Tartarus'un Ritmi: Omohide Poro Poro
Ghibli yapımlarının tren sevgisine güzel bir örnek olan Only Yesterday filminde de güzel bir yaşamın önemli noktalarına tanıklık ederken buluyoruz kendimizi.27 yaşında ve hâlâ bekar (bunun için zaman zaman sıkıntı yaşayan) Taeko,tatili için yeniden bir yolculuğa çıkmak üzeredir.Aslında gitmek istediği yerden ziyade kendi geçmişine yapılan bu yolculukta,ilkokul günlerinden başlayıp da şu anki yaşamına kadar olan ve kendinde önemli yerlerini not almış olduğu anılarını sunduğu bu yolculuğunda bizi de yanında götürüyor Taeko.
Artık büyük bir şehirde yaşıyor olmanın verdiği stresten uzaklaşmak için Yamagata'ya gitmeye karar verir,burası üvey kız kardeşinin akrabalarının bulunduğu bir yerdir.Burada yaşayan insanlar tarım işiyle uğraşmaktadır,doğaya sahip olan bu insanlar,şehrin bunaltıcı dünyasından uzak duran ve kendi aralarında samimi bir yaşam sürmektedir.Aralarına kısa bir süre için de olsa,tatilini geçirmek için gelen Taeko'yu da alırlar ve onu asla bir yabancı gibi görmeyip aksine,ona kendilerinden bir insanmış gibi davranırlar.Öyle bir benimsemedir ki bu,Taeko'ya yanlarında yaşaması için de bir teklif sunarlar fakat bu teklif geçmişinden bir türlü kendini arındıramamış olan Taeko için oldukça zorlu bir şeydir.
İçinde bulunduğu bu zorluktan ne tür bir cevapla çıkacağına asla karar veremeyen Taeko,bu yolculuğunu nasıl sonlandırması gerektiği konusunda oldukça zorlu bir dönem geçirecektir.
KENDİ DÜNYAMIZA YAPILAN BİR YOLCULUĞUN SON İSTASYONU~~
Ghibli filmlerine yöneldiğim bu günlerde izlediğim iyi seyirliklerden birisiydi Only Yesterday,daha önce birkaç kez Trt Çoçuk'da rastladığım fakat vaktimin uyuşmamasından izleyememiş olduğum bir filmdi.İçerisinde birçok şeyi barındırsa da,hiçbir şeye sahip değilmiş havasındaki sakinliği izleyeni yanıltabiliyor ama filmin sahip olduğu o muhteşem doğa manzaraları bile izlenmeye değer diye düşünüyorum.
Ana karakterimiz Taeko ve yanlarında tatilini sürdürdüğü ailenin,içinde bulundukları tarlada çalışma saatlerinin sahip olduğu bölümleri izlerken bile insanın içine bir ferahlık duygusu yayılıveriyor.Çok fazla fantastik bir dünyaya sahip olmayan bu yapımda,kır yaşamının tüm sakinliğini sonuna kadar hissedebiliyorsunuz,müzik yönünden biraz zayıf kalmış olsa da içerisinde barındırdığı diyalogların çoğunluğuyla bu eksikliği gözardı ediveriyorsunuz zaten.
Görsellikle beraber bize sunmuş olduğu diyalogların çokluğu sizi yanıltmasın çünkü Taeko karakterinin içsel diyaloglarıyla kaplandığı sahnelerde bile kesinlikle zihin yorucu bir dünya görmüyorsunuz,aksine sakin ve olabildiğince kendinizi içinde bulduğunuz bir dünya sizi karşılıyor,Taeko sizi kendi hayal gücünün yarattığı dünyaya götürürken bile,hiçbir şüpheye düşmeden onun yanından sinsice geçip Taeko'nun yolculuk yaptığı kompartımanda siz de hemen onun yanıbaşına kuruluveriyorsunuz.