Biraz Konuşalım Bari...: Mükemmel Mümkünü İmkansız Kılar, Mesele Hayatı Mümkün Kılmak
Gönderen Yasemin zaman: Salı, Eylül 09, 2014
safransarı 9 Eylül 2014 13:51
geçen de bizim burada çatının en uç kısmında mahsur kalmış ufak bir kedicik
aradık itfayiyeyi gelmediler. miyavladı durdu sabaha kadar. sonra tam sabah biri geçiyordu , korktu herhalde karşıda ki ağaca atladı , indi aşağıya gundi :d
Yasemin 9 Eylül 2014 16:29
Bu iş hakikaten mesele.. Ben dert sahibiyim bu hayvanlar esasıyla.. Sürekli de karşıma çıkıyorlar, yani ne hikayeler ne hikayeler bende!
Gamze Esra Ersöz 9 Eylül 2014 15:29
Ayy ne güzel bişi yapmışsınız...
Yasemin 9 Eylül 2014 16:30
Evet güzel oldu umarım :) Şimdi iş çıkışı ona yemek götüreceğim hemen.. :)
Pythia 9 Eylül 2014 23:32
Kıyamam o yavruya ya. Keşke bi yasa çıksa herkes en az bir kaç sokak hayvanından sorumlu olsa, onları besleseler güzel güzel baksalar...
Yasemin 10 Eylül 2014 11:24
Evet devletin yardımı şart. Yasa şart. Lakin şu an hazırlanan yasa hiç iç açıcı değil. Hayvanları toplayıp bir yerlerde, deney amaçlı kullanmayı ümit ediyorlar.. Bir çok hayvan sever isyanda.
Feylesof TeCe 10 Eylül 2014 03:02
Helal olsun sana ve arkadaşına! Millet sadece sokakta hayvanların başını okşayıp geçsin, mekanda otururken kendi tabağındaki artanlardan bir iki parça versin, sonra hayvanseverim diye geçinsin. Herkes sizin gibi öyle uğraşmaz ki, bu yazınızla umarım bir farkındalık yaratmışınızdır. İnsanlar birazcık daha duyarlı olsun, sadece facebookta "like" yaparak vicdanlarını rahatlatmasın filan falan işte. Neyse, öfkelenmeden yorumumu sonlandırayım :)
Yasemin 10 Eylül 2014 11:26
Ya açıkçası ben kafasını okşayanlara ya da tabağından verenlere razıyım.
Kedi kaçsın diye tuz atanlar üstüne başına, gözüne.. Ya da tekmeleyenleri gördü bu gözler.
Hayvan sevmeyenleri anlayamadım ben, hiç anlayamayacağım!
GönüL çeLen 11 Eylül 2014 10:33
Kedileri sevmem. Bunu hiç bir zaman inkar etmedim. Ama onun da bir can olduğunu unutmam. Tekmeleyenleri, işkence edenleri kaçsın diye su fırlataları ,"pığğğğ" diye korkutup kaçıranları hiç anlamıyorum. Empati sıfır insanlarda. Hayvan diye, canlı olduğunu unutuyorlar. Seni ve arkadaşını tebrik ederim. Keşke herkes sizin gibi olsa.
Yasemin 11 Eylül 2014 11:15
Ben ne derdim kediler için biliyor musun? Bunlar niye var ki derdim, hiç sevmezdim, aynen senin gibiydim asla kötülük istemezdim ama sevmezdimde..
Ve sonra olan oldu..
Sevmeni dilerim tüm kalbimden. :)
Zaten o cana işkence edenleri anlamak mümkün değil..