Davranış Puanlama Sistemi & Ödül Tabloları
Davranış Puanlama Sistemi
Selim’i zapt-u rapt altına alabilmek adına, Davranış Puanlama Sistemi uyguluyorum yaklaşık 2 senedir. Daha önce de bahsetmiştim. Yaşayarak öğrendiklerimden yola çıkarak, bir gün ansızın uydurduğum ve performansı karşısında hayretler içinde kaldığım bu yöntemi düzgün uyguladığımda büyük oranda çok rahat ettim. Üstelik Selim’in kronikleşen sapkınlıklarının bu yolla kolaylıkla hal yoluna girmesi ile sırf ben değil, Selim de dahil tüm ev ahalisi rahat etti, nitekim evdeki gerginlik ve karmaşa bertaraf edildi. Yani çoğunlukla ve hastalık vs. gibi olağanüstü durumlar yoksa.
Başlarda ödülle kendini tutmaya çalışması makul mu diye soruyordum kendime ve çok da düşündüm bunun üzerine. Zira bir eylemi çocuk saflığıyla yapmak isterken; mesela suyla sapıtmak ve bu şekilde kendince eğlenmek isterken, adı ne olursa olsun; ödül kazanmak yahut anne ve babanın beğenisini kazanmak, bu isteğini bastırması fikri işime gelse de içime mümkün değil iyi gelmiyordu. Rahatsızdım bundan. Üstelik bir nevi yaranma güdüsüyle hareket etmesi ve buna teşvik etmek fikri itici geliyordu bana. Ama sonradan disiplinin düşündüğüm gibi kötü olmadığına hatta disiplinin öğrenilmesi gereken birşey olduğuna kanaat getirdim. Neticede biz başıboş hayvanlar değiliz ki her istediğimizi koşulsuzca ve şuursuzca ve illa ki yerine getirelim, tam aksine yaşamayı sahiden başarmak için öz disiplin gereklidir ve erken yaşta bunun kazanılması iyidir. Belki biraz zorla olsa da bu yöntem bu bakımdan fayda getirebilir, diye düşünerek belki de kendimi rahatlatarak yöntemi denemeye devam ettim. Bazen çok düzenli uygulamak gerekti, bazen es geçtim ama genelde kullandım ve işe yaradı dediğim gibi. Hasılı, Selim’in azgın zamanlarının dizgini oldu Davranış Puanlama Sistemi.
Uygulamaya Gelince: Dişleri sorunsuz fırçalamak, yatağında ve zamanında uyumak, oyuncaklarını toplamak, odasında vakit geçirmek, kendi başına birşeyler yapmak, kitap okumak, yeni birşey öğrenmek, dönemsel gereksinimler; misal burnunu koluna değil de mendile silmek gibi olumlu her bir hareketine karşılık 10 puan alıyor Selim. Bunlar rutin puanlar. Bir de rutin dışında olan özel puanlar var, şöyle ki; son bir senedir vermeye başladığımız haftalık 6 Lira olan harçlığını ihtiyacı olanla paylaşmak, anne-babaya yardım etmek, olumlu bir durumda şükretmek, güzel ve ümitli düşünmek, dua etmek, dürüst davranmak, korkmasına rağmen yalandan kaçınmak, kardeşine karşı, hayvanlara ve bitkilere karşı merhametli olmak gibi rutin dışı hareketlere karşılık ise ekstra 100 puan alıyor. Yanısıra, olumsuz durumda dahi kendiliğinden şükretmek, olumsuz durumda dahi güzel ve ümitli düşünmek, alışılmadık ve beklenmedik iyilik hareketlerinde bulunmak; mesela tüm harçlığını depremzedelere göndermek istemesi, kitaplığından kitap bağışlaması, ihtiyacı olana kendiliğinden dua etmesine ise bir anda 500 puan dahi verebiliyoruz. Puanlarının toplamı 1000 yapınca, gidip oyuncakçıya bir oyuncak alma hakkı doğuyor Selim’e. Nasılsa her an yeni bir oyuncak alma yolundayız, hiç olmazsa bu şekilde bir amaca hizmet etmiş oluyor oyuncaklar da. Ama bildiğim kesin birşey var; bu sistemin en etkin olduğu an; istediği birşeyi hedef olarak koyduğumuz an oluyor. Bu yüzden bazen oyuncakçıya gidip gezmek gerekiyor, böylece bir hedef belirlemiş ve tüm gücüyle ona asılmış oluyor. Bunun bir güzel tarafı da, oyuncakçıya her gidişi ALMAYA DEĞİL, BAKMAYA dönüştürmek oluyor.
