“Sen Sustuğun Vakit İlkyaz Yok Artık" - Bir Edip
21 Ekim 2018 Bir Edip	0 yorum bahaettin karakoç, ilkyaz, ıhlamurlar çiçek açtığı zaman, kanatları kırılan türküler, sen sustuğun vakit
Bunu da okumalısın: İnsansız Hava Aracından Sonra Şiirsiz İnsan Aracı
Seninle başladım, bitsin seninle… Ve gün be gün, ben seni düşünürüm. Sen benim her şeyimsin ey sevgili. Rüzgârlara ezberlettim türkülerimi, Ben hep uzaklara türkü yazarım Sılamsın, sevdamsın, sabır taşımsın Kalemim adından başka ad yazmaz Bu kütükte başka bir ad okunmaz Narına nuruna kurban olduğum Seven sevdiğinden asla yakınmaz Ben sevda bölüğünde kıdemli bir askerim Terhis olsam gidecek bir yerim yok Yüreğimden başka silah taşımam Bütün adresleri iptal ettim Benim senden özge gerçek yârim yok. Bir hakkuşu öter geceleri Aşk, mektup yazmaya zorlar beni Sense yeri – göğü sele veriyorsun! Sen benim her şeyimsin ey sevgili Ben rol gereği âşık değilim Deme bu garibin benimle işi ne… Aşkım beni teşhir eder, Sesim içime saklanır Aklanırsa adım, seninle aklanır. İstersen durmadan adres değiştir, Gözlerimi bağlasalar da bulurum seni. Ben, türkülerde tanıdım Fizanı, Yemeni Anlasam ki sesim sesine değmiştir, Bütün gemileri yakar gelirim. Bu bir taahhüttür; sına beni.. En deli rüzgârların önüne sür, bulut-bulut, Bir yerde yanlış yaparsam adımı unut. Son kurşunu kendime sıkar gelirim. Bir et kemik torbası değilim ben Bir hasar raporu değil yazdığım Bir aşk mektubudur ey sevgili, Kızıl-kıyametten önce… Ve görmek için bakmaya gerek yok Her dilde güzeldir senin adın Meydanlar sarsılır sen ortaya çıkınca Yeter ki görecek göz, göz olsun. Velhasıl uzun sözlere hiç gerek yok Dil hicâbından lâl olmalı seni anarken Ey benim tabibim, tacidarım Gündönümüdür ben seni bekliyorum Mekânın cennet olsun güzel insan. Arkanda “sadaka-yı cariye” olarak ne bıraktın diye sorarlarsa biz, şiir bırakmıştı diye şahitlik ederiz. Bu kadar güzel mısradan sonra bir şiir adı daha vereyim ama onu siz bulup okuyun: Beyaz Dilekçe. Belki niçin yazıldığını da merak edersiniz. Dipnot: Yazının başlığını şairin bir dizesini alıp “Kanatları kırılan türküler” yapayım demiştim. Ama WordPress beni uyardı, bu adı daha önce kullanmıştın diye. Baktım, gerçekten yıllar önce yazdığım bir yazının başlığında aynı dize var. Mecburen değiştirdim. Hemen bilgisayardaki arşive göz attım, bu yazıyı ne zaman yazmışım diye. Karşıma 10 Mayıs 2011 tarihi çıktı. O kadar olmuş mu gerçekten! Ben yaşlandım sanırım. 😊
Hazirana Nasıl Yakışmıştı Ayrılık posted on 11 Eylül 2016 | under Hüzün Lekesi, Mektup
Tüm hakları saklıdır © 2010-2019 Bir Edip.