Emilianata: Kapanma Hikayem- Vol.1
emilianata16:03 emilianata günlük kapanma hikayem kapanma kararı nasıl kapandı tesettür blog
Bence ara ara o kadar çok bahsettim ki, bu yazıy boyunca dejavu hissinden kurtulamayacağım. Başlıkta pek olmadı ama idare edin.
Bu aralar sıkça gelen maillere toplu bir cevap olsun diye yazılmış bir post, umarım herkes kendince bir pay çıkarır. Bana gelen mailler arasında en çok dikkatimi çeken şey, siz de yeni kapalıydınız, çektiğiniz zorlukları anlatsanız cümleleri dikkatimi çekmişti. Evet, Kasım'ın 5 inde tam 1 yıllık kapalı olmuş olacağım.1 Yıl çok uzun bir süre gelse de tabii ki geriye dönüp baktığımda ne kadar hızlı geçtiğiniz görsem de aynı zamanda bu bir yılın geçmesinin ne kadar zor olduğunu da hatırlıyorum.
Benimki aslında çok ilginç bir hikaye değil ama en başından başlamak gerekirse aslında ben hiç bir zaman dine uzak bir aile içinde büyümedim. Yani bizim ailede herkes dinini bilir tanır, doğru yanlış, eksik fazla. Ama bence en çok annem dindardı:)
Çocukken de mizacen açık giyinemeyen bir çocukmuşum ben.Annem şort giydirmek istediğinde giymezmişim mesela. Sanırım o yüzden hiç bir zaman çok açık giyinmedim diyebilirim, yani işte askılı bluzlarım, mini şortlarım olmadı hiç. Ailemin etkisi de elbette olmuştur ama giyinme imkanım olduğu durumlarda da giyinmediğimi bilirim. O zaman kapanmak senin için çok kolay olmuştur diye düşünüyorsanız, yanılıyorsunuz...
Aileden gelen dini bilgiler, yazları bazen zevkle bazen sıkılarak gidilen Kur'an kursları, en yakın yaştaki kuzenimin İmam Hatipte okuması beni iyice etkilemiş olacak ki, annemden uzakta geçirdiğim 1 aylık bir tatilden sonra İstanbul'a kapalı olarak döndüm. Yaşım13 belki de 12. Ortaokula kaydım yapılacak. Ben ısrarla baş örtümü çıkarmıyorum. O dönem çevremde olan bir kaç kişi, açılacaksın, nereye kadar kapanacaksın lafları ediyorlar ama onlar öyle söyledikçe hırslanıyorum ben. Hayır, açılmayacağım çığlıkları yükseliyor içimde. Kayıt olduğum gün eski okulumdan bir çocukla karşılaştım, beni tanımadı, tanıdı da tanımadı. Yani gözlerime öyle bir baktı ki, sen o musun dedi. O bakışlar çok rahatsız edici geldi, hala çok net hatırlarım. Fotoğrafik hafızanın zararları işte... O anı olduğu gibi resmedebilirim.
Eve döndüm ve açıldım, açık bir şekilde okuluma devam ettim.
Açılınca en çok "sen açılacaksın, demiştik sana" diyenler canımı yaktı.
Okul son hız devam ediyor, tabii çocukluk; çabuk unutuluyor her şey. Sonradan öğreniyorum ki bir arkadaşım kapalıymış. Okulda açık tabii, servisten inince örtüyormuş başını... Önemsemiyorum çok.
