Akıldanelerden Dahiyane Sevgi Taktikleri ‹ Gülgün Göktan
İnsan ruhundaki en baskın duygulardan biri kuşkusuz ki sevgi. “Hayatta sevgiden, sevmekten, sevilmekten çok daha önemli konular var” deyip de, sevgisiz bir hayatı kabullenmiş insanlarda bile sevgi karşı koyulamaz bir güç…
İşte içimizdeki, sevgiye duyduğumuz bu coşku ile, bizler hayatımızın sonuna kadar sevmenin, sevilmenin, sevgiyi daha fazla yaşamanın yollarını ararız.
Ve aslında bu yolu bulmak hiç zor değildir. Ama bu kolay olan yola karşı gözler bir nevi körleşmiştir. Çünkü nedense insanoğlu, sadelik yerine karmaşaya ve açmazlara yönelmeye daha yatkındır. Karmaşık formüller, felsefi deyişler, içi boş denklemler, beylik sözler nedense daha çok ilgisini çeker. Arayışı bu olduğunda, aradıklarını bulması da hiç zor olmaz elbette.
Büyük buluşlara imza atan akıldaneler…
Halk arasında ‘akıldane’ adı verilen nitelikleri taşıyan insan sayısı öylesine çoktur ki… Tarih boyunca da her dönemde, her yerde bu insanlardan bol bol olmuştur. Kelimenin kökeninden de anlaşılacağı gibi, aslında ‘akılları tane kadar az olan’ bu insanların bilmedikleri neredeyse yoktur. Hayata dair hemen hemen her konuda adeta birer uzman kesilir ve önemli ‘buluş’larda bulunurlar.
Bu buluşların en önemli ortak özelliği ise, ‘tane büyüklüğünde bir aklın ürünü’ olmaları, dolayısıyla da içlerinde ‘hayatınızı kökten değiştirecek müthiş sırlar’ yerine, sadece ‘açmaz ve başarısızlık’ barındırmalarıdır.
Politika, bilim, tarih, coğrafya, hukuk, sağlık, toplum stratejileri, halkla ilişkiler, sosyolojik araştırmalar, küresel analizler, psikolojik tahliller ve aklınıza gelebilecek diğer tüm konular… Ne olduğu hiç fark etmez. Bu akıl küpü, insan ve toplum analistleri, bunların her birinde size müthiş analizler yapıp, süper formüller üretip hemen çözüm yollarını ortaya koyarlar.
İşte bu yol göstericilerin tarih boyunca en çok kafa yordukları konulardan biri de elbette ki hayatın en önemli parçalarından biri olan ‘insan ilişkileri’ olmuştur. Ve ‘sevgi’ hayatın ve insanın ne kadar önemli bir parçasıysa, işte buluş peşindeki akıldaneler de, bu konuda o kadar çok buluş yapmışlardır. Eğer sadece ‘Google’da bile kısaca bir arama yapacak olursanız, bu konuda ne kadar çok şey yazılıp çizildiğini ve bunların ne kadar büyük bir bölümünün kitaplara, sözlüklere dahil olacak kadar geniş çapta kabul gördüğünü tespit edebilirsiniz.
Tane kadar aklın ürünü, dahiyane sevgi taktikleri…
‘İlişkilerde taktik savaşları’ ‘Aşık etme taktikleri’ ‘Taktik uygulama sanatı’ ‘İlişki taktikleri’ ‘İkili ilişkilerde stratejiler’ gibi başlıklar altında yazılmış yüzlerce yazı. Ve bu her bir yazının altında sıralanmış onlarca maddeden oluşan taktikler…
‘Nabza göre şerbet vermek’
‘Değer verdiği kadar değer vermek’
‘Gereğinden fazla değer vermemek’
‘Kartları açık oynamak’
‘Soğuk savaş taktiği uygulamak’
‘Alışırsa öyle gider’
‘Siz onu değil o sizi şımartsın’
‘Kıskançlık en büyük silahtır’
‘Geri çekilme taktiği’
‘Zor elde edileni oynamak’
‘Kaybetme korkusu oluşturup geri adım attırmak’
‘Sen olmasan da olur izlenimi vermek’
‘İlgisiz olan çekici, aldatan kıymetlidir’
‘Taktiksel davranmak her zaman verimlidir’
