Ana Sayfa » Manşet » Memurların Kaç Çeşit İzin Hakkı Vardır?
31 Ocak 2017 - 0:09
Memurların 4 ana başlık altında izin hakkı vardır. Bunlar yıllık izin, mazeret izni, hastalık ve refakat izni, aylıksız izin olarak sıralanmaktadır.
Yıllık izin‘in nasıl kullanılacağı 657’nin 102. ve 103. maddelerinde yer alır. Devlet memurlarının hizmet süresi o sene alabilecekleri yıllık izin süresini belirlemektedir. Buna göre 1-10 yıl arası hizmeti olanlar yılda 20 gün, 10 yıldan fazla hizmet süresi olanlar yılda 30 gün yıllık izin kullanırlar. Öğretmenler yaz tatili, şubat tatili gibi dönemlerde izinli sayıldığından yıllık izin kullanamazlar.
Mazeret izni ise 657’nin 104. maddesinde tarif edilmektedir. Analık izni, babalık izni, evlilik izni, süt izni, ölüm izni gibi çeşitleri olduğunu söyleyebiliriz. Doğum yapacak olan bayan memura doğumdan önce ve sonra verilen 8’er haftalık analık izni, erkek memurlara, eşinin doğum yapması hâlinde, isteği üzerine verilen 10 gün babalık izni, kendisinin veya çocuğunun evlenmesi halinde 7 gün (evlilik izni); çocuğunun, kendisinin veya eşinin ana, baba ve kardeşinin ölümü durumunda ise isteği üzerine yine 7 gün (ölüm izni) izin verilmesi mazeret izni kapsamındadır.
Ayrıca kadın memurlara, doğum sonrası analık izni süresinin bitim tarihinden itibaren ilk 6 ayda günde 3 saat, ikinci 6 ayda günde 1,5 saat süt izni çocuğunu emzirmesi için verilmektedir.
En az yüzde 70 oranında engelli ya da süreğen hastalığı olan çocuğunun hastalanması hâlinde hastalık raporuna dayalı olarak ana veya babadan sadece biri tarafından kullanılması kaydıyla memurlara 1 yıl içinde toptan veya bölümler hâlinde on güne kadar mazeret izni verilmektedir.
Hastalık ve refakat izni ise 657’de 105. maddede tanımlanmaktadır. Hastalık izni, memurun kendisinin kanser, verem ve akıl hastalığı gibi uzun süreli bir tedaviye ihtiyaç gösteren hastalığı durumunda 18 aya kadar, diğer hastalık hâllerinde ise 12 aya kadar izin verilmesidir. Hastalık bu verilen sürelerde iyileşmezse İzin memurun izni, bu süreler kadar daha uzatılmakta, bu ek verilen sürenin sonunda da iyileşemeyen memurlar hakkında emeklilik hükümleri uygulanmaktadır. Refakat izni, memurun bakmakla yükümlü olduğu veya memur refakat etmediği takdirde hayatı tehlikeye girecek ana, baba, eş ve çocukları ile kardeşlerinden birinin ağır bir kaza geçirmesi veya tedavisi uzun süren bir hastalığının bulunması hâllerinde, sağlık kurulu raporuyla belgelendirilmesi şartıyla, aylık ve özlük hakları korunarak, 3 aya kadar izin verilmesi durumudur. Gerektiğinde bu süre bir katına kadar uzatılmakta ve 6 aya çıkabilmektedir.
Aylıksız izin, 657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 108. maddesinde tarif edilmektedir. Kadın memurlara analık izni bitimden sonra 24 aya kadar, 5 hizmet yılını tamamlamış olan memurlara istekleri hâlinde memuriyeti boyunca ve en fazla iki defada kullanılmak üzere, toplam 1 yıla kadar aylıksız izin verilebilmekte, askerlik hizmetini yapan memurlarda bu kapsamda aylıksız izinli sayılmaktadır. Aylıksız izinde adı üzerinde memurların kurumlarıyla ilişkisi devam etmekte fakat maaş verilmemektedir.
Devlet memurlarının izinleriyle ilgili 657’nin 102.-108. maddeleri aşağıda yer almaktadır.
Madde 102 – (Değişik: 31/7/1970 – 1327/46 md.) Devlet memurlarının yıllık izin süresi, hizmeti 1 yıldan on yıla kadar (On yıl dahil) olanlar için yirmi gün, hizmeti on yıldan fazla olanlar için 30 gündür. Zorunlu hallerde bu sürelere gidiş ve dönüş için en çok ikişer gün eklenebilir.
Madde 103 – Yıllık izinler, amirin uygun bulacağı zamanlarda, toptan veya ihtiyaca göre kısım kısım kullanılabilir. Birbirini izliyen iki yılın izni bir arada verilebilir. (Değişik cümle: 6/7/1995 – KHK – 562/2 md.) Cari yıl ile bir önceki yıl hariç, önceki yıllara ait kullanılmayan izin hakları düşer. Öğretmenler yaz tatili ile dinlenme tatillerinde izinli sayılırlar.Bunlara, hastalık ve diğer mazeret izinleri dışında, ayrıca yıllık izin verilmez. Hizmetleri sırasında radyoaktif ışınlarla çalışan personele, her yıl yıllık izinlerine ilaveten bir aylık sağlık izni verilir.
