bilincakisi: Şubat 2008
Öncelikle belirtmek isterim fettuccine bulamadım, tagliatelle kullandım:)) aradaki farkı da italyanlardan başka kimsenin bildiğini/anladığını sanmıyorum:)) araştırmadım değil.. ama çok da detaylı bir araştırma yapmadım..sonuçta net bişey bulamadım.
Herneyse, pazar günü İtalyada beraber master yaptığım Ninay ve arkadaşı Atena ile yemek yedik öğlen... menüde kırmızı fasulye salatası, tavuklu fettuccine alfredo ve üzerine çikolata şelalesi&dondurma vardı. Bu makarnanın tarifini bir çok internet sayfasından çalıştım; cooks.com, allreceipes.com, wikipedia.com vs... En son Emre'nin (kendisi en bi gurme arkadaşımızdır:)) ) fikirlerini de alıp aşağıdaki tarife ulaştım.
Çok hızlı ve sıcak bir şekilde masaya getirmek istediğim için pişirme sürecinin fotolarını çekemedim ama sonuç fotosunu çekebildim.
Bir kutu Tagliatelle makarna
Küp küp doğranmış tavuk göğsü
Bir tavada küp küp doğradığınız tavukları kızartmadan pişiriyorsunuz, kızarınca sertleşiyor, hem de bir fasıl daha pişeceği için kızaracaksa o zaman kızarsın diye beyaz bir şekilde bırakıyoruz tavukları (biz 3 kişiydik, 2 parça tavuk göğsü yetti de arttı bile). Tam kutunun üzerindeki süreye göre, suya 1 kaşık zeytin yağı ve tuz koyarak makarnayı haşlıyoruz. Makarna haşlanırken ince ince doğranmış 3 diş sarımsağı geniş bir kapta zeytin yağına aromasını verene kadar pişiriyoruz (sarımsaklar yanmadan yağdan çıkarın, ben tava olarak wok kullandım, daha sonra makarnayı da bu karışıma ekleyeceğimiz için büyük&geniş bir kap olması rahat oluyor). Sarımsakları çıkardıktan sonra bir kutu çiğ kremayı ve de sos çok ağır ve koyu olmasın diye sütü, pişmiş tavukları sarımsaklı yağa ekliyoruz (ben bütün kutu makarnayı haşlamadım, kişi başı 4-5 top makarna attım, fazla bile geldi, o yüzden 1 kutu krema ve yarım çay bardağı süt yeterli oldu, bütün kutuyu pişireceğiniz zaman süt, tavuk, krema miktarını arttırın, zaten orjinal tarifte süt yok, ben biraz daha hafif olsun diye ekledim.. güzel de oldu)
Birbirleriyle kaynaşınca rendelenmiş parmesanı ekliyoruz (parmesan olarak hazır rendelenmiş olan değil de kalıp parmesan kullanılmasını hem ben hem de baktığım siteler tavsiye ediyoruz). Bu aşamada Emre'nin verdiği öğütleri dinleyip yarım limon suyu ve en son olarak da 2-3 kaşık mısır ekledim. Daha sonra haşlanmış-süzülmüş ve de biraz sızma zeytin yağı eklenmiş makarnayı bu homojenleşmiş sosa ekleyip iyice karıştırıyoruz. Servis yapmadan önce üzerine kıyılmış maydanoz serpiştirip afiyetle yedik.
Makarna yetti de arttı bile, dördüncü kişi olsa ona da yetebilirmiş...
Gönderen cerenoz zaman: 08:20 2 yorum:
Yaşasın.. ben de artık blog dünyansının aktif bir üyesi olmak yolunda emin adımlarla ilerliyorum:))
maksat muhabbet olsun beni sobelemiş.. soru çok zor bi soru aslında...Hayatın sana öğrettiği üç şey nedir? Şimdi yaklaşık 30 yıllık hayatımda (evet alefcim, yaklaşık:)) ) bir sürü şey öğrenmişimdir, eminim aldığım dersler falan vardır... çantam gibi çıfıt çarşısına dönen hafızamı bi yoklamam gerek önce...
İlk aklıma gelenler... 36-42 kuzey paralleleri 26-45 doğu meridyenleri.. ama bunu hayat değil Nermin Öğretmenim öğretmişti... Sonra üçgenin iç açıları toplamı 180derecedir, hayır bu da değil, kar yersen bademciklerin şişebilir.. bu hiç değil... olmadı... Tamam, daha felsefi, böyle biraz didaktik bişeyler yazayım o zaman.
İşte benim ilk üç maddem
1-) Herkes göründüğü gibi olmayabilir ya da olduğu gibi görünmeyebilir. Bu sebeple seni sevdiğini söyleyen herkese inanma, sana davranışlarından bunu anlamaya çalış. Unutma kimse siyah ya da beyaz değil, her iyi insanın içinde bir kötülük potansiyeli olabilir ve bunun sana rastlaması halinde şoka girme.
2-) Bir iyilik yaptığında içten içe de olsa karşılığını bekleme. Her insanın sevgi/ilgi verebilme kapasitesi parmak izi kadar benzersizdir ve aynı ölçüde karşılıklar beklemek sadece seni yorar. Sevdiğin insanların yüzündeki mutluluk ifadesi senin için yeterli olmalıdır. Zaten sıcak bi kucaklamadan daha güzel bir karşılık da yoktur, gerçekten.
3-) Yaptığın herşeyi önce kendin için yap ve hatalarının/başarılarının sorumluluğunu başkalarına sakın yükleme. Unutma her sabah kendi yüzüne bakmak zorundasın ve gece yatağına yattığında vicdanın ve sen başbaşasın. Seni sen daha acımasız kimse yargılayamaz. Kendine hesap vermek zorunda olacağını bilerek yaşa.
Unutmadan, ben de alefi/incirin çekirdeğini sobeleyim, hadi bakem alefim, yaz.. ne öğrendin sen hayattan:)
Gönderen cerenoz zaman: 11:32 Hiç yorum yok: