"İhlasın en safi bir ubudiyet olması" ne demek, bir örnek verir misiniz? | Sorularla Risale
Tarih: 02.08.2012 - 09:28 | Güncelleme: 27.10.2018 - 22:58
İbadetleri Allah emrettiği için yapmak ve neticesinde de Allah’ın rızasını kazanmak düşüncesi, ivazsız ve katışıksız tam bir ihlastır. İbadetler insanın Allah’ın rızasını ve hoşnutluğunu kazanmasında sadece bir araç ve vasıtadır.
İhtar: İbadetin ruhu, ihlâstır. İhlâs ise, yapılan ibadetin yalnız emredildiği için yapılmasıdır. Eğer başka bir hikmet ve bir fayda ibadete illet gösterilse, o ibadet bâtıldır. Faydalar, hikmetler yalnız müreccih olabilirler, illet olamazlar."(1)
Şayet ibadetimizin derinliğinde kendi menfaat ve çıkarlarımız esassa, o ibadet ihlasa uygun değildir. İhlas öyle safi bir şeydir ki leke götürmez, yani en küçük bir menfaat düşüncesi bile ihlası zedeler, safiyetini bozar. İbadetlerin esası ve temelinde sadece Allah’ın emir ve rızası olmalıdır. Böyle bir ihlasa ulaşmak ancak tahkiki iman ve marifetle mümkündür. Yani Allah’a öyle bir iman edilip Allah öyle bir tanınacak ki, hiçbir küçük hesap ve menfaat bu imanı ve marifeti delip geçemesin. Bu zamanda hakiki imanı ve marifeti Risale-i Nurlar ders veriyor, ona bakılmalı onunla meşgul olunmalıdır.
İbadetler şekildir, cesettir; ihlas ise bu şeklin anlamı, bu cesedin ruhu ve özü hükmündedir. Dolayısı ile ihlas tek başına bir ibadettir, bir kulluktur, ille bir şekle, ille bir cesede bürünmesi iktiza etmiyor. Lakin ihlasın bu mahiyeti ibadetin şekil ve ceset kısmını gereksiz ve anlamsız kılmaz, zira ibadetlerin şekil ve ceset kısmını ifa etmemizi emreden de Allah’tır. İhlas ibadetin en öz ve en arı halidir, şeklinde anlamak gerekir.
Okunma sayısı : 5.488