Aşağıdaki makale, beş kıtada dünyanın en önde gelen yönetim danışmanlarından biri olarak tanınan MARGARET J. WHEATLEY ile yapılan röportajı içermektedir. Örgütsel karmaşıklığın çözülmesinden bahsettiğinde, ABD Ordusu ve Kız İzciler, Fortune 100 şirketleri ve manastırları gibi çeşitli kurumlardan liderler çok dikkatli bir şekilde dinliyorlar. Sözlerinde zeka ve güç var; bugünün piyasa ekonomisinde anlam kazanıyorlar. Ayrıca şefkat vardır, çünkü yirmi birinci yüzyılın endüstrisinin ruhunda kemiren mali tanrılarla savaşırken, bugünün birçok liderinin hissettiği tutuklama ve çaresizliği derinden anlar. Modern ticareti yöneten arkaik uygulamaları dönüştürmekten daha azını alamayan sadakatsizlikle, bizden nazikçe bizi, umut duyumumuzu yeniden canlandıran, profesyonel yaşamımızı iyileştirmek için başkalarına bakmak ve onlarla işbirliği yapmak için konuşmaya aktif olarak katılmaya çağırıyor.
Bir bilimsel, eğitim ve araştırma kurumu olan Berkana Enstitüsü Başkanı olarak Meg, şu anda organizasyonların kendilerini nasıl başarılı bir şekilde büyütebilecekleri ve sürdürebilecekleri konusundaki fikirlerini paylaşarak dünyayı dolaşıyor. Kariyerine devlet okullarında öğretmen ve yönetici olarak başladı, Kore'de Barış Gücü'nde görev yaptı, ardından New York Üniversitesi'nden İletişim ve Sistem Düşüncesi alanında yüksek lisans derecesi ve Harvard'dan Yönetim Planlaması ve Sosyal Politika dalında doktora derecesi aldı. Brigham Young Üniversitesi'nde Marriott Marriott School of Management'ta ve Massachusetts, Cambridge College'da fakülte olarak görev aldı ve Dünya İşletme Akademisi üyesi olarak görev yaptı ve Fetzer Enstitüsü'nün Burs Programına danışmanlık yaptı. Aynı zamanda iki genç oğlu ve beş üvey çocuğu ve on üç torun annesidir.
Meg'in şu andaki çalışması, bilim ve tarihe olan yaşam boyu büyüleyiciliğinin bir sonucudur. 1992'te, ödüllü kitabı Liderlik ve Yeni Bilim adlı kitabı yayınlandı. Kitap, kuantum fiziği, evrimsel biyoloji, organik kimya ve kaos teorisi konusundaki çalışmalarından ortaya çıkan örgütsel kaosun iyileşmesine çığır açan bir yaklaşım getirdi. Tüm yaşamın gelişimini yöneten temel evrensel ilkelere dayanarak, örgütleri anlam ve bağlantı ile beslenebilecek dinamik, canlı sistemler olarak görür. Fikirleri, meslektaşlarının, en üst düzey yöneticilerin ve girişimcilerin her türlü profesyonel çabanın övgüsünü ve saygısını kazandı.
Meg'in yeni bilimi araştırması, onu yaşamının ve işinin her yönünü canlandıran bir anlayış olan daha derin bir Ruh anlayışı haline getirmiştir. O yaşam için derin bir saygı ile ateşli bir ruhsal arayıcı. Şimdi Tibet Budizmi'ni uygulamasına rağmen, çeşitli ruhsal geleneklere maruz kalmasının, modern dünyanın karmaşıklığının hemen altında yatan birlik ve düzeni takdir etmesine yol açtığını düşünüyor.
Margaret J. Wheatley'yi ilk kez yakın dinsel tutkularıyla çalışmalarına övgüde bulunan ve benden kitabını okumamı isteyen bir arkadaş aracılığıyla duydum. O zamanlar bu kitap için araştırmamın derinlikindeydim, bu yüzden onun tavsiyesine uydum. Birkaç hafta sonra, bir hafta sonu boyunca, o ve diğer iki arkadaş, Meg'in fikirleri hakkında çok ciddi konuştu, bu sefer dikkat etmeye karar verdim. O zaman farkettim ki, Arkadaşlarım aracılığıyla bana söylenen Güçlerin, Meg'in bu kitap için konuşacak harika bir insan olduğunu söylemiştim.
Ertesi gün Meg'in sadık asistanı Sarah Eames ile konuşmaya başladım. Görünüşe göre, dünya gezgini Meg Wheatley tesadüf eseri "San Diego'da - kendi bahçemde" üç ay süren uluslararası bir yönetim toplantısında olacaktı. Sarah konferansın sona ermesi için bir toplantı düzenledi ve nezaketle Meg'in açılış konuşmasına katılmamı istedi. Bu duygusal cömertlik, Meg ve onun organizasyonu ile olan her temasımı karakterize ediyordu.
Üç ay uçuyor. Meg'in kitaplarını okudum ve yaklaşmakta olan sohbetimizi başlatmak için bir soru listesi hazırladım. Açılış konuşmasının yapıldığı sabahın sabahı, kayıt donanımımı yanımda getirme ihtimalini o gün benimle tanışma özgürlüğüne getirme düşüncesi var. Donanımlarımı arabamın bagajına koydum, konferansın yapıldığı otele gidiyorum ve taşlı koridorlarından geçerek yöneticilerle dolu büyük bir toplantı odasına gidiyorum. Açılış konuşmacısı onun sözlerine başladığında, odanın arkasındaki boş bir yere oturuyorum. Bir sanatçı, sahnenin bir köşesinde izleyiciye, konuşmacı mesajına dair izlenimlerini çizerek "resimli notlar" yaparak durur. Müzik, özellikle beynimizdeki karmaşıklığı yönetme etkinliğini göstermek için özel olarak tasarlanmış “oyunlara” katılıyor. Tüm bu yaratıcı unsurlar ustaca modern işin temel gerçeklerine bağlıyken, herkes çocuksu bir merak içinde oturuyor.
