Star Kıbrıs - Eski görüşmeciler Olgun ve Ertuğ BM Genel Sekreteri’ne mektup gönderdi - Eski Görüşmeciler Osman Ertuğ ile M. Ergün Olgun, “en büyük evrensel uluslararası örgütün Genel Sekreter'i ve saygın bir diplomat” olarak tanımladıkları BM Genel Sekreteri Antonio Guterres’e, “Kıbrıs'ta geçmişin hayal kırıklıkları ve başarısızlıklarını tekrarlatmayacak, yenilikçi alternatif formüller üretilmesini teşvik etme” çağrısında bulundu.
ÖNCEKİ HABER Ne zaman bir güvercin...
SONRAKİ HABER Tatar’a Stratejik...
Yarım yüzyılı aşkın başarısız federalizm görüşmeleri sonunda, karşılıklı ihtiyaç ve siyasi gücü paylaşma iradesi, hakiki bir ortak vizyon, karşılıklı güven, iş birliği kültürü ve karşılıklı bağımlılık gibi, iki kesimli, iki toplumlu federal bir ortaklığın gerektirdiği unsurların Kıbrıs'ta var olmadığının ortaya çıktığının savunulduğu mektupta, bunun önündeki en büyük engelin Kıbrıs'ın bir 'Elen Adası' olduğu şeklindeki Rum-Yunan zihniyeti olduğu vurgulandı.
Bunun en bariz örneklerinin ise Rum tarafının 1963'te silah zoruyla gasp ettiği 'Kıbrıs Cumhuriyeti' sandalyesini işgal etmeye devam etmesi; 2004'te BM Cözüm Planı'nı (Annan Planı) reddetmesi; 2017'de Crans-Montana'da sergilediği uzlaşmaz tutum; Kıbrıslı Türklere karşı uyguladığı izolasyon ve kısıtlamalarla Ada etrafındaki hidrokarbon kaynaklarıyla ilgili olarak sürdürdüğü tek yanlı faaliyetler olduğu belirtildi.
Mektubun sonunda Guterres'e yapılan çağrıda, 'Bu koşullar altında, en büyükevrensel uluslararası örgütün Genel Sekreter'i ve saygın bir diplomat olarak, Kıbrıs'ta geçmişin hayal kırıklıkları ve başarısızlıklarını tekrarlatmayacak, yenilikçi alternatif formüller üretilmesini teşvik etme konusunda Ekselanslarınıza çağrıda bulunuyoruz; bu konuda yüksek makamınızı ve manevi gücünüzü kullanmanızı bekliyoruz' dendi.
'Federalizmi, uzlaşı konusunda tek seçenekmiş gibi, bir dogma olarak kullanmaktan vazgeçmenin zamanının geldiğine inanıyoruz; Kıbrıs'taki mevcut çıkmazı aşacak ve iki halkla onların mevcut siyasi yapılarının iyi komşuluk ilişkileri ve barış içinde yaşamalarını sağlayacak, yeni, ezber bozan fikirlere kapı açılmalıdır.
Bu konuda dünyamızda faydalanabileceğimiz yeterli çözüm modelleri bulunmaktadır. Herhangi yeni bir süreç, bugüne kadar sonuç vermemiş olan daha fazla kağıt veya reçete üretmeye değil, iki egemen eşit halk ve onların siyasi yapıları arasındaki ilişkinin geleceğinin koşullarını saptamaya yönelik olmalıdır.'