CTP 40.yıl tezleri
Sol politika, aslında bir düşünce sisteminin, bir felsefenin, pratiğe uygulanmasıdır. Önce düşünce gelir yani
Sonra, politika! Bunun güzel örneklerinden biri, ta Karl Marx döneminde önce düşüncenin tartışılması ve çok daha sonra partileşmenin gerçekleşmesidir. O Karl Marx ki ütopik adalet talebini, politik bir iktidar mücadelesi haline getiren düşüncenin, bizzat sahibidir.
Kimse inkâr edemez ki onun en önemli ardılı olan Lenin de ünlü "Ne Yapmalı?" da der ki: "Teorisiz pratik olmaz!" Yâni sol düşünce olmadan, sol politika olamaz. Dünya solunun bütün önemli hareketleri, ve bütün önemli önderleri de bu gerçeği hiç akıllarından çıkarmamışlardır. Antonio Gramsci'den Luis Althusser'e
Son elli yılın sol düşüncesine damgasını vuran Eleştirel Kuram ise doğrudan doğruya teorinin üretilmesi ve yeniden üretilmesine dayanır. Çünkü dünya her gün değişir ve değişimin politikasını yapan, onun dinamiğinden geriye düştüğü her gün, bisiklet süren adamın durmasına benzer, yıkılır
Neden? Çünkü "sol" olmak, "bir başka dünya" iddiasının, sahibi olmaktır. Oysa "eski dünya" da aptallar ve cahiller tarafından değil, dünyanın en iyi eğitilmiş ve üstelik hem gücü, hem de güç mekanizmalarını ellerinde tutan insanlar tarafından yönetildiği için, alternatif düşünce, politika ve iddialarını ileri sürmekte onlar da bir an duraksamazlar. Ya her gün bunun yanıtını bulacaksınız, veya "sol" nitelemesini kaybederek, ona teslim olacaksınız. Bu teslimiyet, her zaman "dönmek"le gerçekleşmez! Çoğu zaman da uygulanması imkânsız iddialarla, hedefi şaşırtıp, "sol" görünümlü bir lâfazanlıkla gerçekleşir. Sizin konuştuğunuzun uygulanması imkânsızsa, toplumu karşıtlarınız belirler. Öte yandan, egemen gündeme teslim olmak da her zaman için, egemen paradigmanın bir ayrıntısı haline gelmeye sebep olur. Althusser'in çok güzel tanımı ile "İdeoloji üreten toplumu belirler. İdeolojisi yanlış olsa bile
Stalin'in bütün dünya soluna da yaptığı en büyük kötülük budur. Düşünceyi tek elde toplayarak, basite indirgenmiş, kolay anlaşılan ama dünyayı kendi bizzat anlayamayan, "iman"a bağlı ve bir de açıkça pre-individualist ilkel bir düşünce biçimini, güya sol felsefe tekeli olarak dünyanın önüne koyup, o zengin düşünce dünyasını iğdiş etmiştir. Sovyetler'de kendi güncelliğine teslim edilen sol felsefe, böyle "sağ"laşmıştır.
Uzun yıllar "Komintern Düşüncesi"nin etkin olduğunu inkâr edemeyiz! Sovyetler'in çöküşünden sonra, ortada merkez falan da kalmayınca, "Yeşil Kitap", "Varoluş Tezleri" gibi, teorik çözümleme girişimleri olmuş: ama ülkemizde sol olmakla çözümden yana olmak özdeşleştiğinden, işin doğrusu "sol düşünce" nin ayrıntıları ile ilgili çözümlemeler, bırakın genel olarak halkı, seçmenler ve hatta sempatizanlar düzeyinde bile, ilgi görmemişlerdir. "Çözüm" olacak, her şey hallolacaktı
Her şey, çözüme indirgendi, düşünc e üretimi dahil. Son yirmi yıldır, kaç yeni düşünürün o cenahta moda olduğunu, araştırın
Politika, ideolojinin önüne geçti. Güncel, evrenseli aştı
Sonuçta, çözüm olmadı; "bu düzen sürdürülebilir değildir" ana fikri ile ortaya çıkmış partinin, kucağında kaldı o düzen! O noktadan itibaren de önce seçmen, sonra sempatizan ve en son da üye, CTP'den, o "sürdürülemez" dediği düzeni, her birinin lehine sürdürmesini istedi!
Paldır küldür bir tepeden aşağı yuvarlanırken, teori de üretemezsiniz, kimseye teori de anlatamazsınız! Dinlemez
İş ister, daha büyük ekmek ister, daha çok refah ister v.s. Ve siz, güncelliğe teslim olur, "sağlaşır"sınız
40. Yıl Tezleri, CTP MYK'sının hem özeleştirisi ve hem de sol düşünce üretiminin önünü açma girişimidir. Program değil, bir çözümleme önerisidir. İlgi duyan herkesle paylaşılarak
Çünkü geçmişte de böyle paylaşılmayan hiçbir düşünce, başarılı olmamıştır.