Arınç’ın ses kasedi! - Hasan DEMİR
ABD’nin Ankara eski Büyükelçisi Pearson’un 2003’te Washington’a gönderdiği bir kriptoda ABD ve AKP yanlısı güçlü bir medya istendiği bir WikiLeaks belgesinde mevcutmuş; dün Sözcü’de Mercan Yanardağ’ın bir kitabından Emin Çölaşan açıkladı.
TMSF kullanılarak Vakıfbank ve Halkbank imkânları ile hem böyle bir medya oluşturuldu; hem henüz yandaşlaşmamış medyaya bizzat Erdoğan’ın ağzından, “Parasını verdiğin yazarına sahip çık” azarı ile “ayar” çekildi. Artık muhalefetin iğne ucu kadar kusuru deve yapılabiliyor, devenin bile yanında pire kaldığı AKP hataları ise maharetli yayın yönetmenleri ve kalemler tarafından halının altına süpürülüveriyor.
Yeni bir ayar çekildi
Bunun çarpıcı bir örneğini 23 Nisan günü Sayıştay üyesinin başörtülü olduğu için Meclis’ten atılması ile bir kez daha gördük. Böyle bir davranış AKP dışında bir başka siyasi partinin hâkimiyeti altındaki bir mecliste yaşansaydı artık çok iyi biliyoruz ki o haber yandaş gazetelerde sür manşet, yandaş televizyonlarda birinci haberdi. Tabii ki, bunların hiç biri olmadı. Haber iç sayfalara saklandı. Hatta “Aslında başörtülü Sayıştay üyesine bir şey söylenmedi, doktor olan eşine davetiye soruldu, Başörtülü üye de buna kızdı, kendisi çıktı” ayarı çekilerek, “AKP hiç böyle bir şey yapar mı!” demeye bile getirildi.
Velhasıl AKP, devlet imkânları ile oluşturduğu yandaş medyanın meyvelerini toplamayı sürdürüyor.
Bu konuda o kadar çok örnek var ki..
Kısa bir süre önce ABD’ye şöyle bir uğrayan Bülent Arınç’a Washington’da gazeteci Yılmaz Polat tuttu, “Fethullah Gülen ile görüşüp görüşmediğini” sordu. Sordu da ne oldu, onu önce Cumhuriyet’ten Işık Kansu’nun kaleminden öğrendik. Normal bir soru. Bunda kızacak, köpürecek, küplere binecek hiç bir şey yok ama Arınç’ın şekeri yükseliyor, öfkesi kabarıyor, “Ben size bugün ne yaptığınızı, hangi sokaktan geçtiğinizi veya kiminle görüşüp çayını içtiğinizi soruyor muyum? Sormuyorum. Böyle bir ihtiyaç duymuyorum çünkü” diye gazeteci Kansu’yu önce bir güzel paylıyor.