Tabiki de çok şey istemiyorsun.Diyelimki çok istiyorsun o zaman korkma daha çok iste.Hayat sana isteklerini sunmak için var,daha çok yolun başındasın bitanem.İstemekten vazgeçme.Büyük insanların büyük,küçük insanların küçük hayalleri vardır.Sen büyük insan ol hayallrini büyük tut ve tuttuğun hayalin peşini bırakma.Okul bitti ama iş hayatında tutunacağın uzun yıllar ,aşacağın yollar var.Sadece biraz zaman tani kendine.Bırazcık sabır ve hoşgörü yükle yüreğine o zaman hayallerin gibi yüreğinde büyüyecek kocaman insan olup bütün güzellikler gelicek peşinsıra...
08 Ekim 2011 11:55
Hacı nerde bu millet ?
Geldim geldim:) Gerçi hacı ben hiç gitmedim ama genede sesleyim dedim:))) Yahu yazın etkisiydi bu heralde millet deniz kum derken yazmayı unuttu ben umutluyum kışa herkes geri dönece (yani umarım) :DDD Ama burdayım herdaim hehe:D
Ne güzel demişsiniz abiciğim,bende çok illet oluyorum yazıları alıp gidenlere...bazen çok uzun zamanlar yazmıyorum,bazen alıp başımı gideyim diyorum ama iki dostun yazısını okuyorum ben yazmasamda burada olmalıyım diyorum.Birde bakıyorum aylar sonra yine karalıyorum birşeyler.Önemli olan hafızada kalmak olduğu kadar yazılarda da kalmak bence.Ee ne demişler,söz uçar yazı kalır.Bazı dostlar aramızda olmasada yazıları özlemimizi dindirir.size katılıyorum gitmeyin,gitsenizde yazılarınıza,paylaşımınıza,emeğinize saygı olsun yazılarınızıda götürmeyin.Sevgi ve saygılar...
08 Ekim 2011 10:05
Ah ah...Yazını yüreğim sızlayarak okudum.Uzun nişanlılık yıllarım boyunca hep benim şehrimde yaşacağız diyorduk,nişanlımda bende.Ailemin içi rahattı,ama hayat bizi öle bi noktaya getirdi ki,nişanlım ne kadar uğraşsada işi istanbulda bulabildi,ee bunca zaman sonra g.antep edeğilse kalsın da diyemeyeceğimize göre gurbet olsunda kavuşalım diyoruz.Ama bana aileme düşüncesi bile çok zor geliyor.Sanki yurtdışımı artık mesefelar 2 saat kadar,sağlık olsun bol kazanç olsun zaman mekan kısalıyor diyorum ama sonra düşününce ben annemi,kız kardeşimi çok özlerim be ablacığım.Hem İstanbuldan korkuyorumda biraz çok büyük çok kalabalık:( Nişanlımın ailesi orada arkadaşlarım var alışırsın diyorlar ama bakalım.Bir kaç ay sonra orada yaşayınca göreceğiz alışırmıyım diye.Ama ne diyelim sevgilim yanımda olduktan sonra aileylede mesafeler kolay aşılır diyorum.Ama acaba tesellimi benimki sadece.Senin gibi bende g.antep dışında yaşamak benim için olmazmış gibi hissediyordum.Bakalım hayırlısı...Sevgiler..
08 Ekim 2011 09:59
Bir insanı tanıyamamak..
Birileri seni çok kızdırmış sayın yazarım:( Hayatta ne yazıkki böyle işte,insanları tanımak için ne kadar büyüyüp olgunlaşıyorsak onlarda bize zarar vermek için daha büyük oyunlarla çıkıyorlar karşımıza.En iyisi biz değişelim şu iyi niyetten vazgeçelim,herkese şüphe ile bakalım herkesin gözünü bizde oyalım hıh!! Yani senin kadar bende kızıyorum çoğu zaman herşeye,herkese en çokta kendi iyi niyetime,kötü olayım diyorum ama saftirik yanım onuda beceremiyor:( Yani sanırım biz böle devam ettikçe bizi kıranlar çok olucak gibi geliyor bana...Yüreğine sağlık,kırılmasın incinmesin güzel yüreğin dileklerimle sevgile...
08 Ekim 2011 09:37
08 Ekim 2011 09:29
08 Ekim 2011 09:24