Özlem duyulanlar / Aile / Milliyet Blog
Hele ağabeyime kavuşmak ona verdiğim sözü yerine getirmek çok önemliydi. Sinan seni şimdiden çok özledim, hergün birkaç sefer telefonlaşmamıza rağmen özledim seni.
Sinan bu yazıyı yazacak durumda değilim fakat yaşadıklarımı aktarmak istedim. Şu anda atak geçirdiğime, hocamla konuştuktan sonra iyice inandım. Ama buda geçecek ya, hiç umurumda değil, nasılsa? geliyor ve de geldiği gibi gidiyor. Ne kadar iz bıraksada beni terk ediyor ya önemli olanda bu.
Ya! ben kafama takmıyordum sizlere de bunu anlatmak için oturmadım laptopun başına.
Çok güzel, bitmesini hiç istemediğimiz bir hafta geçirdik. Pardon ben bir hafta kaldım, Ayşe ve Ahu iki gün bir gece, A ise iki gün iki gece kaldı.
Ağabeyim işteykan ben teyzeme gittim. Fatoş'a gittim kızlar gelene kadar onlarla beraber oldum. Bir hafta ne de çabuk geçmişti.
Haftasonu, önce Ayşe ve Ahu geldi. Sonra Aslı da katıldı. Onları çok seviyorum, sanırım onlarda beni.
Biliyor musunuz? kafamı toparlayamıyorum. Ne kadar atakları umursamıyorum desemde aklıma takılıyor. Daha aldığım kilolardan kurtulmamışken yenileri gelecek.
Ama bu arada kızlarla gene beraber olacağım. Çünkü tedavi için İzmir yolu gözüktü bana. Bekleyin kızlar en geç salı akşamı yola çıkacağım.
Neyse Karaman'dan ayrılmak bize çok zor geldi, yani sevdiklerimizden.......
En önemliside, mezar ziyaretleri. Anam babamdan önce kayınpederimi ziyaret etmek kısmet oldu. Son pazar günüde anam ve babamı ziyaret ettik. Ama hiç ağlamadım çok metanetliydim çünkü bir gece önce yeterince ağlamıştık Ahu'yla, sanki gözyaşlarımız kurumuştu.
İşte bu kısacık gezimizde bitti gitti üstünden bir hafta bile geçti.
Sinan ağustos onbeşte ordayız bekle bizi.
TOZPEMBE TATİLLERE ULAŞMAK UMUDUYLA.