İddet | Haznevi.net
You are at:Home»Şafii Fıkhı»İddet	İddet	0
Cabir b. Abdullah şöyle rivayet etmektedir: “Benim teyzem boşan­mıştı. Akabinde kendisi, kendi hurmalarının meyvelerini kesmek istedi.. Fakat bir kişi, onu dışarı çıkmaktan menetti. Bunun üzerine teyzenv Peygamber´e geldi. Peygamber ona ´Evet, sen kendi hurmalarını kes. Çünkü senin tasadduk etmen, yahut bir iyilik işlemen ümit edilir´ bu­yurdu”.
Zeyneb binti Ka´b b. Ucre´den şöyle rivayet edilmiştir: Fureya binti Mâlik b. Sinan (bu kadın Ebu Said el-Hudrî´nin kizkardeşidir) Zeyneb´e şöyle haber verdi: “Rasûlullah´a giderek Benû Hudre´de bulunan ailemin yanına dönüp dönemeyeceğimi sordum. Kocam kaçan kölelerini aramak için çıkmıştı. (Medine´nin kenarında) Kadu´m denen yere vardıklarında onlara yetişti, köleleri onu öldürdüler. Rasûlullah´tan, ailemin yanına git­mek için izin istedim, kocam beni sahip olduğu bir mülkte bırakmadığı gibi, bana nafaka da bırakmamıştı. Rasûllullah ´Evet´ dedi. Ben de çıktım hücreye veya mescide geldiğinde beni tekrar çağırdı. Rasûllullah bana ´Nasıl söylemiştin ´ dedi. Ben de kocamın ´durumunu tekrar anlattım. Rasûluliah ´Farz olan iddet müddeti bitene kadar kocanın evinde kal´ bu­yurdu. Kocamın evinde dört ay on gün iddet bekledim. Osman b. Affan bana haber gönderdi ve bana bu meseleyi sordu, ona başımdan geçeni haber verdim. Rasûlullah´ın bana emrettiğine uydu ve onunla hükmetti”.