Toplantı Meg (Margaret J. Wheatley)
Saygı duyulan uzun boylu bir kadın, platforma adım atar ve Meg'i tanıtır. Ondan sadece uluslararası bir yönetim danışmanı olarak değil, şair ve manevi bir güç olarak da konuşuyor. Gök gürültülü bir alkış turu, sahneye çıkarken, bana bir meşe ağacını hatırlatan bir orta yıl kadını; akıl ve kalp, bir dağ dere. Konuşurken sahne boyunca ileri geri yürüyor, uzun toprak rengindeki eteklerinin etekleri arkasından akıyordu - koşarak, ona ayak uydurmak için. Notları olmadan yavaşça, kasıtlı konuşuyor. Onun kelimeleri zihninin arkasından, nefesi vücudunun içine ve dışına akarken zahmetsizce hareket eder.
Kaosun ortasında, en büyük zorluğumuzun kendi iyiliğimize nasıl inanmak olduğu hakkında konuşuyor; hepimiz değişimden nasıl korkarız; korku burguları içindeyken liderlerin sabır, affetme ve merhamet göstermesi gerektiği; Suçlama ve olumsuzlama yerine, kaosa alçakgönüllülükle nasıl yaklaşmamız gerektiği. “Bugün odadaki herkesin senin kadar kafası karışık ve endişeli olduğunu bilmek faydalı olmaz mıydı?” o soruyor. “Örgütsel yaşamın karanlığına girersek bireysel acımızı rahatlatamaz mıyız?”
Meg, bizi “hafif” olmaya çağıran bir Gary Snyder şiirini okur, sonra dinlemenin - gerçekten dinlemenin - başkalarına gerçekten dinleme gücünü gösteren bir egzersiz sunar. Açılış konuşmasını Mary Oliver'ın bir şiiriyle kapattı. Bir an için yönetim konferansında olduğumu unuttum. Oda hala meditatiftir.
Birkaç dakika sonra sakin yöneticilerden oluşan masaların üzerinden konuşmacıların platformuna dokundum ve kendimi Meg ile tanıştırdım. Elimi uzattığımda gülümsüyor, sonra toplantıyı o öğleden sonra değiştirip değiştiremeyeceğimizi görmek için bana sabahın erken saatlerinde nasıl ulaşmaya çalıştığımı anlatıyor. Kayıt teçhizatımı getirmek için son dakika sezgisini nasıl takip ettiğimi söylediğimde gülümsemesi derinleşiyor. İşlerin ne kadar iyi sonuçlandığına dair karşılıklı sürprizimiz ve minnettarlığımız, kolay bir bağlantı haline gelenin tamamlayıcısıdır. O gün sonra buluşalım.
Öğlen yemeği alıp notlarımı gözden geçirip sonra belirlenen otel odasına asansöre binip kayıt teçhizatımı kuruyorum. Bir toplantılar telaşı ve birkaç telefon görüşmesi sonra, Meg konuşmam için bana katılıyor - ne olursa olsun, ikimiz için de bilinmeyen ilk konuşmamız olacak. Bantlamanın yarısında, kayıt cihazımda bir sorun olduğunu fark ettim. Kasetin bir bölümünü tekrarlıyorum; iyi görünüyor, devam ediyoruz. Eve giderken kaseti dinlemeyi planlıyorum. Bir şey yanlışsa, kendime düşünüyorum, belki de Meg, ertesi gün planladığımız gibi ertesi gün benimle buluşmaya istekli olurdu. Otelden ayrılırken telefon mesajlarımı alıp teyzemin vefat ettiğini öğrendim. Günler sonra, kaseti kontrol etmeyi hatırladığımda, aslında kusurlu olduğunu keşfettim. O zamana kadar Meg, Utah Provo'ya evine döndü.
İlk başta dehşete düştüm, sonra gülüyorum. Bu kaosa ve karmaşıklığa Meg danışmanlarının alçakgönüllülüğü ile yaklaşmalıyım. Böylece, merhametimi, korkumu ve gururumu bırakıp ona ne olduğunu anlatması için Sarah'a e-posta atıyorum. "Röportajı yeniden yapmanın bir yolunu bulmak için birlikte çalışabilir miyiz?" Soruyorum. “Meg olduğu her yere, özgür olduğu zaman gideceğim.” En sonunda, en iyi kursun, altı hafta sonra Meg Noel'de evde olduğunda ikinci röportajı telefonla yapmak olduğuna karar verdik.
Telefonda konuşurken kendimi onun varlığına yerleştirmeme yardımcı olduğu için Meg ile birlikte olma fırsatını bulduğuma sevindim. Sohbetimizin sonunda, onlarla "arkadaş olmak" için birisiyle birlikte olmak zorunda olmadığımı tekrar biliyorum. Bunun neden olduğu rahatsızlıktan dolayı özür dileyerek başlıyorum ve tekrar benimle konuşma isteğine olan minnettarlığımı ifade ediyorum. Gülüyor ve bana bunun olduğunu düşündüğünü söyledi çünkü Evren onun ilk konuşmamızda konuşmadığı bir şey söylemesini istedi. Bunu aklımızda tutarak başlarız.
Beni kitabı hakkında gerçekten merak uyandıran bir şey, evreni anlam ve düzen bakımından zengin, birbirine bağlı ilişkilerin görünmez bir ağı olarak tanımlaması. Kelime seçimi, ilahiyatçıların Tanrı bilincinin birliği hakkında konuşmak için kullandıkları dilin aksine değildir.
Tüm Yaşamın Birbirine Bağlılığı
Ondan bilim ve din arasındaki ilişki hakkındaki düşüncelerini rica ediyorum.
