1.- İstanbul Milletvekili Kemal Kılıçdaroğlu'nun, Giresun Milletvekili Nurettin Canikli'nin, konuşmasında, söylemediği bazı ifadeleri kendisine atfetmesine ilişkin açıklaması
2.- Tarım ve Köyişleri Bakanı Mehmet Mehdi Eker'in, İstanbul Milletvekili Kemal Kılıçdaroğlu'nun, konuşmasında, Tarım ve Köyişleri Bakanlığıyla ilgili değindiği bazı hususlara ilişkin açıklaması
3.- İstanbul Milletvekili Kemal Kılıçdaroğlu'nun, Tarım ve Köyişleri Bakanı Mehmet Mehdi Eker'in, yaptığı açıklamada, kendisine yönelik olarak yaptığı eleştirilerin doğru olmadığına, Meclisi yanılttığına ilişkin açıklaması
1.- Kars Milletvekili Gürcan Dağdaş'ın, Kars'taki Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Merkezi ile bazı tıbbî cihaz ihtiyaçlarına ilişkin sorusu ve Sağlık Bakanı Recep Akdağ'ın cevabı (7/12782)
2.- Ardahan Milletvekili Ensar Öğüt'ün, Posof'taki diş doktoru ihtiyacına ilişkin sorusu ve Sağlık Bakanı Recep Akdağ'ın cevabı (7/12784)
3.- Adana Milletvekili Hulusi Güvel'in, sivil toplum kuruluşlarına bütçeden yapılan yardımlara ilişkin sorusu ve Bayındırlık ve İskân Bakanı Mustafa Demir'in cevabı (7/13330)
4.- Samsun Milletvekili Osman Çakır'ın, Samsun-Ceyhan Boru Hattı Projesi'ne ilişkin sorusu ve Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı Taner Yıldız'ın cevabı (7/13339)
5.- Muğla Milletvekili Gürol Ergin'in, sağlığa zararlı bir maddenin tarım ilaçlarında kullanımına,
- Kayseri Milletvekili Mehmet Şevki Kulkuloğlu'nun, Pınarbaşı ilçesinde ödenmeyen yem bitkileri destekleme primlerine,
İlişkin soruları ve Tarım ve Köyişleri Bakanı Mehmet Mehdi Eker'in cevabı (7/13374), (7/13375)
6.- Manisa Milletvekili Ahmet Orhan'ın, tarım sigortası uygulamalarının değerlendirilmesine,
Manisa'da don afeti mağduru çiftçilerin durumuna,
- Afyonkarahisar Milletvekili Halil Ünlütepe'nın, don afetinin oluşturduğu mağduriyete,
- İzmir Milletvekili Selçuk Ayhan'ın, tarım dışı kullanıma açılan tarım arazilerine,
İlişkin soruları ve Tarım ve Köyişleri Bakanı Mehmet Mehdi Eker'in cevabı (7/13524), (7/13525), (7/13526), (7/13527)
7.- Kars Milletvekili Gürcan Dağdaş'ın, Kars'ın Yapı Denetim Kanunu kapsamına alınmasına ilişkin sorusu ve Bayındırlık ve İskân Bakanı Mustafa Demir'in cevabı (7/13532)
8.- Manisa Milletvekili Erkan Akçay'ın, çiftçilerin bankalara olan borçlarına ilişkin Başbakandan sorusu ve Tarım ve Köyişleri Bakanı Mehmet Mehdi Eker'in cevabı (7/13544)
9.- İstanbul Milletvekili Mehmet Sevigen'in, çocuk ve yaşlı bakımevlerinin denetimine,
- Tokat Milletvekili Reşat Doğru'nun, İŞKUR'un Tokat'taki özürlü istihdamına,
İlişkin soruları ve Devlet Bakanı Selma Aliye Kavaf'ın cevabı (7/13716), (7/13717)
TBMM Genel Kurulu saat 11.03'te açılarak altı oturum yaptı.
Birinci, İkinci Oturumlar
Diyarbakır Milletvekili Selahattin Demirtaş ve 19 milletvekilinin, 1995'teki Gazi Mahallesi olaylarının araştırılması (10/699),
Adana Milletvekili Yılmaz Tankut ve 21 milletvekilinin, tarım bölgelerindeki köylerin nüfusunun azalmasının nedenlerinin araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi (10/700),
Malatya Milletvekili Ferit Mevlüt Aslanoğlu ve 22 milletvekilinin, Doğu Anadolu fay hattındaki illerin deprem riskinin araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi (10/701),
Amacıyla birer Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergeleri Genel Kurulun bilgisine sunuldu; önergelerin gündemdeki yerini alacağı ve ön görüşmelerinin, sırası geldiğinde yapılacağı açıklandı.
Gündemin "Genel Görüşme ve Meclis Araştırması Yapılmasına Dair Öngörüşmeler" kısmında yer alan (10/417) esas numaralı, belediyelere kamu paylarının dağıtımı hakkındaki Meclis araştırması önergesinin görüşmelerinin Genel Kurulun 28/4/2010 Çarşamba günkü birleşiminde yapılmasına ilişkin CHP Grubu önerisi yapılan görüşmelerden sonra kabul edilmedi.
İstanbul Milletvekili Burhan Kuzu, Tunceli Milletvekili Kamer Genç'in, şahsına sataşması nedeniyle bir konuşma yaptı.
CHP grup önerisi nedeniyle; Mersin Milletvekili Behiç Çelik,
Aydın Milletvekili Ertuğrul Kumcuoğlu, İstanbul Milletvekili Burhan Kuzu'nun, kendisine hitaben söylediği "Sen bunu hak ettin." ifadesine ilişkin,
Birer açıklamada bulundular.
24/4/2010 tarihinde dağıtılan ve Genel Kurulun aynı tarihli 93'üncü Birleşiminde okunan Başbakan Recep Tayyip Erdoğan hakkındaki (11/11) esas numaralı gensoru önergesinin 29/4/2010 tarihli Genel Kurul gündeminin "Özel Gündemde Yer Alacak İşler" kısmında yer almasına; Genel Kurulun, haftalık olağan çalışma günlerinin dışında aşağıda tarihleri belirtilen pazartesi, cuma, cumartesi ve pazar günlerinde de toplanması ve aşağıda belirtilen saatlerde çalışmasına; bu birleşimlerde gündemin "Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler" kısmında yer alan işlerin görüşülmesine; Genel Kurulun, 04/05/2010 Salı günkü birleşimde sözlü sorular ve diğer denetim konularının görüşülmeyerek gündemin "Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler" kısmında yer alan işlerin görüşülmesine; Genel Kurulun, 29/04/2010 Perşembe günü saat 15.00'te toplanması ve bu birleşimde (11/11) esas numaralı gensoru önergesinin, Anayasa'nın 99'uncu maddesi gereğince gündeme alınıp alınmayacağı hususundaki görüşmelerinin yapılması ve görüşmelerinin tamamlanmasına kadar Genel Kurulun çalışmalarına devam etmesine; Genel Kurulun, 2 Mayıs 2010 Pazar, 3 Mayıs 2010 Pazartesi, 5 Mayıs 2010 Çarşamba, 6 Mayıs 2010 Perşembe, 7 Mayıs 2010 Cuma, 8 Mayıs 2010 Cumartesi ve 9 Mayıs 2010 Pazar günlerinde 12.00-24.00 ve 4 Mayıs 2010 Salı günü ise 15.00-24.00 saatleri arasında çalışmalarını sürdürmesine; Genel Kurulun, 18 ve 25 Mayıs 2010 Salı günkü birleşimlerde, bir saat sözlü soruları müteakip diğer denetim konularının görüşülmeyerek gündemin "Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler" kısmında yer alan işlerin görüşülmesine; 5 ve 26 Mayıs 2010 Çarşamba günkü birleşimlerde sözlü soruların görüşülmemesine; Genel Kurulun, 18 ve 25 Mayıs Salı günkü birleşimlerde 15.00-20.00 saatleri arasında, 20, 26 ve 27 Mayıs 2010 Çarşamba ve Perşembe günkü birleşimlerde ise 13.00-20.00 saatleri arasında çalışmalarını sürdürmesine ilişkin AK PARTİ Grubu önerisi yapılan görüşmelerden sonra kabul edildi.
Birleşime saat 13.29'da ara verildi.
Harun TÜFEKCİ	Fatih METİN
Üçüncü, Dördüncü, Beşinci, Altıncı Oturumlar
1'inci sırasında bulunan ve İç Tüzük'ün 91'inci maddesi kapsamında değerlendirilerek temel kanun olarak bölümler hâlinde görüşülmesi kabul edilen, Türk Ticaret Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu'nun (1/324) (S. Sayısı: 96),
2'nci sırasında bulunan ve İç Tüzük'ün 91'inci maddesi kapsamında değerlendirilerek temel kanun olarak bölümler hâlinde görüşülmesi kabul edilen, Türk Borçlar Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu'nun (1/499) (S. Sayısı: 321),
3'üncü sırasında bulunan, Milletlerarası Para Fonu ile Milletlerarası İmar ve Kalkınma Bankasına Katılmak İçin Hükümete Yetki Verilmesine Dair Kanuna Ek Milletlerarası Para Fonu Ana Sözleşmesinde Değişiklik
Yapılmasına İlişkin Belgelerin Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı ve Dışişleri Komisyonu Raporu'nun (1/761) (S. Sayısı: 458),
4'üncü sırasında bulunan, Kooperatifler Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Adalet ve Kalkınma Partisi Grup Başkanvekili Kayseri Milletvekili Mustafa Elitaş'ın, Kooperatifler Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ile Tarım, Orman ve Köyişleri ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonları Raporlarının (1/811, 2/633) (S. Sayısı: 496),
Görüşmeleri komisyon yetkilileri Genel Kurulda hazır bulunmadığından ertelendi.
5'inci sırasında bulunan ve görüşmelerine devam olunan, Adalet ve Kalkınma Partisi Grup Başkanı İstanbul Milletvekili Recep Tayyip Erdoğan ve 264 Milletvekilinin, 7/11/1982 Tarihli ve 2709 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının Bazı Maddelerinde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Teklifi ve Anayasa Komisyonu Raporu'nun (2/656) (S. Sayısı: 497) birinci görüşmesi tamamlandı; ikinci görüşmesine en az kırk sekiz saat geçtikten sonra başlanabileceği açıklandı.
Eskişehir Milletvekili H. Tayfun İçli'nin, Ordu Milletvekili Mustafa Hamarat'ın, şahsına karşı kaba ve yaralayıcı sözler sarf ettiğine ilişkin Başkanlığa verdiği önergesi üzerine Ordu Milletvekili Mustafa Hamarat, kastının yaralamak olmadığına,
Samsun Milletvekili Ahmet Yeni, 497 Sıra Sayılı Anayasanın Bazı Maddelerinde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Teklifi'nin çerçeve 26'ncı maddesine bağlı geçici 19'uncu maddesi üzerinde konuşma yaparken söylediği "12 Eylül darbe Anayasası'na evet demeye davet ediyorum" şeklindeki ifadesini "12 Eylül darbe Anayasası'nı değiştiren teklife oy vermeye davet ediyorum" şeklinde düzelttiğine,
İstanbul Milletvekili Ayşe Nur Bahçekapılı, 497 Sıra Sayılı Anayasanın Bazı Maddelerinde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Teklifi'nin 27'nci maddesi üzerindeki görüşmeler sırasında şahsına sataşılması nedeniyle yaptığı konuşmada dil sürçmesiyle söylediği "12 Eylül darbe Anayasası'na oy verin" şeklindeki ifadesini "12 Eylül Anayasası'nın değiştirilme teklifine kabul oyu verin" şeklinde düzelttiğine,
Ankara Milletvekili Hakkı Suha Okay, Bursa Milletvekili Mehmet Tunçak'ın, grubuna,
İstanbul Milletvekili Ayşe Nur Bahçekapılı, Mersin Milletvekili Ali Rıza Öztürk'ün, AK PARTİ Grubu Başkanına,
Mersin Milletvekili Ali Rıza Öztürk, İstanbul Milletvekili Ayşe Nur Bahçekapılı'nın, şahsına,
İstanbul Milletvekili Ayşe Nur Bahçekapılı, Yalova Milletvekili Muharrem İnce'nin, şahsına,
Geçici madde ilavesine ilişkin iki önergeyi işleme alıp diğer önergeleri işleme almaması nedeniyle Oturum Başkanının tutumu hakkında açılan usul tartışması sonucunda, Oturum Başkanı, tutumunun doğru olduğunu açıkladı.
29 Nisan 2010 Perşembe günü saat 15.00'te toplanmak üzere birleşime 04.03'te son verildi.
Murat ÖZKAN	Fatih METİN
Gülşen ORHAN	Harun TÜFEKCİ
Bayram ÖZÇELİK	Yusuf COŞKUN
1.- Emniyet Teşkilatı Kanunu ile Genel Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı (1/865) (İçişleri ile Plan ve Bütçe Komisyonlarına) (Başkanlığa geliş tarihi: 20.04.2010)
2.- Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Uluslararası Türk Kültürü Teşkilatı (TÜRKSOY) Arasında Evsahibi Ülke Anlaşmasının Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı (1/866) (Milli Eğitim, Kültür, Gençlik ve Spor ile Dışişleri Komisyonlarına) (Başkanlığa geliş tarihi: 21.04.2010)
3.- Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Suriye Arap Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Gençlik ve Spor Alanlarında İşbirliği Protokolünün Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı (1/867) (Milli Eğitim, Kültür, Gençlik ve Spor ile Dışişleri Komisyonlarına) (Başkanlığa geliş tarihi: 21.04.2010)
1.- Tokat Milletvekili Reşat Doğru ve Karaman Milletvekili Hasan Çalış'ın; Türk Ceza Kanunu ve Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi (2/678) (Adalet Komisyonuna) (Başkanlığa geliş tarihi: 19.04.2010)
2.- Tokat Milletvekili Reşat Doğru'nun; Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi (2/679) (Milli Eğitim, Kültür, Gençlik ve Spor ile Plan ve Bütçe Komisyonlarına) (Başkanlığa geliş tarihi: 19.04.2010)
3.- Tokat Milletvekili Reşat Doğru'nun; Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi (2/680) (Milli Eğitim, Kültür, Gençlik ve Spor ile Plan ve Bütçe Komisyonlarına) (Başkanlığa geliş tarihi: 19.04.2010)
1.- Bitlis Milletvekili Mehmet Nezir Karabaş'ın, Tatvan Devlet Hastanesi personeline lojman alımına ilişkin Sağlık Bakanından sözlü soru önergesi (6/2020) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
2.- Bitlis Milletvekili Mehmet Nezir Karabaş'ın, Bitlis'teki bazı taşınmazlara ilişkin Kültür ve Turizm Bakanından sözlü soru önergesi (6/2021) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
3.- Malatya Milletvekili Ferit Mevlüt Aslanoğlu'nun, Malatya sebze ve meyve haline ilişkin Sanayi ve Ticaret Bakanından sözlü soru önergesi (6/2022) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
4.- Ardahan Milletvekili Ensar Öğüt'ün, bir beldedeki okulun taşımalı eğitim kapsamına alınmasına ilişkin Milli Eğitim Bakanından sözlü soru önergesi (6/2023) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
5.- Ardahan Milletvekili Ensar Öğüt'ün, bir köyün altyapı hizmetlerine ayrılan ödeneğe ilişkin İçişleri Bakanından sözlü soru önergesi (6/2024) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
6.- Ardahan Milletvekili Ensar Öğüt'ün, Ardahan'daki öğretmenlerin çalışma statülerine ilişkin Milli Eğitim Bakanından sözlü soru önergesi (6/2025) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
7.- Ardahan Milletvekili Ensar Öğüt'ün, geçici personelin sözleşmeli statüye alınmasına ilişkin Maliye Bakanından sözlü soru önergesi (6/2026) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
8.- Ardahan Milletvekili Ensar Öğüt'ün, geçici köy korucularının özlük haklarına ilişkin İçişleri Bakanından sözlü soru önergesi (6/2027) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
9.- Ardahan Milletvekili Ensar Öğüt'ün, Ardahan'da Hazine arazilerinin çiftçilere dağıtımına ilişkin Maliye Bakanından sözlü soru önergesi (6/2028) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
1.- İstanbul Milletvekili Süleyman Yağız'ın, kamu taşıtlarına ilişkin Başbakandan yazılı soru önergesi (7/13943) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
2.- Denizli Milletvekili Hasan Erçelebi'nin, Ankara'daki Atatürk Kültür Merkezi binasına ilişkin Başbakandan yazılı soru önergesi (7/13944) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
3.- Manisa Milletvekili Şahin Mengü'nün, Fransa ziyaretiyle ilgili bazı iddialara ilişkin Başbakandan yazılı soru önergesi (7/13945) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
4.- İstanbul Milletvekili Süleyman Yağız'ın, emekli maaşlarından derneklere yapılan kesintilere ilişkin Başbakandan yazılı soru önergesi (7/13946) (Başkanlığa geliş tarihi: 15/04/2010)
5.- Muğla Milletvekili Fevzi Topuz'un, bilgi ve iletişim teknolojilerinin kullanımına ilişkin Başbakandan yazılı soru önergesi (7/13947) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
6.- Trabzon Milletvekili M. Akif Hamzaçebi'nin, biyometrik pasaporta geçiş için yapılan ihaleye ilişkin Başbakandan yazılı soru önergesi (7/13948) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
7.- Muğla Milletvekili Fevzi Topuz'un, istihdamın artırılmasına ilişkin Başbakandan yazılı soru önergesi (7/13949) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
8.- İzmir Milletvekili Selçuk Ayhan'ın, hayvanlara yönelik şiddet olaylarına ilişkin Başbakandan yazılı soru önergesi (7/13950) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
9.- Diyarbakır Milletvekili Akın Birdal'ın, bir mahkumun cezaevinde ölümüne ilişkin Başbakandan yazılı soru önergesi (7/13951) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
10.- Van Milletvekili Fatma Kurtulan'ın, Van'daki kadın personele ilişkin Adalet Bakanından yazılı soru önergesi (7/13952) (Başkanlığa geliş tarihi: 15/04/2010)
11.- İstanbul Milletvekili Sebahat Tuncel'in, cezaevindeki bir kişinin sağlık sorunlarına ilişkin Adalet Bakanından yazılı soru önergesi (7/13953) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
12.- İzmir Milletvekili Mehmet Ali Susam'ın, BAĞ-KUR emeklilerinin aylıklarının yanlış hesaplandığı iddiasına ilişkin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanından yazılı soru önergesi (7/13954) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
13.- Adıyaman Milletvekili Şevket Köse'nin, Adıyaman'daki çocuk işçiliğine ilişkin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanından yazılı soru önergesi (7/13955) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
14.- Gaziantep Milletvekili Yaşar Ağyüz'ün, emekli aylıklarının iyileştirilmesine ilişkin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanından yazılı soru önergesi (7/13956) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
15.- Bursa Milletvekili Kemal Demirel'in, bir köye gölet yapımına ilişkin Çevre ve Orman Bakanından yazılı soru önergesi (7/13957) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
16.- Adıyaman Milletvekili Şevket Köse'nin, Adıyaman'daki atık yönetimi ve tesislerine ilişkin Çevre ve Orman Bakanından yazılı soru önergesi (7/13958) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
17.- İstanbul Milletvekili Mehmet Sevigen'in, İstanbul'da orman arazisinde su dolum tesisleri kurulmasına ilişkin Çevre ve Orman Bakanından yazılı soru önergesi (7/13959) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
18.- Hakkari Milletvekili Hamit Geylani'nin, polisin bazı olaylara müdahalesine ilişkin İçişleri Bakanından yazılı soru önergesi (7/13960) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
19.- İstanbul Milletvekili Sebahat Tuncel'in, bir göz altı olayına ilişkin İçişleri Bakanından yazılı soru önergesi (7/13961) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
20.- Diyarbakır Milletvekili Akın Birdal'ın, bazı deprem konutlarından kira alınmasına ilişkin İçişleri Bakanından yazılı soru önergesi (7/13962) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
21.- İstanbul Milletvekili Mehmet Sevigen'in, İSKİ'nin suya yaptığı zamlara ilişkin İçişleri Bakanından yazılı soru önergesi (7/13963) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
22.- Bursa Milletvekili Kemal Demirel'in, bir köyün kanalizasyon ve köy konağı ihtiyacına ilişkin İçişleri Bakanından yazılı soru önergesi (7/13964) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
23.- Bursa Milletvekili Kemal Demirel'in, Orhaneli-Büyükorhan arasındaki yola ilişkin İçişleri Bakanından yazılı soru önergesi (7/13965) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
24.- Bursa Milletvekili Kemal Demirel'in, bir köyün kanalizasyon sorununa ilişkin İçişleri Bakanından yazılı soru önergesi (7/13966) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
25.- Bursa Milletvekili Kemal Demirel'in, bir köy konağı inşaatına ilişkin İçişleri Bakanından yazılı soru önergesi (7/13967) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
26.- Adıyaman Milletvekili Şevket Köse'nin, Adıyaman'daki otoparklara ilişkin İçişleri Bakanından yazılı soru önergesi (7/13968) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
27.- Adana Milletvekili Hulusi Güvel'in, Seyhan Belediyesince kurulan şirketlerin ve iştiraklerinin yönetimine ilişkin İçişleri Bakanından yazılı soru önergesi (7/13969) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
28.- Bursa Milletvekili Kemal Demirel'in, Karacabey'deki bazı köy yollarının yapımına ilişkin İçişleri Bakanından yazılı soru önergesi (7/13970) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
29.- Muğla Milletvekili Fevzi Topuz'un, Marmaris Belediye Başkanına yapılan saldırıya ilişkin İçişleri Bakanından yazılı soru önergesi (7/13971) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
30.- Antalya Milletvekili Tayfur Süner'in, Akseki ilçesinin su sorununa ilişkin İçişleri Bakanından yazılı soru önergesi (7/13972) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
31.- Bursa Milletvekili Kemal Demirel'in, bir köy yolunun yapımına ilişkin İçişleri Bakanından yazılı soru önergesi (7/13973) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
32.- İstanbul Milletvekili Sacid Yıldız'ın, Burgaz Adasındaki Sait Abasıyanık Müzesine ilişkin Kültür ve Turizm Bakanından yazılı soru önergesi (7/13974) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
33.- Adıyaman Milletvekili Şevket Köse'nin, Kahta Turizm Kenti Projesine ilişkin Kültür ve Turizm Bakanından yazılı soru önergesi (7/13975) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
34.- Adıyaman Milletvekili Şevket Köse'nin, Adıyaman'da tahsis edilen Hazine ve orman arazilerine ilişkin Kültür ve Turizm Bakanından yazılı soru önergesi (7/13976) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
35.- İstanbul Milletvekili Necla Arat'ın, Kınalı Ada'daki iskele inşaatına ilişkin Kültür ve Turizm Bakanından yazılı soru önergesi (7/13977) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
36.- Adana Milletvekili Hulusi Güvel'in, Tarsus-Karataş-Yumurtalık koridorundaki turizme ilişkin Kültür ve Turizm Bakanından yazılı soru önergesi (7/13978) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
37.- Muğla Milletvekili Gürol Ergin'in, havaalanlarında alınan bir ücrete ilişkin Kültür ve Turizm Bakanından yazılı soru önergesi (7/13979) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
38.- İzmir Milletvekili Selçuk Ayhan'ın, bazı madencilik faaliyetlerinin kültür ve turizm alanlarına etkisine ilişkin Kültür ve Turizm Bakanından yazılı soru önergesi (7/13980) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
39.- Antalya Milletvekili Tayfur Süner'in, Akseki Kütüphanesinin nadir yazma eserlerine ilişkin Kültür ve Turizm Bakanından yazılı soru önergesi (7/13981) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
40.- Bilecik Milletvekili Yaşar Tüzün'ün, vergi borcu nedeniyle bağlanan kamyonlara ilişkin Maliye Bakanından yazılı soru önergesi (7/13982) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
41.- Kırklareli Milletvekili Turgut Dibek'in, varlık barışı uygulamasına ilişkin Maliye Bakanından yazılı soru önergesi (7/13983) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
42.- Adana Milletvekili Hulusi Güvel'in, Adana'da tarımsal sulamada kullanılan elektrik borçlarına ilişkin Maliye Bakanından yazılı soru önergesi (7/13984) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
43.- Van Milletvekili Fatma Kurtulan'ın, İzmir'de bir öğrenci yurdundaki olaya ilişkin Milli Eğitim Bakanından yazılı soru önergesi (7/13985) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
44.- Van Milletvekili Özdal Üçer'in, taşımalı eğitimdeki trafik kazalarına ilişkin Milli Eğitim Bakanından yazılı soru önergesi (7/13986) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
45.- Mardin Milletvekili Emine Ayna'nın, bir ilköğretim okulunun yemekhane ihtiyacına ilişkin Milli Eğitim Bakanından yazılı soru önergesi (7/13982) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
46.- Van Milletvekili Özdal Üçer'in, taşımalı eğitim uygulamasına ilişkin Milli Eğitim Bakanından yazılı soru önergesi (7/13988) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
47.- İzmir Milletvekili Selçuk Ayhan'ın, eğitim sistemindeki bazı sorunlara ilişkin Milli Eğitim Bakanından yazılı soru önergesi (7/13989) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
48.- Bartın Milletvekili Muhammet Rıza Yalçınkaya'nın, okul aile birliklerinin hesap ve işlemlerinin denetimine ilişkin Milli Eğitim Bakanından yazılı soru önergesi (7/13990) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
49.- Bursa Milletvekili Kemal Demirel'in, Van'daki okulların depreme karşı dayanıklılığına ilişkin Milli Eğitim Bakanından yazılı soru önergesi (7/13991) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
50.- Bursa Milletvekili Kemal Demirel'in, Bursa'da deprem testi yapılmayan okullara ilişkin Milli Eğitim Bakanından yazılı soru önergesi (7/13992) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
51.- Bursa Milletvekili Kemal Demirel'in, Kastamonu'daki okulların depreme karşı dayanıklılığına ilişkin Milli Eğitim Bakanından yazılı soru önergesi (7/13993) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
52.- Bursa Milletvekili Kemal Demirel'in, Tunceli'deki okulların depreme karşı dayanıklılığına ilişkin Milli Eğitim Bakanından yazılı soru önergesi (7/13994) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
53.- Mardin Milletvekili Emine Ayna'nın, öğretmen kadrosu dışındaki personele ilişkin Milli Eğitim Bakanından yazılı soru önergesi (7/13995) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
54.- Van Milletvekili Özdal Üçer'in, alınan bilgisayar donanım ve yazılımlarına ilişkin Milli Eğitim Bakanından yazılı soru önergesi (7/13996) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
55.- Bursa Milletvekili Kemal Demirel'in, Çankırı'daki okulların depreme karşı dayanıklılığına ilişkin Milli Eğitim Bakanından yazılı soru önergesi (7/13997) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
56.- Bursa Milletvekili Kemal Demirel'in, Bitlis'teki okulların depreme karşı dayanıklılığına ilişkin Milli Eğitim Bakanından yazılı soru önergesi (7/13998) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
57.- Bursa Milletvekili Kemal Demirel'in, Yozgat'taki okulların depreme karşı dayanıklılığına ilişkin Milli Eğitim Bakanından yazılı soru önergesi (7/13999) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
58.- Bursa Milletvekili Kemal Demirel'in, Osmaniye'deki okulların depreme karşı dayanıklılığına ilişkin Milli Eğitim Bakanından yazılı soru önergesi (7/14000) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
59.- Bursa Milletvekili Kemal Demirel'in, Kilis'teki okulların depreme karşı dayanaklılığına ilişkin Milli Eğitim Bakanından yazılı soru önergesi (7/14001) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
60.- İzmir Milletvekili Ahmet Ersin'in, bir sendika şube başkanına verilen disiplin cezasına ilişkin Milli Eğitim Bakanından yazılı soru önergesi (7/14002) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
61.- Van Milletvekili Özdal Üçer'in, üniversite hastanelerine yapılan ödemelere ve sağlıktaki finansmana ilişkin Sağlık Bakanından yazılı soru önergesi (7/14003) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
62.- Kırklareli Milletvekili Turgut Dibek'in, Kırklareli Devlet Hastanesinin ihalelerine ilişkin Sağlık Bakanından yazılı soru önergesi (7/14004) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
63.- Van Milletvekili Fatma Kurtulan'ın, Ardahan Devlet Hastanesinde yaşanan bir olaya ilişkin Sağlık Bakanından yazılı soru önergesi (7/14005) (Başkanlığa geliş tarihi: 15/04/2010)
64.- İstanbul Milletvekili Çetin Soysal'ın, tarımdaki daralmaya ve çiftçi borçlarına ilişkin Tarım ve Köyişleri Bakanından yazılı soru önergesi (7/14006) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
65.- Adıyaman Milletvekili Şevket Köse'nin, Adıyaman'daki mera, yaylak ve kışlaklara ilişkin Tarım ve Köyişleri Bakanından yazılı soru önergesi (7/14007) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
66.- İstanbul Milletvekili Sacid Yıldız'ın, acil telefon numaralarının tek numaraya indirilmesine ilişkin Ulaştırma Bakanından yazılı soru önergesi (7/14008) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
67.- Antalya Milletvekili Tayfur Süner'in, Antalya-Kemer-Tekirova yolundaki tünellerin trafiğe açılmasına ilişkin Ulaştırma Bakanından yazılı soru önergesi (7/14009) (Başkanlığa geliş tarihi: 14/04/2010)
68.- Mardin Milletvekili Emine Ayna'nın, PTT'nin yeniden yapılandırılmasına ilişkin Ulaştırma Bakanından yazılı soru önergesi (7/14010) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
69.- Batman Milletvekili Bengi Yıldız'ın, Batman Garının sel atıklarından temizlenmesine ilişkin Ulaştırma Bakanından yazılı soru önergesi (7/14011) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
70.- Sivas Milletvekili Malik Ecder Özdemir'in, Akdağmadeni-Gemerek yoluna ilişkin Ulaştırma Bakanından yazılı soru önergesi (7/14012) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
71.- Konya Milletvekili Atilla Kart'ın, biyometrik pasaport işi ihalesine ilişkin Dışişleri Bakanından yazılı soru önergesi (7/14013) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
72.- Afyonkarahisar Milletvekili Halil Ünlütepe'nin, İletişim Fakültesi mezunlarının TRT'de istihdamına ilişkin Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısından (Bülent Arınç) yazılı soru önergesi (7/14014) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
73.- Uşak Milletvekili Osman Coşkunoğlu'nun, kaçak tütün mamulleri satışına ilişkin Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısından (Ali Babacan) yazılı soru önergesi (7/14015) (Başkanlığa geliş tarihi: 16/04/2010)
1.- Kırklareli Milletvekili Turgut Dibek ve 26 Milletvekilinin, eski hükümlülerin istihdamındaki sorunların araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi (10/702) (Başkanlığa geliş tarihi: 12.03.2010)
2.- Adıyaman Milletvekili Şevket Köse ve 20 Milletvekilinin, tekstil sektörünün sorunlarının araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi (10/703) (Başkanlığa geliş tarihi: 12.03.2010)
3.- Diyarbakır Milletvekili Selahattin Demirtaş ve 19 Milletvekilinin, bazı lise ve üniversitelerde bir kısım öğrencilerin yaşadığı iddia edilen olayların araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi (10/704) (Başkanlığa geliş tarihi: 15.03.2010)
1.- Balıkesir Milletvekili Hüseyin Pazarcı'nın, maden ocaklarında yaşanan grizu patlamalarının önlenmesine ilişkin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanından yazılı soru önergesi (7/12881)
2.- Adıyaman Milletvekili Şevket Köse'nin, özel kalem müdürlüğü ve basın müşavirliği kadrolarına yapılan atamalara ilişkin Başbakandan yazılı soru önergesi (7/13004)
KÂTİP ÜYELER: Gülşen ORHAN (Van), Yusuf COŞKUN (Bingöl)
BAŞKAN - Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 98'inci Birleşimini açıyorum.
