Tokmakan ♌️ - Kitap Alıntıları - Neokur
Zâhidâ sûret gözetme içeri gel câna bak.
"Kimi zaman hayatına sızan bir insanın, kimi zamanda hayatına sızan bir cümlenin, önüne çıkan bir duvar yazısının, bir şehrin, bir ağacın, bir kitabın ya da şahdamarına nazır çekilmiş bir sustalının, hayatını baştan aşağı değiştirme ihtimalini haiz görünmez gücü, seni belini kavrar gibi ılık ılık teslim alacaktır yabancı...
Zevkine varmayı öğrenmişsen eğer, bu hayatta seni, sen istemeden bulduğunu düşündüklerinin, yaşayacak olduğun güzelliklerin kefaretine dönüşmesi de an meselesidir.
Çünkü o zaman teslimiyet halinde seçiyor olmanın kıvamını tadarsın: Yenilgiden sayılmayan teslimiyetler de pekâlâ mümkündür ve önüne çıkan iki yoldan daha uzun olanı seve seve seçersin.
Tercihine teslim olunca bilirsin ki...
Daha uzun olan yol, manzarası daima güzel olandır."
Bugün okuduğum en güzel satırlar @tokmakan 'ım, hemen alayım kitabı :)
@aysegulce Herkese iyi gelecek bir yazı, bir sayfa,bir cümle var içinde.Samimi ,iyi hissettiren güzel bir kitap,ben sevdim ,Tavsiye ederim Ayşem :)
İnkâr etmemeli: Yalnızlık elbette zordur ama yalnızlığın tercih edilmişini yaşayabilenlere gelince; suratlarına gizli saklı, derinlikli, sulh yüklü çizgiler vardır. Bazılarının yüzlerinde yer yer hüznü andıran şekilde ortaya çıkan bu anlamlı, gizli saklı ifadeyi görebiliyorsan eğer, yalnızlığın terbiye ettiği ve en çok da sosyalleşmene yarayacak türden bir empati kurabilme yeteneğin çoktan hasıl olmuş demektir.
Bu, tüm hayatını şekillendirebilme gücü taşıyan bir " kendine yetebilme ayrıcalığı" olduğu gibi, aynı zamanda bir tür "insan tanıma jokeri"dir. "Yalnızlık eğitimi"nden geçen insanların ruhları , güzel dudaklara güzel kulaklar olur; güzel kulaklaraysa güzel dudaklar... Dinlemeyi ve sarılmayı en iyi bilen insanlar, bu insanların arasından çıkar."
Portekizcede ‘saudade’ diye bir kelime vardır: Artık kaybolmaya başlamış, nadirleşmiş veyahut tamamen kaybedilmiş bir şeyi ya da bir kişiyi derinden özleme hissi demektir bu... Osmanlıcada ve günümüz Türkçesindeyse, ‘saudade’ kelimesini anımsatan, Arapça kökenli bir kelime bulunur: Süveyda. Tasavvufta, ‘kalbin tam ortasında, gizli günahlarımızın saklı durduğuna inanılan, küçük, kara nokta’ demektir süveyda... İşte, bu kara nokta, mazinin kalpte yarattığı sarsıntılarla büyümeyi bir hayli sever... Aşkla bağlandıklarını, –aşkla bağlandıkların yanında olsalar da olmasalar da– kalbindeki süveyda sarsıldığı için, bir gün, durup dururken, gümbür gümbür bir pişmanlıkla, daha önceleri hiç özlemediğin kadar şiddetli özlersin...
Biliyorsun: Bir şeyler mütemadiyen ters gidiyor...
Bir yerlerde. Birileri için. Muhakkak.
Güzel uyandırılmak insan hakkıdır yazın bir kenara.
İnsan;ilgisine paha biçemediği bir varlığın ilgisizliğinde nerede olursa olsun cehennemde değil miydi?
Evin önünde bir at durunca Satı Kadın kapıdan göründü. Elli beşine gelmişti. Fakat hâlâ dinç ve yakışıklıydı. Yüzü hâlâ kırışmamıştı. Boru değil, Türkmen kızıydı...