! Stockholm Sendromu: Kaderim cin mali gibi hep kalitesiz öyku
iyisin, cansın. candasın... öptük seni
Ne çok benziyorsun bana:)
Hayatında kararlar verip geri dönmeyen insanlar varya ben onlara çok özenmişimdir. Olmadan olacak şeyler hakkında o kadar çok düşünürüm ki anlatamam. Artık böyle eziyet ederim kendime. Biraz zaman geçtikçe bide farklı sorumluluklar aldıkça daha rahat davranmayı öğreniyor insan. Unutma ki olumsuzluklarıda çoğu zaman onları çok düşünerek biz çağırıyoruz hayatımıza. Ait olma duygusu önemli, ama herşeyden önemlisi mutlu olman. Ne karar verirsen ver benim kararım de ve tekrar tekrar sorgulama. Yıpratma kendini.
İyi düşün, güzel şeyler yaşa.
11 Haziran 2010 14:34
élla elbet zordur ait olamama hissi ama noolur biraz pozitif yanından bakmaya çalış. Ben mesela senin için "hişşşşt İsveçliii" diyenlerden olamam çünkü herşeyden önce imreniyorum. Orada da yaşayabiliyosun, burada da. İletişim kurabiliyosun, bize göre sil fazlan var, daha fazla kültür tanıma fazlan var, bunlar herkesin başına gelmez. Belki biz gezmeye bile gidemeyeceğiz oralara! Ama senin bir parçan bile. Daha pozitif, pozitifçik bile yeter...
Biliyosun dimi bayılıyorum senin kelimelerle dans edişine ve her yazını hayranlıkla okuyorum :)
Kuzum her şeyin hayırlısı olsun. Sen kendini nerede mutlu hissedeceksen, neresi senin "acaba"larına kelepçe vuracaksa, neresi "oh be" dedirtecekse, neresi yuvanda hissettirecekse, neresi her şeye rağmen yaşamak güzel dedirtecekse orda kal. Hayat çok basit aslında. Çok fazla düşününce çok yıpratıyor insan kendini. Ben o küçücük ilçeye geldiğimden beri hayat ne basit ya, çok düşünmeden de yaşanabiliyor burda deyip İstanbul'dan uzaklaşıyorum. Kimbilir belki hiç arkama bakmadan kaçıp giderim ordan da. Bazen rest çekmek gerek böyle. Onun bile dayanılmaz bi hafifliği var. İnşallah senin için her şeyin en güzeli olur eLLacım. Ne yaparsan yap sen bizim eLLamızsın. İsveçte de olsan Türkiye'de de. Yup! :*
bencede artik bosta kalmasin birazda kendini dusun hem ben biliyom geri geliceksin :P beni birakamazsin ulennn,,
11 Haziran 2010 16:54
sana şunu diyemem ''ella bir ağacın altına git.orada biraz bekle beyaz bir ışık göreceksin.''
insan hayatından ne kadar sadeliği yakalarsa o kadar zevk alır bence.
bazı şeylere istemesekte göğüs germek zorundayız.
büyük iskender zamanında bir adam varmış.fıçının içinde yaşarmış.büyük iskender adamlarını yollayıp fıçının içinde yaşayan adamı ayaklarına kadar getirmiş.adama ''sen neden fıçının içinde yaşıyorsun '' diye sorunca o da ''gölge etme başkasını istemem demiş.''.rivayete göre adam o fıçının içinde o kadar mutluymuşki tonlarca altın,mülk,servet umrunda değilmiş.
umarım sana faydalı gelir.
canım kıızzz sen aklı başında kızsın neyin iyi olucağnı bilirsin. hayırlısı olsun inşallah.
11 Haziran 2010 17:26
♥pemb€sinti , pembi$ kiz cok tsk ederim, ben de snei öpuyorum kokulu kokulu. :*
* Ilknur evet yorumlarindan ben de farkettim bir cok ortak özelligimizin oldugunu.. resmen icimi okuyorsun cunku. sen hep yaz olur mu, gercekten rahatlatiyor beni sözlerin, beni cok iyi anladigini göruyorum.. kendime nasil eziyet ediyorum bilemezsin gitsem mi kalsam mi bilemedim. ne varsa sanki bu kadar dusunecek, yapamazsam geri dönerim ama iste isi gucu kaybetmek var isin sonunda. hayirlisi olsun. destegin icin bir kez daha tsk ederim.
* )-( Asabi BalıK )-( ben bu sekilde hic dusunmemistim haklisin galiba. ben kisilik olarak her ne kadar pozitif olmaya calissam da genelde bardagin bos kismina bakiyorum sanirim. evet dedigin gibi bu ulkede cok sey gördum, cok sey ögrendim, cok degisik hayatlara ve kulturlere tanik oldum. belki de ömrum boyunca okuyupta edinemeyecgim tecrubeleri 7 yilda fazlasiyla edinmisimdir..
daha pozitif olmaya calisacagim, yol gösterdigin icin tskler.
*thales yavruku$um öptum seni :*
* Did Dans La Mode kisaca dido$ mahcup ettin valla beni, teveccuhunuz efenim.. . ben de senin zerafetini hayranlikla izliyorum tatlim.. stil konusunda tek geciyorum seni, ummah.
11 Haziran 2010 17:45
* Leah seninle blog hayatlarimizin taa en basinda basladik bir seyleri paylasmaya, o yuzden yerin ayridir ben de biliyorsun, bilmiyorsan da ögren tamam mi ! bu yuzden senin de fikrin önemliydi benim icin. dedigin gibi aslinda hayat bu kadar irdeleyip kafa patlatmaya degmeyecek kadar kisa.. basit yasamak gerek ama gel de bunu bize anlat. bazi seylerin bilincinde olmak onlari hayata dökmeye yetmiyor maalesef. örnegin hepimiz bir gun ölecegimizi biliriz ama uzerimize konduramayiz, hic ölmeyecekmis gibi yasariz ya , bu da öyle iste didinmenin bosa oldugunu bildigimiz halde bildigimizi okumaktan geri kalmiyoruz. umarim hepimiz icin en iyisi en hayirlisi olur, her anlamda.. öperim seni yavri :*
* enk canimsin ya, evet hic belli olmaz bakarsin geri dönerim :p buyuk sözler etmiyorum artik, buyuk lokmalari yutmasi zor oluyor dö$ume cakilip kaliyor sonra :)
* Ohannes aslinda hayatim fazlasiyla sade ama dedigin gibi gögus gerebilmek yoruyor bazen insani, hal böyle olunca da insan rahati yakalamaya calisiyor. umarim ben de ficinin icindeki adam gibi nerde olursam olayim mutlulugu yakalayabilirim. sen böyle kissadan hisseler, özlu sözler yazmaya devam et bana. cok yardimi oluyor gercekten. destegin icin tsk ederim Ohannes.
* Mystery amin tatlim amin. tsk ederim , sevgiler öpucukler.
11 Haziran 2010 17:49
Bir sayfada benimde blogum var okuyun demişsiniz ..;)geldim okudum hatta okuyorumm keyifle..merhabalar ...
* zeynep'cim yok yahu ben öyle seyler demem hic :) yanlis görmus olmayasin.? yine de hosgeldin sefa getirdin.
Söylemeyi unuttum okurken keyifli parçalar dinlemekte yahşi olmuş...teşekkürlerrrrrrrr..
http://1milyonkalem.blogspot.com/2010/04/yazarlarmzn-kisisel-bloglar.html.......... tatlım bu adreste takıldı gözüme ..kahve bahane maksat muhabbet değil mii;)
aaa evet yaa ben onu tamamen unutmusum. canim ben bir milyon kalem yazarlarindan biriyim, bir arkadasimizda yazarlarin kisisel bloglarini söylemelerini rica edince ben de kiramadim yazdim. yoksa huyum degildir öyle orda burda okuyun beni falan yazmak. icimden geldigi gibi okuyucu ve izleyici kaygisi gutmeden yaziyorum cunku ben. yine de bu vasitayla da olsa gelmene sevindim. ben tsk ederim.
canım nereye aidim hissiyatı hep bende de oluyor ki ben ailemin yanındayım ve türkiyedeyim yinede bu his dğeişmiyor. ben yerinde olsam eğer böyle bir fırsatın varsa tr'ye geldiğinde 2-3 ay kalsan kendini dinlesen, burada beklediklerini, umdugun huzuru, rahatı bulursan kalırsın ama bulamazsan dönersin İsveç'e ( tabi isveçteki şartları yani işini vs. dönersin geri) bu şekilde keşkelerden kurtulursun aklında birşey, içinde keşkelerin getirdiği pişmanlıklar olmadan huzur içinde hayatıba devam edersin. vallahi bak çok samimiyim en kötü karar kararsızlıktan iyidir.. kesinlikle iki karar arasında kalma ve duruma düşürme kendini..kimseyi değil sadece kendini düşün ve adımını at. unutma ki insana kendinden baskası zarar veremez. sen kendini bilen birisin ve vereceğin kararlar en doğru olan olacaktır. ben buna inanıyorum. inşallah senin için en güzeli olur , kalbimiz dualarımız seninle.
Handan'cim en kötu karar kararsizliktan iyidir sözun su an icinde bulundugum durumu´n özeti oldu sanki. gercekten öyle resmen muallakta kaldim kararsizlik kadar kötu bir sey olamaz. aslinda kararimi verdim sayilir ama acabalarim hic bitmiyor maalesef. dedigin gibi bir kac ay kalip, olmazsa geri dönerim diyorum ama geri döndugumde bir cok seyi en basta da isimi kaybedebilirim.. sil bastan baslamak zor olursa diye kaygilaniyorum ama ne kadar kötu olabilir ki. dimi?
Allah razi olsun dua eden yuregin dert görmesin sevgilerimle.
