Spider-Man (~ Marvel's Spider-Man) (2018) - Künye / Fragman / Movie Trailer - Sinema Smart
Spider-Man (~ Marvel's Spider-Man)
IMDB Puanı : 9,7
Oy Sayısı : 617
Taglar : kostüm,kahraman,şiddet,Çizgi roman esaslı,Komik temelli
Yönetmen : Bryan Intihar (IMDB)
Senarist : Stan Lee (IMDB)(ekşi),Steve Ditko (IMDB)(ekşi),Tom DeFalco (IMDB)
Oyuncular : Yuri Lowenthal (IMDB)(ekşi)
Spider-Man (~ Marvel's Spider-Man) ' Oyununun Konusu :
Spider-Man - Fragman / Trailer
"o kadar gökdelen var tabi zıplaya zıplaya gider eşşoğlueşşek.gelsin turkiye'ye bakayım sabancı'nın ikiztepelerinde dönmekten anası zi.iliyo mu zi.ilmiyo mu?"
"aunt may'in may hala, uncle ben'in de ben amca diye tercüme edilince hala ve amcanın nasıl evli olduğunu düşündürten film.(bkz: ensest)"
'spider-man' Ekşi Sözlük Yorumları (En Beğenilen İlk 10)
amerika’nın dc comics ile birlikte en büyük çizgi roman yayımcısı marvel’ın, ve belki de dünyanın en popüler süper kahramanı. ilk çizgi romanını 1939’da yayımlayan marvel’ın amazing fantasy dergisinin 15. sayısında ortaya çıktı. yıl 1962’ydi. peter parker, okul gezisinde radyoaktif bir örümcek tarafından ısırılan bir lise öğrencisi olarak tanıtılıyordu. peter yeni kazandığı güçlere alışma sürecinde, boks maçlarına katılarak para kazanmaya başlar, hatta çok ünlü bir dövüşçü olur. bir gün parasını vermeyen işletme sahibine sinirlenip, ondan para çalan hırsızı durdurmayarak hayatının hatasını yapar. çünkü o ne superman gibi güçleriyle doğmuştur, ne batman gibi onlar üzerine eğitilmiştir. gayet insani bir şekilde, gücün getirdiği aşırı umursamazlıkla, hırsızın gitmesine izin verir. birkaç hafta sonra aynı kişi, parker’ların evine girmeye çalışırken amcası ben’i öldürecektir. güçlerini, intikam almak için kullanmaya niyetlenen peter ise amcasının katilini yakaladığında, kaçmasına izin verdiği hırsızla aynı kişi olduğunu görür ve amcasının ölümünden kendisini sorumlu tutar. böylece gücünü kendi çıkarı için kullandığı ya da iyilik için kullanmadığı için ödediği bedeli gören peter, bir süper kahraman olarak yeniden doğar.
süper kahramanlar çoğunlukla amerikan çizgi roman endüstrisinden çıkarlar. italya, fransa gibi avrupa ülkelerinde yayımlanan çizgi romanlarda gerçekten yaşanabilecek durumlar ve bazen doğa üstü olaylar ele alınır ancak ana karakter gerçek bir insandır. zagor, tenten, julia sayabileceğimiz bazı avrupa çizgi roman karakterleridir. süper güçlere sahip üstün insanların amerikalılar tarafından dünyaya yayılıyor olması bir tesadüf değildir elbette. amerika’nın kendisini ve dünyanın o’nu “süper güç” olarak görmesinin bir yansımasıdır. genetik araştırmaların belki de bir gün izin vereceği üstün insan ırkı mutantlar, yalnızca amerikalıların hayal evrenlerinde kabul görüp sevilebilirler ve onlar tarafından tüm dünyaya sevdirilebilirler. çünkü bir türk mutant gülünecek bir olguyken, kurtarıcı rolündeki amerikan kahraman her zaman hayranlık uyandırıcıdır. çizgi romanlar incelendiğinde derin bir milliyetçiliğin her sayfaya sindirildiği sezilebilir. kahramanlar, amerikan kültürünün ve toplum yapısının birer parçalarıdır. karakterler çoğunlukla amerikan kökenlidir ve yardım edeceği insanlarda asla ayrım yapmazlar. tıpkı “süper güç” olan amerika’nın terör saldırıları altındaki türkiye’ye yardım eli uzatması (!) veya diğer zor durumdaki ülkelere yardımcı olması gibi. iyi süper kahramanlarda ortak olan bir özellik asla adam öldürmemeleridir. mutlaka düşmanlarını kanuna teslim ederler. batman de spider-man de “karanlık tarafa” geçtikleri dönemlerde, ki genelde darth vader gibi onları o tarafa davet eden çok güçlü bir etken mevcuttur, alınlarına leke sürmüşlerdir muhakkak ama kendi iradeleriyle ne olursa olsun can almazlar. merhametli amerikan askeriyesi ve doğru düzgün işleyen amerikan adalet sistemini temsil ederler. kötüler daima polislere teslim edilir ve cezalarını çekerler ayrıca amerika’nın kendilerine bulaşılmadıkça, ya da biri onlara “karanlık taraf”a geçmek için davetiye çıkartmadıkça ısırmayacak bir köpek olduğunu açıkça belli ederler çünkü süper kahramanlar güçlerini ancak kendilerine ve masum insanlarına zarar verildiğinde kullanırlar. o kadar yüce varlıklardır ki, para kazanmak veya kendilerini eğlendirmek için yeteneklerine başvurmazlar.spider-man fotoğraflarından binlerce dolar kazanabilecekken, peter çektiği resimleri sadece düşük tirajlı ve küçük çaplı bir gazeteye satar. süper kahramanların giydikleri kostümler bile çoğunlukla amerikan megalomanlığının bir göstergesi olarak bayrak renklerinden oluşur. zor durumlarda bir milli beraberlik vardır, kendilerini koruyan kahraman dara düştüğünde daima birleşip onu kurtarırlar. sahiden de 11 eylül saldırılarından sonra amerikalıların tepkileri gözlemlenecek olursa, yaralarını birlikte sardıkları ve tehditlere birlikte göğüs gerdikleri bir gerçektir. çizgi romanların amerikan siyasetinin diğer ülkelere yansıtılmasında ne kadar önemli bir rol oynadığı 11 eylül’den sonra çıkan simsiyah kapaklı özel “the amazing spider-man” sayısından bile anlaşılabilir. filmde enkaz altındaki vatandaşlardan biri sorar: “bunu neden yaptılar?” şaşkınlık içindeki kahramanımızın verebileceği tek cevap “bilmiyorum,” olur. yılların kötü adamları doc ock ve dr. doom bile gözleri yaşlı bir şekilde fantastic four, spider-man gibi kahramanlarla birlik olup yaralıları kurtarma çabası içine girerler. çizgi romanın son karesi adeta bir meydan okumadır: süper kahramanlar, süper kötüler, beyaz vatandaşlar, zenci kardeşler… hepsi gözleri yaşlı ama kendilerinden emin bir şekilde ileriye bakmaktadırlar. yıkılmamışlardır çünkü, onları yıkmak kolay değildir. x-men gibi çizgi romanlarda mutantlara karşı ırkçılık baş gösterdiğinde bile mutant ırkı, karşılarındaki amerikan halkına düşmanlık beslemez ve onların üstün olduğunu savunup, onları korumanın görevleri olduğunda diretirler. eninde sonunda zaten halklarıyla koruyucuları arasında barış sağlanır. yine de amerikan halkının iki yüzlülüğü rahatça gözlenebilir. kendilerini koruyan spider-man’i sever, ona şehrin anahtarını verirler; kellesine ödül konduğunda ise avcı takımları oluşturur peşine düşerler. spider-man filmlerinde de bu amerikan milliyetçiliğinden örnekler bolca bulunmaktadır. bunlara filmleri incelerken değineceğim.
spider-man rakiplerine göre daha geç yaratılan, yine de aradaki açığı hızla kapayıp en çok okunan çizgi romanlar listesinde bir numaraya yerleşen bir karakterdir. dönemin diğer popüler süper kahramanları batman, superman, hulk ve fantastic four’dan hemen ayrılır çünkü. adeta çizgi roman evrenine açılan yepyeni bir penceredir. aynı şeyleri okumaktan sıkılan amerikan gençliği, önlerine sunulan bu çok değişik karakteri kolayca benimsemiş, onu yukarılara taşımıştır. zaten spider-man sırf bu yüzden yaratılmış bir karakterdir. kolayca benimsenebilmesi için her şey yapılmıştır.
