Demlenmiş Yaşam Öyküleri: Siz Hiç Güneşi Ağlarken Gördünüz mü?
Bir pazar gecesiydi. Dişlerimi fırçalamış, pijamalarımı giymiş, yatmaya hazırlanıyordum. Tam yastığa başımı koymuştum ki; birden kalbimin zili çaldı. Dışarıdan belli belirsiz bir ses:
“Müsaitseniz bu sıralar size âşık olmaya gelebilir miyim?” diyordu. Neye uğradığımı şaşırmıştım. Hiçbir hazırlığım yokken nerden çıkmıştı bu davetsiz misafir? Hem önceden haber vermiş olsaydı börek falan açardım. Şimdi ona kapıyı açarsam ne ikram ederim? Evde yok numarası mı yapsam acaba? Hem sesimi çıkarmazsam aradığı aşkın bu kalpte olmadığını düşünüp geri döner. Offf… Ne vardı da hazırlanmadım. Yıllar sonra bir misafir zilimi çalıyor ama ben kapıyı açamıyorum. Acaba ekmek ile su ikram etsem ayıp olur mu? Neden ayıp olsun canım. Misafir umduğunu değil, bulduğunu yaşar. Kapıdaki misafirimi çok da fazla bekletmemek için hemen kapıyı açtım. Ama o çoktan gitmişti…
Sensiz hayat, benden vazgeçiyor…
Arka kapağın cazibesine kapılıp okumaya başladım... Esas oğlan Sercan Alanya'nın bir köyünde yaşamaktadır ve bir sel sonucu sevdiği kızı ve babasını kaybetmiştir... Annesini, askere gitecek olan ağbeyini, kız kardeşi Ümmü'yü, küçük kardeşi Erdal'ı köyde bırakıp Bursa'ya ünevsiteye gitmesiyle başına gelen felaketler silsilesi diyebilirim... Aralarda geçen anlatım ifadeleri hoşuma gitse de sonu hayal kırıklığı oldu...
Gönderen Dilek Afiyon Avcı zaman: 18:49
Nursevin Sönmez 28 Ekim 2012 20:04
pAYLAŞIMIN İÇİN ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM. SEVGİYLE KAL.
Yüreğimin İklimi 28 Ekim 2012 20:10
dilekçiğim konu olarak ilgimi çekti ama bitiş konusunda tereddütte kaldım. Bakalım bir kaç yerde daha okuyayım ona göre alıp almama kararını veririm. Bayramın son gününden sevgiler size
Dilek Afiyon Avci 28 Ekim 2012 20:58
Canım ben teşekkür ederim...
Dilek Afiyon Avci 28 Ekim 2012 21:01
Canım anlatımı güzel fakat sonu farklı olsaymış keşke dediğimiz kitaplar gibi... Mantıklı bulmadım ben...
Pembe Deniz 28 Ekim 2012 21:34
Bir kitabın anlatımı kadar sonu da önemli.
Okumaya başlayıp saran ama sonunda hayal kırıklığına uğratan kitaplar var. Sanırım buda onlardan
Dilek Afiyon Avci 28 Ekim 2012 22:11
Evet Pembe Deniz :) son olmamış, tabii sadece benim fikrim bu kanıda... :)
Merve 29 Ekim 2012 00:31
kitap alırken ilk bakılan yeridir arka kapakları kitapların. ben de ilk oraya bakarım. yazar olsaydım arka kapağa afiili şeyler yazardım aynı bu kitapta olduğu gibi :) alın beni okuyun diyor resmen :)
eda 29 Ekim 2012 07:53
basligi çok hos ama, arka kapak muhtesem ! Bende bir an sizin yaszdiginizi dusundum "ah Dilek'cigimin ne guzel anlatma kabiliyeti var diye dusundum, hatta mutlaka, kitap yazmasi gerekiyor" diye bile dedim kafamdan :))
zaten normalindede kabilyetlisin blog konusunda ,fakat bu yazi ben iyce bir cezbetmisti :)sevgiler canim !
Derya 29 Ekim 2012 20:20
Hmmmmm...En azından denemişsin canım.Benim gibi kitapsever biri için paylaşımın çok değerli :) Teşekkür ederim, duymamıştım kitabın adını.
Dilek Afiyon Avci 30 Ekim 2012 19:59
haklısın Merve'ciğim, bende tam öyle oldu :)))
Dilek Afiyon Avci 30 Ekim 2012 20:01
Canımsın, çok teşekkürler... Yazılarımdan bir kaç link göndermek isterim okumuş olursun, yorumlarsan da beni çok sevindirirsin... :) güzel sözlere tekrar teşekkürler...
Dilek Afiyon Avci 30 Ekim 2012 20:04
Canım denedim, bitirdim :))
Beğendiğim olursa buradan paylaşırım...