Plansız Programsız Motosikletle Yunanistan (İstanbul Kavala Selanik Halkidiki Thasos Alexandroupolis)
17.08.2015 | İstanbul -> Halkidiki
Merhaba Geia Sas Motojektif üyeleri
Bu yazıyı yapmış olduğum seyahati gelecekte tekrar okuyup hatırlayacağım bir hatıra ve benden sonra bu bölgeye gitmeyi planlayan arkadaşlara faydalı bir kaynak olması için yazıyorum, umarım gelecekte planlayacağınız seyahatler için sizlere yardımcı olur.
Plansız programsız; çünkü son geceye kadar nereye gideceğim, nerede, ne süre kalacağım belli değildi. Tek planım motosiklete atlayacağım yola çıkıp daha sonra ne yapacağıma o anda karar vereceğim.
Yurt dışına çıkmak için zorunlu olduğu söylenen ama sınır görevlilerinin yüzüne bile bakmadığı saçma sapan, gereksiz bir sürü evrağı 2 hafta öncesinde tamamlamıştım.
1. Pasaport (Geçerli Schengen vizesiyle)
2. Beynelmilel Şöfor Ehliyetnamesi (Uluslararası sürücü belgesi) Türkiye Turing ve Otomobil Kurumu tarafından veriliyor (Seyrantepe merkez binasından aldım)
3. Yeşil kart: Uluslararası motorlu taşıt sigorta kartı (Motosikletimin yurt dışı kapsamı da olan kaskosunu da yapan sigorta şirketinden aldım)
4. Yurt dışı Harç Pulu (Bankadan aldım)
Yapacağım tek iş olarak aklımda Selanik'e gidip Atatürk'ün doğduğu evi görmek vardı ama yola çıkmadan önceki gece yakın arkadaşlarımız Gözde-Osman Terkan çifti bize geliyorlar. Geçen hafta arabayla Yunanistan turu yaptılar. Bana Halkidiki'ye git çok güzel diyorlar. Halkidiki Selanik'e 150km uzaklıkta 3 yarım adadan oluşan plajlarla dolu sahil şeridiymiş.
Booking'den Selanik'teki otelleri tarayıp yorumlarda wi-fi'si iyi çalıştığı söylenen tarihi bir binadan dönüşmüş Luxembourg Hotel'den 2 gecelik rezervasyon yapıp sabah yola çıkmak üzere uykuya geçiyorum.
1.Gün: İstanbul - Kavala - Selanik (17 Ağustos 2015)
Vee 17 Ağustos 2015 sabahı 05:38'de telefonuma önceden yüklediğim Sygic GPS uygulamasını başlatıp 610km uzaklıktaki Selanik için yola koyuluyorum. Sygic hiçbir internet bağlantısına ihtiyaç duymadan tüm yolları, otelleri, benzin istisyonlarını bulmayı sağlayan bir uygulama, bu tür yolculuk yapacaklara şiddetle tavsiye ederim. Gittiğim her noktaya hatasız bir şekilde beni ulaştırdı.
Tekirdağ'da bir benzin istasyonundaki tesiste kahvaltı molası veriyorum.Motosikletimin tesisteki fotoğrafı; CBF 1000F bakımını yaptırmış ve lastikleri yenilemiştim, yol boyunca beni üzmeyeceğini umuyorum.
Sınırdan hemen önce Selanik tabelasını görüyorum tabelanın yanındaki benzinlikte depoyu fulleyip evrak kontrolü için yaşadığı ülkelere dönen gurbetçilerle ve tırlarla aynı kuyruğa gireceğimi düşünüyorum. Tüm evraklara rahat ulaşmak için montumun sol cebine koyup kontrol noktasına ilerliyorum.
Sınırda tırlar için ayrı bir kuyruk olduğunu ve araba kontrolünde hiç kimsenin olmadığını fark ediyorum. İyi başlangıç.
Sınırdan geçerken 'plaka" yada "pasaport" diyen sivil görevlilere ve polislere evrakların tamamını her seferinde uzatıp gözlerinin içine sokuyorum ama tık yok. Sadece pasaporta mühür vurup geç diyorlar.Önlerindeki bilgisayarda bu belgelerin kayıtlarını görüyorlardır yalanını söyleyip kendimi avutuyorum.
Vee kısa bir süre sonunda komşu ülkenin topraklarına geçiyorum. Bu noktadan sonra hangi gündeyiz, saat kaç artık bunların hiçbirinin önemi yok. Yapacağım tek şey motosikletin, rüzgarın ve yolun tadını çıkarmak bende öle yapıyorum zaten, Carpe Diem
Yunanistan'daki otoyollar kaymak gibi, İstanbul'dan sınıra gelene kadar sayısız yol çalışması varken, komşunun topraklarındaki katettiğim prüzsüz asfaltta ilerlerken bir kez bile çalışma görmedim. Yol yapıyor diye oy verenlere yol nasıl yapılırmış göstermek lazım.
Yemyeşil ormanlar ve ekili alanlarla kaplı manzaralı yolda bir süre ilerledikten sonra Alexandroupolis tabelasını görüyorum. Dönüşte uğrayabilirim daha motosiklet sürmenin tadına yeterince varamadım. Sanırım özgür olmak bu.Her 100 km'de bir mola vererek yola devam. "KAVALA" tabelası. Kavala otoyoldan güzel görünüyor. Evet girip hem Kavala'yı gezer hem de benzin alırım.
Kavala dağların arasına gizlenmiş küçük bir liman şehri aynı zamanda sahil boyunca uzanan restoran ve kafeleri ile tipik bir tatil yöresini de andırıyor.Aşağıdaki resimde tepede kalesi de gözüküyor.
Motosiklet sürmeye henüz doymadım, sahil boyunca biraz yürüyüş yapıyorum sonra benzin alıp tekrar yola çıkıyorum. Kavala'dan çıkıp Selanik'e gelmeden önceki son gişelere geliyorum. Evet gişeler, Selanik'e kadar aşağıdaki gibi 3 gişe var. Motosiklet için her birinde 1,70€ alıyorlar. Bu yüzden otoyola çıkarken montunuzun sol cebine bozuk para koymayı unutmayın.
Yol boyunca gözlerim hep bizdeki gibi tuvaletlerinin yanında 1 TL ile çalışan ama hiç kullanılmayan masaj koltukları olan büyük dinlenme tesislerini arıyor. Ama yol kenarında tesis falan yok sadece küçük tuvaletleri olan park alanları var. Halbuki birkaç kez tesis tabelası gördüm sanki. Son gişe sonrası tost ve içecek satan bir karavan görüp mola veriyorum. Yanıma bir Almancı abi gelip bana motorunu anlatıyor. Honda diyor içinde lastik, zincir ve yağ geçen bir kamyon dolusu cümle kuruyor. İyi fikir hemen zinciri yağlamaya koyuluyorum.Almancı abi de onu pek dinlemediğimi düşünüp yanımdan ayrılıyor. Halbuki daha halen dinliyormuş gibi yapabilirdim.
Motosikletten karavan gözükmüyor Neyse zinciri yağlayıp bir tost yedikten sonra yola devam ediyorum. Selanik'e ulaşıyorum ve Sygic beni otelin kapısına sorunsuz bir şekilde ulaştırıyor. Luxembourg Otel ve konumu harika şehrin kalbinde. Wifi de canavar.
Aslında çantalarımı otele bırakıp pazartesi kapalı olduğunu bildiğim halde direk Atatürk'ün doğduğu eve gidiyorum. Atatürk müzesinden daha sonra bahsedeceğim. Otelden çıkıp sahile indiğimde büyük bir süprizle karşılaşıyorum. Selanik sahili aynı Alsancak, bildiğin Kordon yaa, ama eskihali. Faytonlar da var. Gözlerim midye, bira için Sirena'yı, Venezia'yı arıyor.
Sahildeki restoranlar güneşin batmaya başlamasıyla birlikte doluyor ve gece geç saatlere kadar hareketli. Yunanistan'daki kriz Selanik'e uğramamış sanırım.
Menüler deniz mahsulleri ile dolu ve deniz kenarındaki en lüks restoranlarda bile fiyatlar makul. Uzonun ise alkol oranı %40 olmasına rağmen içimi oldukça hafif.
Şehir merkezindeki bir otelde kalmanın verdiği avantajla ilk gece uzonun dibine vurup, deniz mahsullerinin hakkını veriyorum.
Otelin hemen arkasındaki karşılıklı yer alan Arc ve Sinatra bar şehrin en hareketli mekanları. Otele girmeden önceki son cila için ideal.
Aristotelous meydanı her yaştan insanın toplanma yeri gibi. Meydanda seyyar çiğdem satıcısı bile var.
Vee motosikletler. Selanik resmen bir motosiklet cenneti. SuzukiV-Strom'ları belediye ücretsiz dağıtıyor olmalı, o kadar çok var.
Motosiklet artık yaşamlarının bir parçası olmuş. Şehir içindeki motosiklet sayısı otomobil sayısından fazla. Ancak şehir dışı yollardaki motosikletli sayısı beklediğimden daha az.
Seyahatim boyunca birçok Türk motosikletliyle de tanıştım. Atatürk müzesi önünde tanıştığım bir çift Makedonya üzerinden İtalya'ya gidiyordu. Yolları navigasyon aleti ile buluyorlarmış. "Radar'ları navigasyon aletine yükledim" dediği anda bende ampul yanıyor. Radar !!!. Şimdi bu 650km sonramı söylenir? Yolda radara hiç dikkat etmedim. Geri kalan bölümde fark ettim ki Sygic uygulamasında radar olan yerlerde fotograf makinesi resmi çıkıyor.Etrafta kamera polis arabası falan yok ama. Sanırım radarlar bizdeki gibi değil. İki yerde yol kenarındaki polisler elinde kamera ile araçların videosunu çekiyordu. Sanırım bunlar radardı.
2.Gün: Selanik - Halkidiki (18 Ağustos 2015)
İlk gün kapalı olduğu için ikinci günün sabahı tekrar Atatürk'ün doğduğu eve gidiyorum. Bu kez içini de gezeceğim.
Girişte kapıdaki görevliler benden para istemediler elimi kolumu sallayarak girdim. Ücretli mi bilmiyorum. Müze Atatürk'ün ve Zübeyde hanımın gerçeğe çok yakın balmumu heykel ve kişisel eşyaları ile dolu. Müzede Atatürk ve silah arkadaşlarının ne zor şartlarda vatanı kurtardığını ve saraylarda yaşayanların ise oğulları askere gitmesin diye çürük raporu çıkardığını hatırlıyorum. İmkanı olan herkes Anıtkabir'i, Gelibolu'yu ve burayı ziyaret etmeli.
Müze ziyaretimin ardından Halkidiki için yola koyuluyorum. İlk olarak Selanik'ten 75km uzaklıktaki Nea Fokaia'yı Sygic'te işaretleyip uygulamayı başlatıyorum. Nea Fokaia küçük bir sahil kasabası, aynı koyun içinde plajı,restoranları ve küçük teknelerin yanaştığı limanı var.
Beni en çok cezbeden ise kartpostal güzelliğindeki deniz kenarında ahşap iskemleli mavi beyaz renklerin hakim olduğu Yunan restoranı. Akşam kumların üzerindeki masalarda uzo balık çok iyi gider burada.
Burada denize girmiyorum çünkü arkadaşlarım Afytos'un en iyi plaj olduğunu söylemişlerdi. Bu yüzden sıcak bastırmadan Afytos'a geçiyorum. 5km uzaklıktaki Afytos gerçekten muhteşem plajlara sahipmiş.
Afytos bembeyaz kumsal, masmavi bir deniz ve yemyeşil bir doğanın birleşimi.
Afytos koyunda birbirinden güzel birçok işletme var ben en sondakini seçiyorum. Daha hareketli ve çok iyi müzikler çalıyor.
Otoparklar ücretsiz, tesislere giriş ücreti yok. 4€'luk yiyecek, içecek harcaması şartıyla şezlong şemsiyeleri kullanıyorsunuz. Şezlonglara geçmeden önce uzun bir süre denizden çıkamıyorum. Bir ara Afytos'tan Polychrono'ya geçip bir şeyler atıştırıyorum ve günün geri kalanını Afytos'ta geçirmeye karar veriyorum. Aradaki yollar ağaçlarla kaplı.
Selanik'e döndüğümde hava kararmıştı. Aristotelous meydanında takılırken Hot Dog büfesini görüyorum. Görevliye sosları soruyorum, o bana sosları uzun uzun anlatırken kararımı veriyorum; sabah Thasos'a gideceğim.Thasos fikrinin verdiği gazla en sevdiğin sosları koy diyorum. Ne zevksizmiş anlatamam. Yarım bıraktığım Hot dogun ardından midemi Mytos bira ile temizlemek zorunda kalıyorum. Mytos ve Alfa en çok tüketilen biralar. Alfa'nın içimi daha yumuşak ama benim favorim Mytos, daha bira gibi.
Otele döndüğümde Tasos için otellere bakıyorum. Booking sitesi Tasos'taki otellerin doluluk oranının %95 olduğunu yazıyor. Limenas ve Limenaria iki büyük yerleşim yeri. Ben Limenas daha merkezi olduğu için buradaki Acropolis otelde yerimi ayırtıyorum. Feribotta buraya yanaşıyormuş zaten.
3.Gün: Selanik - Thasos (19 Ağustos 2015)
Sabah erken uyanıp yola çıkıyorum. Tasos adasına feribot Keramoti'den kalkıyor. Keramoti Selanik'e 250 km, İstanbul'a ise 350 km mesafede. Yolda bu kez tesis bulmaya kararlıyım. Evet dinlenme tesisi tabelasını görüyorum 2 km hemen ardından Exit yazısı ve otoyoldan çıkış. Çıkıyorum ve 500 m sonra tesis.Meğer tesisler otobanın kenarında değil dışındaymış
Tesiste masaj koltukları bile var ama tuvaletin yanında değil. Tekrar yola çıkıyorum ve kısa bir süre sonra Keramoti'ye varıyorum. Her yarım saatte bir Thasos'a feribot kalkıyor. Motosikletle beraber 8,5€.
Keramoti Thasos arası feribot yolculuğu yaklaşık yarım saat sürüyor.
Sygic app bu sefer de beni Acropolis otelin önüne kadar hatasız götürüyor. Ve işte Acropolis Otel, tipik bir evi, hem dışı hemde içi.
Odada saç kurutma makinesi yok ama problem değil, wifi canavar. Otelin lobisinde bir sürü en az 50 yıllık eski siyah beyaz fotoraflar. Fotolardaki bayanlar çok şık erkeklerin çoğu asker komutan kıyafetli. İşletmecinin ailesi veya sağdan soldan toplanmış eski fotolardır. Sorsam mı diye düşünüyorum ve o anda ya işletmeci bayan o benim dedemdi ve siz Türkler onu öldürdünüz derse veya gece uyurken boğazımda soğuk bir bıçak ile uyanırsam... Hep bunlar Ahmet Ümit'in Çağatay Yaşmut'un yan etkileri. Neyse sormayayım en iyisi,belki çıkışta sorarım.
Çantalarımı odama fırlatıp hemen cinayet mahalinden uzaklaşıyorum. İlk gideceğim yer Marble beach. Limenas'ın doğusunda ve otele yani şehir merkezine yaklaşık 4km mesafede. Yol mermer tozları sebebi ile bembeyaz. Thasos zaten taş ve mermer ocakları ile ünlüymüş. İki tane Marble beach var, ilki Salinas beach, şu anda halk plajı niteliğinde ve herhangi bir işletme yok.
