Aaaaa! Yazık! Sakat bu çocuk! - 3. Sayfa
Mesaj Gönderim Zamanı: 04.08-2006, 22:58 #31
Mesaj Gönderim Zamanı: 05.08-2006, 11:40 #32
İNSANLARIN YAKLAŞIMINI,MERAKLI,TUAF!,SAÇMA BAKIŞLARI SORULARI ŞEKİLLERİ SES TONLAMALARINA VARINCAYA KADAR ÇOK ÖNEMLİ...VURGU ŞEKLİNDE KABACA OLAMAMALI...KARŞI TARAFI KIRICI ZEDELEYİCİ...HELE HELE ENGELLİ BİR ÇOCUĞUN YANINDA ASLA...KENDİNİ FARKLI HİSSETMESİNE YOL AÇABİLİR...BUDA ONUN ÜZÜLMESİNE İSYANA HAYATA KÜSMEYE KADAR VARABİLİR?"NEDEN FARKLIYIM?"
AİLELERDE BU TİP SORULARA,DURUMLARA,BAKIŞLARA HERAN HAZIRLIKLI OLMALI...SOĞUKKANLI BİR TAVIRLA YA DUYMAMAZLIKTAN GELECEK...YADA BİR ŞEKİLDE KONUYU ÇOCUKTAN UZAKLAŞTIRIP SONRA KONUŞMANIN(YANİ BU BUDA NEZAKETEN KARŞI TARAFIN MERAKINI GİDERMESİ AÇISINDAN)DAHA UYGUN OLACAĞINI KARŞI TARAFIN ANLAYACAĞI DİLDE ALGILAMASINIZ SAĞLAMALI...
AMA AYNI İNSAN BU DURUMU 40 KEZ SANKİ HİKAYE DİNLERMİŞCESİNE ANLAT O ZAMAN ART NİYET ARANMALI VE GEREKEN YAPILMALI..TAVIRLICA...HANİ DİYOSUNUZ YAAAA"""SANANE"""!!
Mesaj Gönderim Zamanı: 16.08-2006, 17:41 #33
aaa yazık sakat bu çoçuk ben bir söz daha ekleyeyim bu söze allah sabır versin adrian sen yine kızıp memleketine gelmemezlik yapma bende almanyadan kesin dönüş yaptım pisman oldugum oldu ama ne yapalım türkiye böyle yinede ulkemi seviyorum
Mesaj Gönderim Zamanı: 17.08-2006, 01:47 #34
AAA SAKAT BU COCUK DIYENLERE IKI AYAKLI .... DIYORUM
ASIL SAKAT OLAN BUNU DIYEN COK ESKIDEN BIR ARKADASIM
VARDI tekerlekli SANDALYEDEYDI BENSE AYAKTAYDIM O
DONEM YANIMIZDAN COCUKLAR GECIYORDU BABASI YANLARINDA
BAK BAK SAKATA BAK SESLI SESLI COCUKLARDA HAHAHA BOYLE
BABAYA BOYLE COCUK DEMISTIM... :lol:
Mesaj Gönderim Zamanı: 11.10-2006, 11:05 #35
evet ağzı olan konuşuyor.birgün bertuğ 3 yada 4 yaşında olsa gerek fizik tedavisine gidiyorum.o zaman tekerlikli sandalyesi yok .donmuş bekliyorum bertuğ kucağımda bir anne bertuğ yaşında çocuğuyla yanıma geldi.kocaman olmuş niye taşıyorsun ki kucağında dedi.daha yeni yine izmir hastanedeyiz bertuğ çığlık çığlığa bağırıyor kahkahalar atıyor,beni ısırıyor herkes bize bakıyor vah vah neyi var diye soruyorlar cevap vermek istemiyorum.umrumda değilsiniz demek geliyor.gerikiyorda galiba.asla bertuğ dan hiç utanmadım ve utanmamda.Allah niye herkese vermiyor demekki biz seçilmiş aileriz.bunu arkadaşımın babası demişti.bu Allah'ın size lütfu demişti sizi bizden çok sevmiş bak herkese emanet etmiyor ve de vermiyor.bu beni gerçekten çok rahatlatmıştı.
Mesaj Gönderim Zamanı: 07.01-2007, 23:00 #36
ben grup terapılerıne katılıyorum ve oranın moderetorlugunu yapıyorum ordakı engellı arkadaslarımın en buyuk sıkayetlerıde bu zaten cevrenın bu bakıs acısı onlara acıyarak bakmaları bızım yapmamız gereken bunları onemsememek cunku ınsanlarınhangı bırını degıstırebılırızkı :x
Mesaj Gönderim Zamanı: 22.09-2007, 17:59 #37
Şimdi kendimi kıyaslayarak bu sorulara cvp verirsem.BAna yolda en az günde 3 kere ah vah mahlarla karşılarşıyorum.Ailem öyle beni dinleyipte psikolojiden anlayan birileri değil bu doğru,kendim sorunumu çözmeye çalıştım ve odaya 2 gün kitlendim ne yapsam diye düşündüm.
En sonunda kendince espri yanlarını çıkarmaya çalıştım."O önce kendine baksın" filan "baksana nerde ne konuşacağını bilmiyor" diyerek kendimi teselli ettim zamanla artık çoğu azarı bile espiri yapmışlar gibi karşılıyorum.BEnim ile onlar arasındaki en büyük fark düşüncem.
"büyük insanlar fikirleri,orta insanlar olayları,düşük insalar insanları tartışır" meselesi gayem insaları ayarmık veya kötülemek değil sadece
belirtmek istedim düşüncesiz insanlar çok var bunun önüne geçmek için kendimizi onlara göre hazırlamamız lazım.
ablacım sizin oğlunuz için ise söliyebileceğim şey yanında bişey deseler bile aldırmamaya çalışın müdahale etceksenizde komikliğe filan verin.Oğlunuzun ekileneceği bi tarzda tepki verin.
eğer daha fazla yardımcı olmamı istiyorsan özelden yardımcı olmaya çalışrım
annem mesala köşeye çekilir ve ağlaması geliyor.Ben eğer bilinçli olmasaydım inanın o üzüntüye delirebilirdim.
Mesaj Gönderim Zamanı: 14.10-2007, 19:26 #38
arkadaşlar selam sizlere ben aranıza yeni katılan bir engelli annesiyim. benim ikizlerim var ve bunlardan biri cp şu anda yürüyemiyor. sizlerinde karşılaştığı şeylerle bizlerde malesef karşılaşıyoruz. benim oğlumada geçen yaz arkadaşlarından biri sen neden sakat oldun sorusunu yöneltti. ben duyduğum zaman günlerce uyku uyuyamadım çocuğumun o anki yüz ifadesi günlerce gözümün önünden gitmedi. şimdi okula gitmiyor seneye okula başladığında. ne yapacağımı bilemiyorum.birsürü ailesi tarafından iyi yetiştirip bilinçlendirilmemiş çocukla bir arada okuyacak beni bunlar çok düşündürüyor. bu sorular ona sürekli sorulup belkide arkadaşları tarafından dışlanacak bizi nelerin beklediğini kim bilebilirki sevgiler arkadaşlar sevgi dolu güzel paylaşımlar diliyorum.
Mesaj Gönderim Zamanı: 14.10-2007, 21:53 #39
Esra hanım çok teşekkür ediyorum. içim şimdi dahada rahatladı. sanıyorum sizde bir engelli annesisiniz sizin çocuğunuz kaç yaşında onun sorunu nedir acaba allah hepimize kolaylık versin iyi akşamlar.
Mesaj Gönderim Zamanı: 20.10-2007, 16:08 #40
kızım özge de doğuştan engelli,bizde dışarda çok karşılaştık aaa sakat kelimesiyle,küçüklüğünden beri negatif olarak hiç algılamadık o sözleri,aksine kızım hep pozitif düşünüp ben sakat değilim doğuştan bacağım kısa derdi,kim ne derse desin çocuğumu hiç kimseden ve gitmek istediğimiz yerden kısıtlamadım,özgüveni çok yüksek bir genç kız şu anda özge...
Mesaj Gönderim Zamanı: 21.10-2007, 12:51 #41
bunun adı tek kelimeyle DENSİZLİKTİR
Mesaj Gönderim Zamanı: 16.11-2007, 11:53 #42
Ben ''Aaa yazık sakat bu çocuk.. ya da sakata baksana!! sözlerine alıştım artık..Eskiden olsa dışarıya adım atmazdım bu sözlerden dolayı ama artık o sözleri duymamaya çalışıyorum..Benim bu durumumdan dolayı psikolojim çok bozuldu ama allaha şükür annem hep yanımdaydı..
Dışardaki insanları bırakın ailenin içinde bile konuşanlar var öyle ''sakat olacağına ölseydi daha iyiydi, vs.'' . Bunlara alışmam çok zor oldu bazen bile dayanamıyorum bunlara ve dışarıya çıkmak bile istemiyorum sırf bu yüzden..
Mesaj Gönderim Zamanı: 05.12-2007, 21:30 #43
Alıntı Yapılan Kişi: twettygirl
böyle düşünen insanların zavallılığına ver. biz ablamla yürüyüş yaparken çocuklar yanımıza gelir ve bana sorarlar:
-bu ablanın nesi var uyuyo mu?
-ablanın gözleri yok mu?
-gözleri neden kapalı? vb. sorular.
görünüşü büyük ama çocuk kadar beyni olmayan insanlar ise bana şöyle şeyler sorarlar:
-tedavisi yok mu?
-ihtiyacını kendi giderebiliyor mu?
-söylediklerimizi duyuyor mu? vb. saçma sorular.
çocuklara genelde cevap veriyorum çünkü onlar çok masum. ama büyüklere aldırmıyorum onların sadece beni ve ailemi yargılamak için bu soruları sorduğunu biliyorum çünkü.
ablamdan asla utanmıyorum. onunla gurur duyuyorum. kimsenin ne dediği ne düşündüğü umrumda değil çünkü o insanlar bizim ne yaşadığımızı anlayamaz.
arkadaşlar size ne derlerse desinler umursamayın. alaycı bir şekilde gülün gitsin. kimse için eve kapanmaya değmez.
Mesaj Gönderim Zamanı: 08.01-2008, 01:55 #44
yazılanları okudumda genelde küçükken yaşananlar baz alınmış. şimdilerde de bu sözle karşılaşan yetişkin engellilerin yaklaşımlarınıda okudum.
benimde küçükken karşılaştığım "sakatmış" kelimesi benim için hiçbir zaman üzücü olmadı. bu durumun farkında olarak büyüdüm ve hayatımı buna göre şekillendirdim....
etrafımda dolaşan ve bana bu sözleri söyleyenlere karşı kalkanımı her zaman açık tuttum. etkilenmemeye çalıştım....
sadece bir keresinde çok dokunmuştu ve günlerce etkisinden kurtulamamıştım... cafede yan masada oturan kızın benim için " ne kadar yakışıklı ve güzel bi çocuk dediğini duyuyordum ama biliyordumki biz engelliler için mutluluk çok kısa ömürlüydü. arkadaşlarla derse gimek için cafeden ayrılırken "aaaaa sakatmış" dediğinide duymuştum...
Mesaj Gönderim Zamanı: 28.01-2008, 14:44 #45
neden insanlar hep bir önyargı ile bakıyorlar.neder yadırgıyolar.kimbilir birgün başlarına gelmeyeceiğini,aynı duruma düşmeyeceklerini hı kim.