Uncategorized | Evvel zaman içinde...
Evvel zaman içinde…
Sorarsan ki niye:
Mart 13, 2014 · 12:29 pm
Bir cinnet iklimindeyiz, oysa bahar gelebilirdi!
Tam 269 gün direnmişti Berkin, ama ufalmış bir gözyaşı damlası kadar kalmış bedeni daha fazla direnemedi ve uçtu gitti bu dünyadan. Havan topuyla yitip gitmiş Ceylan gibi, 12 yaşında 13 kurşunla ölen Uğur gibi, Roboski’de başına bombalar düşen çocuklar gibi, el bombasıyla oyun oynarken bize bakışları kalmış Behzat gibi. Hani şu devlet var ya bekası ve selameti herkesten değerli, hani bize yedirtmeyeceğiniz insan yiyor, canlar alıyor ve doymuyor.
Teröristmiş, kaçakmış, elinde sapan varmış, devlete başkaldırıyormuş, taş atıyormuş… Ayıp değil mi, günah değil mi yaşından büyük ölümler yaşamış çocukların ölümünü bu kelimelerle meşru kılmak. Görmüyor mu gözleriniz siz bu cümleleri kurdukça yeni insanlar, çocuklar, gençler ölüyor.
Biz ki Berkin’i, Behzat’ı, Uğur’u hiç görmeden sevmiştik. Berkin’in 16 kiloya düştüğünü duyduğumuz da elimizdeki lokmamız düşmüştü. Biz ki görmediğimiz çocukların yaşayamadıkları çocuklukları, eksik kalan gülüşleri için gözyaşları dökerken sizler ey bize terörist, hain diyenler! Siz nasıl böylesine taş ve gaddardınız ki ölen bir çocuğa “su testisi su yolunda kırılır” diyebildiniz? Siz nasıl yitirmiştiniz ki insanlığınızı “hak etti” diyebildiniz? “Her ölüm erken ölümdür” demişti Cemal Süreya, ama onlar daha çocuktu, aşıktı, oyundu, gülüştü, ölüm yakışır mıydı gözlerine, küçük ellerine?
Ölüm nicedir ve kimler için hak edilen bir şeydir? Kimin hak edip kimin hak etmediğine kim karar verir? Ne zamandır uğramıyor vicdan kapınıza yurdunuza ki sizler karar verir oldunuz buna? O çok sevdiğiniz devlet için kaç çocuk, kaç genç daha ölsün, öldürsün? Sayı kaç olunca yeterli olur? Yeter artık denir? Hepimiz o devleti o kadar da sevemeyen, cinayetine ortak olamayanlar hepimiz ölünce mi rahat edecek kana susamış vicdanınız?
Yetsin artık bu insanlıktan uzak haller, direniyorsam bu cinnete, öfkeye yeni bir can daha gitmesin diye. Ben öldüğümde sen üzülmezsin belki ama sen yitirirsen canını bir kör kurşunla yine acıyacak benim içim sebepsiz giden bir cana!
Tagged as çocuklar
Bir Orman Masalı; Büyümekten Korkan Nar
Tatilde çocuklar için kitap önerileri
Kuyruklu Yıldız Masalı: Karanlıkta Görmek
İlahi bir aşk ver bana
öğrenci ve gençlik
halk dilinden (folklor)
master of the rigger
kadınlar ve masallar
8 mart 10 ekim adalet aile Arkadaş zeka arkadaş zekai özger babalar hesabı Barış Baykuş bolivya anayasası cemre cezasızlık devlet düşler elişi Farklılıklar Frederick GECELERİ DE, SOKAKLARI DA, MEYDANLARI DA İSTİYORUZ! grev Gündüz Vassaf handmade hikaye anlatıcısı huzur hıdırellez ilhan başgöz istismar kadın kardan adam kardan kadın kedi keloğlan kent kocakarı soğukları kurtlarla koşan kadınlar kutsal aile Kırmızı ayakkabılar Leo Lİonni masal masallar mekan modernizm Narağacı nasrettin hoca ninni otorite pertev boratav Pezzetino pir sultan abdal sadık gürbüz Serçe sessizlik sivas Sonbahar sözün bittiği yer sürü taciz tecavüz Toplumsal Cinsiyet toplumsal mücadeleler tuzla Ursula K.Le Guin Walter Benjamin Yeçil Kuyruklu Fare yoksulluk Yüzyüz çocuk çocuk istismarı çocuk kitapları çocuklar örgü örgü baykuş örgü kedi özgürlük öğrenci hareketi İktidar
Evvel zaman içinde… · Dilden düşenler