Oyun Grubu ve Akranlarla İlişkinin Gelişime Etkisi - Forum Renkli - Türkiye`nin En Renkli Eğlence ve Bilgi Paylaşım Platformu
Oyun Grubu ve Akranlarla İlişkinin Gelişime Etkisi
29 Mayıs 2012, 20:01 #1 (permalink)
Sosyal bir ortama katılmak kişinin kendisini tanımasının aslında en iyi yoludur. Hangi yaşta olursak olalım sosyal çevremiz içinde duygularımız, düşüncelerimiz, tercihlerimiz ve en nihayetinde kişiliğimiz şekillenir. Okullar da en çok bu sebeple vardır aslında. Çoğumuz okulun çocuklarımızın zihinsel becerilerinin gelişmesi ve bilgisinin artması için gerekli olduğunu düşünürüz. Ancak okul bilgi birikiminden çok daha fazlasıdır. Çocuklar okulda sosyal bir sistemin parçası olmayı öğrenirler ve aile bireyleri dışında akranları, öğretmenleri ile ilişki kurarak kendi benliklerini, kimliklerini bulurlar.
Peki okula başlamak için ideal bir yaş var mıdır? Okuldan önce oyun grubu gibi sosyal ortamlar çocuk gelişimine katkı sağlar mı? Parkta akranlarıyla karşılaşması ya da evde kuzenleriyle vakit geçirmesi çocukların gelişimini nasıl etkiler?
Bu soruları ebeveynler neredeyse daha bebeklik döneminde sormaya ve sorgulamaya başlarlar. Araştırmalara göre yaşamın ilk 2 yılında çocukların akranlar ve diğer büyüklerden önce ebeveynle temel bir güven bağı kurabilmeleri gerekir. O sebeple bu dönemde çocuğunuzu başkalarıyla sosyalleştirmek için illa ki girişimde bulunmanız gerekmez. Elbette ki çocuğunuzun doğal ortamlarda karşılaştığı diğer çocuklarla ilgilenmesinin gelişimsel açıdan bir sakıncası yoktur. Çocuğunuz 0-2 yaş döneminde de parkta karşılaştığı akranlar, eve gelen kuzenler, arkadaşlarınızın çocukları ile bir arada tutulabilir. Ancak daha önce de bahsettiğimiz gibi bu yaş grubunda çocuklar birbirlerini adeta bir nesne olarak görürler ve birbirleriyle anlamlı bir iletişim kuramazlar. Birbirlerine olan ilgileri çok kısadır, neredeyse hiç göz teması kurmazlar. Etrafta akranları olsa bile genelde ebeveyne yönelip ebeveynin desteğiyle çevreyi keşfetmek isterler.
Bir anlamda ebeveyne bağımlılık olarak değerlendirebileceğimiz bu durum, 0-2 yaş dönemindeki normal kabul edilmelidir. 0-2 yaş döneminde çocuğunuzu sosyalleşmesi için zorlamayın. Sağlıklı bir sosyalleşme aşamasına gelebilmesi için önce sizinle temel bir güven bağı kurmuş olması gerektiğini hatırlayın. Sosyal ortama adapte olacak kadar bağımsızlaşma, ancak sizinle kurması gereken temel güven ilişkisi tamamlandıktan sonra mümkündür. Bu da 2 yıl kadar vakit alabilir.
İlk 2 yılda mümkün olduğunca çocuğunuzun vaktinin büyük kısmını, anne-baba-bakıcı gibi sınırlı sayıdaki büyükle geçirmesini sağlamalısınız. 0-2 yaş döneminde mümkün olduğunca çocuğunuzla siz ilgilenin ve onunla siz oyun oynayın. Bu yaş grubunda çocuğunuzun gelişimini en iyi şekilde destekleyebilecek kişi sizsiniz. Annenin çalıştığı aileler için, çocuğunun hayatında sürekliliği sağlanmış bir bakıcı ya da anneanne gibi başka bir büyük de benzer bir rol üstlenebilir. Çalışan ailelerde çocuğun temel güven figürü anne-baba ile birlikte bakıcı ya da büyükanne olabiliyor. Ancak bu durumun iyi yönetilmesi gerekir. Çocuğunuzun bakımını diğer kişilerle paylaşma sürecinde soru işaretleriniz varsa mutlaka profesyonel destek almanızı tavsiye ederim. Belirli bazı düzenlemelerle çalışan anneler de çocuklarıyla sağlıklı bağ kurmayı başarabilirler.
İki yaşından sonra ise çoğu çocuk, evde sürekli bir büyükle olmaktan sıkılmaya başlar ve eğer yeterince sosyalleşmiyorsa bu kısıtlı çevreden zarar bile görebilir. Çoğu şehirli çocuk için 2-3 yaş arası, oyun grubu şeklinde başlayan okul sistemine katılım için idealdir.
Bu aşamada ideal okulun ya da oyun grubunun neresi olduğu gibi önemli bir soru ortaya çıkar. Bu, her aile ve çocuk özelinde değerlendirilmesi gereken cevabı çocuktan çocuğa değişen bir konudur. Okul seçimi çocuğunuzun gelişimini etkileyecek oldukça önemli bir meseledir. Okul seçiminde, okulun özellikleriyle çocuğun karakterinin, gelişim düzeyinin ve ailenin beklentilerinin ne derece uyuştuğunu ayrıntılı şekilde değerlendirmek gerekir.
akranlarla, etkisi, gelişime, grubu, ilişkinin, oyun, ve, İlişkinin
« Çocuklarda Gelişim Ve Konuşma Bozuklukları | Çocuklarda Diş Tedavisi »