Muhammed Ali Cinnah - Beyaz Tarih
Kişiliği : Pakistan kurucusu
Doğum : 25 Aralık 1876 - Karaçi, Pakistan
Ölüm : 11 Eylül 1948 - Karaçi, Pakistan
Pakistan Devleti’nin kurucusu, hukukçu ve devlet adamı Muhammed Ali Cinnah, bugün Pakistan sınırları içerisinde bulunan Karaiçi’de dünyaya geldi. Lise öğrenimini tamamladıktan sonra işletmecilik eğitimi almak için İngiltere’ye giden Cinnah, burada Hukuk eğitiminin yanı sıra İngiliz politikasını yakından tanımak amacıyla sık sık Avam Kamarası’nın toplantılarını takip etti. 19. yaşında eğitimini tamamlayıp genç bir avukat olarak Hindistan’a döndü. Babasının ısrarlarına rağmen Karaiçi’de kalmadı. Bombay’a gitti ve bir dönem sulh mahkemesinin başyargıçlığını yaptı. Onu asıl tarihe kazandıran politikayla olan ilgisi ise 1900’lü yıllarda başladı ve Indian National Congress başkanının özel sekreteri olarak fiili olarak siyasete atıldı. Burada kısa sürede tanınmış politikacıların arasına girmeyi başaran Cinnah, Hindistanlılar arasında milliyetçilik duygusunu arttırmayı temel unsur haline getirdi ve Müslümanların durumuyla da ilgilenmeye başladı. 1. Dünya Savaşı’nda Hindistan’ın İngiltere için yaptığı fedakârlıklar karşısında bazı siyasi hakların elde edilmesi gerektiğine inanan Cinnah, Hindular ile Müslümanlar arasındaki yakınlığı İngilizler’e karşı ortak tavır alma politikası güttü. Gandhi’nin pasif direniş eylemini desteklemeyen Cinnah, özellikle Gandhi ile olan siyasi zıtlıkları nedeniyle bütün görevlerinden ve üyesi olduğu siyasi kuruluşlardan ayrıldı.
Dönemin politik zemini nedeniyle İngiltere’ye giden Cinnah, 1934 yılında geri dönmesinin ardından All India Muslim Leauge başkanlığına seçildi ve partiyi Hint Müslümanlarının haklarını savunan faal bir kuruluş haline getirdi. 22 Ekim 1939’da kamuoyuna başvurmadan II. Dünya Savaşı’na girildiğini ileri süren Kongre Hükümeti bağımsızlık isteğiyle istifa etti ve meclisi kapattı. Cinnah bu durumu fırsat bildi ve All India Muslim Leauge’in çalışmalarına hız kazandırdı. 22-23 Mart 1940'ta Lahor'da Cinnah'ın başkanlığında bir toplantı yapıldı ve burada ayrı ülke fikri Müslümanların son politik kararı olarak kabul edildi; buna "La hor tasarısı" veya "Pakistan kararı" denildi. Bunu takip eden süreçte 14 Ağustos 1947 yılında Pakistan’ın ayrı bir devlet olduğu resmen ilan edildi. Cinnah’a göre Hindistan Müslümanları ayrı bir kültür, medeniyet, dil, edebiyat ve tarih benimsediklerinden dolayı ayrı bir millet ve bu millete ait bir toprağa sahip olmalıydı. Cinnah siyasi anlayış olarak liberal ve demokrattı. Ona göre devletin birtakım teorik tartışmalarla uğraşmak yerine hürriyetçi ve sosyal adaletçi bir sistem geliştirilmesi gereklidir. Hayatını inandığı değerler yolunda harcayan Cinnah, doğduğu şehirde vefat etti.
