Bugün Yaşamaya Ne Dersin?..
Güneşin o ilk doğuş anına en son ne zaman tanık oldun? İnsanoğlu, taptaze
ışıklarının tüm vücuduna yayılmasını ne zaman izledin kendinde, bir
sonbahar sabahı o ılıklığı ne zaman hissettin yüreğinde?..
Bizler aslında bize her günün bir lütuf olduğunu anlamayacak denli
duyarsız bir biçimde geçip gidiyoruz bu yaşamdan. Hanginiz sabah gözünü
açtığında bunu dünyaya tekrarlıyor:
Bugün özel bir gün çünkü ben bugün de yaşıyorum, gözlerim açık, ilk
soluğumu bilinçli bir biçimde çektim içime, bu bir ayrıcalık, bugün özel
bir gün, evet... Bugün bana birgün daha yaşama şansı verildi diye.
İnsan yaşamında ne sorunlar var ama biz o kazağı alamadık diye tüm günü o
güzelim ruhumuza ve bedenimize azap çektirmekle geçiriyoruz ya da
sevgiliniz sizin sevginizin yüceliğini anlamadı diye kahroluyoruz ya da
sular gitti diye, hava soğudu diye tüm gün kendimize ve sevdiklerimize
Bir de şöyle düşünelim; siz başlı başına bir yaşamsınız ve yaşamda telafi
edilemeyecek tek şey ölümdür. Sular elbette gelecektir, soğuk hava için
biraz daha sıkı giyinebiliriz, sevgilin seni anlamıyorsa aslında senin
Peki, bu yaşama ne zaman gülümseyeceksin, ne zaman kendin için birşeyler
yapacaksın, en sevdiğin çiçeği neden hâlâ başkalarından bekliyorsun, bugün
kendine niye o çiçeği almıyorsun, ne zaman miskinliğinden bir sabah da
ödün verip doğanın ısrarla uyanışına kendini de tanık etmiyorsun? Unutma
ki bu yaşamı güzelleştirecek olan da çekilmez hale getirecek olan da
sensin, sakın başkalarını suçlama... Hadi artık her sabah yüreğine kocaman
gülümsemelerle dolu bir soluk çek ve tüm gün verdiğin her soluğun içine bu
gülümsemelerden katarak çevrendeki tüm canlı varlıkları varlığından
haberdar et. Yaşama öylesine gelme ve de öylesine gitme. Unutma ki bir
ağacın gövdesine sarıldığında onun kalp atışlarını duyabilecek denli bu
dünyada duyarlı yaşamak senin elinde. Tanıdığın ya da tanımadığın olsun,
yeryüzündeki canlıların hiçbirinden hiçbir zaman, "Günaydın"ını ve
Unutma sen bu dünyada başlı başına bir yaşamsın ve.
Yalnızca bu nedenle bile, senin varlığın çok çok özel..
Bir İnsanın Değerini Anlatan Çok Güzel Bir Yazı Gerçekten.Evet insan bir değerdir,ama anlatıldığı gibi kıymetini bilemez bu değer zamanla yıpranır,yıpranırken etrafındakilere zarar verdiğini görmez.Sabah uyandığında camı araladığında endam ile içeriye giren esintinin ne kadar güzel birşey olduğunu ,dokunamasa bile hissetmenin o anı yaşamanın ne kadar vazgeçilememesi bir duygu olduğu ama bunun kıymetimi bilmez.
Bilmelidir ama bunun kıymetini etrafındekilerden öte kendi ruhunu düşünmelidir.Bir anne şefkati ile yaklaşmalıdır yeri geldiğinde sevmelidir sevindirmelidir kendini.
Teşekkürler Bu Güzel Yazı Dizesini Bizlerle Paylaştığın İçin a.g.s.l
İçindekileri o kadar güzel anlatmışsın ki...
değerli yorumun için çok teşekkür ederim,yüreğine
Yaşama öylesine gelme ve de öylesine gitme. Unutma ki bir
paylaşım için teşekkürler pıtırcığım,emeğine sağlık
:alkis: :alkis: teşekkür ediyorum bu harika satırları bizlerle paylaştığın için.
Rica ederim özlem
« Halil Cibran-Arkadaşlık | Asla Vazgeçme »