Gönderen ÇAĞATAY zaman: Cuma, Şubat 08, 2013 2 yorum:
Gezimizin ikinci bölümüne hemşehrimiz, çok sevdiğim coğrafyacı Strabon'la başlıyorum. Amasya belediyesi ünlü tarihçimiz Strabon'un heykelini Yeşilırmağın kenarına dikmiş, yanında da dünya küresi var.
Strabon'un adını çok duyardım, hatta Datça'da bile kocaman bir levhada söylediği söz yazılıdır. "Tanrı sevdiği insanın çok yaşamasını isterse Datça yarımadasına bırakırmış."
Bu fotoğrafı Ceren için çektim.
Strabon'u kısaca tarif eden tabela.
Bir Ferhat'la Şirin heykeli, figürde Ferhat dağları delerken, Şirin'in elindeki testiden su akarken.
Bu levhada da kısaca Ferhat'la Şirin'in hikayesi yazmakta.
Amasya'nın en ünlü yapılarından Bayezit Camii.
Cami, Sultan II Bayezit tarafından 1482 yılında Mimar Şemseddin Ahmet'e yaptırılmıştır. 4 senede tamamlanan cami 1486 yılında ibadete açılmış.
Caminin çeşitli görüntülerin i aldım amatörce.
Giriş kısmı. Günün her saati ibadet edenlerle ziyaret edenler tarafından dolmakta.
İçeride minberin görüntüsü.
Cami içeriden bakıldığından daha heybetli görülmekte.
Bu da caminin şadırvanı.
Caminin külliyesinin bir bölümü Yazma Eserler Kütüphanesi olarak ayrılmış.
Amasya meydanındaki Atatürk heykeli; Amasya Tamiminin hatırası olarak dikilmiş.
Çeşitli insanların bulunduğu heykeli değişik görüntüleri.
Heykelin altındaki bu yazı Atatürk'ün vereceği Kurtuluş Savaşı'ndaki kararlılığını açıkça göstermektedir.
Amasya sokaklarından görüntüler. bütün sokaklar değişik şekillerde taşlarla döşenmiş.
Postane olarak kullanılan bina.
Amasya'nın neresine bakarsanız bakın her tarafı buram buram tarih kokuyor.
Fotoğrafta tam karşıda sol tarafta görülen tek katlı camlı yer, ünlü GAMAŞUK Çayevi.
Buranın işletmesini Gamaşuk Dede lakaplı şehrin sevilen esnaflarından Mehmet Ali Ferahoğlu isimli bir şahıs yapıyormuş, Allah rahmet eylesin, geçenlerde ölmüş.
Amasyalı şairimiz Ali Rıza Atasoy burası için şiir bile yazmış, şiir benim çok hoşuma gitti.
- Yavuz Çetin’e-
Gel demiştin geldim işte bu akşam
Gözlerimde umut yüreğimde gam
Gölgeler üşüdü buğulandı cam
Aklım ne çiçekte ne sarmaşıkta
Bekliyorum hadi gel, Gamaşuk’ta.
Gamlı bir akşamda yapayalnızım
Başımda efkârım içimde sızım
Söndü sönecek uğur yıldızım
Gözlerim titreyen fersiz ışıkta
Duy alıp verdiğim kesik nefesi
Deki:- Bu bilindik o dostun sesi
Perde perde açtı ayın halesi
Yıldızlar asılı sonsuz boşlukta
Bu firak acısı bilirim derin
Gökte göz kırpışı gibi ülkerin
Yandı ışıkları bir bir evlerin
Nesneler belirgin üryan açıkta
Açık pencereden baktım kaç kere
Yağmur ince ince düşüyor yere
Dilerim kavuşmak kalmaz mahşere
Yüzünü göreyim dışarı çık da
Çoktandır başladı geriye sayım
Yollarda geçiyor on iki ayım
Elimde karanfil önümde çayım
İlelebet karar kıldım bu aşkta
13 şehzadenin valilik yaptığı Amasya'da her şehzade bir şeyler yaptırmış.
Kayalar, eski binalar ve modern insanlar yan yana. Şehri yürüyerek gezmek insanı o kadar dinlendiriyor ki; bir alemden başka bir aleme geçiyormuş gibi oluyor insan.
Çeşitli görüntüler aldım ama hiç not almadığım için fotoğraflar görüntülerden ibaret kaldı.
Bir ara yol üzerinde bir dürümcüye oturuldu.
Amasya rengarenk bir şehir olarak kalacak aklımda.
Dönüşü Merzifon üzerinden yaptık; hava kararırken Suluova'ya girdik. Taşova olmasa da Suluova'yı J. için görüntüledim.
Gönderen ÇAĞATAY zaman: Perşembe, Şubat 07, 2013 8 yorum:
Uzun bir zaman evdeydim, bir yerlere gitmiyordum. Okulların yarıyıl tatiline girmesi dolayısıyla MHRMH'la Aydın gelmişti akabinde de DLR gelince evde bulunmak zorunda kalmıştım.
