Tarih: 5.8.2018 16:25:44 / 2891okunma / 1yorum
Sizi, bundan 30 yıl öncesine götürmek istiyorum. Bir takım adamlar, bir takım kuruluşlar “Boğaz köprüsüne hayır” demişlerdi.
1969 seçimlerinde Türkiye´yi köy köy şehir şehir dolaşarak, “Boğaz Köprüsüne hayır” diye haykırmışlardı. Gerekçe olarak ta iki safsata ileri sürmüşlerdi.
1- “Zap suyunun köprüsü yok; Boğaz köprüsü kuruluyor!”
2- “Zenginlerin arabası gelip geçsin diye boğaza köprü yaptırılıyor”
Günde üzerinden ancak 5 öküz arabasının geçeceği Zap suyu köprüsü ile üzerinden en az 100 bin otomobilin geçeceği Boğaz Köprüsünü bir tutan karanlık kafa, gerici kafa, yobaz kafa, bütün Türkiye´yi adete ayağa kaldırdı. Hakkari ilimizin Zap suyuna köprü yalımasın mı? Elbette yapılsın. Ama Zap suyuna köprü yapılması için İstanbul köprüsüne hayır diyen çağ dışı kafalar, betonarme kafalar, bizim milletimi hep kafa kola alıyorlar.
Birinci köprüden 15 yıl sonra 2. Bir Boğaziçi köprüsü daha yapıldı. Aynı karanlık kafalar, göğü yumruklayarak tekrar sokaklara döküldüler. “İkinci köprüye hayır! Yeni köprüye hayır!” dediler. İnönü stadyumunun taş duvarlarına iki metre uzunluğunda kapkara harflerle yazdılar.
“Köprüye hayır! Köprüye hayır!” Aziz İstanbul halkı büyük bir çoğunlukla köprüye hayır diyenlerin arkasında oldu. Bugün Boğaza üçüncü bir köprü veya bir tüp geçit düşünülüyor. Bugün iki boğak köprüsünden sadece birisi , sadece bir saat trafiğe kapatılsa İstanbul felçli bir hasta gibi kıpırdayamaz olur. Çağın, yüzyıl gerisinde kalan bu kafalar, sadece “Köprüye hayır!” demediler. Yabancı sermayeye de, Televizyona da, barajlarımızın yapılmasına da, çimento ve şeker fabrikalarımıza da şiddetle karşı çıktılar.
Bunlar bizim müzelik kelaynak kuşlarımızdır. Sovyetler Birliğinde Stalin ve Lenin bütün heykelleri paramparça edildi. Marksizm´in bir çıkmaz sokak olduğunu görmeyen kalmadı. Ama ne kadar hazin. Bizim Türkiyeli Markizler “İstemezük” çığlıkları ile hala ortadadırlar. Bunların ağababaları Nazım Hikmet, Yakup Kadri Karaosmanoğlu´na yazdığı hicviyede demişti ki “Şapka çıkarmam konuştuğun dile, Düşmanıyım asaletin kelimelerde bile.”
Nazım Hikmet kafasında olanlar bizim asil kelimelerimizi anlatılmaz bir düşmanlık duyuyorlar. Şimdi biz keme ve nasıl anlatmalıyız ki yaşayan Türkçe ´ye, yani asıl kelimelerimize düşman olanlar ”Köprüye hayır, Televizyona, yabancı sermayeye, baraja hayır” diyen geri kafalardan bin kat daha tehlikelerdirler.
Ve şimdi biz, çilemizi kime anlatmalıyız ki Türk´ün ve İslam´ın bütün mukaddeslerine düşman olan bu zavallı kafaların uydurma dil siyasetlerine, bizim mukaddeslerimize saygılı görünene bazı gafillerde şapka çıkarmaktadırlar.
Dün “Köprüye, televizyona, yabancı sermayeye hayır!” diyenler, etraflarına büyük kalabalıklar toplamışlardı. O kafalar bugün Türkiye´de, yaşayan Türkçeye düşmanlık duyuyorlar. Ve yine etraflarına kalabalıklar topluyorlar, kime yazıklar olsun diyeceğiz? Fareli köyün kavalcılarına mı yazıklar olsun diyeceğiz, yoksa onların uyduruk kaydırdık kelimeleri ile konuşup yazan bizim cahiller ve gafiller yığını mı? Söylerimsiniz lütfen?
Vay bize! Vaylar bize!
Anahtar Kelimeler: DÜŞMANIYIM, ASALETİN, KELİMELERDE, BİLE