örgütlü olduğu Federal Mogul Sapanca ve İzmit fabrikaları ile Ford da çalışan işçiler Birleşik Metal İş e üye oldu. Federal Mogul Sapanca ve İzmit fabrikalarında ve Ford da çalışan işçiler, Türk Metal Sendikasından istifa ettikten sonra Birleşik Metal İş Sendikası na üye olmaya başladı. Toplam 1500 işçinin çalıştığı Federal Mogul ve Ford da çalışan binlerce işçi fabrikada başlayan üyelik süreci Çağlayan Restoran da yapılan toplu üye katılımı ile devam etti. Genel Sekreter Selçuk Göktaş, Örgütlenme Daire Başkanı Özkan Atar, Şube Başkanı Hami Baltacı nın katıldığı üye katılım töreninde, devam eden örgütlenme sürecinde işçilerin büyük bölümü Birleşik Metal İş Sendikası na geçti. Daha önce Bursa Enpay işçileri de Türk Metal esaretini kırdıktan sonra Birleşik Metal İş e üye olmuştu. Son süreçte EGO işçileri, Şahinkul işçileri Birleşik Metal İş e üye oldu. Bu sürece Opsan işçileri de dahil oldu. Metal işçilerinin Birleşik Metal İş de örgütlenmesi doğru bir tercihtir. Haziran Temmuz 2015 yeni dünya için ÇAĞRI nın İŞÇİ EKİ
4 METALDE İŞÇİ KIYIMI! Büyük metal direnişinin kısmi kazanımla sonuçlanmasının ardından, metal patronları saldırıya geçti. Direnişe katılan fabrikalarda işçi kıyımına başladılar. FORD, TÜRK TRAKTÖR atılmasının ardından direnişe katılan işçilerin sözcülerinin de yer aldığı 142 işçiyi daha işten attı. Fabrika önünde toplanan TOFAŞ işçileri; TOFAŞ ceosunun yaptığı bir insafsızlıktır. Bizlere daha önceden işçi çilere patron verdiği sözleri tutmadı. İşçi kıyımına başladı. Yapılması gereken belli: Tekrar şalter indirmek! Tofaş işçileri, kendi aralarında birliklerini sağlamalı, seçecekleri grev ve mücadele komitesi önderliğinde mücadele etmelidirler. Bu mücadelenin taleplerinden biri de işten atılan işçilerin geri alınması olmalıdır. Tofaş a boşluktan yararlana- rikada protesto eylemleri yaptı. Bu eylemlerin ardından 80 işçi işten çıkarıldı. Fabrika önünde toplanan işçiler işten atma saldırısını protesto etti. OTOTRİM Metal direnişi sırasında Ototrim de öne çıkan işçilerden 38 i işten atıldı. Ototrim de işten atmaların devam edeceği iddia edilirken, fabrikadaki Temmuz 2015 yeni dünya için ÇAĞRI nın İŞÇİ EKİ 4 Metal direnişin ardından ilk önce Ford, Türk Traktör de işçi kıyımı yaşandı. Ford da direniş öncesi başlayan işten atmalar direniş sonrası artarken, aralarında işçi sözcülerinin de bulunduğu atılan işçi sayısı 110 u buldu. Türk Traktör de de işçi sözcüleriyle birlikte 20 işçi işten atıldı. TOFAŞ TOFAŞ ta aralarında metal direnişinde işçilerin sözcülüğünü yapanların da olduğu 142 işçi işten atıldı. Toplu sözleşme döneminde yenileme ve Türk Metal Sendikası nın iş yerlerinden gitmesi için ilk eylemin başladığı yerlerden biri olan TOFAŞ ta daha önce iki sözcünün işten çıkarılmayacağı söylenmişti ancak bize verdikleri hiçbir sözü yerine getirmediler diye konuştu. Bir TOFAŞ işçisi ise, Daha önceden işten çıkarılan iki arkadaşımıza sahip çıkamadığımız için işveren bir sıfır önde görünüyor bu sefer de çıkarılan arkadaşlara sahip çıkamazsak bu iş burada bitmiştir. Bu nedenle bütün TOFAŞ işçileri olarak birlik olmalıyız aramızda farklı görüşlerde olan arkadaşlar var onları bir kenara bırakma zamanıdır diyerek hepimiz kol kola girmeliyiz dedi. ( \ imctv. com) Tofaş işçileri Renault işçilerinin açtığı yoldan giderek üretimi durdurdu. İşçiler, taleplerinin önemli bölümünü patrona kabul ettirdi. Verilen sözler üzerine işbaşı yapan iş- rak giren Çelik İş işçilerin işten atmalarına karşı hiçbir şey yapmıyor. Çelik İş de Türk Metal gibi sarı sendika, patron yanlısı bir sendikadır. Tofaş işçilerinin Çelik İş de örgütlenmeleri yanlış bir tercihtir. Yağmurdan kaçan işçiler doluya tutulmuştur!! MAKO Bursa Organize Sanayi Bölgesi nde faaliyet gösteren Mako fabrikasından 80 işçi işten atıldı. Mako işçileri MESS in açıkladığı iyileştirme teklifini yeterli görmeyip fab- işçiler de işten atma tehditleriyle baskı altına alınmaya çalışılıyor. *** Metal işçilerinin hak alma mücadelesi, tüm işçi sınıfına örnek olmalıdır. Bu mücadele sadece metal işçilerinin mücadelesi olarak görülmemelidir. Bu önemli direnişin etkileri zamanla görülecektir. İşten atılan metal işçileriyle dayanışma, metal işçilerinin işe geri alınması için mücadele tüm sınıfın görevi olmalıdır. Atılan işçiler geri alınsın! Haziran 2015
5 Yeni İşçi Dünyası gazetesi senin sesin, senin gazetendir. O nu sahiplen. O nu yazılarınla, haberlerinle destekle! Çevrende dağıt! Gönüllü muhabiri ol! Çalıştığın işyerinde yaşadığın sorunları, gelişmeleri bize bildir. Çevrende duyduğun işçi sınıfını ilgilendiren haberleri bizimle paylaş! İnternet kullanmıyorsan bize telefon et. Herhangi bir olay, gelişme olduğunda gazetemizden muhabir iste. Bizi ziyaret et! İŞÇİ ARKADAŞ! Yeni İşçi Dünyasını yaşatmak hepimizin görevidir. Zira Yeni İşçi Dünyası işçi sınıfının sesidir. YİD senin sesin, senin mücadelendir! Gazetene sahip çık! Adresimiz: Fatih Mah. Bahçeyolu Cad. No: 11 Kat: 4 Esenyurt/İstanbul Eposta adresimiz: com Tel: 0212/ METAL İŞKOLUNDA İŞÇİ CİNAYETLERİ Geçen ay Bursa ve Kocaeli başta olmak üzere ülkenin çeşitli yerlerinde başlayan metal direnişi tüm kesimlerin dikkatini üzerine çekti. Bu direniş metal sektöründe çalışan işçilerin çalışma koşullarını, aldıkları ücretler, yaşadıkları baskıların daha fazla gündeme getirilmesine neden oldu. İSİG (İşçi Sağlığı ve İşçi Güvenliği) Meclisinin metal sektörüne yönelik hazırladığı iş cinayetleri raporu da bu çalışmalardan birisi. Metal işçilerinin üretimi durdurduğu Ford, Renault, Tofaş gibi fabrikalarda çalışan işçilerin ücretleri 1500 TL yi bulamazken bu şirketler İstanbul Sanayi Odasının açıkladığı 500 Büyük Sanayi Kuruluşu 2014 araştırmasında zirvede bulunuyorlar. Raporda; 500 büyük sanayi kuruluşu içerisinde Ford Otosan ın ikinci, Oyak Renault un üçüncü, Arçelik in dördüncü, İçdaş Çelik in altıncı, İskenderun Demir Çelik in yedinci, Ereğli Demir Çelik in yedinci ve Tofaş ın dokuzuncu sırada yer aldığı kaydediliyor. İSİG Meclisinin işçi sağlığı - iş güvenliği açısından yaptığı araştırmaya göre son üç buçuk yılda en az 236 metal işçisi hayatını kaybetti. Raporda bu şirketlerin çoğunun Organize Sanayi Bölgelerinde kurulu olduğu, işçilerin diğer toplum kesimlerinden kopuk ve yalıtılmış bir şekilde çalıştırıldığı bir nevi açık cezaevi konumunda olduğu, bir çok şeyin gizlendiği tespit edilirken bu rakamların buz dağının sadece görünen kısmı olduğu vurgulanıyor. Yıllara göre tespit edilen işçi ölümlerinin dağılımı şöyle: 2012 yılında en az 50 metal işçisi, 2013 yılında en az 79 metal işçisi, 2014 yılında en az 82 metal işçisi, 2055 yılında ise (20 Haziran itibarıyla) en az 25 metal işçisi yaşamını yitirdi. Raporda yaşanan ölümlerin nedenleri ise şu şekilde sıralanıyor: Ezilme, göçük nedeniyle 72 metal işçisi can verdi: Forklift, kepçe ya da vinç altında kalma; üzerine ağır malzeme düşmesi; makineye veya asansöre sıkışma; tamir edilen aracın altında kalma. Trafik, servis kazası nedeniyle 43 metal işçisi can verdi: Büyük bir çoğunluğu işyerinin tahsis ettiği servisin, az bir kısmı ise aşırı yorgunluktan iş dönüşü özel araçların (otomobil, motosiklet, bisiklet) kaza yapması ve yol üzerinde tamir yaparken. Patlama, yanma sonucu 33 işçi can verdi: Trafo, kazan ve kimyasal madde patlamaları; eritme işlemleri sırasında yanmalar... Düşme nedeniyle 28 metal işçisi can verdi: Yüksekte çalışırken düşmenin yanında fabrikalarda uygun yürüme yollarının olmaması sonucu da düşmeler yaşanıyor... Elektrik çarpması sonucu 21 metal işçisi can verdi: Kablo ve malzemede kaçak; yüksek gerilime temas; trafo ve priz tamirinde. Diğer nedenlerden dolayı 17 metal işçisi can verdi: İntiharlar ve kalp krizleri diğer nedenlerin hemen hemen tamamını oluşturuyor. İntiharların nedenlerini düzenli ücret verilmemesi, ücret kesintileri ve kredi kartı borcu nedeniyle geçinememe; mobbing ve işten atılma oluşturuyor. Kalp krizleri ise aşırı, uzun ve yoğun çalışmadan kaynaklanıyor. Nesne çarpması-düşmesi nedeniyle 15 metal işçisi can verdi: Malzemenin, makinenin parçalanması ya da çarpması; hafif çaplı malzeme düşmesi. Kesilme, kopma nedeniyle 5 metal işçisi; zehirlenme, boğulma nedeniyle ise 2 metal işçisi can verdi. Raporda; aynı zamanda birçok fabrikada işyeri hekimi, sağlık