Bagrationovsk - Preussis-Eylau - Rus görkeminin şehri
18: 37 Temmuz 08
Preysisch-Eylau Muharebesi (şimdi Kaliningrad bölgesindeki Bagrationovsk şehri) tarihsel edebiyat genellikle savaşan tarafların hiçbirine fayda sağlamayan anlamsız bir katliam olarak adlandırılır. Çoğu zaman Mareşal Ney’in sözleri hala aktarılıyor: “Ne katliam ve hiçbir faydası yok!” Bu arada, 7-8 Şubat 1807'de gerçekleşen bu savaş, Napolyon savaşlarının tarihinde, yenilmez kabul edilen Fransız Napolyon ordusunun nasıl eşit bir düşmanla buluştuğunun en çarpıcı örneklerinden biriydi - ve en azından bu ve onun üstesinden gelemedi.
İkinci İtalyan kampanyası (ünlü Suvorov kampanyasıyla) ve 1806 - 07 kışına kadarki dönemde, büyük Korsikalı her zaman düşmanı yenmek istedi. Rus-Prusya-Fransız Savaşı veya Dördüncü Koalisyon Savaşı olarak bilinen aynı kampanyada, Rus ordusu bir kez daha Bonaparte'ye planına ve kurallarına göre her zaman gidebilecek bir savaş olmadığını gösterdi.
Charles Meignier. Napoleon'un Berlin'e girişi 27 Ekim 1806 yılın
Bu sefer Ruslar Prusya'yı yenilgiden ve Fransız işgalinden koruyamadı. Bu nedenle, aslında, o zamanın yazarlarının çoğu, Rus ve Fransız orduları arasındaki askeri çatışmayı işe yaramaz buluyordu. Napolyon için, tüm 1806 - 07 kış kampanyasının da aslında işe yaramaz olduğu ortaya çıktı: Prusya'nın kaderi çözüldü ve daha fazlasını elde etmek çok zordu. Ve en önemlisi, açıkça açıkça hiçbir şey öğrenemedi, 1812'ta Moskova'ya karşı bir kampanya başlatmaya karar verdi, Fransız komutanlığının Rus komutanlarının kendi kurallarına, taktik okuryazarlarının okuryazarlığı, Rus askerlerinin cesaret ve eğitimine göre kazanma kabiliyeti üzerindeki gözle görülür psikolojik etkisini görmezden geldi. Ve elbette, hepsinden önemlisi - hızlı manevraların eşsiz ustalıklarının yanı sıra el ele ve süngü savaşları. Sadece Napolyon ve onun marşalları açısından, bu avantaj sayısal üstünlük ile dengelenebilir. Bununla birlikte, savaşın sonunda Tilsit Barışının sona ermesiyle Napolyon, Prusya temsilcileriyle herhangi bir müzakere yapmayı reddetti. Bu arada, karakterine düşmana yeterince saygı göstermek hiç de değildi. Bununla birlikte, Rus imparator Alexander I ile Bonaparte şahsen görüşmek zorunda kaldı.
Ancak Rus çıkarları açısından işler o kadar basit değildi. Bu az bilinen savaş, kendi 1812 savaşının gösterdiği gibi Napolyon'un tekrarlanabileceği, kendi Rus taktikleri ve stratejisinin gelişimi ve oluşumu için bir test alanıydı. Ve belki de, eğer 1807’teki kanlı çekiliş olmasaydı, 1812’in kazanması bizim için çok daha zor olurdu. Ama bir adım öne geçmeyelim.
Prusya, dördüncü koalisyonun savaşına başladı (ya da zorlandı ya da kışkırtıldı - nasıl bakılacağı), İngiltere ve Rusya'nın desteğini aldı. Ancak, Kral Frederick William III ordusunun yeteneklerini açıkça abarttı ve Alexander I'den doğrudan yardım istemedi. Napolyon, lütufsuz değil, Prusyalı ordunun ana güçlerini, Jena ve Auerstadt'ta kazanılan muzaffer çifte savaşta neredeyse direnişsiz bir şekilde yendi. Krallığın bölgesi, özellikle Doğu Prusya olmak üzere, yıl sonuna kadar birkaç küçük bölgeye daralmıştı. Ancak son yenilgi hala çok uzaktaydı, çünkü Rus birlikleri sonunda Frederick William'ın yardımına geldi.
