Anasayfa » Haber Detay » Özdemir İnce'den Murat Belge'nin yeni kitabına eleştiri...
10 Ocak 2018 - 8865 kez okundu.
Özdemir İnce, ozdemirince.com'da bugün yayınladığı yazıda, Murat Belge'nin bir kaç gün önce yayınlanan Şairane'den Şiirsele - Türkiye'de Modern Şiir adlı kitabına değindiği yazısını yayınlıyoruz. Bilindiği gibi Murat Belge politik olarak tüm görüşlerinin iflas edip tasfiye edildiği zamanlarda edebiyata döner. (gercekedebiyat.com)
1986 yılında Marais’deki (Paris) Picasso Müzesi’ni gezerken, Picasso’nun kuşaktaşı ressamlara ve daha genç kuşaklardan ressamlara acımıştım. Çünkü, malzeme, biçim ve öz (nesne) bağlamlarında mevcuda tecavüz ediyor ve deneysel önerileriyle de, daha doğmadan, birçok “şey”in ırzına geçiyordu.
Sanki, derebeylik geleneğine özgü, derebeyin “ilk gece hakkı”nı (droit du seigneur) kullanıyor gibiydi. Ayrıca denediklerinin epeycesini de geliştirmemişti ama buluşun patenti ona aitti.
30 Aralık 2017 günü, Stockholm Modern Müze’yi (Moderna Museet) Ülker’le gezerken Pablo Picasso, Salvadore Dali, Henri Matisse, Man Ray, Marcel Duchamp, George Braque karşısında da buna benzer duygulara kapıldım. En ırza geçici gene Picasso idi. Ötekiler hem öncü hem büyüktü. İzleyici kuşaklar “çok iyi” olsalar bile öncülerin gölgesinde kalıyorlardı. Bu baskılı gerçek ya da gerçeklik baskısı kimi zaman izleyen sanatçıları uçlara sürüklüyordu.
Murat Belge, “Ana rahmine haklı düşenler”in en başta geleni. Onunla, büyük bir olasılıkla onunla 1960’lerın başlarında tanışmış olmalıyım.
Rahmetli Kemal Özer’in Beyazıt’taki Beyaz Saray İş Merkezi’nin bodrum katındaki kitapçı dükkanında. Parmağımdaki nişan yüzüğünü gören Kemal yoldaş, “Oo nişanlanmışsın be yau!” demiş, yanımda varsa, nişanlımın fotoğrafını görmek istemişti. Cüzdanımdan çıkartıp Ülker’in fotoğrafını gösterdim. “Ana rahmine haklı düşen” Murat Belge de baktı fotoğrafa ve “Benim nişanlım seninkinden daha güzel!” dedi.
Bu vesile ile “bu tayfa” hakkında yayınladığım birkaç yazıyı ısıtıp okumanıza sunuyorum.
Bir başkası ise, Murat Belge, “İtalya’da faşist ve Almanya’da nazizm de kitle hareketleriyle iktidar oldu. 2007’nin Türkiyesi, 1920’lerin İtalya’sını bu anlamda yakalamıştır artık” (Radikal, 15.04.07) diye yazmış.
İşte anadan doğma haklı (!) Murat Belge’nin ulaştığı ruhsal ve zihinsel yıkım ! 14 Nisan 2007 günü demokrasi, Cumhuriyet ve onun devrimlerini savunmak için Ankara’da toplanan yüz binlerce iyi niyetli, barışçı insanımızı faşist ve nazi sürüleriyle bir tutuyor. Böylesine fesatçı bir karşılaştırma yapan birinin ruh ve zihin sağlığından kuşkuya düşebiliriz.
Hasan Cemal (Milliyet, 15.04.07) ise kendi geçmişinden örnek vererek Ankara’da toplanan yurtsever cumhuriyetçi demokratları suçluyor. Kendileri de 1970’lerde “Darbeci değil, devrimciyiz!” diye haykırırlarmış fakat sonunda cuntacı olmuşlar. Yenilgilerin yaptığı yıkım ve hedonist megalomanya yüzünden elbette gerçekleri göremiyor, anlayamıyor: Arkalarında 14 Nisan’ın yurtsever yüz binleri olsaydı cuntacılık tuzaklarına düşerler miydi acaba?
AKP’nin kurduğu hanedana övgüler düzen bu üç yazar her fırsatta Cumhuriyet’e ve cumhuriyetçilere saldırıyor. Böylelerine Yeni Mürteciler deniyor artık!
“Hakiki” mürteci olan İslamcılar ile araları çok iyi olup yakında kız alıp-vermeye de başlayabilirler. Başlamamışlarsa tabii… Yeni mürteciliğin en önemli özelliği : Sadece işine geleni hatırlamak; gerçeklere bakarken durmadan gözlük değiştirmek!
Yere düşen kuşu avcıya getirmek de Yeni Mürtecilerin işidir!