Yunanistan – ☕ ✈ 👣 kahvecigezgin
2 Temmuz 2018 3 Temmuz 2018 Ülkeler, Yunanistan içinde yayınlandıatos, Halkidiki, halkidiki seyahat blogu, kasandra, seyahat notları, sitonya, yunan adaları, Yunanistan etiketlendiYorum bırakın
28 Haziran 2015 5 Mart 2016 Türkiye, Şehirler, İstanbul içinde yayınlandıÜlkeler, Fener ve Balatta yaşam, Seyahat, Türkiye, Yunanistan, İstanbul ara sokakları, İstanbul tarihi yarımada, İstanbulun renkli ara sokakları Fener ve Balat etiketlendiYorum bırakın
Bu aralar metropol İstanbul’un mimari anlamda kafası oldukça karışık. Şehrin dört bir yanında devam eden inşaat süreci ile her yönden alakalı alakasız yükselen dev binalarla fotoğraftaki silüet yok olma tehlikesiyle karşı karşıya.
Metropol İstanbul nowadays is having an architecture style problem. The urban transformation projects and unending huge construction projects, tall buildings that rise from irrelevant locations cause a threat to the famous silhuette of Istanbul in the below picture.
Picture of Tourism Ministry of Turkey / Turizm Bakanlığı Arşivi
Vakti zamanında İstanbul sokaklarında yürüyen biri 70 farklı dil duyma olasılığı bulunuyormuş diye bir efsane bulunmakta. Bana bu efsane oldukça gerçekçi geliyor. Arnavutu, Rumu, Çerkezi, Bulgarı, Romeni, Kürdü, Ermenisi daha aklıma gelmeyen niceleri… Bu kozmopolitlik hala devam ediyor tabi ama bu rakamın “70” edebileceğinden şüpheliyim.
There is a myth that once upon a time a stroller could hear 70 different languages spoken in Istanbul streets. This myth is a realistic one for me if we think all the Albenians, Greeks, Caucasians, Bulgarians,Romanians, Kurds, Armenians and many more that once lived side by side… The city is still cosmopolit of course but I doubt it could count up to 70 nationalities…
İstanbul’da hala biraz kozmopolit ve inşaat rantından uzak 2003 yılında UNESCO’nun koruma programı başlattığı Fener ve Balat semtlerinde şöyle bir sokak arası yürüyüşü yapalım istedik. Bir zamanlar tarihi yarımadada İstanbul surları ile çevrili bu semtlerde müslüman olmayanlar büyük malikanelerde Haliç manzarasına göz kırparak yaşarlarmış. Mübadele, Rumların Büyükada, Şişli, Arnavutköy, Kadıköy gibi semtlere taşınması ve yangınlar sebebi ile semt 1960’lı yıllardan sonra özellikle Karadeniz bölgesinden göç almaya başlıyor ve özellikle Haliç tersanesinin Tuzlaya taşınması ile birlikte ekonomik anlamda cazibe merkezi olmaktan çıkıyor. Bu kendine has mimarisi olan güzelim evlerin çoğu restorasyon aşamasında ama hala boş, yıkık veya harap durumda olanlar var. Hatta boş olanların bazılarını Suriyeli mülteciler işgal evi olarak kullanmakta.
Fener ve Balat mimarisini farklı kılan nokta tüm evlerin ve dini ibadethanelerin tek veya 4 kat arasında olması ve cumbalarının hizalı olmasıdır. Bu özelliğe bir de Haliçe’e dik uzanan sokakların uzun caddelerle kesişmesi eklenince ortaya çok güzel tasarımlı mini bir şehir planlaması ortaya çıkıyor. Bu bölgeye günümüz karakteristiğini veren genellikle 1930 öncesi ve 1930-1950 arası inşaa edilen evlerdir.
