İlkel dinler ve kurban anlayışı (Totemcilik) 09 | 03 | 2014
Hace Bektasi Veli	Main Menu	HomeIletisim	SAh Ismail	Abdal Musa	Düsünebilmek	Sizler tıpkı birer arkeolog gibi toprağın altında Aleviliğin köklerini ararken,yukarıda birileri dallarımızı kırıyor, meyveleri çalıyor. Lütfen biraz da dışarı bakın. Yoksa siz yeryüzüne çıktığınızda uğruna savaşacağınız birşey kalmayacak.” Hasan Harmanci/Alevi Gündem	Pir Sultan Abdal Ören Önü Köyünden Basliklar	Insan düşünmeyi başardıkçaAnadolu kadinlariEhl-i örf Takmıİlkel dinler ve kurban anlayışı (Totemcilik)Asik Ne DemektirMuhappet etmek/ Dost kazanmakLider Doğulmaz, Liderlik Öğrenilir.Banaz öyle kendiliğinden Banaz olmadıGuvercin donunda: HizirBanaz öyle kendiliginden olmadiTasavvuf nedir?Tasavvuf nedir?B irlik ve Beraberligin Ana TemeliBir yer var biliyorum;BAYRAM TADINDA BIR GELECEKBele sahip olmak	Bu dünyanin Kaderi nekadardir	BU DÜNYANIN KADERİ NE KADARDIR?Bu Dünyanin kaderi ne kadardir? 2Hazret-i Adem (a.s.)’in YaratılışıAdem (a.s.)’e Meleklerin Secde EdişiAdem (a.s.)’ın Haccı Ve Beytü’l-Ma’Mur’un SıfatıKabil Ve Habil HikayesiON SEKİZ BİN ALEM VAR OLMADAN	Menü	Asik Ne Demekdir (Alevilikde)?
Düvazdeh-i İmamen (Düvaz)’lar
Karamatiler Hemedani Karamatiler
Abdulmuttalip’in oğlu Abdullah’ın Kurban Edilişi
Aleviler dikilecek kumaş,Hz.Ali ve Hz.Muhammed-e dikilen kumaşdan olması gerekir.
Alevilik – Bektaşilikte Temel Ahlaksal Davranışlar
Elma’nın sır edilmesı
Hz. Hüseyin ve Muaviye
ON YEDİ KEMER BEST
Ali Bin EbiTalib-e
HAKKIN SIRRI HAKİKAT
Passah/ Fısıh Kuzusu Kurbanı
SEMAH NEDIR BILIRMISIN?
TAÇ ‘IN HAKİKATI
GTranslate	Makaleler	Giris yapin	Kullanıcı Adı
Bugday Basaklari	Unutulmuzki	On Iki Imamlar	Hz.Ali4.Zeynel Abidin5.Muhammed Bakir6.Imam Cafer Sadik7.Imäm Musä Käzim8.Imäm Äli Rizä10.Imäm Äli Näki11.Imam Hasan Äsker12.Imam Muhammed Sahip ZamanFATIMET-ÜZ-ZEHRAHAZRETİ HATİCE	Sercesmenin Gözeleri	Horasanlı Pir Hacı Bektäşi VeliSaf Evi Devletinin KurulusuHorasanlı Pir Sultan AbdalIsigin ParmaklariPir Sultan AbdalPir Sultan Abdal OcağıInsanlar ego denen olguyu kendisi yaratir!	Hasan dede pinari	Dört Kapi kirk makamDört Kapi Kirk Makam 2PİR OLAN NELER BİLMELİ?Topuzlu Baba"dan basliklarHazret-i Adem (a.s.)’in YaratılışıKabil Ve Habil HikayesiHEİLİGE İM ALEVİSMUS-BEKTASCHISMUSDergaha kisa bir bakisAnt IcmekIsigin ParmaklariInanç Nedir ?O gün günes bile agladiÇaresizlik insanı efendisinin kurbanı yapar!Pir Sultan Abdal OcağıOysa akrep insandan daha kötü değildir!	En Cok okunan basliklar	Kabil Ve Habil Hikayesi
Cemde ve 12 hizmet
Gülbang (Dualar)	Nevruz Hz.Ali-nin DoğumundaAlevitisches Gebet (Gülbank)Çerağ DüvazıDELİL HİZMETİDIE LICHTZEREMONIE (Çerağ ayini)GULBANG…Sofra Gülbang-iVor dem EssenDIE LICHTZEREMONIE (Çerağ ayini)Aile Brey Gulbang-i(Duasi)Hak Yolunda Serini Verenler Gülbang-i	İlkel dinler ve kurban anlayışı (Totemcilik) Administrator tarafından yazıldı	Perşembe, 28 Ekim 2010 18:28	İlkel insanın kendisini bir hayandan,mesela bir arı bal yapan arıdan,karıncadan, turnadan, timsahdan, yada bir tırtıldan türemiş olarak düşünmüş olması yadırganamaz.