Eski Seçimler Ve Ayak Oyunları | Ülkücü Kadro - Ülkücü Haber Sitesi
Bu haber 24 Mart 2019 - 18:04 'de eklendi ve 913 kez görüntülendi.
1970’li yıllarda gerek Adalet Partisi ve gerekse Cumhuriyet Halk Partisi, Milletvekili ve Senatör adaylarını ön seçim yoluyla tesbit ederlerdi. Daha sonraki dönemlerde ise daha çok merkez yoklaması şeklinde bir yol izlenirdi.
Biz bu duruma tepkili olduk diyorum ama bu tepki Ocak’tan mı geliyordu, yoksa bazı büyüklerimizin girişimleri sonucunda onların bizi yönlendirmesi sonucu mu biz böyle davranıyorduk bu durumu o gün bizler anlayacak gibi değildik.
1979 Senato kısmi seçimlerine giderken de, yine Yozgat’ta bulunan ağabeylerin neredeyse tamamı Servet Bora ağabey üzerinde anlaşmış gibiydiler
Sanki herkes düşünce ve elbirliği etmişti. Fakat başka bir aday daha vardı merkez valilerinden Fuat Çapanoğlu.
Biz Servet Bora ağabeyi kendimize daha yakın hissediyor ve onun aday olmasını istiyorduk.
MHP; 1970’li yıllardan beri yapılan çalışmalar sonucu bünyesinde çok önemli bir potansiyeli barındırıyordu. Yıllardır birikmiş bir işçi memur ve serbest çalışan kitlesi vardı. Bu kitleyi tatmin edecek bir adayla Belediye Başkanlığı alınabilirdi.
MHP potansiyeli için, Yozgat’ halkı için pek de bilinmeyen fakat hakkında birçok hayal mahsulü söylenti üretme olgusu da bulunan bir aday bulunmalı ve MHP camiasına sunulmalıydı.
MHP den başkaca aday olmak isteyen, ya da aday olma ihtimali olanlar çeşitli şekillerde saf dışı bırakılmalıydı.
Nitekim öyle oldu ve hiç kimse pek bir cesaret göstererek ben adayım diyemedi ve kimlerin bulduğu, kimlerin karar verdiği ve kimlerin onayladığı pek de bilinmeyen bir aday çıkartıldı.
MHP camiası zaten birlikteliği sağlamış, ilde ne kadar, muhalif ve muvafık varsa MHP geleceği üzerinde birleşmişti. Rüzgâr da MHP den yana esiyordu.
Bu birliktelik rüzgârı 3 dönem devam edecek ve MHP 12 Eylül 1980 öncesi birlikteliğini yakalamış olarak görülüyordu.
Yozgat tarihine iz bırakacak bir icraat orta yere konulamazken, çok da başarılı ve hizmete dayanan bir dönem geçiremeyen Yozgat belediyesi 3. dönemin bir yarısında vekâletle idare edilmiş ve daha sonraki seçimlerde ise ne yazık ki önemli bir başarı elde edilememişti. 3 dönemin hâsılatı başarısızlıktı.
Bu adaylar için teşkilattan gelme-gelmeme gibi kıstaslar ileri sürülmüş olmasına karşın, teşkilatın hiç tanımadığı ve teşkilatın hiçbir yerinde olduğu bilinmeyen adaylar da bir rüzgârla belediye başkanı seçilebilmişti.
Seçilsin seçilmesin, kabul edilsin kabul edilmesin her fert inandığı yolda aday olabilir ve de olmalıdır. Bu adaylığın önüne bir takım ayak oyunları koyarak rakipleri alt etme gibi eski alışkanlıkların ne yazık ki terk edilmediği gözleniyor.
Eğer partilerde orta yere sandık konulur ve aday belirleme konusu bu şekilde yapılıyor olsa idi herkes boyunun ölçüsünü alır ve dersini alan geriye çekilebilirdi. Fakat sandık konusuna pek de inanmayanlar elbette olacaktır. Bu gibiler ise her türlü ayak oyunlarına her zaman tevessül etmişlerdir, edeceklerdir de.