GEÇMİŞİN İSPATIDIR ŞİMDİ YAZILANLAR, GELECEK GÜNLERE...: PERFORMANS PERFORMANS DEDİKLERİ
İlkokul 2. sınıfa giden kızımın proje ödevini yapmaya oturduk dün akşam her akşam olduğu gibi. Ben çocukluk yıllarımda bile bu kadar çok karton kesip yapıştırmamıştım. Dünkü konumuz MESLEKLER. Mesleklerin resimlerinin bulunduğu bir albüm hazırlamaktı görevimiz. Kitapta gazete ve dergilerden bulduğunuz resimler ile yapın diyor ama her normal evde 1 bilemedin 2 günlük gazete ve belki 1 dergi bulunur. Onlarda da bu resimler bulunur mu o ayrı bir uzmanlık alanı. Akşam 19.00da işten gelip de böyle bir ödevle karşılaşmak da ilginç bir deneyim . Ama serde geçen senenin tecrübesi var. Önceden ders kitapları karıştırılıp verilmesi muhtemel ödevler tahmin edilip konu ile ilgili resimler tarafımdan önceden tedarik ediliyor. Yeni eğitim sistemi bir ilginç. Çocukla ailenin birlikte çalışmasını teşvik edecek birşeyler yaptırmayı hedeflemişler ama yine herzaman olduğu yüzlerine gözlerine bulaştırmışlar.
Performans ödevleri, proje ödevleri, aile ile birlikte öğrenelim ödevleri derken ev bir atölye. Bizler perişan, heryer uhu. Öğrenmeyelim aile ile , çocuk öğreniversin. Aile zaten biliyor. Ya da öğrenelim ama çocuk yapsın tüm bu ödevleri ben niye yapıyorum. Yapma dediğinizi duyar gibiyim ama na-mümkün. Çünkü öğretmenimiz her ödevi jilet gibi istiyor, anne elinden çıkmış gibi. Çocuk hatası barındırmayan proje ödevleri görmek istiyor. Durum böyle olunca da iş başa düşüyor kes-biç-yapıştır. Birkaç kez kızıma yaptırıp gönderdim ama ara karneniz zayıf gelecek diye tehtit etti beni öğretmenimiz. Ba! ba! ba! karneyi bana verdiğini de itiraf etti sanki. Ama ben yine de azimliyim. Yarısını ben yapıyor isem yarısını da benim zillimaşa kızıma yaptırıyorum. Hem o öğreniyor, hem benim sıtkım daha az sıyrılmış oluyor.
Geçenlerde işten erken tüyüp bir alışveriş merkezinde gezintiye çıktım. Maksadım kendime ayıracak bir kaç saatlik bir zaman yaratmaktı. Bayram öncesi önce bindirilmiş sonra da indirilerek olağan fiyatına getirilmiş ve yüzde 70 indirim diye bize kakalanmaya çalışılan etiketlere bakar iken yanımda bir hatunun telefonla konuşmasına istemeen kulak misafiri oldum.
- Hımm , öğretmenin ne dedi bu işe?
- Gerekli malzemeleri aldın mı peki? Anlıyorum gelince konuşuruz ama ben yapmam kendin yapacaksın bu sefer..
Telefonu kapattı söylenmeye başladı.
-Performansına da...Projesine de...
Duyunca atladım bende hemen lapin gibi. -Offff ,offf. Sormayın herkes aynı dertten muzdarip hanımefendi. Koskoca bir cumartesimi verdim ben o proje ödevlerinden bir tanesine.
Kadıncağız dert yanacak birini ararmış ki hemen içindeki sıkıntıyı kusuverdi beni şok eden sözleri ile: - Performansına koyayım!! Proje ödevine de! Yapmayacağım kardeşim! Ben çalışan bir kadınım bütün gecemi kartonlar ile koklaşarak geçirmek istemiyorum. Yok planlarım arasında bu gece uhu ile teşvik-i mesai. Çocukların yapabileceği ödevler versinler ben alıcam sanki okuldan o diplomayı. Ben tek kelime etmeden kadını dinliyorum ; " Şükür yarabbim benden beterleri varmış , kadın kayışı koparmış" diye düşünüyorum. Eğitim sistemimizin çarpıklığı bir çalışan anneyi daha çarkında eritmiş diye hayıflanır iken kadın birden normale döndü;
- "Çok pardon size birşey danışacağım" diye tekrar başladı söze sanki benimle yeni konuşmaya başlıyormuş gibi. - Şu üzerimdeki elbisenin üzerine bir hırka arıyorum. Sizce ne renk uygun olur?
