Tarih: 12.08.2006 - 12:24 | Güncelleme: 09.08.2016 - 02:42
Bize gelen bazı haberlerde, “cin yanması, cinlerin yakılması” diye bir olay vardır. Halkımız hoca, üfürükçü, muskacı vs. kişilerin yanına gittiğinde, okuma neticesinde bazen “Şu kadar cin yaktım, bu kadarı yandı.” diye ifadelerle karşılaşıyor.
Fakat, dumansız ateşten varlığa sahip bir cin nasıl yanıyor? Bu yanma bizim bildiğimiz bir yanma mı yoksa başka bir fiziki ve kimyevi olay mı söz konusudur?
Tecrübeler ve araştırmalar neticesinde anlaşılan şudur:
Cinler de insanlar gibi canlı, şuurlu, akıllı varlıklardır. Yalnız akıl ve muhakeme konusunda insan daha üstündür. Cinlerin sür'at ve görüntü verme, geçmişe gidip gelme gibi bizden üstün tarafları da vardır. Bizim gibi onların da ruhları vardır. Ruh sayesinde canlı kalmaktadırlar. Aramızdaki fark; bizim ruhumuz molekül yığını, maddi bir cesetle, cinlerin ruhu ise bir enerji, bir akımla alakalıdır.
İnsan öldüğü zaman ruh cesedi terk eder, berzah âlemine yollanır. Et ve kemikten oluşmuş beden toprağa konur. Bir müddet sonra cesed çürüyüp, toprak olur. Şekil ve mahiyet değiştirerek bir hâlden başka bir hâle inkılap eder. Ama kâinattaki atom sayısı ve sabit kütle dengesi bozulmaz. Cin öldüğünde ise ruhu, berzah âlemine giderken, ruhsuz vücudu, yani enerjisi başka bir mahiyette yine yeryüzünde enerji olarak bulunur.
Vücudunda yaradılıştan manyetik akım ve enerji taşıyan kişiler -ki biz bunlara Avrupa dilinde "medyum" diyoruz ve hâlâ bu ismin Türkçe deki karşılığını bulamadık- cinlerle muhatap olup, onlarla karşılaştığı vakit, kendi bünyesindeki akım ve enerji gücüne göre, karşıdaki cini nötr hale getirebilir. Cinlerin nötr hale gelmesi ise, ölmesi demektir.
Evet, insandaki manyetik güç bazen cini öldürür, bazen yaralar. Bu hâl de yine, kişinin o anki pozitif veya negatif akım durumuna ve saatlere göre, cinin kendi âleminden maddi âleme geçişteki şekil ve ahvaline göre değişir...