GelDurKal: Nazmi Kılıçer
Nazmi Kılıçer, Üsküdar, 2012
Fotograf makinam problem çıkardığında benim için tek adres
var: Üsküdar Doğancılar’daki Nazmi usta. Zanaatındaki inanılmaz yetenekleriyle yurt çapında nam salmış olacak ki TRT bu yaz
gelip hakkında program bile yapmış. Kimi Cumartesi günü, başka fotografçıların
da buraya “takıldığı” saatlerde bir yandan gelişen enteresan muhabbetleri ve
anektodları zevkle dinlemiş, bir yandan da “artık gitsem iyi olacak, adamın
başından aşkın işi var” iç çelişkisiyle kıvranmışımdır. Lakin Nazmi usta İstanbul defterini bir hafta sonra
kapatıyor, bütün atölyeyi Altınoluk’ta deniz manzaralı bir eve taşıyor. Üsküdar’dan
bir hatıra kalsın diye yaz sonunda atölyede fotograflar çekmek istedim; sağolsun
kırmadı beni, tamam dedi. Bu fotograflar o günden.
Alan12 Aralık 2012 17:44Nazmi Usta, makina ve objektiflerimi emanet edebileceğim nadir hatta tek usta. Şimdi bana - İzmir'e - yakaşıyor. İstanbul seyahatlerimde uğramadan geçemediğim bir atölyeydi onunki... Üsküdar'da ziyaret imkanım olmadi gerçi. Gerek telefonda, gerekse yuzyuze yaptığımız lezzetli ve bilgi dolu sohbetleri anmadan geçemeyeceğim. Ona buradan iyi şanslar dileklerimi ve herşeyin gönlünce olması temennilerimi iletmek isterim.Alparslan.YanıtlaSilYorum ekleDaha fazlasını yükle...
Değerli izleyici, insanlığın son 150 yıllık geçmişinin majör anları siyah beyaz negatife kaydedildi, karanlıkodada basıldı. Hacmi iyice küçülmüş olsa da ben dahil birçok fotografçı, teknolojisi son derece olgunlaşmış bu fotograf üretim biçimini kullanmaya devam ediyor. Bu fotografçılar, mutfaktaki aşçı gibi, elle tutulur bir malzeme ile haşır neşir olmanın kendine has lezzetini de seviyorlar.Fırsat buldukça bu blog'da hem siyah beyaz fotograf, hem de o fotografın mutfak kısmıyla, karanlıkodayla ve malzemeyle ilgili detayları, izlenimlerimi, tecrübelerimi paylaşmaya çalışacağım. Niye yapıyorum bunu? Karanlıkodada fotograf üretmek ciddi el emeği içeren bir zanaat. Otomasyonla üretilmiş ürünler çağında böyle şeylerin bir değeri olduğunu düşünüyorum. Her ne kadar netice, yani fotografın kendisi ve anlattığı, elbette ki en önemli şey olsa da ona giden yolculuğun da kimimiz için bir tadı var. İşte elimden geldiği kadar bu tadı hissetirmek, olduğu kadarıyla bilgi ve tecrübelerimi paylaşmak istiyorum.Karanlıkodada siyah beyaz fotograf basmak hem çok kolay hem de zor. Bir baskı elde etmek çok kolay, ama onun iyi mi, vasat mı, kötü mü olduğunu değerlendirebilmek, daha iyi hale getirebilmenin yöntemlerini özümsemek yıllar alan bir süreç. Ben 19 yıldır SB fotograf basıyorum ve geriye dönüp baktığımda ancak 5. yıldan sonra çıraklık evresinden çıkmışım diyebiliyorum; hala da ustayım demem.Blog'un adı karanlıkodanın üç banyosu üstüne kurduğum bir söz oyunu: geliştirme banyosunda kart üstünde görüntü ortaya çıkıyor, yani fotograf "gel"iyor, durdurma banyosunda geliştirme kimyasallarının etkisi "dur"uyor, sabitleme banyosunda ise görüntü "kal"ıcı kılınıyor :)Sağlıcakla kalın...Omar Özenir ---
Brecon Beacons - Galler
Deri Pazarı - Kapalıçarşı
Rakı - Balık - Kemençe
Akçakoca Akşamın ilerleyen vaktiydi, ışık iyice azalmıştı, optiğim max f/4’e kadar açılıyordu, ama Karadeniz k...
Bu blogu şu ana kadar üç aşağı beş yukarı takip ettiyseniz böyle bir fotograf size şaşırtıcı gelebilir. Gerçekten de bu tarz yakın plan...