011 - Rahatlamak İçin Bir An - ArazNovel
011 - Rahatlamak İçin Bir An
Glutton Berserker – 011 - Rahatlamak İçin Bir An
Bölüm 11 Rahatlamak İçin Bir An
Güzel, kavisli, uzun bir yaydı ama görünüşüyle karşılaştırdığınızda hiçte ağır değildi.
Greed buna Yay biçimi demişti.
[Hey, okum yok. Onları ayrı olarak mı almalıyım?] (Fate)
[Bu önemli değil. Büyülü bir yay. Büyü kullanarak ok oluşacak. Bir deneme yapabilirsin, sol tarafındaki ağaçta bir hedef var, onu vurmaya çalış.] (Greed)
Bunu daha önce söylemek istemiştim. Sola döndüğümde, yüzümü bir ok sıyırdı. Eğer yüzümü hareket ettirmekte geç kalsaydım, kafama saplanabilirdi.
Böyle bir mesafeden saldırabilecek, tek bir kişi vardı. Hobgoblin Okçusu, Kraliyet Şövalyeleri bu baş belası canavarları Kaka Okçusu olarak adlandırıyordu.
Muhtemelen Goblin Kralı ile savaşırken, Hobgoblin Okçusunu uyandırmıştım.
Sabit bir mesafeden saldırı yapabildiği için, yakın dövüş silahıyla kötü bir eşleşmeydi. Dahası, saldırılarının zayıflatma etkisi vardı.
Böylece, Greed’in yeni gücünü deneme vakti gelmişti(Kara Yay).
Goblin Kralın cesedini arkasına geçtim ve kalkan olarak kullanarak gelen oku engelledim.
[Karanlıkta, Hobgoblin Okçusu'nun yerini saptamak zor.] (Fate)
[Problem değil. Genel olarak yerinin bildiğimiz sürece, sihirli oklar hedefi takip eder ve onu vurur. Bir acemi bikle bunu yapabilir. Düzgün bir şekilde oku serbest bıraktığında, otomati olarak hedefi vurur.] (Greed)
O zaman, daha önce yay kullanmamış biri bile bunu kullanabilirdi. Kesinlikle…
Kaka oku ağaçların arasından uçarak geldi. Sonra, Hobgoblin Okçusu kesinlikle bölgeyi geziyordu.
Goblin Kralın cesedinin arkasından, kara yayı çektim. Sonra, yay kirişinde kara bir ok oluştu. Greed’in bahsettiği sihirli ok bu muydu?
Bundan sonra, hedef almadan, sorumsuzca oku bıraktım.
Kara ok, Hobgoblin Okçusu'nun bulunduğu ağaçların derinliklerine doğru gitmeden önce kendi ekseninde döndü ve uçtu.
[Dayanıklılık +170, Fiziksel Güç +230, Büyü +110, Ruh +110, Çeviklik +350 Eklendi.]
[Gece Görüş yeteneği eklendi.]
Kafamda inorganik sesi duydum. Hobgoblin Okçusu'nu yenmişim gibi gözüküyordu. Bununla beraber, Kara Yay'ı çok fazla kullanacakmışım gibi görünüyordu. Ok atabildiğim sürece, hedefe ulaşmakta asla başarısız olmaz.
Bazı canavarların uzun mesafeli saldırılar başlatmak için sihir kullanabilirler. Sadece Kara Kılıç'ı kullansaydım, onlara yaklaşamadan ölebilirdim, Kara Yay gibi uzun menzilli saldırılar yapabilen bir silaha sahip olduğum için minnettarım.
Canavar avına tek başıma çıkıyorum, o yüzden her şeyim kendim yapamadıkça hayatta kalamam. Ne kadar çok kartım (kozum) olursa, o kadar iyi olurum.
Ve Hobgoblin Okçusu'ndan Gece Görüş yeteneğini aldım, böylelikle kanlıkta sanki gündüzmüş gibi hareket edebiliyorum. Şey, amacımı gerçekleştirdiğim için, belki de eve geri dönmeliyim.
Goblin Kralı'nın cesedini gördüğümde bir şey hatırladım. İki kulağını kestim.
Goblin Kralından bu ormanda birkaç tane var. Eğer onun kulaklarını Kraliyet Başkenti'ndeki değişim tesisine götürürsem, ödül olarak hatırı sayılır miktarda para alabilirim.
Ama eğer bunu yaparsam, bazı problemlere neden olabilir. Ancak, eğer onu saklarsam veya başka birine verirsem…Örneğin, onu anonim bir biçimde yetimhaneye bağışlayabilirim.
Heart Ailesi'nin yanına taşınmadan önce yaşadığım gecekonduların orda bir yetimhane vardı. Oradaki kırık pencereden, Goblin Kral'ın kulaklarını bağış yazılı kutuya koyabilirim.
Yetimhanedeki çocukların karnını doyurmak istiyorum.
Şafaktan önce, her şeyi hallettim. Hobgoblin ormanından Goblin kırlarına sessizce geçtim ve sonra Kraliyet Başkenti Seyfar’a doğru ilerledim.
Sonra sabah oldu. Sessizce Heart Ailesi'nin köşkündeki yatağıma girdim…Çok uykuluydum.
