SİMMÜZ- Murat Gökyıldız – Morella
Bazı kitapları ben seçerim, bazı kitaplar da gelir beni seçer. Simmüz da beni seçen kitaplardan. Geldi beni buldu. Diş çektirdiğim ve ağrıdan bitkin düştüğüm bir gün, tam da kitabın kederli hikayesine uygun ruh hali ile oturup başladım, ağrım geçene kadar bitirdim. Her zamanki gibi kitabın kurgu ve hikayesinden spoiler vermemeye çalışarak, neler hissettirdi ne düşündürdü onu paylaşacağım.
Yazarı Murat Gökyıldız’ ın ilk kitabıymış. Benimle tanıştırdığı ilk göz ağrısı bu kitabı ilk gördüğümde kapak fotoğrafını ilginç bulmuştum. Oturan silüet halindeki bir kadının gizemli gölgesi olduğunu düşündüm. Kahve telvesinden anlam bulmaya çalışan, hayal dünyası geniş falcılar gibi, bu kederli bir kadın mı, yaşlı yalnız bir kadın mı diye bir şeyler çözmeye çalıştım.
Simmüz Anadolu topraklarının yaşam yüzünün bir hikayesi. Kendini bulmasına fırsat verilmeyen, en mutlu oldukları anlarda bile gözlerinde saklı bir hüzün olan, kalabalığın yalnız kadınlarının bir temsilcisi Sabiha ile tanışacaksınız.
Hayatı boyunca gerçek mutluluğu yaşadığı anlar Simmüz’ ü eline aldığı dar vakitlerdi. İçi gürültülü, kendisi sessiz bir kadın. Gerçek olabilecek kadar alıştığımız Anadolu gerçeği ile ütopik bir aşk hikayesi arasında bir dram. İçindeki öz kadını kadınlığı hiç yaşayamadan, hiç iz bırakmadan, fakat onda bırakılan izleri taşıyarak geçen bir sessizlik hikayesi. Kimi çok hüzünlü, kimisi çok duygulanarak okuyacaktır. Sanırım bu gerçeği kabul etmek zorunda kalırken duygusallıktan daha ziyade sinir sistemim tepki verdi. Ben hiddetle okudum.
betimlemelerin oldukça yoğun olduğu ilk 100. sayfadan sonra kitap çok hızlı akıyor. Yazarı Murat Gökyıldız oldukça samimi bir dille ve yürekle içini kalemine dökmüş. Zaten kitabı da bazen kahramanların dili, bazen kendi dili ile yazmış. Bu nedenle kendi görüşü hissettikleri açıklıkla okuyucuya yansıyor. Yürekten yazılan kitaplar mutlaka herkese farklı bir şeyler hissettir, alın okuyun derim.
Çok hoşuma giden bir alıntısını ekleyerek yazımı noktalıyorum …
” Sustuklarımı sende duydum. Sevildiğimi duymadım dudaklarında ama gözlerinin çığlığı, ayyuka kafa vurarak yankılanalı, oldu epey.’
Okuyarak kalın, sevgiler..