SEZILAND: Ağustos 2010
'' Kedilere benzeyebilseydik keşke.
Öyle diyesim geliyor sık sık, bu son yıllarda.
Yaşadıkları anın iyicene farkındalar gibi.
Bir şey bekliyorlarsa bir deliğin başında, onları oyalayıp oradan uzaklaştırmak pek güç.
Bildikleri bir yerde bildikleri bir iş görülürken, her gün seyrettikleri, kendilerince
katıldıkları (anlayamadığımız, bakarak da bir işe katılınabilirliğidir) ,
o işe sanki ilk kez bakacaklarmış gibi, uyuklamakta oldukları yerden kalkmaya
üşenmeden gidip seyrederler yapılanları...
Uykularının hangi katındalarsa, o katın uykusunu yaşarlar. ''
Gönderen Sezi zaman: 30.8.10 3 yorum:
" Günlerden deniz, sulardan salı, yürürden vatos, yüzerden kedi..."
Gönderen Sezi zaman: 30.8.10 2 yorum:
Gönderen Sezi zaman: 27.8.10 3 yorum:
Gönderen Sezi zaman: 27.8.10 4 yorum:
Gönderen Sezi zaman: 27.8.10 Hiç yorum yok:
"Biz neden böyle olduk, Beyoglu'nun eski evleri neden yakıldı, sanatcılarımızı neden düşkünler evinde ölüme terkettik, neden beyefendiler gittiler de çakallar geldiler, neden kahve köşelerinde öldü klarnetçiler, neden madamlar Paris'e gittiler, neden?"
Gönderen Sezi zaman: 18.8.10 1 yorum:
"Şimdi adımlarımız birbirine uymalı.
Ben geri geri gideceğim sen ileri tamam mı?"
Gönderen Sezi zaman: 18.8.10 Hiç yorum yok:
"yeniçeriler kapıyı zorlarken uzun ihsan efendi hala malum konuyu düşünüyor,
fakat işin içinden bir türlü çıkamıyordu...
'rendekar doğru mu söylüyor?
Düşünüyorum, öylese varım. oldukça makul.
fakat bundan tam tersi bir sonuç, varolmadığım, bir düş olduğum sonucu da çıkar:
Düşündüğümü bildiğim için, ben varım.
Düşündüğünü bildiğim için, düşlediğim bu adamın da varolduğunu biliyorum.
Öylese gerçek olan biri beni düşlüyor.
o gerçek, ben ise bir düş oluyorum.'
Kapı kırıldığında uzun ihsan efendi kitabı kapandı.
az sonra başına geleceklere aldırmadan kafasından şunları geçirdi:
'dünya bir düştür.
evet, dünya.. ah! evet, dünya bir masaldır.'"
Gönderen Sezi zaman: 18.8.10 2 yorum:
Acıyı, susuzluğu, açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor,
bu yüzden daha rahat döşeklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı.
Dünyaya olan kayıtsızlıkları bazan o kerteye varıyordu ki
kendilerine altından gümüşten, zevk ve safadan, lezzet ve şehvetten bir alem kurup,
keder ve ızdırap fikirlerinin kafalarına girmesine izin vermiyorlardı.
Oysa uzun ihsan efendi, dünya'nın şahidi olmanın gerçek bir ibadet olduğunu sık sık söylerdi.
Her insan şu ya da bu şekilde dünyayı okumalıydı.
Kuran'ın kendisi peygamberin dünyayı nasıl okuduğuna bir örnekti ve onun ardına gizlenen herkes, dünyayı onun gibi okuyup şahadetlerini yazmalı ve bunları başkalarına aktarmalıydı.
Dünyaya şahit olmanın yolu ise maceranın kendisinden başka bir şey değildi. yaşanılanlar,
görülenler ve öğrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük bir nimetti.
Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu dünya'nın şahidi olmaktı."
Senin buraya gelmenin sebebi sadece bizim 'gel' dememiz değil,
ayrıca onların sana 'git demeleri.
Hiç kimseye 'kötüdür' deme.
Aslında onlar, bilmeden iyilik eden insanlardır.
"insan gemi degil ki bir seferde bata gide.
batar batar da yine çıkar
çekip kurtarır ellerimden, saçlarımdan
narin kızlar, iyi dusunceler, vefalı hatıralar"
"beyaz zambaklar kendilerine kapanıyor
ve hiç bir şey onarmıyor nedeni bilinmeyen yaraları."
odalar büyüdükçe birlikte olunamıyor
Kırgızistan´da batık bir vadide
ve al kanlar içinde ekşimden öle budum.
Yıllar ve yıllar var ki Bizansiyya´nın
Çünk heeç, heç görmedim dosttan vefa.
Bulanık bir yağmur yağdı.
Batkın eşklerden kendimi
kurtarıp başka bir tür Aşk´lara aldım.
Ben bu Aşk´a düşeli kimse yüzüm bakmaz.
Ela gözlerim denizin en derinlerine getti.
Batıl bir evlenme yaşadım.
Sevsem de öldürüyorlardı
Düşerler onlar da yıkılıp düşer bir gün.
Mavi kuzgun buğday başaklarını sıyırdı.
Ben bu yerde heç yaşamadım.
Gönderen Sezi zaman: 18.8.10 4 yorum:
Etiketler: andrzej radka photos
bir fısıltı, bir çaresizlik...
Gönderen Sezi zaman: 11.8.10 2 yorum:
şimdi lütfen düşün biraz
yaslan üzgün anılarına
kalsam bana yakışmaz
bensizlik yakışır sana
Gönderen Sezi zaman: 11.8.10 Hiç yorum yok:
sonu olacaktı aşkın... nasılsa... diye sakınmadığımız
sözler... son sözlerimiz oldu...
aşk... öylece duruyor...
Gönderen Sezi zaman: 11.8.10 1 yorum:
Bütün dünya, bu deniz, gökyüzü, bulutlar aslında başka bir dünyanın metaforu mudur?"
Gönderen Sezi zaman: 10.8.10 Hiç yorum yok:
The truth is there is something terribly wrong with this country
Gönderen Sezi zaman: 10.8.10 2 yorum:
"niçin, diyordu, niçin biz birbirimizi tanıdık?
Bu hangi tesadüfün işidir?
ileride birleşmek üzere birbirinden uzak akan iki nehir gibi,
yönlerimiz bizi birbirimize yaklaştırıyor."
Gönderen Sezi zaman: 10.8.10 1 yorum:
"bir sandalye çektim zor günlerin altına,
Etiketler: Graham Peel photos
Senin bende benim sende
bunca uzaktan başardığımız yıkımı
hangi ''deprem'' becerebilir?
ve artık kimse ölmüyorsa aştan
bir insan ''ne'' için ölebilir?
Gönderen Sezi zaman: 9.8.10 2 yorum:
Etiketler: Piotr Kowalik photos
‘Yaptıklarından utanmıyor musun?’ dedi Tanrı..
-Çok utanıyorum, dedi adam..
Tanrı: -Utanıyorsan sorun yok, çıkabilirsin..
Adam şaşkınlıkla: - Cehennem dedikleri bu kadar mı?
Tanrı: Utanmayı biliyorsan, bu kadar..’
Gönderen Sezi zaman: 9.8.10 3 yorum:
Dilsiz ve yaşlı taşlar
Yüzümden söktüğüm duvar
Yeniden başka biri olarak
gel beni al gel beni al gel beni al
Yalan yataklarında yalan yataklarında
Gönderen Sezi zaman: 7.8.10 2 yorum:
Tren hareket etmişti.
Kendim ve bütün geçmişim,
Kırk vagonlu bu trende sonsuza uğurlandık.
Kendi kendimi uğurladım.
Gönderen Sezi zaman: 7.8.10 1 yorum:
Gönderen Sezi zaman: 7.8.10 3 yorum:
ama mutsuzluğa da var mısın...
Gönderen Sezi zaman: 4.8.10 5 yorum:
soluk alıp verdiğini
Gönderen Sezi zaman: 2.8.10 Hiç yorum yok:
Etiketler: Gundega Dege photos
"...Yavaşlığın düzeyi anının yoğunluğuyla doğru orantılıdır;
hızın düzeyi unutmanın yoğunluğuyla doğru orantılıdır.
Yavaşlıkla anımsama, hız ile unutma arasında gizli bir ilişki vardır.
Bir şey anımsamak isteyen kimse yürüyüşünü yavaşlatır.
Buna karşılık, az önce yaşadığı kötü bir olayı unutmaya çalışan insan elinde olmadan yürüyüşünü hızlandırır..."
''Elbette senin de sık sık olur sevincinden havalara sıçradığın,
o halde neden öyle yazmıyorsun?
Bu acıyı pazara çıkarmak, dünyadaki acıları arttırmak, tiksinti verici birşey bu,
bütün kitaplar tiksindirici.
Nedir bu saplantı, hep bu karanlığa saplanıp kalmak,
her şey hep hüzünlü, ve bu sayfalar aracılığıyla daha da hüzünlü kılıyorlar.
şu kitaba bak rica ederim: "bir ölüler evinden", özür dilerim ama benden uzak kalsın.
''evet ama'', diyorum ürkek ürkek.
''aması yok'' diyor Ivan,
''Hep aynı anda bütün insanlık için ve insanların yarattığı huzursuzluklar için acı çekiyorlar, savaşları düşünüyorlar ve daha şimdiden yenilerini tasarımlıyorlar,
ama benimle kahve içtiğinde, ya da birlikte şarap içtiğimizde ve satranç oynadığımızda,
o zaman nerede kalıyor savaş, nerede kalıyor açlık çeken, ölüme giden insanlık,
ve senin çektiğin acının nedeni gerçekten bunlar mı,
yoksa yalnızca partiyi yitirdiğin için,
ya da biraz sonra ben çok acıkacağım için mi acı çekiyorsun,
ve neden gülüyorsun şimdi, yoksa insanlığın şu anda gülmek için çok mu nedeni var? "
Yaptığım herşeyin afilli bir nedeni vardı çocukken.
Ranzadan sarkmak, ablamın saçına uyurken bal ve toz deterjan sürmek, sevmediğim kimselere dil çıkarmak, ekmek arasına izmir köfte yemeği tıkıştırıp sokağa dönmek, mızıkçılıklar, ''onu da isterim, bunu da isterim''cilikler,
lunaparklar ve önümdeki o koca uzun yazlar.
Denizden ellerim buruşurdu, tenim tuzlanırdı o yazlarda.
Yıllar başka nedenlerle geliverdi...
Ruhum ''başka'' oyunları oynamayı reddediyor şimdi.
Şu masadan kalktığım anda yerimi binlerce kişi gayet şahane dolduracakken,
ve bu maliyet analizleri, projeksiyonlar , uzun toplantılar hengamesinde benden hiçbir şey olmadığını adım gibi bilirken neden hala buradayım. ''Gibi'' yapıyorum?
Denizi böyle özlemişken?
Büyümediğimi biliyorum... Neden yaşantım bunca ciddileşti?
"Bir teklif ve bir kabul. Kısa, münakaşasız ve hesapsız.
Bundan daha güzel bir ayrılık olamazdı
Etiketler: Selina De Maeyer photos
-Bilmem Yusuf... nasıl istersen... Yaramın nerede olduğunu bilmiyorum. Yalnız bir yerlerim çok acıyor. Çok acıyor... Sonra canım çekilir gibi oluyor...
Ama durmayalım, çabuk gidelim!
-Nereye istersen götür yusuf... gidelim
''Hayat, birbirinden ayırdıklarını, kısa bir müddet için tekrar yaklaştırır gibi olsa bile,
uzun zaman yan yana bırakmıyordu. Geçen günleri bir daha geri getirmek mümkün değildi
ve sadece hatıralar, iki insanı birbirine bağlayacak kadar kuvvetli değildi.”
"Abdi Ağa'yı öldüren Memet bilmemektedir ki;
bir Abdi Ağa ölecek, bin Abdi Ağa gelecektir."
"Gün doğuyordu ki köye girdi. Orta yerde atın başını çekti. At terden kapkara olmuş, göğsü körük gibi inip inip kalkıyordu. Boynu,sağrısı köpüğe batmıştı. Memed de çok terlemişti. Ter, kulunçlarından fışkırmıştı. Yüzü perçemi ıpıslaktı. Gün bir adam boyu yekindi. gölgeler uçsuz bucaksız batıya doğru uzadı. Islak at tepeden tırnağa ışığa boğuldu.
Her yanı pırıl pırıl. Öyle dimdik.
Köylüler, onu orta yerde, at üstünde dimdik, kaya gibi gördüler. Yavaş yavaş, sessizce, çoluk çocuk, genç yaşlı dört bir yanını aldılar. Kocaman bir halka oldular. Ortalıkta çıt yoktu. Soluk alışları bile duyuluyordu. Gözlerini ona dikmişlerdi. Yüzlerce göz üstündeydi.
Susmakta inat ediyorlardı."
"Süleyman, bir baba şefkatiyle Memedin üstüne eğildi:
'Eşkıyalık başlıyor İnce Memed, sıkı dur!'
"deniz o kadar durgun, o kadar durgundu ki;
Etiketler: al magnus photos
Gönderen Sezi zaman: 2.8.10 1 yorum: