Enerjimiz, mıknatısımızdır... Marka Bağımlılığı
Bugün, yeni bir örneğiyle karşılaşınca, bu örnek vaka üzerinde yeniden düşündüm. Bazı markaların müthiş pazarlama yeteneğinden. Çünkü bu gerçekten bir dehalık göstergesi.
Evet evet, giyim markalarından bahsediyorum. Hani eşek kadar logolarını kıyafetlerinin üstüne basan veya etiketi kıyafetin iç kısmına değil de dış kısmına diken markalar. Onları tebrik etmek gerek. Düşünsenize, o kıyafeti almak için bir sürü para veriyorsunuz, sonra da o markanın bedava (daha doğrusu üstüne para vererek) reklamını yapıyorsunuz.
Biliyoruz aslında bu insanların gönüllü reklam mecrasına dönüşmesinin nedenini. Markaların, insanların hangi zayıf yönünden nasiplendiği belli; literatüre "marka bağımlılığı" olarak geçen hastalık. Yani, o markayı giymenin ayrıcalık olduğuna, statü ve prestij göstergesi olduğuna inanan zihniyetten beslenen markalar. Bu markalar, insanları işte tam da bu zayıf noktalarından vuruyor. "Beni giy ve önemli biri ol!", "Beni giy ve güzel biri ol". Bu nedenle bolca ünlü model kullanıyorlar. Özdeşleşsin insanlar, onlar gibi olmak istesin, onları taklit etsin ve de tabi satın alsın diye. Reklamlarda bu kadar çok ünlü kullanılıyor olması, boşuna değil.
Pek çok insan, hayran olduğu ünlüye bakıp veya vaat edilen duyguya kapılıp, o markadan alışveriş yapıyor. Ama, markayı da açıkça göstermesi lazım ki anlaşılsın kim olduğu, ne olduğu; değil mi ama, yoksa nasıl sağlayacak onların yarattığı büyüyü? Logo veya etiketi görünüyor olmalı. Bak ben var ya bu markaya deli gibi para verebiliyorum. Sen beni pek önemsemiyorsun ama bak ben çok önemli ve farklı bir insanım. Bak bak, lütfen bak görmezsen çok üzülürüm. Gördün mü? Oh rahatladım şimdi. Kendimi önemli bir adam gibi hissettim. İşte, oldu! Reklamın büyük başarısı...
Ha bu arada, neredeyse birebir taklitleri çıkıyor bu markaların, ayırd etmesi hakikaten çok zor. Dolayısıyla, kıyafetinin marka olduğuna aldanıp (yani başka bir deyişle paralı olduğunu düşündüğünüz için) o insana değer verecekseniz işiniz çok zor, benden söylemesi.