Ordu, Süvariler'in eski Saksonya soyadı komutanı olan Leonty Leontyevich'in (doğuştan - Ağustos-Gotlib) Benningsen temsilcisi tarafından seçkin bir Rus komutan tarafından yönetildi. Astları arasında 1812'tan sonra tüm dünyaya tanınan birkaç isim vardı. Bununla birlikte, bazıları zaten Rusya'da, Tolly ve Bagration gibi yüceltildi ve bazıları hala tamamen bilinmiyor - örneğin Denis Davydov. Ancak, görkemli isimlerin yanı sıra, her iki kampanyanın genel akışında da belirli paralellikler bulmak çok ilginçtir - 1806 - 07 ve 1812'in Yurtsever Savaşı.
En başından beri, Rus ordusu inatla genel bir savaştan kaçındı - her iki ordu da Aralık ayı boyunca manevra yaptı ve alt Vistül'ün doğusunda, Mazovia'da ve Doğu Prusya'da bir görüş noktası seçmelerini engelledi. Üç şiddetli savaşta - Charnov, Golymin ve Pultusk - rakiplerinin ana güçleri karışmadı. Bu savaşlarda açık bir kazanan yoktu, ancak Ruslar pozisyonlarını bıraktılar, daha sonra başka yerlerde güç kazandılar. Tek başına bunun Napolyon'u kendisinden alması gerekiyordu ve dahası, Rus ordusu açıkça üstün bir hareketlilik ve organize ve hızlı bir şekilde hareket etme kabiliyeti gösterdi. Fransızlar hiçbir zaman kesin bir darbe almadığı halde birkaç kez Ruslar, hiç beklenmeyen bir yerde göründüler.
Bu yorucu oyunda Rus ordusunun asıl görevi, Napolyon'un güçlerini Konigsberg’in güneyine yoğunlaştırmasını önlemekti. Bu yönden, krallığın geçici başkentine ve Fransızlar tarafından henüz ele geçirilmeyen tek büyük şehre karşı kararlı bir saldırı başlatmak en uygun yoldur. Aynı zamanda, o zamandaki savaş sanatının yüzde seksen oranında, belirli bir yerde ve zamanda belirleyici bir darbe vermek için belirlenmiş olan bir yerde tüm bireysel olarak hareket eden kolordu (genellikle 20 000 insandan daha fazlasını değil) bir araya getirme yeteneğinden oluştuğunu açıklığa kavuşturmak gerekir. Ancak o zamanın Doğu Prusyası ve Mazovia'sı genellikle iyi yollara sahip değildi ve hatta bunlar geçilmez ormanlar ve bataklıklar ile ayrılmıştı. Büyük bir ordunun enlem yönünde Batı Prusya'dan Doğu'ya geçişi kışın neredeyse imkânsızdı ve bir baypas manevrası (Mazovskie Marshes ve Insterburg aracılığıyla) çok riskliydi. Genel olarak, hepsi Fransızların güneydeki ayrı kolordu bir araya getirme çabası içindeyken karşılıklı manevralara kaynatıldı ve Rus ordusu ve tedarik üslerinden uzaklıklar önledi.
Ocak ayında, her iki ordunun güçleri azalmaya başladı, her iki taraftaki arzın zayıflığı, hastalık ve sürekli yorucu geçişler etkilendi. Her iki ordu da belli ki büyük çatışmalardan kaçınarak (güçlerin çoğu kışlık alandaydı) birbirlerini yıpratmaya ve zayıflamaya çalıştılar, ancak savaşı bitirmekten söz etmedi. Kural olarak, uzun bir manevra savaşı, belli bir zamana kadar, partilerin savaşı tek bir belirleyici savaşta sonlandırma konusundaki kararlılığını yalnızca güçlendirir. Uzun zamandır beklenen an, Ocak ayında, kendi inisiyatifinde Mareşal Michel Ney'in, çoğunlukla süvarilerden (yaklaşık 20 bin kişi), Königsberg'in güneyindeki 35 kilometrelik bir alana, ciddi sürat kuvvetleri geliştirdiği Ocak ayında 70'a geldi. Burada büyük bir savaş uygulamak isteyip istemediği belirsiz bir sorudur (ilk başta umutsuz arz durumu onu Ruslarla açık bir çatışmaya girmeye zorladı). Ancak Benningsen ve askeri liderleri bu beklenmeyen hareketi kesinlikle kabul etti.
