E. Amiral Türker ERTÜRK : BİRLEŞE BİRLEŞE
Geçtiğimiz Salı günü, 23 Nisan 2013’de Nazım Hikmet Kültür Merkezi Yenimahalle/Ankara’da Türkiye çapında çok önemli bir olay vardı. Tam 18 aydır Anadolu’yu karış karış gezen ve işbirlikçi AKP iktidarının sahneye koyduğu iç barışımızı dinamitleyecek olan bölücü Anayasa’yı halka anlatmaya çalışan Milli Anayasa Forumu’nun 2. Kurultayı yapıldı. Burada Forum vites büyüterek, Anadolu’nun
her yanından gelen delegelerin oyları ile ülkemizin tüm sorunlarına çözüm üreten
bir Milli Merkez haline geldi.
Salonun kapasitesi yaklaşık olarak 1500 ile sınırlı olmasına arşın 15 bin insanımız Nazım Hikmet Kültür Merkezi’ne çıkarma yapmıştı. Ben de oradaydım!
İnanın yaşadıklarımı ve gördüklerimi kelimelerle anlatamam. Sağcısı, solcusu ve mütedeyyini ile her kesimden insanımız vardı. Atatürk’te birleşen, ulusal bakış açısına sahip olan, antiemperyalist refleks gösteren ve halen Milli değerlerimize karşı sürdürülen düşmanlığa hayır diyen ve isyan eden herkes oradaydı.
Salon iğne atsanız yere düşmeyecek durumdaydı. Yerler, koltukların araları, koridorlar, salonun dışında fuaye ve kültür merkezinin etrafı hıncahınç vatansever doluydu. Siyasetçiler, aydınlar, gazeteciler, akademisyenler, sanatçılar ve askerler dahil
Kurultay 14: 00’de başladı ama saat 11: 30’da salon tıka basa dolmuştu bile. Programın 18: 00’e dek sürdüğünü düşünürseniz, salona 11: 00’de gelen bir insan neredeyse 8-9 saat yerinden kalkmadan belki de kendi etrafında 360 derece dönme fırsatı bile bulamadan oturduğu yer neresi ise orada kalmak zorundaydı. Tuvalet veya başka bir zorunlu gereksinim nedeniyle dışarı çıkmayı başaran birisinin aynı başarıyı yerine dönerken yinelemesi olanaklı değildi.
Siyaseten deneyimli ve delegelik yapmış farklı partilerden arkadaşlar şimdiye dek
böyle coşkulu ve yüksek katılımlı bir kurultaya veya kongreye tanıklık yapmadıklarını anlattılar. Gördüklerini ve tanık olduklarını “inanılmaz” olarak tanımladılar.
Bindirilmiş kıtalar yok, avanta ulaşım ve otobüs yok, kumanya yok, susarsan bedava su bile yok. Tüm giderlerini kendin karşılamak zorundasın. Kurultay süresince çektiğin eziyet de cabası.
Bunlar yetmiyormuş gibi, bir de salonda bulunan katılımcılardan ve delegelerden yardım için para istendi. Emperyalizme ve işbirlikçilerine karşı mücadele vermek zordu. Çünkü devlet parası, ihale sözüne karşı müteahhit yardımı ve TESEV gibi Sivil Toplum Kuruluşlarından gelen dolar veya avrolar da yoktu.
Salonu sahneden yani cepheden izlediğimden her şeyi tüm ayrıntısı ile görebiliyordum. Koltukların arasında güç bela yardım kutusu dolaştırılıyordu. Ortam çok sıkışık olduğundan para toplama kutusu her sıraya uzatılamıyordu. İnsanlar itiraz ediyordu
“Niçin bizim sıraya kutu gelmiyor, yardım etmek istiyoruz..” diye. Cami dışında para toplamanın zorluğunu bilenler bunun ne anlama geldiğini çok iyi anlarlar!
Ama gerek salonun içinde gerekse dışında bulunanlarda azap çekiyor görüntüsü yoktu. İnsanlar mutluydu, coşkuluydu, heyecanlıydı, gözlerinin içi ışıl ışıldı fakat bir o denli öfkeliydi ve isyan içindeydi.
