Şubat 3 2015
Bugün Goa, en popüler Hint tatil yerlerinden biridir. Birisi buraya bir plaj tatili için geliyor, biri “turist” versiyonunda da olsa Hindistan kültürüyle temasa geçmek için daha ilginç. Bu arada, bu bölge olaylar bakımından zengin ve birçok yönden eşsiz tarih. Ne de olsa burada, 16. yüzyılda Portekizliler Güney Asya kıtasına girmeye, Güney Asya'da bir yer edinmeye ve Hint Okyanusu'ndaki üstünlüğünü kazanmaya çalışarak girişimlerde bulundular. Zaman değişiyor. Modern Portekiz, dünya siyasetinde önemli bir rol oynamayan küçük bir Avrupa ülkesidir. Ancak beş asır önce, güney denizlerinde sömürge ele geçirmelerinde lider konumunu İspanya ile paylaşan en büyük deniz gücü idi.
Portekiz deniz genişlemesi
Portekiz'i denizaşırı ülkelere doğru genişlemesine neden olan nedenlerden biri, ülkenin ekonomik ve sosyo-demografik gelişimi için olanakları kısıtlayan, devletin küçük bir alanıydı. Portekiz, daha güçlü bir İspanya ile toprak sınırına sahipti ve topraklarını genişletmeye çalışma fırsatı bulamadı. Öte yandan, Portekiz siyasal ve ekonomik elitlerinin XV-XVI. Yüzyıldaki iştahları. önemli ölçüde arttı. Bir ülkeyi dünya siyasetinde ve ekonomisinde güçlü pozisyonlara sahip güçlü bir konuma dönüştürmenin tek yolunun, belli mallarda ticarette bir tekel kurulması ve denizaşırı ticaret için en önemli bölgelerde kaleler ve koloniler yaratılmasıyla deniz genişlemesi olduğunu fark eden Portekiz seçkinleri keşif gezileri hazırlamaya başladılar. Hindistan'a deniz yolu arayışı içinde. Portekiz sömürgesinin fethinin başlangıcı, tarihte Navigator Henry olarak tarihe geçen Prens Enrique (1394-1460) adıyla ilişkilidir.
1415'teki doğrudan katılımıyla, o zamanlar Wattasidlerin Fas eyaletinin bir parçası olan Kuzey Afrika'nın önemli bir ticaret ve kültür merkezi olan Ceuta alındı. Portekizli birliklerin Faslılar üzerindeki zaferi, güney denizlerinde Portekiz'in asırlık sömürge genişlemesinin sayfasını açtı. Birincisi, Portekiz için Ceuta'nın fethi kutsaldı, çünkü bu savaşta Lizbon'un kendisini kişiselleştirdiği Hıristiyan dünyası, çok uzun zaman önce İber Yarımadası'na hakim olan Kuzey Afrika Müslümanlarını yendi. İkincisi, modern Fas topraklarında bir karakol görünümü Portekiz'e açıldı filo güney denizlerine daha fazla yol. Aslında, Portekiz ve İspanya'dan sonra az çok gelişmiş Avrupa devletlerinin neredeyse hepsinin yer aldığı sömürgeci fetih çağının başlangıcını işaret eden Ceuta'nın ele geçirilmesi oldu.
Ceuta'nın ele geçirilmesinden sonra Hindistan'a deniz yolu aramak için Portekiz seferi göndermeye başladı ve Afrika kıtasının atlanmasına yol açtı. 1419’ten, Heinrich the Navigator, yavaş yavaş güneye ve güneye doğru ilerleyen Portekizli gemileri gönderdi. Azor Adaları, Madeira, Yeşil Burun - Portekiz tacı devralma listesinde ilk. Batı Afrika sahilinde Portekiz kölelerinin oluşumu başladı ve neredeyse hemen kölelerdeki ticaret gibi kârlı bir gelir kaynağı keşfedildi. “Canlı ürünler” aslen Avrupa'ya ihraç edildi. 1452'te, o zamanki Papa olan Bay Nicholas V, Portekizli tacizin Afrika'da sömürge genişlemesine ve özel bir boğa ile köle ticareti yapmasına izin verdi. Bununla birlikte, 15. yüzyılın sonuna kadar, Portekiz’in Hindistan’a giden deniz yolunda ciddi bir değişiklik gözlenmedi. Durgunluğun bir kısmı teşvik edildi: birincisi, Portekiz birliklerinin Faslı sultan ordusundan acı çektiği 1437'teki Tangier yakınındaki yenilgiye uğradı ve ikincisi, uzun süredir 1460'teki 1488'teki denizcilik seferlerinin organizasyonunda önemli bir figür olan Navigator Henry'nin ölümü. Ancak, XV-XVI yüzyılların başında. Güney denizlerindeki Portekiz deniz gezileri tekrar yoğunlaştı. 9'ta Bartolomeu Dias, başlangıçta Fırtınalar Burnu denilen Ümit Burnu'nu keşfetti. Bu, Portekiz’in Hindistan’a giden deniz yolunun keşfedilmesi yönünde en ciddi ilerlemesiydi, çünkü 1497 yıllarından sonra - XNUMX’te - bir başka Portekizli denizci olan Vasco da Gama hâlâ Good Hope pelerini süpürdü.