Hep diyorum ya, bir çocuğu en iyi annesi tanıyabilir bu nedenle her anne kendi çocuğuna göre özel bir yöntem geliştirebilir. Mesela Selim üzerinde etkin olan bu yöntem benim çok işime geldi, beklemediğim kadar kolay ve sıkıntısız bir biçimde işler yoluna giriverdi. Hele ki Selim’in kabus olan 5 yaş dönemi için bulunmaz bir nimet oldu benim için. Hani ‘Ceza değil, ödül verin’, derler ya, işte o öneri bu yöntemle mana kazandı bende. Yoksa gayet afaki idi o telkinler benim için.
Daha önce, verdiğimiz hiçbir ceza Selim’in adeta kemikleşmiş sapkınlıklarını hal yoluna sokmada başarılı olamamıştı. Üstelik ceza hem çocukta, hem anne ve babada, hem evde hasılı etraftaki herkeste ve herşeyde olumsuz bir hava oluşturuyor, bu olumsuz havadan da olumlu bir şey çıkması bence imkansızlaşıyordu. Bir yerden sonra verdiğimiz cezalar çocuğu terbiye etmekten ziyade, anne ve babanın kendini tatminine dönüşüyordu. Bu da bende tiksinti uyandırıyordu. Zaten ismi ceza olan bir yöntemden hayır geleceğine bir türlü ikna etmeyi başaramadım kendimi.
Çoktandır bu güzide konuyu detaylarıyla, hatta çizelgeleriyle paylaşmak ve benim durumumda olup da bu işi zahmetsizce hal yoluna koymak isteyenler için amme hizmeti yapmak istiyordum fakat bir türlü icraata geçemiyordum. Şimdilerde yavaştan işe girişmek niyetindeyim. Dilerim ihtiyacı olana fikir verir ve dahası faydası dokunur.
Dinozorlu Ödül tablosu .
Dinozor Treni Ödül Tablosu
Dinozor Kralı Ödül Tablosu
2. Tip Dinozorlu Ödül Tablosu
Dino Dan Ödül Tablosu
Caillou Ödül Tablosu
Pepee Ödül Tablosu
Boş Dinozorlu ödül tablosu
Boş Caillou Ödül Tablosu
(Yukarıdaki linklere tıklayıp .pdf formatındaki tablolara ulaşabilirsiniz. Maddeler bizim evin haline göre yazılmıştır, siz kendinize göre maddeler ekleyebilirsiniz. Yahut Boş diye belirtilen tabloları alıp tümden kendiniz madde yazabilirsiniz)
Annelik Tüyoları Çocuk eğitimi Çocuklar için ipuçları Davranış Puanlama Ödül ve Ceza Yaşayarak Öğrendiklerim	Did you like this article? Share it with your friends!
59 Responses to "Davranış Puanlama Sistemi & Ödül Tabloları"
bolkepce says:	11/03/2012 at 09:42	Bizim için oldukça erken ama kafamın bir köşesine yazdım. Hoşuma gitti. Şimdilerde sürekli şikayet ettiğim konu; söz dinlemezlik. Dışarı çıkalım- Hayır çıkmicam! Çıktık diyelim gördüğü ilk parkta feryat etmeler. Eve gidiyoruz artık- Neden ben eve gidiyorum ühü ühüüü… Şimdi korkumdan Pepee ödül tablosunu nasıl kapatacağımı bilemedim. Bu çocuklar bizi esir mi alıyorlar yahu?
Erken uyanılan bir pazar sabahı bu kadar verimli geçebilirdi:)
Deli Anne says:	11/03/2012 at 10:49	:) O küçük yaşlar öyle maalesef ne zamanki anlayacak yaşa geliyorlar işte o zaman işe yarıyor:) Öperim bolkepçem severim de:)
kübra says:	11/03/2012 at 10:13	eğitimde de kullanılan bir yöntemdir bu.
karne olayı :)
gerçektende süper fikir.
aranızdaki ilişkiyi daha da geliştirmiştir.
