Modern, Modernite ve Modernleşme Kavramı, çoğunlukla belirsizlikleri ve belirsizlikleri nedeniyle muazzam derecede meşhurdur. Her birinin kesin bir anlamı yoktur. Modernleşme, özellikle İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, 1950'lerde ve 1960'larda çok büyük bir öneme sahip oldu. İngiltere'deki Sanayi Devrimi ve bir dereceye kadar Fransa'daki Fransız Devrimi, Modernleşmeyi ön plana çıkardı. Bu üç kavram hakkında yazılmış literatürdeki ciltler, birçok çelişkili gözlem ve sonuç içeriyordu. Sonuç olarak, toplumsallaşma için modernleşme sürecini açıklamak için hiçbir modernizasyon teorisi haklı olarak sunulmamıştır. Modernleşme süreci, Rönesans dönemine ve yaşam benzeri edebiyatın, bilim dininin her kesiminde oluşmaya dayanmaktadır.
Bir anlamda, modernleşme ve modernite, insanlık tarihinin Antik, Ortaçağ ve Modern olarak sınıflandırılmasını sağlar. Burada modernite, 'zamanın uzamasını' ifade eder ve yukarıda belirtilen her aşama kendi uzmanlığını taşır. Ancak zamanla ilgili modernlik de kafa karıştırıcıdır, çünkü Hindistan'da bir şey ve dünyada başka bir şey anlamına gelebilir.
Modernite gelenekçilikten ayrılmaktadır ve modern toplum da geleneksel olandan farklıdır. “Geleneğin” ne olduğunu kesin olarak tanımlamak aynı derecede zordur, hem “gelenek” hem de “modernite” birbirinden farklı fikir, değer ve Kurumlar sistemidir. Ancak, “tamamen geleneksel” olan veya “tamamen modern” olan bir toplum yoktur. Her ikisi de katı bir şekilde bölümlere bölünemez.
“Gelenek” terimi, Dr. Yogendra Singh tarafından “değer sistemi, sosyal yapı ve kişilik yapısı gibi tüm sosyal organizasyon seviyelerine izin veren bir toplumun birikimli mirası” olarak tanımlanmıştır. Bu nedenle sosyal ve kültürel miras ve geleneksel bir toplum, değer sistemi, sosyal yapı ve kişilik yapısı gibi üç temel geleneği içerir.
Modernite Kavramı gibi ayırt edici özelliklere sahiptir:
(i) Fikri özellikler bilim ve teknoloji, akıl ve rasyonellik, ilerleme ve insani gelişme inancı, çevre üzerinde kontrol ve batıl inanç ve ortodoksiden kaçınma üzerine vurgu gibidir.
(ii) Politik Özellikler, Devlet / Politik meselelerden dini etkinin marjinalleştirilmesini ve laik demokratik politikaların yükselişini, evrensel yetişkin oy hakkı, demokratik değerleri içerir.
(iii) Dini Karakteristikler, dini ortodoksiden ve dindarlığın azalmasından uzak laik bir toplumdur.
(iv) Sosyal Özellikler, geleneksel bir sosyal düzenin düşüşünü, Ortak aile sisteminin reddedilmesini, yabancılaşmış akrabalık ilişkilerini içerir.
(v) Eğitim ile ilgili olarak, okuryazarlığı, bilgiye vurgu yapmayı, eğitimli becerileri ve benzerlerini içerir.
(vi) Ekonomik Karakteristikler arasında ticari tarıma geçiş, tarımda makine kullanımı ve ileri teknoloji kullanımı, sanayileşme ve kentleşmenin artması, ticarette gelişme, sanayide gelişme ve Pazarın büyümesi vs. sayılabilir. Bu nedenle, modernite bir sürü yeni sosyo-ekonomik, politiko anlamına gelir. - tamamen geleneksel olandan ayrılmış, dindar ve entelektüel bir sistem.
“Ortadoğu’nun geleneksel toplum-modernleşmesinin geçmesi” nin yazarı olan Dr. Lerner, ayrıca modernliğin diğer beş özelliğini de belirlemiştir:
(3) Kitle İletişim Araçları ve kitle iletişimi
(4) artan siyasi farkındalık,
(5) Daha hızlı sanayileşme için ekonomik kalkınmayı ve teknolojik ilerlemeyi desteklemek için vasıflı insan gücü.
