Nehir ida: İkinci Çocuk...
Anne benim kardeşim olmaz değil mi?
İster miydin olmasını?
İsterdim ama olmaz ki sen hastasın ya bebek hasta olur.
Ama sen olmadın belki o da olmaz.
Olma ihtimali var (mış) ama.
Babalar bir cümle içerisinde kolayca söyleyip unutur da anneler duyup, sindirip unutur mu? Rahatsızlığım teşhis edildiğinden beri 2.bebek düşünmedim hiç. Bunu da İda'nın yanında oturup konuşmadık. Hatta eşimle konuştuk mu onun bile ayrımında değilim aslına bakarsanız. Uyuturken bebeklerden söz ettik. Zaman zaman kardeş istediğinden söz ederdi. Bu kez istediğini ama benim yüzümden buna sahip olamayacağını söyledi. Ne diyeceğimi bilemedim. Bizim için sen varsın düşünmüyoruz ki ikinci bebek dedim yokk olabilirmiş ama sen hastasın ya bebek de hasta olmasın diye istemiyormuşsunuz dedi. İçimde birşeyler acıdı.
4 kardeşiz. Ne zaman başımız sıkışsa aklımıza ilk kardeşlerimiz gelir. Birbirimizin küçülen kıyafetleriyle büyüdük, birbirimizin saçını çektik, birbirimizin günlüklerini okuduk,birbirimizin göz yaşlarını sildik. Birbirimizin aşklarıyla dalga geçtik.
Oğlumdan ne çok şeyi alıyorum aslında ona veremediğimle. Kızmaz değil mi bana?
Etiketler: Ebru, İda
Taze Anne 28 Aralık 2010 01:38
Eger cok ozel degilse sorun nedir? Saglik herseyden once gelir Ida bunu anlayacaktir. Kendini uzme buyuzden nice insanlar var sadece zevkleri icin tek cocuk yapiyorlar.
Leylak Dalı 28 Aralık 2010 02:21
Tek çocuğum var, bilinçli olarak ikinciyi ne ben, ne eşim, ne de oğlum istedi ve yapmadık. Oğlum artık yetişkin oldu ve çok şükür ki bu yaşa kadar tek çocuk olmasından kaynaklanan en ufak bir sorun ne o, ne de bizler yaşadık. Olsa kötü mü olurdu, olmazdı mutlaka. Ama inan ki bazen bir arkadaş kardeşten kat be kat yakın olabiliyor. Bence hiç endişe etme, Allah oğluna sağlıklı uzun ömürler versin, sevgiyle büyüyen bir çocuk asla sorun yaratmaz...
öz'üm 28 Aralık 2010 05:59
2.çocuk büyük cesaret işi.hastalığın olmasa istermiydin 2.çocuğu?her şeye en baştan başlıycaksın ve zor günler gelecek.bende mesela düşünmeye çalışıyorum düşünemiyorum.bir çocuk bir bela , 2 çocuk 2 bela.boşver...önce ormandaki yangını söndürelim, çiçekler böcekler sonraki iş...
Nehire 28 Aralık 2010 08:09
Annelik duygusu bambaşka birşey olmasına rağmen sağlığın ne kadar önemli olduğu söylememe gerek yok,herhalde.Anne olarak düşündüğünüzde bile evladınızın ayaklarının üzerinde durduğunu görebilmek için bile sağlığınız gerekli.Ve açıkcası insan kendisini sevmeyi öğrendiği zaman büyümeye başladığından ve sizide annenizin bir daha dünyaya getirme olasılığı olmadığından canınızı riske atmaya değer mi?Eldeki sevgilere ve kendi yüreğinize gülümseyin inanın zaman an kadar kısa.Sevgiyle kalın...
arya in neverland 28 Aralık 2010 09:02
yapmayın nehir hanım.ewet kardeşlik bambaska bir sey paylaşmak destek olmak daha bır cok sey.ama anne herseyden once herseyden daha ustun.sizin sağlığınız uzun yıllar cocuğunuzun arkasında olmanız kardes eksıklığı hıssettırmez emınım.kaldıkı doğacak bebeğinizi binde bir bile olsa sağlık problemıyle dunyaya getirmek idayı dunyanın en mutsuz cocugu yapar.canınızı sıkmaya değmez.
