Sen Büyütür Müsün Yarınlarımı Benim Yerime? | Melekler Mekanı FORUM - 03 Aralık 2016
Kabuk bağlayan yaralarımdan öğrendim yaralanmayı, sonra da senden. Düşlerim nerden düştüyse adı intihar olmuştu yaşamamın. Özneliğini yüklendiğim tüm yalnızlıklarımdan istifa dilekçemi sundum kendime.. Yaşama kafa tutarak geçiyorum gençliğimden de. Parmak uçlarımda, tüm mahçupluğuyla kalemim ayrılığı kusuyor. Ama ben seni susuyorum dilimin döndüğünce. Dipteyim. Koynumda ayaza çalan yokluğunun ayak izleri… (aşk gibi)… Aklımın zoruna iliştiriyorum hesapsızlığımı. Yazgımı karalıyorum belki temize çekersin diye ama bu önsözsüz ağıtın nüshası temize çekilmiyor. Yokluğundan ezberliyorum gülüşünü önce. Gelişlerinin cehennemlerine denk geliyor yalnızlığım. Tanrı affetsin kabuk bağlamayı bilmeyen tek başınalığımı. Yarası git gide derinleşiyor acıya buladığım cümlelerimin. Bir bavul dolusu cümle var defterimde sana dair. Yara bandı tutmayacak kadar derin tüm cümlelerim. Haklıydın… Bitmeyecekti… Olmayacaktı bu düşe konulmuş bir noktam. Virgüllerle dolu bir düştün, beni çok büyüttün… Yapıp bozulacak kadar oynamıyorum artık kendimle.. Şimdi asılsız kimliğim bir yıl daha eskidi !!! Bir sayı daha düşüyor sıfırlanmış ömrüme. Bir yıl daha büyüyorum kendime…Bir adım daha yaklaşıyorum bulmayı umut ettiğim kimliğime... Uçurumlara sürgün ediyorum düşsel kırıklarımı. Varlığımın üstünden bir yıl daha geçiriyor zaman. Yokluğuma bir adım daha yaklaşıyorum. ''İyi ki doğdun''lara sığınmıyorum. İyi ki sini keşfedemedim henüz ömrün… Bir yıl daha büyüyorum. Bir yıl daha küçülüyor içimdeki neşe. Bir yıl daha satır arasına sıkıştırıyorum hayallerimi.. Ben vazgeçiyorum, sen büyütür müsün yarınlarımı benim yerime? O kadar intihar ettim ki yaşamaya mecalsizim… Sen düşlerimdeki büyük… Bense düşlerle büyüyen asılsız bir küçük… SiHiRLi_PeRi,
Cevap: Sen Büyütür Müsün Yarınlarımı Benim Yerime?
ahh ahhh süper süperrr emeğinize sağlık
Sen Büyütür Müsün Yarınlarımı Benim Yerime? konusuna benzer diğer içeriklerimiz
Ben küstüm.Kimseye sormadan seni gönül tahtına oturttuğu için küstüm.İçimde yaşattım seni.Bahardı yüreğimde mevsim.Yazı görmeden kış geldi.İçimde fırtınalar kopuyor.Artık ne fark eder ki.Ben dondurucu soğukta güneşle yanıp kavruldum.Şimdi gün güneş olsa, etrafım güllerle dolsa ne çıkar.İçimde ölen biri var.İçimde ölenle birlikte ölen bir ben var.
Her damla gözyaşımla seni akıttım...
Mavi bir düş müsün sen?
Yüreğimin okyanuslarını dolduran
Yoksa o uçsuz bucaksız mavilikte
Yalnızlığımı paylaşmaya gelen beyaz martım mısın?
Günlerce aylarca sonsuz susmalarımdan sonra
Yüreğimin haykıran sesi misin?
Yoksa gerçek misin?
Yüzün her an güneşe dönük günebakan sanki
Öyle güzel öyle içten..
Sesin annesinin eteği dibinden ayrılmayan
Bir elinde mutluluk gibi...