Neden Otuz Kadın Seyahatini Otuz Yaşında Daha Çok Seviyorum
Gönderildi: 11.01.2018 | 1 Kasım 2018
Be My Travel Muse'dan Kristin Addis, yalnız seyahatimizle ilgili düzenli sütunumuzu yazıyor. Bu, yeterince üstesinden gelemediğim önemli bir konudur, bu yüzden diğer kadın gezginler için kendilerine özel ve önemli konuların ele alınmasına yardımcı olmak için tavsiyelerini paylaşmaları için bir uzman getirdim!
Yurtdışına ilk defa yalnız gittiğimde 21 yaşındaydım ve çok korkmuştum. Her şey bilinmeyen bir şeydi. İnsanlarla tanışabilir miyim? Güvende olur muyum? Ne aldın bende mi?
Tayvan’a bir dil öğrencisi olarak gelmiştim, yaşayacak bir yer buldum, banka hesabı açtım ve cep telefonu kurdum, hepsi aşılmaz bir engel gibi görünüyordu. Yolda ilk üç günümü bir otel odasında saklandım, ortaya çıkmaya korktum ve zorlukla tanıdığım bir dilde karıştırdım.
Ama nihayetinde yeni oda arkadaşımla çevrimiçi bir forum aracılığıyla tanıştım, arkadaşlarıyla arkadaş oldum ve seyahat eden yalnızlığın gerektirdiği her şeyi sevdim.
Bu olumlu deneyim, yirmi altıda dünyayı dolaşmak için işimi bırakmamı sağlayan bir yolculuğun başlangıcıydı.
Yirmili yaşlarımda yalnız seyahat etmek eğlenceli ve sosyaldi. Yurtta kalmak insanlarla tanışmayı kolaylaştırdı. Tek yapmam gereken yurt odasına yürümek, merhaba demek ve genellikle yarasadan birkaç tane yerleşik arkadaş edindim. Yurtta sıkça tanıyan herkesin bildiği gibi, parti yeri olma eğilimindedirler. Hemen hemen her hostelin barı vardır ve yurtdışında olmanın özgürlüğünü yaşamanın ortak bir yolu bunu elinizde bir içkiyle yapmaktır. O zamanki asıl amacım biriktirdiğim paraya dayanabildiğim sürece devam etmek ve olabildiğince eğlenmektir.
30'lu yaşlarımın üstünden geçtiğimde aniden şunu fark ettim - bunu gerçekten fark etmeden - seyahat tarzım değişti. Pansiyonlarda kalmak istemedim, barlara daha fazla ilgi duymayı bıraktım, gerçekten uyumayı ve kendi odamda kalmaya başladım.
Bu yıl tekrar sırt çantasına girmeye başladığımda endişelenmeye başladım, aralarında kalan, artık yurtta kalmayan ama yine de sosyal olmak isteyen garip bir kız mı olacağım? Yalnız seyahat etmek zorlaşacak mı? İnsanlarla tanışmak zorlaşacak mı?
Şimdi nasıl seyahat ettiğim konusunda çok şey değişti, ancak otuzlu yaşlarımda seyahat etmek, yirmili yaşlarımdan çok daha tatmin edici olduğunu kanıtladı.
Daha iyi bir konaklama yapabilirim.
Boşluk yapanların ve yirmi yaşın altındaki gezginlerin çoğu için, tüm bunlar sıkı bir bütçeyle mümkün olduğu kadar uzun süre devam etmektir. Bunu yapmanın en kolay yollarından biri ucuz yurtta kalmaktır. Başkalarıyla tanışmak için harikalar ve 20'li yaşlarımda iki yıl boyunca onlara hayran oldum. Ancak tüm faydalar için yurtta büyük bir sorun var: Gerçekten uyumayı seviyorsanız çok iyi değiller.
Yaşlanmak, konaklama için harcayacağınız paradan biraz daha fazlasını yapmak anlamına geliyordu. Uzun zamandır kariyerimdeyim, bütçelemeyi biraz daha iyi öğrendim ve harcama önceliklerini değiştirdim. Şimdi bir Airbnb'de ya da bir otelde beş kişiyle aynı odayı paylaşmayı ve banyosunu kullanmam için sırada beklemeyi tercih ediyorum. Yani yurt günlerim geride kaldı. Gitti, üstümdeki ranzada horlayan ya da dolanan birisinin acı çektiği günler.
Her ne kadar bu, insanlarla tanışmak için yurtta dolaşmaktan ve birilerine nereden geldiklerini sormaktan daha çok çalışmak zorunda olduğum anlamına gelse de, bu beni insanlarla başka yollarla tanışmaya itti. Bu beni bir sonraki büyük değişime götürür:
Tanıştığım insanlarla daha derin bağlantılar kurarım.
