Gizli Özne: Bloglarda Yorum Adabı Üzerine
Onun dışında daha çok dikkatimi çeken ve beni rahatsız eden şeyse, yorumların yazarlar veya yorum sahibi kişi tarafından önemsenmemesi.
Olayı somut hale getirelim.
Bu yazıma A kişisi bana katıldığını veya aksini düşündüğü bir şeyler yazmış, samimi. Ben onu geçiştirir şekilde yazarsam veya hiç yazmazsam eminim bir daha benimle iletişim halinde olmak istemeyecektir.
Bu benim yorum yaptığım bloglar için de geçerli elbette.
Diğer bir boyutsa okuyucu boyutu. A kişisi yine bloguma yorum yazmış olsun. Ben de ona içten bir cevap vermiş olayım. Birçok kişi yorum yaptığı şeye ne cevap verilmiş dönüp bakmıyor bile. Bu kötü bence. Yapmacık olma olayı burada da devreye giriyor.
Evet okuyucu, yorumlar benim için oldukça değerli. Eminim çoğunuz için öyledir. Birinin yazısına yorum yaptıysam mutlaka o sayfayı kaydeder, gerekirse her gün bakarım cevap vermiş mi canım yazar diye. Bu önemsemektir, samimiyettir, sevmektir.
Hepimiz için olmazsa olmazımız okuyucu boyutu konusunda önemseme, önemsendiğini hissetmeyi diliyorum.
Gönderen Gizli Özne zaman: 01:15
Etiketler: Anasayfa, blog yazarlığı, bloga yorum yapma
Meczup! 23 Haziran 2017 01:22
Haklı bir yazı =)
Gizli Özne 23 Haziran 2017 18:21
Teşekkür ederim Meczup!
deryada damla 23 Haziran 2017 01:29
Yorumlar hepimiz için önemli. Yorumlara vakit kaybetmeden cevap verilmeli. Yapılan yorumlara verilen cevaplarla ilgilenilmeli. Ben de benzer şeyler düşünüyorum bu konuda. İlla çok uzun yorumlar yapılmayabilir fakat önemsenmeli, samimi olmalı, isteksizce olmamalı.
Gizli Özne 23 Haziran 2017 18:23
Kesinlikle katılıyorum. Okuyucu boyutu olmazsa günlükten hiçbir farkı kalmaz ki bu istediğimiz bir şey değil. Samimiyet bizim için her şey :)
Halil GÖNÜL 23 Haziran 2017 02:18
Evet, güzel bir yazı daha okudum. Beğenmek ve samimiyet: Bence yazma işinde önemli iki kavram. Samimice düşünceler ortaya konulmuşsa, samimice de beğenilmeme gerekçesi ortaya konulabilir kişiselleştirmeden ve üzüntüye neden olmadan diye düşünüyorum. :)
Gizli Özne 23 Haziran 2017 18:28
Samimiyet olmazsa yazmanın çok da anlamı yok aslında :). Hem yazar, hem okuyucu açısından öyle.
Yani evet kırmadan dökmeden herkes düşüncesini ifade edebilmeli :)
Tılsım Yılmaz 23 Haziran 2017 02:49
Haklısın ama malesef bu yaziyi dikkate alabilecek çok az insan var.
Gizli Özne 23 Haziran 2017 18:34
Ben yalnızca nasıl olunca önem verildiğini gösterir onu tarif etmiş oldum sevgili okur, dikkate almak kişisel bir tercih diyelim.
Okur boyutuna önem verenler yazın hayatında çok daha başarılı olacaktır ama :)
Begonvil Sokağı 23 Haziran 2017 04:22
Ben de katılıyorum bu görüşlere, hatta son yazımda biraz da söz ettim. Yorum yapmak katkı vermektir bazen taltif veya eleştiri bazen yeni bir fikir ve deneyim ile. Ama yorum yazmanın bir iki kelime geçiştirilen adeta sıra savılan bir eylem gibi algılanmasını kabul etmiyorum. Enteresan bir durum var, instagramın bile genelinde bir yorum beklentisi var. Takip, yorum kavramlarına yeni anlamlar yüklendi diye düşünüyorum. Samimi olan değerlidir, az veya çok farketmez..
Gizli Özne 23 Haziran 2017 18:41
Kelimesi kelimesine katılıyorum. Nitelikten çok niceliğin önemsendiği, bazı şeylerin değerini kaybettiği bir dönemden geçiyoruz. Bu savurganlık yorumlarda olduğu gibi kelimelerimizde de var. Herkese aşkım, canım tarzı şeyler söylemek gibi.
Samimiyeti kaybetmemeyi temenni ediyorum.
ACEMIDEMIRCI 23 Haziran 2017 20:08
Daha da kötüsü, dün bir yazıma yorum bırakarak takipçi üye olup, kendi site adresini verip takipçi üye olmaya davet ederek siz takipçi olduktan sonra bugün sizdeki üyelikten çıkma tutumu. Ne demek bu? Ve neden? Ne amaçla?