personeli ve ambulans bulunmadığı belirtiliyor. Hayatını yitiren 236 işçinin 11 tanesi çocuk, 4 tanesi kadın ve 232 tanesi erkek işçilerden oluşuyor. Ölümler en çok İstanbul, Kocaeli, Bursa, İzmir gibi büyük illerde yaşanıyor. Bursa ve Kocaeli aynı zamanda işçilerin metal direnişinin fitilini ateşlediği illerin başında geliyor. Rapora göre; 29 ölüm İstanbul da; 24 ölüm Kocaeli nde; 15 şer ölüm Bursa ve İzmir de; 12 ölüm Gaziantep te; 11 er ölüm Antalya, Mersin ve Samsun da; 10 ölüm Ankara da; 9 ölüm Kayseri de; 8 ölüm Manisa da; 7 şer ölüm Hatay ve Konya da; 6 şar ölüm Adana, Karabük ve Tekirdağ da; 5 ölüm Sakarya da; 4 er ölüm Eskişehir ve Muğla da; 3 ölüm Denizli de; 2 şer ölüm Adıyaman, Balıkesir, Çorum, Düzce, Kahramanmaraş, Kırıkkale, Osmaniye ve Zonguldak ta; 1 er ölüm ise Afyon, Artvin, Aydın, Bartın, Bolu, Burdur, Diyarbakır, Erzincan, Giresun, Niğde, Siirt, Sivas, Şanlıurfa, Şırnak, Tokat, Uşak ve Yozgat ta yaşandı. Metal işçilerinin direnişinin şimdilik belli kazanımlar elde edilerek bitmiş/bitirilmiş olması bu direnişin yeni taleplerle ve daha güçlü direnişlerle tekrar gündeme gelmeyeceği anlamına kesinlikle gelmemektedir. Metal işçisi bu direnişten önemli deneyimler elde ederek çıktı. Önemli bir bilinç sıçraması yaşadı. Korku duvarını yıktı ve en önemlisi ortak mücadelenin önemini ve avantajlarını kendi deneyimi ile gördü. Fakat bu mücadelenin en önemli eksiği sınıf bilincinin eksik olması idi. Bu aşamada sınıf bilinçli işçilere düşen görev doğru bilinci metal işçilerine taşımak olmalıdır. Kazanılmış hakların tek garantisi metal işçilerin sınıf bilinçli mücadelesinden geçmektedir Temmuz 2015 yeni dünya için ÇAĞRI nın İŞÇİ EKİ
6 MAYIS AYI İŞ CİNAYETLERİ Temmuz 2015 yeni dünya için ÇAĞRI nın İŞÇİ EKİ 6 Geçen yılın Mayıs ayında Soma da 301 maden işçisinin hayatını kaybetmesiyle birlikte yoğun bir şekilde gündeme gelen işçi sağlığı - iş güvenliği tartışmaları ve var olan tepkileri azaltmak amacıyla yapılan ufak tefek iyileştirmeler, her geçen gün artarak devam eden işçi cinayetlerinin önlenmesi için yeterli olmuyor. Güvenlik önlemleri alınmadığı için, alınmadığı taktirde caydırıcı cezaların uygulanması söz konusu olmadığı için işçi ve emekçiler ölmeye devam ediyor. Her gün yeni bir işçi ölümü haberi okuyoruz yılının ilk beş ayında iş kazalarında hayatını kaybeden işçi sayısı 646 kişiye ulaşmış durumda. İSİG (İşçi Sağlığı ve İşçi Güvenliği) Meclisinin verilerine göre; Ocak ayında en az 128 işçi, Şubat ayında en az 85 işçi, Mart ayında en az 139 işçi, Nisan ayında en az 133 işçi Mayıs ayında ise en az 161 işçi yaşamını yitirdi. Geçen yılların Mayıs ayları ile karşılaştırıldığında da iş cinayetleri azalacağı yerde artış gösteriyor yılının Mayıs ayında 69 işçi, 2013 yılının Mayıs ayında 114 işçi, 2014 yılının Mayıs ayında ise 13 Mayıs ta Soma da katledilen 301 maden işçisi ile birlikte toplam 427 işçi katledildi. İşçi ölümlerinin en çok yoğunlaştığı işkolları Mayıs ayında da değişiklik göstermiyor. Yine işçiler en çok tarım, inşaat, taşımacılık ve ticaret işkolunda hayatlarını kaybetti. Tarım, Orman işkolunda 39 emekçi; İnşaat, Yol işkolunda 34 işçi; Taşımacılık işkolunda 23 işçi; Ticaret, Büro, Eğitim, Sinema işkolunda 16 emekçi; Savunma, Güvenlik işkolunda 8 işçi; Belediye, Genel İşler işkolunda 8 işçi; Çalıştığı işkolunu belirleyemediğimiz/öğrenemediğimiz 6 işçi; Gıda, Şeker işkolunda 5 işçi; Madencilik işkolunda 4 işçi; Çimento, Toprak, Cam işkolunda 4 işçi; Gemi, Tersane, Deniz, Liman işkolunda 4 işçi; Enerji işkolunda 3 işçi; Sağlık, Sosyal Hizmetler işkolunda 3 işçi; Petro-Kimya, Lastik işkolunda 2 işçi; Basın, Gazetecilik işkolunda 1 işçi; Metal işkolunda 1 işçi can verdi. İş cinayetlerinin nedenlerine göre dağılımı ise şöyle: Trafik, Servis Kazası nedeniyle 48 işçi; Diğer nedenlerden dolayı (yıldırım düşmesi, arı sokması, boğa saldırısı, kalp krizi, intihar, dövülme, silahlı saldırı) 41 işçi; Düşme nedeniyle 30 işçi; Ezilme, Göçük nedeniyle 22 işçi; Zehirlenme, Boğulma nedeniyle 9 işçi; Elektrik Çarpması nedeniyle 6 işçi; Patlama, Yanma nedeniyle 5 işçi can verdi. Mayıs ayında hayatını kaybeden 161 işçiden 7 si çocuk, 12 si kadın, 3 ü göçmen işçi idi. İş cinayetleri en çok İstanbul, Adana, Bursa, İzmir, Konya ve Ankara da gerçekleşti. 9 ölüm İstanbul da; 8 ölüm Adana da; 7 şer ölüm Bursa, İzmir ve Konya da; 6 ölüm Ankara da; 5 er ölüm Antalya, Erzurum, Gümüşhane, Kayseri ve Kocaeli nde; 4 er ölüm Balıkesir, Burdur, Çanakkale, Hatay ve Niğde de; 3 er ölüm Bilecik, Bolu, Gaziantep, Kahramanmaraş, Karabük, Samsun, Sivas ve Şanlıurfa da; 2 şer ölüm Diyarbakır, Düzce, Edirne, Karaman, Manisa, Mersin, Muğla, Ordu, Osmaniye, Şırnak, Tunceli ve Uşak ta; 1 er ölüm ise Afyon, Ağrı, Artvin, Bartın, Denizli, Elazığ, Eskişehir, Kars, Kastamonu, Kırıkkale, Kilis, Kütahya, Malatya, Mardin, Nevşehir, Siirt, Sinop, Tekirdağ, Tokat, Trabzon, Zonguldak, İspanya, Kıbrıs ve Libya da yaşandı. Mayıs ayı başında başta Bursa olmak üzere ülkenin bir çok yerinde Türk Metal e üye binlerce metal işçisi üretimi durdurarak direnişe geçti. Bilindiği üzere direnişin taleplerinden birisi de Türk Metal Sendikasının gitmesi idi. Bu talep, Türk Metal gibi işverenin taşeronluğunu yapan bir sendikadan kurtulup daha demokratik ve işçi sınıfının taleplerine daha yakın duran bir sendikada örgütlenme tercihi değildi. Tam tersine Harranlı olmak sloganı altında sendikasızlığın daha iyi olduğu savunuluyordu. Fakat daha sonra işçilerin önemli bir kısmı sendikasızlığı savunmanın da bir çıkış yolu olmadığını gördüler. Çünkü direnişin bitirilmesi için hem sözlü hem de yazılı taahhütlerde bulunan patronlar direniş biter bitmez saldırılarını devreye soktular. Verilen sözlerin bir kısmı yerine getirilmedi, işçiler işten atıldı vs. Bu nedenle Türkiye de örgütsüz olmak demek her açıdan patronların iki dudağı arasında olmak demektir. İSİG Meclisinin raporuna baktığımızda da işçi ve emekçilerin en çok hayatını kaybettiği sektörlerin en örgütsüz sektörler olduğunu görüyoruz. Sömürü düzeninde yaşıyoruz ve elbette ki işten atmalar, ölümler, düşük ücretler bu sistemin yol arkadaşlarıdır. Fakat sömürü düzeyini en aza indirmek, işçi ölümlerinin önüne geçmek ve daha iyi bir ücret alabilmek için sendikal örgütlülük gereklidir. Sendikaların işçilerin taleplerine sahip çıkması, işçilerin sendikalarda daha aktif yer alması ve demokratik bir sendikacılığın hayata geçirilmesi için bilinçli bir çaba sarf etmesi gerekmektedir. Sendikaların gerçek anlamda işçi sendikaları olması işçilerin tabandan denetimi ve müdahalesi ile mümkündür. Haziran 2015
7 TAPU KADASTRO ÇALIŞANLARI ŞİDDETE KARŞI EYLEM YAPTI Gaziosmanpaşa Tapu Müdürlüğü nde çalışanlar iş yoğunluğu yüzünden işlem yapmaya gelenlerin taciz, tehdit ve saldırılarına uğruyor. 15 Haziran günü işlemleri için gelen kişilere eksik olan evrakları nedeniyle işlemleri yürütemeyeceklerini söyleyen Tapu Müdürlüğü emekçileri, işlem yapmaya gelen kişilerin saldırısına maruz kaldı. Birisi kadın olan iki kamu emekçisi hakaret ve tehditlerin yanında yüzlerine darbe aldılar. Gaziosmanpaşa Tapu Müdürlüğü nde sürekli işlem yapmaya gelenlerin şiddetine maruz kaldıklarını belirten Yapı-Yol-Sen (Yol, Yapı, Altyapı, Bayındırlık, Tapu ve Kadastro Kamu Emekçileri Sendikası) üyeleri bugün (18 Haziran) Tapu Müdürlüğü nün de yer aldığı Gaziosmanpaşa Kaymakamlığı önünde konuya ilişkin basın açıklaması yaptı. Eyleme Eğitim Sen İstanbul 4 Nolu Şube üyeleri ve maliyede çalışan Büro Emekçileri Sendikası üyeleri de katılarak destek verdi. Yapı-Yol Sen üyesi Tapu Müdürlüğü emekçileri kamuoyuna konuya ilişkin saat da yani öğle yemeği paydosunda basın açıklaması yapacaklarını, şiddete maruz kalan arkadaşlarının yaşadıklarını aktaracaklarını duyurmuşlardı. Destek için öğle tatiline çıkan maliye emekçileri, Eğitim Sen üyeleri de ve çevredeki kamu çalışanları da gelmişlerdi. Fakat basın açıklamasına başlanacağı saatte Gaziosmanpaşa Kaymakamı Yaşar Karadeniz iki gün önce şiddete uğrayan kamu emekçileriyle tam bu saate konuya ilişkin bilgi almak istediğini belirterek görüşmeye geldi. Tam öğle tatilinde yarım saatten fazla kamu emekçileriyle görüşerek alıkoyan Gaziosmanpaşa Kaymakamı Karadeniz, hem kamu emekçilerinin öğle tatilini gasp etmiş oldu, hem de