Deli Anne says:	11/03/2012 at 10:48	evet bir nevi karne değil mi, zaten kullanılıyor birçok yerde ama ben birşeyin ilk kez bu kadar performanslı olmasından ötürü heyecanlıyım:) hayırlı pazarlar size de sevgiler:)
esra ateş says:	11/03/2012 at 10:29	Ne güzel anlatmışsın, ödül sistemini. Asıl amaç, çocuğa olumlu davranış kazandırma. Bu sistemle de bu hiç zor değil. Evet , her anne çocuğuna uygun sistemi bulabilir. Müsadenle ben bu sevimli tabloları velilerimle paylaşmak istiyorum. Hem yaratıcı hem motive edici olmuş. sevgiyle:)))
Deli Anne says:	11/03/2012 at 10:47	O işe yarayacaksa ne ala.. PAylaşın tabi, paylaşılsın diye koydum zaten:) teşekkürler ve sevgiler benden de:)
my little world says:	11/03/2012 at 10:33	deli annem blogun bizim için faideli bilgiler ansiklopedisine dönüştü artık,ben bu halini de çook sevdim..Çok güzel fikir bu tablolar da ,bizimki konuşana,laftan anlayana kadar caillou pepe kalır mı bilmem ama indirdim ben de..çok teşekkkürler..
Deli Anne says:	11/03/2012 at 10:47	N’olcak benim bu halim bilmiyorum, herhalde diyorum başka birşeye dadanana dek bu kıvamda giderim:)
Elif says:	11/03/2012 at 10:56	Sizi uzun zamandır takip ediyorum.Böyle devam edin ;)
Oğlum daha küçük olsa da ilerde mutlaka,Ödül taplosunu kullanacağım.. Sevgiler ;)
Deli Anne says:	15/03/2012 at 14:14	Teşekkürler Elif:) Sevgiler benden de.
sezobigo says:	11/03/2012 at 12:19	kardeşime söz edicem bu durumdan yada daha iyisi okutucam zira bu tabloya çok ihtiyaçı olacak daha doğrusu puanlamaya.
sağolasın müminem böyle bir şeyi daha önce duymuştum ama kafamda şekili şimid daha net:)
Deli Anne says:	15/03/2012 at 14:14	Sevgiler benden de Sezom, inşallah bir faydası dokunur:)
dilek says:	11/03/2012 at 12:20	bizim evde de elma kızartma sistemi var. Bİr ağaçta O ayın günleri kadar elma var (30 yada 31) hergün davranışlarının geneline göre elmayı kızartıyoruz yada çürütüyoruz:) eğer ay sonunda tüm elmaları kızarmışsa istediği bir oyuncak alınıyor. bazen 1 yada 2 elma çürüyor. ama bir daha yapmıycam anneeee sözleri eşliğinde görmezden geliyoruz:)
Deli Anne says:	15/03/2012 at 14:15	:) Eh işte o da sizin yönteminiz değil mi, her anne ve her çocuğa bir yöntem lazım:)
RAY says:	11/03/2012 at 12:41	yıllardır anne babalara verdiğimiz, uygulamalarını isteyip, genelde başarıya ulaştığımız bir sistem bu…ödül tablosu… hatta daha da başarılı olma yollarında biri, kısa süreli ve uzun süreli hedefler, ödüller belirlemek olabilir…
örneğin 10 puanda alabileceği ödül çok minik bişey iken (aile yemeği, birlikte bir etkinlik vb.) puan yükseldikçe elde edilecek ödül de büyüyebilir…
ama anlatmama gerek bile yok, siz harika çözmüşsünüz olayı…
sevgiler gönderiyor, zevkle okuyorum :)
Deli Anne says:	15/03/2012 at 14:16	Teşekkürler RAY.. senden aldığım ipuçları da iyi fikir verdi bana:)
ceren says:	11/03/2012 at 12:59	Merhabalar. Nacizane fikirlerimi belirtmek istedim. Çocuğunuzun üzerinde kullandığınız bu yöntemi yanlış bulduğumu ifade etmek isterim, affınıza sığınarak. Çünkü erken ergenlik diye de tabir edilen okul öncesi dönemde çocuklar üzerindeki ödül temelli davranış oluşumları ileriki yaşantılarını bunun üzerine kurmaları anlamına geliyor. Yani bir çocuk çok küçük yaşlarda ödül mantığına göre davranışlarını düzenlerse ileride de bu temelde hareket etme eğilimlerini devam ettiriyor. Ödül de en az ceza kadar masum olmayan bir yöntem diyebilirim. Evet davranışları düzene girmiş olabilir, siz daha rahat etmiş olabilirsiniz ama ileriki yaşantısında bu durum oğlunuz için sıkıntılı bir hale gelecektir ve dolayısıyla sizin için de. Çok zor olsa da konuşarak, bıkmadan usanmadan anlatmaya çalışarak ve sabrederek bu dönemi atlatmak bence daha sağlıklı olacaktır. Çünkü adı üzerinde erken ergenlik dönemi ve bu dönemdeki sıkıntılar da geçici. Bu geçici sıkıntıları en sorunsuz şekilde atlatmak için de sadece biraz sabırlı olmak ve davranış mantığını usanmadan anlatmaya çalışmak gerekir diye düşünüyorum. Sadece fikirlerimi belirtmek istedim niyetim eleştiri değil düşüncelerimi söylemektir, lütfen yanlış anlaşılmasın.
Deli Anne says:	11/03/2012 at 17:55	Merhabalar Ceren, hiç yanlış anlamadım niyetinizi içiniz rahat olsun:) teşekkür ederim bunca kayda değer bulup da, bunca yorum yazdığınız için. Yazdığım gibi içimden gelgitler yaşaıyorum bazen, bir nevi teşvik ediyorum evet, ödülle kendine çeki düzen vermesine ve ödül uğruna iyi birşeyler yapmasına ama sonra vardığım sonuç -bence- sakıncasız oluyor. Dediğiniz gibi yöntemleri öyle çok denedim ki, sürekli ılıman bir dille konuşmak, anlatmaya, anlaşılmaya çalışmak ve onu da anlamaya çalışmak. Bir an karşılıklı anlıyoruz sözde birbirimizi ama sonra olmuyor. bilmiyorum çocuğunuz var mı ama ben de sizin gibi uzaktan okusam eminim sizind ediklerinizi düşünürdüm ama yaşarken bambaşka oluyor herşey.. ne yazık ki:(
Bir de ben bu dönemi ergenlikle bağdaştırmıyorum, belki yanlış düşünüyorum bilmiyorum ama bence dürtü kontrolü edinmesi de fena fikir değil. Ve sonuçta bir hayra vesile oluyor bu ödüller ki ben en çok burada olumlu düşünüyorum. Niyet halisken kötü birşey olmaz diye ümit ediyorum. Bir de şimdiki çocuklar akıllı sahiden öyle güzel ayırıyorlar ki durumları.. ve dediğim gibi Selim için uygun düşüyor bence tabii:)
ruzgarligunlervegeceler says:	12/03/2012 at 11:13	Tüm yöntemlerin yarar/zarar dengesi çocuğuna göre değişiyor bence de. Bazı çocuklar yaradılışları gereği konuşarak ikna edilebiliyor, bazıları ise illa ki somut gerçeklerle perçinlensin istiyor davranışlarının sonuçları. Ben bu durumu şuna benzetiyorum: Hani bazı insanlar vardır, eleştirildikçe, baltalandıkça hırslanır, bilenir, daha da başarılı olur. Bazısının ise motivasyonu düşer, morali bozulur, dibe vurur. Benim oğlum da ceza sistemiyle kendine güveni zayıflayıp pasifize olanlardan. Onun, kendi içine dönüp durgunlaşmasındansa davranışlarının sonucunu coşkuyla ya da hayal kırıklığıyla karşılayacağı ödül sistemini tercih ediyorum. Büyüdüğünde de doğru davranışlarının ödüllerini araba, puzzle ile değil manevi olarak alacağını anlatmak üzere yanında olacağım inşallah.
Deli Anne says:	15/03/2012 at 14:17	benim tam ifade edemediğim ama etmeyi çok istediklerimi çok güzel anlatmışsın Görkem’im, sağol varol:)
firarperest says:	11/03/2012 at 13:03	Bizim yarım kalan bir ödül tablomuz var. Hâlâ odasında asılı durur dinozorlu bir tablo yarısına kadar kalplerle dolu. Can “kazanmak” olayına taktığı için ve her şeyi buna döktüğü için tehlikeli bulup vazgeçmiştim. Sülale içinde gelişen ve bazen benim bile çaresiz kalıp yemek yersen çikolata, sakız falan yiyebilirsin telkinlerine bile gıcık oluyorum. Ben hiçbir şekilde yapmıyorum artık. En ufak şeyde böyle yaparsam sen de şunu mu yapacaksın gibi pazarlıklara giriyor. Bir yandan rahat bırakmakla birlikte sorumluluklarını yerine getirmeden istediği hiçbir şeyi yapmıyorum. Duruma göre sık olmamakla beraber ödül koyduğum oluyor. Aslında biliyor musun Mümine’m, bir yandan ailelere yakın olmamak iyi. Her kafadan bir ses çıkmıyor:)
Neyse sen iyi oturtmuşsun bunu.Çelişkilerimiz de benzer. Gerçi Selim gibi bir çocuğu düşününce şaşırdım doğrusu :)
Bir arkadaşımın kızı var 4 yaşında. Hiçbir ödül işe yaramıyor. “Yapmazsan yapma, almazsan alma” cevaplarını yapıştırıp arkasına bile dönüp bakmıyor. Herkes çocuğunu iyi tanıyıp çocuğa zarar vermeden kendince bir yöntem bulmak durumunda.
Deli Anne says:	11/03/2012 at 18:02	ŞErifem aslında olay nerde bitiyor biliyor musun, herkes kendi çocuğuna göre yöntem geliştirebilir de.. Selim mesela hayatta yapmazsan yapma diyen bir çocuk değil şükürler olsun. Ben çok korkarım o ifadeden ve öldürebilir beni, o ifade tüm ilişkiyi kesen bir ifadedir. Şükürler olsun ki Selim durumu iyileştirmeye çabalayan bir çocuk. Yani istemediği şey için tamam yapma dersen içindeki burukluğu farkederse asla rahat etmez içi ve durumu düzeltmek için (bazen çıldırtacak derecede yapışarak:)) peşinizi bırakmaz. Kendisi için de karşısındaki için de yıpratıcı olur ama bir yandan da iyi bence.. diyalogla düzeltmeye çalıştığından yani. Bir de biz 1 sene o çok krizdeyken uyguladık bu yöntemi sonra bıraktık, bunun yerine sana haftalık harçlık verelim sen kendin oyuncak al dedik mesela, başta sevindi ama sonra ben vazgeçtim puan toplamak istiyorum dedi. Hatta heryerde anlatıp durdu bunu başka çocukları da teşvik etti:)
sevily says:	11/03/2012 at 15:28	Canım önemli olan işe yaraması,yoksa dediğin gibi hep söylenir böyle bir tablo yapın diye ama havada kalır bu söz…hayata geçirilip bir de başarıya ulaşıldığını görünce daha etkili oluyor:)Benim için en azından…şimdi bu yazıyı okudum ya aklımın köşesne yerleşti.zehra da çok zorlanmadım ama sevde de kullanabilirim:))
Deli Anne says:	11/03/2012 at 18:03	Maşallah ya ne güzel şunu diyebilmek Zehra da hiç zorlanmadım, biliyorum Zehra çok iyi bir çocuk ama şunu da biliyorum ki onun iyiliğindeki ve yumuşaklığındaki en büyüke tken de sensin. ne mutlu.. ben de selim de hırçın olabiliyoruz bunlar da onun acı meyveleri belki:)
anne café says:	11/03/2012 at 16:25	eline emeğine sağlık deliannem.
Deli Anne says:	11/03/2012 at 18:04	Öperim annem cafem:)
ANNEAYÇA says:	11/03/2012 at 18:59	Sevgili deli annecim yaptığın uygulama başarıya ulaştırmış seni ne mutlu..kısa vadede çözüm bulmuşsun ancak bazı arkadaşların yazdığı gibi uzun vadede çözüm getirir mi bu yöntemler bilemiyorum. hepimiz hangi tür düşünce içerisinde olursak olalım çocuğumuzun iyi yetişmesi için bişeyler yapmaya çabalıyoruz..ödül sistemi Tarko da çözüm getirmiyor benzer bir teabloyu öğretmeni de vermişti ancak sonuç hüsran :( oyuncak ödülü hiç cezzbetmiyor geçenlerde dişlerine dolgu yaptırdıktan sonra çok cesaretli olduğu için istediği bir oyuncağı alabileceğini söyledim yarım saat oyuncakçıda gezindik bişey beğenip alamadı,sanırım artık doydu oyuncağa :))ama ne olursa olsun disiplin eğitimi şart bunda hemfikirim..sevgiler
Deli Anne says:	15/03/2012 at 14:20	İşte AnneAyçam çocuğuna göre değişir zaten yöntem, benim vurguladığım da o. Her çocuk oyuncak sever ama benim gördüğüm Selim oyuna da oyuncağa da fazla düşkün mesela. Kerimden sonra iyice ikna odum buna. Onu cezbediyor böylesi, hatta işine de geliyor.. ve bence çocuklarımız akıllı, öyle her örneği her olaya uygulamıyorlar zaten.. yani ayırd edebiliyorlar.. benim gözüm korkmuyor inşallah faydasını görürüz dye düşünüyorum.. hem sadece uygulamak olmamalı zaten konuşmak olmalı yanında.. iyi davranışa teşvik iyi niyetle ve halisce yapılıyorsa bence kötü oldurulmaz sonucu inşallah.. ümitliyim ben gene :)
