1877-1878 OSMANLI-RUS SAVAŞLARI (93 HARBİ) - Çanakkale ve İstiklal Savaşları Şehit ve Gazi Yakınları Derneği
Çanakkale ve İstiklal Savaşları Şehit Ve Gazi Yakınları Derneği-
Başkanımıza Geçmiş Olsun
1877-1878 OSMANLI-RUS SAVAŞLARI (93 HARBİ)
1897 (1313) OSMANLI – YUNAN SAVAŞI
TRABLUSGARP SAVAŞI (Osmanlı-İtalyan Savaşı 1911)
Anasayfa » Genel » 1877-1878 OSMANLI-RUS SAVAŞLARI (93 HARBİ)
1293 Rumi yılma rastladığı için halk arasında “93 harbi” olarak anılmıştır. Bu savaşın sebepleri arasında, Rusya’nın Slav birliği düşüncesine yaygınlık kazandırmak ve 1867 Moskova Panslavistler toplantısından sonra, Balkan ülkelerinde, Sırbistan, Karadağ ve Romanya’da sistemli çalışmalar başlamıştı. Osmanlı Devleti’ne karşı 18754e Hersek ve Karadağ isyanları başlatılmıştı. Osmanlı Devleti ayaklanmaları bastırınca, araya giren Avrupa
Devletleri ıslahat yapılmasını önerdiler. Bir süre sonra 1876’da Bulgarlar, Rus tahrikleriyle isyan çıkardılar. Birçok müslüman Türk köyleri yağmalandı, halk öldürüldü. Bulgarlar, Tatar ve Çerkez göçmenlerden sözde şikayetçiydiler. Filibe, Sofya, Ihtiman yıkılıp, yakıldı. Rus ve Sırp ajanları isyanı örgütlediler. Çok vahşetler yapıldı. Suplar da da ayaklanma girişimleri görüldü. Avrupa Devletleri 30 Mayıs 1876’da Berlin Memorandumu adı verilen bir bildiriyi
hazırladılar. Osmanlı tahtında değişiklik ve V.Murad’ın hükümdarlığı ile bu bildiri geç sunuldu. Suplar Osmanlı Devleti’nden toprak istediğinde bulunup reddedilince, savaş açtılar. Ancak ağır yenilgiye uğradılar. Yine Avrupa Devletlerinin korumacılığı ile kurtuldular. Hasta olan V.Murad’m tahttan indirilmesi ve 11. Abdulhamid’in başa geçmesi Sırplarla barışı sağlamadı. İkinci kez başlayan savaşta Sırp ordusu ezildi. 29 Ekim 1876’da kazanılan
Aleksinaç zaferi, Belgrad yolunu Türklere açmıştı. İstanbul Rus Büyükelçisi General İgnatief, Osmanlı Hükümetini aşırı sıkıştırarak savaşı durdurdu. Rusya’nın girişimi ile Doğu sorununu (Şark meselesi) görüşmek üzere İstanbul’da uluslararası bir toplantı yapılması kararlaştırıldı. Konferansa İngiltere, İtalya, Almanya, Rusya, Fransa delege gönderdiler. Konferans 23 Aralık 1876’da Haliç’te Tersane’de yapıldı
Tersane Konferansı, Saffet Paşa’ya ültimatom tebliği
Konferansa devletlerin İstanbul büyükelçileri de katıldı. Osmanlı delegeleri Hariciye Nazırı Saffet Paşa ve Berlin Sefiri Edhem Paşa idiler. Aynı gün ilk Osmanlı Anayasası da ilan edildi. Tersane Konferansı 29 gün sürdü ve 9 celse toplandı. Sırbistan, Bosna-Hersek, Karadağ, Bulgaristan sorunları için, Rusya’nın ağırlığı ile sözde çözümler randı tavizler hep Osmanlı Devleti’nden isteniyordu. Babıali ağır şartları kabul etmedi ve konferans dağıldı. Rusya savaş tehditlerinde bulundu. Babıali’de Meclis-i Umumi toplanıp konu yüksek devlet ricali, askerler ve ulema tarafından tartışılmış ve reddine karar verilmişti. İngiltere’nin barışı kurtarmak için Londra Konferansı’nın kararları ve Rus çarının bazı teklifleri kabul dilmediğinden, Rusya silahla istediklerini kabul ettirmek için savaş aşmıştır.
Bir İngiliz Dergisine Göre Babıali
3 Nisan 1877’de Babıali’ye bildirilen Londra Protokolüne, Osmanlı Devleti 12 Nisan’da cevap verdi ve mağlup bir devlete karşı ileri sürülebilecek ağır şartlar olduğu bildirildi. Rus Çar’ı hemen savaş meclisini topladı. 23 Nisan 1877’de İstanbul Rus işgüderi siyasi ilişkilerin kesildiğini bildirdi.
93 Seferi, savaş ilanından Edime mütarekesine kadar 9 ay sürmüş, Anadolu ve Rumeli cephelerinde çarpışılmıştır. Başlangıçta tarafsız olan Memleketeyn (Eflak-Boğdan prensliğiRomanya) sonra Rusların yanında yer aldı. 13 Mayıs 1878’de Osmanlılar’a savaş ve 23 Mayıs’ta bağımsızlığını (Romanya Krallığı) ilan etti. Prens Karol, 1. Karol ünvanını aldı.
Her iki devletin en büyük kuvvetleri bu cephede çarpıştılar. Serdar-ı Ekrem Tuna Ordusu umum kumandanı Çırpanlı Abdülkerim Nadir Paşa’ydı. Hersek kumandanı Süleyman, İşkodra kumandanı Ali Saib, Bosna kumandanı Veli, Yenipazar kumandanı Mehmet Ali Paşa’lardı. Şark ordusu başında Müşir Ahmet Eyyüp, Vidin’de Müşir Tokatlı Osman, Balkan ordusu başında Süleyman Paşalar bulunuyordu. Rus ordusu başında çarın kardeşi veliaht Grandük Nikola Nikolay eviç’di. Rus ordusu Baserabya’dan Romanya’ya girdi. Doğal iki müdafaa hattı Tuna Nehri ve Balkan dağlarıydı. Ruslar bu iki engeli kolayca geçebildiler. General Zokof 22 Haziran’da Bucak mevkiine çıktı. Maçin, Tulca ve Hırsova’yı işgal, Niğbolu ve Rusçuk’u topa tuttular. 27 Haziran’da Ziştovi üzerine yürüdüler. Maçin’den Dobmca’ya giren General Zimmermann, Zimniçe’den istilaya katıldı. Ziştovi’de müslüman ev, okul ve mabedler yıkıldı.
Serdar-ı ekrem ordusunu Tuna Nehri boyunca dağıtmıştı. Düşman Tuna’yı rahatça geçti. Niğbolu’ya, Yantra’ya iki kol ilerledi. General Gurko Timova’yı zaptetti. Cesaretiyle meşhur General Gurko 12 Temmuz’da Hain Boğazı’nı, Şıpka geçidine girdi. Osmanlı askerlerinin kahramanca direnişi boşa çıktı. Hulisi Paşa teslim olacağı hilesiyle Rusları oyaladı. Abdülkerim Paşa ve Redif Paşa İstanbul’a çağrıldı. Sırbistan ve Karadağ savaşlarında temayüz eden
Mehmet Ali Paşa Tuna ordusu komutanlığına atandı. İlk başarısızlıktan Sultan II. abdülhamit telaşa düştü. Askeri Meclis toplandı. Vidin’deki Müşir Osman Paşa Plevne’ye, Hersekte’ki Süleyman Paşa güney ordusuna getirildiler. 25 bin kişilik Süleyman Paşa ordusu Bar limanından vapurlarla Dedeağaç’a oradan trenle cepheye, Rauf Paşa ile birleşip General Gurko’ya karşı hazırlandılar. Grandük Nikola, Mehmet Ali Paşa kuvvetlerine yenildi. Niğbolu
kahramanca müdafaa edildi ise de düştü.
Süleyman Paşa Balkanların en önemli geçidi Şıpka’yı almaya karar vermişti. 21 Ağustos’ta saldırıya geçti. Düşman şiddetle karşı koydu. Osmanlı askerleri 6700 ölü ve yaralı verdiler. Geçidi kesin alamadılar. Mehmet Ali Paşa ise, taaruzunda başarısız kaldı. Ruslar 3 Eylül’de Lofça’yı aldılar. Plevne tecrit edilmiş durumda kaldı. Süleyman Paşa tehlikeyi görüp kendisi ve Plevne için yeni taburlar istedi.
Ruslar Plevne önünde
Plevne, Niğbolu’nun 44 km. Güneybatısında bazı önemli yollar kavşağında bulunan, askeri kıymeti haiz bir yerdi. Türk tarihinin en haşmetli ve şanlı savaşları Plevne’de cereyan etmiştir. 8 Temmuz-10 Aralık 1877 arasında dört Plevne savaşı vuku bulmuştur. 19 Temmuz sabahı düşman üç koldan Plevne’ye saldırdı. Osman Paşa karargahını kasabanın kuzeyine
Osmanlı askeri, 93 Harbi
Düşmanın topçu ateşine iki saat karşılık verildi. 20 Temmuz’da sabahtan akşama kadar
süren kanlı savaşta Ruslar Türklerden ilk şiddetli darbeyi yediler. Osman Paşa’nm ilk zaferi
budur. Ordusunu takviye eden General Krüdner’in 30 Temmuz’daki saldırısı daha büyük facia
ile bitti. İlk başarısını 15 bin kişilik kuvvetle kazanan Osman Paşa, sonra gücünü 23 bine
çıkardı. 58 topu vardı. Rus ordusu 50 bin asker, 184 topa sahipti. Ruslar panik halinde kaçtılar.
Plevne bozgunluğu karşısında, Ruslar Hassa ve Kazak birlikleri getirdiler. Rus Çarı, önem
vermediği Romanya’dan yardım istedi.
Rus Çarı Romanya kralına çektiği yardım telgrafında “imdadımıza gel! İstediğin şartlar
altında, istediğin yerde, istediğin gibi Tuna’yı geç! Fakat yardımımıza koş; Türkler bizi
mahvediyorlar! Hıristiyanlık davası kaybedilmiştir”.
7 Eylül 1877’de Rus-Romen birleşik kuvvetleri önce Krup yapısı toplarla saldırdılar.
Plevne istihkamları süratle onarıldılar. 4 gün süren şiddetli çatışmalar oldu. 11 Eylül günü
sabahtan akşama kadar çatışmalar ve Rus genel hucumu tam bir bozgunla sonuçlandı. Bu
üçüncü Plevne savaşı Türklerin kesin zaferi olmuştu. Moskof zayiatı 15 bin kişiyi geçti.
Türklerin kaybı ise 3-4 bin kişiydi. Bilhassa Kanlıkaya tabyasında göğüs göğüse çarpışıldı.
Plevne savaşları Rusları beş ay bölgede tuttu. Abdülhamid Plevne başarıları üzerine Gazi
unvanını aldı. Plevne kahramanı Osman Paşa ile Doğu cephesi kumandanı Ahmet Muhtar
Paşa’ya aynı unvanı vermiştir. Rus ordusunda Genelkurmay başkanlığına meşhur General
Güney ordusu kumandanı Süleyman Paşa’nm Şıpka geçidine taaruzu 20-26 Ağustos
1877 günleri arasında çok şiddetli olmuş, en güzide Türk Kuvvetleri kullanılmıştı. 17-18 Eylül
gecesi Şıpka’da Saint-Nıcolas tepesine saldırı Ruslara takviye gelmesi sonucu başarılı
Şark ordusu başındaki Mehmet Ali Paşa’nm İstanbul’dan gördüğü baskılar üzerine
Plevne’nin yardımına koşmak için giriştiği hareket, Lom nehrinin sol tarafındaki taaruzlar ve
Ağustos ayı içinde Ayazlar, Kaçılova, Karahasan başarılıdır. (24 Ağustos). Henüz Ferik
rütbesinde olan, cesaretinden dolayı “Deli” olarak anılan Deli Fuat Paşa’nm gösterdiği
gayretler bu üç savaşın kazanılmasını sağlamıştır. Ancak 21 Eylül tarihinde girişilen bir
maharebe başarısızlıkla sonuçlanmıştır.