We wanted to have a stroll in what we may call once cosmopolit districts of Istanbul, Fener and Balat districts that are under the protection of UNESCO since 2003. Ayvansaray, Balat, and Fener might be considered as a miniature chronicle of the Byzantine, Ottoman, and modern times. Once upon a time non-muslims lived in this historical peninsula surrounded by the old walls of the city with a beautiful view of Golden Horn. With the move to bourgeois neighbourhoods of Istanbul (the Prince’s Islands, Kadikoy, Arnavutköy and Sişli) the population structure started to change radically. After the move of the naval industry from the Golden Horn to Tuzla the impovirishment continued. While dozens of restoration projects are underway, the streets and most of the houses on the area remain, for the most part, a (faded) mirror of what they were a mere hundred, or hundreds of years, ago.Some of the empty houses are now home to Syrian refugees.
Fener and Balat are structured in a unique road plan where a continuing array of streets intersects one another at perpendicular angles. The architectural uniqueness of the districts can be traced from the religious buildings and the facades projecting a harmonious view because of the bow windows.The height of buildings in the districts varies between one and four storeys. Most of the buildings date to the pre-1930 period and built between 1930 and 1950s and give the district its characteristic atmosphere.
Merdiven önünde dinlenmeler oldukça yaygın / Taking fresh air in front of the doorstep
Balat ve Fener sokakları dik kesen caddeleri ile ünlü / Balat and Fener are famous for it’s perpendicular streets
Çocuklar sokaklarda oynuyor / Children are playing in the street
Sokaklarda yürürken birsürü farklı dil duyduk gerçekten. Yanılmıyorsak bir kısmında Süryani’ce bir kısmında Rumca ve tabi ki Suriye Arapçası duyduk. Dar kaldırımlı sokakların arasından görünen Haliç ilk kez gözüme güzel göründü. Evlerin arasında asılan çamaşırlar, evlerin minik cumbalarında oturup karşı taraftaki komşusuyla cumbadan cumbaya bağıra bağıra dedikodu yapan kadınlar gerçekten efsane 🙂 Sen ona uyma ya! Doğruyu söylemiyordur o.. Bir de çocuklar arnavut kaldırımlı sokaklarda oynamaya devam ediyor. Özellikle Rum Patrikhanesi yakınlarına Türk kahvesi içebileceğiniz pek çok sempatik kafe açılmış ve ayakkabı tasarımcısı ve antikacı dükkanı gibi enteresan niş dükkanlar bulunmakta. Hatta çok küçük bir odası olan antikacıda müzayedeye bile denk geldik.
While we were strolling through the streets we’ve heard several languages. If we are not wrong we heard Greek, Assyrian and Arabic.. For the first time I found Golden Horn beautiful and glittering among the beautiful houses. The washing lines, and women gossiping from one bow window to another one across, children playing on the street. These were nice sights. There are nice cafes and small artisan niche shops close to Greek Patriarchy that may be a nice spot to rest and drink some Turkish coffee. A shoe designer and antique shop might be nice spots to stop by as well. They were having an antique auction when we got to the antique shop.
Rum Ortaokulu Binası / Greek Ortadox School
Rum kilisesi merdivenlerinde uyuyan şımarık kedi / Spoiled cat 🙂
Sokaktaki kafelerden biri / One of the beautiful cafes over the street
Denk geldiğimiz antika açık arttırması / The antique auction we came across
18 Haziran 2015 26 Mart 2016 Kahve hakkında fikirler, Köyler, Yunanistan içinde yayınlandıBike friendly Chios island, Bisiklet dostu Sakız adası, Chios Island, frappe, Incredible Mastic villages of Chios Island, Kahve, kahve notları, Pyrgi, Sakız adası, Sakız adasının büyüleyici Sakız köyleri, Travel by bike to Greece, Yunanistan etiketlendiYorum bırakın
Bisikletlerle nerede deniz kum güneş tatili yaparız? Bisikletlerimizi hangi otobüs şirketi alır? Sürme mesafeleri gibi minik minik araştırmalar yapınca hedef olarak Sakız adasını seçtik. Kamil Koç’un otobüs başına 2 bisiklet almak gibi bir uygulaması var ama telefonda bunu halletmek istemiyorlar pek. Biz de yoğun olmayan bir hafta içi gün seçip yoğun olmayan saatlerde İstanbul’da metro ile bisikletleri Çeşme’ye taşıdık. İstanbul metrosunda bisiklet taşımak için ekstra ücret alınmıyor. 1 bilet yeterli. Sakız adasına seferleri olan Ertürk Lines ta bisiklet dostu. Oldukça yardımcı oldular.
