Turk J Hematol: 36 (2)
Volume: 36 Issue: 2 - 2019
1. Tumor Necrosis Factor Alpha (TNF-α) –308G/A Polymorphism and the Risk of Multiple Myeloma: A Meta-analysis of Pooled Data from 12 Case-control Studies
doi: 10.4274/tjh.galenos.2019.2018.0238 Pages 72 - 80
Amaç: Tümör nekroz faktör alfa (TNF-α) enflamasyon, immün cevap ve diğer biyolojik süreçlerde rol alan önemli bir sitokindir. TNF-α -308G/A promotor bölge polimorfizmi ile multipl myelom (MM) riski arasındaki ilişki net değildir. Bu soruya cevap aramak amacıyla bir meta-analiz çalışması gerçekleştirdik.
Gereç ve Yöntem: Meta analize 2018 Aralık ayına kadar PubMed, China National Knowledge Infrastructure, Scopus, “Web of Science”, ve “Google Scholar”da yayınlanmış olan 2204 MM hastası ve 3478 kontrol içeren 12 çalışma dahil edildi. -308G/A polimorfizminin MM üzerine olan etkisi birleştirilmiş odds oranı (OR) ve %95 güven aralığı (CI) ile değerlendirildi. Heterojenite derecesinin hesaplanması için Q-test ve I2 istatistiksel analizleri kullanıldı. Meta analiz sonuçlarının kuvvet testi için hassasiyet analizi kullanıldı. Yayın yanlılık değerlendirilmesi Egger testi ve huni grafiğinin görsel incelemesi ile yapıldı.
Bulgular: Baskın modelde, -308G/A polimorfizmi azalmış MM riski ile ilişkili bulundu (OR=0,80, %95 CI: 0,65-0,97), ve bu polimorfizm varlığının anlamlı koruyucu etkisi beyaz ırkta 0,82 (%95 CI: 0,68-0,99) birleştirilmiş OR ile de gösterildi. AA genotip taşıyıcılarının bireysel çalışmalarda daha az sayıda bulunması nedeniyle çekinik modele sadece 8 çalışma dahil edildi ve anlamlı bir farklılık gözlenmedi. Dahası, allel frekansının meta analizinde A allelinin MM için koruyucu etkisi 0,83 (%95 CI: 0,69-0,99) birleştirilmiş OR ile gösterildi. Hassasiyet analizi sentezlenen etki büyüklüğünde hiçbir çalışmanın tek başına belirleyici etkisinin olmadığını gösterdi. Ayrıca, Egger test istatistiksel analizi ile bu çalışmada yayın yanlılığının olmadığını ortaya kondu.
Sonuç: Sonuç olarak, -308G/A polimorfizmi baskın modelde ve allel sıklığında MM riskinde azalma ile ilişkili bulunmuştur. Bu ilişkinin daha iyi anlaşılabilmesi için ileri çalışmalar gereklidir.
Objective: Tumor necrosis factor alpha (TNF-α) is an important cytokine involved in inflammation, immune response, and other biological processes. The association between polymorphism -308G/A in its promoter and the risk of multiple myeloma (MM) is not clear. Thus, we conducted a meta-analysis to clarify this question.
Materials and Methods: Twelve eligible studies, which included 2204 MM cases and 3478 controls, were enrolled in our meta-analysis by searching the PubMed, China National Knowledge Infrastructure, Scopus, Web of Science, and Google Scholar databases up to December 2018. The effect of polymorphism -308G/A on MM risk was evaluated by calculating the pooled odds ratio (OR) and the 95% confidence interval (CI). Furthermore, the Q-test and I2 statistical analyses were used to estimate the degree of heterogeneity. Sensitivity analysis was conducted to test the robustness of the meta-analysis results. Publication bias was assessed by Egger’s test and visual inspection of a funnel plot.
Results: In the dominant model, -308G/A polymorphism was associated with reduced MM risk (OR=0.80, 95% CI: 0.65-0.97), and it also demonstrated a significant protective effect with a pooled OR of 0.82 (95% CI: 0.68-0.99) in the Caucasian subgroup. Because of the limited number of individual studies with AA genotype carriers, only eight studies were included in the recessive model, and no significant difference was observed. Moreover, the meta-analysis of the allele frequency demonstrated that the A allele has a protective effect against MM risk with a pooled OR of 0.83 (95% CI: 0.69-0.99). Sensitivity analysis suggested that the synthesized effect size was not influenced by any individual study. Moreover, the Egger’s test statistical analysis suggested that publication bias was not obvious in the present analysis.
