Tonguç ve Elif Büyürken..: Evimize Geldik.
Gönderen Ayça zaman: Cuma, Temmuz 11, 2008 Etiketler: 9. Ay
Furkan- Enes- Tonguç
Tonguç ve Selim Dayısı
Dün sabah itibariyle evimize döndük çok şükür. Abimlerden gelirken, ne gelmek istedim ne de kalmak. Gelmek istemedim çünkü çok özlemişim hepsini doyamadan dönmenin hüznünü yaşadım, kalmak istemedim çünkü Baba Tonguç İstanbul'a dönmüştü ve iki Tonguç'un ayrı kalmasına gönlüm razı olmadı. Ve 5 günlük bir maceranın ardından İstanbul'a döndük.
Yol daha önce de yazığım gibi hiç sorun olmadı. Geceleri normalde uyku saati olduğundan yol boyu uyanmadan uyudu. Yola çıkacaklara tavsiye bizden sakın gündüz yolculuğu yapmayın.
Yeğenlerim Furkan ve Enes çok büyümüşler. Bol bol oynadılar Tonguç'la. Onları oynarken görmek de beni oldukça duygulandırdı ve mutlu etti. Abim ve yengem de çok sevdiler Tonguç'u. En son 3 aylıkken görmüşlerdi.
Afyon hakkında izlenimlerime gelince, daha önce sadece mola yeri olarak gördüğüm Afyon'un gördüğümden daha farklı bir büyüklüğe sahip olmadığını gördüm. Her yere gitmek 10 dakikadan fazla zamanınızı almıyor. Ufacık tefecik ve sakin bir yer, hem de çok ucuz. Et ve et ürünleri çok uygun, pazarı yine öyle. Üniversite öğrencileri ve memur olarak orayı tercih edecekler için ben ce çok güzel bir yer. Havası beni en çok cezbeden şey oldu. İstanbul da ter yüzünden saati bulmayan kıyafet değiştirmeler orda günleri buldu :) Sıcak olsa da terlemiyor insan. Ter yok, yorgunluk yok, dinç ve zinde kalıyor insan her daim.
Afyon kaymağı şekerlemeleri getiremedim gelirken ama bol miktarda :) 2kg kadarcık sucuk getirdim Baba Tonguç'a :) ve evimize gelen ziyaretçilerimize..
Tonguç'tan haberlere gelince,
3 gün önce alt önde sol tarafta 3. dişini çıkardı. bununla beraber çıkan diş sayısı 7 oldu :))
Ayıca yengemin çalıştığı sağlık ocağına gittik. 9. ay da yapılamayan boy-kilo ölçümlerini yaptırdık. 9 ay 19 gün itibariyle Tonguç'un kilosu 11 200gr. Boyu ise 80 cm. Çok şükür bir problem olmadan büyümeye ve gelişmeye devam ediyor.
Afyon'a gitmişken, Üniversitede aynı yurtta kaldığım oda arkadaşımı da görmek istedim. Yıllar sonra onunla tekrar buluşup konuşmak çok güzeldi. En son 2006 yazın da Ankara' da buluşmuştuk. Aradan geçen yıllar için de ikimizde evlendik ve farklı şehirlerde yaşamaya başladık. Onun bir kızı benimse bir oğlum var. Bunca değişiklik birbirimize duyduğumuz sevgiyi değiştirmeden hasreti büyütmüş sadece. Ona da hayatı boyunca eşi ve çocuğule beraber mutlu huzurlu bir yaşam diliyorum. Allah gülen yüzünü hiç soldurmasın Memnune :)
Yakında kısmet olursa sevgili Annemi ve Babamı görmeye gideceğiz ailecek. İnşallah bir aksilik olmadan tez zamanda gider ve gönlümüzü gözümüzü muhabbetle doyurup döneriz yuvamıza. Allah herkese sağlık sevgi ve iyilik versin.
Betül KÖROĞLU Says: 11 Temmuz 2008 11:31
tatilinizin güzel geçmesine sevindim.. gece yolculuğu demişsin bende çanakkaleye giderken gecemi çıksak yola diyorum ama eşim yolu bilmediğimizden sabaha karşı çıkalım diyor. ne yapsakki.. bütün gece de araba koltuğunda uyuyabilirmiki minik boynu ağrımazmı dersin?
bu konu çok düşündürüyor beni?
bu arada tatilden dönüşte tanıştırmayı bende çok isterim minikleri bizimki bayılır..
Ayça Says: 11 Temmuz 2008 11:55
Hoşbulduk betül :)
biz otobüsle gittik giderken, yer yokluğundan zar zor bilmediğimiz bir firmayla tek koltukta gittik. o zaman da uyudu kucağımda ama tabi taşımak artık zor bu minikleri iyice ağırlaştılar. Gelirken yanımdki kolduğa yatırdım yatağındaymış gibi mışıl mışıl uyudu sabaha kadar.güvenlik için araba koltuğu şart tabi ama onu onca saat orada tutmak kolay olur mu bilmem. Sizin özel araba yolları da bilmeyince doğru bir karar gündüz yolculuğu aslında. Siz bilirsiniz yine de hava karanlık ve uyku vakti hem ilgisini çekecek bir şey göremediği için de gece daha rahat uygun gibi :) En iyisi güvenli bir yol için şöförü dinlemek :)
öpüyorum görüşmek üzere.
((Y*A*S*E*M*i*N)) Says: 11 Temmuz 2008 14:44
Hoşgeldiniz evinize, yuvanıza vee sıcak nemli İstanbula.
Oğlan dayıya benzer diyorlar ama Tonguç pek benzemiyor, belki şekil olarak biraz benziyor ama renk kesinlikle farklı.
Arkadaşını görmen de ne iyi olmuş.
Hasret gidermeniz de çok güzel.,
Anneciğine gidince çoooook selamlarımı söyle.
uçan talhanın annesi Says: 11 Temmuz 2008 14:56
hoşgeldinizz. özlemiştik tonguçu...
AYSUN Says: 11 Temmuz 2008 16:01
oOOO Tonguç büyümüş de gezmelere gitmiş:) Ayça iyice büyümüş Tonguç maşallah...
Kremali'nin annesi Says: 13 Temmuz 2008 14:29
Dayisinin ve kuzenlerinin arasinda ne de mutlu gorunuyor! Kisa da olsa guzel bir tatil gecirmenize cok sevindim Ayca'cim. Donuste baba Tonguc ile bulusmaniz da ayri bir sevinc olmustur sizin icin. Ozetle bu tatilin basi da sonu da mutluluk olmus:))
Yeni disleri de hayirli olsun yigenimin. Darisi Kremalimin basina insaallah. Sadece 2 disle kati gidaya tam gecis yapamadik. Insaallah ustteki 2 dis de yakinda tesrif eder ve biberonle beslenme miktarini azaltabilirim diye dua ediyorum.
PS: Hepsini yemeyin bize de birakin azcik emi. Sen anladin onu:))
Adsız Says: 13 Temmuz 2008 15:44
iyi geçmiş gezmeler belli
aman en güzelini yaptın,gerçi daha yeni başladınız ama
annecik Says: 14 Temmuz 2008 23:30
afyon kaymağın şekerlememn yanında yolculuk yapmış ne yapacaksın başka kaymağı bu arada evinize hoşgeldiniz sefalar getirdiniz