Ne de olsa, açlıktan dolayı bütün geceyi dışarda geçirmiştim. Goblin Kral'ın kulağını yetimhaneye bırakmaya çalıştığımda, oradaki kız kardeş tarafından fark edildi. Onu kandırmayı ve kaçmayı başardım. Bundan sonra, ticari bölgedeki özel dükkanı görmeye gittim.
Rafal’ın grubu oradan çoktan ayrılmış gibi gözüküyordu, ama penceredeki perdeler açılmıştı. Bir çok Kutsal Şövalye'nin bahsettiği şey hakkında endişe duymuştum.
Fakat, buna daha sonra karar vereceğim. Bunun için önce iyi bir uyku çekmem gerekiyordu. Roxy bir günlük izin vermişti, o yüzden bütün gün kütük gibi uyuyacağım.
Açlık durumum yüzünden Goblin avlamıştım, ayrıca çeşitli şeyler yaptığım için çok yorulmuştum.
Gözlerimi kapar kapamaz, uykuya dalmıştım.
Knock knock.(Kapı çalma efekti)
Birileri…Odamın kapısını çalıyorlardı.
Ses yüzünden uyandım, ve odama giren kişiyi gördüğümde şaşırdım. Bu benim odama ilk gelişiydi.
[Affedersin, nasıl hissediyorsun?] (Roxy)
Roxy idi. Saatimi kontrol ettiğimde, çoktan öğlen olmuştu. Uzun zamandır uyuyormuşum gibi görünüyor.
Hâlâ hafif beyaz zırhını giyiyordu, muhtemelen buraya, şatodaki işini bitirdiğinde gelmişti. Bir çalışanı için, isteyerek buraya gelmişti…Gerçekten nazik bir kızdı.
Çok uyumuştum, yorgunluk hissi tamamen ortadan kalmıştı.
[Evet, iyiyim şimdi.] (Fate)
[Bunu duyduğuma sevindim. Ama kendini zorlama lütfen, tamam mı? Sana biraz meyve getirdim, nasıllar?] (Roxy)
Bir süredir elinde tuttuğu sepetinden, üzümleri çıkardı ve tabağa koydu. Olgun büyük mor bir meyveydi.
[Bu üzümler Heart Ailesi'nin topraklarından toplandı. Konağa bu sabah teslim edildiler.] (Roxy)
[Üzümler lezzetli. Roxy-samanın topraklarında yetişen üzümler ünlü mü?] (Fate)
Diğer çalışanlardan üzümlerin çok popüler olduğunu duymuştum. Ancak, Roxy’nin yüzünü izlemek için daha fazla zaman istiyordum, bilmezlikten gelip ona sordum.
[Evet öyle, çünkü şarap yapımına çok elverişli. Ayrıca konakta servis edilen şarap da bu topraklarda yapılmakta. Çok güzel bir yer. Oh evet, yakın zamanda ziyaret etmeyi planlıyordum, bu yüzden beraber gidelim.] (Roxy)
[Gelebilir miyim?!] (Fate)
Üzümlerin yetiştiği yer. Kesinlikle harika bir yerdi.
Muhakkak, gitmek istiyorum. Dahası, Roxy tarafından davet edildim, bu yüzden kesinlikle gideceğim.
Yatağa oturmuş, üzümlerin tadını çıkarırken, kapı yeniden çalındı. Ama ancak kimse içeri girmedi, sadece kapıdan seslenildi.
[Roxy-sama, yakında görevinize geri dönme zamanınız gelecek.]
Bu ses bir hizmetkardan geliyordu—benim üstüm. Ayrıca, Roxy’nin sekreteriydi. Genellikle nazik bir insandı, ama konu yönetime geldiğinde çok katıydı, çok kez onun tarafından azarlanmıştım.
Roxy onu duyduğunda panikledi ve hızlıca ağzını mendil ile sildi.
[Ah, vaktim doldu. Eğer istersen kalan üzümleri yiyebilirsin. O zaman, ben işime geri dönüyorum!] (Roxy)
Roxy el salladı ve odadan çıktı. Babasının yerine ailenin başına geçtiğinden beri meşgul olmalı. Bu hikâyeyi kıdemli hizmetkârlardan duymuştum.
Kraliyet Başkenti'ndeki Beş Büyük Soylulardan, Roxy’nin en genç aile başı olduğu söyleniyordu.
Bu nedenle, beceri düzeyi Kutsal Şövalyelerden--- daha düşük olduğu için çeşitli zorluklara katlandığını duymuştum.
Sanırım bu, soylular arasında can sıkıcı bir mesele…Hiçbir gücü olmadan yaşayan benim gibi halktan birine göre farklı bir dünyada yaşıyordu. Roxy için yapabileceğim tek şey, biraz konuşarak kafasını dağıtmasını sağlamak.
Eğer şans eseri harika bir insan olsaydım…Hayır bu imkansız.
Bu yıpratan duyguları yok etmek için uzun süre sonra ilk defa bara gitmeye kara verdim.
Uzun zamandır beni görmediği için, barmen benim kapı bekçiliği görevimde ölmüş olduğumu düşünüyor olabilir. (Burix Ailesi tarafından tartaklanıyor ve ağır şartlarda çalıştırılıyordu.)
Hayatta olduğumu ona söylemeliydim.
Ve ayrıca izin günümdü. Belki de Roxy tarafından azarlanabilirim, ama yine alkol içeceğim!