Zekâ, bireylerin gizli güçlerini ve onların başarılı olabilecekleri farklı alanlarını tespit edip, o alanda kendini göstermesini ve yoğunlaşmasını sağlamak için kullanılır. Her birey kendi zekâsını arttırma ve geliştirme yeteneğine sahiptir. Bu egzersizlerle şunlara sahip olabilirsiniz: Öğrendiğiniz bilgilerin kalıcı hafızaya yerleşmesi daha kolay olacaktır. Öğrenme hızınız aratacaktır. Hafızanız bu tip düşünmeyi gerektiren sorularla uğraştıkça, eskisinden daha güçlü olacaktır. Ezber gücünüz artacaktır. Hayal kurma yeteneği geliştirilerek kontrol altına alınacaktır. Günlük yaşantımızda yaptığımız hatalarımızı görüp bunları düzeltmemizi sağlayacaktır. Problemlerimizin farklı çözüm yollarının olduğunu görüp hissederek pratik çözümler üretmemize yardımcı olacaktır.
- Bu dünya bir bahçe gibidir. Bahçenin duvarları devlettir. Devlet de bir vilayete benzer. O vilayetin bekçisi ve muhafızı dindir. Dinde bir caddeden çeşitli sokaklara giden yollara benzer ki, bu yollar: Devlet Başkanının dosdoğru gideceği yollardır. Devlet başkanı: milletin çobanı yani; koruyucusu ve gözcüsüdür. Ordu, milletin korunmasında ona yardımcıdır. Orduya kefil, ekonomidir. Yani ordunun faydalı hizmetler görmesi ve askerlerin: devlet başkanına, itaat halinde bulunması devletin, malını layık olduğu şekilde harcamak suretiyle gerçekleşir. Ekonomide millet fertlerinin toplumsal güven ve huzur içinde olması ile gerçekleşir. Millet de, kendilerine adaletli davranılınca devlet başkanlarına itaatli ve saygılı olurlar. Adalete gelince bu, öyle bir esastır ki, alemin nizami ve sağlamca yürümesi bununla sağlanır.
Bilinmelidir ki: danışma isabetli yolun izlenmesini ve doğru görüşün ortaya çıkmasını sağlar. Danışma karışık meseleler kapısının aydınlık getiren doğruluk anahtarıdır, önemli, gizli, kapalı olan tutarlı ve uygun görüşler danışma ile ortaya çıkar.
İstişare, doğru yolu bulmanın ta kendisidir! Her kim ki, kendi görüşünü beğenip başkası ile istişareye muhtap olmadığını düşünse ve müşavereye lüzum görmese elbette yapacağı işte hata meydana gelir.
II. Abdülhamid Osmanlı Devleti’ni kendisinden önce hiçbir padişahın ikametgâh olarak kullanmadığı Yıldız Sarayı’ndan idare etti. Dünya siyasetindeki dengelere buradan müdahale etti. Kendisini güvende hissettiği bu saray, onun hem ikametgâhı, hem de karargâhı oldu. Ayrıca hayatının çoğu Yıldız’da geçtiği için kendi zevkine ve merakına uygun işlevlere sahip marangozhane, çini fabrikası, hayvanat bahçesi, müze ve kütüphane gibi binaları da saray kompleksi içerisine aldı. Elbette güçlü ve biraz da kuşkucu olan bu saray ağırlıklı yönetim için kapsamlı bir teşkilat gerekiyordu. Bu noktadan hareket edersek. Yıldız Sarayının teşkilat bakımından büyüklüğü hakkında bir fikir vermek açısından, güvenlik amacıyla konuşlandırılmış 15.000 kişilik askerî kuvvet hariç bırakılırsa. 12.000 kişilik de bir topluluğa sahip olduğunu zikretmenin yeterli olacağını sanıyoruz. Ancak, 31 Mart İstanbul’u uğursuz bir sis gibi saran kaos ortamı, Hareket Ordusu’nun İstanbul’a girişiyle Yıldız’a da sıçradı. Yıldız’a giren Hareket Ordusu ve beraberindeki komitacılar, içeriye girer girmez boyutları tam olarak asla belirlenemeyen bir yağmaya giriştiler Kütüphane, Baş-Hâfız-ı Kütüb’ün cansiperane cesareti sayesinde kurtulabildi. Kasalar kırıldı, hatta gizli bazı kasaların yerini söyletmek için II. Abdülhamid’in musahiblerine işkence bile yapıldı. Siyasi gelişmeler. II. Abdülhamid’in tahtından indirilmesi ve Selanik’e Alatini Köşkü’ne sürgüne gönderilmesi ile sonuçlandı. Ardından, komisyonlar oluşturuldu. Artık. II. Abdülhamid’in adı ağızlara bile alınmıyor, kendisi "Hakan-ı sabık" saltanat dönemi ise "devr-i sabık" olarak telaffuz ediliyordu. Fakat tasfiyecilerin hakimiyeti de pek uzun sürmeyecekti. Nitekim, Osmanlı Devleti kısa bir süre sonra 1. Dünya Savaşına girecek ve savaşın sonucunda tarih sahnesinden silinecekti. Bütün bu olup bitenler değerlendirildiğinde denilebilir ki: II. Abdülhamid. 31 Mart Olayı ve sonrasındaki kaos atmosferinin içinde Yıldız Sarayı’ndan sürgüne gönderilirken aslında arkasında koskoca bir "Devlet-i Aliyye"yi bırakıp gitmişti. Bu tasfiye de bir bakıma Osmanlı Devleti"nin tasfiyesi olmuştu.
Sosyal ilişkileri zayıf bir yeraltı adamı, yerin üstüne çıkmaya çalışırsa (yani sosyalleşirse) ne olur?
Kendisini toplumdan soyutlamış, kendi deyimiyle “hasta” bir insan olan isimsiz kahramanımız, “yeraltı” diye adlandırdığı karanlık ruh dünyasından okuyucuya sesleniyor. Asosyal bir yapısı olan, samimiyetten uzak arkadaşlarıyla ilişkilerinde ezilmemek için kendini şartlandıran ve bunun için çabalayan, fakat her defasında gururunu ayaklar altına alan biri... Ezilen gururunu, bir başkasının gururunu ezerek bertaraf eden, psikolojisi bozuk bir karakter!
İlk 1864 yılında yayınlanan Dostoyevski'nin bu hacmi küçük fakat içeriği büyük eseri “Yeraltından Notlar” edebiyat tarihinin başyapıtlarından biridir.
Yavuz Sultan Selim Ciltli
Ahmet Mustafa Akkaya
Her insanın hayatında yıldızının parladığı bir an vardır. Bu yıldız Putin için 1998 yılında Moskova’da parlamıştır. Doğu Almanya’da Rus gizli servisi KGB saflarında geri planda geçen hayatı eski KGB yeni FSB’nin başına getirilmesiyle değişmiş, bir anda dönemin Rus Devlet Başkanı Boris Yeltsin’in sağ kolu olmuştur. Kariyer basamaklarını görünmez bir el yardımıyla hızla çıkmaya başlayan Putin, güçlü rakiplerini teker teker saf dışı bırakarak Rusya’nın bir numarası olmuş ve dünya siyasetini yönlendirebilecek bir güce kavuşmuştur…
Vladimir Putin’in hayat hikâyesindeki esrar perdesi ve karanlık noktalara rağmen Rusya’nın hatta Dünya’nın son 15 yılına damgasını vurmuş bir liderdir. Dağılmanın eşiğine gelmiş bir ülkeden, yeniden uluslararası sistemde saygınlığı herkes tarafından kabul gören güçlü bir Rusya yaratmayı başarmıştır.
"Devlette de işler böyle yürür, kralların meclisinde de... Kötü düşünceleri kökünden söküp atamıyorsun diye, müzminleşmiş hastalıklara yüreğinden geçtiği şekilde deva olamıyorsun diye, toplumu kendi haline bırakıp çekip gidemezsin, rüzgârlara karşı kürek çekemiyorsun diye gemiyi fırtınalı dalgaların ortasında bırakamazsın.
Öte yandan, farklı düşüncelere kapılmış insanlar üzerinde hiçbir etkisi olamayacağını bile bile, bu tür tuhaf ve haddini aşan bir konuşma yaparak onları ezmemelisin. Bunun yerine dolaylı bir yoldan yaklaşarak meselenin üzerine gitmelisin, elinden gelen bütün çabayı sergilemeli, her ayrıntıyı ilmek ilmek dokumalısın, böylece bazı şeyleri iyiye döndürmeyi başaramasan bile en azından kötülüğü törpülemiş olursun. Çünkü insanlar iyi olmadıkça her şeyi iyileştirebilmen olanaksızdır, zaten böyle bir iyileştirmenin de şu önümüzdeki birkaç yıl içinde olacağını hiç sanmam.”