Tekirdağ İli Tanıtımı: 2013
Malkara İlçe Tanıtımı 18
Bağlardan elde edilen üzümden gayri Müslimler şarap elde ediyorlardı. Bu şarapları hem ihtiyaçlarında kullandıkları gibi diğer gayri Müslimlere de satıyorlardı. Malkaralılar, koyun, keçi, sığır, at, katır vs gibi hayvanları da yetiştiriyorlardı. Hayvancılık tarım kadar önemliydi. Bu hayvanlar hem halkın et ihtiyacını karşılarken, hem de sahiplerinin ve ordunun ihtiyaç duyduğu hayvan gücü ihtiyacını da karşılıyorlardı. Örneğin hem çift sürmek için, hem de top arabası çekmek için bu hayvanlar lazımdı.
İlçemiz gerek tarım, gerekse hayvancılık bakımından önemli bir konuma sahiptir. Toplam 1.225.000 dekar olan arazinin 766.000 dekarı kültür arazisi, 7.600 dekarı mera, 9.000 dekarı çayırlıktır. Kısaca arazilerimizin 2/3'ünde doğrudan veya dolaylı olarak tarım yapılmaktadır.
İlçede sulama amaçlı Karaidemir Barajı ve 8 sulama göIeti bulunmaktadır.Bunların toplam sulama kapasitesi baraj hariç 17.862 dekardır. Sulama yapılan arazi 7.000 dekardır. Barajdan yapılan sulamayla birlikte toplam 13.950 dekarlık arazide sulu tarım yapılmaktadır. Özellikle sulama yapılan arazilerde ikinci ürün olarak mısır ve kısmen de sebze yetiştirilmektedir.
Tarım modern usullerle yapılmaktadır. Tarlanın hazırlanışı, tohum ekilisi, ilaçlama, gübreleme, hasat ve saman desteklenmesi gibi her aşama makinelerle gerçekleştirilmektedir. Ayrıca buğday, ayçiçeği gibi ürünlerde verimli ve hastalıklara dayanıklı tohumlar kullanılmaktadır.
Ekimi yapılan en önemli tarım ürünleri buğday, ayçiçeği, arpa ve yem bitkileridir. Son yıllarda triticale, kanola gibi yazlık bitkilerle, çeltik ekimine başlanmıştır. Buğday ekimi en çok yapılan bitkidir. 2005 Yılında 316.000 dekarlık araziye ekilmiştir. Ortalama verim 550 kg./da. olmuş ve yıllık rekolte 170.000 ton olarak gerçekleşmiştir.
İkinci önemli ürün ayçiçeğidir. 2005 yılında 300.000 dekar araziye ekilmiş, ortalama 260.kg./da. verim olmuş ve 77.480 ton ürün elde edilmiştir. 2004 Yılında üreticiye 7.608.985 YTL. destekleme primi ödenmiştir. Arpa ise 63.200 dekarlık alana ekilmiştir. Ortalama verim 400 kg./da. olmuş ve 25.000 ton ürün elde edilmiştir.
Yem bitkilerinden mısır 21.700 dekara, macar fiği 5837 dekara, korunga 200 dekara, yonca 6.400 dekara ekilmiştir. Bu bitkilerin ekim alanları her sene artmaktadır. Bu artışta eğitim çalışması yanında primlerin önemli katkısı olmuştur.
Çeltik ekimi dört yıldır yapılmaktadır. 2005 Yılında 3.600 dekara baldo ve Osmancık-97 ekilmiştir. Kanola ise 2004 yılında 1.627 dekara ekilmiş ve 337 ton ürün elde edilmiş olup, sonbahar yağışları erken düşmediği için 2005 yılında ekim yapılmamıştır.
İlçemiz hayvan varlığı ve kalitesi bakımından Türkiye'de önemli bir konuma sahiptir. Özellikle süt inekçiliği ve damızlık hayvan bakımından açık pazar konumundadır.
İlçede 53.105 büyükbaş hayvan bulunmaktadır. Bunun 38.000'i yüksek süt verimli saf Holstein ırkıdır. 13.383'i ise Holstein melezidir. Kalan 1.722 adedi ise Montefon, jersey ve Simental melezidir.
İlçemizde günlük süt üretimi ortalama 249.460 litredir. Bunun 20.000 litresi vatandaşın kendi tükettiği ve yoğurtçulara sattığı miktardır. Sanayiciye her gün verilen süt miktarı ortalama 229.000 litredir. Bu miktar kış aylarında 220.000 litre, bahar ve yaz aylarında ise 280.000 litredir. Böylece ilçemizin yıllık süt üretimi 83.752.000 litredir, ilçede süt üreticisi olarak toplam 5.300 kişi bulunmaktadır. Sütler tamamen makinelerle sağılmaktadır. Avrupa standartlarında hijyenik koşullara ulaşmak ve bakteri sayısını bu standartlarına indirmek için sene başında Kaymakamlığımızca bazı tedbirler alınmış ve uygulamaya konulmuştur. Süt üreticisine 2005 yılında 3.488.672 YTL. destekleme primi ödenmiştir.
İlçede küçükbaş hayvan sayısı toplam 51.000'dir. Bunun 44.000 adedi koyun, 7.000 adedi keçidir. Kanatlı hayvan sayısı ise 95.272'dir. Bunların dışında kapasitesi 15.000 hayvan olan beyaz etli Amerikan hindisi yetiştiriciliği de yapılmaktadır.