“Sık kullandığım en yüksek değerlerden biri - Heisenberg veya Einstein'dan gelip gelmediğini bilmeme rağmen -“ Bilim sizi değiştireceği için Tanrı'nın varlığını kanıtlamak için hiçbir zaman bilim kullanamayız ”. Ve Bilinç deneyimi çok samimi ve kişisel olduğu için, laboratuar ortamında çoğaltılamaz veya istatistiksel olarak ölçülemez, kendi fikrime göre bilimin Kutsal'ı açıklayabilecek kapasitede olmasını gerçekten istemediğimden giderek daha fazla netleşiyorum. Aslında, ruha erişme yollarının tam olarak daha büyük bir yaşam anlayışı elde etmek için bilimsel yönteme dahil etmemiz gereken şey olduğunu düşünüyorum.Yeni bilimin tüm yaşamın birbirine bağlılığını açıklayabilmesinin harika olduğunu düşünüyorum. insanlar bu teorileri, kendi sezgileriyle temasa sokmalarını, böylece Kutsal'ın - bilimin açıklayamayacağı şeylerin - örgütlerinde ve kendi içlerinde hissedebilmelerini anlayabildiklerini anlıyorlar. ”
Konferansta konuştuğunda, sezgi ve merhamet gibi kavramları alma yeteneğini fark ettim ve onların bu tür şeylere karşı geçirimsiz olacağını düşündüğüm bir izleyici kitlesine ihtiyaçları olması gerektiğini fark ettim. Bunu kolaylıkla yaptığını, konuşmacı olarak kabiliyeti hakkında çok şey söylüyor. Ayrıca, izleyicisinin kabul edilebilirliği hakkında da çok şey söylüyor. Ona, Bilinç deneyiminin evrenselleri olduğunu düşünüyor, kişisel algılarımıza ve inançlarımıza rağmen hepimizin yanıt verebileceği bir "dil" için temel oluşturacak yeterli ortaklıklar olduğunu düşünüyor.
“Ah, kesinlikle. Eğer bütün büyük geleneklerin mistik literatürünü okursanız,“ hepsi ”ve aynı zamanda“ bir ”olma konusundaki açıklanamaz deneyimini tarif etmek için benzer kelimeler bulursunuz. Bilincin evrensel bir deneyim olduğuna inanıyorum, ancak yalnızca bireysel deneyimlerle açıklanabilecek bir deneyim. ”
Çünkü her birimizin Tanrımızla yakın bir ilişkisi var mı?
"Sağ." vurguyla diyor.
Tanrı'yı ​​nasıl tanımlarsın?
"Kutsal veya kutsal olduğunu düşündüğüm şeyin varlığındaki hislerim hakkında Tanrı'yı ​​düşünüyorum. Bu hisler gerçek mutluluğu içerir - neşe doğru kelimedir - genişleme hissi, gizem duygusu. Bunun ötesinde, Ben oldukça özensiz bir ilahiyatçı olduğumu düşünüyorum. " Güler.
“Ayrıca, bir şekilde Tanrı algımıma uyan eklektik bir inanç kümem var: Ben, evrende işimizi bize yönlendiren kendi varlığımızın ötesinde bir Zeka ya da Zihin olduğuna inanıyorum. Karmaya derinden inanıyorum. Bir bütün olarak geri vermekten sorumlu olduğumuz özel hediyelerimiz var, belki de zamanla, bu kavramların hepsi organize bir teolojide bir araya gelecektir, fakat şu anda, bu benim için işe yarıyor, bu inançların bazılarının çelişkili olduğunu fark ediyorum, ancak sorgulamayı seven kendim gibi insanlar, çelişkiler merakım için yemdir. Çelişkiler olmadan, katı bir köktendinci olabiliriz ve sorgulamayı durdurabiliriz. "
Çatışmayı sıklıkla büyümenin itici gücü olarak düşündüm - ama asla çelişki vermedim. Çelişki, istiridye kabuğundaki kum tanesi gibi, sonunda inciye neden olan tahriş gibi daha incedir. Meg çelişkilerini hafifçe tutuyor gibi görünüyor. Güçlü ve hassastır, derinlemesine meraklıdır ancak bilmeden rahatlıkla. Geçmişi, bu noktaya nasıl ulaştığı hakkında daha fazla bilgi edinmek istiyorum. Manevi bir ortamda büyüdü mü?
“Yahudi-Hristiyan bir evde büyüdüm. Annem Yahudiydi ama babamla evlendiğinde Hristiyanlığa dönüştü. Dünya sahnesinde aktif bir Siyonist olan harika bir Yahudi büyükannem vardı. Kitap yazdı ve Kongre için koştu. İsrail devletinin yaratılmasına yardım etmek için Babam İngiliz, yürekli bir putperest, tüm Doğanın canlı olduğuna ve Ruh'la dolu olduğuna inandığı anlamıyla bir Şintoistti.
“Genç bir yetişkin olarak, iki yıl Kore'de yaşadım ve oradayken Konfüçyüsçülük ve Budizm'e çok çekildim.“ 60'lar ve '70'lar sırasında Hıristiyan geleneğindeki bazı radikal ilahiyatçılara katıldım. Sonra ciddi bir hale geldim. öğrencisi Mucizelerde Kurs. Birkaç yıl sonra bir Mormon ile evlendim ve bir süre bu teolojiyi kullandım. Yaklaşık dört yıl önce, beni derinden dönüştüren Tibet Budizmi'ni keşfettim. Şimdi benim birincil manevi pratikim.
“Bütün bu arayış, kimsenin inancının, disiplinin, hiç kimsenin iş unvanının, siyasi partinin ya da kendimize koyduğumuz herhangi bir kutunun, kim olduğumuzu tutacak kadar büyük olmadığını - ya da ihtiyaç duyduğu şeyi anlamamı sağladı bugün her birimiz aracılığıyla dünyada oluyor olacağımıza inanıyorum. Her birimizin bir araya geldiğimize, her alanda farklı düşünce gruplarını bir araya getirdiğimize, ruhsal ve akademik olduğuna inanıyoruz. "
Yeni bilim hakkındaki araştırmanız düşüncenizi etkiledi mi?
“Bu beni gerçekten manevi geleneğe götürdü, Budizm'i ve Yaratılış Maneviyatı gibi teolojileri ve Ruhun ne olduğu hakkındaki diğer yeni neşeli ifade biçimlerini keşfetmemi sağladı. Gördüm ki - özellikle biyologların ve fizikçilerin gözüyle - oradaydı. derinden düzenlenmiş bir evren, ilişkilerin bir önceliği ve bu evreni karakterize eden büyük, durdurulamaz bir yaratıcılık… Bu kavramların her biri, binyılların ruhsal geleneklerinde iyi bir şekilde açıklanmıştır.