O sırada Rus ordusunun bir kısmı, oldukça tükenmiş alayların güçlerini yeniden kazandığı ve takviye aldığı Varşova'da yoğunlaştı. Benningsen'in emriyle, 20 hakkında binlerce asker Varşova'yı korumak için kaldı ve Rus ordusunun ana güçleri en kısa sürede doğu yönünden dolaşmak için kuzeyden yürüdüler ve neredeyse iki kat yol aldı.
Fransızları niçin atladıklarını ve devraldıklarını ve arkadan O'nu vurmadıklarını sorgulamakla (Suvorov'un kesinlikle başaracağı gibi: “kafasına düşmek”), sadece varsayımlarla cevap verebilirsiniz. Acil olarak ana güçlerle bağlantı kurma emri vardı, Fransızların yeri ve sayısı hakkında kesin bir bilgi yoktu. Ve, büyük olasılıkla, böyle bir darbe vermek için güçleri konsantre etmek zordu: yürüyüş kötü, ikincil bir yolda yapıldı ve alaylar gerildi (bağlantı birkaç gün gerildi).
Napolyon da, ona yardım etmesi için marşallarına emir verdi. Hepsi, Vistül'ün karşı taraflarında, birbirlerinden oldukça uzak mesafelerde - Plock'tan Bydgoszcz'a - birbirlerinden oldukça uzak mesafelerdeydiler ve açıkça orada kışı beklemeye hazırlanıyorlardı.
Benningsen'in doğrudan emrindeki Rus ordusunun ana kısmı o zaman Koenigsberg ile Vistül'ün ağzı arasındaydı. Buradan, Vistula'yı Thorn'ta zorlayan ve Nei'nin yardımına gelen Jean-Baptiste Bernadot'un en yakın ve en çok sayıdaki cesedine saldırması çok uygun oldu.
Rus ordusunun kuvvetlerinin en azından bazılarını ana yöne yönlendirmek için Bonaparte, Bernadotte'a bir süre sonra geri çekilerek Benningsen'i batıya çekmeye çalıştığını emretti. Murat ve Davout'un cesetleri O'na gitmeye devam etti. O zaman, don nihayet patladı, yollar iyi dolaştı ve Napoleon’un planı, Benningning dikkatli olmasaydı iyi bir şekilde gerçekleştirilebilirdi. Fransızların bir kereden fazla benzer şekilde davrandıklarına dikkat ediyoruz (düşmanın kuvvetlerinin bir bölümünü saptırarak, aynı zamanda diğerine konsantre - Bonaparte’nin en sevdiği tekniklerden biri, onun tarafından mükemmelleştirildi). Bu arada, son zamanlarda Jena ve Auerstadt'taydı, bu yüzden, görünüşe göre, büyük komutanın niyetlerini çözmek zor değildi.
Benningsen Bernadot'u takip etmedi ve Şubat ayına kadar 3 (bu ve sonraki tüm tarihler - yeni bir tarzda) Fransızların önünde güneyden gelen birliklerle birleşti. Burada yine, Rus birliklerinin (Suvorov okulu) yüksek hareket hızına dikkat çekmeye değer. Fransız ordusunun kuvvetleri o zamanlar 60 000 - 65 000 insandı. Rus ordusunun sayısı 70 000 kişiyi aştı. Ayrıca, Rusların Fransız 400'e karşı 300 silahları vardı.
Rus kuvvetlerinin bir kısmının Bernadot'un hayali bir geri çekilmesiyle baştan çıkarılmasının mümkün olmadığını fark eden Napolyon, marşallara saldırmalarını, mümkün olduğunda ne zaman kanatlarından Rus birliklerine ulaşmaya çalışmalarını ve uzun süre geçtikten sonra yorgunluklarını kullanmalarını emretti. Üst üste üç gün boyunca Fransızlar, Rusların topuklarında ilerliyorlardı, bir yer edinmelerini ve büyük bir savaşa hazırlanmalarını engelliyorlardı, ancak etrafta dolaşmadılar.
