Prof. Dr. Meryem Uysal - Samsun'da Staj
Samsun'da yaptığım öğrencilik stajı iki cihetten benim için unutulmazdı. Birincisi : hem şehir hem de staj şartlarının mükemmelliği. İkincisi : Konya otogarında başlayıp, Samsun'a varıncaya kadar gerçekleşen sır kapısı formatındaki bir olaydı.
Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bitki Koruma Bölümü'nde 1982 yazında tamamlamakla sorumlu olduğumuz stajlarımızı hocalarımız çok büyük bir mazeret yoksa Zirai Mücadele Araştırma Enstitüleri'nde yapmamızı tercih ediyorlardı.
Türkiye'de yedi farklı yerde mevcut olan bu Enstitülere değişik arkadaşlar yerleşti. Ben ve arkadaşım Nurcan, Konya 'da görev yapan bizim bölüm mezunu Ziraat Yüksek Mühendisi Aynur Yaşlı'nın tavsiyesine uyarak Samsun'a gitmeye karar verdik.
Arkadaşım Çorum İskilip 'tendi. Kurban bayramının bitiminin hemen ertesi günü staja başlamamız gerekiyordu. Nurcan'ı babası , arabayla götürecekti. Ben de bayram için Konya'ya gelen babamla beraber otobüsle Samsun'a gelecektim.
Aksilik bu ya; babam nüfus cüzdanını Mut'ta unutmuştu. O günler 12 Eylül sonrası sıkıyönetim günleri olduğu için babam kimliksiz yola çıkamazdı.
Başka da eşlik edecek uygun biri yoktu.
Ailem üzülmesin diye cesaretle "Ben kendim giderim "
dedim. Bunu söylerken öyle güvenliydim ki endişeyi üstlerinden attılar.
Bayramın son günü Ankara'ya biletimi aldım. Sabah saatlerinde otobüse bindim. O an içimden bildiğim bütün duaları okumaya başladım. Aklımda Mevlânâ Hz., kalbimde endişeyi örten bir güven hissi...
O tarihlerde her evde telefon yok. Haberleşme imkânı yok gibi birşey. Bayramın son günü Pazar.
Enstitü acaba şehir içinde mi? Misafirhanesi açık mı? Ya değilse? Uzaksa taksiye binmek güvenli mi?
Ard arda sıralanan sorular...
Ama kalbimde hepsini bastıran bir inşirah var.
Allah'ı hissetmek bu...
O yardım edecek!
O zamana kadar da sana güven verecek!
Değil mi ki ilim için yola çıktın,
O seni koruyup gözetecek ...
Ankara'da inince Samsun için bilet arıyorum.
O günlerde yörenin en pahalı ve lüks şirketinde yer bulabiliyorum ancak. Gerçekten seçkin bir yolculuktan sonra otobüsümüz Çorum'da duruyor. Camdan baktığımda bir de ne göreyim? Nurcan ve babası otobüsün muavinine valizlerini veriyorlar. Aman Ya Rabbi demek ki Konya'dan bu yana içime verilen güvenin sebebi bu !
Yanıma geldiklerinde arabalarının bozulduğunu,
bu yüzden otobüsle gitmek zorunda kaldıklarını söylediler. Ne yalan söyleyeyim onlar için üzülmek hiç aklıma gelmedi. Çok şükrettim ve kendimi öyle bir bıraktım ki, Samsun'a kadar uyudum. Nasıl olsa polis olan Ziya amca bizimleydi Allah'ın izniyle...
Samsun'da öyle dostane bir ortamda öyle verimli bir staj yaptık ki ; hem okulda öğrendiklerimizi arazide görmek ve göstermek imkânını , hem de daha okulda görmediğimiz ayrıntılı konulara girmek fırsatını yakaladık. İlgimiz, merakımız ve birikimimiz ilgililerce gözlendikçe, elde ettiğimiz fırsatlar daha da arttı.
Görevler dışındaki en büyük ödülümüz ; bizzat Enstitü Müdür yardımcısı tarafından götürüldüğümüz Doğu Karadeniz gezisi idi.
Bizi yetiştiren tüm hocalarımıza, Samsun'a yönlendiren örnek insan Aynur Yaşlı hanıma, Samsun Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsünün o zamanki tüm çalışanlarına ve elbette arkadaşım Nurcan ve rahmetli babası Ziya Yapar 'a gönül dolusu teşekkürler...
Yazarın diğer yazıları 3.12.2019 -İki Kapı 26.11.2019 -Aysel Yenge 19.11.2019 -Çıkarsız Sevgi 12.11.2019 -Dr. Kibar Ak 5.11.2019 -Dr. Tevfik Turanlı 29.10.2019 -Gülşen Abla 22.10.2019 -En Güzel Edep Güzel Ahlâktır (Hz.Ali) 15.10.2019 -İlim Bilim Uğruna 8.10.2019 -Dilek Hanım 1.10.2019 -Bir Eski Dost 24.9.2019 -Elvisa 17.9.2019 -Çaydanlık 10.9.2019 -Bilimde Vefâ 3.9.2019 -Bir Hayata Dokunmak 27.8.2019 -Babam Ve Amcalarım 20.8.2019 -ESARET 6.8.2019 -İÇİMDEKİ GURBET 30.7.2019 -AŞK 16.7.2019 -EN YÜKSEK RÜTBE: RUHLA SEVMEK 9.7.2019 -ŞEFKAT VE MERHAMET 2.7.2019 -1980 Öncesinde Öğrenci Olmak 25.6.2019 -Takkeli Dağ Ve Benim Simurgum 18.6.2019 -Gökyurt Sitesi