Çok eski çağlarda insanlar ile ‘‘insan –dışı olanlar‘‘ ile ilişkileri bulunması normal kabul edilmişdir.Papua-Yeni Ginedeki bir kabilenin üyeleri arasında bir sorguçlu güvercin , bir siyah papağan, hatta bir turna aile üyeleri arasında yer almışlardır. Neden hayvan sevgisi vardır? Kanımca kendi ataları olarak kabul etmeleridir.Yani insan ile maymun’unun değiş tokuş sistemidir. Batı Avrupada evcil hayvanlar ailelerin üyesi kabul edilmiş, örneğin Hollandada bir çiftçinin ölümü arılarına ve sığırlarına haber verilmişdir. Böylesi davranışlar insanları alçaltmak değil, tersine İbranilerin insanları yaratılışın efendisi insandır ve insan kendi dışındaki bütün organik yaşama egemen olmakla yönetmekle görevlidir, demişlerdir….Bu açıdan alındığında Hiristiyan azizlerinden Fracesko’nun ‚‘kuşlar‘‘ ,kızkardeşimizdir‘‘ deyimi İbrani kökenli olmadığını dile getirir….Avrupa geleneklerinden çok Hindistan’da görülen inek sevgisi tutumuda başka bir söz konusudur..‘‘Gandhi‘‘, sığırları korumayı , insan ile insan –dışı arasında bütünlük sağladığı için savunmuşdur…İlk insanların kendileri ile hayvanlar kuşlar ve sürüngenler arasında çok az ayırım yapmış olmaları ,yalnız ca totemcilikde değil ‚‘ruh göçüde ‚‘düşüncesi de ayrı bir versiyondur…. Malenezya topluluklarının bazılarında bir kişinin yedi ruh’u vardır. Eski Romalılarda birden çok ruh düşüncesi vardır.Aziz Paulus ‚‘beden, ruh, can‘‘ dan söz etmişdir.(Aleviler‘de ruh inancı vardır. Bir insanın bedeni toprağa ,ruhu ise, başka bir bedende yürümesi inancı vardır…) Çin,Yeni Gine ve Endonezya’da bir insan’ın iki ruhu olduğu inancı çok yaygındır.Hatta Güney Amerikada Lengua Kızılderililerde olduğu gibi , mezara ölünün kullanması için giyecek ,vb,eşya koyan ilkel insanın bilincinde de yer etmiş olduğu görülüyor…. Totemcilik Avusturya kabileleri, Amerika Kızılderilerler ve Malenazya toplulukları arasında görülebiliyor.Totemcilik, antropolijide en İlkel toplum olarak kabul ediliyor.Genelikle, dinler arasında en ilkel din olarak kabul ediliyor.
Totemcilik, geniş anlamda bir bıitkiye veya nesneyi kılan atası olarak kutsal sayıyor. Sözgelimi bir Avustralya kabilesinde ‘’Güneş’’ beyaz bir papağana benzetildiği için beyaz papağan dır yada kara papağana benzetildiği için kara papağandır. (Güneşe tapınma en ilkel olan Totemcilikdede görülüyor)
Totem sözcüğü kuzey Amerika’da yaşayan Chippevalar adlı kızılderiler dilinden alınmış olan ‘’totem’’ sözcüğü ilk olarak Batı’da ilk olarak , J.Long adlı bir ingiliz yazarı 1791’de yayınladığı yolculuk söyleşisinde kullanmışdır..Bilim adamları araşdırmaları sonucunda insanlık tarihinde önemi rol oynadığı görülüyor..
XIX. yy’ın ortalarında Mac Lennan, totemcilil ile Eskiçağ dinleri arasında, Robert Smıth de totemcilik ile Sami’lerin dinleri arasında bazı yakınlıklar kurmuşlardır. (Samiler ,Musevilerin atası sayılır. Yani İsrail’deki Yahudilerin )
Fransız toplumbilimcisi Emile Durkheim Les Formes Elemen taires de la Vie Religieuse (Dinsel Yaşamın İlkel Biçimleri adlı kitabında ,totemcilik şu üç ana kavrama dayanır.. 1. Totem.2.mana. 3.Tabu. Totem’de ise bir ağaç veya taşi kutsal olarak kabul edilip kabul gördüyse, totemin kendisnden daha kutsal kabul edilir. Çünkü onlarda canlı cansız nesneleri kutsanmış olarak görürler..Kutsanmış simgelerede ‘’ şuringa’’ denir..
Mana ise daha çok içe dönük düşünmekle kavranabilir. Yani gizem anlayışına dayanır. Her insanda olmayan tasavvuf düşünürün kavrayabileceği ‘’mistik’’ bir anlayışdır. Mana kavramını ise Kuzey Amerika Kızılderılılerınden Sıyular ‘’Vokanda’ Iroguoiler ‘’Orende’’,Algonguinler ‘’Manitu adlarını vermişlerdir.. Tabu ise , totemcililikde (yasak) bazı nesnelerin yasaklanmış olduğu görülür.. Örneğin Kurban kesiminde , kutsanmış totem olarak görülen hayvanlar dahi kesilmesi yasakdır. Totem olan bir bitkiyi bile alıp koparmak tabu ‘dur. Aynı totemdem olan bir kılanla evlenmekde yasakdır.Bir kılan üyeleri kendi kabilerinden değilde, başka bir kılanla evlenmesi zorunlu idi.
Eskı Anadolu boylarındada totem’in izlerini görebiliyoruz mesala, keçe,kayın ağacı veya hayvan derileri, halen bile şimdi bile hayvan derileri duvarlara asılıp veya çanta yapıp kullanmaktadırlar. ( paçavra, kayın ağacı veya hayvan derılerıne Altaylarda töz, Yakutlarda ise tangara deniliyordu).
Abdülkadir İnan’ın araşdırmaları ise Şamanistlerde çok yaygın olan töz’ler kozan (tavşan), aba (ayı), bürküt (kartal), tiyin (sincan), vb adlar taşıyan putlardır. (Halen bütün okullarda Atatürk büsdü vardır. Hacı Bektaşi Veli büstleri vardır. Pir Sultan Abdal ve Şah İsmail ve yedi uluların heykelleri Alevi kurum ve kuruluşlarda görülmektedir.Totem inancındada bu vardır. Ölen kendi ulularını taş ve ağaçlara işleyerek heykeller yapıp.Önemli yerlere koyup andıkları görülmektedir)..
Örneğin eski Yakutlarda saygı gören ‘’kuş’’ ve ‘’kartal’’dır. İlkbaharayının gelişini ve buzların erimesini Kartal’ın göklerde kanatlarının açmasına yorumlarlar. ( Anadolu ise halen karga”nın gelişi kışın geldigi kabul ederler.Ne zaman kargalar göç ederse ,ilk baharın geldıği , kuşların yuvalarından çıkıp, pür neşe oldukları görülmektedir). Kartal kültüyle ilgili eski çağlarda kartal, ‘’Güneş’’ ve Gök Tanrı’nın simgesi kabul ederler.
Örneğin Çin’in kuzey batısında bulunan Moğolların büyük bir bölümü Hiuto,da ‘’Hun Kağanın’’Göklere kurban sunması da bir kurban geleneğini bizlerde ne yazikki görmüş bulunuyoruz..Kurban adağının Göklere, Güneş’e adakla sunduğu açıklanıyor. Fakat bu göklere kurban sunmasıda. Türkistanda da göklere kurban sunulduğu yaygın olduğunu da biliyoruz. Bu kurban geleneği Hun Kağanın karargahında her yıl toplantı yapılıp yer ile göklerin ruhlarına kurban kesilip , toplantı düzenledikleri vede toplantı yapılacak olan yerin yani ‘’koruluğun’ etrafında boy beyleri ve yakın adamları üç kez atlarını koşturarak dolanırlardı. Sonra toplantıya gelenler, karşılanır,aralarındaki sorunlar giderilir, gelenler gelirken ne avlandılarsada oraya getirip (Lokma) ,birlikte paylaşıp ,haklı haksız ayırt edilir..Sorunlarını bu şekilde çözümlerlerdi.
En önemlisi ise Hun Kağan’ın Güneş ve Aya karşı saygı duyduğu, özellikle sabahları Güneş’in doğumu esnasında ,Güneşe karşı el açıp dua ettkleri görülmektedir. Eski Moğolların yanı sıra, günümüzdeki bazı Moğol kabileleri arasında Altaylardada ,Güneş’e ve Ay’a taptıkları görülmektedir. (İşde asıl konumuz ise , kadimden gelen Aleviler’in ışı’ğa ,güneşe ,aydınlığa taptıklarını daha düne kadar dedelerimiz sabah kalkdığında güneşe doğru dönüp gülbenk okuduğunu.. Pir Sultan Abdal Ocağının en son postnışi olan Pir Haydar Şimşek’in hatunu Kevser Şimşekde teyit etmektedir.. Yine Sivas’ın Su Şehri..kazasina bağlı Akıncılar/Şenbağlar köyünde ikamet eden Bektaş Eser ve Kemal Tanrıverdi’de dedelerinin sabah erkenden kalkıp Güneş’e karşı, el açıp dua ettiklerini beyan etmişlerdir. ....) Hunlar’da tek tanrı tapınma varmı araşdırmalarımda buna henüz rastlayamadım..Totem”lerde bu ise, tartışma konusudur . Hun”larda Gök Tanrı anlayışı vardır. Çin kaynaklarında belirtildiği gibi ,Asya Hun hükümdarının (Çince Mao Dun) soyunun ‘’ejder’’olduğunu var saymaktalar..(Bilim adamları insanların var oluşunu,doğada yetişen hayvanlardan geldiğini varsaymaktalar) Totemci ailede “ana” hukuku yürümektedir.Eski Türklerde ise, ataerkil bir yapı gösterir. Totemde akrabalık kılan akrabalığına bağlarlar. Anadolu halklarında ise kan akrabalığı ön pılana çıkar. Totemde ise daha çok avcılıkla geçimini sağlarlar. Anadolu halklarındada olduğu gibi avcılık ve tarımcılık da totemcilikden gelmişdir. Gerçi tarımcılığı totem”lere bağlamak yanlışdır.
