Aşk Peşinde Masallar – 7
Telafi Oyunu Davetinden Bir Sonraki Hafta:
Cuma günü saatler bir türlü geçmek bilmiyordu.
Mine kitap okuyarak, film izleyerek kendini oyalamaya çalıştı. Hiç birine aklını veremeyince vazgeçti.
Küveti doldurup, buruşana kadar içinde yattı. Evindeki mobilyaların bazılarının yerlerini değiştirdi. İstiklal Caddesi’ne çıkıp boylu boyunca yürüdü. Tramvaya binip, amaçsızca bir iki defa camdan dışarıyı izleyerek tünel ile meydan arasında gidip geldi. Manikür ve pedikür yaptırdı, saçlarına fön çektirdi. Uzun zamandır görüşmediği bütün arkadaşlarını telefonla aradı, konuşabildiği kadar uzun konuştu. Msn’e girip online olan herkesle amaçsızca lafladı.
Bir günün aslında ne kadar uzun olduğunu fark etti. Bir de, birini veya bir şeyi beklemenin dünyanın en zor ve yıpratıcı işlerinden biri olduğunu…
Sonunda saat 17:00’ye yaklaştığında güzel bir makyaj yaptı.
Ne giyeceğini düşünmesi gerekmiyordu, Volkan onu halledeceğini söylemişti. Bu yüzden üzerine bir sabahlık geçirip, merdivenlerden Volkan’ın dairesine çıktı. Zili çaldı.
Volkan hiç alışkın olmadığı bir kıyafetle kapıyı açtı. Ayağında her zamanki gibi spor ayakkabılar ve altında jean vardı. Ama olağandan farklı olarak bisiklet yaka bir t-shirt yerine jilet gibi ütülü bir beyaz gömlek giymişti.
Mine Volkan’ı daha önce gömlekle hiç görmemişti. “Çok şıksın. Sende hiç görmeye alışkın olmadığım kıyafetler.” dedi şaşkınlıkla Volkan’ı baştan aşağı süzerken.
Volkan muzipçe güldü: “Sen de kapıya daha önce hiç bu kadar seksi gelmemiştin sanırım. Sabahlık ha? Çok iyimiş. Kuşağını da biraz gevşetsen harika görünebilir. Gelsene içeri.”
Mine salondaki koltuğa oturdu. Volkan ikisine de birer kadeh kırmızı şarap doldurdu.
Ortalıkta bir kaç tane de mum olsa, Mine bunun romantik bir buluşma olduğunu ve az sonra Volkan’ın kendisine ilan-ı aşk edeceğini düşünmeye başlayabilirdi.
“Romantik buluşmaya sabahlıkla gelmiş bir kadın” diye düşündüğünde kendisini gülümsemekten alıkoyamadı.
Volkan, “Bu gece, gerçekten oyun oynamaya ve eğlenmeye hazır mısın?” diye sorarak Mine’yi daldığı düşüncelerden sıyırdı.
Mine “Üzerimde sabahlık olduğunu saymazsak, evet.” diye cevapladı gülerek ve heyecanla. Ne geleceğini gerçekten merak ediyordu.
Volkan cevap vermeden oturduğu yerden kalktı ve içeriye gidip, bir kaç dakika sonra elinde iki kutuyla geldi. Yere diz çöküp kutuları açtı. Birinde siyah, bilekten bağlamalı, ince topuklu iddialı ve çok şık bir ayakkabı duruyordu. Mine bu markayı Sex and the City dizisinden tanıyordu, gerçeğini hiç görmemişti.
İkincisinde de kırmızı püsküllü bir elbise vardı. Mine uzanıp, elbiseyi eline aldı, havaya kaldırıp çevirdi. Çok ama çok güzeldi. Birlikte izledikleri Great Gatsby filminden fırlamış gibi duruyordu.
Volkan tekrar koltuğa otururken, “Bunlar sevgilimin bu gece giyeceği kıyafetler.” dedi.
Mine neredeyse ağzındaki şarabı Volkan’ın beyaz gömleğine püskürtecekti. Doğru mu duymuştu? Volkan’ın bir sevgilisi mi vardı? Yoksa kendisinden mi bahsediyordu? Beyninden ardı ardına düşünceler geçerken, yanlış bir şey söylememek için kendisini zor tutuyordu.
Dönüp bir açıklama bekleyerek Volkan’a baktı.
“Bu akşam bir sergi açılışı var. Karma bir sergi. Çok ünlü fotoğrafçıların da fotoğrafları sergilenecek. Serginin organizasyonunu, sanata gerçekten yatırım yapan ünlü ve zengin bir iş adamı yapıyor. Bu yüzden alışılandan çok daha gösterişli bir sergi açılışı olacak. Katılacak davetli kitlesi de, basının ilgisi de, seni daha önce götürdüğüm diğer sergi açılışlarından oldukça farklı olacak.”
Ortadaki sehpaya sigarasını almak için uzanırken ekledi: “Benim de bir kaç fotoğrafım sergileniyor.”
Mine, Volkan’ın işinde ne kadar iyi olduğunu biliyordu. Onun hakkında internette araştırma yaparken, pek çok yazıya denk gelmişti. Volkan’dan “tutkulu”, “ezberleri bozan”, “hikaye anlatan”, “her seferinde daha çok heyecanlandıran”, “çapkın ve seksi” gibi tanımlamalarla bahsediyorlardı.
İçtenlikle ve mutlulukla “Tebrik ederim.” dedi. Kadehini uzatıp, “Giderek çoğalacağı şüphesiz başarılarına…” diye ekledi.
Volkan, kadehini onunkine tokuştururken, “Ben de seni tebrik ederim.” dedi.
Mine anlamamıştı. “Neden ki?” diye sordu.
Volkan’ın yüzüne muzip gülümsemesi yerleşmişti. “Sergilenen fotoğraflar, senin fotoğrafların çünkü.”
Mine kıpkırmızı oldu. Volkan’ın kendisini çektiği fotoğrafların hiç birinde gerçekten giyinik değildi. Volkan’ın pornografik fotoğraflardan hoşlanmadığını biliyordu. Ne zaman poposu veya göğsü görünse, “Saçını öne at.”, “Biraz şu tarafa dön.”, “Şu gölgeye gelsene, yalnızca ellerin güneşte kalsın, geri kalanı çok belirgin görünmesin.” gibi komutlar verirdi. “İnsanların hayal etmesine izin vermek gerekir. Her şeyi göstermektense, onları sadece hayal kurmaya ve gerisini zihinlerinde canlandırmalarına yönlendirmek en güzelidir.” diye açıklardı bunu da. Çektikleri fotoğrafların pek çoğunda, peruk veya şapka gibi aksesuarlar da kullanmışlardı. Yine de Mine paniklemişti.
Ailesinden veya arkadaşlarından biri o fotoğrafları görürse ve dikkatli bakıp kendisini tanırsa, onlara bu durumu nasıl açıklardı ki?
“Sanat için soyundum” mu diyecekti?
Poz verirkenki rahatlığı bir anda buharlaşıp uçmuştu, şu anda hissettiği şey utanç ve korkuydu.
“Volkan ben o fotoğrafların hepsinde oldukça çıplaktım.” diye kekeledi.
Volkan sakince gülümsedi. “Merak etme, güven bana. Bilmeyen hiç kimse o karelerdekilerin sen olduğunu anlayamaz. Ancak sen söylersen ve bunu bilerek bakarlarsa, hak verirler. Hepsi son derece güzel ve seksi. Rahatsız edici bir şey olsaydı, zaten ben sevmezdim biliyorsun.”
Mine’nin o anda Volkan’a güvenmekten başka bir çaresi yoktu. Zaten başka ne yapabilirdi ki? Serginin başlamasına yalnızca birkaç saat kalmışken, fotoğrafların sergiden kaldırılmasını mı isteyecekti?
“Benim kesinlikle biraz daha fazla şaraba ihtiyacım var.” dedi, elindeki kadehi kafasına dikerken. Eli titremeye başlamıştı.
Volkan, Mine’nin kadehini tekrar doldurdu. “Oyunu merak etmiyor musun?” diye sordu.
Mine, panikle oraya niçin geldiğini ve oyunu tamamen unutmuştu. Aklından hala birlikte çektikleri kareleri geçirip duruyordu.
“Ediyorum tabii ki.” diye cevapladı, elindeki kadehi tekrardan kafasına dikerken ve elinin titremesini zaptetmeye çalışırken.
Volkan sakince arkasına yaslandı. “Ben bu tarz sergilerde genellikle çok sıkılıyorum. Gelenlerin büyük bir çoğunluğu, aslında fotoğrafla hiç alakası olmadığı halde iş adamının hatırı üzerine gelenler, yalnızca kendisini göstermek için orada bulunanlar veya hayatı boyunca hep sanata ilgi göstermiş olduğunu ispatlamaya çalışan kişiler olacak.”
