Muammed Üzerine (islamın Kısa tarihi)
24 Ekim 2009, 21:30 #1
Arabistanın göbeğinde "Yamama"adı verilen geniş bölge İranlıların muttefiki olan Hanefi aşiretinin kontrolü altındaydı,bu büyük aşiret İran ile güney Arabistan arasındaki ticari bağlaradan son derece ve bu ticari ilişkinin kendi payına düşen kısmıyla geçiniyordu.Aşiret halkının çoğunluğu Hırıstiyandı,hele önde galan bazı kişiler (ki tarihte zaman zaman kral sıfatında görülmüşlerdir)Muham medle anlaşarak islamı kabul ettiler.
Müslüman kaynaklarının belirsiz ve çelişkilerle dolu verileri İslamlığın o devirdeki etkinlik ve yaygınlık derecesi hakkında kesin yargılar vermemizi güçleştiriyor.Fakat sanıyoruz ki bölgedeki İran egemenliğinin çöküşü bu harekete hız vermiştir.İşte bu hanefi aşireti içinde Muhammedin kendisiyle aynı nitelikler taşıyan bir başka peygamber vardı,Müslima yada Maslama adıyla tanınan bu adam da aynı dönem içinde peygamberliğini ilan etmiş,hatta bazı kaynaklar onun muhammedden çok önce bu yolda mucadele ettiğini söylerler.Bu adamda tıpkı Kuran daki ilk sürelerin uslubunda kafiyeli düz yazılar kaleme almıştı .Belirli bir ibadet sistemide olduğu biliniyor.
Hırıstiyanlığın geniş bir etkisi altında kaldığı ve insanları "kutsal çileye"yargılayan bazı yasaklar koyduğu,örneğin hırıstıyan katolik geleneği biçiminde bir "Doğum Kontrolu"sistemi ve bir oğul sahibi olan karı kocaya cinsel ilişkileri yasakladığı da bildiğimiz şeylerdir.Bu adam muhammedle anlaşmak için çok uğraşmış fakat onun kesin red tavrı karşısında hiçbir sonuç alamamıştır.Muhammed onu sahtekarlıkla suçlamıştı.
Müslima(maslama) peygamberin sağlığında kendi propagandasını yürütmekte ne ölçüde başarılı olmuştur ,belli değil ancak ancak peygamberin ölümünden hemen sonra kendi aşiretiniMuhammedin haleflerine karşı hemen harekete geçirdiği gerek islam tarihi kaynaklarında gerekse diğer verili kaynaklarda mevcuttur.Bir ara kendisi gibi kutsal bir kimliğe bürünen ve "tamim" aşiretinden olan Secah isimli kadınla ittifak halinde olduğunu yine tarihlerinden öğreniyoruz.
Tamim aşireti,Hanefilerin yerleşik olduğu bölgenin doğusunda göçer olan bir aşirettir.Ve onlarda koyu bir hırıstıyan etkisi altındaydı,onların içindeyse islamın ne kadar etkili olduğu tam olarak bilinmiyor.Ancak bu kadında maslama ve muhammed gibi etkili düz kafiyelerle şiirsel metinler yazıp onları hırıstiyanlıkla süslüyordu.
Geleneksel İslam kaynakları Orta arabistanın bu iki küçük peygamberini gözden düşürebilmek amacıyla hayli insafsız ve genellikle tarihsel gerçeklerle bağdaşmayan yollara başvurmuşlardır.İkis inin arasındaki cinsel ilişkiler konusunda gerçeğe uymayan yalanlar uydurmuşlardır.
24 Ekim 2009, 21:31 #2
Muhammed mekkenin alınışından on ay sonra,kuzeye doğru bir sefer düzenledi Bu yeni harekatın anlamı ve amacı o sırada Humus da kuvvet yığınağı yapan Herakliusala gerçekten çatışmakmıydı,yani daha sonra halifelerin başarıyla yürüttükleri fetihleri başlatmak mı istiyordu bu olası değildi,ancak başka bir nedeni vardı oda Mu'ta yenilgisinin acısını çıkaramak ve yandaşlarına doyurucu bir ganimeti paylaşmak istiyordu .Fakat güçlü bir düşmanla çatışacağını hesapladığı biliniyor.Alışılmamı ş büyüklükte bir ordu hazırladı bazı kaynaklar bu orduyu 20 veya 30 bin kişilik bir kuvvet olarak anlatır.Ancak sürekli savaş hali bedevileri ve medinelileri rahatsız ediyordu ,refah ve zenginlik içinde kavuştukları hayatın tadını çıkaramak istiyorlardı bu yüzden peygamberin peşinden gitmek işlerine gelmedi,düşmanın kuvveti biliniyordu ve yol bayağı uzaktı .sefer hazırlığı iyi yapılmamıştı. Ordu Medinenin 400 km. ötesinde bizans sınırı olan tebbukta durdu. bu ordu muhammedin kudertinin ifadesiydi .Çevredeki küçük prenslikler bu kudretten ürekerek muhammedin yanına,giderek onunla anlaşma yollarını araştırdılar.İlk antlaşma Eyla kralı Yohanna ile yapıldı,Eyla kızıl denizin en uç noktasındaydı,Kral yohanna hırıstiyandı ve göğsünde altın bir haç taşıyordu,Muhammede her yıl 300 dinar vermeyi taahhüt etti,aynı zamanda o bölgenin 3 Yahudi prensliğide muhammede vergi ödemeyi kabul ettiler.Peygamber bu gelişmeler sonucu Halid Bin Velid komutasındaki kuvvetleri Dumat vahasına gönderdi Halid oranın hırıstiyan kralını alarak muhammedin huzuruna getirdi bu kralda peygambere düzenli olarak vergi ödemeyi kabul etti.Kuzeydeki bu başarılardan sonra,bizansla savaşa girmeden tebruktan Medineye geri dönüldü.
Peygamberin hangi nedenle tasarladığı bilinmeyen bu tebruk seferinden dönüşte,İslamın gücü ve varlığı alabildiğine önem kazanmıştı.Müslüman kaynaklarının belirttiği gibi Arabistanın önemli bir bölümü onun egemenliği altına girmişti artık.Bizans sınırlarından Yemene ordan Kızıldeniz kıyılarına ordan İran körfezine kadar etkileri ve egemenliği artık hissedlir bir biçimde kendini göstermekteydi.
Müslümanlık Bedevi aşiretlerinin çoğunda yaygınlaşmış,artık peygamber zengin ve kudretli biriydi,onun tepkisi hesap edilmeksizin Arabistan toprakları üzerinde herhangi bir işe girmek olası dahi değildiAncak buna rağmen Müslüman dünyası içinde ona karşı kurulan muhalafet cepheside yavaş yavaş homurdanmaya şikayetlerini göztermeye başlamıştı,Gelirleri n bölünüş biçimi hoşnutsuzluğu iyice arttırmıştı,çünkü düşmanlara (kureyşliler,mekkeli ler) verilen armağanlar bağışlanan mal mülkler eski müslümanları kızdırmışttır. Her topluluktan eskiler uzun bağlılıkların sonucu olarak ,sonradan yöneticilerin çeşitli oportinist nedenlerle bozup deforme ettikleri ilkelere sadık kalır ve bu yüzdende yöneticilerin başına önemli sorunlar çıkarırlardı.İşte Mekkenin alınışından sonra o zamana kadar muslamnlığın can düşmanı durumundaki Kureyşliler aniden yeni devlet düzeninin en nüfuzlu ,en gözde kesimi haline gelmişlerdi.
