Konu: Omurilik felçliyim, kız arkadaşımın ailesi evliliğimize ve ilişkimize karşı...
Mesaj Gönderim Zamanı: 12.01-2009, 18:07 #1
Arkadaşlar, herhalde siteye yazacağım en uzun konu olacak ama basından gecen arkadaşların tecrübelerinden yararlanmak istiyorum..
32 yasındayım 99'da geçirdiğim kazadan beri OF olarak sandalyede bir şekilde hayatın içince aktif olarak yer almaktayım... Allah'a şükür mücadeleci ve çözüm odaklı bir kişiliğim var... Neyse konumuza gelince 4 aydır bir birlikteliğim var, kaza öncesinde de sonrasında da kendime göre hızlı bir hayatım oldu... Hayatıma çok bayan girdi cıktı. Ama artık doğru insanı bulduğumu, nokta koymayı düşünüyordum.. Hala da düşünüyorum, kız arkadaşımla ilgili bir sorunum yok... Ama ailesi ilişkimize biraz, hatta biraz değil bayağı karsı.. .
Kız arkadaşımda kalça kireçlenmesi var, hafif aksıyor arada... Ama ben doktoruyla da konuştum, çünkü daha ilk bastan annesi onaylamıyordu, kız arkadaşımı ilerde yardıma muhtaç bakıma muhtaç olarak görüyorlar... Ama kız arkadaşımın ısrarlı tavrı üzerine annesi onaylamasa da ilişkimize devam ediyorduk (hala da ediyoruz aslında ama) hatta sırf istedikleri için Ege Üniversitesi ortopedi trav. servisine tekrar yattım, aydında fizirem fizik ted. merkezine gittim göründüm, hatta şu İstanbul’daki Cahide Topsakal’dan bile kız arkadaşım martın 3"üne randevu aldı...
Ama dun aksam kız arkadaşım benim yanımdan ayrılıp eve döndüğünde, annesi onu ağlayarak karşılamış, zaten o gelmeden ağlıyormuş...O gelince de ağlayarak seçimini yap, ilerde baban onaylasa da ben onaylamıyorum (daha baba bilmiyor) "ya Özgür ya ailen ?"demiş...
Kız arkadaşımın böyle arada kalıp acı çekmesini istemiyorum, bugün ayrıldık de annene dedim, ayrılmayı düşündüm, çünkü onun üzülmesini istemiyorum... Ben ayrılmış bir ailenin çocuğuyum o yüzden hayatta en değer verdiğim şeylerin basında ailede ev huzuru geliyor.. ama şimdi kalakaldım annesi yada babası benimle konuşsalar ona da razıyım ama daha beni tanımadan görmeden sırf sakat olduğum için böyle bir durumda kalmak bir yandan da beni deli ediyor.. şeytan diyor salla bu ilişkiyi gene bak keyfine barlarda gez toz, gününü gün et bulduğun kızlarla.. o zaman nedense bu hayatta saygı görüyorsun..
Allaha şükür kendime ait iş yerim var, üniversitemi bitirdim, eskide olsa 2 tane arabam var, tamam cok zengin değilim ama tekerlekli sandalyede de olsam kimseye muhtaç değilim, hem madden hem de fiziken.. Kuşadası’nda kime sorsalar hakkımda kotu bir şey duyamazlar..
Açıkçası insana koyuyor ya.. şimdi ben psikopata bağlasam birisine arabayla carpsam o aileden sakat bıraksam, o kişiden vaz mı geçecekler? var mı böyle bi mantık? yada kızlarını saglıklı bi adama verseler Allah korusun kız rahatsızlık gecirse (doktor demiyor oyle bişi ama) Allah korusun diyelim ki yatalak kaldı, o saglıklı koca ne kadar bakacak ona, yada bakacak mı? belki aldatacak belki terk edecek.. yada o saglıklı koca araba kullanmicak mı Allah korusun bi kaza gecirip o da OF olsa bosatcaklar mı kızlarını?? ki ben Allaha sukur gercekten max. limitlerimi zorlayan bi insanım, borcla harcla iş yeri actım, araba aldım.. 7-8 senedir Kuşadası’nda cizgim belli.. her yere girer cıkarım, tek basıma basıp istanbul'a gelir arkadaslarımda kalır donerim… ama bu gördüğüm muamele gercekten gücüme gitti..