Dolayısıyla, modernleşme insan düşüncesi ve faaliyetinin tüm alanlarındaki değişiklikleri içeren bir süreçtir. Kalkınmada ilerleme sağlamak için sosyo-ekonomik ve politik dönüşümü hedeflemektedir.
Modernleşme — Yanlış anlaşılan bir düşünce:
Son zamanlardaki popülerliğine rağmen 'modernleşme' terimi tamamen yanlış anlaşılıyor ve netleştirilmesi gerekiyor. Birincisi, modernleşme gelenekçiliğe karşı değildir. Modern bir toplum, gelenekçilikten tamamen yabancılaşmamıştır ve geleneksel bir toplum modern unsurlar olmadan var olamaz. Örneğin Japonya, geleneksel unsurları yabancılaştırmadan modernize edilmiştir.
İkincisi, İktisat, Sosyoloji, Siyaset Bilimi, Psikoloji alanlarındaki bilim adamları, modernleşme kavramını kendi yaklaşımlarıyla, yaklaşımda daha fazla karışıklığa ve eşitsizliğe neden olacak şekilde incelediler. Üçüncüsü, sanayileşme ve kentleşme modernleşmenin ön şartı değildir. Japonya, modern olmadan çok sanayileşmiştir. Pencap sanayileşme olmadan kentleşiyor. Birçok Afrika ülkesinde sanayileşme modernleşmeyi takip etti.
Ancak, Avrupa'da tam tersi oldu, sanayi devriminden sonra modernleşmeye yol açar. Dördüncüsü, modernleşme ve batılılaşma, her ikisi de sıklıkla birbirinin yerine kullanılsa da, eşanlamlı değildir. Batılılaşma, batılı olmayan ülkelerde, Batı kültürel değerlerinin ve bu ülkelerin uzun süreli temas ve etkileşime girdiği unsurların benimsenmesiyle ortaya çıkan değişiklikleri ifade eder. Batı kültürünün ve değerlerinin batılı olmayan ülkeler tarafından taklit edilme sürecine basitçe 'Batılılaşma' denir.
Hindistan'da, İngiliz egemenliği sırasında. Batı kültürü güçlü bir giriş yaptı ve Hint toplumunu ve Kültürünü batılılaştırdı. Bu nedenle, Hindistan’daki modern bir insan batı alışkanlıklarına sahip ve batıdan gelen her şeyin taklidi tutumu olan bir adam olarak algılanıyor. Genellikle bu iki terim Hindistan'da birbirinin yerine kullanılır, çünkü çoğumuz batı kültürünün ne anlama geldiğini bilmiyoruz ve çoğumuz da modern insanın bizim için ne anlama geldiğini anlamayı başaramadı.
Dolayısıyla, modernleşme geniş bir çağrışıma sahiptir ve batılılaşma bu daha büyük toplumsal değişim sürecinin bir parçasıdır. Modernleşme, bilimsel bir öfke ile “rasyonelleştirme” sürecidir ve toplam nüfusu içerir. İnanç, inanç ve sosyo-kültürel yapıdaki düşünce süreçlerinde değişiklikler meydana getirir ve nihayetinde bireylerin rol algılarını modernize eder. Böyle bir yanlış algılanan modernleşme sürecindeki bir Hintli, kültürel köksüzlüğe ve kültürel yabancılaşmaya neden olan “yabancılaşmış bir Hindistan” haline gelir.
Gelenek-Modernite arasındaki görelilik:
Tek gerçek, hem geleneğin hem de modernitenin birbiriyle ilişkili olmasıdır. Hiçbir toplum, devletler daha önce “tamamen geleneksel” ya da “tamamen modern” değildir. Bir karşılaştırmaya göre bir toplum daha geleneksel veya daha modern. Örneğin, Hint toplumu Amerikan toplumu ile karşılaştırıldığında daha gelenekseldir. İkisi de kesinlikle geleneksel ve kesinlikle modern değil. İkisi arasında her zaman bir köprüleme boşluğu vardır. Yine gelenekçilikten modernizme geçiş süreci ya hızlı ya da yavaş.
Çağdaş toplum için doğru olan şey, hızlı sanayileşme, ekonomik gelişme ve kentleşme nedeniyle gelenekselden moderniteye hızlı geçişin daha hızlı olmasıdır. Ancak, hem batılı hem de batılı olmayan ülkelerde daha hızlı bir modernleşmeyi reddeden evlilik ve ölümle ilgili zamana göre test edilmiş sosyo-kültürel geleneksel törenler var.
Değersiz bir terim olarak modernleşme, kurumun sosyo-kültürel değerlerinin rasyonel ve bilimsel dönüşümünü içerir. Aksine, batılılaşma, batı kültürünün ve değerlerinin taklidi sınırlı bir çağrışımına sahip, değer yüklü bir terimdir.
MN Srinivas'ın haklı olarak savunduğu gibi, batılılaşma terimi etik olarak tarafsızdır, modernizasyon etik değeri taşır ve sadece neyin iyi ya da doğru olduğunu kabul eder. Ayrıca batılılaşma gibi modernleşme, batılı olmayan ülkelerin “kültürel kimliğini” tahrip etmemektedir.
Bugün Hint toplumunda, bir tür “yanlış algılanan modernite” ya da batılılaşma ile modernleşmenin yanlış eşleşmesi var. Büyük şehirlerde ve büyük şehirlerde yaşam meşhur bir şekilde batılılaştı, batı kültürü, yiyecek alışkanlıkları, kıyafet, müzik, dans gibi yaşam tarzlarında çoğunlukla gençler tarafından ön plana çıkar. Gece kulübü aile hayatı ve benzeri.
Bugün Hindistan’da modernite konusundaki bazı yanlış anlamalar aşağıdakileri içermektedir:
1. Çizim Odasını Delhi Darbar veya İmparatoriçe Victoria of Ugly nudes & Dogs'un yağlı boyaları ile derecelendirir.
2. Çizim Odasının içinde boş şampanya şişelerini 'Durum simgesi' belirteci olarak tutmak.
3. İngilizce hayal kurgusu yapma.
4. Baba-Mumya saldırgan kedi kültürü.
5. Hiçbir kadın ve ortak bir mutfak, tek bir çatı altında.
6. Ailede içmek.
Bütün bunlar moderniteyi bir araya getirmiyor, aksine Hindistan'da İngiliz veya batı kültürünün kör bir tepesini oluşturuyorlar.
Tanımlanan Modernleşme Kavramı :
Modern ya da modernleşme kelimesi, 'şimdi' 'ya da' en son 'anlamına gelen Latince' MODO 'teriminin türevidir. Oxford İngilizce Sözlüğü, 'modern' terimini, son zamanlardaki bir şey veya klasikle ilgilenmeyen yeni veya en yeni bir şey olarak tanımlar. Dolayısıyla, terimin anlamsal anlamı, yaşam tarzı, kıyafet, sanat ya da düşünmede Yeni ya da Son olan her şeyi ifade eder.
Sosyal değişmede modernite ve ilerlemecilik de aynı şekilde görünebilir. Bu, toplumun sürekli 'İlerleme' yönünde ilerlemesi ya da her zaman iyileşme yönünde olduğu anlamına gelebilir. Sürekliliği olan tarihsel bir süreç olarak modernleşme, sanayileşme, kentleşme, rasyonalizasyon, bürokratikleşme, demokratikleşme, sekülerleşme, kentleşme, kabileşme ve benzeri rasyonellik, bilimsel öfke ve bakış açısı ile akıl yürütmeyi de içerir.
Modernleşme terimi, birkaç ünlü bilim adamı tarafından birçok kez tanımlanmıştır ve bunlardan biri, “Modernleşme, konulara yönelik rasyonel bir tutumu ve onların evrensel ve özel bir bakış açısıyla değerlendirilmesini rasyonel bir tutumla sembolize etmektedir. Ona göre Modernleşme, bilimsel ve teknolojik bilginin yayılmasını içerir.
Modernleşme Dinamikleri adlı kitabında CE Black, modernleşmeyi, tarihsel olarak gelişen kurumun, bilim devriminde eşlik eden son yüzyıllarda çevresi üzerinde kontrolüne izin veren, insan bilgisindeki benzeri görülmemiş artışı yansıtan, hızla değişen fonksiyona adapte edildiği bir süreç olarak önermektedir.
Böylece modernleşme, bilimsel görünüm, muhakemeye dayalı rasyonalizm, evrenselcilik, hümanizm, bireycilik, laikleşme, demokratik liberalizm ve benzeri gibi yeni standartların yayılmasının üzerinde durur. İnsani gereksinimlerin karşılanması için bilimsel bilginin uygulanması da modernleşmenin bir başka yönüdür. Psikolojik bakış açısına göre modernleşme, bireylerin motivasyon mizaç tutumu kişiliğindeki ve rol algısındaki değişiklikleri meydana getirir.
