Gönderen Imge Zaman: 5/30/2016 10:00:00 ÖÖ 0 yorum
Gönderen Imge Zaman: 5/27/2016 10:09:00 ÖÖ 0 yorum
Öğle saatlerinde acıkır gibi olunca önce bir tur Via Drapperie üzerinde bulunan Mercato di Mezzo adlı pazar yerindeki nefis büfemsi yerler arasında dolaşıp birer küçük bira ile aşağıda gördüğünüz ahtapot salatasını bölüştük. Sonra Cristina'nın dediği yerlerden biri olan 051'e oturup nefis bir şarküteri&peynir tabağı eşliğinde yeni şaraplar denedik. Burası da Via Pignattari üzerinde ve Mercato di Mezzo ile birbirlerine çok yakınlar. Her ikisi de Maggiore Meydanı'na çıkan ara sokaklar üzerinde ayrıca. Yerel şarap sorduğunuzda "lambrusco" önerebilirler, bence almayın. ;) Gazlı ve meyvemsi bir kırmızı şarap gazozu gibi bir şey. Şarap demem ona ayol!
Karnımız doyduğuna göre artık Piazza Maggiore'ye bir göz atabiliriz ne var ne yok diye. Buradaki en önemli yapı kuşkusuz 14. yy'dan kalma Gotik San Petronio Bazilikası. Tuğla ön cephesiyle alışık olduğumuz görüntülerden farklı bir şekilde karşımıza çıkıyor. Belediye Binası, Emniyet Müdürlüğü, Adalet Sarayı vs gibi resmi dairelerin olduğu binalarla çevrelenmiş bu ana meydanın bence Bazilika kadar etkileyici olan ikinci yapısı ise Neptün Çeşmesi (Fontana del Nettuno). 1567'de tamamlanan ve başta elbette Neptün olmak üzere harika heykellerle çevrelenmiş bu çeşmenin mimarı Giambologna'ymış. Bir de bir not daha: meydanın gündüzü olduğu kadar gecesi de çok fotojenik.
Neyse, külkedisine dönüşmeden odaya gitsek iyi olur. Yarın yine bir tren yolculuğu ile bu kez Venedik'e ulaşacağız. Gezinin en heyecanlandığım bölümlerinden biri geliyor, çünkü ben Venedik'e de hiç doyamamıştım ilk gidişimizde. Sadece bir güncük geçirmiştik ve hiç yetmemişti. Bu kez kanalların, köprülerin tam ortasında kalacağımız iki gecemiz var. Bakalım bizi neler bekliyor oralarda?
Gönderen Imge Zaman: 5/24/2016 10:07:00 ÖÖ 0 yorum
Floransa günlerimizden birini günübirlik San Gimignano keşfine ayırdık. Kişi başı 6,80 Euro ödeyerek otobüs terminalinden kalkan otobüslerle Poggibonsi'de aktarma yaparak ve yaklaşık bir buçuk saat içinde bu Ortaçağ kasabasına varıyorsunuz. Burayı yıllar önce yaptığımız turda da o kadar çok duymuştuk ki gözümüzde biraz fazla büyütmüşüz sanırım. Yani tamam, çok güzel korunmuş, orijinal pek çok kulesi ayakta, şarap bağlarının manzarasına tepeden bakan, taş evleri ve sokaklarıyla gezmesi keyifli bir kasaba burası buna lafım yok. Ama bu adamlar yarım saat mesafedeki Siena gibi bir güzelliğe sahipler, dostum! Kimse kusura bakmasın ama buranın Siena yanında esamesi okunmaz bence. ;)
Ama hakkını yemeyeyim tabi, hani İtalya'da korunmuş kültür-tarih-doğa üçlüsünden bol bol olduğu için biraz şımarıklık yapıyor olabilirim. Ve San Gimignano da onlar arasında görülmeye değer olan bir kasaba. Sadece "daha güzelini gördüm ki!" demek istedim hani. ;) (Bkz: Siena ve Pisa) Otobüsten indikten sonra şehre San Giovanni kapısından giriyorsunuz. Aynı adı taşıyan ana cadde boyunca dükkanlara bakarak ilerliyor ve üstteki kolajda gördüğünüz Duomo Meydanı'na geliyorsunuz. Yani şehrin ana katedralinin olduğu meydan. Yani en görkemli, en gösterişli meydan burası. Varın gerisini siz düşünün. ;)
