Home » İNCELEME » O Eski Halinden Eser Yok Beirut!
2007’de henüz yakıcılığını üstünden atmamış akşamüstü güneşini bile unutmamızı sağlayan o güzel performanstan sonra ilk defa ülkemize gelen Beirut aradan geçen süre zarfında o kadar büyümüş ki, koskoca Kuruçeşme Arena’yı “sold out” yapabilmiş. Açıkçası yaptıkları ilk albümden sonra büyük bir gelişim göstermeyen Beirut’un ne ara ve ne sebeple bu kadar büyütüldüğüne bir anlam da veremiyordum konser öncesi.
Beirut pek çok müzik topluluğu gibi “tek adam olma sendromu”‘nu yaşamaya başladığından beri iyi eserler ortaya koyamadı. Gulag Orkestar’daki başına buyruk, çerçevesiz müzik yerini git gide daha kontrollü, neredeyse notaları dahi okunabilen ama bütününe bakıldığında vasattan öteye gidemeyen en kötüsü dinlerken heyecanlandırmayan bir şeye dönüştü.
Yine de güzel olur umudu ve belki biraz da eski anıları canlandırırız mutluluğuyla aldık biletlerimizi. Mekan hınca hınç doluydu. Kimisinin biletleri 200 lira’dan okuttuğunu duyup şaşırdık. Şaşkınlık geçmeden grup 21:30 civarlarında sahneye çıktı. 23:00 gibi de indi. Arada 2 bis yaptılar. Bu geçen süre zarfında güzel şarkıları güzel, vasat şarkıları vasat çaldılar. Sahnede hiç yer değiştirmediler. Diyalog dahi kurulmadı. Bu arada Beirut’un malesef vasat şarkı sayısı çok fazla. Dinlerken birbirinden ayırmak dahi mümkün değil. Konser sırasında hareketlendiren melodiler de grup olmayı unutmadıkları ilk albümlerine aitti zaten.
Yine beş sene öncesine gidecek olursak bir müzik grubundan ziyade gerçek bir orkestrayı andırıyorlardı sahnede. Kalabalıklardı neşelilerdi, şakalaşıyorlardı. Şimdi ise ciddiyetle işini kusursuz yapmaya çalışan profesyonellere dönüşmüşler. Bu odunsu konser için kendilerini suçlamıyorum, (sonuçta bunun sinyallerini yaptıkları albümlerle vermişlerdi) ama bu performansı hayatlarının en iyi gecesi olarak nitelendiren insanlar için üzülüyorum.
Beirut’un güzel zamanlarından bir fotoğraf ile kapatalım mevzuyu.