HAZAN DEPREMİ / Şiir / Milliyet Blog
Saçları, kir pas içinde.
Surat bir karış, mahkeme duvarı.
Heveslerini yakalamak için
Üzerime son hız,
Koşuşturup geliyor hazan.
Şu garip yaşamın hikâyesini yazan.
Kemanın tellerine takıldı.
Ne varsa sevgi notalarından yana.
Issız sokağın, köşe başında,
Derin bir fırt çekiyor zaman.
Treni gelmeyen garda.
Çocuksu elma şekerinin
Tatları hala damaklarımda.
Yaşlı kadının, büzülmüş dudaklarından,
Eski bir gazelin sesi yükseliyor,
Karşıki eski bardan.
Kırık taş plaklarda kaldı,
Yaşamın morguna sürüldü
Yalancı aşklara dair
Umutların ölüm dansları var… (16 Haziran 2011 tarihli 9.şiir kitabımdan)