Ela'nın Uydusu ECE: Çocuklara Vurmak
Hayır, şaplak disiplin değil çocuklara tacizdir, şiddettir. Çocuğu tüm hayatı boyunca yaralayan bir taciz.
Çocuğa Şaplak Atmak
Şaplak atmak şiddettir ve aynı zamanda bir taciz şeklidir. Çocuğunuza şiddetin normal olduğu fikrini verir. Çocuğa bir disiplin sağlamak için çeşitli yollar vardır ve şaplak bunlardan biri olmamalıdır.
Çocuğa şaplak attığımızda, vurduğumuzda bu çocuğun iyiliği için değil öfke ve hüsranımızı dışavurmak içindir.
Ebeveyn olarak biz bir güç hissederiz. Onların iyiliği için diyebiliriz ama çocuklarımızı taciz ediyoruz ve öğretme ve sevgiyi, acı ve reddetme ile karıştırıyoruz.
Hızlı bir çaplakdan daha uzun sürse de bir çocuğa anlatarak öğretmek daha sağlıklıdır.
Gelecekte, şaplak yüzünden, çocuğunuz şiddet davranışları yönünden sınırsız davranışlar gösterebilir.
Çocuklar disiplin ve kontrol ile değil korkuları ile büyüyecekler.
Biz anne babalar olarak çocuklarımızı sakinleştiririz. Ne yaparsak veya söylersek, çocuklarımızın büyüyüp öğrenme şeklini etkileyecektir. Eğer dolaylı olarak vurmanın normal olduğunu söylersek ve vurarak istediğimizi aldığımızı gösterirsek, çocuğunuz muhtemelen gelecekte aynısını yapacaktır. Sabır bazen edinilen zor bir erdem olsa da, işler kontrolümüzden çıktığında durup sakinleşene kadar nefes almamız çok önemlidir. Sakinleşene kadar başka bir odaya gitmek en iyisidir. Bu çocuğunuza kişisel kontrolü ve doğru disiplini öğretecektir. Bu sözleri bitirmek için aşağıya yazdığım şiiri İngilizce'den çevirdim umarım anlam kaymaları olmaz:
ÇOCUKLAR NE YAŞARSA ONU ÖĞRENİR
Bir çocuk ELEŞTRİ ile yaşarsa,
Bir çocuk DÜŞMANLIK ile yaşarsa,
Bir çocuk ALAY ile yaşarsa,
Utangaç olmayı öğrenir.
Bir çocuk UTANÇ ile yaşarsa,
Suçlu hissetmeyi öğrenir.
Bir çocuk tolerans ile yaşarsa,
Bir çocuk cesaretlendirme ile yaşarsa,
Bir çocuk tarafsızlık ile yaşarsa,
Bir çocuk güvenlik ile yaşarsa,
Bir çocuk onay ile yaşarsa,
Bir çocuk kabul ediliş ve dostlukla yaşarsa,
Bu dünyada sevgi bulmayı öğrenir.
Gönderen Eko Anne zaman: Cuma, Temmuz 23, 2010
of nasıl bir anne olcagım konusunda cok meraklarım var.. yeterince sabırı olabilecek miyim,kendine güvenli,kararlı,ne yaptıgını ve ne istedigini bilen bi cocuk yetistirebilecek miyim... hamile kalabilmek zor oldu benim icin.. oldukca uzun sayılabilecek (bana göre elbette) zamandır bu hayaldeyim o nedenle cok dusundum,cok gözlemledim ve hep okumaya calıstım bu tarz seyleri.. ama insan ne kadar cok okusa da bu korku hep olacak sanırım..
cok uzun yazdıgım icin afedersiin...
23 Temmuz 2010 12:11
Merak etme bence iyi bir anne olucaksın. Bu konuda bu kadar titiz ve düşünen biri için aksini düşünemiyorum.
Ne kadar dogru yazmissin, cocuklara, vurmanin iyi birsey olmadigini ögretmeye calisirken onlara vuran ebeveynler görüyorum. Ne kadar tezat bir durum degilmi, hem vurulmaz diyorsun hem kendin vuruyorsun. Ben cildirma noktasina geldigimde ayri odalarda olmayi tercih ediyorum. Bu cildirma birbirimize sarilip, dedigin gibi yaptigi seyin ne kadar yanlis oldugunu anlatmakla sonlaniyor... Alay, utanc, elestiri ve siddete yer yok...
24 Temmuz 2010 09:40
çocuklarıma bağırmaya başladım diyerek psikoloğa gitmiştim kadın bana ne olacak canım her anne çocuğunu bazen döver bunada hakkı vardır dedi...:(( bişiy olmazmış...
24 Temmuz 2010 10:06
şaplak olayına karşı altın kural : sabır-sabır-sabır