Anlıyoruz... Farkediyoruz... Arınıyoruz... İyileşiyoruz... - Medya Çuvalı - Sanat, Düşünce ve Bilim Dünyası
Blog Anlıyoruz... Farkediyoruz... Arınıyoruz... İyileşiyoruz...
İnsan neden kaybedince değer bilir? Değerini bilmesi için illa onu yitirmesi veya uzak kalıp özlemesi mi gerekir? Tam da şuan mecburi olarak yaşadığımız süreçten bahsediyorum evet. Her zaman hayalimizdi sanırım. Evde kalmak, dinlenmek, vakit bulup izleyemediğimiz dizileri ve filmleri seyretmek, okuyamadığımız kitapları okumak, hobilerimize, vücudumuza, kendimize zaman ayırmak, ayırabilmek. Şimdi tam da böyle bir süreci deneyimliyoruz, bu seferki hem de evrensel boyutta bir deneyim. Ancak insanın doğası gereği midir yoksa yadsınamaz bir gerçek midir her şeyin fazlasından duyulan rahatsızlık hali?
Maalesef bir süredir dünya Corona virüsüyle cebelleşiyor ve insanlar evlerinde izole olmak zorunda ve insanlık, en az hasar ile bu hastalığı bertaraf etmenin ve bu süreci sağlıkla atlatmanın peşinde şuan; herkes canının derdinde, insanın en güçlü içgüdüsü devrede yani; hayatta kalmak. İşin kayıp boyutundan söz etmeme bile gerek yok sanırım, çünkü tüm yitirilenler hepimizi çok üzdü ve üzüyor…Ancak zaten içimizin karardığı şu günlerde olayın pozitif tarafına odaklanmayı seçmek istiyorum. Çok üzgünüz kayıplar için ve korkuyoruz; çünkü bilmediğimiz bir şeyle karşı karşıyayız. Fakat inanıyorum ki hepimiz kendimizce tedbirimizi alırsak bu süreci en kısa zamanda sağlıkla atlatacağız. Bu arada dünyanın dört bir yanında insanların sağlığı için çalışıp, emek veren tüm sağlık sektörü emekçilerine saygıyla ve minnetle teşekkür ediyorum; İyi ki varsınız:)
Evinizde kalmalı, yıllardır hayatın kaosunda ve koşturmacasında vakit bulamadığınız şeyleri yapmalı, nefes almalı ve bu nefesin farkına varmalısınız. Evrenin, doğanın, insanlığın buna ihtiyacı var. Doğanın da insanın da iyileşmeye çok ihtiyacı var...
Evet, kabul ediyorum; bir zaman sonra her şeyin aşırısı batıyor insana; sıkılıyor, bunalıyor ve kendimizi bi an önce dışarıya atmak, eski hayatımıza, alışkanlıklarımıza dönmek istiyoruz. Sevdiklerimizle sosyalleşmeye aşırı derecede ihtiyaç duyuyoruz. Haklısınız; ben de bunalıyorum, sıkılıyorum. Sosyalleşmek, özgürce dışarıda olmak istiyorum elbet. Ancak şuan kendimiz ve tüm insanlık için yapabileceğimiz en etkili şey evde kalmak ve izole olmak.
Bu süreçte, bir çok şeyin nasıl da kıymetini anladık değil mi? Sevdiklerimizle olmanın, sahip olduğumuzda asla kıymetini bilemediğimiz sağlığımızın, dışarıda rahatça yürümenin, korkmadan toplu taşımaya binmenin, markette rahatça alışveriş yapabilmenin, bir kafede oturup bir kahve içmenin vs vs.. Aslında basit gördüğümüz bir çok eylem ne kadar da hayati önemde ve ne kadar da kıymetliymiş değil mi? Aslında kendimizi özgür hissetmezken bile ne kadar da özgürmüşüz değil mi? Bunları anlamamız, değerlendirmemiz, doğayı da ruhumuzu da beynimizi de rahatlatmamız, arındırmamız, temizlememiz gereken bir dönem bu ve bence insanlık olarak bu süreci iyi değerlendirmeliyiz. İyileşmeli, yenilenmeli, arınmalıyız.Yüklerimizden kurtulmalı, mutlu olduğumuz şeyleri keşfetmeli, sevdiğimiz şeylere ve insanlara sıkı sıkı sarılmalı, en önemlisi de şükretmeli, teşekkür etmeli ve kıymet bilmeliyiz.
Hadi bakalım; rafları düzenleyelim, balkonu yeniden dizayn edelim, izleyemediğimiz filmleri, dizileri izleyelim, spor yapalım, yoga yapalım, üretelim, yeni hobiler edinelim, öğrenelim, yemek yapalım, okuyamadığımız kitapları okuyalım, en sevdiklerimize zaman ayıralım, kendimizi tekrar keşfedelim, bu süreç bittiğinde yapacaklarımızı planlayalım.
Geniş perspektifte psikolojik ve ekonomik olarak çok zor ve ağır bir süreci deneyimliyoruz, ancak olumlu bir çok deneyim de yaşayacağımız, tam gazla giderken mola verip, aslında gerçekten yolumuzu ve kendimizi görebileceğimiz, dinleyebileceğimiz bir süreç. İçe dönebileceğimiz, yeni rotalar keşfedebileceğimiz, kendimizi dinleyip duyabileceğimiz ve kıymet bileceğimiz şeylerin farkındalığını yaşayabileceğimiz bir süreç.
Doğanın ve tüm canlıların bir bütünün parçası olduğunu keşfettiği, yenilendiği, arındığı, barıştığı, sevdiği ve özüne döndüğü, kendimizle, birbirimizle ve doğayla bütünleştiğimiz sağlıklı, güzel günlere ulaşmak dileğiyle…
"Ve insanlar evde kaldılar, kitap okudular ve dinlediler, egzersiz yaptılar, sanat yaptılar, oyun oynadılar ve yeni varoluş yollarını öğrendiler.Durdular. Daha derinden öğrendiler. Biri meditasyon yaptı, biri dua etti,biri dans etti. Diğeri de kendi gölgesini keşfetti.İnsanların düşünceleri değişti.İyileştiler.Cahilce, tehlikeli, anlamsız ve vicdansızca yaşayan insanların yokluğunda , dünya iyileşmeye başladı.Ve tehlike sona erdiğinde insanlar ölüleri için ağladılar.Ve yeni kararlar aldılar.Yeni bir dünya hayal ettiler.Yeni yaşam biçimleri yarattılar. Dünyayı tamamen iyileştirdiler. Tıpkı kendilerini iyileştirdikleri gibi."
Kathleen O'meara - 1864