fufuokur: ÇIKAR MI?
Yıllarca Oruç Aruoba’nın sözünü kazımıştım aklıma: “En iç, en içten, en içteki sesine bile aykırı düşebilir mi kişi? Düşer.” diyordu. Cevap netti, düşerdi elbette. Ama yine de tekrar edip dururdum içimde, hâlâ ara sıra aklıma düşer bu soru ve bende de cevabı hiç değişmez. Elbette düşer. Uzun zamandır da bu cümlenin yanına dost bir cümle eklendi. Bu kez de zihnimde sürekli Nietzsche’nin sesi, kopmanın zor olduğunu söylüyor, “bir bağı ortadan kaldırmak acı vericidir fakat çok geçmeden yerine yeni bir kanat çıkar.” Bu kez netleşemiyorum.
Çıkar mı hakikaten? Ya da çıksın diye gitmeli mi illa ki?
Peki özgürlük vazgeçmenin, gitmenin, kopmanın, bitirmenin ödülüyse şayet; kalmak, direnmek, köklenmek esaret mi o zaman? Kalanın kanatları kırık, gidenin kanatları büyük mü?
Gitmenin de kalmanın da zaman zaman iyi geldiği durumlar muhakkak var diyor zihnim. Asıl özgürlük hissini getiren, iyi gelen her neyse onu yapıyor olmak değil mi? Kalbi kanatlandıran, ruhu iyileştiren her neyse oraya doğru yol alırken gitmek gerek elbette fakat değer bilmek, bulunulan noktayı her şeye tercih etmek, kalmanın gerekliliği.
Kalmak, kanatlardan vazgeçmek değil, kalmak uçacak kanatları olduğu halde uçmamayı seçmek.
Eh bu durumda da kalan, gidenden daha özgür olmuyor mu o zaman? Gitmek zorunda olduğu için özgür olduğunu düşünen ve özgür olduğunu bildiği halde kalma isteğinden vazgeçmeyen…
Sahi en çok hangisi olduk hayatta?
Medish _M 26 Şubat 2019 13:46
Okumak da olduğum bir kitap gibisiniz . Sizin kelimelnizle her defa bütünleşdiğimde başka bir aleme seyre çıkıyorum, o kadar iyi geliyorsunuz ki, bu kadar yorgunlukların içinde bir nebzede olsa Sizin kelimelerle kucaklaşıyorum.. yazmanın önemi , içtenleşmesi çok önemli.. muhakkak her yazınız da insanın kendine ayırdığı notları vardır. değerlisiniz ...medish mirzeyeva
SON KEZ VE UZUN UZUN MERHABA
MASMAVİ BİR GÜLÜŞ HALİKARNAS BALIKÇISI
KENDİME İYİ GELİYORUM
YUVARLAK DÜNYANIN DİKDÖRTGEN HAYATLARI
DURMADAN KENDİNİ HATIRLATAN TOMRİS UYAR