GRAND JORASSAS TIRMANIŞI. - Uludak.org
FAALİYET RAPORLARI » GRAND JORASSAS TIRMANIŞI.
21 Ağustos 2016 Pazar, Courmayeur'a indikten sonra Val Ferret'te bulunan Grand Gorasses camping'e gittik. Courmayeur'a 10 km. mesafede, Alplerin güney eteğine paralel uzanan, 1630 m rakımlı orman içi kamp alanı.
Val Ferret Goraslar tırmanışı için başlangıç noktası. Buradan Refuge Bocalette 2806 m. çıkacağız. Grand Gorasses camping'te çadır için 4,5 £, kişi başı 7 £ ödeyerek konaklayacağız. Çadırımızı kurup üstümüzü değiştirip otobüsle tekrar Courmayeur'a gittik. Joraslar tırmanışı için market alışverişi, outdoor mağzalarını gezip sonra da yemek yedik. Camping'e geri dönüşte otobüsü kaçırınca yürüyüp antrenman yapalım dedik. Hava karardı, küçük sırt çantam alış veriş poşetleriyle dolu olarak La Ferret yolunun 7. kilometresinde hızlı adımlarla yürüyorum. Ayşe ve Arda ile aramız epeyce açılınca beklemeye başladım. Karanlıkta yanımda bir araç durdu. Aracın içinden Ayşe başını uzatarak muzip bir gülümseyişle sesleniyor.
- İsmet ağbi hadi gel.
Yürüyüşten sıkılıp otostop çekmişler. İtalyan bir aile, bizi arka koltukta oturan küçük kızlarının yanına sıkıştırma nezaketi ni göstermişti. Oturdukları yerden uzak olmasına rağmen Camping Gorasses'e bırakıp geri döndüler. Alışık olmadığımız bu yardım severlik karşısında İtalyan halkı hakkında ki düşüncelerimizi yeniden gözden geçirmemiz gerektiğine karar veriyoruz.
22 Ağustos P.tesi, sabah ilk iş olarak ortalığı derleyip toparladık. Yan tarafımızda bulunan ahşap masalarda kahvaltı yaptık. Bu gün acele etmiyoruz. Keyif çaylarımızı yudumlayarak faaliyetimizi planladık. Fazlalık eşyalarımızı çadırımızda bırakacağız. Bocalette dağ evindeki durumu çok iyi bilmemekle birlikte yatak ve yemek hizmeti verildiğini düşünüyoruz. Yanımıza dağ'da gecelemeyi düşünerek uyku tulumu, mat ve bivak aldık. La Ferret içinde Refuge Bocalette 2806 m. tabelası karşımıza çıkıyor.
Köyün içinden geçip ormanlık alanın başlangıcında bulunan kilise'nin yanından Rifuge Bocalette'ye giden patikaya girdik. Çok yağış alan bölge ot ve bitki yönünden oldukça zengin. Alpler'de bahar hiç bitmiyor. Burada bahar çiçeklerini her daim görmek mümkün. Yükseldikçe seyrekleşen orman örtüsü, yerini bodur ardıç, çeşitli bitki ve çiçeklere bırakıyor. Hava pırıl pırıl güneşli ve sıcak. Kuş üzümleri, Uludağ'da olduğu gibi burada da karşımıza çıkıyor. Vadi içinden 1630 m. irtifadan yürüyüşe başladık, 1200 m. yükselip 2800 m. çıkacağız. Kamp yükü ve ip vs. teknik malzemeyle çıkıyoruz. Daha önceden 4000 m. irtifada tırmanış yaptığımız için aklimitize olmuş durumdayız. Rahat bir çıkış oluyor. Alpin bölgeye çıkınca bitki örtüsü azalarak bitiyor. Üstümüzde yatay kuşak gibi uzanan dik kaya duvarın üstünden, şelaleler çağlayarak dökülüyor. Akarsu sağa doğru geçilerek dik kaya duvar üzerinde yerleştirilmiş olan demir merdivenlerden kaya duvarın üstüne aşılıyor. Sırtta uzun bir yürüyüşten sonra akarsu bu defa sola doğru geçilerek Bocalette dağ evinin hemen altında bulunan sabit hatlara geliyoruz Ortalama süre olan 3,30 saatte Bocalette dağ evine ulaşıyorum. Ayşe 10 dakika ara ile peşimden gelirken, Arda bizden 1 saatten fazla süre sonra geliyor. Dağ evi 40 m. kadar bir alan üzerine kurulmuş. Girişte solda mutfak, ortada yemek ve oturma odası, sağ tarafında iki katlı ranzalı yatak hanesi var. Görevli sürekli kafa çakır geziyor. Yatmadan önce üç kişilik ekibimizle bir değerlendirme yaptık. Gece 01.30 da hareket edeceğiz.Arda tırmanışa katılmamaya karar verdi.
23 Ağustos Salı, gece saat 12.20 gösterirken kalktım. Hazırlık yapıyorum. Koğuşun kapısı gıcırdayarak açıldı. Ayşe usulca kapıyı aralayıp yanıma geliyor. Ahşap, altı boş yer döşemesi yürürken davul gibi ses çıkartıyor.Gürültü yapmamaya çalışarak malzemelerimi verandaya taşıdım. Hava güzel, dışarıda hazırlanacağım. Yanımıza uyku tulumu,şişme mat, bivak torbası, ocak, 1 kartuş, Sandviç tarzı yiyecek, enerji barı, biraz çerez ve çikolata ve kişi başı 1,5 lt su, aldık. Sırt çantam 45 lt. sığdırabileceğim kadar malzeme almak zorundayım. Tırmanışı rahat yapabilmemiz için yükümüzün hafif olması gerekiyor. Teknik malzeme olarak, yanımıza 60 m. ip, buz burgusu 2 ad. Friend 3, takoz 3, kapalı, açık perlon ve yardımcı ip aldık. Çift teknik kazma, krampon Alplerin vazgeçilmezleri. Kaz tüyü ceket,olmazsa olmaz, derken çantam tıka basa doldu.
Kafa lambalarımızın aydınlattığı karanlıkta ip birliğinde faaliyete başladık.Planpincieux glasier (Planpincieux buzulu) 3,5 saatte çıkarak kaya sırtın başına geldik. Hava hala karanlık. Kaya sırta tırmanarak çıkmaya başladık. Sırt hattının uzunluğu kuş uçuşu 380 m. Ayşe ile 10 m. ara ile ip birliğinde hareket ediyoruz. Sırt üzerinde yükselip Ayşe'yi yanıma alıyorum. Arkamızdan gelen iki kişilik iki ayrı ekip bizi geçtiler. Kaya da tırmanıp arkadaşını yanına almak, süreci uzatıyor. Sırtta yükseldikçe tırmanış başlangıca nazaran daha kolay olmaya başladı. Karşımıza çıkan karla kaplı sırt üzerinde iz göremeyince, çıkışın aşağıdan olabileceğini düşünüyorum. Sağ tarafımızda bulunan buzul boğazının kıyısında 20 - 30 m. altımızda dik kaya sırtta ipler görünce, buradan olduğuna karar verdim. Geri 30-40 m. kadar inerek yandan geçiş yapacağız. Tehlikeli ve zor bir bölümü 2 saat harcayarak geçtik.
