5 mg: 30 tablet, 1 mg: 30 tablet, 2 mg: 50 tabletlik ambalajlarda.
Bir haftalık düşük (0,5 mg) bir başlangıç dozundan sonra bir süre 2-3x0,5 mg ve daha sonra 2-3x1 mg kullanılır. Ortalama idame doz 3-4 eşit kısma bölünmüş halde 3-16 mg'dır. Maksimum günlük doz 20 mg'dır.
Her derecedeki esansiyel (primer) hipertansiyonun ve değişik etiyolojili her derecedeki sekonder hipertansiyonun tedavisinde tek başına inisyal ilaç olarak veya hastada uygun yanıtın gerektirişine göre diüretik ve/veya diğer antihipertansiflerle birlikte; sol ventrikül yetmezliği tedavisinde kardiyak glikozidlerle beraber veya tek başına diüretiklerle yapılan geleneksel tedaviye tatminkar cevap vermeyen veya bu tedaviye refrakter hale gelen hastaların tedavi rejimine ilave olarak; Raynaud fenomeni veya Raynaud hastalığının tedavisinde; benign prostat hiperplazisinin neden olduğu üriner obstrüksiyonun semptomatik tedavisinde ek tedavi olarak endikedir. Prostat cerrahisi uygulanacak hastalarda da yararlıdır.
Prazosine duyarlı olduğu bilinen hastalarda kontrendikedir.
Hayvan deneylerinde hiçbir teratojenik etki görülmemişse de prazosinin gebelik ve emzirme süresince kullanılmasının güvenliği henüz saptanmamıştır. Dolayısıyla böyle olgularda sağlanacak yarar, olası risk-lerden ağır bastığı zaman kullanılmalıdır. Prazosinin anne sütüyle az miktarda atıldığı gösterilmiştir. Emziren annelerde dikkatle kullanılmalıdır. 12 yaşından küçük çocuklarda hangi şartlarda güvenle kullanılabileceği saptanmadığından bu çocuklarda kullanılması önerilmemektedir.
En çok görülen yan etkiler baş dönmesi, baş ağrısı, uyuklama, halsizlik, bulantı ve çarpıntıdır. Olguların çoğunda yan etkiler tedaviye devam ederken kaybolmuş veya ilacın dozunda azaltma yapmadan tolere edilmiştir. Bunların dışında kusma, ishal, kabızlık, karında rahatsızlık hissi ve/veya ağrı, karaciğer fonksiyonlarında anormallikler, pankreatit, ödem, dispne, baygınlık hissi, taşikardi, sinirlilik, vertigo, halusinasyonlar, depresyon, parestezi, deri döküntüsü, ağız kuruluğu , burunda konjesyon, terleme ve ateş gibi yan etkiler görülmüşse de birçok olguda kesin bir neden-sonuç ilişkisi saptanamamıştır.