Geçmişin Hesabı Hikayesi
Geçmişin Hesabı Masalı
Bu tıkırtıların sahibi semtin namlı kabadayısı Kasap Ali’den başkası değildi. Kasaplığının elbette ki gerçek kasaplıkla ilgisi yoktu. Kasaplığı falçatasını ustalıkla kullanmasından ve kavga ettiği kişilerin bir daha iflah olmamasından geliyordu. Yumurta topuklu siyah ayakkabısının ökçesine basmıştı her zaman ki gibi. Elindeki kehribar tespihi ustalıkla çeviriyordu. Yakası açık gömleği her zamanki gibi bembeyaz ve ütülüydü. Siyah cepkeninin önü açıktı ve siyah ceketi omuzlarındaydı. Şehirde semtte ve mahalle de namını duymayan yoktu Kasap Ali’nin. Ağır adımlarla yürüyordu sokakta. İzleyende bir dağ yerinden kalkmış yürüyormuş gibi bir his uyandırıyordu. Kasap Ali kara yağız delikanlılardandı. Siyah saçları ve bıyıkları her daim tıraşlıydı. Gözleri çakırdı. Herhangi birisinin gözlerinin içine baktığında insanın içine kopkoyu bir korku hissi kaplıyordu. Kasap Ali’nin eski İstanbul kabadayılarını anlatan çizgi romanlardan çıkıp gelmiş gibi bir hali vardı. Konuşması kısa kesin ve gür olurdu. Namusa ve dürüstlüğe ziyadesiyle ehemmiyet verirdi. İlk gençlik yıllarından itibaren ne kendi mahallesinde ne de bir başka yerde her hangi bir kadına kıza laf attığı yan gözle baktığı görülmemişti. Bu durum ilk cinayetini on beş yaşındayken namus için işlediğinden mi kaynaklanıyordu yoksa kişiliğinden mi kaynaklanıyordu hiç kimse bilemiyordu. Ama bu hali tüm mahallelinin taktirini toplamıştı. Sık sık hapishaneye girer çıkardı Kasap Ali. Ama ne emniyet ne de hapishane personeli adi suçlu gibi davranmazdı Kasap Ali’ye. İçten içe saygı duyarlardı ve işlediği suçun muhakkak suretle bir haksızlığa karşı koyma mücadelesinden kaynaklandığını bilirlerdi.
Kasap Ali ağır yürürken adımlarının kendisini ölüme götürdüğünden haberdar değildi. Sokağın sonuna geldiğinde bir silah sesi duydu. Yer ayağının altından kaymış gibi hissetti. Elini göğsüne götürdü. Elinde bir sıcaklı hissetti. Eli kanına bulanmıştı. Aynı silah sesi birkaç kez daha duyuldu ve Kasap Ali için nefes alıp vermek zamanla zorlaştı. Sonunda karşı konulamaz bir karanlığın içine bıraktı kendini.
Mahalle dedikodularla çalkalanıyordu. İnsanların bir kısmı Kasap Ali’nin kahpece sırtından vurulduğunu bir kısmı su testisinin suyolunda kırıldığını bir kısmı da değerli bir insanın hiç uğruna öldüğünü konuşuyordu. Ama bu insanlar içinde Ali’nin vefatına en çok üzülen nişanlısı Safiye’ydi. Ali Safiye’ye birçok kez bu durumdan bahsetmişti. Asla ağlamaması gerektiğini tembih etmişti. Ama Safiye nişanlısı Ali’nin bu tembihine uyamıyordu.
Polis tüm mahalleyi sorguladı. Sorgulanan kişiler Kasap Ali’yi çok sevdiklerini ama hiçbir şey bilmediklerini ısrarla anlattılar. Sanki ezberletilmiş gibi herkes aynı şeyleri söylüyorlardı. Yalnızca olayın olduğu sokakta Ali’nin vurulmasını perdenin ardından izleyen altmış beş yaşındaki memur emeklisi Rüstem Bey sorgusunda zanlıları tarif etmişti.
- Rüstem amca olay nasıl oldu.
- Kasap Ali tam sokağın sonuna gelmişti ki uzun boylu zayıf nit oğlan çocuğu arkasından tabancayla ateş etti.
- Sonra çok fazla ses çıktı ben korkup pencerenin altına yattım. Sonra birkaç defa daha silah sesi duyuldu.
- Yüzü siyah bir atkıyla sarılıydı evladım. Ama uzun boyluydu üzerinde kahverengi bir mont vardı.
- Siyahtı herhalde evet evet siyahtı.
Polis Kasap Ali’nin tüm düşmanlarının kavga ettiği kişilerin listesini çıkardı. Hepsini ayrı ayrı sorguladı. Ama bir neticeye ulaşamadı. Ne mahalleli ne olay mahalli ne de Kasap Ali’nin kavga ettiği kişiler ipucu veriyordu. Baş Komiser Ethem çaresizlik içerisinde Kasap Ali’nin faili meçhuller arasına girmesini izliyordu o kadar.
Tüm bunlar olurken birkaç sokak ötede eski bir ahşap evin itinayla süslenmiş odasında uzun boylu ince yapılı kara yağız delikanlı tabancasını masanın üzerindeki porte fotoğrafın yanına koydu ve;
Çift Facebook Hesabı Açmak
Çömlek hesabı ne demek