OBISP: yanlızlıktan çıldırmadan önce...
[ekşi duyuruda arasıra birbirine benzeyen hayattan umutsuzluk duyuruları görüyordum. kendilerini, ve yaşamlarını bu kadar güzel ifade eden yardım çağrıları bir gün internetin derinliklerinde kaybolur diye arşivlerdim. her gün bir tane paylaşmak niyetindeyim.]
öncelikle belirteyim, insanlarla konuşmayı pek sevmiyorum,belirli sayıda az ve öz konuştuğum kişiler var, yıllardır arkadaşlarım olanlarla bile paylaştıklarım kişisine göre değişir çünkü yargılanmaktan ölesiye korkarım ve azıcık bile farketsem ilişkilerimin dengesini bozar. yani işin özeti yeni arkadaşlıklar peşinde değilim.
Ancak yanlız yaşayan biri olarak bir parça da yanlızlık çekiyorum. üstelik arkadaş grubumdan uzak bir şehirdeyim. çalışma saatlerimin dışında, günüm biraz uyku, akşam bilgisayarda yabancı dizi izlerken örgü örme şeklinde geçiyor. aslında tek eksiğim sevgilim (yani zaten daha önce de insan ilişkilerim zayıftı sevgilim yanımdayken sorun yoktu umursamıyordum), ama şu sıra biraz long distance ilişki şeklinde yürüyor işler. ayda bir kez ziyaretine gidebiliyorum. 2 senedir böyle daha bir 2 senemiz var.
bulunduğum ilde çok güzel bir sahil şeridi var yürümelik ancak melankolimi artırıyor ve ağlamaklı oluyorum yanlızken. ayrıca yanlış insanlara kapılıyorum ve onların sağladığı sahte yanlız olmama duygusu yüzünden kendimi daha çok mutsuz ediyorum.
Çoğunlukla sevgilimin durumu yüzünden çokça mutsuzum. Mutsuz olduğumu arkadaşlarımla paylaşamıyorum, paylaştığımda bir etkisi de olmuyor. Çok kez intihar aklımdan geçiyor, eskiden ürperirdim ama bir kaç kez rüyamda öldüğümü gördüm farklı şekillerde ve artık ölümün o kadar korkunç olmadığını düşünüyorum.
bu yanlızlık duygusunu nasıl ve ne gibi şeylerle atlatabilirim? ne yapsam? bi akıl verin?
cinna monster #331656