Dikkatinizi bir noktaya çekmek istiyorum. Türklerde ‘’ata’’ sayılmış hayvan sayısı sınırlıdır. Sözgelimi ejder , eğer doğru ise , Mete ailesinin,Göktürk efsanesinindeki ‘’kurt’’da sonradan ‘’Türkmen’’ adıyla anıla gelmişdir. Aşına kabilesinin temsilcileridir. Eski çağlarda (Türk) ‘’Türkmenlerin ’’ adıyla anılan soyluların totem inancına rasladığı da görülmektedir. Bozkırların efendisi sayılan ‘’kurt’’ daha sonraları ‘’Türkmen’’ adıyla anılmışdır.. Ayrıca kurt efsanesi eski Türkmen halklar arasında birbirlerine bağlılığın bir anahtarı olarak görürler..Totem döneminden kalan bu kurt efsanesi, aslında Türkmenler arasında gerçek ismini söylememişlerdir. Kurt’un asıl adı, ‘’böri’’ dir. Kurt’un asıl ismi bir ‘’böcek’’dir. Fakat daha sonraları kurt adını vermişlerdir.. Gerçi Zerdüş dininde köpek ve inek kutsaldır...Bazı Hindu dinlerinde hayvan öldürmek yasakdır... Eski Mısır dininde herkesin bildiği Apis öküzü’nün yanı sıra timsaha, kartala ve köpeğe (Aşağı Mısır) tapılmış, bu hayvanları öldürenler taşlanarak vede idam edilirdi..( Taşlanarak öldürme o zamanlarda bile vardır. Hayvanlar insanlar farketmez)
Konumuz köpekle açılmışken eski inançlar arasında sayılan, eski Yunanistan’da ‘’yeraltı’’nı üç başlı bir köpeğin (Kerberos) beklediğine inanılmışdır...
Din tarihi araşdırmacıları ve etnologların ,toplumsal ve ekonomik koşulları göz önüne alındığında,eski Orta Asya ve Kuzey Asya halklarında, atalar kültünün bulunabileceği yönündeki düşünceleri, Türk halkları açısından tarihsel kayıtlardada turtarlık kazanmışdır. Asya Hunlarında her yılın mayıs ayı ortalarında atalara kurban sunulduğu ve şenlikler yapıldığı vede baharın gelişi, çiçeklerin kaynaşması, aşkların var olduğu ve yaşatıldığı görülmektedir..( Görüldüğü şekilde eski Asya Hunlarında bile baharın gelişini kurbanlar keserek, ölmüş atalarına kurbanlar keserek andıkları görülmektedir. Biz Alevilerde ise , mayıs ay”i deyince Hıdırellez biliriz. Yani Hızır Nebi’nin (Veli) Hıdırelleze kavuşması, yeşilliklerin gelişini, çiçeklerin tomurcuk açıp her yanı aydınlatması vb, etkinlikler sunularak anımsanıp yapılmasıdır...Üstelik halen Anadolu Alevilerinde bile tekkelere ve yatırlara ,kurbanlar kesilip dağıtıldığını ,Asya Hunlarından ve daha önceki dinlerden de bu gelenek kültü var olduğunu araşdırmalarımız sonucu görmekteyiz.) Eski Yunanistan’da ,her kabilenin bir tanrısı olduğunu görmekteyiz. Fakat Yunanistan felsefenin beşiği olduğu gibi, bilim alanında vede gökbilimciler burdan çıkmaktadır. Üstelik Yunasıtan”daki her kabilenin tanrısı,canlı Tanrı anlayışı olduğu görülüyor. Üstelik bu tanrıları hoşnut etmek için Kurbanlar kesilip, bal, zeytinyağı , güzel kokulu ,kanlı kansız kurbanlar sundukları görülüyor..
Romalılarda her yerin koruyucusu ‘’perısi’’ vardı.Bunlara ‘’Lar’’ deniliyordu. Ayrıca her insanın bir koruyucusu vardı.