11 Haziran 2010 18:34
sen sonucta oraya giderken geride herşeyi bırakıp kendi basına hiç bilmediğin bir ülkede yasamaya adım atmadın mı? bu cok ama cok büyük bir cesaret değil mi? herşeyin en kötüsünü düşünme bence, kalbini ferah tut.. tamam hadi diyelim tr'de yapamadın ve döndün isvec'e işini kaybettin, sen yıllardır oradasın ve emin ol cok cabuk iş bulabilirsin. sonucta bilmediğin bir yer deği, yıllarca yasadıgın bir yerde olacaksın yani hayatına 1-0 önde değil berabere baslayacaksın.
11 Haziran 2010 18:40
ya iste sorunda orda buraya gelisim benim degil ailemin karariydi ve olasi bir zorlukta vebali onlara yukleyebilmenin verdigi rahatlikla geldim aslinda biraz. ama bu sefer ki tamamen benim kararim olacak ve ben o kadar mukemmeliyetci bir insanim ki elestrilere magruz kalmak korkutuyor belki de beni. " ben sana demistim" sözunden nefret ederim cunku ben. ama dedigin evet dedigin gibi geri gelebilirim, buna cesaretim var. hem sonunu dusunen kahraman olamazmis mematipardon Handan :p
11 Haziran 2010 18:51
haha sen varya bu konuda tıpkı bensin =)) attığım adımlarda bende istiyor olsam bile ailemin desteğini alırım , alırım ki ileride olumsuz birşeyde ahaa işte sizin yüzünüden diye çemkirebileyim =) kimse bana demesin ben demiştim diye.. kalbinin sesini dinle , sadece kendini düşün , ucunda ölüm yok ne de olsa herşeyin telafisi vardır. dert etme. hani bir kitap vardı ya benden sana gelsin "yüreğinin götürdüğü yere gi"
ha birde ailen ne olursa olsun arkanda olacaktır , ben kendi babam kadar keçi , inatcı ve dediğim dedik birini tanımadım ama her yanlısımızda yine bizim arkamızdadır, korkma sekerim yürü emin adımlarla, tırsma yahu =)sana hiç yakısmıyor böyle davranmak.
hersey gönlünce olacak, kararını ver ve stresten kurtul. öptüm cok.
ehehe aile sussa es dost konu komsu susmaz be kuzum. ama milletin agzi torba degil ki buzesin dimi :) tirsagim ben ya of of. tamamdir kuzu tskler, ben de seni öptum.
11 Haziran 2010 19:03
Nerede olduğunu bilmiyorum Ella ama güneş yoksa hemen çöküyoruz. Bir düşünce bulutu kafamızda geziyoruz. Belki böyle bir ruh halinde yazılmış yazıdır. Şahsen TRde havalar bi açık bi kapalı. Bende aynı şekilde bi batıyorum bi çıkıyorum :/
11 Haziran 2010 19:41
yok canim havalarla bir ilgisi yok zaten bi gunde verilmis bir karar da degil. uzun zamandir dusundugum bi seydi.
11 Haziran 2010 21:25
İşin ilginç yanı ben de kendimi hep (hakkında bunaltıcı, sıkıcı dense de) Stockholm'de yaşayabilir diye düşünmüşümdür. Zaten arkadaşlarımla dalga geçiyoruz "Ankara'da kendi Stockholm'umu yarattım" diye. Çok ender iniyorum Tunalı, Kızılay vs'ye... Onun dışında Oran tarafında yaşıyorum, ihtiyaçlarımı Panora (kocaman alışveriş merkezi)'dan hallediyorum, işe çevre yolundan gidip geliyorum. Sanki trafik yok, kalabalık yok, fakirlik yok...
selam ella :) sana özel mail atmak istedim ama mail adresini bulamadım. Blogun çok güzel ve ben ayrıca özel birşey sormak istiyorum...ben.cerenim@hotmail.com mail adresim. benimle irtibata geçersen sevinirim.
*peripatetic kimbilir belki ben de orda kendi Stockholm'umu yaratirim, böylece hem buraya özlem duymam, hem de kendi memleketimde yasamanin huzuruna ererim. :) dedigin gibi Stockholm bunaltici, sIkIcI bir sehirdir ama ayni zamanda cok huzurlu, guvenli, medeniyetin hat safhada oldugu bir sehirdir.. özellikle de aileler icin ideal, cunku egitim sistemi harika ve fakirlik denen bi sey yok. cocuklarin gelecegini devlet guvence altina aliyor.. en iyisi ben susuyum yoks fikir degistiricem :p
* cerenim.com tsk ederim begenmene sevindim.. dilersen bana sormak istedigin seyi yorumla yaz ben onu yayinlamam, cevabimi da senin blogunda yorum olarak yazarim cunku blog icin acmis oldugum bir mail adresim yok henuz.
aidiyetsizlik duygusu o kadar ağır gelir ki insana altından kalkamayacak gibi olur. ev arkadaşım 1hafta önce amerikaya gitti 3gün önce konuştuk ve kurduğu ilk cümle şu oldu 'ben aslında ülkemi ne kadar da çok seviyormuşum'
14 Haziran 2010 00:51
anliyoruz anliyoruz da is isten gecmis oluyor iste :)