Yuhanna 8 - Kutsal Incil [İncil 1989]
8:1 8:2 8:3 8:4 8:5 8:6 8:7 8:8 8:9 8:10 8:11 8:12 8:13 8:14 8:15 8:16 8:17 8:18 8:19 8:20 8:21 8:22 8:23 8:24 8:25 8:26 8:27 8:28 8:29 8:30 8:31 8:32 8:33 8:34 8:35 8:36 8:37 8:38 8:39 8:40 8:41 8:42 8:43 8:44 8:45 8:46 8:47 8:48 8:49 8:50 8:51 8:52 8:53 8:54 8:55 8:56 8:57
İsa ise Zeytin Dağına gitti.
Ertesi sabah erkenden yine tapınağa döndü. Bütün halk Onun yanına geliyordu. O da oturup onlara öğretmeye başladı.
Din bilginleri ve Ferisiler, zina ederken yakalanmış bir kadın getirdiler. Kadını orta yere çıkararak İsaya, Öğretmen, bu kadın tam zina ederken yakalandı dediler.
Musa, Yasada bize böyle kadınların taşlanmasını buyurdu, sen ne dersin?
Bunları İsayı denemek amacıyla söylüyorlardı; Onu suçlayabilmek için bir neden arıyorlardı. İsa eğilmiş, parmağıyla toprağa yazı yazıyordu.
Durmadan aynı soruyu sormaları üzerine doğruldu ve, İçinizde kim günahsızsa, ilk taşı o atsın! dedi.
Sonra yine eğildi, toprağa yazmaya başladı.
Bunu işittikleri zaman, başta yaşlılar olmak üzere, birer birer dışarı çıkıp İsayı yalnız bıraktılar. Kadın ise orta yerde duruyordu.
İsa doğrulup ona, Kadın, nerede onlar? Hiçbiri seni yargılamadı mı? diye sordu.
Kadın, Hiçbiri, Efendim dedi. İsa, Ben de seni yargılamıyorum dedi. Git, artık bundan sonra günah işleme!
İsa yine halka seslenip şöyle dedi: Ben dünyanın ışığıyım. Benim ardımdan gelen, asla karanlıkta yürümez, yaşam ışığına sahip olur.
Ferisiler, Sen kendin için tanıklık ediyorsun, tanıklığın geçerli değil dediler.
İsa onlara şu karşılığı verdi: Kendim için tanıklık etsem bile tanıklığım geçerlidir. Çünkü nereden geldiğimi ve nereye gideceğimi biliyorum. Oysa siz nereden geldiğimi, nereye gideceğimi bilmiyorsunuz.
Siz insan gözüyle yargılıyorsunuz. Ben kimseyi yargılamam.
Yargılasam bile benim yargım doğrudur. Çünkü ben yalnız değilim, ben ve beni gönderen Baba, birlikte yargılarız.
Yasanızda da, İki kişinin tanıklığı geçerlidir diye yazılmıştır.
Kendim için tanıklık eden bir ben varım, bir de beni gönderen Baba benim için tanıklık ediyor.
O zaman Ona, Baban nerede? diye sordular. İsa şu karşılığı verdi: Siz ne beni tanırsınız, ne de Babamı. Beni tanısaydınız, Babamı da tanırdınız.
İsa bu sözleri tapınakta öğretirken, bağış toplanan yerde söyledi. Kimse Onu yakalamadı. Çünkü saati henüz gelmemişti.
İsa yine onlara, Ben gidiyorum. Beni arayacaksınız ve günahınızın içinde öleceksiniz. Benim gideceğim yere siz gelemezsiniz dedi.
Yahudi yetkililer, Yoksa kendini mi öldürecek? dediler. Çünkü, Benim gideceğim yere siz gelemezsiniz diyor.
İsa onlara, Siz aşağıdansınız, ben yukarıdanım dedi. Siz bu dünyadansınız, ben bu dünyadan değilim.
İşte bu nedenle size, Günahlarınızın içinde öleceksiniz dedim. Benim O olduğuma iman etmezseniz, günahlarınızın içinde öleceksiniz.
Ona, Sen kimsin? diye sordular. İsa, Başlangıçtan beri size ne söyledimse, Oyum dedi.
Sizinle ilgili söyleyecek ve sizleri yargılayacak çok şeyim var. Beni gönderen gerçektir. Ben Ondan işittiklerimi dünyaya bildiriyorum.
İsanın kendilerine Babadan söz ettiğini anlamadılar.