Saygıdeğer milletvekilleri, Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır.
Sözlü soru önergesinin geri alınmasına dair bir tezkere vardır, okutuyorum:
Gündemin Sözlü Sorular Kısmının 513 üncü sırasında yer alan (6/1939) esas numaralı sözlü soru önergemi geri alıyorum.
BAŞKAN - Sözlü soru önergesi geri verilmiştir.
22 Mayıs 2003 tarih ve 4857 sayılı İş Kanunu'nda "50 ve üzeri işçi çalıştıran kamu ve özel işyerlerinde en az yüzde 6 özürlü ve eski hükümlü çalıştırılmak zorunluluğu" hükmü bulunmaktaydı. 26 Mayıs 2008'de resmi gazetede yayımlanan "5763 sayılı İş Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun" ile 4857 sayılı İş Kanunu'ndaki özürlü, eski hükümlü ve terör mağdurlarının çalıştırılma zorunluluğu yeniden düzenlenmiştir. Buna göre özel işyerlerinde eski hükümlü ve terör mağduru çalıştırılma zorunluluğu kaldırılarak, eski hükümlülerin ve terör mağdurlarının 50 ve üzeri işçi çalıştıran yalnızca kamu işyerlerinde yüzde 2 oranında çalıştırılmaları zorunlu kılınmıştır. 2008'deki değişiklik öncesi İŞKUR'dan iş bekleyen eski hükümlü sayısı 16 bin 30 iken, bu sayı 2010 Ocak sonu itibariyle 19 bin 625'e yükselmiştir.
Özel sektör işyerlerinde eski hükümlü istihdamı zorunluluğu varken de yasanın uygulanmasında sıkıntılar olduğu göz önüne alındığında, bu zorunluluğun sona ermesiyle birlikte eski hükümlülerin iş bulma olanağı neredeyse tamamen ortadan kalkmıştır. Kamuda eski hükümlüler için yüzde 2'lik zorunlu istihdam kotasının yükseltilmeyip aynen korunması da hükümlülerin mağduriyetini arttırmıştır.
Türkiye İş Kurumu (İŞKUR) verilerine göre; 2008 yılının Mayıs ayı sonu itibariyle İŞKUR'a kayıtlı eski hükümlü sayısı 16 bin 30 iken, bu sayı Ocak 2010 sonu itibariyle 19 bin 625'e yükselmiştir. 2008'de 191'i kamu, 2 bin 290'ı özel sektör işyerlerinde olmak üzere toplam 2 bin 481 eski hükümlü işe başlatılmıştı. 5763 sayılı İş Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile eski hükümlü çalıştırma zorunluluğu kaldırıldığından, 2009 yılında özel sektöre hiç eski hükümlü statüsünde yerleştirme yapılmamıştır. Kamu işyerlerinde işe başlatılan eski hükümlülerin sayısı ise sadece 332 olmuştur.
Özel sektör işverenleri, zorunluluk kalktığı için eski hükümlü işgücü talebinde bulunmamakta, normal iş başvuruları da "eski hükümlü oldukları gerekçesiyle" kabul edilmemektedir. Eski hükümlülerin istihdamı önündeki sorunlar eski hükümlüleri suça itmektedir. Bu durum eski hükümlüler kadar, toplumun diğer kesimlerinin de sıkıntı yaşamasına neden olmaktadır.
Bu nedenlerle, eski hükümlülerin istihdam edilmesinin önündeki sorunların tespiti, ortaya çıkarılması ve çözümlenmesi amacı ile Anayasamızın 98. maddesi, İçtüzüğümüzün 104. ve 105. maddeleri gereğince bir Araştırma Komisyonu kurularak konunun tüm boyutlarıyla araştırılmasını saygılarımızla arz ederiz.
1) Turgut Dibek	(Kırklareli)
2) Şevket Köse	(Adıyaman)
3) Tekin Bingöl	(Ankara)
4) Durdu Özbolat	(Kahramanmaraş)
5) Atila Emek	(Antalya)
6) Tayfur Süner	(Antalya)
7) Ferit Mevlüt Aslanoğlu	(Malatya)
8) Enis Tütüncü	(Tekirdağ)
9) Ali İhsan Köktürk (Zonguldak)
10) Bülent Baratalı	(İzmir)
11) Ergün Aydoğan	(Balıkesir)
12) Birgen Keleş	(İstanbul)
13) Erol Tınastepe	(Erzincan)
14) Ali Koçal	(Zonguldak)
15) Mehmet Ali Özpolat	(İstanbul)
16) Ramazan Kerim Özkan	(Burdur)
17) Mevlüt Coşkuner	(Isparta)
18) Ali Rıza Ertemür (Denizli)
19) Ahmet Küçük (Çanakkale)
20) Muhammet Rıza Yalçınkaya (Bartın)
21) Ensar Öğüt (Ardahan)
22) Gürol Ergin (Muğla)
23) Ali Arslan (Muğla)
24) Hulusi Güvel (Adana)
25) Rasim Çakır (Edirne)
26) Hüsnü Çöllü (Antalya)
27) Akif Ekici (Gaziantep)
Tekstil, kullanılacak pamuk, keten gibi materyalin elde edilmesinden kumaş, dikili mamul ya da ev tekstili gibi biçimlerde kullanıma hazır hale gelene kadar geçirdiği sürecin tamamına verilen addır. Türkiye'nin en önemli sektörlerinden birisi olan tekstil, ülkemizde yaşanan olumsuz ekonomik koşullardan derinden etkilenmiş ve isminden sıkça söz edilir olmuştur.
Tekstil sektörü, ülkemizin en önemli sektörlerinden biri olduğu için yaşadığı krizler tüm ülkemizi derinden etkilemektedir. Geçmişte de benzeri krizlerin yaşandığını rahatlıkla görebiliriz. 1980'li yıllarda yapılan büyük tekstil yatırımları sonucu dünyada ciddi bir kapasite fazlalığı ortaya çıkınca, 1990'lı yıllarda yatırımlarda büyük bir azalma görülmüştür. Krizlerin patlama dönemi ise 1998 yılından sonraki süreçte gerçekleşmiştir. 1990'lı yıllarda arz fazlası oluşması ve talepte önemli bir daralma yaşanması, Türk Tekstil Sanayini ciddi bir krizle karşı karşıya bırakmıştır.
Yaşanan krizlere rağmen, sektör hâlihazırda dünya pazarlarında ihtiyacın yaklaşık % 4'ünü tek başına karşılamakta ve net ihracatçı konumunu sürdürmektedir. Ancak; Türk tekstil ve konfeksiyon sektörü Türkiye ekonomisi içerisinde mevcut önemini korumakla birlikte, yıllar itibariyle özellikle dış ticaretteki payının azaldığı ve sektörün yeni rekabet ortamından çok büyük bir hasar almadan çıkmak için çabaladığı görülmektedir. Başka bir deyişle tekstil sektörü bunalım yaşamaktadır. Yaşanan krizlerin haricinde, günümüzde yaşanan ekonomik kriz de tekstil sektörüne ağır darbeler vurmuştur. Ülkemizin tekstil devleri bir bir kapanmış ve hatta tekstil sektörünün önemli isimlerinin intihar ettiğine de görülmüştür.
Tekstil sektörünün yaşadığı sorunların en aza indirilmesi, birçok açıdan ülkemiz ekonomisini olumlu etkileyecektir. Zira tekstil, ülkemizin en önemli ihracat kalemlerinden biridir. Yalnızca ihracat olarak değil, ekonomik olarak tüm alanları etkileyen tekstil, 2,5 milyon kişiye doğrudan, 10 milyon kişiye de dolaylı istihdam sağlamaktadır Tekstil sektörü ülkede yaratılan katma değerin 1/10'undan, ülke ihracatının 1/3'ünden fazlasını
gerçekleştirmektedir. Tekstil ve hazır giyim sektörünün imalat sanayi içindeki katma değer payı 1/6'dır. Başka bir ifadeyle tekstil sektörü, ülkemizin can damarlarından biridir ve ülkemiz için yaşamsal öneme sahiptir.
Ülkemizde tekstil sektörü, 2009 yılına büyük umutlarla başlamıştı. 2009 yılının bir önceki yıla göre daha iyi olacağı düşünülmüştü. Fakat, yaşanan koşullar bu umutların kısa sürede tükenmesine yol açmıştır. Özellikle Adıyaman gibi illerimizde, 5084 sayılı yasaya dayanan teşvikin, 2009'un sonunda sona ermesi başka sorunları da peşi sıra getirmiştir. Sanayimizin de en önemli alanlarından biri olan tekstil, birçok açıdan yeni sorunlarla karşılaşır olmuştur. Gümrük Birliği'nin etkileri, firmaların öz sermayelerinin yetersizliği, finansmanın ise kısa vadeli ve pahalı olması, sanayide kullanılan enerjinin rakip ülkelerden pahalı olması, işçiliğin giderek pahalı hale gelmesi, pamuk başta olmak üzere istikrarlı hammadde fiyatlarının oluşamaması, yurt dışı pazarlarda dağıtım kanallarına sahip olamama, Ar-Ge'ye yeterince önem verilmemesi gibi sorunlar tekstilin uluslararası alanda gelişimine engel teşkil etmektedir. Geçmişteki plansız büyüme ve yatırımlar, maliyet artışları, pazarlama ve markalaşamama sorunları ile kotaların kalkması ve bütün bunlara Çin faktörünün eklenmesi sonucu, tekstile devletin özel bir önemle yaklaşması gerçeğini doğurmuştur.
Tekstil sektörünün sorunlarının ve bu sorunların çözümlerinin araştırılması amacıyla Anayasa'nın 98. ve TBMM İçtüzüğü'nün 104 ve 105. maddeleri gereğince Meclis Araştırması açılmasını saygılarımızla arz ederiz.
1) Şevket Köse (Adıyaman)
2) Hulusi Güvel	(Adana)
3) Durdu Özbolat (Kahramanmaraş)
4) Tekin Bingöl	(Ankara)
5) Gürol Ergin	(Muğla)
6) Ali Arslan	(Muğla)
7) Tayfur Süner	(Antalya)
8) Rasim Çakır	(Edirne)
9) Ali Koçal	(Zonguldak)
10) Mehmet Ali Özpolat	(İstanbul)
11) Ali Rıza Ertemür	(Denizli)
12) Ahmet Küçük	(Çanakkale)
13) Hüsnü Çöllü	(Antalya)
14) Mevlüt Coşkuner	(Isparta)
16) Ensar Öğüt (Ardahan)
17) Bülent Baratalı	(İzmir)
18) Muhammet Rıza Yalçınkaya	(Bartın)
19) Akif Ekici	(Gaziantep)
20) Selçuk Ayhan	(İzmir)
21) Abdulaziz Yazar	(Hatay)
Türkiye'de son yıllarda giderek artan ve basına yansıyan üniversite ve liselerde ırkçı ve ayrımcı baskı ve saldırı olaylarının neden ve sonuçlarının araştırılması, bu olayları destekleyen kişi ve kurumların ortaya çıkarılması, tüm öğrencilerin can güvenliğinin sağlanarak özgürce eğitimlerine devam edebilme-lerinin sağlanabilmesi ve tüm bu saldırıların ve baskıların ortadan kaldırılabil-mesi amacıyla Anayasanın 98'inci, İçtüzüğün 104 ve 105'inci maddeleri gere-ğince Meclis Araştırması açılması için gereğini arz ederiz.
1) Selahattin Demirtaş (Diyarbakır)
2) Gültan Kışanak	(Diyarbakır)
3) Ayla Akat Ata (Batman)
4) Bengi Yıldız	(Batman)
5) Akın Birdal	(Diyarbakır)
6) Emine Ayna	(Mardin)
7) Fatma Kurtulan	(Van)
8) Hasip Kaplan (Şırnak)
9) Hamit Geylani	(Hakkâri)
10) İbrahim Binici	(Şanlıurfa)
11) M. Nuri Yaman	(Muş)
12) Mehmet Nezir Karabaş (Bitlis)
13) Mehmet Ufuk Uras (İstanbul)
14) Osman Özçelik (Siirt)
15) Özdal Üçer	(Van)
16) Pervin Buldan	(Iğdır)
17) Sebahat Tuncel	(İstanbul)
18) Sırrı Sakık	(Muş)
19) Sevahir Bayındır	(Şırnak)
20) Şerafettin Halis	(Tunceli)
Üniversiteler, fikirlerin özgürce tartışıldığı, demokratik bireylerin kendilerini ifade etmede özgür alanların yaratıldığı, kişilerin değil fikirlerin çatıştığı kurumlar olmalıdır. Bu yüzden üniversitelerde, öğrencilerin ve öğretim üyelerinin özgürce politik düşüncelerini belirtebilmeleri gerekirken bu düşünceleri tartışabilecekleri ortamların oluşturulması gereklidir. Ne yazık ki Türkiye tarihinde, özellikle 1980 darbesinden sonra üniversitelerde politik düşüncesinden dolayı muhalif olan, demokratik olan öğrenciler ırkçı saldırılara ve baskılara maruz kalmaktadır. Her geçen gün Türkiye'nin farklı illerindeki üniversitelerde çeşitli grupların saldırıları gerçekleşmekte ve öğrenciler bu baskılardan dolayı can güvenliği olmadığı için okuldan uzaklaşmak zorunda bırakılmakta, eğitimine devam edememektedir. Bu ırkçı ve insanlık dışı saldırılar ve baskılar artık liselerde de sıkça görülür duruma gelmiştir. En son Malatya Doğanşehir Meslek Lisesi'nde 10 Kürt öğrenci ülkü ocağından olduğu söylenen bir grup tarafından saldırıya uğramıştır ve okul müdürünün can güvenliklerini sağlayamadıkları gerekçesiyle öğrencileri okuldan uzaklaştırarak çözüm bulduğu basına yansımıştır. Yine Kütahya Dumlupınar Üniversitesinde, maç sonrası ırkçı bir grubun Kürt bir öğrenciye karşı linç girişimi Kürt öğrencilerin darp edilmesiyle sonuçlanmıştır. Fırat Üniversitesi'nde ülkücü oldukları belirtilen bir grup öğrenci karşı görüşlü öğrencilere bıçak ve sopalarla saldırarak 4 kişinin ağır yaralanmasına neden olmuştur. Kürt öğrencilerden ağır yaralananlar olurken, diğer Kürt öğrencilerin polis tarafından şiddete maruz kaldığı iddiaları endişe yaratmıştır.
