Nüfus: 3.500.000 (2005)
İzmir Büyükşehir Belediyesi: www.izmir.bel.tr
İzmir Enternasyonal Fuarı: www.izfas.com.tr
İzmir İl Kültür ve Turizm Müd.: www.izmirturizm.gov.tr
IZMIR'E YENI GELENLER ICIN 100 MADDEDE IZMIR:
21-Ege Universitesi' nde okuyacaksiniz "Izmir sicaktir, soguk olmaz" laflarina kanmayin. Bornova'da oyle soguklar olur ki ilikleriniz donar. Neyse ki uzun surmez.
İzmir İlinin bulunduğu yer Dördüncü zaman başlarında "Egeid" ismi verilen bir kara parçası ile kaplı idi. Ege Bölgesi ve İzmir İlinin bulunduğu alan deniz seviyesinde hafif dalgalı (Penoplen) düzlükler halinde idi. Bu zamanda Doğu Anadolu'nun Yunanistan'a kadar olan bölgesi kuzey ve güneyden Alp kıvrımlarının etkisi ile sıklaştırılmaya başlandı.
Şiddetli basınçlarla bazı yerlerörneğin; Anadolu Yarımadası yükselirken Ege Denizinin bulunduğu Egeid Kıtası alçalmaya ve çökmeye başladı. Bu Kıta parçasının üzeri Akdeniz'in suları ile kaplanmıştır. Çökme sonucu Batı Anadolu Bölgesinde doğu-batı doğrultusunda kırılmalar olmuştur. Sürekli şekilde sıkıştırılan bu bölgede kırıklar arasında kalan bazı yerler yükselerek dağları (Horst) bazı yerlerde alçalarak ovaları (Graben) oluşturdu. Ovalar karaların içine doğru sokulmuş körfezlerde son buluyordu. Bazı körfezlere dökülen akarsular zamanla körfezi doldururlar. Ege Bölgesi ve İzmir İlinin daha doğrusu Batı Anadolu'nun oluşumu henüz son bulmamıştır. Olaylar aynı şekilde süregelmekte yer kabuğunun henüz yerleşmediği sık sık olan depremlerden ve onların yarattığı sonuçlardan anlaşılmaktadır. Yalnız volkanik faaliyetlere rastlanılmamaktadır.
İpek Yolu'nun batı ucundaki ticaret merkezi İzmir'de liman, Hisar Camii'nin bulunduğu bölgeye kadar gelirdi. Limanın ağzında ise, 12. yy'da Bizanslılar tarafından kurulan İzmir Liman Kalesi bulunmaktaydı. Kale tarafından korunan limanın sağ kıyısında ise Frenk tüccarlarının dükkanları ve limanın iç kısmında da kervansaraylar bulunurdu. İpek Yolu'nu takip eden deve kervanlarıyla İzmir'e getirilen mallar bu hanlara indirilir, Ceneviz tüccarları aracılığı ile de limandan gemilere yüklenerek ihraç edilirdi. İşte bu bölgede kurulu; birçok tarihi mekanı kucaklayan İzmir'in ünlü Kemeraltı Çarşısı'nın oluşumu da oldukça ilginç olaylara dayanıyor. Tarihte bir iç liman olan Kemeraltı bölgesini, kaleyi almak için Yıldırım Beyazıt döneminde Osmanlılar çeşitli saldırılar düzenlemişler, ancak başarılı olamamışlardır. İzmir Liman Kalesi'ni düşürmek, 1402 yılında, iç limanı taşlarla doldurarak kaleyi savunmasız bırakan Timurlenk'e nasip olmuştur. Timur'un askerleri, Kadifekale sırtlarından sürükleyip getirdikleri taşlarla limanı doldurmuşlar, böylece sonradan Kemeraltı denilen yerleşim bölgesi oluşmuştur. Zaman içinde bu bölgede yerleşim gelişmiş, hanlar, hamamlar, camiler, kiliseler, havralar, şadırvanlar inşa edilmiştir. Bölge, bir ticaret merkezi olarak gelişmiştir. Kemeraltı Çarşısı'nda halen tarihten süzülüp bozulmadan günümüze kadar gelen bir düzen ve yapı vardır. Tarihi mekanları görülmeye değerdir. Kaynaklar, çarşının ismini; ana caddeyi boydan boya aralıklarla süsleyen 'arasta' adı verilen kemerlerden aldığını Bilinir.
Karşıyaka, Anakent sınırları içerisinde yer alır. Kuzeyinde Menemen; doğusunda Bornova ve Konak ; batısında Çiğli;
güneyinde İzmir Körfezi ile çevrelenir.
Karşıyaka, 1865 yılında İzmir-Kasaba (Turgutlu) demiryolu hattının hizmete girmesi ve XIX.yy sonlarına doğru Konak`a vapur seferlerinin başlaması sonucunda,
İzmir`in önemli bir yerleşim yeri olma yönünde hızlı bir gelişim sürecine girmiştir.
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı`na göre toplam nüfusu 438.764`dur.
İlçede 94 Resmi Okul,102 Özel Eğitim Kurumu olmak üzere,toplam 74899 öğrenci,937 Özel Eğitim kurumlarında öğretmen,3641 Resmi okullarda öğretmen bulunmaktadır.
Mevcut Resmi okullar; 66 İlköğretim Okulu, 19 Orta Öğretim Kurumu,2 Anaokul,1 Eğitim Merkezi ve Anaokul,1 Halk Eğitim Merkezi ve Akşam Sanat Okulu,
11 Özel Eğitim Kurumu,1 Öğrenci Yurdu,1 Pansiyon,2 Özel Eğitim İlköğretim Okulu,2 Özel Açık Öğretim Kursu bulunmaktadır;
İlçede, Sağlık hizmetleri, 23 Sağlık Ocağı,3 AÇSAP Merkezi,1 Verem Savaş Dispanseri olmak üzere 27 kurum ve kurumlara bağlı 8 Sağlık Birimi bulunmaktadır.
1 Devlet Hastanesi, 1 Diş Hastanesi,1 Poliklinik,1 Uygulama ve Arştırma Merkezi, 2 Özel Hastane, 25 Özel Tıp Merkezi, Dal Merkezi ve Poliklinik tarafından verilmektedir.
Konak, Anakent sınırları içerisinde yer alan en büyük ilçedir. Kuzeyinde İzmir Körfezi ve Karşıyaka; doğusunda Bornova;
güneyinde Buca ve Gaziemir; batısında Balçova İlçesi bulunmaktadır.
İlçede 114 İlköğretim Okulu, 47 Orta Öğretim Kurumu,2 Eğitim Uygulama Okulu ve İş Eğitim Merkezi,1 Resmi Anaokul,11 Özel İlköğretim Okulu,
18 Özel Ortaöğretim Okulu,1 Özel Eğitim Okulu,24 Özel Anaokulu bulunmakta olup,152449 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda,Resmi Okullarda;
6747,Özel okullarda 908 öğretmen görev yapmaktadır.
İlçede, 13 Devlet Hastanesi, 13 Özel Hastane, 41 Sağlık Ocağı, 3 Verem Savaş Dispanseri, 7 Ana ve Çocuk Sağlığı Merkezi bulunmaktadır.
Yapılışından günümüze bir buluşma noktası olan Saat Kulesi Konak Meydanı`ndadır.
İzmir Körfezi’nin kuzeyinde, eski Gediz yatağının oluşturduğu ovada kurulmuş olan Çiğli ilçesinin yüzölçümü 97 km2 dir.
