Kanatsız melek anne...
Bu yazımda "Kanatsız Melek Anne" den bahsetmek istiyorum sevgili okurlarım. Pek çoğumuz var ki annesini sevmiyor. Pek çoğumuz var ki annesini istemiyor. Pek çoğumuz var ki annesini beğenmiyor hatta onlardan şikayetçi olanı bile var. Peki siz annenizin sizin için yaptığı fedakarlıkları biliyor musunuz? En baştan başlayalım. 9 ay sizi karnında taşıdı. Siz doğdunuz. Geceleri ateşlendiniz. Sabaha kadar kim durdu başınızda? kim uyumadı sizin için? Siz sokakta koşarken düştünüz. Dizleriniz kanadı. Kimin canı yandı? Diyelim ki siz evde 5 kişisiniz. Komşunuz eve 4 tane börek, pasta bir şey gönderdi. O evde börek, pasta sevmeyen tek kişi annenizdir. Siz okula giderken diğer arkadaşlarınızdan geri kalmayın diye cebinde ki son parayı size kim verdi? Cebinde ki son parasını da size verip kendisinin sabahtan akşama orada aç kaldığını biliyor musunuz peki? Sizin için bu kadar fedakarlık yapan anneniz var. Peki siz ne yapıyorsunuz karşılığında? Bağırıyorsunuz, kızıyorsunuz, kırıyorsunuz, üzüyorsunuz. Şunu unutmayın ki "Cennet anaların ayakları altındadır." Sizin için o kadar fedakarlık yapan anneniz var. Şükredin ki bir anneniz var. Ya annesi olmayanlar ne yapsın? Hiç düşündünüz mü onların halini? Ana sevgisi olmadan büyümek nedir bilir misiniz? Annenizin değerini bilin. Sizlerden tek ricam budur. Bu hayatta herkesi kırın herkesi üzün herkese bağırın. Ama asla ve asla annenize yapmayın bunları. Kanatsız Meleklerdir. Onlar sizin varlığınızın sebebidir. Sizi 9 ay karnında taşımak zorunda mıydı? Sizi doğurmak zorunda mıydı? O acıları çekmek zorunda mıydı? Geceleri uykusuz kalmak zorunda mıydı? İş yerinde sabahtan akşama kadar aç kalmak zorunda mıydı? Evde oturmak varken sizin için çalışmak zorunda mıydı? Bütün bunların cevabı: Hayır. Anneniz sizin için bu kadar fedakarlık yapıyorsa eğer sizin de onu üzmek, kırmak ona bağırmak, kızmak gibi bir hakkınız yok. Unutmayın bunu asla. Sözlerime son verirken size 2 farklı hikaye anlatmak istiyorum.
Bir iş adamının gece 03.40 civarında telefonu çalar. Arayan annesidir. Açar telefonu bir hışımla ve:
-"Ne var anne? niye rahatsız ediyorsun gecenin bu saatinde?" der.
-"Bundan tam 35 yıl önce 03.40 sularında da sen beni rahatsız etmiştin oğlum, doğum günün kutlu olsun der."
Bir diğer hikaye ise:
Anne oğlunu arar.
-"Oğlum çok özledim seni nerelerdesin? Uzun zamandır göremiyorum da. Bu gece yemeğe gelsen de bir görsem seni?" der.
-"Anne bu gece iş yemeğim var, kusura bakma başka sefere gelirim."der.
Birkaç gün sonra anne tekrar arar.
-"Oğlum bak seni çok özledim. Gel işte bu gece de bir göreyim seni, o güzel yüzünü" der.
-"Bugün toplantım var anne olmaz ama yarın akşam gelirim" der.
Ertesi gün annesi gözü yollarda oğlunu bekler. Ama oğul gelmez. Sabahleyin telefon çalar.
-"Ben annemle konuşacaktım. Dün gece işim çıktı gelemedim bir kaç günde iş gezisi için yurt dışına çıkacağımı söyleyecektim"der.
Telefonda ki kadın:
-"Ben annenizin komşusuyum. Anneniz dün gece vefat etti. Son sözü ise "oğlum şimdi toplantıdadır, beni siz gömün" oldu.
17 Şubat 2013 23:43
Önce gece gece annemi özlettirdi bu yazı, iş, fakülte derken 4-5 senedir en güzel zamanlar anadan babadan ayrı gayrı geçiyor. Her anneden bahsedilişte arayasım gelir ama gece geç oldu uyumuştur şimdi.. Sondaki hikaye için dövesim geldi seni ne yalan söyleyim, yanlış anlama, hikayeyi ve sonunu bildiğim halde duygulanmak için yeniden okuyup sonra durduk yere duygulandıran kişiye kızdığımdan :)
Yunus Emre Bereket
Buraya bu kadar şey yazdım kardeşim ama emin ol bende yapmışımdır çoğunu yada hala yapıyorum da. Pişmanlıklarımdan ötürü çevremdeki insanlar bu hatalara düşmesinler, annelerinin değerini bilsinler diye içimden geleni döktüm. İnşallah birilerinin işine yaramıştır.