D.Gray Man RPG :: Başvurular :: Noah Klanı Başvuruları
tarafından seraphina Bir Salı Eyl. 21, 2010 7:19 pm
Ad Soyad: serephina peacefulheart
Kötü görünüşlü akumalara bakıp iç çektim huzurun hatırasına sahip bir noah çocuğu için hayat hiç kolay değildi. Ruh kovucularla eğlenmeye gelince Seraphina evde otur ama basit bir ayak işi çıktımı Seraphina koş. Yeniden iç çekip küçük pembe ajandamı cebimden çıkardım ve son beş maddeyi yüksek sesle okudum:
1. Masumiyeti ele geçirip yok et.
2. Güzellik uykusuna yat.
3. Akşam yemeğine katıl.
4. Şekerleme uykusuna yat
5. Gece uykusuna yat.
Uff bu gün yine çok işim vardı. Eğer hemen masumiyeti bulup yok etmezsem akşam yemeğinden önce sadece 2 buçuk saat uyuyabilecektim. Relo'yu biraz daha hızlı savurup yere inmeye hazırlandım.
- Ay yavaş Reloo, Seraphina-sama hağla Tyki-sama'ya mı kızgınsınız reloo?
-Doğru hağla Tyki'ye kızgınım ve güzellik uykumu kaçırırsam dahada kızgın olacağımdan emin olabilirsin.
-Reloooğ deyip sindi Relo kızgın olduğumda ne kadar korkunç olduğumu biliyordu.
Yemekten önce son 15 dakika uykuma yatmıştımki saati kurmayı unutup öğle yemeğiğne geç kaldım. Tyki de fırsat bu fırsat yine konuyu elbiseme getirdi. Bir noah olmama rağmen pembe fırfırlı ve dantelli şeyleri giymeyi seviyordum ne vardı ki bunda?
-Aptal Tyki dedikten sonra birazda kendi kendime kızdım. Biliyorum gücüm yüzünden benim için endişeleniyorlardı ama yinede sinir oluyordum. Benim gücüm insanlara huzur vererek uyutmak sonrada o huzurlu rüyalarını müthiş korkunç kabuslara çevirmek. Ama gücüm çok fazla etkili olduğu için bazen kendimde uyuya kalıyordum. Yere indikten sonra akumalara insana dönüşmeleri için talimat verdim nede olsa şehrin içinden geçecektik.Üstelik şehirdeki bir terzide sipariş verdiğim üç güzel pembe fırfırlı ve dantelli elnbise beni bekliyordu. Arkamdaki 4 insan görünüşlü akuma ve omzuma attığım Relo ile terziye doğru ilerlemeye başladım. İçeriye girince kadın beni hemen güler yüzle karşıladı:
- Hoş geldiniz Peacefulheart-sama
- Evet sizin istediğiniz gibi belden aşağılarına fırfır ekledim.
- Güzel hemen getirir misin acelem var.
hemen çantayı getirip bana verdi:
- Ah üctet konusunda-
Elimle bir dakika işareti yaptıktan sonra mağazanın dışındaki akumaya seslendim:
- Gelip işini yap.dedim
Akuma içeri girerken bende dışarı çıkıp içerden gelen çığlık sesinin tadını çıkardım. Aslında kadını bende öldürebilirdim ama üstümde en sevdiğim elbiselerimden biri vardı, şimdi onu kirletemezdim.
Akuma yanımıza geldiği zaman hızlı adımlarla bekleyen at arabalarına yürüdüm.
Kısa boylu kurbağa benzeri bir adam hemen yanımıza geldi.
- Meraba küçük hanım arabaya mı ihtiyacınız var?
- Evet, şehrin dışında kalan harabelere gitmek istiyorum.
-Şey... Ama orası.-
- Hayaletli olduğunu biliyorum hem zaten bizim işimizde bu.diye yalan uydurdum
- Ha, hayalet avcısımısınız küçük hanım. dedi benim minik cüsseme baktıktan sonra.
- Endişelenmeyin babam iki amcam ve dayım yanımda. Dedim arkamdaki akumaları göstererek, eh onlarada birer rol bulmuştum. Tiyatro sanatcısı olsam doğaçlamada beni kimse geçemezdi heralde.
- Anladım ama sizi sadece harabelerin bir kaç metre ötesine götürürüm daha fazla yakşlaşmam.
Gülümseyip sorun değil dedim ve böylece yola çıktık. Yolda kurbağa suratlanın adının Larry olduğunu öğrendim. Sorduğu bütün soruları basitçe cevaplayarak geçiştirdim. Şey belkide o kadar iyi bir tiyaro sanatçısı olamazdım. Harabelerin bir kaç metre ötesinde durduk:
-Para konusun da-
onuda kadına yaptığım gibi durdurdum
Sonra dayım dediğim akumaya doğru bir işaret verdim. Terzi sahibi kadının yanında bu adamın sesi çok bas çıkmıştı. Yani bu çığlığın pek zevki yoktu. Tam bütün insanlar aynı diye söylenirken burnumun üstüne bir yağmur damlası düştü. Hemen omzumun üstündeki Relo'yu açtım.
- Aman ıslanıyorum Reloo!
-Uff biraz ıslansan nolur yani hem sen zaten şemsiyesin ıslanman gerekiyor.
Hızlı adımlarla harabelere doğru yürümeye başladım. Ha bu arada söylemişmiydim üstümde sadece en sevdiğim elbiselerimden biri değil aynı zamanda en sevdiğim ayakkabılarımdanda bir çift vardı. Yani zavallı pembe topuklu ayakkabılarımı çumurların içine sokmaya hiç niyetim yoktu.
Tam harabenin kapısına yaklaşmıştım ki siyah üniformalı üç kişi harabenin kapısından ellerinde masumiyetle çıktılar.
Boynumu kıtırdatıp dudaklarımı yaladım sonunda banada ruhkovucularla oynama sırası gelmişti. Şey güzellik uykusu biraz bekleyebilirdi
Nerden : paris olmasını isterdim ama muğladan