Kütüphane(Kütüp ha! ne?): 2009
KütüphaneSever Kitap Kulüplerine katılmak ister misiniz?
Popüler ve çok satan kitap kültürünün her geçen gün daha da yaygınlaşması değerli klasik yazarların günden güne tozlu raflarda unutulmasına sebep olmakta ve genelde benzer kitaplar okuyan, herkesin okuduğunu okumaya meyilli ancak kendi kitap kültürünü(zevkini) değişik yazarlar deneyerek oluşturma fırsatı yakalayamamış gençlerimizin ortaya çıkmasına sebep olmaktadır. İşte bu yüzden ülkemizin çok değerli klasik yazarlarını okumak ve tartışmak için Kütüphaneleri Seviyorum Kitap kulübü kurulmuştur.Kulübümüzde, klasik Türk yazarlarından yine kulüp üyeleri ile beraber araştırıp seçtiğimiz toplam altı kitabı, altı ayda okuyacak ve her ayın son haftasında Cumartesi günü bir araya gelip o ay okuduğumuz kitabı tartışacağız. Dostluğumuzu pekiştirecek, yeni arkadaşlıklar kuracak, İstanbul’da yeni mekanlar tanıyacak ve klasik Türk yazarlarının gözünden kendi ülkemizin kahramanlarını keşfedeceğiz.Kendi insanımıza, kendi kültürümüze kısacası kendimize dönüp bakma fırsatı bulacağız.Kulübümüzde çok fazla entelektüel olma kaygımız yok, çok bilen ya da az bilen yok hiçbirimiz edebiyat eleştirmeni değiliz bizler sade vatandaşlarız. Bir kitabı okurken sevdiklerimiz sevmediklerimizle dürüstçe tartışacağız. Sevmediğimiz ama herkesin sevdiği bir kitabı beğenmek zorunda değiliz, herkes okuyor diye bir kitabı okumak zorunda da değiliz, bizler kişisel okuma kültürünün bir kitabı çok satıyor ya da satmıyor diye ayırmakla oluşturulamayacağının bilincindeyiz. Neysek ne düşündüysek ne hissettiysek sadece onlar olacak ve bunu yaşarken öğreneceğiz.Her ayın sonunda yapacağımız buluşmalarda okuduğumuz kitabı tartışmayı bitirdikten sonra gelecek ay ne okuyacağımıza hep beraber karar vereceğiz.Kulübümüzün diğer kitap kulüplerinden en temel farkı ise bizlerin okuyacağımız kitapları İstanbul’un evimize en yakın kütüphanelerinden ödünç alacak oluşumuzdur. Bizler hem bu kulüp kitaplarına ücretsiz erişmenin, hem kütüphane üyesi olmanın, kütüphaneye gitme alışkanlığı gelişttirmenin tam zamanıdır diye düşünüyoruz.Kütüphaneleri seviyorum girişiminin bir etkinliği olarak ortaya çıkan KütüphaneSever Kitap Kulüpleri şimdilik Ankara ve İstanbul'da mevcuttur. Katılmak isteyenler web sayfamızdan, Facebook grubumuzdan ya da mail yoluyla bizelere ulaşabilirler...http://www.kutuphaneleriseviyorum.org/http://www.facebook.com/find-friends/?expand=pymk&ref=hpb#/group.php?gid=192068199511http://www.facebook.com/groups.php?id=576533561#/event.php?eid=185518605364&index=1
Konuyla ilgili güzel bir yazı...Neden okumuyoruz?http://www.milliyet.com.tr/Yazar.aspx?aType=YazarDetay&ArticleID=1158641&AuthorID=67&Date=06.11.2009&ver=26Çünkü eğitim sistemimiz okumaya teşvik etmiyor.Çünkü evlerinde okuyan anne babalar görerek yetişen çocuklar çok az.Çünkü okullarımızda okul kütüphanesi yok.Çünkü okumak düşünmek, araştırmak, tartışmak, yazmaktansa test çözmeye alıştıktan sonra kitap satın almak yerine ayakkabı modellerine bakmak daha kolay.Çünkü yeteri kadar halk kütüphanesi yok.Çünkü yeteri kadar kitapçı yok.Çünkü yeteri kadar ne yetişkinlerini ne de gençlerini okumaya teşvik eden bir sistem bizim ülkemizde yok…Onun yerine kütüphanecisiz, neredeyse kitapsız, bütçesiz ve evlerimize uzak halk kütüphanelerimiz, okullarımızda okul kütüphanesinin sadece tabelası var olup kendisi ortada yokken, bir zamanlar bol kitapçıları olan caddelerimizde artık devasa alışveriş mağazalarımız, yeni kurulan yaşam merkezi olarak satılan sitelerimizde her türlü ayrıntı düşünülüp unutulan tek unsurun kütüphane olduğu bir yaşam tarzımız var.Neden mi okumuyoruz? Asıl okuyanlar nasıl okudu ona şaşırmak daha sağlıklı olacaktır. Oysa gerçekte okumak kötü değildir, okuyan insan anormalde değildir, sıkıcı ise hiç değildir hele hele kütüphaneler kasvetli, kuş uçmaz kervan geçmez ve suratsız kütüphane memurlarından mürekkep mekanlar hiç hiç değildir.Bu ülkede okullarımızın istisnasız hepsinde birer okul kütüphanesi olduğu, yetişkinlerin iş çıkışı gidip ödünç kitap alabileceği o saatlerde hala açık halk kütüphaneleri var olmaya başladığı gün neden okumuyoruz yerine okunanlar tartışılmaya başlanabilecektir.Birkaç soru da ben sormak istiyorum.Neden kütüphanelerimize (her geçen gün sayıları azalan) halk kütüphanelerimize sahip çıkmıyoruz?Neden evimize en yakın halk kütüphanesine gidip üye olmuyoruz?Neden kütüphanelerden hakkımız olan hizmeti talep etmiyoruz?Neden onları tanımak için onlara bir şans vermiyoruz?
Bir okula kütüphane kurmak!
Ankara Atılım Üniversitesi bünyesinde bulunan Atılımcı Hukukçular Kulübü yöneticileri, Keskin’de bulunan Cumhuriyet İlköğretim Okuluna kütüphane kurma kararı almışlar.Hukukçular kütüphane kuruyorhttp://www.ilgazetesi.com.tr/2009/08/31/hukukcular-kutuphane-kuruyor/Bir ilköğretim okuluna kütüphane kurmak eğitimin temel bir gerekliliği olduğundan elbette Milli Eğitim Bakanlığı'nın sorumluluğundadır. Bu tür gönüllü organizasyonlar olsa olsa varolan kütüphane ve kütüphaneciyi desteklemek adına yapılabilir ancak bu tür haberlerden anladığımız kadarıyla bizim ülkemizde kütüphane kurmak vatandaşa düşmekte, kurulan kütüphaneye ise bakanlığın bir kütüphaneci atadığı hiç duyulmamaktadır. Bu yüzden olsa gerek devlet okullarının çoğunluğunda ne kütüphane ne de kütüphanecilere rastlanılmayışı.
Gelecek dijital kütüphanelerin...
IFLA için Milano'da buluşan 4 bin kütüphaneciye seslenen IFLA başkanı "Dünya kütüphanelerinin geleceği dijital kütüphanelerde. Bu yönde Paris Ulusal Kitaplığı ya da Floransa Kütüphanesi’nin Google’la işbirliği yapması sakıncalı değil. Dijitalleşme yüksek bütçe gerektiren bir süreç. Telif haklarının, özellikle yeni yapıtların güvence altına alınması çok önemli, ayrıca tüm okurların erişebileceği, kamu kütüphanesi işlevini korumalı dijital kütüphaneler" demiş. Buyrun haberin devamını okuyun.http://www.cumhuriyet.com.tr/?im=yhs&hn=78466&kn=12Benim yazıda özellikle dikkatimi çeken nokta kütüphane mimarisinin öneminin vurgulanması, ferah ve aydınlık kütüphanelerin kullanıcıları çeken en önemli unsurlardan biri olduğunun belirtilmesidir. Oysa bizim ülkemizde hala bir okul inşa edilirken kütüphane düşünülmez sonradan sınıflardan biri bozulup kütüphaneye çevrilir. Tek odadan ya da geniş bir salondan ibaret halk kütüphanelerimiz hem yetişkinlere hem de çocuklara aynı odada hizmet verir. Uzun lafın kısası hala ülkemiz mimarları bir kütüphane mimarisi kavramından(anlayışından) çok uzaktırlar.Geçtim dijitalinden mimari olarak aydınlık, ferah ve kullanıcı çeken ideal bir halk kütüphanesi hizmetlerini sunabilen kaç tane halk kütüphanemiz var o bile belli değil.
