Dedem - Anı (Hatıra) - Edebiyat Defteri
-Bak komser bu gördüğün kadınla çocuk var ya, bu gördüğün benim kızımla torunum.
-ee amca, ne oldu
-Çabuk tutukla şu kadını.
-dur amca dur, ne oluyor ? Ağlamadan anlat.
-Sen önce bi tutukla da ben göreyim, içim rahat etsin. Tak kelepçeyi kollarına şunun. Yaa ne olur tak şu demiri de içim serinlesin evlâdım.
-tamam da bu senin kızın, yani öz kızın değil mi ?
-Ne öz kızım mı ? Allah kuru iftiradan saklasın. Ben daha yolda gelirken evlâtlıktan reddettim onu.
-görüyor musun Mükerrem, bütün gün nelerle uğraşıyoruz. Adam öz kızına kelepçe taktırmaya uğraşıyor. Tövbe yahu, git amca işine. Ne yaptı ki kızın torununa, dövdü mü ne etti ?
-Aspirin içiriyor. Ha böyle eziyor kaşığın içine koyup. Çocuk kaçıyor, o peşinde. Yavrum benim ya, nasıl ağlıyor bi görün.
-ağlamasana bey amca. Doğru düzgün anlat şunu.
-Damat ekmek parası peşinde Ankara’lar da, kızım torunuma aspirin içiriyor. Neymiş efendim, hastaymış. Bırak iyileşir, çocuk içmek istemiyorsa içmesin.
-bayan bir de siz anlatır mısınız şu işi ?
-Komserim, çocuğum çok hastalandı. Doktora götürdük. Bize aspirin verdi. Yutamazsa ezerek verirsin dedi. Kaşığın içinde ezdim. Ne zaman aspirin saati gelse, babamla beraber saklanıyorlar. Elimde kaşıkla bütün evi arıyorum. Bir kere çatıdaki büyük leğenin arkasında buldum. Çocuk o aspirini içmesin diye elinden geleni yapıyor.
Bir keresinde de boğazına hamsinin kılçığı kaçmıştı. Akşam saati bütün mahalleyi ayağa kaldırdı. Neymiş torunu ölebilirmiş. Herkes peşinde, torun omuzunda Daruşafaka Caddesinde konvoy oluşturdu. Millet camlara çıktı. Asker gidiyor sandılar. O ağlıyor, torun ağlıyor. Omuzunda zıplata zıplata gidiyor. Mahalleli de peşinde.
Doktorun evine gittik.
Çocuk öleceğine o kadar inanmış ki, suratından düşen bin parça. Doktor eline bir şeker verdi. Aç bakalım ağzını dedi, bir de baktı ki babamın onu yol boyu zıplatmasından kılçık çoktaaan yutulmuş, gitmiş.
-Şimdi elindeki şekeri yiyebilirsin. Dedi.
Onca mahalleliyi ne yapacaktı peki. Doğru Vefa Bozacısına. Zaten iki adım ilerideydi. İyi olmuştu, öde dedim içimden o kadar insanın parasını da gör bakalım ortalığı ateşe vermek nasıl oluyormuş. Bizim asker konvoyu bu defa bozalarını içip geri döndü.
-amca çekmeceye baktım da hiç kelepçemiz kalmamış. Siz şimdi gidin, eğer bir daha sorun olursa beni ararsın. Tamam mı ?
-Yahu ne biçim karakoldur bu, fazladan bi kelepçesi olmaz mı. Anlamadım gitti.
-bende anlamadım ki amca. Sen git de şöyle iyi bir uyku çek hadi.
2 Mart 2013 Cumartesi 08:01:11
Canim benim, öyle her "kelepçeyi tak" diyenin lafina uysak,
memlekette adam kalmazdi...
Ama ben sana takacam o metal bileziği ;)
1 Mart 2013 Cuma 16:39:14
kendi çocuklum geld aklıma ne güzeldi o günler
ben dedem baba annem le büyüdüm tüm sevgmi onlardan aldım
sanırım tarh tekerrür ediyor bende torunlarımı büyütüyorum çok güzel bir duygu da
şimdiki çocuklar başka bilgi sayar çocuğu ne masal dinliyor nede sohbet biliyor
ha dedsi ile sohbetleride maç üzerine büyüğüde küçüğüde şte zaman
inşallah takipteyim öykücü sevgimlesin
28 Şubat 2013 Perşembe 22:52:45
Ben de bu dedeye benzer babaenne olacam,,
devam maceralarını bekliyoruz..