Eski günlerin çilekeş müslümanları bu sonradan gelenlere tanınan haklar ve bağışlanan zenginliklerle kirletildiklerini aldatıldıklarını düşünmekteydiler.Bir zamanların en büyük düşmanı sayılan Ebu Süfyan şimdi Muhammedin en yakınlarından biri durumundaydı,Kendi soyunun ve ailesinin (Ben-i Ümeye) bireylerini devlet düzeninin en parlak görevlerine yetiştiriyordu.Oğlu Yezid Teyme valiliğine atanmış,sonradan Müslümanların Halifesi olacak Muavviye ise peygamberin katipliğine getirlimişti.
24 Ekim 2009, 21:32 #3
Tebruk seferi sırasında muhalefet cephesi gerçekten öneml bir bunalımın başlıca yaratıcısı olmuştu.Çok kimselerin peygamberin emrine karşın sefere çıkmadıkları ,Medinede oturan bir yahudinin evinde gizli toplantıların yapıldığı bilinir.Örneğin bu sefer sırasında Hz.Ali Medinede bırakılmış,peygamber in emriyle aileye göz kulak olması istenmişti.Sefer dönüşü bir muhalif gurubun Muahmmede suikast düzenledikleri ve onu uçuruma atmayı tasarladıkları ancak Allahın sayesinde bu amaçlarına erişemedikleri anlatılır.Gece vakti ortaya çıkan ve yüzleri örtülü olan bu adamların kimler olduğu hiçbir zaman anlaşılamamıştır.
Tebruk seferinden sonra peygamberin muhaliflere karşı sert davranmaya karar verdiğini biliyoruz,çünkü seferden önce kendisine başvurmuş yağmurlu ve soğuk havalarda kulanılmak üzere kapalı bir camii istemişlerdi ,ancak islam ilkelerine aykırı olduğu için (o dönem) muhammed bunu seferden dönüşten sonra düşüneceğini ancak sfer sonrasını beklemelrini söylemişti.Ancak dönüşte bu düşman sayılan kabilenin kendisine suikast düzenleyenlerin olduğuna dair bir takım ihbarlar alsa bile muhammedin gerekçesi kendine karşı gelen bu gurupların yeni bir caminin etrafında bütünleşip kendine muhalefeti dahada güçlendirileceği endişesi onu bunlarla görüşmekten ve izin vermeketen alı koymuştur ki hemen akabinde gelen ayet şudur: "Bie kısım kimseler varki,zarar vermek için sövgü için müminlerin arasına nifak sokmak Allah ve Peygamberiyle savaşanın gelmesi için mescit kurdular.Onlar,biz ancak iyilik istiyoruz diye yemin edecekler.Allah şahittir ki yalancıdırlar.Orada hiçbir zaman namaz kılma.İlk günden itibaren Allahtan korkmak ve ona itaat etmek temeli üstüne kurulmuş olan mescit elbette namaz kılmana daha elverişlidir." (tövbe süresi) Bunun üzerine Medineye gelmeden konakladıkları yerde muhammed iki müminini yeni kurulan camiyi yakmakla görevlendirdi.Ayrıca sefere katılmayanlar hakkında kovuşturma açılması istendi .Katılmayanların çoğu huzura gelip bağışlanmak diledi ancak bunlarda 3 aşiretin ileri gelenleri belli bir süre hapsedildi.daha sonra gelen yeni bir ayetle Allah tarafından bağışlandıkları kendilerine bildirilerek serbes bırakıldılar .
Bunlardan muhalefet kanadının en aşırı kişisi olan İbn Übey nedenei belli olmayan ani ölümüyle ortam birden bire yine gerilir.Peygamber ortamı yatıştırmak amacıyla cenazeyi izledi ve Übey'in mezarında dua etti.Ancak müminlerin çoğu bu durumu tepkiyle karşıladı,hatta mezarlıkta kavga çıktı bunun üzerine yeni bir ayet geldi bir daha munafıkların mezarı başında dua etmemesi için Hz.Muhammede gönderildi . Bu ayet sonrası muhaliflere karşı amansız bir mucadele verilerek sindirme politikaları izlendi,bu politikalar sonucuda muhalifler yine her fırsatta islami değerleri kullanarak yine islamla polemiğe girdiler.
Muhammed artık yaşlanıyordu zaten bu sefer sırasında yaklaşık atmış yaşlarındaydı,artık istirahat etmeli ihmal ettiği aile hayatına yeniden dönmeliydi. En son hicretin 8.ci yılında (629-630) iki evlilik yapmış ama her iki evlilikte sonuçsuz kalmıştır.bunlardan biri delirdiği için,diğerininde babası müslümanlar tarafından öldürüldüğpü için kendine el sürdürmemiş peygamber zorunlu olarak bu iki hanımdan da boşanmak durumunda kalmıştı(o sırada peygamberin on karısı vardı) Yine bu sıralarda eşlerinin en yaşlısı olan Sevdadan kurtulmanın yollarını arıyordu çünkü Sevda kırkını çoktan geçmiş (bu yaş araplarada kadınlar için çok ileri bir yaştır) ondan boşanmak istediğini peygamber kendisine iletmiştir.Ancak bu isteği şartlı kabul eden Sevda boışanıp yine peygamberin himayesinde hayatına devam etmiştir.
Ve sonuçta peygamber tüm hayatı boyunca en büyük isteği olan bir erkek çocuğa, bir sefer sırasında kendisine hadiye edilen "Kıpti" bir kızdan ki bu kızın adı Mariye idi ,peygamberin nikahsız eşiydi ve peygambere bir erkek çocuğu doğurmuştu. Adını İbrahim koyduğu bu çocuğa peygamber büyük umut bağladı,ama ne yazıkki çocuk henüz 17 aylıkken öldü.Peygamberin ilk eşi Haticeden olma iki kızının ölümüde bu çağa denk gelir.Bu kızlardan Zeynep söylendiğine göre bir Mekkeliden yediği tekme sonucu Hz.Osmanında karısı olan diğer kızı Ümmü Gülsüm de Tebruk seferi sırasında ölmüştür.
24 Ekim 2009, 21:33 #4
Peygamberin harem hayatı yeniden sorun olmaya başlamıştı.Kıskançlı k yaratmamak için hanımlarını sıraya koymuş ve hergece birini ziyarete koyulmuştu.Sonradan bu yöntem tüm müslümanlar içinde kural haline gelecek ve islam orta çağının o ciddi hukukçuları bu sırayı ayarlamak ,koşullarını ve ayırcalıklarını ortaya koymak için koca koca kitaplar yazacaklardı.Çünkü döneminde peygamber dahi bu sırayı bozmaktan çekinmemiştir.
