ÇIKMAMIŞ CANDAN UMUT KESİLMEZ Web Tasarım plastikkuskonmaz Kuşkonmaz Bariyer Tekirdağ çilingir Kuş Kovucu Tekirdağ yat turu Tekirdağ web tasarım Plastik Kuşkonmaz İş Elbiseleri
ÇIKMAMIŞ CANDAN UMUT KESİLMEZ
Çok sıcak bir yaz günüydü. Urfa ya Eski Halfeti ilçesine gitmiş çekeceğimiz sinema filminin bazı sahneleri için baraj suyundan dolayı boşaltılmış eski taş yapı evlere bakmış ve arabayla geri dönüyorduk.
Yolda gelirken birlikte film çekeceğimiz iki kardeşin kendilerinden küçük olan kardeşi onları aramıştı. Bozulan arabası için yardım istiyordu.
Yaklaşık kırk beş dakika sonra biz Gaziantep’in girişinde geniş caddesi olan bir yere gelmiştik. Yeni yapılmış sitelerin bulunduğu yerde cadde kenarında arabası bozulan arkadaşın yanına gelmiş arabanın kaportasını açıp arızayı gidermeye çalıştık. Bütün çabalar sonuçsuz kalmıştı nihayetinde. Arabanın motor suyunun altı iyice delinmiş ve içinde bir damla su bile kalmamıştı.
Pazar gününü olduğundan sanayi kapalıydı ve arkadaşlarda eş dost tamircileri arayıp yardım istemeye başlamışlardı. Ben de kaldırımda çokça büyük olmayan bir ağacın gölgesinde serinlemek için oturdum ve tütün tabakamdan bir sigara sardım. Hem sigaramı içiyor hem de can sıkıntısından çekeceğimiz korku filmimin senaryosunun sayfalarına rast gele bakıyordum.
Beklemekten dolayı can sıkıntım geçmeyince elimdeki senaryoyu çantama koydum ve yola doğru baktım. Tam sırada arabaların gidiş yönün tersinden uçan bir serçe hızla gelen bir arabanın camına çarptı ve kaldırıma yakın olan arızalı aracın önüne düşerek yerde debelenmeye başladı. Yerimden kalkıp ona doğru gitmemle serçenin çırpınarak arabanın altında kaybolması bir oldu.
Aracın altına iyice baktım gölgeden midir yada serçenin kaldırımla uyumlu renginden midir kendisini bulamadım. Sağına soluna bir daha baktım yok serçe kaybolmuştu. Sonunda sıcak havanın etkisi ve yorgunluktan pes ederek gidip yine ağacın gölgesinde oturdum. Ama aklım serçe deydi nasıl oldu da çırpınan serçe kayboldu. Kendi kendime ya şaselerin oralarda bir yerdedir ya da uçup gitmesini görememiştim. Sonuç ne olursa olsun o hızda bir arabaya çarpan ve bir lokma canı olan serçe fazla yaşayamaz diye düşündüm.
Serçenin ölmüş olabileceği düşüncesi bende rahatsızlık yaratmış ve çocukluk günlerimi bana hatırlatmıştı. Çocukluğumun köyde geçen demlerinde biz çocuklar toplanır yazın sıcağına aldırmadan serçe avına çıkardık. Ne taş evlerin çıkıntılarına, ne kerpiç damların üstlerine ne de su kuyusunun girişindeki taşlı bölmelerinin boşluklarına bakılmadık hiç bir yer bırakmazdık. Ve şimdi annemin serçelere dokunmamız yönünde söylediği sözler aklıma gelmişti. Ona göre serçeler bize yalvararak xwena mı kevçiya ke, gunehe mı xaniya ke hun jı mı çıdxwazın(bir kaşık kanım, bir ev kadar da günahım, siz benden ne istiyorsunuz) diyorlardı. Biz yine de anneleri dinlemez kendi bildiğimizi okurduk Çocuklukluk hallerin masum ve zalim yönleri mi vardı acaba?
Aranılan yerlerden tamir için hiç bir yerden olumlu cevap gelmemişti ve aracıda orada bırakmak istemiyordu arkadaş. En sonunda delinmiş su deposunu su doldurup kontrolü bir şekilde aracı oradan götürme fikrinde hepimiz birleştik. Biraz ötede bulunan bir marketten bir kaç tane beş litrelik su alındı. Ve yolda su azalınca takviye yaparak yol gidilecekti.
Bir su bidonunu depoya boşaltık ve ben de yere eğilerek arabanın ne kadar su kaçırabileceğine baktım. Eğilmemle şaşkınlığım şaşkınlığım bir oldu. Kaybolan serçe aracanın her iki lastiği arasında döktüğümüz sudan oluşmuş küçük su birikintisinde banyo ediyor bir yandan da sarı gagasıyla su içiyordu. Çok sevinmiş ve mutlu olmuştum o anda. Az sonra serçe arabanın altında çıkıp kanat çırparak uçup apartmanların çatıları arasında gök yüzüne doğru uçmuş ve gözden kaybolmuştu.
Çıkmamış candan umut kesilmemesi gerektiğini yaşam bana bir daha göstermişti.