Ekmek için Ekmel… Barış ve Bağımsız Türkiye için Tayyip! - Cevdet AKBAY
10:5605 Ağustos 2014
İhsanoğlu'nun Cumhurbaşkanlığı adaylığı bir proje. Bu iddia bana ait değil, birçok insan dile getiriyor. Aslına bakılırsa, Ekmel Bey sadece ulusal değil, uluslararası bir proje.
Takvim yazarı Ergün Diler, Aydın Doğan'ın 2011'de Cidde'ye giderek İslam Konferansları Örgütü Genel Sekreteri Ekmeleddin İhsanoğlu'na Köşk'ü önerdiğini yazdı. Tevfik Diker, 2013 yılında kaleme aldığı "Kurtlar Medyası" başlıklı kitabında da aynı bilgi geçiyor.
Ekmel Bey’in de bu teklifi ciddiye aldığını, TÜSİAD’ın kendisini Cankaya’ya oturtacağına inandırıldığını tahmin ediyorum. Mesela, Mart 2013’te "Yeni Yüzyılda İslam Dünyası" başlıklı kitabının tanıtımını Kahire’deki Arap Birliği merkezinde yaparken, Arap Birliği Genel Sekreteri Nebil El Arabi, kendisine Birleşmiş Milletler Genel Sekreterliği'ne adaylığını koymasını teklif etmiş ancak Ekmel Bey öneriyi reddetmiş! Anlaşılan, Cumhurbaşkanlığı ona daha cazip geldiği için Doğan'ın teklifini kabul, Nebil El Arabi’nin teklifini reddetmiş.
Ekmel Bey’e Çankaya teklifini götüren Aydın Doğan kafasına göre iş yapmaz, yapamaz. Büyük “birader”lerinin emirlerini yerine getirir! Kemal Kılıçdaroğlu da Ekmel Bey’i köşe bucak arayarak bulmuş değil; TÜSİAD tarafından ismi kulağına üfürülmüştür veya cebine konmuş. Unutmayalım, Aydın Doğan eşittir TÜSİAD; TÜSİAD eşittir Derin Devlet. Kemal Kılıçdaroğlu’nu bir kaset operasyonuyla CHP’nin başına getirenin ve Gülen Cemaati’ni AK Parti Hukumeti’ne musallat edenin de Derin Devlet olduğunu unutmayalım.
TÜSİAD herkesi Çankaya’ya münasip görmez. Eğer Ekmel Bey’i Cankaya’ya yakıştırmış ise, vardır aralarında bir paralellik! TÜSİAD’ın Ekmel Bey muhabbetini merak ettiğim için Aydın Bey’in sahibi olduğu Hurriyeti’in arşivinde araştırdım. “TÜSİAD rastgele aday seçmez; iyi tanıdığı adamını aday yapar” dedirten bilgilere rastladım.
En ilginç bilgi şu bence. 2004’te İKÖ Genel Sekreteri olduktan sonra Hürriyet’ten Yener Susoy’a konuşan Ekmel Bey, İmam-Hatip okullarının sayısının çok fazla olduğunu söylemiş (Susoy’un 28 Haziran 2004 tarihli yazısı). Bunlar Ekmel Bey’in ifadeleri: “Yener bey, bence bugün İmam hatiplerin 2 problemi var; birisi sayı, birisi kalite. Bu okulların sayısını kesinlikle gözden geçirmek lazım, bence fazla. Kalitelerinin de gözden geçirilmeleri bence şart… Bilhassa 1980'li yıllarda çok sayıda İmam Hatip okulu açıldı, doğru yapılmadı…” (AK Parti, Ekmel Bey’in İmam-Hatip okullarına karşı olan bu alerjisini bilseydi, kendisini, Çankaya yarısında neredeyse tek sermayesi olan İKÖ Genel Sekreterliğine seçtirmek için olağanüstü gayret sarfeder miydi? Şahsen ihtimal vermiyorum).
