Hayal adası (Fantasy Island) dizisi.. - Çizgi Roman Diyarı
Çizgi Roman Diyarı > RETRO FORUMLARI (NOSTALJİ DİYARI) > Bir Başkadır 80'li Yıllar (Sadece 80'li Yıllara Ait Paylaşımlar İçindir) > 80s / Diziler, Filmler ve TV Programları Forumu > 80s / Yabancı Diziler, Filmler ve TV Programları Forumu Hayal adası (Fantasy Island) dizisi..
Hayal adası (Fantasy Island) dizisi..
05.Nisan.2010, 18:37 #1
Gene 70'lerin sonu 80'lerin başında oynamış, "Aşk Gemisi" tadında bir diziydi..
Konusuna gelince; hayatta bazı ideallerine kavuşamamış ya da bazı şeylerin içinde ukde kaldığı sosyoekonomik düzeyi orta veya yüksek sınıftaki insanların bir adaya gelerek bunları hipnozvari bir şekilde yaşamalarıydı...
Onlara bu gizemli süreçte; sempatik bir cüce olan Tatü (Tattoo) ile şakaklarına aklar yağmış, gizemli bir adam olan Mr. Roarke eşlik ederdi.. Tabi ki "eşlik ederdi" derken, gizliden gizliye ada misafirlerine çaktırmadan yapılırdı bu iş.. Ne zaman işler rayından çıkar, misafirler ölümle veya benzeri tarzda sorunlarla karşılaştığında Mr.Roarke olaya el koyardı..
atlas364, Santa Fe, yeryüzü ve 5 kişi bunu beğendi.
Konu scanfan tarafından (05.Temmuz.2018 Saat 13:28 ) değiştirilmiştir. Sebep: kaybolan postimage resmi restore edildi
05.Nisan.2010, 18:38 #2
Dizinin insan ruhunu okşayan bir introsu vardı...
Denizin ortasında, tabiat adına her türlü güzellikleri bulabileceğiniz, eşsiz bir ada manzarası çıkardı ilk önce karşınıza.. Altın taneleri gibi bir kumsal, sahilde bembeyaz köpüren dalgalar, geçit vermeyen gizemli dağlar, onlarca metre yükseklikten çılgınca akan şelaler, ahenkle sallanan palmiyeler başta olmak üzere bin bir çeşit ağaç ve bitki sizleri adeta alır götürürdü oralara..
Bu esnada Cüce Tatü (Tatoo) deniz uçağının gelmesini gözlemlerdi.. Okyanusun üzerinde çift motorlu bir deniz uçağının belirmesiyle, Tatü (Tatoo); "uçakkk patron uçaaakk" diye bağırarak, hızlı adımlarla çan kulesine yol alırdı.. Daha sonra o minnacık cüssesine rağmen kulenin çanını iki eliyle tüm gücüyle sallamaya başlardı..
Çan sesini duyan Mr.Rok (Mr.Roarke) da hemen partneri Tatü (Tatoo) ile sahilin yolunu alırdı.. Onlarla birlikte, üstlerinde Hawai tipi çiçekli bikiniler ve Hawai tarzı etekler bulunan birbirinden güzel kızlar da karşılama seronomisi için sahile koşuştururlardı. Bu kızlar ilk önce, ada misafirlerine çiçek ve kokteyl sunarlar, sonra ise kalacakları yere kadar onlara eşlik ederlerdi..
atlas364, Santa Fe, yeryüzü ve 4 kişi bunu beğendi.
Konu Baltimora tarafından (18.Aralık.2018 Saat 19:11 ) değiştirilmiştir. Sebep: kaybolan postimage resimleri restore edildi
17.Temmuz.2012, 01:35 #3
Maalesef dizinin iki başrol oyuncusu da hayatta değildir.
İlk olarak; bundan 19 yıl önce henüz 50 yaşındayken cüce Tatü'yü oynayan Herve Villechaize intihar ederek aramızdan ayrılmıştır.(Doğumu23 Nisan 1943 –Ölümü 4 Eylül 1993)
Dizide patron Mr.Roarke'u oynayan Ricardo Montalban ise bundan 3 sene evvel, "yaşlılığa bağlı nedenler"den ötürü 88 yaşında aramızdan ayrılmıştır.
