Depresyonun 4 Aşaması
Depresyonun aşamaları dört aşamaya ayrılabilir: köken, instarasyon, hoş aktivitelerin davranışsal inhibisyonu ve zorunlu aktivitelerin davranışsal inhibisyonu.
Depresyon hakkında konuştuğumuzda, çok ciddi olabilecek ve kişinin hayatını ciddi şekilde engelleyebilecek psikolojik bir bozukluğu kastediyoruz.
Depresyon, kişinin psikososyal işleyişinin tamamını etkilemekte ve depresyonun sağlık hizmetlerinde ekonomik etkisi göz önüne alındığında yalnızca acı çeken kişiyi değil aynı zamanda çevreyi ve tüm toplumu da etkilemektedir.
Bu makalede, depresyonu olan bir kişinin geçirdiği dört temel aşamadan bahsedeceğim.
Depresyonun evreleri nelerdir?
Depresyonun evrelerini, aşağıda sunduğumuz 4 evrede sınıflandırabiliriz:
İlk aşama: depresyonun kökeni
Birkaç yıl önce, bazı teoriler depresyonun vücudumuzda meydana gelen bir dizi biyokimyasal değişimin sonucu olduğunu destekledi. Daha sonraki çalışmalar, bir kişinin depresyona girmesi için, kendi ortamlarında, kişinin hoş olmayan kaynaklı olarak yorumladığı bir durumun gerekli olduğunu öne sürmektedir.
Algılanan ortamda bu değişiklik takviye kaybı denir. Güçlendiricilerin kaybı, depresyonun kaynağı olacaktır.
Hastalığın kökenine hastalık, boşanma, sevilen birinin kaybı, işten çıkarma, aile sorunları ve diğer psikolojik bozukluklar gibi bir dizi hayati değişiklik neden olabilir.
Gördüğümüz gibi, tüm insanlar için standart bir kilit an değil, kişinin uyum sağlayamayacağı ya da karşı karşıya kalamayacağı bir kayıp ya da nahoş bir değişiklik olarak yorumladığı herhangi bir deneyim.
Rahatsızlık ya da üzüntü yaratan rahatsızlık olaylarının tümü bir depresyonu tetiklemez. Üzüntü, belirli bir biyolojik işlevi olan temel bir duygudur.
Hüzün işlevi, bu kayıpla nasıl başa çıkabileceğimizi planlamak için enerjiyi azaltmaktır. Bazen bu üzüntü süresi daha uzun sürer, çünkü kişi bu yeni durumla baş edemediğini hisseder.
Bu üzüntü uzadığında, kişi depresyona girmeye başlar ve bir dizi duygusal değişiklik, düşünce ve davranıştaki değişiklikler birbirini takip eder.
Bu art arda değişiklik, merkezi sinir sisteminin biyokimyasal işleyişinde değişiklikler yaratır. Beyin daha az nörotransmiter salgılar ve depresyonun kurulmasını kolaylaştırır.
Güçlendirici kaybını aşağıdaki şekilde sınıflandırabiliriz:
a) Büyük stres etkeni ya da pozitif güçlendirici kaybı
Bazen insanlar çok güçlü bir pekiştiricinin, boşanma, sevilen birinin hastalığı veya ölümü, işten çıkarılma vb. Kişinin bu durumu çok hoş olmayan bir olay olarak tecrübe etmesine neden olurlar.
b) Küçük kayıpların veya küçük streslerin birikimi
İnsanlar farklı alanlarda gelişir. Bir kişi işinde kendini tatmin hissetmediğinde, eşiyle kötü bir büyüsü olur, erkek kardeşiyle tartışır ve genellikle zamanından dolayı arkadaşlarıyla çok fazla dışarı çıkmaz, aniden küçük bir anlamsız olay gibi, televizyonu kırar, taşar ve depresyon başlar.
c) İstismarı arttırma
İnsan olumlu ve olumsuz olaylar yaşar, ancak olumsuz girdi olumluyu aştığında, ilk ikinciyi geçersiz kılar.
Örneğin, bir insan çok acı verici olan fibromiyalji gibi bir hastalıktan muzdaripse ve bu, ailesine sahip olmasına rağmen, zevk almasını engeller, arkadaşları zevk alamaz.
d) Davranış zincirlerinin kırılması
Bu depresyon başlangıcı, bir insan işinde bir yükseliş gibi hayatında bir değişiklik yaşarsa ortaya çıkar.
İlk önce olumlu bir şey, ancak bu yeni rol daha sık seyahat etmeyi, daha fazla sorumluluk, daha fazla iş yükü, yüksek stres düzeyleri, eski meslektaşlarınızla kötü ilişki kurmayı içeriyor.
Bir kişi bu olaylar dizisini yaşadığında, bir dizi kayıp yavaş yavaş üretilir.
e) Sembolik kayıp
Bazen, olumsuz olay mutlaka kendi başına olmaz, ancak bir duruma şahit olduğunuzda hayatınızı yeniden düşünürsünüz. Örneğin, sizin yaşınıza yakın bir komşunuzun öldüğünü gördüğünüzde, hayatınızı yeniden düşünürsünüz.
Doğrudan olmayan bir şekilde ortaya çıkan bu kayıp, insanın hayatını yeniden düşünmesine ve her zaman hayalini kurduğu şeyi başardıysa dünyada yaptığı şeyi düşünmesine neden olur. Bazen, kişi kendini tatmin hissetmez ve depresyona girmeye başlar.
İkinci aşama: depresyonun kurulması
Bu kayıplardan herhangi birini yaşarken, kişi üzgün hisseder. Bu üzüntü uzar ve kurulur, kişi bu yeni durumla başa çıkamaz ve depresyona girmeye başlar.
Bu pekiştirici kaybı kritik olarak deneyimlenir ve baş edemeyeceğini düşünmek büyük bir psikolojik etki yaratır.
Bu duygusal acı bir yandan otomatik olumsuz düşünceleri, diğer yandan da hoş olmayan duygusal ve fiziksel duyumları iki değişiklikle gösterir.
Bu şekilde düşünmenin ve hissetmenin bir sonucu olarak, insan bir şeyleri yapma arzusunun azalmasına neden olur. Bir sonraki aşamaya götüren genel bir engelleme durumu, ilgisizlik ve motivasyon eksikliği var.
Üçüncü aşama: Hoş etkinliklerin davranışsal engellenmesi
Bu duygusal acı, düşünceler ve fizyolojik duyumlar ile kendini gösterdi, kişinin bu hoş aktiviteleri yapmayı bırakmasına neden oldu.
Atalet ortaya çıktığında. Ruh halimiz düşükse ve düşüncelerimiz olumsuzsa, bir şeyleri yapma eğiliminde olmadığımız anlaşılabilir bir durumdur.
Yapmayı bıraktığımız ilk şey, hoş aktiviteler, yani arkadaşlarla dışarı çıkmak, spor yapmak, okumak, müzik dinlemek, aile ile yemek yemek. Bunlar zevk almak için yaptığımız gönüllü aktiviteler.
Ne olur ki, hoş bir aktivite yapma olasılığı ortaya çıktığında, depresyondaki bir insanın aklını istila eden düşünceler, örneğin, "Nasıl hissettiğimi sanmıyorum", "Yanlış olduğumu düşünmelerini istemiyorum", "sorulmasını istemiyorum. ", " Kesinlikle iyi vakit geçiremiyorum ", bu düşünceler rahatsızlık yaratıyor, bu yüzden kişi evden ayrılmamayı ve evde kalmamayı tercih ediyor.
Bir kişi bu faaliyeti kısa vadede gerçekleştirmemeye karar verdiğinde rahatlama hisseder, çünkü rahatsızlık yaratan bu durumdan kaçmayı başarmıştır, ancak uzun vadede daha fazla kayıp yaratır, çünkü kendisini bu faaliyetten zenginleştirme fırsatını kaybeder.
Güzel şeyler yapmayı durdurmak, başlangıçtaki takviyelerin kaybına katkıda bulunan, dolayısıyla depresyon devresini kapatan bir güçlendirici kaybıdır.
Bu aşamada, kişi zorunlu faaliyetleri yerine getirmeye devam eder, yani çalışmak, ev işi yapmak, temizlik yapmak, vb.
Dördüncü aşama: zorunlu faaliyetlerin davranışsal engellenmesi
Hoşlandığımız şeyleri yapmayı bıraktığımızda, yeterli düzeyde pozitif pekiştirici seviyelerini geri kazanamayız, böylece depresyonu kötüleştirir. O zaman kişi daha kötü hissetmeye başladığı zamandır.
Zaman zaman, depresyon kişinin çalışmak, ailesine bakmak, ev işi yapmak ve tımar gibi öz bakım işlerini yapmak gibi zorunlu faaliyetlerde bulunamadığı bir seviyeye ulaşır.
Depresif bir insan hangi belirtileri fark eder?
Depresyon ruh halimizdeki değişiklikleri içerir. Üzüntü, mükemmellik belirti ve genel düzeyde en iyi bilinen belirti olacaktır.
Ancak, depresyon olan insanlar, üzüntü gibi semptomlara ek olarak, aynı zamanda depresyon, pişmanlık veya mutsuzluk duygularını da yaşarlar.
Ve sadece bu duygular ortaya çıkmaz, aynı zamanda sinirlilik, boşluk hissi veya gerginlik hissedebilirler.
Bazen, kişi ağlayamayacağını sözlü olarak ifade eder. Bu olumsuz duygulara paralel olarak, olumlu duygular veya günlük şeylerin tadını çıkarma yeteneği (anhedonia) azalır.
Apati ve motivasyon eksikliği de, umutsuzluğun, kontrol edilemezliğin olumsuz düşünceleri ile bağlantılı önemli belirtilerdir. Daha ciddi vakalarda, kişi yataktan kalkma ve temizlenme gerçeğinin pratikte imkansız olduğu gibi engeller çekmektedir.
