Hayal Kahvem: 18.Yüzyıldan Haber Var!
18.yüzyıldayız. Küba’dayız. Zenci bir köleyi izliyoruz. Adı Juan Francisco Monzano. O zamanlar kölelerin okuma yazma öğrenmeleri yasak. Öğrenmeye yeltenene, en ağır suçu işlemiş gözüyle bakılıyor. Okuma yazma öğrenen biriyse misal, parmakları koparılıyor. Juan Francisco Monzano meraklı bir çocuk. Okumaya ilgi duyuyor. Kendi çabasıyla öğreniyor. Şiiri çok seviyor. Sözcüklerin büyüsüne inanıyor. Bunu gizleyemiyor. Onbir yaşındayken bir daha şiir okumasın diye ağzı dikiliyor. Baş edilebilir mi kelimelerle cambazlık yapan biriyle? Ağzı söylemese de, hafızasının derinliklerinde kelimeleri kusursuzca yan yana getirmede kendini iyice geliştiriyor. Sonraki yıllarda zenci şiirinin tanınmış adlarından biri oluyor. Edebiyat hiçbir yüzyılda yasak dinlemiyor.
Gönderen Hayal Kahvem zaman: Cuma, Ocak 22, 2010
Etiketler: edebiyat, hayat, şair, şiir
alizafersapci 22 Ocak 2010 08:57
Yararlı bir yazı. Teşekkürler.
vildan 22 Ocak 2010 10:20
tembel tombul 22 Ocak 2010 17:27
Bende dedemden kalma bir savaş dürbünü var. yakınlaştırma özelliği mevcut. o yüzden ozamanın objektiflerinde de vardır herhalde az buçuk da olsa.. Araştırmaya üşendiğim için tahminimi yazdım kabul ederseniz :)
dilruba 22 Ocak 2010 17:39
Çok yararlı yazılar yazıyorsunuz vildan hanım. Bu yararlı yazınız benim cok önemli bir keşif yapmamı sağladı. Demek ağız dikilince şiir edebiyat yeteneği artıyor. Bir şiirsever olarak bu yeteneğimi arttırabilmek için bu akşamdan tezi yok ben de ağzımı dikmeye karar verdim. Şaka tabiki dediğim şey . yemek yemeden olmaz. o yüzden koli bandı ile bantlayacağım. Şiir yeteneğim artmazsa.. aralarda yemek atıştırmayıp biraz kilo vermiş olurum . Her musibetin bir faydası vardır derler. Yada bakarsın şarkıcı olmuşum.
heryerde karr varr..
her kar yağışındaa..
ben hep böyle olurum.:))))
vildan 22 Ocak 2010 17:48
Dilruba, geçmişsiniz klavyenin başına döktürüyorsunuz gene:) Ellerinize sağlık.
Her yerde kar var.. Evet.. Kar var... Kalbim senin bu geceee... Belki gelirsin seeen.. Bakarken pencereden... Dünya oldu bana daarrr..
Neden yağdııınnn söyle kaaaarrr!!!Yaa... İşte böyle:)
vildan 22 Ocak 2010 17:56
Sevgili Tembel Tombul
Tam siz bu yorumunuzu yazarken ben de Servet-i Fünun dönemlerine gitmiştim. Sanıyorum sizin dedenizin dürbününe sahiden ihtiyacım var. Çok uzaklara dalıyorum son günlerde. Nedense:))