Rock Okulu: Müzik Dinlemek
Çoğu pürist müzikseverin, bugünün müziğine burun kıvırıp, sövmesini anlamadığım zamanlar oluyor. Her ne kadar bugünün müziği, tıpkı geçmişte olduğu gibi, %60-70 oranında çöp olsa da, kalanlar, asıl güzelliği oluşturuyor. Bugünün bazı grupları, örneğin Muse, Porcupine Tree, Editors, Türkiye'den Redd, Replikas, Dinar Bandosu vs., bugün de "düşünülmüş", "üzerinde çalışılmış" müziğin yapılabildiğini (Müziği güzel veya kaliteli diye adlandırmak istemiyorum, bana güzel gelen başkasına gelmeyebilir) bizlere kanıtlıyorlar.
Öte yandan müzik dinleyicisi, müziği dinlerken aynı özeni gösteriyor mu? Tıpkı geçmişte olduğu gibi muhtemelen %60-70 oranında müzik sever, konserlere gidiyor, sevdiği grupların mp3'lerini indiriyor, onları ölesiye savunuyor, solistin ne kadar yakışıklı olduğunu söylüyor bağırıyor çağırıyor. Ama ancak sadece kalanı o grupların nereden geldiğini, bugüne kadar neler yaptığını araştırıyor, grubun üyelerinin etkilendikleri isimleri dinleme zahmetine katlanıyor.
Bence, müziği daha güzel kılan, bir bakıma şu yarışmalarda sürekli sorulan "Hobiniz ne?" sorusuna verilen "Müzik dinlemek" cevabının altını dolduran bir eylem bu: Müziği araştırmak, müziği dinlemek kadar okumak, tanımak. Müziği düşünmek.
Ben müzik dinleme zevkinin böyle daha da katlanacağını düşünüyorum.
Gönderen Süheyl Ünver zaman: 14:10