Önceki Yazısı<< 503. YAZISI >>Sonraki Yazısı
İNTİHAR VE SEBEPLERİ, ÇARELERİ (I)
İntihar, Allah'ın yaratmış olduğu kendi canına kıymaktır. Ne şekilde olursa olsun bir kimsenin kendisini öldürmesine "intihar" denir. Hâlbuki Yüce Allah, insanı elleriyle yaratmış, ona ruhundan üflemiş, ona canından can katmıştır. İnsana ömür biçen O’dur. İnsanı dilediği zamanda dünyaya getirme ve dilediği zamanda dünyadan götürme hakkı sadece O’nundur. Binaen aleyh intihara teşebbüs eden, Yüce Allah’ın yetkilerine tecavüz eden kimsedir. Bu yüzden de intihar büyük günahlardandır.
İntihar olaylarının hızla arttığı bir dünyada yaşıyoruz. Maalesef ülkemizde de intihar olayları –gitgide- artıyor. İnsanlar, karşılaştıkları sıkıntıların çözümünü intihar etmekte görüyor. Hâlbuki Yüce Rabbimiz, hiç kimseye gücünün üstünde bir külfet yüklemez. Her insanı ancak götürebileceği şeyler ile imtihana tabi tutar. Ne kadar ağır olursa olsun hiçbir dert çekilmez olmadığı gibi intihar da yegane çözüm değildir.
Öldüren ve dirilten yalnız Allah’tır. O’nun verdiği canı yine O alır. Zatı ecel ve A’la’nın verdiği canı almaya yeltenmek, en basit ifade ile, haddini aşmaktır. Hz. Allah’ın “Hay ve Kayyum” sıfatlarının tecellisi olan muvakkat hayata ve emanet cana kastetmek, sebepler no’lursa olsun, asla ve kat’a ma’zür görülemez. Hatta öyle ki O’nun izni olmadan hayvanların ve diğer canlıların bile canına kastedilmez.
Normal, aklı başındaki bir insan intihar etmez, Hele hele intihar bombacısı, hiç olmaz. Çünkü hem kendi canına ve hem de onlarca-yüzlerce masum insanların canına kıymak insanın içerisinde bulunduğu -canavarlara bile rahmet okutacak- gangasterlikten başka bir şey değildir. Nitekim kendini patlatarak etrafa zarar verenlere bir takım uyuşturucu zerk ettikleri, dolayısıyla daha önceden ideolojik olarak kendini kaybeden bu beyinler, son hamle ile de fizyolojik olarak içine düştükleri, dozajı ve voltajı çok yüksek olan buhran sebebiyle değil bir insan, en saldırgan bir canavarın dahi yapamayacağı vahşeti işlemektedirler.
İmamı azam Ebu Hanifeye göre de zaten müntehir önce cinnet geçirir sonra canına kıyar. Çünkü aklı selim ve tab’ı müstakim, böyle bir cinayeti işlemeyi sahibine asla müsaade etmeyecektir.