HASAT AVI (HARVEST HUNTING) by YASMINE GALENORN | KÖRDÜĞÜM HAYALLER
Kitabımız her zamanki gibi bir olay ile başlar. Nefret edip asla sevemediğim Chase ile altın kız Delilah kavga eder ve akabinde yaşananlar yüzündenden kızımızın saçları renk mutosyonu geçirir -bunun nedeni de oldukça komikti. diğer kitabın sonundaki ön okumadan hatırlıyorsunuz ;) Sadece bu da değil! Saçlarını kısacık kesmek zorunda kalır -ilk bölümü bir önceki kitaptan okuduğumda saçlarına içim gitmişti ama artık benim de saçlarım kısa olduğu için heralde, oldukça güzel buldum ve kesimine bayıldım. Öhhöömm... konuya dönersek- Tabi tek sorun bu değildir. Menolly'nin barında çalışan Luke adlı kurtadamın kardeşi kayıptır ve hamiledir. Kızlarımız için bu kitaptaki mecaramızın başlangıcı bu olur zaten.
Kızkardeşler bir yandan Luke'un kayıp kızkardeşi Amber'ı ararken bir yandan da hem ruh mührünü bulmak hem de Lamia'yı öldürmek için araştırma yapmaktadırlar. Ama her açtıkları kapının ardı boş çıkmaktadır -yoksa sebebi bir sızıntı mı. ama kim olabilir ki!- Hem de girdikleri her çatışma onlara daha da zarar verir. Ki Camille birkaç ölüm tehlikesi geçirmiş ve bu kitapta sağalmayan yaralarıyla kendi çapında bir rekora imza atmıştır :D
Kitapta bir yandan kızlarımız Gölge Kanat'ı yenmek ve dünyaları kurtarma maceralarını Delilah gözünden okurken bir yandan da altın kızımızın -ki artık altın değildi- Chase ile ayrılığı sonrası yaşadıkları, Sonbaharın Efendisi ile gelişen ilişkisini ve gizemli bir koruyucu meleği ve daha neler neler... okuyorsunuz. Yani kitabımız her zamanki gibi dolu dolu geçiyor. Peki tüm bu gizemler ve gelişmeler karmaşa olarak mı kalıyor yoksa bir ortak payda da toplanıyor mu?? Bu sorunun cevabını yazarımızı tanıyanlar biliyor ama unuttuysanız okuyup tekrar hatırlama zamanı.
Kitap boyunca yazar ortalama bir çizgide yürüdü ve aksiyona geçmesi zaman aldı. Bu süreçte bir önceki kitap gibi durgun geçecek ve daha çok kişisel sorunlara yönelecek diye korktum açıkçası. Neyse ki yazar beni daha fazla korkutmadan olaya daldı. Hem kitabın çıkması için beklediğim süre hem de bir önceki kitaptaki durgunları telafi edercesine aksiyona doyduk. Ama sadece ona doymadık... Ahh, Delilah'da yaptığı değişimler beni benden aldı resmen. Delilah'ı ve Menolly'i seviyorum ama en sevdiğim Camille'dir kardeşler arasında. Bu kitaptan sonra ise Delilah, Camille'i tahtından edecek gibi görünüyor. Ben bu yeni Delilah'ı çok sevdim yani :)
Önceki Delilah daha saf, geçmişte yaşadıkları yüzünden kendine güvensiz, kararsız ve bir nebze -özellikle Chase konusunda- bencildi. Bencil derken şöyle aslında, o da Chase ile uyuşamayacaklarını içinde bildiği halde en sevdiği oyuncağı bırakmayan bir çocuk misali onu bırakmıyordu. Bu durum hem kendine hem de o uyuz Chase'e zarardı. Neyseki Sonbahar Efendisi yardımına geliyor. Kızımıza Hasatçı olma yolunda yeni kardeşleriyle tanıştırıyor, yalnız olmadığını hissettiriyor ve onu daha da güçlü yapıyor. Ruhsal olarak da ona destek olsa da Sonbahar Efendisi -Hi'ran adı ama bu bir sır ;) - asıl destek gizemli koruyucu meleğinden geliyor. Çünkü başı derde girince ona yardım ediyor ama en önemlisi kızımızın tüm korkularıyla savaşında yardımcı olup onu arındırıyor ve Delilah'ın yeni erkek arkadaşı oluyor. -aslında bu şekilde Delilah da Camille'le eşit oluyor. zira ikisinin de kendileriyle eş ve onları koruyacak güçte eşleri oluyor. ama Delilah'ın eşinin ırkı ve gücü işte süpriz ve beklediğim buydu. darısı Menolly'e artık derdim ama o kendine yeter...-
Tamam, Delilah daha saçının kesilmesi ve Sonbahar Efendisi'yle yaşadığı şeylerden sonra değişmeye başlamıştı. Üstelik de ne değişim! Önce görünüşü ve yavaş yavaş içi değişti. Ama kötü yönde değil. Saçlarıyla serseri göründüğünü döylemişti, aynen öyle de olmaya başlıyor. Vanzir'in deyişiyle "Gitgide daha cesur ve sert oluyorsun, kedicik. Tıpkı iyi bir askerin olması gerektiği gibi." İşte bu süreci de gizemli yakışıklımız tamamlıyor. Kim olduğunu okuyup öğrenin. Zira okurken kim olduğunu öğrenmek için sayfalara yalvardım resmen. Ama kötü kadın çok uzuuun süre bekletti beni. Yine -.-
Kitabı okurken sadece macera, aksiyon ya da heyecana doymuyorsunuz. Camille ve erkekleri, özellikle Dumanlı, beni bol bol güldürdü ve kahkaha attırdı. Uzunca bir süre bizi Chase ile Delilah arasında melankoliye boğsa da bunu üzerinden atınca oldukça güldürüyor. Kitapta Dumanlı ve Menolly'nin birer sözlerine çok çok güldüm. Ama en çok hangisine güldüm konusu tartılışır. Eğer okursanız tartışalım ;) Neden olmasın ki??
Serinin artısı ve eksisi bana göre pek hissedilmedi. Belki nedeni yazara alışmamdır. Ama düşününce okuyanları rahatsız edebilecek birkaç şey yok değil. Bunları da açıklayayım ki daha bir fikriniz olsun:
Bir kere yazar başlangıcı aksiyonla yapar. Ama sonra uzun bir süre durağanlaşır ve sizi heyecanlı bir bekleyişte bırakır. Sonra, kitapta bir başlangıç olayı seçer ve ondan yola çıkarak olaylara ekleme yaparak devam eder. Bir yerde her şey ve herkes birbirine girer. Sonra yazar bu karışıklıkları sonunda toparlar ya da toparlamaz ya da diğer kardeşin kitabına paslar. Artık orasını siz okuyup bileceksiniz.
Bunlar okuyanları yorabilir ama sabredilip okunulursa bence oldukça güzel ve eğlenceli bir seri. Umarım Martı Yayınları bir sonraki kardeşin yani Menolly'nin kitabını bir an önce yayınlar. Zira sonunda onun kitabının ön okumasını okudum ve bu kitaptan da bir takım şeyler sıradaki kitaba kaldı. Nasıl beklenir ki şimdi sıradaki kitap O.O
Kendinize ve kitaplarınıza iyi bakın :)