Burada web sitemize yazmak isteyen Conag'lıların ve
dostlarımızın makalelerini yayınlıyoruz.
Hırsız Kedi - Pısınga Diz
"Efendi besili, tertemiz, kar beyazı rengindeyidi. Sırtında sarıdan kırmızıya çalan iki renkli beneği vardı. Gözlerinin biri mavi, diğeri sarıydı. Xolxoli’den başkasının kucağına gitmezdi. O dolaştığında peşinden 3 – 4 kedi onu korumalarıymış gibi onu takip ederlerdi. O kediler Efendinin qodık’ından arta kalanlarla besleniyorlardı. Annen ona evin bir insanıymış gibi bakardı."
Devamı için tıklayınız >>>>
Mahmut Varol BİR YOL HİKAYESİ
.... Conag köyü yaslandığı yamaçta dalgın bir yaşlı kadını anımsatıyordu bana.
Çok eski bir yerleşim yeri olduğunu okumuştum kimi yazılarda.
Yörede haklı bir de ünü vardı Conag'ın.
Mırun köyü daha bir büyümüş olmalı, yeni yapılar hemen dikkat çekiyor.
Aşağıda Axdat pırıl pırıl parlıyor.
Rengarenk binalarıyla güneşin de yansımasıyla göz kamaştırıyor adeta.
Mırun'u geride bırakıp Qerta Bexir'e gelince yüreğimdeki pır pırlar artmaya başladı.
Alabildiğine yeşillik ve onu tamamlayan bir tirşe mavilik karşıladı beni.....
KİĞI -YAYLADERE - KARAKOÇAN
Kiğı-Yayladere arasındaki bölüm tamamen bozuktur.
Defalarca yazılıp çizilmesine rağmen ilgililerden olumlu veya olumsuz herhangi bir yanıt alınmamıştır.
Neden bu yol asfaltlanmıyor?
Yerel yönetim seçimleri ve belediyemiz :
Bilindiği gibi; Türkiye son günlerde Yerel secim havasına girmiştir. Görsel ve yazılı basında takip ettiğim kadarıyla Belediye başkan adayları, başkan olabilmeleri için kıyasıyla mücadele etmektedirler.
Ekmek parası peşinde kosan gurbetin yolunu tutar. İlk Canaglılar ne zaman İstanbul a gitmişler bilinmiyor. Ama nüfusu sürekli gelişen ve fazla ekilecek verimli araziye sahip olmayan Conaglılar hasretle doğar Hasretle ölürler.
Şefika Tan ve Febia Öcalan’nın anısına
Mithat Kaplankıran’ın http://www.agdat.com da 'Bir anı'sını okudum. Bu anı yöre insanlarımızın doğa ile olan çetin mücadelesini ve onun verdiği acıları anlatıyor. Yazıda Conag köyünden kopup gelen felaketi okuyunca o günümü tekrardan yaşadım.
Sanal yaşamın sakıncaları
Son aylarda komşu köylerimizin birbirinden güzel Web Siteleri kuruluyor. İnternet giderek yöre insanlarımızın hayatına giriyor.
Mahmut Varol KESERLE TESTERE
Qere Çarşemi (Kara Çarşamba)
Yöremizde Qere Çarşemi'yı her mart ayının birinci çarşamba’sında kutluyorlar, ben ilk kutlandığının farkına vardığımda daha çocuk yaştaydım, o gün okula neden gitmediğimi hatırlayamıyorum, beni keçileri otlatmaya göndermişlerdi. Bir grup Avtariç'li bayramlık kıyafetlerini giymiş Conag, Xarsag yönünden gelip Xaskoy tarafına doğru gidiyorlardı.
Kaniya Aré Canbegiyan
Yıl tahminen 1967 yada 68 idi, ben henüz 9-10 yaşlarındaydım, Biz Timawıryanlar o yıl Conag yaylalarına yaylaya çıkmıştık, Eziz amcalar ve Eli amcalarım Aré Kortéye gitmişlerdi, bizde aré Qéwéx'e gitmiştik.
Belki de gençlik yıllarımda ABD 16. Başkanı Abraham
Lincol'un oğlunun öğretmenine yazmış olduğu mektuptan
Lincoln, seçim bildirgesinde "köleliğe son vereceğini"
açıklaması üzerine, Güneylilerin ayaklanmasına neden
GECİKMİŞ BİR ÖZÜR
Hani bir tekerleme vardı :
Kaçtı hemen ormana.
Bindim bir akdoğana ,
Doğan yolu şaşırdı Kafdağını aşırdı…….
Yukarıdaki tekerleme, çocukluk günlerimi anımsatan bir anıyı bana sürekli yaşatıyor. Nerede çocukların oyun oynadığını görsem bu tekerleme aklıma geliyor ve Babamla aramda geçen bir anımı anımsatıyor.
Bundan kısa bir süre önce internetteki e-mail adresimde çocukluk arkadaşım Mehmet Akbal’in içten, samimi, sevecen ve oldukca duygulu bir mesajıyla karşılaştım.
Mehmet’le aşağı-yukarı otuz yılı aşkın bir süredir görüşemiyorduk. İleriki yazışmalarımızda birbirimizi sorguladıktan sonra, köyümüzle ilgili bir Web- site hazırlığı içinde olduğunu ve katkıda bulunmamı istiyordu.
Sen menekşe kokusunu sever misin? Ben çok severim. Çocuk ken dere kenarιnda menekşe toplardιm. Menekşeleri kime toplardιm bilmiyorum. Belki de kendime. Menekşe toplayιp doyasιya kokladιĝιm o günlerimi hatιrladιkca hala bir hoş olurum.
Bu yaz Conag´ta dolaşırken evlerin güzel köşe taşları çok dikkatimi çekti. El emeğinin ürünü olan bu taşları büyüklerimiz kaç günde yapmıştır diye düşündüm. Sabır ve ustalık isteyen bu işleri yapan köşe ustalarından bir de Koto amca idi.