Türk Oyuncu, Yazar
Sivas, 10 Haziran 1978
Celil Nalçakan, 10 Haziran 1978 günü Sivas’ta, öğretmen bir anne ve babanın çocuğu olarak dünyaya geldi. Kendisinden 17 yaş küçük Esra isminde bir kız kardeşi vardır. Liseyi bitirdikten sonra Cumhuriyet Üniversitesi’nde Jeoloji Mühendisliği bölümüne girdi. Ancak 7 yıldan sonra okulu bıraktı ve Sivas Devlet Tiyatrosu’na girdi. Sonra Balıkesir Üniversitesi’nde Turizm Otel İşletmeciliği okumaya başladı ancak orada da tiyatroya devam etti. Türvak’ın sınavını kazandı ve İstanbul’a yerleşerek burada oyunculuk eğitimine devam etti.
Celil Nalçakan, Gülşen İşeri (Editör)
@otuzundabiradam·13 Nis 16:27·Kitabı okudu
Seninle çıkamadığım yolculukların intikamını,senle mola vermek için çıktığım yollardan alıyorum..
Elveda Diyorsun Eyvallah Diyorum, Celil Nalçakan
Sayfa 73 - İNKILAP
Düzenlendi: 15 Nis 02:34Gönderiyi direkt paylaşGönderi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@otuzundabiradam·14 Nis 13:49·Kitabı okudu
Martıların babasıyım ya da hiç..
Uzaktan tanıdığım akrabalarımın çocuklarını, sahte bir “amca” ya da “dayı” olarak seveceğim.
Bir kız çocuğuna, akrepten korkmamayı, “tut onu, benden daha zehirli değil”
“Sana” dedi, “çörek yolluyorum.”
“Evde yemek yemiyorum ben anacım” dedim.
“Ye diye değil” dedi. “Annen aklına düştüğünde kokla diye”
Düzenlendi: 14 Nis 14:06Gönderiyi direkt paylaşGönderi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@otuzundabiradam·14 Nis 14:05·Kitabı okudu
Martıların babasıyım ya da hiç
Bir virüsüm ben.
Ortadan kaldırılması gereken bir saçmalığım..
Bağı ya da bağışıklığı olmayanlar, henüz aşım bulunmadığı için seviyor beni.
@UMUT24·04 Nis 16:40·Kitabı okudu
Gözlerim senden hamile kaldı, her sabah erken doğurup küveze koyuyorum sana ait gözyaşlarımı..
Çenem prostat.. Tutamıyorum çenemi, sürekli senden bahsediyor..
Kalan tüm aklı başında organlarımı ihtiyaç sahiplerine, Derimi Türk Hava Kurumu'na,
varlığımı, yokluğuna armağan ettim.
Nursel Duman bir alıntı ekledi.
@dumann58·11 Nis 22:29·Kitabı okudu
Kırk senede öğreneceksin ki;
Uzun yaşamak değil,
Güzel yaşlanmakmış en büyük hediye...
@UMUT24·04 Nis 16:43·Kitabı okudu
Ne olur dur...
Ayağını bastığın yerde başlayan hayatı yazacak kadar harf yok alfabemde
"Dur" yazarım ben sadece...
Üç harfle sana yalvarabilmeyi yazarım...
Ve olmaz ya, Sen tam o ara dursan,
seve seve üstüme alınırım o anki duruşunu.
Tuğba Çalışkan bir alıntı ekledi.
@tugbac·09 Nis 12:27·Kitabı okudu
Aşk;sadece bir insanın hem şiiri,hem şairi olmayı kabul etmek kadar tok,bir sokak köpeği gibi aç...
@otuzundabiradam·14 Nis 23:58·Kitabı okudu
10 Haziran 1998’e..
Bir tiyatronun oyuncu seçmelerine girebilmek için, Maltepe’den Kadıköy’e yürümeyi göze alacaksın..
Her sınavdan sonra alkışlanacak, mutlu gibi olacak, bu umutla makul hayallere dalacaksın..
Gel gör ki sen takdirname beklerken,
“Hayat bilgisizliği” yüzünden sınıfta kalacaksın.
Sana hiç çaktırmadan, evlatlarının akıbetine ağlarken babanla annen,
“daha fazla üzülmesinler” diye, vazgeçeceksin hayallerinden..
Sonraki bir kaç seneyi yazmaya elim varmıyor..
Sayfa 15 - İNKILAP
@tugbac·09 Nis 12:29·Kitabı okudu
Adını yazamam ben yazsam yazsam ,acımı yazarım.
@tugbac·09 Nis 12:31·Kitabı okudu
Yaslandım erik ağacına... içim geçti...içtim geçti...
ÜMİT YILMAZ Elveda Diyorsun Eyvallah Diyorum'u inceledi.
@UMUT24·04 Nis 16:36·Kitabı okudu
Bu tarz kitapları az okuyorum. Ama yazarın oyunculuğunu beğendiğim için yazılarını da merak ettim açıkcası. Altı çizilecek , sevgiye dair, hayata dair güzel cümleler var. Ama kitabın en güzel yanı yazarın kendisini deyim yerindeyse tüm çıplaklığıyla önünüze sermesi. Duygularını , yaşadıklarını tüm içtenliğiyle satırlara döküp, egodan uzak içtenlikli bir kitap olmuş. İçtenliğin az bulunduğu dünyamızda güzel bir soluklanma olmuş.