Devrim ve Çay: Temmuz 2011
her şey naylondandı, o kadar!”
Gönderen Alper Gencer zaman: 02:34
Etiketler: Alper Gencer, Dünyaya Yeni Söz, Fenerbahçe, Futbol, Galatasaray, Şike
Yaz ile ilgili o en büyük istifadeye gelelim o zaman. Madem Ramazan da gelmiş, Ağustos’a kurulmuş. Tutacağımız oruçları, Kerbela’yı düşünerek de tutalım. O çölün sıcağında susuz kalan İmam Hüseyin’in aşkına da tutalım. Biz sıcaktan/soğuktan şikâyet ededuralım, Huseyn’in canını vereceğini bile bile o çöle nasıl indiğini, ben’inden nasıl geçtiğini düşünerek de tutalım. Tutalım da yaz, anlamını çağırsın bizlere! Ben de niye yazdım bunları diye merak ediyordum. Bakın işte, efendimize kuruldu mu yine bir vesile!
Dünyaya Yeni Söz Gazetesi, 14.07.2011
Gönderen Alper Gencer zaman: 02:33
Etiketler: Alper Gencer, Dünyaya Yeni Söz, Güz, Hz. Hüseyin, İlkbahar, Kış, Mevsimler, Resulullah, Yaz
16 Temmuz Gençlik Hareketi, Suriye’deki katliama karşı organize olan, Suriye halkının yanında olduğumuzu gösterecek bir hareket. Bu hareket sadece Müslümanların değil, diğer sivil toplum kuruluşlarının da, mazlum ve mağdur edilmiş bir halk için saf tutması, direnişe omuz vermesidir bir bakıma! Hareket sesini muazzam bir sele dönüştürdü. Türkiye’nin dört bir yanından katılım olması bir yana dursun, Arap coğrafyası da bu hareketin sesiyle heyecana geçmiş durumda.
“Suriye halkı için 16 Temmuz’da sınırlara dayanıyoruz” diyerek, bütün gençleri vicdanın, adaletin, merhametin sesine davet ediyorlar. Sayıları gün ve gün artan katılımcılar şimdilik şunlar; AGD Üniversite Komisyonu, Genç Gönüllüler, Genç İHH, Genç Öncüler, Genç Özgür-Der, Gerçek Hayat Dergisi, Hür Beyan Hareketi, İhtiyar Dergisi, Kurtuba Dergisi, Mavera Gençlik Hareketi, Milli Türk Talebe Birliği, Sadakat Dergisi, Vera Dergisi, Yolcu Dergisi, Özgür Açılım, Şehrengiz Dergisi.
Kendilerini şu şekil tanıtıyorlar; “Ortadoğu’nun kaderini Ortadoğu halkları belirler. Bizler de bu coğrafyanın bir parçasıyız. Ve bu kadere Türkiyeli gençler olarak biz de ortak olacağız. Dengeler adına değil, insanlık adına hareket edeceğiz. Suriye halkına destek için 16 Temmuz'da Hatay'da olacağız. Seni de bekliyoruz”
Evet, bir manifestoları da var:
Baas yönetimi halkın hürriyet talebine sert bir şekilde müdahale ederek, resmi rakamlara göre şu ana kadar 2000’den fazla insanı katletti. Hayatını kaybedenler arasında 40 tane de çocuk vardı.
Suriye’deki vahşetten kaçıp Türkiye’ye sığınan misafirlerimizi ziyaret edeceğiz.
Kardeşlerimizin acılarını bir nebze olsun dindirmek için elimizden geleni yapacağız.
Dünya tarihine baktığımızda her bir özgürlük hareketinin gençlerin omuzlarında yükseldiğini görüyoruz.
Suriye’deki özgürlük ateşini Suriyeli gençler yaktılar.
Türkiyeli gençler olarak bizler, Suriyeli kardeşlerimizin sadece bayramlarda değil, bu zor günlerinde de yanlarında olduğumuzu göstereceğiz.
Suriyeli kardeşlerimizin mutluluklarını paylaştığımız gibi, acılarını da paylaşacağız.
Onların yalnız olmadığını tüm dünyaya ilan edeceğiz.
Bilgi almak isteyenler, 16 Temmuz Gençlik Hareketi’ne şu adresten ulaşabilirler: 16temmuzgenclikhareketi@gmail.com
Ayrıca şöyle bir de blog siteleri mevcut: http://16temmuzgenclikhareketi.blogspot.com/
Bu güzide ruhu, bu insani hassasiyeti selamlıyorum. Hakan Albayrak’ın belgeselini çektiği köprünün, yani Şam-İstanbul Köprüsü’nün mühendisleri, mimarları, işçileri bu gençler!
