Ynt: bir babanın anneleri kıskandıracak itirafı
24 Mayıs , 2009, 10:40:42
24 Mayıs , 2009, 10:45:08
çok hoştu yaaaa eşim ve oğlum geldi aklıma
çok düşkün oğluşuna babamız
02 Haziran , 2009, 11:50:34
YEŞİLCİM BUNU BİZİMLE PAYLAŞTIĞIN İÇİN ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM..
GERÇEKTEN ÇOK DUYGULANDIM...HARİKA..
EVLADIN KIZI-ERKEĞİ OLMAZ..GENELLİKLE DE ERKEK ÇOCUKLARI ANNEYE,
KIZ ÇOCUKLARI DA BABAYA DÜŞKÜN OLUYOR..
BURADAKİ KONU DA KIZ BABANIN KIZ EVLADINA DÜŞKÜNLÜĞÜ...
GERÇEKTEN DE ÖYLE DİYE DÜŞÜNÜYORUM..
BENDE BABAMA ÇOK DÜŞKÜNÜM.. ONA BİR ŞEY OLACAK DİYE AKLIM GİDİYOR..
AYNISI ANNEM İÇİNDE GEÇERLİ.. ALLAH ÖMÜRLÜ ETSİN ONLARI
BAŞIMIZDAN EKSİK ETMESİN..SEVGİLERİ SONSUZDUR..
AMA ANNEM BABAM HAKKINDA BİR ŞEY SÖYLEYECEK OLSA
NEDENSE DİNLERKEN ÜZÜLÜYORUM. BU DA ONA BİR ŞEY SÖYLENMESİNİ
ÇOK FARKLI BİR BAĞIMIZ VAR ONUNLA..
BİZ 3 KARDEŞİZ AMA BABAM EN ÇOK BENİMLE PAYLAŞIR..
MADDİ VE MANEVİ BENİMLEDİR O..CANIM BABACIĞIM..
14 Haziran , 2009, 10:03:23
Çok güzeldi, teşekkür ederim
01 Ekim , 2009, 00:58:04
valla çok güzelmiş bende ağlayarak okudum yeni kürtaj olmuş biri olarak çok duygulandım :crybaby2:Allahtan hayırlısı
01 Ekim , 2009, 01:40:38
bende eşime okuttum bunu ve oda çok duygulandıı hep kızımız olsun istiyo bugun falım sakız almış ve aynen şu yazıyo falında MİNİ MİNİ ELLERİ AK PAK ,EV ÇOCUK SESİYLE DOLACAK,TAM BİRBUÇUK SENE SONRA PEK ŞİRİN BİR KIZIN OLUCAK ..
Teyzesinin bal böceği ...
01 Ağustos , 2011, 12:44:46
Bir gün mutlaka olacak ....
01 Ağustos , 2011, 13:20:43
her satırı çok güzel
hele yukarıdaki harik
gerçekten insan hayal ettiğinden çok daha fazlasını yaşıyor
01 Ağustos , 2011, 18:52:14
BİR BABANIN ANNELERİ KISKANDIRACAK İTİRAFLARI…
“HAYALLER GERÇEK OLMAZ!”
Elime alıp göğsüme yatırdığım şey, topu topu 51 santimetreydi. “İşte” dedim, kendi kendime “Hayal ettiğin şey bu”... Kafasını göğsüme yaslayıp, kımıl kımıl kımıldıyordu. O sırada başka bir faaliyet göstermemişti. Hatta bir süre sonra uyuyunca, kımıldanmaları da sona erdi. “Yaşıyor mu hala?” diye nefesini kontrol etme ihtiyacı duymuştum. Kızım ilk kez göğsümde uyuyordu. Uzun süredir baba olmayı hayal eden bir erkek olarak, hayallerimin gerçek olduğunu hissetmiştim, hatta emindim.
İtiraf edeyim, sonraları zaman zaman “ben bunu mu hayal ettim be?” dediğim zamanlar da oldu. Örneğin, hayal ettiğim şeyin gazını çıkartması için benim yardımıma da ihtiyacı yoktu (hatta gazı bile yoktu) ... Günde 20 kere altının değişmesi de gerekmiyordu. Hayallerimde uykusuzluktan gözlerimin yanması, neden ağladığını bilmediğin bir yaratığın ciyak ciyak kulaklarımı parçalaması ve benim bu duruma çare bulamamam, gibi bir durum hayallerimin hiç bir köşesinde yer almıyordu.
Mendebur, karımı da elimden almıştı. Ne zaman kafamı çevirsem annesinin memesinde “Cokur cokur” emiyordu... Emmediği zamanlarda ise gazını çıkartmak veya altını değiştirtmek için benim kucağıma geliyordu. Benim görevlerim bittiğinde, tekrar annesinin kucağına geçip, emmeye kaldığı yerden devam ediyordu. Tam karımla baş başa kaldım dediğim anlarda içerden “Haydi hemşerim acıktım!” veya “Altıma yaptım, ilgilenen yok mu?” anlamına gelen ciyaklamalar geliyordu. Eşim de “Hooop!” yavrusunun yanına tabii ki...
Evet anlamıştım artık “yalnızdım”!.. Bu iki kadın birlik olmuş, bana hayatımın kaç bucak olduğunu mahalle mahalle gösteriyorlardı. Baba olmak ne zordu be... “Kurduğun hayale bak, manyak herif” demiştim bir keresinde kendi kendime.
Baba olmanın keyifli yanlarını keşfettiğimde daha da acıdım kendime ve tüm babalara... İlk söylediği kelimenin “Baba” olması şeklinde gereksiz zaferlerin keyifleri veya hayatta kimseye yapamayacağım on bin tane şebeklikten sonra aldığım zoraki bir gülümsemeyle duyulan haz mıydı babalığın keyifli yanları yoksa... Allahım!..
Bir anda prens olmak insana “Ne oldum?” durumu yaşatıyordu. Kızım beni “Perens” diye çağırıyordu artık. “Baba” dediğinde garipsemeye başlamıştım. Bununla birlikte, o günlere kadar en büyük müttefiği olan eşim de bir anda “Kötü cadı” pozisyonuna geçiş yapmıştı bile... Eee, her masalda bir de kötü karakter olmalı değil mi?
“SENİ SEVİYORUM BABACIĞIM!”
Birden, değişimler hızlanmaya başladı. Ufak ufak konuşmaların benim monoloğumdan çıkıp, sohbet haline gelmesi... Vizyona giren filmlere bakarken (isterse o hafta 8 Oscarlı bir film vizyona girmiş olsun) eğer bir çizgi film yoksa, canımın sıkılması... Uçurtma uçurmanın veya piknik yapmanın aslında çok da güzel aktiviteler olduğunun hatırlanması... Beraberce giyilecek kıyafetlere karar vermeler... Traş olurken kızımın “köpük operatörü” olarak bana yardım etmesi ve daha sonrasında öpücükleriyle kalite kontrolü yapıp, “Burada kalmış, burası batıyor” şeklinde rapor vermesi vs.vs.vs...
Bu yazı giderek kızımla ilgili yaşadığım güzelliklere doğru kayıyor galiba... Eyvah!.. Şimdi yer sınırlamasının ne kadar da can sıkıcı bir şey olduğunu anladım. Bu kadar kısa bir yerde ben nasıl baba olmanın ne kadar keyifli, ne kadar yeri doldurulamaz, ne kadar da “ne kadar bir şey” olduğunu anlatabilirim...
Kızım şu anda dört yaşında. En az 7-8 aydır haftasonu sabahları elinde çorabı ve hırkasıyla odama gelip, beni uyandırıyor (güne güzel bir başlangıç)... Anneyi uyandırmamaya çalışarak salona geçiyoruz (parmak ucu modu)... O günkü kahvaltıda krep mi omlet mi yemek istediğini söylüyor (lezzet)... O yumurtaları kırıyor ve karıştırma işlerini hallediyor, ben de ateş gereken yerleri hallediyorum. Sofranın hazırlanması tamamen ortak (işbirliği)... Anneyi kaldırıp, hep beraber kahvaltımızı yapıyoruz (iyi koca ve iyi evlat)... Annenin yoğun çalışması gereken bir haftasonu ise toplanması gereken masayı anneye bırakıp dışarı çıkıyoruz (uyanıklık)... Güzel bir tiyatro veya film bulup izliyoruz (sanatsal aktivite)... Karnımız acıkmışsa bir “bolkepçe aşevi” bulup, karnımızı doyuruyoruz (tutumluluk)... Gündüzü bir şekilde sonlandırıp evimize geri geliyoruz (kürkçü dükkanı)... Deliler gibi oyun oynuyoruz (dinlenme)... Annenin yaptığı süper leziz makarnalar eşliğinde, güzel bir çocuk filmi izleyip, koltukta uzanıyoruz (miskinlik)... Kızımın uyku saati geldiğinde odasına geçiyoruz ve ona bir hikaye kitabı okuyorum (edebiyat)... Uyku modundan çıkıp tekrar azma moduna geçme denemelerine, baba olarak karşı koymaya çalışıyorum (otorite denemesi)... En sonunda onu öpüp iyi geceler diliyorum. Ve beni yanaklarımdan öpüp üç kelime söylüyor: “Seni seviyorum babacığım”...
SÜPERDİ YA AĞLIYORUM RESMEN.[/font][/size]
11 Ağustos , 2011, 18:00:46
11 Ağustos , 2011, 18:36:44
Süper bir şeydi yaa çok duygulandım
21 Ocak , 2012, 19:37:20