Geçip Giden Sadece Yıllar… | Göreleden Haber | Medya Sitesi
Bir yaş daha yaşlanmış nüfus cüzdanım bu sabah… Çok değil on yıl kadar önce yaşım sorulduğunda otuzlu yaşları söylerken bi duraklar ” bu kadar oldummu ki ” diye düşünüp emin olduktan sonra yaşımı söylerdim. O da “yuh artık yaşlanıyor muyum” diye söylenerekti. Ve geçen zamanda fark ettim ki kişi kendi isterse yaşlanıyor.
Bu gün 42. Yaşını da geride bırakmışken (nüfus cüzdanım 😊). Bende bi gençlik hissi, bi destursuz heyecan, bi anlamsız haller . Çevremdekilerin bazıları yadırgayıp ,yargılayıp”yahu kız evlendirecek yaştasın azcık ağırlaş artık otur oturduğun yerde” deselerde. Ağırlaşan sadece kilom oluyor.
Çünkü bu tarz eleştiriler sadece şişiriyor.
Bazıları da ” ya Gülseren bu yaşta nerden buluyorsun bu kadar enerjiyi” dediklerin de içim daha bi yaşama sevinci doluyor. Daha bi şımarıyorum. Daha çok serseri olmak, daha çok zıvanadan çıkmak istiyorum.
Sebebine gelince bu enerjinin… Söyleyeyim.
Yaştır yaşlanan benim için. Evet,istemesem de yüzümde çizgiler oluşmaya başlamış, çocuklarım boyumu aşmış, evlilik yaşına gelmiş olsalar da, bildiğim bir şey var ki…
Herkes kendi hayatını yaşıyor. Ve hayat istesem de istemesem de bitip gidiyor aldığım her nefeste.
Bir destur koydum aslında kendime. Kendime bir felsefe edineli hayli zaman oldu aslında.
Hayatta tek gerçek ve kesin olan sadece ölümken ve her nefeste ölüme biraz daha yaklaştığımı bilirken niçin zamanımı oturarak geçireyim ki. Müslümanım elhamdülillah … Müslümana da kös kös oturmak yakışmaz. Hayır ameller için bile hareket halinde olmak lazım. Anneyim, çocuklarım için hareket halinde olmalıyım ki, doğacak torunlarım içinde hareket halinde olabileyim.
Hayat bize verilen boş bir günlük defteridir. Kişi yaşadığı güzel,çirkin,iyi ,kötü ne varsa onları yazar bir ömür boyu bu deftere. Ve ben kendi defterimi elimden geldiği kadar, mümkün olduğunca güzelliklerle doldurmak için uğraşıyorum. Bir sayfası bile boş kalsın istemiyorum defterimin. Düşünsenize günlük defterinizin bir sürü sayfasında ” bu gün oturdum “yazıyor. Yazık o oturularak geçen günlere.
Hadi şimdi beni biraz daha yadırgayın.
Çünkü hala günü yatarak geçirmemek için erken kalkıyorum. Hala son ses müzik eşliğinde araba kullanmayı seviyorum. İnsanım yadırgayın ,kalbime dokunan herşeyi cılkı çıkmış bir aşkla seviyorum. İçimden geliyorsa sokak ortasında ağlayabiliyorum da. Hala fitne kişileri takmıyorum. “Yaşının kadını ol” mesajlarını duymuyorum mesela. Kadın gibi kadın olmak için çaba harcıyorum.
Sadece kadına yakıştırılmış yasak ve ayıp olmayan ayıpların duvarlarını yıkıyorum. Yere bakarak değil tam karşıya bakarak göğsümü gererek yürüyorum mesela. Elimi alnıma koyup selam veriyorum hatrını saydığım insanlara.
Keyfim istiyorsa sokak ortasında Kahkahada atıyorum.
Diyeceğim o ki ben YAŞIYORUM. Yaşlanmak benim lugatım da yok. Daha zaman varken sizlerde yaşayın. Bırakın yaşlanan nüfus cüzdanınız olsun.
Hoş geldin hayatımın 43. Yılı… Seni de tüm yaşama sevincimle yaşamak için ilk adımımı attım bile sana…
Mutluluk destur olunca… Mutsuzluklar nereye saklanacağını bilemez.