Dan Brown BAŞLANGIÇ Kitabında Bahsedilen Sanat Eserleri ve Tüm Yerler - Sayfa 4 - Roman Forumu - Tartışma ve Paylaşımların Merkezi - Türkçe Forum - Turkish Forum / Board / Blog
Sayfa 249: Avila'nın Uber aracı karanlığın içinden doğuya doğru ilerlerken donanma subayı olarak görev yaptığı yıllarda kaç kez Barcelona Limanı'nda demir attığını hatırlamaya çalıştı.
Sayfa 250: Iglesia Catolica Palmariana. Korkunç bir hata yaptığını düşünmeye başlamıştı. yarım saatlik yolculuğun ardından El Torbiscal kasabasının ürkütücü hayaletine yaklaşmışlardı.
Sayfa 250: Iglesia Catolica Palmariana Güneşe karşı gözlerini kısarak bakan Avila, en sonunda kırsalın içlerine doğru karanlık bir figürün belirdiğini görmüş, yaklaştıkça gözleri hayretle büyümüştü.
Burası... bir katedral mi?...
Sayfa 251: Iglesia Catolica Palmariana Önlerinde yükselen gotik katedralin, her biri üç katlı sekiz çan kulesi vardı. Yapının gövdesi üç adet kubbeden meydana geliyordu. Koyu kahverengi ve beyaz taşlardan yapılmış dış cephesi katedrale alışılmadık, modern bir hava katmıştı...
.... Kilisenin önündeki tabelayı görmüştü:
(Iglesia Catolica Palmariana)
Sayfa 252: Birkaç yıl önce Canal Sur isimli bir televizyon kanalı, Palmerian Kilisesi'nin sırlarından bazılarını açıklamak amacıyla La Iglesia Oscura isimli bir belgesel yayınlamıştı. Giderek büyüyen cemaati ve nüfuzu bir yana kilisenin varlığını öğrenmek bile Avila'yı sersemletmişti.
(Bu video youtube da var ancak ispanyolca olduğu için anlayamayız büyük ihtimalle diye video sayfasına eklemiyorum, ancak youtube'un arama çubuğuna canal sur - la iglesia oscura diye yazarsanız videoya ulaşabilirsiniz.)
Sayfa 252: Palmarianlar bundan başka, gerçek papanın kendi kurucuları XVII. Papa Gregory isimli Clemente Dominguez y Gomez olduğuna dair ellerinden delil bulunduğunu iddia etmişlerdi.
Sayfa 258: Langdon Collsero Dağları'ndan dolaşıp şimdi Barselona'ya doğru B-20 otoyoluna giridklerini gördü. Uydu fotoğrafında, bulundukları yerin güneyinde Langdon ilginç bir şey fark etti. Bu yeşil alanın dev bir amio gibi uzanmış bir şekli vardı.
"Burası Parc Güell mi?" diye sordu.
Ekrana bir bakan Ambra başını salladı. "Gözünden bir şey kaçmıyor."
Parc Güell'in dev bir amip gibi görünen şu uydu görüntüsü
Ve parktan görüntüler
Sayfa 258: Langdon şaşırmamıştı. Parc Güell, Mimar Antoni Gaudi'nin en iyi bilinen yapıtlarından biriydi. Edmond'un telefon kılıfında da aynı sanatçının desenleri yer alıyordu.
(Telefon kılıfındaki olası resimleri ve Antoni Gaudi'nin resimlerini daha önce paylaşmıştım, hatırlarsanız. Hatırlamazsanız da buraya bakarsınız)
(Bu sayfadan sonra epeyce bir süre Antoni Gaudi'nin eserlerinden bahsediliyor, elimden geldiğince bulmaya çalışacağım bakalım.)
Sayfa 258'in sonu ve 259: Ölümünden yaklaşık yüz yıl sonra, şimdi bile onun eşsiz tasarımlarını görmek için dünyanın her yanından Barselona'ya turist akın ederdi. Eserleri arasında parklar, kamu binaları, özel konutlar ve elbette başyapıtı Sagrada Familia yer alır. Eleştirmenler "kumden kuleleri" Barselona semalarına hakim olan bu dev Katolik kilisesini "sanat tarihindeki başka hiçbir şeye benzemediğini" söyleyerek över.
Sayfa 259: Park Güell. Yüksek yürüyüş parkurlarını destekleyen ağacımsı sütunların, deforme edilmiş bankların, ejdere ve balığa benzeyen çeşmeli mağaraların ve tek hücreli bir yaratığın kırbaç kuyruğunu andıran dalgalı beyaz bir duvarın yer aldığı hayal aleminde bir gezinti yapmıştı.
Ağacımsı sütunlarla kastedilen sanırım bu sütunlar:
deforme edilmiş banklar (pek deformeymiş gibi gelmediler bana ama, baklar diye arayınca da bunlar çıkıyor insanın karşısına)
ama daha yakından bakınca deforme oldukları biraz daha anlaşılıyor
ejdere ve balığa benzeyen çeşmeli mağaraların
Bu ejder çeşmesi değil, kertenkele çeşmesi (su ağız kısmından akıyor)
Ejder çeşmesi (su ağzından akıyor)
ve tek hücreli bir yaratığın kırbaç kuyruğunu andıran dalgalı beyaz bir duvar (duvar beyaz değil ama kırbaç kuyruğa benzediğinden acaba bundan mı bahsediyor diye düşünmekten kendimi alamıyorum ama dalgalı diyince dalga şekliyle de bahsedilen yer gayet bu işte.)
Sayfa 259: Langdon yeniden Edmond'ın ne bulduğunu merak etti. Doğa. Organik mimarı. Yaratılış. gaudi'nin ünlü Panotlarını, şehrin kaldırımları için sipariş edilen altıgen kaldırım taşlarını düşündü. her taşta birbirinin aynı, anlamsız kısa ve eğri çizgiler bulunuyordu. Her taşta birbirinin aynı, anlamsız, kısa ve eğri çizgiler bulunuyordu. Yalnız bunlar doğru bir şekilde çevrilip yerleştirildiğinde şaşırtıcı bir desen ortaya çıkıyordu. Şehirdekilerin La Sopa Primordial dediği sualtı manzarasındaki desenler, planktonlara, mikroplara ve denizaltı florasına benziyordu.
Sayfa 260: Gaudi'nin mağaraları rüzgar ve yağmurla oyulmuşa benziyordu, destekleyici sütunları yerden kendi bitmiş gibiydi ve kaldırımdaki taşları ilk deniz yaşamını andırıyordu.
Yerden kendi bitmiş gibi görünen ağacımsı sütunları ve ilk deniz yaşantısını andıran kaldırım taşlarını yukarıda paylaşmıştım, burada tekrar göstermeyeyim. Ancak rüzgar ve yağmurla oyulmuş mağaraları paylaşalım.
Sayfa 260: Casa Mila. (casa Mila'dan ileriki sayfalarda daha çok bahsedecek, görüntüsünü aklınızda tutun.)
Ambra, "Robert, Edmond Casa Mila'da kalıyordu," dedi.
Langdon gözlerini kırpıştırdı. "Şu casa Mila'mı?"
Casa Mila, Gaudi'nin en ünlü binalarından biriydi. Çok katlı cephesi ve dalgalı taş balkonlarıyla kazı yapılmış bir dağı andıran bu göz kamaştırıcı "konut" şimdilerde "taş ocağı" anlamına gelen "la pedrera" ismiyle anılıyordu.
"Geçmişte müzeye yaptığı ziyareti hatırlayam Langdon, "En üst kat Gaudi Müzesi değil miydi?" diye sordu.
