Genç Evren Ve İlkel Yıldızlar • Kozmik Anafor | Türkiye'nin Astronomi Kaynağı
Zafer Emecan 16 Kasım 2016 Dış Uzay, Tüm Yazılar
Büyük Patlama Teorisi, evrenin tek ve belirsiz bir hacme sahip bir noktadan hızla genişleyerek bugünkü halini aldığını söyler. Teoriye göre; ilk andan itibaren evren bu tekil yoğunluktan genişlemeye başlamış, genişleme süreci içinde evrenimiz zamanla atom çekirdeklerinin oluşabileceği düşük yoğunluk ve sıcaklığa ulaşmıştır.
Evrende ilk ortaya çıkan atomların yüzde 75’i hidrojen, kalan yüzde 25’i helyum ve eser miktarda lityum‘dur. Bunlar günümüzde de evrenin büyük kısmını oluşturan en hafif elementlerdir.
Teori, ilk oluşan galaksilerin içerdiği yıldızların ağır elementleri (yani hidrojen ve helyum harici) içermediğini, bugün bildiğimiz tüm elementlerin bu yıldızlar sayesinde oluşup evrene saçıldığını anlatır. Yani ilk yıldızlar, evrendeki kullanılabilecek yegane atomlar olan hidrojen ve helyumdan oluşuyor, başka ağır elementler içermiyorlardı. Bu aynı zamanda, ilk yıldızların birbiri ardına oluşup yok olduğu evrenin ilk zamanlarında Dünya, Venüs veya Mars benzeri karasal gezegenlerin bulunmadığı anlamına gelir, çünkü bunları oluşturacak elementler henüz ortaya çıkmamıştır. Eğer bu dönemde, ilkel yıldızlarımızın çevresinde gezegenler var idiyse bile, bunlar gaz devlerinden ibaret olmalıdır.
Vücudumuzdaki her atom, aldığımız her nefes, üzerine bastığımız toprak, 13 milyar yıl önce var olmuş olan ilkel yıldızlardan bir parça taşıyor.
Bugün gerek Dünya, gerekse evrenin her köşesinde gördüğümüz diğer tüm elementlerin bazıları (karbon, oksijen, berilyum, azot, demir vs.) milyarlarca yıllık süreç içinde ilkel dev yıldızların içinde, demirden daha ağır olanları ise (çinko, nikel, altın, gümüş, cıva vs) süpernovalar oluşturarak patlamaları sırasında oluşmuştur.
Aradan geçen milyarlarca yıl içinde bu ilk (ve çok büyük kütleli) yıldızlar patlayarak çekirdeklerinde oluşan ağır elementleri uzay boşluğuna saçtı. Sonraki kuşak yıldızlar, bu ağır elementleri de içerdiği için daha küçük ve yaşamı destekleyebilecek karasal gezegenlere ev sahipliği yapabilen yıldızların oluşması mümkün oldu. Bu yıldızların ortaya saçtığı ağır elementler olmasaydı, Güneş veya daha küçük (kırmızı ve turuncu cüceler gibi) uzun ömürlü yıldızların oluşması mümkün olmayacaktı. O nedenle, evrenin ilk dönemlerinde sadece hidrojen ve helyumdan oluşan devasa ilkel yıldızların oluşturduğu süpernova patlamaları bugünkü bildiğimiz evren için hayati önem taşıyordu.
Not: En üstteki görsel, bu ilkel dev yıldızları betimleyebilmek için NASA tarafından bir sanatçıya hazırlatılmış.
Dünya Dışı Yaşam İlla Ki Dünya’ya Benzemeli Mi? Dünya dışı yaşam arayışlarının bilim insanları tarafından "dünya benzeri gezegenler" bulmak üzerine yoğunlaştırılması boşa olmadığı gibi, gayet haklı ...
Uzak Galaksiler Gerçekte Ne Kadar Uzak? Galaksiler (gökadalar) ve uzaklıklarından bahsederken birden çok tanımlama söz konusu. Bu tanımlamalar galaksinin yaşı, ışığın yayıldığı zamanki uzakl...
Himiko Bulutu (Galaksisi) Japonya Ulusal Gözlemevi’ne ait 8.2 metre ayna çaplı Subaru Teleskobu'yla astronomlar 1999 yılından beri gözlemler yapıyor. Subaru, Hawaii’deki Mauna...