Glen Curtiss İlk Şahin
14: 26 15 Ağustos
Yirmili yaşların Amerika'sından bahsederken genellikle akla gelen nedir - otuzlu yaşların başında? Chicago Mafya savaşından biri, Ford’un otomobil imparatorluğundan biri, çoğunluğu büyük gökdelenlerin ve parlak reklam ışıklarının görüntülerini görecek. Ve birkaç kişi ABD'nin havacılık alanındaki başarısını hatırlıyor. Ve kaç tane vardı? Schneider Kupası ve Lindbergh’in “St. Louis Ruhu” ndaki okyanusa uçuşu için yarışlara katılmak, “Stalin Şahinleri” nin görkemli başarılarından çok daha mütevazı görünüyor. Ayrıca, o yıllarda Amerikalılar hiç kimseyle kavga etmediler, en azından “ciddi” olmadılar. Birçoğu için, Amerikan авиация Dünya Savaşı'nda dünyaya çıktı, kelimenin tam anlamıyla hiçbir yerden çıkmadı. "Müstehcenlik" sayfalarından biri, bir ya da diğeri gururlu adı "Şahin" olan bir şahin olan Curtiss uçağı olarak ortaya çıktı.
Boeing’in uçağı ile denizaşırı havacılığın temelini oluşturan, 20-30’lerin başında Amerikan havacılığının gelişmesinde belki de en önemli sayfa şahinlerdir. Ayrıca, ilk havadan savaş uçağı olma onuruna sahip olan Curtiss makineleriydi.
Glen Curtiss avcıları "Hawk", Curtiss Airplane ve Motor Company tarafından geliştirilen bir dizi yarış uçağının mantıklı bir gelişimi idi. Şirket, üzerinde kendi tasarımları olan bir motor kullandı - 12 l hacmine sahip olan ve 7,4 hp geliştiren 435 silindir, V şekilli, sıvı soğutma. Motor, D-12 markasını taktı, ancak yirmili yılların ortalarında, ABD askeri servisi tarafından, X -UMX'in V-1150 - V şeklindeki küpü tanımı verildi. santim.
Yeni motor için ilk avcı Curtiss tarafından 1922 yılında kişisel bir inisiyatif olarak geliştirildi. Uçak, "model 33" markasını aldı. 27 Ordu Havacılık Servisi tarafından Nisan 1923 tarihinde PW-8 adı altında üç prototip sipariş edildi. Genelde, ordu tarafından sipariş edilen bir Boeing PM-9 savaşçısı gibi görünüyorlardı.
PW-8 avcısının adı “avcı” (Pursuit - kelimenin tam anlamıyla: avcı, peşinde), su soğutmalı motor, model 8 ”olarak çözüldü. Bu avcı atama şeması ordu tarafından 1920'ta kabul edildi. Savaşçılar yedi kategoriye ayrıldı: RA - "hava soğutmalı motora sahip savaşçı"; РG - "saldırı savaşçısı"; PN - "gece savaşçısı"; PS - "Özel Savaşçı"; PW - "sıvı soğutmalı motorlu avcı"; R - "yarış"; TR - "çift savaşçı". Tecrübeli PM-8, daha sonra 1924, XPW-8 ismini aldı ve burada "X", deneysel bir uçak anlamına gelir.
İlk deneyimli PW-8, 14 Mayıs'ında 1923 Ordusuna verildi. Avcının tasarımı karışıktı - gövde çelik borulardan kaynaklanmış ve kumaş kaplaması vardı. Şasi ortak bir aks ile modası geçmiş. Kanat, iki sütunlu çift kanatlı kutu yapılması gereken çok ince bir profile sahip masif ahşaptır. Soğutma sistemi kanatta özel yüzey radyatörleri içeriyordu - Curtiss tasarımı, ilk olarak 1922 yılında yarış uçaklarında denendi. Radyatörler, üst kanadın alt ve üst düzlemlerine yerleştirildi.
HRW-8 ve McCook Field'daki Boeing XPW-9’in ortak testlerinde, birincisi kendini daha hızlı bir uçak olarak gösterdi, ancak HRW-9 daha fazla manevra kabiliyeti, dayanıklı ve güvenilirdi. PW-8'in asıl sorunu, ordunun bakış açısına göre yüzey radyatörleriydi. Aerodinamikteki kazanca rağmen, personel için gerçek bir baş ağrısı oldu ve dahası, sürekli aktı. Ayrıca ordu, bu tür radyatörlerin savaşta çok savunmasız olduğu sonucuna vardı.