Wilson, "Evet," diye cevap verdi. "Ama Edmond, evi Dünya Mirası Sit Alanı ilan ederek korumaya alan UNESCO'ya bağış yaptı. Onlar da müzeyi geçici olarak kapatıp, iki yıl orada yaşamasına izin verdiler. Ne de ola Barselona'da Gaudi eserleri sıkıntısı çekilmiyor."
"Sayfa 261: La Pedrera'yı Gaudi yaratmadı Videosu. Winston devam etti. "Edmond Casa Mila'nın mimarisi hakkında yeni bir eğitim videosu hazırlanmasına bile yardım etti."
Öne eğilip ekrandaki tarayıcıyı açan Ambra, Aslında hayli etkileyici bir kayıt," diyerek onunla aynı fikirde olduğunu gösterdi. Ekrandaki klavyeye Lapedrera.com yazdı. "Bunu seyretmen lazım."
................ (Aradaki ayrıntıları atlıyor ve videoyla ilgili bilgiye geçiyorum."
La Pedrera'yı Gaudi yaratmadı.
Sonraki otuz saniye boyunca Langdon dalgaların, dağı Casa Mila'nın organik dış cephesi şeklinde oymasını seyretti. Bunun ardından deniz içeri dolarak boşlukları ve odaları meydana getiriyor, şelaleler merdivenleri biçimlendiriyor, altı yosun tutmuş demir trabzanlara dönüşerek bükülen ve zemini kaplayan asmalar büyüyordu.
Kamera sonunda denizden geri çekiliyor ve dev bir dağa oyulmuş ünlü Casa mila'yı gsteriyordu.
(gerçekten de böyle bir sayfa var, açtım ve videoyu izledim, inanılmaz etkileyici bir video olmuş. İsterseniz sayfasından bakın ancak zaten youtube videosu olduğundan onu forumda paylaşacağım, buraya tıklayarak direkt video yu izleyebilirsiniz de. KESİN İZLEYİN YALNIZ, DEDİĞİM GİBİ MUHTEŞEM BİR VİDEO, HATTA MUHTEŞEM ÖTESİ)
Sayfa 265: Arşivden o sırada gösterilen kayıtta, dinç ve bronz tenli Edmond Kirsch, New York şehrindeki 30 Rockefeller Merkezi'nin önündeki kaldırımda bir basın konferansı veriyordu.
Burası da Edmond'un konferans verdiği söylenen Rockefeller Merkezi'nin ön tarafı
Sayfa 265: ... "Aslına bakarsanız bundan o kadar eminim ki, yüz onuncu doğum günü partim için Rainbow Room'u şimdiden ayırttım."
Sayfa 270: Carrer de Provença ile Passeig de Gracia arasındaki köşede kabaca yontulmuş bir dağ gibi duran, Gaudi'nin 1906'da inşa ettiği şaheser Casa Mila yarı apartman yarı sanat eseridir.
Casa Mila'yı ya da bugünkü adıyla La Pedrera'yı artık biliyorsunuz, yukarıda bahsetmiş ve unutmayın demiştim, bundan sonra kitap durmadan oradan bahsedecek, görseli tekrar eklemiyorum. Carrer de Provença ile Passeig de Gracia diye bahsettiği yerler sokak isimleri olduğundan onları da eklemiyorum.
...... (Atlayarak ilerleyeceğim) Binayı sipariş veren işadamı Pere Mila otuz yıl boyunca karısıyla birlikte binanın en geniş ana dairesinde oturmuş, geri kalan yirmi daireyi kiraya vermiştir.
Pere Mila'nın fotoğrafı
Sayfa 270: Robert Langdon, Kirsch'ün Tesla'sını trafiğin seyrek aktığı ağaçlıklı caddede sürerken yaklaştıklarını hissediyordu. Tüm caddelerin en genişi ve en büyüğü Passeig de Gracia, Paris'teki Champ-Elysee'nin Barselona türeviydi. Kusursuz manzaraya sahip caddede tasarımcı butikler yer alıyordu.
