22 yaşındaki Abdul Salam daha önce Xinjiang Uygur Özerk Bölgesi'nin batısındaki bir küçük köyde"ekmek" yapmayı öğrendi. Birkaç yıllık çabalar sonucu Salam, usta bir ekmekçiye dönüştü. Salam her gün erken kalkıp tandırın önünde küçük toplar haline getirdiği hamur bezelerini teker teker oklavayla açıyor. Salam hamurları açarken ortasını ince kenarlarını kalın bırakıyor ve bu ince olan bölüme soğan ve susam eklerken, kenarlarına ise küçük iğneli bir kalıpla şekil veriyor. Son olarak hamurları tandırın kenarlarına teker teker yapıştırarak pişirirken, tandırdan çıkan mis koku her tarafı sarıyor.
Salam, daha önceki çalışmalarından bahsederken şunları söyledi: "Daha önce her sabah saat 7:00'de kalkıp, kömür kullanarak tandırın ateşini yakmak zorunda kalıyordum ve tandırın ısı derecesini kontrol altında tutmaya çalışırken, gün içinde yüzüm ve kıyafetlerim siyah renge dönüşüyor, hatta tandırın bulunduğu odanın duvarları da zamanla isle kaplanıyordu."
Xinjiang'da "Üç gün etsiz geçer, bir gün nansız geçmez" atasözü yaygındır.
Nanın yüzden aşkın çeşidi vardır. Maddi Olmayan Kültür Mirasları listesine alınan, çapı yaklaşık 60 cm olan Kuça yapımı nan, "Nan Kralı" adıyla da biliniyor. Nan, uzun zamandan beri yalnızca kömür kullanılarak pişirilmesinden dolayı, havayı ve nan ustasının sağlığını belli ölçüde etkiliyordu.
Bu çalışma kapsamında Xinjiang'ın güneyindeki yoksul bölgelerden gelen 400'den aşkın köylü istihdama kavuşarak, yoksulluktan kurtuldu. Salam da işte bunlardan biri. Salam burada ayda 3 bin yuan gelir kazanmanın yanı sıra ücretsiz Çince eğitim alıyor.
Eziz, "Nan tandırı değişti, ama Nanın tadı hiç değişmedi. Küçük Nan üretimi büyük bir sektöre dönüştü. Bu açıdan bakıldığında gelecek vaat eden Nan sektöründen umutluyuz" diyor.