Aşık Ali Ataş - İZ OLDU GİTTİ
ANASAYFA ŞAİRİN ŞİİR KİTAPLARI Şairin 5.Kitabı Düşünüyorum İZ OLDU GİTTİ
İZ OLDU GİTTİ
Önce çok yağardı köyüme karlar,
Üstünde yürüdük iz oldu gitti.
Dereler tepeler şu yüce dağlar,
Yola silek yığdı düz oldu gitti.
Cefalar için mi dünyaya geldik,
Ne ağladık ne sevindik ne güldük,
Ne uykumuz geldi uyuyabildik,
Gördüğümüz rüya söz oldu gitti.
İlgisizlik olur beni kahreden,
Elbet yaşlanınca yorulur beden,
Gerçekler ortada bellidir neden,
Her şey aleyhimde söz oldu gitti.
Gün geçer çoğalır üzüntü keder,
Bu yaşta ömrümüz oluyor heder,
Ekmeğini yiyen nankörlük eder,
Hesap alt üst olup düz oldu gitti.
İçip, içip mecnun gibi gezerdik,
Gökte uçan kuştan hile sezerdik,
Sanıyorum hep ilkbahar izlerdik,
Yaz bahar ayları güz oldu gitti.
Konuşamaz oldum kısıldı sesim,
Şu fani dünyada bitti hevesim,
Uzun yürümeye yetmez nefesim,
Dereler tepeler öz oldu gitti.
Zehir dolar nankörlerin aşına,
Tükenmedik bela gelir başına,
Âşık Ali’m tüm emekler boşuna,
Sıkıntıyı çeken diz oldu gitti.