Ve Tanrının kolarından düşerek geldim bu dünyaya gerçek bir melek üstü varlık tarafından terbiye edilip yetiştirildim. Düşmeyi de kalkmayıda öğretti bana. Bir tek yalnızlığın ne kadar ağır olduğunu öğretmemişti. O’nu da gidişiyle anlatmış oldu. Bir müsibet bin nasihattan iyidir dercesine. Sonra yalnızlığıma denk yalnızlıklar aramakla geçti yıllarım. Buldum sandığım en büyük yalnızlık içine çekti beni bilinmezliklerle dolu kara delik misali. Ve bana yükledi tüm günahlarını tüm pişmanlıklarını bende kalan son direnişi son ayağa kalkışı çaldı beni bana yetmiyecek kadar bırakıncaya kadar tüketti ve gitti. Bağımlılık kölesi yaptı beni. Arada nefes almam için özgür bıraktı. En büyük oyunlarından birisiydi bana yaptığı aslında. Derdi ne bendim ne yalnızlığımdı ne de ait olma isteğimdi. Onun dersi kendisiyleydi, inkar ettiği kabul etmemek için kendisini her daim doğruladığı ve yarıştığı kendisiyleydi. Ben kölesi olmuştum diğer insanlar ise figüranları. İstediği gibi çeviriyordu kainatın kader çarkını. Bir kişinin kaderiyle oynamak demek tüm canlıların kaderiyle oynayıp değişik varyasyonlara uyanmaları demek olduğunu biliyordu. Damarlarımda dolaşan isyan ateşi yalnızca beynime akan kanı çoğaltıyordu ve kendi kanımda boğulmama neden oluyordu. Yaşamış olduğu kişilik bölünmesinin intikamını benden ve diğer insanlardan alıyordu. Kendisine olanlarla oluş şekilleri sebepleriyle ilgilenmiyordu. Onun derdi huzur değildi, madem ki cehennem var vehak ediyorum öyleyse tüm cennetliklerin cehennemi yaşaması için nefesini tüketiyordu... @re
@susamaz·1 sa.·Kitabı okuyor
Yaşım kaç mı?Saymadım ki,
ya da unuttum, bağışla.
Begüm(şimdi düşünmeliyim), bir alıntı ekledi.
@BegumS·2 sa.·Kitabı okuyor
“Madem insana inanan sadece köpekler kaldı... O zaman, aralarından kuduz olup aydınlananlar da çıkacaktır.”
"Atalet fıtratın ahkâmına madem ki isyandır;
Çalışsın, durmasın her kim ki da'vasında insandır."
Sayfa 150 - Hece Yayınları
iyi ya, madem ki hepimiz günün birinde çekip gideceğiz,
o halde bunca matem bunca kahır ne için?
Sizinkisi matem değil zaten, korku!
Hayat demek ölümü beklemek demektir..
Az çok hepimiz denizi, yıldızları, ağaçları, işte falanları filanları göreceğiz..
Bir çok şeyin tadına bakacağız..
Sonra da ister istemez gidiyorum elveda şarkısını söyleyeceğiz..
Öyleyse gideninde kalanında gönlü hoş olsun.
Bu mektubu okuyunca anladım ki Deli ler daha samimi...
Uzundur sıkılmadan okuyabileceğinize inanıyorum:)
Bu mektubu ilk kez gördüm...
1965 yılında vefat eden Elazığ Tımarhanesindeki bir ''deli'' nin Allah'a yazdığı mektubu...
Selin,, bir alıntı ekledi.
@dirovn·5 sa.·Kitabı okudu·Puan vermedi
Sahibi olmayan bir elmas bulursan, bu elmas senindir. Sahibi olmayan bir ada bulursan, o ada senindir. Bir buluş yaparsan patentini alırsın, buluş senin olur. Madem ki yıldızlara sahip olmak benden önce kimsenin aklına gelmedi, yıldızlar benimdir.
1. Madem Gidiyorsun Çöpü De Götür
Dixie Cash, Evla Erkin (Çevirmen)
2. Madem O Kadar Zekisin Niye Mutlu Değilsin?
Raj Raghunathan, Seda Toksoy (Çevirmen)
3. Madem Öyle Pollyanna...
4. Matmazel Ayşe
Anne Soprani, İsmet Birkan (Çevirmen)
5. Bir Garip Vaka: Matmazel P.
Brian O'Doherty, Serpil Durak (Çevirmen)
'Madem...' ile ilgili yazarlar
1. Dixie Cash
2. Raj Raghunathan
4. Evla Erkin
'Madem...' ile ilgili okurlar
3. Şeyma Demirhan
4. Şeyma Demirtaş