Tam Zamanlı Yaratıcı Olmak En İyi Hayat mı?
Yoksa pragmatik bir hokkabaz mı olmalısınız?
Her başarılı sanatçı, yazar, müzisyen ve aktörün arkasında bir sahne var. Şöhret ve servet gelmeden önce tüm denemeler, kabileler, buğulamalar ve başarısızlıklar.
Fanlar nadiren arka planları not alıyor. Ünlüler ün ve servetiyle daha çok ilgileniyorlar. Ayrıca taraftarlar kendi açlıklarını ve varlıklarını bulma konusunda hayal kurarlar.
Şöhret ve servet sesi, çoğu insan için çekicidir, ancak yıllarca süren sıkıntı, iş, gözyaşı ve fedakarlığın hepsini elde etmek için değil. Zengin ve ünlülerin hayatlarını romantikleştirmeye meyilliyiz, ama belki de olması gereken tek şey bu değil mi?
Çok az insan ün ve servet kazanıyor. Birçoğumuz iş, aile ve hobiler etrafında dönen geleneksel yaşamlara yeriz.
Bu biraz sıkıcı ve ayırt edici görünmeyebilir, ama değil. Hayatınızın tadını çıkarmanın tercih edilen yolu bu olabilir.
Olağanüstü miktarda baskı
Okuyucular büyüden zevk alıyor ve J. K. Rowling’in Harry Potter’ını merak ediyor. Ancak, milyarderlere yakın olmadan önce, Rowling devlet yardımları konusunda bekar bir anneydi.
Yaşayan en zengin yazar olduktan sonra, Rowling şöhretinin bazı olumsuz yanlarını keşfetti. Depresyon gibi. DailyMail.com'daki bir makaleden bu alıntıyı düşünün:
Ona ün, servet ve dünyadaki milyonlarca hayranının hayranlığını getiren romanlardı. Ancak JK Rowling, Harry Potter kitaplarının başarısının zirvesinde, ünlünün baskılarıyla başa çıkmak için terapi almak zorunda kaldığını itiraf etti.
Yazar Robert Galbraith'i hiç duydun mu? Cormoran Strikes suç dizisini yazıyor. Robert Galbraith ismi gerçekten J. K. Rowling'in takma adıdır.
NPR’deki bir makale, Rowling’in takma isim oluşturma nedenini açıklıyor:
“Birkaç yıl önce, Rowling suç romanları yazmaya başlamak istedi, ama insanların onun olduğunu bilmesini istemedi ve bu yüzden Robert Galbraith isminin arkasına saklandı.”
Harry Potter romanları gibi belirli bir alanda ünlü olmanın aşağı yönlerinden biri, farklı alanlarda dallanmanızın zor olmasıdır. Rowling anlatmaya devam ederken:
“Potter’ın inanılmaz olduğunu düşünüyorum ve Harry Potter’a olanlardan dolayı minnettarım ve bunun söylenmesi gerekiyor. Bu okuyucularla olan ve hala bu okuyucularla olan ilişki benim için çok değerli. Bunu söyledikten sonra, Harry Potter'ın yazarı olmanın yol açtığı olağanüstü bir baskı vardı ve bu kitapları yayınlamanın bu yönü özellikle özlemiyorum. Böylece muhtemelen uzaklaşmanın ve çok farklı bir şey yaratmanın çekiciliğini anlayabilir ve sadece kendi değerlerine dayanmasına veya düşmesine izin verebilirsiniz. ”
Şöhret ve servet harika olabilir, ama aynı zamanda özgürlüğünü izole edip sınırlayabilirler. Ayrıca, aileniz gibi çevrenizdekileri de etkileyebilirler.
İşte J. K. Rowling tekrar:
“Yani bir bireyin şöhretinin aileleri üzerindeki etkisine ve örneğin hayatınıza bir dereceye kadar getirdiği sınırlamalara - elbette, harika şeyler de getiriyor, ama onları esas olarak bireye getiriyor. Ünlü kişinin etrafındaki insanlar, çoğu ödüle kavramadan genellikle bir bedel öderler. ”
Şöhretin yeniliği yok oluyor
Birçok yaratıcı insan zengin ve ünlü olmayı hayal ediyor, ancak maliyetleri anlayamıyor. Eğer Brad Pitt iseniz, güzel bir restoranda yemek yemeyi deneyin. İnsanların onu tanıdığı anda rahatsız oluyor.
