KIŞ UYKUSU & WİNTER SLEEP - Madame Savon / Türkiye
# birzamanlaranadoluda # halukbilginer
by Madame Savon Türkiye on Temmuz 06, 2017
Artık yaşlandım mı kafayı mı oynattım yoksa, başka bir adam mı oldum. Nasıl istersen öyle düşün bilemiyorum, birkaç gündür içime yerleşen yeni adam inadına gitmeme izin vermiyor, sende ne olur gitmeme izin verme.
Anladım ki, beni artık İstanbul'a çağıran bir şey yok, her yerde olduğu gibi, orada da her şey yabancı bana, bilmeni isterim ki, senden başka yakınım yok.
Senden ayrılmanın benim için ne derece korkunç, hatta olanaksız olduğunu çok iyi biliyorum.
Beni bir uşağın gibi, bir kölen gibi yanına al, ve hayatımıza senin istediğin gibi de olsa devam etmemize izin ver.
Nuri Bilge Ceylan bu filminde de bir kez daha insanı, masaya yatırıp “Bak bu zavallılığınız, bu iyi yanınız” diye kadavradan çıkardığı her parçayı müthiş bir görsellik için de insana göstermeyi bilmiş.
Filmin konusuna gelecek olur isek;
Başrol oyuncumuz Aydın, emekli bir tiyatrocudur.
Oyunculuğu bıraktıktan sonra Kapadokya'ya babasından yadigar kalan butik oteli işletmek için geri döner.
Aydın için, o günden sonra başlayan kış uykusu havasındaki yaşamı; bu gözlerden ırak otelin içerisindeki gündelikleriyle, kah yerel bir gazeteye köşe yazıları yazarak kah her zaman niyetlendiği ancak bir türlü başlayamadığı tiyatro tarihi kitabını yazmayı düşünerek geçer.
Tüm bu süreçte hayatında iki kadın vardır: Kendisine her anlamda uzak ve soğuk davranan genç karısı Nihal ve boşandıktan sonra yanlarına taşınan kız kardeşi Necla...
Kışın bastırması ve artan kar yağışı bu küçük taşrada en çok Aydın'ın sinirlerine dokunur ve onu uzaklara gitmeye teşvik eder..
Filmi ilk izlediğimde; şaşkın, üzgün, midemden yumruk yemiş gibi hissettim, insan ilişkileri, sevgi ve aşk, hüzün ve öfke içinde sıkışıp kalmış insanların öz benliğini çok güzel yansıtıvermiş biz seyirciye.
Herkesin kendi hayatından kesitler bulacağına inanıyorum bu filmde.
Eş, dost,iş arkadaş kıvamında karşı partnerlerle ilişkide olduğumuz nokta da kendimize dönük yaşayarak ilişkilerimizin hangi noktada zayıflayarak koptuğunu daha net görebiliriz.
İnsanlarla ve çevremizle ilişkiler içerisinde olmak ve empati yeteneğimizi de kullanarak ilişkiyi başlatmak ve bunu sürdürebilir hale getirmek çok zor olabiliyor bazen.
Empati yapacağız, empati kuracağız diye, kimi zaman dayanma gücümüz sınanır olmuş şu yaşadığımız hayatta.
İletişim halinde ve ilişki yaşadığımız kişinin artı acı çektirip bizleri fazlasıyla üzdüğü, egosundan sebep asıl kişiliğinin gizlenerek hapsolduğu, ben merkezci ve bencil yapısı yetmezmiş gibi bir de üstüne üstlük karşısındaki insanı da acıya bütünsel davet edip, sabrın bu denenme aşamasında hiç bir şey yokmuş gibi de başarılı, güçlü ben merkezci insan modeline asılmıyor mu? işte budur asıl insanı kanser eden olgu.
Hayattan ve yaşamdan soğutan davranış modeli.