basın açıklamasının duyurulan saatte yapılmasının gecikmesini ve desteğe gelenlerin de iş yerlerine dönmek zorunda kalmaları nedeniyle şiddete uğrayan kamu emekçilerine verilecek desteği engellemiş oldu. Gaziosmanpaşa Kaymakamı iki gün süren sessizliğine ve ilgisizliğine bir de kamu emekçilerinin öğle tatilini gasp ederek ve onlara verilen desteği engelleyerek, kamu kurumlarındaki yöneticilerin kamu emekçilerine devlet bakış açısını da ortaya koydu Kısa... Kısa... RENAULT İŞÇİLERİ ZORU BAŞARDI Renault işçilerinin aralarındaki birliği bozmadan, bölünmeden, parçalanmadan sürdürdükleri mücadelede bir aşama daha kaydettiler. MESS in işçilere verdiği zam, banka promosyonları ve Renault patronunun bunların üzerine vermek zorunda kaldığı zamla birlikte işçi ücretlerine aylık net 248 lira ile 334 lira arasında zam yapıldı. Renault da işçi sözcüleriyle patron temsilcileri arasında yapılan görüşmede sunulan teklif, vardiyalarda işçilerin onayına sunuldu. İşçilerin büyük kısmının onay verdiği anlaşmaya göre arası girişli işçilerin ücretlerine net 248, arası girişli işçilerin ücretlerine net 288, arası girişli işçilerin ücretlerine net 320, arası girişli işçilerin ücretlerine net 334 ve 2012 ve sonrası girişli işçilerin ücretlerine ise 248 lira zam yapıldı. Renault işçilerinin bu kazanımının arkasında, işçilerin birlikte hareket etmesi var. İşçilerin mücadeleyi ellerine alması var. Renault işçilerinin mücadelesi, işçiler harekete geçtiğinde, mücadele ettiğinde kazanım elde edebileceklerini bir kez daha gösterdi: Mücadele eden kaybedebilir, mücadele etmeyen baştan kaybetmiştir! OPSAN İŞÇİLERİ DİRENİŞTE Metal patronlarının çeşitli fabrikalarda işçileri işten atma saldırısı sürerken, diğer yandan metal işçilerinin Türk Metal esaretinden kurtulma mücadelesi devam ediyor. Kocaeli Gebze ilçesinde Güzeller Organize Sanayi Bölgesi'nde kurulu bulunan Opsan fabrikasında işçiler üretimi durdurdu. Opsan patronu, taşeron sendika Türk Metal'den istifa ederek, Birleşik Metal-İş e geçmek için örgütlenen işçilerden 9'unu işten atınca, işçiler 25 7Temmuz 2015 yeni dünya için ÇAĞRI nın İŞÇİ EKİ
8 Temmuz 2015 yeni dünya için ÇAĞRI nın İŞÇİ EKİ 8 Haziran da üretimi durdurdu. Grevci işçiler, "Türk Metal'den istifa edip BMİS'e geçmeye kararlıyız. Haksız yere işten çıkartılan arkadaşlarımız işe geri alınıncaya kadar da mücadeleye devam edeceğiz" dediler. Opsan fabrikasında 3 gün süren direniş varılan anlaşma üzerine sona erdi. Opsan işçilerinin taleplerinin önemli bir bölümünün karşılandığı anlaşma şöyle: 1. Türk metal fabrikadan gidecek. 2. İşçileri işverene gambazlayan ve işçilerin çıkışlarına sebep olan Türk Metal Sendikasının temsilcileri iş yerinden çıkartılacak. 3. İşçiler tarafından bugün seçilen işçi temsilcileri tanınacak ve sendika tercihlerine saygı gösterecek, 4. MESS tarafından ödenen 1000 TL ücretler pazartesi işçilerin hesaplarına yatırılacak. 5. İşten çıkartılan işçilerle ilgili patron geri adım atmadı. Karar işçilere bırakıldı. İşçiler biz artık bu fabrikadan çalışmak istemiyoruz diyerek eylemin kazanımla sonuçlanması gerektiğini belirterek eylemi sonuçlandırdılar. (https://www.facebook.com/ BirlesikMetal?fref=ts) Opsan işçileri Birleşik Metal İş Sendikası ile yollarına devam edecek. Opsan işçileri de direndi ve kazandı. Direnen, mücadele eden işçilere selam olsun! ZF SACHS TA DİRENİŞ Gebze Organize Sanayi Bölgesi nde kurulu bulunan ZF Sachs amortisör fabrikası işçileri MESS in sadaka zammına karşı direnişe başladı. Türk Metal in örgütlü olduğu fabrikada işçiler, sendikadan istifa ederken saat ücretlerinde artış yapılması, işçilerin seçtiği sözcülerin muhatap alınması ve fabrikadaki Türk Metal tabelasının sökülmesi taleplerinin karşılanmasını istedi. Patronun bu talepleri karşılamaması üzerine vardiyasına giren işçiler üretimi durdurdu. Gece vardiyasından çıkan işçiler de fabrikayı terk etmedi. İki vardiya direnişe geçerken, işçiler talepleri karşılanana kadar direnişin devam edeceğini bildirdi. Eylem üzerine Gebze İlçe Emniyeti fabrika önüne polis yığınağı yaptı. SAĞLIK İŞÇİLERİ KAZANDI Maltepe Üniversitesi Hastanesi nde çalışırken DİSK Devrimci Sağlık İş Sendikası nda örgütlendikleri işten atılan 98 işçinin işe iade ve sendikal tazminat davası kazanımla sonuçlandı. İstanbul Anadolu Adliyesi 16. İş Mahkemesi nde görülen davanın karar duruşmasında işçilerin işe iadesine ve 12 brüt maaş tutarında sendikal tazminatlarının ödenmesine karar verdi. Davada bütün işçiler, aileleri, Devrimci Sağlık İş Genel Başkanı ve DİSK Genel Sekreteri Arzu Çerkezoğlu ve sendika uzmanları katıldı. Aylardır hastane önüne kurulan direniş çadırında işçilerle birlikte nöbet tutan Devrimci Sağlık İş uzmanı Erdoğan Demir, Hem bilirkişi raporunda hem de Çalışma Bakanlığı teftiş raporunda işten atılmanın sendikal nedenli olduğu yönünde ortak bir kanaat vardı. Mahkemenin işçilerin lehine sonuçlanacağını bekliyorduk dedi. POLİMER İŞÇİSİ GREVDE Çerkezköy Organize Sanayi Bölgesinde Petrol-İş in örgütlü olduğu Eaton Polimer fabrikasında Toplu İş Sözleşmesinde anlaşma olmayınca 2 bin işçi 17 Haziran da greve çıktı. Patron ilk altı ay sıfır, ikinci altı ay ise brüt olmak üzere seyyanen 205 lira ve üç yıllık sözleşme dayattı. İşçiler ise sözleşmenin iki yıllık olmasını ve ilk altı ay 500 lira zam istiyor. Grev öncesi yapılan son toplantıda iki yıllık sözleşmeyi kabul eden patron, ilk altı ay seyyanen brüt 170 lira, ikinci altı ay ise 205 lira zam önerisinde bulundu. 9 gün süren grev, 26 Haziran da Toplu İş Sözleşmesinin imzalanması ile sona erdi. Toplu sözleşmeye göre, birinci yıl işçi ücretlerine seyyanen 330 lira, ikinci yıl ise enflasyon + 2 puan oranında zam yapılacak. SERAPOOL DA DİRENİŞ İstanbul Pendik te havuz kaplama malzemeleri üreten SeraPool fabrikasında çalışan işçiler Cam Keramik İş Sendikasında örgütlendi. Sendika üyesi olan bir işçinin işten atılmasının ardından işçiler direnişe geçti. İşçilerin çoğu kadın. Kadın işçiler erkek işçilerle aynı işi yapmalarına rağmen eşit ücret almıyor. 200 işçinin çalıştığı fabrikada direniş sürüyor. İZENERJİ DE GREV KARARI ASILDI İzmir Büyükşehir Belediyesi ile Genel-İş arasında yürütülen toplu sözleşme görüşmelerinin tıkanması üzerine İzenerji de grev kararı alındı. Belediye yönetimi %10 zam ve 20 gün ikramiye teklif etti. Sendikaysa en düşük işçi ücretinin 1800 lira olacak şekilde ücretlere zam yapılmasını talep ediyor. Toplu iş sözleşmesi 3 bin 600 sözleşmeli işçiyi kapsıyor. İşçiler, 5 Haziranda belediye yönetimini yarım gün iş bırakarak protesto ettiler ve öğlen saatinde Konak Pier önünde t o p l a n a r a k Büyükşehir Belediye binasına yürüdüler. Belediye binası önünde yapılan konu şma la r ı n a r d ı n d a n, Belediye binasına grev kararı asıldı ve oturma eylemi gerçekleştirildi. PETKİM İŞÇİLERİ DİRENDİ VE KAZANDI İzmir Aliağa Petkim de çalışan işçiler TİS görüşmelerinde taleplerinin kabul edilmemesi üzerine direnişe geçti. Petkim işçileri 27 Mayıs sabahı vardiyadan çıkan ve diğer vardiyalarda çalışan işçilerle fabrikanın önünde toplanarak direnişe geçtiler. Direniş anlaşma sağlanmasıyla 1 Haziranda sona erdi. Anlaşmada işçilerin kabul edilen talepleri şöyle: 2006 öncesi işe giren işçiler ilk altı ay %6, ikinci, üçüncü ve dördüncü altı aylarda enflasyon oranında zam alacaklar sonrası işe giren işçiler için %80 olan ücret skalası %83 e getirilecek. İkinci altıncı ay enflasyon, üçüncü altıncı ay enflasyon+skala %84 olacak, dördüncü altıncı ay ise enflasyon oranında zam olarak belirlendi. Ramazan ve Kurban Bayramlarında 275 lira ödeme yapılacak. Aylık sosyal yardım 135 liradan 170 liraya çıkarıldı. ÇAN ORTAK GİRİŞİMİ NDE DİRENİŞ Tuzla Birlik Organize Sanayi Bölgesi nde bulunan Çan Ortak Girişimi Norm fabrikasında Petrol İş üyesi oldukları için 9 işçi işten atıldı. 9 işçinin fabrika önünde direnişleri sürüyor. JOKEY PLASTİKTE GREV Jokey Plastik te, Lastik-İş Sendikası nın yetki tespitine patronun itirazı nedeniyle bir yılı aşkın bir süre boyunca işçiler dava sürecinin sonuçlanmasını bekledi tarihinde yetki belgesinin alınmasından sonra patronla görüşmelere başlamak için sendikanın yaptığı girişimler sonuçsuz kaldı. Toplu sözleşme sürecinin tıkanması üzerine işçiler 7 Mayıs ta greve çıktı. İşçilerin grevi sürüyor.
