Tebbet Suresi ve Anlamı - huseyinarasli.com
Tebbet suresi Kur'an-ı Kerim'in 111. suresidir ve 5 ayetten oluşur. Mekke döneminde Fâtiha suresinden sonra indirilmiştir. Adını ilk kelimesi tebbetten (elleri kurusun) alır. Sûrenin ilk üç âyetinde Peygamberimizin amcası Ebu Leheb'e beddua edilmekte, sahip olduğu servetin ve çocuklarının kendisini cehennem ateşinden kurtaramayacağı haber verilmektedir. Son iki âyette Ebû Leheb’in karısı Ümmü Cemîl Ervâ’nın da alev alev tutuşan cehenneme gireceği bildirilmektedir. Çünkü o Hz. Peygamber’e eziyet etmek için dikenler taşıyıp O'nun (s.a.v.) geçeceği yola sermekteydi.
Tebbet yedâ ebî lehebin ve tebb. Mâ ağnâ anhü mâlühû ve mâ keseb. Seyaslâ nâran zâte leheb. Ve'mraetühû hammâletel hatap. Fî cîdihâ hablün min mesed.
"Ebû Leheb'in elleri kurusun. Zaten kurudu. Ona ne malı fayda verdi, ne de kazandığı. O, bir alevli ateşe girecektir, Boynunda bükülmüş hurma liflerinden bir ip olduğu halde sırtında odun taşıyarak karısı da (o ateşe girecektir)."