Buradasınız: Anasayfa MAKALE Osmanlı Okçularının Sırrı
Susacağım ama susamıyorum! Koç grubunun şimdi TV de reklamını gördüm! Bu nasıl bir inanış tarzı yahut teşekkür ifadesidir! "Olmasaydın Olmazdık! Çocuk Atatürk'ün eli Anaokulunu bitirince Dumlupıma...
Kur'an çevirilerine karşı güvensizlik duyup çeviri yapanlara kızıp meal okumayanlar şunları bilmeleri gerekmektedir; 1. Parantez içerisinde yerleştirilen ifadeler çeviri yapanın görüşüdür. Çoğu iyi n...
Pazar, 05 Ocak 2014 22:36 tarihinde yayınlandı.
Kemankeş olmak isteyene üstâdı, ok ve yayı teslîm ederken kulağına da "Kemankeş Sırrı" nı fısıldardı.
Okçular dışında kimseye fısıldanmayan bu sır, Osmanlı'yla birlikte yaşadı.
Osmanlı ifnâ olunca sır da ifşâ oldu.
O sır Enfal Suresi'nin17. ayetiydi: "Attığın zaman onu sen atmadın. Allah attı."
"Kemankeşler bâzen yayı öyle güçlü çekerlerdi ki, bel kemikleri kırılmasın diye sırtlarına zırh giyenler dahi vardı. Yayı kurma esnâsında çile, en güçlü parmak olan başparmakla çekilir, bu sırada parmak zarar görmesin diye "Zihkir" adı verilen demir yüzük takılırdı.
Osmanlıcada keman=yay, keş=çeken demektir. Kemankeş de yay çeken, yâni okçulara verilen ad. Ashâb-ı Kirâm arasında Aşere-i Mübeşşere'den olan Sa'd b. Ebî Vakkas, Peygamber Efendimiz'in dahi iltifâtını kazanacak kadar okçuluğundaki mahâreti sebebiyle kemankeşlerin pîri addedilmiştir. "Anam babam sana feda olsun" iltifâtını ömrü boyunca tek bir kişi için yapmıştır Peygamberimiz. O da Sa'd b. Ebî Vakkas'tır."