Sen Gelince: Kanımdan,canımdan, aşkımdan...
Kendimi bildim bileli sorumluluklarımı fazla önemsedim ben. Gereğinden fazla titizlendim, tek başıma üstlendim, yükümü paylaşmadım hiç. Evde, işte, okulda hep böyleydi bu… Nilsu’da da öyle oldu. Her şeye tek başıma yetişmeye çalıştım. Gece ben koştum her uyanışında yanına, sabah ben kalktım onla birlikte… Yemeğini ben yedirdim, kahvaltısını ben yaptırdım, öğle uykusuna ben yatırdım… Ta ki bir süre öncesine kadar… Bitti pilim çünkü…
Şimdi bir yardımcım var… Süper kahramanım benim… (Evet bu iyiydi. Bundan sonra ondan böyle bahsedebilirim) Gece uyanmaları raydan çıkıp, üstüne bir de sabah erken kalkmalar başlayınca duruma el koydu kendisi… Bizim bücür sabahın bir köründe uyandığında, ki bu hemen hemen her gün anlamına geliyor, babası kalkıyor artık. Giydiriyor, altını temizliyor, kahvaltısını yaptırıyor ve oyun oynuyor… Bana o sırada gecenin intikamını almak için kullanacağım 1 saatlik bir zaman kalıyor… Sonra gelip beni uyandırıyorlar öperek… Kimse 1 saatcik mi demesin… O ufak zaman diliminin benim için anlamını bir bilseler… Hele bir de hafta sonları bu süreye ek olarak bana torpil geçildiğini… Ha yetiyor mu bana? Hayır, ama buna da şükür!
Biz düzeni böyle kurduğumuzdan beri çok şey değişti bizim çatının altında… Ben daha iyi başladım yeni güne… İşe hazırlanmak için daha fazla zamanım oldu… Babası daha fazla zaman geçirmiş oldu kızıyla, Nilsu daha fazla bağlandı babasına… Çok şey değişti dedim ya… Aralarında oluşan bağa inanamıyorum… Sabah elinden tutarak onu kaldırıyor sadece, akşam eve döndüğünde deliye dönüyor, yatarken babası uyutsun istiyor. Benim kucağımdan ona atılıp, bana el sallıyor hınzırca… Galiba babasını benden çok seviyor… Ve galiba o sadece benim süper kahramanım değil…
İtiraf ediyorum bazen bozuluyorum… Bana bir kere olsun anne dememişken, öyle güzel baba diyor ki… Ama aralarındaki bu bağ garip bir haz veriyor bir yandan da… Onlar aşkla birbirleriyle cilveleşirken, ben aşkla onları izliyorum… Hiçbir zaman elimi bırakmasını istemediğim bir adam ve kanımdan, canımdan, aşkımdan minik bir varlık…
aman be ne vardı bu kadar duygulu yazacak, ahanda gözlerim doldu işte....Bizimki de öyle güzel baba diyor ki, anne demiş gibi mutlu oluyorum bende.
Ohh bence de yaa ne güzel olmuş kesinlikle hak veriyorum bende artık hem babsıyla biraz aman geçirmesi adına ki erkek çocuğu bizimki hem de benim biraz olsun yenilenebilmem adına veriyorum bazen dışarda bazen evde beraber takılsınlar diye :) İnsanın çok ihtiyacı oluyor sonsuz hak veriyorum size ve o bir saat değil yarım saat bile ahh ne tatlı gelir insana :))sevgiler...
3 Kasım 2009 13:08
Çok güzel anlatmışsın... Bu arada minik adamın bir baba deyişi var sanki yıllardır hasretler, inanamazsın:D Dahası banada anne demiyo "nene" diyo:)
kimse bir saatcik mi demez emin ol =)10 dakika bile o kadar iyi bir mola oluyor ki.Huzurunuz eksilmesin, sevgiler.
Babalar ve kızları arasındaki o muhteşem bağ, çok şükür bizde de var. Çok şükür diyorum çünkü hiç ilgilenmeyen kişileri çok yakınen tanıyorum.
