AKP damat eliyle yok edilecek | 7Sabah | YediSabah
Neden?Birincisi; şeffaflık yasası… Aslında bunun Türkçesi “hırsızlığı önleme” yasasıdır.” Kokuşmuşluk o kadar ilerlemiş ki, bunu ancak bir yasayla önleyebilirdiniz. İkincisi; siyasi etik yasası. Milletvekillerinin, bakanların, belediye başkanlarının mal varlıklarının hesap verilebilir hale getirilmesi ve hayatlarının seçmenlerce bilinir hale gelmesini öngören bir tasarıydı bu. Ben o zaman genel başkan yardımcısıydım ve bu yasa tasarısı benim ve Naci Bostancı’nın imzasıyla Meclis’e sevk edildi. Peki parti içinde bize ne dendi? “Bu yasayı çıkarırsanız, ilçe yöneticisi bile bulamazsınız.” Üçüncüsü; kişisel verilerin korunması kanun tasarısını Meclis’e sevk ettik. Dördüncüsü; çok konuşulan şehir rantlarının kamu yararına aktarılması için imar kanunu hazırladık. Bütün bunlarla birlikte, vatandaşların AB ülkelerine vizesiz seyahat anlaşmasını paraf ettik. En çok da bundan korktular!
Tam hatırlamıyorum ama baharda açıklamıştı. Onun dışında yaptığı bütün eylemler zaten buna matuftu. Şehirlere bu kadar bombalar taşınmış, hendekler kazınmış. Bunları nasıl gözardı edebiliriz?
‘BUGÜN ÇÖZÜM SÜRECİNİN “Ç”SİNDEN SÖZ EDENLERİN AĞZINA BİBER SÜRÜYORLAR’
Peki devlet neden bunu önceden engellemedi? Davutoğlu, geçenlerde Sakarya’daki konuşmasında devletin ilgili birimlerine daha 6-8 Ekim 2014 olayları sırasında, 7 Haziran seçimleri sonrası için savaşa hazırlanma talimatı verdiğini açıkladı. Oysa 6-8 Ekim olaylarından sonra gerek Davutoğlu gerekse Erdoğan defalarca çözüm sürecinde kararlı olduklarını ifade etmişti. Bir taraftan savaşa hazırlanıp bir taraftan çözüm sürecine devam edilmesini nasıl izah ediyorsunuz?
Ama ertelendi…Aslında Sayın Davutoğlu PKK’nın samimi olmadığını, şehirlere yerleşmekte olduğunu hissediyordu ama “bahara kadar silahları bıraksınlar” diyordu. Çünkü PKK hep “baharlar gelsin, yapraklar açsın, gölgelerden dağları terk edelim” gibi gerekçeler üretiyordu. Bahar geldi, yaprak açtı, hadi bırakın artık silahları, diyordu Davutoğlu. Bir taraftan da elbette tedbirler alındı. Zaten bu işler son dakikada olmaz. Askeriyle, polisiyle her zaman hazır olunması gerekiyordu. Ocak 2015’te Şırnak’a gittiğimde Cizre’den geçtim ve daha o tarihte sokakların nasıl kapatıldığını, bariyerlerin oluşturulduğunu, bayrakların asıldığını gördüm. Bunu gören bir kamu görevlisi, müdahaleyi erteleyemez.
Ben Cizre’de gördüklerimi o zaman ilgili yerlere “bakın böyle manzaralar var, tedbir almanız gerekir” dedim.
Aldığınız yanıt ne oldu?
“Şu anda seçim sürecindeyiz. Müdahale edersek bir-iki şehit veririz. Dolayısıyla sıkıntı olur.” Ben de “bugün bir-iki şehit verebiliriz ama gelecekte daha fazla şehit vermenin önüne geçeriz” dedim.
Bu diyaloğu kiminle kurdunuz?
İsmi şimdilik bende kalsın. Hükümet çözüm sürecinden hep medet umdu. Çünkü büyük bir yatırım yaptı, toplumu hazırladı. Bunu da ancak AK Parti gibi güçlü bir parti yapabilirdi. Bugün çözüm sürecinin “ç”sinden söz edenin ağzına biber sürüyorlar. Ama o gün o risk alındı. AK Parti o sürecin karşılığını almak için hemen masayı devirmek istemiyordu. Ama devlet olarak gördük ki PKK oyalıyor.
