KAPİTALİZMDİR! Doğa ve Çevrenin Baş Düşmanı BAŞYAZI 2013 YILINI GERİDE BIRAKIRKEN. AB nin yeni Güvenlik Sistemi Eurosur Yürürlüğe Giriyor
Download "KAPİTALİZMDİR! Doğa ve Çevrenin Baş Düşmanı BAŞYAZI 2013 YILINI GERİDE BIRAKIRKEN. AB nin yeni Güvenlik Sistemi Eurosur Yürürlüğe Giriyor"
1 Sayı: 235 Aralık 2013 Masrafı: 2 ATİK (Avrupa Türkiyeli İşçiler Konfederasyonu) Yayın Organı İnternet: Doğa ve Çevrenin Baş Düşmanı KAPİTALİZMDİR! BAŞYAZI AB nin yeni Güvenlik Sistemi Eurosur Yürürlüğe Giriyor 2013 YILINI GERİDE BIRAKIRKEN İnsanlığın yaşamında hızlı bir şekilde akıp giden günler, haftalar, aylar ve yıllardan birinin daha sonuna gelmiş bulunmaktayız e girerken özgürlük, demokrasi ve hak alma mücadelesinde başarılı bir yıl olması temenniler ile bu yıla başlamıştık. Kuşkusuz gerek üzerinde yaşadığımız coğrafyada gerekse geldiğimiz ülke olan Türkiye de her türlü hak alma mücadelesinin temennilerle başarıya ulaşmayacaktır. Avrupa ya daha fazla kaçak göçmen girmesini önlemek için oluşturulan Eurosur daha militarist bir tarz izleyecektir. AB sınır koruma ajansı Frontex in acil müdahale edeceği yerlere daha hızlı ulaşarak göçmen geçişlerini önlemeyi hedefliyor. Göç akımının neden ve niçinlerine kafa yorma yerine bu akımın Avrupa ya girmesini engellemeye yönelik bir güvelik sistemi tabi ki, göçmenlere karşı şiddeti de artıracaktır.
2 2 mücadele BAŞYAZI 2013 YILINI GERİDE BIRAKIRKEN! İnsanlığın yaşamında hızlı bir şekilde akıp giden günler, haftalar, aylar ve yıllardan birinin daha sonuna gelmiş bulunmaktayız e girerken özgürlük, demokrasi ve hak alma mücadelesinde başarılı bir yıl olması temenniler ile bu yıla başlamıştık. Kuşkusuz gerek üzerinde yaşadığımız coğrafyada gerekse geldiğimiz ülke olan Türkiye de her türlü hak alma mücadelesinin temennilerle başarıya ulaşmayacaktır. Her türlü hak alma mücadelesinin başarıya ulaşmasının yolu, yüzde doksan dokuzların gücüne güvenerek, sınırsız ve hesapsız emek verip bedel ödeyerek elde edilmesi ile mümkün olacaktır. Başarı ve kazanımlar her daim mücadele ile elde edinir. Günümüzde mücadelemiz daha etkin bir hal almak zorundadır. Emperyalist saldırganlığın artığı bir dönemde mücadele etmeden, bedel ödenmeden özcesi; emek vermeden bir kazanım elde edilerek değer yaratılması, içinde yaşadığımız çağın karakterinden dolayı olanaksızdır. Her kazanım ve başarının altında ödenen onca bedel ve verilen yoğun emek yatmaktadır. Emek insanlığın oluşumunda bugüne kadar belirleyici yerde durmaktadır. Bundandır ki, başarı temennilerimizin pratikte hayat hakkı bulması ve belirlenen hedeflere ulaşılması harcanılan çaba ve verilen emekle ilintilidir yılı da işçi ve emekçiler noktasında mücadelenin yükseldiği bir yıl olmasının yanında, içinde yaşadığımız sistem dünya üzerindeki gerici egemenliğini ve saldırganlığını devam ettirmek adına işçi ve emekçilere yönelik saldırılarını yoğunlaştırırken, tüm insanlığa yönelik tehditlerini fütursuzca devam ettirmektedir yılında da yaşanan durum işçi-emekçiler ile ezilen mazlum halkların lehine olmasa da, kapitalistemperyalist sistemin değişeceğine inanan işçi ve emekçiler kendi kurtuluşlarına gidecek yolun mücadele edilerek elde edileceğine olan inançları her geçen gün çoğalması önemli bir yerde durmaktadır. Emperyalist-kapitalist sistem karakteri gereği eşitsizliği, yoksulluğu, işsizliği ve gelir dağılımındaki adaletsizliği hızla derinleştirirken, diğer yandan doğa ve çevre üzerinde yaratığı kirlilik ile ekolojik dengeyi alt üst ederken, ırkçı ve ayrımcı politikalar ile halkları karşı karşıya getirmeye çalışarak düşman etme peşindedir. Bu anlamda mevcut sürecin kısa bir panoramasına baktığımızda, geçtiğimiz yüzyılda uluslararası pazarların paylaşımını tamamlayan emperyalist devletler rekabetini günümüze kadar devam ettirmektedirler. Bugüne kadar paylaşılan pazarların sabit olmasına rağmen, emperyalistler arası rekabeti ortadan kaldırmamıştır. Uluslararası tekelci sermayenin ulaştığı yoğunlaşma düzey ve aşırı kar dürtüsü, rekabeti ve pazar kavgasını sürekli kılmıştır. Bugün bu durum artarak devam etmektedir. Bugün mevcut koşullar finans-kapitalin daha hızlı yoğunlaştığı ve daha merkezileştiği bir döneme tekabül etmesi, beraberinde rekabetin şartlarını daha yüksek noktalara tırmandırmaktadır. Bunun sonucu, mevcut süreç emperyalistler arası pazarların yeniden paylaşımına tekabül eden saflaşmaları gündeme getirmiştir. Dolayısıyla emperyalistler arası hegemonya mücadelesinde oluşan bloklardan birini, ABD nin başını çektiği Avrupalı emperyalistler ile Japonya vb. gibi ülkelerin yer aldığı devletler oluştururken; diğer blokun başını Çin ve Rusya çekmektedir. Bugün son beş yıldır derinleşen ekonomik kriz günümüzde tüm dünyayı etkisi altına alarak üçüncü bunalıma doğru yol almaya devam etmektedir. Avrupa kıtası bu süreci derinden yaşamaya bu yılda devam etmiştir. Avrupa ülkelerinde uygulanmaya çalışılan krizden çıkış programı, ekonomik bazı oyunlar ve formüllerden öte, kamu adı altında emekçilere yüklenmektedir. Orta doğuyu yeniden dizayn etme adı altında mazlum halklar katledilerek yerinde edilmeye devam edilmektedir. Ortadoğu daki son isyan dalgası Suriye ye müdahalede işler istenilen şekilde ilerlememektedir. Suriye de gelinen aşamada yüz bine yakın insan katledilmiş, yüz binlerce insan sürgünde yaşamaktadır. ABD nin belli oranda çekildiği Irak da durum çok farklı değil. Günlük olarak onlarca insan yapılan saldırılarla katledilmektedir. İktidar kavgasının yükseldiği bu ülkede Sünni, Şii ve Kürt kesimleri açıktan karşı karşıya gelmiş durumdalar. Bu bölgenin en önemli sorunu olarak görülen Filistin e yönelik İsrail saldırıları devam etmektedir. Bölgedeki diğer ülkelerde aynı sorunlar devam etmektedir. Bu alanda en büyük ülkelerinden olan Mısır da başlayan halk ayaklanması otuz yıllık Mubarek iktidarını al aşağı etmiş, yapılan seçimlerde iktidara gelen Mursi halka zulüm etmeye devam ederken, buna karşı güçlenen ve gelişen muhalefetin önünü kesmek içinde Mursi bahane edilerek askeri faşist cunta işbaşına gelmiştir. Dünya nın başak bir kıtası olan Afrika da emperyalistler arası yeni bir kapışma sahası konumuna gelmiştir. Çin in kıta ülkeleri ile geliştirdiği ticaret hacmi ABD ve Avrupa ülkelerini bu kıtaya yönelik çıkarma yapmaya zorlamıştır. İç savaş bahanesi ile önce Libya nın işgal edilmesi, Avrupa da on beş devletin yardımı ile Fransa nın Mali yi işgal yönelimi bu kıtanın