goglar kültür sanat: ŞEYMA'NIN GÜNLÜĞÜ: PAPAĞAN YAKUP
Amaa bu sabah kendisini kafesin önünde Yakup'la takılırken yakaladım: -"Annecik, de bakiim!" diye fısıldıyordu. Beni görünce pek bir ters baktı, tırstım valla. Babam diyor ki; papağanlar çok yaşarmış, 100 yıl falan. "Ee, kime miras kalacak, sonra kime miras bırakcaz, bu hayvan bizden sonra kendine nasıl bakcak?" gibi sorular üşüştü hemen aklıma. Babama sorcak oldum, annem: -"Bu evde yaşarsa, inan her şartta yaşar," diye cevap verdi onun yerine gayet gıcık bir tonla.
Bizim oğlanın ise bu konular hiç umurunda değil, o daha pratik: -"Konuşuyor mu, bu?" diye sordu.
Babam da dedi ki: -"Bu daha küçük, herhalde birkaç aya kalmaz konuşur. Aslında papağanlar geç konuşurmuş, ama bunun cinsi farklı olduğundan çabuk konuşur dedi, satan adam."
en nihayet Yakup bazı sesler çıkarmaya başladı, çok sevinçliyim. Henüz konuşmuyor ama olsun, çok komik hayvan. Geçen gün, kapı çaldı, açmaya gittim ki kapının önünde kimse yok. Meğer bizimki kapının zilini taklit etmiş. Kaç gündür dakka başı kapı açıyoruz.
Bu sabah da annem elinde telefon söylenip duruyordu: -"Terbiyesizler, arayıp arayıp kapatıyorlar. Sapıklar ne olacak..." diye.
Ciddi ciddi, kapının ve telefonun zil sesini değiştirmeyi düşünüyoruz. Ama onları da taklit etmeye başlarsa ne yaparız bilmem. 1 Kaç Ay Sonra
bizim muhabbet bile konuşmayı bir ayda sökmüştü. Hiç olmasa "cici kuş" falan diyordu. Yakup'ta hiç bir numara yok. Ya kapı zili gibi çalıyor, ya telefon zili gibi ötüyor. Arada keyfi yerindeyse de bizim alt kattaki komşunun kanaryasını taklit ediyor. Hayır korkuyorum, hayvanı çatlatacak. Bi de elalemin kuşundan mesul olcaz.
- Ee, zaman yani? diye üsteledi annem. Sonuçta babamın gevelemesinden şunu anladım ki; bizim Yakup 10-15 seneye kalmaz konuşacak!