They knew the time would come, and time would be cruel.: İstemeden yapılan hedehödöleryaşasındedeler
Merhaba. Kaç gündür yazmadım. Yazasım gelmedi. George Harrison için bile güzel bir şeyler yazamadım. George Harrison sigaradan öldü, ben de bir sigara yakayım dedim. Ama sigara içmiyorum.
O nasıl iş lan.Seni seviyorum George Harrison,Kollarımı açabildiğim kadar çok seviyorum. Bugün çok güzel ve çok eğlenceli bir şey yaptım. Bir gün içerisinde istemeden yaptığım şeyleri düşündüm. İstemeden ama isteyerek yaptığım şeyler. Ve bütün bir günümü harcayan şeyler aslında. O halde orrayt. -Her akşam yatmadan önce kendimi, yarın nasıl uyandığımı hatırlamaya şartlıyorum. ANLAMAYANLAR YA ŞİMDİ KONUŞSUN YA DA SONSUZA KADAR SUSSUN. Yani her akşam kendime 'Yarın nasıl uyandığını hatırla yoksa gebertirim seni LAN.' diyorum. Ve ben, gayet sağlıklıyım. N'abeer.
-Her sabah uyandığımda alarm olarak ayarladığım şarkıyı değiştirmem gerektiğini düşünüyorum. Hatta bunu yaklaşık on iki dakika falan düşünüyorum. Bir alarm olarak Black Crowes- Good morning captain
-Her sabah servis gelmeden on dakika önce evden çıkıyorum. Ama her sabah, servisi kaçırdığımı düşünüyorum. Ve bu düşünce, bu ihtimal iki gram olan beynimi yiyor. -Servise bindikten sonra düşündüğüm ilk şey genelde üniversitede ne okuyacağım oluyor. Okuldu, üniformalardı, yoldu, şarkılardı falan, üniversiteyi bunlarla bağdaştırabiliriz ama ciddi bir problem var. Hergün, olmak istediğim şey değişiyor.Şey ben, BİR ARA KASİYER OLMAYI BİLE DÜŞÜNDÜM. Alışveriş merkezi kokusunu çok severim de. Hehe. -Hergün okula, okuldan da dersaneye giderim. Ve her gün sağımda John Lennon'un yürüdüğünü düşünerek mutlu olurum. Bu düşünce üç dakika boyunca yüzüme bir gülümseme yapıştırır. Sonradan bunun pek mümkün olamayacağının bilincine varırım. Aslında, böyle bir şey olabilir. Her şey John Lennon'a bağlı.'Merhaba ben John Lennon. Hani dün saçını çeken biri vardı ya, o bendim. EHEHEHE.'
-Hergün Facebook'umu dondurmayı düşünürüm. Her ay Facebook'umu dondururum. Her aydan bir hafta sonra Facebook'umu açarım. -Telefonumda dinlemediğim bir çok şarkı var. Hergün, o şarkıları dinleyeceğime dair kendime söz veririm. Ve sonra, aynı şarkıları pişkin pişkin atlar geçerim. Biz, zengin insanlar böyleyiz işte. NAPARSIN. Gönderen
Larien Beyinütüleyen2 Aralık 2010 09:43bana yaşam enerjisi veriyorsun lan.YanıtlaSillorelai2 Aralık 2010 12:57heyy,benim de telefonumda bir sürü dinlemediğim şarkı var.bana çok yabancı geliyorlar.sanki üst üste dinlediğim şarkıların arasına gökten düşmüş gibi.sonra bir şekilde kulağıma düşüyorlar.aradan aylar bile geçmiş olabiliyor telefonuma gireli.bazen telefonumda o kadar durmayı hakketmediklerini düşünüyorum.bazen de daha önce dinlemediğim için kendime kızıyorum.gene de her şarkının bir zamanı var.sadece dinlenmek için doğru zamanı bekliyorlar bence.çenem düştü miyav.YanıtlaSilpatates soyacağı3 Aralık 2010 06:40Larien, sen de bana çok pis yaşam enerjisi veriyorsun. ah bi de keyiflensen azıcık. ah da ah. Lorelai, böyle nasıl desem, hislerime tercüman oldun.YanıtlaSilSamantha Andrews22 Aralık 2010 11:43oha, sağında John Lennon'un yürüdüğünü düşünerek mutlu olmak, olm bu çok iyi! ben de yapıcam. gözlerinden öptüm.YanıtlaSilpatates soyacağı26 Ocak 2011 11:04Samantha Andrews, ben de bir daha yorumlarını bu kadar geç görmemeye kendimi şartladım. yanacıklarından öperimYanıtlaSilYorum ekleDaha fazlasını yükle...