ABD’de uzun yıllar imamlık yaptı Kasım Kopuz – Şehir İslami İlimler Kulübü
ABD’de uzun yıllar imamlık yaptı Kasım Kopuz yazısına bir yorum bırakın
ABD’de hem Binghamton’daki cemaatin imamı hem de akademisyen olan Kasım Kopuz, çok fazla kişiye nasip olmayacak tecrübeler yaşıyor. Deniz Baran, Kasım Kopuz hoca ile Amerika’daki imamlık yıllarına ve Amerika’daki İslam ve Müslümanlar algısına dair konuştu.
Oldukça ilgi çekici bir hayat hikâyesine sahip olan Kasım Hoca, dosya konumuz hakkında bize en kapsamlı bilgi verebilecek isimlerin başında geliyor şüphesiz. Zira kendisi pek fazla emsalini göremeyeceğimiz bir şekilde, 19 yıl ABD’de imamlık ve Müslüman topluluğa liderlik yapmış. Ve aynı zamanda akademisyenlik görevini de yürütmüş.
5 aylığına ABD’ye gitti, 19 yıl ABD’de müslümanlarla kaldı
İngilizce öğrenmek için 5 aylığına ABD’ye gidiyor arkadaşlarının yönlendirmesiyle ve fiyatı uygun olduğu için. İngilizce pratiğini geliştirmek için de bulunduğu bölgenin büyük hapishanelerinden olan Rikers Island Hapishane Kompleksi’ndeki Müslüman mahkûmlara resmi imamlık (chaplain) yapan Senegalli İmam Salih’e eşlik ediyor. Daha sonra İmam Salih ile olan bağı aracılığıyla bir teklif alıyor: Binghamton’daki Müslüman cemaat, önlerindeki Ramazan ayı için bir imam arıyor ve Ezher mezunu bir hafız olan Kasım Kopuz’un bu görevi almasını istiyorlar. Kasım Hoca da karşılığında İngilizce öğretmeleri şartıyla teklifi kabul ediyor. Ancak bu 1 aylık görev, sonraları 19 yıl sürecek olan topluluk temsilciliğine doğru ilk adım oluyor. Binghamton’da hâli vakti yerinde, eğitimli Müslümanların 1960’larda yerleştiği ve kendi camilerini kurduğu bir cemaate girmiş oluyor. Bu sırada sosyal bilimlerde iyi bir sicile sahip olan Binghamton Üniversitesi’nde akademik çalışmalarını sürdürme fırsatı doğuyor ve Kasım Hoca hep ilgi duyduğu sosyal tarih alanında yüksek lisansa başlıyor. 1 ay, 1 sene; 1 sene, 2 sene oluyor… Hem Binghamton’daki cemaatin imamı hem de akademisyen olan Kasım Kopuz, çok fazla kişiye nasip olmayacak tecrübeler yaşıyor.
Kabullenme konusunda tabi evvelâ biraz içlerinde bulunmak; Müslüman topluluğun dini, sosyal ve kültürel ihtiyaçlarını belli bir süre karşılamak gerekiyordu. Doğal olarak bu bir süreçti ve bu süreç içerisinde topluluk seni kabulleniyor. Ayrıca Amerika’nın genelinde cami etrafında şekillenen cemaatler içinde ister istemez gruplaşmalar, farklı anlayışlar oluşuyor. Bunlar arasında bazen çekişmeler de oluyor. Diğer topluluklarda olduğu gibi, Müslüman topluluklar için de camiler sadece ibadethane değil sonuçta, sosyal ve kültürel faaliyetlerin yapıldığı bir merkezdi; Amerika’da genel ifadeyle “community center” deniyor. Buralar, caminin yanında aynı zamanda düzenli ve programlı bir şekilde eğitim veren bir okuldu. Hatta biraz hali vakti yerinde olan, maddi varlıkları iyi olan topluluklarda spor salonları, sosyal salonları, okul ve cami bir kompleks olarak bulunurlar. Mesela bizim “Pazar okullarımız” vardı çocuklara, gençlere yönelik. Ayrıca özel ilk okulumuz vardı. Normal ilkokul müfredatı uygulanan, ayrıca içeriğinde din öğretim ve eğitimi veren ilkokulumuz vardı.
