hair - instela
geri ileri hair
#61085 · 08.04.2004 19:12
milos forman isimli yönetmenin 1979 yılında çevirdiği müzikal filmin ismi. film bir grup hippi ile vietnam'a savaşa gidecek bir adamın karşılaşmalarını ve gelişen olayları anlatmakta.
müzikleri süper, filmin finali de süper.
#61092 · 08.04.2004 19:16
#61097 · 08.04.2004 19:17
let the sunshine şarkısının ait olduğu müzikal
#254939 · 09.11.2004 21:44
çiçek çocuk olma hayallerinin ne kadar gerilerde kaldığını bir kez daha hatırlatan aşmış müzikal..
#1033595 · 06.01.2007 22:32
#1033616 · 06.01.2007 22:34
bir metal türü
#1459788 · 17.05.2007 15:41
her haftasonu izlenmesi gereken filmdir. sonu bilinse de yine de her zaman sonunda ağlanılır, olmazsa duygulanılır. ---spoiler gibi---
çocuğunu reddeden zenciye küfredilip, çocuğuyla birlikte reddedilen kadının şarkısında ağlanabilir.
esas elemanımız zengin evinin zengin masasında dansederken eblek suratınızla sevindirik olunabilir.
askerliğe giden elemanımızın kısa askerlik macerası sırasında "full metal jacket"la bağ kurulabilir.
zenci-beyaz çatışmasına yönelik tüm şarkılarda eğer işiniz yoksa felsefi yorumlarda bulunulabilir.
ve elbette let the sunshine a her dinleyişte tekrar tekrar tapılabilir.
kısa kesmek gerekirse dünya sinema tarihinin en iyi müzikali olan bu film her hafta bıkmak bilinmeden tekrar tekrar izlenebilir.
çiçek çocuklara gıptayla bakılıp, o dönemde doğmadığına milyonuncu kez küfredilir..
#1620064 · 27.06.2007 10:24 ~
sonu insanı dumur bırakıp, hüngürdeten müzikal film. gelmiş geçmiş en iyi müzikal hatta. çiçek çocuklar, dostluk, sevgi ve barış çok güzel işlenmiştir. izledikten sonra insan bırak güneş içeri girsin* der. pek güzeldir. let the sunshine in ile tanınır fekat asıl şarkısının sözleri şu şekildedir :
in my toga made of blond
#1649178 · 04.07.2007 03:37 ~
yüzyılın en iyi 10 müzikali arasında onuncu sırada yer almaktadır. filmdeki tüm şarkılar muhteşem kalitelidir. müzikal, james rado ve jerome ragni tarafından yazılmıştır. müzikalin ilk sahnelenişi 17 kasım 1967 tarihindedir. yıllarca broadway ve londra'da sahnelenmiştir. türkiye'de de hair müzikali türk sanatçılarla türkçe'ye çevrilerek yeniden düzenlenmiş ve sergilenmiştir. bildiğim kadarıyla kadınların çıplak olduğu sahnede, bizimkiler ten rengi birşeyler giyerek sahneye çıkmışlar. bu müzikal o zaman biraz ortalığı karıştırmış. milos forman'in filmi ise 1979 yılında yapılmıştır. klasik tadında harika bir eserdir. filmin ilk şarkısının adında da geçtiği gibi ( age of aquarius), filmde kova burcu cağından da bahsedilmektedir çünkü dünya kova burcuna girdiğinde dünyada birçok devrim ve yenilikler gerçekleşir.
