02 Ağustos 2017, Çarşamba 9:03
“Âvâzeyi bu 'âleme Dâvûd gibi sal
Yarına kalmak için değil mi bütün mücadelemiz? Bunca uğraşıyı unutulmamak adına yapmıyor muyuz? Hep gelecek, her zaman gelecek, mutlaka gelecek…
Elimizdekileri bir köşeye bırakıp elimizde olmayana bunca ısrar neden? Neden şimdi bize yetmiyor da hep yarınları planlamakla meşgulüz? Yarını bugünden daha ilginç ve çekici kılan ne?
Mevcut olanı dışlayarak daha güzel ve daha yaşanası bir dünya kurabilmek mümkün mü? Hayalimizdeki yarınların şimdinin karanlıklarından uzakta hayat bulabilmesi, geçmişi inkârla mı, anı yaşamakla mı, yoksa yarını düşlemekle mi gerçekleşecek?
Değişime ve gelişime duyulan ihtiyacı doğru okuyabilmek, bir anlamda yarını da sağlam inşa etmekle doğru orantılı olacaktır.
Gelecek, hal ile mazinin toplamı. Yarın, bugünle dünün neticesi. Anahtar, hal. Kilit bugün. Kapı, gelip onu açmak isteyenlerin yoluna hasret.
Gün hem çok uzun hem çok kısa. Yol alanlar erken kalkanlar. İşini şansa değil, şansını kendi yaratanların başarılı olduğu bir çağdayız, eyvallah!
Erken kalkmak çok koşmak olmasa gerek! Koşu mesafesinden ziyade koşunun niteliği önemli! Doğru zamanda doğru yerde olmak aslolan. Bitiş çizgisine ulaşmak kadar yoldaki hal ve tavırlar da önem arz etmekte.
Asıl yarış başkalarıyla değil, kendinle. Gerçek mücadele başkalarına karşı değil, kendine karşı. Erdem, ulaşılması güç, erişilmesi imkansız, varlığı unutulmuş değil henüz! Fazilet kendin gibi bilebilmek herkesi. Umut düşlenen olmaktan çıkıp yapılabilir, ulaşılabilir, başarılabilir olmalı artık.
Kararlar arkasında durulmak, hayat yaşanmak, engeller aşılmak, insanlar tanışıp kaynaşmak için...
Asıl mesele onların ne yaptığı değil, senin ne yapıp yap/a/madığın. Doğru ve işimize yarayacak cevaplar istiyorsak doğru soruları sorabilmeliyiz. Ancak doğru sorular bile onca emeğin, birikimin bir neticesi.
Söz sahibi olmak istiyorsan sorumluluktan kaçmayacaksın. İnisiyatif almayanın karar alıp vermede hükmü mü okunur? Kaderini kendi yazanların olacaktır, gelecek. Yarın, onu en çok isteyene yar olacaktır.
Söylenmesi kolay, yapılması zor olan şeylerden bahsetmiyoruz burada. Zor olan ilk adımı atmak, niyet koymak. Ondan sonrası çocuk oyuncağı…
Dönüp dolaşıp geldiğimiz nokta hiç unutulmamak, hep hatırlanmak, tercih edileni hayırla yâd edilmek, sonrakilere deniz feneri olabilmek.
Kulağa hoş geliyor, yoldakilere işaret fişeği olmak, yola çıkacaklara ilham vermek. Ne vakit ki teoriden pratiğe geçirmeye başlarsın düşündüklerini, işte o zaman başlamıştır yolculuğun ve işte o zaman açılmaya başlar kapılar önünde.
Ve unutma ki ey talip, sonsuz olmaksa muradın terlemelisin, terlemeli!