Bir cinayet daha mı? (25) -Haber Hürriyeti
Maske takıp oynadılar16 saat önce
Patiler yine aç kalacak16 saat önce
DENİZLİLER DUBLE KUTLAMA YAPTI17 saat önce
NBA’de Rekorların Gecesi19 saat önce
YANDAŞ BASIN ÜÇ MAYMUN GİBİ22 saat önce
GÜN DÖNER DEVRAN DÖNER2 gün önce
Belediyeler sosyal medya, akıllı kentler ile tarım konularında ortak çalışacak2 gün önce
Zeytinde 2019-2020 Sezonu resmen başladı3 gün önce
Urla’da ‘Tarım ve Kalkınma’ zirvesi3 gün önce
Merkür Cazimisi yaklaşıyor… Bu tarihi not edin…3 gün önce
04 Kasım 2019 Pazartesi
Ana Sayfa > Gündem > Bir cinayet daha mı? (25)
Bir cinayet daha mı? (25)
Doğada yaşamaya alışkın olan hayvanların, her türlü canlı mahlukatın yine doğanın koşullarına ayak uydurarak, kendilerinde o gücü bularak hayatta kaldıklarını biliyorduk. Kedilerin donma riskini karşı elimiz kolumuz bağlı beklerken, kapı zili çaldı. Hayra alamet bir saat değildi.
22 Kasım 2018 Perşembe, 21:00
Yine ortaya karışık…
“Alo Merkez, sesim geliyor mu?”
Savaş ve sonrası…
*Doğada yaşamaya alışkın olan hayvanların, her türlü canlı mahlukatın yine doğanın koşullarına ayak uydurarak, kendilerinde o gücü bularak hayatta kaldıklarını biliyorduk. Kedilerin donma riskini karşı elimiz kolumuz bağlı beklerken, kapı zili çaldı. Hayra alamet bir saat değildi.
Ne kadar Batılı olmaya çalışsak da, çevremizdeki çoğunluk özellikle kedilere karşı şarklılar (doğu’lular) gibi davranmakta kararlı görünüyordu. Israrlı bir kararlılıktı bu.
Yine çetin bir kış akşamı. Ankara ayaz mı ayaz. Kar yağsa, belki eksi 15 derecenin altındaki ısı değişir ama karın yağdığı yok.
Bir de esen fırtına ortalığı kasıp kavuruyor.
Acaba şu anda ne yapıyorlar?
Donmaya karşı kendilerini acaba nasıl koruyorlar? Sıcak ortamda olmadıkları için, donmaktan kurtulmak amacıyla acaba hangi evin, hangi çatının altında zamanlarını geçiriyorlar?
Dışardaki, yakın komşuların bahçelerinde kendilerine mekan edinenler için çözüm önerileri üretmeye çalışıyoruz ailecek.
Bizimkiler neticede bir hurda aracın altında korunuyorlar.
Ama bu müthiş kış koşullarının yarattığı risk onlar için de geçerli.
Bu da bizi kara kara düşündürmüyor değil.
Acaba gizliden gizliye, oturduğumuz blokun merdiven altında onları korursak, tepki ne olur?
Aklıma geleni hayata geçirmek zor, ama imkansız değil. Tabii bunu yaptığımız takdirde kediler devamlı aynı yerde kalmak isterlerse- ki öyle olması icap edebilir- bunu başarabilecek miyiz?
Bu fikirden hemen vazgeçmekten başka çare bulamadık.
Doğada yaşamaya alışkın olan hayvanların, her türlü canlı mahlukatın yine doğanın koşullarına ayak uydurarak, kendilerinde o gücü bularak hayatta kaldıklarını biliyorduk.
İçimiz buruk da olsa biz komşulardan, çevremizden korkar hale gelmiştik.
Kedilerin donma riskini karşı elimiz kolumuz bağlı beklerken, kapı zili çalmıştı.
Hayra alamet bir saat değildi.
Kapıyı açtığımızda yine kapıcılardan biri karşımızdaydı.
Hemen anlamıştık. Nasıl hissetmeyelim ki; kapıcının yüzünü gören felaket tellallığına çıkmış biri olduğunu anlar, en azından kedilerle ilgili bir haber vereceğini kestirebilirdi, nitekim de öyle oldu:
“Size kötü bir haber, Karambo sitenin ana çıkış kapısı önünde yerde yatıyor. Hiçbir yaşam emaresi yok. Galiba siteye giren bir arabanın altında kalmış”
Biz kediler donmasın diye çareler ararken, yeni bir ölüm olayını yine bir araç altında kalmayla sonuçlandığını öğrenmemiz kafalarımızı iyice karıştırmıştı.
Kapıcı “Duvarın kenarına koydum, sabahleyin gömerim” deyip başı önünde giderken seri cinayetlerin devam etmekte olduğuna yönelik inancımız artık iyice güçlenmişti.
Kapıcıya haber verdiği için, teşekkür ettik.
Hemen üzerime bir şeyler alıp dışarı fırladım. Kapıcının tarif ettiği yere vardığımda Karambo’nun içler acısı durumuyla yüzyüze kaldım.