2008 yılında İHD ve Mazlum-Der, 9 Mart'ta Karabük Üniversitesi'nde Kürt öğrencilere yapılan saldırılarla ilgili bir raporu kamuoyuna sunmuştur Karabük Üniversitesi'nde öğrenim gören bir grup Kürt öğrencinin, bir süredir üniversite yerleşkesinde, Kredi ve Yurtlar Kurumuna bağlı öğrenci yurdunda ve ikamet ettikleri şehir merkezindeki evlerinin önünde yaşadıkları hak ihlallerinin son donemde iyice arttığı belirtilen raporda 2004-2005 yıllarında 3 Kürt öğrencinin linç girişiminde bulunulduğu belirtilmiştir. Raporda yüksek öğrenim yurdunda kalan Diyarbakırlı bir kız öğrencinin tehditlerle yurttan çıkartıldığı da belirtilmektedir. İHD ve Mazlum-Der, Türkiye'nin çeşitli illerinde üniversite öğrencilerin benzer şikayetlerle kendilerine başvurduğu ve son yıllarda başvuru sayısının arttığını belirtmiştir. 2006 yılında Ankara ve Ege Üniversitesi'nde benzer olaylar gerçekleşmiş, 40 kişilik ırkçı bir grubun, bir grup öğrenciye saldırdıkları basına yansımıştır. Satır ve bıçakların olduğu saldırı da Sinan Benek ve Mustafa Yeşil isimli iki öğrenci ağır yaralanmıştır. Yine bir grup Ege Üniversitesi'nde Kürt
ve sol görüşlü öğrencilere saldırarak 3 öğrenciyi evlerinde sopayla darp ettiği açıklanmıştır. Saldırı sonrası Mahmut Birişik ve Metin Batıhan isimli öğrenciler hastaneye kaldırılmıştır.
Bilimsel eğitimin ve özgür beyinlerin yetiştirilmesi gereken üniversiteler ve liselerde ırkçı saldırılar ve tepkiler artarken bu konuda yetkili birimlerin gerekli tedbirleri almadığı görülmektedir. Bu olaylara karşı ilgisiz kalmak yada olayları görmezlikten gelmek, daha sonra bu olaylara tepki olarak doğabilecek reaksiyonları da tetikleyebilecektir. İnsan Hakları kuruluşlarının okullarda giderek artan bu ırkçı saldırı ve baskıların endişe verici olarak değerlendirmeleri dikkate alınmalıdır. Kürt olduğu için, demokratik olduğu için yada alevi olduğu için öğrencilere saldıran bir zihniyet ne yazık ki demokratikleşen Türkiye için negatif bir durumdur. Bu nedenle, üniversitelerin gerçek işlevlerinin yerine getirebilmesi ve özgürce düşüncelerin açıklandığı kurumlar haline dönüştürülebilmesi için üniversiteler başta olmak üzere, eğitim kurumlarında meydana gelen ve iddia edilen bu ırkçı ve ayrımcı saldırıların, baskıların ortaya çıkarılması, bu olayları destekleyen kişi ve kurumların ve bütününde zihniyetin ortaya çıkarılması, tüm öğrencilerin din, dil, ırk ve kültürü ne olursa olsun eşit ve özgür eğitim alabilmeleri için bir meclis araştırma komisyonu kurulmasını öneriyoruz.
BAŞKAN - Saygıdeğer milletvekili arkadaşlarım, birkaç gün önce kaybettiğimiz ve bugün öğlen, Kocatepe Camisi'nden ebedî âleme yolcu ettiğimiz Barolar Birliği Başkanı Sayın Özdemir Özok'u rahmetle anıyorum. Ailesine, sevenlerine, yakınlarına ve yargı camiamıza başsağlığı diliyorum. Ruhu şad olsun, mekânı cennet olsun.
Saygıdeğer milletvekilleri, gündemin "Özel Gündemde Yer Alacak İşler" kısmına geçiyoruz.
Bu kısımda yer alan, Cumhuriyet Halk Partisi Grubu Adına İstanbul Milletvekili Kemal Kılıçdaroğlu, Ankara Milletvekili Hakkı Suha Okay ve İzmir Milletvekili Kemal Anadol'un, bazı yabancı firmaların Türkiye'de rüşvet dağıttığı iddiaları karşısında gerekeni yapmadığı iddiasıyla Başbakan Recep Tayyip Erdoğan hakkında Anayasa'nın 99'uncu ve İç Tüzük'ün 106'ncı maddeleri uyarınca bir gensoru açılmasına ilişkin (11/11) esas numaralı Gensoru Önergesi'nin gündeme alınıp alınmayacağı hususundaki görüşmelere başlıyoruz.
Saygıdeğer milletvekilleri, önerge daha önce bastırılıp dağıtıldığı ve Genel Kurulun 24/4/2010 tarihli 93'üncü Birleşiminde okunduğu için tekrar okutmuyorum.
Şimdi, Başkanlığımıza intikal eden söz alan sayın üyelerin isimlerini okuyorum:
Önerge sahibi olarak Kemal Kılıçdaroğlu, İstanbul Milletvekili. Gruplar adına, Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına İstanbul Milletvekili ve Grup Başkan Vekili Sayın Kemal Kılıçdaroğlu; Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Mersin Milletvekilli ve Grup Başkan Vekili Sayın Mehmet Şandır.
Önerge sahibi olarak ilk söz Kemal Kılıçdaroğlu'na ait. Daha sonra Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına da kendi konuşacağı için, süresini birleştirerek şimdi kendisine söz vereceğim.
Sayın Kılıçdaroğlu, buyurun efendim. (CHP sıralarından alkışlar)
Süreniz otuz dakika.
Değerli milletvekilleri, Türkiye'nin yolsuzluk dosyasına tarihsel süreç açısından baktığımızda, çok da olumlu geçtiği söylenemez. İlk ciddi kırılma olayı, Lockheed yolsuzluğunda çıkmıştır. 1974-75 yıllarında, Amerikan Lockheed firması Hollanda, Japonya, İtalya ve Türkiye'ye 24 milyon dolar rüşvet vererek kırk uçak satmıştır. Bu olay Amerika'da patladığı zaman bütün ülkelerde yargı harekete geçmiş, suçlular yakalanmış, cezalarını çekmiş ve mahkûm olmuşlardır. Hatta yanlış hatırlamıyorsam, bir ülkede yargılama süreci canlı televizyon programında bütün bölgeye, bütün ülkeye verilmiştir ama bizim ülkemizde maalesef bu olay kapatıldı ve unutuldu.
Yıllar sonra benzer bir olay AKP döneminde gerçekleşti değerli arkadaşlar. Amerika'da yargılanan bazı firmalar Türkiye'de rüşvet dağıttıklarını itiraf ettiler ve bunlar mahkeme kayıtlarına geçti. Birinci olay, "Delta&Pine" denilen bir şirket, Amerikan firması, tarım ürünleri satıyor. Türkiye'de de bir şirket kurdular, adına "Türk Deltapine Limitet Şirketi" dediler. Yüzde 100 Amerikan iştiraki olan bir firma.
19 Kasım 2009 tarihinde Habertürk gazetesinde bir haber çıktı "GDO'lu pamuğun kralı Türkiye'de rüşvet kralı" diye! Bu olay yer aldı ve bu olay unutuldu. Neden unutuldu ve neden bir şey yapılmadı? Tarım ve Köyişleri Bakanlığı bir suç duyurusunda bulunmadı, hiç kimse bir araştırma ihtiyacı duymadı ama bir sivil toplum örgütü Sağlık ve Gıda Güvenliği Hareketi Derneği cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulundu. 9 Ocak 2010 tarihinde cumhuriyet savcılığı "Bu olay gazete haberinden ibarettir, elde bilgi, belge yoktur, tamamen soyut bir iddiadır." dedi ve takipsizlik kararı verdi. Oysa bu dilekçenin ekinde, Amerika'da yargılanan firmanın, sermaye piyasası kurulu raporunun hem İngilizce hem Türkçe örneği vardı ve bu, ilgili savcı tarafından görülmedi ama biz bunu takip ettik, bırakmadık arkasını. Söz konusu raporda, Türkiye'de 43 bin dolar rüşvet dağıtıldığı söyleniyordu. Kolombiya mahkemesinde 25/7/2000 tarihinde görülen davadaki şu ifadeleri ben, yüce Meclisin takdirine sunmak istiyorum. Mahkemeye sunulan raporda diyor ki: "Bu ödemeler -yani rüşvet ödemeleri- şirketin Türkiye'deki faaliyetlerini sürdürmesi için gerekli olan resmî raporlar ve sertifikaların elde edilmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir." Yine bu raporda "Türk Deltapine tarafından Bakanlık memurlarına yapılan ödemeler, 2006 yılında Deltapine'ı satın alan şirket tarafından yapılan incelemeler sonunda ortaya çıkana kadar durdurulamamıştır."
Bu gelişmeler üzerine 30/12/2009 tarihinde Tarım Bakanlığına bir dilekçe ile başvurdum, Bilgi Edinme Yasası'na göre, dedim ki: "Acaba Türk Deltapine hakkında Amerika'da açılan davada Türkiye'de rüşvet verdiği söylenen bu şirket hakkında, siz, Bakanlık olarak bir soruşturma açtınız mı?" 21 Ocak 2010 tarihi, 14.37 itibarıyla bir yanıt geldi. Aynen okuyorum: "Konuyla ilgili yapılan arşiv araştırmamızda Türk Deltapine unvanlı şirket hakkında yapılmış veya yapılmakta olan bir inceleme ve soruşturmaya rastlanmamıştır."
Bunun üzerine Dışişleri Bakanlığına sordum; olur ya, Dışişleri Bakanlığı duyarlı bir bakanlıktır; Türkiye'de rüşvet dağıtılıyor, Amerika'da mahkeme kararlarına geçiyor; herhâlde Dışişleri Bakanlığı bunu alıp bilgi olarak Türkiye'ye aktaracaktır diye! Dışişleri Bakanlığı 24 Şubat 2010 tarihinde bana yanıt verdi: "Türk Deltapine Limitet Şirketiyle ilgili yargılama süreci hakkında Bakanlığımıza ve ABD'deki temsilciliklerimize bir bilgi ulaşmadığı tespit edilmiştir." Merak ediyorum, bu Dışişleri Bakanlığı ne yapıyor acaba?
OSMAN COŞKUNOĞLU (Uşak) - Sayın Başkan, susturur musunuz lütfen.
HİKMET ERENKAYA (Kocaeli) - Ne biçim adam bunlar be!
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - 24'ünde
BAŞKAN - Sayın Kılıçdaroğlu, bir dakika
(AK PARTİ ve CHP sıralarından gürültüler)
MEHMET CEMAL ÖZTAYLAN (Balıkesir) - Otur yerine!
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - 24
ALİ KOYUNCU (Bursa) - Hayret bir şey ya! Ne ayıp!
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - Arkadaşlar, sürem kayboluyor.
K. KEMAL ANADOL (İzmir) - Arkadaşları susturun. Şuna bak, Anayasa Komisyonu Başkanı!
BAŞKAN - Lütfen
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) -
24 Mart 2010 tarihinde basın toplantısı yapıp bunu açıklıyorum ve Sayın Bakan bir yanıt veriyor, diyor ki: "Ben 19 Ocak 2010 tarihinde soruşturma açtım."
Değerli milletvekilleri, 2009 tarihinde haber yer alıyor, Bakan olarak soruşturma açmıyorsunuz; ben, Bilgi Edinme Yasası'na göre soruyorum, soruşturma açmıyorsunuz; Dışişleri Bakanlığına soruyorum, soruşturma açmıyorsunuz. Ayın 21'inde bana yanıt veriyorsunuz "Soruşturma açılmamıştır" diye; ben, basın toplantısı yaptıktan sonra diyorsunuz ki: "Ben ayın 19'unda soruşturma açtım." Peki, 21'ine bana yanıtı kim verdi? Sizin Bakanlığınız vermedi mi "Soruşturma yoktur." diye? Ama her şeye rağmen bir soruşturma açılmasını da olumlu karşılıyorum.
Son bir not vereyim bu konuyla ilgili. Türk Deltapine Şirketi 43 bin dolar rüşvet ödedi ama Amerika'da 300 bin dolar ceza ödeyerek kurtuldu.
Geliyorum ikinci olaya. Yine bir firma, bu kez bir Alman firması, Siemens. 12/12/2008 tarihinde Amerika Kolombiya Bölge Mahkemesinde dava görülüyor. Sunulan iddianameden bölümü okuyorum değerli arkadaşlar: "2000 yılından 2002 yılına kadar Siemens'in dört iştiraki -ki bunlardan birisi de Siemens Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi, Türkiye'de kurulu olan- Irak Hükûmeti Elektrik ve Petrol Bakanlığı ile toplam değeri 80 milyon doları bulan 42 sözleşme imzalamıştır, bu sözleşmelerin imzalanmasını sağlamak için en az 1.736.076 dolar rüşvet vermiş ve bu 42 sözleşme karşılığında 38 milyon dolar kâr elde etmiştir." Irak devletine ödenen bu rüşvetler dolayısıyla yine mahkeme kararında şunu söylüyor: "Şirketlerin -ki Türkiye'deki Siemens'i kastediyor- muhasebe kayıtlarında ödenmiş rüşvetler sahte işlem kayıtlarıyla muhasebeleştirilmiş ve bu kayıtlar Siemens şirketinin muhasebesinde yer almıştır." Sahte kayıtlarla yer aldığı söyleniyor.
Soru bir: Bizim Maliye Bakanlığı ne yapıyor? Türkiye'den rüşvet ödenecek, rüşveti göreceksiniz, mahkeme kararlarına geçecek, siz bunu duyacaksınız ve hiç sesiniz çıkmayacak.
Yine bu iddianamede çok ilginç bir şey daha var, diyor ki: "Şirketin rüşveti iki Iraklı Hükûmet görevlisine ait bir Ürdün bankası üzerinden ödendiği tespit edilmiştir." İddianameye göre, toplam ödenen rüşvetin -ki az önce söyledim, toplam 1 milyon 736 bin dolardı- 1 milyon 243 bin dolarlık kısmı "Siemens Türkiye" tarafından gerçekleştirilmiştir. Rüşvet 1 milyon 706 bin dolar, Amerika'da yargılama sırasında Siemens, Amerikan Hükûmetine 1 milyar 600 milyon dolar ceza ödemiştir. Bunun bir de Almanya ayağı var, o daha yeni, 2000'li yılların başı değil.
Almanya ayağı şu: Siemens'in Telekom bölümünün başında olan Michael Kutschenreuter var. 7/12/2006 tarihinde Alman savcılığına ifade veriyor -ifadenin aslı bu arkadaşlar- ve diyor ki bu ifadede, 7/12/2006 tarihli ifadede: Türkiye'de bir ihale alınmak için rüşvet verilmesinin en üst düzeyde kararlaştırıldığını belirtiyor.
