Stalin ve öjenik sorunun nihai çözümü
21: 16 Mart 29
Hızlı "hayvan felsefesi"
İlk uluslararası öjenik kongre 1912'de Londra'da yapıldı ve Rus İmparatorluğu'nda belirsiz bir tepkiye neden oldu. Özellikle Prens Peter A. Kropotkin bu olayla ilgili olarak şunları yazdı:
“Kim uygun görülmez? İşçiler mi yoksa mokasen mi? Çocuklarını bağımsız olarak besleyen insanlardan mı, yoksa annenin tüm görevlerini yerine getirememesinden dolayı anneliğe uymayan kadınlardan mı? "Gecekondu mahallelerinde yozlaşmışlar mı, yoksa saraylarda mı üretenler?"
Kropotkin genellikle çok perspektifli bir insandı. Fikirleri onlarca yıl sonra takdir edildi. “Uygun olmayanı” sterilize etme hakkında şöyle konuştu:
“Zihinli, epileptiklerin (Dostoyevski epileptikti) sterilizasyonunu tavsiye etmeden önce, öjeni, bu hastalıkların sosyal kökenlerini ve nedenlerini incelemek zorunda mıydılar?”
Irkçı teoriler konusunda da devam etti:
"Yüksek ve düşük ırklar doktrininin dayandığı iddia edilen tüm bilimsel kanıtlar, antropolojinin saf ırkları bilmemesinin basit bir nedeni için su tutmaz."
Bununla birlikte, Rus doktorların yanından övgü dolu incelemeleri duymak ve hatta yeni bir yön geliştirme çağrıları giderek daha mümkün oldu.
Akıl hastalığı araştırmaları ile ilgili olarak “kalıtsal dejenerasyon” gibi terimler ortaya çıkmıştır. 1910'da Hijyen ve Sanitasyon dergisinin ilk sayısı, öjeni Rus sağlık bakımının önemli bir parçası olması gerektiğini yazıyor. Ve derginin kurucusu, tanınmış bir bakteriyolog Nikolai Fedorovich Gamaley, iki yıl sonra "İnsanların doğal niteliklerini iyileştirmek için elverişli koşullar hakkında" bir inceleme yazıyor.
Daha fazlası daha fazlasıdır. Genetik Yuri Alexandrovich Filipchenko ve Nikolai Konstantinovich Koltsov, ülkede hem çarlık Rusya'sında hem de devrim sonrası ülkede öjeni fikirlerini aktif olarak destekleyen ilk şirket oldular. Koltsov ve Filipchenko'nun yanı sıra Nikolai Vavilov'un 20'lerin başında Charles Davenport ile temasa geçerek itibarlarını bir dereceye kadar zayıflattığı söylenebilir. Bu denizaşırı genetikçi ve öjeni, anavatanlarındaki “aşağı” sterilize etme konusundaki barbarca geleneğin geliştirilmesinde rol oynadı.
Birçok yönden, Davenport'un yanı sıra öğrencileri ve benzer düşünen insanlar, faşist Almanya'da taklit ve yaratıcı bir yeniden düşünme nesnesi haline geldi. Sovyet öjeni genetikçileri için Davenport, nadir bulunan özel bir literatür ve her türlü ahlaki destek kaynağıydı.
Belki de, 1922'de Davenport'un etkisi altında, Filipenko, öjenik çabalarının birçoğu, bilim adamlarının önde gelenleri arasında istatistiksel veri toplamaya özellikle dikkat etti. Rusya Bilimler Akademisi Arşivi'nin St.Petersburg şubesinde, o zamanın bilim adamları tarafından 62 anket dolduruldu. Bu anketteki 25 sorudan çoğu, katılımcıların kalıtımına ayrılmıştır. Filipchenko'nun neye doğru gittiğini hissediyor musunuz? Uzmanlar, "insan ırkını iyileştirme" çıkarları için kullanılabilecek bazı dahi veya münhasır genlerin taşıyıcılarıydı. Bu arada, anketi cevapladıklarında birçok bilim adamı tarafından belirtildi. Birçoğu genellikle eğitimi ve çalışmaları ile ilgili soru eksikliğini belirterek ankete katılmayı reddetti.