İlk büyük ve çok şiddetli çatışma Şubat 7 sabahında meydana geldi. Infateria General Korgeneral Peter Ivanovich Bagration komutasındaki arka koruma, Fransızların küçük Preussis-Eylau kasabasını işgal etmesine izin vermedi. Bu saldırı sayesinde, Rus ordusunun ana güçleri, şehrin kuzeyindeki yükseklikte konumlardan yararlanabildi. Uzun manevralar tarafından tüketilen iki kişi ve böyle bir savaş için kaçınılmaz olan yoksunluklar için uzun zamandır beklenen bir andı. Bu nedenle, kentin terk edilmesinin ardından neredeyse hiç kesinti olmadan yeniden yapılanma savaşı, bir çatışmada ve büyük çapta bir topçu düelloya dönüştü.
“Ne cesaret!” Napolyon’un ordusu Preussish-Eylau’da neredeyse yenilgiye uğradı.
Vasily Kashirin: Rus birlikleri Bessarabia'ya girdi ve Rus-Türk 1806-1812 savaşının başlangıcında Bujak Tatar ordusunu tasfiye etti.
Parusnik 24 Ağustos 2015 07: 20 Yeni
Bilgilendirici olarak teşekkürler .. Ama böyle ifadeler sürpriz Bu az bilinen savaş ... moda az bilinen savaşlara, savaşlara girmiş gibi .. 8. sınıf için SSCB tarihi ders kitabında, bu savaş ele alındı ​​.. evet, ama yetersiz bir biçimde, özellikle haritalar ders kitabına eklendi .. Buna ek olarak, okul kütüphanesi, 8. sınıflar için tarih hakkında bir okuyucu almak mümkün oldu .. daha fazla bilgi edinin .. Tarle’nın işi, bir kitapçıdan satın alabilirsiniz .. Eğer ilginç olsaydı, elbette .. Ve ilginç değilse, tabii ki Bu az bilinen savaş, bu az bilinen savaş ..
Igarr 24 Ağustos 2015 09: 33 Yeni
Pekala, Pokémon ve Spider-Man’da Silver Four’da uzman olanlar için bu savaş gerçekten bilinmiyor.
Ve bir el kitabı olanlara - Askeri sanat ... eski zamanlardan beri - burada yeni bir şey yok.
Örneğin, 8 sınıfı için okuldaki kitapları iyi okuyanlar.
Rusya'nın bütün tarihinin aslında Baltık ülkelerinde (genel anlamda) yazılmış olan ve Prusya'da, Polesie ve Novgorod topraklarının bataklıkları olan çok semboliktir.
Neden kıvrılmıyor, dönmüyor, kandırmayı nasıl başardığınız önemli değil - ve gerçekler orada.
Rus devletinin nereden geldiği ... Rügen'den, Visby'den, Baltık'tan.
Ve - beni Curonian Spit'in tepelerine gömün - eğer bu hareketin ana figürleri Slavlar olmasaydı.
Kesinlikle - Slavlar.
Ve orada tüm Keltler, Saksonlar, Britanyalılar, Utes ve diğer Latgalls'lar değil.
RiverVV 24 Ağustos 2015 09: 50 Yeni
Tabii ki, kavga ettikten sonra yumruklarınızı sallamak kolaydır, ancak Ruslar gerçekten arkadan vurma fırsatına sahipti. Bennigsen bu fırsatı değerlendirmedi, çünkü Fransızların çok geç tanıtılması hakkında bilgi aldı ve bu bilgiler parça parça ve yanlıştı. Ney manevrası Fransız ordusunun genel hareketi olarak kabul edildi ve Rus komutanlığı güçleri yoğunlaştırmanın gerekli olduğunu düşündü. Sebebi zayıf organize edilmiş istihbarattı.
Suvorov’un zekasının tam düzende olduğunu hatırlamakta fayda var. O (ve karşı istihbarat da elbette) Kazaklar tarafından sağlandı. Çok az insan bunu biliyor, ancak İtalyan kampanyasında Suvorov'un kendine ait başka bir süvari yoktu. Ve hiçbir maliyeti yok. Daha sonra, generallerinin yenilgilerinden nasıl öğrenileceğini bilen Napolyon, neredeyse sadece alan keşif görevleriyle hafif süvarileri de şaşırttı. İsteyenler Vovsi "Napolyon'un Hafif Süvari" kitabını Google'a gönderebilirler.