ekonomik ve jeo-politik yapısının önemi yanında emperyalistler arası rekabetin boyutunu da göstermektedir. Geldiğimiz ülke olan Türkiye de bu yıl milyonların sokağa çıkarak faşizme karşı bir direniş tarihi yazıldığı yıl olmuştur. Faşist AKP hükümeti eliyle devletin işçi ve emekçilere yönelik katmerleşen sömürüsü, işsizlik ve yoksulluk, kadınlara yönelik şiddet, ezilen ulus ve azınlıklara yönelik baskı, Alevilere yönelik baskıcı ve katliamcı politikalar, ilerici ve devrimcilere yönelik saldırılar ve halkın yaşamının her alanına yönelik yapılmak istenen müdahale bir tepkiselliğe neden olarak dipten gelen dalgaya dönüşmüştür. Türk devletinin Kürt ulusal mücadelesi karşısında köşeye sıkışması, Kürt hareketinin emperyalist politikaları boşa çıkarması emperyalistler bakımından tasfiye edilme gerekçesidir. Bundan dolayı barış süreci devreye konulmuş Kürt hareketinin devrimci dinamiklerinin tasfiyesi hedeflenmiştir. Yine Kürtlere tahammülü olmayan Türk devleti, Rojova da kendi öz yönetimini ilan eden Kürt halkına karşı yetiştirdiği çeteler üzerinde saldırılarını devam ettirmektedir. Buna rağmen Rojava daki Kürt halkının kurduğu öz yönetim güçlenerek tarihdeki yerini almıştır. Dünyadaki gelişmeler böyle iken, bugün faaliyet yürüttüğümüz Avrupa kıtasında krizden kaynaklı sorunlar yükselerek devam ediyor. Bazı burjuva kalemşorları mevcut krizi gelinen aşamada her ne kadar etkisini kayıp etmiş olarak lanse etseler de, Avrupa da kamu borç krizi ve zombi bankacılık krizi şeklinde derinleşmiş durumda. AB nin önde gelen ülkelerindeki reel ekonomi vasat bir durumda olması ve giderek kötüleşmesi mevcut durumu daha da derinleştirmektedir. Bunun yanı sıra bugüne kadar krizde çıkmak için uygulanan politikalar ekonomiyi daha da dalgalandırmaktadır. Bu durum AB ülkelerinin cari açıklarının yükselmesine, kamu ve özel borç stoklarının yükselmesine neden olmaktadır. Ve tüm bu faturalar emekçilere kesilmektedir. Görülüyor ki dünyanın her yanında emperyalist-kapitalist sistemin insanlığa sunduğu felaket tablosu her geçen gün ağırlaşıyor. Dünya her geçen gün ezilenler için daha sağlıksız, daha yoksun ve daha tehlikeli bir hal almaya devam ediyor. Kirlenmenin ve doğa tahribatı boyutları önlenemez bir noktaya doğru gitmektedir. Mevcut sistem yine ana gündemi ve ana güdüsüne aykırı olduğu için kendi sonunu getirecek bir gözü dönmüşlükle bütün dünyayı büyük bir felakete doğru sürüklemektedir. Tüm bu saldırılara karşın dünya ezilen halklarının direnişleri yükselmeye devam etmektedir. Avrupa kıtasında; demokrasi savunucusu kesilenler, kendi kâr marjlarını yükseltme politikaları sonucu işçi sınıfının örgütlü yapısına yönelik saldırılarını tırmandırırken, ekonomik ve mali krizi gerekçe edilerek esnek ve güvencesiz çalışma yasal hale getirilmiş, ücretler dondurulmuş yada aşağı çekilmiş, çalışma saatleri uzatılarak, işsizlik en yüksek noktaya tırmanmış, yüzde doksan dokuzlar yoksulluğa mahkum edilmiştir. Tüm bu saldırılar karşısında Avrupa kıtasında ki kitlesel direniş sesleri başta Akdeniz havzasında Yunanistan ve İspanya olmak üzere İtayla, Portekiz gibi ülkelerde yaygınlaşarak kıta Avrupa sını sarmış durumdadır. Kriz ile başlayan bu direniş trendi 2013 boyunca da devam etmiş, gelecek yeni yılda da bu mücadele yükselerek devam edecektir. Bu durum 2014 de egemenlere korku salarken yüzde doksan dokuzların mücadelesine ışık olacaktır. MÜCADELE GAZETESİNİ OKU, OKUT! ABONE OL, ABONE BUL! Abonelik Formu İsim:... Soy isim:... Adres: Not: Abonelik tutarını ödedikten sonra, bu formu aşağıdaki adrese gönderiniz. ATIK Kaiser-Wilhelm Str Duisburg Abonelik süresi Almanya içi 1 Yıllık 36,00 2 Yıllık 70,00 Almanya dışı 46,00 90,00 Hesap Numarası: İsim: ST CONF VAN ARBEIDERS UIT TURKIJE IN NEDERLAND IBAN: NL08INGB BIC/SWIFT: INGBNL2A Impressum: V.i.S.d.P I. Yildirim Postapart nummer JX Arnhem - Nederland Yazışma Adresleri: Nelson Mandela plein T.H. Den-Haag - Nederland haber göndermek için: Internet:
3 mücadele Doğa ve Çevrenin Baş Düşmanı Kapitalizmim aşırı kar dürtüsü doğa ve çevreyi en üst safhada kirletirken, tüm canlıların yaşamını da ciddi şekilde tahdit etmektedir. Çarpık kentleşme, sanayide ortaya çıkan atıklar, atık suların arıtılmadan denizlere karışması, deniz ve nehirlerin kimyasal atıklar ile kirletilmesi gibi faktörler çevre ve doğa kirliliğinin esas nedenleridir. Doğa ve çevre sorunları özellikle geçen yüzyıldan itibaren dünya gündemini işgal eden ve giderek insan yaşamını tehdit eden en önemli sorunların başında gelmektedir. Kuşkusuz bu, doğa ve çevre sorunlarının daha önce var olmadığı anlamına gelmemektedir. Kapitalist sistemin aşırı kar dürtüsü hırsıyla üretimde sınır tanımaması, doğa ve çevreyi koruma sorunu olmaması, bu durumu hızlandırarak dünyayı yaşanmaz bir duruma getirmiş bulunmaktadır. Doğa ve çevre kirliliğinde başlıcalar, hava kirliliği, su kirliliği, toprak kirliliği olmak üzere, üzerinde yaşadığımız kara parçası farklı şekillerde kirletilmeye devam edilmektedir. Doğa ve çevre kirliliğinin boyutlarının ve zararlı etkilerinin artması ve dünyayı yaşanmaz bir hale getirmesi, çevre konusuna olan duyarlılığı artırmış, bu anlamda birçok kurum ve örgütlenmeler ortaya çıkmıştır. Kapitalist sistemin kontrolü altında olmayan kurum ve çevre örgütleri ile bilim adamları, günümüzde doğanın ve çevrenin korunması için önemli mücadeleler vermekteler. Bu noktada çeşitli çalışmalar yapan bilim adamları yaptıkları araştırmalar neticesinde doğa ve çevre sorunlarının ciddi ve tehlikeli noktaya geldiğini, gerekli çalışmaların ve önlemlerin alınması gerektiğini ve gerekli önlemler alınmazsa sorunun boyutlarının da daha da ağırlaşarak artmaya devam edeceğini ortaya koymaktadırlar. Kapitalist sistem ile birlikte sanayileşme ve endüstrileşmede yaşanan yoğunlaşma sonucu ağaç gibi kendini yenileyebilir ve çeşitli madenler gibi kendini yenileyemez enerji kaynakları üzerinde çok ciddi bir baskı oluşmuştur. Çeşitli bitki dokuları ile ağaç dokusunda tahribat yoğunlaşarak artmakta, bunun sonucu ormanlar ve birçok bitki türleri bir bir yok olmaktadırlar. Toprak erozyonu her geçen gün çoğalmakta çölleşme gittikçe yaygınlaşmaktadır. Bu nedenler, atıkların fazlalığı noktasında KAPİTALİZMDİR! sınırı çok aşması ve onlarca yeni çeşitlenme neticesi, hava kirliliği, su kirliliği ve toprak kirliliği son yüzyılda büyük bir problem durumuna gelmiştir. Fosil ve buna benzer yakıtların