Erkeklerin de acı çektiğini, hatta çok korktuklarını, bazen çok sevdiklerini..
Artık bir çok şeyi daha iyi anlayabiliyorum. Uzun bir yolculuktayım bir süredir, sanırım devam da edecek, bitmedi. Yaşadığım sürece devam edecek. Yollardan geçtikçe etrafımdakileri daha iyi gözlemliyorum.
Erkeklerin de acı çektiğini, hatta çok korktuklarını, bazen çok sevdiklerini, bazen küçük bir çocuktan daha çocuk olduklarını artık daha iyi anlıyorum. Kendilerini korusalar da, o sert ifadeleri yüzlerine geçirseler de bazen incecik bir cam kadar naif ve kırılgan olabildiklerini daha iyi anlıyorum. Bazı sözlerin yüreklerini çok derinden yaralayabildiğini.
Bazen çok sevdiklerini, hiçbir şeyin buna engel olamadığını, olamayacağını..Bazen de yalnızlık biriktirdiklerini buna da hiçbir şeyin engel olamadığını, olamayacağını daha iyi anlıyorum.
Bazen kendilerini çok iyi sakladıklarını, üzüldüklerini fakat göstermediklerini, bunu paylaşmak istemediklerini. Onları daha iyi fark ediyorum şimdi, yaşama onların gözüyle de bakmaya çalışıyorum. “Erkeklik zor zanaat” Baştan belli mavi patiklilerin görevleri, neler hissetmeleri gerektiği dikte onlara çünkü.
Erkekler kırılgandır aslında,
Genellikle kadınlar kadar da güçlü değiller, bazen daha fazla yara alırlar.
Erkekler hassastır aslına,
Genellikle saklarlar, göstermek istemezler, paylaşmayı ekseriyetle sevmezler, bazen hiç göremezsiniz bazen de bazı anlarda saniyelerle yakalarsınız.
Erkekler duygusaldır aslında,
Genellikle ciddi ve aldırmaz bir tavır sindirirler üstlerine ve bu tavırla koruduklarını sanırlar kendilerini ne de olsa çekmişlerdir bariyerlerini kimse görmez onları orda.
Erkekler ağlarlar aslında,
Genellikle kimse yoktur yanlarında o anlarında, mutsuzlukları sadece kendilerinindir - burada da sahiplenirler ama bu sefer gözyaşlarını- kimseyi ilgilendirmez der sadece kendileri için kendilerine ağlarlar. Hayatlarına ağlarlar tüm kalpleri ile haykırırlar. Belki anneleri görür sarar onları, belki sevgilileri ya da eşleri görür sarar onları, belki de kimse görmez sarmaz onları.
Erkekler severler aslında,
Genellikle “belli etme, havalanıp kendini bir şey sanmasın oğlum, verme dizginleri eline” diyen anlayışlar sarmıştır etraflarını, aşık olduklarını, sevdiklerini göstermek bir zayıflık gibi görünse de bazen onlara, erkekler sever aslında. Bazen derinden daha derin, bazen deliden daha deli.
Sadece kendileri olmaları yeter, fark etmeleri yeter. Kendi kalplerinden duygularından kaçmadan, kendi hayatlarında saklanmadan, tek ayak üstünde kırk takla atarak yalan söylemeye çalışmadan (-ki zaten beceremiyorlar-) sadece kendileri gibi..
Gerçek bir adam gibi, gerçek bir yürek gibi..
Kendilerini gizlemek, duygularını saklamak için gösterdikleri onca çabayı, kendilerini anlamak için gösterdiklerinde ve gerçeklerini paylaşmanın asıl önemli olduğunu anladıklarında bunun için asıl uğraşı verdiklerinde kendilerini daha iyi tanıyacaklar. Asıl güçleri o zaman ortaya çıkacak ve kendilerini kuşatacak. En çok şaşıran da kendileri olacak. Güç dediklerinin ne olduğunu, bunu şimdiye kadar nerede aradıklarını anladıklarında onca zaman nasıl yanıldıklarını fark edecekler. Asıl güçleri kendi yüreklerinin içinde, kalplerinde saklı da ondan.
Çünkü onları seven her zaman her koşulda sevecek. Onlara inanan her zaman her koşulda inanacak ve onları terk eden de her zaman her koşulda terk edecek. Onun için sayın beyler, siz sadece kendiniz olun, varsın yanınıza kalan bu olsun.