Kurupınar, Tokat ilinin Zile ilçesine bağlı bir köydür.
Kurupınar Köyünün tarihi Roma döneminde Gaius Julius Caesar'ın Zile Kalesi Fethinden Önce Köy mevkinde ilk Karargahı Olarak Kullanıldığını Tarihi Roma Mil taşlarından ve Tarihçilerden Bilmekteyiz Bu gün Hala O Dönemlerden kalma Roma mil taşları Mevcut olup Köy Girişinde Haşimler Ailesine ait olan Bahçe Girişinde Yatır(evliya) olarak Bilinen Kabrin baş taşında kullanılmıştır yine Köy arazisinde Dikilitaş Olarak Bilinen aynı Zamanda Kral Yolunun Kavşak Mevki Olan Bu günkü Kazım Karabağ a ait olan Tarla Köşesinde Köy Büyükleri tarafından Mevcut olduğu Söylenen Roma mil Taşın Varlığından Haberdarız yine Eski dönemlerde Mevcut Yerleşik insanlara ait Tekne Taşları içerisinden İnsan Mezarları Yer yer ev ve bina Kazılarından çıkmaktadır. İlçenin güney batısında yer alan Kurupınar Köyü, önce Örenler mevkiinde kurulmuş olmasına rağmen, içme suyu yetersizliğinden şimdiki yere nakledilmiştir. Savcı Köyü, Osmanpmarı, Fatih, Kurşunlu ye Hacılar köyleri ile komşudur. İlk yerleşenlerin Emiroğulları ve Çobanlar aileleri olduğu söylenmektedir. İlçeye 6 km. mesafede olan köyün ulaşımında kış mevsiminde zorluk çekilmektedir. 89 haneden ibaret olan köyde, 1946 yılından beri eğitim ve öğretimin devam ettiği köye, 1983 yılında Devlet-Vatandaş işbirliği ile lojmansız 5 derslikli bir okul yapılmıştır. 87 öğrenci mevcuttur. Okur-yazar oranı % 96 olup prta öğretime devam eden öğrenci sayısı çok azdır. Suzi mahlasıyla tasavvuf şiirler yazan Ali Özkan Kurupınar Köyü halkındandır.
4000 dekarı sulu, 5000 dekarı kıraç olan arazide; ayçiçeği, şeker pancarı, mercimek, nohut ve tahıl yetiştirilmektedir. 310 büyükbaş, 446 küçükbaş hayvan mevcuttur ve azda olsa arıcılık yapanlara rastlanılmaktadır. Halk arasında karın ağrısının tedavisinde odun külünün suyunu içenlere rastlanılır. Köyün orta yerinde bulunan oldukça yaşlı kavak ağaçları evliya ve Kırklar diye bilinen mevkii halk arasında kutsal sayılmaktadır. Rivayete göre kırklar mevkiinden geçen gelin buradaki kavak ağaçlarının Tanrıya secde ettiklerini görür. Bunun doğruluğunu köylülere ispatlamak için de baş örtüsünü yerde yatan ağaçlardan birinin en uç dalına bağlar. Köye gittiğinde gördüğü bu olayı anlatır. Köy halkından bazı kişiler buraya gelip gelinin baş örtüsünü, ayağa kalkan kavaklardan birinin tepesinde görünce bu yer ve ağaçların kutsallığına inanırlar. Bugün bu rivayete inan köy halkı bahar aylarında yağmur duası için kırklar denilen mevkiye gelerek kurbanlar keserler.