Hocalık eğitimi ardından paylaşımlar… – Mey Elbi Yoga
Bu yazıyı yayınlamak istedim. Her okuduğumda bana dokunan bir cümleye rastlıyorum. Yoga’nın inandığım şifalı tılsımı içinde, öğrencilerimin, Yoga Hocalık Eğitimi ardından benle paylaştıklarını sizle paylaşmak istedim. Yoga ve meditasyon size ilham olsun diye. Ama inanın bu ilham yazı ile değil, içine girdikten, hakkını vererek, tam olarak içine girdikten sonra oluyor. Çok sevgiyle
Yoga hocası olmayı 20 yaşımda yoga yaptığım ilk gün hayal etmiştim kafamda…Hayal et ve olsun’du.
Yıllar yıllar sonra garip tesadüflükler içinde Mey’i gördüm.
Gözlerindeki ışığı gördüm, kalbini gördüm ve kalbimi gördü…
Sonunda burslu ögrencisi oldum, elimi tuttu ve eğitime başladık beraber.
İlk başlarda çok katı ve sert gelmişti. Bana mat üzerindeki bu disiplin.. Sonrasında anladım ki bedenim ve kafamın dağınıklığını yoga ile disipline edebilmek müthiş bir his.
Mey’in mat üzerindeki güçlü ve akışkan hallerine, kendi sınırlarını çizmesine ve tüm bunlar olurken de bir bebek gibi saf ve masumluğun gözlerinden fışkırmasına hayran kalıyordum her ders sonrasında.. benim hiç yapamadıgım şeylerdendi bunlar .. bu eğitimin sonunda ögrendim belki de biraz kalpte yaşamak diye bir şey varmış, ögrendim, değiştim, geliştim…Beden ve zihin olarak. kalp olarak, genişledim.
Bu süreç boyunca bana güzel arkadaşlarım eşlik etti, Mey de rehberimiz oldu.
İyi ki diyorum şimdi dönüp bakınca bu eğitime.
Yoga pozlarını hakkını vererek ve ruhumda hissederek yapıyorum artık.
Kafasında soru işareti olan herkesi; teslim olmaya davet ediyorum artık…
Hayatın akışına, kalbin ritmine, nefesin gücüne, Yoga’nın birleştirmesine ve Mey Hocamın ögrettiklerine.
Çok şükür & Namaste !
Aldığım yoga eğitiminin üzerimde yarattığı etkileri bir kaç cümle ile özetlemeye çalışırken, ne kadar çok olumlu etkisi olduğunu farkediyorum. hangi birini yazsam 🙂
Öncelikle hayata bakışımı sadeleştirdi ve sonrasında bu sadeleşme hayatımın her alanına yayılmaya başladı. Bir baktım ki evde yıllardır duran, hiç kullanmadığım ama bir gün belki kullanırım diye beklettiğim eşyaları, başkaları kullanabilsin diye elden çıkarıyorum.
Şimdiki an’ın farkına varmama sebep oldu. Aslında bu gerçek anlamda yaşamaya başlamamın miladı oldu. Çünkü düşüncelerimle ya geçmiş ya gelecekte yaşayan insanlardan biriydim ve an’daki güzelliklerin farkına varamıyordum. Küçük detayların farkına varmaya başladığımda bilmeyerek onları hayatıma davet etmiştim. Sanki doğa ve türlü türlü canlılar benim an’larımı güzelleştirmek için oradaydılar.
İçimdeki şefkati fark etmeme ve korkusuzca kalbimi açabilmeme, insanlarla kalpten ilişkiler kurmama sebep oldu. Eğitimin inzivasında sevgili hocam Mey ve tüm arkadaşlarımla kurduğumuz bağın gücünü fark ettim. Aile olmuştuk ve insan ailesinden çekinir miydi 🙂
Kendimle bağ kurmamı sağladı. Zihnimdeki düşüncelerin ve kalbimdeki duyguların farkına varabilmeye başladım. Kalpten yaptığım ve yapmadığım şeyleri fark eder oldum. Kalbimden gelen sinyaller ile akışta ilerlemeyi tecrübe etmeye başladığım yeni bir dönem başladı hayatımda.
Hayata bakışımı sadeleştirdiği, an’da kalabilmemi ve kalbimi açabilmemi sağladığı, kendimle olan bağımı güçlendirdiği için yogaya minnettarım. iyi ki yoga var!
Yoga dersinden çıktığımda çoğunlukla derin bir minnet duygusu hissederim hocaya. Kendimi hocanın yerine koyunca bir insanın verebileceği en güzel hediye bu olmalı diye düşünürdüm. Yoga hocaları bu minnet duygusunun ne kadar farkındadır bilmiyorum. Ben yogada derinleşmek için hocalık eğitime başladım, Mey tam da ihtiyacım olan yerden dokundu bana, minnetim daha da derin Artık farkediyorum ki ben de kendime verebileceğim en güzel hediyeyi vermişim bu eğitime katılarak, Mey ve diğer arkadaşlarla kurduğumuz derin bağ da anlatılmaz yaşanır Sözün özü yoga kimin neye ihtiyacı varsa onu veriyor, yeter ki gönülden almaya açsın insan kendini
Canım hocam sizinle başladığım yoga yolculuğu için çok şükür . Hayatın bana verdiği en değerli hediye yoga. Ve siz mey hocam beni yaşamımın bu döneminde öyle bir kucakladığiniz ki ben korkmadan yoluma adım atabildim. Dersler bana gözlemcilik, cesaret, farkındalık yüreği verdi. Aldığım yoga eğitiminizde duygularım ve yaşadıklarım için kelimeler eksik kalıyor. İyi ki varsın Mey hocam iyi ki hayatıma yoga ile dokundun .
