Neil Gaiman’ın büyülü dünyası | Agos
Neil Gaiman’la ilk tanışmam harika kitabı ‘Coraline’ ile oldu. ‘Coraline’ bir çocuk kitabıydı ama tam da çocuk kitabı değildi sanki. Çocukları korkutan ama bir o kadar da içine çeken bu kitaptan sonra nedense başka hiçbir kitabını okumamışım Gaiman’ın. Geçen gün kütüphanemde iki Gaiman kitabına rastladım. Ne zaman aldığımı hiç hatırlamıyorum ama ikisini de okumamıştım. Neil Gaiman’ın yazdığı Dave McKean’ın resimlediği iki kitap da Sırtlan Kitap etiketiyle yayınlanmış, her iki kitabı da Sima Özkan Yıldırım Türkçeye çevirmiş. Her iki kitap da bambaşka bir hayal dünyasına götürüyor okurunu.
İlk kitap ‘Duvarların İçindeki Kurtlar’ çocuklar için yazılmış ama biraz da korkutucu bir kitap. Yazılar irili ufaklı, kitaptaki ruhu yansıtıyor. Hem ürkütücü hem merak uyandırıcı.
Lucy evin duvarlarının içinden gelen tıkırtıları kurtların çıkardığına emindir. Ama ailede kimse duvarların içinde kurtların yaşadığına inanmaz. Annesi duvarlarda fareler olduğuna emindir, babası ise kesinlikle sıçanların olduğunu düşünmektedir. Kardeşiyse duvarda yarasaların yaşadığına inanmakta hatta içlerinden birinin de vampir yarasa olmasını arzulamaktadır. Böylece vampir yarasa onu ısırır, o da bir tabutta uyur ve gündüzleri de okula gitmek zorunda kalmaz (ne plan ama!). Hiçbiri duvarların içinde kurtların olduğuna inanmak istemez çünkü herkes bilir ki “Kurtlar duvarların içinden çıktı mı işimiz bitmiş demektir!” Bir gece kurtlar büyük bir gürültüyle duvarların içinden çıkarlar. Lucy ve ailesi canlarını zor kurtarır. O ve sonraki geceyi evin bahçesinde geçirmek zorunda kalırlar. Lucy’nin pes etmeye niyeti yoktur. O ev Lucy ve ailesinindir; ne yapıp edip evi geri almaları gerekir.
Gerek çizimleri gerekse konusu ile ‘Duvarların İçindeki Kurtlar’ çok eğlenceli, çok sürükleyici, biraz korkunç, çokça hayal gücüne hitap eden bir kitap. Belki çok küçük çocuklara göre değil ama ilkokul seviyesindeki çocukların çok seveceklerini düşünüyorum. Bazen çocukların sözlerinin de dinlenmesi gerektiğini, her zaman her şeyi büyüklerin bilemeyeceğini çocuklarla birlikte okumak çok keyifli olur.
İkinci kitap ‘Babamı İki Japon Balığı ile Değiş Tokuş Ettiğim Gün’ ise hem Gaiman’ın bu kitabı yazma fikrinin oluşma öyküsü hem kitabın kendi öyküsü bakımından çok komik ve sürükleyici. Bir gün Gaiman oğluna her ebeveynin dediği bir şey söyler: “Yatağa gitme vaktin hâlâ gelmedi mi?” Babasına ters ters bakan Mike da “Keşke bir babam olmasaydı. Keşke... Keşke japon balıklarım olsaydı,” der. Bunun üzerine Gaiman, “Bu fikirle dehşete kapılmıştım,” der. “Elbette insan bir babayı japon balıklarıyla değiş tokuş edebilmelidir. Çok mantıklı bir şey gibi görünüyordu,” diye ekler. Ve bu eğlenceli kitap ortaya çıkar.
Kahramanımızın annesi bir gün dışarı çıkar; onu ve kız kardeşini babalarıyla evde bırakır. Babası gazetesini okuyarak televizyonun karşısına oturmuştur ve gazete okurken hiçbir şeye aldırmamaktadır. Biraz sıkıcı bir babadır yani. Çocuklar da bahçeye çıkıp bahçede oynamaya başlarlar. O sırada kahramanımızın arkadaşı Nathan elinde, içinde iki japon balığı olan bir fanusla yanlarına gelir. Balıklar o kadar hoşuna gider ki Nathan’a balıklar karşılığında istediğini almasını söyler afacan kahramanımız. Ama Nathan gösterilen hiçbir şeyi istemez. Sonunda kahramanımız balıklar karşılığında babasını vermeyi teklif eder. Nathan da balıkları verip çocukların babalarını alıp gider. Ancak anneleri eve gelince bu durumdan hiç hoşlanmaz. Kahramanımız da kardeşiyle birlikte balıkları Nathan’ın evinde götürüp babasını geri ister. Ne var ki Nathan onu bir elektrikli gitar karşılığında Vashti’ye vermiştir. “Yani pek eğlenceli değildi. Tek yaptığı gazete okumaktı,” der. Ve macera başlar. Zavallı baba neredeyse tüm çocuklar arasında değiş tokuş aracı olmuştur. Kahramanımız ve kız kardeşi ev ev dolaşıp değiş tokuşa konu olan oyuncakları, hayvanları geri verir; babalarını geri almaya çalışır.
Yayınlandığı sene yılın en iyi çocuk kitabı olarak gösterilen ‘Babamı İki Japon Balığı ile Değiş Tokuş Ettiğim Gün’ yine çocuklarla beraber okunacak ve çok eğlenilecek bir kitap.
Çeviri: Sima Özkan Yıldırım
Babamı İki Japon Balığı ile Değiş Tokuş