Aynı zamanda bir kalbim de
@Nanuk·25 Oca 23:41·Kitabı okuyor
Ben sadece bir beyin değilim. Geri dönülmez bir mutluluğa dair bu çağrışımlarda, bu anılarda ne büyük bir özlem saklı hissetmiyor musun?
Esra Çıplak Deniz Çıplak Ada'yı inceledi.
Düzenlendi: 06 Oca 10:42Gönderiyi direkt paylaşGönderi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@Esrakrt·06 Oca 01:53
Bir ada hikâyesi serisinin son kitabı ile yaklaşık 8 aydır bulunduğum karınca adasına veda etmenin üzüntüsü içerisindeyim. Size adayı ve içindeki insanları anlatacağım. Seriyi okumamış olanlar için uyarı:
~~ inceleme de spoiler mevcuttur~~
Seriyi bilmeyen arkadaşlar için kitapları sırasıyla yazıyorum.
1- Fırat Suyu Kan Akıyor Baksana
2- Karıncanın Su İçtiği
3- Tanyeri Horozları
4- Çıplak Deniz Çıplak Ada
Adaya gider gitmez insanların evlerinden, yurtlarından zorla gönderilmesine şahit oldum.
Bütün yaşanmışlıklarını küçük bir bavula sığdırıp, geride doldurulamaz bir boşluk bırakıp gidiyorlar.
Yıllardır yaşadığın topraklarda gün geliyor bir yabancı olup başka yerlere gönderiliyorsun. Gittiğin yerde de öteki olmaktan başka seçeneğin yok. Ne büyük acı.
Peki kimdir bu öteki dediğimiz?
Bizden farklı bir inanca, farklı bir kültüre sahip olduğu için mi öteki oldu?
Ah yazık o insanlara, yazık ki bunca yıl birlikte yaşadığı insanların gidişine hiç ses çıkarmadı. Aksine eşyalarına iki kuruşa sahip olmak için yapmadıkları şey kalmadı.
Bir savaşın geride bıraktıkları bundan daha acı olamaz.
Kafkasya Cephesi'ndeki savaştan kurtulan ve buraya yerleşmek için gelen Poyraz Musa ile tanıştık önce. Kendisini anlatmaya çekindi, gerçek adını gizledi. Öldürülmekten korktuğu için bu adaya yerleşmek istediğini ve adının Abbas olduğunu çok sonraları öğrendim. Açıkçası bana anlatmadığı için ona biraz kırıldım.
Savaşın geride nasıl yıkıntılar bıraktığını anlattı. İnsanların mübadele ile burdan gönderildiğini, soğuk hava şartları yüzünden binlerce askerin donarak öldüğünü, yaşanan onca katliamı ve daha binlercesi... Kalbim bu kadar acıya daha fazla dayanamadı ve kalkıp kaldığım yere gittim.
Sabah adaya yeni birinin daha geldiğini Poyraz'ın sesinden anlamıştım. Gelen Lena anaydı.
Lena ana mübadele ile gönderilmek istenen insanlardan biriydi. O ne olursa olsun yaşadığı yeri terk etmeyip bir şekilde geri geldi. Gelir gelmez de adayı bir sevinç bir neşe sardı. Yaptığı tarhana çorbasının kokusu tüm adaya yayıldı.
Lena ana gibi aynı hayatların yoğurduğu bir başka insan daha vardı Vasili. O, hükümete ve yasalara rağmen bulunduğu adayı terk etmedi. Önceleri adaya yerleştiği için Poyraz Musa'yı öldürmek isteyen ama içinde bir yerlerde sonsuz insan sevgisinin baskın çıkması sonucu Poyraz Musa ile dost oldular.
Adayı dolaşmaya başlıyorum. Denizin sesi yüreğime öyle bir huzur veriyor ki burda takılıp kalıyorum. Kuşların tepemde ütüşleri, her yerde açan rengarenk çiçekler, güneşin bana gülümsemesi...
Önceleri boş olan ada her geçen gün yeni insanlarla dolmaya başladı. Bunlara ayak uydurmam çok zor olmadı çünkü hepsi de yüreğinde güzellik taşıyan insanlardı. Her birinin ayrı ayrı hikâyesi vardı, acı ve sürgünlerle ürülü. Kimisi açlıktan son anda kurtulmuş, kimisi sevdiği ile gelip buraya sığınmış, kimisi de savaştan kaçıp gelmiş. En sevdiğim kişi dengbêj Uso idi. Onun söylediği hikâyeler beni alıp çocukluğuma götürürdü.
Her gece dinlediğim dengbejlerin o büyülü dünyasına yeniden girmiş gibi hissederdim.
Adaya gelen insan sayısı artınca haliyle ihtiyaçlar ve istekler de artıyordu. Muazzam bir iş bölümü vardı. Her yeni gelen bildiği işi tutuyordu. Kimse yaptığı işten şikayet etmiyordu.
Adada sevmediğim tek kişi kavzade Remzi idi. Herkesin hayatına müdahale ediyordu. Onunla bir türlü anlaşamadık.
Zehra ile çok iyi anlaşıyorduk. Dost gibi olmuştuk Poyraz'ı ne kadar sevdiğinden bahsederdi. Onun öldürülmesinden çok korkuyordu. Babası Musa Kazım'ın kardeşi Nesibe'yi de alarak burdan götüreceğini, böyle olursa Poyraz Musa'yı bir daha göremeyeceğini söylüyordu.
Ama unuttuğu bir şey vardı ki Babası Kadri Kaptan'ın annesi Melek Hatun'a sevdalanmıştı ve adadan kolay kolay gitmeyecekti.
Geçen bunca zamanda Lena ananın beklediği iki oğlu geldi. Poyraz Musa'yı öldürmek isteyen şeyh öldü. Musa Kazım ve Melek Hatunun mutluluğuna şahit oldum. Onlarla birlikte Poyraz Musa ve Zehra; Nesibe ile Ali hüseyin de muradlarına erdiler. Farklı yerlerden gelip birbirlerine tutunan bu insanların mutluluğunu çok görmemek gerekir. Üzüldüğüm anlarda oldu tabi ki en çok da balıkçıların reisi Hıristo'nun Yunanistan'a gönderilmesine çok ağladım. Karşı çıkamadığım için kendine günlerce kızdım.
Yaşar Kemal hayal ettiği bir dünyayı bu küçük adadaki insanlar üzerinden göstermeye çalışmış.
Kurduğu cümleler, betimlemeleri sizi alıp o adadan biri yapıyor tıpkı benim gibi.
Bak bu anlatılan hepimizin hikâyesi sen yeter ki onları anlamaya çalış diyor.
Adada kaldığım süre boyunca o kadar çok güzellik gördüm ki. Kendi yaşantıma döndüğüm bu günlerde Ordaki insanların güzelliğini arıyorum. Denizin maviliğini, doğanın güzelliğini, bir de Lena ananın tarhana çorbasını.
Bu arada tanışmadık.
Yaşanan bunca acıya ses çıkartmak için birkaç satırla anlaşılmak istenen biriyim. Savaşlar olmasın, bir insana sadece insan olduğu için değer verelim diyen; kimlikleri farklı, dinleri, dilleri farklı diye insanları belli kalıplara sokmak istemeyen ve bunu her seferinde dile getiren biriyim. Çünkü Yaşar Kemal okumak bunu gerektirir.
Güzellikle kalmanız dileğiyle:)
Hyeya8 Genç Werther'in Acıları'ı inceledi.