Bakmak ile gӧrmek arasındaki ince çizgi
By Tülay / 16/03/2016 / Uncategorized / Yorum bırakın
Colomina için sınır özel ve kamu, iç ve dış arasındaki hattır. Ӧzellile Adolf Loos ve Le Corbusier’in tasarımlarını ve iç mekanlarını inceleyerek, Colomina mimarlığın reklam ve fotoğraf gibi kitle iletişim araçları üzerinden etkilendiğini savunur. Bu ӧrnekler üzerinden iç mekan ile dış mekan arasındaki sınırı ve de ilişkiyi tanımlamaya çalışıyor. Mahremiyet ve kamusallık arasındaki bağı açıklamaya çalışıyor. Sorguladığı aslında bir ‘evi’ nasıl inşa ederiz ve anlamı nedir? Kamusal alandan bir kaçış mıdır ev, yoksa toplumun bir parçası mıdır?
Bana gӧre şu sorular ӧnemlidir. Neden bu iki mimar üzerinden açıklamaya çalışmış Colomina? Eğer okumadaki başka ӧrneklendirmeler üzerinden de gitseydi, farklı bir kritik getirebilir miydi savunduğu mahremiyet-kamusallık sınırına? Mahremiyet ve kamusallık arasındaki ‘semi-private’ alanlara nasıl bakıyor? Bugün bu sınır nasıl ve neye gӧre ӧlçülüyor?
Çok daha kapsamlı ve ağır bulduğum Berger’in okumasında yazara gӧre herşeyin bir siyasi anlamı vardır. Gӧrdüğümüz şeyler, bildiğimiz ve inandığımız şeylerden etkilendiğini savunuyor. Bakarken kendimizce ӧnemli (veya kültürümüzce ӧnemli olduğunu düşündüğümüz) olanları filtreliyoruz. Bunu Ortacağ’dan ӧrneklendirme ile yapıyor.
Ortacağ ve eski resimleri çokca kullanarak ressamların belki de bir defa gӧrdükleri şeye kendi yorumunu katarak kaydettiklerini sӧylüyor. Dolaysıyla gӧrmenin subjektif birsey olduğunun altını çiziyor. Bunun üzerine şimdiki zamanda o resimlere baktığımız zaman, biz bile tekrardan kendi yorumumuzu katarak yeni bir yorum çıkarabiliriz. Anlaşılıyor ki, kültürel gӧrelilik arkasına saklanan sanat tarihçilerini ve eski resimleri yorumlama çabasını bu ӧrneklendirmelerle Berger bozuyor.
Beatriz Colomina, Mahremiyet ve Kamusallik