spider-man’in diğer süper kahramanlardan ilk farkı, onun tamamen yalnız olmasıdır. batman’in polis teşkilatında adamı harvey dent ve yardımcısı robin vardır. superman büyük bir gazetede çalışması dolayısıyla aradığı suçluların izini kolayca bulabilecek bir bilgi altyapısına sahiptir. hulk’ın yanında sevgilisi betty vardır. fantastic four ise dört kişi olmaları ve adeta bir aile olmaları itibariyle en şanslı mutantlardır. spider-man ise kimsesi olmayan bir kahramandır ve bunun izleri karakterinde gözlemlenebilir. çizgi romanlarda fazlasıyla kendi kendiyle konuştuğu görülür. çünkü içini dökecek kimsesi yoktur. nadiren edinebildiği kız arkadaşlarına veya tüm varlığıyla sevdiği may halasına bile açılamaz çünkü onları tehlikeye atamayacak kadar sorumluluk sahibidir. kimliği hakkında tek güvendiği kişi, yani iradesiyle spider-man olduğunu açıkladığı tek kişi mj olmuştur. çünkü mary jane de tıpkı peter parker gibi maske arkasına saklanmıştır. gerçekte babasının takdirini kazanmak için ümitsizce debelenen mutsuz bir kızken, dış dünyada popüler ve sosyal lise öğrencisi; sonrasında ise çok mutlu bir manken portresi çizmek zorunda kalmıştır. spider-man’in kendi kendisiyle konuşması, ona bir çizgi romanda yaratılmış en derin karakter olma özelliğini kazandırır. içinden geçen her düşünce, yaşadığı her olaya karşı bakış açısı biz okurlara çırılçıplak bir şekilde sunulmaktadır ve bu spider-man’i insanların sadece hayal güçlerinin eksik kalan yanlarını tatmin etmek ve hayatlarına biraz aksiyon katmak için okudukları bir meteryal olmaktan çıkarır. çizgi roman, adeta bir edebi eser okuyormuşçasına derinlemesine incelenerek okunabilir ve entelektüel ihtiyaçların giderilmesine katkı sağlanabilir. spider-man’in yalnızlığından doğan bir diğer sonuç da, kötü durumlarda yanına yardımcı bir defans mekanizması olarak espri anlayışını almasıdır. ölmek üzere olduğu durumlarda bile espri patlatabilme yeteneğiyle hayranlık kazanır, çocuk okurlar için durumun vehametini daha alt seviyelere çekerek dergiyi okunabilir kılar. bu tip konuşmalardan birine örnek vermek gerekirse: “... ama ağ taramalarımda bir şey bulamadım. heh. spider-man. ağ taramaları. çok komik. bu lafın haklarını almalıydım. zengin olurdum. ağ sohbetleri, ağ sayfaları, ağ tarayıcıları, ağ bağlantıları... bütün bu ağ muhabbetini duyan, bağlantıyı daha iyi kuruyorum zanneder. hey, belki bill gates bir ağ maskotu istiyordur... yok. o zaman adımı değiştirmem gerekirdi... spider 98... spider me... spider xp... spider, ne demek yeni sürüm gerekiyor? gücün karanlık tarafından bahsederken obi-wan'ın windows'u kastettiği kimin aklına gelirdi?”
spider-man, çizgi roman dünyasının en gerçek karakteridir. evet, batman mutasyona uğramamıştır ve süper güçleri yoktur, tamamen bizler gibi bir insandır. ama onu olağanüstü kılan sınırsız para kaynağı, uzak doğu’da aldığı üstün ninja eğitimi, evinin altına koskocaman bir mağara sığdırabilmesidir. tüm bu özellikleri onu aslında gerçek anlamda olmasa bile bir “mutant”a dönüştürür. batman okurları çoğunlukla kahramanlarının kendileri gibi bir insan olduğunun farkına bile varmazlar. ancak spider-man’de işler değişiktir. ilk olarak süper güçleri bakımından da tamamen bizden bir varlıktan beslenmektedir. ne uzayda bir göktaşında radyasyona maruz kalıp fantastic four’un the thing’ine dönüşmüştür, ne spawn gibi ruhunu şeytana satıp dünyaya yeniden dönmüş bir ölüdür, ne de superman gibi kripton adlı bir gezegenden gelip gözlerinden ışın fışkırtabilme yetisine sahiptir. o radyasyona maruz kalmış bir haşerat tarafından ısırılmıştır altı üstü. parmağımızın ucuyla ezmeye alışkın olduğumuz minicik bir örümcekten alır tüm güçlerini. örümceklerle az çok tanışık olduğumuzdan, güçleri çok da imkansız gelmez bize. çünkü örümceklerin de tehlikeyi sezen hisleri vardır, ağ yapabilirler, uzun mesafelere zıplayabilirler, duvara yapışabilirler. bütün bunlar spider-man’i o kadar bizden bir karakter yapar ki ben dahil birçok çocuk hayranının tv üzerinde sözde radyasyona maruz kalmış örümceğe kendini ısıttırmaya çalışması bu yüzdendir. tabi camdan atlayıp karşı binaya ağ atarak tutunmaya çalışmak psikolojik bir bozukluktur, çizgi romanı suçlamak olmaz. o çocuğun “çocukluğuna inmek” gerekmektedir. örümcek gibi gerçek hayatta sıklıkla rastlanan bir olgunun gücün kaynağı olarak seçilmesi, karakterin aslında “normal”liğine işarettir. stan lee yarattığı karakteri yayımcısına ilk sunduğunda “örümceklerden herkes nefret eder!” yanıtını almışsa da, hitap ettiği kitleyi çok iyi tanıyan ileri görüşlü bir adam olarak başladığı işi yarım bırakmamakla çok iyi etmiştir.
