BirGün'de Mine Kırıkkanat krizi: O röportaj için özür dilediler
BirGün gazetesi pazar günü yayımlanan Mine Kırıkkanat söyleşisinde PKK ve Öcalan hakkında geçen bazı ifadeler için okurlarından özür diledi.
Birgün gazetesi dün gazetenin Pazar ekinde yayınlanan ve gazeteci Mine Kırıkkanat'ın PKK'nın kadınlara bakışını eleştirdiği röportaj için özür diledi. Açıklamada "Buradaki sorun ise hem soruda hem de yanıtlarda kullanılan, eleştiri sınırlarının dışında farklı algılanabilecek ifadelerdir. 'Pazar Kahvaltısı' konseptinin naifliği, bizi yazıyı gerekli incelemeye tabi tutmadan koyma rehavetine sokmuştur" denildi ve internet sitesinde değişiklik yapıldı.
Gazeteci Mine Kırıkkanat son romanı "Hiç Kimse"de Paris'te 3 PKK'lı kadını hedef alan cinayetleri konu almıştı. Kırıkkanat, cinayetlerin İmralı'da planlandığını iddia etmişti. Söz konusu kitaba ilişkin Birgün gazetesinden Özlem Özdemir'e röportaj veren Kırıkkanat, PKK'nın kadınlara parya mualemesi yaptığını söylemişti. Röportaja gelen tepkiler üzerine Birgün gazetesi bir açıklamayla özür diledi.
Birgün gazetesinin açıklamısının tamamı şöyle:
8 Mayıs 2016 tarihli Pazar ekimizde yayımlanan Mine Kırıkkanat söyleşisi içerisinde maalesef ki aşağılayıcı, onur kırıcı ifadeler bulunmaktadır. Gazeteci her kesime soru sorar; röportaj yaptığı yazarların, sanatçıların fikrine de müdahale etmez, takdiri kamuoyuna bırakır. Buradaki sorun ise hem soruda hem de yanıtlarda kullanılan, eleştiri sınırlarının dışında farklı algılanabilecek ifadelerdir. “Pazar Kahvaltısı” konseptinin naifliği, bizi yazıyı gerekli incelemeye tabi tutmadan koyma rehavetine sokmuştur. Fark ettiğimizde gazete basıldığı için sadece Web sitesinde düzeltme yapmak mümkün olmuştur. Bu editöryal zaaftan dolayı tüm değerli okurlarımızdan özür dileriz. Duruma sebebiyet veren çalışma arkadaşlarımızla ilgili durumu da kurullarımızda değerlendireceğiz.
Yayın hayatını etnik, cinsel, dinsel ayrımcılıkla mücadeleyle geçirmiş ve bu yüzden pek çok bedel ödemiş gazetemizin bu tarz bir durumla anılmasından dolayı üzüntülerimizi bir kez daha belirtiriz. Sosyal medya lincini takdirinize bırakıyoruz. Bizler bir elin parmaklarını geçmeyen muhalif basın dünyasında, üzerimizdeki sorumluluğu bilerek bundan böyle çok daha dikkatli olacağımıza söz veriyoruz."
Birgün gazetesi röportajda tepki çeken bölümleri de internetten kaldırdı.
Röportajın gazetede yayınlanan ve tartışmalara neden olan ana bölümü şöyleydi:
İşte BirGün gazetesindeki o röportajın 'elden geçirilmiş' son hali:
Paris Suikasti’ni anlatan bir roman yazmak nasıl düştü aklınıza?
Bir kadın olarak yaklaştınız o halde?
Kadınlar değersiz mi görülüyor?
Bu davayla Fransa’da ilk defa yabancı bir ülke teşkilatının adı geçmiş, o da Türkiye.
Romanda katillerin ruh hali, cinayet teknikleri oldukça gibi teknik ve detaylı bilgiler var. Bunlar hayal etmekle bilinemez herhalde?
Kitabın kurgu ve gerçek dengesine baksak, nasıl bir oran olur?
Kitap Fransa, Barselona ve Türkiye’de geçiyor. Olayla da bağlantılı yerler olduğu için yazdınız herhalde?
Acaba Katalonya’nın ayrılma isteği bizimle karşılaştırıldığı için özellikle mi oraya seçtiniz diye düşünmüştüm.
Haklısın ama bizim durumumuzla karşılaştırılamaz çünkü Katalonya ve Bask ülkesi, iki ülke arasında kesilmiş iki eski topluluktur. Fransa ile İspanya arasında hem Katalonya bölünmüştür hem Bask ülkesi bölünmüştür. Fransa’daki Baskistan inanılmaz güzeldir ve Fransa’daki Katalonya İspanya’daki Katalonya kadar büyüktür. Aynı dansları ederler, aynı dili konuşurlar. Özerlik Ortaçağ’dan gelen bir özerklik aslında. İspanya sadece Franco döneminde 40 yıl üniter devlet oldu. Ondan önce özerk bölgelerden oluşuyordu, ondan sonra da özerk bölgelere modern bir hal verildi. Fransa ise üniter bir devlet ve öylesine sağlamış ki ulusal birliğini, Fransız Katalan her şeyden önce Fransızca konuşur, isterse Katalanca öğrenir. Katalan bayrağı dalgalandırmak olmaz oralarda. İspanyol Katalanlar bağımsızlık isteyip bayrak dalgalandırdığı zaman, sadece 10 km ötedeki Fransız Katalanlar, İspanyol Katalanlarla merkez devletin kavgasını futbol maçı izler gibi izliyorlar. Çünkü onların öyle hiçbir derdi yok. Entegrasyonun hiçbir anlamda çözüm olmadığını, bir devletin bütünlüğü için çözümün maalesef asimilasyon olduğunun bir kanıtıdır. Fransız Baskistan’ın da özerk olacağız gibi bir dertleri yok. Çünkü onlar 1789’da birliği sağlamışlar.
Türkiye’ye gelelim. Seçimden sonra Güneydoğu’da yaşananlar ortada. Türkiye parçalanıyor mu, bu gelişmelerle ne olur?
İnsanlar da çok kamplaştılar maalesef.
Herkes kendine göre anayasa yapıyor sanki?
Peki, ama şu andaki Anayasa değişikliği diğer değişikliklerden daha farklı değil mi? İlk 4 maddenin değiştirilmesi teklif edilemez ama TBMM Başkanı bunu teklif etti.
Bu noktaya geldik sonunda… İki ülke var gibi geliyor bazen bana?
Beni en çok kadınların tepkisizliği kızdırıyor aslında.
Sonuç olarak, Anayasayı değiştirmekle şu an olandan daha farklı bir durum olmayacak mı diyorsunuz?
Bunun dönüşü var mı?
Bütün bu çürümeye rağmen?
Gerçi Atatürk de Kurtuluş Savaşı’nda bundan çok daha zor şartlarda mücadele vermişti.
Bütün konuştuklarımıza bakarsak, sonuçta her şey politika.
Bütün dış güçlere ve projelere rağmen?
Türkiye dünya tarihini değiştiren ve gurur duyması gereken bir devrime imza atmışken, neden bununla gurur duyamıyor da kendi içinde kavga ediyor?
Roman Fransa’da yayınlanacak mı?
Ama bu romanı yazmanıza engel olmadı.
Öyle, başka türlü uyuyamadığımız için belki. Buraya gelmişken, medyada bu artık pek karşılaşamadığımız bu durum. İnsanların fikirleri sürekli değişebilir oldu, bazıları kandırılmışlar. Bu durumu nasıl değerlendiriyorsunuz?
Aksi halde bağımsız nasıl bir gazetecilikten bahsedilebilir?
Ayrıca bir yere dayanırken nasıl kendi fikri olabilir insanın?
Bu kitabınızı Kürtler ve kadınlar sevecektir sanırım? Onlar için gerçeği arıyorsunuz.
Niye sizinle ilgili böyle yorumlar yapılıyor? Türk milliyetçisi ya da ırkçı biri değilsiniz bunu biliyorum.
Bunları bilmiyor insanlar sanki?
Sanırım kavramların içinin boşalması da önemli bir sorun?
Seçkinci de bulunuyorsunuz. Sanki emekçi olmak fakirlikle, görgüsüz olmakla bir tutuluyor gibi bir yanlış var?
Öte yandan da nezaket ya da uygarlık neden istenmesin? Bir insanın kendine layık gördüğü şeyin ne olduğuyla ilgili değil midir bu?
Hadi onlar utanmıyor ama onlara söz verilmeye de devam ediliyor.
Psikolojik bir durum bu.
Teşekkür ederiz. Ama bu çürümüşlük her yere sirayet etmiş gibi görünüyor, bundan çıkılır mı?
Romanlarınız kaç dile çevrildi bu arada?
Her yazdığınızla beni şaşırtıyorsunuz. Kendini aşma çabası mıdır bu?
Yazar demek yetmiyor mu, illa bir kalıba oturtmak mı lazım?
Etiketler: BirGün gazetesi, Mine Kırıkkanat, PKK, Abdullah Öcalan, Paris'te 3 kadın cinayeti, PKK'lı kadınlar
16 Haziran 2016 Perşembe 12:46Cumhuriyet'te Mine Kırıkkanat'a ambargo mu var?Cumhuriyet yazarı Zeynep Oral Mine Kırıkkanat'ın son kitabını köşesinde tanıttı. Gazetenin Kırıkkanat'la kitaba dair söyleşi yapmamış olmasına sitem etti.
Mine Kırıkkanat'ın Twitter hesabı hacklendi13 Mayıs 2016 Cuma 01:31
BirGün'de röportaj krizi devam ediyor11 Mayıs 2016 Çarşamba 13:14
Hedef haline getirilen CHP'li ABC'ye konuştu09 Mayıs 2016 Pazartesi 10:47