Duygucuk ^^: Mim: Annyeong Sosyal Ağ.
Mari çingum bana mim göndermiş. Blog olayına uzun zamandır girmiyordum.
Sorumuz şu: Facebook, Twitter, Tumblr gibi tüm sosyal ağlar kapansa... Son sözümüz ne olurdu?
Bildiğimiz üzere ülkemiz sosyal ağların çok özgür kullanıldığı, basın özgürlüğü olsun, konuşma özgürlüğü olsun, düşünme özgürlüğü olsun dörtlük dörtlük bir ülkeyiz. Biz de düşündük ki hani ne bileyim bir zaman gelmiş ki sosyal ağlara yasak konmuş (Tövbest). O zaman ne yaparız? Yoksa ülkemizde hiç böyle şeyler yok zaten. Değil mi?
Facebook: Yokluğunu hisseder miydim acaba? Çoğunuzun ilk sosal ağı o olsa gerek. (Yonja, Myspace kuşağı hariç) Ama şu sıralar ana babalarımızın ve birçok yakın uzak akrabamızın binbir türlü yorumu, paylaşımı ve oyun isteğiyle dolmuş durumda. Youtube'a girip videoyu beğendikten sonra altta çıkan Facebook ikonuyla aklıma gelir genelde kendileri. Sonra açıp bakınır, çıkarım.
Ona son sözüm: "Cehennemin dibine kadar yolun var. :D"
Zaten orada da çok anlamlı, çok duygusal bir şarkıyla sitemlerimi dile getirmişim.
Twitter: Hüloooğ. Can evimden vurdular beenii aneeey diyesim gelmedi değil hani. Yani Twitter manyağı olmuşum haberim yok. Yaklaşık 47 bin tweet atmışım ki yuh bana. Ama zaten biz DNS, VPN her türlü olaya hazırlıklı kişileriz. Bundan birkaç yıl öncesine kadar Youtube zaten kapalıydı bize, onda değiştirilen ayarlarımız hep kaldı veya alışkanlık oldu. Yeni bilgisayar alınca "Dur DNS'i değiştireyim" dedim hep. Sonuç olarak Twitter biz duygularını dışa vuramayan, fan tayfasından olan, garip, yazık, ilginç insanların yeridir. Bunu bize yapmamalılar. Zaten her türlü gireriz ya yasak kime acaba. Son sözüm: "Yapma bunu Twitter, güzel günlerimiz vardı. Evlenecektik biz."
O günün en iyi tweetlerinden biri de buydu:
Ayrıca Twitter'ımı bilmeyeniniz varsa follow me beybi.
Tumblr: Ay bunu yapmazlar. Yapmasınlar. Yapmazlar değil mi? Yok yok, hayır. *Error* Tumblr biz zavallı fangirl ve fanboyları en sevdiği adreslerden biri. Cennet cennet. Hooop her fotoğraf, her gif, her haber, her video elinin altında. Bir miktar eye candy, bir miktar eye smile sonra çıkamıyorsun. Şuna da bakayım, şunu arayayım derken gömülüyorsun gökkuşağı kusa kusa. Öyle bir yeri kapatmalılar. Sonra biz ne yapacağız lan? Nereden bulacağız eye candy he? Son Sözüm: "Gitmeeee, yapma bunu bana ne hata yaptım ben he bırakma beni."
Durun bir eye candy atayım buraya size gitmeden.
Ona artık Chil Bong demeyin yeni isim taktım ben ona Yuk Baeg diyin tamam mı. :D
Tumblr adresimi bilmeyenler follow me.
Sonuca bağlayayım gideyim. Sosyal ağlar bizim kendimizi anlattığımız, toparladaığımızyerler onlar olmasa biz sinirimiz, hıncımızı, sevgimizi nereden çıkaracağız. Bizi böyle şeyler mahrum edemezsiniz.
Ben bu mimi Şizo ve Cemre çinguma göndereyim dedim.
Bu boşluk arasında birçok dizi ve film izledim size onlarla döneceğim. Hoşçakalın.
Gönderen Duygu Sınırtaş zaman: 16:27
Bu Duygu özellikleri: 92li. İstanbul Üniversitesi - Marmara Üniversitesi. BIGBANG. Bu kadar yeterli bence. (+İ)