Özdemir Asaf.. | Kadınlar Kulübü
Konusu 'Yazarlar' forumundadır ve Macchiato tarafından 5 Eylül 2009 başlatılmıştır. 2 sayfadan 1. sayfa
Konu Sahibi : Macchiato
Asıl adı Halit Özdemir Arun'dur. İlk ve ortaöğreniminin bir bölümünü Galatasaray Lisesi'nde yaptı. 1942 yılında Kabataş Erkek Lisesi'nden mezun oldu. İstanbul Üniversitesi'nde, önce Hukuk Fakültesi'ne, sonra İktisat Fakültesi ve Gazetecilik Enstitüsü'ne devam ettiyse de 1947'de yüksek öğrenimini yarıda bıraktı. Bir süre sigorta prodüktörlüğü yaptı. 'Zaman' ve 'Tanin' gazetelerinde çevirmen olarak çalıştı. İlk yazısı 1939'da 'Servetifünun-Uyanış' dergisinde çıktı. 1951'de Sanat Basımevi'ni kurarak matbaacılık yaşamına girdi. Kendi şiir kitaplarını bastı. 1955'te Yuvarlak Masa Yayınları'nı kurdu. İkilikler ve dörtlüklerden oluşan ilk şiirlerinde yoğun bir söyleyiş özelliği göze çarpar. İnsan toplum ilişkilerine yönelik temaları konu edinerek düşündürücü bir şiir evreni kurmuştur. Duygu ve düşünce yoğunluğuyla birlikte, alay ve taşlama şiirine egemen olan öğelerdir. İnsan ilişkilerinin toplumsal ve bireysel yanlarını sen ben ikileminde vermiştir. Çok kullandığı sevgi, ayrılık, ölüm temaları, son dönem şiirlerinde giderek yerini kaçış ve umutsuzluğun tedirginliğine bırakmıştır. Şiirin bir görüşü yansıtması, bir iletisinin olması düşüncesinden yola çıkmıştır. Yuvarlağın Köşeleri kitabında şiirin ve yazarın işlevi konusundaki görüşlerini dile getirmiştir. Batı şiiri ve geleneksel Türk şiirinden yararlanarak verdiği bileşim sanatını zenginleştirip geliştirmiştir. YAPITLARI Dünya Kaçtı Gözüme (1955) Sen Sen Sen (1956) Bir Kapı Önünde (1957) Yuvarlağın Köşeleri (1961) Yumuşaklıklar Değil (1962) Nasılsın (1970) Çiçekleri Yemeyin (1975) Yalnızlık Paylaşılmaz (1978) Bir Kapı Önünde (1982, toplu şiirleri 1, ölümünden sonra) Yalnızlık Paylaşılmaz (1982, toplu şiirleri 2, ölümünden sonra) Benden Sonra Mutluluk (1983, yayınlanmamış şiirleri, ölümünden sonra)
Şiirle içli dışlı olmamı sağlayan kişidir.
Çok kısa cümlelere bile derin anlamlar verebilen insan....
Kelimelerine hayran duymamak elde değil.. Varsa Özdemir hayranları onların da katkılarını beklerim bu başlık altında:)
2=1 Kim o, deme boşuna... Benim, ben. Öyle bir ben ki gelen kapına; Baştan başa sen.
SU Kirli eller daha temiz. Temiz elli Kirli gönüllerden. Ne dersiniz? Akıl Gözü
Biri gelir sorarsa, Sana beni sorarsa, Gitti der misin? Gittiğimi söyler misin? Gidiyorum ben sana Benimle gider misin?
Konuşmak susmanın kokusudur. Ya sus-git, ya konuş-gel, ortalarda kalma. Yalan korkaklığın tortusudur. Dürüst kaba ol, eğreti saygılı olma. Macchiato,
Bütün renkler aynı hızla kirleniyordu;birinciliği beyaza verdiler..
DEĞİL Aralarından geçiyorum, Hiç kimse el-ele değil. Herkes kendine dönmüş diyorum. Bir kaçının içine bakıyorum.. Hiç kimse kendisiyle barışık değil. Herkese kendimi anlatıyorum, Kime kendimi anlatsam şaşırıyor. Kendimi kime anlatacağım şaşırıyorum. Hiç kimse ilkin kendisine alışık değil.