Çocuklarımızı Hayattan Silmeyelim
Güncelleme : 2019-05-06 00:58:20
Çocuklarıyla iletişime geçemeyen ve dediklerini inatla yaptırmaya çalışan anne ve babalar, hiç farkında olmadan çocuklarını hayattan silmektedir. Çocuklarıyla yaşadığı anlaşmazlığı anlamlandıramayan anne ve babalar, çareyi çocuklarını suçlamaya başlamakta bulmaktadır. Bu süreçte çocuğu en fazla yaralayan ise ‘Bugüne kadar ne istedin de olmadı?’ sorusudur.
Çocuğunu fazla şımarttığını düşünen anne ve baba, daima karşı tarafı yani çocuğunu suçlarken hayatı öğrenme aşamasında olan çocuğunun hislerine karşı kendisini tamamen kapatmaktadır. Bir zamanlar kendilerinin de çocuk olduğunu unutan anne ve babaların, yetişkin zihniyetiyle çocuklarına yanaşmalarının ise doğru hiçbir tarafı yoktur.
Anne ve babaların şımarık diye nitelendirdiği çocukların yaşadığı en büyük sorun, içindeki çocuğu öldürmüş anne ve babalarla muhatap olmalarıdır. Anne ve babaların, çocuklarıyla iletişim halindeyken bilincinde olmaları gereken en önemli husus çocuklarının, kendileri gibi davranmak zorunda olmadığıdır. Bu nedenle anne ve babalar, empati yoluyla çocuklarının hislerine hitap ederlerse çocuklarına karşı daha yapıcı davranışlar segileyebilirler.
Anne ve babasının kendisini anladığını düşünen çocuklar, huysuz davranışlar içerisine girmezler. Çocuklarının huysuzluğundan, şımarıklığından şikayet eden anne ve babalar, çocuklarını sorgulayacaklarına kendi davranış kalıplarını sorgulasalar, sorunların çözümü noktasında daha sağlıklı bir adım atmış olurlar. Bu noktada çocuğun değil, anne ve babaların değişime ihtiyacı olduğunu belirtmekte fayda var.
Çocuklarından şikayetçi olan anne ve babaları incelediğiniz zaman ilk fark edeceğiniz olumsuzluklardan biri çocuklarını başkalarıyla kıyasladığıdır. Oysa her çocuk, mizaç olarak farklı özelliklere sahiptir. Anne ve babalar, çocuklarını yönlendirirken ve onlardan bir takım beklentiler içerisine girerken mizaçlarını tanımadan kendi zihnindekileri uygulamaya kalkarsa çocuklarda, tepeden inme bu uygulamalara haklı olarak isyan edecektir.
Yaşamlarımızın en değerli varlıkları ve geleceğimizin teminatı olan çocuklarımıza karşı sarf ettiğimiz eleştirel sözler, olumsuz davranışlar, kendilerini değersiz hissetmelerine yol açacak ve onları hayattan silecektir. Çocuklarımızı hayata kazandırmak istiyorsak onları eleştirmek yerine onları anlamaya çalışalım. Unutmayalım ki anlaşılan çocuk, kendisini değerli hisseder. Evlatlarımızı anlamak içinde ihtiyacımız olan tek şey içimizdeki çocukla yeniden iletişime geçmektir.