Yeniden Milli Mücadele | arşiv – yedek
TÜRKİYE’Yİ ETNİK KAVGAYA SÜRÜKLEMEK BÜYÜK GÜNAH VE AFFEDİLMEZ SUÇTUR
wdevcguru	2 comments
Azası kesik siyahi bir köle başınıza amir olarak tayin edilse, sizi Allah’ın kitabı ile idare ederse, onu dinleyiniz ve itaat ediniz…”…
“… 30 Ekim 1918 mütarekenin imzalandığı tarihte, adı geçen mütareke hattı içinde ve dışında din, ırk, ve soy bakımından birleşik ve birbirlerine karşı saygı ve fedakarlık duyguları ile dolu olarak soy ve toplum hukukları ve çevre koşullarına tam olarak uyan OSMANLI MÜSLÜMAN ÇOĞUNLUĞUNUN YERLEŞMİŞ BULUNDUĞU BÖLGELERİN HEPSİ GERÇEKTEN VEYA HÜKMEN HİÇ BİR ŞEKİLDE BÖLÜNMEZ BİR BÜTÜNDÜR.
wdevcguru	5 comments
wdevcguru	8 comments
Kadınlar ve sofralar… Devrimlerin, inkılâpların, yenilikçi adımların, idamların, anayasaların, askerlerin… Sonra paranın, aşkın ve kimsesizliğin yaşanılan topraklara göre farklılık gösterdiği bir dünyada insanı hep aynı yerinden yaralar. Hangi zamanda ve hangi coğrafyada yaşarsanız yaşayın sofrayı hep kadınlar kurar. Sofra bezinin, yaldızlı örtünün ya da eski bir gazete kâğıdının üzerine tabakları, kaşıkları, tencereleri, kepçeleri… Ekmeği, peçeteyi, tuzu, salatayı yeni bir hayat kurgularcasına ve her seferinde bir şeyleri değiştirircesine hep kadın koyar. Oysa bilir çocuklarının sofraya nazlanarak geleceğini, eşinin herhangi bir şeyi bahane edip sofra düzenini yerle bir edeceğini… Misafirin kusurlu, kayınvalidesinin ‘yavan’ bulacağını… Kadın herkesten iyi bilir, olur da yolunda gitmezse işler sofradan ilk kendisinin kovulacağını. Bu yüzden hep eğrelti oturur masada; tepsinin, sininin, sehpanın yanı başında. Sofranın huzuru için iki dizinin üstüne oturmak zorundadır. Çok yemez, çok konuşmaz, saatlerce oturup da sofra başında keyif yapmaz. Arkadaşını, annesini, komşusunu ‘bilirkişi heyetinin’ izni olmadan davet edemez sofraya. Hep zamanında pişirmelidir yemekleri ve kusursuz hazırlamalıdır sofrayı. Lokmaları uzun uzun çiğnemeli, herkesi başka türlü avutmalıdır. Sonra ağlamamalıdır sofradan kovulduğunda, hemen kalkıp toparlanmalı, elini yüzünü yıkamalı ve kafasını toparlamak için yemek kitabını açıp ertesi gün ne pişireceğine bakmalıdır. Kitap okumalı, yazı yazmalı, pencereye bakıp onu zamanla imtihan eden her şey için bir şarkı mırıldanmalıdır. Çok üstüne gitmemeli, önemsenmemelidir yaşananları. Öyle ya, kadınlar sofralarda, sofra sofra ayrılmaktadır ve tüm sosyalist, feminist söylemlerin aksine kadın sofrada evin içindeki durumunu hatırlamaktadır. Çünkü babasının evinde sofradan kovulabilendir kadın. Annesi tarafından sofralarda yalnız bırakılabilendir. Bir yaz günü uzaktaki sofralara bakıp da kendini vitrindeki tabaklara benzeten… Bir yaz günü çok beğenilip de hiçbir sofraya konulmayan vitrin tabakları gibi mahzunlaşabilendir. Gidecek hiçbir sofrası olmayandır rüzgârlar ters yönde estiğinde. Kocasının evinde sofraya çoğu kez fazlalık duygusuyla oturacağını bilendir sonra. Sonra devletin sofrasından bazen resmi bazen gayri resmi ideolojiler yüzünden kovulabilendir. Suçlu ya da suçsuz, katil ya da maktul her kadın sorumlu tutulur hayattan, topraktan, adaletten, anarşiden, huzurdan. Bu yüzden okuldan atılabilir, eğitim sofrasından nasibine düşenler bir kalem darbesiyle silinebilir, oğlunu şehit verebilir, dağa çıkan kızının önüne atasa da kendini elinden bir şey gelmeyebilir, dönüp dönüp ağlayıp da sonunda onun ardından ağlayanları göremeyecek hale gelebilir. Tüm bu söylediklerimin içinden gezip kendi mutsuzluğunu örtmek istercesine adı konulmamış masallar yazabilir. Oturamadığı sofralardan kendine pay biçebilir ya da. Kadın; sofra ve topraktır. Ondan özgürlük bahanesiyle toprağını çalanlar, onu sofradan kovmaktan da geri kalmayacaktır.. . .
