HEPSİ BU KADAR MI? – Alanya Kilisesi
Her zamanki gibi, Yasin ve Emir okuldan birlikte eve dönüyorlardı ve kollarını kuvvetlice sallayarak yüksek sesle bir şey hakkında konuşuyorlardı. Yasin endişeyle saatine baktı ve aniden sohbeti değiştirdi:
– Saatime ne olduğunu anlamıyorum. Çalışmıyor.
– Belki onu düşürdün?
Emir kıskançlıkla arkadaşına baktı ve düşündü: “Bir saatim olsaydı, asla ellerimi böyle sallamazdım!” Fakat Yasin, soruyu duymuyormuş gibi davranarak sessizce yanında yürüyordu.
Emir merakla devam etti:
– Ya da belki yanlışlıkla onu bir yere çarptın?
Yasin itiraz etti:
– Ne demek ya çarptın! Bu olamaz!
Yasin’in sesinde bir güven vardı:
– Sonuçta, bu babamın hediyesi. Çok seviyorum bu saati ve ona iyi bakıyorum. Ama nedense geride kalıyor…
Büyükleri kopya ederek, Emir umutsuzca elini salladı ve sonlandırdı konuşmayı:
– O zaman bir yerinde arıza var. Hadi atölyeye gidelim, Ercan usta bir baksın ona. O iyi tamir ediyor…
Çocuklar evin köşesine vardılar ve döndüler. Bir sokak geçerek küçük bir atölyeye geldiler ve kapıyı ittiler. Tezgâhın arkasında, raflarda, birçok farklı saat duruyordu. Masada büyük bir duvar saatinin üzerine eğilmiş, hoş bir yüzü ve ince gri saçları olan cılız bir yaşlı adam oturuyordu. Başını kaldırıp, girenlere tek gözüyle baktı. İnsanlar aralarında ‘‘Ercan usta bir gözüyle iki göze sahip kişilerden daha iyi görüyor’’ diye konuşuyorlardı.
Dostça gülümseyen usta, korkmuş çocuklarla konuşmaya başladı:
– Gençler, neden geldiğinizi söyleyin.
Emir şaşırmış haldeki Yasin’i dirseği ile itekledi. Kendine gelmiş olan Yasin belli belirsiz söyledi:
– Saatim iyi çalışmıyor… Belki ona bakarsınız?
Kayışı açarak Yasin saatini çıkarırken, yaşlı adam bir kez daha hoş bir şekilde gülümsedi, gençleri baştan ayağa süzdü. Sonra bir büyüteç aldı ve mekanizmayı dikkatlice incelemeye başladı. Aniden kaşlarını çattı ve başını salladı. Yasin, bir uzmanın havasıyla fısıldadı:
– Muhtemelen, yay kopmuş.
Yaşlı usta yavaşça itiraz etti:
– Hayır, genç adam, yanılmışsınız! En hassas dişlilerden birine bir toz parçacığı girmiş. Bu nedenle, bir saniye sürekli geride kalıyor.
– Hepsi bu kadar mı? Ne kadar saçma! Ben de düşündüm ki…
Yaşlı adam sertçe büyütecin arkasında baktı. Bu bakış derinden onların ruhuna nüfuz ediyordu! Ercan ustanın onları bir izleme cihazı ile izlediğini hayal ettiler. Yaşlı usta sanki gençlerin telaşını görmüş gibi, sessizce konuşmaya başladı:
– Evet, hepsi bu kadar! Çok az fark edilebilen bir toz parçacığı. Muhtemelen çok küçük olduğunu ve saate zarar vermeyeceğini mi düşünüyorsun. Ama büyük zarar veriyor. Sonuçta, bulunması kolay değil… Dahası, parçacıklar zamanla birikir ve saati tamamen durdurur!
Usta kafasını kaldırarak:
– Umarım çok fazla acele etmiyorsunuzdur ve biraz bekleyeceksiniz. Saati yıkayacağım ve o tekrar çalışacak. Sakıncası var mı?
Yasin anlaşarak başını salladı, Emir’se hoşnutsuz bir tavırla kaşlarını hareket ettirdi ama itiraz etmedi. Yaşlı adamın kalbine nüfuz eden bir şey söyleyeceğini biliyordu, ama istemedi. Ercan ustanın yüksek sesle konuşma alışkanlığı vardı. Çocuklar beklemek zorunda kaldıklarında, kısa bir süre sonra ustanın akıl vermesini dinlemek zorunda kaldılar.
– Hayatta da böyle şeyler olur… Bize büyük zarar veren birçok küçük, neredeyse görünmez günahlar vardır. Örneğin, kötü ve sert sözler, kötü şakalar ve dedikodular. Görünmez toz parçacıkları gibi, tüm mekanizmanın çalışmasını yavaşlatırlar, engellerler, bir insanın kalbini kirletirler. Tanrı’nın Sözü bize şunları söyler;
Her şeyden önce de yüreğini koru, çünkü yaşam ondan kaynaklanır. Süleyman’ın Özdeyişi 4:23
Kalbimizi saat mekanizmasıyla karşılaştırabiliriz. Şeytan her zaman oraya herhangi bir kiri, en azından bir tane fark edilemeyen ‘‘toz parçacığı’’ atmaya çalışır. Ne kadar büyük veya küçük olursa olsun, günahın bize kesinlikle zarar vereceğini biliyor, çünkü bir başka günah buna katılacak.
Bu nedenle, tüm günahlarımıza, hatta en küçüğüne bile katı olmalıyız ve kalbimizde kalmasına izin vermemeliyiz. Kalbinizi temiz tutmak için daima uyanık olmalısınız, kendinize dikkat etmelisiniz. Eğer bir ‘‘toz parçacığın’’, hatta küçük bir günahın farkına varırsanız, onu çıkardığınızdan emin olun: Rabbe itiraf edip O’ndan özür dileyin. Elbette, Tanrı bizi günahtan kurtarmak için yeterli güce sahiptir. Ancak, kendimiz de temiz ve suçsuz olmayı istemeliyiz…
Usta saati kapattı, tekrar ona dikkatle baktı ve çocuklara verdi.
– Şimdi saatinizi alın! Ondan memnun kalacağınızı düşünüyorum! Ve kalbin temiz olmasını dikkat etmeyi unutmayın!
– Eline sağlık Ercan usta!
Bunu söyledikten sonra Emir’in ardından dükkândan sokağa çıktı.
Uzun bir süre saatçinin sözleri çocukların düşüncelerinde yankılandı; fark edilmez, küçük günahların büyük zararını hatırlattı…
GÜMÜŞ RENKLİ PAPYONLU AYAKKABI CİHANGİR’İN FOTOĞRAFI