İzmir den İstanbul a gelmişim.
Dolayısıyla, piyasadaki tüm medya patronlarıyla çalıştım, Aydın Doğan ın da benim nazarımda diğerlerinden farkı yoktu, patron patrondu, nikah kıyacak değiliz, çalışırız, ayrılırız, hepsi buydu.
O günkü Milliyet binası, bugünkü Hürriyet in binası, kavanoz gibi, komple cam, güya kurşun geçirmez diye efsane var ama, hikaye, tül perdeyi geçer gibi geçti mermiler… Yanlış hatırlamıyorsam, dört veya beş el sıkılmıştı, uzun namlulu silahtı, tem den geçerken otomobili durdurup ateş etmişler, topuklamışlardı.
Evet… Babıali de arkasından küfür edilen patronları çok gördük ama, arkasından dua edilen patronu, ilk defa Aydın Doğan ın gazetesinde gördüm.
Bu satırları fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür bir gazetede, Sözcü de yazmaktan onur duyuyorum.
Aydın Doğan ın yanında durmak, yurttaşlık görevidir.
Bu yazıyı üç sene önce yazmıştım, pek kavranamamıştı. Belki bu defa anlaşılır umuduyla tekrar yazıyorum. Kişisel menfaat çatışması nedeniyle, kişisel husumet nedeniyle “oh olsun, olacağı buydu” filan diyen arkadaşları boşverin. Mesleği boyunca broşür bile yönetmemiş tahta kafalı tiplerin, basın ilkeleri üzerine ahkam kesmesinden gına geldi artık… Atatürkçü, yurtsever, demokrat, çok iyi bir aile babası Aydın Doğan ın tasfiye edilmesi, Doğan Grubu nun imha edilmesi, Türkiye için çoook çook çok kötü bir gelişmedir. Sadece siyaseten değil, sosyal hayatı, Türkiye nin yaşam biçimini felç edecek bir gelişmedir. Kuzey Kore ye ramak var… Söylesem tesiri yok, sussam gönül razı değil misali bir kez daha altını çizelim, Sözcü köprüden önce son çıkıştır.
Okuma Sayısı : 599
[ Mehmet Ali Çatal ]
Türkiye“de Toplumsal Tabakalaşma ve Eşitsizlik (2 Cilt Takım)
[ Alev Erkilet ]
[ Oğuzhan Pervaz ]