22 Nisan 2012 Galatasaray-Fenerbahçe Maçı Maç Sonrası Stres Atma Platformu
Bu maç için anahtar kelimem: Adalet.
Sen git rakibinin 2 katına yakın pas yap. Topa rakibinin 1.5 katından fazla sahip ol. Bütün maç rakip yarı alanda oynansın. Rakibinin 4 katından fazla şut at. Organizasyon namına sahada futbola benzeyen her girişim senin tarafından yapılsın. Sonra rakibin kaleci degajında rakibiyle güreşen oyuncusunun sektirdiği topta, senin defans oyuncundan çok daha hızlı olan oyuncusunun topu arkadan gelip alması sayesinde maçı kazansın. Hani maç yazıları sakin yazılır - objektif yazılır ya - ben yazamayacağım arkadaş. Ben böyle maçlar yüzünden futboldan soğuyorum, rakibim bir kontratak stratejisi benimser - takımım buna adapte olamaz yenilirim falan hepsine eyvallah da - %64 topla oynayan takımın sadece 1 kez ofsayta düşmesinin sebebini bir düşünün lütfen.
24 şuta 5 şut ki bunların kaleyi tutan ilk ikisi gol olmüş son ikisi 90'dan sonra gelmiş. Eğer ki Galatasaray şu sezonu şampiyon olarak bitiremezse, bu maç bütün sezonun özeti olacaktır, sen oyna, sen iste, sen çabala, sen kilometrelerce koş, başkaları kazansın.
Bu spor benim adalet duygumu lime lime ediyor arkadaş, Hamburg maçından beri bu kadar sinirlendiğimi hatırlamıyorum. Onca Fenerbahçe mağlubiyetine tanıklık ettim 6-0 dahil olmak üzere, bu kadar bana dokunanını da hatırlamıyorum.
Maç öncesi babamla konuşuyoruz, Fenerbahçelidir kendisi, kazanırsak Psikolojik bir avantajımız olacak, sonra Trabzon maçını kazanmak zorundasınız dedi. Ben yenilgiye bağlı dedim, elimizi kolumuzu bağlar maçı kazanırsınız - eyvallah dedim ne yapacağız durumuna düşebiliriz. Ama olur da 30 tane şut atarsak siz de saçmasapan bir golle maçı kazanırsanız, bir şey olmaz, olduğu gibi devam ederiz.
Saraçoğlu fobiniz var dedi, cevaben. Geçen maçla beraber bitti dedim, biz Fenerbahçe'yi en kötü şartlarda bile yenebileceğimizi gördük. Evet bundan sonrası yokuş yukarı olabilir, ama bana sorarsanız Galatasaray kendi göbeğini kesecektir. Bu yenilgi, umutsuzluğa değil, hırsa dönüşecektir.
Galatasaray, bu yenilgiyle beraber bir sınav daha verecektir, ben bu sınavı geçeceği kanaatindeyim - atamayana atarları ilk kim demiş bilmiyorum ama-
Bir aforizmayla bitirelim isterseniz:
Futbol 22 kişinin oynadığı ve sonunda yayıncı kuruluşun kazandığı bir oyundur.
Gönderen erk tarih: Nisan 22, 2012
uyursapik dedi ki...
Bu maç çok ağır oldu.
Ben Fatih Hoca olsam,
O golü yedikten sonra, her şeye rağmen öyle bir oynadınız ya hani,
Elmander kaçırdı ya hani.
Olsun, gene öyle oynayın.
Oynayın çünkü şanslısınız.
Hala öyle koşacak 360 dakikanız var.
Spekülasyonuna sağlık Sayın Kocaman.
30 Nisan 2012 20:34
13 Mayıs 2012 02:50