|| GOTHIC | EMO | PUNK | METAL | ROCK || - Siirler //-->
Yolun başındayım hala,
Dizlerimde derman, yüreğimde zaman kalmadı.
Yürüyorum hala ve yine başladığım yerdeyim
İçim döküldü hep yerlere
Ve ömrüm kalbimin parçalarını toplamakla geçti.
Biran yorulduğumu hissedip pes ederdim.
Karanlık sokaklar benim dünyam deyip
Işığımı aramazdım durmaksızın.
Kaçardım benliğimi saran, varlığını bildiğim ama
Kaçamadım, ilerleyemedim de.
Hep aynı yerde bizi ayıran duvar
Çarpa çarpa yenik düştüğüm.
Çok oldu yıkıldığım anlar
Ve yine sorasın da sevginle yeşerdiğim.
“Of” dedim yine
Ve buna kızdığın geldi aklıma
“Neyse” dedim “Her şey çok güzel olacak”…
Kaç kez yenildim hayata,
Kaç kez ağladım gökyüzü ağlarken
Ve ortak oldu kaç kez yağmurların hüznüne gözyaşlarım.
Düşündüm hep düşünmemeyi,
Üşüdüm çelişkiler sokağında, ıssız ve soğuk…
Tek başıma idim yalnızlığımın karanlık bahçesinde.
Çamurlara bata çıka adımlarım…
Gözlerim sonsuz bir karanlığı seyrederken,
İlerliyor gibiyim sanki
Ruhum yeter diyor bitsin artık karanlıklar
Belki de en karanlığa…
Gidiyorum, lanet olsun yoksun!
Sensiz aydınlıklar umurumda mı?
Umurunda mıyım hayatın?
Yelken açtım umuda
Yolculuğum sana doğru…
Gör artık umudumun suretini aynada,
Gör artık inancımın kuvvetini gözlerinde,
Sil bütün eskileri yüreğinden, acıları…
Çıkmaz sokaklarda yık duvarları
Yol yap kendine…
Adımların sağlam olsun yıkın her yeri,
Yıkılan sen olma!
Umudum olmasın yeter ki…
Boş ver dünyayı enkaz olsun her köşe
Biz yıkıldığımızda yoktu el uzatacak kimse.
Boş ver anlamasın kimse kimseyi
Sen sadece yüreğine yardım et.
Sonbahar geldi küskün yüreğim
Limitini aştı acılar Son sürat koşuyorum karanlığa…
Hiç bu kadar hissetmedim yalnızlığı
Hiç bu kadar kızmadım insanlara
Ve seni sensiz yaşamadım hiç bu kadar…
Ayaklar altında eziliyor düşüncelerim
Karmaşasında hislerimin kayboluyorum
Yalnızlığımın ayak sesleri kulaklarımda
Git gide yaklaşıyorken
Çaresiz bekliyorum sensizliğimle seni
Çaresiz bekliyorum gelmeyişinin gelişini…
Unutsam da dokunuşunu,
Ellerinde yüreğim biliyorum…
Yoksun ama hapsoldum karanlığına,
Kaçmaya çalışırken sisli yollarımda,
Yine sana varıyorum…
Çamura saplandı hislerim,
Şırıngayla çekilmiş sanki ben,
Ben bu ben değilim…
Çelişkilerle mücadelede aklım,
Yüreğim bir yerde,
Ben bir yerde darmadağın…
Suretin yok ama,
İçimde düşman varlığın…
Burada yağmur yağıyor…
Gözlerimin yüreğimi ıslattığı kadar…
Düşen her damlada seni buluyorum.
Çarpıp gidişlerinde seni tekrar yaşıyorum.
Serçeler, yıkık duvarların arasında
Çaresiz haykırışlarımı dile getiriyorlar
Yüreğimin soğukluğundan titriyorlar.
Eser yok kalbime akan göz yaşlarından
Katılaşmayı da başardı ruhum
Bu buzları çözmek zor…
Hayat saçma bir labirent doğruyu bulmak zor.