Şimdi yirmi sekiz sayfalık bu ifade Türkiye Cumhuriyeti savcıları tarafından neden değerlendirilmez? Türkiye Cumhuriyeti Hükûmeti tarafından neden değerlendirilmez? Rüşveti
Değerli arkadaşlarım, bunlardan benim bilgim oluyor da koskoca Türkiye Cumhuriyeti Hükûmetinin bilgisi olmuyor mu? Gazetecilerin bilgisi oluyor da koskoca Türkiye Hükûmetinin bilgisi olmuyor mu? Hangi gerekçeyle olayların üzerine gidilmez ve olaylar kapatılmaya çalışılır?
Şimdi daha güncel olaylara gelelim, Türkiye ile ilgili bölümüne: Emin Şirin -hepiniz hatırlarsınız geçen yasama döneminde milletvekiliydi- 28/3/2006 tarihinde Sayın Binali Yıldırım'a bir soru soruyor, diyor ki: Aycell'in 2001 yılında Siemens ile yaptığı sözleşmeden doğan 10 milyon euroluk alacak Siemens'ten tahsil edilmiş midir, edilmemiş midir? Ve ikinci soru: Aycell yönetiminin Siemens'ten alacakları tahsil etmek için uğraştıkları sırada Ulaştırma Bakanı Binali Yıldırım tarafından görevden alınma nedenleri nedir? 2006-2010. Bu soruya cevap gelmiş değil.
Ben bir soru sordum olayların gazetelerde yer alması üzerine, Sayın Başbakana sordum 4/12/2008'de: Diyorum ki Siemens'in çantacısı olarak yani rüşvete aracılık ettiği söylenen kişi İtalyan Tonio Arcaini'nin Ankara'da Siemens'in Mali İşler Müdürü Michael Kutschenreuter'la görüştüğü doğru mudur değil midir? 28 sayfalık tutanakta Türkiye'de üst düzeyde rüşvet dağıtmak için karar aldıklarını söyleyen kişi, aynı kişi. Bu soruya da herhangi bir yanıt yok. Ama bu arada şunu söyleyeyim: İtalyan Tonio'nun 15 Şubat 2007 tarihinde verdiği yeminli ifade de çok önemli. Bu ifadeye de umarım Hükûmet ilgi gösterir ve bakar.
Üçüncü olay: Daimler, Mercedes otobüsleri satan Daimler firması. 22/3/2010 tarihli yine Kolombiya Bölge Mahkemesinde dava sürüyor. Davada Türkiye dâhil Irak, Endonezya, Nijerya, Rusya, Sırbistan, Tayland -Türkiye de dâhil- ülkelerinde 10 milyonlarca dolara varan rüşvet ödenmiştir. Bu ifade bana ait değil, mahkemeye
sunulan raporda var, 10 milyonlarca dolara varan rüşvet ödenmiştir. Bu olaylarda, Daimler, rüşvetleri ABD bankalarındaki hesapları veya ABD gizli şirketlerinin ABD dışında olan hesaplarını kullanarak transfer etmiştir.
Yine aynı raporun yüz on ikinci paragrafında "Mercedes Türk firmasının, Mercedes Benz Türk firmasının 95 milyon euro tutarındaki ihracatla ilgili olarak 6 milyon 5 bin sterlin tutarında rüşvet ödediğini ortaya koymaktadır." diye açık ve net bir ifade var. Amerika'da yargılanan Daimler firması, 6 milyon 5 bin sterlin rüşvet için 185 milyon dolar ceza ödemiştir.
Daimler'in Türkiye ile ilgili ayağı da var, başka bir ayağı var, henüz sorgulanmayan, bilinmeyen ayakları var. Az önce Sayın Binali Yıldırım'ın soruya yanıt vermediği olay da soruşturulmamıştır. Daimler'in Afrika, Asya ve Orta Doğu'da rüşvet dağıttığını az önce Amerikan belgelerinden söyledik. Bu işin başında Otto Diez ve Till Becker var. Bunların 2'si aynı zamanda Türkiye'de de Mercedes'in yöneticileri arasında.
İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Mercedes'ten üç yüz elli otobüs alıyor. Diyeceksiniz ki: "Üç yüz elli otobüs alınabilir." Üç yüz elli otobüsün alım törenine Sayın Kadir Topbaş, Otto Diez ve Till Becker katılmışlardır, beraber imzalamışlardır. Diyeceksiniz: "Bu da normal, imzalanabilir." Ama burada önemli bir olay vardır.
MEHMET CEMAL ÖZTAYLAN (Balıkesir) - Sizden müsaade alması lazım.
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - Önemli bir olay var değerli milletvekilleri, bizden izin almasına gerek yok. Kamu İhale Kurumu üç yüz elli otobüs alımıyla ilgili ihaleyi iptal ediyor. Telgrafla İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığına "Ben bu ihaleyi iptal ettim." diye yazıyı gönderiyor. Kamu İhale Kurumunun iptal kararına rağmen, "Kamu İhale Kurumu da kim oluyormuş? Böyle bir kurum mu var? Ben otobüsü alırım." deniliyor ve otobüsler alınıyor. Ama buna karşılık Kamu İhale Kurumunun kararını iptal için İstanbul Büyükşehir yargıya başvuruyor. Altı yargı kararını İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı uygulamıyor. Altı mahkeme kararı da -en son 2010'da Danıştayda çıktı- Kamu İhale Kurumunun kararını haklı buluyor ama otobüsler alınıyor.
Soru iki: Hangi bürokrat, hangi seçilmiş kişi, hukuk devletine inanan hangi yurtsever altı mahkeme kararına rağmen, Kamu İhale Kurumunun iptal kararına rağmen üç yüz elli otobüsü ihalesiz alır? Bunun arkasındaki güç nedir ve bu neden sorgulanmaz? Yani bu rüşvetin de ortaya çıkması için Amerika'da, Almanya'da soruşturma mı açılması lazım? Nedir? Burada bir şeyler var mı, yok mu? Bir şey söylemiyoruz ama size altı mahkeme kararını uygulamayan bir Belediye Başkanı, altı mahkeme kararını uygulamanın ötesinde Kamu İhale Kurumunun kararını uygulamayan bir yönetimden söz ediyorum değerli milletvekilleri. Eğer bunu CHP'li bir belediye başkanı yapsaydı eminim şimdi Silivri'de yatıyordu.
Değerli arkadaşlar, dördüncü olay: Yine Amerika'da yargılanıyor bir firma, York Klima ve Dondurucu Sistemleri Şirketi. 1999-2005 yılları arasında Bahreyn, Mısır, Hindistan, Birleşik Arap Emirlikleri ve Türkiye'de kamu görevlilerine rüşvet dağıtmaktan yargılanıyorlar ve bu firma, yargılama süreci sonucunda 12 milyon dolar tutarındaki cezayı ödeyerek uzlaşmayı sağlıyor. Peki, Türkiye'de bir şey oldu mu? Hayır. Duyan var mı? Hayır. Peki, bu Dışişleri Bakanlığı ne yapıyor? Bir ülkenin Dışişleri Bakanlığı rüşvetin dağıtıldığını duyar, görür de bunu alıp da Türkiye'deki yetkililere aktarmaz mı? "Şu mahkemede, Türkiye'de rüşvet dağıtıldığı söyleniyor, iddia ediliyor." demez mi, "Bunu araştırın." demez mi? Ama diyen yok.
Değerli milletvekilleri, haklı olarak belki şu soruyu sorabilirsiniz: Efendim, niye Sayın Başbakan hakkında verdiniz bu gensoruyu da ilgili bakanlar hakkında vermediniz?
ZEKİ ERGEZEN (Bitlis) - Biz de aynı soruyu soracaktık.
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - Evet, Sayın Başbakanın görevlerini 3056 sayılı Yasa belirlemiş. Onun 4'üncü maddesi diyor ki: "Başbakan, Türkiye Cumhuriyeti'nin yüksek hak ve menfaatlerini gözetmek, milletin huzur ve güvenini sağlayıcı önlemler almak -altını çiziyorum- genel ahlakı ve kamu düzenini muhafaza etmekle görevlidir." Eğer rüşvet vermek ve almak genel ahlakın bir kuralıysa söyleyecek hiçbir şeyim yok, gereği yapılmıştır. Ama rüşvet vermek ve almak ahlaka aykırı bir eylemse, o zaman birilerinin buna dur demesi, birilerinin bu konuda soruşturma talimatı vermesi lazım. O nedenle Sayın Başbakan hakkında verdik. O nedenle dedik: "Sayın Başbakan, lütfen, istirham ediyoruz, Türkiye Cumhuriyeti'nin adını, belli mahkemelerde adı geçerken en azından duyarlı olun, ekip gönderin." Nedir bu olaylar? Dışişleri bakanları var, konsolosluklar var, büyükelçiler var. Nedir bu olaylar? Türkiye'yi niye bu hâle getiriyoruz biz? Bir rüşvet cenneti olarak Türkiye'nin algılanması, Bahreyn gibi, Katar gibi, Letonya gibi ülkelerle Türkiye Cumhuriyeti'nin adının anılması bizim hoşumuza mı gider? Yeri geldiği zaman övünüyoruz: "Türkiye Cumhuriyeti, efendim, en büyük
yirmi ekonomiden birisidir." Bunu söylediğimiz bir Türkiye Cumhuriyeti, rüşvet cenneti olan bir Türkiye Cumhuriyeti olabilir mi? Genel ahlakı koruyacaksak bu konuda duyarlı olmamız gerekmiyor mu?
Değerli milletvekilleri, bakın, Sayın Murat Mercan şu kürsüde çok güzel bir konuşma yaptı. Yaptığı konuşmanın ilgili bölümünü aynen okuyorum: "Bu Mecliste konuşulan her cümle, her kelime özellikle uluslararası meseleleri ilgilendirdiği zaman, bu konuşulanların hepsi anında ilgili ülkelerin masalarında, ilgili ülkelerin dışişleri bakanlarının masalarında mutlaka yer alır." Evet, saygınlığı olan bir ülkede, eğer o ülkeyle ilgili bir olay varsa, görüşülüyorsa ilgili ülkenin dışişleri bakanlarının masasının önüne gider. Peki, Amerika'da konuşuluyor, yazılıyor çiziliyor, İnternet sitelerinde yer alıyor, Türkiye'de de yazılıyor çiziliyor ama kimse duymuyor. Nasıl oluyor bu? Nasıl bir saygın ülke burası? Neden olayların üzerine gidilmez? Anlamak mümkün değil.
Bakın, bu olaylar çıktıktan sonra Rusya, Hırvatistan, Sırbistan, bütün bu ülkelerin tamamında soruşturma açıldı, tamamında ama ve olayların üzerine gidildi. Niye bizim ülkemizde bir şey yapılmıyor arkadaşlar? Sormayacak mıyız biz bunu? Yasama organı olarak yürütme organına sormayacak mıyız? Bırakın milletvekili, parti kimliklerimizi bir tarafa bırakalım, Parlamentonun yüce çıkarları açısından, mademki bu Parlamento milletin iradesini temsil ediyor -ki sık sık bunu dile getirip söylüyorsunuz bu kürsüde- milletin iradesi rüşvetlerin, almanın vermenin gizlendiğini görmemek midir? Sormamamız mı gerekir bizim yürütme organına bunu araştırın, bunu soruşturun, bununla ilgili dosyaları getirin diye?
Rüşvet alan ve verenlerin sorgulanmadığı bir ülkede demokrasi yoktur arkadaşlar. Rüşvet alanların ve verenlerin sorgulanmadığı bir ülkede Başbakan genel ahlakı koruyamaz. Rüşvet alanların ve verenlerin sorgulanmadığı bir ülkede, Türkiye'nin uluslararası saygınlığı korunamaz, Türkiye üçüncü dünya ülkesi olarak görülür, bir muz cumhuriyeti olarak görülür. (CHP sıralarından alkışlar)
Bakın, değerli milletvekilleri, diyeceksiniz ki: Mahkemede karar olur da mahkeme kararını Dışişleri Bakanlığı bilmeyebilir, görmeyebilir, duymayabilir. Hatta bizim bakanlarımız, başbakanlarımız, bakanlıklardaki bürokratlar gazete de okumayabilirler; gazetelerdeki bilgilere de hitap etmeyebilirler, o bilgilere de güvenmeyebilirler.
Şu, Amerikan Adalet Bakanlığının resmî İnternet sitesinden alınmış bir belge arkadaşlar, Siemens'le ilgili. Türkiye'de rüşvetin dağıtıldığını gösteren bir belge arkadaşlar.
CÜNEYT YÜKSEL (Mardin) - 2000-2002.
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - Yenilerini söyledim ben bu kürsüden.
Onlar ortaya çıktı. Bizde ortaya çıkması gereken bazı bilgiler var. Dikkat edin "en az" lafını kullanıyor.
Şu, York Klima'yla ilgili, Amerikan Adalet Bakanlığının, 2002'de değil, 2007.
Şu, Daimler'le ilgili.
Niçin sorgulamayız arkadaşlar? Neden olayların üzerine gitmeyiz?
Amerikan Adalet Bakanlığının resmî İnternet sitesinde üçüncü dünya ülkeleriyle beraber rüşvet dağıtılan bir de biz varız.
Rusya olayların üzerine gitti. Yunanistan olayların üzerine gitti, tutuklamalar oldu Yunanistan'da. Bizde ne oldu? Hatırlayan, bilen var mı, gören var mı, duyan var mı? Yok.
Değerli milletvekilleri, biz sadece bununla kalmadık. Şimdi elinizi vicdanınıza koyun, ben size bir şey anlatacağım, lütfen elinizi vicdanınıza koyun, kararı yine siz vereceksiniz. Bunlar yer alınca, dönemin bakanına sorduk: "Sayın Bakan, bu Siemens'te, deniyor ki, rüşvetler dönüyor. Nedir bu olay Allah aşkına?" Soru önergesi verdik. Dönemin bakanının verdiği cevap: "Sözleşmeye Türkiye ve Almanya taraf olup, bahse konu dosyaların gönderilmesine ve istinabeye ilişkin talepler sözleşmenin yukarıda belirtilen hükümleri uyarınca yargı mercilerinin görev ve takdirindedir. Bu çerçevede yargı mercilerinde herhangi bir adli yardım talebinde bulunulmamıştır." Güzel. Yani diyor ki: "Vallahi mahkeme dosyayı istemedi. Biz ne yapalım? Bizim bir günahımız yok." Bunun üzerine Adalet Bakanlığına soruyoruz "Nedir bu?" diye. Dönemin Adalet Bakanı Sayın Mehmet Ali Şahin, onun verdiği yanıt: "Söz konusu sözleşmeye ülkemiz ve Almanya taraf olup soru önergesinde bahsi geçen dosyaların gönderilmesine ve istinabeye ilişkin talepler sözleşmenin yukarıda belirtilen hükümleri kapsamında yargı mercilerinin görev ve takdirindedir."
İlk sefer, dünyada böyle bir ülke var. Düşünün, rüşvet veriliyor, rüşvet alınıyor, ülkeler belli. Hükûmet diyor ki: "Vallahi ben hiçbir şey yapmıyorum." Ne olacak? Efendim, mahkemenin istemesi lazım. Mahkeme
istemedi, savcı istemedi. Ne yapacağız? Sineye çekeceğiz, diyeceğiz ki: "Bu ülkede demokrasi var." Böyle bir anlayışı siz kabul edebilir misiniz arkadaşlar? Böyle bir anlayış olabilir mi?
MİLLÎ EĞİTİM BAKANI NİMET ÇUBUKÇU (İstanbul) - Nasıl olacak, nasıl?
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - Belki şimdi gelip diyecekler ki: "Efendim, Siemens'le ilgili Ankara'da ağır cezada bir dava görüşülüyor." O dava bunlarla ilgili değil. Onu anlatırlarsa o davayla ilgili de bizim bildiklerimiz var, o ayrı bir şey. Biz yurt dışında görüşülen ve karara bağlanan davalardan söz ediyoruz. İlgili rüşvet dağıtan şirketlerin rüşvet dağıttık, diye, itiraf edip cezalarını ödeyip kabul ettikleri davalardan söz ediyoruz. Onlar ayrı, onları ayrıca görüşürüz.
Şunu kabul etmeniz lazım değerli milletvekilleri, savcılar harekete geçmedi, mahkemeler harekete geçmedi, dediler ki: "Vallahi ortada yapacağımız hiçbir şey yok." Diğer ülkelere bakalım, diğer ülkelerde ne olmuş acaba?
SONER AKSOY (Kütahya) - Savcılar geçsin canım.
ÖZKAN ÖKSÜZ (Konya) - Niye suç duyurusunda bulunmadınız?
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - Diğer ülkelerde ne oldu acaba?
Amerika'da olayı savcının önüne götüren kim? Amerika Sermaye Piyasası Kurulu. Bizde Sermaye Piyasası Kurulu harekete geçti mi? Hayır.
ÖZKAN ÖKSÜZ (Konya) - Siz niye bulunmadınız suç duyurusunda?
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - Olayı soruşturan kim? Başbakanlık Teftiş Kurulu, soruşturması gereken. Başbakanlık Teftiş Kurulu soruşturma yaptı mı? Hayır. Peki, sahte belgelerden söz ediyor, ödenen rüşvetlerden söz ediyor. 5 milyon, 6 milyon dolarlık rüşvetler ödenmiş Türkiye'deki firmalar tarafından. "Bunlar sahte belgelerle muhasebeleştirilmiş." deniyor. Peki, bu vergi olayıyla kim ilgilenecek? Gelir İdaresi Başkanlığı. Peki, bunlarla ilgili harekete geçildi mi? Hayır, harekete geçilmedi.
AHMET YENİ (Samsun) - Siz geçtiniz mi siz?
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - Siz Başbakanlık Teftiş Kurulunu bize bağlayın, harekete kim geçer, geçmez, size gösteririm. Yeter ki siz onu bağlayın bize! (CHP sıralarından alkışlar)
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - İki
Durun daha, daha bitmedi arkadaşlar.
ÖZKAN ÖKSÜZ (Konya) - Suç duyurusunda bulunun.
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - Eğer bir idare bütün bu olayları görüp sesini keserse, görmemezlikten gelirse, ister Bakan ister Başbakan ister milletvekili ister belediye başkanı, o rüşvetin ortağı demektir. Sesini kesen, konuşmayan kişi o rüşvetin ortağı demektir. (CHP sıralarından alkışlar)
Bakın, siz bir olay olduğu zaman üzerine gidiyorsunuz değil mi? Ama hoşunuza gitmeyen bir olay olduğu zaman niye üstüne gitmiyorsunuz? Ahlakta çifte standart olur mu? Rüşvette çifte standart olur mu? Rahmetli Uğur Mumcu bir şey söylerdi. Derdi ki: "Katil katildir, katilin sağcısı, solcusu olmaz." Ee, rüşvet de rüşvettir; rüşvetin sağcısı, solcusu, AKP'lisi, bilmem başka partilisi mi olur? Bütün olayların üzerine niye yüreklilikle gitmiyorsunuz? Niçin olayları ortaya çıkarmak için çaba harcamıyorsunuz? Niçin Dışişleri Bakanlığına sormuyorsunuz, arkadaş, senin büyükelçin orada dururken, benim elime geçen şu dosyaları sen nasıl bulmazsın? Şunları sen nasıl bulmazsın? Niye bulmuyor bunları? Gazeteciler görüyor, haber yer alıyor. Nasıl görmezsiniz bütün bunları arkadaşlar?
ALİ ÖZTÜRK (Konya) - Amerika'da işlenen rüşvet suçunu inceleyebilmek için, sınır aşan rüşvet suçlarıyla ilgili kanun çıkarmak lazım.
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - Bakın, olay sadece bununla da sınırlı değil. Eğer rüşvet almak vermek varsa, bunu araştırması gereken kurumlardan birisi de MASAK'tır, Mali Suçları Araştırma Kuruludur. MASAK harekete geçti mi? Haberi var mı? Yok.
Peki, neyi sorgulayacağız biz arkadaşlar? Gönül isterdi ki Sayın Başbakan çıkıp buraya gelse, açıklamaları yapsa ve yine gönül isterdi ki Sayın Başbakan bütün bunları duyabilseydi.
2007'de yer alıyor gazetelerde bazı haberler, 2008'de yer alıyor, 2009'da yer alıyor, 2010'da yer alıyor. Şu Alman yeminli savcısına verdiği ifadede "Türkiye'de rüşvet verme kararı aldık." diye bütün bunların hepsi yayınlanıyor arkadaşlar. Niye Hükûmet sessiz? Neden sessiz? Siz Sayın Başbakan
ÖZKAN ÖKSÜZ (Konya) - Siz niye gitmiyorsunuz?
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - Biz gideriz.
ÖZKAN ÖKSÜZ (Konya) - Silivri'ye gidiyorsunuz, oraya da gidin.
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - Nereye?
ÖZKAN ÖKSÜZ (Konya) - Yargıya gidin.
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - Yargıya gittik, bakın bunların hepsini aldık. Hepsini aldık, hepsini belgeledik.
ÖZKAN ÖKSÜZ (Konya) - Yargı işini yapsın.
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - Söylediğimiz her sözün arkasında belge vardır, üstelik mahkeme kararı vardır. Ama bunu uygulayacak olan Hükûmettir. Bunu uygulayacak olan sizsiniz. Hükûmetin arkasına gizlenmeyin, destek vermeyin. Destek verdikçe rüşveti meşrulaştırıyorsunuz.
Hani sizin anlayışınıza hitap edeyim: Hadis demiyor muydu: "Rüşvet alan da veren de melundur." diye. Ne yapıyorsunuz peki siz? (CHP sıralarından alkışlar)
MEHMET CEMAL ÖZTAYLAN (Balıkesir) - Hayret bir şey ya!
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - Alan da veren de melundur, koruyan da melundur. Rüşvetçileri koruyorsunuz böyle davranarak. Niye yüreklilikle çıkıp "Evet, bunlar soruşturulmalı." demiyorsunuz? Bir bakan "Bunu mahkeme ister." nasıl diyebilir? Sen bakan değil misin? Beş kuruş tazminat kararı verdi diye hemen o hâkime Adalet Bakanlığı müfettişini göndermeyi biliyorsun. Peki
Takipsizlik kararını veriyor adam. Ekinde Amerikan Sermaye Piyasası Kurulunun kararı var, raporu var. Diyor ki: "Gazete haberi." O kararı nasıl görmezsiniz siz? Bunu yapan savcıya soruşturma açıldı mı? Hayır, savcının sırtı sıvazlandı "Sen bunu görme." diye. Onun için, isyanımız bundandır.
Bütün bunları gelip şuraya bağlamak isterim: Bu Anayasa değişikliklerinde neden yargı organı ele geçirilmek isteniyor arkadaşlar?
Bütün bunlar Türkiye'de sağlıklı bir yönetimin olmadığını, rüşvetin meşrulaştırıldığı
BAŞKAN - Sayın Kılıçdaroğlu, konuşmanızı tamamlar mısınız lütfen.
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) -
artık, Türkiye'nin rüşvet kabul eden, rüşvet veren, rüşvetle her işin döndüğü bir üçüncü dünya ülkesi, bir muz cumhuriyeti olarak algılanmasına yol açıyor. İsyanımız bundandır arkadaşlar. Yoksa her rüşvetin üzerine gidin, her yolsuzluğun üzerine gidin size sonuna kadar destek veririz. Ama rüşvetleri kapatırsanız, görmezden gelirseniz ve Parlamentoda da bunun arkasında durmaya devam ederseniz bu yolsuzlukların önünü alamazsınız.
Yine iddia ediyorum ve söylüyorum, Türkiye Cumhuriyeti tarihinde AKP İktidarı dönemindeki yolsuzluklar hiçbir iktidar döneminde olmamıştır. Türkiye'yi bir yolsuzluklar cenneti hâline dönüştürdü bu Hükûmet. (CHP sıralarından alkışlar) Bunu, arzu edenlerle her yerde ve her ortamda da tartışmaya hazırız.
OSMAN KILIÇ (Sivas) - İSKİ ne oldu?
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - İSKİ, mahkûm oldu biliyor musunuz? Haberiniz var mı? Mahkûm oldular ve mahkûm olsunlar diye bizzat Nurettin Sözen mahkemeye gidip ifade verdi.
OSMAN KILIÇ (Sivas) - Kocaeli
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - Siz ne yaptınız? Gittiniz mi oraya? Kocaeli de mahkemeye gitti.
BAŞKAN - Sayın Kılıçdaroğlu, teşekkür ediyorum efendim.
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - Bitiriyorum Sayın Başkan, selamlamam için
BAŞKAN - Selamlayın efendim, buyurun.
KEMAL KILIÇDAROĞLU (Devamla) - Her yolsuzluğun üzerine kararlılıkla gidin biz sizi destekleyelim, kim yaparsa yapsın. Ama bir yolsuzluğu kapatmak için başka bir yolsuzluğun arkasına sığınmak insani değil, ahlaki değil, hele milletvekillerine hiç yakışmaz.
Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Mersin Milletvekili ve Grup Başkan Vekili Sayın Mehmet Şandır.
MHP GRUBU ADINA MEHMET ŞANDIR (Mersin) - Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; öncelikle şahsım ve grubum adına yüce heyetinizi saygılarımla selamlıyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi grup başkan vekilleri Sayın Kemal Anadol, Sayın Hakkı Suha Okay ve Sayın Kemal Kılıçdaroğlu tarafından Anayasa'nın 98 ve 99'uncu maddeleriyle, İç Tüzük'ün 106'ncı maddesi gereğince Sayın Başbakan Recep Tayyip Erdoğan için verilen gensoru önergesi üzerinde görüşlerimi sizlerle paylaşmak için söz aldım.
Değerli milletvekilleri, gensorunun konusunu gensoru sahipleri detaylı bir şekilde sizlere sundular. Ben de konuşmanın devamına temel teşkil etsin diye özet olarak ifade edeyim.
Amerika Birleşik Devletleri ile Almanya'da yürütülen soruşturma ve kovuşturmaların sonunda Daimler firmasının Türkiye iştiraki olan Mercedes-Benz Türk firmasının, yine Amerikan Delta & Pine firmasının Türkiye iştiraki olan Türk Deltapine Limitet Şirketi firmasının, yine üçüncü firma olarak Alman Siemens firmasının Türkiye'de rüşvet dağıttığının ortaya çıktığı iddia edilmektedir ve Sayın Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın bu olaylar hakkında gerekli soruşturmaları zamanında yapmadığı iddia edilmektedir. Böylece önerge sahiplerinin işaret ettiği hassasiyet şudur: Böylece demokratik sisteme olan güven sarsılmış ve Türkiye'nin uluslararası saygınlığı zedelenmiştir. "Sayın Başbakanın uluslararası düzlemde Türkiye ile ilgili rüşvet iddialarını zamanında ve yeterince soruşturmadığından dolayı Türkiye'nin uluslararası saygınlığı zedelenmiş ve demokratik sisteme güven sarsılmıştır." İddia budur, bu iddia doğrultusunda Sayın Başbakanın cezalandırılması istenmektedir. Gensorunun özeti budur.
Değerli milletvekilleri, Cumhuriyet Halk Partisi yöneticileri bu iddialarını uzun bir konuşmayla -Sayın Kılıçdaroğlu- burada ifade etti. Ümit ediyorum ki Sayın Hükûmet de bunlara cevap verecektir. Ayrıca gensorunun içeriği okunduğu takdirde görülecektir ki bu iddialarla ilgili, uluslararası düzlemde de cezalandırılmalar olmuş, uzlaşmalar olmuş, ödemeler olmuş. Anlaşılıyor ki ortada bir suç vardır ve birtakım cezalar kesilmiştir, bunun Türkiye ayağı eksik kalmıştır. İddia budur ve bu iddia doğrultusunda Sayın Başbakanın yani Türkiye'nin yönetiminden sorumlu olan Sayın Başbakanın ihmali olduğu, sorumluluğu olduğu iddiasıyla, İç Tüzük ve Anayasa'ya göre cezalandırılması talep edilmektedir.
Değerli milletvekilleri, Cumhuriyet Halk Partisinin gensorusunda, iddiaları devamında ortaya koydukları sorular da çok önemli, deniliyor ki:
"Nasıl oluyor da Türkiye'de rüşvet dağıtanlar başka ülkelerde yargılanıyor, rüşvet belgeleri ortaya çıkarılıyor, rüşveti verenler kabul ederek anlaşma yoluna gidiyor ve bu haberler medyada yer alırken rüşvetin dağıtıldığı Türkiye'de, siz sorumlu iktidar olarak duyarsız kalıyorsunuz, sessiz kalıyorsunuz?" Bu sorunun cevabı verilmelidir.
"2) Türkiye Cumhuriyeti anayasal, demokratik, hukuk devleti olmasına rağmen, siyasal iktidarın, rüşvet konularını inceleyerek sorumlularını yargı karşısına çıkarmaktan ve kamuoyunu bilgilendirmekten kaçınmasının gerçek nedeni nedir?" Bu soru da çok önemli, çok ağır bir soru; mutlaka cevabı verilmelidir. Yani siyasi iktidarın yolsuzluklarla ilgili görevini yapmadığı iddiası ağır bir sorudur.
Ve son olarak da iddia sahipleri diyorlar ki: "Dağıtılan rüşvetlerin siyasi sorumlusu bizzat Sayın Başbakandır ve bundan dolayı da İç Tüzük'e ve Anayasa'ya göre cezalandırılmalıdır." Tabii, burada bir de ihsas var. Bu yolsuzluk, bu rüşvet iddiası soruşturulmadığına göre, acaba siyasi iktidar bunun bir yerinde midir? Bu da çok ağır bir ihsastır, ihsas düzeyinde de olsa ağır bir iddiadır.
Değerli milletvekilleri, bu iddialar çok önemlidir. İnanıyorum ki muhatapları gereken cevapları verecektir. Ancak, bilinmelidir ki bu cevaplar milletimiz tarafından, kesin cevap da milletimiz tarafından verilecektir. Hiçbir iddia, bu konuda hiçbir ihmal cezasız kalmayacaktır. Hem millet vicdanında hem de inancımız gereği ilahî
zeminde yolsuzluğun, sorumsuzluğun cezasının kalmayacağı, zannediyorum hepimiz açısından bir ortak değerdir.
Biz, Milliyetçi Hareket Partisi olarak bu iddiaları önemsiyoruz ve gerçeklerin ortaya çıkmasını, suç varsa da suçluların cezalandırılmasını herkesten daha çok istiyoruz. Ancak, şunu da ifade etmek lazım: Bu gensoru önergesi, önergenin gündeme alınması talebi zaman itibarıyla doğru olmamıştır, kanaatimiz budur. Çünkü toplumda Anayasa değişikliği gibi çok önemli bir konuda duyarlılıklar gelişmiş, tartışmalar büyümüş ve dikkatler oraya toplanmış. Tam bu ortamda, böyle çok daha önemli bir konuda, böyle bir iddiayı sonuna kadar götürebilmek, cevabı sonuna kadar verebilmek çok mümkün olmayacaktır. Cevapsız sorular bu topluma eziyet olacaktır. Cevabı verilmemiş sorular bu toplumda yük olacaktır. Bu sebeple, bu gensoru önergesinin zamanının doğru olmadığı kanaatimizi de ifade ediyorum. Ama her şeye rağmen yolsuzluk iddialarının sonuna kadar araştırılmasını ve suç varsa suçluların da cezalandırılmasını herkesten daha çok Milliyetçi Hareket Partisi istemektedir.
