anne babanız erkek kardeşinizi sizden daha fazla önemsedi mi?
Konu Sahibi garfield
Konu Sahibi: garfield
evet o bi tane ama bende bitaneyim ... zaten başka yok ki ... iki kardeşiz...
benden sadece 2,5 yaş küçük çokta korunmaya muhtaç olduğu söylenemez... (eee ben de 32 yaşındayım)
neden sadece erkek olduğunu için, soyadı değişmeyeceği için,
ilerde anne babama onun ve eşinin bakabilme ihtimalini düşünebildikleri için,
ona daha fazla önem gösteriyorlar...gamyoncuiremsu
bir dediğini iki etmiyorlar, sözünün üstüne söz söylemiyorlar,
hele annem, sırf kardeşimin yanlış hareketlerinden birini ona gösterdiğim için,
beni hasta halimde bırakıp, başka bir şehre gidecek kadar bana küsebiliyor,
beni aramıyor, sormuyor, oğluna laf söyletmiyor.....
hani eskiden aile reisi babaydı dı ya, bizim evde kardeşimdi, hala da öyle,
hele ben evlendikten sonra, iyice koptum sanki, :1no2:
evin ayrı yolun ayrı oldu bir anda,
kardeşimi seviyorum muhakkak ama,:1hug:
anne babamın yaptıkları yüzünden bazen kıskanıyorum sanki....fisfisfis
sizin başınıza geldi mi böyle bir şey? ne yaptınız peki? ben ne yapayım?:uhm:
buna benzer bir şey yaşıyorum evet
kardeşimle aramda 2 yaş var
ben 24 kardeşim 22 yaşında
aramızdaki farkı annem bariz belli eder
bana sinirlenir bağırır çağırır ama kardeşime kıyamaz
beni bir kere sarılarak sevdiğini hatırlamam
sebepse öpmeyi sarılmayı sevmediğidir
ama bana bunu derken gözümün önünde kardeşime sarılır onu öper sever...
kıskançlık değil benimki
sadece anne sevgisine ilgisine özlem
gözlerim dolar ama bişi demem yoksa hemen kıskanç damgası yerim
babamda son zamanlarda bu ayrmı fazlasıyla belli etti saolsun
kardeşim çok asabidir deli doludur
sinirlendiğinde çok bağırır bana
geçen babama "baba cihanla konuşsan kavga ettiğimiz zaman bana çok bağırıyo zoruma gidiyo inan" dedim
ve babamın bana cevabı "allah bilir sen nasıl kışkırtıyorsundur onu sen de az değilsin" oldu
bu lafı duymak çok ağır geldi
onun için artık karışmıyorum görmezden geliyorum
bundan fazlası gelmiyor elimden malesef:çok üzgünüm:
Cok şükür yok böyle bir durumum.
olsa napardım hiç bilemiyorum...Çünkü cıkar bi yol gibi gözüküyor
evet sevgili hoplayan fil yazdıkların o kadar tanıdık ki... sende bendensin....
Burda evli olupta çoluk çocuğuna ayni durumlari sergileyenlerde var....
Ama bu kişiler önce kendilerini tartsinlar.
Bakin işte biz kiz evlatlariniz ne kadar üzülüyoruz.
inan bana çok şanslısın larisa
malesef öyleyim canım
yine de diyorum canları sağolsun
elbet bunun sabrını veriyor rabbim
yoksa şimdiye çatlamıştım :çok üzgünüm:
bazen diyorum ki kendi kendime...madem istediğiniz erkek evlattı.... keşke daha doğduğumda çocuğu olmayan birine verseydiniz beni de .... bende o eksiklikten sonra bir evlada kavuşmuş, sevgisini, özeninii de fazla fazla gösteren bir ailede büyüseydim...
bir kitapta okumuştum, aile biyolojik değildir, insanlar hiç bir bağı olmayan kişilerden de, beklemedikleri kadar sevgi, saygı ve ilgi görebilir diyordu....
çok zor bi durumdur eminim. ben hiç yaşamadım böyle bişey. ciddi ciddi eşit annemlerin sevgileri ve gösteriş biçimleri.
ben sopa yersem o da yerdi, beni öperse onu da öperdi. hatta şimdi evlendim daha kıymetli oldum
ayrım yapan ailelere inanamıyorum, kınıyorum onları!
ne kadar şanslısın sakura.... kıymetini biil....
Sevgili garfield bende bu konuda kendimi yalnız sanıyordum çünkü çevremdeki arkadaşlarımın böyle problemleri yok bizim ailemiz problem yapmış ben 41 yaşındayım şuan kardeşim 39 yaşında ve 10 yıldır görmüyorum annemi bir 6 yıl aramadı sonra arada geldi aradı ama elimle saysam 6 etmez ama ondan kıymetlisi yok ben kızıncada yok sen çok sinirlisin oluyorum eskiden üzülüp ağlıyordum sevgisizliğime şimdi annem yaşlandı babam öldü diye düşünmüyorum ama olsa çok iyi olurdu.Ben çocuğum olmuyor diye çok sevdiğim eşimden ayrıldım annem yine onu suçladı halbuki ben onun çocuğu olsun mutlu olsun istedim ve şuan bir oğlu var sevgi önemli çocuğunuz varsa ona bunu gösterin sarılın öpün.Sevgilerimle