Kuzeyinde Menemen, güneybatısında İzmir Körfezi, doğusunda Karşıyaka bulunmaktadır. İlçenin denizden yüksekliği 1–150 m. arasındadır.
Yörenin genelde bataklık ve sazlık olması ve yeşil alanlara çok çiğ düşmesinden dolayı, ilk yerleşenler tarafından buraya "Çiğli" adının verildiği söylencelerde dile getirilmektedir.
1893 yılında Yugoslavya’dan göç eden Türk kökenli göçmenler ile birlikte, Çiğli’nin bir yerleşim alanı olarak gelişmeye başladığı bilinmektedir.
İlçede 1 alt kademe belediyesi ve merkezde de 22 mahalle bulunmaktadır. 2000 yılı sayım sonuçlarına göre toplam nüfusu 113 543’dür. Nüfusun 109 979`ü ilçe merkezinde,
3564’ü Sasalı alt kademe belediyesinde yaşamaktadır.
İlçede, 27 İlköğretim Okulu, 13 Orta Öğretim Kurumu bulunmaktadır.Bu okullarda 96 sı idareci olmak üzere 1229 öğretmen görev yapmakta olup, 24548 öğrenci eğitim görmektedir..
Sağlık Hizmetleri 1 Devlet Hastanesi, 12 Sağlık Ocağı, 1 Verem Savaş Dispanseri ve 1 SSemt Polikliniği ayrıca 1 Özel Hastane,1 Özel Sağlık polikliniği,1 Tıp Merkezi,
7 Özel hekim Muayenehanesi,15 Diş Hekimi Muayenehanesi,1 Sağlık Kabini, ve 48 Eczane tarafından verilmektedir.
İlçe arazisinin 17829 dekarı tarım arazisidir. Bu alanlarda bağcılık, zeytincilik ve pamuk yetiştiriciliği yapılır.
Ülkemizin sayılı organize sanayi bölgelerinden biri olan Atatürk Organize Sanayi Bölgesi Çiğli’de kurulmuştur.
İçinde 220 tür kuşun barındığı, dünya kuşlarının başkenti olarak adlandırılan "İzmir Kuş Cenneti" önemli bölümüyle Çiğli`dedir. 8 000 hektar alanda yer alan sazlıklar, adalar, yarımadalar ve
tuzla havuzları kuş cenneti için doğal bir ortam hazırlamıştır. Kuş Cenneti içinde Lodos Tepe, Orta Tepe ve Poyraz Tepe adıyla anılan 3 tepecik bulunmaktadır. Bu tepelerden; Tuz Tavaları,
Homa Dalyanı ve İzmir Körfezi`nin görünüşü olağanüstü güzelliktedir.
Buca, Anakent sınırları içerisinde yer alır. Kuzeyinde Bornova; doğusunda Kemalpaşa; batısında Konak ve
Gaziemir; güneyinde Menderes ve Torbalı ilçeleri ile çevrelenir. Buca`da 1923 yılında belediye kurulmuş, 1987 yılında yürürlüğe giren 3392 sayılı yasa ile ilçe olmuştur.
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı`na göre toplam nüfusu 315.136`dır. Bu nüfusun 308.661`i merkezde, 6.475`i belde ve köylerde yaşamaktadır.
Nüfus yoğunluğu 2352, nüfus artış hızı %0 43.78`dir.
İlçede 48 İlköğretim Okulu, 16 Orta Öğretim Kurumu bulunmaktadır.İlçede ilk,orta ve lise düzeyinde 3335 öğretmen,73276 öğrenci eğitim görmektedir.
Dokuz Eylül Üniversitesi`nin çok sayıda fakültesi Buca`dadır.
Sağlık hizmeti, 1 Devlet Hastanesi,13 Sağlık Ocağı, 2 Ana Çocuk Sağlığı, 1 Verem Savaş Dispanseri olmak üzere 16 adet I.Kademe Sağlık Kuruluşu
334 personelle hizmet vermektedir.İlçede Özel Sağlık kuruluşu olarak 13 poliklinik, 4 Tıp Merkezi,51 Hekim Muayenehanesi,70 Diş Hekimi Muayenehanesi,
1 Sağlık Kabini,2 Laboratuar,2 Radyoloji Laboratuarı ve 135 Eczane hizmet vermektedir..
İlçe ekonomisi ticaret, küçük sanayi, ziraat, hayvancılık ve orman ürünlerine dayanmaktadır. Kaynaklar beldesi, Kırıklar, Belenbaşı ve Karaağaç köylerinde hayvan
besi haneleri, sucuk imalathaneleri, tavuk çiftlikleri, zeytinyağı imalathaneleri, kireç ocakları, meyve-sebze ambalaj tesisleri bulunur.
Bir tarih ve kültür beldesi olan Buca` da, Hasan Ağa Bahçesi ve Buca Göleti, kent halkının mesire yerlerindendir. İzmir`in ve Ege Bölgesi`nin tek hipodromunun
ilçe sınırları içinde bulunması, Buca için ayrı bir özelliktir.
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı`na göre toplam nüfusu 34.761`tür. Bu nüfusun 30 777 merkezde, 3 984'ü köylerde yaşamaktadır.
Seferihisar`da 12 İlköğretim Okulu, 5 Orta Öğretim Kurumu bulunmakta; 3 525 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda, 213 öğretmen görev yapmaktadır.
İlçede, sağlık hizmetleri, 1 Devlet Hastanesi, 4 Sağlık Ocağı, 1 Sağlık Evi tarafından verilmektedir.
Seferihisar yöresi, Antikçağ`da önemli bir yerleşim yeri olmuştur. Yöredeki en önemli ören yeri Teos`tur.
Seferihisar, XIII. yüzyılda Selçukluların, XIV. yüzyılda Aydınoğulları ve Osmanlıların egemenliğinde kalmış, XV. yüzyılda bir süre Timur İmparatorluğu’nun yönetiminde kaldıktan
sonra kesin olarak Osmanlı egemenliğine geçmiştir. İlçe ve çevresinde Selçuklular ve Osmanlılar tarafından yaptırılmış eserlerin başlıcaları Koçibey Mescidi, Gözsüzler Mescidi,
Turabiye Camii, Sığacık Camii, Ağa Camii, Yeni Camii ve Hıdırlık Camii`dir. Seferihisar`ın 6 Km batısında küçük bir balıkçı yerleşimi olan Sığacık, Selçuklular döneminde yapılmış surlarla çevrilidir.
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı`na göre toplam nüfusu 87.692’dir. Bu nüfusun 70.035`i merkezde, 17.657’si Sarnıç beldesinde yaşamaktadır.
İlçenin nüfusu 1997 yılı Genel Nüfus Tespitinde ise,51 750 si ilçe merkezinde, 15 397!si Sarnıç Beldesinde olmak üzere toplam 67147 kişi olarak tespit edilmiştir.
Gaziemir`de 15 Devlet İlköğretim okulu,3 Özel ilköğretim Okulu olmak üzere toplam 18 ilköğretim okulunda,14009 öğrenci, 536 öğretmen bulunmaktadır.6 Ortaöğretim okulunda
6156 öğrenci,348 öğretmen bulunmaktadır.
İlçede, sağlık hizmetleri, 1 Semt Polikliniği, 6 Sağlık Ocağı, 3 Sağlık Evi ve 112 acil ambulans servisi tarafından verilmektedir.