Çeşme’den kalkan Sakız adası feribotuna bindiğimizde aslında aklımızda deniz kum güneş tatili vardı. Hani böyle kumsalda uzanırsınız sıcaklayınca denize, üşüyünce tekrar kumsala, acıkınca gelir sakız reçeli, sakızlı kahve gider sakızlı toffee, sıcaktan tekrar bunalırsınız buz gibi frappe söylersiniz serinlersiniz öyle bir tatil hayaliydi.. Zaten kutsal kaynak ekşi sözlükte de bol bol okumuştuk Sakız adasının sahilleri ve kumsalları etkileyici diye.. Ancak bize esas büyüleyici gelen sakız bahçeleri arasından Pyrgi köyüne bisiklet yolculuğumuz oldu. İlk sürpriz feribot yolculuğunun sadece ve sadece 20 dakika sürmesi. Süper değil mi? Tahmin ettiğimden bile yakın…
Adaya adım atar atmaz ayağımızın tozuyla frappelerimizi yudumladık. Yunanistanda kahvehanede oturur gibi takılan amcalar artist artist frappe yudumluyorlar. Frappe de kondanse süt, instant kahve ve süt karışımından oluşuyor ve mikserle çırpıyorlar o yüzden oldukça leziz ve görüntüsü hoş.
As a couple we enjoy travelling by bike so much so we searched for a travel destination that is bike friendly and searched as well alternatives to transfer our bikes from Istanbul. Chios island is a close destination and we liked the idea to have a sunny beach holiday with some bike involved in it. Kamil Koç coach company allows up to 2 bikes per bus but you can not handle it via phone or internet. You need to directly negotiate it with the coach itself. We used Istanbul metro that allows bikes outside rush hour, no extra payment is needed for the bikes and than got to the coach to Çeşme. Than from Çeşme we used Erturk lines who were bike friendly as well.
When we headed from Çeşme what we had on our minds was to do a holiday on the beach. You know the ones that you lie on the beach under the sunny sky and when you are hot you jump in the sea, order mastic coffe, frappe or drink and enjoy it etc..However we were very much impressed instead from the bike ride to the amazing Pyrgi village within the Mastic Villages of Chios. To our first surprize at just the beginning of our journey the ferry ride just took 20 minutes! Chios island is so close to Turkey shores…
Frappe Sıcakta gerçekten iyi geliyor / The Greek frappe is to be enjoyed under the hot Sun 🙂
Konaklayacağımız hostel Chios merkeze 4 km uzakta Karfas yakınlarında bir yerde Topakas House’idi. Sahilde bisiklet sürerken karşı kıyılar olan Çeşme sahillerini ve Türkiye rüzgar güllerini izleye izleye gidiyorsunuz. Hostele vardığımızda Türkçe /İngilizce / Yunanca konuşabilen süper sıcakkanlı evsahibemiz Eleni biraz şaşırdı bisikletlerle gelmemize ama hemen alıştı 🙂 Karfas gerçekten bir deniz cenneti.
The hostel that we would stay was Topakas House which is a 4 km bike ride to the centre of Chios. You are riding on the shore viewing Çeşme shores and wind tirbunes of Turkey an amazing sea shore.. Than we met our cheerful host Eleni that could speak Turkish and English. Karfas is a real heaven of beaches.
Sabahın erken saatlerinde Karfas plajı. / Calm Karfas beach early in the morning.
Biz böyle tatil yapacağımızı düşünürken esas gidilmesi ve görülmesi gereken yer Sakız köyleriymiş meğer. Sakız adası Yunanistanda geliri turizme değil de tarıma dayanan nadir adalardan biri. Adanın sadece güney kesimi sakız ağacı koşulları için elverişli. Şansa bak ki 2 sene evvel itfaye sınavını geçemeyen biri bir yangın başlatıyor ve bu küçük alanda büyük çapta sakız ağacı bahçelerinin yanmasına sebep oluyor. Ne fena 😦
We thought we would be doing a beach holiday as the picture in the above however we soon realized that there are heavenly beautiful mastic villages to be seen. Chios island is one of the rare Greek islands whose economy do not enitrely rely on tourism. The island’s south part is hometown of Mastic tree. Mastic aroma is areal favourite aroma in Easter Europe and Turkey. Unfortunately 2 years ago a fire brigade candidate that was not able to pass the firbrigade test sets a fire in Mastic gardens area resulting in a destruction of a huge mastic gardens. How unfortunate 😦
Yoldaki bir sakız ağacı bahçesi / A mastic garden on the road
Eleni’ye bisikletle 25 km mesafedeki Pyrgi köyüne gideceğimizi söylediğimizde ooooo çok uzak nasıl yapacaksınız yol bol rampalı inişli çıkışlı diye tepki verdi hemen 🙂 Onunla beraber oturan öteki teyzeler de destekledi. Ama sabır ve inatla düştüğümüz inişli çıkışlı zorlu yolu sağ salim atlattık. Zorlandık tabi. Sonuçta bizler 2 masa başı çalışanı her gün bisiklete binmeyen tipleriz 🙂 Ama manzaranın güzelliği, sakız ağaçları bahçelerinde dinlenmelerle hemen hallediyorsunuz.
When we told Eleni that we would be riding to Mastic village Pyrgi she reacted immediately that it was so far and slopy and the other ladies sitting around her supported her idea but we were determined to go not by tourist bus but by bikes. We have to admit that it was a tough and slopy journey but in the end we were happy. It is not an easy journey for office workers that do not ride bike every day.We have to acept that fact 🙂 The sceneric beauty of the ride, mastic gardens were marvellous though..
Pyrgi’ye ulaştığımızda çok mutlu olduk. Begonviller arasında inanılmaz güzel bir mimari… Bu arada Büyükadada görmeye alıştığımız pembe begonvillerden farklı olarak adaya özgü biraz daha koyu pembe-kırmızı arasında bir renkte begonvillerle kaplı evlerin çoğunluğu bu adada.
The paperflower is everywhere in Chios just that the color is not the pale pink color, what we used to see in Prince island in İstanbul bur a darker-reddish pink.
Ceneviz ve Osmanlı esintileri taşıyan Pyrgi köyü mimarisi gerçekten muhteşem. Binaların tüm dış cepheleri scrafitti veya ksista olarak bilinen bir teknikle geometrik şekillerle dekore edilmiş. Bu yöntemde kumla ve çimentoyla kaplanan dış cephelerin üstüne bu desenler çiziliyor. Genelde de köylüler biber, domates,patlıcan kuruttuklarından çok güzel görüntüler ortaya çıkabiliyor. Kristof Kolombun bu köyde doğduğu iddia ediliyor.
The most interesting feature of Pyrgi are the decorative designs scratched into the exterior walls of the houses, known as scrafitti orksista. Mostly geometric forms, ksista has gone through several periods and may have originated in Genoa or in Istanbul. The process, which is still practiced today, even on the modern buildings of the village, begins with the spreading of a mixture of sand, asbestos and cement on the walls of the house. The villagers dry tomateo,papper and auborgine on the oter walls and create a much more secenery. Cristof Colomb is beleived to be born in this village.
Bir de böylesine güzel bir köyde üstüne kocaman Feta oturtulmuş Grek salata, Mastika pastası (Sakızlı pasta) ve Uzo varsa daha ne ister insan?
What coud possibly a human want more than a Greek salad with a big piece of Feta on it, a Mastic Cake and some Ouzo??
Farklı bir dünya, 1880’lerde kadın gezgin olmak..
31 Mayıs 2015 16 Ağustos 2015 Gezi içinde yayınlandıDağTaş, Gezgin Kadın, Seyahat eden kadın, Viktoryen Kadın, Yunanistan, İlk kadın gezginler etiketlendiYorum bırakın
Türkiye’de hala çok yaygın olmasa da 21. Yüzyılda artık kadınların uzak diyarlara yalnız seyahat etmeleri olağan bir durum.
Çok uzak değil sadece 100 yıl önce kadınların seyahat etmesi çok nadirdi. Hatta o dönemlerde tahta oturan dünyanın en güçlü insanı/kadını olan Kraliçe Victoria olmasına rağmen kadınlar seyahate, yolculuğa ve uzak diyarlara adım atmamışlardı.
Burma’da bir dinlenme alanında Viktoryen bir kadının dürbün ile bakma anı.
Lonely Planet macerasından çok çok evvel 1889 yılında kadınları uzak diyarlara, yeni maceralara yelken açmaya ve seyahat etmeye teşvik eden bir kitap yayımlandı. Kadın gezginler tarihine damga vuran bu kitabın adı “Kadın gezginlere ipuçları” idi.
Lillias Campbell Davidson tarafından yazılan kitap Viktoryen dönemi için oldukça özgürlükçü bir nitelik taşıyarak kendi kendine seyahat eden kadınlara pratik ve açık ipuçları ve tavsiyeler veriyordu.
Kitap, bisiklet turları, dağ tırmanışı, tren ve deniz yolu ile ilgili ipuçlarının yanı sıra kadınların nasıl giyinmesi gerektiği, bavul, çay ve makyaj setlerinin nasıl hazırlanması gerektiği ile ilgili ipuçları içeriyordu. Bakın biri iki örnekle ne demiş;
Bisiklet turu için uygun giyinme:‘Mümkün olduğunca az mont giyilmeli; kışın kalın yünlü çorap yazın da pamuklu çorap giyilmeli, ayakkabı giyilmeli asla çizme giyilmemeli, elbiseniz pazenden olmalı ve bilek kısımları ve ayak kısımlarının bisiklete takılmaması için gevşek olmamalı.. Gri çamuru belli etmediğinden ve güneşte solmadığından giyilmesi en uygun renktir.”
Deniz seyahati esnasında:’Gemilerde yerinizi seçerken seçtiğiniz sandalyenin hafif olmamasına dikkat etmeli, aksi halde yemek sonrası kestirirken geminin aniden yalpalanması ile kendinizi alaşağı geminin öteki ucunda bulabilirsiniz..’
Yanınızda küçük bir şişe brandy, kokulu tuzlar ve mutlaka bir ‘eau de toilette taşımayı unutmayın’
Tabi kitabın içeriğinde artık günümüzde kullanılmayan tavsiyeler de var. Örneğin seyahatlerinde kadınlar artık ayakların altına koymak için “kuş tüyü yastık” ve “fildişi eldiven kalıbı” taşınmalı diye tavsiyeler duymuyor.
Lillias’ın akabinde Isabella Bird ve Mary Kingsley de Seyahat Güncelerini yazarak paylaşırlar ve seyahat yazarlığında o döneme göre oldukça başarılı işlere imza atarak ataerkil görünen seyahat yazarlığı dünyasına adım atarlar.
