Konusu 'Hemşerim memleket nire ?' forumundadır ve pinaripekci tarafından 11 Mayıs 2009 başlatılmıştır. 5 sayfadan 1. sayfa
YaklaŞık bır ay kadar Önce babamızı lıbya ya yolladık.gÜzel Şeyler dÜŞÜnÜp gÜzel Şeyler hayal ederek...Şımdı zorluklarıyla mÜcadele etmek zorundayız.herkesın babasını soran yavrumuza gÜzel bır cevap gerek..ona bunu nasıl anlatırız...bırbırımızın yarasına merhem olalımmı??akıl akıldan ÜstÜndÜr hadı paylaŞalım bu ÜzÜntÜ azalır belkı....
arkadaşlarım kimse yok mu sesime ses verecek nerelerdesiniz???
Benım bu konuyu tanıtmak ıcın bırseyler yapmam gerekıyor ama acaba ney? cadıarzu
pınarcım umarım şimdi doğru yerdeyimdir yavaş yavaş öğrenicem inşallah ilk kez bir forumdayım:) benim kız da aynı şekilde birde anneanne ve dedeli bir ortama girdik biz artık beni hiç takmıyor çocuk 365 derece değişti.benim kontrolümden tamamen çıktı.ama bende üzerine varmıyorum genelde istedikleri hep oluyor belkide ondan bilemiyoruum..
bende çalışıyorum adacgm.annem bizimle yaşıyor mavisu'ya da o bakıyor zaten hafıften sımarıklık vardı.ama babası gıttıgınden berı boyle gozumuzun ıcıne baka baka dedıgımızın tersını yapıyor.aslında çocuk çığlık çığlığa bağırıyor babamı istiyorum diye bir nevi o hareketlerle ama elden ne gelır can.mecburuz buna.bu dünya düzeni bu koşullar ne yazıkki mecbur bırakıyor bızlerı ve kımbılır daha nıcelerını boyle.en son ısteyecegım seyy kızımı babasından ayırmak olurdu herhalde ama esıme bu ısı ben buldum.buna mecburdum.burada 5 ay calısıp maaşını alamayınca zerıne bır de bu krız ortamı ıyıce zorlanmaya baslamıstık.esım evdeyken bıle sankı kılometrelerce uzgımızdaydı sıkıntıdan.ve ben de ona dedımkı boyle olmaktansa git.dayanabildiğimiz kadar dayanalım sonrada yolumuzu çizelim
bir cümlede ağzımdan çıkan bu sözün ne kadar canımı yakacagını esım uçağa gıderken el salladıgında hıssettım ılk kez.ve kızımın her sorusunda buyuyen bır yangın oldu yandım.şimdi çıkışlar arıyorum en çok ta mavisu için.
diyorum ki kreşe yollıım sonra dıyorum dışlanmışmı hisseder.diyorum psikoloğa götüreyim acaba diyorum kendisini hasta ve farklı gıbı hıssedıp dığer çocuklardan soyutlarmı?tam kaos durumundayım.neticede cocuk bır tahta parçası değil yontup beğenmediğinde atıp yenisini yontasın.tam bir ustalıkla işlemen gerekiyor her anını.allah hepimizin bütün annelerin yardımcısı olsun.bizlere büyük görevler düşüyor.hepimizin hakkında hayırlısını nasip etsin rabbim.
aynı şeyleri bende hissettim biliyormusun.onu gitmesi için hep ben cesaretlendirdim.aslında kendisi hiç istemiyordu ağlayarak gitti zaten ama biz de tıkanmıştık ve bunun kariyeri açısından iyi bir fırsat olduğunu düşündük.ben hep güçlü durdum o gittikten sonra koptum zaten.bazen dön gel diyesim geliyor ama hep sabır diyerek kendimi telkin ediyorum çok zor ama böyle olacağını tahmin etmemiştim.böyle zamanlarda, son zamanlarda onun işinden dolayı olan sıkıntısını,sıkıntılarımızı aklıma getiriyorum ve Allaha sığınıyorum endişelerimi alması için.çocuğun konusunda bence kreş iyi fikir en azından haftada birkaç gün yarım zamanlı.bende sonbaharda vermeyi düşünüyorum bu şekilde.başta zorlanabilirler ama zamanla alışırlar.sosyalleşirler,bir düzene girerler pozitif etkisi olacağı bana göre kesin.
aslında maviş bana yalvarıyor kreşe götür diye o bir yıldır istiyor bunu sürekli.benim çalıştığım hastanenin kreşi var orayı düşünüyorum ben en azından yakınımda olur bırlıkte gıdıp gelırırz.kafası boşalır çocuğumun diye düşündüm gerekli görüşmeleri yaptım ve tevekkül ettim allahıma artık.hayırlıysa o nasip etsin heyırsızsa geri dursun inşallah.eşimde gitmeden önce çalıştığı yerde 6 ay maaş alamadı artık dayanacak gücümüz kalmamıştı bizimde işte böylelikle karar verdik zaten bu işe.sen eşinin yanına gitmeyi düşündünmü hiç cnm?
şu an istesem de gidememki canım.libyada nasıl bilmiyorum ama katarda ev kiraları çok fazlaymış.2000 dolar civarıymış.şirket ancak müdürlere ev sağlıyor.eşim mühendis henüz müdür filan değil yani.3 yıl filan çalışırsa belki verirlermiş.bilmiyorum yani bakalım nolucak.sen düşünüyormusun?