Yazar: FİGEN DORAN | Tarih: 26/09/2008 | Saat: 17:06
Başka kentlerden Adana’ya gelip, burada yaşamak zorunda kalanlardan Adana ile ilgili yakınmalar duyarım bazen. Bu kentte ne yapılır, nasıl yaşanır, büyük bir kentte yaşamanın beklentileri ile Adana nasıl bağdaştırılır, bunları sorgularlar. Özellikle İzmir, İstanbul, Ankara’da uzun süre yaşayanlar daha sonraları yerleştikleri Adana’yı bir türlü benimseyemediklerini söylerler.
Oysa Adana üretken bir kenttir. Büyük bir şehrin bir yığın özelliği ile küçük bir kasabanın korunmalı, kolay ve dostluk duyguları dolu rahatlığının bir karışımını barındırır. Adana’da bir yerden bir yere gitmek kolaydır. 20 dakikada en uzak yerdeki arkadaşınıza ulaşabilirsiniz. Çarşı pazar alışverişlerinizi en çok bir saatte tamamlayıp sonra bir dostunuzu ziyaret edebilirsiniz. Derli toplu bir kenttir Adana, size yaşamınızı zengin kılacak olanaklar tanır.
Şöyle bir yarım gününüz varsa, mutlaka Tepebağ’a gitmelisiniz. Eğer mevsimlerden kışsa, hele de usul usul bir yağmur yağıyorsa alın şemsiyenizi ya da geçirin kapşonunuzu başınıza Tepebağ’a gidin. Yüzlerce yıllık bir hazinenin üstüne ayak bastığınızı bütün duygularınızla fark edeceksiniz. O dar sokaklarda yürüyün. Sobalarda yanan odunların kokusuna, evlerin yaşanmışlık kokuları da eklenir. Büyülenirsiniz. Kapı önlerine bırakılan kedi paylarını temizleyen köpek ve kedilerden çıkan minnet mırıltılarına, gülüşen çocukların kahkahaları ve alaturka bir ezgi çalan radyo ya da televizyonun sesi karışır. İşte yüzlerce yılın hazinesinin üstüne bastığınızda içinizde hissettiğiniz saygı ile o toprakların üstündeki canlılığın yarattığı şevkat şiirsi bir melodi gibidir. Dar sokaklarda yürümeye devam edin. Cumbalı evlerden yayılan kokuları hissetmeye çalışın. Terkedilmişlik ve ölüm kokusu dışında her kokuyu yakalayabilirsiniz. Sadakat, öfke, teslimiyet, tevekkül, reddediş, yakarma, ibadet kokularıdır onlar. Yüzlerce yıllık tarihin üstüne bir zırh gibi kapanan kokular ve sesler… Artık Tepebağ tiryakisi olursunuz. Zaman zaman tek başınıza Tepebağ’a gitmek fikri aklınıza takılır ve gidersiniz.
Şöyle bir iki saatiniz varsa, hele günlerden baharsa Tepebağ’a gitmek yerine Ziyapaşa Bulvarı’nda ya da Toros Caddesinde bir baştan bir başa yürüyün. Dönüşte bulvarın üstünde bir kafede oturup bir bardak çay için ve ne güzel bir iklimde yaşadığınızı düşünün. Günlerden bahar düşünebiliyor musunuz? Aylar bahar ayı değil, günlerden bahar. Yani kışın ortasında bile Adana’da yaşayabileceğiniz baharlardan. Üstelik hava temiz, insanlar gülümsüyor ve siz kurulduğu yıllardan beri birçok sanatçılar doğurmuş bir kentin en mutena köşelerinden birinde huzur içinde çayınızı içiyorsunuz
Ya da semt pazarına gidin o gün. Her kentin, her kasabanın semt pazarları güzeldir. Ama Adana’nın semt pazarları cafcaflıdır, albenisi boldur, ucuz ve şakacıdır. Asık suratla dolaşamazsınız pazarlarda, kötü şeyler düşünemezsiniz. Adana’nın semt pazarları nüktedandır, sürprizlidir ve inanılmaz bir şekilde kokuludur. Açık havada tüm Pazar yeri buram buram emek kokar, şükür kokar, hoşgörü ve biraz da pervasızlık kokar.
“Adana’da ne yaparım?” diye iç çekenleri, bu kenti keşfetmeye davet etmek geliyor içimden. Bir kenti tanımak onu sevmenin ilk adımıdır. Burası kültürlerin karmaşası ile zenginleşmiş, zenginliğini sanatçılar doğurarak kanıtlamış binlerce yıllık bir kenttir. Burada yaşamak ne zor, ne boğucudur. Kısacası Adana’da yaşamak olsa olsa bir şanstır.
Yazan: DERYA OZCAN | Tarih: 22/04/2008 | Saat: 04:02
Yazan: HAKAN SİLİBOLATLAZ | Tarih: 16/04/2008 | Saat: 16:55
Yazan: EFSUN ERKEMEN | Tarih: 03/04/2008 | Saat: 16:01