Asya Hunlarında erkeklerin ve kadınların hakka yürümeleri esnasında, erkeklerin atları ,silahları , özel eşyaları ile gömülürdü. Kadınların ziynet eşyaları ile ve özel giysileri ile gömülürdü. Bunun nedeni, öbür dünyada ruhların ölümsüz olduğuna inanılır vede bu özel eşyaların o zaman kullandıklarına inanış anlayışı görülüyor. ( Fakat Anadolu insanları arasında da , özellikle genç kızlarımız (evlenmemiş) gelinlikleri ile gömüldüğü biliniyor. Sonra Alevilerde, beden toprağa, can ise(ruhun) ise ölmediği anlayışı vardır. Ruhun özellikle kendisine uygun bir beden buluncaya kadar ruhunu kimseye teslim etmez. Yani kamil olgun birisini bulana kadar bir bedene kendini hapsetmez inanışı,Eski Asya Hunlarındada ne yazıkki varimiş..Sonra Asya Hunlarda birisi ölünce ‘’uçdu’’ denilirdi, ‘’öldü’’ demezlerdi..Biz Alevilerde ise bir can öldüğü zaman, ‘’hakka yürüdü’’ deriz. Öldü diye söylemeyiz ,bir nevi hunlar gibi yürüdü- uçdu anlamını içermezmi?)Göktürklerde yer-su anlayışı ,bugün Anadolunun bir çok köylerinde vardır. Örneğin Banaz- Pir Sultan Abdal köyünde Pir Sultan yaylasında ,kahlık denen bir yer vardır.Bir kayanın altından su kaynar, bu sudan içenlerin dertlerine dermen şifa dağıtığını biliyorum. Dahası Banaz köyünde Ilıcak Pir Sultan Abdal çeşmesi ,köy halkı sabah kalkdığında ilk olarak doğruca bu pınara gider,yüzlerini yığkarlar ve dilekler dilenir....Yani yer-su anlayışı Anadoluda her mezrada görülüyor.....Göktürklerde yer- su anlayışı olduğu gibi, Hunlarında Güneş’e, Ay’a tapması , yine Babilde Şamaş Güneş tanrısıydı. Eski Mısırda Ra Güneş tanrısıydı. Zerdüş’lükde Ahuramazda ,ateşin ve Güneşin-n temsilcisiydi...Gene İranda gelişip, Roma’da yayılan Mıthra dini, bir Güneş diniydi... Eski Hindistanda Varuna ile birlikde Mitra dünya düzenini sağladığına inanılırdı.Akkad’larda Sin,göklerin ve yerin hükümdarı Amassa’ Güneş tanrısıydı. Dinsel inançları bakımından sümerlerin etkisi altında kaldıkları bilinen Akkadlar ve Sami topluluklarının en önemli tanrılarında biri Anu. Göklerin ve Güneşin sahibi sayıldığına inanılırdı..(Üstteki Güneşe tapınma ,yani ışığa tapınma sistemi ,Erdoğan Çınarında dediği gibi,Kızılbaş’ların din törenlerinde kıblelerinin ve ibadetlerinin yönü ışık aydınlık yolu değilmi? Evet bugünkü Alevilerin, yolu aydınlık-ışık yoludur.. Simgemizde karanlık perdeyi aralayıp,aydınlığa-ışığa doğru yol almakdır....Biz Alevilerin yolu zaten aydınlık, öyle olmamış olsaydı,bugün herhangi bir dinin peşinde olurduk. Olmadığına göre, demekki Alevilik kendine özgü bir dindir..Kültür değildir...Konfüçyüz ve Buda dinlerin bir paralelidir/eşdeğeridir.....)‘’Şimdi ise W.Schmidt’e göre’’,Hun’larda ki toplulukların arasında, dualardan,ile kurban sunmada ve bu şekilde törenlerden oluşan bir din sistemi oluşmuşdur..Ben okadar kitapların arasında böyle bir din sistemi görmedim.Demekki var imiş. Peki dualarla,kurbanlarla birlikde anılan bir din töreni ‘ Osmanlı hurafelerinin , fetvalar yazarak ,’ışıklar, leventler,’Kızılbaş’ diye fetvalar yazdığı bu topluluklar değilmi’? Evet gayet doğru, yani şimdi ,Aleviler geçmiş tarihlerin izleri ile bugünlere geldi. Tabiki hiç bir dine bağlanmadan, fakat her bir dinden beslenerek yuva yapdı.Bu öyle bir yuvaki, beslendiği, sözlü geleneği yuvayı arşivi olarak kabul etti.Lokmalar ve kurbanlar ve su ile ibadetlerini şu anda hagi dinler yapıyor) Museviler, Hiristiyanlar ve Aleviler ,hatırladıklarım bunlar.....İslam dinin ibadetinde neden su ve lokma/kurban yoktur? Neden Alevilerin ve diğer semavi dinlerin ibadetinde su ve lokma vardır? Çok basit tarihlerinden kalan haksızlık ve adaletsizlik ve suya ve bir parça ekmeğe muhtaç olmalarından kaynaklanmaktadır. Musevilerin Mısırdan çıkışlarında aç kalıp mayasız ekmek/lokma yemeleri, Hiristiyan’ların İsa Pegamberin son yemeyi ve buna benzer sebeplerden kaynaklanmaktadır. Alevilerin ise , özelikle su bir hayattır. Su yaşamın bir parçası olduğu gibi evrenin değiş tokuş yapılanmasında en büyük etkendir.