Kitap ilk başta sıkıcı gelse de sonlarına doğru olay akışı,anlatım tarzı farklı ve çok ama çok güzel kitabın bittiğine üzüldüm kitabı okumanızı öneririm
Klasik müzik dinlediğim zaman aklıma iki şey gelir: birincisi Walt Disney çizgi filmleri, ikincisi de Stanley Kubrick'in "Otomatik Portakal" filmi. Birincisi gülümsetir ama ikincisi huzursuz eder. Anthony Burgess'in şiddeti çok farklı bir açıdan işleyen bu eseri gerçekten rahatsız edici bir kült kitaptir, filmi daha da rahatsız edicidir. Öyle ki, filmi izledikten sonra uzunca bir süre "Singing in the Rain"i, Beethoven'in 9. Senfonisi'ni, 5. Senfonisini, Rossini'nin "Thieving Magpie"sini dinlemek insana zulüm gibi gelir. Zamanında, filmin gösterimi bir çok ülkede yasaklanmış. Kitap da film de birer başyapıttır. Filmi izlemeden önce kitabı okumanızı öneririm.
Tam anlamıyla eser
Sağduyulu, sağlıklı bir hale "getirilmek"... Kulağa normal bir süreç, uygulanan sıradan bir prosedür gibi gelse de bireyin seçim hakkı ortadan kaldırılarak, bilincine hükmederek, dayatmayla, şiddetle, baskılayarak, zorla... koşullandırılan bir iyilik anlayışı ne derece doğrudur?Özden gelmeyen mecbur kalarak edinilmiş iyilik yani daha sade anlatımıyla kötülük yapmak isteyip yapamamak!Yapmamak değil yap-a-mamak!Tüm bu karmaşık kavramlar yeni yetme, asi ve anarşiye meyyal bir birey olan Alex'in gözünden aktarılıyor. Zihnimde canlanan kimliğiyle "born to be wild" Alex!İşlediği sayısız suçtan biriyle tutuklanan Alex'in kendi yaşadıklarında seyirci kalışını, bireysel şiddeti kendi farklı yöntemleriyle ıslah eden daha büyük ve güçlü şiddet mekanızmasının işleyişini çok farklı bir gözle işleyen Burgess'in hayatı da bakış açısı kadar enteresan. Yazım dili, kurgusu, sorguladığı ve değindiği toplumsal konular bakımından sıradışı ve okunulması gereken bir eser.