Yerde kapakara bir kütle. Boynunun kırıldığı kesin. Anında, acı çekmeden öldüğü duygusu vardı bende.
Buza çekmiş bir havada ana kapının önünde ne işi vardı Karambo’nun?
Acaba “karasurat”lı adamın kurbanı mı?
Bir konuşabilse, bir işaret bırakmış olsa belki katile ait ipucu vermiş olurdu. Ama hiç bir emare yoktu ortalıkta.
Ölüm bir gece yarısı Karambo’nun kapısını çalmıştı.
Soğuktan ölebileceğini, donacağını sandığımız Karambo, artık eksi 15 dereceyi hissedebilecek durumda değildi.
Pamuk gibi o da bu dünyadan göçüp gitmişti.
Annesi Mernuş’un yüreğine ikinci kor düşünce acaba nasıl tepki verecekti.
Hemen karar verdim. Karambo’ya karşı son görevimi yapacak, toprağa vermeyi ertesi güne bırakmayacaktım.
Sitenin deposundan bir kürek alarak Karambo için Pamuk’un yakınında bir çukur kazmaya başladım.
İçim acıyordu, yüreğim yanıyordu, çukuru derinleştirirken.
Gece yarısı bir varlığı toprağın altına bırakmak.
Hayvan değil, bir canlının sessiz sedasız, cemaatsiz ve yakınları olmaksızın toprağa verilmesi acaba Karambo için ne ifade ediyordu?
Minicik vücudunu kürekle çukura indirdim, üstünü toprakla örterek eve doğru yöneldim.
Eşime Karambo’nun son halini anlatmadım. Yufka yüreğini zorlamak istemiyordum. Sadece Pamuk’un yanına gömdüğümü söyledim.
Karambo artık toplantılara katılamayacaktı, görüşlerini açıklayamayacaktı. Geleceğe yönelik planlarını hayata geçiremeyecekti. En kötüsü üstlendiği görevlerden biri olan kardeşi Pamuk’un katilini bulmak için içtiği andı yerine getiremeyecekti.
Hafiyelik görevi bitmişti Karambo’nun..
Hava giderek soğuyordu.
Ankara’nın ayazı karabasan gibi çökmüştü Çankaya sırtlarına.
864 rakımlı tepede yine matem vardı.
Karambo’nun yattığı toprağın üstüne çiğ yağıyordu..
Kardeşi Pamuk’la buluşmuştu belki de..
Eğer Pamuk’la buluşacaksa bizim geride kalanlar için nasıl mücadele verdiğimizi anlatmasını isterdik Karambo’dan.
Dünyada iyiler de vardı, kötüler de.
Temizler de vardı pislikler de.
Ak, pir-ü pak suratlılar da vardı, karasuratlılar da..
Bizim pisliklerle, melanet yüzlerle mücadelemiz devam edecekti.
Hem de büyük bir ihtirasla…
Herkes gibi bizler de inanıyorduk ki, bu dünyada adaletsizlikler kıyasıya, futursuzca, acımasız biçimde yaşamıyor.
İnsanlar için de geçerli..
İlahi adalet denen bir kavram var ki, inanmayanlar kenara çekilsin..
İşte bu ilahi adalet bizim hayvanlar için de geçerli, Pamuk ve Karambo’nun acımasız katledilişleri nedeniyle.
Biz de inanıyoruzduk artık.
İlahi adalette zaman aşımı yok…
O gün gelecek.
Bir gün gelecek.
Mutlaka ama mutlaka tecelli edecek…
www.haberhurriyeti.com / SEZAİ BAYAR
ÖNCEKİ BÖLÜMLERİ AŞAĞIDAKİ LİNKLERDEN OKUYABİLİRSİNİZ
Kediler Doğulu, köpekler Batılı mı? (24)
*Peyami Safa, Fatih-Harbiye adlı romanında Doğu-Batı farkını ele alırken -bu aynı zamanda idealizm ve maddecilik çatışması- kedi ve köpek cinsini ayrı
Polonya Yahudileri gibi…(23)
Kedileri beslemeye başladığımız günden sonra kendimizi ve bize yakın olanları, İkinci Dünya Savaşı’nda işgale uğramış Polonya’da yaşayan Yahudi
Kayıp anaları ve Mernuş…(22)
Ülkede binlerce faili meçhul cinayetlerin, kayıpların olması, bu nedenle bağrı yanık anaların, Cumartesi Anneleri’nin, çocuklarını şehir şehir aramak
Kediler ve Susurluk komedisi…(21)
İnsan hakları filan hikaye. İhlaller gırla gidiyor. Hukukun üstünlüğü değil, üstünlerin hukuku hala geçerli. Kendileri için hak ve özgürlükleri yaygın hale
Pamuk nerde ?..(20)
Komşumuzun minik kızı Ayfer acı haberi verdi: “Pamuk park yerinde hareketsiz duruyor, gördünüz mü? Ölmüş müdür acaba?”
