Otuz beş yaş uzun bir süre. İnsan ömründe çocukluk ve gençliğin bitip olgunluk devresinin başladığı bir zaman dilimidir.
Şair her ne kadar; “Yolun yarısı eder..” dese de bence olgunluk devresine ilk adımın atıldığı devredir otuz beşinci yaş. Çünkü önceki devreler, çocukluğun yaramazlıkları ve gençliğin hissiyatının taşkınlıkları ile geçen çok heyecanlı ve bir o kadar da hareketli yıllardır.
Ama otuz beş yaş öyle mi?
Artık her şey yerli yerine oturmuş, akıl hissiyata hakim olmuş, bugüne kadar yaşanan bunca olaylardan yeterli dersler çıkartılmış ve hayata daha olumlu bakmanın, muvazenenin geniş bir perspektifte kurulmasının zamanıdır otuz beş yaş.
Gerek ülkemiz ve gerekse Yozgat’ın basın tarihinde de son otuz beş yılın çok büyük önemi vardır. Biz bu süre içinde nice “alayişle-nümayişle doğup, büyümeden” yok olan mevkutelere şahit olduk. Zamanın, mevsimsel konjonktürün saikası ile ayaklanıp yürüyemeden devrilen çınarları (!) çok gördük.
Ama biri var ki, o bu yaşı ve bu yaşa yakışır olgunluğu kurulduğu günden beri hep taşıya gelmiştir.
Evet, Yozgat’ın basın tarihinde otuz beşinci yaşını kutlayan “Yozgat Gazetesi”nin çok büyük bir önemi vardır.
Gazetenin neşir hayatına başladığı günleri hatırlayan ve bugüne kadar ki yayın çizgisini takip eden bir insan olarak Yozgat için, Yozgatlı için Yozgat Gazetesinin ekmek gibi, su gibi fıtri bir ihtiyaç olduğuna yaşayarak şahit olmuşum.
Yozgat Gazetesi her zaman Hakkın ve haklının yanında yer almış, güçlü olmasına rağmen haksızın ve haksızlığın karşısında duran bir şahsiyet ve karakter sınavı vererek Yozgat basın tarihinde yerini almıştır.
Yozgat Gazetesi, ilcaat-ı zaman ve iktidar keyfi ile hareket etmemiş, yerine göre iktidarın müspet icraatlarını takdir ile yerine göre de en makul ve yol gösterici muhalefet görevini bihakkın yerine getirmiştir. Zira “Muhalefet muvazene-i adalet unsurudur.” Eğer bir iktidarın karşısında tarafsız ve hak namına bir muhalefet olmazsa, o idare krallığa ve despotizme dönüşür. O tarz idarecilerin çevresinde bir takım; riyakar, dalkavuk ve menfaat şebekeleri yerini alır. O zaman idareden beklenen adil icraatın yerini de zulüm ve işkence alır. Bu durumda halk siner, içten içe isyan ve beddua başlar.
Ama bu arada birileri de çıkar, zalime karşı zulmünü cesurca haykırır. İşte benim kısaca, sütunumun müsaadesi nispetinde ifade etmeye çalıştığım hakikat budur. “Yozgat Gazetesi..” Hakkın, mazlumun, sessiz ve umutsuz bekleyen bir toplumun; sesi, ışığı, rehberi, gözlüğü ve dürbünü olmak.
Gerçekten büyük bir çile. Böyle zamanlarda bu kisveyi giymek, meydana çıkmak, her şeyi göze almak, maddi-manevi bütün silahlara karşı kalemle karşı koymak, büyük mücadele.
Yozgat Gazetesi; aklı, fikri, sağduyuyu rehber etmiş ve tecrübeye kıymet vermiş, bu ilde yaşayan insanlara hizmeti gaye edinmiş, her düşüncenin insanını bir araya getirmiş bir “Gönüllüler Şurasıdır.”
Ümit ederim ki, bu ilde yaşayan insanlar, ya da bu ilin yönetimine talip olanlar bu şuraya dikkat etmelidirler.
Bu vesile ile gazeteye, sahibine ve tüm çalışanlarına hayırlı ve uzun ömürler temenni ediyorum.
Nice otuz beşinci yıllara…