Pkk | Ali Mazılıgüney
Yine Profiller Değişti, Yarın Unutulacak!
19 Ekim 2011 Tarihinde Ali Mazılıgüney Tarafından Yazıldı.
Dağa çıkan mı, çıkmasına neden olan mı?
Vatanı uğruna canı feda eden şehit mi, yoksa gününü gün eden vekil çocuğu mu?
Parası olan mı, olmayan mı?
Evet yine kan gövdeyi götürdü, yine mehmetçik vatan için feda oldu.
Her gün onlarca şehit haberi alıyoruz, daha duyurulmayan onlarcasını arka planda saklıyoruz.Bir anda tepki çekilmesin diye gizleniyor çoğu!
Onlar ‘vatan’ diyor, savaşıyor, öteki ‘Ya Allah’ diyor Allah’ın adıyla onun verdiği canı alıyor.
Bizim(!) seçtiğimiz vekiller, mecliste uyuyor, elleri havada yumruk yumruğa, dilleri bir karış ileride laf dalaşı yapıyor, benim vatan evladımın canı, bir HİÇ uğruna feda oluyor!
Ülkeyi koruma adına, bir karış toprağını vermeme adına savaşıyor, ama gel gelelim o ülke arka planda karış karış kağıt üzerine satılıyor.
Sabah akşam zam haberleriyle yatıp uyanıyoruz ama kimse tepki veremiyor. Televizyonda, tüm gün programlarda ‘kim kiminle evlenmiş, kim kocasını bulmak için sahnelere çıkmış, gelinim ol, kaynanam ol, evlendir beni anacığım’ diyerekten gündemi oyalıyor geçiştiriliyor.
Uyuyoruz, uyutuluyoruz sanki di mi?
Bir isyan oldu mu, haksızlık oldu diye ses duyurmaya çalışan binlerce insan eylem yapıyor, haberlerde sadece 40 saniye görünüyor. Ama bir vekile yahut önde gelen kişilerden birinin ayağı burkulsa 40 dakika yayınlanıyor. Başbakanımızın annesi vefat etti diye neredeyse tüm haber kanalları o gün onu yayınlıyor, evire çevire, kim ne dedisinden, ne yaptısına, ne kadar toprak atıldığından ne söyledisine, kameraya nasıl yakalandısına kadar söyleniyor gel gelelim şehit olduğunda sadece ‘alt yazı‘ ile geçiştiriliyor ya da gerçek sayısı bile verilmeden ‘gereğini yapacağız, terörü durduracağız’ diyerek geçiştiriyor!
Başbakanın annesininki de candı, bugün ölen 26 şehitin de. Ne farkı var?
Onların da kuzusu olduğu anası, evinin direği babası, kundakta bebesi vardı. Ne oldu, ne için feda oldu, kaç zaman oldu neden hala durmadı?
26 Şehit var bugün.
22′ si yaralı.
Biliyoruz aslında bu bize sadece ‘söylenen‘ olanı. Yaralı dedikleri aslında ‘son nefeslerini’ verecek olanlar, bir anda söylememek adına yumuşatarak dile getiriliyor, ama biz biliyoruz şehit olacaklarını, çünkü fazlasıyla ‘yaralı’! (Allah korusun olmamasını diliyoruz öyle ama..)
Dün de şehit vardı, ondan önceki gün de, yıllardır var. Yarın da olacağını biliyoruz.
E peki çözüm ne? Çözüm önerisi ne?
Resmen ‘KAN DAVASI’na döndü olay!
Kim kime, dum duma. Oysa kaybeden hep diğer taraf. Tek seferde 26 beden, 26 ayrı baba ocağı.
Onlar 1 kere şehit olurken, geride kalanları her gün oluyor, kimse farkında değil.
Bugün herkes onlara Allah’tan rahmet diliyor, baş sağlığı dileyip, yanında oluyor.
Yarın hiç kimse!
Bugün sosyal paylaşım ağlarında profil değiştiriliyor.
