Acayip Bir Bora, 21 Şubat 2010
Demirlediğimiz yer kuzeye açıktı. Bir anda büyüyen dalgalarla teknenin başı suya girip çıkmaya başladı. Kıçımız karaya dönmüştü. Elli metre kadar arkamızda adanın kayalıkları uzanıyordu. Demiri kontrol etmek için baş üstüne gitmek istedim. Ama buna imkân yoktu. Rüzgârın savurduğu yağmur taneleri mermi gibi yüzüme çarpıyordu. Ultra marka demirimiz bu güne kadar taramamıştı. Bu sefer de Uzaklar’ı bırakmayacağını umarak havuzluğun kuytusuna sığındık.