Çocuklarımız ile olan iletişimimiz onların hem bugününü hem de yarını belirlemektedir. Nasıl mı diye soracak olursanız çocuklarımızın birinci derece iletişim kurdukları kişiler anne babaları olup onların karakter gelişiminin temelini oluşturmaktadır. Bu nedenle de bizler neleri yapıyorsak benzer tepkileri onlarda da gözlemlememiz mümkün olmaktadır.
Söz konusu çocuk büyük gibi konuşur, büyük gibi davranırsa şüphesiz ki bizlerin çocuğa fark etmeden gönderdiğimiz mesajların yansımalarıdır. Bu nedenle çocukların olduğu ortamlarda konuşmalarımız davranışlarımız onları doğru şekilde eğitmeye yönelik olmalıdır.
Bizler çocuklarımıza telkin verirken sadece meslek alanında ya da okul alanında iyi olmaya dair mesajlar değil insan olarak nasıl iyi olunacağına dair mesajlar vermeliyiz. Çocuk yetiştirirken sadece iyi bir mimar ya da mühendis değil aynı zamanda iyi bir insan yetiştirmek için çalışmalıyız.
Çocuk üzerine atılan tohumları filizlendiren bir bahçe gibi olduğu için ‘Ne ekersen onu biçersin .’ mantığı ile hareket etmeliyiz. Saygı esasına dayalı bir yetiştirme ile onlara yaklaşmalıyız. Karşılıklı olarak saygı göstermeliyiz ki çocuk saygının sadece kendisinin uygulaması gereken bir şey olduğunu düşünmesin.
Yukarıda da sözü geçtiği gibi bizler onların en önemli ve etkili öğretmenleriyiz bu yüzden nasıl bir çocuk yetiştirmek istiyorsak yâda daha doğru bir ifade ile karşımızda nasıl bir insan görmek istiyorsak o şekilde davranmalıyız. Tüm bunların yapılma nedeni olarak da bir ayna olan çocuğun baktıklarını ve gördüklerini aynen yansıttığını hatırlamalıyız.