(1) Madde 104 – (Değişik: 13/2/2011-6111/106 md.)
A) Kadın memura; doğumdan önce sekiz, doğumdan sonra sekiz hafta olmak üzere toplam onaltı hafta süreyle analık izni verilir. Çoğul gebelik durumunda, doğum öncesi sekiz haftalık analık izni süresine iki hafta eklenir. Ancak beklenen doğum tarihinden sekiz hafta öncesine kadar sağlık durumunun çalışmaya uygun olduğunu tabip raporuyla belgeleyen kadın memur, isteği hâlinde doğumdan önceki üç haftaya kadar kurumunda çalışabilir. Bu durumda, doğum öncesinde bu rapora dayanarak fiilen çalıştığı süreler doğum sonrası analık izni süresine eklenir. Doğumun erken gerçekleşmesi sebebiyle, doğum öncesi analık izninin kullanılamayan bölümü de doğum sonrası analık izni süresine ilave edilir. Doğumda veya doğum sonrasında analık izni kullanılırken annenin ölümü hâlinde, isteği üzerine memur olan babaya anne için öngörülen süre kadar izin verilir.
E) (Ek: 20/2/2014-6525/7 md.) Memurlara; en az yüzde 70 oranında engelli ya da süreğen hastalığı olan çocuğunun (çocuğun evli olması durumunda eşinin de en az yüzde 70 oranında engelli olması kaydıyla) hastalanması hâlinde hastalık raporuna dayalı olarak ana veya babadan sadece biri tarafından kullanılması kaydıyla bir yıl içinde toptan veya bölümler hâlinde on güne kadar mazeret izni verilir. (1)
F) Yıllık izin ve mazeret izinleri sırasında fiili çalışmaya bağlı her türlü ödemeler hariç malî haklar ile sosyal yardımlara dokunulmaz.(1)(2)
Hastalık ve refakat izni:
(1) Madde 105 – (Değişik: 13/2/2011-6111/107 md.) Memura, aylık ve özlük hakları korunarak, verilecek raporda gösterilecek lüzum üzerine, kanser, verem ve akıl hastalığı gibi uzun süreli bir tedaviye ihtiyaç gösteren hastalığı hâlinde onsekiz aya kadar, diğer hastalık hâllerinde ise oniki aya kadar izin verilir. Memurun, hastalığı sebebiyle yataklı tedavi kurumunda yatarak gördüğü tedavi süreleri, hastalık iznine ait sürenin hesabında dikkate alınır. Bu maddede yazılı azamî süreler kadar izin verilen memurun, bu iznin sonunda işe başlayabilmesi için, iyileştiğine dair raporu (yurt dışındaki memurlar için mahallî usûle göre verilecek raporu) ibraz etmesi zorunludur. İzin süresinin sonunda, hastalığının devam ettiği resmî sağlık kurulu raporu ile tespit edilen memurun izni, birinci fıkrada belirtilen süreler kadar uzatılır, bu sürenin sonunda da iyileşemeyen memur hakkında emeklilik hükümleri uygulanır. Bunlardan gerekli sağlık şartlarını yeniden kazandıkları resmî sağlık kurullarınca tespit edilen ve emeklilik hakkını elde etmemiş olanlar, yeniden memuriyete dönmek istemeleri hâlinde, niteliklerine uygun kadrolara öncelikle atanırlar. Görevi sırasında veya görevinden dolayı bir kazaya veya saldırıya uğrayan veya bir meslek hastalığına tutulan memur, iyileşinceye kadar izinli sayılır. Hastalık raporlarının hangi hallerde, hangi hekimler veya sağlık kurulları tarafından verileceği ve süreleri ile bu konuya ilişkin diğer hususlar, Sağlık, Maliye ve Dışişleri Bakanlıkları ile Sosyal Güvenlik Kurumunun görüşleri alınarak Devlet Personel Başkanlığınca hazırlanacak bir yönetmelikle belirlenir. Ayrıca, memurun bakmakla yükümlü olduğu veya memur refakat etmediği takdirde hayatı tehlikeye girecek ana, baba, eş ve çocukları ile kardeşlerinden birinin ağır bir kaza geçirmesi veya tedavisi uzun süren bir hastalığının bulunması hâllerinde, bu hâllerin sağlık kurulu raporuyla belgelendirilmesi şartıyla, aylık ve özlük hakları korunarak, üç aya kadar izin verilir. Gerektiğinde bu süre bir katına kadar uzatılır.
Madde 106 – (Mülga: 13/2/2011-6111/117 md.) Raporları verecek hekim ve sağlık kurulları hakkında Yönetmelik:
Madde 107 – (Mülga: 31/5/2006-5510/106 md.)
Madde 108 – (Değişik: 13/2/2011-6111/108 md.)
memuriyette izin türleri
İlgili Terimler : memurların izin hakkı