En Güzel Bebek İsimleri | Forumdas.net
'Bebek Bakımı' forumunda Wish tarafından 4 Aralık 2009 tarihinde açılan konu
Bebeğinize vereceğiniz isim konusunda hemen hemen herkesin çok ciddi arayışları vardır. Çünkü koyacağınız isim evladınızın tüm hayatı boyunca çağırılacağı, kullanacağı ve onunla ölünceye kadar bütünleşeceği birşeydir.
A'dan Z'ye En Güzel Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları
A Acun: Sonsuz uzay içindeki gök varlıklarının tümü, dünya, evren Afşar: Eli çabuk, çabuk iş gören, Oğuz Han'ın oğullarından birinin adı, Türkmenlerin bir boyunun adı. Ağa: Büyük kardeş, ağabey, köy ve kasabalarda büyük toprak sahibi olan varlıklı kimse Ağca: Rengi beyaza yakın, beyazca akça, Aka: Büyük, saygıdeğer kimse,ağa Akabey: Varlıklı kimse, ağa ve bey Akad: Mezopotamya'da kurulmuş çok eski bir devlet, temiz ad, iyi ad Akalp: Ak yiğit, ak er, temiz yiğit Akan: Akıp gitmekte olan Akant: Beyaz yemin, ak yemin Akarca: Akıp giden su, akan su, akarsu Akarsel: Akıp giden sel. Akata: Temiz ata, namuslu ata, lekesiz ata Akay: Parlak ay, aydınlık, ışık ay, dolunay adam, erkek, kuzey Türklerinde erkek çocuklarından büyüğe verilen ad, ağa Akba: Sazlık, bataklık, ağba Akbaran: Ak güç Akbatu: Temiz ve güçlü Akbatur: Namuslu ve yiğit Akcan: Temiz can Akdemir: Dövme demir Akdeniz: Ülkemizin güneyindeki deniz Aker: Namuslu yiğit Akergin: Ak ve olgun Akgüç: Namuslu ve güçlü Akgün: Aydınlık gün, mutlu gün Akhan: Ak soylu han Akıman: Eli açık, yiğit, yiğit kimse Akın: Düşman ülkelerine yapılan saldırı Akınalp: Akın yiğidi Akıner: Ekın eri, akın yapan er Akıntan: Tan vakti, tanyeri ağarırken yapılan akın Akkor: Işık saçan aklığa varıncaya değin ısıtılmış olan, beyaz kor, beyaz ateş Akköz: Ak renkte göz, ak kor Akman: Lekesiz, temiz kimse, temiz ak, güzel, ak alımlı Akmeriç: "Ak gibi Meriç" duru sulu meriç Aköz: Özü ak, temiz, Akpolat: Ak çelik, Manas Destanı'nda geçen bir ad Aksal: "Sal" ile "ak"tan oluşmuş bir ad Aksan: Temiz, lekesiz ün Aksel: Beyaz sel Akşit: Işıklı yüz, aydınlık yüz, Güneş, gün yüzlü, kutlu, uğurlu Aktan: Aydınlık sabah vakti, avlu, evin önündeki açıklık Aktaş: Beyaz taş, kireçtaşı Akün: Iyi ad, temiz ad, temiz ün Alatan: Güneş'in doğuşundan önceki vakit Alaz: Yanan ve ışık veren nesnelerin türlü biçimlerde de uzanan dili, yalaz, yalım alev Alçın: Al, kırmızı, kırmızıya çalan küçük bir kuş Algan: Ele geçiren, alan, kentleri, ülkeleri ele geçiren Algın: Sevdalı, tutkun, aşık, güçlü, dolgun, keskin,güzel Alhan: Al renkli prens Alkan: Kızıl kan Alkım: Yağmur sonu gökte beliren renkli görüntü, gökkuşağı Alkın: Korkusuz, yiğit, kızıl kın Alkun: El gün, herkes Ali: Yüce, yüksek, ulu. Hz. Muhammedin'in damadı, dördüncü halife. Alp: Yiğitler yiğidi yiğit, kahraman, bahadır, yürekli, babayiğit Alpagut: Mal mülk sahibi, çiftlik sahibi, kurt seçkin yiğit Alpağan: Yiğit Alparslan: Yiğit arslan, kahraman aslan Alpay: Yiğit Ay, yiğit ve Ay gibi güzel Alpdemir: Yiğit ve demir gibi Alpdoğan: Yiğit ve doğan kuşu gibi, yiğit ve yırtıcı, yiğit doğmuş olan, yiğit doğan Alper: Yiğit er, yiğit kişi, babayiğit, yiğit erkek Alperen: Yiğit ve ermiş kişi Alphan: Yiğit han Alpkan: Yiğit, yiğit kanlı, soyca yiğit olan Alsan: Ünlen, san, al tanın Altan: Kızıl şafak, kızıl tan, altın, Tatar hanlarına verilen bir unvan Altaner: Kızıl tan eri, kızıl şafak yiğidi, altın renkli şafak Altay: Altın, yüce dağ, Orta Asya'daki Tanrıdağı, Tiyanşan Dağları, Asya'da bir Türk budunu Altuğ: Al renkli tuğ, kızıl tuğ, kızıl tuğlu Altunç: Kızıl tunç Altuner: Çok değerli kimse, altın yiğit Anı: Yaşanmış olgulardan belleğin sakladığı her türlü iz, bir olguyu anımsatan şey, hatıra Anıl: sakin,ağır, amaç, her zaman an Ant: Tanrı'yı, kutsal bilinen şeyleri tanık göstererek yapılan onama ya da yansıma, söz verme Aral: Asya'da bir göl, iki şey arası iki şey arasındaki göl ya da deniz, sıra dağlar Aran: Ova, kuytu, yer, sıcak yer, kışlak Aras: Doğu Anadolu'da bir ırmak, Erzurum'a bağlı bir bucak, bulunulmuş mal Arat: Yürekli kişi, yüreklilik Arca: Çam, çam ağacı, temiz Arda: Sonra gelen, öndekinden sonra, yere dikilen nişan değneği, ardıl Meriç Irmağı'nın Edirne yöresinde sağdan aldığı en önemli kolun adı, Arda Çayı, Uygur yazıtlarında da ad olarak geçer. Ardıl: Arkadan gelen, sonra gelen (ilk ya da birkaç çocuktan sonra doğan), öncekinden sonra, ardından gelen Arhan: Temiz han, temiz yönetici, yiğit han. Arı: Katışık olmayan, temiz, çiçeklerden bal yapan, iğnesiyle sokan böcek, Arıca: Temizce arı gibi Arıcan: Temiz kimse Arıkan: Saf kan, temiz kan, soylu kan Arman: Dürüst ve temiz kişi Arın: Temiz arı, saf, katışıksız, tertemiz ol, arılaş Arınç: Erinç, huzur, barış Arkan: Arı kan, temiz kan, soylu kan Arkın: Arkada, geride olan, ağır, yavaş, sakin dingin Arkut: Temiz ve uğurlu arı ve kutlu Armağan: Birine karşılıksız olarak verilen ödül Arman: İstek, amaç, dürüst, temiz insan, arı insan Arol: Arı ol, çalışkan ol Arslan: Aslan Artun: Kendine güvenen, onurlu, ağırbaşlı Artunç: Arı tunç, katışıksız tunç Aşkın: Çok, fazla, üstün, üzüm bağ ve asmalarında yeni göğeren dallar, dalların ucundaki yapraksız, meyvesiz uzantılar Ata: Baba, dede,soyun büyüğü. Atabey: Saygıdeğer kimse, Seçuklular döneminde bir ünvan Atacan: Hoşgörüsü olan kimse, babacan Atahan: Büyük yönetici, ata durumundaki han Atak: Atılgan yiğit, yürekli Atakan: Atalardan gelen kan Atalay: Benim atam Ataman: Ata, ata kişi, başkan bağbuğ Atıl: İleri doğru fırla Atılgan: Güçlüklerden ve tehlikelerden yılmayarak daima ileriye atılan, girişken, tez canlı Atınç: "Sevinç" "Övünç" gibi sözcükler örnekleşerek "atmak" eyleminden yapılmış bir sözcük Ayaz: Duru ve dingin havada çıkan kuru soğuk, bulutsuz ve Ay ışıklı gecede Çıkan soğuk Aybars: Ay gibi güzel, pars gibi yırtıcı, (Hun İmparatoru Attila'nın amcasının adı) Ayberk: Ay kadar güzel olan Aybora: Ay kadar güzel, fırtına kadar yıkıcı, Ay ve fırtına Aydın: Okumuş, bilgili görgülü ve aydınlık kimse, ışıklı, parlak, kutlu, uğurlu, aydınlık, Ay ışığı bulunan gece, Ege Bölgesi'nde bir il Ayhan: Oğuzları oluşturan sağ kol Bozokların inadığı üç gök Tanrısından biri ve Oğuz Han'ın oğlu Aymete: Ay ve Hun İmparatoru Mete'den oluşmuş bir ad Aypolat: Ay gibi güzel ve polat gibi sağlam Aytun: Ay ve gece, Aylı gece Aytuna: Ay gibi güzel ve Tuna Irmağı gibi görkemli Aytunca: Ay gibi güzel ve Tunca Irmağı gibi görkemli Aytunç: Ay gibi güzel ve tunç gibi sağlam Azrak: Çok az bulunur, değerli r bütünleşeceği birşeydir.
Cevap: En Güzel Bebek İsimleri
B Bahadır: Yiğit, batur Balamir: M.Ö. 475 yıllarında Don Irmağı'nı geçerek Rusya'yı alan, Tuna kıyılarına dek dayanan bir Türk hükümdarı Balkır: Işıl ışıl parıldar, ışık saçar Baran: Durağanlığı harekete çeviren etken, direnci kıran ya da Direnç doğuran özellik, güç, ulu, yüksek Baranalp: Güçlü yiğit Baransel: Güçle ilgili, güçlü sel Barçın: Süslü ipekli kumaş Barın: Güç, baran; Moğol döneminde Orta Asyada'ki büyük Türk boylarından birinin adı Barış: Savaştan ya da dargınlıktan sonra, iki yanın uzlaşması, anlaşması Barkın: Görmek, gezmek ereğiyle yolculuklar yapan kimse, gezgin Barlas: İyi savaşa, savaşçı yiğit Bartu: En eski Türk hanlarından birinin adı Bartunç: Güçlü tunç Başar: Gereken biçimde bitir, yapacağın işte başarıya ulaş Başaran: Yapacağı işte başarıya ulaşan, işi gereken biçimde bitiren Ereğine ulaşan Başer: Başta gelen kimse, başta gelen er Başhan: Hanların başı Batı: Güneş'in battığı yön Batıbek: Batı beyi Batıhan: Batının sultanı, hanı Batu: Güçlü, yiğit, alp, güneşin battığı yön Batuhan: Bkz. Batuğhan Batur: Alp, yiğit, yürekli, bahadır Baturalp: Yürekli yiğit, yiğitler yiğidi Baturay: Hem yiğit hem Ay gibi olan Baybars: Eskiden Türklerin besledikleri bir tür küçük kaplan; çok zengin ve kaplan gibi yiğit Türk Memluk İmparatorluğu'nun dördüncü sultanının adı Baybora: Hem zengin hem fırtına gibi Bayhan: Zengin han Baykal: Yaban atı, Moğolistan'da büyük bir göl, deniz Baykam: Sağaltman, sağlığa kavuşturan kimse Baykan: Soylu kimse, zengin ve soylu Baysal: Kavgası dövüşü olmayan ortamın hali, dirlik düzenlik bolluk durumu Baysan: Varlıklı ve ünlü Bediz: Açık, belli, görünen. 2.Süs Beha: Ender, zor bulunan Behir: Deniz Beker: Güçlü, kuvvetli Bekir: Sabah erken kalkan. Bektürk: Türk geleneklerine güçlü bir şekilde bağlı olan Bener: Kendisinin koruyucu olduğuna inanan kişi Beran: Koç başı Berdan: Eşitliği sağlayan kimse Berge: İz Bergin: Güçlü, kuvvetli Berhan: Sağlam, güçlü kan 2.Güçlü komutan Berk: Sert, sağlam, katı 2.Yıldırım Berkal: Sağlam, güçlü, sert ol Berkan: Parıldayış, şakıma Berkant: Bozulamaz yemin 2.Sağlam, güçlü 3. Orta Asya'da sıradağlar Berkay: Güçlü ve ay gibi Berke: Kamçı, kırbaç Berker: Güçlü, sağlam erkek Berkin: Çok kuvvetli 2.Pekiştirilmiş Berkkan: Geçmişi sağlam olan kimse Berkman: Kişiliği sağlam olan kimse Berksan: Adı, sanı sağlam bilinen Berksay: Sert kaya Berktan: Tanyeri gibi güzel ve güçlü Bertan: Tan yeri gibi güzel ve güçlü kimse Bilal: Suyla ıslatan; ıslaklık Bilan: Değerli taşlarla süslenmiş kılıç kemeri Bilge: Bilgi dağarcığı ile yücelmiş kimse. 2.Göktürk hakanı Bilgealp: Bilgili ve cesur kişi Bilgekağan: Bilgili ve savaşçı kişi Birant: Yemin, tek ant Bircan: Yekvücut Birkan: Aynı kandan, aynı soydan olan Birol: Bir tane olan Boğaçhan: Efsaneleşmiş Türk kahramanı. dede Korkut Öykülerinde adı geçen yiğit Bolat: Çelik gibi sert Bora: Yağmur getiren fırtınalı sert rüzgar Borahan: Sert hakan Boran: Rüzgar şimsek ve gökgürültüsü ile ortaya çıkan sağanak yağışlı hava olayı Buğra: Erkek deve Buğrahan: İlk İslam devletlerini kuran Türk hükümdarlarından bazılarına verilen ad Bulut: Havadaki su buharının yükselip yoğunlaşmasıyla oluşan su damlacıkları birikintisi Burak: Hz. Muhammed'in Miraç'da bindiği atın ismi Burhan: Bir şeyi ispat etme aracı, kanıt Burkay: Buruk ay Büke: Pehlivan 2.Bilgili, zeki kişi 3. Ejderha az bulunur, değerli r bütünleşeceği birşeydir.
C Calp: Güçlü Can: İnsanın kendi varlığı, yaşam, birey kişi, ruh, güç kuvvet Canberk: Sert kişi, sağlam kişi, canı sağlam Caner: Yürekten sevilecek kimse Cankat: "Cana can kat katmak"tan buyruk, ailemize can katasın Cankut: Kutlu kimse, uğurlu can Canpolat: Canı polat gibi sağlam, canlı, çelik gibi kimsel Cantekin: Biricik can, can şehzade Ceyhun: Orta Asya'da bir ırmak Coşku: Olağanüstü bir biçimde kendini gösteren duygu yükselmesi, heyecan Ç Çaba: Bir işte iyi bir sonuca ulaşmak için harcanan güç Çağ: Başı ve sonu belli olan ve bir özellik taşıyan, kimi zaman birkaç Çağan: Mutlu gün, bayram Çağatay: Cengiz Han'ın oğlu Çağdaş: Aynı zamanda yaşayan, çağımıza uygun, çağımıza yaraşır Çağıl: Çağ ile ilgili, çakıl Çağın: Çağda olan, çağa uyan, çağa uygun, çağın olan Çağlar: Çağıl çağıl akar, çağıldar, çağlayarak akar Çağlayan: Bir akarsuyun yükseklerden köpürerek düştüğü yer, çavlan Çağman: Çağdaş kimse, çağın insanı Çağrı: Birini bir yere çağırma işi, çağırma, yırtıcı bir kuş Çakır: Doğan ya da atmacaya benzeyen bir avcı kuş, ela gözlü kimse Çelik: Su verilip sertleştirilen demir, polat Çetin: Istenilen yola getirilmesi, elde edilmesi zor, güç olan, Kolay olmayan, sert, sarp Çetinalp: Zorlu ve yiğit, sert yiğit Çevik: Kolaylıkla, çabuklukla davranan, hareketleri hızlı, canlı Çınar: Boyu otuz metreyi bulan, uzun yıllar yaşayan, geniş yapraklı ağaç Çoker: Çok yiğit D Dalan: Dal gibi olan, dal gibi ince yapılı Demir: Yeraltından çıkarılan, türlü iştekullanılan dayanıklı bir maden, bu madenden yapılmış olan Demiralp: Demir gibi sağlam yiğit Demiray: Demir gibi sağlam ve Ay gibi güzel Demircan: Demir gibi sağlam kimse Demirhan: Yakut Türklerinden olan Sular arasında tanrı sayılan ve dağ Başlarında oturduğuna inanılan kutsal ruhlardan biri Demirkan: Sağlam ve güçlü kan Deniz: Yeryüzünün büyük bölümünü kaplayan çok geniş ve tuzlu su Denizhan: Ünlü Oğuz Destanı'na göre, Oğuz Han'ın altı çocuğundan En küçüğü, eski Türklerin inanışına göre doğa tanrılarından biri Deren: Tırmık da denilen bir tarım aracı; ekini biçip toplayan, derleyen Derin: Dibi, yüzeyin ya da ağzından uzak olan, çok içten gelen ve içe işleyen kendi türünde son derecesine ulaşmış, derinliği olan Devrim: Kısa zaman içinde gerçekleştirilen ve olumlu yönde önemli niteliksel Değişimlere yol açan haraket Dikmen: Koni biçiminde sivri tepe, dağların en yüksek yeri, doruk, dik, Yerdeki orman, yayla, dikilerek oluşturulan ağaçlık, çam ve başka Ağaçların gövdeleri, dik olan yer Dilmen: Dil bilen kimse, dilci Dinç: Sağlık durumu iyi, güçlü, gücü yerinde, canlı Dinçalp: Güçlü yiğit, güçlü ve yiğit Dinçer: Güçlü er, güçlü kimse Dinçerk: Güçlü kuvvetli kişi Dinçtürk: Sağlıklı, sağlam Türk, güçlü Türk Diren: Karşı koy, dayan, harmanda sapları yaymaya yarayan, uzun çatallı, ağaçtan yapılmış bir tarım aracı Dirlik: Düzen içinde mutlu yaşam, mutluluk, sevinç, iyi geçinme, erinç Doğa: Kendiliğinden var olan, canlı, ve cansız nesnelerden oluşan, Kendini sürekli olarak değiştiren varlığın tümü, tabiat Doğan: Küçük kuşlarla beslenen, ava alıştırılarak kuş avında kullanılan, Akdoğan, çakırdoğan, aladoğan gibi türleri olan bir kuş, şahin Doğanalp: Şahin ve yiğit yiğit kimse Doğanay: Ayın ilk günlerinde Ay, yeni Ay (ayın ilk günleri doğan çocuklara verilir Doğu: Güneş'in doğduğu yönden Doğuer: Doğu yiğidi Doğuş: Doğma, doğma biçimi, yaradılış Dolun: Dolgun, dolarak biçimi yuvarlaklaşmış, ayın ondördü Dolunay: Yuvarlaklaşmış ay, dolgunlaşmış Ay, Ay'ın on dördü Çok güzel kimse, Ay gibi kimse Dora: Doruk Doruk: Dağların, tepelerin en yüksek noktası, tepe Durukan: Temiz kan, saf kan Durul: Berraklaş
E Ediz: Değerli, ulu, yüce, yüksek Efe: Özellikle Batı Anadolu yiğidi, yiğit, zeybek, ağa, ağabey, kabadayı Efekan: Yiğit bir soydan gelen Ege: Ulu, büyük, Türkiye ile Yunanistan arasındaki denizin adı Egemen: Yönetimini kendi gücüyle, dışardan denetime bağlı kalmadan Sürdüren, üstün, sözünü, geçiren Ekin: Tahılın tohum olarak tarlaya atıldığı andan başlayarak harman Oluncaya değin aldığı duruma verilen ad Emre: Dost, arkadaş, sevdalı, tutkun, ünlü, Türk ozanı Yunus'un adlarından biri Engin: Yüksek olmayan, düzey bakımından düşük, denizin, karasularından Uzakta bulunan geniş bölümü, ucu bucağı görünmeyecek denli geniş Eralkan: Al kanlı yiğit Eralp: Yiğit erkek, yiğit kimse, yiğitler yiğidi, Eraltay: Altay dağlarından gelmiş yiğit Eray: Ay gibi yiğit Erberk: Sağlam, yiğit, sert yiğit Erbuğ: Yiğitler başı, komutan Erdağ: Dağ gibi er, dağ gibi yiğit Erdem: İyiliksever, acıma, alçakgönüllülük gibi övgüye değer niteliklerin genel adı Erdin: Ereğine ulaştın; Tanrı yolunda ermiş duruma geldin, olgunlaştın Yetiştin Erdinç: Dinç yiğit Erek: Ulaşılmak istenen, ardından koşulan şey, amaç, erişilmek İstenen sonuç Erez: Buğday ve arpa tarlalarında yetişen deliceotu da denilen bir bitki Ergin: Olmuş, olgunlaşmış yetişmiş Ergün: Erken doğan güneş, yumuşak, uysal, sulu sepken, sulu kar Erim: Bir şeyin erişebileceği uzaklık, muştu, iyi bir şeye işaret olan durum, sevgi Erinç: Mutluluk içinde yaşama, dirlik Eriz: Yiğidiz, erkeğiz, er izi, er yolu Erk: Yaptırma gücü, güç sözü geçerlilik Erke: İşe çevrilebilen güç, Erkmen: Güçlü kimse, güçlü erkek, sözü geçen kimse Erkut: Uğur getiren yiğit, uğurlu yiğit Erman: Er kişi, yiğit kişi Erol: Yiğit ol, erkek ol, er ol Ersan: Yiğit ünlü, er sanlı Ersin: "yiğitsin" "erkeksin" erişsin, ulaşsın, gelişsin, yetişsin, olgunlaşsın Ertan: Güneş'in doğma zamanından az önce, şafaktan önce Ertaylan: Yiğit ve uzun boylu kimse Erte: Sonraki, gün; şafak sökme zamanı; herhangi bir işteki ilk başarı Ertekin: Yiğit ve tek, yiğit ve biricik, biricik yiğit, yiğit prens. Erten: Erkek tenli Ertürk: Yiğit Türk, erkek Türk Erün: Yiğit diye tanınan, ünlü yiğit Eryiğit: Yiğit erkek Esen: Hiçbir sayrılığı, hiçbir sakatlığı olmayan, sağlık ve mutluluk içinde olan sağlıklı Esener: Sağlıklı yiğit Esentürk: Sağlıklı Türk Eser: Yel, sert esen yel; esme işini yapar, esinti olur yel olur Esmen: Esen yel gibi kimse Eti: M.Ö. 1900-1200 yılları arasında Anadolu'da büyük bir Uygarlık kurmuş olan Orta Asyalı bir ulus Evre: Bir olayda birbiri ardınca gelen değişik durumların Her biri, alınan yol aşama Evren: Var olan her şey, bütün varlıkların oluşturduğu bütün, kainat, dünya Evrim: Ağır ağır ve kendiliğinden olan değişim, kendiliğinden gelişme Ezgü: İyi kimse F Fatih: Fetheden Ferdi: Bireysel, tek başına. Ferhan: Sevinç, neşe. İyi haber karşısında verilen ödül. Güçlükleri aşıp bir yeri ele geçirme. Feridun: Tek başına, eşsiz. Ferit: Sıralanmış inci taneleri. Tek başına. Emsalsiz. Feyyaz: Berekeli, gür, verimli. Eli açık. Fırat: Bir nehir adı. Türkiye'den geçip Basra'ya dökülür. Furkan: İyi ile kötü, doğru ile yanlış arasındaki herşeyi gösteren.
G Gediz : Su birikintisi, gölcük, Ege Bölgesi'nde bir akarsu; adını bu akarsudan alan bir ilçe Gencer: Delikanlı, genç yiğit bkz. Gençer Genç: Yaşı ilerlememiş olan, yaşlı olmayan, canlı, dinç Gençalp: Genç yiğit Gençer: Delikanlı, genç yiğit Geray: Açık maviye yakın, gök rengindeki Ay Giray: Uygun, yaraşır, eski Kırım hanlarının ünvanı Girgin: Herkesle çabucak ahbaplık, yakınlık kurabilen, sokulgan kimse Göğen: Gök, mavi, yeşillik Gökalp: Gök gözlü yiğit Gökay: Mavi Ay; gökyüzündeki ay Gökberk: Mavi ve gözlü ve sert Gökdeniz: Mavi deniz Göker: Gökyüzünün yiğidi, gök yüzlü erkek, mavi gözlü kimse Gökhan: Oğuz Han'ın oğlu Gökmen: Mavi gözlü ve sarışın kimse Göksagun: Mavi gözlü hekim Göksel: Gökyüzüyle ilgili Göktan: Mavi şafak, mavi tan Göktuna: Mavi Tuna Göktunç: Mavi gözlü ve tunç gibi Göktürk: 552-745 yılları arasında Orta Asya'da hüküm süren, Bumin Han'ca kurulmuş olan Türk devleti ve bu devletin halkından olan kimse Gönen: Mutlu ol, sevin Gönenç: Varlık, bolluk, mutluluk, sevinç Görkem: Gösteriş, görünüş, gürbüz, iyi gelişmiş, göz alıcı ve gösterişli olma hali, göz alıcılık, gösterişlilik Görkmen: Alımlı, yakışıklı yiğit, görkemli erkek Güçhan: Çetin han, güçlü han Güçkan: Güçlü soydan olan kimse Güçlü: Dayanıklı, zorlu, gücü olan, kuvvetli, sözü geçer Güçlüer: Dayanıklı, zorlu yiğit, güçlü yiğit, sözü geçer yiğit Güçlütürk: Dayanıklı, zorlu Türk, kuvvetli Türk Gültekin: Tek gül, biricik gül, gül gibi güzel ve tek, gül şehzadesi Gün: Güneş'in yeryüzüne saçtığı ışık, gündüz, güneş Günal: Kırmızı Güneş, al Güneş Günalp: Güneş gibi ve yiğit Günay: Güneş ve ay, güneş gören yer, güney Günberk: Güneş gibi yakıcı ve sert Günce: Gün'e benzeyen, günü gününe tutulan, anıların yazıldığı defter Gündoğan: (Güneş doğarken doğan çocuklara konulan adlardan) Doğan güneş, doğan gün H Hakan: Eskiden Türk imparatorlarına verilen unvan. Kağan Hansoy: Han soylu, bey soyundan gelen Heper: Bütünüyle yiğit, hep yiğit, her zaman yiğit Hınçal: Öcünü onda koyma, öcünü al, öç al I Ilgar: Akın Ilgaz: Çankırı-Kastamonu arasında, Batı Karadeniz Bölgesi'nin en yüksek dağlar topluluğu Işın: Bir ışık kaynağından çıkan ve uzayıp giden ışık çizgisi Işıner: Işın saçan yiğit Işıt: (Işımak"tan buyruk) ışık ver, aydınlat Işıtan: Aydınlatan, ışık veren Işkın: Ağaçta yeni sürmüş dal, ince ve taze kal su İ İçöz : İçi özü olan İlbay: Bir ilin, bir obanın yöneticisi İlbey: Ülkenin beyi, Orhan Gazi döneminde bir salla Rumeli'ye geçen Türk savaşçılarından, Rumeli de bir çok yeri alan kişi İlbilge: Ülkenin, yurdun bilgesi İldeniz: Ülkenin, yurdun denizi İlkan: İran'da İlhanlılardan sonra kendi adıyla bir devlet kuran Türk İlke: (İlk çocuk için) kendisinden vazgeçilmeyecek ana düşünce, Uyulması gereken davranış kuralı İlker: (Doğan ilk erkek çocuk için) birinci yiğit, ilk yiğit, ilk erkek İlkut: Kutlu ülke, kutlu yurt İltan: Ülkenin ışığı İltay: Ülkenin yavrusu, çocuğu İltekin: Ülkenin şehzadesi İlter: Yurdu koruyan, yurdu savunan, yurdu kayıran, ülkesever, yurtsever İlteriş: Ülkeyi derleyip topralayan İmge: Düş, görüntü, tasarım İmre: Dost, arkadaş, ağabey İmren: ("İmrenmek"ten buyruk) beğenilen bir şeyin benzerini edinme İsteği, imrenme İnal: Güvenilir arkadaş, inanılır kimse, dost, inanca veren, inanılan, şehzade, prens, han İrtek: Erken doğan, er doğmuş J Jerfi : Derinlik
K Kağan: Hanlar hanı, hakan, han, Orta Asya'da eskiden Moğol İmparatorlarına verilen unvan, İmparator Kanat: Kuşların ve uçucu böceklerin uçmalarını sağlayan organları Kandemir: Sağlam kan, kanı sağlam olan kimse, sağlam demir Kaner: Kanlı yiğit Kansu: Çerkez Memluk beyi, Çin'de bir il, Memluk Sultanlığının son Çerkez Sultanı Kaplan: Hindistan ve Afrika ormanlarında yaşayan, aslan büyüklüğünde, Postu çizgili, kedigillerden yırtıcı, güçlü bir hayvan Kapkın: Ansızın yakalayıp alabilen, ısırıp parçalayan, hemen kapan, alan, kapgın, kapan Karaca: Geyik türünden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı, Dağ keçisi, yaban keçisi, eti yenen bir kuş, (mecaz olarak) Karan: Karanlık Kartal: Kızıl kara tüylü, güçlü kıvırcık gagalı, iri ve güçlü, yıryıcı bir kuş Kaya: Büyük ve sert taş kütlesi, pek sert Kayatürk: Kaya gibi sağlam ve sert Türk Kayı: Osmanlıların kökeni olan Oğuz boylarından birinin adı, sağlam, sert, güçlü, sağanak, bora Kayıhan: Güçlü kağan, sert han, sağlam han Kayra: Tanrı yardımı; Tanrı'dan ya da büyük bir kimseden gelen iyilik, kayırma, yardım, destek Keskin: Çok kesici, iyi keser, çok sert, çok etkili Kıraç: Su bulunmayan toprak, kurak toprak, verimsiz toprak Kıvanç: Mutlu bir olgudan duyulan şey, sevinç öğünç Koçer: Koç yiğit, yiğitler yiğidi Koçhan: Yiğit kağan Konur: Kumral, kestanerengi, açık sarı, boz ile sarı arası, (renk) süslü, çalımlı, kimseyi beğenmeyen, gururlu, kahraman, yiğit Konuralp: Yiğitler yiğidi, onurlu yiğit Kor: İyice yanarak içine, özüne değin ateş olmuş kömür ya da odun parçası, (mecaz olarak) kıpkırmızı Koralp: Kor gibi, kor ateş gibi yiğit Koray: Kor gibi kızarmış ay, kıpkırmızı ay Korcan: Kor ateş gibi kimse Korel: Kor ateş durumuna gelmiş el Korer: Kızıl ateş gibi yiğit, kor gibi erkek Korkmaz: Hiçbirşeyden çekinmeyen, yiğit, yürekli Korkut: Dedem Korkut öykülerinin anlatıcısı sayılan kişinin adından; "korkutmak"tan buyruk Köksal: "Yerinden kolayca oynatılamayacak durumda yerleş!"kökünü derinlemesine sal" "kökleş yerleş" anlamında buyruk Kubilay: Çin'de "Yu-An" adıyla yeni bir hanedanlık kuran Moğol İmparatoru, Kubilay Han Kunt: Sağlam yapılı, sağlıklı, dayanıklı, kalın, sert Kunter: Sağlam yapılı yiğit, sert yiğit Kurt: Sürülere saldıran, köpek türünden yırtıcı, yabanıl hayvan (mecaz olarak) işini iyi bilen, aldanmaz Kurtuluş: Tehlikeli ve kötü bir durumdan kurtulma Kutay: Iyilik getiren Ay, uğurlu Ay, kutlu ay, kutlu ve ay gibi Kuter: Iyilik getiren yiğit, kutlu yiğit Kutlay: Uğurlu Ay, kutlu Ay Kutlu: Iyilik, uğur getirdiğine inanılan, uğurlu kutsal Kutsal: Tapınılacak ya da uğrunda can verilecek denli sevilen; Dokunulmaması gereken; uğur getirdiğine inanılan Uğurlu, kutlu forumdas.net
Kutsay: Uğurlu say Kuzey: Sağını doğuya, solunu batıya veren bir kimsenin tam karşısına düşen yön L Lacin: Bir cins şahin - Sarp, yalçın Lami: Sert, çatık kaslı veya Aslan Lema: Herseye gücü yeten Lemi: Becerikli, atılgan Levent: Dünya,varlık
M Malkoç: Ünlü bir akıncı soy olan Malkoçoğullarının atası Malkoç Mustafa Bey'in adından Meriç: Bulgaristan'dan çıkıp Edirne yakınlarında Arda ve Tunca ile birleştikten sonra Türk-Yunan sınırları boyunca akraka Enez yakınlarında Ege Denizi'ne dökülen ırmak Meriçtan: Meriç Irmağı'nın şafağı, Meriç kıyısındaki sabah vakti Mert: Sözünün eri; yiğit bahadır, batur Merter: Sözünün eri; yiğit Mertkal: Her zaman mert olarak yaşa Mertol: Sözünün eri ol, yiğit ol Mete: Hun Türklerinin büyük hakanı, babası Teoman'ı öldürerek yerine geçti. (M.Ö. 209), otuz beş yıl Hun tahtında kaldı, Oğuz Han olarak da bilinir Moğol Moğolistan halkından. Moğollar Orta Asya'da bir kavimdi; çok eski Çağlarda Türklerle aynı kavimdendi. Cengiz Han'ın kurduğu Moğol İmparatorluğu tarihte ünlüdür. Mutlu: Bütün istek ve özlemlerine kavuşmuş olan, mesut Müren: Dereden büyük akarsu, çay, ırmak moran N Nart: Yürekli, yiğit Nayman: Sekiz; Batı Moğolistan'da yaşayan ve sekiz oymaktan oluşan Türk Topluluğu Nogay: 1280-1299 yılları arasında Tuna ve Dobruca Tarlalarının başı olarak saltanat süren, Hulagu Han'ca öldürülen kişi, Nogay Han Noyan: Ordular komutanı, başkomutan, soylu kişi Nurkut: Aydınlık sal, ışık ver Nursal: Aydınlık Sal, ışık ver Nuyan: Soylu kişi, noyan O Odil: O tatlı dil Olca: Savaşta ele geçirilen mal Olcay: Rastlantıları düzenlediği, böylece de insanlara iyi ya da kötü durumlar hazırladığı sanılan şey, şans, talih Olgaç: Olgunlaşmış, yetişmiş, bilen, bilgili Oluş: Olma biçimi, var oluş Omay: Beğenilen, sevilen Ongu: Onmuş olma durumu, sağlık, mutluluk Onur: Kişinin kendi öz saygısı, iç değeri, insanın kendine olan saygısı kibir çalım kurum Onuray: Onurlu ve Ay gibi güzel Oray: Kent üstüne doğan, Ay, kentli Ay Oskay: Neşeli, şen, sevinçli Oytun: Kuytu yer, beğenilen, güzel kuytu yer, kendisinde kutsallık bulunan, kutsal