3 Kasım 2009 14:15
ben bu yazını kocama göstermeyeyim:Pyani evde yapmadığı ne kaldı, el atmadığı bir iş bıraktı mı merak ediyorum. böyle bir yazı kafamda var ama açıkçası dillendirmek istemiyorum:P
Elif'cim biz duygusalız ya yer arıyoruz kendimize:) Ben de ama isterdim ki aynı güzellikte anne de desin:)Batıkan'ın sevgili annesi di mi ama:) Evet dakikalar bile kıymetli benim için de artık ayıp olmasın diye dillendirmedim:)Nilo teşekkür ederim:) Demek minik adamlar bile babalarına bu kadar düşkün olabiliyor. Ben sadece kız çocukları böyle sanmıştım:)
3 Kasım 2009 15:45
Benim sevgili de böyle biraz yükümü alsın istiyorum :(eşini tebrik etmek lazım, bravo valla :)
Kirazsevdası demez di mi:) Halden anlayan bilir işte:) Çok teşekkürler, hepimizin:)Güneş'cim harika bir şey değil mi? Evet haklısın şükretmek gerek, ben de bazen rastlıyorum bahsettiğin tarzda insanlara...Zeynep'cim çok şanslısın:) Bu zamana kadar kocam çok yoğun çalışıyor diye kıyamadım ona, hata etmişim... Tabii daha fazlasını beklemiyorum... Bu arada sen dillendir yazını yine de... Ben okutmak isterim kocama:) Zevkle:)))
ben hastayken de serkan ilgilinde çınar'ın herşeyiyle. aynen dediğin gibi oldu. çınar beni aramadı hiç. hatta 3 gün emzirmedim o zaman iyice koptu benden. böyle zamanlar babalarla çocukların ilişkileri için çok faydalı oluyor
3 Kasım 2009 16:31
Sibel bence yardım almalı eşinden ve bunun keyfini de çıkarmalısın mutlaka... Hoş yine asıl yük sende olacaktır ama yine de hafifliyorsun biraz:)Sermin çok haklısın, yapışık yaşıyorduk bir ara bahsetmiştim... Şimdi iyice babacı... Biliyorum sen de bir dönem çok yıprandın... Hastalıklar filan üst üste gelince daha da zor oluyor...
Ne kadar sanslisin... O bir saat hem senin icin hem de guzel kizin icin oyle onemli ve anlamli ki... Hani damlaya damlaya gol olur misali...SevgilerUmur & Ada
Anneler ne kadar sorumluysa babalarda bi okadar olmalıdır bence.1 saat bile baksalar aslında kardır :)
o 1 saatçik uyku 4 saat yerini tutar anneler anlar ancak ;)uyku öncesi emzirirken babasına el sallayıp kışkış derdi şimdi babasının kucagında süt içerken bana el sallayıp naş diyor bizimki de aynı sıpacıklar :)
4 Kasım 2009 00:20
bu tip yazılar çikolata etkisi yapıyor bende dimağımda hoş bir tad bırakmış tüm gün geziyorum işte bu da onlardan olmuş...Bu arada çok hızlı yazdığımdan bazen bende hiç mi hiç imla kurallarına bakmadan yazıyorum.
4 Kasım 2009 14:27
Umur şanslıyım gerçekten... Vardır elbet benden daha şanslıları ama ya hiç sahip olamayanlar? Sevgiler bizden:)Sinem'cim teşekkürler bu yorum da bende aynı tadı bıraktı... Evet oluyor bazen ama ben yine de dikkatli olmamız gerektiğini düşünüyorum, belki mesleki olarak:)))
Şanslı bir eşŞanslı bir anneÇok anlatma bencenazar değmesin...benim bebeğim eşimin dibinde avaz çığlık ağlasa duymaz uyumaya devam eder adam :)gerçi günahını almayım canı isterse harika bakar kızına yahaa bir de çalışan anne çocuklarının annelerinden intikam alma şekilleri varbenimki olmadığım ortamlarda bildiğin gökten inmiş melekkenben geldiğim an şeytana dönüşüp, her söylediğimin tersini isteyip yaparak alıyor intikamınıkimisi de anne demeyi redderek senin cimcime gibi(aramızda kalsın senin süper kahraman duymasın ama bir sır vereyim m? bütün çocuklar hep en çok annelerini sever)Allah saadetinizi bozmasın
Ayça çok haklısın ama inan o kadarını beklemiyorum... Düşündüm de hiç fena olmazdı hani:)Demet aynen öyle anneler anlar... Çok işini biliyor bu bücürler di mi:) Çok güzel anlatıyor bu örnek:)Sevgili adsız çok teşekkür ederim... Aman değmesin:) Kesinlikle katılıyorum sana... Bütün nazı bana... Babannesi de aynı şeyi söylüyor... Hiç ağlama krizine girmemiş onların yanında... Öyle mi diyorsun? Niye yüzümde bir gülümseme oluştu ki? Hani birazcık haininden:))) Sevgiler... Allah sizin de saadetinizi bozmasın:)
süper valla.. tahtalara vur, şeytan kulağına de.. baba -kız arasında başka birşey oluyor. allah bozmasın..
Esra vuruyorum, diyorum da acaba iyi mi yapıyorum... Benim pabuç iyiden iyiye dama atılması sonra:)
7 Kasım 2009 13:09