DÜZCE’DE TAHTA BEŞİK YAPMA SANATI
(THE ART OF MAKING WOODEN CRADLES IN DÜZCE )
Yazar : Hülya TAŞ
Sayfa : 1897-1911
Doi : http://dx.doi.org/10.7884/teke.737
Geçmişte toplumlar kendi gereksinimlerini karşılayabilmek için çoğunlukla el emeğine dayalı basit aletlerle çeşitli eşyalar üretmişlerdir. Bu üretilen ve yerel özellikler gösteren eşyaları yapanlar sahip oldukları bilgileri, tecrübeleri kuşaktan kuşağa aktararak zamanımıza kadar gelmesini sağlamışlardır. Bu eşyalardan maddi kültür içinde yer alan, ham maddesi ağaca dayanan tahta beşik yapımı ayrı bir yere sahiptir. Karadeniz bölgesinde özellikle Düzce’de üç nesildir beşikçilik yapan Arı ailesinden öğrenilen beşik yapımının aşamaları, kullanılan malzemeler, rekabet, pazarlık, kazanç durumu, ürünlerin pazarlanması, mesleğin geleceği, sorunları konularında sorulan sorulara verilen cevaplar değerlendirilecektir.
Düzce, beşik, el sanatları, usta, meslek folkloru, ahilik.
In the past, societies produced several different objects by using mostly hand crafted basic tools in order to provide their necessities. The producers of these indigenous objects have been successful in carrying their knowledge and experience to the modern times by handing them down from generation to generation. Wooden cradles, which fall into material culture and their raw material is derived from trees, have a special place among these objects. The answers to the questions about the stages of making cradles, the materials for the process, the competition, the bargain, the financial gain, the marketing of the products, the future and the problems of the craft, given by Arı Family who has dealt with this craft for three generations in Black Sea Region, particularly in Düzce, will be evaluated.
Düzce, cradle, hand works, master, folkloric craft, ahi-order.