Mutlu Anne = Mutlu Çocuk | Prematüre Anneleriyiz
Geçtiğimiz günlerde blogumun ziyaretçilerinden bir Prematüre Annesi ile telefonda çocuğunun fizik tedavi süreci ile ilgili konuşuyorduk.
Sohbet sırasında laf döndü dolaştı bizim eski günlerimize geldi. Telefonda görüştüğüm Anne bana ‘’ Evrim hn. Blogunuzda eski fotolarınıza bakıyorum, hiç çocuklarınız kanama, hidrosefali geçirmiş gibi , günde 5-6 saat fizik tedavi uygulayan bir Anne gibi değilsiniz. Yüzünüzde daha o günlerden hep bu güzel günleri gören umut dolu bir ifade var ‘’ dedi..
Doğurudur..Hep hayal ettim, güzellikleri, sağlığı, Duru ve Kaan’ın güzel günlerini göreceğimi, sonra hikayemizi herkesle paylaşacağımızı hayal ettim. Hedefe odaklandım, kafamı bir an bile olumsuz hiç bir şeye çevirmedim..
”Yürü! Hür maviliğin bittiği son hadde kadar! İnsan alemde hayal ettiği müddetçe yaşar.”
Bu sözlerden nasıl etkilendiğimi kelimelerle tarif edebilmem mümkün değil. Aslında blogumun var oluş amacını kısaca özetliyor bu cümle..O günlerde henüz blogum yoktu..Facebook / Premature Anneleri grubumda yoktu..İkizlerim 1,5 yaşını geçince yeni açmıştım..O günlerde hep Duru ve Kaan’ın iyileşeceğini, yaşadığımız zorlu günleri binlerce insanla paylaşacağımı hayal ediyordum. Bizim hikayemiz binlerce insana umut olmalıydı, ışık olmalıydı..Bunun için yaptığım en önemli şey kendime iyi bakmaktı. Bir Anne her şeyden önce kendisi için iyi olmalı..Kendisine bakamayan, mutlu olamayan bir Anne çocuklarına ne kadar olumlu enerji verebilir ?
İlk çocuklarımız Duru ve Kaan..28. haftada hiç beklenmedik bir şekilde aniden Dünya’ya geldiler. Doğum öncesi hastaneye gittiğimde artık yapılabilecek bir şey yoktu. Doğum çoktan başlamıştı..Bebeklerime ciğer geliştirici iğne dahi yapılamadı maalesef..Bu yüzden Doktorumuz yaşamalarının veya sekel kalma olasılığının daha da yüksek olduğunu söylüyordu..
Doğumun 3. Gününde Kaan, 7. Gününde Duru beyin kanaması geçirdi. Kaan bu kanamadan biraz fazla etkilendi..Duru etkilenmedi sayılabilir ama fizik tedavi programı uyguladık.
Doğumun 30. Gününde Porf. Dr. Memet Özek Hocamız, ikizlerimin Doktoru Kaan’ın engelli bir çocuk olacağını , bu duruma kendimizi hazırlamamız gerektiğini söyledi..Sessizce dinledik..Yaradanın emnaetine en iyi şekilde bakacağımızdan emidik. O ne derse öyle olur dedik ve bol bol dua ettik. Ama ben hastaneye giderken saçımı, makyajımı mutlaka yaaprdım. Bebeklerim beni çok iyi görmeliydi, onlara pozitif enerji vermeliydim.
Doğumun 60. Gününde Kaan’a çekilen tomografide güzel ve olumlu gelişmeler vardı. Yorucu bir fizik-tedavi programı bizi beklesede bir umut vardı ve ben o umuta delice sarıldım. Hayatımın 4 yılı fizik tedavi ile geçti ama ben hep makyajını yapan, kendine iyi bakan bir Anne oldum..
Kaan 11 aylıkken şhunt enfekte oldu. Tam 50 gün hastanede yattık birlikte..Bu 50 günde tam 5 kere ameliyat oldu. Diğer yandan ikiz eşi kızım Duru onunda bana çok ihtiyacı vardı. Onu çok özlüyordum..Annemler baktı..İlk 15 gün Kaan’ın yanından asla ayrılamadım. Duru’yu eşim yanıma getirmeye çalışıyordu ama Hastane ortamı onun içinde tehlikleliydi enfeksiyon açısından.Hastanede en bakımlı Anne bendim. Kaan’a evdeki gibi büyük bir titizlikle bakmaya özen gösterdim. Her gün temizler, bakımını yapardım. Baş ucumuzda pekmezimiz hiç eksik olmazdı. Her gün odamız temizlenir, havalanırdı ve Kaan uydukça bol bol ya dua eder ya kitap okurdum.
Evde Duru ve Kaan’ın fizik tedavi programı, beslenme ve uyku düzenleri, banyo saatleri hep en öncelikli işler arasındaydı. Duru ve Kaan yürüyene kadar nefes almak yok bize derdim hep içimden..
Günler hep böyle böyle geçti.. Çocuklarım uyuduktan sonra TV karşısına geçmek yerine hayat görüşüme olumlu katkı sağlayacak kitaplar okur, kahve içer veya hep dua ederdim ..
Çok şükür Duru ve Kaan şimdi çok iyiler. Darusı tüm şifa bekleyen yavrularımıza inşallah..
Profesyonel anlamda son 1,5 yıldır blog yazıyorum. Tüm amacım Ülkemizde erken doğum yapan Annelere sağlam bir kaynak oluşturmak. Tamamen bu alanda yazılmış başka bir blog yok çünkü..Sosyal Medya her gün hızla gelişiyor ve bilgi alış-verişi yapmak daha kolaylaşıyor. Kimse kendisini yalnız hissetmemeli.
Aynı sıkıntıları, benzer sorunları yada mutlulukları yaşayan insanlar internet aracılığı ile kolayca bir araya gelebiliyorlar. Blogumda amaç Prematüre Anneleri için bu platformu oluşturmak.