Demiryolu inşaasının büyüdüğü bu dönemlerde uzaklar yakın olmaya başlamıştı. 1861 yılında Baedeker rehberinin (Ren’e Seyahat) yayımlanmasıyla Avrupa’ya seyahat popüler hale gelmişti.
Isabella Bird buharlı gemide 1854 yılında Atlantiği ilk geçtiği yıllarda kadınların yalnız seyahat etmelerinin adımı atılmıştı.
Isabella Bird (1831-1904) tercümanları, taşıyıcıları ve tüm ekibi ile Kore seyahatindeyken.
Madeline Stark (1893-1993) Orta Doğu seyahatleriyle ünlü imiş ve bu fotoğrafta da bir çölde.
Yosemite şelalerine bakan bir Viktoryen kadın.
Yazı Orjinali: Cathrine Eade
MailOnline 26 Nisan 2011
21 Eylül 2014 16 Aralık 2015 Gezi, Kırsal, Seyahat içinde yayınlandıFırat, Gezgin, Gezi, Halfeti, Kırsal, Türkiye, Turkey, Yunanistan, Şanlıurfa etiketlendi1 Yorum
Şanlıurfa’nın en uzak ilçesi Halfeti’nin eski yerleşim bölgesi, şimdilerde Birecik barajının suları altında başka yaşamlara ev sahipliği yapıyor. Siyah gül’ün yetiştiği tek yerdir. Siyah deniyor ama gül çok çok çok koyu kırmızı bir renk gibi… Kimsenin artık yaşamadığı taş evler ve sular altında kalan köy görülmeye değerdir.
Çoğunlukla romantik ve anarşist duygularla yaklaşıyoruz GAP projesine. İnsanların yaşamlarını yıktı, evlerinden etti şimdi o insanlar nasıl geçinecek gibi.. Ben de Halfeti’yi gördüğümde mavi yeşil Fırat suları arasından yükselen evler, cami, mezar taşları bana sadece yok olmuşluğu hatırlattı. Aklımdaki tek söylem burada bir yaşam vardı ve o yok oldu. Şimdi sadece bu “yarım” geçmişi “tekne turu” aracılığı ile gezerek görebiliyoruz.
The furthest county of Şanlıurfa, Halfeti is an ancient residential area nowadays under water of Birecik dam. Halfeti is home to other type of species than humans right now 🙂 and it is home to unique Black Rose. It is actually a very dark dark red rose but still a different one 🙂
Nobody lives in Halfeti anymore but the stone houses, village itself and the mosque remaining underwater worths seeing.
When I traveled to Halfeti I sensed destrunction only. There was a life once in this village and now it is gone. The people were forced to move to the new Halfeti on a hill side.
Ama bu “yarım”lık o kadar güzel görsel öğeler içeriyor ki.. Bir yandan Fırat sularının mavi, yeşil, koyu mavi, lacivert arası renk değişimleri, öte yandan karada tarihi kalıntıların yanında yeniden başlayan, devam eden yaşamın yeşilleri. Kısaca demek istediğim yok olduğunu düşündüğümüz hayat aslında yok olmadı, tekrar başka biçimde başlıyor ve belki de şu an o kadar turistik hale gelmesinin temel nedeni yeniden başlayan hayatı gözlemleyebilmektir.
As the Euphrates water turned from green to blue and to dark navy you can see the ancient stone houses the mosque under the water.
Now the village is one of the most famous touristic destinations in the Eastern part of Turkey.
Zaten eski Halfeti’de yerli turistten çok yabancılara rastlıyorsunuz. Almanı, Fransızı bizden daha iyi geziyor hatta yerleşen yabancıların olduğu bile söyleniyor.
Geçtiğimiz günlerde Halfeti, öldürülen iki motosiklet sever ile tekrar gündeme geldi. Umarım bir an önce failleri bulunur ve bu güzel şirin “yarım” belde bu güzelliği ile anılmaya devam eder.