Nijer’de nüfusun % 80’den fazlası tarım, hayvancılık, ormancılık ve balıkçılık ile uğraşmakta olup bu nüfusun GSYİH içindeki payı % 38,5’dir. Çölleşme nedeniyle, ülkedeki toprakların sadece % 12,5’i tarıma uygundur. Tarıma uygun olan bu alan, ülkenin güneyindeki Nijerya ve Benin sınırları boyunca Nijer Nehri vadisine kadar 200 km genişliğinde bir şerit şeklindedir. Bugün ki nüfusun dörtte biri kadar olduğu 1960 yıllarda Nijer, ülke yüzölçümünün % 25’i kadar ekilebilir topraklara sahipti. Çölleşmeyle başa çıkabilmek için, ülkede sığır ve yerfıstığının yerini, kuraklığa dayanabilen geviş getiren hayvanlar ve börülce almıştır. Çölün daha güneye ilerlemesi ve hayvan sahiplerinin yeni meralar aramaları nedeniyle, çobanlar ve çiftçiler arasındaki rekabet daha da artmıştır.
Darı ve sorgum Nijer’in başlıca tahıl ürünleridir. Mısır, daha çok küçük ölçekli olarak yetiştirilmektedir. Geleneksel olarak nehir kıyılarında yetiştirilmesine rağmen pirinç, Asya’dan ithal edilen pirinçle rekabet edemediğinden daha az ekilmeye başlanmıştır. Kuraklığa dayanıklı olması ve komşu ülkelere büyük miktarlarda ihraç edilmesi nedeniyle, börülce üretimine ayrılan alanlar 1980lerden itibaren çok hızlı artmıştır. Bölgesel pazarlara ihraç edilmek üzere soğanın da üretimi artmıştır. Benin, Mali ve Burkina Faso’nun aksine kurak iklim nedeniyle Nijer’de pamuk üretimi yok denecek kadar azdır.
GSYİH’nın % 13,3’ünü temsil eden hayvancılık daha çok kurak bölgelerde yürütülen ekonomik bir faaliyettir. 1973, 1974 ve 1984 yıllarında yaşanan kuraklık nedeniyle, ülkedeki hayvan sayısında büyük bir düşüş yaşanmış, ancak 2006 yılında 7,5 milyon sığır, 21 milyon koyun ve 28,4 milyon keçi ile bir rekora ulaşılmıştır. Canlı sığır, uranyumdan sonra en çok döviz getiren ihracat kalemidir. Ulaşım altyapısının yetersizliği ve mezbahaların sınırlı olması nedeniyle süt, et, post ve deri gibi daha yüksek katma değerle elde edilen ürünlerin ihracatından yararlanılamamaktadır.
Nijer’de sanayi üretimi GSYİH’nın sadece %1’ini oluşturmaktadır. Başlıca sanayi faaliyetleri, sabun, deterjan, şişelenmiş içecekler, yağlı tohum, pirinç, pamuk üretimi ve hayvan ürünlerinin işlenmesidir. Son yıllarda kamu yatırımlarından vazgeçildiği için çimento üretimi hariç, ülkedeki fabrikaların çoğu düşük kapasite ile çalışmaktadır. 2002 yılında “Société des Nigérienne Cuirs et Peaux” şirketinin tasfiye edilmesinden sonra, deri ve postların işlenmesi sadece el sanatı olarak yapılmaktadır. Pamuk, Société cotonnière du Nijer (SCN) ve 1999 yılından sonra da Çin-Nijer Birleşik Pamuklu Sanayi (CNUCI) tarafından işlenmektedir. 1997 yılında “Parastatal Société Nigérienne des Textiles” şirketinin %80 hissesinin Çinlilere satılması ve adının “Enitex” olarak değişmesinin ardından, 2002 yılında tekstil üretimi 5,2 milyon metreden, 7 milyon metreye yükselmiştir. Ancak, Dünya Ticaret Örgütü’nün Çoklu-Fiber Düzenlemesi ile iç pazar için sağlanan korumanın kalkması yanı sıra, sayıları sürekli artan Asyalı üreticiler ile rekabetin artması nedeniyle üretim yeniden düşmüştür. Bu durum, 2006 yılında Enitex şirketinin tekstil ihracatının durmasına ve 715 çalışanın işine son verilmesine neden olmuştur. Yönetim, yeniden yapılanma planını açıklamasına karşın şirketin geleceği karanlık görünmektedir.
Beş yıl boyunca kapalı kaldıktan sonra, 5,8 milyon dolarlık yatırımla Nijerli özel bir grup tarafından 2000 yılında devralınan ulusal un fabrikası “Les Moulins du Sahel” 2004 yılı ortalarında yeniden açılmıştır.
Ülkenin güneyindeki Zinder petrol rafinerisi, düzenleme ve depolama tesislerindeki yetersizlikler nedeniyle depolama ve dağıtım sorunları ile karşı karşıyadır. Kasım 2011 de açılan rafinerinin petrol işleme kapasitesi 20.000 varil/gün’dür. Günlük işlenen petrolün 7000 varili iç talebi karşılamak, kalan 13.000 varili ise ihracat için ayrılmıştır. Rafine ürünlerin pazarlanmasından, devletin sahip olduğu Sonidep şirketi sorumludur. Rafinerinin tek müşterisi olan Sonidep şirketi, henüz dağıtım faaliyetinde bulunmadığı gibi ihracat işlemi de gerçekleştirmemiştir. Ülkede petrol depolama tesislerinin yetersiz olması, rafinerinin zaman zaman faaliyetlerini durdurmasına neden olmaktadır.
Diğer taraftan, Çin Ulusal Petrol Şirketi (CNPC) tarafından geliştirilen ve yaklaşık 5 milyar dolar değerinde olan Agadem Petrol alanında üretime 2011 yılında başlanmıştır. Agadem petrol sahasından çıkarılacak ham petrolün, Çad-Kamerun boru hattı ile Kamerun güneyindeki Kribi kasabası kıyısına kadar ulaştırılması için Nijer ile Çad arasında anlaşmaya varılmıştır. Tahmini olarak 480 milyon varil rezerve sahip Agadem petrol sahasındaki petrolün, Çad-Kamerun boru hattı ile ihraç edilebilmesi için öncelikle bir rafinerinin inşa edilmesi gerekmektedir.
Imouraren de, Fransız devletine ait nükleer enerji şirketi Areva tarafından inşa edilmekte olan dev uranyum madeninin inşası ile ilgili yaşanan sorunlara rağmen Nijer hükümeti, kısa zamanda üretime başlanması konusunda ısrar etmektedir. Nijer’in yıllık mevcut uranyum üretiminin iki katından fazla kapasiteye sahip (5000 ton/yıl) olan uranyum madeninin üretime geçmesiyle Nijer, dünyanın ikinci büyük uranyum üreticisi olacaktır.
Geçmiş yıllarda bağış fonlarından önemli miktarda harcama yapılmasına rağmen, karayolu ağının ekonomik kalkınmaya etkisi pek fazla olmamıştır. Trans-Saharan Highway projesine bağlanmak amacıyla yapılan yol inşaatlarının, komşu ülkelere ulaşımı kolaylaştıracağı beklenmesine rağmen, gerekli fon temin edilememesi, Nijer’in yapmakla sorumlu olduğu 200 km.lik yol inşaatı tamamlanamamıştır. Ulaşımın gelişebilmesi için en önemli husus, özellikle Lome (Togo) ve Tema (Gana) limanlarına erişimin çeşitlendirilmesi ve geliştirilmesidir. Diğer öncelik ise tarım ve hayvancılık ürünlerinin pazarlanması için önemli bir rota olan Burkina Faso yol bağlantılarının geliştirilmesidir.
Başkent Niamey, nehir ulaşımı ile Gaya’ya bağlanmıştır. Komşu ülkeler arasında, Hint yatırım fonlarının desteği ile demiryolu ağı oluşturulması konusundaki tartışmalar halen devam etmektedir.
Biri Niamey’de diğeri Agadez’de olmak üzere, ülkede iki uluslararası havaalanı ve diğer merkezlerde ise 25 küçük havaalanı veya iniş pisti bulunmaktadır. Paris ve Niamey arasında doğrudan uçuşları olan tek havayolu şirketi, Fransa Havayollarıdır. Diğer Batı Afrika ve Mağrip ülkelerinin başkentlerine hava bağlantıları çoğunlukla bölgesel havayolları tarafından sağlanmaktadır. Yerel bir şirket olan “Air Continental” 2003 yılında faaliyete başlamıştır.
