Yenişerefiye – Nüzhetiye
oguz/5 Ocak 2019/ Leave a comment
5 ocak 2019 cumartesi. İstanbul’dan 50 Yudosk’lu doğa sever iki araçla yola düştüler… İznik’te buluştuk dostlarla. Onlar sabahın köründe yola düştüler. Oysa ben onlar gelene kadar can sıkıntısı yaşayacak kadar vakte sahiptim. İznik’te yaşamanın dayanılmaz rahatlığı…
Etkinliği 27 kişi olarak başlatmıştık. Araç kapasitesine göre. Büyük otobüslerin bizim yollarımıza girebilme riskleri var. Çok kısa sürede etkinlik doldu ve yirminin üstünde yedek oluştu. Ben iki araç, 54 kişi olsun istedim. İbrahim Kamil Birlikay karşı çıksa da artırdım. İbrahim, Yönetim Kurulu üyemiz ve bu gezi için dostları toparlayıp getirmek gibi bir görevi var… Kalabalık ile başetmek zor olsa da politikamızı uygulamak zorundayım. Yudosk politikası; geniş kitleleri doğa ile buluşturmak. En doğal sporu yaparken, içlerinden doğa sporcusu olmaya gönüllü / uygun olanları eğitmek…
Bir hafta önce de bu bölgede Özkan arkadaşımla ikili yürümüştük. Çok harika bir toz kar vardı. Bu hafta toz özelliğini biraz yitirmiş. İbrahim modeli halka olup, katılımcı sayısı aldık. Parkur bilgisi ve klasik öğütler verdikten sonra tek sıra yürüyüşümüz başladı. Başladığımız Yenişerifiye köyü’nün rakımını (Deniz’den yükselti) gps’den 720 m. olarak okudum. Açıklık alan, Orman yolları ve kısada olsa cangıla dalarak, 925 m. ye kadar yükseldik. Bu bölge dağlarında en yüksek nokta 950. 305 m. yükselmekle bölgenin zirvesine ulaştık diyebilirim. 305 m. yükselti için aldığımız yol 2 km…
Çıktığımız sırtı 2,5 km. boyunca koruduk. Sağ ve solda tablo gibi manzaralar var ama biz yeterince faydalanamadık. Çünkü, kar yağışı başladı. Manzara alamadık ama lapa lapa yağan kar ayrı bir zevk verdi. Solumuzda, Bilecik çevre dağları ve Yenişehir ovası, sağımızda İznik ovası, İznik gölü ve Samanlı dağları. Bu arada yağan kar altında bir öğlen atıştırmalık molamız oldu. Sırttan indiğimiz açıklıkta kar savaşı başladı. 52 kişi iki ayrı gurup oluşturarak kara olan özlemlerini giderdiler. Klasik efkar dağıtma törenimizide ihmal etmedik. Bir süre sonra yaylaya indik. Burada üç adet çeşme var ve kamp için ideal bir alan. Yaylanın adını yakın köylerden soruşturmuş ve öğrenememiştik. Kendimize göre isimlendirdik adına <Yudosk Yaylası> demiştik. Adımızı verdiğimiz yaylamızda hiç kamp atma fırsatımız olmamıştı. Kardeş doğa severler gurubu <Trekist> iki kez yaylamızda kamp yapmıştı…
Yaylamızın çeşmelerinden ikisini gözlemledik. Biri çok iyi akarken, diğeri donmuştu. Muhtemelen suyu kesilmiş ama yalak katman katman buz tutmuştu. Orman yolundan yaylayı terk eyleyerek inişe geçtik. Zaman zaman azalsa da kar üstünde temiz bir yürüyüşle hedefe ulaştık. İznik Belediyesi Dağ Evlerinde sucuk ekmek, köfte ekmek tüketerek, yürümekle 200 gr zayıflayan arkadaşlarımıza 300 gr yüklemek sureti ile İstanbul’a uğurladık.
Toplam 13 kilometre yol yaptık. 5 saatte tamamladık. Orta zor bir parkur oldu. Çok kalabalık olmamıza rağmen, hiç kopma yaşamadan, kaslarımızı yorduk ama zihnen dinlendik….
Şimdi sizi foto galerimize alalım. Şöyle aşağı doğru buyurunuz… (fotoğraflara tıklamak sureti ile büyütebilirsiniz)
Previous PostKaragöl Yaylası – Yanık Yayla – Mancarlık ve Belpınarı
Next PostEricek – Avdancık
10.12.1952 çarşamba günü, Yozgat'ın Sorgun ilçesine bağlı Sarıhamzalı köyünde gözlerimi açtım bu dünyaya... Lise ikiye kadar Yozgat topraklarında yaşadım. Yaşamak denirse!... Bir evin bir oğlu olmaktan dolayı çok şanslıydım. Öğretmen oğlu ve tek çocuk olmak evde rahatlık ve huzur verse de, çevresel faktörler bunu kısıtlıyordu. Baba Köy Enstitülü ve solcu olunca...
Siyasi rüzgar tehlike sinyalleri verince soluğu Ankara'da aldık... Bu dönem benim için kabak çiçeği gibi açılmayı getirdi...
Ardından 12 mart darbesi ve sıkı yönetim sıkınca, bu defa soluğu Almanya'da aldım.... Dört yıllık Almanya hayatım benim için tam bir okul oldu... İpekböceği misali kozamı deldim ve iç parıltılar, dış cephenin çeperleri ile birleşti... Bu karmaşa ve bir de kendi dünyamı dışardan görmek beni ben etti....
Sonra başladı iş hayatı. Batmalar, çıkmalar, bol miktarda kandırılmalar... Gerek maddi ve gerekse duygusal kayıplar sonucunda bugüne geldim...
Bugünlerde, besleyici tarafı sömürülmüş bir meyve posası olarak yalnızlığımı yaşıyorum... Çöplüğün kıyısında. Henüz çöpe atamadılar...
Mekanım Bursa'nın İznik ilçesi...
10 - 15 yıldan beri doğa yürüyüşleri yapıyorum. Yudosk'u (Yeni Ufuklar Doğa Sporları Kulübü) kurdum. Son dönemde yaptığım en verimli ve keyifli iş bu oldu...
Cümbür cemaat yürüyoruz....
0 532 216 71 71
Ayvaşa – Osmaniye Şelalesi – Mecidiye
Melekşeoruç – Nuruosmaniye
Yeniyayla – Madenler
Kıblepınar – Sölöz
İncirli Kanyonu – Kınık Şelalesi
Kıblepınar Şehitliği – Müşküle Kayalığı
Sadağı Kanyonu ve Şelaleler
Süleymaniye – Göllüce
Kırıntı – Menevşe Yaylası
Ericek – Avdancık
Karagöl Yaylası – Yanık Yayla – Mancarlık ve Belpınarı
Avrupa Kültür Başkenti Sibiu
Tara, Piva ve Durmitor
Plitviçka Jezera, Plitvice Göl ve Şelaleleri
Hattuşa Yazılıkaya ve Alacahöyük