İngilizceye ''at the edge'' ya da ''in the extreme'', Türkçeye ise ''uçlarda'' olarak tercüme edebileceğimiz isimleriyle folklorik Alman metalciler, 10'uncu stüdyo albümlerini de yayınladı. 14 Almanca şarkıdan oluşan albüm; grubun en iyi albümü değil ama In Extremo müziğini sevme sebeplerimizden bazılarını da barındırıyor.
Nedir bu sebepler? Birincisi, işin folklorik kısmı için kullanılan enstrümanlar ile distortion tonlu gitarların uyumu. İkincisi, nakaratlardaki "eşlik etmek zorundasınız" coşturuculuğu. Üçüncüsü ise vokalistleri Michael Robert Rhein'ın hem sert hem de hüzünlü vokalleri yaparken akılda kalıcı melodiklikten kopmaması. Şimdi "bu adamlar nelerden bahsediyorlar hemşerim?" diyenleriniz olabilir. "Valla ben de bilmiyorum çünkü sözler Almanca" deyip işin içinden çıkmayayım :) Sürekli takındıkları bir ortaçağ tribi var bir kere. 8 ile 15'inci yüzyıl arasında olmuş bitmiş ne kadar efsane varsa anlatıp, deliriyorlar. Bu arada grubun, şahsi kanaatimce en iyi albümlerini de yazayım da, işe oradan başlayın; "Mein Rasend Herz" (2005)