@beat·16 Kas 19:03
Yavuz Alp Ayata, Suç ve Ceza'yı inceledi.
Düzenlendi: 30 Kas 09:18Gönderiyi direkt paylaşGönderi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@alwayslonely·20 Eki 01:06·Kitabı okudu·10/10
Evrensel olarak dayatılan ahlak yasaları ve kendi oluşturduğu bireysel ahlak anlayışı arasında bocalayan Raskolnikov, egosuyla ve kendi ahlak anlayışı ile yaptığı girişimin ardından uzunca bir süre yaptığında bir suç ya da yanlış görmez, Hatta bunu gerekli ve doğru görür. Ancak dalga gelen çatlakların ardından süperegosuna yenik düşerek itiraf yoluna gider ve cezalandırılır. Mahkumiyet sürecinde içten içe fikirleri kırılır ve yaşamına yeni bir yön verecek bir değişim içerisine girer. En sonunda mutluluğu ve huzuru sorgulamamakta, topluma aykırı gitmeyip şansını İncil'de denemekte aramaya başlar.
9.1/10 (6.736 Oy)
@MaviKavun·18 Eki 02:36·Kitabı okudu·9/10
Asaletimin pankartını taşırken yakalandığımda
Yarısı yenmiş aklımdan biten gülleri koparıp onlara attım.
Onlar şiir, şiir diye koşup kapıştılar
Bence şiir değillerdi bile, benim bir şiirim hiç olmamıştı
Onlar güldüler bir kere, güldüler bin kere güldüler
@Merdumgirizbiokur·16 Eki 23:09
"Yarısı yenmiş aklımın
Kalan yarısı çileden çıkmış"
@blue_dream_reader·01 Eki 13:01·Kitabı okudu·İnceledi
Uyuyan güzelin rüyasında sayıklama
Kedinin çizmesi söz konusuydu
Ve kanlı yollar belirmesi kollarımda.
Serbest değildim, yasaklanmış da.
Lavlarımın akmasından korkarak ağlamadım
Yüzümde oluşacak haritayı silemezdim bir daha.
@yuregimuzay·30 Eyl 22:06·Kitabı okudu·Puan vermedi
Küçücük bir çocuktum ve devrimin ilkelerini anlayamıyordum. Benim tek gördüğüm, akan kanın, paket taşlarının, çatlakların arasında sızması, evimizin önündeki iri yapraklı sedir ağaçlarını beslemek üzere toprağa karışmasıydı.
@lotusblossom·26 Ağu 12:42·Kitabı okudu·Puan vermedi
Sanki her birimiz su geçirmez bir kabuk olarak yola çıkıyoruz. Ve bir şeyler oluyor... birileri bizi terk ediyor, sevmiyor, anlamıyor ya da biz onları anlamıyoruz ve kaybediyoruz, başarısız oluyoruz ve birbirimizi incitiyoruz. Ve kabuk bazı yerlerinden çatlayıp açılmaya başlıyor. (…) Ama çatlakların açılmaya başladığı an ile parçalandığımız an arasında çok zaman var. Ve ancak o zaman birbirimizi görebiliriz çünkü kendi çatlaklarımızın arasından dışımızdakileri ve başkalarının çatlakları arasından da onların içini görüyoruz.
Sayfa 191 - Pegasus, 1.baskı, e-pub