Orda bu iki durum birbirleriyle çelişki teşkil etmiyordu. Her ikisini profesyonel sınırları dahilinde yapmak şartıyla… Tarih bölümüne ilk girdiğimde üniversitedeki iki Müslüman hoca hariç, diğer hocalar veya öğrenci arkadaşlar bilmezdi imam olduğumu. Zaten Amerika’da genel kültür olarak insanlar birbirlerinin özel hayatlarıyla ilgilenmezler. Kimse kimseye sormazdı zaten. Ancak bir sohbet veya uygun bir ortamda özel hayatla ilgili bilgiler kişinin kendisi tarafından paylaşılsa buna da oldukça saygılı davranırlar, hassasiyetlere dikkat ederler.
Ferdi olarak karşılaştım, ancak bir iki kez üniversitede şöyle durumlar oldu. Konferanslar sırasında… 11 Eylül’den sonra üniversiteye Müslümanları tehdit gören, bu bağlamda aşırı genellemeler yapan kesimin konuşmacıları getirilirdi, tabi ki üniversite özgür bir ortam olduğundan onlar da fikirlerini söyler, konuşmalar yaparlardı. Bunlardan bazıları çok tartışmalı olmuştu. Konuşmaya katılan ve İslamofobik söylemleri kabullenmiş şahıslardan biri oradaki İslam’ı savunan bizleri kastederek “siz gerçekleri söylemiyorsunuz, veya gerçek Müslüman değilsiniz. Gerçek Müslümanlık kâfirleri öldürmeyi gerektirir” deyip konuyu, “bizim aramızdalar ama takiyye yapıyorlar, gerçekte Kur’an böyle diyor”a getiriyorlar. Tabi bu bizi endişelendiriyordu. Bir toplumda en kötü şey şüpheli gözüyle bakılıyor olmak. Toplumda bu kimselerin beslendiği İslamofobik propagandalar, söylemler mevcuttu ve bu bizi gitgide rahatsız ediyordu. Müslümanların kendileri için tehdit olduğuna inandırılmış bir kesim.
Bir de kendi topluluğumuza yönelik etkinlikler vardı. Örneğin camiye düzenli gelsin gelmesin, cemaatin her bir bireyi ile ilgilenmek gerekiyor. Bir iş lazımsa bu mesele ile ilgileniyorsun, aile meseleleriyle ilgileniyorsun, bir muamelat ilişkisinde problem çıkarsa hakemlik yapıyorsun. İster istemez bir nüfuzun oluyor
Binghamton’da öyle bir sıkıntı olmadı. Ancak bize yakın yerlerdeki topluluklarda bazı münferit meseleler oldu. Mesela Binghamton’a 4 saat uzaklıkta Buffalo diye bir kent var, oradaki toplulukta bazı yönelimler oldu gençler arasında. Bu da tabi ki bizi tedirgin ediyordu. ABD’nin genelinde, münferit olaylar hariç, şükür ki radikal söylemler tutmadı. Zaten Amerika’daki Müslümanlar bireysel yaşamlarındaki prensiplerini sürdürmeye, bireyselliklerini yaşamaya önem veriyorlar ve genelde eğitimleri yüksektir. Radikal söylemlere mesafeli bir gençlik var. Zaten İslam’ın orta yol prensibi de bunu gerektirir.
Deniz Baran konuştu.
Kaynak link: http://www.dunyabizim.com/uzun-yc4b1llar-imamlc4b1k/22659/abdde-uzun-yillar-imamlik-yapti-kasim-kopuz
Önceki Yazı Taşköprizade’nin Ahlak ve Siyaset Düşüncesi
Sıradaki Yazı Sosyal Medyanın Avret Mahalli