Yarını Bekleme - edebiyat fatihi
Home büşra topal YAZARLAR Yarını Bekleme
Bugün dünün yarını, aslında bugün dediğimiz her gün bir yarın. Başımızı yastığa koyduğumuz her gece yaptığımız veya yapmadığımız şeylerin pişmanlığını duyuyoruz. Bazı şeyler için çok geç olduğunu bildiğimiz halde pişmanlıklarımıza devam ediyoruz. Peki bunu neden yapıyoruz?
Neden hâlâ bir şeyler için geç kalıyoruz? 24 saatlik bir günü bitirip tekrar bir 24 saate geçiyoruz. Bu böyle nereye kadar geçecek? Her gece radikal kararlar alıp sabahına hiçbir şey olmamış gibi verdiğimiz kararlardan geri döndükçe içimizdeki kurt hayatımızı yemeye devam ediyor. Pişman olduğumuz olayı biz özürle yıkmak bizim elimizde değil mi? Şunu dile getireyim özür dilemek insandan hiçbir şey eksiltmiyor. Biz büyüdükçe içimizdeki kin hiç küçülmüyor. Affetmek büyük erdem ama biz hiç ona ulaşamıyoruz. Hep bir şeylerin geçtiğini biliyoruz. Mevsimler bile gelip geçiyor ama biz hâlâ olduğumuz yerde içimizdeki kinlerle, pişmanlıklarla yaşamaya devam ediyoruz.
Bugün kaç kişiyi gördün, kaç kişiye günaydın dedin, nasılsın kelimesini kaç kere ağzına aldın, ne mutsuz etti seni, ya da neye katıla katıla güldün? Sahi bir günde kaç kere gülüyorsun? Tam da bugün sevgilinden ayrıldın belki, ailenin kalbini kırdın kapıyı çarpıp çıktın, işten ayrıldın, okulu bıraktın, eski sevgilini özledin ya da aşık olmayı... Kaç yaşındaysan sekiz yaşına dön deyince dönebiliyor musun? Bugün başına ne gelmiş olursa olsun bugünü tekrar yaşayabiliyor musun? Hayır. Kaybettiğin ya da kazanmış olduğun her şeyin sadece bir an'ı vardı. Artık o saniyeyi kaybettiğimize göre anı olarak kaldı. Neyi bekliyorsun gülümsemek için? Pişmanlıklarından özür dilemek için hangi günü peki o gün hiç gelemeyecek ve sen hep yarını beklemekle kalmış olacaksın.
Yarını bekleme; sevgini dile getirmek için, sarılmak için, yaşamak için, gülmek için içindeki sen olmak için. Aldığımız nefesi bile geri veriyorsak hiçbir şey bizim değildi. Geçen her saniye biraz daha yaklaşıyoruz sona. Gururunu bir kenara bırak neyi özlediysen bugün onu yap. Hayalindeki sen olmak için ne gerekiyorsa o kişi ol, sil baştan olsa bile yaşamak istediğin kişi için her şeyini geride bırak. Sen bugündesin ne yarında kal ne dünde. İçindeki kini bir kenara bırak. Geçmişten intikam almaktan vazgeç artık. Geçmiş koparıyor seni kendinden azar azar. Her şeyin yenisi seni kendin yapacak. Ve bugünden sonra tek amacın pişman olmamak olsun.
"Ölümün olduğu bu dünyada, hiçbir şey çok da ciddi değildir aslında.” demiş Franz Kafka. Evet bu hayatta belki de gerçek olan tek şey ölümün olması. En yakınını kaybettiğinde insan anlıyor hiçbir şeyin hiçbir önemi olmadığını.
O günü hatırlıyorum içimden her şey kopmuştu öyle bir acıyı bir kere daha yaşamıştım o gün ben öldüm zannetmiştim ama hayattaydım. Düne takılı kalsaydım bugün kendim olamazdım. Her şeyin geçtiğini fark ettiğimde kendimden özür diledim çünkü acıyı devam ettiren benden başkası değildi. Hayatta; ölüyorum dediğimiz o kadar çok acı var ki. Her şeyin bir çaresi var ama ölümün yok. Birçok pişmanlık var yapmak istediğin onlarca şey var ama sarılmak istediğiniz söylemek istediğiniz biri yok. Dün kininize sarıldınız bugünde yarın da devam edeceksiniz. Zaman geçmiyor mu intikam almak istediğinizde? Pişman olduğunuzda yaşlanmıyor musunuz? Geçmişi silmenin tek yolu var dünde bırakmak. Bugün yeni bir güne uyandınız her şeyi dün gecede bırakmaya ne dersiniz? Hepimiz geç olduğunu biliyoruz. Öfkemizi yenmenin tek nedeni kendimizi ikna etmek. Yarının geç olduğunu hayatımızın önemli bir yerine koymak.
Dün bugünün yarını her şeyin geç olmadığı bir yarın, yarınsa bugünün rüyası olmaktan öteye gitmeli.