Normatif etik yöntemler, teoriler / felsefe | Thpanorama - Bugün kendini daha iyi yap!
Normatif etik yöntemler, teoriler
normatif etik ahlaki olarak doğru ya da yanlış olanı ölçütleri inceleyen ve araştıran bir etik ya da ahlak felsefesi dalıdır. Bu şekilde, davranış için normlar veya standartlar oluşturmaya çalışır. Başlıca zorluk, bu temel ahlaki standartlara nasıl ulaşıldığını ve gerekçelendirildiğini belirlemektir..
Normatif bir ilkenin tam olarak ne olduğunu anlamanın bir örneği altın kuraldır. “Başkalarına başkalarının bize yapmasını istediklerimizi yapmalıyız” diyor.
Tabii ki, altın kurala dayanarak, başkalarına karşı çabalayan her şey yanlıştır, çünkü prensipte kendimize karşı da çaba harcar. Bu yüzden yalan söylemek, mağdur etmek, saldırı, öldürmek, başkalarını taciz etmek yanlıştır..
Bilginliler için altın kural, bütün eylemlerin değerlendirilebileceği tek bir ilke belirleyen normatif bir teoriye açık bir örnektir..
Bununla birlikte, bir takım iyi karakter özelliklerine veya temel ilkelere odaklanan başka normatif teoriler vardır..
1.1 Deontolojik yaklaşım
1.2 Teleolojik yaklaşım
2.3 Erdemlerin etiği
Normatif etiğin temel amacı, ahlaki standartların ne kadar haklı olduğunun belirlenmesidir..
Bu sorunun cevabı iki pozisyon veya kategoriden verilmiştir: deontolojik ve teleolojik. Her ikisi de birbirinden farklıdır ki, teleolojik teoriler değer kaygılarına dayanarak etik standartlar oluşturur. Her iki deontolojik teoride, hayır.
Bu şekilde deontolojik teoriler, etik standartlar belirlendiğinde kendi içsel düzeltme kavramını kullanır. Öte yandan, teleolojik teoriler, eylemlerin değerlerinin ya da nezaketlerinin etik değerlerinin ana kriteri olduğunu savunurlar..
Ek olarak, her biri açıkça diğerlerinden, diğer temel kavramlardan farklıdır..
-Bazı şeylerin prensipte veya doğası gereği doğru oldukları için yapıldığını gösterir..
-Borç, görev kavramlarını vurgular; doğru ve yanlış.
-Tarafsızlık veya eşitlik gibi resmi veya ilişkisel kriterler oluşturur.
-Sonuçlarının iyiliği nedeniyle belirli eylem türlerinin doğru olduğunu savunur.
-İyiyi, değerli ve arzulananı vurgulayın.
-Zevk veya mutluluk gibi maddi veya temel kriterler sağlayın.
Farklı normatif etik teorilerine yol açan yukarıda açıklanan normatif etik kurallarına iki temel yaklaşımdır..
Bunlara ait teoriler, üç ana değişkene ayrılabilir:
Bu teoriler, görev veya yükümlülük olarak kabul edilenlere dayanmaktadır..
Dört deontolojik teori vardır:
1-Samuel Pufendorf tarafından hayata geçirildi. Bu Alman filozofun görevleri:
Tanrı'ya Görevleri: varlığını bilmek ve ona tapmak.
Kendine verilen görevler: ruh için yeteneklerin nasıl geliştirileceği. Ve vücut için, ona nasıl zarar vermeyeceğimi.
Başkalarına Karşı Görevler: mutlaklar, diğerlerine eşit olarak nasıl davranılacağı; ve anlaşmaları içeren şartlamalar.
2-Haklar teorisi. En etkili İngiliz filozof John Locke'du. Doğa düzeni yasalarının, insanın kimsenin hayatına, sağlığına, özgürlüğüne veya mallarına zarar vermemesi gerektiğini savunuyor..
3-Kantçı ahlakı. Immanuel Kant için, Pufendorf'un söylediği gibi insanın kendisi ve diğerleri için ahlaki görevleri vardır. Ancak daha temel bir görev ilkesi olduğunu savunuyor. Tek ve açık bir sebep ilkesi: kategorik zorunluluk.
Kategorik bir zorunluluk kişisel isteklerden bağımsız olarak bir eylem emreder. Kant için, kategorik zorunluluğun farklı formülasyonları vardır, ancak temel olanı vardır. Yani: insanlara bir amaç olarak ve asla bir amaç için bir araç olarak davranma.
4-William David Ross Teorisi hangi prima facie görevlerini vurguluyor. Ayrıca insanın görevlerinin evrenin temel doğasının bir parçası olduğunu savunuyor..
Bununla birlikte, yükümlülükler listesi daha kısadır, çünkü insanın en gerçek inançlarını yansıtır. Bunlar arasında: sadakat, tazminat, adalet, yarar, şükran, diğerleri arasında.
İki çelişen görevin seçimi ile karşı karşıya kalan Ross, gerçek olanı ve görünen şeyin ne olduğunu sezgisel olarak bildiğimizi savunuyor.
Sonuççı teoriler için, sonuçları olumsuzdan daha elverişli olduğu sürece, eylem ahlaki olarak doğrudur..
Bu nedenle, sonuç ilkelerine göre, bir eylemin kötü ve iyi sonuçlarının göz önünde bulundurulması gerekir. Ardından, toplam iyi eylemlerin toplam kötü sonuçlara üstün gelip gelmediğini belirleyin..
