Kendimce: Şubat 2012
Önce evlendiğimizde hayatın daha iyi olacağına inandırırız kendimizi. Evlendikte...n sonra, bir çocuğumuz doğduktan hatta ardından bir tane daha olduktan sonra hayatın daha iyi olacağına inandırırız kendimizi. Sonra çocuklar yeterince büyük olmadıkları için kızar, onlar büyüyünce daha mutlu olacağımıza inanırız. Bundan sonra, ergenlik dönemlerinde çocuklarla uğraşmamız gerektiği için öfkeleniriz. Kendimize, çocuklarımız bu dönemden çıkınca daha mutlu olacağımızı, yeni bir araba alınca, güzel bir tatile çıkınca, emekli olunca, yaşantımızın dört dörtlük olacağını söyleriz. Gerçek ise şu andan daha iyi bir zaman olmadığıdır. Eğer şimdi değil ise ne zaman?... Hayatınız her zaman mücadelelerle dolu olacaktır. En iyisi bunu kabul edip her ne olursa olsun mutlu olmaya karar vermektir. En sevdiğim sözlerden biri Alfred D. Souza' ya aittir. Der ki; -"Uzun zamandan beridir gerçek hayatın başlamak üzere olduğu izlenimine kapılmıştım. Fakat her zaman yolumun üzerinde bir engel, öncelikle erişilmesi gereken birşey, bitmemiş bir iş, hizmet edilecek zaman, ödenecek bir borç oldu. Sonra hayat başlayacaktı. Sonunda anladım ki bu engeller benim hayatımdı." Bu görüş acısı, mutluluğa giden bir yol olmadığını gösterdi. Mutluluk yoldur, öyleyse sahip olduğunuz her anın kıymetını bilin ve mutluluğu, vaktinizi harcayacak kadar özel biriyle paylaştığınız için, ona daha fazla değer verin. Unutmayın, zaman hiç kimse için beklemez. Öyleyse; Okulu bitirene kadar, 100 milyar kazanana kadar, Çocuklarınız olana kadar, Çocuklarınız evden ayrılana kadar, İşe başlayana kadar, Evlenene kadar, Cuma gecesine kadar, Pazar sabahına kadar, Yeni bir araba, ya da ev alana kadar, Borçları ödeyene kadar, İlkbahara kadar, Yaza kadar, Sonbahara kadar, Kışa kadar, Maaş gününe kadar, Şarkınız söylenene kadar, Emekli olana kadar, Ölene kadar..... MUTLU OLMAK İÇİN İÇİNDE BULUNDUĞUNUZ 'AN' DAN DAHA İYİ BİR ZAMAN OLDUĞUNA KARAR VERMEK İÇİN BEKLEMEKTEN VAZGEÇİN. MUTLULUK BİR VARIŞ DEĞİL, BİR YOLCULUKTUR. "PEK ÇOKLARI MUTLULUĞU İNSANDAN DAHA YÜKSEKTE ARARLAR, BAZILARI DA DAHA ALÇAKTA. OYSA MUTLULUK İNSANIN BOYU HİZASINDADIR." Unutmayın "YARIN KİMSEYE VAAD EDİLMEMİŞTİR" Murathan MUNGAN Gönderen
Şiirleri anlayabilmemiz,hissedebilmemiz şiirin içindeki duygularla ilgili tecrübelerimiz olmasına bağlı.
Sizinle bir Can Yücel şiiri daha paylaşmak istiyorum.Öyle bir şiir ki her satırı, her sözcüğü bana çok şey anlatıyor.
Bakalım size neler söyleyecek.....
