MUTFAKTA ZEN: Ekmek aslanın ağzında
at 1:09 ÖÖ
yumurta kapiya gelene kadar hicbirseyin degerini bilmiyoruz.malesef..
Pazartesi, 26 Kasım, 2007
Bir paragraf ama içinde dersler olan, kendi kendini açıklayan bir paragraf bu seferki.
Biz internet sitelerinde renkli sayfalar arasında dolaşırken, bir kırıntıyı bulamayan, bulmak için canını ortaya koyanlar var.
Benim de aklıma bir Ramazan günü, aşevinde dağıtılan yemeği alabilmek için 70'indeki dedeciğin elinde sefertası kilometrelerce yolu yürümesi geldi, izlediğim bir televizyon programında.
Bugün hepimiz birşey yapsak, ihtiyacı olduğunu düşündüğümüz birisine bir yiyecek alıp versek bu yazı üzerine... Gücümüz varsa aşevlerini desteklesek... Aklımızdan da hiç çıkmasa, elimize geçen fırsatları bu şekilde değerlendirsek, süslü kurabiyeler yapıp, ben yaptım demek yerine!
Bu hayatın kaç yüzü var acaba?
Tijencim yazın çok güzel. Gerçektende ekmek aslanın ağzında, hatta mideye doğru gitmekte. Bizlerde bu şekilde davranmalıyız. Ben mesela insanlar için olmasada hayvanlar için hiç bir şeyi çöpe atmam, mutlaka aç bir hayvan vardır, diye düşünerek onların yemesini sağlamaya çalışırım. Bence herkesin özelliklede ekmek konusunda duyarlı olmasını isterim.
Çöplerde ekmekler dolu:(
Bu konuya değinmene çok sevindim canım sevgilerimle hoşçkal
sıfır desem çokmu acımasızca yaklaşırım?
geçen gün bir cadde üstündeki çöp konteynırlarının yanında büyük çöp poşetleri gibi poşetler vardı 2-3 tane ağzına kadar dolu ve içindekiler ekmek kabukları kenarlarını sıyırmışlar ve atmışlar hani bizim değerlendirelim dediğimiz hiç olmadı çorbana ekmek olarak doğra dediklerimiz.
ya elinde olan bir ekmek parçasını bile paylaşamayanlar
yada sofrasında binbir türlü çeşitle oturup bugünde onu yemiyim bunu biriyle paylaşayım diyenler,yok!
abarttığımı düşünüyorum bazen hatta bunu düşündüğüm zamanlarda o kadar acımasızca şeyler görünce yok abartmıyorum diye vazgeçiyorum,ama ekmek aslanın ağzında değil çünkü şu an sadece göz boyayıcı merhamete sahib olanlar aslan kadar bile olmaz aslanı kirletmeyelim..
bazen bir yerden yemekten çıkarken yada elimde pasta-tatlı vs.olunca yoksul yada muhtaç durumdaki insanlar karşıma çıkınca kendimide sorguluyorum,bu adaletsizlik canımı yakıyor karman çorman oluyorum.
Tijen abla'cığım biliyorum fazla sinirli ifadeler belki daha iyiniyetli yaklaşmalıyız diyebilirsin,ama gün geçtikçe iyiniyetler çürümeye duruyor çünkü iyileşmeyi unutuyoruz.
sözlerimi uzun tuttum kusuruma bakma ama daha dün bu düşüncelerle yolda kafam karışırken senin bu yazın çok iyi geldi.
dünyada bizler gibi insanlardan bir tane bile kalsa umut vardır diyebiliriz.
Haklisiniz. Kiymetini bilmek lazim, en cok da ekmegin, suyun, havanin....Emegin, nesenin, sagligin....Sevgilerimle.
Çok haklısınız, aslında yapacak o kadar çok şey varki. Ekmeği çöpe atmamakla başlanabilir mi? Çöpe atılacak kadar fazla ekmeği olanlar lütfen ekmek alamayanları da bir düşünsünler.
Yazın beni duygulandırdı.Carlosların çoğalmasını diliyorum şu an..
Tijencim cok haklisin,bizler elimizdeki ekmegin kiymetini bilemiyoruz.Ekmekler bol bol cöpe gidiyor.Yeni tasindigim da evime komsum ekmek getirdi bize.Cünkü bizim oturdugumuz mahallede market yok,uzakta biraz.Bizde neyin nerde oldugunu bilmiyorduk.Bende kendisine ekmegimiz var dedim ,gerek yok diyince.Bosver al sen fazla ise eger cöpe atarsin dedi.Getirdigi taze ekmegi cöpe atabilcemi söyleyince cok sasirdim.Cöpe ekmek gidiyor ama bayatlar.Nice insanlar var o bayat ekmeklere muhtac.Keske herkez Jorge Munoz gibi yapabilse.Cok tesekürler bu güzel yazilarin icin canim.
Çok hoş bir yazıyı bizle paylaşmışsın...Unutmamalı..
Tijenciğim ne hoş yazmışsın yine.Tam bir tüketim toplumu olduk çıktık.Elimizdeki ile yetinmiyoruz.Hep istiyoruz.Ancak kötü durumdaki insanları görünce hayatın öteki yüzü aklımıza geliyor.Umarım bu yazı hepimize ders olur.Çünkü bizler ekmek olmayınca pasta yiyen şanslı insanlar topluluğuyuz maalesef .