İlçemizdeki 8 göletin balıklandırılması için Kaymakamlığın ve 11 Tarım Müdürlüğünce ortak çalışma yapılmıştır. Bu çalışma sonucunda 2005 yılında dört göletimize 71.000 adet aynalı sazan yavrusu atılmıştır. Diğer dört gölete 2006 yılında Köylere Hizmet götürme Birliğince 150.000 adet turna balığı atılması planlanmıştır.
Malkara köylüsüne et, süt, ve tarımı ürünleri için 2005 yılında Devletçe 12.258.037 YTL. destekleme primi ödenmiştir. Yine 2004 yılında doğrudan gelir desteği olarak 8.021 çiftçimize 9.778.489 YTL. ödeme yapılmıştır.Malkara İlçe Tanıtım
6- ŞEYH DAVUD TÜRBESİ:
7- YEGAN BABA TÜRBESİ:
Camiatik Mahallesinde yol üzerinde bulunmaktadır. Yol yapmak için Türbe ve mezarlık kaldırılmış, sabahleyin mezarın tekrar yerine geldiği rivayet edilmektedir. I. Murat zamanından kalmadır.
8- ÜÇLER TÜRBESİ:
Hacıevhat Mahallesi, Erenler semtinde bulunmaktadır. Biri kız, ikisi erkek üç kardeşin mezarı bulunmaktadır. Ne zaman yaşadıkları kesin belli olmamakla birlikte düşmanlarla yaptıkları mücadelede hayatlarını kaybeden üç kardeşin mezarları üzerine kurulmuştur.
İlçemizde eski dönemlere ait 4 adet kilise mevcuttur. Gazibey Mahallesi İnönü Caddesi üzerinde bulunan Hıristiyan Kilisesi; Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi tarafından depo olarak kullanılmakta iken tavanın çökmesi sonucunda bu gün her hangi bir amaç için kullanılmamaktadır. Şahin Köyü’nde de bir Hıristiyan Kilisesi mevcuttur. Diğer taraftan Gazibey Mahallesinde Halk Eğitim Merkezi arkasında bulunan bina Ermeni Kilisesidir. Hacıevhat Mahallesinde bulunan Bulgar Kilisesi yıkılmış olduğundan mevcut değildir. Mevcut diğer 3 kiliselerinde tavan ve duvarlarında çökmeler olup, bakımsızdırlar
MALKARA İLÇE KÖYLERİ VE BELDELERİ
Balabancık • Kozyörük • Sağlamtaş •
Ahievren • Ahmetpaşa • Aksakal • Alaybey • Allıışık • Bağpınarı • Ballı • Ballısüle • Batkın • Bayramtepe • Çavuşköy • Çınaraltı • Çınarlıdere • Çimendere • Danişment • Davuteli • Deliller • Demircili • Dereköy • Deveci • Develi • Doğanköy • Dolu • Elmalı • Emirali • Esendik • Evrenbey • Gönence • Gözsüz • Güneşli • Hacısungur • Halıç • Hasköy • Hemit • Hereke • Izgar • İbribey • İbrice • İshakça • Kadiköy • Kalaycı • Karacagür • Karacahalil • Karaiğdemir • Karamurat • Kavakçeşme • Kermeyan • Kırıkali • Kiremitlik • Kuyucu • Küçükhıdır • Kürtüllü • Mestanlar • Müstecep • Pirinççeşme • Sarıpolat • Sarıyar • Sarnıçköy • Sırtbey • Şahin • Tekke • Teteköy • Vakıfiğdemir • Yaylagöne • Yaylaköy • Yenice • Yenidibek • Yılanlı • Yörücek • Yürük
MALKARA İLÇE TARIM
Cumhuriyet Öncesi Tarım:
Malkara ilçesi Osmanlı Devleti zamanında da önemli bir tarım ve hayvancılık merkeziydi. Çünkü Malkara toprakları az engebeli verimli topraklardır. Eski zamanlardan beri buğday, mısır, arpa, çavdar, kuşyemi, darı, yulaf, pamuk kozası, ipek böceği ile çeşitli meyve ve sebzeler yetiştirilmiştir. Şehrin etrafında bağlar, bahçeler ve bostanlar vardı. Elde edilen sebze ve meyveler ilçe halkının ihtiyacını karşılayabiliyordu. Hububata gelince, halkın ihtiyaç fazlası Tekirdağ Limanı yolu ile özellikle İstanbul ve askeri birliklere sevk edilirdi. Halk böylece önemli ölçüde bu yoldan geçimini sağlardı. Genellikle halk arasında zahire ticareti ve hayvan ticareti yapan tüccarlar bulunuyordu. Özellikle tarım ürünleri ve büyükbaş ile küçükbaş hayvanları alarak depolayan bu tüccarlar, devletten gelen emir üzerine mallarını ihtiyaç duyulan yere sevk ediyorlardı.
Ömer Bey, Fatih zamanında yaşamış, babası Turhan Bey’in yanında yetişmiş, savaş meydanlarında sayısız kahramanlıklar göstermiş, gözüpek bir komutandı.
Yunanistan ve Mora işlerindeki vukufu ile yalnız bu havalide değil, Eflak ve Bosna’da Uzun Hasan’ın ve Mumlüklerin karşısında babasına layık bir evlat olduğunu göstermiştir.
O’nu, önce Fatih’le Mora’da görüyoruz. Moralılıar, dört yıl önce Turhan Bey’in emir ve nasihatlarını unutarak tekrar mücadeleye başlamışlardı. Mora işini kökünden halletmek isteyen Fatih, 1458 de Mora’ya bir sefer hazırlamıştır. Sonunda Kuzey Mora’yı Osmanlı topraklarına katmış, idaresini de önemli hizmetleri görülen Ömer Bey’e tevdi etmiştir. Şehirlere yeniçeriler konulmuş, geriye kalan yerler vergiye bağlanmıştır.
