Sohbet Köşesi: Hasan Yavaş KRALIN SOYTARILARI
Bunların hiçbir birikimleri yoktur, Kitap okumazlar, emeğe zerre kadar saygılı değillerdir, kültür bunlar için gereksiz bir yüktür. Tarih bilmezler ama tarihten bahsedenleri eğer kendi biat anlayışlarına uygun görmezlerse hemen ‘’kral adına’’ taşlamaya başlarlar!
Memleket meseleleri bunların uzmanlık alanıdır! Kral’ın ağzına bakarlar; kral ne diyorsa ‘’ballandıra ballandıra ‘’ kralın sözlerini, diyar bir diyar gezer tekrar ederler! Beslenme kanalları sadece burasıdır, yalancılık, riyakârlık, inkâr, yağcılık; bunlar yemeklerinin değişmez menüsüdür!
Rolünü yaptıkları kişi ya da kurumların toplumsal etkisi devam ettikçe, bunların temsil çığırtkanlıkları devam eder! Havayı çok koklarlar, gelişmeler savundukları kişi ya da fikirleri başarısız kılarsa, hemen; ‘’durumdan vazife çıkararak’’ sanki daha önce savundukları, kişi, kurum ve durumlarla hiçbir ilgileri yokmuş gibi bu sefer yeni gelişmelerin en ateşli savunucusu olurlar!
Mitinglerde en önde ellerinde bayrakları ile avazları çıktığı kadar bağırırken gördüğünüz kralcılar, toplantılarda, mümkünse protokolde bile oturmayı başarırlar!
İkiyüzlülüklerinden, riyakârlıklarından, yalancılıklarından dolayı savundukları kişi ya da kurumlar; bunların ‘’kraldan çok kralcı’’ tutumlarını kolay kolay anlayamaz, çözümleyemezler! Bu tehlikeli durumun farkına varıldığı zaman ise bu tip kişiler çoktan bir başka gelişmenin, kişi ya da kurumun en ateşli savunucusu olmuşlardır ve yeni durumu benimsedikleri için suçlandıklarını ilan ederek bu sefer yeni rollerinin ‘’güven endeksini’’ oluştururlar!
Eskiden beri bizde alışkanlıktır, geliyorum diyen tehlikelerin bariz tehdidine rağmen işin sorumluları konuyu görmezden gelir, yetki dalgalanmasına bırakır ve sonra da olay meydana gelince sanki yeni duyup, öğrenmiş gibi hemen işe koyulur ve vatandaşın gözünde iş yapmış görüntüsünü, sağa sola hava atmaya emir vermeyi görev zanneder!
Bunlar, sıradan vatandaş, bürokrat, amir, üye, mücadele adamı, eski’’ şucu- bucu’’ rollerinde olabilirler.
Bunlardan kurtulmanın tek çaresi vardır, o da şudur:
‘’İşi ehline emanet etmektir’’
Riyakârlıktan başka hiçbir vasfı olmayan ‘’her devrin kralcıları’’ ortada kalır! İşte bu kadar.