Garip coğrafyanın gariban insanları; Biliyorum, af dileyecek dilim yalancı, uhuvveti ötelerde bırakan kalplerimiz yabancı.
Kültür Sanat Haberi - 17 Ocak 2017 Salı - 11:18
Biliyorum, af dileyecek dilim yalancı, uhuvveti ötelerde bırakan kalplerimiz yabancı.
Yumuşak koltuklar da izledim yine yetim kalışını.
Acılı bir fon müziği eşliğinde, sanki dram şiiri dinliyormuşçasına.
Sonra uzatılan çayı yudumlarken, aradan otuz saniye geçmişken henüz, bir film repliğine kahkaha attım.
Unutmuştum enkazın altında cansız çıkan kardeşlerimi..
‘’KARDEŞİM’’ ne kadar da yabancı duruyor oysa ağzımızda.
yaşadığı hayattan durmadan şikayet eden, hep kendini düşünen, gelecek diye bir puta, hayal denilen bir seraba tapan BEN…
Geleceğin kelime manasını unutan, annesinin cansız bedeni sokaklarda unutulan, küçücük kalbinde koca bir şehirden büyük bir enkazı taşıyan, yoklar ülkesinin viranesi SEN..
Biliyorum, Asıl Yurdum Meşhurları siz, sefilleri biz olacağız…
Bir enkazın dibinde oturup,bir Halepli çocuk ile konuşsak şöyle uzun uzun ve desek ki;
Anlatsan bana yaşadıklarını, ya da yaşayamadıklarını.
Sahi, hayalini kaç yerinden vurdular?
Ya da, Umuduna kaç ton bombalar attılar?
Dert nedir? Diye sorsam, dertsizliğime dertleneceğimi bilirim.
Acı nedir? Diye sorsam, cevabın kalbimin hücrelerini acıtacağını bilirim.
Sana da, parkta eğlendi mi ? diye sorulmaz ki çocuk.
Biliyor musun abi?
Üç gündür yemek yemedim dersin,
Dün annemi rüyamda gördüm dersin,
tebeşirle ANNE çizdim yere ve kucağında uyudum, ama üşüdüm dersin, Annemi ve abimi en son sokakta uyurken gördüm, sonra bir daha görmedim dersin,
Babamı asker ağabeyler aldı ve sonra onu da sokakta yatarken gördüm dersin…
Sen bunları söylerken, enkazın dibine gömülür ruhum…
Ey Kur-an’ı, acılarına narkoz kılan şehir.
Kur-an’ı günahına kılıf kılanlar anlamadılar seni.
Zalime kardeşlerini yem kılanlar,
Cihat için, nefsine set kılanları anlamadılar.
Şimdi gidip sorsak bir anneye,
-Çocuğun önünde jiletlere vurulurken ve kanı üzerine akıtılırken Maşite gibi, Ümmet nedir desek?
Ya da, bir banyoya hapsedilen bebeğine, soğuk su ile işkence eden, Firavun’a rahmet okutan alçaklar kadar cesaretli olmayan ümmet?
Amaların fakatların ardında, Anaların Babaların feryadına suskun bir Ümmet!
Dünya’yı yüz defa Ahiretine tercih eden bir ümmet!
Din’i ticaret, Kur-an’ı hürmet, Sünnet’i adavet kılan, maksatlı Ümmet;
Din’i Davet, Kur-an’a Hürmet,Sünnet’i adalet kılan,muradlı Ümmet’e HİCRET vakti gelmedi mi?
Mustafa Genco Kimdir.?
1989 yılında, Adıyaman'ın Gerger ilçesinin Beybostan köyünde Dünya'ya gelen yazarımız, ilk ve ortaöğretimini Gerger de tamamlamıştır. Uzun bir süre, ulusal bir Haber sitesinde yazıları yayımlanan yazarımız, evli ve bir çocuk babasıdır. Yazarımız Gerger İlçe Devlet Hastanesinde görev yapmaktadır. Ayrıca ilçe merkezinde Gsm sektörü ile uğraşmaktadır..