Yirmili yaşlarımda seyahat etmek oldukça standart bir sosyalleşme yöntemiyle geldi: yurtlar ve barlar. Kaldığım yerde başka insanlarla tanışırdım ve başka caddeleri kullanmaktan endişe etmezdim. Bu bağlantılar eğlenceliydi ama aynı zamanda film gibi hissettiler Kunduz Festivali. Birisi her zaman ayrılıyordu; Birisi her zaman geliyordu. Birisi her zaman nerede olduğumu ve nerede olduğumu soruyordu. Hala derin bağlantılar kurdum, ama şimdi daha az insanla daha fazla zaman geçirme eğilimindeyim, çünkü sadece o kadar fazla tanışamıyorum, bu yüzden tanıştığım kişilere daha fazla bireysel ilgi gösterebiliyorum.
Bugünlerde turları ve etkinlikleri insanlarla tanışmanın bir yolu olarak kullanıyorum, Siargao, Filipinler'de bir şnorkel günü turu ya da Chiang Mai'de bir yemek kursu ya da bir yoga dersi, bir meditasyon çekilişi, bir yürüyüş parkuru, bir dalış gezisi ya da Sahilde bir gün. Benzer ilgi alanlarına sahip insanlarla tanışma pozisyonunda olduğumda, ikimizin de tutkulu olduğumuz ortak bir faaliyete bağlanma şansı veriyor. Zaten ortak bir tutkuya sahip olmakla, parti yapmaktan başka bir ortak noktaya sahibiz ve bu yolla daha anlamlı bağlantılar kurabiliriz.
Daha fazla yerlilerle takılıyorum.
Yurt hayatını yaşarken ve sırt çantalı bölgelerde takıldığımda, tam olarak kuşatıldım. O zamanlar istediğim buydu - eğlenceli ve kolaydı - bu yüzden kendimi bunun dışına itmedim.
Fakat otuzlu yaşlarımda aynı yerlerden bazılarına döndüğümde, yoga stüdyoları ya da küçük kafeler ya da yerel kültürel etkinlikler gibi yerlere gideceğim için gerçek yerel sakinlerle ya da gurbetçilerle takılma ihtimalimin daha yüksek olduğunu fark ettim. broşürlerde görüldüğü gibi, konuşmalara da dikkat çekti. Yerel etkinlikleri bulmak için, çoğu zaman Facebook'a, kendinden geçmiş Dans, meditasyon veya bir antrenman sınıfı gibi, zevk aldığım bölgesel faaliyet grupları için bakarım (Kutbuma düştüm, ancak Soul Cycle veya hava yoga gibi başka aktiviteler de var.) zevkinize bağlı olarak kaya tırmanışı).
Bunun gibi şeyler genellikle bana ziyaret ettiğim yerler hakkında daha iyi bir fikir veriyor çünkü yerel halkın ne yaptığını ve sadece gezginlerin yaptığı şeyi yapıyorum. Bu daha önce olamazdı. Sadece daha önce olmadı çünkü küçük baloncuğumda çok rahattım.
Daha güzel yemekler yemeyi daha çok önemsiyorum.
Sokak yemeklerinin yirmili yaşlarımda lezzetli olduğunu biliyordum - ve otuzlu yaşlarımda hala doğru. Hala ucuz bir çorba çorbası içmeyi seviyorum - ama aynı zamanda dönmeyi ve sütlü kahve içmek için üç kat harcamayı ya da sadece ondan alabileceğiniz 5 yıldızlı bir yemeğe gitmeyi seviyorum. o aşçı bu yer.
Bütçe kısıtlamaları nedeniyle yirmilerimden birinde eşsiz bir yemek deneyimi vermek zorunda kaldığım birçok kez vardı. Sanırım o zaman çok az çalışabiliyordum ama önceliklerim farklıydı. Daha pahalı yiyecekler yemeyi tercih ederken bir geceyi tercih ettim ve şimdi hatamı anlıyorum. Yemek, bir kültürü anlamak için en iyi geçitlerden biridir ve sokak yemeği bu geçidi sağlayabilse de, bunlardan sadece bir tanesidir.
Örneğin, son zamanlarda bir yedim kaiseki genellikle en az 150 $ 'lık bir maliyeti olan çok çeşitli bir yemek olan Japonya’nın restoranı. Haftalar sonra hala yemeğin ne kadar yaratıcı olduğunu ve yemek pişirip bana sunduklarında şeflerin karşısında oturmanın ne kadar benzersiz olduğunu düşünüyorum. Bu muhtemelen asla unutamayacağım bir deneyim oldu ve ucuz erişteyi sevmeme rağmen, haftalar sonra aynı şekilde onları düşünmüyorum.
