Alex de Souza: Kısaca bizden biri... Depremde ölenlerin yakınlarının acısını paylaştı. Şehitlerin isimleri yazılı tişörtle sahaya çıktı.
Alex De Souza, yalnız Fenerbahçelilerin değil futboldan anlayan anlamayan herkesin sevdiği, frikikleri kadar efendiliğiyle de gönülleri fethetmiş Brezilyalı... “Alex” diye başlayan her haberde nefesini tutarken kalbi acıyan bir Fenerbahçeli olarak, fikirlerine çok güvendiğim isimlerle mini söyleşiler yaptım. Acun Ilıcalı’dan Fatih Altaylı’ya, Hakan Bilal Kutlualp’ten Berna Laçin’e herkesin ortak fikri “Aslolan Fenerbahçe ama bitmeseydi böyle”. Sonuçta fena yazı olmadı ama, yine de bir Alex değil...
Hakan Bilal Kutlualp: Alex'le bir sürü anım var!
Alex’i bir yıllık büyük emeklerle getirdik. Cruzeiros'un şampiyonluğunda payı büyüktü. Ayrılırken kulübün bulunduğu Belo Horizonte kentinin belediye başkanı ona şehrin altın anahtarını hediye etti. 8 yıl taraftarın gönlüne taht kuran bir oyuncuyla büyük Fenerbahçe’ye yakışan şekilde yollar ayrılmalıydı. Maalesef yönetimin alıştığımız türde bir vefasızlık örneğini de Alex’te yaşadık. Hiçbir çocuk yönetici yüzünden taraftar olmaz ama bizler babalarımızın efsane Lefter hikâyeleriyle gönül verdik bu renklere. Alex’le bir sürü anım var…Transfer görüşmeleri uzun süreye yayıldığı için ailesiyle de bir araya geliyorduk. Eşi hamileyken bir gün 7-8 kişi Alex’i bekliyorduk. Herkesin elinde puro, sigara…Alex eşiyle odaya girdi. Puromu hemen söndürdüm. Diğerleri bir şey yapmayınca uyardım. Transferden çok sonra Alex bundan çok etkilendiklerini ve kararlarını verirken hatırladıklarını söyledi. Gelirken uçakta üzerinde kırmızı bir tişört vardı. “Sana bir forma giydirelim, öyle inersin uçaktan” dedim. O kadar zeki ki, “Üzerimdeki Türk bayrağının rengi” dedi. Gülümsedim. Ancak yönetimden ayrıldığım günden beri gorüşmüyorum, sadece onunla değil hiçbir oyuncuyla. Kimseyi zor durumda bırakmak istemedim. Artık yapılacak tek şey onu Fenerbahçe’ye yakışan şekilde uğurlamak.”