poseydon demiş ki: Yazsan ne olacak sanki dedi. B...
yazsan ne olacak sanki dedi. bugüne kadar yazdın ne oldu diye ekledim. herhangi bir şeyi değiştirebildi mi yazdıkların ve yazınca her şey olması gerektigi gibi mi oldu yoksa istediğin gibi mi oldu. ikiside olmadi degilmi. yazinca her sey daha mi iyi oldu dedi. olmadi dedi yine kendi kendine. ben dedim ben daha iyi oluyorum daha iyi hissediyorum yazinca. ama hepsi bu kadarsa yorulduguna degmez dedi. deger dedim. buna sen karar veremezsin diye de ekledim. peki kim karar verir buna dedi. gidip onunla konuşayım. seninle konusunca hicbir sey olmuyor ve beni sanki pek diblemiyorsun gubi bir his olusuyor icimde. ben karar veriyorum dedim. guldurme beni dedi alayci bir tavirla. sanko ben hicbir seye karar veremezmisim gibi. sen kimsin dedi bir anda bana. durdum kaldim. biraz donuk biraz hareketli ama cok dusunceli bir sekilde kaldim oylece. bu soruya cevap veremiyor isen sen ne sensin ne ben ne de o. hatta bizlerden bile degilsin belki. siz kimsiniz dedim. biz dedi biz sen ve turevleriniz ama senden daha kapsamliyiz. sen bizim alt kümemiz gibi bir şeysin işte, konusturma beni bu konuda kirilirsin yoksa dedi. sustum ben ardimdan o da sustu. bir seyler daha diyecek gibi oldu ama demedi. tıpkı benim gibi o da susutu soylemek istedigi onca sey vardi ama sustu. sonra kafa kafaya verip daldik düşüncelere. hem de ne dalmak. o gün bugündür de ne kadar çırpındıysak bir turlu çıkamadık bu engin okyanustan. ama en azindan maviydi ve henüz sararmamıştı, kirlenmemekle beraber. bi ara kirlenecek gibi oldu ama firsat vermedim. bunu ogrenmistim kirlenmeye baslayinca bir seyler hemen temizlenmeli idi, annem oyle soylemisti ve bende oyle yapmistim. sonucta bir anne ne kadar yanilabilirdi ki. cok az belki hiç. bu yuzden olacak ki tertemiz degildi belki ama biraz yosun kokardı bu okyanus ama maviydi iste. ve mavi olunca bir şey nasıl dalabiliyirsan yazin denize daldigin gibi veya guzel vir havada gokyuzune daldigin gibi oyle dalip gitnistik ve farkinda bile plmadan cok acilmistik. geriye donup baktigimizda gorunmuyordu artik ne kumsal ne ada ne de bir kara parcasi. bazen bu mavilik icinde bile olsak arıyoruz tutunacak biraz dinlenecek bibir kara parcasi. ama kucuk olsun ve tercihen ada olsun. mavilik sarmis olsun dört bir yanını ki fazla uzaklasmayalim ve nereye bakarsak bakalim bereye gidersek didelim asla kopmayalım mavilikten. bu mavi midir bizi biz yapan yoksa biz miyiz maviyi mavi yapan ve bu kadar güzelleştiren. yoksa mavi midir bu kadar guzel olan ve bizi kendisine bağlayan. yoksa bu kadar tutkulu olmaz miydik maviye karsi. bu yaziyi mavi bir kalemle yazdim bak yine mavi ve yazarken mavi hirkam vardi üstümde. ama bunlar maddi bir mavi idi ve biraz çakma olmakla beraber o engin mavi nin yanina bile yaklasamazdi guzellik konusunda. ben bunları hafif soguk esen ruzgara sahip gri bir gunde yazdım. her sey bu kadar ewnkli iken biz miydik bu kadar renksiz olan yoksa bu renklerin buyusune kapilip kendi rengimizi mi unutmuştuk. yine istemsizce uzun bir yazi oldu sanki. ne yapalim kapildik mi bir kere boyle oluyor. renkli bir hayat yaşamanız dileği ile güzel akşamlar.
sana da güzel akşamlar öncelikle... aaron- lili şarkısında renksiz bir hayalete dönüşme diyor senin dileklerin de onu anımsattı bana. bunlar içindeki sen ile daha içinden de içteki daha derindeki senin yani konuşması mı?
sen yine kendi kendine konusabiliyorsun beni kendim bile dinlemiyor
@kirlibeyazkedi iç sesim ben ve biraz ic sesimin icindeki ben ile olan konuşmalar.@foreveralone o zaman kendinden bir sen daha koy önüne bir karanlikta ve baslat anlatmaya. dinlemese de anlat elbet alışır dinlemeye. su anki durumundan daha iyi olur senin icin