| Uzanıp yüreğimin ateşiyle yeniden yıldızları tek tek yakacağım ..... »
Sonra etrafıma bakıp, kendime daha da kızıyorum, halime şükredeceğim yerde, ettiğim şeye bak. Al sana, al sana. Bu insanoğlu bir tuhaf. Hep birşeylerin peşinde. Hep birşeyler eksik sanki. Belki de değil, de ben aptalım. Ne bileyim. Aklım karışmış a dostlar, yetişin. Yılbaşında iki kız atladık, Racastan'da resmen ' in the middle of nowhere ' diyebileceğim biryerde, bir köyde, bir konağa gittik, sareelerimizi giydik, Hintlilerle dans edip, tavuskuşlarına öpücük yolladık. Şimdi bak anlatırken, ay diyorum ne güzeldi. Bakmayın Hindistan iyi dayanıyor bana. Özellikle bu aralar. Yaşlandıkça hırçınlaşıyorum galiba, peri masalları da yalan çıkınca, daha da fena oldu durum. En azından peri tozu, aşk meşk filan inanıp duruyordum, şimdi o da yok.
Hiçbir acı baki değildir. Üflersin geçer.Bazılarına daha çok üflemen gerekir, hepsi bu. ....
Allah sonumuzu hayır etsin. Niye yazmıyorsun, neden sessizsin diyenler anladınız mı neden yazmadığımı, pek huysuzum bu aralar. Ondan. Ama yakında yine yazarım, kimbilir belki mutlu haberler veririm. Sizin de biriksin bir sürü mutlu haberiniz inşallah.