Bir gün Hz.Ömerin kızı olan Hafza babasını ziyarete gitmişti,dönüşte peygamberi kendi yatağında kıpti kızı Mariye ile görünce "Benim külübemde benim yatağımda ...." diye ağlayarak ordan uzaklaşır .Her ne kadar peygamber onu iknaya uğraşsada başarılı olamaz ve hafsa olayı Ayşeye bildirir,bütün harem gibi ayşede bu kiptiden nefret ediyordu,bir anda haber tüm hareme yayıldı bunu duyan peygamber öfkelenerek hareme karşı tüm bir ayını Mariye ile geçirmeye karar verir,anvak bu kararın etkisi çok büyük olur ,çünkü bu evlilikler sadece peygamberin özel ihtiyaçlarına yönelik değil siyasal dengelerin de bir sonucudur.(örneğin yoldaşı ebu bekirin kızı ayşe yine sonradan müslüman olmuş ömerin kızı hafsa ve diğer kralıkların armağanı olan hanımlar vb.) İŞ öyle bir hal aldıki Hafzanın sinir krizleri,Ayşenin sürekli abartılı serzenişleri ortamı allak bullak etmeye yetmişti, Hz. Ömer bu olayı sonradan şöyle anlatır "O sırada Bizansların müttefiki Gassanların bize bize saldırmak için hazırlık yaptığı söylentileri vardı ,her iki günde bir peygamberi ziyarete giden bir dostum o günün akşamı dönüşte evime gelip- Uyumanın sırası geçti uyan korkunç bir şey oldu - ben gassanlar mı saldırıya geçti ,dediğimde hayır daha korkunç bir şey oldu dedi -Allahın elçisi tüm karılarını boşadı !..Hafsaanın yanlış bir iş yaptığını hemen anladım Sabaha kadar gözüme uyku girmedi .Şafak sökerken hemen peygamberin yanına namaza koştum ,namazdan sonra peygamber yukardaki oadalardan birine kapandı .Hafsanın odasına koştumiki gözü iki çeşmeydi _ne ağlıyorsun ? ben sana demedimmi çeneni tut diye- Allahın elçisi topunuzu birden boşadımı şimdi !- sonra ordan ayrılıp camiye gittim ,Orda toplananlar haberi duymuş herkes endişe içindeydi ,dayanamadım geri dönüp peygamberin olduğu yukardaki odaya çıktım .Zenci kölesine - huzura alınmam için izin istediğimi efendimize söylemesini istedim-köle içeri girip çıktı- Allahın elçisi seni kabul etti dedi- hemen içeri girdim efendimiz bir hasırın üzerine uzanmış ,palmiye yapraklarıyla doldurulmuş bir deri yastığa dayanmıştı ona selam verdikten sonra eşlerini boşadığı haberi heryere yayıldığı ve toplumun endişe içinde olduğunu söyledim o bana - haır boşamadım- dedi .Ben efendimize yakarmaya başladım - Ey Allahın elçisi sen birde benim halimi görsen ! Biz Kureyşliler karılarımıza hakimizdir ama bu insanların içine geldik (kast edilen Medineliler) burda karılar hakim . Efendim Ben kızım Hafsayla konuştum ona dedim -Eğer komşun peygamberin gözünde daha temiz ve daha sevgili ise bu senin canını sıkmasın- bu söz üzerine Allahın elçisi gülümsedi bundan cesaretle ona - Allaha yalvarda cemaatini huzra kavuştursun ey efendimiz- o anda efendimiz - Şüpheye mi düştün ya ibn el Hattab ?- bu söz üzerine kusur işlediğimi anlayıp -Allahın elçisi bizi affet- dedim."
Hafsa olup biteni Ayşeye anlatınca peygamber öfkesinden " Bir ay onları ziyarete gitmeyeceğim"demişti ve bunu uyguladı üzerinden 29 gün geçmişti peygamber Ayşeyi ziyarete gitti ayşe - Bizi tam bir ay ziyarete gelimyeceğini bildirmiştin,oysa ben iyi saydım bu gün 29 cu gün ya Muhammed !- Peygamberin cevabı - Evet ama bu ay 29 çekiyor- oldu .Gerçekten de peygamberin dediği gibiydi o ay 29 çekiyordu.
Ve sonuçta Allah bu krize bir son vermek için mudahale ederek ona şu ayeti gönderdi.
"Ey Muhammed zevcelerinin rızasını arayarak ne diye Allahın sana helal ettiğini kendine haram ediyorsun?Allah bağışlayan ve acıyandır.Gerçek o ki Allah yemininizi bozmayi size hak kılmıştır.Ve Allah velinizdir ve o herşeyi bilen ve hikmetinden sual olunmayandır."
Yoptan boşama tehdidi bir aylık bir ziyaret kesme gösterisiyle desteklenince etkisini göstermiş ve zevceleri ,Tanrısı tarafından bu denli desteklenen peygamberin olur olmaz şeylere canını sıkmaktan vaz geçerek,onu dilediği gibi davranmakta serbest bırakmışlardı.
24 Ekim 2009, 21:34 #5
Ertesi yıl zülhicce ayında peygamber Hac'ca katılmak istemedi,hac doktirinini henüz tam ayrıntılarıyla saptamamıştı hac törenlerine müşriklerle birlikte katılmak hep zoruna gidiyor ancak öngürdüğü özgürlüğüde bir çırpıda,yasağa dönüştürmek istemiyordu o yılki törene başkanlık etmesi için hz. ebubekiri görevlendirdi. Ama ebu bekir henüz yola çıkmadan Peygamberin damadı Hz. Ali ona 10 vahiy emrini getirdi ve yolculuğunda vede haccda uygulamada ona eşlik edecekti .Vahye göre müşrikler ve dinsizler bundan böyle hacca katılmayacaklardı ,Yüce Allah 4 aylık bir süre tanımıştı bunlara bu 4 ay içinde müslümanlığa geçmeyenlar yada peygamberle özel antlaşmalar yapmayanlar düşman muamelesi görecekti. Müşriklere son olarak o yıl musamaha gösterilecekti ve bundan sonra tüm hac törenlerine katılmaları yasaklanacaktı.
Nitekim bir yıl sonra hicretin 10.yılının zülhicce ayında (mart 632) Peygamber hac törenlerini bizzat idare edeceğini deklare etti ,bir yıldırım gibi yayıldı bu haber ve herkes bu tarihsel olaya tanıklık yapmak için o yıl Mekkeye koştu Tüm ailesiyle ve yol arkadaşlarıyla yola çıkan peygamber 3 martta (632) Mekkeye vardı. Umre borcunu (yani Kabe etrafındaki dönüşlerle Sefa ile Merve arasındaki 7 gidiş-gelişi) devesinin sırtında ve coşkun kalabalığın ortasında eda etti.Çünkü 6 mart da hac törenleri başlayacak ve herkesin gözü yüce peygamberin üzerinde olacaktı bu yılki hacda onun tavırları haccın yeni yasaları haline getirilecek bundan sonraki tüm hac törenleri bu yasaya göre düzenleneckti. Önce şeytan taşlamayla başladı sonra kurban kesti tüm davranışlarını özenle seçiyor putlara yönelik hiçbir ilgi göztermeden herşeyi Allaha göre düzenliyor dinsizlere ve müşriklere uyguladığı yasağı çağrıştıran herşeyden kaçınıyordu.Çünkü haccın öteki ilahlara değil yanlız ve yanlızca Allaha olan bir ibadet olduğunu yasalaştıryordu.
8 mart (10 zülhicce) günü geleneklere göre saçlarını tıraş etirdi.Ve islam tarihinde ünlü Veda hutbesini gerçekleştirdi kendisini dinleyen olağanüstü kalabalığa belki son kez seslendiğini kendiside bilmiyordu.
Törenler sona erer ermez peygamber Medineye döndü.Doğduğı kenti görmek bir daha nasip olmayacaktı.Ve bu hac ona inanların zihninde bir veda haccı olarak kazınacaktı. Gerçektende iki ay sonra peygamber hastalandı,hep istediği kuzeye Bizansa yeni bir sefer hazırlıklarıda vardı, en önemlisi Mü'ta da katledilen eski kölesi manevi oğlu Zeydin intikamı vardı bunun içinde Zeyd'in oğlu Usame ordu komutanlığına getirtilmişti ,Ancak peygamberin rahatsızlığı giderek şiddetleniyor ağır ateşler içinde olmasına rağmen sefer kararını veriyor devlet işlerini ihmal etmemeye çalışıyordu.Giderek ağırlaşan durumundan endişelenen peygamber diğer tüm eşlerinin iznini alarak Aişenin evine yerleşmeye karar verdi artık işlerini ordan yönetecekti, Ali ve Fadl ibn abbasın sürekli yakınında olmasını istedi, çünkü çıkabilecek söylenti dedikodu ve olumsuzluklara rağmen korunması ve gözelenmesi gerekiyordu.
