Ekmeklik buğday genotiplerinin in vitro ve in vivo koşullarında kuraklığa dayanıklılık yönünden değerlendirilmesi
Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı
Tam Metin / Full Text (1.730Mb)
Okursoy, Melda Yalçın
2003-2004 ve 2004-2005 ekim yıllarında Trakya Üniversitesi Tarla Bitkileri Bölümü Deneme Alanında yapılan bu araştırmada in vitro ve in vivo (saksı ve tarla) koşullarda 15 buğday çeşidi kurağa dayanım yönünden incelenmiştir. Onbeş buğday çeşidi, Pehlivan, Flamura 85, Saraybosna, Milena, Prostor, Dariel, Kıraç 66, Altay 2000, Sagittario, Gediz 75, Golia, Sadova, Bezostoja 1, Todora ve Süzen, materyal olarak kullanılmıştır. Denemeler in vitro ve in vivo koşullarında tesadüf parsellerinde faktöriyel deneme olarak kurulmuştur. Tarla denemeleri ise tesadüf blokları deneme desenine göre yürütülmüştür. Çalışmada tane verimi, başaklanma gün sayısı, bitki uzunluğu, başak uzunluğu, ana başakta tane sayısı, ana başakta tane ağırlığı, mumsuluk, bayrak yaprak alanı, bayrak yaprak açısı, stoma sayısı, tek bitki tane verimi, kılçıklılık, hektolitre ağırlığı, 1000 tane ağırlığı, sürgün ve kök ağırlığı, sürgün ve kök uzunluğu, sürgün ve kök kuru madde oranı, farklı dönemlerde yaprak sus tutma kabiliyeti kriterleri incelenmiştir. Çalışmada farklı kuraklık ortamlarında in vitro ve in vivo koşullarında incelenen özelliklerde önemli oranda azalmalar meydana gelmiştir. Ekmeklik buğday çeşitlerinin farklı kuraklık ortamlarından değişik düzeylerde etkilendikleri belirlenmiştir. Tarla koşullarında 2 yıl süresince yapılan çalışmalarda tane verimi 301.00 -552.00 kg/da, ikinci yıl ise 282.92-623.33 kg/da arasında değişmiştir. En yüksek yaprak su kayıp oranı 159 g ile Golia ve Prostor çeşitlerinden elde edilmiştir. En az yaprak su kayıp oranı ise 62.67 g ve 63.67 g ile sırasıyla Flamura 85 ve Kıraç 66 çeşitlerinden belirlenmiştir. . Anahtar Kelimeler : Ekmeklik buğday, makarnalık buğday, kuraklık, bitki uzunluğu, başak uzunluğu, 1000 tane ağırlığı, in vitro, in vivo, yaprak su tutma, stoma sayısı, tane verimi, PEG, kurağa dayanıklılık.
In this research carried out in the research area of Field Crops Department, Tekirdag Agricultural Faculty in Thrace University in 2003-2004 and 2004-2005 growing period, it was aimed to determine the drought resistance of fifteen wheat cultivars under vitro and in vivo conditions. This research, based on the random blocks of experimental design with three replications for field experiment and factorial random plot of experimental design in vivo and in vitro conditions with six replications. Pehlivan, Flamura 85, Saraybosna, Milena, Prostor, Dariel, Kıraç 66, Altay 2000, Sagittario, Gediz 75, Golia, Sadova, Bezostoja 1, Todora and Suzen wheat cultivars were used. Grain yield per main spike, grain yield per decare, number of heading days, plant height, spike length, number of grain per main spike, weight of grain per main spike, lag leaf area per plant, number of stomata, test weight, thousand kernel weight, shout and root weight, shout and root length, dry matter weight of shout and root per plant, leaf retention ability in different conditions were examined Most of the plants characters decreased significantly under different drought conditions both in vitro and pots important level when compared to the control groups. Response of bread wheat genotypes under different drought conditions changed with genotypes. Grain yields of the cultivars ranged from 301.00 -552.00 kg/da in 2003-2004 and 282.92 to 623.33 kg/da in 2004-2005 growing period. The highest leaf retention ability was obtained genotypes Golia and Prostor with 159 g while the lowest values were determined in genotypes Flamura 85 and Kıraç 66 with 62.67 and 63.67 g, respectively. Key Words : Bread wheat, durum wheat, different drought levels, plant height, spike length, thousand kernel weight, protein ratio, test weight, in vitro, in vivo condition, leaf retention ability, stomata, grain yield ,drought resistance
Tez Koleksiyonu