Peygamberimizin Duasıyla İlgili Mucizeler - www.hz-muhammed.net : hz. muhammed in hayatı
Peygamberimizin Duasıyla İlgili Mucizeler
Quote Reply Topic: Peygamberimizin Duasıyla İlgili Mucizeler
Posted: Eylül 01 2006 at 21:28
Peygamberimizin duası sonucunda gerçekleşen mucizeler o kadar çoktur ki, sayı ile hesap edilemez. Pek çok örneklerinden sadece birkaçını göreceğiz.
Daha önce de belirttiğimiz gibi, Efendimizin yağmur yağması için yaptığı bütün dualar, o mübarek ellerini henüz indirmeden kabul edilmişti.
İmam Buhari ve Müslim, bunlardan bir tanesini şöyle anlatmıştı:
"Yağmur için Peygamberimizden dua istenildiğinde, Efendimiz dua etti. Öyle bir yağmur geldi ki, bu sefer de yağmurun kesilmesi için dua istediler. Peygamberimiz tekrar dua etti, yağmur birden kesildi.
Müslümanlar, İslâmiyeti kabul edenlerin sayısı kırka ulaşmadan önce gizli olarak ibâdet ediyorlardı. Peygamberimiz, o günlerde:
"Allahıml. İslâmiyeti Ömer veya Amr'dan biri ile kuvvetlendir." diye dua etti.
Peygamberimizin bu duasından birkaç gün sonra, Hazreti Ömer İslâmiyeti seçti. Böylelikle müslümanlar, dinlerini açıkça îlan etme gücüne eriştiler.
Buhari ve Müslim haber veriyorlar ki:
"Peygamberimiz, Hazreti Abdullah bin Abbas'a şöyle dua etti:
— Allahım!. Din konusunda onu bilgili ve ince anlayış sahibi yap ve ona âyetlerin yorumunu öğret.
Efendimizin bu duası, o kadar makbul bir şekilde kabul oldu ki, Hazreti Abdullah, kısa süre sonra "Kur'an Tercümanı" unvanı ile anılmaya başlandı. Daha sonra da, ancak eski ve ileri gelen sahabilerin katıldığı "Kudemâ-i Sahabe" meclisine dâhil edildi.
Peygamberimiz, Cennetle müjdelenen on kişiden biri olan Abdurrahman bin Avf'a (Avf 'ın oğlu Abdurrahman'a), bol mal ve berekete'sahip olması için dua etti. Hazreti Abdurrahman, o duanın bereketiyle çok zengin oldu ve bol miktarda hayır yaptı. Hatta bir keresinde; yedi yüz deveyi, üzerindeki yükleriyle birlikte fakirlere bağışladı.
Efendimizin, bol miktarda mala sahip olması için dua ettiği sahabilerden biri de Hazreti Urve idi. Urve, bu duanın bereketiyle şöyle diyordu:
"Ben, bazen Küfe Çarşısında duruyor ve evime, günde kırk bin dinar kazanmış olarak dönüyordum."
İmam-ı Buhari onun için:
"Eline toprak bile alsa, ondan bir kazanç elde eder" derdi.
Peygamberimiz, Cennetle müjdelenenlerden biri olan Sa'd bin Ebu Vakkas için dua ederek:
"Allahım!. O'nun duasını kabul eyle" demişti.
Efendimizin duasından sonra, Hazreti Sad'ın Allah'tan istediği her şey gerçekleşti ve bu özelliğiyle de şöhret buldu. Bu yüzden de herkes, Sad'ın bedduasından (bir kimsenin kötülüğü için yapabileceği duadan) korkardı.
Peygamberimiz, Ebu Katâde için şöyle dua etti: "Allah, yüzünün güzelliğini kalıcı kılsın (güzelliğin bozulmasın). Allahım!. Onun saçını ve derisini kendisi için mübarek kıl."
Bu duanın tesiri, Ebu Katâde yaşadığı sürece devam etti. Yetmiş yaşında vefat etmesine rağmen, yüzünün onbeş yaşındaki bir insan gibi güzel olmasıyla şöhret bulmuştu.
Meşhur şair Nâbiğa, Peygamberimizin yanında:
"Şerefimiz göğe çıktı, biz daha üstüne çıkmak istiyoruz" şeklindeki şiirini okuduğu zaman, Efendimiz ona sordu:
"Gökten öteye nereyi istiyorsun ki, böyle diyorsun?"
Nâbiğa şu cevabı verdi: "Göklerin ötesinde, Cennet'e gitmek istiyoruz "
Peygamber Efendimiz, Nâbiğa'nın bu cevabını beğendiği için ona şöyle dua etti:
Efendimizin bu duası hürmetine, Nâbiğa yüzyirmi yaşına kadar yaşamasına rağmen ağzından bir diş bile eksik olmamıştı. Hatta bir dişi düştüğünde, yerine hemen bir başkası çıkıyordu.
Peygamberimiz, Hazreti Ali için:
"Ya Rab!.. Sıcak ve soğuğun zahmetini ona çektirme" diye dua etmişti.
