Evvelâ: İhtiyat ve temkin ve meşveret etmek lâzımdır.
Saniyen: Zübeyir bana merhum biraderzadem Abdurrahman yerine ve Ceylân merhum biraderzadem Fuad bedeline verilmiş diye mânevî ihtar aldım. Ben de burada işimi onlara bıraktım.
Hakikî fedakâr Zübeyir, en lüzumlu ve hizmete şiddet-i ihtiyacım zamanında buraya imdadıma geldi. Yoksa Isparta’dan o sistemde birisini isteyecektim.
Emirdağ Lâhikası, s. 262
..mânevî evlâtlarım, fedakâr hizmetkârlarım olan Zübeyir...
Emirdağ Lâhikası, s. 433
Ecel gizli olmasından, vasiyetnâme yazmak sünnettir. Benim metrukatım ve Risâle-i Nur’dan olan benim hususi kitaplarım ve güzel ciltlenmiş mecmuâlarım ve sair şeylerimin bütününü, Gül ve Nur fabrikaların heyetine, başta Hüsrev ve Tahiri olarak o heyetten on iki* kahraman kardeşlerime vasiyet ediyorum. Onlara bırakıyorum ki, emr-i Hak olan ecelim geldiği zaman, benim arkamda o metrukatım, benim bedelime o sadık ve mübarek ellerde hizmet-i Nuriye ve imaniyede çalışsın ve istimal edilsin.
Kardeşlerim, bu vasiyetten telâş etmeyiniz. Ben, teessürâttan ve dokuz defa zehirlenmekten, pek çok zayıf olmakla beraber gizli münafıkların desiselerle müteaddit suikastları için bu vasiyeti yazdım. Merak etmeyiniz, inayet-i Rabbaniye ve hıfz-ı İlâhî devam ediyor.
* Kardeşim Abdülmecid, Zübeyir, Mustafa Sungur, Ceylan, Mehmed Kaya, Hüsnü, Bayram, Rüştü, Abdullah, Ahmed Aytimur, Atıf, Tillolu Said, Mustafa, Mustafa, Seyyid Salih.
Emirdağ Lâhikası, s. 118
Evvelâ: “El hayru fî mahterahullah” (Cenâb-ı Hakk’ın kullarını sevk ettiği her şey hayırlıdır) sırrınca, meselemizin tehirinde hayır var. Kalbim ve Nurların serbestiyeti öyle istiyordu. Siz hem birbirinizi teselli, hem kuvve-i mâneviyeyi takviye, hem tatlı sohbetle müzakere-i ilmiye, hem Nurların yazması ve mütalâalarıyla bu geçici zahmetin noktasını siler rahmet yapmaya, bu fâni saatleri bâki saatlere çevirmeye muvaffak olursunuz inşaallah.
Saniyen: Madem bayramlaşmamız mahkemenin muvakkat hapis menzilinde oldu; ben de bayram tatlısı olarak, Konya kahramanı Zübeyir’in bana getirdiği zemzemle Nurs karyesinin bence çok mânidar balını gönderdim. Siz bal matarasına su koyun, karıştırınız. Sonra zemzemi içine bırakınız, kemâl-i âfiyetle içiniz.
Şuâlar, s. 446
ihtiyat: Yedek; sakınma, tedbirlilik.
temkin: Ağırbaşlılık, ölçülü hareket.
biraderzade: Kardeş oğlu. Yeğen.
şiddet-i ihtiyac: Şiddetli ihtiyaç.
metrukat: Bırakılan yerler, terkedilenler. Miraslar.
teessürât: Üzüntüler, teessürler.
inayet-i Rabbaniye: Herşeyi terbiye ve idâre eden Cenab-ı Hakk`ın yardımı.
hıfz-ı İlâhî: Allah`ın koruması.
kuvve-i mâneviye: Mânevi kuvvet, moral gücü, mâneviyâttan gelen dayanma gücü.
müzakere-i ilmiye: İlmî müzâkere.
Aziz ruhuna dua ve fatihalarla…
Hakikî fedakâr Zübeyir,....:smiley31:
Vefatından bir müddet önce Van’dan Molla Hamit ziyaretine gelir. Molla Hamit’in Van’a gitmesini istemez, “Kardeşim, burada 40 gün daha kal.” der. Molla Hamit, işleri sebebiyle kalamaz, Van’a dönmek zorunda kalır. Fakat Zübeyir Ağabey tam 40 gün sonra vefat eder.