Suriye’nin kuzeyi ve Türkiye’nin güneyinde bir mevzi kazanması sonucu PKK, “bizim artık çözüm sürecine ihtiyacımız yok” diye düşündü. “Nasıl olsa buradaki toprak kazanımını devletçik yapılanmasına çeviririz, Türkiye’deki süreç ister yürüsün, ister yürümesin” mantığıya hareket etmeye başladı PKK.
‘SİLAHLARI BIRAKTIM DEMEKLE BIRAKILABİLİR ASLINDA’
Fakat 28 Şubat’ta Dolmabahçe Sarayı’nda tarihi bir mutabakat metni açıklandı. Silahların bırakılması, çatışmaların son bulması ve yüz yıla yayılan sorunun barışla çözülmesine ilişkin bu deklarasyon bizzat Erdoğan tarafından reddedildi. Hatta Erdoğan bu metnin içeriğini önceden bilmediği yönünde ifadeler de kullanınca zamanın hükümet sözcüsü Bülent Arınç’la arasında ihtilaf yaşanmıştı. Yani Dolmabahçe mutabakatına uyulsa, süreç başka bir yoldan ilerleyecekti ama devlet veya iktidardakiler bu sürecin devamını istemedi.
Bir kere resmi bir devlet sarayında, Dolmabahçe’de böyle bir toplantı, böyle bir açıklama yapılacaksa, devletin bütün birimlerinin önceden haberi olur. Fakat şunu sorayım: Silahı bırakmak çok zor bir şey mi? “Bıraktım” demekle bırakılabilir aslında. Ama sürekli bahane üretilmesi ve şehirlerin işgaline kadar vardırılıyor olması, bu sözlerin, yazıların, protokollerin, Öcalan’ın konuşmalarının Kandil açısından hiçbir anlamı olmadığını gösterdi. Biz bunu böyle okuyoruz, böyle gördük. En fazla AK Partililer ve Kürtler istemiştir çözüm sürecini. Ama PKK istemedi. Benim görüşüm bu. Bakın hâlâ bir kesim, ellerini ovuşturarak Sayın Ahmet Davutoğlu’na “Serok” diyerek güya hakaret ediyor, “niye teröre göz yumdu” diyerek ithamlarda bulunuyor.
Fakat Kürtler de Davutoğlu’na çözüm sürecini bitirmenin ve sonraki yıkımın yürütücüsü olduğu için tepkili…
Evet, bir kesim de Ahmet Bey’i terörle mücadelede aşırıya gitmekle suçluyor. Peki hangisi doğru? Bir insan aynı anda hem teröre tolerans gösterip hem de terörle mücadelede aşırıya gidebilir mi?
‘SÜRECİN SORUMLULUĞUNU DAVUTOĞLU’NA YÜKLEMEK HAKSIZLIK OLUR’
Devlet bir hukuka tâbi ve bunun içinden hareket etmek zorunda değil mi? Cizre’de bodrumlarda insanlar öldürüldü. Yaşlı bir kadın olan Taybet İnan’ın cenazesi o süreçte günlerce sokakta kaldı. O dönemin başbakanı olarak Davutoğlu’nun bunların hesabını vermesi, en azından izahını yapması gerekmez mi?
Ama öyle olmadı…Sayın Davutoğlu her talimatında güvenlik güçlerine özgürlükleri maksimum sağlayacaksınız ama güvenlikten de taviz vermeyeceksiniz demiştir. Ahmet Bey’in yerine başka bir anlayış bu operasyonu gerçekleştirseydi, Allah göstermesin çok daha büyük felaketlere sebebiyet verilebilirdi. Ahmet Bey, “bir kuyumcu hassasiyetiyle çalışacaksınız, hiçbir sivil kayba sebebiyet vermeden bu işi yürüteceksiniz” dedi. Ancak bir çatışma ortamı doğduğunda ve siz mahalle mahalle bir şey yaptığınızda, buralarda hukukun da vicdanın da tasvip etmediği olaylar olmuş olabilir. Bunlar bireysel birtakım incelemelerle ortaya çıkacak yargısal bir konudur. Terörle mücadele talimatı vermese miydi? Hayır, vermek zorundaydı. Ben başbakan olsaydım, ben de o talimatı verirdim. Ama ben de hukukun içinde kalınarak mücadele edilmesini salık verirdim.
