Görünmeyenler - Kişisel Depresyon Anları
Posted on 22 Temmuz 2013 by Resül Efe
Aslında her şey aynı. Çiftimiz yeni büyük bir eve taşınırlar. Evde garip şeyler olmaya başlar ve bunu belgelemek için videoya almaya karar verirler. Gerek kullanılan kamera açıları gerekse efektler oldukça başarısızdı. Film korkutacak sahnenin ne zaman geleceğini size çok net söylüyordu. Gereksiz görsel efektler ve ses efektleri zaten odaklanmakta yada yorum yapmadan izlemeye çalıştığımız filmin dikkat faktörünü üstümüzden alıyordu.
Oyunculuklarda tatmin edici değildi. Ki koca koca gerçek olaydır / görüntülerdir deyip hiç doğal olmayan oyun sergilemeleri ayrı bir durum. Kapalı mekan ve kısıtlı oyuncu ile iş çevirecekseniz ve oyunculuğun çoğu da monologlar şeklinde olacaksa oyunculuğun aynı zamanda oyuncunun kaliteli olması gerekli. Film vermiyor bunu bize.
Film ilk dakikasından son on dakikasına rağmen olaysız geçiyor. Bunu mu izliyoruz doğru film de miyiz diye düşünmeden edemiyorsunuz. Küçük bir ailenin ne yaptığı neler olduğu açıkçası izleyici olarak pek dikkatimizi çekmiyor. En ufak merak uyandıracak sahnede yok. Ancak son on dakikaya girdiğimizde film boyunca saklanan Görünmeyenler camı çerçeveyi kırarak ortaya çıkıyor. Bir de geçmişe dönüp hikayenin neden bu şekilde olduğunu bize anlatması cabası. Sanki bilmediğimiz anlayamadığımız bir şey varmış gibi dalga geçiyor izleyiciyle.
Film hakkında söylenecek fazla bir şey yok. Zaman kaybı. Ben filmi bir kaç hafta önce izledim izlediğimi ne olduğunu bile unutmuşum. Notlarıma bakınca hatırladım. Ben uzak durun derim. Arkadaş arasında eğlence için çekilmiş bir film adeta.
Duru Ok …
Nihan Okutucu …
Deniz Ozmen …
Previous Post Galip Derviş