Ertuğrul Kürkçü – İşçinin Gücü Sermayeyi de Devleti de Yenecek
31 Mayıs 2012 - 18:07
İşçinin Gücü Sermayeyi de Devleti de Yenecek
Ertuğrul Kürkçü, hava iş kolunda grev yasağı getirilmesine dair yasanın görüşmelerinde “işçinin gücü sermayeyi de devleti de yenecek” diyerek direnişteki işçilerin yanında olduğunu söyledi.
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Mersin) – Sayın Başkan, bu grev yasağı Türk Hava Yolları işletmelerinde ve havacılık hizmetlerinde kabul edilemez. Bu sadece Türk Hava Yollarının değil, Türk Hava Yollarının yanı sıra diğer… Çünkü kamu eliyle işletilen havacılık işletmelerini kastetmiyor yani Pegasus’tan Atlas Jet’e kadar bütün havacılık hizmetlerinde grev yasağı getiriyor. Bu alanda sendikacılığı imkânsız hâle getiriyor. Özel şirketleri bir yana bırakalım. Türk Hava Yollarının muazzam başarıları yabancıların hava yolumuzu batırmak için gösterdikleri çabalara sendikalının eşlik etmesi sonucunda mecbur kalmışlar grev yasağı getirmeye. Bundan daha büyük yalan olabilir mi? Türk Hava Yolları kötü yönetilen bir şirkettir. Türk Hava Yolları geçtiğimiz yıl 2011 yılını 1 katrilyon lira zararla kapatmıştır. Bu zararın sebebi açıktır. Bu zararın sebebi işçi ücretleri değildir. Bu zararın sebebi Türk Hava Yollarının agresif, hırslı, herhangi bir hesap ve kitaba sığmayan büyüme hırsından kaynaklanmıştır. Uçuramayacağı kadar uçağı satın almış karaya park etmiştir. Bunları indirip kaldıracak hava limanları yoktur. Her gün hava yolları en az bir saat, iki saat bütün uçuşları, bütün hatları gecikmektedir, müşteri kaybetmektedir. Uçaklarını uçuramadığı için zarar etmektedir. Zarar nasıl azaltılabilir? Her kapitalistin ilk aklına gelen şey: İşçinin ücretini kısmaktır. (BDP sıralarından alkışlar) İşçinin ekmeğini elinden almaktır, işçiye yaşam hakkı tanımamaktır. İşçiyi işten çıkartmak, onun yerine makine almaktır. Bütün bunları yapınca sanırlar ki zarar önlenecek. Ama zarar böylece önlenmez, böylece önlenemez çünkü işçi olmadan hiçbir alet çalışmaz.
OSMAN AŞKIN BAK (İstanbul) – O uçaklarda kim çalışıyor?
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Devamla) – Hiçbir alet çalışmaz. Grev yapmayan işçi, işçi değildir, köledir. Bu memlekete köleliği geri getiremezsiniz, getiremezsiniz köleliği geri! (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Siz işçileri köle hâline getirmeye çalışıyorsunuz. Bilet fiyatlarına, uçuşlara mümkün olduğu kadar zam yapmak ama işçilerin ücretlerinin yerinde saymasını sağlamak istiyorsunuz. Modern dünyada işçinin elindeki müzakere silahı grevdir. Grevi olmayan işçi ücret pazarlığı yapamaz. Siz koyun gibi işçileri güdeceğinizi sanıyorsunuz, güdemezsiniz.
OSMAN AŞKIN BAK (İstanbul) – İşçilere koyun diyemezsiniz!
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Devamla) – Onu siz öyle sanıyorsunuz. O hâle getirmek istiyorsunuz.
OSMAN AŞKIN BAK (İstanbul) – İşçiler davacı olur senden.
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Devamla) – Yeter bırak tıraşı, bırak!
OSMAN AŞKIN BAK (İstanbul) – Ne biçim konuşuyorsun! Sen tıraş ol!
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Devamla) – Hem grev yasağı getiriyorsun hem de ondan sonra işçi hakkından söz ediyorsun. Utanmaz! (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Bırak, bırak, bırak!
AYŞE NUR BAHÇEKAPILI (İstanbul) – Sayın Başkan… Sayın Başkan lütfen hatibe dikkat eder misiniz?
AYŞE NUR BAHÇEKAPILI (İstanbul) – Sayın Başkan, sözünü geri alsın!
OSMAN AŞKIN BAK (İstanbul) – İşçiye nasıl konuşuyorsun?
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Devamla) – Bırak! Bırak!
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Devamla) – Şimdi, sevgili arkadaşlar, bunlar…
AYŞE NUR BAHÇEKAPILI (İstanbul) – Sayın Başkan “Utanmaz” dedi, sözünü geri alsın.