*Komşularımızdan biri sabah erkenden bağırıyordu. “Kediler arabamın tüm boyasını kazıdılar. Nedir başımıza gelenler. Bunları defedelim gitsinnn.”
Kediler Örgütleniyor… (18)
6 gün önce yazıldıSıra bugüne kadar kaybolan, öldürülen iki komşu kedinin başına gelenlerin ne olduğunu öğrenmeye gelmişti.Acaba bu ölümlerde “derin devlet’in
Kediler kongresinde tartışma …(17)
5 gün önce yazıldıHem dünyaya geliyoruz, hem yaşam hakkı tanınmıyor. Hem varsınız deniyor, hem yoksunuz. Bu nasıl bir kısır döngüdür? Sorunlarımız var, çözmüyorlar.
Kedi cilveleri… (16)
Bahçeye gelen yabancı kediler arasında “mahallenin aşiftesi” siyah benekli beyaz kediye “ Nataşa” adını uygun görmüştük nedense. Nataşa’nın önüne
Kedileri bekleyen tehlikeler…(15)
Geri kalmış ülke politikacıları dünyanın her köşesinde, “Önce politikacı, sonra insan, daha sonrası hayvanlar” tezini savunuyorlardı. Çünkü
Peri Bacası yıkan başkan (14)
Hristiyanlık öncesi dönemde Güzel Atlar Ülkesi adıyla bilinen Kapadokya yöresinin tarihi ve kültür varlığı olan peri bacalarından birinin yıkılması demek, tarihin “yıkılması” demek. Tarihin “silinmesi” demek.
Katliama müthiş tepki var..(13)
Kütük haline getirdiğiniz o ağaç gövdeleri cehenmem ateşiniz olur inşallah
Ağaç katliamı ve sonrası… (12)
Sitenin yeni bayan başkanınından kedilere karşı operasyon beklerken, otuz yıllık tam 39 ağaçı kökünden kestirmesi bizim için büyük yıkım oldu.
Bayan Başkan koltuğa oturunca…(11)
Yumuşak yürekli olacağını sandığımız bayan başkan “demir yumruklu leydi”yi oynamaya başlamıştı bile….
Şenlikli (!) kongre….(10)
Sanki ABD’nin Irak’ı işgal kararından sonra askerlerin bu ülkeye Türkiye üzerinden girmeleri için hazırlanan teskere oylanıyordu Patitan kongresinde.
“Etnik koloni” işi zorlaştırıyor…(9)
Yavrular yavaş yavaş serpilmeye başladığı için sorumluluğumuz artmış durumdaydı.
Pembe memeli kedi… (8)
Patitan’da derin bir sessizlik hakim. Bu, halkın kedileri benimsediği anlamına gelmiyor. Homurdananlar var, ama aile olarak bizler “duymazlıktan gelelim,
Hangi hayvan olursa olsun, tüm hayvanların doğal ortamlarında yaşamalarının doğru olduğuna inanıyordum. Hala da bu düşüncemin arkasındayım.
Mernuş kimden hamile kaldı? (6)
Mernuş’un giderek büyüdüğünü farketmeyişimiz. Çevre apartmanlar arasında turlara çıktığını biliyorduk Mernuş’un. Gizli gizli bir şeyler çevirdiğini hisseder gibiydik.
Mernuş ile tanıştığımız an…(5)
Yüzü, gözleri, duruşu, sessizliği öylesine güzel, öylesine etkileyiciydi ki…
Ana kuzusu olamadı… (4)
*Mernuş, sokak kedisi olarak bir duvar dibinde doğdu, sokak kedisi olarak yaşam mücadelesine atılmak zorunda kaldı..Hayatından hiç şikayetçi değildi.
Gözlerin gözlerime değince… (3)
Kendimi galiba insan gibi hissediyorum kimi zamanlar. Ama bir değişmez gerçek var ki hayvanım ve öyle yaratılmışım.
Farklıdır benim memleketim…(2)
*Şu anda adımınızı attığınız bu minik alanın adı Patitan’dır. Pati’leri ile anılan hayvanların vatanı. Kediler dünyası burası.
Hayvan sevgisi meğer bulaşıcıymış…(1)
KEDİ… Önsöz… Hayvan sevgisi meğer bulaşıcıymış…(1) Hayvanlar âlemine doğru şöyle “yüksek yoğunlukla” yönelmeye, kedilerle ilgili bir şeyler yazmaya karar verdiğimde, hayvan sevgisinin bana çocukluğumda ailemden bulaştığını anladım…
Karambo kedi pamuk Sezai Bayar
Maske takıp oynadılar
Patiler yine aç kalacak
DENİZLİLER DUBLE KUTLAMA YAPTI
NBA’de Rekorların Gecesi
YANDAŞ BASIN ÜÇ MAYMUN GİBİ
GÜN DÖNER DEVRAN DÖNER
Belediyeler sosyal medya, akıllı kentler ile tarım konularında ortak çalışacak
Zeytinde 2019-2020 Sezonu resmen başladı
Urla’da ‘Tarım ve Kalkınma’ zirvesi
Merkür Cazimisi yaklaşıyor… Bu tarihi not edin…