Öyle bir iddia varsa o artık yargının konusudur.
Türkiye’deki mevcut yargının konusu olmayacağı açık değil mi?
Zaten bizim de genel olarak adalet konusunda şikâyetimiz var. Ama o sürecin sorumluğunu Davutoğlu’na yüklemenin haksızlık olduğunu düşünüyorum.
Ama Davutoğlu başbakandı…
Siyasi sorumluluğu alarak bu talimatı verdi ve zaten bu sorumluğu şu anda da üstleniyor. Hatta 7 Haziran-1 Kasım arasına ilişkin çarpıtılan sözünde, terörle mücadelede MHP ve AK Parti içindeki hizipler tarafından yalnız bırakıldığını da açıklıyor. Dolayısıyla Ahmet Bey yapılması gerekeni yapmıştır.
‘AKP’NİN İHRAÇLARLA HIZLANDIRDIĞI AYRIŞMADAN YENİ BİR KURUMSALLAŞMA ÇIKACAK’
Ahmet Davutoğlu’yla beraber şu anda yeni bir parti kurma hazırlığı içinde misiniz?
Peki uygulamaları yüzünden Kürtlerin büyük tepki gösterdiği Davutoğlu öncülüğünde kuracağınız partinin nasıl bir Kürt politikası olacak?
Bakın henüz ortada bir metin, kurumsal yapı olmadığı için, bu çerçevede bir şey söyleyemem. Ancak biz Sayın Davutoğlu’yla bu sene Diyarbakır’da iftar programına katıldık ve sabah namazına kadar sokaklardaydık. Ardından Elazığ’a gittik ve benzer bir program yaptık. Oradaki insanlar Sayın Başbakanımızı bağırlarına bastılar. Başkaları alay etse de oradaki insanlar kendisine “Serok Ahmet” diye hitap ediyorlar. Onlarla kucaklaştı, onlarla teri terine karıştı. Sayın Başbakanımızı bölge halkı anlıyor ve kendisinin onları düşündüğünü biliyor. Ona göre bir politika geliştireceği beklentisi de var. Sayın Başbakanımız da bölge halkının beklentilerini biliyor ve mutlaka ileride bunlar konuşulup tartışılacak. Demokratik bir düzen çerçevesinde oraya da elbette mesajları olacaktır.
Siyasal İslâmcıların böyle bir kredibilitesi kaldı mı?
“Muhafazakârım diyen birileri geldi ama söylediklerinin tam tersini yaptı” dedirtmemek adına bu adımı atıyoruz zaten.
‘MUHAFAZAKARLAR HİÇBİR ZAMAN BAŞKASINA YAPILAN HAKSIZLIK YÜZÜNDEN BİRBİRİNE İTİRAZ ETMEDİ’
Bunun için artık çok geç değil mi?
Hayır, geç değil. Çünkü tarihine baktığınızda muhafazakârlar içinde hiçbir zaman başka kesimlere yapılan haksızlıklar nedeniyle birbirine karşı itiraz olmamıştır. Biz ilk kez böyle bir itirazı dillendiriyoruz. “Bu yaptığınız yanlış” diyoruz. İnsanları ötekileştirmeyin, insanlara insanlığınızı gösterin, diyoruz.
Refah Partisi’nden ayrılıp AKP’yi kuran kadrolar da aynı şeyi söylemiyor muydu?
Refah Partisi’ndeki itiraz, şu insanlara, şu kesimlere haksızlık yapılıyor denilerek ortaya çıkmadı. “Bu yöntemlerle iktidara gelemeyiz, yenilikçi söylemle haraket edelim” denilerek Refah’tan ayrılınmıştır.
Mevcut devlet ve iktidar yapısının sizinki gibi bir oluşuma müsaade edeceğini düşünüyor musunuz?
Devlet yetkilerini kullananların karanlık odalarda kime ne roller biçtiğini bilemeyiz. Fakat son kertede sözü halk söyler kardeşim! AK Parti’nin iktidara gelişi de böyle olmuştur. Ekrem İmamoğlu için de her türlü şeyi söylediler ama sandığa oylar tek tek girer ve tek tek çıkar. Biz kuruluşumuzu yaptıktan ve programımızı açıkladıktan sonra vatandaş buna teveccüh ederse, bunun önünde hiçbir derin yapı duramaz. Bu karanlık güçler çaba içinde olabilirler ama bu, halkın gücünün, kararının önüne geçemez.