Farkında Olmalı İnsan…Kendisinin, Hayatın Olayların, Gidişatın Farkında Olmalı.Farkı Fark Etmeli, Fark Ettiğini De Fark Ettirmemeli Bazen…Bir Damlacık Sudan Nasıl YaratıldığınıFark Etmeli.Anne Karnına Sığarken Dünyaya Neden SığmadığınıVe En Sonunda Bir Metre Karelik Yere Nasıl Sığmak Zorunda KalacağınıFark Etmeli.Şu Çok Geniş Görünen Dünyanın, Ahirete Nispetle Anne Karnı Gibi OlduğunuFark Etmeli.Henüz Bebekken ‘Dünya Benim!’ Dercesine Avuçlarının Sımsıkı KapalıOlduğunu, Ölürken De Aynı Avuçların ‘Her Şeyi Bırakıp Gidiyorumİşte!’ Dercesine Apaçık KaldığınıFark Etmeli.Ve Kefenin Cebinin Bulunmadığını Fark Etmeli.Baskın YeteneğiniFark Etmeli Sonra.Azraillin Her An Sürpriz Yapabileceğini,Nasıl Yaşarsa Öyle ÖleceğiniFark Etmeli İnsanVe Ölmeden E vvel Ölebilmeli.Hayvanların Yolda Kaldırımda ÇöplükteAma Kendisinin Güzel Hazırlanmış Mükellef Bir Sofrada Yemek YediğiniFark Etmeli.Eşref-İ Mahlukat (Yaratılmışların En Güzeli) OlduğunuFark Etmeli.Ve Ona Göre Yaşamalı.Gülün Hemen Dibindeki Dikeni, Dikenin Hemen Yanı Başındaki GülüFark Etmeli.Evinde 4 Kedi 2 Köpek Beslediği HaldeÇocuk Sahibi Olmaktan Korkmanın MantıksızlığınıFark Etmeli.Eşine ‘Seni Çok Seviyorum!’ Demenin Mutluluk Yolundaki Müthiş GücünüFark Etmeli.Dolabında Asılı 25 Gömleğinin Sadece Üçünü Giydiğini, Ama ArkaSokaktaki Komşusunun O Beğenilmeyen Gömleklere Muhtaç OlduğunuFark Etmeli.Zenginliğin Ve Bereketin, Sofradayken Önünde Biriken EkmekKırıntılarını Yemekte GizlendiğiniFark Etmeli.FARK ETMELİ.Ömür Dediğin Üç Gündür,Dün Geldi Geçti Yarın Meçhuldür,O Halde Ömür Dediğin Bir Gündür,O Da Bugündür. Can YÜCEL
Bugün canım “Can Yücel” şiiri çekti…
Bilmelisin ki… Bilmelisin ki …Duvarda asılı diplomalar insanı insan yapmaya yetmez.
Bilmelisin ki …Karsındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasındaçizginin nereden geçtiğini bulmak zor.
Bilmelisin ki …Tecübenin kaç yasgünü partisi yaşadığınızla ilgisiyok,ne tür deneyimler yaşadığınızla var.
Bilmelisin ki …Aile hep insanın yanında olmuyor.Akrabanız olmayan insanlardan ilgi,sevgi ve güvenöğrenebiliyorsunuz.Aile her zaman biyolojik değil
Bilmelisin ki …Ne kadar yakın olursa olsunlar en iyi arkadaşlar daara sıra üzebilir. Onları affetmek gerekir.
Bilmelisin ki …Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın dünya siziniçin dönmesini durdurmuyor.
Bilmelisin ki …İki kişi münakaşa ediyorsa, bu birbirlerinisevmedikleri anlamına gelmez. Etmemeleri de sevdiklerianlamına gelmez.
Bilmelisin ki …sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllarsürüyor.
Kızımın doğum günü için hazırladım bu pastayıBu benim şeker hamuruyla ilk pasta çalışmam.Onun için beni bir hayli yorduğunu söyleyebilirim. Ama değdi doğrusu.
Pastanın üzerindeki küçük kalp ona olan sevgimizi yansıtsın istedim.Kızımı düşündüğüm her zaman aklıma güzel, iç açıcı renkler ve çiçekler geliyor.Onun için de bolca çiçekle donattım.Alt zeminin üzerine yerleştirdiğim beyaz (ve şimdilik boş) olan kısma ise yarın kutlama mesajımızı yazacağım.