Modernleşme karakter olarak çok boyutludur. Kişi onu sosyal, psikolojik, entelektüel, demografik, kültürel, ekonomik ve politik boyutlara ayırabilir. Politik düzeyde modernleşme, Politik modernleşme veya Politik gelişme olarak da bilinir. Politik modernleşmenin kendine özgü özellikleri vardır. Feodal beyler, dini başkanlar ve tanrılar ve geleneksel topluluk liderleri gibi geleneksel makamları reddetmektedir.
Aksine, insanların alışılmış itaatkâr kıldıkları bir siyasi sistemde tek bir seküler rasyonel otoritenin ortaya çıkması anlamına gelir. Siyasi modernleşme, bu nedenle, insanların siyasal sürece katılımını İşletme grupları, çıkar grupları, siyasi partiler, STK'lar ve gönüllü kuruluşlar aracılığıyla arttırmayı içerir.
Dolayısıyla, politik modernleşme şunları içerir:
a) Siyasi sistemin toplumun kaynaklarını bulma ve kullanma kapasitesinin arttırılması.
(b) Siyasi bir sistemin karşılaştığı her türlü sorunu çözmek için koordine edilmiş sosyal eyleme olan gereksinimin artması ve
(c) Siyasi katılımda artış.
Genel olarak konuşursak, modernizasyon göze çarpan özelliklere sahiptir:
(1) Bir Bilimsel öfke görünümü.
(2) Akıl ve rasyonellik
(4) Yüksek özlemler
(5) Tutum, norm ve değerlerde toplam değişiklik,
(6) Gelişmiş ekonomi,
(7) Daha geniş ulusal çıkar
(9) Açık bir toplum.
(10) Zorlu bir kişilik ve en sonunda
(11) Sosyo-ekonomik kültürel ve politik hareketi örgütlemek ve reformları gerçekleştirmek için dinamik liderlik.
Modernizasyon için atılacak adımlar:
Rustow ve Ward'a göre, modernizasyon için atılacak adımlar şunları içeriyor:
1. Ekonominin daha hızlı sanayileşmesi ve modernizasyon sürecinde sanayi, tarımı daha üretken ve karlı hale getirmek için bilimsel bilgi ve teknik bilgi birikiminin benimsenmesi.
2. Fikirlerin, değerlerin ve törenlerin sekülerleşmesi
3. Artan sosyal hareketlilik.
4. Bilimsel ve teknik eğitimin yayılması.
5. Yüksek yaşam ve düşünme standardı
6. Yüksek derecede Kentleşme.
7. Yüksek okuryazarlık
8. Kişi başına düşen gelir artışı.
9. Gelişmiş ve geniş kitle iletişim araçları yayıldı.
10. Kadınlar ve çocuklar için daha iyi sağlık ve hijyen koşulları.
11. Yoksulluk ve İşsizliğin Giderilmesi
12. Batıl inanç ve kör inançla mücadele etmek için daha geniş bir bakış açısı.
Modernleşme Ön Koşulları:
Toplumun geçiş yoluyla, gelenekçilikten modernleşmesi belli başlı ön koşulları gerektirir.
(1) İnsanların yeni teknoloji koşullarına uyum sağlama konusundaki farkındalığı
(2) aciliyet duygusu
(3) Fırsatların mevcudiyeti
(4) Gelenekselcilikten modernizme geçişte yavaş ya da hızlı geçişi sağlamak için duygusal bir hazırlık.
(5) Modernleşmiş topluma öncülük etmek için sadık, dinamik ve kararlı liderliğin ortaya çıkışı
(6) Toplumun bu dönüşümü sağlamak için yerleşik kapasitesi.
Myron weiner'a göre, modernleşmeyi mümkün kılan başlıca araçlar şunlardır:
(b) Yazılı ve Elektronik Medyada (Telefon Radyosu, TV, Sinema, Gazete, Kitap ve Dergiler gibi) Kitle İletişimi Geliştirildi
(c) Milliyetçi ideoloji ve Yurtseverlik anlayışı
(d) Karizmatik ulusal liderlik,
(e) Modernleşmeye yönelik politika ve programları uygulamak ve insanları bu politikaları kabul etmeye zorlamak ve zorlamak için güçlü ve istikrarlı bir devlet otoritesi.
