Dün Karabük Stadı'nda bir taraf zirveden kopmuş, diğer taraf ise kümede kalmış olmanın rahatlığındaydı. Yani maç, bir yerde prestij maçıydı. Ve nitekim ataklar hep karşılıklı geldi. Trabzonspor da kaçırdı, Karabük de. İlginç notlarımın arasında Vugrinec'in, kaleciyle karşı karşıya kaldığı an topu Şevki'ye nişanlaması var. Bir diğer hafızamda kalan ise Ünal'ın ceza alanı içinde düşürülüşüne hakemin seyirci kalmasıydı. Ancak oturduğum yerden o pozisyona net olarak penaltı diyemem.
Karabük, taş gibi bir takım. Hakan, Erdoğan ve zaman zaman ileriye de çıkan Ufuk, Trabzonspor'un o her zaman bildiğimiz defansını adeta yıprattı. İlk yarıda iki pozisyonları vardı, bunları kaleci Metin ustaca engelledi. Ancak yine bana göre, ofsayt pozisyonu kokan bir anda Ufuk defansın hatasını affetmedi ve takımını 1-0 öne geçirdi. Ancak ne yazık ki ülkemizde futbolcular hala kuralları bilemiyor. Bu genç çocuk, daha önce sarı kartı olmasına rağmen golden sonra tribünlere fırladı, seyircisiyle kucaklaştı ama bedelini de ağır ödedi. Hakem tarafından kırmızı kartla cezalandırıldı. İkinci yarıyı mı soruyorsunuz? Önce şunu belirtelim. 10 kişi kalmış Karabük önünde Trabzonspor sadece Abdullah'ın mükemmel bir frikik vuruşuyla gol bulabiliyorsa artık bir şeyler düşünülmeli. Bu maçın ikinci yarısını yazmaya da hiç gerek yok. Sadece bir şey var. Hakem N.Kemal Demiroğlu'nun giderek kontrolü elinden kaybetti ve otoritesini yitirdiğiydi. Kısacası Trabzonspor UEFA'yı garantiledi. Yeni sezon için artık iş transfer konusuna kaldı. Umarım bu kez başarırlar.