“Al bayrak, şanlı bayrak diyerek”, siyah kurdelayla yas tutuluyor.
Ardı ardına profillerde lanetler okunup, belirli kişi/kurumlara isyanlar yağdırılıyor.
Ana sayfada ardı ardına biriken, sürekli yenilenen ve birbirleriyle laf dalaşına giren onlarca insan PKK’ya sövüp şehitlere ağlıyor.
Neden bu hale geldik biz?
Neden bu denli düştük yerlere?
Zamanında ‘bir sözle’ ‘bin’ olurken, şimdi herkes bir tek ‘sözle’ ‘yerle bir’ oluyor. İcraatte herkes susuyor, bir şeylerden çekiniyor.
‘Ya laf söyledim diye hapise girersem’ diyerek, elini eteğini çekiyor.
Yine aynı sosyal ağlarda fırsattan istifade gruplar, etkinlikler oluşturuluyor.
‘Ulusal yas ilan ediyoruz, şu saatte şurda onyüzbinmilyon oluyoruz’.. diyerekten..
Bu zamana kadar oldunuz da ne oldu arkadaş, olumlu bir sonucu oldu mu bana bir söyleyin?
Burda sadece sizin ‘çıkarınız’ var.
Oluşturduğunuz etkinlikte adınız geçiyor, oh ne ala.
Oluşturduğunuz sayfada reklamınızı yapıyorsunuz, diğer sayfaları paylaşıyorsunuz, oh ne ala.
Bundan önce ölen onlarca şehit için de açtınız o sayfaları bugün ölen 26 şehide ne faydanız dokundu söyler misin?
Klavye başında, internetten olacak iş değil bu.
He diyeceksiniz ‘Sen napıyorsun?, Sen de aynı internetten yapıyorsun aynı işi’
Bunu dersen zaten boşver sen orada kal, girme benim menzilime. Seninle biz ayrı dünyaların insanıyız o zaman.
Zira yeri geldi 30 bin kişi ile birlikte de yürüdüm, hakkımı aradım, 1000 kişi ile de, 10 kişi ile de.
Haksızlığa uğramışsam koştum peşinden, haklı olanın yanında oldum/olmaya çalıştım yürüdüğü yolda.
Şu an biz haklı mıyız?
Haklıysak neden susuyoruz?
Neden susturmalara izin veriyoruz?
Başınız dik, alnınız açıksa, o şehitler gibi ‘canımız feda olsun’ diyorsanız, kalkın hadi o zaman!
Toplayın pılınızı pırtınızı, kuşanın kılıcınızı!
Vatanımız elden gidiyorsa, bırakın facebook’unuzu, bırakın dersinizi, kitabınızı, vatanımızı korumaya gidiyoruz!
Yazıyla olmaz bu işler, susup senle benle tartışarak çözülmez bu işler.
Daha ne kadar susacağız, daha ne kadar katlanacağız?
Profil resmi yapıp, yarın kaldırmakla olmaz bu işler sen de biliyorsun?
Silkelen hadi birazcık, kalk kendine gel.
Gerekiyorsa biz çıkalım karşılarına, amaç kurtarmaksa, durdurmaksa bu katliamı biz durduralım.
Bizim vekillerimiz durduramıyorsa, bizim cumhurbaşkanımız bile susuyorsa, biz susmayalım
Ezilmeyelim, ezdirmeyelim benliğimizi.
Dün gece sen alkolden yanıp tutuşurken, eğlencenin dibine vururken, onlar da yanıp tutuşuyordu mermiler ciğerlerini delip geçerken!
Farkında mısın(ız) her şeyin, kendinde misin(iz) peki?
O zaman durmamanız gerek -bence-..
Bizim vatanımız sağolmuyor artık, yitiriyor birer birer canları.
O yüzden durdurmamız gerek bir şeyleri!
Değiştirmemiz gerek bu zamana kadar gelen kör kütük sarhoş düşünceleri!