İslam'da Helaller ve Haramlar(Tüm Yazılarım)
“Resûl-i Ekrem sekîr veren, aldı karıştırıp bedeni uyuşturan her maddeden nehyetmiştir.” Bunların hepsi sarhoşluk verir, be­deni uyuşturur ve aklı izâle eder.
İmâm Mâverdi diyor ki:
“Bir bitki ki, insanda -aşırı gülmek gibi- şiddetli ve olağanüstü bir durum meydana getirir, o bitkiyi kullanana had –ceza- gerekir”.
Bütün bu anlattıklarımız karşısında, onun nasıl aklı ifsad ettiği­ni ve günahını bile bile fâsid garazları için tıp cevizini helâl saymak­ta İsrar etmeleri şayan-ı hayrettir. Halbuki onların garaz ve maksat­ları daha başka birçok şeyler ile de temin edilebilirdi. Tabiplerin başı İbn Sina bu cevizin, bir buçuk ağırlığında sünbül kullanmakla, cevi­zin sağladığı fayda sağlanmış olur. Diğer tabiplerin dedikleri gibi, ce­vizin, kanın hareketine olan zararını da önlemiş ve böylece hem mad­di ve hem de manevî zararından, günahından ve Allahu Teâlâ'nın azabından kurtulmuş olur, demiştir. Gerçeği Allah bilir.
“Havi's-Sağire” adlı eserin bazı şerhlerinde, Müskir olduğu sabit olduğu takdirde haşhaş necisdir, demiştir. İbn Teymiye'nin “Siyâset” adlı Kitabında, “Şarap gibi haşhaş istimal edene de had vaciptir. An­cak bu, kuru bir madde olup içilecek mayi halde olmadığı için fukahâ necasetinde üç şekilde ihtilaf etmiştir:
“Sekir veren her şey haramdır,” buyurdu. Diğer rivayet­te de,
“Çoğu sarhoşluk verenin azı da haramdır.” Buyurul­muştur. Görülüyor ki, Resûl-i Ekrem sekir veren şeyler arasında ku­ru ve mayi diye bir ayırım yapmamıştır. Bununla beraber şarap ba-zan ekmekle yenilebildiği gibi, esrar ve benzerleri de suda eritilip içilebilir. Geçmiş âlimlerin bundan bahsetmemeleri, onların zama­nında bu şekilde istimal edilmedikleri içindir.
“Leş, kan, domuz eti, Allah'tan başkası adına kesilenler -can­lan çıkmadan onca kesmişseniz, boğulmuş, bir yerine vurularak öl­dürülmüş, düşüp yuvarlanmış, başka bir hayvan tarafından susul­muş, yırtıcı hayvan tarafından yenmiş olanları- dikili taşlar üze­rinde boğazlananlar ile, fal okları ile kısmet aramanız size haram kılındı bunlar fâşıklıktır...” buyurmuştur. Yine Allahu Teâlâ şöyle buyurmuştur:
“Ey Muhammed, de ki: “Bana vahyolunanda, leş, akıtılmış kan, domuz eti -ki pistir- ve yoldan çıkarak Allah'tan başkası adına kesilen hayvandan başkasını yemenin haram olduğuna dair bir emir bulamıyorum.”  Başkasına zarar vermemek ve sınırı aşmamak üzere kim (bunlardan) yemek zorunda kalırsa bilsin ki Rabbin bağışlayan ve esirgeyendir.
“Ana karnındaki buzağının temizliği annesinin temizliğine bağlıdır.” buyurulmuştur. Annesi kesilmiş ise yavrusu da temizdir. Canlı çıkarsa kesilir, canlı çıkmazsa anasına uyularak temiz kabul edilir.
Çünkü kendisinden özellikle aranan etidir. Kurtûbi diyor ki:
“Kılları hâriç, domuzun bütünü haramdır. Yalnız kılları ile dikiş dikmek caizdir. Şafiîlere göre deniz domuzu yenir.
“Bu hayvanların ne etleri ve ne de kanları Allah'a ulaşacaktır. Allah'a ulaşacak olan, ancak sizin Ona yaptığınız ibadettir.” âyet-i celile'si nazil oldu.
“Ben, filân ve filânı yakınız diye emretmiştim. Halbuki ateşte ancak Allah azâb eder. Bu kötü insanları yakaladığınızda onları yak­mayın, öldürün,” buyurdu.”
“Bunu kim yaptı? Zira Resûl-i Ekrem, hayvana bu şekilde ezi­yet edene lanet etmiştir, dedi. Halbuki ateş ile eziyet, bundan da da­ha şiddetlidir. “
Yine Müslim'in rivayetinde şöyle buyurulmuştur:
2017-08-21 23:49:26 / 496