aşırı kullanılması asit yağmurlarını artırırken, sera gazlarının artması ile birlikte küresel ısınmayı da artırmaktadır. Meydana gelen bu küresel ısınma iklim değişikliklerinin yaşanmasına neden olmaktadır. Dolayısıyla tüm canlıların yaşamını vesile olan hava; atmosferi oluşturan gazların karışımından oluşmaktadır. Yeryüzünde yaşayan tüm canlılar için yaşamsal önemi olan hava, çarpık kentleşme, kentlerdeki ısınma sistemi, kullanılan çeşitli yakıt türleri, trafiğe çıkan milyonlarca araçlar nedeniyle yoğun bir şekilde kirletilmektedir. Kapitalizmin aşırı kar elde etme dürtüsü üretimdeki maliyetin düşürülmesi anlamına gelmektedir, bunun için alt yapı ve diğer giderlerin daha düşük seviyede tutulması sermaye sahibi için zorunludur. Bundan dolayı insanlığı yaşamı hiçe sayılarak uygun olan ileri teknolojiler kullanılmamakta, kirliliği önleyici çözümlerin pahalı oluşu nedeniyle uygulamaya konulmamaktadır. Diğer yandan, sanayi ve endüstri kuruluşlarının yanlış yerlerde kurulması ve yanma sonucu atık gazların yeterli teknik önlemler alınmadan havaya bırakılmasıyla hava kirliliğini körüklemektedir. Bu anlamda düzensiz kentleşme eğilimi sürdükçe kentsel kaynaklı hava kirliliği sanayileşme ve endüstrileşmede oluşan yoğunlaşma, nükleer denemeler sonucunda atmosfere bırakılan çeşitli maddeler ile gazların yoğunluğu devam ettikçe, havanın kirlenmesini önlemek mümkün olmadığı gibi aksine bu kirlilik artarak devam edecektir. En önemlisi hava kirliliği aynı zamanda değiştirdiği atmosfer koşulları nedeniyle, doğal iklimin dengesini bozmakta, bitkilerin dokusunu bozarken, toprağın verimliliği azaltarak tarımsal üretimdeki verimi de hayli düşürmektedir. Bu sonuçlar ile birlikte tüm dünya açısında farklı zararlara da yol açmaktadır. Bunlar; atmosferdeki karbondioksit birikiminin artması ile dünyanın ısınmasına, dolayısıyla tüm dünyada iklim değişimine, kutuplardaki buzulların erimesine, okyanus ve deniz düzeyinin yükselmesine, büyük bir oranda tarım toprağının sular altında kalmasına yol açmaktadır. İkinci olarak, ozon tabakasının incelmesiyle tüm canlı varlıkları olumsuz bir biçimde etkileyen güneş ışınlarının zararlı etkisinin giderek daha yoğun olarak hissedilmesine neden olmaktadır. Hava kirliliği aynı zamanda çok ciddi bir çevre sorununa neden olmaktadır. Dünyanın dörtte üçünü oluşturan suların, canlı varlıkların yaşamındaki önemi belirleyici yerde durmaktadır. Su kirliliğini ortaya çıkaran su kaynaklarının kullanılmasını bozacak ölçüde, organik, inorganik, biyolojik ve radyoaktif maddelerin suya karışması ile olmaktadır. Dış nedenler olmasa suyun belli bir düzeydeki kirlenmenin üstesinden gelebildiği bilinmektedir. Dolayısıyla suyu kirleten türler ve miktarları sürekli arttığı için bu işlem etkisiz kalmakta ve su kirliliği her geçen gün yükselerek devam etmektedir. Günümüzde su kirliliği; tarımsal ve sanayi etkinliklerle ve yerleşim yerleri ile bağlantılı olarak artmaktadır. Tarımda verimliliği arttırmak için kullanılan yapay gübrelerin, hayvan atıkları ile tarımsal mücadele ilaçlarının toprağa karışıp su kaynaklarına ulaşmasıyla ortaya çıkar. Ayrıca su kaynaklarına ulaşan sanayi atıklar, kimyasal, radyoaktif maddeler doğanın dengesini ciddi bir biçimde kimi zaman da geriye dönülmez bir biçimde bozulmasına yol açmaktadır. Bu durum aynı zamanda canlı doğal kaynakların varlıklarını sürdürebilmeleri için hava ve su ile birlikte vazgeçilmez olan toprağı da olumsuz etkilemektedir. İnsanın bu etkinliğinden dolayı toprağın fiziksel, kimyasal, biyolojik ve jeolojik yapısı da bozulmaktadır. Kapitalist-emperyalist sistemin yaratığı bu sarmalda, artan dünya nüfusu, mevcut sistemin kar hırsıyla devam eden çarpık sanayileşmesi, milyonlarca insanın bir arada yaşadığı metropoller, yeni nükleer denemeler, bölgesel ve ülkesel savaşlar, verimliliği artırma adı altında kullanılan tarım ilaçları ve yapay kimyasal gübreler, emperyalist ülkelerin enerji ihtiyaçlarını karşılamak için yapımlarına son hızla devam edilen HES ve nükleer santraller, içinde yaşadığımız kara parçasını yaşanmaz bir duruma getirmiş bulunmaktadır. Yaşanan bu durum neticesinde soluduğumuz havanın, suların ve toprağın artarak devam eden kirlenmesi, yanlış sulama yöntemleri ile verimli toprakların erozyona uğraması, onlarca bitki ve hayvan türlerinin yok olmasıyla dünya üzerinde yaşayan tüm canlılar büyük bir felakete doğru hızlı adımlarla sürüklenmekteler. İnsanlığın yaşamı için doğada mevcut olan tüm canlıların ve bitkilerin yaşaması belirleyici bir yerde durmaktadır. Geçtiğimiz ay Polonya nın başkenti Varşova da gerçekleştirilen iklim konferansı yaşanan bu tehlikeyi önlemek için hiçbir karar alınmada sonlandırılmıştır. Kapitalistler doğa ve çevrenin kirletilmesinde baş sorumludurlar. Bu anlamda 19.su yapılan iklim konferansı ile günah çıkartarak kitleleri maniple etmek istemekteler. Mevcut kapitalist sistemin kendi yaratığı sorunu çözmesini onlardan beklemek büyük bir yanılgı olacaktır. Biz biliyoruz ki; mevcut egemen güçler, bunu yapmaya da yanaşmayacaklardır. Kapitalist sitemin kirleterek yaşanmaz bir hale getirdikleri dünyayı temizlemenin yolu, bunlara karşı örgütlenerek mücadelenin geçmektedir. büyütülmesinde
4 4 mücadele FRANSA DA İŞÇİ PAZARI Genellikle, ucuz işgücünün, yoğun işsizliğin, sosyal hakların olmadığı ülkelerde rastlanan bir durumdur işçi pazarları. Niteliksiz işçi fazlalığından kaynaklanır bir yandan da. Herhangi bir işe ustalığı olmayanların, günlük nafakalarını kazanabilmesi için birikmesidir sokak başlarında/kahvehanelerde. Kapitalist sistemin ekonomik olarak dışarıda tuttuğu, dünyanın nimetlerinden fayadalanamayan geri ülkelerde sık rastlanan bir görüntüdür. Günümüz Avrupa sında görenleri şaşırtacak, anlam verilemeyecek bir durumdur. Ancak kapitalistlerin nerdeyse dünyanın son yarım yüzyıllık bir zamana yayılan en ağır süreğen krizleri, kapitalist ülkelerdeki ekonomik dengeleri alt üst etmiştir. İşsizliğin çeşitli sebeplerle çığ gibi artması sonucu kalabalıklar hayatlarını idame ettirebilme adına yeni arayışlara girmektedirler. İşte tam da bu noktada bulunabilecek çözümlerde bile yine kapitalist anlayışın yarattığı işletmeler, çözümler devreye girmektedir. Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) verilerine göre, dünya genelinde 197 milyon işsizden bahsedilmektedir. Dünyanın dört bir yanında kaliteli iş ve güvenlikli işçi süreci sona erdirilmektedir. İyiden iyiye kırpılan işçi hakları neredeyse yokluk derekesine indirilmiştir. Ortaya çıkan işsizlik ordusunun bir sonraki söylemi, ne iş olsa yaparım şeklinde olmaktadır. Çeşitli sömürge/yarı sömürge coğrafyalarda yaşanan yüksek işsizlik oranları şimdilerde kapitalist merkezlerde de kendisini olabildiğince hissettirmeye başlamıştır. Fransa da yıl sonu itibariyle yüzde 10 nun üzerine çıkan işsizlik oranı giderek artma eğilimini korumaktadır. Öyle ki ardı ardına kapanan fabrikalar, orta/küçük işletmeler varken, 2013 yılına ilişkin hedeflenen ekonomik büyüme oranı yüzde 0,8 olarak açıklanmıştır. Bu önümüzdeki dönemde de işsizliği azaltacak yeni yatırımların olmayacağı anlamına gelmektedir. Aksine büyük otomotiv firmaları şimdiden 2013 yılında kapatılacak bölümleri/üretim tesislerini açıklamış durumdadırlar. Bunun anlamı da Fransa daki işsizlik ordusuna yeni ve yoğun katılımların olacağıdır. Neredeyse Paris in her semtinde görmeye başladığımız işçi pazarları dır alışılmışın dışındaki durum. Bu noktalara varmadan önce Fransa da uygulanan ve halen yürürlükte olan kiralık işçi/taşeron firma gerçekliği mevcuttu. Adına İNTERİM denen işçi kiralama işletmeleri her sektör için kalifiye ve ya niteliksiz işçi temin edebilmektedir. Bu işletmelerde işçilerin bir çok hakkı kayıba uğratılmaktadır. Normal bir firmada çalıştığında ikinci kontratının uzatılması durumunda süresiz işçi kontratına sahip olması gereken kişilere, bu işletmelerde sayısız kere kontrat yapılabilmekte ve bu kontratların ortaya çıkarttığı (işçi lehine) tazminat, yıpranma, tatil vs gibi haklardan da mahrum bırakılmaktadılar. Saat ücretleri düşük tutulmakta, arta kalan paylar işverenle İNTERİM arasında paylaşılmaktadır. Neredeyse her firmanın birlikte çalıştığı İNTERİMler ortaya çıkmıştır. İşyerleri, ihtiyacı olan işçiyi bile önce İNTERİM e yönlendirmekte daha sonrasında onlar üzerinden işe almaktadır. Bu sayede işçi arasında bir kontrat yapma zorunluluğundan kendisini kurtarmaktadır. Neredeyse aynı işlevi gören bir sistem de taşeron firmalarda görülmektedir. İşverenler aldıkları çeşitli işleri, düşük ücretlerle taşeron firmalara vermektedirler. Taşeron firmalar aldıkları işlerden elde edemediği kârı, çalıştırdığı işçilerin hakkından kısarak elde etmektedirler. Fransa da yaşanan bu olgulara bugünlerde bir de işçi pazarlarında iş bekleyen kalabalıklar eklenmiş durumdadır. Bu kalabalıkların içinde üniversite mezunlarından, vasıfsız işçilere kadar ne iş olsa yaparım zorunluluğunda insanlar bulunmaktadır. Büyük inşaat malzemeleri satan mağazaların önlerinde, ellerinde çantalarıyla bekleyen işsiz işçiler, kendilerini işe götürecek iş sahiplerini ve ev sahiplerini beklemektedirler. Sabahtan akşama kadar kahvelerde ve işlek sokaklarda kendilerine ekmek verecek birilerini beklemektedirler. Tüm dezavantajlarının üstüne bu yöntemle buldukları işlerde, kontratsız ve sosyal haklardan yoksun bir şekilde çalışmak zorunda kalmaktadırlar. Esas olarak göçmen insanların oluşturduğu bu grup için yaşam standartları da gittikçe düşmektedir. İNSEE (Fransa İstatistiki Araştırmalar Kurumu) nin yaptığı bir çalışmanın ortaya koyduğu şekilde, yerli işçiler ile göçmen işçilerin yaşam standartı 1/3 oranında farklılık göstermektedir. İşçi pazarlarında hedeflenen işler genellikle inşaat sektörü olduğundan kaynaklı göçmen işçilerin bir yoğunluğu sözkonusudur. Artan işsizlik iç politikada da gündeme gelmektedir. Esas olarak kapatılan ve ülke dışına taşınan fabrikaların yarattığı işsizliğin faturası bile göçmenlere çıkartılmak istenmektedir. Hayatın her alanında bizi zorlu bir sürecin beklediği aşikârdır. ATİK faaliyetçileri, işsizlerin/işçi pazarı sakinlerinin sorunlarını dile getirmeli ve bu insanlara/kamuoyuna ortaya çıkan durumun nedenlerini anlatmalıdır. Yaratılmak istenen yerli işçi sınıfı ve göçmen işçi çatışmasının önüne geçilmelidir. AB nin yeni Güvenlik Sistemi Eurosur 1 Aralık ta Yürürlüğe Giriyor Avrupa ya daha fazla kaçak göçmen girmesini önlemek için oluşturulan Eurosur daha militarist bir tarz izleyecektir. AB sınır koruma ajansı Frontex in acil müdahale edeceği yerlere daha hızlı ulaşarak göçmen geçişlerini önlemeyi hedefliyor. Göç akımının neden ve niçinlerine kafa yorma yerine bu akımın Avrupa ya girmesini engellemeye yönelik bir güvelik sistemi tabi ki, göçmenlere karşı şiddeti de artıracaktır. Daha çok Afrika da gelecek mülteci akımını önlemek için kurulan Eurosur, sözde tekne batmalarında ortaya çıkacak faciaları da önlemeyi hedeflemektedir. Eurosur un ana görevi, organize suçları önlemek ve batan teknelerdeki insanları kurtarmak için gerekli sistemleri harekete geçirmek olarak belirlense de; esas görevi kendi ülkesinde yaşadığı zorluklarda bıkan ve emperyalist bölgesel savaşlarda kaçan göçmenlerin Avrupa ya girmesine engellemek olacaktır. Devreye konulan bu yeni güvenlikli AB sistemin 2020 yılına kadar 144 milyar Euro ya mal olacağı tahmin ediliyor. Helikopterler, insansız hava uçakları ve uydular sistemi ile veriler toplayarak buna göre bir hareket tarzı izleyecekmiş. Bilgilerin hangisi diğer birlik ülkeleri ile paylaşılması kararı ise üye ülkelere istemine kalacak. Dolayısıyla bu, Yunanlar Lampedusa da neler olduğunu bilmek istediği zaman, Yunanistan ile İtalya arasında bir anlaşma yapılması gerektiği anlamına geliyor. Hangi vakaların bildirileceği ya da bildirilmeyeceği de üye ülkelerin sınır koruma yetkililerine bağlı. Batmış bir mülteci teknesi tespit edildiğinde, olay yerine destek göndermek altı saatten daha fazla sürecek olması insan kurtarma endeksli olmayan bir sistem olacağının somut göstergesidir. Frontex in kurduğu bu yeni sistem, önceliği kaçak göçmenlerin kurtarılmasına yönelik olmadığından dolayı birçok insan hakları kurumlar tarafında da yoğun eleştiriye tabi tutulmaktadır. Bu noktada en büyük sorun, Eurosur un militarist bir yönelim içinde olacağı için insan haklarını uygulamayarak göçmenlere karşı insanlık dışı muamele yapacağı meselesidir. Çünkü bu tür kurumlar genelde denetim dışı çalışma yapmaktalar. İnsan haklarını savunan hiçbir uluslar arası örgüt bu tür kurumları denetlemesi mümkün değildir. Diğer en önemli sorunda Avrupa devletlerine geçmek üzereyken tespit edilerek yakalanan göçmenlerin, idam edilip işkence görebilecekleri kendi ülkelerine geri gönderilmeleri olağan bir durum olacaktır. Dolayısıyla İnsan Hakları İzleme Örgütü bu kuruluşa karşı çıkmaktadır.