Yolları açık olsun, dualarımız Suriye halkı için! Allah’ın da izniyle, yeryüzünde tek bir mazlum kalmayana dek, mücadelemiz devam edecek!
Dünyaya Yeni Söz Gazetesi, 12.07.2011
Gönderen Alper Gencer zaman: 15:52
Etiketler: 16 Temmuz Gençlik Hareketi, Alper Gencer, Devrim, Dünyaya Yeni Söz, Hakan Albayrak, Suriye, Şam
Gönderen Alper Gencer zaman: 15:47
Etiketler: Alper Gencer, Aziz Nesin, Derin Devlet, Dünyaya Yeni Söz, Madımak Katliamı, Sivas Katliamı
katilin dönmesi gibi olay mahalline
günahlar da dönüyor tövbe edildikleri yere
aynı delikten en az iki kez ısırıldım
Rabbim, Mümin ne büyük kelime!
ey kovmayan kapı! ey büyük mükerrer!
bu hicap kokuları hatalarımdan geliyor
işte yine aynı yol, yine aynı adres
yanıldığım yerin biraz ötesinde
ezbere bildiğim dua,
terk ettiğim mukaddes
senin affın yeniden başlamaya çilingir!
geceye az evvel dolunaydan inmişsin
korkmayayım değil mi, bu karanlık alengir!
bu kıyafet cümbüşünde ellerimi bırakma
aczimi aynama yapıştır, dursun
bu bana verdiğin kadarıyla sevda
aşk olup içimdeki zemheriyle kudursun
Gönderen Alper Gencer zaman: 22:56
Etiketler: 7/24, Alper Gencer, Şiir, Tövbe
Gönderen Alper Gencer zaman: 22:54
Etiketler: Alper Gencer, Ölmek Gibi Sevmek, Şiir
Mavi Marmara bir gemi değil, bir devrimdir. Allah’ın, biz kulları ibret alsın için, gözümüzün önüne serdiği bir Kerbela sahnesidir. Zalim ile mazlumun, Hak ile batılın; kafalarda hiç şüphe bırakmayacak denli birbirinden ayrılmasıdır. İnsanlığı temsilen, bütün dünya vatandaşlarına gönderilen açık bir mektuptur. Okuması yazması olan hemen herkes, bu açık metnin ne manaya geldiğini yüreğiyle kavrar. Okuma yazma derken, harflerden bahsetmiyoruz tabi ki! Okumak zaten gözle değil, kalpledir. Kalbi olmayanlar; okuma yazma bilmezler!
Halen içinizde Mavi Marmara’nın bir tersanede yapılan ve suyun yüzeyinde yol alan, bilmem kaç tonluk bir gemi olduğunu düşünen demir kafalılar varsa, şunu bir an evvel açık etmem lazım. Mavi Marmara, benim inancıma göre, Allah’ın emri ile cennette melekler tarafından bina edilen bir mananın, yeryüzünde bir gemi iskeletine bindirilmesidir. Yani gemi, o mananın yalnızca kıyafetidir.
Bu açıdan bakınca Mavi Marmara, taşıdığı mana itibarı ile her şey olabilir. Bir bakarsınız tren olur, bir bakarsınız uçak. Kim bilir belki bir gün uzunca kanatlarıyla bir kuş… Evrendeki her şey gibi mülkiyeti sadece ama sadece Allah’a aittir. Ne İHH, ne de o gemiye binen diğer muhterem eşhas, Mavi Marmara bizimdir diyebilirler. Allah’ın emrine vesile olmuşlardır ve bundan gayrı/öte bir güçleri de yoktur. Şimdi gücü olan birileri var ise, onlar da o mananın içinde eriyen dokuzudur. Allah rahmet eylesin!
Neden bunların izahına girdim peki? Çünkü Mavi Marmara’nın geçtiğimiz haftalarda Gazze’ye, tekrar yola çıkması planlanıyordu ama bir şekilde nasip olmadı. Yaptığımız planın tutması için tek şart varsa, o da yaptığımız planın Allah’ın planıyla aynı olmasıdır! İç ve dış baskılar neticesinde bu geminin demir alamıyor oluşundan ötürü ortalığı kirli bir eleştiri yağmuru götürüyor durumda. Başta İHH olmak üzere, İsrail’in baskılarına boyun eğdiği düşünülen hükümet de eleştirilenler arasında. Anlamak mümkün değil!
