elchattabib: "BENİ SEVİYORUM"...!
biraz olsun kendini beğenme duygusuu....
var mıdır, yok mudur?
"vardır" mı diyorsunuz?
yok canım. nerden çıkardınız?
kendini beğenmişlik olmaz mı bu?
ha, yukardaki resim mi?
bizim konu mankenimiz o.
ver parayı, istediğin şekle girer kerata :)
ben de kendimi beğeniyorum galiba.
oysa bir yandan da korkuyorum beğenmekten.
kibir bu şakaya gelmez....
"akılları pazara çıkarmışlar herkes yine kendi aklını almış" derler.
niye öyle olmuş bilen var mı?
herkes anştayn'ınkine saldırmamış mı?
burda da bir ölçü, bir ayar olmalı....
kendini beğenmek = kibir midir?
(ingilizce) arrogance, haughtiness, pride, snootiness
(türkçe) Kendini büyük görme, başkalarından üstün tutma, büyüklenme,
kendini beğenme, kurum, kibirlilik, gurur, küstahlık, haddini bilmeme, özsaygı, izzetinefis, onur, haysiyet, şeref, tafra, gösteriş, ihtişam...
e be haddini bilmez sözlük,
ne bulduysan yaz bakalım.
tam karşılığı hangisidir insafsız!?
hepsi farklı şeyler bunların.
durun!... belki birisi uyar.
cümle içinde kullanmaya devam edelim hele :)
hakikaten icad eden güzel yapmış.
elim, parmak izim, yüzüm,
gözüm, kaşım, dna'm... benzersizim.
yapmadığım işler var.
yaptıklarım ya kusurlu ya eksik ya yarım.
işin kötüsü mükemmeliyetçi bir yanım da var.
hayallerimi gerçekleştirmeye gücüm yetmiyor,
zora gelemiyorum, pek tembelim ve aceleci.
"şuna bak kendini bişi sanıyo" deriz mesela...
bunu nerden anlarız?
havalarını kontrol ederiz.
önler 28, arkalar 30 psi den yüksekse biraz havasını almak lazım.
havalara girmek de ne demektir?
yok bakmam bu sefer sana sözlük... gözlük, kibirli dörtgöz!
(kapsamlı sözlükleri sevmiyorum da)
kendini bişey sanan kişi havalara girmiştir evet
ve gıcık olunmaya müstehaktır.
ilk fırsatta lafı sokar rahatlarız.
ya gerçekten bişeyse...
serbest midir o kişiye,
gerim gerim gerinmek ve de kasılmak?
zira daha önce büyük adam dedik
bir iki üç dört beş altı yedi yazıda zor toparladık.
gerçekten bişey olanların gerilmeleri, kasılmaları geçmiştir
pamuk adam olmuşlardır onlar.
biz onlara büyük adam da deriz.
gerilen, kasılan olursa
laf sokmakta hiç tereddüt etmeyiniz.
hatta o kasılmış kişi yüksek makam ve mevki sahibi ise
tek bir lafın bile çok büyük sevabı vardır bilesiniz :)
hem kendini bilen ;
bunu bilir havalara girmez.
ilmin gerçek sahibini bilir havalara girmez.
bu formüle göre işlemin sonucu;
kendini bilmemek=kibir ola, caaak...tır.
öyleyse kendini bilen kişi kendini sevebilir.
tehlike geçmiştir :)
muhakkak ki en doğrusunu Allah bilir.
müseccel müsebbib K®HAN zaman: 12:50
etimek: ben, benlik, gurur, hava kontrol, pamuk adam, saki rouva, sen
En doğrusunu Allah bilir. Yarattığı kendini beğeniyor ise ne mutlu "O"na ve ve yarattığına =)
İlahi Korhan ilginç adamsın vesselam =) İlk fotoğraftaki amcamın yüzündeki memnuniyet ve mutluluğa bakar mısın? Onun gibi hissetmeyen ne çok güzel vardır bu dünyada:)
kendini sevmeyen adamdan ya da kadından korkulur. muhtemelen seni de sevmeyecektir. sen ona azıcık ilgi göstersen, ne kadar yanlış yaptığını göstermek için kendinin tüm sevilmeyen taraflarını en kısa zaman içinde gözleri önüne serecektir. tek demek istediği "git" tir. git ve beni mutlu etme. zordur böyleleri.
