Lamarck'ın Dönüştürme Kuramı (Örneklerle) / biyoloji | Thpanorama - Bugün kendini daha iyi yap!
Lamarck'ın Dönüştürme Kuramı (Örneklerle)
Lamarck'ın dönüşüm teorisi Jean-Baptiste Pierre Antoine de Monet’in Chevalier de Lamarck’ın 1802’de hayatın gelişimini açıklamak için oluşturduğu ilkeler ve bilgi kümesidir..
Lamarck, 1744-1829 yılları arasında yaşayan bir Fransız doğa yazarıydı. Bir doğa yazarı olarak yaptığı çalışma, canlılar hakkındaki cevapları bulmak için ilk biyolojik evrim teorisini formüle etmeye iten doğal bilimler ve tarih üzerine yapılan önemli araştırmalardan oluşuyordu. Ayrıca fosillerin geçmişini incelemek için omurgasızların paleontolojisini kurdu..
Lamarckismo olarak da bilinen Lamarck Teorisi, daha önce de inanıldığı gibi, çok çeşitli organizmaların “her zaman aynı” olmadığını, ancak canlıların zaman içinde değişen çok basit formlar olmaya başladığını belirtir..
Bu, yaşadıkları ortama uyum sağlamak için evrimleşmeleri veya dönüşmeleri anlamına gelir. Fiziksel ortamda değişiklikler meydana geldikçe, canlılar bir nesilden diğerine aktarılabilir değişiklikler üreten yeni ihtiyaçlar kazanır..
Yaşayan organizmalar, Dünya üzerinde çok fazla zaman içerisinde doğa tarafından üretilen organlardır..
En basit yaşam formları sürekli olarak ortaya çıkar..
Yaşam, hayvansal veya sebzenin, sürekli evriminde, giderek daha uzmanlaşmış ve çeşitlendirilmiş organları geliştirir..
Her organizma, canlıların üreme ve yenileyici kapasitesine sahiptir.
Zamanla, Dünyadaki değişikliklerin neden olduğu koşullar ve organizmaların çeşitli bakım alışkanlıklarının özümsemesi yaşamın çeşitliliğine neden olur.
Bu çeşitliliğin ürünü, canlı organların organizasyonundaki değişiklikleri somutlaştıran "türlerdir". (O'Neil, 2013)
Lamarck, doğayı gözlemleyerek, hayvanlar arasında birçok farklı form ve alışkanlığın varlığının yadsınamaz olduğunu savundu. Bu çeşitlilik, her bir organizma grubundan (veya ırktan) oluşan varlıkların ihtiyaçlarını karşılamak için yapılan değişikliklere cevap verdiği sayısız koşulları göz önünde bulundurmamızı sağlar..
Bu tesislerle iki temel yasa oluşturdu:
Tüm hayvanlarda, organlarının sık kullanımı, işlevlerini güçlendirirken sürekli olarak kullanılmaması, kaybolana kadar güçlerini zayıflatır..
Genetik, gelecek kuşaklar boyunca, örgütlenmelerin, çevrelerindeki değişimler karşısında ihtiyaçlarını karşılamak için deneyimlemek zorunda oldukları modifikasyonları sürdürmekten sorumludur..
Koşullar ihtiyaçlar yaratır, bunlar alışkanlıklar yaratır, alışkanlıklar belirli organların ya da fonksiyonların kullanımıyla ya da yaratılmadıkça değişiklik yaparlar ve genetiğin bu değişiklikleri yapmadan sorumlu olması.
Her neslin nitelikleri kendi içsel çabalarından gelir ve yeni yetenekleri torunlarına devralınır.
Bu teorinin prensiplerini gösteren örnekler
Aslında zürafaların boynu atlarınki gibi. Genellikle kuraklığın sık olduğu bölgelerde yaşarlar, bu nedenle, bitkilerin su rezervlerini alma ihtiyacı, ağaç tepelerinin ihale tomurcukları üzerinde beslenme alışkanlığı yarattı.
Zamanla, bu ihtiyacın karşılanması için birçok zürafa nesnesine ihtiyaç duyuldu;.
