Yürüyememeyi nasıl kabullendiniz?
Toplam 90 mesajın 1-15 arasındakiler
Konu: Yürüyememeyi nasıl kabullendiniz?
Mesaj Gönderim Zamanı: 11.11-2012, 16:04 #1
ben 2,5 yıl önce trafik kazası sonucu orropedik engelli oldum.
ruh halimi takdir edersiniz, 3 tane çok güçlü sakinleştirici ile yaşamımı sürdürüyorum.
diz kapaklarım yok, arabanın torpidosu paramparça yapmış. kalkamıyorum.
bazen volkırla birkaç adım atıyorum, çok zorlanıyorum
ben hep koşar gibi yürürdüm. arkadaşlarım "sen yürümeyi bilmiyor musun, hep
telaşlı gibi koşturuyorsun" diyorlardı. hiç bitmeyen bir enerjim vardı. eğlenceli, keyifli biriydim.
keşke asalak, kimsenin yaşamına katma değeri olmayan ruhsuz biri olsaydım.
daha kolay olabilirdi... az önce tvde bir diziye gözüm takıldı, hatunun biri koşarak
merdivenleri iniyor. tutamadım kendimi, bıktım insanların koşmalarından. hızlı hızlı
yürümelerinden. hayatta en zor şey yürümemekmiş...
siz nasıl kabullendiniz? yoksa sizde lanet olası gününüzü 2-3 saatlik periyorlarla
ağlayarak mı geçiriyorsunuz?
Mesaj Gönderim Zamanı: 11.11-2012, 16:43 #2
O'nu düşün O'na sığın O senden öte benden ziyade...
her zman senden kötüleri düşün yüreyemenler ve tuvalet gibi öenmeli ihtiyaçlarını hiissetmeyenler yapamayanlar var 3 günlük dünya allaha emanet
Mesaj Gönderim Zamanı: 11.11-2012, 16:51 #3
Bacakları kolları olmayanları görünce , makineye bağlı yaşayanları görünce elinde var olanların değerini anlıyor böyle üzülmekten keşke demekten vazgeçiyorsun .. ha kimseyi kötülemiyor aşağılamıyoruz benden betersin falan demiyoruz ama her kötünün bi iyisi var bunu görmeyi öğreniyorsun .. yapman gereken bakış açını değiştirmek ..
Mesaj Gönderim Zamanı: 11.11-2012, 16:57 #4
alişmak zor cok zor alışmak kolay olmuyor tam 10 yıl oldu bende lanet olası 1 trafik kazası sonrası sonrası ömurilik felç lisiyim olmuyor alışamıyorum az once bile eşimle tartışstım kolay deqil yürüyememek zor çıkmak isitiyorum dolaşmak isitiyorum evde durmak istemiyorum helki kış qeldimi hepten içim daraliyor bunaliyorum PofS Dıhası dıhası da varda yazmak istemiyorum herkes te oldgu gibi benim acımadan da yürüyememek Cok ZoRRRRRRRRRRRRRRRRRR
Mesaj Gönderim Zamanı: 11.11-2012, 17:06 #5
Allah sabırlar versin İnşallah.
Ben sonradan değil doğuştan hastayım ama tabi bugünüme oturarak gelmedim. çok şükür o zamanki çevremdeki çocuklar gibi hızlı durmadan nefes nefese kalmadan ağrısız sızısız koşamadım ama az da olsa ağrılı sancılı da olsa yürüdüğüm zamanlarım oldu. şuanda o da kalmadı. ama bunun sıkıntısını yaşamadım çok şükür. bilmiyorum ailemin başımda olmasından da olabilir, abimin aynı hastalıkta daha ağır verdiği mücadelelere şahit olmamda olabilir.
anlık yaşayabiliyorum. mesela Allah yaşa kulum derse yarınlarda uyandığımda yerimden doğrulamıcam belkide. yani öyle diyorlar ordan biliyorum ama umrumda değil sadece anın tadını çıkarmak hoşuma gidiyor. dün yürüyordum bugün yürüyemiyorum yarın mı yarını yaşarsam düşünürüm.