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Devamla) – Hangi sözümü geri alacağım?
BAŞKAN – “Utanmaz” sözünüzü Sayın Kürkcü…
OSMAN AŞKIN BAK (İstanbul) – Nasıl konuşuyorsun?
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Devamla) – Ee, bırak tıraşı, ne var?
OSMAN AŞKIN BAK (İstanbul) – “Tıraşı bırak.” ne demek! Sen bırak tıraşı!
OSMAN AŞKIN BAK (İstanbul) – Uçaklarda kim çalışıyor?
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Devamla) – Biz “Uçaklarda işçi çalışmıyor.” demiyoruz, “Sen işçinin grev hakkını elinden alıyorsun.” diyoruz. Aklın almıyor mu şu kadar? Kafan çalışmıyor mu?
OSMAN AŞKIN BAK (İstanbul) – Türk işçileri hesabını soracak sana!
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Devamla) – Türk işçisi bana değil sana hesap soracak, onu sen işten çıkartıyorsun, ben değil. Ben, on sekiz yaşından beri işçilerin hakkı için çalışıyorum, sen de on sekiz yaşından beri işçi sömürüyorsun.
OSMAN AŞKIN BAK (İstanbul) – Ben talebeyim, talebe…
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Devamla) – Ne talebesisin? Bırak!
MAHMUT TANAL (İstanbul) – Sen İstanbul Büyükşehir Belediyesinde ne iş yapıyordun, onu anlat bana.
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Devamla) – Sen işverenin sözcüsünüz, sen kapitalist âlemin dilisin, sen ucuz işçi çalıştırmak istiyorsun, işçilerin haklarını ellerinden almak…
OSMAN AŞKIN BAK (İstanbul) – Ben işçi çocuğum.
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Devamla) – Ben ne çocuğum? Ne sanıyorsun? İşçi çocuğuysan işçinin hakkını tanı o zaman.
OSMAN AŞKIN BAK (İstanbul) – İşçiye “Koyun” diyorsun.
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Devamla) – Ben ne dediğimi biliyorum.
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Devamla) – Siz bu grev yasağı…
BAŞKAN – Önerge üzerinde konuşmanız lazım.
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Devamla) -…farenin kuyruğundaki kapak gibi sizin peşinizi izleyecek, hiçbir yere kaçamayacaksınız.
OSMAN AŞKIN BAK (İstanbul) – İşçiler bunun hesabını soracak!
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Devamla) – İşçiler sizi gittiğiniz yere kadar takip edecekler. Bu grev yasağını size misliyle geri aldıracaklar. (AKP sıralarından gürültüler)
İşçiler… Havayollarında bundan sonra üzerinize her gün çay dökülecek, bundan emin olabilirsiniz. O uçaklara biletleriniz kesilmeyecek. İşçiler öcünü sizden şöyle ya da böyle alacak. Grev yasağı mı getiriyorsunuz, o zaman her türlü direnişi hak ediyorsunuz.
OSMAN AŞKIN BAK (İstanbul) – Ne söylediğinin farkında mısın sen?
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Devamla) – İşçiler sonunda kazanacak, direne direne kazanacaklar. Her şeyi kabul ettirdikleri gibi Havayollarındaki grev yasağını da size geri aldıracaklar. İşçiden daha büyük bir güç modern dünyada yoktur. İşçinin gücü sermayeyi de devleti de yenecek. (BDP sıralarından alkışlar)
İşçi haklarını savunmak işçilerin önündeki pazarlık yolunu açık tutmaktır
BDP GRUBU ADINA ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Mersin) – Sayın Başkan, sevgili arkadaşlar; bu trafikle ilgili mesele, cezaların artırılmasıyla çözülecek olan bir mesele değil. Trafik meselesinin kaynağında yolların kamusal oluşuyla ulaşımın özel oluşu arasındaki gerilim yatıyor. Ulaşımın özel oluşu demek, ulaşımın kâr maksatlı yürümesi, ulaşım araçlarının özel kişiler eliyle kullanılması ve kamusal ulaşım yerine toplumsal ihtiyaçların bireysel imkânlarla çözülmesinden doğan araç çokluğu, bu araçların üretiminin ve tüketiminin teşviki… Burada toplumsal yararın değil, kâr amacının gözetilmesinin yol açtığı sonuçlarla başa çıkmak için bulunmaktadır bunlar. Cezalar ile bütün bunların yıldırılması, caydırılması aslında mümkün değildir. Çünkü eninde sonunda, özel ulaşım ihtiyacına dayalı bir şehir içi ulaşım mantığı, kaçınılmaz bir biçimde, mevcut taksi kapasitesini de, ulaşım aracı kapasitesini de aşacak, bu yüzden de korsan taksicilik hep olmaya devam edecektir.
