Hep Yardı Hep Yarımdı Hep Yarındı - Çankırı Bülteni - Çankırı Haberleri
Bu makale 2015-06-04 21:41:14 eklenmiş ve 908 kez görüntülenmiştir.
Nice şairler, mecnunlar, aşıklar, ozanlar geldi geçti bu kervandan. Hep kavuşamadıkları ,yanıp kül oldukları ,kendilerinden-benliklerinden-koparıldıkları “yar diye, canan diye, sevgili diye” dillendirdikleri, sarıp sarmalayamadıkları bir sevdalıkları, hasret kaldıkları vardı. İnsanın kişiliği kendine hastır, birbirinden apayrıdır; lakin sevda öyle bir kordur ki tüm aşıkların, ozanların, şairlerin, mecnunların yüreğini talan edip, hançer gibi delip geçmiştir.
Kurşun olmuştu kimi zaman yaralayıp öldürmeyen ,kimi zaman mahpushane olmuştu ;ücra ,soğuk zindanları olan ,kelepçelenmiş kalpleri tutsak eden ,müebbetlik cezaya mahkum eden ..Çoğu zaman mecnunların, aşıkların, şairlerin yüreklerinde sevdalıklarına ,yarlerine, sevgililerine dair olan sevdaları her geçen saniye kuytuluklara ,derinliklere, muammalıklara, zifiri karanlıklara, güneşsiz, çiçeksiz baharlara ,kanın dolaşmadığı damarlara, sonu olmayan yollara ,bacası tütmeyen içinde ayrılık kokusu olan ayrılık şarkıları çalan yuvalara eşdeğer gelmişti ..Ama sevda hep daha ağır gelmişti aşığın sevdasının bulunduğu terazide, aşığın yüreğindeki yarın yarın yarın umudu hiçbir zaman sönüp dinmemişti.
Aşık aman vermeyen aksiliklere bir bir inatla göğüs germişti, hepsiyle bir bir çarpışmıştı, canı pahasına da olsa ruhundaki o sevdaya ihanet etmemişti. Kalbindeki o “yarın vuslata ereceğiz” düşüyle hasret kanaya kanaya üstesinden gelmişti. Bazen hasretini ,sevdasını, yarine dair gönlünde sivrilen en belirgin sözlerini sazına uydurup türkü eylemişti ve ozan/aşık ismini almıştı, bazen satırlara dökebildiklerini yazıp şiir demiş şair ismini almıştı ,bazen ne saz ne satır sözlü söyleyip mecnun/deli ismini almıştı ..Şair ,mecnun, aşık yüzyıllar boyunca hep sevdasıyla anıla geldi, hep bağrı yanık ana, gözü yaşlı çocuk gibi anlatıla geldi. Hep yardı ,hep yarımdı, hep yarındı sevdası ..
Asırlardır pervanenin ateşe olan vurgunluğu bilinir, pervane ateşe olan aşkı uğruna, ateşin onu yakacağını bile bile ona doğru koşar, ateşin etrafında döner de döner ta ki yanana dek. Aşıklar, şairler, ozanlar, mecnunlarda ateş ve pervane misalidir. Pervaneyi aşık, mecnun, şair, ozan temsil eder iken; ateşte sevdalıklarını, maşuklarını, yavuklularını, yarlerini, sevgililerini temsil eder.
Yar ; hep yaradır gönüllerde, hep yaştır gözlerde, hep düğümdür boğazlarda ,hep sorudur hafızlarda .Yar; hep ateştir, hep dikendir, hep derindir, hep uzaktır aşığa ..Aşık sevdasının hatırına vuslat hayali için büyüttüğü özlemiyle, hevesiyle ,umuduyla “hep yardı, hep yarımdı, hep yarındı” der bitmek tükenmek nedir bilmeyen sevdasının ismine .