Her iki beach'de de kumsal mermerlerin parçalanması sebebiyle oluştuğu için bembeyaz. Hiç bu kadar beyaz bir kumsal görmemiştim. Belkide daha beyazı yoktur. İkinci beach Porto Verdi, burada çok güzel bir işletme var.Müzikleri çok iyi, biralar buzz... İşletmesi olan tüm beachlerde soyunma kabini, duş vs olduğu için motosikletli gelenler için hiçbir sorun olmuyor.
Mavi beyaz ve yeşilin buluştuğu bu eşsiz plajda yüzüyor ve bir şeyler yiyip Mytos içiyorum. Deniz Afytos'a göre daha derin ve daha serin.
Akşama doğru ise Limenas'ın tam ters yönüne, batıya doğru ilerleyip Limeneria'ya kadar olan ormanlık alandaki beachleri keşfe başlıyorum. İlki enen güzeli La Scala , ikinci Paşalimanı ismi türkçe.
Plajlar bitmiyor resmen. Ama deniz kenarında eski bir eve bayılıyorum.Ev çok eski ama denize sıfır etrafı ağaçlarla kaplı. Böyle bir eve paha biçilemez. Muğla sahillerindeki otel sahipleri abicim bu evi satın alalım,yıkalım, sonrada yerine 5 yıldızlı oteli dikelim mi demişlerdir acaba?
Limeneria'ya kadar bu şekilde sayısız koy, köy ve plajlar var. Limeneria küçük bir liman kasabası, sahilde birçok taverna var akşam yemekleri çok keyifli oluyordur.
Akşam yemeğinde deniz mahsulleriyle birlikte uzo içmek iyi olur. En iyisi otele yürüme mesafesinde Limenas'taki Tavernalar.
Ben Namaste restoranı tercih ediyorum. Kendi imalatları olan uzoyu tercih ediyorum, buzlu... yanında peynir, kavun fava ve ardından buharda midye Uzo resmen zihin açıklığı veriyor; sabah erken kalkıp Alexandrapoulis.
İyi ki yürüyerek gelmişim.
4.Gün: Thasos - Alexandrapoulis - İstanbul (20 Ağustos 2015)
Sabah otelden ayrılırken ödeme yapmak için işletmeci bayanı uyandırmak zorunda kalıyorum. Son derece güler yüzlü karşılıyor beni. Hemen soruyu yapıştırıyorum, resimdekiler ailesiymiş annesi, babası, dedesi ve büyük annelerinin resimleri ve onların eşyaları. Anlatırken duygulanıyor...
Kahvaltı olarak sahilde börek. Bizim börekleri aratmıyor, ayranda varmış meğer, ama ayranları iyi değil. Sabahın köründe ayran içmekte iyi bir fikir değildi zaten.
Alexandrapoulis yaklaşık 75km diğer adı Dedeağaç. Modern bir sahil kasabası. Simgesi de sahildeki büyük deniz feneri.
Ana cadde üzerinde çok güzel kafe ve barlar var. Hafta içi ve gündüz olmasına rağmen dolu. Hani kriz vardı, bizi yiyo bunlar. Yada kriz bu yüzden var.
Sahildeki ahşap iskemleli, mavi beyaz renkli Rum tavernası akşam burada kalbi uzo da burada iç diyor.
Artık dönüş yoluna geçme vakti. Otoyola çıkarken Türkiye tabelası da gözüktü.
Sınırdaki iki kontrol noktası arasındaki free shop tan uzo stokları yapılır.
Meriç nehri Yunanistan ile aramızdaki sınırı oluşturuyor. Nehrin üzerindeki köprünün bir ucunda Rum bir ucunda Türk askerleri var. Köprünün tam ortasında Türk ve Yunan bayrakları. Bu tablonun fotografını çekmek istiyorum ama yasakmış. Bir yolu her zaman bulunur. Askerlerimizin yanında duruyorum ve hemen şafak kaç muhabbetine giriyorum. Şakalaşmalar sonunda şak çekiyorum fotoyu. Bu manzara bence iki halkın kardeş olduğunu simgeliyor.
Kaymak gibi Yunanistan asfaltlarından sonra henüz Türkiye sınırına yeni geçiyorken, daha köprünün üzerindeyken bizimkilerin yol çalışmasıyla karşılaşıyorum. Asfalt atıyorlar. Şaka gibi resmen
Pasaport kontrolünde bir bisikletliye selam veriyorum ve 5km ilerideki benzincide mola veriyorum. Bir süre sonra bisikletli yanıma gelip güzel motosiklet diyor ve muhabbet başlıyor. 60 yaşında Hollanda'lı, 6 hafta önce 60. yaş gününün anısına Amsterdam'dan yola çıkmış. Her gün 100km katediyor. Bu güne kadar 6-7 ülke geçmiş. Ağrı dağına gidiyormuş. 4 hafta daha pedal çevirecekmiş. Sonra?diyorum. Henüz karar vermemiş. Benimki ufak çaplı da olsa bir macera ise bu ne diyorum. Türk misafirperverliğinin bir simgesi olarak arka çantadan 20'lik bir uzo verip keyfini çıkar diyorum. Emin ol akşam Gelibolu'da keyfini çıkaracağım diyor.
Neden böyle bir maceraya atıldığını kendi kişisel bloğunda belirtmiş.İnternet sayfası Felemenkçe de olsa google translate ile anlaşılır bir hal alıyor. http://zwerffietser.com/
Atatürk'e hayranlık duyduğunu ve bu yüzden Gelibolu'yu ziyaret ederek rotasını uzattığını söylüyor. Haritası:
Tekirdağ'da köfte molası verip akşam saatlerinde İstanbul'a varıyorum. Bu seyahat öncesi Honda Güvenli Sürüş eğitmenleri Tayfun ve Selim hocanın bana kazandırdığı teknikler sayesinde 1500 km üzerindeki seyahatim boyunca hiç bir problem yaşamadım ve seyahat sonrasında hiçbir kas eklem vs ağrım olmadı. Eşim ve 2,5 yaşındaki kızım Sera'ya bana bu fırsatı verdikleri için teşekkür ederim.
Tarih: 17.08.2015 Gezinin Linki:
4968 kişi 5159 kez okudu.
Mustafa Anıl' 30.08.2015 10:04:32 tarihinde yazmış;
Çok başarılı paylaşım için teşekkürler
deryali' 30.08.2015 10:05:25 tarihinde yazmış;
Gerçekten çok güzel gezmişsiniz. Ayrıca paylaştığınız bilgilerde bu geziyi yapmak isteyecekler için referans niteliğinde. Tekeriniz düz bassın
Ozan Atasev' 01.09.2015 08:52:29 tarihinde yazmış;
Mustafa Anıl, deryali teşekkürler
mehmetyşar' 14.07.2016 01:32:23 tarihinde yazmış;
arkada sellerine sağlık çok yararlı oldu. allah mutluluğunuzu daimetsin
Tamer Özmaden' 20.01.2018 10:44:44 tarihinde yazmış;
Araba ile Yunanistan-Makedonya-Arnavutluk yapmış biri olarak Yunanistan'daki radarlar yolun sağ tarafında arkadan çekim yapan kutu şeklindedir. Ama radara girseniz bile ceza gelme olasılığı yok , çünkü oranın içişleri bakanlığı dışişleri bakanlığına yazacak, onlar bizim dışişleri bakanlığına gönderecek, dışişleri bakanlığı içişleri bakanlığına gönderecek gibi bir çok prosedür olduğu için kimse bunlarla uğraşmıyor. Atatürk'ün evine ziyaret ücretsiz bu arada zaten. Umarım gidecek olanlara çok azda olsa yardımım olabilmiştir.
Ozan Atasev / Akhilleus
07.08.2015'den beri motojektif üyesi, Akhilleus ayda ortalama 1000km yol yapıyor ve toplam 34600 motosikletle yol tecrübesine sahip.
Plansız Programsız Motosikletle Yunanistan (İstanbul Kavala Selanik Halkidiki Thasos Alexandroupolis) 17.08.2015