Sırtın karlı bölümünü bay pas ederek yukarıya yandan yükseldiğimizde karlı bölümün yanından dar bir geçiş alanı olduğunu fark ettik. Zaman kaybı, çektiğimiz eziyet sinir bozucuydu.Mola verip biraz su ve atıştırma ile sakinleşmeye çalışıyoruz.Güneş yakıcı bir şekilde ısıtmaya başladı. Ayşe termosundan sıcak su çıkarıyor. Bu iş yorucu olsa da başaracağımıza inanıyoruz. Kaya sırtın son bölümündeyiz. Manzara muhteşem, sağımız, solumuz kar kaya ve buzul görüntüleri büyüleyici. Üstümüzde yükselen kuleler sanki bu tırmanış hiç bitmeyecek gibi bir his veriyor. Etrafımızı izleyerek ve sohbet ederek geçirdiğimiz mola sonrasında toparlanıp kaldığımız yerden tırmanışa devam ettik.
Kısa bir yükseliş sonunda önümüzde 50-55 derece, 220 m. genişliğindeki Wyhper couloir (Wyhmper culvarı) kulvara girdik. Sabah erken saatlerde sert buzda yürümek güven vermiyor.Buz burgusu ile emniyet alıyoruz. İp vererek Ayşe beni gönderiyor. Buz burgusu ile emniyet alıyorum Ayşe yanıma geliyor.
Yan geçiş sırasında buz burgusunun boşa gittiği anlarda üstü örtülü bir çatlak üzerinde ilerlediğimizi fark edince, daha dikkatli olmaya çalışıyoruz.Son bölümde buz çatlağı açılmış olduğundan basacak sağlam nokta bulmakta zorlandık.
Rota üzerinde, daha önce fotoğraflardan gördüğümüz tek geçiş noktası olan 35-40 m. uzunluğunda bacamsı çatlağın altına geldik. Kramponlarımı çıkartmadan kayada yaptığım tırmanış beni tedirgin etmeye başlayınca uygun bir yerde kramponlarımı çıkarttım. Baca üzerinde sabit ipler var ama, tırmanış için pek yararı olmuyor. İp çok ince ve kendimizi yukarı almak için uygun değil.
Emniyet noktalarından dinlenmek ve birbirimizi yukarı almak için yararlanıyoruz. Şu ana kadar geçtiğimiz rota boyunca bizi zorlayan ya da yapamayız dedirten bir yer olmadı. Dikkatli ve emniyetli olarak tırmanıyoruz. Ama ne kadar emniyetli hareket edersek o kadar zaman harcıyoruz. Rota üzerinde inişler başladı. Biz Wyhmper (kaya) sırtından, upper Gorasses platou (Goraslar yukarı platosu) geçiş yapıyoruz. Başlangıcı buz ve dik küçük pasajlar olmakla birlikte plato, bu yükseklikte ki dağlarda pek rastlanmayan uzun, geniş ve az eğimli. Hafif çıkışla 600 m bir alanı geçmemiz gerekiyor: Platonun başlangıç kısmı 250 m. bölümü Great serac (Büyük serak) olarak bilinen, Goraslar klasik rotasının en tehlikeli geçişlerinden sayılıyor.
Isınan havada düşen seraklar burada bir çok ölümlerin yaşanmasına neden olduğu için Courmayeur Belediyesi bu rotanın yasaklanması için epeyce çaba harcamış. Dağ evinde konuştuğumuz rehberler serakların bu yıl en iyi zamanını yaşadığını belirtti. Bu haber bizi de sevindirmişti. Tedirgin olmamak mümkün değil. Ayşe'ye "Hadi şurasını hızlı bir şekilde geçelim" Dedim. Platoyu tamamlayıp yukarı yönde tırmanışa başladık. Az güneş alan bölümlerde zemin sert buz. Buz burgusu kullanmadan dikkatli bir tırmanışla bu kısımları da geçtik.
