Merhaba Sevgili Ayşe Abla,
Daha önce de bir arkadaşım için nişanlık istemiştim ve o nişanlık geldi. Hepimiz bir kez daha sana minnettar kaldık. Bunun için çok teşekkür ediyorum. <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Şimdi de ben o nişanlığı ihtiyacı olan birine gönderebilirim; 38 beden.
Şimdiki isteğimse sizden, ihtiyacı olan bir aileye kıyafet yardımı, iş-genel kıyafetlerine ihtiyacı olan ve ayrıca kilo problemi de olan bir genç kız 38-40-42 beden 38-37 numara ayakkabı. Sel dolayısı ile evleri yıkılan bir aileye gidebilecek ne olursa maddi-manevi kıyafet ayakkabı yardım.
Yardımcı olursanız ki eminim dönüş yapacaksınız şimdiden teşekkür ediyorum.
İsmimin gizli kalmasını talep ediyorum öpüyorum. Ve elbiseyi de göndermek istiyorum ben de ihtiyacı olan birine görüştürürseniz sevinirim.
CEVAP: Sevgili S. harikasın. Nişanlık işlevini gördükten sonra senin de başkasına vermek istemen çok güzel. İnşallah bir genç kızımız daha mutluluğa ilk adımını atar bu giysi ile. Sevgiler.
Size uzun zamandır yazmayı düşünüyordum ama bir türlü cesaret edemedim. Benim sizden ricam bu Ramazan ayında bağışlamayı ve yardımlaşmayı seven insanlarımıza ulaşmak, onlardan küçük de olsa destek almak.
Keşke benim de imkânlarım el verse, yardımcı olabilsem muhtaç olan yakınlarımıza. Ama kendim bile bazen zor geçiniyorum yine de çok çalışıp şükür demeyi biliyorum.
Size yazmaktaki asıl amacım kendim için değil, annem için.
Durumları hiç iyi değil, 60 yaşlarında bir çift, artı rahatsızlıkları var; biri astımlı, diğerinin şizofrenisi var. İlaç parasını, tedavi masraflarını ancak karşılayabiliyorum, hiç bir güvenceleri ya da gelirleri yok. Çiftçilik yapıyorlar, yarı aç yarı tok geziyorlar, elimden geldiğinde destek olmaya çalışıyorum fakat yetişemiyorum! Ne yapacağımı şaşırmış durumdayım. Artı annemin eşinin babası vefat etmeden önce kredi almış ve borç üzerine kalmış ve de icralıklar. Sizden ricam tanıdığınız bir avukattan bilgi almak, ne yapabiliriz, bu konuda nereye başvurabiliriz?
Dahası evleri çok eski, yıkıldım yıkılacak iki göz oda, yazın değil de kışın çok soğuk oluyor özellikle. Evlerine su ihtiyacını evin önüne gelen su borusuyla hafta da bir suyun gelmesiyle -bütün kapları şişeleri dolduruyorlar o suyla- bir hafta su içiyorlar, yemek yapıyorlar, banyo yapıyorlar.
Kendimi Afrika’da yaşıyor gibi hissettim ama gerçek benim annemin eviydi.
Sizden ricam Ramazan ayında yardımcı olmak isteyen okurlarınız gönüllerinden ne koparsa ev eşyası, yiyecek, giyecek, para yardımı ellerinden ne geliyorsa çok makbule geçecektir inanın bana!
Eğer araştırmak isteyen olursa detaylı adreslerini verebilirim kendileri de gidip görebilirler!
Bu e-mailden bana ulaşabilirler ve gerekirse telefon numarası da hesap numarası da verebilirim.
Çok teşekkür ederim şimdiden ilginize.
CEVAP: Sevgili Gül, Allah kolaylık versin öncelikle. Kolay değil yaşadıkların. Av. Merve Gürcan’a danıştım. Der ki miras borca batık ise mirası mahkemeye başvurarak reddedebilirmişsiniz. Detaylı bilgi için kendisine merve@mervegurcan.av.tr adresinden ulaşabilirsiniz.
Okur dostlarım da destek olmak isterse bilgilerini ileteceğim. Sevgiler.
Merhaba, daha önce de size yazmıştım.
Af nedeniyle okuluma dönmek istiyorum. Evet, harçlar kaldırılma sürecinde fakat bizler afla döndüğümüz için böyle bir haktan yararlanamıyoruz.