9 Eğitim Köşesi İŞÇİ SINIFI NEDİR? Marx ve Engels, birçok yerde işçi sınıfı kavramı ile proletarya kavramını aynı anlamda kullanırlar. Komünist Manifestoda proletarya kavramının içeriği şöyle doldurulur: kendilerine ait hiçbir üretim aracına sahip olmadıklarından, yaşamak için işgüçlerini satmak durumunda kalan modern ücretli işçiler sınıfı. (Bkz. Marx-Engels, Komünist Manifesto, Dönüşüm Yayınları, Nisan 994, İstanbul. Sayfa 104) Proletaryanın tanımında öne çıkarılması gereken ilk özelik, üretim aracına sahip olmaması durumudur. Çünkü bu özellik birçok burjuva tarafından çarpıtılan bir özelliktir. Burjuva yazarlar, çoğunlukla Marksizm in işçilerin zincirlerinden başka kaybedecekleri hiçbir şey yoktur sözündeki hiçbir şey in Üretim araçları üzerindeki mülk sahipliği anlamında hiçbir şey olduğu gerçeğini çarpıtıyorlar. Bugün bir dizi ülkede, işçilerin iş güçlerini, alın terini satarak elde ettikleri gelirden artırdıkları ile satın alabildikleri ve kişisel tüketiminde kullanılan, başkalarının emeğini sömürü aracı olmayan kimi eşyaları ( araba, televizyon, mobilya gibi) ve hizmetler (tatil yapma v.b.) göstererek bakın işçi sınıfının kaybedecek çok şeyi var, işçi sınıfı çok değişti v.b. teoriler yapılır. Hatta o kadar ileri gidip, Marksist tanımda anlatılan işçi sınıfının yok olduğunu anlatırlar. Bu şekilde bir Marksizm eleştirisi yapılarak, bu teoriyi Marksizm diye yutturmaya çalışırlar. Marksizm in temel kategorilerinden biri olan proletaryanın ikinci temel özelliği; Üretim araçları üzerinde özel mülkiyete sahip olmamasıdır. Bu anlamda Proletarya üretim araçları üzerinde mülkiyete sahip olmadığından proletarya yaşayabilmek için iş gücünü, çalışma yeteneğini, üretim araçları üzerinde mülk sahibi olanlara yanı burjuvaziye ücret karşılığı satmak zorundadır. Bununla ilgili Komünist Manifesto da şu tespit yapılmaktadır: Burjuvazi, yani sermaye, hangi oranda gelişiyorsa, iş buldukları sürece yaşayan ve emekleri sermayeyi artırdığı sürece iş bulan proletarya da, modern işçi sınıfı da aynı oranda gelişiyor. Kendilerini parça, parça satmak zorunda olan bu işçiler, bütün öteki ticaret nesneleri gibi, bir metadırlar ve bunun sonucu olarak, rekabetin bütün iniş çıkışlarına, pazarın bütün dalgalanmalarına açıktırlar. (age. Sayfa 112) Proletaryayı tanımlarken sayılan üçüncü temel özellik ise, onun modern ücretliler sınıfı olmasıdır. Buradaki modernlik, kapitalist üretim tarzının ürünü olma anlamında kullanılmaktadır. Kapitalizm öncesi dönemde emekçiler, bu anlamda işçi sınıfı veya proletarya gibi bu kavramlarla anılmazlar. Buradaki en genel kavram tanımında görüldüğü gibi, işçi sınıfı, kapitalist üretim ilişkileri içinde yaşamak için, iş gücünü satmak zorunda olan bütün ücretlileri içermektedir. Kapitalist üretim ilişkileri içindeki tüm ücretlileri içeren işçi sınıfı, kendi içinde birçok açıdan katmanlara ayrılır. Engels 1845 de şu ayrımları yapar: İşçiler önce sanayi işçileri, maden işçileri ve tarım işçileri olarak ayrılır. (Bkz. Engels, İngiltere de Emekçi Sınıfların Durumu Üzerine, Marks-Engels, Eserler, Cilt 2, sayfa 253 ve devamı) Sanayi işçileri içinde ise, dar anlamda fabrika işçileri ile küçük atölyelerde ve ev işinde çalışanlar birbirinden ayrılır. (age. Sayfa 250) İşçilerin yaşama düzeyleri açısından, kentte yaşayan işçilerle, kır işçileri birbirinden ayrılır. Marks, temel eseri olan Kapital de, önce sanayi işçilerini ele alır. Sanayi işçileri yanı fabrika işçileri, manifaktür işçileri, el zanaatçıları ve ev sanayi işçilerini dört kategoride inceler. İlk üç kategoride çalışanların, sermayenin doğrudan kontrolü altına çalıştığını ve belli iş alanlarında yoğunlaştığını, dördüncü kategoride çalışanların ise dağınık olduğunu ve sermayenin dolaylı kumandası altında olduğunu belirtir. (Marks-Engels, Eserler, Cilt 23, Almanca, sayfa 485 ve devamı) Marks, aynı zamanda işçiler arasında, dâhil oldukları ücret guruplarına göre, iştihdam sürelerine göre, ayrımlar olduğunu; ayrıca aktif işçi ordusu (yanı anda çalışır durumda olan işçiler) ile, yedek sanayi ordusu (anda çalışmayanlar, işsizler) arasında da ayrımlar olduğunu tespit eder. Önemli bir diğer ayrım ise, doğrudan üretim alanında çalışan üretici ücretli işçiler ile doğrudan üretim alanında çalışmayan işçiler arasında yapılır. Yer, yer proletarya kavramı, en dar anlamda, doğrudan üretim alanında çalışan, doğrudan artı-değer üreten işçiler için kullanılır. (Bkz. Marks-Engels, Eserler, Cilt 23, sayfa 642) Son olarak üretim araçları üzerinde mülkiyeti olmayan, işgücünü satmak zorunda olan bu modern ücretliler sınıfı, aynı zamanda toplumun sömürülmekten, ezilmekten, sınıf mücadelelerinden kurtarmaksızın kendisi de kurtulamaz. Hukuk Köşesi Bu bölümde iş yasalarına göre açıklamalarda bulunmaktayız. Burjuva devletlerde yasalar patronlar ve sermaye yararına yapılır. İşçi sınıfı haklarını almak ve bu haklarını genişletmek için tüm yol ve araçlarla mücadele yürütmelidir. Bunlardan birisi de hiç kuşkusuz Hukuk mücadelesidir. Bu nedenle mücadele yürüten işçi sınıfı yasaları bilmek zorundadır. Rapor parası nasıl alınır? Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yetkilendirilen doktor veya sağlık kurumlarından rapor alması şartıyla, herhangi bir hastalık, meslek hastalığı, iş kazası ve doğum nedeniyle çalışamadığı her bir gün için iş göremezlik ödeneği verilir. Rapor parası olarak bilinen İş Göremezlik Ödeneği Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından işçiye ödenir. Sigortalı işçiye bu ödenek Genel Sağlık Sigortası dahil kuruma herhangi bir prim borcunun olmaması şartıyla yatarak tedavi süresince veya yatarak tedavi sonrası bu tedavinin gereği olarak istirahat raporu aldığı sürede ödenir. Ancak sigortalı kadına doğum öncesi ve doğum sonrası çalışmadığı sürelerde geçici iş göremezlik ödeneğinin verilebilmesi için yatarak tedavi şartı yoktur. İş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve sigortalı kadının doğum yapması nedeniyle verilecek geçici iş göremezlik ödeneği, sağlık kurumunda yatarak tedavilerde iş yerinde çalışırken son 90 gün içerisinde alınan ücretin ortalamasının yarısı, ayaktan tedavilerde ise üçte ikisidir. Asgari ücretle çalışan bir işçinin günlük ücreti 1.201,50 / 30 gün = 40,05 TL dir. İşçi eğer yatarak tedavi gördü ise tedavi ve tedavi sonrasındaki istirahat süresince çalışamadığı günlerin 20,02 TL ile çarpılması sonucu çıkan tutarı alabilecektir. Ancak işçi sağlık kurumunda yatmadan tedavi gördü ise rapor süresi günleri 26,70 TL ile çarpılması sonucu çıkan tutarı alabilir. İş Göremezlik Ödeneği alınabilmesi için raporun alındığı tarihten geriye doğru 1 yıl içinde en az 90 gün sigortalı olarak çalışılmış olması gerekmektedir. Hastalıktan dolayı alınan raporların ilk 2 gününün ödemesi yapılmaz. Yani 10 gün rapor alan işçiye 8 gün üzerinden iş göremezlik ödeneği verilir. Ancak analık ve iş kazasıyla ilgili rapor ücretleri her gün için ödenir. Rapor parası rapor süresi bittikten sonra veya istenirse 10 ar günlük parçalar halinde Sosyal Güvenlik Kurumuna başvurarak alınabilir. Ödemeler kurum tarafından PTT veya Ziraat Bankası kanalıyla ödenir. Ancak Toplu İş Sözleşmesi yapılan işyerleri tarafından rapor paraları Kurumdan tahsil edilerek kurum adına işçilere ödenebilir. Sorularınızı adresine gönderebilirsiniz. 9Temmuz 2015 yeni dünya için ÇAĞRI nın İŞÇİ EKİ