"Yirminci yüzyılın dehşeti de düşüncemi etkiledi; insan ruhunun imkansızlığı hakkında bana çok şey açıkladılar. Soykırım - bu yüzyıldaki soykırımlardan herhangi biri - insan ruhunu sınırlamaya itti. Ve biz kurtulduk! "
Zainab Salbi'nin çocuklarını bir kilise katliamında kaybettikten sonra beş yetim evlat edinen Ruandalı kadın hikayesi aklımda hala taze ve bunu Meg ile paylaşıyorum. Bir süre bu kadın hakkında ve vahşetin ortasında, kendileri için önemli olan şeyle temasını kaybetmeyen diğer kişiler hakkında konuşuruz.
Meg, “Sık sık böyle hikayeler anlatırım” diyor. “Özellikle, insanların kendilerini başkalarına uzatabileceklerine veya manevi sorular sorabileceklerine inandıkları bu ülkede, yalnızca barınma, yiyecek ve güvenlik konusundaki temel ihtiyaçlarının karşılanmasından sonra çok önemlidir. Bunun doğru olduğuna inanmıyorum. En büyük ıstırabımızın ortasında bile her zaman büyüklük ve soylu olma ve cömertlik yeteneğine sahipler. ”
Liderlik ve Yeni Bilim'de, sağlıklı bir organizasyonu, anın taleplerine uyum sağlayabilen, esnek ve akıcı olan, düzenli, başkalarıyla ortak olan, hatta sonuçta olabilecek bilgilere bile çeşitli bilgilere açık olan bir düzen olarak tanımlarsınız. rahatsız edici olun - ve ayrıca sürekli derinleşen bir merkezden gelen bir kararlılığı var. Sağlıklı bir örgütlenme tanımlamanızın, kendini gerçekleştiren bireyin tanımına ne kadar benzer olduğunu merak ediyorum.
“Evet öyle, ama ben 'kendini gerçekleştirme' yerine 'sürekli derinleşen kimlik' deyimini tercih ediyorum çünkü bence ruhsal bir perspektiften neler olup bittiğini daha iyi açıklar. Bu kadar korkunç koşullara göre, derin bir merkezliliktir Bir bireyden, organizasyondan veya milletten bahsetmemizin bir önemi yoktur, eğer içimizde kendimizi tanıdığımız ve kendimize güvendiğimiz bir yer varsa, Neyin durduğunu ve hayatımız için neyin önemli olduğunu, her zaman bir barış duygusunun olduğu yeri netleştirin, o zaman etrafımızda olan muazzam değişimlere dayanabilir ve hangi eylemin gerçekleştirilmesi gerektiğini biliriz. bir durumun kurbanı gibi hissediyorum.
“İnsanların yanı sıra örgütler de bu derinleşme merkezine sahip olsa güzel olurdu. Söylemeliyim ki, bu sözleri yazdığımdan beri kuruluşlar, kültürümüzün değişmesi nedeniyle neye dayanacaklarını bile farketme fırsatını daha az fırsatlara sahipler. Merkezli olma düşüncesine değil, para kazanmaya ve hızla ilerlemeye dikkat ediyor, şu anda örgütlediğimiz kapitalist değerler, şu anda tek gereklilikleri hissedarlarına çok para iade etmek ve iyi görünmek isteyen bir şirket kurmayı mümkün kılıyor. Çeyrek için, uzun vadeli bir gelişme hakkında bir düşünce yok. Finansal baskılar, herhangi bir liderin halkı hakkında düşünen bir organizasyon yaratma yeteneğine mutlak bir zarar veriyor. ”
İnsanlar İşlerinde Neden Zavallı
Bu yüzden birçok insan işlerinde mutsuz olabilir ya da kendi şirketlerini kurmaya gidiyor olabilir.
“Kesinlikle. Dünyada gördüğümüz şeyin, çok daha üst bir düzeyde, çok yıkıcı bir düşünce biçiminin sonu olduğunu düşünüyorum: açgözlülüğü, rekabeti savunan. Bireycilik ve dünya ya da dünya kaynaklarının manipülasyonu. Azınlığın avantajı Bu, dünyanın işleyişi değil! Bu tür davranışların nihai değerini ve anlamını sorguladığımız bir döneme girdiğimize de inanıyorum, insanlar kendilerine soruyor: 'Bu ne için? "Neden daha uzun ve çok çalışıyorum? “Neden daha stresli oluyorum?” “Neden geceleri uyuyamıyorum?” Çocuklarım neden benden uzaklaşıyor? '' Komşularımı neden tanımıyorum bile? ' Bu kaygılar bilincimizde bozulmaya başlıyor. Yıkım acı vericidir, ancak sorgulama iyidir. Eskiyi sorgulamalıyız ki yenileri doğsun. "
Sence anlam acılardan mı çıkıyor?
“Bence anlam, bir şey için çabuk ve daha hızlı bir şekilde mücadele ettiğimizin farkına varmaktan geliyor, o zaman kendisinin anlamsız olduğunu ortaya koyuyor - çocuğunuza yüksek bir yaşam standardı vermek için her şeyi feda etmek, ardından evliliğinizi veya sizinle olan bağlantınızı kaybetmek gibi. Aileniz, eşinizle konuşmak için vaktiniz olmadığından veya bir şirket için nasıl çalıştığınızın önemi yok, onların sizi kovmadıkları gibi olma ihtimalinin farkında olmaları gibi ... Bugün en büyük organizasyonlarımızın içinde olanlar tamamen delilik. Bu anlamın, evlerimizdeki ve organizasyonlarımızdaki ilişkilere zaman ayırdığımızda, topluluk geliştirdiğimizde, başkalarına iyi davrandığımızda ve kendi merkezimizle temas halinde kaldığımızda anlamın ortaya çıktığını düşünüyorum. ”
Hayatında nasıl anlam yaratırsın?
“Yaptığım işi yaparak bana Ruh'un yapması, yaşamın yapmamı sağladığı işi yaparak, dünyadaki deliliği tersine çevirebilen derin bir ruhsal köklülüğü olan işim yapmam. Dünya, aklı başında ve yaşanabilir, mantıklı, hayattan ziyade değerleri olan karlar yerine örgütlenmiş örgütleri yeniden kurabilir ya da yeniden yaratabilirler.