II. Abdulhamit Mehmet Ali Paşa’yı azlederek, Tuna ordusu kumandanlığına Süleyman
Paşa’yı atadı. Tuna, batı ve Balkan orduları genel kumandanı oldu.(15 Ekim) Süleyman
Paşa’nm görevi zordu. Rus Ordusu devamlı takviye kuvvetler alıyordu. Plevne’nin yegane iaşe
yolu Sofya şosesiydi. 3 EylüPde Lofça’nm düşüşü işi zorlaştırdı. Süleyman Paşa’nm
başkumandanlığı esnasında İstanbul’da Yıldız Sarayı’nda oluşturulmuş Harb meclisinin her işe
karışması onu hareketlerinde serbest bırakmıyordu. Sultan Abdülaziz’in tahttan
indirilmesindeki önemli rolü dolayısıyla, Paşa, Abdülhamit nazarında şüpheli birisi idi. SofyaPlevne yolunun güvenliği için Orhaniye’de bir imdat ordusu teşkil edildi. Üç ordu halinde
Orhaniye’den Lofça’ya saldırı yapılacaktı. Esas gaye Tımova idi. Süleyman Paşa, güney
ordusu kumandanı Rauf Paşa, İmdat ordusu kumandanı Mehmet Ali Paşa kumandan idiler.
Rauf Paşa bir iş göremedi. Mehmet Ali Paşa ordusu General Gurko tarafından püskürtüldü. Deli
Fuat Paşa cesareti ile Elena civarında düşmanı 4 Aralık 1877’de imha etti. Elena kahramanı
olarak şöhret buldu. Süleyman Paşa hızlı hareket edemediğinden bu zaferden yararlanılamadı
ve 11 Aralık günü girişilen Maçka muharebesi kazanılamadı. Bunun üzerine Plevne’ye imdat
ümidi kalmadı. İşgale uğrayan topraklarda Türk ve müslüman halk ağır zulüm ve ızdıraplara
düçar olmaktaydılar. Kitle halinde göç eden sivil halk ancak canını kurtarmaya çalışıyordu.
Ağır kış şartları bir felaketti. Ziştovi’den Tımova ve Lofça’ya kadar Rus istilasına düşen
yerlerde Ruslar ve Bulgarlar ve Romenler müslüman halka en ağır, en gaddar zulmleri reva
görmekteydiler. Köyler yakılıyor, mallar gasp ediliyor, ırza geçiliyor, ihtiyarlar ve bebekler
öldürülüyordu. Canavarca işkenceler yapılıyordu. Yerli Bulgarların hınç ve kinleri ve yaptıkları
ızdıraplar, işkenceler Ruslar’m kinden geri kalmıyordu. Bu işkence ve zulümler dünya basınına
da yansıyordu. Savaş muhabirleri gazetelerine yapılan tüm vahşetleri taşıyorlardı.
Plevne’nin son müdaafası
İmdat kuvvetleri ile güçlenen Rus ordusu Plevne önünde 125 bine yükselmişti.