Vefat sırasında baş ucunda merhum Dr. Sadullah Nutku, Mehmet Fırıncı, Eyüp Ekmekçi ve Mustafa Ekmekçi vardır. Dr. Sadullah Nutku’nun sunduğu zemzem suyunu, ecel şerbetiyle birlikte içer. Gözlerini yumduğu andan itibaren bulunduğu odada tarif edilmez güzel bir koku yayılır. Hatta vefatından sonra da aynı kokunun birkaç ay devam ettiği, orada kalanlar tarafından ifade edilmiştir.
Cenazesini merhum Osman Demirci Hoca yıkar. Orada bulunan kardeşlere teberrüken birer maşrapa su döktürür ve şöyle der:
“İşte şimdi talebe medreseden mezun oldu…”
Nice nice büyük zatlar vardır ki; bunların, vefat edip de, dünyaya veda ettikten sonra kıymetleri bilinir.
Hasretle, takdirlerle anılırlar.
Ne kadar önemli hizmetler yaptıkları sonradan anlaşılır.
Bu büyükler yeraltına düşen çekirdekler gibidirler, ölümden sonra çiçek açarlar, yaprak açarlar, koku ve meyve vermeğe başlarlar. Bu bilinmez zatların, hayatları sanki ölümlerinden sonra başlar.
2 Nisan1971'de işte böyle bir zatı kaybetmiştik.
İstanbul Fatih Camii'nde on bini aşmış insanın kıldığı cenaze namazından sonra eller ve başlar üzerinde Eyüb Sultan Kabristanı'na kadar götürülüp, buraya defnedilmişti.Necmettin Şahiner
SELÂM GÖTÜR ÜSTADA
(Zübeyir Ağabeyimizin aziz ruhuna...)
Ey büyük davamızın çilekeş mücahidi,
Ey iman hizmetinin feda olan şehidi!
Ey İslâm’ın derdini kendine dert edinen,
Ey Nur’ların dersini Üstadından dinleyen!
Sadık kaldın bunca yıl taviz vermedin asla,
Firakınla sarsıldık, gönlümüz doldu yasla.
Sen Üstaddan bizlere akseden mir’at idin,
Hakkı iltizam eden bulunmaz fıtrat idin.
Fedakârlık, ruhunda tutuşmuş bir volkandı,
Dünyadan göç ederken bütün âlem çalkandı.
Fıtrî cesaretinle boyun eğmedin zulme,
Arkandan geliyoruz, sakın asla üzülme!
Azminle yanardağdın, baş koymuştun bu yola,
Kelepçe vurulmuştu nurdan çelikten kola.
Bunca tazyikle zulüm sarsmadı davanı,
Örnek almıştın çünkü sen Bediüzzaman’ı.
Zahirde sen göründün meşakkatte ileri,
Bilinmeyen kuvvetin besbelli delilleri.
Tekti, maksadın birdi, Üstadı yaşıyordun,
Arşa kadar yükselen bir iman yaşıyordun.
Senden öğrendi gençlik tahammül, sabır nedir?
Rahat yüzü görmeden, ahiret kabir nedir?
Kudsî dava uğruna nice ıstırap çektin,
Yeni yetişen neslin ruhuna cihad ektin.
Sarsılmaz sadakatle kaldın Nur’lara bağlı,
Barlalı, Ispartalı, binlerce Emirdağlı.
Tasdik ediyor seni billâh, sen sıdıksın,
Makberinin başında nurdan sancak dikilsin!
Nur’lardan aldık dersi uzaklık olmaz perde,
Himmetin yâr olacak düşersek müşkül derde.
Kınından sıyrılarak şimşekler gibi çaktın,
İslâm düşmanlarını bir bir ateşte yaktın.
Bitirdin vazifeni, mükâfat helâl olsun!
Selâm götür Üstada, bizi mahşerde bulsun.
Cenazesi Kirazlımescit’ten Fatih Camiine getirilmiş, orada kalabalık bir cemaat tarafından namazı kılınıp Eyüp Sultan Kabristanına defnedilmişti. Orada hazır bulunan bir ehl-i keşif, açılan manevî bir perdeden Resulullah (a.s.m.), Üstad ve büyük sahabelerin kendisini karşılamaya geldiklerini görmüştü.
Ruhu şad, makamı cennet ve himmeti üstümüzde daim olsun. Âmin...:smiley31:
Baharda hazan var, yazda kış olmuş!
Bülbüller neşesiz, gül kırış olmuş.
Sanki yaşamaktan bir bıkış olmuş.
Bir matem çıkıyor şimdi her yandan.
Zübeyir Ağabey de gitti dünyadan.
:smiley19: :smiley19: :smiley19:
Gözlerde hüzün var, dostlar hep ağlar.
Gündüz gece olmuş asuman ağlar.
Tüllâb-ı Nur ağlar, nevcivan ağlar.
