Arazi kullanımı / örtüsü sınıflandırması aşağıdaki metodoloji kullanılarak yapılmıştır (Şekil 5.1). 1. NDBR’de Arazi Kullanımı / Örtüsü Değişimi:
Uydu görüntüsü yorumlaması, dört arazi kullanımı / örtüsü sınıfının, yani ormanların, çıplak alanların, buzulların ve nehirlerin tanımlanmasına yol açarken, yollar NASA tarafından geliştirilen Google-Earth ve Dünya-Rüzgar kullanılarak sayısallaştırıldı. Daha önce belirtilen kısıtlamalar nedeniyle, otlaklar ve yerleşik araziler tespit edilememiştir. Uydu görüntü analizine göre, bitki örtüsü, toplam coğrafi alanın yüzde 28, 46'sı olan 1.817.24 kilometrekaredir.
Çorak ve buzullar, sırasıyla toplam coğrafi alanın yüzde 45, 54 ve 25, 99'u olan 2, 907, 39 ve 1, 659, 38 kilometrekaredir (Tablo 5.6 ve Şekil 5.2). Yukarıda belirtilen tüm arazi kullanımı / örtüsü sınıfları, değişen mevsimlerle hızla değiştiği için çok dinamiktir. Mevsimdeki küçük bir değişiklik, arazi kullanımı / örtme kategorilerindeki değişikliklere açıkça yansır. Bununla birlikte, arazi kullanımı / örtme tarihçesinin inşası, literatür taraması, zemin kontrolleri ve yerel köylülerle ve ilgili bilim insanlarıyla yapılan anketler temelinde denenmektedir. Araştırma, özellikle Mana vadisinde (NDBR'ye eklenen alan) ve Niti vadisinde (önceki NDBR'de) rezerv Chamoli sektöründe gerçekleştirilmiştir.
Araştırma, her iki vadide de farklı arazi kullanımı / örtme değişikliği senaryolarına neden olmuştur (Tablo 5.7 ve 5.9). Niti vadisindeki arazi kullanımı / örtüsü değişikliği söz konusu olduğunda, yakın geçmişte katı ve zorlu çevre politikalarıyla karşı karşıya kaldı. Bu, bilimsel keşifler dışında her türlü insan faaliyetinin tamamen yasaklanmasına yol açtı.
Çekirdek bölgede otlatma ve turizm faaliyetleri yasaklandı ve orman örtüsü, ağaç yoğunluğu ve tür zenginliğinin artmasına neden olan tampon bölgede tarım arazilerinin genişlemesi ve ormansızlaşma. Tarım arazileri büyük ölçüde azalış kaydetmiştir. İlk defa, 1960'lı yıllarda yedekli yollar tanıtıldı. Yolların toplam uzunluğu 60-70'lerde yaklaşık 30 km idi ve Niti vadisinde yaklaşık 76 km'ye yükseldi.
Buzullar, Himalaya bölgesinin her yerinde uzun yıllardır küçülmekte (Pandey ve Singh, 1996; Kumar, 2005). Bu vadideki buzullar önemli ölçüde azalmıştır (Bisht ve diğerleri, 2002). Buzulları sık sık ziyaret eden yerel çömlekçiler de aynı şeyi bildirdi. Swaroop ve ark. (2001), Daunagiri buzulunun burun kısmının çok kısa sürede değişmesine neden olmaktadır (Şekil 5.3). Nanda Devi Seferi-1993 ve 2003'te iki kez parkı ziyaret eden Dherash Bisht (NDPP), Nanda Devi'nin, Devsthan himnad'ın, Margthuni avam Sunder Dhungakhal'ın, onca jagah-2 se'nin gaya hai olduğunu ve birçok buzulun kırıldığını ve geri çekiliyorlar. Yöre halkı bu özel arazi örtüsü sınıfı hakkında çok ikna olmadığından, araziler ve arazilerle ilgili inşaat yapılamadı (Tablo 5.7). Daunagiri buzulunun geri çekilme durumu hakkında detaylı gözlemler Swaroop ve diğ. 2001 yılında kuzeye bakan buzulların, güney yüzündeki buzullardan nispeten daha yavaş bir oranda çekildiğini ortaya koymaktadır. Buzulun güneybatı kısmı yaklaşık 35 metreye düşerken, burnun kuzey batı kısmı 65 metreye kadar ilerleme kaydetmiştir. Kuzey ekstremite ayrıca 1992-97 döneminde 20 metreye kadar bir ilerleme olduğunu gösterir.