Vasco da Gama keşif gezisi, Hint Okyanusu'nda birkaç yüzyıldır var olan ticaret ve politik düzeni ihlal ediyordu. Bu zamana kadar, Müslüman saltanatlar Doğu Afrika sahilinde, modern Mozambik, Tanzanya, Kenya, Somali topraklarında bulunmakta ve Arap dünyası ile yakın ilişkilerini sürdürmektedir. Doğu Afrika kıyıları, Basra Körfezi'nin limanları ve Batı Hindistan arasında transokean ticaret yapıldı. Doğal olarak, burada Avrupalı ​​denizciler gibi yeni ve çok tehlikeli bir faktörün ani ortaya çıkması, yerel Müslüman yöneticilerden olumlu bir tepki vermedi. Özellikle gözden geçirme döneminde Hint Okyanusu'ndaki ticaret yollarının, etki alanlarında kesinlikle yeni rakipler görmek istemeyen Muscat ve Ormuzlu Arap tüccarlar tarafından kontrol edildiği gerçeğini göz önüne alarak.
Vasco da Gama filosu, Mombasa bölgesinde (modern Kenya), modern Mozambik kıyılarındaki köyün silahlarından bombalamaya maruz kaldı ve 30 Arap denizcilerinin çevresinde tutsakları alarak Arap ticaret gemisini ele geçirdi ve yağmaladı. Bununla birlikte, Şeyh'i Mombasa'nın hükümdarıyla düşmanca ilişki içinde olan Malindi şehrinde, Vasco da Gama iyi bir karşılama aldı. Ayrıca, burada gemisini Hint Okyanusu'na yönlendiren deneyimli bir Arap pilotu buldu. 20 Mayıs 1498 Vasco da Gama filosunun gemileri, Malabar sahilinde (şimdi de Kozhikode, Kerala, Güneybatı Hindistan) Hindistan'ın Calicut kentine yaklaştı. Vasco da Gama başlangıçta “Zamorin” unvanını taşıyan yerel cetvel tarafından onurla karşılandı. Zamorin Calicut, gelen Avrupalıların onuruna üç bin kişilik bir geçit töreni düzenledi. Ancak, Zamorin kısa süre sonra, ilk olarak, Arap tüccarlarının etkisiyle ve ikinci olarak da, Avrupa'dan satışa sunulan hediyelerden ve mallardan memnuniyetsizlikten kaynaklanan Portekiz elçisi ile hayal kırıklığına uğradı. Avrupalı ​​denizci sıradan bir korsan ruhuna ulaştı - Portekizli Calicut'tan yola çıkarak Portekizliler yirmi yerel balıkçıyı köleleştirmek amacıyla kaçırdılar.
Bununla birlikte, Vasco da Gama’nın yolculuğu hedefine ulaştı - Hindistan’a giden bir deniz yolu bulundu. Portekiz'e getirilen mallar, Lizbon’un keşif ekipmanının maliyetini defalarca aştı. Portekiz hükümetinin 16. yüzyılın ilk on yılında çabalarına odaklandığı Hint Okyanusu'ndaki etkisini pekiştirmeye devam etti. 1500’te, Pedro Alvares Cabral’ın komutasındaki Hint Hint Armada’nın 2’i izledi. 9 Mart Yılın 1500'i, 13 gemilerinin ve 1200 denizcilerinin ve askerlerinin bir filosunun başında bulunan Cabral, Lizbon'dan yola çıktı, ancak yoldan saptı ve modern Brezilya kıyılarına ulaştı. 24 Nisan 1500 G. Brezilya kıyılarına indi ve Portekiz bölgesinin kıyı şeridini "Vera Cruz" olarak ilan etti. Kaptanlardan birini Lizbon'a göndererek krala yeni bir denizaşırı mal mülkünün açılmasıyla ilgili acil bir gönderme yaptı. Cabral, Hindistan'a giden deniz yoluna devam etti. Eylül ayında 1500, Cabral filosu Calicut'a geldi. Yeni Zamorin burada Portekiz kralının armağanlarını kabul eden ve Malabar sahilinde bir Portekiz ticaret merkezi kurulmasına izin veren Manivikraman Raja tarafından yönetildi. Böylece, Hindistan Yarımadası'ndaki ilk Portekiz karakolu ortaya çıktı.