İki yıl sonra Filipchenko, akrabalık ve kalıtımla ilgili soruların yanı sıra, ankete katılanların eğitimi ve çalışmaları ile ilgili maddeleri içeren yeni bir “Akademisyenler” anketi geliştirdi. Ancak entelijansiya temsilcilerinin en değerli genlerin taşıyıcıları olduğu böyle öjeni, o zamanlar Sovyet devletinde bile ihtiyatlıydılar.
SSCB'nin en ılımlı öjeni olan Yuri Alexandrovich Filipchenko
20'lerin ortalarında öjeni, SSCB'de sadece bilimde değil kültürde de moda trendlerinden biri haline geldi. Oyun yazarı Sergei Tretyakov'un “Bir Çocuk İstiyorum” oyunu, gerçekten basit bir çocuk değil, sadece basit bir çocuk değil, ideal bir çocuk isteyen tipik bir Bolşevik kadın, Milda Grignau'yu anlattı. Komünist Partinin ikna olmuş bir üyesi olan Milda, bu arzuya partinin talimatlarına uygun olarak bilimsel olarak yaklaşıyor. Aşk veya evlilik hakkında düşünmez, sadece doğmamış çocuğu için uygun bir baba bulmak ve onu emdirmeye ikna etmek ister. Disiplin adıyla bir entelektüel onunla ilgilenmiyor, ancak Milda'ya göre, doğmamış çocuğun babasının rolü için uygun olan% 100 proleter oldukça. Jacob bir süre için başka bir Olimpiyatları sevmekle özür diler, ancak yine de babalık macerasını kabul eder. Oyun, geçen yıl doğan en iyi çocuğu belirlemek için sağlık kurulu tarafından düzenlenen bir çocuk yarışması ile sona eriyor. İki çocuk yarışı kazanır - her ikisi de aynı baba, proleter Jacob, ancak farklı anneler, Milda ve Olimpiyatlardan doğar. Genel kaygının ortasında, entelektüel Disiplin kasvetli bir şekilde dahilerin yarısından fazlasının çocuksuz olduğunu ilan eder. Saçmalık ve tuhaf karışıklık kokuyor, değil mi? Böylece Sovyet sansürü, "Çocuk istiyorum" sahnesini koymak isteyen oyun yazarı Tretyakov ve yönetmen Meyerhold'u açıkça kabul etti. 1929'da oyun tiyatrolarda sahneleme için yasaklandı - sadece sansürün iyi olduğu ortaya çıktı. Ve 1937'de Tretyakov vuruldu, ancak oyun için değil.
Adil olmak gerekirse, Sovyet öjeniklerinin asla sterilizasyon veya ayrışma şeklinde aşırı önlemlere bağlı olmadığını söylemeye değer (bu Amerikan, Alman ve İskandinav öjeniklerinde), ancak son derece değerli bir üreticinin mümkün olduğunca çok hamile kalması gerektiği fikri kadınlar, düzenli olarak konuşmalara ve makalelere açıldı. Aslında, "hayvancılık" kelimesi ile benzer şekilde, bazen öjenik terimi yerine "antropoteknik" ortaya çıktı. "Hayvan Felsefesi", başka ne söylenebilir?
Sonun başlangıcı. Stalin'e Mektup
Sovyet sonrası devrimci genetikçilerin ve öjeniklerin belirli bir siyasi hatası, ulusun "yaratıcı" genetik sermayesinin taşıyıcılarının Sovyetlerde güç kazanan proleterler değil, entelektüeller olduğu iddiasıydı. İç Savaş ve göçün ulusun bu "yaratıcı" kaynağını ciddi şekilde baltaladığı gerçeği göz önüne alındığında, öjeni, entelijansiyanın daha fazla korunması ve "yayılması" için koşullar yaratmak gerekiyordu.