Ö Öcal: Sana yapılan kötülüğün acısını çıkar, öcünü al Ödül: İyi bir işe, bir başarıya karşılık olarak verilen armağan Öğün: ("Övünmek'ten buyruk) kendi kendini öv, kendi kendini yücelt, övün Öğünç: Övünülecek şey, kıvanç, övünç Öke: Olağanüstü yetenekleri olan kimse, dahi Ökmen: Akıllı, zeki Öktem: Yürekli, yiğit, güçlü, görkemli; ünlü Ökten: Güçlü, yiğit Önal: Önce davran, başa geç Önalan: Önce davranan, önde giden, başa geçen Öncel: Birine göre kendinden, önce gelen, selef; yol açan, yol gösteren Öncü: Önder, yol gösteren, önde giden, bir işte yol açan Öncüer: Önde giden yiğit, öncülük eden yiğit Önder: Yol gösterici, kılavuz; büyük bir işte, toplumsal bir olguda önde giden, kendine başkalarını uyduran ve onları yöneten kimse, şef, lider Önel: Bir işin yapılması için verilen süre Öner: Önde gelen yiğit önde giden erkek Över: Bir kimsenin ya da bir şeyin iyiliklerini söyleyebilerek onun Değerini belirtir. Övgü: Övmek için söylenen güzel söz, övme Övün: Kendi kendini öv, kendini yücelt Övül: Başkasınca beğenil ve iyiliklerin söylensin Övünç: Bir niteliği nedeniyle övünme işi, sevinme, sevinç, kıvanç Özay: Özü Ay gibi Özbek: Yürekli, doğru, namuslu; Orta Asya'da yaşayan bir Türk boyu, Bu boydan kimse Özberk: Özü sert, özü sağlam Özcan: Bir kimsenin kendi öz canı olan Özdilek: İçten dilenen şey, içsel dilek Özdoğa: Özce doğaya benzeyen kimse Özel: Yalnız bir tek şeye, bir ereğe ya da kimseye ayrılmış olan; her Vakit görülenden ayrı, alışılmıştan, olağandan ayrı Özen: Bir şeyi elden geldiğince iyi yapmaya çalışma, özenme Özenç: Bir şeyi elden geldiğince iyi yapmaya çalışma işi, özenme işi, özen Özer: Özü yiğit, özce erkek, yiğit Özerk: Kendi kendini yöneten Özgen: Yapıp ettiklerinden hiç kimseye karşı sorumlu olmayan, özgür Özgü: Belli bir şeyde ya da kimsede bulunan, başkasında olmayan Özgül: Pözü gül kimse; özellikle bir türle ilgili olan, o türe özgü olan Özgün: Hiç kimseye benzemeyen Özgür: Başkasının kölesi olmayan, eyleminde kimseye hesap vermeyen, hür Özinal: Özü inanç verici Özinan: Özü inandırıcı Özkan: Soylu kan Özler: Göreceği gelir, hasret çeker Özmen: Özlü kimse, içten kimse Özok: Özü ok gibi doğru kimse, doğru özlü kimse Özol: Bir şeyin en güçlü bölümü ol, özü ol Özsel: Özü sel gibi olan, kimse; içle ilgili, içsel Özsoy: Özü temiz, soylu kimse Öztan: Gerçek şafakn Öztekin: Biricik kimse, benzeri olmayan kimse; öz şehzade, tam bir şehzade Öztuna: Gerçek Tuna Irmağı Öztunç: Tunç gibi sağlam kimse, özü tunç Öztürk: Gerçek Türk; özü Türk, öz Türk
P Pamir: Orta Asya'da yükseltilerle dolu kütle, yayla Par: Çeşme; bahçe, gül bahçesi, alev Pars: Etoburlardan, sıcak ülkelerde yaşayan, derisi benekli, Yırtıcı bir hayvan Pasin: Eski bir Türk oymağını adı Pekcan: Sağlam, dayanıklı can; güçlü can; çok cana yakın Peker: Sert yiğit, sağlam, dayanıklı yiğit, sıkı yiğit, çok yiğit, pek yiğit Pekin: Kuşkuya yer olmayacak denli kesin Pekiner: Pek yiğit, kuşkuya yer olmayacak denli yiğit Pekşen: Çok şen Perk: Sağlam, güçlü, sert, berk Polat: Sertleştirilmiş demir, su verilmiş demir, çelik; çelik gibi sert Polatalp: Çelik yiğit Polathan: Çelik gibi sert han, çelik kağan Polatkan: Çelik kan, sağlam kan Pusat: Zırh ve korunma araçlarının genel adı; silah R Raci: Sezgi, anlayış, dikkat Rasin: Beyaz ay,dolunay Rasit: Dürüst, güvenilir Refik: Yüce,ulu Reha: Candan, cana yakın Renan: Kızıl kan Resat: Kahraman, cesur, savasçi Resit: Yigit,cesur Rusen: Sabah günes dogarkenki zaman Rüçhan: Orta Asya'da Tanri dağı,bir Türk boyu S Sağcan: Sağlıklı can, sağlıklı kimse Sağun: Saygıdeğer, kutsal kimse; hekim, doktor Sağlam: Dayanıklı, kolay bozulmaz; yıkılmaz; zarar görmemiş, bozulmamış; güvenilir, dürüst Salgır: Akarsu Salman: Özgür, hiç kimsenin kölesi olmayan Saltuk: Kendi başına bir varlığı olan; Doğu Anadolu'da kurulan Sanal: Ün kazan, ünlü ol Sanalp: Ünlü yiğit Sanberk: Ünü sağlam Sancar: Eski Türk adlarından; kısa kama Sançar: Sancar Saner: Ünlü yiğit, tanınmış kimse Sanlı: Çok tanınmış, herkesçe bilinenen, ünlü Saran: Çevresini kuşatan, çevreleyen; kollarının arasına alan; hoşa giden, beğenilen Sargın insanı saran, çeken, çekici; sevimli; candan, içten, yürekten, tutkun, istekli Sarp: Geçilmesi, çıkılması güç, çok dik Sarper: Dikbaşlı yiğit, sarp yiğit Sarphan: Sarp kağan Saruhan: Sarı kağan, sarı han; Saruhan, Selçuk uçbeylerindendi, Manisa'yı alarak Saruhanlı Beyliği'ni kurmuştu Savaş: Birbirine düşman iki ordunun çarpışması, silahlı eylem Saygın: Saygı gösterilen, güvenilir olan, saygı gören Sayhan: Saygı gösteren kağan Sayıl: Kendini saydır, saygı gör, önemsen Seçen: Iyiyi kötüden ayıran, seçme işini yapan kimse Seçkin: Seçilerek en iyi diye ayrılan; benzerleri arasında göze çarpan; seçilmiş Seçkiner: Herkesçe beğenilen yiğit Sel: Sürekli yağmurlardan ya da eriyen karlardan oluşarak önüne Gelen herşeyi alıp götüren taşkın su Selçuk: Küçük sel; tezcanlı, evecen, hızlı; Selçuklulara adını veren Sultan Selçuk'tan Sencer: Halden bilen kimse; kale, hisar; Çağatay hanlarından birinin adı Sener: Sen yiğitsin Seren: "sermek" eylemini yapan; gemilerde yelken direği Sergen: Sergilenmiş olan, sergi; raf Sert: Kesilmesi, kırılması, çizilmesi ya da çiğnenmesi güç olan; hoşgörüsüz Seyhan: Çukurova'da Adana'dan geçerek Akdeniz'e dökülen büyük ırmak Seyhun: Orta Asya'da bir ırmak Sezgin: Sezme yeteneği olan kimse, sezici Somer: Katışıksız yiğit, tam yiğit Sona: Bir tür ördek, suna; artık ondan sonrası olmayan, sona gelen; (mecaz olarak) son çocuk Sonay: Artık ondan sonrası olmayan Ay; (mecaz olarak) son çocuk Soner: Artık ondan sonrası olmayan yiğit; (mecaz olarak) son erkek Çocuk, son yiğit Sorkun: Bir tür söğüt Soydan: Soylu, iyi bir soydan gelen Soyer: Soyu er, soyu yiğit, soylu yiğit Soyhan: Soyu han olan, kağan soylu Soykan: Soylu kan Soylu: Öteden beri temiz tanınmış, bir aileden olan, soyu temiz olan Sökmen: Selçuklular çağında Hasankeyf Artuklu Beyliği'ni kuran Sönmez: Sürekli olarak yanar, hiç sönmeden yanar Sözen: Iyi ve güzel konuşan kimse Sözer: Iyi ve güzel konuşan yiğit; sözünün eri kimse Süalp: Asker yiğit Süer: Er yiğit, yürekli kişi, asker yiğit Sümer: Aşağı Mezopotamya'da bir bölge Sümer ülkesi; M.Ö. 400 Yıllarında bu bölgede devlet kuran bir türk kavmi
Ş Şahin: Küçük kuşlarla beslenen, eğitilerek kuş avında kullanılan, yırtıcı bir kuş sınıfı ve bu sınıftan bir kuş, doğan Şahinalp: Şahin gibi yiğit Şahiner: Şahin gibi yiğit Şan: İyi tanınma, ün Şanal: Adın her yanda duyulsun, ünün yaygınlaşsın, iyi ün sahibi ol Şanlı: Ünü yaygın, ünlü, iyi ün sahibi Şanlıbay: İyi ün sahibi ve varsıl kimse Şansal: Adını, şanını her yana duyur, şan ver Şanver: Ünün, şanın her yana yayılsın Şaylan: Kendini öven, övüngen; neşe saçan, sevinçli; ince, incelikli, nazik Şen: Yaşamından memnunluğunu davranışlarıyla gösteren, bunu çevresindekilere de yayan kimse, neşeli forumdas.net
Şener: Neşeli yiğit, şen yiğit, şen erkek Şenol: Her zaman neşeli ol Şensoy: Soyu şen kimse, şen soydan Şimşek: Çok bulutlu, yağmurlu havalarda, buluttan buluta ya da yere elektrik boşalırken oluşan, kırık çizgi biçimindeki çok yoğun elektrik akımı; (mecaz olarak) çok hızlı kimse Şölen: Eğlenmek ya da bir güzel olayı kutlamak için yapı T Tağalp: Dağ gibi yiğit Talas: Yelin kaldırdığı toz; kasırga, fırtına Talay: Dal gibi ince, Ay gibi güzel; çok büyük göl, deniz Talaz: Dalga, kasırga, fırtına.bkz. Talas Talu: İyi, güzel, seçilmiş, seçkin Tamar: Bkz. Damar Tamay: Dolunay, ay'ın dolgun durumu Tamer: Bütünüyle yiğit, tam yiğit Tamerk: Tam güçlü, özerk Tan: Güneş'in doğmasından önceki zaman, şafak Tanalp: Şafak gibi aydınlık ve yiğit; şafak yiğidi Tanay: Şafak kızıllığının Ay'ı, şafak vaktinin Ay'ı Tanberk: Şafak gibi aydınlık ve sağlam kimse Tanbey: Şafak beyi, şafak vaktinin beyi Taner: Şafak gibi aydınlık ve yiğit; şafak yiğidi Tanerk: Şafak gücü; güçlü şafak Tangör: Şafağın doğuşunu gör Tanıl: Herkesçe bilin, ünlen, tanın Tanju: Yücelik, ululuk, Çinlilerin Türk hakanlarına verdiği unvan, Kağan, hakan, hükümdar. Bkz Tanyu Tankut: Uğurlu şafak vakti; şafak uğuru; kutlu şafak Tansel: Şafak vaktinin seli Tansoy: Şafak gibi güzel soydan kimse Tansu: Şaşkınlık verecek denli güzel şe, olağanüstü şey, insanları Hayran eden ve doğaüstü sayılan olay, mucize Tanyel: Şafak vaktinin yeli Tanyer: Şafağın doğduğu yer Taran: Tarla, geniş toprak, geniş yer Tarhan: Soylu kimse, bey varsıl kimse Tarkan: Eskiden bey, vezir gibi kullanılmış bir san; saygıdeğer kimse; Dağılmış bir durumda olan, karmakarışık, dağınık Taşan: Yükselerek bulunduğu yerin kıyısından aşan, kabına sığmayan Taşar: Kabına sığmaz, coşar, coşkun Taşkın: Taşmış bir durumda olan, coşkun; su baskını Taylan: Uzun boylu ve yakışıklı kimse Tekant: Tek yemin Tekay: Biricik Ay, Tekin: Bir tane, biricik, bir benzeri daha olmayan; beyoğlu, yiğit şehzade Teoman: Hun İmparatoru Mete'nin, yani Oğuz Han'ın babası Tınaz: Ot ya da saman yığını; ekin yığını, yığı Timuçin: Büyük Moğol İmaparatorluğu'nun kurucusu Cengiz'in asıl adı Timur: Demir; Timurlenk, aksak timur da denilen ünlü Türk-Moğol İmparatoru, yıldırım Beyazıt' tutsak eden kimse forumdas.net
Tokcan: Doymuş kimse Toker: Gözü gönlü tok yiğit Tolga: Savaşta askerlerin başlarına giydikleri demirden yapılmış koruyucu başlık Tolonay: Dolunay, Ay'ın on dördündeki durumu Tolun: Dolgun, dolun, bedir Tonguç: Ilk çocuk; çocuk Toprak: Toz durumuna gelmiş türlü kütle kırıntılarıyla çürümüş organik Cisimlerden oluşan ve üzerindeki bütün canlılara yaşama ortamı sağlayan madde; kara; ülke, yurt; topraktan yapılmış Toros: Anadolu'nun güneyinde, Akdeniz boyunca uzanan ünlü sıradağ Toygar: çayırkuşu, tarlakuşu, torgay, turgay Tuna: Karaormanlardan doğup Karadeniz'e dökülen, Abrupa'nın Volga'dan sonra en uzun ırmağı Tunacan: Sevgili Tuna, can Tuna Tuncel: Tunçtan yapılmış el Tuncer: Tunçtan yiğit, tunç gibi sağlam yiğit Tunç: Bakır, çinko ve kalayın karışımından oluşan, pirince Benzeyen koyu kızıl alaşım Tunga: Alper Tunga adlı söylence yiğidinin adından biri; yiğit, güçlü; Kaplan türünden yırtıcı bir hayvan Tutku: Bir şeye karşı duyulan aşırı istek eğilim Türkcan: Can türk, sevgili Türk Türker: Yiğit Türk, er Türk Türkmen: Oğuz Türklerinin bir kolu ve bu koldan olan kimse
U Uca: Ulu, yüce, yüksek, erişilmez Uğur: İnsana iyilik getirdiğine inanılan doğaüstü güç ya da bir iyiliğin muştucusu sayılan herhangi bir belirti; iyilik kaynağı olan şey Uğuralp: Uğurlu yiğit Ulaş: ("Varmak, ardından koşup yetişmek" anlamına gelen "ulaşmak"tan Buyruk) yetiş, eriş Ulu: Çok büyük erdemleri olan, yüce; erişilmez derecede yüksek ve büyük; Ulualp: Yüce yiğit, ulu yiğit Ulubay: Yüce ve zengin kimse Uluhan: Yüce kağan Umay: Hint Okyanusu adalarında bulunan güvercin büyüklüğünde Zümrüt yeşili kanatları olan, kemikle beslenen, üzerinde Uçtuğu kişiye zenginlik ve mutluluk getireceğine inanılan masal kuşu, devlet kuşu, devlet kuşu; tanrıça Umut: Ummaktan doğan iç erinci, umulan şey, ümit Ural: Asya'da bir sıradağ; bu sıradağlardan çıkıp Hazer Denizi'ne dökülen bir ırmak Utkan: Ateşli kan, od kan Utku: Birçok emek ve çekinceli uğraşmalar sonucu erişilen mutlu sonuç, yengi, zafer Uygar: Uygarlığın olanaklarından yararlanan ya da böyle olanakları olan bir ülkede yaşayan Uygur: VII. Yüzyılda Orta Asya'da büyük bir devlet ve uygarlık kurmuş olan Türk ulusu ve bu ulustan olan kimse Uysal: Yumuşak başlı, söz dinler, söz anlar, uyar Uzay: Bütün varlıkları her yandan kaplayan sonsuz boşluk Uzel: Usta el, becerikli el, işe yatkın el Uzer: Becerikli yiğit Ü Üçer: Üç yiğit Ülgen: Ulu, yüce, yüksek, sağlam; iyilik tanrısı Ülkü: Kişiyi umut içinde yaşatan, ulaşılmaya çalışılan yüce dilek, amaç, erek Ünal: Ad sahibi ol, ünlen, tanın Ünalan: Ad sahibi olan, ünlenmiş kişi, ünü olan kimse, iyi ad sahibi Ünalp: Ünlü yiğit Ünay: Ünlü ve ay gibi kimse, ünü olan Ay Üner: Ünlü yiğit Ünlü: Herkesçe tanınan, ün salmış olan, tanınmış Ünol: Şan ol, ünlü ol Ünsal: Her yana adını duyur Ünver: Her yana adını duyur, çok tanınmış biri ol, ünlen Ürkmez: Korkmaz Ürün: Doğadan elde edilen yararlı şey V Varan: Giden, varan Varlık: Var olan her şey; önemli, yararlı, değerli şey; var oluş; para Mal, mülk ve genel olarak zenginlik Varol her zaman yaşa forumdas.net
Vural: Vurarak al, vurup al. Vurgun: Vurulmuş çok sevmiş kimse, tutkun
Y Yağan: Yağış Yağız: Koyu buğday rengi, esmer Yağızalp: Esmer, yiğit, karayağız yiğit Yalaz: Ateş dili, ateşin her yana uzanan dili, yalım, alaz Yalazalp: Yalımlı yiğit, yalım gibi yiğit Yalçın: Düz, çıplak ve dik; düz, kaygan, sarp, dik Yalçıner: Sarp yiğit, dik yiğit Yalgın: Ilgım, serap; aşı kalemi almaya ve aşılamaya elverişli ağaç, çiçek Yalım: Ateşin dili, alaz, yalaz, yalaza, alev Yalın: Çıplak; içine başka şey katılmamış, sade; gösterişsiz, süssüz Yalınalp: Katışıksız yiğit, sade yiğit Yalkın: Yalnız, tek, tek başına; ince, zayıf Yalman: Düz, çıplak ve yassı taş; mızrak ucu; dik, sarp, yalçın Yamaç: Dağın eğik yüzeyi, eğik yanı, bayır; karşı Yaman: İşbilir, kurnaz, becerikli Yankı: Sesin bir yere çarparak dönmesiyle duyulan ikinci ses Yavuz: Çok sert, yaman, yürekli, korkusuz Yavuzalp: Korkusuz yiğit, yaman yiğit Yenal: Yenerek al Yener: Oyun, yarış, savaş gibi şeylerde karşısındakine üstün gelir Yengi: Üstün gelme, yenme, utku, zafer Yetkin: Yetişkin, olgunlaşmış, erişmiş Yıldıralp: Korkutan yiğit, yıldıran yiğit Yıldıray: Parıldayan Ay, ışık saçan Ay Yıldırım: Büyük bir ışıkla gürültü çıkararak hava ile yer arasında olan elektrik Boşalması, şimşek; Osmanlı İmparatoru Yıldırım Beyazıt'ın adından Yiğit: Güçlü ve yürekli; delikanlı, genç, genç adam Yiğitalp: Yiğitler yiğidi, erler eri Yiğitcan: Güçlü ve yürekli kimse Yöntem: Bir işte tutulacak yol, ereğe ulaşmak için tutulacak özenli yol Yurdakul: Yurda hizmet eden, yurda kul olan kimse Yüce: Yüksek, büyük, erişimez, ulu Yücel: Yüce bir duruma gel, yüceleş, büyüdükçe büyü, yükseldikçe yüksel, Büyük ol, ulu ol Yüksel: Yükseklere çık, yücel; ilerle Z Zafer: Amaca ulaşma, başarı - Düşmanı yenme Zahit: Parlak yıldız Zahir: Zekeriya'nın oğlu olan peygamber - Allah lütufkardır anlamında Zekai: Zeka ile ilgili Zekeriya: Erkek - Bir peygamber Zeki: Çabuk anlayan, kavrayan Zeynel: Zenelabidin'in kısaltılmışı Zihni: Akılla ilgili Ziya: Aydınlık, nur Zobu: Itiyarı, delikanlı; hovarda Zorlu: Güçlü; tuttuğunu koparan
Zobu: Itiyarı, delikanlı; hovarda Zorlu: Güçlü; tuttuğunu koparan
A'dan Z'ye En Güzel Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
A Akcan: Ak yaşam; temiz ruhlu kişi, ak tenli ve cana yakın akça pakça sevgili Aksel: Ak renkte sel Aksen: Sen aksın, kirlenmemişsin, temizsin Aksu: Ak renkli su, köpüren su; Anadolu'da kimi akarsuların adı. Akün: Iyi ve temiz ün Ala: Alaca, karışık renkli açık kestane rengi, ela Alanur: Alacalı ışık, ala ışık Alçin: Al renkli küçük bir kuş Alev: Yanan ve ışık veren şeylerin türlü biçimlerde uzanan dili, alaz, yalım Algül: Al renkli gül kırmızı gül Algün: Al renkli Güneş kırmızı güneş Alım: Gözü gönlü çeken nitelik,çekicilik, gönül çelen güzellik, albeni Alkım: Düşmekte olan yağmur damlacıklarında güneş ışınlarının kırılıp yansımasıyla Oluşan yedi renkli görüntü, gökkuşağı ebemkuşağı Almıla: Al elma Anatolya: Türkiye'nin Asya kıt'asında bulunan topraklarına verilen ad,Anadolu. Yunanca-Anatolia, güneşin doğduğu yön . Anıl: "Sözü edilmek ya da düşünülmek" demek olan "anılmak" eyleminin buyurma kipinin ikinci tekil kişisi; "daima anılasın" dileğinide içerir. Asena: Dişi kurt; güzel kız Aslı: Kerem ile Aslı adlı halk öyküsünün kadın kahramanı Aslıhan: Kerem'in sevgilisi Aslı'nın bir başka adı Aslım: Soyum sopum, kökenim; benim olan Aslı Asu: Azgın ve huysuz at Aşkım: Sevdiğim, sevgilim Aşkın: Benzerlerinden üstün olan, çok, fazla üstün, aşan, geçen; üzüm bağ ve asmalarında Yeni göğeren dallar, dalların ucundaki yapraksız uzantılar, filiz, ışkın. Ateş: Odun, kömür, ot gibi özdeklerin yanmasıyla ısı ve ışığın birlikte belirlemesi; Tutuşmuş olan nesne Ay: Yer yuvarlağının uydusu olan gök cismi Aybike: Ay gibi güzel ve el değmemiş kadın. Ayca: Ay gibi, yüzü Ay gibi güzel olan Aycan: Ay gibi güzel insan Ayça: Ay'ın, ilk günlerinde aldığı yay biçimi, Ay'ın ilk günlerindeki Görünüşü, yeni ay, hilal Ayda: Gülgillerden, dere kıyılarında, çayırlarda yetişen bir bitki; şaşma üzülme, İsteklendirme, bilirir bir ünlem Aydan: Ay gibi güzel, Ay'dan yapılmış Aydeniz: Ay ile denizsin Aygül: Ay ve gül gibi güzel Aygün: Ay ile Güneş Ayla: Ay'ın ve kimi yıldızların çevresindeki görülen ışık çemberi, aylin Aylan: Açık alan Aylin: Ay'ın ve kimi yıldızların çevresinde görülen ışık çemberi, ayla, Aynur: Ay gibi ışık saçan, Ay ışığı Ayperi: Ay ve peri gibi, çok güzel Aysan: Ay gibi güzel san Aysel: Ay ile selden oluşmuş Aysın: Ay gibisin, Ay kadar güzelsin Aysun: "Sunmak"tan "sun" buyruğu ile Ay'dan oluşmuş bir ad, Ay'ı sun Aysuna: Ay gibi güzel yaban ördeği Ayşan: Şanı Ay gibi parlak olan, görkemli, parlak Ayşen: Ay gibi güzel ve şen, şen Ay Ayşıl: Ay ışığı Ayşın: Ay ışını Ayten: Ay gibi güzel ten, güzel tenli Aytolun: Ay'ın en dolgun evresindeki durumu, dolunay Aytuna: Gökteki ay ile Tuna Irmağın'dan oluşmuş bir ad Aytül: Ay'ın tüllü Ay ile tül, Ay tülü Ayzıt: Türk söylencebiliminde güzellik tanrıçası, ödüllendirici tanrıça
B Balcan: Bal gibi can, tatlı can Baldan: Bal gibi tatlı, baldan yapılmış Balım: "Benim balım" bal gibi tatlım Başak: Ekinlerin, taneleri taşıyan kılçıklı başı Bediz: Açık , belli, görünen; süs bezek, bedis Begüm: Hanım, hanımefendi, saygıdeğer kadın Belen: Iki dağ arasından geçen yol, geçit; tepe, yüksek yer, üzeri yassı tepe Belgin: Kesin olarak belirlenmiş olan, belirgin açık Belgün: Belli, belirli gün Beliz: Işaret ve iz nişan ve iz Benan: Beni an beni unutma Benay: Ben Ay'ım Ay gibiyim Bengi: Ölümsüz, sonsuz, sonsuza dek sürecek olan, hiç ölmeyecek olan Bengisu: Ölümsüzlük suyu, içene ölümsüzlük vereceği söylenen söylencesel Bensu: Ben su gibiyim, güzelim Beren: Koyun yavrusu, kuzu; güçlü; tanınmış Betül: Erkek eli değmemiş, erkekten uzak yaşayan, namuslu kadın Bezen: Bezek, çok göze çarpan süs. Bike: Evlenmemiş, çocuk doğurmamış, erden Bilge: Çok ve sağlam bilgili, bildiğini kendisi ve başkaları için en yararlı bir biçimde kullanabilen, geniş ve derin bilgili Bilgül: Bil ve gül, "bilirsen gülersin, mutlu olursun" Bilgün: "Günü bil" Binnaz: Bin türlü naz eden, bin tane naz Bircan: Biricik ve cana yakın Birce: Biricik, bir tanecik Birgül: Bir tek gül Birim: Bir niceliği ölçmek için kendi türünden seçilen örnek ve değişmez parça; birtanem, biriciğim forumdas.net
Biriz: Bir tekiz Birsel: Bir sel gibisin, bir selsin Burcu: Güzel koku, ıtır Burcum: Güzel koku; burcu Burçak: Taneleri hayvan yemi olarak kullanılan, mercimeğe benzeyen bir bitki Burçin: Dişi geyik, bozçin, bürçin Büklüm: Bükülmüş, kıvrılmış şeylerin oluşturduğu halka ya da kat kıvrım Büyüm: Benim büyüm
C Canal: Güzelliğinle canlar yak Candan: Içten, yürekten Cankat: Mutluluk getiren cana can kat Canöz: Canın özü, yaşamın özü Cansen: Can sensin Cansın: Tatlısın, sevgilisin Cansun: Güç sun, canlılık sun Ceren: Çöllerde yaşayan, çok hızlı koşan, gözlerinin güzelliğiyle ünlü, ince bacaklı, zarif hayvan Ceylan: Çölde yaşayan, geyik türünden, gözlerinin güzelliğiyle ünlü, çok hızlı koşan, ince bacaklı, çok güzel bir hayvan, ceren Ç Çaba: Bir işi yapmak için harcanan güç Çağ: Belirli bir özelliği göz önünde tutularak ele alınan zaman bölümü Çağıl: Çağ ile ilgili, çağdaş; çakıl, "çağıl çağıl" ikilimesinden biri Çağın: Şimşek, yıldırım Çağla: Erik, kayısı ve özellikle bademin taze yemişi, ham yemişi Çağlayan: Akarsuyun, yüksekten çağıltılarla, köpürerek döküldüğü yer Çığıl: Başa takılan altın Çiçek: Bitkinin, genellikle güzel, kokulu, renkli bölümü Çiğdem: Türlü renklerde çiçek açan bir kır bitkisi Çiler: Güzel ötüşlü, bülbül gibi çileyen Çimen: Doğal olarak biten çim, yeşillik Çise: Çiseleyen yağmur damlası Çisem: Çise D Dal: Ağacın gövdesinden ayrılan kollardan her biri Damla: Yağmur ya da bir sıvanın, çok küçük, yuvarlak biçimli parçası Defne: Defnegillerden, anayurdu Anadolu olan ve özellikle Ege Bölgesin'nde bol yetişen yaprakları güzel kokulu, yaz kış yeşil kalan bir ağaç Demet: Ekin, çiçek gibi bitkilerin birkaçının yada bir bölümünün bir arada bağlanmış biçimi Deniz: Yeryüzünün büyük bir bölümünü örten, derin ve çok geniş tuzlu su Derin: Dibi yüzeyinden yada ağzından uzak olan, derinliği olan; Çok içten gelen ve içe işleyen Devrim: Kısa zaman içinde, olumlu yönde önemli niteliksel değişmelere yol açan devinim Dicle: Kaynağı kuzeydoğu Anadolu'da bulunan, ülkelerimizden sonra Irak topraklarından geçerek denize dökülen büyük ırmak forumdas.net
Dilek: Dilenilen şey, istek Diren: Harmanda sapları yaymaya yarayan uzun çatallı ağaçtan yapılmış araç Diril: "Dirilmek"ten buyruk; el dokuması bez Dirim: Canlılık, dirilik, sağlık, yaşam Doğa: Canlı ve cansız nesnelerden oluşan varlığın tümü; Kendi kendini sürekli olarak yeniden yaratan ve değiştiren güç; yaratılış Doğu: Güneş'in doğduğu yön Dolunay: Ay'ın dolun durumu, Ay'ın bütünüyle parlak olduğu zamanki hali, Ay'ın her ayın ortalarında aldığı dolgun görünüm Doruk: Bir dağın, bir tepenin, yüksek bir yerin, tepesi, en yüksek yeri Duru: Bulanık olmayan, açık, temiz Durugül: Arı duru ve gül gibi güzel Durusu: Bulanık olmayan, dalgasız, pırıl pırıl ve dibi görünen su; temiz su Duygu: Iyi ve güzel şeyleri sevebilme, onları duyumsayabilme yeteneği; Anımsanacak duyuş; gönülden uyanan yankı ya da tepki; duyumsama
E Ece: Kral karısı ya da krallığı yöneten kadın, kraliçe; (mecaz olarak) türdeşleri arasında üstünlüğü, yeteneği olan kadın, güzel kadın Ecem: Benim olan ece, kraliçem Ekim: Toprağa tohum ekme işi, ekmek eylemi ve biçimi (Ekim ayında doğan çocuk için) Ekin: Tahılın tarlaya atıldığı andan harman oluncaya değin aldığı durumun tümüne verilen ad; buğday forumdas.net
Ela: Sarıya çalan kestane rengi, ala Elçim: Deste, demet, tutam Enginsu: Açık deniz Erenay: Yetişip gelen Ay Erensu: Ermiş gibi ve su gibi aziz olan Ergül: Erken açmış gül; erken gülesin, erken mutlu olasın Esen: Vücutta hiçbir eksikliği olmayan, sağlıklı; sağlığı yerinde olan esmekte olan yel Esin: Içe doğan şey, bir şeyi yaratmaya yönelten güzel duygu; tatlı tatlı esen yel, esinti Esmen: Esici,esen Eti: Anadolu'da milattan önce 1900-1200 yılları arasında egemen olan, büyük uygarlık kuran Orta Asyalı bir ulus, Hitit Evrim: Kendiliğnden oluşan değişim, dönüşüm Evşen: "Evi şenlendiren", "evin neşesi, şenliği Eylem: Bir değişiklik doğurabilecek etkili davranış; yapılan iş Eylül: Yılın dokuzuncu ayı Ezgi: Belli bir kurala göre yaratılan ve kulakta haz uyandıran ses dizisi uyumlu ses; müzikli ses, şarkı, türkü Ezgü: İyi kimse F Filiz: Yeni sürmüş körpe dal; dal haline gelmiş körpe tomurcuk Funda: Çalı görünüşünde ve çok çeşidi olan bir bitki, süpürge otu G Gelincik: Kırmızı ve büyük çiçekli bir kır bitkisi Gizem: Açıklanamayan ya da çözülemeyen soru, aklın çözemediği, erişemediği şey Gonca: Henüz açılmamış, tomurcuk Goncagül: Açılmamış gül, tomurcuk gül Gökben: Mavi benli Gökçe: Mavi gözlü, mavice Gökçen: Güzel; yiğit; mavi gözlü, gökmen Gökmen: Güzel; yiğit; mavi gözlü sarışın Göksel: Gökle, gökyüzüyle ilgili Göksen: Sen göksün Göksu: Mavi su Gökşen: Mavi gözlü ve şen H Hepgül : Yaşam boyu gül, yaşam boyu mutlu ol, mutluluk içinde yaşa Hepgüler : Hiç durmadan güler, boyuna güler, her zaman güler; yaşamboyu mutlu olur
I Ilgaz: Çankırı-Kastamonu arasında, Batı Karadeniz Bölgesi'nin en yüksek dağlar topluluğu Ilgım: Çölde uzaktan su gibi görünen ışık yanıltısı, güneş ışınlarının eğilmesiyle ilgili, gözü yanıltan bir doğa olayı, serap Ilgın: Beyaz ya da pembe çiçekli, çok hafif yapraklı bir ağaçcık (genellikle küçük akarsu kıyılarında bulunur) Irmak: Akarsuların en büyüğü Işık: Bir yeri aydınlatmaya yarayan araç; nesneleri görmemize yarayan fiziksel erke; Güneş ve benzeri bir kaynağın yaydığı aydınlık Işıl: Pırıltı, parlaklık, ışık, aydınlık forumdas.net
Işılay: Işıldar ışık verir, pırıldar, şavkır, ışıl ışıl yanar, ışık saçar Işın: Bir ışık kaynağından çıkan ve uzayıp giden ışık çizgisi Işınsu: Işın saçan su, ışıklı su, ışıklı su, parıldayan su, pırıl pırıl su İ İçim: Bir yudumda içilecek miktar; bir şey içilirken alınan tat çok güzel çok alımlı, çok çekici demek olan bir içimsu deyimindede geçer İldeniz: İldenizoğulları Devleti'ni kuran Türk büyüğü, ülke denizi İlgi: İki şey arasındaki bağıntı, bağ, ilişki; bir şeye karşı duyulan bilme isteği İlkay: Ay'ın ilk günlerindeki durumu İlkcan: Genellikle ailenin ilk doğan çocuğuna verilen bir ad, ilk sevgili İlke: Kendisinden vazgeçilemeyecek ana düşünce, uyulması gereken davranış kuralı İlknur: İlk ışık İlkyaz: Kıştan sonra gelen güzel mevsim, ilkbahar İlter: Yurdu koruyan, yurdu savunan, yurtsever İmge: Düş, hayal, görüntü, tasarım İnce: İnce yapılı; kalınlığı az olan; düşünce, davranış bakımından incelik gösteren İnci: İstiridye ve benzeri kabuklu deniz hayvanlarını içinden çıkan, süs eşyası olarak kullanılan, sedef renginde, çok değerli, yuvarlak ve sert tanecik forumdas.net
İpek: İpekböceğinin kozasından çıkarılan çok ince ve parlak tel; bu tel ile dokunmuş (kumaş) ince ve yumuşak İzgi: İyi, güzel, doğru, akıllı, zeki J Jale: Gece olusup, sabah çiçeklerin üzerinde görülen damlacik, çiğ Jalenur: Parlayan, ışıldayan çiy Julide: Karışık, karmaşık - Derinlik K Kanat: Kuşların ve uçucu böceklerin uçmalarını sağlayan organları Karaca: Geyik türünden, boynuzları, küçük ve çatallı bir av hayvanı, dağ keçisi yaban keçisi Kıvılcım: Yanmakta olan maddeden sıçrayan küçük ateş parçası Kutlu: Uğur getirdiğine inanılan, uğurlu, kutsal Kuzey: Sağını doğuya, solunu batıya veren kimsenin tam karşısına düşen yön L Lale: Yaprakları, uzun, çeçekleri kadeh biçiminde, türlü renkte, güzel bir süs bitkisi ve onun çiçeği Leman: Parıldayan, parıltı Lerzan: Titreyen, titrek, parıldayan titrek ışık Leyla: Gece, uzun ve karanlık gece
M Maral: Dişi geyik, meral Maviş: Ak tenli ve mavi gözlü Meltem: Yazın karadan denize doğru esen ve tatlı bir serinlik yapan Mevsim yeli Meral: Dişi geyik, maral Meriç: Bulgaristan'dan çıkıp Edirne yakınlarında Arda ve Tunca ile birleştikten sonra, Türk-Yunan sınırı boyunca akarak Enez yakınlarında Ege Denizi'ne dökülen ırmak Mine: Maden eşya üzerine işlenen renkli sır tabakası, çok ince nakış Mutlu: Bütün istek ve özlemlerine kavuşmuş olan forumdas.net
Müge: Çan biçiminde ak çiçekler açan bir süs bitkisi,ünçiçeği N Naz: Kendini sevdirme davranışı, nazlanma, cilve Nazlan: Naz yap, cilveli ol Nazlı: Naz yapan, cilveli, işveli Nazlım: Naz yapanım, işvelim, cilvelim, benim nazlım Neşe: Üzüntüsü olmamaktan doğan ve dışa vurulan sevinç Nice: Ne kadar, ne denli, nasıl, oldukça çok Nil: Afrika'da Viktorya Gölü'nden çıkıp Mısır'ı baştan başa geçerek Akdeniz'e dökülen büyük ırmak Nilay: Nil ve Ay, Nil'e ışıklarını saçan Ay Nilgün: Nil ile Güneş, Nil Güneş Nilüfer: Durgun sularda yetişen, yaprakları yuvarlak ve geniş beyaz, sarı, mavi, pembe, çiçekli bir bitki Nur: Aydınlık, parıltı, ışık Nurcan: Işık ile can, ışık ile yaşam, aydınlık yaşam Nurdan: Işıktan yapılmış Nurperi: Işıktan yapılmış ve peri kadar güzel; güzel ışıklı peri Nursel: Işık, ışıktan yapılmış sel Nurseli: Işık seli Nursen: Işık sensin, sen ışıksın Nurşen: Işıklı ve şen, aydınlık ve yaşamından memnun; ışık ve mutluluk saçan O Odil: O tatlı dil Olcay: Rastlantıları düzenlediği, böylece de insanlara iyi ya da kötü durumlar hazırladığı sanılan şey, şans, talih Olgaç: Olgunlaşmış, yetişmiş, bilen, bilgili Omay: Beğenilen, sevilen Oskay: Neşeli, şen, sevinçli Oya: İğne, firkete, tığ, ya da mekikle yapılan, iprişimden önce dantel oya gibi güzel olan Oylum: Derinlik, bir cismin uzayda doldurduğu boşluk, kıvrım, bukle Ö Ödül: Iyi bir işe, bir başarıya karşılık olarak verilen şey armağan Öğün: Güzelliğinle, herşeyinle, övün, kendini öv Öğünç: Övünmeye yol açan ya da hak kazandıran şey, Övünme; kıvanç, övünç, sevinç Övgü: Övme, övmek için söylenen söz Övgül: Övgüye değer, övülmeye değer, övülesi Övül: Övülesin Övünç: Övünmeye yol açan ya da hak kazandıran şey, kıvanç, sevinç, övgünç, Öykü: Ayrıntılarıyla anlatılan olay; gerçek ya da tasarlanmış olayları Anlatan, romandan kısa düzyazı türü, hikaye forumdas.net
Özde: Kişinin kendi içinde, özünde, canda olan Özden: Yürekten, içten, candan; gerçekten; temiz soylu; özsu Özen: Bir işi elden geldiğince iyi yapmaya çalışma, özenme; istek heves Özge: Başka, başkası, el yabancı Özgen: Özü geniş, özgür, başkasının kölesi olmayan Özgü: Özellikle biriyle ya da bir şeyle ilgili, belli bir şey de ya da kimsede bulunan Özgül: Özellikle bir türle ilgili olan; özü kendisi gül gibi olan Özgün: Bir benzeri olmayan yalnız, kendisine özgü nitelikleri taşıyan Özgür: Hiçbir kimseye, hiçbirşeye bağlı olmayan, başıboş olan, köle olmayan Özlem: Kavuşma isteği, bir şeye karşı duyulan istek, göreceği gelme Özlen: Görme isteği uyandırır, kavuşma isteği ver, seni özlesinler Öznur: Öz ışık, özü ışık Özperi: Gerçek peri, gerçek güzel, özü peri gibi Özselen: Öz ses, öz bilgi, gerçek sel yatağı gerçek bolluk Özsu: Besleyici su, besisuyu, bitkilerin dokularında bulunan su
P Papatya: Baharda çiçek açan, taç yaprakları beyaz, ortası sarı çiçekli bir kır bitkisi Parla: Parılda, pırıl pırıl aydınlık saç Parlar: Parıldar, pırıl pırıl eder, ışık saçar Pelin: Yapraklarında ve öteki bölümlerinde acı, ıtırlı bir madde bulunan, birçok türleri olan bir bitki forumdas.net
Pelit: Meşe ağacı ve yemişi Petek: Arıların bal depo etmek için balmumundan yaptıkları düzgün altıgen biçiminde gözeler topluluğu Pınar: Yerden kaynayarak çıkan su, kaynak Pırıl: Parlak R Radife: Bir yıldızın yakınında bulunan bir başka yıldız Rana: Iyi, güzel, yumuşak, hoş Reyhan: Yaprakları güzel kokan bir süs bitkisi, fesleğen Rezzan: Ağırbaşlı Ruhsar: Yanak, yüz, güzel yüz S Sabah: Gündüzün ilk saatleri, öğleye kadar olan vakit Salkım: Çoğunlukla bir sap üzerinde bir arada bulunan yemiş; Baklagillerden bir ağaç ve bunu çiçeği; sarkan şey, hevenk forumdas.net Seçen: Seçme işini yapan, bir şeyi seçen Seçil: Güzelliğinle, varlığınla seçilesin Seçkin: Seçilerek en iyi diye ayrılmış olan; benzerleri içinde niteliklerinin üstünlüğüyle göze çarpan, üstün Seden: Gözü açık, uyanık Sel: Sürekli yağmurlardan ya da eriyen karlardan oluşup önüne ne gelirse alıp götüren taşkın su Selay: Sel ayı, sellerin çok olduğu ilkyaz ayları Selen: Ses, gürültü, haber, bilgi, yakın yer, çevre, varlık, bolluk, duruş, tavır, sel yatağı Selin: Öğünç, sevinç Selvi: Kış yaz yaprağını dökmeyen, ince uzun bir ağaç, servi selbi Senem: Kars dolaylarında kadın ve erkeklerin karşılıklı olarak oynadıkları bir halk dansı Seren: Gemi direği uzun ağaç, "sermek" eylemini yapan Serin: Ilık ile soğuk arası, az soğuk, serinlik veren Serpil: Geliş ve büyü, boylan, boy at; ince ince savrularak yağ Seval: Beğen al Sevgi: Insanı bir şeye ya da bir kimseye karşı yakın ilgi ve bağlılık göstermeye iten duygu, sevme duygusu, tutkunluk, sevi Sevi: Aşırı sevgi ve bağlılık duygusu Sevil: "Kendini sevdir" sevgiye yaraşır ol Sevilay: Sevilen Ay'sın Sevim: Güzellik, hoşluk, sevimlilik, hoşa gitme hali, şirinlik, alımlılık Sevinç: İstenen ya da hoşa giden bir şeyin olmasıyla duyulan coşku Sezen: Açık bir kanıt olmadığı halde olmuş ya da olcak bir şeyi kestiren, duyumsayan Sezgi: Aklın yardımı olmadan, gerçeğin doğrudan doğruya kavranması bir şeyi önceden bilme, duyumsama yeteneği, sezme yeteneği, seziş Sezgin: Sezgisi olan Sezin: Sezinleme işi, sezme Sıla: Kişinin doğup büyüdüğü ve gurbette iken özlediği yer Sibel: Henüz yere düşmemiş, havada uçuşan yağmur tanesi, buğday başağı Simge: Bir özelliği tümüyle kendinde toplayan örnek, bir şeyin göstergesi Sonay: Yılın son ayı Songül: (Doğan son çocuğa konur) güllerin sonuncusu Su: Rengi kokusu, tadı olmayan sıvı Suna: Bir sülün türü, bir tür sülün, yaban ördeği Ş Şanal: Ün kazan, ünlü bir kimse ol, ünlen Şenay: Neşeli Ay Şener: Şen kimse, şen kişi Şengül: Neşeli gül Şengün: Neşeli gün Şeniz: Hepimiz neşeliyiz, neşeli iz Şenkal: Neşeli ve şen kal Şenol: Neşeli, şen ol Şensoy: Neşeli soy, şen soy Şensu: Neşeli su, şen su Şölen: Eğlenmek ya da bir olayı kutlamak üzere, bir çok kimsenin biraraya gelip birlikte yedikleri yemek, yemekli eğlenceli toplantı
T Tamay: Dolunay Tan: Güneş doğmadan önceki alaca karanlık, sabah aydınlığı Tanay: Tan zamanı doğan Ay, çok güzel kimse Tansel: Sabah aydınlığının seli Tanseli: Sabah aydınlığının seli Tansu: Insana şaşkınlık veren, akıl yoluyla açıklanamayan doğaüstü olay, tansık, mucize Tanyel: Sabah aydınlığının yeli, sabahın çok erken saatlerinde esen yel Tanyeri: Güneş'in doğmak üzere olduğu sırada ufukta hafifçe kızaran aydınlık yer Tekgül: Biricik gül Tezcan: Sabırsız, atılgan Tolunay: Ay'ın en dolgun göründüğü zaman, ayın dördü, Ay'ın on dördü gibi, çok güzel, dolunay Tomris: (Türkçe "temür" "demir" sözcüğünden değiştiği sanılıyor) İskit Türklerinin Kafkasya'da oturan kolu olan Massagetlerin ünlü kraliçesinin adı Tomurcuk: Çiçek vercek olan gonca, bir bitkinin üzerinde bulunan, ilerde sap, çiçek ya da bir çok yaprak verecek olan küçük kabartı, domurcuk Toprak: Üzerinde tüm bitkilere ve öteki canlılılara yaşam ortamı sağlayan, toz durumuna gelmiş türlü kütle kırıntılarıyla organik cisimlerden oluşan madde, arazi, tarla, kara, ülke Tumay: Sessiz, durgun, dingin forumdas.net
Tuna: Karaormanlar'dan doğup Karadeniz'e dökülen ve Avrupa'nın Volga'dan sonra en uzun ırmağı Tutkun: Gönül vermiş, bağlanmış, çok sevmiş, tutulmuş Tülay: Tülden yapılmış ay Tümay: Bütünlenmiş Ay, dolunay Tüzün: Düzenlilik, düzgünlük, düzgün, iyi bir soydan gelen, soylu Tüzüner: Yumuşak huylu, düzenli kimse U Uçay: Uçtaki ay Uğur: Halkın kimi olgularda gördüğü iyilik muştusu, kimi nesnelerde var olduğuna İnandığı iyilik kaynağı, iyilik Umay: (Farsça "hüma" hümay'ın Türkçeleşmiş biçimi) Hint Okyanusu adalarında bulunan, güvercin büyüklüğünde, zümrüt yeşili kanatları olan, kemikle beslenen, üzerinden geçtiği kimselere zenginlik ve mutluluk getireceğine inanılan, masal kuşu, devlet kuşu, Umut: Ummaktan doğan iç erinci, umulan şey Utku: Birçok emek ve çekinceli uğraşlar sonucu erişilen mutlu sonuç, yengi, zafer Uysal: Yumuşak başlı, söz dinler, söz analar Uzay: Bütün varlıkları her yandan kaplayan sonsuz boşluk Ü Üçgül: Üç küçük yapraktan oluşan, bileşik yapraklı, pembe, beyaz, kırmızı mor ve sarı renkte çiçekler açan bir ot Ülgen: Yüce, yüksek, ulu, büyük, sağlam, iyilik tanrısı Ülke: Bir devletin egemenliği altındaki toprakların topu Ülker: Boğa burcunda yer alan ve yedi yıldızdan oluşan takımyıldızı Ülkü: Insanı umut içinde yaşatan, ulaşılmaya çalışılan yüce dilek Ülküm: "Benim olan ülkü", "benim ülküm", "ulaşmak istediğim yüce dilek". Ürün: Doğadan elde edilen yararlı şey V Vahide: Bağışlayan Vedia: Korunmasi için bırakılan emanet Verda: Gül Vildan: Yeni doğmuş çocuklar Y Yağan: Gökten yere dökülen Yağmur: Havadaki su buharının yükseklerde soğuyarak yoğunlaşması sonucu yere düşen su damlacıkları Yakut: Kuzey Sibirya'da yaşayan bir Türk boyu; bu boydan olan kimse, parlak, kırmızı renkte çok değerli bir taş Yaprak: Bitkilerin, çeşitli biçimlerdeki düz ve yeşil kısımları Yaşam: Canlıda, doğumdan ölüme değin geçen süre Yeliz: Yelce, yel gibi, güzel aydınlık Yeşim: Yeşil renkte çok değerli bir taş Yıldız: Gökyüzünde geceleri görülen ışıklı gök cisimlerinin adı. Yonca: Hayvan yiyeceği olarak yetiştirilen, baklagillerden, güzel bir ot Yosun: Toprağın, kayaların, ağaçların üstünde yetişen, suların yüzünde ve dibinde bulunan çiçeksiz bir bitki Yudum: Bir içimlik sıvı, bir içişte yutulacak miktar Yüksel: Yukarı çık,ilerle Z Zeliş: Din kitaplarındaki Yusuf ile Züleyha öyküsünün kadın kahramanı Zeren: Kavrayışlı, anlayışlı zeki Zeynep: Güzel, süs, tombul Zühre: Çobanyıldızı, Çolpan Zuhal: Satürn gezegeninin adı. Zulal: Hafif, güzel, soğuk su. Zübeyde: Öz, asıl Zühre: Çoban yıldızı, venüs. Züleyha: Su perisi - Hz.Yusuf'un karısı Zümra: Akıllı, çabuk kavrayan kadın. Zümrüt: Cam parlaklığında, yeşil renkte, saydam bir süs taşı.
Benzer Konu başlıkları - Güzel Bebek İsimleri