ekşi duyuru - sevgiliyle yaşamak
sevgilisiyle yaşayan var mı? ya da yaşayıp evleri daha sonra ayırmış olan, ya da ayrılmış olan. ya da şuan hala devam eden. kısaca böyle hikayesi olanların hikayelerini dinlemek istiyorum.
Ben çok yaşadım. En zoru birlikte yaşarken ayrılmak ya da evi ayırmak. Evi ayırayım derken ayrıldım. İdeali: kendi evini tutacaksin, sevgilinde arada kalacaksin, alisverisi de onun evindeyken sen yapacaksın.
prole (20.05.20 11:16:08)
uzun bir süre yaşadık, birlikteliğimiz devam ediyor ama iş sebebiyle farklı yerlerde ikamet ediyoruz şu an.
aynenbencede (20.05.20 11:23:49)
zor bir olay, açıkçası kendine göre ayarlaman lazım, mesela bende pek tutmadı, çünkü bir yerden sonra özgürlüğüm kısıtlanmış gibiydi.
iş çıkışı halı saha maçına ya da yakın arkadaşımla içmeye gitmek bile tartışma sebebi olmaya yetiyordu. aynı evde yaşıyoruz diye her akşam beraber olma kafası kolay değil.
redeath (20.05.20 11:56:54)
2 yıl beraber yaşadık şu an iş-şehir değişikliği nedeniyle evlenip taşınıyoruz. O benden önce gitti o nedenle ben ev arkadaşı aldım kısa süreliğine.
planlı olmadı öyle gelişti ve beraber yaşamaya başladık. eğer öyle olmasaydı evlenmezdim zaten. birbirini her türlü tanımak için çok güzel yöntem.
tuborg yesili (20.05.20 12:19:31)
tanistiktan 2 hafta sonra birlikte yasamaya basladik. ondan 2,5 yil sonra evlendik. 1 senedir de evliyiz. hatta son 2 aydir ikimiz de bilfiil evdeyiz, herhangi bir sorunumuz yok gayet mutluyuz, sıkılmadık birbirimizden.
in vino veritas (20.05.20 12:27:19)
uzun süredir birlikteyiz 3 yıldır aynı evde yaşıyoruz, liseden sınıf arkadaşıyız (birbirmizi yeni tanımadık 20 yıllık arkadaşlığımız var) ama evde zor oluyor. daha önce ikimizde ev arkadaşlarımız ile yaşıyorduk, aynı evde yaşamak zor oluyor, maddi olarak da herşeyi açık açık konuşmuyorsanız, konuşamıyorsanız zor, kavga edince zor, ayrılmaya çalışmak zor, evi ayırmak daha zor, hepsini denedik hiçbirini yapamadık.
ama iyi ki onunla birlikte yaşıyorum , güzel günler çok güzel geçiyor :)
benaslinda (20.05.20 12:55:33)
Bundan önceki erkek arkadaşım benim yanıma taşınmıştı. 7 ay birlikte yaşadık. Ama bir yerden sonra baydı. Ben demeden evde bir şeye elini atmıyordu. Evin maddi manevi tüm yükü benim üzerimdeydi. Öğretmenim, onun yüzünden işten eve geldiğimde de çocuk bakıyor gibi hissediyordum. Bunalıp evden yolladım. Kısa bir süre sonra da ayrıldım.
Şimdiki erkek arkadaşımla tesadüfen evlerimiz yürüme mesafesinde. O gelip kalıyor veya ben. Birlikte yaşarken bir sıkıntımız olmadı şimdiye kadar. Evde iş bölümü yapıyoruz ve kimse kimseye yük değil. Ama bundan sonra kimsenin yanına taşınmam açıkcası benim yanıma da taşınılsın istemem.
