Eşyaya ve olaylara hikmet nazarıyla bakabilen fertler sorumluluklarının farkındadırlar ve önlerine çıkan engeller ne olursa olsun hakikat çizgisinden uzaklaşmazlar. Bilginin hikmetle buluşmadığı toplumlarda ise şiddet, cinayet, zina, yalan ve ihanet artar ve o toplum bir kaos toplumuna dönüşür. Eğer bir sevgi toplumunda yaşamak istiyorsak bizleri hakikatle tanıştıracak olan bilgiye hak ettiği değeri vermek zorundayız.
Yoksulluk insanın parasını, servetini, işini kaybetmesi değildir. Yoksulluk, yetim bir çocuğun başını okşamaktan kaçınmak, onu küçümsemek ve yok saymaktır. Yoksulluk özende hazırlanmış bir kitabı çöp konteynırına atmak, düşünceyi çöpe terk etmektir. Yoksulluk insanları görmezden gelmek, sevgiyi kalbe hapsetmektir. Yoksulluk servetin elden çıkması değildir, sevginin katledilmesi, tebessümün kaybolması ve kalplerin katılaşmasıdır. Yoksulluk kalbin secdeden uzaklaşması, gönlün şefkatten mahrum kalmasıdır. Yoksulluk erdemlerin rafa kaldırılması ve kötülüğün galip gelmesidir.
Yoksulluk insanın düşünme, üretme, hareket etme yeteneğinin kırılması miskinliğin zafer ilan etmesidir.