Yazı Tarihi: 30 Mart 2020 Pazartesi 07:11
Tarihçi Usame’nin aktardığı bir başka olay ise o dönemde batılıların tıp bilimine nasıl, hangi gözle baktıklarını gösteriyor. İnsanı ürküten, dehşet veren bu satırları ibretle okuyalım:
“Bir gün Cebil-i Lübnan’daki Munietra’nın Frenk Valisi Şeyzer Emiri amcam, sultana birkaç acil vakayı tedavi etmek üzere kendisine bir hekim göndermesini rica eden bir mektup yazdı. Amcam, Thabet adında bizim buralı Hristiyan bir hekim seçti. Hekimin yokluğu sadece birkaç gün sürdü. Sonra geri döndü. Hastaları nasıl bu kadar çabuk iyileştirebildiğini hepimiz merak ediyorduk ve sorularımızla bunalttık adamı. Thabet cevap verdi: “Önüme bacağında çıban çıkmış bir şövalye ile hiç hali kalmamış veremli bir kadın getirdiler. Şövalyenin bacağına bir yakı koydum. Çıban açıldı ve düzeldi. Kadına iştahını açacak bir diyet yazdım. Ama o sırada bir Frenk hekim geldi ve “Bu adam tedavi etmeyi bilmiyor” dedi şövalyeye, “Tek bacakla yaşamayı mı yoksa her ikisiyle birden ölmeyi mi tercih edersin?” diye sordu.
Hasta tek bacakla yaşamayı tercih ettiğini söyleyince hekim buyurdu;
“Bana güçlü, kuvvetli bir şövalye ve ağzı iyi bilenmiş keskin bir balta getirin”
Biraz sonra şövalye ile balta geldi. Frenk hekim bacağı bir ağaç kütüğü üzerine yerleştirip yeni gelene şöyle dedi:
“Baltayı çok sıkı vur bir kerede kes!”
Adam gözlerimin önünde bacağa ilk darbeyi indirdi ama bacak kopmayınca bir kez daha vurdu. Bacağın iliği dışarı fışkırdı ve yaralı anında öldü. Frenk hekim kadını da muayene edip şöyle dedi:
“Bu kadının başında şeytan var. Ona sahip olmuş. Saçını kazıyın!” Saçını kazıdılar ve hasta kadın onların sarımsaklı ve hardallı yemeklerini yemeye devam etti. Ama hastalığı iyileşmedi, daha kötü oldu. Bunun üzerine hekim, “Şeytan kadının içine girmiş” dedi. Bir ustra aldı ve kafa derisini haç şeklinde çizdi. Çiziğin ortasından itibaren kafatası kemiği açılncaya kadar deriyi soydu ve orayı tuzla doldurdu. Kadın hemen oracıkta öldü. Ben de o zaman, “Herhalde artık bana ihtiyacınız kalmamıştır” diye sordum. “Kalmadı” dediler. Ben de Frenk tıbbı üzerine hiç bilmediğim şeyleri öğrenmiş olarak geri döndüm”
Yerinde bir özetle toparlayıp doğu medeniyetine göz diken Avrupa’nın haçın önünde istilaya kalktığın söyleyebiliriz.
Ya ne bu Allah aşkına! Tamam askere gidiyorsunuz. Tabi ki uğurlamanız olacak. Olacak da şöyle bir etrafınıza lütfen bakın. Yurdumuzun her yerinde koronavirüsten binlerce insanımızı yaşam mücadelesi verirken sırf askere gidiyorsunuz diye çalgıların oyun havaları eşliğinde “En büyük asker bizim asker” diye bağıracaksınız, göbek atacaksınız, kornaları çalacak, trafiği aksatacakken yaptığınzın el insaf! Yaşam mücadelesi verilirken yapılanlar normal mi?
Sünnet, evlilik, düğünler de öyle. Onlarca yüzlerce motorlu taşıttan korna sesleri, bağrışmalarla trafiği alt üst ediyorsunuz. Peki Türkiye’de bunca insan hastanelerde, evlerde yaşama mücadeleleri verirken sizlerin bu tip yakışıksız gösterilerde bulunmanız insanlığa sığar mı?
Bir tarafta hayatta kalmak için uğraşan insanlarımız, diğer taraftan hayatını zevk sefa içinde yaşayan insanlarımızda hiç mi vicdanları sızlamıyor.
Vücudunuz sizi seviyor.
Ama siz de vücudunuzu sevin.
Her şeyden evvel yalnız Türkiye değil, tüm dünya ülkelerinin vatandaşları ölüm kalım savaşı veriyorlar.
Lütfen bu insanların hastalıklarının bir an evvel iyileştirmek için tüm toplumumuz bir olmalı. Dik durmalıyız.
Toplumun bir kesimi hastalığın yayılmasından endişe duyarken diğer kesiminin de bu insanlara acımamak “Bana ne” demenizi ben içime sindiremiyorum.