Yazan Fikir Tankı Editörü 23 Kasım 2018
Okunma 897 kez
Afganistan Devlet organlarında Afganistan Türklerine, nüfus oranlarıyla kıyaslandığında son derece az yer verilmektedir. Genellikle de Türklere yetkileri kısıtlı, sembolik mevkiler verilmektedir. Eğer Afganistan Türklerine önemli bir görev verilecekse de milli bilince sahip olmayan, milleti ve Türklük umurunda olmayan ve kendi geçici yararına düşkün kişiler o göreve getirilir. Böyle bir kişi örneğin Afganistan Türkleri adına önemli bir yere gelse de O’nun Türkler için bir şey yapacağı söylenemez.
Afganistan Türklerinin siyasi ve askeri elitleri suikast ve şüpheli saldırılar ile ortadan kaldırılmakta/ kaldırılmaya çalışılmaktadır. Bunu en iyi anlatan örneklerden bir tanesi, Org. General Raşit Dostum’a Faryab İlinde yapılan saldırıdır. Bu saldırı ile ilgili General Raşit Dostum isim vermeden Afganistan İstihbarat Başkanı ile Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreterini suçlamıştı. Suikastlar bir tarafa uyduruk hikâyelerle keyfi bir biçimde Türk büyüklerinin Merkezi Hükümete bağlı güçler tarafından gözaltına alındığı da görülmektedir. Örneğin geçtiğimiz Temmuz ayında keyfi bir şekilde gözaltına alınan Faryablı Türk komutan Nizamettin Kaysârî hala gözaltında tutulmaktadır ve üstelik geçen dört aya rağmen mahkemeye de sevk edilmemiştir. İddia edildiği gibi suçlu olsaydı mahkemeye çıkarılması gerekirdi ki terör örgütü Taliban’a karşı milletini savunmaktan başka hiçbir suçunun (!) olmadığı bütün Türkler tarafından bilinmektedir.
Afganistan Türklerinin yoğun olarak yaşadığı Kuzey Afganistan’a Merkezi Hükümet ciddi yatırımlar yapmaz. Yani Afganistan Türkleri bir şekilde bütçeden gereken payı alamamaktadır.
Afganistan Türklerinin yoğun olarak yaşadığı Kuzey Afganistan, eğitim imkânlarından da devletten gereken desteği alamamaktadır. Eğitimle ilgili konuyu biraz açmakta fayda var. Zira Afganistan’da Türklerin bölgelerindeki okullardaki imkânlar diğer bölgelere nazaran son derece düşüktür. İmkânsızlıklar içerisinde bütün zorluklara rağmen liseyi bitiren Türk çocukları, daha iyi imkânlarla liseyi bitiren diğer bölgede yaşan Afganistanlı çocuklar kadar yüksek öğretime giriş sınavında başarılı olamaz. Ve böylece Türklerin yüksek öğretimden yararlanmaları da kısıtlanmış olur.