Neyi anlamak mümkün değil biliyor musunuz? Her şeyi! Kardeşlerim! Canlarını feda uğruna, bu muazzam devrimi en yakın yerden, yani gemiden seyredenlerin daha neden çekincesi, korkusu olabilir ki?! Zamanı değildir, Allah o geminin kalkması için bir “ol!” vermemiştir ve dahası belki de Mavi Marmara yoluna bir gemi ile devam etmeyecektir artık, kim bilir! Bu eleştirileri yapanları, Mavi Marmara’nın manasını bir gemi üzerine düşürmekle, pek putperestçe buluyorum açıkçası.
Allah’ın yeryüzüne düşürdüğü mana, kaybolur mu sanıyorsunuz? Ben manayı, enerjiye benzetiyorum. Hiçbir zaman kaybolmayan ama sürekli dönüşen bir mefhum gibi yani… Bu sayede, mananın üzerine düştüğü eşyadan (“eşya”, “şey”in çoğuludur) korunuyorum. Putperestlik; tam olarak o eşyada takılıp kalmakla, bir kere o şeyden zuhur eden manayı tekrar ve tekrar o şeyden saplantılı bir biçimde beklemekle vaki olur. Hâlbuki mana, her an vesile değiştirebilir. Ve yalnızca Allah’tan kaynak alır.
Gemiyi türbeleştirme temayülünü de bu yüzden çok uzak buluyorum kendime. Elbette hepimiz, geminin İstanbul’a gelişini gidip karşıladık. Merakımızdan, hevesimizden, heyecanımızdan, bu büyük devrimin dekoruna koşturduk hemen. Ama en nihayetinde bir gemi bu! Bize hatırlattıkları açısından her daim yaşayacak bir gemi olsa da, bir gemi işte ya… Tekrar o manayı giyindiğinde, artık gemi olmayacak, ona Mavi Marmara diyeceğiz tekrar.
Demir alamayan ve Gazze’ye gidemeyen bu gemiye bu kadar yükleniyor olmayı, o manaya duyulan açlıktan ibaret sayıyorum ve yadırgamıyorum da. Hepimiz o manayla karın doyuran insanlarız! Akşam eve dönünce, ailemize o manadan getirmek, yedirmek istiyoruz. Ama bu kadar yüklenmesek gemiye; bakarsınız bir gün uçak olur, tren olur, kuş olur, geri gelir o mana! Ve heyecanla doğrularak deriz ki; “işte bu Mavi Marmara!”
Gönderen Alper Gencer zaman: 22:51
Etiketler: Alper Gencer, Dünyaya Yeni Söz, Gazze, İHH, Mavi Marmara
Meselenin özü şudur. Hedef kitleler tespit edilmiş ve onların ihtiyaçları öncelenerek bir strateji planlanmıştır. Bu hedef kitlelerin, fevkalade kalabalık ve fevkalade muhtaç olması gözetilmiş ve bütün planlar bunun üzerine yapılmıştır. Tabi bu hedef kitlelerin tespiti, ötekilerin mutlak bir şekilde yok sayılmasını da gerektiriyor.
Mesela hekim olmam hasebiyle, size bu konuyu izah edecek bir örnek vereyim. Vatandaş, hükümetin sağlık politikalarından fevkalade memnun durumda. Böyle olması da lazım zaten! Hep böyle olsun da… Lakin cumhuriyet tarihinde belki ilk defa doktorlar greve gitti, sağlık personeli mutsuz, her gün değişen kurallarla sektöre müthiş bir sistemsizlik hâkim. Elbette, tabipler odasının ideolojik angajmanı, bu protestoları, sahici bir protesto olmaktan uzak bir yere taşıyor. Eski rejimin kafasında bir sendikal oluşumun, bu hükümete karşı samimi olmasını düşünmek zaten abesle iştigal olurdu. Bir de, meslektaşlarımın para kazanmak üzerine inşa edilmiş muharris yapıları, halk tarafından –haklı olarak!- aç gözlülükle itham ediliyor. Bütün bunlarda haklılık payı var. Lakin ve inşallah, ne tabipler odası kadar angaje bir politiklikle, ne de açgözlü meslektaşlarımın para kazanma hırsıyla söylüyorum bunları. Sadece doktorlar değil, bütün sağlık personelini de hesaba kattığımızda, ortada “mutlak” bir memnuniyetsizlik var. Sadece parasal bir memnuniyetsizlikten bahsetmiyorum, sistemsizliğin oluşturduğu tedirginlik hissidir esas olan! İşte hükümet, tam olarak burada, bahsettiğim stratejiyi devreye sokuyor. Sağlık personelini bir hedef kitle olmaktan çıkartıp, sağlık hizmetlerinden istifade edecek olan memuru, işçiyi, esnafı, yani daha kalabalık bir orduyu tercih ediyor. Böylece terazinin bozuk olması, ötekinin bir nevi yok sayılması ile kompanse edilmiş oluyor!
AKP’nin karşısında, MHP ve CHP gibi muhalif olmaktan bile nemalanan, “bari”lerle, “hiç olmazsa”larla, “en azından”larla yetinen partiler oldukça, bu iktidarın kodları anlaşılamaz. BDP’nin tavrını önemsiyorum, ama onları da Kandil ile İmralı arasında çelişkili kalmak gibi ve İmralı’nın da dediği gibi “küçük burjuvazi olmak” gibi tehlikeler bekliyor. Sol ittifakı ve İslamcı kimlikleri vesilesi ile BDP’ye dahil olan vekillerden ümidim var.
Bütün vatandaşları kendine hedef belleyen, bütün ideolojik angajmanları ayrılıkçı olmaktan çıkartarak birleştiren, seçim beyannamesi ile gerçek anlamda göz dolduran, yönetim modelleri ile ekonomik stratejileri ile yeni şeyler söyleyen, sadece ama sadece halkın ihtiyaçlarına yönelen tek bir parti vardı. Numan Kurtulmuş ve bütün renklerden seçtiği aydın insanlar bir araya gelerek, bir gökkuşağı koydu vatandaşın önüne. Bu gökkuşağı, topraklarımızı bereketlendirecek bir yağmuru vaat ediyordu. Halkın sesi olmaya talip oldular. Sağcılık ve solculuk mevzularının ve dahi diğer bütün ideolojik angajmanların bizi yavaşlatan ayrılıkçı söylemler olduğunu savladılar. Meselelerin, Türkiye ve dünya ölçeğinde nasıl çözüleceğini anlattılar. Hepiniz dinlediniz ve şahit de oldum, çoğunuz onadınız da. Sağcı, solcu, inançlı, inançsız, önyargılarını bertaraf eden herkes, hepiniz Numan Kurtulmuş’u ‘sevdiniz’ ve hak verdiniz. Ama gidip, statükoyu seçtiniz. Kendi rahatınızı öncelediniz. Darbecilerden korktuğunuz kadar, kendi hakikatinizin size söylediğini önemseseydiniz, böyle olmazdı. İslam birliği putları diktiniz. “Bu bir müddet böyle gitsin, arada haksızlar da olur” dediniz. “Ne yapalım, herkesi memnun etmek mümkün değil!” dediniz. Haksızlıklara göz yumdunuz. Kendinizi kandırıyorsanız baştan söyleyeyim, siz sadece ama sadece “kendi”nizi düşündünüz, “kendi”nizi seçtiniz. Hangi partidenseniz, o partinin hedef kitlesi olarak, ötekini yok sayarak, hatta ona karşı cephe alarak verdiniz oylarınızı. Sözüm, gönlü Numan Bey’e kayıp da, ona oy vermeyenlere! “Bir dahaki sefere!” diyenlere! Türkiye’den çok partisini düşünenlere! Kraldan çok kralcı olan nöbetçi seçmene! Kendi iç sesini tanzim edene, küçük planlar yapana, hakikatini lime lime doğrayana bu sözlerim!
Ne diyelim… Mevlam ne eylerse, güzel eyler! Bütün şerler de hayra vesiledir. Halk, günün birinde sadece rahatını değil, kendi sesini de elbet arayacak. Hatta ötekini kendinden çok düşüneceği ve kendi rahatından feragat edeceği o güzel günler de gelecek! O günler geldiğinde geriye dönüp şu seçim sonuçlarını tekrar okuduğunuz zaman, oy verdiğiniz partilerin rantına yağ sürdüğünüz bıçaklar bir bir çıkacak ortaya. O bıçakları kendi avucunuzda tutuyor olmanın hesabıyla yüzleşeceksiniz sonra!
