Çok beğendim şiirinizi...sanırım bu uyanışı hemen her bu yaşa gelip dokunan yaşıyor:))
29 Eylül 2010 19:11
Hırsmı? özünde iyi niyet varken..bu iyiniyetin verdiği zararın boyutu... "benim ıslanıp hasta olacağıma değilde derslere giremeyeceğim için üzülüyor" ne acı değilmii? anneliğini bile yaşayamayan bir anne de var ortada.. Tşk.ler Derinmavi..
27 Eylül 2010 10:37
Rüyalarımızda hep filmlerdeki hayatlar olsun. Ancak gerçek hayatta hep şöyle bir altına bakmayı bilmeli insan. ne oldum değil ne olacağım demeli sizinde belittiğiniz gibi. Allah insanı gördüğünde eksik etmesin. YAŞIYORSAK UMUT VARDIR... Sevgiyle kalın...
27 Eylül 2010 10:18
Dostun kaktüs gibi olanı..
Harika bir benzetme olmuş..
10 Eylül 2010 01:31
Hayatımız akan bir nehir gibidir
sonunu çok güzel bağlamışsınız..
07 Eylül 2010 10:22
Bir kitap: Haliç'te yaşayan Simonlar/ Hanefi Avcı
Çok merak ettiğim bir kitap ilk fırsatta alıp okumak istiyorum..tanıtımınız için tşk.ler.
06 Eylül 2010 09:38
için de bulunduğumuz gerçeği çok gzüel dile getirmişsiniz...özellikle Bruno nun sözü ile noktalamak süper bir seçim...."hayır"lı günler dilerim...
04 Eylül 2010 15:16
Bir kitap: "ağıtsız kadınlar"
tanıtım için teşekkürler. Türkiye nin en acı gerçeklerinde biri olan bu yürek burkucu konuyu ele alan bu kitabı tanıttığın için en kısa zamanda alıp okuyacağım.. çaresizliğin karşısında ki çaresizlikler... sevgiyle kalın
29 Ağustos 2010 12:58
Yaşamanın çok daha sinir bozucu olduğunu tahmin ediyorum... kayıtsızlık yaptığı başka bir şey değil bence... ancak insnaı çileden çıkartıyor sonuçta:) Geçmiş olsun mu desem bilemedim:) Güzel bir anı olarak anlatılacak olay olarak kalmasını dilerim.. Güle kalın..
11 Ağustos 2010 21:59
pc de şöyle yazar her açıldığında okumam için; Malını kaybeden hiç bişey kaybetmemiştir. Onurunu kaybeden çok şey kaybetmiştir. Cesaretini kaybeden herşeyini ....... Herşey dönüp dolaşıp bizde bitiyor... Tşk.ler Necip bu güzel hikaye için... Sonsuz sevgiler ve saygılarımla,
07 Ağustos 2010 16:05