ÇINAR : Bir Kadın ( 3 )
Gönderen Çınar zaman: Salı, Nisan 13, 2010
Hepsi birleşip bir adamı dize getirseler ya... Kızdım bak durup dururken.
Çok çok güzel anlatmışsın Sevgili Çınar. Oldukça gerçekçi. Yüreğine sağlık...
13 Nisan 2010 03:33
aysema'm; Çok da güzel olurdu di mi? ama ezilmişlik kanına işlemiş nesillerdir Anadolu kadınının. Önce babası ağabeyi sonra akraba erkekler sonunda da kocası tarafından ezilirler. Kocaya karşı gelmek akıllarından bile geçmez, geçerse önce babası çıkar karşısına ve diğer tüm yakın erkekler.:(
13 Nisan 2010 10:43
Gerçek yaşanmış bir öyküyü güzel anlatmış,bizimle paylaşmışsınız.
13 yaşında bir kızın evden kaçıp evlenmesi çok değişik geldi.
Bir tarafta Anadolu evinin yoksulluğu, aynı bulgura uzanan elller, diğer tarafta iyi olmayan yazgılara baş kaldırmadan devam eden hayatlar...sonunu merak ediyoruz Çınar hanım.
13 Nisan 2010 18:29
Cenk'cim; 70 yıl önce yaşanmış bir öykü bu. Resmi nikahla evlenilmemiş sadece imam nikahlı bir evlilik. Şimdi bile 13 yaşındaki küçücük kızları 50-60 yaşında dedelere başlık parası için veriyorlar Anadoluda ne yazık ki.
13 Nisan 2010 21:19
JİVAGO; Anadolu insanının yazgısı olmuş, töreye yoksulluğa baskıya boyun eğiş:(
O kadar güzel cümlelerle anlatıyorsun ki, hayran olmamak elde değil..
Biraz da kızdım ama daha 13 yaşında ne oluyordu da kaçtı diye..
Umarım kötü bir şeyler yaşamaz devamında..Şaka gibi ama bu ve benzerleri akıl almaz bir şekilde yaşanıyor Anadolu'da...
Ve yedikleri de sadece bulgur pilavı değil mi :(
Bekliyorum devamını merakla..
Zeugma'm; çok teşekkür ederim canım benim. Güzel sözlerin beni motive ediyor.
o yıllarda Anadolu'da 17-18 yaşına gelmiş ama evlenmemiş kızlara evde kalmış denirmiş.:)
Evet yenilen sadece bulgur pilavı:(