Reha Erdem’den “Beş Vakit” ile Çocukluğa Dönmek | Blogda Hayat
← Gülsin Onay’dan “Mecidiye Marşı”nı Dinlerken Tarihte Yolculuk
Gülsin Onay’dan Müzik Dünyamıza Bir Armağan Daha: “Gülsin Onay in Recital” →
Reha Erdem’den “Beş Vakit” ile Çocukluğa Dönmek	Posted on Mart 25, 2011	by Ali Nihat Eken “Erkekler böyledir. Oğlancıkken iyi olurlar. Baba olunca bubalarına çekiverirler. Hepsinin içine tüküreyim.”
Reha Erdem’in 2006 yılında çektiği “Beş Vakit” filmindeki nine, filmin başlarında işte böyle söylüyor ve bu sözler, bir anlamda filmin tamamına yayılmış olan “baskı altında tutulma/ezilme” temasının habercisi oluyor. Ömer, Yıldız ve Yakup üzerinden anlatılan öyküde babalar ve oğulları, anneler ve kızları, erkekler ve kadınlar, erkek çocuklar ve kız çocuklar arasında hiç bitmeyen bir ezme/ezilme var. Bu temayı üç ana başlıkta incelemek mümkün:
1) Yaş: Ömer ile babası arasındaki sancılı ilişki filmin açılışından itibaren ağırlığını koruyor. Ömer’in babasına duyduğu kızgınlık, onun babasının ölmesini isteyecek kadar ciddi; Oedipus krizinin bir örneği. Büyümek isteyen Ömer’e ne yazık ki babası yardımcı olmuyor. Baba-oğul arasındaki uçurum, aşağıdaki fotoğrafta açıkça görülüyor. Ömer, babası tarafından sessizleştirilirken ve küçük kardeşi yanında değersizleştirilirken, baba ve erkek kardeşi de aslında kendi babaları tarafından aynı muameleye muhatap kalıyorlar. Dede, oğullarına karşı öfkeli, acımasız ve yeri geldiğinde ayrımcı. İlişkiler suya atılan taşın dairesel hareketleri gibi. Her küçük daire büyüğün içinde kalıyor; içteki her daire dıştakine örnek oluyor.
2) Cinsiyet: Filmdeki ezilme ya da ezme teması cinsiyet konusunda da örneklenebilir. Kırda, hayvanların çiftleşmesini gülerek izleyen erkek çocuklar, Yıldız ve arkadaşının bunu izlemesine izin vermiyorlar; erkek çocuklar, kız çocuklarını “olay yeri”nden uzaklaştırıyorlar. Belki de babaları tarafından kontrol edilmeninin acısını karşı cinsten çıkarıyorlar. Ataerkil yapının yarattığı dizginlenemeyen baskı eşler arasında da ortaya çıkıyor. Yemek masasında, evin her yerinde erkeğin sözü kuvvetini hissettiriyor. Öte yandan, Yıldız’ın annesi kızı ile ilişkisinde “erkekleşiyor”. Yıldız’ın kırda bayırda vakit geçirmesini eleştiriyor, kız kardeşini taş yola düşürdüğünde de tek düşündüğü, düşen çocuk oluyor.
3) Sosyal sınıf: Baskı altında tutma/ezme/ezilme temaları sosyal statü göz önüne alındığında da belirginleşiyor. Çoban çocuğun, bir ağaçtan fıstık koparması ona babalık yaptığını söyleyen adamın dayağıyla sonlanıyor. (Bu şiddeti sorgulayan köy büyükleri arasında hiç kadın olmaması da dikkat çekici.)
Büyüme öyküsü ve zaman: Farklı katmanlarıyla farklı okumalara açık olan “Beş Vakit”, bir fotoğraf albümü güzelliğinde bir büyüme öyküsü/masumiyeti kaybetme öyküsü de sunuyor. (Ya da yukarıda örneklemeye çalıştığım ezilme nedeniyle “büyüyememe” demek daha doğru olabilir.) Çocuklara sadece büyükleri değil, zaman da yardımcı olmuyor çünkü taşranın kuralı olsa gerek: zaman, çok yavaş geçiyor. Ezan, köydeki hayatı dilimliyor; günü parçalara bölüyor. Bu haliyle ezan, dinsel bir gösterge olarak değil saat görevi üstleniyor. Yavaş akan zaman hızla büyümek isteyen çcocukların gerisinde kalıyor. Ezanın günü beşe bölmesi, çocuklar ve büyükler arasındaki bölünme ile de parallelik taşıyor; en üstte örneklemeye çalıştığım ilişkilerdeki bölünmüşlüğü akla getiriyor… “Beş Vakit”in anlattığı büyüme öyküsünün içinde cinsellik de var elbette. Yıldız’ın babası ile annesinin sevişmelerini kapının ardından dinlemesi, çiftleşen hayvanları gözlemlemesi, Yakup’un öğretmenine duyduğu ilgi. Ancak, bu uyanışlar sancıdan arınmış değil; Yakup, aşık olduğu öğretmeninin babası tarafından gözetlendiğini öğrenince hayal kırıklığı yaşıyor.
Durağan fotoğraflar: Reha Erdem, filmde doğa ile “bir” olmuş çocukların fotoğraflarını da sunuyor bizlere. Bu fotoğraflar filmin en güzel karelerini oluşturken izleyenleri, çocukların iç dünyalarına çekme görevi üstleniyorlar. Bu iç dünyalara giderken karşımıza kendi çocukluklarımızın çıkma ihtimali ise çok çok yüksek. Bizi filme bağlayan başlıca nedenlerden biri de bu olsa gerek.
Bu yazı Film Okuryazarlığı içinde yayınlandı ve Reha Erdem Beş Vakit Times and Winds olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.	← Gülsin Onay’dan “Mecidiye Marşı”nı Dinlerken Tarihte Yolculuk
Ziyaret Sayısı	82,934 hits
Popüler Yazılar	"Radyo 3'ü Radyomdan Dinlemek İstiyorum"	Karışık	Cinephile DVD Reviews: Love in another language	Michael Haneke'nin Bir Filmi ile Medya Okuryazarlığı Kadıköy Süreyya'da Burçin Büke ile En Güzel "Sevgililer Günü"... Onlar Ne Okuyor? (2): Albinoni’nin Adagio'su Üzerindeki Sır Perdesi	Don Kişot 1... Don Kişot 2	Tuncay Yılmaz'ın Hayatındaki Müzikler	Klasik Müzik	"El Bola": İspanya Sinemasından Bir Aile İçi Şiddet Öyküsü	Mart 2011