2016’ten Mektup - Gaziantephaberler.com
365 gün boyunca onlara pembe rüyalar gördüremesem de en azından 2015 ‘ten daha yaşanılır ve huzurlu bir yıl sunacağıma inanmıştı insanlar. Ama çok üzgünüm ki ben bunu başaramadım. Hani derler ya ‘gelen gideni aratır’ diye, işte benim görev sürecimde maalesef bu deyim o kadar çok kullanıldı ki anlatamam. Bugün kendimi takımını küme düşürme hattına indiren bir kulüp başkanı, ya da girdiği her seçimi kaybeden parti lideri gibi hissediyorum. Nasıl böyle hissetmeyeyim ki? Hemen her günün sabahına bomba sesleri ve şiddet çığlıklarıyla uyanmak kolay mı?
‘Yurtta barış, dünyada barış’ ilkesini baş tacı etmemizi isteyen Atatürk’ün isteğinin tam tersi yapıldı. Hem ülkede hem dünyada barış inşa edilemedi. Komşuların neredeyse hepsi ile ilişkilerimiz kötü durumda. Ülkede adı konmamış bir iç savaş var, yüzlerce sivil ve asker ölüyor. Bombalar, silahlar susmuyor. Barış söylemlerinin yerini savaş çığırtkanlığı aldı. Sokak ortasında patlayan bombalar, ölen onlarca can… Bunun yanında teröristlerle çatışırken kaybettiğimiz asker ve polisler… Bir de unutmadan Suriye’ye girildi bu yıl. Ülke içerisinde aldığımız ölüm haberleri yetmezmiş gibi bir de oradan ölüm haberleri gelmeye başladı ardı ardına…
Açıkçası bu yıl gelişen güzel diyebileceğim, göğsümü kabartacak hiçbir şey yaşanmadı. Hep üzüntü hep keder… Kısaca sana kötü olanları aktarayım istersen:
Son açıklanan rakamlara göre asgari ücret, bir ailenin açlık sınırının bile altında; 1362 TL. İnsanlar açlık ve yoksullukla mücadele veriyor. Bu da yetmiyormuş gibi gelecek adına tek umutları olan evlatları teröre kurban gitti…
Dolar sürekli yükseldi. Ekonomi giderek kötüleşti.
Yargı çöktü adeta. Halkın yargıya, adalete zerre kadar güveni kalmadı.
15 Temmuz’da bir darbe girişimi yapıldı. Önlenen girişim sonrasında ise TSK büyük yara aldı. Pek çok komutan tutuklandı. Öyle ki artık uçak kaldıracak pilot kalmadı. Buna rağmen hem teröristlerle hem de Suriye’de ülke adına kahramanca çarpışıyorlar. Ha unutmadan askeri arazilerin bir çoğu da TOKİ’ye devredilmiş. Yani artık o güzelim arazilerin üzerinde ağaçlar değil çirkin binalar görülecek. Ne acı…
Kadınlar, çocuklar yine bu yıl da artan oranda tecavüze maruz kaldı. Ardından da öldürüldü birçoğu. Bir de bunlar yetmezmiş gibi yurtlarda cayır cayır yandı çocuklarımız. Yine pek çok kadın cinayeti işlendi. Çocuklar katledildi…
Sadece haber yaptıkları için gazeteciler suçlu sayıldı. Onlarca gazeteci şuan hapis yatıyor. Gazetelere, televizyon kanallarına saldırılar düzenlendi, saldırıyı yapanlar adeta ödüllendirildi. Pek çok televizyon kanalı, gazete, dergi kapatıldı.
Bütün bunların yanında yüz binlerin sevgilisi olmuş Tarık Akan, Bertan Onaran, Oya Aydoğan, Naşide Göktürk, Romalı Perihan, Vedat Türkali, Mehmet Aydın, Hakkı Devrim, Remzi Evren, Nezih Tuncay, Ülkü Erakalın, Tanju Gürsu, Attila Özdemiroğlu, Ergüder Yoldaş, Yiğit Okur, Tahsin Yücel, Halil İnancık, Erdal Tosun kadar önemli değerleri kaybetmeme ne dersin 2016? Bir de bunlar yetmezmiş gibi Düşen bir uçakla birlikte Rus Kızılordu Korosu’nun tüm üyelerini kaybettik. Yani müziğinden vuruldu dünya…
Kısacası 2016 yılı içerisinde kapitalizmin kirli, vahşi yüzü daha bir görünür hale geldi. Kapitalizmin çarklarını döndürebilmek için olmazsa olmaz hırsızlıklar, yolsuzluklar, işçi katliamları, doğa talanı, ırkçılık, ayrımcılık, savaş ve şiddet yaşamın her alanında yerini aldı bir şekilde. Bu sistemin insanlık için ne kadar büyük bir tehdit olduğu daha geniş kitlelerce fark edilmeye başlandı. Buna karşılık sistemin uygulayıcısı olan siyasi iktidarlar, kapitalizmin ve kendilerinin kaybolmaya başlayan ideolojik meşruiyetlerini korumak için baskı ve şiddet politikalarına ağırlık verdiler.
28.12.2016 (Arzu KÖK)
Koca bir yılın içinde bir tek mutluluk yaşanmamış, yaşanmış olsaydı sizin kadar değerli bir kalemin bunu büyük kocaman harflerle yazacağını biliyordum. Toplumu mutsuz kılanların acaba kendileri mutlu mu? Demokrasiye verdikleri acıya bakınca, sanırım sadece kendilerinin yaşadıkları korku olsa gerek. Yazıyı okuduğumda içim burkuldu, özellikle bugün aramızda olmayan insanların içinde çok sevdiğim bir dostum vardı hüzünlendim adını duyunca. hepsi çok değerliler. Dilerim 2017 daha kaygı duyacağımız bir yıl olmaz ama korkularım o kadar büyükki Saygıyla.
Dr. Mehmet Ertem Brüksel29 Ara 2016 02:54:36