Gaziemir, son yıllarda sanayinin ve ticaretin geliştiği bir bölge olarak ortaya çıkmıştır. Çeşitli alanlarda faaliyet gösteren yaklaşık 382 firma bulunmakta olup, 280'i yerli,36'sı yabancı
67 si yerli yabancı sermayelidir.Bunlar içersinde tekstil ve mobilya alanında faaliyet gösterenler ağırlık taşımaktadır. Merkezde, Yeşillik Caddesi üzerinde tekstil ve mobilya üretim imalathaneleri ve satış mağazaları yer alır. Sarnıç beldesi etrafında sanayi kuruluşları bulunmaktadır. İlçe merkezinde hızlı bir hipermarket gelişimi olmuştur.
Gaziemir, sanayi ve ticaret gücü yanında, sahip olduğu üstün konut potansiyeliyle de önem kazanmıştır.
Uluslararası Adnan Menderes Havalimanı ve Ege Serbest Bölgesi, Gaziemir sınırları içerisinde yer almaktadır.
İlçe, 1992 yılında 3806 sayılı Kanun’la Narlıbahçe adıyla kurulmuş, 1993 yılında ise 3949 sayılı Kanun’la bir kısım mahallesi ve
köyleri ayrılarak Güzelbahçe ilçesi kurulmuş, İlçenin adı Narlıdere olmuştur.
İlçede 12 Okul öncesi eğitim kurumunda 370 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 25 öğretmen çalışmaktadır. 9 resmi,
1 özel olmak üzere toplam 10 ilköğretim okulu, bünyesinde yabancı dil ağırlık bölümü bulunan 1 genel lise,
1 Ticaret Meslek Lisesi ve bünyesinde Anadolu Ticaret Meslek Lisesi olmak üzere 2 ortaöğretim kurumu bulunmaktadır.
Mevcut okullarda 6896 öğrenci eğitim - öğretim görmekte ve 344 öğretmen görev yapmaktadır.
İlçede sağlık hizmetleri 3 Sağlık Ocağı, 1 Sağlık Birimi, 1 Sağlık Evi tarafından verilmektedir.
Sağlık hizmetleri 15 hekim, 2 diş hekimi, 16 ebe, 16 hemşire, 2 sağlık memuru, 1 çevre sağlığı teknisyeni tarafından yürütülmektedir.
İzmir TİRE İlçesi
Tire, İzmir`in doğusunda yer alır. Kuzeyinde Bayındır; doğusunda Ödemiş; batısında Selçuk ve Torbalı ilçeleri; güneyinde ise Aydın ili ile çevrelenir.
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı`na göre toplam nüfusu 78.025`tir. Bu nüfusun 44.000`i merkezde, 34.025`si belde ve köylerde yaşamaktadır.
İlçede 51 İlköğretim Okulu, 9 Orta Öğretim Kurumu bulunmakta; 12.665 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 717 öğretmen görev yapmaktadır.
İlçede, 1 Devlet Hastanesi, 6 Sağlık Ocağı, 3 Sağlık Evi, 1 Verem Savaş Dispanseri ve 1 Ana Çocuk Sağlığı bulunmaktadır.
İlçe ekonomisi tarım, ticaret ve sanayiye dayanmaktadır. Tarım ürünleri başta pamuk olmak üzere, buğday, arpa, tütün, susam ve her türle meyve, sebzedir.
Arıcılık ilerlemiş durumdadır. Besi ve süt inekçiliği gelişmiştir. Tire Organize Sanayi Bölgesinin kurulması sonucunda, ilçede sanayi de önemli ivme kazanmış bulunmaktadır.
Tire, 1308 yılında Aydınoğulları Beyliğinin kurulmasıyla Türk egemenliği ile tanışmış, 1426 yılında ise Osmanlı yönetimine geçmiştir. Tire, Osmanlı tarihinde XV. yy.dan XVIII. yy.a kadar
kullanılan Darphanede mangır (bakır) ve Akçe (gümüş) adı verilen paraların kesilmesi nedeniyle önemli bir yere sahiptir. Tire Müzesinde, yörede bulunan arkeolojik ve etnografik görülmeye değer eserler sergilenmektedir.
Tire`de mimarlık tarihi açısından zengin, klasik dönem Osmanlı mimari tarzını yansıtan camiler arasında Yeni Camii, Tahtakale Camii, Yeşil İmaret, Lütfü Paşa Camii görülebilir.
Tire`de çok önemli yerel kültür mirası olarak urgancılık, nalıncılık, yorgancılık, hasırcılık, saraciye, keçecilik ve dokumacılık günümüzde de sürdürülmektedir..
Torbalı, İzmir`in güneydoğusunda yer alır. İl merkezine uzaklığı 45 km`dir. Kuzeyinde Kemalpaşa; doğusunda Tire ve Bayındır; batısında Menderes;
güneyinde Selçuk ile çevrelenir.
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı`na göre toplam nüfusu 93.216`dır. Bu nüfusun 55.117`si merkezde, 35.037`si belde ve köylerde yaşamaktadır.
Torbalı, İzmir`e 45 km uzunluğunda çift hatlı demiryolu ile bağlıdır. İzmir-Aydın otoyolu karayolu ulaşımı hızlandırmıştır. Adnan Menderes Havalimanı`na ve
Ege Serbest Bölgesi`ne 30 km uzaklıktadır. Karabel üzerinden, Kemalpaşa ? Ankara karayoluna bağlantısı vardır. Bu olanaklar, son yıllarda, ilçeyi sanayi yatırımları
açısından önemli bir çekim noktası haline getirmiştir.
Ödemiş, İzmir`in güneydoğusunda yer alır. İl merkezine uzaklığı 113 km`dir.
Kuzeyinde Manisa ili Salihli ilçesi; doğusunda Kiraz ve Beydağ; batısında Bayındır; güneyinde Aydın ili ile çevrelenir.
İlçenin yüzölçümü 1.079 km2’dir. Bademli, Birgi, Bozdağ, Çaylı, Kayaköy, Kaymakçı, Konaklı, Ovakent ve Zeytinlik olmak
üzere 9 beldesi ve 74 köyü bulunmaktadır.
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı`na göre toplam nüfusu 128.259`dur. Bu nüfusun 61.896`sı merkezde, 66.363`si belde ve köylerde yaşamaktadır.
İlçede 52 İlköğretim Okulu, 10 Orta Öğretim kurumu bulunmakta; 18 788 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 1.060 öğretmen görev yapmaktadır.
Ayrıca ilçede Ege Üniversitesi Ödemiş Sağlık Yüksek Okulu,Ege Üniversitesi Meslek Yüksekokulu bulunmaktadır.Toplam 436 öğrencinin eğitim gordugu bu okullarda
52 öğretim elemanı görev yapmaktadır.
İlçede, 1 Devlet Hastanesi, 16 Sağlık Ocağı, 21 Sağlık Evi, 1 Ana Çocuk Sağlığı, 1 Bölge Halk Sağlığı Laboratuarı ve 1 Verem Savaş Dispanseri hizmet vermektedir.
Bir dönem Aydınoğlu Beyliği`ne başkentlik yapmış olan Birgi Ödemiş`in bir beldesidir. Birgi`de, Aydınoğulları Beyliği ve Osmanlılara ait çok sayıda eser bulunmaktadır.
Ulu Camii, Aydınoğulları Camii, Karaoğlu Camii, Derviş Ağa Camii, Birgivi Mehmet Efendi Medresesi, Sultan Şah Türbesi, Çakırağa Konağı bu eserlerden bazılarıdır.
