Bizim Vicdanımız Kurumuş Ahmet Ağabey
On Eylül 9, 2017 Yazar Nizamettin In Ruzname
Vicdanımız kurumuş Ahmet Ağabey! Bugün Facebook’ta gezinirken Ibrahim Irmak ağabeyin bir vefat haberi dikkatimi çekti. Genç yaşta ailesinin geçimini sağlamak adına canını feda eden Ahmet Gökkaya ağabeyin vefat haberiydi.
Sizlere önce Ahmet Gökkaya ağabeyi tanıyabilmeniz için Ibrahim Irmak ve Abdülkadir Önder tarafından Ahmet Ağabeyin vefatına dair yazılarını sonra kendi düşüncelerimi paylaşmak istiyorum.
Ben sana gel dedim Ahmet
Bırak orda durma burda ben sana iş bulurum, çoluk çocuk çalışır geleceğinizi kurarsınız demedim mi Ahmet
Durağan’da alt yapı çalışmaları sırasında kuyuya sokularak üstüne toprak devrilen ve ciğerleri patlayarak yoğun bakıma kalan Arkadaşım Ahmet Gökkaya vefat etmiştir.
Kendisi Durağan İmam Hatip Lisesi mezunuydu. Güzel Kuran okurdu.
Lakabı Parlak Ahmet’ti. Ama hayati hiç parlak olmadı.
Kimsesizdi. Kimse sahip çıkmadı. Çok kapı çaldı. Ama onu kimse işe koymadı. Elinden tutmadı. Çoluk çocuğuna bakmak için her tür geçici işte çalıştı. Günün birinde bende işe girerim umudu hep diriydi.
Amelelik, hamallık, hademelik, kalorifer yakıcılığı. Ahmet güzel sesli bir hocaydı. Bir kaç kez vekil imamlık yaptı. Sonrası hep amelelik. Ve aptal bir iş kazası sonucu ölüm. Sorumluları yargılansın.
Değerli dostum güzel insan Ahmet Gökkaya’ya Allahtan rahmet yakınlarına sabır ve başsağlığı dilerim.
Bu işin Sorumluları muhakkak cezalandırılmalı.
Canım kardeşim yaktın yıktın yemeklerimizi. Çabuk ayrıldın. Acelen mi vardı bilmiyorum..
Hacımahmutlu’dan Ümeriğin önüne kadar yürüyüşlerimiz. Imam olacaktın çok emek verdin. Vekil imamlık vs.
Nasip ilahi kader bu yolda sana şans vermedi. Belki de hakkını bir torpilli çaldı. İlahi defterin açıldığı gün de her şey açığa çıkacak. Hep bir şeyleri hak ederek bir yerlere gelmeye çalıştın.
Kader ağlarını senden yana hep inşaat işlerinde örmüş…
Yine bir iş kazasıyla yaralandımn ve sonsuzluğa giden yolda doktorların müdahalesi seni sonsuzluk yolundan ayıramadı..
Geride bıraktığın eşin ve iki evladın acıların en büyüğü ile daha genç yaşta karşılaştılar..
Rabbim onlara sabır versin…
Iyi bir müslüman olarak yaşadın kimseye boyun bükmedin onurunu hiç çiğnetmedin.
Canım kardeşim ruhun şad mekanın cennet olsun. Başımız sağolsun..
Vicdanımız Kurumuş Ahmet Ağabey
Yaşayanların unuttuğu bir gerçektir ölüm. Ölüm her zaman ötelenir. Aslında ötelenen ölüm değil ölümün getirdiği -kaçışı olmayan- hesap verme anının gelmesidir. O an ki yapılanların dahi yapılması mümkün olan ama yapılmayanların sorulduğudur.
Durağan’da bu sene çok cenaze vardı. Hepsine rahmet olsun. Lakin iki cenaze affedersiniz iki hayatın umursamazca yaşamımızdan çıkışı beni sarstı. Bunlardan ilki Tarakçı Hoca diğeri ise maalesef bugün varlığından yani vefatından haberim olan Ahmet ağabeydir.
Anlatılanlar ve gördüklerimiz bize şunu anlatıyor; yapılabilirdi evet birileri birşeyler yapabilirdi fakat yapılmadı! Kimse birşeyler yapmadı!
İşte mümkünatı varken vicdanımızın kuruduğunu seninle anladık Ahmet abi..
Olanın, olmayana gözucuyla dahi bakmadığını görmezden geldiğini seninle bildik Ahmet abi..
Kelin ölünce sırma saçlı körün ölünce badem gözlü olduğunu seninle gördük Ahmet abi..
İşte onca yorucu ama başı dik hayatttan sonra sen de “Vefat – Taziye” zırvalığına konu oldun Ahmet abi..
O yoksul ama yoksun olmayan ömründe yapılmayanlar sana lafta bir “Allah rahmet eylesin” cümlesiyle veriliyor. Ben sağ iken bunları kabul edemezken senin mahşerde kabul etmeyeceğini kimseler bilmez mi Ahmet abi?
Geride bir yuva bıraktın. Geride bir kor ateş bıraktın Ahmet abi. Sen gittin ya sana sahip çıkmayan o kor ateşi avuçlar mı Ahmet abi..!?
Biz seni sen giderken bildik sen bizi mahşerde bilmezden gelme Ahmet abi.
Ahmet Gökkaya ağabeye Allah’tan rahmet ailesine sabr-ı cemil diliyorum. Vicdanımız Kurumuş Ahmet Ağabey adlı yazım onun anısına burada duracak…
Tagged with Ahmet Gökkaya, durağan
Kurban Bayramımız Mübarek Olsun Efendim
Türk İmparatorluğunun Paylaşılması Hakkında Yüz Proje Okuma Listemde