Bazen (daha yaşlı) bir yetişkin olmak, bunun gibi sevinçler için harikadır.
Ben daha rahatım.
Seyahat etmenin sosyal yönünün tadını çıkarmazsam, 20'li yaşlarımı ciddi bir FOMO hissi vererek geçirdim. Ayrıca, başkalarının ne düşündüğü hakkında endişelenmek için çok zaman harcadım ve kendimi çok güçlü hissetmedim. Seyahat etmek, özellikle yalnız olmak, kendimi daha önce geçirdiğimden daha fazla zaman geçirmeye zorladı, ne kadar becerikli ve yetenekli olduğumu anlamamı sağladı ve gelecek on yıl için kendime daha güvenmem gerektiğini söyledi.
Şimdi yalnız harcadığım zamanın tadını çıkarıyorum. Her gün Tayland'daki gün doğumu, Kuta, Endonezya'daki ilk sörf ya da Meksika'daki cenote (altta kristal berraklığında su bulunan bir kireçtaşı lavabo ya da mağara) gibi yirmili yaşlarımdan kaybolan yepyeni bir dünya görüyorum Etrafında başka kimse yok çünkü hepsi tekila akşamdan kalmalarından uyuyor, çünkü FOMO'yu idare edemediler.
Yirmiliğimin, süper enerjili olduğumda on yıl olduğunu ve otuzlu yaşlarımda yaşlanıp yıpranmış olacağımı düşündüm, ama daha sağlıklı seçimler yaptığım ve seyahatlerimde farklı niyetler belirttiğim ortaya çıktı. çok daha fazla!
Değişimler yavaş ve bilinçsiz olmuş olsa da - hiçbir zaman önemli bir “aha!” Anı olmadı - şimdi farklı bir gezginim. Gece geç saatlerde ya da plajda neon boyası hakkında daha fazla hikayem olmasa da, şimdi seyahatlerimin daha fazla amacı var.
Ve bununla iyiyim.
Yaşlı ve bilge olmanın avantajlarının, kendimden daha az emin olduğumdan ve hem mecazi olarak hem de yoldayken nereye gitmek istediğimden yirmilerimde olduğundan daha hızlı ve daha hızlı bir şekilde birleşmeye devam ettiğini hissediyorum. Daha fazla yaşam tecrübesiyle gelen güven, yurtdışına yapılan seyahatlerin daha da artmasına neden oldu.
Bunların hiçbiri yirmili yaşlarda seyahat etmenin bir şekilde aşağılık ya da daha az gerçek olduğunu ya da herkesin seyahatin ilerleyişi olduğunu söylemek değildir. Hepimiz kendi kişisel yolculuklarımızdayız.
Ama benim için, iyi bir kombucha gibi, seyahat yaş ile daha iyi ve daha iyi olsun gibi görünüyor.
Yalnız kadın seyahati hakkında eksiksiz bir A'dan Z'ye rehber için, Kristin’in yeni kitabına göz atın, Fetih Dağları. Seyahatinizi hazırlamanın ve planlamanın pratik ipuçlarının birçoğunun tartışılmasının yanı sıra, kitap, kadınların yalnız seyahat etmeleriyle ilgili korkuları, güvenliği ve duygusal kaygıları ele alıyor. Diğer kadın seyahat yazarları ve gezginleriyle 20'nin üzerinde röportaj sunuyor. Kitap hakkında daha fazla bilgi edinmek ve bugün okumaya başlamak için buraya tıklayın!
En uygun bütçeli konaklama yerini bulmak için, Booking.com'u sürekli olarak misafirhaneler ve ucuz oteller için en ucuz fiyatları getirdikleri için kullanın. Onları her zaman kullanırım. Hostelworld ile en kapsamlı envantere sahip olduklarını söyleyin - bunun yerine isterseniz -.
Brian Kelly ile Kredi Kartı Ödüllerini Kırmak
Tightwad'in NYC Kültürü Kılavuzu
Sonra Stockholm'e taşındım.
Sidney ekonomik bir bütçeyle keşif: 13 ucuz ve ücretsiz şeyler yapmak
Curaçao'yu Sevmedim (Ama Ondan Nefret Etmedim)
Alışveriş Merkezleri ve Süpermarketler Of: Unvisited Ziyaret
Copyright 2020 \ none \ Neden Otuz Kadın Seyahatini Otuz Yaşında Daha Çok Seviyorum