Mesaj Gönderim Zamanı: 11.11-2012, 17:11 #6
gökhan, suna haklısınız tabi. fizik tedavi hastanesinde yattım iki kez, aynı odada hissetmeyen hastalarla tedavi görüyorum. şükrediyorum tabi, onlarada akıl sağlıkları yerinde olduğu için, benimle sohbet edebildikleri için şükretmelerini söylüyorum.
ama bu durum benim bacaklarıma güç vermiyor. benden kötü olanlarda var diyip ii hissetmeye çalışıyorum ama hala insanlar koşuyor. nefret ediyorum o koşan insanlardan...
mustafa tam anlamıyla benim yaşadıklarımı yaşıyorsun, demek 10 yıl oldu ve kabullenemedin. çok üzüldüm buna, iyice çaresiz hissettim.
dışarıda bir hayat var ve geçip gidiyor...
Mesaj Gönderim Zamanı: 11.11-2012, 17:15 #7
dışarıdaki hayata katılamıyorsunuz diye üzülmeyin ne olur. birde Allahın bizlere sunduğu hayat var orda en güzel şekilde yaşayacağız. İmtihan dünyası burası yaşama dünyası değil biraz daha sabır
Mesaj Gönderim Zamanı: 11.11-2012, 17:21 #8
nasıl bir dünya bu, bilgisayarla, televizyonla yaşanan bir dünyadan bahsediyorum ben. belki haklısın sabretmek konusuda ama "neden ben!"ben bu imtihanı yaşamayı hakedecek birşey yapmadım ki.
Mesaj Gönderim Zamanı: 11.11-2012, 17:26 #9
yasmin hanım sizce hangimiz hakettiği hayatı yaşıyordur? kimse dediğim gibi bu imtihan süreci. mesela kendinizi okulda gibi hissedin. öğretmen öğrencilerini sınava tabi tutmazmı? tutar. sonra ne olur tenefüs zili çalar ve sınav stresinden tamamen kurtulmuş oluruz. buda onun gibi bişey
Mesaj Gönderim Zamanı: 11.11-2012, 17:33 #10
böyle düşünemiyorum işte. sonuna kadar haklısınız ama ben kabullenemiyorum. ailenizden aldığınız gücü farkedebiliyorum.ben o konuda sizin kadar şanslı deilim malesef. ben bıktırdım sanırım herkesi. ben çaresiz olan tarafta olmamalıydım, hep çaresiz yakınlarıma çare olurdum. artık birinin bana teşekkür etmesini istiyorum... teşekkür ettirecek birşey yapmayı, yapabilmeyi.
Mesaj Gönderim Zamanı: 11.11-2012, 17:39 #11
bende bu durumdan memnun olmadığınızı ve bu psikolojiden kurtulmak istediğinizi hissediyorum ve benimle konuştuğunuz, içinizi açtığınız için çokkkkk teşekkür ederim. aslında yapıyorsunuz ama kendinizi yaptığınıza ikna olamıyosunuz. laf olsun diye demiyorum şuan da bunları yazıyor olmanız bile taktire sayan bi durum
Mesaj Gönderim Zamanı: 11.11-2012, 17:50 #12
çok güzel oldu bu. ben teşekkür ederim. oğlum babasındaydı, az önce geldi. bende gördüğünüz potansiyelin sebebide o zaten. o, 8 yaşında minicik şey oksijen tüpüm oldu benim..
Mesaj Gönderim Zamanı: 11.11-2012, 17:52 #13
bak bak sebebiniz de var. Maşallah Allah bağışlasın.
sebep var gördüğüm kadarıyla azimde var ee deniyorsunuzda o zaman yapmanız gereken tek şey Şükürler olsun diyerek hayata tebessüm etmeniz
Mesaj Gönderim Zamanı: 11.11-2012, 17:58 #14
şimdi biraz can'a odaklanayım. sohbetiniz çok hoş, çok rahatlatıcı. bir kaç saat sonra tekrar görüşmek üzere diyeyim. bu arada ortopedik engelli arkadaşlardan da kabullenebilme tedavisi hakkında yorum yapmalarını rica ediyorum.
Mesaj Gönderim Zamanı: 11.11-2012, 18:11 #15
herkesin bir hikayesi var hastalığım ilk başladığında neyin sebep olduğunu bilmeden yürüyodum ben hastaneye niye geldiğimizi bilmiyodum senin yürüme yetini trafik kazası almış birden aniden ama en zoru yawaş yawaş ilerleyip en iyi aqnında yürüyememek daha zor ayaın ollupta ona hükmedemmemek çok zor
« %31 raporla ne engelliyim ne değilim! | Kendimi işe yaramaz hissediyorum. Yaşama sevincim kalmadı! »
ntihar kurtulu mu?