En uzun boynu olan zürafalar bu özelliği soydaşlarına aktarmış ve her kuşak atalarınınkinden daha uzun bir boynu ile doğmuştur. Bu işlem zürafaların boynu mevcut uzunluğa ulaşana kadar devam etti..
Uzun süren kuraklık dönemleri nedeniyle düşük seviyeli nehirler hacimli fillere banyo yapma kolaylığı sağlamaz. Bu devasa hayvanın ağzı ile küçük bir kuyunun suyuna ulaşmak için eğilmesi de mümkün değildir. Bunun için, birbirini takip eden nesiller, vücutlarını içmek ve tazelemek için uzun bir gövde geliştirdi..
İguanalar yavaş olma eğilimindedirler ve çok çevik olan böceklerle beslenirler, kendilerini beslemek zorunda kalırlar, art arda gelen nesiller yiyeceklerini daha hızlı yakalamak için gözlerinin her birinin bağımsız kullanımını geliştirirdi..
Birçok hayvanın yutulmaması için savunma mekanizması bir başka evrim örneğidir. Hayatta kalma mücadelelerinde, yırtıcılarını korkutan fiziksel değişiklikler geliştiriyorlar. Bu, düşmanın varlığında vücudunu şişiren kirpi balığı için geçerlidir. Miras kalan hayvan alışkanlıkları, bunun gibi doğada sonsuzluklar var..
Kuşlar, nesilden nesile, gagalarının ve bacaklarının büyüklüğünü, yuvalarını kendilerine uygun olan habitatlara göre inşa etmek için ihtiyaç duydukları dal tipini daha iyi manipüle etmek için uyarlarlar. (www.examplesof.net, 2013)
1809'da Lamarck adlı bir kitap yayınladı. Zooloji felsefesi Fransa ve İngiltere'de iyi bilinen ancak ilkeleri dikkate alınmamıştır..
Yaklaşımında, Lamarckism ilkesini atmaya çalışmak için bir deney yapan August Weismann (Alman evrim teorisyeni) gibi muhalifler vardı. Soydaşlarının kuyruksuz doğmadığını göstermek için ardışık fare kuşağı kuyruğunu kesti. Aslında yeni nesiller, ebeveynlerinden miras kalan kuyruklarla doğdu. Bu Lamarck'ın teorisinin yanlış yorumlanmasıydı..
İlk olarak, kuyruğu kesme hareketi doğal değildi (doğa tarafından üretilmedi). İkincisi, esaret altındaki fareler için, ihtiyaç yaratmayan, bu farelerde yaşamı sürdürme alışkanlıkları oluşturmayan bir durumdu. Bu nedenle, zaman içinde soyundan gelen genetik değişikliklere neden olmadı. (Beale, 2016)
Aldatıcılarına rağmen, bugün bile, bilim topluluğunun üyelerinin bir kısmı çalışmayı Lamarck'ın biyolojik evrim teorisinin ayrıntılı olarak değerlendirdiğini düşünüyor..
Lamarckizmin temeli genellikle "edinilen karakterlerin mirası" olarak özetlenir. Bu, türlerin birbirinden geldiği ve yeni kuşakların aşamalı olarak daha karmaşık ve çevreye daha iyi adapte oldukları anlamına geldiği anlamına gelir. (Richard W. Burkhardt, 2013)
Beale, G. H. (04/2016). Global.britannica.com adresinden alındı.
en.wikipedia.org. (en son 12 Mart 2017, 00:17 tarihinde değiştirilmiştir). Lamarkçılık. En.wikipedia.org sitesinden alındı.
en.wikipedia.org. (en son 5 Nisan 2017, 03: 11'de değiştirilmiştir). Jean-Baptiste_Lamarck. Elde edilen de.wikipedia.org.
es.wikipedia.org. (en son 04.04.2010 tarihinde 10:46 tarihinde değiştirilmiştir.) Es.wikipedia.org sitesinden alındı.
O'Neil, D.D. (2013). Anthro.palomar.edu'dan alındı.
Richard W. Burkhardt, J. (08/2013). Elde edilen dencbi.nlm.nih.gov.
« Zar katlama teorisi Düzgünlük Teorisi Kökenleri ve İlkeleri »