Haziran 2015 - Bir Tutam Karınca
Gerçekten en sevdiğim renk olur kendisi. Morun her tonuna bayılırım. Bu nedenden ötürümü bilemem, her daim bir yerlerimi morartmadan duramıyorum. Bu mor aşkından olsa gerek, 3 gün önce öyle bir çarptım ki bacağımı, kanamasına ramak kalmıştı, tabii benimde acıdan bayılmama. Çoğu morluklarımın nasıl oluştuğunu farkında bile olamıyorum. Öyle sakar şakirde değilimdir. Fakat yerimde duramayan yapımdan ötürü, sakin sakin mi hareket edemiyorum, bilemedim açıkcası. Geçen gün ayağımın üstünü morartmıştım mesela. Onu da başardım yaa pes diyorum kendime :) Masa sandalye kapı ne bulsam çarpıyorum.
Polonya'da oturma izni nasıl alınır.
Taşıma çantası En vazgeçilmez çanta modeli benim için tote çantalar. Türkçeye taşıma veya kol çantası olarak çevirmek uygun olur sanırım. Kaç tane tote çantam var bilmiyorum. Her gittiğim yerden muhakkak alırım kendime hatıra olarak. Birde sevdiğim kumaşlardan kendim için diktiklerim var. Hepsini ayrı ayrı çok seviyorum. Belki bir gün hepsini bir arada fotoğraflayabilirim :) Neden mi tote??
Komşu komşunun külüne muhtaçtır. Pazar günü güneşten nasibimi almak için hazırlanırken ding dong kapımız çaldı.
Buralara da yaz geldi. Hoş geldi. Krakow'un beni en çok korkutan tarafı ciddi bir şekilde soğuk olmasıydı fakat iki haftadır öyle güzel bir hava var ki anlatılmaz yaşanır cinsinden. Gelin siz düşünün bendeki mutluluğu. Ağzım kulaklarımda geziyorum. Dün de bu güzel havanın şerefine pikniğe gittik. Yakınlarda bir göl kıyısına.
Geçen hafta farklı bir model denedim. Nedense bu modeli dikmeyi hep erteledim. Kısmet bu zamanaymış. İki farklı boyutta çalıştığım (hobo) kol çantalarının yenileri yolda. Tek sıkıntım bazı malzemeleri henüz nereden alacağımı bilememek. İşime yarayacak bir kaç yer keşfettim fakat tam istediğim şeyleri bulamıyorum. Sanırım internet üzerinden sipariş ile halledeceğim.
Bu arada çok şirin bir plaj çantası modeli üzerinde çalışıyorum. Bittiğinde eminim bu senenin en çok sevilen nachnuch çantaları içinde yer alacak.
O zaman az laf çok görsel diyerek yeni çantalarımı görücüye çıkarma vaktidir.
Bu arada unutmadan eğer sizde bir nachnuch çantası benim olsun derseniz , bana nachnuch@gmail.com dan ulaşabilirsiniz.
My Facebook My Instagram My Dawanda Shop Paylaş: Devamını oku
Yazmak tam olarak onun işi. Sevinçlerini, aşklarını, düzene kızgınlıklarını öyle güzel satırlara döker ki, bıkmadan tekrar tekrar okuyabilirsiniz. Onunla sevinip, hülyalara dalıp, sizde haksızlıklara isyan çığlıkları atabilirsiniz. İşte benim bünyemde bıraktığı ektinin tam olarak tanımı bu.
Bu günlerde yazdıkları ise çok daha derin duygular barındırıyor ve tam kalbime dokunuyor. Büyük kayıplar, ruhta kapanmayan yaralar açar. O ise yavaş yavaş sarmaya çalıştığı yarasını satırlara döküyor. Her yazışında biraz daha kapanıyor belki yarası. Belki de her yazışında yeniden kanıyor.
Bundan tam 16 ay önce tanıdım ben onu. Yapamam dediğim şey ( hiç bir zaman sevmediğim ingilizce) hakkında o kadar güzel cesaretlendirdi ki beni. Onun yol göstermeleri sayesinde, kendime güvendim ve şimdi bambaşka bir ülkeden bu satırları yazıyorum.
O zamanlar sadece öğretmen kimliğini biliyordum. Sonra yazıları ile aslında ne çok kimliğe sahip olduğunu anladım. O harika bir evlat, tam bir Sezen Aksu aşığı, iyi bir tiyatrocu, dumanın ev arkadaşı, ülkesine değer veren bir vatansever ve arkadaşlarının biricik dostuydu.
Sevgili Ferit Günaydın seni satırlara sığdırmak çok zor.
Ve lütfen var olmaya devam et.
Ben Küçükken Yazılarını çok severek okuduğum, kendisini bana çok yakın gördüğüm blogger arkadaşım Mevlüde Turk 'den çok tatlı bir mim konusu geldi bana :) Ben de yazamadan edemedim. Gerçi ben gazımı alamayıp çocukluktan bugüne olan bir yazı yazmışım, okuyunca fark ettim. Artık affınıza sığınıyorum :) Çünkü silmeye kıyamadım :)