Agah Özgüç kitapları
Gönderen Konu: Agah Özgüç kitapları (Okunma sayısı 3661 defa)
« : 10 Mart 2012, 16:04:33 »
« Yanıtla #1 : 10 Mart 2012, 16:12:36 »
2000'in üzerinde yönetmen, oyuncu ve film adı..200'ün üzerinde nadir set fotoğrafı ve afiş...Agah Özgüç'ün Türk sinema tarihinin belleğini barındıran, yılların emeğiyle, sabırla oluşturulmuş zengin arşivinden seçilen görsellerle zenginleştirilen Türlerle Türk Sineması alanında bir ilk! Türksinama tarihini tür yaklaşımıyla süzen bu kitap, sinama tarihimizin unutulmuş bir çok ilginç yanını da tekrar gündeme getiriyor. Türk sinemasında Nazım Hikmet'in yeri, polisiye güldürü, cinsellik, kovboy filmleri, dinsel filmlerden mekan-dekor ilişkilerine kadar Yeşilçam'la ilgili söylenebilecek hemen her konuyu bir başlık altında inceliyor.
Sinemaseverlerden, araştırmacılara ve sinema öğrencilerine kadar herkesin yararlanabileceği bir kapsamı olan kitap, temel bir başvuru niteliğinde...
« Yanıtla #2 : 10 Mart 2012, 16:13:20 »
Dolayısıyla,Agâh Özgüç’ün ince işçiliğiyle, resmi tarihe ışık tutmanın yanı sıra, gayri resmi tarihe de vurgu yaparak hazırlanan bu kitaptaki panorama, sadece çekilen filmleri isim isim kaydetmekle yetinmiyor, bunun yanında, Türk sinemasının anlamlı bir fotoğrafını da çekiyor...
« Yanıtla #3 : 10 Mart 2012, 16:13:54 »
Sinema tarihçisi Agâh Özgüç, bu kitabında Türk sinemasının ilk yıllarından günümüze kadın oyuncuları inceliyor; ilk dönemin tiyatrocu-oyuncu kadınlarını, Yeşilçam’ın yıldızlarını, 1980 sonrası Türk sinemasında değişen kadın imajını, günümüzün medya magazin çağı yıldızcılığını mercek altına alıyor.
Türk sinemasının ilk yıldızı Cahide Sonku, İtalyan sinema yıldızı Anna Magnani’ye benzetilen Sezin Sezer, 'irim kıyım dişil yapısıyla sokaklardan bir kız' Neriman Köksal, 'halkın acılı yüzü' Muhterem Nur, küçük hanımefendi Belgin Doruk, 'femme fetale' Leyla Sayar, 'erkek fato' Fatma Girik, Yeşilçam’ın sultanı Türkan Şoray, kadının Batılı yüzü Filiz Akın, cinselliğini yaşayan özgür kadın imajı Müjde Ar ve ‘dijital çağın starı’ diye nitelendirdiği Hülya Avşar; hepsi Türk sinemasının ve değişen zaman-toplumun bir yüzünü simgeliyorlar. Agâh Özgüç’ün özgün fotoğraf arşivinin belge niteliği kazandırdığı kitap, Türk sinemasında ilk yıllardan bugüne kadın oyuncularla bir yolculuğa çıkarıyor.
« Yanıtla #4 : 10 Mart 2012, 16:14:23 »
Türk sinemasının önemli tarihçilerinden Agah Özgüç, bu defa İstanbul'u belgeledi. Semt semt, bölge bölge beyazperdeye yansıyan İstanbul'u gösteren Özgüç, İstanbul'u en iyi kullanan filmleri de anlattı.
40 yıldır yazan bir gazeteci ve Türk sinema tarihini aydınlatan binlerce belge, bilgi ve dokümanı arşivleyen önemli bir isim Agah Özgüç. Ve şimdi, her biri kaynak niteliğinde olan kitaplarına bir yenisini daha ekledi .
Boğaziçi, İstiklal, Haydarpaşa, trenler, taksiler, ara sokaklar... Özgüç kitabında, semt semt, bölge bölge İstanbul'un beyazperdeye yansıyan yüzünü yansıtırken, ayıntılarla ve rakamlarla önemli bir kaynak-kitaba imza atıyor. Kitabında onlarca anı ve ayrıntıya da yer veren Özgüç 'Türk Sinemasında İstanbul'u anlattı:
''Yıllardan beri bu konuyla ilgili notları dosyalıyorum zaten. Ön hazırlıktan sonraki 4 aylık sürede kitabı hazırladım. Bu 'Yeşilçam Üçlemesi' diye başlattığım projenin ilk kitabı. İkincisi 'Yeşilçam Aşkları', üçüncüsü 'Türk Sinemasının Marjinalleri ve Orijinalleri' olacak. Araya başka kitaplar girebilir ama bu üçleme yavaş yavaş çıkacak.
Zamanla aldığım notlar üzerinden bu çalışmayı yaptım. Bu kitapta yazamadığım bazı bölümler oldu ama ikinci baskıda eklenecek. 'Tek mekanlı filmler' gibi konular da ikinci baskı olacak.
İSTANBUL'LA İLGİLİ TEK KAYNAK
Bu Türk sinemasındaki İstanbul'la ilgili tek kaynak. Filmlerde kullanılan mekanların hikayesini anlatıyorum. Mekanların önemi, işlevi, sahipleri, çekimlerde gerçekleşen olaylar... Tek tek inceleyerek anlatmaya çalıştım. O mekanların çoğu şimdi yok, bu yüzden de ayrı bir önemi var.
İstanbul öyle bir mekan ki, neresinden bakarsanız bakın sinematografik bir görüntüsü var. Bizden önce yabancılar keşfetti. Bu filmlere baktığınız zaman o İstanbul'u - özellikle eski İstanbul'u - rahatlıkla görebiliyorsunuz. İstanbul'un şimdi alışveriş cenneti haline geldiğini gördükçe eski İstanbul'u özlememek elde değil. Yabancılar için de cazip olan eski İstanbul'du zaten. Şimdi o doku bozuldu. Çok az yer var geçmişten kalan...
İSTANBUL'U EN İYİ KULLANAN FİLMLER
İstanbul'u en iyi kullanan filmler; Ah Güzel İstanbul (Atıf yılmaz) çok önemli film. Fatih Akın'ın 'Duvara Karşı' filmi de Türkiye'de geçen bölümünde İstanbul'u çok iyi kullanıyor. Reha Erdem'in 'Hayat Var'ı sayabiliriz. Yılmaz Erdoğan'ın 'Organize İşler'i de güzel görüntülere sahip. Teknik ilerleyince İstanbul'un görüntüleri güzelleşmeye başladı tabii. 'Uzak' da çok iyi. bazı görüntüler bilgisayarda yapılmış ama çok iyi. Zaten Nuri Bilge Ceylan fotoğrafçı olduğu için filmlerinde İstanbul'u çok iyi kullanıyor.
Bazı mekanlar çok iyi kullanılmış. Abraham Paşa Çiftliği çok entersan bir yer örneğin. Beyoğlu, İstiklal Caddesi'ni çok iyi görüntüleyen filmler var. Keza Boğaziçi, Rumeli Hisarı da öyle... Değerlendirilemeyen yerler istanbul dışındaki yerler. Türkiye'nin her yerinde çok güzel mekanlar var çünkü.''
Ynt: Agah Özgüç kitapları
« Yanıtla #5 : 10 Mart 2012, 16:15:39 »
Yılmaz Güney: 53 yıllık kısa ömrüne tam 111 film sığdıran Türk sinemasının çirkin kralı; seyircinin gönlüne taht kurmasını sağlayan ilk dönem filmlerinin yanı sıra, gerçek sinemacı kimliğini oluşturduğu ''Acı'', ''Ağıt'', ''Umutsuzlar'', ''Umut'', ''Zavallılar'' ve ''Arkadaş'' gibi filmlerle, toplumsal duyarlılığını sinema anlayışının orta yerine yerleştiren bir devrimci tutum takınırken, ''İzin'', ''Sürü'', ''Yol'' ve ''Duvar'' gibi gerçekten sinema sanatının yüz akı olan filmleriyle de tüm dünyanın takdirini kazanan bir sinema dahisi...
Agâh Özgüç'ün titizlikle hazırladığı bu kitap, tüm filmleri ve bu filmlerin geniş öyküleriyle Yılmaz Güney'in sinema serüvenini eksiksiz biçimde gözler önüne seriyor...
Aykırı Notlar / Bir Sinema Yazarının Günlüğünden
« Yanıtla #6 : 10 Mart 2012, 16:17:04 »
Muzaffer Tema’nın Türkiye’de oynadığı filmlerin Amerika’da bir bakkal dükkanında bulunması, Fikret Hakan’ın ‘kovduğu zama haysiyetli olup gidecek’ bir menajer aramasının nedeni, Öztürk Serengil’in oynadığı 267 filmin esrarı, Ayten Çankaya’yı film çekiminde öpmenin bedelinin 10 lira olması, Metin Erksan’ın kurduğu ‘Sinema Çetesi’nin nasıl sona erdiği, sahneye çıkan ilk Türk kadınının neden Afife Jale olmadığı, Arzu Okay’ın film setindeki isyanı, Salah Birsel’in neden ‘Yıldız Cimrisi’ bir film eleştirmeni olduğu, Sovyet yazar Anbiyeviç Hüseynov’un, ‘Yılmaz Güney ve Yaşam Sanatı’ kitabında yaptığı yanlışlar...
Türk sinemasının en güçlü belleklerinden biri olan Agah Özgüç’ün kaleminden, heyecan ve macera dolu ‘Bir Yeşilçam Tarihi’..
Kısacası Türk sinemasında yaşanmış en ‘artistik’, en ‘şık’, ve en ‘sıradışı’ Yeşilçam hikâyeleri...
Cahide Sonku / Peçete Kağıtlarındaki Anılar
« Yanıtla #7 : 10 Mart 2012, 16:19:23 »
Cahide’yi en son Balıkpazarı’nda gördüm. Sıkmabaş yapmıştı. Hanımefendi, bir emriniz var mı diye hatır soracak oldum. Mağrur bir edayla ‘Affedersiniz kiminle tanışıyorum,’ dedi. Ağlayarak ayrıldım yanından. Sonra cenazesine gittik.
Cahide’yi Doktorun hatası’nda seyrettiğim gün efsunlaşmış gibi çiktim tiyatrodan. On yedi yaşımdaydim ve kendisine erişme olanağı bulunmayan bir olympos tarıçasını görmüş olmanın, yüreğimi allak bullak eden karmakarışık duygularıyla dönmüştüm okula.
« Yanıtla #8 : 10 Mart 2012, 16:22:09 »
Yeşilçam: Türk Sinemasının rüya fabrikası.
Bir yıl da 17 film çekcek kadar fantastik rejisörler, jilet gibi erkekler, şiir gibi kadın oyuncular, muazzam şarkılar karmakarışık hikayeler her şeye rağmen acayip güzel ve muhteşem filmler..
« Yanıtla #9 : 10 Mart 2012, 16:23:03 »
Türk Sinemasında Cinselliğin Tarihi, Özgüç'ün yeni verimi. Bu, sözünü fazla uzatmayan kitap, sinemamızın cinsellik sorununa yaşanan hayattan örneklerle, verilerle ve pratiğin sözlüğüyle yaklaşmayı yeğliyor. Araştırmacı, ele aldığı sorunu yazıya dökerken, konuyu belirleyen örnek ve verilen üstünde olmamayı, başta bir deyişle kılgının çerçevelediğine üstten bakmamayı özellikle yeğlemiş gibi. Kitap, sinemamızın, yani en yaygın, en popüler sanat dal ve alanımızın cinselliği değerlendirişini tasvirci bir anlatımla dile getirmekte. İlerde meselenin sosyolojisine eğilecekler için yararlı bir kaynak olabilecektir kanısındayım.