Kötüceyim, iyice...: Haziranda Ölmek Zor...
nomen 3 Haziran 2012 21:36
Zamana bırakılmamış; zamanla da bırakılmamış bir şair'e çok yakışan bir "anış"!!
Erdost Yüksel 3 Haziran 2012 21:55
"yorumsuz bir" şairi anışı çok güzel bir şekilde yorumsuz bırakmadığınız için teşekkür ederim :)
biricitconsungunlugu 4 Haziran 2012 02:05
Allah rahmet eylesın buyuk bır ustad..koyun gıbısın kardesım sıırının sozlerı ne de uyuyor zamana..
Erdost Yüksel 4 Haziran 2012 09:52
Çok güzel bir insanmış, güzellikleri görerek yaşayabilmiş onca hengame içerisinde. Bu yönüyle bile mutlu olmasını sağlar insanın :)
~♡ηυяѕαℓкιмι™ 4 Haziran 2012 11:59
İnsan bazen alışkanlıklardan da vazgeçer de ölmekten asla..
Erdost Yüksel 4 Haziran 2012 13:41
Felsefe yapma demenizden korksam da yaşadığımız her gün ölmekten vazgeçmiyor muyuz aslında?
red house 4 Haziran 2012 16:15
Biliyorum ölümün adil olması için hayatın adil olması lazım diyorsunuz...
Erdost Yüksel 4 Haziran 2012 16:35
Bu dünyada adalet yalnızca mezarda demiyorum ama... Orada da adalet yok kural, kuralsa...
Ters akıllı 19 Haziran 2012 16:58
Katılamayacağım..ilk yorumumda karşı çıktım sanma ama bence adalet işte tam da o çukurda..
Zekisine de aptalına da..
Şairimize saygılardan başka ne sunabilirim..onun mısarasına laik değil ama..
Hazirandayız belki de ölümün yanında..
Erdost Yüksel 19 Haziran 2012 17:29
Katıksız saygı duyuyorum ben de "adaleti mezarda arıyor oluşunuza..." Bu gerçekten değiştirmeye çalışmayacağım, dahası istemeyeceğim, değiştirmeye çalışana da karşı çıkabileceğim bir şeydir. Özgürlüğünüzdür özetle...
"Oyun bittiğinde şah da piyon da aynı kutuya atılır..." demiş, İtalyanlar. Şahın aptal, piyonun zeki olması ya da birinin mezarının altından diğerinin tahtadan olması neyi değiştirir. Bazılarımız istemesek de bu ülkede yaşadığımız için belirli ritüellerle o kutuya gireceğiz. Bu adil görülebilir ancak;
"Tüm insanlar eşittir ama bazıları daha eşittir..." ki bu durum bence her yerde böyledir...
Aylak 5 Haziran 2012 16:32
" bu son dinlenme yeri,düşüşten önce" , bir gün biz de düşeceğiz. Düşenler akılda kalıyor işte yaralarıyla,saygıyla andık, şiirle sevdik bu devi. Kelimeler yetmiyor albay , " atlantiğin dibi"ne selam olsun, oradadır belki , yazdığı gibi.
Erdost Yüksel 5 Haziran 2012 17:36
Che Meksika'da Fidel'le birlikte tutuklu iken anne ve babasına yazdığı bir mektupta "Hikmet'in dediği gibi, bundan sonra ölümümü bir hüsran olarak görmem, yalnız yarım kalmış bir şarkının acısını toprağa götüreceğim" der...
Birgün biz de düşeceğiz demeniz bunu hatırlattı bana :)
Mia Wallace 9 Haziran 2012 16:29
buralarda olmadığımdan zaman aşımı olmuş gibi oldu ama bloglarda gördüğüm en güzel Nazım paylaşımı
Erdost Yüksel 10 Haziran 2012 11:32
:) Doğrusu buralarda olmadığın zamanın açıklarını çok iyi kapatıyorsun Mia. Geziniyorum bloglar, yazılararası ve sürekli yorumlarınla karşılaşıyorum ki bu gerçekten çok güzel bir şey :)
Blogunu çok beğeniyorum, pekçok kişi gibi. Fakat bu yaptığın da çok değerli kılıyor seni...
nasıl utandım, nasıl şımardım beli değil :)
burda olmadığım anlarda acaba neler yazmışlar diyorum, geldiğimde hemen bakınıyorum :)
senin diğer yazılarını henüz okuyamadım vakit bulamadım ama aklımda mesela.