spider-man’in ikinci benliği peter parker da içimizden bir kişidir. öksüz ve yetim olması ona acımamıza ve onu anında sevmemize yol açar. ortalama bir amerikan ailesinin yaşantısına sahiptir. “inek” tabir edilen öğrenci sınıfına mensup olduğundan kız arkadaşı olmaz, partilere çağırılmaz, herkes onunla dalga geçer. dışlanmış olduğundan dolayı kimsenin dikkatini çekmeyen bir dal olan bilimle hobi olarak ilgilenecek ve kendini geliştirecek kadar boş vakti vardır. güçlerini kazandıktan sonra, eline bir “şey” geçiren her genç gibi ne oldum delisi olur ve gücünü para kazanmak için kullanmaya başlar. sorumluluklarını üstüne aldığı ileriki dönemlerde bunu asla yapmayacaktır. aksine, gizli kimliğinden nefret eden bir editörün emrinde daily bugle adlı düşük tirajlı bir gazetede düşük bir maaşla çalışacaktır. dolayısıyla genç peter’ın her zaman maddi sorunları olmaktadır. örümcek güçleri kazandıktan sonra geliştirdiği öz güveni sayesinde kızların ilgisini çekmeye başlar. bizim çektiğimiz sorunları (kıskançlık, ilgisizlikle suçlanma) çekmenin yanı sıra, onun üzerinde bir de gizli kimliğini korumak yükü vardır. bir yandan da ölümüne sebep olduğu amcasından yadigar kalan halasına mümkün olduğu kadar iyi bakmak zorundadır. (bu noktada bir açıklık getirmek gerekirse ben amca bir ensest değildir. yani amca ile halanın evliliği inglizce’deki “uncle” ve “aunt” kelimelerinin yarattığı ikilemden doğan bir çeviri hatasıdır. on yıllardır düzeltilmemiş bu hatayı bir sivrilik yaparak düzeltmek niyetinde olmadığım için hala ile amcanın evliliğine onay vermek zorundayım) boğuştuğu bunca problem, spider-man’i on beş dakikada okunup bir kenara konan resimli kitap olmaktan çıkarır, devamını heyecanla beklediğimiz ve kendimizden bir parça bulduğumuz bir esere dönüştürür. bu kadar sorun yetmezmiş gibi, çizgi romanın ilerleyen evrelerinde ilk kız arkadaşı gwen stacy’nin ölümüne sebep olmakla da suçlayacaktır kendini ki bu hepimizin ceremesini çektiği aşağılık kompleksinin tavan yapmasına sebep olacak ve peter’ı daha da depresif bir karakter haline getirecektir.
kahramanımızın diğerlerinden belirgin son farkı ise çok güçsüz oluşudur. karşılaştığı tüm rakipleri açık ara ondan kuvvetlidir ve tek avantajı çevik olması olan cılız gencin onların karşısında hiçbir şansı yoktur. zengin olmadığı için de elinde muhteşem silah ve aletler bulunduramaz. o, sorunlarını zekasıyla çözer. genelde kaba kuvvetten kaçar. bol miktarda dayak yer, sürekli ölümden döner. tüm düşmanlarını mutlaka bir zeka oyunuyla alt ettiği gözlemlenebilir. bu çocuklara iyi bir mesaj (“kaba kuvvet çözüm değildir, okuyun adam olun!”) göndermek için mi yapılmıştır yoksa karaktere sevilebilirlik kazandırmak için mi bilinmez ama, onun gerçekçiliğine büyük katkıda bulunduğu su götürmez bir gerçek. ayrıca basit bir yumruk-tekme kombinasyonuyla düşmanlarını alt edemediği için diğer çizgi romanlardaki rutinin aksine, o düşmanlarını alt etmek için her seferinde orijinal bir yol bulmak zorundadır. bu da çizgi romanın daima taze kalmasını sağlayan öğelerden biridir.