Kadın olmaya alışmak
“Henüz etek giymeye ve meclis koridorlarına alışamamıştık” diyor DTP milletvekili Aysel Tuğluk, partisinin kapatılma davasına ilişkin demeç verirken gazetecilere. Bir kadın ne zaman unutur etek giymeyi, saçını taramayı, sabah kahvaltısının ardından başını cama dayayıp dua etmeyi? DTP’liler ve diğerleri için ne zaman toprak dağ anlamına gelmiştir ve dağa çıkmak, en acımasız, en gözü kara, en soğukkanlı olmak ne zamandır önemli ve vazgeçilmez olmuştur? Hangi kutsal dava(?), hangi ideoloji, hangi ihtilaldir kadını topraktan dağa çıkartan? 1960 yılından bu yana Marksist sol yapılanma üzerinden güçlenen PKK mıdır? Önceleri etno-seküler bir dile hâkimken 90’lı yıllarda Refah Partisinin bölgedeki yükselişin ardından geleneksel ve dini değerler üzerinden senaryolar yazan terör müdür? Yıllarca birbirinden başarısız terörle mücadele stratejilerinin enkazıyla halkı baş başa bırakanlar mıdır? Partisinin tahripçi kimlik siyaseti midir? Sahi, ne olmuştur da Aysel Tuğluk kadın olduğunu unutacak kadar nefret etmiştir her şeyden? Yada madalyonu kendimize çevirdiğimizde 90’lı yıllar boyunca ana haber bültenlerini kabusa çeviren OHAL(Olağan Üstü Hal) gereğince açılan asit çukurları, sistemin altından parça parça tuğla çalan JİTEM ve zorunlu göç politikaları bu kadar mı basittir? Bu ülkede yapılmış her askeri darbenin ardından “İhtilal planları yapılırken her meslek grubundan birilerine danışılır ama sosyologlar olay seyrinin dışında tutulur” diye övünenler boşaltılan köylerden büyük şehirlere gelen insanların kadınlığını, insanlığını unutacak kadar nefret dolabileceğini neden hiç hesaba katmamıştır? Neden Başbakan üst kimlik kavramını ortaya atıp barış için adım atmaya hazır olduklarını gösterirken, 29 Mart seçimlerinde doğu ve güneydoğu illerindeki başarısızlığıyla “Kürt meselesiyle fazla uğraşmaması” konusunda adeta bir uyarı almıştır? Daha da önemlisi neden DTP’li bayan vekiller saçlarına fön çektirme, etek giyme, makyaj yapma konusunda bu kadar çekingen davranmaktadır? Sahi onları, karargâh evlerinde kalan üniversite öğrencisi kızları ve dağda çocuk gönderen anneleri ‘kadın olmak’, ‘kadın olduğunu hatırlamak’ neden bu kadar korkutmaktadır? Yoksa sahiden de yıllardır anlatıldığı gibi “Kadın eli, kadın gönlü” terörün, savaşın, katliamın, ağıtın bitmesi için bu topraklar kadar dünyanın da son şansı mıdır? Sofraları terk eden kadınların, sofralardan def edilen kadınların o sofralara şöyle bir göz ucuyla bakması kaç can kurtarmaktadır? Tuğluk ve diğerlerinin yalnızca kadın olmanın bilinciyle bizimle aynı model etekleri giymesi, kendisini bize yakın hissetmesini sağlayacak mıdır? Tüm kadınlar ne zaman aynı sofrada yan yana güle oynaya bereketli bir yemeğin tadına ne zaman bakacaktır?. . .
Sofralara beyaz tülbentle oturmak
Dağa çıkanlar, başkaları kadar kendilerini de yakıp kavuran bir rüzgarın peşinden giderken yani 80’lerden bu yana kurulmuş tüm T.C. hükümetleri terör konusunda ikmale kalırken… Şehitlerin isimleri alt yazıda sırayla geçerken televizyon ekranlarında; her seferinde komutanların, paşaların eline sarılan şehit babalarının kameralar gittikten sonra attıkları feryat bir sokak yukardan bizim evlerimizi inletecek kadar kulaklarımızda yankılanırken… Yani parasızlıktan ve kimsesizlikten ‘karargâh evlerine’ yerleştirilirken güneydoğulu genç kızlar… Başarılıysa Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneğinin, başarısızsa karargâh evlerinin yönlendirmeleriyle birey olmayı, vatandaş olmayı ve kendine bir ‘öteki’ seçmeyi, ona kin ve nefret duymayı öğrenirken… Sonra hepimizin annesinin, anneannesinin en az bir komşusu Kürtken… Hani otobüste elimizdeki paketler yere düştüğü için yer veren çocuk aslında duruşu ve şivesiyle çok da benzerken onlara… Hastanede oradan oraya dolaşan ve Türkçe bilmediği için yanlış teşhis konulan kadını görünce içimiz acırken… Burada her şeyi önüne sunduğumuz çocuklarımızın bunalımıyla uğraşırken biz, orada traktörlerin arkasına doluşup mevsimlik işçi olarak yola çıkıyorsa birkaç çocuk… Hani gençlerin parasızlıktan, eğitimsizlikten, yanlış eğilimler yüzünden dağa çıktığı gerçeğini söyleyenler hep susturuluyorsa… Ekranların eskittiği kadın yüzlerinden birisi olan Rojin hem klasik, hem arabesk, hem pop, hem yabancı müzikten anlayan; mükemmel kadın, süper başarılı kız, imkânsızı başaran dahi rolüyle terör olaylarının arttığı zamanlarda ısıtılıp ısıtılıp önümüze getiriliyorsa… Onun uzun saçlarıyla ve üç kat fondötenle saklayamadığı hüzün, “Bu örgüt hepimizin hayatını mahvetti işte” hallerini gizlemeye yetmiyorsa… Yine de en önemlisi DTP’li bayan vekiller diz hizasında etekleri ve hafif topuklu ayakkabılarıyla yaşanmış onca şeyin ardından da olsa kadın olduğunu hatırladıysa, kadın olmaya alışmaya başladıysa… Devletin sofrasından kovulduğunu düşenler kadınlar, o sofraya göz ucuyla bakmaya başladıysa… Sonra hükümet Kürt açılımına dair umut verici adımlar attıysa… Kürt çalıştayının ikinci aşamasından da güzel haberler geliyorsa… Çatışmalarda hayatını kaybeden bir teröristin ve bir şehidin annesi yan yana gelebiliyorsa… Ve üstelik başlarındaki beyaz tülbentten ayaklarındaki çoraba gelenek, görenek, görgü bakımından bu iki kadın fazlasıyla benzerlik gösteriyorsa… Aslında ikisi de terör örgütünün elinden alamadıysa oğlunu… Benzer yaraları varsa ve benzer yaraları görmek acının sıcaklığını azaltırsa… On binlerce teröristin dağdan inmesi belki de milyonlarca insanın güvenli yaşaması anlamına geldiği için bu kadar önemliyse… Yani iyi bir şeyler oluyorsa dünya üzerinde; umuda, geleceğe, mutluluğa dair… Bunun yolu bu gün de olduğu gibi şu ya da bu sebeple, haklı ya da haksız devletin sofrasından çekilenlerin, sofrayı terk edenlerin usul usul sofraya yaklaşmasına, çorbaya elini uzatmasına ve eksik bir şey varsa mutfaktan masaya taşımasına bağlıdır… Belki de kuralıdır hayatın… Sofralardan ne kadar kovulsa, ne kadar küsse de sofralara yine de geçmişi bir kenara bırakıp sofraya ilk koşan olmalıdır kadın. Çünkü o sofra kurarsa durulacaktır sular… Sofralar kuruldukça insanlar birbirini görecek, birbiriyle yaşamayı öğrenecek, birbirinin kalbine bakıp ‘ortak bir söylem’ geliştirebilecektir. Her şeyden önemlisi devletinin sofrasına çağrıldığında gelen, barış için yanında beyaz tülbent getiren, “Bil ki kalbimin sağ köşesinde bir acı var” diye söze başlayan kadınlar oldukça dönecektir dünya. En kıymetli ayda, bu ülkenin, bu toprakların ve Allah’ın sofrasında beyaz tülbentlerle anılmak duasıyla… Turuncu Dergisi Ağustos 2009Gündeme Kadın Yorumları
Gönderen: Ümmügülsüm TAT
wdevcguru	7 comments
Medya Platformu, bağımsız yazar ve düşünür Ahmet Taşgetiren’in katılımı ve Mustafa Yürekli’nin sunumuyla yaklaşık 50 dinleyicinin iştirak ettiği “Toplum-Din ilişkileri ve Medya” panelini gerçekleştirdi.
Eyüp Sultan Kültürevi’nde İTÜ’lü genç bir arkadaşımızın Kur’an tilaveti ile başlayan panel, Ahmet Taşgetiren’in Toplum-Din ilişkileri ve Medya konulu sohbeti ile devam etti.
Medya’nın ulusal bir fenomen olduğunu belirten Mustafa Yürekli’nin ardından, Ahmet Taşgetiren, Nokta ve Tempo dergileri örneklerinden hareket ederek, medyadaki din teması üzerinde durdu ve 1967’den günümüze medyadaki din temasını, gerek televizyon gerekse gazete haberleri üzerinden verdiği “Yeşilçam’da din adamı portresi, başörtülü kız aşk yaşar mı, Ayşe Arman ve başörtüsü, gürüz-alemdaroğlu örneklikleri, imam-hatip lisesi haberleri, barbi bebek tartışmaları, Adnan Oktar haberleri, Vakit, CHP, Deniz Feneri haberlerindeki dinsel öğeler, Türkçe ezan tartışmaları, halka açık holdingler, İskilipli Atıf Hoca örneği, 28 Şubat sürecinde medyanın tutumu, irtica ve gericilik tartışmaları, anayasa mahkemesi, bürokraside başörtüsü” örnekleri ile açıkladı.
Bir dönem Türkiye’deki medya-din ilişkisinin, din-toplum-devlet ilişkilerindeki köklü değişimin yarattığı gerilimin medyaya yansımasından ibaret olduğunu vurgulayan Taşgetiren, “medya yeniden yapılanırken dîni hayatın dışına itiyor” saptamasında bulundu.
Resmi çizgi seküler olduğunda ve toplum dinini yaşamak istediğinde, medya’nın toplumdan yana yer almadığını belirten Ahmet Taşgetiren, toplum-din-medya üçgeninde gözlenen gerilimin, sistem-toplum gerilimi ana aksı üzerinde gerçekleştiğini vurguladı ve medya üzerinden yürütülen toplum mühendisliğine, toplumun kitlesel bir yanıt vermediğinden, çoğu zaman duyarsız kaldığından bahsetti.
. Sistemin hakim düşüncesi, “yeni bir din, yeni bir toplum”.
. Medyanın son dönem çizgisinde “muhafazakarlaşma” tanımını kötüleyen ve korkunçlaştırmaya çalışan bir çaba mevcut.
. Toplum’un ana dinamiği “müslümanlık”tır. Bunun üzerinde toplum mühendisliği çalışmasında bulunursanız gerilim çıkıyor, bir normalleşme sürecine girilemiyor.
. Olumsuz din adamı portresi ve çirkinleştirme, gülünçleştirme çabası var. Bilerek veya bilmeyerek bu süreç, “iyi insan” dindarlar arasında istisnaymış bir bir algı yaratıyor.
. Dinde herşey magazinel ortamlarda tartışmalı hale getiriliyor. Dindeki tartışmaların akademik çevrelerde yapıldığında yapıcı olacaktır. Magazinleştirildiğinde ise, bir tahribat sözkonusudur. En son tartışmalar, “Miraç, Namaz, Oruç, Cuma Namazı” üzerinde gerçekleştirildi.
. Hakim çevrelerin ekranlarda boy göstermesine izin verdiği bazı isimler, özel olarak “istihdam” edilmektedir.
. İslam üzerinde yapılan manipülasyonlarda “İslam da çok oluyor artık” düşüncesi temel öğe olarak bulunuyor. 28 Şubat’ın altında yatan düşünce de budur.
. Bu ilişkilerde toplum karşısında yer alan medya çevrelerinin yaptığı çalışmanın ismi, “Diabolisation – Şeytanileştirme”dir. İslamofobi oluşturma çalışmasıdır.
. Toplum üzerinde yapılan bu çalışmanın, her ne kadar “yeterince” etkili olamadığını düşünsek de, bu çalışmaların belirli bir taban oluşturduğunu da söyleyebiliriz.
Bu noktada söz alan Mustafa Yürekli, toplumu sekülerleştirme vazifesini üstlenmiş medya karşısında, halkın “dergicilik” ile başlayan bir çıkış yaptığını, bunu çıkışın çeşitli radyoların, gazetelerin ve televizyonların kurulması ile devam ettiğini ve gelinen noktada bir “pozitif medya”dan bahsedilebileceğini ayrıca bu sektörde insan kaynaklarının hızlı yetişmediğini, ancak pozitif medyanın geçirdiği süreçte kendi insan kaynaklarını yetiştirebildiğini belirtti.
Ahmet Taşgetiren, (Hz. Musa(a.s)’a hitaben) “Firavuna git ve ona yumuşak bir dille tebliğ et” şeklindeki Kuranî yöntemi hatırlatarak, pozitif medyanın “üslup sorununu” büyük ölçüde aştığını vurguladı ve sözlerini “Toplumun derin bir bilinçle ülkeyi ana mecrasına taşıdığını düşünüyorum.” diyerek sonlandırdı.
Panel soru – cevap faslı ile sona erdi.
Temmuz – 2009 Medya Söyleşileri, Ahmet Taşgetiren’in katılımıyla.
wdevcguru	1 comment
Medya Platformu’nun düzenlediği ve Mustafa Yürekli’nin yönettiği 2009 Medya Söyleşileri’nin Temmuz konuğu gazeteci – yazar Ahmet Taşgetiren…
Ahmet Taşgetiren, Medya Söyleşileri’nde “Toplum – Din İlişkileri ve Medya” konusunda konuşacak ve katılımcı medya mensuplarının sorularını cevaplayacak..
Sizleri aramızda görmek bizleri çok mutlu edecektir…
Tarih: 24 Temmuz 2009, CumaSaat: 19:30Yer: Eyüpsultan KültüreviFeshane Cad. No:23 Eyüp / İSTTel: 0212. 563 16 65
"KAN KAN KAN, Kıbrıs, Kudüs, TÜRKİSTAN" – Güncel Dosya
wdevcguru	4 comments
Çin'de Uygur Türkleri'ne yapılan zulümden bir kare
ÇİN(China, P.R.C)’in Doğu Türkistan’da yaptığı soykırımı acı içinde, yakından takip ediyoruz.
“Akan kan, Çin’i boğar.”
Çinli sivil faşistler ile ırkçı devlet kuvvetlerinin Uygurlar’a yaptığı soykırım olanca vahşetiyle devam ederken, ülkemizdeki siyasi yelpazenin hemen hemen tüm fraksiyonların doğal refleksi ile bu soykırıma karşı tepkiler ve direniş çığ gibi büyüyor. Ülkemizin tüm demokratları, güçlerini Uygur Soykırımı karşısında birleştiriyorlar ve demokratik kanallardan mücadeleyi kuvvetlendiriyorlar.
Şüphesiz, bu durum, ülkemiz siyaseti adına kısır tartışmalardan ve yapay gündemlerden sıyrılarak “Adaletsizliğe Karşı Kuvvet Birliği” oluşturma tecrübesi anlamına geliyor.
Doğu Türkistan’lı Uygur Kardeşlerimiz, Çin’in ağır silahları ve Çin Halk Cumhuriyeti(!)’nin kitle gösterilerine karşı ateşli silahlar kullanması karşısında, ilkel barikatların ardında direniş gösteriyor. 60 senelik olağanüstü hal yönetimi süresince, hemen hemen her 15 senede bir zulme karşı kıyama duran Uygurlar, “Zulme karşı, ADALET” talebiyle, tevhid, adalet ve özgürlük mücadelesini canlandırıyorlar.
