Headbang - KANCANIN 20.YILI!
RAMPAGE : Röportaj No:141 | 25
Sadece İzmir'in değil, Türkiye'nin de aktif olan en eski heavy metal gruplarından biri olan Rampage 24 Mayıs Pazar günü Dawnfall ve Notwithstanding ile birlikte 20. yılını kutluyor. Grupla geçmişi yad ettik...
‘80 sonları ve ‘90 başları Türkiye’de heavy metal’in inanılmaz yoksunluklara rağmen müthiş örneklerle icra edildiği, tüm saçma sapan kavgalarına rağmen bu müziğin tüm ruhuyla yaşandığı yıllardı. İstanbul’da efsanevi Moda konserinin yapıldığı yıllarda Ankara’da Talip Sineması’nda, Bursa’da ise Tayyare Sineması’nda yerli gruplar peşi sıra çıkar, bugünkü yabancı grup konserlerinde olduğu kadar insanı salonlara tıkmayı başarırlardı. İzmir’de ise Ege Üniversitesi bu konserlerin merkeziydi. Bu konserlerin başrolünü ise beş grup paylaşıyordu; Reborn, Vertical End, I.D.E.A., Sacrist ve Rampage.
“TEK DÜŞÜNDÜĞÜMÜZ KAFA SALLATMAKTI”
Hazy Hill, Cultus, Mindvortex, Whisky, Dr.Skull, Metalium, Deathroom ve diğerleri… Bu grupların yaptıkları her şeyde acayip bir ruh vardı. Ne yalan söyleyeyim, bu ruhu günümüzde ancak Kronik’i, Nekropsi’yi, Pentagram’ı, Asafated’ı, yani o günlerden gelen birkaç grubu izlerken hissedebiliyorum. Rampage elemanları ile ayrı ayrı yaptığım söyleşilere bu mevzudan başlıyorum ve enteresandır Savaş Oğuz ile Ozan Erdinç’in yanıtları paralel çıkıyor. Ozan “Birkaç arkadaş, akort tutmayan gitarlar, teneke sesi çıkartan davulları toplayıp bir araya geldi mi, müzik yapmaktan başka bir şey düşünmezdi. Sesinin ne kadar kaliteli ya da güçlü çıktığı değil, armoninin ne kadar etkileyici olduğu ve çalanlara kafalarını ne kadar sallattığı önemli olurdu” derken, Savaş ise “Tek düşündüğümüz sahneye çıkmak, insanlara headbang yaptırmaktı” diyor. Bunu da başarıyordu Rampage. O dönemki konserlerde az boyun kası yapmadık. Sahnede Rüştü Fişekçi gibi “dünya üzerinde tek” diyebileceğimiz bir imaja sahip bir vokalist olmasına rağmen!
24 MAYIS 20.YIL KONSERİ
Rampage 24 Mayıs Pazar günü Alsancak Punta Rock Bar’da 20.yılını kutlayacak. Konserde çok özel iki grup da sahne alacak. İzmir’in ilk bandrollü albümüne imza atan Notwithstanding yıllardan sonra ilk defa çalacak. İzmir’in medarı iftiharlarından Dawnfall da özel bir şov sergileyecek. İki grubun Rampage’e ait birer şarkıyı cover’layacağını hatırlatalım. Bendenizin DJ’lik yapacağı konserde başka sürprizler de olabilir. Grubun eski elemanları Hakan Gökmen ve Cem Karal de orada olur umarız. Dokuz Eylül Üniversitesi Rock Kulübü’nün düzenlediği bu konseri kaçırmayın. www.myspace.com/rampagetr, www.deurock.net
THE HOOK VAKASI
Altı yaşında bir tren kazasında kollarını kaybettiği için protez kollar ve kancalarla yaşayan The Hook şu an 40 yaşını geçmiş durumda ama hala grubun en çocuk, en hayalperest adamı. Judas Priest’in ‘Riding On the Wind’indeki Halford çığlıklarını duyduğundan beri kafaya koymuş vokalistliği, Halford, King Diamond, Geoff Tate’e öykünerek vokalini geliştirmiş. Grup zaten etkilenimleri konusunda çok açık sözlü. “Etkilendiğimiz grupların tamamı; Metallica, Maiden, Megadeth, Accept ve diğerleri müziği dallandırıp budaklandırmadan müzik yapıyorlardı. Bugünkü gruplarda klasik heavy metal ruhunu çok nadir görebiliyorum” diyor Ozan. Aslında grup elemanlarının en çok sevdiği gruplardan biri Dream Theater. Aynı zamanda Karşıyaka’daki Gitarcı dükkanının sahibi ve hocası olan Savaş’ın “Experience” adında el altından dağıttığı, bu sene ise güncellenmiş versiyonunu yayınlatmak istediği bir virtüöz gitar albümü var. Grubun basçısı Okan Tan’ın da Nightwish tişörtü var:P Ama tüm bu etkileşimlere rağmen Rampage adı altında yaptıkları şarkıların temeli hep o klasik metal ruhuna yaslanıyor.
“MEZARA KADAR GİDER BU METAL AŞKI”
1995-2005 yılları arasında 10 yıl kadar Rampage’e ara verip, başka gruplarda çalmış, askerlik, iş, güç, evlilik gibi mevzulara girmiş olsalar da 2005’te geri döndüler. Bir yandan ilk albümlerinin kayıtlarıyla uğraşıyorlar, bir yandan da konserler, festivaller... Son olarak grubun son döneminde gruba bir başka kült İzmirli grup Sacrist’ten katılan Serkan’a soruyorum 20 yıl mevzusunu, “20 yıl kulağa inanılmaz geliyor tabii” diyor ve ekliyor: “Lisede ilk heavy metal dinlemeye başladığımda, büyüyüp iş güç sahibi olunca bırakırsın bu müziği denirdi hep. Ama hayatımın hiçbir döneminde metal dinlemekten, çalmaktan aldığım zevk, mutluluk değişmedi. Şunu söyleyebilirim: Mezara kadar gider bu metal aşkı.”