Yazdığım Betimleme.! ! !
13.04.2011, 18:36 (UTC) Mesaj konusu: Yazdığım Betimleme.! ! !
Alıntıyla Cevap Gönder Arkadaşlar kendi yazdığım bir betimleme okuyup yorumlamanızı istiyorum..
Uzun olduğuna bakmayın,biranda kendinizi son kelimede bulursunuz Karanlık olmasının nedeni ağaçların uzun ve birbirine yakın olmasıydı.Güneşten gelen sarı parlak ışıkları engelliyordu.Hava insanı bunaltacak kadar sıcaktı.Gözlerimi yavaş yavaş aralıyordum.Sırtüstü yatıyordum.Ani bir serin rüzgar ile ikişey birden oldu;birincisi serin rüzgar nedeniyle kendime biraz daha geldim (yada psikolojik olarak öyle hissettim) ,ikincisi ise rüzgar ile ağaçların sallanması nedeniyle ağaçların arasından sızan sarı parlak ışıklar yere vuruyordu.Zaman kesinlikle öğlendi.Ormanın derinliklerinden gelen karışık hayvan sesleri beni korkutuyordu.Neden burda olduğumu bilmiyordum,mantıklı bir cevap bulmaya çalıştım ama bulamadım.İyice acıkmış ve susamıştım,sanki 3 gündür uyumuş gibiydim.Gözlerim,heran uykuya dalacak gibi oluyordu.Doğrulup ayağa kalkmaya çalıştım ama başımın dönmesi nedeniyle beni ikinci kez ayağa kalkmama neden oldu.Ağaçların arasından sızan,güneşin sarı parlak ışıkları hala yere vuruyordu,yere vuran sarı parlak ışıklar sayesinde az da osla önümü görmemi sağlıyordu.Ormanın derinliklerinden gelen kulakları tırmalayan seslere aldırış etmeden etrafa bakınmaya başladım.Etrafıma bakındığımda biraz ötede iki kişinin sırtüstü yattığını gördüm.Onlara yavaşça yaklaşmaya başladım.Orman sessizliğe büründü,kulakları tırmalayan sesler biranda kesilmişti.Üstüne bastığım kurumuş dallar ve yapraklar bu sessizliği bozuyordu.Biraz onlara yaklaştığımda birinin erkek diğerinin kız olduğunu fark ettim.Yanlarına gitmeyi cesaret edemedim.Acaba ölmüşler mi ? Yoksa benim gibi onlarda bayıltılmışlarmıydı ? bunlara kafamda cevap bulmadan kızın hareket ettiğini gördüm.Gözlerini yavaş yavaş aralıyordu,beni göremiyordu.Onu korkutmamaya özen gösteriyordum,ayaklarımı kurumuş dalların arasından geçirip ayaklarımı toprağa değdirdim.Onun yavaş yavaş kendine gelmesini bekliyordum,gerçekten uzun sürmüştü.Sonra birden doğruluverdi.Beni görünce sesi korkudan titriyordu"K..Ki..Kimsin sen "bu bana göre soru değildi."Sakin ol"dedim.Buna aldırış etmeden devam etti."Burda ne işim var,kim olduğunu söyle"sesi hala titriyordu korkudan."Neden burda olduğumuzu gerçekten bilmiyorum."dedim biran bende onun gibikorktuğumu söylicektim ama bu iyi bir fikir değildi,bu onu dahada korkutacaktı.Yere çöktü ve başını dizlerinin arasına koyarak ağlamaya başladı.Hıçkırıklarla "Benim burda ne işim var,eve gitmek istiyorum"dedi."Korkma!"dedim.Bunu söylerken kurumuş dalların arasında uyuşan ayaklarımı çektim.Gözyaşlarını sildiğini gördüm,ayağa kalktığınıda.Bana doğru gelmeye başladı.Güneşin parlak sarı ışığının altında bana bakıyordu.Omuzlarının üstünde dalgalanan sarı ve kahverengi karışımı saçları,kahverengi gözleri ve bembeyaz teninin yanında mükemmel güzelliği beni adeta yerimde çivilemişti.Biranda korkum garip bir duyguyla karışmıştı."Bunu her kim yapıyorsa bitirsin hiç komik değil !"diye sertçe bağırmaya başladı.Bağırırken gözleri yukarda ormanın uzun karanlık ağaçlarına bakıyor ve kendi etrafında dönüyordu.Hala yerimde çivilenmiştim ne diyeceğimi ne yapacağımı bilmiyordum.Bu duygunun adını koymaya çalışmıyordum artık o ismi epey zamandır kullanmıyordum(yada o duyguyu)."S..s.sakin ol"diye kekeledim."Bu durumdasakin olmamı bekleme benden"dedi hıçkırıklarını tutmayarak."O da kim ?"işaret parmağıyla sırtüstü yatanı gösterdi."Bilmiyorum,epeydir yatıyor"cümlenin ağzımdan kekelemeyerek çıkmasına sevinmiştim."Öldümü yoksa ?"dedi korku dolu bir sesle."Sanırım oda bayıltılmış"dedim.Artık cümleler ağzımdan kusursuz bir şekilde çıkmaya başlamıştı...
devamı gelecek..______________Çocukken kendimi yalnız hissederdim; hala öyle hissediyorum çünkü; bazı şeyleri biliyorum ve bunları hiç bilmedikleri yada bilmek istemedikleri anlaşılan insanlara bazı ip uçları vermeye çalışıyorum.
Yazarın web sitesini ziyaret et: fayecy kalpus
13.04.2011, 18:41 (UTC) Mesaj konusu: Alıntıyla Cevap Gönder güzel ______________
Yazarın web sitesini ziyaret et: kalpus fayecy
13.04.2011, 18:46 (UTC) Mesaj konusu: Alıntıyla Cevap Gönder kalpus yazmış:	güzel Teşekkürler.______________Çocukken kendimi yalnız hissederdim; hala öyle hissediyorum çünkü; bazı şeyleri biliyorum ve bunları hiç bilmedikleri yada bilmek istemedikleri anlaşılan insanlara bazı ip uçları vermeye çalışıyorum.
Yazarın web sitesini ziyaret et: fayecy gececi40
13.04.2011, 20:03 (UTC) Mesaj konusu: Alıntıyla Cevap Gönder Merhaba aramızda böyle yetenekli arkadaşların kendi özel paylaşımlarını yapmak beni sevindiriyor..
Değerli kardeşim yazının devamını sabırsızlıkla bekliyorum...
biraz yorum yapmamı istersen...
tekrarları biraz azaltmaya çalış ve bazı yerlerde çok yoğun betimlemeler var
gene yoğun olsun ama pek ayrıntılı yazmamaya gayret gösterki daha akıcı olsun ______________Destek: support-tr( at )webme.com not:(at) değil @ Sıkça Sorulan Sorular Googleye Kayıt Resimli Anlatım
PROFESYONEL KENDİSİNİN YAPTIĞI YARDIMLARI DEĞİL, KENDİNE YAPILAN YARDIMLARI HATIRLAYANDIR.En son gececi40 tarafından 13.04.2011 20:04:20 tarihinde değiştirildi, toplam 1 kere değiştirildi
Yazarın web sitesini ziyaret et: gececi40 fayecy
13.04.2011, 20:07 (UTC) Mesaj konusu: Alıntıyla Cevap Gönder gececi40 yazmış:	Merhaba aramızda böyle yetenekli arkadaşların kendi özel paylaşımlarını yapmak beni sevindiriyor..
gene yoğun olsun ama pek ayrıntılı yazmamaya gayret gösterki daha akıcı olsun Öncelikle saolun.
Ben bunu roman havasında yazmaya çalıştım.Onun için fazla ayrıntı var.Şuanda kalemim elimde yazıya devam ediyorum.______________Çocukken kendimi yalnız hissederdim; hala öyle hissediyorum çünkü; bazı şeyleri biliyorum ve bunları hiç bilmedikleri yada bilmek istemedikleri anlaşılan insanlara bazı ip uçları vermeye çalışıyorum.
13.04.2011, 21:26 (UTC) Mesaj konusu: Alıntıyla Cevap Gönder ...
Ona yavaşça yaklaşmaya başladım.Yaklaştığımı fark edip,gözlerini bana doğru çevirdi.
Yürürken üstüne bastığım kurumuş dallar çıplak ayağıma sanki iğne gibi batıyordu.
