Moskova Notları: Ocak 2013
Avoska (авоська) Rusya’ya özgü simgelerden biri.
Resmine baktığınız zaman “yahu, bu bizim bildiğimiz pazar filesi” diyeceksiniz.
Sözcüğün anlamı derin; “belki” torbası ya da “o gün ne kısmet olursa” filesi diyebiliriz. Bir bakıma kelebek ya da balık avlanan bir ağ gibi.
Eskiden Rus dilinde bu fileye syetka ( сетка) denirdi. Sovyetler Birliği döneminde günlük halk ağzındaysa avoska sözcüğü daha yaygın olarak kullanılmaya başlandı.
"Avoska" sözcüğü Rusça avos (авось) sözcüğünden türetilmiştir. Umudu içeren, “bir ihtimal”, “belki” anlamında kullanılır.
Avos, Rusların ulusal karakterini ve yaşam felsefesini ifade eden bir sözcüktür. Özünde iyimserlik ve hayata umutla bakmak vardır. Bir şeyler kötü gidiyorsa, iyi olması için hiçbir sebep yoksa bile ya bir mucize ya da başka bir nedenle iyi şeyler olacak ve şans dönecek diye umulur. Kötü bir şeyler olacaksa bile yapacak bir şey yoktur, bunu kabullenmek gerekir. Bu, bizim kültürümüzde de olan, çok yabancı olmadığımız bir yaşam felsefesidir. Yani kadere inanmak, “İnşallah”, “Allah yardımcı olur” demek gibi bir şey.
Sovyetler Birliği’nde özellikle 1930’lu yıllarda, tüketim malları kıtlığı yaşandığı zamanlarda, en temel ihtiyaç maddelerini bile dükkanlarda, mağazalarda bulmak adeta bir şanstı. İnsanlar, her sabah pazar filelerini, avoskalarını katlayıp ceplerine, çantalarına koyup, o gün bir ihtimal yolları üzerinde bir şeyler bulabilmek ümidiyle sokağa çıkar olmuşlardı. Artık o gün ne kısmet olursa; belki bir somun ekmek, bir şişe süt, portakal, votka, ne bulabilirlerse…
Avoska sözcüğünün nereden kaynaklandığıyla ilgili pek çok görüş var.Yaygın olanı monologlarıyla ünlü Sovyet komedyeni Arkadi Raikin tarafından türetildiği. Raikin’in,1935’lerde yarattığı elinde pazar filesi olan bir karakterden kaynaklandığı söylenir.
İyi aile reisi komşularının kıskanç bakışları arasında evine dolu bir fileyle, avoskasıyla dönebilendir.
"А это авоська. Авось-ка я что-нибудь в ней принесу"(İşte file, avoska. Belki şimdi içinde bir şeyler getireceğim.)
Rusya’da bugün “avos”, “avoska” sözcükleri eskisi kadar kaderle bağlantılı değilse de kullanılmakta; ama biraz daha gerçekçi bir ağızla, daha çok mizahi yanıyla...
Şimdilerde artık Türkiye’de olduğu gibi pazar fileleri Rusya’da da kullanılmıyor; yerini naylon torbalar aldı. Kuşkusuz naylon torbalar gibi sağlam ve kullanışlı değiller, ancak ne var ki zaman değişiyor, bazı şeyler nostalji olarak kalıyor.
İşte yerini naylon torbalara kaptıran emektar avoskanın macerasını anlatan bir video. Keyifle izleyin:
Etiketler: Rusya'dan insan manzaraları, Rusya'dan Sevgilerle, Rusya'ya Özgü, Yaşam, Yaşam Kültürü
Kahraman bir halka hayranlık ve saygıyla
Şu günler Petersburg halkı için iki önemli olayın hatırlandığı tarihi günler.
İlki Kanlı Pazar (Кровавое воскресенье). 22 Ocak 1905'te Petersburg'da işçilerin Çar II. Nikolay'a bir dilekçe sunmak üzere Kışlık Saray'a doğru sakin ve barışçıl bir yürüyüşe geçtikleri sırada çarın askerleri tarafından bu barışçı yürüyüşe katılan silahsız yaklaşık 100.000 işçiye toplu tüfekli acımasızca açılan ateş sonucu 1000'den fazla ölü, 2000'den fazla yaralı ile sonuçlanan tarihi olay.
İkincisiyse 872 günlük Alman kuşatması’nın 27 Ocak 1944 tarihinde kırılmasıdır.
Şehrin şimdiki adı Saint Petersburg’dur, ancak kahramanca savunulduğu dönemde adı Leningrad’dır.
Leningrad Kuşatması, II. Dünya Savaşı'nın Doğu Cephesi'nde yer alan bir şehir muhasarasıdır. Leningrad kenti, Mihver Devletler'e bağlı kuvvetlerce 8 Eylül 1941 tarihinde son kara bağlantısı da kesilerek kuşatılmıştır.
Her ne kadar Sovyet kuvvetleri kente 18 Ocak 1943 tarihinde dar bir kara koridoru açmayı başardıysa da Alman kuşatması, 27 Ocak 1944 tarihine kadar 872 gün sürmüştür. Leningrad kuşatması, modern tarihin en uzun süreli ve en yıkıcı kent kuşatmalarından biridir ve en ağır kayıplarla sonuçlanmış üçüncü kuşatmasıdır. II. Dünya Savaşı'nın diğer en kanlı kuşatmaları, Stalingrad Muharebesi ve Berlin Muharebesi'dir.
Leningrad'ın düşürülmesi, Hitler'in kapalı adı Barbarossa Harekâtı olan Sovyetler Birliği'ni istila etme planının başlangıç bölümündeki üç stratejik hedeften biriydi. Hitler'in stratejisinin hareket noktası, Rusya'nın eski, Ekim Devrimi'nin sembolik başkenti olarak politik önemi, Sovyet Baltık Filosu ana üssü olarak askeri önemi ve birçok silah fabrikası dolayısıyla endüstriyel önemidir.
Hitler, Leningrad'ın düşürüleceği konusunda öylesine kendinden emindi ki, kentin lüks oteli Hotel Astoria'da zafer onuruna verilecek davetle ilgili davetiyeler dahi önceden bastırıldı. Hitler'in planı kenti almakta başarısız olduysa da, iki buçuk yıl süren kuşatma, bugüne kadar modern bir kentte yaşanan en büyük yıkım ve en büyük can kaybına yol açmıştır.
Kuşatma, Barbarossa Harekâtı'nın bir bölümü olarak 22 Haziran 1941 tarihinde, Alman Kuzey Ordular Grubu ile Fin Ordusu desteğinde başlatılmıştı. Kentin kuşatılmasını, Karelia'da Fin taarruzu ve kentin güney banliyölerine Alman taarruzları izledi. Taarruzlar durduğunda 4. Panzer Grubu, Moskova taarruzu için bölgeden alındı ve buradaki kuvvetler, bir kuşatma Harekâtı için hazırlıklara giriştiler. General Jukov tarafından bu değişiklik göz ardı edildi ve beklenen Alman taarruzunu karşılayabilmek için hazırlıklar yapılmaya başlandı.
Hitler, 6 Ağustos 1941 tarihinde emrini tekrarladı, "Önce Leningrad, sonra Donets Havzası, daha sonra Moskova". Kuşatmanın başladığı 1941 yılının Ağustos ayından sona erdiği 1944 yılının Ocak ayına kadar Alman birlikleri yer yer kentin dış mahallelerine kadar ilerlediler. Leningrad Harekâtları, OKH'yi Doğu Cephesi'nin tüm kuzey kesiminde en fazla ilgilenilen harekâtdı. Ağustos 1941 itibariyle Leningrad'ın ülkenin diğer bölgeleriyle olan tüm demiryolu bağlantısı kesildi ve kent, kuzeyde Fin Ordusu, güneyden Alman birlikleri tarafından kuşatıldı.
Alman kuvvetleri, Leningrad'ı Alman için 1942 yılının Ağustos ayında yeniden girişimde bulundular. Operasyonun kapalı adı Almanca "Operation Nordlicht" (Kutup ışıkları) olarak belirlenmişti. Fakat Kızıl Ordu'nun Sinyavin Harekâtı, bu Harekâtı boşa çıkardı ve iptal edilmesine neden oldu. Bu sırada 17 Mayıs 1942 tarihinde, Fin, Alman ve İtalyan gemilerinden oluşan K Deniz Müfrezesi Ladoga Gölü'ne açılmıştır. Göl yüzeyinin güney bölümünde Leningrad ikmal hattı bu gemilerin devriye turlarıyla önlenmeye çalışıldı ve bir mavna batırıldı. Hava ve topçu bombardımanı, 1941 yılının Ağustos ayından itibaren sürdürülmüştür.