kibirse dünyanın en sıkıcı şeyi. saatlerce kendini anlatır, senin sadece beklemeni veya onay sözleri ve onun hakkındaki iltifatları söylemeye iznin vardır. ağzını açıp, bir şey anlatmak istesen o an susturulursun, hatta suçlanırsın. bunun arkasında da sevgisizlik çıkar muhtemelen, ama bunlar yaradılanları sevmez, kendilerini beğenirler, hatta yaradan da üstün görür. böyleleri de zordur.
ondan bizler inşallah kendimizi severiz, ama beğenmeyiz. uyanık oluruz hıyar taraflarımıza karşı da.
amca diyerek konu mankenimizin kalbini kırdığının farkında değilsin Allah bilir :)
ama çok güzel bi noktaya temas ettin;
ki "güzel insan hayatından memnun insandır" diyebiliriz.
ki konu mankenimiz de bunu kırılan kalbine merhem yapabilir.
ama onun gibi hissetmeyen çok güzeller bizden şikayetçi olabilir :)
oldu olacak bilmeyen kalmasın;
biz kibirliler siz konuşurken dinlemeyiz sizleri
çünkü o esnada
bir sonra söyliyceğimiz tarihi lafları tasarlarızdır hep.
ne münasibet canım...
kibirimizle de gurur duyarız,
ulen şakası hoş ama dii mi?
ben hep kibirliyi oynamak isterdim tiyatroda.
insan oğlunun herşeye kabı var ha.
hem kibirlilik olmasaydı mütevazilik nerde başlayıp nerde bitecek bilemezdik.
Özlettyn kendini,cümlelerini,tarzını. =)
Eline saalık güsel olmuş.
Ben insanların sorusuna evet güzelim diye cvp verince şaşırıyorlar.
Diyorumky;evet güzelim ama benden kaynaklı ya da emeklerim sonucunda olmuş birşey değil ki bu övüneyim? Allah vergisi.Zekam ve yeteneğimde Allah vergisi ama geliştirmek benim elimde.Onlarla övünürüm.Ama güzelim diye açıkca söyler mütevazilik etmem.Çünkü o tamamı Rabbimden gelen bir durum.Bunun farkında olup rahatlamak bu duruma yaslanmakta insanı bi tuhaf gösteriyor aslında =) Yinede,benim etrafım alışık tuhaflıklarıma.. =)
özletmek için vermiyorum araları.
aklımda olanı yazmak istemiyorum sadece.
benim içinde yeni olsun taze olsun fikirler,
aklıma geleni yazayım istiyorum.
bazen bir resim görüyorum altına yazıyorum,
bazen bir yazı yazıyorum resim arıyorum ya da bişiler tasarlıyorum.
bakılsın okunsun düşünülsün diye gülümsetmek için okuyucuyu
okuyucuların içinde ben de varım.
ben bir yazımı tekrar tekrar okuyorum.
benden çıkınca bana yabancılaşıyor.
benim yazım gibi hissetmiyorum.
en az sizin şaştığınız kadar şaşıyorum kendime.
halim nere varacak bilmiyorum :)
korhan doğru söyle yoksa resimdeki sen misin?
bu konudaki resme mi?
altaki mi üstteki mi?
ne farkeder ki....
bak bu da resim,
gözlük, ceket kıravat emanet,
ama gözler tıpkı benim :)
es_RA dedi ki...
tam da bunun üzerine düşünürken.
İnsan galiba her zaman önce insan olduğunu hatırlamalı. Güzellik nihayetinde bütün bir kavram, görüntüden de ötede.
birisi, hayatı huzurlu ve düzenli insanları çok güzel buluyorum demişti. yüzleri ışıl ışıl.
Beğenmemezlik, yahut kibir düşününce ne kadar da huzursuz ve yorucu şeyler.
Arada yakalanıyoruz bu illete ama maalesef ki.