Ara sokaklara dalmak yine çok keyifli. Hediyelik eşya ve deri dükkanları, sanat galerileri, küçük trattoria'lar ve şarap butikleri arasında geziniyoruz biz de. Eski şehir ve doğa iç içe. Kimi zaman şehrin kapılarından birinden dışarı adımınızı attığınızda sapsarı papatyaların arasında buluyorsunuz kendinizi. Bazen de mor salkımların altından geçerek yeniden şehrin sokaklarına dönüyorsunuz. Arada bir sürü küçük kilise, müze, çeşme falan da gözünüze çarpıyor. Duomo yakınlarındaki Tourism Information'dan bir harita alarak hepsiyle ismen tanışabilirsiniz. Ya da boş verip gördüğünüz kadarıyla yetinirsiniz. Biz ortaya karışık yaptık. Haritayı aldık ama içgüdülerimizle gezdik. ;)
Yemek molasını da içgüdülerimizle -ki oburluk içgüdümüz çok gelişmiştir- seçtik. Ve bu huzur dolu avluya bayıldık. Altına oturduğumuz ağacın altına süzülen güneş ışıkları, Pablo Neruda'dan Kediye Övgü şiiri, buz gibi bir şişe beyaz şarap, nefis ev yapımı makarnalar bizim için mutluluğun resmini oluşturan öğeler oldular o gün Quattro Gatti'de.
Uzun ve keyifli bir öğle yemeğinin ardından biraz daha turladıktan sonra otobüs saatine biraz daha zaman olduğunu görerek şarap bağları, zeytin ve galiba erguvan ağaçlarına bakan seyir terasına bakan barda birer kapanış şarabı da içtikten sonra şehre girdiğimiz kapıdan çıkarak Floransa'ya döndük.
Akşam 18.30 gibi Floransa'da olarak son akşamımızı oradaki sevdiğimiz duraklarda winery crawl yaparak geçirdik. ;) Ve ertesi gün Floransa'yı da geldiğimiz noktadan, yani Santa Maria Novella Tren İstasyonu'ndan ve yine doyamadan terk ettik. Neyse üzülmüyoruz, Hıdır ve İlyas bize orada bir ev ayarlıyor nasılsa. ;) Şimdi istikamet Bologna!
Gönderen Imge Zaman: 5/11/2016 10:01:00 ÖÖ 2 yorum
Gönderen Imge Zaman: 5/10/2016 04:24:00 ÖS 2 yorum
Geçen gelişimizde çok eksik kalan şeylerden biri de yeme-içme duraklarıydı ki bu kez onların da hakkını fazlasıyla verdik. İtalya zaten yeme-içme anlamında bir cennet. Ve bu cennetin sadece pizza ve makarnayla sınırlı olmadığını biliyoruz değil mi? Hemen her bölgesinin de ünlü bir yemeği var diyebiliriz. Floransa'nın da bifteği meşhur. "Bistecca Fiorentina" adıyla sipariş edeceğiniz bu nefis etin porsiyonları genelde çok büyük. O yüzden iki kişi için bir porsiyon söylemelisiniz. Ve bu nefis et az pişmiş geliyor. Orta ya da iyi pişmiş isteseniz bile içi pespembe (ki ben bayılırım, ama genelde bizim damak zevkine çok uygun değil biliyorum), aşağıda gördüğünüz şekilde dilimlenmiş, koca bir tabak gelecek karşınıza. İlk günümüzde Roma'dan çok aç gelip, otele yerleşip, biraz da dolaşarak kurt gibi acıktıktan sonra bu fazlasıyla doyurucu lezzeti deneme hakkımızı kullanalım dedik ve şehrin hemen her restoranında yapılıyor olmasına rağmen methini birçok yerde duyduğumuz Trattoria Za Za'da yemeye karar verdik. Seçimimizden de çok memnun kaldık. Ben bu kadar leziz bir et uzun zamandır yememiştim diyebilirim.
