EY BİÇARE HASTA - İSMAİL HAYAL
İklimlerin dahi birbirine karıştığı, Gümüşhane’de zemheri ayında soğuk yok, kar yağmıyor, bir bakıyorsun Temmuz ayında tir tir titriyoruz. Zaten epeydir gökten rahmet (yağmur) inmiyor. Küresel ısınma, GDO, çevresel kirlilikler, sanayileşme vs her şeyin etken olduğu ve üstüne bizlerin doyumsuzluğunun ve kadir bilmezliğimizin etkisi de ilave olunca ortaya ne menem bir şey çıktığı aşikar.
47 yıllık ömrümde Rabbim’e şükürler olsun ki hastalık nedir bilmedim. Ancak bu yıl bende iklimlerin dengesizliği karşısında iki gün de olsa ilk defa evden kapıya çıkamadım. Ben ayağa kalktım hanım uzandı, hanıma bakan kızım tam hastalanırken erken müdahale ile şimdilik idare ediyor.
Ben her hasta olduğumda üstad Bediüzzaman Hazretlerinin 25. Lema yani Hastalar Risalesi kitapçığını alır şifa niyetine okur ve manevbi anlamda büyük bir rahatlığa erişirim. Tahmin ediyorum ki hemen her evde bir hasta var. O halde sizlerde bir kitapçıdan Hastalar Risalesi kitabını temin edin ve okuyun. Yerimizin darlığı nedeniyle bazı kısımları alıyoruz;
BİRİNCİ DEVÂ: Ey biçare hasta! Merak etme, sabret. Senin hastalığın sana dert değil, belki bir nevi dermandır. Çünkü ömür bir sermayedir, gidiyor. Meyvesi bulunmazsa zayi (yok)olur. Hem rahat ve gafletle olsa, pek çabuk gidiyor. Hastalık, senin o sermayeni büyük kârlarla meyvedar ediyor. Hem ömrün çabuk geçmesine meydan vermiyor, tutuyor, uzun ediyor-tâ meyveleri verdikten sonra bırakıp gitsin. İşte, ömrün hastalıkla uzun olmasına işareten bu darbımesel (atasözü) dillerde destandır ki, "Musibet (bela) zamanı çok uzundur; safâ (eğlence rahatlık) zamanı pek kısa oluyor."
İKİNCİ DEVÂ: Ey sabırsız hasta! Sabret, belki şükret. Senin bu hastalığın, ömür dakikalarını birer saat ibadet hükmüne getirebilir. Çünkü ibadet iki kısımdır. Biri müsbet (pozitif) ibadettir ki, namaz, niyaz gibi malûm ibadetlerdir. Diğeri menfi (negatif) ibadetlerdir ki, hastalıklar, musibetler vasıtasıyla musibetzede aczini, zaafını hisseder, Hâlık-ı Rahîmine iltica eder, ( merhamet sahibi yaratıcısına yönelir) yalvarır. Hâlis (katışıksız) , riyâsız (gösterişten uzak) , mânevî bir ibadete mazhar olur (kavuşur). Evet, hastalıkla geçen bir ömür, Allah'tan şekvâ (şikayet) etmemek şartıyla, mü'min için ibadet sayıldığına rivâyât-ı sahiha vardır. ( Doğru Hadis rivayetleri - el-Elbânî, Sahîhu Câmii's-Sağîr, 256.) Hattâ bazı sâbir (sabreden) ve şâkir (şükreden) hastaların bir dakikalık hastalığı, bir saat ibadet hükmüne geçtiği ve bazı kâmillerin (olgun insanlar) bir dakikası bir gün ibadet hükmüne geçtiği, rivâyât-ı sahiha ve keşfiyat-ı sadıka (doğru keşifler) ile sabittir. Senin bir dakika ömrünü bin dakika hükmüne getirip, sana uzun ömrü kazandıran hastalıktan teşekkî (şikâyet) değil, teşekkür et.
ÜÇÜNCÜ DEVÂ: Ey tahammülsüz hasta! İnsan bu dünyaya keyif sürmek ve lezzet almak için gelmediğine, mütemadiyen (sürekli) gelenlerin gitmesi ve gençlerin ihtiyarlaşması ve mütemadiyen zeval (yok olma) ve firakta (ayrılıkta) yuvarlanması şahittir. Hem insan, zîhayatın ( hayat sahibi) en mükemmeli, en yükseği ve cihazatça (donanımca) en zengini, belki zîhayatların sultanı hükmünde iken, geçmiş lezzetleri ve gelecek belâları düşünmek vasıtasıyla, hayvana nisbeten en ednâ (aşağı) bir derecede, ancak kederli, meşakkatli (sıkıntılı) bir hayat geçiriyor. Demek insan bu dünyaya yalnız güzel yaşamak için ve rahatla ve safâ ile ömür geçirmek için gelmemiştir. Belki azîm (büyük) bir sermaye elinde bulunan insan, burada ticaret ile, ebedî, daimî bir hayatın saadetine çalışmak için gelmiştir. Onun eline verilen sermaye de ömürdür.
Allahım! Kalblerin derman ve devâsı, bedenlerin âfiyet ve şifası, gözlerin nur ve ziyası (ışığı) olan Efendimiz Muhammed'e , âilesine ve ashabına (arkadaşlarına) salât ve selâm et.
Allah'tan ;dertlilere deva ,hastalara şifalar dileyelim. Sana da geçmiş olsun. Sağlığına dikkat et. Dikkat et ki, kalemin efen kalmasın.