Bugün O evde yokken bitireceğim diye elim ayağıma dolandı.Yakalanmadan pastayı saklayayabilmek için fotoğraflarını aceleyle çekip bıraktım.
Yarın akşam sürprizimizi beğenecek mi bakalım?
"İyi ki doğdun Duygu'cuğum Seni çok seviyoruz.Mutlu ve sağlıklı bir ömür geçirmeni diliyoruz.Allah bahtını açık etsin yavrum,dualarımız seninle.Şunu iyi bilmelisin ki her ne olursa olsun biz seni her zaman çok sevdik ve her zaman da çok sevmeye devam edeceğiz."
Yolunuz Güre'ye düşer mi bilmem?(Ben üç yıldır gidemiyorum.)Eğer gidecek olursanız Altınoluktan Akçay'a giderken Güre'deki ışıklarda durduğunuzda başınızı hemen sağ tarafa çevirin.Orada köşede bir ekmek fırını (ki ekmekleri çok güzeldir) ve onun yanında bir pastane göreceksiniz.(Gidemediğimiz sürede kapanmadıysa tabi)Duruyorsa muhakkak uğrayın birer tost yeyin ve de daha önemlisi harika kurabiyelerinden yeyin.Özellikle de "tahinli kurabiye"lerinden.Ve lütfen benim yerime de yeyin.
Son günlerde sadece Güre'yi değil oradaki herşeyi de özler oldum.Geçen gün aklıma düşünce birden canım "tahinli kurabiye" istedi.Oradaki kadar lezzetli yapabilir miyim acaba diye tereddüt etsem de kolları sıvadım.
Oradakinin tadı biraz da Kaz Dağlarının havasıyla güzelleşiyor galiba.Ama inanın benimkiler de en az oradakiler kadar lezzetli oldu.
250gr tereyağı veya margarin (oda sıcaklığında)
vanilya,1,5 çay kaşığı kabartma tozu
Toz şeker ve oda sıcaklığında yumuşamış olan yağı mikserle çırpıp krema kıvamına getiriyoruz.Bundan sonra diğer malzemelerin tamamını katarak ister elimizle istersek mikserin hamur karıştırma ucuyla karıştırıyoruz.Buzdolabında bir süre soğotup sertleşmesini bekledikten sonra tepsiye diziyoruz.(bir kaşık yardımıyla da yapabiliriz Tepsiye aralıklı olarak diziyoruz;çünkü kurabiyelerimiz daha çok bisküi tarzında oluyor fazlakabarmıyor ama yayılıyor.170 derecede ısıtılmış fırına atarak hafif pembeleşinceye kadar (yaklaşık 10-15 dakika)pişiriyoruz.fırından çıkardığımızda yumuşakça oluyor, onun için tepsiden hemen almıyoruz Kurabiyelerimiz soğuyunca sertleşiyor ve nefis oluyor.
Bir battaniye daha bitti.Bu defaki erkek bebek için.
Battaniyemin henüz bir sahibi yok.Satılık.(Artık değil,çünkü hediye edildi.)İLgilenenler bana mail adresimden ulaşabilirler
Bu battaniyem satıldı.Sipariş alabilirim.
Bir bebek battaniyesi daha....
Bayılıyorum bebeklere.Öyle ki çevremde hiç bebek olmamasına rağmen bebek mağazalarının önünden geçerken vitrinine bakmadan geçemiyorum. hatta bazen kendimi mağazanın içinde buluyorum.
Eğer indirim varsa "elbet hediye götüreceğim bir yer olur." deyip birşeyler satın aldığım da olmuyor değil...
Bu battaniyeleri örerken de çok büyük zevk alıyorum.Benim battaniyelerim "Butik Battaniye" oluyor.hiçbiri diğerinin aynısı değil.
