Haykırarak yazıyorum: rosemary'nin bebeğini izlerken
Gönderen jihoo zaman: 10:30
Karga ve Kız 27 Şubat 2017 21:25
Hikaye tadında bir film eleştiri yazısı olmuş. Filmi daha önce izlemediğim halde sen anlattıkça gözümde canlandı sahneler :))
İnsanlardan kopmak. Sanırım şu aralar en çok ihtiyacım olan şey ama o kadar sıkı bağlamışım ki kendimi, bağları çözmek ya da en azından gevşetmek bile zaman alacak gibi. Yalnızlığa olan tutkum sanırım bu sene oluştu, insanların anlaşılmaz tavırları ve bu tavırlarını açıklamaya bile girişmemeleri, yapmacık sevgi gösterileri... Her halükarda toplumun bir parçası olunuyor ama illaki içli dışlı olmak gerekmiyor değil mi.
jihoo 27 Şubat 2017 22:34
Yalnızlık hepimizin ihtiyacı olan bir şey aslında; ara ara kendimize kaçıp sadece kendimizle vakit geçirmeliyiz bence. Belki hiç bir şey yapmadan öylece uzanmalı ve düşüncelerimizi akışa bırakmalıyız. Toplumun korkusu olmuş ama yalnız kalmak.
Kesinlikle katılıyorum sana. Bu konu bana hep Cyrano'da geçen bir diyaloğu hatırlatır. 'İstemem Eksik OLsun' tiradından sonra Le Bret Cyrano'ya 'Fakat her şeye rağmen hiç olur mu bu? Bilmem nerden kapıldın hemen her gün her yerde düşman kazanmak illetine.' der ve Cyrano 'Baka baka sizdeki ahbap bereketine göre göre onlara nasıl güldüğünüzü nerden bulduğunuzu bu sahte güler yüzü! ' diye cevap verir. Devamı da var çok güzel fakat buraya fazla uzun kaçar.
İşte Cyrano'nun inleyen sözleri okudukça bana bir rahatlık verir. Fazla siyah beyaz bakar belki fazla sert çıkışır ve böyle bir özellik hayatta ilerlemene de engel olur ama bir duruş vardır; her dönem özlemi çekilen, benim kaybettiğim ama hala umudumun olduğu. :)
Derde bağladım yine. :/ :D :D
Karga ve Kız 28 Şubat 2017 21:58
Yalnızlıktan kaçtıkça depresyona düşüyor insan aslında.
Cyrano'yı ilk defa duyuyorum. Paylaştığın kısım ilginç geldi. Kütüphaneye uğramam gerekecek sanırım :D
Dertler hiç bitmiyor maalesef. Onlar varken de gülmek için neden bulabiliyorsan sorun yoktur :))
jihoo 28 Şubat 2017 22:51
Doğru söylüyorsun. Bir solukluk yalnızlık o yüzden, dinlenmek için; benim ihtiyacım olan yani. :)
Lise son senede edebiyat hocam 'her şeye rağmen' derdi. Nasıl her şeye rağmen olabilir ki derdim. Sonradan kendi kendime 'her şeye rağmen' derken buldum kendimi. Bir söz arıyordum kendim için hem gerçekçi hem motive eden o zaman ağzımdan çıkıverdi: Her şeye rağmen. :)