Barika'nın kuyusu: EVET GÖKSEL SAĞOL, SAYENDE ACIYOR!
Göksel, Allah seni bildiği gibi yapsın e mi?
Ben biliyordum zaten, bu şarkı iyiye işaret değildi. Ta ilk dinlediğimde demiştim “eyvah” diye; bak haklı çıktım. Döndü dolaştı, bana geldi. Kızım niye yapıyorsun böyle şeyler?
“Ölürsem yalnızlıktan ve senin kötü kalbinden”
miş… Ölecek miyiz bu kalp kırıklıklarından dersin? Bence de ölmeyeceğiz tabi ki. O işin mübalağası ama sanki ölecekmişiz gibi oluyor di mi bazen? Bazen yer yarılsa da ben de içine girsem diyorum. Böylece kimse beni görmez ben de kimseyi görmem. Of nasıl diyorum hem de ama sonra geçiyor. Geçiyor di mi? Geçiyor, geçiyor. Bak geçenlere, geçtiler bile.
Örnek vereyim mi: http://barikaninkuyusu.blogspot.com/2011/08/dagilin-silacim-sen-de-canim-hadi.html
Ve Ağustos başı yazılan 4-5 yazı daha.
Anacım topu topu 6 ay olmuş hakikaten. Sanki çok daha uzun zaman önce yazmışım da üzerinden çok zaman, şey, insan, olay falan filan geçmiş. Yo, hayır. Ama o zaman bıraktığım yerden daha fenasına getirmişim kendimi. Çünkü bu sefer, o zaman yapamadıklarımı da yaptım, zorlamadığım sınırları da zorladım, söyleyemediklerimi de söyledim. Olmaması gereken ne varsa oldu, olması gereken ne varsa da oldu. Ben tonlarca cümle kurdum ve sandım ki…. Eeeh sana da sanmana da diyeceksiniz, deyin bence de. Allahım benim de sanmalarımın da cezasını versin, amin ki veriyor. E bitti, valla bitti bak, değil sınırı dibi gördük. Elimizde kalan; elimizde bir şey de kalmadı valla aslında.
Dilimin sol tarafı şişti sanırım. İlkokuldayken bilgi yarışmasına katılmıştık, tek soruyla kaybedip ikinci olduk. O kadar ağladım ki ağzımın içinde yaralar çıktı. Nasıl psikopat bir çocukmuşum siz düşünün! O zaman da Gökhan diye bir çocuğa aşığım ama çocuğu dövüp sınıfa kilitliyorum. Aşkla ilgili ne varsa elime yüzüme bulaştırmaya da o yaşta başlamışım pehhh! Anlatacağım size bu hikayeyi bir gün, merak etmeyin.
Gönderen Barika zaman: 15:55