Plevne’de erzak ve levazım kalmamıştı. Yardım ümidi yoktu. Yollar düşman tarafından
tutulmuştu. 13 Eylül-10 Aralık 1877 tarihleri arasında vuku bulan dördüncü Plevne savaşları
Türk şecaat ve kahramanlığının efsaneleşmiş destanıdır. Soğuk hava, açlık, hastalık,
cephanenin tükenmeye başlaması nedeniyle Gazi Osman Paşa, Grandük Nikola’nm teslim
olması teklifini reddederek, ihatayarıp, Sofya’ya çekilmeğe karar verdi. Meşhur huruç (çıkış)
hareketine girişti. Ancak yaralandı ve şerefli bir esarete düştü. Rus kumandanlardan büyük
saygı gördü. Kılıcını General Todleben’e verdi. Meşhur kılıcı iade edildi. Galip bir kahraman
olarak karşılandı. Plevne müdaafası 19 Temmuz-10 Aralık arasında 145 gün sürmüştü. Osman
Paşa ile 40 bine yakın asker, 2128 subay, 10 Paşa esir düştü. Bundan sonra düşmanın 120-150
bin kişilik ordusu hareket serbestisi buldu ve güneye Rus ileri hareketi başladı. Balkanlarda hızlı harekete başladılar.
Türk Parlementosunda bir toplantı (Russes et Turces La Guerre D ’orient 1878)
24 Aralık 1877’de Sırbistan Osmanlı Devleti’ne savaş ilan etti. 11 Ocak 1878’de N iş’i aldı.
Karadağ ve В ar’1 15 Ocak’tavel9 Ocak’ta Ülgün’ü ele geçirdi.
Süleyman Paşa güneye çekildi. Serasker Kaymakamı Rauf Paşa’nm telkinleriyle 300
km. lik bir cephe tutma girişimi başarısız oldu. Süleyman Paşa Tatar-Pazarcılığı’na gönderildi.
General Redetzky, Veysel Paşa kumandasındaki Şıpka kolordusunu 9 Ocak 1878’de çevirdi ve
teslim aldı. Ruslar 32 bin kişiyi teslim aldılar. General Gurko 3 Ocak’ta Sofya’yı aldı. Müthiş bir
kış galip ve mağlubu kavuruyordu. 17 Ocak’ta Filibe ve 20 Ocak 1878’de Edime Rusların
işgaline uğradı. Edime Valisi Eyüp Paşa maalesef iyi müdafaa edilemedi. Abdülhamit 9 Ocak’ta
Serasker Rauf Paşa’ya mütareke yapılmasını emretti. İkinci Meclis-i Mebusan Ocak 1878’de
toplandı. Sert ve fırtınalı eleştiriler yapıldı. 11 Ocak 1878 ’de Sadrazam Edhem Paşa azledildi ve
Ahmet Hamdi Paşa Hükümetin başına getirildi. 23 Ocak toplantısında yenilgiye neden olan
kumandanların Harp Divanı’nda yargılanmaları önergesi verildi ve gürültülü müzakereler
Doğu (Kafkasya) Anadolu cephesi
Bu cephede Şark ordusu kumandanı Müşir Katırcıoğlu Ahmet Muhtar Paşa’ydı. Erzumm Valisi
Müşir Kurd İsmail Paşa, Batum’da Müşir Derviş Paşa, olup, Anadolu cephesi kuvvetleri 90 bin
kadardı. Bu cephede harekat alanı, Erzumm, Kars kaleleriyle, Van, Bayezid, Ardahan ve
Batum’u kapsadı. Aslen Ermeni olan General Loris Melikof kumandasındaki Rus ordusu 125
bini aşıyordu. Daha sonra Rus Kafkas cephesi kumandanlığına Prens Mihail Nikolayeviç
Bir Rus fırkası 30 Nisan 1877’de Bayazıt üzerine yürüdü. 17 Mayıs’ta Ardahan düştü.