süper kahramanlar amerika tekelinde olduklarından, olayların geçtikleri mekanlar çoğunlukla metropollerdir. piyasanın diğer dev çizgi roman şirketi dc comics karşısında marvel bu konuda bir adım öndedir. çünkü doğru bir tercih yapıp karakterlerini gotham, metropolis gibi hayal ürünü şehirlere değil, gerçek mekanlara konumlandırmışlardır. spider-man, new york’ta geçer. peter, queens’de yaşar. mekanların bildik yerler olması, anlatılan hikayelerin daha da etkileyici olmasında rol oynar. özgürlük heykeli’nin etrafında geçen bir savaş, wayne şirketi’nin civarındakinden daha çok heyecan verir elbette. bu yüzdendir ki “deep ımpact”, “the day after tommorow” gibi felaket filmlerinde hep amerika’yla sembolleşmiş özgürlük heykeli gibi mimari yapılar yok olur ilk önce. sinemadan çıkıp gidip gezebileceği bir mekanda gerçekleşen olaylar her zaman insanları daha fazla etkiler. bu yüzden filmler genelde, seyircilerini oluşturan toplumun yaşadığı bölgelerde geçer. türk filmleri türkiye ve almanya civarlarından uzaklaşamazken, uzak doğu sineması da kendi coğrafyasında hapis olmuştur. çizgi romanlarda da olayların gerçek bir mekanda geçmesi hem okuyucuların konsantrasyonu açısından, hem de onların uyarlamalarının yapılması açısından büyük kolaylık sağlar. batman filmlerinde gotham şehrinin “gerçeği” gibi yansıtılamadığından şikayet edilir hep. bu tabi komik bir yaklaşımdır, çünkü gotham onlarca çizer tarafından defalarca yeniden yaratılan hayali bir şehirdir. oysa new york tektir ve hiçbir fazladan uğraş vermeden, ayrı bir karakter olarak çizgi romanlara yedirilebilir. spider-man deyince kimin aklına yüksek new york gökdelenleri gelmez ki?
40 senedir piyasada olan bir kahramanın okur seviyesini her zaman aynı yükseklikte tutması beklenemez elbette. yıllar içerisinde ana spider-man dergisi “the amazing spider-man” bir kere bitip yeniden başladı. aynı ay içersinde “peter parker spider-man” ve “the spectecular spider-man” dergileri de okuyucularla buluştu. öyle bir dönem geldi ki, farklı maceraları anlatan ve zaman zaman birbiriyle kesişen 4-5 spider-man dergisi aynı anda piyasaya çıkmaya devam etti. 90’ların sonlarına yaklaştıkça bu karışıklık, marvel’ın karakterlerinin kontrolünü kaybettikleri kararını vermelerine sebep oldu. okurlar gittikçe azalıyordu, çünkü karman çorman maceraları düzenli olarak toplamak çok zorlaşmıştı. şirket önemli bir karar alarak yan dergileri bitirdi. “the amazing spider-man” ve “peter parker spider-man” yayın hayatına devam ederken, 2000’li yılların çocuklarını yakalamak hala mümkün olmamıştı. 40 yıl önce şekillenip kök salmış bir karakterin çizgi romanı yeni nesil tarafından yeterince ilgi görmüyordu. tv’de çizgi filmini izledikleri, playstation’da oyunlarını oynadıkları karakteri okumuyorlardı. ticari bir deha örneği gösteren marvel, “ultimate” serisini başlattı. “ultimate spider-man” de kahramanın köklerine dönüldü ve tarih yeniden yazılmaya başladı. tabii günümüze adapte edilerek. örneğin peter parker bilime aşık biri olmak yerine, bilgisayar dehası olarak çizilmeye başladı. böylece öyle büyük bir okuyucu kitlesi kazanıldı ki, diğer marvel karakterleri de “ultimate” evreninde yerlerini buldular. “ultimate spider-man” ve “ultimate x-men” hala en çok satan çizgi romanlar arasında.
spider-man gibi popülaritesi bu kadar fazla olan bir karakterin yakın zamana kadar sinemaya doğru düzgün aktarılamamış olmasının sebebi teknolojinin yetersizliği olarak gösterilebilir. daha çok televizyon dizileri ve animasyonlardan oluşan bir geçmişi var karakterin. bir-iki başarısız sinema filminin dışında sinemada boy göstermeyen bir kahraman spider-man. superman 1978’de, batman 1989’da başarılı olarak sinemaya uyarlanırken spider-man’in ses getiren bir yapıma konu olması 2002’yi buldu. çünkü az önce adı geçen karakterler görsel olarak basit efektler ve bir yeşil ekran kullanımıyla rahatlıkla perdeye aktarılabilirken, spider-man gibi bir karakterin zarafeti ve bünyesinde barındırdığı güçleri hakkını vererek yansıtabilmek için ileri bir bilgisayar teknolojisi gerekmektedir
(under rug swept - 24 Aralık 2008 12:55)
gösterime girmesinden bu yana on sene geçmiş olan film. zaman ne de hızlı geçiyor.
güzel bir film olsa da uyarlama olarak bakıldığında kötü bir uyarlamaydı. ha, şimdi yeni çekileni farklı mı, hayır değil.