Şarabından bir yudum daha aldıktan sonra, muzip gülümsemesiyle devam etti: “O yüzden diyorum ki, bu akşam birlikte bir oyun oynayarak eğlenelim. Sen benim bu akşamlık sevgilim ol. Genç fotoğrafçı ve kim olduğu meçhul sevgilisi olarak gidelim sergiye birlikte. Ne istersen yapabiliriz, kavga edebiliriz, yılışık bir çifti oynayabiliriz, olay çıkartabiliriz. Kendimiz gibi veya tutarlı olmak zorunda bile değiliz. Herkese nasıl tanıştığımız hakkında canımızın istediği saçma hikayeleri anlatabiliriz. Nedense saçma bir şekilde, sanatla uğraştığında aykırı bir hayatın olmasını doğal karşılıyor herkes. O yüzden sen ne istersen yapabiliriz bu gece. Ne dersin?”
Yayınlandı: HAYAT VE AŞK | Etiketlendi: aşk peşinde masallar, HAYAT VE AŞK, hikayeler
Aşk Peşinde Masallar – 6
Milliyetsiz Bir Ütopya: Bonjuk Bay
“Aşk Peşinde Masallar – 7” üzerine bir yorum
Geri bildirim: Aşk Peşinde Masallar – 8 – Bir Doz Minik Güzel Şey
Aşk Peşinde Masallar – 8
Aşk Peşinde Masallar – 5
Aşk Peşinde Masallar – 7 hakkında Aşk Peşinde Masallar – 8 – Bir Doz Minik Güzel Şey
Milliyetsiz Bir Ütopya: Bonjuk Bay hakkında dunyalideli
Milliyetsiz Bir Ütopya: Bonjuk Bay hakkında handan
Aşk Peşinde Masallar – 6 hakkında Sezen
Aşk Peşinde Masallar – 6 hakkında efulial
HAYAT VE AŞK (21)
NOT DEFTERİM (21)
adana almanya alışveriş amman antwerpen aşk peşinde masallar bakım bar beach belçika berlin bozcaada bozcaada caz festivali cafe chios club DAHAİYİBEN diy dizi dişisel doğu ekspresi doğum günü fas festival fez film gaziantep haftasonu kaçamakları hamam HAYAT VE AŞK hayatveaşk hikayeler istanbul istanbul'da turist olmak istanbula yakın kaçamaklar isviçre izmir kahvaltı kahve kars kempinski kitap kuyucak köyü lavanta marakeş marmaris mekan meyhane müze müzik norveç NOT DEFTERİM online shopping ortadoğu oslo otel parti restoran sahara sakız adası sanat sergi SEYAHATLERİM shankra tarifler tembel kız mutfakta teos teşvikiye türkiye yunanistan yurtdışı çöl ürdün ısparta şanlıurfa
şuraya da güzel bir gün batımı manzarası bırakıp pazartesi günü içimizi açalım! ❤️ #gumusluk #bodrum #turkey #sunset #instadaily #mytravelgram #summer #summerlover #view #seaside #instago #wanderlust
hadi o zaman!! 🎈🎈#semacenkgettinglegalized #wedding #party #bodrum #instadaily
bitmeyen yaz 🌸 #insadaily #weekend #summer #sun #happy #pool #bodrum #instatravel #wanderlust
Sonsuza dek birlikte, mutlu, ihtiraslı olma ihtimalimizin, metroya bindiğimde bomba patlamasından daha az olduğu bu dünyada, stratejilerle vakit kaybetmek istemiyorum. ~ hazal yılmaz / anlam arama #instadaily #streetart #graffiti #balat #istanbul #wednesday #happy #summer #street
Hayal kurmak için hamaktan güzel yer mi olur!! Geçtiğimiz haftasonunda, harika ortamlarda keyif çatarken Mine ve Volkan'dan da çok bahsettik. Hikayenin geri kalanı aklımda oluştu gibi. Heyecan ve muziplik dozunu biraz yükseltelim ne dersiniz? ✨ Aşk Peşinde Masallar'ın yepyeni bölümü #mushaboom8 de! Salılar sallansın, aşklar çoğalsın. #nature #happy #chill #catalca #weekend #chillax #green #instadaily #mytravelgram #travel #wanderlust #moodnation #ootd #love
çünkü kendinle dalga geçebilmek, birlikte sushi yeme fikrine yükselip ikitelli'den kuzguncuk'a gitmeye üşenmemek, "ya ben bostanı görmek istiyorum" diye tutturabilmek, mantıklı davrandığında seni yadırgayıp endişelenmeye başlayan arkadaşlara sahip olmak, bitmeyen bir yapılacak işler listesine sahip olsan da mesai bittiğinde şalteri kapatabilmek, bir pazartesi gününde bu kadar çok kahkaha atabilmek çok güzel ❤️ bir de bazı evlerin manzaraları çok güzelden de güzel! sanırım ben çalışmayı, en çok hayatıma eklediği güzel insanlar yüzünden hala seviyorum! #monday #happy #laugh #green #afterwork #kuzguncuk #istanbul #instadaily