Tohumu Ekebilecek Var mı? | Yazar Portal
Bir zamanlar Çin’de bir adam o kadar aç ve bitkin düşer ki, dayanamayıp bir armut çalar…
Adamı yakalayıp cezalandırılmak üzere İmparator’un karşısına çıkarırlar. Hırsız İmparator’un huzuruna çıkarılınca ona şöyle der;
“Değerli efendim, çok açtım, dayanamadım çaldım ve yedim. Beni affetmeniz için yalvarıyorum. Eğer affederseniz size paha biçilemez bir armağanım olacak.”
İmparator dudak büker; “Senin gibi birinde paha biçilemez ne olabilir ki?”
Hırsız, avucunun içindeki armut çekirdeğini uzatır ve: “Bu çekirdeği ekerseniz bir gün içinde altın meyveler veren bir ağacın yeşerdiğini göreceksiniz.”
İmparator kahkaha atarak; “Ek o zaman, altın meyveleri görünce affederim seni.” der.
Yoksul adam; “Haşmetlim bu tohumu ben ekemem çünkü ben bir hırsızım. Bu tohumu ancak, ömründe hiç çalmamış, başkalarına hiç haksızlık yapmamış, yalan söylememiş biri ekebilir. Tohum o zaman gücünü gösterir, aksi takdirde onu ekeni zehirler, tarif edilemez acılarla öldürür. Sultanım, bu tohumu ancak siz ekebilirsiniz.”
İmparator irkildi, suratını astı, bir süre düşündü, sonra hırçın bir sesle; “Ben İmparator’um bahçıvan değil, o tohumu başbakana ver eksin de altın meyveleri görelim.” der.
Yoksul adam, tohumu başbakana uzatınca başbakan telâş içerisinde İmparator’a dönüp itiraz eder. “Ben ekim biçim işlerinde çok beceriksizim efendim, sihirli tohumu ziyan ederim. Bence bu tohumu haznedar başı eksin.”
Sonra İmparator, doğan sessizliğin içerisinde bir süre düşünür. Başı önünde başbakana, haznedara ve bütün görevlilere dik dik bakar ve; “Hadi bakalım bu hırsız bahçıvana tohumun nasıl altın meyve verdiğini hep birlikte gösterip sevindirelim.” der.
Cebinden bir altın çıkarıp yoksul adamın tutması için atar. Herkesin ceplerinden sessiz sedasız birer altın çıkarıp adama vermesini izler…
Sonra da gülerek; “Bas git buradan be adam, bugünlük bu ders hepimize yeter.” der kafası önünde…
Etiketler: ağaç, armut, cin, Şair-Yazar_Eğitimci Arzu KÖK, tohum, Tohumu Ekebilecek Var mı? - Arzu KÖK, türkiye
Merhaba Arzu Hanım, yazınızı ilgi ve merakla okudum. Hikaye ile günümüz arasında kurduğunuz bağlantıda size hak vermemek elde değil. O ünlü şarkıda denildiği gibi “bir çağ yangını bu, bütün dünya günahkar…”