Kız arkadasım annem seni de dusunuyor diyo ama ben inanmıyorum.. beni düşünen insan once benimle tanısır sınırlarımı hayat seklimi ogrenir.. diyecek laf bulamıyorum.. kızmak istiyorum ama kızamıyorum.. malesef yurdumuzdaki engelli-sakat-ozurlu herneyse onyargı boyle.. ben kız arkadasıma dedim sana acı cektirmem ayrılalım dedim ama.. kimse bilmeden devam etsek olmaz mı dedi içim cızz etti.. ayrılınca ben de cok mutsuz olucam ama benden cok o onemli benim için.. en ufak bi uzuntusune sıkıntısına dayanamam onun.. Ne halt edeceğimi bilmiyorum..
kız arkadasımın haberi olmadan ailesinin karsısına mı cıksam?? ama bi ailede de anne onaylamadıktan sonra bu ilişkimizin de sonu yok gibi.. napmam lazım hiç bilmiyorum.. psikolojik duygusal halimi bile tarif edemiyorum... kızgın mıyım? sinirli miyim? üzgün müyüm? isyan mı ediyorum? hiç bilmiyorum.. hani kız arkadasım dese kacır beni onada varım ki kacırma falan benim hiç alısık olmadıgım seyler..
belki bende anne baba olsam kızımı benim konumumdaki birine vermek istemezdim ama vermek ne demek ya bu bile sacma evlenmesine izin vermezdim.. ama gene de damat adayını tanırdım nedir ne değildir? kendi işini kendi yapabiliyor mu? vs vs..
Off cok yazdım kusura bakmayın, damdan düşenin halinden damdan düşen anlar diye içimi doktum..
Mesaj Gönderim Zamanı: 12.01-2009, 18:59 #2
Arkadaşım senin başına gelen bu olay bir çok engelli arkadaşımızın yaşadığı bir sorun malesef var böyle sorunlar burada sana düşen kız arkadaşınla evliliği düşünüyorsan aile büyüklerini gönderirsin sevdiğin kızın ailesine bir kere iki kere üç kere.. haa baktın olmuyor (sen ve kız arkadaşının yaşınızı merak ediyorum o ayrı bir konu.. kaçacaksınız yok başka çaresi..
herkes ister ailesinin rızasını alarak güzellikle hayır dualarını alarak yuva kurmayı ama anlamamak için diretiyorlarsa size başka seçenek bırakmıyorlar..sonrası birbirinize olan saygınızın ve sevginizin gücüne bağlı.
sonuçta ne sen nede sevdiğin kız üçüncü şahısların keyfine göre tercih yapmak zorunda değilsiniz..aynı çatı altında bir ömrü paylaşacak olan sizsiniz aile sadece destek olmalı haa olmuyorsa bile zamanla kabulleneceklerdir..yeterki aileyi haklı çıkaracak sorunlar yaşamayın..birbirinizi yıpratmayın.."olmaz" demiştik dedirtmeyin..güveniyorsan kendinede sevdiğin kızada insanların ön yargılarının değişmesini beklemeden ki asla değişmez..hayatınızı ertelemeyin..birbirinizden vazgeçmeyin siz kararlı olunki tatlıya bağlanabilsin bu mesele..
genelde aileler bence tabi ilk olarak desinlere gidiyor..evlatlarının rahatı mutluluğu ikinci planda kalıyor her ikinizde mantıklı karar verebilecek olgunlukta iseniz şartları zorlayın birileri istiyor diye ayrılmayın zor olacak mutlaka yorucuda olacak bu mücadele ama "inanıyorsan kendinede onada" değer denemeye.. Allah yardımcınız olsun bu önyargılarla savaşmak hakikatten zor boş ver sen alalem nederi ağzı olan konuşuyor düşünmeden "zaman" la alışırlar nelere alışıyor insanlar
Mesaj Gönderim Zamanı: 12.01-2009, 19:12 #3
valla bana kalırsa...azim kararlılık istikrar herşeyin üstesinden gelir diye düşünüyorum ki gerçekten gelir...
seven insan varsa ortada iki tane ama gerçekten...herşeye rağmen sen diyosa iyi tarafta...sevgi ve gerçek aşk kazanır...
siz evlenicez....diyerek yola çıkmak önemli...
mutsuz olmaya gerek yok diye düşünüyorum siz mutluysanız devam bence aileyide bir şekilde alıştırarak yavaştan yavaştan başlamalı...
en azından tanışmayı teklif edebilir kız arkadaşın ailesine belki kararları değişir ailenin...
hayırlısı neyse o olsun...hakkınızda
Mesaj Gönderim Zamanı: 12.01-2009, 19:29 #4
Sabırla aile üyelerinizi ikna etmeye çalışın.
Onların ikna olmadığı bir birliktelikte çok yalnızlık çekersiniz.
Mesaj Gönderim Zamanı: 12.01-2009, 19:48 #5
saolun arkadaslar cevaplar için.. bu arada benim yasım 32, kız arkadasımın 28.. yukarda yazmıstım benimde işim var kız arkadasımda maaslı calısıyor zaten..
Mesaj Gönderim Zamanı: 12.01-2009, 20:20 #6
NOVA arkadaşım,gerçekten ailelerin desteğinin olmadığı bir beraberlik inan çok zor.Şimdi sen herşeyi yapabilecekmişsin gibi gelir çok sevdiğin değer verdiğin için,onların desteği hayatımızın her alanında bizimle olacak olmak zorunda malesef bizim gerçeklerimizde bu kabul etsekte etmesekte.Bayan arkadaşına tavsiyem seni ailesiyle mutlaka tanıştırması,kendine güvenen bir bey olduğun yazılarındanda fark ediliyor ikna edebileceğini düşünüyorum,ailesi seni tanıdıklarında fikir değiştirebilir ön yargılı davranmayabilirler sende herşeye hazırlıklı olmalısın ikilemde kalıpta kendinizi üzmek yerine yapılacak en doğru hareket olacaktır,sana ve bayan arkadaşına bol şans diliyorum..
Mesaj Gönderim Zamanı: 12.01-2009, 21:53 #7
insanlar sağlıklı olsun yada olmasın ailelerimize dönem dönem ihtiyaç duyarız.onların maddi veya manevi destekleri çok önemlidir.önce ailelerin rızasını almak lazım...
Mesaj Gönderim Zamanı: 12.01-2009, 22:07 #8
arkadaşım sonuna kadar sende haklısın onlarda...çünkü dünyayay herkes kendi camından bakıyor....ama şuna inanıyorum sen güçlüsün bunu atlatırsın..kaldıki en zoru başarmışssın....hiç gücüne gitmesin....rabbim hayırlısını böyle vermiş...bu da bir imtihan demek lazım...ben zer durumları ben de yaşadım ama şükür hayattayız savaşmak zorundayız...sevgilerde kalın...
Mesaj Gönderim Zamanı: 12.01-2009, 22:19 #9
bu ilişkilerin başı ailedir. aile son sözü söyler. ama herşeyden önce saygı ve sevgi gelir. saygının olmadığe yerde sevgi olmaz..
Mesaj Gönderim Zamanı: 12.01-2009, 23:30 #10
bn derimki git bi anneyle görüş konuş bktın değişme yumuşma war dewam et ama yok olmaz diyorsa vazgeç zorlayıpta daha fazla üzülmeyin geçer gider unutrsun kolay olmasda insanoğlu nelere alışmıyorki sewgiyle kal umudunu azminide yıtirme
Mesaj Gönderim Zamanı: 12.01-2009, 23:55 #11
çok vahim bir durum kısaca senin durum.
kızın kalça problemi mi varrrrrr inanmıyorumm.
yani öyle bir yazmışısınız ki sizin felçli olmanız sıradan o nun kalçasındaki kireçleme büyük bir sorun.
bir felçli olarak yapabildikleriniz için sizi tebrik ediyorum,
en azından kıçınızı devirip yatmamışsınız.
ama kendinize olan güveni haksız buldum.
barlarda orda burda tanıdığınız antin kuntin kızlar size haksız bir güven vermiş sanırım.
bir felçli olarak her konuda potansiyelinizi biliyoruz.
yapabildikleriniz ile değil iki ayağınızla değerlendirileceksiniz toplumda.
bir felçliyi dışarıdan gözlemek sadece buzdağının görünen kısmıdır.
kız arkadaşınız sizi yataktan kalkarken yatarken ne mücadele verdiğinizi ve hep böyle genç kalamıycağınızı idrak edebiliyor mu?
genelde şimdiki kızlar koca olsun da mantığıyla yaklaşıyorlar ,sze de öyle yaklaşmış sanırım.
nyse,evinize bakıcılar tutamıycaksınız belli paranız yok.
ayrıca kızı istemeye gittiğiniz sahneyi düşündüm bir an çok dramatik.
kızın evi merdivenli ise bittiniz siz.
kucakta taşınıcaksınız damat adayı olarak.ya da sandalyenizle eve giriceksiniz eş,dost ,akraba ziyaretleri olmuycak çünkü sandalyenizle kimse sizi evine almaz. her eve ayakkabı ile girlmediği düşünülürse türkiye de..
burda bir kere kötü bir sahne.
sonra ilerde çocuk istiyceksiniz bütün yük gariban kızın omuzlarında ,
ben olsam kızımı size vermezdim.
siz kendi potansiyelinizi düşünerek bir kızınız olsa size verir miydiniz?
bir düşünün bakalım. hem kendinizle barışık bile değilsiniz belli.
hep birilerine ben başardım demek için çalışmşsınız.
kızın ailesinde birinin sakat kalmasını isteyecek kadar kin duyuyorsunuz.
kızcağız ilerde birşey yapsa siz onu da ''aha da eşitlendik'' diye sakat bile bırakırsınız.
biraz olumsuz bir tablo oldu ise özür arkadaşım.
ama benim gerçeklerim bu.
madem aleniyete döküp srmuşsunuz bende açıkladım düşüncemi kızmayın .
benim mantığım bir felçli evlenmemeli ne gerek var,kuş mu konucak evlendik diye.
Mesaj Gönderim Zamanı: 13.01-2009, 00:07 #12
Felçli birinin duygusal ihtiyaçları yok mu?sevgiye herkesin ihtiyacı vardır,hayat zor diye hepten zorlaştırmak,insana ve hayata dair ne varsa yok sayarak,sevgisiz ve duygularını,isteklerini bastırarak,bir zindan örüp,anahtarını da yutmak gibi bir şey gibi geldi bana...
Mesaj Gönderim Zamanı: 13.01-2009, 01:15 #13
Sevgili İkinci Bahar...
Sizin bu çekincesiz yazılarınızı seviyorum...Ama size katılmadığım yerler de var.Anladığım kadarıyla bu iş gönül işi... Birilerinin münasip görme/görmeme durumu yok ortada.Onlar birbirini seviyorsa gerisine kim karışır?Aile de bir yere kadar... Mekanlar ayarlanabilir,damat adayı arkadaşımızın rahatına göre düzenlenebilir.Her iki arkadaşımız da çalışan insanlar.Maddi durumları bir yardımcıyı karşılar diye düşünüyorum...
Ve Nova arkadaşım, insanın kendini "bulunmaz hint kumaşı" ya da "paçavra" gibi hissettiği dönemler engelli/engelsiz her insanda görülür.Hiçbir engeli olmadığı halde onaylanmayan ilişkiler de var.Sizin problem "engel" miş gibi görünse de ,ben kontak eksikliği diye düşünüyorum.Hele bir adım atın...Kararlılığınızı gösterin.İnşallah gerisi hayırlı olur...
Mesaj Gönderim Zamanı: 13.01-2009, 02:44 #14
Zor nova, çok zor... Hazır ilişkinize bir çizgi çekmişken, şartları zorlamadan o çizilen çizgiden bir kesik atın. Ne siz üzülün, ne kız arkadaşınız, ne de aileler...
Temennim üstesinden gelmenizden yana amaaaa;
Kim derdi ki, günün birinde ikinci bahar'a katılıcam : )
ikinci bahar'a katılıyorum hem de sonuna kadar...
Mesaj Gönderim Zamanı: 13.01-2009, 08:37 #15
hic birsey olmaz bakma yazilanlara insan olanlar daha cok toplumda, ilk beni görmediklerinde benim kayinvalidede ayni tepkiyi veriyormus benim haberim olmadan, bir kac araci koy,nitekim tanisip gördükden sonra verdiler kizlarini hic de pisman degiler 1 oglumuz oldu hersey yolunda, ben geldigim zaman kaynpeder kayinlar gelip yukari cikartiyorlar tekerlekli sandalyeyle sagolsunlar. bol sans
« Tuvalet sorunu olan birisinin başkasıyla olması mümkün müdür? | Daha alışamadım halime... »