Gün geçtikçe peygamberin sağlığı kötüye gidiyor halk arasında telaş ve kaygı artık ayyuka çıkıyordu bunun için peygamber bir gün Medinenin ileri gelenlerini toplayıp içinde bulunduğu durumu "Allahın takdiri vardır bu dünya ile öteki dünya arasında bir seçim yapmamı istedi ,benimde tercihim öteki dünyadan yana oldu " dediğinde Ebu bekir yerinden fırlayarak "olamaz senin yerine biz veririz canımızı ve çocuklarımızın canını " diyerek anlamsızca etrafında dönüyordu, Bunun üzerine peygamber "Kendine gel Ebu Bekir" demişti sonra Uhud da ölen ve diğer tüm islam şehitleri için dua edilmişti.
Birinci rebi ayının 13 günü pazar (yani 8 haziran 632) sabahleyin kendisini bayağı iyi hissetmişti peygamber.Hatta sabah namazı sırasında kalkmış ve Ayşenin külübesinde kapı yerine geçen perdeyi aralayarak eşikte görünmüştü .Avluda abdest almakta olan müminleri görünce büyük bir sevinç ve hayacana kapılmıştı ve onların bu hallerinden duygulanarak gülümsemiş onlarla birlikte abdest almış. O sabah onu gören müminlerden biri o halini şöyle anlatır"Yüzü herzamankinden bin kat daha güzeldi" Peygamberin iyileştiği haberi bir anda bütün medineye ulaştı insanlar sevinçle Ayşenin evine akın ediyordu.
O gün öğlden sonrasına kadar herşey mükkemeldi, o gün yapılacak ve ihmal edilmiş tüm devlet işlerinin tek tek emrini verdi,sonra yatağına çekildi,birden bire fenalaştı ayşe yanıbaşındaydı.gider ek fenalaşıyor anlaşılmaz bir takım isteklerde bulunuyordu Ayşe hiçbirşeyden emin değildi söylediklerinin kayıt altına alınmasını istiyordu ancak herkes bunların bir sayıklama olduğu bu durumda hiçbir söylemin kayıt altına alınmayacağı fikrinde hemfikirdiler.Odada bulunanların hepsinin çıkmasını işaret etti peygamber,ayşe eşinin başını kucağına almıştı,birden ağırlaştığını hissetti gözlerini tavana dikmişti peygamber bakışları sabitleşmiş bir kaç kelime çıkmıştı ağzından "Sen ey yoldaşların en yücesi en ulusu " ve anladıki cebrail aleyhiselam hazreti peygamberin karşısında duruyordu.Bu sesten hemen sonra sevgili eşi cihan peygamberinin vefat ettiğini fark etti Ayşe...
Peygamberin diğer eşleride haberi almış hep birlikte evde müthiş bir çığlık çığlığa ağlayışlar başlamıştı.Vakit öğleden sonra ikindi vakti ydi.
24 Ekim 2009, 21:35 #6
Korkunç bir şaşkınlık çökmüştü ortalığa,Şüphesiz ne müritleri,nede peygamber kendisini hiç bir zaman ölümsüz düşünmemiştir.Ama hiç kimsede onun bu kadar erken ve bu derce beklenmedikbir şekilde öleceğini aklından bile geçirmiyordu.Kendisi dahil herkes geçici bir hastalığa tutulduğuna inanmışlardı.Gelecek hakkında hiçbir hazırlık yapaılmamıştı ölümü açısından,akılları bulandıran da buydu zaten.Nasıl olurda Allah elçisine önceden bildirmeyebilirdi bunu ve nasıl olurduda da şimdiye kadar hemen her konuda müminleri kararlılıkla her olaya hazırlayan peygamber buna hazırlıksız yakalanmıştı.Örneği hiç olmayan bir bina kurmuştu peygamber,kendisi ortadan kalkınca bu binayı kim sahiplenecekti ?
Ömer kabul etmiyordu peygamberin ölümünü,evin avlusuna dikilmiş dört bir yandan akın eden müminlere "Muhammed ölmedi "diyordu Musa nasıl Sina dağına çıktıysa,peygamberde bir an için Allahın huzuruna çıkmıştı ve dönecekti.Ölüm haberlerini yayanların ayaklarını ve dillerini kesecekti.Bu arada ebu bekir girdi soluk ,soluğa İlk iş olarak ayşenin kulubesine daldı cenazenin üzerindeki harmaniyi kaldırdı eğilip efendisinin ve yoldaşının yüzünü öptü.Sonra avluya çıkıp hiddetten her bir yana saldıran ömeri yatıştırmaya uğraştı bir süre,bunu başaramayacağını anlayaınca ahaliye döndü ve otoriter bir sesle "Ey insanlar dedi,Muhammedi sevenler bilsinler ki Muhammed ölmüştür ! ama Allahı sevenler bilsinler ki Allah ölmez,Allah yaşamaktadır." sonra KUr'an dan bu konuda kesin hüküm veren bir ayet okudu. Ayet "Muhammed bir resülden başka bir şey değildir,Ondan önce nice paygamberler gelip geçti ,ölür veya öldürülürlerse gerisin geri mi gideceksiniz?" ama çok garipdir orda bulunan hiç kimse böyle bir ayeti hatırlamıyordu !
Her şey çatırdıyordu sanki,Muhammedin kudreti kişiliği sayesinde birbirine bağlalanan topluluklar bir anda ve herbiri kendine özgü tepkileriyle birbirinden ayrılıp tek başlarına boşlukta buldular kendilerini ,Bir ideolojiyle tohum halindeki bir devletin iç içe kaynaşması üzerine kurulmuş olan müslüman cemaati bu sarsıntıya dayanabilecek miydi?
Birazcık olsun siyasetten anlayanların karşısına çıkan ilk sorun buydu işte,Ve bu kimselerin başında da peygamberin hem siyasal bir öğreti haline gelen imanının ve yönetici fikirlerinin dolaysız mirasçıları danışmanlarıda vardı .Gerçekten muhammedin ölümüyle Arap toplumunda gücünü hala koruyan anarşi eğilimlerinin yeniden başı boş kalacağını görmek için ileri zekalı olmaya hiçde gerek yoktu.Bedeviler islamı yadsıyarak Medinenin vesayetiniden sıyrılmaya kalkışacak,Yahudiler yeniden baş kaldıracak,Yamama peygamberleride Muhammedin macerasını kendi hesaplarına bir kez daha denemeye girişeceklerdi.Yapıt a el koymak ve sürdürmek için sağlam bir nüve şarttı.. Yoksa herşey yıkılabilirdi!..
Bu nüve vardı ama bin parçaya bölünmüş haldeydi ,Medineliler özelliklede Hazrec kabilesine mensup olanlar,öteden beri kıskandıkları Mekkeli Kureyş göçmenlerinin şimdi kendilerini onlara yönetici olarak kabul ettirmek isteyeceklerini sezinliyorlardı .Çünkü Peyegamber ölmüştü ve bu yabancılara boyun eğmek için hiç bir neden kalmamıştı ortada, aynı günün akşamı Beni saide aşiretinin ambarında toplanarak öz çıkaralarını en iyi nasıl koruyabilecekleri konusunda sıkı bir tartışmaya koyuldular.Aralarınd a en nüfuzlu kişilerden birini Sa'd ibn übade'yi Medine emiri seçmeye karar verdiler. Muhammedin evinde bulunan Ebu Bekir haberi alır almaz yanındaki iki siyaset adamıyla birlikte ambara koştu.Medineli Avs kabilesinin lideride onlara yetişti ,öteden beri Hazreclerle çekişmekte olan Avslar kentte yönetimin rakiplerine geçmesini hiçbir şekilde istemiyorlardı.Telaş ve şaşkınlık Medinedeki öbür kabilelelerede sıçramıştı ve hiç biri kendilerinin yokluğunda alınacak herhangi bir kararın kurbanı olmaya niyetli değildi.Akşam karanlığı artık iyiden iyi çökmüştü Medineye ve tüm bu insanlar Ayşenin evinde yatan bu cesedi unutmuş gibiydiler.
