İnsan Olma Sorumluluğumuz | Dahi Beyin
ideal insan insan olma sorumluluğu iyi insan olma
İnsan olarak doğmayı seçmediğimiz doğru. Ya da en azından böyle bir seçimi hatırlamıyoruz. Fakat buradayız, nefes alıyoruz ve bu yazıyı okuyoruz.
Milyarlarca canlı arasında kendini her gün geliştirebilecek bir potansiyel ile doğan yegâne canlılarız. Diğer tüm canlılar için hayat standart geçirilen bir yaşam formu sadece.
Bir karanfilin “Geçen yaz kırmızı açtım, hadi bu yaz da beyaz açayım.” dediğini hiç duymadık. Ya da bir leylekten “Afrika çok uzak kardeşim, bu kış eve doğalgaz bağlatacağım, bir yere kıpırdamayacağım.” sözlerini işitmedik hiç. Bir ağacın beğenmediği yerini değiştirmesine, bir timsahın çok güzel diye bir ceylanı yemediğine, Ay’ın “Her gece her gece bıktım yahu, bugün vuracağım başımı yastığa, doğmayacağım.” diye oflanıp puflandığına hiç şahit olmadık. Olmayacağız da.
Ama insanlar âleminde bunları milyonlarca örnekle çoğaltabiliriz. İnsan olmanın ayrımına varmanın ilk şartı buradan geçmek olsa gerek.
Bir hayret etmenin hırkasına bürünmeli insan.
Yaşadığı her günün kendisine kendisini daha iyi yapma fırsatı sunduğu bilerek yaşamalı.
Çok inandığım bir sözdür, “Daha iyi, iyinin düşmanıdır!” Oysaki bu söz bir tek, insanın kendini yenilemesinin, keşfetmesinin, çoğaltmasının karşısında geçersizdir. İnsan her geçen gün yenilenebilir, çoğalabilir ve keşfedebilir.
Yükte Hafif, Pahada Kıymetli Bir Zenginlik
Akıl sahibi olmak aklı kullanmayı,
Kalp sahibi olmak kalbi kullanmayı,
İnsan olmak insanlığı yüceltmeyi gerektirir.
Durmadan kendini bir adım öne süren akla “dur” demeyelim. Onu takip etmek bizlere hiçbir şey kaybettirmez.
Aklın sorgulayan, eleştiren, merak eden kapılarını sonuna kadar açalım.
Atalarımızdan duyduklarımız ile yetinmeyelim.
Bize aktarılan bilgilerle şekillendirmeyelim hayatımızı.
Coşkun bir nehrin eninde sonunda varacağı yer denizidir.
Aklın denizi kalptir.
Dünyanın etrafından döndüğü iyilik, şefkat, merhamet, adalet duygularını içimizde her daim çoğaltırsak beraberinde bireysel gelişimin de günbegün arttığına şahit olacağız.
Gelişmek, yaşamak yakıtıyla çalışır. Her tebessüm, her güzellik, her çaba, her okuma, her düşünme, her yenilenme gelişmenin yakıt ikmalidir.
Sonsuz evrenin, sonsuz sevginin, sonsuz iyiliğin ve sonsuz var olmanın büyüklüğüyle durmadan kendini geliştirmeye çalışan insan her zaman, her şekilde, her evrende kazanan insandır.
İnsan olmak sorumluluk almaktır.
Gelişmeye, daha çok düşünmeye, daha çok sorgulamaya, daha çok yenilenmeye karşı sorumluluk alarak büyür insan.
Eleştirel aklın peşinde nerden geldiğimiz, ne için yaşadığımız, nereye gittiğimiz sorularına karşı üretmeye çalışacağımız her cevap bizi daha çok ‘insan’laştıracaktır.
İnsan olmanın sorumluluğunu taşımaktan korkmayalım. Zira yükte hafif, pahada nadirkıymette bir zenginliktir bu.
Nice güzel gelişimlere sevgili dostlar.