Mirasta Tenkis Davasında Taraflar, İddia ve Savunmalar - Avukat Oğuzhan Yazıcı
Mirasbırakanın malvarlığından tasarruf edebileceği miktar, terekesinden mirasçılarının saklı payları çıkarıldıktan sonra geriye kalan miktardır. Mirasbırakan, sağlararası veya ölüme bağlı bir tasarrufla mirasçılarının saklı paylarını ihlal etmişse, mirasçılar saklı paylarını aşan kısmı tenkis davasına konu edebilir. Doktrinde kazandırmanın geri alınması ayrıca bir edim davası açılması gerektiği yönünde bir görüş olsa da, Yargıtay bu davanın edayı da kapsadığını savunmaktadır. Usul ekonomisi yönünden biz de bu uygulamanın daha sağlıklı olduğu kanaatindeyiz.
“…Tenkis talebine yönelik yapılan incelemede, murisin 25/02/2008 tarihinde vefat ettiği, vefatından önce bir kısım taşınmazlarının devrini gerçekleştirdiği, vefatının ardından ise mevcut olan taşınmazdaki payının davacı eşi tarafından Tapu Müdürlüğüne mirasçılık belgesiyle başvurulması üzerine 05/05/2008 tarihinde mirasçılarına intikalinin gerçekleştiği, ilk derece ve bölge adliye mahkemelerince dava tarihi itibariyle tenkise tabi malvarlığı bulunmadığı gerekçesiyle tenkis talebinin reddine karar verildiği görülmektedir.
O halde, mahkemece, murisin terekesinin ölüm tarihindeki bıraktığı değerlere ilişkin olduğu, ölüm tarihi itibariyle mevcut taşınmazının bulunduğu, daha sonra davacı mirasçı eşi tarafından intikalinin gerçekleştirildiği görülmekle, tenkis talebi bu aşamada dinlenemeyeceğinden hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile dava tarihi itibariyle tenkise tabi malvarlığı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün gerekçesinin bu yönden değiştirilerek onanması gerekmiştir…” Y. 3. Hukuk Dairesi, 2018/1345 E., 2019/5919 K.
“… Tenkis davasında faiz istemi de, asıl alacağın bağlı olduğu hak düşürücü süreye tabidir. Öyleyse, TMK.’nun 571. maddesi uyarınca tenkis davasında hak düşürücü süre bir yıl olduğuna göre,faiz isteğinde de, bir yıllık hak düşürücü sürenin uygulanması gerekir.Ayrıca ifade edilmelidir ki, tenkis davasında faiz istenilmemişse ,davacı faiz isteme hakkını saklı tutmuş olsa bile, bu dava ile faiz hakkındaki hak düşürücü süre kesilmiş olmaz. Bu itibarla, faiz isteğine ilişkin dava, mutlaka bir yıllık hak düşürücü süre içinde açılmalıdır.Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında;davacılar,tenkis davasını 08.09.2005 tarihinde açtıklarına göre; en geç bu tarihte saklı paylarının zedelendiğini öğrendiklerinin kabulünün gerektiği ve dolayısıyla belirtilen tarih itibariyle faiz istemi yönünden de TMK.’nun 571. maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü sürenin işlemeye başladığı açıktır.Diğer taraftan, tenkis davasının faiz alacağı için yapılacak takip yönünden hak düşürücü süreyi kesmediği de ortadadır.Bu durumda,faiz alacağına ilişkin takibin başlatıldığı 27.12.2012 tarihi itibariyle bir yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği kuşkusuzdur.Hal böyle olunca, faiz alacağının bir yıllık hak düşürücü süre içinde takip konusu yapılmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle,yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasa’nın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.” Y. 1. Hukuk Dairesi, 2016/10132 E., 2019/4189 K.
Dava Dilekçesinde Kendi Aleyhine Olan Hususları Beyan Etmek
Tags: Mirasta TenkisTenkis Davası