Ona yaklaştıkça içimde garip şeyler oluyordu,içimden bir şeylerin koparılma hissi gibi.
Ona yeterince yaklaştığımı anlayıp durdum,aramızda hemen hemen 1 metre vardı.Gözleri
hala benim üzerimdeydi,hemde korkmuş bir şekilde.Hıçkırıkları yavaş yavaş duruyordu.
Ağaçların arasından sızan güneşin parlak ışıkları yavaş yavaş yok oluyordu.Ağaçaların
uzun olmasın nedeniyle güneş gözükmüyordu.Gözlerimi onun kusursuz güzelliğinden alamıyordum.
Kısa kollu,ormanın kirlerini toplamış beyaz tişört ve mavimsi kot pantolan giymişti.Pantolonun
üstünde yeşil renkteki bitklerin izi kalmıştı.Ayakları benim gibi çıplaktı."İyimisin?"dedim gözlerimi ona sabitledim.
"Hayır"dedi hüzünlü bir şekilde."Korkma,her şey eskisi gibi olacak"dedim ama o buna inanmak istemiyordu.
Bir süre birbirimize baktık.Sonra bir takım sesler geldi.Seslerin geldiği yöne baktığımda sırtüstü yatanın kendine geldiğini
gördüm.Sandığımdan daha az bir sürede kendini toplamıştı.Bünyesi güçlü olmalıydı."Ne oluyor burada,nerdeyim ben"dedi şaşkın bir şekilde."Bizde anlamaya çalışıyoruz burda neler olup bittiğini"dedim.Ayağa kalkıp yanımıza doğru ilerlemeye başladı.
Yanımıza geldiğinde güneşin ışıkları tekrar yön değiştirmişti.Bu sefer üçümüzün bulunduğu yere yöneldi ışıklar,sanki sahnedeymişiz
gibi,ışıklar bizi takip ediyordu.Kolsuz siyah tişörtünden kaslı kolları sarkmış gibiydi.Sarışın,kısa düz saçlıydı.Yanımıza sakin bir şekilde
gelmişti.Sanki hiçbir şey olmamış gibi."Ne yapıyoruz?"dedi kaslı kollarını ovarak."Nerde olduğumuzu bilmiyoruz."dedim
gözlerimi kızın mükemmel ve kusursuz güzelliğine sabitlemiştim."Peki böyle durup zamanımızı boşamı harcayalım?"dedi"Şey,ben,benim adım Austin"dedi ellerini kaslı kollarından çekerek bana doğru uzattı."Bende Fayecy"dedim elini sıkarak."Memnun oldum Fayecy."dedi,cevap
vermedim.Elini kusursuz güzelliğiyle adeta karanlık ormanı aydınlatan kıza çevirdi...
...______________Çocukken kendimi yalnız hissederdim; hala öyle hissediyorum çünkü; bazı şeyleri biliyorum ve bunları hiç bilmedikleri yada bilmek istemedikleri anlaşılan insanlara bazı ip uçları vermeye çalışıyorum.
13.04.2011, 21:52 (UTC) Mesaj konusu: Alıntıyla Cevap Gönder devamıda hoş sonunu sabırsızlıkla bekliyorum...______________Destek: support-tr( at )webme.com not:(at) değil @ Sıkça Sorulan Sorular Googleye Kayıt Resimli Anlatım
17.04.2011, 19:35 (UTC) Mesaj konusu: Alıntıyla Cevap Gönder Kız Austin´in uzattığı elini havada bırakarak"Sam"dedi konuşmak istemiyordu."Hava yavaş yavaş kararıyor,buradan gitmemiz gerek"dedi.Austin güneşin yere bıraktığı ışıkları takip ederek."Nereye dedim"Oraya bakın"dedi.Gösterdiği yere baktığımızda orasının bulunduğumuz yerden daha aydınlıktı."Oraya doğru gidelim,buradan daha iyi değil mi?"dedi Austin."Tamam başka şansımız yok"dedim.Austin işaret ettiği yere yürümeye başladı bende onun arkasından yürümeye başladım.Sam´im yürümediğini fark ettim."Gel"dedim onunla konuşunca uzun cümle kuramıyordum.Bana yetişti ve yürümeye başladık..Austin bizi biraz arkasında bırakmıştı,onu takip ediyorduk.İlerlerken etraf yavaş yavaş aydınlanıyordu.Yanımda Sam´in tenine sinmiş,isli ormanın kokusunu alabiliyordum.Gözlerimi yavaşça ona kaydırdım,terden kumral saçları yüzüne yapışmıştı.Onunla sürekli konuşmak istiyordum tatlı sesini duymak istiyordum.Ama onunla tam konuşacakken dilim tutuluyor konuşamıyordum.Bana kaşlarının altından bakıyordu.Bunu fark ettiğimde gözlerini Austin´e çevirdi.Ortalık tamamen aydınlanmıştı.Austin yorgun bir şekilde ağacın dibine oturdu.Sam´de aynı şekilde yorgun bitmişti.Bende Sam´in karşısına oturdum.Etraf otsu bitkiler ve çalılarla doluydu.Büyük yaprakların üstünde,yeni oluşmuş küçük siyah üzümleri andıran bir bitki gözüme ilişti.Doğrulup ayağa kalktım,btikinin yanına yaklaştığımda Sam yanıma yaklaşarak"Şekerci boyası,hakl arasında yemek renklendiricisi olarak sık kullanılır.Bu kullanımın yanı sıra içerdiği alkoloidler sebebiyle,aşırı yüketimi zararlı etkilere yol açan bitkidir."dedi.Bitkiler hakkında bilgiliydi.Otsu bitkilerin yoğun olduğu bölgeye doğru ilerlemeye başladı."Buraya bakın,çilek"dedi Sam bağırarak.Austin oturduğu yerden biranda doğrularak Sam´e doğru ilerlemeye başladı.Bende Austin´in arkasındaydım."Nerede"dedi Austin."Orda"dedi Sam bana bakarak.Çilekler salkım şeklinde,iştah açıcıydı.Sam salkım şeklince duran çileklere eğildi ve bir tane kopardı.Çileği ağzına alarak"Enfes"dedi."Ağzında lokma varken konuşma"dedi Austin şaka yaparak.Sam yüzünü buruşturdu.Austin´e aldırış etmeden çilekleri teker teker koparıp ağzına atmaya devam etti.Bende Sam´in yanına geldim.Çileklere eğildim ve bir tane koparıp ağzıma attım.Çiğnememe gerek kalmadı,ekşimsi tadı ve enfes lezzeti dilimin üstünde dağılmaya başladı.Hem susuzluğumu hemde açlığımı yavaş yavaş gideriyordu.Austin´de yemeye başladı"Güzel"dedi Austin.
17.04.2011, 22:54 (UTC) Mesaj konusu: Alıntıyla Cevap Gönder Güzel gidiyorsun devammmmm........______________Senden çok uzaklarda değilim görmesini bilen gözlerin bakışındayım. belki sana senden daha yakın bir yerde, çarpan kalbinin her atışındayım. M.Aslan
18.04.2011, 04:33 (UTC) Mesaj konusu: Alıntıyla Cevap Gönder Eğer hikayeye devam edeceksen yani bir roman oluşturmak istiyorsan sana bir tavsiye ;
Bir web sitesi aç ( sana yardımcı olabilirim ) temasını ilginç bir şeyler yap... Yani menülü falan olmasın... Sonra bu romanı baştan sona sitene ekle... Eğer düşünürsen elimden geldiğince yardımcı olurum.. Çünkü cidden güzel yazıyorsun ve desteklemek isterim ______________
18.04.2011, 10:54 (UTC) Mesaj konusu: Alıntıyla Cevap Gönder Helal Olsun Kardeşim.______________
Yazarın web sitesini ziyaret et: bilgimerkezi06 fayecy
18.04.2011, 11:33 (UTC) Mesaj konusu: Alıntıyla Cevap Gönder Çok teşekkür ederim.Hepinize.@webloog öncelikle teşekkürler Allah izin verirse devam edecem sendende destek alabilriim tema için ______________Çocukken kendimi yalnız hissederdim; hala öyle hissediyorum çünkü; bazı şeyleri biliyorum ve bunları hiç bilmedikleri yada bilmek istemedikleri anlaşılan insanlara bazı ip uçları vermeye çalışıyorum.