Gönderen Alper Gencer zaman: 22:48
Etiketler: AKP, Alper Gencer, BDP, CHP, Dünyaya Yeni Söz, Halk, HAS Parti, MHP, Seçim Sonuçları
“Ehl-i Beyt” ağacını resmedenler; Hz. Fatıma Annemizi kök, Hz. Ali efendimizi gövde, güzeller güzeli Hz. Hasan ve Hz. Hüseyn’i de meyve olarak çizerler. Tasavvufta Hz. Fatıma Annemiz, “Hakikat-i Muhammediye”dir, yani Hz. Muhammed’in hakikati, Hz. Fatıma Annemiz üzerinedir. Resulullah’ın soyu da, Hz. Fatıma Annemiz üzerinden yürümüştür zaten. Sedef, görünen kabuktur. Tıpkı bizim çamurdan yaratılan suretimiz gibi bir kabuk… Sedef rengini sevmeyeni tanımadım. Denizlerin dibini ve o dibin de dibini çağrıştırır. Sanki saklı olanın hevesini karıştırır. Hani birini görür ve onun kalbinin güzelliğiyle vurularak, “inci gibi bir kalbi var!” dersiniz ya. Aslında o inciyi görmezsiniz, görmezsiniz sadece sezersiniz ya. İşte o inciyi de, o kalbi de size düşündürten Sedef’tir. Kabuğunuz bir Sedef gibi görünürse, herkes kalbinizde bir inci var sanır! Kabuğunuz Sedef gibi görünürse, zaten bu kalbinizdeki incinin yansımasıdır!
Gönderen Alper Gencer zaman: 22:33
Etiketler: Alper Gencer, Dünyaya Yeni Söz, Fatma Sedef Gencer, Hz. Fatıma, Hz. Fatma, Kız Çocuğu
İnanmak, okun kalbe saplanmasıyladır. Aklımızın herhangi bir inancı onaması, inanmak için kâfi değildir. Bir başka elin devreye girmesi ve sizi kendine ait kılması gerekir. Gidip görmeyi çok istediğiniz bir yeri düşünün ve cebinizde beş kuruş yok. Tüm gayretinizle bilet parasını bütün etseniz dahi, o yere gitmeniz size bağlı/dair bir şey değildir. Bileti kesen, sizi bir vesaitin içine koyan, gideceğiniz yere sağ salim varmanızı sağlayan bir başka eldir. Evet, Allah dilediğine inandırır!
Hal böyleyken, bileti kesilen ve gideceği yere varan kardeşlerimiz de, karşılaştıkları bahçenin güzelliğiyle mi ilgili bilemem, çok geçmeden bir kibir başlıyor. Bazılarında, bu güzel bahçeyi herkesle bir an evvel paylaşmak isteğinden oluyor bu. Bazılarında ise, bu bahçeden gayrı bir yer olmadığı, olmaması gerektiği duygusu, birdenbire putperest bir düşünceye dönüşüveriyor. Peşi sıra, “bahçenin sözcülüğü”, “bahçenin sahipliği” gibi, durumdan olmadık vazifeler çıkarmaya başlıyorlar. Öyle ki, sürekli olarak bir bahçede olduğunu savlayan bu insanlara baktığınızda, bir bahçede olduklarını düşünmeniz neredeyse imkânsız!
Gönderen Alper Gencer zaman: 22:30
Etiketler: Allah Dilediğine İnandırır, Alper Gencer, Dünyaya Yeni Söz, İnandırılmak, İnanmak
Rejim, ne berbat bir kelime! Kendini yek doğru ilan eden ve herkesin de kendi gibi düşünmesini ve inanmasını isteyenleri ömrümce anlamadım. Ki Allah, elçilerine bile inandırma yetkisini vermemişken, hakikat sahibinin görevi apaçık tebliğden ibaretken; bu yaşanan zulmü, herhangi bir ülkünün yahut inancın bir parçası sayabilir miyiz, Allah aşkına!?
Olsa olsa bir erk istenci, bir iktidar bağımlılığı, bir sermaye bezirgânlığı, yahut en acıklısından yezidlik olabilir bu!
Ama dahası da olmalı! Hemen yanı başımızda cereyan eden bu katliamın seyircisi olmak, Kerbela şahidi olmak gibi bir duygu! Bu duygudan bir an evvel kurtulmalıyız. Yani seyredip kederlenmekten öteye geçmeli, gerekirse bir gemi de Suriye’ye kaldırmalıyız! Şimdiden, Suriye sınırına giderek, mülteci kardeşlerimize destek veren gruplar mevcut. Bu gruplar daha da çoğalmalı! Suriye’deki devrimcilere ve bütün dünyaya, onların yanında olduğumuzu göstermemiz lazım! Mazlumun yanında durmak, zalime Hakkı göstermemiz lazım! Hatta bana kalırsa, aramızdaki şu sınırı kaldırıp atmamız lazım!
Devrim, ne güzel bir kelime!
Gönderen Alper Gencer zaman: 22:25
Etiketler: Alper Gencer, Devrim, İltica, Katliam, Suriye, Türkiye