Şimdi diyeceksiniz ki nerden çıktı bu söz?
Her gün yediden, yetmişe NATO aşağı, NATO yukarı o kadar çok konuşulunca, bu deyim aklımıza geliverdi!
TDK sözlüğündeki ‘’nato’’kelimesinin anlamını da paylaşalım ki bu söylemin, ülkemiz NATO ya girmeden hatta NATO kurulmadan öncede var olduğunu, bu vesile ile belirtmiş olalım.
Deyimde geçen bu sözcüğün kökeni, Rumca ve dilimize de buradan girmiş. Anlamı ise aynen şöyle;
‘’Söz dinlemez, söz anlamaz, taş gibi kafa’’ anlamlarında ki ‘’nato kafa, nato mermer’’ deyiminde geçen bir söz…
Gelelim NATO ile ilişkilerimize, her şeyden önce NATO da tüm üyelerin bir oy hakkı olup, eğer bir uygulama yapılacak ve bir karar alınacaksa, mutlaka tüm üye ülkelerin kabul oyu vermesi gerekmektedir.
Nitekim 1974 yılında, Kıbrıs harekatı sonrasında,Yunanistan, NATO dan ayrılmış ama geri dönüş yapmak istediğinde, Türkiye yedi, sekiz yıl onay vermediği için, ittifakın dışında kalmış, sonrasında malum, Sn. Evren’in yani tek kişinin(!)onayı ile seksenli yılların başında ittifaka tekrar girebilmişti…
Diğer yandan, gene antlaşmanın temelinde, bir üye anca kendi isterse NATO’dan ayrılabilir.
Biz ayrılmak istemediğimiz taktirde, kimse bizi bu yapının dışına çıkaramaz…
Bu nedenle, büyük bir hamasetle ayrılmak isteyenler ve bunu destekleyenler, eğri oturup doğru düşünmeye çalışsınlar ki bu ittifakın içinde mi kalırsak hayır vardır, yoksa dışında kalırsak mı?
Diyelim ki ayrıldık…
Yunanistan ile Ege de, adalar ya da kıta sahanlığı ve kara suları nedeni ile ciddi anlaşmazlığa girdik.
Aramızdaki gerilim tırmanışa geçti ve Yunanistan tehdit altındayım diyerek NATO’dan destek talep etti ve kabul edildi ne olacak?
Ama biz ittifakın içinde olursak, bu karara onay vermediğimiz sürece, Yunanistan Ege de bize karşı yalnız kalacaktır!
Hadi Yunanistan’ı bir yana bırakalım, Bulgaristan’la sınırımız var ve o da NATO üyesi değil mi?
Ya Romanya, alın size Karadeniz de karşı sahilde, NATO ittifakında üçüncü komşumuz ve son iki komşumuzun NATO üyesi olmasını, bu iktidar döneminde olur verdik, kabul ettik. Buda Evrenden sonra, ikinci ve üçüncü tek adam kararlarımızdır!
Ayrıca bu üç komşumuz, AB’nin üyesi ve AB savunma stratejileri içersinde söz sahibidirler!
Mesela; bir şekilde biz NATO’dan ayrılır ve bu üç komşumuzla bir gerginlik yaşarsak, hali ile tüm NATO gücü, bize karşı ve hiçbir dirençle karşılaşmadan tavır alacaktır.
Keza gene boğazlarla ilgili uluslar arası bir girişimde, sahildar olan bu ülkelerin tavrını engelleyecek elimizde tek karşı duruş gücü de, ortadan kalkmış olmayacak mıdır?
Diğer yandan doğuda İran, güneyde Irak ve Suriye tarafından sınırlarımıza vaki olacak bir saldırıda da, artık NATO ittifakının arkamızda olmayacağı da bir gerçektir.
Bir dönem sıfır sorun söylemi ile uygulanan ve oldukça ulu orta ve diplomat dili kullanılmayan dış siyaset için, bir yazımızda demiştik ki;
Devletlerarasında sıfır sorun asla olamaz. Sıfır sorun diye kucağınıza bu kadar çok sıfırları doldurmak en büyük risktir. Zira birisi gelir bu sıfırların başına en düşük değerde ki bir harfini koysa bile bir anda sıfır sayısı kadar, binlerce sorunu kucağınızda buluverirsiniz!
Eğer uluslar arası kurum ve kuruluşlarda üye iseniz, bu ortamlarda, muhataplarınızı karşınıza alarak değil, kendi imza yetkilerinizi önce kullanarak ya da bu niyetlerinizi diplomatik bir nezaketle hissettirip, kararlı duruşla, size karşı uygulanan birçok yanlışları önlemiş olursunuz.
NATO, şunu yapıyor, bunu yapıyor diye esip kükrüyoruz ama NATO toplantılarında, hiç birinde en ufak bir çekince ve ağırlığımızı koymuyoruz!
Anca kürsülerden hamasi açıklamalar ile yetiniyoruz…
Mesela nükleer başlıklar, Kürecik radarı ve benzer silah nakilleri ülkemize bizden habersiz mi geldi ve yapıldı?
Keza ABD ile de, durumumuz aynı!
Türkiye’nin terörist ilan ettiği guruplara, ABD silah yardımı yapıyor diyoruz ama bu yardımların çoğunun, hangi üslerden yapıldığını açıklamıyor ya da bir engelleme yapmıyor, ikili antlaşmaları gözden geçirmek yerine, NATO’yu tartışıyoruz…
Akademisyen, gazeteci ve ekran kadrolu her daim, her uygulamayı da körü, körüne savunan ve de her şeyi bilen, anlayan(!) yandaş tartışmacıların yerine, sayıları ile övündüğümüz üniversitelerden başka yüzler, muhalefetten siyasiler ile diplomatlar konuşturulsa, beklide çok daha fazla ülke yararı sağlanabilir, kamuoyu da sağlıklı bilgiler edinebilirdi?
Bireysel bakış açısı ve bireysel sorunlar, ülke sorunu haline getirilir ve iç siyasete malzeme yapılırsa, bu beraberinde, ne milli bir dayanışma getirir, nede o ülkelerin hayrına olur!
Dış sorunlar, aleni ve her defasında, kamuoyu oluşturmak için, ulu orta tartışılıyorsa? Biliniz ki bu durum, o ülkenin dış siyasetteki başarısızlığın, en bariz göstergesidir.
Ve bunu da, en iyi muhatabınız olan yabancı ülkeler bilir!