Hiçliğin nehrine akan yüzlerce şişe: David Galas - The Happiest Days of My Life
*Akranlarım çoktan derslerini çalışmış olup, temiz yataklarında misler gibi uyurken ben küçücük yaşımda çoktan hayatı boşlamış; sokaklarda yaşanması ya da yaşanmaması gereken tecrübeler ediniyor; hayatın kötü, iyi bir takım gerçeklerini öğreniyordum. Bazı gerçekleri, insanları erken yaşta tanımanın iyi ve kötü özellikleri olabiliyordu. Sizi kullanan ya da kullanmaya çalışan bir insanı artık tanıyorsunuz; bu sayede hayatınıza insan dahil etmek de güç olabiliyor.
Yalnızlığa alışıyor ve yalnız olmaktan; aslında yalnızlık = mutsuzluktan mutlu olmaya başlıyorsunuz. Kimseye ihtiyacınız kalmıyor. Dertlerinizi ve özel sorunlarınızı liseli çocuk edasıyla kimseyle paylaşmıyor; erken yaşta olgunlaşıyorsunuz. Dediğim gibi iyi ve kötü özellikler bulunmakta elbette... Yaşadığınız belirli tecrübelerden sonra insanlara olan inancınız yitiveriyor.
Olmayacak şeylere ağlayabiliyor, ağlanacak şeylere de ağlayamıyorsunuz. Genç yaşta alkol ya da başka alışkanlıklar giriyor sonra hayatınıza... Yalnızlığınızı ve mutsuzluğunuzu gideren en iyi dostlarınız oluyorlar bir süre sonra. Hele ki; hayattan bir amacınız, beklentiniz yoksa ve bir kaybeden olmaya adaysanız...
Fazla zırvalamanın anlamı yok; ben albümden ve müzisyenden bahsetsem daha iyi olacak, kendi geçmişimi başka bir zaman anlatayım...
*David Galas, Lycia ve Methadrone isimli drone, dark, ambient, doom gibi müzik grupları ile de çalışmış bir isim. Sanırım halen de bağları kopmuş değil. Americana, country, dark, gothic, doom, darkwave, drone ve rock müzikten izler taşıyan bir çalışmaya imza atmış. Bahsettiğim albüm discogs sitesine göre 2010 yılına ait bir çalışma...
Son derece depresif, alkolü tetikleyen bir müzik olduğu kesin. Methadrone, bazı drone, doom, folk ve Paradise Lost'in kariyerinin orta zamanlarına yakın bir müzik yapıyor sanki... Zaman zaman Steve Von Till'in solo albümlerini de andırmıyor değil.
Country, gothic, ve shoegaze etkisi yüksek oranda hissedilirken, çeşitli müzik türlerine de benziyor aynı zamanda. Doom metalin biraz daha akustik ve yumuşak hali olarak da düşünebilirsiniz. Drone ve doom metalin depresif bir hale bürünüp; gothic, darkwave, dark bir hale geldiğini düşünün. Bahsettiğim tarza yakın bir albüm sizleri bekliyor. Depresif müzik dinleyicilerine resmen tercüman olacak bu albümü teğet geçmeyin.
Dinledikçe daha çok dinleme ihtiyacı duyacağınız, alışkanlı yapacak cinste, hissiyatı yüksek, derin ve anlamlı bir albüm...
İçkilerinizi hazırlayın; gün bitiminde bir sigara yakın ve biraz da olsa düşünün; inanın çok iyi gelecek. Saçmalıklarımı şimdiye kadar okuyan ve takip eden herkese teşekkür edip, huzurlarınızdan ayrılıyorum. İyi dinlemeler ve şerefe!!!
Youtube üzerinden iki, divshare üzerinden de dinleme amaçlı bir parçayı paylamak istiyorum.
Deneysel, doom, folk, drone, gothic, dark, country gibi türlerin dinleyicileri mutlaka dinlesinler!