Karar Vermek / Deneme / Milliyet Blog
Sadece karar vermek zordur!
Örneğin, ikiz bebeklerinizden sadece birinin yaşama şansı olduğunu ve birini seçmek durumunda olduğunuzu düşünün!.. Ya da düşünmeyin boş verin... Bunu düşünmek bile ürpertiyor insanı. Ya karar vermek?
Karar vermekte zorlanmamız, verdiğimiz kararların çoğu kez yanlış çıkmasındandır belki de. Evlenirken, aşkın gözü kör, der evleniriz ama o kör göz, kısa bir süre sonra açıldığında, verdiğimiz kararın doğruluğunu sorgulamaya başlarız. Elbette, kimse boşanmak için evlenmez! Ama boşanmaların çoğunun yanlış kararlar yüzünden olduğunu biliriz...
Başkaları yanlış olduğunu söylese de doğru karar verdiğimizden emin olduğumuz zamanlar vardır. Bu yüzden hep, " Yanlış şehirlere götürür trenlerim(iz).* Bir türlü kabul etmeyiz, trene yanlış perondan bindiğimizi... Ve kaderi suçlamak her zaman kolayımıza gelir.
Yaşama biçimimiz, eğitimimiz, düşüncelerimiz, vizyonumuz ve daha pek çok şey etkiler kararlarımızı...
Ama söz konusu aşksa, tüm kararlar yanlıştır!
"Doğru olan sadece yüreğimizin sesidir!" diye biliriz.
Oysa o da yalan söyler çoğu kez bize.
Ve belki de bu yüzdendir, aşkın eski bir yalan olduğuna inanmamız...
*Attila İlhan/ Aysel Git Başımdan
Doğrularda değişiyor zamanla. Bundan yıllarönce doğru bildiklerimiz yanlış çıkıyor yıllar sonra. Şimdi doğru diye yaptıklarımız gibi. Kalbinin peşinden gittiysen sorun yok bence doğru da olsa yanlış da.
Şimdilerde doğrular da yanlışlar gibi çok seçenekli. "Doğru"yu değil,"hangisi daha doğru" olanı arıyoruz. Ve çoğu kez en doğru yerine gidip yanlış seçeneği işaretliyoruz hayatımızın sınav kağıdına. Bu da hep yüreğimizin peşinden gittiğimiz zamanlar oluyor nedense... 01.08.2012 16:00
Duyguların baskın olduğu konular hep yanlış karar verdiğimiz zamanlar sevgili Melek. Bu yanlışlar bizi olgunlaştırıyor olsa da alıp götürdüğü yılların telafisi olmuyor...Sağlık ve mutluluk dileklerimle. Nurcan Çelik Yalun
Verilen kararların pişmanlıkla, acı çekmeyle sonuçlandığı örnekler vermişsiniz. Fakat kararın sonucu her zaman olumsuz ve yıkıcı olmaz herhalde. Bazen, tamam; her zaman, olmaz bence. Bütün kararlarımız doğru çıkmasa da, hayatta hep bir şeylere karar vermemiz gerektiğine göre; şu yaşımda, en doğrusunun, kararlı olmak ama gerektiğinde karardan dönmenin mümkün olduğunu da hatırda tutmak olduğunu düşünüyorum. Kendimizle ilgili bir kararı, kendi irademizle alabildiğimizde, sonuç olumsuz olsa bile, o sonuca katlanmanın insana daha kolay geldiğini gördüm hep. Kararsızlık ise, kararı verecek kişi ve yanındaki, karşısındakiler için bir işkence gibidir; annemleyken yaşadığım bir durumdur, onun yerinde olmayı hiç istemezdim! Özgür olmayan karar deyince, benim için ilk örneklerden biri, "Sophie'nin Seçimi"dir! Kimse karar verme mecburiyetini öylesine yaşamasın dilerim! Saygı ve selamlarımla!...
en anlamlı karar; hayat yolumuzda kalp atışlarını dinleyerek yürümektir...Onurlu yürüyüş, tereddüt içinde ve cesaretsiz oturuştan yeğdir benim için, her zaman...Tabii, yüreğimizin sesini dinlemek için ara ara sakince oturmayı da göze alabilmeliyiz...Fakat, her sükut içindeki oturuşumuz, arkasından yüreğinden güç alan kararlı ve seri adımları getirmeli;yürek ân'ı geldiğinde hemen harekete geç(ebil)meliyiz...Bazen, yüreğin sesi de cılız gelebilirse de ya da yanlış yönlendirebilirse de bizi...Böylesi, -yüreğin yanıldığı- ânlar hem azdır ve hem de "yürek sesi" varsa içinde -yanlış ya da eksik parçası da olsa- en doğru adımı atmışsınızdır, emin olun.Varsın, hayatımızdaki tüm yanılgılarımız yalnızca yüreğimizin sesinden olsun!Yüreğinizin sesine sağlık.Sevgi ve selam ile.