Kandillerin ve meşalelerin aydınlığında süren tartışmalar uzadıkça uzuyordu,uzadıkçada içinden çıkılmaz bir hal alıyordu.Medineliler den biri bir tanesi Kureyşten öteki Medinelilerden iki başkan seçilmesini önermişti .Hazır bulunanların çoğu bunun cemaati bölmeye ve doğal yıkım anlamına geldiğini biliyorlardı.Hepsi bir ağızdan konuşuyorlardı artık bir son vermek gerekiyordu bu kargaşaya ,bulanık bir şekildede olsa bu insanlar ,sistemin yıkılmasının kendileri için bir felaket olacağını anlamışlardı.Ve görmüşlerdi hiçbir medineli bırakın koca arabistanı kendi küçük kentlerinde bile otoriteyi sağlamaya muktedir değildir.Medineli olmayan kabileler herşeyden önce kendi kabilesinin çıkarına çalıştığından haklı olarakda şüphe edeceklerdi.En uygun aday yinede öz kabilesinden kopup gelmiş ve uzun göçmenlik dönemi boyunca bizzat kendi kabilesine mucadele etmiş olan Kureyşlilerden biriydi ,peygamber düşüncesinin en önde gelen mirasçılarından biriydi bu Ebu Bekir. Oda istemezse Ömer yada Ebu Ubeyde olmalıydı. Ebu Bekir ölçülü ve zekice konuşmaları olagan üstü durumlarada soğukkanlılığını yitirmeyiyişiyle önemli bir kişilikti neredeyse tam aksi karakterli Ömer çabuk öfkelenmeleriyle ün yapmıştı.Ömer kendi adının tedirginlik yarattığını görünce Ebu Bekir adına feragat etti ve gecenin geç saatlerinde Ebu Bekir Allahın elçisinin vekilliğine Halife olarak atanmış İslam yıkılmaktan kurtarılmıştı.
Bu arad peygamberin ailesinin bireyleri,yani damadı Hz.Ali, amcası Abbas,manevi oğlunun oğlu Usame ve kölesi Şükran Muhammedin cenazesinin çevresinde toplanmışlardı. Peygamberin manevi mirsını kendi kalanlarının ,Kureyşli Abd Menaf'ların lehine çevirmenin çaresini düşünüyorlardı.Ama Talha Zübeyr ve adı bile irkilti uyandıran Ebu Sufyan'dan başka yandaşları yoktu.İyi niyetli haberciler beni sairelerin ambarında olup bitenleri dakikası dakikasına yetiştiriyorlardı. Cenaze başındakilerde güçsüzlüklerinden ötürü orda olup bitenlere bir kat daha öfkeleniyordu.Belki peygambere olan bu duyarsızlığın intikamını daha sonraya bırakmanın en akılcı yol olduğunu düşündüler.Nitekim aylarca Ebu Bekirin halifeliğini başta Ali olmak üzere hiçbiri tanımadı.Ve o gece hiç beklenmedik anormal bir iş yapmaya karar verdiler.
Büyük önderin şanına yaraşır bir törenle Baki mezarlığına oğlu İbrahimin,kızı Rukiyenin ve sayısız yoldaşının yanına gömülmesi gerekirdi,Çok daha önemsiz nice kimseler parlak törenlerle gömülmüştü o mezarlığa. Ama öyle anlaşılıyor ki Hz. Ali amcası Abbas ve dostları ertesi sabah yapılacak cenaze törenini yönetecek olan Ebu Bekirin peygamberin tartışmaz halefi olarak kabul edileceği bir törene meydan vermek istemiyorlardı:Sezar ın cenaze töreninide aynı amaçla Antonius kullanmamış mıydı! HZ.Ali ve yanındakiler hemen o gece öldüğü kulubenin içine gömmeye karar verdiler.
24 Ekim 2009, 21:36 #7
Evin başka bir bölümünde peygamberin diğer eşleriyle birlikte uyumakta olan Ayşeye bile haber vermeden nede olsa Ebu Bekirin kızıydı.Hemen bir çukur kazıldı,ceset alalacele yıkandı üç harmaniye sarıldıktan sonra kazılan çukura gömülerek üzeri toprakla kapatıldı. Ve Kureyşli Muhammed ibn Abdullahın bu dünyada artık yapılacak bir işi kalmamıştı.
Ama islam peygamberinin işi henüz bitmemişti,tüm insanlar arkalarında bir ad bırakıp ölümsüzleşmek ister ancak ideoloji yaratıcıları ve devlet adamları en şanslılarıdır.Onları n edimleriyle fikirleriyle dolodur tarih,Ve muhammed hem bir ideoloji hemde bir devlet kurucusudur.İsa ile Karlman onda tek bir varlık haline gelmiş gibiler.
Peygamberin hayatı sona ermişti evet ancak zaferi yeni başlıyordu,Peygamber in ölümünden 15 gün sonra Usame peygamber tarafından kendisine verilmiş görevi yerine getirmek üzere Suriye sınırlarına doğru yola koyulmuştu .Sefer ertelenemez demişti.Kumandanlığı na her ne kadar Ebu Bekir kanadından itirazlar gelsede,Ebu Bekir Usamenin yerine bir başkasının atanmasına şiddetle karşı çıkmış" Allahın elçisinin emri ölümünden sonrada yerine getirilmeli" diyerek tüm kararları iptal etmişti.Aynı yılın eylül ayında da Halid bin Velid başkaldıran arap kabilelerini ağır bir yenilgiye uğrattı,aradan bir yıl geçmeden de Pers imparatorluğuna saldırırken, Ebu Bekir tarafından akıllı bir kararla general atanan Ebu Sufyanın oğlu Yezid Bizans imparatorluğuna ait Filistin topraklarını istila etti. Bundanda anlaşıldığı gibi arap birliğini kurmak için kabilelerin direnişini boşa çıkarmak için ve onlara yaşama kolaylığı sağlamak için dışa yönelmek savaş enerjilerini oraya kanalize etmek zornlu hale gelmişti. araplar Mezopotamayanın yerleşik halklarına daha öncede bir kaç kez saldırmışlardı talihleri yaver gittiğinde istila ettikleri ülkelerin üstün uygarlıkları tarafından kabul görünüp küçük devletler kurmuş çok geçmedende kudretli dünya devleti olma yolunda büyüyen arap egemenliğinin bir tebası durumuna düşürmüşlerdir.
