HER TÜRK KURTULUŞ SAVAŞINI UNUTMAMALI
13:1725 Nisan 2018
Karahacılı Köyü’müz Kırşehir Ankara karayolu ile Kırıkkale Çelebi karayolunun kesiştiği, dört yol denen mevkide, yedi köyün ortasında küçük ama şirin bir köydür. Çocukluğumuz hep bu şirin köyde geçmiştir. En güzel baharları, en güzel anıları bu köyde yaşamışızdır. Evde kardeşlerimizle oyun oynarken ne zaman sesimiz biraz fazla yükselse Rahmetli Babaannem neyinize şımarıyorsunuz diye çıkışırdı. Neden diye sorduğumuzda ise biz savaş gördük, kıtlık gördük, yokluk gördük, boş vakit öldürmeyin dersinize çalışın derdi.
Babaannem 1910 doğumluydu. Annesi ve babası küçük yaşta vefat ettiklerinden anne baba şefkatini görememiş, üç kız kardeş amcalarının yanında öksüz ve yetim büyümüşlerdi. Rahmetli babaannem savaşla ilgili anılarını şöyle anlatırdı. Siz ne gördünüz bir eliniz yağda, bir eliniz balda derdi. Sekiz dokuz yaşlarında idim. Emsallerimizle oyun oynarken, büyüklerimiz atlılar geliyor diyerek Dörtyol mevkiine doğru kaçıştıklarını gördük. Biz çocuklarda peşine düştük. Atlılar maşat yolundan ağır ağır çıkıyorlardı. Belli ki uzun yoldan gelmişlerdi. Atların yorgun oldukları her halinden belliydi. Atlılar durdu, komutanları atından yavaşça indi, (sonradan Atatürk olduğunu söylediler) biz çocuklara yöneldi. Ablam saçımı taramış ikide belik yapmıştı. Geldi bir baba şefkatiyle saçımı okşadı. Babamız yoktu. Baba şefkati görmemiştik. Doyasıya sarılmak istedim. Ancak, atlıların acelesi vardı. Vakitleri kıymetliydi. Sonra köyün büyüklerine dönerek savaşın ehemmiyetini anlattıktan sonra tekrar atlarına binerek gözden yavaş yavaş kayboldular. Hatırımda kalan saçımı okşarken sadece masmavi gözleri oldu. Köyümüz savaş görmedi ama savaşın etkilerini yıllarca yaşadık. Düşman Haymana’ya kadar gelmişti. Polatlı’dan top seslerini duyardık. Der ağlardı.
Biz altmışına merdiven dayamış ülke sevdalıları olarak büyüklerimizden çok nasihat almıştık.
Çocukluğumuzun 23 Nisan Çocuk ve Ulusal Egemenlik bayram kutlamalarında hep yağmur yağardı. Tüm çocuklar yağmurdan kaçarken ben kaçmaz iliğime kadar ıslanır eve öyle gelirdim. Annemler kızdığında ise Anne, atalarımız bu güzelim memleketi bize bırakırken az mı fedakârlık yaptılar, boşa mı şehit oldular, yılda bir defa ıslanmam çok mu derdim çocuk aklımla. Büyük Türk Milletinin evlatları olarak geçmişimizi unutmadan, geçmişten ders çıkararak, geleceğe umutla bakmalıyız. Geçmişte atalarımızın yaptığı kahramanları asla unutmamalıyız.
Büyük Türk Milletinin çocuklarına bu bayramı hediye eden Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarının ruhları şad olsun.
ÇOK GÜZEL ÖRNEK OLDUNUZMilletin-vekilleri