Sensiz yapamadm anne.. :(
Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve xoxzgrkz tarafından 2 Ağustos 2008 başlatılmıştır. 2 sayfadan 1. sayfa
bir gencin annesini kaybettikten sonra kağıda yazdığı ilk düşüncelerii...
Sensiz Yapamadım Anne. Bir çığlık bulsam hiç susmayan veya bir cümlede beni anlatan gittin gideli sonsuz bir acı ölümün önüne geçemedim yok ilacı ilk ve son nefes ürkek bu beden nedensizim sana yakışmaz kefen sormaya korktum meleğim nerde Tanrım hesap ver şimdi sıra sende Hicran bu kesik eksik kalbim her gece sancı odamda hayalin külleri üfle ama ben yandım günlerim hezeyan sensiz kaldım sen düş ve gülüşlerime umuttun çiviler çaktılar sanki kalbe yeryüzünde bak bi hayat unuttun bu çocuk sensiz yapamadı Anne dünya bir film açılır perden
mutlu son da yok kaçar hep senden nefret edersin seyircilerden sahnesi gerçek tek oyun ölümdür solgun her sürat yalanla boyanır rüya biter kul gerçeğe uyanır sonbaharı sevmiyor hiç bir yaprak söz geçermi kadere bu kara toprak
sövdümse beden zamanla gelişir güldümse neden sanmaki degişir derdi bilmeden sözler avutmaz göz yaşı aksın bu Gönül unutmaz durgunum artık suçumu ararken bakan bir kör var seçimi yaparken hayatı oynar amacı biçimsiz sarhoştur acım sonucu geçimsiz aynı hüzündür sendeki duygu ölüme sözümdür bendeki uyku anlamı yok doğan her güne lanet bu çocuk sensiz yapamadı affet dünya bir film açılır perden mutlu son da yok kaçar hep senden nefret edersin seyircilerden sahnesi gerçek tek oyun ölümdür
Çok güzel annesi anne başka bir şeydir en gerçek dosttur,insanın eli ayagıdır ...ben annemi cok erken yasta kaybettim canım ama sunu bilin ki ölen anneler evlatlarını gelip görüyor takip ediyorlar ben bundan eminim...
Bende annesini kaybetmis biri olarak bunun ne demek oldugnu cok iyi anliyorum:çok üzgünüm:
Cok zormus cok aciymis cok caresiz kaliyor insan, kabullenmek istemiyor inanamiyor.
Bazen hala sanki telefon calicak kizim nerde kaldiniz al cocuklari gel diyecek gibi geliyor bana ama calmiyor telefon aramiyor kimse.senağlama
Bütün annesi hayata olanlara: Annelerinizin kiymetini bilin demek istiyorum!!!:çok üzgünüm:
Ben yinede annemle cok dertlesiyorum hatta gecenlerde anneme ne dedim biliyormusunuz?
Annesiz kaldim anne annesiz kaldim:çok üzgünüm:
nasıl bi tesadüftür bu?
son günlerde neden bilmiyorum annem ölmemiş gibi bütün konuşmalarım... sanki beynim unutuyor artık onun olmadığını... çok özledim...
bende tam 3 yaşından beri aneemsiz yaşyorum her anneler günü benim için büyük önm taşıooo :'(
ne kadar acı çeksemde sanki onun ardından daha çok acı çekmem gerektiğini düşünüp az acı çektiğimi sanıp üzülüyorum bende.
telefonda kavga ettim annemle bugün. ama kırıp da inadımı özür dileyip gönlünü almadım.. şimdi düşündüm yokluğunu da, ben razıyım bağırıp kızmasına yeter ki olsun..
şimdi arasam ağlar haldeyken meraklandırırım sanırım onu.. sabah ilk işim annemi aramak..
saf insan o senden ne badirelerde vaz geçmedi, iki sözüyle neden kavga edersin ki kadınla!
Şu hayatta beni ayakta tutan tek neden ANNEM.
Annemsiz hayat düşünmek bile istemiyorumm
annem iyiki varsın..
kabuslarımda görüyorum bazen öldüğünü..
koymayın karanlıktan korkar annem..
annesını kaybedenlere başsağlığı dılıyorum..
Her sabah uyandıımda rüyadır diye umut ediyorum annemin yokluğunu . Ama bu rüyadan hala uyanamadım annem,çok çırpınıyorum gözlerimi açmaya çalışıyorum ama olmuyor . Sonsuzluğa ve senin yanında uyanmayı bekliyorum annem rahat uyu....