Evet, İtalya yan gelip pizza-makarna yeme yeri değildir desek de o nefis karbonhidrat canavarlarını hiç yemeyeceğiz de demedik tabi ki. İki müze arası karbonhidrat caizdir, diyerek ikinci gün attık kendimizi şehrin en iyi pizzasını yaptığı söylenen La Bussola'ya. Ben pizzacı olmadığım için lazanya söyledim gerçi. Burası da servisiyle, nefis pizza ve makarna ve şarap çeşitleriyle bayıldığımız bir yer oldu. Gözü kapalı tavsiye! Ama kapalı mekan, ona göre.
Floransa'da bir tiramisu ya da aperitivo molası için Piazza della Republica'daki Gilli'de oturabilirsiniz. Servis elemanları suratsız da olsa, güzel bir meydan kafesi molası olacaktır.
Öğle yemeklerinden biri için Mercato Centrale'yi tercih edebilirsiniz. İçinde birbirinden çekici lezzet durakları var. Peynir&şarküteri, makarna, et, deniz ürünü, ne tercih ederseniz alıp ortadaki masalara oturarak yiyebileceğiniz keyifli bir pazar burası.
Gelelim Floransa'daki en leziz gecelerimizden birini geçirdiğimiz All'Antico Vinaio'ya. Aslında aşağıdaki fotoğrafta bizim en sevdiğimiz akşam yemeğini de görüyorsunuz. Şarap yanına değişik peynir ve şarküteri ürünlerinden oluşan tabaklarla ömür geçirebilirim ben şahsen. Burası o anlamda bir cennetti. Burada bir sürü şarap çeşidini kadeh olarak da deneme fırsatınız olduğunu unutmayın. Bize servis yapan genç çocuğu da hayallerimin objesi yaptım anında. Hemen fesat düşünmeyin yahu, yine benim şurada şöyle bir mekan açsak, servisi böyle, garsonu şöyle olsa tadında hayallerimden biriydi işte. ;) Ama burayı mutlaka denemelisiniz. Gezinin en favorileri listesine bile girdi diyebilirim. Gerçi çok az yer liste dışı kaldı ama neyse. ;)
Güneşi Ponte Vecchio'ya ve Uffizi Gallery'ye ( sanat notları bu yazıda) karşı batırmak isterseniz bir akşamüstü Signorvino'nun nefis manzaralı balkonunda yer kapmanızı öneririm. Harika bir şarap barı burası. Yine cennete düşeceğiniz yerlerden biri. Dünyanın en güzel şaraplarının, en estetik görüntülere karşı içildiği, en güzel lezzetlere eşlik ettiği bir cennet burası. Hiçbir yeri gezerken yapmadığım kadar çok "Tanrı bu ülkenin her santimetrekaresini korusun" diye içimden geçirdiğim bir yer İtalya.
Bu bahsettiğim duraklar dışında bir sürü yerde birer kadeh şarap molası verdik. Her birini ayrı ayrı sevdik. Bir sürü şarap çeşidi denedik, notlar aldık. İnsanlara, meydanların günün her saatindeki hallerine, sokaklara, Arno Nehri'ne, şehrin her köşesine bir kez daha aşık olduk. Ve iyi ki üç geceliğine gelmişiz, en çok zamanı buraya ayırmışız dedik. Son olmamasını ve bu güzel şehirle yeniden, uzun uzun buluşmayı diledik.
Sırada San Gimignano var.
Gönderen Imge Zaman: 5/09/2016 10:00:00 ÖÖ 0 yorum
Gönderen Imge Zaman: 5/04/2016 11:47:00 ÖÖ 4 yorum
O yüzden bu yazı şehrin kendisinden çok fazlasıyla bol miktarda yemek içerir, haberiniz olsun. ;) Başlamadan önce de elbette Roma'da iki gece kaldığımız, Carlo tarafından çok güzel bir şekilde ağırlandığımız, İspanyol Merdivenleri yakınındaki Rome Frattina 27'den bahsetmem gerek. Lokasyon, temizlik, fiyat-kalite açısından kesinlikle önereceğim, harika bir B&B burası. Gittiğimiz gün, yani 16 Nisan Cumartesi öğleden sonra saat 15.30 gibi eşyalarımızı buraya bırakır bırakmaz kendimizi bir paralel sokağımızdaki Antico Caffe Greco'ya attık. Bir kahve ve tiramisu molası sonrasında sokakları arşınlamaya başlayalım dedik. Hayatımda yediğim en lezzetli tiramisu olduğunu söyleyemeyeceğim ve biraz da tuzlu bir yer ama yine de burası ortamı için bile görülesi yerlerden. Roma'nın en eski kafesi burası. 1760'dan bu yana hizmet veren ve çok az değişmiş kaç kafe biliyorsunuz, söylesenize?
