Pink Timber: Kasım 2015
Şuan resmen buradayım inanmıyorum
Bu blogu ne kadar sevdiğimi yokluğunda çok iyi anladım. Hepinizi öyle çoook özledim ki heycandan ne diyeceğimi bilemiyorum. Aklım hep buradaydı ama gelmeye hiç vaktim olmadı. Yazmayı bıraktığım da ailem İstanbul'a taşınmak üzereydi o sıralarda tek başıma o işlerle uğraştım önce ev aldım sonra o evi donattım ve ailem geldi dile kolay ama uygun evi bulmam aylar sürdü aşırı yorucu bir süreçti bu sürecte okulu bayağı boşladım dersleri biraz toparlayım bloga dönerim derken annem rahatsızlandı doktorlar kanın da bir şeyler olduğunu söyledi annemin tedavi sürecinde dersleri ve kendimi tamamen saldım o arada da gelmeyi çok istedim ama o kadar yorgun yoğundum ki değil yazmak elime kitap alıp okumaya fırsatım yoktu. Bir çok tedaviden sonra annem kendini toparladı hatta eskisinden iyi oldu ben tam nefes alıp tamamen saldığım derslere odaklanacakken berbat bir şey oldu ilk nereden kaynaklandığını bilmediğim şiddetli bir karın ağrısı tuttu beni neredeyse her gece gittiğim acil de vurulan ağrı kesiciler fayda etmeyince doktora gittim fakat gittiğim doktorlar hiç bir şey bulamadı bir gün yine hastane koridorun da kıvranırken bir anda aklima kadın doğum geldi neden daha önce kimsenin aklina gelmediğini bilmiyorum doktora gittiğimde ultrasona girdim ve rahmide 9 cmlik bir kist tespit edildi fakat kistim de benim gibi hiperaktif olduğu için hareket ediyormuş ve bu arkadaş her hareket edişinde yumurtalıklar ölüyormuş işin tuhaf tarafı bu arkadaşın dönüp dolaşıp rahim agizini kapama ihtimali varmış eğer öyle bir anda kanama olurasa bu rahime bedel olurmuş bu nedenle ağrim geldiğinde kessinlikle ağrı kesici içmem yasaklandı her ağrim geldiginde acile gidip ultrosana giriyor ve kistin durumunu kontrol ettiriyirdum en sonunda ayrıntılı test yapıldiginda kistin basit kist olmadığı ortaya çıktı içinde nodüller vardı yani %50 kanser
kistin patlaması dahilinde beni zehirleyebilirmiş bu nedenle en acilinden amelyata aldılar beni amelyat hayatımda gördüğüm en korkunç şeydi bu konuya hiç girmeyeyim çünkü hala aklima gelince titriyorum. Sonra bir sure patoloji sonuçları beklendi bu sürede ben zaten kafayı yedim birde tam gobek deligimin icinden girmişler yaralarin iğlesme surecinde o dikisi her gordugumde bayildim :d
İstanbula yeni dönüm ve bu kez başka bir şey çıkamadan bloga geri dönmeliyim dedim veee döndüümm. Hepinizi çok özledim ve neler yaptığınızı çok merak ediyorum şimdi gidip bloglarınızı ziyaret edicem görüşmek üzere..
Gönderen Pink timber zaman: 04:54 20 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar