Tarih: 15-11-2019, 16:36
Toplam (283) Sayfa: « Önceki 1 .. 280 281 282 283
funky 17-10-2018, 08:36
(16-10-2018 22:40)esadhas Nickli Kullanıcıdan Alıntı: Linkleri görebilmek için üye olmanız yada giriş yapmanız gerekmektedir. Üye olmak için Tıklayınız..... 2012 ...döndüm demişim...ama bir daha gitmişim demekki veeeee aliskanliklardan vazgecilmiyor.yine döndüm....uffff yaslandigimi farkettim birden
Hoşgeldin, esadhas. Buralar çok tenha. Özledim seni ve herkesi.
yvzadam 21-10-2018, 22:59
Üyelik: Apr 2018
2009 da yorum bırakmışım buraya nick olarak sah_mat kullanıyordum , genelde üniversite matematik teoremlerine cevap yazardım , aradan 9 yıl geçmiş . @guLEndAm@ buraya yazdığım son yorumuma #51 nolu yorum hayata bakış açın çok güzel demiş . 9 yıl sonra hayata nasıl bakıyorum bunu yazmak istedim belki bir 9 yıl sonra yine yazarım.
Öncelikle o zamanlar çok aşık olmuştum be , beytepe kampüsünde tuttuğum elleri bilemezdim ki ölümün ayıracağını sadece 15 gün evli kalmıştık ve sonra yok oldu o mutluluk . Hayatın yazdığı reçetelere hiç takılmadım , annem ayrılık ölümün yarısı demişti yıl 2000 bilmem kaç öldüm galiba 2011 di evet öldüm ve tekrar dirildim , önce nasıl geçer bu acı dedim , vurdum şişenin dibine ,
beyin gitti iyice kök iki irrasyonel ispatla desen tık yok o derece beyinsiz oldum , sonra nefesimi kontrol etmem gerektiğini hissettim , nabzım çok yüksekti , yay aldım kendi kendime günde 6 saat çalışarak öğrendim nefesimi kontrol etmeyi öğrendim fakat hayata karşı çok öfkeliydim , neden diye sormayı bırakmam gerekiyordu bıraktım matematikten nefret ediyorum çünkü eşimle birlikte matematik okumuştuk,birlikte az sabahlamadık kütüphanede , az ıslanmadık yağmurda , yağmuru sevmeyi tercih ettim fakat bir tanesi yeterdi matematiği sevemezdim , kendime bir yol çizdim ve 8 yılın sonunda pek çok uykusuz gecenin sonunda artık özel bir şirketin bilişim güvenliği departmanının yöneticisi olmuştum.Beytepeye bir daha gitmem demiştim fakat çalıştığım odanın penceresi okuduğum bölüme bakıyor nasıl bir ironi yaşıyorum hala ve her akşam kampüsten geçiyorum , bazen durum bölümün önüne giderim ,mesela bugün ordaydım kulaklığımı taktım yalnız,yağmurun altında bölümün o nalet kapısında durdum geçmişe dönüp o kapıdan birlikte girdiğim kızın ellerini tutmak istedim müzik bitti ellerim yine boş kalmıştı.Bunları niye yazdım bilmiyorum çünkü yıllardır kimseye söyleyemiyorum içimdekileri,ne demiş şair bir ben var benden benden içeru , ya da Dexter gibi varsayın bende bir ben daha var , karanlık bir ben , gülmez,ağlamaz,duygsal değildir,sevmez yani tam anlamıyla ceset ben .Bir ben daha var o da sosyal yaşamın kurallarına uyar insani şeyler işte,güler,arkadaş edinir,sever,mutlu gibi görünür.Aslında durum nasıl şöyle anlatayım gözlerim kapatıp Linkleri görebilmek için üye olmanız yada giriş yapmanız gerekmektedir. Üye olmak için Tıklayınız..... bu müziği dinlerken içine beni alan bir ateşte yanıyorum.Geç yatarım geç kalkarkım neden çünkü daha iyi yalnız kalıyorum .Neyse hayata hangi ben nasıl bakıyor bence ceset olmayan ben hala reçeteleri yırtıp atıyor,yakalayamadığı otobüslerin peşinden koşmaktan vazgeçmedi , koşmayı seviyor kalbimin hızlı atmasını seviyorum çünkü hissedebiliyorum .Çok düzensiz yadım farkındayım ama düzene takılmıyorum,umursamıyorum düzeni o yüzden ister okuyun ister okumayın ben hala kendim için yazıyorum.
Yani hala seviyorken sevdiğinizi ve yanınızdayken birşeyler yapın onun için, eğer gitmeye kalkarsa gitme demekten korkmayın , dünyayı karşınıza almaktan korkmayın biliyorsunuz ki o olmadan dünya zaten anlamsızlaşacak , o sizin dünyanız olmuşken onsuz bir dünyada yaşamak acıdan başka ne verir.Bir de aşk şarkılarda bulunmuyor veya romantik kore filmlerinde melankollik olmayak gerek yok , bazen insan olarak sadece kabullenmek düşer bize eğer aşk sizi 4.caddede bir balıkçının üstündeki evin camında bekliyorsa ve sizi gördüğünde tam 500 metreden gözlerinin içindeki parlaklığı görebiliyorsanız ve kalbiniz sanki o camda atıyor gibi hissediyorsanız ve yağmur yağdığında ellerini tuttuğunuz aşk eğer üşütmüyor ısıtıyorsa varsın olmasın , çünkü aşk herkes için aranan bir şey olarak kalacakken benim için bulunan olacak.Seni seviyorum aşk,seni çok seviyorum ve çok özledim,özür dilerim yapamadığım her şey için,yanında olamadığım için özür dilerim,dünyayı karşıma alamadığım için özür dilerim,yanıma aldığım herkesin karşımda olduğunu farkedemediğim için özür dilerim,yaşlandım ve daha iyi görüyorum ve seni seviyorum,gelmeyeceksin hiç bir zaman biliyorum,dönemeyeceksin biliyorum mutlu sonla bitmeyecek biliyorum ve beni sevdiğin için teşekkür ediyorum.Bu hayat işte mantık aramayın,çelişki bulmaya çalışmayın,imla noktalamaya bakmayın ölüm ve yaşam arasındaki bir hayat bu,ölüm ve yaşam arasındaki bir kavga bu ve kazananı en baştan belli olan bir kavga.
Buraya kadar gelip okuduğumda çok şükür diyorum benim derdim aşık olmakmış ve aşık olunmak ne güzel derdim varmış benim,ben kendime üzülmüyorum bu dert değil o yüzden yazdıklarımı boşverin ne derdiniz varsa da dert etmeyin,geçiyor,geçecek sadece kendinizle yalnız kalmayın insanın kendisini anlatacağı bir kendisi daha olursa ancak o zaman derdini görmezden geliyor,neyse şizofren değilim 9 yıl sonra ölmemişsem tekrar görüşmek üzere.
funky 22-10-2018, 15:57
Hayatın insana neler katarken, aslında "daha fazla" neler de götürdüğünü insan bile anlamıyor bazen.
Hayata tekrar döndüğünüze sevindim. Yaşamak güzel şey.
hanimiş genel sohbet alanı lostQ 66 23,746 06-01-2010 12:47