Bir Kütüphane Neden Ölüm Sessizliğinde Olmak Zorundadır Anlamak Mümkün mü?
Sabah gazeteleri tararken il halk kütüphanelerinde en çok okunan yazar ve kitaplardan bahseden bu habere rastladım.http://www.tumgazeteler.com/?a=5459306Ancak ben haberin içeriğinden ziyade bir cümlesine fena takıldım hemen paylaşıyorum efendim. "Kitap okumak için kütüphanenin sessiz raflarını tercih eden Türk okuru..." Ne denir bilmem ki ben bu Türk okuruyla tanışmak istiyorum zira bu Türk okuruna neden böyle yaptığını sorasım var ancak şu saate kadar kendilerine kalabalık bir şekilde rastlama şansım olmadı. Bunun yerine bir çok halk kütüphanesi hatta araştırma kütüphanesini hınca hınç dolduran ve bu kütüphaneleri ölüm sessizliğine mahkum eden bir kitleyle uzun yıllardır birlikteyim. Hayır bir kütüphaneci olarak değil gittiğim halk kütüphanelerinin sade bir kullanıcısı olarak onların bu zulmünden kaçamadığım gibi kütüphaneye gitmeyi benim içi kabusa çevirdikleri dönemler de olmuştur (bilhassa sınav dönemleri).Bana göre iki çeşit kütüphane kullanıcısı vardır. Birinci grup kütüphane kullanıcılarıdır ki; bu grup insanı, çay içmekten tutun, araştırma yapmak, kitap okumak, internete bağlanmak, film seçmek ya da izlemek, veritabanlarını kulanmak, kütüphanede grup halinde kitap incelemesinde bulunmak için arkadaşlarıyla buluşmaya kadar her türlü aktivitesini kütüphanede gerçekleştiren, kütüphaneyi hayatının bir parçası haline getirmiş, her durumda ve şartta kütüphaneden yararlanan insanlardır. Bunlar bilinçli kullanıcıdır her yaptığı işte yolunun kütüphaneden geçmesini ister. Sosyaldir, mutludur, okur, konuşur, yazar, öğrenir,güler, ağlar...İkinci grup ise kütüphaneye ağırlıklı olarak ders çalışmak için gelir ancak bu kitle ders çalışırken dikkati dağılmasın diye bir ölüm sessizliğine ihtiyaç duymaktadır. Kütüphanede yanlışlıkla biri aksıracak tıksıracak olsa bakışlarıyla döver, rahatsızlığını mutlak belirtir. Gürültü asla yapılamaz hatta kayıp düşen biri olsa düştüğü için bu kişiler tarafından azarlanabilir bile. Kütüphaneyi nefes alınmayacak derecede sessiz ve ciddi ve bir o kadar sıkıcı olmaya mahkum eden kullanıcı grubudur bunlar. Bunların bol olduğu yerde o kütüphanede verilen en ağırlıklı hizmet çalışma salonu olmak gerçek kütüphane hizmetlerinden kopmaya mahkum olmak demektir.Anlaşıldığı üzere ben birinci grup kullanıcısı olduğumdan ikinci gruptakiler tarafından hiç sevilmem. :) Ve bir kütüphaneci olarak bundan da gurur duymak gibi bir özelliğim vardır. Özellikle bir halk kütüphanesi kullanıcısı olarak meşhur bir kitaplığımıza ne zaman gitsem içeride harıl harıl ders çalışan o kitle yüzünden rahatça ödünç kitap seçemem. Nefes almam, yürümem hatta kitapları karıştırma stilime kadar her konuda ters bakışlara maruz kalır ve ortamdaki tüm negatif elektriği üzerime çekerim. Rafın yanına yere otursam , üst raftaki kitabı almak için merdivene çıksam, ödünç bölümünde raflara bakarak bir tur atsam, aradığım kitabı rafta bulamadığım için var mıdır diye bilgisayarda kataloğa baksam klavye tuşlarına dokunuşuma kadar her konuda istenmeyen insan olduğumu hissederim. Oysa ben gerçek kullanıcıyımdır okumak için kitap alacak bu kitabı çevremdeki insanlara önerecek ve onlarında mümkünse kütüphaneye üye olmarını isteyeceğimdir. Ama diğer arkadaşlar belki kütüphaneye üye bile değildirler onlar sadece gelir kitaplarını açar ders çalışır sonra giderler. Kütüphaneyle gerçek bir alakaları yoktur. Ama sessiz yer olmak zorunda olduğunu düşündükleri için orada çalışır ben gibi nefes alarak kütüphaneyi kullanmak isteyen insanların nefes almasına izin vermezler. İşte bu yüzden haberde bahsi geçen bu Türk okuruna sormak istiyorum neden ders çalışmıyorsanız eğer bir kütüphanenin bomboş, ıssız ve ölüm sessizliğinde olmasını istersiniz sizce bir kütüphanenin size sunacakları sadece bunlar mıdır? Sessiz ve boş bir ortamda rafların arasında kitap okuyabilmek midir? Bu biraz kütüphanelere haksızlık olmuyor mu?
Assos Sivrice Feneri Denizcilik Kütüphanesi
İstanbul Barosu eski başkanı Yücel Sayman ve eşi Hacer Sayman Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü'nden on yıllığına kiraladıkları deniz fenerini deniz-denizcilik ve deniz fenerleri konulu bir ihtisas kütüphanesine dönüştürüyorlarmış.http://www.hurriyet.com.tr/gundem/12331189.asp?gid=233http://kutuphanesever.blogspot.com/search/label/Sevil%20SarpBöylesi güzel bir mekanın böylesi anlamlı bir amaç için kütüphaneye dönüştürülüyor olması çok güzel.Haberde belirtilmemiş ancak herhalde bir ilktir bu uygulama hem denizcilik konusunda bir ihtisas kütüphanesi mevcut olsa bile bir deniz fenerinde açılıyor oluşu çokta anlamlı.
Bir halk kütüphanesinde kitapların sayısının artması ve yenilenmesi kullanıcı sayısını arttırır
İşte buna güzel bir örnek "Gaziantep Şahinbey İlçe Halk Kütüphanesi Müdürü Yüksel Polat, 2009 yılında okuyucu sayılarının arttığını belirtmiş ve "Alınan yeni kitaplar okuyucu sayımızın geçen yıla oranla yüzde 50 artmasını sağladı" demiş.http://www.gaziantep.com/tr/gaziantephaberleri/2009/08/22/2602/sahinbey-halk-kutuphanesinin-2009-yilinda-okuyucu-sayilari-artti#tabs-remote-1http://www.gaziantephaberler.com/detay.php?id=6277&kategori=1Halk kütüphaneleri halkın kütüphaneleridir. Halka ücretsiz hizmet eden halk kütüphaneleri demek o halkın okuryazar oluşuna verilen önem demektir. Bugün ülkemizin halk kütüphanelerinin ne yazıkki bir çoğu kaderine terk edilmiş durumdadır. Kütüphanecilik hizmetleri yurtdışında ve ülkemizdeki bir çok kurumda çağın gereklerine ayak uydurmuşken yazıkki ülkemiz halk kütüphaneleri yalnız bırakılmışlardır. Halk kütüphanelerimizin dermelerinin yenilenmesine, kaynak çeşitlerinin arttırılmasına ve uzman personel sayısı kadar memur, hizmetli vb. personel sayısınında arttırılmasıyla beraber çok sağlam bir tanıtım ve pazarlama hizmetiyle desteklenmelerine ihtiyaç vardır. Bugün halkımızın yüzde kaçı bir halk kütüphanesinin yararlanma şartlarını ya da hizmetlerini bırakın yolunun nerede olduğunu biliyordur merak ediyorum?Bu 1000 kişisinden sadece 1'i kitap okuyan ülkemizin cehalet gibi çok büyük bir yarasının kapatılması için zaruridir.