Genel olarak, bu şirketteki herhangi biri kendini Suvorov öğrencisi olarak gösterdiyse, bu sadece Napolyon'dur. Ve Rusya'da sadece 12. yılda Kazaklar yine Kutuzov tarafından düşman iletişimlerinde kitlesel olarak kullanıldı.
97110 24 Ağustos 2015 16: 06 Yeni
İlk kez Bennigsen hakkında olumlu bir inceleme gördüm. Geleneksel olarak, doğal aptallıkla her şeyi aptalca şımartan aptal bir Alman hakkında okudum.
alexknochen 24 Ağustos 2015 20: 21 Yeni
Beningsen, anladığım kadarıyla hem çağdaşlar hem de torunlar tarafından çok beğenilmedi. belki bir nedeni vardı.
Ancak çok seçkin insanlarla (“şu anki kabileye benzemiyor”) çevrili olduğu ve hatta onlara komuta ettiği açık. Böyle bir yerde, o zaman ve böyle bir rolde bir aptal hayal etmek zor.
Bu nedenle, Beningsen'in yaygın tahminlerine inanmadım - çok oybirliği vardı.
Cap.Morgan 24 Ağustos 2015 21: 09 Yeni
Aynı şekilde, Rus generaller çoğunlukla yetenekli insanlardı. Belki de Napolyon'a eşit askeri dehalar yoktu, ama askeri yeteneklerden yoksun değillerdi.
Vladislav 73 27 Ağustos 2015 03: 23 Yeni
Bu euloji tarafından Bennigsen'e çok şaşırdım! Konunun kendisi çok ilginç, ama böyle bir sosla hizmet etmek “büyük komutan Benningsen!” Onun hakkında ne kadar harika? Bu entrika, evet, en büyük! Çağdaşlar bile bunun yetenekler değil, entrikalar, komplolar olduğunu belirtti. Örneğin Pavel 1'in öldürülmesine katılmıştı ... Pultusk yakınında bitmeyen savaş, yüksek profilli bir zafer olarak sunuldu, baş komutan olarak atandı.Fridland'dan neden bu kadar parlak bir nokta, “görkemli” zaferler listesinde belirtilmedi, Bennigsen’in “dehası” yüzünden Rus ordusunun Alla nehrinin bataklıklarına sürüldüğü! Napolyon'a bir hediye vardı! Evet, Bagration ve ordunun benzeri görülmemiş cesareti Eilau'dan çıkarıldı! Yazarın bir sahtekarlığı ve bir şeması yazdı! Yazarın bir sorusu yoktu, neden bu bir Rus generali, yine de bir Hanoverian vatandaşı ve buna göre İngiltere kralının vatandaşı mı? örneğin Tarutino'da daha sonra Kutuzov'a karşı ilgi çekici bir şekilde taciz etti ... Veya biraz daha önce, Borodino'dan sonra yeni bir savaşta ısrar ederek, Krajina'yı Vorobyovy Gory'de başarısız bir pozisyon olarak gördü; Bu komutan hakkında başka ne söyleyebilirsin? "Olağanüstü" kelimesini tökezlediğimde daha fazla okumak için hastalandım, ama sonra bir araya geldim ve çok dikkatli bir şekilde okudum ... Uzun zamandır böyle saçmalık görmedim! Sovyet zamanlarında badana yapmaya çalıştılar, diyelim ki Timoşenko Almanlar daha sonra Stalingrad'a geldiğinde 42. Kharkov operasyonunda "yetenekleri"! Kısacası, makale en yağlı eksi! Saçmalık! Ah! Dolgu meselesi, Borodino yönetimindeki bu stratejist neredeydi? Garip görünmüyor, ülke kahramanlarını biliyordu, o zamanlar veya şimdi aralarında sadece bir strateji uzmanı duyulmadı!
Vladislav 73 27 Ağustos 2015 03: 32 Yeni
Che eklemek istedi ... Yorumculardan birinin doğru şekilde belirttiği gibi, yeni yapılan USE ürünleri için, evet, onlar için sadece az bilinen değil, genel olarak bilinmiyor ... Evet, onlar için, Büyük Vatanseverlik Savaşı da bilinmiyor! bilgisayar için (uygulama ), onlar için her şey yeterince iyi biliniyor ... Okulda bana her şeyi ayrıntılı olarak açıkladılar (yine de Sovyet) ...