Fatih; Atina’yı da almak istemiş, Prens Franko’ya padişahın kendisine Tep ve Boti valiliğini vereceğini bildirip, bu kimseyi razı etmiş, bu kurnazca hareketi ile Atina’yı kan dökmeden zaptetmiştir. Eski Yunan medeniyetinin merkezi olan bu tarihi şehirde, Türk atlarının nalları şakırdamış, O’nun zeka ve nüfuzu sayesinde 1829 tarihine kadar Akropal’da dalgalanmıştır.
Fatih, Ömer Bey’in bu kansız başarısından çok memnun kalmış, Atina’yı görmeye gelmiştir. Akropal’a çıkarak Partenon’u incelemiş, gözlerini ufuklarda gezdirerek Pire Limanı ile çevrili Atina şehrini seyretmiştir.Çok hoşlanan Fatih yanındakilere dönerek; “Din ve Devlet böle bir yerin zaptından dolayı Turhan’ın oğluna nasıl müteşekkir olmasın?” diyerek iltifatta bulunmuştur. Tarihimizin kahramanlarıarasına giren Ömer Bey’i, Fatih bundan sonra yanından ayırmamıştır.
Ömer Bey, 1462 de Eflak, 1463’de Bosna seferlerine katılmıştır. Eflak’ta susuz bir bölgeye düşen ve düşman saldırısına uğrayan Mahmut adlı kumandanın idaresindeki kuvvetlerimiz, O’nun azim ve cesareti sayesinde kendisini toparlayarak düşmanı ezmiş, amansız akınları ile Eflak’lılara göz açtırmamıştır.
Tarihimizde Kazıklı Voyvoda diye geçen, Macar’ların Şeytan, Eflak’lıların Cellat dedikleri bu zalimi günlerce kovalamış, mızraklara takılmış 2000 düşman başı ile ordugaha dönmüş, bu hizmeti ile Tasalya Beyliğini kazanmıştır.
Bosna’nın zaptında da büyük yararlıkları görülmüş, düşmanı kovalarken Verbasnehrini yüzerek geçmek suretiyle orduya örnek ve cesaret timsali olmuştur. Venediklilerin Germe hisarını yapıp içerisine 200 topçu, bir çok zırhlı ve tüfekli asker yerleştirdiklerini öğrenince, süratle buraya yetişerek, Venediklilere ait Lepant havalisini işgal etmiş, sonra Germe hisarı önüne gelmiştir. Bu gelişi hisardakileri çok korkutmuştur. Keşfe çıktığında 300 adım kala, hisardan atılan güllelerle, yanında bulunan iki subay şehit olmuştur. Sonradan Sadrazam Mahmut Paşa’nın kuvvetleri gelince, Germe Hisarındaki düşman, Türk saldırısı sonunda bir kar yığını gibi erimiş ve hisar zaptedilmiştir.
Ömer Bey, 20.000 akıncı ile Modan havalisinin altını üstüne getirmiş, eline geçirdiği 500 esiri Fatih’e göndermiştir.Venedikliler Mora’da da perişan edilmiş ve yarım ada tekrar idaremiz altına girmiştir.
1473 te Otlukbeli savaşına katılmış, Murat Paşa’nın tedbirsizliği yüzünden Uzun Hasan’a esir düşmüştür. Fatih, Barburt’a sürgün edilen bu çok sevdiği kumandanını bir çok esir karşılığında serbest bıraktırmıştır.
Ömer Bey, son olarak 1485’te Sadrazam Ali Paşa kumandasındaki kuvvetlerle Osmanlı-Mısır savaşına katılmıştır. Çok çetin olan bu savaşta, Osmanlıları sevmeyen Karaman ve Anadolu askerleri savaştan kaçınca, Ali Paşa ile Ömer Bey’in Rumeli askerleri ile savaşa devam edilmiştir. Ömer Bey, sadık, cesur ve mert bir kumandan olduğunu bu savaşta da göstermiştir. Dehşetli bir saldırıya uğrayan kumandan Ali Paşa’yı canla başla korumuştur. İki taraf da büyük zaiyat vermiş, savaş meydanı cesetlerle dolmuştur. Akşama doğru bitap düşen iki taraf da çarpışmayı durdurmuştur. Ömer Bey’in kahramanlığı, Osmanlıları ağır bir yenilgiden kurtarmış, ordumuz Toroa’lara çekilmiştir. Padişah 2. Beyazıt, kaçan kumandanları ağır şekilde cezalandırmıştır.
Sicil-i Osmani sahibi Süreyye Bey, Ömer Bey’in bu savaşta kaybolduğunu yazmaktadır. Halbuki, türbesini ve hicri 900 tarihli vakfiyesinin olması bunu yalanlamaktadır. Ömer Bey’in Fatih ile birlikte 1473 yılında Otlukbeli savaşına iştirak ettiği kayıtlarda mevcuttur. Hayat hikayesinden anlaşıldığına göre Ömer Bey, çok cesur bir kumandandır. O’na Fatih’in sağ kolu denilebilir.
Ömer Bey, Malkara’da bir camii (Çarşı Camii), bir mescid, bir tekke, Edirne’de bir mescid,Baflı köyünde bir tekke yaptırmıştır. Dimetoka ve Malkara’da bulunan bir değirmen, bir dükkan, bina ve arazi ile Yenişehir ve Tırnova’nın cizyelerini vakfetmiştir.
