“ VAHDET” ifadesi ise, aynı cinsten olan varlıkların bir esas üzerinde bir araya gelerek meydana getirdikleri birlikteliklere denilmektedir. Bir oluşumun vahdet olabilmesi için bir araya gelen fertlerin esasta birleşmeleri gerekmektedir. Vahdet, fikirde, düşüncede, düşüncenin kaynağında ve o düşüncenin hayata geçirilmede izlenilecek olan yolda / metotta birleşmek bir olmak demektir. İnsanlar çeşitli amaçlarla bir araya gelme ihtiyacı duyarlar. Örneğin: Aynı mekânı paylaşmak, birlikte vakit geçirmek, birlikte gezip eğlenmek, birlikte ticaret yapmak, birlikte bir takım işler yapabilmek gibi nedenlerle bir araya gelebilirler. Bu birlikte oluşların her birini gerçekleştirebilmek için, bir dizi ilkelere ve kurallara ihtiyaç duyulması da gayet tabiidir.
Bunların yanında, bir “Dini”, bir dünya görüşünü, yaşama biçimini de birlikte hayata geçirmek için, o dünya görüşüne gönül verenlerinin bir araya gelerek, birlikte mücadele etmeleri gerekmektedir. Elbette bu tür ciddi bir meselede birleşmenin de bir takım ilkeleri olacaktır. Her fert bu ilkeler çerçevesinde davrandığı surece başarıdan ve bir araya gelmekten doğacak güç ve kuvvetten söz etmek mümkün olacaktır. Bu ilkeler üzerinde yükseltilmeye çalışılan düşünce, kendisinden beklenilen azami başarıyı ortaya koyacaktır. Birlikteliklerin hak üzerinde olması, sahiplenenlerini daha güçlü hale getirecektir. “Birtakım insanların Allahtan gayri ilahlarını “Allah’ı sever gibi sevdiklerinden” bahsedilirken; Allah, Müminlerdeki Allah sevgisinin daha güçlü ve daha gerçekçi olduğunu vurgulamaktadır.(Ahzab 33/23) Bu nedenle hak üzerinde buluşup vahdeti oluşturanların başarısı da, daha güçlü ve daha sürekli olacaktır. İnanılan ve kendisine dayanılıp güvenilen Allah, külli şeyin âlim, kadir, habir ve semi un basirdir. Allah, dininin yüceltilmesi için savaşanları, cennetiyle ve hoşnutluğu ile müjdelemektedir: “Allah müminlerden, mallarını ve canlarını, kendilerine (verilecek) cennet karşılığında satın almıştır. Çünkü onlar Allah yolunda savaşırlar, öldürürler ve ölürler. (Bu), Tevrat’ta, İncil’de ve Kur’an’da Allah üzerine hak bir vaaddir. Allah’tan daha çok sözünü yerine getiren kim vardır! O halde Onunla yapmış olduğunuz bu alış verişinizden dolayı sevinin. İşte bu, (gerçekten) büyük kazançtır”. (Tevbe 9/111)
Yapılacak işin özelliğine göre gereken alt yapı ikmal edilerek, ilk Müslümanların birleştiği zeminde ve aynı anlayışta buluşmamız gerekmektedir.
“Şüphesiz ki bu ümmet, tek bir ümmet olarak, sizin ümmetinizdir. Ben de sizin Rabbinizim. Ben’den korkun” denilmesine rağmen insanlar kendi aralarındaki işlerini parça parça böldüler. Her grup, kendinde bulunan ile sevinip böbürlendi. Artık sen onları, belli bir süreye kadar kendi gafletleri içinde bırak.” (Müminun 23/52-5
Ümmetin kurtuluşu işte bu reçetededir. Eğer gerçekten kurtuluş istiyorsak, bütün samimiyetimizle yüzümüzü Allah’a dönerek onun razı olacağı şekilde inanmalıyız ve onun istediği gibi yaşamalıyız. Söylediklerimiz ve inandıklarımız sadece dilimizde değil gönlümüzde, işimizde, kısaca yaşadığımız hayatımızda olmalıdır ki; Allah’ın rahmeti, bereketi ve nusraratı bu ümmetin üzerine olsun!..