Bağımsızlık - Bitlisname
Anasayfa » Genel » Bağımsızlık
Bağımsızlık – İsmail Beşikçi
Kürdler, 25 Eylül 2017 günü sandığa giderken, kendi aralarındaki anlaşmazlıkları değil, gelecekteki çocuklarını, torunlarını düşünmelidir.
Çocuklarına ve torunlarına özgür bir ülke bırakmaya çalışmak, Kürdlerin davranışını belirleyen temel bir düşünce, temel bir heyecan olmalıdır. Örneğin, bugünkü Kürd nesilleri, zaman zaman, ‘atalarımız bize özgür bir ülke bırakmadı, bu mücadeleyi biz yapmak zorundayız. Mücadele ise gittikçe zorlaşmaktadır…’ diye eleştirmektedir. Bugünkü Kürd nesilleri de, gelecekte, çocuklarının ve torunlarının bu tür eleştirileriyle karşılaşmamak için bağımsızlık ve özgürlük için büyük bir çaba içinde olmalıdır. Oy vermeye böyle bir duygu ve düşünce içinde olarak gitmelidir.
Yüz yılı aşkın bir zamandır Kürdler mücadele yürütmektedir. Bu süreçte çok büyük katliamlarla, sürgünlerle, soykırımlarla karşılamışlardır. 16 Mart 1988’de, Halepçe’de yaşanan soykırımdır. 1983-1988 arasında, Saddam Hüseyin döneminde, ‘hangi gaz daha zehirlidir, daha kitlesel ölümler yaratır…?’ deneyleri, katliamdır, soykırımdır. Batı ülkelerinde, fareler üzerinde yapılan bu deneylerin, Kürd köylerinde ve cezaevlerindeki Kürd mahkumlar üzerinde yapıldığı bilinmektedir. Şimdi, müze olarak kullanılan Süleymaniye Merkez Güvenlik Karargahı’nda bu süreci izlemek mümkündür. Kürdistan’da yaşanan bu soykırımlara, demokratik hiçbir Batı ülkesinde tepki gösterilmediği de bilinmektedir. 18 Mart 1988’de, Kuveyt’te toplanan İslam Konferansı’nın da bu konuda hiçbir tepki ortaya koymadığı da yakından biliniyor. 17 Mart günü, Tel Aviv’de düzenlenen gösteri, Saddam Hüseyin rejiminin Kürdlere karşı sürdürdüğü katliamları, soykırımı protesto eden, dünyadaki tek gösteridir. Ama, bu katliamlara, soykırımlara karşı hiçbir tepki göstermeyenler, bu konuda hiçbir söz söylemeyenler, bugün, Irak’ın birliğinden söz ediyorlar. Bu da tarihte, çok ibret verici bir süreçtir.
Bu konuda, 1920’lerde, Irak’ın nasıl kurulduğuna bakmakta yarar var. Osmanlı İmparatorluğu’nun Mezopotamya’daki toprakları paylaşılırken, Büyük Britanya, Bağdat ve Basra vilayetlerine Musul vilayetini de katarak yeni bir ülke tasarladı. Yeni ülkenin adı Irak olacaktı. O zaman, Musul, bugünkü Süleymaniye, Hewler, Duhok, Kerkük, Xaneqin Şengal … bölgelerini içine alıyordu. Kürdler, o zamanki Musul Vilayetinin Irak’a katılmasına her zaman karşı durdu. Ulusal isteklerini her zaman dile getirdi. Ama bu istekler her zaman devletin/ devletlerin silahlı güçleriyle, polis güçleriyle bastırılmaya çalışıldı. Musul petrol bölgesiydi, Büyük Britanya Musul’u muhakkak yen tasarladığı ülkeye katmaya çalışıyordu. O dönemde, emperyal güçler, Kürdlerin bağımsızlık gibi istemleri bir tarafa sömürge olmasını bile kabul etmediler. Sömürge çok alt düzeylerde de olsa bir statüdür. Kürdistan sömürge bile değildir.
2010 yılarını hatırlayalım. ABD, Irak ordusuna milyarlarca dolarlık yatırım yaptı. Irak ordusunun ikinci büyük karargahı ise Musul’daydı. Haziran 2014 de Musul IŞİD’in eline geçti. O dönemde, Musul’da Irak ordusunun mevcudu 55 bin civarındaydı. Ordu hiç savaşmadan, IŞİD’le karşı karşıya gelmeden Musul’u terk etti. Ordunun bütün silah araç-gereçleri. Silah depoları, tanklar, zırhlılar… IŞİD’in eline geçti. Bu silahların daha sonra Kürdlere karşı kullanıldığı çok yakından biliniyor. ABD kime yatırım yaptı, bu yatırımın ürünleri kimlere karşı kullanıldı?
Kardeşlik elbette önemlidir. Ama Kürd-Arap kardeşliğinin en önemli koşulu, egemenlik de dahil, Arapların sahip olduğu her kuruma Kürdlerin de sahip olmasıdır. ‘Ben büyük ağabeyim, sen ben, dinle…’ anlayışından kardeşlik çıkmaz. Bu, her zaman gerginlik üretir. Kürdler de egemenlik sahibi olduğu zaman kısa vadede olmasa bile, orta vadede Kürd Arap kardeşliği oluşabilir. Ama bugünkü rejim hiçbir zaman kardeşlik yaratmaz. Birbirine komşu, iki devlet, birbirleriyle sağlıklı ilişkiler kuran iki komşu devlet, Arap-Kürd kardeşliğini oluşturabilir.
Etiketler: İsmail Beşikçi / kurdistan