Malkara’daki çarşı camii (Gazi Ömer Bey Camii) halen mevcut olup, ibadete açıktır. Türbesi Caminin bahçesindedir. Kesme taştan ve 8 köşeli (mudalla) biçiminde olup, pencereleri mermer çerçevelerle ve demir parmaklıklarla örtülmüştür. O’nun şanına yakışır sağlamlık ve güzelliktedir. Sonradan konulduğu anlaşılan demir kapını üzerinde yağlı boya ile yapılmış Osmanlı arması, paslara karışmış, silik bir şekilde belli olmaktadır. Yapılış tarihi Hicri 908, Miladi 1488 dir.
Halen mevcut olan bu bina onun şahsına yakışacak güzelliktedir. Kesme taştan bina edilmiştir. Kapısının üzerinde bulunan kitabesi şöyledir:
Kad fate el-emir el-kebir el-sulukul-melik el-islam
El müşerref bilcihad ve ziyaret ül beytü’l-haram
Ani Ömer Bey ibn Turhan Bey
Fi tisa seman mie 908 hicri...
Ömer Bey’in 900 hicri tarihli vakfiyesi olduğuna göre, vefat ettiği tarihin 809 değil de 908 olması daha uygundur. Çünkü Ömer Bey’in Fatih’le birlikte Otlukbeli (1473) savaşına iştirak ettiği kayıtlarda malumdur.
2- KASAP MAHMUT TÜRBESİ:
100 Yıl Atatürk Parkı içindedir. Daha önceleri burası mezarlık olup, mezarlık kaldırılırken bu türbe kaldırılmamıştır. Kepçenin 3 defa kaldırmak için çalıştığı, ve üçünde de kepçenin bıçağının kırıldığı ve kaldırma işleminin yapılamadığı söylenir. II. Mahmut zamanından kalmıştır.
3- EMİRLER TÜRBESİ:
Camiatik Mahallesinde bulunur. Türbenin içinde iki mezar vardır.
4- FATİH BABA TÜRBESİ:
5- GAZİ BABA TÜRBESİ:
Karacahalil Köyü’nde bulunmaktadır. Adı bilinmeyen bir ermiş Elmalı kalesinde savaşırken şehit düşmüştür. O gece, ermiş olduğu için atı ile beraber ışıklar saçarak Karacahalil Köyü yakınlarındaki ufak bir tepeye uçmuştur. Bu tepeye gazipaşa tepesi denir. Halen tepedeki taşların üzerinde atının nal ve kendi ayak izleri tespit edilmiş olan Gazi Baba’nın mezarı vardır. Halk tarafından burası kutsal sayılarak, bazı kişilerce ziyaret edilip dileklirde bulunulmaktadır.
10- AYDIN-SANAYİ CAMİİ:
Camiatik mahallesi, Küçük Sanayi sitesinde yer alır. Malkara eşraflarından Cahit AYDIN tarafından 1989 yılında yaptırılmıştır. 400 m2 arsa üzerine 100 m2 olarak inşaa edilen cami betonarme ve kubbelidir. Cami minaresi küçük makettir. Cami kare biçimindedir. Müştemilatında son cemaat yeri ve dinlenme parkı vardır. Cemaat kapasitesi 110 kişidir.
2- CAMİATİK ÇEŞMESİ:
Eski cami çeşmesi de denir. Cami karşısındadır. Husrev Kethüda tarafından 1564 (Hicri 971) yılında yaptırılmıştır. Halen Camiatik mahallesinde olup, kitabesi şöyledir;
Cümlelere mülk verir kam kar
Sahibü'l hayrat Hüsrev Kethüda
Kim cihan kıldı serbeser ihya,
Ehl-i diller cem'olup tarihini
Kim içerse, nuş-u canlar dediler.
3- MERMER ÇEŞME:
Bunu da Husrev Kethüda tarafından 1572 (Hicri 979) yılında yapıldığı kitabesinden anlaşılmaktadır. Halen Hüseyin Köse İlköğretim Okulunun binasına bitişik olan çeşme, esasında bina edildiği yer ise bu günkü Şahin yoluna gidirken sol köşede idi. Şu an kullanılmamaktadır.
Minber;tamamiyle mermer malzemeli olup, orijinal olarak günümüze ulaşabilmiştir. Yan aynalıklar ve korkuluklar süslenmiş, sade olarak bırakılmıştır. Yan aynalıkların altında, dikdörtgen silmelerle çerçevelenmiş ikişer pencere yer alır. Pencere kenarları konsol biçim süslemeli ve sepet kulplu kemer şeklindedir. Minberin giriş kapısı sivri kemerli ve yanları geometrik benzemelidir. Üst kısmı taç kapı mihrapta olduğu gibi, palmet süsleme ile taçlandırılmıştır. Cami haremi altta her yönde ikişer, üstte kuzey hariç diğer üç yönde üçer pencere ile ışık alır. Pencereler dıştan alçı şebekelidir. Bu da yine Osmanlı mimarisinin karakteristik özelliğidir. Cami hareminde kuzeyde yer alan asma kat; kadınlar mahfili durumundadır. Bu mahfil, iki sütun üzerinde yükselir ve kuzeybatı köşedeki merdivenle çıkılır. Daha sonra ikinci katta da bir giriş açılmış olup, bugün minare iki girişlidir.
4- ZÜLFİKAR AĞA CAMİİ:
Hacıevhat mahallesi, Uzunköprü caddesinde yer alır. 1972 yılında eski caminin yerine Dernek tarafından ahşap kiremit çatılı taş bina olarak inşa edilmiştir. Cami 113 m2 olup, üzerinde bulunduğu arsa 464 m2 dir. Bahçesinde Kuran Kursu binası mevcuttur. 1 minare ve şerefesi olup, cemaat kapasitesi 200 kişidir.
