Dünya yerinden oynar | Blogcu Anne
Bugün bizde dört çocuk vardı. Çok yakın bir arkadaşımın çocukları ve onların anneannesi, benim çocuklarım ve onların babaannesi ve ben.
Çok yorulduk. Öyle böyle değil. İki çocuğa bir büyükanne anca yetişiyor zaten, bir de yemek yapıp arkalarından toplama işi var.
Çok da keyifliydi, o ayrı. Yine olsa yine yaparım, hatta haftaya yapacağım.
Doğan geç vakte kadar çalışıyor bu aralar. Yardımcımız izinde. Annem, kız kardeşimin peşinde. Kızkardeşim bu hafta sonu kına, sonraki hafta sonu düğün yemeği hazırlığında. Kaldım bi başıma…
Bugün misafirler gittikten sonra çocukları yıkadım. Sütlerini içirdim. Derin’i yatırdım. Yerleri süpürdüm, sildim; banyoları temizledim. Deniz’i yatırdım. Bir bira açtım, yorgunluğumu giderdim.
Yanımda kimse yok. Yani, fiziken yanımda yok, ama aslında etrafımda benim gibi bir sürü anne var. Benimle aynı saatlerde, aynı şeyleri yapan, çocuklarını yıkayan, yatıran, sonrasında ya dizisinin başına geçen, ya kendine yorgunluk kahvesi yapan, ya kocasıyla şarap yudumlayan, ya ayaklarını uzatıp eline kitabını alan bir sürü kadın.
Herkes “Eveet” “Çok doğru!” “Ben de şimdi oturdum” ... falan dedi.
O an aklıma geldi:
Ne güzel olurdu… Böyle… Gönüllü anne ekipleri olsa… “Annedaş”lar… Kendi çocuklarını uyuttuktan sonra yakınlarındaki civarlarındaki diğer annelere destek olmaya gitseler…
Bi tane merkez olacak. Oradan telsizle duyuru yapacak… Taksi durağı gibi…
Merkezden destek ekiplerine… Merkezden destek ekiplerine… İstanbul Anadolu Yakası’nda bir anne çocuğunu uyutamıyor tamam.
Olay mahalline yakın, kendi çocuğunu uyutan annelerden oluşan bir ekipten yanıt gelecek:
23 numaralı destek ekibinden merkeze… Çağrıyı aldık, harekete geçiyoruz tamam.
Hooop, gidecekler o annenin evine. Bebeğini alacaklar kucağından. Anneye “Hadi bakayım, sen duşa…” diyecekler. Bebeği pışpışlayıp uyutacaklar. Anneyi bi koltuğa oturtup, arkasına yastık koyup ayaklarını uzattıracaklar. Eline çayını, kahvesini, şarabını neyse tutuşturacaklar. Görev tamamlanınca ayrılacaklar olay mahallinden.
Var ya… Dünya yerinden oynardı.
Zaten de oynardı… Kadınlar birlik olsa…
Anne olmak	2012-07-12
Önceki: Gökçe’nin Gebelik Günlüğü, 30. hafta
Ayy hayal ettimde.ne güzel olurdu.hayali bile dinlendirdi sanki
12 Temmuz 2012, 22:39
yine farkli, yine müthis ve bizi anlatan bir yazi… tesekkürler… evet dünya cok farkli olurdu anneler birlik olsaydi…
12 Temmuz 2012, 22:40
Pek şahane bir fikir 🙂 Bölge Bölge mahalle mahalle ayırıp belirleyip yardım timi olusturulabilir 🙂
12 Temmuz 2012, 22:52
Cok dogru söylediniz 🙂
Kadinlar birlik olsa…dünya yerinden oynardi…
ne yazik ki öyle degil cok tatli bir hayal olarak kalicak fikrimce…
TAKİPÇİNİZ OLDUM TATİLDE 20 GÜN YAZILARINIZI VE İNTERNETİ ÇOK ÖZELMİŞTİM.BENİMDE SİZİN GİBİ 2 OĞLUM VAR YANİ İKİ CANAVAR BİRİ 5 DİĞERİ 2,5 YAŞINDA AYNI YAZDIKLARINIZA KATILIYORUM ONLARI UYUTUNCA BİR SAAT İNTERNETİN BAŞINA GEÇMEK BANA ÇOK İYİ GELİYOR.YAZILARINIZIN DEVAMINI BEKLİYORUM..
13 Temmuz 2012, 01:02
Harika olurdu. Favori yazarım Nazlı Eray’ın bir hikayesi sanki. Onun bir hikayesinde erkekler hamile kalıyordu.
