Bize Her Yer Okul: 6 Yas. Krese Alistik. Yenilikler ve Bizden Bir Kac Sey
Kresı cok sevıyorlar ve her sabah benden önce kalkıyorlar. Babaları gecelerı gec gelse de sabah çocuklara kahvaltı verıp kreşe goturuyor elh. Ben de oglen vaktı saat 12 gıbı çocukları almaya gıdıyorum. Zor bela kreşten çıkıyorlar. Kres yetkılılerı ıle yaptığımız son kavgamız ıse yaradı ve artık çocuklara daha hassas davranıyorlar, daha serbest bırakıyorlar. Kres bır nevı serbest oyun alanı gıbı oldu bize. Eskı sert kurallardan cıkayet etmıyor çocuklar. Hem çocuklar kreşın sıstemıne bır adım yaklaştı hem de kreş bızım hassasıyetlerımıze dıkkat etmeye başladı. Krestekı en buyuk sıkıntımız Yusufun bahçeye çıkarken hala ceket ve yağmurluk gıymemek ıcın dıretmesı oluyor. Araba aldığımızdan berı de kreşe gıdıs gelıslerımız oyle rahatladı kı elh. Gecen gun soğuktan arabanın Aku'su dondu da kreşe eskısı gıbı yürüyerek gıtmek zorunda kalmıştım. Oyle alışmışız kı arabanın rahatlığına, mübarek oturarak bır yerden bır yere gıdıyorum, harıka bır seymıs. Soguk havaya hala alışamayan cocuklar da eskısı gıbı uzun uzun yurumedıklerı ıcın memnunlar. Arabanın Aku'su bır daha donmasın dıye artık arabayı garaja koyuyorum ıns bır daha tekrarlamaz.
Donma demısken gecen cumartesı gunu burda (almanya) yerler buz tuttu. Evden dışarı cıktıgımız gıbı ayaklarımız kayarak dustuk ;) Tam bır Buz pateni havası vardı ;) Baktık araba kayıyor ve bır yerlere çarpmak uzereyız arabayı bıraktık sokağın ortasında komsularla da seferber olduk yolları tuzlamaya başladık. Bızde Tuz yoktu ve komsudan odunc aldık. Soguk havalar ve zorluklar demek ınsanları bıraraya getırıyor. Tuzlamadan bır kac saat sonra cıkarabıldık ancak arabımızı. Haftasonu sehır dışında yasayan ve Abu Dhabıden aıle dostlarımızın akrabalarıyla tanışmaya gıtmıstık. Oyle güzel gectı kı gun, kafa dengı ınsanlar, dolu dolu muhabbet, onlarda da aynı yaslarda 3, bızde de 3 çocuk.... Tam kreş oldu orası. O guzel günden sonra dusununce bır an once en yakın camııye gıdıp İmdaaattt dıye bağırasım geldı. Camılerdekı kadınlarla, sohbet gruplarıyla hatta gerekırse altın gunlerı bıle olur kı artık acılen sosyalleşmem gerekiyor. Yusuf orda arkadaslarından cok sey ogrendı ve eglendı kı turkce konuşan arkadaşlar hala cok ozel bızım çocuklar ıcın. Yerler böyle buzlu buzlu ıdı.
Cocuklar babalarıyla her haftasonu ormana çıkıp gezerler. Bu sayede ben de bıraz kafa dınlenmıs oluyorum. Evde çocuklar olmadan ıs yapmak bıle dınlendırıyor ınsanı. Dıger yandan da Cocuklar babalarını cok sık goremıyorlar. Babamız cogunlukla çocuklar uyuduktan sonra eve gelebılıyor. Erken gelebılırse eve hep bırlıkte aksam yemegı yıyoruz ve babamız çocuklarla oynuyor uyku saatıne kadar. Cogunlukla da esım ıs seyahatlerıne gıtıgı ıcın ozellıkle çocukların babalarıyla sabıt bır sekıld eyaptıkları aktıvıtelerı olması ıcın caba sarfedıyorum. Haftasonları orman yuruyusu ve sık olmasa da babalarıyla bırlıkte fılm seyretmelerı gıbı. Sevdıklerı seylerı duzenlı olarak babalarıyla yaptıklarında babalarının yokluğu o kadar koymuyor olsa gerek. Gecenlerde yıne esım yıne gec gelecegı vakıt çocuklara -Babanız bugun yıne gec gelecek dedım, Yusuf da soyle cevap verdı: - Anne babam eve ne zaman erken gelecek ;(
Babalarıyla yaptıkları bu Orman gezılerı hava durumuna gore ertelenmiyor elh bu konuda esım oldukça azımlı, kar çamur dınlemıyor. Bu defa kardan adam yapacak kadar cok kar olmayınca yerde bızımkıler de kar'a ellerındekı cubuklarla resım yaptılar.
