TASAVVUF DEMEK SÜNNETE BAĞLILIK DEMEKTİR
Tasavvufu sürekli zemmedip, sufi büyüklerine harp açmış olmalarına rağmen bazı tasavvuf münkirlerinin, ders kürsülerinde ve Cuma namazlarında, daha önce onlara yapmış oldukları ithamlardan hayâ etmeksizin bu sufi büyüklerinin sözlerini insanlara nakletmeleri çok şaşırtıcı bir çelişki olarak kalmaktadır. Onlar, hiç utanmadan ve gayet rahat bir şekilde: ”Fudayl bin İyaz dedi ki, Cüneyd Bagdadi dedi ki, Hasan Basri, Sehl bin Tüsteri, Muhasibi ve Bişri Hafi dedi ki” diyerek nakiller yapabilmektedirler.
Ebu Yezid Bestami bir gün talebelerinin yanına gelmiş ve şöyle demiştir: “Kalkın ve şu Allah’a dost olmakla meşhur olmuş falan adama bir gidelim. Bayezid Bestami, talebeleri ile beraber dışarı çıkıp baktığında bu adamın mescide doğru geldiğini fakat gelirken de kıbleye doğru tükürdüğünü görür. Bunun üzerine Bayezid Bestami, yolunu değiştirip ona selam vermeden geri döner ve yanındakilere: “Rasulüllah -sallallahu aleyhi ve sellem-’in bir edebini yerine getirmekte kendisine güvenemediğimiz birisinin, sahip olduğunu iddia ettiği velayet ve sıdk makamlarında olduğuna nasıl güvenebiliriz” der.
“Eğer peygambere itaat ederseniz hidayete erersiniz” (Nur 54).
Ebu Hasan Ahmed bin Muhammed en-Nuri şöyle demiştir: “Her kim ki kendisinde Allah ile olan berberliğinden dolayı, şeriatın dışına çıkabilecek bir takım haller yaşadığını iddia ediyorsa ondan uzak durun. Zira o bid’atçi biridir.”