Kocaoğlan kurtuldu - Adana doruk Gazetesi
Bu makale 2016-02-29 09:54:31 eklenmiş ve 438 kez görüntülenmiştir.
Biliyorsunuz defalarca Kocaoğlan’ı yazdım. Buna fikri takip diyebilirsiniz. Sicilinde 4 ısırık vakası vardı, ve bırakılması imkansızdı. Bırakılması için kimler devreye girmedi ki? Kocaoğlan’ı oradan almak için çok yer aradık, kimlere emanet edebiliriz diye yer bakındık. Çevremizde çiftçiler vardı ama, hepsinin köpekleri vardı…
Bize bir mucize gerekliydi.
Barınak’tan haberler alıyordum.
Kocaoğlan’ın ziyaretçileri çoktu.
Birgün beni, parkın tuvaletini işleten Mevlüt Tosun aradı. Parka düzenli gelen çiftçi İbrahim Ciritçi’nin Kocaoğlan’ı sahiplenmek istediğini söyledi.
Bu haber beni sevindirmişti.
Hayvan Barınağı Müdürü Ali Yakan’ı aradım. Durumu izah ettim. Müdür haklı olarak, Kocaoğlan’ın durumunu anlattı. Bende hayvanın orada kalmasının çok doğru olmadığını, çiftlikte özgür ve güzel bir yaşamı olmalı, dedim. Olumlu baktı.
7 Şubat 2016 günü barınakta ziyaretine gitmiştim. Kocaoğlan’a seslenmemle birlikte tel örgülerin arkasına gelmiş, elimi yalamış, kuyruk sallamıştı. Veda ederken umursamaz bir şekilde bana omuz silker gibi yapmış, tel örgünün arkasına gelmemişti.
Küsmeyi çok iyi biliyordu, üstelik ağlıyordu da.
Ne yapabilirdim ki, bağım bahçem yoktu benim.
Hatırlarsınız, ilk barınağa gidip-geldiği ayları… 2015’in Ocak ayının ilk haftasında parka geldiğinde, benden tam 6 ay kaçmıştı. Barınağa benim gönderdiğimi düşünüyordu. Çok akıllı bir hayvandı. Yeniden güvenini kazanmam, liseli genç bir çocuk sayesinde oldu. Düzenli her gün karnını doyuruyordum. Tekrar barınağa gidene kadar güzel bir dostluk kurmuştuk.
Biliyorsunuz Ekim ayında barınağa alınan Karabaş ve Hürrem’den henüz bir haber alamamıştım.
Bu dünyada ve ülkemizde o kadar garip olaylar yaşanıyor ki…
Sosyal medyada bazı paylaşımlar insanı küfre götürüyor. Bir adam elinde silah, bir köşede uyuyan köpeğin başına sıkıyor ve öldürüyor. İnsan kılıklı bir adam toplumun içinde elini kollunu sallayarak geziyor.
Köylü bir adam; elinde sopa, eşeğe vur Allah vur yapıyor, birileri de videoya çekip bunu sosyal medyada paylaşabiliyor.
Nerede Adalet, nerede hak hukuk. Bu kadar mı vicdanlar karartıldı. Hani adalet mülkün temeli id? İsyan etmemek için insan kendini zor tutuyor.
Başka bir örnek, ülkemizin bir ucrasında zıvanadan çıkmış bir adam; köpeğin tasmasından tutmuş, elinde sopa, Allah ne verdiyse…
İnsan, yaradılışından utanıyor.
Bütün bunlar yaşanırken, bir köpeğin peşinden koşmak sizlere garip gelmesin, biz hayvanseverler diğer insanlardan farklıyız. Farklılığımız bu dünyada bizler gibi hayvanlarında yaşama haklarına sahip olduğu düşüncesi hakim. Bu da bizi ayrıcalıklı kılıyor. Bunun için mücadeleye devam…
Ha unutmadan, Hürrem’i gördüm. Gözü iyileşmişti. Bir de Karabaş’ı görürsem ne ala…
Ayrıca Hürrem bana hiç pas vermedi, haberiniz olsun. Onun yeniden parka gelmesi gerekiyor. Biliyorsunuz hiç ısırık vakası yok.
GELELİM MUTLU YERE
Çiftlik Sahibi İbrahim Ciritci’ye hayvan barınağını gezdirirken, barınağa bırakılmış 1 numara üç yaşlarında beyaz bir teriyere rastladık. İbrahim bey küçük köpeği gördüğü anda: “Ben bunu da istiyorum” dedi. İbrahim bey’in imkanları geniş olduğu için, bunun iyi olacağını söyledim.
Birlikte 20 yıllık veteriner hekim, Büyükşehir Belediyesi Barınak Müdürü Ali Yakan’ın odasına yöneldik. Ali Yakan titiz bir şekilde işini yapıyor. Kılı kırk yarıyor. Koordinatörü Ali Demir yanında hiç eksik olmuyor. Bize uzunca bir söylev çekti. Barınakta 1 bin tane köpek var. Artık sorun istemiyor. Yasalar ne diyorsa ona göre hareket ediyor.
İbrahim Ciritci ile epeyce konuştu, emin olduktan sonra köpekleri sahiplendirdiler. Ben küçük teriyere oğlum Minik’in adını verdim, nede olsa erkek. Çok sevimli idi. Kocaoğlan bizi görünce çok sevindi, arabaya bir binişi vardı, anlatamam. Kocaoğlan arabanın arka bölümüne çöküp yol boyunca şekerleme yaptı.
Şehre girerken, İbrahim bey çiftliğe gelmemi söyledi. İşim yoğundu ama Kocaoğlan için değer dedim. Adana’dan 10 km uzaklıkta olan Sarıhamzalı mahallesine komşu olan çiftliğine gittik. Çiftlikte koyunlar, tavuklar, ve onun dışında üç köpek daha vardı. Biri biraz vahşi idi. Kocaoğlan’ı indirdik, bir yere bağladık. Meğer hayvanın pisinden kan geliyormuş, böbreklerinde problem olduğunun işaret idi. Neyse 26 Şubat 2016 günü özel veteriner çiftliğe gelip tedavisine başlayacak.. Bu yazı yayımlandığında, tedavisi sürüyor olacak.
Erkek teriyer bir anda İbrahim Ciritci’nin peşinde koşmaya başladı. Ona yakınlık gösteriyordu. Oysa 20 km. benim kucağımda gelmişti. Nedense İbrahim bey’in peşinde koşturuyordu. Hayvanda anlamıştı yeni sahibinin İbrahim Ciritci olduğunu. Hep derim hayvanlar çok akıllı diye.
Kahvaltı yapmadığım için öğle yemeğimizi çiftlikte yedik, ben Minik’in karnını kendi yediğim yemekten verip doyurdum. Suyunu içirdim. Anne bir köpek önce bana havladı, sonra ona yemek verince bana yakınlık gösterdi. Kocaoğlan bir, iki lokma aldı. Dişi köpek onun önündekilerini de yedi.
Neyse Kocaoğlan iyi bir yerde, erkek teriyerde öyle. Tabi ki uzunca bir süre takipcisi olacağız. Hayvanseverlilik işte böyle bir duygu. Verdiğini takip edeceksin, bu bir kuraldır.
İbrahim Ciritci iyi bir adama benziyor, çok iyi tanımasamda, hayvanlara yaklaşımı insancıldı. Merhametli olması, başlıbaşına bir değer…
Kocaoğlan’a ve Minik’e mutlu bir yaşam diliyorum. İnşallah hayırlı haberlerini de sosyal medyada paylaşırım.