Doktor Meselesi – Özge Doğan
14 Kasım 2013 durumbildirimi
Bir süredir çocuk doktoru seçimi ile ilgili bir şeyler yazmak istiyordum. Bunun nedeni ise daha yeni doktorumuzu değiştirme ihtiyacı duymamız ve yeni doktor arama döneminde yaşadıklarımızdı. Bunların üstüne bugün sözde prof olmuş bir doktorun sadece 3,5 yaşında olan bir çocuğun tedavisinde yaptığı hata nedeni ile çocuğun hayatını kaybetmesi haberleri geldi. Açıkçası empati yapmanın benim için kolay olduğu bir konu olmasından mı yoksa o sözde doktorun kitaplarının boy boy evimde durmasından mı bilmiyorum ama bu haber içime işledi, yaraladı. Şimdi konuyu toparlamak adına biraz baştan almam lazım.
Kızımın doğumundan sadece dört ay sonra yaşadığımız şehir değişikliği nedeni ile doğumunda hazır bulunan ve devamında bizi takip eden doktorumuzdan ayrılmak zorunda kaldık. Gerçekten içimde kalan konulardan biriydi. Kızım ile iletişimi, benim ile iletişimi o kadar güçlü ve doğruydu ki aynı şeyi yakalayamam korkusu yaşadım. Bu yüzden şehir değiştirmeden kendisinden taşındığım şehirde bana önerebileceği isimleri aldım. Taşındıktan sonra mesafe ya da özel sağlık sigortası anlaşmalarının olmaması gibi sorunlardan dolayı o tavsiye edilen doktorlara gidemedim. Bu yüzden İzmir’in zaten bir elin parmağını geçmeyen özel hastanelerinden en iyisine gitme kararı aldım. Evime yakın olması, doktorun bizim sitede oturuyor olması gibi şeyler tabi büyük etken oldu. Buraya kadar sorun yok ama kızım büyüdükçe benim sorularım arttıkça, o doktor kavramını öğrendiği için tepkiler vermeye başlayınca benim şikayetlerim başladı. Ne zaman kapısından girsek ağlayan, durmayan bir çocuk bunun yanında karşımda sorularıma çok hızlı cevaplar veren ve bana yeterli gelmeyen bir doktor. Bu noktada şunu belirtmem lazım. O kişi başkaları için en harika doktor olabilir. Bu tamamen kişisel beklentilerimi karşılamaması ile ilgilidir aslında. Bunun üzerine kızımın bir iki kere ateşlenmesi sonrası benim doktora telefonla ulaşamam bizim için son nokta oldu. Her şeyi bir kenara atın. Bazı şeyleri okuyarak, araştırarak öğrenebilirsiniz ama acil zamanlarda telefonunuzun açılmaması ya da açılsa bile sizi tam anlamıyla dinlemediğine dair sizde oluşan his her şeyi bitiriyor. Benim doktordan beklediğim tek şey doğru iletişim. Beni anladığından ya da onun cevaplarını benim anladığımdan emin olmak o kadar. Bunun üzerine yeni doktor arayışımız başladı ve her zaman olduğu gibi çevremizdeki kişilerin deneyimleri ön plana çıktı. Bu böyledir. İnsan birilerinin tavsiye etmesini istiyor. Aslında ilk güven ağı daha doktora gitmeden hakkında duyduklarımız ile başlıyor. Sonuç olarak şu an için doğru adrese gittiğimize inanıyorum.
Bu noktada konuyu yaşanan o acı olaya çekmem gerek çünkü az önceki cümlem burada devreye giriyor. Sevgili blog yazan anne babalar lütfen sitelerinizden diğer anne ve babalara tavsiye ettiğiniz her şeye dikkat edin. Özellikle doktor seçimi aşamasında o kadar çok internete başvurdum ki. Bugün bir çocuğun ölümüne neden olan doktorun kitaplarının, tedavilerinin abartılı övüldüğü blogger toplantı notları ya da postları var. Bunun ne kadar büyük bir sorumluluk olduğunu fark etmemiz gerekiyor. Birine zararsız diye verdiğiniz ağrı kesicinin o kişiyi öldürme ihtimali gibi her şey. Konu sağlıksa tavsiyelerin kişisel deneyim olarak paylaşılması gerektiğine inanıyorum. Sizi okuyan kişinin kendine göre sorgulamasını sağlayama yönelik cümleler ile anlatılmalı bu tarz konular. Bugün hayatını kaybeden çocuğun annesi bu ismi her hangi birimizin blogundan da almış olabilirdi. Bu bir sorumluluk. Konu ile ilgili ise söylenecek çok şey yok aslında. Bir melek melek oldu ve uçtu. Bundan sorumlu olan kimse cezasını almasını dilerim. Bugün şunu öğrendik ki birilerinin isminin önünde onları yücelten eklerin olması hiçbir şeyin güvencesi değil. Anne baba olmak bol bol sorgulamak demek en azından bu konuda.
Önceki yazıBlogcu Anne Çakma Anneye Karşı
Sonraki yazıHediyeniz Var!