10 Temmuz 2015 yeni dünya için ÇAĞRI nın İŞÇİ EKİ HAZİRAN BÜYÜK İŞÇİ DİRENİŞİ 45 YAŞINDA! Haziran büyük işçi direnişinin üzerinden 45 yıl geçti. Bu direniş işçi sınıfı hareket geçtiğinde, sınıfın nelere kadir olduğunu gösteren önemli direnişlerden biridir Haziran işçi direnişi kendiliğinden gelişmiş olmasına rağmen egemenlerin istedikleri yasal değişikliklerin yapılmasını rafa kaldırdı. Bu önemli direnişin yıl dönümünde, Dönüşüm Yayınlarından çıkan İşçi Sınıfı Hareketi Üzerine Yazılar kitabından bir bölüm aktarıyoruz yılı ülkemizde ezilenlerin faşist düzene karşı mücadelelerinin büyük boyutlara ulaştığı bir yıldı. "Bu, işçi sınıfı açısından da böyleydi yılında çıkarılan bir kanunla "grev hakkı"nı kanunen de (lokavtla sulandırılmasına rağmen) ele geçiren işçi sınıfı, 1960'lı yıllarda bu silahı yaşam şartlarını iyileştirmek için kullanmada giderek ustalaştı. Birçok grev mücadelesi içinde işçi sınıfının ileri unsurları; Türk-İş'in başındaki unsurların işçi sınıfı düşmanı hainler olduğunu, bunların gerçekte patronlarla aynı saflarda olduğunu gördüler. Bu o dönemde Türk-İş'e alternatif olarak ortaya çıkan DİSK'in kısa zamanda güçlenmesine yolaçtı. Birçok büyük sanayi kuruluşunda DİSK, Türk-İş'e ciddi bir rakip haline gelmeye başladı; Türk-İş'in sendika ağalarının, işçi sınıfını istedikleri gibi uyuttukları dönemler geride kalmaya başladı. İşçi sınıfı içinde, DİSK'in kazandığı bir kaç başarıdan sonra DİSK'e doğru bir kayma başladı. İşçi sınıfı üzerinde Türk-İş aracılığı ile kurdukları hakimiyetin sarsılmaya başladığını gören hakim sınıf temsilcileri, bu duruma dur diyebilmek için 274 sayılı Sendikalar Kanunu ve 275 sayılı Toplu Sözleşme, Grev, Lokavt Kanunu'nda değişiklikler yapılmasını plânladılar. Bu plâna göre; herhangi bir işyerinde toplu sözleşme yapma hakkı; işyerinin dahil olduğu iş kolunda en çok üyeye sahip olan ve o iş kolunda sigortalı işçilerin üçte birinin üye olduğu işçi federasyonu; ya da ülke çapında faaliyet gösteren işçi sendikasına ait olacaktı. Bu, DİSK'in tasfiyesi; DİSK dışında da bazı küçük işyerlerinde örgütlenen küçük sendikaların tasfiyesi; sendikal alanda Türk-İş'in kesin tekel kurması demekti. Bu yöndeki değişiklik önerisi 15 Haziran'da Meclise gelecekti. Türk-İş yöneticileri, hazırlanmasında kendilerinin de payı bulunduğu bu işçi sınıfı haini tasarının propagandasını yaptılar. Güçlü olmak için tek sendikada birleşmek gerektiği; kanunun bunu amaçladığı demagojisi ile işçileri kandırmaya çalıştılar. DİSK yöneticileri; kendi varlıkları tehdit altında olduğu için, bu tasarıya karşı çıkmak zorunda idiler. Ancak onlar da işçi sınıfının sınıf mücadelesinden korkuyorlardı; düzeni savunuyorlardı. Bu yüzden yasa değişikliğine "kanunlar çerçevesinde" karşı çıkılması yönünde çağrı yaptılar. 15 Haziran'da İstanbul ve İzmit'te işçiler, kanunlarda yapılmak istenen değişiklikleri protesto için büyük bir yürüyüş düzenlediler. O gün İstanbul ve İzmit'te hemen bütün büyük fabrikalarda üretim durdu. Türk-İş yönetiminin uyarılarına, sendikadan çıkarma; patronların işten atma tehditlerine rağmen; yalnızca DİSK'li işçiler değil, Türk-İş'e bağlı sendikalı işçiler de kitleler halinde direnişe katıldı. İşçilerin büyük bir bölümü düzenlenen yürüyüşe katıldı. 15 Haziran'daki yürüyüşe 70 bine yakın işçi katıldı. İstanbul'da üç koldan, İzmit'te iki koldan yürüyüş yapıldı. İşçiler gözaltına alınan arkadaşlarını karakollara teslim etmediler. Kitle karakollar önünde birikerek, gözaltına alınanları polisin elinden aldı. 16 Haziran'daki yürüyüşe katılım 150 bin civarında oldu. İşçi sınıfının muazzam gücü karşısında paniğe kapılan hakim sınıflar, orduyu devreye sokmaktan başka çare bulamadı. Askeri birlikler, polis birliklerinin hemen ardından işçilere karşı barikatlar kurdular. İşçiler silahsız ve örgütsüz olmalarına rağmen; bu barikatların çoğunu yiğitçe aştılar. İşçiler barikatları kağıt gibi parçaladılar. Levent'te, Topkapı'da, Kadıköy yakasında Otosan fabrikası önünde polis ve askerlerle işçiler yer yer çatıştılar. Polis silah da kullandı. En büyük çatışma Kadıköy'de Yoğurtçu Parkı çevresinde oldu. Bu çatışmada yüzlerce işçi yaralandı; bir toplum polisi öldü. İşçiler durmadılar. Kadıköy iskelesinde toplanan işçilerin üzerine polis ve asker yeniden saldırdı. Faşist kolluk güçlerinin açtığı ateşle Mustafa Baylam, Abdurrahman Bozkurt ve Yaşar Yıldırım adlı işçiler şehit düştüler. 16 Haziran akşamı saat 21.00'de hakim sınıfların radyoları İstanbul ve Gebze'de sıkıyönetim ilan edildiğini duyurdular. İşçi sınıfının kendiliğinden gelişen bu haklı mücadelesini bastırmak için hakim sınıflar yüzlerindeki "demokrasi" maskesini atmak, gerçek faşist yüzlerini göstermek zorunda kalmışlardı. Büyük İşçi Direnişinin kendilerini de aştığını gören o dönemin reformist DİSK sendika ağaları, Türkiye işçi sınıfının en büyük, en görkemli direniş hareketlerinden biri olan Haziran direnişinin doruğunda işçilere devlet radyosu üzerinden şöyle sesleniyordu: "İşçi kardeşlerim, işçi sınıfının bilinçli temsilcileri, sizlere sesleniyorum. Beni iyi dinleyiniz. Anayasamız her türlü toplantı ve yürüyüşlerin silahsız ve saldırısız olacağını emreder. Bizler Anayasaya sımsıkı bağlı işçiler olduğumuz için, hiçbir hareketimiz Anayasaya aykırı olamaz. Ne var ki bizim aramıza çeşitli maksatlar güden kişiler, çeşitli kılıklara bürünerek girebilirler. Hatta kötüsü, gözbebeğimiz şerefli Türk ordusunun bir mensubuna kötü maksatla taş atabilirler. Tahrikler yapabilirler. DİSK Genel Başkanı olarak sizleri uyarıyorum." (Kemal Türkler'in 'deki radyo konuşmasından) Haziran Büyük İşçi Direnişi böylece reformist-revizyonist sendika ağalarının yüzlerinden de "işçi dostu" maskesini söküp atıyor; onların devlet ve Anayasa yanlısı, faşist Türk ordusu yardakçısı, işçi düşmanı yüzlerini görmek isteyenlere ve görebilecek durumda olanlara bütün çıplaklığı ile gösteriyordu. 15 Haziran'da patlayan, 16 Haziran'da doruğuna ulaşan büyük işçi mücadelesi, ancak sıkıyönetim, onun ardından gelen yoğun faşist saldırı ile durdurulabildi. Hareketin durdurulmasında kuşkusuz reformist-revizyonist DİSK'li sendika ağaları da işçi sınıfı açısından lanetli, hakim sınıflar açısından ise, "taktire şayan" haince bir rol oynadılar Haziran İşçi Hareketi, doğrudan talebi olan maddelerde yapılmak istenen değişiklikleri engelleme hedefine ulaştı. Hakim sınıflar işçi hareketinin büyük gücü karşısında gerilemek, yapmak istedikleri değişiklikleri ertelemek zorunda kaldılar. Onlar işçi sınıfının büyük mücadelesi karşısında 15 Haziran'da yasa değişikliklerini Meclisten geçirme planını gerçekleştiremediler. Bu plan hemen hemen aynı içerikle, ancak 11 yıl sonra, işçi sınıfı hareketinin ve bütün devrimci hareketin en yoğun, en kanlı faşist saldırılarından biri sonucu hemen hemen bütünüyle bastırıldığı bir dönemde, 12 Eylül sonrasında gerçekleştirilebildi." (İşçi Sınıfı Hareketi Üzerine Yazılar, Dönüşüm Yayınları, İstanbul 1991, sf ) Haziran 2015
11 1 MAYIS TAKSİM ALANI TARTIŞMASI, GELİŞMELER VE TAVRIMIZ Bu yılda AKP hükümeti 2013 yılından beri sürdürdüğü yasağı sürdürdü. Taksim 1 Mayıs alanı işçilere, emekçilere kapatıldı. Alana ulaşmak isteyen insanlara polis azgınca saldırdı. Yüzlerce kişi gözaltına alındı. 1 Mayıs, devletin sıkıyönetimi aratmayan önlemleri altında kutlanmaya çalışıldı. 1 Mayıs Taksim alan tartışması, gelişmeler, bu yıl izlediğimiz taktik üzerine tavrımızı kamuoyu ile paylaşmak istiyoruz. MÜCADELE VE ÖRGÜTLENME BİÇİMLERİ İLKE DEĞİLDİR! Sınıf mücadelesinin içinde bulunduğu konuma göre komünistler taktik belirler. Sınıf mücadelesinin yükseldiği durumda izlenecek taktik ile sınıf mücadelesinin gerilediği koşullarda izlenecek taktik bir ve aynı olamaz. Oportünistler için sınıf mücadelesinin içinde bulunduğu konum hiç de önemli değildir. Onlar sınıf mücadelesinin içinde bulunduğu konumdan bağımsız olarak, kendi gerçeğini toplumsal gerçeklik, halkın gerçekliği olarak algılar, mücadele edeler. Böyle olduğu içinde konakladıkları yer, son tahlilde halk adına mücadele, öncü savaşıdır! Mücadele ve örgütlenme biçimleri, taktik konusunda Stalin şöyle der: Taktik, hareketin kabarma ve alçalma, devrimin yükselme ve alçalmasının nispeten kısa dönemi için proletaryanın davranış çizgisini saptamak, eski mücadele ve örgütlenme biçimlerinin ve eski şiarların yerine yenilerini geçirerek, bu biçimleri birbiriyle birleştirerek vb. bu çizginin uygulanması için mücadele etmektir. (Stalin, Leninizmin Temelleri, İnter Yayınları, Sayfa 88) Taktik, kabarma mı, yoksa alçalma mı olduğuna göre değişir. (a.g.k. sayfa 89) Taktik proletaryanın mücadele ve örgüt biçimleriyle, bu biçimlerin değişmesiyle, birleşmesiyle uğraşır. Devrimin verili bir aşaması temelinde taktik, devrimin kabarma ve alçalmasına, yükselme ve geri çekilmesine göre birçok kez değişebilir. (a.g.k. Sayfa 90) Komünistlerin hangi taktiğe başvuracağını, hangi mücadele biçimini seçeceğini, hangi örgütlenme aracına başvuracağını belirleyen temel olgu; sınıf mücadelesinin içinde bulunduğu konumdur. Devrimci mücadelenin, sınıf mücadelesinin geliştiği, yükseldiği dönemde, komünistlerin taktiği saldırı taktiğidir. Dolayısıyla örgütlenme biçimleri de sınıf mücadelesinin gelişmesinin gerekliliklerine uygun olur. Siyasi gösteriler, siyasi grevler, siyasi genel grev, barikat savaşları, ayaklanma, seçimlerin boykot edilmesi vb. bu dönemin mücadele biçimleridir. Devrimci mücadelenin, sınıf mücadelesinin yenildiği, geri çekildiği dönemde, komünistlerin taktiği geri çekilme taktiğidir. Devrimci mücadelenin geri çekilmesini, devrimin alçalmasını dikkate alan taktik izlenmek zorundadır. Bu dönemde mücadele ve örgütlenme biçimleri değişir. Seçimleri boykot yerine seçimlere katılma, siyasi grevler yerine iktisadi grevler, devrimci kitle örgütleri yerine kültür ve eğitim örgütleri geçer vb. Devrimci çalışmada, devrimci faaliyette temel sorun; işçi sınıfı ve emekçiler içine komünist düşünceleri, alternatifi, burjuva düşüncelerle çatışma içinde taşımak, işçi sınıfının ve emekçi yığınlarını bilinç ve örgütlenme seviyesini yükseltmektir. Hangi taktik bunun için daha elverişli şartlar yaratır? Hangi taktik kullanılırsa, komünist düşünceler daha yoğun bir biçimde halk içine taşınabilir? Faaliyet yürütürken, eylemlere nasıl katılınacağını belirlerken; hangi taktiğe başvuracağını tespit ederken; aktardığımız bu noktalar temel alınmak zorundadır. SINIF HAREKETİNİN DURUMU İşçi sınıfı hareketinin durumu kısaca şöyledir: Bugün işçi sınıfının bilinç ve örgütlenme düzeyi çok geridir. İşçi sınıfı sendikal anlamda bile örgütlü değildir. İşçi sınıfı hareketi ile komünist hareket ayrı kulvarlarda yürümektedir. İşçi sınıfı egemenler arasındaki dalaştan bağımsız hareket edememektedir. Sendikalarda örgütlü olan işçi sınıfı sendikal bürokrasinin egemenliği altındadır. İşçi sınıfı kendisi için sınıf değil, kendiliğinden sınıf konumundadır vb. vb. Tablo kısaca böyledir. Mücadele ve örgütlenme biçimini tespit ederken bu tablo dikkate alınmak zorundadır. TAKSİM İLKE DEĞİLDİR! Taksim 1 Mayıs alanın özel bir anlamı var Mayıs kutlamasında, işçi sınıfının alanı dolduran gücünden korkan devlet alanı kana boyadı. 34 işçi katledildi. Onlarcası yaralandı. Bu katliamdan sonra uzun yıllar Taksim alanı 1 Mayıs kutlamalarına kapatıldı. Taksim de 1 Mayıs ın kutlanması için uzun yıllar can bedeli mücadele yürütüldü. Mehmet Akif Dalcı katledildi. Onlarca devrimci yaralandı. Binlercesi gözaltına alındı. Egemenler arasındaki iktidar mücadelesinde AKP yi yıpratmak isteyen Kemalistler, bilumum ulusalcılar Taksim i kullandı. Kemalistlerin derdi 1 Mayıs ın Taksim de kutlanması değildi, değildir. Onların derdi Taksim alanını kullanarak AKP yi yıpratmak, köşeye sıkıştırmaktır. Devrimci grupların önemli bir bölümü de bu oyuna geldi, Kemalistlerin kuyruğunda hareket etti, ediyor. AKP 1 Mayıs ı Emek ve Dayanışma Bayramı ilan etti. 2011, 2012 yılında 1 Mayıs sorunsuz kutlandı. Fakat bu uzun sürmedi. Son üç yıldır Taksim alanı 1 Mayıs kutlamalarına yeniden kapatıldı. Sadece 1 Mayıs ta değil, Taksim alanında her türlü gösteri, eylem yasaklandı. Özel anlamından dolayı İstanbul da 1 Mayıs ı Taksim de kutlamayı talep etmek doğrudur. AKP hükümetinin yasakçı tutumuna karşı çıkmak, mücadele etmek doğrudur. 1 Mayıs ı Taksim alanında kutlamak için yasağı zorlamak doğrudur. Ancak bu yapılırken 1 Mayıs kutlaması bir alana, Taksim e sıkıştırılmamalıdır. Taksim ilke, kural haline getirilmemelidir. NE YAPMALI? Bugün işçi sınıfının, emekçilerin gücü, Taksim alanına konulan yasağı ortadan kaldıracak güçte değildir. Son üç yıldır konulan yasak, alınan önlemler, estirilen terör sonucu Taksim e giden kitlenin sayısı giderek azalmaktadır. 1 Mayıs ın nasıl kutlanacağı konusunda bu olgu dikkate alınmak zorundadır. İstanbul da 1 Mayıs ı bir alana sıkıştırma, bir alanda kutlama yerine, İstanbul un çeşitli işçi havzalarında, değişik bölgelerde 1 Mayıs kutlanabilir. Örneğin Esenyurt, Kıraç, Hadımköy havzasında 1 Mayıs kutlanabilir. Çağlayan, Bayrampaşa, İkitelli bölgesinde 1 Mayıs kutlanabilir. Anadolu yakasında iki yerde ya da tek yerde 1 Mayıs kutlanabilir. Bu yıl İstanbul un değişik bölgelerinde, Taksim e gitmek isteyen kitleye polisin izin vermemesi sonucu yapılan yürüyüşler, eylemler bunun olabileceğini gösteriyor. BİZ NE YAPTIK? Biz bu 1 Mayıs ta İstanbul da gücümüzün önemli bir bölümünü Gebze ye Gebze Sendikalar Birliğinin düzenlediği 1 Mayıs yürüyüş ve mitingine yönlendirdik. Gücümüzün bir bölümünü ise Şişli, Beşiktaş bölgesine yönlendirdik. Bu 1 Mayıs ta izlediğimiz bu taktik doğruydu Mayıs ında yürüttüğümüz ajitasyon, propaganda faaliyetinde, özel olarak Taksim vurgusu yapmadık. Kitleleri Taksim e çağırmadık. Tam tersine bu yazı içinde de aktardığımız düşünceler temelinde bir çalışma yürüttük. 1 Mayıs ta işçileri, emekçileri alanları doldurmaya çağırdık. Aynı zamanda DİSK, KESK, TMMOB, TTB nin oluşturduğu 1 Mayıs Tertip Komitesi toplantılarına da katıldık. Bu toplantılara katıldığımız için adımız Taksim çağrısı yapan kurumlar içinde geçti. Özeleştirel olarak şunu tespit etmek istiyoruz: 1 Mayıs Tertip Komitesi toplantılarına katılan yoldaşlarımızın yazıda aktardığımız düşünceleri bu toplantılara taşımaması, bu düşüncelerin mücadelesini vermemeleri yanlıştır. Bu yanlış sonucu olarak adımız 1 Mayıs Taksim çağrıcısı kurumlar içinde geçmiştir Temmuz 2015 yeni dünya için ÇAĞRI nın İŞÇİ EKİ 11
12 CUMARTESİ ANNELERİ 20 YILDIR KAYIPLARIN İZİNDE Cumartesi Anneleri yirmi yıldır sürdürdükleri mücadelenin yıl dönümünde Çağlayan Adliyesinde ve Taksim de basın açıklaması yaptı. Yıllardır yağmur, çamur, kar, boran, fırtına demeden devletin tüm baskılarına rağmen yürüttükleri mücadele yirmi yıldır sürüyor. Cumartesi Anneleri mücadelelerinin yirminci yılında 27 Mayıs ta Çağlayan Adliyesi önünde basın açıklaması yaptı. Cumartesi Anneleri Çağlayan Adliyesinin koca koca harfler ile İstanbul Adalet Sarayı yazısının altında yoğun yağmura rağmen Kayıplar nerede? Adalet nerede? yazılı pankart açtı. Açılan pankartın önüne gözaltında kaybedilenleri/katledilenleri temsilen yirmi bağcıksız ayakkabı konuldu. Gözaltına alınan kişilerin ilk olarak ayakkabı bağcıkları ve kemerleri alınır. Hasan Ocak başta olmak üzere katledilenlerin hemen hemen hepsinin cansız bedenleri bulunduğunda ayakkabı bağcıkları ve kemerleri yoktu. Çağlayan Adliyesi önünde basın açıklaması Taksim de yapılacak eyleme çağrı ile sonlandı. Saat de Taksim de bir araya gelen yaklaşık iki yüz elli kişi kaybedilenleri andı. En önde yirminci yılı temsilen mumlar ile 20 yazıldı etrafı güller ve gözaltında kaybedilenlerin fotoğrafları ile dolduruldu. Hasan Ocak, Hayrettin Eren, Cemil Kırbayır ın yakınları söz alarak konuştu. Hasan Gülünay ın kızı Deniz Gülünay ise yaptığı konuşmada; 20 yıl önce de devletten hesap sorma bilinciyle yola çıktık. Sistem hala değişmedi. Bu mücadelenin bir 20 yıl daha gidebileceğinin de bilincindeyiz. 40 yıl geçse de hesap sorma öfkemiz bitmeyecek" dedi. Basın açıklamasının okunmasından sonra, yakılan mumlar Galatasaray Lisesi yanında bulunan Cumhuriyet i temsilen dikilen 1923 heykeli üzerine bırakılarak, asıl katillerin kim olduğuna dikkat çekildi. Mumlar bırakıldıktan sonra alkışlar ile eylem sona erdirildi LGBTİ BİREYLERİN MERSİN'DE İLK ONUR YÜRÜYÜŞÜ Temmuz 2015 yeni dünya için ÇAĞRI nın İŞÇİ EKİ 12 Mersin 7 Renk Derneği öncülüğünde organize edilen LGBTİ Onur Haftası kapsamında bir hafta boyunca yapılan etkinlikler oldukça geniş kapsamlı bir yürüyüşle son buldu. 14 Haziran da Mersin TSG Stadyumu önünde buluşan Mersin 7 Renk LGBTİ Derneği ve Heteroseksüel bazı kurumlar Mersin de ilk kez düzenlenen LGBTİ Onur Yürüyüşü nü, rengarenk kostümler ve pankartlarla karnaval havasında başlattılar. Yaklaşık bin kişilik grup, sahil şeridini trafiğe kapatarak Barış Meydanına doğru yürüyüşe geçti. Yürüyüş esnasında; "Faşizme karşı bacak omuza!, Homofobik Tayip ülkemizi terk et!, Susma haykır eşcinseller vardır!, Ay ayol azadi!" gibi sloganlar eşliğinde Mersin sahil şeridinde gövde gösterisi yaptılar. Saat gibi Mersin Barış Meydanına gelen grup halaylar çekip dans ettiler. Yaklaşık yarım saat Barış Meydanında eğlenen grup hiçbir açıklama yapmadan dağıldı. YDİ Çağrı okuru