Kibirli olmadan, kasilmadan, baskalarina tepeden bakmadan kendinden hosnut olsa insan? Olmuyor mu?
sanırım dozunu kaçırmadan, başkalarına ukalalık ve küçültülmüş bakışlar atmadan kendini beğenmiş çok yerinde olur. Allah hepimize farklı güzellikler farklı meziyetler vermiş. Herkezin iyi ve kötü oldupu konu, durumi yaşam biçimleri var.
en güzel söz şükretmektir. sevgiler
"Beğenmemezlik, yahut kibir düşününce ne kadar da huzursuz ve yorucu şeyler."
demek zararı karşındakinden çok kendinedir.
sigara gibi bir alışkanık mı ki bu,
zararına rağmen bırakılamasın?
herkeste aynı etkiyi göstermiyor olabilir.
siz mütevazi misiniz yoksa :)
olur yani, bize uyar.
ama pek zor sanırım bu iş
zira pek az kişide görülüyor.
kendimizden memnunuz da şikayetimiz benliğimizden.
hayatı biz idare ediyoruz sanmasak bazen...
hata yapmamak mümkün değil ama
hatasını bilmek yeter insana zaten.
"Ne çıkar ateşböceği sansalar seni... yıldızsan ateşböceği sanılmaktan korkmazsın ki :)R.TAGORE"
aaa ben korhan yazacaktım ne yazmışım, özür dilerim gerçekten şimdi yoruma bakınca farkettim yoksa hala farkında değilim. Çok pardon. :(
ve bu konuda aynı yazarın enfes bir şiiri, müsait bir zamanda okursan sevinirim. http://akrepkizi.blogspot.com/2008/10/dnyorum-da-tagore.html
hoşbuldum:) bu blogla tanışmak güzel oldu
sen de hoşgeldin:)
ASLI AKER dedi ki...
Kişi kendini bilmeden de sevebilir gayet kendini.. Kişi kendini bilerek de sevebilir kendini yine. Ama ilkinin kibire varması daha çabuk olur sanki.
İkincisi nispeten "ehlileşmiş" bir sevgidir ne de olsa. Tabi kişi kendini bilmek noktasında objektif davranabilmiş, kendini hem başkalarının hem de kendisinin terazilerinde tartabilmişse eğer.
Genel itibariyle katılıyorum yazdıklarına. Gece gece aklıma bir çengel taktı bu yazı...
kendini bilmek de iyidir...
neden üzüldün ki?
sen yanlışlıkla söylemişsin
bilerek söyleseydin daha da hoşuma giderdi.
zira beni sevenler küçükken hep bana böyle söylerdi :)
işin ehlinin yazıma nazar etmesi açıkçası beni heyecanlandırdı.
sonraki yazılarımda da
gözünüzü üzerimde hissedip
bu gerginlikle yazacağımı bilmenizi isterim.
işi ciddiye bindirdiniz.
kibirin yanında daha bi havalı durur :)
Bana hersey beni hatırlatıyor...=)
nasıl olmuşda ben sana laf yetiştirmemişim hayret!
yazdığından haberim olmadı ki
gogıllarda hata yaparmış demek ki
hani sen kendini bu kadar önemserken
benim es geçmem...
al sana cinayet sebebi :)
Öncelikle bloğunuzdan haberdar ettiğiniz için müteşekkirim :)
Gelelim kendini beğenmek veya sevmek mevzusuna,
ilk olarak sevmekten ne anlamamız gerektiğini bilmemiz lazım diye düşünüyorum. Şöyle ki; hoşlanmak, hayran olmak, ilgi duymak vb.. duygularla sevmek arasında dünyalar kadar fark vardır.
Hoşlanmak ve hayranlık daha çok gözlerde, ilgi ise zihinde olur. Ama sevmek yürek işidir !
Bu olgular genel olarak etraf ile ilişkilendirilse de, bu fakir kendimize olan hislerimizinde bu boyuttan bakılması taraftarı :)
Yani ki kendini seviyormusun, beğeniyormusun, hayranlık mı sadece falan filan.. uzar gider. Bunların cevabı net olarak verilebilirse işin içinde "kibir" illetinin olup olmadığı daha net anlaşılır...
Ünsüz ünsüz düşünür iken ünlü düşüncelere sevkettiniz ya neyse :)
Lafı uzattığımın farkındayım da ne yapim ben dursam parmaklarım durmuyor, son olarak hoşgeldim, hoşbulunurum inşallah...
hoş geldiniz ve biz hoş bulduk sizi.
kendini eksiksiz görmekse tehlike...
eksiklerini hatalarını görebilmekse hoş...
kendine aşık olmanın yada lanet okumanın yanlış olduğu zaten ortada.
ki ikiside kişinin gelişimini firenler.
bizde sizin bloğunuz için aynı duyguları besliyoruz :)