Geç kalmış bayram yazısı
10 Haziran 2019, 08:22
Yazarın Diğer Yazıları 19.08.2019 - Talan 15.08.2019 - Kaz Dağları 05.08.2019 - Hektor, Fatih Sultan Mehmet, Mustafa Kemal Atatürk 29.07.2019 - Korku 22.07.2019 - Siyanür: Miras iksiri 15.07.2019 - İyileşmiyor işte dosta gösterilmeyen yara 08.07.2019 - Bereketli topraklar 01.07.2019 - Korkmuş bir köpek 24.06.2019 - ''Hayat: Baka baka eskittiğim fotoğraf'' 17.06.2019 - Fındık 10.06.2019 - Geç kalmış bayram yazısı 03.06.2019 - Su 27.05.2019 - Bilezik 20.05.2019 - Kuzu 13.05.2019 - Aptallık ve cehalet yaşama ihanettir 06.05.2019 - Herkes kendini bilir 29.04.2019 - 'Benim ülkemde din, dil ırk ayrımı yoktur' 22.04.2019 - Bu kadar cehalet ancak tahsille mümkündür 15.04.2019 - Tarım, bağımsızlık ve devlet 08.04.2019 - Keçiboynuzu çağı 01.04.2019 - Hiçbir şeyin arkasından yetişemeyeceğiz 25.03.2019 - Doğaya dönmek isteyenlere öneriler 18.03.2019 - Her yalnızlık başka birinden kalır 11.03.2019 - İnsan karnı tokken yemek yiyebilen tek canlıdır 04.03.2019 - Kor bir ateşmiş cemre 25.02.2019 - Bal 18.02.2019 - Çürük zeytinin ve toplumsal çürümenin dimağlarımıza bıraktığı tat 11.02.2019 - Zeytin ağacı insanı utandırmak için var; baksan da veriyor bakmasan da 04.02.2019 - Zeytin ağacının kuzey yüzü 28.01.2019 - Evet'in ağırlığı Hayır'ın derinliği 21.01.2019 - Yazılıp temize çekilmiş bir mektup gibi sevdim seni 14.01.2019 - Söyleyecek sözü olmayanın mutluluğu 07.01.2019 - Satılık İlanı: Bebek ayakkabısı. Hiç giyilmedi. 31.12.2018 - Tarım 24.12.2018 - Ruhlarımız; ölümsüz dediğimiz yanımız yaralıdır artık 17.12.2018 - Cennet ve cinnet arasındaki ince çizgi 10.12.2018 - Aklıma gelmezdi ıhlamur kokusunun annemi anımsatacağı 03.12.2018 - Kar duası 26.11.2018 - Eskiden daha mı mutluyduk? 19.11.2018 - Her şey eskir, sızlayarak eskir, kalbinizi yorar kuşların kanatları 12.11.2018 - Bin kocadan artakalan dul kız veya İstanbul ağrısı 05.11.2018 - Eskisi gibi yağmıyor kar 29.10.2018 - -miş gibiler ülkesi 22.10.2018 - Her mutluluk mutlak acıya dönüşür 15.10.2018 - Şiddet 08.10.2018 - ''Ağlamayın acınız azalır'' 01.10.2018 - Denge 24.09.2018 - Başlangıç ve değişim 17.09.2018 - Eşya ile var olmak 10.09.2018 - Organik tarım 03.09.2018 - En güzel savaş, en güzel zafer 27.08.2018 - Dağlarından yağ akar, ovalarından bal akar 20.08.2018 - Yazıyla 4 13.08.2018 - Troia, Fazıl Say, Atlantis ve Eflatun 06.08.2018 - Sanat kimin için? 23.07.2018 - Zamanda Yolculuk 16.07.2018 - Mezuniyet 09.07.2018 - Cennet Kuşları 02.07.2018 - Ödünç Alınmış Kuş Sesleri 25.06.2018 - Bakmayın bana anlayacağınızı sanmam 18.06.2018 - "Ağlarım aklıma geldikçe gülüştüklerimiz" 11.06.2018 - Otobanda Misket 04.06.2018 - Uber'e karşı olmak matbaaya karşı çıkmakla aynıdır 28.05.2018 - Koridor 21.05.2018 - Numara 14.05.2018 - İki oda bir yalnızlık 07.05.2018 - Çınar ağaçları ve sömürü 30.04.2018 - Kuş da olsan bir kere geliyorsun dünyaya 23.04.2018 - Dostluk, arkadaşlık, kardeşlik 16.04.2018 - Acı kalıtsaldır 09.04.2018 - Arılar, dağ görgüsü, Hüseyin ve doğu 02.04.2018 - Sarı ikili 26.03.2018 - Köylüleri niçin öldürmeliyiz? 19.03.2018 - Uber, sarı taksi ve komünizm 12.03.2018 - Savaş, bahar ve uçurtmalar 05.03.2018 - Hepimiz bir çocuğun rüyasıyız 26.02.2018 - Zeytin ağacı insanı utandırmak için var 19.02.2018 - Bu bahar kaç cemre düşecek? 12.02.2018 - Yangın 05.02.2018 - Bay hödük 29.01.2018 - Yolculuk 22.01.2018 - Sevdiğim insanlara kızabilirdim... 15.01.2018 - Huzur apartmanı 10.01.2018 - İnsan kalma çalışmaları
Hiç aklımda bu konuda yazmak yoktu. Bu bayram fark ettim ki annesiz ve babasız ilk bayramım bu. Babamı Kurban bayramının ikinci günü kaybettik; dokuz ay sonra; 9 Haziran 2018 tarihinde yani Ramazan bayramına yedi gün kala annemi kaybettik. Onca telaş içinde hiç anlamamışım zamanın hangi evresinde olduğumu. Ancak bir sene sonra görebildim nerede olduğumu. Anne ve babamın mezarının başında artık yaşamımda yeni bir evrenin başladığını anladım.
Mezarlıktan eve döndüm ve bu bayramda hiç evden çıkmak istemedim. Öyle kapattım duvarları, ağaçları, gökyüzünü üzerime. Yüzlerce soru sordum kendime. Kendime yüzlerce cümle kurdum. Bırakın evden çıkmayı parmağımı oynatacak gücü dahi bulamadım kendimde.
Hissettiklerimi yazma konusunda da kararsız kaldım. Burada hissettiklerimi anlatmak biraz bencilce geldi. Sonra içimde yaşadıklarımı, hissettikleri yazmadığım hiçbir yazının gerçek olamayacağı, samimi olmayacağı üstüne düşündüm. Tabii ki kişiler profesyonelce yazılar yazabilir ama ben her şeyin amatörü olmak istiyorum. Yaşamın amatörü olmak istiyorum. Her gün öğrenerek, keşfederek ilerlemek daha doğru geliyor bana.
Hissetmediğiniz, üstünü örttüğünüz, korkarak sakladığınız duygularınız sizi gerçeğinize götüremez. Acınız da dahil buna. Acınızı da doya doya yaşamak zorundasınız. Sevdanızı da. İnsana özgü ne varsa başından sonuna yaşamadan asla olmanız gereken yere ulaşamazsınız. Yaşadıklarınız sizi büyütür, geliştirir ve değişmenizi sağlar. Ne acıdan kaçın ne de sevdadan. Acıyı, sevdayı, özlemi duyumsamaktan korkmayın.
Binbir kandırmaca ile sahte bir dünyanın sabun köpüğünden binalarına saklayabilirsiniz kendinizi. Mümkündür ki ömrünüzün sonuna kadar da yaşayabilirsiniz o serabın içinde. İnsani hiçbir duyguyu benliğinizde hissetmeden gelip geçen ömre ömür diyebilirseniz artık.
