Enternasyonal: Kasım 2007
Gönderen enternasyonal zaman: 16:04 4 yorum:
Dağlıca'daki çatışmadan sonra Pkk tarafından esir alınan 8 asker geçen günlerde kurtarıldı. DTP'nin de bu kurtarma işinde çabalarının bulunması bazılarını çok üzdü. Bu bazıları maalesef bütün düzen cephesi... AKP'lisinden CHP'lisine, MHP'lisinden, İP'lisinden ipsizine hiçkimse 8 askerin kurtulmasına ve ailelerine kavuşmasına samimi şekilde sevinemedi. Onlar belki de "gözü dönmüş canilerin", şeytanların büyüledikleri "terörist"lerin 8 genç insanı El-Kaide'nin infazları gibi kameralar önünde öldürmesine daha az üzüleceklerdi. Hatta içlerinden bazıları dünyaya "terörle mücadele" ettiklerini ve pkk'nin "ne kadar kötü" ve "gözü dönmüş caniler topluluğu" olduğunu kanıtlayabilmek için kullanacakları malzemeyi bulacakları için bu vahşete belki de sevineceklerdi. Ancak beklenen olmadı. Pkk, Kuzey Irak Kürt yönetimi ve DTP gibi bazı aktörlerin baskısı ile esir askerleri serbest bıraktı. Bakan Şahin askerin kurtarılmasına sevinemediğini söylemiş. Doğu Perinçek daha ileri gidip "keşke onurluca ölselerdi" demiş. İşte milliyetçiliğin, şovenizmin aklı ve insanlığı nasıl yok ettiğinin güzel (aslında çirkin) bir örneği. İşte kürt sorunu karşısında çözüm üretmek yerine daha çok kan ve gözyaşı isteyenlerin hazin sonu. Diyolog yerine silah ve çatışmayı; yaşam yerine ölümü; kardeşlik yerine düşmanlığı seçenlerin iğrençliği...
Sözü daha fazla uzatmaya gerek yok. Ferhat Kentel bu durumu şöyle ifade etmiş:
Yaşayanlar yüzünden “fazla bir sevinç duyamamanın ifadesi”
Gönderen enternasyonal zaman: 23:47 Hiç yorum yok:
Etiketler: faşizm, kürt sorunu, militarizm
Bir tarafta işsizlik var ama diğer tarafta da fazla mesailer, yüksek çalışma saatleri.
Toplum tarafından tüketilen ürünler uzaydan inmiş değildir, yine toplum tarafından üretilir. Toplumun ihtiyaçlarının karşılanması için belirli miktarda bir işgücü gerekir. Mevcut durumda Türkiye'de resmi olarak da %10 bir işsizlik var. Toplumun üretime katkı yapamayan bu kitlesinin yerine toplam işgücü ihtiyacını karşılamak için çalışan işçiler daha fazla çalışmak zorunda kalıyor. Yani hem insanlar işsiz kalıyor hem de bu yüzden diğer insanlar daha fazla çalışmak zorunda kalıyor. Kapitalizmin bir çelişkisi de budur.
Patronlar bu çiftbaşlı çelişkiden çiftbaşlı bir kazanım sağlıyorlar. Hem müsdahdem işçileri daha fazla çalıştırıyorlar hem de onlara daha az ücret veriyorlar. Çünkü bu ücreti beğenmeyenler işten çıkarılır ve yerine bu ücrete razı olarak aylarca işsiz kalmış kişiler işe alınır.
İşsizlik ne kadar gelişmiş olursa olsun her kapitalist ülkenin sorunudur. Refah seviyesi işçi sınıfının mücadelesi ile görece yüksek olan AB ülkelerinde bile ortalama %7-8 civarında bir işsizlik vardır. İşsizliğin ve bunun neden olduğu fazla çalışma süreleri kapitalizmden kaynaklanmaktadır. Çünkü kapitalizmde üretim kapitalistlerin kar güdülerine göre yapılır. İşçinin içgücü de kapitaliste göre diğer hammaddeler gibi bir "gider"dir. Kapitalistler (sermayedarlar/patronlar) daha fazla kar edebilmek için giderleri mümkün olduğunca tasarruflu kullanmaya çalışacaktır. İşte bunun için daha az işçi, daha az ücretle, daha fazla saat çalıştırılmalıdır.
Makinalaşma ve teknolojinin gelişmesi doğrudan doğruya iş saatlerinin düşmesini beraberinde getirmesi beklenir. Ancak kapitalizm koşullarında bu her zaman böyle olmuyor. Çünkü eskiden üç işçinin yapabileceği işi yeni makineler sayesinde bir işçi yapabilecekse, patron üç işçinin çalışma saatini 1/3'üne düşürmek yerine iki işçiyi işten atıyor ve kalan tek işçiyi yine aynı müddet çalıştırıyor. Makinalaşma iş saatlerini düşürmek yerine işsizlik üretiyor. İyi olan bir şey kötülük üretiyor. İşte kapitalizmin ilginç bir çelişkisi ve zıtların birliği ilkesine bir örnek.
Gönderen enternasyonal zaman: 14:07 Hiç yorum yok:
Etiketler: kapitalizm, sosyalizm
Gönderen enternasyonal zaman: 15:22 2 yorum: