Neden İşveren Destekli Sigortalarınız Sizin İçin Sonunda İyi Olmayabilir?
Dana Goldman tarafından yazıldı.
İşveren destekli sigorta, ABD'li işçiler için en büyük avantajlardan biridir, ancak en iyi sosyal politika olmayabilir. zimmytws / Shutterstock.com
Demokratik cumhurbaşkanlığı tartışmaları, gelecekteki Amerikan sağlık sistemi konusunda derin bir anlaşmazlık yarattığını vurguladı. Seçmenlerin öfkesini yansıtmak tıbbi masraflar, Sens. Bernie Sanders, Elizabeth Warren ve Kamala Harris yüklemek için iddia hepimiz için bir Medicare sistemi. Kendini ılımlı olarak konumlandıran Biden, ACA borsalarında özel planlar ile rekabet etmek için devlet destekli bir sigorta planı sunarak Ekonomik Bakım Yasası'nı oluşturmak istiyor.
Anlaşmazlığının merkezinde basit ama politik olarak patlayıcı bir soru var: Sağlık sigortasını ortadan kaldırmalı mıyız? 158 milyon Amerikalı işverenler aracılığıyla almak? Sanders ve Warren evet diyor; Biden hayır diyor.
A Kaiser Family Foundation anketi Bu sorunun Amerikalılar için ne kadar önemli olduğunu göstermektedir. Ulusal bir sağlık planını destekleyip desteklemediklerini sordu,% 56 ise evet dedi. Özel bir sigortayı ortadan kaldırırsa hala böyle bir planı destekleyip desteklemediklerini sorduğunda, destek neredeyse 20 puanını% 37 seviyesine düşürdü.
Sağlık pazarlarının daha verimli çalışmasını sağlamanın yollarını arayan bir sağlık ekonomisti olarak, sağlık hizmetleri maliyetleri ve erişim konusundaki mevcut tartışmanın, sahip olduğumuz sistemle nasıl sonuçlandığımız konusundaki bazı bağlamlardan fayda sağlayacağını biliyorum.
Sağlık sigortası: tarihi bir kaza
FDR, ülkeye 1942’te gaz tayinine duyulan ihtiyaç hakkında ve Ulusal Savaş Çalışma Kurulunu yeniden hazırladığı zaman hakkında konuşuyor. AP Photo
Bunun neden bu kadar kritik bir mesele olduğunu anlamak için, bu planların nasıl işlediğine, ABD sağlık bakımında nasıl kökleşmiş olduklarına ve masaya hala ekonomik değer getirip getirmediklerini sormaya değer. Çoğu insan şu andaki sistemimizin kısmen tarihi bir kaza olduğunu öğrenince şaşırabilir.
II. Dünya Savaşı'ndan önce sağlık sigortası nispeten nadir bir maldı. Savaşın başlamasından kısa bir süre sonra, Başkan Franklin Roosevelt icra emriyle yeniden Ulusal Savaş Çalışma Kurulu İşçiler ve yönetim arasındaki anlaşmazlıkları çözmek, fiyat kontrollerini ve rasyonel malları belirlemek. Kongre daha sonra geçti İstikrar Yasası Savaşın başlamasına eşlik eden hızla genişleyen bir ekonomide ücret ve maaşları sabitlemek için 1942’in
Böylesine gelişen bir ortamda işletmeler, çalışanları çekmek için bazı araçlara ihtiyaç duyuyordu. Şirketler, sağlık sigortası dahil, ücret dışı faydalar sunmaya başladı. 1943’te, İç Gelir Servisi çizgili Bir işverenin işçinin sağlık sigortasına harcadığı para, işveren tarafından sağlanan sağlık sigortasının gelir olduğu tartışmasız olmasına rağmen, çalışanın vergilendirilebilir gelirinin dışında tutulabilir. Bu karar o zaman çok fazla dikkat çekmedi, çünkü sağlık sigortası bugünün primlerine göre çok ucuzdu.
Ancak değişim temeldi. Bu vergi dışı bırakma, bireysel piyasadan ziyade bir iş yoluyla sigorta elde etmeyi daha ucuz hale getirmiştir. Ayrıca, işverenin, ülkenin yükselen orta sınıf için sağlık bakımını ödemenin yolu olarak planlarını korumuştur. Sağlık sigortası primlerini maaş bordro vergilerinden ve gelir vergilerinden koruyarak, dışlama, işçilerin maaşlarına nakit yerine işveren tarafından ödenen primler şeklinde katılmaları için büyük bir teşvik yarattı. Bu, özellikle Sosyal Güvenlik için maksimum vergilendirilebilir kazancına kadar kazanç sağlayan - 132,900 ABD dolarına kadar olan - daha yüksek gelirli çalışanlar için geçerlidir.
Çalışan kazancı, IRS kaybı
Sam Amca, işveren destekli sağlık planlarına verilen vergi koruması nedeniyle çok fazla vergi geliri kaçırıyor. Sean Locke Photography / Shutterstock.cm
Bütün bunlar hükümete büyük bir bedel olarak geliyor. Bu kaçırılan vergiler 280 milyar dolar geçen yıl. Vergi sübvansiyonunun ipotek faizi indirimi, hayırsever bağışlar ve emeklilik yardımı vergi hariç tutulması ile aynı olduğu, Vergi Politikası Merkezi'ne göre.
Yüzeyde, şirketler bu sorumluluğu atmaya açık gözüküyor, çünkü ilave idari yükler içeriyor ve onları bir işin - sağlık hizmetinin - uzmanlık alanı değil - ortalarına sokuyor. Ayrıca sağlık sigortası yaptırmak daha pahalı hale geliyor. İşveren destekli sağlık maliyetlerinin hem çalışanlara hem de şirketlere sağladığı ortalama maliyetin Bu yıl çalışan başına $ 15,000ve şirketler nominal olarak faturanın% 70'ini aldı.
Ancak çoğunlukla şirketler, sendikalar sistemin sürekli destekçisi olmaya devam ediyor. Yararlı paketler, çalışanları işe alma ve korumaya ve iş güçlerini sağlıklı tutmaya yardımcı olur. Ve primlerin içine konan para şirketleri bordro vergilerini düşürdüğü için federal hükümet işverenlerin tazminat bütçelerini sübvanse ediyor.
Benzer şekilde, Kaiser anketinin gösterdiği gibi, çalışanlar işyeri planlarını daha az kesin bir şeyle değiştirmeyi düşünmekte zorlanıyorlar. Korku büyük bir motive edicidir: bir hükümet planında yetersiz kapsamla sona erme korkusu ya da ACA'nın anayasaya aykırı olması durumunda iş dışında herhangi bir yerde iyi bir sigorta alamayacaklarından korkma.
Genel olarak, ABD merkezli çalışanların dörtte üçüne yakını iş merkezli olarak bulunduğunu belirtti. Los Angeles Times / Kaiser Family Foundation anketine göre. Ve bu, artan sağlık maliyetleri yükünün işçilere sürekli olarak kaymasına rağmen. Son 12 yıllarında, iş temelli sağlık planlarında tek kapsam için yıllık indirimler neredeyse dört katına çıktı ve şimdi de ortalama 1,300 $ 'dan daha fazla.
Ama bu adil bir sistem mi?
Şirketlerin ve çalışanların paroşiyal çıkarlarını bir kenara bırakmak, işveren tarafından ödenen planlar genel olarak ABD sağlık sistemine gerçek bir değer kazandırıyor mu? Bana göre cevap, sadece kısmi bir evet.
Girmeleri kolay ve çok fazla sübvanse edildikleri için, bireysel pazarda sigorta satın almaya direnebilecek genç ve sağlıklı çalışanlar dahil olmak üzere milyonlarca işçiyi riskin yönetilebileceği en büyük havuzlara çekiyorlar. Ama herkesi sigortalamıyorlar. Çalışanları, faydalarının tam fiyatını tecrübe etmekten alıkoyuyorlar; bakımdan tasarruf etmek için baskı. Bu planların katkıda bulunduğuna dair kanıtlar da var. ücretlerde düz büyüme. Politikalar taşınabilir olmadığından işçileri bir şirkete bağlayarak kariyer ilerlemesini geciktirebilirler - “iş kilidi” olarak bilinen bir fenomen.
Ekonomistler arasında işveren planları için vergi dışı bırakmanın sağlık sistemini bozduğu, zenginlere aşırı fayda sağladığı ve genellikle kötü kamu politikası olduğu konusunda sanal oybirliği vardır. Bu görüş, tümü için Medicare’in savunucularının bazı argümanlarıyla örtüşebilir, ancak anketlerin gösterdiği gibi, politik olarak yalnız bir pozisyon olmaya devam ediyor.
Ne de olsa ekonomistler oyların sadece küçük bir kısmı.
Dana Goldman, Leonard D. Schaeffer Başkan ve Değerli Kamu Politikası, Eczacılık ve Ekonomi Profesörü, University of Southern California
Buradasınız: Anasayfa > Sosyal ve Politik > ekonomi > Sağlık hizmeti > Neden İşveren Destekli Sigortalarınız Sizin İçin Sonunda İyi Olmayabilir?