Çünkü artık arkalarında erimeyi red eden muhteşem bir İslam ideolojisi var,akın ettikleri her yerde ya karşılarında bozguna uğramış bir Sasani devleti yada araplara karşı aldığı son zaferinden sonra giderek zayıflayan bir bizans imparatorluğu. Ve hemen her zaptettikleri yeri yüzyıllardan beri baskı ve zülüm altında ezilmiş o yerlerin yerli halklarının desteğiyle elde ettiler çünkü islam yarımadadan kabuğunu yırtarak artık dünyaya hak ve adaletin taşıyıcısıydı..En güçlü ordular bile dayanamadı karşılarında çünkü güçlüydüler,karalıyd ılar. Belki tam birlik halinde değillerdi çünkü İslamdan önce varolan klanların yanı sıra İslam içindede ortaya çıkmış olan klanlar,topluluklar ve menfaat gurupları her an birbirlerini parçalamaya hazır bekliyorlardı.Ama bir umacıdan korkar gibi bölünmekten korkuyorlardı.ve arap kitlelerinin büyük kısmı cemaat başkanının arkasında,bu başkanı beğensin beğenmesin bir araya gelmekteydi.Sıradan bir kervan güdücüsü olan Muhammedin Mekkedeki evinde bir kaç yoksulu toplayıp fikirlerini aşılamaya koyulduğu tarihten bir yüzyıl sonra aynı muhammedin torunları Loire kıyılarından Endülüs kıyılarına Poiterseden Semerkanda uzanan bir dünyaya kumanda etmekteydiler.
Bir Arap imparatorluğu kurulmuştu.Ve bu imparatorluğun başında peygambere en çok karşı çıkmış olan Küreyş kabilesinden Ebu Sufyanın ailesi vardı,yani Emeviler vardı.İmparatorluğun en büyük örgütleyiciside Ebu Sufyanın oğlu Muaviye oldu.Muaviye yanlız ebu sufyanın oğlu değil Hind'inde oğludur .Bilindiği gibi Uhud savaşında peygamberin amcası ve Allahın aslanı lakaplı HZ. Hamzanın kalbini göğsünden söküp alan ve onu çiğ çiğ yiyen Hindin de oğludur muaviye. Hind kadar hiçbir kimse İslama ve Muhamedde kin ve nefret beslememiştir. Bütün bunlara baktuığımızda sanki Muhammed can düşmanlarına şan şeref ve sarvet kazandırmak için didnip durmuştu ömrü boyunca .Kendine can düşmanı olan ve kendisini mekkeden kovan Küreyşe bir imparatorluk armağan etmişti.Tüm devrimlerin sonucu gibi.
24 Ekim 2009, 21:36 #8
Ama sonuç ne olursa olsun fikirlerinde kendi hayatları vardır ve bu hayat devrimcidir.Papirus üzerine,kağıt üzerine yada Kur'an da olduğu gibi yassı deve kemikleri üzerine yazılıpda insanların belleğine bir kez yerleşlmeye görsün fikirler,kendilerini kullanmış kanalize etmiş ve kurulu düzen için tehlikeli yanlarını örtbas etmeye girişmiş devlet ve kilise yetkililerinin öfkeli şaşkın ve aciz bakışları önünde işlerini görmeye devam ederler. egemen sınıfın ve israilin resmi dini haline getirilen museviliğin karşısına Tevratın sözleriyle dikilir İsa,Çürüyen düzenlerde muhalifler çıkar ortaya hepsi ellerinde insan hakları bildirgeleriyle,Kend ini susturmak isteyen sarı sosyalistlerin önüne Lenin,Marksın en ateşli fikirleini serer.Ve böylece tarih hiyerarşilerin zaptetmek isteyipte başaramadıkları kaynayan bir canlı kuvvetler şelalesi halinde akar gider.
Bu İslam içinde böyle olmuştur.Allahın tartışma götürmez kelamı olan Kuran,gelecekteki kuşaklara ,belirli bir tarihsel anda adaletsizliğe ve baskıya karşı isyan duymuş ihtlilalci ruhlu bir adamın mesajını aktarmıştı.Bu bulanık metinlerden yer yer kudret sahiplerine savrulmuş tehditler insanlar için adalet ve eşitlik çağrıları fışkırmaktaydı.Ve bir gün başka adamlar geldi ,bu sözaleri alıp birer silah yaptılar.Araplar avrupada sanıldığı gibi dinlerini zorla kabul ettirmeyi hiçbir zaman denememişlerdir.Hele başlangıçta tam tersine başlangıçta İslama geçmek isteyenlere hiçde iyi bakmadılar. Çünkü Müslüman olmak vergiden mkurtulmak kazançtan pay almak anlamına geliyordu ,ama ne varki İslamiyet kendiliğinden adeta yayılıyor müslüman olmanın önü kesilemiyordu.Emevil er döneminde İslama girip müslüman olmak isteyen bir çok yahudi ve Hırıstiyan mal mülk sahibi kabul edilmeyip ağır vergilerle cezalandırılmıştır.A ma bu yeni dinin şiddete yönelimi sonsuza dek süremezdi Allaha bağlılığı ve ilahi gerçeğin bilimini yanlızca arapların tekeline veren ne bir ayet nede bu dinin peygamberinin hayatında vardı.Ve sonuçta İslama katılanların dalgası git gide büyüyerek önüne geçilmez bir hal aldı.Persler,Suriyel iler,Mısırlılar,Berb erler,Mezo potamyalılar,Grekler ve daha niceleri akın akın Araplara bağlandılar.Arap saydılar kendilerini ve gerçekten araplaştılar.Ama asıl bunların yanı sıra çok daha kalabalık kitleler hindi Çinde bile Müslüman oluyorlardı.
Ve araplaşmış olsun olmasın yeni müslümanlar çok geçmeden Arap hegomonyasını kaldıramaz oldular.Kutsal metinleri ,peygamberin ve eski arabistanın tarihini daha iyi öğrendiler.Araplarda n arap filolojisini ve Müslüman teolojisini kurdular.Bağlı oldukları ulusların kültür hazinesinden yararlanarak teknikleri ve modelleri bir birine karıştırarak İslam sanatını,İslam bilimini,İslam felsefesini ve İslam uygarlığını yarattılar.Bu kollektif yaratılışa eski ilkelerinden artık sıyrılmış olan araplarda katılıyordu.Aynı araplar fethettikleri insanların kendileriyle eşit varlıklar olduklarını kabul etmek zorunda kalmışlardı.daha güzeli böyle bir eşitliği zorunlu kılan islamın devrimci karakterinin zaferiydi.
Bu devrimci karakterin bayrağı bizzat Kuran ve onun kefilide peygamberdi.Ve yüzyıllar boyu İslamı sarsan nice kaynakta yine uygulayıcılarına karşı aynı kaynaktan güç alıyorlardı. Bütün bunların temelinde hiç şüphesiz düşünülüp tartışılmış bir zamanlar peygamberin zihinini kurcalayan fikirler vardır.
Tarihçi doğal olarak işleri çok daha karmaşık bir biçimde ele alır,eğer Muhammed doğmamış olsaydı tarihsel durum onun yerine bir başka Muhammedi çıkarıp getirirmiydi? şeklindeki ilkel determist bir önermeyle yada düşük seviyeden bir marksist formülle işin içinden sıyrılaamaz.
Hayır; muhammed doğmamış olsaydı işler hiç şüphe yokki çok farklı olurdu.Yanlızca iki büyük imparatorluk vearabistan ne hale girerdi konusunda bile sonsuz fikir yürütülebilinir.Belk ide yirminci yüzyılda gelen başka bir muhammed ,Bizans imparatorluğunu tamamıyle pekişmiş ve çöl kabilelerinin hucumunu başaruyla savuşturduğunu görecekti,Belkide arabistan hırıstiyanlığı kabul etmiş olacaktı kimbilir! Gördük ki durum can alıcı sorunlara kesin çözümler isteyen bir durumdur.Ama bu çözümler ap ayrı bir şekilde sonuçlanabilirdi.Her zar atışta bir rastlantı vardır,ama her değişik zar atışı rastlantıyı bambaşka bir sonuca sürükler.
Ne olmuş olabileceğini bilmiyoruz.Ama ne olduğunu iyi bilmekteyiz.Ve rahatça söylebeliriz ki Muhammedin mirası hatırı sayılır çok önemli bir mirastır.
