Metinlerin mücadeleye kattıklarını ölüm eksiltemez - Evrensel.net
17 Kasım 2019 04:21
10 Ekim sabahı, parti bürosunda hastaneden gelecek telefonu beklerken, Metin abi, yandaki odaya çağırdı beni. Hayatımın en gergin bekleyişiydi. Belli belirsiz hatırlıyorum anlattıklarını...
Dersimde, kentte yaşanmış bir olaydan bahsetti, bir arkadaşı onun 10 metre ilerisinde vurulmuş. “O zaman gözlerim karardı, öyle çaresiz hissettim ki ölüm karşısında, kendimi öne atmak, ona kurşun sıkan her neyse yok etmek istedim ama bu düpedüz ölüme gitmekti, neyse ki o an bir yoldaşım durdurdu beni, bir tokat attı. Ölümden döndüm” diye anlattı. Sonra sarıldı, “Ölüm karşısında güçlü olmalıyız, Korkmaz’ı kaybettik” dedi…
Metin abiye sarılırdık böyle zamanlarda. Partinin hafızasına, yeni bir dünya kurma inancına, en insan, en içten yanına sarılırdık. Birlikte çalıştığımız son 10 yıldır, partiye katılan her gence Metin abi böyle sarılırdı. Gençlerle özel olarak ilgilenir, sorunları daha ona söylemeden fark ederdi. Ben kafamdaki tartışmaları büyütüp, hatta Metin abinin vermesi muhtemel cevaplarına da kendimi hazırlayıp görüşmeye gittiğimde, görüşme tahmin ettiğim sertlikte geçmez, hazırladığım cevaplar boşa giderdi. Metin abi, tartışmanın içeriğini hızlıca kavrardı. Haklı olduğum her yeri sakince kabullenip neler yapabileceğimizi anlatır, eleştirileri varsa onları da eklerdi. Boşa bir direnme, değişime kapalılık, gerici bir inat Metin abide bulunmazdı. Herkese öğretebilir, herkesten öğrenebilirdi.
Gezi’de (haziran halk direnişi) elinde taleplerin yazılı olduğu bir pankartla gelip, “Hadi şunu AKM’den sallandıralım” dedi. AKM’nin duvarına bakıp. “Biz gençlerle hallederiz” dediğimde. “Gülerek, yok biz halledelim” dedi. Tüm haziran boyunca heyecanı görülmeye değerdi. Yükselmiş bir halk hareketinin Metin abiye kattığı enerji değil bu sadece, Metin abi, içinde devrimci bir öz bulunan her eylem için aynı tereddütsüz çabayı gösterir, o gençlik enerjisini dışa çıkarırdı. Biz de sonuçlarından emin olmadığımız her eylemi önce Metin abiye danışırdık. “Yapılmasındaki sakıncaları anlatıyorsa, bu eylem kesin yapılmamalıdır. Çünkü biraz yapılacak bir yanı olsa karşı çıkmaz. Nasıl yapılacağına dair yardım ederdi” diye düşünürdük.
Partinin her kademesinde çalışmış bir parti yöneticisi olarak Metin abi, aynı masaya oturduğumuzda bizimle eşitlenirdi. Bu Emek Partisinin, işçilerden, gençlerden, halktan öğrenme tutumunun, mütevazı duruşunun bir yansımasıydı. Metin abi yalnızca iş partiyi anlatmaya, sınıfımızı savunmaya geldiğinde mütevazı olmamamız gerektiğini söylerdi. Parti kültürünün kavranması, yoldaşça dayanışma, sorunlar karşısında yılmayan bir enerjiyle yeni baştan tartışmak ve örgütlemek Metin abinin hayatına değen herkes tarafından pratikte kavranırdı.
Toplantılara 15 dakika erken gelmeyi, asla geç kalmamayı, mitinglere erkenden gitmeyi Metin abiden öğrendik. “Kim birazcık geç kalıyorsa, kim kararlarımızı esnetiyorsa, o parti disiplininden çalıyordur...” bu söz Metin abinin günlük çalışma içinde bize kazandırdığı devrimci bir ilkeydi. Bahanelerden kurtulmak, yaşamımızı işçi sınıfının, onun devrimci partisinin ihtiyaçlarına göre planlamakta da Metin abinin hayatı örnekti.
Güçlü bir sancı duyuyoruz, göğüs kafesimizde, çünkü yanı başımızda durmadan çalışan, bize güç, moral ve değiştirme isteği aşılayan bir komünisti kaybettik. Ama Metin abinin bilinci, eylemi; şimdi sınıfsız, sömürüsüz bir dünya bayrağını devralan onlarca gençte yeniden canlanacak ve mücadele içinde yaşayacak. Biliyoruz ki parti, bugün de içinde Metinlerin olduğu bir birliktir ve Metinlerin, Korkmazların partiye, sosyalizm mücadelesine kattıklarını, ölüm eksiltemez.