GERÇEĞİN GÜNLÜĞÜ: Şubat 2017
1917 başında, Merkezi Savaş Endüstrisi Komitesi bünyesinde bulunan ve Menşeviklerden oluşan Merkezi İşçi Grubu, çarlık rejiminin yerine Geçici Hükümetin gelmesi çağrısıyla işçileri harekete geçirmeye çalıştı. 6 Şubat 1917’de fabrikalarda dağıtılan aşağıda yer alan çağrı 8-9 Şubat 1917’de Merkezi İşçi Grubu üyelerinin gözaltına alınmasına neden oldu. Hükümet de Duma’nın toplanmasını 27 Şubat gününe kadar erteledi. İşçiler ise aşağıdaki bildiride çağrısı yapılan kitlesel gösteri yerine bir günlük grev ile hükümete yanıt verdiler. Zorba rejim ülkeyi boğuyor. Mülkiyeti olmayan sınıflar üstüne tüm ağırlığıyla bastıran otokrasinin politikası, savaşın zaten şiddetli olan yıkımlarını daha kötü hale getiriyor. Hükümetin çıkarcılığı, savaşın, sayıları bile belli olmayan kurbanlarını çoğu zaman çoğaltıyor.
Ciddi bir gıda stoku krizi yaratan hükümet, inatla günden güne ülkeyi açlığa ve bütünlüklü bir yıkıma sürüklüyor. Hükümet savaş koşullarını, işçi sınıfının haklarını elinden almak için kullanıyor. İşçileri fabrikaya zincirleyerek fabrika serflerine dönüştürüyorlar. Savaşın önüne koyduğu görevleri yerine getirmekten aciz olan iktidar, hal böyleyken savaşı, Rusya’nın çeşitli halkları üzerindeki zulüm ve baskıyı yoğunlaştırmak için kullandı. Savaş, halkın kendisi değil de mevcut otokratik iktidar tarafından bitirilirse, ne savaşın bitmesi ne de halkın çok arzu ettiği barış, halkın sefaletten çıkmasını sağlayabilir.
Otokrasi, savaşı bitirir bitirmez halk için yeni zincirler üretmeye girişecek. Savaşın bitmesi, halka rahatlama yerine yeni ve daha korkunç felaketler getirebilir. Halk, özellikle de proletarya, siyasi haklardan yoksun eli kolu bağlı bir şekilde keyfiyete, işsizliğe ve açlığa terk edilecek. Hükümetin baskı yönetimiyle birlikte yüksek fiyatlar ve işsizlik, işçi sınıfını yoksulluk ve esarete düşürecek. İşçi sınıfı ve demokratik güçler daha fazla bekleyemez. Kaybedilen her gün tehlikelidir. Şu anda çözüm için ortada duran acil görev, zorba yönetimi kesin bir şekilde bertaraf etmek ve ülkeyi tamamıyla demokratikleştirmektir. Bu, işçi sınıfı ve demokratik güçler için hayat memat meselesidir.
Yukarıda belirtilen her şeyden kaynaklı olarak, varlıklı burjuva toplum ile yetkililer arasındaki ihtilafın, özellikle işçi sınıfının etkin müdahalesine uygun koşullar yarattığı açıktır. Halk hareketi, Duma’nın hükümet ile çatışmasını baskı rejimine karşı nihai patlamayı teşvik etmek için kullanabilir. Biz ………………… işçileri (Bildiri, tüm fabrikalardaki işçiler için hazırlandığından boşluğa fabrika ismi gelecek; ç.n.), şunlar için kesin karar verdik: acilen güçlerimizi birleştirmeye ve örgütlenmeye, bir fabrika komitesi seçmeye girişmeye; başka atölye ve fabrikalardan yoldaşlarla anlaşmaya varmaya; birçok kurulda yer alan tüm yoldaşlara, bu anın olağanüstü önemini izah etmeye; kararlarımıza ilişkin diğer fabrikalara bilgi vermeye.
Duma (parlamento) toplandığı anda genel ve örgütlü bir halk inisiyatifi hazır olmalı. Duma toplanmadan önce, işçi sınıfının ve demokratik güçlerin temel taleplerini ortaya koymak üzere fabrika fabrika, bölge bölge, Petrograd’daki tüm işçileri eşzamanlı olarak Tauride Sarayı’na (Duma’nın merkezi) doğru hareket ettirin. Bütün ülke ve ordu, işçi sınıfının sesini duymalı. Sadece, mücadele yoluyla örgütlenmiş ve halka destek olma eğiliminde olan bir Geçici Hükümet, politik özgürlüğü güçlendirerek ve hem Rusya proletaryası hem de diğer ülkelerin proletaryaları için kabul edilebilir koşullarda barışı getirerek ülkeyi çıkmaz sokaktan ve ölümcül yıkımdan çıkarabilir. http://links.org.au/1917-view-streets-mensheviks-central-war-industry-committee-provisional-government adresinde yayımlanan metinden çevrilmiştir.
Çeviri: Gerçeğin Günlüğü Gerçeğin Günlüğü'nü Facebook üzerinden takip etmek için buraya tıklayınız
Yoldaşlar! Gerçeği, bir yalanla gizlemek istiyorlar. Hukuk, ahlak ve adalete dair düzmece ve haince kelamların, milyonların katledilmesini perdelemeye hizmet etmesi dehşet vericidir. ‘Efendilerimiz’; soylular, bankacılar ve sanayiciler en alçak suçları işlerken her zaman yalanlara bel bağlamışlardır. Güçlerini düzenbazlıktan alırlar. Egemen sınıflarımız, güçlerini ve zenginliklerini, halkın cehaleti ve bölünmüşlüğü üzerinden kurarlar. Ne var ki cehalet nedeniyle, askeri üniforma giymiş ve askeri disiplinle sindirilmiş kardeşlerimizin ta kendisi, 9 Ocak 1905’te Kışlık Saray’ın önündeki uğursuz meydanda isyancı proletaryaya ateş açtı ve savunmasız baba ve annelerinin kanlarını döktü. Süngü, kırbaç ve kurşunlarla hükümeti 1905 ve 1906’daki ilk Rusya devrimini bastırdı. Trepov, “Fişeklerinizi cimri kullanmayın” emri vermişti. Fakat yoldaşlarımızı kimin süngü ve kurşunları öldürdü? Bunlar, bilinçten yoksun işçi ve köylülerin süngü ve kurşunlarıydı. 1905’teki büyük devrim karşısında zafere ulaşmak hükümet ve burjuvazi için zahmetsiz olmuştu. Sadece birkaç bin işçi ve birkaç yüz asker öldü. Bu askerler de işçi ve köylülerdi. Yoldaşlar; katışıksız zorba hükümet, bizi bölünmüş ve işçi sınıfını örgütsüz tutarak iktidarda kalıyor. Ancak 12 yıllık bir deneyim biriktirdik. Burjuvazi şimdi bizi kandıramayacak! Yakınlarımızın ve sevgili dostlarımızın hukuk ve adalet için değil, burjuva gazetelerin zırvalarında söyledikleri haliyle ‘vatanın sanayisi gelişsin’ diye cephede öldüğünü, annelerinin ve eşlerinin arkalarından ağladığını eksiksiz hatırlayacağız.
Yoldaş askerler! Burjuvazinin kârını arttırması için sizin ölmeniz gerekiyor. Yamyamlıklarının büyümesi doğrultusunda daha fazla mekân olabilmesi için sizin ölmeniz gerekiyor. Rusya onlar için çok küçük. Onlara İstanbul’u, Boğaz’ı ve Çanakkale’yi verin. Savaşan tüm ülkelerin burjuvazilerine, böylesi doyumsuz bir iştah yön verir. Şu anda hiçbiri savunmada değil. Hepsi saldırgan. İşçi sınıfının direnişini zayıflatmak amacıyla, her bir ülkenin burjuvazisi, işçileri vatansever olmaya ve vatanı korumaya çağırır. Aslında vatanı koruruz, ancak bir dış düşmandan değil. Onu, adı çarlık istibdadı olan bir iç düşmandan koruruz. Onu, savaş başlatan bir haydut çetesinden koruruz. Bunlar, katiller güruhudur ve proletaryanın baş kaldıran kesimlerini vatanseverliğe davet ederek parçalamaya çalışırlar. Burjuvazinin ve onların gazete beslemelerinin amaçları, proletaryayı yanlış yöne göndermektir.
