Uluslararası Politika Akademisi – (UPA) – 2018 ABD ARA SEÇİMLERİ
upa-admin 31 Ekim 2018 305 Okunma 0
2016 yılında siyasete bir yabancı (outsider) olarak beklenmedik hızlı bir giriş yapan emlak zengini Amerikalı işadamı Donald Trump, devlet yönetimi konusundaki deneyimsizliği ve aşırı fikirlerine karşın, tüm tahminleri altüst ederek Demokrat aday Hillary Clinton karşısında seçimi kazanmış ve ABD’nin yeni Başkanı seçilmişti. Trump döneminde, ABD, dış politikada milliyetçi ve izolasyonist, ekonomide de korumacı politikalara yönelmeye ve önceki Başkan Barack Obama dönemindeki küreselleşmeci ve sosyal liberal siyasal çizgisini tersyüz etmeye başladı. Ekonomide Çin Halk Cumhuriyeti, İran İslam Cumhuriyeti, Rusya Federasyonu ve hatta Türkiye gibi ülkelerden yapılan ithalatı azaltmak için çeşitli yaptırım ve ek vergilere yönelen Trump, bu sayede Çin Halk Cumhuriyeti’nin ekonomik büyüme hızını yüzde 6 düzeyine çekmeyi başardı. Bu nedenle, Çin’in dünyanın en büyük ekonomisi ünvanını ABD’den alması daha uzun yıllar sürecek gibi gözüküyor. Çin’in ABD’yi geçerek dünyanın en büyük ekonomisi haline gelmesi kaçınılmaz bir gelişme olsa da, Amerikalı şahinlerin bu konuya büyük bir psikolojik önem atfettikleri ve bunun olmasını mümkün olduğunca geciktirmeye çalıştıkları görülüyor. Dış politikada ise tamamen İsrail yanlısı adımlar atan Trump, ABD’nin İsrail Büyükelçiliği’ni Kudüs’e taşıma kararını hiç çekinmeden gerçekleştirdi. Trump’ın dünyanın önemli bir kesiminde tepki toplayan ve liberal demokratik değerler bağlamında kağıt üzerinde yanlış gözüken bu politikalara karşın, Trump döneminde, Amerikan ekonomisi, -Barack Obama döneminde yapılan olumlu bazı hamleler ve Trump yönetiminin girişimleri sayesinde Suudi Arabistan başta olmak üzere Körfez ülkelerine gerçekleştirilen büyük silah satışları sayesinde– işsizlik oranları ve ekonomik büyüme anlamında son birkaç Başkan’ın hepsinden daha iyi bir düzeye ulaşmış durumda. Dahası, Amerikan halkının ilk dönemlerinde ekonomi yönetimini başarıyla gerçekleştiren Başkanlara ikinci dönem için yetki vermekte genelde tereddütlü davranmadıkları düşünüldüğünde (son örnekleri Ronald Reagan, Bill Clinton, George W. Bush ve Barack Obama olarak söylenebilir, Trump’ın yeniden seçilme ihtimali hiç de yabana atılacak bir ihtimal değil.
Sonuç olarak, 2018 ABD ara seçimleri, Amerika’da birçok değişimin öncü sinyalcisi olabileceği gibi, küresel siyasetin dengesini bozmayı başaran Trump yönetiminin kalıcılığını da sağlayabilir. Bu noktada şunu da söylemeliyim ki; Türkiye ve dünyada birçok siyasal gözlemci tarafından “irrasyonel” ve “sorumsuz” olarak algılanan Trump yönetiminin farklı politikalarının temelinde, ekonomi anlamında korumacı tedbirlerle dünyadaki ekonomik küreselleşmeyi ve Çin’in hızlı yükselişini yavaşlatma amacı ve yine benzer şekilde ABD’den coğrafi olarak uzak bölgelerde (Orta Doğu başta olmak üzere) silahlanmayı teşvik ederek siyasal istikrarsızlıkları körükleme motivasyonu olabileceğini düşünüyorum. Bu, elbette etik açıdan doğru bir yaklaşım değil; lakin Putinizm’in pratikte liberal demokratik uluslararası normlardan ve Birleşmiş Milletler gibi yetkili kurumlardan daha başarılı olduğu (Diğer ülkelere yönelik sert politikaları ve tehditleriyle bilinen Rus lider Vladimir Putin, son olarak Hazar Denizi’nin paylaşılması konusunda büyük bir başarı göstermiş ve kıyıdaş devletleri anlaşmaya ikna etmiştir) ve ABD’nin insani trajedilere son vermek için yaptığı askeri müdahalelerinin (Irak Savaşı) felaketle sonuçlandığı bir siyasal gerçeklikte, ABD’nin de kendi ulusal çıkarlarına ağırlık vermeye ve dünya lideri gibi değil de, büyük devletlerden biri olarak hareket etmeye başlaması anlaşılabilir bir durum olarak yorumlanabilir. Bu durum ise, kuşkusuz, uluslararası konjonktürde yeni hegemon arayışlarının başlamasına (ki bu noktada tek potansiyel aday Çin Halk Cumhuriyeti’dir) veya yeni ittifakların (Fransa-Almanya liderliğinde Avrupa Birliği’nin Rusya ve Çin’le ilişkilerini derinleştirmesi vs.) kurulmasına vesile olabilir.
 Trump döneminde ABD’de işsizlik oranları 1969’dan beri en düşük seviye olan yüzde 3,7’ye kadar düşmüştür. Bakınız; https://www.washingtonpost.com/business/2018/10/05/unemployment-rate-falls-percent-lowest-since/.
TAGS » 2018 abd ara seçimleri, 2018 abd kongresi seçimleri, 2018 abd kuzey kore yakınlaşması, ab, abd, abd başkanlık seçimleri 2016, abd başkanlık seçimleri 2020, abd dış politikası, abd ekonomisi, abd iç politikası, abd iç siyaseti, abd kongresi, abd senatosu, abd temsilciler meclisi, abd'nin iran nükleer anlaşmasından çekilmesi, abd'nin paris iklim sözleşmesinden çekilmesi, abd'nin paris iklim sözleşmesinden çekilmesi abd'nin paris iklim sözleşmesinden çekilmesi, abd'nin silah satışları, Alexandria Ocasio-Cortez, almanya, amerika birleşik devletleri, amerikan dış politikası, amerikan ekonomisi, Andrew Brunson, avrupa birliği, barack obama, bill clinton, brezilya, çin halk cumhuriyeti, cumhuriyetçi parti, cumhuriyetçiler, Demokrat Parti, demokratlar, donald trump, financial times, fransa, ft, george w. bush, hazar bölgesi, hazar denizi, hillary clinton, inf anlaşması, Intermediate-Range Nuclear Forces Treaty, iran, iran nükleer anlaşması, israil, jair bolsonaro, JCPOA, kudüs, kuzey kore, manset, ozan örmeci, paris iklim sözleşmesi, ronald reagan, rusya, rusya federasyonu, senato, temsilciler meclisi, tpp, trans pasifik ortaklığı, Transatlantik Ticaret ve Yatırım İşbirliği, ttip, türkiye, vladimir putin, What Happened