yer ve fikre dair
Karl Marx, dünyanın bütün işçileri birleşin, dediğinde kastettiği tam olarak dünya işçilerinin birleşmesiydi, başka da bir şey değildi. Devamında dediği, neden sonuç ilişkisini en ikna edici bir mantık üzerine oturtur; zincirlerinizden başka kaybedecek hiçbir şeyiniz yok.
Marx, dünya işçilerine, zincirlerinizden başka kaybedecek hiçbir şeyiniz yok, derken de kelimeleri bu kez nezih bir metaforda kullanır. Zincir, zincirden fazlasını anlatıyordu, kaybetmek ise kazanmaya dönüşmüş bir kaybetmekti. Çok uzağa gitmeden, yalın bir şekilde istiare sanatının leziz örneğini verir, zincir diyerek ama köleliği göstererek.
Felsefe yapmadan, olabildiğince düz konuşmak.
Birleşmek de yetmeyebilir. Çünkü bunun nerede gerçekleşeceği ve hangi fikir, amaç altında bir araya gelineceği de önemli
Ülkede bu anlamda daha kritik bir durum var. Bu da köleliğin ekonomi, üretim, tüketim, paylaşım dışında bir dogmayla da tesis edilmesidir.
Kölelik kurumunun en zalim harcını böylece hep karıyorlar. Öyle birleşeceğinize hiç birleşmeyin, bozkır çalıları gibi kalın, diyesi gelmiyor değil insanın.
Geçen gün, Adalet Yürüyüşü esnasında yürüyenlere tepki olarak, elbette hemfikir olunmayabilir bu eylemde, bir grup işçinin elli kollu, göstermeli, hareket içerikli karşı eylemi, birleşmenin doğru yer ve ideolojide gerçekleşmemesi durumunda sahnenin ne kadar acıklı ve ruh karartıcı olduğunun en yakın ve daha somut bir örneğidir diye kaydedildi.
Bu lümpenlikte, konuya dair derdini anlatmakta zorlanan solun bir sorumluluğumuz yok mu? Mutlaka vardır.
Tabi ki bireyin de kendi başına, insan olmaya dair birtakım yükümlülükleri de vardır. Bu gerçekten de kimse kaçamaz, değil mi?