Şimdi, Brad Pitt’in çocuklarından biri olmayı hayal et. Meşhur babanla tanışmak isteyen arkadaşına karşı kimin arkadaşın olmak istediğini merak ediyorum.
Birçok ünlü size ün ün yenilikçiliğinin ortadan kalktığını söyleyecek. Çok geçmeden dikkatleri, paparazzileri ve hayranları imza ve özçekimler için yarışan yoruyorlar.
Ünlüler iş ilişkilerinde, hayırsever taleplerde ve bitmeyen seyahat ve görünümlerin tükenmesinde karışırlar.
Ünlüler kendilerini özel mülklerin, güvenlik ve kişisel jetlerin arkasından susturuyorlar. Mutluluğu bulmayı başaran birkaç kişi için, boşanmalar, madde kötüye kullanımı ve depresyon ile mücadele eden pek çok kişi var.
İstediğimiz ve karşı ihtiyacımız olan şeyler
Çocukken tek yapmak istediğim çizmekdi. Şöhret, servet ya da dikkat ile ilgisi yoktu. Yaratma neşesi ile ilgiliydi.
Her boş sayfa yeni bir macerayı temsil ediyordu. Keşfedilmemiş olasılıklar. Çizim yaparak harcayabilirim ve ödülüm yaratıcı anlatımın basit zevkiydi.
Tabii ki, ebeveynlerim veya arkadaşlarım sanatsal çabalarıma övgüde bulunmak güzeldi ama hissettiğim mutluluğun çoğu işten geldi.
Genç yaşlarımda Frank Frazetta'nın fantastik sanat eserlerine aşık oldum. Abartılı stilini, tasarım anlayışını ve dinamik resimlerini çok sevdim. Ayrıca Pat Oliphant ve Jeff MacNelly de dahil olmak üzere hayran olduğum birçok karikatürcü vardı.
Frank Frazetta gibi fantastik sanatlar yarattım ve lise gazetem için çizgi filmler çizmeye başladım. Üniversitede sanat eğitimi almayı düşündüm ve bunun hakkında babamla konuştum.
Babam tamamen sanatçının kendisi idi. Güzel manzaralar ve portreler üreten bir hafta sonu petrol ressamıydı. Ama babam da pragmatistti. Kendisini hukuk fakültesine soktu ve idari hukuk hakimi idi. Babamın bana söylediği şey buydu:
“Johnny, istersen kesinlikle üniversitede sanat okuyabilirsin. Ancak daha muhafazakar bir kariyer rotası öneririm. Sanatçı olarak geçimini sağlamak çok zor. Yerel bir sanatçı tanıyorum. Çalışmaları örnek olmakla birlikte, hala düzgün bir yaşam sağlamak için mücadele ediyor. ”
Bazen istediğimiz şeyler ihtiyacımız olan şeyler değildir. Babam ihtiyacım olanın benim için iyi bir yaşam sağlayabilecek bir disiplinde iyi bir eğitim olduğunu biliyordu. Bir sanatçı olmak istediğimi biliyordu, ama iyi bir hayat kurmam için ihtiyacım olmadığını düşündüm. Babam bana anlatmaya devam etti:
“İyi bir yaşam sağlayacak büyük bir çalışma alanında bir derece edinin. Yapmaktan hoşlanacağın bir şey. Sonra, yandan, sanata olan tutkunu takip edebilirsin. Sanatınız bazı reklam yönetmenlerinin veya seçici koleksiyonerlerin kaprislerine değil, şartlarınıza uygun olacak. ”
O sırada, babamın tavsiyesi ile hayal kırıklığına uğradım. Satış gibi geliyordu. Daha az seçilmiş olan yol yerine güvenli rotaya gidilmesi.
Sorun şu ki, gençlik hayalleri (oldukları kadar güzel) önemli bir yaşam deneyimi olmadan oluşuyor. Sade gerçekleri değil, en iyi senaryoları öngörüyoruz.
Beceriler neden tutkuya dayanıyor?
Cal Newport, Georgetown Üniversitesi'nde bilgisayar bilimi doçentidir. O kadar iyi ki, seni görmezden gelemezler: Kitabında neden sevdiğin iş arayışında Skills tutku tutkusu, tutkunun peşinden gitmenin kötü bir tavsiye olduğunu savunuyor.
Web sitesindeki kitap açıklamasında belirtildiği gibi:
“İşinizi önceden var olan bir tutkuyla eşleştirmek önemli değildir,” diyor. Tutku, daha önce değil değerli bir şeyde mükemmel olmak için çok uğraş verdikten sonra gelir. Başka bir deyişle, bir yaşam için yaptığınız şey, yaptığınız şeyden çok daha az önemlidir. ”
Lise yılımda, yerel bir şerif yardımcısı, Amerikan Hükümeti sınıfımı kolluk kuvvetlerinde kariyer hakkında konuşmak için ziyaret etti. Hill Street Blues gibi televizyon programlarından zevk alırdım ve polis çalışmalarının her zaman heyecan verici ve asil bir meslek olduğunu düşünürdüm.
Babamın desteğiyle, Adalet İdaresi eğitimi alarak koleje ve lisansüstü okuluna gittim. Bu, polis teşkilatında yirmi altı yıldan fazla hapis cezasına çarptırıldı.
Polis kariyerim boyunca sanat eserimi asla terk etmedim. İki yerel gazetede editoryal karikatürcülük yaptı. Peyzaj resmini kaptım ve diğerleri arasında usta sanatçı Scott L. Christensen ile yoğun olarak çalıştım.
Polis kariyerime sanat ve yaratıcı yazı yazmıştım. Meslektaşlarım hakkında çok fazla gülüş ve kabiliyet getiren karikatürler çizdim. Sanatımı ve yazımı paylaşmak için blog oluşturmaya ve çevrimiçi bir platform oluşturmaya başladım.
Kısacası, yaratıcı tutkularımı ve finansal güvenliğimi dengelemek için bir orta yol buldum.
Cal Newport haklı. Harika bir hayat sürmek için sanat tutkumla doğrudan ilgilenmeme gerek yoktu. Aslında, kolluk kuvvetlerimden edindiğim beceriler ve deneyimler beni asla hayal bile edemediğim şekilde şekillendirdi.
Kolluk kuvvetleri, savaşçı ve hatta tehlikeli olanlar dahil, çok çeşitli insanlarla nasıl başa çıkacağımı öğretti. Yazma ve konuşma yeteneğimi arttırdım. Kişisel disiplini öğrendim ve insan koşullarının tüm yönleriyle ilgili bilgelik kazandım.
Polis kariyerim daha iyi bir gözlemci, dinleyici ve yazar olmamı sağladı. Sanat çalışmalarımdan bile faydalandım çünkü yaratıcı çalışma, uygulama, eğitim ve çıktı konularında daha disiplinliydim.
Tüm esnaf bir jack olmak zorunda
Idaho’da Scott L. Christensen ile birlikte resim atölyesi çalışmaları yaparken, çeşitli profesyonel sanatçılarla tanıştım. Benimle mücadelelerini paylaştılar. Galeri kapanışları. Video oyunları ve çevrimiçi eğlence ortaya çıkması. İyi bir sanatçı olarak geçim yapmanın zorlukları.
Bir çok sanatçının, çalışmayı başarmak için atölye çalışmalarına, sanat eserlerine ve video satışlarına güvendiğini öğrendim. Bugün iyi bir sanatçı olmak, sosyal medyada ustalık ve çevrimiçi bir varlığın geliştirilmesini gerektiriyor. Sanatçılar ayrıca envanterde, koleksiyonerlere e-posta bültenlerinde ve tüm ilgili ticari ve vergi gerçeklerinde kalmalıdır.
Sadece resim oluşturamazsınız. Bir esnaf olmak zorundasın. Güzel sanatçı Küçük iş sahibi. Web sitesi tasarımcısı. Çevrimiçi pazarlamacı. Sosyal medya uzmanı. E-posta bülteni içerik yaratıcısı ve editörü.