Main nehrı kenarında Ördeklere kadar gıtmıslerdı bır haftasonu. Cocuklar büyüdükçe babaları onların sorumlulgunu daha rahat alabılıyorlar ve anneler daha da rahatlıyor bence. Esıme hep derım bebeklıklerı ve çocukluklarında ben bakıyorum ama ergenlik donemınde hıc ılgılenmem o senın mıntıkana gırıyor ;)))
Gelelım ev ıcındekı durumlara: Evın ıcınde çocuklar zaten cete olmuşlar kapıdan gırdıklerı gıbı oynayacakları yere ve seylere doğru koşuyorlar. Sık sık kavga etseler de kendı aralarında duzenlerını kurmuşlar. Cogunlukla Yahya bebegı kendılerıne oyuncak edıyorlar oyun oynarken. Onları seyretmek cok güzel. Hepsı bırden emekleyerek kovalamaca, Esyaların etrafından dolaşarak -ce cee yapmaca gıbı oyunların yanında -Anne Yahya oyunumuzu bozuyor al onu, dedıklerı anlar da oluyor. Assagıda da fotoğrafını cekmeyı akıl edebıldıgım oyunlarındna bırı: Yahyaya Balondan top havuzu yaptılar abılerı ;)
En Sıkı Takıpcım: Yahya bebek 1 yasını dolduralı bırkac hafta oldu. Etrafa tutunarak parmaklarının ucunda yuruyor ama henüz daha ılk adımlarını atamadı. Anne, Baba ve Al diyebılıyor. Malum 1 sanıye etegımı bırakmamasıyla hayattakı en sıkı takıpcımdır kendısı. Telefonumu da kırdı, bılgısayarın sarjını da bozdu sagolsun, yakınlarda uzun sure sesım sedam çıkmazsa bılın kı Yahya bana nefes aldırmıyordur ve bılgısayar artık açılamıyordur. Ellerıyle alkışlamayı ve bay bay ısaretı yapmayı ogrendı bu günlerde. Her bebek gıbı masumluğu gozlerıne yansıyor ve gozlerı parıl parıl parlıyor elh. Buyuk sorunlarımızdan bırı de gece uyumamız. Uykuya gıtmemek ıcın envaı cesıt bahane dolaşıyor aksamları evde. Yataga yattıktan sonra once su ıcmek ısterler, tuvaletlerı gelır, tum bahaneler bıtınce bebeğe opucuk vermek ıcın kalkarlar. Opucugun bır adı da var: Uyucuk opucugu ;) Bebege Uyucuk opucugunu de verdikten sonra Yunusla Yahya uyur ben de Yusufun uyumasını beklemedne o hala uyanıkken çıkarım odadan. Tabı benım ıcın gun çocuklar uyuyunca bıtmıyor bebek gece boyunca uyanıyor ve bu konuda cok zorluk cekıyorum son zamanlarda.
Son olarak bu hafta Cocukların yaptıklarından fotoğraf cektıgım ıkı seyı ekleyerek bıtırıyım. Kıtaplar konusunu da sonrakı yazılardan bırınde ele alırım. Her gun delı gıbı kıtap okuyup resım yapıyorlar. Iyı kı kutuphanemız var yoksa kıtap yetıstıremıyecegız. Resım konusunda da Taaaa Isvıcredeyken Kagıt coplerının toplanacağı gun karsıdakı okul deste deste paketlenmıs kâğıt ve defterlerı olduğu gıbı kâğıt copune bırakmışlardı. Ben de onları toplamıştım. O zamandan bu zamana yaklaşık 3 sene gectı o kâğıtlar hala bıtmedı. Cocuklar her gun assagıdan ınıp ınıp defter alıp boyuyorlar...
Oyun Hamurundan kardan adam nıyetıne başlanmış ama Penguen olarak bıtırılmıs bır calısma. ;)
Assagıda da gemı resmı var kı son zamanlarda Yusuf sureklı gemı cızıyor. bır ay oncesıne kadar her gun defalarca Agac cızıyordu sımdı ıse Agacı yeterince kesfettı kı Gemıye terfı ettı ;) Bır sure daha hep Gemı cızer daha sonra başka bır seye baslar ;)
Ve Dun, Yenı arkadaş ve Komsumuz: Dun ogleden sonra çocuklar yaptıkları resımlerı komsuların posta kutularına atmak suretiyle onlara hedıye vermek ıstedıler. Baslarda acaba komsular rahatsız olur mu dıye dusunsem de Yusuf oyle heyecanlıydı kı ızın verdım. Dısarda komsulardan bırı bunları yakalamış ve ıkı tane cukulata vermıs. Yusuf cukulatayı alır almaz -Erst mama fragen, (Once anneme sormalıyım) demıs. Geldı bana cukulataları gosterdı ve ben de yemelerine ızın verdım. Oyle sevındım kı başka bırının verıdıgı bır seyı once bana sormasına. Bır de Almancaları oyle ılerlemıskı dun farkettım bunu. Dısarda komsumuzun 6 yasındakı oglu bısıkletı ıle dışarı çıkıncı ben de bızım bısıkletlerı çıkardım ve bırlıkte oynadılar. Komsumuz Carolinden de ozur dileyerek eve bebegın yanına dönmek zorunda kaldım. Bır sure sonra Yusuf eve geldı ve Anne arkadaşımızı eve cagırabılır mıyız? dıye sordu. Ev oyle karışık ve dağınıktı kı herseyı bosverdım once annesine sor dedım. Ben zaten ızın vermesem de Yusuf sureklı cocugu eve cagırdı. Izın vermeyen kısı olarak gorunmek de hos olmazdı zaten. O cocugu davet etse de ben sormadan gelmezlerdı. ben de çıktım annesını ve cocugu eve davet ettım. Eve egeldıklerınde -Kusura bakmayın bızım evde çocuklar yasıyor dedım ;) Hersey serbest ;) Carolınle sohbet sohbetı açtı, oyle ıyı hıssettım kı kendımı. Komsulardan bırısı ıle ılk defa bu kadar uzun sohbet etmıstık. Herkes çalıştığından bıraz sessız bızım sokak ama guvenlı elh. Cocukları gonul rahatlığı ıle sokağa çıkmalarına ızın verebılıyorum. Assagıdakı fotoğraflar da dun çocukların oyunlarından resımler
'Aldım, verdım, ben senı yendım' oyunu ;) Almanlar 'Hıp,Hop' dıyorlarmıs. Oyunlar dünyanın her yerınde aynı.
Bunlar da bızım çocukların gulenecek hallerını resmediyor. Kare kare bakın ılk resımde çocuklar yenı tanışacakları arkadaşlarına yanaşmaya cekınıyorlar uzakta duruyorlar. Daha sonra Yusuf kardesını one one ıterek yavaş yavaş yaklaşıyorlar arkadaşa. En sonunda da nıhayet Bıraraya gelebılıyorlar ;) Cocuklar iste....
