﻿ SORUMLULUKTAN KAÇAN YÖNETİCİ - İZZETTİN İÇİN - Batman Sonsöz Gazetesi
14 Ağustos 2019, 12:35 - Okunma: 2330
Bu sabah erkenden, bütün birim müdürlerini çağırdım. Önemli bir konuyu görüşecek ve bir karara başlayacaktık. Burada yeni göreve başladığım için, birim müdürleriyle ilk defa toplu halde böyle bir toplantı yapıyordum.
Bir yuvarlak masanın etrafında toplandık. Konu çok önemliydi. Alacağımız bir yanlış karar ile çok ciddi risk taşıyacaktık.
Konuyu etraflıca anlattık. Sorulara cevaplar verdim. Şimdi sıra, müdürlerin fikirlerini almaya gelmişti. Bu konuda ne dersiniz diye sordum. Birinci müdür:
Valla, siz daha bilirsiniz. Nasıl isterseniz öyle yapalım, gibi cümleler kullanarak konuştu. İkinci müdür:
Şey, yani… Acaba, bu işe girmekle doğru mu yapıyoruz? Bilmem ki... Diye konuşmaya çalışır. Üçüncü müdür de şöyle der:
Bence, işin böyle yapılması doğru olmaz. En iyisi, hiç karıştırmayalım. Sıra dördüncü müdüre gelmiştir. O, biraz daha uzun konuşmayı tercih eder:
Efendim, şu an bulunduğumuz durumu doğru bir perspektif içinde
Değerlendirmek, bunun ışığında eldeki bulguları gözden geçirip daha sonra da mevcut alternatifleri okumak daha doğru olacak kanaatindeyim. Mamafih. (konuşma bu şekilde sürüp gider)
Bu konuşmalar karşısında şaşırmıştım. Böyle toplantı mı olurmuş? Kimsenin bir şey söylediği yok. Bir süre onlara baktım. Sonra birinci müdüre bakarak konuşmaya başladım:
— Siz, hiç fikir beyan etmediniz. Her şeyi bize bıraktınız. Çünkü hiçbir riske ortak olmayı göze alamıyorsunuz. Alacağımız karar sonucunda başarısız olunursa, sözde siz bunun sorumlularından biri olmayacaksınız. Böylece, rahat olacağınızı düşünüyorsunuz.
Hemen ikinci müdüre dönerek şöyle dedim:
Siz ise, sanki fikir beyan etmiş gibi görünüp, aslında birinci gibi, sorumluluktan kaçıyorsunuz. Aklınız sıra, başarısızlık durumunda birilerini suçlama hakkına sahip olabileceksiniz.
Sıra üçüncü müdüre gelmişti:
Siz ise, tamamen olumsuz bir fikir beyan ettiniz.
Fakat bunun gerekçelerini söylemiyorsunuz. Başarılı olunursa, ses çıkarmayacaksınız. Toplantıda olumsuz fikir beyan ettiğinizi unutturacaksınız. Ancak, başarısızlık durumunda, hemen ortaya çıkıp, “ ben demiştim “ havasına girmek istiyorsunuz. Sıra, dördüncü müdüre gelmiştir:
Ya siz... Siz de, uzun uzun konuştu görünüp, aslında hiçbir şey
söylemediniz. Biraz edebiyat parçalama oldu sizinki... Böylece, sonuç ne olursa olsun, söyleyecek ve güya sizi haklı çıkaracak yedekte bir sözünüz olacaktır.
Biraz durduktan sonra, geriye yaslandım. Bakışlarımı dört müdürün üstünde gezdirdikten sonra şunları anlattım:
Hepiniz, gerçekten bir fikir beyan etmekten kaçındınız. Başarısızlık durumunda haklı çıkmanızı sağlayacak bir pay bıraktınız. Fikir üretmediniz. Ayrıca, söylemeye çalıştıklarınızla ilgili bir savunma yapmadınız. Ben, şöyle yapalım diyorum ve bunun gerekçelerini kendime göre anlatıyorum. Bunun sorumluluğunu da yükleniyorum. Şimdi, size son olarak şunu söyleyebilirim. Varsa bir fikriniz, şimdi söyleyin. Şimdi söylemeyecekseniz, hiçbir zaman söylemeyin. Ebediyen susun... Daha sonra değil, varsa hemen şimdi.
Aynı toplantıyı, bir hafta sonra tekrar yapacağımı söyledim. Ve toplantıyı terk ettim.
Merak ediyorsanız, söyleyeyim; sonraki toplantı çok verimli geçti.
mesuliyet ve salahiyet şahsidir. insanlar riskler karşısında sorumluluk almak istemezler.. yolun açık olsun.