Bari'ye yakın olup küçük bir balıkçı kasabasına gitmek isterseniz Gallipoli güzel bir seçim. Nüfusu sadece 20 bin. Küçük ama tipik bir Akdeniz kasabası. Dar sokaklarında birbirinden güzel binalar var. İnsanlar çok sıcakkanlı ve doğal. Yabancı turist neredeyse hiç yok. Ama biz yine Türklere burada da rastladık. Balık pazarı ve kaleye uğradıktan sonra, şehrin tarihi merkezinde, Pace Antonietta Caddesi boyunca, denize ulaşana kadar yürüyüş en güzeli. Bu cadde boyunca görmeniz gereken birçok yeri göreceksiniz zaten. En ünlülerinden birisi 1629’da barok tarzda yapılmış olan Sant’Agata Katedrali.
Alışveriş yapacağınız çok güzel dükkanlar var. Evler arasından böyle süprizler çıkabiliyor..
Bari'den Lecce'ye Lecce görülmesi gereken tarihi bir kasaba. Bari'de bulunduğumuz bir gün gidelim dedik , trene atladık rahat yolculuk yapıp vardık. Ferhan Özpetek filmlerinden adını duyduğumuz bir yerdi. Mine Vaganti adlı filmin birçok sahnesi bu kasabada çekilmiş. Tatil planınızı yaparken Lecce’nin ünlü koruyucu azizini anmak için 24-26 Ağustos tarihlerinde gerçekleşen, Fiera di Sant’Oronzo Festivalini göz önünde bulundurmalısınız.
Biz gittiğimizde hava oldukça sıcaktı ve genelde etrafta kimse yoktu. Tertemiz sokaklarda , dükkanlara gire çıka gezdik uzun süre. Lecce de Puglia’daki diğer şehirler gibi küçük bir şehir. Nüfusu 95 bin. 2000 yıllık tarihi var. Mimarisi barok ağırlıklı. Şehirdeki sanat eserlerinin çokluğundan dolayı Güneyin Floransa’sı diye biliniyor. Sarı taşlı binaları, dar sokakları insanı kendine hayran bırakıyor. SANTA CROCE BAZİLİKASI Barok tarzda bir kilise. Yapımı 1695’te tamamlanmış. Lecce’de Türk izlerinin en belirgin olduğu yer burası. Dış cephesindeki süslemelerde, 1571 yılında yapılan İnebahtı (Lepanto) Deniz Muhaberesi’nde Haçlı donanmaları tarafından esir alınan Osmanlı askerleri de işlenmiş.
SANT’ORONZO MEYDANI Şehrin ana meydanı burası. İstanbul’un Taksim Meydanı gibi diyelim ama tabii tek farkla, halkın giriş çıkışını engellemiyorlar meydana! :) Gencinden yaşlısına her daim kalabalık.Meydanda dikkatinizi çekecek ilk şey ise meydana da adını veren Aziz Oronzo Sütunu.
Deniz kıyısına gelince araya sıkışmış gizli bir yer keşfettik. İnsanlar çantalarını alıp yüzmeye geliyorlardı. Köprüden karşı tarafa geçince manzaralı restoranları görüyorsunuz. Yine uygun fiyata birbirinden güzel yemekler bulabilirsiniz. Bari de yemek yemektense sırf yemek içinde bu kasabaya gelinir.
Tarihi eski şehir denen yerde kapılarda, merdivenlerde şiirlere rastladık. Ve bunca gezmeye yorulan küçük kızım :)
Bari'ye gelmeden önce araştırma yapınca buraya yakın ilginç evleriyle ünlü bir yerin olduğunu öğrenmiştim. Mutlaka buraya gidip görmeliydik. Okuduklarımızdan buranın yaklaşık olarak bir saat uzaklıkta olduğunu öğrendik. Burası Trulli denen evleriyle meşhur Alberobello kasabası..Bari'deyken Alberobello'ya gitmek için ne yazık ki pazar gününü seçtik. Oldukça zorlu bir ulaşım oldu bizim için. Buraya ulaşım için Bari merkez gardan treni kullanabiliyorsunuz. Kendinize uygun saat seçerek yola çıkabilirsiniz. Ne yazık ki pazar tren hiç yok. Tren garının hemen arkasında bir durak var. gerçekte durakta yok ama kalabalık insanları görünce anlıyorsunuz. Bilet içinde orada bulunan markete gidiyorsunuz. Belirli saatlerde ulaşım var. İnternette yazan yol saati 1 ama bu otobüsle yolculuk 2 saat sürüyor. Otobüslerde bazılarında klima yok ve sıcak havalarda mahvolarak oraya varıyorsunuz. Çünkü otobüsün uğramadığı, girmediği köy , kasaba kalmıyor. Uzun uğraşlardan sonra geldiğiniz kasaba masal şehri gibi. Kapadokya gibi farklı büyüsü var.
Buraya gelene kadar canımız çıksa da evlerin güzelliğini görünce tüm yorgunluğumuz geçti. Gerçi otobüsten inince normal evlerin bulunduğu bir yerde bulduk kendimizi. Fotoğraflarda gördüğümüz evler hiçbir yerde de yoktu. Nerede bu evler, hiç mi turist yok diye uzun uzun yürüdük. Sonunda bulduk Trulli evlerini. Nedir bu trulli evler. Beyaz badanalı evlerin gri çatıları koni şeklinde. Bölgenin kireç taşlarını harç kullanmadan üst üste dizerek yapıyorlarmış. Sayıları yaklaşık 1500’ü bulan evler, UNESCO Dünya Mirası Listesi’nde. Adeta açık hava müzesi gibi. 13’üncü yüzyılın sonlarında kral izinsiz yerleşim kurmayı yasaklamış. Yeni yerleşimler daha yüksek vergi verecekmiş. Dük Girolamo, vergi ödememek için halka Trulli şeklinde evler yapmaları şartını koymuş. Vergi memurları geldiğinde yığma taş evlerin çatısı kolayca yıkılabilecekmiş. Koni şeklinde çevrilmiş, çatısız yapılar evden sayılmıyor, halk da vergi ödemekten kurtuluyormuş. Halk yıllarca vergi ödemeden yaşamış. Alberobello’daki tüm yapıların çatısında harç kullanılmaması, sadece yığma kireç taşı olması gelenek haline gelmiş.
THY ilk kez Bari'ye uçuşa başlayınca fırsattan yararlanıp üç kişi uygun bilet aldık ve bu güzel italyan kentini görmüş olduk. Bari’nin nüfusu 320.000. Adriatik Denizi kıyısında, tam bir Akdeniz şehri. Puglia bölgesinin hem başkenti, hem de en büyük şehri. Aynı zamanda Güney İtalya’nın da Napoli’den sonra en büyük 2. şehri. Bari ’yi, eskiden Çeşme’den kalkan gemilerin İtalya’da varış noktası olmasından dolayı Brindisi’yi, İtalya’nın en ünlü yönetmenlerinden Ferzan Özpetek’in filmlerinden veya oyuncu Mehmet Günsur’un uzunca süre orada yaşamasından dolayı Lecce’yi mutlaka duymuşsunuzdur. İlk olarak otelimizden bahsetmek istiyorum. Şehir merkezinde yer alan , temiz otelimizin adı Palace Hotel Bari de 4 gün kaldık , hem içini hem çevresindeki kasabaları gezdik. Bari içi tam italyan hayatını gösteren ayrıntılarla dolu. Diğer büyük italya şehirlerine göre daha farklı ve yöresel. Evler, insanlar, yaşam gerçek italya hakkında bilgi veriyor .
Bari'de doğal geleneksel hayatına devam eden insanları görme şansımız oldu. Kapılarını bile örtmeyen, sokak aralarında çoluk çocuk oturan yerel halkı gördük. Çocuklar evlerin önünde oyunlar oynuyor, gençler gruplar halinde köşe başlarında oturuyorlardı. Gerçek bir italyan filminin içindeydik sanki. Eski şehir denen Vecchia bölgesinde sokaklarda kaybolarak gezmek çok güzel. Biraz ileride deniz kenarına geliyorsunuz. Uzun bir yürüyüş yolu var ama bizde ki gibi kafeler , çay bahçeleri yok. Daha çok içlerde yaşıyor halk. Eski Bari de gezerken evlerin kapılarının hiç kapalı olmadığını yalnızca bir tül yada perde ile örtülü olduğunu görüyorsunuz. Tabi bol bolda çamaşırlar asılı balkonlarda, camlarda. AZİZ NİKOLA BAZİLİKASI İtalyancası Basilica di San Nicola. 4. yy’da, Myra’da (günümüzde Antalya’nın Demre ilçesi oluyor) yaşayan Aziz Nikola’nın kemikleri, 1087 yılında Barili denizciler tarafından çalınıp Bari’ye getirilmiş. Buna istinaden de aynı sene içinde bazilikanın yapımına başlanmış. Günümüzde birçok Ortodoks ve Katolik Hıristiyan, hac için buraya geliyormuş.
STRADA DELLE ORECCHIETTE denen yerden bahsetmek istyorum. Eski Bari’de küçük ve şirin bir sokak. Asıl ismi Strada Arco Basso ama halk arasında Strada delle Orecchiette deniyor, yani Orrechhiette Sokağı. Orecchhiette, Puglia’ya özgü, kulak memesi şeklinde bir makarna türü. Bu sokakta orrechhiette yapan yaşlı teyzeleri görebilirsiniz. Sokaklarda gezerken bol bol dondurmacıya rastlıyorsunuz. Her kafedekini denedik ve çok beğendik. Gerçekten de italyan dondurması diye birşey var. O kadar lezzetli ki. Bu arada İtalya da ki en ucuz dondurmalar burada galiba. 1,5 euro ya kocaman dondurmalar aldık.
VIA SPARANO Murad mahallesinde, Bari’nin alışveriş caddesi. Cadde boyunca ve hatta caddeye çıkan sokak ve caddelerde dünyaca ünlü markalardan lüks İtalyan markalarına kadar birçok markanın mağazası var. Bari de sokak aralarında ya da deniz kıyısında uzun uzun yürüyebilirsiniz . Bunun dışında gezilecek bir kaç yer de şöyle :
12. yüzyılın sonunda yapılmış olan BARİ KATEDRALİ, ya da İtalyancasıyla Cattedrale San Sabine 1903 yılında açılmış olan, Bari’nin en büyük, İtalya’nın da 4. en büyük opera binası PETRUZZELLI TİYATROSU
1132 yılında yapılan SVEVO KALESİTipik İtalyanları gözlemleyebileceğiniz, adının aksine balık yerine meyve sebze satılan Mercato del Pesce, yani BALIK PAZARI1990 Dünya Kupası için inşa edilen, mimarisiyle dikkat çeken SAN NICOLA STADYUMU
İçeri girip gezmeye başladığımda çocukların serbestçe dolaşabildiği, oyuncakları inceleyebildiği , zaman zaman oyunlar oynayabildiği bir müze olarak gördüm. Müzede sergilenen oyuncaklar çocukların ortalama boylarına uygun olarak konulmuştu. Göz hizalarında bulunuyor ve rahatça görebiliyorlardı. Bazı odalar oyuncaklar ile doldurulmuştu, gezenler burada da zaman geçirip oyun oynuyorlardı. Sergilenen oyuncaklar hakkında bilgiler yan taraflarında bulunuyordu. O kadar eski oyuncaklar gördüm ki .. Çok ilginç oyuncaklar gördüm, bazı parçalar beni bile eskilere götürdüm. Bu müzede çektiğim fotoğraflar aşağıda..
Çocuklar rahatça koridorlarda geziyorlar. Hatta burada oyun bile oynayıp koşturuyorlar. Müze de gezerken bu küçük kıza rastladım. Bakın nereye saklanmış :)
Ülkemizde yalnızca bir tane oyuncak müzesi var. Yurt dışında böyle bir müze gezince Sunay Akın'ın çabalarının değerini tam kavradım. Böyle bir müzenin varlığı ile başta çocuklarımız olmak üzere bizlerin kazançları çok büyük olacaktır. Gönderen