Her iyi anne gibi Karen de bir bebeğin yolda olduğunu öğrenince, üç yaşındaki oğlu Michael i yeni bir kardeş için hazırlamaya başlamıştı. Bebeğin kız olacağı anlaşıldı ve Michael annesinin karnındaki kız kardeşine her gün, her akşam şarkı söylemeye başladı.
Onunla tanışmadan önce aralarında bir sevgi bağı oluşmaya başlamıştı. Hamilelik normal bir şekilde gelişiyordu. Vakti gelince, doğum sancıları başladı.Sonra her beş dakikada bir, üç dakikada bir ve her dakika……
Fakat doğum anında ciddi bazı sorunlar ortaya çıktı ve Karen in sancıları saatler sürdüğü halde bebek doğmadı. Bir sezeryanmı gerekecekti? Nihayet çok zor çabalar sonucu Michael in kız kardeşi dünyaya geldi.Ama çok ciddi bir sorun var gibiydi. Gece yarısı çalan sirenleri arasında Tenesse Knoxville deki St. Mary Hastanesi çocuk servisinin yoğun bakım ünitesine kaldırıldı. Günler geçtikçe küçük kız kötüleşiyordu. Çocuk doktoru çok üzgün bir şekilde “Çok az bir ümitvar.En kötü son için hazırlıklı olmalısınız.” dedi.
Karen ve eşi cenaze töreni için mezarlık yetkilileriyle konuştular. Evlerinde bebekleri için harika bir oda hazırlamışlardı. Oysa şimdi cenaze için hazırlanıyorlardı. Michael , öte yandan anne ve babasına kız kardeşini görebilmek için yalvarıp duruyordu. “Ona şarkı söylemek istiyorum”diyordu.
Yoğun bakımdaki iki hafta sanki cenaze töreninin bir hafta sonra olacağını işaret ediyor gibiydi. Michael şarkı söylemek konusunda ısrar ediyordu.Ama yoğun bakım ünitesine çocukların girmesi kesinlikle yasaktı. Ancak Karen kararını verdi. Onu oraya sokacaktı. İzin verseler de vermeseler de ..
Eğer kız kardeşini o zaman göremezse bir daha asla göremeyebilirdi. Ona, kendisine oldukça büyük gelen bir ziyaretçi giysisi giydirdi ve yoğun bakım ünitesine soktu. Sanki yürüyen bir kirli çamaşır torbasıydı. Ama baş hemsire onun bir çocuk olduğunu anladı ve: “O çocuğu buradan çıkarın. Çocukların girmesi yasak.” diye uyardı.
Genelde uysal bir kadın olan Karen in içindeki anne birden güçlü bir şekilde başkaldırdı ve baş hemşirenin yüzüne çelik gibi bakışlarla bakarak: “Kız kardeşine şarkı söylemedikçe buradan gitmeyecek.” dedi. Michael i kız kardeşinin yatağına götürdü. Savaşı kaybetmek üzere olan küçük kıza baktı. Bir süre sonra şarkı söylemeye başladı,saf temiz kalpli 3 yaşındaki bir çocuğun pırıl pırıl sesiyle; “You are my sunshine, myonly sunshine, you make me happy when skies are grey…”(Sen benim gün ışığımsın, tek gün ışığım, gökyüzü griyken beni mutlu edersin.)
Aniden küçük kız tepki verdi. Kalp atışları sakinleşti ve düzenli olmaya başladı. “Şarkıyı sürdür” dedi Karen gözleri yaş dolu.”You never know, dear how much I love you. Please don t take my sunshine away!”(Seni ne çok sevdiğimi asla bilmeyeceksin, canım! Lütfen gün ışığını benden alma.) Micheal, şarkıyı sürdürdükçe, bebeğin sorunlu, kes… kes… olan solunumu küçük bir kediciğin nefes alış verişi gibi düzenli bir hale girmeye başladı.”Şarkı söylemeye devam et bebeğim.” “The other night, dear, asI lay sleeping, I dreamed I held you in my arms.” (Geçen gece rüyamda seni kollarımda tuttuğumu gördüm canım!)
Michael in küçük kardeşi sakinleşmeye devam etti. Ama bu bir iyileşme de gösteren bir sakinleşmeydi. “Devam et Michael” Şimdi o diktatör tavırlı başhemşirenin bile yüzü yaşlarla ıslanmıştı. Karen de coşkuyla şarkıya katıldı.”You are my sunshine, my only sunshine. Please dont take my sunshine away.” Ertesi gün, hemen ertesi gün küçük kız eve gidebilecek kadar iyileşmişti. Women s Day isimli dergi bu olaya “Abinin şarkısının mucizesi” adını verdi. Bilim adamları ise ona sadece “mucize”dediler. Karen ise “Tanrı sevgisinin mucizesi”dedi.
Sevdiğiniz insanlar için ümidinizi asla yitirmeyin. Sevgi inanılmayacak kadar güçlüdür.!!! Buna inanın…
Etiketler: güçlüdür, radyo 35, sevginiz, vesaire
Bus Simulator 18: “Geçilemeyen Görev %85 Kazanan Rotalar”