Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinde belirtildiği üzere yurtdışı seyahat harcamalarının muhasebeleştirilmesi için öncelikli olarak bu kayıtların belgeler ile saklanması zorunludur. Saklanan belgelerin istenilen zorunlu bilgileri taşımaması halinde vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılacaktır. Yani bu belgeler Vergi Usul Kanununda belirtilen şekillerde düzenlenmediği takdirde hiç düzenlenmemiş sayılacaktır.
Ülkemizde geçerli olan vergi mevzuatına göre bir harcamanın belgesinin olması illaki hasılattan indirileceği anlamına gelmeyecektir. Bu harcamanın indirilebilmesi için, öncelikli olarak harcamanın yapılmış olması gerekir. Daha sonrasında harcama ile yapılmakta olan iş arasında güçlü ve açık bir illiyet bağının olması zorunludur. Ayrıca yurtdışı seyahat harcamalarının muhasebeleştirilmesi için, yapılmış olan harcamanın işin önemi ölçüsünde yapılmış olması gerekmektedir. Denetçilerin, tasfiye memurlarının ve yönetim kurulu başkan ile üyeleri gibi hizmet erbabı kişilerin yurtdışına geçici bir görev ile gitmeleri sonrasında yapılacak harcamalar için gerçek gider yönteminin yanı sıra, gündelik yöntemi ve karma yöntem uygulanabilecektir.
Gerçek gider uygulaması seçileceği zaman herhangi bir tutar sınırı olmadan, alınan belgelerin tümü gider olarak kayıt edilebilecektir. Ancak bu konuda dikkat edilmesi gereken en büyük noktaların başında ise Gelir Vergisi Kanununda 40/4'te belirtilmiş olan işle ve yapılan işin büyüklüğü ile alakalı mantıklı olma koşuluna özen göstermek gerekmektedir.
Yurtdışı harcırah uygulamasında önemli olan ve dikkat edilmesi gereken konuların başında, yurtdışı harcırah rakamlarının çok daha fazla olmasından ötürü dikkat edilmesi gerekliliği gelir. Gidilecek olan bölgenin, hizmet ya da mal alınan, ya da verilen yer olması, getirilecek numune ve dokümanlar, eğer gidilmişse fuar giriş ve çıkış belgeleri, proforma faturalar ve bunlara benzer belgelerin var olması, yurtdışı seyahat harcamalarının muhasebeleştirilmesi adına ispat belgeleri olmaları açısından büyük bir önem kazanmaktadır.
Yapılacak olan yurtdışı seyahat harcamalarının muhasebeleştirilmesi işlemi için öncelikli olarak brüt aylık tutarı bakımından hangi grup içerisinde yer aldığının belirlenmesi gerekmektedir. Daha sonrasında ise 30/01/2009 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan Bakanlar Kurulu kararı sonrasında belirlenmiş gelir vergisinden istisna edilen yurtdışı gündelik tutarları arasından gidilecek olan yer seçilmeli ve var olan gruba göre günlük harcırah tutarı tespit edilmelidir.
Yurtdışı seyahatlerinde seyahat süresinin ilk 10 günü için ödenecek olan gündelikler, belirlenen ülkeler için miktar olarak %50 arttırılarak hesaplanacaktır. Yapılacak olan seyahatin ilk 10 günü için belgeli konaklama gideri, tabloda belirlenen gündelik harcırah tutarından %40 fazla ise bu kısmın %70'inin vergiden müstesna harcırah tutarına ilave edilmesi gerekmektedir. Fakat bu tutar vergiden istisna edilmiş gündelik tutarın aylık seviyesi genel olarak 1. ve 2. grupta olanlar için %100'ünden, diğer gruplarda olanlar içinse %70'inden fazla olamayacaktır.
Muhasebeleştirme işleminde dikkat edilmesi gereken en önemli noktalardan bir tanesi, yönetim kurulu başkan ve üyeleri, hizmet erbapları, denetçiler, tasfiye memurlarının dışında kalan, işletmenin mali müşaviri, avukatı ve bunun gibi görevlerde yer alan kişilerin yurtdışına gönderilmesi sonrasında, bu kişiler için harcırah yöntemi uygulanmaz. Bu kişilere ek bir ücret ödenmek istediği zaman, kişilerin öncelikli olarak Serbest Meslek Makbuzu düzenlemeleri ve var olan belgeleri kendilerinde mutlaka gider olarak kaydetmeleri gerekir. Bunun dışında gerçek gider yöntemi seçilebilir ve kişilere yapılan masraflar işletmeye gider olarak kayıt edilir.
16375 kere okundu