Bu haber 09 Ekim 2018 - 9:43 'de eklendi.
Nezaket, kul hakkını disipline eden İslam dininin temelinde ve özünde vardır. Hazreti Muhammed-Sallallahu aleyhi ve selem; “Müslüman, diğer Müslümanların elinden ve dilinden zarar görmediği, salim olduğu insandır.”, buyurarak çizdiği geniş dairede insanın insana karşı nasıl davranması gerektiğini belirtmiş; yapılması, uygulanması gerekli kaideler ve kurallar manzumesinin yapılışını ve uygulamasını kendi hayatında yaşamış veya nasıl yaşanılması gerektiğini hadisleri ile beyan etmiştir. O’nun “Güler yüz sadakadır.”, sözü dahi nezaketin ne kadar önemli olduğunun ifadesidir.
Nezaketin zıddı, kabalıktır. Ayıplamadan başka yaptırımı olmayan kabalık, dille olduğu gibi davranışlarla da kişinin saygınlığını zedeler. Kabalık, insanı arkadaş çevresinde olduğu kadar toplumda da dışlanan istenmeyen kişi durumuna düşürür. Kabalık ve görgüsüzlüğün temelinde, cehalet ve ilkelik vardır. Nitekim Hz. Ali(R.A) “Kaba bir kimsenin elinden, hayat suyu bile olsa içme” , diyerek kabalığın ne kötü bir davranış olduğunu anlatmıştır. Kişi, nezaketi ölçüsünde toplumda sevileceği, kabul göreceği gerçeği hiçbir zaman unutulmamalıdır.
1960’lı yıllarda başlayan köylerden şehre sağlıksız ve plansız göçler, uygulanan hatalı eğitim politikaları, kültür değerlerimizi yaşatacak çalışmaların yapılmaması, gelişen iletişim araçları-özellikle televizyon-vasıtası ile küresel güçlerin kültür değerlerinin ve hayat biçimlerinin gösterilen filmlerle özendirilmesi, bizi kültür değerlerimizden uzaklaştırmıştır. Bu uzaklaşma; kibar, ince ve şefkatli olma kimlik ve kişiliğimizi de hoyratça törpülemiştir. Bizi biz yapan kültür değerlerimize sahiplenememe ve onu yaşayamamanın ileriki boyutu kültür çözülmesi ve kendimize yabancılaşmadır. Ülke olarak, millet olarak var gücümüzle bu gidişe dur demeliyiz.