İkinci deneyimli HRW-8, daha aerodinamik olarak temiz bir iniş takımındaki birinciden farklıydı. Motor kapağının aerodinamiği geliştirildi, üst ve alt kanatların aileronlarını birleştiren raflar ve yeni asansör kuruldu. Kalkış ağırlığı, 1232'ten 1403 kg'a yükseltildi.
Ordu Boeing tasarımını tercih etmesine rağmen, Curtiss ayrıca 25 seri PW-8 için de sipariş aldı. Genel Billy Mitchell fikrinin uygulanmasında şirketin işbirliğini, bir gün içerisinde Amerika Birleşik Devletleri topraklarında uçmak bir tür ücretti.
Deneyimli XPW-8, silah ve gerekli ekipmanı aldı ve üzerinde, Teğmen Rossel Mowen, Temmuz 1923'te iki kez başarısız bir şekilde böyle bir uçuş yapmaya çalıştı. Daha sonra, uçak ikinci bir kokpit ile donatıldı ve biraz yanıltıcı CO-X ("deneysel zeka") adı altında 1923 Liberty Engine Builders Ödül Yarışına katıldığı açıklandı. Ancak uçak protesto nedeniyle yarıştan çekildi filodolandırıcılığı tanımak.
Eylül ayında sipariş edilen seri uçaklar 1923, Haziran ayında 1924’te hizmet vermeye başladı. Bu arabalar HRW-8'in ikinci örneğine benziyordu ve esas olarak stoik şasisinde farklılık gösteriyordu. Seri PW-8'lerin çoğu 17 Avcı Filosuna gitti ve McCook Field'da çeşitli çalışmalar için birkaç araç kullandı. 23 Haziran 1924 r, bunlardan biri ilk ışıklı trance Amerikan uçuşunu bir gün içerisinde yaptı. Teğmen Russell Mowan komutasındaki uçak, Mitchell Field'dan tırmandı ve Daytona, St. Joseph, Cheyenne ve Saldura'ya yakıt ikmali yapmak için ara inişlerle Long Island'a ulaştı.
Bu arada üçüncü bir tecrübeli XPW-8 tamir için fabrikaya geri döndü. Billon kutusunun raflarından birini terk etmeyi mümkün kılan, daha güçlü kanatlara sahip yeni bir kanat aldı. Yeni uçak, "model 34" markasını aldı. Savaşçı, yılın Eylül 1924'inde, zaten HRW-8A isimlendirmesi altında orduya iade edildi. Sürekli bir sorun kaynağı - yüzey kanadı radyatörleri, üst kanadın orta kanadı bölümüne yerleştirilmiş olan geleneksel radyatörler ile değiştirildi. Buna ek olarak, uçak dengeleyici olmadan yeni bir dümen aldı. HRW-8A, Pulitzer Ödülü 1924'e katıldı. Yarıştan önce Boeing PM-9 uçağında modellenen motorun tam üzerine monte edilmiş bir tünel radyatörle donatıldı. Aynı zamanda, HRW-8AA'da araba yeniden adlandırıldı ve üçüncü oldu.
Yeni radyatör, ilk iki XPW-8'in yüzey radyatörü ile karşılaştırıldığında soğutucunun sıcaklığını düşürmeyi mümkün kıldı, ancak ordu yetmedi. Aynı zamanda ordu, öncelikle tünel radyatöründeki ve üst kanattaki sivrilen XPW-9'ten farklı olan Boeing XPW-8 avcısından tamamen memnun kaldı. Sonuç olarak, ordu hem HRW-8A'da kullanılmasını istedi hem de uçağı test için tekrar sundu. Curtiss bu konuda hemfikirdi ve Mart 1925'ta uçak buna göre askere verildi.