Aynısı yazarlar ve müzisyenler için de geçerlidir. Yayınlanan eserlerin veya müziğin sadece bir başlangıç. Sosyal medya, pazarlama, platform geliştirme, iş yatırımı, vergi ve promosyon gibi tüm takımyıldızlar size düşüyor.
Şansa ve şöhrete ve servete şansınız olursa, yukarıdakilerin hepsi büyütülür. Tabii ki, şimdi her şeye yardım edecek personeliniz olabilir, ancak kararlar ve zorluklar katlanarak büyüyor.
Pragmatik hokkabaz ol
Hepimiz tutkularımızla zengin ve ünlü olmayı hayal ediyoruz. Yazma, sanat eseri, müzik, oyunculuk veya her neyse. Bu tür yaratıcı arayışlar polis memuru, öğretmen, avukat veya iş adamı olmaktan çok daha seksi geliyor.
Ama işte şey. “Tutkunuzu takip etme” ile Cal Newport’un “yetenekler trump tutkusu” yaklaşımı arasında üçüncü bir seçenek var. Üçüncü seçenek pragmatik hokkabaz olmaktır.
Pragmatik hokkabazlar zevk alabilecekleri anlamlı ve geleneksel bir kariyer bulurlar. Ama aynı zamanda yan hareketlerine zaman ayırıyorlar. Sanat, yazı, müzik veya diğer yaratıcı peşinde olun.
Bu yaklaşımın güzelliği, geleneksel kariyerinizin mesleki becerilerinizi genişletmesidir. Yan aceleciliğin, yaratıcı tutkunu canlı tutacak. Birçok yönden, her iki yaklaşım da tamamlayıcıdır. Büyümeni körüklerler.
Yazara göre James Altucher, iyi bir yazar olmak 17 yıl alıyor. En azından tonlarca yazarla röportaj yapmaktan mahrum bıraktığı şey buydu. Tam Zamanlı Bir Yazar Olmak Üzerindeki Korkunç Şeyler: adlı makalesinde yazdığı gibi:
“Kurt Vonnegut klasik bir örnek. Savaştan döndüğünde 1945'te yazmaya başladı. 1970'e kadar yazma konusunda gerçekten finansal bir başarı elde etmedim ve 1968'de bile tüm kitapları basıldı. ”
On yedi yıl uzun bir zamandır. Ve 17 yıl sonra edebi bir başarı olarak geleceğinizin garantisi yok.
Olağanüstü ve doyurucu bir hayat yaşa
Bana öyle geliyor ki, geri çekilecek bir şeyin olması çok mantıklı geliyor. Babam haklı olabilirdi. Hoşunuza giden geleneksel bir kariyer bulun. Faturaları ödeyecek ve sizin ve aileniz için biraz güvence altına alacak bir şey.
Bunu polis kariyerimde yaptım. Bu yirmi altı yıl uçtu. İş dışında resim ve yazımı geliştirmem gerekiyor. Ve tahmin et ne oldu? 52 yaşında emekli oldum. Sağlıklı bir emekli aylığım var, evime ve arabalarıma sahibim ve şimdi sanat ve tam gün yazabiliyorum.
En iyi yanı, kendi patronum olmam. Bir editör veya sanat yönetmenine bakmadım. Oluşturmak istediğim işi yaratabilirim.
Pragmatik hokkabaz yaklaşımı için söylenecek çok şey var. Geleneksel kariyeriniz çalışanlarınızı ve iş becerilerinizi geliştirecek ve yaratıcı yaşamınız büyümeye devam edecek. Ardından, günlük işinizden emekli olduğunuzda, yaratıcı yaşamınızı bir üst seviyeye çıkarabilirsiniz.
Evet, hayatlarının başında yaratıcı bir kariyeri kucaklayabilen birkaç şanslı ruh var. Ancak, pragmatik hokkabazlık yapanlarımız için, yaşam arayışlarımızın sonucu da aynı derecede tatlı. Belki daha da fazlası, çünkü birden fazla profesyonel hayat yaşayabiliyoruz.
Bu yüzden, bir dahaki sefere konvansiyonel kariyeri hakkında kendinizi biraz üzdüğünüzde, kalbinize bakın. Pragmatik bir hokkabaz olmak ve dikkat çekici ve tatmin edici bir hayat yaşamak mümkün.