Bulantı (Taylan Özkan)
Bir İnsanın Son Kez Çay Getirişidir Belki de Ruhumun Ölümcül Soğukluğuna (osman demircan)
Yazamamak (kuzey darıcı ...)
lütfen, pijamalarımı çıkarmak istiyorum içimde birşey yok, evet yanlış duymadınız yok, sizin var mı?
Karanlığa Mektup (efsun)
Aşk, karanlığa yazılsn mektuptur.Yaşarsınız ama resimsiz,yazarsınız ama kelimesiz.Tıpkı karanlığın gözleri gibi efsûni.Yazdıkça silinir, yaşadıkça koyulaşır.Gece kendini gündüzün ellerine teslim ettiğinde, her şey karanlığın içinde silinir,sessizliğe gömü
Yalnızlığın İzdüşümü (Ali Berkay Bircan)
kalemini oynattığında, mürekkebin kağıt üzerindeki sesinden başka birşey duymadığın zaman anlarsın yalnız olduğunu...
Çevre Kirliliğinden Daha Vahimdir İnsan Kirliliği..! (Pınar Boğatepe)
Çevre kirliliğinden daha vahimdir insan kirliliği....!!!!
Rüzgara Ayak Uydurun! (M.Ahsen SAKAREİSOĞLU)
Oturuyorsanız,yürüyün.Yürüyorsanız,koşun çılgınca.O an özgürlük sizin için bağırmaksa bağırın istediğiniz kadar.O an nerede olmak istiyorsanız,kendinizi tüm ayrıntılarıyla o mekanda hissedin.Unutmayın ki hiç bir şey olduğu yerde kalmaz.
Aşkımı Balçığa Bulama! (Sevgi ÖRENGÜL)
.....Balçık gizlidir bazı aşkların içinde, kapkara. Kimileri bulaştırmaktan korkar aşkını balçığa....
Maddemi daha ağır maneviyat mı? sorusuna süre gelen değişken cevaplarda bazen doğru cevabı kendimize uygulamaya çalışır bazen de tam tersini. Terslik-zaman düzleminde orjine yakınız aslında veya değiliz.
Mühürlenen Dudaklarda Aşk (irem turgut)
Evc-i Yalnızlık (Sevil Pınar)
Sıyrık Yürek (osman kurt)
Evet Söyle, Ne? (Burcu Ocaklı)
Kısa bir hipnoz seansından yola çıkılmıştır.
Aylardan Ocak, Mevsimlerden "Kara" Kış... (Murat Yüksel)
Gökyüzü haykıra haykıra ağlıyordu zifiri karanlığın üzerine, rüzgar aklın alabildiğince hırçın, soğuk mümkün olabildiğince keskindi.. Yakıcı bir don geçiyordu yüzleri yalayarak alenice.. Aylardan Ocak, mevsimlerden "kara" kıştı; hem gecesiyle hem de gündüzüyle.. Kendi içine ufalmış gölgeler bile pusmuştu karanlığın ardına kaçabildiğince, kaybolabildiğince.. Şehir korkmuş, şehir ürkmüş, şehir şaşkın, sus pus olmuş, bütün ışıklarını söndürmüş, bu beklenmedik öfkesinin dinmesini bekliyordu gökyüzünün..
Bahar Sabahları... (Ayşegül Doğrucan)
Bahar sabahları… Islak bir güneş doğar, yıldızlı gecelerin ardından.
Dalgın Kız (Bahadır Yarar)
Aşka ve Hayata Dair (Özlem Dendeş)
Hayat bu değil miydi özünde, yüreğinin götürdüğü yere gitmek ve gittiğin yerde mutlu olabilmek. Kimsenin ne düşündüğünü, ne hissettiğini, ne dediğini önemsemeden. Dilediğin gibi yaşayabilmek hayatı...
Mutlu, Mutlusun, Mutsuzum... (Serhat Aksungur)
bir paradoksun ortasında ters dönmüş bir aynada bıraktım herşeyimi yeniden.
Kalbim Tekliyor Bu Aralar... (müge eralp kaya)
Yakıp geçmiş yüreğimi en derininden...
Sustum... (Alican Doğar)