ben kuşlardan da küçüktüm: Eylül 2012
nasıl yanii !
okula gelmek istemiyor 1 haftayı aşkın..
"ben okula gitmek istemiyorum bana zorla yemek yediriyorlar" demiş Gökdeniz
babanne böyle böyle "haberiniz olsun,ısrar etmeyin" dedi.
pek ısrar etmem oysa ki ...
aynı gün gökdeniz : ben yemek yemeyeceğim
ben : yeme çocuğum
gökdeniz : hiç yemeyeceğim
ben : tamam hiç yeme
2dk sonra tekrar
-ben yemek yemeyeceğim
-sen bilirsin 10 dk. sonra tekrarrrr
babanne : gökdeniz okula gelmek istemiyor yine ben : neden ? dün yemek yemedi
babanne : "öğretmen benim yemek yememe izin vermiyor, bana yemek vermediler" dedi
ben : !!!!!
sonuç : şansını fazla zorlayan arkadaş hem okula geldi hem de belli bir miktar yemeği mecbur yedi.
aşağı da bir yalan söyledim vakası,
yeni yayın dönemi tuvalette başladı !
çocuklar sıkılınca tuvalete gitmeyi öğrendiler .
bu da tıpkı kopye vermek gibi iç güdüsel olarak gelişen bir öğrenci davranışı..
lakin sıkışık beklemelerini son derece sağlıksız bulduğumdan tuvaletle sınıf arasında ring seferler düzenliyoruz
dün o kadar çok yoruldum ki bir gökdelenin bütün camlarını silsem bu kadar yorulmazdım.
eve geldiğimde sağ bacağım tutulmuş, ayaklarım şişmiş, başım dönüyor, boğazım zonkluyor, ben saçmalıyordum.
bir saniye de beş kişi öğretmenim diyor istekleri sürekli değişiyor , cevap veremedikleriniz daha yüksek sesle bağırıyor olmadı ağlıyor.
bugün çocuklara " gerçekten tuvalet ihtiyacınız olmadığı halde tuvalete gidiyorsunuz böyle devam ederse bir gidene yarım saat izin vermeyeceğim şimdi yokken giderseniz birazdan gerçekten gelirse göndermem. fakat böyle beklemek sağlıksız . siz bana doğru söylemezseniz ben nereden bilirim gerçekten tuvaletinizin gelip gelmediğini ?"
yıldıray : öğretmenim sen nasıl bilmezsin ? (ben kendim anlamıyorum sanıyor) ...ben biliyorum ki... ne zaman geliyo gelince anlıyorum ben büyüğünü de biliyorum küçünüğü de .!
bakalım başımıza daha neler gelecek,
derviş gönülsüz gerek..
sen derviş olamazsın........
bu hatun benim yatınca gözleri kapanan ve kirpiği yerinden çıktığı için , için için ağladığım çocukluğumun yegane hatıralarından Burcu ...
annemin sandığında durur hala.
çok az oyuncağımız vardı.
şimdi çocuklara bakıyorum oyuncak çok, doğru dürüst oynayan pek yok..
olur da bir gün elimden çıkarsa fotosu hatıra kalsın istedim ..
çok güzel bir dizi idi. biraz uzundu her bölüm 1 saat. kore dizi ve filmlerini izlerken bizimkilerin ne kadar "esinlendiklerini" de görmek mümkün
a millionaire's first love ın özellikle son sahnesi bizim "incir reçeli"
bu dizinin başı "seni bana yazmışlar " ı çok hatırlatıyor !
kore dizilerinin filmleri senaryoları güzel ve anladığım kadarıyla diğer ülkelere de "ilham kaynağı" olacak kadar da başarılı ..
okullar açıldı. yeni bir çalışma arkadaşı geldi. iyi olur her şey inş.
sınıfları toparlamak,eşyaları düzenlemek,toplantı gündemlerini oluşturup listeleri üzenlemek gerek.
bu sene sınıflar kalabalık bakalım yeni bebeler nasıl olacaklar..
takılmış plak gibi mustafa ceceli nin "sevgilim" ini dinliyorum...
haftaya yüksek lisans dersleri de başlayacak hala tedirgin olmakla birlikte yeniden öğrenci olmak çok heyecanlı.