Anadolu’nun kalbinde kadim bir şehir: Afyonkarahisar
Eski Afyon’da (kalenin etekleri) büyük bir restorasyon çalışması başlatılmış. Eski evlerin % 70’e yakını restore edilmiş. Caddeler planlı programlı. Faruk Azmi Alpsoy yazdı.
Sabah saat dokuz gibi Afyonkarahisar otogarına indim. Otobüsten indiğim gibi havanın soğukluğunu yüzümde hissettim. Allah’tan kalın ceketimi yanıma almışım. Otogar kalabalık olmasa da yedi-sekiz tane şehirlerarası otobüs vardı. Otogarın iç kısmına geçip hemen bir çay söylüyorum. Cam bardakta, sıcacık taze demli çay iki lira. Burada iki bardak çay içiyorum. Biraz ısındıktan sonra otogardaki lokum kaymak ürünlerini satan dükkânlara göz attıktan sonra minibüse binip çarşıya gidiyorum. Çarşı sabah saatlerinde gayet sakin. Yolları, caddeleri, sokakları temiz ve bakımlıdır. Çarşıda gezen birkaç yaşlı insan gözümüze çarpıyor. Üniversite öğrencilerinin büyük bir kısmı kampüs civarına taşındığından, çarşı civarında pek genç yoktur. Takım elbiseli memurlarla cadde boyunca sık sık karşılaşıyoruz. Şehir tam bir Anadolu hüviyetine haiz. Geçmiş değerlerinden kopmamış, kadim değerlerini yaşatmaktadır. Sokak aralarında gezerken ara ara keçe dükkânlarıyla karşılaşıyoruz. Şehirde keçe sanatı az da olsa devam etmekte. Hayvancılığın azalması ve teknolojinin gelişmesi keçe sanatının azalmasına sebep olmuş. Bu dükkânlar yün ve deri alımına hala devam ederek faaliyetini sürdürmekte.
Seyyahlar gözüyle Afyon
Hakan Özpınar’ın Seyyahların Gözünden Afyonkarahisar isimli kitabında Evliya Çelebi’nin Afyonkarahisar izlenimleri şu şekilde aktarılmıştır: “Şehirde 40-50 bin civarı hane vardır. Halk Afyon bitkisini yetiştirir. 12 tuğla minare ve 42 mahalleden oluşur.” Evliya Çelebi, Gedik Ahmet Paşa Külliyesinden de bahseder. İmaret Camii minaresinin bir benzerinin anca Bursa’da olacağını söyler. Medresenin dersiam ve talebesi vardır. Kaza-i Sandıklı, Kaza-i Sincanlı, Kazi-i Şuhut, Kaza-i Çal, Kaza-i Karamik ve Kaza-i Çaydan bahseder.
Aynı kitapta Falih Rıfkı Atay’da Afyonkarahisar’dan şu şekilde bahseder. “1934 yılındaki şehircilik hamlelerini över, gazlı gölün bakımsızlığını eleştirir. Plan, ağaç, elektrik, cadde, park, su Afyonkarahisar Kasabasına Cumhuriyetten sonra girmiştir” der.