örümcek, çizgi roman kahramanları içinde sinema filmine uyarlaması bence en zor olanı. superman kolaydır, çünkü karakteri az buçuk oturmuştur. lois lane' i vardır, gideceği yol da az çok bellidir. bu bağlamda ana öyküden hemen hiçbir şey kaybetmeden bir superman filmi çekersiniz.
peter, örümcek adam olduğunda ergendi. bir kere bunun psikolojisi bütün seriye yansımıştır. örümcek adam mükemmel değildir, doğrularının yanında yanlışları, güçlerinin yanında zayıflıkları vardır. yine superman örneğinden gidersek buradaki zayıflık lois lane/mary jane türünden bir zayıflık değil, peter kendi karakterinde zayıflılıklar barındırır. mary jane demişken peter' ın aşk hayatı da karmaşıktır. gwen stacy başlı başına bir travmadır peter için, mj ise bambaşka bir sorun.
bu üçleme çekilirken, öykünün peter' ın aşk hayatı kısmından büyük kayıp verildi. öncelikle bu adamın ilk aşkı olan gwen' e filmde yer verilmedi. mj ile gwen' in peter için yarışmaları, peter' ın bir ona bir buna meyletmesi, gwen' in ilgisini çekmek için mj ile çıkmaları, sonunda gwen' in peter ile, mj' in ise harry ile olması filmde gösterilmedi. bunun yerine üçüncü film itibariyle olayların sonuna atlandı, bu noktada mj harry' den ayrılmış ve yeşil cin' in tekrar' dan hortlamasına bir nevi vesile olmuştu. gwen karakteri atılmış olduğundan bu noktada bence büyük bir boşluk oluştu. örümcek adamı olgunlaştıran ve onu mj' ye doğru iten buhranlar filmlerde asla gösterilmedi.
keza, gwen gibi kara kedi de bu üçlemede yoktu. peter' ın mj ile olacağının kesinleşmesi çok çok sonradır, arada bir de felicia-mj çekişmesi bölümleri vardır. buralar da atlandığında mj sanki harry ile peter, aşkı ile hayalleri arasında kalmış bir karaktermiş gibi gösterildi. oysa ki mj ile peter' ın kavuşması aradan üç kişinin çekilmesini gerektirmiştir ki bunlardan en önemlileri olan gwen ve felicia bu filmlerde yoktu. bu da, doğal olarak örümcek adam' ı sinema filmlerinden tanıyan insanların onu yanlış ve eksik tanımalarına yol açtı. keza gwen' in öyküsü peter' ın doğasının karanlık yanını simgelemekteydi ve bence bunu özümseyememiş bir kimse, peter' ın venom ile olan ilişkisini de tam olarak algılayamaz.
yapılması gereken ilk filmde gwen, peter, mj, harry karakterlerinin tanıtılması ve burada peter' ın gwen' i kıskandırmak için mj ile çıkmasıydı. ikinci filmde peter gwen' le, mj harry ile olacak, üçüncü filmde mj harry' den ayrılacak ve yeşil cin gwen' i öldürecekti. bu noktadan sonra dördüncü filmde serinin sıfırlanması gerekmeyecek ve kara kedi karakteri eklenerek hikaye yoluna devam edilebilecekti. şimdiyse yeni filmde bir başka gerzeklik yaptılar, gwen var; ama mj yok.
hayır arkadaşım, şunu anlamıyorum ben. siz ne yaparsanız yapın, ne kadar kötü olursa olsun örümcek adama dair bir filmin tutacağı ve en azından bir üçleme olacağı belli bir şey. sen neden olayı iki, üç veya dört filme göre kurgulamıyorsun? çok mu zor orijinaline paralel bir şey yapmak, bilmiyorum ki.
(vetra privili menya - 23 Temmuz 2012 00:49)
marvel'in en daşşşşşşşaaakoğlanı karakteri olabilir.
diğer karakterlere baktığımızda 1-2 tane esas düşman görürüz.
wolverine - sabretooth , fantastic four - doctor doom gibi.
örümcek beye bir bakıyoruz : doctor octopus , the green goblin , kraven , mysterio , venom ve hatta carnage falan filan. sinister six diye grup bile kurmuşlardı teke tekte alamıyoruz diye.
ne etti oğlum bu adam size ?
(bendeozledim - 17 Ağustos 2014 01:17)
marvel cinematic universe'e peter parker olarak değil miles morales olarak katılabilirmiş.
doğruysa yakarım lan bu gezegeni!! o kadar umut verip bu yapılır mı lan piçler!!
ya birileri bizi trollüyor ya da marvel studios sony'yi trollüyor.
