#Kaldırım: Reklamlardan hemen sonra! – mutlu kent
İstanbul’da insani genişlikte, engelli erişimine uygun, arabalar tarafından işgal edilmemiş düzgün döşemeli bir kaldırımda yürümek neredeyse imkansız. İstanbul’da bir reklam panosunun ‘tükeeet’, daha çok ‘tükeeet’ tacizine uğramadan özgürce sokaklarda yürümek de neredeyse imkansız. Hatta İstanbul’da çoğu zaman doğrudan reklam panoları, kaldırımda bir yaya olarak yürüyememenizin nedeni.
Alın size, başımdan geçen ve ilginç bir şekilde mutlu sonla biten oldukça ‘sıradan’ bir kaldırım işgali hikayesi:
Her gün kullandığım güzergah üzerinde yer alan reklam panosu bir gün canıma tak etti ve panodan sorumlu Beyoğlu Belediyesi’ne twitter üzerinden yazdım:
Belediye’den bir ses çıkmayınca yine twitter üzerinden İBB Beyaz Masa’ya ‘yürümeye’ karar verdim. Yetkinin ilçe belediyesinde olduğunu bilerek:
Beyaz Masa şaşırtmadı. Ne bilmediğim birşey söyledi ne de yardımcı olabildi. En azından mesajımı cevapsız bırakmadı. ‘Güzel bir gün’ dileğiyle:
Kendilerini seçen yurttaşlara karşı duyarsız kamu aktörlerinden aradığımı bulamayınca, şansımı kapitalizmin can suyu olan reklamın çeşme başını tutan reklam veren özel sektör aktörü ile denemeye karar verdim:
Öngörüm beni yanıltmadı. Şirket, ya sosyal medya hesabını kontrol eden kişinin insanlığından dolayı ya da Twitter gibi bir mecrada isminin ‘kaldırım işgalcisi’ olarak anılması kriziyle karşı karşıya kalmamak için, hemen harekete geçti:
Ve evet, artık bir kere ilan raketten çıkmıştı. Yeni ilan rakete girmeden o pano o kaldırımdan kalkacaktı:
Not.1: O garip perdenin arkasında saklanmış (diğer bir kaldırım işgalcisi) mekanın hikayesini başka zaman anlatırım.
Not.2: Biz yine de ‘reklamsız bir kent mümkün mü?‘ sorusunu sormaya devam edelim.
ysrdnl 01 Şubat 2016 06 Şubat 2017 beyoğlu, kaldırım, karaköy, reklam
Önceki Önceki yazı: Savaştan İstanbul’a Suriyeli hemşehrilerimizin kent hakkı
Sonraki Sıradaki Yazı: İstanbul’dan Portreler: Kuş Gözlemcisi