Daha zoru aşkın pişmanlığını yaşamak…
Dünyanın boş kalabalığında mutluyu oynayıp,
İçimde yüklü duygular
Boşalmak üzere kara bulutlar gibi
Ağırlığınca kaldırıp atmakken çabam
İçimdeki bu karanlığı
Altında kalıyorum enkazımın
Umudum azaldığında böyle
Hep seni getiriyorum aklıma
Hep seni hissediyorum yüreğimde
O karanlık yok oluyor
Masmavi bir gökyüzü hayat
Keşke hayat senden ibaret olsaydı diyorum
Düşüncelerim sadece sana açsaydı kapılarını
Her anım senle olsaydı
Yani hep mutlu olsaydım
Yeni hep sevgi barınsaydı yüreğimde
Ve hep yanımda olsaydın
Önümüzde sonu olmayan engeller olmadan…
Kaldığım yerden devam ettim
Hayat hep yarım,eksik parça parça
Bir parçam eksik,büyük bir parça yüreğimde
Ben seni senden habersiz bekledim
Ben hayallerimde besledim aşkı
Yüreğimde buldum seni
Masum bir aşk üzerine kurulu bir dünya
İçimde tarifsiz bir duygu var
Seni sevmemin dışında sana anlatamadığım
İçimde bir duygu çöplüğü var
Sana asla anlatamayacağım…
Umut barınsa da yüreğimde
Hayalden öte adım yok.
Biriktirdim yokları içimde
Doğru zaman, doğru yer arıyorum
Ellerimden kayışına hayallerimin
Aşklara, yalanlara tükenmiş
Sana, her şeye kayıtsızım.
Bekledim hep bekledim
Doğru zaman doğru yer yok biliyorum
Bunu da yoklarıma ekledim.
Hayat bu kadar acımasız mıydı çocukken?
Yalnız olduğumuzu hisseder miydik hep?
Tenha bir köşe bulunca hep ağlar mıydık?
İnsanlara boş gözlerle mi bakardık?
Çocukken büyük olmayı bilir miydik?
Satırlara döker miydik acılarımızı?
İçimiz sıkıntılarla örülmüş bir duvar mıydı?
Herkese inanmaz mıydık her zaman?
Masum değil miydik, yaramaz ve neşeli?
Bazen küçük şeyleri dert ederdik,
Bir şeker unuttururdu her şeyi…
Unuttum, çocukken hayata nasıl bakardık?
Unutturmaya yetti kocaman bir dünyayı gerçekler.
Ve bir şekerim yok şimdi bugünü unutturacak…
Yok ağlasam da sesimi duyacak.
Ve yok şimdi başımı okşayıp şekerimi geri verecek…
Gecenin sessizlikle dertleşirken ağladığını gördüm dün akşam.
Haykırışların bile hapis olduğu akşam,
Çığlıklar eşlik etti sessizliğe.
Kaybetmenin tiryakisi bir çocuk gibi ağladım yokluğunda.
Paramparça olmuş hayatim sana sığınır…
Büyük bir rüya olmalı varlığındaki yokluğun,
Uyanmak istemiyorum sana kavuşana kadar…
Sen öğrettin bana dört bir yanımı sarmış yalnızlığın yokluğunu.
Mutluyum ilk defa yalnızlığın yokluğundan…
Aşksın sen,cansın sen…
Kendi karanlığına çekti hayat,
Günün ışıltısından uzaktayım.