ANNEAYÇA says:	08/04/2012 at 15:12	sevgili deli annecim naptım nettim olmadı :(..senin yöntemi bir kez daha kararlılıkla deneyeceğim..Tarkomuz pek inat..müsadenle adını da vererek yöntemini paylaşıyorum bloğumda..sevgilerrr…
Deli Anne says:	08/04/2012 at 21:40	Güle oynaya, deneye yanıla gönül rahatıyla yayınla arkadaşım.. lakin bugünlerde ben de muzdaribim inattan ben de uygulamaz oldum bu yöntemi.. hem kendim sıkıldım, hem selim bana yeni yöntemler ve daha cazip şeyler lazım:)
ANNEAYÇA says:	09/04/2012 at 22:38	arayalım bulalım bari hep beraberce :)yeni bişeyler bulrsan haberdar et beni de ;)
anne kaleminden says:	11/03/2012 at 20:10	böyle bir sistemde insanın aklına hep somut davranışlar geliyor. diş fırçalamak, yemek yemek vb. ama işin manevi boyutu çok etkiledi beni. hiç aklıma gelmemişti olumlu ve ümitli düşünmek, güzel düşünmek, merhametli olmak (hayvanlara bitkilere ), şükretmek, dua etmek, iyilik yapmak bunlar çok ama çok güzeller. sadece karakter eğitiminin manevi yönünü destekleyen birer tablo yapacağım bizimkilere, teşekkürler :)))
Hatice KLMC says:	12/03/2012 at 09:59	Evet maneviyat sanırım çocuklarımızı büyütürken hepimizin daha çok üzerinde durması gereken bir konu…giyinsin,beslensin,dişini fırçalasın,bunlar nasıl olsa olur,ömrü boyunca biz yapmayacağız bunları onlar adına..Ama maneviyatın şimdiden verilmesi çok daha önemli,ben de elimden geldiğince vermeye çalışıyorum ama biraz daha düşünmeliyim neler yapabilirim..sevgiler..
Deli Anne says:	15/03/2012 at 14:23	Diğerleri de lazım ama bunların yanında fasa fiso kalıyorlar değil mi:)
Hatice KLMC says:	12/03/2012 at 09:53	Geçen yıl Can’ın gittiği okulda da uygulamışlardı buna benzer bir tablo ama Can hep engelliyordu beni dürüst davranmam konusunda,yapmadığı şeyleri bile yapmış gibi yazıyorduk yoksa ağlıyordu,ilk zamanlar işe yarar gibi olsa da sonra unutuldu gitti zira o tabloyu işlemek bile vakit alıyordu (ne temebelim değil mi :) Bu yıl da Can’ın okul defterinde var aynı uygulama ama yine doldurmuyoruz,daha doğrusu Can’ın boyaması gerek kutucukları..
Sen ne düzenli-ne titiz-ne becerikli hatunsun ya hu,maşaallah..Tabloyu yapmış,annemin deyimiyle çocuğu hizaya koymuşsun :) bir de ne güzel gönüllüsün,ben faydalandım siz de faydalanın diye burada da paylaşmışsın..Çok teşekkürler,ben de tekrar gündeme alayım bu konuyu..45 dk.’dan fazla Tv. izleme yok listede,sanırım bu konu kangren bir konu değil sizde..Burnunu koluna silme benim de çok takıldığım bir konu :)
Depremzedelere harçlığını gönderme,ihtiyacı olana yardım etme,çok güzel davranışlar..Ben de kullanmadığı kitabını-oyuncağını arkadaşlarına versin istiyorum ama sahipleniyor ve vermek istemiyor Can..Keşke yakın olsak daha çok arkadaşlık etseler Selim ve Can..sevgiler Müminem..
Deli Anne says:	15/03/2012 at 14:25	Haha Haticem ben hiç düzenli değilim.. okuldan gelenleri ben de doldurmadım:)
bir de yapmış gibi yapmak istedim annelik vicdanı ile ama yapamadım.. ama gene de kazanmış Selim ödül:) sanırım dürüstlükten vermişler.. kayırmasak daha iyi bence.. tv olayına gelince bizde kısıtlama yok ahha.. yani süre koymadım.. şu kadar zaman sonra kapatalım diyorum gözüme batınca.. bak ne kadar savsağım:)
Esra says:	12/03/2012 at 10:11	Ben de sözde ödülle çocuğa birşeyler yaptırmaya karşı taraftandım fakat daha şimdiden bilinçli olmayan koşullar koyduğumun farkına vardım. Malum yaşı itibariyle yemek ve uyku bizde en büyük sorun, bu ikisinde de fazlasıyla ‘yersen bla bla bla’, ‘uyumazsan bla bla bla’ cümleleri kuruyorum, bazen yanlışımı anlayıp geri adım atıyorum fakat sıklıkla -bilmiyorum içimize yerleştiğinden midir- ödül ve tehdit savuruyorum :(
Ben senin yöntemi gayet uygun buldum deli annem, dosyaları bir müddet sonra kullanmak üzere hemen şimdi kayıt ediyorum.
Deli Anne says:	15/03/2012 at 14:25	Keşke gerek kalmasa değil mi ama :)
Rabia Betul says:	12/03/2012 at 10:34	Ben de özellikle kızkardeşi doğduğundan beri küçük oğlumla çok ciddi sorunlar yaşıyorum.Duygulu,kibar ve itaatkar oğlum gitti yerine anarşist ruhlu bir canlı geçti sanki.Hiçbirşey fayda etmedi bugüne kadar.Kördüğüm olma yolunda giderken senin yazını okudum ve oğluma anlattım.Çok hoşuna gitti.Şimdi tabloyu yazıcıdan çıkarıp uygulamaya başlayacağız inşallah.Sanırım ve umarım işe yarayacak…Ben de sana dua ederim o zaman:))
Deli Anne says:	15/03/2012 at 14:27	Rabiam Betülüm bana da kardeşi doğduğunda imdada yetişmişti bu iş.. bir de konuşmak ve zaman ayırmak çok faydalı oldu.. kardeşinden bağımsız oturup bir yarım saat oynamak bile çok rahatlatmıştı selimi ve kardeşiyleyken dahil etmek.. inşallah faydası olur size de:)
Zuhal says:	12/03/2012 at 10:42	Güzel fikir ve yazdıkların çok doğru. Sonuçta alın uygulayın demiyorsun ki çocuğuna göre diyorsun. Fikirdir önemli olan ve çok güzel fikir hele ki manevi olanlar valla olumlu düşünme, şükretme, hele ki işler iyi gitmediğinde şükretmeye sevk etmek çok yerinde zira şimdilerde herkes “olumlu düşün” diyor diyor da gelmişiz kaç yaşına bir yerden sonra da çok zor oluyor yeni bakış açısı geliştirmek. Oysa bunu çocukken öğrenmek yani sindirmek ne güzel olur. Çok sağol Müminecim, gerçekten, böyle güzel şeyleri hatırlattığın ve bizimle paylaştığın için.
Akıllı kadınsın vesselam. Öperim sevgiyle.
Deli Anne says:	15/03/2012 at 14:28	Sen de akıllı ve hissiyatlı bir kadınsın Zuhalim.. öperim ben de:)
Nilhan - Küçük mucizem says:	12/03/2012 at 11:55	Hiç aklıma gelmemişti bu ödül tablosu. Kızım henüz 3 yaşında. ama basite indirgenmiş hali bizim de pekala işimize yarayabilir. puan olarak da yıldızlar işimize yarar. süper süper
çok sevdim ben bu fikri deli annem. sağol varol.
Deli Anne says:	15/03/2012 at 14:29	yıldız olur, sevdiği birşeyin çıkartması olur, biz bir ara dinozor çıkartması koyuyorduk.. olur da olur.. :)
deyda says:	12/03/2012 at 22:36	Hahaa! Bizde de var buna benzer bir tablo ama benimki öyle inatçı ki. Kendi yatağında yatarsa en çok istediği oyuncağı alacağımı söylememe rağmen kesinlikle yanaşmıyor.
