Hayal@: Zülfü Livaneli ~ Serenad
İnsan kendi sıkıntılarını, hayat telaşının ağırlığını düşünürken en zorunu kendi yaşıyor sanıyor. Tarihin o kirli yüzü her sayfada yüzüme vurulurken sıkıntı dediklerimin ne kadar boş olduğunu hissettim. Günümüzde hayal etmenin bile zor olduğu o acı günler hissettirdi bunu bana.
İtiraf etmeliyim kıskandım Maya' yı. Bir kitap karakterini.. Tarih olmuş anıları gün yüzüne çıkarma imkanı bulduğu, Maximilian gibi bir karakterle tanıştığı için. İnsanlığın ne kadar zor dönemlerden geçtiğini gördüğü, kendine heyecanlı bir amaç bulduğu için.
Öte yandan kitabın olumsuz yönü ise konuya çok geç girmesiydi. Kitabın yarısına kadar dul bir annenin sıradan hayatını okudum durdum. Nadia ve Max' ın aşklarına daha çok yer verilmeliydi. Yine de Livaneli' den bir duygusal kitap daha bitirdiğim için hem mutlu, hem de biraz buruğum.
Gönderen Hayal@ zaman: 02:19
ilknur 7 Şubat 2013 22:15
okuduğum kitabın içine gömüldüğüm kendimi orada hissettiğim o kişi olduğum nadir kitaplardan
Hayal@ 28 Şubat 2013 03:06
Gercekten de cok etkileyici bir kitapti. Ismini aldigi hikayesiyle ozellikle..