ah bi deli olsam: Ağustos 2012
Keşke... Annemin lepiska gibi yumuşacık, sarı saçları vardı. En çok o mavi gözlerini özlüyorum..." diye başlıyor Dergah Yayınları'ndan Mustafa Kutlu'nun Uzun Hikâye'si. Adından da anlaşılacağı üzere uzun bir hikaye aslında. Ama uzun dediysem de öyle romanlar gibi sayfalar doldurmuyor. Hepi topu 115 sayfa. Ve o kadar akıcı bir üslubu var ki bir oturuşta, bir solukta okunuveriyor. Bitirdiğinizde böyle gül şerbeti içmiş gibi hoş bir tat kalıyor ağzınızda. Anadoluyu ve insanını iyi gözlemliyor. Kötüler var karakterlerinin içinde. Ama onlarda bile salt kötülük yok gibi. Yumuşatıyor tavır ve davranışlarını onların, kabul edilebilecek bir maruzata çevirebiliyor.
Şimdiden iyi seyirler... Gönderen
İki eski aşık buluştu bu bayram; bir karı koca. Aşırı romatizmasından dolayı doğru düzgün hareket edemeyen ninemi dedemin, yani eşinin mezarına götürdük. Biz mezarlıktaki diğer akrabaları ziyaret etmek için onu mezarlığın dışında eşine yakın bir yere oturttuk ki başbaşa dertleşebilsinler. Belki birbirlerine söylecekleri mahrem sözleri vardır, belki hasret gidereceklerdir. Kim bilir iki seven kalp bir araya geldiğinde ortaya neler çıkar! Kısa sayılmayacak bir yürüyüşten sonra tekrar yanına geldik:
-Eeee inşallah öyledir, diye iç çekti annem. Arabaya ağır adımlarla bindik. Geride dedemin yaptırmış olduğu mezarlığın duvarındaki kurumuş çeşme ile dallarında rüzgarın şarkı söylediği meşe ağacı kaldı. Bir de dedemin mezar taşında kırmızısından kanlı gözyaşları damlayan lale... Gönderen
Evvet nihayet avukatlık ruhsatım gelmiş, resmen avukatım yani. Ayın ortasında baroda tören var, giyeceğim cübbemi, fotoğraf çekineceğim bol bol. Kendimi muhtemelen Hogwarts'tan mezun oluyor gibi hissedecğim o cübbeyle ya hayırlısı.:) Ruhsat almaya gittiğimde hasretimden eriyip biten, Mecnun gibi İstanbul çöllerine düşen Umayın'ımı da göreceğim. Çocuklar gibi şenim o yüzden. Ayrı kaldık bir süredir. Ben memlekete geldim. Zaten az olan param suyunu çekti çünkü. Şu atama meselesinde de Bakanlıktan bir türlü ses çıkmadı. Hâlâ daha belge isteyecekleri tarihi belirlemediler. Hoş, bu da benim işime geldi biraz. Ruhsatım gelmiş oldu bu sürede. Ama ne olacaksa bir an önce olsun da biz de ona göre gidip bir düzen kuralım artık değil mi? Hem yolumu gözleyenler var malum:) Hem de beni tanıyan tanımayan meraklı yöre halkı(ailemi tanıyorlar çünkü) sorup duruyorlar: "Ne oldu, ne zaman gidiyor?" vıdı vıdı, bıdı bıdı...
Yazlık bölgede yaşıyor olmak falan filan güzel de bi kere nemi çekilmiyor, ikincisi Ramazan olunca denize de giremiyorsun. Bu sefer de pişiyorsun. Doğanın nimetlerinden faydalanamıyorsun kısaca.:) Not: Yorum yapsanıza ülen, kuruduk kaldık burda. Resmen son iki yazım gözlere geldi. Heyecanım söndü, sayfayı her açışımda acaba kim ne yorum yazdı diye düşünemiyorum artıkın. olmuyor yani, o kadar yazıyoruz kaldırın mıçı da bi yorum yazın yani aaaa:)))))(Çirkef mod on)