İslâm dünyasında, kader mevzuunda ortaya çı­kan en müfrit kelâmî mezhep Cebriye mezhebidir. Bunu M. 745'de idam edilen Cehm b. Safvan'ın ortaya attığı kabul edilir.
Cebr, zorlama manâsına gelir. Bu mezhebe göre, insanın hiç bir iş yapma kudreti ve iradesi yoktur, çünkü insan her işinde Allah'ın mutlak iradesine ve kudretine tabidir. Böyle olunca insan mutlak olarak hürriyet ve iradeden mahrumdur. Bütün fiiller önceden takdir ve tayin edilmiştir. İyilik ve kötülük O'na aittir. Böyle olunca da insan rüzgârın önündeki bir tüy gibi iradesiz hareket etmektedir. Bu bakımdan insanın işlemiş gibi göründüğü fiiller aslında ona isnâd edilemez. Ancak mecazen ona izafe edilebilir.
Görülüyor ki, bu fırka şuurlu varlıkların bile kendi fiillerinde şuursuz varlıklar kadar mecbur olduklarını kabul etmektedir. Bu aşırı cebr anlayışı ahlâkî ve hukukî mes'uliyetin bundan dolayı cezanın, mükellefiyetin ve terbiyenin hiç bir değeri ve manâsını bırakmıyor. Binaenaleyh Kaderiye gibi bu da İslâmî anlayışa aykırıdır ve zararlıdır.
Bu mezhep mensupları sonsuz hareket düşünülemiyeceğini, bu yüzden de Cennet ve Cehennem'in de dünya gibi zorunlu olacağını ileri sürmüşlerdir.