BU defaki battaniyemiz Sevgili Müge Hanım tatlı kızı Kayra'ya gidecek.İyi günlerde, güle güle kullanmalarını diliyorum.Kayra'ya sağlıklı uzun ömürler diliyorum.Sevgilerimle... ﻿
elişi örgü battaniye,
Beyaz rengin üzerine mavi ve su yeşili kırçıllı yünle ördüğüm bir bebek battaniyesinin resimlerini paylaşıyorum bu defa sizinle. Bir erkek bebek battaniyesi
Kullanışlı bir model olsun istedim.Onun için delikli bir örnek tercih etmedim.
Bu battaniyemin henüz bir sahibi yok.
tığ işi örgü battaniye,
Şal örmek için aldığım beyaz yünler dolapta epeyce bekledikten sonra sıra onlara da geldi.Bu örneği önce internette görerek beğendim.Örmeye karar verip başlayacakken tam da o günlerde "Derya'nın Dünyası"nda da aynı örnek gösterilince zevkli bir örgü olacağını iyice anladım.Hemen örmeye başladım.
Şala resimde de görüldüğü gibi köşeden başlanıyor.Arttırılarak istenen büyüklüğe ulaşılıyor.
Ben üst kenarına resimde gördüğünüz gibi bir oya yaparak bitirdim.
Şalın kenarlarına da örneğe uygun olacak şekilde oya yaptım.Ama eğer istenirse farklı bir oya veya püskül de yapılabilir.Zevk sizin.
Bitirdiğim günden beri dolapta sahibini bekliyordu bu beyaz şal.Şimdi Sevgili Serap Hanıma gidecek.Umarım beğenir.Güle güle, iyi günlerde kullansın; kullandıkça da beni hatırlasın.Sevgilerimle
Bugün size klasikleşmiş bir kurabiye tarifi vereceğim.Öyle ki ben bu tarifiyaklaşık yirmi beş yıldır kullanıyorum ve her defasında beğeni almaya devam ediyor.Hem kolay hem çok lezzetli.
250gr margarin veya tereyağı(yumuşak olacak)
1 çay kaşığı karbonat(üzerine limon sıkılacak)
Dövülmüş ceviz(İsteğe göre fındık da kullanılabilir)
Yumurtanın akı ve sarısı ayrılır.Sarısı hamura konulur.Beyazları ayrı bir kaba (tercihen yaykan bir kaba)alınır.Yumurtanın akı ve ceviz haricindeki diğer malzemeler karıştırılarak yumuşak bir hamur yapılır.
Ceviz büyüklüğünde yuvarlaklar yapılıp önce yumurta akına sonra cevize batırılıp yağlanmış veya ğişirme kağıdı serilmiş tepsiye dizilir.Orta hararetli fırında hafif pembeleşinceye kadar pişirilir.
"Biz tam yedi cüceyiz.On dört kollu bir deviz." Çocukluğumuzda ne çok severdik "Yedi Cüceleri" de onların şarkısını da...Onlarla büyüdüğümüz için olacak hala da seviyor ve özlüyoruz onları sanırım...
Biz, sobalı evlerde büyüdük.Tek bir odada yanardı soba.Mecburen gece-gündüz aynı odada geçerdi bütün zamanımız.Yalnızca uyku zamanı giderdik soğuk odamıza.O zaman da dört kardeş iki iki yatardık,birbirimizin sıcağından ısınalım; birimiz üzerini açarsa diğerimiz örtsün diye.Okuldan geldiğimizde hep birlikte yapardık ödevlerimizi radyodaki "Çocuk Saati" programının eşliğinde.Bilemediğimiz bir konu olduğunda ihtiyacımız olmazdı bizim, "dersane öğretmeni"ne.Büyük kardeşler küçüklere öğretirdi; o da yetmezse "komşu abla yada abi"lerin kapısı çalınırdı, hiç çekinmeden.Birimizin ertesi güne önemli bir hazırlığı varsa odanın en köşesine çekilirdi, diğerleri de onu rahatsız etmemek için fısıl fısıl oynarlardı oyunlarını.
