“İnsanlar Kıyıcıydılar Kitaplara Kaçtım” | Akıl ve Fikir
Posted on 22/11/2015 by aklfikr	Yorum yapın
Varoluşunun mânası ve hayâtının tek gayesi kitaplardı. Kitaplar bütün “yalanların peçesini sıyırmak” için güçlü bir el ve düşüncelerin kapısını açmak için birer anahtardı onun için. “Harâmî mağaralarının değil, hükümdar hazinelerinin kapılarını açan” anahtardı…
Âhirete göçmeden önce kitapsever câmiasına söyledikleri ne kadar hüzünlüydü öyle?: “…Ben bu kitapları bütün dünya nimetlerinden, çok defa vazgeçilemeyenden, vazgeçilemeyecekten feragat ederek bir araya getirdim. Size bir dünya, dost bir dünya hazırladım, hazırlıyorum. Fırtınaya tutuldukça sığınacağınız tek liman bu. (…) Bu kitaplar benim sevgililerim.”
Âlâmet-i fârikası, her kitaba elini uzatıp onda dostluk arayan Cemil Meriç, kitaba düşkünlüğü hafif görenlere en yahşi kelimelerden yaptığı oklarını fırlatır: “Kitap sevene, kitap delisi diyoruz. Kimseye at delisi dediğimiz yok. Kitap yüzünden sefalete düşen görülmemiş. At uğrunda iflas eden edene. (…) Umumî kütüphaneler resmî ziyafetler kadar pahalıya mal olsa idi hükümetimizin daha çok iltifatına mazhar olurdu şüphesiz. Kitaplar bileziklerin onda biri kadar etse beyefendilerimizle hanımefendilerimiz arada bir okumak hevesine kapılırdı belki.”
“Konya yolculuğundan” sonra kitap, eski Yunan filozoflarının can sıkıntısından kurtulmak için iltica ettikleri “tefekkür için tefekkür” ve “Tanrı’sız Batı”nın insana sunduğu “sanat için sanat gibi bir yalan” vasıtası değildi. “Bir nesil uğruna, bir millet uğruna, bir medeniyet uğruna savaşmak, mukaddeslerin emrinde olmak” için okunan ve yazılan bir vasıtaydı.
1970’li yıllarda, “Bir çağın vicdanı olmak”, “İdrâkimize vurulan zincirleri kırmak” ve “Türk insanını Türk insanından ayıran bütün duvarları yıkmak” için yüz elli yıllık bozgun ve inkırazımızı anlatan kitapların müellifi oldu. “Bu Ülke” de yanlış istikâmette süren fikir hayatındaki ıstıraplarını ve vicdanının muhasebesini veciz cümlelerle yazdı. “Umrandan Uygarlığa” kitabında Batı’nın ve bu ülkenin edebî düşüncesini sıkı bir tenkide tâbi tutarak, Batılılaşmanın edebiyatımıza vurduğu darbeleri ifşa etti.
Ahmet Doğan İlbey – fikirteknesi.com
Etiketler: Ahmet Doğan İlbey, Avrupa kültürü, Batı medeniyeti, Bu Ülke, Cemil Meriç, Donkişot, irfan, kitaplar, Mağaradakiler, Mevlana, Osmanlı, sömürgecilik, Umrandan Uygarlığa. Kalıcı bağlantıyı yer imlerine ekle.
Previous post ← İmam-ı Azam’ın ‘El-Fıkhu’l-Ekber’ ve ‘El-Fıkhu’l-Ebsat’ına Dair
Next post Lao-Tzu ve Vahiy Olarak Sessizlik →