Hem harçlar kalksa bile yaşamımızı idame ettirmemiz gerekiyor ki bu da birçok insan için zor.
Şimdi okuluma dönmek istiyorum fakat yaşamımı idame ettirebilecek ekonomik imkânda değilim, okulumu bırakma nedenim de ekonomik zorluklar. Birkaç gün içinde okuluma af dilekçesi vereceğim okula yeniden başlamak için fakat herkes eşit imkânlara sahip değil. Okumak herkesin hakkı ama maalesef yıllardır ekonomisi kötü olan ailelerin çocukları okuma hakkından bile yararlanamıyor. Geçici ya da daimi bursa ihtiyacım var okul bilgilerimi, adımı ve iletişim bilgilerimi yayınlamazsanız sevinirim.
Adım S., okuduğum okul … Üniversitesi… Meslek yüksek okulu, okuduğum bölüm harita kadastro. 15 gün ya da 20 gün içinde okulum öğrencilik hakkımı geri verecek, bu süreç içinde okulumla iletişime geçip gerekli bilgileri onlardan alırsınız. Burs bulamaz isem paramın olduğu zaman okuluma geri döneceğim, bu da artık benim için umut bitti demek, yardımınıza ihtiyacım var.
CEVAP: Sevgili S., şimdiden başarılar diliyorum. Umarım okulunu bitirebilirsin kolaylıkla. Öper, başarılar dilerim.
Size daha önce bir tanıdığım için yazmıştım. Sağ olsun yardım elini uzatanlar olmuştu. Allah bin kere razı olsun onlardan.
Şimdi de annem için yazıyorum size. Diğerlerinin çok daha fazla derdi olmasına rağmen benim bunu istemem belki ayıp olacak ama çarem yok.
Kız kardeşim var bir de ama o da ortaokul mezunu olduğu için düzgün bir iş bulamadı maalesef. Girdiği fabrikalarda geçici işçi aldıklarından 15 gün, 1 ay sonra çıkarıyorlar işten. Yani kısacası borç batağına batmış durumdalar.
Elektrik, su, telefon, bütün faturalar birikmiş vaziyette. Toplamda 5.000 TL civarı borçları var. Borç çok kabardığı için artık alışveriş de yapamaz duruma geldiler, benim aldığım 1-2 parça şeyle karınlarını doyuruyorlar.
Ben de son çare olarak sizin köşenizden medet umuyorum. Biliyorum bunun için yazmak saçma ama bir umut belki yardımcı olacak birileri çıkar diyorum. Derdi daha büyük olanlardan haklarını ihlal etme açısından çok özür diliyorum. Ne olursunuz yazımı yayınlayın ve umarım yardımcı olacak birileri çıkacak. Memleketimizde durumu iyi olan binlerce insan var inşallah yardım edecek birileri çıkar Allah’ım inşallah ya Rabbim. Size de çok teşekkür ederim Ayşe Hanım böyle yardımlara aracılık ettiğiniz için.
İzmir den Ü.
CEVAP: Sevgili Ü., herkesin derdi farklı, herkesin derdi kendine büyük. Ben burada o yüzden herhangi bir ayrım yapmadan hepsini yayınlamaya çalışıyorum. Okur dostlarım da kendilerine yakın buldukları epostalara cevap veriyorlar, ellerinden geldiğince derman oluyorlar. İnşallah sizin sorunlarınız da çözülür. Öperim.
Merhabalar ablacım, nasılsın 30 Temmuz’daki yazımı yayınlamışsın teşekkürler.
A rumuzlu bayanın ayakkabılarına talip olduğumu söylemiştim ama benden başkaları da varmış sanırım onlardan birine gitti,
gene 30 Temmuz’daki yazınızda Mutlu Hanım’ın takım elbiselerinin bedenini yazmamış umarım o olur diyerekten iletişim bilgilerimi gönderirsen sevinirim ablacım
CEVAP: Güler’im A.ya, bilgilerin gönderildi, seninle iletişime geçecektir. Sevgiler.
Ayşeciğim, şu anda bilgisayar başında ağlıyorum, biliyor musun? Senden büyüğümdür, o yüzden Ayşeciğim diyorum. Allah o güzel kalbine hep mutluluklar yaşatsın. Benim profilime girersen zaten ne gibi bir sıkıntım olduğunu anlayacaksın.