Elbiseye uyabilecek bir iki alternatifi gösterdikten sonra yavaşça uzaklaştım kadının yanından, alışveriş merkezindeki kırtasiyeye uğrayıp akşamki ÖDEVİM! için karton ve yapıştırıcı almak üzere.
BeD@rdeM3 Aralık 2009 13:48çocukların performansını artırayım derken kendi performansını düşürme sakın canımıniçi :/ zira çocuklarınki sadece bir ödev, bizimki sonsuza dek süren bir görev...! :) tüm sevgimle...YanıtlaSilbozbek3 Aralık 2009 14:11BeD@rdeM: akşama kırmızı kartontan öpücük yapıcam sana :) mucksYanıtlaSilnehircce3 Aralık 2009 15:27Çok güldüm aranızda geçen konuşmaya :)) aslında tabiri yerindeyse ağlanacak halimize güler olduk..Oğlum henüz 3 yaşında kreşe gidiyor daha şimdiden ödev stresini aşılamışlar çocuklara.. nokta nokta olan şekilleri bir gayret birleştiriyoruz bizde düz çizgiyle,ödev sayfalarını çantasından çıkarmayı unutursa üzüntüden ne yapacağını bilemiyor.Seviniyorum disiplinli bir çocuk olacak diye,üzülüyorum ilerde halimiz ne olur diye :))sevgiler.YanıtlaSilzeynepin sesi3 Aralık 2009 15:34mecburen istiyoruz çocuklardan performans ve proje ödevi,sistem bunu gerektirio ama ben kesinlikle anne tarafından yapılanları kabul etmiorum,kendi başlarına yapabilecekleri ödevler veriorum..ayrıca,bi de okuması var,çok sıkıcı :)YanıtlaSilbozbek3 Aralık 2009 16:48nehircce@çok haklısın ağlanacak haldeyiz. Disiplin güzel bişey ama küçük yaşta verilen çok yüklü ödevler ilerde çocuklar için bir doygunluk yaratarak eksi puan oluyor malesef :(zeynepin sesi@ evet birde sizin tarafınızdan bakmak lazım. En az 20 çocuk aynı ödevi getiriyor çok sıkıcı allah kolaylık versin vallaha ben bir tanesi ile zor başa çıkıyorum ...YanıtlaSilminimalist3 Aralık 2009 18:17öğretmenin tehdit etmesi çok fena hiç hoşuma gitmedi. Acaba diğer Veliler ile bu konuda birlik oluşturup öğretmenle konuşmayı deneseniz nasıl olur? Nacizane tabi bu önerim siz daha iyi bilirsiniz de. Yine de kolay gelsin :))YanıtlaSilHaYaL MeYaL3 Aralık 2009 20:23ilkokula giden bi kardeşim var ve neyseki, ailesiyle yapması gereken ödevlerini bile kendisi yapıyor :) seviyorum bu çocuğu..Allah size sabır versin demekten başka bi çözüm yolu bulamadım maalesef :/ :)YanıtlaSilbozbek3 Aralık 2009 22:44minimalist@birkaç veli de benim gibi düşünüyor ama diğerleri durumdan pek memnun. konuşmayı deneyeceğiz evet. ilgine teşekkür ederim. Sevgiyle :)HaYaL MeYaL@ benim kızımda yapıyor tekbaşına ama kesme biçme işlerinde elleri bizim kadar yatkın değil ya da yaratıcılıkları mantıklı değil. 8 yaşındaki bir çocuktan 20 yaş mantığı ile ödev beklenince dert oluyor . yorumun için teşekkür ederim..Sevgiyle :)YanıtlaSilOzge Sipahioğlu3 Aralık 2009 23:26konusmalısın bence de .olmaz olsun boyle performansYanıtlaSilYorum ekleDaha fazlasını yükle...