Şu anda, Merkezi Savaş Endüstrisi Komitesi’ndeki işçi delege, işçi sınıfının sesini çarpıtıyor. Hükümetin sözleriyle, burjuvazinin savaşında ona yardım etmek üzere proletaryayı ‘kitlesel politik eylemler’ gerçekleştirmeye davet ediyor. Ancak Prens Lvov ve Miliukov’un başında bulunduğu burjuvazinin, sadece bütünlüklü polis rejimine karşı değil, İstanbul’un ve boğazların güvenceye alınacağı bir fetih savaşını örgütleyecek durumda olmayan kişilere karşı da mücadele ettiğini unuttular. Miliukov’un, devrime karşı mücadele etmek ve kanlı hükümdarlığa yönelik paramparça olmuş güveni yenilemek için Guchkov’lar ile birleştiğini unuttular. Hayır yoldaşlar, bizler ve onlar aynı yolda değiliz. Burjuvaziye, hükümetle kavgasında vereceğimiz bir yardım, yalnızca burjuvazinin devrimi erteleyen ve bizim kendi durumumuz üzerinde felaket etkisi yaratan fetih hedeflerine erişmesini kolaylaştırır. Fakat biz, işçiler, köylüler ve çilekeş ordu güçlüdür; ancak kendimize bel bağlayabiliriz. Bu nedenle yoldaşlar, proletaryanın sınıf mücadelesi yolunda cesaretle ilerleyelim. Proleter vazifelerimizin henüz ortadan kalkmamış olduğunu hatırlayalım. 9 Ocak 1905 bayraklarımızın üzerine yazdığımız talepler hâlâ canlıdır. Sosyalizm ve yeni bir yaşam için birlikte mücadele edeceğiz; sadece bir defaya mahsus değil, dünya çapında, uyumlu bir aile olan uluslararası proletarya ile muazzam bir birliktelik oluşturarak yapacağız.
Bugünden tezi yok görevimiz, güçlü bir parti örgütlenmesi yaratmaktır. Biz Bolşevik ve Menşevik Sosyal Demokratlar, siz yoldaşlarımızı, güçlü bir proletarya orduyu isyana kaldırabileceği için tek bir Sosyal Demokrat İşçi Partisi oluşturmaya davet ediyoruz. Proletaryanın ve ordunun gücü, soylulara ve bürokrasiye karşı hazırlanarak tamamen kokuşmuş polis rejimi devrilebilir. Onun kalıntıları üzerinde demokratik bir cumhuriyet yaratılabilir. Yoldaşlar, halkın gazabının günü yakındır. O gün, halk kitlelerine yönelik şiddet uygulayan ahlaksız hükümete yönelik bir intikam, yargılama ve cezalandırma günü olacaktır. Bugünden tezi yok, 1905 yılında yaşamları haince heba edilen yoldaşlarımız için büyük bir acı ve ıstırap günü olan 9 Ocak’ta saflarımızı daha kararlı biçimde sıklaştıracağız. Kardeşçe dayanışmanın çelikten zinciri bizleri çok daha güçlü bağlayacak. Yoldaşlar, uyumlu ve güçlü bir şekilde haykıracağız: Tahtta oturan saldırgandan intikam alalım. Milyonluk servetlerini biriktirmek için halkın emeğinin kan ve terini kullanan çarlık yardakçılarını ve halkın katillerini mahvedelim. Halkın sıkıntıda olduğu felaket dönemleri boyunca ziyafet çektiler. Kocalarını ve oğullarını öldürerek, eşleri ve anneleri, kendi kazanımları için fatura ödemeye zorladılar.
Copyleft 2009 : GERÇEĞİN GÜNLÜĞÜ: Şubat 2017