Charles Bukowski'den Alıntılar
Konusu 'Güzel Sözler' forumundadır ve _nehir_ tarafından 2 Ocak 2014 başlatılmıştır.
Özgür ruhlar enderdir, ama gördüm mü bilirsin,
- en basitinden onlarla veya yanındayken, iyi, çok iyi hissedersin.
En iyi insanlar henüz tanımadıklarındır.
Ve film kötü.
Saklanabileceğim, saklanıp hiçbir şey yapmak zorunda kalmayacağım bir yer istiyordum. Bir şey olma düşüncesi beni korkutmakla kalmıyor, hasta ediyordu. Avukat, danışman, mühendis veya benzer bir şey olmayı düşünmek bile olanaksızdı benim için. Evlenmek, çocuk sahibi olmak, aile kurumunun kafesine girmek. Her sabah aynı işe gidip akşam dönmek. Olanaksızdı. Aile pikniklerine katılmak, Noel, 4 Temmuz, İşçi Bayramı, anneler günü. Bu tür şeylere katlanmak için mi dünyaya geliyorduk?
Saatin alarmı var asla kullanmam. İnsanın düzenini içgüdüleri belirler. Geri zekalı adamın teki bana para veriyor diye kalkacak değilim. Bedenim ne isterse o olur. O, şimdilik bir birayı tercih ediyor. Evet sabahtan başlıyorum. Alkolik ölsem ne yazar? Hiç değilse kafam iyi giderim.
Bir keresinde bir akıl hastanesine gittim, ziyaret için. Oradaki hastalardan biri tanıdı beni. “Charles Bukowski’sin sen, değil mi?” diye sordu. Kitaplarımı okumuştu. Bu yüzden oradaydı belki.
-Acı katlanılmaz hal aldığında yapılacak üç şey olduğunu öğrendim- sarhoş ol, kendini öldür ya da gül. Ben genellikle sarhoş olur ve gülerim..
Sorun seçimlerini hep iki kötü arasında yapmak zorunda kalmandaydı ve seçimin ne olursa olsun bir parçanı daha kesiyorlardı. Kesecek bir şey kalmayana dek. İnsanların çoğu yirmi beş yaşında mahvolmuştur. Araba süren, yemek yiyen, çocuk sahibi olan, kendilerine en çok benzeyen başkan adayına oy vermek gibi her şeyi yapılabilecek en kötü şekilde yapan g*tlerden oluşmuş bir toplum. İlgi duymuyordum. Hiçbir şeye ilgi duymuyordum. Nasıl kaçabileceğime dair hiçbir fikrim yoktu. Diğerleri yaşamdan tat alıyorlardı hiç olmazsa. Benim anlamadığım bir şeyi anlamışlardı sanki. Bende bir eksiklik vardı belki de. Mümkündü. Sık sık aşağılık duygusuna kapılırdım. Onlardan uzak olmak istiyordum. Gidecek yerim yoktu ama. İntihar? Tanrım, çaba gerektiriyordu. Beş yıl uyumak istiyordum ama izin vermezlerdi…
…ve birden, bir kez daha hayatlarımızın geri zekalıların elinde olduğunu görüyoruz. Bombalar patlayabilir, bombalar hiç patlamayabilir…
Hiç yalnız hissetmedim kendimi. Bir odada tek başıma kaldım, intiharın eşiğinde. Kendimi çok kötü hissettiğim oldu, ama hiçbir zaman birinin odaya girip kendimi daha iyi hissetmemi sağlayacağını düşünmedim ya da birkaç kişinin. Başka bir deyişle, yalnızlık beni hiçbir zaman rahatsız etmemiştir, çünkü yalnız kalmaya doyamam. Ben kendimi insan dolu bir odada ya da tezahürat yapan seyircilerle dolu bir tribünde en yalnız hissederim. Ibsen'den bir alıntı yapacağım: "En güçlü insanlar genellikle yalnızdır." Hiçbir zaman içimden, "şuh bir sarışın içeri girip beni düzecek, ta*aklarımı ovacak ve kendimi daha iyi hissedeceğim," diye geçirmedim. Hayır, onun hiçbir yararı olmaz. İnsanları bilirsin, "Hey, Cuma akşamı, ne yapacağız? Burada kös kös oturacak mıyız?" Evet, kesinlikle. Çünkü yok dışarıda bir şey. Aptallık sadece. Aptal insanlarla fingirdeyen aptal insanlar. Geceye koşa koşa çıkmak gibi bir ihtiyaç içinde olmadım hiçbir zaman. Barlarda gizlendim, çünkü fabrikalarda gizlenmek istemiyordum. Hepsi bu. Milyonlarca insan adına özür dilerim, ama ben kendimi hiçbir zaman yalnız hissetmedim. Kendimden hoşnudum. Bildiğim en iyi eğlence kendimim. Biraz daha şarap içelim!"
Önemlidir.. Tembellik etmeyi bilmek lazım. İşin özü tempodur. Yaptığından tamamen uzaklaşıp doğru zamanda mola almazsan her şeyi kaybedersin. İster aktör ol, ister ev kadını, fark etmez. Doruk noktalarının arasında hiçbir şey yapmadığın boşluklar olmalı. Yatağa uzanıp tavanı seyret, bu çok çok önemlidir. Hiçbir şey yapmamak, çok çok önemli. Ve bu çağdaş toplumda kaç kişi yapıyor bunu? Çok az. Bu yüzden herkes kaçık, saldırgan, öfke ve nefret dolu.
Suçum var mı ?
Zor olan onu affettiğin için kendini affedebilmektir.
Bir adam varmış.
Bir adam daha varmış.
Bir tane daha varmış.
Zafere giden yolu; diğer yarısı kayıtsızlıkla fethedilir.
Öte yanda mecbur değilsin.
Ben bir şekilde ikisini de yapmayı becerdim.
Üzülme evlat; kaybettim sandıkların, kurtulduklarındır belki.
Bir insanı sevmek mümkün mü sence? İyi tanımadığınız biri ise belki. Ben insanları pencereden seyretmeyi severim...
Bir insanı neyin yiyip bitirdiğini asla bilemezsiniz. Belli bir kafa durumuna gelmişseniz en basit şeyler bile korkunç problemlere dönüşebilirler ve en kötü endişe/korku/acı yorgunluğu, açıklayamadığın, anlayamadığın, aklına bile gelmeyendir.
Siz dünyayı kurtarın , ben de nasıl kurtardığınızı yazayım.
kAşİf, ZeyNoO, YoRuMSuZ ve diğer 2 kişi bunu beğendi.
kAşİf, ZeyNoO, Papatya ve diğer 4 kişi bunu beğendi.
kAşİf, YoRuMSuZ, ZeyNoO ve diğer 5 kişi bunu beğendi.
Âşık olmadığıma, bu dünyada mutlu olmadığıma memnundum.
Hiçbir şeyle barışık olmamayı seviyordum.
Âşık insanlar genellikle alıngan ve tehlikeli olurlar.
Perspektiflerini ve mizah durumlarını yitirirler. Sinirli, kafadan çatlak olurlar.
Hatta katil bile olabilirler.
Charles Bukowski - Kadınlar'dan
kAşİf, RUZG4R, ZeyNoO ve diğer 2 kişi bunu beğendi.
“Delilik mi? Neden olmasın? Ne delilik değildir ki? Yaşam delilik değil mi? Kurulmuş oyuncaklar gibiyiz. Birkaç kez kuruluyoruz, bitince güle güle ve ortaklıkta dolanıp varsayımlarda bulunur, planlar yapar, valiler seçer, çimlerimizi biçeriz. Delilik tabi ki. Ne, delilik değildir.”
Papatya, kAşİf, YoRuMSuZ ve diğer 1 kişi bunu beğendiniz.
"Gençler, oturmuş bir şeylerin gerçekleşmesini bekliyorlar. Gerçekleşmeyecek."
Papatya, YoRuMSuZ ve RUZG4R bunu beğendi.
Papatya, kAşİf, YoRuMSuZ ve diğer 2 kişi bunu beğendi.
"...ve birden, bir kez daha hayatımızın gerizekalıların elinde olduğunu görüyoruz. Bombalar patlayabilir, bombalar hiç patlamayabilir..."
Papatya, kAşİf ve YoRuMSuZ bunu beğendi.
Katherine, 4 Eylül 2010, Paylaşıldığı Yer: Skype
eFSaNe_KaRTaL, 17 Aralık 2011, Paylaşıldığı Yer: Serbest Kürsü
ZeyNoO, 2 Mart 2014, Paylaşıldığı Yer: Çerez Çay Bahçesi
Forum software by XenForo™ ©2010-2017 XenForo Ltd. | 11 Aralık 2017 08:53