24 Ekim 2009, 21:37 #9
Hz.Muhammedin en basit,en olağan ve kendi çağdaşları içinde sonuçtan yana en kısır tercihleri bile ,henüz doğmamış olan milyonlarca erkek ve kadın için dev yankılarla yüklü bulunuyordu.Öyleki bizim için büyük önem taşıyan pek çok şey, günün birinde bu adamın Mekkedeki karanlık bir sokağa sapmayaışının izlerini taşıyor.Ve Muhammed Bedir yada Uhud'da öldürülmüş olsaydı , insanlığın genel teknik yada daha üretici ekonomi formlarına doğru ilerleyişi,bu ölümden elle tutulur hiçbir biçimde etkilenmeyecekti.Ama buna karşılık Filipinlerden,batı avrupaya nice şeyler tepeden tırnağa farklı olurdu.
Onsuz,kendisinin hayalinden bile geşmediğini sandığımız arap imparatorluğunun kuruluşuda biraz fazla olasılık dışı kalırdı.Daha sonraları yanlızca bir ideolojik kültürel birlik durumuna düşmüş olan bu sınırsız siyasal birlik, Çinden İspanyaya en değişik insanların tekniklerin,davranış ların ve fikirlerin iç içe geçip katışmasını ve ahlak,sanat,ideoloji alanlarında kendi öz değerlerini yaratan yepyeni bir uygarlığın doğmasını sağlamıştır.
Bu uygarlığı oluşturan unsurları teker,teker göz önüne alırda kökenine inersek eski Arabistanla Muhammedin bu karmaşık kökende çoğu zaman hiç payları bulunmadığını,zaman zaman da ikinci derceden bir katkıları olduğunu görürüz.Ancak buda bir yanılgı olabilir yoksa bütün bu unsurların evrimi ,bir araya gelip toplanmasını ve yayılıp gelişmesini de belleklerimizden silmiş oluruz.
Demekki tüm bu tarih,belli bir ölçüde ve belli bir anlamda Muhammed'den kaynak almaktadır. Dicle ve Fırat kıyılarından Atlantik okyanusuna kadar 20 ulusun araplaşması Kuzey afrikası elinden gitmiş Latin batı ile araplaşmış doğu arasındaki bağların kopması Viyana önlerine dayanan Osmanlı imparatorluğuna kadar sayısız müslüman devlet ve imparatorluk atlılar ve denizciler,tüccarlar ve korsanlar,sanatçılar ve mimarlar,kurtuba camii ve tac mahal hepsi ama hepsi Hz.Muhammeden beslenmektedir.
Peygamberin manevi ve ideolojik mirasından bahsederken hiç eğip bükmeden bahsetmek gerekirse onu doğru kavramadan bahsedemezsiniz.Ona inanaların sandığı gibi İslamın tüm düşünsel dünyası Muhammedin dile getirdiği düşüncelerden üretilmemiştir.İslam fikir düşüncelerinin çok daha farklı kaynakları vardır. Yüzyıllar boyunca çağların ruhundan ve çok çeşitli kültürel doğup gelen binlerce düşünce anlayışı peygambere uyarlanarak kutsallaştırılmış peygamberin himayesine sığdırılmıştır.Özünd e peygamabere alabildiğine yabancı olan bu düşünceler bile ,herşeye karşı n,önceden var olan bir sisteme az çok uymak zorunda kalmışlardır. Ve önceden var olan bu sistem peygamberin çevresinde bulduğu,bir takım fikirleri kendi düşünceleri doğrultusunda alıp dönüştürerek yavaş yavaş işletildiği ve oluşturlduğu bir sistemdir.
Böyelece düşüncesi ardılları tüm İslam ideologlarını etkileyecekti.Çünkü ortada Kuran vardır.Belirtiğim gibi ,peygamberinin bilinç altının ürünü olan ve tüm müminleri tarafından ta çocukluk çağından başlıyarak ezberlenen ve hatmedilen Kuran değişik kitaplara ve başka etki kaynaklarına açık olan aydın müslümanlar üzerinde bile sorgulanmaz bir etki yaratmıştır.Hele milyonlarca sıradan insanın gözünde tek düşünce kaynağı ,ideolojik manevi ve ahlakasal tek danışma makamı 1500 yıldır yanlızca Kur'an olmuştur.
Demekki muhammedin fikir dünyası kendini köylünün kafasında olduğu kadar,Devlet adamlarının yada Filozofun kafasınada doğrudan doğruya ve en dolaysız biçimde kabul ettirmektedir.Bütün müslüman ülkelerde elle tutulur kadar canlı bulmaktayız etkilerini..
İnsan yanlızca ekmekle yaşamaz.Yaşayabilmes i için insana hiç olmazsa dünyadaki yeri ve rolü hakkında birkaç yönetici düşünce yaşayışını düzene koyacak bir kaç kural gereklidir. İnsan kitlelerine işte bu düşünce ve bu kurallardan kurulu doyurucu bir sistemi ,modern ideologlardan çok daha önce din reformcuları ve peygamberler sunmuş bulunmaktadır.
24 Ekim 2009, 21:45 #10
Günümüz İslam savunucuları,İslamda yanlız ahlaksal değerleri taşıyan buyrukları göz önüne alarak fikirleri ancak ikincil bir konuma bırakarak sembolik savunular içindedirler.Bunlar herşeyden önce kendileri için kudret,sıradan müslümanlar için Hz.Muhammedli dürüst ve itaatkar olmalarını öneren adamlardır.Greçi görüş açısınıda değerlendirmek gerekirse,tarih boyunca kurulu düzene uymayı,dolaysıyla baskıya,adaletsizliğ e her türden zülme boyun eğmeyi mazur göstermeye yaradığını kanıtlayabiliriz.Bu gün artık daha açık,akıl dışı tabulara daha az bağlı bir ahlak anlayışını yeğlediğimiz,özellik lede bize mitolojik gözüken fikirleri geçersiz saydığımızda doğrudur.Ama unutmayalım ki bizim o daha açık ahlakımız ve dünya hakkındaki daha doğru düşüncelerimiz eşitliğe ,barışa, ve insanca yaşama adanan fikirlerimiz doğru dürüst bir ömür sürdürebilmek için en ilkel direktiflerle ve şu ölümlü hayatlarına bir anlam kazandıran basit fikirlere susamış büyük kitlelere yüzyıllar boyunca ulaşamamıştı.Kaldı ki bizzat şu kendi çağımızda en açık prensiplerden ve en bilimsel şekilde işlenmiş en doğru verilerden yola çıkarak doğup gelişen ideolojilerinde çok geçmeden kendi mitlerini kendi haksızlıklarını ve kendi darlıklarını yarattığını gördük.Demek ki milyonlarca insana hayat nedeni sunmuş olan ve dahada uzun bir süre belki değişik bir şekilde gene milyonlarca insana hayat nedeni sunmaya devam edecek olan geçmişin ideolojilerine karşı bunca sert ve kibirli davranmaya pek öyle hakkımız yoktur.Tam tesine bu derce önemli bir rol oynamış sistemlerin kurucularına ve bu arad Muhammedin büyüklüğünü açık yüreklilikle teslim etmemiz gerek.