İnsan’ın yaratılmasında su ilk başda gelir.. Diğer bir hususda halkı için canını hiçe sayıp suzus hakka yürüyen .Hak yolcularıdır... Lokma ve kurban da bu üstteki yazdığım konuların başlıca unsurlarıdır.. Kurban anlayışı Insan kurban etme anlayışı ne yazıkki karşımıza şimdi yazacaklarım ile çıkmaktadır....Keltler arasında korkunç boyutta görülüyor..Kuzey Avrupa halklarının, bereket tanrısı ‘’Freyr’’ (kutsal hayvanı erkek domuzdur) için yaptıkları törenler arasında , İnsan kurban etmekte vardır..Hint Avrupa halklarından Sogdlar da insan kurban etmek için kabileler arasında yarışırlardı..Eski Yunan mitolojisinde ,’’toprak ana’’ Gaia’nin kendi çocuklarını öldürüp yemesi, Zeus’un oğlu Dionyus’un Titanlar tarafından öldürülüp yenmesi, Zeus’unda onun yüreğini yiyerek , yeni bir Dionyus yaratması ,insan kurban etme geleneğinin izleri sayılabilir...Ayrıca, Truva savaşları sırasında İphigenia ile Orestes’in tanrılara kurban sunulduğu görülüyor...İran’da maniciliğin (maniheizim yada manikeizim) evren günüşünde ‘’yaşam anası’’ adı verilen ilk insan , karanlık devler tarafından öldürülüp yutulması içinde aynı şey söylenebilir..Eski Hindu dininde pek çok çocuk doğurup, sonra onları öldürerek yiyen ‘’Tanrıça Kali’’de bunun gibi bir örnek teşkil edilir. İskitlerde insan kurban etme geleneğininin X.yy’a kadar İslavlar arasında yaygınlaşarak sürdüğü İbni Fadlan’ın kadınların kurban edilmeleriyle ilgili açıklamaları anlaşılmaktadır.....
İnsan kurban etme, Sami (Musevılerın ataları sayılır) toplulukları arasında büyük önem taşır..Kenan(İsrail) ülkesinde , bereketle ilgili olarak , doğanın çevrimini yöneten ‘’İlahlara insan kurban edilmişdir.. (İlah Kenan-Israil ilkesinde din adamları ,üstün bilge insanlar) Cahiliye devrinde (döneminde) Araplarıda , tanrının öfkesini yatıştırmak için en değerli evlat olarak erkek çocuğu kurban olarak sunmuşlardır...İnsan kurban etme geleneğinin izleri Sami kökenli ‘’göksel ‘’ (Semavi) dinlerdede sürmüşdür....
Eski Hun’larda insan kurban etme geleneğinin varlığını düşündürecek olgulara rastlanmaktadır..Mesela eski Asya Hun’larında ‘’ölüyü izleme’’ (yakınlarının ölüyle birlikde gömülmesi)den söz eden Çince belgeler bulunmuşdur..Bunların en sivrisi , Asya Hunlarına sığınan bir Çinli Komutanın kurban edildiğine ilişkin Çince bir belgedir...Bunlara ayrıca VI. yy’da yaşamış tarihçi Jordones’in Attila’nın ölümü dolayısıyla birçok kişinin öldürülerek mezara gömüldüğünü belirtmesini ve Göktürk hanlarının mezarları başında düşman orduları komutanlarının kurban edildiği savını eklemekde yarar var...
Çin komutanın ‘’kurban’’ edilmesi konusı ise ilginçdir. Çin komutan savaş sırasında, Hun’lara sığınınca ,Hun hükümdarı Çin komutanı toprak tanrısına ‘’kurban’’ olarak sunmuş..Bunun üzerine Hun hükümdarı Gök-Tanrıının azabından korttuğu için birde ‘’mabet’’ yeri yapmışdır. (Mabet ,ibadet evı)
Attilla ölünce ,bir çok kişi onun için kurban edildiği görülüyor. Diğer versiyonda, Atilla’nın mezarı işleri ile ugraşan işçiler,Atilla’nın mezarın yerini bilmesin diye işçileride başka bir yere defnetmişlerdir..Kanımca mezarı gizleme gelenegi vardır. Mezarların gizli tutulma geleneği bir Moğol geleneğidir...İnsan (Ataları) kurban etme geleneği arasında Moğollarda görülüyor..Diğer bir versiyonda insan kurban etme aslında bozkır kültüne değil, tarım kültürünün içinde yer alır..Toprak ve bereket tanrılarına bağlanır...
Eski Asya’da en büyük kurban olarak ‘’at’’ geliyor..Bozkır yaşamın etkisidir..Orta Asyada e Altaylarda ‘’at’’ ön plana çıkıyor...
Eski Atina’da şöyle bir rivayet vardır. ‘’Kızını tanrılara kurban et ‘’ denilirse , feryatlarını işitmemek için, yavrusunun ağzını bağlar, sonrada götürüp kurban ederdi.Zamanla bu eski inançlar tarihe karışmışdı. Tiyatroda hükümdar Agememnon kızı İfigeneya’yı bir tanrıçaya ‘’kurban’’ ederken, korodakilerde şu beyt-i okuyordu.
