İSMAİL HAKKI YAVUZYİĞİT - VİRÜS HERKESİN İÇİNİ DIŞINA ÇIKARIYOR - Sakarya Kuzey Gazetesi | Karasu ve Kocaali Haberleri | Sakarya`nın doğru yönü.
İnsanların içinde gizledikleri ya da en azından gizlemeye çalıştıkları duygularını (iç yüzünü) tüm çıplaklığıyla ortaya seren bir süreç yaşanıyor tüm dünyada. Neresinden tutarsanız tutun elinizde kalan bir hal söz konusu.
Henüz daha virüsün başlangıcı aşamasında başlayan söylemlerle toplumun öncelikle haberdar olmaları muhtemeldir ki uzunca bir süre tüm dünyada engellendi ve tabiri caizse örtbas edilmeye çalışıldı.
İlk görüldüğü yerlerde gerekli tedbirler de büyük bir ihtimalle bu söylemlerden ötürü tam manasıyla uygulanmak yerine bekle ve gör politikaları uygulandı. Hızla yayılan virüsten ötürü yoğun ve trajik ölümler gerçekleşmeye başlayınca da halk üzerinde uygulanmaya konan değişik kısıtlamalara gidildi.
Vaktinde harekete geçilmemesi ve gerekli tedbirlerin artık bir işe yaramamasındandır ki muhtemelen çok kısa bir süre zarfında tüm dünyaya yayılmıştır bu virüs. İstisnalar hariç olmakla beraber ülkeler bu süreçte oldukça büyük kayıplar yaşamıştır ve daha ne kadar yaşanacağı da tam bir muammadır aslında.
Bu süreçte nelerle karşılaşıldığını hatırlatmak gerekirse; kimi ülkeler uzun bir süre virüsün görülmediğini söylediler mesela. Kimi ülkeler sürü bağışıklığı kazanılması umuduyla uzunca bir zaman hayatın normal mecrasında akmasına fırsat vermek istediler fakat özellikle yaşlı kesimlerde yaşanan ölümlerden ötürü hayal kırıklığı yaşattılar.
Kimi ülkeler virüsün yayılma hızını ve ölümleri göz önüne alarak ilk andan itibaren ve aylar sürecek şekilde yürüttükleri bir sokağa çıkma yasağını uygulamaya koydular. Bu durumdaki ülkeler virüsün hızlı yayılmış olmasından ötürü özellikle yurtlarda kalan öğrencilerin evlerine yani ülkelerinin her köşesine gönderilmesi sonucu aslında farkında olmadan virüsün tüm ülkeye yayılmasına sebep olmuşlardır.
Uygulamalardaki farklılıklar ve politik, sosyolojik ve ekonomik tercihlerinde etkisiyle öncelikle o kararları veren ülkelerin insanlarını ardından da virüsün bulaşma yollarının açık olmasından dolayı ister istemez tüm dünyayı hala etkisi altında tutmaktadır.
Tedbir almak için istekli ve kararlı olan ülkeler uygulamalarda büyük zorluklar ve toplum içerisinde de gerginlikler yaşanmasına zemin hazırlamıştır. Özellikle sosyokültürel açıdan yeterince gelişmemiş ve eğitim seviyesi açıdan yetersiz kalan ülkelerde tam bir insanlık trajedisi yaşanmaktadır. Sokağa çıkma yasağından tutunuzda, sosyal mesafe ve maske kullanımı konularında birçok sıkıntılar yaşanmaktadır.
“Bana bir şey olmaz” dan tutunda, karşısındaki insana bu virüsü bulaştırma ihtimalini dahi takmayan toplumlar söz konusu. Hal böyle olunca yer yer bireyler arasında, yer yer toplum kesimleri arasında ve ne yazık ki yer yer de kamu görevlileriyle karşı karşıya gelindiği durumlar yaşanmaktadır.
Virüs aslında en büyük yıkımı tamda toplumun sosyokültürel yapısında yapmaktadır kanaatindeyim. Uygulanması şart olmakla beraber aslında bir nevi tecrit anlamına gelen sokağa çıkma yasakları artık insan psikolojisini etkiler bir hale gelmiştir. Neredeyse aynı evde, aynı işyerinde, aynı mahallede, aynı şehirde, aynı ülkede ve dahi aynı dünyada yaşayan insanlar birbirine öcüymüş gibi bakmaya ve öyle davranmaya başladılar. Birbirinden ürken, çekinen ve belki de maalesef tiksinen insanlar topluluğuna dönüşmekteyiz.
Durumun ne derece ürkütücü bir hal aldığını ifade edebilmek adına örnekleme yapmam gerekirse; eskiden toplum içerisinde bir kişi hapşırdığında “çok yaşa” denirken artık neredeyse korkunç bir tehlikeymiş gibi davranılıyor o kişilere. İnsandan önce insanlığı öldürüyor bu virüs gibime geliyor.