Bunlar yalnızca ilk 5-10 dakika içinde internet sayfalarında karşınıza çıkabilecek başlıkların sadece çok küçük bir bölümü…
Ünlü bir aktüalite dergisinde çıkan bir yazı ise şöyle başlıyor: “İlişkilerin kusursuz olması için üzerinde biraz çalışılması gerekebilir. Bunun için bir takım taktiklere ihtiyacınız olacak. Bunları öğrenmek için yazımıza mutlaka göz atın…”
Bir başka yazıda ise konu şöyle özetleniyor: “Küçük bir kızken hayatımın aşkıyla bir köşe başında çarpışarak tanışacağımı düşünürdüm. Büyüdükçe ilişkilerin bir takım taktikler üzerine kurulduğuna karar verdim…”
Çok fazla söze gerek yok. Ama görülen o ki, dünyadaki ‘akıldaneler’in sayısı çok fazla. Kime sorsanız, neredeyse konunun en uzmanı. Ama tabi onlara sorarsanız…
Peki ya doğrusu nedir?…
İşin doğrusu ise, bambaşka… Bu sözde buluşların insanları açmaza, samimiyetsizliğe, yalnızlığa, karamsarlığa, mutsuzluğa ve sevgisizliğe itmekten başka bir işe yaraması mümkün değil…
Neden mi? Çünkü her şeyden önce sevginin ilk şartı samimiyettir. İçtenliktir, dürüstlüktür. ‘Taktik’ ya da ‘strateji’ gibi yaklaşımlar ise, samimiyetle taban tabana zıt; samimiyeti kökten yok edip öldüren sistemlerdir.
Evet elbette ki sevmek, sevilmek için sevgiyi yaşayabilmek için her an özenle, titizlikle bir emek vermek gerekir. Ama bu, samimiyetsiz taktikler uygulamaya verilen değil, güzellik sunmaya, içten gelen samimi sevgiyi sunmaya verilen emektir.
Ve sevgi ne kadar dürüst, ne kadar temiz, ne kadar içten, ne kadar doğal ise o kadar kaliteli ve o kadar da kalıcıdır. Ve ne kadar çok oyun, samimiyetsizlik, sinsilik, ikiyüzlülük ve taktik içerirse o kadar da çürük, kalitesiz, çirkin ve geçici olur.
Sevgiyle ilgili bu içi boş kuralları ortaya atanlar, öğretilerini izleyenlere, ‘tüm bunların derin tecrübelere dayalı olduğunu, çok defa denendiğini ve sevgiyi elde edebilmek için bunların kesin olarak gerekli olduğunu’ da telkin etmeyi ihmal etmezler. Oysa ki konunun en temelinde yatan asıl sorunun neden kaynaklandığını aramaya ve insanları da bu gerçeği aramaya teşvik etmezler.
Kendi sevgi anlayışlarında ve arayışlarında bir çarpıklık var mı bunu düşünmezler. Kendileri gerçekten sevilecek özelliklere sahipler mi, bunu da önemsemezler. Sadece sevgi öyle birden bir yerlerden geliversin, hayatlarına girsin isterler. Elbette ki mantık böyle bozuk olunca, her ne yaparlarsa yapsınlar hiçbir sonuç elde edemezler.
Bu taktiklerin her birini, defalarca, çeşit çeşit yöntemlerle ve ne kadar ustaca uygularlarsa uygulasınlar aradıkları gibi bir sevgi bulamazlar.
Peki sevgi nasıl yaşanır? İnsan nasıl sevilecek özelliklere sahip olur? Sevmeyi nasıl becerebilir? İşte şimdi bundan bahsedelim. Aslında sevgiyi yaşamak çok kolay. Ama bir sırrı var. Alabildiğine samimi, alabildiğine dürüst, alabildiğine hesapsız olmak…
Sevgi ne taklitle ne de taktikle elde edilemez…
Sevgi ne taklitle ne de taktikle elde edilemez. Gerçekten bu duyguyu en başta sizin yaşayabilmeniz gerekir ki, karşınızdaki insandan da bunu bekleyebilin. Sevgi ruhunuzu öyle kaplamalı ki, tüm benliğinizden bu sevgi dışa yansımalı. Yüzünüzden, gözünüzden, dilinizden, sesinizden bu sevgi her saniye anlaşılmalı. Tüm tavırlarınız, tüm sözleriniz sevginin coşkusunu yaşamalı.