5- BADEMLİK CAMİİ:
Gazibey mahallesi, İnönü caddesinde Hastane karşısında yer alır. Malkara eşraflarından Hasan TAŞKIR tarafından 1963 yılında yaptırılmıştır. 150 m2 lik alana sahip caminin çatısı ahşap kiremit olup, bina taş binadır. 1 minare ve şerefesi olup, cemaat kapasitesi 200 kişidir.
6- HACI SALİH CAMİİ:
Camiatik mahallesi Gökçeşme sokakta yer alır. Malkara eşraflarından Salih ÖZSOY tarafından 1968 yılında yaptırılmıştır. 104m2 alana sahip olan caminin çatısı ahşap kiremit olup, bina kagir(tuğla-taş) olarak kare biçiminde inşa edilmiştir. Cami 313 m2 arsa üzerine yapılmış olup, müştemilatında 2 adet dükkan vardır. Bir minaresi, 2 şerefesi vardır. Cemaat kapasitesi 150 kişidir.
7- CUMHURİYET CAMİİ:
Yeni mahalle, çevre yolunda İmam Hatip Lisesi karşısında yer alır. 1976 yılında, kubbeli betonarme olarak Diyanet Vakfı tarafından 600 m2 lik arsa üzerine yaptırılmış olup, cami alanı 104 m2 dir. Cami binası betonarme ve kubbelidir. 1 minare ve 1 şerefesi olup, son cemaat mahalli vardır. Cemaat kapasitesi 320 kişidir.
8- HACI LEMAN CAMİİ:
Gazibey mahallesi, Atatürk Bulvarı, Otogar altında yer alır. 1986 yılında Salih ÖZSOY tarafından yaptırılmıştır. 500 m2 arsa üzerine 340 m2 olarak inşa edilen caminin binası betonarme ve kubbeli olup, kare biçimindedir.1 minare, 3 şerefesi vardır. Müştemilatında son cemaat yeri, Kur’an Kursu ve dükkanlar vardır. Cemaat kapasitesi 600 kişidir.
9- ERENLER CAMİİ:
Erenler Semtinde yer alır. 1987 yılında Erenler Cami Yaptırma ve Yaşatma Derneği tarafından yaptırılmıştır. 1728 m2 arsa üzerine 180 m2 olarak inşaa edilen cami betonarme ve kubbeli olup kare biçimindedir. 1 minare, 2 şerefesi vardır. Müştemilatında dükkan, son cemaat yeri vardır. Cemaat kapasitesi 300 kişidir.
3- GAZİ ÖMER BEY CAMİİ:
Gazibey mahallesinde hâl binalarının kuzeyinde yer alır. Mora Fatihi Turha Bey’in oğlu olan Gazi Ömer Bey tarafından 1493/94 yılında yaptırılmıştır. Gazi Ömer Bey’in Malkara’da 2 camii, 3 mescidi, kervansaray ve 4 dükkanı olduğu, ahvadından Yanya Bey’i olan zatı bu efkafın bakımı için devlete müracaat etmesinden ve Malkara Kadısına gönderilen hükümlerden anlaşılıyor. Gazi Ömer Bey adına yapılan külliyeden bu gün sadece cami ve türbe ayaktadır. Mescid, kervansaray ve dükkanlar kalmamıştır.
Toprak üstü araştırmaları yapılan Karacahalil Köyü hudutları dahilindeki Koca Kale diye anılan kale ise konum itibarı ile ilk çağlardaki yerleşimlere uygun Çanakkale Boğazı ve Saroz Körfezi’ni görmektedir. Yer üstü buluntularından, siyah pişmiş toprak parçalarından, Tunç Çağı yaşantısından (M.Ö.: 5. Yy.), Bizans dönemi yerleşmesine kadar kullanıldığı anlaşılmaktadır.
Osmanlılar devrinde, Osmanlılar Rumeli Kal’alarını aldıkları zaman ekseriyetle yıkmışlar, fakat aynı yerde oturmayı tercih etmemişlerdir. Bu Kal’a yıkıntılarının civar köylerde hatta Malkara’da inşaat işlerinde kullanılması ile bu tarihi kalıntılar korunmamış ve ortadan kalkmıştır.
1- GAZİ SÜLEYMAN PAŞA CAMİİ:
Camiatik mahallesinde Şehitlik Abidesinin kuzey batısında yer alır. Bizanslılar zamanında kilise olduğu, Osmanlıların Malkara’yı zaptı sırasında mescit’e çevrilmiş olduğu söylenmektedir. Batı kapısı üzerindeki kitabeye göre de Yıldırım Beyazıt (1389-1402) tarafından Gazi Süleyman Paşa adına camiye çevrildiği anlaşılmakta ise de, yine kitabesinde mevcut 1306 tarihinin neye delalet ettiği belirlenememiştir. Sultan Aziz zamanında tamir görmüş, bazı ilaveler sonucunda bu günkü haline gelmiştir.
Vakıflar genel müdürlüğündeki kaydına göre 1365 tarihinde yapılmıştır (Hicri 758) .1.151 m2 alan üzerine 284 m2 alan kaplayan caminin cemaat kapasitesi 600 kişidir.
Cami 1306 hicri, 1888/89 miladi yılında Sultan Abdülhamit’in emriyle büyk bir onarım geçirmiştir. Bu onarıma ait kitabe kuzey taç kapısının üzerinde yer alır. Daha sonra bazı ilaveler yapılarak bugünkü haline getirilmiştir. Halen mevcut olan minaresi daha sonra inşa edilmiş ve Süleyman Paşa Camii olmuştur.
