Park Thaichon ve ark.
Çeşitli kişisel nedenler, insanları küçük bir işletme yönetmeye motive eder. Shutterstock
İnsanların her gün daha fazlasını yapmaya çalıştığı bir toplumda yaşıyoruz. Hem iş hem de yaşam, zaman için değerli rakiplerdir. Yine de modern toplumun karmaşık talepleri nosyon kavramını yeniden tanımladı. iş yaşam dengesi.
İş-yaşam dengesi, farklı insanlar için farklı anlamlara sahiptir ve genellikle bireysel tercihlerle bağlantılıdır. İş ve yaşam önceliklerini anlamak için Avustralya'da franchise ve bağımsız işletme sahipleri ile görüştük.
Her zaman farkında olmasa da, küçük işletmelerdeki çoğu insan rekabet halindeki iş ve yaşam taleplerini geçici olarak uzlaştırır. Bunun nedeni, küçük işletme sahipliğini motive eden çeşitli nedenlerdir.
Ancak çoğu sahip, kontrol sahibi olmak ister. Kendi patronu olmak, karar alma özgürlüğüne sahip olmak ve kendi ödüllerini belirlemek, kontrolün kilit belirleyicileridir. Hepsi işletme sahipleri için önemlidir.
İş ve yaşam öncelikleri
Müthiş bir şekilde, röportaj yaptığımız 30 işletme sahiplerinden sadece altı tanesi, işlerini kurarken iş-yaşam dengesi için önemli olduğunu düşünüyordu. Aileleri olan beş kişi, aileye zaman ayırma isteklerinin ve kabiliyetlerinin iş dünyasında olma tercihlerini sürdüğünü açıkça belirtti.
Birçok işletme, aile ve sosyal faaliyetlerden kaçmak veya ödün vermek zorunda kalmaktan endişe duyduğunu ifade etse de, hayatlarının nerede dengede olmadığını açıklayamıyordu. Gibi terimler kullandılar kötü zaman, yük ve hayal kırıklığına uğramış Öncelikleri hokkabazlarken duygularını açıklamak.
Bazı sahipler hayal kırıklık durumlarını, zamanı etkin bir şekilde tahsis etme imkânlarının bulunmayışı ile ilişkilendirmemişlerdir.
İşe gitmek için kalkıyorsun çünkü istiyorsun. Tünelin sonunda bir ışık olduğunu bilmek, kendi kaderinin kontrolünü elinde tuttuğunu bilmek… Seni kandırmamak, üç yıl cehennem oldu.
Ancak, birçok işletme sahibi bunu daha önce bir iş-yaşam dengesi sorunu olarak tanımadığını itiraf etmiştir.
Bu, iş-yaşam dengesinin, diğer saygın faaliyetlere katılma fırsatlarından ziyade aşırı iş talepleri açısından daha fazla görmelerine rağmen, onlar için bir endişe kaynağı olma ihtimalinin yüksek olduğunu göstermektedir.
Aşağıdaki tabloda, işletme sahiplerinin iş-yaşam dengesine karşı tutumlarına ve faaliyetlere öncelik verilmesine ilişkin en yaygın tepkileri bildirilmektedir.
Bir iş-yaşam dengesi modelinde iş, aile veya topluluğa nasıl öncelik verildiğine bakılmaksızın, görüşülen kişiler dengesizlik kaybettiklerinde kontrol önceliklerinin belirlenmesi ve gerçekleştirilmesinde.
İlginçtir ki, işletme sahiplerinin iş-yaşam dengesi için fırsatlarını sınırlandırdığını belirleyen faktörler ayrıca, özellikle zamanlarını ayırırken, seçim yaparken kendi takdirlerini en aza indiren faktörlerdir.
Bu, bir işletme sahibinin dile getirdiği “kontrolde” hissetme ihtiyacına geri dönüyor:
Tamam, mesela bir franchise sahibi olsaydım, örneğin… muhtemelen meşgul olsam da olmasam da 6am'dan 10pm'e kadar açmam gerekirdi. Buradaki işimde, 8am'den 5.30pm'e kadar açıyorum ve işte buradasınız. İstediğim zaman işi kapatma hakkına sahibim ve evde çocuklarım için oradayım.