Zaman geçiyor, lisede arkadaş grubumun neredeyse hepsi ateist. Öyle bir ortamda buluyorum kendimi. Hepsini çok seviyorum, hepsi çok iyi arkadaşlarım. Benim için kes bileğini dersem keserler. Ben Allah'a inanıyorum diyorum, bana senin kadar zeki biri nasıl inanabilir diyorlar. Dünya görüşü olarak da solu benimsemişler hepsi, ben de solu benimsiyorum dünya görüşü olarak. Humanistim alabildiğince, tüm özgürlüklerin yaşanmasından yanayım ama ben Allah'a inanıyorum bu benim dini inancımı etkilemez diyorum ikisinin arasında bir bağ ya da çelişen bir durum yok bence diyorum. Ancak yeterli bilgiye sahip olamamaktan dolayı kuvvetli bir savunmam yok. Havada geçirilen günler gibi geliyor bana o günler... Tesettür çok uzak zaten, kii çok acı çekiyor o dönem tesettürlüler. Zihnimde ağlayarak başını açan bir genç kız görüntüsü; içim acıyor. Sırf okula girebilmek için birilerinin değişmek zorunda kalması hoşuma gitmiyor.
Üniversitede ilk kabuğuma çekilme dönemini yaşıyorum. Herkesle konuşup çok sağlam bir kaç arkadaşından başka kimsesi olmayan, yaramaz halli bir kız olarak biliyorlar beni. Öyle de...En yakın arkadaşım, dostumla konuşuyoruz tesettür konusunu, öylesine açılıyor sanırım. Diyoruz ki tesettür insanın içini haramlara karşı örmesi...Bir nevi benim kalbim temiz savunması... Buna çok fazla inanıyoruz. Bu zamanda tesettür olması mümkün değil zaten gibi düşüncelerimiz var. Ne büyük bir yanlış yaptığımızın farkında değiliz. Yanlışımız tesettürün Allah'ın emri olduğunu kabul etmemek. Yoksa isteyen istediği gibi düşünür ama biz Allah'ın bir emrini kendimizce evirip çevirme hatasına düşüyoruz. (Günaha şahit tutmuş oluyorum sizleri , hakkınızı helal edin ama nereden nereye durumunu görmek amacıyla bahsetme ihtiyacı hissettim.) O dönem siyasi içerikli bir kitap okuyorum. Başından sonuna satır aralarında "tesettür bir gelenek, İslamiyette yeri yok lafları". Sırf bitirmiş olmak için bitiriyorum ama aklımda boş bir düşünce. Tesettür gerçekten gelenek mi sadece düşünceleri...
Yazı çok uzun olacağı için parçalamaya karar verdim, bu da Vol 1. olmuş oldu.
Etiketler: emilianata, günlük, kapanma hikayem, kapanma kararı, nasıl kapandı, tesettür blog
Merve 3 Ekim 2012 19:16
benim de uzun zamandır bu tarz bi yazı yazmayı düşündüğümü ama bir türlü cesaretimi toplayamadığımı söylemek isterim.. ne yazık ki aile baskısı, toplum baskısıyla kapanıyor çoğumuz. ve sonrasında ilk özgür olduğumuz anda uzaklaşılıyor tesettürden. bu böyle olduğu için çok utanıyorum halimizden. ama zaman gerçekleri görmekte ki en büyük etken. insanlardan, kim nederlerden uzaklaşınca daha çok yaklaşıyorsun Allaha'a ve Onun emirlerine. ve nihayetinde Allah içine o sevgiyi, cesareti veriyor, inancını istediğin gibi yaşıyorsun..
emilianata 4 Ekim 2012 12:00
beni açıkçası gelen mailler teşvik etti bu yazıyı yazmak konusunda, zaten içimi dökmeye ihtiyacım da vardı:) Rabbim herkese doğrusuna uygun şekilde kapanmayı nasip etsin, tabii isitorsa ve tabii bana da. Doğrusunu ben yapıyorum gibi bir iddiam yok, sadece yaşadıklarımı anlatıyorum.
buya 4 Ekim 2012 09:51
anlayamasam da saygı duyarak okudum. merakla devamını bekliyorum. açıkçası bende (nolur alınmayın ama) kapalı insanlara karşı çok önyargılıydım,belki hala da öyleyimdir. yavaş yavaş tanıdıkça alışıyorum.çok uçlarda olan hangi kesim olursa olsun hoş değil bence.. önemli olan birbirinin değerlerine saygı ve hoşgörü çerçevesinde bakmak...dediğim gibi merakla devamını bekliyorum:)
emilianata 4 Ekim 2012 12:02
yorumunuzun içtenliği beni mutlu etti:) alınmıyorum, bu durum çok normal. Çok uçları benimseyememek de tabii. ama saygı duymanız o kadar güzel ki, keşke herkes sizin gibi bakabilse olaya.
