Umutlu olanlar mutlu olur - Milli Gazete
En karamsar günlerde bile umutlu olmak, kişiye mutluluk verir.
Ağrı kesici damla damla damara girişi gibi, umut da gönle damla damla mutluluk aşılar.
Herkesin Yusuf’tan umudunu kestiğinde Yakup aleyhisselam, oğlunun ardından gözünün ışığını da kaybeder ama umudunu kaybetmediği gibi oğullarına:
“Oğullarım, gidiniz ve Yusuf’la kardeşini araştırınız. Allah’ın rahmetinden ümidinizi kesmeyiniz. Allah’ın rahmetinden ümidi ancak kâfir topluluklar keser” (Yusuf süresi ayet 12/87) diyerek oğullarına umut aşılar ve kaybolan oğlu Yusuf aleyhisselamı Mısır’a Peygamber ve Sultan olarak görür.
Gönlünü mağaraya çevirdikten sonra, “Her yer karanlık” türküsüyle etrafa da umutsuzluk sıçratmaya çalışanlar, çıkın mağaranızdan dışarıda dünyamızın yarısını aydınlatan güneşe bakın.
Mecnun’un Leyla’sını bekleyişi gibi yolunu umutla gözlerseniz, umduğunuzu bulursunuz.
Bulamasanız bile umutla ufka bakarken, ufuktan gelen ışıklar aydınlatır gönlünüzü.
Mehmet Akif Ersoy merhum:
“Sana ey lem’a-i ümmîd ben de öyle müştâkım;
Görün bir kerre zîrâ pek karanlık oldu âfâkım!”
“Yani: Ey umut ışığı ben seni özleyip gözlüyorum. Ufuklarım karardı ne olur bir kere görün” diyor.
Eee çok sevdiğiniz şeyi özleyip gözlemenin de kendine göre sunduğu bin mutluluk ve hesap etmediğimiz çıkış yolları vardır.
İlkokula gitmediğimiz yaşlarda iken köyün kenarındaki karadut ağacının gölgesinde arkadaşlarla konuşurken, “Amerika, elindeki bombayla bizim köyü isterse düğmeye basarak yok edebilirmiş” diye konuşurduk.
Köyümüze gazete gelmez, iki evde radyo var, köyümüz de şehre 40 kilometre, araba da yok yaya gidip-geliyorlar.
Bu haberi bize kim getirir de gönlümüzdeki umut ışıklarını söndürmeye çalışırdı bilemedim.
Bize bu umutsuzluğu aşılayanları şairimiz Serkan Uçar, vatan hainliği olarak dillendirir:
ancak umutsuzluk kalıtsal bir hastalıktır
ömrünüz kaç nesilse hepsine geçer...
sizi bu iyileşmez hastalıkla tanıştıranları
çünkü kalp umudun tek vatanıdır
onlar birer vatan hainidirler!”
Umutsuz insanları Mehmet Akif Ersoy merhum, “Dipdiri meyyit/Ayakta gezen ölü” olarak tanıtır:
Dünyada inanmam, hani, görsem de gözümle:
Ey dipdiri meyyit! “İki el bir baş içindir”
Herkes gibi dünyada henüz hakk-ı hayâtın,
Me’yûs olanın rûhunu, vicdânını bağlar” diyor.
Bağrınızdan kan aksa,
Gözünüzden yaş fışkırsa,
Cümle âlem perişan halinize baksa,
Aklınız bütün çıkış kapılarını kapatsa,
Siz, gönlünüzün umut ışığını takip ediniz ve Allah’tan ümidinizi kesmeyiniz.