Olimpiyatlarda ve Paralimpiklerde Gönüllülükten 14 Ders
Şimdi Olimpiyat ve Paralimpik Oyunlarındaki gönüllülük deneyimim sırasında çektiğim 3000'den fazla fotoğrafı inceleyerek evimde oturuyorum.
Oyunlar birkaç hafta önce sona erdi. PyeongChang boş. Gönüllüler hüzünlü vedalaştılar. Aileden ayrılmak gibiydi.
Birlikte uzun günler birlikte çalıştık - bazen sabah 4'te başlıyor, bazen sabah 2'de bitiyorduk. aynı kutlamalara tezahürat etti.
Deneyimler, hikayeler, fotoğraflar, videolar, selfie'ler ve atıştırmalıklar paylaştık.
Kapalı kalma süremizde birlikte oyunlar oynadık.
Madalyalara Destek Elemanı olarak rolümü düşünüyorum.
Son iki ayda ne oldu? Benim paketlerim neler? Ne öğrendim?
Bir liste hazırladım…
1. Akış ile gidin!
Tüm dünyanın izlediği bir etkinliğe katılmak çok fazla enerji, çaba ve insan gücü gerektirir. Birçok hareketli parça bir araya geldiğinde, herkesin kendi payına düşeni yapması için zaman ayırmalısınız - bu da sık sık erken varmak, pozisyon almak ve sonra sıranızı beklemek anlamına gelir.
Hızlı tempolu iş dünyası şapkamı çıkarmam ve akışlı şapkamı giymem gerekiyordu.
Bazen bu, son dakikada sorumluluğumu değiştirmek anlamına geliyordu - Altın madalyaları desteklemek için görevlendirildim. Ama sonra Luge Relay Ekibi'nde Gümüş kazanan Kanadalı sporcuları desteklemek için dil ihtiyacı nedeniyle son dakikada yeniden görevlendirildim.
Bazen bu, yurtlara giden otobüsü yakalamak için kayan merkez dağdan aşağı koşmak anlamına geliyordu.
İş akışını, temposunu, son dakika değişikliklerini kabul etmeyi öğrendim.
Bu mantra günleri daha pürüzsüz hissettiriyor.
2. Çok fazla şeye ihtiyacınız yok.
İki valizden yaşadım. İki ay boyunca.
Bir valiz gönüllü üniforma eşyalarımla doluydu.
Diğeri dizüstü bilgisayarımı, iki ay boyunca tuvalet malzemeleri ve düzenli kıyafetler giydi.
Sürece telefon / kamera / GPS, kredi kartı ve pasaport vardı, almak için yeterli temel vardı.
Görünüşe göre çok fazla şeye ihtiyacınız yok.
3. Amaç birliğinde güç var.
Herkes tek bir amaç için çalıştığında, grup çok şey başarabilir.
Tüm çalışanların, organizatörlerin, yönetimin, gönüllülerin tek bir amacı vardı: Dünyadaki sporcular ve seyirciler için büyük bir rekabet yaratın.
İşlevsel alanlara ayrılmış olsak da birbirimizle çelişmedik. Hepimiz aynı şeyi yapmak için oradaydık. Hepimiz amacımızın ne olduğunu biliyorduk.
Herkesin yapması gerekenleri yapmasına izin vermek için kenara çekilmek, bu zihniyetin doğal bir çıkışıydı.
Dünyanın çoğu organizasyonu katılımcılarda birlik ve amaç oluşturmaktan gerçekten faydalanabilir.
Özellikle iletişimi bekliyorum.
7000 seyirci aynı anda spor salonundan çıktığında - ve sadece bir yol olduğunda - yavaşlamaktan başka yapacak bir şey yok.
Bu, akışa uygun öğrenmeyi geri döndürür.
Dünyamız kalabalık bir yer. Sabırlı ol.
5. Herkese tezahürat yap.
Boş günlerimde birkaç yarışma izleme şansım oldu: kayakla atlama, snowboard büyük hava, kızak, artistik patinaj. Seyircilerin çoğu Korelilerdi.
Her olayda aynı fenomen oldu.
Seyirciler, sporcunun milliyetine bakılmaksızın her sporcuya, her başarıya, her büyük performansa gusto ile alkışladılar.
Tabii ki seyirciler, vatandaşları ve kadınları yarışırken çılgınca tezahürat yaptı, ancak yine de herkesi alkışladılar.
Ve sporcular da birbirlerini tezahürat ediyorlardı.
Katıldığım spor etkinliklerinin çoğunda ne bir değişiklik.
Mükemmel performans için tezahürat yapın.
Herkese tezahürat yap.
6. Alçakgönüllülük ve zarif davranış Altın kazanın!
Takımımın Olimpiyat Oyunları'ndaki sorumluluğu, zafer töreni sırasında neler olacağı hakkında kazandıktan - dakikalar sonra - madalyaları bilgilendirmekti.
