Ömer bin Abdülazîz valilerinden birine gönderdiği mektupda buyurdu ki:
“İnsanlara karşı güçlü ve kudretli olup istediğini yapabilecek durumda olduğun vakit, Allahü teâlânın, senin üzerinde olan kudretini düşün de ona göre hareket et. İyi bil ki, insanlara yapabileceğin kötülük geçicidir, en çok ölüme kadar devam eder. Buna karşılık onun âr ve azabı kıyamette senin için devam eder. Şunu da unutma ki, mazlumun hakkını zâlimden bizzat Allahü teâlâ alır. Sakın sana karşı Allah'tan başka bir dayanağı olmayan kimselere zulmetmeğe kalkışma. Bir mazlum içtenlikle Allah'a sığındığı vakit Allahü teâlâ hemen ona yardım eder. Nitekim âyet-i celile'de, “Darda kalana, kendisine yakardığı zaman karşılık veren ve başındaki sıkıntıyı gideren” buyurulmuştur.
Abdullah bin Selâm buyurdu ki: “Hakkı ödeninceye kadar Allahü teâlâ mazlum ile beraberdir.”
Selefi salihinden bir zât da “Ey günahkârlar, ey zalimler” Allahü teâlâ'nın size karşı gösterdiği geniş müsamahaya aldanmayın, isyanınız sebebiyle size olan gazabından çekinin ve korkun.” demiştir. Bu da Allahü teâlânın buyruğudur. Nitekim âyet-i celile'de, “Nihayet onlar bizi gazablandırınca kendilerinden intikam aldık...” buyurulmuştur.
Yakup el-Kari anlatıyor: “Bir defa rüyamda esmer, uzun boylu bir adam gördüm. Herkes onun peşinden gidiyordu. Ben: “Bu zat kimdir?” diye sordum.
“Senden bana doğru yolu göstermeni istiyorum, kızmana lüzum yok,” dedim. Üveys bana dönerek:
Allahü teâlâ İsrailoğullarına buyurdu ki: “Ey İsrâiloğulları, ben sizi seviyorum, fakat siz bana isyan edince ben de size buğzettim.”