İzEdebiyat - Ömer Faruk Hüsmüllü - Korona Hikayeleri - 5
Sahi ölüm ne? Bugüne kadar hiç aklıma gelmeyen bir soru. Ne olacak, işte ölüp gidiyorsun. Sonra? Sonrası hiç, yani yok. Sonsuz bir sessizlik olabilir mi ölüm?
Ertesi gün umduğunu bulamayacaktı. Hani "nasıl olsa yarın birkaç izmarit bulurum" demişti ya! Bulamadı, çünkü yağmur yağıyordu ve ıslanan izmaritler içilemezdi. Yağmur bir ara diner gibi olunca koşarak evden çıktı, en yakındaki fırından üç ekmek alıp gene koşarak eve döndü. Biraz ıslanmıştı.
"Galiba açlıktan öleceğim. Sahi insan açlıktan ölür mü? Açlıktan ölenleri duydum ama hiç görmedim. Belki ölmem. Sahi ölüm ne? Bugüne kadar hiç aklıma gelmeyen bir soru. Ne olacak, işte ölüp gidiyorsun. Sonra? Sonrası hiç, yani yok. Sonsuz bir sessizlik olabilir mi ölüm? Belki öyledir. Ya da uyku gibi bir şey olabilir mi? Hiç uyanılmayan bir uyku... Neler geliyor aklıma? Ben ölmeyeceğim, açlığımı gidermenin çaresini bulacağım; bulamazsam açlığa direneceğim. O beni yenemez. Çaresini bulacağım diyorum da bunun yolu işte çalışıp para kazanmaktan geçmiyor mu? İş yok. Bu korona yüzünden ortalık işsizle doldu. Benim gibi olan kim bilir ne kadar çok insan vardır? Ben insanların koronadan neden korktuklarını da anlamıyorum. Duyduklarıma göre bulaştığı insanı öldürüyormuş. Korunmak lazımmış. Nasıl öldürüyor, nasıl korunulacak bilmiyorum. Bunun daha ne kadar süreceğini de bilmiyorum. Bu konuda bilgi sahibi olabileceğim gazetem, radyom, telefonum, televizyonum yok. İşte bütün varlığım şu kolumdaki Nacar marka eski saat. O da babamdan kaldı. Sahi, bu saat acaba kaç lira eder? Birkaç günlük ekmek parasına gider belki. Neler düşünüyorum? Olacak iş mi bu? Babamdan kalan bu yadigârı nasıl satarım?" Diye düşüne düşüne uyudu. Ertesi gün öğlenleyin dışarı çıktığında bir saatçiye bunun kaç lira edeceğini sordu. Adamın yüzünde alaycı bir ifade belirdi:
Para etmeyişine sevindi, çünkü ne kadar aç kalırsa kalsın bu saati satma ihtimali hiç yoktu. "Çöp" demesine bozuldu, babasına yapılmış bir hakaret olarak bunu kabul etti. Adama ağzının payını vermek istese de başına bela açılacağından korktu, susarak oradan uzaklaştı. Bu susma da ona aşağılandığını hissettirdi...