Burun kuzey-batı sınırı boyunca geri çekilme 1989-90 yıllarında kaydedilirken, ön cephe 1990-92 ve 1992-97 arasındaki iki gözlem sırasında ilerleme kaydetmiştir. Burunun sağ yanal uzantısı 1989-90 ve 1992-97 gözlemlerinde ilerleme göstermiştir. Ancak sol yanal uzantı, tüm gözlemlerde bir durgunluk kaydetti. Benzer şekilde, Milam buzulu 1849-1957'de ortalama 12, 5 m / yıl geri çekilme oranıyla yaklaşık 1.350 metre gerilemiştir.
Literatür taraması, saha araştırmaları ve köylüler ve ilgili bilim adamları ile yapılan araştırmalar, vadinin buzullarının çekildiğini ortaya koymaktadır. Kapsamlı çalışmalar (Cotter, 1906; Tewari ve Jangpangi, 1962; Tewari, 1972), Pindari buzullarının burunlarının 1845-1906'da yaklaşık 1.600 metre, 1906-1956'da 1.240 metre ve 1958-1966'da yaklaşık 200 metre geri çekildiğini ortaya koymaktadır.
Toplamda, 1845-1966 (121 yıl) boyunca ortalama 23.46 m / yıl durgunluk oranı ile yaklaşık 2.840 metre gerilemiştir (Tablo 5.8). Pandey ve Singh (1996), Pindari buzulunun son 120 yılda yaklaşık 3 km azaldığını bildirdi. Tewari (1972) de, Pleistosen buzul döneminden bu yana yaklaşık 29 km geri çekildiğini ileri sürdü (Şekil 5.4). Mana vadisindeki arazi kullanımı / örtüsü değişimi söz konusu olduğunda, katı çevresel politikalara rağmen, arazi kullanımı / örtüsü düzeninde ve nihayetinde ekolojik süreçte ciddi değişikliklere neden olan yaygın insan müdahaleleri olmuştur. Bu, dini turizm için iki büyük merkezin, yani Badrinath Puri ve Govind Dham'ın varlığından kaynaklanmaktadır.
Dini turizm, Mana vadisindeki arazi kullanım / kapak düzenindeki değişikliklerin ana nedeni olmuştur. Hindistan'da dini değerler çok güçlü olduğu için dini turizm yasaklanamaz veya kontrol edilemez. Dini faaliyetler yasağı denenirse, doğal çevreye zarar vermesine rağmen büyük çapta ihlal gerçekleşebilir.
Badrinath Puri, Hindistan ve dünyanın dört bir yanından çok sayıda dini turisti çeken dört Hindu dininden biridir. Badrinath Puri'de turizm faaliyeti artmış, otellere olan talep vb. Bu, mevcut arazi kullanımı / örtme düzeninin değiştirilmesine neden olmuştur. Böylece, yerleşim alanı önemli ölçüde artmıştır (Levha 5.1).
Benzer şekilde, Sihlerin en büyük çekim merkezi olan Govind Dham, vadideki arazi kullanım / örtme değişimine de hız vermiştir. Sih turistler yıllar içinde muazzam bir artış gösterdi. Govind Dham, sürülebilir karayolundan yaklaşık 19 km uzaklıktadır.