“Fakat manevi bir pratisyenliğe sahip olmak beni yaptığım her şeyden daha fazla besliyor. Uzun yıllardır meditasyon yapıyorum. Gün boyunca topraklı kalmamı sağlıyor. Şimdi toplantılarda meditasyon halini çağırabilirim - sadece bir dakika geriye yaslanın ve oradayım. Günlük meditasyon, mantralarla ve tekrarlayan dualarla çalışmak, her uyanma saatinde dikkatli olmak - bu çılgınlığın ortasında kendimi huzurlu hissetmemi sağlayan şeyler bunlar. ”
Bir anlığına duraksadı ve sonra “Çoğu insan gibi, günlük manevi pratikten ne kadar kazandığımı fark etsem de, tamamen gitmesine izin verdiğim zamanlar var. huzurlu hissediyorum, saçma sapan şeylere kızgınım ya da daha sık 'kaybediyorum', günlük pratiğime geri döndüm, bazen ne kadar harika olduğunu bilseniz bile, onunla kalmak zor, bir zamanlar bazı Budist rahiplerle konuştum onlar da aynı şeyi yaşadıklarını söylediler. Bence bu ebb ve akış manevi yolculuğun bir parçası. ”
Mantralarla ve tekrarlayan dualarla çalıştığını söylemiştin. Bağlantı kesildiğini hissettiğinizde tekrar bağlantı kurmanıza yardımcı olacak bir favoriniz var mı?
“Çalıştığım veya üzerinde çalıştığım şeylere bağlı olarak değişiyorlar. Tutarlı favorilerimden biri Mucizelerdeki Kurs: 'Sadece sevgiyi öğret, çünkü bu sensin.' Bunu kendime defalarca söyledim, özellikle başka biriyle zor durumdayken, yıllarca güvendiğim bir başka şey de 'Lütfen Tanrım, bunu gözlerinle görmeme izin ver'. İnsan formuna sahip olan bir Tanrı'ya inanmaya gerek yok, bunun bana karşı karşıya olduğum durumla ilgili başka bir bakış açısına, daha büyük bir bakış açısına açıldığını söylüyorum… Çocuklarımın yanı sıra bir iş toplantısının ortasında öfkeli. Her birinin söylemesi sadece birkaç saniye sürüyor ve her biri durumun dinamiklerini benim için tamamen değiştiriyor. ”
Ilahiyat ediyorum, İlahi gözlerle görmenin bana iyi hizmet edeceği ilişkiler var. Birçok kadın gibi, ilişkiler de hayatımda büyük bir anlam rezervuarı oluşturuyor. Ne kadar iyi bir anne veya ortak olduğumuz veya bir başkasıyla ilgilendiğimiz - ya da başkaları tarafından nasıl özen gösterdiğimiz - öz tanımımızı güçlü bir şekilde tutabilir. Bunu doğru buluyor musun?
“Evet, ama bence bundan daha da derinleşiyor. Kuantum fiziğini incelemekle kazandığım içgörülerden biri, hiçbir şey ile bir şey ya da bir başkasıyla ilişkisinden yoksun, bağımsız bir varlık olarak var olmama. Bir fikirle, bir ağaçla, Tanrıyla, her şeyle “ilişki içinde” olabiliriz. İlişki ne olursa olsun, sizi kendinizden çağırır ve bir şekilde içinizde olandan daha fazlasını uyandırır. ”
Çünkü kendi kendinizin bir yönünü yansıtıyor.
“Çünkü diğer bir şeyle ilişki içinde olmak, tamamen yeni bir şey yaratmak için kendinize bir parçanızın katkıda bulunmanız. İki enerji veya element birleştiğinde, onlar yeni bir algı veya varlık oluştururlar. Gül, diğer her elementin sonucu olarak gördüğümüz bir şeydir. Eğer evrende, güneş ışığı olmasaydı, kir, su ya da evrim olmasaydı, gül olmazdı, bu ilişkisel süreçte herhangi bir elementi elinden alırsanız, o zaman olabileceği ihtimalini yok edersiniz. Gül: Evrendeki her şeyden dolayı her şey var Budizm buna 'bağımlı birlikte doğma' diyor.
Böylece evrendeki her şeyle olan ilişkimiz kim olduğumuza katkıda bulunur; biz olduğumuz kişiyiz çünkü her şey o.
“Evet. Bu, Budizm'in tüm yaşamın birbirine bağlılığını açıklama yollarından biridir. Başka her şeyin burada olduğu gerçeği dışında biz gerçekten burada olmazdık.”
Ardından, ilişkilerimizin sadece kim olduğumuzu tanımlamakla kalmaz, bizi sürdürür ve varlığımızın ayrılmaz bir parçası olduğunu takip eder.
“Evet. Bunu düşünmeye başladığınızda,” diye açıklıyor Meg “mükemmel bir anlam ifade ediyor.” Bu anlayışı hayatı deneyimleme biçimiyle karşılaştırdığınızda - özellikle Amerika'da kimseye ihtiyaç duymayan engebeli bireycileri savaştığımız - Mevcut acımasız iş uygulamalarımızın ne kadar delice olduğunu görmek kolay. Hiçbirimiz gerçekten kendi kendine yeterli değiliz. Bir mağarada yaşayan bir keşiş olsanız bile, yine de elementlere, bitkilere ve hayvanlara bağımlısınız. ”
Hayatımızdaki İlişki Kalitesini Sağlayan Anlam
Hayatımızda anlam yaratan ilişki mi yoksa ilişki kalitesi mi?
“Her ilişkide bir seçeneğimiz var: sevgiyi veya ayrılığı seçmek, sevgiyi seçmek veya nefret ya da korku seçmek.” Kendi kendini koruyabilir hale gelir ve başkalarının bize zarar verdiğine inanırsak onlardan kaçarız ya da biz aramızda bir engel oluşturuyorlar çünkü bunun hayatta kalmamızı garanti edeceğini düşünüyoruz. Aslında, hepimiz bu davranışların azaldığını düşünüyoruz. ”
Ve ne kadar alıcı ve sevgi dolu olduğumuzla geliştirildi.