(Doğumu 25 Kasım 1920 - Ölümü 14 Ocak 2009)
Her ikisinin de toprağı bol olsun..
atlas364, Santa Fe, yeryüzü ve 2 kişi bunu beğendi.
Konu scanfan tarafından (05.Temmuz.2018 Saat 13:29 ) değiştirilmiştir. Sebep: kaybolan postimage resmi restore edildi
17.Temmuz.2012, 01:45 #4
Dizinin introsu aşağıdadır..
Konu Baltimora tarafından (02.Mayıs.2013 Saat 13:25 ) değiştirilmiştir.
02.Mayıs.2013, 13:26 #5
Dönemin popüler mizah dergilerinden FIRT'ın kapağında yer alan bir "Hayal Adası" karikatürü..
hanefi, Santa Fe, yeryüzü ve 2 kişi bunu beğendi.
Konu Baltimora tarafından (15.Kasım.2019 Saat 00:53 ) değiştirilmiştir. Sebep: kaybolan postimage resmi restore edildi
03.Mayıs.2013, 01:42 #6
Yine mükemmel bir paylaşımda bulunmuşsun sevgili dostum. Emeklerin için kendi adıma teşekkür ederim...
TRT bunu 80'li yıllar da bir kaç kez yayınladı... Kendine has güzel bir diziydi...
Bir de "Pamuk İpliği" diye bir dizi vardı onu da senin kaleminden bekliyorum. Teleferikte mahsur kalıp yaşam mücadelesi veren yolcuların gerilim dolu anlarını yansıtıyordu bu dizi... Tabii istek alıyormusun bilmiyorum
Konu Baltimora tarafından (22.Ekim.2019 Saat 19:51 ) değiştirilmiştir.
05.Mayıs.2013, 09:36 #7
Rica ederim sevgili Motion. Yazdıklarımın okunması benim için büyük mutluluktur.
İstek kısmına gelince; tabi ki olabilir ama bahsettiğin diziyi maalesef hatırlayamadım.
Demek ki hakikaten pamuk ipliğine bağlı bir diziymiş.
05.Mayıs.2013, 12:57 #8
İstek kısmına gelince; tabi ki olabilir ama bahsettiğin diziyi maalesef hatırlayamadım. Demek ki hakikaten pamuk ipliğine bağlı bir diziymiş.
"Pamuk İpliği"ni hatırlayan çok az kişi var, haklısın...
Ayrıca sadece bir kez verildi ve kalp hastalarının kesinlikle seyretmemesi tavsiye ediliyordu!
Bu arada belirtmeyi unutmuşum "Hayal Adası"nı TRT'den sonra ilk özel kanallardan biride yayınladı ama hangisi olduğunu şimdi çıkaramadım, Star'mı, HBB'mi, Show'mu bilemiyorum geçmiş zaman...
Tabii bir husus daha var ki bana kalırsa işin en can alıcı noktasıdır; DUBLAJ!
Yıllar önceki TRT'nin dublajı dünya da bile takdir kazanmıştı, zaten şimdiki TRT ile yıllar önce ki TRT arasında inanılmaz fark vardır, bunu yeni nesil bilemez.
Dolayısıyla dublaj inanılmaz önemlidir, TRT'de yayınlanan bir çok dizi özel kanallarda da yayınlandı (Örneğin; Yalan Rüzgarı "The Young and the Restless") ama hiç biri dublaj da 70'li, 80'li yıllarda ki TRT'nin yanına bile yaklaşamadı! (Şu an da ki TRT dublajı bana göre inanılmaz kalitesizdir.)
Baltimora, atlas364, Julien Sorel ve 2 kişi bunu beğendi.