Çevre burada çok zorlu ve engebeli arazi, yüksek derecede erişilemeyen bölgeyi karakterize ediyor. Deniz seviyesinden 4.200 metre yükseklikte bulunmaktadır ve aşırı soğuktur. Ancak buna rağmen, bölgedeki yerleşim bölgelerinde önemli bir artış olmuştur. Şimdi vadi, çevre politikalarını göz ardı eden çok katlı binalar, oteller ve tatil köyleri ile ilişkilendirilmektedir (Levha 5.1 ve 5.3). Toplamda, yerleşik araziler, ankete katılanların yüzde 56'sı tarafından bildirildiği ve yalnızca yüzde 10'unun azaldığı bildirildiği için artmıştır.
İlan etmek Dünya mirası olarak VoFNP, dünyanın her yerinden doğa turistlerini kendine çekerek bölgeye daha fazla baskı yaptı. Orman örtüsü ve ağaç yoğunluğu, ankete katılanların yüzde 53'ü tarafından bildirildiği gibi önemli ölçüde azalmıştır. İlk defa 60'larda yollar tanıtıldı, şimdi hızla artıyor. Tarım arazileri, insanlar artık tarım yerine turizm faaliyetlerinde bulundukları için biraz azalmış gibi görünmektedir (Tablo 5.9). Shah (1991), Satopanth ve Bhagirath-Kharak buzullarının surat pozisyonlarını inceledi ve suratın, Mana'dan 8, 5 kilometre yüksekte bulunduğunu belirtti. Her iki buzulun burnu aynı seviyededir (3, 686 m) ve güney-batı yönünü takip eden Satopanth ve batı yönünü takip eden Bhagirath-Kharak ile farklı buzul vadilerine çatallanır.
Tarihsel dönemdeki durgunluk ve terminal moralleri Vasudhara yakınlarında, en uzak terminal moralleri ise Alaknanda vadisinde bulunan buzulların başından itibaren 26 km. Satopant buzulu yaklaşık 34 km geri çekildi (Şekil 5.5). Toplamda, buzulların rezervde geri çekildiği söylenebilir. 2. Arazi Kullanımı / Kapak Değişiminin Biyoçeşitlilik Üzerindeki Etkisi:
Arazi kullanımı / örtüm değişikliği, türlerin evrimsel süreci ve biyolojik çeşitlilik üzerinde güçlü etkileri / etkileri vardır. Bu ilişkileri analiz ederken, bilim insanlarının çoğu orman ve biyolojik çeşitlilik ilişkisini ele almaktadır. Saha araştırması sırasında sadece ormanlardaki değişimin değil aynı zamanda herhangi bir bölgedeki biyoçeşitliliği etkileyen buzulların, yolların, tarım arazilerinin de değiştiği görülmüştür. Bu çalışmada, köylülerle yapılan birincil ankete dayanarak tüm arazi kullanım / örtme değişikliği ve biyolojik çeşitlilik kaybı kategorileri arasındaki çapraz ilişki denenmektedir.
Kanopiyi oluşturan sekiz çiçek türü incelenmiştir. Saha araştırması, Mana vadisinde ormanların azaldığını, dolayısıyla vadideki tüm çiçek türlerinin kaybına yol açtığını, Niti vadisinde ise tüm çiçek türlerinin artmasına neden olan ormanların arttığını göstermektedir (Tablo 5.10). Bununla birlikte, her iki vadede de farklı türlerin değişim oranları farklıydı, çünkü her iki vadede de farklı türler farklı derecelerde tehditlerle karşı karşıya kalıyor. Halen, seçici türlerin, yani Deodar, Raga ve Surai'nin planlanması ağaç türlerinin artmasına neden olurken, çam ailesi türleri, Chid ve Kail doğal olarak artmaktadır. Kalpeshwari Devi (84 yaşında) Mana vadisinin Bhaia ab jangal önbellek hi kahan hai olduğunu bildirdi… Hamare jamane beni charo taraf jangal hi jangal tha, pur ab sab khatam ho raha hai, Mana vadisinde ormanların azaldığını belirttiler.