Hitler'in emriyle, kent savunması dışında kalan belirli tarihi önemdeki binalar, yağmalandı ve sonrasında imha edildi. Birçok sanat yapıtı, Nazi Almanyası'na taşındı. Leningrad'da pek çok tesis, fabrikalar, okullar, hastaneler, ulaşım tesisleri, üç havaalanı, demiryolu hatları ve diğer altyapı sistemleri, 872 gün süren kuşatma sırasında, hava akınları ve uzun menzilli topları bombardımanıyla imha edilmiştir.
Ostheer'in (Wehrmacht Doğu Orduları) kuşatma çemberi, 17 Ocak 1943 tarihindeki İskra Harekâtı ile yarıldı, Ladoga Gölü kıyısından dar bir koridor kenti dış dünyaya bağladı. Kuşatma, sonunda Mareşal Jukov'un 27 Ocak 1944 tarihinde Leningrad-Novgorod Stratejik Taarruz Harekâtı'nın bir bölümü tarafından kaldırıldı.
Mareşal von Leeb komutasındaki Kuzey Ordular Grubu'nun ilk hedefi Leningrad'dı. Von Leeb'in planı, ilerleyip kenti kuşatmaktı. Fakat sert Sovyet direnci nedeniyle Hitler, Kuzey Ordular Grubu'nun zırhlı parçası olan 4. Panzer Grubu'nu başka yöne kaydırdı. Bu durumda von Leeb, Ladoga Gölü'ne ulaştığında kenti kuşatmakta zorlanmıştır ve Mareşal Mannerheim komutasındaki Fin kuvvetlerinin Leningrad'ın doğusundaki Svir Nehri'ne ulaşmasını beklemek gerekmiştir.
Alman kuvvetleri Leningrad'ın güney kesimindeki bölgeleri işgal ederken Fin kuvvetleri, kentin kuzey kesiminde mevzilendi. Fin ve Alman kuvvetleri kenti kuşatarak dışarıyla olan bağlantısını kesmeyi amaçlamışlardı. Böylece kentin dışından muhasarası sürdürerek, kente gıda ve her türlü ihtiyaç maddesinin girişini engelleyeceklerdi.
Leningrad şehir yönetimi Temsilciler Konseyi, 27 Haziran 1941'de sivil halktan "ilk tepki grupları" düzenledi. İzleyen günlerde kentteki tüm sivil nüfus tehlikeden haberdar edilmişti ve bir milyonun üzerinde kentli, savunma tertibatı inşaasında çalışmak üzere seferber edildi. Bir sivil direniş hareketi olarak, kent çevresinde kuzeyden ve güneyden düşman kuvvetlerinin yaklaşmasını önlemek üzere birkaç hat halinde savunma düzeni inşa edildi.
Doğu Prusya'yı hızla geçen 4. Panzer Ordusu, Pskov üzerinden Luga ve Novgorod'a ulaştı. Bu bölge, Leningrad'ın operatif menzili içindedir. Fakat kentin güneyinde inatçı bir direnişle durduruldu. Kısa süre sonra geriden gelen 350 bin kişilik kuvvetlerle birlikte Alman 18. Ordu'sunun baskısıyla Sovyet Kuzeybatı Cephesi kuvvetleri Leningrad yönünde geri çekildiler. Ostov ve Pskov'u 10 Temmuz'da alan 18. Ordu, Narva ve Kingisepp'e ulaştı ve Luga hattından Leningrad yönünde ilerlemesine devam etti. Sonuçta Leningrad, Finlandiya Körfezi ile Ladoga Gölü arasında kuşatılmış oldu. Fin ordusunun, Ladoga'nın doğu kıyıları boyunca güney yönünde ilerlemesi önceden bekleniyordu.
