Açlık! - AÇIK GAZETE
Ana Sayfa KÜLTÜR-SANAT Açlık!
Aşevlerine gidin, onların yemek saatini nasıl beklediklerini görün.
Aç olan insanın gözüne bakın, o size her şeyi anlatacaktır, çünkü cansıdır ve karnını doyuracak her yol ona mubah gelecektir.
Aç olan biri, aç kalma korkusu yaşayan birinin, nasıl bir silah olarak kullanılabileceğini düşünün! Açlık, birileri için kullanılabilecek silah haline geliyor, hatta kullanılıyor. Aç insanın ideali olmaz, yeter ki bir kapı kulu olsun, o kapının sahibi için her şeyi yapar!
Açlık ile insanı eğitiyorlar, önce aç bırakıyorlar, sonra eğitiyorlar. Eğitim verenin amacını kimse sorgulayamıyor, çünkü açlık ile eğitilmiş durumdalar. Sorgulayabilmek için karnın tok olması gerek, aç insan sorgulayamaz!
Açlık, büyük göçlerin sebebidir, aç olan için doğduğu ve bağlı olduğu ülke ideali yoktur, nerede karnı doyuyorsa orayı vatanı beller! Aç insanın memleketi olmaz!
Aç insan, çözüm yolu bulamaz, daha çok duygusal ve sezgisel hareket eder, sezgisel hareketler ise genelde kendisine zarar verir. Aç insanın planlı hedefi olmaz! Aç insan, şah oynayamaz!
Aç insana verdiğin her hangi bir şey, onun gözünde seni aziz yapar, o yüzden aç insanların olduğu yerde azizler çok fazladır. Aziz olarak görünen kişilerin aç bırakabileceğini dahi düşünemezler! Açlığın olduğu yerlerde her türden sefalet vardır.
Açlığın olduğu yerde gurur olmaz, bir ekmek için en yakını dahi gözden çıkarabilir. Anımsarsınız belki, ölmek üzere olan bir çocuk ve onun başında bekleyen Akbaba. O fotoğraf gözünüzde canlanır, fakat o fotoğrafın arkasında gerçek düşündünüz mü? Aç insan canını bile yolda bırakıp gidebilir!
Aç olan toplumların dayanışması olmaz, aksine kıyasıya kavga içinde ve kaosu yaşarlar. O yüzden açlık yaşayan toplumlarda savaş (iç /dış) eksik olmaz.
Aç olan insan, açlığını başlangıçta saklayabilir ve gurur yapabilir, fakat aç insanın bu meziyetlerinin sınırı da bellidir, önce kimliksizleşir, sonra yapamayacağı çılgınlık yoktur. Elbette çılgınlığı gücü kadardır ve genelde kendisine zarar verir!
Aç insan yalnızıdır, açların arasında hep yalnız olarak karnın gurultusunu dinler.
Aç insanın ailesi olmaz, olan ailesi de dağılır.
Aç insan, insan olmaktan çıkar, biyolojik bir varlığa dönüşür. Diğer canların yaptığı gibi sezgisel davranır. O yüzden diğer hayvanlar nasıl eğitiliyorsa, aç insanda o şekilde rahat eğitilir ve biçim verilir.
Aç insanın kelime hazinesi de bellidir, aç insan hırçındır ve saldırgandır. Kendini anlatırken bile az kelime ile çok şeyi anlatırken, bol bol vücut hareketini kullanır, çünkü aç insana karnı hükmeder, beyini artık görüntüsel olarak durur.
Açlık ile eğitilen toplumlarda kriz hiç eksik olmaz! Krizi yönetenler ise hep dışarıya bağımlıdırlar! Kriz zamanını hep kendilerine ulaşmayacağını ve teğet geçeceğini düşünürler ve yaşadıkları açlığın farkında dahi değildirler. Açlığı ortadan kaldıracak çözüm yolu bulamazlar, çünkü açlık yönetilmeyi peşinen kabul etmeyi getirir!
Önceki haberSınırları aş da gel!
Sonraki haberObama, Türkiye’ye karşı ikilemde