Ay Yoktu! / Gündelik Yaşam / Milliyet Blog
Ay yoktu yine de aydınlıktı gece.
Isıran bir bahar soğuğu daha da üşüttü kadını.
Sigaranın közünde taaa öteleri görme çabası.
Zamanı yumuşak bir yumak gibi doladı ellerine.
Sabır, sabırla beklemekti.
Yarı uykuda geçen günlerin getirisinde,
Gece hep uykusuzluk vardı.
Kanatlı atlara bindi, dört nala uçtular karanlıklarda
Tam ulaşmalara yakın,
Sabah oluyordu ona sormadan.
Sakin ve uykusuz günlerin yorgunluğunda,
Kayboluyordu kanatlar, hiç bir yere ulaşamadan.
Daha aşılacak dağlar var dedi gün ağarırken.
Hasretten dokunmuş elbiseler giydi.
Desenlerinde kızıl özlem gülleri,
Özlem anlatan türküler-şarkılar...
Ağlamaya hazır ama tutuktu kirpikleri.
Emeğini mayaladı günlerine,
Evi sıcak, karnı tok, sırtı kavi, kapısı sur kapısı gibi kilitli,
Yine de geçmedi üşümeleri.
Büşran Betül Kaya, jale kasap, Sibel Yılmaz ve 1 diğer kişi bu blog'u önerdi.
Merhaba Kaleminize sağlık yazacak bir şey bulamadım. O kadar güzel ifade etmişsiniz ki. Bir belgeselden bir kitaptan, ''bir hayattan'' alıntı gibi :)
Bir hayattan bir kesit... Tüm yazılan yazılmayan her şey hayattın belgesellerinden bir anlatım değil mi? Yazılırsa kalıyor yoksa unutulup gidiyor. Ben olmasam da unutsam da bu yazı kaldığı sürece var olacak. Yazmanın en güzel sebebi varlığının hiç silinmemesi. Sevgiyle ama özellikle her açıdan sağlık diliyorum. 16.05.2020 15:49
Değerli Kevser hanım, zaman zaman giriş yaptığım blokta duygu dolu bu harika şiirinizi okumaktan büyük haz aldım. Kutlarım. Günümüzde haksızlık ve şiddete maruz kalmış ve ezilen kadınlarımızın yaşam akışına öylesine dokunmuşsunuz ki, yüreğin tellerinin titrememesi mümkün değil. Nice başarılı, duygu dolu üretimlerinize ulaşmak dileğiyle, saygı ve sevgiler, selamlar gönderiyorum. Refik BAŞDERE
Ben eşime duyduğum özlemi anlatmıştım size farklı yansımış. Hiç sıkıntı yok Her açıdan sağlıkla kalın teşekkürler ediyorum 16.05.2020 15:51