2016 ~ Tarihi ve Turistik Yerler
Editörlerin Makaleleri, ilçeler
Samsunun Salıpazarı ilçesinin Kızılot köyünde bulunur. Buranın adının Heybe saçağı olmasının nedeni eskiden göle akan şelalenin alt kısmına yerleştirilen heybe ile balık tutulmasıdır. Gölde oldukça derin ve yüzmeye elverişlidir. Gölün başlangıcından yukarı doğru iki küçük gölü daha bulunmakta etraf düz kayalıklardan oluşmaktadır. Biraz daha yukarı çıkıldığında ise uzungöl bulunmaktadır.
heybe saçağında küçük bir göl
heybe saçağı gördüğünüz gibi düz ve kaya
heybe saçağının hemen üstünde bir küçük göl
aynı göl :)
Uzungölden bir kare: https://goo.gl/maps/ybJo5RWoqzB2
Samsun Salıpazarı ilçesinin Karacaören Köyünde bulunan şelale ilçeye 11km uzaklıktadır. Şelalenin çevresi orman ve fındık bahçeleriyle ihtişamını arttırmaktadır. Şelalenin su miktarı mevsime göre değişiklik göstermektedir. Yüksekliği ise yaklaşık 92 metredir.
isparta keçiborlu hakkında genel bilgi
Keçiborlu ilçesi, güney doğusunda Isparta merkez ilçe, batısında Afyon ilinin Dinar, Dazkırı ve Başmakçı ilçeleri, kuzeyinde Uluborlu ilçesi, güneyinde Burdur ili ve Burdur Gölü ile komşudur. İlçedeki dağlar Batı Toros Dağları’nın kuzey uzantılarıdır. En yüksek zirvesi 1.890 metre ile Akdağdır, Göktepe, Gözlektepe ilçeyi çevreler. Güney ve doğu tarafında bulunan Kılıç, Senir Gümüşgün düzlükleri ilçenin en önemli ovalarıdır. Keçiborlu ilçesi doğal bitki örtüsü bakımından zengin değildir. Burdur Gölü’nün 22 kilometrelik kıyı şeridi Keçiborlu ilçesi sınırları içinde kalmaktadır. İlçe kara iklimine sahiptir. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve yağışlı geçmektedir. Yağışlar kış ve bahar aylarında yoğun olup, yıllık yağış metre kareye 615 milimetredir.
Keçiborlu ilçe merkezinin tarihi gelişimi Isparta ilçe merkezi ile benzerlik göstermektedir. Keçiborlu tarih boyunca, Eudoxiopolis, Keçik-Borlu, Kiçi-Borlu isimleriyle anılmıştır. Keçiborlu, Hitit, İyon, Lidya, Pers, Helen, Roma, Bizans devirlerini yaşadıktan sonra 1204 yılında Sultan Kılıç Arslan tarafından Anadolu Selçuklu Devleti’nin egemenliğine girmiştir. Daha sonra Hamitoğulları Beyliğinde Uluborlu ve Gönen’e bağlı bir kasaba olarak varlığını sürdürmüştür. Keçiborlu’da 1907 yılında belediye teşkilatı kurulmuştur. 1948 yılında da ilçe statüsüne geçmiştir.
2009 nüfus sayımı sonuçlarına göre ilçenin toplam nüfusu 15.790’dır. Bu nüfusun 7.134’ü ilçe merkezinde, 8.656’sı belde ve köylerde yaşamaktadır. İlçenin yüz ölçümü 565 km2’dir.
Keçiborlu Isparta il merkezine 39 km uzaklıktadır. Keçiborlu tüm yolların kavşak noktasında bulunmaktadır. Ankara-İstanbul-İzmir Demiryolu ve karayolu da ilçeden geçmektedir. Keçiborlu ekonomisi sanayi başta olmak üzere tarım, hayvancılık, el sanatları ve ticaretten oluşmaktadır. Tarımda gülcülük, el sanatlarından halıcılık önde gelen gelir kaynaklarıdır.
Günümüzdeki Keçiborlu ilçesinde korunmakta olan Keçiborlu Höyüğü, Kılıç Höyüğü, Sinanbey Camii eski çağlardan kalan eserler ve yerler olarak görülmektedir.
İlçenin başlıca mesire ve yayla turizmi yerleri: Senir, Tepecik ve Ardıçlı Köyleri Burdur Gölü. Keçiborlu adının, bölgenin küçük tepeciklerinden oluşmasına izafeten Kiçi (Küçük) Bor (Taş) kelimelerinden oluştuğu Kiçiborlu’dan bozulduğu sanılmaktadır.
isparta gönen tarihi ve genel bilgiler
İlçemizin ismi olan Gönen; sevilmek, mutlu olmak, bolluğa, berekete kavuşmak gibi anlamlar gelmektedir. Roma İmparatoru Augustos’un ‘Psidia’ diye anılan yörede (Isparta-Burdur) kurduğu dört şehirden biri olan Gönen, o devirlerde (Comana, Conana, Conan) gibi adlarla anılmıştır. Uzun yıllar Konan ismi ile de anılan Gönen, Konan ismini kervancıların İzmir-Aydın kervan yoluyla İç Anadolu’ya geçerken Gönen höyüğündeki fener nedeniyle, burada konaklamalarından almıştır.
Gönen, eski bir medeniyet beşiği olup, tarihi M.Ö.2000 yıllarına kadar uzanmaktadır. Ne zaman kurulduğu hakkında, kesin bir tarih tespit edilememiştir. İlçemizin kuzeybatısında, 1650 m. yükseklikte bir tepe üzerinde tarihi bir kale olup, kale hakkında bugüne kadar, hiçbir arkeolojık araştırma yapılmadığından, geniş bir bilgi yoktur. Kale, 4 m.uzunluğunda, 1 m.genişliğinde taşlarla yapılmıştır. Kalenin ihtiyacı olan su Yuvecca Yaylasından, 35 cm.çapındaki künk borularla sağlanmıştır. Yine tarih öncesi devirlere ait olduğu sanılan, Gönen Ovası üzerinde bulunan iki tepecikten oluşan höyükler hakkında da, arkeolojik çalışmalar yapılmadığından, kesin bilgiler yoktur. Yapılan araştırmalara göre, ilk yerleşim yeri Yuvecca, şimdiki yayla adıyla bilinen yerdir. Buraya ilk gelenler yöre içi göçerleridir. O zamanlar, şimdiki Gönen’in bulunduğu yer ova ve göl halinde olduğu için yerleşim yeri Yuvecca’da gerçekleşmiştir.
Selçukluların yıkılış devrinde, Anadolu coğrafyasının bir çok yerinde, farklı beylikler ortaya çıkmıştır. Bu yörede ise Hamitoğulları Beyliği kurulmuştur. Zamanla toprakları daralan Hamitoğulları, topraklarının bir bölümünü Osmanlı Padişahı I.Murat’a satmış, Gönen’e çekilerek kalan topraklarını buradan idare etmiştir.
Böylece Gönen, büyük ve köklü bir yerleşim yeri özelliği kazanmış, çevresinde 16 köy kurulmuştur. Osmanlı devrindeki kayıtlarda, Gönen için “Hamitelindeki Gönen” ibaresi yazılıdır. Selçuklulardan kalma tarihi hamamın taş yazıtında bulunan, “Şehri Gönen,Kasaba-i Isparta” ibaresi de Gönen’in ne denli önemli bir yerleşim yeri olduğunun kanıtıdır.
İlçemizde mezarı olduğu tarihi araştırmalarla tespit edilen Yunus Emre’nin Manastır Mevkiinde türbesi bulunmaktadır. Pr.Dr.Fuat KÖPRÜLÜ, Türk Edebiyatında İlk Mutasavvuflar adlı eserinde Bursalı İsmail Hakkı’ya atıf yaparak, Yunus Emre’nin mezarının Keçiborlu yakınındaki gölün doğu tarafında olan dağ sırtında bir köyde olabileceğini ifade etmektedir. Bu ifadeden anlaşılacağı üzere, bu yer ilçemiz sınırlarında bir yer olan Manastır Mevkiini işaret etmektedir. Bu nedenle ilçemizde Yunus Emre, Balım Sultan ve Şeyh Saadettin Türbesi Turizm Tanıtma Derneği kurulmuştur. Her yıl Haziran ayının ilk haftasında, Yunus Emre Aşure Günü düzenlenmektedir. Bu günü düzenlemekteki amaç, Yunus Emre’yi halka tanıtmak ve sevdirmek; böylece yöre halkının gönlünde yaşattığı Yunus Emre’ye bir mekan da Gönen de sağlamaktır.
GÖNEN'DE TARİHİ KALE
Ilçenin kuzeybatisinda 1650 metre yükseklikte bir tepe vardir. Savunulmasi kolay olacagindan zamaninda kale bu tepenin zirvesine insa edilmistir. Kalenin yapiminda 4 metre uzunlugunda 1 metre genisliginde taslar harçsiz bir sekilde bina yapilmistir. Kalenin ihtiyaci olan su Yuvetça yaylasindaki pinarlardan yaklasik 35cm. çapindaki toprak künklerle saglanmistir. Kalede oldukça kalabalik bir nüfusun bulundugu anlasilmaktadir. Zamanla tabii afetler ve savaslar sonucunda bu sehir harabe halini almistir. Kale tarih öncesi devirlere ait oldugundan genis arastirmalarima ragmen bu tarihi kale hakkinda hiçbir belge elde edemedim.