Conclusion: Overall, the -308G/A polymorphism was associated with reduced MM risk in the dominant model and allele frequency. Further investigation is needed to gain better insight.
2. Prognostic Factors in Elderly Patients with Diffuse Large B-Cell Lymphoma and Their Treatment Results
Süleyman Cem Adıyaman, İnci Alacacıoğlu, Ayça Ersen Danyeli, Doğuş Türkyılmaz, Ömür Gökmen Sevindik, Fatih Demirkan, Özden Pişkin, Mehmet Ali Özcan, Bülent Ündar, Şermin Özkal, Güner Hayri Özsan
doi: 10.4274/tjh.galenos.2019.2018.0219 Pages 81 - 87
Amaç: Diffüz büyük B hücreli lenfoma (DBBHL), Hodgkin dışı lenfomalar (NHL) arasında en sık görülen tiptir. Yaşlı NHL hastalarının tedavisi genellikle zorlu olmakla beraber günümüzde gelişen tedavi protokolleri ile birlikte yaşlı hastalarda da genç DBBHL hastalarına benzer oranda daha iyimser sonuçlar elde edilmektedir. Bu çalışmaya Dokuz Eylül Üniversitesi Hematoloji Anabilim Dalı’nda 2000-2016 yılları arasında takip ve tedavi edilmiş 87 yaşlı DBBHL hastası dahil edildi.
Gereç ve Yöntem: Yaş ortalaması 72 (65-89), 80 yaşının üzerinde 13 (%14,9) hasta mevcuttu. Ortalama takip süresi 19 ay olup, tüm takip süresinde hastaların 45’inin (%51,7) öldüğü gözlendi.
Bulgular: Ortalama genel sağkalım süresi 55 ay iken progresyonsuz sağkalım süresi 27 ay olarak hesaplandı. Hastaların 63’ünün (%72,4) standart R-CHOP tedavisi almış olduğu görüldü. Ek olarak hastaların 46’sında (%52,9) tam yanıt alındığı gözlendi. Tam yanıt izlenen hastaların ortalama genel sağkalım süresi 136 ay olarak saptandı (p<0,001), ancak, 80 yaş üzeri hastalar ile altındaki hastaların genel sağkalım süreleri arasında anlamlı istatistiksel fark izlenmedi (p=0,236).
Sonuç: Bu veriler ışığında yaşlı DBBHL’li hastalarda standart R-CHOP tedavisinin tamamlanmasının sağkalım süresine önemli etkisi bulunduğunu söyleyebiliriz.
Objective: Diffuse large B-cell lymphoma (DLBCL) is the most common type of non-Hodgkin lymphoma (NHL). The treatment of older NHL patients has always been a struggle; however, treatment statistics have begun showing favorable results similar to those of younger DLBCL patients thanks to newer treatment protocols. Here, we analyze the progress of our own elderly DLBCL patients who were followed between 2000 and 2016 in our center.
Materials and Methods: Eighty-seven DLBCL patients, who were diagnosed and treated in the Dokuz Eylül University Department of Hematology between 2000 and 2016, were included in this study. Median age was 72 (65-89) years and 13 (14.9%) patients were older than 80 years.
Results: Median follow-up time was 19 months and 45 patients (51.7%) died during the follow-up period. Median overall survival (OS) was 55 months and median progression-free survival was calculated as 27 months. Sixty-three patients (72.4%) received standard R-CHOP therapy. Complete response was seen in 46 (52.9%) patients. The median survival time for patients who had complete response was 136 months (p<0.001); however, OS was not statistically different between older (>80 years) and younger patients (p=0.236).
Conclusion: According to our findings, we think that being able to complete standard R-CHOP therapy is vital for the survival rate of elderly DLBCL patients.
3. Comparison of Myeloablative Versus Reduced-Intensity Conditioning Regimens for Allogeneic Hematopoietic Stem Cell Transplantation in Acute Myeloid Leukemia: A Cohort Study
doi: 10.4274/tjh.galenos.2019.2018.0220 Pages 88 - 96
4. Co-culture of Platelets with Monocytes Induced M2 Macrophage Polarization and Formation of Foam Cells: Shedding Light on the Crucial Role of Platelets in Monocyte Differentiation
Mahdieh Mehrpouri, Davood Bashash, Mohammad Hossien Mohammadi, Mohammad Esmail Gheydari, Esmail Shahabi Satlsar, Mohsen Hamidpour
doi: 10.4274/tjh.galenos.2019.2018.0449 Pages 97 - 105
5. Dose Adjustment Helps Obtain Better Outcomes in Multiple Myeloma Patients with Bortezomib, Melphalan, and Prednisolone (VMP) Treatment
Su-Hee Cho, Ho-jin Shin, Ki Sun Jung, Do Young Kim
doi: 10.4274/tjh.galenos.2019.2019.0306 Pages 106 - 111
Amaç: Günümüzde yeni geliştirilen ilaçlar sayesinde multiple myelom (MM) hastalarında tedavi sonuçları daha iyidir. Ancak, aynı ilaç için her hastada eşit sonuçlar elde edilmesi beklenemez. Bu nedenle, tedavi şemalarının nasıl düzenlendiği büyük önem taşımaktadır. Biz VMP (bortezomib, melfalan ve prednizolon) tedavi verilerini etkin tedavi stratejisi belirlemek amacıyla inceledik.
Gereç ve Yöntem: Ocak 2012’den Nisan 2017’ye kadar yeni tanı almış 59 MM hastalarının elektronik dosyaları incelendi. Tedavi öncesi özellikler, tedavi cevapları, doz azaltımları ve sağkalımları analiz edildi.
Bulgular: Tüm yanıt oranı %86,5 [tam yanıt (TY) %32,2; çok iyi parsiyel yanıt %37,3) idi. Medyan progresyonsuz yaşam 33,6 ay ve 5 yıllık genel sağkalım %70 idi. Her 4 siklus için de TY sağlanan hastalarda medyan progresyonsuz yaşam TY sağlanamayan hastalara göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha iyiydi. İlk siklus sonrasında TY sağlanmış olan 4 hastanın hiçbirinde şu ana kadar progresyon izlenmedi. Hastaları median doza göre (52,1 mg/m2) ikiye ayırdığımızda düşük ve yüksek dozda ilaç alanlar arasında fark izlenmedi. Hastaların yaklaşık %78’i planlanan 9 siklusu tamamladı ve %84’ü genellikle hematolojik olmayan toksisiteye bağlı olarak doz azaltılması gerektirdi.
Sonuç: Aktif doz azaltılması, tedavinin devamının sağlanmasına yardım etmekte ve ilaçlara maruziyetinin artmasına fırsat tanımaktadır. Sonuç olarak da daha iyi tedavi sonuçları sağlamaktadır.
Objective: Multiple myeloma (MM) has a better survival outcome because of the development of drugs. However, equivalent outcomes cannot be expected from the same drug. Therefore, how the treatment schedule is managed is important. We analyzed VMP (bortezomib, melphalan, and prednisolone) data to determine an effective treatment strategy.
Materials and Methods: We collected the data of 59 patients who were newly diagnosed with MM from January 2012 to April 2017 using electronic medical records. We analyzed baseline characteristics, responses, dose reductions, and survival.
Results: The overall response rate was 86.5% [complete response (CR): 32.2%, very good partial response (VGPR): 37.3%]. The median progression-free survival was 33.6 months and the 5-year overall survival rate was 70%. There were significant better progression-free survival outcomes between CR and non-CR for each of the 4 cycles. Of the four patients who achieved CR after the first cycle, none have had disease progression as of yet. We divided patients into two groups according to the median dose (52.1 mg/m2) and we found no differences between the high-dose and low-dose groups. About 78% of patients completed 9-cycle schedules and 84% patients experienced dose reduction, mostly for reasons of non-hematologic toxicities.
Conclusion: Active dose reduction helped to continue treatment and it increased the opportunity to be exposed to drugs. In the end, it resulted in improved outcome.
6. Assessment of Health-Related Quality of Life in Pediatric Acute Lymphoblastic Leukemia Survivors: Perceptions of Children, Siblings, and Parents
Deniz Kızmazoğlu, Seher Sarı, Melike Sezgin Evim, Arzu Çırpan Kantarcıoğlu, Özlem Tüfekçi, Fatma Demir Yenigürbüz, Birol Baytan, Sebnem Yılmaz, Adalet Meral Güneş, Hale Ören
doi: 10.4274/tjh.galenos.2018.2018.0351 Pages 112 - 116
Amaç: Çocukluk çağı akut lenfoblastik lösemi (ALL) sağ kalanlarında sağlıkla ilişkili yaşam kalitesinin (HRQL) araştırılması ve çocukların, kardeşlerinin ve ebeveynlerinin bununla ilgili algılamalarının değerlendirilmesi amaçlandı.
Gereç ve Yöntemler: Çalışma grubu 7-17 yaş arası, kemoterapisi en az 2 yıl önce tamamlanmış 70 ALL’li çocuktan oluşturuldu. Kontrol grubu hastaların sağlıklı kardeşlerini (n=32) içerdi. HRQL ölçümü için yaşa uygun KINDLR anket formları kullanıldı.