Asıl giriş kapısı olan kuzey taç kapısı iç içe kademelerden oluşan daire bir kemerle son bulmuştur. Yine kuzey cephesinde yer alan iki pencerenin kemer çerçeveleri onarımın yapıldığı dönemin barok etkilerini gösterir. Çatının yaklaşık bir metre altından dolaşan korniş sistemi de baroğa has özelliktir.
Cami, dış ölçüleriyle simetrik bir plana sahiptir. Güney duvarında mihrabın sağında ve solunda birer pencere aynen kuzey duvarlarındaki pencereleri tekrarlar. Doğu ve batı yönleriyle dörder pencere yer alır. Bunlardan, caminin kuzey-batısındaki pencere sonradan kapıya çevrilmiştir.
Malkara'da 1996 yılında ortalama yağış toplam olarak 747.8 mm.dir. Aylık en fazla yağış 150 mm. ile Aralık ayında, en az yağış ise 0.6 mm. ile Temmuz ayında olmuştur. Mevsim sıcaklarının artmasıyla özellikle Nisan, Mayıs ve Haziran ayı ortalarına kadar sağanak şeklinde yağışlar meydana gelmektedir. Yağış günün her saati görülmekle kirlikte Haziran ayına doğru genelde öğleden sonra sağanak şeklinde olur.
Soğuk ve uzun kış gecelerinde ve yüksek basınç alanlarının hakim olduğu dönemlerde bölgede sık sık sise rastlanılır. Özellikle bu dönemde radyasyon kaybının fazlalığı, havada yeter miktarda yoğunlaşma çekirdeklerinin bulunması ve havadaki hareketsizlik, sisin oluşmasını sağlar. Özellikle sabaha karşı yerin soğuması, yerle temas halinde bulunan havayı soğutarak taşıdığı su buharınıza yoğunlaşmıştır ve sis meydana gelir.
İlçede kakım olan rüzgar kuzey ve kuzey doğudan esen, kalk dilinde karayel ve poyraz olarak bilinen rüzgarlardır. İkinci derece önemli rüzgar ise lodostur. Orta avrupada yüksek kasınç oluştuğunda poyraz İlçemizde şiddetle eser. İlçede rüzgarlı günler ençok Eylül, Ekim, Kasım aylarında görülür. İlçenin rüzgarsız günleri de Haziran, Temmuz, Ağustos aylarında görülmektedir. Nisan ve Mayıs aylarında lodos yağmur, poyraz da Mart ayında genellikle yağmur ve kar getirir.
MALKARA İLÇE TARİHİ YERLERİ
Trakya ön Asya'nın arkeolojik bakımından en az bilinen bölgeleri arasındadır. Bilhassa Malkara ve köyleri tarih öncesi çağları ile ilgili bilgilerimiz bazı münferit ve daha çok rastlantılara bağlı buluntular dışında hemen hemen hiç yok denecek kadar azdır.
Oysa ki Trakya’nın en eski kentlerinden Malkara, Trakya’da olduğu için Asya ile Avrupa arasında kara ve gerekse Ege ile Karadeniz arasındaki deniz bağlantısının kilit noktası üzerindeki coğrafi konumu bakımından büyük bir önem taşımaktadır.
ilçenin sahip olduğu toprakların büyük bir kısmı tarıma elverişli olduğu için, karakteristik bitki örtüsünü belirleyecek geniş alanlar fazla yoktur. Ancak, buna rağmen bitki türü görünümünden zengin bir çeşitlilik gösterir. Odunsu bitki türlerinden kızılçam, karaçam, meşe, gürgen, karaağaç, söğüt, kayak, ıhlamur, ceviz, kestane ve fındık sayılabilir. Yıllık yağış miktarının az, havamnın nispi rutubetinin de düşük olması nedeni ile İlçe bitki örtüsü kakımından pek zengin değildir. Yıllık yakacak odun üretimi 24.000 ster, yıllık kereste üretimi 2.000 ra3 civarındadır. Bozuk orman alanlarında ağaçlandırma çalışmaları hızla devam etmektedir. Otsu bitkilerden ayrık otu, üçgül otu, yalancı fiy, yabani bakla, kanyaş, sarmaşık, yabani hububat türleri olarak görülmektedir.
Genel iklim Durumu:
Malkaranın yer aldığı Trakya bölgesi, Akdeniz ve Karadeniz iklimlerinin geçiş bölgesinde bulunmaktadır. Bu durumun iklime etkisi büyüktür. Yörede yarı karasal iklim hakim durumdadır. Kış aylarında balkanlar üzerinden gelen soğuk ve yağışlı hava bölgede etkilidir. Zaman zamanda kış, kuru ve dondurucu soğuklar şeklinde geçer. Yazlar da, genellikle sıcak ve kuraktır. İlkbahar ve sonbahar yağışlı geçer.
İlçede yaz ve kış ısı farklılıkları fazladır. Yılın en sıcak ayları Temmuz, Ağustos aylarıdır. En soğuk aylar ise Aralık, Ocak, Şubat aylarıdır. Malkara'da son on yıllık sıcaklık durumu değerlendirildiğinde yıllık ortalama sıcaklığın 13.19, yıllık en yüksek ortalama sıcaklığın 18.59, yıllık en düşük ortalama sıcaklığın 8.39 olduğu görülmektedir. Yıllık toprak üstü ısı 7.6' dır. Toprak altında ise, 5 cm. derinlikte 15.083, 10 cm. derinlikte 14.86. 20 cm. derinlikte 14.875, 50 cm. derinlikte ortalama ısı 14.95, 100 cm. derinlikte ortalama ısı yine 14.46 dir. 1996 vıhnda en düşük ısı Şubat ve Aralık aylarında 0.9 , Ocak ayında 3.1, Mart ayında ise 3.4 olmuştur. İlçede son on yıllık ortalama en yüksek sıcaklık 18.6 olmuştur.
