Gül, Grapon Kağıtları'ı inceledi.
Annesizlikten şair olmuş bir kadın Didem Madak.
Diyor ya hani:
“Keşke ismim herkese
Sarı yağmurluğuyla koşan hayatı anlatsaydı.” Demişsin ya hani , emin ol hepimize anlatmak istediklerini anlattın.Rengarenk reçel kavanozlarını dizdik masamıza.
Henüz 13 yaşındayken annesi Füsun’u kaybeder Didem. Zor günleri ondan sonra başlar. Babası ikinci defa evlenince hepten içine kapanır. Şöyle der;
Birgün Işıl’la annelerinden onlara bir şey kalmadığını düşünerek yakınırlar.( İşte o an hayatımıza Grapon Kağıtları gibi rengarenk, bir o kadar da yaralı bir kadın girer.) Teyzeleri onlara bir şiir defteri ve bir kaç dergi verir. İşte o andan sonra yeni bir şair doğar.
Uzun süre yokluk çeker. Bir bodrum katında yaşamaya başlar. Ve ilk şiirlerini orda yazar.
Orası için şöyle der: ‘Rutubete dayanıldığı sürece şiir yazmak için çok iyi yerler.’
Madak’ın aslında her şiiri yaşanmış bir anıdır.
Mesela annesi Füsun bir gün, geceleri onları uyutmayan arka bahçedeki mısır yapraklarının hışırtılarını engellemek için bıçakla hepsini yok eder.
Didem Madak da bu olayla ilgili de şu dizeleri yazar;
’Şimdi mucizevi bir yerdeyim…’
Şimdi mucizevi bir yerdesin...
997 kişi okudu.
Halid, bir alıntı ekledi.
12 May 04:25
07 May 23:14 · 10/10 puan
Eylem Okur, İki Şiirin Arasında'yı inceledi.
03 May 15:10 · Kitabı okudu · 8 günde · Beğendi · 7/10 puan
"Bıraksınlar beni, kendi sahilimde bir avuç kumun içinde yok olayım." diyerek dokundu yüreğime ilk satırlar. Benim hiç sahilim olmadı ama kıyısına vurduğum maviliğim, içime sığdıramadığım bir gökyüzüm oldu hep. Ondan sevdalandık ya zaten şu iki kaşın üzerine. Kim bilir alın yazısı dedik belki de. Dost acı söyler dedik ya hep "Sizde dostun acı sözüne karşı bir ilaç var mı? diye sordum altını çizdiğim onca kelimede. Her bir hikaye de başkalaştım, her birinde vurdum yüreğime yeniden yeniden ve hep derinden..."Bir ayna olsa karşımda,çakacağım bir tane zavallı yüzüme" diyerek kırdım aynaları en ücra köşesinden. Bundan dağıldım her bir yana yansımamı görerekten.(Toplayan da olmadı, bundan kanar ya ellerim sanki her şeyi görmemezlikten gelmek isterken..)Bir söz edeyim dedim "Bildiğim her dilde mutsuzum" diyerek susturdu beni gözlerimden.. "Çantanın içi gibiydi hayatın" diye diye azarladı beni bunca gürültüden bunca yalnızlığı nasıl edindin diye güldü en acı yerimden... Ve bir hikaye vardı ki içlerinden ... üç noktaya esir ettim ben onu hemen. Geri döndüm yeniden okuyum dedim gözlerim izin vermedi kederinden. Şimdi Eylem ne desin onca satırların içinden gel bir söz daha bırakalım İki şiirin arasına sıığınan en güzel cümlelerden...
"Belki sen de çıkar gelirsin bir gün, bir şiir kitabının sayfaları arasından"... "Hayat dediğin bir cümleye yenik düşmek. Bir kelimeye. Bir heceye." Düştük kuyunun dibinden sahi yıldızlar ondan mı uzak kalır şimdi bu sevginin eşiğinden...
içerisinde 11 hikaye ile 11 yeni kapı açan merdivenlerini ağır ağır çıkaran ve seni yeri geldiğinde acımadan vuran onca öykü okumaya değer teşekkürler şimdiden..
28 Nis 20:51
şiir dediğin geç kalanların son sözleridir....
°° Vaveyla °°, Burada Gömülüdür 1. Cilt'i inceledi.
26 Nis 12:10
Kitabı okuduğumdan beri geçen süre içinde (3 aydır) elim ne çok gitti kitaba inceleyebilmek için fakat kendimi ne yeterli görebildim ne de Ahmet Erhan 'ı anlatabilecek tam cümleleri bulabilidim.
