Tarih, tarih olalı, KAÇ-KAÇ gibi vicdansızlıkla karşılaşmış değil
GİRİŞ: Ben ve yaşıtlarım, Dünya Tarihinde derin izler bırakan çok önemli iki olayı, yaşayanlarından dinlemiş kuşağın son temsilcileriyiz. Özellikle KAÇ KAÇ FACİASI’nı defalarca dinledim; o vicdansızlıkları ve insanlığın en adi yüzkarası sayılabilecek olayları yaşamışçasına ürperdiğimi asla unutmadım… Bizden sonraki kuşaklara bu toprakların değeri ile millet-memleket sevgisinin kaynaklarından bildiklerimizi, duyduklarımızı ve gördüklerimizi aktarmak elbette boynumuzun borcudur.
En başa dönerek başlayalım…
23 Nisan 1920’de açılan Türkiye Büyük Millet Meclisi, yedi düvelin işgal ettiği toprakları kurtarmayı ilk hedef olarak belirlemişti. Ülkeler, muhatap olarak sadece İstanbul’daki aciz saray erkanını kabul ediyor, Ankara’yı asla dikkate almıyordu. Hatta, yok edilecek düşman şeklinde niteliyordu.
Aynı dönemlerde, Adana cephelerinde çetelerimiz art arda zaferler kazanıyordu. Öncelikle karakollar düşürüldü. Ardından Hacıkırı, Belemedik zaferleri kazanıldı ve nihayet Birinci, ardından İkinci Kavaklıhan savaşında büyük bozguna uğrayan Fransızlar ne yapacağını şaşırmıştı.
Pozantı’daki Fransız Taburu dört taraftan sarılmış vaziyetteydi artık.Ünlü Binbaşı Mesnil (Tahtabacak Menil, Topal Menil), Belemedik’te esir düşen eşine rağmen müfrezelerimizin “teslim ol” çağrısını reddediyor, Adana’dan gelecek desteği bekliyordu. Fakat olmadı. Kavaklıhan savaşlarındaki acı kayıptan sonra Fransızlar Pozantı’ya hiç bir şekilde yardım edemiyordu. Tümen Komutanı General Duffieux uçakla attırdığı mektupla durumu Mesnil’e iletti ve “Huruç (Yarma) harekatı ile, diğer yollar tehlikeli olduğundan Namrun üzerinden Mersin’e gelmeye çalış. Orada size karşılıyabiliriz. Başka imkan yok” şeklinde öneride bulundu. Mektup şöyle bitiyordu: “Gerekirse, teslim olmakta serbestsinz…” Mesnil teslim olmayı kabul etmeyecek karaktere sahipti. Huruç harekatıyla Namrun’a doğru yol almaya karar verdi. Hazırlıklar yapıldı. Binbaşı,Türklere bıraktığı mektupta, “Verilen emir üzerine Pozantı’dan gidiyorum. Yol sıkıntısına dayanamayacağı için Fransız ve Türk yararlıları şefkatinize bırakıyorum” diyordu. Karboğazı‘na gelmişti. 26 Mayıs 1920 günü akşamı burada istirahat eden düşman, Hatice ismindeki yörük kadına Millî Kuvvetleri sormuş ve yiyecek istemişti. Yörük kadın buralarda kuvvet falan olmadığını ve gidip yiyecek getireceğini söyledi. Yanlarından ayrılır ayrılmaz da durumu çetelere bildirdi ve 44 kişilik köylü grubu, koca taburu Karboğazı’nda, Yılan Ovası denilen yerde teslim aldı.
Kilikya Batı Cephesi Komutanı Tekelioğlu Sinan, TBMM Başkanı Mustafa Kemal’e durumu rapor ederken, “….Ağır ve hafif yaralı 650 er biri binbaşı olmak üzere 23 subay esir alınmıştır. Bilan ve Teke sırtları cesetlerle doludur. Düşmanın 200’den fazla ölüsü vardır. İki top, 8 makinalı tüfek, 40 otomatik tüfek, 1000 kadar çeşitli silah, 13 katana, 90 katır ele geçirilmiştir…” diyordu
Çukurova’da devam eden Türk direnişi ile birlikte bu olay Fransa’yı iyice şaşkına çevirmişti. İstanbul’daki Sarayın Ulusal Güçlere asla etkisi olamazdı. Mecburen, Mustafa Kemal Paşa Başkanlığındaki Ankara Hükümetine başvurdular. Bunun üzerine, 20 günlük “Ateş-kes” anlaşması yapıldı. Haber Adana’da üzüntü ile karşılanmıştı. Düşman şaşkınlık ve maneviyat çöküntüsü içindeyken üstüne üstüne gidilmeliydi. Adana ve Tarsus tamamen kurtarılabilirdi. Anlaşmaya hiç gerek yoktu.
Bu düşünce, Mustafa Kemal Paşa çevresinden gelen açıklamayla değişti. Şöyle diyordu Gazi Paşa’nın çevresi: Sadece bir ay bir hafta evvel kurulmuş bulunan TBMM Hükümeti’nin yalnızlık ve çaresizlik içerisinde kıvrandığı iç ve dış düşmanların Anadolu’daki Türk varlığını yok etmek için yarışa girdiği bir dönemdeyizFransa’nın Osmanlı yerine TBMM Hükümeti’ne başvurması esaslı siyasi olaydır ve dünya iktidarın kimde olduğunu bu anlaşma ile görmüştür”.
TBMM Hükümeti’nin bu anlaşması dış politikada kazanmış olduğu siyasi zaferdir. Bu niteliği ile de Ulusal Direniş’in ilk meyvesidir. Ayrıca güçlerimizin Güney cephelerinde düzene girmesini ve uzun süredir savaşan birliklerin dinlenmesini sağlamıştır.
TÜRKLER YOK EDİLSİN
Fransızlar bölgemizi istila ettiklerinde güler yüz-tatlı dille gelmişler ve Çukurova halkına “Ah kardeşlerim, vah kardeşlerim; siz böyle sıkıntıda, savaştan kırılmış, yokluktan dökülmüş hak etmediniz ki… Biz size güzel gün göstereceğiz, bolluk önünüzde, refah ardınızda olacak…” gibi boyalı, cilalı kelamlar etmişlerdi. Bu arada peyledikleri bazı işbirlikçi hainler de, “Artık kara günler sona erdi, asil ve cömert ve zengin ve barışsever ‘Evropa Asilzadesi’ Fransızlar sayesinde canımız-malımız güvende, çiftçimiz dövende, bir elimiz yağda, diğeri balda” olacak anlamında nakarat tutturmuşlardı. Fakat çok kısa sürede maskeler düştü. Aydınlara baskı yapılırken, aydınlıkçı yazılarla yayına geçen Adana Gazetesi kapatıldı. Yeni Adana ismiyle tekrar yayına geçince baskı aleni tehdide döndü. Buna karşın Fransız parası ve teknolojisi ile yayınlanan yandaş gazeteler en ücra köylere kadar uçaklarla ulaştırılıyordu.
Haber Puanlaması: 157