Evlenirken attığınız adım ne kadar büyük
Ne kadar konuşmayı istediniz eşinizle?
Kim taşıdı diğerini,kim kaldırdı düşeni?
İlk adımı birbirinzden mi beklediniz yoksa?
Evlenmek kolay,sürdürmek zordur.Çaba,gayret,sabır,eğitim ister.
Biz ehliyet alırken bile sürücü kursuna gideriz ve trafik bilgilerini ezberleriz.ama evlenirken....
Evlilik nedir?Niçin evleniyoruz?
Bu cevabları gerçekten bilmek istiyormuyuz?
Evlilikle ilgili hayaller kuruyoruz,koltuklara ,takılara,halılara,çeyizlere milyarlar veriyoruz.
Ama ''Geçinme sanatı,mutlu olma sanatı,ve evlilikte çatışma çözme sanatı''gibi hayatımızı etkiliyecek konularda bilgi edinmiyor ve rasdgele bir evlilik felsefesi ile evleniyoruz.
Bu felsefeyi zaten bizden önce büyüklerimiz belirliyor.''Gelinlikle çıktığın bu eve kefenle dönebilirsin!'' yada ayrılık şerefsizliktir''gibi.
Şimdi bu felsefe değişti tabi.''Sakın çekinme,geçinemezsen bırak gel!'',''gidebileceği yere kadar,ölene kadar değil!'' şeklinde...
Boşanma dillerde sakız olmuş..Fedakarlık ve sabır ise unutulan şeyler.
Evlilikleri sürdürme çabası yok.Eşlerde birbirine güvenmiyor.
Güven olmayınca,saygı ve sevgi dünden terk ediyor yuvaları.
Evlilik felsefesi olmadan eşler ortak bir kültürle,ortak bir hedefe kitlenmeden mutluluk olmuyor.
Evlilik dilinde kavramlar yeniden yorumlanmalı aslında.
Ben-sen yerine ,biz...
Kullanma yerine, paylaşım...
''TAş fırın ''yada ''lıght'' yerine,''beyefendi''
''Bireysel özgürlükçü ''bayan yerine,''ailece özgürlüğü benimseyen'' hanım efendi olmak...
Sevgiyi öldüren emirler yerine, sevgiye yol açan ricalar...
''Kızdım içime gömdüm''demek yerine,''açık iletişim''kurmak...
''Tekdir(azarlamak)''yerine''takdır etmek gibi...
Evlendiğiniz eşiniz;sizin dünyanız ve ahıretinizdeki yeriniz belirlemede en etkin kişidir.
O,babanızın,annenizin gelini,damadı değil;sizin kaderinizdir
Eşler zihinlerinde binlerce kişiyle evlenirse oturdukları 2 kişilik koltukta,akıllarındaki kişilerle oturmak zorunda kalırlar ve sığamazlar.O ev,o koltuk,onlara dar gelir.
Geçmiş geçti artık ,şimdi var.
Ama bir çok insan,geçmişin pişmanlıkları,geleceğin endişesi ile şimdiyi yaşayamadan,çoğu zaman bir gün bile
yaşamadan bu hayattan göçüp gidiyor.
FARKLILIKLARINIZI KABUL EDİN
Evliliklerde atılan ilk adım,alınan tembihler (!)çerçevesinde eşimizi,kendi isteğimiz yönünde,aklımızdaki eş tipine benzetme ve bu uğurda her türlü kabalığı mübah görme eğilimidir.
Her insan kendisidir.parmak izi gibi eşsizdir.Onu tanımak ve farklılkları olduğu gibi kabul etmek gerekir.
_Erkekler genelde sonuca odaklanırlar.Kadınlar,sonuçla birlikte,sonuca giden yoldakikere de...
-Kadınlar bir anda birden çok işe odaklanabilirler.erkekler ise odaklandıkları işi daha iyi yapma gayretiyle,çoğunlukla başka bir işle ilgilenmezler.
-Kadın ve erkeklerin stres tepkileride farklıdır.Kadınlar strese girince konuşur.erkekler strese girince susar.
Ayrıca kadınların günlük konuşma ihtiyacı günde 24 bin kelime,erkeklerinki ise 12 bin kelimedir.
erkekler çalışıyorsa,genelde bu sermayelerinin tamamamını yada 10 binini kullanıyor.Kadınlarda çalışıyor,toplantılara günlere gidiyor ise ,24 bin kelimenin ancak 12-18 binini kullanıyor.
Geriye akşam evde paylaşılması gereken;erkek için 2 bin,kadın için ise 12 bin kelime kalıyor?Bu durumda,uyuklayan erkeklerin başında konuşan hanımların olması yada telefon faturalarının yüksek gelmesi tabii değil mi? :)
Konuşmak gerçekten bir ihtiyaçtır.Dinlenilmek,önemsenmek de her insanın vazgeçilmez ihtiyacıdır
kadınlar konuşurken,akıl almak ister,ama çözüm için emirler almak istemez.konuşarak rahatlar.
Erkekler ise genelde problemlerini çözene kadar susarlar,içine kapanırlar.Eşlerinin yardım isteğini redederler.
Millet olarak herkesin sorununa,devlet politikalarına,her yere rahatça burnumuzu sokup çözüm teklifleri geliştiririz.Ne varki,kendi problemlerimizi çözme konusunda böyle bir hassasiyet göstermeyiz.Bir çözümün parçası olmayınca;çevredeki bütün akraba ve komşular,arkadaşlar bizim yerimize söz sahibi olur.
Etiketler: Çözüm, Evlilik, Fedakarlık, Güven
Canım yaa epey aydınlatıcı olmuş :) hele evlenme arifesindeki kişiler için ;) anladın sen onu ;)ama benim aklım şu bayanların tüketmesi gereken kelime sayısında kaldı ,sanırım biraz haksızlık yapılmış gibi ne dersin? :))))
6 Ağustos 2010 04:08
Faydası olmuş ise ne mutlu bana ;)
Canım benim o dediğin kelime sayısı her ne kadar abartı olarak görünse bile ,yaradılışdan gelen ,fıtrat meselesi :))
ama sen üstüne alınma tamammı canım ,sözüm meclisimizden dışarı ;)