07.Temmuz.2013, 15:37 #9
Dostum ben genel olarak şöyle bir gözlemde bulunuyorum. Eskiden imkanlar çok kısıtlı olsalar da insanlar çok özveriliymişler. Örneğin bir yerde Dallas'ın dublajı ile ilgili şöyle bir şey okumuştum. Dizinin dublajları haftadan haftaya ancak yetişiyormuş yani yedekde yayınlanacak bölümleri yokmuş. Neyse; bir gün Miss Ellie Ewing'i seslendiren sanatçımız rahatsızlanmış ve bir müddet hastanede yatması gerekmiş. Hal böyle olunca TRT yetkilileri kara kara düşünmeye başlamışlar ve çare olarak kayıt cihazlarını hastaneye taşımaya karar verip, kulaktan dolma tariflerle Bayan Ellie'nin seslendirmelerini kaydetmişler. Sonuç olarak, güzel bir montaj ile durumu kurtarmışlar. İnsan bunları okuyunca, bahsettiğin gibi eski günlere özlem duymadan edemiyor.
Bu arada kıymetli paylaşımların için de ben sana teşekkür ederim dostum..
Konu Baltimora tarafından (17.Haziran.2014 Saat 21:11 ) değiştirilmiştir.
17.Haziran.2014, 22:00 #10
Merhum Tekin Aral'ın kızı Ayşe Aral'dan "Hayal adası" temalı hoş bir yazı..
Çocukluğumda severek izlediğim eski dizileri seyrederim. Size demiştim ya, ne zaman arkadaşlarımla yurtdışına gitsem hanımlar Gucci’ye, Prada’ya giderler; ben Amazon’a, HMV’ye...
Aklınıza gelip gelmeyecek her dizi var bende; Küçük Ev’den Bonanza’ya, Aşk Gemisi’nden Tehlike Çemberi’ne...
Bu dizileri seyrederken çocukluğuma dönüyorum resmen; ne derdim kalıyor, ne tasam. Bazen kendimi o kadar kaptırıveriyorum ki, sanki birazdan annem seslenecek; “Ayşe, hadi kızım kapat televizyonu, ders çalış; zaten baban da gazeteden çıkmış, yolda şimdi. Yarım saate yemek yiyeceğiz, sonra da tarih çalışacağız seninle. ” (En sevmediğim derslerden biri olan tarihe çalışmayı bile özledim!)
Yine dün elimi attım DVD’lerime, şansıma “Hayal Adası” çıktı. Hatırlar mısınız, bilmem. Bir ada vardı hani, oraya gidiyorsunuz; hayalinizde olmak istediğinizi ya da yapmak istediklerinizi size yaşatıyorlardı bir haftalığına.
Tatü vardı; minik adam. Bir de sizi karşılayan -beyaz takım elbiseli- kır saçlı Roark. Biraz seyrettikten sonra; “Şimdi” dedim, “ben o adaya gitseydim acaba ne isterdim?”
Karar verdim gitmeye ve çıktım yola.
Rezervasyon yaptırırken sordular; “Nasıl bir hayal istersiniz? Önceden bilmemiz lazım” diye.
“Valla” dedim, “bu aralar kafam karışık, şimdiden bir şey söyleyemem; ben de bilmiyorum kim olmak, ne yapmak istediğimi. Gelince konuşsak olmaz mı?”
İnanılmaz güzel karşıladılar beni; Hawaiili kızlar dans edip, boynuma çiçekten yapılmış kolyeler taktılar.
Tatü, çok şirindi, azıcık yaşlanmış o kadar. Beni çok şık bir odaya yerleştirdiler; deniz manzaralı.
Tatü, “Sen biraz dinlen, akşamüstü altı gibi barın önünde buluşalım.” dedi.
Buluştuk barda. Tatü’nün elinde bir defter; “Kafan karışıkmış, ne istediğini söyleyememişin ama olsun önemli değil, benim işim bu, sana da illa uygun bir hayal bulurum.” dedi. Kafamı salladım, başladım beklemeye...
“Mesela” dedi, “seni Hint mihracesi yapayım.”
“Ay, yok istemem” dedim, “oraları şimdi çok sıcaktır, hem Hindistan pek pismiş; geçelim...
Peki, prenses olmaya ne dersin, şöyle fıstık gibi?”
“Yok” dedim, “istemem prenses falan olmayı... Sonları kötü hepsinin, baksana Grace Kelly de Diana da araba kazasında gitti!”
“O zaman, dünya çapında ünlü bir doktor ol; kansere çareyi de sen bulmuşsun mesela.” dedi.
“İşte o hiç olmaz! Ben tüm hayatımı hasta olarak yaşadım; o role adapte olamam; zaten bıkmışım artık, kan-man da göremem!”
“Peki, seni eski zamana götürelim, savaşçı bir kadın ol. Mesela Jeanne d’Arc falan gibi...”
“Ya, Tatü sen deli misin? Hayat boyu savaştım durdum zaten, artık ben huzur istiyorum!”
Tatü sinirli bir şekilde, elindeki kitabın sayfalarını karıştırmaya devam etti;
“Yazar ol, kitabın Nobel ödülü kazansın, milyonlar satsın...” Milyonlar satmasına okey ama kitap-mitap yazamam ben! Irgat gibi çalışmak lazım kitap yazmak için; çalışmasız bir hayal olsun!”
“Kadın padişah ol, senin de haremin olsun; içinde yakışıklı erkekler...”
“Aman, erkek deme bana, biriyle baş edemedim ben! Hem o kadar kalabalık, bir sürü fitne-fesat kumkuması, demektir. Ayrıca, nerde çokluk orda mokluk olur! Ben kimsenin kellesini falan da kestiremem!”
“O zaman, seni uzunca bir seyahate yollayayım ben...”
“Uçak da olmasın hayalde buraya gelene kadar anam ağladı zaten. Hem nereye gideceğim; Venedik lağım kokar; Paris desen tıkış tıkış, İngiltere desen o da olmaz! Oranın yeri bende özel, ben oraya yollanmam; ancak tepem atınca kaçar giderim kendiliğimden. Amerika da eşittir hastane. Yok yok, tatil de istemiyorum!”
Baktım, Tatü iyice gerildi, bu gecelik ara verelim dedik; sabaha salim kafa yeni bir şeyler düşünürüz.
Gece odamın balkonunda denize nazır oturup şarap içtim, suyun hışırtısını dinledim, mis gibi havayı içime çektim; “Salak mısın, dedim ne hayali, bak nefes alıyorsun işte, bundan daha güzeli var mı?”
Sonra, kalktım bavulumu topladım; kızımı da özledim zaten. Ayrıca, dönüşte çok işim var; yeni evime taşınacağım.
Sabah baktım Tatü yok ortada. Resepsiyona benim için bir zarf bırakmış.
Açtım baktım, bol sıfırlı bir hesap.
Resepsiyondaki kadına elimi uzattım, anlamadı.
“Buyurun” dedim, “alın”
“Neyi alacağım hanımefendi!” dedi.
“Kredi kartımı işte” dedim.
“Ama elinizde kredi kartı falan yok ki!” dedi.
Hayali kart, dedim; hayalin ücreti de herhalde hayali olur yani.
Not: Sevgili dostlar bugünlük beni mazur görün lütfen. Bilgisayarım iflas etti. Yazdığım üç yazı birden silindi gitti ve ben bu kâbusla eve çekimden yorgun bitap geldiğimde, tam yazımı yollamak üzereyken karşı karşıya kaldım. Tam da; “Vay be, her gün canlı yayın var ama üç yazım birden hazır, harikayım.” diye sevinirken bilgisayarımın azizliğine uğradığım. Bu nedenle geçen seneki bir yazımı tekrar yayınlıyorum.
Kaynak: 27 Ekim 2010 tarihli Hürriyet gazetesi Kelebek eki
Konu Baltimora tarafından (14.Kasım.2017 Saat 23:01 ) değiştirilmiştir. Sebep: Resimler Imgur'dan postimage'e transfer edildi..
Bütün Zaman Ayarları WEZ +4 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 00:36