ABC yazarı Deniz Yıldırım, AKP'nin laiklik tartışması ile başlattığı Siyasla İslam'ın projesini anlattı.
Özellikle AKP ile birlikte yeni bir eşiğe gelinmişti. Buna göre Siyasal İslamcılık emperyalizm ve hakim sınıfların beklentilerini daha da karşılayan bir iktidar projesine dönüşecek; bunun karşılığında da “ılımlı” İslamlaşma’ya izin verilecekti. Verildi de. Bu model tutarsa da model bütün Ortadoğu ve genel olarak İslam coğrafyasının buna benzer iktidar tasarımlarıyla denetlenmesi şeklinde ilerleyecekti. Nitekim denendi de. Tunus’ta, Mısır’da, Libya’da ve en son Suriye’de. Sonuç ortada. Türkiye’ye, Suriye’ye, Genişletilmiş Kuzey Afrika ve Ortadoğu bölgesine ılımlı İslam modeli ektiler, şimdi radikal İslam cirit atıyor, IŞİD ve benzeri yapılar şehirlerin ortalarında bombalar patlatıyor. Siyasal İslam’ın alanı daralıyor; bir iktidar projesi olarak Siyasal İslam en sıkışık zamanını yaşıyor bu doğru; ancak iktidar projesi olarak Siyasal İslamcılık’la bir muhalefet stratejisi olarak İslamcılık’ı ayırmak gerek. Bir iktidar tasarımı olarak Siyasal İslam özel bir konjonktürün ürünüydü ve er geç ömrünü tamamlayacak. Buna karşın bir muhalefet stratejisi olarak dini siyasallaştırma, bunu üreten koşullar ortadan kaldırılmadığı sürece devam edecektir.
Bu anlamda “Ortadoğu bataklığı” gibi oryantalist yorumları sorunlu bulduğumu belirtmeliyim. Bugün Ortadoğu’da yaşayan hangi halk ya da inanç grubu varsa, bu halk ya da inanç grubu Türkiye’de de yaşıyor. İkincisi, Ortadoğu halklarının yaşadığı ezilmişlik, sömürü koşulları Türkiye’de de yaşanıyor. Üçüncüsü Körfez sermayesiyle yoğun bir içiçelik sözkonusu AKP iktidarında. Sermayenin uluslararasılaşması karşısında uluslararasılaşmış bir mücadelede bu boyutun Ortadoğu halklarını yok sayma lüksü yok artık. Son olarak bugün Türkiye’de 3 milyon Suriyeli yaşıyor ve Suriye savaşının sonuçları ülkemizi vuruyor. Suriye’nin barışı, demokrasisi Türkiye’den; Türkiye’nin barışı, demokratik ve laik çıkışı Suriye’den geçiyor. Bunu görmek gerekiyor.
Erdoğan’ın Davutoğlu’na görevden el çektirmesi hamlesini nasıl okumak gerekiyor? Özellikle AKP çevrelerinde yeni başbakanın daha ‘düşük profil’li olacağı söyleniyor, bu bağlamda AKP’nin kendi iç dinamiklerinde bir değişiklik olacağı söylenebilir mi?
Önce şunu açıklığa kavuşturmakta yarar var. Ortada yeni bir durum yok; getiren götürdü. 7 Haziran’da seçim sonuçlarının tanınmaması, ardından anayasal olarak süre dolmamışken CHP’ye hükümet kurma görevi verilmeden ülkede kaotik bir ortam yaratılarak yeniden seçime gidilmesi, parlamentonun tamamen işlevsizleştirilmesi, Cumhuriyet rejiminin merkezi Çankaya’nın boşaltılarak rejimin Beştepe’de Saray etrafında yeniden örgütlenmesi gibi olaylar dizisinin tamamı bir yürütme darbesi sürecinin parçalarıdır. Ama dikkat: Rejim Saray etrafında parlamenter sisteme karşı başkanlık sistemi zıtlığı üzerinden örgütlenmiyor, bu yanlışı düzeltelim. Erdoğan açıklıyor; “başkanlık sistemi geleneğimizde var, ecdadımız uygulamış” sözleriyle. Dolayısıyla sistemler arası bir tartışma değil karşımızdaki; devletin şekli olarak cumhuriyete karşıtlık temelinde bir tarif var; bu yönetim biçimi tartışmasının ötesinde, geniş anlamda rejim zıtlığıdır.
Yeni durum şu bu çerçevede: bir Saray rejimi kuruldu ve bu anayasal güvenceye kavuşturulmak isteniyor. Yani Saray şu anda anayasal değil, anayasadan almadığı yetkileri kullanıyor, görevleri yapıyor. Bütün bu sürecin toplamı bir “yürütme darbesi”dir özünde. Tüm bunları bütünlüklü görmeden, sadece Davutoğlu’nun görevden alınmasına bakarak bir “Saray darbesi” analizi yapılmasını ve buna göre bir siyasi tutum geliştirilmesini ise eksik ve hatalı buluyorum. Saray merkezli başkanlık sistemi, cumhuriyetsiz bir rejim projesidir. Buna karşı en geniş halkçı cumhuriyet seçeneğini örmek, birleşmek ve kurucu bir irade örgütlemek gerekir. CHP de tarihsel olarak bu görevlerden, böyle bir seçeneğin içinde yer almak, öncülüğünü yapmak zeminlerinden daha fazla uzak duramaz.
“Düşük profilli başbakan” meselesine gelince. Burada arzu edilen, başkanlık sistemine geçene kadar bir tür koordinatör gibi çalışacak, AKP’nin “yol, köprü, havaalanı” icraatları üzerinden başkanlık kampanyasına önderlik edecek, yani halkın doğrudan başkanlığı değil de, AKP ve “hizmetler”ini oylamasının önünü açacak ve ardından da Saray’ın yardımcısı olarak, başkan yardımcısı olarak konumlanacak bir isim arayışı. Davutoğlu’nun veda konuşmasında sözünü ettiği “güçlü cumhurbaşkanı, güçlü başbakan” denkleminin yerine “güçlü cumhurbaşkanı, yetkisiz başbakan” denklemi. Ve Saray bir yandan da sıkışmış halde, iç ve dış siyaset alanında daralan zemini acilen başkanlık anayasasına geçiş ve daha da diktatoryal bir rejimle kendisi lehine genişletmek arzusunda. Bu nedenle sözünü ettiğim kampanya eşliğinde Ağustos sonu, Eylül başı gibi referandum ya da erken seçim seçeneklerinin, yani sandık seçeneğinin dayatılacağını öngörebiliriz. Muhalefet güçlerinin buna hazırlıklı olması, ülkeyi bu bataktan kurtarması için kritik bir eşik, zor zamanlarda zor ama büyük çıkışlar, önemli hamleler gerekir. Öyle bir dönemdeyiz.
Bunlar elbette anlamlı sorular. Yakın vadede sağ içinde siyasi bir hareketlilik olacağını öngörebiliriz. Bir yanda MHP’deki gelişmeler, diğer yanda AKP’den yönetsel olarak tasfiye edilen “Saray’ın aşırılıklarını AKP içinden, AKP içinde kalarak dengeleme” siyasetçilerinin alacağı kararlar belirleyici elbette. Sağ içinde her koşulda bir yeni siyasi seçeneğin gelişmesi elbette olası. Bu anlamda bu yaz sıcak geçecek diyebiliriz.
Etiketler: Deniz Yıldırım, AKP, laiklik
En güvenilir gazete 'Sabah' diyen anketçi: Başkanlığa destek yüzde 6009 Mayıs 2016 Pazartesi 07:18