Bugünün İhtiyacı: Îsâr Ahlâkı | Osman Nuri Topbaş Hocaefendi
Yıl: 2014 Ay: Mart Sayı: 90
“Onlar, kendi canları çektiği, kendileri de muhtaç oldukları hâlde, yiyeceklerini yoksula, yetime ve esire yedirirler: «Biz sizi sadece Allah rızâsı için yediriyoruz, sizden ne bir karşılık ne de bir teşekkür bekliyoruz. Biz, çetin ve belâlı bir günde Rabbimizʼden (O’nun azâbına uğramaktan) korkarız.» (derler). İşte bu yüzden Allah, onları o günün fenâlığından esirger; (yüzlerine) parlaklık, (gönüllerine) sevinç verir.” (el-İnsân, 8-11)
“…Kendileri muhtaç olsalar bile, başkasını daha çok düşünürler…” (el-Haşr, 9)
Âlemler Sultânı Efendimiz -Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem-’in teşrîfinden evvelki insanlığın vahim hâlini, şâir bir mısrâ ile şöyle hulâsa ediyor:
Lâkin Peygamber -Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem- Efendimiz’in mânevî terbiyesinden sonra bu gönüller, vahşet ve cehâlet bataklığından kurtularak apayrı bir derinlik, nezâket ve hassâsiyet kazandı. Bütün mü’minler kardeş oldu.
Sahâbeden Câbir -radıyallâhu anh-, İslâmʼın getirdiği bu kardeşlik ufkundan bir misali şöyle anlatmaktadır:
Sahâbe-i kirâmdan birine, bir koyun başı hediye edilmişti. O da: «Kardeşim falan ve âilesi buna bizden daha muhtaçtır.» düşüncesiyle hediyeyi o kardeşine gönderdi. O da bir başkasına… Derken hediye bu sûretle tam yedi ev dolaştı ve nihâyet yine dönüp ilk sahâbîye geldi. Zira içlerinde en muhtaç olanı, o sahâbî idi.
Meselâ Hendek Savaşı’nda açlığın had safhada olduğu bir dönemde Hazret-i Câbir -radıyallâhu anh-:
“–Ey Allâh’ın Rasûlü! Birazcık yemeğim var, bir-iki kişiyle beraber bize buyurun.” dediğinde, dâimâ kendinden önce ashâbını düşünen Peygamber Efendimiz -Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem- bu dâvete tek başına icâbet etmek yerine:
Velhâsıl bugün, insanımızın en fazla muhtaç olduğu ahlâkî fazîlet, îsârdır. Zira Cenâb-ı Hak, en başta Sûriye halkını, din kardeşliği hususunda bir imtihan tablosu olarak önümüze getirdi. Yıllarca zulüm ve katliâma mâruz kalan o mazlum kardeşlerimizin ıztırâbı gözlerimizin önünde devam ediyor…
 Hâkim, II, 526.