"S: Halihazırdaki medeniyet, dinî cihada müsaade etme­diği ve müsait olmadığı gibi ona fetva da vermiyor.. Bunun ya­nında dinî ci­hadı emreden İslamiyet ile bunun arasında tatbikat na­sıl olur?"
"C: Vakta ki medeniyet, gayr-i meşru vesaiti tedafü’ için (caydırıcı savunmayı) meşru sayıp ona fetva veriyor."
"O halde İslam dini bütün şeriatların tesbit edip emrettikleri dinî cihada nasıl müsaade etmeyecek ve teşvikte bu­lunmayacak?!."
Bugünkü modern toplumlar, meşru olmayan şeyleri bertaraf etmek için belli bir askeri ve kolluk düzenini normal karşılıyor. Öyle ise, İslam’ın kötülüklerle mücadele konusunda kendi cihat (kolluk kuvvetlerini) gücünü oluşturması ve bunu teşvik etmesi gayet normal bir durumdur.
Cihadın genel anlamı, kötülükler ile mücadele etmektir. Dünya döndükçe kötülükler de olacağı için, cihadın ortadan kalkması mümkün değildir.
"Hem sonra; bizim bulunduğumuz mekan ve mevki, bize yetecek kadar geniş olup dar gelmediği için, tecavüzün değil tedafü’ün mevkiinde bulunmak durumundayız. Hem bi­zim di­nimizin esası da ona işaret ediyor ki; لَا اِكْرَاهَ فِى الدِّينِ ve تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ ayet­leri bizi tedafü' mevki­inde durdurmaktadır. Evet, ayetteki تَعَالَوْا keli­mesi, en ilk vazifemi­z onları ittifaka davet olduğuna işaret etmek­te­dir. Cihadî müdafaayı ancak sonra yapabiliriz."(2)
Avrupa kıtası küçük, imkanlar az olduğu için, Avrupa toplumları gözlerini dünyanın diğer yerlerine dikmiş ve müthiş bir sömürge ve yağma düzeni oluşturmuşlardır. Oysa Asya kıtası hem geniş hem de imkanlar açısından zengin olduğu için, bizim sömürgeci ve yağmacı bir zihniyet ile saldırı sistemine değil, kendi haklarımızı savunmamıza ihtiyaç var. Yani Müslümanlar tecavüz etmez, kendini müdafaa eder; cihadın bir yönü de budur ve bu gayet meşrudur.
"De ki: Gelin Rabbinizin size neleri haram kıldığını ben okuyup açıklayayım: O’na hiçbir şeyi ortak yapmayın, anneye babaya iyi davranın, fakirlik endişesiyle çocuklarınızı öldürmeyin, çünkü sizin de onların da rızkını veren Biz’iz. Kötülüklerin, fuhşiyatın açığına da gizlisine de yaklaşmayın. Allah’ın muhterem kıldığı cana haksız yere kıymayın. İşte aklınızı kullanırsınız diye Allah size bunları emrediyor."(Enam, 6/151)
Bu ayette insanlığı ortak paydaya davet ediyor ve kötülüklerle ortak cihat etmek anlamına geliyor.
(1) bk. Asar-ı Bediyye, Hutbe-i Şamiye, Teşhis-ül İllet’in Zeyli.