Suriye’de Siyasal İslam’ın Anatomisi ve Kürtler
1980'li yıllarda Kuzey Kürdistan'da en çok konuşulan konuların başında, Suriye'de konumlanmış İslami hareketler olmuştur. Kürdistanlı İslamcı gençler arasında o yıllarda, Mustafa Sibai ve Said Hava'nın kitapları elden ele dolaşmaktaydı. Yine aynı yıllarda, Kürdistanlı İslamcı gençlerin üzerinde en çok tartıştıkları konu Hama'da yaşanan katliam ve İran İslam Cumhuriyeti'nin katliam karşısında aldığı makyavelist ve paragmatist tutumuydu. İran İslam Cumhuriyeti'nin bu yaklaşımı, Kürd gençleri arasında hararetli tartışmalara yol açacaktı. Bu eksen çerçevesinde Kürd/Kürdistan davasını çok yakından ilgilendiren bu coğrafyanın siyasal İslam ajandasını anahatlarıyla saptamaya gayret edeceğim.
İhvan Hareketi'nin Suriye'de ilk yuvalanma tarihi 1930'lu yıllara dayanır. 1944 yılında Suriye İhvan Hareketi'nin başına Mustafa Sibai getirilir. İhvan Hareketi, ilk mücadelesini Fransız sömürgeciliğine ve Nusayri rejimine karşı verir. Daha sonra hareket, ilk olarak 1949 yılında seçimlere katılır; ancak seçimlerde başarılı bir performans gösteremeyecekti. Son olarak 1961 ile 1975 yıllarında yapılan seçimlere katılır. Burada da hiç bir başarı göstermeyerek legal alandan illegal alana çekilmek zorunda kalır.
Suriye rejimi, Mustafa Sibai'nin İhvan ve Hasan El Benna'nın gözünde çok önemli bir kişi olduğunu fark eder etmez, çareyi sürgüne göndermekte bulur. Her ne kadar Suriye rejimi 1952 yılında Mustafa Sibai'yi sürgüne gönderse de 1958 yılında Mısır-Suriye'nin birleşmesinde katalizör rolünü görecekti. Mustafa Sibai 1964'de vefat edince İhvan hareketin başına İsa El-Atar getirilir. Bu dönemlerde Suriye İhvan Hareketi, Mısır'dan sonra en güçlü örgütlü yapıya kavuşacaktı. İsa El- Atar, tıpkı Mustafa Sibai gibi Suriye Baas rejimine karşı muhalefet etmekten geri adım atmayınca 1960 yılında Almanya'ya sürgün edilir.
İhvan hareketi, ilk olarak Suriye Baas rejimiyle 1964 Yılında karşı karşıya gelir. Suriye baas rejimi, İhvan cemaatine yönelik baskı ve tutuklama operasyonlarını yoğunlaştırınca, hareketin liderleri arasında baas rejimine karşı mücadelede yöntem sorunu ihtilaf konusu olunca, hareket kendi içinde üç parçaya bölünecekti.
Bunlardan Hama grubunu temsil eden Mervan Hadid silahlı mücadele yöntemini benimseyerek Filistin'in El Fetih'in kamplarında silahlı eğitim görür. Mervan Hadid, bu süre içinde Esad rejimine yönelik çok sayıda silahlı eylem gerçekleştirecekti. En Son olarak 1976 yılında bir çatışmada yaralı olarak ele geçirilen Mervan Hadid işkence sonucu hayatını kaybeder. Mervan Hadid'den sonra hareketin liderliğini üstlenen kişi Said Hava olacaktı. Said Hava, Van'dan Hama'ya göç eden Kürdistanlı bir ailenin çocuğudur. Said Hava Kürd kimliğini gizli tutarak Arap asabiyesi ve umranıyla övünecekti. Kısacası Said Hava, hayatını Hasan El Benna'nın problemli İslamına ve bedevi Arap milliyetciliğine vakf edecekti.
Suriye Baas Rejimi ile Said Hava'nın lideri olduğu İhvan hareketi arasında 1979'da Halep topçu birliğinde çok sayıda subayın öldürülmesiyle başlayan çatışmalar 1982'de Hama katliamıyla son bulmuştur. O dönemlerde Suriye İhvan Hareketi, Mısırdan sonra İslam dünyasında en güçlü örgütlü yapıya sahip olduğu halde Kürdistan'ın Halep, Kamişlo, Efrin ve diğer Kürt yerleşim birimlerinde hiç bir etkinlik gösterememiştir. İhvanı Müslim hareketi tüm olanaklarını seferber etmesine rağmen Suriye Kürdistan'ına zehirli ve kriminal İslami anlayışını ihraç edemeyecekti. Ancak Kuzey Kürdistan'ında durum tam tersiydi. İhvanı Müslim, Kürdistan'ın kuzeyinde hiç bir çaba ve hiç bir organik bağlantı sağlamadan, Hasan El Benna ve Mustafa Sibai'nin sesini duyuracaktı. Kuzey Kürdistan'a İhvancıların bu problemli İslamını ihraç edenler hiç şüphesiz Türk İslamcıları olacaktı.
İslami hareketleri yakından tanıyan ve bilen biri olarak, Kürd Hizbullahı kadar hiç bir İslami hareket, İhvan ve liderlerine değer vermemiştir. Kürd Hizbullah'ın inanç ikliminde dolaşan her hangi bir gözlemci, özgün ve özgür Kur'an kültüründen hiç bir esere rastlama şansına sahip olmazken; İhvan, El Kaide ve Taliban İslam biçimlerine çok sık rastlama imkânını bulabilir.
Kürt Hizbullah'ı zehirli bu anlayışın ve bu tip İslamcılığın farmakolojik ve patagolojik etkisinde kalmış olacak ki, Kürd ve Kürdistan davasıyla ilgilenen her Kürdistanlı bireye kâfir ve Münafik demekten imtina etmeyecekti. "Türkiye Kürdistan'ında" sergiledikleri bu cahili alışkanlıklarını Suriye Kürdistanı'ndaki Kürd hareketleri üzerinde sürdürmeye devam edecekti.
Kürt Hizbullah'ı, Suriye Kürdistanı'nda İhvancı İslamcılığın yerleşmeme sebebini Xaybon hareketi ve Xoybun'un yayın organı Hewar dergisini adres gösterecekti. Hizbulah liderlerine göre Suriye Kürdistanı'nda Xeybon ve Hewar, İslam düşmanlığını yaparak Kürd halkına seküler ve ulusalcı düşünceleri aşılamıştı. Bundan dolayı Suriye Kürdistanı'na İhvan İslamcılığın yerleşmediğini idia edecekti.
Xoybon ve Hawar kadrosunun İslami kimlikleri ayrı bir çalışma konusu olduğu için ancak şu kadarını söylemekle yetineceğiz: Hakikatte, Xeybon ve Hawar kadrosunun hiç bir neferi ne kâfirdi ne de İslam düşmanıydı... Oysa ki, hiç bir Türk İslamcısı, Türk şairi Mehmet Akif Ersoy'a ve hiç bir Mısırlı İhvancı da Mısır milli marşını yazan şair Sayyıd'a kafir demezler. Ama Kürd Hizbullah'ı, Kürt şairi Cigerxun'a kâfir demekten imtina etmeyecekti! Oysa ki Xeybon ve Hawar kadrosu asla özgün ve özgür İslam düşmanlığını yapmamıştır. Ayrıca Kürd Hizbullah'ın lider kadrosuyla kıyas edilmeyecek kadar da Müslüman ve yurtseverdiler.
Oysa ki Suriye Kürdistanı'nda İhvan ve diğer İslamcı biçimlerin yuvalanmasına müsade etmeyen, Kürd tarikat ve tasavvuf hareketleridir. Bu tasavvuf ve tarikat hareketleri İhvan İslamını hiç bir zaman meşru görmeyecektiler. Suriye Kürdistanı'ndaki bu tasavvuf ve tarikat hareketlerin en önemlileri şunlardır: Şeyh Êhmed Xeznevi hareketi, Şeyh İbrahim Hakkı hareketi ve Şeyh Muhammed Keftaro hareketidir. Bundan dolayı İhvani Müslim hareketi ve dostları Kürdistan'ın bu güzide tasavvuf alimlerini ötekisi olarak görecektiler.
