Bayramın sessizliği - Güneşköy
Kurban Bayramın 2ci günün sabah erken yollar boşken geldim. Kuşlar rahat, yollarda geziyor, havada uçuyor. Elmadağ geçince yollar yapıldı - eski ak yamalardan çok daha fazla kara yama var, Hisarköy’üne kadar bile. Çiftlikte Ramazan, Nazlı ile çocuklarıyla çay ve sohbet. Eski günleri hatırladı, ne kadar yaptık ve birbirimizden öğrendik. Yaz ne hızlı uçuyor; Seda’nın torunu, Rukiye’nin kızı doğdu. Tahir dayı oldu ancak Bayramda bile doğa ilgi ister. 17 inek güdürmek gerek.
Tabliyemiz bitti. MSS90 12ci ayakta. Servis yolu yine değişti. Artık seraya en yakın olan dik inişi kapatıldı: toz bulutu oluşturan tonlarca yüklü kamyonlar uzun virajlı Mandala yokuştan iniyor. Sera tarafında sakin ve sessiz. Şimdiden itibaren her sabah bir Kuzey-Güney eksenli çizgi Batı’dan Doğu’ya günboyunca geçecek. Sabah 10da gölgesi 20 dikikada geçer. Kuşlar yeni tabliyeyi sahiplendi. Sadece güvercin değil. Uzakta guguk kuşu, Mandala etrafında sulama yaptığımda 4 metre yakında yüksek bir ötüşle kukumav havaya uçup çatıya geçti.
ilk gün solucan apartmanından bir tepsi daha harmanladım. Öncekinden çıkan 8 litre oldu kovada. Yenisinden elden solucan toplamak iş değil! Bırakılan yığının içinden toplamak daha iyi: hem hızlı, hem fazla ellemeden bulunur.
Pazartesi akşam Perseid yıldız kayması (Comet Swift-Tuttle kuyruklu yıldızın tozlarından) izlemek için uygu, gece 3.30da kalkanlar için. Parlak ay battıktan sonra gök yüzü karanlık olurdu. 10 dakikada 5 “yıldız” kaydı (aslında kuyruklu yıldızın bıraktığı toz parçaların atmosferde yanmaları). 5 uçak ile bir uydu da gördüm. 40 sene önce daha fazla uydu görürdük: daha büyüklerdi… Sonraki gece aya ragmen kayan yıldız da gördüm, mandolin çalarken. Her günün sonu mediocre level mandolin çalmak cırcır böcekleri ötmeleriyle meşgulken KeşPoint’a geldim – ay ışığında
Kabak Kafa Fransız EkoGezginler