Kent çiftçiliğinin geleceği
Topraksız tarım , sadece su ve bitkinin ihtiyaç duyduğu besinleri kullanarak, topraksız bitki yetiştirme yöntemi. Farklı ihtiyaçlar için tasarlanmış altı topraksız tarım sistemi var.
Günümüzde dünya nüfusunun büyük çoğunluğunun büyük kentlerde yaşadığı iyi bilinen bir gerçek… Ve günümüzde bu kentlerin en büyük sorunlarından biri, kent yaşamına dair çeşitli sorunların yol açtığı, sağlıklı yiyecek tedariği eksikliği.
Geçmişte kentler genellikle en verimli toprakların üzerinde ve su kaynaklarına yakın olarak kurulurdu. Sanayi Devrimi ve devasa arazi iyileştirme projelerinin damgasını vurduğu 200 yılın sonunda kent toprakları kirlendi ve kent çiftçileri artık zehirli nehirlerden gelen su yerine düşük kaliteli şebeke suyunu tercih ediyor. Beton ormanların içerisindeki yer sıkıntısı ve sınırlı güneş ışığı da cabası…
İşte bu nedenle, kentte tüketilen yiyecekler yüzlerce hatta binlerce kilometre öteden, bazen başka ülkelerden veya kıtalardan geliyor. Bu da taze olmayan, insan sağlığına zararlı tarım ilaçları ve diğer kimyasallarla ‘korunan’ ve doğayı zehirleyen bir ürün modeli yaratıyor.
Tam da bu noktada topraksız tarım, oyunu değiştirebilir. Topraksız tarım, sadece su ve bitkinin ihtiyaç duyduğu besinleri kullanarak, topraksız bitki yetiştirme yöntemi.
Farklı ihtiyaçlar için tasarlanmış altı topraksız tarım sistemi var. Bu makalede sizlere bu sistemleri anlatmaya çalışacağım.
Kılcal hareketle çalışan düşük teknolojili bu sistem, toprağa entegre olan tek topraksız tarım sistemi. Haznenin altında yer alan su rezervuarı, köklerin haftalar boyunca düzenli sulamaya gerek kalmadan suya devamlı erişimini sağlıyor.
Bu sistemde hazneler durağan bir maddeyle dolduruluyor. Bu madde toprak işlevi görmese ve bitkilere besin sağlamasa da geçici bir su ve çözücü mineral besin rezervi olarak kullanılıyor. Bu topraksız tarım çözümü, dönüşümlü bir şekilde sistemi önce suyla dolduruyor ve ardından boşalmasına izin veriyor. Elektrik tüketimi düşük olan bu sistemi özellikle endüstriyel hidroponik marul yetiştiricileri tercih ediyor.
NFT: Besin Zarı Tekniği
Bu sistemde, bitki yetiştirilmesi için gerekli tüm çözünmüş besinleri içeren çok sığ bir su akıntısı, kanal olarak da bilinen su geçirmez bir olukta bitkilerin köklerini biraz geçecek şekilde devirdaim ettiriliyor. Sürekli su akışını gerektirdiğinden bu sistem elektrik kesintisi olduğu durumlarda sorun yaratabiliyor.
Bu benim tercih ettiğim model. Birbirine bağlanmış plastik şişelerden oluşan dikey bir kule kullanılıyor ve yaklaşık 16 bitkinin yetişmesi için yeterli oluyor. Su, en üstteki şişeden en alttakine damlayarak, 5 watt’lık basit bir hava pompasıyla suyu tekrar yukarıya çeken bir rezervuarda birikiyor. Bu kuleyi güneş alan bir pencerenin iç tarafına astığınızda sebze ve ot yetiştirmek için balkona ihtiyacınız kalmayacak.
Derin Su Kültürü
Bu yapımı en kolay sistem; tek ihtiyacınız olan plastik bir kova. Bitki, kökleri besleyici bir solüsyonun içinde yüzecek şekilde, kovanın kapağının ortasına asılan bir file saksının içerisine yerleştiriliyor. Bir hava pompasının çalıştırdığı akvaryum hava taşı besleyici solüsyona oksijen sağlıyor; yeterli oksijen sağlandığında bitki kökleri devamlı olarak sıvının içinde kalıyor ve böylece çürümeleri engelleniyor.
Aeroponik, toprak veya yığışık madde kullanmadan, havada ya da su buharlı bir ortamda bitki yetiştirilmesi. Ana prensibi, bitkilerin kapalı veya yarı kapalı bir ortamda, havada asılı şekilde, köklerine ve gövdelerinin alt kısmına besin yönünden zengin bir su solüsyonu sıkılarak veya püskürtülerek yetiştirilmesi. Topraksız tarım konusunda yeniyseniz, bu sistemle başlamayı tercih etmelisiniz.