‘BAGAJIMIZ YOK, KİMSEDEN KORKMUYOR, ÇEKİNMİYORUZ’
Erdoğan’ın gazabından korkuyor musunuz?
Toplumda bir korku iklimi hakim. Ancak biz sade yaşayan insanlarız, bagajımız yok. Kendi yağıyla kavuralan insan özgür insandır. Bizimle olan arkadaşlar da biraz bu tipte insanlar. Onun için biz itirazlarımızı dile getirebildik.
Yani kaybedeceğiniz bir şey yok mu?
Ben hayatımı onurum için yaşadım, siyaseti de hizmet için yapmaya çalıştım. Avukatlık yaparken milletvekili olunca çocuklarıma dedim ki, “avukatlık bitti ve devletin bize verdiği belli bir maaş var. Bundan sonra herkes ayağını yorganına göre uzatacak.” Çocuklarım böyle yaşadılar ve beni hiç utandırmadılar. Birileri çocuklarını FETÖ okullarına göndermek için sıraya girerken benimkiler mahalle mektebine gidiyorlardı. Bu rahatlık bizi en özgür adam kıldı. Bundan sonraki yaşantım da sade olacak ve fikir özgürlüğümden taviz vermeyeceğim. Arkadaşlarımızın da önemli bölümü benim gibi insanlar. Onun için de kimseden korkmuyor, çekinmiyoruz. Çekinseydik, zaten herkesin bir şeyleri kaybetme korkusuyla sustuğu bir dönemde biz de susardık.
‘BABACAN’LA ARAMIZDA SEBEBİNİ BİLMEDİĞİM BİR AYRIŞMA OLDU’
AKP’den kopan, Ali Babacan’ın veya Abdullah Gül’ün başını çektiği başka bir oluşum da var. Siz niye ortaklaşmadınız? Ayrıştığınız noktalar neler?
Aslında ben de bu soruya bir cevap bulamıyorum. Fakat biz 31 Mart’a kadar da Sayın Babacan’la birlikte toplantılarda bulunuyorduk. Sonradan benim de sebebini bilmediğim bir ayrışma oldu.
Bunu Babacan cenahı mı istedi?
Tabii, onlar arzu ettiler. Biz daha tabandan gidiyor, gün ışığında, halkın önünde fikirlerimizi açıkça konuşuyor, metne döküyoruz. Belki de onlar bu yöntemi pek tasvip etmediler. Belki onların başka bir yöntemi vardır. İnanın bilmiyorum! Ama ayrı mekânlarda ayrı programlar yazıp size versek, yüzde 5’lik bir fark göremezsiniz. Çünkü biz onlarla daha önce istişare etmiştik. Niye böyle oldu, bir anlam veremiyorum. Fakat onlar da bizim kıymet verdiğimiz insanlar. Ali Bey de pırıl pırıl bir insandır. Paranın üzerinde oturmuştur ama devletin kör kuruşuna tenezzül etmemiştir. Beraber olmasak da ileride bu ülkenin geleceği için ortak çalışmalar yürütebileceğimize inanıyorum.
‘AK PARTİ ARTIK TARİHTE KALMIŞTIR’
‘EVLAT VE DAMAT ADINA BU DAVA HEBA EDİLDİ, DAMAT GAYRİRESMİ BAŞBAKANDIR’
AK Parti, yüz-yüz elli yıllık bir uğraşın, alın terinin, davanın üzerine oturdu. Ama AK Parti’nin mevcut versiyonu bu davayı taşıyamadı. Evlat ve damat uğruna bu dava heba edildi. Dava kimsenin tekelinde değildir. Davanın değerlerini savunursanız, onun bayraktarlığını yapabilirsiniz. Oysa ortada savunulacak bir dava bırakmadılar. Aksine, yılların emeğini de damat ve evlat uğruna heba ettiler. Şu anda devlet yönetimi de, bir başbakanlık varmışcasına damat eliyle işletiliyor. Damat şu anda gayriresmi, fiili başbakandır. İstediği zaman bakanlara, bakan yardımcılarına talimat verebilen, genel müdürleri toplayabilen bir damat var. E bunu bir sistemde ancak başbakan ya da cumhurbaşkanı yapabilir. AKP’nin geleceği damat üzerine bina edildiği için erime başladı. Nasıl ki ANAP, Mesut Yılmaz’ın elinde yüzde 5’de sonlandıysa, AKP de damat eliyle yok edilecek. Bitecek, tükenecek! Biz aslında bu tükenişi durdurmak istedik. Fakat karar mekanizmalarından uzaklaştırıldık, söylediğimize kulak asılmadı ve biz de “artık bu vebali üstlenmek istemiyoruz” dedik. O nedenle de muhafazakâr seçmene, demokrat kesime, özgürlüğü önceleyen insanlara, dünya değerlerini arzu edenlere bir alternatif sunmak istiyoruz.
