Nilo & Eco & Elo: Eylül 2011
İçimdeki tembelliğin, üşengeçliğin, bıkkınlığın, canımın birşey yapmak istememesinin.... geçmesini bekliyorum. Geleceğim.
Ve hayalperest olmasam , birgün emekli olacağımı düşünüp, çalışmaya devam etmezdim. Bugün cumartesi ve sanırım ben artık cumartesilerden nefret ediyorum. Keşke cumartesileri çalışmak gibi bir zorunluluğum olmasa. O zaman pamuk gibi bişey olurum ben. Şimdi öylesine işyerinde otur, yani yemin ediyorum iş falan yaptığımız yok. Oysa ben burada boş boş oturduğum sürede evde olsam, evimi temizler, marketimi yapar, midemize inecek lezzetlerin mis kokusu evi sarar ve çarşı işlerimi bile hallederdim. Ama olur mu hiç? Öğlene kadar otur , sonra azad edil ve koş Nilhan koş moduna gir.
Sekiz günlük bayram tatilinden sonra bir türlü işlerimi toparlayıp dönemedim. Pazartesi yoğundum, dün bağlantı yoktu, bugün ne yazacağımı bilemez haldeyim . Bu süre zarfında çoğu bloğa da uğrayamadım, okuyamadım, yorum yapamadım. Ama azimliyim, arayı kapatacağım.Özetle;Güzel bir tatildi. Kızımla bol bol vakit geçirdik, yüzdük. Hazır yedik, temizlik yapmadık. Ohh be işte hayalini kurduğum hayat :D Tatilin bitmesine iki gün kala eşimle ben şifayı kaptık. Ece hala okula gitmek istemiyor ama kızım bugün bana süpriz yaptı ve onu kreşe bırakırken ağlamadı. Beni öptü ve el salladı. Dünya yıkılsa umurumda değil artık :) Bu arada kızımı kışın da yarım gün göndermeye devam mı etsem yoksa tam güne yeniden geçiş mi yapsam bilemedim.Bugün okuduğum bir yazı beni çok etkiledi. En kısa zamanda paylaşacağım. Burada ve üye olduğum forumda paylaşarak destek vermek istiyorum.En kısa zamanda görüşmek üzere. İtiraf ediyorum, kızımın buklelerine aşığım.