Ratatouille (Ratatuy / Aşçı Fare) | Hayat... Futbol... Anlar... Bir Şeyler...
Ratatouille (Ratatuy / Aşçı Fare)
06 Mayıs 2012 malicetinkaya	Yorum yapın
TÜR: Animasyon, Komedi, Aile. SÜRE: 111 Dk. ÜLKE: Amerika. YAPIM YILI: 2007. imdb: 8,0. rottentomatoes: %96.
Bir başka Pixar harikası olan Aşçı Fare, eğlenceli konusu, sunumu, karakterleri ve a’dan z’ye her ayrıntının çok ince bir şekilde düşünüldüğü, nefis bir animasyon filmi.
Filmde çaktırmadan üzüm yemeye çalışan Remy’nin kardeşi Emile’in sahnesi ise müthiş.
Remy, gelişmiş koku ve tat alma kabiliyetini, yemek yapımında kullanmak isteyen bir faredir. En büyük idolü de “herkes yemek yapabilir” diyen ünlü aşçı Auguste Gusteau’dur. Taşrada kaldıkları evin, yaşlı sahibi tarafından darmaduman edilmesinin ardından kanalizasyonu takip ederek kendini Paris’in göbeğindeki şef Auguste Gusteau’nun restoranında bulur.
Aşçı Fare’yi Brad Bird yazıp yönetti.
Animasyon, rottentomatoes’da %96 taze olarak değerlendiriliyor.
150 milyon dolar bütçesi olan film, 624 milyon dolar gişe hasılatı elde etti.
Film adını bir Fransız yemeği olan Ratatouille’den alıyor.
Şefin suya düşüp çıktığı sahneyi modellemek için, bir kişiye şef kıyafeti giydirilip, yüzme havuzuna sokup çıkartıldı. Böylece kıyafetin ıslanınca nasıl göründüğünü, vücutta nasıl durduğunu gözlemleyip, ona göre animasyondaki “ıslak” karakter modellendi.
Remy’nin ilk kez kanalizasyon duvarlarını tırmanarak çıktığı sahnede, ona havlayan ve sadece silueti görünen köpek, iki yıl sonra yayınlanacak olan Yukarı Bak’taki (Up) Dug.
Stüdyoda yaklaşık bir yıl boyunca evcil fareler tutuldu ve kürkleri, burunları, kulakları, pençe ve kuyrukları gözlemlenerek, animasyondaki fareler modellendi.
Gurme Anton Ego’nun odasındaki, yazılarını yazdığı masa tabuta ve daktilosu kuru kafaya benziyor. Bu aslında Ego’nun yaptığı “öldürücü” yorumlara bir gönderme.
Remy’nin idolü aşçı Gusteau’nun tam adı Auguste Gusteau. İsimin ilk iki harfi sona alınarak soyadı yaratıldı.
Hiçbir yiyecek şirketi, farelerle anılmak istemediği için, pazarlamada sorunlar yaşandı.
Ünlü şeflerden Anthony Bourdain filmi çok sevdiğini, yiyeceklerin ve yemek yapımı sırasındaki reaksiyonların inanılmaz derecede doğru olduğunu söyledi.
Konunun da geçtiği Fransa’da film, “ilk gösteriminde en fazla gişe yapan animasyon filmi” rekorunu kırdı.
1:16:29’da anlık olarak görünen pandomimci karakter, İnanılmaz Aile’deki (The Incredibles) Bomb Voyage karakteri.
Animasyonda yer alan gübre yığınının gerçekçi bir şekilde görülmesi için, elma, muz, portakal, brokoli gibi 15 farklı meyveden bir yığın oluşturuldu ve çürümeye bırakıldı. Sürekli fotoğrafları çekilerek değişimi gözlemlendi ve animasyondaki yığın ona uygun olarak modellendi.
Animasyonları saçları/kılları yaratılırken, Remy için 1,15 milyon, Colette için 115 bin ve ortalama her karakter için 110 bin saç/kıl kullanıldı.
Bir yıl sonra yayınlanacak olan WALL-E’ye kadar Aşçı Fare, en fazla kategoride Oscar’a aday gösterilen Animasyon filmi rekorunu kırdı.
Animasyon ekibi, yemek pişirme detaylarını öğrenmek için ünlü aşçı Thomas Keller’ın Fransa’daki lokantasında çalıştılar ve ondan incelikleri öğrendiler. Keller ayrıca animasyonda ufak bir seslendirme rolünü üstlendi.
Penceresinde ölü farelerin asılı bulunduğu dükkân Fransa’da gerçekten de var. Adı da; Destruction des Animaux Nuisibles.
Yönetmen Brad Bird, yapımcı Brad Lewis ve ekipten birkaç kişi, animasyonun geçeceği Paris’i daha yakından tanımak için şehre gittiler, merkezde motosiklet turları yaptılar ve en iyi 5 lokantada yemek yediler.
Animasyonda, Gusteau’nun gayrimeşru çocuğu olduğunu öğrenen Linguini karakteri, Disney’in ilk “gayrimeşru” karakteri.
Filmin kötü karakteri baş şef Skinner, Remy’yi bir kutuya koymaya çalışıyor. Karakterin ismi, farenin yemeğe ulaşmak için bir butonu keşfetmesi ve dokunması gereken “Skinner Kutusu”nu icat eden, davranışsal psikolog B.F. Skinner’dan geliyor.
Anton Ego’nun Remy’ye “şaşırt beni” dediği sahnede, arkada görülen 3. tava Disney’in ünlü karakteri Mickey’e benziyor. Disney’in birçok animasyonunda “Gizli Mickey”i yer alıyor.
Dip Not: 6 Mayıs 2012’de yayımlandı, 29 Mart 2015’de güncellendi.
Önceki yazıDışındaSonraki yazıMy Week With Marilyn (Marilyn İle Bir Hafta)