Ful Yaprakları: "Küçüktüm ufacıktım"
Yazan Ful yaprakları zaman: 10:34
"Evden lastik getiren var mı?" ehehe bende gittim ilkokula şimdi. Evim o kadar yakındı ki lastikler, toplar hep bende kalırdı:)
Akşam sefası çook severim, okulumuzda da kendi bahçemizde de bir sürü var. O tohumları da el bombasına benzer ya toplar oynardık biz de. Sonradan toplayıp bahçeye ekmeye başladım ama, tuttuğu kadar:)
Çok sevdim bu yazıyı, gözlerimin içi ışıldadı^_^
9 Haziran 2011 11:45
yazıyı beğenmene, en önemlisi de kendinden birşeyler bulmana çok sevindim :))
lastik oynamak ne kadar zevkliydi..ama en keyiflisi yakalamaçtı :)
el bombasına benzerdi evet! hem canımızı yakmazdı hem de toplaması çok eğlenceliydi!
9 Haziran 2011 12:47
ne güzel canim paylastigin icin tesekkürler keyifle okudum,icimizdeki cocugu hic yitirmememiz dilegiyle...
9 Haziran 2011 16:43
ne mutlu sanaki, güzel bir çocukluk geçirmişsin..
9 Haziran 2011 18:45
hala öyle uyanabilmene sevindim desem? bu büyük, çok büyük bir yetenek. hep böyle ışıldar umarım gözlerin :)
10 Haziran 2011 02:12
Ağlaya ağlaya okudum desem inanırmısın Ful'cum...
Nasıl çocukluğuma gittim,hatta üzerine bir yazı bile yazacağım galiba...
10 Haziran 2011 10:12
içimizdeki çocuk hep bizimle:)
evet bu konuda şanslı biri olduğumu kabul ediyorum.ergenlik dönemim zor zamanlara denk gelmişti ama çocukluğum muhteşemdi..
öyle uyanabilmek güzel her şeye rağmen..benim de hayatımda çok fazla olumusz yan var ama görmek istersem ve kendimi kaptırırsam dibe vururum,olumlu yaşama sanatına başladığımdan ve enerji almaya başladığımdan beri bakışımla birlikte hayatım da değişti. nasıl bakarsak öyle görüyoruz işte:)
yazarken ben de duygulandım epey, o günlere döndüm, sonra da güldüm kendime bu aralar herşeye aplıyorsun ful diye..
seni ağlatmama üzüldüm :( ama yazının bu denli etkileyici olabilmesine ve sana da ilham vermesine çok sevindim :))
bugün o halde bununla ilgili bir şeyle yazacaksın :))