Hitler, 6 Ağustos'ta emrini tekrarladı, "Önce Leningrad, İkinci olarak Donets Havzası, üçüncü olarak Moskova." Finlandiya Körfezi ile İlmen Gölü bölgesinde Ağustos 1941 ile Ocak 1944 ayları arasında Alman Leningrad kuşatmasını ilgilendiren bir durum yoktu. Kuzey Atlantik konvoyları, kuzey yolunu izleyerek seferlerini sürdürdüler.
Fin istihbaratı Hitler'e önemli ölçüde yardımcı olmuştur. Fin istihbaratı, Sovyet askeri kodlarının bir kısmını kırmıştı ve onların düşün düzeyli iletişimini okuyabilmekteydiler. Hitler de sürekli olarak onlardan Leningrad'la ilgili istihbarat istemiştir. Fin silahlı kuvvetlerinin Barbarossa Harekâtı'ndaki rolü, Hitler'in 21 Sayılı Emir'iyle düzenlenmiştir. Buna göre "Tüm Fin Ordusu, Alman ordularının kuzey kanadı tarafından yapılacak ileri hareketle uyumlu olarak, batı yönünde ya da Ladoga Gölü'nün her iki yanından taarruz ederek, Rus kuvvetlerinin olabildiğince fazla bölümünü bağlamak görevi üstlenecektir." Alman kuvvetleri 30 Ağustos 1941'de Neva Nehri'ne ulaştıklarında, Leningrad'ın son demiryolu bağlantısı kesilmiş oldu. Kentin son kara bağlantısı 8 Eylül 1941 tarihinde, Alman kuvvetlerinin Orehovets'de Ladoga Gölü'ne ulaşmasıyla kesildi. Aynı tarihte kentin bombardımanı 178 yangına neden oldu. Aynı gün, Hitler adına General Alfred Jodl tarafından imzalanan bir emirde, kentin can ve mal güvenliği, özel mülkiyet haklarının korunması gibi koşullarla teslim olma taleplerinin kabul edilmeyeceği bildirildi.
Fin kuvvetleri 1941 yılı Ağustos ayında Leningrad'ın kuzey banliyölerine 20 km. yaklaşmış, kenti kuzey yönünden tehdit altına almışlardı. Öte yandan Ladoga Gölü'nün doğusuna, Karelia'ya ilerleyerek kenti doğudan da tehdit eder duruma geldiler. Ancak Fin kuvvetleri Leningrad banliyölerinin birkaç kilometre dışında, Karelyan Kıstağı'ndaki eski Sovyetler Birliği - Finlandiya sınırında durduruldular. Fin kurmayı, Almanların Leningrad'a hava taarruzları yapılması yönündeki talebini geri çevirdi [ ve 7 Nisan'da ulaşmış oldukları, Leningrad'ın 160 km. kuzeydoğusundaki Svir Nehri'nden daha güneye ilerlemediler. Güneydoğuda Alman kuvvetleri 8 Kasım 1941'de Tikhin'i aldı. Ancak, Svir Nehri'ndeki Fin kuvvetleriyle temas sağlamak için kuzey yönünde ilerleme başarılı olmadığından kuşatma tamamlanamadı. Bir ay sonra 9 Aralık 1941'de Sovyet Volkhov Cephesi kuvvetlerinin bir karşı taarruzuyla, Alman kuvvetleri Tikhvin mevzilerini terk ederek Volkhov Nehri'ne çekildiler.
Leningrad harekâtı dolayısıyla Almanya, General Mannerheim'i Demir Haç'la ödüllendirdi. Alman Genel Kurmay Başkanı Jodl, General Mannerheim'e Helsinki'de düzenlenen ödül töreninde Hitler'in kişisel mektubuyla madalyayı getirdi. Mannerheim, daha sonra Hitler'le bir buluşmasında bu madalyayı takmış ve çekilen fotoğrafta bu madalyayla görünmüştür. General Jodl'un Helsinki'ye gelmekteki esas nedeni, Fin kuvvetlerinin ileri harekâta devam etmesi yönünde Mannerheim'i ikna etmekti. Finlandiya Başbakanı Ryti, 1941 yılında Fin Parlamentosu'nda yaptığı çeşitli konuşmalarda, bu savaşın amacının doğuda toprak kazanmak ve "Büyük Finlandiya"yı kurmak olduğunu ilan etmiştir. Ancak savaştan sonra, 24 Ağustos 1941 tarihinde Mareşal Mannerheim'i karargahında ziyaret ettiğini açıklamış ve şunları söylemiştir. "Almanlar, bizim eski sınırı geçip Leningrad yönünde taarruza devam etmemizi istediler. Ben, Leningrad'ı almanın bizim hedefimiz olmadığını ve bu işin içinde yer almamamız gerektiğini söyledim. Mannerheim ve Savunma Bakanı Walden, benimle aynı fikri kabul etti ve Alman tekliflerini red ettiler. Sonuç, çelişkili bir durum: Almanlar Leningrad'a kuzeyden ilerleyemedi." Daha sonra Fin mevzilerinden Leningrad'a yönelik sistematik bir topçu ateşi ya da hava bombardımanı olmadığı açıklanmıştır.
