Sen gideli 3 ay bitmişken, ben aylardır ilk kez bu gece gidebildim.
Her yarayı, her acıyı düşünerek yeniden acımak.
Ben gitmeliydim sevgilim, kalmak çok ağır bir bedel.
Yolun sonuna varmamak için meğer ne çok yalan söylemişim kendime,
Meğer seni nasıl incelikli kılmışım içimde.
Ne faydasız direnişlermiş oysaki.
Ben gitmeliydim sevgilim, çünkü kalmak her gün yeniden terkedilmekti.
Seni her gün yeniden sevmekti,
Ardından kalanlara bakıp çok acı çekmek, daha kabuk bile bağlamamışken yaraları kazımak demekti.
Seni 2 tane salak kutuya sığdırıp, onların olduğu odanın kapısını açamamak demekti.
Kendime türlü yalanlar söyleyip, seni sonsuz bir naiflikle sevmeye devam etmek demekti.
Rakıyı seninle şeker şerbet yapmak,
Salak bir filme bile gidip mutlu olmak,
Seninle, senin için şarkılar söylemek,
Ve hep söylemeye devam etmek istemek demekti.
Ben gitmeliydim sevgilim, çünkü bir gün bahsettiğin o başucu kitabının adı artık ben değilim.
Sana aşık kalbimin bir dehliz olup beni içine çekmesi,
Sana ''Artık n'olur sevme beni'' dedirtmesi,
Geceler boyu bana anlatmaya çalıştığın ama benim anlamamak için direndiğim onlarca cümle demekti.
Ben gitmeliydim sevgilim, çünkü kalmak;
Sana haksızlık, bana yazık demekti.
Teslimat RoCCo zaman: 03:02 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Hangi yıldı ve o bahçe kimindi hatırlamıyorum. Aklımda tek kalan anlattığın Ortanca hikayesi olmuş.
''Bak görüyor musun oradaki çiçekleri? Adı Ortanca. Ortanca'lar en heybetli görünen çiçeklerdendir ama görüntülerinin aksine çok narindir yaprakları, rüzgara çok dayanamaz dökülüverirler. Hani sen koşup oynuyorsun ya buralarda, Ortanca'nın yanından geçerken çok dikkat et.''
Şimdi kaldığım bu fırtınanın içinde düşünüyorum, ben Ortanca'mıyım Anne?
Teslimat RoCCo zaman: 10:32 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Karşımızdakini salak sanmak ya da yerine koymak aslında kendi salaklığımıza giden en hızlı yolculuk..Bunu zaman zaman hepimiz yapıyoruz/yaptık sanırım..Ne zaman zekam hafife alınsa ya da iyi niyetim Tanrı pat diye önüme düşürüyor, arkamdan çevrilen oyunları görmem için en iyi arkadaşım olup çıkıyor bir anda..
Benim iyi niyetimden doğan bir saflığım var ve aslında seviyorum böyle olmayı..Hiç hesaplı yaşamadığımdan olsa gerek kurnazlık bana göre değil..Ama elbette bu demek değil ki her şeyden bihaberim..Bazen susmak, yüze vurmamak iyi gelir insana, sanırım en çok bundan susuyorum..
Herkes kendine yakışanı yapar-mış.
Bir gün çektiğim bir fotoğraf karesi gibiyim şimdi..Yenidünya'da bir şaşı kedi..Şaşıyım, şaşkınım..Öğrendiklerim, TESADÜFen gördüklerim, okuduklarım...Tüm bunlara gerek yoktu ki..Var mıydı? İnsan bazen bir başkasıyla uyumak ister, başka bir nefes arar yanı başında..Olamaz mı? Olabilir..Ama keşke bu yapılırken uzanan başka elleri acıtmasak..Bile isteye yalanlarla süslemesek hiç bir şeyi..cümleleri..Ama insanız işte yapıyoruz böyle şeyler..Ne de olsa hepimiz başka bir rengiz..
Herkesi olduğu gibi kabul etmek yıllar öncesi benim için neredeyse mümkün olmayan bir kavramken, şimdi herkesin rengini ayrı ayrı seviyorum...
