Nerede o efsane hostesler - Uğur CEBECİ
Haberler>Yazarlar>Uğur CEBECİ>Nerede o efsane hostesler
Son 20 gün içinde, orta-uzun çok sayıda uçuş yaptım. Toplam 5 havayolu kullandım. 45 saat havada kaldım.
40 bin kilometre uçtum. Ekonomi ve bazı hatlarda business sınıfında oturdum. Özellikle kabin memurlarını izledim. Gördüm ki birçok havayolu, kabin ekiplerinin kabindeki iş kalitesini alabildiğine yükseltmiş. Lufthansa, kabindeki mekanikleşmeyi yok etmiş. Ama THY, çok başarılı olduğu kabinde kontrolü kaybetmiş. Yeni personel çokluğu kabinde kargaşaya yol açmış, kaliteyi iyice aşağı çekmiş...
Alçalma başlıyor. Tepsiler duruyor. Amsterdam kazasında Steward yaklaşmada hala kulaklıkları topluyordu ve ayakta hayatını kaybetti. Sanki bu hiç yaşanmamış gibi alçalıyoruz. İrtifa yerle bir. Kabin memurları ayakta.
Pilot iniş anonsunu yapıyor. Kabin perişan.
Tam bu satırları yazarken bir mail geldi
Bir İstanbul-Ankara uçuşu. Yolcu E.S. Esenboğa iniş öncesinden söz ediyor. Ve şöyle diyor: “İnişe geçiyoruz. Anonsla koltukları dik konuma getirmemiz, masaları kapatmamız istendi. Fakat ikram dağıtımı bitimiyle ekip bir daha görünmedi... Uçak, servis masaları açık, üstünde ikram malzemeleri olarak iniş yaptı.”
Kurallar gereği böyle olmamalıydı. Bir kaza sonrası sigortalar bile bu durumda beş kuruş ödemezlerdi. Önce can tabii.