Ahmet Erhan' ı tanıdığımdan beri bana kalsın istedim ben de gizli kalsın, saklı kalsın, o bizim sırrımız olarak kalsın... Ama bir yandan da her şiir sorana her kitap tavsiyesi isteyene ismini vermeden edemedim. Yine de Ahmet Erhan'ın yazdığı ve benim yaralarım olan dizeleri kendime sakladım ne kadar istesem de alıntı paylaşamadım. Üzgünüm sizden bu güzel şairin dizelerini (açık yüreklilikle söylüyorum) kıskandığım, sakladığım için...
Vee herkesin bir yazarı/ şairi vardır ne zaman içi sıkılsa açıp okuduğu, herkese önerebileceği. Bu şair benim için kesinlikle, hiç tereddütsüz ve asla çekinmeden önerebileceğim ilk sıradaki şairlerin arasında. Herkes kendi için yazılmış bir şiir/dize bulabilir çünkü onun kitaplarında.
Ben ne zaman içim sıkılsa Ahmet Erhan'ın dizelerinde buldum kendimi ne zaman ki kitabı alamayacak haldeydim elime o zaman dinlemeye başladım çok kıymetli şiirlerini. Hatta öyle bir hale geldim ki bazen diyorum neşeliyim bir şarkı açıp kendime geleyim derken bils yine müzik listemde onun şiirlerine gidiyor elim ve uzunca bir şiir dinliyorum
" Uzun bir şiirin son dizisindeyim
Bir sağnağın son damlası kaldı içimde
*Uzun Bir Şiirin Son Dizeleri
Ahmet Erhan'ı okuyan herkes şiirlerindeki en baskın konu olan ölümü farkedebilir, bunu tereddütsüz herkes söyleyebilir.
" Yaşamayı nasıl kanıksıyorsam, ölümü de kanıksıyorum artık
Şurdan bir tren geçse, ancak beni ezer bu dünyada."
*Uzun Biraz Şiirin Son Dizeleri
Acaba kendisinin erken ölümünü(55 yaşında gırtlak kanserinden) mü hissederek sevmişti ölümü yoksa babasının ölümü üzerine mi dost olmak istemişti ölümle?
" Şair olmak zarar ömüre" kendini kanatırken yazarsın en güzel şiirleri, sonra ipekböceği gibi kozalarını verirsin okurlara kimi o kozalarda saklar kendini, kimi de kendi kozasını yırtıp atar, kanatır kendini...
"Korunmak için şairlerin mısralarına sığınmalıydı." diyordu Posta Kutusundaki Mızıka 'da ve ben sığınırım senin dizelerine dünyanın iğrendirici, bulanık sularından ve sorarlarsa seni bana dediğin gibi diyeceğim " öldü ve ölümü uzun bir gülümseyişe dönüştü" ve onu arayan olursa
" Adresi mutluluk,
"Kalırsa bir çığlık benden kardeşler
Koruyun, saklayın onu ne olur. "
Çığlıkların içimde hiç susmuyor güzel dizelerin şairi sen rahat uyu...
"Şaire ölmek yaraşır, filiz sürerken şiirleri
Birkaç sözcük mutlak kalacaktır. "
Dizelerin bana ve benim gibi sevenlere emanettir, bütün dizelerini saklayacağız...
Okuyun demeyeceğim şiiri seviyorsanız hatta sevmiyorsanız bile bazı şarkıcıların şarkılarından öğrenerek Ahmet Erhan ile keşiştireceksiniz yolunuzu, işte o zaman elinizi yüreğinize koyarak buruk okumalar diliyorum...
dervis orhan, Yolların Sonu'yu inceledi.
21 Nis 19:19 · Kitabı okudu · 10/10 puan
Şiir dediğin öyle olmalı ki okunduğunda kağıt titremeli,kalp göğse ya yavaş ama derinden ya da gümbür gümbür vurmalı yoksa ne farkı kalır nesirden.
Şair dediğinin içinde ülkü olmalı,aşk olmalı,bir tutkuya karşı adanmışlık olmalı bir başka deyişle "mefkûresinden başka varlığı unutmalı" unutmalı ki böyle şiirler yazabilsin,unutmalı ki arkasından "vaktiyle böyle böyle biri varmış,iyi ki varmış" denilebilsin.
Okur dediğindeyse bir şiir veya şair gördümü,önyargılarını bir kenara atmalı.Atmalı ki şairin içindeki tutkuyu ve aşkı görebilsin.Ve bu kitabı okumalı, okumalı ki şiir nedir?şair kimdir?başını bir gayeye adamak ne demektir? Anlayabilsin.
509 kişi okudu.
Anıl, Üstü Kalsın'ı inceledi.
18 Nis 15:28 · Kitabı okudu · 1 günde · 10/10 puan
994 kişi okudu.