Başarısız oldu. İşveren tarafı, ilk bakışta işe yarayacak gibi görünen yeni bir toplu çerçeve sözleşmesi için teklifte bulundu. Dikkatli okunduğunda detaylarda birçok kötüleştirmelerin olduğu görülüyor. Örneğin „gün“, „iş günü“ ve „işletme günü“ kelimeleri üzerine oynanıyor. Bu değişiklikle, patronun istemesi halinde, işçilerin haftalık 39 saatlik çalışmalarını yedi güne yaymaları sağlanıyor. IG BAU pazarlık komisyonu bunu fark ederek bu türden kötü düzenlemeleri reddetti.
Müşteriler, tüketiciler, hastalar ve vatandaşlar olarak herkesin sorumluluğu var: ‚Temizliğin değeri ne kadar?‘ konusunda karar vermeliler. Biz, „temizliğin bir bedeli var!“ diyoruz. Yerel politikada, temizlik işlerinin ihalesine dikkat edilmesi gerekir. Tüm bina temizlik işlerinin yaklaşık yüzde kırkı kamu alanından geliyor. Bu nedenle, politikacılar, bu işlerin adil ihale kuralları çerçevesinde, toplu iş sözleşmelerine uyan, işçilerin kararlara katılımını teşvik eden ve işyeri işçi temsilciliklerini (BR) ve sendikaları ciddiye alan firmalara verilmesini sağlamalıdır. Politikacılar, „turbo temizliği“, aynı alanın daha kısa sürede temizlenmesi bulaşıcı hastalığını, gerçekçi ihalelerle etkin bir şekilde engelleyebilirler. Özel sektörde temizlik firmasının seçilmesiyle ilgili bölümü arayıp, atölyemde, ofisimde uygun şartlarda temizlik yapılıp yapılmayacağını sorabilir, talep edebilirim. Bir müşteri veya tüketici olarak da firmalardan adil çalışma koşulları ve ücretle temizlikçi çalıştırmalarını isteyebilirim.