Hüsn-u Zan Adem-i İtimad
1 tarafından zühretünnur
2 tarafından zühretünnur
Konu: Hüsn-u Zan Adem-i İtimad
10.11.12 11:13 #1
Hüsn-ü Zan Adem-i İtimad NUR mesleğinde önemli bir düstur.Bu düsturdan tam olarak neyi anlıyorsunuz?Az çok biliyorum ama daha iyi anlamak istiyorum.
13.11.12 23:55 #2
Bugün, büyük ve merhum kardeşim Molla Abdullah ile Hazret-i Ziyaeddin hakkındaki malûmunuz muhavereyi tahattur ettim. Sonra sizi düşündüm. Kalben dedim: Eğer perde-i gayb açılsa, bu sebatsız zamanda böyle sebat gösteren ve bu yakıcı, ateşli hallerden sarsılmayan bu samimî dindarlar ve ciddî Müslümanlar eğer herbiri bir velî, hattâ bir kutup görünse, benim nazarımda şimdi verdiğim ehemmiyeti ve alâkayı pek az ziyadeleştirecek; ve eğer birer âmî ve âdi görünse, şimdi verdiğim kıymeti hiç noksan etmeyecek diye karar verdim. Çünkü böyle pek ağır şerait altında İmân kurtarmak hizmeti, herşeyin fevkindedir. Şahsî makamlar ve hüsn-ü zanların ilâve ettikleri meziyetler, böyle dağdağalı, sarsıntılı hallerde hüsn-ü zanlarını kırmakla muhabbetleri azalır ve meziyet sahibi dahi onların nazarlarında mevkiini muhafaza etmek için tasannua ve tekellüfe ve sıkıntılı vekara mecburiyet hisseder. İşte hadsiz şükür olsun ki, bizler böyle soğuk tekellüflere muhtaç olmuyoruz.
13.11.12 23:56 #3
Azami hüsn-ü zan,
ama insan bu çiğ süt içmiştir manasını da tahattur ederek.
tedbiri elden bırakmamak esasınıda unutmamak gerektiği düşünülebilir..
Bu mana ile ile malumunuz üstadın abisi ile ziayeddin mudavelesi akla gelir..
.insan hüsnü zan etmeli ama mübalağa etmemeli..
çünkü mübalağa zemmi zimmidir..
ve tedbiri elden bırakmamalı davanın kudsiyetine gelecek bir zararında olabaliceğini düşünerek
ince noktayı korumalı ve davanın izzet ve vakarını koruma adına dengeli davranmalı..
14.11.12 01:04 #4
14.11.12 15:56 #5
“Kardeşlerim! Sizin zekâvetiniz ve tedbiriniz, benim tesanüdünüz hakkında nasihatıma ihtiyaç bırakmıyor. Fakat bu âhirde hissettim ki, Risale-i Nur şakirdlerinin tesanüdlerine zarar vermek için birbirinin hakkında sû’-i zan verdiriyorlar, tâ birbirini ittiham etsin. Belki filan talebe bize casusluk ediyor, der; tâ bir inşikak düşsün. Dikkat ediniz; gözünüzle görseniz dahi perdeyi yırtmayınız. Fenalığa karşı iyilikle mukabele ediniz. Fakat çok ihtiyat ediniz, sır vermeyiniz.Zâten sırrımız yok, fakat vehhamlar çoktur. Eğer tahakkuk etse, bir talebe onlara hafiyelik ediyor; ıslahına çalışınız, perdeyi yırtmayınız.”
Emirdağ L.: 108
zühretünnur, seyyah_salih and *SAHRA* like this.
14.11.12 15:58 #6
Hüsn-ü zan ve adem-i itimad meselesi, herkes hakkında olmayıp, mahiyeti tam bilinmeyenler hakkında bir tedbir ve sinsi cereyanlara karşı bir tayakkuz meselesi iken ve aldatan ve aldatılanlara karşı safdilliği önleyen bir tenbih ve telkin olduğu halde, bu ifadeyi su-i te’vil edip engellemek, safdilliği ve safdilleri artırır ve müfsidlerin ifsadına yol açar.
Ezcümle bu gelen parça güzel bir örnektir. Şöyle ki:
“Ciddî bir mes’eleye vesile olabilecek bir latife: Dünkü gün sabahleyin bir dostumun damadı Mehmed yanıma geldi. Mesrurane, beşaretkârane dedi ki: “Senin bir kitabını Isparta’da tab’etmişler, çoklar okuyorlar.” Ben dedim: “O, yasak olan tab’ değil belki müstensihle bazı nüshalar alınmış ki hükûmet ona birşey demez.” Hem dedim: “Sakın bunu senin dostun olan iki münafığa söyleme. Onlar böyle birşey arıyorlar ki, bahane etsinler.” İşte kardeşlerim, bu adam çendan bir dostumun damadıdır; o münasebetle benim de ahbabım sayılır. Fakat berberlik münasebetiyle vicdansız muallim ve münafık müdürün dostudur. Orada kardeşlerimizden birisi bilmeyerek öyle söylemiş. İyi oldu ki, en evvel geldi, bana haber verdi. Ben de tenbih ettim, fenalığın önü alındı. Ve teksir makinası binler nüshaları bu perde altında neşretti.”