“KÖY”ÜN –Dİ’Lİ GEÇMİŞ HALİ: BİR KÖY VARDI!
05 Haziran 2018 Salı 15:35
Ahmet Kutsi Tecer unutulsa bile bu şiir unutulmaz:
Öylesine bizimdir ki o köy, gezmesek de tozmasak da bizimdir!
Evimiz, köyümüz, mahallemiz, şehrimiz, ülkemiz…Kimliğimizin durakları. Mekânı maddenin üstüne yükselten tarih ve kültür gibi unsurlar var.
Cemal Kurnaz hoca kendi köyünü yazmış. Hoca Antalyalı. Antalya hemen sahili çağrıştırıyor. Dağlık bir kesimi var Antalya’nın. Akseki, Elmalı, Korkuteli gibi ilçeler ilim ve kültür hayatımız açısından da önemli merkezler.
Akseki’nin Taşlıca köyünde doğmuş Cemal Kurnaz. Taşlıca Antalya’ya yakın değil, Ankara’ya ise hayli uzak. Hoca’nın köyüyle alakasını kesmediği anlaşılıyor. Köyü ile ilgili hayli malzeme toplamış. Bir kısmı sözlü kültürden, bir kısmı da yazılı malzeme. Köyün tarihi, tabiatı, insanı, hayatı bu kitapta birinci elden aktarılıyor. Taşlıca’yı Cemal Kurnaz’ın kaleminden okuyan köy kökenli her vatandaş kendinden bir şeyler bulabilir. Ankara’nın bir köyü ile Antalya’nın bir köyünü ayıran teferruat kabilinden şeyler. Cemal hocanın köyüne bak, Türkiye’nin köy hayatını, kültürünü tanı; üç aşağı beş yukarı.
Kitap her bakımdan özgün. Fakat devir kötü: Nice güzel kitap yayınlanıyor, çölde kaybolan akarsular gibi kaybolup gidiyor.
Kitabı okurken Şehriyar’ın Haydar Babaya Selam şiiri fon teşkil ediyor. Zaten yazar da sunuşta ona atıfta bulunuyor. Beş yüz sayfaya yakın hacmıyla kallavi bir memleket kitabı. Hangimiz memleketimiz için böyle bir zahmete katlandık?
Kitaptan arta kalan hüzün. Şu satırları okuyup da hüzne kapılmamak mümkün mü?
“Orada bir köy vardı.
O köyde yaşanan hayat vardı.
Eski bir zaman masalı gibi yaşandı ve bitti.”
Cemal Kurnaz: Orada Bir Köy Vardı. Kurgan Edebiyat y. 0312 232 62 18