Nasıl beni ilgilendiriyor bu yazı anlatamam Tijen'ciğim... Yeni başladığım işimde (ilk işim) anladım nasılmış ekmek parası kazanmak. Babama kızarken kendim para harcayamaz olacağım galiba. Bu arada sen o çiçeklerin canlılarını nerden bulmuştun? Ben yapaylarına bile razıyken canlılarının olmasına çok sevindim. Sevgilerimle..
Bizdeki otel sahipleri retoran sahipleri Jorge Munoz gibi yapsa türkiyide ac insan kalmazdi diye düsünüyo..Alman komsum her sene Antalya ve tatil beldelerinde tatil yapar.her gelisinde ayni seyi söyler,otellerin ici piril piril yemekler nefis,ama otelin disi pislik icinde der.Cevredeki fakir insanlari görünce Antalayadaki okadar otelin günlük artan yemekleri cöpe gidiyor neden bu insanlari doyurmuyorlar diye soruyor.haksizda sayilmaz,her belde kendi yöresindeki fakir insanlari belli bir yere toplayarak artik yemekleri degil yenmemis kalan yemekleri bu insanlara dagitabilir.
Bir alman bana bunu söyleyince inanin ne diyecegimi bilemedim.
Uğrıyamadım komşum uzun zamandır. İnsan kaybetmeyince değerini bilemiyor değil mi? Elimizdeki gidecek ki kıymetini bileceğiz. Çok doğru dediklerin hayatım. Sağlıcakla kal.
Merhaba Tijen ablacim tabagimda 2 dilim elmali pastayla sana geldim ;)..gine anlamli bir yazi eklemissin bugun bloguna ama en cokta en son yazmis oldugun cumlereler beni dusundurdu;"Yazıyı okurken bizi düşündüm. Aç insanlar için ne kadar çaba gösterdiğimizi. Hastalar, yaşlılar, eksikliler, aş bulamayanlar için." cok haklisin belki televisyonda yada gazetede zor durumda olan insanlari gorduyumuzda icimiz kan agliyor ama neyapiyoruz???? yani agzimizdan cikan iki sozcukten baska bir yardimimiz oluyormu??? hayir..yada belki birseyler yapiyoruz ama bunu is isten gecmeden once yapmamiz lazim..guzel bir hafta gecirmendileyiyle sevgiler ;)))..
Paylaştığınız güzel duygular ve düşünceler için hepinize teşekkürler. Ben 2 gün içinde bir şey yapıp yetiştiremeyeceğim ancak vakti ve fırsatı olan tüm komşuları Esra için çıkacak olan Kevgir'e katkıda bulunmaya davet ediyorum.
Salı, 27 Kasım, 2007
Eskiden 'ekmek' aslanın ağzındaydı.
Şimdi maalesef bağırsaklarında.
Ağzından elimizi sokacağız,bağırsağından ekmeği
çıkaracağız.Tabiki aslan ağzını
kapayıp,kolumuzu kopartmaz ise..
BİRYERLERDE OKUMUŞTUM DİYORDU Kİ..CANIM SIKILDIĞI ZAMAN GİDİYORUM BİR HASTANENİN SERVİSİNE VE 1O KİŞİYLE KONUŞUYORUM..HAYATIN VE SAĞLIGIN FARKINA VARMAK İÇİN..
Hayat bazi insanlar icin gercekten cok zor, her bakimdan. O kadar ac insan var ki, burada bile onu gozlemliyebiliyorsun. Herseyin, en basta saglikla aldigimiz her nefesin, kiymetini bilip, halimize sukretmek ve yapabiliyorsak da yardim ellerimizi arada bir de olsa uzatmak lazim.
Bu arada Turkiye'den bana birkac adet dergi geldi, birisi de "Lezzet".
Yazinizi okudum ve degisik lezzetlerimizin listesini vermissiniz cok mutlu oldum.
Bazı şeylerin kıymetini ancak kaybedince anlar insanoğlu.
Çocukluğumda durumu iyi olmayan komşularımıza evimizde pişen yemekten bir tabak ikram ederdik. Şimdiyse komşularımızı bile tanımıyoruz. Hayat mücadelesi içinde hatta her defasında biraz daha fazla kazanma hırsı içerisinde etrafımızda neler oluyor farkına bile varmıyoruz.
Oysa sizin yardımınızla bir lokma kursağından geçmiş bir fakirin sizde bıraktığı mutluluğun, huzurun yerini ne tutar ki.
Karnımız doyurabiliyorsak şükredelim imkanımız da varsa mutlaka paylaşalım. Keşke hepimiz azda olsa birer Jorge olabilsek .
rahmetli babam derdi ki;insan yılda
dağıtmalı vs.anlamını sormuştum.
''işin olsun,olmasın sen git,sonra-
da düşün,hayatının kıymetini anlar-
anlatılanlar hep doğru güzel şeyler ama uygulamaya gelince yapıyormuyuz orada durmak lağzım bir şeyi atmak helede ekmeği bize verilen bu nimeti kırıntısına bile kıyamam RABBİM yokluğunu göstermesin