Bununla birlikte, Calicut'ta Portekizli bir ticaret merkezinin oluşturulması, daha önce tüm Hint okyanus okyanus ticaretini kontrol eden yerel Arap tüccarlar tarafından oldukça olumsuz bir şekilde karşılandı. Sabotaj taktiklerini kullanmaya başladılar ve Portekizliler Lizbon'a gönderilecek gemileri tam olarak yükleyemediler. Aralık'ta 17, Cabral’a, Calicut’tan Cidde’ye yelken açmak üzere baharatlarla bir Arap gemisini ele geçirdi. Arap tüccarların tepkisi hemen ardından geldi - Araplar ve yerel halkın bir kalabalığı ticaret istasyonuna saldırdı. Portekizce'den 50'ten 70'e (çeşitli kaynaklara göre) öldürülen geri kalanlar kaçmayı başardı ve limanda bulunan Portekiz gemilerine kaçtı. İntikam belirtisi olarak Cabral, Calicut limanındaki on Arap gemisini ele geçirdi, gemideki tüm tüccarları ve denizcileri öldürdü. Gemilerdeki mallar Portekizliler tarafından ele geçirildi ve Arap gemileri kendileri yandı. Ondan sonra Portekizli filo, Calicut'taki gemi silahlarından ateş açtı. Bombardıman bütün gün sürdü ve cezai işlem sonucunda en az altı yüz yerel sivil öldü.
24 Aralık 1500, Calicut'taki cezai bir işlemi tamamladıktan sonra Cabral, Cochin'e (şimdi Kerala, Güney-Batı Hindistan) gitti. Burada Hint kıyısında yeni bir Portekiz ticaret merkezi kuruldu. Cochin'de, çağımızın başından itibaren, kısmen yerel nüfusla özümsemiş ve Orta Doğu'dan gelen göçmenlerin soyundan gelen, yerel halkla kısmen özdeşleşmiş ve Dravidian dili Malayalamının Yahudileşmiş bir versiyonu olan özel bir "Judeo-Malayalam" türüne geçiş yapan, oldukça aktif bir yerel Kochi Yahudileri topluluğu vardı. Portekizli ticaret merkezinin Malabar sahilinde açılması, Portekiz ve İspanya'daki zulümden kaçan Avrupalı, daha doğrusu Pirene, Sefaradlı Yahudilerin ortaya çıkmasına neden oldu. Onlara "parjeshi" - "yabancı" denilen yerel toplulukla temaslarda bulunan Sephardi, Portekiz ile deniz ticaretinde de önemli bir rol oynamaya başladı.
Cochin'deki alım satımın açılışını Hint Okyanusu'ndaki Portekiz sömürge genişlemesinin genişlemesi takip etti. 1502’te Portekiz kralı Manuel, Hindistan’a Vasco da Gama yönetiminde bir sefer düzenledi. 10 Şubat Lizbon'dan 1502, 20 gemisinden çıktı. Bu kez, Vasco da Gama, Arap tüccarlarına karşı daha sert davrandı, çünkü Trans-Asya’nın Arap ticaretini önlemenin mümkün olan her yolunda bir hedefi vardı. Portekizli Sofal ve Mozambik'te kaleler kurdu, Emil Kilwa'nın boyun eğdirdi ve aynı zamanda gemideki Müslüman hacılar ile birlikte bir Arap gemisini imha etti. Ekim ayında, 1502 Armada da Gama Hindistan'a geldi. Kannanur'da, ikinci Portekiz ticaret merkezi Malabar sahiline atıldı. Sonra da Gama, Cabral’ın Zamorin Calicut’a karşı başlattığı savaşa devam etti. Portekizli filo kenti deniz silahlarıyla bombardıman ederek harabeye çevirdi. Yakalanan Kızılderililer direklere asıldı, bazıları kollarından, bacaklarından ve kafalarından kesildi, parçalanmış gövdeleri donmaya gönderdi. İkincisi şehirden kaçmayı tercih etti. Arap tüccarların yardımıyla toplanan yabancı filo, gemileri topçularla donanmış olan Portekizliler tarafından neredeyse hemen ezildi.
Böylece, Portekiz'deki Hindistan'daki varlığın başlangıcı, yerel Calicut eyaletindeki bir savaş ve sivillere yönelik şiddet ile derhal işaretlendi. Bununla birlikte, Calicut’ın zamorino'sı ile rekabet eden diğer Malabar şehirlerinin rajası, Portekiz’le işbirliği yapmayı tercih ederek, onların ticaret direklerini kurmalarını ve deniz kıyısında ticaret yapmalarını sağladı. Aynı zamanda Portekizliler, daha önce Malay Takımadaları adalarından ve Hindistan'dan Basra Körfezi limanlarına getirilen baharat ve diğer kıt mallarda transokean ticaretinde neredeyse tekelci pozisyonlara sahip Arap tüccarları karşısında kendilerini ve güçlü düşmanlarını yarattılar. 1505'te, Hindistan Kral Yardımcısı'nın pozisyonu Portekiz Kralı Manuel tarafından kurulmuştur. Böylece, Portekiz aslında Hindustan'ın batı kıyısındaki en önemli limanlara sahip olma hakkını ilan etti.
