Eskizler | Sayfa 10 | Edebiyat Türkiye Meşveret Divanı
"........Kül rengi küçük kuş, yıkıntısına, yorgunluğuna, dağılmışlığına talip olduğu, öyleyse tek ve en yetkin sahibi olduğu beyaz mermer şehrin dışında kaldığını anladı. Tepeden tırnağa bir ürperti sardı küçük bedenini, göç vaktinin geldiğini anladı. Uzak ve sıcak ülkeleri görmek gibi aşılmaz zannedilen okyanusları aşmaya dair de bir isteği yoktu. Ne aşmak. Ne varmak. Kendisinden geriye kala kala gitmek isteği kalmıştı...."
"Kara taş üzerinde yürüyen kara karıncanın fark edilemediği bir karanlığın koynunda, uyuyanla uyumayan arasındaki farkta aşikar olan ne? Yitiren değil bulduran bir uykusuzluğun yakazasında neler var?"
"Gecenin kıymeti kendi karanlığında boğulmasındandır. Gece görünenin sonu, görünmeyenin başlangıcıdır çünkü. Bitiş ile başlangıç, yoklukla varlık, ölümle doğum, veda ile bismillah, hepsi gecede saklı."
Yerinde, gözünü kırpmadan ölüme yürüyebilmek büyük bir cesaret ve şeref olsa da, bazen sessiz-sedasız da olsa yaşamak, ölmekten daha firasetli ve daha basiretlice olur.
"İki türlü kar manzarası var biri diğerine uymayan. Hayat karşısında biz iki farklı kişi olduğumuz için değil ama; aynı biz karşısında iki farklı hayat olduğundan. Biri şiir kılar bizi öbürü hakikat, biri nergis kokar, öbürü hayat "
''Sıkıntısını bir eline geçirse, onu bir yakalasa, tutup bir kenara atacak, belki de boğacaktı. Şimdi bu odada ne yapacaktı? Hayatta ne yapacağını bilemeyen, odada ne yapacağını bilebilir miydi? Bilemedi.''
"Başlangıç Diego...Yapıcı Diego....Çocuğum Diego...
Ressam Diego...Babam Diego... Oğlum Diego...
Sevgilim Diego...Kocam Diego...Dostum Diego...
"Lakin oruçlu olduğunu unutup suya kanmak gibi değil, kanatları olmadığını unutup da kendini uçuruma bırakmak gibi bir unutmaktı bu..."
"..Bu öyküyü kalbinin yerini hatırlayanlar okusun. Ben her sabah, yine her sabah, bana ait ülkeyi benden ayıran bana ait kapının önünde bir kez ölüyorum. Yeniden doğacağımın bilinciyle ölümlü oluşumu çok seviyorum."
"......Kendi kapımın önünde aç ve açık beklerken üzerime kar yağdığı günden beri karlı havaları sevmiyorum. Yuvasından düşen yavrusunu kanatları olduğu halde kaldıramayan anne kuşun neler hissettiğini de artık bilmek istemiyorum. Canımın yanması, kendi canının yanması anlamına gelmesi gerekenler canımı yaktığından beri......"
''Kadının ağlayıp durması, paçayı ancak ağlarsa kurtarabileceğine inanmasındandır. Hiçbir kadına yüzde yüz güvenemezsiniz.''
"Mecnun değilim dost; lakin çağırırsan çöllere gelirim.Sana yalan halde gelmem, toplarım özümü yalın halde gelirim. Kapıyı çaldığında "kim o?"dersen; ben olmam kapında sen olur gelirim.Sen gel de yeter ki,yola yük olmam,yol olur gelirim..." (Hz. Mevlana)
''Henüz bilmiyorsun; açtıkça gözlerini kendi içinden başka bir yere, gerçeğini kendi içinden dışarda bir yerde aradıkça, ona hiç ulaşamayacaksın.Kurtulmaya çalıştığın bir lunaparkın baş döndürücü kalabalığında bir türlü kapıyı bulamayacaksın.''
"...Hala en güzel hikayeleri dünyalar bir araya gelse anlamayacaklara mı anlatmaktasın?..
Kapat gözlerini gitsin ,ama aç kendi içine..."
"...Ona verdiğim rüyaları görmeye başladı da görmem için bana rüyalarını vermedi.... Kalbimle sevmeye başladı da, ben onun kalbini hiç görmedim..."
"Ben padişahtım. Hep başkaları için yaşadım. Mutsuzluktan kırılırken benim halkım, kendim için göz yaşı dökmeye hakkım yoktu. Tanık olsun bütün tanık olacaklar, sadece mutsuz olma hakkımı kullandım. İsim. İmza. Tarih, gün gibi aklımda..."
"O kadar büyüdü ki benim dışımda dönen dünya, ben içinde küçücük kaldım.
..ve söyleyemeyince, üstelik susamayınca, aklım almadı.
Halim bu dünyanın hallerine sığmadı..."
"Başlangıçta hayatın hep beni haklı çıkarmasından korktumsa da birgün bana hayallerimi ne yaptığım sorulduğunda, onları israf ettiğimi söylemek mecburiyetinde kalmaktan artık korkum yok...
Yeni cümlelerim var çünkü benim..!"
"İnci, susuzluğuyla ağzını nisan yağmuruna açmışlığının kefaretini ve karnında inci büyütmüş olmanın bedelini "kırılmakla" ödeyen istiridyenin hakkı olmuş olmasın sakın ?
istiridyeyi kırmazsan inci çıkaramazsın!
"Sır ancak,perdenin önünde durmayı göze alana aşikarmış. Kalbin sırrıyla süveydası arasındaki yol ne kadar kısaymış!"