“Türkiye’nin kalbi seninle atıyor kardeşim.”
Saadet Partisi’nin Çağlayan’da düzenlediği Doğu Türkistan’a Destek Mitinginde konuşan Kurtulmuş, mitinge katılan İstanbullulara teşekkür etti. Kurtulmuş, “Herkesin yaz tatilinde olduğu bir günde, bu sıcakta Doğu Türkistanlı soydaşlarımızın yanında olduğunuz için hepinize teşekkür ediyorum. STK’lara ve özellikle de futbol kulüplerinin taraftar gruplarına da teşekkür diyorum” dedi.
“Srebrenitsa’da yapılan katliamın yıl dönümündeyiz ve o katliamı da bu meydanda protesto ediyoruz, İsrail’in Gazze saldırısına hep beraber burada dur dedik. Irak’ta yaşanan katliamı telin ettik. Yine bugün burada mazlumun yanında olmak bize düştü, bu aziz millete düştü.
Taksim’deki Galatasaray lisesi önünde bir araya gelen sivil toplum kuruluşları Doğu Türkistan’da yüzlerce Müslüman Uygur Türk’ünü katleden, binlercesini de yaralayan Çin’i protesto etti.
Çeşitli Örgütlerin protestolarında okunan basın bildirilerinden…
Zulüm aşağılık yüzünü bir Bosna’da gösteriyor, bir Irak’ta, bir Çeçenistan’da, bir Filistin’de bir Doğu Türkistan’da. Bizler de zulüm karşısında susmamak, hiç değilse zalimin yüzüne hakkı haykırabilmek için meydanlarda idik, zulüm sürdükçe de meydanlarda olacağız.
http://samanyoluhaber.com/ Fotoğraf Galerisi – 1
http://samanyoluhaber.com/ – 2
Bu arada çeşitli partilerin soykırım hakkında Türkiye Basınını “Tek taraflı yayın yapmakla ve olayları çarpıtmakla” itham etmesi de acı bir gerçek olarak karşımızda duruyor. Ne zaman kulak vereceksiniz “Milletin Sesi’ne”?
TKP’nin Sesi 11 Temmuz 2009
Yaşanan süreçte bazı haber gruplarının da haberlerini katliamın müsebbibi ‘ÇİN’ Basını’na dayanarak geçmeleri dikkat çekiyor.
Categories: Araştırma, Basından, Güncel Duyurular
Bütün dünyanın dehşet ve nefretle izlediği katliam görüntüleri inanıyoruz ki, tüm insanlığı acı acı düşündürmüştür. Ve düşündürmelidir de…
Yine şüphe etmiyoruz ki gözler önünde yaşanan bu katliama karşı, tüm dünya insani tepkiyi vermekte gecikmeyecektir ve gecikmemelidir de…
Ama gösterilen eğreti saygının ne kadar aldatmaca olduğunu, Müslüman Türklere, onların kız çocuklarına, namuslarına taarruz ve tasalluttan da geri durmayarak samimiyetsizliklerini göstermişlerdir.Çin yöneticileri iyi bilmelidir ki, samimiyetsiz saygı gösterileri Çin’in uyguladığı insanlık dışı, asimilasyon uygulamalarının maskesi ve mazereti olamaz.TÜM GÖÇMENLERİN VE DOĞU TÜRKİSTAN GÖÇMENLERİNİN DAVALARI DAVAMIZDIR!
Elbette Türkiye’nin Başbakanı, öz halkımıza Gürcü kardeşlerimize ve Gazzelilere gösterdiği ilgiden daha azını gösterme hakkına sahip değildir.KATLİAMIN SORUMLUSU ÇİN’İN KANLI ASİMİLASYON POLİTİKASI
“KAN! KAN! KAN! KIBRIS, KUDÜS, TÜRKİSTAN!..”
TÜRKİYE, TÜRK DÜNYASI, İSLAM ALEMİ VE İNSANLIK UYANACAKTIR!HAYDİ UYANDIRMAYA!..
Egemen MİLLETİN SESİMillet Partisi Genel BaşkanıAykut Edibali
Create a free website or blog at WordPress.com. Yeniden Milli Mücadele	Blog at WordPress.com. Post to