Tabii burada daha önceki maddede söz alan Sinan Aygün Arkadaşımızın değindiği nokta önemli. Gerçekten böylece hem park yerleri hem park yerlerine ödenen ücretlerin de bir sorun olduğu doğru ama onun verdiği örneğe bakarak konuşacak olursak, ekmek almaya özel araçla, sinemaya özel araçla, gezmeye özel araçla gidince, tabii o zaman ortaya çıkacak olan bu büyük hacmi hiçbir kent, ne kadar planlanırsa planlansın, kaldıramayacaktır. Sonuçta kent planlamacılığının esası kamusal ulaşımın kamusal araçlarla yapılmasını icap ettirir. Dolayısıyla, bunun gereği yerine gelmeyince, ortaya çıkacak kaosu ne park yerlerinin ücretlerini artırarak ne cezaları artırarak çözmek mümkün değil. Tıpkı bunun gibi, karşı karşıya kaldığımız bütün sorunları yasaklarla çözmek de mümkün değil.
Tekrar, daha önceki atışmalar dolayısıyla, hava iş kolundaki, havacılık işletmelerindeki grev yasağı konusunu da yeterince tartışamamış olduğumuz için bununla ilgili gerçekleri de bir kere daha bu vesileyle size duyurmak istiyorum.
Sevgili arkadaşlar, grev yasağını bize makul göstermek isteyen arkadaşlarımız diyorlar ki: Türk Hava Yollarının muazzam gelişmişliği, bunun gözümüzün bebeği gibi korunmasının icap etmesi, uluslararası hava yolu taşımacılığındaki global rekabete karşılık verebilmek için Türk Hava Yollarının grev yasağıyla donatılması gerekir yani Türk Hava Yolları işletmesinin elini işçisi karşısında özgür bırakmak tavsiye edilmektedir. Niçin? Çünkü… Bu çünkünün hiçbir rasyonel cevabı yok.
Şimdi, sevgili arkadaşlar, ben bu durumun rasyonel arka planını anlamanız için size Türk Hava Yollarının ürünü olan yani kendi yıllık bilançolarından çıkan rakamları söylemek istiyorum: 2008’de Türk Hava Yollarının bugünkü para birimiyle 1 milyar 134 milyon 126 bin 211 lira kârı var. 2009’da kârı bunun yarısına düşmüş; 559 milyon. 2010’da onun da yarısına düşmüş; 286 milyon. 2011’de zarar 1 milyar 7 milyon 542 bin 958 lira olmuş. 2012 ilk çeyrekte 29 milyon 382 bin lira zarar ilan edilmiş.
Elimizde kötü yönetilen bir işletme var. İyi yönetilen bir işletmenin kârları sistematik olarak beş yıl içerisinde 1 milyar 134 milyon 126 bin kârdan 1 milyar 7 milyon zarara dönüşemez; bunda Türk Hava Yollarının kötü yönetilmesinin açık bir sonucunu görebiliriz. Ancak bu zarara karşılık getirilen tedbir sadece Türk Hava Yollarıyla ilgili değildir; bütün hava yolu şirketlerinde grev yasağı getirilmektedir yani Türk Hava Yollarından konuşuyoruz ama bütün diğer özel hava yollarında da bu yasayla birlikte grev yasağı getiriliyor.
Grev yasağı, zararın kaynağının ancak işçi ücretleri olduğu saptamasıyla rasyonel olabilirdi, bu da irrasyoneldir. Koltuk kilometre oranlarında son beş yıl boyunca artış vardır, yani işçi verimliliği yükselmiştir. Personel koltuk oranlarında her yıl yüzde 6-10 oranında artış vardır. Bu, göreli olarak aslında personel giderlerinde düşüş, emek verimliliğinde yükseliş olduğu anlamına gelir. Son bir buçuk yıldır toplu sözleşme bağıtlanamadığı için işçi ücretlerine zam da yapılmış değildir ve işçi ücretlerinin genel maliyete oranı yüzde 19’dur; dünyanın bütün diğer gelişmiş hava yollarında bu yüzde 25 civarındadır. Yani Türk Hava Yolları aslında kendi rakipleri karşısında işçi ücretleri bakımından zaten avantajlı bir durumdadır. Peki, bu durumda bu grev yasağını neyle açıklamak mümkün olabilir? Bir tek şeyle: Hükûmet, Türk Hava Yolları Yönetim Kurulunu ve onun Başkanını işten almak yerine işçilere grev yasağı getirmektedir çünkü bu yanlış işletme planı, yanlış hesap Bağdat’tan dönecektir. Binali Yıldırım, Ulaştırma Bakanı, daha geçen gün, on gün önce gazetecilere verdiği beyanatta şunu dedi ki: ”Havalimanlarının kapasitesi bizim Türk Hava Yollarının taşıma planlarına uymuyor. En iyi şartlarda gecikmeleri otuz ila kırk dakikaya indirebiliriz.”
