Aile çiftçiliği; dünyayı besle, yeryüzünü önemse!
8 Gönderen Mine Pakkaner
17-10-2014, 15:55 #1
AİLE ÇİFTÇİLİĞİ; DÜNYAYI BESLE, YERYÜZÜNÜ ÖNEMSE!
Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü FAO, 1979 yılında almış olduğu bir kararla kuruluş günü olan 16 Ekimi, "Dünya Gıda Günü" olarak ilan etmiştir. Dünya Gıda Günü sonraki yıllarda değişik temalarla kutlanmaya devam edilmiştir. Yapılan kutlamalarda "açlığın önüne geçilmesi, yeterli ve güvenilir gıdaya erişimin herkes için sağlanması" konularına dikkat çekilmesi amaçlanmaktadır.
FAO verileri 1990`lı yılların başında küresel ölçekte 1 milyarın biraz üzerinde olan aç insan sayısının, 2000`li yıllarda 1 milyarın altına düştüğünü ve 2013-2014 yıllarında ise 805 milyon kişiye gerilediğini göstermektedir. Bu verilere göre dünyada her dokuz kişiden biri yatağına aç girerken, yaklaşık 1,4 milyar kişi ise obezdir ve bu nedenle sağlık sorunları yaşamaktadır.
Veriler, aç insanların büyük bölümünün, yoksul küçük çiftçileri barındıran geri kalmış ülkelerde bulunduğunu göstermektedir. Bu nedene dayanarak, ama aslında küresel tarım politikaları yaratma doğrultusunda Dünya Bankası (DB) 1980`lerin başlarında yayımladığı raporlarda, yoksulluk ve açlığın bitirilmesi için küçük çiftçiliğin ortadan kaldırılmasını işaret etmiştir. Bu tarihten itibaren tarım politikaları gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde bu öneri çerçevesinde kurgulanmış ve küçük çiftçiler için yok edilme süreci başlamıştır.
Günümüzde bu politik yaklaşımın etkisiyle daha ziyade gelişmiş ülkelerde yaygınlaşan büyük tarım işletmelerinin / şirketlerinin uyguladığı endüstriyel tarım, bazı sorunların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Tarımda makinalaşmanın artması toprak erozyonunu hızlandırmış, kullanılan fosil yakıtlar atmosferde sera gazları konsantrasyonunu artırmıştır. Uygulanan bu tarım modeli küresel iklim değişikliğinde önemli etkenlerden olmuştur. Bilinçsizce ve yaygın olarak kullanılan kimyasallar çevre kirliliğine yol açmış, insan sağlığını tehdit eder hale gelmiştir. Çok uluslu şirketlerin tohumları, insan beslenmesinde önemli bir yer tutan yerel çeşitlerin kaybolmasına neden olmuştur. Temel tarım ürünleri ticareti küresel ölçekte büyük tarım şirketlerinin eline geçmiş, açlığa ya da tokluğa birkaç çokuluslu şirket karar verir hale gelmiştir. Gelinen noktadan faydalanmak isteyen spekülatörler sektöre el atmış, fiyatlar borsalarda kar odaklı belirlenmeye başlamıştır. Gelişmiş ülkelerin büyük çiftçilerine ve ihracata sağladığı devasa destekler, az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin üretimlerini baltalamış ve küçük çiftçilerin tarımdan kopma sürecini hızlandırmıştır.
2000`li yıllar, uygulanan tarım ve gıda politikalarının artık sürdürülebilir olmadığını göstermiştir. 2007-2008 yıllarındaki gıda krizi pek çok ülkede kanlı ayaklanmalar yaşanmasına sebep olmuştur. Yaşanan bu krizler mevcut tarım politikalarının tekrar gözden geçirilmesi noktasında bir milat olmuştur.
Dünya Bankası`nın 2009 yılında yayımladığı "Kalkınma için Tarım" raporunda, 1980`lerdeki görüşünün tam tersi olarak, küçük çiftçilerin desteklenmesi gerektiği vurgulanmıştır. Yine bu paralelde FAO da dünyanın böyle krizlerin bir daha yaşamaması için küçük çiftçilerin desteklenmesi gerektiğini belirtmiştir.
Bunların bir sonucu olarak açlık ve yoksullukla mücadele için başta AB ülkeleri olmak üzere gelişmiş ülkeler, küçük çiftçiler ve genç çiftçilerini destekleyen programlar uygulamaya koymuştur. Konunun öneminin ortaya konulması için de, BM 2014 yılını Uluslararası Aile Tarımı Yılı ilan etmiş, FAO`da Dünya Gıda Günü`nün temasını "Aile Tarımı" olarak belirlemiştir.