Senin ruhun yücedir, kuzum çar kızı.
Ne yaparsın ki tanrıya ve kader zalim
Önceleri insan kabile önderleri ne derse yapardı.Soylu ataları olmayan bir kimse kaderini başkaları tayin ederken söz hakkına ne yazikki sahip değildi.. Eski Israil’de pagan kan hukunun sımgesı olan ve içinde aşiretın ‘’totemi’’ bulunan altın dananın saklandıgı Birlik sandıgı ki her aşiret kendi sandık birliğine sahipti. İsa’dan önce 500’li yıllarda kült önemini tamamen kaybetti. Çünkü Musa Peygamber zamanındaki savaşlarda ‘’kan huhuku’’ vardı.. Kıral Hoşeo (İ.Ö.639-609) zamanında Fısıh kurbanı ritüeli ,kan hakkı niteliği taşıyor diye yasaklandı...Yalnız Küdüs’deki tapınagın avlusunda kesiliyordu...( Bu, her aşirerın arasında dökülen kanın ,tekrar olmaması için ,aşiretlerin kan hakkından istememesi anlamını taşıyor..Mezopotamya Hammurabi yasalarının dişe diş göze göz hukuku, intikam sözcüğünün anlamına ve kullanılışına açıklık getiriyor. Kan hukuku bu anlamı. Eski israildede kan dökenin kanının intikamla alınması vardı. Fısıh kurbanına göz atalım. Fısıh’ın sözcük anlamı topaldır.Fısıh kuzusuda topal kuzu ,topal kurbanı anlamına gelir.Eski çağlarda canlı hayvanın önce arka ayaklarındaki parmaklar kesiliyor ve kuzu kesilerek, parçalara bilünüyordu. Bu topal kurban binlerce yıl kan hukukunun ele alındığı aşiret toplantılarından sonra yapılan şenliklerin başında yer alıyor...Bu fısıh kurban etme geleneği Eski araplarda ve aşiretlerde kullandıkları kayıtlar geçemektedir.. Öte yandan İsrailde Fısıh kurbanı kökenini yaylarda ilk baharını bekleyen çobanların ,baharın gelişini kutladıkları bir bahar şenliğinde yatıyor..Diğer bir versıyonda, İsraillilerin Mısırdan çokışlarını anmak için yapılan bayramla kıyaslanmıyor....) Maden işleme sanatı olan metalürjide, yenıden doğum anlamın gelen demir ritüeli, kalfa ve çırak erginleşme dönemlerinden geçerek dahada ustalaşma anmanı olarak , bu ritüele bir demircinin ayak parmaklarını keserek topallaşmasıydı. Doğu kaynaklı mitosların halkını kahraman ,topal bir demircidir.Yani ayak parmaklarını keserek ,aşiretinin kahramanı oluryordu...Bu meselenin anlamı demircinin ayağını keserek yeniden doğuş rütüeli olarak anlamını içeriyor..
Örneğin Viking öncesi İsveç tolumunda tarihçilerin kral adını verdikleri aşiret başkanı, ilkbaharın gecikdiği dönemlerde bir ağaca asılarak ,törenle kurban edilirdi.... Burada kurban edilmesi biraz yanlış. Şünkü kral kendi isteği ile kur ediliyordu. Yani ilkbahar geç gelmesi, haklın açlık vesaire çekmesi, karların erimesi yeşilliklerin gelmesi ile sorunlarını gidermek amaçlanıyordu. Yani koyunları uğruna kendini kurban eden çoban ritüeli. Koyunlarını kurta vermemesi için verilen bir mücadele. Diğer versiyon ise yeniden doğuş anlamı olarak demir çırağı ayak parmaklarını keserek ,aşiretine karşı sorumluluğunu yerine getiriyor. (Eski çağ inanışları ,keşke ülkemizdeki devlet yötecileride halkın refahı için kendini kurban etse ,nerde ....Fakat halkı için kendini kurban edenlerin başında Pir Sultan Abdal, Seyit Salih Çelebi, Bedrettin gibi binlerce halkı uğruna kurban edenleri sıralayabilirm...Bunlarda bizim kurbanlarımız. Madımak kurbanları, Maraş kurbanları, Çorum kurbanları, Gazi kurbanları dahada sıralayacağım çok kurbanlarımız var..Peki Aleviler neden kurban verıyor? Anlatması uzun ama kısaca değineyim...Aleviler kurban vermedikçe,Hak yolunda birlik sağlanmıyor.Kendini Halk yoluna kurban eden ise, severek ‘’hak şerbetini’’ içiyor.......)Kurbanla