Mehmet Bulut: 2010-11-21
Türk gençliği olarak Asya filmleriyle bağımız çok güçlü değildir bizim. Tek bir bağlantımız vardır bu sinemayla, o da Bruce Lee'yle başlayıp Jackie Chan'le iyice parlayıp Jet Li'yle de gümbür gümbür devam eden ''dövüş filmleri''dir. Aslında bu sıralamayı genel algının böyle olması sebebiyle yazdım. Yoksa filmde de has kahramanımızı oynayan Donnie Yen varken, bu sinemanın günümüz temsilciliğini bu kadar da kolay alamaz Jet Li.
Aslında Asya filmleri deyince benim aklıma ilk olarak hüzün gelir, genel algı olan ''dövüş''ün tersine. Bunun üzerine bir çalışma var mı bilmiyorum ama genel algı gördüğüm kadarıyla böyle. Filmin başarısı da sanırım bu farklı algı ve beklentilere cevap verebiliyor olmasından kaynaklanıyor.
Ticaret yollarının göbeğinde bulunması sebebiyle halkı gayet rahat yaşayan Foshan'da geçiyor öykümüz. Hayat müreffeh olunca, yaşam mücadelesinin yerini sosyal zevkler almış haliyle şehirde. İşte böyle bir ortamda kendi halinde yaşayan Ip Man, muazzam Kung Fu yeteneğini yer yer ailesini bile ihmal edip sabah akşam yaptığı idmanlarla birleştirerek, o ana kadar sadece sözlü geleneklerle yaşayagelen Wing Chun'u metodsallaştırarak gününü gün ediyor.
Ama asıl konu şehir yaşantısı değil tabii. Patlayan Çin-Japon savaşı filme çok ayrı bir boyut kazandırıyor. Savaş öncesinde kendi halinde gayet sakin bir yaşantısı olan Ip Man, bu savaşla beraber neredeyse bir halk kahramanı olup çıkıyor karşımıza. Ip Man'in filme yansıtılan kişiliği, yer yer abartılan Çin milliyetçiliğini bile mazur gösterebiliyor.O derece naif bir abimiz. Ip Man'in gerçek kişiliğine de çokça atıf var filmde. Nazikliği, alçak gönüllüğü, zenginken savaşla beraber fakirleşmesi hatta ufak da olsa gırtlak kanserinden ölmesi bile anımsatılmış.
Film her yönüyle güzel de beni vuran iki önemli özelliği var filmin. İlki kesinlikle ama kesinlikle iade-i itibar formatında olması. Kaynaklar her zaman daha anlamlıdır ve daha değerlidir benim gözümde. Yani Aristo bilişsel dünyayı ne kadar geliştirmiş olsa da, Sokrates ve Platon'un katkıları altında her zaman ezilecektir. Bu garip belki de alakasız örneği Bruce Lee için veriyorum. Bu müthiş dövüşçünün ustasını bir filmle tanımamalıydı dünya. Bruce Lee çıkar çıkmaz kendisinden önce ustasının ismi yayılmalıydı dünyaya. Belki biraz romantik bir yaklaşım bu ama böyle olmalı bence. İşte bu gecikmiş saygıyı yerine getirmesi benim için filmin en önemli noktasıdır. İkincisi ise müzikleri. Bir filmde en dikkat ettiğim noktalardan biri de müzikleridir. Hikayenin ruhuna birebir uyan mükemmel epik müziklere sahip film.
Film bu kadar güzel olunca haliyle arz-talep doğrultusunda 2. ve 3. filmler de geldi. Ama onları henüz izlemedim. Aslında bu filmi de kalan filmleri izlemeye niyet edince şöyle bir daha hatırlamak için izledim. Ama asıl derdim devam filmleri değil bu arada, önce 2010'da gösterileceği duyurulan şimdiyse 2012'ye ertelenmiş olan The Grand Master filmi. İsmini Ip Man'in lakabından alan bu yapımın kadrosu bile heyecanlandırmaya yetiyor insanı. ''Donnie Yen'den daha iyi kim oynar Ip Man'i'' deseler kesinlikle Tony Leung derdim, tabii Chiu Wai olanını. İsme yabancı olanlar Red Cliff'teki başrolden tanıyacaklardır. Ip Man'in dinginliğini, üstüne en güzel o sindirebilir gibime geliyor. Daha fazla ertelenmese bari.
Bu güzel filmi izlemeyenlere şöyle afili bir selam çakıp huzurlu(!) yatağımın yolunu tutayım ben. Zira 40 saati aştı son kalkıştan. Diğer yazılara nazaran yavan olduğunun farkındayım ama idare ediverin bu seferlik :)
Gönderen HaTTaB zaman: 13:16 1 yorum
Etiketler: 2008, Film Yazısı, Hong Kong, Ip Man, Sinema
Gönderen HaTTaB zaman: 07:36 18 yorum
Gönderen HaTTaB zaman: 02:00 0 yorum
Bu hafta itibariyle Fifa'nın bu seneki en güzel gol yarışması resmen başlamış bulunuyor.