Gelecek haftalarda. Bu bağımlı eşlik etme fikrini sık sık tekrar gözden geçiriyorum. Düşünce için yemek. Aslında, Haute mutfağı. Tüm dünyaya ait olduğum için büyük bir şeyin parçası olduğumu hissettiriyor. Başkalarına karşı sorumluluğumu daha derinden anlıyorum: çevremdeki her şeyle kaliteli ilişkiler kurmak, böylece dünyada daha fazla kalite, daha fazla Sevgi bulunması. Bu tür ilişkilerden evrimleşen bir çeşit İlahi Karşılıklılıktır, Kendisinin ve diğerlerinin en iyisini ve en iyisini veren ve alan, sonunda Omnipresence'ın ifadesi, Tanrı ile gerçek bir ortaklık haline gelen bir ilişki.
Telefonun diğer ucunda Meg'i dinleyerek oturduğumda farklı bir bağlantı kuruyorum: Ben ilişkinin, "Ben kimim?" Gibi soruların cevaplarını da hesaba katması gerektiğinin farkındayım. "Neden buradayım?" “Bana yolu kim gösterebilir?” Meg'e bu soruları nasıl cevaplayacağını soruyorum.
“Yaklaşık on yıl önce bir konuşma için bazı notlar alıyordum ve kendimi bir kağıda üç soru yazarken buldum. İlk soru 'Biz kimiz?' İkincisi 'Tanrı kim?' Üçüncüsü 'Evren nasıl çalışır?' İdi. Onlara cevap veremedim ve şimdi cevap veremem, ancak yıllar geçtikçe, bana manevi yolculuğumun bir parçası olarak yansıtmaya devam etmem gereken sorular olarak kendilerini sunmaya devam ediyorlar.
“Bildiğim şey, her birimizin sonsuz bir varlık olduğudur. Ve doğal ifademiz Aşk'tır. Kendimizi içinde bulduğumuz herhangi bir ifade sadece gerçek kimliğimizin bir çözgüsüdür. Reenkarnasyona, tekrar gelmeye devam ettiğimize inanıyorum. gerçekte kim olduğumuzun farkındalığına 'uyanıyoruz' ve 'uyanmanın' aydınlanma olduğu - yaşamın amacı olarak gördüğüm şey. ”
Bir süreliğine duraklar ve “Tibet Budizmi'nden öğrendiğim en güzel şeylerden biri kendimiz için değil aydınlanmaya devam etmemiz, ancak başkalarının uyanmasına yardım edebilmemiz, başkalarının acı çekmelerinin ve zorluklarının ötesine geçmelerine yardım etmemiz. kültürümüzde, sahip olduğumuzdan oldukça farklı, burada 'senden daha iyiyim' veya 'senden önce aydınlanacağım' anlamında.
Bu rekabetçi bir şey.
“Evet. Sizden önce başkalarının uyanması için dua etmenin harika, harika bir Budist uygulaması var. Çocuk! Bu, sizi rahatsız eden insanlarla olan ilişkinizi değiştirir mi?” Diye sormaya başlarsınız. onları?' Bu çok güçlü bir meditasyon. '
"Bana yolu kim gösterebilir?" Sorusuna nasıl cevap verirsiniz?
“Peki, burada olmayı düşündüğünüzde, başkalarının uyanması için, bir çağlar boyunca, diğerlerinin uyanmasına yardım etmek için burada olan büyük, uyanık ruhsal olanların olduğunu fark edersiniz. öğretmenlerimiz olarak mevcut. "
Tüm geleneklerden harika olanlar?
“Evet. Ben onların seviyesinde, öğretimlerinin evrensel bir temele dayanan bir düşünce olduğuna inanıyorum. İster formunda ister bilinçte olsun, pek çok gelenekten gelen öğretmenlere güveniyorum.”
Onlar senin akıl hocaların mı?
“Mentorluk sadece onu yakalamaz. Onlardan ne elde edeceğimi, hepimizin başarmasını istediklerini elde etme deneyimlerine dayanarak kesin rehberlik açısından daha fazla çerçevelendiriyorum. Onlar benim manevi öğretmenlerim. Bazen çok sert, hileli olabiliyorlar. Halıyı altınızdan çekecek, ancak nedenleri daima size biraz özen göstermek, büyümenize yardımcı olmaktır. Bunu anladıktan sonra, onların hilelerine katlanabilirsiniz. ”
Son zamanlarda, mesleki yönünüz değişti ve insanların gerçekten neye önem verdiklerini keşfetmelerine yardımcı olacak bir araç olarak konuşmaya daha fazla odaklanmaya başladınız. Değişimi ne motive etti?
“İnsanların sadece düşünmek, bizim için anlamlı olanı keşfetmek, başkalarıyla bağlantı kurmak için daha fazla zamana ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Bugün kültürümüzde gerçekten eksik ve hepimiz için çok açız! Hikayelerimi paylaştığımda, bunun için anlamlı bir şey oluyor. Daha yakın ilişkiler, yeni fikirler, zorluğun ortasında harekete geçme cesareti - tüm bunlar diğer insanlarla yüz yüze oturduğumuzda ve eşit olarak konuştuğumuzda ortaya çıkıyor, konuşmanın her birine verebileceğimiz bir hediye olduğuna inanıyorum. diğer."
Bir keresinde, “Benimle birlikte bu şaşırtıcı ve korkutucu dünyaya yelken açan rakipleri değil, can attığımı” yazdınız. Kiminle yelken açıyorsun? Manevi yaşamınızı kiminle paylaşıyorsunuz?
“Bir zamanlar manevi bir topluluğun parçası olmak istemiştim, ama aslında artık buna ihtiyacım yok. Beraber çalıştığım ve güvendiğim bazı kitaplarım var, önümdeki sayfada rastgele açıp yardımcı rehberler bulabiliyorum. Konuştuğum çok yakın arkadaşlarım var Her ne zaman konuşsak, ne konuştuğumuz ne olursa olsun, şeyleri manevi bir perspektif içine sokmamız doğaldır, hepimiz aynı manevi çerçeveye sahip değiliz ama bu sorun değil, çeşitlilik önemlidir Sorunları birden fazla bakış açısıyla keşfetmek çok daha eğlenceli… Eğer merak ediyorsam ve bir arkadaşın ne yapması gerektiğini düşündüğüm konusunda kendimden emin olmaktan kaçınıyorsam, onu yargılamıyorsam, ihtiyaç duymama hedefine katlanırsam Neler olduğunu bilmek, onunla olan gizemi araştırmaya devam edersem ve o gizemin ortaya çıkmasına izin verirsem, sonunda herhangi bir duruma bakmak için birçok farklı yolun olduğunu gördüğüm bir yere giderim. "
Andaki Yaşama Zorluğu
Bu şekilde nasıl yaşayacağınızı öğrenmek, “şu anda” daha fazla yaşayamayacakları şeylere katılmak, sizin için zor oldu mu?