Yine de Fin ordusu mevzilerinin yakınlığı ve Fin taarruzu tehdidi, kent savunmasını güçleştirmiştir. Bir noktada, Cephe Komutanı General Popov, Alman ordularına karşı kullanmak için, ihtiyatlarını Fin ordusu karşısında kullanamadı. Çünkü bu ihtiyatlara, Karelyan Kıstağı'ndaki Sovyet 23. Ordusu'nun takviyesi için ihtiyaç vardı. Mareşal Mannerheim 31 Ağustos 1941'de, Fin ilerlemesi Finlandiya Körfezi ve Ladoga Gölü sahillerinde 1939 yılı sınırına ulaştığında taarruzların durdurulması emri vermiştir. Daha sonraki Fin taarruzları sadece Beloostrov ve Kirjasalo kesimindeki girintiyi daraltmak için sürdürüldü. Bu girinti, Finlandiya Körfezi sahillerindeki ve Vuoksi Nehri'nin güney kesimindeki Fin mevzilerini tehdit eder durumdaydı.
Eylül ayının ilk günlerinde Fin kuvvetlerinin ulaştığı hat, General Popov'a Kızıl Ordu üzerindeki baskıyı azaltmayı deneme fırsatı verdi, iki tümeni Eylül ayının 5'inde Alman mevzileri karşısına aktardı. Ancak aynı yılın Kasım ayında Fin kuvvetleri Leningrad yönünde Sestra Nehri'ni geçerek yeniden ileri harekete giriştiler. Fakat Leningrad kuzey banliyölerinden 20 - 25 km. ilerideki Sestroretsk ve Beloostrov yerleşimlerinde yeniden durakladılar. Bu ileri hareket hakkında Fin kaynaklarında herhangi bir bilgi olmadığı gibi, bu tarihlere ilişkin kayıp raporlarında olağan dışı bir kayıp kaydı bulunmamaktadır. Diğer yandan Sovyet kuvvetleri, Lempaala Gölü'nün bir kilometre ilerisindeki bir tepeyi 8 Kasım gecesi ele geçirdiler. Fakat Fin kuvvetleri, bu tepeyi ertesi sabah geri aldılar. Daha sonra, 1942 yazında Ladoga Gölü'nde görev yapan Fin filosu Fin, Alman ve İtalyan gemilerinden oluşturulmuş ve Fin komutasına verilmişti. Bu filoya verilen görev, gölde devriye gezmek ve gölün güney kesiminde Leningrad'ın deniz yolundan ikmalini engellemektir, bir bakıma kentin göl tarafından ablukaya alınmasıdır.
Buna karşı, Sovyet Baltık Filosu hava unsurları, kuşatma boyunca 100.000 üzerinde çıkış yaparak savunmayı desteklediler. Yine kuşatma süresi boyunca Alman topçu ateşleri ve hava bombardımanı, 5.723 sivilin ölümüne ve 20.507 sivilin de yaralanmasına yol açmıştır.
Kuşatma, Sovyet birliklerinin Leningrad-Novgorod Harekâtı ile kentin güney kesimindeki Alman kuvvetlerini geri attığı 27 Ocak 1944 tarihine kadar sürmüştür. Bu harekâta, Leningrad Cephesi ve Volkhov Cephesi kuvvetlerinin yanı sıra 1. ve 2. Baltık Cepheleri de katılmıştır. Baltık Filosu hava unsurlarının % 30'u, harekâtın son evrelerinde savaşa katılmıştır. Fin kuvvetleri ise 1944 yılının yaz aylarında Vyborg Körfezi ve Vuoksi Nehri gerisine atılmıştır.
