Murat Belge, boykot ve Kemalizm… – Simurg
Kimi noktalarda aynı görüşte olmadığım ama hep sevip saydığım, bu ülke için elzem gördüğüm Murat Belge’den böylesi bir siyasi tartışmada bu kolaycılığı, bu ucuzluğu gerçekten beklemezdim. Gözünü ne karartmış bilmiyorum, ama bir şeyler hissediyorum.
Murat Belge’den gerçekten beklemezdim dedim ya, yani demek istiyorum ki, mesela referandumda oy kullanmayacağını açıklayanlardan biri olarak ben bu konuda bir tartışma yazısı yazmış olsaydım asla aklıma, İslami kesimin dışında “Evet” oyu verecek sol muhalifleri, BDP kitlesine“şerefsizler” diyenlerle, linçcilere “duyarlı vatandaş” diyenlerle, sünnetsiz PKK’lilerden laf açıp “terör” ile Ermeniler arasında bağ kuranlarla, Kürt sorununun çözüm yolunu metres diye Kürt kadınlarını almakta bulanlarla, muhaliflerini annelerinin Ermeni olduğunu söyleyerek gözden düşürmeye çalışanlarla, Hrant Dink’i Nazi savaş suçlusuyla aynı kefeye koyan iddianameler yazanlarla kol kola göstermek aklıma gelmezdi. O yüzden galiba, ondan da en az benimki kadar bir siyasi izan beklerdim.
Ben, mesela, “İslami kesimi anlıyorum ama İslami kesimle aynı tavrı gösteren sol muhalifleri anlamıyorum” demiyorum. Çünkü anlıyorum. Peki ya Murat Belge gibi donanımlı bir kişinin, engin entelektüel birikimi olan birisinin, Kürt/BDP’li olmayıp da Kürtlerle/BDP’lilerle aynı siyasi tavrı göstermek isteyenlerin olabileceğini, ya da “Kürtlük”ten BDP’lilikten tümüyle bağımsız olarak mevcut Anayasa değişikliklerini beğenmemek gibi bir siyasal duruş olabileceğini anlamaması mümkün mü?
Dedim ya, gözünü ne karartmış bilmiyorum, anlamak istememek bir yana, köşesinde böyle keyifle, böyle tadını çıkara çıkara, ne alaka olduğu hiç anlaşılmasa bile, cuntacı solcuların komik hikayeleriyle Kürt olmayan boykotçular arasında bağ kurarak neden, niçin, nasıl böyle göz göre göre, ancak sistem-içi politikacılara yakışan bir şekilde “onlar zaten Kemalist” gibi, kendisinin de inanmadığı, inanmaması gereken, inandığına bir türlü inanamadığım bir yalana başvurabilir? Onu, ‘Hayır’cılara söyleyeceği sözleri boykot yandaşlarına yöneltmeye sevkeden nedir? Hem, “Onlar zaten Kemalist”in, tartışma adabı ve akıl yürütme biçimi olarak, mesela, “zaten onun annesi Ermeni”den ne farkı var?
Murat Belge, ta 1993’te, daha Hasan Cemal henüz Genelkurmay brifinglerine gidip kendisine söyleneni yazarken ve Kürtler kitabında günah çıkarmasına daha 10 yıl varken, daha Türk solunun geneli burnunun dibinde Kürtlerin uğradığı zulümden çok dünyanın başka yerlerindeki zulümlerle uğraşırken, Kürt olmadığı halde, DEP milletvekili Mehmet Sincar’ın katli üzerine “Programını beğendiğimiz için değil, dayanışma amacıyla DEP’e üye olduğunu” ilan eden kadınların varlığını, TSK muhalifliği henüz arkasına İslami rüzgarı almadan önce asker tecavüzlerini gündeme getirdiği için cinsiyetçi saldırılara uğrayan kadınları, ‘Arkadaşıma Dokunma’ kampanyalarını bilmez olabilir mi? Yani, Yıldırım Türker gibi “Kürtleri oynatmıyorsanız ben de oynamıyorum” diyenler olduğunu bilmez olabilir mi? Tabii ki bilir. Kendi çıkardığı Yeni Gündem Hasan Cemal’den çok önce Diyarbakır Cezaevi zulümlerini anlatıyordu. Peki ama neden bilmezden geliyor? Kürt olmadığı halde Kürtlerle aynı ya da benzer gerekçelerle ortak tavır almanın ancak ve ancak Kemalizmden kurtulamamakla açıklanabileceği kanaatine nasıl varabiliyor?
Hemen belirtmeliyim. Referandumda sandık başına gitmemenin elbette tek nedeni Kürtlerle aynı siyasi tavrı paylaşmak değil. Anayasa değişiklikleri lehinde oy vermeyeceğini duyuranlar, anayasa değişikliklerinin hazırlanma ve sunma sürecinde izlenen yoldan, tek tek değişikliklerin kendisine kadar gayet sistematik hukuki, siyasi gerekçeler gösterildi, yazıldı çizildi. Bu gerekçeleri nasıl yok hükmünde sayabilir?
Silahlı ya da siyasi Kürt hareketini desteklemek ya da desteklememekten tümüyle bağımsız olarak, askeri vesayete en başından bu yana karşı tavizsiz tavır gösteren, Türkiye Cumhuriyeti politikalarının İttihatçı zihniyetin devamı olduğu, Ulusal Kurtuluş Savaşı’nın etnik temizlik ve Türkleştirme / Müslümanlaştırma sürecinin bir parçası olduğu ve Cumhuriyet tarihi boyunca bu politikalarının uygulandığı konusunda dilinde tüy biten insanların, yani Kemalizmin can düşmanlarının referandum boykotçuları arasında yer aldığını bilmemesi mümkün olmayan Murat Belge’yi bunu bilmezden gelmeye ne itmiş olabilir?
Yazımın başından beri Murat Belge’nin bunu neden yapmış olabileceğine ilişkin sorular soruyorum. Neden diyorum, nasıl diyorum. Fark şu ki, ben bu sorulara Murat Belge gibi, onun kimliği, siyasi tercihi, düşünsel kökenlerine ilişkin “zaten…”li bir cevap aramıyorum. Sadece bu tavrında, kendi gibi düşünmeyenlere karşı, onunla bugüne kadar hiç bağdaştıramadığım bir öfke, hırçınlık ve incitme, siyaseten zarar verme dürtüsü görüyorum. Onu kendimle aşağı yukarı aynı kuşaktan gördüğümden, “acaba yaşlanıyor muyuz?” diyorum, üzüntüyle. O etrafta örneklerini görüp de bize hiç gelmeyeceğini düşündüğümüz huysuz, agresif, hırçın ihtiyar hallerine mi duçar oluyoruz? Duyarlılıklarımız, içgörümüz, dışgörümüz keskinliğini yitiriyor mu?
Ağzımdan yel alsın, Allah gecinden versin, evlerden uzak olsun.
Kaynak: SesOnline, 31 Ağustos 2010
Yayın tarihi 31 Ağustos 2010 Yazar SimurgKategoriler Alıntı YazılarEtiketler Ayşe Günaysu, Boykot, Kemalizm, Murat Belge
Önceki Önceki yazı: Referandum Öncesinde Murat Belge
Sonraki Sıradaki Yazı: Boykot ediyoruz / Em boykot dıkın