YAZILI TAŞLARIN TETKİKİ
Bölgemizde ilk ilmi tetkiki yapan zat Izmir eski kilisesi bas rahibi T.V.J.Arondel olmustur. Bu zat 1870 senesinde Izmir Aydin yolu üzerinden Uluborlu ve Yalvaç’i gezmistir. Maksadi Hristiyanlik tarihinde sembol durumundaki Pisidia’nin Antiyof sehrinin mevkiini bulmaktir. Bu yöreleri ilk defa ziyaret ederek vaazlarda bulunmustur.
1912 yilinda Uluborlu ve Yalvaç’a gelen Ramsay arka arkaya 4 defa gelerek Yalvaç harabelerinin Bütün tarihi karakterlerini meydana çikarmaya muaffak olmustur. Uluborlu ilçemizdeki Apollonya sehri dönemine ait eserler buradaki bilhassa yazili taslarin mevcudiyetini ve Gönen ilçemizde vaktiyle Pisidia’nin mamurelerinden biri oldugundan Gönen’deki yazili taslarin da toplanabilecegi konusunda haber vermistir.
Bu taslardan bazilari sunlardir:
• Üzerinde büyük zincir islemeleri,
• Üzüm salkimi islemeleri,
• Çesitli çiçek islemeleri,
• Kadin ve erkegin bir ellerinin yan yana islenmis resimler\digeri
• Insan basi islemeleri,
• Çesitli tas islemeleri mevcuttur.
isparta gelendost tarihi ve turistik yerleri
Gelendost Ertokuş Kervansarayı (Kudret Han) Eğirdir Gölü’nün doğu tarafında, Yeşilköy Mevkii’nde bulunan Gelendost Hanı Selçuklu kervansaray planına uygun olarak inşa edilmiştir. Diğer Selçuklu hanları kadar itinalı olmayıp, duvarları kaba bir işçilik göstermektedir. Yıkık portalden içeriye girildiğinde simetrik olarak avluya açılan tonozlu oda, daha ileride iki tarafında dörder revak ile avlu uzanmaktadır. Revak tonozları avluya paraleldir. Üstü kapalı olan bölüm daha dar olarak yapılmıştır. Bu bölüm girişi olan ikinci portalin sivri nişi içerisinde kitabe yer alır. Kitabeye göre han, M. 1233 yılında Mubarezettin Ertokuş tarafından yaptırılmıştır.
Afşar Köprüsü: Köprünün Selçuklular döneminden kaldığı ileri sürülmektedir.
Kesme köfeki taşından yapılan köprü, yuvarlak kemerli olup, günümüzde de kullanılmaktadır...
Afşar Cami: Afşar Köyünde Selçuklulardan kalma bir cami bulunmaktadır. Caminin içi kaba ağaç süslemesi ile süslenmiştir, tavan ve yan kısımları şekillendirilmiştir
Tek hamam olarak yapılmış kagir bir yapıdır. Düz alanda yer alan hamama günümüze temelleri gelmiş dikdörtgen planlı soyunmalıkla girilmektedir. Soyunmalık yakın zamanlarda mahalli imkânlarla eski temeller üzerine yeniden yapılmış, üstü betondan tabliye ile örtülmüştür. Soyunmalığın doğu cephesinde yer alan kemerli bir kapı ile ılıklık kısmına girilmektedir. Ilıklık mekanı doğu-batı yönünde uzunlamasına dikdörtgen planlı ve üzeri beşik tonoz örtülüdür. Soyunmalığın kuzey cephesinde dört adet soyunmalık kabini briketten yapılmıştır. Soyunmalığın güneyinden kemerli bir kapı ile sıcaklık mekanına geçilmektedir. Sıcaklık bölümü enine dikdörtgen planlı büyük bölüm ile kare planlı iki adet halvet hücresinden oluşmaktadır. Büyük bölüm, ortada kubbe, iki yanda da beşik tonozla örtülüdür. Sıcaklığın güneydoğu köşesi yakın zamanda tıraşlık olarak bölünmüştür.
isparta eğirdir tarihi ve turistik yerleri
Eğirdir Kalesi: Eğirdir ilçesinde göle doğru uzanan yarımada üzerinde iç ve dış kale vardır. Dış kalenin yalnız temelleri kalmıştır. İç kale ise bugün hala ayaktadır. Yarım adayı kuzey-güney doğrultusunda keser. M.Ö. 4. Yüzyılda yapıldığı tahmin edilmektedir. Roma ve Bizans dönemlerinde çeşitli tamirler görmüştür. En son Hamitoğulları devrinde tamir görmüş ve Timur'un Eğirdir'i istilası sırasında tahrip edilmiştir.
Eğirdir Kervansarayı: Eğirdir ilçesi yeni mahallede bulunan kervansaray Konya-Antalya yolu üzerindedir. Avlu ve kapalı mekan olmak üzere iki kesimden meydana gelmiştir. Kervansaray 1237 yılında yapılmıştır. Bugün avluda birkaç yolcu odasının temel izleri kalmıştır.
Eğirdir Gölü: 517 km2 yüzölçümü ile Türkiye'nin 4. Büyük gölü olan Eğirdir Gölü deniz seviyesinden 1000 metre yükseklikte, Sultan Karakuş dağlarının arasında il alanının ortasında yer almaktadır. Kuzeyde kalan ve daha küçük olan kısmına Hoyran Gölü, güneyde kalan kısmına Eğirdir Gölü denilmektedir. Her iki bölüm Hoyran Boğazı ile birbirine bağlanır. Göl Eğirdir ilçesinin üzerinde bulunduğu yarım adanın bir uzantısı gibi iki küçük adadan biri Can Ada diğeri Yeşil Ada (Nis)'dır. Son zamanlardan suların azalmasıyla bu adalar Eğirdir'e bağlanmıştır.
: Eğirdir şehir merkezine 1.5 km. uzaklıkta olan Yeşilada, 9 hektar alan üzerinde taş temelli ahşap evleri, dar sokakları ve küçük balıkçı barınağı ile otantik özelliğini korumaktadır. Eskiden halk arasında NİS olarak bilinen Yeşilada, ev pansiyonculuğunun yaygınlığı ve balık lokantaları ile dikkat çeker. Adada ayrıca Hıristiyanlarca kutsal sayılan Ayastefanos kilisesi yer almaktadır.
Canada: Eğirdir ile Yeşilada arasında yer alan 7000 m2 büyüklüğünde sevimli bir adacıktır. Yapılaşma yoktur. Sadece piknik alanı olarak düzenlenmiştir. Ada Atatürk'ün Eğirdir'i ziyareti sırasında 1 Şubat 1933 tarihli Belediye Encümen Kararı ile kendisine hediye edilmiştir.
Prostanna Antik Kenti: Pisidia şehirlerindendir. Eğirdir sivrisinin arka tarafından Cami Yayla üzerindedir. Antik kentte sınır duvarları ve bazı bina temelleri vardır. Akropolis şehri 200 metre yükseklikte kurulmuştur. Sur duvarları içerisinde dikdörtgen şeklinde bir bina vardır. Bu bina bir tapınaktır.
Hızırbey Camii: Eğridir'de bulunan camilerin en büyüğü olup, ilk defa Hızır bey tarafından yaptırılmıştır (1327-1328). Cami 1814 yılında çıkan bir yangında tamamen yanmış Yılanlıoğlu Şeyh Ali Ağanın önderliğinde yeniden yaptırılmıştır. 1820 yılında tekrar ibadete açılmıştır. Büyüklüğü tarihi kıymeti, minberi bakımından önemli bir değere sahiptir. Ayrıca kemer üzerindeki minaresiyle dünyada tek olduğu iddia edilmektedir.
Ağa Cami: İlçenin Ağa mahallesinde bulunan camii, 1413 yılında inşa edilmiştir. Minaresi 1777 yılında yapılan cami daha sonra onarılarak kiremitli hale getirilmiştir.
Yılanlıoğlu Cami: Yazla mahallesinde Şeyhülislam El Berdai türbesi yanında Yılanlıoğlu tarafından 1806 yılında taş minareli olarak yaptırılmıştır.
Ada Cami: Yeşilada (Nis Adası) içinde yer alan cami önce kilise olarak inşa edilmiş, II. Osman'ın 1618 yılında çıkardığı bir fermanla cami olarak ibadete açılmıştır. İlk adı Kız Kilisesidir.
Sinan Paşa Cami: Kapısı üzerindeki kitabede 1376 tarihinde yapıldığı kayıtlıdır. Buna göre caminin Isparta ve havalisinin Osmanlı idaresine geçmeden 6 yıl önce yapıldığı anlaşılmaktadır.
Baba Sultan Türbesi:Kapıdaki kitabeden anlaşıldığına göre 1358 yılında Hamidoğlu İlyas Bey zamanında İsa Bin Musa adındaki zat için yaptırılmıştır. Türbe içinde Baba Sultandan başka türbedarı olan Sureti Baba (Zorti Baba) ile Palor Baba adlarında iki kişinin mezarı daha vardır. Türbe ziyarete açıktır.
Dündar Bey Medresesi: 1237 yılında Selçuklu Sultanı II. Gıyaseddin Keyhüsrev zamanında han olarak yapılmış, 1301 yılında Hamidoğlu Dündar Bey tarafından medrese haline getirilmiştir. Medrese iki katlı olup, ortada avlu yer alır ve 30 hücresi vardır. Medresenin girişinde büyük bir taş kapı vardır. Kapının etrafı Selçuklu karakterlerinden geometrik şekillerde süslenmiştir.
Ayastefanos Kilisesi: Eğirdir ilçesinin Yeşilada mahallesinde yer alır. 19. Yüzyılda inşa edilmiştir. Eğirdir Belediyesince 1993 yılında restorasyon çalışmaları başlatılmış olup, çalışmalar sürdürülmektedir. Eskiden Rum asıllı Hıristiyan Hacı adaylarının Kudüs'e gitmeden önce yolları üzerinde bulunan Ayastefanos Kilisesini ziyaret ettikleri ve burada ayinler düzenledikleri belirtilmektedir.
Aya Giorgios Kilisesi: Eğirdir ilçesi Barla bucağında dağın yamacında yer alır. Kilisenin duvarlarının bir kısmı hala ayaktadır.
Eğirdir'in korunan alanları Kovada Gölü Milli Parkı ile Kasnak Meşesi Tabiatı Koruma Alanıdır.
Eğirdir tren istasyonunun altında bulunan plaj ince kumlu olup gölün yüzmeye en elverişli yeridir. Kıyıdan itibaren 200 metrede bile boyu geçmeyen sığlığı ile güvenli bir plajdır. Soyunma kabinleri, duşu, gazinoları, büfesi, telefonu, sağlık kabini bulunmaktadır. 1988 yılında Mavi Bayrak çekilmiştir. 50 çadır kapasitesi olup kiralık bungalovlar da vardır.
Bedre Koyu: Eğirdir-Barla yolu üzerinde merkeze 11 km. mesafede 1500 metre sahil şeridi olan güzel bir yüzme ve dinlenme yeridir. Soyunma kabinleri, gazinolar, umumi mutfakları ve kamping alanları vardır.
Eğirdir Gölü, su kayağı, su altı dalış, yelken gibi pek çok su sporlarına elverişlidir. Gölde balıkçılık yapılmaktadır. Eğirdir'i çevreleyen dağlarda trekking, dağcılık ve yamaç paraşütü yapılmaktadır. Bu aktiviteler için Turizm Danışma Müdürlüğüne başvurulmalıdır.
Kaynak: http://www.tanitma.gov.tr/TR,22623/gezilecek-yerler.html Erişim: 29.12.16
isparta atabey tarihi ve turistik yerleri
AGRAE*: Atabey ilçe merkezinde yeralan Agrae kenti modern ilçe merkezi altında kalmıştır. Birkaç mimari parça dışında kentten herhangi bir kalıntı yoktur. İlçe merkezinin kuzeybatısında Kapıcak Köyü yakınında Parlais (Barla) ve Prostanna (Eğirdir) şehirlerinin sınırlarını belirleyen bir sınır yazıtı bulunmaktadır. Agrae Bizans döneminde Seleukeia ile birlikte bir piskoposluk merkezidir.
SELEUKEİA SİDERA: Seleukeia antik kenti Atabey ilçesinin güneyinde, Bayat Köyü yakınındadır. Kent Suriyeli Kral Seleukos I (MÖ 312-280) veya oğlu Antiokhos I (MÖ 280-261) tarafından kurulmuştur. Roma İmparatoru Cladius (MS 41-54) tarafından şehrin adı Claudia Seleukeia olarak değiştirilmiştir. MS 7. yüzyılda yaşayan Hierokles Pisidia'daki Seleukeiadan bahsederken diğer Seleukeialarla karışmaması için sonuna Sidera (Demir) adını eklemiştir.
Antik kentte 1993 yılında Müze Müdürlüğü başkanlığında bir kurtarma kazısı yapılmıştır.Kentin Akropolü (Yukarı kent) surlarla çevrili olup, akropolün kuzeyinde Yunan tiyatrosu tarzında yamaca oturtulmuş tiyatro yer alır.Tiyatronun Cavea (oturma sıraları) kısmı tahrip olmuştur.Sahne binasına yanlardan girişi sağlayan Vomitorium (Tonozlu giriş) ayaktadır. Akrapolün güneybatısında Helenistik devir bir tapınağın podyumu vardır. Alt kısımda tabanı merdivenli, 180x120 cm ebadında 20 m uzunluğunda tünelle inilen bir sarnıç yer alır. Akropolün güneydoğu yamacında ovaya bakan kısımda ardındaki kayaya hatıl delikleri açılmış bir kutsal alan mevcuttur. Bu yapının güneyinde iki tarafı apsisli (yarımay) bir yapı ortaya çıkarıldı. Yapının güney cephesi düzgün kesme taş olup ön kısmında mozaik döşeli bir taban bulunmaktadır.
Akropolün kuzeybatı yamacında geniş bir mezarlık alanı bulunur. Mezarlıkta Sanduka mezar ve bol miktarda Oda mezar mevcuttur. Oda mezarların içi kayaya oyulmuş tavanı yuvarlak tonoz biçimlidir. Mezarların içine iki yada üç basamakla inilmektedir. Mezar odasının girişinde iki yanda ölülerin yatırıldığı kısım ortada ise mezar hediyelerinin konulduğu seki bulunmaktadır.
Kelian : Kapıcak Köyü içinde Kelian isimli bir yerleşme tespit edilmiştir. Kalıntıların mevcut durumuna göre küçük bir yerleşme olan Kelian antik çağda Seleukeia (Bayat) veya Agrae (Atabey)'in bir köyü olmalıdır.
Göndürle 1 Höyük Mezarlığı: İlimiz sınırları içinde Atabey ilçesi, Harmanören (Göndürle) köyü yakınındaki Göndürle I Höyük Mezarlığında l989 yılından beri kurtarma kazısı yapılmaktadır. Bu kazı aynı zamanda ilimizde açığa çıkarılan İlk Tunç Çağ mezarlığıdır. Mezarlık alanındaki esas ölü gömme yöntemi küp mezarlar olup İlk Tunç Çağ II ile Orta Tunç Çağ başı arasında (MÖ 2700/2600 – 1900/1800) gömü yapılmıştır. Genellikle doğuya dönük yatırılan küplerin içine, ölen kişiler hoker tarzında bacaklar karına çekik ve bir yana doğru yatırılmışlardır. Küpün ağzı kapaktaşı ya da küçük derin bir çömlekle kapatılarak etrafı moloz taşlarla desteklenmiştir. Ölünün yanına mezar hediyesi olarak; kadın ise bronz yüzük, küpe,bilezik,ağırşak, gaga ağızlı testi vb. kap kacak, erkek ise taş balta, obsidyen (Doğal Cam) kesici, bronz spatula vb metal objelerle gaga ağızlı testiler konulmaktadır. Söz konusu bu mezarlık alanı Erken Tunç Çağ kültürüne ışık tutmaktadır.
Atabey Gazi Ertokuş Medresesi**: Medrese, I. Alaaddin Keykubat zamanında, Selçuklu uç kumandanı Mübarizeddin Ertokuş tarafından H. 621 / M. 1224 yılında yaptırılmıştır. Medresenin taşları Agrai (Atabey) ve Seleukeia Sidera (Bayat) harabelerinden getirilmiştir. Medrese “Kapalı Tip Medrese” türüne girer ve dış avlu, iç avlu ile türbe ve medrese odalarından oluşur. Medresenin hücreleri zemin katta olup, üzerleri kubbelidir. İç avluda bir havuz ve üstünde ortası açık bir kubbe vardır. Bu kubbe yarım kemerlerle dört mermer direğe dayanmaktadır. Medresenin portali ve yan nişleri, daha sonraki Selçuklu Medreselerine göre daha sade bir tezyinatla işlenmiştir. Fakat bu sadelik içinde portal birkaç bordürle canlandırılarak olgun bir cephe tesiri yaratılmıştır. Medresenin içinde hiçbir dekor bulunmadığından, sadece mimarî kuvvete dayalı değişik bir mekan ifadesi elde edilmiştir. Burada büyüklük ve ahenk bakımından gerçekten az görülen tesire varılmıştır. Taş mihrabıyla Anadolu Selçuklu eserlerinin nadir örneklerindendir. l993 yılında Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından restore edilmiştir.
İSLAMKÖY DEMİREL EVİ VE DEMOKRASİ MÜZESİ: ***
17 bin metrekarelik alanda kurulan külliyede yer alan Demokrasi ve Kalkınma Müzesi'nde Demirel'in memurluğa başladığı 1949 yılından cumhurbaşkanı olduğu döneme kadar sakladığı çok sayıda belge, 45 bin kitap, 32 bin gazete ve dergi, 126 bin fotoğraf ve Demirel'e yurt içi ve dışında hediye edilen eşyalar yer alıyor.
Külliye içinde bulunan Müze Ev'de ise Demirel ve ailesinin 1920'li yıllardan bu yana kullandığı eşyalar bulunuyor.
Erişim tarihi 29.12.16
İSPARTA AKSU TARİHİ VE TURİSTİK YERLERİ
fotoğraflar, ilçeler, kurşunlu şelalesi, resimler
Aksu İlçesinin 2 km kuzeydoğusunda bulunan Zindan Mağarası, Aksu Çayı boğazının güneye bakan yamacında deniz seviyesinden 1300 m. yüksekliktedir. 765 metre uzunluğunda olan mağara yatay yönde gelişme göstermiştir. Yarı aktif olan mağara, içinde değişik Damlataş, Akmataş, Kenartaş ve yer altı deresinin oluşturduğu aşınım ve birikimlere sahiptir. Bazı kesimlerinde ise minyatür kanyonlar oluşmuştur.
Mağaranın sonunda “Hamam” diye isimlendirilen kısımda tabanda mozaik biçimli kalsit kristalleri en özgün şekillerdir. Yapılan analizler sonucunda mağara içinde akan suyun Zindan mağarasının yakınındaki Başpınar suyuna özdeş, kalsiyum ve mağnezyum değerlerinin yüksek olduğu ve cildi güzelleştirici etkisinin olduğu ortaya çıkmıştır. Mağara girişinde siyah, beyaz ve kırmızı taş tesseradan yapılmış Eurymedon (Köprüçayı Tanrısı) başı, iki yanında yunus motifi, altta ve üstte kanatlı uçan erkek motifleri olan mozaik bulunmaktadır.
Zindan Mağarası önündeki Eurymedon Kutsal Alanı, Timbriada Antik kentine bağlı bir alandır. Mağara civarında yapılan kazılardan elde edilen bilgilere göre erken Helenistik dönemden itibaren yazıtların içeriğinden ise M.S. 1 ve II yüzyılda kutsal alanın yapıldığı tespit edilmiştir. Kutsal alan erken dönemlerde açık hava tapınağı şeklinde kullanılmış olmalıdır. Açık Hava Tapınağı, mağaranın önünden alt kısımdaki yürüme zeminine kadar basamaklı inşa edilmiş fakat zaman içinde birtakım değişikliklere uğramıştır. Bu günkü arkeolojik veriler tapınağın Roma döneminde yoğun mimari yapılaşma geçirdiğini göstermiştir. Bu kutsal alan uzun yıllar önemini korumuştur.
Kutsal alanın esas tanrıçası, Timbriada Antik Kentinde olduğu gibi Kybele olup tanrıça, “Meter Theon Vegeinon” olarak isimlendirilmiştir. Alanda ayrıca Eurymedon (Köprü Çayı Tanrısı), Zeus (Baştanrı), Hermes (Haber Tanrısı), Demeter (Tarım ve Bereket Tanrısı) kültlerine tapım vardır. Ayrıca kent sikkelerinde her iki tanrı birlikte tasvir edilmiştir. Mağaranın önünde 1977 yılında ortaya çıkarılan Eurymedon Tanrısının heykeli Isparta müzesinde sergilenmektedir.
Roma döneminde kutsal alanın önünde Eurymedon köprü çayı üzerine kesme taşlardan yapılmış olan Roma Köprüsü, tek tonoz kemerli bir köprüdür. Köprü kemerinin her iki yanındaki kemer kilit taşları üzerine tanrı Eurymedon’un portre - büstü oyulmuştur.
Köprünün genişliği ve bölgedeki antik yollar incelendiğinde, kutsal alanın yol bağlantıları üzerinde bulunduğunu göstermektedir. Benzer şekilde Perge’den Antiocheia’ya uzanan antik yolda köprüçayın üzerinde farklı boyutlarda iki köprü daha bulunmaktadır. Roma köprüsü çevredeki diğer iki antik kentle beraber değerlendirildiğinde Beyşehir Gölüne kadar Yenişarbademli üzerinden uzanan bir yolun varlığını desteklediği düşünülebilir. Kutsal alanın bölgedeki özelliği antik yol üzerinde olması ile kült alanına farklı bir boyut kazandırmasıdır.
Koçular Köyü ile Pazarköy arasında bulunan yayla büyükbaş hayvan beslemek için oldukça uygundur. İlçe merkezimize 11 km uzaklıkta bulunan yaylanın rakımı 1400 m’dir.
/195/2012 foto safari 036 (600 x 450) /195/barak yalası (1) (600 x 450) /195/barak yalası (4) (600 x 450) Çayır Yaylası
Aksu İlçe merkezine 23 km uzaklıkta olup rakımı 2100 m’dir. Özellikle Karakoyunlu yörüklerinin yazladığı yaylada şu an hayvancılık çok az yapılmaktadır. Yaylanın ziyaretçileri çoçukluğu yaylada çadırda geçmiş orta yaş kuşağıdır.
İlçe merkezine 12 km uzaklıkta olup büyük bölümü baraj suyu altında kalmıştır. 1550 m rakımı olan yaylanın doğal güzelliğini baraj gölü tamamlamıştır. TRT televizyonunun ilk dizilerinden olan ”Kuruluş” dizisinin büyük bölümü bu yaylada çekilmiştir.
Yenişarbademli ile Aksu Yaka Köyü sınırlarında yer alan Melikler Yaylası ilçe merkezine 29 km uzaklıkta olup rakımı 1750 m ‘dir. Dağcıların ve arıcıların konakladığı yaylaya kekik kokusu ayrı bir özellik katmaktadır.
Sorgun Yaylası’nda yapımı 1998 de tamamlanan barajda 1999 yılında su tutulmaya başlanmıştır. Sulama amaçlı yapılan barajdan Aksu Enerji aracılığıyla Eğirdir Gölüne de su verilmektedir. 24 m derinliğe sahip olan Sorgun Baraj Gölü Eğirdir Gölü’nün yedek deposu gibidir. Gölün bulunduğu alanın cezbedici bir tabii güzelliği vardır. Sorgun Barajı olta balıkçılığında önemlidir.
1997 yılında yapımı tamamlanmış olup aynı yıl su tutulmaya başlanmıştır. Kapalı devre sulama sistemi 2011 yılında tamamlanmıştır. Aynalı sazan ve sazan balıkları’nın yaşadığı gölet olta balıkçılığı için idealdir.
Karağı Köyü yakınlarına 1997 yılında yapılan gölet Karağı Köyü’nün sulama ihtiyacını karşılayacak düzeydedir. Ulaşımının rahat ve kolay olması olta balıkçılarının rahbetini artırmaktadır.
Antalya-Isparta karayolunun 24 kilometresinden sola dönülerek 7 km devam edildiğinde ulaşılan bir şelaledir.
Kurşunlu Şelalesi'ne su 18 metre yükseklikten dökülmekte ve küçük şelaleciklerle 7 adet küçük gölet birbirine bağlanmaktadır. Kurşunlu Şelalesi 2 kilometrelik bir kanyonun içinde kalmaktadır. Bu alan 1986 yılında park haline getirilerek ziyarete açılmıştır. Şelale ve piknik yeri 33 hektarlık bir alanı kaplamaktadır. Piknik alanı içinde; manzara seyir teraslan, çocuk parkı, restoran, otopark, gezinti patikaları, içme suyu, tuvalet vardır. Ulaşım, belediye otobüsleri ve minibüslerle sağlanabilmektedir.
Kurşunlu şelalesine ulaşmak için 230 ve 231 numaralı minibüsl ver 79 numaraları otobuüs kullanılabilir. Bu araçlar saat başlarına Antalya merkezden kalkar
Yeri: Akdeniz Bölgesinde Antalya ili merkez ilçesi sınırları içerisindedir.Ulaşım: Tabiat Parkı Antalya'dan 22 km. uzaklıktadır. Parka Antalya-Aksu karayolunun Soğucaksu köprüsünden kuzey istikametine ayrılan 7 km.lik bir yol ile ulaşılır. Özelliği: Sağlıklı orman dokusu ve zengin bitki topluluğu örneklerinin ilgi çekici su ve kaya formlarıyla bütünleştiği eşsiz bir doğal peyzaj özelliğine ve önemli özelliğini meydana getiren Kurşunlu Şelalesi'ne sahip olması nedeniyle 394 hektarlık bölümü 1991 yılında Tabiat Parkı olarak ayrılmıştır.
Kızılçamın hakim olduğu alanda yer yer tek veya küçük gruplar halinde doğu çınarı, defne, harnup, yabani zeytin, sakız ağacı, sögüt ve incir ağaçları bulunmaktadır. Mersin, alıç, zakkum, böğürtlen, yabani gül, sütleğen, ılgın, ladin, kermes meşesi, kekik, yabani nane, kayıt, eğrelti ve sarmaşıklan alt florayı meydana getirir. Su bitkilerinden ise (su üstü) topalak, su nanesi, kamış(su içi) su avizeleri, iplikli yeşilalgler, (yüzer bitki) nilüferleri görmek mümkündür.
Yabandomuzu, tilki, tavşan, sincap, yarasa, ibibik, ağaçkakan, üveyik, sazan, su kaplumbağası, köpek, yılan ve kertenkele Tabiat Parkının faunasını oluşturur.
Mevcut Hizmetler ve Konaklama: Nisan-Aralık ayları arası parkı ziyaret için en uygun dönemdir. Günübirlik piknik, doğada yürüyüşler ziyaretçilerin yapabileceği uğraşılar arasındadır. Tabiat Parkı içerisinde ziyaretçilerin yeme-içme ihtiyaçlarını karşılayacakları tesis mevcuttur. Kaynaklar: http://www.aksu.gov.tr/default_b0.aspx?content=235
Artvin Borçka Karagöl 18:16
Artvin ve Borçka'nın da içinde bulunduğu bölgeye ilk yerleşenlerin Orta Asya’dan gelen 'HURRİLER” olduğu yazılı kaynakların incelenmesinden anlaşılmaktadır. M.Ö 2000 yılından başlayarak Hurilerin yöreyi de içine alan geniş bir bölgede devlet kurdukları bilinmektedir. Daha sonra Urartuların Hitit İmparatorluğunun yıkılması ile Borçka yöresine kadar yayıldıkları, M.Ö 720-714 yılları arasında Kimmerler, M.Ö 655‘de Sakalar daha sonra da Arsaklıların egemenlik kurdukları çeşitli kaynaklarda yer almaktadır.
M.S 576 Yılından itibaren bölgeye Bizanslılar hakim oldular. Halife Osman döneminde İslam Ordusu, 645 yılında Bizans ordusunu yenerek bu bölgeye hakim olmuştur. Sonraları Emeviler, Hazar Türkleri ve Bagratlılar bölgeye hakim olmuştur.
Büyük Selçuklu Devletinin kurulmasından sonra Artvin, Borçka, Şavşat, Yusufeli ve Ardanuç Selçuklu topraklarına katıldı(l063).Sonraları bölge Moğolların egemenliğine girdi.
Borçka ve çevresi Yavuz Sultan Selim'in Trabzon Valiliği döneminde Osmanlı egemenliğine girdi. 1877-78 Osmanlı – Rus Harbinden sonra Kars, Ardahan, Artvin ve Batum ile birlikte Borçka da Anadolu'dan koparılarak Rus yönetimine bırakıldı. Bu tarihten sonra Borçka ve çevresi sık sık savaşlara sahne olmuştur.
30 Ekim 1918 tarihinde imzalanan Mondros Antlaşması'ndan hemen sonra Batum, Artvin, Borçka ve çevresi İngilizlerce işgal edilmiş, İngilizlerin ayrılmasından sonra da bölgeye Gürcüler girmiştir. Gürcülerin hakimiyeti 9 Şubat l921 yılına kadar sürdü. T.B.M.M. ultimatonu ile Gürcüler bölgeyi terk etmiş, 7 Mart 1921 yılında Borçka, Artvin ve çevresi kesin olarak Anayurda kavuşmuş oldu.
Borçka İlçesi 7 Temmuz l921 tarihinde ilçe olmuş, 26 Haziran l926 tarih ve 877 sayılı kanunla da Bucak haline getirilmiş, 28 Mayıs l928 tarih ve 1288 sayılı kanunla da yeniden İlçe statüsüne kavuşturulmuştur.
Hatay Yayladağ Tarihi ve Turistik Yerleri
Merkezde 1000 yıllık Kasım Bey Camii, 500 yıllık Hacı Hüseyin Camii ve Romalılardan kalma köprü vardır. Kel Dağı’nda Barlahan Kilisesi, Ayışığı Köyü’nde Kızlar Sarayı ve Çabala Köyü’nde de bir kilise vardır.Karacurun köyünde taş devrinden kalma oymalı mağara vardır. Olgunlar köyünde de kilise kalıntıları vardır. Merkezde diğer bir tarihi bina iki katlı Askerlik Şubesi Başkanlığı binasıdır. 1930 yılında Fransızlar tarafından karakol olarak yapılan tarihi binanın malzemesi Fransa'nın Marsilya kentinden gemilerle İskenderun'a oradan da katırlarla Yayladağı'na getirilmiştir. Fransız işgalinden geriye ayakta kalan tek binadır.
Tarihi eserlerin tanıtımı iyi yapılamadığından turizm gelişmemiştir. Turistler sınır kapısından geçmek için gelirler.Karacurun köyünde ağrılara deva olan "Yel Dede" ve çocuk sahibi olamayanların uğrak yeri "Aslan Dede" ziyareti bulunmaktadır. Karamağara denilen deniz kıyısında, tarih öncesi bir takım kaya boşlukları bulunmakta ve tarihi önemi bilinmemektedir. Aynı zamanda Karamağara'da denize girilebilmekte ve balık tutulabilmektedir.
Hatay Samandağ Tarihi ve Turistik Yerleri
Samandağ ilçesi Asi Nehrinin Akdeniz’e kavuştuğu kıyılarda 14 km uzunluğunda dünyanın sayılı uzun sahillerinden birine sahiptir. Geniş bir kumsalın yer aldığı bu sahil halka açık plaj halindedir. Bu kumsal aynı zamanda nesli tehlikede olan CheloniaMydas ve CarettaCaretta deniz kaplumbağalarının sayılı yumurtlama-üreme alanlarından biridir. Samandağ sahilinde deniz üzerinde batan güneşi izlemek ayrı bir zevktir. Bu sahil üzerinde “Çevlik Balıkçı Barınağı” denizcilik faaliyetleri için altyapı hizmeti sunmaktadır. Balıkçı tekneleri yanında, yatlar, tur tekneleri ve dalgıçlık etkinlikleri için de hizmet vermektedir. Balıkçı Barınağından hareket eden tur tekneleri ile olağanüstü güzellikteki koylara ulaşmak mümkündür.
Antakya’da ve ilçemizde pek çok yerde Hızır (A.S.) adına yapılmış türbe ve ziyaretler vardır. Ancak bunların en ünlüsü Samandağ sahilinde, Hz. Hızır ile Hz. Musa’nın buluştuğu yer olarak kabul edilen kayanın üzerinde kurulan Hızır (A.S) ziyaretidir. Yılın her döneminde yoğun bir ziyaretçi ilgisi göze çarpmaktadır.
Büyük İskender’in ölümünün ardından Antakya ve yakın çevresi Büyük İskender’in generallerinden Antigonos’un hakimiyetine girer ve M.Ö.307 yılında, yeni bir kent olan Antigoneia kurulur. M.Ö.300 yılına kadar başkent olarak varlığını sürdüren kent, gelişimini tamamlayamadan M.Ö.300 yılında Antiokheia’nın kurulması ile terk edilir. Samandağ, Çevlik’te daha önceleri kurulan Seleukeia Pieria ile birlikte Antiokheia, büyük ölçüde bölgeyi ve Seleukos Krallığı’nı kontrol altında tutma fikriyle kurulmuştur. Seleukeia Pieria bir liman kenti olarak büyürken, Antiokheia Krallığın başkenti olarak ön plana çıkmıştır.
Bol yağışlar sonrası gelen seller, zamanla Seleukeia Pieria liman kentini tahrip etmeye ve alüvyonla doldurup kullanılmaz bir hale getirmeye başlayınca, İmparator Vespasianus döneminde dağın bir bölümünü delerek bir tünel açılması ve sellerin getireceği alüvyonlardan kurtarılması düşünülmüştür. İmparator Vespasianus (MS.69–79) zamanında başlanan çalışmalar, oğlu İmparator Titus (MS.79–81) zamanında tamamlanmıştır. Derenin önü bir duvarla kapatılmış ve sel suları, uzunluğu 1380 m olan bir kanal vasıtası ile limandan uzağa yönlendirilmiştir. Bu kanalın 130 m uzunluğundaki bir bölümü kayalara oyularak yapılmış olan 7 m yüksekliğinde ve 6 m eninde kapalı bir tünel şeklindedir.
Hıdırbey köyünde “koruma altına alınmış” ulu bir çınar ağacı vardır. 800-1000 yaşlarında olduğu tahmin edilen, ancak halk arasında 2000-3000 yaşlarında olduğuna inanılan bir ağaçtır. Gövdesinin çevresi 35 metredir. Bu ağacın Hz. Musa’nın asasının ab-ı hayat (ölümsüzlük suyu) sayesinde filizlenip kök salması sayesinde meydana geldiğine dair efsaneler anlatılmaktadır.
VAKIFLI KÖYÜ KİLİSESİ
Yoğunoluk Köyü’nde Kilise (1633-1646 yıllarında inşa edilmiştir) ve Fransız Okulu yapılarını görmek mümkündür.
Yoğunoluk’tan Eriklikuyu’ya giderken yolun sağında muhtemelen 1040’larda inşa edilmiş “Hayatın Ağacı Kilisesi (The Church of The Wood of Life)” kalıntıları bulunmakta-dır.
Teknepınar Köyü’nde ayakta kalmış bir St. Meletios Kilisesi (1897 yılında restore edilmiş) ile muhtemelen M.S 6. yüzyılda yapılmış küçük bir kiliseye (St. John Chrysostomos) ait kalıntılar görülebilecek yerler arasındadır. Teknepınar Camisi de kilise olarak inşa edilmiş bir yapıdır.
Hatay Reyhanlı Kultur ve Turizm
Reyhanlı halkının çoğunluğunu Araplar, Türkler, Kürtler ve Çerkezler teşkil eder. Bu yüzden kültürel bir zenginlik vardır. Günümüzde Çerkezler dışından diğer halkların gelenek ve göreneklerini birleştirerek bir üst kültür oluşmuştur.
Reyhanlı halkı giyime çok önem verir. İlk bakışta yabancıların dikkatini çeken terzilerin çoğunluğu halkın giyime düşkünlüğünü gösterir. Halkın giyimi medeni ve muntazamdır.
KIZ İSTEME VE DÜĞÜN GELENEKLERİ:
Kız isteyen taraf ailenin veya akrabaların ileri gelenini kız tarafının evine gönderir. Orada mesele konuşulur. Kız ailesi tarafından gün istenir. Ondan sonra nişan için tekrar gün ve söz alınır. Merasim nişanında şerbet içilir. Erkek tarafı kıza birçok hediyeler takarlar. İki tarafın hazırlıkları tamamlanmasından sonra düğüne başlanır. Düğüne akrabalara, komşulara, tanıdıklara davetiye gönderilir. Düğünler iki gün veya bir gün sürer. Düğünlerde kadınlı erkekli halay alayı yapılır. Bazen salonlarda saz orkestraları ile düğünde yapılır.
Kına gecesi hem kıza hem de damada kına yapılır. Davetlilere yemek verilir; onlarda yeni kurulan aileye para ev eşyası şeklinde yadımda bulunurlar.
Gelinin çıkarılacağı gün akrabalar gezdirilir. Gelin konvoyu oluşturularak Yenişehir Gölü etrafında tur atılır.
Yöreye has müzik enstrüman olarak “ZAMIR” genellikle köylerde kullanılmakta iken, zamanla terkedilmiştir. Leylek veya kartalın kanat kemiğinden ya da kamıştan yapılır. Nefesli olan bu çalgı aleti ülkemizin diğer yörelerindeki benzerine “çifte argun” denir.
Sevinç Halayı, Şerci, Yağlı Kenar, Halebi, Küllük yöreye ait oyunlardır. Bunlar düğün-nişan-sünnet halaylarında davul zurna ile icra edilir.halaylarda kadın ve erkek bir arada oynar.
El sanatlarından meslek olarak alabilenler; sipariş ile özel ayakkabı imalatı, at arabaları ve atlar için koşum takımları, kalaycılık, kilim imalatı.
Evlerde, her gelinlik çağa gelen genç kızın, boş zamanlarında işlediği ince tığ ve dantel ile boncuk işleri yörede yaygındır.
Kızlar Sarayı(Cilvegözü Sınır Kapısı ile Bab-el Hava Sınır Kapısı arasında tampon bölge diye tabir edilen yerde bulunmaktadır), Atçana Höyüğü, Çatal Höyük, İmma Kalesi, Tarihi Yenişehir Camii başlıca ören yerlerindendir.
Hatay Kumlu Turizm - Turistik Yerler
KAPLICA SUYU ve TERMAL ÖZELLİKLER
*Kaplıca termal suyumuzun sıcaklık derecesi 37 derecedir.
(Doktorların tavsiye ettiği kaplıca suyu sıcaklığı vücut ısı sıcaklığı olup 38 derecedir.)
*Kaplıca suyumuz yüksek kükürt oranına sahiptir. Kükürt vücudun hücrelerindeki faaliyetleri uyandırır. Bunun sonunda vücudun kuvvetini arttırarak zindelik ve gençlik iksiri sağlar.
*Deriye yapışan ve derinlere kadar nüfus eden kükürt derinin salgılama faaliyetini artırarak hücrelerin düzenlenmesine ve yenilenmesine yardımcı olur.
*Derideki sinir uçlarını eskite ederek refleks yolla ait olduğu hasta organın dokularında kan dolaşımını ve beslenme faaliyetini arttırmada faydalı olur.
*Kaplıca suyumuz göz hastalıkları tedavisinde de faydalı olur.
*Green Hamamat Kaplıcaları MG değeri ve kükürt oranı yüksek termal suyu dünyada sadece bir benzeri Hindistan’da bulunmaktadır. Aynı zamanda Roma döneminden beri Green Hamamat Kaplıcaları, Kudret Suyu- Kudret Hamamı-Gençlik İksiri Su olarak ün yapmıştır.
*Kaplıca suyumuz kesinlikle ısıtma-soğutma- arıtma gibi bir işleme tutulmayıp, kaynağından geldiği sunulmaktadır.
KAPLICA SUYUNUN FAYDALI OLDUĞU BAŞLICA RAHATSIZLIKLAR
*Ortopedik Rahatsızlıklar *Nörolojik Hastalıklar
*Boyun ve Bel Fıtığı *İdrar Yolu ve Kas Hastalıkları
*Astım ve Burun Boğaz Hastalıkları *Spor Yaralanmaları
*Kadın Hastalıkları *Deri Hastalıkları
*Kısırlık Sorunları *Migren
*Romatizmal Eklem Ağrıları *Eklem Kireçlenmesi
*Safra Kesesi ve Böbrek Taşı *Siyatik, Sivilce, Egzama Hastalıkları
*Felçli ve Yarı Felçli Hastalıklar *Üst Solunum Yolu Hastalıkları
*Deri ve Cilt Hastalıları *Kalp ve Damar Sertliği gibi bir çok hastalığa iyi geldiği bilinen bir gerçektir.
KAPLICA TEDAVİSİNİN UYGULAMA ŞEKİLLERİ
*Günde iki defa sıcak su banyosu yapılmalıdır. (Sabah – Akşam Uygulanmalıdır)
*Havuza girmeden önce duş alarak, derideki gözeneklerin açılması sağlanmalıdır.
*Vücudun suda bulunan faydalı mineralleri alma süresi 10 ile 15 dakikadır.
Bu sürede vücut doygunluğa ulaşır. Banyoda uzun süre kalmak vücuda fayda sağlamaz.
*Banyo sonrası biraz istirahat edilmeli, kuru elbiselerle biraz yürüyüş yapılmalıdır.
*Banyoya aç karnına girilmelidir.
*Tedavi sürecinde vücudun üşütülmemesine dikkat edilmelidir.
*Banyo sonrası ter kaybı ile oluşan sıvı ihtiyacı içme suyu, maden suyu veya ayranla karşılanmalıdır.
*4–5 banyodan sonra tedavide kaşınmaya benzer durumlar ortaya çıkabilir. Ancak bu durum bir süre sonra kendiliğinden yok olur. KAPLICA SUYUNUN SICAKLIĞI
Kaplıca, banyo suyunun sıcaklık derecesi tedavide önemli faktörlerden biridir. Genel olarak, banyo suyunun sıcaklık derecesi vücut sıcaklığında yani 38 derecede olması gerekir. Ancak su ne kadar sıcaksa o kadar da faydalıdır inancı yanlıştır. Bu yanlış görüşten dolayı sıcak sularda haşlananlar pek çoktur. Suyun sıcaklığı 38–40 dereceyi geçmemelidir. Ayrıca alışkanlıklar vücudun yağ tabakası kalınlığı kan dolaşımını normal olup olmadığında kişinin sıcaklığa karşı göstereceği tepkiyi belirler.
Hatay Kırıkhan Tarihi ve Turistik Yerleri
BEYAZIT-I BESTAMİ TÜRBESİ:
İlçemiz beyazıt-ı bestami türbesinin bulunduğu helenistik dönemden kalma kale kalıntısı ve su kemerleri özellikle iç turizmin ilgisini çeken bölgelerimizden birisidir. Beyazıt-ı bestami türbesi, batıda kayaların tıraşlanması ile oluşturulan, kuzeyde de sur duvarı ile sınırlanmış bir alanda, birbirine birer kapı ile bağlanan dikdörtgen planlı, beşik tonozlu dört mekandan ibarettir.
2013 yılında başlatılan restorasyon çalışmaları devam etmekte olup, yolun kamulaştırma ve imal edilmesi, ziyaret yolundan geçen alaybey deresinin ıslahı, peyzaj çalışmaları, ziyaret güzergâhının ışıklandırması, sondaj kuyusunun ziyaretin su ihtiyacını karşılaması amacıyla sisteme dâhil edilmesi, ziyaretçilerin bilgilendirilmesi için mekânlar, tanıtıcı broşürleri ve prestij kitabı çalışmaları devam etmektedir.
Ziyaretçilerin can ve mal güvenliği açısından risk oluşturan yerler tespit edilerek kaya güvenliği ağı ile şev koruyucu yapımı için gerekli olan tel örgülerin siparişi verilmiştir.
Hatay’ın tek doğal gölü olan gölbaşı gölü (balık gölü), kırıkhan sınırları içindedir. Gölbaşı gölünün içinde doğal bir ada bulunmaktadır. Gölbaşı gölünde balık avcılığı da yapılmaktadır. Ayrıca gölbaşı gölünün tabii manzarası turizme küçük çapta da olsa katkı sağlamaktadır.
DANA AHMETLİ KÖPRÜSÜ:
Kırıkhan’da, karasu üstünde altı gözlü bir taş köprüdür. Köprünün 16.yy’a ait olduğu sanılmaktadır. Eski yıllarda ceylanlı mahallesinden gelip halep'e giden yol üstünde kurulan köprü, halen ayakta ve sağlam olarak kullanılmaktadır. Halk arasında taş köprü adıyla bilinen köprünün, yörede yaşamış olan "bir aşiret reisinin hanımı" tarafından yaptırıldığına dair söylenti vardır.
Kırıkhan-reyhanlı yolu üstünde baldıran höyüğü yakınlarında bir taş köprüdür. 200 metre aralıkla yapılmış 2 köprü bütünüdür. Büyük olan köprü 16 gözlüdür. Yüksek olmayan ve 3 metre genişliğindeki köprülerin korkulukları hemen hemen ortadan kalkmıştır. Kesme taştan yapılan iki köprüden uzun olanı bir yol yapımı sırasında asfaltın altında kalmıştır. 1607 yılında, canpolatoğlu isyanını bastırmak üzere, bölgeye gönderilen kuyucu murat paşa tarafından yaptırılan köprü, yapımcısının adını taşımaktadır. Zaman zaman onarılan köprü halen kullanılmaktadır. Halk arasında murat paşa köprüleri olarak anılması da bu görüşe doğrulamaktadır.
CEYLANLI MAHALLESİ BEŞKARDEŞLER MAĞARASI:
Tipik kaya mezarları ve inziva odaları görünümündedir. 3 katlıdır. Kayaların üstünde 3 göz halinde pencere delikleri görülmektedir. Halk arasında buraya sütlü mağara denmektedir. Çevredeki yazılardan "vakfettim burası bir vezir mahallidir..." ibaresi okunmaktadır. Yaygın inanca göre burada bir bey, eşi ve çocukları ile birlikte yaşamaktaydı. Ceylanlı mahallesi yakınındadır
Hatay - kırıkhan - gaziantep kara yolunun, kırıkhan ilçesinden itibaren 6. Km. Sinden batıya (sola) dönülerek ceylanlı mahallesi üzerinden 2 km. Asfalt, 2 km. Stabilize yolla eşmişek mahallesine varılır. Bu mahalleden sonra 8 km. Virajlı ve maki türü bitkilerle çevrili stabilize yolla alan yaylasına varılır. Alan yaylası aynı zamanda 40 kilometrelik dar ve stabilize bir yolla iskenderun'a da bağlıdır.
Çevresi tamamen çam, iğde ve meşe ile kaplı ormanlarıyla çok geniş bir alana yayılmıştır. Son yıllarda kırıkhan ve civar mahallelerden gelenlerin yoğun olarak talep ettiği yaylalarımızdan birisidir. Yayla evleri yöre halkı tarafından kullanılmaktadır. Oteli olmayan yaylada, kamp kurmak isteyenler çadır ve temel ihtiyaç malzemelerini beraberinde getirmelidir. Bakkal, fırın, berber, sebze ve meyve ihtiyacını karşılayan yerler mevcuttur.
Kaynak : http://www.kirikhan.gov.tr/kultur 30.04.2016
1870 yılında kurulmuş olan kilise, halen İskenderun’da kullanılmaktadır. Şehit Pamir caddesindedir. Halen ibadete açık olan kilisede paha biçilmez tablolar ve işlemeler vardır. KARASUN MANUK ERMENİ KİLİSESİ: 1872 tarihinde yapılmıştır. Daha sonra restore edilen bu kilise Ermeni cemaati tarafından kullanılmaktadır.
Deniz Turizmi ve Sportif Turizm Kurulunca verilen İşletme Belgeli 9 adet gezi teknesi İlçemizde faaliyet göstermektedir. YAMAÇ PARAŞÜTÜ:
İlçemizin Amanos Dağları eteklerinde bulunan Suçıkağı Mahallesinin Yukarı Sakıt “At Tepesi” mevkii, ülkemizin en iyi Yamaç Paraşütü parkuruna sahip alandır. 2006 yılından itibaren her yıl yamaç paraşütçüleri buraya gelerek sportif faaliyette bulunmaktadırlar. FESTİVALLER:
Hatay Hassa Tarihi ve Turistik Yerleri
Darb-ı Sak Kalesi ; (Beyazıt-i Bestami)
Kırıkhan-Hassa yolunun kuzey tarafında küçük bir tepede kurulmuştur. Sarp ve kayalık olan tepenin zayıf noktalarına surlar yapılarak kuvvetlendirilmiştir. Kale duvarları yer yer büyük hasarlara uğramakla birlikte bazı kısımları ayaktadır. En eski temelin Hellenistik devirde yapıldığı anlaşılır. Darb-ı-sak, Şıvlan kale ile bağlantılı bir karakol halindedir. Özellikle Bizanslılar ve Haçlılar zamanında Selçuklulara karşı kullanılan önemli bir üs vazifesi görmüştür. Daha sonra Türklerin eline geçerek son zamanlara kadar kullanılmıştır. Kalenin içinde İslam Ulularından Beyazıt-i Bestami hazretlerine ait türbe ve mescit bulunmaktadır.
Hassa ilçesinin kurulu olduğu bölge M.Ö. 3000 yıllarından beri yerleşim alanı olarak kullanılmaktadır. Bölgede Akadlar, Babilliler, Asurlular, Hititler, İskitler, Persler, Selevkouslar, Kilikya Krallığı, Romalılar, Emeviler, Abbasiler, Tolunoğlulları, İhşitler, Selçuklular, Eyyubiler, Memlüklüler egemenlik sürmüşlerdir. l516 Mercidabık Zaferi ile Osmanlıların yönetimine geçmiştir.
Hassa İlçesi 1864-1865 yıllarında Amanos Dağlarında yaşamakta olan 'ULAŞLI' boyunun isyanı üzerine bölgeye gönderilen Osmanlı Fırka-ı İslahiye birlikleri komutanı olan İbrahim Derviş Paşa'nın isyanı bastırarak (Seyyar Jandarma bölüğünün eskiden bulunduğu, mevcut belediye şehir parkının bulunduğu yerde) bölgede konaklaması ile kurulmuştur. Ordu-Köyü namı ile bir karye olarak teşkil olunan Hassa'ya civar nahiyeler olan Hacılar, Tiyek ve Akbez'den haneler getirilerek yerleştirilir ve Maraş Mutasarrıflığına bağlanır.
İlçemiz Birinci Dünya Savaşı sırasında 1918 yılında Fransızlarca ilk kez işgal edilir. Çetelerin şiddetli mukavemeti sonucunda çekilmek zorunda kalan Fransızlar 10 Kasım 1920'de ikinci kez, 09-10 Mart 1921'de üçüncü kez, ve 15 Mart 1921'de son kez işgale uğrar. 20 Ekim 1921 Ankara İtilaf namesi ile 5 Ocak 1922 tarihinde Fransız birliklerince boşaltılır. Bu karışık dönemde Türk Çeteleri Hassa'ya girerek, Kasım 1921'de hükümet binasına Osmanlı Sancağı çekmişler, sınırı ve kurtuluşu fiili hale getirmişlerdir. Halk arasında bu tarih 15 Kasım olarak bilinmekte ve bu tarih kurtuluş bayramı olarak kutlanmaktadır.
Hassa İlçesi Hatay'ın Türkiye'ye katılışına kadar Gaziantep ili, İslahiye İlçesine bağlı bir bucak iken, Hatay'ın ilhakı ile (1939) ilçe konumuna erişmiştir. İlçemiz 39 mahalleden oluşmaktadır.
Hatay Erzin Tarihi ve Turistik Yerleri
İçmeler Kaplıcası İlçenin 3 km doğusunda yer alan Erzin içmeleri özellikle yaz aylarında iç turizme hitap eder. 150 yatak kapasiteli Belediye Moteli ile şahıslara ait pansiyonlar artan talebi karşılamakta güçlük çekmektedir. Çevre,maki ve meşe-çam karışık bir orman örtüsü ile kaplıdır. Sıcaklığı 24 derece, pH sı 6,7 olan Erzin İçme Suları bikarbonatlı, sülfatlı, magnezyumlu, kalsiyumlu, karbondioksitli ve bromürlü bir bileşime sahiptir.İçme kürlerine elverişli olan bu sular sindirim sistemi hastalıkları,böbrek ve idrar yolları rahatsızlıkları ve metabolizma bozukluklarına olumlu etki yapar. Kaplıca ve içme sularımızın sağlık etkinliklerinin (olumlu etki yaptıkları hastalıkların) İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi, Tıbbi Ekoloji ve Hidroklimatoloji Ana Bilim Dalı Başkanlığınca (Çekmece-Nükleer Araştırma Enstitüsü) ile işbirliği içinde yapılmaktadır. Yılın 12 ayı hizmet veren Belediye Motelimizdeki mükemmel ortam tatile gelen tüm turistlerin beğenisini kazanmış ve yeni misafirlerini ağırlayacak olmanın heyecanını hiç bir zaman kaybetmemiştir.
Ilıca Kaplıcası 2,5 km daha doğuya, doyumsuz manzaralar ve mesire yerleri eşliğinde gidildiğinde kaplıcalara (ılıca ya) ulaşılır.Özellikle romatizmal rahatsızlıkların tedavisi için rağbet edilen merkezde aynı zamanda içmelerde bulunan şifalı suyun bir diğer gözü de mevcuttur.Henüz vasıflı tesislere kavuşamamış olan ılıcamızda pansiyonlar faaliyet göstermekte olup,girişimci yatırımcıları beklemekteyiz.
Belediyemizin şifalı sular tesislerindeki motel oda ücretleri;
Tüm odalarımızın fiyatları 01/06/2016 – 31/08/2016 tarihleri ile Bayramlarda 80,00 TL olup, diğer tarih aralıklarında 50,00 TL dir.
Rezervazyon için 0 326 681 2077 nolu telefonumuzdan detaylı bilgiler alabilirsiniz
BİRİNCİ DERECEDE ÖNEMLİ VE ÖNCELİKLİ KAPLICALAR
Bu bölümde, birinci derecede öncelikli kaplıca kaynakları tek tek ele alınarak inceleme konusu yapılmıştır. Böylece bu kaynaklarla ilgili bulunan kuruluş ve kurumların işletmelerin, olan ve proje yapımcılarının, yatırımcıların ve bilim kurumları ile doktorların ilk temel bilgileri elde etmesi ve ön karar vermelerinin çabuklaştırılması amaçlanmıştır. Bu amaçla, birinci derecede öncelikli kaynakların her biri 6 başlık altında fizik – kimyasal özellikleri, etkili oldukları hastalıklar, akım değerleri ve banyo kapasiteleri, ana alt ve üst yapı ve planlama durumlarına göre incelenerek mevcut, geleceğe dönük kullanım biçimleri yorumlanmıştır. Kaplıca ve içme sularının olumlu etki yaptığı başlıca hastalıklar ise aşağıda belirtilmiş ve numaralanmıştır. Dolayısı ile kaynak sularının sağlık etkenlerinin belirlenmesinde, hastalık adı yerine numara yazılarak ifade edilmiştir. Bu numaralama sistemi birinci derecede öncelikli içme suları ile 2. derecede öncelikli kaplıca kaynakları için de kullanılmıştır.