Daha önce yolları bir noktada kesişmemiş, farklı dünya görüşüne sahip hatta geçmişte aralarında husumet yaşamış insanları bir araya getiren acaba neydi? Hiç kuşkunuz olmasın, onları birleştiren duygu ve düşünce AKP’ye ve arkasındaki emperyalizme karşı duyulan öfke ve hiddetti. Çünkü buraya gelen herkes farkındaydı ki;
AKP emperyalizmin taşeronuydu ve Cumhuriyetimizin tüm değerlerine düşmandı.
Gün, birlik olma ve birlikte olma zamanıydı
Salon “Birleşe birleşe kazanacağız” sloganı ile inliyordu. Gerçekten birleşmekten başka çare yoktu. Gün kavga ve ayrılıkları kaşıma değil birlik olma, birlikte olma zamanıydı. Çünkü emperyalizm çok güçlüydü.
Emperyalizm 2002’ye, 2007’ye ve 2009’a göre ülkemiz ve bölgemiz için yaptığı planların gerçekleştirilmeları bu planların operasyonlarıydı. Silivri ve Hasdal zindanları bu emperyal planlara karşı gelişen veya gelişebilecek direnci kırmak içindi.
Emperyalizmin bölgeye yönelik planlarını sekteye uğratabilmek için bölge ülkelerinin
(Türkiye, Suriye, Irak, İran, Rusya) birlik olması gerekliydi. Ne yazık ki gelişmeler bunun tersisi açısından ciddi mesafeler kaydetmişti. Ergenekon, Balyoz ve Casusluk davaydi.
Emperyalizmin ülkemize yönelik planlarını bozguna uğratabilmek için Millici güçlerin birleşmesi gerekliydi. Bugüne dek bu da başarılamamıştı. Birleşmeyi engellemek için Meclis’te grubu bulunan partilere operasyon yapıldığı da bir gerçekti.
Milli Anayasa Forumu iken 23 Nisan 2013’te Milli Merkez’e dönüşen bu çatı,
her geçen gün daha çok güçlenen birleşmenin umudu ve bu birlikteliğin faaliyet odağı olmuştu. Fakat arkası doldurulmadan yalnızca sözlerle, cafcaflı söylemlerle ve propaganda amaçlı siyasal söylevlerle birleşme sağlanamaz. Olsa olsa düş kırıklığı olur! Birleşmenin ve her görüşten Millicileri bir araya getirmenin yolu özenli konuşmaktan, birleştirici ve kucaklayıcı davranış biçiminden geçer. Bu nedenle Kurultay’da CHP Milletvekili İsa Gök’ün duygu ve hamasetten uzak olarak yaptığı çözüm ve uyarı içeren konuşmasını çok önemsedim. Bu nedenle Milli Merkez’in,
halkın yükselen beklentilerine yanıt verebilmek için en az yedi fırın ekmek yemesi ve bunu çok kısa sürede de becermesi gerek.
Saygılar sunarım. 27.4.13
Yayın tarihi 27 Nisan 2013 28 Nisan 2013 Yazar Ahmet SALTIKKategoriler Yurttaş SaltıkEtiketler AKP Cumhuriyetimizin tüm değerlerine düşman, AKP emperyalizmin taşeronu ve, AKP’ye ve arkasındaki emperyalizme karşı duyulan öfke ve hiddet, antiemperyalist refleks gösteren, Atatürk’te birleşen, CHP Milletvekili İsa Gök, E. Amiral Türker ERTÜRK : BİRLEŞE BİRLEŞE, Milli Anayasa Forumu’nun 2. Kurultayı, Milli Merkez, Millici güçlerin birleşmesi gerek, TESEV
Önceki Önceki yazı: KARAYILAN AÇIKLADI: AKP ÇÖZÜME NE VERDİ?
Sonraki Sonraki yazı: Rifat SERDAROĞLU : HAİN KİME DENİR ??