#1719995 · 20.07.2007 03:36 ~
olmak isteyip olunamayan, söylemek isteyip söylenemeyen, yapmak isteyip yapılamayan, umut eden, hayal kuran, tripten tribe giren yine de zarar vermeden sevebilendir; hair. "the draft is white people sending black people to make war on the yellow people to defend the land they stole from the red people" der. ilk sahneye konuluşundan bu yana 40, film çekildiğinden bu yana 30 yıla yaklaşan zaman geçmiştir. yine de hippilerin, çiçek çocukların, sokakta kalanların, uyuşturucu kullanarak ülkelerine tepki verenlerin, serserilik yapanların, savaşmak yerine sevişenlerin dedikleri hala olur ülkelerinde. beyaz adam başka bir adamdan çaldığı toprağı korumaya yada çalmak yerine sömürmeye karar verdiği toprağa demokrasi götürmeye gider. başka bir ülkeye giden ülkenin amacı nedir. almak. ağaçları, yemeği, hammaddeyi, yakıtı, madeni, sağlığı, düzeni, genç kızların bekaretlerini, kadınların önce kocalarını/koca adaylarını sonrada namuslarını, mutluluğu, canı ("insan canını" olduğu kadar hayvanların ve doğanın da canını), evleri, hastaneleri, okulları, kitapları, bilgiyi, umudu ve yönetimi almak. işte öyle bir müzikal ki almaya alışan bir gücün almasına karşı duran birinin kendi canını verdiğini gösteriyor. hollywood ca göstermiyor ama. izlenecekler listesine ekleniyor, savaşlar başlayınca yada alevlenince gösterimler yapılıyor. fakat ne yazık ki hiç bir şey olmuyor. hiçbir şey olmuyor çünkü filmde damlayan yada en azından damlamak için büyük çaba sarf eden gözyaşlarının sahibi 1 ay sonra o büyük gücün muhteşem kahramanlıklarını konu alan aslında birer katliamı anlatan filmlerde kazanan tarafa yani kahraman büyük güce seviniyor. o büyük gücün gerizekalılaştırma politikasının çok başarılı olduğunu düşünüyorum. vietnam için konuştular, yürüdüler, içtiler, sokaklara döküldüler, uyuşturucu kullanıp anlamlı yada anlamsız olsun bir tepki verdiler. şimdi bosna-hersek savaşını kaç kişi hatırlıyor? peki kosova? afganistan desem? lübnan? ırak? peki israil kaç gündür uslu duruyor? bugün sınırda hiç asker öldü mü? işte o büyük güç soruları sormamayı, cevapları bildirmemeyi başarıyor. sadece kendi ülkesine değil tüm hedef ülkelere aynısını uyguluyor.
bu müzikalin süresi 2 saat ama görmeyi bileni hem çok eğlendiriyor hem de çok kızdırıyor. burjuvaziye, savaşa, yabancılaşmaya, birlik duygusunun ölüşüne, tepki vermenin bağırmaktan öteye bir uygulamasının kalmamasına kızıyor insan izlerken.
live earth konserleri verilirken izlenirken harcanan elektriği üretmek için yakılan fosil yakıta, o insanların hayatlarında bunu ne kadar salladığına, haftada ne kadar yürüyüp ne kadar toplu taşım araçlarını kullandıklarına takılıyor birden beyin. tepki veren 3-5 köşe yazarı oluyor, 5-10 arkadaş içki masasında dünyayı kurtarırken tartışıyor; ama yine de herkes pasifize kimliğine sığınıp gerizekalılaştırma planlarının biraz tozlu yollardan geçse de tökezlememesini sağlıyoruz.
bir müzikal bunca şeyi anlatabilir mi? anlatır, anlatır... küresel ısınma popülerliğini kazanmadığından daha o zamanlar pek hakkında konuşan eyleme geçen olmamış (greenpeace dışında); onun yerine ahlaki değerlerin tabulaşan yanlarını koymuşlar ve onu sorgulamışlar desem olur sanırım.
her şeye bu kadar kötümser bakarken, 1997 de türkiye de vizyona girdiğini o zaman 11 yaşında bir velet olan benim çatlak annem tarafından bu filme götürüldüğümü ve hayatımı cidden etkilediğini söyleyerek bitireyim bari. filmdeki jeannie karakteri çocukluk idolüm, easy to be hard şarkısını her dinleyişimde dayak yiyor, the flesh failures let the sun shine inin sözleriyle öfkeli bir ağlama krizine kapılıyorum.
izlenesi, izletilesi, düşünülesi, konuşulası, ders alınası bir yapıttır *
belki ilginizi çekervodafone smart 6 belki ilginizi çekersaç belki ilginizi çekerçiçek çocuklarlet the sunshine inhare krishnageorge bergerneden bilim adamı yetiştiremiyoruz 12 1bugün allah için ne yaktın 12 0meydan musiki topluluğu 17 0istiklal in göbeğinde anadan doğma lgbt kutlaması 19 0blackcambalkon 10 0 belki ilginizi çekeryalnızlığıyla konuşan insanın muhtemel replikleri 10 0 belki ilginizi çeker2 temmuz 1993 sivas katliamı 148 0 belki ilginizi çekersabiha gökçen 12 0dört kadıköy 136 5 ana sayfa