"Sokma akıl, dokuz adım gider"
Gönderen Konu: "Sokma akıl, dokuz adım gider" (Okunma sayısı 695 defa)
« : Ocak 02, 2017, 04:48:06 ÖÖ »
Başı bozuk bir toplum düşünelim. Seçimlerden çıkacak sonuçlar olayları etkilemeyecek; komşuları ile yaşanan anlaşmazlıklar alev-alev; kendi içindeki alt topluluklar ile kavgalı.
Çok düzenli başka bir toplum düşünelim: herbir girişimi düzenli düşünce ile geliştirilip uygulanıyor; toplum yönetim yöntemleri yüzyıllar önce belirlenmiş; toplumun mayası dünya düzeyinde saygı görüyor.
Bu iki toplum'un gelecekleri üzerine neler söylenebilir?
Bütün işleri düzenli toplum, bir dış etken ile başka bir toplumun yönetimi altına geçebilir ve karşı koyamaz. Çünkü, bütün yapabileceği önceden öngörülecektir. O kadar düzenlidir ki, yönetime el koyan ikinci toplum, bu işleri bilgisayar çizelgesi ile gerçekleştirebilecektir.
Başıbozuk düzenli toplum ise, hiç beklenmeyen olayları gerçekleştirebilir. Çünkü, 'başıbozukluk' belirli bir yerde düşüncelerin kaynamasından, ortaya atılmasından kaynaklanır. Düşünceler birbirleri ile çarpışmaktadır. Günü ve saati geldiğinde, en uygun düşünce nerede ise kendiliğinden yoluna oturacaktır.
Bu tür bir yaklaşımın da büyük eksiklikleri ve sakıncaları da vardır. Bir düşüncenin günü ve saatini bularak yoluna oturması beklenir iken, toplum'un öz damarı (toplum dışı kuruluşlarca) koparılarak toplumun dağılması da yaşanabilir. Bu toplum'u dağıtma işlemleri 'zorlayarak' değil, 'imrendirerek' gerçekleştirilir. Toplum'a yön vermek isteyen kuruluş da 'kol gücü' kulanmadan başarıya ulaşır. Dolayısı ile, toplum'u isteği dışında değişim'e uğratmak için çaba gösteren kurumlara 'karşılık vermek' de gene kafa ve düşünce gücü ile olur.
Tutsaklık, dünya'nın kuruluşundan bu yana bilinen bir gerçektir. Günümüzde de, eskiden olduğu gibi, sürmektedir. Bağımsızlık savaşlarının hemen her biri, tutsaklıktan kurtulmak için yapılır. Bu tür bir kurtuluş savaşının başarı'ya ulaşabilmesi için, en önce bir temel düşünce'ye gerek vardır: 'bağımsız yaşam isteği.' Eş düzeyde gerekli ikinci düşünce de, basamaklardan oluşur: bu sonuca ulaşmak için toplum ne yapmalıdır? 'Toplum Olarak Varılmak İstenen Sonuç Nedir?' Bu yöntem bir döngü olarak görülebilir ise de, atılım'a geçer iken, varılmak istenen sonuçların hiçbir süreçte göz önünden kaldırılmaması gerektiğini vurgular.
Bir atasözü, bu noktada gene kendini gösterir: "Sokma akıl, dokuz adım gider." Neden? Ezberlenen adımlar, yalnızca ses alma aygıtı gibi, geri verilir. Ancak, evrendeki gerçekler ve sonucundaki olaylar yalnızca bellekteki bilgiler değildir. Evren'in bilinmedikleri, bilinenlerden sayamayacağımız ölçüde çoktur.
Günümüzde tutsaklığın geçmişte olduğu gibi sürüp-gittiğini belirttik. Ancak, geliştirilen yeni yöntemler, tutsaklığın türlerinin arttığını göstermekte. Geçmiş tutsaklıklar kol gücü ve zincir ile gerçekleştirilir idi. Tutsak olanların sayıları, tutsak edenlerden çok yüksek sayılara vardığında, tutsak almak isteyenler, tutsak etmek istedikleri toplumlar için özel düşünceler geliştirdiler. Tutsak edilen toplumlar bu durumu görünce, tutsak alanlar, tutsakların düşünce ve karşı koyma güçlerinin ellerinden alınması için çalışmalar başlattı.
Yakın günlerde duyurulan bir gelişmeyi el'e alarak bu durumu aydınlatalım. Arılar'ı kullanarak, saklanan uyuşturucuları bulma yöntemleri yaratıldı.1 Bir arı nasıl yönlendirilebilir? Gövdesine yerleştirilen bir akım verici ile. Arı görevini başarı ile yerine getirdiğinde de, arı'ya ödül olarak şekerli su verilir. Arı da, akım ile uyarılmadan, görevini yapmaya alışır, ödülünü alır. Eğer arı üzerine yüklenen görevi yapmaz ise, gövdesine verilecek yüksek akım ile öldürülür.
İnsanların düşüncelerini uzaktan okuma çalışmaları, onlarca yıldır sürüyor. Kolunu-bacağını bir vuruşma sırasında kaybeden er'e, kendi düşüncesi ile çalışan bir takma kol/bacak yapılması da günlük bilgiler arasında okunabiliyor. Hem de, basarili olduğu böbürlenerek dünyaya duyuruluyor. Bu böbürlenmenin gizlediği gerçekler nelerdir? Bir insan'ın düşüncelerini dışarıdan okuyabilmenin anlamı nedir? Düşünceler okunduktan sonra, kim atılım'a geçecektir? Düşünen mi, yoksa, düşünceleri uzaktan okuyan mı?