5 mücadele BAŞKA BİR SOSYALİZM MÜMKÜN MÜ? Son yıllarda örgütlenmeleri kapitalistlerce desteklenen/ organize edilen, yaşanan ve yaşanacak toplu karşı koyuşları bir potada eritmenin aracı olan Sivil Toplum Örgütleri nin (STÖ) dillerine pelesenk ettikleri, Başka Bir Dünya Mümkün sloganı ideolojik bir argüman olarak, kitlelerin bilincinin dumura uğratılması uğruna kullanılmaktadır. Uzun yıllar STÖ ler içinde faaliyet yürüten, sosyal forumlarda aktif olan ve bir anlamda onlara rengini veren seçkin bir aktivist ve yazar olan Susan George, Londra da katıldığı bir toplantıda şunu söylüyordu; Devrimin çözüm olduğuna inanmıyorum diyordu, çünkü devrimin yaratacağı felç ve karmaşa ortamında milyonlarca açın beslenebileceğine, milyonlarca yoksula yardım edilebileceğine inanmıyorum. Üretimin durup elektriklerin kesildiği, karanlığa gömülmüş bir dünyadan yeni bir toplum çıkabileceğine inanmıyorum. Kendilerini ifade ediş biçimiyle, küreselleşme karşıtı bir hareket olan ATTAC içerisinde yer alan bu kişinin tüm mücadelesi kapitalist çatlakları onarmakla geçecektir. Bu kişinin şahsında, içerisinde yer aldığı hareketlerin tahlili kolayca yapılacaktır. Yazımıza bu örnekle başlamamızın sebebi, 2012 seçimlerde iktidara gelen Fransa Sosyalist Partisi ve tabi ki François Hollande ın ne kadar sosyalist olduklarını anlatmaya çalışmamızdır. Buradan hareketle acaba bizlerin anladığı/okuduğu/ bildiği sosyalizmden başka bir sosyalizmin varlığının olup olmadığını irdeleyeceğiz. Gidişata bakılırsa yakın bir zamanda kapitalist ülkelerde iktidara gelen/gelemeyen, kendisine sosyalist-komünist adını vermiş partilerin Başka Bir Sosyalizm Mümkün sloganlarını işitmeye başlayabiliriz. Bu koroya Latin Amerika da bulunan sol tandanslı partiler de eşlik edecektir. Sosyalizm, kapitalist düzenin yamanarak toplumsal bir dönüşüme uğraması demek değildir. Eğitimden/sağlığa, yaşam kurallarından/çalışma koşullarına derin ve köklü değişimler; sömürünün, emek gaspının, sefaletin, gelir dengesizliğinin, açlığın tamamen ortadan kalkacağı bir düzen değişikliğidir. Şimdilerde dünyanın çeşitli coğrafyalarında ortaya çıkan ve kendilerine sosyalist diyen oluşumların bunlardan bihaber olmaları mümkün değildir. Bu bilinçli ve organize bir saldırının sonuçlarıdır. Amaç sistemin varlığından, uyguladığı politikalardan rahatsız olan yığınların frenlenmesini sağlamaktır. Tarihsel süreç içerisinde sosyalizme yeni isim takanlar, onun çerçevesini daraltanlar olmuştu. Şu bir gerçek ki, yaşanan sosyalizm tecrübeleri, sosyalist teorinin durağan değil sürekli ileriye doğru yol alan bir muhtevası vardır. Ancak bu bile ortaya konmuş sosyalist düşünce sistematiğinin içinin boşaltılması adına revize edilmesini gerektirmez. Bir başka deyişle onun sürekli ileriye doğru yol alması gerektiğini kullanarak içinin boşaltılmasına olanak verilmemelidir. Ütopik sosyalizmden bilimsel sosyalizme(marksizme) oradan yaşanan sosyalist devrimler/iktidarlara uzanan siyasal döngüler günümüz sosyalistlerinin çizgilerini belirlemiştir. Yeni bir keşife ihtiyaç yoktur. Yapılması gereken devrimci pratiklerden dersler çıkartılarak sosyalizmin tarihsel sürecine doğruları eklemektir. Sosyalizmin ilk tarih sahnesine çıkışından itibaren dönemin düşünürleri arasında yaşanan tartışmalar, ideolojiye eklenen olgular, hedefleri konularında yoğun yaşanmıştır. Adeta teorik tartışmaların, pratik faaliyetlerin berraklığı ile günümüze oluşan sosyalist ideoloji gerçekliği yeni bir tanımlayı, sınırlandırılmayı haketmemektedir. Şimdilerde bu sınırlandırmaları yapanlar, kapitalistlerle çıkar antlaşmaları yapan, onlarla kolkola olan yamacılar dır. Kendisine sosyalist diyerek iktidarları ele geçiren son zaman sosyalistleri kapitalist politikalara açık bir koyuşu bir kenara bırakalım, kapitalist uygulamalarla ülke kurtarmaya girişmişlerdir. Sözde kapitalizm karşıtlığını sert söylemlerle zenginleştiren bu kesim, esas olarak varolan sitemin devamına ciddi katkılar sunmaktadırlar. Fransa da kendisine sosyalist diyen bir parti hali hazırda iktidarda, bununla beraber kendisine sosyalist düşünceden etkilenmiş olarak lanse eden irili ufaklı onlarca işçi/memur/öğrenci sendikası mevcut. Yine kendisine komünist adını veren bir komünist partisi siyaset sahnesinde yer almakta. Bu kadar çok sosyalist in olduğu bir ülke düşünün ki her gün yeni bir yasa ile sosyal haklar kırpılıyor, işyerleri kapanıyor, pahalılık ve işsizlik sürekli artıyor. Bunlar yetmezmiş gibi başka ülkelere askeri operasyonlar düzenleniyor, demokrasi ihraç ediliyor. Emperyalist politikalar azgınca uygulanmaya devam ediyor. Bunların nasıl olduğu, bu örgütlerin içeriğinin ne olduğu, neler yapabilecekleri elbette tarafımızdan bilinmektedir. Ancak Fransa da yaşayan milyonlarca göçmen, onların esas kimliklerini deşifre etmekte sorun yaşamaktadır. Türkiyeli göçmenler için şu anda sosyalist bir parti iktidardadır. Beklentiler de bu oranda kendisini göstermektedir. Yapacağımız etkinliklerde bu meseleye mutlaka önem vermeliyiz. Dönem iktidarının yaşanan tüm sorunlarda birebir etkili/yetkili olduğunu kitlelere anlatmalıyız. Fransa, solun geçmişinde önemli bir yer tutmaktadır. Sosyalizmin ortaya çıkmasından bugünlere ideolojinin şekillenmesinde etkili bir coğrafya olmuştur. Uzun uzadıya anlatılması daha geniş bir yazının konusudur. Ancak ideolojik kırılmanın en ciddi yaşandığı süreç, ikinci emperyalist paylaşım savaşının anına ve sonrasına denk gelmektedir. Sovyetler Birliği nin varlığı bu sürecin yaşanmasında esas noktayı oluşturmuştur. Nazi ordularına karşı neredeyse hiç bir karşı koyuşun yaşanmadığı sıralarda, kentler tek bir kurşun dahi atmadan teslim edilirken, Paris önlerinden başlayarak içerilere doğru, kendilerini sosyalist devrime adamış tutarlı devrimciler çatışmalara başlamışlardır. Onlar hayatlarının son nefesinde yaşasın Stalin diyen devrimcilerdi. Nazi istilasının sona ermesinin ardından bu devrimciler sosyal alanlardan uzaklaştırılmışlardır. Sosyalist çevrelere yönelik yoğun bir ideolojik saldırı başlatılarak, okullarda bile Stalin düşmanlığı başlatılmıştır. Bugün Fransa da kolej ve üniversite okuyan her genç Stalin in bir katil olduğuna inandırılmıştır. Sovyetler Birliği nin etkisi uzun süre insanların üzerinden atılamasa bile, bugün bu ciddi anlamda gerçekleşmiştir. İşte bugünün sosyalist-komünist partileri, işçi/öğrenci/memur sendikaları Stalin şahsında yaratılan saldırılarla, Troçkist anlayışlara bezendirilmiş bir siyaset izlemeye başlamış, bilimsel sosyalist anlayışının hemen hemen tam tersine pratikler uygulamaktadır. Başka Bir Sosyalizm uygulayarak, kapitalist sistemin devamına katkı sunmaya devam etmektedirler. François Hollande önderliğindeki Sosyalist Parti nin bir yılı bile doldurmayan icraatları ortadır. Artan vergiler, artan işsizlik, kapanan fabrikalar, askeri işgaller, yoksulluk, açlık... liste uzayıp gider. Sorumuz da bu, sosyalist parti iktidarı böylemi olur? Yoksa bu Başka Bir Sosyalizm mi? Fransa dan Bir Mücadele Okuru
