Yazarlar // 30 Eylül 2019 Pazartesi 22:44
Samsun’un Çarşamba ilçesinde kurulması tartışılan Biokütle enerji santralinin önemli tartışma konularından birisi de üretilen elektriğin nerede kullanılacağı olmalı.
Samsun iki tarafındaki Türkiye’nin en büyük nehirlerinden olan Yeşilırmak ve Kızılırmak nehirlerinde yapılan elektrik üretim tesisleriyle anılıyor.
Üretilen bu elektrik de hatlarla birlikte Türkiye’nin her bölgesine üretimde ve aydınlatmada kullanılmak üzere aktarılıyor, bu arada Samsun ve çevresi de faydalanmış oluyor.
Evet, şimdi yapılmalı mı yapılmamalı mı yapılırsa ova ne olur, ekili araziler yeterli kalır mı, santral ve atıkları ile salacağı gazlar hangi ölçüde zararlı olacak bu soruların yanıtları verilebiliyor mu şimdiden?
Kısaca bu işin bir ön çalışması yapıldı mı yoksa yine “Biz yaptık oldu” mantığı mı işletilecek. Kısaca oluşacak getirimden kim yararlanacak?
Eğer üretilecek enerji Samsun’dan çok diğer illerde kullanılacaksa, ova ve ekilebilecek olan mı yok?
Gidin Konya ovasında yapın santralinizi, Eskişehir’de kurun üretin, Ege’de yer mi kalmadı, Türkiye’nin sanayisine enerji sağlanacaksa Adapazarı ve Bursa Balıkesir’de mi yok alan?
Neden Samsun ve çevresi, yoksa Karadeniz’deki üretimin bitirilmesi ve ranta açılması mı amaçlanıyor?
Fındığı bitiriyorsunuz, çayı bitiriyorsunuz, yaylalar bitiriliyor, şimdi Çarşamba ovası mı kaldı, yarın bu iş Bafra ovasına mı gelecek?
Bu ovalardaki çeltik yok edilirken pirinçler Çin’den ithal ediliyor, sebze ve meyveler Samsun’a dışarıdan geliyor. Yiğidi kuru soğana muhtaç edenlere söylüyorum, yarın siz de ararsınız ve bulamazsınız yerli ürünleri, dışa bağımlı hale gelirsiniz bunu unutmayın sakın, bize bir şey olmaz demeyin size de olur. Önemli olan nasıl yaşamak değil nasıl ölmektir.
Ölüm herkesin başına çünkü her canlı tadacaktır onu ve eğer Müslüman’sa herkes o musalla taşına bir gün yatacaktır.
Kim bilir ne zaman nerede ve kaç yaşında hepimiz öleceğiz, padişah da olsanız, kral da olsanız, başkan da olsanız imam pamuğu tıkayacak, bazıları mumyalanacak belki. İşte o zaman ne liderlik ne de havası kalacak gidenin.
Atatürk’ten sonra kimler geldi gitti, hep Atatürk’e ağlandı, diğer liderlerin mezarına ölüm yıldönümlerinde çiçek bırakıldı.
Madde’ye tapanlara söylüyorum; Allah’a tapın Allah’a…
Öküzün süt vaadine kananlar, kısa sürede inek gibi sağıldıklarını anlarlar. (ÇİN ATASÖZÜ)