Honda’nın Crossrunner'ı, sürüş ve motor özellikleri ile beğeni kazandı, ama aerodinamik nitelikleri vasat. ABS paket donanımda, rahat bir selesi var ve titreşim oranı sıfır
VTEC motorun metamorfozu
Bu V4 motoru doğrudan rakipleri sayılan 800 cc hacimli motorlarla, yani üç silindirli Triumph ve iki silindirli BMW motoruyla kıyaslarsak, bu kıyaslama (zıtlıklar açısından) biraz sıkıntılı olabilir. Honda’nın motoru performans olarak iki silindirli Alman motorundan kesinlikle daha üstün, üç silindirli İngiliz motordan ise daha etkileyici bir karaktere sahip. Bunda, 7.000 devirlerde başlayan ve hız ibresiyle birlikte göz açıp kapayana kadar 12.000 devirlere çıkarken motor sesinde duyulan etkileyici değişimin de rolü var. İkici supap çifti devreye girerken (7.000 devirlerde) V4 motor gerçekten mükemmel bir tork ve performans ortaya koyuyor. Yani bir yerde Crossrunner motor dünyasında tek (ve son derece pahalı) olan bu supap zamanlama sistemine sahip bir motor kullanmasının semeresini alıyor. Üstelik şimdi ses değişikliği sırasında yakıt püskürtme sisteminde aniden ortaya çıkan tuhaf reaksiyon sorunu da ortadan kaldırılınca, V4 gerçekten mükemmel bir motor haline gelmiş.
Neredeyse eksiksiz bir motor
İspanya’da yeni yürürlüğe giren Trafik Kanunu'nun getirdiği 110 km/h hız sınırı, Crossrunner’ın muhtemelen en zayıf noktası olan bir kusurunu gizlemeye yetmiyor: Aerodinamik korunaklılığı. Bu motorla yolculuk ederken kaksınızın üst yarısı tamamen rüzgara maruz kalırken, omuzlarınız ve bacaklarınız da küçük türbülanslardan nasibini alıyor (isteğe bağlı olarak 12 cm yükseltilmiş bir rüzgar siperliği alma şansınız var). Buna rağmen seyir konforu yüksek. Süspansiyonlar esnek, sele dolgusu iyi ve vibrasyon düzeyi neredeyse motor stop edilmiş kadar alçak.