Nalan'ın Evi: ben depremzedeyim
11 yıl önce depremi Sakarya/Hendek'de ailece yaşadık.Sonrasında Düzce depreminide de bölgede yaşayınca kışı Isparta'da geçirirken depremzedeyim deyince eşim çok sinirlenirdi.Evimiz yıkılmadı,tanıklarımız, akrabalarımızın hepsi çok şükür sağ niye depremzedeyim diyorsun derdi.
Evet maddi olarak zarar görmemiştik ,Lâkin ruhumuz yaralıydı.Yıllarca bu yarayı kapatamadık.
Beynimin güzel bir arızası vardır benim .Çok üzüldüğüm tarihlerin yıl dönümlerini hep birkaç gün sonra hatırlarım.Bu sefer de medya unutturmadı.Dün geceyi TRT ile tekrar yaşadım.
Allah o günleri bir daha yaşatmaz inşaallah.
Yüreğim dopdolu söylenecek çok şey var...
Gönderen nalan zaman: 15:18
evet tatlım psikolojilerde bozuluyor.allah korusun aklını yitirenelr bile oluyor.sizede geçmiş olsun
17 Ağustos 2010 16:52
ben kaç gün önceden başladım nalan abla ,deprem günü geliyor diye medya vermesede unutmadıkki ,bizde yakınlarımızı kaybettik adapazarında :(
17 Ağustos 2010 18:08
Çok büyük bir travma çok çabuk unutuldu Türkiye'de. Çok çabuk unutturdular, ben bu balık hafızasına çok kızıyorum. Hepimize geçmiş olsun, yakınlarını kaybedenlere sabır, hayatlarını kaybedenlerin toprağı bol olsun. Çok üzücü çok.
Ben o sıralar Bursa'daydım, orada da şiddetli yaşadık. Çınarcık'ta bir ev almıştım emekliliğe hazırlık diye, Veli Göçer'den, göçtü, çok şükür ev boştu... Gene olacak, olacakta, hani önlemler, bunca senedir hala durduğu yerde yıkılan binalar yapılmaya devam ediliyor. Neyse uzun bu konular, hepimizi gerer...
Yakınlarını kaybedenlerin başı sağolsun...
Psikolojik bir şey aslında ben de pek konuşmaktan hoşlanmıyorum ..hiç konuşmayınca yok sayıyorsun sanki.. oysa gerçekler kabak gibi ortada.. valla İstanbul'da yaşadım depremi ...ama kafayı yemek üzereydim.. haklısın ablacım ...
18 Ağustos 2010 02:18
Ankara'daydım ve çok korkmuştum. Çok üzüldüm, o kadar üzüldüm ki yıllardır geçirmediğim lupus atağı geçirmiştim hemen arkasından.
18 Ağustos 2010 04:13
Yaramız aynı bıçakla açılmış Nalan'ım.
Tuhaftır ben de konuştukça rahatlayanlardanım.
18 Ağustos 2010 05:01
beni anladığınız ve duygularımı paylaştığınız için hepinize teşekkürler
18 Ağustos 2010 15:13
canımmm kıyamam sana
nalan ablacığım gerçekten de hepimizde iz bıraktı 17 ağustos
biz ailece değirmenderede depremden birkaç gün önce
depremde yıkılcak olan evde, enkazda kalıp hakkın rahmetine kavuşan çok sevdiğim arkadaşımla hoş sohbet ettik
ne acı bir hatıradır
Nalan Ablacım ben Avcılarda yaşadım depremi Allaha çok şükür can kaybımız yok ama yıkılan evleri yitip giden hayatları dağılan yuvaları görmek bile herkesin psikolojisini bozdu.
Allah birdaha yaşatmasın inşallah