Önyıkamalı huzur / Psikoloji / Milliyet Blog
Yaklaşık iki saat, ve büyük bir düş kırıklığı. Şu anda sadece bir çamaşır makinesi seyretmek istiyorum, nedenini bilmediğim bir takıntı bu benim için. Televizyondan daha ilgi çekici onu izlemek benim için. Tek yapabildiği dönmek değilmiş gibi.
Kendimi hayal ediyorum, sadece yüksek sesle derin anlamlı şarkılar arıyorum kulağımda ve ona bakıyorum. Belki arada dalıyorum ama hiç gözümü kırpmıyorum. Aynı anda binlerce harf sıralıyorum, bazılarını öne alıyorum bazılarını iyice geriye itiyorum. İşe yaramasını umarak. Çağrışımlara inanılmaz şaşırıyorum. Geri sarmak çok zor oluyor. Nerden geldim buraya dememek için zor tutuyorum kendimi, biliyorum onların içinde yine o huzur yok. Hepsinin karışmasını izlemek istiyorum burada olma amacım bu.
Sanki benim orada yatay olarak dönen milin içindeki, benim hayallerim, çelişkilerim, benim zayıflıklarım… Bazen de kendimle fazlasıyla özdeşleştiriyorum. Hem temizliyorum geçmişimi, hem de anlaşılmaz hale getiriyorum, benden sonra olası bulacaklar için. Bir ara dünyanın dönüş yönünü seçiyorum düşüncelerim için, yok yok tam tersini. Biraz da hırpalıyorum bilinçli bilmezliğimle. Neden arındırıyorum ki onları, bencilliklerimden mi? Yoksa diğerlerinden bulaşanlardan mı? Hevesle bunun huzur getireceğine o kadar inanıyorum.
Nazik davranıyorum onlara aslında başlarda, iyice dolandırıyorum çeperlerinde. Tüm hayatımı ön yıkamayla birlikte ufak bir temizliğe sokuyorum, unutulması gerekenleri biliyorum. Ne kadar da anlamlı kirler buldum geçmişimde. Sonra birden uzaklaşması gerekenlerden çabucak kurtulmak isteğinin verdiği heyecan kaplıyor, resmen ürpertiyor, titriyorum. Hızlıca çeviriyorum her şeyi, istemediklerim kaçacak yer arıyor. Bazıları iz bırakmış olacak biliyorum ama en azından eskisi kadar belirgin değiller hayatımda. Hiç bir şey yer değiştirmedi baharımda, sadece bu bir gereksiz temizliği.
Kapağını açtığımda görüyorum ki yer değiştiren şeyler var, güzel bir koku yayılıyor. Biraz kırışmış anılarım ama art niyetli değiller, biliyorum. Her şey yoluna girecek. Ah ne kadar güzel bunu biliyor olmak. Öğütler de almış durumdayım, hayatta renkliler de var beyazlar da. Bir arada nasıl ele alabilirsin, sonuçlarına katlanamayacaksan. Son kez bakıyorum, son yanan ışığı da kaybetmek için, ilkel zaman makinemdeki. Yeni zamanları yaşamak için yeterince yerim var, neşelenmek için de enerjim. Garip biliyorum ama bu benim huzur bulduğum, kimileri için külfet yaratan, dönüştürücü. Kim inanabilir ki?