Elazig Karakocan Haberleri Son Dakika Karakocan, Dersim, Kobane, Rojava, Kurdistan Haber Sitesi www.karakocan.info . Dersim "isyanı" - Dersim "isyanı" Av. Osma | Karakocan Haber,Elazig Karakoçan haberleri,karakocan son dakika haber,dersim haberleri,Karakocan Emlak,Son Dakika Elazig Karakocan Son Dakika Haberleri,Son Dakika Karakocan Haberleri,Dersim,Kigi,Karakocan ilce haberleri,Karakocanhaber,karakocan facebook,karakocan twitter,karakoçan ilçe haber gazetesi,karakocan koyleri,karakocan belediyesi,karakocan kaymakamligi,karakocan emlak,elazig,karakocanda satilik daire,evler,arsalar,emlak,yayladere,karakoçan lisesi,karakocan belediyesi,karakocanspor,KARAKOCAN,bingöl haber,kovancilar haber | Dersim "isyanı"-dersim-1938-osman-aydin
Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın „Dersim Olayları “ nedeniyle devlet adına „özür diliyorum“ demesinden sonra özelde Dersime ve genelde Kürtlere yönelik katliamlarla ilgili olarak kamu oyunun hemen her kesiminde şu veya bu şekilde ciddi bir tartışma ortamı doğdu.
Dersim olaylarını Kürt tarihi içinde spesifik olarak ele almak elbette mümkündür. Ancak bu, Kürt Halkı'nın coğrafyası ve tarihi bütünlüğü içinde değerlendirildiğinde bir anlam ifade eder. Bu nedenle Cumhuriyetin kuruluşu ile başlayan süreçte devletin “millet inşa” projesi ve Kürtlere bakış açısını gözden uzak tutmamak gerekir.
Cumhuriyeti kuran ideoloji tek ulus yaratma fikrini kendileri için çok önemli bir buluş ve vazgeçilmez bir tercih olarak görmüşlerdir. Oysa sosyolojik ve tarihsel gerçeklik bu ideoloji ile örtüşmüyordu. O zaman devletin tercihi, bu sosyolojik ve tarihsel gerçekliği kendi ideolojisine uydurmak oldu.
1925 Kürt Ulus Hareketinin bastırılmasından sonra devletin, tek ulus ve Kürtsüz bir Türkiye için yoğun çalışma dönemi başlar. Bu dönemi, “Raporlar ve gereğinin yapılması dönemi” olarak adlandırmak mümkündür. 1925 te başlayan Kürt sorunu ile ilgili raporların yazımı dönemi bilebildiğimiz kadarıyla bugüne dek devam etmiştir. Ama bu yöndeki temel uygulama Şark Islahat Planı esasları dahilindedir.
Devletin iddiası Kürtler ayaklandı ve devlet, “dış kışkırtmaların” etkisinde olan bu “irticai/eşkıyalık/bölücülük” hareketlerini bastırmıştır. Resmi iddia budur. Aslında devlet, belli sosyal olayları bahane ederek, Kürdistan'daki Kürt demografik yapısını bozmak, Kürleri kendi tarih ve kültür bilincinden koparmak istemiştir. Bu planını başarmak için üç önemli enstrüman kullanmıştır: Kıyım, sürgün/tehcir ve asimilasyon. Bu enstrümanlardan biri zaman zaman öne çıksa da aslında son seksen beş yıllık Kürt tarihi Kürt halkının bu uygulamalara ağır biçimde tabi tutulmalarla geçmiştir.