İş üzerinde kontrol, hayat üzerinde kontrol
Küçük bir işletmenin mülkiyeti, çoğu kişiye, iş hayatlarının bir yönü. Bununla birlikte, birçok görüşmeci, rollerin veya başkalarının egemen olduğu rollerin çokluğundan dolayı kendilerini şaşkına çevirdi ve böylece yaşamlarını genişletme fırsatını sınırladı.
Bazıları ayrıca, değiş tokuşların olduğunu kabul etmenin zor olduğunu buldu. Açıkçası, hangi rolde oynadıklarını kendi yaşamlarının kontrolünde hissetmeye ihtiyaç duyulmaktadır.
Görüşülen kişiler kararlarını aldıklarında kontrol altında olduklarını hissettiler yapmayı seç neye dayanıyorlardı ulaşmak istedim. Bu, iş-yaşam dengesinin, eldeki rollerin çeşitliliğinin, tercih edilen seçimleri yapmak için kaynakların mevcudiyetinin ve bu rollere tercihler tahsis etmek için daha iyi bir sistemin daha iyi değerlendirilmesini gerektirdiği anlamına gelir.
İşletme sahiplerinin neye ulaşmak istediklerini, bu hedeflere nasıl öncelik verildiğini ve bu önceliklerin gerçekleştirilmesi için nasıl enerji tahsis edileceğini anlamaları gerekir.
İş-yaşam dengesini arttırmak için tasarlanan birçok politika çalışan odaklı ve kahve dükkanı veya benzeri işletmelerin sahipleri için geçerli değil. Örneğin esnek saatlere ve çalışma koşullarına erişim, önceden belirlenmiş saatlere sahip işletmeler için geçerli değildir.
Evde teknolojinin kullanımı da işgünü pek çok kişi için bilinçli bir şekilde genişletti. Dolayısıyla, eğer yer iş-yaşam dengesini belirlerse, o zaman bu küçük işletmelerden birine sahip olmak iş-yaşam dengesini iyileştirmeyecektir.
Geleneksel iş-yaşam dengesi kavramı, küçük işletme sahipleri için uygun olmayabilir. Kendi işlerini yürütmekten elde ettikleri memnuniyet, zamana ve işe nasıl ayırdıklarını etkiler.
Özellikle, bazı sahipler uzun saatler boyunca çalıştıkları için mutluydu ve serbest meslek kazanımlarını elde ettiler. Dış güçlere maruz kalmak yerine yaşamları hakkında aldıkları kararlar üzerinde kontrol ve güçlenme hissi duydular.
Bağımsızlar sadece aileye ve personele güvenebilirdi. Franchise verenler, franchise verenleri tarafından sağlanan destek yapısından yararlanabilirler. Ancak birçoğu, franchise sistemindeki uygunsuz desteğin veya vaat edilmemiş desteğin teslim edilmemesi - örneğin, uzun bir günün sonunda toplantılara katılmak gibi - uyarıda bulundular, genellikle franchise üzerindeki baskıya eklediler.
Özet olarak, işletme sahipleri işletme sonuçlarından tüm sorumluluğa sahiptir. Sonuç olarak, günlük işlemlerden kendilerini çıkarmayı zor buluyorlar ve çoklu rollerinin kontrolünü ele almadıklarında ve ayakkabılarında durmak için güvenilir bir destek almadıkça iş-yaşam dengesi duygusunun tadını çıkarmakta zorlanıyorlar.
Park Thaichon, Öğretim Üyesi ve Küme Lideri, Etki Araştırma Kümesi için İlişkisel Pazarlama, Griffith Üniversitesi; Sara Quach, Öğretim Görevlisi, Griffith Üniversitesive Scott Weaven, Pazarlama Departmanı Profesörü ve Başkanı, Griffith Üniversitesi
Buradasınız: . > Yaşayan > Finans ve Kariyer > İşletme Sahiplerinin İş-Yaşam Dengesi Denetimi Kontrolü Ağır İşle Cehennem Arasındaki İnce Çizgide