Meslek deyişime kimse darılmasın, seyyar satıcılık herkesin yapabileceği kolay bir iş değildir. Bu işi yapanlar, "Ekmeğini taştan çıkarır" denilen insanlardır.
Üniversitede çocuklarını okutan ve kimseye de minnet etmeyen seyyar satıcılarımız var. Geçenlerde, bir dost seyyar satıcı hem ağladı hem anlattı: üniversitede iki çocuğu okuyormuş. Lise ve ortaokulda da çocukları varmış. Zabıtalar arabasını kırmışlar, mallarını dökmüşler. Ve şöyle diyor: "Bizler kime ne yapıyoruz; çoluk-çocuğumuzun rızkı için, gece-gündüz, soğuk sıcak demeden ve kimseye yük olmamak için didinirken bu devlet adamları bizden ne istiyorlar Allah aşkına? Çok zoruma gidiyor. Söylemek istemiyorum ama, artık anlıma âtak!' dedi de söylemek zorundayım; ben seçim zamanlarında, günlerce işimi-arabamı bırakarak Ak Parti ve bu belediye başkanları (Büyükşehir ve ilçe belediyesi) için oy topladım. Beni böyle perişan etsinler diye mi çalıştım?"
Birkaç haftadan beri ilçemizde zabıtalarla seyyar satıcılar sürtüşmesi devam ediyormuş. Hatta sürtüşmenin mahkemeye intikal ettirildiğini de duydum. Zabıtalık yapan arkadaşlar, "emir erleri" onları suçlamak istemiyorum. Kendilerine ne emredilirse onu yapmak zorundalar. Ancak, "Kaş yaparken, gözü de çıkarmamak" gerekir diye düşünüyorum. Seyyar satıcılar da bizim insanlarımız, bu toplumun insanları. Karşılıklı hoşgörü, idare ve toplumun gerçeklerini dikkate alarak davranılmalıdır. Bazı seyyar satıcılarımızın da, zabıta görevlilerine karşı; hafife alacak, horlayacak ve hakaret sayılan ifadeler kullandıklarını, hatta vahşice saldırdıklarını da duydum. Elbet ki, bunların sayısı çok azdır. Genelleme yapmıyorum. Ama, "Bir kötünün, yedi mahalleyi lekelediği" gerçeğini de gözden uzak tutmuyorum.
Kimseyi suçlamak için yazmıyorum bu satırları. Nerede bir emir makamı varsa, orada bir emir veren de olur. Olmalıdır, olacaktır, zorunluluktur. Emir yetkilisinin emir veremediği, sözünü dinletemediği, emrini uygulayamadığı veya uygulatamadığı, dayanaksız olarak emir verdiği, yanlış emir verdiği yerlerde bozgunculuk olur, anarşi çıkar, kavga olur ve toplum huzuru bozulur. Onun için, emir yetkililerinin "Ben, ne istersem onu yapar ve yaptırırımın" ötesinde; "Yasalar, yönetmelikler ve tüzükler veya uygulama kuralları ne isterse onu yapar ve yaptırırım" ölçülerinde davranmaları gerekir.
Burada, bir askeri komutanın çok hoşuma giden sözlerini bir defa daha gündeme getirmek istiyorum. Şöyle demişti: "Askerlikte üç âT' çok önemlidir.
a- Tamim, b- Takip, c- Tekmil."
Önce kurallarını belirleyip, bir tamimle (genelge, duyuru, bildiri gibi), uygulayıcılarına bildirilmesi gerekir. Sonra, "Ben emri verdim" deyip yatmadan takibinin yapılması lAzımdır. Daha sonra da, doğru olarak yapılıp yapılmadığını ve sonucun isteğe uygun şekilde alınıp-alınmadığını öğrenmek için, uygulayıcıdan tekmil alınmalıdır.
Bu Haber 623 Kişi Tarafından Okundu.