Bu arada, kimse nasıl benim kulağıma gelip “yemek yapmalısın, çamaşır yıkamalısın, çamaşırlar yıkandı onları asman gerek” diye fısıldamıyorsa ben de kimsenin peşinde bunları yapması için rica minnet yalvarmamalıyım. Böyle adamdan da kadından da uzak durmak aynı evde yaşamanın birinci kuralı olmalı.
ruhen hastayim ben (20.05.20 13:23:28 ~ 13:45:43)
Bir erkek arkadaşımla 4 yıl beraber yaşadım, başka biriyle bir ay yaşadık sonunda varoluşsal krizlere girip ilişkiyi bitirdi. Önceden birlikte yaşama fikrine baya sıcak bakardım, bir ilişkiyi derinleştiren önemli ve gerekli bir aşama olarak görürdüm. Şimdi pek öyle düşünmüyorum. Yani elbette bir insanı tanımak için en iyi yöntem beraber yaşamak, ona şüphe yok. Ama sanırım bir süre sonra insan o kişinin varlığına çok bel bağlar hale geliyor; sosyal hayatı ile ilişkisi arasındaki dengeyi iyi ayarlayamazsa da kendini yalnızlaştırıyor gittikçe. Bunu başka insanlarla görüşmesine "izin vermemek" gibi dar bir çerçeveden söylemiyorum, elbette bir süre sonra iki taraf da birliktelik içinde kendiliği bulmaya başlıyor. Ama yine de insan kendini çok bırakabiliyor, değişimden veya ayrılmaktan korkar hale gelebiliyor, yaşanan problemleri görmezden gelmeye daha yatkın olabiliyor. Bence insanın fiziki olarak da yalnız kalmaya ihtiyacı var bazen. O yüzden en ideali iki tarafın da kendine has bir evinin, yerinin olması. Ama tabii ilişkilerindeki dengeyi çok iyi kurabilen insanlar da var, onlar yaşasınlar.
lolita (20.05.20 14:45:20 ~ 14:46:16)
Biz 2 ay birlikte yasadik sonra asla beceremedigimizi anladik ben taşındım ama iliski devam etti. Sadece birlikte yasamayi beceremedik. Ayni evin icinde iyice daraliyodum. Evden tasindiktan sonra 3 yil daha ilişkiye devam ettik. Sonra da yine evlenelim birlikte yasayalim ana fikirli baskilari ve bambaska sorunlarin da eklenmesiyle ayrildik. Cok asik saniyodum kendimi ama ozgurluk hissi o kadar iyi ki. Gercek ask bu oldu benim icin.
Bi daha kimseyle ayni evde yasamak vs gibi seyler istemem. En fazla arada bana gelsin kalsin ben gidip onda kaliyim filan isterim.
hindistan cevizi (20.05.20 15:49:01)
Ben 2 seneye yakın kız arkadaşımla aynı evde yaşadım. Fakat bunu yaptığımda da daha üniversitede idim. Birlikte yaşamamızdan pişman değilim, genç yaşımda güzel bir deneyim oldu. Ayrıldık ve ayrılmamızın nedeni kafa dengi olsak da ev ortamında farklı insanlar olmamızdı bence.
bir daha o tarz ciddi bir ilişkim olursa en az 1 sene aynı evde yaşamak isterim olmayacak şeyi ortaya çıkarma konusunda güzel bir şey birlikte yaşamak.
denizgonen (20.05.20 15:54:41)
2 senedir birlikte yaşıyoruz. Beraber yasamadan evlenmeyi dusunmezdim. Birbirini tanimak icin sart oldugunu dusunuyorum.
Ben hic sıkılmadım. Aksine daha da uyumlu olduk. Mesela Ikimizin de pasakli oldugunu ileride temizlikci teyzesiz yapamayacagimizi fark ettik. Bu gibi bir suru kucuk sey var. hic pisman degilim:)
fingers of fury (20.05.20 18:06:04)
3 yıl yaşadık, 2. yılın sonunda kavgalar başladı ve 1 yıllık sürünmecenin ardından ilişki bitti. İyi ki de yaşamışız, zira evlendikten sonra aynı eve geçsek aynı ilişki boşanmayla sonuçlanırdı :)
BuddyGuy (20.05.20 19:00:44)
önceki ilişkimde eve çıktıktan 3 ay sonra (ki hem okul hem iş derken birbirimizi çok az görüyorduk) ayrıldık.
şu anki ilişkimde ise 2 yıldır beraberiz, ikimizin de kendi evi var. son 2 aydır yurtdışından döndük karantina vs. derken bilfiil benim evdeyiz ve mutluyuz. ama bu durum kalıcı olsun ister miyim? hayır. yüzde yüz sana ait bir alanın olması hissi muhteşem.
no ne na hayır (21.05.20 02:31:42)
"Bundan önceki erkek arkadaşım benim yanıma taşınmıştı. 7 ay birlikte yaşadık. Ama bir yerden sonra baydı. Ben demeden evde bir şeye elini atmıyordu. Evin maddi manevi tüm yükü benim üzerimdeydi. Öğretmenim, onun yüzünden işten eve geldiğimde de çocuk bakıyor gibi hissediyordum. Bunalıp evden yolladım. Kısa bir süre sonra da ayrıldım. ""
@ruhen hastayım bir +1. Benzer şeyleri yaşamak çok ilginç ama evet aynı şekilde yaklaşık aynı sürede ayrıldım. Doktorum iş yüküm bana yetiyor bir de evde bakım isteyen bir bebek.. Ve benimki gündüzleri boştu, 3 günde bir 8 saat çalışıyor düşünün. Bir günde eve geldiğimde beni düşünüp bir fincan kahve yapmış ol be mübarek, yok. Uyusun netflix izlesin, oyun oynasın. Peh.
Bazı erkekler direk kendini kadınların üzerine atıyor. Kesin net bilgi. Birşey yaptırmak için defalarca ricada bulunmak zorunda kalmak nedir? Onun da kendiliğinden ben birşey yapayım demesi gerekmiyor mu? Kendi evinde yapmıyor muydu bu adam. Benimki beni okdr çok sinirlendirdi ki kışın ayazında ayrıldım hem de. Karışacağı tek masraf elektrik faturası idi onu bile ödemedi, sorumsuzluğu yüzünden keseceklerdi az kalsın. Ben ödedim, üstelik bana ödemeyi teklifte bile bulunmadı, terbiyesizz. Sonra kendi evine çıktı sıka sıka herşeyi yapıyordu afedersin, ödüyordu da, yapabiliyormuş yani. 2-3 sefer evine gittim evine gidince heryeri dağıtmak onun yaptıklarının aynısını yapmak sonra da umursamamak geliyordu içimden. Ama tabi yapmadım. Sonra çok pişman oldu ama, ben çok çalışkanımdır fln demeye başladı, tekrar yaşasak vs, evet biliyoruz game boy, yine beraber yaşasak aynı şeyler yaşanacak çok belli. Hatta şöyle birşey var, ilişkimizin son zamanı sevişmeye korkar olmuştum bir şey olur da, bir hayat onunla geçirmek zorunda kalırım diye. herhalde onunla yaşamak zorunda ya da tek başıma bütün sorumluluğu üstlenmek zorunda kalırdım. Bana sormuştu biz niye sevişmiyoruz diye ben de bu şekilde pat diye cevabımı vermiştim, dumur olmuştu ama bir de diyor ki iyi düşünmüşsün ben de seninle yapamazdım. Sonra bir müddet sonra baktım bu alışkanlıktan başka birşey değil. Olmayacağı karşılıklı biliniyor aslında da ah bu alışkanlık, ve karşılıklı olarak düzgün birini bulmuş olma duygusu. Devam etmek ya onun beni bir şekilde ciddiye ikna etmesi ile sonuçlanacak ya da bir baby ile. Bütün bunları düşünürken bir gün yine tembelliği sonucu delirdim ve bitirdim. Hayır bir de tembellik yapma sebebi, kendisine birşeyler kattığı için vakit ayırmak olsa, belki onu anlayabilirdim. işi ile ilgili bir yazı okusa, tedden bir konuşma izlese, yabancı birşeyler okusa. Ama ne yapıyor game boy telefondan oyun oynuyor azizim. Biz yemek hazırlıyoruz. Beyefendiyi de gör abartısız yunan heykeli. Çok sımartmışlar belli. Ama mobydick de o işler öyle olmuyor azizim.
Sonuç olarak, ilk deneyimimdi bir daha oldukça temkinli yaklaşırım. Ne demişler sütten ağzı yanan yoğurdu üfleyerek yer.
Bir de bence sorun yaşayıp ayrılamayan kişiler alışkanlıktan dolayı devam ediyor. Tavsiyem yürümüyorsa netse uzatmayın en kısa zamanda ayrılın. Bir şekilde zamanınızı ve vaktinizi kimsenin çalmasına izin vermeyin. Şimdi diyorum keşke 3. 4. Ayda ayrılsa idim o 3-4 ay neler neler yaparmışım o hayatımda yokken..
mobydick (23.05.20 01:59:22 ~ 12:09:50)