Edebiyat Okulu: Ahmet Arif
AHMET ARİF (1927)
Şair ve gazeteci kimlikleriyle öne çıkan ve asıl adı Ahmet Önal olan Ahmet Arif, 21 Nisan 1927'de Diyarbakır'ın Hançepek semtinde doğdu. Liseyi, Diyarbakır Lisesinde; üniversiteyi Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümünde okudu.
Ahmet Arif, 1950 yılında Türk Ceza Yasası'nın 141. maddesine aykırı davrandığı için iki yol sonra da gizli örgüt kurma iddiasıyla tutuklandı. Cezasını çektikten sonra Ankara'ya yerleşen Ahmet Arif, teknik işlerle uğraşmaya başladı. Gazetecilikten emekli oldu.
İlk şiiri "Millet" dergisinde yayımlandı. 1948-1954 yılları arasında "Yeryüzü", "Beraber", "Yeni Ufuklar", "Seçilmiş Hikâyeler", "Kaynak" dergisinde yayımladığı şiirleriyle tanındı. 1968'de yayımladığı ve tek kitabı olan "Hasretinden Prangalar Eskittim" kitabıyla ünlenir. Kitap, kısa sürede baskı rekoru kırar.
Ahmet Arif, 2 Haziran 1991'de geçirdiği kalp krizi neticesinde Ankara'da yaşamını yitirdi.
Nazım Hikmet çizgisinde toplumcu gerçekçi şiirler yazar.
Şiirlerinde hep ezilen insanı ve ezilenlerin kardeşliğine vurgu yapar.
Türkçeyi en iyi kullanan şairlerin başında gelir.
Şiirlerinin birçoğunu türkülere dayandırır.
"İmge Ustası" olarak tanınır. Bu konuda genç şairlere örnek olur.
Özgün, ezgili çağdaş şiirler kaleme alır.
Doğu Anadolu Bölgesi'nde yaşayan insanları duygusal ve acıklı bir şekilde anlatır.
Lirik, epik ve koçaklama tarzını kusursuz bir kurguyla kullanarak özgün, tutkulu ve bir o kadar da ezgili şiirler yazar.
Toplumcu şiirlerden oluşan "Hasretinden Prangalar Eskittim" tek kitabı olarak bilinir.
Günümüz şiiri üzerinde büyük etki oluşturur.
Şiirlerinin çoğu bestelenir.
Ahmet Arif'in Şiirlerinden Örnekler
Gönderen Edebiyat Okulu zaman: 10:14:00