O günlerde SSCB'de edinilen karakterleri miras alma olasılığı hakkında geliştirilen doktrin, doğrudan materyalist bilim adamları ve öjeni alemlerini itti. Böylece, 1927'de Doktorlar Çevresi Materyalist Levilisi'nin kurucusu şunları yazdı:
“Çoğu Rus doktor, edinilen mülkleri miras alma olasılığını uzun zamandır tanıdı. Önleyici raylarda tüm ilaçların yeniden yapılandırılması konusundaki teorik olarak başka nasıl kanıtlanabilir? Genotipin değişmezliği ile ilgili varsayımlardan yola çıkarak, bu tür olaylar hakkında ciddi bir şekilde konuşmak mümkün müdür? ”
Marksist öjeni eleştirisinin ilk dalgası yükseldi. Bu bağlamda Filipchenko, bu terimi insan genetiği veya tıbbi genetik ile değiştirerek neredeyse tüm çalışmalardan kaldırdı. Birçok öjeni takipçisi onun örneğini izledi.
Alexander Sergeevich Serebrovsky. Özellikle Sovyet kadınlarını yalnızca ulusun "yaratıcı" renginden döllemeyi önerdi
Sonuç olarak, 1931'de Büyük Sovyet Ansiklopedisinin öjeni hakkındaki 23. cildinde özellikle şunları yazdılar:
"... SSCB'de, N.K. Koltsov faşist öjeni sonuçlarını Sovyet pratiğine aktarmaya çalıştı ... Koltsov ve kısmen Filipchenko, Lenz faşist programı ile sağlamlaştırıldı."
Eugenics Franz Lenz, Nazi ırk ideolojisinin en ateşli destekçilerinden biriydi, bu yüzden onunla karşılaştırma, aşağılama ile karşılaştırılabilir bir genetik bilim adamı içindi.
Ve 30'ların ortalarında, öjeni, insan doğasını pankartlarına geliştirmeye, onları utanmaya sürükleyecek şekilde bilim fikirlerini gündeme getiren Nazilerle açıkçası şanssızdı. Aynı zamanda Sovyetler Birliği'ndeki öjeni bilim adamlarının utanç kaynağıdır.
Öjeni Uzmanı Hermann Joseph Meller
Genetikçi ve gelecekteki Nobel ödüllü Alman Joseph Möller (1946), 1936'da Joseph Stalin'e bir mektup yazdığında Sovyet tıbbi genetiği, öjeni ve genel olarak genetik tabutuna çivi sürdü.
Biyologların ve genetikçilerin az sayıda savunucusu bu mektubun içeriği hakkında yazıyor - çok radikal görünüyordu. Meller, genin yapısını ve amacını Stalin'e ayırdığı zaman için yeterli ayrıntıyı açıkladı ve az sayıda erkeğin bulunduğu bölgelerde kadınları yapay olarak tohumlamayı önerdi. Dahası, ileri genlerin taşıyıcıları erkeklerdi; bu kadınlar hikayeler kuluçka makinesi daha fazla gördüm.
Daha fazlası daha fazlasıdır. Meller Stalin'e şöyle yazar:
“Bu bağlamda, bir kişinin içgüdüsel olarak kendi sperminin veya yumurtasının ürününü istediğini ve sevdiğini belirleyecek doğal bir yasa olmadığı unutulmamalıdır. "Doğal olarak, bağlı olduğu ve ona bağlı olan ve onu seven ve çaresizliği içinde bakım sağladığı ve büyüdüğü böyle bir çocuğu doğal olarak seviyor ve hissediyor."
Yani, çiftlerde bile, bilim adamı yetenekli ve yetenekli erkeklerin genlerini “enjekte etmeyi” teklif etti ve bunu devletin ekonomik çıkarlarıyla haklı çıkardı. Meller bile 20 yıl içinde SSCB'de benzeri görülmemiş bir ekonomik büyümenin geleceğini düşünmüştü - zamanlarının en yetenekli kişiliklerinin belirtileri olan milyonlarca akıllı, sağlıklı ve yetenekli genç ülkede görünecektir. Sovyet kadınlarının döllenmesini sadece kamu denetimine almak gerekiyor.
SSCB'de uzun yıllar çalışan Meller, öjenik “Karanlığın Kaçışı” adlı kitabını, fikirlerini daha ayrıntılı olarak sunduğu mektuba ekledi. Mektupta bulunan sapkınlık ve kitap doğal olarak Stalin'i öfkelendirdi. Ve sonra Sovyet öjeni ve tıbbi genetiğe zulüm olarak bildiğimiz şeye başladı.
Hitler’i “yüksek ırkı” kaldırma teknolojisi Amerikalılardan ödünç aldı.