Hangi çizgi filmleri seyrediyoruz?
Önce belirteyim, kızım Gökçe 2 yaşına kadar TV izlemedi.
Bu konuda çok kesin bir çizgim vardı: Konuşmaya başlamasını, bunun için de gerçek insanlarla etkileşim kurmasını istiyordum. TV’nin çocuğu hipnotize eden, çişinin geldiğini fark etmesini bile engelleyen bir tarafı vardı zira ve ben paralize edici bu şeyin miniğimin bedeninden ve beyninden uzak durmasını istiyordum.
O uyanıkken biz de TV izlemedik evet. Zor olmadı mı? Hiç kolay olmadı inanın.
İlk iki yıl onun size koala gibi sarıldığı zaman dilimi. Evde ne onsuz bir şey yapmanıza izin verir, ne de başka birine bırakıp 2 dakika bir yere kaçmanıza. Başından beri bakıcı ve anneanne gibi 3. kişilerle büyüyen çocuklar belki ama bakıcı ve anne diye sadece annesini gören çocuk kaç koala gücündedir, sorun, bilenler söylesin size.
Düşünün bir de ben evden çalışan bir anneyim.
“Seyrettirmedin de kuş mu kondu?” diye merak edenlere hızlıca belirteyim: Gökçe 20 aylık olduğunda ağzından dökülmeye başlayan kelimeler, çok zaman geçmeden anlamlı ve mantık dolu cümlelere evrildi. Şu an dil konusunda farkındalığı ve dili deyimlerle kullanma becerisi var ki, öğretmenleri yaşı için erken bir gelişim aşaması olduğunu söylüyorlar.
Bunu zeka ışıltısı olarak görüp şımarmak istemeyen bir anne olduğumdan, gerçeğin altını çiziyorum ben de. Konunun özü bence beyin gelişiminin en kritik olduğu ilk 2 yılda TV’nin eksikliği ve yerini dolduran kitaplar elbette.
Peki TV hiç girmeyecek mi hayatımıza?
Evden ekranı atmadıkça o iş zor. Gökçe konuşmaya başlayıp bezi de bırakınca biz de ufak ufak açmaya başladık TV’yi. İlk seyirlikleri kiminin gıcık olduğu Caillou oldu. Aile yaşantısı, kardeş ilişkisi, evcil hayvan, farklı köken ve görünümdeki arkadaşlar, ev içi sorumluluklar gibi elzem konularda yükseliyor Caillou’nun iskeleti. O yüzden bence eşsiz bir giriş seviyesiydi.
Sonra 3 yaşında okula başlayınca, 2 yaşın tartışmasız sevgilisi aniden cazibesini yitirdi.
Tam bu aralarda keşfettik Nick Jr. kanalını. Reklam vermeyen bir çocuk kanalının kaç birim anne mutluluğu olduğunu bilemem söylemeye gerek var mı? Caillou’nun önünde arkasında gelen balık yağı ve oyuncak reklamlarından o kadar sıkılmıştık ki, bu bize ilaç gibi geldi.
Çizgi filmleri de bence eğlence ile beraber anlamlı içerikler aktarıyor çocuklara. Sorun çözme, macera, doğa sevgisi, arkadaşlık, ekip çalışması, analitik yaklaşım az sonra sayacağım çizgi filmlerin baş tacı. Öyle olunca da Kaşif Dora, Küçük Krallık, Umi-Zumi Takımı ve Koş Diego Koş evimizin sabitleri akşam 18.30 – 19.30 arası.
Bunlardan başka alternatif arıyorsanız Koyun Shaun ve Oscar Çöllerde’nin de erkek çocuklar arasında popüler olduğunu söyleyebilirim.
4 yıllık ekran maceramızın özeti bu efendim. Seyrettiriyoruz da kesemiyoruz diyorsanız, bu öneriler de işinize yarar.