Oysa sonra "BEN" modası çıktı."Bizim odamız" Benim odam";"bizim" masamız, "benim" masam;"Bizim" yatağımız "benim" yatağım; "bizim" kitaplığımız, "benim" kitaplığım oldu.Ve bu da bir marifet oldu.Artık herkesin kendi odası var evlerimizde.Kendi odası,kendi masası, kendi dolabı, kendi yatağı, kendi bilgisayarı, kendi televizyonu,kendi zevki, kendi yaşamı...Sadece akşam yemeklerinde bir araya gelebiliyoruz artık(o da mümkün olursa).Onda da herkes kendi "BEN"iyle meşgul olduğu için konuşacak "BİZ"i bulamıyoruz çoğu zaman.
Anlayacağınız "Yedi Cüceler" de onların şarkısı da yok artık.Onlar zaten masaldı; artık tümden "MASAL" oldular.Bizlerse on dört kollu birer devdik; ama şimdi birer cüceyiz sadece...
Bunlar da çikolatalı cup cakelerim.
Yarın sabah kısmetse sevgili yeğenime kahvaltıya gideceğiz.Bu cup cakeler de onlara gidecek.
Bu defa tarif vermiyorum.Ama eğer istiyorsanız face'ten mesaj yazın yada bloğa yorum yapın uygun bir zamanımda ekleyeyim.Bu aralar zamanım çok kısıtlı, onun için şu an yazamıyorum.Kusuruma bakmayın lütfen.
Son bir yıldır yapmaktan en çok hoşlandığım şeylerden bir tanesi de battaniye örmek.Bu akşam tamamladığımı sizinle paylaşmak istiyorum.
Bu battaniye Sevgili Şeyma'ya gidecek.
Ben severek ördüm.Şeyma da severek,iyi günlerde kullanır inşallah.
Bu adı daha önce duyduğumda içimden "Hadi canım sende kereviz(!), üstelik bir de portakallı! Bana göre değil." derdim.Diyet programına başlayınca günde bir öğün muhakkak etsiz sebze yemeği tüketmem gerektiğinden değişik tarifler aramaya başladım.Daha önceleri kerevizi salata olarak tüketiyordum ama içine mayonez girmeyince sevmedim.Bu esnada "bir kez deneyeyim" dedim ve "asla yemem" diye düşündüğüm "portakallı kereviz" yemeğini pişirdim.Hani deriz ya "deneyiş o deneyiş"; benimki de öyle oldu.Eminim içinizde pek çok kişi bu tarifi biliyor ve bu yemeği severek yiyordur.Bilmeyenlere, bu saate kadar denememiş olanlara duyurulur:
1adet orta boy kuru soğan,
1 adet büyük veya iki adet orta boy havuç,
4adet orta boy kereviz,
2 adet büyük boy portakal,
Aslında yemek pişirirken önce soğan kavrulur ama ben bu yemeği yaparken önce küp küp doğradığım havuçları biraz yumuşayana kadar sıvıyağda pişirmekle başlıyorum.Daha sonra soğanı ekliyorum.Soğanlar biraz kavrulunca iri küp parçalar halinde doğranmış ve kararmaması için limonlu suda bekletilmiş kerevizleri katıyorum.Bir kesme şeker kadar şeker atıyorum.İki adet portakalın suyunu ilave ediyorum.Eğer portakal suyu yeterli görünmezse(kerevizlerin üzerini kaplarsa tam denk geliyor) biraz sıcak su ilave ediyorum ve kaynadıktan sonra en kısık ateşte kapağı kapalı olarak pişmeye bırakıyorum.kerevizler yumuşayıp pişince ocağı kapatıp tuzunu ilave ediyorum.Yemeği servis yaparken isteğe göre kıyılmış dere otu veya maydanozla renklendirip süsleyebilirsiniz.
Bakalım siz de benim kadar beğenecek misiniz? Pişirip yedikten sonra yorumlarınızı bekliyorum,lütfen.