bir garip yolcu: dedem 2
Gönderen bad-ı saba zaman: 20:50
Ramazandı,sahura kalkmıştık,her zamanki gibi.yemek esnasında bişey dememişti,çay içerken döküldü zehirden keskin lafları, nenem bu sefer farklı konuştu;soğuktu yüzü,gergindi bakışları.ama bir o kadar da kırılgandı kelimeleri, yaralıydı sözleri:
-Bubanız çok hasta.dünden beri mendile kan kusyo.gözleri de çok gömediğinden farkitmiyo Allah'tan."ne nene o diye soryo?" ben "ne olcekmiş.senelece içtiğin cigaranın pisliğidir.geçyo işte gari hastalığın"dedim."benim babam da aynı hastalıktan çekti de ölmeden bi kaç gün evalasında aynı böle oldedin"dedi.
Kazınmıştı her cümlesi aklıma.
Sahur yapıldıktan sonra herkes yattı.ben de o sıralar ÖSS'ye hazırlandığım ve okul da erken saatte olduğu için yatmayıp ders çalışıyorum.yatmamıştım gene.mutfakta yorgan altında ders çalışıyorum.ninemin sessizliği ve seheri yırtan sesini duydum. anneme sesleniyordu.hemen koştum bahçeden geçtim.baktım tuvalate giderken, girmeden daha dedemin bedeni halsizleşivermiş ve ninemin üzerine yıkılmış.hemen kollarının arkasına ben geçtim, ninem de ayaklarını kaldırdı.yatağına kadar taşıdık.sonra arkadan annemle ablam geldiler.biz ablamla Kur'an aldık, başladık okumaya.annemle ninem de su veriyorlar pamukla.hava serin ve ben titriyorum.korkudan değil,hiç değil.elim ayağım dolaşmış olsa da bütün bilincim açık ve temiz.her şeyin farkındayım.
Ve böylece yitip gitti dedem,şahadet kelimeleri arasında, Kur'an eşliğinde.gidince birden ortalıkta ansızın belirip sonra aynı hızla geçip giden taze bir gül kokusu kaldı dimağlarımızda.hüzünlüydük ama kederli değil.zorluklarla dolu ancak bir o kadar da temiz bir ömür bahşedilmişti.ve o emanetini en kolay ve en güzel bir biçimde Sahibi'ne vermişti.
Teyzemlere haber verdik.onlarla dedem arasında biraz sıkıntılar olmuştu.onlar paraya tamahkar olduklarından pek ilgilenmemişlerdi.geldikleri vakit teyzem ağlamıştı.ama ninem haşin ve sert bir sesle:"yaşakan gelmedin de şimdi mi ağlıyon?hiç ağlama gari.giden çoktan gitti yoluna"demişti. daha da fazla ses etmedi.
Dedem nineme: "sen de köye dön.elden ayaktan düşmeden gitme evlatların yanına."demiş.ninemi de tutamadık bu yüzden.köye döndü.aslında kimsesi de yok köyde.ama dönmedi işte.Arasıra görürüm rüyamda,mahzun ve gururlu bakar bana,bazı gülümser.ses çıkarmadan usulca geldiği gibi gülümseyerek gider.ben de mutlu olur dua ederim onun için.ruhuna fatihalar gönderirim.
bir tane de sizden rica ediyorum.hem onun için hem tüm sevdikleriniz için:)
30 Mart 2010 20:57
Eline sağlık, su gibi aktı yazın...
Dün okudduktan sonra, devamınıda göreyim öyle yorum yapayım demiştim. Okurken kendi dedem aklıma geldi, hüzünlendim bir an. En kötüsüde bu değil mi zaten bilincimize öyle bir kazınıyor ki o manzaralar, üstü tozlansada her daim orada kalıyorlar.
Yerine koyabileceğim bi' dedem yok. Ama gerçekten hem sevgini hem dilini tebrik ederim. =)
30 Mart 2010 22:59
Bad-ı Saba, bu tatta yazıların devamını bekliyorum kendi adıma. Lütfen bu modda devam et. Bize sizin oralardan nefes getir de yaşadığımızı bilelim.
rahmet-irahman bürüsün ruhunu,civar-ı nebide bulunsun makamı.
sevgili kardeşim evet ben de dedemden bahsedicem en kısa zamanda.
tüm okuyucuların senin üslubunun taşıdığı sıcaklıkta hemfikir.
Buruk bir gülümsme ile okudum.Dedem geldi aklıma .İkisine de dua ettim nur içinde yatsınlar
31 Mart 2010 20:03
@Aslı; teşekkür ederim.senin de yazıların su gibi akıp gidiyor:)
@K.K. valla daha dün gibi hepsi aklımda bütün ayrıntılarıyla.hem özlüyorum hem hüzünleniyorum ama hem de onun acılarından kurtulmasına seviniyorum.
@teşekkür ederim G.T.A. ince düşüncen bile yeter.:)
@K.Karamel;aklıma geldikçe paylaşacağım bizim oraları.bazı insanlar pek sevmezler memleketelerini ama ben bayılıyorum.mükemmel bi yerde doğmuş ve büyümüşüm.
@engin deniz;amin amin duların için sağol.senin de bekliyoruz merak içinde dedeni:)bi fatiha da ona okuruz(bilmiyorum gerçi hala hayatta ise garip oldu bu cümle:))
@bucera;amin.yazımın amacına ulaşmış oldum galiba.hem onu anlattım hem hayır dualar aldım onun adına.mutlu oldum:)teşekkür ederim.