ilgili diğer ülkelere bir gezinti yaparsak,örneğin Kenya ve Uganda arasındaki Elgon dağında yaşayan pigmeler, orman ruhlarına bal petek adarlar; İngitere’de Sussex köylüleri, atalarına tapmış oldukları unutulmuş bir tanrının gönlünü almak için, ‘’sol omuzları’’ üstünden küçük bir parça yiyecek atarlar..Hindistan’da herhani bir makineye veya iş aletine kurban etme geleneği vardır. Yılın belirli bir gününde,’’Ayudah Puca’’ şenliğinde, kulandıkları aletlere tütsü, çiçek hatta bir cnlı koyun,öküz adaması üstelik yeni açılan Fabrikalara, kurban kesilmesi halen Anadoluda vardır...Eflatun’un Euthyphron adlı köşesinde ünlü yunan bilimci Sokrates, ‘’Kurban etmenin amacı nedir? Gerçekden bir etkisi varmıdır? Pazarlık edilmesi gereken ve değirli bir kurban verilsede farketmeyecek olan tanrılar ne çeşit tanrılardır? Diye sormuş; tabiki yorumu siz okuyuculara bırakıyorum.......( Aslında kurban bizim anlayışımıza göre ,kan akıtmakla değil,tam aksine 20inci yüzyıla bakarak , bir yoksula,yetime ve en önemli kurumlarımıza bağışlamak en uygunu diye düşünüyorum.)... Eski Mısır’da güneş doğsun diye güneşin sembolü sayılan Firavun, her gün tapınağın etrafında dolaşırdı. Mısırlılar güzün ‘’güneş asası’’ dedikleri bayramı kutlar ve yoluna devam edsin diğe kurbanlar kesip, güneşin eline bir ‘’asa’’ vermek gerektiğine inanırlardı.. Amaç, güz çabuk gidip,baharın gelmesi içindir...
Evren bir sazın telleri gibidir.Saz çalarken ,telleri bir çekeriz, bir bırakırız, Çekmeyle bırakmanın birleşmesinden ahenk doğar. Kurban ise geçmiş atalarımızın izinden doğar, kurban olmakda vermekde insanın özünden geçer. Eğer kurban olunması gerekiyorsa ,’’bir sazın teli gibidir’’ her tele vuruşunda, o seni gizemli dünyaya götürür.O dünya ise, hak yoludur. Kurban olmak işde burda yatar.....İnsanlar bunu hala anlayamamışlardı. Karanlık olmasa aydınlığın,eğriilik olmasa doğruluğunda olmayacağını anlamazlardı.Hastalık olmasaydı sağlığın değerini nereden bileceklerdi. Çalışmak olmasaydı, dinlenmenin tadı keyfi nasıl anlaşılabilirdi? Buzun ölmesi,suyun doğmasıdır, suyun ölmeside buharın doğuşudur..Biz hem varız ,hem yokuz.Sazda bizim ,kurban’da bizim.......Yeterki.tellere dokunmasını, o ahengi yakalıyabilelimGürbüz Şimşek28.2.2009
Pir Sultan Ilicak Pinardan yudum yudum	Asik Ne Demekdir (Alevilikde)?Tasavvuf Nedir?Düvazdeh-i İmamen (Düvaz)’larVilayet-NameImam HüseyinKurban anlayisiKaramatiler Hemedani KaramatilerAbdulmuttalip’in oğlu Abdullah’ın Kurban EdilişiMusahip -1-Musahip -2-Cem ve 12 HizmetAleviler dikilecek kumaş,Hz.Ali ve Hz.Muhammed-e dikilen kumaşdan olması gerekir.Alevilik – Bektaşilikte Temel Ahlaksal DavranışlarALEVİLİKTE DARElma’nın sır edilmesıHz-Hüseyinin SehadetiHz. Hüseyin ve MuaviyeON YEDİ KEMER BESTHerzlich willkommen meine Damen und HerrenAli Bin EbiTalib-eİkrar Nedir?ALEVİLİKTE DARHZ. ALİHAKKIN SIRRI HAKİKATPassah/ Fısıh Kuzusu KurbanıŞAH KULUSEMAH NEDIR BILIRMISIN?TAÇ ‘IN HAKİKATI﻿﻿TARİK(*)	Cevrimci	Şu anda 5 konuk çevrimiçi	MostRead	Kabil Ve Habil Hikayesi
Pir Sultan Abdal Hasan Dede Tekkesi	Anket	Pir Sultan Abdal"in evlatlari denizmi?	Seyit Ali Umman	Pir Mehmet Humanist	Er Kayip Derya	Sanem Akil Denizi	Zeynep Sultan Okyanus	Pir Sultan Abdal Kubbesi/Banaz	Istatisdik	Today199Yesterday271This week2560This month2951All314499	Mezhepler ve Tarikatlar BABİLİKBatını-ı iyi anlamak gerekiyor der büyük usta, Hasan SabbahCEBERİYYE.HANBELİLİKİSMAİLİYYEMUTEZİLE:NUSAYRİLİKŞAFİLİKSÜLEYMANCILIKVEHHABİLİKZAHİRİYYE