Şarapsız Geçen Aylarım | Navigasyona geç
← Şarap Neden Alkol Değildir?	My Days without Wine →	Şarapsız Geçen Aylarım	Ağu 5
Son yazımı yazmamın üzerinden neredeyse 2 aylık bir süre geçmiş. O yazı da aslında daha önce başlanmış bir yazının yarım yamalak sonlandırılmışıydı, hatırlıyorum. Arada öylesine açıp bakmalarım dışında girmiyorum da ne zamandır bu sayfalara. Ondan önceki yazılar deseniz, Mayıs ayına gidiyor.
“En son ne zaman şarap içtiğimi de hatırlamıyordum. Neyse ki instagram hatırlatıyor bana 23 Haziran diye. Bir an “çok da olmamış canım” diye düşünüp yazacak gibi oluyorum ki, 25 gün ettiğini fark ediyorum aralığın. Şarapsız geçen koca koca 25 gün…! Her halde bu ara, yazı yazmaya başladığım 22 Ağustos 2011’den beri verdiğim en büyük ara olsa gerek. İşin asıl beni acıtan yanı ise canımın da çok istememesi kendime bir kadeh koyup yudumlamak. Normalde burnumda tütmesi gerekirken, içimden gelmemesi…
İlk yazılarıma bakınca o zamanki heyecanım geldi aklıma bir de şimdi; hüzünlendim şimdiki halime. Edinebildiğim her kitabı okuyup bitirdiğim, yeryüzündeki tüm şarap bloglarına el kol uzattığım dönemlerden sonra şimdi ne bir makale okuyorum, ne bir dergiye göz atıyorum, ne de önüme klavyeyi alıp yazı yazıyorum. İşte bu yazıyı da belki sizler bana derman olursunuz diye sizlerle paylaşıyorum. Çünkü mutsuzum. Halbuki hayatımın kariyer olarak en çalkantılı dönemi olan geçtiğimiz 2~3 ayda çılgınca dünyadaki “wine business” yüksek lisans programlarını araştırıp, birine kaydolmanın hayalini kurarken, ne oldu da tamamen uzaklaştım en çok yapmaktan hoşlandığım şeyden? Bir türlü bulamadım cevabını.”
Üstteki tırnak içerisindeki iki paragrafı (ve aslında yazının ilk paragrafını da) bundan yaklaşık 2 hafta önce kaleme almışım. Neyse ki benim için oldukça karamsar olan durum dağıldı ve ben yeniden sevdiğim “şarap”a geri döndüm; içtim, okudum ve bir kaç haftaya yollara çıkıp, bu sefer de Trakya’daki üreticilerimizi gezmeyi planlıyorum. Nasıl geçen sene Bozcaada ve Gelibolu’daki üreticilerimizi ziyaret etmişsem (o gezimin hikayesini “Bir Şarap Turu” sayfasından görebilirsiniz)… Tabii içimdeki karamsarlık ülkede süregelen alkol içeren içeceklere bakış açısının değişmiş olmaması ve kısa süreçte değişmeyecek olması nedeniyle dağılmış değil. Hala kızgınım, hala üzgünüm, hala mutsuzum ama mücadeleden pes etmekten de bir o kadar uzağım!
Yani anlayacağınız bağlarıma güneş doğdu ve (her ne kadar nasıl olacağını tam bilmesem de) yeniden sahalardayım dostlar 😉
about.me/argun.tanriverdi	Argun Tanrıverdi tarafından yazılan tüm yazıları göster »	05/08/2013 tarihinde Şarap içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.	2 Yorum.	← Şarap Neden Alkol Değildir?	My Days without Wine →	Yorum yapın
Bir süredir benzer bir uzaklaşmayı ben de yaşıyorum. Benim şarapla ilişkim biraz daha hobi düzeyinde elbette, ama yeni yasal düzenlemelerin moralimi bozmasının üzerine bir de 31 Mayıs’ta gündemimizi değiştiren Gezi parkı olayları gerçekleşince, okuyup yazmak neyse, şarap içmeyi bile bıraktım. Benim için bir keyif olan şaraba ayıracak vaktim de, keyif almaya konsantre olacak halim de kalmadı. 1-2 Haziran için ben de Trakya’da bir bağ gezisi organize etmiştim, ama 1 haziran sabahı İstanbul sokaklarında yürüyüşteydim hala 🙂 haliyle iptal oldu gezimiz. Yine de yeni yasakların bu uzaklaşmamızda asıl önemli etken olduğunu düşünüyorum, çünkü keyif aldığımız şeyler paylaştıkça güzel. Aynı keyfi, aynı duyguyu paylaşmayan bir yönetimin kendi görüşünü dayattığı bir ülkede yaşadığımızı gördükçe, bizi hiç anlamayan insanlarla aynı dilde yazdığımızı düşündükçe insanın hevesi kaçıyor ister istemez.
En kısa zamanda eski halimize dönmek dileğiyle,
Her ne kadar kötü duygular da yaşıyor olsak, o kötü duyguların bile birebir aynısını paylaştığımı gördüm sizinle ve mutlu oldum; o durumda olan bir ben olamam zaten, biliyordum. Ben biraz olsun sıyrıldım o duygumdan ama tabii tam anlamıyla çıkmak mümkün değil şu şartlarda. Benim için de hala bir hobi şarap; tamamen keyif aldığım için yapıyorum bunu ve bu keyfi baltalayan bir ülkedeyiz. Bakalım sonumuz ne olacak!? Cevapla