Bir Annenin Paylaşımları 28 Aralık 2010 09:51
Canım, evet kardeşlik güzel ama önemli olan sağlıkla İda'nın yanında olabilmen.Sen güzel bir kardeş ilişkisinde büyümüşsün ama her kardeşlik böyle değil.Bence böyle düşüncelerle kendini ve İda'yı üzme. Tek kardeş olmak dünyanın sonu değil, İda'da bunu fark edecek, kardeşten daha yakın arkadaşları olduğunda kardeş duygusunu da yaşayabilecek.Sevgilerimle
αѕαннαяα 28 Aralık 2010 10:29
Ahhhh Ebru'cum, bazı şeyleri çocuklardan duymak gerçekten bizi farklı duygulara götürüyor. Ama elimizdeki en büyük hazinemizde onlar. Rabbim inşallah tüm sorunlarınıza şifa vermesi dileğimle.
Kırmızı Çizmeli Kedi 28 Aralık 2010 10:51
Bak şimdi sen çocuğundan bir kardeşi 'aldığını' düşünüyorsun ama sen ona hayat verdin. Üstelik yazılarından anladığım kadarıyla güzel bir hayat. Güzel bir hayattan kastım bol para, rahat yaşam değil. Güzel bir baba, güzel bir anne, sıcak bir yuva verdin. Hastalığın ne bilmiyorum, sana vereceğim öneriye ne kadar sıcak bakarsın, eşin bu konuda ne düşünür bilmiyorum ama eğer çok istiyorsa bir kardeş ve siz de yeni bir çocuğu çok istiyorsanız, anne babaya ihtiyacı olan çok fazla çocuk var. Ben gönüllü annelik yapıyorum Ankara'da. Şartlarım uymadığı için (bekarlık, ev falan filan) evlat edinemiyorum.Ama sanırım sizin uygundur. Ha ikinci çocuk olmadan olmaz mı? Bal gibi de olur. Oğlun bir gün büyüyecek, çok güzel dostlar edinecek. Onun çocukça bir saflıkla söylediği şeyler üzmesin kırmasın seni.
Nehir İda 28 Aralık 2010 11:12
Taze anneciğim; Rahatsızlığım genetik. Teşhisi doğumdan sonra konulabildi.Ailevi Akdeniz Ateşi.(FMF) Şiddetli ağrılara neden olabilien bir rahatsızlık ve çocuğumda görürsem çok canımı yakar. İda içinse sürekli gözüm üzerinde geçen yıl gen testi yaptıracaktık ama dr. belirtilerden birkaçını görünce yapalım dedi. Ama hep gözüm üzerinde.
Nehir İda 28 Aralık 2010 11:16
Sevgili Leylak Dalı tek çocuklu güzel örnekler görünce içim rahatlıyor. Hep kafamın bir yanında soru işareti bu konu:( Belki kendi kardeşlerimle kıyaslayında istiyorum ne kötü örnekler var aslında değil mi?
Nehir İda 28 Aralık 2010 11:18
Sevgili Öz'üm; İsterdim sanırım. O kadar aradan sonra zor uykusuz geceler gaz sancıları :) Ama isterdim. İş meselesi annem düşününce düşünemiyorum:(
Nehir İda 28 Aralık 2010 11:21
Sevgili Nehire ne zaman oğluma baksam onun büydüğünü aile kurduğunu görebilecek kadar yaşayabilmeyi diliyorum. içim elvermiyor %50 şansı. Olma olasılığı kadar olmama olasılığı da var ama yok göze almamam. Ve onlara bakamayınca neye yarar değil mi?
Nehir İda 28 Aralık 2010 11:24
Sevgili Arya öyle bir an ki bunu düşünüp yazdığım an. Sabaha mantık akşama tamamen duyguların yoğunluğu.
Nehir İda 28 Aralık 2010 11:26
Sevgili Bir Annenin Paylaşımları; sayfana ne zaman gelsem aklıma geliyor:) Dilerim çok mutlu iki kardeş büyür her ikisine de koskoca bir ömür dilerim. Dediklerin çok doğru. Sevgi benden:)
Nehir İda 28 Aralık 2010 11:27
Sevgili αѕαннαяα onlar için değil mi herşey. Kızına öpücükler.
Nehir İda 28 Aralık 2010 12:19
Sevgili Kırmızı Çizmeli Kedi: İda 1 yaşındayken yuvaya ben de gitmeye başlamıştım. Sosyal Esirgeme ile de görüştüm fakat çalıştığım ve çocuğuma başkası (annem) baktığı için başvurumun reddeileceğini öğrendim. Çocukları kendi çocuklarının işlerini yaptırmak için kullananlar bile olabildiğini o nedenle çocuklu aileye kabulün mümkün olmadığını söylediler.Hafta sonları araçlar tutarak sinemeya götürüp gezdirebileceğimi bu yönde program yapmamı istediler. Her halimizle orada olduklarından çok daha mutlu olacaklarını anlatsak da olmuyor canım ikna edemedim. Hatta bir de Yağız'ım vardı orada onu anlatmıştım bir ara yine eklerim en kısa zamanda. Bilmiyorum ki canım belki beraber gideriz ne dersin?
Bir Annenin Paylaşımları 28 Aralık 2010 14:46
Taze Anne 28 Aralık 2010 14:49
Netten okudum biraz. Cok gecmis olsun. Ikinci cocuga gecme yuzdesi yuksek mi peki?
Nehir İda 28 Aralık 2010 14:55
Bir Annenin Paylaşımları kızını seveceğiz taze bebek bir de taze bebeiş cihanı:)
Taze Anneciğim sağlıklı bebek olma olasılığı %25 hasta olma olasılığı %25 taşıyıcı olma olasılığı %50 benim gen mutasyonumsa bu hasatlıkta atakları en ağır geçen M694V diye bir gen.Yani hasta olma olasılığı %25 se bile fmf de en kötü gen mutasyonuna sahip olacak:((
guguk kuşu 28 Aralık 2010 15:03
tüp bebek denenebilir mi, gen elemeleri yapılarak?
tek çocuğum ve kardeş sevgisini yaşayamamak beni hep çoook üzdü. birileri: bu akşam kardeşime yemeğe gidicem, bayramda abimlerle annemlere gittik, ablamın hırkasını giydim, abim seni döver, kardeşime bakmam lazım......laflarının acısı bilmem fmf ağrıları kadar mıydı ki?
Taze Anne 28 Aralık 2010 15:04
Anladim. O zaman yapmaman en dogrusu, sen Ida icin uzulme, daha kucuk bir kac yas daha buyusun seni anlayacak. Ya da Ida'yla hic konusmayi denediniz mi? Yani anlattigini anlamayacak yasta degil.
Nehir İda 28 Aralık 2010 15:32
Guguk Kuşu eminim çok zordur anlattıklarınızı yaşamak. Kalabalık bir aileydik ve bu açıdan hep şanslı gördüm kendimi. Fmf ağrıları ben yaşarken problem değil inanın ki ama çocuğum yaşarken tanık olmak bilmiyorum ki nasıldır. Ne anneler var çocukları için çok güç hastalıklarla mücadele eden ama hani faili meçhul değil sanki bunun rahatsızlık veren bu belki vijdan muhasebesine düşüren:( O her acı çektiğinden benim yüzümden diye düşünerek yaşamak buna tahammül etmek çok olsa gerek.Kast ettiğim galiba en çok da bu yönü.
Nehir İda 28 Aralık 2010 15:34
taze Anneciğim İda ile hastalığı konuştuğumuz bir dönemde olur olmadık anlarda karnım ağrıyor demeye başlamıştı:) Bu yönden gözümün üzerinde olduğunu bildiğinden oraya oynuyordu sıpa.Kızkardeşimin oğlu için bak o da senin kardeşin diyoruz çok da hoşlanıyor bu fikirden ama zaman zaman durup bizim evde yaşasa ranzamız olsa ben üstte yatsam diye bi başlıyor ki sorma:)
MAVİANNE 28 Aralık 2010 16:01
Canım sana Allah sağlıklı bir ömür versin
hiç üzülme tek çocukla belki de en iyisi
herşeyi ona seferber edeceksiniz
kızmaz kızmaz üzülmeeeeeeeee
Nehir İda 28 Aralık 2010 18:48
Ben de öpüyorum Mavi Anneciğim. Elimizden gelenin en iyisini yapmaya çalışarak, çok özledim kara gözlümü.
Taze Anne 28 Aralık 2010 18:59
Sen uzme kendini, anlayacak, ama canavara bak nasil kullaniyor :)
Nehir İda 28 Aralık 2010 19:11
Öyle Taze Anneciğim. Çocuk saatli bomba gibi nerede ne zaman patlar tahribat gücü nedir bilinmiyor:)
öznur-ata 28 Aralık 2010 22:16
canıııım benim..sen hiç üzme tatlı canını...ne kardeşi yaaa:))ben ölüyordum çocuk çocuk diye..şimdi şikayet bile ediyorum...boşver tek olsun canları sağolsun...valla çok isterdim 2.,3.,5. ama bazen hayat her istediiğimizi vermiyor...öptüm sizi
neselihaller 28 Aralık 2010 22:54
Benim iki çocuğum var Allah ömür versin ama sizin durumunuzda olsaydım ben de muhtemelen sizinle aynı kararı verirdim...Bir zaman sonra o da durumun farkına varıp kardeş istemek yerine kardeş gibi yakın dostlar edinmeye başlayacaktır. Siz üzmeyin kendinizi...
Nehir İda 28 Aralık 2010 23:45
Öznurcuğum sağlıkları iyi olsun onlar mutlu olsun her zaman arkalarında yanlarında olalım dediğin gibi. Sevgiler
Nehir İda 28 Aralık 2010 23:47
Sevgili Neşelihaller kardeş kardeşe neler neler yapıyor bazen ben baştan beri dedim ya hep kendi kardeşlerimle kıyaslayınca toz pembe geliyor ama dediğiniz gibi güzel dostları olsun. kuzenleri var. Çocuklarınıza sağlık diliyorum mutluluk diliyorum bir de öpüyorum elbette.
Profösör 29 Aralık 2010 00:07
Bütün çocukların kardeş olduklarını unutmamalıyız. Aynı zamanda da çocuklarımıza unutturmamalıyız..
YEMEK VAKTİ 29 Aralık 2010 16:08
Allah uuzn ömürler versin bence idaya...ikinci çocuk o kadarda mühim değil ..bu açıklanabilir kesinlikle
Nehir İda 29 Aralık 2010 16:45
Profösör öyle tabi de isityor çocuklar ida ranzanın üstünde yatacakmış:)
Sevgili Yemek Vakti evet haklısın aslında olabilir gibi muğlak şeyleri kaldırıp ortadan kesin konuşmalı.
Funda 1 Ocak 2011 15:31
ne kadar kendimi buldum yazında kızımın kardeş isteğinin cevaplanamayacak soru olmasının bin şükür sağlıktan değil ama olacak iş de değil olmasından :(
Nehir İda 1 Ocak 2011 17:31
Hoşgeldin Funda bir yana atıyorum zaman zaman ama oğluş sorunca hep gündeme geliyor.