Yürürlükteki mevzuata göre; yabancı ülke vatandaşlarının Türkiye çalışma izni alması ile ilgili süreç şöyle işlemektedir; Mevzuatta çalışmasını engelleyen bir hükmün bulunmadığı yabancılar, gelmeden önce çalışma izni, gelmek için çalışma vizesi ve geldikten sonra ikamet tezkeresi almalıdır.
4817 sayılı Kanunun 2.maddesi uyarınca Türkiye’de bağımlı ve bağımsız çalışan yabancılar bir işveren yanında meslek eğitimi gören yabancılar ve yabancı çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler kanunun kapsamı içinde yer almaktadır. Aynı madde doğumla Türkiye vatandaşlığını kazanmış ancak daha sonra İçişleri Bakanlığı kararı ile Türkiye vatandaşlığından çıkarak başka bir ülkenin vatandaşlığını kazanmış kimseler ve bunların üçüncü dereceye kadar olan altsoylarını kapsam dışı bırakmıştır (TVK 28).
Buna ek olarak bazı bakanlık ve kamu kuruluşları da çalıştıracakları yabancılar için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından izin almak zorunda olmayıp sadece adı geçen bakanlığa bildirimde bulunarak yabancı istihdam edebilirler (YÇİHK 19). Ayrıca anılan maddede belirtilen ve kanunun kapsamı dışında kalan bir diğer grup ise karşılıklılık ilkesi, uluslararası hukuk ve Avrupa Birliği hukuku esasları dikkate alınarak çalışma izninden muaf tutulan yabancılardır. Bir işveren yanında meslek eğitimi gören yabancılar ve yabancı çalıştıran Çalışma izninden muaf olanlar YÇİHKUY 55. maddesinde sayılmış olup, genel olarak bilimsel, kültürel, sportif faaliyetler nedeniyle kısa süreli gelenler çalışma izninden muaf sayılmıştır.