Hayatıma Gölge Etmeyin Başka İhsan İstemem!
Hayatın amacını anlamak ve Zen’i öğenmek isteyen bir adam, çölde meditasyon yapan bir keşişe gitmiş. Demiş ki, hayatı anlamak istiyorum, her şeyi ve Zen’i öğrenmek istiyorum.
Keşiş bakmış ve yan tarafa bir çizgi çekmiş. Demiş ki bunu kısalt. Adam şaşırmış, eliyle bir kısmını silmiş. Keşiş git, seneye gel demiş. Bir sene sonra yine çizgiyi çizmiş ve kısalt demiş. Adam iki eliyle iki ucundan kapatmış ve kısaldı demiş. Keşiş ise, git ve seneye tekrar gel demiş.
Bir sene sonra adam yine gelmiş ve cevabım yok demiş. Bu çözülemez, başka yolu yok. Senelerdir düşünüyorum ve hiçbirini beğenmedin. Cevabı nedir? Keşiş çizginin yanına bir uzun çizgi çizmiş…
İşte size cevap.
Ülkemizde ve günümüzde insanlar başkalarını batırmakla meşgul. Toplumda ayağa kalkanı tutup aşağıya çekiyor. Oysa birlikte yükselmek, birlikte gelişmek gerek. Başkası yenilik yaptıysa, daha iyi bir şey düşünüyorsa; kendimizi geliştirip daha da iyisini yapmamız gerek. Rekabet, paylaşım, destekleme…
Size Ekşisözlük’teki yazıyı anlatmıştım. Bir bebek ortalama 200 kez yürüme konusunda başarısız olur. Peki neden 201. denemesini başlatır? Ailesi ve çevresi neden 200 kez kalkmasına yardımcı olur ve bir sonraki denemesi için teşvik eder?
Peki soru şu; biz neden 1-2 denemede bırakırız? İnsanın yürümesi imkansız gibiyken bunu 200 kez deneyerek başardık. Peki neden diğer “imkansız” görünenler üzerinde 200 kez denemeyiz? Daha da önemlisi neden etrafımız tarafından engelleniriz?
Aynı mantık, bir zamanlar dünyanın yuvarlak olduğunu söyleyenleri afaroz etmekle tehdit ediyordu.
Tüm insanlığı ilgilendiren büyük hayallerim var. Büyük projelerim.
İnsanlığa katkı sağlayacak şeyler… Bunlar için uğraşıyorum.
Etrafımdaki bir kaç aptal ise destek olmak yerine işlerini güçlerini bırakıp imkansız, yapamazsın, çok zor demekle meşgul.
İstediğimi defalarca elde etmeme rağmen bir sonraki adımda yine imkansız diye durdurmaya çalışıyorlar.
Bu aptallardan hiçbir isteğim yok. Hiçbir beklentim. Ben amaçlarımı siz olmadan da gerçekleştirebilirim.
Sizden hiçbir şey istemiyorum, çıkarım yok, desteklerinizi dahi istemiyorum.
Tek bir isteğim var,
GÖLGE ETMEYİN, BAŞKA İHSAN İSTEMEM!
Hayatları boyunca “yürümedikleri” için, başkalarının da yürümeye olan inancı ve 200 kez denemesini saçma buluyor. Böyle bir düşünceyi bile saçma buluyorlar.
Sadece bu da değil, çizgiyi kısaltmak için daha uzununu çizmek yerine; başkasının çizdiği çizgileri yok ediyorlar.
Gereksiz, değersiz, insanlık için hiçbir anlamı olmadığı gibi; dünyayı, hayvanları, doğayı, insanlığı yok eden yaratıksınız.
Dediklerinizi umursadığımdan değil, sizi dinleyerek kaybettiğim zamana yanıyorum.
İşi gücü bırakıp başkalarına köstek olmanız ise başka bir konu.
İnsanlığa daha yararlı olabilirsiniz.
Şehirlerde yaşayan ilkel mağara adamları olmaktan başka seçeneklerinizde mevcut.
Etiketler: Emre Çetin, hayat, meditasyon, yaşam, zen