(kryptonian - 23 Şubat 2015 21:15)
yillar once "yillar once yazmistim islerin bu hale gelip seriye yeniden baslayacagini" diye bir entry yazmistim (bkz: #17795439), ve eger gerekli dersler alinmazsa yine tutmayip yine yeniden baslanacagini belirtmistim, netekim oyle de oldu.
yakin zamanda yasanan kuzey kore'nin sony'yi hacklemesi hadisesi sonucunda(tabii olay aslinda cok farkli da neyse girmeyeyim o mevzuya simdi) sirket ici yazismalarin ortaya dokulmesiyle cok enteresan bir konu su yuzune cikti, meger sektorde akli basinda insanlar da varmis. birileri serinin bir ciddiyet kazanarak farkli bir yonde yeniden baslamasini onermis, ki bunu da kraven's last hunt bolumunu cekerek yapmanin cok yerinde oldugu fikrini ortaya atmis.
bilmeyenler icin belirteyim, ana hikayesi cok tırt olsa da kraven's last hunt serisi orumcek adam'in psikolojisini en iyi irdeleyen, onu klasik super kahraman ozelliklerinden soyup, korkularini, paranoyalarini, merhamet-adalet arasindaki bocalamalarini, icinde hep sakli olan derin öfke ve isyanini cirilciplak ortaya seren bir basyapittir.
hatta kraven's last hunt icin rahatlikla spider-man'in psikolojik analizi uzerine akademik bir calisma diyebiliriz.
genelde orumcek adam filmlerinin daha karanlik ve umutsuz olmasi gerektigini soyledigimde hep su tepkiyi alirim; "yahu batman mi bu? spider-man eglencelidir."
gercek ise bunun tam tersidir, batman'in kendi secimi sonucu oldugu seye donusmesinin aksine orumcek adam'in boyle bir sansi olmamistir, basina gelen kazadan sonra normal olma sansi yoktur.
iste bu sebeple hep daha komik/mizahi takilir, ama tam da bu sebepten komikligi aslinda sadece maskesinin altindaki karanligin ironik/pesimist bir disavurumudur.
evet orumcek adam tam manasiyla pesimisttir, zoraki bir kabullenmeyi kara bir espiri perdesinin arkasina gizler.
kraven's last hunt'da ise bu durum gozler onune serilir, peter parker aslinda orumcek adam'dan nefret etmektedir. cunku onun korkular icinde yasamasina sebep olan, normal olmasini engelleyen, hatta "hayatini mahveden" bir dis persona gibidir orumcek adam karakteri onun icin. bunu da "orumcek adam diye biri yok, o bir hayal, bir sehir efsanesi, aslinda sadece peter parker var, ve o da aslinda son derece kirilgan ve korkuyor" tarzi bir cumleyle belirtir.
bu karanlik ve hatta uğursuz/tekinsiz ruh durumuna uygun olarak da surekli bir yagmur, bunaltan daraltici bir sehir resmedilmistir kraven's last hunt'da.
iste bu sebeple sony icindeki akli basinda birilerinin kraven's last hunt onderliginde yeni bir seriye baslanmasini onermesi sinema sektoru ve orumcek adam markasi icin hala az da olsa umut isigi oldugunu gosteriyor.
eger bir gun gercekten kraven's last hunt hikayesi alex proyas gibi bu tarz karanlik bir ruh dunyasi/genel atmosfere hakim bir yonetmen tarafindan hakkiyla sinemaya uyarlanirsa emin olun gorup gorebileceginiz en guzel seylerden biri olacaktir. yok bu yone girmeyip yine ergenlere ve cocuklara yonelik seriye baslanirsa emin olun yine basarisiz olur, yine biter yine baslar. hatta filmlerden birinin adi "spider-man niye baslayamiyor, bu sefer kesin baslayacak, yok yine baslayamadi" olabilir.
o zamana kadar siz en iyisi mi bir yerden bulup kraven's last hunt'i okuyun, gercek spider-man ile tanisin, onun o komik espirilerinin altindaki derin umutsuzluk ve ofkeye, maskesinin altindaki koyu karanliga taniklik edin.
(bkz: kraven's last hunt)
(lemre - 20 Mart 2015 20:19)
bir esprisi beni yarmıştı günlerce güldüm. savaştığı tiplerden biri buna sarımsak spreyi gibi birşey sıkmıştı çünkü o sırada bir vampir haklamaya çalışıyordu spidermani de vampir zannetti heralde...
spiderman: "hey, bana niye sarımsak sıkıyorsun ki, ben mantı mıyım?"
acaba orjinalinde ne diyordu merak ediyorum
(eleanor rigby - 4 Temmuz 2001 14:26)
o kadar gökdelen var tabi zıplaya zıplaya gider eşşoğlueşşek.gelsin turkiye'ye bakayım sabancı'nın ikiztepelerinde dönmekten anası zi.iliyo mu zi.ilmiyo mu?