Birinci evliliğim dört ay sürdü. Benim eğitimim yarım kaldığı için, okumuş, dil bilen insanlara hayrandım. Gazeteciydi âşık olduğumu sandığım adam, yirmili yaşların heyecanıyla, duyduğum iltifatlar, güzel sözler başımı döndürdü, çoluklu çocuklu demedim evlendim.
Zonguldak’tan Konya’ya gelin gittim. Dört ayda ne olduğu, ne olmadığı hepsi çıktı ortaya, imam nikâhlılar, çocuklar. Yıkılmıştım. Eve bıraktığı parayla adeta kaçtım.
Güzelsen boşanmışsan işin zor. Ki ben asker gibiydim. İpek böceği gibi koza örmüştüm kendime, bir yanım tutucudur, ahlak değerlerine, saygıya önem veririm, modern giyinmeyi severim.
Bir kaç işte çalıştım, para biriktirip burun estetiği olmak istiyordum korktuğum halde. Ama o kadar parayla yapamadım. Evlenmeden önce yurt dışına gitmişti eski eş, sık sık yazardım, çok beğenirdi yazdıklarımı, attığım başlıkları. Boşanma dilekçemi de kendim yazmıştım Zonguldak’taki hâkim; “romana benzemiş, böyle dilekçe olmaz” diye kabul etmemişti.
Konya’daki hâkimin de gözleri sulanmıştı. Okusaymışım, bir şeyler olurmuş benden de. Araştırmacı, empati yapabilen, eleştiren, bazıları hoşlanmasa da böyle bir insanım.
Böyle on yıl geçti, bu arada babam evlenmem gerektiğini söylüyordu, bu da beni kahrediyordu. Eski bir tanıdığın oğluyla tanıştırdılar beni araya girenler. Asker emeklisi, arkadaşınla iş kurmuş, işine ve arkadaşına bağlı, sigara içen, tip olarak hiç etkilenmediğim, sırf iyi insan ve Ankara’da oturduğu için, hiç bir şey hissetmeden evlendim.
Allah’a şükür dünya güzeli bir kızım oldu. Eşimin iki çocuğu büyüklerdi zaten, eğim için, iş için üç yıl sonra İstanbul’u tercih ettiler, yıllar geçti kızım büyüdü, bu sene liseye başlıyor inşallah.
Bende bir boşluk duygusu anlatamam, kızımla, okulla zaman geçirmişim, kızıma dayanmışım Ayşeciğim, çünkü eşim ne yazık ki kadın ruhundan anlamıyor, iyi insan olmak, evin ihtiyaçlarını karşılamak, yetmiyor.
Bir de ağzını bozuyor, sonra da bir şey olmamış gibi davranmamı bekliyor, düşünsene ben neler beklerken.
İşte böyle sıkıntılı bazı şeyleri sorgulamaya başladığım günlerde, mutfakta yemek yapıyorum, birden kulağımda bir melodi ve sözleriyle bir şarkı geldi. İlk, kızım bir buçuk yaşındayken, sütten kestiğim zaman çok ağlamıştım kızımla beraber o arada geldi şok olmuştum, ne olduğunu anlamadan gitti sadece nakaratları ve başlığı kızım diye başlıyordu.
Ondan deneyim kazandığım için, hemen kaydettik. Şarkı söylemeden duramam, kulağım iyidir ama sesim değil. Sonra düşündüm, Allah boşuna bana göndermedi, kendi ayaklarımın üzerinde durabilirim, bunları değerlendirebilirim, bir şarkıcıyla buluştursam düşüncesiyle Gülben Ergen’e ulaşmaya çalıştım ama kimse sesimi duymadı, belki de benim için doğru insan sizsiniz, ilk gördüğümde bunu hissettim, sizin bağlantılarınız var hepsinle içim rahat sana bırakıyorum, beni okumak istemen bile benim ve bundan sonraki geleceğim için bir milat, çok zamanını aldığım için üzgünüm, seni çok öpüyorum, pamuk kalplim.
CEVAP: Yaseminciğim, Allah herkese böyle yetenekler vermiyor, bu yüzden kıymetini bil. Üzerine git derim. Ben de elimden geleni yaparım. Sevgiler.
30 Temmuz 2012 tarihli yazınız
Bugünkü yazınızdan bahsi gecen Karaca ailesinin yardım kampanyası için açtığı hesap numarasını iletebilirseniz sevinirim.
CEVAP: Emrah Bey, harikasınız. Bilgileri size gönderildi, inşallah çabucak iyileşmesine vesile olur.