﻿ Asıl Mesele? Sadi Somuncuoğlu – Milli Düşünce Merkezi
_______14 Temmuz 2018_______
Referandum ve 24 Haziran seçimlerinin ardından “Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi”nin inşası için çalışmalara hız verildi. Türkiye Cumhuriyetinin milli ve üniter yapısını ortadan kaldıracağı anlaşılan bu dönüşümle, “Başkan” adı verilen tek adama bağlı “eyalet” yönetimine geçiş süreci başlamıştır. Eyalet yönetiminin “rabia” söylemindeki “millet” kavramı ile perdelenen “etnisetelere” dayanacağı söylenebilir. Şimdilik “Yeni Türkiye” denilen yönetime, ileride ne ad verilecektir bilmiyoruz. Adı ne olursa olsun sonuçta, federasyona benzer, meselâ Yugoslavya gibi “çok ortaklı” bir yönetim olacağı tahmin edilebilir.
Yurt Partisi Genel Başkanı Sadettin Tantan, “Yeni hükümet sistemiyle yeni bir devlet kurulmasının planlandığını” söyledi. Devamında, “İçişleri Bakanlığı görev tanımına yurdun iç politikasına, il ve ilçelerin genel ve özel durumları ile ilgili değerlendirmeler yapmak ve Cumhurbaşkanına teklifte bulunmak” ve “ülkenin idari bölümlere ayrılması, il ve ilçelerin genel idarelerini düzenlemek eklendi… Yeni bir devlet kurulması çabasının artık açıkça ortaya çıktığını” kaydetti.
Demek ki, referanduma sunulan anayasa ile Cumhurbaşkanına, TBMM’ye ait devlet teşkilatı ve eyalet kurma yetkisinin verilmesi boşuna değilmiş.
Ankara Barosu Başkanı Hakan Canduran, bir hukukçu olarak şöyle diyor: “Bu sistemin temel taşlarından bir tanesi de ülkenin eyaletlere bölünerek yönetilmesidir. İdari yapıların artık eyaletler eliyle yapılması ve Cumhurbaşkanlığına bağlanacağı, hem anayasa değişikliğinden hem sistemin işleyişinden anlaşılıyordu. Bir süre sonra ülkenin 5 veya 7 ayrı eyalete sistemine geçeceği, buradaki üst düzey valiler ya da eyalet yöneticilerinin Cumhurbaşkanına bağlanacağı daha önce dile getirilmişti… Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile İçişleri Bakanlığına yetki verilerek bunun ilk adımı atıldı… Anlaşılan hangi şehirler eyaletin içinde kalacak veya kalmayacak, bunun çalışması yapılacak. Bir veya iki yıl gibi bir sürede bu sistemin geleceği anlaşılıyor. Kendine münhasır işlerinde daha özerk, dış işlerinde Cumhurbaşkanlığına bağlı bir sistem geliyor, görüntüsü var. Bu yapılanma aynı zamanda üniter devletten vazgeçildiği anlamına geliyor. Üniter yapının ortadan kaldırılması, Türkiye Cumhuriyetinin ortadan kaldırılmasını doğurabilecek kadar tehlikelidir.”
Bu değerlendirmedeki tespitler ve üniter devletle beraber Türkiye Cumhuriyetinin ilgasına yol açabilecek tehlike uyarısı çok dikkat çekici değil mi?
Anayasa Hukukçusu Prof. Dr. Süheyl Batum, “Ülkenin idari bölümlere ayrılması il ve ilçelerin genel idarelerinin düzenlenmesine ait yetki, eyalet sisteminin ilk adımı olabilir mi sorusuna, ‘olabilir tabii. Biz referandum sırasında bunu söylemiştik’” cevabını veriyor.
Endişelerin, “eyalet” yönetimine geçişle beraber üniter devletin ortadan kalkacağı üzerinde toplandığı görülmektedir.
Bu güne kadar yaşanan tartışmalar, on yıl boyunca bölücü terör örgütüyle yapılan müzakereler ve sağlanan mutabakatlar (Habur, 5 defa Oslo, İmralı ve Dolmabahçe mutabakatları), yetkililerle gerçekleştirilen röportajlar (2. Cumhuriyet Tartışması gibi) ve Eylül 2012’de demokratikleşme adına AKP kongresine sunulan 63 maddelik manifesto ile 2002’de ezilen terörün hortlatılarak günümüze kadar şehitler verilmesi dikkate alındığında, cevabı kendiliğinden ortaya çıkmıyor mu? Terör bölücülük adına yapıldığına göre, terörle beraber amacı olan bölücülüğe de hayır denilmesi gerekmez mi?
Özelersek; “çözüm süreci”nin, (PKK dışında) gereği olan eyalet yönetimine geçilmek istenmiyor mu? Buna da Türkiye’nin dönüştürülmesi adı verilmiyor mu?