İlk Hint yardımcısı Francisco de Almeida (1450-1510) idi. Kuzeni Vasco da Gama ile evlendi ve di Almeida'nın kendisi, Cadaval düklerine kadar uzanan soylu bir Portekiz soylu soyisimiydi. Di Almeida'nın gençliği Faslılarla olan savaşlarda geçti. Mart ayında, 1505, 21 gemisinden filoyu yönetti. Başkan yardımcısı Kral Manuel olarak atandı. Hint kıyılarında sistematik Portekiz yönetiminin kurulmasına devam eden, Kannanur ve Anjadiv'de ve ayrıca Kilwa'daki Doğu Afrika sahillerinde bir dizi tahkimat kalıbı oluşturan Almeida idi. Almeida’nın “yıkıcı” eylemleri arasında, Mombasa ve Zanzibar’ın bombalanması, Arap ticaret bölgelerinin Doğu Afrika’daki imha edilmesi de yer alıyor.
Portekiz-mısır deniz savaşı
Portekiz’in Hindistan’daki politikası ve Portekiz’in Hint Okyanusu’nda bulunması, Müslüman dünyasında Portekiz karşıtı düşüncelerin artmasına katkıda bulundu. Portekizli fetihlerin eylemlerinin bir sonucu olarak mali çıkarları doğrudan acı çeken Arap tüccarlar, Frankların Ortadoğu'daki Müslüman yöneticilerine davranışlarından şikayet ederek bölgedeki Hristiyanların İslam ve İslam dünyasını iddia etmelerinin büyük tehlikesine dikkat çekti. Öte yandan, güney ülkelerinden gelen baharat ve diğer kıt malların Hint Okyanusu'ndan geçtiği ana akışın içinden geçtiği Mısır İmparatorluğu ve Memlük Sultanlığı da Portekiz’in eylemleri nedeniyle kaybedilmiştir.
Venedik, Türklerin ve Memlüklerin tarafındaydı. Akdeniz ticaretinde önemli bir rol oynayan bu İtalyan ticaret cumhuriyeti, aynı zamanda Müslüman dünya ile de yakın temasta bulunuyordu ve denizaşırı malların tedarik zincirinde Hindistan'dan Avrupa'ya, Mısır ve Küçük Asya'dan gelen bağlantılardan biriydi. Bu nedenle, Portekiz ile açık bir çatışmaya girmeye cesaret edemeyen, tümü Katolik dünyası ile bir bütün olarak kavga etmekten korkan Venedik ticaret çevreleri, kendilerini Müslümanların destekçisi olarak ifşa etti, Türk ve Mısır padişahları üzerindeki gizli etkiyle hareket etti. Üstelik Venedik, askeri filosunun oluşturulması ve ekipmanı konusunda Mısırlı Memleketlere mali ve teknik yardımda bulunmuştur.
Ortadoğu’nun Müslüman yöneticileri arasında ilk olarak Portekizli Mısırlı Memlüklerin davranışlarına tepki gösterdi. 1504'te, sultan Kanukh al-Gauri, Papa'nın derhal Hint Okyanusu'ndaki Portekiz denizcilik ve ticaret faaliyetlerini etkilemesini istedi. Papa'nın Sultan'a destek vermemesi ve Lizbon'a baskı yapmaması durumunda, Sultan Mısır'daki Kıpti Hıristiyan topluluğunun zulmüne başlaması ve ardından Filistin'deki Hristiyan manastırlarının ve kiliselerinin imhası için söz verdi. Daha fazla mahkumiyet için, elçilik başkanı olarak Sina Manastırı'nın başı atandı. Aynı zamanda, Venedik Büyükelçiliği Francesco Teldi Büyükelçiliği, Sultan Kansuh el-Gauri'ye Portekizlilerle ticaret ve diplomatik ilişkileri koparmalarını ve her şeyden önce Calicut ile Portekizli armadaların eylemlerinden muzdarip Hintli yöneticilerle askeri bir ittifaka girmelerini tavsiye eden Kahire'yi ziyaret etti.
Bir sonraki 1505'te, Venedik Büyükelçiliği ve Arap tüccarlarının tavsiyelerini izleyen sultan Kansukh al-Gauri, Portekizlilere karşı bir seferberlik filosu yarattı. Osmanlı İmparatorluğu ve Venedik'in yardımıyla, Emir Hüseyin el-Kurdi'nin komutasındaki filo donatıldı. Gemilerin yapımı, Karadeniz bölgesinden İskenderiye'ye kereste sağlayan Venedikli tüccarlar tarafından sağlandı. Daha sonra orman, karavanlar tarafından Venedik uzmanlarının rehberliğinde gemilerin yapıldığı Süveyş'e taşındı. İlk başta, filo altı gemiden ve gemide 1500 askerleriyle birlikte altı mutfaktan oluşuyordu. Cidde Valisi olarak görev yapan Emir El Kurdi'nin merkezindeki calicut Calicut Mehmed Markar'ın elçisi oldu. Kasım ayında, 1505 filosu Süveyş'ten Cidde'ye ve daha sonra Aden'e yelken açtı. Burada, süvari savaşlarında güçlü olan Memluklerin hiçbir zaman navigasyona eğilimli olmadıklarını ve denizcilik mesleğinde kötü anlaşılmadıklarını, bu nedenle Venedikli danışman ve mühendislerin katılımı olmadan, Memluk filosunun yaratılmasının zor olacağı belirtilmelidir.