Diziden dolayı kütüphanede en çok okunan kitap Yaprak Dökümü imiş
Burdur İl Halk Kütüphanesinde bir televizyon kanalında yayınlanan dizi uyarlamasından sonra yılın en çok okunan kitabı Yaprak dökümü olmuş hatta bununla kalmamış Reşat Nuri Güntekin'in diğer eserlerininde çok okunmasına yol açmış.http://www.burdurgazetesi.com/haberler.php?haber=7285Dizi hakkında diyecek bir şeyim yok izlemedim bilemem ancak Türk edebiyatında daha nice bu tür değerler var ve eğer halkımız kendi edebiyatlarını doyasıya okuma fırsatı bulup lise yıllarında edebiyat derslerinde irdeleyebilseydiler, bu kitaplara okul ve halk kütüphanesinden kolayca erişebilme imkanına sahip olsaydılar bugün bir yetişkine kaç Türk yazarı tanıyor seviyor diye sorduğumuzda alacağımız yanıt sadece bugünün popüler çağdaş yazarlarıyla sınırlı kalmazdı. Darısı Dudaktan kalbe, Aşk-ı memnu, Hanımın çiftliği kitaplarının başına demek istiyorum.
Çünkü bu ülkede yeterince modern halk kütüphanesi hizmeti talep eden bir kitle yok
Bilinçli bir kütüphane kullanıcısı olan bir vatandaşımızın "Ütopik kütüphane" adlı yazısının sonuç cümleleridir. "Neden Türkiye'de kocaaaaman, içinde güncel kitapların da bulunduğu, online hizmet veren bir halk kütüphanesi yok ki? Çok mu ütopik bir şey istiyorum?"http://happyandfreckles.blogspot.com/2009/08/utopik-kutuphane.htmlSanırım bizim ülkemizde modern halk kütüphaneleri bu tür bir talebi olan insan sayısının artmasıyla daha kolay ortaya çıkacaktır. Diğer taraftan bu tür örnekleri hiç görmeyen birinde de nasıl bir modern kütüphane anlayışı ve dahası hevesi dolayısıyla talebi yaratılabilecektir tarafımdan ciddi bir merak konusudur.
Ömre bedel "kullanıcılar"
Bir üniversite kütüphanesindeki kullanıcı tiplerini esprili bir dille anlatan ve beni kahkahalara boğarak okumamı sağlayan harika bir yazı. Yazan kişinin ellerine sağlık."Kütüphane tipolojisi"http://fikirmahsulleriofisi.blogspot.com/2009/08/kutuphane-tipolojisi.html
"İstanbul Barosu, bölge adliyesi niteliğine kavuşan Bakırköy Adliyesinde kütüphane kurmaya karar verdi."http://arama.hurriyet.com.tr/arsivnews.aspx?id=11941617Bu güzel bir gelişme ayrıca gerçekten kütüphanesiz yapamayacak iki alandan biri hukuk diğeride tıptır. Hukuk ve Tıp kütüphaneleri bu meslekleri icra eden insanlar için çok önemlidir çünkü bilgi her iki alandada insanların hayatını doğrudan etkilemektedir. Umarım güzel bir kütüphane kurulur.
Beyazıt Devlet Kütüphanesi'nin öyküsünü anlatan keyifli bir yazı.http://www.zaman.com.tr/yazar.do?yazino=862581&title=beyazit-devlet-kutuphanesi-125-yasinda
Turabi Baba kütüphanesinin çalışmalarını anlatan bir yazı.http://www.tumgazeteler.com/?a=5222626Bu kütüphane Kasımpaşa için harika bir sosyal merkez olma potansiyeli taşıyor. Güzel bir çalışma ve çok ciddi bir emek harcanıyor. Kasımpaşa'nın güzel bir halk kütüphanesi var. Darısı tüm semtlerin başına diyorum...
EMNİYET Genel Müdürlüğü’nün 15 yıllık kütüphanesi, "Kriz Merkezi" olarak düzenleniyormuş. Açıklama olarak "Kesinlikle polisin kitap okumasını engellemek için böyle bir karar alınmadı. Oluşturulacak kriz merkezi için binada başka uygun yer bulunamadı" denilmiş.http://arama.hurriyet.com.tr/arsivnews.aspx?id=11899230
Haliç kıyısında, Hasköy'de eski bir şapka fabrikasında tasarım kütüphanesi(DesignLibrary ) açılmış.http://www.tumgazeteler.com/?a=5217573
"Özboyacı İlköğretim Okulu'nda düzenlenen karne törenine katılan Burdur Valisi İbrahim Özçimen, öğrencilere yaz tatilinde kütüphanelere gitmelerini önerdi."http://www.haberciniz.biz/haber/kutuphaneler-bombos,-kahvehaler-tiklim-tiklim-652378.htmlYazıda dikkatimi çeken kısım şu idi: "Karne töreninde konuşan Burdur Valisi İbrahim Özçimen, sınav stresi ve dersler nedeniyle öğrencilerin kitap okuyamadıklarını belirten Vali Özçimen, "Biliyorum çok yorgunsunuz, 1 yıl boyunca çok çalıştınız. SBS, ÖSS, dersler, velilerin baskısı derken sizi kitaplarla buluşturamadık. A-B-C diye seçeneklerle uğraşırken masal okumayı, roman okumayı size hatırlatamadık."Evet kesinlikle çok acı ama çok doğru bir tespit. Olan tam olarak budur. Bir eklemede ben yapmak isterim. Aynı öğrencilerin okullarında bir kütüphane ve kütüphanecileri olmadığı gibi evlerine yürüyüş mesafesinde gidip kullanabilecekleri pek fazla sayıda halk kütüphaneside bulunmamaktadır. Kütüphane yok, kütüphaneci yok, kitap yok. Eee neden okumayı sevmiyor bu çocuklar? Sizce neden?
Burhaniye İlçe Halk Kütüphanesi yaklaşık 4 ay önce `10 pile 1 kitap` kampanyası başlatmış ve bu sayede 400 kilo pil toplamış özelliklede küçüklerden büyük ilgi gören kampanya halen devam etmekteymiş.http://tumgazeteler.com/?a=5200781Kesinlikle çok yaratıcı bir kütüphanenin böylesi güzel etkinliklerin parçası olması herkes gelsin kitap okusun söyleminden çok daha öte yararlı ve güzel işler ortaya koyması harika.
İstanbul'da yaşayanlar ya da en azından öğrenci olanlar bilir. Taksim meydanına yakın AKM' nin hemen alt tarafında kapalı otoparkın yanında Atatürk Kitaplığı yer alır. Geçenlerde Esmeray ile yolumuz buraya düştü. Hem uzun zamandır gitmediğimizden hemde tadilattan sonraki halini görmek istediğimizden şöyle bir uğrayalım dedik. Mümkünse üyede oluruz diye konuşmuştuk.Geniş ağaçlık bahçesine girince Taksim meydanına bu denli yakın olduğunuzu unutuyorsunuz bir başka huzur çarpıyor yüzünüze. Bina dışarıdan bakınca tek katlı gibi duruyor girişte sergi ve konferans salonu var üst kat kitapların olduğu bölüm alt kat ise yönetim ve kütüphaneci odaları ile süreli yayınlar bölümlerinden oluşuyor olsa gerek. Üst katın manzarası muhteşem yeşillerin arasından Boğaz görünüyorki yeşille mavinin kucaklaşmasının yarattığı huzuru sanırım kolay kolay başka hiçbirşey yaşatamaz. Kütüphanede neredeyse ölüm sessizliği hakim. Şahsen ben sessiz kütüphaneleri çok sıkıcı bulurum.Bana göre fonda klasik müzik ya da ona benzer dinledirici bir müzik olması ölüm sessizliğine yeğdir ama gelen insanlar böyle istiyorsa o başka. Biz Esmeray'la olduğumuz süre içerisinde birazcık gürültü yaptık yaramaz çocuklar gibi ama neyseki herkes çok hoşgörülüydü. Her iki kattada hayli insan vardı üst katta ders çalışanlar ağırlıkta iken alt katta yani süreli yayınlar bölümünde gerçekten araştırma yapanlar çoğunlukta idi.Kütüphaneye üye olmak çok kolay sadece kimlik bilgileriniz ve bir fotoğrafınız yetiyor. Üstelik hemen kitap ödünç alabildiğiniz gibi gayet şık kütüphane kartınızda anında teslim ediliyor. Biz derhal üye olduk ödünç bölümündeki kitaplardan seçtik ve alt kattaki kafeteryaya indik bahçesinde taze demlenmiş çay içip kitaplarımızı karıştırdık. Sonrasında da girişteki kameriyenin altında oturduk kütüphaneleri seviyorum girişimi hakkında konuştuk.www.kutuphaneleriseviyorum.orgKütüphanenin bildiğimiz anlamda web sayfası yok belediyenin sayfasında bir bölüm olarak hakkında bilgi yer alıyor. Tüm İstanbul geneline üyelik yapıyor ve kitap ödünç veriyorlar. Ayrıca bana göre kütüphanenin en önemli hizmeti haftasonu yani Cumartesi ve Pazar günleride açık olması ile haftaarası saat 21'e kadar hizmet veriyor olmasıdır. Bu şekilde biz çalışan insanlarında kütüphaneye gitme şansı oluyorki bu ülkemizde ne yazıkki çok sık rastlanan bir durum değil.Yolu Taksim'e düşen herkesin gidip görmesini tavsiye ederim. Kitap okumayı sevmeseniz dahi manzarayı izlemek, ağaçların altında rahatsız edilmeden oturmak ve çayınızı yudumlayarak bir dostla sohbet etmek için bile gidebilirsiniz.http://www.ibb.gov.tr/tr-TR/Kurumsal/Birimler/KutuphanelerveMuzeler/Pages/AnaSayfa.aspx
Mayıs ayı içerisinde Samsun Gazi İl Halk Kütüphanesi'nden 10 kitap ödünç alıp okuyan Moğolistanlı Purevmaa Batbaatar isimli öğrenci herkese güzel bir örnek olmuş.http://www.kuzeyhaber.com/read.asp?id=9346Gerçekten bravo ben bir ayda 4 kitap okuduğumda kendimi şanslı sayıyorum. Genede belirtmek lazım hergün düzenli kitap okumak bir oturuşta dağlar gibi kitabı okumaktan çok daha sağlıklıdır. Halk kütüphanelerinin sürekli kitap okuyan, merak eden, araştırmaya hevesli insanlara ihtiyacı var.Kütüphaneye gitmek hiç kitap ödünç almasanız ya da kitap okumak için gitmeseniz bile giden insanın hayatında çok şeyin değişmesine sebep oluyor. Aynı anda iki halk kütüphanesine üye biri olarak bunu rahatlıkla söyleyebilirim. :)
Herkesin evine ya da işyerine yürüyüş mesafesinde bir kütüphane kampanyası :)
"Güdül’de tüm öğrencilere Milli Eğitim Bakanlığı’nın "100 temel eser" arasında gösterdiği kitaplar dağıtıldı.Güdül Kaymakamı Cenk Hakan Karaduman, Güdül Anadolu Öğretmen Lisesi’nde düzenlenen törende, Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün himayesinde başlatılan "Türkiye Okuyor" kampanyası kapsamında öğrencileri kitapla buluşturmak için çalışma başlattıklarını belirtti."http://arama.hurriyet.com.tr/arsivnews.aspx?id=11807605Ben başlıkta bahsettiğim kampanyanın yapılacağı günleri bekliyorum, özlüyorum ve umut ediyorum. :) Çünkü tüm insanlar eşitçe kitaplara ancak böylesi bir kampanya ile kavuşabilir ve ancak o zaman okumak için evlerinde bir yer ayırmadan dahi okumayı sevebilirler.
"TÜRKİYE İş Bankası, ilköğretimde okuyan çocuklara tatil armağanı olarak 1 milyon kitap dağıtıyor.....Çocuklara kitap armağanı için, Türkiye İş Bankası’nın Genel Müdürlük binasında düzenlenen basın toplantısına, kitabın içinde yapıtları bulunan yazarlardan Yaşar Kemal, Tahsin Yücel, Yalvaç Ural, Necati Tosuner, Muharrem Buhara da katıldı.Yazarlarımızdan Masallar ve Öyküler kitabının Sunuş’unu ben yazdım, Sonsöz de Sunay Akın’ın.".....http://arama.hurriyet.com.tr/arsivnews.aspx?id=11800986
"Prof. Dr. Abdülkadir Karahan Kütüphanesi tarafından düzenlenen Kitaplara Saygı paneli ömrünü kitaplara adayan yazar Naci İpek ve S.Ahmet Kaya öncülüğünde başladı."http://www.sanliurfa.com/news_detail.php?id=10031
"Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümü Öğretim Üyesi Yrd. Doç. Dr. Hüseyin Odabaş, Ankara’da ‘Mobil Kütüphane Uygulamaları’nı anlattı."http://www.erzurumgazetesi.com.tr/default.asp?page=haber&id=29588
İstanbul Öğrenci Kulüpleri Platformu Kütüphanesi açıldı
İstanbul Öğrenci Kulüpleri Platformu Genç Sivil Toplum Kuruluşları öncülüğünde Selçuk Ecza 50. Yıl İlk Öğretim Okulu’nda oluşturulması düşünülen kütüphanenin açılışı gerçekleştirilmiş.http://www.ibb.gov.tr/tr-TR/Pages/Haber.aspx?NewsID=17407Haberden bir bölüm;"Tüm insanlık için ehemmiyeti büyük olan kitaplık oluşturma Jules Ferry’in dediği gibi “Okul için her şey yapabilirsiniz, eğer okulun bir kitaplığı yoksa, hiçbir şey yapmamış olursunuz.” vermiş olduğu mesajından da anlaşılacağı üzere kitaplığı olmayan okullara gençlerin sosyal sorumluk nezdinde yapacakları etkinlikler içinde örnek olacağı inancındayız."Bu cümleler haberin yazarına mı ait yoksa törende yer alan yetkililer mi söylemiş tam anlaşılmıyor. Ancak trajik bir şekilde içinde kütüphaneci olmayan bir yer açmakla kütüphane açıldığına olan inanç devam ediyor. Üstelik insanlar bu tarz bir eleştiriyle karşılaştıklarında projelerinin iyi niyetinin karalanmaya çalışıldığını düşünüyor hatta bazen bu iyi niyeti takdir edememekle suçlanıyorum. Bu ülkede içinde tek bir öğretmen ve öğrencisi olmayan okullar açıldığı gün kütüphanelerimizinde iyi durumda olduğunu kütüphanelerin bir kütüphaneci ve kullanıcıya ihtiyaçları olmadığını rahatlıkla söyleyebileceğim ama o güne kadar hangi iyi niyetle hangi emekle gerçekleştirilmiş olursa olsun bu tarz projelerde kütüphaneciye yer verilmediği sürece bu projelerin gerçek amacına ulaşamayacağını bütün iyi niyetimle söylemek bir kütüphaneci olarak görevimdir diye düşünüyorum.
"Değeri bilinmeyen yazar Orhan Kemal anıldıOrhan Kemal, ölümünün 39. yılında Orhan Kemal Kültür Merkezi tarafından, Beyazıt Orhan Kemal Halk Kütüphanesi`nde düzenlenen bir etkinlikle anıldı."http://tumgazeteler.com/?a=5171813İstanbul Orhan Kemal İl Halk Kütüphanesini eski bir kullanıcısı olarak eleştirdiğim yönleri olmasına rağmen çok severim. Bu sevgimde o kütüphanenin sevdiğim bir yazarın adını taşıyor olmasınında payı büyüktür. Kütüphaneye ilk gittiğim zamanlar bir öğrenciydim Orhan Kemal, Aziz Nesin, Fakir Baykurt, Vedat Türkali, Sulhi Dölek, Reşat Nuri Güntekin ve benzeri gibi ülkemin nice değerli yazarını çok severek okurdum(hala okurum). İçeri girdiğinizde eski bir bina olmasının yarattığı karanlık duygusu - tüm ışıkladırma çabalarına rağmen- yakanıza yapışıyor olsada sevimlidir, sıcaktır dahada önemlisi halkındır bu kütüphane. Hiç unutmam Nazım Hikmet'in "Benerci Kendini Niçin Öldürdü Kitabını" bu kütüphaneden ödünç alıp okumuştum.Dokuz yıllık kütüphanecilik tecrübem çok kitap okuyan kullanıcılarımın bile yabancı yazarlara düşkün olduğunu gözlemleme fırsatı vermiştir bana. Elbette sadece gözlem sağlıklı bir ölçüt değil ancak genede insanların bu değerli yazarları ortaokul yıllarında okumalarını ve ileriki yıllarda ben "onların bir kısmını ortaokul yıllarında zaten okumuştum" diye geçiştirmelerini çok sık gördüğüm için beni hep üzmüştür. Bunu doğru bulmuyorum dahası bu yazarlara haksızlık edildiğini düşünüyorum. Kendini, kültürünü, kendi insanını tanımak anlamak isteyen kendi ülkesinin edebiyatçılarına her zaman yakın durmak zorundadır. Komşusunu, durakta gördüğü insanı, market sırasında önündeki kişiyi ancak bu şekilde daha çok anlama fırsatı bulur.
