NE GÜZELMİŞ O GÜNLER | Batıakdeniz Gazetesi
İnsan ekmekle değil emekle yaşar demişim bir yerde. Arkadaşım nasıl ne demek istedin? Hiç ekmek olmadan yaşayabilir miyiz? diye sorup , peki su ne olacak ?
08 Temmuz 2017 - 9:19 'de eklendi ve 185 kez görüntülendi. A+A-
Bırak diyor aklım, geçmiş , geçmişte kalsın
Olmuyor özlemini çekip durdukça insan ,
Geçmiş beni gel de unut unutabiliyorsan diyor
Hem de hiç olmadık bir yer de bir zamanda…
İnsan ekmekle değil emekle yaşar demişim bir yerde. Arkadaşım nasıl ne demek istedin? Hiç ekmek olmadan yaşayabilir miyiz? diye sorup , peki su ne olacak ? susuz yaşamak mümkün mü ? dedi. Haklı elbet de . Ekmeği yapanda su sonunda .Ama benim kastettiğim emeğin olmadığı bir yerde ekmek olmadığını vurgulamaktı. Hangimiz bir emek harcamadan bir baltaya sap olabildik? Kim hangimize gel ben çok kazanıyorum al sana bu kadarını hibe ediyorum dedi? Hiç birimize ,çalışmadan bir emek sarf etmeden bir şey verdi. Mutlaka veren karşılığını beklemedi mi? Dinimiz veren el , alan elden hayırlıdır diyor. Çok doğru ama nereye kadar veren el olmaya kaçımız devam edecek? İşte Ramazan ayında akşamları kurulan o sofraları , her akşam bir daha nerede bulacaksınız? Elbet de evlerimizde de ramazan ayında sanki bir başka çeşitlilik ,bir bolluk vardı. Hiç bitmeseydi ne olurdu?
Hayatımızdan bir ay daha geçip gitti ,geriye gene eski günler , eski özlemler kalıverdi. Hiçbir özlem geçmişi geri getirmiyor ki ! İşsizlik her geçen gün artıyor , bunu da nereden çıkarıyorsun demeyin sakın Devletimizin verdiği işsizlik rakamları ortada, gençliğin yarınlarını , bizler elbet de düşünmek zorundayız. Yarınımızı kuracak olan onlar değil mi? İş, yoksa aş da yok demektir. Geçen gün bir gazete, illerdeki Kafelerin sayısının, her geçen yıl arttığını yazıyordu. Bunun hoş bir şey olmadığını söylemek düşünen beyinler için acı bir gerçek. Bir yerde kafe sayısı artıyorsa orada işsizlik gittikçe artıyor demektir. Bizim insanlarımızın vakti eğer oralarda geçiyorsa , bom boş oluşundandır. Bir yazımda da yazdım sanıyorum. Kazanmayan genç üstelik ,ana , baba parasıyla buralarda vakti öldürüyorsa , yarınlarımız nasıl kazanılacak diye sormaz mıyız?
Hele eğitim ; biz eğitimcileri her zaman düşüncelere kötümserliğe sürüklüyor. Bir memleketin geleceğini şu an değil , şu anda eğitime yatırılan yatırımların 10 – 15 yıl sonra ülkemize neler sağlayacak teknolojide neler verecek, dünya ülkeleriyle hangi konuda rekabet edebilecek,üstünlüğü nasıl el de edecek ?diyen bunları soran bir anlayış var mı? İşte bunun için elbet de kaygılıyız. Dünya kriterlerin de eğitimimizin 2003 yılından bile geride olduğunu öğrenince insanın elbet de içi yanıyor. Biz hiçbir zaman dinimizi öğretmeyelim salt bunun karşısında bir taraf olalım düşüncesinde değiliz. Ama acı gerçek sadece din ağırlıklı okullar açarak çağı yakalamak mümkün değil. Özellikle eğitim politikamızın geleceği kurtaracak , uzun soluklu olması gerekir. Geleceğimizi kuracak olan gençlerimize , büyük hedefler göstermek ve onlara ilmin ışığını yaşatacak Atatürk ilkelerini ileri götürecek ,bir yol çizmemiz gerekir. Sırf politik amaçlı görüşler fayda yerine sonunda hepimize zarar verir.
Geçmişe bir özlem var içimizde hiç bitmiyor. Nasıl bitebilir ki ? Liseyi bitirmişiz hangi okula gitsek diye düşünüyoruz. Okulu bitirdiğiniz dereceniz pekiyi ise eczacılık, tıp gidip kaydolup okuyabiliyorsunuz ,Sınavsız her okula kaydolup okuyabiliyorsunuz. Eczacılık fakültesini düşlerken Bir not için pekiyi iyi kaçırmış iyi derece ile mezun olmuştum .bunun acısı hâlâ içimdedir ,derslerde kendisiyle ,hep çekiştiğim Edebiyat hocamız, Beden Eğitimi Sınavında ( ben ki Üstelik takım kaptanı olarak okula kupa kazandırmışım ) sınavda Beden Eğitimi hocamız raporlu olduğu için sorumlu ders hocası ,tüm kasa minder hareketlerini tam hatasız yaptığım halde 10 yerine 9 notu vererek pekiyi ile mezun olmamı engellemişti. Nerden bilecekti ki Onun gibi Edebiyat Fakültesin bitirip bir öğretmen olacağımı ? Nasip buymuş işte . Her gece rüyalarımda bile o günleri halen yaşarım .Üzülmem mi sanıyorsunuz? hep üzülürüm . gene de Ne güzelmiş o günler demekten başka bir şey söylemek gelmez içimden .Ya şimdi ki gençlerimiz sınav üstüne sınav bitirdiği derece ne olursa olsun üniversitede bir bölüme kayıt yaptırabiliyor mu? Nereden nereye gelmişiz ,nasıl da ne güzelmiş o günler demez miyim ? Geçip gitmiş ve bitmiş her şey gibi mazi oluvermiş yıllara özlem duymamak elde değil. Sağ olan hocalarıma sağlıklı daha nice mutlu yıllar ölmüş olanlarına Tanrıdan af ve mağfiret diler mekanlarını Cennet olmasını dilerim.