İmam-Hatip okulları, tabir caizse, TÜSİAD’ın “kırmızı” bezi; gördüğü yerde burnundan soluyarak boynuzlamaktan kendini alamıyor. Bu okulları kapattırmak için ne kadar uğraştığını; bu okulların kökünü kurutmak için kaç varil kezzap (nitrikasit) depoladığını ve kullandıgını bir kendisi bilir, bir de Allah! Biliyorsunuz, 28 Şubat’ın apoletli ve apoletsiz elemanları, TÜSİAD’ın 1990’da hazırladığı "Türkiye'de Eğitim Sistemi" başlıklı raporuna dayanarak İmam Hatip okullarının orta kısmını kapattılar.
TÜSİAD’ın Zekai Baloğlu’na hazırlattığı malum rapordaki bazı tespitleri/endişeleri tekrar hatırlatmakta fayda var: “İmam-Hatiplerin sayısı, Türkiye'deki din adamı ihtiyacından fazladır. İmam-Hatipler genel öğretim kurumu haline dönüşmektedirler. İmam-Hatip mezunları, Meslekî alana değil, her üniversiteye yönelmekte ve buralarda bir İmam-Hatipli birikimi oluşmaktadır. Din eğitimi kaynaklı kişilerin devletin değişik kademelerinde yönetici olarak yer alması, laik yönetim ilkesini zedelemektedir.” TÜSİAD’ı endişelendiren İmam-Hatip okulları Ekmel Bey’i de endişelendiriyormuş meğer!
Rapora göre, TÜSİAD’ın “İmam-Hatip tehlikesi”ne karşı önerilerini de hatırlayalım: “İmam-Hatiplerin okul ve öğrenci sayısının din görevlisi ihtiyacına göre sınırlandırılması. İmam-Hatip mezunlarının sadece ilahiyat fakültelerine alınması ve diğer fakültelere gitmelerinin önlenmesi. İmam-Hatip liselerinin orta kısımlarının kapatılması, bu okullara 8 yıllık ilk öğretimden sonra öğrenci alınması. Yönetim ve Öğretim personelinin laik eğitimden gelen kişilere verilmesi, yani eğitim ve öğretim kademelerinde görevli bulunan imam-Hatip çıkışlı yöneticilerin değiştirilmesi.” TÜSİAD, Çankaya’ya çıkabilirse, Ekmel Bey’in kendisinin bu önerilerini yerine getirmek için bütün yetkilerini kullanacağından, hararetli bir mücadeleye girişeceğinden emindir mutlaka.
Ekmel Bey, sadece İmam-Hatip okulları konusunda TÜSİAD ile paralel düşünmüyor; başörtüsü konusunda da hemen hemen aynı düşünüyor. Sadece dindar kesimin sorunlarına değil, Taraf’tan Tuğba Tekerek’e verdiği mülakata bakılırsa (17 Temmuz 2014) Kürdlerin, Kürdçe, Anadilde Eğitim dahil birçok meselelerine ve taleplerine de ya duyarsız ya da yabancı; diğer bir ifadeyle, Fransız.
Ekmal Bey, Yeni Türkiye’nin dümenini Eski Türkiye’ye kırmak için TÜSİAD tarafından ideal olarak görülen biri; halkın eline geçen iktidarı tekrar ele geçirmek için kullandığı bir araç. Ekmel Bey’in Türkiyesi’nde halk değil, TÜSİAD at koşturacak; Türkiye 28 Subat’ta olduğu gibi tekrar Neoconların ve İsrail Lobisi’nin güdümüne sokulacak. Ulusal Derin Devlet’in çekirdek kadrosundan olan Perincek’ten uluslararası güçlerle içli dışlı olan F. Gülen’e kadar birçok insanın Ekmel Bey’in hizmetine sokulması, uluslararası bir projeyle karşı karşıya olduğumuzu gösteriyor.
Eski Türkiye’nin rantiyecilerine giden kaynaklar bugünün Yeni Türkiyesinde halka akıyor. Çok şükür ki halkımız ekmeğe ve dolayısıyla Ekmel Bey’e muhtaç değil. Ekmekten çok toplumsal barışa ve uluslararası arenada bağımsız ve güçlü Turkiye’ye; dolayısıyla bu projelerin mimarı Tayyip Bey’e ihtiyacımız var.
Selahattin Bey mi? Bence bütün Kürdler gibi o da oyunu barış için kullanmalı.
Ve rahmetullahi ve berekatühü…Bu Film, Devam Edecektir