http://www.tumgazeteler.com/?a=51379063000 kitap.Gençlerin uğramasına dair umutlar.Belediye binasında bir oda.Bir belde.Proje salt iyi niyet ile oluşturulmuş gibi geldi bana. Bir kütüphane kurmak sadece iyi niyetle olmaz. Profesyonellik ister bilimsel bir takım dayanakları vardır. Herkes bilmek zorunda değil ancak bir bilene sormak yerinde olur. Hani bir laf vardır "cehenneme giden yol iyi niyet taşları ile döşelidir" diye. Yıllardır kütüphane sadece iyi niyetle açılacak bir yermiş bütçe, uzman personel vb ye hiç gerek yokmuş sadece kitap yeterliymiş, açıldıktan sonra herkes oraya akın edecekmiş hiçbir hizmet pazarlamasına gerek olmayacakmış gibi düşünüle düşünüle ülkem kütüphaneleri bu haldedir. Bina, bütçe, personel ve sağlam bir derme(koleksiyon) kütüphane hizmetlerinin verilebilmesi için olmazsa olmaz unsurlardır. Ancak bunlarda yetmez sıkı bir pazarlama ve teknolojik yatırımda gerekir. (internet, bilgisayar, web sayfası vb. gibi) Şimdi bunlar olmadan bir kütüphane kurulamazken benim ülkem adı kütüphane olan ama içinde ne doğru dürüst kullanıcı(okuyucu), ne de kütüphaneci(profesyonel) ne bütçe, ne de bir dermesi(koleksiyon) olmayan yerlere kütüphane diyen milyonlarla doludur. Şimdi bu ülkede kütüphaneci mi yok yoksa bu işin profesyonel bir iş olduğuna inanan insan sayısı mı yeterli değil onu anlamak lazım. Sizce hangisi?Projede çalışacaklara şimdiden başarılar ne de olsa bir kütüphaneye sahip olmak o belde insanlarının(yaşlı, genç, çoluk çocuk, ev hanımı vb.) en doğal hakkıdır. Tıpkı okul, sağlık mezkezi, market, oyun parkı ve benzerleri gibi....
http://www.tumgazeteler.com/?a=5146024Fatih Caddesi üzerinde kurulan Kitapsever Kütüphanesi törenle hizmete açılmış. Kütüphane ödünç verme hizmetide(al götür oku getir diyerek kastetmeye çalıştıkları şey) verecekmiş. Tahminim ve umudum profesyonel bir kütüphaneci ile çalıştıkları yönünde ama eminde değilim çünkü yazıda kütüphaneci kavramına kesinlikle yer verilmemiş. Aslında bir kütüphane açılmak istenmesi elbette güzel bir amaç ama yinede bu iş benim ülkemde neden ciddiye alınmıyor neden profesyonelce yapılmıyor neden yetkililer ya da hayırseverler tarafından devasa halk kütüphaneleri açılmıyorda bu tür küçük kütüphanelerle bu iş geçiştiriliyor onu anlamıyorum dahası kabul edemiyorum.
http://dijimecmua.com/objektif/179/index/287136_eskisehir-il-halk-kutuphanesi-muduru-mehmet-akkaya-tarafindan-baslatilan-bir-proje-ile-il-halk-kutuphanesi-bunyesinde-miniklere-ornek-kutuphane-cagfen-koleji-10-yasinda-/Bu ülke çocuklarının güzel çocuk kütüphanelerine ihtiyacı var. Batısından doğusuna, kuzeyinden güneyine hem de her yerinde. Çünkü hiçbiryerde yok varsada haberimiz yok. Olmaması da olupta kimsenin bilmemeside kötü.
"Elektronik kitap, artık kağıda basılı geleneksel kitabın ciddi bir rakibi. Şu sıralarda yazarlar, yayıncılar, okurlar, fiziksel kitabın ölüp ölmeyeceğini konuşuyor. Elinizdeki küçük bir dijital alete bilgisayardan kitap indirip ekrandan okumak, bazılarına çok uzak geliyor. Ama bilgisayarla büyüyen, ekrana bakmaya alışkın genç nesil için hiç de öyle değil."http://arama.hurriyet.com.tr/arsivnews.aspx?id=11713845Kitabın anlatıldığı bir yazıya kütüphane başlığı atmak biraz garip kaçmış ya neyse. Değişim ve yenilik ürkütmesin kimseyi yeterki değişim gerektiği şekilde olsun kitabın tozunu hiç sevmem ama okumak bir tutkudur benim için kitap ha elektronik olmuş ha kağıt ben bilgiyi önemserim kayıtlı olduğu malzemeyi değil diyen kütüphaneler için bu yakıştırmayı bir kütüphaneci olarak doğru bulmuyorum.Geleceğin okullarıda çok farklı olacak hastaneleride, evleride, adı üstünde gelecek bu ne getireceğini bilemeyiz ama tüm ümidimiz öğrenmeye olan ihtiyacın devam etmesidir eğer o olmazsa ha elektronik olmuş ha basılı ha sesli ha yazılı o zaman önemli olmaz...gelecek olan şey yalnızca cehalettir o zaman...
Sabah gazeteleri kütüphane ve hütüphanecilerle ilgili haber var mı diye kontrol ederken bu habere rastladım ben ilk defa böyle bir haber görüyorum çok hoşuma gitti paylaşmak istedim :)"Ersin-Saime ÇAKICI çiftinin mutlu günüAydın İl Halk Kütüphanesi`nin değerli personeli Ersin Çakıcı ve eşi Saime Çakıcı çifti, geçtiğimiz hafta oğulları Erkin`in ilk doğumgünü partisinde yakın akrabaları ile biraraya geldiler.Biricik evlatlarının ilk kez doğumgününü kutlamanın mutluluğunu ve heyecanını yaşayan Çakıcı çiftinin bu mutluluğu yüzlerinden okunuyordu. Güzel ve neşeli bir ortamda geçen ve kendi evlerinde düzenledikleri doğumgünü partisinde küçük Erkin henüz ilk yaşını doldurmasına rağmen pastadaki mumu söndürmeyi başardı.Bizler de genç çifte ve küçük Erkin`e mutlu doğumgünleri diliyoruz."http://www.tumgazeteler.com/?a=5117225Küçük Erkin'in doğum günü kutlu olsun :)
"Bursalı Araştırmacılar, şer'iyye Sicillerinin Dijital Kayıtlarını İstiyor"
Başta üniversitedeki öğretim üyeleri ve öğrenciler olmak üzere birçok araştırmacı ihtiyaç duyduğu Osmanlı şer'iyye sicillerinin dijital nüshalarının, Ankara'daki Milli Kütüphane'den alınıp Bursa'da araştırmacıların hizmetine sunulmasını istiyormuş.http://www.medya73.com/bursali-arastirmacilar-seriyye-sicillerinin-dijital-kayitlarini-istiyor-haberi-42860.htmlHaklı bir istek ve kütüphane müdürlüğüde gerekli hassasiyeti göstermiş. Bilgiye ulaşmak nerede olursa olsun herkesin hakkıdır ancak haberde anlamadığım bir şey var araştırmacılar neden bu sicilleri görmek için Ankara'ya gitmek zorunda kalsınlar ki? Milli kütüphanemiz web sayfası olan http://www.mkutup.gov.tr/ adresinden tarama yapıp gönderim ücretini ödediklerinde bu bilgi kendilerine ulaştırılmıyor mu? Eğer öyle ise ulaştırılması gerekir bu yüzyılda bir şeye bakmak için kalkıp A şehrinden B şehrine gitmeye gerek oluyorsa neden dijital ortama aktarıyoruz ki bu tür bilgileri? Genede araştırmak lazım.
Kadıköy Belediyesi görme engellilere dijital ortamda sesli kitap üretmek ve üretilen bu kitapları onlara ulaştırabilmek amacıyla görme engelliler kütüphanesi projesini hayata geçirmiş.http://www.tumgazeteler.com/?a=5093517Sizde gönüllü okuyu olmak isterseniz aşağıdaki formu doldurup başvurabiliyormuşsunuz.http://gormeengelliler.kadikoy.bel.tr/Güzel bir çalışma... Bu tür kütüphanelerin daha çok artması iyi olacaktır.
"Fethiye`nin Kadıköy`ünde 16. Geleneksel Yağlı Pehlivan Güreşleri, bu kez beldeye Halk Kütüphanesi kazandırma yararına yapıldı."http://www.tumgazeteler.com/?a=5094167Harika bir etkinlik. Kitap bağışı istemek yerine bu tarz etkinliklerle kütüphane kurulması çok daha yaratıcı ve eğlenceli olacaktır. Aynı zamanda her yöre kendi kültüründen bir etkinlik üretebilecektir. Sınır yok...
Keyifli bir tarih kitabı okumak isteyenlere bir öneri…Lerner, Fred.(2007). Kütüphanelerin hikayesi: yazının icadından bilgisayar çağına.(D. Çenkçiler, Çev.) İstanbul: Bileşim Yayınevi.Lerner, yazının icadından günümüze tüm evreleriyle kütüphanelerin hikayesini anlatıyor. Bu aynı zamanda kitabın, okumanın, eğitimin ve kütüphanecilerin öyküsüdürde. Kitapta İskenderiye kütüphanesi, manastır kütüphaneleri, doğunun ve batının kraliyet kütüphaneleri, kitap kiralama merkezleri, soyluların evlerindeki kütüphaneler ve benzerleri anlatılırken günümüz teknolojisi ve gelişmeleri de unutulmamış. Yazar size dolu dolu bir tarih kitabı okuduğunuzu hissettirmeyi başarıyor ve akıcı üslubu sayesinde merakınızı giderirken masal okuyormuşçasına rahat ve keyifli bir okuma gerçekleştirme olanağı sunuyor.Kütüphaneciliğin tarihinin anlatıldığı bölümde çok ilginç bilgiler yer alıyor örneğin Leibniz’in ya da Goethe’nin başarılı birer kütüphaneci olduklarını pek kimse bilmez ya da o çapkınlığıyla ünlü Casanova’nın on yılı aşkın bir süre kütüphaneci olarak çalıştığını. Satır aralarında bu tür şaşırtıcı bilgilere rastlamak kitabı okuma heyecanınızı arttırıyor. Ayrıca kütüphane türlerine yer verilirken günümüzdeki ve geçmişteki işlevleride çok güzel açıklanmış. Bu konuda da çok başarılı kitap.Özellikle klitabın son bölümü olan Geleceğin Kütüphaneleri adlı bölümde yayıncılığın, kütüphanelerin ve kütüphaneciliğin geleceği alternatif senaryolarla sunulurken çok güzel tespitler yapılmış. Anlaşılır ve çok fazla teknik konuda boğulmadan sunulmuş bir bölüm olması, meslek dışı bireylerin okurken biz kütüphanecilerin sıkça aralarında tartıştıkları bu konuları kolayca anlamasını mümkün kılacaktır diye düşünüyorum. Benim kitapta en sevdiğim unsurlardan biri kütüphanelerin; hizmetlerinde, çağın gereklerini ve teknolojik gelişmeleri yakından takip eden, her döneme kolayca uyum sağlayabilen kurumlar olduklarını kitabı okurken çok daha iyi görüyor olmaktır. Kısacası kütüphanelerin varlığının ihtiyaçtan ortaya çıktığını devamınında çağa kolayca ayak uydurabilmesinden geçtiğini görmenizi sağlamasıdır. Kütüphaneler binlerce yıldır varlığını bu şekilde koruyabilmiş ve bundan sonrada bu şekilde devam edecek. Her zaman yaşadığı çağa ayak uyduracak, insanlar bilgiye ihtiyaç duydukça daima var olacak yeryüzünde okuma yazma bilen(ya da sadece öğrenmek isteyen) son bir insan kalana dek. :)
Kuşadası Hacı Bektaş-i Veli Derneği gençlik kolları, düzenlediği etkinlik ile dernek üyeleri ve vatandaşları bir araya getirmiş. Etkinliğide Kuşadası İlçe Halk Kütüphanesinde gerçekleştirmişler.Haberin tamamı için;http://www.tumgazeteler.com/?a=5074797Bu etkinlik, Halk kütüphanelerinin yaşadıkları çevrenin etkinlik alanı olmaları gerektiğine iyi bir örnektir. Halk kütüphanelerinin toplantı ya da konferans vb. salonları halk için bu tür etkinlikler için bolca kullanılmalıdırki yaşadıkları yerin gerçek bir parçası olabilsinler...Öğrenciler etkinlik gerçekleştirmek için salon aramayıp doğruca halk kütüphanesine başvurabilsinler. Yerel bir topluluk ya da bir dernek toplantısını kütüphanede yapabilsinki sadece kitap almak için gidilen yer olmanın çok ötesinde olduğunu halk daha iyi anlayabilsin...
"İngiliz turistler, Roma Kütüphanesi avlusunda kitap okuma geleneğini 4 yıldır sürdürüyor"
İngiliz turistler, Side Antik Kent Devlet Agorası Roma Kütüphanesi`nde kitap okuma alışkanlığını 4 yıldır sürdürüyormuş. :)http://www.tumgazeteler.com/?a=5064536Bu haberi okuduğumda yaşadığım şaşkınlığı anlatamam. :) Bir arkeoloji düşkünü ve kütüphane sever olarak Side Antik kentine bir akşam üzeri varmış ve o muhteşem manzara karşısında bir aşağı bir yukarı koşarak kütüphane levhasının işaret ettiği yeri anlamaya çalışmış ama o kum yığının yanına saplanan tabelanın hangi yönü gösterdiğini anlamadığımdan kütüphaneyi bulamamıştım. Etrafta yerli turist ve elbette görevli birileri olmadığından görememiştim meğerse İngilizler bulmuş hatta yıllardır kitap okuma geleneği bile sürdürürmüşler. :) Ülkem ören yerlerine mi, kendime mi, yabancılara mı yoksa o tabelayı o şekilde çakanlara mı bir şey desem bilemedim. :) Bir dahakine yolum düşünce sormam gereken kişilerin yabancı tursitler olduğunu artık biliyorum.:)
Kayseri`deki Raşit Efendi Kütüphanesi`nde bulunan elyazmaları ve nadir eserler bilgisayar ortamına aktarılmış. Haberin devamı için...http://www.tumgazeteler.com/?a=5072202Haberdeki en sevdiğim bölümü paylaşmak isterim "Tarihi kayıtlarda, Raşit Efendi`nin kendisini ziyarete gelen Kayseri eşrafından Bahçecizade Mehmet Efendi`ye Kayseri`ye bir cami yaptırmasını istediği, Mehmet Efendi`nin bu kentte çok sayıda cami bulunduğunu söyleyip, kütüphane yaptırmasını önerdiği, kütüphanenin bu şekilde yaptırıldığı belirtiliyor." Darısı günümüzün başına diyorum...
Ankaralılar Vakfı Bayanlar Kolu, `Her İlçeye Bir Kütüphane` kampanyası kapsamında, Başkent`te beşinci kütüphaneyi Nallıhan ilçesi Tuğrul Bey İlköğretim Okulunda açmış. Çalışma çok iyi niteli bir çalışma ancak devamı gelir mi bilinmez.http://www.tumgazeteler.com/?a=5070901Evet bu kadar çok kütüphane açılmasının en temel nedeni bu ülkenin insanlarının gerçekten okumaya, kitaba ve kütüphaneye ihtiyacı olmasındandır....Bu tür projeler hazırlanırken bu işin profesyonelleri olan kütüphanecilerdende yardım ya da destek alınmalıdır ki o zaman sonuç çok daha profesyonel ve başarılı olacaktır...Heleki kütüphanenin açıldıktan sonra kaderine terk edilmemesi için mutlaka bir kütüphanecinin bu kütüphanelerde görevlendirilmesi gerekmektedir.
