SABAHLARIN BİR ANLAMI OLSUN | LEVLA'NIN NOT DEFTERİ
Biliyorum, geceleri uyumak çok zor geliyor. Düşünmekten beyninizin yandığını da hissediyorsunuzdur muhtemelen. Uyumak istiyorsunuz, uyuyamıyorsunuz. Hadi uyudunuz, rüyalarınız var. Kimse rüyasını hatırlamazken siz sırf o var diye her detayı hatırlıyor oluyorsunuz. Hemen herkese anlattığınızdan da unutamıyorsunuz. Çok değerli geliyor o rüyalar. Rüyanızda, sarılmışsınız. Uyanıyorsunuz, hala o sarılışı hissediyorsunuz. Fakat sonra dank ediyor, “GERÇEK DEĞİL!”
Gerçek olmayan şeyler, umutlar… Yakıyor değil mi?
Oralardan “Yanılıyorsun, umutlar çok mutlu ediyor.” sesleri duyuyorum. Arkadaşlar bir zaman sonra öyle güzel anlıyorsunuz ki umutlar kısa süreli mutluluklar. Zaman akıp gidiyor ve siz umut ettiğiniz ile kalıyorsunuz. E hani, n'oldu?
Hayal etmek, biliyorum arkadaşlar çok güzel. Bulutlara çıkmak gibi bir şey. Ve ben de çok hayal kuruyorum. Kurun, kurmayın diyemem. Bu hayatınızdan çok büyük bir mutluluğu çalmak olur. Ama diyeceğim şu ki ne olmayacak duaya amin deyin ne de kendinizi kaptırın.
Hayal olduğunu bilerek hayal etmek. İşte bunu öğrendiğiniz zaman çok büyüyorsunuz. Bir de kapınıza gelen, çok sevdiğiniz insanı artık kabul etmemek gerektiğini öğrenebildiğiniz zaman. Bana çok büyümüş olduğumu söylüyorlar, yazdıklarım öyleymiş. Ben hâlâ o, kapıma geldiği zaman “Hayır.” diyemiyorum. Demem gerektiğinin farkındayım, belki de bu büyümektir, bilemiyorum. Yahut vazgeçmenize rağmen gizliden gizliye ona olan sevginizi kalbinizin bir köşesinde saklamak, kimseler bilmeden, sizin bile haberiniz olmadan saklamak. Ne dersiniz bu mudur büyümek?
Büyümek lafı akrabalarımızdan duyduğumuz “Ayy, maşallah koca kız/adam olmuşsun.” cümlesiyle sınırlı kalabilse keşke. Daha 17’ime bile girmeden böyle satırlar yazıyorum. Bazen diyorum ki şu an hiçbir şeyin farkında olmayanlar gibi olsam ama hayat bana öyle şeyler dayatmış ki her şeyin ziyadesiyle farkındayım. Belki de böyle daha doğrudur. Daha çok farkında olmak, daha çok düşmek ve bununla beraber gelen daha çok şey öğrenmek. Kan revan olmak ama ardından yaşamı öğrenmek. Hem de yapayalnız. Zaten ne olduysa, yalnızken olmuştur. Böyle demişken çok sevdiğim bir dizi olan Yedi Güzel Adam dizisinden bir alıntı yapayım, sözü de çok sevmiştim: “Hayat en çok yalnızken yakalar kendi içinize olan o mûnis yolculuğunuzu."
Yedi Güzel Adam izleyin.
Yağmuru, bulutları sevin.
Ben gibi yanınızdaki gittiğinde anlamayın bazı şeyleri.
Ve hep dediğim gibi, sevebildiğiniz kadar sevin, çok sevip acı çektiğiniz günleri geri isteyeceksiniz kalbinizi hissetmediğiniz zaman.
AKAN ZAMAN 11 Temmuz 2017 14:48
Yazınızı ilgiyle ve severek okudum. Hiç sıkmıyor, kendiliğinden bitip gitti sanki; bir çok şey çağrıştırarak. Yüreğinize sağlık. :)
Buna çok ama çok sevindim. :) Teşekkür ederim.
Yazdan Kalan 12 Temmuz 2017 12:40
Yayının adı içeriğe çekti beni. Ne severim bu şarkıyı. Bazen öyle tatlı rüyalar görüyorum ki uyandığımda, uyurmuş rolü yaptırıyorum beynime. Devamı gelsin diye.
Bu güzel yoruma ne denir ki :) Şayet siz gibi ben de bazen yapıyorum bunu. Keşke o tatlı rüyalar bitmese diyorum ama malesef rüyaları bırakıp yaşama dönmek zorunda kalıyoruz.
Emre Bozkuş 12 Temmuz 2017 16:04
Sercan Kaba 15 Temmuz 2017 16:38
takipteyiz efenim, her yazınızı ayrı bir heyecan ile okuyoruz
Buna çok sevindim efenim umarım beklediğinize değiyordur yazılanlar :)
Yağmur Tozu 26 Temmuz 2017 11:58
Yagmuru sevin diye ne güzel demissiniz.Yedi guzel Adam dizisinde bir bölümünde Necip Fazıl'in Bu Yağmur şiiri okunmustu. Aklıma o şiiri getirtti. ;)
Özlem Ekici 26 Temmuz 2017 16:38
O şiiri severim. Yağmuru sevdiğimden değil bu, şiir gerçekten çok güzel :)
Zehra Çelik Baltacı 7 Eylül 2017 19:13
.../ çok sevip acı çektiğiniz günleri geri isteyeceksiniz kalbinizi hissetmediğiniz zaman.
Bu kısma bayıldım .Yüreğinize sağlık . :)
Özlem Ekici 11 Eylül 2017 15:09
Çok teşekkür ederim :) Yüreklerimize sağlık...