Satürn Güneşle Dost… AY, Mars ve Neptün ile Düşman! Zati Merkür de Retro… Ne Yapsazzz :)
Güneş Kova Burcu’na girdi ve Yay Burcu’nda ilerleyen Satürn ile ilişkisi 60’lık açı üzerinden dostane bir hale büründü. Birkaç gün daha bu minvalde gider…
Bu günler kaçırılmayacak günler 🙂
Zira, bir süredir ve epeyce bir süre daha Satürn, Neptün – Lilith karşıtığı ile T-Kare görünümde. Mars da Neptün ile kolkola olduğundan, kararsızlığımıza, mızmızlığımıza, başta kendimize sonra başkalarına hayırsızlığımıza bin tane bahane bulmaya pek yatkınız :))
Isıtıp ısıtıp önümüze, yerine gelmeyen beklentilerimizi koyuyor ve bunların üzerinden bir imkansızlıklar kurgusu geliştirip, hoşnutsuz ve çabasız bir biçimde şikayet edip duruyoruz!
Bugün AY da Balık’a girdi… Ohh artık kendimizi salıverme, hüzünlere dalıverme halimize değmesinler… biz de gönül ferahlığı ile yaydıkça yayalım :)))
Bazılarımız ise, bugüne dek dek dikkate almadıkları olasılıkların hayalini kuruyor ve fakat bunlar adına atağa kalmak için yeterli ve gerekli zemine sahip olup olmadıklarını düşünerek çekimser duruyor olabilirler…
ZATEN MERKÜR DE RETRO :)))) Hiiiç bir şeycik yapmamak, hiç bir işe el sürmemek için en şahane bahane…
Ama Güneş şu birkaç gün için üzerimizde Satürniyen bir basiret ve dayanıklılık olacağına işaret ediyor!
Bu günleri, kafa karışıklığınızı dağıtmak, isteksizliğinizi gidermek için kullanın. Adım atamadığınız konularda uçuk hayaller ve bedbin bahaneler arasında savrulmak yerine, önce ÖNCELİKLERİNİZİ saptayın. Sonra da mantıklı ve uygulanabilir bir yol çizin kendinize…
Yapamadıklarınız için üzülmek ya da imkansızı istemek yerine, yapabildiklerinizi ya da mutlaka yapılması gerekenleri alın şöylece bir önünüze ve onları teker teker temizleyin. Retrolar, çekmece temizliği dönemleridir. Çekmecelerinizi boşaltıp havalandırın.
17 derece Kova’da başladığı ”retro” sürecini, burç değiştirmeden 11 Şubat’ta 1 derece Kova’da bitirecek olan Merkür 20 Ocak YENİAY’ıyla hayatımıza girmiş olan dinamikler konusunda, son gözden geçirmeleri yapmamıza, içimizi ve etrafımızı derleyip toplamamıza zemin sağlayacaktır. Kendinizi mızmız hallere ya da olmaz hayallere teslim edip, bu devreyi boş geçirmeyin.
Ve en önemlisi; arzu ettiklerinizin hayırlı olup olmadığına dair göstergeler, uygun adımlarla gidip gitmediğinize dir yol işaretleri dileyin evrenden… Bakan göze gösterilip, duyan kulağa fısıldanacaktır bu ipuçları mutlaka 🙂
Sonrası yürüdükçe yoldan sorulur…
Bu yazıya şöyle enerjetik bir müzik iyi gider :))) Rolling On The River ya da Proud Mary – Tina Turner
Tina ile hasta ve bedbin halimden dirilttin ya, Allah razı olsun senden. 🙂
23 Ocak 2015 at 09:43
23 Ocak 2015 at 10:54
ya bikaç gündür takip ediyorum blogunuzu ve çok muhteşemsiniz ve eğlenceli 🙂 gerçekten bu yazınızda da çok haklısınız bayıldımmm teşekkürler ama bişey sorucam önümde neredeyse seneler var ve ben yükselmek istiyorum bunun için şimdiden gıdım gıdım başlamak istiyodum ama dediğiniz gibi amannn imkansız daha çok var falan gibi cumleler kurup bahaneler üretiyorum sizce ne yapmak lazım ya ? 🙂 başlamalı mı acaba ? ikincisi de aşık olmak istiyorum arkadaş !! aslan burcuyum bu arada ve gerçekten çok güzel bi aşk istiyorum nasıl olcak bu işler :)) ??
