LÖPLÖPÇÜLER: Ekim 2011
Yakın çekim döner resmi belki pek başarılı değil ama Türkiye’nin sayılı dönerlerinden biriydi diyebilirim. Kaliteden ödün verilmeyen döner ve köy ayranını mutlaka ama mutlaka denemeniz lazım. Bir kere olması gerektiği gibi kendinden yağlı bir et. Dışı kızarmış, içi pembe pembe. İstanbul’da böyle döner bulsam abonesi olurum.
Dönerin üzerine tavşan kanı çaylar şirketten. Genelde kebapçılar Antepli olur, Urfalı olur Adanalı olur, hepsinin çayları da kaçak çay olur, acı olur. Karadeniz’de kaçak çay vereni vururlar. Mis gibi yerli karadeniz çayı öyle güzel geldi ki, damağımda ne dönerin yağı kaldı ne de tereyağı.
Pideler yapılırken müsade isteyip “fırına bir bakayım” ayağına mutfağa girdim, içeride en az 20 kişi çalışıyor. Ustayla fırının başında muhabbet ederken işin inceliklerini öğrendim. Pidenin açık veya kapalı olması durumuna göre hamura şekil verilirmiş, sonra iç malzeme konurmuş. Ana iç malzemeler kuşbaşı ve kıymaymış ama isteğe göre peynir pastırma mantar da kullanılmaktaymış.
Pideler 300 °C sıcaklıktaki taş fırında 8-9 dakika pişirilirmiş. Fırından çıkalar pideler daha sonra yağlanıp kesilerek sevise hazır hale getirilirmiş. Benim pide de fırıdan sıcak sıcak çıkınca içim açıldı, moralim düzeldi, karbonhidrat patlaması yaşadım.
Gönderen Löplöpcü zaman: 19:27 1 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Löplöpcü zaman: 17:19 5 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar