Gökkuşağı Dosyası - Eylül Çoğal: Haziran 2014
Şu anda yazı yazmak için değil, yukarıdaki fotoğrafı paylaşmak için buradayım. :) Annemin yakaladığı bu kareye hasta oldum çünkü.
Öndeki şebek annemin Karamel'i.
Arkadaki dingil ise bizim Faik.
Ve sofrada annemden yemek isteme (dilenme desek daha doğru gerçi) modundalar.
Ve sizleri tüm sevimlilikleriyle selamlıyorlar!
Etiketler: Çılgın İkili, Faik, Hayvan, Hayvan Sevgisi, Karamel, Köpek
Ama evet burada olmak güzel. Hem de çok güzel, bunu inkar etmem, nankörlük de yapmam asla. Aşkım Ege'nin havası, suyu, kokusu bambaşka çünkü. Denize yakın olmak, gündüz çalışıp, akşamında suya dalabilmek, İstanbul'un yapış yapış sıcağından kurtulmak, sevgili Bodrum'un güzelliklerine yakın olmak, tatil yapan binlerce insanın içinde tatil havasını solumak, taze sebze-meyvelere doymak, canın istediği anda kendini turist moduna sokabilmek, her şeyin ötesinde, yazlıkçı ruhunu yaşayabilmek çok güzel.
Ve ayrıca, ben buralara aşığım. Ben buraları koklayınca kendimi buluyorum, dinginleşiyorum. En büyük şansın da bu olduğunu düşünüyorum.
Yani aslında yazın biz burada iş ve keyfin harmanını yaşıyoruz ve ben bu harmanın "keyif" kısmından kesitler sunacağım size fırsat buldukça.
Bir hafta boyunca annemde kalacağız, iki köpeğimiz ve olanca karambolümüzle çekirge sürüsü gibi çöreklendik kadıncağızın başına.:))
Daha bavulları bile açmadık, çok iş var çok.
Etiketler: Bodrum, Bodrum'da Yaşam, Ege, Keyif, Seyahat, Tatil, Yaz, Yaz Tatili
Bundan beş ay önce, hayvanları son derece esprili ve keyifli bir şekilde resmeden Joy Campbell'ın resimlerini paylaşmıştım bu Tatlı Pazartesi'de.. Ve bu serinin ikincisini yapacağımı yazmıştım.
Haftaya keyifle, mutlulukla, cıvıl cıvıl başlamak için sizleri Joy Campbell 2 ile başbaşa bırakıyorum.
Ressamın web sitesi ve tüm çalışmaları için buraya ve buraya bakabilirsiniz.
Etiketler: Hayvanlar, Joy Campbell, Joy Campbell 2, Resim, Ressam, Sanat, Tatlı Pazartesi
Bu hafta Tatlı Pazartesi'nin konuğu; Pinterest'ten topladığım birbirinden ilginç, güzel, uçuk, keyifli EVLER.
Bir kısmını önceden toplamıştım, onlarla bir Tatlı Pazartesi yapsam diye bakınırken hızımı alamadım, çok daha fazlasını pinledim. Houses panomu takip etmek için buraya , bütün panolarımı ziyaret etmek için de buraya tıklayabilirsiniz.
Topladığım evlerin hepsi beğendiğim evler değil. İçlerinde bayıldığım, "Burada on ömür yaşardım." dediğim evler olduğu kadar, hiç ısınamadığım, "Bedava verseler oturmak istemezdim." dediğim evler de var. Kimisi çok ilginç ama iş oturmaya gelince dudak bükebilirim, kimisi için ölebilirim ama bir ömür çalışsam alamayabilirim.:)
Kimisi sıradan, kimisi sevimsiz, kimisi şirin ve tatlı, kimisi karizmatik ve çılgın...
Ama sonuçta hepsi ev ve ben evlere bayılırım!
Eminim sizin de "Ahh şu benim olsaydı!" dediğiniz en azından birkaç tane olacaktır, haksız mıyım? ;)
Bu arada dedim ya hızımı alamadım diye, mutlaka Evler 2'yi de yapacağım fırsat bulduğumda.
Hepimize, hayallerimize sınır koymadığımız, umutla dolup taştığımız bir yeni hafta diliyorum!
Etiketler: Evler, Mimari, Tatlı Pazartesi
Hayatında ettiği ilk küfürü hatırlayan var mı?
"Aa ne ayıp şey, ben hayatımda hiç küfretmedim" diyenleri kenara alayım, biz yazıya normal arkadaşlarla devam edelim.:)
Ben hayatımın ilk küfürünü hatırlıyorum. Bu mevzu aile içinde o kadar konuşuldu ve o kadar gülmece konusu oldu ki, unutmama imkan yok.
Çünkü ben ilk küfürümü beş yaşımda etmişim. Hem de hiç tanımadığım birinin yüzüne!
Yer, Marmara Adası. Yıllardan 1984. Annem, annemin arkadaşı, onun kızı ve anneannem ile tatildeyiz.