Bu karanlığı sen getirdin bana,
Aldığım en anlamlı, en siyah hediyeydi…
Gözümden uzaksın,umutsuz yüreğimden değil,
Kan götürse de her yeri kalbimden akmayacak sevgin…
Sonsuzluğa bıraksam kendimi,
Sevgini bir köşeye fırlatsam,
İçimdeki bıçağı çıkarsam,
Boşalsan sen yüreğimden,
Denizi görsem,güneşi, ACI ÇEKMESEM…
Özlem sevdaya yürek açmaktır
Özlem açılan yürekte hayat bulmaktır
Özlem aynı heyecanla canana ulaşmaktır
Özlem yoklukta var olmaktır
Özlem uzandığında tutmaktır
Özlem geceyi gündüz gündüzü gece yapmaktır
Özlem sevgiye koşulsuz bağlanmaktır
Özlem kavrulup yanmaktır
Özlem ne uzak ne yakındır
Özlem her anında sevdiğini anmaktır
Özlem kalbini sorgusuz açmaktır
Kalbime ruhuma hayat veren
Gecemi gündüz eden
Sevgiye değer vermeyi
Pırlanta yürekli meleği
YALNIZ ve SENSİZ GÜNLER
Uykusuz geceler midir insanı sancılandıran?
Gecenin ıssızlığımıdır rüyadaki korkular?
Kendimle baş başa kaldığım bir trende,
Savaş ve yorgunluk içindeyim.
Her saat,her dakika ve her saniye senden uzaklaşıyorum.
Yine yalnız,yine sensiz geceler bekliyor beni.
Küçük bir aşk kokunu ara olacağım uykudaki sensiz kalbime.
Yokluğunda günlerin azalmasını beklerken daha da çok artmaya başlıyor.
Baharı yaşayan aşıkları gördükçe içimde başlayan sonbaharda dökülen yapraklar alev alıyor.
Olmuyor,olamıyor bu kalp sevgisiz,
Geçmiyor,geçemiyor günler sensiz,
Sönmüyor,sönemiyor içimdeki alev,
Biliyorum duyuyorsun sende beni.
Yine de bil sevgi meleğim
Yapamıyor bu deli yalnız,uykusuz ve sensiz günleri…
Gökyüzünün derinliklerin de kayboluyorum
Ufak bir ışık var gözüme çarpan
Yürüyorum üzerine,yürüdükçe kayboluyor.
Olmuyor,ulaşamıyorum o ışığa.
Sanki,sanki o ışık bir sonmuş gibi.
Ona ulaşmamı istemiyor.
Peki sen?sendemi bir sonsun ki
Sana ulaşmamı istemiyorsun?
Sen son olamazsın.
Sen,yaşanmışların ve yaşanacak günlerin en güzel başlangıcısın.
Senden yeni bir başlangıç istiyorum.
KURU YAPRAK GİBİ
Sonbaharda ağaçtan savrulan kuru,sararmış bir yapraktan farklı değil çaresizliğim.
Canını kaybetmenin ne olduğunu en iyi o bilir sanırım.
Savrulmak,itilmek en son yok olmak.
Kimse görmez çaresizliğini çünkü herkes mutludur kendi çapında.
Sığınır köşe bucaklara yine de yok olmamayı beceremez…
Yapamaz her şeyim bu kalp sensiz.
Muhtaçtır sana hırpalanmış savrulmuş yüreğim.
Ben sana böyle tutkunken,her şeyde biraz sen varken,
Hasretini taşıyabilir miyim sanıyorsun?
Öyle sevdim ki seni,
Yok olmamı istiyorsun.
Bir kuru yaprak gibi çaresiz yok olur giderim…
Herkesin aşık olma ve sevme ihtiyacı duyduğu mevsim.
İşte sen bana böyle bir mevsimde geldin.
Aslında her şey bir bahanedir,ilkbaharda benim bahanem.
Ardında bir bahane olmadan sevmek ve sevilmek istiyorum.
Bunları ise seninle paylaşmak istiyorum.
Bu metni yazarken gökyüzüne bakıyorum.
Yıldızlar yok hafif esen bir rüzgar var.
Gökyüzündeki aşk melekleri ile yıldızlarım uyuşmuyor.
Öylesine huzur veren bir rüzgar sesi var ki
İçimdeki bütün güzellikleri ona veriyorum,
Herkes mutlu olsun diye.
Başı boş halde yüzüme çarpan esintiyi,
Senin buselerin kabul ediyorum.
O kadar tatlı o kadar yumuşak ki
Her an yanımda ol istiyorum.
Uzaktaki ışıklara bakıyorum sanki bana gülümsüyor.
Bana da ''sevgilin yanında olmasa bile sen onu düşün ve gülümse'' diyor.
Gülüyorum ama senin kadar güzel gülemiyorum.
Gülüşün…hiç kimsede olmadığı kadar içten,
Hiç kimsede olmadığı kadar yumuşak.
Gülüşün…ayazı ısıtan bahar sarı sıcağı serinleten rüzgar.
Ve bu sevdanın sebebi… gülüşün…;
SÖYLE EY SEVGİLİ
Bulutlar yolunu kaybetmiş bu gece
Gök yüzündeki aşk melekleri ağlıyor sanki.
Öylesine huzur veren bir yağmur.
İçimde çaktığını zannettiğim şimşekler,
Sensizliğe karşı olan isyanım.
Yağmurdan sonra anlaşılıyor her şey.
Senin görmediğin bu şehirde,
Yalnızlığa demir atmış bekliyorum öylece…
Sensizlikten olsa gerek,
Yalnızlığa demir atıp beklemem.
İçimde çakan şimşekler.
Şimdi söyle ey sevgili?
Ne kadar daha bekleyeceğim demir atmış halde…
Ne zamana kadar çakacak,içimdeki şimşekler…
AŞKIN KARANLIK DÜNYASI
Gözlerini görmediğim yalan bir dünyadayım.
Senin için yürüyorum bu karanlık sokaklarda.
Sana yaklaştığımı hissettikçe,
Hiç olmadığı kadar uzaklaşıyoruz.
Yalnızlığım ürkütmeye başlıyor beni,
Yürüdüğüm bu sokaklar,
Eskisinden daha karmaşık hal oluyor.
Kokunu hiç duymadığım için
Nefret etmeye başladım aldığım nefesten.
Aşkın karanlık dünyası bu,
Yürek ister sevgi için yaşamaya…
Yürek ister benim sevdiğim kadar sevmeye…
Yoksun hiç olmadın ve hiç olmayacaksın.
Seni her düşündüğümde içim yanacak,kalbim ağrıyacak.
Bu acıların suçlusu sen değilsin aslında.
Tek suçlu benim hata bende.
Ben,sevmeyeceğini benim olmayacağını bile bile sevdim.
Tek istediğim sevgilin olabilmekti
Ben seni görmek isterken,
Sen araya her zaman mesafe koydun.
Keşke sevebilseydin beni,
Keşke gözlerinin içine bakarken kendimi görebilseydim.
Senin yokluğunda hiç gülmedim içten.
Hiç var olmadı yüzümde tebessüm.
Gözlerim takıldı hep uzaklara.
Seninle buluştuğumuz yerlere.
Oturdum saatlerce orda.
Yıldızlarda gördüm gözlerini,bakamadım.
Bir defa daha haykırmak istedim.
Belki olur ya duyarsın diye.
Seni sevdiğimi ne kadar söylesem de
Biliyorum artık duymayacaksın.
Ama bu gerçek sevdim seni…
Hem de Çok Sevdim…
Seni Sevdiğim İçim Özür dilerim…
Sessiz sakin,her gece gerçeklerden kaçmam mı?
Yoksa senle her karşılaştığımda susmam mı?
Aslında gerçeklerden kaçarak,
Seni her görmemde susmama neden oluyor.
Acaba gerçekler bu kadar acı verici bir şey mi?
Yada karşılaşacağım durum çok kötü bir şey mi?
Aslında bu kadar acı veren
Senin bensiz bir dünyada yaşaya bileceğini hayal etmem.
İşte bu durum çok kötü bir şey…
Yalnızlıktan olsa gerek alacakaranlığın öfkesi,
Aşkın yokluğundan olsa gerek yaralı gönlün acısı,
Ne kadar yakın hissedersen kendine
Kaybetmeyi kabullenmiş sayılırsın.
Söz Bitti Şimdi Susma Zamanı…
KÖHNE BİR ODA
Bulutlar ardında kaybolup gidiyor ışıklar kenti.Rüzgar,iç çekiyor yapraklar arkasında. Umutsuz bir aşkın yaz yağmuru ile yeniden filizlenmesini bekliyorum.
Sisli bir sonbaharın yakınında bağdaş kurmuş,köhne bir oda da unutulmuşum. Yapım vahşi,akşamları yükseliyor sesim,şarkımı batan güneşe söylüyorum.
Dün gece yine gittim. Hayatın yüzüne tekrar tekrar baktım (Hadi nedenini aramayı bırak meraklı,güzel,tatlı sesim ne olur sus artık). Hep aynı güçle özledim. Özlemeyi hep iyi bildim. Kavuşmakta ise hep acemiyim. Mükemmel biri değilim,ben mükemmel olsaydım mükemmel birini hiç aramazdım.
Etki altında kalma! Kendi hikayeni kendin yaz (Onlarda sana böyle söylediler mi acaba). Her zaman hayatın yüzüne bak. Sende bir gün hayatını sürmüş,tüketmiş olacaksın,her şey eskisinden daha kötü davranacak,işte o zaman sende benim gibi benden daha kötü ağlayacaksın.
Bu mudur bize bağışlanacak olan?Unutabilmek midir tek sığınağımız? İlk yalnızlıkla yaralanmış bir insan yeniden sevebilir mi? Var olmak için kayboluyorum.
Şimdi sana kendimi,kendi karanlığımdan bir başkası olarak doğurmama yardım etmen için yalvarıyorum. Elini uzatmazsan köhne bir oda da solmuş güllerden hiçbir farkım olmayacak…
Sözlere inanma güzelim ALDANIRSIN,
Yaralı gönlüm nasıl onu gör.
Hayatta kimseye güveneme ALDANIRSIN,
Birde gel benim halimi gör.
Seveceğin kişiye dikkat et ALDANIRSIN,
Ben yarıda kaldım onu gör.
Aşk kolay değil ALDANIRSIN,
Karşılıksız sevdim onu gör.
Seviyorum diyerek kendini kandırma ALDANIRSIN,
Seni sevdim seveli ALDANIYORUM...
BİTMEZ BU SEVDA
Yarın sabah hiçbir şey eskisi gibi olmayacak
Bunu biliyorum,içimden sen geçeceksin,
Sen yer alacaksın kalbimde.
Gideceğim bir yerlere ama sevdam bitmeyecek.
Ben uzaklarda da olsam hep yanımda,
Hep yanı başımda,taaa şuramda,
Sen içimde hiç bitmeyen alev,
Bir sevgi,bir tanem kalacaksın.
Sen olmazsan bitmez bu sevda bitmez…
Sen yarınsız yaşamak nedir bilir misin?
Senden uzakta sensiz yaşamaktır.
Sensiz yaşamak nedir bilir misin?
İmkansız hayaller kurmaktır.
İmkansız hayaller nedir onu da bilir misin?
Kalbimi yerinden söküp sana vermektir.
Peki sen,kalbini yerinden söküp bana verebilir misin?
Ben buna da cevap verim;
Ben senden hiçbir şeyimi esirgemedim.
Altı üstü bir kalp al senin olsun.
Nasılsa yarınsız yaşıyorum,
Nasılsa imkansız hayaller kuruyorum.
Bunların yanın da bir kalbin önemi yoktur benim için.
Eğer yarınsız yaşatmazsan,imkansız hayaller kurdurmazsan,
İste ömrüm senin olsun.
Bugün 4 ziyaretçi Siztemizi Gezdi