21 Haziran’da General Tergukasof Halyaz’da yenildi. İlk Türk zaferi budur. 25 Haziran’da
Melikof’un saldırısı üzerine Zvin’de ikinci Türk zaferini Ahmet Muhtar Paşa kazandı. Melikaf
azledildi. Baş kumandanlığa Nikolayeviç getirildi. Kızıltepe de 24-25 Ağustos gecesi çetin ve
parlak bir Türk zaferi kazanıldı. Ferik Gedik Ali Paşa Mirlivalığa yükseltildi. Miralay Kapdan
Mehmet Bey arslanlar gibi çarpıştılar ve yaralandılar. Moskof zayiatı 3-4 bini buldu. Gedikler
muharebesi de denilen bu savaş sonrasında Ahmet Muhtar Paşa “Gazi” unvanını Padişahtan
almıştı. 2 Ekim’deki büyük Rus taamzu geniş bir cephede gelişti. Yahniler savaşlarında
Kızıltepe kahramanı Mirliva Kaptan Mehmet Paşa büyük yararlıklar gösterdi. Düşmanı perişan
etti. Türk kaybı 2500, düşmanında 8-10 bindi. Alacadağ yenilgisi ile Rusların üstünlüğü
başladı. 15 Ekim’de meydana gelen savaşta Ferik Ömer ve Hacı Raşit Paşalar ve 7 bin Türk
Askeri esir düştü. 18 Kasım’da Kars sükut etti. Gazi Ahmet Muhtar Paşa Erzurum’a çekildi. Rus
ordusu Anadolu cephesinde büyük başarılar kazanamadı. Erzumm’u Rus ordusunun
muhasarası ve Aziziye tabyasında kahramanca savunma ve Erzurum halkının şanlı mücadelesi,
asker, yaşlı, kadın, çocuk herkesin kendini düşmana karşı koruması düşmanı şaşkına çevirdi.
Erzumm sonuna kadar dayandı. 21 gün sonra şehir boşaltıldı ve mütarekeden sonra düşmana
teslim edildi. Rusların Batum cephesinde de savaşlar oldu. Gazi Ahmet Muhtar Paşa, Ruslar
Edirne’yi alıp İstanbul’a yaklaşırken, başkentin müdafaası için İstanbul’a çağrıldı. Yerine
Müşir Kurd İsmail Paşa’yı vekil bıraktı. 25 Aralık 1877’de Çatalca hattı kumandanlığına
Rauf Paşa’dan gelen mütareke isteği üzerine, Ruslar 20 Ocak 1878’de Kızanlık’ta
GrandükNikola Osmanlı delegelerini kabul etti. Osmanlı delegeleri Server ve Namık Paşalardı.
Yıldız sarayında toplanan büyük mecliste Rusların önerilerinin kabul edilmesi kararlaştırıldı.
Abdülhamid, İngiltere Kraliçesine telgraflar çekerek yardım istedi. Kraliçe de Rus Çarına
tavassutta bulundu. Grandük Nikola’nm önerileri üzerine önce Kızanlık’ta başlayan
görüşmeler, Edirne’nin düşmesi üzerine Rus karargahı ile Edirne’ye gelmiş ve orada
imzalanmıştır. Barış esasları saptanmıştı. 31 Ocak 1878 tarihli Edime mütarekesine göre;
Bulgaristan’a muhtariyet verilecek, Karadağ, Romanya ve Sırbistan istiklal kazanacak, BosnaHersek muhtar bir yönetime kavuşacak, Avmpa’da hıri stiy ani arın oturduğu illerde ıslahat
Rusya’ya savaş tazminatı verilecek, Boğazlarda Rusya hak ve menfaatleri korunacaktı. Bu altı
maddelik teklif yanında, 11 maddelik bir “mütareke mazbatası” imzalanmıştır. Osmanlı
delegeleri Hocabey (Odesa) ve Sivastopol’a gideceklerdi. Maddi teminat olarak, Vidin,
Rusçuk, Silistre ve Erzurum kaleleri boşaltılacak, müzakere süresince Rus askerleri
bulunacaktı. Rus ilerleyişi Çatalca’yı geçip, Yeşilköy’e kadar ulaşmıştır.
