OSMAN EFKERE - EVLİYANIN İŞİ…
Giriş Tarihi : 08-08-2019 11:15
Bağdat’ta bir tüccar arkadaşım vardı.
Bir gün baktım bütün malını mülkünü fakirlere dağıtmış, iyi bir müslüman olmuştu.
Bunun sebebi ise, bir gün Bağdat’ın bir camisine Cuma namazı kılmaya gittim.
Namazı kıldıktan sonra gördüm ki, Bişri Hafi camiden çıktı acele acele bir yere gidiyordu.
Gördüm ki önce bir fırına girip ekmek aldı.
Sonra kebap yapan bir yere girip kebap aldı, sonra da bir helvacı dükkânından helva aldı. Bende kendi kendime böyle bir zatın bunları alıp yiyeceğine kızdım.
Fakat nasıl yiyeceğini merak edip takip etmeye devam ettim.
Bir süre sonra bir köye vardı.
Köyün camisine girdi.
Baktım ki camide yatalak bir hasta var.
Bişri Hafi kebapçıdan ve helvacıdan aldıklarını lokma lokma edip yatan kişiye yedirmeye çalıştı.
Ve sonra hastanın yanına gelerek durumdan haberdar olmak için hasta ile konuştum.
Fakat Bişri Hafi’yi göremedim.
Bişri Hafi’yi sordum bana “O Bağdat’a gitti” , “ancak bir hafta sonra gelir” diye karşılık verdi. Tekrar ben hastaya “Burası Bağdat’a ne kadar mesafe” deyince, hasta bana,” 40 fersahtır (240km)” dedi.
Ben bu yolu gidecek param yok, burada kimseyi tanımam ve bu yolu yürüyemem dedim. Hasta şahıs onu bekle dedi ve beklemek mecburiyetinde kaldım. Ancak Bişri Hafi Cuma günü geldi. Hastayı aynı şekilde doyurdu.
Giderken o şahıs Bişri Hafi’ye “Bu adam Bağdat’tan senin arkadaşın. Geçen hafta seninle beraber gelmiş. Bir hafta burada kaldı. Onu tekrar yerine götür.” dedi.
Bana, “Sen benimle buraya niye geldin?” dedi. Ben özür dileyerek hatamı söyledim ve af diledim.
“Haydi, kalk ve yürü” dedi.
Akşama kadar yürüdük, akşam olmak üzere iken bana “Sen Bağdat’ın hangi mahallesinde oturursun” dedi.
Ben “falan mahallede otururum” deyince “O mahallenin yolu burasıdır. Git ve arkana bakma” dedi.
Ben ondan sonra tövbe ettim bir daha böyle işlere karışmadım.