Topluluk önünde sunum yaparken heyecanlanıyor musunuz?
Herkes gibi bende heyecanlanıyorum. Heyecanınızı yenmek için sevdiğiz birşeye odaklanın yararı olacaktır
Herkes heyecanlanır sadece sesinizin kontrolünü bırakmayın titreme olmasın;arada derin nefes alın;kendinize güvenin.
Hayır çok heyecanlandığım söylenemez. Bir an için gözlerinizi kapatın ve çok sevdiğiniz bir anı kişiyi ve kişileri tahayyül ettiğinizde bulunduğunuz ortam site iyi gelecektir.
Hayır. Bunun için özellikle yaptığım hiçbir şey yok girdiğim ortamda rahatça konuşup istediğim gibi kelimelere şekil vererek insanları etkilerim. Bu doğuştan gelen bir yetenek olsa gerek diye düşünüyorum. Ben sadece tehlikeli oyuncakların olduğu lunaparklarda heyecanlanıyorum ve orada sesim kısıliyor. Anladım ki artan adrenalin bende ses Kısıklığı yapıyor fakat çoğu kez topluluklara sunum yaptım, yazı okudum şarkı bile söyledim bu beni hiç rahatsız etmiyor. Nerde olduğumu unutuyorum çünkü konsantre olunca.
Hiç sunum yapmadım ama genelde kalabalık ortamlarda heyecanlanmam.
Bu tür heyecanlar yaşayan insanlar genelde çocukluğunda baskı görmüş insanlardır.
Üniversitede okurken hocalarımız sunum yaptırırdı. İlk sunumda heyecanlandığım için konuşurken bazı kelimeler çıkmadı. Bir sonraki sunumlarımda bu heyecandan eser yoktu.
Soğuk kanlı birisiyim, topluluk önünde de olsa, televizyon karşısında da olsa , asla heyecanlanmam, bu tür ortamlarda konuşma yaparkende zaten önemli olan heyecanlı olmamaktır, yoksa başarısız olunabilir.
Yok heyecanlanmıyorum pek. Ama bunu sürekli deneyimleme imkanınız oluyorsa yani sunum çokça yapıyorsanız belli bir süre sonra heyecan normal seviyeye gelecektir.
Ilk başta evet çok heyecanlanıyordum. Ama bir süre sonra insana bir rahatlık geliyor, sanki arkadaş çevrende muhabbet ediyormuş hissine bürünüyorsun.
Sunumunu yaptığın konuya hakimden 3 dakika sonra kendiliğinden rahatlıyorsun .
Topluluk önünde konuşmak kolay değil gerçekten. Diyelim ki bir konuda sunum yapacaksınız. O konu hakkında detaylı bilgi birikiminiz mevut olsa bile ilk kez insanların karşısında iseniz heyecan duymamak pek mümkün değil. Sunum tecrübeniz arttıkça heyecan da azalacaktır. Tabii bu durum kişiden kişiye değişmekte lakin az da olsa heyecan olmalı değil mi?
Bu birazda konuya hainlikle alakalı çok canı tez ve heyecanlı bir yapıya sahipseniz sunum yapmadan yarım saat önce yarım bardak nescafe için sunum konumuzun tekrar edin kürsüye çıktığınızda sadece 1 kişiye odaklanın ve sadece o kişiye sunum yapıyormuş gibi hissedin 2 dakika içersinde ortama adapte olacaksınız ve heyecanlanmadan sunumunuzu bitireceksiniz.
Simay99 Para kazanmak için profil resmi kullanmalısınız.
Heycan yapmaktayım çünkü acaba anlaşılır konuşur muyum yoksa anlamazlar mı beni diye duşünmekteyim mesela elim ayağım titrer konuşurken.
Topluluk önünde sunum yaparken heyecanlanıyorum fakat kimse yokmuş gibi düşünerek sakin olarak sunumumu yaparak heycanımı biraz yenebiliyorum.
Hayır. Bunun için özellikle yaptığım hiçbir şey yok girdiğim ortamda rahatça konuşup istediğim gibi kelimelere şekil vererek insanları etkilerim
Belki ilginç olacaktır fakat ben tanıdığım insanların önünde heyecanlanırken,tanımadığım insanların önünde heyecanlanmıyorum. Bu iyi birşey mi kötü birşey mi karar veremedim. Çünkü arkadaşlarım bana utangaç olduğumu söylüyor ve bu durum beni ciddia anlamda rahatsız ediyor. Tanımadığım insanlar ise çok açık gözlü bir insan olduğumu söylüyor.
Dinleyici kitlesine göre değişiyor. Başlarda heyecan oluyor evet. Sonradan sıradanlaşıyor.
Heyecan tabiki oluyor ama kontrol altına almasını biliyorum. Mesela topluluk önüne çıkmadan derin nefes alıyor kendimi sakinleştiriyorum. Topluluk önüne çıktığımda da kimseyle göz göze gelmemeye çalışıyor ve belirli bir noktaya bakarak konuşuyorum..
Eğitim hayatım zamanlarında topluluk önünde sunum yapmaktan her zaman heyecan duyardım.
Tek sunum yaptığım yer üniversiteydi. Evet kalabalığa konuşurken çok heyecanlanıyorum. Ben ne yaparsam yapayım pek heyecanım geçmiyor. Ama ortak bir sunum hazırlayıp anlattığımız için arkadaşlarım destek olmuşlardı. Aslında bu bizim eğitim sistemimizin en büyük eksiklerinden ya da yanlışlarından bir tanesi bence. Küçüklükten itibaren öğrencileri topluluk karşısında konuşmaktan koyuyoruz. Okulda bile bu böyle. Öğretmen dahi ben bilirim, ben anlatır geçerim öğrenci ne yaparsa yapsın havasında olduğu için çocuk konuşturulmaktan hep mahrum bırakılıyor.