Sanat, Edebiyat biraz da Görsel | Aychup - Part 3
24.Gün: Veni Vidi Vici ( Bölüm 3)
PostMart 25, 2013permalink
Bugün söze, Roma'da etkilendiğim bir tarihi yapıyla başlamak istiyorum.
Saint' Angelo Kalesi
San Pietro'dan çıkınca Via della Conciliazione yolu sizi Angelo Kalesi'ne ulaştırır. Kale, Vatikan'a bir yeraltı geçidiyle bağlıdır. Orta çağda yaptırılan bu geçitin ismi passetto, papazların kaçış yolu olarak da bilinir. Bu geçidi sizler Angels&Deamons filminden de hatırlayacaksınız. Lakin ortaçağda yapılan bir değişiklikte saraya zindanlar eklenmişti. Mahkumlar aç ve susuz bırakılarak, ölüme terkedilirlermiş o zamanlarda. Hatta bir rivayete göre Fatih'in oğlu Cem Sultan bir dönem yine bu kalede kalmış.
Kale konusunda bana en ilginç gelen konu ise yapılışındaki amaç. İmparator Hadrianus bu kaleyi kendine mezar olarak yaptırıyor. Karısı da kendisi de öldükten sonra yakılıp, külleri kaledeki mezarlarında saklanıyor. Hatta Gladyatör filminin iki ana karakteri olan, İmparator Marcus Aurelius ve oğlu İmparator Commodus'un da külleri yine bu kalede saklı bulunuyor. Daha önce kale mezar görmemiştim. Değişik bir psikoloji.
Diğer hayran kaldığım şey ise, inanılmaz manzarası oldu. En tepeye çıkarsanız 360 derece bir dönün ve bol bol panoramik fotoğraf çekin. Benim şansıma dün, Paskalya öncesi Vatikan'ın yeni papasının yönettiği pazar ayini vardı. Kaleden binlerce insanın sesi, çan seslerine karışıyordu. Böyle birşeye daha önce hiç tanık olmamıştım. Kendimi eski çağlarda hisettim.
Günün Filmi: God Father Part III
Yine dün şeytana uyup bu filme damgasını vuran Cannoli tatlılarından tattım.
Yaklaşık 7 saat yürümüş olmanın verdiği rahatlıkla yedim ama bunu unutmamak lazım :))
15.Gün: YAŞAMAK İÇİN ‘LA YUMBA’
PostMart 16, 2013permalink
Sabahtan beri hafif bir nostalji hissediyorum. Nicedir, eskiden yazmış olduğum birkaç denememi gözden geçirmek istiyordum. Hazır haftasonu, fırsat bu fırsattır derken, hepsini bir çırpıda okur hale geldim. Şimdiye kadar kimsenin görmediği ve duymadığı bu satırları, paylaşmak zamanı...
Bahar geldi. Yeniden doğuş, insanın kendi özüne dönüşü ve doğanın ahenkle can bulması; işte insan böyle zamanlarda düşünür geçmişi, geleceği, kayboluşu, sevgileri…
Uykulu gözler…mahmurluğu severim. İnsanın o bir türlü kendine gelemeyişleri; bitmek tükenmek bilmeyen esnemeler, dalıp gitmeler. Gözleri yarı kapalı derler, ya da bakıp göremeyenler, onlar en güzelleri. Yok gibidir dertleri tasaları; hayattır onlardan bekleyen onlarsa hep dur biraz daha beklemen gerek diyen. Konuşurlar konuşmasına da pek dinleyecek halleri yoktur karşılarındakini; kafalarını usulca sallarlar, öyle derin derin bakarlar ne de olsa çoktan uykudadırlar.
Yazarken aniden durmak, önce uzun uzadıya düşünmek, kelimeleri doğru seçmek, anlaşılır olmak, o kadar çok kaygı var ki. Sonunda yazı yazı olmaktan; yaşayan yaşadıklarından ve yazar yazdıklarından pişman olmaz mı? Böyle anlarda, ne olduğunu bilmeden, kendimizi ve özü dinlemeden bencilce ve çaresizce ararız her yaşta, her zamanda ve mekanda. Verilen ne de olsa ‘ben’in savaşıdır; o ‘öteki’lerin oldukça bol olduğu ve herkesin yorgun birer savaşçı olduğu zamanda. Arzuların peşinde harekete geçiş, yine sahip olmak, sahip olduğunda sıkmak, boğmak, nefessiz bırakmak, her zamanki gibi önce ulaşılmazı göstermek sonra ben’i ele vermek ve sonunda beklemeye dayanamamak, sabırsız olmakla itici olmak arasında gidip gelmek, uzun lafın kısası yormak ve yorulmak.
