'bir şehre gitmezdik ki biz, bir hayale giderdik'
güneş, küskünlüğünü attı üzerinden, gülümsüyor artık. ısıtıyor içimizi. gereğinden fazla üşümüştük zaten, öyle değil mi?
orhan veli'nin o dizelerini hatırlıyorum ben her baharda:
yollar düşüyor aklıma. uzak şehirler çağırıyor. güneşi rehber edip kendime, sırt çantam elimde, yollara düşmek geliyor içimden. her şeyi arkamda bırakıp gitmek...
mesela izmir... mesela karaburun. ne güzeldir şimdi...
ben en çok böyle havalarda hayal kuruyorum. kapılıp gidiyorum rüyaların peşine. bakmıyorum arkama. duymuyorum kimsenin sesini. o rüyalar ki, hesapsız, başını sonunu düşünmediğim rüyalar... yakıp yıktığım herşeyi. belki de herşeye en başından başladığım.
işte yine öyle bir zamandayım ben. başka başka hayallerin peşinden gittiğim zamanlarda. olmayacağını bildiğin şeylerin peşinden koşarsın ya hani. olmayacağını bilirsin ama koşarsın yine de. koşmadan yapamazsın. uğraşırsın, beklersin. belki kendini kandırırsın.
öyle acayip bi ruh hali işte!
bir de derler ya hani, "birşeyi 40 kere söylersen olur".... olur mu gerçekten?
not: başlık, haydar ergülen'in ismini hatırlayamadığım bir şiirinden.
Gönderen kağıt faresi zaman: 15:47
son cümleye ithafen, OLSUN lütfen.
bir şeyi gerçekten çok isterseniz bence de olur... bütün benliğinizle istemeniz ve buna inanmanız gerek.. bence hayallerinizi ertelemeyin...küçükken siz de yaparmıydınız bilmem hani merceği sabırla kağıtın üzerine tuttuğun zaman kağıtın yanışı.. çaba odaklanma ve başarı...
19 Mart 2012 15:23
karaburun mu dedin, sen? ayy keske yaz olsa da karaburuna'a gitsek. opucuk baliklari ayaklarimizi opse :)
gitmisiz gibi hayal ediyorum bazen. nakliyeciler esyalari yukluyorlar. menekse saksisini kucagima aliyorum yola cikiyoruz. gidemesem de gidebilme ihtimalimi seviyorum. buna inanmak bile beni mutlu ediyor. yo yo yoo sizofren degilim ben :D
40 defa soylemesen de
yeterince ister ve kendine inanirsan neden olmasin?
20 Mart 2012 11:16
çok teşekkür ederim yorumlarınız için. sevgiler...
20 Mart 2012 11:20