Osman Sungur Yeken - Nesil Yayınları
www.osmansunguryeken.com | www.cinaralti.org
osmanyeken@hotmail.com | osmansunguryeken@nuvedergisi.com
“Ferden minennas” insanlardan bir insanım; bu aslında yeterli…
22 yaşına kadar dindar bir ailenin İslam'ın derdinden uzak bir genciydim. İnsan ışığın içinde olunca ışığın kıymetini bilmiyor. Ama karanlıkta kalınca ufacık bir kıvılcımın bile ne kadar değerli olduğunu anlıyor. İşte ufacık bir kıvılcımın bile olmadığı kapkaranlık, ezansız, namazsız, Müslümansız bir Avrupa ülkesinde altı ay kalınca bir şeyler değişti bende…
Yıllarca bana Risale-i Nurları anlatırdı çevremdekiler, okumamı tavsiye ederlerdi. Benimse hiç ilgimi çekmezdi. Bir kulağımdan girer, diğerinden çıkardı.
Bir gün duvara tosladım, öylesine karanlıkta boğulmuştum ki kurtulamıyordum. Ateist bir İngiliz bana sorular sorunca ve ben cevap veremeyince kendi imanımın ne kadar eksik olduğunu gördüm; bir siyasetçiyi bir futbolcuyu bir dizi karakterini anlatabildiğim kadar Rabbimi anlatamıyor, tanımıyordum. Nerde kaldı ki, izah ve ispat edeyim, ahireti anlatayım?
Adeta ölsem cehennemlik gibi hissediyordum kendimi... Yaşadığım bazı imtihanların da neticesinde dışa kapandım büsbütün, saatler-günler-haftalar düşünmekle ve en sonunda da acılı bir uyanış ve sancılı bir yeniden doğuş, hidayet nuru, gözyaşları ve tövbeler neticesinde geldi.
Artık başka bakıyor, başka görüyordum. Bir konuda karar vermiştim; bu değişimi kalıcı hale getirecek, radikal davranacak ve aradığım manevi gücü ise Risaleleri okuyarak elde edecektim. Ne yapıp ne edip o deryaya ben de dalmalıydım.
Nihayet Türkiye'ye geldim, uluslararası ilişkiler okuduğum İzmir'e döndüm. Gerçekten de okuduğum Risale-i Nurlar anlattıkları kadar varmış ki kısa zamanda hayatımı değiştirdi. Okudukça bakışlarım değişti, yaralarım sarıldı, Rabbimi tanıdım, Kur'an'a ve Peygamberimize (a.s.m.) karşı bir sevdaya vuruldum. Adeta sırrı çözmüş gibi hissediyor, okudukça coşuyor, coştukça okuyordum.
Derken bir grup ihlaslı gençle tanıştım. Bir yer kurmak istiyorlardı, tam aradığım ve dua ettiğim bir tarzdan bahsediyorlar, helal dairede ne varsa gençlere göre sunabilecekleri, sosyal medyada aktif bir tarz... Ben de dahil oldum ve muhteşem, emsaline az rastlanır bir hizmet başladı. İlk başlarda çok aktif olmasam da elhamdülillah adını koymak bana nasip oldu: Sözler Köşkü.
Kısa zamanda öyle bir ihtiyaca cevap verdi, öyle bir makes buldu ki, sosyal medyada hızla yayılmaya başladı. Yapılan her türlü aktivite, ihlasla, şevkle hareket eden genç kadrosu, görenleri duaya ve tebrike sevk ediyordu. İmanlarına vesile olunan binlerce insana şahit olunca bu tarza başka şehirlerde de ihtiyaç var dedik. Ankara'ya bu tarzda bir yer açmak niyetiyle tek başıma geldim.
Bin bir zorluklar içinde zahmette rahmet vardır deyip Çınaraltı İlim ve Kültür Derneği'ni kurduk. Ve işte Çınaraltı ile benim esas hikâyem böyle başladı. Rabbime hamdolsun, tek başımıza Ankara'da çıktığımız bu yolda şimdi yanımızda yüzlerce genç ve ulaştığımız 15 milyon insanı düşündükçe hem şevke geliyor hem de ulaşamadığımız milyarlar için Rabbimize yalvarıyoruz.
Akla gelebilecek her türlü faaliyete, toplumun manevi yaralarını iyileştirme gayretinde olan fedakar gençlerle Dost TV'de aynı isimde programlar yaptık, ardından Nüve isminde bir dergiye imza attık. Bir fırsatını bulup her yerde Allah'ı anlatmaya, O'nu söylemeye, O'nu yazmaya gayret ediyoruz.
Seminerler, makaleler, röportajlar, kısa filmler, videolar, her türlü görseller, afişler, panolar, broşürler, etkinlik ve fuarlar, dergi ve şimdi de kitap… Peygamberinin (sav) müjdesi için, muhtaç olanlara yetişebilmek için fedakârane mücadele eden bu gençlerle ömrümüzün son dakikasına kadar fırsat bulup Allah'ı anlatmaya çalışmak…
İşte “ben” yerine “bizim” özgeçmişimiz… :)