“Bu daha az zorlu ve bir macera haline geldi. Bilmemekle kendimi rahat hissetmek birkaç yıl aldı, çünkü kültürümüz bizi bildiklerimiz için ödüllendirdi. Gitmem izin verdiğimde, istediğim zaman çok daha eğlenceli ne olması gerektiğine dair önyargılı düşüncelerimde onaylanmaya ihtiyaç duymak yerine şaşır. "
Bu iyi bir inanç tanımı gibi geliyor.
“Bunun bir parçası” diye düşünerek cevap veriyor. “Başka bir bölüm Ruh'a inanmaktır - ve sürprizin bir kısmının da Ruh'un her zaman sizin düşündüğünüz gibi çalışmadığına inanmaktır.”
Sözlerinin arkasındaki gerçek, ikimizi de güldürüyor.
Şaşırtmaya istekli olduğum için bu fikri gerçekten seviyorum. Yaptığı macera duygusu yaklaşmakta olan kaosa olan semptomları yaymak için iyi bir yoldur: zihinsel bulanıklaşma, diş gıcırdayan ve çivi ısırması, bağırsakları yonturan karışım ustası. Bir zamanlar kaosu “ölüm ve dönüşüm arasındaki bir yolun kenarında duran bir sistem” olarak tanımladınız. Gerçekten neler olup bittiğinin harika bir açıklaması, aynı zamanda mistik edebiyatta "ruhun karanlık gecesi" olarak anılana da çok benziyor.
“Evet, tamamen aynı şey. Biri bilim diğeri ise manevi gelenek.”
Hiç bu deneyimi yaşadınız ve eğer öyleyse, bunu nasıl başardınız?
“'Ruhun karanlık geceleri' şu an için hazırladığım bir şey çünkü onların yeni bir dünyaya dönüşme sürecinin bir parçası olduğunun farkındayım. değişemez, bu karanlık geçitlerde yürümeye istekli olmazsam, istediğim şekilde dönüşemiyorum Büyüme ve yenilik kaosun diğer tarafında var.
“Eski zamanların bize hayatımızın geri kalanını yaşamak için ihtiyaç duyduğumuz şeyi veremediğinde, hem bilimde hem de maneviyatta bir zamanda yaşıyoruz. İşler değişiyor ve değişimin bir kısmı da eski yöntemlerimiz. Bir şeylerin ne anlama geldiğini bilmemek, neden hayatta olduğunu bile hatırlamamak ya da neden bir şeyi başarabileceğini düşündüğünü ya da neden bir şeyin değerli olduğunu düşündüğünü hatırlamamak, Ruh ile olan ilişkinizi tamamen yitiriyor. ve kendimi harap olmuş ve yalnız hissediyorum. Terk edilmiş olmuyorsun - terk edilmiş hissetmene rağmen - sadece Kutsal ile farklı bir ilişkiye giriyorsun. Manevi danışmanlarımdan biri olarak, Benedictine rahibesi Ben, 'Böyle hissettiğinizde Tanrı'yı ​​görememenizin nedeni, Tanrı'nın size çok yakın durmasıdır.'
“Hala her üç veya dört ayda bir bu karanlık dönemleri yaşıyorum,” diyor Meg, ”ancak bir ay sürmek yerine, birkaç gün sürüyorlar. Biri olduğunda, bunun olmasına izin verdim. çıkış yolum ya da çıkış çıkışım ya da çıkış yolum, sadece yanımda oturuyorum, içimden geçmesine izin veriyorum, anlayacağımı beni sonra gelecekler için hazırlıyor - ve 'sıradaki' her zaman daha sağlıklı ve huzurlu. ve topraklı. "
Kitabınızda "kaosun gerekli kalbi" olarak bahsettiğiniz şey bu mu? Kaosun sevgi dolu ve besleyici olduğunu ya da dönüşümün temel unsurlarından biri olduğunu mu demek istediniz?
Bunu düşünmesi birkaç saniye sürüyor. “Ben 'çekirdek' demek istediğimi düşünüyorum ama her iki yorum da ilginç. Kaosu bir kalbe sahip olmak, sevgi dolu bir süreç olarak görmek, kültürümüze gerçekten yabancı. Bu, sık sık titizlikle yaşayan yerli halk için çok daha yaygın olan bir kavram. inisiyasyon, yaşlılara ölmek ve yeni olanlara uyanmak için can atıyor.Bu durumlarda, kaos, büyüme sürecinin çok önemli olduğu görülüyor, ama bizler Batı’da olduğu gibi dünyayı kontrol etmeye çalışırken, yaşamı kullanmaya çalışıyorsunuz. kendi amaçların için katılmak yerine, kaosun düşmanın olduğunu düşün.
“Kaos, yaratıcı gücünüzü, ihtiyacın buluş annesi olduğu gibi salıverebilir. İşler aşırı olduğunda, eski yollar işe yaramadığında, o zaman en yaratıcı kişiliğiniz olur. Büyümek istiyorsanız, kaos bir Sürecin vazgeçilmez bir parçası… Bunun yolu yok… Dünya ya da yaşamınız değiştikçe, etrafınızdaki dünyayı anlamamanıza yardımcı olmayan davranışlardan, alışkanlıklardan, ilişkilerden ve fikirlerden vazgeçmek zorundasınız. gitmek.
“Bugünlerde herkes, hızla değişen dünyamızda artık işe yaramayacak olan hiyerarşi ve tahminlere dayanan eski bir iş yapma biçimini sürdürmek için çabalıyor. Vaktimizi doğru olmayan kurumsal formlar almaya çalışarak harcıyorsak Gelecekte, daha önce bahsettiğimiz anlamsızlığın yaratılmasına katkıda bulunuyoruz, neler olup bittiğini yeni büyümenin gerekli bir öncüsü olarak tanımladığımız anda, kimsenin suçu olmadığını, insanlar aslında rahatlamak zorunda olduklarını fark ettiler. Neyin kırıldığını nasıl çözeceklerini anlarlar. Sırada ne var ne var ne var ne var ne var ne var diye düşünmekle meşgul olmaya başlarlar. Bu herkes için çok yaratıcı ve heyecan verici olabilir. ”
Bu, hayatında farklı şekilde yapabileceğin bir şey var mı dedi?
