Şiddeti, erkek şiddeti diye tasnif etmek, giderek, kadınları korumaya değil aşağılamaya dönüşüyor. Kadın, hep edilgen, hep ezilen, dili mühürlü, eli kolu bağlı, gözleri yerde, iradesi zayıf zavallı bir konuma itiliyor. Hele öyle kadınlar bu resme sokulmaya çalışılıyor ve öyle kadınlar bu resme girmeye gönüllü oluyor ki? Tabii ki popülist, pop köşe yazarları, magazin seviciler de bu ateşi üfledikçe tam bir anlam kayması oluyor.
Şiddeti kadın erkek şiddeti diye tasnif etmeden önce, duygusal, fiziksel, vicdani, ekonomik, cinsel her boyutuyla reddetmek ve kaynağı ne olursa olsun aynı mesafeyle yaklaşmak gerekir. Bütün erkekleri potansiyel şiddet kaynağı ve tüm kadınları potansiyel mağdur olarak görerek adil olunamaz. Henüz ispatlanmamış bir şekilde suçlandığınız anda onlarca, hatta sanal bombardımanla binlerce, yüzbinlerce hakarete, aşağılanmaya, statü kaybına, sosyal yağmaya uğramak da şiddet mağduru olmaktır. Ama sağ olsun hikmeti kendinden menkul “duayen” yazarlar daha neyin ne olduğu anlaşılmadan, insanları tacizci, saldırgan, alkolik, şiddet yanlısı olarak teşhir etmeye ve hatta etiketlemeye pek hevesliler. Çünkü şu anda bu satıyor. Ayağınız takılmaya görsün üstünüzde tepiniyorlar. Sonra davalar, danışmanlar, görüşmeler, özürler gücünüz ve çevreniz varsa anca tekzip metinleri. Ama sonuç değişmiyor. Etiketlendiniz bir kere. Tahkir edildiniz, telin edildiniz ve dışlandınız. Uğradığınız zararın hesabını çıkarmak kolay değil. Ama bu kimin uğrunda. Siz üzerinize bulaşan çamuru temizlemekle uğraşırken zaten toplum çoktan yeni bir şüphelinin peşinde. Ama bu arada, medyaya düşmeyen yüzlerce gerçek taciz, gerçek tecavüz sürüp gitmekte. Ama onlar yeterince sansasyonel değil.
Bir suç, net bir şekilde tanımlanıp, kesin ve kararlı bir şekilde üstüne gidilmediği sürece, öyle miydi değil miydi şüphesi olan her vaka aynı sepete koyulduğu sürece sepetin tamamına şüpheyle yaklaşılmasına yol açılıyor. Sanal mağdurlarla gerçek mağdurlar birbirine karışıyor ve olan yine gerçek mağdurlara oluyor. Kendi iradesi ile davranacak olgunluğa erişmemiş, zihinsel ve fiziksel gelişimini tamamlamamış ya da fiziksel ve zihinsel dezavantajları olan her canlı şiddet ve tehdidi karşısında korunmaya muhtaçtır. Bunun dışındaki şiddet olaylarında kadın erkek tasnifinden önce olayın ne olduğunu anlamaya çaba harcamak gerekir. Sırf erkek olduğu için bir tarafı, savunmasını bile almadan idama götürmek yargısız infazdır. Bu infazın da özrü ya da geri dönüşü yoktur. Bu sosyal linçten vazgeçmek, adil yargılamaya önce kendi vicdanlarımızda başlamak gerekir. Pozitif ayrımcılığın dozu kaçınca kantarın da topuzu kaçıyor. Şiddet mağduriyet açısından da kaynağı açısından da cinsiyetçi yaklaşımların dışına taşınmalı, masum kadınlar; suçlu erkekler, cesur kadınlar; korkak erkekler, zayıf kadınlar; güçlü erkekler sarmalından çıkarılmalı, adil ve vicdani bir bakışla ele alınmalıdır. Yoksa kurban ile cellat, mağdur ile gaddar bu popülist atmosfer içinde maziden atiye aynı yolculuğu sürdürmeye devam edecek.