Hep 'biz Türk'ler tarihten ders almayız abi' derdik ama belli ki yalnız değilmişiz bu konuda. Time dergisinin 'Yüzyılın İnsanları' anketinin liderler bölümünde olayı birazcık abartarak ilk üçe Atatürk-Mustafa Kemal-Mustafa Kemal Atatürk isimlerini yerleştirmiştik. Oylar geçersiz sayılmıştı tabii ki bu sonuçtan sonra :D
Bu durumdan ders almadıklarını, 2010 için düzenlenen 'Yılın İnsanı' anketinde Recep Tayyip Erdoğan'ı aday göstermekle ispatlamışlardı. 25 kişi arasında hızla birinciliğe yerleşmişti Tayyip Erdoğan. Bu saatten sonra da inmez sanırım. En yakın rakibine oy olarak tur bindirmiş gözüküyor. Hala oy vermek isteyenler için ilgili linke buyrun.
Bunları, Fifa'nın anketinde Hamit'in Türkiye milli takımıyla attığı golün de adaylar arasında olması sebebiyle hatırlattım :) Sonucu herkes tahmin ediyordur sanırım. Büyük ihtimalle değil kesinlikle Hamit birinci çıkacaktır anketten. İzlemek ve oy vermek isteyenler için linke buyrun.
Diğer adaylara bakacak olursak. Çok güzel goller mevcut;
1-Hamit Altıntop: Hepimiz zaten biliyoruz bu golü. Kornerden gelen topa, ceza sahası çizgisinin hemen dışından gelişine vurulan mükemmel bir şut ve neticesinde çok güzel bir gol.
2-Matthew Burrows: Tamam genelde gollerin çoğu şansa atılır ama bu gol harbiden balık. Kanattan yapılan ortaya topuk vole...
3-Linus Halleniu: Van Basten desem, aklınıza ne gelir? 'Tabii ki 88 Avrupa Kupası'nda Soyvetler'e attığı o mükemmel gol' diyenleri duyuyorum. Evet o golün familyasından işte bu. Ama bana kalırsa daha güzel. Bunda adam geçmek de var...
4-Lionel Messi: Klasik Messi golü. Bence bu tür goller artık aday olmamalı. Bir insanın yolda yürümesi ne ise Messi'nin bu tür goller atması da aynı şey benim gözümde :D
5-Samir Nasri: Kanatta kendi çapında takılırken bir anda içeri girip şık bir gol atıyor Nasri. Adam geçmek, sizin için önemliyse gollere güzellik atfetmekte, bu gol size bir hayli şuh bakışlar fırlatacaktır :)
6-Neymar: Akmalı-atmalı gollerden. 'Şimşek hızıyla ceza sahasında beliren bir cismin topla fileleri buluşturması sendromu' şeklinde tanımlayabiliriz :)
7-Arjen Robben: Bu adama geniş alanda yakalanırsanız atfetmez abi. Akıyor, geçiyor, atıyor...
8-Siphiwe Tshabalala: Dünya kupasını izlerken canlı canlı görmüştüm bu golü ve aklıma hiç gelmemişti bu tip bir ankete aday olabileceği. Bana göre en zayıf adaylardan.
9-Giovanni Van Bronckhorst: Dünya kupasını izlerken bunu da canlı görmüştüm. Diğer denk geldiğim golün aksine bunun adaylıktan öteye bu tür bir anketi direkt kazanacağını söylediğimi hatırlıyorum. Hagi'nin Monaco'ya attığı golün 2010 versiyonu diyebiliriz. Ama spiker bu sefer 'Van Bronckhorst, Van Bronckhorst, Van Bronckhorst ...... Van Bronckhorst' dememişti :D
10-Kumi Yokoyama: Vee güzel bir sürpriz. İsmini duyduğumda 'Fifa, bayan futbolunun ismi duyulsun diye eklemiştir kesin' demiştim. İzledikten sonra hafif bir duraksadım. Abla atmış valla. O nasıl gol abi? Bildiğin bayan Maradona :)
Tüm bunlardan sonra 2-3 adayın arasında çekişme yaşanacağını düşünüyorum. Ama Hamit şimdiden tebrikleri kabul etmeye başlasın derim :D
Not: Yukarıdaki resim temsili bir 'mükemmel şut'. Sonra 'vayy efendim bu şeyin(!) ne alakası var konuyla' demeyin :D
Gönderen HaTTaB zaman: 16:37 0 yorum
Etiketler: 2010 golleri, En güzel goller, Fifa, hamit altıntop