Gündüzleri denize, plaja gidiyoruz, annelerimiz keyif yaparken biz küçük çocuklar oynayıp coşuyoruz. Akşamları da sahile iniliyor, yemek yeniyor, geziliyor. Biz çocuklar tabii ki dondurmaydı, abur cuburdu diye tutturuyoruz ve bunlardan bolca aldırıyoruz.
Ancak tüm yalvarmalarımıza rağmen yiyemediğiz bir şey var: Pamuk şeker!
Çünkü pamuk şekerler maviye ve pembeye boyanıyor, biz tabii ki bu renkli hallerine bayılıyoruz ama sevgili anneannem boyalı oldukları için yememize kesinlikle izin vermiyor.
Bize alması için tek bir şartı var; pamuk şekerlerin boyasız, yani beyaz olması.
Bir gün yine denizden dönerken uzaktan bakıyoruz, aman da aman o da ne?
Pamuk şekerler bembeyaz!
Mutluluktan havalara uçuyoruz ve tabii hemen bizimkilerin eteklerine yapışıyoruz.
"Tamam" diyorlar, "Ama önce duşumuzu alıp giyinelim, sonra çıkar alırız."
Sevinç içinde odamıza dönüyoruz, hazırlanıyoruz ve sevgili pamuk şekerlerimize kavuşmak üzere hepberaber tekrar dışarıya çıkıyoruz.
Ama uça koşa çarşıya doğru ilerlerken uzaktan gördüğümüz manzara karşısında şok oluyoruz.
Pamuk şekerler yine pembe, yine mavi ve üstelik aralarında bir tane bile beyaz yok!
Biz daha ne olduğumuzu bile anlayamadan anneannem küfürü basıyor, "Acele boyamış pezevenk herif!" diye.
Ve boyanmış oldukları için de bize şeker alamayacağını söylüyor.
Bir çocuk için ne büyük hayal kırıklığı olduğunu düşünebiliyor musunuz? Üstelik uzun bir bekleyişten sonra kavuşmana ramak kalmış o bembeyaz şekerlere. Ama hayır, yiyemiyorsun. Belki de dakika farkıyla kaçırıyorsun. Çünkü adam onları yine boyamış, boyamış, boyamış!
İşte o anda o kadar üzülüyorum ve o kadar kızıp bozuluyorum ki bu duruma, annemin elinden kopup koşa koşa kendimi, hayallerimi çalan şekercinin yanına zor atıyorum.
Minicik boylu, minicik elbiseli, sapsarı saçlı, şirin mi şirin bir kız çocuğu olarak adamın karşısına dikiliyorum ve bağıra bağıra aynen şöyle söylüyorum:
" Acele boyamışsın pezevenk heyif!"
İşte benim ağzımın bozulduğu an.
Hışmımdan ve ilk küfürümden nasibini alan zavallı şekerci amca şaşkın, "Ne diyor bu velet?!" yüz ifadesiyle bizimkilere bakıyor. Annemler şaşkına dönüyorlar ve önce mahçup olup, sonra kahkahayı basıyolar.
Şekerci amca da başlıyor gülmeye.
Nasıl gülmesinler, kutu bebeği gibi bir kız çocuğu ve ağzından çıkan lafa bak!
Biz o tatilde pamuk şeker yiyemedik belki ama şimdi dönüp baktığımda, iyi ki boyamış "pezevenk heyif" diyorum.:)
İyi ki boyamış ve bize de hatırlayıp gülecek böyle sevimli bir anı kalmış.
Etiketler: Çocuk, Çocukluk, Çocukluk Yılları, İlk Küfür, Komik, Mizah, Pamuk Şeker, Tatil
Bu hafta Tatlı Pazartesi'nin tatlısı, çalışmalarıyla tam anlamıyla ruhuma dokunan, beni çok heyecanlandıran 1963 doğumlu İspanyol grafik tasarımcı ve illüstratör: Isidro Ferrer.
Kariyerine oyuncu olarak başlayıp, bir kaza sonucu bunu bırakmak zorunda kalan, bundan sonra ise tasarım hayatına adım atan ve ünlü İspanyol tasarımcı Peret ile çalıştıktan sonra hayatında yepyeni bir döneme giren Isidro Ferrer'in aynı zamanda otuzdan fazla kitabı bulunuyor.
Afişleri başta olmak üzere tüm çalışmaları benim tasarımcı ruhuma çok fazla hitap ediyor.
Buraya bütün çalışmalarını koyamama imkan yok. Merak edenler için çok daha fazlası sanatçının web sitesinde.
Zihninizin keyifle çalıştığı, yaratıcılığınızın sınır tanımadığı bir hafta dilerim. :)
Etiketler: Afiş, Art, Creative, Grafik Tasarım, Graphic Design, Illustration, Illustrator, Isidro Ferrer, İllüstrasyon, İllüstratör, Kreatif, Poster, Sanat, Tasarım, Tatlı Pazartesi, Yaratıcı