Davidoff 28 Şubat 2013 Perşembe 22:56:30
Gelinini tutuklatan kaynana.!
Yazıyor yazıyor :)
çöldeki kelebek 28 Şubat 2013 Perşembe 22:57:49
bir de kız olursa,,var ya:))
Davidoff 28 Şubat 2013 Perşembe 23:24:02
Acı - yorum senin gelinine :)))
Yandı gülüm keten ayva.
28 Şubat 2013 Perşembe 21:22:26
sende zamana uydun davi..... reklamlara çok sık giriyorsun.... oldumu şimdi.... saygılar
Davidoff 28 Şubat 2013 Perşembe 22:02:47
Yorumlara baktığımda gülmeye başladım Komutanım.
Parayı vurmuş o kişilerin bizim reklamlarımıza ne de çok ihtiyaçaları var ya :)
Bizim çocukluğumuzda yiyecek, içeceklerin adı reklamdı.
Mesela İstanbul sınırlarının dışına çıktığınızı tarif etmek için, taa Ö. yoğurtlarının orada derdik. Çünkü hem İstanbul küçüktü, hem de bizim damaklarımız annemizin yaptığı yemeklerden ve o birkaç lezzetten başka bildiği başka şey yoktu.
Şimdiki çocuklar gibi market raflarının önünde seçme şansımızsa hiç yoktu.
28 Şubat 2013 Perşembe 21:01:59
Yani ne diyeyim şimdi, torun sevgisi derler ya, bu amca fena cozutuk, ama sevdim amcayı yalan yok :)))
Eğlenceli bir öykü.
Davidoff 28 Şubat 2013 Perşembe 22:04:25
Bu daha hiç bir şey Laci, bekle ve gör :)
lacivertiğnedenlik 28 Şubat 2013 Perşembe 23:10:32
28 Şubat 2013 Perşembe 20:05:03
Ne güzel bir öykü. Devam edecek yazısını okuduğumda çok sevindim. Hem anlatım, hem dede harika doğrusu. Kıskanmamak elde değil. Ne anneanne, ne babaanne, ne de dedelerimle büyümedim, hep ukde kaldı içimde. Ama babamın ilk dede olduğu dönemlere götürdü, yüzüme kocaman bir tebessüm kondurdu yazı. Evet, dedim aynen böyleydi. Hayatta en sevdiğim iki gruptur yaşlılar ve çocuklar. Devamını bekliyorum.
Davidoff 28 Şubat 2013 Perşembe 22:06:05
28 Şubat 2013 Perşembe 13:26:10
insanız endişelerimiz ve kaygılarımız bazen sevdiklerimizin önüne geçiyor..................saygımla
Davidoff 28 Şubat 2013 Perşembe 13:32:14
Yazımı gözünüzle, yorumu yüreğinizle yazmışsınız Hayşah.
Nasıl Teşekkür etsem.
Saygımla mı ?
hayrettin şahin(haysah) | hayrettin şahin 28 Şubat 2013 Perşembe 17:04:57
eywallah davidoff etmiş gibi oldunuz
hayrettin şahin(haysah) | hayrettin şahin 28 Şubat 2013 Perşembe 17:06:30
28 Şubat 2013 Perşembe 12:56:35
Benimde dedem vardı;ama beni hiç kucağına almadı ,bu hikayedeki gibi anlar yaşamak isterdim.Yaşananlar yaşayanlara kar kalıyor..kutlarım..selamlar...
Davidoff 28 Şubat 2013 Perşembe 13:30:38
Bilir misin, bazen bir kuşu çok seversin ama incinecek diye ödün patlar dokunamazsın.
Bazı insanlar sevgilerini yüreğinden sever, belli etmez. Sen yine de onu sev. Çok sev, çünkü o seni mutlaka sevmiştir.
28 Şubat 2013 Perşembe 12:45:21
görelim ayine i devran ne suret gösterir...
Davidoff 28 Şubat 2013 Perşembe 12:54:04
28 Şubat 2013 Perşembe 12:02:53
torun sevgisi böyle bir şeymiş demek ki :)
Ellerinden öptüm dedenizin....Sevgi ile kalın...
Davidoff 28 Şubat 2013 Perşembe 12:18:33
Teşekkür ederim Sevgili Okan.