"TOKİ'den 45 kente 45 kütüphane"Milli Eğitim Bakanlığı ile işbirliği yapan TOKİ şimdiye kadar 471 okulun yapımını üstlenmiş ve bu okullara kütüphane de yapmış.http://www.memurlar.net/haber/139005/Uzman Kütüphanecide almış mı?Kütüphane otomasyon programı?Bütçe vermiş mi?Elektronik araç gereç(bilgisayar, televizyon, vb tür.)satın almış mı?Kütüphane okuryazarlığı için kütüphaneci tarafından ders verilmesini onaylamış mı?....O zaman o okullarda kütüphane var demek doğru mudur bir daha düşünmek lazım.
http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/11629807.asp?yazarid=4&gid=61Bir gazeteci elektronik ya da basılı olsun bir kütüphaneden, arşivden ya da sağlıklı bir kaynaktan araştırma yapmadan nasıl haber yapar anlamıyorum! Ancak ülkemizde de örnekleri çoktur bu tarz şeylerin en azından kütüphaneler konusunda yapılan haberlerin içler acısı olduğunu, haber yapanların çoğu zaman araştırma yeteneklerini değil önyargılarını konuşturduklarını sıkça görüyoruz... Hemen bir örnek verelim gezici kitabevi Deniz Papağanı Pafin'e göz göre göre gezici kütüphane diyen bir haber yapılmış tabi haberi yazana göre içinde kitap olan herşey bir kütüphane olsa gerek...http://www.milliyet.com.tr/Ege/HaberDetay.aspx?aType=HaberDetayArsiv&ArticleID=1081753&Kategori=ege&b=Gezici%20kutuphane%20IzmirdeHayır kişi bilmez anlarım ama aracın üstünde gezici kitabevi yazarken bu fotoğrafın üstüne gezici kütüphane yazmak neyin nesi onu anlamış değilim :) Ülkem insanları bir şeye kütüphane demek konusunda kararlı oldumu ormanda on kaplan gücünde kararlı olur ve önüne çıkan hiçbir engeli tanımazmış onu bilir onu söylerim ben :)Pafin'in gerçek öyküsü ise budur. http://www.pafin.com/pafinhakkinda.htmDoğrusunu okumak isteyenlere...
Çocuk kitabı seçmek zordur heleki ülkemizde çevirisi anlaşılmaz, dili çocukların anlamasından hayli uzak kitapların arasından seçmek dahada zordur. Ben çocuklar için kitap seçiminde genelde bu alanda iyi olduğunu bildiğim ve güvendiğim yayınevlerini tercih ederim örneğin Uçanbalık, Mavibulut, Günışığı Kitaplığı vb. gibi. Bunlar hem çocuklar için yayın yapan hemde bu konuda gerçekten titiz davranan yayınevleridir. Son dönemde bunlara Türkiye İş Bankası Kültür yayınlarını da eklemiş bulunuyorum. Konuları gerçekten çocukların ilgisini çekecek, eğlenceli, yaratıcı ve kaliteli kitaplar çıkarıyor yayınevi özelliklede çocuklara yönelik ürün sayısı hayli fazlalaşmış durumda...http://alisveris.iskulturyayinlari.com.tr/firma_urun.asp?dzid=12391
Gün geçmiyor ki ülkemizdeki kitap okuma alışkanlığının gidişatı ile ilgili ya da halkımızın kütüphanelere olan ilgisizliği ile ilgili haberler çıkmasın. Bizler ülkemizde kitap okuma alışkanlığının çok düşük olmasının nedeninin ülkemizde "kütüphane kültürü"nün olmayışı olduğunu düşünüyoruz. Güncel kitap, dergi, dvd, oyuncak vb. ödünç alabileceğiniz, internetten kataloğunu tarayıp ayırtma, uzatma ve istek yapabileceğiniz, ferah bir ortamda çayınızı yudumlarken gazetelere göz atabileceğiniz, çeşitli kültürel etkinliklere katılabileceğiniz, yolunuzun üstünde akşamları ya da hafta sonları uğrayıp ödüç ve iade yapabileceğiniz, yeni neler var bakınabileceğiniz ve güleryüzlü hizmet alabileceğiniz bir kütüphane olsa kim kullanmaz ki?Kim bilir belki de etrafında böyle bir kütüphane olan mutlu bir azınlıktansınızdır.Biz kütüphaneciler olarak yıllardır kendi çapımızda mesleki girişimlerde bulunuyoruz. Oysa kütüphane kullanma hakkının bilincinde olan her vatandaşın yetkili makamlardan "Modern Kütüphane Hizmeti" talep etmesinin de çok etkili bir yöntem olabileceği ortadadır. İşte burdan hareketle "mektepli " bir grup kütüphaneci olarak toplumumuzdaki kütüphane bilincini geliştirmek için bir takım gönüllü çalışmalar yapmaya karar verdik ve bu nedenle bir web sayfası hazırladık: http://www.kutuphaneleriseviyorum.org/Henüz çok yeni olan "Kütüphaneleri Seviyorum Girişimi" kütüphaneleri seven ve her alanda(okul, semt vb.) modern kütüphane hizmeti talep eden herkesin katılımına açıktır. Burada kütüphane ile ilgili yaşadığınız olumlu ya da olumsuz deneyimlerinizi paylaşabilir, kütüphanelerle ilgili her türlü önerilerinizi dile getirebilirsiniz.Ayrıca kitap kulübünde en yakın kütüphaneden ödünç alacağınız bir kitabı tartışabilir ya da fotoğraf kulübünde kütüphaneleri farklı açılardan resimleyebilirsiniz. Veya kendi ilgi alanınızla kütüphane sevgisini bağdaştıracak yeni bir kulüp açabilirsiniz.Unutmayalım ki özellikle günümüz koşullarında "kütüphane kültürü"müz olmadığı sürece "bilgi okuryazarı" bir toplum olabilmemiz mümkün görünmemektedir...http://www.kutuphaneleriseviyorum.org/Esmeray(Karataş-Ateş) arkadaşın yazıları için bloguna bakabilirsiniz...http://trendsonlib.blogspot.com/
ABD eski başkanı George W. Bush Dallas kentinde kendi adını taşıyacak bir kütüphane ve kültür merkezi kurmak için 100 günde, 100 milyon dolar bağış toplamış.http://arama.hurriyet.com.tr/arsivnews.aspx?id=11587955Bu haberde iki şey anlıyoruz birincisi Amerikan Başkanları kendi isimlerini taşıyan büyük kütüphaneler kuruyorlar. (Eğer araştırısanız geçmişteki Amerikan Başkanlarının isimlerini taşıyan kütüphaneler olduğunu göreceksiniz.)İkincisi ve bana göre dahada önemlisi başkanların kalıcı olması ve halklarına yararlı olabilmek için kütüphane kurma yöntemini seçiyor olmaları bu da göstermektedir ki kütüphaneleri ülkemizde olduğu gibi lafta değil gerçekten uğruna uğraşacak kadar çok önemsiyorlar.Darısı bizlerin başına ülkemiz bağışçılarının sadece okul yaptırmayı bırakıp bir kütüphane de yaptırdığı günlere...Ne zaman bir yerde kütüphane yaptırılmasının öneminden bahsedecek olsam "bu ülkede tonla sorun var kütüphane bir lükstür" yanıtını duyuyorum evet lüks olarak düşündüğünüz sürece gerçekten kütüphane bizden hep çok uzak bir lüks olarak kalacak. Ayrıca madem kütüphane ekonomik sorunu olan yerler için bir lüks neden ekonomik anlamda daha iyi durumda olan insanlarımızın yaşadığı yerlerde kütüphane yok?Demekki herşey para meselesi, sorun meselesi değil birazda zihniyet meselesiymiş.
Bir web sayfasının içerdiği bilgiler açısından güvenilir olmasının belli kriterleri vardır. Buda internette okuduğunuz herşeyin doğru olmadığını o yüzden aramalarınızda ve araştırmalarınızda sağlıklı kaynakları tespit edecek becerilere sahip olmanızı gerektirir. Kısacası internet bir lütuftur ancak doğru kullanmayı bilme becerisine sahip olmadığınızda bakın neler oluyormuş?http://www.memurlar.net/haber/138957/Özellikle bir gazeteci iyi araştırmak ve haberini öyle yapmak zorundadır...
Microsoft ve Google gibi bağışçıların desteğiyle kurulan dijital kütüphane kullanıcılarına ücretsiz hizmet veriyor ve harita, gazete, süreli yayın, sanat eserleri ve video ile ses kayıtları bulunan on binlerce tarihi belgeyi içeriyormuş.http://www.milliyet.com.tr/Sanat/HaberDetay.aspx?aType=HaberDetayArsiv&ArticleID=1081387&Kategori=diger&b=UNESCOdan%20online%20entelektuel%20katedral&ver=19Bizim ülkemizde tamamı bağışlarla kurulmuş gerçekten profesyonel ve modern bir kütüphane var mı acaba? şimdi.
