Sadece "Uçma" Değil Bir De "Yazma" Sevdalısı | Özgür Özgülgün
Orhan Bahtiyar, yazın hayatının baharında ve yazdıklarının en güzel zamanında bir yazar… Aslında sadece yazar demek haksızlık, o aynı zamanda müze genel koordinatörü. Edebiyat aktivisti. Yazacağı romanlarının peşine düşüp farklı coğrafya ve kültürleri tanıyan sonrasında tanıtan bir edebiyatçı üstelik sadece yetişkinlere romanlar değil çocuklara masallar anlatan ve yazan biri.
Kitabı aslında Vecihi Hürkuş’un uçma sevdasını anlatıyor ama ne anlatmak; daha ilk satırlardan diliyle ve anlatım kurgusuyla okuyucuyu hemen içine alıp kitabın sonuna kadar sıkmadan oradan oraya savuruyor. Savuruyor darken haksızlık etmeyelim, kurgudan sapmıyor ve okuyucuyu yoldan çıkarmıyor. Araştırmalarında Vecihi Hürkuş’un hayatını takip ettiğini ve ettirdiğini fark ediyorsunuz. Bu yazma sevdalısı yazar bizleri de okuma sevdalısına dönüştürüyor.
Sunay Akın kitabın arka kapağında “takip ediyorum…” yazmış. Bizler de kendisinin yeni eserlerini bekliyoruz. Kimse beklemezse ben vallahi bekliyorum.
Otobiyografi havasında kurduğu alegorik yapı, bir halk kahramanının uçma sevdası şablonunda ilerliyor. Fonda sadece Türk havacılığının önemli tarihine imza atan kahramanın sevdası değil, Türkiye yakın tarihinin fonunu da görebiliyorsunuz. Bu da biz okuyucuya araştırmacı bir yazarın doğru kurguyla edebiyatseverlere nasıl ulaşacağını gösteriyor. Nitelikli ve önemli yansımalarla yeni tanışan okurlar için yazarın diğer eserlerini sormak için fırsat oluyor. Bir yazarlık jesti olarak biyografik tonlarda yazılan romanlar, kısa zamanda okuyuculara hem edebiyatı hem de araştırmacı kimliği sevdiriyor. İşte bu anlamda Orhan Bahtiyar’a şapka çıkarmak gerekiyor. Ben şimdiden çıkardım haberiniz olsun. Üstelik bu eser 2014 yılında Aya Kitap tarafından basılmış bu da benim ihmalim herkesten özür dilerim ama bu yazarı ve eserlerini herkese tavsiye ederim.
Kalemine sağlık Bahtiyar…
Orhan Bahtiyar – Gece Tayyarede Açıkta