Mana vadisinin hemen hemen bütün yaşlıları aynı şeyi bildirdi. Öte yandan, Malari köyünden Sungram Singh ve Lata köyünden Dhan Singh Rana (Niti vadisi), Jangal katne ka'nın selamla paida nahi hota olduğunu bildirdi. Charo taraf jangal merhaba jangal hai. Ab jangal veya jangli janwar dono selam badh rahe hai, ağaç kesilmesinin uygulanamayacağına işaret ediyor. Vadide ormanlar ve vahşi yaşam artmaktadır.
Böylece, orman ve çeşitliliğinin 1970'lere göre azaldığı, 1990'lara göre iyileşme gösteren ve aynı zamanda Samant, 1993 tarafından desteklenen bir yapı oluşturulabilir; Samant ve Joshi, 2004 ve 2005; Adhikari, 2004.
Bazı durumlarda, yerel kaynakların yasaklanması çiçek çeşitliliği kaybının önemli bir nedeni haline gelmiştir. Rezervin kurallarına göre, yerel halk canlı ağaçlardan kesilemedi. Ölü ağaçları yalnızca Rezerv Otoritesinin önceden izniyle kullanabilirler. Köylülere yakacak odun krizine neden oluyor. Bu nedenle, bazı vakalarda köylülerin, ağaçlarını ölü kılmak için orman yangınlarını yoğunlaştırdıkları ve sonuçta hane halkının taleplerini karşılamak için odun yakacakları elde edildikleri görülmüştür (Levha 5.2a ve b).
Artan arazinin artması Mana vadisinde bitki örtüsü kaybına yol açmaktadır. Neredeyse her durumda inşaatın ormanların pahasına yapıldığı tespit edildi. İnşaatın yapıldığı her yerde ormanlar güçlerini kaybediyorlar ve stres altındalar (Levha 5.3). Halen Niti vadisinde orman örtüsü artmaktadır.
Anket, yol kenarları ve köyler haricinde rezerv ormanının iyileştirilmesine yol açmaktadır. Ghangaria, motorlu yoldan yaklaşık 13 kilometre uzaklıktadır ve son derece zorlu araziler alanı çok erişilmez kılmaktadır. Buna rağmen, rezervuardaki flora ve fauna için baskı ve tehdit gösteren çok katlı binalar var.
Neredeyse tüm vakalarda artan yol yapımının her iki vadide de orman örtüsünün kaybının başlıca nedeni olduğu da tespit edildi. Yöre halkı yol kenarlarında ormanların şiddetli stres altında olduğunu bildirdi. Buzullar iklim değişikliğinden dolayı çekilirken, ekosistemler yukarı ve yukarı doğru hareket ediyor (CPCB, 2002; Mizuno, 2005). Rezervde ekosistemin irtifa kayması gözlemlenmiştir (Levha 5.4a ve b). Timberline yukarı doğru hareket ediyor. Buzulların burnunun yanında bitki ardışıklık süreci görülebilir. Bir zamanlar daha düşük irtifalarda bulunan türlerin bir kısmı şimdi orada değil ve biraz daha yüksek irtifalarda bulunur. Brahmkamal (Levha 5.5) yukarı doğru hareket ettiği gözlemlenen türdür. Bir zamanlar (60s) Ghangaria'nın üstünde (3.400 m) bol miktarda bulundu ve şimdi Govind Dham yakınında (yaklaşık 4.200 m). Bramhkamal'ın ana çiçeklenme alanları, son birkaç on yılda yaklaşık 500 metre kaymıştır. 3. Tarımsal biyolojik çeşitlilik üzerindeki etki:
Tarımsal biyolojik çeşitlilik doğrudan tarım arazileriyle ilgilidir. Tarım arazisindeki değişiklikler ve yerel köylülerin sosyo-ekonomik koşulları, tarım türlerini doğrudan etkilemiştir. Yıllar boyunca, geleneksel tarım sisteminde çeşitli değişiklikler gözlenmiştir. Geleneksel gıda mahsulü tarım sisteminden geleneksel nakit mahsul tarım sistemine geçiş, rezervde geleneksel tarımsal biyolojik çeşitliliğin büyük ölçüde kaybedilmesine neden olmuştur (Maikhuri ve diğerleri, 2000a).
