İçsel bir savaş... İşler bir hayli karışık...
"Dünü unutmalı, bugünü yaşamalısınız. Çünkü dün ile bugün arasında bir kavga çıkarsa; yarını kaybedersiniz" diye yazmıştık bir ara. Peki ne derece doğrudur ya da ne derece yanlış. Buyurun değerlendirelim :)
Yarına sahipmiydik ki.
Düşünün artık sahip olmadan kaybetme olasılığınız var. 1-0 mağlup başlıyorsunuz teorik olarak...
Kaybetme telaşı varsa kaybedilir. Fakat söyleyin dünden farklı bir şey var mı yarında.
Zaman durağan bir olgu olsaydı mümkünatı vardır evet. Anı yaşa prensibi denir buna psikolojik değerlendirmede. Ki çoğunlukla da yanlış anlaşılır bu. Bir boş vermişlik edasıyla hareket edilir. Aslında mantık basit. Yaptığın işlere ne derece odaklanırsan ardı geliyor. İş ilk adımı yani anlık fiili iyi yapmakta
bilincinde olmak önemli
Hayır dünü unutamayız. Çünkü, bizi biz yapan tarihimizdir...
sizce yalnızca tarihle sınırlandırılabilir mi dün ?
Hayir. Yasanmisliklar, duygular ve ogrendiklerimiz yani biz hersey dunde sakli... Ve biz gecmisimiz bildgmiz kadar kendimizi biliyoruz.
Hafizasini kaybetmis bir insan seklini almamis bir heykel degil midir sence?
Teorikte doğru gibi. Ama heykel diyemeyiz tam olarak. Akıl mekanizması halen daha işin içerisinde
Tabi haklisin. Heykel ornegini Kant'in "tabulo rasa"sindan esinlenerek verdim.
Bence dün yani geçmiş hiç bir zaman unutulmamalı.Yoksa o zaman yapılan yanlışlar,hatalar tekrar yapılabilir.Bugün ve yarının iyi olabilmesi için, dünden kalanlar önemli.
Dünle bugün arasında hep kavga çıkar zaten ne geçmişini gömebilirsin nede sadece yarını düşünebilirsin. Yaşadığın dün ile yaşayacağın yarının arasında büyük tezatlıklar olursa sende hasar alırsın o kavgadan. En iyisi planlayarak yaşamak olacak olası kavgaları tatlıya bağlamak. Ha arada evdeki hesap çarşıya uymayacak ama oda hayatın cilvesi artık iki tokat atacak :)
sana ilginç bir şey söyleyeyim mi? insanı dününden çok yarını değiştirir... hep gelecek kaygıları varsayımları... geçmişini geleceğiyle kesiştirme çabası tüm hayat kurgusunu işgal eder. nitekim sonunda gelecek gerçekleşir, beklenen biçimde ama tahmin edilmeyen şekliyle
Aristonun görüşünden bir kesit yazdığımız. Aslında anlık fiillerimiz dünü ve bugünü şekillendirir. Geçmiş biraz uç geliyor ama düşününce algoritmaya uygun düşüyor.
aslında sen hep gecmıste yasarsın... cunku dusumeye basladıgın madde coktan degısmeye baslamıstır bıle... uzaydakı konumunda degıldır, sende oyle... ısık maddeye carpar gozune ulasır.. cozumlenır, beyıne ulasır... orada cozumlenır duygular uyandırılır, dusunce gerceklesır ve tepkı uretılır. tam bu zaman dılımınde bınlerce plank dılımı gec kalmıs olursun ama... lımıt gıbı
Hep yaklaşım var ama bir türlü ulaşılmıyor. Doğrudur...
doğrudur geçmişle bugün arasında kavga sadece geçmiş hatalarımızı kabul edememek yüzünden olabilir
bu gerilimle gelecekte de benzer hatalar yaparız
geçmiş hatalarımızı kabul edip anlayış göstermeliyiz kendimize
geçmişle bugünkü halimiz barışırsa geleceği daha sağlam inşa ederiz
Ana Sayfa > Spor > İçsel bir savaş... İşler bir hayli karışık...