“Sabrın da bir sonu var “ | Metin Büyükavcılar , hurfikir.com.tr Güncel bilgi ve dökümanlar, haber, resim galerisi, bilgi bankası sosyal portal
Bu yazı 22 Ağustos 2019, Perşembe 09:18:42 tarihinde eklendi. 2016 kez okundu.
“Sabrın da bir sonu var “ - Metin Büyükavcılar
“Çocukluk başlı başına bir memlekettir, hatta sılasıdır insanın. Büyüdükçe sıla özlemimiz artar” Murathan MUNGAN’dan hafızamda çocukluğum gibi yer etmiş bir satır. O saf hayatı hep anlatmak isteriz. Son günlerde sıkça duyduğumuz Tasarruf sözcüğü beni o günlere götürdü.
Eskimiş kazakları, giysileri söküp yumak yapıp yeterince birikince, Sakızköy yolunda oturan çıkıkçı Raziye ablaya götürürdük. Raziye abla tezgâhta dokur kilim yapardı. Annem, Babaannem evde ne varsa nasıl değerlendireceğini çok iyi bilir hiçbir şeyi atmazlardı. Karpuz, kavun kabukları doğranır ahırdaki hayvanlara yem olarak verilirdi. Eski çoraplardan yama yapılır ya da kız kardeşimin saçlarını toplamada kullanırlardı. Tabağımda yemek bırakmama hiç izin vermezlerdi. Ekmeğimden bir parça kalsa “yarın ahirette deve olur seni kovalar” sözü hala kulaklarımda çınlıyor. Bu çınlama bayağı kilo almama sebep olsa da hala tabağımda hatta masada bir şey bırakmıyorum.
Biz toplum olarak “bugünü” yaşayıp yarın Allah Kerim!” diye yaşam tarzını tercih ettiğimiz için, tasarruf etmeyi çok sevmiyoruz. Toplum olarak tasarruf alışkanlığımız yok. Ülkede yaşanan ekonomik kriz bizleri de belediyeleri de tasarruf yapmaya zorunlu kıldı. Seçim sonrası yeni başkanlar borçlarla devraldıkları belediyeleri düzlüğe çıkarmak için tasarrufa başladı. Boşa geçen zaman da, bir işin verimsiz yapılması da, iyi planlama yapılmadığı için kaybedilen zaman ve emek hep israftır. Yapabileceğinin iyisini yapmamak, fırsatları harcamak da israftır. Tasarruflu olmak, zoru görünce alacağımız bir önlem değil bir iş yapma biçimi, bir dünya görüşü, bir hayat tarzıdır. Bu anlayış bireyler, aileler, devlet ve kurumları için de geçerlidir.
Hani hep deriz ya, bizler Balık hafızalı bir toplumuz diye. Dünü çabuk unuttuk. İşsizlik, yoksulluk, IMF borçları. Kemer sıka sıka hep güzel günlerin masalını dinledik. Günümüzde bunların kat ve kat fazlasını yaşıyoruz. Tasarruf tedbirleri sözde değil özde olmalı. Hayat pahalı. Birçoğumuz ekonomik sıkıntılar ile boğuşan, günü kurtarma peşinde, borç harç, eş dost desteği ile yaşam mücadelesi içinde hayatla kavga eder olduk. El bombası gibiyiz, pimin çekilmesine bakıyor. Her an birilerine patlamak üzere. Gergin bir toplumun yarını olabilir mi? Bizi yönetenler halktan uzak ihtişamlı hayatlarını sürdürmeye devam ettikçe, sade vatandaştan iktisat, tutumluluk, tasarruf beklemek abesle iştigal olur.
Belki bu ekonomik kriz bize, unuttuğumuz değerleri hatırlatır, üreterek tüketen bir toplum yapısının önünü açar. Dünü unutanların, bugünü ve yarını olmaz. Bazen umutlar yeşerir, Beklenen gün gelecekse, çekilen çile kutsaldır, düşüncesiyle sabırla beklemek gerekir, ama sabrın da bir sonu vardır, öyle değil mi? Sevgiyle Kalın…