You are what you ditch
Isyerinde son derece huzursuz bir gun gecirdim bugun. Cok sevdigim bir is arkadasimin gencliginin, iyi niyetinin, en cok da yasadigi ulkenin kanunlarini bilmemesinin kurbani oldugunu gordum.
Bu yoldan cok da uzun olmayan bir zamanda ben de gectim. O caresizligi, uzerine isler yigilirken etraftan gelen bakislari, kusuru sadece kendinde arama hallerini, uykusuz geceleri ve aglama nobetlerini cok iyi bilirim. Benim de basimdan gecti, hayatta beni en etkileyen deneyimlerden biri oldu hatta.
Bir daha asla isimi luzumundan fazla sallamamayi bu kadar genc yasimda ogrenmeyi bir mucize ve bir ceza olarak goruyorum. Bu yaklasim belki isyerinin kapisindan cikar cikmaz isi unutmama yariyor ama kurumsal hayat tiksintim ve genel yaklasimim yuzunden omrum boyunca bir gidim daha yukselmeyecegime emin gibiyim. Genc yasimda ilk korkunc mudur ve mobbing tecrubemi daha da kuvvetli bir anka kusu olmak yerine unutulmus bir sirkette bir dosya dolabi olarak gecirmeyi, isime verecegim enerjiyi baska seylere (son derece luzumsuz seylere) vermeyi tercih ettim.
Pisman miyim? Tam olarak degil. Calismalarimin urununu gormek isterdim, bunun tek yolu bizi devamli daha gaddar olmaya iten bir ortamda "en buyuk gaddar" olmak oldugu icin buna tenezzul etmeme gibi bir luksum olduguna inandiriyorum kendimi. Umarim bundan uc bes sene sonra benden genc ve acgozlu birisi sirtima basip gectiginde de boyle dusunmeye devam ederim.
Su hayatta en cok buna inaniyorum cunku, nasil bir insan oldugumuzu sahip olduklarimiz, ailemiz, arkadaslarimiz falan degil, tahammul ve tenezzullerimiz belirliyor. Ben bu oyuna kendimden gecercesine katilmaya, en hakli mudur olmaya tenuzzul etmiyorum.
Arkadasim genc. Bunu da atlatir. Simdi kucuk bir cocugu ve ev kredisi olan, bes yildir o sirkete sayisiz emek vermis bir insani helak etmek icin alenen yildirma politikasi gutmus, cat diye isten cikaririz demis o igrenc insanlarin yuzune bakarken igrenmeme, tahammul gosterme zamani benim icin.
Paranin gozu kor olsun, alt tarafi dort duvar bir evi odemek icin cektiklerimize lanet olsun, di mi?
Su hayatta en cok buna inaniyorum cunku, nasil bir insan oldugumuzu sahip olduklarimiz, ailemiz, arkadaslarimiz falan degil, tahammul ve tenezzullerimiz belirliyor.
3 Mayıs 2013 08:15
Evet paranin gozu kor olsun insani katlanmak istemeyecegi seylere katlandiriyor, ne yazik ki :(
3 Mayıs 2013 09:38
idilik dedi ki…
Kesinlikle katılıyorum! Tahammül ve tenezüllerimiz ...
20 Mayıs 2013 13:35