SAĞLIK KENTİNDE KOLERA
Samsun/Salıpazarı’nda 1893-94 yıllarındaki salgından 124 yıl sonra kolera can aldı. Samsun 1894 yılında kolera salgını ve zemzem suyu tedavisiyle tarihe geçmişti. Samsun’un Salıpazarı ilçesinde karın ağrısı şikayetiyle hastaneye kaldırılanlardan 78 yaşındaki bir kadın hayatını kaybetti. Sağlık Bakanlığı mahallenin sularını kesti. Mahalleli suyun kesilmesinin değil; temizlenmesinin gerektiğini, susuzluğun da kirli suyun da sorun olduğunu yıllardır çözüm beklediklerini belirtti.
Samsun’un kalkınma planlarından birisi de turizm ve ‘Sağlık Turizmi’ master planı. Defalarca uyardık sağlık turizmi; sağlık hizmet ihracatıdır. İhracat yapmanın iki şekli vardır; birincisi ihtiyaç fazlası üretim, diğeri ise ihtiyaç fazlası olmasa da talep fazlası içerde maliyet açısından tüketilemeyen ihracata yönelik üretim.
Arz - talep meselesi. Arz edilen sağlık hizmetini maliyet yüksekliği nedeniyle yerli hasta alamazsa, onun yerine parası olan yabancı hasta alır. Böylece ihtiyaç fazlası olmasa da talep fazlası üretim yapmış olursunuz. Kısacası parası olan parası olduğu kadar sağlık hizmeti alırken parası olmayan kaderine razı olur.
Başta ABD ve Arap ülkeleri olmak üzere onlarca devlet rafından milyonlarca ton bomba atılan, sınır tanımayan doktorların bile giremediği, sağlık hizmeti bir tarafa, taş üstünde taş, omuz üstünde baş bırakılmayan Yemen dışında 2017’de Sadece samsun’da kolera vakası yaşanıyor.
Kolera vakası yaşanan bir şehre sağlık hizmeti almak için kim gelir? Samsunlu hastalara basit, muayene ve tetkikler için aylarca randevu verilemezken başkalarına nasıl sağlık hizmeti verilecek?
Özenlikle büyük can kayıplarına neden olan kanser ve kalp-damar hastalıkları başta olmak üzere birçok hasta için hayati önem taşıyan PET/MR cihazı hem Samsun’da yok hem de kullanması gereken bazı doktorların cihazdan haberi yok. Onkolojide hasta hizmetleri için bastırılan broşürlerde bir hastaya 30 dakika muayene süresi verilirken ki ancak yeter. Bir doktor bir günde 70 hastaya bakıyor, yani günde 35 saat mesai gerekiyor. Kurtarılabilecek hastalar vakit ve ilgi yetersizliğinden hayatını kaybedebiliyor.
Gazi Üniversitesi Sağlık Bakanlığı’ndan değil yaptığı projeyle bu cihazı alırken OMÜ sanal sorun üretmekle Türkiye’nin gündemine geliyor. Samsun’un bu şartlarda sağlık turizmiyle kalkınması bir tarafa, kendi ihtiyaçlarını karşılaması mümkün görünmüyor. Sağlık Bakanlığı’ndan belediyesine, üniversitesine kadar herkesin yapması gereken çok iş var.