Bölgedeki diğer ülkelerde olduğu gibi, mobil telekominikasyondaki büyüme, sabit telefon şebekesini gölgede bırakmıştır. Ülkedeki her bin kişiden 2’sinin sabit telefon hattı bulunmaktadır. Ulusal telefon şirketi Sonitel’in 2001 yılında özelleştirilmesine rağmen sektörde durgunluk meydana gelmiştir. Hükümet, sabit hatlar üzerindeki tekelini sona erdirerek, 2004 yılında France Telekom’a küresel sabit, mobil ve internet lisansı vermiştir. Mobil telekominikasyon hızla büyümüş ve “Telecel Nijer” ve “Celtel Nijer” lisansları verilmiştir. Uluslararası Telekominikasyon Birliği’ne göre, Nijer’de 100 kişiden 2,3’ü cep telefonu abonesi olup cep telefonu kullanıcı sayısı 324 bindir. Her 1000 kişiden 31’inin internet kullandığı Sahra altı Afrika ile kıyaslandığında, Nijer’de 1000 kişiden yaklaşık 2,8’inin internet kullanılması, ülkede internet kullanımının ne kadar düşük olduğunu göstermektedir.
10.000 kişiden 224’ünün kişisel bilgisayara sahip olduğu Sahra altı Afrika’daki ortalama ile kıyaslandığında, 10.000 kişiden sadece 7 kişinin bilgisayar sahibi olduğu Nijer, Sahraaltı Afrika’daki bilgisayar sahibi sayısının en az olduğu ülke olduğu görülmektedir.
Ülkede, devletin sahibi olduğu günlük “Le Sahel” haftalık “Sahel Dimanche” iki gazete bulunmaktadır. Televizyon yayın hizmeti, devlete ait “Voix du Sahel” ve devlet kontrolündeki ORTN olmak üzere iki televizyon kanalı tarafından verilmektedir.
Nijer, dünyada enerji tüketiminin en düşük olduğu ülkelerden biridir. Ülkede enerji ihtiyacının % 80’i odunun yakılması ile elde edilmektedir. Nüfusun sadece % 6,6’sı elektrik kullanabilmektedir. Ülkenin yıllık enerji ihtiyacı 400 milyon Kwh’in üzerindedir. Elektrik ihtiyacının yarısı, çoğunluğu (%78) kömür yakıtlı elektrik santrallerinden sağlanmak üzere ülke içerisinden, diğer yarısı ise Nijerya’dan ithal edilmektedir. Çin araştırma ekibi tarafından, Niamey’in 400 mil kuzey-doğusunda Salkadamna’da 30 milyon tonluk tahmini rezerve sahip bir kömür damarı bulunmuştur. Nijer hükümeti, ülkede yakıt olarak odun kullanma bağımlılığını azaltmak ve kömür kullanımı teşvik etmek istemektedir. Bu nedenle, bu kömür havzasını geliştirmeye yardımcı olmak için yabancı yatırımcılar aramaktadır.
Ülkede faaliyet gösteren bankalar; “Banque Internationale pour l’Afrique au Niger”, “Société Nigérienne de Banque”, “Ecobank Niger” ve “Bank of Africa-Niger (BOA-Niger)”dir. Bu bankalar, ülkedeki mevduatın %96’sını ve banka kaynaklarının % 87,5’ini oluşturmaktadır.
Nijer, ticari bankalar, sigorta şirketleri, mikro-finans kurumları ve ulusal sosyal güvenlik kurumu gibi çeşitli finansal kurumlara sahiptir. Bununla birlikte, Nijer bankacılık sistemi açısından bölge ülkeleri içerisinde en zayıf olan ülkelerden biridir. Ekonominin küçük olması nedeniyle, özel sektöre verilen kredi GSYİH’nın % 10’unun da altındadır. Nijer ekonomisini oluşturan ticari faaliyetler kısa vadeli krediler üzerinde yoğunlaşmıştır.