Huzurluyum… - Martı Dergisi
Ana Sayfa Yazarlar Armağan Portakal Huzurluyum…
Bana sorsanız ve “Şu an hissettiğin duygu nedir?” deseniz… Tek kelime ile cevaplarım: HUZUR
Geçen ay, Türgök (Türkiye Görme Özürlüler Kitaplığı) yararına fotoğraf sergisi yaptığımı söylemiştim. Kadıköy Belediyesi’nn katkılarıyla gerçekleşti. 15 Şubat cuma günü açılışını yaptık. Katılım çoktu diyebiliyorum. Çünkü, vale görevlilerinden öğrendiğim kadarıyla son bir ayın en kalabalık etkinliği olduğunu söyledi. Samimiydi diyebiliyorum, herkes herkesle tanıştı, konuştu kaynaştı…
Açılışa dair resimlerle ev yapımı bir video yaptım, merak edenler Youtube linkinden izleyebilir.
Ben yola çıkarken, çektiğim fotoğraflar bir işe yarasın istemiştim. Sandık bekleyen çeyiz gibi olmasın ve faydaya dönüşsün… İstediğim gibi de oldu. Benim panceremden kareler, parmak uçlarıyla okuyanlar için Türgök Kabartma Kitaplara dönüşecek. Serginin tüm geliri kabartma kitap projesine destek verecek.
İşte bunu bilmek ve hobi olarak başladığım fotoğrafçılığın etkisinin bu etkisidir beni huzurlu ve mutlu eden.
Türgök’ü ön planda tutmak çabamızla kendimiz bir adım geride durduk. Buna gönüllü imece adını verdim. Emeği geçen herkes bir adım geride durmayı bildi.
Fotoğrafın ölümsüzlük gücünü paylaştık. İki yıl once trenle Haydarpaşa’dan bindik ve Tavşancıl’a gitmiştik. Ufacık kasabada inince tek kahvesine gitmiş çay içerken ne yapmalı diye Fatih ile kendi aramızda konuşmaya dalmıştık. Kahvede oturanlar “Kayık kiralayın” diye Hamdi Abi’yi önerdiler… Tanıştık ve atladık kayığına… Yaklaşık iki saatlik gezinti sonrası, denizde yunus balıklarıyla yarışarak bizi Hereke’ye getirdi. Sohbetini, samimiyetini çok sevdik ve sosyal medyada ailesiyle de tanıştık.
Geçtiğimiz aralık ayında yine sosyal medyada gördüm ki Hamdi Abi’yi kaybetmişiz…
Sergimin Tavşancıl bölümünde fotoğrafını yayınlamak istediğimi ailesine sorduğumda kabul ettiler. Ve 15 Şubat cuma akşamı, Armağan’ın Penceresi Kozyatağı Kültür Merkezi’nde açılırken bize katılarak onur verdiler. Annesi, kızları, kardeşi, yeğenleriyle kocaman bir aile olarak penceremize ışık oldular…
Ben ve fotoğraflarım Türgök için yolculuğumuza devam ediyoruz… Sultangazi, Şişli, İzmir’de buluşmak üzere… Kimbilir Türkiye’yi dolaşırız belli mi olur :)
Önceki İçerikNerede Yaşıyoruz ?
Sonraki İçerikİlk bahar ve yenilenmek