23 Ocak 2015 at 10:55
Eh o zaman carpe diem dimi :)))
23 Ocak 2015 at 10:56
Şarjım bitti be Junom…
23 Ocak 2015 at 12:27
teşekkürler 🙂 yine çok faydalı bilgiler..sevgiler
23 Ocak 2015 at 14:58
Sevgiler Safter Hanım 🙂
23 Ocak 2015 at 23:14
Ya seviyorum seni gizli hayranındım bu yorumla açığa çıktı:)) burcum balık yükselenim boğa bu yeniay kafayı yedittircek gibi geliyor bana normal mi
24 Ocak 2015 at 03:33
Yakın zamanda rastladım Juno Astroloji sana. O kadar yerinde yaklaşımlar, bu derece etkileyici anlatılınca hergün takip ediyorum. Üstelik geriye dönük anları okuduğumda da keşke daha önce bunlar aklımda olsaymış dedim. Önceden astrolojiye pek ilgi göstermezdim lakin son 3-4 yıldır epey hırpalanınca şöyle ucundan bir bakayım dedim astrolojinin erken uyarı sistemlerine ???
Ben bir Balık-Koç’muşum yanmışım sönmüşüm ???
24 Ocak 2015 at 19:18
evimin tam karşı caddesinde eski bir bina var. oraya sığınan kedileri yaklaşık bir yıldır besliyordum. sayıları gittikçe artmıştı hergün aynı saatte sanki saatleri varmış gibi orda toplanıyor sıralanıyorlar yemek istiyorlar karnını doyurduktan sonra gidiyorlardı mahalle halkı oraya toplanan kedilere yemek vermemem konusunda beni uyarıyordu. bir gün caddeye çıkabilir bir araba gelir ezer diye. bazı kişiler kaldırım kirleniyor diye kızıyordu bu şekilde 1 yıl geçti..bugün beni görünce kedinin biri yemek istemek için caddeye fırladı. küçük bir cadde ama işte göz göre göre adamın biri üstünden geçti. gözümün önümde can çekişe çekişe öldü…. hayatımın en kötü anıydı. büyük ihtimal hiç unutamayacağım. mahalle halkı biz seni 1 yıldır uyarıyoruz dediler iyice kızdılar.üzüntüm daha da arttı. aslında çok haklılar ben bir canlının ölümüne sebep olmuş oldum. bu işin altında bir hikmet almam gereken bir ders vardır ama ne dedim….. çok korktum çok üzüldüm…boğa burcu olmam dik başlılığım nasihat dinlemediğim inatçılığım yüzünden mi oldu bütün bunlar… bilemiyorum juno bilemiyorum…
24 Ocak 2015 at 19:51
Durumu birebir gözleme şansım olmadığı için bilemem kuzum…
Ama iyi niyetle yapılan bir davranış gibi duruyor.
Birçok kişi kaldırım kirleniyor ya da kediler toplanıyor diye kızıyor böyle şeylere.
Sonuçta o kediler bir şekilde caddeye illaki çıkıyorlar.
Yavrucakın ölümünü bu kadar birebir üstünüze almanız biraz fazla gibi geldi ama dediğim gibi, uzaktan değerlendirmek zor.
Bu olay sizi geçmişte yaşanış başka bir inat – suçluluk döngüsü hikayesine mi götürdü?
Neden bu kadar etkilendiğinizi bir düşünün bakalım…
25 Ocak 2015 at 01:30
bende çocukluktan gelen bir suçluluk psikolojisi var. çoğu zaman insanlardan duyduğum bir eleştiri karşısında hemen içsel bir savunmaya geçiyor açıklama yapıyorum. yada tamamen susuyorum sadece dinliyorum ve kendime yüzde yüz yükleniyorum. Bu bir nevi ruhsal yıkım oluyor benim için… bu iki huyumdan kurtulmak için çok çaba sarfediyorum bol bol yardımcı olabilecek kitaplar okuyorum ama şu ana kadar çok az yol aldım. sizin suçluluk duygusuna korkulara ve hayata karşı farklı bakış açısı sunan yazılarınız gerçekten yardımcı oluyor bana.