Daha iyi sonuçlar varsa, eylem ahlaki olarak doğrudur. Bunun yerine, daha kötü sonuçlar ortaya çıkarsa, eylem ahlaki olarak yanlıştır..
Sonuççılığın en önemli özelliği, kamuya açık olarak gözlemlenebilecek eylemlerin sonuçlarına başvurmasıdır. Dolayısıyla, hangi sonuçların etkilenen insan grupları ile ilgili olduğunu belirtirler. Buna göre, üç türe ayrılır:
Etik Egotizm, bu eylemin sonuçları elverişsizden daha elverişli ise, ahlaki olarak doğru olan bir eylemi öngörür. Bu sadece eylemi gerçekleştiren aracıya uygulanır.
Etik fedakarlık, Bu, eylemin sonuçları elverişsizden daha elverişli ise, bir eylemin ahlaki olarak doğru olduğunu iddia eder. Bu durumda, ajan hariç herkes için.
faydacılık, Bu, sonuçları herkes için elverişsizden daha elverişli ise, ahlaki olarak doğru eylemi onaylar.
Kişinin iç özelliklerinin bir kısmını, erdemlerini göz önünde bulundurarak ahlaki açıdan çalışandır. Ahlakın eylemin sonucuna dayandığı sonuççulukçılığa karşı çıkıyor. Ayrıca ahlakın kurallardan doğduğu deontolojiye de.
Erdem teorileri, Batı felsefesinin en eski normatif geleneklerinden biridir. Yunanistan menşeli. Platon'un dört temel erdem kurduğu yerde var: bilgelik, cesaret, mizaç ve adalet.
Onun için güç, kendine saygı veya samimiyet gibi başka önemli erdemler de var..
Daha sonra, Aristoteles erdemlerin edinilen iyi alışkanlıklar olduğunu savunur. Ve sırayla duyguları düzenler. Örneğin, doğal olarak korku duyuyorsanız, cesaret erdemini geliştirmelisiniz.
Aristoteles, 11 özel erdemin analiziyle, çoğu zaman, bu erdemlerin aşırı karakter özellikleri arasında ortada bulunduğunu savundu. Bu, örneğin, eğer çok fazla cesaretim varsa, bir yardımcısı olan temerite geldiğim anlamına gelir..
Bu filozof için, aşırı karakter özellikleri arasında mükemmel ortalamayı geliştirmek kolay bir iş değildir. Sonuç olarak, bunun için aklın yardımına ihtiyaç duyulduğunu savunuyor..
Bu teoriler, teolojik erdemlerin geliştirildiği Orta Çağ'da alınır: inanç, umut ve yardım. XIX yüzyılda, XX'de yeniden ortaya çıkacak şekilde küçülürler..
Tam yirminci yüzyılın ortalarında, erdem teorisi yine bazı filozoflar tarafından savunulmaktadır. Ve erdemlerin teorisindeki merkezi rolünü savunan Alasdaire MacIntyre'dir. Erdemlerin dayandığını ve toplumsal geleneklerden ortaya çıktığını belirtmek.
Beck, Heinrich (1995). Normatif etik veya durumun etiği? Felsefe Dergisi, vol. 21, s.163-169. 7 Haziran 2018'de produccioncientificaluz.org sitesinden alındı.
Fieser, James. Etik. İnternet Felsefesinin Ansiklopedisi. 7 Haziran 2018'de iep.utm.edu'dan alındı.
Fischer, John Martin; Ravizza, Mark (1992) Etik: sorunlar ve ilkeler. Fort Worth: Harcourt Brace Jovanovich Koleji Yayıncıları.
Mertz, Marcel; Strech, Daniel; Kahrass, Hannes (2017). Normatif etik literatüründe arama, seçim, analiz ve sentez için hangi yöntemleri kullanıyorsunuz? İncelemelerin sistemik bir incelemesinden derinlemesine sonuçlar. Sistematik İncelemeler. Cilt 6, s.261. 7 Haziran 2018'de ncbi.nlm.nih.gov'den alındı.
Normatif Etik. Ansiklopedi Britannica. 7 Haziran 2018 tarihinde britannica.com sitesinden alındı.
Schwitzgebel, Eric; Cushman, Fiery (2012). Ahlaki Sebepte Uzmanlık? Mesleki Filozof ve Filozof Olmayanlarda Ahlaki Karar Verme Düzeni Etkileri. Zihin ve Dil Cilt 27, Sayı 2, s.135-153. Onlinelibrary.wiley.com adresinden alındı
Sinnot-Armstrong, Walter (2006). Sonuççuluk. Stanford felsefe ansiklopedisi. Ed.2008. 7 Haziran 2018'de plato.stanford.edu'dan alındı.
Thomas, Alan (2011) Normatif Etik. Oxford Bibliyografyaları, rev. 2016. 7 Haziran 2018'de oxfordbibliographies.com tarafından alındı.
Von der Pfordten, Dietmar (2012). Normatif Etiğin Beş Unsuru - Normatif Bireycilik Genel Teorisi. Etik Teori ve Ahlaki Uygulamada, cilt.15, Sayı 4, s.449-471. 7 Haziran 2018'de link.springer.com adresinden alındı.
« Modern Etik Özellikleri ve Temsilcileri Temel cerrahi zamanlar ve özellikleri »