Oğuz Gocatürk (Azerbaycan) Gurur kaynağı (Hikaye) Çanakkale'nin Sesi | Son Dakika Çanakkale Haberleri
Oğuz Gocatürk (Azerbaycan)
Güncelleme : 2018-01-22 18:03:25Bu içerik 1001 kez okundu.
Toghrul daima oğlu Ayhan'la gurur duyuyor. Eğitim, kültür herkes için bir örnekti. Onu okula bayıldı. İyi bir okuyucudur ve okulun tüm etkinliklerinde aktiftir. Bir sözcükte, Aijan, eğer varsa mutlu bir aile yaşamına sahip olacaktı. Ailenin tek oğlu Ayhan'dı. Yalnızlığı kaçırdı. Ya kardeşini ya da kızkardeşini arıyordu. Bu yüzden bütün sınıf arkadaşlarına saygı duyuyordu. Onlara karşı çok nazik davranıyordu. Sınıfta birbirlerine yardımcı oldular, şarkı söyleyip bir yerde gülüyorlardı. Sınıf arkadaşları, onun en yakın arkadaşı Azer, karısını da istiyordu.
Her gün okula giden Aikhan, okula döndüğünde şok oldu. Ebeveynler okullarını değiştirmek istiyorlardı. Daha kesin bir ifadeyle, yeni bir okulla konuştular. Okul daha büyük, daha güzel olması ailesinin bu kararı vermesine neden olmuştu. Ebeveynler bu adımla bir şeyi unutmuşlardır. Onlar Ayxanın dostlarından, doğma okulundan, sevimli öğretmenlerinden ayrılınca geçireceği hisleri dikkate almadılar.
Yeni okul güzeldi, harikaydı. Öğretmenler ve sınıf arkadaşları ona kötü değildi. Onlar sıcak karşıladı. Ama ilk okulunu, ilk öğretmenini, ilk dostunu unuda bilmirdi. Bir yerde bir konuk gibi bir yerdi. Her gün, ders isteksizdi. Artık derslerine iyi hazırlık yapmadı. Durum Aikhan'ı sinir bozucu buluyordu. Bir gün öfkelenerek babasına:
- Beni neden okuldan ayırdın? Sınıf arkadaşlarımı neden öğretmenlerimden ayırdın? Sonuçta, okulumu, öğretmenlerimi, arkadaşlarımı sevdim. Bana aitlerdi. Beni, arkadaşlarımdan, en sevdiğim insanlardan ayırdın. Bir kişi nasıl sevmediği yerde kalabilir? Kendi okulumda, beni seven öğretmenlerimle, sınıf arkadaşlarımda olmak istedim.
Babası şöyle dedi:
- Bunu istemedim, annen istedi.
Bunu duyan Ayhan, annesinin gururu nedeniyle üzülmüştü:
"Bunu neden bana yaptın?" Beni çok sevdin. Bana tek çocuğun olan bebeğini söyledin. Şimdi beni hayatta yalnız bıraktın.
Ayyana'nın sesinin acısı annesinin üzüntüsünü salladı. Kalpten bir tel koptu. Ama vurmadı. En azından hatasını anladı.
- Ayhan, daha iyi, daha büyük bir okul okumanı ve birçok yabancı dil öğrenmeni istedim. Sen tek çocuğumuzsun. Her şey senin. Okullarda, üniversitelerde daha iyi çalışmanızı ve yurtdışında eğitim almanızı dilerim.
Annesinden duyduğu sözler Aiah'ın yüreğine giden ok gibiydi. Kalbine dokundu. Kapıyı öfke ile kırdı ve evden çıktı. Ailesini görmek istemedi. O günden itibaren her şey evlerinde değişti Aixan daha önce bir çocuk değildi. Zaten kötü bir çevrede, yeni çocuklar çevreledi. O iyi okumadı. Ayrıca kıyafetler ve keçiler de değiştirildi. Saçları farklıydı. Gününün çoğunu cep telefonuyla geçirdi. Yıllar sonra ailesinden uzaktaydı. Babasından gurur duyan oğlu kötü bir adam oldu. Davranışı değişti. Diktatördü. Büyük ya da küçük bilmiyordu. Bahçede bütün gün oldu. Yeni arkadaşlarla tanışmak, eğlenmek zaman alıyordu. Geç gelmişti. Ailesi onu unutmuştu. Ailesini cezalandırmak gibi bir şeydi. Babası Ayhan, arkadaşlarının iyi olmadığını ve onu aşağı indirdiklerini gördü.
- Gurur duyduğum oğlum kaç yaşındaydı? Seni kötü bir adama çevirmişler. Dersini okumalısın. Davranışa, aileye, komşulara ve okullara karşı tutumlar da çok kötü. Ne oldu sana, oğlum Sen tek çocuğumuzsun. Sen bizimkız. Sizi daha akıllı, daha eğitimli, daha eğitimli, daha kültürel ve yaratıcı görmek istedik. Belki sizi bir önceki okuluna geri getiririz.
Babasının son sözü onu güçlü tuttu. Üç yıl önce üzüntüyle ve ateşli bir sesle:
- Babam, annemin annesi, eğitimli bir çocuğu olmasa da güzel, büyük bir okula sahiptir. Şimdi büyük, kıdemli, zengin adamlarla birlikte okumaktayım. İngilizce okuyorum. Çok geç, baba ...
Ayhan ağlarken evinin kapısına ağlarken haykırdı. Ceplerinde büyük bir çininin gölgesinde otururken fısıldadı: "Atamgil, çocukların okulda veya yabancı üniversitelerde neden büyük olmadığını anlamıyor. Bir uçak ağacı gibi kökleştiği zaman, toprağın derinliğine yapışır ve başı yüksektir. Kolunu fırlatarak hızla büyüyor. " Hiç kimse Ahikam'ın kalbini duyabiliyordu.
Oğluyla konuştıkları kelimeler babasını sertçe sarsıyordu. Vücudu titredi ve elleri battı. Aika'nın eski okul müdürü Sona Khanum'a gitti ve durumunu anlattı. Aika'dan kendi okuluna dönmesini istedi. Sohbeti dinledikten sonra Bayan Sona şöyle dedi:
- Togrul öğretmeni, üç yıl önce, Aikha okulunu değiştirirken, oğlunun kendisini, anaokulunu ve kalpte olan arkadaşlarını bulduğu bir dünyanın olduğunu söyledim. Çevresinden çıkarmayın. Ayhan için zor olacak. İyi okul, iyi bir araziye benziyor. Dahası, hızlı bir şekilde zengin atıyor. Okulumuz basit olabilir. Küçük olabilir. Ancak çok iyi, eğitimli öğretmenlerimiz var. Ayhan akıllı, eğitimli öğrencilerimizden biriydi. Duyduğumdan daha kötüyüm. Sabahından sabaha kadar onu sınıfına geri getirin. Ancak onunla bu konuda konuşma. Hatırlıyorum, sınıfta yakın bir arkadaşı var. Belki senin adın Azerney'dir. Şimdi sınıfa sınıf arkadaşınıza söyleyip sizi Azer'le buluşturacağım. Bırak da Ayhan'la konuşsın. Ayhan'a ne zaman gittiğini hatırlamakta zorlandı.
A'Yah'ın babası sonra onunla bir araya geldi ve ona dedi ki:
- Azer, oğlum, arkadaşın çok kötü çocuklar. Okula iyi okumaz, ne de evde doğru zamanda gelir. Bunu önceki okulunuza, yani sınıfınıza geri göndermek istiyoruz. Ayhan'la konuşmalı ve onu ikna etmesine yardım etmeliyiz. Sonunda, Bayan Sona tavsiyelerde bulunur. Ayyana beni ve annesini endişelendiriyor.
- Togrul Amca, bu haberler beni çok mutlu etti. Ayhan'la birlikte ayrılmak istemedik. Sonuçta, sınıf arkadaşlarım kötü geçti. Aikhan'la buluş benimle hızlı konuştum.
Azeri'yi gören güneş Aika'nın gözleri üzerinde parlıyordu. Sevinç gökyüzüne sığmadı.
Azar, canım arkadaşım, seni çok özledim nasılsın Diğer çocuklar nasılsınız?
"Ayhan, ben de seni gördüğüme sevindim. Togrul amcasının dedi. Çok erken geldim. Biliyorsun sevindim Atan Sona ile konuştu. Yarın okulumuza döneceksin. Bütün çocuklar mutluluk duyacaktır.
- Azer, babam benimle gelmiyor. Ben onların favori çocuğu değilim. Ben iyi okumuyorum. Iyi bir davranışım yok. Ben zamanında eve gelmem. Kısacası ben bir çocuk değilim. Ve ben onları sevmiyorum. İsteğimi düşünmeden beni evim okulundan ve arkadaşlarımdan ayırdılar.
"Ah, ailenin bir incisisin, ama ne demek istediğini beğenmedim." Bir ailenin tek çocuğu sensin. Sizi daha iyi düşünüyorlar. Aydan dördüncü sınıfa geldiğimizde bize bir masal okudu: Herkesin hata yapabileceği söylendi. Ana günü kaçırmayın. Togrul'un amcası ve annesi hatalarını anladı. Onları böyle cezalandıramazsın. O kötü adamlardan kurtul, okulumuza gel. Yine, olayları, ırkları organize edelim.
Arkadaşına dikkatle dinleyen Ayhan, şunları söyledi:
- Annemin kararı vermesi bu karardı. Kardeşim değildim, kardeşim. Ama arkadaşlarım, senin gibi bir kardeşim vardı. Annem benden üç yıl aldı.
- Aykhan, unutmayın Güler hanim iyi bir bilim adamı ve iyi bir anne. Kalbinizde benim için bir hisse sahip olursan, aileden özür dilerim. Bu yıllarda onlara çok fazla zarar verdin.
Bu sohbetten sonra arkadaşlar teşvik edildi ve herkes eve gönderildi. Jo'nah eve geldiğinde, babasına ve annesine:
- Özür dilerim sana.
Neşeyle dolu olan annesi,
- Evlat, senin için üzgünüm. Umrumda değil Daha modern bir okulda okumamı istediğini sanıyordum. Görünüşe göre düz değil.
Ayen babasına ve annesine tekrar baktı ve af diledi.
"Ben sadece bir kayınbirader arıyorduk arkadaşım. Arkadaşımı elimden aldın. Yeni okulumda her şey iyiydi, ancak yerini alabilecek birini bulamadım. Beni anlayabilirsin.
Sabahın erken saatlerinde, babası anadili okuluna çabucak gelmişti. Babası oğlunu kollarına bastı ve şöyle dedi:
- Hızlı tırmanma sınıfta, arkadaşlarınız sizi bekliyor.
Çantasını omzuna attı ve doğrudan içeri girdi. Babası:
"Hâlâ gururumsun" dedi.
132-134 Eğitim Kompleksi
6a sınıfı bir öğrenci
¤ Sadık dost - (hikaye)
¤ Gurur kaynağı (Hikaye)
¤ Manevi borç - (hikaye)