13 GENEL SEÇİMLER YAPILDI SİYASETTE YENİ BİR DÖNEM BAŞLIYOR 7 Haziran genel seçimleri yapıldı. Meclisin 25. dönem vekillerini belirlemek için, yaklaşık 47,5 milyon seçmen sandık başına gitti. Genel Seçimin kesin ( yurt içi, yurt dışı, gümrük kapılarında kullanılan oylar dahil) sonuçları şöyle: Kayıtlı seçmen sayısı: Oy kullanan seçmen sayısı: Geçerli oy sayısı: Geçersiz oy sayısı: Seçime katılma oranı: % Seçimin sonuçlarını kısaca şöyle özetleyebiliriz: * 2002 yılından bu yana 3 genel seçimden oy oranını artırarak çıkan ve her üç seçim ertesinde de tek başına hükümet kuracak çoğunluğu alarak 3 dönem tek başına iktidar olan AKP; seçimlerden birinci parti olarak çıkmasına rağmen, bu seçimlerde önüne koyduğu iki hedefi yakalayamamıştır. AKP kuruluşundan bu yana girdiği 4. genel seçimden Anayasayı referanduma götürerek değiştirecek milletvekili sayısını kazanamadan çıktığı gibi; aynı zamanda tek başına hükümet kuracak çoğunluğu da sağlayamadan çıkmıştır. Bu seçimler AKP nin AKP nin tek başına iktidar olma devrinin sonuna gelindiğini göstermiştir. *7 Haziran genel seçimi Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan ın doğrudan sahaya inmesi ile onun istediği biçimde, halk tarafından seçilen başkanın hemen her şeyi belirlediği Türk Tipi Başkanlık sistemi konusunda da bir referandum niteliğine büründü. Recep Tayyip Erdoğan devletin bütün imkanlarını kullanarak, yasaları ve Anayasayı da iyice zorlayarak yürüttüğü seçim kampanyasında, Anayasa değişikliği için gönlünde yatan Aslan a, AKP ne Anayasayı tek başına değiştirecek bir çoğunluk için oy istedi. Seçmen RTE tarafından dayatılan bu referandumda % 59 luk bir çoğunlukla, RTE nın Türk Tipi Başkanlık isteğine onay vermedi, hayır dedi. 7 Haziran 2015 seçimleri şimdiye dek girdiği bütün seçimlerde kazanan Recep Tayyip Erdoğan ın aldığı ilk büyük yenilgi oldu. *7 Haziran 2015 seçimlerinde Türkiye nin en saldırgan ırkçı, faşist şovenisti partisi MHP oylarını 2011 genel seçimleri ile karşılaştırıldığında oy bazında ; oran olarak ise % 3,28 oranında arttırmıştır. MHP yeni Mecliste 80 Milletvekili ile temsil edilecektir. Bu geçen dönem meclisteki milletvekili sayısına 27 Milletvekilinin eklenmesi, MHP meclis gurubunun çok daha güçlü hale gelmesi demektir. Bu MHP nin bu seçimlerin ikinci kazananı olduğunu açıkça göstermektedir. Ve tehlikeli bir gelişmeye işaret etmektedir. *CHP bu seçimlere önüne % 35 oy oranı hedefini koyarak; halkın önüne emekçiler lehine büyük mali düzeltmeler öngören bir vaatler kampanyası ile girdi. CHP 7 Haziran seçimlerinden oy sayısını 3 milyondan fazla seçmen artışı olan bir seçimde arttırdı; oy oranı ise % 1,03 oranında geriledi. CHP yeni mecliste, 2011 seçimleri ertesinde kurulan meclistekinden daha az sayıda milletvekili ile temsil edilecektir. CHP açıkça bu seçimlerin ikinci mağlubudur. Seçim sonuçlarının CHP tarafından başarı olarak okunup, sunulması; en az bu seçimlerden yeniden zaferle çıktığını ilan eden AKP açıklamaları kadar anlamsızdır. *7 Haziran 2015 seçimlerinin esas galibi HDP dir. % 10 luk seçim barajını aşacağı iddiası ile seçimlere parti olarak katılan HDP; bu barajı geçerli oy ve %13,12 lik bir oranla aşarak büyük bir zafer kazanmıştır. HDP TBMM deki milletvekili sayısını 35 den 80 ne çıkarmıştır. HDP bu zaferi AKP nin ve Recep Tayyip Erdoğan ın bütün devlet imkanlarını kullanarak yürüttüğü eşitsiz, adaletsiz şartlarla yürüyen bir kampanyaya; kampanya sırasında HDP örgütlerine ve HDP lilere karşı yönelen onlarca ırkçı faşist saldırıya, engellemeye; silahlı saldırılara, bombalı provakatif eylemlere rağmen, kampanya sırasında kimi HDP lilerin hunharca katledilmesi pahasına kazandı. * HDP nin seçim zaferi bütün bu gelişmelerin önünü alan bir -burjuva anlamda da olsa- demokrasi zaferidir. HDP nin seçim zaferi aynı zamanda Kuzey Kürdistan/Türkiye de Kürt sorununun savaşsız çözümüne destek veren, bir barış çağrısı, bir barış isteğinin ifadesidir. HDP nin seçim zaferi, Kuzey Kürdistan/Türkiye nin bütün renklerini, bütün ötekileştirenlerini kendi çatısı altında berleştirmeyi önüne hedef olarak koyduğunu ilan eden, bu seçimlerde gösterdiği adaylar ile, yürüttüğü seçim kampanyası ile bu yönde ciddi adımlar atan bir partinin, bu anlamda bütün ötekileştirilenlerin seçim zaferidir. Halkların birliği isteğinin seçim zaferidir. Kendi içinde eş başkanlık sistemini yürüten, gösterdiği adayların yarısı, seçilen milletvekillerinin % 40 ı kadın olan bir partinin zaferi, bu anlamda kadınların zaferidir. *7 Haziran 2015 genel seçimlerinde HDP yi destekleme kararı aldık. Seçimlere, parlamentoya nasıl baktığımızı açıklayarak, hangi nedenlerle bu seçimlerde HDP nin desteklenmesi gerektiğini kamuoyuna açıkladık. Kendi çalışmamızı yapmanın yanı sıra gücümüzün olduğu alanlarda HDP ile aktif bir çalışma yürüttük. HDP nin barajı aşarak güçlü bir grupla parlamentoya girmesi, gelişmeler bu seçimde kulllandığımız taktiğin doğru olduğunu gösteriyor. HDP nin barajı aşmasında bizim de katkımızın olması bizi sevindiriyor *Seçimler biz işçilerin, emekçilerin temel sorunlarını çözemez! İşçilerin, emekçilerin yaşama ve mücadele şartlarını iyileştirme çalışmasını, işçilerin, emekçilerin kendi iktidarlarını kurma çalışması ile birleştirmeliyiz. Unutmayalım ki, reformlarla kapitalist sistemin radikal bir tarzda dönüştürülmesi, aşılması mümkün değildir. Kapitalist sistemden tek çıkış yolu işçi sınıfı önderliğinde devrimdir! Temmuz 2015 yeni dünya için ÇAĞRI nın İŞÇİ EKİ 13
14 IŞİD İN KOBANÊ KATLİAMI PEOTESTO EDİLDİ Mersin HDK nın çağrı yaptığı yürüyüş, İstasyon Meydanı nda bir araya gelen yaklaşık bin kişinin katılımı ile gerçekleşti. 25 Haziran da IŞİD terör örgütünün Kobanê de sivillere yönelik gerçekleştirdiği katliamı kınamak amacı ile kitle İstasyon Caddesini tek yönlü trafiğe kapatarak Kobanê katliamını ve destekçilerini lanetliyoruz pankartı arkasında Özgür Çocuk Parkı na doğru yürüyüşe geçti. Kobanê de canice katledilen çocuk ve kadınların fotoğraflarının taşındığı eylemde, MLKP li Mahir Arpaçay, BÖG komutanı Bedrettin Akdeniz ve YPG li Arnavut Rıfat Horoz un posterleri de taşındı. Yürüyüşte sık sık Bijî berxwedana YPG!, Biji berxwedana Kobanê!, Katil İŞİD işbirlikçi AKP! ve Kürdistan faşizme mezar olacak!, Yaşasın halkların kardeşliği! sloganları atıldı. Matemi anımsatan siyah elbiselerin yoğunluklu olarak giyildiği yürüyüşün ardından basın açıklamasını Mersin HDK Eş sözcüsü Hasan Cide okudu. Kuveyt ve Tunus ta IŞİD in saldırılarını kınayan Cumhurbaşkanı Erdoğan ın Kobanê deki barbar saldırıları görmediğinin altını çizen Cide, Cumhurbaşkanı Erdoğan ın, Suriye nin kuzeyinde bir devlet kurulmasına bedeli ne olursa olsun engel olacağız sözlerine tepki gösterdi. Erdoğan ın PYD IŞİD ten daha tehlikelidir sözlerini de hatırlatan Cide, Erdoğan ın bu söylemleri ile IŞID in yaptığı katliamları meşrulaştırdığını ifade etti. Kobanê de insanlık direniyor! IŞID in Kobanê ye yönelik gerçekleştirdiği katliamları kınayan Cide, Kobanê de yapılan bu katliam sadece Kobanêlilere yönelik bir katliam değil, tüm Kürt halkına yapılmış bir katliamdır. Kobanê sadece Kürtler için değil, tüm insanlık için de direniş demektir. Bu nedenle Kobanê nin savunulması insanlığın en temel değerlerinin savunulmasıdır. Aynı gün Tunus un Susa kentinde turistlere yönelik saldırıda 39 kişi, Kuveyt te Şii camisine yapılan saldırıda da 27 kişi katledildi. Fransa da kimya fabrikasına yapılan saldırıda 1 kişi başı gövdesinden ayrılarak katledildi. IŞİD tarafından yapılan Kobanê katliamı ile Tunus, Kuveyt ve Fransa saldırılarını şiddetle lanetliyoruz. Çin ve Türkmenistan da yaşanan katliamı da lanetliyoruz dedi. Emperyalizmden, işbirlikçi baskıcı rejimlerden ve IŞİD den kurtulmanın yolunun halkların, kardeşliği, birliği ve ortak mücadelesi ile olacağını söyleyen Cide, Halkların ve inançların bir arada kardeşçe yaşayacağı bir geleceği hep birlikte kuracağız şeklinde konuştu. Açıklama Biji Berxwedana birati! sloganıyla son buldu. Polisin çevrede Tomalarla yoğun güvenlik önlemi aldığı eylemde kitle basın açıklamasının ardından olaysız bir şekilde dağıldı. YDİ Çağrı Mersin YUNANİSTAN: POST POST MODERN DARBE DENEYİ Temmuz 2015 yeni dünya için ÇAĞRI nın İŞÇİ EKİ 14 Yunanistan da seçimlerle işbaşına gelmiş olan Syriza hükümeti temsilcilerinin kurumlar la yürüttüğü pazarlıkların sonuna Haziran ayı sonunda gelindi. Kurumlar Syriza Yunanistan da seçimden birinci parti olarak çıkmasından önce Yunanistan ın mali ve iktisadi politikasını belirleyen Uluslararası Para Fonu/Avrupa Merkez Bankası ve Avrupa Komisyonu müfettişleri nden oluşan üçlünün TROİKA nın yeni adıydı. Bu isim değişikliği de aslında Syriza hükümeti ile öncelikle 17 Avro ülkesi liderleri arasında yapılan AB zirvelerindeki pazarlıklarda AB nin, en başta da esas alacaklı konumundaki Almanya nın Syriza hükümetine verdiği tek tavizdi. Yapılan son görüşme ertesi Kurumlar, Syriza hükümetinin sunduğu son reform paketinde de eskilere göre herhangi bir özsel çözüm önerisi olmadığı gerekçesiyle, borç ödemelerinde yeni bir yapılandırmaya gidilmeyeceğini, Yunanistan ın bütün sorumluluklarını yerine getirmesi gerektiğini bildirerek, görüşmelerde bir anlaşmaya varılmadığını açıkladılar. Bunun hemen arkasından yapılan AB Avro bölgesi Maliye bakanları toplantısı da kurumlar ın aldığı kararların arkasında durduklarını açıkladılar. Bunun açık anlamı şu: Yunanistan 30 Haziran a kadar UPF na ödemesi gereken borç bölümünü (ki çoğu faiz borcu!) ödeyecek. Bunun yanında daha önceki hükümet ile yapılandırılmış olan borç ödeme planını ve refom ların sürdürülmesini aynen kabul edecek. Bu Syriza hükümeti için seçimlerde halka verilmiş bütün sözlerden vaz