Eğer gerçek sevgiyi bilirseniz, sevdiğiniz birinin sesini duyduğunuzda, yüzünü gördüğünüzde hatta yalnızca varlığı aklınıza geldiğinde bile, sadece bu kısacık an içinde bile, derin bir sevinç, mutluluk, tarif edilemez bir coşku ve heyecan yaşarsınız. Eğer çok samimi olursanız, her an hiçbir hesap yapmadan, yalnızca içinizden geldiği gibi bakar, içinizden geldiği gibi konuşur, içinizden geldiği gibi davranırsanız, siz de çok samimi, çok coşkulu dürüst bir sevgiyle karşılık bulursunuz.
Böyle bir sevgide, tam istediğiniz gibi, hatta tahmin edebileceğinizden bile çok daha fazla, çok derin, çok tutkulu, çok samimi bir sevgiyle sevilirsiniz. Her zaman her yerde el üstünde tutulur, en mutlu olacağınız ortamlarla karşılaşır, hep sizin iyiliğinize, rahatınıza, huzurunuza yönelik tavırlarla karşılık bulursunuz. En güzel şekilde korunur kollanır, sizin için her şeyin en iyisinin yapıldığını görürsünüz. Sevgi kadar, saygı, iltifat, şefkat, merhamet, hoşgörü gibi en güzel, en hoşa giden, en huzur veren tavırlarla da karşılaşırsınız.
‘Öyle insan, öyle sevgi ancak rüyalarda olur” demeyin…
“Nasıl olur ki böyle bir insan? Olsa olsa ancak rüyalarda ya da masallarda olur” demeyin. Var böyle insanlar. Ama her yerde değil. Yalnızca Allah’tan korkan, vicdanlı, imanlı insanlar arasında. Neden mi? Çünkü onlar hesap gününden korkan, kötülüğün her türlüsünden uzak durup iyiliğin en fazlasını yaşamayı hedeflemiş insanlar. Böyle olunca işte, sevginin zemini için gereken her şey de en çok onlarda var.
Eğer Allah’tan korkmuyorsanız, istediğiniz kadar aksini iddia edin, asla ve asla gerçek sevgiyi tadamazsınız. Eğer karşınızdaki insan Allah’tan korkmuyorsa, size ne söylerse söylesin hepsi aldatıcıdır; sizi asla ve asla gerçek anlamda sevmez, sevemez. Asla ve asla gerçek anlamda sadık ve vefalı olmaz. Asla ve asla gerçek anlamda size karşı dürüst ve samimi olmaz. Kısa süreli heyecanlar, maceralar, çıkar ilişkileri dışında asla ve asla kalıcı bir sevgi bulamazsınız. Güzelliğiniz, gençliğiniz, sağlığınız, zenginliğiniz, itibarınız, imkanlarınız elinizden gittiğinde, karşınızda da yalnızca öfke, bıkkınlık, nefret ve sevgisizlikle dolu bir insan kalır. İsterseniz hayatınızın sonuna kadar sabırla deneyin; bu gerçeğin değişmediğini kesin olarak görürsünüz. Aksini söyleyenlere de asla inanmayın; o yalnızca size ‘söyledikleri’dir, asıl gerçek düşünceleri bu anlattıklarımdan farksızdır.
Sakın “İşte ben tam da bu samimiyetle seviyorum. Ama karşımdaki insandan tam tersi karşılık görüyorum” da demeyin. O zaman demek ki karşınızda Allah’tan korkmayan, gerçekten sevmeyi ve sevilmeyi bilmeyen, sevmeye layık olmayan bir insan vardır. Demek ki seçiminiz tamamen yanlıştır. İstediğiniz kadar iyi davranın, istediğiniz kadar samimi olun, bir insanın kalbinde, olmayan bir şeyi filizlendiremezsiniz. Sevgiyi bilmeyen insandan sevgi bekleyemezsiniz. Oksijen olmayan yerde insan nasıl yaşayamazsa, iman olmayan yerde de sevgi oluşamaz. Allah’a inancı, imanı, korkusu olmadığı sürece, gerçek sevgi anlayışını böyle bir insandan beklemek, gecenin gündüz olmasını beklemekten farksızdır.
Eğer o içimizde sürekli hissettiğimiz o sevgi kıpırtısını hayata geçirmek istiyorsak, bu gerçeklerin kesinlikle göz ardı edilmemesi gerekir. Gerçek sevgiyi yaşamak, en derin en coşkulu şekilde sevmek sevilmek her insanın hakkıdır. Eğer çözüm, ‘akıldaneler’in içi boş, sığ ve hüsran oluşturmaktan başka bir işe yaramayan formülleri yerine gerçeklerde aranırsa, her insan için sevginin kapıları ardına kadar açıktır. Yeter ki kapıyı çalmasını bilelim…