Muhalefete yöneltilen eleştirilerin en başında gündem oluşturamamak gelir. İktidarın belirlediği gündemin peşine takılmamak, muhalefet için önemlidir. Ancak iktidarın kontrol ettiği medya gücü karşısında bu hiç de kolay değildir. Bunun için yaratıcı iletişim yöntemleri kullanılması gerekir. Tabii en başta da hayatın ve toplumun nabzının çok iyi tutulması…
Çeyrek asır önce İzmir’de, sonraları iletişim bilimleri alanında profesörlüğe kadar yükselecek olan eşimle birlikte İletişimevi’ni kurmuştuk. İletişimevi, bir iletişim danışmanlığı kuruluşuydu. Bu alanda önemli işler ve etkili çalışmalar yaptık. Ama bu konuda en çok ilgi duyduğumuz ve kafa yorduğumuz alan, hemen her dönem toplumsal ve siyasal iletişim oldu.
İşte bunca yılın tecrübesi ve birikimi içinden süzülüp gelen konuyla ilgili düşüncelerimizi ve önerilerimizi, paylaşmak istiyoruz.
Cumhuriyet ve demokrasi birlikteliği
Öncelikle, ana muhalefet Cumhuriyet Halk Partisi’nin (CHP) koordinasyonu ile en geniş muhalefet kesimlerinin bu alanda güçlerini ortaklaştırması gerektiğini düşünüyoruz. Cumhuriyet ve demokrasi değerleri ortak paydasında gerçekleşebilecek buluşma, bir siyasal ittifak değil, bir etkinlik birlikteliği olmalıdır. Millet İttifakı’nı ortadan kaldıran değil, tam aksine daha büyüten, genişleten ve güçlendiren bir muhalefet bloku… Bu birliktelik, muhalefetin hareket alanını genişletecek, etkinliğini artıracak ve sesini güçlendirecektir. Esnek anlayışa sahip, dirsek temasını temel alan, bir iş ve güç birliği platformu olmalıdır.
Toplumsal ve siyasal kampanyalar
Halkın nabzının iyi tutularak, her dönem, yurttaşın somut taleplerini ve beklentilerini öne çıkaran, toplumsal kampanyalar düzenlenmelidir. Bu kampanyalar ülke çapında planlanmalı, ortak bir takvimi, etkinlik ve slogan havuzu olmalıdır.
Örneğin, bugünlerde ‘Pandemi mağdurlarının mağduriyetinin giderilmesi’ ve işçi sendikaları ile birlikte, güncel olan işçinin kıdem tazminatı hakkının korunmasını hedefleyen ‘Kıdemime dokunma’ kampanyaları düzenlenebilir. Koşullar uygun olduğunda da, en geniş temelli ve kapsamlı ‘İyileştirilmiş ve güçlendirilmiş parlamenter sistem’ kampanyası gerçekleştirilebilir.
Özellikle ana muhalefete ve parlamentoda bulunan muhalefet partilerine yönelik eleştirilerin içinde, muhalefetin etkinliğini grup salonları ile sınırladıkları eleştirisi önemli bir yer tutar. Yeni yönetim sistemi ile TBMM’nin güç kaybettiği bu dönemde, eleştirilerin haklılık payı vardır. Dolayısıyla muhalefet, bu eleştirilerden de ders alarak, etkinliğini parlamento dışına da taşımalıdır. Parlamento içi ve dışı alanları birlikte kullanmalı ve değerlendirmelidir.
Bu bağlamda; muhalif milletvekilleri, özellikle hafta sonlarında bütün ülkeye yayılarak, kent meydanlarında ‘Halkın Kürsüsü’nü kurmalı ve vatandaşı doğrudan dinlemelidirler.
Gündem ve iletişim atölyesi
Siyasal iktidarın gündem oluşturma ve belirleme gücünü kırabilecek, bu alanda yaratıcı çalışma biçimleri geliştirebilecek bir ortak atölyenin yararlı olabileceğini düşünüyoruz. Farklı muhalif kesimlerden temsilcilerle ve bilim insanlarıyla böylesi güçlü bir atölye çalışması oluşturulabilir. Gönüllülük temelinde, bu konuları çok iyi bilen muhalif isimlerden ve uzmanlardan destek alınabilir.
TOİK ve TOP-AR kurulması
Tamamen iktidarın güdümüne giren ve yöneticileri sıkça değiştirilen TÜİK, inandırıcılığını kaybetmiştir. Duyurduğu veriler kamuoyunda kuşkuyla karşılanmakta ve tartışmalar yaratmaktadır. Dolayısıyla, muhalefetin, başta ekonomik konularda olmak üzere araştırmalar ve hesaplamalar yapacak Toplumsal İstatistik Kurumu’nu (TOİK) kurması yararlı olacaktır.
Ayrıca içerisinde, gönüllü uzmanların, emekli bürokratların ve ilgili bilim insanlarının görev alacağı ‘Dış Politika Enstitüsü’, ‘Yerel Yönetimler Enstitüsü’ ve ‘Ekonomi Enstitüsü’ gibi alt oluşumların bulunacağı ‘Toplumsal Araştırmalar Merkezi’nin (TOP-AR) kurulması düşünülebilir.
Son dönemlerde iletişim alanında en çok duyulan ve kullanılan sözcük ‘algı’dır. Özellikle iktidar çevreleri, kontrol ettikleri geniş olanakları ve güçleri harekete geçirerek, siyasal çıkarları doğrultusunda toplum üzerinde istedikleri algıyı yaratmaya çalışmaktadır. Bu çalışmayı deşifre edip boşa çıkartacak bir ‘Algımetre’ ölçüm çalışmasının anlamlı olacağını düşünüyoruz. Ortaya atılan gündem maddeleri, konunun uzmanları tarafından, algımetrenin belirlenen ölçütleri ile çözümlenip değerlendirilebilir.
Elbette bu öneriler daha da çoğaltılıp zenginleştirilebilir. İktidarın sahip olduğu medya ve iletişim gücünün, muhalefet tarafından böylesi bir yaratıcı çaba ile dengelenmesi gerekiyor.