Ülkemizde uygulanan tarım politikalarına bakıldığında 1980`lerden bu yana DB ve IMF kaynaklı politikaların da etkisiyle küçük çiftçilerin ortadan kaldırılması üzerine bir yaklaşımın sergilendiği görülmektedir. Uygulanan yanlış tarım politikalarının etkisiyle son 10 yıllık dönemde çiftçimiz yaklaşık 30 milyon dekar araziyi (Belçika`nın toplam yüzölçümüne eşdeğerdir) artık tarımsal üretimde kullanmaz olmuştur. Aynı dönem için buğday ekim alanları da yaklaşık 12 milyon dekar daralmış, anavatanı ülkemiz olan buğday her yıl milyonlarca ton ithal edilir hale gelmiştir. Kırsal alanı terk eden küçük çiftçilerimizle birlikte hayvan varlığımız da hızla azalmış, kurbanlık hayvan ve saman ithalatı gibi yeni durumlarla tanışılmıştır.
Ülkemizde pek çok küçük çiftçi gerek bürokratik işlemler ve gerekse de hasat sonucunda alacağı tarımsal destekleme yardımının yaptığı harcamaların küçük bir bölümünü dahi karşılamadığından dolayı Çiftçi Kayıt Sistemine kayıt olmamaktadır. Çiftçimiz dünyanın en pahalı mazotunu kullanırken, verilen tarım destekleri gelişmiş ülkelerle kıyaslanamayacak kadar küçüktür. Gerçekleştirdiği sulama projeleri ile ülke tarımına büyük katkı sağlayan DSİ torba yasa marifeti ile hazırlanan yönetmeliklerle bundan böyle yapacağı tesislerin maliyetini çiftçiye yükleyeceğini açıklamıştır. Bunun yanı sıra toprakların kiralanması  yarıcılık sisteminde tarımsal desteklerin bizzat toprağı işleyen çiftçiye değil de toprağın mülk sahibine ödenmesi, ürün pazarlamada yaşanan zorluklar ve 639 sayılı KHK ile yeniden yapılanan Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı`nın görevleri arasından kooperatifçiliğin teşvik edilmesinin kaldırılması gibi nedenlerden dolayı, küçük çiftçilik bitme noktasına gelmekte ve büyük kentlere göç hızla artmaktadır.
Olumsuzlukların yaşandığı bu dönemde üretim yetersizliği ithalat ile kapatılmaya çalışılmış, ancak bu seçenek sektörde bir rahatlama sağlamadığı gibi gıda fiyatlarındaki artışı da durduramamıştır. 2014 yılında gıda fiyatlarının, ortalama enflasyonun üzerinde, %15 olarak gerçekleşmesi uygulanan tarım ve gıda politikalarının yanlışlığını bir kez daha ortaya koymuştur. Tüketicinin gıdaya erişimi giderek zorlaşırken, sektördeki özelleştirmeler, gıda güvenilirliğini tehdit eden uygulamalar ve ilgili meslek örgütleri, kurum ve kuruluşların görüşü alınmadan yapılan hukuki düzenlemeler yaşanan sıkıntıları daha da arttırmıştır.
Özden GÜNGÖR Ziraat Mühendisleri O. Yönetim Kurulu Başkanı
Yusuf SONGÜL Gıda Mühendisleri O. Yönetim Kurulu Başkan
Dr. Ali UĞURLU Kimya Mühendisleri O. Yönetim Kurulu Başkan
malina, Derya Yıldız, vetman996 ve 5 kişi beğendi.
17-10-2014, 20:00 #2
Tarım arazilerinin toplulaştırılması ile ilgili kanun çıktı. Bu kanunun uygulanması ile küçük aile işletmeleri nasıl etkilenecek ?
Bu kanunun gerekçesinin anlatımı ilk bakışta kulağa hoş geliyor .
Ama toplulaştırma uygulanırken çifçi belli büyüklükteki tarım arazisini almak için banka kredisi almak zorunda kalırsa , ve bu çifçiler ödeme zorluğuna düşerlerse , bu toplulaştırılmış tarım arazileri büyük sermayenin eline geçmesi durumu ortaya çıkacak gibi görünüyor. O zaman küçük aile işletmesinden bahs etmek imkanı kalmayacak diye düşünüyorum .