Etiketler: Petersburg, Rusya, Tarih
Vısotskiy 75 yaşında
Bugünlerde Rusya’da sanat ve kültür yaşamının gündeminde 25 Ocak’ta doğan Vladimir Vısotskiy’nin anılması var.
Rus şarkıcı, şair ve aktör Vladimir Vısotskiy (Высоцкий, Владимир Семёнович) 25 Ocak 1938’de doğmuş, 25 Temmuz 1980’de yaşamını yitirmişti.
Vladimir Vısotskiy, Sovyetler Birliği’nde ozan ünvanı ile de tanımlanırdı. Ancak o kendisini aktör ve yazar olarak tanıtır, ozan olarak adlandırılmasına alaycı bir tutum takınırdı. Kendisinden sonraki kuşaktaki birçok Rus aktör ve şarkıcı üzerinde hatırı sayılır bir etki yapmıştır. Bir çoğu için başarı ona erişmek, onu aşmak olarak algılanmıştır.
Vısotskiy’nin şarkılarında söz çoğunlukla müziğin önüne geçer.
Aşağıda onun güzel şarkılarından bir örnek var. Sözlerinin çevirisi şarkılarının hemen hepsini başarıyla çeviren Hüseyin Avni Dağlı’ya ait.
Seninle ne konuşayım!..
İyi de seninle ne konuşayım!
Hiç farketmez, yine saçmalarsın
İyisi mi, bizim çocuklara gideyim içmeye
Bizim çocuklarda akıl da var fikir de.
Bizim çocuklar ciddi şeyler konuşur
Mesela kim daha iyi içer
Bizim çocukların dünya görüşü de geniştir
Pazardaki sergiden, bizim bakkala kadar
Direkt söyleriz biz kaba da olsa uzatmadan
Tüm sorunları yudumlayarak çözeriz:
Çıkışmayan bir rubleyi bulmanın yolunu
Ve votka alma sırasının kimde olduğunu
Senin bana sabahları verdiğin kuru ekmek
Savunulacak neyin var ki
Entellektüel düzeyimiz farklı bizim
Gönderen Moskova Notları zaman: 01:45
Etiketler: Kültür, Rus Müziği, Rusya'dan insan manzaraları, Rusya'nın ünlüleri, Sanat, Sinema
Tolstoy’un anavatanı Rusya’da Anna Karenina’nın yeni versiyonu beğenilmedi
Klasik Rus romanlarının en ünlülerinden, Leo Tolstoy’un eseri Anna Karenina’nın yeni sinema uyarlaması Rusya’da hararetli tartışmalara sebep oldu.
Türkiye’de de sinemalarda gösterimde olan, İngiliz aktris Keira Knightley’nin efsanevi karakter Anna Karenina’yi canlandırdığı film ‘klişe, sığ olmakla ve Tolstoy’un yapıtına hakaret etmekle’ suçlandı.
Film, Rusya’da 4.7 milyon dolar hasılat yapmasına rağmen Izvestia gazetesi tarafından “Aşırı biçimde süslenmiş çocuk kitabı” olarak nitelendirildi. Filmde, Bolşevik İhtilali öncesinde Rus aristokrasisine hapsolmuş Anna Karenina’nın yasak aşkı devasa bir tiyatro sahnesinde anlatılıyor.
Kommersant gazetesi ve Afisha dergisi görkemli prodüksiyonun Anna Karenina karakterini ezdiği yorumunda birleşirken Kommersant, Wright’ın yenilikçi tarzını yerden yere vurarak “İki saat süren absürdlük. Komedi olarak seyrederseniz o kadar kötü değil” dedi. Knightley de Karenina’yi canlandirmak icin ‘çok kemikli’ bulundu.
Anna Karenina daha önce 12 kez filme çekilmiş: Greta Garbo (1935), Vivien Leigh (1948) en meşhurları... Listede bir tane –sonu mutlu biten- Amerikan sessiz filmi ile Nahr al-Hob adında bir Mısır uyarlaması bile bulunuyor.
