Çalışan mutlu bir anne
Çalışan anneler için en zoru işe geri dönerken hayatını organize etmektir. Eğer iyi organize olursak üretken, sosyal ve mutlu bir anne olabiliriz
Hamile olduğumu öğrendiğimde on bir yıldır aktif iş hayatının içindeydim. O güne kadar tamamen kariyer odaklı yaşamıştım. İyi bir çalışan ve başarılı olmaya kendimi programlamış bir kadındım. İş hayatında pek çok zorluğu geride bırakmış, değerli tecrübeler edinmiştim ve gidecek daha çok yolum vardı. O yol için planlar yapmıştım da bir bebekle o yolu nasıl yürüyeceğimi hiç düşünmemiştim. İsmimin önünde pek çok unvanla anılmama rağmen asıl görevim 'anne' olduktan sonra başlamıştı. Doğumdan sonra kucağımdaki o minik güzel şeye karşı o kadar yoğun sevgi ve merhamet duygusuyla doldum ki, bununla başa çıkmak için bile çok uğraşmam gerekti. Bundan sonra hayatımdaki en önemli şey kızım olmuştu ve onu daha önce bilmediğim bir sevgiyle seviyordum. O da beni seviyordu. Benimle doyuyor, kucağımda uyuyor, göğsün dışında hiçbir şekilde sakinleşmiyordu. Bir insanın büyümesine tanık olmak hatta bir insan büyütmek daha önce aldığınız hiçbir göreve benzemiyordu. Doğum iznim boyunca kızımla birlikte ben de büyüdüm, değiştim hatta geliştim. Geliştim diyorum çünkü kadınlar anne olunca güncelleniyorlar. Daha önce bilmedikleri algıları ortaya çıkıyor ve en zor durumlarla bile başa çıkabiliyorlar. Bu açıdan işverenler için anne olan çalışanları birer kazanç aslında.
İŞE DÖNÜŞ SANCILARI
Doğum izninin sonuna geldiğiniz günler 'annelik çok zormuş' dediğiniz anlar oluyor. Aylardır her anınızı birlikte geçirdiğiniz yavrunuzdan ayrılmak fikri bile sizi ağlatmaya yeter. Üstelik emziriyorsanız siz yokken nasıl besleneceğini düşünürsünüz. Kime bırakacaksınız, bir bakıcı mı yoksa anneniz mi? Bebeğinize sizden başka kimsenin iyi bakamayacağı düşüncesi ise vicdanınızı kemirip durur. Çevreden de baskılar artmıştır. Kimi işi bırakıp çocuğunuza bakmanızın daha doğru olduğunu söyler. Kimi kariyer için çocuk bırakılır mı der. Oysa kariyer ve çocuğun karşılaştırılması çok yanlıştır. Annelerin tek istediği şey, bebeğinin kendisinden bağımsız kalma yetisine erişene kadar yanında olmaktır. Diğer yandan aylardır evde, sadece bebeğinizle ilgilenirken diğer rollerinizi unutuyorsunuz. İşe başlamak bu yönden çoğu anneye iyi geliyor. İşe dönen arkadaşlarımı incelediğimde işi bırakanlara oranla daha mutlu olduklarını görüyorum. Hatta zamanlarını daha verimli geçiriyorlar. Çocuklarıyla oldukları her anı onları mutlu eden aktiviteler ile geçirmeye gayret ediyorlar. Sosyal hayatları daha renkli. Organize olmada daha başarılılar. Zaman zaman yorulduklarını söyleseler de kendilerinden memnun olduklarını dile getiriyorlar. Tüm gün evde olan anneler ise sürekli yorgun olmaktan ve evde oldukları için eşlerinin tüm iş yükünü omuzlarına yüklediklerinden şikayetçiler. Bu da zamanla annenin kendini yetersiz ve mutsuz hissetmesine sebep oluyor. Mutsuz annenin çocuğu da mutsuz oluyor maalesef. Hatta mutsuz anne mutsuz bir aile demek.
Ann enin çalışan ya da çalışmayan olmasından çok mutlu olması önemli. Mutlu anne bir çocuk için her zaman güzel bir örnek olacaktır. Ancak iş hayatında olan kadın hem üretken hem de ekonomik özgürlüğünü elinde tuttuğu için özgüveni de yüksek oluyor. Uzmanlara göre; çalışan anneler, zamanı verimli kullandıklarında çocuklarına verdikleri sevgi konusunda da bir eksiklik yaşamıyor. Yani hem çalışıp hem bebeğinize doya doya sarılıp hem de birlikte sosyal olabilirsiniz. Hangimiz, çocuğumuza özgüveni yüksek, üretken, sosyal, sevgi dolu ve mutlu bir anne olarak rol model olmak istemez ki... Yeter ki iyi organize olup düzenimizi sağlam kuralım. Unutmayın, bebeklerimiz bir gün büyüyecek ve karşılarında güçlü bir anne görmek isteyecek. Bunun için bizim ne istediğimiz ve nasıl mutlu olacağımız önemli. Bu kariyer ile bebeğimiz arasında bir seçim değil, yeni hayatımızı en sağlıklı şekilde nasıl inşaa edeceğimizdir.