Dilipak: ‘Biz kendimizi değiştirmeden Allah bizi değiştirmeyecek’
“Lut kavmi kapımıza dayandı. Sorarım size bu rezilliği duyunca hiç düşündünüz mü, biz nerede yanlış yaptık diye. Nasıl buraya yuvarlandık.”
Bugün Yeni Akit‘te, “İnsanlık öldükten sonra” başlıklı yazısında toplumsal çöküşe vurgu yaptı Abdurrahman Dilipak. Nasıl bu noktaya geldik diye soran Dilipak’a göre, “Bu cinsiyet eşitliği, İstanbul sözleşmesi ve aile ilgili diğer düzenlemelerin birçoğu başımızın belası. Tek başına bile, bu mesele, AK Parti’nin dibe vurması için yeter de artar bile.”
Dilipak yazısında “İnsanı yaşatalım ki devlet de yaşasın. İnsanlık ölmesin ki, insan yaşasın!” vurgusunda bulundu.
Şöyle diyor Dilipak yazısında:
Giden gidiyor. Düne dair ne varsa dünde kalıyor. Aynı suda iki kez yıkanamaz insan, aynı ırmakta yıkanıyorsa. Her şey geçicidir. Baki olan Allah’tır! Ondan geldik ve sonuçta O’na döndürüleceğiz. Ve herkes yaptığının ve yapması gerekirken yapmadıklarının hesabını verecek. Kimimiz bu alemde kendini kurtarma derdinde, kimileri kurtarıcı rolünde. Allah’ı hesaba katan mı var! Onlar bazı şeyi yapmasalar Allah yapamaz çünki (Haşa)!!. Onlar olmasa, onlar o şeyleri yapmasalar helak oluruz onlara göre!!. Ve onların “Kurtarıcı aklı, iradesi ve eylemi” kutsanarak meşrulaştırılıyor. Onun için “La yüs’el” konuma yükseliyor ve yükseltiliyorlar. Meşruiyete bağlı olma zorunlulukları yok onların, meşruiyetin kaynağı onların kutsanmış iradeleridir. Tanrı kırallar, Tanrı adına hüküm veren ruhanilerin ayaklarının kaydığı yer de tam burasıdır zaten. (Hay Allah, biz Lat, Menat ve Uzza’dan kurtulalım derken, şu Tanrı Kral Agustus’u bizim takvimimize ay adı olarak kim çaktıysa. Bazı şeyleri bilmek insanı özgür kılsa da, can sıkıcı da olabiliyor.) Eğer akletmez, kulağımıza hoş gelen kolay çözümler ve kurtarıcı liderler peşinde koşmaya devam edecek olursak varacağınız yeri söyleyeyim: Pişmanlık ve acı. Biz kendimizi değiştirmeden Allah bizi değiştirmeyecek. Yanlış işlerin ve kişilerin peşinde koşanlar kaçtıklarını sandıkları şeye doğru koşarlar aslında. Dikkat edelim. İnsanı yaşatalım ki devlet de yaşasın. İnsanlık ölmesin ki, insan yaşasın! Bu istikamette, iyi şeyler yapma, ıslah iddiasından önce ifsadı durdurun. Zira def-i mazarrat, celbi menafiden evladır. Ailenin felaketine yol açan düzenlemelerden vazgeçin, toplumu bu fitneye yönlendiren kişi ve kurumlarla bağınızı kesin. Zalimlere yardım etmeyin ki, sonra ateş size de dokunmasın. Ve bilelim ki, zulm ile abad olunmaz! Selâm ve dua ile.