Kutsal Kitap » Deuterokanonik » Yudit » Bölüm 4 / 16
4Yahudiye'nin güney kesiminde yaşayan İsrailliler, Asur Kralı Nebukadnessar'ın başkomutanı Holofer­nes'in çeşitli uluslara nasıl davrandı­ğını, tapınaklarını yağma edip yıktığı­nı duyup 2onun yaklaştığını öğrenince çok kaygılandılar. Yeruşalim'le Tanrı'nın Tapınağı için kuşku duydular. 3Tutsaklıktan kısa bir süre önce kur­tulmuşlardı. Halkın güney Yahudiye'ye yerleşmesi, saygısızca kullanılan kut­sal eşyalarla sunağın ve tapınağın arınıp kutsanması yeniydi. 4Onun için Samiriye, Kona, Beyt-Horon, Belman, Eziha, Koba, Asora ve Salem Ovası'nda oturanlara bilgi verdiler. 5En yüksek dağların tepesine çıkıp oradaki köyleri, kale ve siper yaparak sağlamlaştırdılar. Yiyecek ve içecek bulundurdular, çünkü ekin biçme zamanı gelmişti.
6O günlerde, Yeruşalim'de ya­şayan Baş kâhin Yoakim, Dotan Ova­sı'na yönelen Ezdrelon'un karşısındaki iki kente, Betulya ve Betomestayım halkına yazdı. 7Güney Yahu­diye'ye varmak için tek yol olan dağ geçitlerini tutmalarını buyurdu, böy­lece saldırganları durdurmak onlar için kolay olacaktı. Çünkü dar ge­çitlerde ancak iki kişi yan yana durabilirdi. 8İsrailliler, Baş kâhin Yoakim'in ve Yeruşalim'de toplantı ya­pan Yaşlılar Konseyi'nin buyruklarına uydular.
Dua Eden Bir Ulus
9İsrail'in bütün erkekleri, büyük bir istekle Tanrı'ya seslendiler. O'nun karşısında alçakgönüllü ve saygılı davrandılar. 10 Erkekler, eşleri, çocuk­ları, hayvanları, kiralık ve köle olarak orada oturan tüm yabancılar, belleri­nin etrafına çul sardılar. 11Yeruşalimdeki tüm İsrailliler, kadınlarla ve ço­cuklarla birlikte, tapınağın önünde yü­zükoyun yattılar ve başlarına küller dökerek ellerini Tanrı'ya uzattılar. 12Sunağı çulla sardılar ve büyük bir istekle bir araya gelerek İsrail'in Tanrısı'na yalvardılar. Ufak çocuklarının kılıçtan geçirilmemesi, eşlerinin kaçı­rılmaması, onlara miras kalan kentle­rin yıkılmaması, tapınağa saygısızca davranılmaması, kutsal nesnelere Saldırılmaması ve putperestlerin başarı­larını zevkle seyretmemesi için yal­vardılar. 13Tanrı onları duydu ve tasa­ları ile ilgilendi. Acıyarak ve esirge­yerek onları sevdi. Gerek Güney Yahudiye'de gerekse Yeruşalim'de, Her Şeye Gücü Yeten Tanrı'nın Tapınağı­nın önünde insan toplulukları günler­ce oruç tuttu.
14Başkâhin Yoakim ve Tanrının önünde duranlar, Tanrı'nın kâhinleri ve elçileri bellerine çul sar­mışlardı. Aralıksız bir hayvanı ateşte yakıp kurban ediyorlardı* ve halkın kendi isteğiyle verdiği adakları sunuyorlardı. * Kurban edilen hayvan ateşte tamamen ya­kılıyordu.
15Sarıklarında küllerle, İsrail ulusunun çıkarına uygun olarak dav­ranmasını Tanrı'dan içtenlikle diliyorlardı.