Son Söz: Dalgalı bir deniz olmaktansa yürekli bir liman olabilmek çok güzel..
Teslimat RoCCo zaman: 13:04 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
3 kadınız biz. Deniz derya.
İkisi çok aşık, biri hala koruma altında. Koruma altında olan mı şanslı, yoksa imkansızın kanadında savrulanlar mı hala bilmiyoruz.
2 kadın. Deniz derya.
İmkansızı seviyorlar, dillerinde hep aynı nağme. Ya olursa?
Teslimat RoCCo zaman: 15:45 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Teslimat RoCCo zaman: 13:17 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Teslimat RoCCo zaman: 11:31 3 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Biz veda etmedik, etmek istemedik, edemedik. Hangisi bilmiyorum. Ama veda yoktu..
''Sen hep olacaksın, hatta ben istemesem bile kalan olacaksın. Aklım istemese kalbim, kalbim istemese aklım isteyecek seni.. O yüzden veda etmeyeceğim sana.''
Giderken bunu söyleyince bana, ardından yazacak bir veda yazısı da yok haliyle..
Bu kadar keskin dönüşleri hangi güç ya da dirençle yapabiliyorum bende bilmiyorum. Ama oluyor işte, yeniden nefes alınıyor.
Sokakta kavga edip anneleri tarafından barıştırılan çocuklar gibiyiz. Hani öyle durumlarda aslında heveslisindir de barışmaya, içten içe bir tedirginlik vardır üstünde. Öyleyiz işte, yeniden en başa dönüp arkadaş olmaya çalışıyoruz. Çünkü bunu yapmazsak her şeye yazık, her şey ziyan olacak.
Son Söz: ''Başkası okşanıp sevilmez, delirme sevdiceğim''
Teslimat RoCCo zaman: 14:33 4 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Bu yazı ben hazır olduğumda tamamlanacak..
Bu yer ben hazır olduğumda dolacak.. Ya da hiç doldurulamayacak..
İçimden dolup taşacakları diliyorum kendime..
Teslimat RoCCo zaman: 17:38 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Aslında hiç bir sebebi yok yazılanların.. Zaten tüm olanlara sebepler değil bahaneler yazdı adını..
Saçma, devrik, savruk cümleler kurmak.. Okuduğunda anlamamak.. Yaşarken anlamadığını okurken anlamak için bile sebep yok.. O kadar sebep yok işte.. O kadar yok..
Can Baba! Kulağıma fısıldama belli ki bu şekilde anlamayacak kadar ahmaklaştım. Çığlığınla sarsılma zamanı.. ''Olmuyorsa Zorlamayacaksın'' deme zamanı..
Teslimat RoCCo zaman: 17:42 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Zaman her şeye iyi geliyor, bunu dün bir kez daha deneyimledim. Şu an için istediğim tek şey de bu aslında, yine iyi gelsin lütfen.. Ben hiç anlamadan akıp geçsin üstümden..
Dün gece Nevizade'de tam karşımda, hayatımda bir daha hiç görmeyeceğimi düşündüğüm Mr.Pizza.. Sahi biz o biraları ne zaman içtik? :) Sen nerden, nasıl, neden geldin? Dün gece de söylediğim gibi her ne kadar hiç bir şeye şaşırmam bundan sonra da desem son günlerde olan her şeye şaşkınım, çok hemde..
Bendeki kokusunun uçup gitmesini istemiyorum derken ve tüm saçmalamalarıma rağmen dinleyebildiğin için beni, ona çikolata alırken bile yanımda olduğun için kocaman teşekkürler Mr.Pizza.. Biliyorum kızıyorsun, biliyorum bu haller yakışmıyor senin RoCCo'na..İnan hepsini biliyorum, canımın acısını bildiğim gibi..
Çikolata teslimatında aldığım hızmalarım ve tatlı.. Apartmanın kapısından girene dek beklemek için ısrar eden naif taksici.. Diyorum işte normali bulmaz beni :) Uykudan önce Kib diye biten sevmediğim bir mesaj.. Ettiğim küfür.. O kafayla nasıl daldığımı bilmediğim uyku.. Sabah odama gidip sarıldığım yastık, aradığım koku.. Böyle uyunan bir uykudan ve ahmak bir sabahtan sonra karşıma bugün ne çıkacak merakındayım..