Malkara'da 1996 yılında ölçülen nispi nem değerleri en düşük dönemlerde % 22 - 59 arasında, en yüksek dönemlerde ise % 88 - 97 arasında olduğu görülmektedir. İlçenin yıllık ortalama nem oranı 96-73 civanndadır.
Malkara, 1828 Osmanlı - Rus savaşı sırasında, Türklerin elinde ilk defa işgale uğramıştır. 1878 Osmanlı - Rus savaşında da (93 harbi) Tekirdağ işgal edilince, Malkara'da önemli göçlere sahne olmuştur. Malkara , tarihinin en kötü günlerini Balkan savaşı sırasında yaşamıştır. 9 Kasım 1912'de Bulgarlar tarafından işgal edilmiştir. Yerli Bulgar ve Rumların da işbirliği ile 500'den fazla kadın, erkek ve çocuk şehit edilmiştir. Katledilen insanlar, toplu olarak gömülmüşlerdir. Şehitlik denilen bu yerde, bu şehitlerin anısına güzel bir anıt dikilmiştir. İşgal 8,5 ay sürmüş, bu arada şehir yağma edilmiş, yakılmış, yıkılmıştır.
14 Temmuz 1913'te Mustafa ve Enver Paşanın birlikleri tarafından şehir harabe halinde kurtarılmıştır. Malkara son kez, 1. Dünya Savaşı sonun da 20 Temmuz 1920'de Yunanlılar tarafından işgal edilmiştir. İşgal yıllarında çok kötü günler yaşayan Malkara, 11 Ekim 1922'de sağlanan ateşkes uyarınca 14 Kasım 1922 tarihinde Yunanlıların şehri boşaltmasıyla kurtulmuş ve özgürlüğüne kavuşmuştur.
2. Dünya Savaşı yıllarında da (1940-1941), Trakya'da ki diğer kasabalar halkı gibi, buradakiler de işini, gücünü, yerini terk ederek Anadolu'ya göç etmek zorunda kalmış, türlü maddi, manevi sıkıntılara ve acılara uğramışlardır.
2. Dünya savaşı sırasında Türkiye'ye sığınan Yunanlıları da savaş süresince beslemiştir. Malkara, tüm bu işgallerin yanında birde ayaklanmaya şahit olmuştur. III. Selim zamanında Nizamı Cedit'in kuruluşu günlerinde bu yenilik hareketini çekemeyen Yeniçeriler, Malkara'nın Ballı köyünde ayaklanmışlardır. Nizamı Cedit kuvvetlerince bastırılmıştır.
Malkara'nın Kuruluşundan Bugüne Kadar Geçen Zaman içerisindeki isimleri
MALKARA'nın adı zamanla bir çok değişikliklere uğramıştır.
1- İranlı'lar zamanında M A RG AR-M ARGAAR,
2- Bizanslılar zamanında MEGALO HORA,
3- Osmanlılar zamanında, önceleri bir süre MEGALO GORO ve MIGALGARA,
4- Sonraları, denizden uzaklığı ve denizden gelen mallarla irtibatı bulunmaması sebepleriyle kara malı anlamına gelen MAL-KARA, (ayrı iki cümle)
5- Daha sonraları, Arap dilinin genişlemesi ve etkisi altında kalınması yüzünden MAALGARA'ya dönüşmüştür.
6- Bu gün ise MALKARA'dır. Trakların, Trakya'nın ilk sakinleri olmalarına rağmen, bunlar zamanında Malkara'nın nüvesini teşkil eden bir kal'anın veya meskün bir yerin mevcut olduğuna ve bir isim taşıdığına dair bilgilere rastlanmamaktadır. Diğer taraftan, Sırplar tarafından kurulduğu zaman da bir tahminden ileri gidememektedir. Çünkü böyle olsaydı yabancı bir isimle anılması gerekirdi. Bu da mevcut değildir. Böyle olunca Malkara'nın nüvesi olan ilk kal'anın fransça MARGAR, IVIARGAAR (Yılanlı mağara, Yılan Mağarası ) adını almış olması banisinin Keyhüsrev'in ordularındaki Türkler olduğuna açık ve kuvvetli delil sayılabilir.
Bir tarafta, inşa tarihi hakkında bilgi bulunmamakla beraber, bu bölgenin geçirdiği tarihi safhalara göz atınca dört - beş bin, belki de daha fazla bir geçmişe sahip olduğunu kabul etmek hiç de yanlış olmaz.
1980'li yıllarda Bulgaristan da (Haskova 'da) İngiliz araştırmacı James MELLART'ın yaptığı kazılar, 1988'de Tekirdağ Naip köyündeki kazılarda çıkan eserler, Thrakların söylenenlerin aksine, zengin bir kültüre sabip olduğunu kanıtlamıştır.
Malkara'nın kuruluşuna gelince; kaynaklar Pers kralı Kserkes (Kaylıüsrev) zamanında Yunan şehirleri ile yapılan savaşlar (Pers savaşları) sırasında, Malkara'ya çok yakın olan Gürgen Bayırı denilen yerde bir kalenin yapıldığı söylenmektedir. Bu kale civarında birçok yılan bulunduğundan, bu kaleye Farsça Margar veya Margaar adı verilmiştir. Farsça'da mar yılan, gar veya gaar da in-mağara anlamına geldiğine göre Malkara sözü, yılanlı mağara veya yılanlı kale anlamına gelmektedir.
