Görülmeyen duyulanlardan.: Düşler sokağı
Gönderen Eylül Ecem Durak zaman: 15:10
Adsız 31 Temmuz 2011 18:20
düşler sokağıyla çocukluğumu anımsadım şuan.Filmden kareler gibi sanki gözümün önünde.. Annemle taksim sokaklarında bar dönüşü söylerdik. Sıkılmamı istemezdi sanırım.Nakaratta badi parmağımı uzatırdım bende anneme.Neyse blogunu anı defterime çevirdim.Yazınla yüzüme yolladığın tebessüm için çok sağol.Nicelerini bekliyorum. ikinci yorumcun..
Eylül Ecem Durak 31 Temmuz 2011 18:26
ne demek, kendinden bir şeyler bulabildiysen ne mutlu bana. istediğin gibi yaz, hepimiz kendimizden bir şeyler yazıyoruz zaten buraya. her zaman beklerim :)
Sivil Palyaço-Sivil Palyaco 2 Ağustos 2011 01:21
Bak ne güzel demişsin, kendinden bir şeyler bulabilmek. İnsanlar anlamsız bir yazıdan, cümleden çok büyük anlamlar çıkarabiliyor. Sen bir başkasını beğenmeyebilirsin gayet normal. Bir başkası o beğenilmeyeni yere göğe sığdıramaz.
Ön yargıları bir kenara asmak iyidir. Hayatı ve insanları sevdirir.