Leyla Zana ve Şivan Perwer sınıf atladı
Herhalde dünyada kendi adına işçi sendikası olmayan tek ulus Kürtlerdir. Kürtlerin kendi adına her türlü oluşumları var, işçi sendikası yok. Bu işçi sendikası nereden çıktı diyeceksiniz! Çıkar, çıkmalı... Kürtlerin ismi işçi olan partileri, kapitalist partileri, aşiretçi partileri, dinci ve muhafazakar partileri var, ama oy deposu olan işçilerin sendikası yok. Kürdistan'da örgütlü olanlar da Türk sendikaları...
Kürtler herhalde olmazı ve tutmazı deniyorlar. Yani "sınıfsız ve imtiyazsız toplum" yalanını... Bunu Almanya'da Hitler denedi tutmadı... Yalandı, çünkü devleti yönetenler üst sınıf, aşağıdakilerde canı çıkan alt sınıflardı. Kemalizm bu işin ilkidir herhalde. Sağcının, solcunun, Alevinin, Sünninin ve iş damlarının ortak partisi olan CHP, aynı zamanda işçilerin ve köylülerin de partisi idi. Bu büyük yalanla toplumu yüz yıl idare ettiller.
Bir işçi AKP veya MHP'ye oy verebilir, ama bu durum o işçinin işçi sınıfının mensubu olduğu gerçeğini değeştirmez.
BDP'de bütün Kürtlerin; işçi, köylü, memur, dindar, dinsiz, liberal, işverenlerin partisi... Bu da tutmaz. BDP ve PKK olanakları içinde yükselenler bir süre sonra sınıf atlar ve bir zamanlar onlar için yollara dökülenlerin ağzı açık kalır. Onun için BDP ve PKK Kürt emekçilerinin partisi olarak kalmalı, diğer sınıflarla da güvene dayalı ulusal ittifaklar geliştirmelidir. BDP ve PKK, Kürt yoksullarına dayandığı oranda güçlenmiş, her sınıfı idare etmeye kalktığında ise çürüme başlamıştır.
BDP'yi destekleyen her kesimin bir oluşumu var, ama oy deposu işçilerin sendikası yok... Bazı "çağdaş" arkadaşlar sınıf ayrımını Kürtlerin arasına sokma diyecekler. Dünya görmüş bu arkadaşlar, nedense Kürtlerde sınıfları önemsemiyor. Dünyanın en gelişmiş ülkelerinin aynı zamanda en güçlü işçi sendikalarına sahip olduklarını görmüyor. İşçi sınıfı bilinçlenmemiş, yönetime ortak olmamış toplumların kabile yaşamını aşamadıklarını, rüşvet ve yolszuluğa dayalı birer şirket devletine dönüştüğünü anlamak istemiyor "çağdaş" arkadaş...
Kürtler de üstü kapalı yaman bir sınıf çelişkisinin olduğunu, yoksul Kürt kitlelerinin muhafazakarlığa, aşiretçiliğie dayalı muhafazakar Kürt particiliğine, muhafazakar Türk iktidarlarıyla girilen ilişkilere duyulan tepkiden anlaşılabilir.
Örneğin Leyla Zana, alt sınıflardan gelen bir insandı; konuşmalarıyla, edasıyla, giyim tarzıyla, mücadelesiyle onlara hitap ediyordu. Bu nedenle de çok oy alıyordu. Sonra adım adım bu özelliklerinden uzaklaştı, konuşmaları, davranışları ve girdiği ilişkilerle her iki tarafın iktidarlarına yanaştı. Güney'le farklı ilişkiler geliştirdi, farklı açıklamalarda bulundu, yananında hiç kimse olmadan Erdoğan'la buluştu. O buluşmadan sonra Kürt siyasetinde başka durumlar boy gösterdi. Avrupa Birliği Parlamentosunda Türk devletini öven konuşmalar yaptı. En son Barzani Erdoğan buluşmasına eşlik etti. Leyla Zana sınıf atladı, kendisine oy veren Kürt emekçilerini düşleriyle birlikte terk etti. Kürt ve Türk cephesinde iktidar olanın yanında durdu.
Aynı durum Şivan Perwer için de geçerli. Şivan bizlerden biriydi, gecelerimizde, yollarda, sahnelerde Kürtük aşkıyla yanıp tutuşan; kimliksizlikten ve yoksulluktan çıldırma noktasına gelmiş sıradan insalar vardı daha çok. Onlar Şivan Perwer'in yer alacağı konserlere koşuyorlardı. Ancak onlar açık alanlarda yüzbin kişi olarak toplanabilirdi. Şivan, Kürt alt tabakalarına dayanarak var oldu, büyüdü, sonra sınıf atladı. Sınıf atlarken de bir sanatçıdan çok, bir siyasetçi gibi davrandı. Araya Öcalan'lı, aflı bir kaç cümle katarak, Kürt yoksullarına dayanan BDP kitlesinin tepkisini yumuşatmayı hedefledi.
Sınıf atlayanlara, bir dönem sırtlarını dayayarak var oldukları sıradan halk kitlelerinin her davranışı itici gelir artık. Sevgisi de itici gelir. Bütün suçları ve entrikaları maskelenmiş iktidarların kibarlığıdır esas olan. Özlenen de, sıradan insanların sanatçısı ve siyasetçisiyken yaşayamadığı lüks ve varlıklı bir hayattır.
Kürtlük veya Türklük ulusal bir kimliği ifade eder. Ama her ulus içinde aynı zamanda sınıflar ve sınıf davranışları vardır. İç ilişkileri belirleyen de sınıfsal konumlanıştır.
Kürt zenginleri kendilerini yırtsalar Amed meydanına üç bin varlıklı insan toplayamazlar. Ama iki yüzbin yoksul insan toplanabilir. Varlıklılar ayrıca dağa çıkmazlar, sokak çatışmalarına girmezler, cam çerçeve indirmezler. İsyan da yapmazlar. Ama yoksulların canı ve kanı pahasına yaptıkları devrimlerden en çok onlar yararlanır.
Şivan ve Leyla Zana'nın Barzani ve Erdoğan'ın yanındaki dizilişine bakarak, Kürt ulusal mücadelesine her şeyini vermiş sıradan Kürt bireylerinin içinde bir şeylerin koptuğunu hissedebiliyorum. Çünkü benim iiçimde de aynı fırtınalar esti.
Onlar sınıf atladı, muhalif olanın yanından iktidar olanın yanına fırladılar.
Kürt ve çözüm algıları da değişti.
Onları artık tutamayız, onların ağzından özlemlerimize ilişkin bir söz alamayız, onlar artık edindikleri varlıklarını ve ayrıcalıklarını korumanın mücadelesini verecek olan birer muhafazakardılar.
Bizler ise onların gözünde ağızlarına birer akide şeker verilmesi gereken yığınlar olarak kalmaya devam edeceğiz.
Vakti geldiğinde tekrar kullanmak üzere...