Bu nedenle İsa şöyle dedi: İnsanoğlunu yukarı kaldırdığınız zaman benim O olduğumu, kendiliğimden hiçbir şey yapmadığımı, ama tıpkı Babanın bana öğrettiği gibi konuştuğumu anlayacaksınız.
Beni gönderen benimledir, O beni yalnız bırakmadı. Çünkü ben her zaman Onu hoşnut edeni yaparım.
Bu sözler üzerine birçokları Ona iman etti.
İsa kendisine iman etmiş olan Yahudilere, Eğer benim sözüme bağlı kalırsanız, gerçekten öğrencilerim olursunuz. Gerçeği bileceksiniz ve gerçek sizi özgür kılacak dedi.
Biz İbrahimin soyundanız diye karşılık verdiler, Hiçbir zaman kimseye kölelik etmedik. Nasıl oluyor da sen, Özgür olacaksınız diyorsun?
İsa, Size doğrusunu söyleyeyim, günah işleyen herkes günahın kölesidir dedi.
Köle ev halkının sürekli bir üyesi değildir, ama oğul sürekli üyesidir.
İbrahimin soyundan olduğunuzu biliyorum. Yine de beni öldürmek istiyorsunuz. Çünkü yüreğinizde sözüme yer vermiyorsunuz.
Ben Babamın yanında gördüklerimi söylüyorum, siz de babanızdan işittiklerinizi yapıyorsunuz.
Bizim babamız İbrahimdir diye karşılık verdiler. İsa, İbrahimin çocukları olsaydınız, İbrahimin yaptıklarını yapardınız dedi.
Ama şimdi beni -Tanrıdan işittiği gerçeği sizlere bildireni- öldürmek istiyorsunuz. İbrahim bunu yapmadı.
Siz babanızın yaptıklarını yapıyorsunuz. Biz zinadan doğmadık. Bir tek Babamız var, o da Tanrıdır dediler.
İsa, Tanrı Babanız olsaydı, beni severdiniz dedi. Çünkü ben Tanrıdan çıkıp geldim. Kendiliğimden gelmedim, beni O gönderdi.
Söylediklerimi neden anlamıyorsunuz? Benim sözümü dinlemeye dayanamıyorsunuz da ondan.
Siz babanız İblistensiniz ve babanızın arzularını yerine getirmek istiyorsunuz. O başlangıçtan beri katildi. Gerçeğe bağlı kalmadı. Çünkü onda gerçek yoktur. Yalan söylemesi doğaldır. Çünkü o yalancıdır ve yalanın babasıdır.
Ama ben gerçeği söylüyorum. İşte bunun için bana iman etmiyorsunuz.
Hanginiz bana günahlı olduğumu kanıtlayabilir? Gerçeği söylüyorsam, niçin bana iman etmiyorsunuz?
Tanrıdan olan, Tanrının sözlerini dinler. İşte siz Tanrıdan olmadığınız için dinlemiyorsunuz.
Yahudiler Ona şu karşılığı verdiler: Sen, cin çarpmış bir Samiriyelisin demekte haklı değil miyiz?
İsa, Beni cin çarpmadı dedi. Ben Babamı onurlandırıyorum, ama siz beni aşağılıyorsunuz.
Ben kendimi yüceltmek istemiyorum, ama bunu isteyen ve yargılayan biri vardır.
Size doğrusunu söyleyeyim, bir kimse sözüme uyarsa, ölümü asla görmeyecektir.
Yahudiler, Seni cin çarptığını şimdi anlıyoruz dediler. İbrahim öldü, peygamberler de öldü. Oysa sen, Bir kimse sözüme uyarsa, ölümü asla tatmayacaktır diyorsun.
Yoksa sen babamız İbrahimden üstün müsün? O öldü, peygamberler de öldü. Sen kendini kim sanıyorsun?
İsa şu karşılığı verdi: Eğer ben kendimi yüceltirsem, yüceliğim hiçtir. Beni yücelten, Tanrımız diye çağırdığınız Babamdır.
Siz Onu tanımıyorsunuz, ama ben tanıyorum. Onu tanımadığımı söylersem, sizin gibi yalancı olurum. Ama ben Onu tanıyor ve sözüne uyuyorum.
Babanız İbrahim günümü göreceği için sevinçle coşmuştu. Gördü ve sevindi.
Yahudiler, Sen daha elli yaşında bile değilsin. İbrahimi de mi gördün? dediler.
İsa, Size doğrusunu söyleyeyim, İbrahim doğmadan önce ben varım dedi.
O zaman İsa'yı taşlamak için yerden taş aldılar, ama O gizlenip tapınaktan çıktı.