Said Nursi'nin Fani Dünyadaki Son Günü.:.Bediüzzaman Said Nursi & Risale-i Nur Külliyatı | SaidNur.Net
Emniyet amiri ve polisler müteessir vaziyette oteli terk ederler. O gün Urfa'dan Ankara'ya yüzlerce telgraf çekilir. Dernekler, cemiyetler ve halk, telgraf... Telgraf... Yüzlerce..."Nasıl olur da Bediüzzaman'ı Urfa'dan çıkaracaksınız?" diye.
Bu arada Bediüzzaman'ı yüzlerce Urfalı sıra ile 27 numaralı odanın önünde kuyruk olup ziyaret ediyor, elini öpüyor ve duasını alıyor.
Bediüzzaman Said Nursî hiç bu kadar insanla görüşmezken hepsini birden kabul ediyor. Hepsiyle vedalaşıyor. Gidecek... Ebedî âleme... Rabbine kavuşacak.
Nöbet sırası Bayram Yüksel'e gelmişti. Bediüzzaman'ın ateşi çok yükselmiş, devamlı üzerinden yorgan atıyordu. Bayram Yüksel de devamlı üzerini örtüyor ve bir siyanet meleği gibi Üstadına itina gösteriyordu.
"Üstad biraz iyileşti, uykuya daldı... Elhamdülillâh, Üstad uyudu" diyerek üstünü iyice örtüp, sobayı yakıyor.
Evet, Üstad Bediüzzaman dalmıştı. Hem de çok derinlere... Sonsuz âlemlere...
Takvim yaprakları 23 Mart 1960 Çarşambayı gösteriyordu. H. 1379 Ramazanının 25'inci günü idi. Saat 03.00'ü gösteriyordu.
Sahur vakti Bediüzzaman'ın diğer talebeleri Zübeyir Gündüzalp, Hüsnü Bayram ve Abdullah Yeğin de geldiler.
Hizmetkârlar, Üstadın her zamanki gibi kalkmasını, "Sabah namazı vakti girdi mi?" diye sormasını bekliyorlardı. Fakat, Üstad kalkmıyor, namaz vaktini sormuyordu.....