kirpinin ikilemi: bir şeyler
Gönderen therru zaman: 18:04
Muzmut 6 Nisan 2012 11:57
Eğer hala başımız dik yaşayabiliyorsak, bu boğazımıza kadar boka battığımız içindir - Dario Fo ,''bir anarşistin kaza sonucu ölümü'' . Ormandna çıktık çıkalı battık boka gidiyoruz , asosyallik değil , aslında vaktiyle insanın olduğu hal bu . Yargılamayacağım seni ama YGS ye giren genç bir beyinsin madem,sen de böyle düşünüyorsan hafif yaş fazlalığıyla bir zctık o zaman :) Kitap oku,şöyle bir evde yaşa ,üniversitede kaybedeceğin zamandan daha iyidir ; ama katabileceklerini de kaybetmeye göze alırsan.
Şarkılar, can yakar.
therru 6 Nisan 2012 17:18
aslında benimkisi isteksizlik,yaşamak için pek istek barındırmıyorum kendimde.bir şeyleri hayal etmek güzel,sadece.
sanırım korkağın tekiyim..
Alice Lawliet 29 Mayıs 2012 20:02
İsterdim ki dünya sapsarı buğdaylardan başka bir şeyin yetişmediği tarlalardan oluşsaydı sadece,ve bu tarlaların arasından tek bir yol geçseydi. Gökyüzünün soluk rengi sürekli değişseydi ve gece olduğunda konuşabileceğim bir ay olsaydı. Böyle bir dünya olsaydı işte ve içinde benden ve konuşmak isteyebileceğim herhangi bir şeyden başka bir şey olmasaydı. Devamlı yürürdüm, yorulunca içinde okumak istediğim ve isteyebileceğim tüm kitaplarla bir parça yiyeceğim bulunuğu çıkınımdan bir kitap -ya da çizgi roman- çıkarır, buğdayların arasına oturup soluk yeşil, soluk sarı, soluk turuncu göğü izlerdim.
Ya da paylaştığın fotoğraflardaki gibi küçük, eski görünümlü, karanlık pencereleri olan sevimli bir evim olsaydı ve her türlü ihtiyacım havadan giderilirken, hiç çıkmasaydım ondan. Böylece sosyalleşme gibi asla başaramadığım şeylerle uğraşmak zorunda kalmaz ya da benimle olmasını istediğim insanlar için üzülmezdim. Acaba "başka biri" diye bir kavramın olmadığı bir dünyada yalnız hissedebilir miydim?