Derin Posta’nın derin iddiaları: Gülen hareketi 12 Haziran seçimleri öncesinde Erdoğan’a baskı yapmak için gazetecileri tutuklamış olabilir
07 Mart 2012 Çarşamba 09:12
Erdoğan yeniden başbakanlığa aday olmayacak, cumhurbaşkanı olacak.
AKP’nin oyları (Erdoğan’ın liderliği olmaksızın) bu seçimlerden sonraki seçimlerde düşme eğilimine girebilir. Ayrıca, Gülen’in bu vekilleri yok yere istediklerini de düşünmeyin. Gülen hareketi de AKP’nin oylarını arttıracaktır, dolayısıyla kendi payını ve belki biraz daha da fazlasını talep ediyor.” Erdoğan da, Ali Fuat Yılmazer’i görevden alarak cemaati vurdu Bu yazışmadan beş gün sonra, Emre Doğru, Türkiye’deki bir başka gelişme üzerine daha önceki analizinin doğru olduğunu savunan bir e-postayı George Friedman ve diğer Stratfor yöneticilerine göndermiş. Doğru’nun 11 Mart 2011 tarihli mesajı şöyle:
AKP, Gülencilere aşırı bağımlı bir hale gelmek istemiyor
On yılı aşkın bir zaman sonra, Gülen hareketi fiilen Türkiye’nin bütün güç merkezlerinde mevcudiyete sahip. Önceki yıllarında, hareket ketumiyet içinde hareket eder, kendisini farkettirmeden ‘sistemin anadamarlarına’ girmeye odaklanırdı. Ancak AKP’nin seçmenden yüzde 47 oy alarak seçildiği 2007’den bu yana koşullar Gülen hareketinin ülke içindeki faaliyetleri konusunda çok daha açık davranmasına elverişli hale geldi. Gülenciler şimdi dışarıdan insanlarla konuşmalarında karşılarındakine güçlü bir özgüven ve kazanım duygusu veriyorlar, zira hareket artık kendi zamanının geldiğini ve on yıllardır Türk toplumunu dönüştürmek için gösterdiği sessiz gayretin meyvesini verdiğini biliyor.
AKP’ye gelince, Gülen hareketiyle bire bir uyum içinde hareket etmiyor ve Gülencilere aşırı bağımlı bir hale gelmek de istemiyor. Parti bir dizi konuda Gülencilerle tam olarak aynı görüşe sahip değil ve laikçilerin AKP’nin tamamen İslamcı bir gündeme sahip olduğu şeklindeki ithamlarını güçlendirme korkusuyla bilinçli olarak bu grupla arasındaki mesafeyi koruyor. Benzer şekilde, Gülenci hareket de seyrek de olsa, yeri geldikçe AKP ile görüş ayrılıklarını dile getiriyor. Mesela, İsrail özel operasyon güçlerinin Filistin yandaşı eylemcilerle dolu bir filoya düzenlediği baskında dokuz Türk vatandaşının öldüğü Türk-İsrail filo krizinde (Mavi Marmara olayı), Fethullah Gülen bir söyleşisinde filoyu yola çıkaran İnsanî Yardım Vakfı (İHH) grubunun Gazze’ye yardım götürmeden önce İsrail’in iznini istemeyerek otoriteye karşı geldiğini söyledi. Gülen’in yardım kuruluşuna yönelik eleştirisi, AKP’nin İsrail’in eylemlerini kınaması ve İHH’ye açık, güçlü destek vermesiyle keskin bir tezat oluşturuyordu. Görünen o ki, Gülen filo krizini, duruma verdiği tepkideki pragmatizmin Batı’yla arasındaki ortak bir yön olduğunu göstermek ve hareketini çok katı biçimde İslamcı ve aşırıcı olmakla eleştirenlere karşı bundan yararlanmak suretiyle, kendi örgütüne ilişkin dış algıyı değiştirmek için bir fırsat olarak kullandı. Ancak Gülen’in değerlendirmesi Türk halkının geniş bir kesiminde (tabii AKP içinde de) öfke yarattı ve hareketin liderlerinden birinin ertesi gün bu açıklamaları geri çekmesine yolaçtı. AKP ile Gülenciler arasında gerilim olduğu aşikâr, ama iki tarafın da birbirine ihtiyacı ve geleneksel laik elitin yerine geçmek gibi ortak bir arzusu var. Bu hedef, laikçi müesses nizamdan gelen ortak tehditle birleşince, aralarındaki simbiyotik (ortak hayata dayanan) ilişkinin temelini oluşturuyor: Gülen hareketi AKP’ye toplumsal taban sağlıyor, AKP de Gülencilere kendi gündemlerini ilerletebilecekleri bir siyasi platform veriyor.”
Emniyet İstihbarat ellerinde, şimdi MİT’i ele geçirmeye çalışıyorlar
Raporun devamında, Türkiye’de AKPGülen cephesi ile laikçi elit arasındaki mücadele anlatılırken söz, güvenlik bürokrasisine de geliyor:
Gülen, Türkî cumhuriyetlerde CIA’i korudu mu
Stratfor uzmanlarının hevesle paylaşıp yorumladıkları gazete haberleri arasında Washington Post gazetesinin internet sitesinde yazdığı “Casus Muhabbeti” adlı bloguyla ün kazanan, istihbarat konuları uzmanı gazeteci Jeff Stein’in Fethullah Gülen ile CIA bağını irdelediği bir makalesi de var. Stein, 5 Ocak 2011 tarihli yazısında eski MİT görevlisi Osman Nuri Gündeş’in İhtilallerin ve Anarşinin Yakın Tanığı adlı anı kitabındaki bazı iddialara yer vermiş. Bu iddialar arasında, Gülen’in sadece Özbekistan ve Kırgızistan’daki okullarında “130 CIA ajanına koruma sağladığı” da var. Stein’ın konuyla ilgili ulaştığı, Gülen’i yakından tanıyan CIA’in 80’li yıllardaki Kabil Operasyonlar Şefi ve Türkiye uzmanı Graham Fuller iddiayı yalanlayarak “Türkiye’de çok fazla söylenti var ve Gülen gerçekten kızıştırıcı bir konu” dedi. Gülen’in 2008’de oturma izni alması için referans mektubu yazdığı iddiasını da yanıtlayan Fuller “2006 başında FBI’a bir mektup yazdım... O dönemde Gülen’in düşmanları ABD’den Türkiye’ye iadesi için baskı yapıyordu. 11 Eylül sonrası ortamda tehlikeli bir radikal İslamcı olduğu söylentilerini ortaya atmaya başladılar. FBI’a gönderdiğim yazıda görüşümü sundum... ABD’ye güvenlik tehdidi oluşturmadığına inandığımı belirttim. Çağdaş İslam konusundaki birçok uzman gibi ben de hâlâ bunun doğru olduğuna inanıyorum” diyor. Emekli olduktan sonra Time dergisinde yazarlığa soyunan, 1995 ile 1997 yılları arası CIA’in eski Orta Asya operasyonlarının başındaki isim Robert Baer ise Stein’ın aktardığı iddiayla ilgili “Benim dönemimde CIA’in orada hiçbir ajanı yoktu. Ama ben ayrıldıktan sonra CIA burayı mercek altına aldı” dedi. Baer’in bu ifadeleri, Stratfor’un güvenlik ve istihbarat masasında çalışan kıdemli uzmanlardan Sean Noonan tarafından “Baer’in 90’larda Kırgızistan’da ve Özbekistan’da CIA saflarına hiçbir ajanın katılmadığını teslim etmesi ilginç, tabii eğer ‘görevli’ yerine ‘ajan’ kelimesinin kullanılmasıyla dalga geçmiyorsa.”
(Gerek Gülen hareketiyle ilgili diğer Stratfor belgelerini, gerekse “İslam, Laiklik ve Türkiye’nin Geleceği İçin Mücadele” başlıklı bu raporun kalan bölümlerini haberleştirmeyi önümüzdeki günlerde sürdüreceğiz