Gönderen Kisi:: darkageman
Adım ömer yaşım 24 ön lisans aydın üniv. Muhasebe Aöf işletme açıktan devam ediyorum. Aslında problemlerim 16 yaşından itibaren başladı. Tatil veya zaman geçirme nedir yaklaşık 8 yıldır bilmiyorum doğrusu Tekstil dükkanımız vardı orada çalışırdım iplik satardık. Her yaz 15 tatil de orada çalışırdım yani iş hayatına epey erken başladım. Babam bana hep hor davranırdı genelde 2 saat bilgisayarda dursam bütün gün bilgisayar oynuyor bi bok bilmiyor tarzı beni aşağılardı. Hatta bir kaç kez klavyemi ve monitörümü kırmışlığı vardır. Ön lisans bittikten sonra bizim işler pek iyi gitmedi ve iflas ettik 1 trilyona yakın borç vardı bende işi kapattıktan sonra iş arayışına girdim ama bulamadım. Strese girdim psikoloğa göründüm 3 4 hafta süreç sonrası ilaca başladım önce 50 lik depresan ve sakinleştirici verdi başladım kullanmaya iyi geliyordu aptal gibi yapmasına rağmen. İş buldum 1 ay sonra muhasebe üzerine eniştem tavsiye etmişti orada çalışırken kafam dağılıyordu zor işti ama zevk alıyordum işin doğrusu o ara ilacı bıraktım. 10 ay civarı çalıştım. 10 ay sonunda maaş konusunda anlaşamadık yol sıkıntısı vardı avcılardan selimpaşa ya gidiyordum oradan sanayi ye minibüs yok hep taksi ibneler 10 tl alıyordu. Bunlar taksiciyle kavga ettiler adama parasını vermediler orası zaten küçük bir yer kimse de almadı taksiye bir daha ismi çıkınca firmanın. Kavga ettim firma sahipleriyle de bu konu için. 4-5 ay boşta durdum kpss girdim 65 aldım atanamadım. Babam tabi başımda bana gene küfürler söylenmeler boş adam aptal adam. Bana iş bulduğunu muhasebe üzerine olduğunu söyledi tamam dedim. 2 haftadr çalışıyorum yaptığım olay 1 fatura kesip mal ayıklayıp mal taşımak raf silmek. Hayır yapmasına yaparım ama abi koymaya başlıyor bir zaman sonra muhasebe için girdim ama garip bir döngü içerisindeyim. Babama anlattım bana küfretmeye başladı azarladı sövdü boş adam aptal adam ve daha ağırları.
İşin doğrusu abi dayanamıyorum artık kafamdan geçenleri birisi keşke görebilse. Kendimi boşlukta amaçsız hayattan keyif almayan eve gidip direk yatan hiç bir emeli olmayan bir adam gibi hissediyorum. Babamın yakıştırmasıyla piç pezevenk vb.
Arkadaşlarım, dost olduklarım kişiler hep beni mutlu sanıyorlar ama işin özünde boka batmış sefil aptal bir adam gibiyim. Kendimi öldürmeyi bile düşünmüştüm ilaca o yüzden başlamıştım. İki kişiliğim vardı birisi bana öldür kurtul diğeri ise annen kardeşin var yapma kahrolurlar diyordu. Artık ne yapacağımı bilemiyorum.