ferhat kentel - #20534558 - ekşi sözlük
21 ekim 2019 zeytinli poğaça rezaleti 174
kırmızının en çok yakıştığı araba 99
21 ekim 2019 mtv'ye yüzde 22.5 zam gelmesi 23
gbt sorgulamalarının bıktırması 165
tiktok videosu çeken dövmeli hafif marjinal kız 60
tekrar üniversite sınavına girilse yazılacak bölüm 603
7 yıl sevgili olup hiç sevişmemek 156
sütaş kaşar peynirde ortaya çıkan etiket skandalı 142
kahvaltıda patates kızartması yemek 143
çalışan kadınların mutsuz olması 66
çay bardağında oluşan atatürk silueti 23
sözlükte kadın olmak 28
fay hattına zeytinyağı dökmek 73
sınırdan boru sokup arap petrollerini emcüklemek 67
çocuğa iki isim koymak 35
19 ekim 2019 vivense rezaleti 27
boşanma oranlarının artma sebepleri 45
robotlar tarafından ele geçirilemeyecek meslek 47
galatasaray'ın zidane ve a.avcı'yı kovdurması 39
türk erkekleri gitsin iskandinav erkekleri gelsin 139
tunç soyer 30
teknik direktör haritası 36
mağazada inceleyip internetten satın almak 260
boşta duracağına 2 bin 500 tl'ye çalış 129
motosikletler kaldırılsın 11
manchester united'in hala değerli olması 35
erkeklerin seks için aşık taklidi yapması 37
pizza pizza 12
şehirlerin meşhur buluşma yerleri 252
21 ekim 2019 francis ford coppola açıklaması 28
20 ekim 2019 fenerbahçe'nin verilmeyen penaltısı 17
chp'li tunç soyer'in kıbrıs'tan çıkalım açıklaması 250
madem oyun böyle oynanıyor, biz de karikatürleştirelim o zaman. tophane yazısını "daha otantik olan daha hakikidir ve bu hakikat otantik olana kendisini koruma hakkını verir" diye özetlesem mırın kırın edecek. niye, çünkü bunu kabul ederse muhtemelen biz modernistlerin diskuruna düşecek. sanki oradan hiç çıkabilmiş gibi, sanki bu mümkünmüş gibi. tasarımına sahip olduğunuz otantikliğin, bu daha gerçek olanın, kriteri var mı hocam, yoksa dolayımsız sezgiyle mi ulaştınız bu hakikate?
bu yazısıyla, nostaljik olana bu hayranlığıyla, biz modernistlerin favori kavramlarından olan gerici’nin içini nasıl da doldurmuş. ille de bkz. gerici/@conatus. üstelik bir de alakasız bir örnekten yola çıkıp nostaljiyi modernist iyi imgesinin içinde zorunlu öğeymiş gibi sokuşturmuş. ben sana söyleyeyim hoca, modernistler geçmişe dair romantik imgeyi kendi kendilerine aşalı 150 seneden fazla oldu. alman idealistleri var, karl marx diye bir adam var ilgini çekerse. tekrar nostaljik imgeye sarılanlar modernizmin postmodern kritikleriydi. onlara bakmak daha havalı olduğu için mi, diğerleri zor geldiğinden mi, yoksa daha 'trendi' marksizmlere bel bağladığınızdan mıdır bilinmez, onları bir nesilce atlamışsınız. şimdi ona yapışmaya devam edip bir metafor olarak sınıftan devam ediyorsunuz. kolayınıza geliyor. size parti olarak bir etkinlik önerim var. oturun manifesto ve kapital’de geçen fortschritt, entwicklung gibi ifadelerin türkçe ve ingilizce çevirilerinden ilerleme, gelişim, progress, development gibi karşılıkları temizleyip yerine yenilerini koyun. hem katiyen ilerici bir etkinlik de değil işte.
karambolden dozerlerle sanatçıları modernizmin aynı hin projesinin farklı ajanları yapıvermiş. modernizm dediği şey soylulaştırmak, bunun da bu bağlamda içeriği kenti güzelleştirmek. evet abicim, bu yollar kaldırımlar kenti güzelleştirmek için yapıldı hep, estetik kaygılardan yani. şimdilik sınıf kartını sürmeyelim, işimize gelince “metafor olarak” çıkarırız. iktidarın insanları evlerinden edip toprağı sermayeye pazarlamasıyla galeri açmak aynı büyük oyunun parçaları. orta ve üst sınıfların, “işte sanatçı, entelektüel kesimlerin işine yarayan bir şey.” modern tin nelere kadirsin, komplo teorileriyle alay edenler ne haldeler.
kendi dışına çıkamayan, doğasını terk edemeyen, korumacı şiddetin dilini de “daha gerçek" olarak nitelendirirken insanı nasıl aşağıladığının farkında bile değil. "keşke olmasa" şiddet, ama işte, şiddete maruz kalmamak için “eşitleyerek” konuşulması gerekiyormuş. böylesi radikal farkı bizzat koyarak hangi eşitlikten bahsettiğini anlatması gerekiyor bize.
sanat kavrayışı da ilginç. sanatı yaratan şeyin insanın doğayla dolayımsız birliği değil halihazırda kopmuşluğu ve o birliği imgelemde yakalama çabası olduğunu es geçiyor: “tophane'nin kendisi aslında bir sanat” derken oradaki yaşamı nesneleştiriyor, kendi dolayımsızlık tasarımının kopyası yapıyor, farkında değil. orayı bir hayvanat bahçesi olarak gören tam da bu görüş oluyor.
sınırlara dair de kafası karışıkmış sosyolog hocamızın. sınıf nerde başlar nerede biter bilemiyormuş. bunun çözümü de modernizmin kendisinde hoca. fichte oku marx oku, göreceksin ki sınırları kendin koyuyorsun. bir zahmet geç de o sınırı, o zaman sınıfını bulacaksın orada. ha geçtin mi zaten, pardon pardon.
gözünü sevdiğimin diyalektiği, işlemeden duramıyorsun. dün birlikte yaşam derlerdi ne dediklerini bilmeden, şimdi varlığını muhafaza eden şiddete geldik birden bire. neyse siz önce kankalarınızla yaratın da "orta alan"ı, biz uğrarız bir ara.
07.10.2010 04:52 ~ 12.10.2010 03:49 conatus