Bu sebeple, değerli milletvekilleri, iddia sahipleri buradadır, iddianın muhatapları da buradadır ve önemlidir; Türkiye'nin uluslararası saygınlığının zedelenmesi gibi çok ciddi de bir iddia bir endişe ile ortaya konulmuştur. Mutlaka muhatapları bunun cevabını verecektir. Bu sebeple, ben bu konudaki detaya çok fazla müdahil olmak istemiyorum. Ama sizlerle paylaşmak istediğimiz, Milliyetçi Hareket Partisi olarak paylaşmak istediğimiz bazı düşüncelerimizi ve bu konudaki önerilerimizi de ifade etmek istiyorum bu vesileyle.
Değerli milletvekilleri, Değerli Başkan; yolsuzluk ithamı siyaset için, siyaset adamı için gerçekten çok ağır bir yüktür. Hiç kimse, küçük büyük bir yolsuzluk ithamıyla, iddiasıyla cevabı verilememiş bir duruma düşürülmesin, hem kişi olarak hem kurum olarak. Siyaset kurumu ki -Türkiye'yi Türk milleti adına yöneten- Türkiye'de yaşayan insanların beklentilerini karşılayan bir kamu gücü olarak, üzerindeki yolsuzluk görüntüsü, yolsuzluk iddiası taşınabilir, kabul edilebilir bir yük değildir. Çünkü millet, iradesini siyasete emanet etmektedir, o iradenin gücüyle milletin geleceği tanzim edilmektedir. Emanet eden, emanet ettiği kişiye inanamıyorsa, güvenemiyorsa orada doğru bir ilişki, faydalı bir birliktelik tanzim edebilmek mümkün değildir. O sebeple, siyasetin üzerindeki yolsuzluk iddialarını, bana göre, bu Genel Kurul tüm gündemlerinin en önüne koymalıdır. Siyaseti yolsuzluktan, yolsuzluk itham ve iddialarından arındıramadıktan sonra, burada dünyanın en güzel şeyini yapsak adına vekâlet kullandığımız bu millete güven uyandıramayız, inandıramayız. Bu sebeple, yolsuzlukla ilgili iddiaların, siyasetin üzerinde, yönetimin üzerindeki yolsuzlukla ilgili iddia ve ithamların sonuna kadar araştırılmasını, geciktirilmemesini, tarafsız bir şekilde, suç varsa belirlenmesini ve suçluların cezalandırılmasını çok önemsediğimizi ifade ediyorum.
Değerli milletvekilleri, yolsuzluk orada kalmıyor, yolsuzluğun yansıması, sonucu olarak bir yozlaşmaya sebep oluyor. Bu yozlaşma, siyasetten, yönetimden hızla topluma yansıyor. Temiz toplum amaçsa bunun başlangıç noktası siyasettir. Temiz siyaseti kuramadığımız takdirde, siyasetin emrindeki yönetimi temiz bir şekilde çalıştıramadıktan sonra toplumu olması gereken değerlerde tutabilmek mümkün değil. Bugün Türkiye'nin Türk milletine yakışmaz görüntüleri, şu sokakta yaşanan hadiseler, ifade etmekten üzüntü duyuyorum, ama bu sonuçları kabul edebilmek mümkün değil, toplum cinnet geçiriyor. Olmaz işler, kabul edilmez işler, insani düzeyde, toplumsal düzeyde, kitlesel düzeyde olmaması gereken birtakım olayları yaşıyorsak, bunun sebebini öncelikle siyaset kendinde aramalıdır. Eğer temiz siyaset, ona dayalı olarak temiz bir yönetim, adaletli bir yönetim ortaya koyamazsak, bu topluma dürüst olun, temiz olun, adaletli olun, çalışkan olun demeye hakkımız yok. Sonuçta, toplumsal cinnet dediğimiz gerçekten insana yakışmaz, hele Türkiye'ye, Türk milletine yakışmaz manzaralar karşısında perişan oluruz.
Bu sebeple, değerli milletvekilleri, öncelikle siyasetteki bu yozlaşmayı
Yolsuzluklardan kaynaklanan harama bulaştığınız takdirde, bu yolsuzluğa bir defa bulaştığınız takdirde arkasını toparlayabilmeniz mümkün değil, onun getireceği hadise yozlaşmadır. Siyasetteki bu yozlaşmayı eğer hem hukuki hem kuramsal olarak hem de kurum olarak önleyici tedbirleri alamadığımız takdirde, demin de ifade ettiğim gibi, burada dünyanın en güzel şeylerini de konuşsak, en güzel hukukunu da kursak görevimizi yapmış olmayız.
Bu sebeple biz, Milliyetçi Hareket Partisi olarak tüm bu olayların, tüm bu yaşananların ve özellikle şu dönemde artan yolsuzluk iddia ve ithamlarının önünü kesebilmek için, bu yükü siyasetin üzerinden, Türkiye'nin üzerinden atabilmek için alınması gereken tedbirler noktasında, Milliyetçi Hareket Partisi, topluma, siyasete, Türkiye Büyük Millet Meclisine çok kapsamlı bir proje mahiyetinde çağrıda bulunmuştur. Bugün bir yolsuzluğun konuşulduğu, bir iddianın ortaya konulduğu, cevaplarının verileceğini umduğum bir hadiseyi de
fırsat bilerek, Milliyetçi Hareket Partisinin yolsuzlukla mücadele konusunda topluma sunduğu, siyasetin dikkatine sunduğu çağrısını huzurlarınızda müsaadenizle tekrarlamak istiyorum.
Değerli milletvekilleri, tekrar ediyorum, meselenin başlangıcı siyaset. Türkiye siyasetle yönetiliyor; millet, iradesini siyasete, siyaset kurumuna ve siyasetçiye emanet ediyor. Eğer siyaseti yolsuzluktan, yolsuzluk ithamından, iddiasından arındıramazsak, ondan sonrasını düzeltmek mümkün değil. Bu, aynen: Hani, bir yapı yaparken önce zemini temizlersiniz, sağlam zemine inersiniz, ondan sonra binanızı kurarsınız. Çamura, çamurdan oluşan bir zemine bina kurmazsınız. Bence, bu işin zemini de siyaset. Onun için, ısrarla herkesin teklif ettiği, herkesin konuştuğu ama bir türlü gerçekleştirilemeyen bir hadiseyi, ben, Milliyetçi Hareket Partisinin teklifi, daveti, görüşü olarak tekrar ifade ediyorum: Gelin, öncelikle siyasi ahlak yasasını çıkartalım. Siyasi ahlak yasasına dayalı olarak kurulması gereken kurumları kuralım, denetim kurumlarını kuralım.
Değerli milletvekilleri, bu konu bir millî meseledir, yani iktidarı suçlamak için söylemiyorum. Elimde birtakım rakamlar var. Yolsuzluk skalasında Türkiye'nin nerelere kadar düştüğü, hangi devletlerin arkasına düştüğü
Yani, söylenmesi hâlinde böyle çok sevineceğimiz, siyaseten kazanacağımız bir şey yok. Türkiye'nin ayıbını söylemek bize bir şey kazandırmaz. Ama, iyi durumda olmadığımızı hepimiz biliyoruz. Bugün, bundan önceki gün ama sonuç olarak Türkiye yolsuzluk durumunda gerçekten -utanılacak demesek bile- sevinilecek bir noktada değil. Böyle olunca, gelin bunu bir millî mesele hâline alalım, bir devlet meselesi hâline alalım ve bir millî program yapalım. Bu noktada Milliyetçi Hareket Partisi olarak -birkaç defa oldu- araştırma önergesi veriyoruz ve bu konuda Türkiye Büyük Millet Meclisinin görevini hatırlatıyoruz. Bir komisyon kuralım bu konuda. Herkesin teklifi var, gelin bu teklifleri koordine edecek bir yapı, bir komisyon kuralım, araştıralım diyoruz ama nedense, nedense -özellikle iktidar partisi grubu- bunu bir zaman geçirme taktiği olarak görüyor ve her defasında reddediyor. Ama yolsuzluk dediğimiz hadise neredeyse bu toplumu boğma noktasına geldi değerli milletvekilleri. Sokakta yaşadığımız hadise herkesi rahatsız etmeli. Bunu bir millî program olarak ele almalıyız ve buna dayalı olarak bir yolsuzlukla mücadele kurulu oluşturmalıyız. Milliyetçi Hareket Partisinin teklifi bu. Özerk bir yolsuzlukla mücadele kurulu oluşturmalıyız ve bu siyasetten bağımsız, özellikle siyasetin, siyasetçilerin siyasi rant elde etmek veya siyasetin gücünü kullanarak kendilerine bağlı bir güç oluşturmak yönündeki gayretlerini, faaliyetlerini denetlesin.
Kamu denetçiliğini kuruyoruz, kamu denetim kurumunu ama ne kadar geç kalınmış bir hadise, değil mi? İşte, bu konuda Türkiye denetim kurumunu oluşturmamız lazım, yine özerk. Türkiye'de yalnız mahkemeleri, yalnız asayiş güçlerini, polisi bu konuda görevli saymak, yeterli bulmak mümkün değil. Bu konuda toplumun da denetimini, toplumun örgütlü gücünün de bu denetime katılmasının hukuki yollarını hazırlamamız lazım. Bu sebeple, bunu bir kültür hâline getirmemiz gerekir, denetim etkinliğini bir bireysel içselleştirme, bir kültür hâline getirmeliyiz. Çok anlatılır, görmüşünüzdür, Avrupa'nın birçok şehrinde yaşamışlığımız da vardır, elinizdeki izmariti sokağa atarsanız oradaki vatandaş size müdahale eder çünkü onu kendi özgürlüğüne, kendi hakkına bir saldırı olarak görür. İşte, bunu bir kültür hâline getirebilmek için, bir bireysel alışkanlık, zihniyet hâline getirebilmek için okullardan başlayan bir denetim etkinliği programı geliştirmemiz lazım.
Değerli milletvekilleri, sözün sonunda söylenecek söz şudur: Tüm bunların başlangıcı, tüm söyleneceklerin ilk cümlesi siyasetin temizlenmesidir. Bunun için, geliniz, Anayasa'mızın 83'üncü maddesindeki milletvekili dokunulmazlığını yeniden tanımlayalım. Aslına, milletin kendisine atfettiğiniz suçlara karşı aynı suçu işleyen vekilinin dokunulmazlığını bu Anayasa'dan çıkaralım.
Bakın, Anayasa düzenliyorsunuz, yeni Anayasa düzenliyorsunuz, diyorsunuz ki "Demokrasinin standartlarını yükselteceğiz." ama seçim barajına dokunmuyorsunuz. Diyorsunuz ki "Özgürlükleri geliştireceğiz.", Anayasa'nın 10'uncu maddesindeki kamu hizmetlerinden yararlanma eşitliğini getirmiyorsunuz. Diyorsunuz ki "Yönetime seviye kazandıracağız.", yönetimin denetlenmesini sağlayacak milletvekilliği dokunulmazlığına dokunmuyorsunuz. Buradan, tedirginliğinizi biliyorum ama size teklifimiz
BAŞKAN - Sayın Şandır, konuşmanızı tamamlar mısınız.
MEHMET ŞANDIR (Devamla) - Size teklif ediyoruz: Türkiye'deki tüm dokunulmazlık sistemini gözden geçirelim. Yalnız milletvekili, siyasetin dokunulmazlığı değil, tüm dokunulmazlık sistemini gözden geçirelim ama önce çuvaldızı kendimize batıralım. Milletvekilliğinin dokunulmazlığını yeniden sorgulamadıktan sonra burada dürüstlük adına dokunulmazlıklarla veya yolsuzluklarla mücadele adına söylenen laflar kuma yazılmış
yazılar gibidir arkadaşlar. Kendisini ortaya koyamayan siyaset hiç kimseye ahkâm kesmek, ders vermek, öğütte bulunmak hakkına sahip değildir. Milliyetçi Hareket Partisi olarak bu gensoru sebebiyle diyoruz ki: Anayasa'yı da değiştiriyoruz. Geliniz, cesaret gösteriniz, önce siyaseti yolsuzluk iddia ve ithamlarından temizleyecek bu milletvekilliği dokunulmazlığı hususunu yeniden tanımlayalım. Ancak o zaman toplumun önünde söylediğimizin bir değeri ve anlamı olacaktır.
BAŞKAN - Sayın Şandır, teşekkür cümlenizi alayım efendim.
MEHMET ŞANDIR (Devamla) - Değerli milletvekilleri, tekrar ediyorum: İddialar çok ağırdır. Bu iddialar mutlaka cevap bulmalıdır. Bu iddialar cevapsız kaldığı takdirde toplumun demokratik sisteme güveni azalacaktır, size güveni azalacaktır. Ama tekrar ediyorum: Bu gensoru tartışmalarının zamanı bize göre doğru seçilmemiştir çünkü millet -bize göre- çok sıkıntılı bir Anayasa Değişiklik Teklifi üzerinde tartışmaktadır. Tartışmayı bir başka alana çekmenin çok faydalı olmadığı kanaatindeyiz.
Bu düşüncelerle hepinize saygılar sunuyorum.
Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına Batman Milletvekili ve Grup Başkan Vekili Sayın Bengi Yıldız.
Buyurun efendim. (BDP sıralarından alkışlar)
BDP GRUBU ADINA BENGİ YILDIZ (Batman) - Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; rüşvet gibi kapsamlı bir olayın tartışıldığı bir günde Sayın Başbakanımız herhâlde Millî Güvenlik Kurulunda çok önemli konuları görüşüyor. Bize göre Türkiye'nin en önemli problemi, güvenliği ve bütün alanları ilgilendiren en önemli mesele, yolsuzluk, rüşvet bu sarmalda yürüyen sistemdir. Dolayısıyla bunu önemsemek lazım. Gerçekten de Adalet ve Kalkınma Partisinin geldiği çizgi rüşvet alanın da verenin de melun olduğu bir yaklaşım sergiliyor ama bugünkü gensoruda rüşvet alanın da verenin de memnun olduğu bir sistemden yana olduklarını gösteriyor bizce, çünkü yeterli duyarlılığı göstermiyorlar bu olaya.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Cumhuriyet Halk Partisinin Sayın Başbakan hakkında vermiş olduğu gensoru hakkında Barış ve Demokrasi Partisi adına söz aldım. Şunu arz ederiz ki: Yolsuzluk gibi, ülkemizin karşı karşıya bulunduğu yapısal sorun böylesine birtakım siyasi çekişmelerin malzemesi hâline getirilen gensoru önergeleriyle kadükleştirilmesin, bu sorunun çok daha kapsamlı olan bütün boyutları, nedenleri, sonuçları ve çözüm önerileriyle birlikte ele alınması lazım. Ama ne yazık ki, gensoru metninden de anlaşılacağı üzere sorunun özüne inmeyen, soruna yapısal olarak bakmayan, suya sabuna dokunmayan, işin kıyısından köşesinden dolaşan bir yaklaşımla karşı karşıyayız. Bu yaklaşımın çözüm üretmediğini söylemek zorundayız. Eğer bu sorunu ciddi olarak ele almak istiyorsak, sonuçlarından çok, nedenleri ve bunu üreten sistem üzerinde durmak zorundayız. Yolsuzluğu üreten sistemi, mekanizmayı bir bütün olarak görmek, ele almak durumundayız. En nihayetinde, bu sorun bugün ortaya çıkmadı, neredeyse cumhuriyetle yaşıt ve hatta bu rejimle özdeşleşen bir sorundan bahsediyoruz. Sorunun tarihsel kökenine, çıkış noktasına bakıldığında İttihat ve Terakkiye kadar uzanan bir zenginler sınıfı yaratma projesinin varlığı görülecektir. Zengin yaratmanın en kolay yolu olarak da zenginliklerin el değiştirmesi yöntemine başvurulmuştur.