Chanel... Gucci... Cartier... Longchamp
(Önce Paris, Champ-Elysee)
Şimdi de Passeig de Gracia
Passeig de Gracia caddesi üzerindeki Chanel... Gucci... Cartier... Longchamp
Sayfa 272: Kirsch genellikle Carrer de Provenca üzerinde Daniel Vior mücevheratçısının önünde ikinci şeride park eder, arabadan inip imza dağıtır ve sonra aracın kendi kendine park etme özelliğini devreye sokarak kalabalığı mest ederdi.
(ahh be bi de arabayı park ettiği kısmı bulabilseydim süper olurdu ama olmadı, bununla idare edeceğiz artık.)
Sayfa 274: Ambra, "Churchill," dedi. "Edmond hep ondan bahsederdi."
Churchill. Winston Churchill'den başkasından bahsetmediğini özümsemesi Langdon'ın birkaç saniyesini aldı.
Sayfa 275: Langdon, Winston isminin on yıl kadar önce Jeopardy adlı televizyon şovundaki IBM bilgisayar Watson'ı anıştırdığını sanmıştı.
(Watson, insanların ortasındaki bilgisayarın adı)
Sayfa 276: Casa Mila, kendi üzerine dönen sonsuz bir dalga ve binanın içine inen iki kıvrımlı uçurumun meydana getirdiği bir sonsuzluk işareti şeklinde tasarlanmıştı. Yer yer yıkılmış gibi duran bu üstü açık aydınlıkların her biri yaklaşık otu metre derinliğindedir ve binanın tepesinden bakıldığında iki dev obruğu andırır.
Sayfa 276: Ayakların altındaki taş zemin eğimli ve engebeliydi. İçerideki açıklıktan yukarı tırmanan merdivenin ferforje korkulukları deniz yosunları taklit edilerek yapılmıştı. Trabzanların üzerinden sarkan palmiye ağaçlarıyla birbirine dolanmış sarmaşıklar her yere yayılacak gibi duruyordu.
Sayfa 277: Antrenin gerisindeki açıklığa doğru yürürken müze kalitesindeki spot ışıklarla aydınlatılmış devasa bir tabloyla karşılaştı....
Eseri gördüğü yerde donakaldı. "Aman tanrım. Bu orijinal mi?"
Ambra gülümsedi. "Evet uçaktayken bahsedecektim ama sürpriz yapmak istedim.
....Daha önceleri Boston Güzel Sanatlar Müzesi'nde gördüğü resim, hatırladığından çok daha büyüktü. Bunun ismi açıklanmayan bir koleksiyonere satıldığını duymuştum ama Edmond'ın aldığından hiç haberim yoktu. (Tablo ile ilgili bilgilerin devamı altta)
Sayfa 278: bu ünlü sanat eseri, 1800'lü yılların sonunda sembolist hareketin somut örneklerinden biri haline gelen ve modern sanatın önünü açan Fransız postempresyonist Paul Gauguin'in en tanınmış çalışmalarından biriydi.
(devam ediyorum) ... profesör tabloya doğru hamle yaptığı anda, Gauguin'in palestinin casa Mila girişine ne kadar benzediğini görüp şaştı. organik yeşiller, kahverengiler ve mavilerin karışımı tabiata uygun bir manzara oluşturuyordu.
..... Tablodaki kelimeleri şaşkınlık içinde okudu: D'ou Venons Nous? Que Sammes Nous? Ou Allons Nous? (Nereden geliyoruz? Biz neyiz? Nereye Gidiyoruz?)
..... Langdon bu tabloyu iyi tanıyordu. Hatırladığı kadarıyla Gauguin eserinin Fransızcanın tersine, sağdan sola doğru okunmasını istemişti...... En sağda; hayatın başlangıcını temsil eden bebek, bir kaya parçasının üstünde uyuyordu. nereden geliyoruz?
Ortadaki farklı yaş gruplarından insanlar gündelik işlerini görüyorlardı. Biz neyiz?