Ayrıca, düşünceleri uzaktan okuyabilen, o düşünceleri 'değiştirme' yeteneğini de geliştirir ise, insanlık tutsaklıktan kurtulabilir mi? İnsanların doğa'dan gelen yetenekleri ile düşündükleri, hangi düşünceler ile değiştirilecektir? 'Sokma Akıl, Dokuz Adım Gider' işe, düşünceleri değiştirmek tutsaklıkları sürdürmek için yeterli olacakmıdır?
Bu noktada, 'Yapay Düşünme Yeteneğinden' söz etmek gerekir. Bir düşünce, bilinen doğa yasalarına göre gelişir.2 Yapay Düşünce ise, içinde gelişebileceği ve yaşayabileceği en az bir bilgisayar gerektirir. Bütün dünya'yı yönetme düş'ü kuranlar, bu tür yapay düşünce gereçlerinin yaratılması için uzun süredir çalışmakta.
Yapay Düşünce gereçlerinin, kısa sürede, insan soyundan gelenlerin köküne kibrit suyu dökmeyeceği söylenebilir mi? Yapay Düşünce, en başta 'düzenli düşünce' yöntemleri üzerine kurulmak durumundadır. Sürekli olarak öğrenme yeteneğine kavuştuğunda, ilk öğreneceği gerçeklerden biri, bilgisayarların insanlardan da az kaynak tüketmeye gerek duyduğudur. Bu da düşünce düzenine aykırı geldiği için, yapay düşünme yeteneği bütünleştiğinde, Yapay Düşünce Aygıtları insanları ortadan kaldırma işlemine başlayabilir.
Yapay Düşünce aygıtlarını savunmak isteyenler ise, Yapay Düşünce yazılımlarına 'insanlara dokunmama' komutları yerleştirileceğinden dem vururlar. Sayısız bilgisayarlar arasından bir tek bilgisayarın bu sonuca (insanları ortadan kaldırıp, Yapay Düşünce Aygıtlarının bağımsızlığa kavuşması gereği) Yapay Düşünce ile varması, diğer bilgisayarlara da aktarılacaktır. Bu da, bilgisayarlar arasında savaş'a mı yol açacaktır, yoksa, bilgisayarlar birleşip, insanlara karşı girişim'e mi başlayacaklardır? Ne de olsa, tam düşünce düzeni ile çalışan bir aygıta 'duygulu' (insanlara dokunma, onları 'kolla') bir düşünce aşılanabilir mi?
Bu durumda, tüm dünya'yı tek yönetim altında toplamak düş'ü ile yanıp-tutuşanlar, kendi yarattıkları Yapay Düşünce Aygıtlarınca ortadan kaldırılırlar mı?
Evrendeki bütün düzenler, büyüme ve ölme evresinden geçer. Bu durum, geçmişteki uygarlıkların izinden de gözlenebilir. Nedenleri üzerine çok kitap yazılmış ve görüşler ileri sürülmüştür. Ancak, genel olarak bir sonuca varıldığı görülmemiştir. Bu noktada 'neden' sorusunun üzerinde durmak gerekir.
Örneğin, Mısır uygarlığı büyümüş ve sonunda ölmüştür. Bu ölüm birdenbire olmamıştır. Son 2300 yıl boyunca, 20ci yüzyıl ortalarına kadar, Mısır yönetimi bile Mısırlıların elinde olmamıştır. Bu'na karşılık, eski Mısır yazısı içinde, bugün'e dek anlaşılmamış simgelerin varlıkları ve anlamları üzerine sorular günümüzde sorulmaya başladı. Bu gün'e kadar 'şişe içinde yılan' olduğu ileri sürülen bir nesne'nin elektrik ampulu olduğu görüş birliğine ulaştı. Hemen sorulacak soru da, akım olmadan, bu lamba'nın nasıl kullanılacağı. Bu soru'yu olumlu yönde yanıtlayanlar da, "Mısır Bilimcileri" ya da tarihçiler değil, elektrik mühendisleri oldu.
Türk-İran (Turan-İran) yarışmacılığı ise, yazı'nın her iki toplum'un uygarlıklarına girmeden önce başladığı anlaşılıyor. Bu arada, günümüz İran'ının yönetiminin ise, 20ci yüzyıl başlarına kadar ortalama bin yıl süre ile Türk kökenli yöneticilerin elinde olduğu görülür.
Son yıllarda bu tür olayları aydınlatabilmek için, 'uzaylılar' kuramı kullanılmaya başladı. Bu kuram'a göre, uzaylılar, kendi çıkarları için, insanlığı yaratmışlardı. Günümüzde, elde bu kuram’I destekleyecek veri yok. Ancak, kargaşalığın yalnız toplum içinden değil, dışarıdan desteklenebileceği biliniyor.3
Has the sniffer dog had its day? http://www.bbc.com/news/magazine-18496516
2 HB Paksoy, "Dusunce Isvereni" Turk Tarihi, Toplumlarin Mayasi, Uygarlik (Izmir: Mazhar Zorlu Holding, 1997)