bir kelebeğin günlüğü: Toparla ve toparlan
Sabah kahvaltı yaparken izlediğim haberler güne kötü başlamamı sağladı.Aslında bu haberler günlerdir ekranlarda dönüyor.Gazetelerde de aynı şekilde.Bu ülkede yaşamaktan nefret edecek konuma geldim.Anlamıyorum anlamayacağım da.Bana göre tek gerçek var.Gencecik giden yüreklerin gerçekliği.Akan kanlar ne içindi?Sen ben hayatımızı sürdürelim diye.Yaptıklarının karşılığını veremem layıkıyla ama elimden sadece oyumu satmamak gelecekse en azından onu yaparım.
Günlerden cumaydı ama bekleyiş vardı.İşler yavaşladı.Konsantrasyonum yerlerde sürüklendi.
Cumadır gülelim dedim,öğlen de geçti. Cuma akşamı haydi güzel bir akşam yemeği yiyelim dedik.Herşey güzel başladı.En sevdiğim mekanlardan birinde en sevdiğim yemeği yemek üzereydim.Üstelik yanında bir kadeh kırmızı şarapla birlikte.Gereksiz başlayan bir tartışma sonucu yemek mi beni yedi ben mi yemeği bilemedim.O şarap iyice tuz biber ekti.Çünkü gözlerde bulutlanmaya sebep oldu.Tuttukça insan kendini kötü oluyor.En sevdiğim dondurmalı irmik tatlısını bile pas geçtim.Tatlımı yemediysem anlamalıydı zaten ben cidden kötüyüm. Bir şey yokmuş gibi davranamıyorum ben bazı zamanlarda.Evet öğrendim aslında kolay unutmayı.Hayata bakıp geçmeyi.Bazen de yapamıyorum. Böyle zamanlarda kendimi oyalayacak bir şeyler bulurum hemen.Bulurum ki yüreğimin ateşi dinsin.Dinsin de kendine gelsin. Çekmeceleri boşaltırım.Terapi gibi gelir bana.Çamaşır,çorap,kıyafet,makyaj malzemelerimin olduğu tüm çekmeceleri boşalttım. Saatlerdir topluyorum.Topladım ve toparlandım.Şimdi çok iyiyim.Toparlarken çok düşünmem ama düşünürken de sağlıklı düşünürüm. Kulağımda en sevdiğim şarkılar,bir bakmışım şarkılara eşlik etmeye başlamışım.Şarkılara eşlik etmeye başladıysam iyileşiyorum demektir. Gün güzel başlamadı,güzel de devam etmedi. Soğuklar başladı,içime de işledi az önce,camları da açtım,havalansın herşey belki ferahlar dedim.. Ipodumdaki şarkıları da güncellemem gerek dedim.Bazı şarkıları dinlemediğimi fark ettim. Güncellenmesi gerek çok şeyin....
ben kaç gündür haber maber izleyemiyorum Yıldızcım. hepten saçmaladılar artık, görmeye dayanamıyorum.
ne güzel bir çözüm bulmuşsun kendine. insan topladıkça toparlanıyor gerçekten. çok güzel. sevindim toparlandığına :) yarın daha güzel, güncellenmiş bir güne uyan canım :)
24 Ekim 2009 01:09
Bir de şehit annesi olsak uykularımız kaçmıştı.Elbette bir şeyler düzelsin,ama yol bu değil.
Pinkycim sabah gerçekten daha iyi uyandım.Tavsiye ederim.Bu yöntemi kendimi bildim bileli uygularım;)
24 Ekim 2009 09:02
zaten icimde ne kadar sacma sapan umutsuzluk varsa bunlardan kaynaklaniyor, onlar moralimi altust ediyorlar, sonra duzel duzelebilirsen. ama tepki vermeliyiz Yildizcim. ufaciktan baslamali -televizyon, gazeteye bi mail mesela- bari biz ogrenmeliyiz.
bence de harika bi cozummus. hicbi ufak sey canini sikmadan bon weekend! :)
24 Ekim 2009 09:22
Tepki göstermeli Görkemcim,bir şeyler yapmalıyız.Bu konu üzerine düşünmemiz gerek.
24 Ekim 2009 10:01
Şimdi daha iyisin değil mi Yıldızcım?
24 Ekim 2009 20:29
Merhabalar...yeni izleyicin olarak okuduğun en sonki yazın...çok doğru söylemişin...Umarım birçok türk genci de seninle aynı hassasiyeti paylaşıyordur ve bişiler yapmak gerekliliğinin farkına varıyordur...Güzel bi silkelenme tedbir uyarı yazısı idi bu manada teşekkürler...Yıldız Hanım...
24 Ekim 2009 21:13
Ben de araba kullanırdım, çok iyi gelirdi... bir de müziğin sesini açtım mı yollarla birlikte akardı kızgınlıklar, kırgınlıklar...
Kutucum teşekkür ederim,çok uzun sürdüremem zaten kırgınlıkları;)
Palyözi hoşgeldin,teşekkür ederim.
Sibelcim hepimizin bir yöntemi var.Yöntemlerimiz var demekki doğru şeyleri yapıyoruz;)
25 Ekim 2009 07:32