> Bir nev-i alaturka
QUALITY’ye teşekkürler Bir yıl önce, yılların gazetecisi ve magazin gazeteciliğinin önde gelen isimlerinden Salih Keçeci, QUALITY Of Magazine isimli kaliteli bir dergi ile yayın dünyasına girmişti. Geçtiğimiz ay Su Ada’da yapılan I. yıldönümü kutlamalarına yoğunluğumuzdan ve İstanbul’da olmayışımızdan dolayı katılamamıştık. İstanbul’a döndüğümüzde bizi bir sürpriz bekliyordu. Yazı İşleri Müdürü Gamze Alpar ile sevgili Salih Keçeci’yi TESYEV’de karşımızda bulduk. O gece engelli insanlarımıza vermeye çalıştığımız desteklerden ötürü bize ve TESYEV’e ‘QUALITY Özel Ödülü’nü vermişler. Ve güzel bir sohbetten sonra ödülümüzü sevgili Gamze Alpar’dan aldık. Kendilerine bir kez daha buradan teşekkür ederken, Quality Dergisi ile önümüzdeki dönemde TESYEV olarak engelli insanlarımıza destek sağlayacak projelerde birlikte olacağımızın da müjdesini vermek isteriz.
Doğamızın gereği TESYEV bursiyerlerinden Betül Fırat, engelli insanların neler düşündüklerini, nasıl yaşadıklarını belirten bir mail atmış. Aşağıda aynen yayınlıyoruz. “Sadece gözlemlerime dayanmak istiyorum. Bir tek benim sanırdım. Benim gibiler de öyle sanıyormuş meğer; yalnız olmadığımı o zaman anladım. Evet, engelliydim ben. Kendine özgü yapıları, ruh halleri var ama nihayetinde hepimiz insanız. Böyle konuşsak da biraz farklıyız sanırım. Olaylara bakış açımız bile farklı olsa gerek. Dünyanın onca yükünü çektikten sonra anlıyor insan.
En güzel duygular En güzel duyguları ise düşünceleridir. Karşısındakinin yerine kendilerini koyup düşünebilirler çoğunun aksine. Çoğu şeyi içlerine gömmeleri bundandır, kim bilir. Ben olsaydım ne yapardım diyebilirler durumlar karşısında. Belki de insanı, insanlığı en iyi anlayabilecek kimseler onlar. Allah sevdiği kula verirmiş ya eziyeti, araları iyi midir bilmez. Ama ‘Bugün de şükür, bu halimize de şükür’ diyenlerdir onlar. Mücadelenin hazzını en iyi yaşayanlar, ne olursa olsun vazgeçmeyenlerdir. Sapasağlam bir yürekleri vardır. Taştan, kayadan değil ama dayanıklı. Bazen de çok aksi, çekilmez olurlar. O da doğalarının bir parçası. Hangi insan canı yanarken, vücut aksamlarından biri sızlarken gülebilir ki? İğne batsa canı acır insanın. Yine de sezdirmezler acılarını, kaçırırlar gözlerini; söylüyorlarsa da bilin ki kat ve katını çekiyorlardır emin olun. ‘Dünden daha iyiyim bugün, yarın daha da iyi olacak’ derler. Ve inanırlar yarının daha iyi olacağına. Aldıkları her nefeste inanırlar yarın güneşli güzel bir gün olacak diye...
Biraz kırılgan Biraz böyledirler işte. Biraz da kırılgan, alıngan, içine kapanık olurlar. Eeee dedik ya doğalarının gereği. Siz siz olun ne yoklarmış gibi ne de varlarmış gibi davranın. Sonuçta hepsi ayrı birer insan ve ayrı şekillenmiş kişilikleri var; bunların üstüne de tanıdıklarınızın huyunu suyunu ekleyin işte tanımak, anlamak bu kadar basit. “
Naci Şimşek Buca E Tipi Kapalı Cezaevi Yeni Bölüm Koğuş 4 Buca-İzmir
Zekeriya Demiral Fevzi Çakmak Mahallesi Malazgirt Cad. Elma Sokak 6/2 Pendik-İstanbul