Fadime Uzel Boztaş
@fadimeboztas·08 Kas 22:34
Geçmiş olsun Fenerbahçeliler. Akla karayı seçtik yenene kadar. Tempo hiç düşmedi. Kasımpaşa çok güzel oynadı.
@Busraogretmen_·03 Kas 19:53
Ne kazandık, ne kaybettik?
. Evlerimiz büyüdü fakat ailelerimiz küçüldü. Artık bu daha rahatız ama zamanımız az. Öğrenim seviyemiz arttı fakat anlama yetimiz azaldı. Daha fazla bilgili olmamıza rağmen, daha zor karar veriyoruz. Daha fazla uzmanız fakat daha fazla sorunluyuz. Daha fazla tedaviye rağmen daha az sağlıklıklıyız. Aya gidip gelerek onca yolu kat ettik ama caddeyi geçip yeni komşumuzla tanımakta geciktik. Daha fazla üretelim diye yeni bilgisayarlar geliştirdik fakat daha az iletişim kurmaya başladık. Çok uzun zaman yol kat ettik ama kalitede bir o kadar kısa kaldık. Anlamlar büyük fakat karakterler küçük. Karlar yüksek ama ilişkiler yüzeysel. Şimdi artık pencerimizde çok şeyin olduğu ama odamızda hiçbir şeyin olmadığı zaman...
@allahsevgisi·28 Eki 21:30
Barış Ören Yükselen Bir Deniz'i inceledi.
Düzenlendi: 25 Eki 14:26Gönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@Fastbreak·25 Eki 14:19·Kitabı okudu
Yaşa cumhuriyet yaşa
Mustafa Kemal Atatürk ile ilgili yüzlerce kitap yazıldı, çizildi. İçlerinde mutlaka çok beğendiğiniz, işte budur diyebileceğiniz kitaplar olmuştur. Örneğin aklıma ilk gelenler, Lord Kinross , Andrew Mango , Şevket Süreyya Aydemir ' in yazmış olduğu kitaplardır. Her birinden ayrı ayrı tatlar alırız, yeni birşeyler öğreniriz. Ama, ille de daha önce görmediğimiz fotoğraflar, bilmediğimiz bilgiler ararız.
Can Dündar ' in bu kitabı, Atatürk'ün doğumundan cumhuriyetin ilanına kadar geçen süre içindeki küçük küçük anektodlara yer vermiş. Ağırlıklı olarak cumhuriyetin ilanı süreci işlenmiş.
O günlere tekrar donuldugunde , şunu görüyoruz ki, bu süreç ve ardından gelen büyük devrimler boyunca yapayalnız bir adam görülüyor maalesef. Tamamen yanında olan bir avuç insanın karşısında neredeyse bir kuşatma altında kalmış Atatürk. Mili mücadele boyunca yanında yer alanlar, Rauf bey, kazım Karabekir, Refet bey, Ali Fuat bey, ( çocukluk arkadaşı) karşısında set oluşturmuşlar.
Kurtuluş Savaşı'nı kazandık, e tamam o zaman, gel padişah,otur, devam et zihniyeti çevresini sarmış. Ne anladık o zaman? O kadar savaş niye? Niye verdik bunca insanı toprağa? Padişah sarayında oturuyordu zaten kanlı,canlı. İşgalcilere misafir diyorlardi. İnsan misafiri ile savasirmi. Hayatından gayet memnundu saray ve hukumeti. Bu kafayı anlamak zor gerçekten.
96. Yıla az bir zaman kala güzel bir kitap olarak kitapligimdaki yerini alacak bu kitap.
@Islek·18 Eki 00:58·Kitabı okudu
Kuran-ı Kerim’in neresini açarsanız açın “Fisebillah” kelimesine rastlarsınız. Manası “Allah yolunda savaşmaktır” Ayetler bu sözü Müslümanlara söyler. Bütün İslam tarihi boyunca bu sözün İslamiyeti yaymak manasına geldiğini düşünerek CİHAT kavramını geliştirdiler. Müslüman olmayan batı dünyası da bunu Müslüman misyonerliği olarak algıladı ve direnç gösterdi. Günümüzde ise İslam’ın savaşçı ve istilacı olduğu ileri sürülürken,CİHAT delil olarak gösterilerek müslümanların saldırganlar olduğu empoze edilmeye gayret ediliyor. Peygamberimiz galip gelen ve ganimetleri alarak Medine’ye dönmekte olan İslam ordusunun başında ilken şöyle bir söz söylemiştir. “Küçük cihatı kazandık , şimdi büyük cihata dönüyoruz.” Bu pek önemli bir hâdistir. Şaşıran arkadaşlarından bazıları sormuşlar; Ganimeti aldık. Kazandık, daha ne cihatından söz ediyorsun, büyük cihat ne demek?diye. Peygamberimizin; “Kendi nefsimiz ve öfkemizle yani bencilliğimizle mücadelemiz yeni başlıyor. Şimdi ganimetlerimizde bizi zayıf ve yoksullara karşı gururlandıracak, işimiz zor” diye cevap verdiği söylenir
Zülkarneyn, Serhat Ahmet Tan
@MEYUSSS·12 Eyl 08:18
Zamanla tanırız insanları, dost ve düşmanlarımızı. Zamanla severiz ya da düşmanı oluruz sevdiklerimizin.