Saha araştırması, geleneksel tarım türlerinin çoğunun artık neslinin tükenmiş olduğunu ve rezervden farklı derecelerde kaybolma tehditleriyle karşı karşıya olduğunu göstermektedir (Tablo 5.11). Geon, Madua, Chaulai (Amaranths) gibi geleneksel tarımsal türler önemli ölçüde azalırken, Ohgal, Ouo ve Phapar türleri sonlarına yakındır. Patates ve kuru fasulye gibi nakit ürün türleri bir miktar arttı. Patates yetiştiriciliğinin artması, 2005 yılında Prakash tarafından da önerildiği gibi toprak erozyonu gibi çevresel bozulmaya yol açmaktadır. Patatesin ekimi, yağmurlu mevsimde üst toprak katmanının kaybedilmesine neden olan üst toprak katmanının parçalanmasına yol açar.
NDBR birçok nesli tükenmekte olan faunal türü desteklemektedir (Tak, 1986; Tak ve Kumar 1983 ve 1987; Tak ve Lamba, 1985; Lamba, 1985 ve 1987a; b ve Sathyakumar, 1993 ve 2004). Tak ve Lamba yaklaşık 15 yabani tür bildirirken, Sathyakumar buna 3 tür daha ekledi. Rezervden bugüne kadar toplam 18 memeli türü rapor edilmiştir.
Bu çalışma sırasında yerel köylüler tarafından yaklaşık 11 tür bildirilmiştir (Tablo 5.12). Boz ayı, maymun, şakşak, tahr, ghural, balina ve bayağı tilki türlerinin son üç yılda muazzam bir şekilde arttığı, boz ayı, kar leoparı, misk sevinci ve kızıl tilki türlerinin hafifçe azaldığı veya sabit kaldığı bildirildi . Artan türler, çevre yasalarının uygulanmasına doğrudan bağlanabilir; örneğin, kaçak avlanma ve ağaç kesilmesinin yasaklanması, tür kaybına ise çeşitli arazi kullanım / örtü değişikliği ve yasadışı kaçak avcılık ve ağaç kesimi faktörleri neden olmuştur. Boz ayı ve kar leoparı buzullar gibi aşırı soğuk bir ortamda yaşamayı tercih eder.
Belki de, bu iki türün kaybı ekosistemlerin yukarı doğru kaymasından kaynaklanmaktadır. Muhtemelen, daha düşük irtifalarda bulunan soğuk ortam yukarı doğru hareket etmiştir. Böylece, bu türler de yukarı doğru hareket etmiş ve köylüler tarafından rapor edilmemiştir. Buzulları sık sık ziyaret eden çömlekçiler ve turist rehberleri, bu türlerin şimdi eskisi kadar bol olmadığını bildirdi. Böylece, bu türün rezervinde azaldığı söylenebilir.
Misk sevgili ve kızıl tilki geleneksel olarak avcılık kurbanı olmuştur. Bu türler daha önceki anketlerde bol miktarda bildirilmiştir (Khacher, 1978; Lamba, 1985 ve 1987a ve b). Bunlar son anketlerde olduğu gibi bol miktarda rapor edilmemektedir (Sathaykumar, 2004; Uniyal, 2001). Avlanma, bu türlerin sayısının azalmasının ana nedeni olmuştur (Maikuhari ve diğerleri, 1998).
Yine de, avlanma büyük ölçüde yasaklanmıştır, ancak kışlar boyunca hala gözlemlenebilir. Buna ek olarak, Çin'den gelen insanlar sık ​​sık rezervi işgal eder, çünkü Hint tarafındaki ve pratik avcılık kadar erişilmez değildir. Rezerv karla kaplı hale gelir ve içinde avlanma kontrolünü tutmak imkansız hale gelir. Yetersiz sayıda orman personeli avlanmanın önlenmesinde büyük bir sorundur.