Ey gönül sen de dön nefs ü hevadan.
Fedaîler şahı gitti dünyadan.
Bağlarda elem var, dağlar dumandır.
Sermaye bitiyor geçen zamandır.
Bu yara kanıyor, bu dert dermandır.
Bize bir davet var yine uhradan.
Sıddıklar serdarı gitti dünyadan.
Kardeş, yolculuk var dost diyarına.
Çalış rızasına, koma yarına.
Saadete giden Nur kervanına.
Sen de katıl artık, kurtul hülyadan.
Azizler azizi gitti dünyadan.
Hizmet-i Kur’an’la yananlar sönmez.
O yola girenler dünyaya dönmez.
Nur’a feda olan ruhlar hiç ölmez.
Böyle ilerledi, bir an durmadan.
Üstad yadigârı göçtü dünyadan.
Gönül hizmette, koş dostlar burdadır.
Ahbaba götüren yollar burdadır.
Himaye edecek kollar burdadır.
Bütün özlenenler geçti bu yoldan.
Şecaat membaı gitti dünyadan.
Bu yolda canan da, can da fedadır.
Akan gözyaşları, kan da fedadır.
Ömür de, zaman da, an da fedadır.
Ayrılıp anadan babadan, yârdan.
Büyük insan böyle geçti dünyadan.
Bu yol ki fenadan bekâya çıkar.
Bu yol ki firaktan likâya çıkar.
Bu yol ki huzur-u Rahmâna çıkar.
Bizler de gidelim açtığı yoldan,
Nur'a sarılalım sağlam dört koldan.
Nurun sadık kahramanı 'zübeyir gündüzalp''
MUSTAFA SUNGUR - BÜYÜK MÜCAHİT
“Zübeyir, bana bir kahve yap, diyeceğim. Onları burada bekleyeceğim, kaçmayacağım!”
Bu sözü hatırlattıran bir hatıra, 1971 senesinde zuhur eden hadiseler hengâmında vefatıyla dehşetli hadiselere kendini siper eden kahraman bir ruhun manevî şehit hükmünde dâr-ı bekaya irtihal etmesidir.
Hangi hatırayı yazacağımı da bilemiyorum. Zira 10 sene kadar, Afyon hapsinden sonra muazzez Üstadımızın hizmetinde, seyahatinde, neşriyatta ve Ankara’da beraber bulunduk. Ve 10 sene de Hazret-i Üstadın irtihalinden sonra rahmet-i İlâhiye ile nihayetsiz acz ve fakrımıza rağmen tevdi edilen hizmet-i Nuriyede yan yana, aynı ruh manasında binler fedakâr halis kardeşlerimizle beraber çalıştık.
Evvelâ Cenab-ı Haktan vaki olan kusurumuzu af buyurmasını niyaz ile rahmet ve kereminin tecellisiyle ebedî kudsî rızasını dileriz.
Bu zamanlarda, bu kahraman hadim-i Nur, hakikaten müstesna bir feragat ve fedakârlık ile hayat sürmüştür. Üstadımızın zamanındaki ve yanındaki aynı fedakârlığı ile millet, memleket ve İslâm için yaşamak demek olan hizmet-i Nuriye içinde kalmış, evi ocağı, dostu arkadaşı, sevinci eğlencesi hep Nur-u Kur’an hakikatleri, dersleri olmuştur. Bu zamanda binde bir insanda bulunmayan harika bir sadakati, Üstadından aldığı derse ittiba ile izhar eyleyen ve talebe-i ulûm şerefini kazanan bu bahtiyar insan, 17 sene sonra Hazret-i Üstadın ihbarıyla şehit olarak hayatını hüsn-ü hatimeyle kapamıştır.
Yazımın başındaki cümlenin sebeb-i suduru şöyleydi:
Bir zaman Isparta’da Hazret-i Üstadın huzurunda, Nur’un dersinde idik. Hizmet-i Kur’aniyede sadakat ve Allah’a güvenmek, itimat etmek gibi meseleler münasebetiyle Hazret-i Üstad buyurdular ki:
“Kardeşlerim! Meselâ İngiliz, Fransız, Rusya, üçü ittifak ederek Londra’da toplansalar ve karar verseler ki, ‘Bu Said Nursî, Anadolu’da bizim mesleğimizin revacına meydan vermiyor. Dini ortadan kaldırmak davamızı, eserleriyle kırıp esasından bozuyor. Ne yapıp yapmalıyız, bu Said’in vücudunu ortadan kaldırmalıyız.’ diye karar verip ve benim de şimdi Isparta’da olduğumu kat’î haber alarak bulunduğum bu evi bombalamak için tayyarelerini buraya doğru gönderseler, ben de şimdi kat’î haber alsam ki geliyorlar –bu esnada Üstad bacak bacak üstüne atıp– ‘Zübeyir, bana bir kahve yap, diyeceğim. Onları burada bekleyeceğim, kaçmayacağım!’ demişti.”