Hemen kendisi ile de bu yazıyı paylaşıcam:)
13 Temmuz 2012, 08:42
Henüz anne olmadığım bugünlerde düşündüm; acaba çocuklarını uyutabilen anneden mi olacağım uyutamayan mı diye. 🙂
13 Temmuz 2012, 10:08
öyle bir ayrım yok gizem; bazen uyutan olacaksın, bazen de uyutamayan. hiç belli olmaz 🙂
tüm bunları bile bile çocuk yapacağız ya, hadi bakalım.. 🙂
Bunlari hic düsünmeyin, bir cocugun verebilecegi mutluluk tarifsiz.
Böyle bir sevgi anlatilamaz,ancak anne olunca yasanir 🙂
Ben Anne olmayi istemezken, simdi ikincisini planliyorum 🙂
13 Temmuz 2012, 14:56
Ben de bu telkinleri yapiyorum kendime, hazir olana kadar… Bakalim, gercekten o gün gelecek mi 🙂
13 Temmuz 2012, 09:50
Yüzümde kocaman bi gülümsemeyle okudum.. Ne güzel olurdu 🙂
Dediğin gibi biz anneler bir araya gelsek dünyayı yerinden oynatırız, öyle bi gücümüz var yani 🙂
13 Temmuz 2012, 10:36
ÇOK GÜZEL OLURDU:)
13 Temmuz 2012, 10:43
seviyorum seni 🙂
O kadar keyfle okudum ve anında hayal ettim ki anlatamam 🙂 Çok sıcak bir yazı olmuş:) Teşekkürler 🙂
13 Temmuz 2012, 10:57
Bu hizmeti çok beğenip rahata alışan ve hep uyutamayan annelerin kaç kredisi olacak ben onu düşündüm. Hizmetin şahane olacağı belli keyifle okudum ama gönüllüleri düşündüm sanırım ben kendimi pek bir kaptırdım 🙂
Güzel de.Acaba ben desteğe gidebilir miydim hiç diye düşündüm.Zira bize hergün destek gerekiyor.En sonunda destek ekipleri de pes ederdi.”Maalesef sizin için yapabileceğimiz pek bişey yok,kendi yağınızla kavrulun”
ha haa, elif çok güldüm.. bak işte son günlerde ben de dert edinmiştim kendime, niye ben çocukları uyutup oturup dinlenemioum diye:) çünkü iki kızım da benimle uyumak istiyorlar…
bu fikire bayıldım hatta süper ötesi olurdu. gerçi bana eşim bu konuda acayip yardımcı, ben saatlerce sallıyorum uyutamıyorum ‘eşim sen dinlen azıcık ben sallarım’ die ne zaman eline alsa anında uykuya dalıyor bizim ufaklık, anlamıyorum nasıl oluyor, bazende kızmıyor değilim hani ben saatlerce uğraşıyorum babaya sıra gelince nazlanmadan uyunuyor 🙂
13 Temmuz 2012, 11:46
YA DÜN GECE BÖYLE BİR DESTEK EKİP HAYAL ETTİM SANIRIM ÜTÜLENECEKLERİ VE ÜTÜ MASASINI TAŞIDIM SALONA FİLM İZLERKEN ÜTÜ YAPACAKTIM KIZIM ETRAFTA DOLAŞIRKEN FAKAT SAATİN 10 OLDUĞUNU GÖREN CANIM KOCACIM BİİLGİSAYARININ EKRANINDAN BAŞINI KALDIRMADAN CANIM İSTERSEN ÖNCE YATIR SONRA YAP ÜTÜNÜ (FİLM İZLE YOK ) ONAYLADIM MUTFAĞA YOLLANIP MAMASINI HAZIRLADIM VERDİM ELİNE O İÇERKEN BENDE ÇIKAN ÇAMAŞIRLARI SERDİM. GELDİM SALLADIM AYAĞIMDA YOK UYUMAYACAK NEYSE YATAK ODASINA GİTMEK İSTEMİYORDUM ÜTÜ YAPAMICAM BARİ FİLMİ İZLEYEYİM KIZIMDA YANIMDA UYUYADURSUN AMA YOK ÇOCUK Bİ BABASINA SATAŞIYO Bİ BANA OYUN OYNUYO HA UYKUSU YOKMU VAR ELBET AMA UYUMUYO İŞTE.. BENDE FİLMİ SEÇTİM FİLM BİTENE KADAR GİTMEDİK ODAYAOH OLSUN YA DA OLMASIN
13 Temmuz 2012, 13:36
Kocaların o ‘CANIM İSTERSEN ÖNCE YATIR SONRA YAP ÜTÜNÜ ‘ 🙁 lafı yokmu ahh ahh .Keşke o sırada içimizden bütün geçenleri yüzlerine haykırabilsek .PEKİ demek dışında… ‘sen uyutsan canım bak ütü yapıyorum ‘ dediğimizde kocamız uyutuverse ,bin türlü bahane bulmasa ah ne güzel olurdu . Erkeklerin kafasında ki ‘hayat müşterek ‘ lafı bu tür mevzularda da hayat bulsa ….