En turistik yerlerden başladık yürümeye. İspanyol Merdivenleri şu an restorasyonda olduğu için basamaklarda oturan insanlar yok. Ama yine de Spagna meydanı ve meşhur alışveriş caddesi Via del Corso tıklım tıklımdı. Trevi Çeşmesi önü de öyle. İlk gördüğümde çok etkilenmemiştim bu çeşmeden, sanki adım başı bu kadar harika şeylerle karşılaşıyormuşuz gibi hangi havalardaysam artık! Bu kez daha bir sevdim keratayı. ;)
Yemeklere döneyim biraz. İlk akşam için İstanbul'dan arayıp rezervasyonumuzu yaptırdığımız Trattoria Da Enzo Al 29'a gittik. Rezervasyon mutlaka yaptırın, çünkü ufacık tefecik, sıkış tıkış, yerel bir trattoria burası ve saat 22.00 gibi çıkarken kapıda hâlâ kuyruk vardı. Nefis yemekler denedik burada. Başlangıç olarak meşhur kızarmış enginarlarından ve burrata peyniri aldık. Ana yemek olarak da İsocum meşhur carbonara'yı denedi, bense domates soslu ve parmesanlı işkembeyi. İkisi de müthiş lezzetliydi. Burası duyduğumuz kadar varmış gerçekten de. Mutlaka gidin derim.
Hazır sakatat olayına girmişken bu işin piri olarak not ettiğimiz Cul de Sac'a da bir uğrayalım demiştik Roma'ya gitmeden önce. Ertesi gün de geç öğle yemeği olarak Roma'nın en sevdiğim meydanı olan Piazza Navona yakınlarındaki bu nefis mekana gittik. Bu iki restoran bizim için Roma'nın en leziz yanı oldular. Cul de Sac'da çok fazla şarap çeşidi de var. Seçtiğiniz yemeğe göre önerilerine kulak verin derim. Biz burada üç tabak söyleyip bölüşmeye karar verdik. Ben her zamanki gibi "aç değilim" diye oturup yüzde elliyi tabağını sıyırarak temizleyen taraf oldum. Söylediklerimiz hardal ve fesleğen soslu dil (tongue), Roma usulü işkembe (tripe) ve ağır ateşte pişmiş sığır kuyruğuydu (oxtail). İhtiyaç duyarsanız anahtar kelimeler parantez içinde.;) Bu arada ben genelde Montepulciano şarabı severim ve bu gezide de çoğu zaman onu içtim, ama birkaç yerde de tavsiye üzerine Montalcino da içtim ve ona da bayıldığımı söyleyeyim dedim. Şarap cennetinde denemek isterseniz aklınızda olsun.
Bu kadar yemeği nasıl yaktık derseniz, her gün 20,000 adım atarak diyebilirim. O yüzden sokaklara düşme zamanı. Bu iki gün içinde en çok Trastevere'nin şirin sokaklarında, Piazza Navona ve Campo de Fiori'de dolaştık desem yeridir. Her birinde yeterince zaman geçirerek, bazen alışveriş, bazen pazar gezme, bazen bir Martini Rosso, bazen de sadece nehre bakma molaları vererek... Tamam, itiraf ediyorum, bir kez de Giolitti'de gelato molası verdik. Buraya utanan maymun iyi giderdi aslında. ;)
O yüzden artık 18 Nisan sabahı oldu bile ve biz Roma Termini tren istasyonundayız. İstikamet 10:35 treniyle Floransa. Üç gece orada kalacağız. ilk gittiğimizde tadı damağımızda kalan o açık hava müzesine bu kez doyabilecek miyiz bakalım?
Gönderen Imge Zaman: 5/02/2016 10:06:00 ÖÖ 3 yorum