Bulgular: ALL sağ kalanlarında HRQL skorları cinsiyet, risk grubu, kronik hastalığı olma ve relaps öyküsü açısından istatistiksel anlamlı fark göstermedi. Hastalar ve kardeşlerinin HRQL skorlarıyla ebeveynlerin hasta çocuklarının durumuna bakış açısı skorları değerlendirildiğinde fiziksel iyilik, duygusal iyilik, aile ve sosyal ilişkiler ile ilgili HRQL skorları sağlıklı ve kronik hastalığa sahip çocuklara göre düşük bulundu.
Sonuç: Hasta ve ebeveynlerin HRQL skorlarının düşük saptanması çocukluk çağı ALL sağ kalanları ve ebeveynlerinin tedavi bitimi sonrasında da psikolojik danışmanlık programlarına ihtiyacı olduğunu göstermektedir.
Objective: We investigated the health-related quality of life (HRQL) in survivors of pediatric acute lymphoblastic leukemia (ALL) and evaluated the perceptions of the children, their siblings, and their parents.
Materials and Methods: Seventy ALL survivors, who were between 7 and 17 years of age and had completed therapy ≥2 years, were included. The control group consisted of their healthy siblings. HRQL was assessed by the age-specific KINDLR questionnaire.
Results: No significant differences could be found among HRQL scores of ALL survivors with respect to variables such as sex, risk group, and having chronic illness. HRQL scores for physical well-being, emotional well-being, family, and social functioning of the patient and sibling self-reports and parent proxy reports were lower than the expected values for healthy and chronically ill children.
Conclusion: These results demonstrate that both ALL survivors and their families need help via psychological counseling programs to improve their HRQL even after completion of therapy.
7. Osteoblastic Solitary Plasmacytoma of Bone
Chrissa Sioka, Konstantinos Sakelariou, Alexandra Papoudou-Bai, Christos Tolis, Jihand Al-Boucharali, Andreas Fotopoulos
doi: 10.4274/tjh.galenos.2019.2018.0419 Pages 117 - 119
8. Hypersegmentation of Granulocytes and Monocytes in a Patient with Primary Myelofibrosis Treated with Hydroxycarbamide
Monika Blocka - Gumowska, Justyna Holka-Pokorska, Olga Ciepiela
doi: 10.4274/tjh.galenos.2019.2018.0395 Pages 120 - 121
9. Remarks on Myeloid Sarcoma in Children
doi: 10.4274/tjh.galenos.2019.2019.0002 Pages 122 - 123
10. The Coexistence of Chronic Lymphocytic Leukemia and Multiple Myeloma
Ceren Hangül, Orhan Kemal Yücel, Bahar Akkaya, Levent Ündar, Sibel Berke Karaüzüm
doi: 10.4274/tjh.galenos.2018.2018.0096 Pages 124 - 125
11. Investigation of MDM2 Oncogene Copy Number Alterations in Cases of Chronic Lymphocytic Leukemia
Şule Darbaş, Çiğdem Aydın, Ozan Salim, Sibel Berke Karaüzüm
doi: 10.4274/tjh.galenos.2018.2018.0270 Pages 126 - 127
12. Clonal Evolution of Acute Myeloid Leukemia with CEBPA Double Mutations after Long-Term Remission: Case Report and a Literature Review
Ying Li, Long Su
doi: 10.4274/tjh.galenos.2018.2018.0215 Pages 128 - 130
13. Progressive Hepatic Cirrhosis Early After Allogeneic Hematopoietic Stem Cell Transplantation in a Patient with Chronic Hepatitis C Infection
doi: 10.4274/tjh.galenos.2019.2018.0224 Pages 130 - 133
14. Venous Thromboembolism in a Young Girl with Duplication of the Inferior Vena Cava and Protein S Deficiency
doi: 10.4274/tjh.galenos.2019.2018.0332 Pages 133 - 135
15. A Successful Coronary Artery Bypass Operation with Intermittent Factor VIII Administration in a Hemophilia A Patient Who Was Admitted Due to Acute Myocardial Infarction: A Rare and Difficult Case
doi: 10.4274/tjh.galenos.2018.2018.0271 Pages 135 - 137
16. Prospective Evaluation of Non-Compliant Severe Hemophilia Patients
Mehmet Can Uğur, Kaan Kavaklı
doi: 10.4274/tjh.galenos.2018.2018.0281 Pages 137 - 138
17. Bleomycin-Induced Flagellate Dermatitis
doi: 10.4274/tjh.galenos.2019.2018.0317 Pages 138 - 140