Bu arada, Mart ayında, 1506, Calicut donanması, Kannanur limanındaki Portekizliler tarafından yenildi. Ondan sonra Kaliforniyalı birlikler Kannanur'a kara saldırısı düzenledi, ancak dört ay boyunca şehri ele geçiremediler, ardından saldırı Portekizli filosu tarafından zamanında gelen Sokotra adasından itildi. 1507’te, Amir el-Qurdi’nin Memlük filosu Calicut’a yardım etmek için ilerledi. Memlükler ile birlikte, Gujarat Sultanı, Diu Mameluk Malik Ayaz kentinin valisi tarafından yönetilen Batı Hindistan'daki en büyük filoya sahip olan konuştu. Gujarat Sultanlığı'nın Portekizlilerle savaşa girmesinin nedenleri de yüzeye çıkıyor - Sultan, Mısır ve Osmanlı İmparatorluğu üzerinden ana ticareti yaptı ve Hint filosunun Hint Okyanusu'ndaki görünümü mali refahını düşürdü.
Mart ayında, Memluk Mısır ve Gucerat Sultanlığı filosunun Chaula Körfezi'ndeki 1508, Hindistan'ın ilk vali Francisco de Almeida'nın oğlu Lawrence de Almeida'nın komutasındaki Portekiz filosuna girdi. Büyük bir deniz savaşı iki gün sürdü. Memlükler ve Guceratis, gemi sayısındaki Portekizlileri büyük ölçüde aştığından, savaşın sonucu önceden belirlendi. Lawrence de Almeida'nın komutasındaki Portekiz amiral gemisi, Chaula Körfezi girişinde battı. Portekizliler ezici bir yenilgiye uğradılar. Deniz savaşına katılan Portekizli gemi 8, sadece iki kaçmayı başardı. Mamluko-Gujarati filosu Diu limanına geri döndü. Ancak Portekizliler, Hindistan'ı fethetmek için daha fazla planlarını bırakmadı. Dahası, Vali Francisco de Almeida'nın intikamını almak şeref meselesiydi, çünkü oğlu Lawrence Chaula savaşında öldürüldü.
3 Şubat Diu şehrinin 1509'i, Portekiz armadası, Mısır-Hindistan filosu olan Mamluk saltanatının, Gujarat ve Calicut denizaltısının saltanatına karşı yeniden deniz savaşı düzenledi. Portekiz filosuna şahsen Francisco de Almeida başkan yardımcısı tarafından emir verildi. Bu kez topçularla donanmış olan Portekiz karaveleri Mısır-Hindistan koalisyonuna üstün geldi. Memlükler yenildi. Oğlunun ölümünün öcünü almak isteyen Francisco de Almeida, bütün mahkumları Memlük, Gucerat ve Kalukta denizcilerinden asmayı emretti. Diu savaşındaki zafer, Hint Okyanusu'ndaki ana deniz yollarını Portekiz filosunun kontrolü altına aldı. Hindistan açıklarında kazanılan zaferin ardından Portekizliler, bölgedeki Arap etkisini düzeye çıkarmak için daha fazla harekete geçmeye karar verdi.
Kasım ayında, Vali olarak görevinden emekli olan ve yeni Vali Afonso de Albuquerque'ye transfer edilen Bay Francisco de Almeida, 1509, Portekiz'e gitti. Günümüzdeki Cape Town bölgesinde, Güney Afrika kıyılarında, Table Mountain Bay'de Portekizli gemiler demirledi. 1 March 1510, di Almeida'nın önderlik ettiği bir içme müfrezesi, içme suyu kaynaklarını doldurmak için yola çıktı ancak Hottentots'un yerel yerlileri tarafından saldırıya uğradı. Portekizli altmış yaşındaki ilk Hindistan vali yardımcısı bir çatışmada öldü.
Portekizce Hindistan'ın Yaratılışı
Almeida'yı Portekizce Hindistan'ın yardımcısı olarak değiştiren Afonso de Albuquerque (1453-1515) asil bir Portekizli aileden geliyordu. Büyükbabası ve baba büyükbabası, Portekizli kralların João I ve Duarte I’nin güvenilir sekreterleri olarak hizmet ediyordu ve anne büyükbabası da Portekiz donanmasının bir amiraliydi. İlk yıllarından itibaren Albuquerque, Tangier ve Asila'yı yakalamak için Kuzey Afrika kampanyalarına katılan Portekiz ordusunda ve donanmasında hizmetine başladı. Daha sonra Cochin seferi katıldı, 1506, Tristan da Cunha seferi katıldı. Ağustos ayında, Albuquerque’nin 1507’i Sokotra Adası’nda Portekizli bir kale kurdu ve ardından Pers Körfezi’nin girişinde stratejik bir nokta olan Hormuz’a saldırı ve el koymaya neden oldu. Basra Körfezi limanlarından Hindistan ve Orta Doğu arasında.
