Kalem Sahası: Beşiktaş’ın Maçı Var
Biri “sen kısa dönemsin kesin Çanakkale’de falan yaparsın”
diyordu. Biri “senin düşeceğin en fazla doğu Ankara olur olum” diyordu. Hiç
inanmıyordum. İddaa kuponu yapıp Barcelona’yı kurutmuş adamdım ben. “Kesin
Çukurca’dayım” dedim, ama içimden. Çok emindim. Hatta google’dan Çukurca’yı
araştırdım. Şirin bir köyü vardı, o kadar da ürkütücü görünmüyordu. Altı sene önce bu zamanlar, internet başında nereye
düşeceğimi beklemeye koyulmuştum. Siz siz olun, negatif düşünceleri kendinize
çağırmayın. Vallahi öyle bir şey var… Evet, yolculuk Elazığ’daki kabul toplama
merkezi üzerinden Çukurca’ydı. Hem de iki gün sonra. Yüzüme, eski bir fotoğrafa bakıyormuş edasında, hüzünle, “vaay
be mustafacım” der gibi bakıyorlardı evdekiler. Sanki şimdiden cenazeydim.
Ertesi gün sağı solu aramaya başladım, “hadi ben gidiyorum, hakkınızı helal
edin” falan fistan, klasik asker vedası işte. Bir aradım, “neresi” dediler, “Çukurca”
dedim, “yaa oğlum harbiden neresi?” dediler, telefonu kapattım. İki aradım, “neresi”
dediler, “Çukurca” dedim. “Neyse ya, yapacak bir şey yok” dediler titrek bir
sesle. Bu kez telefonu komple kapadım. Anlaşıldı, kimseye veda etmeden
Elazığ’a gittim. Şöyle özet geçeyim, Elazığ’daki kabul
toplama merkezi Bingöl, Van, Hakkari, Tunceli gibi yerlere giden askerleri
topluca götürme amacındaki bir mecraydı. Neyse. “Ben vardım” diyecektim ama bir
baktım ki o hışımla yakın dostların telefonlarını bir kağıda yazmayı unutmuşum.
Sadece evin telefonu ezberimde. Aradım,
telefon çalıyor, kimse açmıyor. O sırada arkamdan ailesiyle konuşan bir başka
askerin sesi: “Yaaa anne hiç üzülme Bingöl’e düştüm yine ya, burada millet
Çukurca’ya falan gidiyor!” Ağzının ortasına bir Lugano dirseği koymak istedim
ama boşver dedim, zaten bitmişiz bari millete moral malzemesi olalım.
Ev telefonu yine açılmadı. Meğer duygusal tramvaya binmişler,
odamı boş görmeye dayanamayıp uzaklara gitmişler. Te Allahım… Neyse ki ikinci
bir numarayı daha hatırladım, çocukluk arkadaşım Burak’ın cep telefonu. Kendisi
zengin bir kişiliktir, cep telefonu icat edilir edilmez bir ev parası verip
alanlardandı. Ben de kankalığın fakir tarafı olarak onu ev telefonundan
çaldırırdım. Herhalde oradan ezberimde kalmış. Aradım, açtı. İlk defa onun
gamsız bir tip olduğuna sevindim. Gayet net bir diyalog yaşadık, bana ertesi
gün ölücem havasını estirmedi. “Söyle bizimkilere, her şey yolunda” dedim. Ve
Van aktarmalı olaraktan Çukurca’ya geçtim.
Bir iki gün geçti. Kep, bot arasına sıkışmış hayatı
benimsemiştim bile. Ne zaman telefon kulübesine gitsem kesik oluyordu, kimseyle
konuşamaz olmuştum. Her ilden gelmiş, bir numara saç traşıyla birbirine
benzemiş tipler, karakolların üst bölgelerinde parlayan ışıklar, talim mi taciz
mi belli olmayan silah sesleri. Noluyordu olum, nerdeydim ben, daha dün deniz
kıyısında frozen çekiyordum, kim verdi bu yüz mermilik hücum yeleğini üstüme,
siz kimdiniz ve asıl ben kimdim? Artık “kimse yok mu lan!” diye bağıracağım
sırada, arkadan bir ses duydum: “Bugün de Beşiktaş’ın maçı varmış…”
Vay be, yine o gelmişti! Taa oralara kadar gelmişti valla,
yollar sakatmış, tehlikeliymiş dinlememişti. “Koçum Holosko be… Fink’e bak yaa,
sen daha yeni Almanya’dan gelmedin mi? Heyt be…” Çok mahcup etmişlerdi beni…
Tekrar hatırladım, Mustafa’ydım ben. Orada kalıcı olmayan,
gerçekleştirmesi gereken hayallere sahip, “bunlar kim?” diye etrafına bakmayan,
aslında hümanist sayılan ve Beşiktaşlı biri. Kendimi hatırladım ve bunu
sağlayan bir tanıdıktan gelen sesti. Ve en güzeli de er gazinosunda maçları
seyredebiliyorduk. Oturdum, tanesi 15 kuruştan üst üste çayları diktim. Ve o
gün, şafak saymaya başladım. Beni bekleyenler vardı. Ve daha çok Beşiktaş’ın
maçı olacaktı, bugün olduğu gibi.