İnsan’ın seçeneği oldu mu, gerçek anlamda özgür olur, hiç denediniz mi seçeneklerinizi?
Hayal kurmaktan ve çocuk olmaktan hiç vazgeçmemek uğruna, bazılarımızın yaşadığı o gece mavisi. Renklerin en güzeli, en canlısı sadece siz seçeneklerinizi gördüğünüzde sizi yanına alır ve götürür uzak diyarlara. O vakit hayal etmek gerekir, renkli erkekleri ve kadınları, la yumba’nın çalındığı salonu ve her hareketiyle mükemmeliyeti arayan dansçıları. O an acıklı ‘bandeneon’ sesi bir haykırışa dönüşür, gözleri doldurur; fakat bütün acıya rağmen mücadele devam eder. Yere çarpan her topuk darbesi, her yarım dönüş, insana seçeneklerini hatırlatır, ‘la yumba’ için yaşaması gerektiğini…
Günün Müziği: La Yumba (1946) - Osvaldo Pugliese
Günün Filmi: Tango (1998)- Carlos Saura
Günün Sözü: Tango is not a dance, it’s a feeling. And how do you teach a feeling?. Anonymous
Bugünün yemeği için yaptığım bir ararştırmanın sonucunu paylaşmak isterim. Diyet börek tarifi bulmak için yollara düşmüştüm ve bakın ne buldum:
Günün Yemeği: Diyet Börek
Hazırlanışı ise çok basit. 1 yufkadan 2 büyük üçgen kesiyorsunuz, arasına lor peyniri, dereotu karışımını ekliyorsunuz. Bir kasede bir kaşık yoğurt ve zeytinyağını çırpıyorsunuz. Tavada pişirdiğiniz yufkanın her tarafına bu karışımı fırça ile sürüyorsunuz.
9.GÜN: VE OSCAR KİME GİDİYOR?
PostMart 10, 2013permalink
Bu haftasonunu Oscar filmlerine ayırdım. Biliyorsunuz, geçtiğimiz günlerde, oscar akademi ödülleri dağıtıldı. Bu seneki filmleri, Django! dışında görme fırsatım olmamıştı. Tarantino hayranı olduğumdan, Oscar'a adaylığını bırakın, Di Caprio'nun oyunculuğu için sabırsızlıkla bekliyordum bu filmi. Halen Tarantino'nun ilk çalışmalarının hayranı olsam da iyi bir film olduğunu kabul etmeliyim.
Ödül alan filmlere gelirsek, Argo'yu çok beğendim. Ancak nedeni senaryosu, kurgusu ya da oyunculuğu değil. Bence son dönem yapılmış çok iyi bir aksiyon filmi oluşunda. Konusu özgün. Ne de olsa gerçek bir hikayeden, tarihteki önemli bir olaydan esinleniliyor. Ama en iyi film olma konusunda şüphelerim mevcut.
Lincoln'a gelirsek yine merak ettiğim bir filmdi. Daniel Day Lewis'i herkes gibi çok başarılı buldum. Filmi sinematografik özelliklerinden çok özellikle siyasi tarih ve lobicilik üzerine çalışanlara kesinlikle tavsiye edebilirim. Yasamada lobiciliğin neden batılı devletlerde bu kadar ileri olduğu çok güzel bir şekilde gözler önüne seriliyor.
Silver Linings Playbook ise benim bu seneki favorim. Oyunculuk filmin bütününde çok iyiydi. Ama özellikle, Jennifer Lawrence'ın oyunculuğu beni çok şaşırttı. Belki de son on yılın en başarılı romantik komedilerinden sayılabilir. Filmin konusunun bir dram olduğunu varsayarak film bizi bu ağır dramda nasıl güldürebiliyor, akıl sır erdirmek mümkün değil. Senaryosunun da çok özgün olduğunu eklemeliyim.
Günün filmi: Silver Lining Playbook
Günü sözü: Hollywood is a place where they'll pay you a thousand dollars for a kiss and fifty cents for your soul. Marilyn Monroe
Günün müziği: Girl Youl'll be a Woman Soon- Urge Overkill
Bugün de sağlıklı beslenmemizde salatalardan gidelim diyorum.
Günün Yemeği: Portakallı Yengeç Salatası
3 adet yengeç surimi
Salata kabımıza ıspanakları elimizle parçalayıp ekledikten sonra, diğer malzemeleri de doğrayıp ekliyoruz. Zeytinyağı, tuz ve karabiberle bu enfes salatayı tamamlıyoruz.