Ordu şimdi tamamen tatmin oldu ve yılın 7 Mart 1925'i seri üretim siparişi Curtiss'e devredildi. Bu arada, Mayıs 1924'te ordu, savaşçıların isimlerini değiştirdi - yedi kategori yerine, bir atama yapıldı. R. Ordu, yeni atama altında sipariş edilen ilk uçak olduğu ortaya çıkan HRW-8А idi - 15 makinelerine P-1 adı verildi.
P-1 (marka "model 34") aynı zamanda, şirketin tüm savaşçılarıyla İkinci Dünya Savaşı olan P-40 ile eş anlamlı olan Hawk adlı ilk Curtiss çift kanatlıydı. Dışarıdan, P-1, HRW-8В'tan sadece dümen için ilave bir aerodinamik kompansatör ve kanat gergilerinin bazı modifikasyonları ile farklılık gösterir. Uçakta bir 1150 HP gücüne sahip bir Curtiss V-1-12 (D-435С) motor bulunuyordu, ancak motor V-1400'in daha güçlü ve ağır bir 500 HP tarafından çalıştırılmasına izin verdi. (başlangıçta V-1400’i serinin son beş uçağına yerleştirmek planlandı). Kanat ahşap yapıyı korudu, ancak daralan konsollarla. Gövde çelik borulardan kaynaklanmış ve bir kumaş örtü vardı. Gövde altına 250 l'de yakıt deposu yerleştirildi.
İlk P-1, yılın Ağustos 1925'unda orduya teslim edildi. Boş ağırlığı 935 kg ve kalkış - 1293 kg idi. Yerdeki maksimum uçuş hızı 260 km / sa ve seyir - 215 km / sa. 1500 m'deki yüksekliği 3,1 dak. Tavan 6860 kg'a ulaştı. Uçuş menzili 520 km idi. Uçak, bir büyük kalibreli ve bir makineli tüfek tüfek kalibreli ile donanmış ve pervaneye ateş etmek için senkronize edilmiştir.
P-1'in ilk kopyası deneyimli bir kitap olarak kullanıldı. Özgürlük motoru altında geçici olarak yeniden donatıldı ve 1926 Ulusal Hava Yarışı'nda kullanıldı, daha sonra deneyimli bir Curtiss V-1460 motoru verildi ve uçağın ismi XP-17 olarak değiştirildi.
Son beş P-1'un daha büyük bir Curtiss V-1400 motoru ile donatılması planlandı ve bu nedenle ordunun teslim edildiği tarihte P-2 olarak yeniden adlandırıldılar. Bununla birlikte, V-1400 motorların kullanımda güvenilmez olduğunu kanıtladı, sonuçta son üç Р2 uçağı normal motordan bir yıl sonra değiştirildi.
P-1 A (“Model 34G”), P-1’in geliştirilmiş bir versiyonuydu ve Hawk’ın ilk yüksek hacimli versiyonu oldu Eylül ayında, P-1925 avcılarının 25’i sipariş edildi ve teslimat Nisan 1’te başladı. önceki tadilattan daha uzun süren davlumbaz yeni konturlar aldı, yakıt sistemi değiştirildi, bomba rafları ve yeni ekipman kuruldu, çünkü ağırlığı 1926 kg arttı ve hızı biraz düştü.
Üç dönüştürülmüş P-2 sayarsak, orijinal sürümde planlanan 25 P-1A'dan 23 avcı uçağı teslim edildi. P-1A'dan biri, XP-6A numarası 1 olan bir ordu yarış uçağına dönüştürüldü. Eski HRW-8A'dan bir kanat ve bunun üzerine yeni bir motor olan V-8 Conquer'un monte edildiği kendi motor çerçevesiyle birlikte РW-1570'lı bir yüzey radyatörü yerleştirildi. Ek olarak, uçak aerodinamik olarak biraz gelişti. Sonuç, gerçekten yüksek hızlı bir uçaktı. 1927'te, Ulusal Hava Yarışlarında XP-6A, 322 km / s hızını gösteren ilk sırada yer aldı. Ancak, bir sonraki 1928 yarışlarından kısa bir süre önce, uçak kırıldı.