Devletin resmi tezine göre, Kürtler, Cumhuriyet döneminde 25 kez ayaklanmışlardır. Gerçekte bu dönem Kürtlerin “teddip, tenkil ve sürgün” edildikleri bir dönemdir. Bu “ayaklanmalar” yılı ve yöresi olarak şöyledir:
Nasturi isyanı (1924 Hakkari), Şeyh Said isyanı (1925 Bingöl, Muş, Diyarbakır, Urfa, Elazığ), Seyyid Taha (1925 Şemdinli), Reşkotan ve Raman isyanı (1925 Diyarbakır, Siirt), Jilyan isyanı (1926 Siirt), Eruhlu Yakup Ağa isyanı (1926 Pervari), Goyan isyanı (1926 Siirt), Haco Ağa isyanı (1926 Nusaybin), Ağrı isyanı (1926-1930 Ağrı), Koçuşağı isyanı (1926 Silvan), Beytüşebab isyanı (1926 Hakkari), Mutki isyanı (1927 Bitlis), Bicar isyanı (1927 Silvan), Zilanlı Resul Ağa isyanı (1929 Eruh), Zilan isyanı (1930 Van), Alişan isyanı (1930 Tutak, Bulanık, Hınıs), Oramar isyanı (1930 Van), Buban isyanı (1934 Bitlis), Abdurrahman Ağa isyanı (1935 Siirt), Abdulküddüs isyanı (1935 Siirt), Sason isyanı (1935 Siirt), Dersim isyanı (1937-1938 Dersim/Tunceli).
Devlet tarafından “isyan” olarak isimlendirilen bu tarihi olaylardan 1925 te ki Şeyh Sait önderliğindeki hareket ve 1927-1930 tarihleri arasındaki Ağrı Kürt Hareketini ayrık tutmak gerekir. Bu iki hareket kısmen hazırlanmış ve Kürt ulus taleplerini içeren hareketlerdir. Arkasında başlangıcında bir ulusal örgütün siyasi desteği mevcuttur. Diğerlerine dikkat edildiğinde hepsi 1925-1935 yılları arasında görülmektedir ve gösterilen alan Türkiye’nin resmi sınırları içindeki Kürt coğrafyasının güney bölümüdür. Bu durum bize şunu göstermektedir: Devlet !925 Kürt Hareketini bastırdıktan sonra on yıl boyunca çeşitli küçük çaplı olayları bahane ederek, Kürt halkını sindirmeye yönelik geniş çaplı, planlı bir harekatı sürdürmüştür. Ağrı Hareketi nedeniyle de Kürdistan'ın kuzey kesiminde aynı temizlik hareketine girişilmiştir. Bu harekatler sırasında önce kıyımlar olmuş, sonrasında da iskan ve asimilasyon uygulamaları devreye sokulmuştur.
1930 lu yıllar devletin kendisini artık güçlü hissettiği, Kadro hareketi ile teklik üzerine kurulu olan devletin resmi ideolojisini formüle ettiği dönemdir.
Kuzey Kürdistan'da ulaşılmayan yer Dersim kalmıştır. Devlet bu kez fiili uygulamaların yanı sıra yasal düzenlemelerle de Kürt Halkının üzerine gidiyor. Birkaç örnek vermek gerekirse:
14 Haziran 1934’te ıskan Kanunu kabul edildi. Tarihçi Cemil Koçak’ın tanımıyla, bu yasayla “Türkiye’de Türk kültürüne bağlılık dolayısıyla nüfus, oturuş ve yayayılışının bu kanuna uygun olarak hükûmetçe yapılacak bir programa göre düzeltilmesi içişleri ile Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlıklarına bırakıldı.” Böylece Kürdistan'ın demografik yapısını değiştirmek amaçlandı.
Başbakanlık Kararlar Müdürlüğü tarafından 7.11.1935 tarihinde Munzur Vilayeti Teşkilat ve idaresi hakkındaki Kanun gerekçesi ile birlikte ismet İnönü’nün imzasıyla Meclise sunuldu. Meclis Komisyonu'nda Munzur adı Tunceli olarak değiştirildi. Böylece yalnızca o vilayet için özel bir yönetim biçimi yasalara konmuş oldu.
Bu yasal düzenlemelerin uygulamaya konabilmesi için, devlet askeri gücüyle Kürdistan'ın son kalesi Dersime yöneldi. Dersim Alevi ve büyük bölümü Dımıli Kürtlerinden oluşuyordu. Devlet Anadolu'daki diğer Alevi unsurlara ilişmedi. Hedef inançları ne olursa olsun Kürtler'di.
Dersim katliamını bu çerçevede değerlendirdiğimiz zaman fotoğrafın doğru görüntüsü ortaya çıkar.
Görüntüleme sayısı: 35079