6 6 mücadele FRANSA DA ANKETLERİN DİLİ... Ulusal İnsan Hakları Danışma Kurulu (CNCDH) raporlarına göre Fransa da 2012 yılı itibariyle göçmenlere yönelik saldırılarda artış kaydedildi yılına göre yüzde 30 artış gösteren saldırıların büyük bölümünü müslümanlara yönelik olanlar oluşturmaktadır yılında 53 fiziki saldırı, 148 tehdit resmi kayıtlara geçmiştir. İçinden geçilen süreç göz önüne alındığında 2013 yılının da rakamsal olarak artış göstereceği biçimindedir. Zira artan işsizlik, düşen eğitim/sağlık seviyesi, bununla birlikte göçmenlerin ülkedeki huzursuzluğun nedeni olarak gösterilmesi gibi nedenler saldırı sebebi olarak gösterilecektir. Yine son dönemlerde Müslüman Göçmenler şahsında yaratılan gergin ortam gerekçe gösterilerek tüm göçmen kesimlere yönelik dıştalayıcı politikalar geliştirilmektedir yılında İPSOS adlı araştırma şirketince Le Monde gazetesi için yapılan bir ankete göre her 4 Fransızdan 3 ünün müslümanları hoşgörüsüz olarak gördüğünü ortaya koymuştur. Yüzde 74 oranında ki fransızlar islam dinini hoşgörüsüz bir din olarak gördüğünü belirtmiştir. Dinleri hoşgörüsü başlığı altında yapılan anket sonuçlarına göre Fransızların yüzde 24 ü Katoliklerin tamamen hoşgörülü olduğuna inanıyor. Bu oran yüzde 13 le Yahudilik için, yüzde 3 olarak da Müslümanlık için ortaya çıkmıştır. En ilginç sonuç ise, Fransız Toplum Değerleri ne en uygun din hangisi sorusunda ortaya çıkan oranlardır. Bu oranlara göre yüzde 26 İslam dini cevabı dikkat çekicidir. Elbette bunun göçmenler ve göç hareketleri ile ilgisi vardır. Fransız Devleti nin geçmişinden günümüze sömürgeci anlayışının ülkede ki yoğun müslüman göçmen grupları ve topluluklarının oluşmasına bilinçli politikaları neden olmuştur. Yine yapılan bir başka araştırmanın sonuçlarına göre müslüman kadınların kamusal alanda peçe ile dolaşmasına karşı olanların oranı yüzde 63. IFOP araştırma şirketinin yöneticisi Jerome Fourquet, son yıllarda İslam ın manşetlere taşınmadığı bir haftanın geçmediğini belirtirken, Fransız Kamuoyunun bu konudaki tedirginliğinin tüm anketlerde göründüğünü söylemektedir. CSA adlı şirketin yaptığı araştırma da ise Fransızların yüzde 55 i müslümanları toplumdan ayrı bir grup tanımlamaktadırlar. Aslında her anketten birbirine yakın görüşler çıkmaktadır. Hangi yöntemle ve esas olarak kimin için/ne amaçlanarak yapıldığı muğlak kalmaktadır. Fransız toplumda yaratılmak istenen İslam korkusu müslümanlar ülkelerden gelen göçmenler arasında farklı bir şekilde yankı bulmaktadır. Fransa nın bir çok şehrin de camiiler olmasına rağmen cemaat şeklinde dergah adı verilen yerlerde çok daha farklı bir şekilde örgütlenmektedirler. Fransa genelinde camiilere ve dergahlara gidenlerin sayısı hızlı bir şekilde artmaya devam ediyor. Sokak sokak/ ev ev dolaşan bu grupların ileri gelenleri ile sempatizan gençleri müslümanları örgütlenmeye çağırıyorlar. Esas olarak bugünün Fransa sın da gerçek anlamda sorunları aynılaşan yerli/göçmen halkların bu şekilde iki zıt kutuba dönüştürülmesi hem de hızlı bir biçimde olması dikkat çekicidir. Yaşanılan ekonomik sorunlar ortak, sağlık sorunları ortak, barınma sorunları ortak, eğitim sorunları ortak olan bu insanları inançsal olarak ayrıştırmak kime/nasıl hizmet eder, asıl anlaşılması ve üzerine yoğunlaşılması gereken konu budur. Bir çok Avrupa ülkesinde olduğu gibi Fransa topraklarında yaşayan Müslümanların farklı alanlarda zorluklara karşılaştıklarını kimse inkar edemez. Bu olumsuz havayı yaratmada Fransız siyasilerinin, inteligentiyasının ve özellikle medyanın rolü çok fazladır. Siyasiler politikalarıyla, aydınlar çalışmalarıyla medya da yaptığı sansasyonel haberlerle devamlı olarak bir Müslüman korkusu üretmektedir. Özellikle medyanın, ülke dışından verdiği örneklere dayanarak İslami şiddet yanlısı, özgürlükleri kısıtlayıcı ve gerici, Müslümanları da terörist, barbar ve ezilmiş olarak tanıtması halk nezrinde farklı biçimlerde kendini gösteren Müslüman korkusunu tetiklemektedir. ( Dr. Müşerref YARDIM). Bu alıntıdan da yukarıda anlatmaya çalıştığımız gibi ortaya çıkartılan bazı korku ve olgularla toplum ayrıştırılmaya çalışılmaktadır. Ortak sorunlar çerçevesinde biraraya gelişler bu şekilde engellenmeye çalışılmaktadır. Fransa da esas ve acil olan sorun, insanların inançları üzerine olan baskılar değil; işsizlik, yoksulluk ve yok sayılmadır. Emeklerinin hiçe sayılmasıdır, insani değerlerin çiğnenmesidir. Gidebildiğimiz kadar kitleye gidip bu durumu en berrak şekilde anlatmalı ve bu sorunlar karşısında takınacağımız tavırlar noktasında ortaklaşmalıyız. Büyük koalisyon opsiyonu kötüler ekseni mi? Ufuk Berdan Bu soruya verilecek en açık ve yalın cevap evet tir. Büyük koalisyon sinsice kurgulanan yeni kötülükler eksenidir. Büyük koalisyon kuruldu sayılır, ama ne başı ne de sonu hayra alamet değildir! Bu makale kaleme alındığında SPD ve CDU/CSU partileri tarafından Almanya da 3. büyük koalisyon hükümeti konusunda partiler arası uzlaşma komisyonunca varılan uzlaşmalar çerçevesinde büyük kolasiyon ön anlaşması yeni imzalanmıştı. Ancak, bu anlaşma bugünlerde 450 bin üzerindeki SPD üyelerinin onayına sunulacak ve olur onayı alabilirse büyük bir ihtimalle 12 Aralık tan sonra resmiyet kazanacak. SPD üyelerinin çoğunluğunun büyük koalisyona onaylaması bekleniyor. Karşı gelenler içinde önemli bir kesim sosyal adaletsizlik potansiyeli güçleneceği için karşı olduklarını belirtiyorlar. Ne varki eski Başbakan Schröder döneminde sosyal yıkım partisi olarakta siyasi profil çizen SPD, büyük koalisyon hükümeti sürecinde de bu yeni imajına uygun davranmaktan geri durmayacaktır. SPD sermaye lehine emek aleyhine çalışan sol imajlı burjuva bir partidir. SPD kuruluşundan beri, sistem alternatifi devrimci sosyal demokrat hareketlerin sistem içi reformcu sosyal demokrat hareketlere dönüşmesi için varolmuş ve sınıf mücadelesini redederek sınıf uzlaşmacılığını esas almış bir partidir. SPD, işçi ve geniş emekçi cephesi içine arsitokrat, burjuva, milliyetçi ve küçük burjuva sağ kesimlerin görüşlerini opotunizm zehirine bulayarak taşıyan bir partidir. SPD tarihsel gelişimi içinde ideolojik-politik çizgisel dönüm noktaları olan Erfurt programı, Gotha Programı ve Bad Godesberg programı gibi dönüşümler sosyal demokrasi içindeki köklü reformist, oportunist ve revizyonist sınıf uzlaşmacılığının temelini oluşturmaktadır. Bu nedenle sınıf bilinçli alman devrimcilerin söylediği nesnel kökenleri olan şu tarihsel sözler çok anlamlıdır: Bizi kimler ihbar etti?: sosyal demokratlar. O nedenle bu yeni büyük koalisyondan emekçiler, sömürülenler, ezilenler, azınlıklar veya göçmenler lehine olumlu politikalar beklemek için politik açıdan bakar kör olmak gerekir. Zaten günlerdir halk için bir şeyler yaptıklarına insanları inandırmak adına iki temel meseleyi tartıştıklarını söylüyorlardı. Bunlardan birisi asgari ücret ve ikincisi çifte vatandaşlık konusu idi. Bu iki konuda da bir uzlaşma sağladıkları ortaya çıktı. Asgari ücret konusundaki uzlaşma saat başına 8,50 tanımlandı. Çifte vatandaşlık konusunda ise Almanyada doğan çocukların otomotikmen sahip olduğu opsiyonal vatandaşlık hakkı yerine çifte vanadaşlık hakına sahip olmaları eklendi. Böylece 50 yıldır talep edilen ve bizzat bu partilerce engellenen çifte vatandaşlık hakkı rasyonal bir zorunluluk olarak sadece burda doğanlar için kabul edilmiş oldu. Asgari ücret konusunda adaletli bir toplumsal uzlaşmanın olması onlarca yıldır kendini dayatıyorken ve toplumun en geniş kesimlerince de talep ediliyorken, bu istem, yine bizzat büyük partilerce red edilmiyormuydu? 8,50 luk asgari ücret hesapları ülkedeki fakirlik standartları nın dahi aldındadır. Almanya da saat başı 10 kazansanız bile fakirlik sınırları içinde yaşamaya mahkumsunuz. Geleneksel fakirlik standartları halkın değil, burjuva politik partilerin ve burjuva ekonomistlerin hesaplarıdır. Bu standartlar bir ülke içinde çalışan bütün insanların aylık kazançlarının ortalaması hesaplanarak bulunmaktadır. Dolayısıyla bu meblağ Almanya da şimdilik kişi başına 950 dur. Bu rakkamın altında net kazancınız varsa siz fakirlik içinde yaşıyorsunuz demektir. iki ebeveynli ve iki çocuklu ailede bu rakam 2058 olarak hesaplanmaktadır. Dolayısıyla sadece fakirlik sınırı üstünde yaşayabilmek için bir kişinin asgari 10 kazanması bile yetmemektedir, çünkü yıllık enflasyon, yıllık pahalanma ve fiyatların yükselmesi gibi başka parametrelerde de bu hesaba katılırsa bir kişinin fakirlik sınırının üstünde yaşayabilmesi ve en zorunlu ihtiyaçlarını karşılayabilmesi için en az 12,50 Euro kazanması gerekir. Ama büyük kolaisyon hükümeti milyonlarca işçiyi fakirlik sınırı altında yaşamaya yasal olarak zorlamakta ve bu politikayla sosyal yıkımcılığı sürgit devam ettirmektedir. Gerekçe olarakta üretim standortlarını korumayı, is piyasasındaki uluslararası rekabette altta kalmamayı, saat ücreti düşükte olsa herkese iş sağlamanın olanaklarını yaratmış olmayı göstermektedirler. Bu kepazelikten de öte sahtekarlıktır, çünkü, uluslararası iş piyasasında Almanya kısa çalışma, taşeron işçilik, kiralık işçilik, minijob, işyerine özgü özel iş sözleşmeleri ve prekarize-güvencesiz iş alanları yaratmakta zaten başı çekmektedir. Ve SPD ve CDU partileri işe rağmen fakirlik yaratan yeni esnek çalışma rejimleri oluşturma hususunda ise başat roldeler. Dolayısıyla büyük koalisyon yeni bir burjuva şer eksenidir. Sosyal refah değil daha fazla sosyal yıkım getirecektir, istikrar değil, daha fazla kriz üretecektir. Görüntüye aldanma sonuna bak, bu büyük koalisyon da günü geldiğinde ilk önce içten yıkılacaktır! Asgari ücret ve çifte vatandaşlık gibi iki önemli ve meşru talebi enegelleyebildikleri ölçüde onlarca yıldır ertelediler. Şimdilerde engelleyemedikleri taleplerin içini boşaltarak en geri seviyeye çekmiyorlarmı? Burjuva politika tarzı zaten böyle bir şeydir, halkın haklı taleplerine erteleyebildiğin oranda karşı çık, bu da olmuyorsa içini boşalt ve en geri seviyeye çek... şimdiki egemen politika anlayışı tamda bu tarzı ifade etmiyormu?
7 mücadele İSVİÇRE DE REFERANDUMDAN HAYIR ÇIKTI! İşçi ve emekçilere yönelik hak gasplarının her gecen gün daha da arttığı İsviçre`de, 24 Kasım 2013 günü yapılan referandumda 3 farklı yasa tasarısına da Hayır oyu çıktı. 1:12 İnisiyatifi, Otoyol İnisiyatifi ve Aile İnisiyatifi tarafından sunulan tasarılar; 1:12 İnisiyatifi yüzde 34,3 e karşı yüzde 65,7, Otoyol İnisiyatifi yüzde 41,3 e karşı yüzde 58,7 ve Aile İnisiyatifi ise yüzde 39,5 e karşı yüzde 60,5 ile reddedildi. Bu yasa tasarılarından en dikkat çekici olanı Sosyalist Parti Gençlik Örgütü (Juso) öncülüğünde geliştirilen 1:12 İnisiyatifi tarafından referanduma sunulan tasarıdır. İnisiyatif tasarıyı şöyle formüle etmektedir, Bir işletmede ödenen en yüksek ücret, aynı işletmede ödenen en düşük ücretin 12 katından daha fazla olamaz. bundan yaklaşık 15 yıl önce İsviçre de yöneticiler ve çalışanlar arasında ki maaş farkı 1:12`nin altında iken, bugün bir şirketin CEO`su ortalama bir çalışanın 43 katı ücret almaktadır. Gelir dağılımında ki bu korkunç ZÜRİH İsviçre nin Zürih kentinde 22 Kasım 2013 tarihinde Punto deri işçileriyle dayanışma komitesi tarafından LACOSTE mağazası önünde kitlenin yoğun ilgisi eşliğinde dayanışma etkinliği gerçekleştirildi. Eyleme katılanların giydiği önlüklerin üzerine ve dövizlere (Lacoste, Punto ya suç ortağı olma- Lacoste İLO sözleşmelerine uy Lacoste, sendikal hakka saygı duy - Lacoste esnek çalışmada kazanc elde ediyor - Lacoste sendikal hakların ihlalini tolere ediyor) yazılı sloganlarla oldukça ilgi çekmiştir. Dayanışma komitesinin hazırladığı bir dosya mağaza yetkililerine verilerek, Türkiye deki Punto deride çalışan işçi kardeşlerimiz haklarını alana kadar, eylemlerimiz çoğalarak devam ettireceğiz söylenilmiştir. Şehrin en işlek caddesi üzerinde olan Lacoste mağazasının önünde