Sevgili arkadaşlar, Yeşilköy Havaalanı için konuşuyoruz. Yeşilköy Havaalanı ya da Atatürk Havalimanı demek, aslında Türkiye’ye gelen, giden yabancı yolcu miktarının yarısının inip kalkması demektir. Atatürk Havalimanı’na gelen yolcuların hepsinin en az ortalama otuz dakikalık gecikmeyle uçacak olmaları demek, onların başka hava yollarına yönlerini dönmeleri demektir. Ben şahsen, Türk Hava Yollarıyla Ankara’dan İstanbul’a gidip gelmeye çalıştığım her durumda Atatürk Havalimanı’nda en az iki saat geciktiğim için şimdi Sabiha Gökçen Havalimanı’nı tercih etmek zorunda kalıyorum. Orada da Türk Hava Yollarının uçakları olmadığı için, başka uçaklarla uçmak zorundayım. Basit, bir tek milletvekilinin Ankara-İstanbul uçuşlarına baktığınız zaman bile bu plansızlığın sonuçlarını görebilirsiniz. Burada, hırslı büyüme stratejisi, ayrıca bu arada -satın alınan ve bütünüyle zarara yazılan- Bosna Hava Yollarının satın alınması, bunların tamamı bu zararın gerisindeki nedendir.
Şimdi, burada biz bunları anlatmaya çalışırken bize ikide birde sataşarak bu gerçeklerin üzerini örtmek kabil değildir. Bu işletme hatalarını ortadan kaldırabilmek için de işçilerin grev yasağının herhangi bir anlamı yoktur. İşçilere getirilecek grev yasağının işçilerin iş güçlerine, çalışma güçlerine aşırı yüklenme dolayısıyla, uçuş güvenliğine, hava yolu güvenliğine olumsuz etkileri olacağını ve -isterseniz bana “baykuş” deyin- Türk Hava Yolları uçaklarının önümüzdeki yıllarda, bu aşırı çalışma, aşırı yorgunluk dolayısıyla birçok musibetle karşı karşıya kalacağına iddiaya girebilirim.
Gelin, buradan dönün arkadaşlar. Bunun bize katacağı bir şey yok. Diyelim ki, Hava-İş Sendikası, Türk Hava Yollarını öylesine sıkıştırdı ki işçi ücretlerine iki yıl için yüzde 15 zam aldı. Bunun genel maliyete yansıması yüzde 1 bile olmayacaktır. Türk Hava Yollarının zararının kaynağı işçiler, işçilerin grev hakkı değildir. Türk Hava Yolları kötü yönetilmektedir.
Öte yandan, Türk Hava Yollarına tedbir olarak getirilen önlem esasen özel sektörü de korumaktadır netice olarak ve burada bir millî mugalata içerisinde, millî hava yolumuz vesaire…
Arkadaşlar, bu devlet kapitalizmidir, bunun adına ne derseniz deyin. İşçiler o uçakların sahibi değildir, işçiler o uçakların mülkiyetine sahip değillerdir. Başka bir kolektif mülkiyet, kolektif kapitalist mülkiyet altında çalışmaktadırlar. O nedenle, işçilerin haklarını savunmak isteyen, işçi haklarından söz edenin yapacağı tek şey vardır, işçilerin önündeki pazarlık yolunu açık tutmak. İşçilerin ücretlerini artırmak dışında, ücretlerini ekmek fiyatıyla eş değer kılabilmek bakımından grevden başka ellerinde silah yoktur. Bu silahı işçilerin elinden aldığınızda işçileri vurmuş olduğunuzu sanırsınız ama çok yanılırsınız. Bununla aslında Hükûmet kendi ayağına ateş etmektedir, işçi sınıfını bütün sektörlerle birlikte mücadeleye çağırmaktadır. İnanın bana, ilk kez, Türk Hava Yollarının bu mücadelesiyle birlikte hakikaten küresel bir şeyle karşı karşıya kalacağız…
ERTUĞRUL KÜRKCÜ (Devamla) – …ama bu, sandığınız gibi bir küresel sermaye rekabeti değil, dünya çapında, bütün havacılık işçilerinin Türk Hava Yolları işçilerinin yanına geçmesi, gerçekten enternasyonal bir sivil mücadelesiyle boy ölçüşmeniz olacaktır. Bu ölçüşmeyi kaybedeceğinize dair sizinle iddiaya girmeye varım. Bir dahaki yıl yeniden konuyu görüşeceğiz.
Bir kere daha bunu gözden geçirin, hâlâ vakit var, bu kanunu geri çekebilirsiniz. (BDP sıralarından alkışlar)