13 Temmuz 2012, 12:19
bir kac gecedir ben de pes ettim. uyutmak icin bu sicakta odaya kapanip resmen 1-1,5 saat ugrastiran 3 yasindaki kizimi azat ettim. ne zaman istersen o zaman uyu defnecigim dedim. biz tv izlerken bir bize, bir saga sola satasiyor ama illaki eglenecek birseyler buluyor kendisine. gecenin sonunda hep birlikte yatma saati geldi diyip odalara yollandik. O saat de aynen beni 1,5 saat ugrastirdigi zaman diliminin sonuna denk geliyor. en azindan ben de tv izleyebildim. bu sefer de “ben senin kucaginda uyuycam” diye tutturdu. ona da peki ! ve kucagima alir almaz sizdi kaldi. ne kadar yoruldugunun, uykusunun geldiginin farkinda bile degil ama direnecek kuvveti her zaman var. iste boyle zamanlarda destek ekip gerekiyor eger size destek olan bir esiniz yoksa. gerci bana her zaman bir destek ekip gerekli, ya da benden en az iki tane olmali. 3 ideal. biri is hayatina ve ev islerine, biri cocuga yetecek, biri de kendine bakacak…
13 Temmuz 2012, 12:26
maalesef ki bunu bende yapamıyorum..Çünkü bizim bıdığı yatırcam diye yatağa gidiyoruz ben ondan önce uyuyorum..tabi uyuduğum için babası anlatıyo..kalkıp oda da 2 tur atıyormuş..sonra babasının yanına gelip içerde oturuomuş..Sonra ikisi birden gelip beni uyandırıolar tabi o vakit bi bağırtı kopuyo “uyuycaksın, uyunıycam” diyerekten :))
13 Temmuz 2012, 13:38
Blogcu anne ‘hayal ‘ bile olsa projelerinize bayılıyorum. Hele de bizim gibi çocuklarını -kocaları yanlarında olsa bile- yalnız ve yardımsız büyüten kadınlar ülkesinde :)))
13 Temmuz 2012, 15:00
Bu konuyla ilgili bir televizyon projem vardı. gerçi biliyorum günümüzde digiturkler, d-smartlar uydular falan varken gereksiz ama insan ihtiyacı kör bir kuyu gibi. Gelelim televizyon projeme sabaha kadar dönüşümlü olarak yarım saatlik komedi dizileri ve anne-bebek bakımı konusunda bilgilerin yer aldığı bir program olacak. Uzun programlar olmayacak çünkü kızım uyuduğu halde programın sonunu getirmek için beklediğim çok olmuştur. Ertesi gün tuzsuz helva gibi oluyorsun. 🙂
13 Temmuz 2012, 15:39
bu evde dört çocuk durumuna o kadar alışığım ki…ben de bu vesıle ile fransa’da yaşıyan bir anne olarak duygularımı paylaşmak istedim.
Çünkü bu benim günlük hayatım.İşte bir örnek İki kızım var.Biri ilkokul, biri anaokulunda, aynı okuldalar.