geçilmesi, hükümet olduktan sonra emekçiler lehine atılmış bütün adımların geri çekilmesi anlamına geliyor. Bunlar üzerinde artık hiçbir pazarlık olmayacak. Bütün bu şartların koşulsuz kabulü halinde Avrupa Merkez Bankası Yunanistan devlet tahvilleri satın alımını sürdürecek, Yunanistan devletinin ve Yunanistan bankalarının yeni borç edinme şartları yaratılacak. Aksi taktirde 30 Haziran dan itibaren Yunanistan devleti, Yunanistan Merkez Bankası ve Yunanistan bankaları uluslararası para piyasasında zaten bugüne kadar tefeci faizleri ile buldukları kredileri de bulamayacaklar. Bunun anlamı Yunanistan devletinin önümüzdeki kısa süre içinde resmen de iflasını ilan etmesi olacak. Yunanistan vadeleri gelmiş borçlarını ödemeyeceğini ilan edecek. Yeni para girdisi de olmayacağı için kısa vadede ülke içinde de örneğin devlet memurlarına maaşları ödenemez hale gelecek. Birçok küçük işletme batacak. Büyük işletmeler önemli sarsıntılar geçirecek. Onların da bir bölümü batacak. Bu aslında Yunanistan halkına Seçimlerde yanlış seçim yaptınız! Faturası devlet iflası, daha da yoksullaşma demektir. Bundan sonra doğru dürüst seçim yapın, bizim istediklerimizi seçin! cezasını kesmek demek! Syriza hükümetine ise Verdiğin sözlerin beş para değeri yoktur. Vaz geç o sözlerin ardında durma iddiası ve tavrından. Yoksa fena yaparız! mesajıdır. Aslında Syriza hükümetini sıkıştırmak veya devirmek için atılan bu adım, bir çeşit post post modern darbe girişimi. Klasik darbeler var. Asker yönetime el koyuyor! 27 Mayıs 1960; 12 Eylül 1980 Türkiye. Post modern darbeler var: Asker ültimatom veriyor. Ve silahın ucunu göstererek sivil siyasete yön veriyor! 28 Şubat 1998 Türkiye. Ve post post modern darbeler var: Burada uluslararası sermaye temsilcileri ve onların emperyalist devletleri bağımlı ülkeler siyasetine ekonomik baskı ve şantaj yoluyla yön ve-
15 riyor! 27 Haziran 2015 de, Avro bölgeleri Maliye bakanlarının aldığı karar bir pos post modern darbe girişimi idi. Syriza buna karşı halkoyu kartını çıkardı. Darbeyi girişim olarak bıraktı. En azından şimdilik! İki gelişme mümkün: 1.Syriza hükümeti verdiği sözlerin arkasında duracak. Troika nın dayatmalarını kabul etmeme tavrını sürdürecek. Bu tavırla şimdiye kadar inkıtalar oynandı. Artık yolun sonuna gelindi. AB nin Avro bölgesinin Maliye Bakanları Syriza hükümetinin restini gördü. Bu durumda Yunanistan ya Avro bölgesinden çıkacak. Kendi eski para birimi Drahmiye dönecek. Böylece ekonomi siyasetinin doğrudan AB kurumları tarafından belirlenmesi durumu ortadan kalkacak. Bu durumda ekonomi başlangıçta önemli ölçüde küçülecek. Yunanistan bugüne göre daha yoksul ve fakat onurlu bir ülke olarak yaşayacak. Yunanistan ın Avro dan çıkması (Grexit) ekonomik olarak Yunanistan ın kreditörleri (en başta Almanya ve Fransa) açısından kredilerin geri dönmemesi, hep reddettikleri borçların en azından bir bölümün silinmesi, ya da ertelenmesi talebinin kısa süre açısından pratik olarak uygulanması anlamına gelecek. Bunun öncelikle Avrupa Merkez Bankasına ve Almanya ve Fransa ekonomilerine getireceği yük taşınabilir, göze alınabilir bir yüktür. (Bu arada geçerken belirteyim: AB anlaşmalarına göre herhangi bir Avro ülkesinin Avro dan çıkarılması, atılması mümkün değildir. Avro dan atılma, çıkarılma yoktur. Herhangi bir ülke ancak kendi isteğiyle Avro dan çıkabilir. Bu yüzden özellikle Almanya da medyada yüksek sesle dillendirilen Yunanistan ı Avro dan atalım, çıkaralım vs. boş laftır, halkı aldatmak için yayılan demagojidir.) Ancak Örneğin İtalya ekonomisi ve banka sistemi için bu önemli çalkantı sarsıntı getirecektir. Diğer yandan AB nin giderek bütünleşme siyaseti açısından bu bu belki geçici de olsa - bir fiyasko anlamına gelecektir. AB Merkez Bankasına ve Yunan bankalarının alacaklısı durumunda olan pek çok banka için Yunanistan a verilmiş olan kredilerin şimdilik geri dönmeyecek alacak hanesine yazılması, kimi bankaların çöküşünü, Avro nun ise değer kaybetmesini beraberinde getirecektir. Bunun dünya ekonomisinde de olumsuz yankıları olacaktır. Bunun ne ölçüde olacağı, dünya mali mimarisine ne kadar zarar vereceğini bugünden kestirmek mümkün değil, fakat kapı mali mimarinin 1998 çöküşüne benzer bir çöküş yaşama ihtimaline de küçük de olsa- açık. Ve Troika ve AB kurumlarının bugüne kadar Yunanistan la hep uzlaşma aramalarının nedeni de bu aslında. 2. AB son anda başbakanlar düzeyinde son bir zirve yapar. Syriza geri adım atar. Borçlar ve kriz ötelenir, ertelenir. Syriza hükümeti 27 Nisan gecesi attığı, AB nin önerilerini Yani Yunanistan ekonomisinin AB kurumlarınca belirlenmesini- 5 Temmuz da Halkoyuna sunma adımıyla böyle bir gelişmenin önünü- şimdilik- kapadı. Şimdi eğer son anda bir uzlaşma olmazsa, -Ki olmayacağa benziyor- Yunanistan halkı referandumda aslında Yunanistan ın Avro dan çıkıp çıkmaması konusunda oyları ile karar verecek. Aslında batılı emperyalistlerin demokrasi maskesini yırtıp atan bir adım oldu bu. Çünkü Syriza nın referandum adımını atacağını açıklamasından ve parlamentoda bu yönde karar çıkmasından bu yana, AB ülkeleri yöneticilerinden Syriza hükümetinin sorumsuzluğu kendilerine danışmadan bu adımı attığı maceracılığı kumarbazlığı sorumluluğu halka yükleyerek sorumluluktan kaçmaya çalıştığı referandumun en olmayacak iş olduğu yorumları yağmur gibi yağmaya başladı. Demokrasiden söz edenler, lafa gelince demokrasi şampiyonluğu yapanlar halk oylamasından korkuyor. Demokrasi laflarının arkasında yatanın ne olduğu görülüyor: Halk doğru seçim yaptığı sürece biz demokrasiden yanayız! Neyin doğru olduğuna da biz -ya da başka deyimle uluslararası sermaye, onların emperyalist devletleri - karar veririz. Şimdi halkın doğru seçim yapması için her türlü araç kullanılacak! Doğru seçimin ne olduğu ise aslında Syriza hükümetinin seçildiği ilk günden belirlenmişti! Yanlış seçimdi Syriza. Şimdi Syriza halka giderek bunun yanlış seçim olmadığını göstermek, halk desteğinin arkasında olduğunu göstermek istiyor. Alır mı? Göreceğiz. Fakat halkoyu lafı bile o çok Demokrat emperyalistleri öcü gibi korkutuyor DÜNYADAN İŞÇİ HABERLERİ YUNANİSTAN'DA İŞÇİLER MALİYE BAKANLIĞI NI İŞGAL ETTİ! Yunanistan da Tüm İşçilerin Militan Cephesi (PAME) Maliye Bakanlığı binasını işgal etti. Yunanistan Komünist Partisi nin (KKE) desteklediği PAME, eylemle ilgili açıklamasında, Şu anda, PAME ile birlikte hareket eden hem özel sektörde hem de kamuda örgütlü onlarca sendikaya bağlı işçiler Yunanistan Maliye Bakanlığı nı işgal etmiş, binanın dışına üzerinde Yeterince kan akıttık! Yeterince bedel ödedik! Halk, çözümü kendi elinize alın! Yeni önlem paketini ve sonu gelmez anlaşmaları durdurun! yazılı bir pankart asmıştır denildi. Açıklamada Syriza hükümetinin troyka temsilcileriyle yürüttüğü müzakere sürecine karşı 700 sendikaya üye işçilerin ve halk örgütlerinin Yunanistan çapında eylemler gerçekleştireceği duyuruldu. Açıklama Tüm işçileri, gençleri, kadınları ve emeklileri bu mitinglere kitlesel bir biçimde katılmaya çağırıyoruz diye son buldu. SÜRESİZ GREVLER ALMANYA'YA YAYILIYOR İş sendikası Ver.di tarafından başlatılan süresiz greve Hamburg, Schleswig-Holstein ve Mecklenburg-Vorprommern bölgelerinin yanı sıra Doğu A l m a n y a ' n ı n Sachsen, Sachsen- Anhalt ve Thüringen eyaletindeki posta çalışanları da katıldı. D o ğ u A l m a n y a ' d a ağırlıklı olarak Dresden, Leipzig, Zwickau, Magdeburg, Halle ve Erfurt şehirlerinde ki dağıtım merkezleri grevden etkilendi. Sendikaya göre toplam 14 bin 500 çalışan iş bırakma eylemine katılıyor. Deutsche Post ise şirketin kuzey merkezlerinde meydana gelen iş bırakma eylemlerinin etkisinin ciddi o l m a d ı ğ ı n ı bildirdi. İSPANYA'DA COCA-COLA İŞÇİLERİ EYLEMDE Madrid'te Puerta del Sol'da binlerce işçi, düşük ücretleri ve kötü çalışma koşullarını protesto etmek için buluştu. Coca-Cola işçilerinin yoğun olarak katıldığı eylemde işçiler; "Yaşasın işçilerin birliği, Mücadele tek yoldur" sloganları attı. İspanya Ulusal Posta Servisi ve itfaiyeciler de işçilerin eylemine destek verdi. Temmuz 2015 yeni dünya için ÇAĞRI nın İŞÇİ EKİ 15
16 MECLİS AÇILDI PARLAMENTARİST HAYALLERE KAPILMAYALIM! Yeni Dünya İçin ÇAĞRI Sahibi ve Sorumlu Yazıişleri Müdürü: Hüseyin Gül Yönetim Yeri ve Adresi: Fatih Mah. Bahçeyolu Cad. Ülbeği İş Merkezi No: 11 Kat: 4 Esenyurt - İstanbul Tel/Fax: (0212) web: YDİ ÇAĞRI Sayı 176 nin İşçi Özel Sayısı Temmuz 2015 Fiyatı: Türkiye: 1,00 TL Türkiye Dışı: 1,00 Avro Baskı: Berdan Matbaacılık Davutpaşa Cad. Güven San. Sit. C Blok No: Topkapı/İstanbul Tel: (0212) Yayın Türü: Yerel Süreli