Bebeğimin Yol Arkadaşı > Testimonial > Yeşim Keleş Kurt-Onur Kaan Bebek
Yeşim Keleş Kurt
Onur Kaan Bebek
Canım arkadaşım dünya tatlısı Gözde ile doğum yaptığım hastanede tanıştık. Hamileliğim, erkek kardeşimin çok ağır sağlık sorunları yaşadığı bir sürece denk gelmişti. Dolayısıyla çok zor bir hamilelik geçirmiştim. Devamlı sancılanıyor, hastanede yatıyordum. İyi olduğum zamanlarım da erkek kardeşimin yanında olabilmek için yine hastanelerde geçiyordu. Bu yüzden hastaneleden nefret ediyor ve çok stresli günler geçiriyordum. Neyseki erken doğum olmamış canım oğlum zamanını doldurmuş ve kavuşma vaktimiz gelmişti. Sezeryan doğum yapmıştım. Oğluma kavuşmuştum, ağrılarıma rağmen çok mutluydum. Fakat bir sorunumuz vardı. Bebeğimi emziremiyordum. Ben emzirmeyi bilmiyordum, oğlumda emmeyi😔 sürekli ağlıyordu, aç olduğu için uyumuyordu. Dinlenmek istiyordum, biran önce ayağa kalkmak ve toparlanmak ama aç olan bebeğim buna müsade etmiyordu. Gözde hemşirenin nöbetiydi. Odaya geldi, bebeğimi nasıl emzirmem gerektiğini bana öğretmeye çalıştı. Onun sayesinde bebeğimin birazcık karnı doymuştu ve benim dinlenmem gerektiğini söyleyip onuru bebek odasına götürmüştü.
Ertesi sabah hastaneden çıkma vaktimiz gelmişti ve ben hala emzirmeyi beceremiyordum. Bu yüzden hiç hastaneden çıkmak istemiyor, bebeğimle yalnız kalmaktan, aç kalmasından, sarılık olmasından korkuyordum. Evimize gittik akşam olana kadar her şey yolunda ilerledi. Akşam saat 8 den sonra hayatımda hiçbir zaman unutamayacağım bir gece geçirdim. Bebeğim hiç susmadan ağlıyordu! Öyle ağlıyordu ki elim ayağım birbirine dolanıyordu. Emziremiyordum, altını değiştiremiyordum. O gece bir ara kendimi banyoya kapatıp ağladım onu hiç emziremeyeceğimi düşündüm. Aklıma Gözde hemşireyi aramak geldi. Fakat saat gece yarısıydı ve ben arayamadım. Sabah nasıl oldu bilmiyorum. Hava aydınlanır aydınlanmaz Gözde’yi aradım. Gözde geldiğinde onu kendime okadar yakın hissettim ki:) Çok sakindi, çok güzel bilgilendiriyor ve insanı çok rahatlatıyordu. Ben birtek benim başıma geldiğini düşünüyordum fakat Gözde’nin anlatmış olduğum senaryoya çok alışık olduğunu hissettim ve ona çok güvendim. O gün beni çok güzel dinlenirdi. Duş aldım, uyudum oğlumda çok sakindi ve her şey yolundaydı. Nasıl rahatladığımı tahmin edersiniz. O günden sonra çok iyi arkadaş olduk. Artık o bizim koçumuz, hemşiremiz değildi, bizde onun danışanları. Biz birbirlerini sıkı takip eden ve destek olan iki iyi arkadaştık. Uzakta da olsak birbirimizden irtibatımız hiç kopmadı ve Gözde her Zaman güzel kalbini, o müthiş bilgi ve fikirlerini bizimle paylaştı. Bu hikayeyle birlikte seni kazanmış olmaktan çok mutluyum Gözde. İyiki varsın🙏🏻🙏🏻🙏🏻