Atatürk... Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu, dâhi komutan ve güçlü lider. Fazla söze gerek yok. Bu vasıfların hepsini birden üzerinde taşıyan insanlardan biridir Atatürk. Bu sebepten, hiçbir şekilde istismar veya reddedilemeyecek bir şahsiyettir.
Ancak günümüzde, Atatürk’ü ve Atatürkçülüğü kendisine kalkan olarak alan bazı istismarcılar, çirkin hedeflerine ulaşmak için Atatürk gibi bir şahsiyeti kendilerine âlet etme gafleti içerisindeler. Ve yine bir kısım da, maalesef kendi çirkin emellerini gerçekleştirmek amacıyla onu reddetmektedirler. Biz her iki gruba da lânet okumaktayız. Zira Atatürk’ün vecizelerini fikir terazisinde tartarak anlamaya çalıştığımızda, onun hiçbir şekilde kullanılamayacak derecede derin fikir hayatını görebiliriz. Bu iki grubun dışında, beni en çok üzen diğer bir
grup da maalesef kendisini “Milliyetçi” olarak telâkki eden kişilerin duyarsızlığı. Bu duyarsızlık neticesinde ne kadar kaşarlanmış Komünist, Faşist, Leninisit, Marksist ve bilumum ..... istler, icraatlarıyla Rahmetli’nin kemiklerini sızlatmışlar ve hâlâ daha sızlatmaktadırlar. Âdeta kanun hâlini almış bir söz vardır: “Malına sen sahip olmazsan; uğursuz, hırsız, hain dahi olsa sahip çıkacak birisi mutlaka bulunacaktır.” Tıpkı Atatürk’e olduğu gibi... (Yarası olan gocunur). Bu şarlatanların niyetleri malûm. Peki bizim “milliyetçi”(!)lere ne oluyor. Bağrımızdan çıkan, Türklük için çalışan gerçek Milliyetçi Atatürk’e niçin sahip çıkmıyorlar? Rahmetli’yi niçin bölücülere, komünistlere, ateistlere âlet ettiriyoruz? Niçin? Niçin? Sebebi çok açık: Atatürk’ü tanımıyor ve anlamıyoruz da ondan. Bu yazımda; Nutku başta olmak üzere, her konuşmasının hemen hemen yarısını Türk, Türk Milleti, Türk kültürü, vatan, millet, bayrak gibi kutsal varlıklarla süsleyen gerçek Milliyetçi Atatürk’ü; kaçük, küçücük örnekleriyle, haddim olmayarak anlatmaya çalışacağım. İnşallah, düzenbazlar utanç duyar (zannetmiyorum ya!), Milliyetçiler de O’nu anlamaya çalışırlar.
Bu sözü acaba, “Atatürkçüyüm” diyen kaç kişi söylemektedir? – “ Bir gün ressamlar Türk’ün sîmâsını kaybederlerse Yıldırım’ı alsınlar, yapıversinler”
İşte bu kadar. Gel de bu söz için bir kitap yazma. Güncelliğini hiçbir zaman kaybetmeyecek asıl meselemizin bu olduğunu hiç unutmamak gerekir. Atatürk’ün vecizelerine devam edelim...– “Türk Milleti’nin içtimaî nizamını ihlâle müteveccih didinmeler, boğulmaya mahkûmdur. Türk Milleti, kendisinin ve milletinin yüksek menfaatleri aleyhine çalışmak isteyen müfsid, sefil, vatansız ve milliyetsiz sebük-mağzların hezeyanlarındaki gizli ve kirli emellerini anlamayacak ve onlara müsamaha gösterecek bir heyet değildir.”
– “Buraya konduğumuzdan beri ne olduğumuzu anlatmaya çalıştık ve anlatıp duruyoruz ki; Türk eli büyüktür ve yeryüzünde yalnız o büyüktür. Her yeri Türk’tür ve her yeri aydınlatan Türk’ün yüzüdür. Diyarbekirli, Vanlı, Erzurumlu, İstanbullu, Trabzonlu, Trakyalı ve Makedonyalı hep bir ırkın evlâtları, hep aynı cevherin damarlarıdır”
Bu topraklara niçin “Türk Eli” dendiğini anlamak istemeyen, mozaik lâfını dillerine pelesenk eden unvanı büyük, kendisi küçük şahsiyetlere(!) ihtaf olunur. – “Benim yaradılışımda fevkâlade olan bir şey varsa, Türk olarak dünyaya gelmemdir”.
Bir başka sözü: – “Biz, doğrudan doğruya milletperveriz ve Türk Milliyetçisiyiz. Cumhuriyetimizin dayanağı Türk topluluğudur. Bu topluluğun fertleri ne kadar Türk Kültürü ile dolu olursa, o topluluğa dayanan Cumhuriyet de o kadar kuvvetli olur.”
Okuduğunuz tüm bu sözlerin altındaki imzayı kapatalım ve tekrar okuyalım. Anında sizi afaroz ederler. Irkçı, faşist, Türkiye’deki “realiteyi(!)” görmeyen dar kafalı damgasını yersiniz. Ancak bu sözleri ne ben, ne de bir başka milliyetçi söyledi. Bunu Türklüğün ve Türk Milliyetçiliği’nin en kavî savunucusu “Mustafa Kemal Atatürk” söyledi. Herkes gerekli dersi çıkarıyordur inşallah...
Rahmetli mezarından kalksa; kalktığına pişman olmaz mıydı? mezarından şöyle bir kalkıp, baksa: Aman Allah’ım! 200-250 kelime hazine(!) siyle öğretmelik yapanlar mı? Lâubali ve anlaşılmaz bir kuş diliyle yazı yazan gazeteciler mi? Hattâ bu meziyetleriyle yılın yazarı seçilenler mi? Yabancı dille eğitim yaptırıp “Türkçe bilim dili değildir” diyenler mi?... Daha neler neler. Sayarken bile utanıyorum. Acaba, Milletimizin kalbini ve beynini dumura uğratmak isteyenlere lânet okumaz mıydı? Aslında bu satırları, Anıtkabir’deki şeref defterine yazmak isterdim. Çünkü: Orada bu samimî duygulardan hiçbiri yok!
Atatürk’ün Türk, Türkçülük, millet, milliyetçilik ile ilgili sözleri tabiî ki bu kadar değil. ancak, onu anlamaya sevk etmek için bu kadarı yeter herhalde. Atatürk’ün sözleriyle ilgili olarak yazacaklarımı bitirirken: 1947-49 yılları arasında Dr. Arın Engin’in, İngiltere’de rastladığı “İngiliz Browny usûlü” yemin töreninden bahsetmeden geçemeyeceğim. Bu hâdise zannederim, “ırkçı eğitim” (Maalesef verilmediği hâlde) veriliyor; “Millî Eğitim değil, Türkiye Eğitim sistemi olsun” diyenlere güzel bir cevap olacak:
Vay ırkçı vay! Diyemezler, ama hemen bizim “Andımızı” hatırlatırlar. Doğrudur. Biz de her sabah “Türküm, doğruyum, çalışkanım”, sözleriyle başlayan Andımızı okutuyoruz. Ancak bu, ulvî tören havasından çıkmış, yasak savma niteliği kazanmıştır. Ayrıca, şuuru veremedikten sonra...