Suriye'de bugün Esad rejimi ile İhvancı güçler arasında yaşanan vahşet manzarasının arka planında bu acı hatıraların olduğunu bilmemiz gerekir. Bu zaviyeden hareketle, Kürd ve Kürdistan mücadelesinin yürütüldüğü bu fay hattı 19 Temmuz 2012'de artçı sarsıntılar geçirecekti. Kürt halkı, Batı Kürdistan'ın denetimini Araplar'ın elinden alınca, İhvan, El Kaide ve Türk İslamcıları ırkperestlik ve ölümseverlik nevrozlarına yakalanacaktılar! İhvan hareketi ve siyasal Türk İslamcıları, Kürd halkının kendini yönetme talebini haram ve fitne olarak görürken, kendileri ve diğer Müslüman milletler için devletleşmeyi İslam'ın bir emri olarak görecektiler. Oysaki bu İslam Hz. Muhammed'in İslam'ı değildi! Mustazaf Kürd halkına karşı timsahlaşan bu İslam, ancak Kabül Ahbar'ın İslamı, haricilerin İslamı, Sıffın İslamı, Cemel İslami, ve Sad Bin Ömer'in İslamı olabilirdi! İşte bu İslam, Kürd ve Kürdistan davası Suriye Kürdistanı'nda siyasal egemenliğini inşa etmesin diye, Türk devleti ve Türk İslamcıları Suriye İhvan hareketini İstanbul'un en şatafatlı otelinde ağırlayacaktı. İstanbul'da bir araya gelen bu iki problemli İslam, 15 Eylül 2011'de SUK örgütünü kuracak ve buradan dünyaya ilan edecekti.
Türk İslamcıları kendi Tağuti devletlerine karşı silahlı örgütlenmeyi gerçekleştirmezken, ihvancıları kendi tağutlarına karşı silahlandıracaktı. Kendi tağutuna bir fiske bile vurmayan Türk İslamcıları, özelde Kürd İslamcılarını genelde Tüm İslami hareketleri bu alçak tuzağa düşürecektiler.
Türk devletinin ve Türk İslamcıların bu çirkin politikalarını gören Amerika ve Avrupa emperyalizmi SUK örgütlenmesini meşru görmeyecekti. Çünkü sömürgeciliğin kordinatları Waşhinton, Brüksel, Paris, Londra, Berlin ve Amsterdam'dan veriliyordu. Suriye İhvanı, yanlış yerden vize almıştı. Çünkü İstanbul vizesi sahte çıkmıştı. Dolayısıyla yeni vize işlemleri için Beyaz Saray'dan randevu alması lazımdı. Beyaz Saray'ın siyah maskesi, Suriye İhvanına Katar vizesini verecekti.
Müslüman halklar açlık, sefalet ve cehalet cehennemine sürüklenirken, Katar'da kişi başına düşen 94 bin dolarla dünyanın en pahallı cennetini yaşayacaktı. Bu dijital cennet'te bir araya gelen Waşhinton, Brüksel, Londra, Paris, Berlin ve Amsterdam timsahları, Suriye'de ceylan avlamanın planını belirleyecektiler. Suriye için belirlenen bu planın adı: "Suriye Muhalefeti ve Devrimci Güçler Ulusal Konseyi" olacaktı. Bu konseyin başına 12 Kasım 2012'de ihvancı İslam'ın liberal kanadını temsil eden Muaz Bin Hatip getirilecekti. Kürt ve Kürdistan davasına hariciler gibi bakanlar, anahatlarıyla belirtiğimiz bu tabloya bakarak, işledikleri günahların muhakemesini ve mürakebesini görebilirler. O vakit kimin İslamdan uzaklaştığı görülecektir.
Sonuç olarak: Post-modern paradigma ve siyasal İslam, insanlık ailesini tüm zamanların en muazzam felaketine sürükluyor. Bu felaket dalgası karşısında en zayıf ve hazırlıksız duran millet, Kürd milletidir. Bundan dolayı Kürd milleti kendisini bu iki tehlikeli felaketten koruması ve savunması için devletleşmeyi zorunlu görmelidir. Bundan dolayı bugüne kadar Kürd ve Kürdistan davasının mücadelesi sonucunda elde edilen kazanımların buharlaşıp heba olmaması için "dost ve düşman diyalektiği" eksen alınarak, Kürdistan'ın tüm dinamikleri, sesleri, renkleri ve refleksleri güçlerini Kürdistan'ın devletleşmesi için birleştirmelidirler.
Kürd liderleri ve Kürd siyasetçileri, Kürd halkının bu muazzam emeğini kendi bencil çıkarları için işgalciler karşısında zayıf konuma düşürmemelidirler. Şayet böyle bir zillet içine girerlerse ne Tanrı ne insanlık ailesi ve ne de Kürt halkı, asla bu zillet iklimini kabul etmeyecektir. Çünkü Kürd ve Kürdistan davası ergenlik çağına gelmiştir. Kürt halkı da Bu ergenlik çağını evriltmeye hazırdır. Bu itibarla Barzani, Batı Kürdistan güçlerini yanına alarak bağımsız Kürdistan devletini ilan etme zamanının geldiğini Kürt dava adamlarıyla muvazane etmelidir diye düşünüyorum. Eğer bu imkân ve insiyatif doğru kullanılırsa Kürdistan'i Arafat gerçekleşecektir.