Yaban hayatının durumu, çeşitli araştırma grupları tarafından NDNP'ye yapılan bilimsel sefer sonuçlarına dayanarak değerlendirilebilir. Son üç yılda NDNP'de yaklaşık dört büyük bilimsel keşif yapılmıştır. Dört grup tarafından da incelenen bu çalışmada sadece bu türler alınmış ve karşılaştırılmıştır.
Tüm bilimsel gruplar tarafından, yedi tür, vize, misk geyiği, balina, tahr, kar leoparı, bayağı leopar, boz ayı, kara ayısı ve goral incelenmiştir. Böylece bu türlerin durumu karşılaştırılmıştır. Önceki tüm keşifler doğrudan görüşlere, dolaylı gözlemlere ve çekirdek bölgedeki hayvanların işaretlerine dayanıyordu. Her seferinde sefer günlerinin sayısı farklılık gösterir.
Bu nedenle, gözlem sayısı günlük gözlemleri almak için keşif günlerine bölünmüştür. Daha önceki keşiflerin analizi bazı türlerin yani önemli ölçüde iyileştirilmesine yol açar. misk geyiği; kar, leopar ve boz ayı gibi diğer nadir türler az gelişmişlik gösterirken, balina, tahr, kara ayısı ve yaygın leopar bulunur (Tablo 5.13). Yaban hayatı için sayım kayıtları da son 10 yıldır rezervin çeşitli kısımları için mevcuttur. Yabani hayvanların nüfus sayımı verilerinin analizi, misk geyiği, kara ayı, balina, goral ve sekelin durumlarında iyileşme gösterdiğini ortaya koymaktadır. Tilki sadece 1995 yılında rapor edilmiş iken, bundan sonra rapor edilmemiştir. Benzer şekilde, kızıl tilki yalnızca 1995 ve 2005 yıllarında rapor edilmiştir. 1999, 2001 ve 2003 yıllarında yapılan nüfus sayımında rapor edilmemiştir. Boz ayı yalnızca 2005 yılında sayım ekibi tarafından rapor edilmiştir.
Köylerin çevre şartlarını temelde gösteren insanların algılarına dayanarak; Sadece NDNP ile sınırlandırılmış bilimsel keşif gezisi ve rezervin farklı kısımlarında yapılan yaban hayatı nüfus sayımı ile yaban hayatı durum analizi yapılmıştır. Köylüler tarafından sürekli azaldığı veya sabit kaldığı bildirilen türler, izole yaşam alanlarını tercih eden türlerdir.
Bu türlerin bilimsel keşif ve nüfus sayımı ile arttığı bildiriliyor. Keşif ekibi daha yüksek irtifa ve izole edilmiş yaşam alanlarında araştırma yaptı. Toplamda, vahşi türlerin çoğunun NDBR'de arttığı sonucuna varılabilir (Tablo 5.14). Rezerv hayvancılık türleri açısından çok çeşitli olmuştur. Bu, birçok cins koyun, keçi, sığır, at, katır, yak, vs.'nin varlığından açıkça anlaşılmaktadır. Köylülerin hayatlarındaki hızlı sosyo-ekonomik değişim, tüm yerli türlerin rezervinin keskin şekilde düşmesine neden olmuştur (Maikhuri) ve arkadaşları, 2000b). Saha gözlemleri birçok hayvan türünün ciddi değişikliklere uğradığını göstermektedir (Tablo 5.15). Hemen hemen tüm hayvan türleri, büyük ölçüde azalmıştır. Yörün türleri bölgeden tamamen yok olmuştur; oysa inek, bufalo, keçi ve koyunlar, sırasıyla katılımcıların yüzde 84'ü, 84, 21, 87, 89, 94, 21 ve 92, 11 oranlarında ciddi oranda azalmıştır (Tablo 5.13).