1- Romatizmal hastalıklar
2- Deri hastalıkları
3- Kan dolaşımı ve kalp hastalıkları
4- Solunum yolu hastalıkları
5- Kadın hastalıkları
6- İç salgı sistemi rahatsızlıkları
7- Sinir sisteminin uyarılması
8- Sindirim sistemi hastalıkları
9- Böbrek ve idrar yolları hastalıkları
10- Göz hastalıkları
11- Hastalık ve ameliyat sonrası rahatsızlıklar
12- Kemik ve kireçlenme rahatsızlıkları
13- Metabolizma bozuklukları
Kaplıca ve içme sularımızın sağlık etkinliklerinin (olumlu etki yaptıkları hastalıkların) belirlenmesinde İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi, Tıbbi Ekoloji ve Hidroklimatoloji Kürsü ile Turizm ve Tanıtma Bakanlığı arasında düzenlenen bir protokol uyarınca hazırlanan. “Türkiye Maden Suları Analiz Raporları” adlı yayın ile 1970 yılında M.T.A. Enstitüsünce yayınlanmış bulunan “Türkiye Şifalı Suları” adlı yayından yararlanılmıştır. Araştırma ve yayın giderleri turizm ve Tanıtma Bakanlığınca karşılanan ve bu kitabın yazarının yönetim sorumluluğunda sürdürülen çalışmalar 1972 yılında başlatılmış ve 1976 yılında tamamlanmıştır. Dört yıl süren bu çalışmalar sonucunda kaplıca ve içme sularımızın “Tam analizleri” yapılmış sonrada bu raporlar değerlendirme notları ile birlikte kitaplar haline getirilerek yayınlanmıştır. Bilindiği üzere 1593 Sayılı Hıfzıssıhha Kanunu uyarınca kaplıca ve sularının, bir başka deyişle sıcak ve soğuk maden sularının ve bunların tanımlarına giren diğer hidromineral sular ve deniz sularının tıbbi değerlendirilmesi ve sağlık etkenliklerinin belirlenmesinden Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı sorumludur. Kaplıca ve içme sularının tıbbi değerlendirilmelerinin yapılabilmesi için bu suların önce “yarım” veya “tam” analiz raporlarının hazırlanması gerekir. Ancak bu raporlar elde edildikten sonra, söz konusu kaplıca veya içme kaynak suyunun hangi hastalık veya rahatsızlıkların giderilmesinde olumlu etki yaptığı “indikation” veya olumsuz etki yaptığı belirlenir. Dolayısı ile kaplıca-içme sularının analizi, tıbbi değerlendirmesi ve sağlık etkenliklerinin belirlenmesinde ilk başvurulacak kurum illerde Sağlık ve Sosyal Yardım Müdürlüğü, merkezde ise Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığıdır. Ancak, uluslar arası kaplıcalar birliğinin (F.İ.I.E.C.) öngördüğü kurallara göre kaplıca ve içme sularının tıbbi değerlendirmesinde “tam analiz” yöntemlerine göre hazırlanmış maden suyu analiz raporlarının esas alınması gerekmektedir.Oysa Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca tam analiz yöntemi uygulanarak kaplıca ve içme suları analiz raporları henüz yapılmamaktadır. Aslında bu eksikliğin biran önce giderilmesi gerekmektedir. Ülkemizde kaplıca ve içme suları ile ilgili tam analiz raporları ise bildiğiniz kadarı ile yalnız İst. Ünv. Tıp Fakültesi Tıbbi Ekoloji ve Hidroklimatoloji Ana Bilim Dalı Başkanlığınca (çekmece-nükleer Araştırma Enstitüsü ile iş birliği için) yapılmaktadır. Bu nedenle kaplıca ve içme suları ile ilgili tam analiz yaptırma ihtiyaç duyan kişi veya kurumların yukarıda adı belirtilen kuruma başvurmaları gerekmektedir. Ancak, deniz, kaplıca ve içme suları ile ilgili tedavi amaçlı, planlama ve proje çalışmaları ve bu çalışmalar sonucunda belirlenecek tedavi tesislerinin tür ve kapasitelerinin tam ve doğru olarak belirlenmesi için el altında bulunması gereken verilerden birtaneside “tam analiz” raporlar olduğundan, öncelikli kaplıca ve içme sularınızın tam analiz raporlarına bu kitap kapsamında özellikle yer verilmiştir. Yukarıdaki açıklamaların ışığında, kitapta yer alan analiz raporları ile ilgili “tıbbi değerlendirmeler” genel bir çerçeve içinde sunulmuştur. Fiziksel sınıflandırma kapsamında yer alması gereken radyo aktif özellikler ise, (fiziksel sınıflandırmaya gerek duyulmadığı için) kimyasal sınıflandırma bölümünden sonra ayrıca belirtilmiştir. Maden suyunda bulunmadığı halde, analiz raporunda ismi yazılı elementlere ise rapor kapsamında yer verilmemiştir.
BİRİNCİ DERECEDE ÖNEMLİ VE ÖNCELİKLİ İÇME KAYNAKLARI : Bu bölümde yöre, bölge ve ülke ölçeğinde önem taşıyan 10 adet içme kaynağı, ayrı ayrı ele alınarak incelenmiştir. Yer ve Konum, Fizik-Kimyasal Özellikler ve etkili olduğu hastalıklar Kaynak emniyeti ve yerleşme durumu Alt-üst yapın durumu, Genel değerlendirme, Gibi beş ayrı başlık altında incelenen bu kaynaklar alfabetik sıraya göre aşağıda belirtilmiştir.
5-İzmir- URLA İÇMELERİ
8-Mersin- MERSİN İÇMELERİ
10-Rize- ANDON İÇMELERİ
Bu kaynaklarla ilgili tıbbi değerlendirmelerde yapılmıştır. Bu kaynaklarla ilgili tıbbi değerlendirmelerde aynı kaynaklardan yararlanılmıştır. (B.knz.sayfa 167) bu hastalık isimleri yerine numaralar kullanılmıştır. Bu kaynaklar ayrıca ilgili harita üzerinde de gösterilmiştir. 3) HATAY –ERZİN İÇMESİ: – Yer ve Konumu: Erzin İçmesi, Dörtyol İlçesi yeşilkent sınırları içerisinde, Dörtyol-Adana yoluna 11,5 km uzaklıktadır. İçme kaynağının 1,5 km doğusunda ise Erzin Ilıcası yer alır. -Fizik-Kimyasal Özellikleri ve Etkili Olduğu Hastalıklar: Sıcaklık 234 ….,PH değeri ise 6,7 olan Erzin içme suları Bİ Karbonatlı, Sülfatlı, Mağnezyumlu, Kalsiyumlu, Karbondiyoksitli, Bromürlü birleşime sahiptir. İçme kürlerine elverişli olan bu sular, “8,9,13” numaralı hastalıklara olumlu etki yapar. -Kaynak Emniyeti ve Yerleşme Durumu: Kaynak emniyeti alanları korunmuştur. Kaynak çevresinde yeni yapılanma ve gelişmeler için uygun araziler vardır. Çevre maki ve meşe- çam karışık, seyrek dokulu bir orman örtüsü ile kaplıdır. -Alt-Üst Yapı Durumu: Ulaşım durumu yeterlidir. İçme merkezinde su, elektrik ve PTT hizmetleri vardır. Mevcut konaklama tesisleri vasıflı olmamakla birlikte yeterlidir. Ancak kaynak sularında geçici bir kirlenme görünmüştür. Genel Değerlendirme: İçme Merkezinin 1/1000 ölçekli imar planı yapılmıştır. Plan uyarınca içme merkezinin aşamalı olarak geliştirilmesi gerekmektedir. İçme suyunun kullanma hakkı Yeşilkent Belediyesine aittir. Bölge ölçeğinde önem taşıyan Erzin- İçme merkezinin, imar planında ön görülen yatırımlara kavuşturulması yerel idarelerce desteklenmeli ve hızlandırılmalıdır
İlçemize 22 km. mesafedeki Burnaz Plajımız , sadece Erzin’e değil yakın çevredeki pek çok yerleşim birimindeki insanımıza şuan için günübirlik olarak hizmet verilmeye başlanmıştır.
Sahilimiz 6 km. uzunluğunda ve 1 km. genişliğinde eşine az rastlanır bir kumsal alana sahiptir.
Amanos ( Gavur ) dağının zirvelerinden olan ve yaklaşık 2000 m. yükseklikte ki uzaktan bakıldığında çıplak gibi görünen ve gerçekte otsu bitkilerle kaplı tepe “Keldaz”olarak bilinir.Zirveden 100 – 150 m. inildiğinde dağ eteklerine kadar uzanan çoğunluğu çam olmak üzere,gürgen,sedir,mezdeki,ladin ve ardıçla kaplı ve benzersiz güzellikleri ile eşsiz bir bitki örtüsünün bulunduğu ve çok çeşitli canlıların yaşadığı gür ormanlık alan bizi karşılar.
500 m. aşağıda ise yaylalarımız, Küçük ve Büyük Karıncalı düzlükleri yer almaktadır.450 civarında konutun olduğu bu yaylalarımız sıcak yaz aylarında halkımızın en çok rağbet ettiği yerlerin başında gelmektedir.