Annemin ölüm yıldönümüne altı gün kala; anne ve babamın mezarının başında fark ettim bu söylediklerimi. Benim yaşamımda yeni bir evre başladı. Beni tanımlayan sözcüklerim değişti örneğin. Artık hem yetimim hem de öksüz. Bayram ziyaretlerim mezarlıktan başlıyor bundan sonra. Her yıl daha da özlemiş olarak oraya gideceğim. Hiç azalmayan ama her yıl biraz daha alıştığım acıyla geçeceğim o yolu. Bazen bir kalabalığın içinde, bazen tek başıma. Sevmeyi de yeniden öğreneceğim, özlemeyi de.
Bu gün Ramazan bayramının son günü. Hiç dışarı çıkmak, konuşmak istemediğim, içimde açılan kocaman bir boşlukla geçirdiğim ilk bayram. İşte şimdi sizlerle konuşuyorum. Size anlatıyorum. Belki sıkıldınız okumaktan, buralara kadar bile gelmeden çevirdiniz sayfayı. Hakkınızdır. Yapabilirsiniz. Ben yapamam; ötelediğim duygularım olursa kendi gerçeğime asla ulaşamam. Yaşadığımız ve hissettiğimiz ne varsa an ve an bizi gerçeğimize doğru götürüyor. Yolun sonunda bir çözüm veya anlam beklemiyor bizi; bu yolculuk bizim dönüşmemizi, gerçekleşmemizi sağlıyor.
İşte bu yazı anneme ve babama duyduğum sevgi, onların bana bıraktığı sızı, benim onlara büyüyen özlemim ile yazılıyor. Sevgim artıyor, özlemim artıyor sızım aynı kalıyor.
Her insan kendi gerçeğini bulmak ve kabul etmek zorunda. Kabul etmez ise eğer saklanmak kişiliği haline gelir ve o kişilik insanın kaderi olur. Acınızı da sevin, sızınızı da. Özlenmesi gereken ne varsa özleyin. Korkmayın. Sevmekten dolayı hissettiğiniz mutluluk ile özlemekten dolayı hissettiğiniz mutluluk bir gün aynı olacak emin olun.
Madem ki insanız, madem ki gelmişiz bu dünyaya yaşayalım gitsin. Yalansız, kandırmadan, içimizden gelen ne varsa o aksın dışımıza.
Madem ki insanız, madem ki içimize çekiyoruz gökyüzünü verdiğimiz her nefesin ucunda mutlak bir gülümseme olsun.
Esad mı, Rusya mı?..
Vicdanınızın sesini yükseltin…
GÜNCEL 2019-08-22 15:20:26
EMO'dan otobüs yangınlarına karşı önlem açıklaması
GÜNCEL 2019-08-17 12:02:44
Basın İlan Kurumu'nda görev değişimi
SAĞLIK 2019-08-20 10:04:16
"Aşırı suda kalmak işitme kaybına neden olabilir"
trafik magandası of ülent Aydının eş Nevzat Yılmaz İstanbul trafiği önder asker iptal olan 2010 KPSS çocuk sağlığı Dadaşköy Belediye BaşkanI çağdaş irfan yıldırım yolcu harun kolçak kanser tedavisi Maydanoz Küçükçekmece Diş Hekimi A. Doğan Bircan Bahreyn Adalet Yürüyüşü Ateşböceği fragman youtube Kadın Cinayetleri Antonio Sanchez istanbul reina katliamı bayram trafiği Metin Topcan İşte Benim Stilim Yavuz Bingöl
Popüler Etiketler: trafik magandası of ülent Aydının eş Nevzat Yılmaz İstanbul trafiği önder asker iptal olan 2010 KPSS çocuk sağlığı Dadaşköy Belediye BaşkanI çağdaş irfan yıldırım yolcu harun kolçak kanser tedavisi Maydanoz Küçükçekmece Diş Hekimi A. Doğan Bircan Bahreyn Adalet Yürüyüşü Ateşböceği fragman youtube Kadın Cinayetleri Antonio Sanchez istanbul reina katliamı bayram trafiği Metin Topcan İşte Benim Stilim Yavuz Bingöl