Ek olarak, bilişsel performans, işyerini etkileyebilecek konsantrasyon sorunlarına yol açarak bozulmaktadır.
Zorunlu olmayan kararlar alırken de sorunlar ortaya çıkar. Fiziksel çaba gösterilmese de, kişi yorgunluk ve enerji kaybı yaşar.
Bu yorgunlukla ilişkili olarak, hem başlangıçtaki uykusuzluk (yani kişinin rüyayı başlatmakta zorlandığı), hem de uykuda uykusuzluk (kişinin uyuya kaldığı ancak gece uyandığı) gibi uyku sorunları da olabilir.
Depresyonda iştah ve kilo, aynı zamanda cinsel istek azalması vs.
Olumsuz düşünceler kendimiz, başkaları ve gelecek için dönüyor. İnsanların aşırı değersizlik, kınama veya suçluluk duygusu vardır.
Çevre düşmanca ve belirsiz bir yer olarak algılanıyor. Ayrıca, çevre insanlarının herhangi bir takdirinin olmadığı ve onları reddettiği de düşünülmektedir. Gelecek karanlık ve düşmanca algılanıyor.
Ve neden herkes depresyona girmiyor?
Aynı durumdaki tüm insanlar bir depresyon geliştirmezler. Örneğin, boşanmış herkes depresyon geliştirmez.
Farklı araştırmalar, psikolojik bir bozukluğa maruz kalmamızı sağlayan bir dizi değişken olduğunu göstermiştir.
Yani, onu tetikleyen koşullar olması durumunda, psikolojik bir rahatsızlığa maruz kalma olasılığını artıran bir takım unsurlar vardır.
Farklı çalışmalar göstermiştir ki, depresyona maruz kalmamızı sağlayan bir dizi değişken vardır.
Psikolojik güvenlik açığı, bu nedir?
Tespit ettikleri faktörlerden biri yaşam tarzı. Yaşamlarını kendilerini iyi hissettiren hoş aktivitelerle dolduran insanlar, depresyona daha az eğilimlidir. Onları tatmin eden kişi için ne kadar fazla alan mevcutsa, bunalımlı olma olasılığı o kadar düşüktür.
Bizi savunmasız kılan diğer bir faktör de bilişsel tarz, yani bizim düşünme biçimimizdir. Yaşamlarımız boyunca, yaşamımızı inşa ettiğimiz farklı şemalar veya inançlar öğrendik.
Bu inançların içeriği yetersizse, güçlendirici kaybının ardından depresyona daha yatkın oluruz.
Bizi depresyona karşı savunmasız bırakan üçüncü faktör, sosyal alandaki eksiklikler. Bu eksiklikler, sosyal beceri eksikliği veya sosyal destek eksikliği nedeniyle olabilir.
Son faktör, problemleri çözme yeteneğidir. Sorun yaşamak insanın hayatının bir parçası.
Bir kişi, bir önleyici olarak değerlendirilen bir değişikliği tecrübe ettiğinde ve bununla baş edemediğinde bir sorunla karşı karşıya kaldığımızda.
Bazen kişi olanları değerlendirmek, alternatifleri aramak ve durumlarına en uygun kararı vermek için belirli ve yapılandırılmış bir prosedür bilmez.
Ve biyolojik kırılganlık?
Biyolojik kırılganlığı, bir kişinin vücudunun, depresyon süreci başladıktan sonra nörokimyasal maddeleri azaltması gerektiği tesisi olarak anlarız.
Bunun anlamı, yukarıda bahsedilen faktörlerden bazılarına sahip olmamız durumunda, takviye güçsüzlüğü karşısında, bir depresyon geliştirme şansının daha büyük olacağıdır.
Depresyonda, kişinin içinden geçtiği ve aşağıda özetlediğimiz bir dizi aşama vardır:
Birincisi, hastalığın olumsuz bir olay olarak yorumladığı güçlendirici kaybının olduğu düzensizliğin kökenidir.
İkinci aşama, kişinin farklı düşünmeye, hareket etmeye ve hissetmeye başladığı düzensizliğin oluşumuna tekabül eder, ilk değişikliklerin gerçekleştiği yer burasıdır.
Üçüncü aşama, depresyonu olan kişinin daha önce sevdiği şeyleri yapmayı bıraktığı ve zevk ürettiği, hoş aktivitelerin davranışsal inhibisyonunu ifade eden aşamadır.
Dördüncü aşama, zorunlu faaliyetlerin davranışsal olarak engellenmesine karşılık gelir; bozukluğu olan kişi, öz bakım ve kişisel hijyen, aile bakımı, iş vb. Gibi, toplumun zorunlu olarak gördüğü faaliyetlere katılmayı durdurur.
Depresyon, depresyon hastasına sorunu yaşayabilmesi için bir dizi strateji öğretecek bir profesyonel tarafından tedavi edilmesi gereken psikolojik bir hastalıktır.
Ve sen, depresyonun evrelerini biliyor muydun?
https://solbrillersalg.com Depresyonun 4 Aşaması 2020