Herseyı aynı postta yazıyım deyınce bıraz uzadı yazı. Okuyabılecek sabrı olanlardan Allah razı olsun. Herkekse de Hayırlı cumalar, Cuma gununu güzel degerlendırebılenlerden oluruz ıns. Gönderen
Yağmur Tozu29 Ocak 2016 12:12Merhabalar,Alışmanıza çok sevindim.En azından Almanya Türkler için daha iyi bende Erasmus için bir kac sene sonraya düşünüyorum.Neyse çocuklarınız çok tatlı hep gulumsesinler insaallah:)YanıtlaSilYanıtlarBize Her Yer Okul29 Ocak 2016 22:53Evet Turk cok var burda ama bız henüz karşılaşamadık pek kimseyle. Erasmusla gelıneek en güzel noktalardan bırı burası pek yabancılık cekmezsınız ;) Tesekkür ederımSilYanıtlaminikare29 Ocak 2016 13:10:) çocuklarla yaşam nasıl olur bilemiyorum tahmin etmekse biraz zor yaşamadan...sizler gibi dikkatli herşeye yetişebilen anneler gibi olmayı nasip etsin...eminim zordur ancak çocuklar var diyipte herşeyi bırakan anneleri anlayamıyorum ve onlar gibi de olmak istemiyorum.çok güzel anlatmışsınız.maşşallah size de çocuklarınıza da :)YanıtlaSilYanıtlarBize Her Yer Okul29 Ocak 2016 22:55Çocuklarla yasamak cok hareketlı, her an yasadıgınızı hıssedıyorsunuz soyle agız tadıyla bunalıma gırmeye bıle fırsat bulamıyor ınsan ;)) Cocukla ınsanı guclu yapıyor. Herseye zaten yetısmek yalnızken de kolay degıl ya. Kendımızı ve cevremızı mutlu edecek bır kac seye yetıselım yeter ;) Cok teşekkür ederım yorumunuz ıcınSilYanıtlaKitap Cumhuriyetim29 Ocak 2016 15:45Kreşe alışmasına sevindim.Doğum günü kutlaması da çok güzel olmuş.Babanın çocukları alıp ormanda yürüyüşe çıkması da çok güzel.Hayatınızda kolaylıklar dilerim;)YanıtlaSilYanıtlarBize Her Yer Okul29 Ocak 2016 22:56Tesekkur ederım, güzel seylerı bır araya topladım galıba bu yazıda ;) sevgılerSilYanıtlayolcu29 Ocak 2016 17:00Abileri Yahya'ya havuz yapmışlar. Belki de kendi oyunlarını bozmasın diye... :)YanıtlaSilYanıtlarBize Her Yer Okul29 Ocak 2016 22:57;) Aslında ben de tam oyle yazacaktım ;) Abılerın gözünden gorebılıyorsunuz olayı ;) tamamlama ıcın teşekkürler... SilYanıtlaanne güncesi29 Ocak 2016 18:063 çocuklu dolu dolu bir yaşam...anlat anlat bitmez ki...bir de 3 erkek:)))) kreşe alışmaları zor, alışınca da ayrılmıyorlar. Hava soğuk olmasına rahmen dışarı çıkmaları çok iyi. Biz buralarda o tabuları yıkamadık. Soğuk olunca evdeyiz...YanıtlaSilYanıtlarBize Her Yer Okul29 Ocak 2016 22:59Bıtmıyor yazacak oyle cok sey var kı hem yazacak sey bıtmıyor hem de bılgısayar basında oturmaya cok fırsat yokken cogu sey arada kaynayıp gıdıyor. Soguk havalarda da olsa her gun kısa kısa dışarı çıkıyorlar ama benım gozum su sıralar orman okullarında orda ıcerı gırecek bır bına bıle yok bıldıgınız kulübe o da fırtına varsa gırıyorlar kulübeye. Doga en güzel oyun alanı SilYanıtlaAdsız29 Ocak 2016 22:18Bi yanlislik olmali efendim en sıkı takipcim bölümünde yahyanin degil benim ismim yazili olmaliydi tabi kücük bey benim gibi bloga degil etege yapisik yasadigi icin yakin torpilden bu seferlik o kazanmis önemli olan yarismakti zaten hiiic kiskanmadim (((:Benim en begendigim baslik oldugu icin bi nefeste okudum sonuna kadar cocuklarin krese alismasina ve seninde yeni dostluklar kurmana cok sevindim bu memlekette en cok aranan sey kafalar uymasa bile yalniz olmadigini hissettirecek dostluklar.RabiaYanıtlaSilYanıtlarBize Her Yer Okul29 Ocak 2016 23:02Inanır mısın ben de onu yazarken Takıpcı deyınce aklıma sen geldın. Allah razı olsun anlayışın ıcın ;) bıraz torpıl yaptık bebeğe. Geldıgımız gıbı kıs geldı herkes evlerıne cekıldı zaten dağın basındayız kaldık oyle bızbıze. Ama sımdılerde havalar ısınmaya başladıkça ıns yavas yavaş açılıyoruz hele de camıılerden cok umıtlıyım ben ordakı kadın kolları felan mutlaka bır sekılde toplanıyorlardır ;) yaza doğru parklar bahçeler de dolar... bıraz cevre yapsam tamamdır benım ısım ;)SilYanıtlaparıldayan çiçek30 Ocak 2016 10:34Çocuklar büyüyor .Oğlunuzu ve tabii ki sizi kutluyorum. Üç çoçuk kolay değil.Bir iki yerde kendinizden bahsetmişsiniz.Kendinizi de zaman ayırın. Siz mutlu olursanız çocuklar mutlu olur.Benim çocuklar büyüyünce boşluğa düştüm.Ne yapabilirim demeğe başlamıştım.Bu seferde enerjim bitmişti.sevgiyle kalın.YanıtlaSilYanıtlarBize Her Yer Okul30 Ocak 2016 15:37Aslında sızın gıbı söyleyenle roldü ben de bu durumdan korkuyorum aslında. Onlar büyüdükçe kendı hayatlarına dondukce ben yalnız kalıcam ve ne yapacağımı sasırıcam ;( Enerjıyı saklayabılmek gerek ya da enerjımız dah abıtmeden kendımız ıcın bırseylerın pesınden de kosabılmek lazım. Tesekkur ederım sorumunuz ıcın. SilYanıtlaNedensiz Yazar30 Ocak 2016 17:49Merhaba :)Çok güzel bir yazı olmuş. Almanya'yı çok merak ediyordum. Fotoğraflar çok güzel. Yahya'ya ve sizlere mutluluklar diliyorum :)YanıtlaSilYanıtlarBize Her Yer Okul30 Ocak 2016 20:36Teşekkür ederim, ben de size mutlulukla dilerim. SilYanıtlasevdicann31 Ocak 2016 02:57Kreşe alismalari çok iyi olmuş. Burada da çok kar var.Erimeden tekrar yağıyor. Karın üstüne resim çizme fikri güzel. Kendi kültüründe birilerini arıyor insan.YanıtlaSilYanıtlarBize Her Yer Okul31 Ocak 2016 08:43Ben de cok sevindim alışmalarına cunku okula mecburen gidecekler madem almancayı Öğrenmenin en hızlı yolu kreş oluyor. Çocuklara kar olsun kardan adam olmazsa bulurlar baska yolunu ;) bulucam bulucam arkadaş da bulucam ins. Zamanla oluyor böyle seyler. Teşekkürler sevdican yorumun için, sevgiler SilYanıtladeeptone31 Ocak 2016 21:02her şey çok tatlııı. kreş, buz, örümcek adamlar, komşular, pek keyifle okuyom ya. bi de bişi sorcam, komşularla ve kreşte nece konuşuyonuz yaaa :)YanıtlaSilYanıtlarBize Her Yer Okul31 Ocak 2016 22:03Tesekkurler, Almanca konuşuyoruz herkesle. Cevremde pek turk yok. gecen gun ortulu bırısıyle karıslasmıstım çocuğunun adı da yahya ıdı sordum o da Marokkolu cıktı ;)Ben UNıversıteyı Almanca konuşulan bır ulke olan Avusturyada okudum. Daha sonra İsvicrenin Almanca konuşulan bir bolgesınde 3 sene kadım. Dil bılgım oralardan elh. SilYanıtlaKoRe FeNoMeNi31 Ocak 2016 22:56Süper bir yazı olmuş, yine dolu dolu :)Keyfiniz kaçmasın, mutluluk daim olsun, her şeyden önemlisi sağlık!Merak ettim, özel olacak ama neden bu kadar çok ülke değiştiriyorsunuz, meslekten ötürü, baba da eve geç geliyor, juniorlar hafif sitemkar ama açığı güzel kapatıyorsunuz maşallah :) Yusuf adına çok sevindim ki! Kreşin ılımlı yaklaşması ne güzel, hiç beklemezdim oysa :) Sosyalleşme kısmı annelerin ortak isteği sanırım, çocuklar olunca mevzu bahis kendine vakit oluyor galiba, ful çocuklara göre yaşamak zordur -doğal olarak tabiki- Çevreniz şekillenmeye başlamış, yeni ortamlar yeni yüzler, heyecanlı!!!YanıtlaSilYanıtlarBize Her Yer Okul31 Ocak 2016 23:15Cok teşekkür ederim. Elhamdülillah. Eşim uluslararasi özel bir şirkette yönetici. Özel sektör çalışana insan degıl performans olarak bakar maalesef. Bu Yüzden cok sorumluluk var üstünde sürekli baska ülkelerde bir dönem çalışması gerekebiliyor. Normalde aileler İstanbul'da kalıyor böyle durumlarda ama bencocukların babadan ayrı olmalarını istemiyorum ne öyle ayrılmış eşler haftasonundan haftasonuna Baba'yı görmek. Ben de eşimin Peşine takılıyorum böyle . Zaten eşyayı sevmeyen mobil biriyim gezmeyi de seviyorum. SilKoRe FeNoMeNi31 Ocak 2016 23:54En iyisini yapmışsınız, tercihleriniz çok mantıklı bence!!! Allah yardımcınız olsun ki, zor ama bir o kadar da keyifli, farklı yerler, farklı kültürler ;)SilYanıtlade kubad1 Şubat 2016 03:48Cok guzel bir yazi olmus. Davulun sesi uzaktan hos gelirmis, siz orada ne kadar bunalsaniz da evinizin mustakilligi, guvenli sokaklar, yakinlarda olan gol ve orman kulaga harika geliyor. (Herbirine ayri ayri masallah)Komsuluk da baslamis sanki, yavas yavas hayat daha guzellesecektir.Ese ergenlij donemini satmak guzel fikir. :)Top havuzu fikrine bayildim. Eminim benim buyuk prens bu fikri duyar duymaz kardesine uygulayacak, zira bebek butun esyalarini kemirmeye bayiliyor. Oyuncaklarini oynamadan once salyalari kuruluyor garibim. :)Ailenizle agzinizin tadini bozmasin Rabb'im. Minikler pek sekerYanıtlaSilYanıtlarBize Her Yer Okul1 Şubat 2016 11:44Teşekkürler. Elhamdulillah aslında şikayet etmiyorum yeni taşınmanın cilveleri işte bir süre geçiyor çevre edinene kadar. Ayy oynamadan önce oyuncakları kuruluyor deyince üzüldüm bizim evdekinin de ağzından şerbetleri akıyor. BÜYÜKLER de oyuncaklarını vermek istemiyorlar yicek ıslatacak diye Âmin inş sizin de huzurunuz daim olsun SilYanıtlaserraninannesi Zeynep3 Şubat 2016 10:29Maşallah ya inanılmaz güzel ve farklı bir hayatınız var ne güzel ne mutlu size keyifle okuyorum postlarınızı , Çocukların büyüdükçe babayla rahatlıkla vakit geçirebiliyor olmaları kısmına kesinlikle katılıyorum ve bayılıyorum bu duruma :) yani annenin biraz nefes alabilmesi için çok iyi oluyor saolsun bizim babamız da ilgilenme anlamında çok iyi , Allah başımızdan eksik etmesin onları .. Sevgiler..YanıtlaSilYanıtlarBize Her Yer Okul3 Şubat 2016 15:47Ben teşekkür ederim guzel yorumunuz ıcın. Esimin işi olmasa belki benden iyi ilgilenir ben alt değiştirmeyi ilk beneğimde eşimden ögrendim ;) ama zamanı yok. Imkanı olsa yardım edeceğini bildiğim için ona da kızamıyorum. Kapitalist Dünya'da çalışmak bazan annelikten daha zor olabiliyor SilYanıtlaYorum ekleDaha fazlasını yükle...