Behind the scenes of “Designing on the air”
It’s been 10 days since I agreed with Skydive Africa to make my dream come true. A logo design during free fall from 11.000 feet. After that meeting we did, i had long and hard 10 days with lots of questions in my mind. Can I do that? What if I lost the pen? What if I can’t hold my hand straight? What if I can’t draw anything and things like that. When that day arrived I was quite stressful. I never did skydiving before. It was my first time and I was about to do a very crazy thing. When we arrived, Blake gave me some papers to sign. It’s like personal information and contact numbers for a possible emergency situation.
Atlayıştan 10 gün önce Skydiving Africa ekibiyle ajansta toplantı yapmıştık. O toplantıda kararlarımızı almış bunu yapmak için anlaşmıştık. Sonrasındaki 10 gün çok stresli ve yorucu geçti. Üzerimde büyük bir baskı hissediyordum. Sadece atlayacak olmak bile korkunçken bir de logo tasarlamaya çalışma fikri büyük bir stres yaratıyordu. Elimi sabit tutabilecek miydim bilmiyordum. Kalemi tutabilecek miydim bilmiyordum. Parmaklarım açık mı olmalıydı kapalı mı bilmiyordum. Nasıl hissedeceğimi havadaki basıncın ve hızın etkisini bilemiyor bir çok şeyi kestiremiyordum. Atlayış günü geldiğinde heyecanlıydım ama her zaman bunu başaracağıma olan inancımı hiç kaybetmedim. Blake bana bir kağıt imzalattı. Bana bir şey olursa tanıdıklarıma ulaşmam için gereken telefon numaraları ve bu atlayışı gönüllü olarak yapıyor olduğuma dair bir belge.
One last photo before the jump.
Atlayıştan önce son bir fotoğraf.
When they opened the door of the plane, I moved to there and that moment was the most painful and stressful moment of the entire experience. After jumping everything was so nice, it was like a dream and I don’t know how to describe it with words. I can’t even give examples to tell my feelings. It’s something different. You can’t compare this feeling with anything else.
Uçak kağıttan yapılmış gibiydi. Çok güvensiz bir hissi vardı. Küçücük uçağa 6 kişi sıkış tepiş doluştuk. Gerekli yüksekliğe çıkmamız 40 dakika sürdü. O 40 dakika büyük heyecan içinde geçti. Kurbanlık bir koyun gibi hissediyordum. Zamanı geldiğinde uçağın kapısını açtılar. İşte o kapı açıldığında içeri dolan rüzgarla irkildim. Kapıya doğru ilerlemek tüm olayın en zor ve korkulu anıydı. Kapıda atlamadan önce geçirdiğiniz o saniyeler çok korkunç. Atlayışın kendisi ise bir o kadar eğlenceli ve muhteşem.
First seconds of jump, I couldn’t able to do a thing. I was shocked with the beauty of this experience. Then I focused and started to draw, however It was very hard to hold my hands in right position to draw.
İlk bir kaç saniye şaşkınlıktan ve olayın güzelliğinden hiçbir şey yapamadım. Tarif edilemez bir manzara vardı ve düşüyormuş değil de daha çok uçuyormuş gibi bir his içindeydim. Bir kaç saniye sonra kendimi toplayıp logoya odaklanabildim.
It took like 35-40 seconds and It was so quick. I wish I had more time on free fall. Probably I will jump again somewhere else just for fun.
Serbest düşüş 35-40 saniye kadar sürdü ama benim için jet hızıyla geçti. Her şey 5 saniyede olup bitmiş gibiydi. Serbest düşüş sürecinin çok daha uzun olmasını çok isterdim. Muhtemelen başka bir yerde bir gün tekrar atlayacağım ve bu sefer sadece olayın keyfini çıkaracağım.
When we opened the parachute it was so calm and quite. Amazing view and nothing scary. Blake gave me a board which I could draw on and I perfected my sketches and finalized the ideas such as colors and the main concept of the logo.
Paraşüt açılınca ortalık bir hayli sakinledi. Her şey çok güzel görünüyordu. Tüm o aksiyon sona ermişti ve Blake’in bana verdiği özel tahtayı kullanarak logoyu detaylandırmam için 4 dakikam vardı.
I also wrote I LOVE BLAKE to my arm just before we landed. He laughed at this a lot. Since my life was depending on him I wanted to show my regards to him It was good fun. He and his company Skydiving Africa is so professional on what they are doing. I would like to thank to 3rd South Africa for organizing everything with Skydiving Africa for my jump. After my jump Blake was about to jump with 6 other people as well. What a life! Then I asked him that: How many times your parachute didn’t work? He said: 18. But the second one always worked The interesting thing is he never gets bored of skydiving. “Every time I jump it is exciting as the first time” he says.
İnmeden hemen önce koluma bir de “I LOVE BLAKE” yazdım. Sonuçta hayatım bu adamın ellerindeydi ve tüm süreç boyunca tüm sorularıma, kaygılarıma sabırla cevap verdi. O ve şirketi Skydiving Afrika bu işte inanılmaz derece profesyoneller. Tüm bunların dışında Skydiving Africa ile ortaklaşa çalışıp her şeyi olması gerektiği gibi organize eden 3rd South Afrika ekibine de teşekkür etmek isterim. Blake benden sonra 6 kez daha atladı aynı gün içerisinde. “Hiç sıkılmıyor musun?” diye sorduğumda aldığım cevap çok içten bir “Asla” oldu. Herhalde şimdiye kadar yüzlerce kez atlamıştır. “Bugüne kadar kaç kere paraşütün açılmadı?” diye sorduğumda verdiği cevap 18′di. Neyse ki yedek paraşüt hep açılmış.
04 Kasım 2012 Yorum Yapılmamış Short URL