Ayastefanos (Yeşilköy) ön barışı
13 Şubat 1878’de Osmanlı Mebuslar Meclisi feshedildi. Yeni Hariciye Nazırı Saffet
Paşa, Berlin Seferi Sadullah Bey Ayastefanos’ta görüşmelere katıldı. Türk düşmanı İgnatiyef’in
istekleri bitmiyordu. Çatalca önlerine kadar gelen Ruslar’a karşılık, İngiliz donanması
Marmara’ya haklarını korumak için girmişti. Bir baskı unsuru oldu. “Mukaddimat-ı sulhiyye”
denilen bu antlaşma kat’i sulh antlaşması olmadı. Karadeniz’den Arnavutluğa, büyük bir
Bulgaristan kuruluyordu. Karadağ, Sırbistan ve Romanya istiklallerini kazanıyorlardı. Osmanlı
Devletine, Selanik, Halkidikya ve Trakya kalıyordu. Epir, Teselya ve Arnavutluk,
muhtariyetlerle yönetilcek Bosna-Hersek kalıyordu. 164 milyon Osmanlı altını savaş
tazminatıydı. Kuzey Dobruca, Tuna deltasındaki adalar ve Doğu cephesinde Batum, Kars,
Ardahan, Beyazıt sancakları Rusya’ya verilecekti. Kat’i barış antlaşmasından üç ay sonra
Ruslar Türk Topraklarını boşaltacaklardı. Barış şartları çok ağırdı. İstanbul’un işgal edilmesi
Ayastefanos’un ağır maddeleri İngiltere ve Avusturya’nın itirazına yol açtı. Romanya
hoşnutsuz oldu. Rusya’ya karşı Osmanlı-İngiliz ittifakı gerçekleşti. Almanya, Avusturya,
İngiltere, Fransa, İtalya ve~Kusya devletlerinin başvekil veya Hariciye nazırlarıyla katıldığı
Berlin Kongresi’nde Osmanlı Devleti, Karateodori Paşa, Mehmet Ali Paşa ve Sadullah Bey ile
katıldı. Kongre Başkanı Almanya Başvekili Prens Bismark’tı ve 13 Haziran-13 Temmuz 1878
arasında sürdü. Osmanlı ülkeleri üzerinde büyük devletlerin ihtirasları tartışıldı. Osmanlılar
için çok kayıplı ve ağır bir barıştı. Çetin görüşmeler öldu. 64 maddelik bir antlaşma imzalandı.
Osmanlı Devleti 212.450.km. toprak ve 5 milyon nüfus kaybetti. Makedonya Türklere iade
edildi. Büyük Bulgaristan küçültüldü. Bosna-Hersek Osmanlı egemenliğinde ise de, Avusturya
Macaristan’ın işgaline uğradı. · Romanya, Sırbistan, Karadağ beylikleri bağımsızlıklarını
kazandılar. Rusya Balkanlarda Besarabya’ve doğuda Batum, Kars, Açdahan.ve Bayezid’i aldı.
Kotur, İran’a bırakıldı. Yunanistan’ lehinde sınır değişikliği yapılacaktı. Doğu Anadolu’da
Ermeniler lehine ıslahatlar yapılacaktı. Ağır bir savaş tazminatı ödenecekti.
Sonuçta, 1877-1878 Osmanlı-Rus savaşı, Türklerin üstün kahramanlık ve büyük vatan
mücadelelerine rağmen çok ağır şartlarda ve büyük toprak kayıplarıyla sonuçlandı.
Değerli Başkanımız Sn. Fehmi TANTAN 28.03.2020 tarihinde yüksek tansiyona bağlı olarak geçirmiş olduğu Kısmı Felç dolayısıyla Adapazarı Sapanca Kent Hastanesinde...
BALKAN SAVAŞLARI (Ekim 1912 ve Eylül 1913) Balkan ülkeleri (Yunanistan, Sırbistan, Karadağ ve Bulgaristan) ile Osmanlı Devleti arasında meydana gelen...
1293 Rumi yılma rastladığı için halk arasında “93 harbi” olarak anılmıştır. Bu savaşın sebepleri arasında, Rusya’nın Slav birliği düşüncesine yaygınlık...
Yunanistan’ın Berlin Antlaşmasının 24. maddesi uyarınca, Teselya ve Epir’in Narda kazasını kolayca alması ve sınır düzeltmesinden yararlanması iştahını kabartmıştı. Öteden...
Kuzey Afrika’daki son Osmanlı toprakları olan Trablusgarp ve Bingazi 1911 yılında, uzun süreden beri buraya göz dikmiş olan İtalya’nın saldırısına...