Ölürsem kabrime gelme, istemem Mösyö Atkins. Yine de şükranlarımı iletiyorum...Nisan geldi. Son 2 aylık bir maraton. Diplomalı çevirmen. Diplomalı manav gibi birşey aslında...Astral yolculuğa gidiş-dönüş 2 kişilik biletim var. Gelmek isteyen?Maksat hava değişikliği.Ah ben bu salak heyecanı tanıyorum. Hani şu sonunda hayalkırıklığı olanlardan işte. Birkaç günlüğüne bir beklenti yaratmak kendi kendine. Sonra o beklentilerin sonuçsuz çıkmasıyla yerin dibine girme isteği.Susan güzel şeyler olacak dedi nisanda, Serkan da öyle. Olcak hatta -biraz terbiyesizce kaçabilir ama- olmalı.Bundan tam 1 hafta önce İtalyanca hocam derste "pekmez" diyeceğine "pezevenk" dedi. Şaşkınlığımı gizleyemeyip bende "Hasstır pezevenk Osman" dedim. Ne günlere kaldık.Tanrı seni korusun Fabio.
Hasta oldum.Müthiş.Durup dururken mail box'ımda "başka" adı altında topladığım mailleri okuyup acı çekiyorum. Sonra da fırt,burnumu çekiyorum.Arka fonda Girbig- Roll back the years çalıyor. Yaklaşık 24 saattir.Durmaksızın. Söz veriyorum en geç 1 haftaya bu şarkıyı da tüketeceğim. Sonra napıcaz peki?1 aydır süregelen bu Londra havaları beni mahvetti. Pek tabiiki kendi kendimi tüketmeme neden oldu. Uzun zamandır çok yorgunum. Bugün daha da yorgunum. Her geçen gün daha da yoruluyorum. Umarım kendi kendime çelme takıp düşmem. Başka birisi yapsın olcaksa da. Farklı bir şey hissetmeli artık. Güzel herhangi bir şey. Ama sen hissetme. Lütfen.N'olur.Bencilliğimi mazur görün. Aptallığımı da.Oha. Çok pesimistik olmuş. Şimdi kanımla duvara bi not yazmaya gidiyorum. Şaka şaka yapar mıyım hiç öyle şey. Ihlamur hazırlamaya gidiyorum.