5.GÜN: Soprano’lar ve Varoluşçuluk
PostMart 6, 2013permalink
Projemizin beşinci gününde hafif bir duraklama, uykusuzluk, yorgunluk belirtileri baş göstermeye başladı. Stres kontrol altında, sakin günler geçmekte, ancak hastaymışcasına sürekli yorgun hissetmek insanın keyfini kaçırıyor...ama tabi ki pes etmek yok...aynen yola devam... Hem bahar geldi yahu! hava değişimi, bir gün poyraz bir gün lodos derken bu darmadağın kafa, belki de değişimin habercisidir kimbilir...
Dün akşam TV'de şöyle bir gezinirken, çok sevdiğim 'The Sopranos' dizisinini 2. sezonundan bir bölüme rastladım ki bahsetmeden edemeyeceğim: Anthony Jr.'ın ergenlik bunalımında varoluşçuluğa ilgi duyduğu bölüm...
Bakınız: The Sopranos and Existentialism
Yahu varoluşçuluk dedik mi söyleyecek o kadar çok şey var ki! Anthony Jr. ile kurduğum büyük empati ise benim ergenlik yıllarıma dayanıyor. O yıllarda varoluşçuluğun felsefe olarak daha ne olduğunu tam bilmeden okumuştum Albert Camus'nün 'Yabancı'sını. Nasıl etkilenmiştim bir bilseniz. Lise çağındaydım, ilk iş Beyoğlu'ndaki sahaflara koşmuş kitabın farklı türkçe çevirilerini de edinmiştim, halen kütüphanemde 'Yabancı'nın birçok farklı basımı ve Camus'nün tüm eserleri bulunur. Hatırlıyorum aynı Anthony Jr.'ın ahkam kestiği gibi bizimkilere ahkam keserdim: 'Hayat koca bir boşluk, neden varız ki?' gibi sorular sorar, verilen cevaplardan tatmin olmayıp olayı 'kimse beni anlamıyor' a getirirdim. Varoluşçuğum ise Albert Camus ile sınırlı kaldı diyebiliriz. Okumasına okudum diğerlerini de ama varoluşçu ünlülerden ne Sartre ne de Simone de Beauvoir, Camus'nün yarattığı etkiyi bırakamadılar bende. Şiire de ilgim vardı ya da şiirsel romancılara sanki tüm o varoluşçular arasında bir tek Camus anlıyordu beni. Varoluşçu düşünce tüm lise yıllarımda hüküm sürerken bir aralar radikalliğimi artırıp Nietzsche'ye hatta nihilizme fena sardığımı bilirim. Hey gidi günler hey, icq diye bir chat sitesi yeni kurulmuş o dönemlerde genç okurlar bilmezler, benim gibi nihilizmi seven en yakın arakadaşımla nick'lerimiz Nietzsche ve Camus . Varoluşçuluk edebiyatı ile işte böyle geçti yıllar...
Sakın yanlış anlamayın ben varoluşçuluk edebiyatını sevmekten vazgeçmedim ama gerek ailem gerek beni çocukluktan tanıyan arkadaşlarım halen dalga geçerler bizimkisi varoluşçudur diye ama büyüdük yahu!savaşçı varoluşçu duruşumuz kalmadı desek olmaz mı:))
Bugün için film önerim efenim;
Günün Filmi: Le Temps Retrouvé- Raul Ruiz (Kaybolan Zamanın İzinde) Önümüzde ki günlerde Marcel Proust'a da değineceğiz buradan duyuralım...
Aychup projesin'de bugün öğleni, hafif bir yoğurt çorbası ve pırasa yemeği ile geçirdik akşam yemeği için canım bir süredir chilli con carne çekiyor, ilk defa pişireceğim bakalım nasıl olacak...
Günün Yemeği: Chilli Con Carne
Benim kafamdaki tarif ve sonucu tam resimdeki gibi;
2 chilli biberi
1 konserve meksika fasülyesi
4-5 domates rendesi
Hazırlanışını şöyle düşünüyorum, kuru soğan, chili biberler ve sarmısağı ince ince doğrayıp tavada çok az zeytinyağı ile çevirip, kıymayı ekliyorum. Biraz pişirip meksika fasülyesi, rende domates, mısırı ve bir miktar sıcak suyu ekleyip kısık ateşte 35-40 dakika pişmeye bırakıyorum.
Günün Sözü: Without music, life would be a mistake. Friedrich Nietzsche
Günün Müziği: Kool & the Gang - Jungle Boogie