(f) Modernleşmenin etkisini ve etkisini vurgulamak için düzenlenecek seminerler ve çalıştaylar.
Modernizasyon nasıl sağlanır?
Modernizasyon iki şekilde sağlanabilir:
(1) geleneği değiştirerek ve
(2) geleneğin garip yönünü eleştirerek.
Her iki yöntem de iki kuralla düzenlenir:
(a) Ulusun birliği ve bütünlüğü tehlikede değil
(b) Modernleşme sürecinin faydaları topluma ve topluma bir bütün olarak mevcuttur ve hiçbir durumda, kendisini toplumdan ve geleneklerden yabancılaştırmaz. Eğitim kurumunda tecavüz, eve dönüş, boşanma, evlenmeden birlikte yaşama gibi tüm çağdaş değişikliklerin modern olmadığı kesin olarak sağlanmalıdır.
Modernizatörleri kime çağırmalıyız?
Ayrıntılı modernizer listesi aşağıdakileri içerir.
Elit, diğerlerinden daha eşit olanları oluşturur. Ayrıca Eşitler arasında İlk olarak da adlandırılabilirler. Elitler politik elitler, dini elitler, sosyal elitlerdir. İş seçkinleri, akademik seçkinler ve benzerleri. Bu Elitler, eskilerin yerine yeni fikirlere katkıda bulunur. Elitlerin Dolaşımı 'elit-yapı' içinde değişiklik yapar. Siyasal seçkinlerinin politik modernleşmeye katkıda bulunmalarını sağlayın.
'Düşünce tankları' mı yoksa geleneklerden moderniteye yeni fikirler, yeni deneyimler ve yeni değişim stratejileri evi.
2. Siyasi Liderlik:
Hindistan'da, seçkin Milliyetçi ve Siyasi liderler, bazı ideolojilere ve politik tekniklere olan inanç ve inançlarıyla modernleştirici rol oynadılar.
(1) Gandhi ve Şiddetsizlik kavramı.
(2) Tilak’ın “doğum hakkı” olarak bilinen Swaraj kavramı
(3) Nehru'nun Demokratik sosyalizm, laiklik, milliyetçilik ve enternasyonalizm, uyumsuzluk kavramları.
(4) Indira Gandhi'nin “Garibihatao” (yoksulluğu ortadan kaldır) ve “toplumun zayıf kesimlerinin korunması” kavramı.
(5) LB Shastri'nin 'Jai Kishan, Jai Jawan' sloganı.
(6) Rajiv'den Mera Bharat Mahan'ın bilgisayar ve bilişim çağının ortaya çıkışı.
(7) VP Singh'in “Mandalisation” veya “Rezervasyon Politikası” kavramı.
3. Ordunun özveri, millete hizmet ve fedakarlık ruhuna sahip olması, aynı zamanda modernleşme aracıları olarak da hareket eder.
4. Kesin hedefleri, etkinliği ve evrenselliği olan Tarafsız Bürokrasi modernleştirici görevi görür.
Modern görünüme sahip Sosyal Reformcular, çeşitli sosyo-dini reformlarla modernleşme sürecini hızlandırmaktadır. Çocuk evlilik sisteminin kaldırılması, Dul evliliğinin yeniden başlatılması, 'Sati' sisteminin kaldırılması böyle bir kaç örnektir. Raja Rammohan Roy, Iswar Chandra Vidyasagar, Swami Vivekanand ve Swami Dayanand Saraswati gibi seçkin sosyo-dini reformcular, ortodoksluğu ve sosyo-dini batıl inançları atmak ve modernliğe geçmek için temel bir üs oluşturmak için savaştılar.
Yasama sürecindeki yasama sürecine aktif olarak katılan kanun yapıcılar, modernize edici rol oynamak için yapıcı bir role sahiptir. Halkın tüm sosyo-ekonomik gelişimi için kasıtlı ve yeni fikirler geliştiriyorlar.