Bu suretle harika sadakatin ve fedakârlığın, maddî harika bir tesir icra ettiğini ifade buyurmuşlardı. Ve Allah (c.c.), kendi davası ve rızası uğrunda cansiperane gayret ve sadakat gösterenlerin bu fiilî dualarını reddetmeyeceğini, bu fıtrî kanunun her şeye rağmen yaşayacağını, mağlûp edilemeyeceğini, ihlâs ve samimiyet ile bir hakikate gönül verenlerin, bahusus o hakikat kâinatta cereyan eden İlâhî kanunlar gibi makul, müsbet ve müdellel hikmet düsturları olsa, hiçbir cihetle sökülemeyeceğini; çünkü Kur’an-ı Hakîmin, kâinatta cereyan eden hadiselerin ve zamanın satırlarında yazılan fıtrat eserlerinin dile gelmiş bir ifadesi olduğunu, hatta ve hatta şimdi “müsbet ilim ve fen” dedikleri meselelerin esaslarının da Kur’an-ı Hakîmin lisan-ı semavîsiyle kâinatta daima ilân edildiğini, Nur Risalelerinin ihtiva ettiği bahis ve mevzuların güneşin vücudu gibi kat’î ve ziyası gibi parlak ve harareti gibi hayatbahş olduğunu ve talebelerin de gayet muhkem ve sağlam hakikatlere dayandıklarını beyanda bulunmuşlardı.
Merhum, mübarek kahraman ruhun ardından şimdilik yalnız bu tek hatıra ile iktifa edip Cenab-ı Erhamürrahîminden kendisine Nur’un bütün okunan ve yazılan harfleri adedince ruhuna rahmetler yağmasını niyaz eder, bütün ehl-i iman kardeşlerine sabr-ı cemil ile hizmet-i Kur’aniyede hikmete uygun gayret ve muvaffakiyetler dileriz.
Sadakatte kene gibi, metanette çam dağı gibi, sabırda güçsüzlüğüne rağmen azimle çalışan kaplumbağa gibi olacak adamlar ister bu hizmet!
Gerekirse anadan yardan diyardan vazgeçecek ve vazgeçmişliğini bile düşünmeyecek adamlar ister bu hizmet!
Rızayı ilahi dışında hiçbir şey düşünmeyen ’’O razı olsa tüm dünya küsse ehemmiyeti yok’’ düşüncesini kendine düstur eden ‘’Acaba o benden razı oldu mu?” düşüncesini bastıran, (yok eden demiyorum nefis öldürülemediği gibi nefsin istediği davranışlarda bastırılır. Bu yüzden nefisle mücahedeye büyük cihad denilir ya!) adamlar ister bu hizmet!
Çile çektikçe ‘’hel min mezid’’ yani daha yok mu? diyen, her çileyi bir terakki vesilesi bulan ve musibette dahi sabır içinde şükreden adamlar ister bu hizmet!
''Hizmetin gecesi gündüzü yok '' diyen, her an nerede bulunması gerekirse orada bulunmayı hayati vazife addeden, ’’benim bildiğim Zübeyir başıda gitse derse katılır’’ diyen üstadına talebe olmaya layık adamlar ister bu hizmet!
‘’Her an davamı nasıl anlatırım’’ düşüncesiyle durmadan koşuşturan ‘’of’’ bile demeyen. Ki demeye vakti bile olamayacak adamlar ister bu hizmet!
Rahmetli Nazım Gökçek ağabeyin dediği gibi ‘’Bu yol aşk ve çile yoludur’’ diyen adamlar ister bu hizmet! Hizmette yüz adım ileri, ücrette yüz adım geri giden adamlar ister bu hizmet!
Nefsine binip at gibi koşturan Kur’an ahlakıyla ahlaklanan Nebiye benzeyen adamlar ister bu hizmet!.. Sahabelerin isar hasletini yaşayan bu asırda iman hizmetiyle asrısaadeti andıran Ehl-i suffe gibi terk-i dünya eden has adamlar ister bu hizmet!
Dava aşkında, çilede sadakatte metanette feragatte fedakârlıkta adeta birbiriyle yarışan adamlar ister bu hizmet!... Ömrünü daha çok hizmet yapabilecek arkadaşlarına adayabilecek kadar fedakârlık yapan adamlar ister bu hizmet!...