Nice masumların gözyaşları sel olup akar da duymaz vicdanlar. Vicdanların duymadığını zaman duyar, umut olur gariplere.
Vicdanın rengi beyazdır. Her ne kadar beyazın kirlenmesi mukadder olsa da, Vicdan asla kir kabul etmez. Zira kirlendiğinde vicdan, bir kıymet ifade etmez.
Vicdan öldüğünde, meydana gelen tahribatı tamir etmek zor olur. Ve ancak vicdanla tecelli eder adalet, ya da vicdan azabı çektirir mazlûmun gözyaşı ve yaşatır her insana yeryüzünde kendi Cehennemini.
Günahlar içinde boğulup kaldık. Ezildikçe ezildik altında. Oysa şükür ve tövbe ile arınmak varken kirlerimizden, unuttuk tövbe ve şükretmeyi. Katran haline gelmiş günahlarımızla, ruhumuzu kirlettik.
Madem korkunun ecele faydası yoktur ve madem her ne yaptı isek, yapıyorsak veya yapacaksak, Allah (cc) hepsinden haberdardır. O halde dünya ile ecelimizden başka bir alâkamız olmasın. Herkes ettiğini bulacağı o günü unutmasın, Allah’tan korksun ve yarın için neyi takdim ettiğine baksın.
Nefretimiz, insan aklının kullanılmadığı ve halisane duyguların yok olduğu bir anda, güç ve kudretten beslenerek, enaniyet ve kibrin vicdanları karartmasıyla ortaya çıkar. İçimizdeki bütün güzellikleri, yakıp küle çevirir ve geriye sadece, enkaz altında kurtarılmayı bekleyen insanlığımız kalır.
Kalem! Zalimin elinde oyuncak olup, mazlûmun ahını almak yakışmıyor sana. Üzme kâğıt ve mürekkebi, sen mazlûmun umudu ol, iyi dileklerimizi gönder dostlarımıza ve selâm söyle bütün sevdiklerimize.
Tarafgirlik girdabına kapılarak bertaraf olduk. Kutuplarda bile buzdağları erimeye başlamışken, biz kocaman buzdağları inşa ederek, iki kutuplu yerkürede yeni kutuplar meydana getirdik.
Korkudan dolayı sessiz kalmayı tercih ediyorsanız, hesabı mahşere bırakıyorsunuz demektir. Unutmayın! Sayılı günler çabucak geçer ve mahşere bırakılan hesabın ödenmesi zor olur.
Bakışlarımızla gözlerimizi, yiyeceklerle midemizi, düşüncelerimizle aklımızı, konuşmalarımızla dilimizi, öfkemizle vicdanlarımızı, hırsımızla nefislerimizi, korkuyla insanlığımızı, hasıl-ı kelâm her şeyimizi kirlettik.
Koca bir ateşin, cılız kuru bir kaç dal parçası ile tutuşturulması gibi, basit ve hiç önemsemediğimiz küçük günahlarla, kendi Cehennemimizin ateşini yakacak, kocaman bir günah yığını meydana getirdik.
Evet şayet ateşin gücü fark edilmiş olsaydı, zalim zulmetmez, cani canavarlık yapmazdı. Hırsız harama tenezzül etmez, kul hakkı yenmezdi. İftira ve gıybet yapılmaz, asla yalan söylenmezdi.
Güven duygularımız sarsıldı. Her şeyden şüphe ve tereddüt eder hale geldik. Korku ile yaşamak, adeta hayatımızın bir parçası haline geldi. Korkumuzdan mütevellit herkese ve her şeye karşı mesafe koymaya başladık. Dünyada bütün duvarlar yıkılırken, biz gönül dünyamızda yeni ve aşılamayan muhkem duvarlar inşa etmeye başladık.
Her şeyimiz olsun istedik, çok çalıştık. Çalıştıkça kazandık. Kazandıkça hırslandık. Dünya sevgisi kalbimize yerleşti. Sevgi, şefkat, merhamet, acıma, yardımlaşma gibi hasletlerimiz kayboldu. Her atışında lisan-ı hal ile Allah (cc) diyen kalplerimizi kirlettik.
Şimdi Kur’ân havuzunda vicdanları arıtma zamanı. Haydi öyleyse, Kur’ân’ın bu zamandaki manevî mu’cizesi olan Risale-i Nurlar’ı daha çok okuyalım, kalbimizi, ruhumuzu ve vicdanımızı kirlerden arındıralım.