Tabi bunda kardeşinin bizim odada yatmasının etkisi çok büyük. Onu da başka odaya koymak işime gelmiyor çünkü gecede bin beş yüz defa uyanıyor! aah ahh, deştin yaramı arkadaşım :(
Deli Anne says:	15/03/2012 at 14:30	Deydam işte her yöntem her çocuğa uymuyor.. n’apmalı acep sizde? sen deniyordun uyku yöntemleri, nasıl gidiyor?
feride says:	13/03/2012 at 01:45	demişsin ya her çocugu en iyi annesi tanır.. çok doğru.. ve erkek kız ayrımına da çok çok inanıyorum ben deli annem. zira kızların ve erkeklerin konsantrasyonları, adaptasyonları, motivasyonlar …vs bir çok tutumu çok farklı. Ben yatagında uyuma, diş fırçalama, kaba davranmama, kardeş a da evdekilere iyi davranma …vs maddelerden geçen dönem yarı yıl tatilinde okuldaki çocuklara hazırlamştım buna benzer bişiy.. erkeklere dinazorlu kızlara kelebekli. Bizimkinde ii davranışlara karşılık gülen yüz stickerları yapıştırılıyordu yalnızca. Pek motive edici değilmiş bizim ödüller şimdi senin fikrinii okuyunca:) Ama yediler mi, evet bir çogu yedi bu numarayı :)
Deli Anne says:	15/03/2012 at 14:31	Ahahah! ödül cazip olunca hele ve bir de okulda rekabet olunca yerler tabi:)
İkiz Annesi says:	13/03/2012 at 11:19	Daha önce sende okumuştum ve hoşuma gitmişti bu yöntem haklısın cezadansa ödül daha iyi bir yaklaşım.Biraz daha büyüsünler kesin uygulayacağım inşallah bizde de iyi neticeler verir..
Deli Anne says:	15/03/2012 at 14:32	İnşallah gerek kalmaz Aylinim, kalırsa da faydası dokunur :)
sanem says:	14/03/2012 at 11:24	Bende Seda ablama ileteyim DeliAnnecim.Çok iyi düşünmüşsün.
Deli Anne says:	15/03/2012 at 14:32	İnşallah faydasını görür Seda ablan Sanem’cim:)
arzu says:	17/03/2012 at 02:20	ba-yil-dim:))bunu bilmeme ragmen bir turlu hayata geciremedim, ama suan su yazdiklarini okuyunca acayip sevklendim:)
Deli Anne says:	18/03/2012 at 22:19	yarasın inşallah:)
filiz says:	17/03/2012 at 14:41	Merhaba Deli annem. Tabloların çok güzel olmuş. Bende sınıfta uyguluyorum. Özellikle sınıf kurallarına uymaları için. Ben puan yerine gülen yüz yapıştırıyorum. Dediğin gibi gerçekten işe yarıyor. Defne içinse sadece diş fırçalama tablomuz var. Ona da etiket yapıştırıyorum.Olumsuz her davranışı ortadan kaldırmak için gerçekten güzel bir yöntem.
Deli Anne says:	18/03/2012 at 22:20	Başlarda biz de dinozor stickerı uyguluyorduk, o da iyi bir yol.. :)
zeynep özmen ünlü says:	19/03/2012 at 12:26	deli annem . müthişsin. bende bazı alışkanlıkları aynı sistemle melisaya alıştırdım. şu anda her 10 kitap okumaya bir hediyesi var mesela… her ödüllü alıştırma beni ve melisayı hep başarıya götürdü.
ama okulda ki öğretmeni yanlış olduğumu söylüyor. sorumluluğunu bilecek ve bunun için ödül vermeyin diyor. ben bocalamış durumdayım. bu konuyu biraz yumuşak geçiriyoruz, ve ne demek istediğini anlamaya çalışıyorum.
müjgan says:	20/03/2012 at 11:30	Merhaba,
öncelikle çok teşekkür ederim.Benim 9 ve 2,5 yaşında iki kızım var.9 yaşındaki kızım tam anlamıyla sorumsuz :( bu listeyi onun için mutlaka uygulayacağım ama bir şey sormak istiyorum.Bu listeyi basite indirgeyerek, 2,5 yaşındaki kızıma da uygulayabilir miyim acaba?
Deli Anne says:	20/03/2012 at 12:40	Merhaba Müjgan, ben uzmanı değilim bu işin ama kendi çocuğumda işe yaramayacağını düşünüyorum 2,5 yaş için. Ben oğluma 4 yaş civarında uyguladım ancak o yaşta birşey ifade etmeye başladı onda çünkü.