Tayin XP-1A, çeşitli testler için kullanılan makineyi aldı. "X" önekine rağmen, uçak yeni savaşçının prototipi olarak planlanmadı. P-1B, Ağustos 1926’te sipariş edilen avcının yeni bir modifikasyonuydu. Ordu Hava Birlikleri'ne teslimatlar Ekim 1926'ta başladı. Radyatör şimdi daha yuvarlak hale geldi ve tekerleklerin çapı biraz daha büyüdü. Motor kaputu yeniden yapıldı ve rafine edildi. Uçakta ayrıca karanlıkta iniş için aydınlatma roketleri aldı. Yeni ekipman sayesinde, ağırlık arttı ve özellikler azaldı. Ordu gönderileri Aralık ayında başladı 1926. Uçak bir Curtiss V-1150-3 motor (D-12D) hp 435 aldı. Boş ağırlık 955 kg, kalkış - 1330 kg idi. Maksimum hız, 256 km / s hızdayken, seyir - 205 km / s hızdaydı. Tırmanış hızı 7,8 m / s'ye düştü. Uçuş menzili 960 km'ye ulaştı. Silahlanma değişmedi. P-1В, önceki "Hawke" modellerinden yararlanan aynı filolarda kullanıldı.
XP-1В adı, test için Wright Field'da kullanılan bir çift P-1В tarafından giyildi. İkincisi, kanat makineli tüfek aldı. Ekim ayında, yılın 1928'ini, Hawke savaşçıları için P-33C modifikasyonunun ("model 1O") 34 uçağındaki Hawke savaşçıları için en büyük sıra takip etti. Bunlardan ilki, nisan ayında düzenlenen orduya verildi Bu otomobillerde frenli daha büyük tekerlekler vardı. Son iki P-1929С kauçuk, hidrolik sönümleme kasası yerine alındı. Uçakta güç 1 hp ile Curtiss motor V-1150-5 (D-12) bir çeşidi vardı Uçağın ağırlığı tekrar arttığından - 435 kg boş ve kalkış - 970 kg boş olduğundan, özellikler tekrar azalmıştır. Maksimum zemin hızı 1350 km / s, seyir - 247 km / s, tavan - 200 m. 6340 yükseklik m P-1500С 1 dak. İlk tırmanış oranı 3,9 m / s idi. Normal uçuş menzili 7,4 km, maksimum uçuş mesafesi 525 km'dir.
P-1, D-6 yerine Conqueror motorunu alan bir yarış XP-12В'ına dönüştürüldü. Uçak, New York - Alaska'ya yüksek hızlı, uzun mesafeli bir uçuş için tasarlandı, ancak rotanın son noktasına ulaşmadığı için kırıldı ve gemiyle geri kazanılmak üzere Amerika'ya iade edildi.
XP-1C tanımı test için kullanılan P-1C'yi giydi. Uçak tecrübeli bir Heinrick radyatör ve Prestone soğutma sistemi aldı, atamalarına rağmen, XP-1C, herhangi bir uçağın prototipi değildi.
1924’ta Amerikan ordusu, düşük güç motorlu geleneksel bir savaşçıyı eğitim uçağı olarak kullanma fikrini ortaya koydu. Bu tür eğitim savaşçıları genellikle silahlanmadı. Ancak, bu fikir çok başarılı değildi. Eğitim uçağı, savaşçı savaşçısının yapısını koruduğundan, daha düşük bir motor gücüyle, açıkça aşırı yapısal kuvvete sahipti ve sonuç olarak ağırlıklandırıldı. Buna göre, uçuş verileri kötüydü. Çok yakında, tüm bu eğitim uçakları savaşçılara geri dönüştürüldü. Yine D-12 motorlarını monte ettiler ve P-1F ve P-10 adını aldılar.
İlk antrenman savaşçısı Curtiss, 1 güçlü motor Reut-Hisspano sıvı soğutması ile donatılmış R-180А oldu, uçak Temmuz 1926 adı altında ХАТ-4 adı altında orduna teslim edildi. Seri sürüm AT-4 adını aldı. Ekim ayında yılın 1926'ine 40 eğitim makinesi sipariş edildi. Hepsinde bir Reut-Hispano E (V-720) motor vardı. Bununla beraber, maksimum yer hızı 212 km / s, seyir - 170 km / s. Yere tırmanma oranı - 5 m / s. Kalkış ağırlığı - 1130 kg. Daha sonra, 35 AT-4, Curtiss V-1150-3 motor ve tek bir 7,62-mm makineli tüfek takılarak savaşçılara geri dönüştürüldü. Bu uçaklar P-1D adını aldı.
