Ana Sayfa Kültür Sanat Osmanli Cumhuriyeti – Gani Müjde ve Ata Demirerden Bir Film Ziyafeti
Osmanli Cumhuriyeti – Gani Müjde ve Ata Demirerden Bir Film Ziyafeti
Geçen gün Izmir’den bir arkadasim; “Osmanli Cumhuriyeti filmine gittik bayramda çok sevdik, sende git!” dedi. Ben de siraya almistim bu filmi fakat bu ara çok güzel filmler var. Bir türlü sira gelmiyordu… Onun film begenilerini bilirim, onunla çok siyah beyaz filmler izlemistik. Film karesindeki arabadan, filmin çekim yilini hemen söylerdi, gülerdim sanki çok gerekli mi diye… Ata Demirer ve Gani Müjde için bile olsa gitmeye deger dedim.
Bir arkadasimla gittik, iyi ki gitmisiz ve ben de size filmi yazmakla mesgulüm; Gani Müjde senarist ve yönetmenimiz…
Mizah dünyasinin Number One isimlerinden biridir Gani Müjde… Hep aglayan, gülmeyen bir Türkiye için bir nimettir kendisi, o bir yay burcu hem de Jüpiter yaydayken dogmus. Hep yazdirmis, çizdirmis ona, komik seylerle eglendirmis bizi… Sanatçi ruhlu terazide ayi ve Venüs’ü var, hem de yaraticilik evinde, yengeçte sans noktasi var. Vatan , Millet ve Sakarya konulari ona hep sans getirecek. Yengeçlerde sans getirecek, Ata Demirer bir yengeçtir, ama Sümer Tilmaç’i bilmiyorum. O kadar güzel bir kadro seçmis ki kendine; partneri, ikizler olan Mustafa Uzunyilmaz’i da unutmamis bu arada. Arkadasim da diger sanatçilar gibi hepsi de emekle güzel oynamislar, her birine buradan ayri ayri tesekkürler…
Gani Müjde’nin eserlerine Vikipedi’den bakabilirsiniz, ben buradan saymakla bitiremem. Hep çalismis gani, hiç bos durmamis arkadasimiz. Bir yazar olarak da hep gipta ederim kendisine, filmin konusunu okuyorsunuz; her yerde yaziyor, kuslarin pesinden giden bir çocugun bir ömür rüyasina girecek hayalleri…
Güzel bir kurgu, Osmanli Cumhuriyeti devam etseydi, daha neler olurdu kim bilir? Beyoglu’nda Pera sinemasinda seyrettik, ara sira kahkahalarimizi savurmak kimseyi rahatsiz etmedi, herkes kahkaha atiyordu galiba… Böylesi sikintili günlerde, böylesi güldürüler dogrusu sulu gözlü yükseleni yengeç olan Türkiye halkina da iyi gelir herhalde… Kurgu, yani yabanci terimle fiksin, yani böyle olabilir miydi, olsaydi söyle mi olurdu? Ifler var, fiksin da, olasiliklar, egerler… Bir yazar biz hiç koloniler gibi ezilmedik diyordu, kölelik yasamadik. Bu filmde evet koloni gibi algilayip abartmis diyebilirsiniz senarist ve yönetmen Gani Müjde için. Fakat 12 Eylül’ü derinden, her türlü acisiyla yasayan bizim kusak orada gerçekten abarti olmadigini görecektir. Bu kara mizah onu acittikça acitacaktir.
Ama olsun Istanbul çok güzel bir kenttir, sehr-i sahanedir, hafif mesreptir Istanbul… Su bastan çikarir, ates dayanmaz, Istanbul sikir sikir bir pavyondur her köse basi bir konsomasyondur.
Doksan alti yilinda yazdigim bir kisa öyküm var; bes yüz besik bebek adi, saray burnunda geçer hikaye… Saraydan saray burnuna atilan bes yüz bebegin babasi padisahla, bin dokuz yüz doksan alti yilinda intihardan kurtarilan genç kadinin hikayesidir… Neyse, biz yazarken yazarlar tarihi altüst edebiliriz, ezberleri bozariz bazen. Ufkumuz ufkunuza degsin,
seyredin , kahvedeki direnisçiler de çok komikti dogrusu…
Size de hos kahkahalar!
Önceki İçerikThe Last Air Bender – Avatar – Son Hava Bükücü
Sonraki İçerikUrlAl.com – Link Kisaltma Servisi – Uzun Linklere Ölüm!
Yürekten Misralar 27 Mart 2009 at 00:00
Aralik ayinda seyrettim Istanbulda.
Gulerken dusunduren bir film di.
Sumer Tilmacin performansina hayran kaldim izlerken.
FINALdeki sozler grecekten duyulmaya degerdi.
Serkan Aygören 27 Mart 2009 at 00:00
Ne yazik ki gümbürtüye giden bir film. Sanirim hakettigi ilgiyi göremedi…
ironi ile karisik cok guzel mesajlar vardi filmin icinde.
film ismi de oyle zaten.. osmanli cumhuriyeti (!)
ilgi gormemesi normal gibi…
severim atayi. ama sadece sitend up la avrupa yakasi ile olmaz bu isler. Osmanli Cumhuriyetlerine devam ata abeeyyy…