Pek Güzel Şeyler: Akıl Hastanesi
Richard Avedon'un Mental Institution isimli serisinden. Fotoğraflar
1963 yılında, Louisiana'daki bir akıl hastanesinde çekilmiş.
akıl hastaneleri, içerdekilerin değil ama her seferinde dışardakilerin durumunu düşünmeye itiyor beni. içerdekiler, kendi insanlıklarına hapsolmuş, peki ya dışardakiler? onlar dışarıya öylesine mahkum ki içerdekileri içerde tutabildikleri ölçüde dışarıda özgü olduklarını düşünebiliyorlar. birilerini bir yere kapattığı ölçüde kendi özgürlüğünü algılayanların zavallılığı
17 Nisan 2011 11:41
çok korkunç ve çarpıcı fotoğraflar
17 Nisan 2011 12:26
çok etkileyici, paylaşımınız için teşekkürler
17 Nisan 2011 12:38
çok üzücü, aşırı üzücü. kendine bakamicak insanlara bakmamak insanlık dışı.
17 Nisan 2011 13:25
Bu defa "Pek Güzel Şeyler" paylaşmamışsın. Blogun adın ve genel içeriği ile tezat oluşturarak, çoğu kez "unuttuğumuz" ya da "unutmak istediğimiz", hatta belki de "yok saydığımız" bir gerçekle yüzleştirdin bizi. Böylesine etkileyici bir paylaşım için çok teşekkür ederim.
17 Nisan 2011 15:13
İnsanın içi acıyor bu görüntüleri gördükçe.Eskinin gerçeği , hayata ve onlara bakışı ortada.Umarım görüntüler günümüzde farklıdır...
17 Nisan 2011 22:39
Nasıl bir çaresizlik insanın aklını yitirmesine neden olur... Üzgünüm...
18 Nisan 2011 18:02
o kadar üzücü ki bunları görmek. bir o kadar da düşündürücü tabi.
18 Nisan 2011 20:50
Bu kareler akıl hastanelerinin en genel yansıması, oradaki çaresizliğin yalnızca en basit yanını vurguluyor. Türkan Saylan'ın tanık olduğu ve cüzzamla savaşma kararı aldığı o gün hakkında anlattıklarını dinlemek bile bu karelerdeki vaziyetin nasıl da yüzeysel olduğunu göstermeye yetecektir. O günler geride kaldı. Ancak akıl hastanelerinin hali hala bir hayli üzücü.
O ortamı yakından gormus biri olarak inanılmaz etkilendim fotograflara bakarken..Onlar insanlar, onlar dusunenler, onlar hepimizden daha cok dusunup o hale gelenler.. Onlar.. insan olan onlar..
14 Mayıs 2012 15:08