March | 2007 | Annevebebisi
Posted in Alışveriş, Hazırlıklar on March 31, 2007| 11 Comments »
En sonunda Blood Diamond’ı izleyebildim.
Eşim şu an Afrika ülkeleri ile ilgili projelerde çalışıyor. Bazen şaka ile karışık Afrika’ya yerleşmekten bahsediyor:) Bana uyar;) diyorum:) ‘Çocukları naturel yetiştireceğiz’in gözünü çıkarıp Afrika ormanlarında da yetiştirebiliriz yani:))) Çalıştığı ülkelerden birisi Okyanus kıyısında, hiç şikayetim olmaz:) Çocuklar biraz Afrika aksanı ile ingilizce konuşurlar ama olur o kadar canım:) Tozda toprakta zenci arkadaşları ile koştura koştura büyürler:)
Perşembe ebe ile randevumuz vardı. Her şey yolunda çok şükür. Bebiş biraz ‘tiny baby’ mi olacak acaba diye sordum, ‘e tosuncuk olmayacak muhtemelen ama kilosu normal’ mealinde konuştu ebe:)
Posted in Hazırlıklar, Oğluşun Cicileri on March 28, 2007| 9 Comments »
Bu sabah annemle konuştum telefonda, epiduralden bahsettim. Zamanında taş düşürüp kum dökmüş olan annem, ‘doğum sancısı böbrek sancısının yanında hiç bir şey, ben doğumdan sonra bu muydu doğum sancısı demiştim, hiç merak etme, mümkün mertebe epidural alma’ diye tavsiyede bulundu:) İngiltere’deki bürokrasinin yavaşlığından sanırım doğuma yetişemeyecekler:( Belli de olmaz gerçi, her şey çok hızlı gelişebilir:) Ama hiç olmazsa doğumdan sonra burda olmalarını çok istiyorum. Mayıs ayı içinde Meral’in, ikizi Meltoşun nişanı için, Yeşim’in de vize işlemleri için Türkiye’de olma ihtimali var. Yani bebişle bir başıma kalma ihtimalim yüksek:)) Bu duruma kendimi şimdiden alıştırdım.
Posted in Alışveriş, Hazırlıklar on March 26, 2007| 21 Comments »
> Geçen perşembe oğluşumun Gül teyzesi ile buluştuk. Sevgili Nursel ve Gül kardeşler bize küçük bir paket hazırlamışlar sağolsunlar:)
Sadece Londra’nın değil dünyanın da iş merkezlerinden sayılan bir bölgedeki Starbucks’ta çalışan arkadaşım içerde otururken dahi içeceklerimi karton kutularda almamı öğütledi. Bir çalışanın, yerleri sildileri bezle bardakları sildiğine şahit olmuş da :O
Hamilelik sebebiyle yiyecek ve içeceklerdeki bir sürü ıvır zıvıra dikkat etmeye çalışıyorum. Normal zamanda bile biraz pimpirikliyimdir:) Bu zamanda iyice abarttım. Her yemeyi ve içmeyi düşündüğüm şey için ‘içindekiler’ kısmını kontrol etmek istiyorum vs. Arkadaşımla onun çalıştığı Starbucksa gittik ve ben yine ‘hmm acaba bunun içinde uygun olmayan bir şey var mı?’ diye düşünmeye başlayınca bana bir kitapçık getirdiler ve her şeyi kontrol edebildim:) Bir ara o kitapçıkta bulunmayan bir ürün için dolaptan ürünün kutusunu getirmeye kalkınca çok zahmet veriyorum diye boşvermesini söyledim ama bana bu tür şeylere çok alışkın olduklarını söyledi. Pek çok müşterileri gerek din,kültür gibi etkenlerle pek çok yiyeceği yemedikleri, kimisi vejetaryen olduğu, kimisi de çeşitli yiyeceklere alerjileri olduğu için her zaman yiyecek ve içeceklerin içeriğini soruyormuş. Çalışanlar da risk almak istemedikleri için hem içindekiler dosyasını, hem de gerekiyorsa ürünün kutusunu ya da kabını müşterilere verip okutturuyorlarmış:) İlk kez kendimi garip hissetmedim o yüzden:) Tek ben değilmişim demek ki? :)
O yüzden, ilk zamanlar olmasa da, bebeğe ve alt değiştirmeye alışana kadar, sonrasında yıkanabilir bezlere geçiş yapmayı ciddi ciddi düşünmeye başladım. Hem araştırdığım kadarıyla, evet hazır bezlere oranla biraz daha fazla çaba ve zaman istiyor ancak eski zamanlardaki gibi kullanımı zor değil. Bezlerin içine bebişin ‘üretimlerini’ :) tutması için yerleştirilen ve tuvalete atılabilen kağıt bazlı ürünler, özel olarak külot şeklinde üretilmiş ve 60 derecede yıkanabilen
Henüz sipariş vermedim ama sanıyorum ki sağdaki ‘baba sling’ marka bebek taşıyıcısını alacağım. Bebeği 7 farklı pozisyonda, 2 yaşına kadar taşıyabiliyorsunuz. En önemlisi, hamak pozisyonu, bebeklerin omurgalarının geliştiği ilk zamanlar için taşınabilecekleri en sağlıklı pozisyon. Yakın zamanda Afrika’dan İngiltere’ye göç etmiş pek çok Afrikalı zenci anne, bildiğimiz büyük bezlerle bebeklerini sokaklarda hep bu şekilde taşıyor. Bizim ülkemizde eskiler, köylerde zaten bezlerle, sırtlarına sarıp sarmalayıp taşırmış.