Mesela okulun olduğu bir gün (sabah evden çalışıyorum, öğlen kızları okuldan alıp yemek yedirip yeniden okula bırakıyorum arabayla derken 2,5 saat sonra yeniden okuldan almaya.. bu arada fransız arkadaşım arıyor, çıkışa yetişemeyecek, onun iki çocuğunu da alıp yollara düşüyorum, kısa bir ikindi kahvaltısı genelde yolda, sonra saat 5’de başlayan bir aktivite, genelde yollarda dört çocuk durumu, sonra nihayet eve gidiş, çocukların anneleri gelinceye kadar ödev yapma …derken herkes evine, yemek, banyo, uyku…sonra işte nefes anı (hastalık, uykusuzluk yoksa)…sabaha yeniden uyanış…
mesela dün de şöyleydi…gece ikiye kadar işimle ilgili çalıştım, ardındam 7 gibi kalkış, kızları uyandırıp kahvaltı, yollara düştük, resim kursu 10-12 arası biraz dinlenebilir miyim? İngiliz arkadaşımın eşi arıyor, karısı bir çocuğunu hastaneye götürmüş kızımla yaşıt kızıyla ilgilenebilir miyim? hiç yabancı bir durum değil. geçen hafta yatılı bizde kalmıştı iki gün.Tabi ki denip 20 dakika gidiş 20 dakika geliş ile kızı yanıma alıp kendiminkileri de kurstan alıp eve gelinir, sonra hızlı bir yemek, ardından 20 dakika mesafeye dişçi randevusu arabaya doluşup gidiş, ardından iş bitince çocuklara verilen kitapçı sözü, eve gelinmesi, ikindi kahvaltısı, bir arkadaşın kısa ziyareti, çocuğun annesi çok yorgun (günlerdir diğer çocuğun hastalığı yüzünden perişan), bu nedenle geri götürme işini de ben üstlenmeyi teklif ediyorum, eşim gelince kendi çocuklarımı ona bırakıp kızı evine bırakıyorum. Eve gelip yemek, banyo, bu esnada kızın kafa üstü düşmesi, tamam bir şey yok ama baş bu gece 3 saatte bir uyandırılıp kontrol yapılması…günlerdir başka ,şler nedeniyle dağ gibi olan ütü ve işle ilgili kısa bir mektup da aradan çıkıyor bu gece… sabah 8 işle ilgili mailler…….yine gün başlıyor…kızlarla yoldayız……
bu şekilde giden günler. bizim buralarda annelerin birbirine desteği olmazsa hayat devam etmez. Ne yardımcılarımız, ne büyüklerimiz var…kocalarımız ya iş seyahatinde ya da 7.ye kadar işte…biz evden çalışarak hem işe güce yaramak, hem de 24 saatlik kesintisiz annelik ve nöbetçi annelik hizmetği vermek üzere bir hayat yaşıyoruz. ben ve benim gibi türk ve yabancı arkadaşlarım…
kimi zaman okul gezilerinde 30 çocuk, kimi zaman doğum gğnlerinde 10 çocuk…artık belli bir saatten sonra çok çocuk olması alışkanlık haline geliyor… Evde 6 çocuk varken tek tembih ettiğim, sakin olun kafanızı kolunuzu kırmayım arabam 4 kişilik, anneleriniz gelinceye kadar tek parça kalın…hayır bu işi parayla falan da yapmıyorum…dedim ya benimkisi nöbetçi annelik…keşke elimden gelse uykusuz annelere de nefes aldırabilsem…her an desteğe hazırım…ama galiba biraz uzaktayım…
sevgiler ve o kadar güzel konulardan bahsediyorsunuz ki sizi okumak bana çok iyi geliyor, kocaman teşekkürler…bu da benim yorgunluk molam…ellerinize sağlık…
13 Temmuz 2012, 15:43
yazarken bir hata olmuş, sakin olun kafanızı kolunuzu kırmayım demişim, sakin olun kafanızı gözünüzü kırmayın, bir yerinize bir şey olursa hepinizle birlikte bir yere gidemem demek için…
Pardon siz gerçek misiniz? 🙂
14 Temmuz 2012, 00:30
evet bunlarin hepsi yasanmistir… zaten buradaki hayat buna zorluyor… dogal bir yardimlasma icine giriyorsunuz…bir de benim genlerimde var galiba…
bazen kendi hizima ben bile yetisemiyorum…ama hayat boyle…bir de gercekten de alisinca ve sayi arttikca insan daha rahat oluyor…ama herseyden onemlisi cocuklarin size guvenmesi ve inanmasi…o olduktan sonra cocuk bakmak o kadar kolay bir hal aliyor ki….
14 Temmuz 2012, 13:46
15 Temmuz 2012, 13:01
ayakta alkışlıyorum .Terikler ben okurken hıznıza yetişemedim:)
13 Temmuz 2012, 17:05
O kadar güzel, sıcak anlatıyorsun ki, bayiliyorum sana ve yazilarina. harika bir fikir, hayali bile güzel…
Lütfen yazmaya devam et…
14 Temmuz 2012, 18:06
Kadinlar birlik olsa kesinlikle dünya yerinden oynar… Ve öyle olur ki erkekler kendi ütülerini kendi yapar… Ve öyle olur ki erkekler bir bebek büyütmenin / bir insan yetiştirmenin ne kadar zahmetli olduğunu idrak edip, bir insana su ya da bu “yüce amac” için ölmeyi emretmeden önce bir kez daha düşünür… Ve HATTA öyle olur ki kadınlar özgür olur… Dayaktan, ölümden, küfürden, tecavüzden, asagilanmaktan, hak ettigini alamamaktan kurtulup bu dunyayı yaşanılası bir yer haline getirebilirler. En azından bir kere denerler…
19 Temmuz 2012, 16:25
gerçekten güzel olurdu :))))