Rukiye'nin Günlüğü: Nisan 2012
Hamamönü...ara sokaklar, cafeler,fasıllar, Taceddin Dergahı...Mehmet Akif Ersoy...
Hamamönü'ne ilk kez nişanlıyken gitmiştim ve kızmıştım kendime niye daha önce gelmedim diye. Her geçen gün daha da büyüyor Hamamönü..Restore edilen eski Ankara evleri, ara sokaklarıyla turistik bir mekan olma yolunda. Özellikle Mehmet Akif Ersoy'un İstiklal Marşımızı yazdığı evinin ve Taceddin Dergahı'nın orda bulunması dolayısıyla da ziyeret edilmeyi hakediyor. Rahmetli Muhsin Yazıcıoğlu'nun kabrini de unutmamak gerek. Hafta sonları neredeyse her cafeden canlı müzik, fasıllar duymanız mümkün. Sanat atölyelerinde farklı dallarda orijinal, el yapmımı ürünler karşılıyor sizleri.. Beni en çok mutlu eden ise atölye sahiplerinin foroğraf çekimine izin vermeleri oldu .
Hamamönü'nde her hafta farklı etkinlikler de oluyor. Mesnevi dersleri, Ney dinletileri, Fasıllar, söyleşileri vs. Yolunuz düşerse Neyhane'ye de uğramadan ayrılmayın Hamamönü'nden. Herhafta sonu ney dinletileri ve sohbetlere iştirak edebileceğiniz ufak mütevazi bir mekan. Kapıdan karşılayanlar da öyle içten öyle samimiler ki bir bardak çay ikram ediyorlar başta ve tek tek ilgileniyorlar ziyaret edenleri. Siz de bunun karşılığında içinizden tekrar geleceğinize dair söz vererek ayrılıyorsunuz. Çevir sevdiğin ürün senin olsun..
Bize çıkan kitap ayracı..
Hafta sonu çok sevgili arkadaşım Ayşe Münevver'in gününe davetliydik. Canım arkadaşım bizler için (özellikle de benim için)o kadar çok birbirinden farklı lezzetler hazırlamış ki hazırlarken de epey bi yormuş kendisini. Arkadaşım burdan sana sesleniyorum senin güler yüzün, bir çay ve bir kekin bize yeter de artar bile. Maksat muhabbet değil midir sonuçta? Bunlar da arkadaşımın evinden çeşitli kareler...
Pastanın burnu akmış:))
Beypazarı Ankara'ya yaklaşık 45 dk -1 saat'lik uzaklıkta şirin mi şirin bir ilçe. O kadar çok ismiyle ünlü ürünleri var ki gidince insanın hepsinden alası geliyor. Mesela Beypazarı kurusu, Beypazarı evleri, Beypazarı sodası, havuç suyu, 80 katlı baklavası, yaprak sarması, damat kurabiyeleri, peştemallı teyzeleri, gümüşler... Bunları yazınca o yörenin insanlarının ne kadar üretken oldukları sonuncuna da varabiliriz. Eğer Beypazarı'na yolunuz düşerse ilk yapmanız gereken Hıdırlık Tepesi'ne çıkıp Beypazarı'nı şöyle bir kuşbakışı izlemek olmalıdır ki neyin nerede olduğunu bilerek gezesiniz. Zaten Beypazarı şehir merkezine girişte kocaman bir havuç maketi sizi karşılıyor ordan hangi ara sokağa girseniz eski Beypazarı evleriyle karşılaşıyorsunuz. Güzel kareler yakalama olasılığınız çok fazla. Özellikle ( kayınbabamın bana hediye ettiği fotoğraf makinasını elime aldığımdan beri)benim gibi fotoğraf hastası olduysanız. Fotoğraf çekenin yanında bulunmanın ayrı bir zorluğu da sürekli ''sen git ben geliyorum'' sözüne muhatap olmasıdır. O yüzden yanınızdakilere can sıkıcı durumlar yaşatmak istemiyorsanız bu işe gönlünü veren arkadaşlarla gitmek en güzeli. Beypazarı Şehir Merkezi
Sanırım çocuklar fotoğraflarının çekildiklerini farkedip bana böyle poz vermeyi tercih ettiler. Ufacık Beypazarı kurusu
Bol köpüklü ayranı..Ankara'da böyle bir ayranı 4,50 TL(2012)'den aşağı içemezsiniz. Beypazarı'nda ise sadece 2 TL(2012) idi , Manduz çayı dedikleri kömür ateşinde yapılan çay 1 TL(2012) idi ki Beypazarı bu anlamda gönlümüzü de fethetti. Rengarenk neredeyse hertürlü bitkiden yapılmış sabunlar...