Anlaşılır şekilde, bu madalyalar odamıza girdi - bazen zıplayarak ve çığlık atarak sık sık birbirlerine sarıldılar.
Ve çok fazla bilgi aktarmak için sadece iki dakikamız vardı.
Dikkatlerini çekmekte zorlanmayı bekliyordum.
Ancak tanıştığım her madalya, daha önce bir podyumda dursalar bile zarif davranışlar gösterdi. Onlara rehberlik etmemize izin verdiler.
Ve sürprizle bir madalya kazandıklarında tevazuları dokunuyordu.
Chris Mazdzer (Erkekler Luge'de gümüş madalya sahibi) ile konuşmayı asla unutmayacağım. “İsminizin Korece ilan edildiğini duyduğunuzda, podyuma çıktınız” sözlerini söylediğim anda gözlerinden yaşları sildi.
Alçakgönüllülük ve zarif davranışlar kitabımda altın madalya performansları.
7. Kore ve halkı gibi cömert bir ev sahibi olun.
Binlerce kişi Kore'ye döküldü ve on binlerce kişi PyeongChang ve Gangneung bölgelerine indi.
Bir gün bir taksi şoförüyle konuştum. Bölgede su basan birçok insanla nasıl hissettiğini sordum. Tabii ki, işin onun için gerçekten iyi olmasından memnundu. Ama diğer yorumu beni şaşırttı.
“Oyunların ve insanların getirdiği heyecanı seviyorum. Bir şekilde bunun bir parçası olmak heyecan verici. ”
Biz hayatlarını bozdu, ama onlar her gün cömert ana idi.
Hediyelerle duş aldım. Tanıştığım neredeyse herkes tarafından sürekli olarak teşekkür etti - bir bakkaldaki katip bile!
Cömert bir ev sahibi olun.
8. Zarif bir konuk olun.
Ev sahibiniz çok cömert olduğunda, nazik ve minnettar olduğunuzdan emin olun.
Paralimpik Oyunların Kapanış Töreninde, yerimi bulmaya çalışan büyük stadyumda kaybolduğumu hatırlıyorum. Yanlış bölümde olduğumu fark ettim, bu yüzden geri dönüşe döndüm.
O anda, Çinli bir kadın ailesiyle birlikte bir fotoğrafta poz verdiğimi işaret etti. Neden benim fotoğrafımı istediğinden emin değilim - bazı Koreliler daha önce bana Bill Gates'e benzediğimi söylemişti, bu yüzden belki de onun benim olduğumu düşünüyordu.
Ben de onun büyük ailesiyle poz verdim.
Sonra çiftlerin her biri ile poz vermemi istediler.
Sonra her bir birimle çekim yapmak istediler.
Bir kadın fotoğraf sırasında el yerleşimi ile biraz oynak oldu.
Arkadaşlarım iyi bir kahkaha attı.
Kaba olabilirdim ve onları bir kenara itebilirdim. Ama bu ne başarabilirdi? Bu onların duygularına zarar verirdi. Ve Bill Gates'in Asya'daki itibarına zarar verirdim. ;-)
Sonunda boş vaktimde koltuğumu hâlâ buldum.
Ve şimdi fotoğrafım muhtemelen #BillGates #Pyeongchang etiketleriyle Asya'daki sosyal medya yayınlarının etrafında yüzüyor.
9. Başkalarının unutulmaz anlar yaratmasına yardımcı olun.
Bahsettiğim gibi, Olimpiyat Oyunlarındaki takımımın sorumluluğu madalyaları yakında yapılacak törene hazırlamaktı. Onlara bilmeleri gereken her şeyi anlatmamız için iki dakika verildi.
Paralimpik Oyunlar için ekibimin sorumluluğu, zamanında ve gitmeye hazır akşam Madalya Töreni'ne madalya kazandırmaktı. Biz onların refakatçi olarak trafik, güvenlik kontrolleri ve sahne arkası kargaşa hizmet böylece doğru zamanda doğru yere geldi.
Her iki durumda da amacımız onları hazırlamak ve podyumdaki o zafer anını emmekti.
Tören sırasında sporcular rahat ve kendinden emin olduklarında kendimizi her zaman gururlu hissettik.
Başkalarının hayatta unutulmaz anlar yaratmasına yardımcı olmak konusunda tatmin edici bir şey var.
10. Arkadaşlarınızı hızlı olun - utangaç olmak için zaman yok.
Hızlı bir şekilde öğrendim ki, hareket halindeki pek çok insanla, çok gülümsemenin ve herkesle konuşmanın ve arkadaşlarınızı hızlı hale getirmenin en iyisi. Onları bir daha göremeyebilirsiniz.
Hayatın her kesiminden ilginç insanlarla tanıştım - sporcular, antrenörler, organizasyon komitesi üyeleri, profesyoneller, öğrenciler.