Yorumlar mı? Adap ve usul herkese göre değişebilir. Kimi açık sözlü olmayı yeğlerken okuyan bu kadar açık sözlülüğü gücendirici bulabilir. Ölçütü yok sanırım. Taşkınlığa, kötülemeye, hakarete ve öylesi şeylere varmadıkça. Keşke görgü kuralları gibi yorum kuralları da olsaydı. Madde madde bile olabilirdi. a,b, ci diye veya, 1., 2., 3., diye giden :)))
Gizli Özne 24 Haziran 2017 01:18
Neden, güzel soru :) çağımızın hastalığı. Twitter instagram için de geçerli. Takipçim, yorum yapanım çok olsun takıntısı.
Saygısızca işte, başka diyecek bir şey bulamıyorum.
İyi yazarı okur bir şekilde bulur. Tanıtıma da tamam ama tanıtım yapılan platformlarda.
Benimki de küçük bir serzeniş oldu. Yoksa dediğiniz gibi maddeler uzar gider.
Blog yasası çıkaralım uymayanların elinden bloglarını alalım hihi :)
Yeşimle Her Telden 24 Haziran 2017 01:18
Güzel yazı ben de bir kaç şeye değinmek istiyorum,hazır bu başlıkla bir paylaşım görmüşken..Bazen yapılan yorumlara cevap vermeyenler oluyor,dönüp dolaşıp bakıyorum hala cevap yazılmamış.Hayır yorum sayısı 50 ler 100 ler olur anlarım ama 5-10 yoruma da zaman ayırıp cevap yazılsın bir zahmet.Ben yorum yazdığım yazılara tekrar dönüş yapmaya çalışıyorum,yorumuma cevap ne yazılmış diye.Bir cevap verildiyse ve ucu tekrar yoruma açık bir cevapsa onu da yorumsuz bırakmamaya özen gösteriyorum.Yazılan yorumlara,verilen cevaplara bir nezaket bence bu dönüş...Hazır nezaketten açılmışken konu,paylaşımlara yapılan yorumların sahiplerine iade-i ziyaret yapmak,son yazılarını okumak ve karşılık vermek te nezakettir...Sürekli yorum yapıp ta size dönüşü olmuyorsa,artık o bloga da uğramayı bırakıyor insan...
Gizli Özne 24 Haziran 2017 14:46
Söylediklerinize de hak veriyorum evet. Çok yorum varsa ve kişi yoğunsa böyle durumlar olabilir ama yazar bunu da belirtebilir bence yorumlarınızı özenle okuyorum fakat her birine cevap veremiyorum gibisinden. Bu da önemsediğini belli etmektir.
İade-i ziyaret konusunda da aaa bak yorum yapmış onun profiline bakayım nasıl biriymiş diye bir merak oluşuyor. Ama kişi bu da benim blogum diye adres verdiyse çok itici oluyor.
persephone 24 Haziran 2017 01:40
Güzel tespitler... Ne yalan söyleyeyim, yorum yaptıktan sonra cevaplara bakma şansım pek olmuyor:( İş yoğunluğundan:(
Vaktim oldukça bloglara uğrayıp, okuyorum ve çoğu zamanda yorum bırakıyorum. Bazen günlerce bloglara uğrayamıyorum. Blogumda yapılan yorumlara elimden geldiğince eksiksiz cevap yazıyorum... Ama en kötüsüde takibe alıyorlar, takip edince takipten çılıyorlar. Farkedersem ben de çıkıyorum takipten. Çünkü; uyuz oluyorum:) Bir de takibe alıp yorum yazmayanlar var, fark etmediğimden takibe alamıyorum. Yorum bıraksalar iyi olur aslında:) Ay ne yazdım ama:))) Sevgiler...
Gizli Özne 24 Haziran 2017 14:49
Bunu itiraf etmek de samimiyettir :).
Şimdi ben atama bekleyen evde duran biri olarak çalışma hayatı hakkında ne desem yalan olur. Eylül ayında öğretmen olduğumda konuşabilirim ancak :).
Ama yoğunluğunuzu en azından tahmin edebiliyorum. Şahsen blogunuzda önem verildiğimi hissediyorum, samimimi buluyorum. Önemli olan da bu :)
Evet bir de sessiz okuyucu boyutu var keşke onlar da aramıza katılsalar.
CAM GÜZELİ 24 Haziran 2017 16:40
Müsadenizle bir madde de ben ekleyeyim.Blogda yazılan hiç bir yazıyı okumadığı gayet belli birisinin ,"sizi takibe aldım, bana da beklerim" diye yorum bırakması.
Gizli Özne 24 Haziran 2017 18:11
Harika bir maddeydi. Şahsen onlara cevap verme ihtiyacı duymuyorum :)
Hoş geldiniz sevgili okur.
Yasemin 28 Haziran 2017 00:52
Bu blog ortamında takipten çok bence yorumlar önemli. Yani birisi senin yazına üşenmemiş, vakit ayırmış bir yorum bırakmış. "Paylaştığın için teşekkürler" bile olsa. Sonuçta bu, "Yazını okudum, bana bi'şeyler kattı." demek diye düşünüyorum. O yüzden tabi ki de yorumlara özenle cevap vermek gerekir. Teşekkürler yazın için. :)
Gizli Özne 28 Haziran 2017 13:43
Yazara yalnız olmadığını, okunduğunu ve anlaşıldığını hissettirmek yani. Elbette çok güzel :)
Ben de yorumunuz için teşekkür ederim, hoş geldiniz :)