Yunan Zeytinyağı Fabrikalarında Turizm Kuvvetlerinde Yükselmeler
Costas Vasilopoulos adlı geliştiriciden
Yunanistan'daki 300'den fazla zeytinyağı değirmeninden yaklaşık 2,500'ü, kıta Yunanistan'ın güneybatısındaki Messinia bölgesinde bulunuyor ve bu da onu ülkenin en büyük zeytinyağı üreten bölgesi yapıyor. Çoğunlukla küçük, aile işletmelerinin zorluklarla dolu bir endüstride sınırlı kaynakları vardır. Şimdi karlılıkları için en son tehditle başa çıkmak zorunda kalacaklar: turizm.
Turizm endüstrisi her zaman Yunan ekonomisine önemli bir katkı sağladı (GSYİH'nın yüzde 18.2'sini oluşturuyor), ancak ülkedeki hiçbir şey tam gelişmiş, birinci sınıf ​"Costa Navarino ”, Pylos kasabası yakınlarında beş bin kişilik bir otel kompleksi.
Peki bu mütevazi zeytin meyvesiyle nasıl ilişkilidir? İnce ve lezzetli zeytin suyu üretmek için zeytin drupları özel makineler kullanılarak işlenir. Sözde bir ​"üç fazlı "işleme yöntemidruplar bir macun oluşturmak üzere öğütülür, daha sonra bu macun, yağın hücrelerden ayrılmasını ve konsantre olmasını sağlamak için özel karıştırıcılara yavaşça yumuşatılır ve son olarak yumuşatılmış macun, dekantör olan bir santrifüj makinesine geçirilir. Prosesin hiçbir yerinde ilave kimyasal çözücüye ihtiyaç yoktur.
Nihai ürünler zeytinyağı, zeytin çekirdeğinden gelen katı bir atık (veya prina) ve santrifüjlemeden geriye kalan sıvı siyah bir kalıntıdır. Bu sıvı tortu, ağır organik (ancak toksik olmayan) maddeler içerir ve karakteristik hoş olmayan bir kokuya sahiptir. Tortu daha sonra organik yükünü azaltmak için kireçle karıştırılır ve son olarak akarsulara ve dere borularına bağlanır. Ancak akarsular ve dereler denize düşer ve bu siyah madde turistlerin yüzmek, hatta koku almak istedikleri bir şey değildir. Bu konuda Costa Navarino beldesinde turizm sektörünü uyaran çeşitli şikayetler var.
Şimdi yerel otoriteler, petrol fabrikalarının birçoğunu, üç fazlı işleme yöntemlerini yeni iki fazlı işleme dönüştürmeye zorluyor; burada katı atık ve sıvı tortu, yarı akışkan bir hamur oluşturmak üzere bir araya getiriliyor. İspanya gibi diğer büyük zeytinyağı üreticileri için tercih edilen yöntem budur, ancak bunun dezavantajları vardır: yarı sıvı hamuru işlemek zordur ve daha fazla enerji gerektirir.
Artık denize hiçbir şey düşmüyor, ancak yeni yöntemin başka ciddi etkileri de var: zeytinyağı fabrikaları ana ekipmanlarını değiştirmek veya güncellemek ve enerji sistemlerini iki fazlı çalışma modu için uyarlamak zorunda. Ayrıca, hem üç fazlı işlemin katı atığı hem de iki fazlı işlemin yarı sıvı hamuru, onlardan ikinci sınıf yağı çıkarabilen özel rafinerilere satılmaktadır; ancak katı atık ton başına yaklaşık 30 avroya mal olurken, hamurun tonu sadece 3 avroya mal oluyor.
Bunların hepsi, petrol tesisi sahiplerinin Yunanistan'da dökme zeytinyağı fiyatının çarpıcı bir şekilde düştüğü bir dönemde ciddi bir para kaybıyla baş etmek zorunda olduklarını söyledi (yaklaşık 2,30 euro'ya kilo verdi). Zamanla ve bölgenin beklenen hızlı turizm gelişimi nedeniyle, giderek daha fazla petrol fabrikasının iki faza geçmesi gerekecek ve bazıları Messinia üreticilerinin zorlu karları nasıl koruyabileceklerini merak edecek.
Zemine uygulandıktan sonra zeytinyağlarının sıvı atıklarının inşası
20 Nisan itibarıyla zeytinyağı fiyatları
Turizmin GSYİH'ya katkısı
Hakkında daha fazla yazı: çevre, Yunanistan, üretim