‘CHP’NİN ‘İKTİDAR BİZE ALTIN TEPSİYLE GELİYOR’ TESPİTİNİ BİZ DE YAPIYORUZ’
Yakın geleceğe ilişkin öngörünüz ne? AKP biterse iktidarı siz mi devralacaksınız?
Ben gerçekçi bir siyasetçiyim ve hayaller üzerine bir gelecek bina etmem. AK Parti’nin eridiğini çoktandır görüyoruz. Denkleme başka bir etken girmezse, yapılacak bir seçimde AK Parti ve MHP’nin iktidar olamayacağı gözüküyor. CHP kurmayları da bunu gördükleri için “sakin kalalım, halkı, seçmenimizi ürkütmeyelim, çünkü iktidar bize altın tepsiyle geliyor” diyor. Biz de aynı tespiti yapıyoruz. Hiçbir etken olmazsa, AK Parti ile MHP’nin oyları yüzde 50’yi geçmiyor. Dolayısıyla AK Parti’nin iktidar olabilmek için üçüncü bir parti gücüne ihtiyaç var. Şu ana kadar alabildiği tek parti, 0,01 bile olmayan Vatan Partisi. HDP’yle yan yana olamazsınız; Kürtlere “gidin Kürdistan’a” demişsiniz. İYİ Parti’yle MHP yan yana olamayacağı için, onu da alamazsınız. CHP zaten ana bloğun taşıyıcısı ve sizinle olmaz. Bir yandan da oylarınız erimeye devam ediyor.
Elinizde buna ilişkin herhangi bir somut veri var mı?
Bakın son zamanda yapılan bir anketin sonuçlarını açıklayayım. Soru şu: “Yarın seçim olsa, Recep Tayyip Erdoğan’a oy verir misiniz?” Yüzde 35 “evet”, yüzde 65 “hayır.” Bu soru MHP’li, AK Partili, HDP’li, CHP’li tüm kesimlere sorulmuş. Enteresan bir soru daha var ankette: “Bugün parlamenter sistemle başkanlık sistemi arasında bir referandum yapılsa hangi sisteme ‘evet’ dersiniz?” Yüzde 33 “başkanlık sistemi”, yüzde 67 “parlamenter sistem” çıkmış. Bu anketleri hem iktidardakiler hem de muhalefettekiler görüyor.
Erdoğan açısından bir çıkış yolu var mı?
Biz bu çıkış yolunu gösterdik. AK Parti’nin kuruluş ilkelerine dönmesi gerekiyordu. Cumhurbaşkanı, genel başkanlık makamını bırakıp partiyi eli-ayağı düzgün birine bırakabilirdi. Kurucu kadrolardan azami istifade edebilirdi. Cumhurbaşkanlığı sisteminin aksayan yönleri, kararnamelerle filan değil, anayasal çerçevede düzeltilebilirdi. Tekrar tüm Türkiye’yi kucaklayan bir söyleme başvurulabilirdi. Bir yıldır devam ettiği halde hâlâ ekonomik krizin varlığı bile kabul edilmiyor ki, vatandaş buna müthiş öfke duyuyor. Tüm bunlar yapılsaydı, bir ihtimal çıkış olabilirdi. Fakat bunlar bile yapılmadığı için biz “üçüncü bir yol bulmamız lazım” diyoruz.
‘EĞER DAVA DİYE BİR ŞEY KALMIŞSA, DEĞERLERİNİ SAVUNACAK BİR YAPI KURMAK İSTİYORUZ’
Daha doğrusu ikinci yol…
Hayır, her ne kadar söylemi artık yumuşamış olsa da CHP’yle ideolojik olarak ayrıştığımız için üçüncü yol diyorum. Zaten ideolojik bir ayrışmamız olmasa, gidip mevcut partilerden birinde yol alırdık. CHP’nin de eski Kemalist politikalardan ne kadar kurtulduğunu ancak iktidara geldiğinde test edebiliriz. Üçüncü yolla, AK Parti tabanının başka partilere kaymasını da engelleyecek bir alternatif üreteceğiz. Eğer hâlâ dava diye bir şey kalmışsa, yılların emeğiyle üretilmiş davanın değerlerini savunacak bir yapı kurmak istiyoruz.
Nedir bu davanın değerleri?
Evrensel değerler aslında. İnsanı önceleyen, demokratik değerlere, fikir özgürlüğüne saygı gösteren, insan haklarına dayanan, tahammül eden ve 83 milyonu hem söylemiyle hem eylemiyle kucaklayan bir yoldan söz ediyorum.
‘ERDOĞAN’IN ETRAFINDA DÖRT ZİNDAN VAR: AİLE, MHP, ‘PELİKAN’ VE ‘BEŞLİ ÇETE”
Erdoğan da hâlâ kürsüde buna benzer sözler sarfediyor ama…
Kürsüden bunlar söyleniyor ama inildiği anda “bunlar FETÖ’cü, şunlar zillet ittifakı, şunlar PKK’lı, bunlar Alevi, onlar Kürt…” Bir bakıyorsun elde kimse kalmamış! Söylemde 83 milyonu ama hak dağıtmaya geldiğinde küçük bir zümreyi görüyorlar. Mevcut yönetim, belli kliklerin içine hapsolmuş vaziyette. Ali Şeriati, İnsanın Dört Zindanı kitabında ailenin, toplumu, coğrafyayı, iklimi insanın karakterini, davranışlarını etkileleyen unsurlar olarak özetler. Bugün için AK Parti liderinin etrafında, onu kuşatmış dört zindan var: Aile, MHP’yi yönetenler, Pelikanvari paralel yapılar ve beşli çete olarak adlandırılan ekonomik yapılar. Sayın Cumhurbaşkanımızın artık bu kuşatmayı yarma imkânı yok.
Sizin zindan olarak gördüğünüzü Erdoğan bir muhafaza alanı olarak görmüyor mu?
Tabii, kuşatanlara da haksızlık etmeyelim. Bilinçli, tercihli bir kuşatılma bu. Peki Sayın Cumhurbaşkanı bunların hangisinden vazgeçebilir? Ailesinden vazgeçebilir mi? Tabii ki hayır.
MHP’den vazgeçemez mi?
Yüzde 50 oyunuz varken MHP’yle anlamsız bir ittifak yapmış ve kendinizi ona bağımlı hale getirmişsiniz. Bu bağımlılıktan kurtulmayı bırakın, MHP yönetimi sizi ikinci bir MHP’ye bile muhtaç hale getirmiş. Perinçek vs, arayışları bundan kaynaklanıyor. Pelikan gibi paralel yapılardan kurtulabilir misiniz, hayır. Cumhurbaşkanı gitti, onlarla fotoğraf verdi. “Benim tercihim burasıdır” dedi. Oysa düne kadar cumhurbaşkanı bunların faaliyetlerinden habersizdir, deniyordu. Peki 5’li ekonomik çetelerden kurtulabilir mi? Keşke kurtulsa. AK Parti’nin kalkınma ayağı, adaletten daha güçlüdür. Hizmet için yatırımlar yapmıştır. Fakat sonraki aşamalarda vatandaşın ihtiyacı yerine şirketlerin ihtiyacı öne çıkmıştır. Mesela her yere tüneller açıldı. “Tünel şirketi” diye ünlenen bir şirket var. Giriyor karanlık bir tünele, ne yaptığı, kaça yaptığı, neden yaptığı belli değil! Kuş uçmaz, kervan geçmez yerlere dünyanın en uzun tünellerini yapmışız! Neden? Çünkü eskiden vatandaşın ihtiyacı öncelikliyken, artık şirketlerin kârı öncelenmeye başlandı. Biz tüm bunların vebalinden kurtulmak için gün ışığında itirazlarımızı dile getiriyoruz.
