Ümit Köprülü yazıyor Türkmeneli İzlenimleri-2, Erbil'de neler oluyor?
Türkmenşanı Medya ve Araştırma Merkezi Ümit Köprülü'nün Türkmeneli İzlenimleri yazı dizisinin ikinci bölümü...
11 Mayıs 2015, Pazartesi - 17:53
Türkmeneli İzlenimleri-2: Erbil'de neler oluyor?
Diktatör Saddam rejimi sonrası, yeni Irak'ın en çok gelişmiş kenti ve Kürt Özerk Bölgesi'nin başkenti olan Erbil'e 12 Mart 2015 saat 4,30 Türk Hava Yolları uçağıyla vardım.
Musul, Altınköprü, Bağdad - Basra yollarının kavşak noktasında bulunan Türkmen kenti Erbil, bilindiği gibi, Irak Selcukluları yönetiminden sonra, 1144 senesinden başlayarak, Beytekin hanedanından Küçük Ali'nin başkenti olmuştur. Ayrıca şehir, Erbil Atabekleri'nin de başkenti idi.
Erbil 1136'yılındandan 1190 yılına kadar devam eden Muzafferiddin Gökbörü devrinde imar edilmiştir.
Scott Wilson Group'un projesi ve Türk şirketi Makyol Cengiz İnşaat'ının inşa ettiği yeni terminal binası 2010 yılında hizmete giren Erbil Havalimanı, kentin tanık olduğu büyük gelişmenin önemli bir güzergahıdır.
Saddam rejimi iktidarı yıllarında, diğer bir çok Irak illeri gibi her türlü onarım, kalkınma ve modernleşme projelerinden yoksun kalan Erbil'de neler oluyor? Neden dünyanın gözü Saddam düzeni çöktükten sonar Erbil'e çevirildi. Neden dünyanın büyük şirketleri, Erbil'de yarışa kollarını sıvadı ve neden Türkiye'deki AKP iktideri Türkiye'si, en büyük yatırımlarını oraya yatırdı. Ben bu soruların yanıtlarını, dizi yazımın sonuna erteliyorum çünkü Erbil kentinin büyük gelişmesine, Türkmeneli'ne yaptığım gezimin son gününde tanık olmuştum.
İstanbul'un Atatürk Havalimanında, İsveç'te yaşıyan Kerküklü iki hanımefendiyle tanışmıştım. Erbil'de uçaktan indiğimde onların büyük yardımları olmuştu bana.
Kim bilir benim gibi, Kerkük'e gidecek o bayanlarla tanışmış olmasaydım Kerkük'e kadar yol boyu güvenlik kontrolü güzargahlarında ne problemlerle karşılaşabilirdim. Hele havalimanının güvenlik yetkililerinin pasaportumdaki foatoğrafımın bana benzememek gerekçesiyle, beni yarım saat geçiktireceklerinin hesabını hiç de yapmamıştım.
Allah razı olsun pasaport durumunun farkına varan hanımefendiler beni oraların acemisi bilerek yardımıma koştular. Onlara durumu izah ettim ve Kerkük'e gideceğimi bildirdim. Onlarsa kendilerini almaya gelecek aile arabalarıyla beni de Kerkük'e götüreceklerini istediler.
Bir baktım da Allah'ın çok şanslı kuluymuşum meğer. O hanımları almaya gelen kardeşleri Kürt Asayayışında görevli birisiymiş. Arabasının plakası Kerkük olunca dikkatimi çekmişti çünkü Kerkük plakalı arabaların Erbil'e girmesi yasaktı. Ona bu plakayla nasıl geldiğini sorunca, yakayı ele vermişti. Olsun benim için isabetli olmuştu. Kendisini hiç bir control noktasında durdurmadılar bile. Böylece ben de onların sayesinde rahatça Kerkük'e vardım.
Kendisiyle Erbil'den Kerkük'e kadar sohbet ettiğimiz bayanların babaları ise beni bırakmak için, benden gideceğim adresi sorunca, ben ise, kendilerine Kerkük'ün merkezindeki Şehitler Köprüsü yakınlarında bırakmalarını istedim. Oraya vardığımızda da kendilerine sonsuz teşekkürlerimi bildirerek ayrıldım.
Kerkük'ümün güzel kokusunu için için ciğerlerime aldıktan sonra, yeni günün doğuşuyla bir taksi alıp Amcam oğlu Abdulkadir Köprülü'nün evlerine gittim.