Tarihe Serzeniş | AHISKA TÜRKLERİ
Ana Sayfa / Makaleler / Tarihe Serzeniş
rasimefendi 29 Mayıs 2018	Makaleler Yorum Yap 329 Görüntüleme
Saygıdeğer Ahıskalı kardeşlerim! Paylaşmak, evrende daha çok insan olmanın meziyetlerindendir. Kalbini sıkan, onu rahatsız eden her hangi bir durumda dert ortağına açılmasıdır. Bu durum halden hale değişebilir. Bazen bulutların hazin rüzgar eşliğinde yağması gibi sükunetle teselli bulma şeklinde, bazen de gözleri kör edercesine kamçılayan şimşekler eşliğinde boşalma ve prangaları kırma şeklinde tezahür eder. Bazen sadece kendi dünyasında çark eden bir dertle bimar ferde ait, bazen de veba gibi ortak bir illete müptela insan kitlesine ait olabilir.
Burada sizinle paylaşmak istediğim husus Ahıskalı Türküm diyen herkesi ilgilendiren, yani bir topluma atfedilen bir takım söylemlerdir. Bunlar, “sizler, artık o mekana yabancılaşmış bir kültüre sahipsiniz”, “siz oraya dönerseniz huzur bozulur”, “mevcut nesil bu işe karşıdır”, ve sair gibi yakıştırmalardır. Önce şunu ifade etmek gerekir ki, işin ilginç olanı bu tür fikirlerin belli bir akademik kariyere ulaşmış “ilim adamları”ndan duyulmuş olması ve bizzat duymamdır.
Bununla beraber onların, bu kanaatlerini ilgili kurumların yanında çözüm önerisi olarak dile getirdiklerini rahatlıkla ifade etmeleridir. Bütün bunlar zihnimi daima meşgul etmekte ve siz hemdertlerimle hemhal olma arzusunun yanında insanlar unutsa da, tarih unutmaz deyiminden yola çıkarak tarihe bir serzeniş geliyor içimden. Konuyu hakkaniyet ölçüleri bakımından irdelediğimizde hakka ve hakikate ne kadar aykırı olduğu açıkça görülür. Ancak sizinle paylaşacağımız sıradan bir hatıra ve gözlem dile getirilecek en güzel cevap niteliği taşısa gerek. 2004’ün haziran ayında doğduğu toprakların kokusunu altmış senelik hasretlikten sonra yeniden soluklama arzusunda olan babamın isteği üzerine Azerbaycan’dan Ahıska’ya, kardeş evinden baba evine ziyaret gerçekleştirdik. Gezip gördüğümüz her şeyde nazarlarımız adeta çakılıp kalıyordu. Bu, hem taşı toprağını aziz kılan ata ocağı, vatan olması hasebiyle, hem de ilk ziyaret sebebiyle olabilirdi.
Bir ara Çermük’ün önüne geldik. On iki yaşında iken olup bitenleri anlatan babamın nazarlarındaki derinlik kolayca sezilmekteydi. Zamana yapılan bu yolculuk belli ki, ruhundaki derin yaraları yenilemişti. Onun bu hali görenlerin dikkatlerini kolayca üzerine çekse de, görünüm itibariyle Müslüman-Türk yapısı meselenin ne yerde olduğunun habercisiydi. Bunu hissetmiş olsa gerek ki, uzun boylu bir Gürcü ihtiyarı aniden yanımızda dikiliverdi. Birkaç dakika sessiz sedasız bakışlarla babamın gözlerinden gözlerini ayırmadı. Neler yoktu ki, bu nazarlarda. Manalar derin, anlamlar yüklü, mesajlar bir o kadar ağır ve hazin.
-Tatrebi!? Çıkıverdi bir anda ağlamaya hazır, kıpırdayan dudakların arasından. Bunu duyar duymaz hemen başı ile de tasdik ederek babam da:
-Tatrebi. diye cevap verdi.
Ardından gözlerinde yaş beliren ihtiyar bazı “tarihçilerin” yanılgılarını aydınlatacak şu veciz ifadesini şairane bir tarzda, kırık boğuk bir sesle hem de düzgün bir Ahıska ağzıyla şöyle dile getirdi:-İtten aç, yılandan çıplağız. Bereket sizinle gitti. Ben bir Katolik’im! Malum birilerinin adresine zehir kusarak sözlerine devam eden ihtiyar yapılan hataların kendilerini daha çok mağdur ettiğini, beden dili ile de olanların vahametini anlatmaya çalışıyordu. Artık olan oldu, yapacak bir çare yok dercesine sözlerini tekrarlayarak yanımıza geldiği gibi de bizden ayrıldı ve gitti.
Hadise karşısında dona kalmış bedenin canlanması gibi kendime gelmeye başladım. Neler oluyor? Ne demek istiyordu ihtiyar? Ancak, bütün bu söylenenlerin zihnimdeki çalkantıları tek bir kelimeye endekslenmişti. Beni teskin edecek, açmazları çözecek sanki o anahtar sözcük idi. “Tatrebi”. Acaba onda ne sırlar gizli? Bir kayıp şehir mi? Ya bir Mesih mi?
-Baba! Ne demek “Tatrebi”?
– Müslüman mısın? diye sormakta oğul.
Dr. Ahmed NİYAZOV
Doğum Tarihi: —
Doğum yeri: —
Önceki Kırgızistandaki Ahıska Türkleri iftarda bir araya geldi
Sonraki TİKA’dan Azerbaycan’da Ahıska Türklerine iftar
“Bugün bir vatana sahip isek atalarımızın fedakârlıkları sonucu olduğunu unutmayalım…” Ahıskalı Türklerin 1944’teki sürgünde yaşadıkları …