1510’te, Portekiz’in Hindistan’daki alt kıtadaki bir sonraki büyük sömürge operasyonuna öncülük eden Afonso de Albuquerque oldu - Goa’nın fethi. Goa, Malabar sahilindeki Portekiz ticaret merkezlerinin çok kuzeyinde, Hindustan'ın batı kıyısında büyük bir şehirdi. Goa tarif edilene kadar daha sonra Bijapur Sultanlığı'nın kurucusu olan Yusuf Adil-Şah tarafından kontrol edildi. Goa'ya yapılan Portekiz saldırısından önce, şehir ve bölgedeki Müslüman yönetiminden memnun olmayan yerel Hindulardan yardım talebi geldi. Hindu rajas uzun zamandır Müslüman padişahlara karşı düşmanca davrandı ve Portekizce’yi uzun zamandır düşmanlarına karşı mücadelede arzulanan müttefikler olarak algıladı.
Daha önce Goa'yı yöneten, ancak Müslüman yöneticiler tarafından oradan sınır dışı edilen Raja Timmarusu, Portekiz birliklerinin yardımı ile şehir üzerindeki yetkisini yeniden kazanmayı umuyordu. Portekiz filosunun kaptanlarının tavsiyesi üzerine Şubat 13, Goa'nın fırtınasına karar verildi ve Şubat 28 Portekizli gemiler Mandovi nehrinin ağzına girdi. Her şeyden önce Portekizliler, garnizonu fatihlere direnmeyen Fort Panjim'i ele geçirdi. Panjim'in ele geçirilmesinden sonra Müslüman nüfus Goa'yı terk etti ve Hindular Portekizlilerle bir araya geldi ve şehrin anahtarlarını Albuquerque'nin Kral Yardımcısı'na verdi. Goa komutanı Amiral Antonio de Noronha olarak atandı.
Bununla birlikte, bu kadar büyük bir kentin kolay ve neredeyse kansız fethi neşesi çoktan önceydi. 60 bininci Müslüman ordusunun başında bulunan Yusuf Adil-Shah 17, Goa'ya yaklaşabilir. Portekiz'e Goa karşılığında başka bir şehir teklif etti, ancak Albuquerque hem Adil-Shah'ın teklifini hem de gemilere geri çekilmeyi teklif eden kaptanlarının tavsiyelerini reddetti. Ancak kısa süre sonra, kaptanların haklı olduğu ve 60'in bin ordusuna karşı, Albuquerque birimlerinin Goa'yı tutamayacağı açıktı. Vali, Portekizli birliklere gemilere geri çekilme emri verdi ve 30 May şehrin cephaneliğini tahrip etti. Aynı zamanda, Goa Müslüman nüfusu arasından 150 rehineleri yapıldı. Portekiz filosu üç ay boyunca körfezde durdu, çünkü kötü hava koşulları denize girmesine izin vermedi.
15 Ağustos Albuquerque'nin filosu sonunda Goa Körfezi'nden çıktı. Bu zamana kadar, Diogo Mendez de Vasconcellos komutasındaki Portekizli 4 gemisi buraya geldi. Bir süre sonra, Raja Timmarus, Adil-Shah’ın askerlerinin şehirden ayrıldığını açıklayan Goa’ya tekrar saldırmayı teklif etti. Albuquerque, 14 Portekizli gemileri ve 1500 askerleri ve subaylarının yanı sıra Malabar gemileri ve Raja Timmarus'un 300 askerleri ile başladığında, Kasım ayında, Vali tekrar Goa'ya saldırmaya karar verdi. Bu zamana kadar Adil-Shah Goa'dan gerçekten ayrılmıştı ve 1510 4 Türk ve Farsça paralı askerlerin bir garnizonu şehre yerleşmişti. 000 Kasım Portekizli birlikler Goa'ya üç sütuna bölünmüş bir saldırı başlattı. Gün boyunca Portekizliler kentin savunucularının direnişini bastırmayı başardılar ve sonrasında Goa düştü.
Portekiz Kralı Manuel'in uzun bir süredir Goa'yı ele geçirmesini onaylamamasına rağmen, fidalgo konseyi Albuquerque'nin yardımcısı eylemine destek verdi. Hindistan'daki Portekiz varlığı için Goa'nın fethi temel öneme sahipti. İlk olarak, Portekiz yalnızca Hindistan'daki varlığını genişletmekle kalmadı, aynı zamanda onu niteliksel olarak yeni bir seviyeye transfer etti - eski fabrika oluşturma politikası yerine, sömürgeci fetih politikası başladı. İkincisi, bölgedeki bir ticaret ve siyasi merkez olarak Goa, Hint Okyanusu'ndaki Portekiz etkisinin büyümesi üzerinde olumlu bir etkisi olan büyük önem taşıyordu. Sonunda, Güney Asya'daki Portekiz sömürgeciliğinin fethi ve askeri merkezi haline gelen Goa idi. Aslında, tam olarak Goa’nın ele geçirilmesiyle, Hindutan’ın Avrupa sömürgeciliği tarihinin başladığı, yani sömürgecilik, yani Vasco da Gama ve Pedro Cabral’ın seferleri sırasında gerçekleşen ticari ve ekonomik varlık ve tek cezai operasyonlar değil.
