Ana İş tanımı Polikültürün Avantaj Ve Dezavantajları
Polikültür, aynı zamanda karışık kırpma olarak da bilinen tarımsal bir yöntemdir. Çok kültürlülüğü benimseyen çiftçi, tarım arazisini aynı anda birden fazla ürüne veya hayvana tahsis eder. Bu yöntem ekinli bir çiftlikte veya basit bir bahçede kullanılabilir. Bu tarımsal yöntem uygulandığında olumsuz yanların yanı sıra birçok faydası vardır.
Polikültürden önce, çoğu çiftçilik tek kültürlüydü, yani bir arsanın bir ekine tahsis edildiği anlamına geliyordu. Örneğin, mısır sadece mısır mahsulleriyle birlikte büyür ve domatesler sadece domates mahsulünde büyür. Bu sistemle ilgili sorun, bir çiftçinin, ekinleri ayırmak için genellikle büyük miktarlarda araziye ihtiyaç duymasıdır. Çiftçi, ekin suyunu daha geniş bir alana yaymak için çok daha karmaşık bir sulama sistemine ihtiyaç duyacaktır. Çok kültürlülük ile birlikte, bir arsa bütün mahsulleri tek bir yerde toplar. Bir çiftçi, aynı ürün çıktısına sahip daha küçük bir kara birimine sahip olabilir ve daha verimli bir sulama sistemine sahip olabilir.
Toprak çoklu mahsuller için kullanıldığında, bitkiler güçlenmeye meyillidir. Bu, besinlerin daha fazla bitki tarafından daha hızlı yendiğini iddia ettiği için sezgisel görünebilir. Ancak bitkiler toprak üzerinde bir tür rekabet içindedirler. Bitki ve sebzelerin kökleri daha kalın ve daha fazla büyüyerek daha fazla toprağı toplamaya çalışır. Bu, bitkilerin daha fazla büyümesini ve daha yüksek bir verim vermesini sağlar. Birbirine yakın daha fazla bitki olduğunda, bitkilerin bağışıklık sistemleri de artar. Araştırmalar, diğer bitki türlerinin yakınında yetişen bitkilerin, monokültür alanlarındaki arazilerdeki bitkilerden daha hızlı bakterilerle savaşabileceğini göstermiştir.
Polikültürün merkezi olumsuz tarafı, bir çiftçinin mahsuller üzerindeki kontrol sorunlarının sayısıdır. Bir mahsulün yetişebileceği tek bir arsanın aksine, polikültürde birden fazla bitkinin yetişebileceği bir arsa vardır. Ancak sonuç, çiftçinin aynı anda birden fazla bitki türü yetiştirerek daha kompakt bir alanda çalışması gerektiğidir. Bir çiftçi, monokültür olarak sadece bir tane domates ekine sahip olabilir ve o monokültür ile iyi çalışmayı bilir. Ancak, çok kültürlü bir arsa ile çiftçi, tek arsa içindeki her bitkinin özel ihtiyaçlarını ele almalıdır.
Bazı polikültür, arsanın yönetimine yardımcı olmak için özel ekipmanlara yatırım yapılmasını gerektirir. Bu daha çok balık çiftlikleri ile yapılan polikültür uygulamasında görülür, ancak bu tarımsal polikültür ile uygulanabilir. Temel olarak, bir çiftçinin bir çok kültürlü arsa çalışması için zamana ve altyapıya yatırım yapması gerekir. Arazinin yeteri kadar büyük olması, arazideki bitki sayısı için uygun bir sulama sistemine sahip olması ve bitkilerin korunmasına yardımcı olmak için fiziksel veya kimyasal ürünlere ihtiyaç duyulması gerekmektedir. Örneğin, eğer iki ürün türü birbirine karşı büyüyecek ve birbirlerinin kaynaklarını mahvedecekse, çiftçinin mahsulleri birbirlerinden yeterince uzağa ekmesi veya toprakta bir çeşit kök ayırıcısı olması gerekir. Her iki durumda da, zaman alan planlama ve olası ekipman satın alımları, polikültür açısından bir dezavantajlıdır.
Nörolog Vs. Nedir? Nöropsikolog?
Orta Yaşam Çalışanları Için En Iyi Yarı Zamanlı Işler
Kadınlar Için Şık Iş Kıyafetleri Nasıl Bulunur?
Broadway'Deki Dansçılar Için Ücret Ölçeği
Donanma Savaş Işleri
Makine Mühendisleri Tarafından Kullanılan Araçlar
Inşaat Işçisinin Görev Tanımı