..Biz ki her dem yeniden doğarız; bizden kim usanası: Gevezelik...
Blogla aramda kara kedi var bu aralar..Yabancısı değilim bu sinamekiliğimin. Öncesinde de oldu böylesi zorlanmalarım. Sonrasında da olacağından eminim. Neyin öncesi neyin sonrası bu kardeşim diye soran olmaz umarım..olursa yok çünkü buna cevabım...
Elim varıp dilim sürçse de yazayım diyorum ama, çözülmeyi bekleyen bir dolu ıvır zıvır konu varken kafamda odaklanamıyorum kendime. Ha bu arada sözün en başında karakediden dem vurmuşum ya..şimdi bir tekme savurmuş gibi hissettim o güzel varlıklara..yok vallahi onlarda bir kusur, kusur onlara o yaftayı yapıştırabilenlerde bence. Kötü düşünceli insanların kötü düşünceleri çeker kötülükleri aslında. Ne var ki onlar bunu bilmezler. Onlar da uğurlu tıpkı benim pisim gibi.. Söz açılmışken şu benim uğur pisimin neden uğurlu olduğunu anlatıvereyim mi? Anlatayım da konuyu biraz daha dağıtayım. Ortada konu monu yok ama olsun, ben yine de onu dağıtmakta bir sakınca görmüyorum bu gece.
Efendim, benim uğur kedimin ismi teyzemin kedisinden gelmekte. Ancak, uğurlu olmasının sebebi şefkât, sevgi, ilgi, anlayış ve sabır ile ilintili...Çok kısa oldu ama, sözü nasıl açmalı, bilemedim. Öyle işte..şefkât, sevgi, ilgi gösterdiğinizde sizden olmayana, ister istemez anlayış ve sabır geliyor sonrasında. Ardından geri kalan herşeyin sizden olduğunu görüyorsunuz ki, bakan gözleriniz başka biçimde görmeye başlıyor dünyayı. Siz adına ne derseniz deyin, yerine kimi koyarsanız koyun kısacası benim uğur/lu dediğim, sizi dünyaya aşılayan bir tür sevgi nesnesidir. Bu kadar...
Yarın eve bir ordu gelecek ve her yanı kırıp, pisletecek. Onlar rahatça kırsınlar diye evi boşalttım ben de. Onlar rahatça pisletsinler diye evi temizledim önce. Çok yorgunum..bacaklarım sızlıyor. Yani yazının başında söz ettiğim sinamekiliğim, yorgunluğumdan biraz da..Bu sayfayı dinlenmek için açmıştım, biraz gevezelik iyi geldi.
(Yazının başıyla sonu arasındaki bütünlüğü sağlamak için yaptığım manevrayı pek beğendim ben, umarım sevgili arkadaşlarımın da gözünüzden kaçmayacaktır.)
Görüşürüz sonra, görüşebilirsek. Hepinize sevgiler.
Gönderen ayferbilici zaman: 22:51
Kolay gelsin arkadaşım,Allah yardımcın olsun...
Ne diyeyim, elimden gelen bu...
1 Şubat 2010 13:17
Ben bugüne kadar bu kadar başı bir yerlerde... sonu başka ülkelerde(!) gezinen ama sanki birleşmeseler de olurmuş gibi okumaya sunulan bir yazı daha okumadım.. Yani, Yazanın ruh durumunu, uğraşsa insan bu kadar güzel ayan beyan gözler önüne seremezdi.. Belki de kısa bir geçmiş öncesi aynı damdan düşen kişi olarak halden bildiğimdendir..
Sonu çok güzel sevgili Lodoscum.
sonu çok güzel..Bu kesin!! Halbuki nice yıkıntılardan galip pozunda mağlup çıktığımızda sonu güzel olmayan daha beter yıkıntılarda yaşadığımız düşünülürse... bana hak veren çok olacaktır eminim!!
Bu arada benim ev otelden ucuzdur!!! :)
Sevgili Tufan, gönderdiğin dua bana yetti...Çok sağol arkadaşım.
Sevgi ve saygı benden.
1 Şubat 2010 21:05
Asıl yıkımları düşününce size hak vermemek mümkün değil.
Ama benim canım hocam..
üzerimdeki tozları savurtan kahkahalar attırdınız bana:))
Siz var ya..benim canımsınız:)
Verdiğiniz moral ilaç gibi geldi.
Bu arada:) dünyanın en korkak kedisi benim evdeyken onu bu şartlarda yalnız bırakmam çok zor..
Yoksa ben evi terkedip sizin eve çoktaaan kaçmıştım!
1 Şubat 2010 21:29
kolay gelsin diyorum :)))sevgi ve dostlukla...
Teşekkür ediyorum sevgili arkadaşım:)
Manevra çok güzeldi:)
Bu arada ben yorum yazana kadar yorgunluğun geçmiş dinlenmişsindir umarım:)
4 Şubat 2010 23:05
Henüz fırsatım olmadı ama, haftasonu dinlenebileceğimi umuyorum..
hani ben senin canındım???? lodosta kayboldu kayık!!! Nerelerdesin???
Benim canım hocam, kitabınız dün elime geçti! ve akşam okurken sizi, aynen şu ifade ile demiştim ki: "benim canım hocamın" imza günü olur da ben atlarsam ne yaparım?
Sonra az önce..içimden birisi! bana ısrarla -bak şu maillerine- dedi.
Siz benim canımsınız işte..ben size daha ne diyeyim:)
Hocam evde hiçbir eşya yerinde değil, kullandığım izinler nedeniyle işte işler birikiyor..hiç bir yana bakamıyorum.
Ama çok az kaldı. Son cilalar son rötuşlar...
23 Şubat 2010 16:15