ÜSLERİN ORTAYA ÇIKIŞI VE DEVAMI 2
Bu haber 04 Ekim 2018 - 11:26 'de eklendi ve 11 kez görüntülendi.
1944 Yılında G.Weller tarafından “Denizaşırı Üsler” adlı bir kitap yayınlandı ilk kez üsleri ihatalı ele alan eserdi kitap sahasınd. Kitabın yayınlandı o konjöktürde ikinci dünya savaşının alevleri hala yükseliyordu.Naşir George Weller ise,Şikagolu bir gazeteci ve askeri konular yorumcusuydu.
Wellerin kitabının içeriğini o günün stratejistleri şöyle özümler:”ABD mümkün olan en kısa zamanda bir DENİZAŞIRI AMERİKAN ÜSLERİ SİSTEMİ kurmalıdır. Bu stratejisiyle ilgili olarak milyonlarca ABD linin soracakları NİÇİN? leri tahmin ederek,”Bu denizaşırı üsler olmadan ABD ye yönelik saldırıları önceden önlemenin ve ülke savunmasını örgütlemenin hemen hemen imkansız olacağı” inancına yöneltecek-motive edecek bir korku verme gayretiyle, kitabın önemli bölümünü doldurmuştur. Yine Weller, Amerikan yöneticilerinin BİR YERİN ZAPTEDİLMESİNİN ÖNLENMESİ, ÇOĞU ZAMAN ORAYI TEKRAR ELE GEÇİRMEKTEN DAHA KOLAY İŞTİR kuralıyla hareket ederek, mümkün olan her yerde askeri üsler kurmaları yolunda ısrar ediyordu.Weller çoğu kez, dünya çapındaki ABD askeri üsler sisteminin habercisi reklam edicisi olarak adlandırılır. Fakat bu, basit bir şekilde, Weller ve onun ünlü kitabı sorunu ile kaldı mı? Hayır! ABD nin küresel silah ve savaş kartelleri ile tekelleri, Amerikanın askeri yapısının en saldırgan unsurları ve kandan beslenen wampirler hemen sonra, ABD yi dünyanın jandarması yapma yolundaki ilk adımları atmaya başladılar.
JOHN E. KİEFFER: YARININ SAVAŞ ALANI BÜTÜN DÜNYADIR
Küresel jandarmalık hayalleri kurulmaya başlandığı sıralarda paralel olarak jeopolitik emeller yaygınlaşmaya başlamıştı. Bu heyecan verici öğretinin denizaşırı takipçileri, devletler arası SÜREKLİ MÜCADELENİN VE SAVAŞ HALİNİN eşyanın tabiatında olduğunu ilk defa söyleyen Grek filozofu Platondan yaptıkları bir aktarmayı bozuk plak gibi tekrarlama meraklısıydılar ve kamuoylarına bu algıyı onaylatma çabası içerisinde idiler. Ve tarihlerin Amerikan jeopolitikçisi Albay George Fielding Eliot “Bize Gereken Kuvvet isimli eserinde” Eski tip düz haritaları unutup, güvenliğimizin planlarını küreler kullanarak yapmalıyız,diyerek yazar, savunma ve tarafsızlıkla ilgili eskimiş politika ve stratejilerin, beraberin eski paradigmaların dikkate alınmaması gerektiği tezini sürekli tekrar ediyordu.
Askeri yazar Eliotun muasırı ve meslektaşı bir başka albay John E.Kieffer de “Dünya Hakimiyeti Ve İktidarının Gerçekleri” isimli eserinde; dünyanın en uzak köşelerine kadar uzanmalıyız. Askeri birliklerimizin bir düzine ülkenin topraklarına dağılması şarttır. Yarının savaş alanı bütün dünyadır; bu günkü sorunumuz, dünyamızın mümkün olan en çok sayıda stratejik bölgesini garanti altına almak ve birliklerimizi bu bölgeleri elinde tutacak şekilde eğitmektir, diyerek yaptığı algı yönlendirmesi ve teşvikçilikle diğerlerinden ileri gitmektedir o yıllarda.
AMERİKAN ŞAHİNLERİNİN “ÜS MANYAKLIĞI”
Pentagon Üsleri kitabının yazarı İgor Melnikof şöyle devam ediyor o tarihlerdeki dünya konjöktörü ve ABD nin emperyal debelenmeleri ile ilgili “Yetmişlerin Eliotları ve Kiefferleri kendilerinden öncekilerin Amerikan yayılmacı politikasının telkinlerini yapabildikleri özgürlüğü sadece kıskanabilirler. Böylesine pervasızlık ve saçmalık bugün artık geçerli değildir. Fakat biz yine bu yıllara, ABD Hükümetinin en ŞAHİNCİ kesimlerinin sözcülerinin ÜS MANYAKLIĞI belirtileri gösterdikleri yıllara dönelim. İkinci Dünya Savaşı sırasında ortaya çıkan, savaş sonrası bütün hızıyla gelişen bu MANYAKLIK, anti-kominizm ve propaganda ile güçlenerek, Sovyetler Birliğinden gelecek askeri bir saldırı tehlikesini propaganda etmeye, yaymaya çalışmaktadır.
ABD, savaş sırasında -2.Dünya Savaşı- denizaşırı üsler kurabilmek için toprak ele geçirmekte değişik yöntemler uyguladı. Herhalde bunlardan en çok bilinen bayat yöntem olarak bazı ülkeleri, Nazi Almanyası ve o günün emperyalisti Japon birliklerinin işgaline karşı koruma perdesi altında stratejik açıdan elverişli bölgelere rahatça yerleşmesi olmuştur.
Velhasıl; Küresel emperyalist ABD yöneticileri -sözde-müttefiklerinin toprakları üzerinde deniz, hava ve kara üsleri kurmak için onların içinde bulundukları güçlüklerden yararlanmasını bildiler. İngilterenin 1940 lardaki durumu buna tipik örneklik teşkil etmektedir. Waşington, İngiliz donanmasına, Alman denizaltılarına karşı koyabilmesi için 50 torpido taşıyıcısı Destroyer verdi ve karşılığında İngilizlerin Atlantikteki askeri üslerinin 99 yıl için kendisine kiralanmasını istedi ve kısa bir süre sonra bunu elde etti.
KAYNAK: “Pentagon Ve Amerikan Üsleri”…BİLİM YAYINLARI Yazan: İgor MELNİKOV