Bir söylentiye göre, Makedonya Kralı Büyük İskender (M:Ö: 356-323) Trakya'da otuz yıldan fazla kalan Persleri (İranlıları) 7 Trakya'dan uzaklaştırılınca, Malkara'da (Malgar'da) Sazan, Malgar ve Kumardar isimli üç komutanı, edek güçlerin başına bırakmıştır. Kumardaş isimli komutan da bir kale yaptırmıştır (Halen oraya Kumardaş Tepe denilmektedir). Sazan adlı Komutan da yine bir kale yaptırmıştır (Bugün Sazan çiftliği denilen yerde). Bu kaleler daha sonra Romalıların eline geçmiştir. Bizanslılar dönemine kadar savunma amacıyla kullanmışlardır.
HAYRABOLU İLÇE EKONOMİ
Hayrabolu İlçesi’nin ekonomisi geleneksel olarak tarım faaliyetleri ve hayvancılığa dayalıdır. Tarımda buğday, arpa, ayçiçeği ve pancar ekimi yapılmakta, tarım modern teknoloji ile yürütülmektedir. Son yıllarda sulu tarıma geçilmiş olup ikinci mahsul alımı için çiftçilerimiz bilgilendirilmekte ve gerekli yardımlar yapılmaktadır.
İlçemiz tarım aletleri imalatında oldukça ileri düzeydedir. Türkiye’nin tarım makineleri üretim üslerinden biri olan ilçemizde üretilen tarım aletlerinin büyük bir bölümü ülke geneline satılmaktadır. Sektörde 30 ülkeye ihracat yapılmaktadır. Sektördeki üretim ve istihdam ilçe ekonomisine büyük katkı sağlamaktadır.
İlçemizde 6 adet yağ, 5 adet un fabrikası, 3 adet tarım aletleri fabrikası, 1 adet tekstil fabrikası,7 adet banka bulunmaktadır. Organize Sanayi Bölgesinin alt yapısı tamamlanmış olup, bölge arsaları satışa sunulmuş olup bugün itibariyle 9 tane üretim yapan firma, 6 adet inşaatı devam eden firma, 34 tane tahsis yapılmış inşaata başlayacak firma ile 95 parselin 51 parseli tahsisli olup 44 parsel tahsis edilmeye elverişlidir. Doluluk oranı % 57’dir. Bölgede yatırımların başlamasıyla ilçe ekonomisinde büyük canlanma yaşanmaya başlamıştır.
İlçemizin Hasköy, Umurça, Karabürçek, Çerkezmüsellim Köyleri civarlarında yüksek miktarda linyit kömürü, İlçenin kuzey doğusunda Yörükler ve Bayramşah Köyleri civarlarında doğal gaz madenleri bulunmaktadır.
İlçemizde gerçek usulde 1.190, basit usulde 616, kurumlar vergisine tabii 134 vergi mükellefi vardır. Motorlu taşıt vergisi mükellef sayısı 8.875 dır.
HAYRABOLU İLÇE ULAŞIM
HAYRABOLU’YA NASIL GELİNİR ?
Hayrabolu'ya ulaşmanın en kolay yolu İstanbul Esenler Otogarından ilçeye direk otobüs bulunmaktadır. Buradan Hayrabolu'ya sefer yapan Hayrabolu Seyahat 132, Kesebirler Turizm 141 nolu peronlarda hizmet vermektedirler. (İstanbul Hayrabolu Seyahat Tel: 212 658 36 36, Kesebirler Turizm Tel: 212 658 0212 )
Özel araçla İstanbul’dan Hayrabolu’ya ulaşım TEM otoyolu Mahmutbey gişelerinden Lüleburgaz’a 1,5 saatte ulaşmak mümkündür.Hayrabolu-Lüleburgaz arası 40 km olup 25 dakikalık bir mesafedir.
Hayrabolu'ya Tekirdağ'dan aktarma da yaparak ulaşabilirsiniz. İstanbul- Tekirdağ arası 130 km.dir. (2 saat) Tekirdağ il merkezinden Hayrabolu 52 km. uzaklıktadır. Tekirdağ-Hayrabolu arası saat başı karşılıklı minibüslerle ulaşım mümkündür.Yolculuk yaklaşık 45 dakika sürmektedir.
Ayrıca diğer ulaşım yolu olarak da İstanbul Sirkeci' den tren yolu ilçemize ulaşmak mümkündür.Her gün 08:30 ve 15:50'de Sirkeci' den kalkan iki tren ile (yaklaşık 3,5 saat) Alpullu' ya, buradan da 19 km uzaklıktaki Hayrabolu’ya minibüsle 15 dakikada ulaşabilirsiniz. ( İstanbul Gar: 212 527 00 50 Alpullu Gar: 288 523 10 17 )
TEKİRDAĞ İLİ HAYRABOLU İLÇESİ
HAYRABOLU İLÇE TANITIM
HAYRABOLU RESİMLER,HAYRABOLU FOTOĞRAFLAR,HAYRABOLU MANZARALAR,HAYRABOLU GÖRÜNTÜLER
,HAYRABOLU KÖPRÜ,HAYRABOLU SU,HAYRABOLU TARİH,HAYRABOLU TANITIM,HAYRABOLU,TEKİRDAĞ HAYRABOLU
Hayrabolu (eski adı: Chariupolis), Tekirdağ ilinin bir ilçe.
Hayrabolu, Trakya'nın en eski yerleşim birimlerinden biridir.
HAYRABOLU İLÇE TARİH