Bu memlekette halkın seçtiklerinin iş yapamaz hale gelmesini bazı bürokrat ve yüksek yargının mensuplarının sağladığı herkes tarafından biliniyor. Bu yapıya herne ad verirseniz verin sürekli olarak halkın iradesini etkisiz kılacak gerekçeler bulduğunu da söyleyebiliyoruz. Hatta, darbeciler bile kendilerine bir takım yasal dayanaklar buldular bu ülkede. Kısacası ülkemizdeki sistem kuvvetler ayrılığı olarak tarif edilse de bu kuvvetlerin yetki ve sorumluluklarının sınırları tam olarak belirlenmediği için bir takım asker-sivil bürokratlar kendilerini seçilmişlerden kuvvetli ve üstün gördüklerinden olacak seçimler göstermelik olmaktan öte geçmedi. Yani sistemin hastalıkları biliniyor. İlk defa da sistemi bu hastalıklardan temizleme imkanı ortaya çıkmış görünüyor. Sanıyorum darbeciler ve darbe teşebbüsünde bulunanlar hakkında açılmış mahkemeler sonuçsuz kalmadığı takdirde bu hastalıkları temizleme yönünde atılmış önemli bir adımdır. Elbette, sorumsuz yetkililerin konumlarını gönül rızası ile kaybetmelerini razı olmalarını beklemek mümkün değildir. Elbette yıllarca hiçbir sorumluluk üstlenmeden sonsuz yetkilere sahip olarak halkın seçtiklerini devre dışı bırakmış olanlar bugün seçilmişlerin hesap sorması karşısında tepki gösterecek, eski konumlarını korumak adına bir takım girişimlerde bulunacaklardır.
Bu noktada Başbakan Erdoğan'ın ısrarla geçmişin tüm hastalıklarının kökünü kazıyacak sistem olarak Başkanlık Sistemi üzerinde durmak istiyorum. Başbakan önceki gün yaptığı bir konuşmada kuvvetler ayrılığı sistemini eleştirerek, "İşte bu kuvvetler ayrılığı denilen olay var ya, o geliyor sizin önünüze bir engel olarak dikiliyor" diyerek uygulamaya dikkat çekiyor. Böyle olunca da kuvvetler ayrılığı yerine kuvvetlerin birleştirilmesini esas alan Başkanlık Sistemi ile ilgili arzusunu gündeme geliyor.
Elbette herkesin kendine göre bir doğrusu olabilir. Bu bakımdan hiç kimsenin 'Sadece benim düşüncem doğrudur, benden başka düşünenler ülkeyi ve milleti sevmiyorlar' deme hakkı olamaz. Özellikle de demokrasilerde böyle bir yaklaşım mantık dışıdır.
İlk bakışta sanki Başkanlık sistemi iyi olur gibi görünüyor. Ancak, nedense Başkanlık Sistemi'ni önerenler hep kendileri ya da kendileri gibi düşünenlerin seçimleri kazanacağı varsayımından hareket ediyorlar. Kuvvetler ayrılığı s istemi içinde bu kurumların köşe başlarını ele geçirenler nasıl halkın iradesini rafa kaldırma cesaretini bulmuşlarsa, yarın aynı zihniyetin temsilcilerinin iktidar olması durumunda Başkanlık Sistemi'nin bu ülkede nasıl bir felakete yol açabileceğini düşünmek gerekiyor. Cumhuriyetin kuruluşundan bu yana insanımız hep ikili bir ayrıma zorlandı. Bu ayrım çok partili sisteme geçildiğinde de aynen korundu. Kısacası ülkede ciddi bir ötekileştirme uygulaması sergilendi. Başkanlık sitemine geçildiğinde bugün çeşitli bahanelerle Müslümanlara saldıranlar iktidar olduklarında bu ülkede nelerin olabileceğini şahsen düşünmek bile istemem.
Bu bakımdan Cumhurbaşkanının halk tarafından seçilmesini esas alan Anayasa değişikliği ile bir adım atılmıştır. İkinci adım olarak askerin darbe konusunda önünü açan bir takım hukuki dayanakların acilen anayasa ve yasalardan temizlenmesi gerekiyor. Üçüncü çok önemli husus ise,yasama,yürütme ve yargının yetki ve sorumluluklarının çerçevesi net bir şekilde yeniden belirlenmelidir. Bürokratların belli noktalara gelişinin sınırları belirlenmeli, hiçbir bürokrat amiri durumunda olan siyasilerin önünü kesecek bir konuma sahip olmamalıdır. Elbette, bürokratlar yıllarını işlerini vermiş olmanın bilgi birikimine dayanarak siyasileri atılacak yanlış adım hususunda uyarmalıdırlar. Ama, millete hesap verme durumunda olan siyasilerin önünü kesecek, onların yapacaklarını engelleyecek uygulamalara son verecek düzenlemeler yapılmalıdır.
Başkanlık sistemi eğer neticede tek adamlığı gündeme getirecekse -böyle bir sonuç ihtimal dahilindedir- bunun ciddi sıkıntılara yol açacağını söylemek zor değildir. Kişilere bağlı sistem belirlemenin mantığı olmaz.