SANDIĞA AHLAK VE VİCDAN MÜDAHALESİ!
Yayın Tarihi: 25 Haziran 2019 Salı, 06:02
Geçen haftaki yazımın ilk paragrafı şöyleydi: “İstanbullular Türkiye’ye demokrasiyi tekrar ve kalıcı bir şekilde getirme fırsatını elinde bulunduruyor! Bu sadece siyasi bir mesele değil aynı zamanda ahlaki ve vicdani bir görev ve sorumluluktur. Ve inanıyorum ki, İstanbullular bu şansı çok iyi kullanacaktır.”
Gerçekten de İstanbullular bu şansı çok iyi kullandılar ve sadece İstanbul değil Türkiye kazandı! Ve ebette demokrasi kazandı. Toplum vicdanı da rahat etti.
Türkiye demokrasi ile geç tanışmış olsa da, seçimlerle tanışıklığı 1840 yılına dayanır. Tanzimat döneminde Muhassıl Meclisleri* için yapılan seçimler ilk seçimler olup, bu uygulamaya “ilk yerel seçimler” de diyebiliriz. O tarihten sonra çok ağır aksak ve bol maceralı bir sandık geleneğimiz vardır. İyi ya da kötü, bu gelenek bizi sandığa karşı hep ilgili kıldı. Hemen her seçim katılım oranlarının yüksekliği sandığa olan ilgi ve sandıktan umulan çarenin de bir göstergesidir.
İşte bu birikim; demokrasinin en temel unsuru olan seçimlerin, işlevini göstermesine bir kez daha imkan sağlamıştır. Bu aynı zamanda, demokrasinin “sandıkla gelen sandıkla gider” kuralı adına da çok önemli bir zaferdir. Ama elbette ki, gerçek demokrasinin ve de hukukun üstünlüğünün inşası için kat etmemiz gereken çok uzun bir yolumuz var!
Şunu çok iyi biliyoruz ki, bizim insanımızın çok büyük bir bölümü demokrasi ya da hukukun ince kuralları ile ilgilenmez, kendi vicdan ve ahlakına göre hareket eder. Yani seçimlerde duygularına göre tercihini kullanır. Elbette ki, en temel duygu da somut bir olgu olan açlık/tokluk duygusudur. Dolayısı ile de her seçimde en belirleyici olan ekonomidir. Sonra ise ahlak ve vicdan gelir!
Daha önceki bir yazımda, “Demokrasi ve hukuku da bir kenara bırakıp, vicdan ve ahlak sahibi insanlarımıza şunu soruyorum” demiş ve seçimin iptaline ilişkin ortalama bir insanın rahatsızlık duyacağı hususları sıralamıştım.
31 Mart’taki seçimlerin en belirleyici faktörü ekonomi idi. Ve o seçimi de Sn. İmamoğlu kazanmıştı ama fark 14.000’di. Şimdi ise fark kabaca 806 bin. Bu çok çarpıcı bir sonuçtur.
Bu zafer sadece Cumhur İttifakına karşı değil, tüm Devlet’e karşı kazanılmıştır. Ve seçim aslında sadece İstanbul’da değil, Tüm Türkiye’de yapılmış gibidir. Bu arada Türkiye’nin pek çok yerinden, binlerce İstanbullu, sadece oy kullanmak maksadı ile İstanbul’a gelmiş ve çoğu geri dönmüş ya da dönecektir.
Ancak şöyle de bir durum var ki, İstanbul dışına çıkmış bu kadar seçmenin geri dönmesine karşın, 31 Mart’ta %83,9 olan katılım oranı 23 Haziranda %84,4 oldu. Yani anlamlı bir artış yok. Buna rağmen İmamoğlu oylarını yaklaşık 572 bin artırdı. Binali Yıldırım'ın oyu ise yaklaşık 221 bin azaldı.
Baktığımızda 31 Mart’ın üzerinden daha üç ay bile geçmedi ve Ülkenin o seçime girdiği; ekonomi, güvenlik, dış politika gibi konularında hemen hiçbir değişiklik olmadı. O halde bu kadar fark nasıl oluştu?
Bu fark, ahlak ve vicdan sahibi insanların sandığa etkisini göstermektedir.
İmamoğlu’na fazladan verilen 500 bin oy içerisinde; daha önce sadığa gitmeyenler, gidip de B. Yıldırım’a verenler de var. Diğer taraftan, Yıldırım’ın azalan 235 bin oyunun, bir bölümü İmamoğlu’na giderken, bir bölümü de sandığa gitmeyenlerden kaynaklanmıştır.
Yani İmamoğlu için tatilini bırakıp gelenler olduğu halde, Yıldırım için İstanbul’da olup sandığa gitmeyenler de var!
Tüm bunlara sebep ise vatandaşın ahlak ve vicdan duygularına ters gelen, seçimin yenilenme kararıdır. Bu çarpıcı sonuç aslında “Sandığa ahlak ve vicdan müdahalesidir”
* 1840 yılında Sancak merkezlerinde kurulan ve seçimle oluşturulan ‘Muhassıllık Meclisleri’nin görevi, sancaktan alınacak vergilerin miktarını belirlemek ve onların düzenli bir şekilde toplanmasını sağlamaktı.
Gürkan: Adayım Pekcanlı
Pekcanlı rakip bekliyor!
İba, belediye başkanları ile buluştu
CHP'de devir-teslim heyecanı
Saros'da can pazarı!
FETÖ ve PKK'lı aynı arabada
BASKETBOLUN PROFESÖRÜ: TUNCAY ÇAĞLAR
LİSENİN HARLEM MEHMET'İ: MEHMET ÜMİT ÜÇSULAR
Elmacı ailesinin acı kaybı
CHP'de ilçe kongreleri tamam