Senaryoyu yazan Tom Stoppart’ın en çok izlediği ve etkilendiği yapım ise BBC’nin on bölümlük (toplam 6 saat) TV dizisiymiş.
Anna Karenina’nın 1967 Sovyet yapımı versiyonu da halen popüler.
On binlerce Rus epifani yortusu için buzlu suya daldı
Rusya'da ve jülyen takvimi kullanan diğer doğu kiliselerinde 18 Ocak günü, epifani yortusu için insanlar buz gibi havaya aldırış etmeden haç biçiminde yapılmış havuzlara girerek kutlama yaptılar.
Hz. İsa’nın Ürdün Nehri’nde Hz. Yahya tarafından vaftiz edilmesi anısına Rusya, Ukrayna, Belarus ve Sırbistan'da yapılan kutlamalarda onbinlerce Ortodoks Hristiyan, günahlarından temizlenecekleri inancıyla dondurucu soğuğa aldırış etmeden buzlu suda günah çıkardı.
Ortodoks inancına göre, bu günde su kutsal hale gelerek hastalıkları tedavi ediyor ve günahlardan arındırıyor.
Kutlamalar için Rusya genelinde donan nehir ve göllerde özel delikler açılıyor.
Moskova’da en fazla görülmesi gereken yerlerden biri de kuşkusuz Lenin Tepeleri, bugünkü adıyla Serçe Tepeleri’dir.
Serçe Tepeleri (Воробьёвы горы), Moskova Nehri'nin sağ kıyısında, Moskova'nın en güzel göründüğü, en yüksek noktalarından biridir. Nehirden 60-70 m yüksekliktedir ve 220 m. rakıma sahiptir.
Tepelerin 1935 - 1999 yılları arasındaki adı Lenin Tepeleri'ydi (Ленинские горы).
Serçe Tepeleri'nden aşağıya baktığınızda nehrin karşı yakasında Lujnizki Stadyumunu görürsünüz.
1980 Yaz Olimpiyatları'nın açılış ve kapanış törenlerinin yapıldığı Lujnizki Stadyumu (Eski adı Lenin Stadyumu) Moskova Nehri Boyunca sağ tarafta bulunur. Onun yanında, Naryşkin stili mimarisiyle dikkat çeken kulelere sahip Novodeviçiy Kadınlar Manastırı bulunur. Novodeviçiy Manastırı Mezarlığı, Nazım Hikmet'in mezarının bulunduğu yerdir.
Lujnetski Metro Köprüsü bölgeye çok uzak değildir. Köprü Komsomolski Bulvarı ile Vernadski Bulvarı'nı birbirine bağlar. Köprü, üzerinden taşıtların ve metronun gidebildiği iki ayrı hatta sahiptir.
Stalin Binalarının en yükseği olan Moskova Devlet Üniversitesi ve bir kilise de bu tepeler üzerinde bulunmaktadır.
Aşağıdaki videodan Serçe Tepeleri'nde gerçekleştirilen bir Flash Mob preformansını izleyin; keyif alın.
Gönderen Moskova Notları zaman: 23:44
Konstantin Stanislavskiy 150 yaşında
Stanislavskiy sistemi;..Sahne ustalığının alfabesi…Dünya’daki yönetmen ve oyuncuların büyük bir çoğunluğunun çalışmalarına esas aldıkları kurallar külliyatı…
Bu sistem, geçtiğimiz yüzyılda oluşturuldu; ancak halen güncelliğini koruyor.
Bu sistemi hatırlamak için 17 Ocak doğru bir tarih; zira bundan tam 150 yıl önce, bugün adı geçen sistemi yaratan, büyük Rus oyuncusu ve yönetmen Konstantin Stanislavskiy dünyaya gelmişti.
Stanislavskiy oyunculuk sisteminin en detaylı bir şekilde anlatıldığı çalışması ‘Oyuncunun kendisi üzerindeki çalışma’ adındaki kitabıdır.