“Eh, bence cevabım hayır. Aslında, şu an hayatımı seviyorum. Boşanmamı çocuklarım açısından biraz farklı bir şekilde ele alırdım, çok onurlu ve sevgi dolu bir boşanma olmasına rağmen. Her şeyden dolayı pişmanlık duyuyorum ve kesinlikle içinde bulunduğum durumun ne kadar dağınık olduğu önemli değil, bana çok şey öğrenme fırsatı sağladığına inanıyorum. Öğrenmenin mutlaka herhangi bir özel deneyime bağlı olduğuna inanmıyorum. Öğrenme her zaman mevcuttur. Öğrenmenin ne olduğuna karar veririz ve öğrenme büyüdükçe ve değiştikçe değişir. "
Sence en büyük başarın nedir?
"Derin bir inancım var - insan kapasitesine, yaşam ve yaşamın süreçlerine ve Tanrı'ya çok derin bir inancım var."
Başkalarına ne tavsiye edersiniz?
“İsimsiz, yüzü olmayan bir tavsiye vermekten hoşlanmıyorum. İnsanlardan dikkatlerini çeken, kendileri için neyin anlamlı olduğunu fark etmelerini ve her ne olursa olsun, onunla kalmalarını tavsiye etmelerini rica ediyorum. Bu, Ruh'un konuşma yöntemlerinden biri olduğuna inanıyorum. dikkatinizi çeken şey benimkinden farklı, ancak her birimize varacaklarımızın bizim olduğuna dair büyük bir inancım var, farketmemiz gereken şey, onlara dikkat edersek çok yardımcı olacaklar. Bizi yolculuğa çıkalım. "
Her şey söylendiğinde ve yapıldığında, nasıl hatırlanmak istersiniz?
Bir kalp atışı, "İyi bir günde, bugün olduğu gibi hatırlanmaya gerek yok" diyor.
Onun sözleri, dört Temmuz gökyüzündeki havai fişek gibi telefon boyunca patlıyor. Ağzımdan çıkan tek şey, "Vay!" Güler. O da benim kadar cevabından bıktı. Her birimiz sözlerini sessizce ithal ediyoruz, sonra sessizliği kahkahalarla kırıyoruz. Aklım, konuşmanın başlangıcındaki ikinci gidişatımızın nasıl gerçekleştiğini düşündüğü hakkındaki yorumuna geri döner, çünkü Evren onun ilk konuşmamızda ele almadığı bir şey söylemesini istedi. Belki de, Evrenin beklediği şey buydu.
Sweet Company'de. © 2002. www.InSweetCompany
Sweet Company'de: Olağanüstü Kadınlar ile Manevi Bir Yaşam Yaşamak Üzerine Sohbetler
Margaret Wolff tarafından.
Her biri kendilerini besleyen ve karar vermeleri için güvenilir bir pusula görevi gören manevi bir yaşama sahip, farklı geçmişlere ve mesleklere sahip dikkat çekici 14 konuşmaları koleksiyonu. Her bölüm, bir kadının içsel gelişimini kendi sözleriyle anlatıyor ve manevi taahhüdünün ona sağladığı sosyal, duygusal ve profesyonel başarıları anlatıyor.
Margaret Wolff, MA, eserleri kadınların büyümesini ve gelişimini kutlayan bir gazeteci, hikaye anlatıcısı ve eğitimcidir. Sanat Terapisi, Psikosentez, Liderlik ve İnsan Davranışı alanlarında dereceleri vardır. 25 yıllık kariyeri sayısız ulusal ve uluslararası yayın için yazı yazmayı ve 250 atölye çalışmaları, geri çekilmeler ve eğitim programları tasarlamayı ve kolaylaştırmayı içerir.
Margaret J. Wheatley (Meg Wheatley) yüksek lisans derecesini New York Üniversitesi'nden düşünce sistemleri ve Harvard Üniversitesi'nden doktora derecesiyle aldı. 1960'lar sırasında, Wheatley Barış teşkilatı lise İngilizce öğretirken iki yıl Kore'de. Örgütsel bir danışman ve araştırmacı olarak çalışmalarına 1973'ta başladı. “Neredeyse her tür organizasyonda” her yerleşik kıtada çalıştı ve kendisini küresel bir vatandaş olarak görüyor. O zamandan beri Marriott Yönetimi Okulu, Brigham Young Üniversitesi ve Massachusetts Cambridge College'da İşletme Doçenti olarak görev yaptı ve iki lisansüstü programda işletme profesörü olarak görev yaptı. O başkan Berkana Enstitüsü, küresel bir hayırsever liderlik vakfı. Meg Wheatley birçok ödül ve onursal doktora aldı. Amerikan Eğitim ve Geliştirme Derneği (ASTD) onu beş yaşayan efsaneden biri olarak seçti. Mayıs 2003'te, ASTD kendisine en büyük onurunu verdi: "İşyeri Öğrenme ve Performansına Seçkin Katkı". Adresindeki web sitesini ziyaret edin https://margaretwheatley.com
Margaret J. Wheatley'den bir kitap:
Kim Olmayı Seçiyoruz ?: Gerçeklerle Yüzleşmek, Liderlik Talebinde Olmak, Sanity'i Geri Kazanmak
Margaret J. Wheatley tarafından
Bu kitap, işler dağıldıkça bu zaman için lider olma, liderliği artan korku ve kargaşanın ortasında olasılık ve insanlık yaratan asil bir meslek olarak ele alma arzumdan doğuyor. Ve bu tür liderlerin her zaman en çok ihtiyaç duyulduğunda ortaya çıktığını bilecek kadar tarih çalıştım. Şimdi sıra bizde.
Amazon'da bu kitabı okuyunuz. Kindle sürümü, Sesli Kitap ve Sesli CD olarak da mevcuttur.
Margaret J. Wheatley tarafından daha fazla Kitap
Video: Margaret Wheatley Sanity Adaları