Geçenlerde MHRMH'lar eski arabalarını satarak 2013 model Fort Fiesta 1.400 motor dizel araba almışlardı, bu gün; "Aydın araba kapının önünde yatıyor, bir yere gidilmeyecek mi?" dediğimde. Ben, Aydın, MHRMH, DLR ve çok sevdiğim yeğenim Ayşe, atladık Mecitözü yolundan Amasya yoluna düştük...
Ben önde oturuyordum, önde oturup sağı solu seyrederek gitmek ne güzelmiş, ayrıntıların hiç birisini kaçırmıyorsun. Mecitözü'nü geçip Amasya il sınırlarına girdiğimizde, hayallerimdeki manzarayla karşılaştım ve hemen görüntüledim. Altımızdaki köprüden trenin geçişini severek seyrettim.
Amasya'ya girişte Ferhat'ın dağları deldiği su kanallarının önünden geçerken boş bir meydanın park haline getirildiğini, tepede, kayaların üzerinde oldukça büyük Ferhat ile Şirin'in heykellerinin olduğunu görünce orada durduk.
Görüntüyü yaklaştırarak bir de yakın mesafeden görüntü aldım.
Hep hayalimde, masal kahramanı olarak düşündüğüm Ferhat ile Şirin'in buluştukları yerdeydik. Ferhat'ın elinde balyozuyla kırdığı su kanallarını ben hep masallarda anlatılan hikayeler olarak düşünürdüm. Gerçekmiş, Ferhat'ın deldiği kanalları sizler için görüntüledim.
Büyükçe park yerine asılan bu tabeladan burasının müze olacağını anladık.
Müze olacak yere mimarlarımız muhteşem bir görüntü vermişler. Aşağıya inilerek müze yapılacak binaya girilecekmiş, şimdilerde içeride çalışmalar devam ediyordu, bu kadar görüntü alabildim.
Tam bu sağa sola bakmalardan dolayı, adetim olduğu şehirlere giriş tabelalarının resmini çekmeyi unuttum. Maalesef Amasya tabelasını görüntüleyemeden önünden geçtik gittik.
Dağların arasındaki Amasya'ya, nüfusuna kayıtlı olduğum şehre girdiğimizde, şehri en iyi nereden görebiliriz diye gezinirken burayı Seyir Cafe'yi bulduk. Epey bir tırmanıştan sonra. Resmin sağındaki pencereli yer Seyir Cafe imiş, burada oturarak biraz şehri seyrettik.
Bulunduğumuz yerden Amasya'nın görüntüsü.
Amasya'nın tam ortasından geçen Yeşilırmak, karşı dağlarda Kral Mezarları.
Ayşe, DLR, MHRMH ve Aydın.
Bendeniz Gelemer Ağası ve kalpağım.
Bir müddet sonra aşağıya, Kızılırmağın kenarına indik. Karşıdaki yalıların hepsi ev olmaktan çıkarak lokanta, butik otel, dernek, Cafe, sosyal tesisler haline getirilmiş.
Buralara bakarken rahmetli dayım Cevdet MUSAAĞAOĞLU geldi aklıma. İlk görev yeri Amasya imiş. O zamanlar daha bekarmış dayım, annem ve teyzemi de yanına alarak burada Postanede telgraf memuru olarak göreve başladığında ırmağın kenarında bir evde kalıyormuş annem anlatıyordu, kendi kendime düşündüm, o zamanların, bundan 65 yıl önceki buralar nasıldı acaba? diye...
Irmağın kenarındaki yalılar ve bir zamanların Tanrı kabul edilen, şimdilerde kemikleri dahi kalmamış mağrur kralların yattıkları buz gibi kayalar... Kayalara oyulmuş Kral mezarları...
Meşhur Amasya Saat Kulesi.
Krallar ve Şehzadeler şehri Amasya'da tahsili yapıp vali olarak bulunan Osmanlı İmparatorluğunun başına Sultan olarak geçen sekiz şehzade varmış, belediye ırmağın kenarına hepsinin büstlerini yaptırmış. Sırasıyla; Yıldırım Bayezid;
Çelebi Mehmed (I. Mehmed);
Fatih Sultan Mehmed;
III. Murad; Burada isimlerin sonuna neden "D" harfinin getirildiğini anlayamadım. O zamanlar "D" harfiyle mi telafuz ediliyormuş acaba?
Burada da bir kitabı andıran figür içerisinde; Amasya'da valilik yapan fakat Osmanlı tahtına geçemeyen şehzadelerin, beş şehzadenin isimleri yazılmaktadır. Amasya gezimizi ikiye bölmüştüm, bu birinci bölümüydü, ikinci bölümü yarın yazacağım.
Gönderen ÇAĞATAY zaman: Salı, Şubat 05, 2013 6 yorum: