Gudik: Bedenime sahip olabilirsin ama ruhuma asla!
Passiflora 10 Kasım 2007 11:41
:)bu noktada Baudelaire Amca'yı saygıyla anmak isterim. kendisiyle ilgili sorular da olan bir postmodernizm dersi sınavında nip tuck'tan alıntılar yapmış bir insan olarak bu "dış görünüşümüz ve eşyalarımız bizi tanımlıyor" mantığına güzel örnekler içeren hatta tamamen bu konuyu üşleyen bir dizi diye düşünüyorum. sen izliyor muydun onu?
bir de şu sondaki geceyi kağıthanede geçirmiş kısmı dvdlerine olan duygusal bağlılığını daha bir göstermiş :)
sarper 10 Kasım 2007 12:55
nip/tuck'ın sadece onu işlediğini söylemek bence doğru olmaz. yani bu noktadan yola çıkıyor ama bence dizinin önermesi bunun bir adım daha ötesine geçerek "hiçbir şey göründüğü gibi değildir" noktasına ulaşıyor ve o bahsedilen dış görünüş ve eşyaların aslında birer yalan olduğunu savunuyor.
bu arada, bu yazıyı bitirip blog'da yayınlamamın ardından on dakika geçmemişti ki DVD geldi (:
Passiflora 11 Kasım 2007 12:24
tabi, demek istediğim markaların ve objelerin bizi tanımlıyor olmasının ne kadar acıklı olduğunu gösteriyor bize. kaç kere gözlerim doldu izlerken :)
p.s. bu arada baudelaire değil baudrillard olcaktı o.
doRy 11 Kasım 2007 20:57
insanın kendini "satın alınabilen" somut şeylerle ifade etmesi, içinde yaşadığımız "sözde modern" toplumda "öteki" kavramının da oluşmasına zemin hazırlayabilir. Hahah hep böyle havalı cümleler kurmaya ve tırnaklar koymaya özenmişimdir vay be :p
sarper 11 Kasım 2007 21:11
ahah, zaten o tırnaklar olmazsa olmaz... bir de, sayısını abartmamak kaydıyla, konuşurken de tırnak işareti yapıp yanında da pek sevdiğimiz bir hocamızın trademark'ı olan gülüşten bir tane sunmak gerekiyor (:
doRy 11 Kasım 2007 21:14
Konuşurken "TIRNAK" yapanlar, Birleşin! (bi gazetenin bi köşesinde vardı bu, hatırlayamadım)
cansu tastan 14 Aralık 2008 14:08
bu yaziyi high fidelity'i izlemeden once yazmis olman da cok enteresan, zira filmdede tam bundan bahsediyor rob. soyle bir laf eder hatta, "uzun zaman once su kaniya vardim ki onemli olan nasil bir insan oldugun degil nelerden hoslandigindir." (not what you are like but what you like)
bu yaziya gonulden katilmakla beraber, dvd kutusu hakkindaki tespitine agzim acik kaldi. hic boyle dusunmemistim ve bu hakkaten dogru. plak fetisi gibi bisey, dvd kutusu, vhs kutusu. koleksiyonerlik ve sahip olmak cok garip bir psikoloji. hastalikli birsey belki de.
sarper 16 Aralık 2008 01:27
bu durumda, kendini tanımlamaya yönelik bir sahiplenme duygusunun varlığından söz edersek, bilet koleksiyonu yapmayı da buna dahil edebilir miyiz acaba? normal şartlar altında fiziksel bir tezahürü haiz olmayan bir tecrübenin müşahhas* bir kanıtıymışcasına...
(şu son kurduğum cümle de biraz hastalıklı geldi bana)
cansu tastan 17 Aralık 2008 22:50
zannımca her çeşit koleksiyonerliği dahil edebiliriz. kaldı ki bilet koleksiyonu oldukça da şahsi bir yanı bu işin.
babamın boarding card koleksiyonu var, ustuste koyunca birbucuk karış ediyor. vay anasını degil mi ^_^
(ben anlamadim zaten o cumleyi de anlamis gibi yaptim)