Kitapta okunabilen kahvehaneler mi yoksa çay, kahvede içilebilen, etkinliklere katınılabilen, masal saatleri düzenlenen, gençlere yönelik aktiviteler geliştiren kütüphaneler mi?Ya da hepsi mi veya hiçbirisi?http://www.tumgazeteler.com/?a=4950772
Yapı Kredi Yayınları tarafından edebiyattan felsefeye, sanattan tarihe, çocuk kitaplarından çizgi romana kadar yüz binlerce eser, 66 üniversite, 95 lise ile 273 il, ilçe ve halk eğitim merkezi kütüphanesine bağışlanmış. Özellikle başında kütüphanecisi bulunan ancak yeterli bütçeleri olmayan halk kütüphanelerine yapılan bağışlar çok değerli...http://www.tumgazeteler.com/?a=4969367
Bana göre 45. kütühane haftası öncesi konu ile ilgili yayınlanmış en güzel yazdır bu. Sadece başlıkları bile yeterli konuyu anlatmaya.Kütüphaneler: Batı’da yer yok, Türkiye’de ilgi yokDevlet, millet el ele verdik ve başardıkKütüphanelerde in cin top oynuyorKütüphane, kitapları olan ve kitap okunan yer değilKütüphaneler nasıl dolar?Okuma alışkanlığı yokhttp://pazar.zaman.com.tr/cmn.php?load=print&hn=473
Merhabalar,Son günlerde okuduğum ve beni çok etkileyen, basımı hayli eski bir kitaptan söz etmek istiyorum. Birçoğunuz duymuştur, belki okuyanlarınızda hayli fazladır –ki umarım öyledir- çünkü kitap bunu sonuna kadar hak ediyor.Muzaffer Gökman’ın hayatı ve anılarının anlatıldığı “Kitaplar arasında 44 yıl” adlı kitaptan bahsediyorum. 1977 yılında Eğitim-Öğrenci yayınları tarafından basılmış ve yayına hazırlayan Remzi Kırık. Kitapta; Beyazıt Devlet Kütüphanesi’nin Osmanlı’dan günümüze durumu anlatılırken, sadece bununla yetinilmemiş kısaca Türkiye kütüphaneleri, kütüphaneciliği ve İstanbul kütüphaneleri hakkında bilgiler, anılar, gözlem ve düşünceler satır aralarına serpiştirilmiş. Belki de bu yüzden kitabı sıkılmadan okuyor ülkeniz kütüphaneleri adına seviniyor, üzülüyor, kahroluyor gene de kitabı bitirince meslek büyüklerinizle gurur duyuyorsunuz. Türkiye de kütüphaneci olmak nasıldır hepimiz iyi biliriz. Acısı, tatlısı, iyisi, kötüsüyle bu meslek bizim mesleğimizdir. Bu yüzden bugünlere nasıl gelindiğini öğrenmekte yoğun bir duygusallık yaratıyor.Kitabı okurken mesleğimizin önde gelen kişilerinin isimlerinin sık sık geçtiğini göreceksiniz örneğin ben sadece Türk Kütüphaneciliği dergisindeki yazılardan tanıdığım, hocalarımızın derslerde ismen bahsettiği kişileri ve olayları kitapta da okudukça mutlu oldum. Kitap kısa bir Türkiye kütüphaneler ve kütüphaneciler geçidi gibi ve aynı zamanda üslübu çok akıcı okurken roman mı, anı mı yoksa bir tarih kitabı mı okuduğunuzu ayırt edemiyorsunuz. Çok fazla olmasa da mizah unsuru dahi yer alıyor.Tarihi yarımada da nice değerli kütüphanenin olduğunu bir daha hatırlıyorsunuz. Hatta şöyle söyliyeyim sadece Beyazıt Devlet Kütüphanesi’nin ve Orhan Kemal İl Halk Kütüphanesi’nin binalarının var olma mücadelelerinden bile ciltlerce kitap yazılabilir hatta özellikle Beyazıt Devlet kütüphanesininkinden bir hukuk kitabı çıkarılabilir. Otoparkı kütüphaneye tercih edenlerin ülkesinde kütüphane kurmak bir ömür mücadele etmeyi göze almak demekmiş anlıyorsunuz. Kitabı okuduktan sonra İstanbul kütüphanelerine özellikle kitapta müze kütüphane olarak tanımlanan yazma eser kütüphanelerine gidip görmeden edemezsiniz. Ben öyle yapacağım. : )Sonuç olarak Gökman’ ın anılarını okurken aslında bu mesleğe gönül vermiş, önüne yığılmış engellere rağmen kişisel kazancı için değil mesleki inançları ve doğruları için mücadele vermiş(veren) tüm Türkiye kütüphanecilerini okuduğunuzu anlıyorsunuz.Kitabı ilk okumaya başladığımda bu kitap ülkemizin Dewey’i (Dünyanın kalbine dokunan kütüphane kedisi) olabilir mi acaba diyordum ama kitabı okurken anladım ki bizim yüzlerce kedili kütüphanemiz(Beyazıt Devlet Kütüphanesi) Dewey'den çok daha evvel zaten varmış. : )Not: Kitabın piyasada satışı yok okumak isterseniz sanırım tek alternatif kitabı dermesinde bulunduran kütüphanelerdir. Kim bilir belki yeni basımı da yapılır bu güzel kitabın!Kırık, R.(Yay. Haz.). (1977). Kitaplar arasında 44 yıl: Muzaffer Gökman’ ın anıları, gözlemleri ve eleştirileri. İstanbul: Eğitim - Öğrenci Yayınları.
Elif Şafak'ın kütüphane haftası açılışından esinlenerek yazdığı kütüphaneler ve kültürümüzde kitap okuma(okumama) üzerine yazısı...http://www.zaman.com.tr/yazar.do?yazino=833752
Kütüphaneler, okumak ve ülkemizdeki durum hakkında çok güzel bir yazı. Yazar çok güzel noktalara değinmiş...http://www.hakimiyetimilliye.org/index.php?news=3611
"Gezici kütüphane hem okutuyor hem eğlendiriyor"Bursa Büyükşehir Belediyesi Şehir Kütüphanesi bünyesinde hizmet veren gezici kütüphane, şehir merkezine uzak olan köy ve mahalle okullarına yeni yılda da hizmet götürüyormuş ve ilgiden gayet memnunmuş.http://www.tumgazeteler.com/?a=4931480Buraya kadar herşey gayet güzel halkımızın özellikle bu yüzyılda çok şükür bir gezici kütüphane kavramıyla dahi olsa kütüphane hizmetine kavuşmuş olması ancak günün kötü kişisi olmayı göze alıp şunu söylemek istiyorum.Ülkemizde nedense halk kütüphanelerinin hedef kitlesinin halkın tamamı olduğu unutulup bu tür gezici kütüphanelere dahi okul kütüphanesi muamelesi yapılmaktadır. Bu olaya gayet romantik yaklaşılmakta "aaa ne güzel bak okul kütüphanesi olmayan yere belediye halk kütüphanesini gönderiyor" denmekte ancak halk kavramı ve buradaki yaşlıların, engellilerin ya da normal ev hanımlarının vb kişilerin kütüphane hizmeti alacağı yer olan bu tarz kütüphaneleri sadece okullara tahsis etmek ne derece doğru oluyor diye sormakta kimsenin aklına gelmemektedir. Ben diyim. Okul kütüphanesi öğrenciye halk kütüphanesi halka hizmet verir ve bir gezici kütüphanenin asli görevi okulun bahçesine park edip ordaki çocukların ödev yapmasını sağlamak değildir. Bu amaçla gerekli kütüphaneyi Milli Eğitim Bakanlığı'nın okulun içinde açması gerekir. Eğer gerçekten çocuklara doğru bir hizmet verilmek isteniyorsa yapılması gereken budur. Böylece gezici kütüphanelerde gerçek kimliğine kavuşabilecektir. Doğru olanda budur. Eğer doğru olan yapılmak isteniyorsa...
KütüphaneSever Kitap Kulüplerine katılmak ister mi...
Bir Kütüphane Neden Ölüm Sessizliğinde Olmak Zorun...
Bir halk kütüphanesinde kitapların sayısının artma...
Diziden dolayı kütüphanede en çok okunan kitap Yap...
Çünkü bu ülkede yeterince modern halk kütüphanesi ...