Hazreti Ali Efendimiz, bu duanın bereketine kış mevsiminde yazlık, yaz mevsiminde ise kışlık elbiselerini giyer ve: "Hiç bir zaman soğuk ve sıcağın zahmetini çekmedim" derdi.
Efendimiz, aynı duanın bir benzerini de kızı (Hazreti Fâtıma) için etmiş ve şöyle demişti:
"Ya Rabbi, açlık zahmetini ona çektirme."
Hazreti Fâtıma: "O duadan sonra açlıktan ötürü hiç bir zahmet çekmedim" diyordu.
Hazreti Tufeyl, kavmine (içinde yaşadığı topluma) göstermek için Peygamber Efendimizden bir mucize istediğinde, Efendimiz onu ışıklandırması için Allah'a dua etti. Ve o anda Hazreti Tufeyl'in iki gözü arasında bir nur (ışık) ortaya çıktı. Bu ışık, daha sonraları Hazreti Tufeyl'e ait bir değneğin (sopanın) ucuna geçmiş ve bu ışıktan ötürü Hazreti Tufeyl'e: "Zinnur" (nurlu-ışıklı) lâkabı takılmıştır.
Rabbimiz, Peygamberimizin dualarını nasıl kabul etmişse, beddualarını (kötü insanların cezalandırılması için yaptığı dualarını) da öyle kabul etmişti. Daha önceden de gördüğümüz gibi, bunlardan biri; Efendimizin mektubunu yırtan İran Kisrası Perviz'di. Diğeri ise; bir aslan tarafından parça parça edilen Utbe ile ilgiliydi.
Bu konuda bir kaç mucize daha görelim:
Peygamber Efendimiz, İslâm ordusunun bir bölümünü, Hazreti Amir kumandasında cihada (Allah için savaşmaya] göndermişti. Ancak ordu sefere çıktığında, Hazreti Âmir'in Muhallim adındaki bir kişi tarafından zulüm edilerek öldürüldüğü haberi geldi. Oysa ki Muhallim de aynı ordunun askeriydi. Efendimiz bu habere çok üzüldü ve Muhallim için:
"Allahım!.. Muhallim'i bağışlama (affetme)" diye beddua etti.
Yedi gün sonra Muhallim öldü. Kabre (mezara) indirdiler, toprak onu dışarı attı. Ve kaç defa gömdülerse, mezar kabul etmedi. Bunun üzerine Muhallim, iki büyük taş arasına konuldu, üzeri örtüldü.
Efendimiz, Mudariye adındaki büyük bir kabilenin kendisini yalanlaması üzerine, onlara kuraklıkla (Allah'tan onlara yağmur vermemesi dileğiyle) dua etmişti. Bu dua üzerine o kabiledeki yağmurlar kesildi ve kıtlık başladı. Sonra Mudariye Kavminden olan Kureyş Kabilesi, Efendimize gelerek özür dilediler ve O'ndan dua istediler. Peygamberimiz dua ettiğinde yağmurlar başladı, kıtlık da sona erdi.
Efendimiz Kabe'de namaz kılarken, Kureyş Kabilesinin ileri gelenleri, bir araya toplanarak O'na karşı son derece kötü bir harekette bulundular. Peygamberimiz de onlara beddua etti.
Bu duadan sonra İbni Mesut şöyle demişti: "Allah'a yemin ederim ki, o kötü hareket üzerine Efendimiz kimlere beddua ettiyse, Bedir Harbinde hepsinin leşlerini (cansız vaziyetteki pis vücutlarını) tek tek gördüm."
Peygamberimizin etrafını nurdan bir halka gibi çevreleyen ve O'na bir zarar gelmemesi için kendilerini feda etmeye hazır olan sahabiler, Efendimizin ne kadar yüce bir Peygamber olduğunu her fırsatta görmüşler ve bütün hareketleri ile O'na benzemeye çalışmışlardır. Çünkü bizim için çok basit görünen şeyler, Allah nazarında çok kıymetlidir. Ve müslüman olmanın bir işaretidir.
Allah ve Peygamberine inanan ve böylelikle de Cennete aday olan müslümanlar, Efendimiz gibi yaşamakla vazifelidir. Hatta Peygamberimiz, kendisi gibi yaşayan müslümanların, basit gibi görünen bu hareketlerle yüz şehit sevabı kazanabileceğini müjdelemiştir.
İsterseniz bir örnek vereyim size..
Peygamberimiz, yemek yerken sağ elimizi kullanmamızı (çatalı veya kaşığı, ekmeği ya da meyvaları sağ elimizle tutmamızı) istemiş, yemekten önce ve sonra ellerin (ve mümkünse dişlerin) yıkanmasını tavsiye etmiş, kendisi de bütün hayatı boyunca bu şekilde davranmıştır. Eğer bir müslüman Allahı seviyorsa, Allah'ın en çok sevdiği insan olan o yüce Peygambere benzemeye çalışmalıdır. Hatta "solak" diye bilinen ve sağ eliyle yazı yazamayan insanlar bile, Efendimizin bu emrine uymak için biraz gayret gösterdiklerinde, sağ elleriyle yemek yiyebileceklerini göreceklerdir.
Cennet'in ucuz olmadığını sakın unutmayın, olur mu?