Hindistan, son yarım yüzyıl boyunca ilerici demokratikleşme sergiliyor. Temsilcileri periyodik seçimlerle seçmeleri için 18 yaşın üzerindeki tüm yetişkin vatandaşlara oy kullanma hakkı verildi. Bu kutsal görev ve oy kullanma zorunluluğuna sahip olan seçmenlerin, demokratikleşme sürecinin ilerlemesini sağlamak ve demokratik değerlere ve normlara uymak, böylece siyasal modernleşmeyi başarıya ulaştırmak için akıllıca, zeki ve dikkatli olmaları gerekir.
Modernleşme, demokratik, sosyo-ekonomik ve bilimsel ideallerin ilerlemesine doğru dönüşümü içerir. Bir değişim süreci olarak modernleşme, hem yapısal hem de işlevsel değişiklikler gerektirir. Karşılıklı hoşgörü, diğerlerinin görüşlerine saygı ve hepsi arasında eşitlik, modernitenin temel gereksinimleridir.
Modernleşme tüm geleneksel ve eski değerlerin ortadan kaldırılması anlamına gelmez. Bu eski değerler, indüksiyonla birlikte korunmalı ve korunmalıdır ve modernitenin, genel ilerlemeye uyum sağlamak için akıllıca çözülmesi gerekir. Çatışma ve sorunların ortaya çıkması zorunludur, ancak zamanla bu sorunları çözmek için ilerici ve modern bir görünüme sahip dinamik bir liderlik gereklidir. Sonuç olarak, uygun liderlik seçimi bilinçli seçmenlerin sorumluluğundadır.
Hindistan engin kültürel mirasa sahip ve Hindistan halkının genel sorumluluğu ve popülerliği seçilmiş hükümet. Hiçbir Millet, hatta Hindistan bile, kültürel mirasının korunması ve korunması olmadan modernize edilemez. Hiçbir gelenek bağlı toplum geri kalmış bir toplum değildir, çünkü birkaç geleneksel unsur evrensel takdir görmektedir. Hindistan'ın uyumsuzluk politikası, Eski Hindistan'ın Şiddetsizlik, barış ve Kardeşlik gelenekleri üzerine kuruludur.
Hindistan'da modernleşme, gelenekten moderniteye sürekli bir dönüşüm sürecidir ve bunlar Hindistan'da bir gelenek ve modernitenin bir sentezi olmalıdır. Hepsi değil, fakat Hindistan'daki birkaç gelenek, modernitenin bir parçası ve bu geleneklerin korunması ve korunması gerekiyor. Üç görüş, gelenek-modernite ilişkisini tanımlar; bunlardan biri, daha hızlı batılılaşmayı destekleyen iyimser görünümdür. Diğer görüş, müstehcenlik, ebedi olduğu düşünülen gelenek ve ortodoksiye inanmaktadır ve bu nedenle de korunmamaktadır.
İkisi arasındaki üçüncü ve en dengeli görüş, en az geleneksel unsurlardan ödün vermeden moderniteye doğru ilerlemeye inanan İlerlemeçiliği olarak adlandırılır. Modernizmi ve sosyoekonomik kalkınmayı daha hızlı ve planlı bir şekilde gerçekleştirebilmek için ilerlemeciliği engelleyen bu ortodokslik unsurları terk edilmelidir.
Hindistan'da, Progressivism, toplum refahı için iyi planlanmış-Sosyo-Ekonomik değişiklikler anlamına gelir.
Hindistan'da hangi geleneksel ve ortodoks unsurların çıkarılması ve hangilerinin korunması gerektiğini tanımlamak tartışmalıdır. Yine de, üzerinde anlaşılan görüş gelenek ve modernitenin bir sentezini desteklemektedir.
Son olarak, Hindistan’da modernite hakkındaki yanlış algıdan kurtulmak ve yanlış algılanan modernlik ve batılılaşmayı kör bir şekilde yasaklama yasağı çıkarmak akıllıca olacaktır. Ancak, bu, bilimsel bakış açısıyla, başkalarına bakış açısıyla ve zorlayıcı bir dayatma olmadan hoşgörü ve saygıyla yapılmalıdır.
Dolayısıyla Hindistan'da Modernite, rasyonelliğe dayalı gelenek ve kültürel miras ile bir arada bulunmaya ait olmak zorundadır. Modernite ve Gelenekler birbirinden ayrı değil ve Hindistan'da ikisi arasında hemfikir olunan hem de kabul görmüş bir sentez olmalı. Hindistan kültürel geçmişe ve geleneğe göre modernleştirilmeli ve batılılaştırılmamalıdır.