Kitap 1938’de basıldı. Stanislavskiy’in bu kitabı 30 yılda yazdığı söylenir, ancak gerçekte bu süre çok daha uzundur. Stanislavskiy daha 19. yy’ın 80’li yıllarında sahnedeki oyun deneyiminden hareketle iki önemli sonuca varmıştır: Sahne sanatının kökten değişmesi gerekiyordu, gerçek, doğruluk ve realizm için o dönem sahnelemede uygulanan klişelerden vazgeçilmesi gerekliydi. İkincisi oyuncu bu doğruluğu hissedebilmek için mesleğinin ‘gramerini’ bilmek zorundaydı…
Bunun ardından Moskova Sanat Tiyatrosu kuruldu. Tiyatronun başına Stanislavskiy, meslektaşı Nemiroviç-Dançenko ile beraber geçti. Artık provalarda o ünlü ‘İnanmıyorum!’ cümlesi duyulmaya başlamıştı. Stanislavskiy sonsuz kere bu cümleyi tekrarlamıştır. Bunu yaparken oyuncuların sahnede ‘yaşamalarını’ sağlamaya çalışıyordu. Onlara şu çağrıda bulunurdu: Bu durumlarda kendinizin olduğunu varsayın, kendi duygularınızı hissedin ve ardından da rolünüz ile bunları birleştirin. Bunların nasıl birleştirileceğiyse artık bir sanattı.
Stanislavskiy bunun üzerinde hemen hemen bütün hayatı boyunca uğraştı ve sonunda bütün dünyaya armağan etti.
“Oyuncunun kendisi üzerindeki çalışma” adlı kitabın tüm dünyada her ay binlerce nüshası satılıyor. ‘Stanislavskiy usulü duyguları yaşama sanatını’ edinmek üzere dünyanın dört bir yanından Rus sömestiri denilen kurslara katılmak için bir çok öğrenci Moskova’daki tiyatro yüksek eğitim kurumlarına geliyor. Rus eğitim uzmanları ise yurt dışında yine aynı ‘sistem’in eğitimini veriyorlar.
Rusya Tiyatrocular Birliği Başkanı,oyuncu Alensandr Kalyagin, “Stanislavskiy’e her yerde değer veriyorlar” diyor. Kalyagin sözlerine şöyle devam ediyor:
“Stanislavskiy’in yaptığı, tabii ki gerçek anlamda bir devrim idi. Dünyadaki ana tiyatro akımlarını belirleyen stüdyolar Sanat tiyatrosundan çıktılar. Bu nedenle de Stanislavskiy’in önünde eğildiler ve eğilecekler de!”
Konstantin Stanislavskiy’in doğumunun 150. yılı şerefine bu yıl tüm dünya tiyatro çevrelerinde bu dahi kişiliğin adı altında ve tabii ki sistemi ile ilgili etkinlikler düzenlenecek!
Elveda Katya Moskova'da
Türk-Rus aile ilişkilerini iki tarafın bakış açısıyla ele alan “Elveda Katya” Moskova'da 17 Ocak’da vizyona girdi.
İlk Türk-Rus ortak yapımı Elveda Katya filminin Rusya’daki gala gösterimi film oyuncularından Kadir İnanır, Anna Andrusenko, Caner Cindoruk ve Elena Polyanskaya’nın katılımıyla TOBTİM (Arkadia) iş merkezindeki sinema salonunda gerçekleştirildi.
Kadir İnanır, “Çünkü bu yanımda oturan benim kızım; biz ikimizde Karadenizliyiz aslında. O Soçili ben de Fatsalıyım. Yani iki Karadenizli insan olarak bütün dünya insanlarına sevginin saygının, insan olmanın ne olduğunu anlatmaya çalıştık. İlişkiler boyunca film, özellikle bizim buradaki Türk misyonu tarafından Ruslara daha sonraki video ve CD döneminde aktarılarak istediği yere kavuşacaktır. Giderek daha güçlenerek ilgi ile karşılanacaktır. Biz görevimizi yaptığımızı zannediyorum.” dedi.
Etiketler: Kültür, Rusya-Türkiye İlişkileri, Sanat, Sinema, Yaşam
Kar Tanesi – Snejinka
Şiirimizin çınarı Nazım Hikmet'in bugün 111'inci d...
Julia Morskaya: Ümit veren genç bir Rus film yönet...
On binlerce Rus epifani yortusu için buzlu suya da...
Tolstoy’un anavatanı Rusya’da Anna Karenina’nın ye...