July, 2008 | Yesek
Posted on July 31, 2008 January 24, 2010
The End no more
Kamer Hatun Caddesi ve Tarlabaşı Bulvarı’nın köşesindeki The End Kokoreç ne yazık ki kapanmış. Hiç gitmemiştim ama adına hayrandım. Yeni kabuğunun markası Selim Kokoreç.
House Café’de pizza ve kahve
Caddebostan House Café’de Zeynep ıspanaklı ve peynirli pizza istedi, ben bir cappuccino. Pizza karışık sebzeli geldi, sadece ıspanaklı olmasından daha iyiydi bence. İştah açıcı görünüyordu, kocamandı, aç değildim ama dayanamadım ve birkaç parça otlandım. Hamurun kalınlığı, çıtırlığı, malzemenin miktarı ve tadı yerindeydi. Ortalamanın üstünde bir pizzaydı, bana kalırsa.
Kahve için aynı şeyleri söylemek biraz zor. Geçen haftaki Bebek House Café’den sonra, buradakinde bir kez daha karar verdim ki House Café’nin kahvesini ben sevemiyorum. Sanki kahvelerinin aromaları yetersiz gibi. Kahveyi içiyorsunuz ama sanki öylesine bir şeyler içiyormuşsunuz gibi. Ödenen parayı kesinlikle haketmiyor diye düşünüyorum.
Pizza 22 YTL idi yanlış hatırlamıyorsam, kahve de 7 ya da 8 YTL.
Café Nook’un dev salataları
Café Nook, Bağdat Caddesi üzerinde, pek büyük olmayan, kendi halinde bir yer. Cumartesi akşamı, Zeynep götürdü beni. Menü çok bilindik kafe yemeklerinden oluşuyor. Bu durum hiç şaşırtıcı değil aslında. Mekanın kendi karakteri de bilindik kafe olmak yönünde gözüktüğünden olması gereken bu diye düşünüyorum.
Ben sıcak deniz mahsüllü salata istedim, Zeynep somonlu sezar salatası ısmarladı, ortaya da mozzarella sticks söyledik.
Yemeklerden önce, ekmek ve zeytinyağı kondu masamıza. Ekmeklerin pek bir olayı yoktu ama kötü de değildi.
Arkasından yemeklerimiz geldi. Benim salatam göbek salata üzerine soya sosuyla sotelenmiş kalamar, yengeç ve jülyen doğranmış sebzelerden oluşuyordu. Malzemelerin içinde karides de vardı, ben çıkarttırdım. Tadı ve kıvamı çok iyi değil ama haksızlık etmeyeyim kötü değildi. Çok iddialı bir şey beklemiyorsanız, iyiydi bile diyebilirim hatta.
Zeynep’in salatasının tadına bakmadım ama görüntüsünün tatminkar olduğunu söyleyebilirim.
Ortaya istediğimiz mozzarella sticks ler, salataların porsiyonları devasal olduğundan, aslında gereksizdi. Ben sadece bir parça tadına bakmakla yetindim. Belli ki, hazır paketler halinde satılanlardan ama isteneni veriyor, sorunsuz.
İki kolayla beraber toplam hesap 80 YTL geldi.
Bağdat Caddesi’nde iseniz, çok piyasa olmayan bir kafe arıyorsanız, yemekler ortalama olsun yeter diyorsanız, Café Nook sizin için uygun mekandır. Gidilebilir. Ben bir daha ne zaman giderim, hiç bilmiyorum.
Bebek Sahil Kahve’de Kahvaltı…
Aslında niyetimiz bebek cafe’ye gitmekti ancak. Benim buluşma yerine geç kalışım, Ayşo’nun da benim de fazla acıkmış olmamız, biranda bebek cafenin yerini çıkaramayışım Ayşo’nun burayı bebek cafe sanması aman uzatmayayım Mc Donalds’ın altında caminin solunda kalan kahveye attık kendimizi. Mekanın ismi cismi bir yerde yazmadığından giderken garsona sormak durumunda kaldık.
Nedense aslında sebebi belli çok aç olduğumuzdan ikimizde kahvaltı tabağı istedik.
Yukarda görüldüğü gibi klasik bir tabak geldi, bize hoş gelen şey, az da olsa meyvanın es geçilmemiş olması, bu kadarı bile güzelleştirdi tabağı valla. Ayşe özellikle yumurtanın taze oluşunu çevresinin kahverengi-siyahımsı renge dönmemiş oluşunu sevdiğini belirtti. Yanında 3 bardak çay ile tabağa 24 lira verdim. Bence biraz fazla, ne ambians, ne de gelen tabak bu kadar etmez kanımca. Üstelik kahvaltı boyunca ağlayan çocuk ve orasına burasına balon köpüğü süren hatunun verdiği görüntü kirliliği de cabası. Acaba neye ne şekilde faydası çok merak ettim doğrusu…
Eftalya: olması gerektiği kadar
Dün akşam Arnavutköy’de, Eftalya Restaurant’ta Neda’nın doğumgününü kutladık. Biz oraya vardığımızda, masa önceden hazırlanmış ve belli başlı mezeler konmuştu: beyaz peynir, kavun, peynirli karışık salata, levrek sarma, deniz börülcesi, turşu, kırmızı soğan ve zeytinyağlı domates, patlıcan salatası ve mısır ekmeği. Bir tek levrek sarma ilginç göründü gözüme, gerçi tadınca bir olayı olmadığına kanaat getirdim. Körinin çok ağır bastığı bir tür soğuk balık mezesi olmuş, hoşuma gitmedi.
Ara sıcak olarak karides sote tarzı bir şey, bir de kalamar tava aldık. Bir de bunların yanına levrek marine.
Karidesi çok pişirmemişler, tadı yerindeydi. Kalamar da yine öyle, olması gerektiği gibi pişmiş, lastik olmamıştı.
Levrek marine ağırcana, beyaz /krem rengi arası bir sosun içinde geldi. Sosundan hafif sıyırıp yediğimde lezzetli bir meze oldu benim için. Geçen hafta Balıkçı Sabahattin’de yediğime hiç benzemiyordu, hatta ana malzemenin levrek olması dışında hiç bir ortak özelliği yoktu diyebilirim. Hangisi gerçeği, hangisi uyarlaması bilmiyorum.
Ana yemek olarak bir şey yemedik. Tatlı olarak ortaya iki tane volkanik dedikleri, içinden sıcak çikolatalı sos akan çikolatalı kek geldi. Yemeklerin yanında bazımız rakı, bazımız da beyaz şarap (Sarafin Fume Blanc) içtik. Hesap kişi başı 60 YTL geldi.
Olması gerektiği gibi pişen sıradan mezeler ve deniz ürünleri canınız çektiyse, yemeklerde bir ilginçlik aramıyorsanız ve de Boğaz’a karşı rakı-balık istiyorsanız, Eftalya’ya uğramak fena olmayabilir. Ben açıkcası bir kez daha gitmeyi pek düşünmüyorum.
La Girandola’nın müthiş dondurması
Arnavutköy’deki La Girandola’da dün akşam yediğim dondurma, hiç abartısız, uzun zamandan beri yediklerim içerisinde en iyisiydi. Tattığım çeşitlerin herbirinin lezzetini ayrı ayrı çok etkileyici buldum. Çilekli dondurmanın içinde gerçek çilek taneleri var, limonlu dondurma sanki ev yapımı limonatanın donmuş hali gibi. Kaymaklı dondurmayı, mekanın sahibi Aslı Hanım gerçek kaymaktan yaptığını söyledi. Fındıklı ve çikolatalı olan dondurmanın içinde bütün bütün fındık parçaları bulunuyor.
Şahane dondurma yiyip mutlu olmak istiyorsanız mutlaka buraya uğrayın.
Dondurmanın topu 2 YTL.
Posted on July 23, 2008 March 7, 2009
Rainforest Cafe’nin Cheeseburgeri
Rainforest Cafe, İstinye Park’ın içinde, jungle dekorlu, bence hafif boğucu, çocuk bahçesi gibi bir yer. Pazar günü, hamburgeri iyidir diye duyup gittik. Bir cheeseburger ısmarladık. “Eti nasıl pişsin?” diye sordular. Orta pişmiş istedik.
Yanında bir sürü kızarmış patatesle kocaman bir cheeseburger geldi, eti “bayağı pişmiş” olarak. Gerçi burgerin ekmeği, içindeki garnitürleri, patatesi gayet taze ve düzgündü. Ama keşke eti az pişmiş olarak sipariş verseydik, böylece nerdeyse kurumaya kaçmış köfte yememiş olurduk. Sanki daha iyi olurdu…
Kosova Et Lokantası’nda çorba ve köfte
Kosova Et Lokantası, Florya’nın sahil tarafında yer alan en eski lokantalardan biri. Yıllar oluyor belki orada yemek yememiştim. Geçtiğimiz cumartesi öğleden sonra, bahçesinde denize karşı yemek yerken fark ettim ki o zamandan bu zamana hiçbir şey değişmemiş. Herşey eskimiş olarak yerinde duruyor: tabaklar, bardaklar, perdeler, belki garsonların kıyafeti bile. Tamam nostaljik ama etkileyici, insanı içine alan bir ortam hiç değil burası. Daha çok yerinde sayıyor ve her geçen gün müşteri kaybediyor ya da yeni müşteri kazanamıyor gibi geldi bana.
Yemeklere gelince: ezogelin çorba, fırından yeni çıkmış kabarık pide ve lezzetli tulum peyniriyle beraber gayet güzeldi; dönerden az tattım, tadı yerinde; kaşarlı köftesi bana yağlı geldi, yanındaki püre iyiydi ama. Tabak sunumlarını anlatmıyorum, “sıradan kebapçı usulü” yani sıkıcı diyim, siz gözünüzde canlandırın.