Mey Elbi’nin 2015 senesinde verdiği bir yoga dersi, benim ilk yoga dersime denk geldi ve hayatta ki hobilerimizin, alışkanlıklarımızın, değer verdiğimiz şeylerin başlangıcı ilk anda nasıl büyüler bizi, bana da o oldu. Mey’in çoğu dersini ve birkaç yoga tatilini takip ettikten sonra temel yoga hocalik egitimimi de ondan almak istedim. Olanı,olan biteni,derini,dünyevi değerleri, iyiyi ya da kötüyü ilham verici bir tavırla, anlayişla ve tüm kalp açıklığıyla karşılayan, sorularımla hala pür dikkat cevap veren Mey, hayatımda olduğu için çok şanslıyım ve mutluyum.
Yoga ile artık ben farklı yerdeyim.
Geçmişte yaşadığım olaylarda ve bu yaşanmışlıklarda söylediklerim, davranış şekillerim ve tepkilerim sonucu, zihnim bana ne kadar çok acı yaşatmış ve kendime ne kadar kötülük yapmışım bunun farkına vardım. Gösterdiğim tepkiler sonucu çok üzülmüştüm. Aslında bunlara hiç gerek yoktu hayat iniş ve çıkışlarla dolu her zaman pespembe değil farklı zamanlarda bir şekilde karşıma çıkacak bunlar hep. Bu gibi durumlarda biraz durmanın beklemenin ve yaşanılan neyse hissederek o duyguda kalmanın gerekli olduğunu ve geçeceğini biliyorum artık.
Zihnimle ne kadar çok özleştiğimin farkına vardım. .Ara ara duygularım ile zihnimin çatıştığını ve farklılık gösterdiğini de fark ediyorum. O zamanda doğru adresin duygular olduğunu düşünüyorum ve ‘’şu an içimde ne olup bitiyor ‘’ diye soruyorum. Sadece izleyici olarak kalmamı bilerek soruyorum bu soruyu…
Bugün teyzem şöyle bir paylaştı. ‘’ Charlie Chaplin seyircilere bir şaka yapar ve herkes gülmeye başlar, aynı şakayı tekrar yapar ve bu sefer birkaç kişi güler, aynı şakayı bir kez daha yapar ve bu sefer kimse gülmez. Sonra bu harika sözleri söyler, Charli Chaplin’in aynı şakaya defalarca gülemiyorsunuz o zaman neden aynı şey için tekrar tekrar ağlıyorsunuz? Yani hayatın her anının tadını çıkartın hayat çok güzel. Ve devam eder derki. Bu dünya da hiçbir şey kalıcı değildir, endişelendiğimiz şeyler bile, yağmurda yürümeyi severim çünkü kimse gözyaşlarımı göremez, gülümsemeye her daim devam edin…
Yogayla başlayan kendimdeki dönüşüm, aldığım bu eğitimle biraz daha anlam kazandı. Kendi pratiğimi yaparken meğer hep hedefli bir zihinle duruyormuşum o matın üstünde. Artık hergün biraz daha hedefsiz çıkıyorum matımın üstüne. En önemlisi de yoga sadece asanalardan ibaret değilmiş; yogayı sadece matın üstünde yapmak değil, bütün hayata uyarlayabilmekmiş asıl mesele. Hayatta her şeyi en iyi şekilde yapamazsın. Eğitmen bile olsan beden ne kadar yapabiliyorsa o kadarını yapabilmeli insan. Sevgili hocamız Mey de çıktığımız bu yolda hep bu anlayışla eşlik etti bize. Bu yola girdiğim ve Mey’den bu eğitimi alabildiğim için kendimi şanslı hissediyorum.
Hayatımda endişenlendiğim,kontrol etmeye calıştığım,isteğimin dışında gelişen durumlardan mutsuz olduğum zamanlar ve değiştirmeye calıştığım insanlar oldu.zaman geçtikçe kendim dışında herşeye şevkat duyduğumu farkettim.Çok seviyordum, cok ilgileniyordum herkesle ve herseyle ama ya kendim…Sonra oklarımı kendime çevirmeye başladım. Kendime şevkat, kendime saygı,kendime sevgi…Tam bu zamanlarda hayat hic ummadık bir anda Mey’i çıkarttı yoluma, fenerini karanlığıma yakti…Yoga ışığım oldu yolumda…Kendi içime bakmayı öğrendiğim, nerelerden geçmek istediğimi, kim olduğumu, hiç girmek istemediğim yolları, durumlar, insanları…Herşeyin geçtiğini, hayatın aktığını, bana düşenin devam etmek olduğunu asanadan asanaya gecerken, Mey’in huzurlu sesiyle anladım.. kalbim şükürle dolu…Kalbim tomurcuk dolu…