Dünyanın dört bir yanından - Güney Kore, Çin, Kanada, Almanya, Rusya, Kazakistan, Polonya, Moğolistan, Slovenya, Finlandiya, Hindistan, Avustralya - ve elbette ABD'nin her yerinden arkadaşlar edindim.
Hızlı bağlantı kurmayı ve arkadaşlığı sürdürmeyi kolaylaştıran sosyal medya için şükürler olsun.
Bu protokolü günlük yaşama da dahil etmek istiyorum: Arkadaş edin.
Neden geri çekilmeli?
11. Anlamlı, hayatta bir kez yaşanacak deneyimler için fırsatları yakalayın!
“Hayatta bir kez” ifadesini gerçekten sevmiyorum.
Bazı deneyimlerin bir ömür boyu birden fazla olmasını istiyorum - özellikle de harika olanları.
Belki olumsuz deneyimler için “hayatta bir kez” tanımını saklamalıyız. Mesela… Bir kök kanalım vardı. Hayatta bir kez yaşanacak bir deneyimdi. (İnşallah.)
Yurtdışına çıkmadan önce, “Anlamlı Deneyimler Toplayın, Bir Şey Değil” yazdım. Kore'ye giderken bu görüş aklıma geldi. Hala bu özdeyişi onaylıyorum.
Oyunlar'da olduğu için çok heyecanlı seyircilerle tanıştım.
Ama hikayemi duyduklarında - gönüllü olarak orada olduğumu - her zaman aynı fenomene tanık oldum.
Tekerleklerinin döndüğünü görebiliyordum.
Aynı soruları sormaya başladılar:
İşiniz hakkında ne yaptınız?
Ne için ödeme yapmam gerekir?
Hayatta bir kez bir kez daha anlamlı bir fırsat için bir sonraki fırsatlarını yakalamaya hazırlanıyorlar.
Bu arada, kabul edilmek için ne yaptığımı bilmek istiyorsanız, BusinessInsider hakkındaki makaleme göz atın:
12. Çok gül!
Oda arkadaşım bunun en güzel örneğiydi. Her şeyde neşe buldu ve çok güldü.
“Patronumuz” da aynıydı. Çok şaka yaptı. Ve herkes onu sevdi.
Gülerek soğuk gibi soğuk görünmüyor. Saatler de o kadar uzun görünmüyor. Ve kahkahalar olduğunda herkes daha iyi anlaşıyor gibi görünüyor.
Her gün “ofise” gitmeyi dört gözle bekliyorduk ve bunun çoğu onu eğlenceli kılan tüm insanlardı.
13. Herkese yardım edin!
Eğitimimizde bu talimat verildi: Rolünüz ne olursa olsun, yardıma ihtiyacı olan biriyle karşılaşırsanız, onlara yardım edin.
Bu tutumu çok sevdim ve tüm gönüllülerde buna tanık oldum.
Bir gün, ekibim uzun ve soğuk bir gönüllülük günü sonrasında kayan merkez tepeden aşağıya doğru yürüyordu. ABD Kadınlar Bobsleigh takımına girdik.
Elana Meyers Taylor ayağını incitmişti ve tepeden aşağı bir yolculuk yapıyordu. Ekibimiz hızla konuşlandı ve onlara yardım etmek için araçları salladı.
Birkaç hafta sonra, o ve Lauren Gibbs, Kadınlar Bobsleigh'de Gümüş Madalya kazandıktan sonra brifing odamıza girdiler. Onları tebrik ettim ve elini sıktım ve Elana'nın ilk sözleri “Seni hatırlıyorum” idi.
İyi bir kural: Herkese yardım edin!
14. Her şeyi sahada bırakın!
Her gün bitkin yürüyün. Her zaman elinden geleni yap. Bu her Paralimpiyan ve Olympian'ın mantrasıdır.
Onların peşinden gittik.
Oyunlara girmek için iki kişisel hedefim vardı:
Bir madalya ile tanışın. Rolüm bana ilk hedefi gerçekleştirme fırsatı sundu. Aslında onlarca madalya ile tanıştım.
Madalya giyin. Herkese gülümsemeyi seçmek ve arkadaşlarını çabuklaştırmak bana ikinci hedefi gerçekleştirme fırsatı verdi. Evan Strong'a (ABD, Erkekler Bankalı Slalom Snowboard - LL2 Gümüş Madalyacısı) onunla fotoğraf çekip çekemeyeceğimi sordum. “Madalyamı giymek ister misin?” Diye sordu. Ahhh… evet, var! Teşekkürler Evan!
Ama bu iki hedeften çok daha fazlası ile uzaklaştım. Bu deneyim sırasında öğrendiğim her şeye değer veriyorum.
Bu anlayışların çalışma şeklimizi nasıl değiştirdiğini görmek için sabırsızlanıyorum.
Güneşin yükseldiği gecePsikolojik Koşullama Hakkında Ne ÖğrendimHer seferinde bir soruya cevap verinBangkok Fahişeleri için Veriye Dayalı KılavuzGeceleri yalnız seyahat ettiğinde