Dönemin ittihatçı yönetiminin devreye koyduğu millî iktisat politikası da kendi zenginini yaratma projesinin başlangıç noktası olarak ortaya çıkmıştır. Nedir o? Ticareti ve zenginlikleri azınlıkların elinden alıp Müslüman Türk tüccarlara devretmektir. Nitekim, ittihatçıların başlattığı bu proje cumhuriyet döneminde de sahiplenilmiş ve adım adım uygulanmıştır. Gayrimüslimlerin mal varlıkları el değiştirmiş, gasbedilen zenginlikler millîleştirilmiştir. Bu sayede bireyin zenginleşmesiyle devletin de zenginleşeceği hesaplanmıştır. Cumhuriyet, nasıl elit seçkinlerin bir statükosu, kalesi hâline dönüşmüşse aynı projenin bir gereği olarak elit zengin bir tabaka oluşturulması hedeflenmiştir.
O nedenle, başlayan "Kaç milyonerimiz var?" söylemi bunun bariz örneğidir. Çok partili hayata geçiş ile birlikte "Küçük Amerika Projesi" hayalleri kurulmuş, serbest piyasaya dayalı kapitalist bir kalkınma modelinin ilk adımları atılarak "Bireysel zenginlik" adı altında mutlu bir azınlık tabakası oluşturulması süreci başlatılmıştır. Bu süreçte bir grup mutlu azınlık zenginliğine zenginlik katarken geniş halk kitleleri ise daha da yoksullaşmıştır.
Türkiye'nin serbest piyasa ekonomisine geçtiği 1980 sonrası yolsuzluğun en sistemli hâle geldiği bir dönemdir. Özellikle bu sürecin önü 12 Eylül darbesiyle daha da açılmıştır. Devletin esas sahipleri, siyasi
iktidarları, askerî vesayet rejimi ve 12 Eylül hukukuna, onun yarattığı statükoya daha bağımlı hâle getirebilmek için rant olanaklarını alabildiğine açmış, hükûmetleri yolsuzluk çarkının içine çekerek teslim almıştır.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 1990'lara gelindiğinde Türkiye, cumhuriyet tarihinin en kirli en büyük yolsuzluklarıyla karşı karşıya kalınmıştır. Kemal Horzumların ün yaptığı hayalî ihracat vurgunları, cumhuriyet tarihinin en büyük yolsuzlukları arasında yer almıştır.
Hayalî ihracatın ardından yolsuzluğun uç verdiği bir başka alan ise bankalar olmuştur. Kamu bankalarının iktidara yakın kişilere verdiği sıfır faizli geri ödemesiz kredilerle birlikte hortumlama süreci başlamış kamu bankalarının içi boşaltılmıştır, faturası ise halka kesilmiştir, hortumculara ödül gibi cezalar verilmiştir. İSKİ skandalı, Türkbank yolsuzluğu, Türkiye'nin bir dönemine damgasını vuran yolsuzluk olayları olarak tarihe geçmiştir.
Bugün Deniz Fenerine kadar uzanan bu yolsuzluk tarihinde, büyük enerji yolsuzlukları, ihale yolsuzlukları, örtülü ödenek yolsuzlukları, "özelleştirme" adı altında yapılan yolsuzluklar, hangi siyasal yelpazeden, hangi ideolojiden olursa olsun hemen her iktidarın karıştığı kirli faaliyetler olarak siyasi tarihteki yerini almıştır.
Özellikle 1990 sonrası Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde savaş boyutuna varan çatışmalı ortamın tırmanmasıyla birlikte yolsuzlukların doruk noktasına ulaştığı dönemler söz konusudur. Bu dönemlerde Türkiye savaş ekonomisiyle yönetilmiş, askerin bir dediğini iki etmeyen siyasi iktidarlar, ülke ekonomisini savunma harcamalarına aktarırken kendileri de bu arada oluşan ranttan faydalanmak amacıyla yolsuzluk üzerine yolsuzluk yapmışlardır. Örtülü ödeneklerin nasıl iç edildiği bilinmektedir. O dönemin yaşanan gerçeklerine bir göz atıldığında "terörle mücadele" adı altında bu ülke tarihinin en büyük yolsuzluklarının, vurgunların yapıldığı görülecektir.
Susurluk Raporu'na da yansıdığı üzere, sadece yolsuzluklar değil devlet görevlilerinin kontrolünde uyuşturucu ticareti de alabildiğine artmıştır. Dönemin Milliyetçi Hareket Partisi Milletvekili Sayın Şevket Bülent Yahnici 12 Haziran 2000 tarihinde Radikal gazetesine verdiği röportajda, eroin konvoylarına polislerin yol verdiğini, bu işleyişin otuz yıldan beri böyle sürdüğünü belirterek Türkiye'nin gerçeklerini ortaya koymuştur. Güneydoğuda yaşanan savaşın faturası bu olmuştur. Rüşvet, yolsuzluk, vurgunculuk, hortumculuk, kayıt dışılık almış başını gitmiş; sistem, toplum ve ahlaki değerler çürümüştür; iktidarlar gırtlağına kadar yolsuzluğa batmıştır.
Sayın Başkan, bazı arkadaşlarımız herhâlde bu konuyu önemsemiyor ve dinlemek istemiyorlar. Bence dinlemek istemeyenler lütfen araya gitsinler, orada sohbetlerini sürdürsünler.
Köşe dönmecilik, kolay yoldan zengin olma arayışları, kamusal alandan toplumsal alana kadar artık günlük yaşamın bir vazgeçilmezi hâline dönüşmüştür. Yolsuzlukla birlikte çeteleşmeler, hukuk dışı örgütlenmeler, mafyalaşmalar alabildiğine yaygınlaşmıştır. Çeteler, mafya örgütlenmeleri, siyaset, medya iç içe geçmiştir. İşte, kendi elit, seçkin tabakasını yaratmayı planlayan tek tipçi cumhuriyet sistemi yolsuzluğun, vurgunculuğun, bataklığın esiri hâline gelmiştir. Bir tarafta trilyonların götürüldüğü, diğer tarafta ise Hakkâri'de çöpten ekmek toplandığı bir Türkiye fotoğrafı bu sistemin eseridir. Rakamlara bakıldığında boyutların nerelere kadar vardığı daha net anlaşılmaktadır. 2003 yılında Türkiye Büyük Millet Meclisi Yolsuzlukları Araştırma Komisyonunun ortaya koyduğu yolsuzluk rakamı 160 milyar dolardır. Yine Ekonomist dergisinin 2001'deki araştırmalarına göre 80'li yılların yolsuzluk bilançosu 105 milyar dolardır. Tabii ki bu rakamlar buzdağının görünen kısmıdır. Gerçek tablo bu rakamların katbekat üzerindedir. Bugün dünyanın neresine giderseniz gidin "Türkiye" denildiğinde akla ilk gelen rüşvet ve yolsuzluktur. Uluslararası Saydamlık Örgütü tarafından hazırlanan ve yıllık olarak yayınlanan Yolsuzluk Algılama Endeksi raporlarına bakıldığında, yolsuzluk konusunda Türkiye hedeflediği Batı dünyasında değil, üçüncü dünya ülkeleri içerisinde yer almaktadır. Elbette bu durum ülkemiz adına bir utanç tablosudur.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; peki, yolsuzluklar Türkiye'nin kaderi midir? Neden önüne geçilememektedir? Elbette bir ülkede demokrasinin standartları ne kadar yükselirse, özgürlüklerin alanı ne kadar genişlerse, bir ülke o kadar şeffaflaşır, saydam hâle gelir, kamu denetimi gelişir. Demokrasinin olduğu bir yerde karanlık faaliyetler olmaz, olamaz. Bu bağlamda, ülkemizin demokratikleşmemesi ile yolsuzlukların artması arasında bir paralellik vardır. Eğer bu ülkede hâlen vesayet rejimi sürüyor ve sürdürülüyorsa, yolsuzluk sistemi de devam eder.
Her şeyden önce, bugünkü kamu idaresi giderek merkezîleşen bir bürokratik oligarşi hâline dönüşmüştür. Denetime, sorgulamaya, hesap vermeye açık bir sistem değildir. Devlet kutsandığı için, kutsal devlete ve onun ali çıkarlarına dokunulmadığı için de, bu sistemin ürettiği yolsuzluk başta olmak üzere, kayıt dışı işlerin hesabı
sorulamıyor, denetlenemiyor. Her şey "gizlilik" adı altında yürütülüyor. Bu, kamu idaresi açısından da geçerli, asker başta olmak üzere, güvenlik bürokrasisi açısından da aynen böyledir.
Askerin harcamaları denetlenemez. Neden? Gizlilik olduğu için. Görüşülmekte olan Sayıştay Kanunu'na itirazların nedeni budur. Bu denetime karşı bir itirazdır. Kapalı sistemin, mevcut statükonun sürmesi istenilmektedir. Hükûmetler de kendi iktidarlarını sağlamlaştırabilmek için bu bürokratik oligarşiyle uzlaşmakta, rant pastasını birlikte paylaşmaktadırlar. Yüce Divan yargılamalarına bakıldığında, mahkûm edilen bir yolsuzluk dosyasının bulunmaması dikkat çekicidir. Dolayısıyla yolsuzluk olayları karşısında etkili bir yargı mekanizması işletilememektedir.
Diğer yandan, yolsuzlukla mücadele yasası hâlen Mecliste beklemektedir. Başbakanlık Teftiş Kurulu, Devlet Denetleme Kurulu gibi kurullar da işlevini yerine getirememektedir. Amiyane tabirle, kim kimi denetleyecek? Denetleyen devlet, denetlenen yine devlet. Böyle bir mekanizma karşısında yolsuzlukların önlenmesi, üzerine gidilmesi, yargı önüne getirilmesi olanaklı değildir.
Türkiye'nin yolsuzluk karnesi Avrupa Birliğinin yıllık ilerleme raporlarına da sürekli eleştiri konusu olarak güncelliğini korumaktadır. 2009 İlerleme Raporu'nda yolsuzlukla mücadele konusunda bir ilerleme kaydedilemediği, Türkiye'nin yolsuzlukla mücadele stratejisi oluşturamadığı eleştirisi yer almaktadır. 2009 İlerleme Raporu'ndaki şu belirleme önemlidir: "Mal beyanlarının kontrol edilememesi ve doğrulanamaması Parlamento ve Hükûmette dürüstlük ilkesinin korunması açısından zayıf nokta teşkil etmeyi sürdürmektedir." Yine, siyasi partilerin ve seçim kampanyalarının finansmanı konusunda şeffaflığı artırmaya yönelik herhangi bir yasal düzenlemenin henüz kabul edilmemesi, seçim kampanyalarının finansmanının denetlenmesinden sorumlu herhangi bir kamu kuruluşunun bulunmaması siyaset kurumunun, siyasi iktidarın, yolsuzluklar konusunda işi ağırdan alan, ayak sürüyen yaklaşımı ve tavrını açıkça ortaya koymaktadır. Bütün bunlar da göstermektedir ki hem bu alandaki yasal çerçeve eksiktir hem de yolsuzlukları önleme konusunda bir irade, cesaret ve kararlılık yoktur. En son Deniz Feneri olayında iktidarın işi ağırdan alan yaklaşımını bütün kamuoyu yakından izledi. Dolayısıyla bu gevşek yaklaşım bir hastalık hâline gelen yolsuzluk olaylarına kapı aralamakta, âdeta cesaretlendirmektedir.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; özellikle iktidar partisi tarafından uygulanan kayırmacılık giderek sistemli hâle gelmektedir. Yedi yılı aşkın bir süredir kesintisiz devam eden AKP Hükûmetinin rant yaratma ve çıkar dağıtma fonksiyonu 1990'ların kısa ömürlü Koalisyon Hükûmetine nazaran daha sistemli bir biçimde sürmektedir. Bu ayrımcılık ve kayırmacılık sadece toplum ve yandaş sermaye açısından değil siyasi partilere yapılan hazine yardımlarında da ortaya çıkmaktadır. Halktan alınan vergilerle toplanan gelirlerin sadece MHP, CHP ve AKP'nin lehine kullanılması ve milyonlarca insanın bu kamu faaliyetinden elde edecekleri faydanın sadece belli siyasal görüşlere aktarılması yolsuzluğun bir başka türü değil midir? Kendi belediyelerini kayırmak, iktidar olmanın olanaklarını sadece kendi siyasal çıkarları için kullanmak tam bir yolsuzluk örneği değil midir? Yolsuzluk yapan belediye başkanları kamuoyu baskısı sonucu sadece görevden el çektirilirken demokratik siyaset yapan belediye başkanlarının ellerine kelepçe vurulması, tutuklanması neyin tablosudur? Bu da siyasal bir yolsuzluk değil midir? Bu bile tek başına bu ülkede yolsuzluk yapanların nasıl korunduğu ve kollandığının açık bir kanıtıdır.
Yerel yönetimlerde son aylarda ortaya çıkan ve bir kısmı yargıya intikal eden yolsuzluk suçlamalarının parti ayrımlarını aştığını dikkate alarak bugün rakip siyasal partilerin yolsuzluk ekonomisini teşhir etmelerini riyakârlık olarak tanımlamak da mümkündür. 2001'den beri, bir kısmı DSP-MHP-ANAP koalisyonunda olmak üzere, üzerinde üst üste en fazla değişiklik yapılan Kamu İhale Yasası olması ve yapılan değişikliklerin Yasa'nın kapsamını her defasında daha da daraltması, kayırmacılık dinamiğinin atardamarının nerede olduğunu açıkça göstermektedir. Bunlar arasında en anlamlısı İstanbul Belediye Meclisinin imar düzenlemeleriyle ilgili kararıdır. Silivri'deki arsasına imar tadilatı yoluyla büyük rant sağladığı ortaya çıkan AKP'li Şaban Dişli'nin "Karar geçerken evet oyu veren CHP'lilere ben mi baskı yaptım?" demesi, böylece dört yıl zarfında İstanbul Belediyesinin 4 binden fazla imar tadilatı yaptığı ve muhalefet partisi temsilcilerinin de desteğiyle milyarlarca liralık servet yaratıldığının ortaya çıkması manidardır.
Türkiye Büyük Millet Meclisinde ve seçim meydanlarında sergilenen hırçın ve saldırgan üslubun yerine, belediyelerin ihale ve imar komisyonlarında iktidar ve muhalefet partileri arasında yaşanan şaşırtıcı uyum ve iş birliğinin temelinde rant ilişkilerinin yatması oldukça dikkat çekicidir. Böylece konu rant ilişkileri olduğunda iktidar ve muhalefetin yerelde nasıl ittifak kurduğu ortaya çıkmış oluyor.