Yoksa biz komünistlerde karşıt dinlerin düştüğü paradoksatan kendimizi asla kurtaramayız. Çünkü İslamiyetin gelişim sürecinde müslümanların saldırısına uğrayan çeşittli dinler ve özelikle Hırıstiyanların gözünde Muhammed bir numaralı düşman haline gelmiş,saralı bir sahtekar,iğrenç bir yaratık gözüyle bakılacaktı kendisine ,onan inanaların tüm çabalarına rağmen anlattıkları herşey Hırıstiyanlar tarafından tahrif edilirek ortaya şehvet düşkünü ve zalim boğazına kadar cinselliğe gömülmüş tek tük fikirlerini yolunu şaşırmış hırıstiyanlardan utanmadan çalmış ve saf insanları türlü hokkabazlıklarla kendine çelmiş bir acaip adam portresi ortaya çıkarmıştır.Ki bu günümüzded de tutucu hırısiyanların muhammed hakkında çizdiği ve İslam dunyası tarfından büyük tepkiyle karşılanmış karikatürlerinde de kendini açığa çıkarmıştır.
Ama tam bunun karşı tarafında ise durum tam tersinedir.Peygamber e olan bağlılık bin yüzyılları aşmasına rağmen dahada artmıştır.Milyarlarc a müslümana hayat sağlayan ideoloji Allah kelamının son taşıyıcısı olan bu eşsiz adamın yapıtı değil mi ? Çünkü Hz.Muhammed müslümanlar arasındaki ideolojik birliğin kökeni olmakla kalmayacak sembolü halinede gelmiştir. "Güneş nasıl Ay'dan ve Deniz nasıl bir damla Su'dan kat kat üstünse.,muhammed de öyle öteki paygamberlerden üstündür.Bütün geçmiş peygamberler tarafından ortaya konan kolyenin en güzel incisi yaratılan şiirin en ulaşılmaz mısrasıdır O..."
Hırıstiyanlık onda kötülük ve şehvet düşkünü baş düşmanını,İslamsa "yaratılanın en üstünü" nü göre dursun ,dine inanmyan bir başka adamlar onda kendileri gibi düşünen ve eylenen bir insan bulmaya çalışacaklardır.18.c i yüzyılın başlarında Bolinvars kendince akla uygun bir din kurup Muhammedi selamlamıştır.Muhamm edi herşeyden önce Hırıstiyanlığa saldırma amaçlı bir doğa filozofu olarak gören Volter ise onu hurafelerden yararlanarak halkını zafere eriştiren kinik bir sahtekar şeklinde tanımlamaktadır.Bütü n "Işıklar Yüzyılı" gözünde Muhammed doğa ve akıl dininin peygamberidir.Ve Gouthe Muhammede adadığı enfes bir şiirinde ,deha sahibi insanın en ileri örneği olarak gördüğü peygamberi derelerin ve çayların Okyanusuna ulaşmak için kendisinden yardım beklendiği koca bir ırmağa benzetir.Carly'ye göre tanrısal bir özelliğe sahip olan bu büyük ruh insanlığın en önde gelen karmanlarından biridir.
Dinsizle ve edebiyatçıların ardından bilginler el uzatmıştır Muhammede,kaynaklara inerek ve gittikçe daha derinden didik didik ettikleri arap tarihçilerine dayanarak peygamberin biyografisini kurup çıkarmışlardır.Huber t Grime, onu zenginleri ürküterek onaylarını almak için gelişigüzel uydurduğu bir mitolojinin yardımıyla ilkel ve sosyal bir sosyalist olarak değerlendirir.Çoğü oryantalistler daha dikkatli davranarak muhammedin dinsel yönünü ortaya çıkarırken tarihsel kaynaklarınbüyük bilgini Belçikalı Cizvit rahibi Henri Lammensin kindarlığı peygamberin içtenliğini hiçe sayacak kadar düşmancadır. Sovyet bilginleri ise yıllar yılı ilerici mi ? gerici mi diye hararetle tartışa dursun Arap ülkelerindeki milliyetçiler,sosyal istler hatta Komünistler onu bir öncü olarak selamlamaktadırlar.
Görüyoruz ki Muhammed'de herkes kendi kendi öz kaygı ve sorunlarının yankısını aramış,anlamadığı kavrayamadığı yanını yok saymış ve kendi tutkularına fikirlerine yada düşüncelerine göre biçimlendirrmiştir.A ma arı nesnellik nasıl ulaşılması olanaksız bir şeyse ,bile bile tarafgir olmak gereğni de öne sürmek de bir o kadar saçmadır.Düşüncesi ve eylemiyle Dünyayı sarsmış olan bu adam hakkında aslında çok az şey biliyoruz. Ama İsada,Musada olduğu gibi yarım yamalak öykülerin sonradan uydurulmuş sözlerin(Hadis ve Rivayetler) doğruluğu bilinmeyen söylentiler içinde bile Muhammedin başka hiç kimsede rastlanmayn bir kişiliğin ışığıyla parladığını görmek mümkündür.
Ona inanalar içinde işte gerçek çarpıcı olanda budur işte.Basit bir kişilk değildir Muhammed ,basit bir din değildir İslam .Ne şaytani bir his nede gözlerini tanrıya dikmiş bir mistik,anladığımız kadarıyla Muhammed karmaşık kendisiyle bile çelişen biridir.Zevklerine düşkün olduğu kadar,dünyadan el etek çekecek kadar da yüreklidir.Kimi zaman şefkatli oldu,kimi zaman cezalandırıcı.Allahı na karşı korku ve aşkla dolu bir dindar,aynı zamanda her ödünü verebilecek kadar esnek bir siyasetçiydi.Günlük hayatında hiçde tuytarlı değildi ama kırkından sonra hiçkimsenin başaramadığı hayranlık ve inanç yüklü şiirsel metinler çıkardı o,hiç kimsenin çıkaramayacağı bilinç altından.Sakin ve sinirli,cesur ve ürkek ,çekingen ve açık yürekliydi. Uğradığı hakaretleri kimi zaman derhal unutur,kimi zamanda amansızca kin güderdi.Kibirliydi ama alçak gönüllüydü. Ve öyle bir kuvvet taşıyordu ki içinde o dönemin koşullarının yardımıylada bu kuvvet dünyayı alt üst etmiş bir kuvvetti.
Bu karmaşıklık ve bu çelişkiler bu kuvvet ve bu zaaflar karşısında neden şaşkınlığa düşelim ..işin ucunda, Kureyş kabilesinden Muhammed ibn Abdullah da,bizim zaaflarımızla zayıf,bizim gücümüzle güçlü bir insandı. Sözün kısası O bizim KARDEŞİMİZDİ.
.................... .................... .............MAXİME RODİNSON- MAVİİADA............ ..................
Arkadaşlar yukardaki çalışma benim maxime rodinsonun "muhammed üzerine" adlı çalışmasına kendi katkı ve düşüncelerimle oluşturduğum bir çalışmadır.Genelikle islamı islam kaynaklarından öğrenip ona göre yorumluyoruz.Bu çalışma birazda bu kaynaklardan edinilmiş edinimlerle islama daha bilimsel bir bakış açısını oluşturmayı hedeflemiştir.Elbett e eksiklerim eleştirilebilinir yanlarım vardır.Ancak forumda buna benzer bir başlık olduğunu görünce bu çalışmayı burda yayınlamayıda bir ihtiyaç olarak gördüm.
Görüş ve eleştirilerinize sunuyorum.
düşünsel (25 Ekim 2009), suat (25 Ekim 2009)
islamin, kisa, muammed, tarihi, üzerine
« Hani Allahınız Vardı | İnsanlığın Özgürlüğe Barışa! İnsanca Yaşamaya İhtiyacı Var! »
Sosyal şovenizmin kısa tarihi BABİL Politik Gündem 1 20 Ağustos 2010 01:57
Küba’nın tarihine kısa bir bakış-eğitim… düşünsel Sosyalizm 0 05 Ağustos 2009 16:32
kısa bir Kurtuluş Savaşı ve ortadoğu... düşünsel Makaleler 3 14 Şubat 2009 04:39