Tırmanışa başladığımız andan itibaren 3. defa krampon taktık.Üstümüzde kaya sırt "gelin bakalım" der gibi bize bakıyor. Kramponları yine çıkaracağız. Kaya sırt, Direct route to Pt. Woalker (Walker zirvesi direk rotası) kuş uçumu 210 m. Tırmanıp, Ayşe'yi emniyetle yanıma alıyorum. Acele etmiyoruz. Tırmanırken aynı zamanda bivak yapabileceğimiz uygun bir yer arayışı içindeyiz. Kaya sırtın son bölümlerine geldik. Fazla sağa geçmişiz. Tehlikeyi azaltmak için büyük bir kayanın altındaki delikten sola geçiş yaparken, ince ve akıcı çakılları açarak geçişimizi yaptık. Saat 16.00 gösteriyor. Ayağımızla zemini düzeltebileceğimizi görünce bundan iyi bivak yeri olamaz diye düşünüyorum.
- Ayşe burada kalalım mı?
- Sen bilirsin abi, kalalım..
- Nasıl olsa bu gece buradayız, zirve hemen üstümüzde. Sabah her iki zirveyi de yapar sonra da basar ineriz.Bari gündüz gözü ile güneşten yararlanalım, yerimizi hazırlayalım, birazda keyif yapalım.
Ayşe bu kararı memnuniyetle karşıladı.
Yukarıdan inen, aşağıdan çıkan birkaç ekip daha oldu. Joraslar'ın koynundayız. Hava raporları olumlu. 4120 m. İrtifada bizi endişelendiren hiçbir şey yok. Yanımızda uyku tulumumuz, bivak ve matımız var. Kahvelerimizi yudumlayarak bulunduğumuz ortamın tadını çıkarttık. Yatacak yerimizi hazırlayıp, yemeğimizi yedik. Bulunduğumuz ortamda emniyetimizi alarak hareket ediyoruz, öyle de yatacağız.Ayşe emniyet konusunda çok hassas. Emniyetsiz hareket etmemem konusunda ısrar ediyor. Gece hava karardı, tulumlarımızın içinden gökyüzünü izleyerek sohbet ediyoruz. Ayşe halinden memnun bir ifade ile.
- İlk defa çadırsız olarak bu irtifada yatıyorum.. Muhteşem bir yer!.
- Her şeyin bir ilki vardır Ayşecik.
Yorgun kaslarımı rahatlatabilmek için gece bazen sırt üstü, bazen de yan dönerek yatıyorum. Sırt üstü, gökyüzünde parlayan yıldızları, sağıma döndüğümde de vadinin içinde ki Val Ferret ve Courmayeur kasabasının ışıklarını izliyorum. Bu nasıl bir ayrıcalıktır. Çıkışı, inişi tehlikelerle dolu bir yerdesiniz. Karanlığın içinden, yükseklerden korkusuzca mutlu olarak bakmak. Bu duyguyu yaşamayan bilemez ki.
24 Ağustos Çarşamba, Sabah dinlenmiş olarak kalktık. Hazırlanıp Point Walker 4208 m. hareket edeceğiz. Aşağıda, Joraslar yüksek platosunda iki kişi zirveye doğru yürüyor.
Günün ilk zirvesini bizim yapabilmemiz için harekete geçmemiz gerekiyor.Kaya sırtın sonuna geldiğimizde kramponlarımızı taktık. Sert buz zeminde kramponlarımızla çentik açarak yükseliyoruz.
- Son metrelerdeyiz, evet budur!
Zirve sırtında en yüksek noktada güneş bizi selamlıyor. Peşimden gelen Ayşe'yi kamera ile görüntüleyip anı belgeliyorum.
- Karşımızda Alpler'in o muhteşem zirveleri ve karşımızda yine Point Wyhmper. Jorasların önemli iki zirvesini yapmak için yola çıkmıştık, bunu başarmanın mutluluğu içindeyiz.
- Güzel bir havada güzel bir zirve yaptık! Tebrik ederim!!.
Ayşe nefes nefese, gülümseyerek uzattığım ele yanıt veriyor.
- Tebrikler.. Ooo..
- Evet, ne hissediyorsun Ayşe? Duygularını alalım.
- Valla şu an yorgunluk. Diyor gülerek.
Tabii ki çok mutluyum, uğraşıyoruz geldik. Çok mutluyum..
