Eski yıla koca bir çizik attım!
Bir defter daha kapanmak üzere!..ömrümüzden koskoca bir yıl daha devrildi geçti!
biz mi devrildik o mu devrildi bilemedik!..
Kimine ahlar, vahlar ve ne umulmadık kederler yaşatırken, kimine de keyifler, neşeler ve akla hayale gelmeyen sürprizlerle dolu unutulmaz anlar yaşattı!..
Bir yılın bilançosunu, kâr ve zarar hanelerini, bana verdiklerini ve benden aldıklarını düşündüm bir de!..
Ayağıma takılan irili ufaklı çakıl taşlarına rağmen, bitip tükenmeyen bir azimle doğru bildiğim yolda , ilerlerken zaman zaman içimi karartan kuytuluklardan sabır ve sükûnetle çıkmasını başarabildiğim...ve kendimle eğlenerek dalgalı denizlerde yüzebildiğim...dik yamaçların zorluğuna aldırmadan tırmanmayı seçen bir ruha sahip olduğum gerçeği içinde.. düşe kalka yürürken....
Öyle bir geldi ki eskici!!!
üzerimde akrebin kuyruğu gibi!
derin izler bırakarak geçti gitti!..
Dışım yel değirmenleri gibi esintili!
Ya içim!.. içimdekiler!..
Ne varsa Allah kerim!..
“bir ben var benden içeru!” ‘ deyu deyu!..’
mırıldanırken buldum kendimi!..
Yıllık bilançoma göz gezdirirken... bir şifre de ben koydum 2012 yılına .)
Rakamları konuşturdum önce! 2012 = 2 çift /0 hiç / 1 tek / 2 çift
‘İki – Çift- BİZ olmanın kuralı! 1+1 dir!.. eksilince Birimiz..TEK BAŞINA BİZ BİR HİÇiz! ancak ikimiz –Bir ÇİFT EDERİZ ’ ... J
Ve 2012 sayfası, daha henüz açılırken öyle bir gol geldi ki!.. tam da 12’den!..
“vurulduk ey halkım unutma bizi!!.. “ birden 0 noktasına doğru yelken açarken buldum kendimi!.. sınıra öylesine yaklaştım ki!.. varlık ile sağ/lık !.. yokluk ile hiçlik! ekseninde ve uçsuz bucaksız sonsuzluk çemberinde tur atıp geldim !.. anlamak için kaç bucak olduğunu!..bir de ters köşeden baktım dünyaya.)
Yeni gelen yıl, kötü bir eşek şakası yaparcasına ‘merhaba ‘ diyerek girdi içeri!..ve hayatımızda yeni bir milad da böyle başladı!.. Ayaklarımız önce yerden kesildi.. gözümüz toprağa bakarken birden başımız göğe erdi!..gittik geldik vesselam.)) bizim yoklama tamam mı tamam!.. J)
Yoklamadan sağlımen çıktık! Buna da şükür ettik! J)
Faturalara göz gezdirdik sonrasında!.. ne çok kredi kullanmışız ne çokkkk!..meğer kredimiz tükenmiş!..farkına varmadan harcamışız biz!..
Yaşanmış ama yaşarken can/ın kıymeti bilinmemiş günlere, kırılışlara, örselenmişliklere... farkına varılmadan öz benliğine işlenmiş kabahatlere, umut etmelere ve hatta umut kesmelere!..
Gündelik hayatın kargaşası içinde ıskalanan bir dolu güzellikler kadar, sürekli kendinden önce başkalarına adanmış hayatların her zaman karşılık bulmadığı!.. ve düşünsel olarak zihinlerde yer eden tahribatın (tasaların) faturasının çok ağır olduğunu!..
Soluksuz koşuşturmacaların, kendi iradenin dışında var olduğun bir akışın...Yaradan’ın varlığına olan saygına rağmen, yaratılmış olana karşı yitirilen inançlara / inançsızlıklara!...
Bildiklerin, bilemediklerin, anlamlandırdıkların ya da anlamlandıramadıklarına dair, bir dolu vesairelerin olsa da!... topyekün bu karmaşaya işaret parmağını yöneltirken aslında 'hayatın bir gün son bulacağı' gerçeği ile yüzyüze gelinmişliğin...
Geriye, bir tek geriye, yaşadığını zannettiğin! oysa gerçek manâda yaşayabildiğin, yaşadıklarınmış sadece kalan!.. onu anlayabildiğin!..
ve küçücük de olsa bir çivi çakabiliyorsan hayata 'ne mutlu' diyebileceğin bir iz!..
Yaşamın ayrıntılarda saklı olduğunu, yanından geçip giderken hiç görmediğin ne çok görülecek güzellikler olduğunun ayırdına, daha da vardığın...hayata dair yepyeni düşünceler, yepyeni bakışlar ve daha sakin, daha hafif ama aslında daha dolu ve ağır!.. hakiki anlamda hayatı doya doya hissederek, yaşamanın önemli olduğunun!..
Aşırı mükemmelliyetçi olmanın ne denli anlamsız olduğunu... daha basit, sade ve yalın yaşamanın gerekliliğini...
ve canıma can hayatıma ise anlam katan... yoluma eşlik eden yoldaşıma, en yakınımdaki canlarıma daha da sıkı sıkı sarıldığım...
