Levent Kırca'nın Son Mektubu - Uygar Haber
Hayatını kaybeden komedyenden ders niteliği taşıyan veda mektubu...
13 Ekim 2015 Salı 22:42
Geçtiğimiz Temmuz ayında karaciğer kanseri tehşisi konulan ve kemoterapi tedavisi gören Levent Kırca dün hayatını kaybetti. Bir hafta kadar önce durumunun ağırlaşması üzerine hastaneye kaldırılmıştı. Ünlü oyuncu Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim Araştırma Hastanesi'nde tedavi görüyordu. Levent Kırca aramızdan ayrıldı ama bizlere güleceğimiz binlerce mizah dolu sahne ve bir mektup bıraktı. Mektubunda siyasi mesajlardan tutun da hayat üzerine dersler çıkarılacak mesajlar vardı.
1974'de TRT ile girdim hayatınıza. O günden bu yana baya bir zamanınızı aldım. 41 yıl… Yürekten teşekkür ederim, anılarınızda bana yer açtığınız için.Hayatımda sayısız ödül aldım. Renk renk, biçim biçim. Altından olup da bir şey ifade etmeyeni de var, tenekeden olup da paha biçilmezi de. Aldığım ilk bir kaç ödülü çalışma masamın üstüne koydum. Çalışacak yer kalmayınca camlı bir dolaba koydum. Dolap isyan edince odamı onlara tahsis ettim. Evi istila ettiklerinde ise sokakta kaldım.'Hepsi birer ödüldü, hepsi eşitti'
Arada bir onları ziyaret ettiğimde hiç dertleri olmadığını gördüm. Üzerlerindeki toza rağmen şikayet edeni yoktu. Hepsi yerini biliyordu. Birbirlerine saygılılardı. Hiç kavga etmediler. Birbirlerini yemediler. Bir arada mutlu mesut geçindiler. Altından da olsalar, tenekeden de olsalar, hepsi birer ödüldü. Hepsi eşitti.Toprak aynı toprak, su aynı su
'Ahh, o eski zamanlar'Bu mektubumu sizlere değerli bir film festivali vesilesiyle yazıyorum. O yüzden benim için yeri çok ayrı olan bir yönetmenden alıntı yapmakta sakınca görmüyorum. Woody Allen'ın Midnight in Paris filminde zaman atlamaları vardır. Film günümüzde başlar, basit ama fantastik bir yöntemle sürekli geçmişe gider. Filmde o geçmiş dönemler içerisinde Ernest Hemingway, Dali, Picasso, T.S. Elliot, Edgar Dega, Luis Bunuel gibi önemi tartışılmaz insanlara rastlarız. Hepsi, hangi dönemde yaşıyor olurlarsa olsun, kendi geçmişlerinin her zaman daha iyi olduğunu ve ona özlem duyduklarını belirtirler. Hepsinin ağzından "Ahh, o eski zamanlar" cümlesini bir kez duyarız. Filmin ana önermesi ise sonunda en güzel ânın, içinde bulunduğun, yaşadığın an olduğunu belirtir.'İster misin ödül beni mahkemeye versin?'
Dik durun... Adil olun, sabırlı olun, enerjinizin sirayet etmesine müsaade edin. Daha iyi bir dünyada görüşmek ümidiyle. Atatürkle kalın, cumhuriyetle kalın, hoşçakalın!!