Ödemiş Müzesi bölge tarihini yansıtan arkeolojik ve etnografik eserler bakımından zengindir.
Cumartesi günleri kurulan ve bölgenin önemli pazarlarından biri olan Ödemiş pazarının “ El Sanatları Pazarı” bölümünde satışa sunulan, yöreye özgü dantel, iğne oyası,
mekik oyası, kanaviçe ve Ödemiş ipeği gibi el ürünleri yerli ve yabancı ziyaretçilerin ilgi odağı olmaktadır.
İzmir Menemen İlçesi;
Menemen, İzmir`in kuzeyinde yer alır. İl merkezine uzaklığı 28 km`dir. Kuzeyinde Aliağa ilçesi; doğusunda Manisa ili; batısında Foça;
güneyinde Çiğli ve Karşıyaka ile çevrelenir.
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı`na göre toplam nüfusu 114.457`dir. Bu nüfusun 46.079`u merkezde, 63.378`i belde ve köylerde yaşamaktadır.
İlçede 1 Anaokulu,41 İlköğretim Okulu, 10 Orta Öğretim Kurumu bulunmakta; 28189 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda, 1.128 öğretmen görev yapmaktadır.
İlçedeki Özel Okul sayısı 17,öğretmen sayısı 326,öğrenci sayısı 5430'dur.
İlçede, 1 Devlet Hastanesi, 112 Acil Servis İstasyonu, 1 Semt Polikliniği, 10 Sağlık Ocağı, 4 Sağlık Evi ve 2 Özel Poliklinik,1 Özel Tıp Merkezi,15 Hekim Muayenehanesi,
13 Özel Diş Hekimi Muayenehanesi,1 Özel radyoloji Laboratuarı,2 Özel Bakteriyoloji, Özel Biyokimya Laboratuarı,8 Gözlükçü,40 Eczane hizmet vermektedir.Sağlık Grup başkanlığına bağlı sağlık ocaklarında
37 Pratisyen doktor,1 Diş Hekimi,11 Sağlık Memuru,27 Hemşire,52 Ebe,5 Memur,4 Hizmetli personel olmak üzere 137 personel hizmet vermektedir.
İlçe ekonomisi tarıma dayalıdır. Özellikle kavun ve çilek üretimi yaygındır. İhracata yönelik deri ve deri mamullerinin üretildiği önemli bir merkezdir. Menemen daha çok çömlekleri,
testileri, saksıları ve rengarenk desenli seramik ürünleriyle ünlüdür.
Kiraz , İzmir`in doğusunda yer alır. İl merkezine uzaklığı 142 km`dir. Kuzeyinde Manisa ili; doğusunda Tire ve Bayındır; batısında Ödemiş;
güneyinde Beydağ ve Nazilli ile çevrelenir.
İlçenin yüzölçümü 586 km2`dir. 52 köyü bulunmaktadır. Bağlı beldesi yoktur.
İlçede 47 İlköğretim Okulu, 3 Orta Öğretim,1 Halk Eğitim merkezi,1 Mesleki Eğitim Merkezi,1 Yatılı İlköğretim Bölge Okulu bulunmakta; 7679 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda
338 öğretmen görev yapmaktadır.
İlçenin tarihini yansıtan başlıca eserler arasında Hisar Kalesi, Yağlar Kalesi, Kayacık Hisar Kalesi sayılabilir. İlçede bulunan Aydınoğlu Camii, Suludere Camii ve Hamamı Osmanlı dönemi eserleridir.
Kemalpaşa, İzmir’in doğusunda yer alır. Kuzeyinde Manisa; güneyinde Torbalı ve Bayındır; doğusunda Turgutlu;
batısında Bornova ve Buca ilçeleri bulunmaktadır.
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı`na göre toplam nüfusu 73.114`tür. Bu nüfusun 25.448`i merkezde, 47.666’sı belde ve köylerde yaşamaktadır.
İlçede 39 İlköğretim Okulu, 9 Orta Öğretim,2 Yaygın eğitim Kurumu,1 Okul Öncesi Eğitim Kurumu bulunmakta; 15.061 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda .
2 Özel Sağlık Polikliniği ve 1 Özel Tıp Merkezi hizmet vermektedir.
İlçe ekonomisi ağırlıklı olarak tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Son yıllarda sanayi alanında büyük gelişmeler yaşanmaktadır.
Menderes, İzmir`in güneyinde yer alır. İl merkezine uzaklığı 20 km`dir. Kuzeyinde Gaziemir,
Narlıdere, Güzelbahçe ve Konak; doğusunda Torbalı; batısında Seferihisar; güneyinde Selçuk ve Ege Denizi ile çevrelidir.
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı`na göre toplam nüfusu 73.002`dir. Bu nüfusun 16.792`si merkezde, 56.210`u belde ve köylerde yaşamaktadır.
İlçede 33 İlköğretim Okulu, 4 Orta Öğretim Kurumu bulunmakta; 9999 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 667 öğretmen görev yapmaktadır.
İlçede, 9 Sağlık ocağı, 3 Sağlık Evi ve 1 Sağlık Birimi bulunmaktadır. Sağlık hizmetleri,kadrolu 23 Doktor, 2 Diş Hekimi, 19 Hemşire,31 Ebe,
13 Sağlık Memuru,1 Çevre Sağlık Teknisyeni tarafından verilmektedir.
İlçe ekonomisinde tarım ve hayvancılık önemli yer tutar. Arpa, buğday, pamuk, narenciye, tütün ve seracılık önemli gelir kaynağıdır.
Son yıllarda çeşitli dallarda faaliyet gösteren sanayi kuruluşları kurulmuştur.
İlçenin 40 km`lik sahil şeridinde birbirinden güzel kıyı, koy ve turistik tesisleri, turizmin gelişmesini sağlamaktadır. Görece köyünde,
geleneksel el sanatlarımızdan olan gözboncukçuluğu tüm canlılığıyla sürdürülmektedir.
Kınık, İzmir’in kuzeyinde yer alır. İl merkezine uzaklığı 120 km’dir. Kuzeyinde ve batısında Bergama; doğusunda ve güneyinde Manisa
ili topraklarıyla çevrelenir.
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı`na göre toplam nüfusu 32.109`dur. Bu nüfusun 13.136`sı merkezde, 18.978`i belde ve köylerde yaşamaktadır.
İlçede 31 İlköğretim Okulu, 4 Orta Öğretim Kurumu bulunmakta; İlköğretimde 3690 öğrencinin,Ortaöğrenimde 897 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda
290 öğretmen görev yapmaktadır.
İlçede, 1 Sağlık Ocağı,1 Ana Çocuk Sağlığı ve Aile Planlama Merkezi ile sağlık hizmetleri yürütülmektedir.Bu kurumlarda; 1 Çocuk Uzmanı,1 Aile Hekimi,
1 Pratisyen Hekim,2 Ebe ve 1 Hizmetli personel görev yapmaktadır.
İlçe adını Oğuz Türkleri’nin Bozoklar kolunun Kınık boyundan alır. 1306 yılında Karesi Beyliği ile Türk dönemi başlamış, 1345 tarihinden sonra
Orhan Gazi zamanında Osmanlı yönetimine girmiştir. İlçede Yıldırım Beyazıt Camii, İbrahim Ağazede Camii ve altı kemerli Su Kemeri önemli yapılardır..
İzmir-Çeşme karayolunun 55. Km.sinden ayrılan bir yolla, Gülbahçe, Balıklıova ve Mordoğan yerleşmelerinden sonra ulaşılan Karaburun ilçe merkezi, aynı
adlı yarımadanın kuzeyinde yer alır. İzmir`e 100 Km uzaklıktadır.
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı sonuçlarına göre, toplam nüfusu 13.446`dır. Bu nüfusun 2.932`si ilçe merkezinde; 10.514`ü belde ve köylerde yaşamaktadır. Yaz döneminde,
ilçe nüfusu önemli artış gösterir.
2 İlköğretim Okulu, 2 Orta Öğretim Kurumu bulunmakta; 941 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda, 70 öğretmen görev yapmaktadır.
Sağlık hizmetleri 10 Yataklı Sağlık Ocağı,Mordoğan Sağlık Ocağı, 2 Sağlık Evi ve 1 Acil Yardım İstasyonu tarafından verilmektedir.
Karaburun 1415`te Osmanlı topraklarına katılmış; 19. yüzyılın sonunda Aydın Vilayetinin İzmir merkez ilçesine bağlı nahiye merkezi olmuştur. Daha sonra Çeşme ilçesine bağlı
Ahırlı isminde bir bucak iken, 1910 yılında Çeşme ilçesinden ayrılarak ilçe haline getirilmiş ve ismi değiştirilerek Karaburun adı verilmiştir.
Karaburun yarımadası, 200`ün üzerinde kuş türü, Ada Martısı ve Akdeniz Foklarının yaşama ve üreme alanıdır. Nesli tükenmekte olan Akdeniz Foklarının ülkemizde
Foça`dan sonra barındığı ender yerlerden biri de Karaburun kıyılarıdır.
Karaburun`un kıyıları güzel manzaralı koylarla bezenmiştir. Sıcağıbükü, Kumburnu, Çatalkaya, Mordoğan, Ardıç, Kaynarpınar, Boyabağı, Akbük, Eşendere, Saipaltı, Bodrum,
Yeniliman Denizgiren, Eğriliman, Dikencik ve Gerence bu koyların başlıcalarıdır.
Eğlencehoca, Kösedere, Ambarseki, Saip, Tepeboz, Bozköy denizden birkaç km içeride, zeytinlikler ve nergis tarlaları arasında, denize hakim manzaraları, doğal dokuları
bozulmadan kalmış Karaburun köyleridir. Karaburun köyleri, İzmir`de kırsal turizmin uygulanabileceği yerel zenginlikleri barındırmaktadır.
Adını foklardan alan Foça, İzmir`in kuzeybatısında yer alan bir sahil ilçesidir. Batıda İzmir Körfezi, doğuda Menemen, kuzeyde Çandarlı Körfezi ile çevrilidir.
İlçenin yüzölçümü, 205 Km² dir.
2000 yıl Genel Nüfus Sayımına göre ilçenin toplam nüfusu 36 107`dir. Bu nüfusun 14 604`ü ilçe merkezinde, 21 503`ü belde ve köylerde yaşamaktadır. Foça’nın Bağarası, Gerenköy ve
Yenifoça olmak üzere 3 beldesi ve 4 köyü bulunmaktadır.
Eğitim düzeyi yüksek olan ilçede okuryazarlılık oranı %99’dur. 11 ilköğretim, 4 orta öğretim kurumu bulunmakta; 3360 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda, 230 öğretmen görev yapmaktadır.
İlçe`de sağlık kuruluşu olarak 1 Devlet Hastanesi, 1 adet 112 Acil Yardım İstasyonu, 5 adet Sağlık Ocağı, 1 adet Sağlık Evi bulunmaktadır.
Önemli bir arkeolojik tarihe sahip İlçe`de, 1953 yılında başlayan ve aralıklarla günümüze kadar devam eden kazılarda, Helenistik döneme ait tiyatro, Athena Tapınağı ve Kutsal Alanı,
Kybele`ye ait olduğu düşünülen Liman Kutsal Alanı ile Foça’nın 7 km doğusunda Taş Ev olarak adlandırılan Pers Anıt Mezarı ortaya çıkarılmıştır.
İlçede, 150 yat ve tekne kapasitesine sahip bir rıhtım bulunmaktadır. Yenifoça Beldesinde bulunan balıkçı barınağı, 75 balıkçı teknesi kapasitelidir. İlçede, gemi ve teknelerin çekilip bakımının yapılabildiği
3 adet çekek ve bakım yeri bulunmaktadır.
Foça İlçesi, 1990 yılında Bakanlar Kurulu Kararı ile "Özel Çevre Koruma Bölgesi" ilan edilmiştir. İlçenin geniş bir alanı sit kapsamı içerisindedir. İlçeye adını veren Fok Balıklarının korunması amacıyla
Foça 1991 yılında Ulusal Fok Komitesi’nce "pilot bölge" seçilmiştir. Siren Kayalıkları fok balıklarının barınma ve üreme alanlarıdır.
Foça ilçesi ve Yenifoça beldesinde turizm önemli bir ekonomik sektör olmakla birlikte, diğer belde ve köylerde tarım ön plana geçmektedir. Ayrıca balıkçılık ve hayvancılık da ilçenin diğer ekonomik
Çeşme ilçesi, İzmir İlinin batısında yer alır. Doğudan Urla, kuzeyden Karaburun, batı ve güneyden Ege Denizi ile çevrilidir.
Deniz seviyesinden yüksekliği 5 metredir.
2000 yılı Genel Nüfus Sayımına göre, İlçenin toplam nüfusu 37 372’dir. Bu nüfusun 25 257`si şehir merkezinde, 12 115’i ise belde ve köylerde yaşamaktadır.
İlçede 12 İlköğretim Okulunda toplam 3391 öğrenci, 5 ortaöğretim kurumunda toplam 5 146 öğrenci eğitim-öğretimini sürdürdüğü bu okullarda 263 öğretmenle
Sağlık hizmetleri 1 Devlet Hastanesi, 1 Özel Hastane,2 Sağlık Ocağı, 1 Sağlık evi tarafından verilmektedir. Bu kurumlarda 38 doktor, 9 sağlık memuru,
30 hemşire ve 27 ebe görev yapmaktadır.
İlçede ekonomik yapıyı turizm belirlemektedir. İç ve dış turizm açısından ülkemizin sayılı merkezlerinden olan Çeşme’nin, turizmdeki öneminin önümüzdeki
yıllarda çok daha artacağı öngörülebilir.
Çeşme yöresi, XI. yy. sonlarında büyük Türk denizcisi Çaka Bey ile Türk egemenliği ile tanışmıştır. Osmanlı egemenliğine geçişi, XIV. yy. sonlarındadır.
Osmanlı eserleri içinde en çarpıcı olanı Çeşme Kalesi’dir.1508 yılında II. Beyazıt tarafından inşa ettirilen kale, Osmanlı mimarisinin bütün inceliklerini taşımaktadır.
Çeşme ve çevresinde yapılan kazılarda elde edilen eserler Çeşme Kalesi içindeki müzede sergilenmektedir.
Çeşme Kervansarayı, 1529 yılında Kanuni Sultan Süleyman tarafından yaptırılmıştır. U biçiminde planlanan kervansaray, iki katlıdır. Hacı Mehmet Camii ve
Hacı Memiş Camii Osmanlı dönemine ait özgün eserlerdir. İlçede Osmanlı dönemine ait birçok tarihi çeşme bulunmaktadır. Bunlardan en önemlileri Hamaloğlu Çeşmesi,
Kabadayı Çeşmesi, Kaymakam Çeşmesi, Maraş Çeşmesi, Memiş İbn`i Ahmet Çeşmesi ve Ömer Ağa Çeşmesi’dir.
