Edep ya hu | Ordu Hayat Gazetesi
Eğitim-Sen 22 yaşında4 dakika önce
Perşembe Yaylası’na büyük ilgi11 dakika önce
Valilikten kan çıktı12 dakika önce
Ana Sayfa > Yazarlar > Edep ya hu
04 Nisan 2015 Cumartesi, 10:41 Tweetle
İlim meclisinde aradım kıldım talep,
gezdim Yemen, Şam, Halep
ettim ilim talep,
meğer ilim gerideymiş,
ille de edep ille de edep… (Yunus Emre)
Güzellik, edebi yaşam içinde uygulamaya dökmektir. Yunus Emre’nin dediği gibi çok üst düzeylere gelmiş olabilirsin, ilmi konulara vakıf olabilirsin ama üslubun da tavrın da edepsizlik varsa ilminin üzerinde emanet gibi durmaz mı? İradeye bağlı davranıştaki güzelliklerdir edep. İnsanoğlu kendi farkında lığını bu davranışlarla sergilemeli.
Korkarım, yavaş yavaş yitirir durumdayız. Edepsizliği hak sayar, göz yumar olduk toplumca. Külhanbeylere pabuç bırakmaz olduk son zamanlarda karşılıklı iletişimlerde. Bunu bir üstünlük, gözdağı verir gibi kavradık. Gelecek nesillere de bunun örneklerini alenen gösterir olduk. Bazen, inançlara bağladık, onu da yüzümüze gözümüze bulaştırdık. İnanç adı altında yüz kızartıcı idoller oluşturduk. Karşılıklı atışmalarda üslubun inceliği erdemiydi. Şimdilerde moda, karşındakine çamur at izi kalsınların etrafında döner olduk. Hani insanların acılarını sömürmezdik, ölülerine saygı duyardık, yapılan yanlışları yüze vurmaz, ince akılıca bildirirdik. Akılla, parayı yer değiştirdik. Tüm inceliklerimizi nasılda bir çırpıda ters yüz ettik.
Başımızı taşıyan gövdemiz ve ayaklarımız bir bütündü. Başla ayağı yer değiştirdik, bütünlüğü kaybeder olduk. Adab-ı muaşeret yeniden gündeme getirip “olması gereken bir şeydir, toplum ve yeni nesillin bu bir ihtiyacı var” tarzında söylemlere başladık. Öncelerde bunu yitirttik, şimdilerde gündeme getirir olduk. Şöyle bir düşündüm de nice güzel kavramlarımızı önce unuturduk. Sonra yeniden buldumcuk olduk. Osmanlı’da adap, edep şöyleydi, böyleydi deyip saray etrafında sıkıştırıp gösterdik. Oysa Anadolu halkı edebi de adabı da kendi içerisinde her daim yaşamış ve barındırmıştı. Karanlıkları aydınlatan saray eşrafı değildi. Anadolu halkının bütünlüğüydü. Ne odlu da görkemi, şatafatı göze sokar gibi devri âleme sergiler olduk. İncelik sanatı, ilimdi, zarafeti bir bütünlüktü. Parayı veren düdüğü çalar oldu.
Kimseye serzenişim yoktur. Hayalim ilmi, edeple bir bütün görmekti. Hepsi bu!