Film de yakın kadraj incelemeye aldığımız karakterler, işte okulda, yaşadığımız yerlerde, özel hayatımızda bizzat karşılaştığımız ve sorunun mihenk taşında boğuştuğumuz karakterler işte tamda yukarıda anlattığım bu kişiler?
Bir tarafımız aydın görünüşlü , kendi kabuğumuza çekilip gittikçe yanlızlaşıp her şeyi sadece kendimizin bildiğini zannedip insanlara üstten bakıp, entel dantel geçindiğini zannederken aslında bazen bana göre bir hiçtir.
Bizi bu kadar yormayı, üzmeyi, kırmayı göze almış bu insanlar, gözünüzün yaşına bile bakmadan bencilliği en üst seviye de yaşayıp, saçınızı başınızı yolmanıza sebep oluyor bazen.
Ben bu filmde insan ilişkilerinde ki karşılıklı yıpranma ve yıpratma politikalarından çok, Haluk Bilginerin güçlü devasa ses getiren oyunculuğunu daha çok sevip daha çok dikkat çekici buldum.
Film de , Aydın karakterinde hiç bir yere ait olamama hissini çok güzel yaşattı biz seyircilere.
Ruhunun daralmasına dayanamayıp, içten içe körelen
benliğini dizginleme arzusu hep ön plandaydı. karısı Nihal'i sindirmeye çalışarak Kendi insancıl politikasını gütme derdine düşmesi çok şaırtıcı aynı zamanda da üzücüydü film boyunca.
Tıpkı daha önce Masumiyet filminde bakınız; Masumiyet tüm samimiyetini, tüm insancıllığına realist bir şekilde ortaya koyduğu gibi.
Oyuncu olmanın tüm gücünü, ortaya koymasıyla yeniden sinema perdesinde hayranlığımızı kazanmıştır kendisi.
Güçlü ve tok sesiyle, kariyerin zirvesinde olan, sinemaya da çok yakışan Haluk Bilginer, her şeyi ağırlığınca ederiyle taşımayı biliyor ve rolünün hakkını tam anlamıyla vermekten kaçınmıyor.
Biraz da diğer başrol oyuncumuz Nihal karakterine değinmek istiyorum.
Nihal kızımız daha naif, hassas, ince ruhlu bir bünyeye sahip, aslında kendi ayakları üzerinde ne kadar güçlü durmaya çalışmak istese de bunu başarma konusunda istemeyerek de olsa her şeyi eline yüzüne bulaştıran, kendi dünyasında fazlasıyla mutsuz bir karakter.
Nihal'in yaşadığı hayat başka, kocasıyla yaşadığı ise bambaşka.
Nihal'i anlamak, dinlemek, psikozlarının içinde yüzmek, algılarında ki üzgün zayıf hali hissedebilmek, devamlı bir acı çekme ruhaniyeti içinde debelendiğini görmek beni olduğu kadar diğer izleyicileri de üzmüştür eminim.
Film boyunca tüm bu karşılıklı üzgün, dingin, sessiz, iğneleyici diologlarda bende içten içe ağlayıp, Nihal'le birlikte acı çektiğimi itiraf etmek istiyorum.
Yaşadığımız hayatı yoğun yaşarken artısıyla eksisiyle kabul etmeliyiz, yada çok yüzeysel geçip bizi fazlasıyla mutsuz eden alıngan ruhaniyeti bırakmalıyız galiba..
Filmin ana karakteri her ne kadar Aydın üzerinden gelişse de ben kadın olmanın dayanılmaz hafifliğini de kullanarak, filmin Nihal yönünü de çok sevip sarmaladım.
Filmin içine buram buram hüzün duygularını akıtan genç bir kadının Nihal'in hisleri belki de en gerçekçi en kimseye pabuç bırakmaz duygulardı bana göre.