Çeşme kıyılarındaki yirmiye yakın plajın en tanınmışı ve en büyüğü Ilıca Plajı`dır. Burada, deniz ve kum olağanüstü güzellikler sunar. Pırlanta, Çiftlik, Çatalazmak, Küçükliman,
Şifne, Germiyan Yalısı, Ildırı Plajları diğer tanınmış plajlardır.
Beydağ, İzmir`in doğusunda yer alır. İl merkezine uzaklığı 142 km`dir. Kuzeyinde Kiraz; doğusunda Nazilli;
batısında Ödemiş; güneyinde Sultanhisar ile çevrelenir.
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı`na göre toplam nüfusu 14.147`dir. Bu nüfusun 5.521`i merkezde, 8.626`sı köylerde yaşamaktadır. Nüfus yoğunluğu 87,
nüfus artış hızı %0 -3.37`dir.
İlçede 16 İlköğretim Okulu, 1 Orta Öğretim Kurumu bulunmakta; 1816 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 104 öğretmen görev yapmaktadır.
İlçede Meslek Eğitim Merkezinde 2 öğretmen,110 öğrenci bulunmktadır.Halk Eğitim Merkezinde ise 16 öğretmen bulunmakta olup 221 öğrenciye mesleki kurs verilmiştir.
Sağlık hizmeti, 1 Merkez Sağlık Ocağı, 1 Sağlık Evi, 1 Ana Çocuk Sağlığı tarafından verilmektedir.
İlçe halkının geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. En önemli ürünler incir, kestane ve zeytindir. Beydağ`da üretilen kestane son derece kalitelidir.
Besi ve süt hayvancılığı hızlı gelişme göstermektedir.
Beydağ önce Aydınoğulları, sonra da Osmanlıların egemenliğine geçmiştir.
Urla, İzmir il merkezine 35 km uzaklıktadır. Doğusunda Güzelbahçe ve Seferihisar; batısında Çeşme; kuzeybatısında Karaburun;
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı sonuçlarına göre, toplam nüfusu 49.269`dur. Bu nüfusun 36.759`u ilçe merkezinde, 12.690`ı köylerde yaşamaktadır.
İlçede 22 İlköğretim Okulu, 4 Orta Öğretim kurumu bulunmakta; 6658 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 484 öğretmen görev yapmaktadır.
Sağlık hizmetleri, 1 Devlet Hastanesi, 7 Sağlık Ocağı ve 1 AÇS/AP Merkezi tarafından verilmektedir.
Yüksek öğretim kurumları açısından zengin olan ilçede; İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsünün Urla Yerleşkesi, Ege Üniversitesi`ne bağlı Su Ürünleri Fakültesi,
9 Eylül Üniversitesi Deniz İşletmeciliği ve Yönetimi Yüksekokulu bulunmaktadır.
Doğa ve tarihin kucaklaştığı Urla`da yapılan arkeolojik araştırmalarda İskele Mahallesi`ndeki Limantepe Höyüğü`nün M.Ö. 6000 yıla tarihlenen bir merkez olduğu
ortaya çıkarılmıştır. Buluntuların en önemlilerinden birisi de Liman olup, tarihte bilinen en eski limandır. Antik Klazomenai Kenti liman bölgesinde yer alır. Kent,
Antikçağ`da özellikle zeytinyağı üretimiyle önemli bir ticaret merkezi olmuştur.
Urla, Aydınoğulları Beyliği ile 1330`lu yıllarda ilk kez Türk egemenliği ile tanışmış, XIV. yy. sonlarında Osmanlı topraklarına katılmıştır. Denizli Mahallesi Camii,
Kamalı Camii, Sungurlular Camii, Hacı Turan Kapan Camii ve Fatih İbrahim Bey Camii ve Hacı Turan Şadırvanı XV. Ve XVI. yy.da yapılmış Türk eserleridir.
Urla kıyıları ve önündeki 12 ada ile İzmir Körfezi, en güzel şekilde Urla`nın Güvendik sırtlarından seyredilmektedir. Urla köyleri denildiğinde; tiyatrosu ve seraları ile ünlü
Bademler Köyü, iç kısımda kalmasına karşın önemli ölçüde turist çekmeyi başaran Barbaros Köyü, kıyıdaki Özbek ve Balıklıova, Gülbahçe köyleri ilk akla gelenlerdir.
Selçuk İzmir`in güneyinde, İzmir-Aydın karayolu üzerinde yer alır. Kuzeyde Torbalı, Doğuda Tire, güneyde
Germencik ve batıda Kuşadası ile çevrilidir. İl merkezine uzaklığı 74 km`dir.
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı`na göre toplam nüfusu 33.594`tür. Bu nüfusun 25.414`ü merkezde, 8.180`i belde ve köylerde yaşamaktadır.
Selçuk`ta; 12 İlköğretim Okulu, 4 Orta Öğretim Kurumu,1 Halk eğitim Merkezi,1 Turizm Eğitim Merkezi bulunmakta; 5931 öğrencinin eğitim gördüğü bu
okullarda 294 öğretmen görev yapmaktadır.
İlçede, sağlık hizmetleri 1 Devlet Hastanesi, 4 Sağlık Ocağı, 3 Sağlık Evi tarafından verilmektedir. Devlet Hastanesinde toplam 111 personel,Sağlık Grup
Başkanlığına bağlı toplam 9 Personel,Sağlık Ocaklarında da toplam 47 personel görev yapmaktadır.
Selçuk, Antikçağın en önemli yerleşim yerlerinden biri olmuştur. Selçuk`ta bulunan tarihi yapıların büyük bir bölümü ayaktadır.
Efes ören yeri, Türk ve dünya turizmi açısından çok önemli bir merkezdir. Efes Arkeoloji Müzesi ülkemizin en çok ziyaret edilen müzelerinin başında gelir.
Tarihi M.Ö.5000`lere uzanan ve ilk çağın en ünlü şehirlerinden olan Efes, küçük menderes nehrinin sularını boşalttığı körfezin yakınında kurulmuştur.
Doğu’ya açılan büyük ticaret yollarının başlangıç noktasında olması yanında, çok önemli bir dini merkez oluşu, tarihe büyük bir kent olarak geçmesini sağlamıştır.
Bugün gezilen Efes Büyük İskender`in generallerinden Lysimachos tarafından Bülbül ve Panayır dağları arasındaki vadide M.Ö. 3.yy da kurulmuştur.
Kent Akdeniz`in önemli deniz ticaret merkezlerinden biri olmuştur. M.Ö. 2.yy`da Romalıların egemenliği altına giren Efes hızla gelişmeye başlamış ve
Roma İmparatorluğu`nun Küçük Asya`daki başkenti olarak M.S. 2.yy`la kadar en parlak dönemini yaşamıştır.
Güzelbahçe, İzmir Körfezi`nin güneyinde yer alır. İl merkezine uzaklığı 15 km`dir.
Doğusunda Narlıdere; batısında Urla; güneyinde Seferihisar ve Menderes ile çevrelidir.
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı`na göre toplam nüfusu 18.190`dır. Bu nüfusun 14.924`ü merkezde, 3.266`sı belde ve köylerde yaşamaktadır.
İlçede 9 İlköğretim Okulu, 5 Orta Öğretim Kurumu bulunmakta; 6151 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 449 öğretmen görev yapmaktadır.
İlçe merkezde 1 Adet Sağlık Grup Başkanlığı ve 2 Adet Sağlık Ocağı, 112 AYKİ (Acil Yardım Kurtarma İstasyonu),Yelki Beldesinde
1 Adet Sağlık Ocağı ve Çamlı Sağlık Evi tarafından saglık hizmetleri verilmektedir..
Dikili, İzmir’in kuzeyinde yer alır. İl merkezine uzaklığı 120 km’dir. Kuzeyinde Balıkesir; doğusunda Bergama;
batısında ve güneyinde Ege Denizi ile çevrelenir.
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımına göre toplam nüfusu 30.115`tir. Bu nüfusun 12.552`si merkezde, 17.563’ü belde ve köylerde yaşamaktadır.
İlçede, 6 adet Anasınıfı, 15 İlköğretim Okulu, 3 Orta Öğretim Kurumu bulunmakta; 4011 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 163 öğretmen görev yapmaktadır.
Ayrıca 2 özel dershane, 1 özel sürücü kursu bulunmaktadır.
Sağlık hizmeti, 5 Sağlık Ocağı ve 4 Sağlık evi tarafından verilmektedir.
İlçeye bağlı Çandarlı Beldesi önemli bir turizm potansiyeline sahiptir. Dikili`nin tarihsel geçmişi oldukça eskilere gider. Antik yerleşim yeri Pitane’de elde edilen eserler
Bergama Arkeoloji Müzesinde sergilenmektedir. Osmanlı döneminde II. Murat`ın ünlü Sadrazamı Çandarlı Halil Paşa, Çandarlı Kalesi’ni yeniden yaptırmıştır.
Bergama, İzmir`in kuzeyinde, Bakırçay Havzasında yer alır. Doğuda Kınık, batıda Dikili, güneyde Aliağa, kuzeyde ise Balıkesir ve Manisa illeri ile çevrilidir.
İl merkezine uzaklığı 107 km`dir.
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı`na göre toplam nüfusu 106.536`dır. Bu nüfusun 52.173`ü merkezde, 54.363`ü belde ve köylerde yaşamaktadır.
Bergama`da; 53 İlköğretim Okulu, 13 Orta Öğretim Kurumu, bulunmakta; 17097 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 910 öğretmen görev yapmaktadır.
1 Meslek Yüksek Okulu bulunmakta olup, 1724 öğrenci egitim görmektedir.Halk Eğitime bağlı 6 Derslik,5 Öğretmen 1970 Kursiyer bulunmaktadır.
Sağlık hizmeti, 1 Devlet Hastanesi, 11 Sağlık Ocağı, 14 Sağlıkevi, 1 Verem Savaş Dispanseri, 1 AÇSAP,
1 Halk Sağlığı Laboratuarı,31 Eczhane tarafından verilmektedir.
Bergama ekonomisi ağırlıklı olarak tarıma dayalıdır. Verimli Bakırçay Ovası`nda tütün, pamuk, zeytin ve üzüm yetiştirilmektedir. Kozak yaylasında çam
fıstığı önemli bir gelir kaynağıdır. Günümüzde özellikle dağ köylerinde arıcılık giderek gelişmekte ve önemli bir geçim kaynağı haline gelmektedir.
Tarıma dayalı sanayi de son yıllarda gelişme göstermektedir. İlçede halıcılık ve kilim dokumacılığı gelişmiştir.
Bergama, Antik çağın en önemli yerleşim birimlerinden biri olmuştur. Türkiye`nin ilk arkeoloji müzesi olan Bergama Müzesi,
günümüzde en çok bilinen ve ziyaret edilen müzeler arasındadır. Bergama denildiği zaman, öncelikle Akropolis, Asklepion, Kızıl Avlu, Kleopatra
Güzellik Ilıcası ve Kozak Yaylası akla gelir. İlçe merkezinde Arap Camii, Müftü Camii, Ulu Camii, Kurşunlu Camii, Laleli Camii, Kulaksız Camii, Yeni Camii,
Küplü Hamam, Tabaklar Hamamı, Koca Sinan Mescidi, İncirli Mescit ve Karaosman Sebili Türk-İslam eserleridir.
Bergama zengin tarihsel ve arkeolojik değerlere sahiptir. Kent, M.Ö. IV. .yüzyılda kurulmuş, önce Lidya daha sonra da Pers egemenliğini yaşamıştır.
M.Ö.334 yılında Makedonya Kralı Büyük İskender`in orduları tarafından ele geçirilen kent, M.Ö. II. y.y` da Romalılar tarafından zapt edilmiştir.
Akropol`de yer alan Kütüphane, 200 bin cilt kitabıyla döneminin en önemli ve en zengin kütüphanelerinden birisi idi. Dünyanın en dik tiyatrosu,
Dionysos Tapınağı, Zeus Sunağı ve Trayan Tapınağı gibi önemli yapılar turistlerin yoğun ilgisini çekmektedir. Parşömen kağıdı Bergamalılar tarafından yapılmıştır.
Arkeoloji Müzesi, 1927 yılında, Prehistorik Bizans Dönemi’ne kadar olan buluntuları sergilemek
amacıyla kurulmuştur. Sergilenen diğer eserler arasında mozaikler, çok değerli çanak çömlek ve
heykelcik koleksiyonları bulunmaktadır. Mimari parça ve heykel sergisi müze bahçesinde de devam
etmektedir. Müze girişini modernize etmek ve sergi alanlarını büyütmek amacıyla önemli çalışmalar
2004 yılında açılmış olan Tarih ve Sanat Müzesi’nde Bayraklı’daki Arkaik dönem Smyrna’sından ve
diğer Batı Anadolu ören yerlerinden (Milet, Efes, Klaros vb.) gelen eserler sergilenmektedir.
Helenistik ve Roma Dönemi’ne ait önemli eserler, seramikler ve taş eserleri olmak üzere iki ayrı
binada yer almaktadır. Kıymetli eserler bölümünün bulunduğu üçüncü binada zengin sikke ve bronz
obje koleksiyonları görülebilir.
İzmir ili, Anadolu Yarımadası’nın batısında, Ege kıyılarımızın tam ortasında yer alır.
Kuzeyden Balıkesir, doğudan Manisa, güneyden Aydın illeri ile çevrilmiştir.
İlin kuzey-güney doğrultusundaki uzunluğu yaklaşık olarak 200 km, doğu-batı doğrultusundaki genişliği ise 180 km’dir.
Yüzölçümü 12.012 km2
İzmir bitki örtüsü yönünden Akdeniz ikliminin etkisi altındadır. Akdeniz bitkilerinin her türü bulunmaktadır.
Yüzyıllar boyu aşırı otlatma, yangın ve tarla açma nedenleriyle ormanların ortadan kalktığı yerlerde, maki florası kendini göstermektedir.
Maki florasına ardıç, pırnal, kermes meşesi, yabani zeytin, çitlembik, sakız, akçakesme, tesbih, katırtırnağı, gibi kuraklığa dayanıklı ağaççıklar girer.
Makilik alanlar, denizden 600 m. yüksekliğe kadar çıkmaktadır.
Dağlık kesimlerin büyük kısmı ormanlıktır. Ormanlar il içerisinde 431786 hektar bir alanı kaplar. Ormanların kapladığı alan, il arazisinin % 41'idir.
Denizden 600 m. yüksekliğe kadar kızılçam, daha yukarılarda karaçam ormanları vardır. Bergama’nın Kozak, Cumaovası’nın Güner, Torbalı’nın Helvacı Köyü
çevresinde doğal olarak yetişmiş fıstıkçamı ormanları bulunur. Toprağı elverişli, kuytu ve nemli dere yataklarında çınar, kestane, dişbudak, söğüt, kavak, akçaağaç,
Akdeniz iklim kuşağında kalan İzmir’de yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlı geçmektedir. Dağların denize dik uzanması ve ovaların İçbatı Anadolu
eşiğine kadar sokulması, denizel etkilerin iç kesimlere kadar yayılmasına olanak vermektedir.
İzmir’de bazında yıllık ortalama sıcaklık, 16ºC (Bergama) ile 17ºC (Bayındır) arasında değişmektedir. İzmir’de ölçülen uç değerler göz önüne alındığında,
sıcaklığın maksimum 45.1ºC (Torbalı) ile minimum -13ºC (Ödemiş) arasında değiştiği anlaşılır.
İzmir’de bağıl nem oranı sıcaklığın yüksek, bulutluluğun az olduğu yaz aylarında düşüktür. Buna karşılık nemli hava akımlarının etkisine girildiği yılın soğuk
döneminde artış görülmektedir. Yıl içinde Mart ayından itibaren azalmaya başlayan değerler en düşük oranına Temmuz ayında ulaşmaktadır. Bu ayda aylık
ortalama bağıl nem Bergama’da %52, İzmir kent merkezinde %50'dir. Kış mevsiminde ise aylık ortalama %70 civarındadır.
İzmir’de iklim elemanları içinde en büyük değişkenliği yağış miktarı göstermektedir.Yıllık ortalama yağış miktarı 700 mm. olmasına karşın, genel atmosfer
dolaşımında görülen değişmelere bağlı olarak bazı yıllarda yağış toplamı 1000 mm’ye yaklaşmakta, bazı yıllarda ise 300 mm civarına düşmektedir.
Yıl içinde yağış miktarı ekim ayının ikinci yarısından itibaren artış göstermekte ve Mayıs ayına kadar devam etmektedir. Aylık ortalama yağış miktarının en yüksek
olduğu aylar Aralık, Ocak, Şubat’tır. Ortalama yağış değerlerine göre, sadece Aralık ayında düşen yağışların yıllık toplama katkısı % 20 civarındadır.
Yaz aylarında aylık yağış miktarının yıllık toplam içindeki payı ise, % 2 düzeyine düşmektedir.
İzmir ilinde en yüksek rüzgar hızları ve yönleri incelendiğinde, Güzelyalı istasyonunda, 41.2 m/sn ile güneydoğu yönüne, Seferihisar’da 32.1 m/sn ile güneydoğu,
Ödemiş’te 26.7 m/sn ile kuzeydoğu, Bornova’da 25.0 m/sn ile kuzeydoğu ve Çiğli istasyonunda 31.8 m/sn ile kuzeydoğu yönüne ait olduğu görülür.
Kentimiz; dört mevsimin yaşandığı yumuşak iklimi, geniş bir körfeze sahip bir kıyı kenti olması,
verimli toprakları gibi sebeplerle tarihten bugüne pek çok toplumun uğrak yeri olmuş ve zengin bir kültür oluşturmuştur.
Anadolu, Uzak ve Ortadoğu’dan gelen ürünlerin ticaretini yapan İzmir; 18. ve 19. yüzyıllarda Avrupa’nın yeni gelişen sanayi nüfusu ve şehirlerince
talep edilen ve Gediz, Küçük ve Büyük Menderes Havzalarında üretilen tarım ürünlerini pazarlar duruma gelmiştir.
Yoğun ticari faaliyetler sonucunda bankacılık, sigortacılık, nakliyecilik, postacılık, konsolosluk gibi hizmetler oluşurken; Manisa (Saruhan) Sancağına bağlı olarak İzmir,
Liman kenti olması nedeni ile daha çok dış ticaret merkezi olma niteliği taşıyan İzmir’de sınai faaliyetler de yerini bulmaktadır.
Avrupa’nın gerçekleştirdiği sanayi devrimi karşısında gerekli devinimi sağlayamayan Osmanlı İmparatorluğu’nda öncelikle İzmir’in bir takım çabalara girmekte olduğu görülmektedir.
Kentin ekonomik dinamizminin farkında olan Atatürk, ilk İktisat Kongresini İzmir’de düzenleyerek, hem ülkenin ekonomi politikalarını kentimizde belirlemiş, hem de İzmir için bir rota çizmiştir.
Böylelikle İzmir, Cumhuriyetle birlikte pek çok sanayi kuruluşuna ev sahipliği yapan bir kent konumuna bürünmüştür.
Ancak İzmir’in 1980’li yıllarda gerçekleşemeyen bir takım yatırımlar neticesinde bir durgunluk dönemine girdiğini görüyoruz.
Halen liman, şehirlerarası ulaşım, enerji gibi temel sorunları giderilmeyen kentimiz, küresel ve ulusal çaptaki rakipleriyle uğraş vermeye devam etmektedir.
Yine de, değişim rüzgârlarının çok sert estiği ve rekabetin alabildiğine güçleştiği bu ortamda İzmir; tarihinden gelen misyonu, sahip olduğu potansiyeli,
rekabetçi ve girişimci ruhu ile bir dünya kenti olma iddiasını sürdürmektedir.
TÜİK 2000 nüfus sayımına göre 3.387.908 nüfusa sahip bir kent olan İzmir’de 2001 GSYİH rakamlarına göre hesaplanan kişi başına milli gelir 3.215 dolardır.
İzmir bu rakam ile Türkiye’de 6. sırada bulunmaktadır.
4 adet limanı, 1 havaalanı, gerek şehir içindeki hatları gerekse Türkiye’nin dört bir yanına bağlantıları olan tren yolları sayesinde dünyanın
istenilen bölgesine ulaşım ve taşıma imkânları mevcuttur.
Odamızın öncülüğünde kurulan İzmir Ekonomi Üniversitesi ve Yaşar Üniversitesi ile birlikte üniversite sayısı beşi bulmaktadır.
Aliağa, Türkiye Harita
Turkiye'de yeri Bilgiler Şehir nüfusu 43.822 (2007) İlçe nüfusu 60.043 (2007) Yüzölçümü 393 km² Koordinatlar
Posta kodu 358 xx Alan kodu 0232 İl plaka kodu 35 Yönetim İl İzmir Kaymakam E.Osman Bulgurlu Belediye başkanı Tansu Kaya Yerel yönetim site http://www.aliaga.gov.tr Aliagam.NET
Aliağa, İzmir iline bağlı bir ilçedir. İzmir ve Bergama uygarlıklarından izler taşımaktadır. Ege denizi kıyılarında sayıları 30'u aşan Aiol kentleri arasında en büyük ve önemlilerini oluşturan 12 kentten 4'ü Aigaia, Kyme, Myrna ve Gryneion ilçe sınırları içerisinde bulunmaktadır.
İl: İzmir ● İlçe Merkezi: Aliağa
Beldeler: Helvacı | Yenişakran
Aşağışakran | Bahçedere | Bozköy | Çakmaklı | Çaltılıdere | Çıtak | Çoraklar | Güzelhisar | Hacıömerli | Horozgediği | Kalabak | Kapıkaya | Karaköy | Karakuzu | Samurlu | Şehitkemal | Uzunhasanlar | Yüksekköy