tuna kiremitçi - youreads
ilk şiirleri, galatasaray lisesi yıllarında varlık dergisinde yayımlandı. kendisine "yaşar nabi nayır şiir ödülü"nü kazandıran "ayabakanlar" adlı kitabı1994 yılında okuyucuyla buluştu. 1997’de bosnalı şair izzet sarayliç’le "erguvan balkan şiir ödülü"nü paylaştı. bunu 1998 tarihli ikinci şiir kitabı olan "akademi" izledi.
tuna kiremitçi'nin 2002’de çıkan ilk romanı "git kendini çok sevdirmeden" büyük yankı uyandırdı ve o yılın önemli edebiyat olaylarından biri kabul edildi. 2003'te ikinci romanı "bu işte bir yalnızlık var" ve şiirlerini derlediği "bazı şiirler bazı şarkılar" yayımlandı. 2005 yılında yayımlanan "yolda üç kişi" adlı romanı da geniş bir okuyucu kitlesiyle buluşmuş ve beğeni kazanmıştır.
2010 yılında polisin yabancı uyruklu kadınları pazarlayan bir fuhuş mafyasına yaptığı operasyonda ismine mafyanın müşterileri arasında rastlanmış,istanbul cumhuriyet başsavcılığı'na ifade vermeye çağrılmıştır.
ilk romanı "git kendini çok sevdirmeden" ile okuyucunun aklında "acaba farklı mı?" sorusunu uyandırmış ancak bir yıl sonra piyasaya çıkan "bu işte bir yalnızlık var" ile sadece kitabın adındaki kelime oyununun dışında hiç bir şey vermeyen ve sonlanamayan yazar olarak aklımda kalmıştır.
yıllar sonra bir arkadaşımdan ödünç aldığım "dualar kalıcıdır" ile değişen bir şeyin olmadığını üzüntüyle görmüştüm. benim için romana bir hızla başlayıp sonunu getiremeyen yazardır. 80'li yıllarda fırtına gibi esen gırgır dergisinin çıkaran rahmetli karikatürist oğuz aral'ın çırak çizerlerine söylediği lafı getiriyor aklıma. "sonunu düşünmediğin konuyu niye çizmeye başlıyorsun gerizekalı evladım"
15 Eki 2016 10:47