Maikhuri ve diğ. (1998), koyun ve keçi popülasyonunun sırasıyla yüzde 82 ve yüzde 72 azaldığını bildirmiştir. HYV hayvan türlerinin tanıtılması dahice türlerin yerini almaktadır. Kara koyun ve kara inek, biyoçeşitlilik kaybı olan yeni beyaz HYV koyun ve inek türleriyle değiştirildi.
İnsan aynı zamanda biyolojik çeşitliliğin bir parçasıdır ve diğer tüm ekosistem türleri gibidir. Bu nedenle, biyoçeşitliliğin bu yönü biyoçeşitlilik çalışmasında dikkate alınmalıdır. İnsan rezervi nüfusu esas olarak Bhotia topluluğuna aittir. İnsan nüfusu ile ilgili veriler söz konusu olduğunda, NDBR'in (Hindistan ve Çin'in uluslararası sınırındaki) stratejik konumu nedeniyle birçok köy için geçici veri mevcut değildir, dolayısıyla nüfusun eğilimi kabaca belirlenmektedir.
Çalışma süresi yaklaşık 30 yıl olduğundan, 1981, 1991 ve 2001'deki nüfus sayımı verilerine rastlanmıştır. 1981 durumunda, uluslararası sınırlara yakın köylerin nüfus verileri mevcut değildir. 1991 yılının nüfus verileri pek çok köy için mevcut değildir. Aynı şekilde, birçok nüfus için 2001 nüfus sayımındaki durum da aynıdır (Tablo 5.16). Nüfus sayımı verilerinin güvenilirliği de büyük bir problemdi, çünkü 1981 yılında Bhundyar köyü nüfusu, hiçbir durumda mümkün olmayan bir taneydi. Reni, Peng, Niti ve Malari'nin (Niti vadisi) nüfus sayımı kayıtlarına göre, nüfus önemli ölçüde azalmıştır ve Silori (2004) tarafından da önerilmektedir, oysa Lata nüfusu sabit kalmıştır. Öte yandan, köylerin nüfusu, yani Mana vadisindeki Pandukaswar artmaktadır.
İnsanların algılarına göre, Mana vadisindeki insan nüfusunun arttığı, Niti vadisinde ise azaldığı görülmüştür (Tablo 5.17). Nüfusun azalması, Hindistan gibi gelişmekte olan bir ülkenin herhangi bir bölgesinde çok nadir görülen bir olgudur. Niti vadisi nüfus azalış eğiliminde. Geçim kaybına ve nihayetinde insan nüfusuna yol açan bu rezervin yerel kaynaklarının kullanımının tamamen yasaklanmasından kaynaklanmaktadır. Rezervdeki Bhotia popülasyonunun kaybı, gen çeşitliliğinin kaybı olarak tanımlanabilir. Yerel köylü, Dhan Singh Rana, Bhotia janjati ki rod cheen kar Bhotia ka nash kar rahe hai için zorla jangal olduğunu söyledi. Javik vividhta ka hissa hai'ye uğrayın. Hamara nash kya javik vividhta ka Nash nahi hai…, Bhotia'nın biyoçeşitliliğin bir parçası olduğunu ve planlanırken uygun bir şekilde düşünülmeleri gerektiğini belirttiler. Boş köylerin vadide çok yaygın olması nedeniyle yerel köylüler artık dışarıya göç etmektedir (Levha 5.6). Rezerv otoritesi biyoçeşitliliği korumaya çalışmaktadır ancak diğer yandan zorla uygulanan çevre politikaları sonuçta biyoçeşitlilik kaybı olan Bhotia topluluğunun kaybına yol açmaktadır. Sonuçta, bunlar aynı zamanda biyolojik çeşitliliğin bir parçasıdır. Bu nedenle planlama sürecinde gerekli dikkat gösterilmelidir.