Diyanetin “Din-i Mübin-i İslam” Hutbesini okumayanlar! | Hep düşünür, bazen yazar | Ubeydullah Göktekin
Home / Bana Dair Günlüğüm • Gündem / Diyanetin “Din-i Mübin-i İslam” Hutbesini okumayanlar!
Din-i Mübin-i İslam hutbesi, diyanet işleri başkanlığı, diyanetin hutbesini okumayan din görevlileri, prof. dr. mehmet görmez	Bana Dair Günlüğüm, Gündem Leave a Comment
Diyanet’in bugünkü Cuma hutbesinden:
“Önümüzde Peygamberimiz gibi büyük bir rehber varken, kurtarıcı beklentileri içerisinde, kıyamet alametleri üzerinden bir din ihdas etmek asla kabul edilemez.”
” “karmakarışık rüyalar” üzerine asla bir din bina edilemez. Allah’ın açık hükümleri dururken, heva ve heves eseri olan rüyalarla amel edilemez. “
Diyanet İşleri Başkanlığımızın güzel çıkışları devam ediyor. Özellikle 15 Temmuz sonrası ciddi bir ivme yakalayan Diyanet Prof. Dr. Mehmet Görmez hoca ile tüm İslam dünyasının sesi haline gelmeye devam ediyor.
Başkanlığın 28 Ekim 2016 tarihli hutbesini neredeyse nefes almadan pür dikkat dinledik. Yıllardır rüyalar ve bir çok hikaye üzerinden anlatılmak istenen din algısını yıkan bir hutbeydi.
Okumak cesaret meselesiydi!
Dinlerken de aklımdan geçen soru. Acaba bu hutbeyi tüm din görevlileri okuyabildi mi? Okuyamadı ya da bilinçli okumadı ise neden okumadı? İnsan aklına geliyor böyle sorular.
Peki Diyanet bu ve benzeri hutbelerle neyi amaçlıyor? Amaçlarının bir tanesinde bu ve benzeri hutbeyi okumayan din görevlilerini tespit etmek olacak mı? Bunlar üst seviye görevli ise bunlarla ilgili bir kanaati olacak mı?
Lafın özü başkanlığımızın bu çalışmalarını takdirle karşılayan birisi olarak söylüyorum. Bu ve benzeri konularda ki hutbeleri okumayanların tespit edilerek gerekçelerini öğrenmelerini rica ediyorum. Bu kadar çok beladan sonra bugünkü hutbe konusuna zıt düşünen görevlilerin tekrar gözden geçirilmesini talep ediyorum.
Bir an önce Kur’an ve sünnet yolunda buluşarak başka kapılardan bir şey beklenmeyen bir din anlayışı inşa edilmeli. Kendisine davet eden değil, Allah’a davet eden bir din anlayışının hakim olduğu, ayrıştıran değil birleştiren bir İslam kardeşliği olmalı. Tevbeyi bir kuldan alan-veren değil, yalnızca Rabb’e tevbe edilen bir ümmet ortamı tesis edebilmek dileğiyle…