Çelebi: Nisan 2010
Bal kabağım artık rus ismine de iyice alıştı. Kak tebya zovut? diye soran parktaki bebelere hemen cevap veriyor. Hatta adını mıknatıslı harflerle kendi yazıyor, soyadına yardım alıyor.
Annesi hayatı ciddiye alan, ciddi ciddi yaşayan biri, bu nedenle ara sıra maymunlukları tutuyor ama oğlunun kendine benzememesi için (sadece ciddiyet konusunda !!) her fırsatta onu maymun ediyor :))
Çekirdek aile... (Anne hep böyle pür makyaj mı dolaşır evde?!!!)
Gönderen Çelebi zaman: 23:13 3 yorum:
Etiketler: ben, Ege
Bahara erişene kadar geçirdiklerimizin kaydıdır. Umut ediyorum ki bir daha böyle bir kış geçirmeyelim.
Bu sene boyunca içip bitiremediğim ilaçlar ve hala yerleri acıyan iğneler,
(hala da içiyorum)
İlaçları içme sebebimdir bu pembe ilaçla işaretlenmiş yaralar,
Bal kabağımın nefesinin daralmasıyla soluğu ikinci kez hastanede aldık; nedir, nedendir şu an onlarla uğraşmaktayız ama doktor raporları yerine aşağıdaki resimdeki mutluluk anlarını daha çok resimlemekle uğraşsaydık keşke,
Allerjik durumlar nedeniyle kızımız artık bizimle yaşamıyor, sağolsun babaanne ve halamız zor koşullarına rağmen Mıncır'ı evlerine aldılar ve hatta bizden daha iyi bakıyorlar
Gönderen Çelebi zaman: 00:50 1 yorum:
Etiketler: ben, Ege, evcil hayvan, hissettiklerim