Goa - Hindistan'da "Portekiz Cenneti"
Goa'daki Portekizce aslında bölgedeki Portekizce ve Katolik etkisinin kalesi olan yeni bir şehir inşa edildi. Surların yanı sıra, burada Katolik tapınakları ve okulları inşa edilmiştir. Portekiz makamları, öncelikle Katolik inancına dönüşümün yanı sıra evlenme ile yerel halkın kültürel asimilasyon politikasını teşvik etti. Sonuç olarak, kentte Portekiz-Hint mestizosunun önemli bir tabakası oluştu. İngiliz veya Fransız kolonilerindeki aynı Zencilerin veya melezlerin aksine, Katolikliğe geçen Portekizli Hintli mestizos ve Hindular Goa'da ciddi bir ayrımcılığa maruz kalmadı. Ticaret ya da üretim faaliyetlerinin işgalinden söz etmemek yerine, manevi ya da askeri kariyere sahip olma fırsatı buldular.
Portekizlilerin, yerel kadınlarla karışık karma evliliklerinin başlangıcı, Kral Yardımcısı Afonso de Albuquerque tarafından atıldı. Goa’nın Müslüman nüfusunun erkek kısmını ve çevresindeki bölgeleri (Hindular yok edilmedi) tahrip eden, ölü Hintli Müslümanların dullarına Portekiz seferi kuvvetlerinin askerleriyle evlenmesini sağlayan oydu. Bu durumda, kadınlar vaftiz edildi. Askerlere araziler verildi ve böylece Goa, yerel kültür tabakasını oluşturdu, Portekiz kültürünü ve Katolikliği tanıttı, ancak Güney Asya'nın iklim koşullarına ve Hint toplumunun yaşam tarzına uyarlandı.
Portekiz’in, Portekiz sömürgeleri kurulurken daha sonra Güney ve Güneydoğu Asya’nın diğer bölgelerinde uygulanan siyasi-yönetim modellerini “değiştirdiği” Goa’daydı. Burada, Afrika’daki ya da Amerikan sömürgelerinden farklı olarak, Hindistan’daki Portekizlilerin, zengin bir devlet yönetimi geleneğine, eşsiz bir dini kültüre sahip eski ve oldukça gelişmiş bir medeniyetle karşı karşıya kaldıkları belirtilmelidir. Doğal olarak, milyonlarca Hint nüfusunun çevrelediği bu uzak bölgede Portekiz hakimiyetinin korunmasını sağlayacak bir yönetim modelinin geliştirilmesi de gerekliydi. Portekiz’in kuşkusuz edinilmesi, yüzyıllar boyunca kurulan ve Goa’yı Güneydoğu Asya, Basra Körfezi ve Arap Yarımadası ve Doğu Afrika ülkeleriyle bağdaştıran ticaret yollarının varlığıydı. Buna göre, Goa'da yaşayan ve bölgedeki sömürge hâkimiyetlerini daha da genişleterek kullanamayan ama aynı zamanda Portekiz tarafından da kullanılamayan çok sayıda deneyimli ve eğitimli tüccar, denizci ve gemi yapım uzmanı yaşadı.
Portekizliler, yerel ekonominin gerçek ihtiyaçlarını karşıladığından, sömürge öncesi dönemde oluşturulan idari sistemi terk etmek için acele etmiyorlardı.
17. yüzyılda, Portekiz’in Hint Okyanusu’na sömürge genişlemesi, yeni oyuncuların, Hollanda ve İngiltere’nin deniz aşırı ülkelere girmesi ve deniz ticaretindeki deniz ticaretinin hakimiyeti de dahil olmak üzere, bir miktar Hint topraklarının Portekiz sömürgesi tarafından kontrol edilmesine rağmen, önemli ölçüde azaldı. birkaç yüzyıl boyunca otoriteler. Hindistan ve Pakistan - Goa, Dadra ve Nagar-Haveli, Daman ve Diu, Britanya Hindistan'ın bağımsızlığını kazanmasından sonra bile, iki ayrı ülkeye bölünmüş olsalar bile Portekiz kolonileri olmaya devam etti. Sadece 1961’te bu bölgeler Hint birlikleri tarafından işgal edildi.