(space - 26 Temmuz 2001 11:44)
ailesini bir trafik kazasında kaybeden yada öyle sanılan. amcası ben parker ve halası may tarafından manhattan'daki küçük mahallesinde yetiştirilen. günün birinde kolejin düzenlediği bir araştırma gezisinde radyoaktif bir örümcek tarafından ısırılarak süper bir kahraman haline gelen peter parker isimli gencin maskeler ardındaki ismidir.
ilk olarak piyasaya çıkışı marvel fantasy adlı bir çizgi romanda olmuştur. yaratıcısı stan lee odasında herzaman ki gibi yeni bir kahraman yaratma hayelleri kurarken önce sinek-adam ismini düşünmüştür, kulağa hoş gelmeyince odasının duvarına konar-göçer stili yuvasını kuran örümceği fark etmiş ve örümcek ismine kavuşmuştur: spider-man!
kahraman çok tutulmuştur bunun başlıca sebebi stan lee'nin de belirttiği gibi onun bizden biri olmasıdır. bizim hüzünlerimizi yaşar,ezik bir öğrencidir, sevdiği kızdan karşılık alamaz, anne ve babasını kaybetmiştir, ekonomik zorlukları hissetmektedir, gözleriyle duvarları delip, ateşin içinde dans edemez, bizim gibi sıcağı tadar. tıpkı bir örümcek gibi.
bu peter'ın lanetidir,hediyesidir o bundan ibarettir artık. büyük güç büyük sorumluluk ister seride temel alınan laftır. amcasıyla son görüşmesi kötü şekilde biter güç ona tarihte her güce sahip olan insanoğlunun başına geldiği gibi diktatörlüğü getirmiştir. sınırlarını kendini toplamadan aşmaya çalışır, hata büyük olur, bedel geri gelmeyecek şeyler götürür. getirisi ise: örümcek karşımızdadır.
yaklaşık yarım asırlık tarihinde birçok düşmanla yüzleşmiştir. yediği sopaların haddi hesabı yoktur. hayatından birçok kadın gelip geçmiştir o da bizim gibi gerçek aşkı arar durur. düşmanlarının da her zaman ayrı hikayeleri vardır.onlarda bize dersler verir.
geçen zaman spider-man serisinde de birçok tartışmaya neden olmuştur. yazarlar,çizerler,prodüktörler.. sürekli değişmiştir zamanla kapitalizmin çanları çaldıkça örümcek yozlaşmıştır, bacaklarını yitirmiştir. örümceğin hikayeleri zamanla yeni hikayelere gebe olmuştur. çocukları olmuştur. yeni marvel karekterleri babaları kapitalizmin eşliğinde bir ağda annelerini yemeğe başlamışlardır bir yandan.
tekrar seriye dönerek bazı şeylerin nedenlerini de açıklamak istiyorum:
jayjonah jameson'ın karısı maskeli bir adam tarafından öldürülmüştür jonah bu sebepten dolayı herzaman maskeli olan herşeye ateş püskürtmüştür bu ateşi somut dünyaya sahibi olduğu daily buggle adlı gazetesi vasıtasıyla beyaz sayfalarda sunmaktadır hayatını defalarca kurtarmasına rağmen örümcek adamı herzaman düşmanı olarak görür. onun şöhretine herzaman leke sürer.
dizinin asıl müziği (bkz: the ramones)adlı amerikan rock grubu tarafından yaratılmıştır şarkı örümceği bize melodik olarak sunar, ruhumuzu besler.
babası ve annesi aslında başka bir (bkz: marvel comics) karekteri olan kaptan amerika'nın baş düşmanı, 2. dünya savaşında savaş suçlusu olarak aranan red-skull isimli sadist diktatör tarafından kaza süsü verilerek öldürülmüştür. ayrıca red-skull,peter'ın ailesinin rus ajanları gibi görülmesini sağlamıştır. bir macerasında örümcek red-skull ile yüzleşir, tüm ülkesine gerçeği gösterir, kişilik şerefini kurtarır.
eve geldiğinde may halasının ona sunduğu klasik menü leziz kurabiyeleri ve bir bardak sütüdür.
kolej döneminde gücünü kazanmamış olduğu dönemlerde okulun en popüler çocuğu, peter'ı herzaman küçük düşüren flash thompson ironiktir ki aslında örümceğin en büyük hayranıdır.
(starcrossed - 19 Eylül 2004 17:40)
mary jane watson kişisine ikide bir "beni sevenlere hep zarar verdim, ben amcam bu yüzden vefat etti, seni de incitmek istemem" ayakları yaparaktan uzak duran süper kahraman. uzak durmasının asıl sebebi abazanlığını muhafaza ederek düz duvara tırmanma yetisini kaybetmemek istemesidir kanımca.
(kaptan - 21 Ekim 2004 14:01)
aunt may'in may hala, uncle ben'in de ben amca diye tercüme edilince hala ve amcanın nasıl evli olduğunu düşündürten film.
(agustos13 - 30 Aralık 2005 18:59)
Yorum Kaynak Link : spider-man