edebya: HASTANE ÜSTÜNE HASBÎ YAKINMALAR
bir de dar. 1,5 saatimiz orada geçti…
(Şubat’ın son günleri… Yazının tam burasında bebeğimizi acile götürdük ve yüksek ateşi düşürdüler, ardından doktor akciğer röntgeni istedi. Yazının bundan sonraki kısmını günler sonra 7 Martta yazıyorum.)
Yorgunluktan ve stresten bunalmışken şimdi de bebeğin böyle olması moral olarak da insanı bitiriyor. Değil mi ki hastanedeki insanların pek çoğu zaten moral yorgunu olarak orada bulunuyorlar. Öğleden öncenin tamamını bir tek röntgen için A Blokta geçir, ardından B Blokta tekrar röntgen istensin. Allah’ın takdiri. Resmen umudumu yitirmiştim. Allah’tan buradaki röntgen boştu ve dakikalar içinde film işi bitti ve sonucu doktora götürdük. Allah’a ve emeği geçenlere teşekkür ettim.
Hemen ardından yine acele geldik ve günlerden Cuma.
Hastanenin park yerine pazar kurulmuş. Rezalet desem kimler alınır?
Acil girişinden ilerle, yok, yer yok. Geri git, yok, gelenler var. İnin çocuklar siz gidin ben arabayı yakıp geliyorum! Zira bunu bir yere koyamazsam cebime koyup geleceğim! Hayır, asla diğer günler için bir şey diyemem. Çok güzel park alanı var B Bloktaki hastanenin. Ne yapmalı? Bir yere bırakıp çocukların peşinden gittim. Oraya bırakma kardeşim, dediler. Bir yandan çocuğun telaşı bir yandan bu trafik karmaşası, araçlar birbirine giriyor resmen. Ardından, buraya bırakma, diyen birisi. Kendisinden özür dilerim biraz sert söyledim, bırak Allah aşkına, bırak ceza yazsınlar, dedim. İçeri girdim, sıramız gelecek, randevu aldık. Bir ders saati boyunca belim koptu. Sıramız gelecek. Koridor tıklım tıklım. Yanımızdan geçen iki adam şöyle diyor, “La bu ne kalabalık böyle, amma galabalık insanlar yav!” E, be kendini saymayan densiz, siz de bu kalabalığa dahil değil misiniz? Dikilmeyin burada kardeşim! Allah’ım ben burada neden dikiliyorum, değil mi? Birisi de randevulu sistem olmasa ne olacak acaba, dedi. Yok, ben o zamanları da biliyorum. Böyle iyi. Daha iyi olacak eminim. Bu arada şikayet kutuları da boştu, sanırım
Bunu yapmamalıyım. İnsan öfkesine yenilince insan değil çünkü.
Üç ayrı günde yaşadığım üç şey işte. Beni bağışlayın, belki yanlış söyledim, belki eksik belki fazla söyledim ama hasbî söyledim. Belki duyan olur.