Rekin Ertem, Muhammed Ali Cinnah, Diyanet İslam Ansiklopedisi, 1993, cilt.8, sf.16-18
Divan şiirinin temelini atan en büyük sanatkârlardan kabul edilen Necati Bey’in asıl adı İsa olup ailesi hakkında yeterli bilgiler bulunmamaktadır. Edirneli yaşlı bir kadın tarafından köle olarak alınıp sonra evlat edinildiği ve yetişmesinde Şaili adlı bir şairin katkısı olduğu bilinmektedir. Şiir ve nesir yazmaya yöneldiği gençlik yıllarında Edirne’den ayrılıp Kastamonu’ya giderek hat sanatıyla ilgilendi; Necati mahlasıyla yazdığı şiirleri ile ününü duyurmaya başladı. Şiirleri ile Fatih’in dikkatini çekince İstanbul’a giderek divan kâtipliğiyle görevlendirildi ve sultan için kasideler yazdı. İstanbul’da kaldığı süre boyunca yeni dostlar edinerek, devrin meşhur kişilerine kasideler sunduğu ve Şehzade Mahmud’un Manisa sancağına tayin edildiği zaman şairin de nişancılık görevi ile şehzadenin yanına gönderildiği bilinmektedir. Ancak bu görevi şehzadenin genç yaşta ölmesi ile uzun sürmedi ve şehzadeye yazdığı mersiyenin ardından İstanbul’a döndüğünü kaynaklar yer aldı. Yeni bir görev kabul etmeyerek kendisine bağlanan aylıkla Vefa semtindeki evinde ilim ve sanat sohbetleri düzenleyerek yaşamayı tercih etti.
Halil Nihat, bilhassa II. Meşrutiyet’ten sonra o dönemin Akşam, Alemdar, İstiklâl, Vakit ve Tanin gibi tanınmış gazete ve dergilerinde önce tercümeleriyle, daha sonra şiirleri ve edebî yazılarıyla adını duyurdu. Zeytinlik mektebinde ilköğrenimini ardından Trabzon Askerî Rüşdiyesi’nden sonra idâdîyi bitiren Nihat ailesini geçindirmek için çalışmak zorunda kaldı. Türkçe öğretmenliği yaptığı Frerler Mektebi’nde derslere devam ederek Fransızca öğrendi. Daha sonra Trabzon Düyûn-ı Umûmiyye idaresine girdi. Düyûn-ı Umûmiyye Komiserlik Kalemi’ne tayin edilerek İstanbul’a yerleşti. Zamanla terfi edip burada müdür oldu. Cumhuriyet’in ilânından sonra bu idarenin lağvedilmesi üzerine Osmanlı borçları meselesinin halli için Paris’e giden heyette yer aldı. Dönüşünde III. devre Gümüşhane mebusu seçilerek meclise girdi. VII. dönem sonuna kadar Trabzon mebusu olarak milletvekilliği yaptı. Şairliği hiçbir zaman ciddi bir iş olarak görmemekle beraber ince ve zarif bir ruh taşıyan mısraları, onun geniş bir edebiyat bilgi ve kültürü ile tam bir şair hüviyetine sahip olduğunu gösterir.
Tokat’ın merkezinde kendi adıyla anılan mahallede (Camiikebir) yer alır. Bir deprem veya yangın neticesinde harap olan Selçuklu yapısı 1679 yılında aslına sâdık kalınarak yeniden yapıldı. İlk yapının Dânişmendliler tarafından XII. yüzyılda inşa edildiği sanılır. Bugünkü yapının da ilkinin temelleri üzerinde yapıldığı düşünülür. Düzgün kesme taş malzemeyle inşa edilen yapı 22,5 × 28 m. ölçüsünde dikdörtgen bir plana sahipti ve üstü ahşap çatı ile örtüldü. Kuzey cephesi kalenin yer aldığı tepenin yamacına yaslanacak şekilde yapıldı. Güneydoğu köşesi önünden geçen yol sebebiyle pahlanmış olup güney kenarına klasik özelliklere sahip bir çeşme, doğu ve batı kenarlarına da birer son cemaat mahalli yerleştirildi. Birer mihrap nişi ile şekillenen bu son cemaat yerlerinden doğudaki kare, batıdaki yuvarlak taşıyıcılara oturan sivri kemerlerin taşıdığı ahşap çatılara sahipti. Ortaya yakın konumda camiye açılan basık kemerli kapılar bulunur. Doğu duvarında kâgir zarif bir kuşevi yerleştirilen yapının kapılarının iki yanında altta dikdörtgen, üstte yuvarlak kemerli açıklıklara sahip ikişer pencere yer alır.