Mehmet Konuk; Kul.. - OGUNHABER
27.05.2018 01:51 Güncelleme Tarihi: 27.05.2018 19:32
Mercan, geçimini apartmanlarda temizlik yaparak sağlayan evli bir kadındır. Daha çok elindekilerle yetinme gayretinde, kulun yaptığı olumlu-olumsuz, haklı-haksız her şeyin Yaradan’dan geldiğini düşünüp devamlı şükür yolunu tercih eden, kendince mutlu olduğunu zanneden Mercan, önce kentsel dönüşüm garabetinden dolayı başka yerlere taşınan mahalledeki dostlarından ve komşularından uzak kalır. Sonra da kocası tarafından terk edilir.
Kendisiyle hiçbir şekilde ilgilenmemesine, kadınlığını doğru düzgün hissettirmemesine rağmen “yine de evde bir sesti, beni koruyordu, evimin erkeğiydi” düşüncesiyle büyük bir umutla kocasının eve dönmesini bekler. Bir yandan temizlik işlerine devam eden Mercan, boş vakitlerinde de kocasının tekrar gelmesini sağlamak adına adaklar adar, türbeleri ve dilek ağaçlarının olduğu yerleri dolaşır. Mahallede de yalnız başına kalmasından mütevellit, artık tek dostu evdeki televizyon olur. O güne dek umutları ve hayâlleri hep askıda kalan biri olarak yaşayan Mercan, bu arada az da olsa kendine yönelmek ister, içinde bulunduğu durumu sorgulamaya çalışır; inançları, erkekleri, kadınları, evliliği, ilişkileri… Fakat neredeyse bir arpa boyu dahi yol alamayacak kadar “el âlem, sonra ne derler, herkes böyle ama, ne varmış hâlimde, mecbur katlanacağız, aksi bize yakışmaz” gibi zincirlerle bağlı kalıp yerinde saymaya devam eder.