224th day of the year. – Hep 5 Yaşında
Posted by puercorde on August 12, 2019 August 12, 2019
ne zaman her şey yolunda, her şey harika desem, çok değil, böyle hissettikten 5 dakika sonra kendimi birden bire cehennemin içinde buluyorum.
libya’da yaşanan son katliamın ardından, arkadaşımla ilgili bir haber alabilmek için, bu sefer anksiyete krizi geçirmek, ayılmak bayılmak yerine sakinliğimi korudum ve geç saatlere kadar ayık kaldım.
o iyi. ben de iyiyim. sadece kötü bir gece daha geçirmiş oldum ama o iyi ya, hiç umrumda değil şu an. başka kimseye de kızgın değilim, o haber bana yollanmasaydı da ben onu görecektim. sorun yok, sadece şu ara kimseyle iletişim kuramayacak kadar karışmış durumdayım.
iyi olduğu haberine yine papaz arkadaşım emanuel sayesinde ulaştım. haberi benden 1 gün önce gördüğü için, çoktan arkadaşımın iyi olup olmadığının peşine düşmüş zaten. (canım emanuel) sabah 5’te ayin için kalktığında ben hala yatmamıştım, yetişti bana, konuştu benimle. tabi öyle bir panik halindeyim ki, papaz adama sana güvenmiyorum, yalan söylüyorsun beni kandırıyorsun diyecek kadar dağılmış durumdaydım. beni inandırabilmek için, arkadaşımın peşine düştüğümüzde amerika’da olduğunu söylemek zorunda kaldı. meğer biliyormuş gittiği yeri, saklıyormuş benden ve tepkimden. ama iyi olduğunu öğrendiğimde tepki vermedim. üzülmedim veya kızmadım. tamam biraz şok oldum ama dediğim gibi kızmadım. hatta 2 haftadır yaşadıklarım bile umrumda değil. o iyi ya, yeter bana.
sabah eeg’m çekildi. fena değil. ne iyi ne kötü ama olumluya giden bir karakterde diye tanımladı doktor. ona bir şeye çok üzüldüğümü söyleyince, belli bir şeye üzüldüğün zaten dedi.
evet, arkadaşım iyi olursa hayatımda büyük değişiklikler yapacaktım. allah’a verdiğim sözü tutup yarından itibaren kendimi doğaya atacağım. cumartesi günü annemi kandırmak için en sevdiğim kumullara gidip birkaç sahte fotoğraf çekmiştik ve ben çok üzülmüştüm. hem annemi kandırdığım için üzüldüm hem de o anın içinde olamadığım için. bugün değilse bile yarın mutlaka oraya gitmek istiyorum. sleeping bear dunes. uyuyan ayı kumulları. burası kesinlikle michigan’da en çok sevdiğim ve kendimle özdeştirdiğim yer.
eşim de söz verdiği gibi ağır battaniye ve yeni pijamamı almış ben hastanedeyken. şu an küvette 1-2 saat vapurlarımı yüzdürdükten sonra yeni pijamamı giyip huzurla altında ezilmek istiyorum yeni battaniyemin.
arkadaşıma dün gece yine mesaj atmıştım. emanuel az önce, hala bloke etmedi mi diye sormuş. etmedi diyince, bak görüyor musun nasıl yanıldığını ve kendini perişan ettiğini, dedi.
olabilir mi? inanmaya korkuyorum. sanki buna inansam 5 dakika sonra bloke edecek gibi.
çok karışığım. çok. öyle böyle değil.
Previous Post 220th day of the year.
Next Post weighted blanket.