Gül dikelim bu dünyaya gülistanımız olsun ötelerde Ne dersiniz? | r.B.g. / " Sevgi, saygı ve hürmetLerimLe… "
← iNTeRNeT AŞKINA
MeVLiD KaNDiLi MeSaJı →
ve hayat Her ikisi birbirinin içine geçmiş, birbiriyle sarmaş dolaş
kavramlarmış gibi görünse de bazen hayat zamanın bir parçası, bazen de
hayatın bir parçasıdır Zaman da tıpkı hayat gibi dünyanın, daha doğrusu
kâinatın yaratılışı ile var olmuş, kıyamete kadar devam edecek ve onunla
olacak bir mefhumdur Zamanın da demek ki fani bir hayatı var.
Hayatı yaşamak bir sanattır insanoğlu için Zamanı en mükemmel şekilde
insan, en iyi hayat sürmüş bir insan değil midir? Zira "zamana yemin
ki insan zarardadır" kavli Celili boşuna değildir Şu malum misalde
insan, tıpkı güneş altında buz satan ve "sermayesi eriyen şu adama
acıyın" diye feryat ederek elindeki buzları erimeden satma derdine düşen
bir adam gibi zamana sıkışmış bir haldedir.
Zaman akıp gidiyor Çocukluğumuzu gençliğimiz, gençliğimizi
kovalıyor Hayat, zaman denen bu mecradan bir yerlere akıp gidiyor.
Zamana durması için ya da geri dönmesi için hep yalvarıp dururuz,
yazarız, şarkılar söyleriz Ziyanda olduğumuzu aslında hep gayri ihtiyari
hissederiz Bazen: "Şimdi bana kaybolan yıllarımı verseler" deriz Bazen
"Durdurun dünyayı" diye feryat ederiz Bazen bir mucize bekleriz
şarkılarımızda "Bir mucize olsa, zaman dursa" diye Aslında dünyaya
gelişimiz buradan gideceğimizin de alameti Yolcusu olduğumuz hayat
kısa zaman parçası içinde tıpkı zaman gibi fani olan bir mekânda birkaç
bir mola veriyoruz Bu mola esnasında türlü imtihanlardan geçiyoruz ama
zaman fark etmiyoruz.
Ebedi yolculuğumuz için yol azığı, yol hazırlığı yapmamız gerekirken
aldatıcı zevk, sefa ve meşakkatleri bize asli vazifemizi unutturup oyun
eğlenceye, dünya malı biriktirmeye sevk ediyor Oysa hayatımız her gün
sonraki gün için hazırlıkla geçiyor Toprağı işlerken ekmeye; sularken,
biçerken harman etmeye hazırlık yapmıyor muyuz? Bu üç günlük dünya
gündelik ihtiyaçlarımızı karşılamak için harıl harıl çalışırken, ebedi
mekânımız olan ötelerin ötesine giderken hazırlık yapmamak ne yaman bir
çelişkidir. İyilik ve güzelliklerden başka oraya götürebileceğimiz
Bu dünyada kazandığımız mal, mülk, evlat, eş vs hepsi burada kalıyor Bir
kefenden başka ne götürebiliriz dünyalık olarak?
Zaman üzerine birçok söz söylemişizdir: "zaman her şeyin ilacı,zamanla
unutulur, zaman siler" gibi Oysa hiçbir şey silinmez, hafıza-i beşer
nisyan ile malul olsa da, yaptığımız her hareketi unutmayan bir
Ebedi yolculukta sadece yaptığımız iyilik ve kötülükler bizimle
çok sevdiğimiz, uğruna canımızı verebileceğimiz, kalpler kırdığımız,
haksızlıklar, zulümler yaptığımız dünyalık sevdiklerimiz, tamah
”benim” dediklerimiz bu yolculukta bizimle olamıyorsa o zaman bunlar
nasıl bizim olabilir?
Bizim olanlar bizimle gelenlerse iyilik ve kötülüklerimizden, güzel
amellerimizden başka bizim olan hiçbir şeyimiz yok demek ki
Zamanın öleceği, yerin ve göğün korkudan birbiriyle sarmaş dolaş olacağı
günde kabrimizden fırlayıp "bize ne oldu?" diye etrafımıza şaşkın
şaşkın bakacağız "Dünyada bir gün ya da daha az kaldık" diyeceğiz
kadar da izafi olduğunu anladığımız o günde yol arkadaşımız iyilik ve
kötülüklerimiz olsa gerek Bunlar bizi ya başı olan ama sonu olmayan vaat
edilmiş bir mekâna ulaştıracak ya da ölümün bile olmadığı, ölümün bile
azabın içine yuvarlayacak.
Ahiretin tarlası olan bu dünyada ne ekersek onu biçeceğiz Ama rüzgâr
fırtına biçersin demiş atalarımız Yaptığımız kötülükler, haksızlıklar
gününde karşımızda birer fırtına olarak belirecekse ve bu bize tebliğ
o zaman niçin hala daldığımız bu gafletten uyanmak istemiyoruz?
Bu dünya hayatında sermayesi eriyen buz satıcısı gibi sermayemiz olan
bitmekte, zamanımız azalmakta iken herhalde iyilik yapmada acele etmemiz
Kapımızın ne zaman çalınacağını bilemediğimiz gibi her an
düşünerek zamanımızı "Vakit nakittir" düsturu ile en iyi şekilde
kullanmalıyız değil mi?
bu dünyaya gülistanımız olsun ötelerde
3 Responses to Gül dikelim bu dünyaya gülistanımız olsun ötelerde Ne dersiniz?
17 Şubat 2010, 21:37
GÜNAHSIZ AĞIZLA DUA.. Cenâb-ı Hak, Hz. Musa’ya (a.s),“Yâ Musa! Bana günahsız bir ağızla dua et” diye buyurdu. Musa aleyhisselâm,“Yâ Rabbi! Bende böyle bir ağız yok” dedi. Allah Teâlâ buyurdu:“Başkasının ağzıyla Allah’a dua et. Çünkü sen başkalarının ağzıyla günah işleyemezsin. Öyle hareket et ki başkaları senin için gece gündüz dua etsin. Senin günah işlemediğin ağız, başka birinin senin için özür dileyip, dua ettiği ağızdır. Yahut kendi ağzını temizle. Allah’ın adını zikreden ağız temizlenir. Allah’ın ismi bütün pislikleri temizler ve sıkıntıyı giderir.” (Mesnevi’den)Kişinin yanında bulunmayan mümin kardeşine dua etmesi, Allah’ın hoşuna gider.Kişi kardeşi için dua edince, başucundaki melek “âmin” der.Sana da, “Dua ettiğin gibi olsun” der. Peygamberimiz (s.a.v),“Kardeşin kardeşe gıyabında duası reddedilmez” buyurmuştur.Dilaver Selvi – Ateşin Yakmadığı Aşık
19 Şubat 2010, 13:58
Bizleri Senin inâyetine sığınan kullarının arasına kat Allah’ım,beni, hatalarını itiraf edip pişmanlıkla kıvranan, herhangi bir inhiraftan sonra yeniden toparlanıp dergahına yönelen, büyük-küçük her gaflet karşısında himmet kanatlarını açıp Senin inâyetine sığınan kullarının arasına kat.Bizleri seher vakitlerinde istiğfara sarılarak Senin mağfiretini dileyen Hak erlerinin safına dahil et;beni günahlardan, ayıplardan, isyanlardan, kusurlardan ve hakka muhalefet etme tehlikelerinden arındır.amin..hayırlı cumalar
20 Şubat 2010, 21:18
Dünya bir misafirhanedir. İnsan onda az duracaktır ve vazifesi çok bir misafirdir ve kısa bir ömürde ebedi hayatına lazım olan levazımatı tedarik etmekle mükelleftir.İnsanın dünya hayatındaki kısa ömrünü "geçici bir misafirlik" olarak tanımlayan Said Nursi bir başka örneğinde "İnsana varlığı, hayvan gibi dünya hayatını kazanmak için verilmemiştir." der ve şu şekilde devam eder: Ey nefsim ve ey arkadaşım! Aklınızı başınıza toplayınız. Ömür sermayenizi ve hayat kabiliyetinizi hayvan gibi, hatta hayvandan daha aşağı bir derecede şu geçici hayata ve maddi lezzetlere harcamayın. Yoksa sermayece en üstün hayvandan elli derece yüksek olduğunuz halde, en aşağıda olanından elli derece aşağı düşersiniz. Bediüzzaman’ın da belirttiği gibi üstün özelliklerle nimetlendirilmiş, akıl, vicdan ve sağduyu sahibi bir varlık olan insanın yaratılış amacının, eksikliklerle dolu olan bu kısa dünya hayatında, geçici yararlar elde etmek olmadığı çok açıktır. İnsan burada imtihan edilmektedir ve nihai hedefi de sonsuz ahiret güzelliğini kazanmaktır. Evet, Bâkî-i Hakikî’nin muhabbet, marifet rızası yolunda bir saniye bir senedir. Eğer O’nun yolunda olmazsa bir sene bir saniyedir. Belki O’nun yolunda bir saniye lâyemuttur, çok senelerdir. Ve dünya cihetinde ehl-i gafletin yüz senesi bir saniye hükmüne geçer.Ey insanlar! Fânî, kısa, faydasız ömrünüzü bakî, uzun, faydalı, meyvedar yapmak ister misiniz? Madem istemek insaniyetin iktizasıdır. Bâkî-i Hakikî’nin yoluna sarfediniz! Allah için işleyiniz, Allah için görüşünüz, Allah için çalışınız. Lillah, livechillah, lieclillah nzası dairesinde hareket ediniz. O vakit sizin ömrünüzün dakikaları seneler geçer.Ey insan! Senin iktidarın kısa, bekan az, hayatın mahdut, ömrünün günleri mâdut ve herşeyin fânidir. Öyleyse şu kısa, fânî ömrünü fânî şeylere sarfetme ki fânî olmasın. Bakî şeylere sarfet ki, bakî kalsın!"Ne mutlu ömrünü Allah yolunda sarfedenlere!allah razı olsun emeğine sağlık selam ve dua ile..