Aralık 2015 • Eyüp Aktuğ
Domatesin Kilosu Üç Lira Oldu
- Kilosu iki lira değil mi?
- Üç lira abi, tartayım mı?
- Ne diyorsun, üç lira mı oldu?
- Aralık ayındayız abi. Zam geldi haliyle.
- Bir buçuk kilo domates tart bakalım. Yarım kilo da yeşil biber olsun.
- Hemen abi. Başka bir isteğin var mı?
- Bir baş da soğan koy. Ne kadar tutuyor?
- Altı buçuk lira abi.
Aralık ayındayız ve havalar hayli soğudu. Dört, beş kat giyiyoruz hasta olmamak için. Günümün neredeyse yarısını dışarıda geçiren benim için zorlayıcı oluyor. Fakat her şey bir yana, benim isyan ettiğim şey başka. Gözlük camlarıma isyan ediyorum ben. Eşyanın tabiatı gereğince, soğuk bir ortamdan sıcak bir ortama girdiğimde gözlük camlarım buğulanıyor ve bu buğulanmanın geçmesini bekliyorum. Yahut gömleğimin ucu ile camlardaki buğuyu alıyorum ve bu durumdan sıkıldım. Bunun dışında herhangi bir sıkıntım yok gibi. Her şeye zam geldi sayılır. Domates iki liradan, üç liraya çıktı. Yaptığımız menemen partilerine karşı enflasyon partisi atağa kalktı.
Karanfil Fanzin'in 17. sayısı Türkiye'yi dolaşmaya devam ediyor. İstanbul ve Ankara'dan sonra İzmir'e de ulaştı. Dağıtımı sağlayan ise Karanfil'in okurları. Bu mutluluk verici. Hiçbir zorunlulukları olmadığı halde, sahiplenmeleri ve elden ele ulaştırmaları bizi hep mutlu etti ve etmeye devam edecek. Şu sıralar Necip Fazıl ile ilgili bir kitap okuması yapıyorum. Zeytinburnu Belediyesi'nin düzenlemiş olduğu bir Necip Fazıl Sempozyumu vardı. O sempozyuma katkıda bulunan şair ve yazarların konuşma metinleri bir araya getirelerek kitaplaştırılmış ve Necip Fazıl ile ilgili çok hoş bir eser ortaya çıkmış. Şimdilik bu kadar, görüşmek üzere. İyilikle kalın.
Ekmeğin Kuruyan Tarafı
annem bunu öğretmişti
ekmeğin kuruyan tarafından başlayarak
ekmeğin bayatlığı ile tazeliği arasında
babil denen bir yerin olduğunu
hesap makinesini kullanmayı öğrendiğimde
payımı istedim nil’in kuruyan göğsünden
ramazan temalı banka reklamlarından cesaret kuşanarak
plastik bir huzur takındım kalbimin üzerine.
fazla mesai de yaptım perşembe geceleri
döşeğimin sıcaklığı yastığımın yumuşaklığı eksilmesin
çöreklenen olmasın soframa girmesin konforuma balta diye.
maaş bordrolarıma papyon takıp
yemekleri yarım bırakmasını öğrendim ışıltılı salonlarda
açgözlü demesinler ayıplamasınlar için
bir miktar kalmalıymış tabakta.
aslında her şey yoluna girebilirdi
anlayabilsem toprağın diliyle olan biteni.
gazetelere gelince: demokrasi baharat yolunda
tarçın almaya mı gelmişti amerika?
kudüs’lü şiirlerden bir mısra dolayıp dilime kazan kaldırdım
yumruğum havada güneş gözlüğüm biraz kaş çatışı iyi pozlar
anayasayı üzmeden, küstürmeden bıyıklı abileri bana
sesimi alçaltıp, alçaltıp kendimi
haydi bir iki üç, kahrolsun israil, kahrolsun amerika
akşama twitter, ders bir, zarifliğin yedi şartı
“korkmayın torpido gözünde şiir saklayan adamlardan.”
ben sandım ki kalp örselemek içindir
onu dünya ile incittim.
bir akşamüstü boğazıma demirledi fecr on yedi
dişlerim parmaklarımda, nişan aldı sapanlar göğsümün üzerine
utandım ruhuma refakat eden şeylerden
dualarım geldi aklıma, avuçlarım chevrolet marka
ayetel kürsi asmalıyım dikiz aynasına.
ebabiller kanat çırpmakla sınandı yeryüzünde
ben yastığım ile bağdat arasında tökezlerken
bu kez hayata ekmeğin kuruyan tarafından başlayarak
kirlenen tarafımı toprağa sürüyorum
steril bir cümle gerekiyor yüzümü temizleyecek
yüzümden yeryüzünü sıyıracak bir cümle.
onlarla aramızdaki fark
çünkü bizi yaşamakla aldattılar.
Eyüp Aktuğ, Aşkar Dergisi, Sayı 35, Temmuz - Ağustos - Eylül 2015
Hiç yorum yok: Kategoriler: Aşkar, Şiir
Hiç yorum yok: Kategoriler: Kitap İncelemesi, Yediiklim
Hiç yorum yok: Kategoriler: Karanfil Fanzin