Şişmanlamışsın, evlendin mi kaç kere…
Dalmışım, ulen kim söylüyor bunu bana . Oha dedim düşmanıma bile söylenmez bu laf.
E tabii anlaşıldığı üzere radyodan bas bas bağıran şarkıcının sesi.
Tanımam etmem ama okkalı bir şekilde kalaylandı tarafımdan.
Radyodan, televizyondan ona buna “Şişmanlamışsın, Yaşlanmışsın” diye bağırmak kolay, gel bir de yüzümüze karşı söyle. Yerse tabii.
Şimdi böyle söyleniyorum ama bu konuda bende biraz hıyarlık yapmıyor değilim. Şişmanlamış olana “Ay! ne kadar hoş görünüyorsun” gibi yalan dolan laflar etmiyorum. Gerçi sus kapa çeneni, elin üç beş kilosunu ne vuruyorsun yüzüne, ne öyle de ne böyle. Görmemezliğe gel. Yok, çenem durmaz dayanamam.
Çocukluğumda kafama vura vura doğru söyle, doğrudan şaşma, diye eğiten ailem yaşım ilerleyince bu defa da “Çam deviren”, “Doğru söyleyeni, dokuz köyden kovarlar”, “Doğrucu Davut “ “Koca ağız” gibi sözler sarf etmeye başladılar. Yahu siz öğretmediniz mi bana doğru olmamı, ee büyüdüm, ne değişti.
Tabii sosyal oldum. Öyle her şeyin doğrusunu söylemek yok. Yalan başlıyor hayatımda.
İlk defa politikayla tanışıyorum.
Siz mi istediniz, tamam o zaman, bende yapabiliyorum.
“Hayatım ne kadar yakışmış bu kıyafet, bir içim su olmuşsun”, alt yazısı ”Ne biçim kıyafet o öyle, yahu göbeğin pörtlemiş”, ya da “Saçının rengi ne kadar güzel olmuş, seni çok havalı göstermiş”, alt yazısı “Iyy kenar mahalle dilberlerine dönmüşsün”, yok bu işler bana göre değil, milletin ruhunu okşayacağım diye şirinlik yapamayacağım.
Bu da olmayınca hiçbir şey söylememeye karar verdim.
Ancak adamı rahat bırakmıyorlar. Zorla söyletecekler.
Nasıl olmuş, yakışmış mı, beğendin mi, bana gitmiş mi, vs. Yahu hiç kimse yaptığı, aldığı şeyden tam anlamıyla memnun değil mi bana ne soruyorsunuz, ben sizin danışmanınız mıyım, gerçekten doğruyu mu istiyorsunuz yoksa sadece onaylanmak mı istiyorsunuz. Eveliyorum, geveliyorum ne diyeceğimi şaşırıyorum.
Sadece sıradan basit şeyler olsa iyi işin içine birde gönül işleri girdi mi o zaman ayıkla pirincin taşını. Neyse ki onu en başta çözdüm kesinlikle o koca ağzımı bana kimse açtıramaz. İlişkiler sürdüğü süre içinde hiç kimse ilişkisi ve birlikte olduğu kişi hakkında herhangi bir eleştiriyi kaldıramıyor. Her şey bittikten sonra üzerine konuşmalar yapılırken çoğu zaman neden uyarmadın diyen çıkmıyor değil ama ben yine de bulaşmıyorum.
Öyle yapa, böyle yapa sonunda doğru yolu buldum. Ben hâlâ doğruyu söylüyorum. İnsanları kırmadan, üzmeden, pislik yapmadan ama biraz çarpıtılmış, biraz yumuşatılmış, biraz daha tatlı. Kimse alınmıyor, kimse gücenmiyor beni de böyle kabul ediyorlar.