‘YÜZDE KAÇ OY ALACAĞIMIZA BAKMIYORUZ, SIFIRDAN BAŞLAMAYA RAZIYIZ’
Peki yeni bir siyasi harekete girişirken, AKP’yi kurarkenki heyecanı duyuyor musunuz?
Tabii ki duyuyoruz. Ben 1980’lerin ikinci yarısında siyasete atıldığımda ANAP’ın oyu yüzde 44’tü, Refah Partisi’ninkiyse yüzde 2,7’ydi. Oradan tırnaklarımızla kazıya kazıya geldik. Türkiye üzerinde, herkesin mutlu olduğu bir cennet hayal ediyorduk. Bizden farklı ideolojidekilerin de bizi takdir edeceği, herkesin “birlikte yaşayabiliriz” dediği bir ülke yaratmayı hedefliyorduk. AK Parti’yi de “söylemimiz dar kaldı, yelpazeyi genişletelim” diyerek kurduk. Ama geldiğimiz yer, ağzını açana yumruğu vuran, herkeste suç potansiyeli gören, toplumsal ve yargısal adaletsizliğin tavan yaptığı bir nokta. Parti, kendi arkadaşlarının fikirlerine bile tahammül edemeyen bir AKP’ye evrildi ve sona doğru süratle koşuyor. Biz şimdi “sıfırdan başlamaya razıyız” diyoruz. Yüzde kaç oy alacağımıza, ne zaman iktidara geleceğimize bakmıyoruz. Öncelikle vicdanen rahat olmamız, toplum içinde rahatça gezebilmemiz ve sonra da tabanımıza, insanımıza bir alternatif sunmamız lazım. Anlık başarıların peşinde koşmuyoruz. Yoksa hâlâ büyük rantlar dağıtmaya devam eden AK Parti’de olmaya devam edebilirdik. AK Parti’nin bütün hatalarının sorumluluğunun bize yüklenmesi haksızlık olur. Aksine, bu haksızlıkları önlemeye çalışanlardık biz.
Yani hiç mi sorumluluğunuz yok?
Bireysel olarak elbette bizim de sorumluluğumuz var ama yüzdeye vursanız, herhalde en az pay bize düşer.
‘AKP ELİ, KOLU, BACAĞI ÇALIŞMAYAN, FELÇ OLMUŞ KOCAMAN BİR GÖVDE’
Eğer bu hareketin öncüsü Erdoğan yerine başka bir karakter olsaydı, sizce “AK Parti” AKP’lileşmez miydi?
AK Parti’nin içinde karşı mahalleye, fikirlere saygı gösteren, ortak aklı önceleyen önemli değerli siyasetçiler vardı.
Sayıları azaldı ama hâlâ var. Bunların çoğu, bir bahaneyle trenden atılırken, trenden indi muamelesi yapıldı. Fakat hakkımızdaki ihraç meselesiyle vatandaşımız trenden inilmediğini, atılındığını daha net görmeye başladı. Bu insanlar yönetim kademelerinde etkin bir şekilde görev almaya devam edebilseydi, AK Parti mevcut noktaya evrilmezdi. Fakat bu insanlar trenden atılınca, kurumları etkisizleştirilince, tabandan gelen ses duyulmamaya başlanınca AK Parti felç oldu. AK Parti şu anda felç olmuş kocaman bir gövde olarak duruyor. Eli, kolu, bacağı çalışmıyor. Buradan yeni bir çıkış üretmek mümkün değil.
Lauren Booth: İslam düşmanlığını 3 grup finanse ediyor! Leyla Halid: İsrail İşgali masada sona ermeyecek Aydın Sezer: Savaş çıkarsa sadece İdlib ve Suriye'yle sınırlı kalmaz FETÖ hakkında ilk davayı açan eski DGM Başsavcısı Yüksel: Özeleştiri vermek yetmez, gerekirse Erdoğan yargılanmalı Abdullah Gül: Ali Babacan'ın partisini destekliyorum; parlamenter sisteme dönmek şart İdlib’deki cihatçıların yönü Türkiye toprakları! "Yüzyılın Anlaşması" yüzyılın şovudur ‘Yüzyılın Anlaşması’ sonrası neler oluyor? Dikkat çeken gelişmeler