Son beş AT-4, 5 güçlü Wright motoru J220 (R-5-970) Hava soğutmalı Verlwind için, Wright-Ispono sıvı soğutma motoru yerine AT-1 olarak tamamlandı. Yeni motor selefinden daha hafifti, ancak uçağın ağırlık / ağırlık oranı düşük kaldı. Maksimum yer hızı 200 km / s, seyir - 160 km / s. Bu eğitim uçakları, D-12D motorunun bir 425 hp gücü ile kurulmasıyla da savaşçılara dönüştürüldü. ve bir adet 7,62-mm makineli tüfek. Aynı zamanda savaşçılara P-1 adı verildi. Bu makineler, P-1D ile birlikte, Kelly Field'daki 43 eğitim filosunun bir parçasıydı.
AT-5A ("model 34М"), AT-5'in geliştirilmiş bir versiyonuydu, genişletilmiş bir gövde ve P-1A modelinin tasarımındaki diğer farklar vardı. 30 Temmuz ayında 1927, ordu böyle bir uçakla 31 aldı. 1929 yılında, tüm AT-5A, D-12D motorları ve silahlarının kurulmasıyla da savaşçılara dönüştürüldü. Uçaklar P-1P olarak değiştirildi.
P-1 "Şahin" az sayıda yurt dışına sattı. Bolivya'ya dört otomobil, 1 yılında sekiz P-1926А-Şili satıldı. Japonya'nın 1927'inde bir uçak satıldı. Aynı yıl, Şili'ye sekiz adet P-1 B teslim edildi. Daha sonra, görünüşe göre, Şili'de modellerine göre birkaç Şahin avcısı daha yapıldı.
Orijinal versiyondaki P-1 oldukça yüksek uçuş özelliklerine sahipti, ancak bu tür bir gelişim geliştikçe, savaşçının ağırlığı arttı ve özellikler düştü. P-1, Michigan'daki Selfridge Sahası'ndaki 27 avcı grubunun 94 ve 1 avcı filolarında ve daha sonra, daha gelişmiş avcılarla değiştirildiği, yılın 17'inden önce kullanıldığı 1930 filosunda XNUMX ve XNUMX avcı filolarında hizmet veriyordu.
Shuvalov D. Üç Elementin Şahinleri // Avio. №3. C. 9-11.
Demin A, Kotelnikov V. Şangay. Şahin / Avimaster. 2000. №2. C. 10-12.
Shcherbakov V. Amerika Havacılığının Öncüsü // Teknik ve silahlanma. 2007. №4. C. 36-39.
Firsov A. ABD Savaşçıları // Havacılık Koleksiyonu. №13. C. 2-4.
Zharkova A. Curtis Hawk Ailesi // Dünya Havacılığı. №82. C. 3-5.
II. Dünya Savaşı'ndaki güverte uçağı: Taranto'dan Midway'e. Bölüm IP-36 Curtiss. Bölüm I. Kendi ülkesinde tanınmayan
Parusnik 5 Ocak 2016 08: 57 Yeni
Curtisses, yanılmıyorsam Nikaragua'da Sandino’nun birliklerine karşı mı kullanıldı? .. Amerikan müdahalesi sırasında .. ya da yanılıyorum .. Makale için teşekkürler ..
Vladimirets 5 Ocak 2016 09: 49 Yeni
"Gurur ismini taşıyan Şahin bir şahindir."
Aslında şahin. Ve makale ilginç, teşekkürler.
süngü 5 Ocak 2016 13: 43 Yeni
Aslında evet! Şahin - Şahin
Serbest rüzgar 5 Ocak 2016 13: 47 Yeni
23 yıldır çok ilginç bir uçak. Ancak 20 yıldan az bir süre geçecek ve jet havacılığı kendini ilan edecek ve 47'de süpersonik bariyerin üstesinden gelinecek
NF68 10 Mayıs 2018 15: 27 Yeni
Meraklı 10 Mayıs 2018 16: 37 Yeni
Bugün, yazarın ikinci makalesi, özellikle de sitenin bugünkü "sonrasının" büyük çoğunluğunun sefil heykelinin arka planına karşı en olumlu dereceleri hak eden bir mühendis-teknisyen. Bu yazar kim? Neden sürekli bir temelde değil?
Alf 10 Mayıs 2018 22: 46 Yeni
Neden sürekli bir temelde değil?
Bu tür işler bir günde yazılmadığından, bu Ukrayna'nın lanetlenmesi ile ilgili değil. Birçok kaynak bulmak yeterli değildir, yine de bunları işlemek ve okunabilir bir forma getirmek gerekir.
Meraklı 10 Mayıs 2018 22: 52 Yeni
"Birçok kaynak bulmak yeterli değil, yine de bunları işlemeniz ve okunabilir bir forma getirmeniz gerekiyor."
Evet, genel olarak, nasıl yazı yazacağımı hayal ediyorum, kendim yazıyordum, ancak Ukrayna hakkında yazmadım, burada yerel "yıldızlar" yazıyor.
Mooh 11 Mayıs 2018 23: 49 Yeni
Sitenin, mantıklı yazarların ve yöneticilerin çoğunu kaybettiği düşünülmektedir, en azından okuyucuları eğlendirmek için eski makaleleri yeniden yayınlamaktadır.
Meraklı 11 Mayıs 2018 23: 57 Yeni
Bu fikri tamamen paylaştım ve sitedeki ilk takma adımdan beri konuştum. Hamsterlar için yazan yazarlar, tanım gereği, mantıklı bir şey yazamazlar. Ve herkes iyi bir makalede birkaç hafta geçirmeye ve daha sonra "sitede bu konuda çok fazla malzeme var" gibi bir cevap almaya hazır değil. Yani "garantili satış" yapanlar var. Ve okuyucuların belirli bir kısmının aşırıya kaçması, azınlıklarıdır. Piyasa Kanunları ...
Munchausen 10 Mayıs 2018 23: 51 Yeni
Teşekkür ederim, zevkle okudum.
DimerVladimer 14 Mayıs 2018 13: 37 Yeni
Detaylı seçim. Okumak için güzel. Havacılık okullarının oluşum zamanı - dünya şöhretli gelecekteki tasarım büroları.
Karşılaştırma tablosu çok açık - uçağın özellikleri (P1B B-3 B-2bis).
Sovyet havacılığının temel sorunu kendi motorlarının eksikliğiydi. Tek güçlü motor, M-5 adı altında lisanslı Amerikan Özgürlüğü (400 hp) idi. Ancak, İkinci Dünya Savaşı kadar erken tasarlanmış bu su soğutmalı motor, savaş uçakları için çok az ağırlık ve büyüklükteydi. Bu nedenle, 20'lerin ortalarındaki Sovyet savaşçılarının kalkış uçakları aynı tip yabancı uçaklardan daha büyüktü.
Yine de, karşılaştırmanın eklenmesi için o dönemin birkaç uçağına değecektir, örneğin:
Bristol Gloster Grebe Mk.II 1923 veya Gamecock 1925 (G. Folland tarafından tasarlanan Gloucester "Gamecock", 1925'in başında test edildi, pilotluk ve mükemmel manevra kabiliyeti nedeniyle pilotlar tarafından popülerdi. 1925'in ötesine geçerseniz, Bristol Bulldog, Dewoitine D.21 veya Dewoitine D27, Gourdou-Lesseurre GL-32 (Fransız Hava Kuvvetleri 2 için yarışma savaşçısında 1925. sırada), Wibault 72 (1. sıra), Fiat CR .20 (1928'de Kızıl Ordu Hava Kuvvetleri için CR.20'nin benimsenmesi konusu, I-2bis ve I-4 yerli avcı uçaklarıyla karşılaştırıldığında tartışıldı), vb.
Fransa'da 20'lerin ortalarından itibaren tasarımcılar daha aerodinamik olarak gelişmiş bir "payanda tek kanatlı uçak" tasarımını denemeye başladı. Bu bakış açısından, 20'li yılların ortalarında Curtis'in yaratımları, iyi ağırlık oranlarına sahip olmalarına rağmen, ancak yine de aerodinamikte, Avrupa'daki meslektaşlarının bir miktar gerisindedir.
Curtiss V-1150 motorlarının güç oranlarının iyi olması.