Interstellar Progression System (IPS) - Ufak Bir Gezi–Bölüm 67
Sabah rüzgarı sokakları temizlemiş. Hava ise yavaştan mavimsi rengine bürünmeye başlamıştı. Kuşların sabah cıvıltıları, Moskova’nın yoğun ve hızlı hayatının temsili olan araba motorları sesleri tarafından bastırılıyordu.
Moskova’da yükselen gökdelenin 271 numaralı odasındaki Han Feng, sakin bir şekilde bağdaş kurmuş ve yetişim yapıyordu. Doğadaki enerji vücuduna yavaş yavaş doluyor, vücudu yardımıyla Kan Qi’sine dönüşüyor, ancak sakatlı meridyenleri ve dantianı sebebiyle vücudunda rastgele bir şekilde dağılıyor ve kaslarına işliyordu.
Dışarıdan bakıldığında Han Feng’in meditasyonunun etkileri zor da olsa görülebiliyordu. En başında en büyük belirti, odada açık bir cam ya da kapı olmamasına rağmen yavaşça esen rüzgardı. Biraz da olsa dantianının olduğu bölgede oluşan kırmızı ışıktı.
[Yeterli sirkülasyon tamamlandı. 1 çekicilik ve 1 kuvvet puanı elde edildi.]
Han Feng derin bir nefes verirken burnundan siyah bir duman çıkıp yavaşça havaya dağıldı. Han Feng gözlerini açıp yataktan zıpladı ve gerindi. Vücudunun üzerinde biriken siyah mukozayı temizlemek için banyoya girdi ve hızlı bir duş aldı. Ardından telefonunda oyalanmaya başladı.
Dün yapılan konuşmadan sonra hızlıca odasına dönmüş ve uykuya dalmış, ardından gece yarısı uyanıp zihnini toparlamak ve düşüncelerini düzenlemek için yetişim yapmaya başlamıştı.
Damien Han Feng’e, Çin’e beraber döneceklerini ve işlemleri orada halledeceklerini söylemişti.
Bu akşam Moskova’dan yola çıkacaklar ve helikopter yardımıyla kalenin olduğu yere kadar ilerleyeceklerdi.
Han Feng, Zhi Ruo ile buluşmak için rahat ve siyah temalı bir şekilde giyindikten sonra dışarı çıktı.
Saat öğlen 12 olmuştu. Otelin katlarını asansör yardımıyla hızlı bir şekilde indikten sonra çıkış kapısına geldi. Katya da her zamanki gibi oradaydı. Han Feng’e doğru el sallayıp gülümsedi. Han Feng de gülümseyip karşılık verdikten sonra dışarı çıkıp telefonunu açtı ve Zhi Ruo’yu aradı.
Zhi Ruo, telefonu açıp Han Feng’e birazdan aşağıda olacağını söyledi. Han Feng de onaylayıp telefonu kapattı.
Kısa bir bekleyişten sonra Han Feng, Zhi Ruo’nun otelin içerisinden çıktığını ve yanına yaklaştığını gördü.
Zhi Ruo, siyah ve uzun bir mont giymişti. Bu kadar kapalı giyinmesinin sebebi büyük ihtimalle Moskova havasının oldukça soğuk olmasıydı. Han Feng ise evrim geçirdiğinden beri fazla üşümüyordu.
Zhi Ruo ile Han Feng Moskova sokaklarında beraber ilerlemeye başladılar. Han Feng, elindeki telefonuyla beraber haritaya bakıyor ve herhangi bir alışveriş merkezi bulmaya çalışıyordu.
Zhi Ruo ve Han Feng, bir arada yürürken bir çift gibi görünüyorlardı. Çin’de genel olarak beraber yürüyen çiftler fazlaca tepki alırdı. Bu tepkilerin temel sebebi toplum dışlaması değil, fazlaca yalnız olan bekar ve genç insanların kıskançlığıydı. Rusya’da ise insanlar bu gibi alışkanlıklara sahip değildi ve herkes kendi yoluna bakıyordu.
Gerçi Han Feng'in Zhi Ruo'ya karşı özel hisleri yoktu. Onu sadece bir arkadaş olarak görüyordu. Han Feng, kalbi rahatça oynatılabilecek erkeklerden değildi.
Han Feng, olduğundan dört beş yaş daha büyük gözüküyordu. Birçok insan onu bebek yüzlü; yirmi, yirmi beş yaşlarında bir Asyalı olarak tanımlayabilirdi.
Han Feng ve Zhi Ruo, yapmaları gereken alışverişi sürmesi gerekenden birkaç saat daha uzun bir sürede bitirdikten sonra; Han Feng’in kıyafet seçmekten bulanmış beyninin rahatlaması için sinemaya gitme kararı aldılar. Han Feng, beklediğinden daha sıkıcı olan filmin yarısında uyuduktan sonra sinemadan çıktı ve derin bir nefes aldı.
Zhi Ruo da sıkılmış olacaktı ki Han Feng’i takip etti. Han Feng, Zhi Ruo’ya bakıp sordu.
Zhi Ruo, Han Feng’ bakıp sessizce konuştu.
Han Feng başıyla onayladı. Sonuç olarak Zhi Ruo kendisi kadar iyi Rusça bilmiyordu.
Saatin yediye vardığını gören Han Feng, Zhi Ruo’yla beraber otele geri döndü. Otelin girişinde, Dünya’nın farklı farklı yerlerinden gelen yüksek rütbeli korucuların oluşturduğu bir güruh duruyordu. Han Feng ve Zhi Ruo da aralarına katıldı ve beklemeye başladı. İkisi de üstlerine zırhlarını rahatça giyip hareket edebilecekleri kıyafetler giyiyorlardı. Kısa bir süre sonra Damien otelden çıktı ve korucuları selamlayıp konuşmaya başladı.
“Hepinize buraya kadar geldiğiniz için teşekkür ediyorum. Bu gece başlayacak operasyonun detaylarını son bir kez tartışacağız. Ancak bundan önce sizi yarınki operasyonda size bilgisayarı ve bilgileriyle yardımcı olacak kişiyle tanıştırmak istiyorum.”
Damien eliyle hemen yanında duran arabayı işaret etti. Tam bu sırada da arabadan, hafif kilolu bir adam indi. Gözlükleri ve elinde duran dizüstü bilgisayarla beraber oldukça içine kapanık birisi gibi görünüyordu. Ancak tam bunun aksini yapıp gruba gülümsedi ve herkesi süzdü. Ardından Damien konuşmaya devam etti.
“Bu ZS. Belli sebeplerden dolayı size gerçek ismini söyleyemiyorum. Ancak umarım iyi geçinirsiniz.”
Grubun bir kısmı tatmin olmamıştı. Diğer bir kısmıysa kafasıyla onaylamıştı. Ancak Han Feng, diğer birkaç kişi gibi buna tepkisizdi. Bazı korucular, kendileri gibi güçlü olmayan insanları aşağılık görüyorlardı. Han Feng’in böyle bir derdi yoktu. Ancak çok da dost canlısı bir insan değildi.
Damien herkesin tepkisini inceleyip yeniden konuşmaya başladı.
“Ekibimizin iletişim, bilgi ve destek kaynağıyla da tanıştığınıza göre ufak bir revizyona, ardından da yolculuğumuza başlayabiliriz…”
Y/N: Biraz filler oldu. Olur öyle şeyler. Keyifli okumalar...