Bu küçük sevimli şeyler aslında lokum kasası. Boyutunu ve ilk halini görmeniz için aşağıdaki fotoğrafı çektim. Eşim iş seyahatinden dönerken almıştı. Başta bir taneydi, düşündüm taşındım ben bundan ne yapabilirim diye. İlave sipariş geçtim eşime :) 2 tane bulabilmiş. Bir de lokumcuya nerdeyse yalvarmış şurda boşlar var, kasayı sat diye, adam vermemiş. İçine lokum koy sat demiş onu da yapmamış. Neyse eldekilerle idare ettik biz de :) Eldeki boyaları kattım karıştırdım birbirine. Çıktı ortaya aşağıdaki renkler. Sonrada dekupaj yaptım. Ama panoları çift taraflı bantla duvarda tutma konusunda başarılı olamadık. Bu konuyu geliştirmeye çalışıyoruz şimdilerde :) Böyle panolardaki gibi renkli ve keyifli bir hafta diliyorum hepimize
Sevgiyle kalın... ﻿
Yoğun ve yorucu geçen bir haftanın ardından sonunda buradayım. Bu sefer sizlerle fotoğraf arşivimden paylaşımlarda bulunucam. Fotoğrafçılık hep hayatımda bir şekilde yer aldı. Çocukken evdeki kullanılmayan eski model makinayla oynardım, fotoğraf çektiğimi hayal ederdim. Sonra ortaokulda eğitsel kollar sayesinde işin içine daha da girdim. Üniversitede ilk profesyonel fotoğraf makinemi aldım. Üstelik filmli idi, onu da para biriktirerek almıştım. O kadar kıymetli ki, şu an dijital kullanıyorum ama onun yeri hala başka. Tamamen amatörce çekiyorum, yolun daha çok başındayım. Ama severek yapıyorum. Sizlerle de zaman zaman gerek arşivden gerekse yeni gezip gördüğümüz yerlerde çektiğim fotoğrafları paylaşıyor olacağım. Ne de olsa burası benim rüya alemim, özgürce keyifle ve sadece sevdiğim için paylaşımlarda bulunduğum hobi dünyam. Bu ilk sefer sizler için Ayasofya'yı seçtim. Geçtiğimiz sonbaharda gitmiştik ve ben ilk kez Ayasofya'yı gördüm. Son derece etkileyici bir atmosferi var. Üzerimde etki bırakan yerlerden biridir. Gitmeyen, görmeyen varsa şiddetle tavsiye ederim. Ve işte benim vizörümden nacizane Ayasofya fotoğrafları. Sevgi ve keyifle... Herkese güzel bir haftasonu diliyorum.
Bu hediye seçme konularına biraz takıntılıyımdır, acaba beğenir mi diye kendimi yer bitiririm :) Roseone da hediyemi beğendi umuyorum. ﻿
Şunlara bakın ne kadar da sevimliler. Hatta bir de fotoğrafını çekmeyi unuttuğum buzdolabı magneti şeklinde fotoğraf çerçevesi var. Şu an çerçeve buzdolabındaki diğer magnetlerin yanındaki yerini aldı, ilk fırsatta uygun bir fotoğraf bulup yerleştirilmek üzere. Şimdi bir düşündüm de baya dolu bir post olmuş, ne varsa elimde eklemişim sanki :) Belki ne bulduysa çekmiş çekiştirmiş eklemiş diyenler vardır ama napiiim ben hepsini çok seviyorum, yapmaktan da paylaşmaktan da zevk alıyorum. Madem kenardan da olsa benim güzel sehpam görünmüş, merak edenler olur belki diye, onun da postu için bir tık lütfen (...)﻿
Birbimize hediyeler verecek eşimizin, ailemizin dostlarımızın ve hatta Roseone ile ben gibi yeni edineceğimiz arkadaşlarımız hiç hayatımızdan eksilmemesi dileklerimle. Tüm aile, eş, dost ve arkadaşlarınızla birlikte sevgiyle ve sağlıkla kalın Keyifli haftasonları Gönderen
Peçete Dekupajlı Saksım ﻿
Saksılarıma kavuşmuşken hiç vakit kaybetmeden yine o çok beğendiğim peçetemi uyguladım. Dekupaj peçeteyle çok daha güzel oluyormuş bunu anladım. Sanki direkt kendi baskısı gibi duruyor. Elimde bir saksım daha var, ama henüz onu nasıl değerlendirmeliyim karar veremedim. Başta peçete büyük gibi geldi, olmayacak sandım ama olmalıydı. O peçeteyi bu saksı için hayal etmiştim ve şimdi "olmaz" olmazdı. Bu gibi durumlarda saplantılı oluyorum sanki, kafamda bir şey kurguladıysam, hayal ettiysem ve ben bunu yaparım dediysem olmalı. Aksi halde inanılmaz üzülüyorum. Tabi o "olmaz artık"ı kabullenene kadar tüm inatçı ve kararlı kişiliğim ortaya çıkıyor, denenmedik yöntem kalmıyor. Gerçi bu peçete işinde çok zorlanmadım, keserek kullandım sorun kalmadı. Ama o takıntılı hallerimden bir iki örnek vermek isterim ve arzu edeseniz doyasıya gülebilirsiniz halime hiç gocunmam :) keza biz öyle yapıyoruz. Mesela evde bir kiler operasyonu vardı ki sormayın. Önce ben çizdim kafamdakini aldım marangoza götürdüm, hem çok pahalı bir fiyat çıkarttı hem de benim dediğimi yapmadı bir de bana "o öyle olmaz" dedi. İyi dedim ben de sen bilirsin. Sonra şu büyük yapı marketleri gezdik, tam da kafamdakini yakalayacak gibi bir ürün. Aldık geldik, laf aramızda kalsın iki mühendis süper hesaplama yapmışız ki monte raf sistemi kilerde istediğimiz yere yerleşmedi.
Eskitme Ahşap Sehpam Ahşap boyamada en sevdiğim şey eskilere yeniden hayat vermek. Evde gözünüze artık hoş gelmeyen ve atmaya kıyamadığınız ya da belki de sizin için anısı olan (özellikle de bizim gibi herhangi bir şeye fazlasıyla anlam yükleyebilme ve hemen duygusal bağ kurabilme yetisine!! fazlasıyla sahipseniz) eşyaları geri kazanmak için onları boyamak ham ahşap alıp boyamaktan daha çok zevk veriyor bana. Aşağıdaki sehpada üniversite sonrası işe girdiğimdeki o ilk heyecanları hatırlatıyor bana. Artık çocukluk devri kapanmış, kendi ayakları üzerinde duracak, sorumlulukları artmış bir kızın devri başlıyordu. Evimi tutmuş, ufak tefek kendi çapımda eşyalarımı almıştım. Bu sehpada onlardan biri işte. Annemlerde duruyordu, annem de atmaya kıyamamış. Hemen alıp eve getirdim ve işte sonuç. Kısaca nasıl yaptığımdan da bahsedeyim. Öncelikle sehpayı zımparaladım ve kesinlikle en sevimsiz kısmı burası. Devamı »