YAZDIĞIMIZ GAZELLER,KASÎDELER | Edebiyat Türkiye Meşveret Divanı
Bu başlık altında yazdığımız gazelleri ve kasîdeleri yayınlayalım. İlk olarak ben yazdığım birkaç gazeli paylaşayım.
Arkadaşlar kendi gazellerini burada paylaşırlarsa güzel olur...
Leblerinden süzülen kevsere kurbân olurum
Kanlı çeşmimle güzel hep sana hayrân olurum
Ravza-i pâka varan derde devâsın buluyor
Tek o gülzâra varam bülbül-i nâlân olurum
Sâdık aşk aşk-ı hafîdir denilirmiş amma
Ben feryâd ü figânla nice pinhân olurum
Nerdedir çeşm-i siyâhım gece gündüz ararım
Haberin alsam onun tek dil ü cândan olurum
İntizâr eyleyegör ey Ömer ah vâh ederek
Bu cihân bundan ibâret dil-i efgân olurum
Hârı vurdun bağrım kim ağlamak kârım bugün
Kıpkızıl ettin gül ü gülzârı gül yârım bugün
Gülle setretmiş gül-i ruhsârını ol gül-nihâl
Ağladım gül-gûna döndü çeşm –ü dîdârım bugün
Hâlin anlatsın bana bana der aşkını ol dil-rübâ
Ey güneş pervâne teg çevrende seyyârım bügün
Kim tecelli eyledi ben Mecnûn-ı bî-çâreye
Nûr-i hüsnün kalmadı hiç nâmus ü ârım bugün
Tutmaz oldu el ayak yâri görünce ey Ömer
Kim şarab içmiş gibi mest oldu ikrârım bugün
Çeşmini gördüm siyâhtır başka gûna benzemez
Öyle teshîr eyledi göz kim füsûna benzemez
Tâ feleklerden gelen yârim sükûtum görmüyor
Dalgınım hem durgunum ah bu sükûna benzemez
Ol hilâl bir yıldızın derdiyle düşmekte zaîf
Bir düşüştür ki düşer aşktan zebûna benzemez
Şehr içinde itibardan geç dedim düştüm yola
Çölde Mecnûnluk kolaydır bu cünûna benzemez
Ağlarım gök kubbe inler tercümandır hâlime
Böyle feryâd ü figân yoktur füzûna benzemez
Yâri gördün çok yakındır pek sevinme ey Ömer
Öyle bir engeldir ol kim Bî-sütûn’a benzemez
Âlem-i mûsikide bir bahr-i bî-pâyân hocam
Gönlümün köşkünde artık dâimî mihmân hocam
Rastladım bir hoş-nevâ üstâda oldum bahtiyâr
Kim muhayyer kalmışım ben can mı yok cânân hocam
Ânı gördüm tek tek insanlarla tedrîs eyliyor
Ol semâî ilm ile tutmuş usûl her an hocam
Derd-i uşşâktan anlar der meded bâd-ı sabâ
Ol makâmı hiç kötü kullanmıyor aslan hocam
Hizmet-i hars eyleyenler karşısında çeng olup
Hürmet ü ta’zîm eder her dem Ömer Salman hocam
LİSANSÜSTÜ BAŞVURU GAZELİ
Bahr-i ilm-i Marmara’da hâce-i evvel hocam
Şol gönül almak diler sizden icâzet el hocam
Lutfedi ey ‘âlim-i ‘âlem elimden tutu benim
Boldur ihsânın meded hiç kalmasın engel hocam
Bir derin derdim için geldim der-i dergâhına
Ders verip derman bulursun derd için mürsel hocam
Hem Fuzûlî hem Nedîm hem Bâkî vü Gâlib ile
‘Âşık oldum ağladım hem aktı gözden sel hocam
‘Âlem-i fânîde bâkî kaldı her bir hoş sadâ
Hoş sadâ ile desin : “Şâ’ir Ömer sen gel” hocam
Donduran fasl-ı şitâda garîbin yârı güneş
Yed-i şefkat ile okşar dil-i bîmârı güneş
Çözüyor buzları bir bir ne soğukluk kalıyor
Ayırım yok görüyor her düzü kuhsârı güneş
Nice vardır hasedinden gözü görmez huffâş
Ne zaman zuhrediyor kim göze âsâr-ı güneş
Şol karanlıklara batmış şuarânın eserin
Doğsa bir kez nice tenvîr eder eş’ârı güneş
Uzatıp bilgi elin insana vermekte hüner
Î’tirâf eyler Ömer takdiri ikrârı güneş
(Karagözcü Emin Bey'e)
Gelmedi hiç kimse kara gözüme hayran diye
Sevgidir her bir hâyal hem sevgimizdir perde miz
Bir ışık menbaıdır aydınlatır her çehreyi
Ey Ömer gel sen de dinle bir azizdir perdemiz.
Kürsiden ahkâm keser hep zâhid-i kapkâre yûh
Zî-taraf bî-adl olan ol hükm ü bed kârâre yûh
Mâsivâdan eylemez pâk gönlüni ol serseri
Kalbi kâre rûhi kâra rûyi kapkâre yûh
“Beş Yüz On Bir” dir adı âdî mi âdî bir kadı
Şeddâd-ı Âdî midir yok adli olmazlâre yûh
Ol melâik hâcesidir yok tevâzû zerresi
Pâre-i âteş şerâre pâre-i eşrâre yûh
Kalmaz âhı kimsenin yerlerde zâlim hâzer it
Âlem-i kalb âh ile her gün ider bin pâre yûh
Dem urur her dem dürüstlükten dipi çay demleyen
Sahtekârdır “Beş Yüz On Bir” kere pis dîdâre yûh
Menfaat her an kapında menfaat çün dilenir
Yok tufeylî sen gibi deryûze-yi zarzâre yûh
İlm-i tencimden çıkıp dâim bakarlar hâceye
Gâliba öküz didiler itdiler eşkâre yûh
Yok imiş İskender-i İstanbul’dan farkları
Gösterir âyînesi hâsid ider âsâre yûh
Ders geçme ârzusiyle ölürsem dôstlar
Hep dürün defterlerün den hâce-i bî-âre yûh
Zirve-i benlikde dâim parmak ucunda durur
Ferhâd-ı Şîrin bile âşamaz ol kühsâre yûh
Hiç kıraat itmeye muhtaç değül allâmedür
Yazdığı kâri’ sıkar ol bôyasız dîvâre yûh
Derdi her dem derdiniz derman bulur siz den bana
Der demez densiz denî der dersde ol ikrâre yûh
Ol sipihri bilmiyor kâfir olur sen söyleme
Tâl’i olsaydı ger etmezdim ol inkâre yûh
Gördi istikbâli Behram gûr’a atdı kendini
Son sözü zuhreyleyince söyleyin kör hâre yûh
Yümn-i hicvinden güher oldu ZEBÂNÎ sözleri
Menfaat bitince dönen mâre riyâkâre yûh
Ynt: YAZDIĞIMIZ GAZELLER,KASÎDELER
İlk gazelim üzerinde kıymetli hocamız İskender Pala bazı düzeltmeler yapmıştır.
gerçekten mısralarınıza meftun oldum dedeefendi, istidad dedikleri böyle bir şey olsa gerek. yüreğinize kaleminize sağlık... Dilerim Eski Edebiyat Bölümümüzün eli ayağı her şeyi olursunuz, zira bu kültüre susayan o kadar çok yürek var ki...
Divan Şiiri Üzerine Düşünceler,Metin Şerhi gibi başlıklardan birikimlerinizi paylaşırsanız daimi olarak, çok dua alırsınız vesselam...
tekrar yüreğinize sağlık
Dîvân şiiri ile ilgilenilmesi beni çok sevindirdi.Ben de buradaki Dîvân şiiri severlerin birikimlerinden istifade edeceğim.İlginiz için teşekkür ederim.Sağ olun.
İnşallah artık bu güzelliklerinden istifade edeceğim...
Şunu da söyliyeyim: Dîvân şiirine merakım çocuk denecek yaşlarda başladı.Sebep olan beyit babasının (3.Murat) ölüm haberini alan 3.Mehmet'in kardeşi Şehzâde Mustafâ'nın şu beyitidir:
"Nâsiyemde kâtib-i kudret ne yazdı bilmedim
"Âh kim bu gülşen-i âlemde bir kez gülmedim."
Benim tarihçi olmamı engelleyen,edebiyat iklimine yelken açmama sebep olan,beni Dîvân şiirine aşık eden beyit...
21 Nisan 1998 'de Kütahya'da öğrenci iken hayranı olduğum Mısırlı hâfız Merhûm Mustafâ İsmâîl için mini serbest bir kasîde yazmıştım.Aslında onu anlatmak için kitaplar bile yetmez...
Mustafâ İsmâil’im kim bülbül-i Kur’ân’dır o
Yok onun tek kâri’-i nâdîde-i Furkân’dır o
Rehber-i seyyâh-ı iklîm-i Kelâmullâhtır
Çün vahiy inzâl olur tek Âyetullâh-hândır o
Perde perde yükselen ses kuyudan mâ’nâ çeker
Yûsuf-ı Mısr’ı kuyudan kurtaran kervândır o
Hî telek der hey tulek der hi’ tulek şuh,Yûsuf’a
Key ma’âzallah diyendir Mısrâ hep sultandır o
Gark eder gönlümü hüzne Nûh’u orda yüzdürür
Mağlûb oldum ağladım âh coştu kim tûfandır o
Bir tilâvet ânı kendin kaybeder hem öyle kim
Sanki İbrâhim ü Hûd’dan Âl-i ‘İmran’dandır o
Ol kelâmullah hakkın tastamam îfâ eder
Hasta kalblere şifâdır derdlere dermandır o
Cennetin kâri’i olsun Mustafâ Dâvud gibi
Ey ilâhî şol vücûdu taşıyan bir candır o
Gül-nihâl oldu Ömer her dem gözü tesbih çeker
Kim bu derler Mustafâ İsmâil’e hayrandır o
bu beyit diğerlerinden ziyade hoşuma gitti. maşallah!
bir de sualim olacak cahilliğime verile:
serbest bir kasîde ne demektir?
Günümüzde fantezi şarkılar vardır,bilirsiniz.O şarkılar aslında serbest şarkıdır.Yani kurallara uymayan demektir.Mesela şarkıların bazı kuralları vardır.İlk mısrasına zemin denir ki bu iki kere okunur.İlk okuyuşta karar sese döner ikinci okuyuta güçlü sese çıkarak üst perdelere çıkmasına yardımcı olur.Daha sonra meyana geçilir.Meyan da şarkının en zor yeridir ki üçüncü mısralarda olur bu.Üst durakta (karar) sesler arasında gezinti yapılır,başka makama geçişler yapılır,tekrar makama dönülür.Bu arada üst durak,güçlü perdeleri vurgulanır.En sonunda karara bağlanıp şarkı bitirilir.Bu klasik bir şarkıda bulunan özelliklerdir.Fantezi yani serbest şarkılar bu özelliklerden âzâdedir.
Bildiğiniz gibi kasidenin de birtakım özellikleri vardır.Nesip,girizgâh,tegazzül gibi...Ben bu kurallara uymadan direkt övmek istediğim kişinin güzelliklerini sıralamışım ki bunun için serbest kaside kelime grubunu kullanmayı uygun gördüm...Bazı yerlerde de mini kaside demiştim...
Bilmem adına kaside yazmaya çalıştığım hâfızı bilir misiniz? Mehmet Akif,Mısır'a ne zaman gitse kendi döneminin en büyük reisül'-kurrâsı olan Hâfız Muhammed Rifat'ı dinlermiş. Onun da tek tük kayıtları günümüze gelmiş.İşte bu hâfızdan sonraki nesilden gelen yüce bir hâfızdır Mustafa İsmail.Bizim memlekette böyle şeyleri söylemek kolay değildir.Hemen bir damga yiyorsunuz.Ama ne derlerse desinler ben o hâfıza hayran oldum.Bir zamanlar mûsıkî ile iştigâl etmemin de faydasıyla o büyük sesi tanıma imkânı buldum ve hayranı oldum.
Peygamber kıssaları ile ilgili âyetleri okurken HD kalitsinde gözünüzün önünde anlatıları görür gibi oluyorsunuz...Bana Kur'ân'ı sevdiren kişidir o...Maalesef devrine yetişemedik,biz küçücük bir çocukken 1978 yılında irtihâl-i dâr-ı bekâ eylemişler...
dedeefendi hocam, yazdıklarınızı takib etmekteyim ve yazdıklarınızın önemli bir bilgi birikimine dayandığını anlamak pek de zor değil. bu bölümdeki şiirlerde bunların ürünü olsa gerek.
hocam boş bir vaktinizde klasik edebiyat bölümüze 'divan edebiyatı kaynakçası' muhtevalı bir bölüm hazırlamanızı istesem nasıl olur. ilgili bölümde, divan edebiyatı hayranları kardeşlerimizin ulaşabilecekleri eserler listelense ve dahi bu eserlere ulaşma yolu da zikredilse çok hoş olurdu. eminim ki birçok arkadaş nereden başlayacağını ve ne okumaları gerektiğini bilmemekte. siz başlarsanız biz de mümkün olduğunca destek verebiliriz vesselam...
Dedeefendi şiirleriniz hakikaten güzel. Ben de kendimce yazdığım Osmanlıca şiirleri paylaşmak isterim yakında.
hazır osmanlıca popüler olmuşken paylaş derim .4 ay olmuş zaten hangi yakınlık diye sorarlar sonra
Güzel kasideler .Açık söylemek gerekirse şaşırdım.
Günümüzde bir türk olarak Mustafa İsmail'e kaside yazmak çok kültürlülüğün alametidir.
Çünkü Türkler Mustafa İsmail'i çok tanımazlar ama kuranı en iyi süsleyen karilerdendir. Arap dünyası çok sever çok dinler.
Ben de Ümmü Gülsüm için bir kaside düşünüyorum
Evet haklısın aziz Adlena. Bu konu başlığını aktif görmeyince şiirlerimi burada paylaşmaya gerek duymadım açıkçası. Başka bir sayfada Cevâî mahlası ile gazel ve kasidelerimin bir kısmını paylaşıyorum ayrıca Ümmü Gülsüm'den bahsetmeniz bir Ümmü Gülsüm hayranı olarak beni heyecanlandırdı. Zira Ümmü Gülsüm'ün Sirt'il-hobb adlı şarkısından esinlenerek Siret-i Aşk adında bir aşkname (kaside) yazdım ve zikrettiğim yerde paylaştım. Ümmü Gülsüm ve diğer büyük sanatkarların gazellerimde etkisi büyüktür ve onları dinledikçe yazma ihtiyacı içerisinde oluyorum. İnşallah kasidenizi en kısa vakitte yazarsınız ve böylece kasidenizi okuma fırsatına da nail olurum.
Bu konu başlığını aktif görmeyince şiirlerimi burada paylaşmaya gerek duymadım açıkçası.
aktiflikten kasdınız eşhasın şiirlerini paylaşmamaları ise bir şey diyemem. buna mukabil divan "ziyaretçiler" nazar-ı itibare alınırsa "aktif değil" denilemeyecek çapta "hareketli". ol sebebten siz paylaşın. bakarsınız ziyaretçilerden biri aktif olur.
Bu konuda seninle hem fikirim ağabey. Herkesin yazılacak sözü olmuyor doğal olarak. Elbette "çok iyi,beğendim, beğenmedim "türevinden iletileri aktivite olarak sayıyorsanız başka. Ben de gazel kaside yazma konusunda yeteneksiz olduğum için okumakla yetiniyorum. Dedeefendi üstada ulaşma şansım olsaydı bölüme göz atmasını rica edecektim.Aklımda hala, e posta adresi üzerinden deneyeceğim kendisine ulaşmayı.Kendisi bu konuda muktedirdir.
Not: Dedeefendi Hocama mail attım.Umarım mail adresini kullanıyordur ve divana giriş yapar.Zira divanın eski edebiyat konusunda ona ihtiyacı var.
Alakanız için teşekkür ederim değerli dostlar. Aktiflikten kastım bu mevzuya eşhasın talikatı veya ihtimamı değildi. İlk yazımı yazdığımda fark ettim ki en son gönderi 2009 senesine aitti ve bu sebeple aslında bir nabız yoklamak istedim. İnşallah Dedeefendi ile en kısa zamanda irtibat kurabilirsiniz zira kendisiyle tanışmayı ve fikirlerinden istifade etmeyi çok istiyorum.
Hikayesini dinlemek isterim
Bu mahlası alırken tamamıyla olmasa da eski geleneği göz önünde bulundurarak aldım. Cevâ Arapçada aşkın ve aşkın hallerine verilen 50 isimden birisi. Manası aştan yanmak ve bu dert ile şiddetli bir hastalığa tutulmak veya aşkın ve onun derdinin en şiddetli hali demek. Kendimce bu ismin ruh halime ve şiirlerime daha yakın olduğunu düşünüp hocalarımın da fikirlerini alarak bu isimde karar kıldım.
Başka bir sayfada Cevâî mahlası ile gazel ve kasidelerimin bir kısmını paylaşıyorum
Bahsettiğiniz sayfa neresi?