Diyabet - komplikasyon.
Hala katılımsız bırakılması durumunda, diabetes mellitus ölümcül sorunlara neden olabilir. Tip 1 diyabet diyabetik komaya (kan dolaşımında inanılmaz derecede yüksek glikoz nedeniyle bilinç kaybına neden olan durumlar) veya yaşam kaybına neden olabilir. Özel bir Tip 2 ve Diabetes mellitus tip 2'de problemler körlük, böbrek yetmezliği ve kardiyovasküler hastalıkları içerebilir. Diyabet çok küçük kan dolaşım gemilerinin tıkanmasına neden olabilir; Bu tür dikkatinizin atardamarlarında olduğu zaman, retinopatiye (gözün arkasındaki zarın kırılması) yol açarak görme kaybına neden olabilir. Diabetes mellitus, yirmi ila yetmiş dört yaş arası bireylerde taze körlük vakalarının arkasındaki ana sebep olabilir. Diyabet böbreği etkilediğinde gerçekten nefropati (vücut sistemi zehirlerini doğru şekilde filtrelemek için böbreğin yetersizliği) denir. Son dönemdeki reniforme hastalığının (böbrek yetmezliği) vakalarının yaklaşık yüzde 30'u diabetes mellitustan kaynaklanmaktadır. Şeker hastalarında büyük arterlerin tıkanması, ciddi kan dolaşım basıncı, koroner atak ve kalp felci gibi çeşitli kardiyovasküler komplikasyonlarla kolayca sonuçlanabilir. Bu tür durumlar diyabetik olmayan bireylerde de görünse de, diyabet hastalarının kardiyovasküler hastalıklar oluşturma olasılığı iki ila dört dakikadır.
Hipoglisemi, kan dolaşımında anormal derecede düşük derecede glikoz olarak görülüyor. Hipoglisemi belirtileri, halsizlik, titreklik, endişe, panik, bayılma ve gerçek bayılmadan oluşur. Sufferers ayrıca kayak kişiliğini düzeltebilir ve sarhoş olmuş gibi görünebilir. Hipoglisemi, hiperinsülinizmin veya belki de aşırı miktarda insülinin, aşırı dozda bir insülin dozuna, örneğin diyabetli kişilerde veya vücudunuzun insülinin aşırı üretilmesine bağlı olarak atfedilmesinin bir sonucu olabilir. İnsülin, karbonhidrat yağ yakma kapasitesinin kontrolünde önemli bir bileşen olabilir; Hiperinsulinizm gerçekleştiğinde, karbonhidratlar ve glukoz yoğun ve kas dokusundaki glikojene ve sabunlu hücrelerde yağlara dönüşüm yolu boyunca kasıtlı olarak azaltılabilir.
En sık görülen tip olan reaktif veya etkili hipoglisemi, özellikle zihinsel stres altındaki kişilerde ortaya çıkar. Ek olarak, gıdaları takip eden 3 ila 5 saat arasındaki aşırı insülin oluşumundan da kaynaklanmaktadır. Semptomlar sadece insüline bağımlı diyabet hastalarının yaşadığı hastalardan daha hafif olacaktır ve karbonhidrat alımını azaltarak kontrol altına alınabilir. Reaktif hipoglisemi, birçok klasik depresif bozukluk belirtisi veya belki stres ve endişe belirtisi sunduğundan, yanlış ana zihinsel bozuklukların nedeni olduğu düşünülmektedir. Bu tür bir sağlık kesinlikle klinik olarak doğru bir şekilde teşhis edilse de, hastanın semptomlarının hemen nedeni olmak yerine, çoğu zaman yanlıştır.
Diabetes mellitus, özellikle alçak kalça ve bacaklarda duyu eksikliği tetikleyebilir. Bu iğneler ve iğneler, cildinizdeki veya ayaklarınızdaki herhangi bir kırılmanın acısını veya belki de rahatsızlığını, aşağıdaki sorunlar bize izin verene kadar, belki de ayaklara veya belki de bacağınıza ait amputasyona gerek duymadıkça algılayabilir. Yanma rahatsızlığı, temasta farkındalık ve ayakların sadakatsizlik, ortak hasar görmüş sinirler olarak adlandırılan koşullar da olabilir. Diğer problemler arasında diyabetik kadınlarda yüksek riskli gebelikler ve daha büyük oral hastalık görülmesi sayılabilir.
Diabetes mellitus ve osteoporoz arasındaki bağlantı tartışmalıdır. Diyabetin metabolik maloklusyonlarının muhtemelen kemik metabolik süreci, çerçeve ve mineral oluşumu üzerinde bir etkisi olsa da, bu tip ayarlamaların, özellikle tip 1 olan kişilerde gözlenen delik riskindeki artışa karşı sorumlu olması, diabetes mellitus tip 2. Tip 1 belirli diyabeti olan çocuklar ve ergenler, genellikle zamanla sık görülen ön koldaki küloid mineral katılığını (BMD) azaltmıştır. Neredeyse tip 2 diyabet deneyimlerindeki tüm çalışmalar BMD'nin arka omurgada, femur boğazında ve orta ve distal yarıçapta düzenli veya yüksek olduğunu keşfetti. Bu sonuçlar kadınları ve erkekleri etkiledi. Söylemeye gerek yok, BMD vücut sistemi kitle indeksi ile koreledir.