Strawberry Fields: Ölmeye İçiyorum Ben
İşe alınmadım. Neden alınmadığımı açıkçası bilemiyorum. Belki ingilizcem çok iyi cevabını veremediğimden, belki okulu 5 yılda bitirdiğimden, belki 3 yıl sonra evlenme planım olduğundan, belki de sadece tecrübesiz olduğumdan... Ama gerçekten çok üzüldüm. Annemi Andre Rieu konserine götürecektim eğer işe girseydim. Çok uzun zamandır gitmek istiyordu ama pahalı olduğundan gitmiyordu. 12 Mart'ta yine İstanbul'da konser verecek ve ben annemi götürmeye kararlıydım. Ama kararlı olmak yetmiyor maalesef. Para da lazım.
Bu yaz İstanbul'la yapacağımız yurtdışı tatili için de paraya ihtiyacım var. Aslında şu an herhangi bir arkadaşımla bile buluşamıyorum. Hatta kendime şampuan bile alamıyorum. Annemin İpek şampuanından kullanıyorum. Ama size şunu söyleyeyim, saç dökülmemi o kadar azalttı ki o şampuan. İçinde ne paraben var ne de silikon.
Parasızlığı bu kadar umursamamalıyım. Şu an Moviemax Oscars kanalında The Salt Of The Earth diye bir belgesel var. Sebastiao Salgado diye muhteşem ötesi bir fotoğrafçının hayatının belgeselini yapmışlar. Fotoğrafçının kendisi de oynuyor belgeselde. İlk defa bu belgeselle tanıdım kendisini ama dünyayı, insanın iğrençliğini, açlıktan ölen çocukları fotoğraflarıyla o kadar güzel anlatmış ki... Tek bir fotoğrafına dakikalarca bakıp ağlayabilirsiniz. İzledikçe kendime üzülmek bencillik gibi geliyor, sonuçta insanlar açlıktan ölüyorlar.
28 Ocak'ta doğum günümdü. Babam bana "Adalet Yoksa Gelecek de Yok" diye bir kitap almış, ilk sayfasına da benim için kendi sözlerinden bir dörtlük yazmış;
"Yavrum sen hep mutlu ol,
Yarından umutlu ol.
Taviz verme zalime,
Mazlumun yanında ol."
Canım babam, ne kadar ince bir davranış. Babama haksızlık yaptığımı düşündüm ona kızmakla. Sonra da kendi kendime her şeyin yeri ayrı, bir hediye yıllarca yaptığı hataları, yaşattığı travmaları gidermez dedim. Sonra kardeşimle birlikte babamla buluştuk. İstiklal Caddesi'nde bir araya oturduk. Oturalı daha 5 dk bile olmamıştı ki babam Tayyip'e saydırmaya başladı. Şerefsiz falan dedi. Valla ben de kendisinden nefret ederim, benim için hiç sorun değil ama babam kardeşimin de ona oy verdiğini biliyor ve resmen laf sokmak için konu açıyor. Kardeşim de güldü "Ama biraz önce ne kadar işe yaradığından bahsettiğimiz metroları da onlar yaptı." dedi. Baba oğul arasında olabilecek bir sohbet gibi ilerlemesi gerekirken babam abarttı. Sesinin volümünü sertleştirdi ve yükseltti. O parayı kerizlerden aldıklarını, hepimizin keriz olduğunu ama ona oy verenlerin daha da keriz olduğunu, köpeklere anlatsan gerçekleri anlayacaklarını ama Akp'ye oy verenlerin anlamayacaklarını, yani köpekten beter olduklarını falan söyledi. Kardeşim baya alttan almaya çalıştı. Demokratik bir ülkede yaşadığımızı, istediğine oy verebileceğini ve böyle konuşmaması gerektiğini anlatmaya çalıştı. Ama babam o kadar sesini yükselterek ve diklenerek konuşuyordu ki "Baba bağırma." diye bağırmak zorunda kaldım. 30-40 dk arası oturabildik. Kardeşime harçlık verirken bana da 100 TL uzattı "Zor durumda kalmayacaksın değil mi baba? Paran yoksa verme." dedim. Baya acıklı bir ses tonuyla "Yok ben idare etmeye çalışırım." dedi. Harçlık aldığımıza pişman olduk resmen, bir suçluluk duydum ki sormayın. Kardeşim "Kalkalım mı ben üşüdüm." dedi. Kalktık. İstiklal'i sessiz ve kızgın bir şekilde yürürken babam baya kötü bir şekilde öksürdü. "Çok kötü öksürüyorsun baba. Hastasın, neden hala sigara içiyorsun?" dedikçe babam saçma sapan baş hareketleri yaptı ve "Ölmeye içiyorum ben." dedi. Sustum. Çok kızgındım.
O günden beri aramadık birbirimizi. Biraz önce aradım, soğuk bir sesle konuştu benimle. Zaten doğru düzgün görüşemiyoruz, görüştüğümüzü de berbat ediyorsun. Sonra hem aramıyorsun, hem arayınca soğuk konuşuyorsun. Gerçekten diyecek bir şey yok. Artık yapmak zorunda olduğum için birkaç günde bir arayacağım, gerisini düşünmeyeceğim.
Gönderen Moira M zaman: 16:34
Etiketler: baba sorunları, iş arama, para
Mrs Soda 13 Şubat 2016 16:49
Ben insanlardan nefret etmeyi bıraktım, hareketlerinden, davranışlarından nefret ediyorum artık, senin babanın da bazı hareketleri cidden nefret edilecek türden.
Moira M 14 Şubat 2016 11:37
Hmm, aslında çok mantıklı. Babamdan değil hareketlerinden ve davranışlarından nefret ediyorum o halde :)
Schrödingerin Kedisi 13 Şubat 2016 18:32
Gecen sene mezun olan iki tanidigimda uzun suredir is bulamiyordu. Sonra bu ay ikisi de ise girdi cok sukur. Hem de birini iki sirket birden ise kabul etmis. Birisini de bu isinden once kabul etmeyen sirket tekrar ise cagirmis. Seninde oyle olacak bence sabret sadece ve umutsuz olma devam et. Fighting!
Moira M 14 Şubat 2016 11:39
Hadi bakalım inşallah benim için de öyle olur.. İlla ki bir kısmetim vardır benim de bir yerlerde ama artık bulsam şu kısmeti çok iyi olacak :)
Myna 13 Şubat 2016 23:14
iş illa ki olur takılma.. aksilikler hep üst üste gelir ama birden de aydınlığa çıkıverirsin inan ki. Sabırlı ol gerçekten mutlu olacağın bir işin olacaktır. ahh para deme köpeğe atsan yemez ama biz insanlar para için birbirimizi yeriz malesef, onsuzda olmuyor namussuzzzz...:)))
diğer konuda sen sana değer verenle ilgilen, değer verdiğini hissetmiyorsan yapman gerekeni yap çekil kenara, aslında hiç kimseye ihtiyacımız yok kendi başımıza ayakta durabiliriz gerçekten, üzülmeeeeeee
Moira M 14 Şubat 2016 11:41
Ne güzel anlatmışsın parayı :)) aynen öyle valla yapacak bir şey yok onsuz olmuyor böyle bir sistemde yaşamaya mecburuz.
Bla Bla 14 Şubat 2016 21:04
Ben bir yere iş görüşmesine gitmiştim. O kadar çok istedim ki beni almalarını, zaten sahiplerini biliyordum. Çok ünlü hukukçu oldukları için değil ama ben tanıyordum. 2 gün içinde aramazsak bilin ki olumsuz dediler. 2 gün telefon elimde gezdim. ARarlar da duymam diye. Sonuç aramadılar. O kadar üzüldüm ki sana anlatamam. Sonra şuan çalıştığım ofisle görüştüm. O bür olmadı yaa bundan sonra ne olursa olsun dedim. Bu büro aldı beni. 2.gün ayrılmayı düşünüyordum ama şimdi diyorum ki iyi ki ayrılmamışım, iyi ki öbür büro beni almamış. Bir şey olmuyorsa cidden daha iyisi olacağı için olmuyor. Daha iyisi biraz daha zaman alıyor ama oluyor. Sana her yorumumda diyorum cidden pozitif düşün olacak çünkü.
Chadaqiel 15 Şubat 2016 22:55
Sen pes etmediğin sürece illa karşına çok güzel bir teklif çıkar merak etme. Anneni de bir şekilde götürürsün konsere inanıyorum ben sana.
Seni ilk takip etmeye başladığımdan beri aslında babana olan öfke ve sevginin arasında kaldığını görebiliyorum. Ne boş verebiliyorsun ne de gidip ilgi gösterebiliyorsun. Bu senden kaynaklı değil tabi, haddim değil ama onun size karşı tutumundan kaynaklı sen böyle aradasın. Ama işte ilişkini sen kessen de kesilmiyor tam anlamıyla. Bazen suratına bakmayacağını söylediğin o adam sana bir konudan kaynaklı koşuyor. Bu durum o kadar iğrenç ki!
Adsız 10 Mart 2016 01:01
inşallah gönlüne göre bir iş bulursun ki bence bulacaksın da .azıcık sabır
Aynada En Güçlü Yüzümü Göreceğim
Pozitif Enerji !!!