Kış uykusu filmi, kadın erkek ilişkilerini, aile kopukluğunu ve bu kopukluktan gelen mini depresif anları, içgüdüsel olarak korunmayı, bazen kendine yabancılaşmayı , yabancılaşma sonrasın da duygularını kendinden bile iyi saklamayı bilmeyi, bazen ulu orta haykırırcasına içinden tüm geçenleri bir çırpıda söyleyebilmeyi , övmeyi, övünmeyi , unutmayı ve hatırlamayı, sevmeyi ve gerekirse arkasına bile bakmadan çok uzaklara gitme isteğini anlatıyor bizlere.
Evrende yanlız değiliz, hiç bir zamanda yanlız olmadık, tek yanlız kalan duygumuz içimizdeki tekil kişiliğimiz, ne zaman kişiliğimizi ve üst benliğimizi özgür bırakırsak, çoğalmayı, çoğul olmayı, karşımızdakini olduğu gibi kabullenip, olduğu gibi sevmeyi öğrenebileceğiz.
Sevmekte bir sanattır.
Her sanat kendi içinde büyür, ve farklı dallara ayrılır, her dalın ucunda farklı bir uhrevi güç vardır.
Güçler birleştiğinde sevgi ağacımız kök verir, genişleyen evrenin merkezine doğru. Köklerimizle, ayrık otlarımızla, garip fikirlerimizle, bizi biz yapan olgularımızla, büyüyüp yeşermek, büyüyüp daha da çoğalmak hep bizim elimizde.
Bu tarz film severler için yol gösterici, düşündürücü ve keyif verici aynı zamanda da ilişkiler konusunda uzlaştırıcı bir film olabilir derim.
''Aslında iyi öğrenim görmüş,adil bir insansın,ancak yeri geldiğinde bu erdemlerinle insanı boğan, küçük düşüren, aşağılan bir hava taşıyorsun. Bu dürüst düşünme tarzınla bütün dünyadan nefret ediyor gibisin. İnsanlardan nefret ediyorsun çünkü inanmışlık sana göre az gelişmişlik,kara cahillik belirtisi.Öte yandan herhangi bir inanç,bir ideal taşımıyorlar diye inanmayanlardan da nefret ediyorsun. Yaşlıları, ger kalmışlıkları,tutuculukları, özgür düşünemedikleri için,gençleri ise özgür düşünceleri yüzünden. Geleneklerinden kopuk oldukları yüzünden için beğenmiyorsun. Halkın ülkenin çıkarlarının en önde olması gerektiğini söyler durursun. Ama her karşına çıkandan,hırsızmış, soyguncuymuş gibi kuşkulandığın için halktan da nefret ediyorsun. Nefret etmediğin insan yok neredeyse. Yanlız bir kez olsun durumunu gerçekten güçleştirebilecek,bir davayı savunduğunu,kendine bir fayda sağlamayacak duygular beslediğini görebilmeyi ne çok isterdim. Ama bu mümkün değil.''
''Vicdan genelde korkakların sevdiği bir sözdür. Ve öncelikle güçlüleri dehşete salmaya yarar.''
Aklı başında olan bir insan suçun kendine ait olan kısmıyla ilgilenmeli bence.
Ama bence bir insan bu kelimeleri bu kadar fazla kullanıyorsa,esas ondan şüphe etmek lazım.
'' Küçükken hürmetimizle büyükken, şefkatimizle sınanırız''
''Bizim gençliğimiz kuru geçti Nihal, mutlu olmayı bilemedik.
Belki bu yüzden mutlu etmeyi de bilemedik.''
''En iyi yıllarım uçup gitti,seninle cebelleşeceğim diye bütün güzel huylarım gitti.''
By Madame Savon Türkiye zaman: Temmuz 06, 2017
Etiketler: birzamanlaranadoluda, halukbilginer, iklimler, kapadokya, kışuykusu, kışuykusuhüznü, kışuykusunuizlerken, melisasözen, nuribilgeceylan, ödüllüfilmler