Geçen yıl, Mer de Glace buzul vadisinden yükselerek çıktığımız Aiguille Verte zirvesinden izleyerek hayran kaldığımız,Joraslar zirvelerini bir yıl önce planlamıştık. ULUDAK kulübünden İsmet Şentürk, BUDAK kulübünden Ayşe Arabacı ile birlikte bu ilk Türk tırmanışını gerçekleştirmenin mutluluğunu yaşıyoruz, güzel bir tırmanış oldu, zor bir dağ.
Point Walker'den, Point Wyhmper'e. Grand Gorasses , North Face'e bakan balkonlardan uzak durmaya çalışarak sırttan inişli çıkışlı yaklaşık 200 m. geçiş yaptık.
İkinci zirveye geldiğimiz de üstümüzde bulunan çanta ve malzemeleri çıkartıp uzunca bir zirve keyfi yapacağız. Çok hafif bir esinti, ısıtan bir güneş eşliğinde çaylarımızı içtik. 4200 m. İrtifa da erken saatlerde bu kadar güzel bir hava bulmak kolay değil. Arada şansımızın yaver gitmesinden duyduğumuz mutlulukla Ayşe'ye.
- Bu kadar güzel bir hava büyük bir şans bizim için.Diyorum.
Türkiye'de bulunan yakınlarımı arayıp sevincimizi paylaştım. Arda ile 30 saattir haberleşmediğimiz için arayıp bilgi verdim. Hala dağ evindeymiş. Öğlenden sonra döneceğimizi söyledim. Rosheford sırtı traversi yapan dağcılar'dan bir kaç ekip aşağıdan bize doğru geliyorlar. Bu yıl, bu traversi yapmayı istiyordum. Bu faaliyet için arkadaş bulamadığım için bundan vazgeçmek zorunda kaldım. Karşımızda uzayıp giden 6 km. uzunluğundaki bu sırt üzerinde, Dent Du Geant, Aiguille De Rosheford, Dome Du Rosheford, Bivouac E. Canzio Pointe Young 3,996 m. Pointe Margherita 4,065 m. Pointe Elena 4,045 m. Pointe Croz 4,110 m. Pointe Whymper, 4,184 m. Pointe Walker 4,208 m..zirveleri bulunuyor. Rosheford traversi, Alpler'de çok tercih edilen rotalardan birisidir.
Gelen dağcılara imrenerek bakıyorum. Selamlaşıp ayak üstü konuşuyoruz. Gece Bivouac Canzio'da kalmışlar. Point Walker'a doğru traversi tamamlamanın yorgunluğu ve mutluluğu içinde yanımızdan geçip gidiyorlar.
Dönüşe geçtiğimizde saat 10:30 olmuştu. Kaya sırtları iple geri geri iniyoruz. Kar, buz kulvarları iki gündür ısınan hava nedeniyle yumuşadığı için daha rahat geçtik.
Bocalette dağ evine saat 17.00. ulaştık.Arda birkaç saat önce Grand Gorasses camping'e dönmüştü.. Veranda da güneşlenerek dinleniyoruz. Bol sıvı alıp dinlenirken, Bocalette dağ evinin yöneticisi, İlk Türk tırmanışı yaptığımızı belirterek bizi tebrik ediyor. "Super performans" diyerek, fotoğraflarımızı çekiyor. Yanında oturan bayan arkadaşı da onaylayarak bizi tebrik etti. Burada bıraktığımız eşyalarımızı çantamıza yerleştirdik ve dönüşe geçtik. Yolumuza çıkan dağ keçisini izleyerek fotoğrafladık.
Hava kararmak üzere iken kampinge ulaştık. Arda ile buluşuyoruz. Sıvı alımı ve beslenme konusunda ki eksiğimizi gidermek için biramızı içip, pizzalarımızı söyledik.
- 8 mm. 60 m. Dinamik ip.
- 4 Ad. express karabina.
- Teknik kazma 2.