Yeni yol haritamı belirlediğim, uzunnn bir çetele tuttum sonunda!..
Vee... sonuç olarak 2012;
Önceliklerimin FARKINA VARDIĞIM ve FARKINDALIKLARIM’ın arttığı!..
Eksilirken ÇOĞALDIĞIM!.. bir yıl oldu!..
Özel bilançomun dışında çok sevdiğim yakınlarımın amansız hastalıklarla boğuşmalarına ve çok genç yaşta aramızdan ayrılışlarına... bir dolu kayıplara... ve ardından çok zorlu mücadelelerin içinde yaşama tutunma çabası veren insanlarımızın o sancılı süreçlerine de tanık oldum!..
Bunun yanısıra yeni kapılar da açıldı!.. yeni mekanlar, yepyeni heyecanlar!..
Güneş bir taraftan batarken diğer yandan yeni gündoğumlarının taptaze umut veren kokusunu da yaşattı bize!..
Yapmak isteyipte bir türlü fırsat bulamadığımı düşündüğüm, aslında sürekli erteleyip durduğum bana keyif veren - sanatsal - hobilerimi geliştirme sürecine ve hayata geçirmeye yöneldim... Mümkün olduğunca hayatın kontrolünü kendi isteklerim doğrultusunda yön vermeye ve olası streslerden uzak tutmaya çalışarak yaşamanın doğruluğuna!.. Fırıldak gibi tepemizde hızla dönen dünyanın ve ona yetişebilmek telaşı içinde jet hızıyla yapılan koşuşturmacaların... bizi yavaş yavaş eksilttiğine!..daha aheste çekerek kürekleri, - aheste ama sindire sindire yaşamayı! - ilke edinmem gerektiğinin farkına vardım...
2012 de kendi eksenimde ve yörüngemde eksiler, eksilenler daha çoktu artıların yanında!.. gözden yaşlar da aktı bolca, ümit de göz kırptı arada!.. yüreklere su serpti beklenmedik anda çıka-gelen bonuslar!.. tebessüm ettirdi sonunda!.. eksisiyle artısıyla yaşandı bir yıl daha...
Anımsamak istenilmeyecek bir yıl yaşatırken 2012, kalıcı izler bıraktı ardında!..
Kendi meclisimizden görüntülerimiz böyleydi!.. Ya memleketimiz!!!
Memleketin hali ortada!.. tırmanacak sanırım bu heyulası gidişat daha da!..
yine de bakidir umudumuz yarınlarda!.. Ömrümüz yeter mi bilmem amma!!!
Güneşli günler göreceğiz çocuklarrrrrrrr !!! J)) inşallah pek yakında!!! .)
Yeni gelen yılı karşılamak üzereyken...
veeee yepyeni, tertemiz bir sayfa açtım!..
Şimdi can cana, baş başayız!
Kalan sağlar bizimdir dostlar.)
Yazan İzler ve Yansımalar zaman: 17:20:00
Etiketler: 2012, Hayata dair iz düşümleri
ali zafer sapci 1 Ocak 2013 19:07
2012 de benim için de çizik atılacak çok şey vardı. Güzel yeni yıllar dilerim.
Yorumu DE ekini yanlış yazdığımı görünce değiştirmeden duramadım. Özür dilerim.
E S M İ R 1 Ocak 2013 19:42
2012'yi ne yazık ki çiziklerle kapattık!..Hepsi geldi ve geçti diyelim!..2013 hepimiz için daha güzel bir yıl olsun.
Sağlıklı, huzurlu ve sevgilerle dolu, yürekten mutlulukla geçsin...
Not: Ali Bey ne demek!..hiç özür olur mu! Hassasiyetiniz ve duyarlılığınız için asıl ben teşekkür ederim Ali Bey..
Zeugma 2 Ocak 2013 18:20
Yoğun tebessümler içinde çıkarılan bir bilanço olması sevindirici.
Pek çok satırı ders alınası hoş bir yazı olmuş.
Yine pek çoğu tam da benim hayat anlayışıma, algılayışıma uygun...
Bu şekilde tek tek yazılması iyi olmuş, tarihe not bırakmış olmakla kalmayıp arada gelip okumak da iyi gelecek sana...
Yeni yılla birlikte açtığın o tertemiz sayfanın salt güzelliklerle dolup taşmasını, mutluluk ve huzurun hanenizden hiç ayrılmamasını diliyorum, tüm kalbimle... Ve sevgilerimle...
E S M İ R 2 Ocak 2013 21:08
Çok teşekkür ederim güzel dileklerin için sevgili Zeugma..Aslında evet, bu postu en çok da kendime, kendi tarihime not düşmek adına yazdım diyebilirim...Rotamı hep sağlam tutmak ve kendime verdiğim sözleri mıh gibi kafama çakıp.) anımsamak adına!.. :)arada sırada gelip okumak için...
Aynı güzel dilekleri ben de senin için diliyorum..2013'te her şeyin gönüllerimizce geçmesini ümit ediyorum..Umutlarımız hep var olsun...