Geçinemediğimiz için çocuğum okulu bıraktı
2018 yılı zamlarla geldi. Temel ihtiyaçlara yapılan zamlar, yoksulluğu da arttırdı. Metal işçisi İlyas Kaya asgari ücretle geçinemediklerini, devletin kaşıkla verip kepçeyle aldığını, bazen çocuğunun bez parasını bile bulamadığını söylüyor. İnşaat işçisi Ekrem Topdemir ise çocuğunun liseyi terk edip sigortasız işlerde çalışmaya başladığını anlattı.
Ulaşım, sağlık, gıda, elektrik, doğal gaz, benzin gibi emekçilerin temel ihtiyacı olan harcama gruplarına zam üstüne zam gelirken, işçilere nasıl geçindiklerini sorduk. Hükümetin övündüğü ekonomik büyümeyi hiç hissetmediklerini belirten işçiler, hep patronların kollandığını, işçilerin ise hiç bir değerinin olmadığını söyledi.
Çocuğumun bezini alamadığım zamanlar oluyor
Evine bir aydır kuru yiyecek alamadığını söyleyen Metal işçisi İlyas Kaya, şöyle konuştu:
“Asgari ücrete yapılan zamdan memnun değilim. Ben 550 TL kira veriyorum, 515 TL de kredi ödüyorum, iki tane de çocuğum var, geçinemiyorum. Eşim böbreğinden rahatsız, ailede tek çalışan benim. Yapılan zamlarda kaşıkla verip kepçeyle alıyorlar. Benzine, gıdaya yapılan zam asgari ücretle geçinen birinin kaldıramayacağı oranlar. Ben evime bir aydır kuru bir yiyecek alamıyorum. Çocuğumun bezini bile alamadığım zamanlar oluyor, iş yerindeki arkadaşlarımdan borç aldığım günler oluyor.
Çalışana üç kuruş zam yapıyorlar, diğer her şeye zam üstüne zam geliyor. Emekliye de zam yapılıyor ama yarısı vergiye kesiliyor. Elektrik faturaları yükseldi, telefon faturası yükseldi, asgari ücretle geçinen biri bunları nasıl ödesin?
Hep patronları mı savunuyorlar?
Zam talep ettiklerinde işten kovulmakla tehdit edildiklerini belirten Kaya konuşmasına şöyle devam ediyor:
“Çalıştığımız iş yerinde asgari ücretten fazla zam istediğimiz zaman patron diyor ki, ‘beğeniyorsan çalış, beğenmiyorsan çık git’. İşçinin hiçbir hakkı yok mu? Hep patronları mı savunuyor bu devlet? Büyük patronların ve devletin gözünde biz çalışan amele gibiyiz. İşçi ne kadar çalışırsa çalışsın gerçekten hiç değeri yok.
Bakın şimdi savaş çıktı. Bu savaşta ne olacak? O mermilerin parası bizim gibi garibanların sırtına binecek. İlerisini hiç iyi görmüyorum. İşten çıksak bile tazminatı vermiyorlar. Emekliliğin 800 TL’ye düşeceğini söylüyorlar. Ben neden çalşayım ki o zaman? Emekli olacağım diye seviniyordum. Ağır işte çalışıyorum, iyi bir ücret alamadıktan sonra çalışmanın bir gereği yok. Sigortalıyız ama ben eczaneye gittiğim zaman ilaç parası veriyorum. O zaman neden ben sigortalı çalışayım ki, özele giderim”
1800 TL maaşa “yüksek” dediler, zam yapmadılar
İnşaat işçisi Ekrem Topdemir ise “zaten yüksek ücret alıyorsunuz” denilerek bu sene zam alamadıklarını söyleyerek şöyle konuştu:
“Biraz asgari ücretin üzerinde çalışıyoruz ama geçinmek çok zor. Patronların gözü de aldığımız paranın üzerinde. Mesela bize bu sene zam yapılmadı. “Zaten yüksek maaş” alıyorsunuz dediler. Yüksek dedikleri de 1800-1900 civarı.
Çocuğum okulu terk etti
Şuanda okuyan iki tane çocuğum var, yarı yıl tatilinde hiç evde durmadılar. Onlar da günlük yevmiyeli işlerde çalıştılar. Yedi çocuğum var ikisi okuyabiliyor sadece, birisi geçimsizlikten dolayı liseyi terk etti. Tekstilde sigortasız çalışıyor.
Ücretler bizi geçindiremiyor. Devlet biraz vergileri düşürse, enflasyon düşük olsa biz daha normal yaşayabiliriz. Ama herkes geçim sıkıntısı derdinde, zaten sosyal hayatımız yok. Ekonomik büyüme hiç işçilere yansımadı, sadece patronlara yansıdı. Onlar devlete az vergi veriyorlar, işçilere ise bir şey yok. Gittikçe yükümüz ağırlaşıyor. Bizim verdiğimiz vergiler de başlatılan operasyona gidiyor. Bu sene geçen seneye göre ekonomik olarak daha kötüyüz. Bugünleri de arayabiliriz”
Konuşmasının sonunda çevresinden de örnek veren Topdemir, iki arkadaşının geçinemediği için eşlerinden boşandığını söyledi.