Orhan KILIÇ: YARIM AĞAÇ
İşto o caddede bir kez daha bisikletimle giderken solda kaldırım kenarındaki bir ağaç dikkatimi çekti. Bu semtte 48 yıldır yaşıyorum ve o ağacın önünden yüzlerce kez geçmiş olmama rağmen hiç ilgimi çekmemişti. Ben yıllarca bakmışım ama görmemişim. Önce kararsız kaldım. Sonra durup geri döndüm ve ağacın fotoğrafını çektim. Ağacın ilgimi çeken yanı boyuna olarak yarısının olmamasıydı. Caddeye bakan yarısı yoktu ve içi adeta kabuk bağlamıştı. Üzerindeki dallarının uçlarında İngilizcede terminal budd diye anılan tomurcuklar vardı. Bu ağacın hala yaşadığını gösteriyordu.
Bisikletime binip yola devam ederken hala o yaşama sıkı sıkıya tutunan o ağacı düşünüyordum. İnsanlar bu kadar yaşama bağlı olamıyorlar, en azından bazıları. En ufak bir güçlükte hemen pes edip karamsarlığa kapılıyoruz. Yaşama sarılmıyoruz. Oysa yaşamak o kadar güzel ve değerliki onun her anını hakkını vererek yaşamamız, her güçlüğe karşı koymamız lazım. Asla pes etmemeliyiz. Ne diye işlerimiz ters gidiyor, kazancımız yetmiyor diye mutsuz olup kahrediyoruz. Sevdiğinizi başkasına mı verdiler veya sevdiğiniz sizi terk mi etti boşverin. Yaşamanıza bakın üstelik her anından zevk alarak. Eğer içinde bulunduğunuz durumu değiştirme olanağına sahipseniz değiştirmeye çalışın. Değiştiremediyseniz veya bu durum sizden kaynaklanmıyorsa var olanla yetinip elinizdekiler ile mutlu olmaya bakın.
Bir ağaç kadar bile olamayacak mıyız? Ağaç gövdesinin yarısını kaybetmiş ama onu yaşama bağlayan kökleri hala toprakta. Ağacın köklerinin yerini bizde umut alıyor. Umudunuzu hiç bir zaman kaybetmeyin. Umut olmazsa yaşama sarılmak için neden olmaz. Her şartta içinizdeki bir mucize beklentisinin sönmesine izin vermeyin. Yaşamınız boyunca her gün yeni bir beklenti, yeni bir şanstır.Sizce mutlu olmak ve iyi yaşamak çok paranız olmasıyla mı ilintili, yoksa istediğiniz her şeye sahip olmanızla mı? Bence paranız olmasa, istediğiniz her şeye sahip olmasanızda yaşamdan tat alabilirsiniz yeter ki isteyin ve yaşamayı bilin.