Mustafa DAĞHAN - Çözüm Süreci ve terör! - Afyon Manşet Haber
Çözüm Sürecinin başladığı ilk yıllarda tüm ülke halkı gibi bizde ümitlenmiştik. Her şey düzelecek terör belasından kurtulacağız zannetmiştik. Yanılmışız…!
AK Parti hükümetinin başlattığı Çözüm Süreci bugüne kadar denenmemiş, yapılması neredeyse gerekli, sonuç alınması mümkün bir süreçti. Ancak terörün dini, imanı, verdiği sözleri tutması gibi bir kaygısı olmadığından amacına ulaşamadı.
Süreç devam ettirilir mi, ettirilmez mi bilmiyoruz ama adı üstünde terör, terördür. Bunlara güvenerek, verdiği sözlere itibar ederek iyi niyetli bir yaklaşım; akrebin sokmayacağına inanmak gibi bir şey olurdu ancak.
Biz yine de tüm iyi niyetimizle akrebin sokmayacağına inanmayı/inandırılmayı denedik. Neden böyle söylüyorum size bir hikâyeyle anlatmak isterim:
“Adamın biri suda bata çıka ilerlemeye çalışan ve boğulmak üzere olan bir akrep görür. Her canlının yaşamak hakkı olduğuna olan inancıyla, onu kurtarmaya karar verir. Parmağını uzatır ancak, akrep onu sokar. Adam akrebi tekrar sudan kurtarmaya çalışır. Akrep tekrar sokar. Bunu gören başka birisi: “Seni sürekli sokmaya çabalayan akrebi, kurtarmaya çalışmaktan vazgeçmelisin” der. Ama adam şöyle der: “Sokmak akrebin fıtratında var, benim fıtratımda ise, sevmek! Akrebin fıtratında sokmak var diye, neden kendi fıtratımda olan sevmekten vazgeçeyim?”der.”
Fıtratında kötülük ve tefrika olanlar olsa da; sevmekten, iyilikten ve kendimiz gibi olmaktan vazgeçmemeliyiz. Yoksa emin adımlarla yürüdüğümüz büyük Türkiye yolunda başarılı olamayız.
Dün Ankara’daki hazin patlama ve yıllarca bu uğurda verdiğimiz şehitlerimiz malumunuz…!
Hepinizin acısını, aklından geçenleri az çok anlayabiliyorum. Çünkü bende inanın sizin gibi düşünüyorum çoğu zaman. Yol, yöntem bu değil diyorum. Biliyorum; gelen şehitler canımızı çok yakıyor, nefesimizi kesiyor, kelimeler boğazımızda düğümleniyor. İçimizde fırtınalar kopuyor ve kana susamış acımasız katilleri yerle bir etsek diye düşünüyoruz.
Yöntem olarak ya akrebin sokmalarına aldırmadan iyiliğimizden vazgeçmeyerek yolumuza devam edeceğiz ya da PKK’nın ve diğer terör örgütlerinin kökünü kurutana kadar asla durmayacağız.
Sizce, yaklaşık 40 yıldır bitirilemeyen terör, niye hala bitmiyor. Gücümüzle övündüğümüz Türkiye Cumhuriyeti Devleti sandığımız kadar güçlü değil mi yoksa?
Yoksa bugüne kadar başımıza geçenler terörün bitmesini mi istemedi? Ya da biz PKK görüntüsü altında yine mi 7 düvelle savaşıyoruz? Sizce hangisi?
Şunu iyi bilmeliyiz ki; dünya üzerindeki tüm terör örgütleri Siyonizm’e hizmet ediyor. PKK ve DAİŞ gibi örgütler ise Siyonizm’in Ortadoğu ayağını oluşturuyor.
Yani, Büyük Ortadoğu Projesinin (BOP) gereğini yapıyorlar. Yani Siyonizm’e hizmet ediyorlar. Siyonizm’in istediği Nil ile Fırat arasında yer alan güya vaat edilmiş topraklarda kan, eğer biz Müslüman Türkler engel olmazsa asla dinmeyecek.
Ben şahsım adına akrebin defalarca sokmasına müsaade edecek iyi niyetle düşünmüyorum. Çözüm Süreci adı altında başlatılan sürecin, bu kan içiciler için çok önemli olmadığını, amaçlarının BOP kapsamında Güneydoğumuzu bölmek olduğunu düşündüğümden terörü kurutana kadar savaşılması gerektiğini düşünüyorum.
Hatta bana bıraksanız. Madem güçlü bir orduya sahibiz. Suriye ve Irak’ı aynı anda işgal eder ne DAİŞ, ne PKK bırakırım.
Biz Müslüman Türkler eninde sonunda bunu yapacağız. Çünkü İslam sancağı tarihler boyunca hep biz Türklerin elinde bulunmuştur. Allah'ın izniyle diriliş, ayağa kalkış günleri yakındır.