Konu: Anlaki Yalnızsın...
19.06.08 07:56 #1
Zaman zaman hepimiz gebeririz yalnızlıktan. .İste yalnızlığın en cok koydugu anlar ((
* .İçeriden nefis yemek kokularının gelmediği, hosgeldin oglum/kızım/ sevgilim/ arkadaşım seklinde karşılanmadığın, bir eve adım attığında.
* .Yolda hicbiryere yetisme gereği olmadan yururken, birden yavas yavas yağmur başlar. kişi alışkanlik olarak adımlarını hızlandırır. sonra hatırlar ki nasılsa görecek, seni umursayan, sırılsıklam olmus olmana üzülecek, seni seven biri yok. adımlari tekrar yavaşlatır, evine yalnız başına akşam yemeğini yemek üzere en uzun yoldan döner.
*. Gözlerinizden yaş düşerken kendi mendilinizi kendiniz aldığınız an.
* .Etrafınızı deli gibi dağıtmanıza rağmen kimselerin size laf söylemediği, kimselerin o dağınıklarınızı toplamadığı anlar.dağınık olmak hoş ama, bu noktada anlaşılan yalnızlik en az o eşyalar kadar dağıtır, toparlanamaz hale getirir insani.
* .Sevdigin şarkıyı senin kadar sevebilecek hickimsenin yaninda olmadığı an.
* .Diğerlerinden olmadığın, biraz daha farklı oldugun icin arkadaslarının seni terkettiğini anladığın anlar...
* .Evde şaşkın bi vaziyette salya sümük ağlarken uzun uzun kimi arasam diye düşündüğünüz ve istediğiniz gibi bi isim bulamadığınız zamanlar
* .İş dönüşü kapıyı anahtarla açıp karanlık eve girdiğinizde "ben geldim" diyecek kimse olmadığında. hatta daha beteri, kimse olmadığını bile bile "ben geldim ulan evim, nasıl geçti günün be yav" dediğinizde. evle, bilgisayarla, televizyonla, müzikle, mutfak penceresiyle, otla çiçekle yüksek sesle konuştuğunuzda.
* .Hastayken, nane-limon yapacak, atesinize bakacak, uzerinizi ortecek ve şefkat gosterecek kimsenin olmadığı anlar.
*. Evinizde müzik dinlerken sevdiğiniz bir şarkının çıktığı bir anda, gaza gelip bağıra bağıra şarkıyı söylediğiniz ve iğrenç sesiniz yüzünden kimseden fırça yemeyeceinizi anlayıp kedere boğuldugunuz andır.
* .Televizyondaki spiker sunumunu bitirip iyi akşamlar dediğinde "sanada" diye karşılık verme ihtiyacı duyduğun an.
Konu Tılsım tarafından (19.06.08 Saat 18:14 ) değiştirilmiştir.
19.06.08 11:16 #2
Konu Tılsım tarafından (19.06.08 Saat 18:15 ) değiştirilmiştir.
19.06.08 11:50 #3
Ve musalla taşının üstündeyken arkadan iyi insan dı Allah rahmeti etsin diyenin olmadığı an işte şimdi yalnızsın.Ebediyen sonsuza dek.
20.06.08 12:10 #4
Allah c.c. o tür yalnızlığı yaşatmasın inşallah.
Konu Tılsım tarafından (20.06.08 Saat 12:39 ) değiştirilmiştir.
21.06.08 02:25 #5
24.06.08 16:46 #6
Yalnız değilim çok şükür...
Konu Tılsım tarafından (25.06.08 Saat 15:48 ) değiştirilmiştir.
25.06.08 09:56 #7
İşte bunları tümüyle yaşadım Allah kimseye yaşatmasın.
25.06.08 13:43 #8
10.08.09 23:08 #9
yalnızlık zor bir imtihan lakin yalnız kalmanın iyi yönleeride var,
Tüm uzaktan kumandaların hakimisiniz.
Bavulunuzu hazırlamak, sadece ''reklamlar'' kadar sürüyor.
Şişmanlamak sizi fazla üzmüyor.
Sürekli bir sürü lüzumsuz şeyin içinde bulunduğu bir çanta taşımak
lavobaya yalnız gidebiliyorsunuz.
Bir ayakkabı dolabına ihtiyacınız yok. Çünkü sadece iki çift ayakkabınız
Yeni saçınızı farkeden oldu mu diye kaygınız yok.
şaka bir yana allah sadece gelip geçici kısa yalnızlıklar versin....
10.08.09 23:23 #10
Yalnızlık istenmez ama verilir buda bir imtihandır misal : dershanede kalan bir abi yada kardeş cemaatle birlikte cıvıl cıvıl şevk içinde gel gör okul biter 1 yıl yada 2 yıl daha kalır fakat sonunda ya memur olur yada çalışmaya başlar gittiği yerde kimse yok diyar*ı gurbette eğer sıkılsa hakkkı var lakin hizmetle meşgul olsa eminim başını kaşıyacak vakit bulamaz düşünün Anadolunun bir kasaba yada köyündesiniz yalnızsınız diye sizi tayin de edivermezler o hlde ezhan enelere dönmesin diye meşguliyet lazım bir vakıf abi diyordu ben dersaneye gelen gidene beraber kaldığımız kardeşlere ana babasına dua ederim ya rabbi bunlar olmasa belkide yanızlık sıkıntısını çekecektik diye