>Gecikme için özür dilerim:( Yoğunluk ve yorgunluktan fırsat bulup post yazamadım.
Posted in Alışveriş, Hazırlıklar on March 21, 2007| 19 Comments »
> Dün akşam bebeşin kıyafetlerini yaş,daha doğrusu ay grubuna göre sınıflandırıp dolabına kaldırdım:) Dolabın üzeri çok dağınık olduğundan fotosunu çekmedim:)
Hastane çantası için gerekli olan kıyafetlerini ayırdım. Yalnız, acaba bu çok mu ince gelir, bu çok mu kalın gelir, zayıf doğarsa bunlar olur ama ya küçük gelirlerse, o zaman şunları alayım ama ya bunlar çok bol gelirse…. diye diye almam gerektiği söylenen her şeyi iki kat fazla koydum:)
Posted in Hazırlıklar, Maternity Leave, Misafirler on March 20, 2007| 4 Comments »
Bugün önemli bir sınavım vardı:P Hayatımda ilk kez, tek başıma, profesyonel ev hanımlarını ağırladım:) Sabah 4.30’da kalktım:P İşimi çok ciddiye alırım:) İş dediğin sabah kahvaltısı hazırlamak bile olsa:)
Bebişlerin gelişine yakın anneleri bir temizlik telaşı sararmış. Bu sabah saat 5 civarında, yine sandalye tepesinde haldır huldur buzdolabının üstünü silerken ve çaydanlığın kireç tutmuş süzme kısmını binbir alet edevatla kazımaya çalışırken, n’oluyoruz ya? dedim:)
Pi-nik kuş Erin bey teşrif ettiler bu arada:) Kendisine Allah’tan uzun ve sağlıklı bir ömür diliyor, analı babalı büyümesini temenni ediyoruz:) Anne ve babayı da en içten dileklerimizle kucaklıyoruz:) Hoşgeldin Erin Bebek :)
Posted in Uncategorized on March 18, 2007| 17 Comments »
>Sabah kahvaltımı hazırladım ve çalışma odasında bilgisayarın başına geçtim. Yumurtayı çok sevdiğim için, kahvaltıdan sonra da olsa yemek için bir cezvenin içine üstelik de omega 3’le zenginleştirilmiş yumurtamı yerleştirip ocağa koymuştum. Sonra.. Sonra aradan epey bir zaman geçti ve ben bir patlama sesi duydum. Mutfağa gittiğimde gördüğüm manzarayı tarif edecek kelime bulamıyorum. O anki şaşkınlık ve panikle mutfağın fotoğrafını çekmeyi unuttum, keşke hatırlayıp çekseydim. Küçük bir yumurtanın bu kadar geniş alana ve bu kadar çok parça halinde dağılabileceğini tahmin bile edemezdim.
Aspiratörün her yeri. Temizlenemeyecek kadar küçük girintileri dahil, içi, üstü (evet tavanla arada kalan üzeri bile!), her yeri. Tavan! Tavana kafamı bir kaldırdım ki, ocağın üstüne gelen yeri geçtim, mutfağın ortasına gelen alanı, kenarları hep yumurta! Duvarlar! Sağ taraf, sol taraf.. Hem alt taraflar hem tavana bitişik olan yerler! Yerler. Tüm mutfağın yerleri. Çöp kovasının üzeri. Tezgah ve üzerindeki kavanozlar, tuzluk, baharatlıklar… Ocakta duran çaydanlık ve yemek tencereleri… Dün akşamdan yıkanıp tertemiz bırakılmış tabaklar, kaşıklar.. Bitti mi? Bitmediii:) Amerikan tarzı mutfak olduğu için mutfağımız salona açılıyor tınınınımmm:)) Salondaki halının üzeri de mis kokulu yumurtadan payını almıştı tabi.
İş başa düştü tabi, kendi marifetimi kendim temizledim güzelce:) Allah’tan sandalyeye çıkınca tavana erişebilecek kadar alçak tavanlarımız var, yoksa nasıl temizlerdim bilmiyorum. Tabi bir de duvarın ve tavanların silinebilir cinsten olması büyük kolaylık oldu. Ama sil Allahım sil temizlenmek bilmiyor ki! Yerleri siliyorum bir, tavanları silerken yeniden yerlere, kafama dökülüyor:P Üstelerine basmayayım diye yeniden yerleri siliyorum. Tavanları, duvarları, mutfak dolaplarının üstlerini, her yeri sandalye ve tezgaha çıkarak sildim. Düşmemek için dua ede ede tabi:) En zoru aspiratör oldu. Çıkabilecek her parçayı çıkardım, sildim, yıkadım vs ama bazı yerleri çıkmıyor tabi. Elimde bıçak, en küçük araları bile kazıdım ve yumurta parçalarını çıkardım:)