Erkenci Kuş: Zakkumun kökü
Gerçek aşk nedir? Var mıdır belirlenmiş bir kalıbı? Google’da aratınca falan çıkıyor mu tanımı? Yok efendim yok. Aşk bu. İnsanı bir duygu. Kişiden kişiye değişen, belli bir şekile girmeyen, toplumca kabul edilmiş bir tanımı olmayan bir şey bu. E hal böyle olunca da “gerçek aşk, gerçekten sevmek” üzerinden yapılan mantık içerikli dramatik konuşmalar pek geçmiyor insana. Böyle neresinden tutsan elinde kalıyor.
“Gerçekten sevsen gitmezdin - Gerçekten tanısan beni sevmezdin.”
Bana göre bu cümleler önyargı ve korkular tarafından oluşturulmuş bahaneler. Sonuç olarak duygu aynı olsa da yarattığı etki, oluşturduğu hisler ayrı. Aşkın yarattığı etkinin herkeste aynı olmasının yoktur imkânı.
Durum böyleyken de sorarlar “Nereden biliyorsun?” diye.
Aklı Galapagos’a kaçmış olan Sanem’cim, müneccimsin de bizim mi haberimiz yok acaba? Belki adam seni her halinle sevecek? Ya sen, ortalarda havalı havalı dolanan Can Divit? Bu “gerçekten sevmenin” bir kuralı falan var da ondan mı bu emin konuşmaların? Seven gidemez diye bir kaide falan mı var? Siz hayırdır yani?
Buyrun bir tabak püre daha; Deren’in “ricası” üzerine yarım kalan işi tamamlamak için Can’ın evine hoplaya zıplaya giden Sanem ve Sanem’in sebep olduğu duygu karmaşıklığı yüzünden ortalarda kafası kopmuş tavuk misali dolanan Can tencerenin dibinde kalmış son mantık kırıntılarıyla bir diyalog kurmaya çalışınca ortaya çıkan sonuç pek de iç açıcı olmadı açıkçası. Bunca yıllık romantik komedi izleyicisiyim, böyle boş diyalog görmedim.
Sonuç; Aşk acısı çeken Can Divit bünyeye zarar!
Kendisinin su kaynattığı yetmiyormuş gibi bir de ajanstakileri delirtti. Yahu sen şirket yönetiyorsun, kafan atınca işe gitmemek ne? Can bey kafası bozulunca işe gitmesin, arkasını toplamak için fır dönen Deren orda delirsin. Komediye gel! Ortada patron yok, finansa bakan diğer kardeş tasarım toplantısı yönetmek zorunda kalıyor, tasarım ekibinin başındaki kişi aşırı dozda kafeinden Bakırköy’lük hale geliyor. Buyrun giden akılların, son hız uzaklaşan mantıkların helvasını kavurmaya!
Aylin ve Emre ikilisine hiç girmeyeceğim. Zira kendileri kabak tadı verme seviyesinden pörsümüş meyve rütbesine yükseldiler.
Kadronun bir kısmı oralarda deliredursun, mahalle eşrafı yine kendi içinde ayrı bir komedideydi. Ana tema; Şerbet Vs. Capuccino! Zebercet’in dükkanını ele geçiren Steril’i görünce iş kadını olmaya karar veren Mevkıbe’nin bakkalı basmasıyla ortaya çıkan kaos ayrı bir şenlikti. Sokak ortasında göbek atmadan tutun sahilde yoga yapmaya kadar her türlü cinslik vardı.
Can’ın evine gidip kapıda Polen’i bulan Sanem’le yapılan bölüm sonu adeta gelecek sahnelerde çıkacak ayrı krizlerin ön hazırlığı niteliğindeydi. Bakalım daha neler göreceğiz. Hadi hayırlısı!