Sinema’daki Sessizlik Sanatı
Sinema’ya yedinci sanat denmesinin sebeplerinden birisi de görsellik doyuruculuğudur. Kimi sahnelerde bilirsiniz ki bir an için filmi ikinci plana alıp arka sahneye odaklanmışızdır. Yönetmen, daha doğrusu görsel sanat haz’ını mühim bulan yönetmen, bir an için sanki filmine ara verir ve enteresan kareleri izleyicilere sunmaya çalışır. İşte bu sinemadaki sessizliğin tavan yaptığı dakikalardır. Bu öyle bir sessizliktir ki, pek de bir anlamı yoktur. Bildiğiniz sessizlikten farksızdır. O yüzden sinemadaki sessizlik üzerine yazmak pek akıl kârı değildir.
Bu anlamda sonuç olarak sinemadaki sessizliğin tek önemi; yalnızca yanınızda mısır patlağı (kabuklu fıstık?) yemeyen ve dolayısıyla onların sesini duymadığınız sessizliktir. Bu öyle bir sessizliktir ki bunun üzerine sessiz kalmak komik olacaktır.
Sonraki Kategori: Psikoloji
Sonraki Konu: Şizoid Kişilik Bozukluğu/Belirtileri
Posted in Genel and tagged Edebiyat, görsellik, izleyici, kare, sanat, yönetmen, yedinci on Aralık 30, 2008 by catiski. 1 Yorum
← Ütopik Sıfatlar ya da Kestirmeler – 1
Şizoid Kişilik Bozukluğu →
Aralık 30, 2008, 9:47 pm
Yazıyı üç-beş kere okudum. Ve her okumamamın sonunda, çok istesem de, metne bir şekilde bir yerinden muhalif olmam gerektiği hissini yokedemedim. Hissi yokedemesem de, kendimi bunu pratiğe dökmekten alıkoymayı başardığımı, yorumumu burda noktalayarak kendime kanıtlamak istiyorum.