Hint birliklerinin Portekiz kolonilerinin topraklarına işgali, Hindistan'ın bağımsızlığından sonra yoğunlaşan yerel halkın ulusal kurtuluş mücadelesinde son aşamaydı. 1946-1961 boyunca. Goa'da Portekiz hakimiyetine karşı protestolar periyodik olarak düzenlendi. Portekiz, sömürge olmadıklarını iddia ederek bölgelerini Hindistan hükümetine devretmeyi reddetti, ancak Portekiz devletinin bir parçasıydı ve Hindistan Cumhuriyeti böyle olmadığında kuruldu. Buna cevaben, Hintli aktivistler Portekiz yönetimine karşı saldırılar başlattılar. 1954'te Hintliler Gujarati kıyılarındaki Dadru ve Nagar Haveli bölgesini ele geçirdiler ancak Portekizliler Goa üzerindeki kontrolünü yedi yıl daha koruyabildiler.
Portekizli diktatör Salazar, ekleme girişimlerine karşı silahlı direniş olasılığını öne sürerek Hint hükümetine bir koloniyi terk etmeye hazır değildi. 1955'in sonunda, Portekiz'de, Portekizli, Mozambikli ve Hintli askerler ve subaylar da dahil olmak üzere, toplam binlerce askeri personelden oluşan bir askeri birlik komutanı Hindistan'a yerleştirildi. Goa ve Daman ve Diu'da görev yapan 8 bin ordusu, 7 denizci, 250 polis memuru ve 600 vergi polis memurundan oluşuyordu. Doğal olarak, bu askeri şart Hindistan'ın silahlı kuvvetlerinin eylemlerine tam direnç sağlamak için çok küçüktü. 250 Aralık 11 Hava Kuvvetleri ve Deniz Kuvvetlerinin desteğiyle Hindistan ordusu Goa'ya saldırdı. 1961 Aralık 19 Goa valisi General Manuel Antonio Vassala-i-Silva teslim olma eylemini imzaladı. Ancak, 1961'e kadar Portekiz Goa, Daman ve Diu ile Dadra ve Nagar-Haveli'yi yasal bölgeler olarak görmeye devam etti, ancak kırk yıl önce nihayet onlar üzerindeki Hint egemenliğini tanıdı.
Salazar'dan "Yeni Devlet"
Hronyaka 3 Şubat 2015 10: 11 Yeni
Böylece, Portekiz'deki Hindistan'daki varlığın başlangıcı hemen yerel Calicut eyaleti ile bir savaş ve sivillere karşı şiddet ile damgasını vurdu.
Batı hep böyle.
dsf324rdg 4 Şubat 2015 06: 23 Yeni
Bir parça tavsiye vermek istiyorum! Bir hafta sonra zaten bir sigara ne olduğunu unuttum, her şey doğru burada boyanmış http://dimasmok.blogspot.com
Myakin 3 Şubat 2015 10: 39 Yeni
20. yüzyılın ortalarına kadar Zapadents sömürgeleştirildi ve şimdi boktan adamlar bize öğretiyor
dudu 3 Şubat 2015 11: 22 Yeni
Kolonileşme yöntemleri değişiyor ve kolonileşmenin kendisi zaten Doğu Avrupa'da yeni mülkler de dahil olmak üzere korunuyor ve ilerliyor. Böylece "uygarlık" aşıları.
pl675 3 Şubat 2015 12: 46 Yeni
yazara not - büyük denizci de Gama, Vashka olarak adlandırıldı.
adı böyle geliyor.
Hiçbir şekilde öğretmeyeceğim, sadece unutmayın, bu doğru.
ve makale bilgilendirici, teşekkürler.
ilyaros 3 Şubat 2015 17: 44 Yeni
Evet, biliniyor))) Ancak Vasko’nun yerel kulağı daha tanıdık geliyor.))) (Çoğu kaynaktan ve yöntemde olduğu gibi)
Vasek 4 Şubat 2015 00: 00 Yeni
büyük denizci de Gama, Vashka olarak adlandırıldı.
O zaman çok şey değişmek zorunda kalacak.
Ve Rockafelar, Hitlar ve Hoover, Einstein ve Churchhill vb. vb....
Aasdem 3 Şubat 2015 21: 18 Yeni
Tarih'in de gösterdiği gibi, hemen hemen tüm Büyük Coğrafi Keşifler Avrupalıların yeni bir yerde kötü bir şekilde yalan söyleyenleri soyma ve alma arzusunun sadece bir yan etkisidir.
ilyaros 3 Şubat 2015 21: 35 Yeni
Avrupalılar hiçbir şey bulamadı))). Hem Amerika'da hem de Hindistan'da insanlar binlerce yıl yaşadılar ve Columbus ve da Gama'nın yolculuklarından önce.
Vasek 4 Şubat 2015 00: 03 Yeni
Büyük Coğrafi Keşifler, Avrupalıların soyma arzusunun sadece bir yan etkisidir
Kılık değiştirmiş bir lütuf.
Savaş sırasında bilimsel ve teknolojik ilerlemeyi hızlandırmanın yanı sıra.