BİR TUHAF ÜLKE
Home » Idea Gündem » BİR TUHAF ÜLKE
Bütün kutsal kitaplar, ahlak öğretileri insanlara yardım etmenin güzelliğini, iyiliğin erdemini anlatırken çocuk, genç, yaşlı demeden cana kıymak neden? Hem de hoşgörünün dini olarak kabul ettiğimiz ‘Müslüman’ bir ülkede. Dün Urfa Suruç’ta vicdana sığmayacak olaylar yaşandı. Gencecik 32 can yaşamını bir bomba yüzünden yitirdi. İnsan hiç yakınının başına geleceğini düşünmüyor demişti çoğu arkadaşım. Yakını uzağı yok bu işin. Hala düşünemediysek senelerdir, artık düşünmeliyiz. Bir gün hepimizin başına gelebileceğini anlamamız ve bunu normalleştirmemiz lazım. Orada hepimiz olabilirdik. Ne suçları vardı? İnanamıyorum, kalbim dayanmıyor, videoları izleyemiyorum demeden iki gündür her saniyesini, her hareketlerini görmek için başa sararak izliyorum.
Bu sefer unutmayacağız, sesimizi daha yükseğe çıkaracağız dedikçe neden her defasında hafıza kaybına uğruyoruz? Unutmak… İnsanın tuhaf bir özelliği. Toplumsal konuları hiç yaşanmamış sayıp en öteye itmeye çalışıyoruz. Güvenli koylarımızda seyir etmek pek mümkün ancak kaldırın başınızı bir bakın çevrenize, güvenli alan neresi. Hakikat doğası gereği eninde sonunda sizi de bulacak. Çünkü bu olanlar çok gerçek. Çünkü bu bir katliam. Şu parıl parıl yüzlerin, senelerdir bu devletin can aldığı kardeşlerimizin hatırına.
Düşünen insan oğlu adına;
İkisi de senin elin, ikisi de, peki, kutlu ne, kutsuz ne? Topumuz bir tek inciyiz, bir tek başımız da tek, aklımız da tek. Ne diye iki görür olup kalmışız iki büklüm gök kubbenin altında, ne diye? Sen habire gevele dur bakalım, habire ‘usul boylu birlik çam ağacı’ de, sonu nereye varır bunun, nereye? Şu beş duyudan, altı yönden varını yoğunu birliğe çek, birliğe.
Kendine gel, benlikten çık, uzak dur, insanlara karıl, insanlara, insanlarla bir ol. İnsanlarla bir oldun mu bir madensin, bir ulu deniz. Kendinde kaldın mı bir damlasın, bir dane. Erkek aslan dilediğini yapar, dilediğini. Köpek köpekliğini ede durur, köpekliğini. Tertemiz can canlığını işler, canlığını.