Adsız 6 Mart 2013 15:36
SELAMUN ALEYKÜM GÜZEL KARDEŞLERİM.
04.11.2012 TARİHİNDEN BU YANA KAPALIYIM. YAZINIZI OKUYUNCA KATILMA İHTİYACI DUYDUM. BELKİ BİRAZ UZUN OLACAK SIKARSAM KUSURUMA BAKMAYIN. BENDE ÇOCUKLUĞUMDAN BERİ HEP DİNE KARŞI YAKIN OLANLARDANIM. AİLEMDE İNANÇLIDIR AMA NASIL DERLER MODERN MÜSLÜMAN YANİ EVET ALLAH PEYGAMBER KURAN VAR KALBİN TEMİZ OLSUN YETER TARZINDA OLANLARDAN VE TESETTÜRE ŞİDDETLE KARŞILAR. BENSE OKUL YILLARIMDAN BU YANA HEP KENDİMİKAPALI HAYA ETTİM AMA BİRTÜRLÜ AİLEMİ İKNA EDEMEDİM İZİN VERMEDİLER. BİR KERESİNDE BABAM BENİM EVİMDE YAPAMAZSIN EVLENİNCE NE YAPARSAN YAP AMA BU EVE GİREMEZSİN DEMİŞTİ. EVLENDİM GÜZEL BİR YUVAM DÜNYA TATLISI BİR OĞLUM OLDU VE BEN ARTIK HAYALİMİ GERÇEKLEŞTİRMEK İSTEDİM KONUYU EŞİME AÇTIĞIMDA MUTLU OLDU ANCAK ANNEM VE BABAM KIZILCA KIYAMETİ KOPARDI AKRABALARIMDA DAHİL OLMAK ÜZERE HERKES SANKİ DİN DEĞİŞTİRMİŞİM GİBİ DAVRANMAYA BAŞLADI NİHAYETİNDE BİR GÜN CESARETİMİ TOPLAYIP BAŞIMI KAPATIP ANNEME GİTTİM BENİ EVDEN KOVMAKTAN BETER ETTİ VE AYLARCA BENİMLE KONUŞMADI EVE ALMADI SABAHLARA KADAR AĞLIYORDU BU DURUM BENİ DAHADA HIRSLANDIRDI VE ONA HİÇ ÜZÜLMEDİM BU YÜZDEN AĞLADIĞI İÇİN. SADECE ALLAHIMA DUA ETTİM ÇOK HAKARETLER BEDDUALAR ETTİ AİLEM BANA ÇOK ABARTTILAR 3-4 AY ÇOK ZOR GÜNLER YAŞADIM AMA ŞİMDİ ÇOK ŞÜKÜR HERŞEY YOLUNA GİRDİ ANNEM ESKİSİ GİBİ CANDAN EĞİL BANA KARŞI AMA AÇIKÇASI ÇOKDA UMURUMDA DEĞİL. ALLAHIN EMRİNİ YERİNE GETRİRMİŞ OLMANIN GURURU VE SEVİNCİ BANA YETİYOR. RABBİM HERKESE NASİP ETSİN HAKKIYLA YERİNE GETİRMEYİ VE SALİH KUL OLABİLMEYİ İNŞALLAH.
Adsız 5 Nisan 2015 23:23
selamun aleyküm.. ben imam hatipe gidiyorum ve ben kapandım yaklaşık 1 sene öyle gezdim ve benim annem halam teyzem ananannem... felan açıklar beni hepsi zorla açtırdılar ve ben tam tesettürlüydüm bana neler çektirdiler
Adsız 8 Mayıs 2016 15:21
Adsız 8 Mayıs 2016 15:32
Adsız 22 Mayıs 2016 16:38