Dostları olmalı insanın / Dostluk / Milliyet Blog
Dostları olmalı insanın ama kelimede kalmamalı. "Felaket dost sayısını belirlermiş" diye bir söz vardır, ne kadar da doğru... Belki bencilce bir yaklaşım, bir yazı.. fakat, olanları, olayları toparlayınca bu yazının yazılımı da kaçınılmaz oluyor. Karşılıksız kaç kere birine iyilik yaptınız, her düştüğünde yanında oldunuz?
Peki gün gelip de, "bir de bana yapılsaydı bu fedakarlıkların birazı" dediğiniz oldu mu? İlla ki yapılmıştır, haksızlık etmemek gerek ama en ihtiyaç duyduğunuzda yapılmayınca, yapılanları da götürebiliyor.
Yıllar süren bir dostluğu vardı kişinin. Evet tam 10 küsür yıl, dost iyi kötüyü paylaşmaktı değil mi? Evet iyi paylaşıldı, ama kötüye gelinince taraflardan biri daha çok paylaştı ve hep bekledi, kendisinin ona yaptıklarından birazını kendisi görmeyi. Gördü fakat samimiyetsiz, sanki bi görevi yerine getirircesine yapıldığını gördü. Bu daha da üzdü onu. Uzaklaştı o dostundan, soğuk davrandı.
Bu kez dostu sordu sorun mu var? Sormadı hiç kendine, şimdiye kadar sorun yoktu, şimdi neden böyle oldu? Hala sorunun ne olduğunu anlamak istiyordu. Kişi yaptıklarını yüzüne vurmak yerine susmayı uzaklaşmayı seçti.
Biliyordu ki bunları onun yüzüne söylese bağlar kopacaktı, çünkü dostum dediği kendinden fazla taviz vermiyordu, kişi ise emindi , dostunun kendine göre bahaneler bulacağına, sadece yok bişey deyip geçiştiriyordu.
Bunlar belki de bir kişiye bağımlı kalmanın eseri diye düşünüyordu kişi. Çünkü en iyi anlaştığı oydu ve başka kimselere ihtiyaç duymuyordu. Ama anladı ki hayatta anlaşabileceği başkaları da vardı, bir kişiye dostum demesi yanlıştı. Ama az değil 10 küsür yıl! Dostluk kolay kazanılmıyordu.
Yapması gereken şeylerden biri de ;daha önce okadar değer vermediği insanlarla ilişkilerini daha sağlam tutmaktı. Dostu gene dost kalacaktı, gene görüşecekti onla ama daha mesafeli daha dikkatli, daha herşey beklenecek şekilde. Bunu yapmayı istemiyordu ama onun da bişeyleri artık anlamasını sağlaması için bu şarttı.
Kişi anlıyordu artık' insana hak ettiği kadar değer verilmesini'..
Artık kişi kendini insanlardan soyutlamak istedi. Böylece daha huzurlu olacaktı kişi, iyi günde kötü günde hep kendi kendisi yanında olacaktı.
İyilik yap denize at, gelir bi gün seni bulur...
Benimde böyle bir arkadaşım var. 19 yıllık bir dostluğu tek hamlede yok etti. Sırtını döndü bana. Hala onu çok seviyorum. Ama çok büyük yanlıştı yaptığı. Ne güzel dedin en sonunda sevgili arkadaşım "iyilik yap denize at, gelir birgün seni bulur" diye. Ben atıyorum atabildiğim kadar. Sen de çok atıyorsun anladığım kadarıyla. Yüreğine sağlık. Sevgiler...
ooff off Ersin deniz bile taşacak ama anlayan yok ! ,benim felsefem şuydu eskiden ;kimseye karışma ,kimsede sana karışmasın ..ama bi şekilde karıştık ve karışılıyo ..geriye dönüş varmıdır acaba ..? 23.08.2007 14:34
Sanırım "kişi" diye bahsettiğin sensin. Yada için den sadece bu şekilde yazmak geçti.Sadece bunu merak ettim.Söylediğin gibi dostluklar kolay kazanılmıyor.Önemli olan dost olmak değil dost kalabilmektir.Selamlar.
merhaba haklısın dost kolay kazanılmıyor ama yazımdaki gibi de zorlukları da çok.bazen düşünüyo insan dostları olmalımı yoksa olmamalımı ... (yes,I'm ) iyi günlerr 09.07.2007 9:42
İnsanlar ateşe benzermiş, çok yaklaşırsan yanarsın.Çok uzaklaşırsan soğursun diyor bir güzel söz. Hayalkırıklıklarımız bize hayatı öğretiyor. Hayatın öğrettiklerinden biri de bence, zararın neresinden dönsek kar ettiğimiz. Ya 20 yıl sonra dost bildiğiniz için bu fikirleri taşısaydınız. Boşverin. kendi kendine psikanaliz kitabında diyor ki; istiridye zararlı olanı inciye çeviriyor. Siz de bunu başarabilirsiniz. Zaten siz de kendinize dönmek ve dostluğun anlamanı daha iyi idrak etmekle bunu başarmışsınız bence.Sevgi ve selam ile.
öncelikle yazımı okuduğunuz için teşekkür ederim..insanlada olmuyor insansızda :( hayat bu yaşayıp gidiyoruz..Allah herkesi iyi insanlarla karşılaştırsın .. 08.06.2007 15:55
Öncelikle hoşgeldiniz, 'iyilik yap denize at' mantığı ile yaklaştım herşeye uzun zaman ama yoruyor insanları bence bu mantalite. Kendi adıma yapabildiğim tek şey; 'beklentilerimi' küçültmek oldu. Kimseden benim aldığım/alabileceğim aksiyonu almasını beklemek doğru değilmiş, kırılmamak adına beklentilerimi küçültüm oldu bitti! Bitti mi gerçekten tartışılır! Buarada küçük bir not: Blog Kategoriniz Alışveriş-Moda, blog girerken default olarak o kategori geliyor, belki değiştirmek istersiniz. Sevgiler...