SonSöz: Kasım'da aşk başka mıydı??
Eylül, Ekim ve Kasım.. Bilin ki hepinize ayrı ayrı küfür ediyor bu kadın.
Teslimat RoCCo zaman: 11:01 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Teslimat RoCCo zaman: 14:31 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Eylül meğer ısıtırmış insanı, sarıp sarmalarmış.. Sevimsiz Ekim gelene kadar yaşadığın her şey kar kalırmış yanına..
25 sen anlamlandırmadığın sürece yapayalnız bir sayı aslında.. Ona gülümseyen zamanlar ya da hüzünlü anlar eklemek yine senin elinde.. Biz hangisini yaptık sence?
Yaşamın içine yaydığında ne kadar da kısa, ama upuzun aslında..
Birini sevmek, kendini teslim etmek ya da teslim almak (aldığını sanmak) için yeten ve artan bir zaman..25..
Bu balkon bu geceki kadar küçülmemişti hiç.. ben bu kadar boğulmamıştım..Her şeyini özenle düzenlediğim odama nasılda düşmanım şimdi.. Sahiden her şey seninle mi güzeldi?
Dolapta yan yana duran giysilerimiz öyle yalnız ki şimdi..
''Yine mi değiştirdin sen bu nevresimleri'' diyen sesin olmadan geride bıraktığın kokun.. Sürekli bir şeyler devirdiğin komodinde su içtiğin bardak.. Okumam için getirdiğin ve elimin gitmediği bir kitap.. Her seferinde başına dolamayı başardığın tülün saçakları.. Kar kürem.. Kuruyan çiçekler.. Her yer böylesine ''sen''ken ve ben böylesine ''sen''sizken nasıl nefes alınır ki?
Tüm efor testlerine inat başka bir ağrı var kalbimde.. Şimdi kim gün aşırı ''Hadi sigarayı bırakalım'' deyip aynı hızla vazgeçecek.. O salak hastanede kim tutacak elimi?
Cevabını bilmediğim ve asla da öğrenemeyecek olduğum onlarca soruyu ardında bırakıp gitmek.. Hiç bitmesin istediğim o yolu son kez yürümek..
Daha izlenecek onca film, gidilecek Burgazada, kış günleri lazım olur diye keşfedilecek ''Benzin'', evde yapılacak balık keyfi, sarhoş olunacak bir süre gece varken.. Her şey bu kadar eksik, bu kadar yarım kalmışken.. Yüzümde o sevdiğin gülümsemeden eser yokken..
Sen şimdi gittin mi sahiden??
Teslimat RoCCo zaman: 11:49 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
27 yaşında bir nefes,
27 yaşında bir umut,
27 yaşında bir tebessüm..
Bırakıp gitmişse sizi, ardından çok bir şey söylenemiyor aslında..Her şey zamanın boşluğunda havada asılıyken herkeste bir anlamlandırma çabasıdır gidiyor.
Dün gece annene sabır dilemek çok zordu Aytaç.. Bir kaç saatte derinleşebilirmiş meğer insanın yüzündeki çizgiler, yaşlanabilirmiş.. Tüm hayalleri orta yerinden bıçak gibi kesilebilirmiş meğer.. Bir anne acıdan küçücük kalabilirmiş..
Özge'nin dediği gibi her şeyi nasılda hızla yaptın..Sahi biliyor muydun gideceğini?
Şimdi ardında onarılmaz bir acı, eksik parçalar, sensiz anlar bıraktın.. Neden'ler nasıl'lar uçuşurken havada, sen şimdi bulutların ardında..
Ekim'i sevmiyorum Aytaç, ne kötü şu sonbahar dedikleri..
Sen orda bile olsan biliyorum yine Özge'yle didişiceksiniz, hep çok seveceksin onu..O'da ''Uzun Adam''ını..
Hoşçakal ''Uzun Adam'' rahat uyu..
Teslimat RoCCo zaman: 17:35 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Teslimat RoCCo zaman: 11:11 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar