"Türkler niye domuz yemiyor?" diye hayıflananlar | fikirteknesi
“Sabah namazını kılmış evine dönüyordu. Radyodan Âgâhî’nin nefesi içini ürpertti: ‘Seher yeli çaldım yârin kapısını / Baktım yârin kapıları sürmeli’. Kalbinin yandığını hissetti. Kapalı kapıları aç Yâ Rab. Nice canlar yığılmış önünde ağlaşıyor. Tam o sırada sağda kılığıyla kıyafetiyle gariban bir adam el etti. Frene basıp durdu, adam ‘selâmun aleyküm’ diyerek bindi arabaya. İnşaatta temizlik yapan, kendinden bir kaç yaş büyük olmasına rağmen yirmi yaş büyük gösteren, omuzları çökmüş, yüzü kırış kırış adamı gitmek istediği yere bıraktı. Sonra biraz evvel dinlediği türkü geldi aklına. Gözleri doldu. Allah’a, kapısını çalabileceği bir bahane verdiği için şükretti. O türkü bir nimetti. Sabah bir nimet, şu kıldığı namaz bir nimet, o adam, bindiği araba, adamın ona denk gelmesi, durup almanın nasibine ihsanı, bizi nazlı nazlı gezdiren dünya, ciğerlerine dolan nefes… Bütün bunların aklına üşüşmesi birer nimetti. Anladı ki kendisi yoktu, bir hiçti aslında. Ya da belli belirsiz, etkisiz bir suretten ibaretti. Kapıyı çalan da, kapı da, açan da, şu binleri kapısında bekleten de O’dur. O’na O’na sığındı.”
“ABD’yi tayfun vurmuş. Daha bizim TAYFUN’un (Göktürk) elini göklere açıp vuracağı günü beklesinler; o zaman yer ile yeksan olacaklar.”
“ay dı / yüzü mü ay dı / ay yüzü müydü / biz bilmedik / ışığında ağırladı bizi / içimiz aydınlandı
hocam dı / ay mı hocam / hocam mı aydı / hüznünde ağırladı bizi / biz bilmedik / evinin üstünde toplandık / başının üstünde tuttu bizi / biz bilmedik / inciri yedik / üzümü hetifledik
Ahmet abi türkü çekiyordu kalemine / Ali hocam hocam dı / hocam Ali hocam / her şey bir şey di / bir şey her şey / biz bilmedik
göl şahit / ağaçlar şahit / dağlar düldülden beri şahit / yavşan / başkonuş / bir de gönül dağı
Bu yazı AKTÜEL, ELEŞTİRİ, İSLAM kategorisine, ATEİSTLER, BATICILAR, DOMUZSEVERLER, KEMALİSTLER etiketleri ile AHMET DOĞAN İLBEY tarafından yazılmıştır. yer imlerinize ekleyin.