Ve sol tarafta derin düşünceler içinde oturmuş yaşlı kadın kendi ölümünü tahayyül ediyor gibiydi. Nereye gidiyoruz?
Langdon resimdeki diğer öğelere de göz gezdirdi. Dikkate değer bir şey yapmıyormuş gibi duran köpekler, kediler ve kuşlar, ağaçlar. ve elbette yaşlı kadının yanında duran Gauguin'in ünlü "tuhaf beyaz kuş'u kelimelerinin lüzumsuzluğunu temsil ediyordu.
D'ou Venons Nous? Que Sammes Nous? Ou Allons Nous? (Nereden geliyoruz? Biz neyiz? Nereye Gidiyoruz?) yazısını ve "tuhaf beyaz kuş"u bu kesitte daha iyi görebilirsiniz.
Sayfa 280'deki La Pedrera (Casa Mila) içindeki vitrinli masayı maalesef bulamadım, bunu da artık hayal edelim.
Sayfa 281: Zincir Eğrisi Modeli. Katener de denilen zincir eğrisi hamak gibi veya tiyatrolarda gerilmiş kadife kordonlar gibi iki sabit nokta arasında sarkan zincirin oluşturduğu eğri için kullanılan mimari bir terimdi.
Langdon'ın karşısındaki zincir eğrisi modelinde vitrinin üst tarafından aşağı sarkıtılmış düzinelerce uzun zincir, gevşek bir U şeklini oluşturacak şekilde tekrar yukarı dönüyordu.
.... Vitrine doğru yaklaşan Langdon, ama bunu yapmak için sihirli bir ayna lazım, diye düşündü. Tam da beklediği gibi vitrinin tabanı aynaydı ve yansımaya bakınca sihrini gördü. Tüm model ba aşağı dönmüş, sarkık halkalar yükselen kuleye dönmüştü.
Langdon bu vitrinde Gaudi'nin yüksek kuleli Basilica de la Sagrada'sına kuşbakışı baktığını anladı. katedralin hafif bir eğimle yükselen kuleleri bu modelden yola çıkarak tasarlanmış olmalıydı.
Aynadaki resme dikkatli bakarsanız gerçekten de Basilica de la Sagrada'ya benziyor
Basilica de la Sagrada (daha önce paylaşmıştım ama yine paylaşayım)
Bu ara kitabımı çok fazla okuyamıyorum ama sıkıldığımdan değil, yoğunluğumdan, yoksa aklım sürekli onda Fazla ilerleyemedim, kusura bakmazsınız artık, olduğu kadar.
Şimdi meslek itibariyle de kitaplara düşkünlüğümden romanda geçen kitap isimlerini es geçmek istemiyorum o nedenle buyurun sayfa 284:
The Big Picture (Büyük Resim)
Forces of Nature (Doğal Afetler)
Origins of Consciousness (Bilincin Kökeni)
The Biology of Belief (İnancın Biyolojisi)
Intelligent Algorithms (Akıllı Algoritmalar)
Our Final Invention (Son icadımız)
Sayfa 286: Diğerleri spreyle tek kelimelik savaş çağrısı apostasia yazılmış çarşaflar taşıyordu. Bu yazıya Madrid kaldırımlarında giderek daha sık görülmeye başlayan bir logo eşlik ediyordu.
Dünden dönmek anlamına gelen kelime İspanya'nın liberal gençliği arasında popüler bir miting sloganına dönüşmüştü. Kiliseyi bırakın.
Anlatılana benzer bir örnek paylaşayım dedim hani gözümüzde daha iyi canlansın
Sayfa 289: Genç papaz yardımcısı onları saraydan uzaklaştırırken Valdespino, "La Casita del Principe," diye buyurmuştu.
Prensin sayfiye evi, Madrid'e 40 dakika mesafedeki tenha bir kırsaldaydı. Sayfiye evinden çok konağı andıran casita, 1700'lerin ortalarından beri İspanya tahtı varislerinin özel konutu olmuştu.