Özgürlükçü Bir Hükümet Nasıl Olmalı?
Yazar: Emile Faguet
Baskı Tarihi: Nisan, 2018
Émile Faguet’nin bu kitabını tercüme ile İzmir’de Sedâd gazetesinde yayımına başladığım o zamandan beri fikirlerimi değiştirmedim. Memleketimizde cereyan eden, teessüfle izlediğimiz birtakım siyasi hadiseleri, 31 Mart gibi elim bir vakayı çözmeye çalışmak pek isabetli bir tedbir olacaktı. Sonra, mesela parti çekişmelerinin vahim sonuçlar doğurmaması için ne gibi sıfatlar ile bezenmemiz gerekirdi?
Hürriyetimizin bir dereceye kadar saldırılardan korunması, Osmanlı mahkemelerine nasıl bir bağımsızlık verilmesiyle mümkün olabilecekti? Millet Meclisinde azınlıkta bulunan partileri himaye altına almak siyasetin önde gelenlerince ihmal olunmalı mıydı? Acaba milletvekillerinin parlamentoda istibdat kurmaktan sakınma ve parlamento haricinde nüfuzlarını suistimalden çekinmeleri hangi meziyetlerle donanmış olmalarına bağlıydı? O kadar büyük bir tantanayla savunulan millî hâkimiyet fikrinin aslında bir hürriyet düşmanlığı olduğu biliniyor muydu? Hükümetin hak ve ödevleri gayet açık olmak üzere nelerden ibaretti? Acaba tam manasıyla liberal bir hükümete ne zaman sahip olabilecektik?
17 Haziran 1847 Fransa’nın La Roche-sur-Yon kentinde doğan Fransız edebiyat tarihçisi ve ahlak kuramcısı Émile Faguet, çeşitli ilgi alanlarında çok sayıda etkili eleştirel eser ortaya koymuş ve 6 Haziran 1916’da Paris’te vefat etmiştir.
Faguet, Poitiers’de ve Paris’teki École Normale’de eğitim gördü. 1888 ile 1907 yılları arasında Journal des Débats için tiyatro eleştirmeni olarak hizmet verdi, 1890 yılında Sorbonne’da bir kürsüye atandı ve 1900’de Fransız Akademisi’ne seçildi. Büyük Fransız dergilerine yoğun katkıda bulundu, birçok makale ve makale dizisi yayınladı. Faguet, aslında gelenekçi bir yaklaşımı olan güçlü, tartışmacı ve kışkırtıcı bir eleştirmendi. Fikirleri analiz etmek konusunda mükemmel, estetik değerlerle ise daha az ilgiliydi ve edebi kararlarında duyarlılık eksikliğine dönük bir eğilim vardı. Bu kusurlara rağmen, dönemindeki etkisi büyüktü. Yazarın ilk siyasi eseri Politiques et moralistes du XIX siècle, [1891–1900; 19. Yüzyılın Ahlak Kuramcıları ve Politik Düşünürleri]’dir. Edebiyat dışı eserleri arasında L’Anticléricalisme [1906; Anti-klerikalizm], Le Pacifisme [1908; Pasifizm] ve Le Féminisme [1910; Feminizm] bulunmaktadır.