niyetim iyiydi, böyle sonuçlanması gözümün önünde can çekişerek ölmesi bende derin tramva etkisi yaptı ve sanırım geçmiş korkular suçluluklar tramvalar açığa çıktı…böyle durumlarda herkesten kaçsam yorganın altına, küçücük karanlık bir odaya yada bir dolaba ya da yatağın altına saklansam kimse fark etmese korkularım geçene kadar orada kalsam insanlardan uzak yani bütün tehlikelerden uzak diyen küçük bir çocuğa dönüyorum…
dinlediğin için teşekkür ederim. sana samimice yürekten sevgilerimi ve dualarımı gönderiyorum… bu konuda önerebileceğin bir kitap var mı juno…
25 Ocak 2015 at 12:45
Canımcım.. öyle hemen aklıma gelmedi ama du bi düşüneyim, yazarım.
Sevgiler, şifalar 🙂
25 Ocak 2015 at 14:40
yürekten teşekkürler… sevgiler… ve kalbii dualar junommm… iyiki varsın…
25 Ocak 2015 at 15:19
Sevgili Fatıma arkadaşım hikayene çok üzüldüm ?bence vicdanlı bir insan gibi davranıp beslemişsin,sen olmasan 1 yıldır yeterince beslenemiceklerdi.Bence yavrucuğun ölmesi tamamen Allahın takdiri,bende senin gibi yıllardır besliyorum hiç kazayla ölen olmadı.Kesinlikle duyarsız insanların baskısıyla zaten devamlı gergin olduğun için sen olayı doğal olarak oraya bağlamışsın.Birde şöyle düşün ,sen o soğuklarda doyurmasaydın birkaçı belkide açlıktan ölücekti.Bu yüzden iyilikten maraz doğmaz ,senin güzel yüreğine ve vicdanına sağlık bu günlerde kimsenin canlı gibi görmediği iyilik yapıcaklarına birde bu yavrucaklara kötülük yapan zihniyetleri şiddetle kınıyorum ve senin içini ferah tutmanı çok istiyorum çünkü sen kötü niyetle bir şey yapmamışsın sakın kendini suçlama lütfen Saygılar Sevgiler …
26 Ocak 2015 at 02:08
Ben de Juno’mun ve Hülya hanımın söylediklerine yürekten katılıyorum.Fatıma hanım bende de aynı şekilde suçlıuluk duyguları çok fazla oluyor.en ufak bir hatada kendimi suçluyorum.Yalnız değilsiniz.Ben de çok feyz aldım yorumlardan .Zaten tüm yorumları okumaya bayılıyorum.Terapi gibi oluyor.En içten sevgilerimle hepinize dostlarım.
26 Ocak 2015 at 19:19
Bu arada yazın yine muhteşemdi Juno’cum:))
hülya arkadaşıma ve sanem arkadaşıma yürekten teşekkür ediyorum. hepimiz insanız bir bütünün parçalarıyız ve bugün yorumlarınızı okuyunca bunu bir daha hissettim, içim umutla doldu kendi kendime şöyle dedim ŞÜKÜRLER OLSUN Kİ HALA BU HAYATTA İYİ YÜREKLİ VİCDAN SAHİBİ MERHAMETLİ İNSANLAR VAR. Hiç yüzünü görmediğim sesini duymadığım bu güzel insanlara en samimi kalbii dualarımı gönderiyorum… şunu bilmek de beni çok mutlu etti. “yalnız değilim” 🙂 bu arada juno’mmm yazıların gerçekten terapi gibi kalbimizi ruhumuzu genişletiyor yolumuza ışık tutuyor… ne diyim… iyiki varsınnn… iyiki varsınızzz
28 Ocak 2015 at 11:20
Yerdeki yıldızlar filminde küçük çocuğun söylediği bir şarkı var… önce kendi ruh halini anlatıyor ve sonra da “Vardır benim gibi daha daha niceleri… ” diyor… en sevdiğim şarkılardandır… bana bu şarkıyı hatırlattınız…
28 Ocak 2015 at 11:25
Senin vesilenle bahsettiğin bu harika filmi bulup, izledim. Uzun süredir bu kadar gerçek bir hikaye için böyle hıçkırarak hem hüzünle hem de güzellik karşısında mutlulukla ağlamamıştım. Film daha bitmeden sana teşekkür etmem gerektiğini hissettim ve işte yazıyorum. Çok teşekkürler…
2 Şubat 2015 at 14:08