bir süre durularak, Türkiye Deri İş Sendikasının yayınladığı Almanca bildirilerin dağıtımı yapılarak eylem bitirildi. DÜSSELDORF Uzun zamandır İstanbul da direnişte olan Punto Deri işçileriyle dayanışma amacıyla 22 Kasım da Düesseldorf ta Strenesse mağazası önünde miting düzenlendi. ATİK in aldığı karar doğrultusunda Avrupa nın bir çok ülkesinde düzenlenen eylemlerin bir parçası olarak Düsseldorf ta Strenesse mağazası uçurum ve adaletsizlik kapitalist sistemlerin işçi ve emekçilere yaklaşımını gösterirken özünde sömürünün de ne kadar katmerli olduğunu açığa çıkarmaktadır. İnisiyatifin ortaya koyduğu tasarı kendi içinde sorunlu olsa da, esasta üst düzey yöneticilerin aldığı astronomik ücretlerin devlet tarafından kontrol edilmesi ve müdahalesini istemekteydi. Çünkü başta bankalar olmak üzere büyük şirketlerin yöneticilerinin bir yandan milyonlarca Frank kazanırken, diğer yandan zarar beyan etmelerinin önüne geçilmesini hedefliyordu. Ancak çok ilginç bir şekilde yüzde 34,3 e karşı yüzde 65,7 oranında yüksek bir oyla halk bu tasarıyı red etmiştir. Bu durum İsviçre de bankacılık sisteminin ne kadar güçlü olduğunu bizlere göstermektedir. Aynı zamanda İsviçre deki sol güçlerin dağınıklığını ve zayıflığını da gözler önüne sermektedir. Zira Kapitalist patronlar ve sağ liberal partiler 1:12 İnisiyatifini sosyalizm ideallerini gerçekleştirmekle suçlayıp propagandasını bunun üzerinden yürütüyordu. önünde yapılan mitingde, taşınan Almanca-Türkçe dövizlerin yanı sıra, Deri-İş sendikasının çıkardığı bildiri dağıtıldı. Düsseldorf un en zengin alış veriş merkezinin bulunduğu semtte düzenlenen miting Yaşasın Enternosyonal Dayanışma ve Yaşasın Punto Direnişimiz sloganlarıyla Punto işçilerinin sesi oldu. Deri-İş sendikasının hazırladığı dosya mağaza yetkililerine verilmek istendi. Fakat mağaza yetkilileri patronun dosyanın alınmaması konusunda talimat verdiğini belirten işçilere, yine de dosya verildi. İşçiler dosyayı patrona ileteceklerini belirttiler. Yaklaşık bir saat süren direniş, tekrar dayanışma sloganlarıyla bitirildi. STUTTGART Avrupa nın bir çok şehrinde olduğu gibi, Stuttgart ta da 23 Kasım günü Türkiye de bir süredir Punto deri işçilerinin sendikal hakları uğruna sürdürdükleri mücadeleye destek için ATİK taraftarları olarak, Punto Derinin ürettiği ürünleri satan Strenesse mağazasının önünde bir etkinlik düzenlendi. İki arkadaşın mağaza içerisine girerek Dayanışma Komitesi tarafından çıkarılan Almanca 2 sayfalık açıklamayı şirket yönetimine iletilmesi sağlandı. Mağazanın olduğu sokak oldukça tenha olduğundan bildiriler daha kalabalık bir cadde de dağıtıldı. Sınıf dayanışmasını yükseltmek ve Punto deri işçisinin meşru haklarını kazanabilmesi için daha güçlü etkinlikler örgütlemek bilinci ve inancıyla uyarı etkinliği bitirildi. DEN HAAG Hollanda nın Den Haag şehrinde Lacoste mağazasının önünde 23 Kasım 2013 tarihinde Zeytinburnu nda Punto Deri de sendikaya üye oldukları için işten atılan işçilerle dayanışma etkinliği gerçekleştirildi. Dayanışma komitesinin hazırladığı bir dosya mağaza yetkililerine verildi. Komite tarafından Türkiye de Punto Deri de çalışan işçi arkadaşlarımızın haklarını alana kadar eylemlerin devam ettirileceği belirtildi. Mağaza yetkilileri dosyayı genel merkezine göndermelerinin ardından mağazanın önünde Türkiye Deri-İş Sendikasının yayınladığı Hollandaca ve İngilizce bildirilerin dağıtımı yapılarak eylem bitirildi. NÜRNBERG Nürnberg kentinde Punto derinin ürettiği ürünleri satan Strenesse temsilciliğinin de yapıldığı Josephplatz 6 Nürnberg de, Modaevi Purrucker mağazasının önünde, ATİK üyelerininde katıldığı, Punto deri işçileriyle dayanışma etkinliği gerçekleştirildi. Eylem de Strenesse, Punto ya suç ortağı olma Strenesse, sendikal hakka saygı duy Strenesse sendikal hakların ihlaline gözyumuyor dövizleri taşındı. Deri İş sendikasının konuya ilişkin yaptığı açıklamanın bildirileri cadde- Referandumda oylanan diğer bir madde ise, otoyolları kullanan araçların yıllık 40 İsviçre Frankı olan geçiş ücretinin 100 Franka yükseltilmesi talebiydi. Vergilerle, cezalarla ekstra ücretlerle halkı bunaltan İsviçre devleti, 400 kilometrelik yeni yolun bakım ücretlerini karşılamak için Otoyol ücretlerini yüzde 150 arttırmak istedi, ancak bu tasarı da kabul görmedi. Referandum da oylanan üçüncü madde ise; faşist İsviçre Halk Partisi (SVP) tarafından savunulan Aile İnisiyatifi idi. İnisiyatif, çocuklu ailelere gelir vergisinde indirim yapılması, çocuklarının bakımını bizzat üstlenen ailelere daha fazla yardım verilmesi gibi talepleri savunuyordu. İlk bakışta kulağa hoş gelse de, SVP`nin faşist zihniyetinin altında yatanın farklı olduğu gözden kaçırmamak gerekiyor. Yukarıda bahsedilen ücret adaletsizliğini destekleyen, asgari ücretin yükseltilmesine karşı çıkan, göçmenleri aşağılayan ve İsviçre ye gelmelerinin önünü tıkayan bu partinin bu yasa tasarısıyla amaçladığı, İsviçre lilerin nüfuslarını arttırmalarının teşvikinden başka bir şey olamaz. AVRUPA DA PUNDO İŞÇİLERİYLE DAYANIŞMA EYLEMLERİ GERÇEKLEŞTİRİLDİ den geçenlere dağıtıldı. İnsanların ilgileri dikkat çekti. Dayanışma komitesi Almanca çıkartılan açıklamayı mağaza yetkililerine vererek, Türkiye`deki Punto deride baş gösteren işçi çıkarma ve hak gasplarına karsı protesto açıklamasını e-posta yoluyla Punto grubuna yollattı. O esnada mağazada bulunan müşteriler pahalı deri malzemeleri üreten Punto şirketinin işçi çıkarmasını ve işçi haklarına saygı göstermemesini kınadıklarını belirttiler. VİYANA Avusturya nın Viyana kentinde Lacoste mağazasının önünde 22 Kasım 2013 tarihinde Punto deri işçileriyle dayanışma etkinliği gerçekleştirdi. Eylem de Lacoste, Punto ya suç ortağı olma- Lacoste ILO sözleşmelerine uy Lacoste, sendikal hakka saygı duy Lacoste esnek çalışmada kazanç elde ediyor -Lacoste sendikal hakların ihlalini tolere ediyor yazılı dövizler taşındı. Dayanışma komitesinin hazırladığı bir dosya mağaza yetkililerine verilerek, Türkiye deki Punto deride çalışan işçi arkadaşlarımız haklarını alana kadar, eylemlerimiz devam ettireceğiz belirtildi. Şehrin en işlek caddesi üzerinde olan Lacoste mağazasının önünde bir süre durularak, Türkiye Deri İş Sendikasının yayınladığı Almanca-İngilizce bildirilerin dağıtımı yapılarak eylem bitirildi.