Yeni Kalem / Söyleşi / Milliyet Blog
1988 Zonguldak doğumluyum. Karabük üniversitesi fizik 1. sınıf öğrencisiyim. Yazmayı çok seviyorum. Yazarak kendimi çok daha iyi ifade edebildiğimi düşünüyorum.
Aslında hepimiz farkındayız bunun. Ya bugün son günse diye düşünmeden bir sonraki günde olacağımızdan ne kadarda eminiz. Erteliyoruz hep..Yapılması zor gelenler hep bir sonraki güne, o gün diğer bir güne erteliyoruz.Şebnem FERAH ın bir şarkısını anımsattı bana; Gördügüm rüyanIn etkisinden olsa gerek Garip bir hisle uyandim bu sabah Ya bu gün o günse hayatin son günüyse Içimi bir korku sardi bu sabah Sevdiğim seyleri düsündüm sevdiğim insanlari Gördügüm ve görmedigim yerleri Son kez uyandiysam ve yapamadigim seyler varsa Içimi korku sardi bu sabah... Gözyaşlarımızın tadı hep aynı... Yüreğinize ve elinize sağlık. Sevgiyle kalın...
Şiir üzerine bir yolculuk
Şiirin en güzel tanımı bu oldu galiba şiir tanımlara sığmaz, sığsa şiir olmaz. Çok güzeldi. Şiir gibiydi...Duygularımın yoğun olduğu anlarda bende kağıdı kalemi elime alıyorum ve başlıyorum yazmaya. Her ne kadar iddialı olmasamda, yazınca iyi hissetmemi sağlıyor. Kendimi kendime daha iyi ifade ediyorum..Sanırım bir de böyle bir özelliği var şiirin. Elinize ve yüreğinize sağlık...
Hem sinir bozucu hem de komik bir durum..Yakın çevremde çok benzer bir örneği var: tartışmak istiyorum ama olmuyor çelişiyoruz ben tepkimi gösteriyorum o sadece susuyor ve hala çok sakin :)tek tip ses tonu ve konuşma tarzı...Belkide bu tarz insanların karşısındakini çileden çıkartmak için uyguladıkları özel bir yöntemdir=) Sevgiyle kalın..
05 Aralık 2008 22:53