Bence kesinlikle hikaye ya da kısa öykü yazmalısın. 👍
Bahsi geçen hayallerimin arasında o da vardı, ufak tefek başladım hatta. :)Teşekkürler.
16 Ağustos 2015 17:21
Selam Mustafayazilarina baslaman guzel.. okumak zevkli.2015/2016 model Super! Ligin de profilini cikarsan.. sadece Besiktas degil, diger hatiri sayilir tum takimlari senin filtreden gecirsen ve bizlerde okusak..medyanin gazete tarafi direk gaz alma ve verme uzerine kuruldugundan, TV lerde konusanlarda birilerinin kuyruguna basma/basmama teredutu yasadigindan fazla bilgilendirici ve doyurucu olamiyorlar..bekliyoruz..hosgeldin..ECONAmerica
17 Ağustos 2015 15:22
Bir haftada ikinci yazi. "Hayirdir insallah"la, "bir sey demeyeyim de nazar degmesin" arasinda gidip geliyorum. Bir de mac yazisi olursa "yok artik lebron james" diyecegim. Hayatimda en cok Besiktas maci izledigim donem askerligime denk gelen 2008-2009 sezonuydu. Senin yaninda bunu soylemem ne kadar dogru bilmiyorum ama carsiya 1 dakika gec cikacagiz diye adam bogazlama noktasina gelen ben, aslinda 4-1'lik ama hadi 4-2'lik diyelim FB kupa finalinden sonra askerlik 1 hafta uzasa uzulmem diyebilmistim. Simdi bakinca bayagi gaza gelmisim demek ki :)Hayata bakisim hep olumludur ancak bu sene ilk defa Besiktas ozelinde cok olumsuzdum. Gecmis senelerden daha kotu oldugumuz icin degil, bu kadroya ve hocaya yazik olacak diye. Oysa trabzon'un ve bursa'nin yapabildigi birer transfer bize bayagi seviye atlatabilirdi bence. Sirf bu yuzden uslanmaz romantik senden sezon oncesi yazi isteyecektim, biraz daha morale ihtiyacim vardi. Seninkine paralel Senol Hoca'nin sahaya yansittigi yazisi geldi. Elbette bircok defomuz var ama ecnebilerin dedigi gibi "if there is a will, there is a way". Ben bu niyeti hocada, oguzhan'da, cenk'te ve olcay'da gordum. Umarim yonetim de uzerine duseni yapar ve sonunda yine 3. de olsak icimize sinen bir sezon yasariz. Selamlar..
17 Ağustos 2015 18:14
Enfes yazı olmuş, teşekkürler Mustafa.Sivil hayattan eklemeler; manita trip yapar, arkadaşın hatta kardeşin kolpa çıkar, bombok bir iş günü geçer, ailendekiler duvar gibi herkesin kendi derdi var ve hepsi aynı anda var!Ve dediğin gibi, "bugün Beşiktaş'ın maçı var"; hoop tekrar orta dünyadasın.Tekrardan çok güzel yazı; olay gerçek bir kesitten bu kadar güzel anlatılabilirdi.Sık yaz ki biz de okuyabilelim.
18 Ağustos 2015 20:44
Bir tane normal adam olsa içimizde.... Hoşgeldin Mustafa! İnşallah her hafta Kalkın LAN, Beşiktaş'ın maçı var tadında yazılar yazarsın! Maç sonrası yazılarını da özledik
19 Ağustos 2015 14:37
Başına ne gelirse gelsin, Beşiktaş ulan! dersin, sabredersin. Bir Beşiktaşlıdan daha iyi kim bilebilir ki zaten sabır kelimesinin gerçek anlamını..Tebrik ederim. Yazını çok beğendim.
25 Ekim 2015 02:19