Laboratuvarda Ölçümler Ve Analiz Yöntemleri, Spektrofotometri (2 saat) - ppt video online indir
YayınlayanIffet Sedef Değiştirilmiş 3 yıl önce
... konulu sunumlar: "Laboratuvarda Ölçümler Ve Analiz Yöntemleri, Spektrofotometri (2 saat)"— Sunum transkripti:
1 Laboratuvarda Ölçümler Ve Analiz Yöntemleri, Spektrofotometri (2 saat)
2 Ölçüm ve Ölçü Sistemleri
Ölçüm, bir uzunluğun, bir alanın, bir kapasitenin veya herhangi bir olgunun belirli bir birim cinsinden hesaplanmasıdır. Bunun için standart ölçü birimleri kullanılır. Ölçü birimleri iki farklı sistemde farklı olarak belirtilmiştir: Metrik Sistem SI Sistemi
3 Metrik Sistem Uzunluk birimi metre (m), ağırlık birimi gram (g),
hacim birimi litre (l) olan ölçü sistemidir.
4 SI Sistemi Uzunluk birimi: metre (m) Ağırlık birimi: kilogram (kg)
Zaman birimi: saniye (s) Elektrik akımı birimi: amper (A) Sıcaklık birimi: Kelvin (K) Parlaklık yoğunluğu birimi: Candela (cd) Madde miktarı birimi: mol (mol) olan ölçü sistemidir.
7 Ağırlık Ölçümü ve Araçları (Teraziler)
Ağırlık ölçümlerinde kullanılan ölçü birimi gram (g) olarak ifade edilir. Desigram (dg) = 10-1 g Santigram (cg) = 10-2 g Miligram (mg) = 10-3 g Mikrogram (µg) = 10-6 g Nanogram (ng) = 10-9 g Pikogram (pg) = g Femtogram (fg) = g
8 Teraziler Tartım işleminde kullanılan cihazlardır
9 Adi Teraziler: Gramın 1/10’unu doğrulukla tartabilen terazilerdir.
Hassas Teraziler: Analitik teraziler, semi-mikrokimyasal teraziler, mikrokimyasal teraziler diye bilinen çeşitleri vardır. Analitik teraziler, 200 g ağırlık tartacak kapasitededir ve hassasiyetleri 0,1 mg’dır. Semi-mikrokimyasal terazilerin kapasiteleri g ve hassasiyetleri 0,02-0,01 mg’dır. Mikrokimyasal terazilerin kapasiteleri 20 g ve hassasiyetleri 0,001 mg’dır.
10 Adi terazi ile tartım işlemi:
Terazinin skalasının “0” noktasında durağan bulunup bulunmadığına bakılır ve değilse ayarlanır. Her iki kefeye eşit ebat ve ağırlıkta iki adet kağıt veya tartı kabı konur. Sağ kefeye ağırlık takımındaki gramlardan tartılmak istenen kadar konur. Sol kefeye tartılacak maddeden, terazinin ibresi “0” noktasında dengeye gelinceye kadar azar azar konur. Tartım işlemi bittikten sonra terazi kefeleri bir fırça ile temizlenir, gramlar da kutusuna yerleştirilir.
11 Sıvı Hacim Ölçümü ve Araçları
Sıvı hacim ölçümlerinde kullanılan ölçü birimi litre (l) olarak ifade edilir. Desilitre (dl) = 10-1 l Santilitre (cl) = 10-2 l Mililitre (ml, cc) = 10-3 l Mikrolitre (µl) = 10-6 l Nanolitre (nl) = 10-9 l Pikolitre (pl) = l Femtolitre (fl) = l
12 Pipetler Bir çözeltiden belli hacimde sıvı almaya ve başka bir kaba aktarmaya yarayan özel cam borulardır.
13 Yarıotomatik Pipetler-Mikropipetler
14 Büretler Bir çeşit pipettirler, fakat bunların boşaltma ucunda sıvının akışını kolayca kontrol edebilmek için bir kapama musluğu vardır.
15 Dereceli Silindirler (Ölçü Silindirleri, Mezürler)
Silindir biçiminde, çeşitli çap ve boyda, hacim ölçen, üzerlerinde hacim göstergesi çizgiler bulunan cam veya plastik kaplardır. Kapaklı veya kapaksız olabilirler. Bazılarında üst tarafta içindeki sıvıyı boşaltmaya elverişli bir çıkıntı vardır.
16 Balon Joje (Ölçü Balonları)
Belli hacimde, alt kısımları yuvarlak ve şişkin, üst kısımları ince uzun boyunlu kapaklı cam veya plastik kaplardır. Boyun kısmında bir kalibrasyon çizgisi bulunur; bu çizgiye kadar aldıkları sıvı miktarı üzerlerinde yazılıdır.
17 Sıvı hacmini ölçerken dikkat edilecek noktalar:
1) Menisküs çizgisine dikkat edilmelidir: Özellikle küçük çaplı tüplerde, yüzey geriliminden dolayı sıvıların kavis oluşturan üst yüzeyine menisküs çizgisi denir. Eğer sıvı içinde bulunduğu kabı ıslatıyorsa (örneğin su) menisküs çizgisi konkavdır; civa örneğinde olduğu gibi sıvı bulunduğu kabı ıslatmıyorsa konvekstir. Bütün ölçümler, menisküs çizgisi göz hizasına getirildikten sonra yapılmalıdır. Renksiz sıvının seviyesi, menisküs çizgisinin altından okunmalıdır. Renkli sıvının seviyesi, menisküs çizgisinin üstünden okunmalıdır. Cıvanın seviyesi, menüsküs çizgisinin üstünden okunmalıdır. 2) Hacmi ölçülecek sıvının sıcaklığı, ölçü aleti üzerinde yazılı olan kalibrasyon sıcaklığı (genellikle 20oC’dir) ile aynı olmalıdır.
18 Biyokimyasal Analizler
Biyokimya veya Klinik Biyokimya Laboratuvarlarında, biyolojik materyallerde, hastalıkların tanısı, ayırıcı tanısı, bir hastalığın şiddetinin belirlenmesi, bir hastalığın sağaltımının izlenmesi, bulgu vermeyen bir hastalığın ortaya çıkarılması amacıyla, istenen maddeleri tanımlama veya miktarlarını belirleme işlemlerinin tümüdür.
19 Biyolojik Materyaller:
Biyolojik sıvılar Kan, idrar Beyin-omurilik sıvısı (BOS, serebrospinal sıvı), amniyon sıvısı, plevra sıvısı, periton sıvısı, perikard sıvısı, eklem sıvısı (sinovyal sıvı) Mide özsuyu, sperma, ter, tükürük kist sıvıları ve çeşitli fistüllerden sızan sıvılar Gaita (dışkı) Safra yolu veya idrar yolu taşları Biyopsi parçaları
20 Biyokimyasal Analizleri Sınıflandırma
-Kuruluşlarına göre klinik biyokimyasal analizler -İncelenecek maddelere göre klinik biyokimyasal analizler -Kullanılan materyal miktarına göre klinik biyokimyasal analizler -Kullanılan ayıraçlara (reaktifler, reagent’lar) göre klinik biyokimyasal analizler -Elle işleme ve otomatlaşma gereksinimine göre klinik biyokimyasal analizler -Kullanılışlarına göre klinik biyokimyasal analizler
21 Kuruluşlarına göre klinik biyokimyasal analizler
1) Kalitatif (nitel) analizler 2) Kantitatif (nicel) analizler
22 İncelenecek maddelere göre klinik biyokimyasal analizler
1) Metabolitlerin miktar tayini 2) Enzimlerin aktivitelerinin tayini 3) Vitaminlerin miktar tayini 4) Hormonların miktar tayini 5) Yükleme testleri
23 Kullanılan materyal miktarına göre klinik biyokimyasal analizler
1) Makrometodlar 2) Semi-mikrometodlar 3) Mikrometodlar 4) Ultramikro metodlar (mikrolitreler metodları) 5) İleri ultramikro metodlar (nanolitreler metodları)
24 Kullanılan ayıraçlara (reaktifler, reagent’lar) göre klinik biyokimyasal analizler
1) Hazırlanacak ayıraçlarla yapılanlar 2) Hazır ayıraçlarla ve kitlerle yapılanlar 3) Ayıraçlı şeritler ya da daldırma çubukları (dipstick) ile yapılanlar
25 Elle işleme ve otomatlaşma gereksinimine göre klinik biyokimyasal analizler
1) Manuel analizler. Elle işlenen metodlar 2) Otomatlaştırılmış analizler. Otoanalizör gerektiren metodlar
26 Kullanılışlarına göre klinik biyokimyasal analizler
1) Sık kullanılan analizler 2) Acil analizler. Hemoglobin, kan grubu, hematokrit, glukoz, üre, kreatinin, sodyum, potasyum, klorür, kalsiyum, bilirubin, kan gazları, AST, ALT, CK, CK-MB, Amilaz analizi
27 Biyokimya Laboratuvarlarında Kullanılan Teknikler-Miktar Tayini Yöntemleri
Kimyasal Yöntemler Titrimetri (volümetri) Oksidimetri Çökeltme yöntemleri Kompleksometri Fiziksel Yöntemler Gravimetri Kolorimetri-Fotometri-Spektrofotometri Nefelometri-Türbidimetri Refraktometri Polarimetri Gazometri Flüorometri Elektroforez Kromatografi Elektrokemistri-ISE İmmünokimyasal Yöntemler Otoanaliz
28 Titrimetri (volümetri)
İçinde çözünmüş maddenin konsantrasyonu bilinmeyen bir çözeltinin belirli bir volümüyle reaksiyona girebilen bir başka maddenin bilinen konsantrasyonlu çözeltisinin volümlerini karşılaştırma suretiyle çözelti konsantrasyonu tayinidir.
29 Normalitesi bilinen bir asit çözeltisi yardımıyla bir alkali çözeltinin normalitesini tayin alkalimetri olarak bilinir. Normalitesi bilinen bir alkali çözeltisi yardımıyla bir asit çözeltinin normalitesini tayin asidimetri olarak bilinir.
30 Oksidimetri Oksitlenme reaksiyonlarına dayanan miktar tayin yöntemidir; manganometri ve iyodometri önemlidir.
31 Çökeltme yöntemleri Çökelme reaksiyonlarına dayanan miktar tayin yöntemidir; argentometri ve cuprometri önemlidir.
32 Kompleksometri Kompleksleşme olaylarına dayanan bir titrimetri yöntemidir.
33 Gravimetri Tartım yöntemidir.
Kolorimetri, renk ölçülmesi esasına dayanan miktar tayin yöntemidir. Bir çözeltide konsantrasyonu belli olmayan bir madde tarafından oluşturulan rengin aynı maddenin bilinen konsantrasyondaki çözeltisinin rengi ile karşılaştırılması suretiyle konsantrasyon tayinidir. Fotometri, belirli bir spektrumdaki ışık şiddetinin ölçülmesine dayanan miktar tayin yöntemleridir. Absorpsiyon fotometrisi ve alev fotometrisi önemlidir. Spektrofotometri, ışık kaynağı ile prizma arasına yerleştirilen renkli maddenin ışık spektrumunun bazı renklerini absorplaması ve konsantrasyona göre spektrumda zayıf veya kuvvetli bant göstermesi özelliğine dayanan miktar tayin yöntemidir. Analiz edilen örnek üzerine ışık demetinin bir kısmını filtreler kullanarak ayıran ve gönderen aletler kolorimetre veya fotometre olarak adlandırılırken, yarıklar ya da prizmalar aracılığı ile bu seçiciliği yapan aletler spektrofotometre olarak adlandırılırlar.
Nefelometri, bir çözeltinin bulanıklık derecesini bulanık ortama 90o’lik açı ile gelen ışığın difraksiyonunu ölçme suretiyle, bulanıklığı oluşturan maddenin konsantrasyonunu tayin yöntemidir. Türbidimetri, bir çözeltinin bulanıklık derecesini bulanık ortama 90o’lik açı ile gelen ışığın çözeltiden geçen miktarını(ışığın absorpsiyona uğramayan kısmı ve difraksiyon ışığının bir kısmı) fotometre ile ölçme suretiyle, bulanıklığı oluşturan maddenin konsantrasyonunu tayin yöntemidir.
36 Refraktometri Işığı kuvvetle kıran çözeltilerin kırma indekslerini ölçüp karşılaştırma suretiyle konsantrasyon tayin yöntemidir.
37 Polarimetri Asimetrik karbonlu ve dolayısıyla optikçe aktif maddelerin çözeltilerinin polarılmış ışığın düzlemini çevirme derecelerini ölçüp karşılaştırma suretiyle konsantrasyon tayin yöntemidir.
38 Gazometri Gaz halindeki maddelerin oluştuğu reaksiyonlarda oluşan gazın volümlerini ölçme esasına dayanan miktar tayin yöntemidir.
39 Flüorometri bir maddenin bir çözeltide çok küçük konsantrasyonlarda bile UV etkisi altında kuvvetli flüoresans verme özelliklerine dayanan miktar tayin yöntemidir.
40 Elektroforez Asit ortamda katyon olarak bazik ortamda ise anyon olarak davranan maddelerin elektrik alanda farklı hızlarda göçme özelliklerine dayanan miktar tayin ve ayırma yöntemidir.
41 Kromatografi Porlu ortamda hareketli bir çözücü içinde, solütlerin farklı hızlarda göçme özelliklerine dayanan miktar tayin ve ayırma yöntemidir.
42 Elektrokemistri-ISE Özel elektrotlar yardımı ile numunelerde iyon farkının bir membranda (zarda) meydana getirdiği potansiyel farkının ölçülmesine dayanan analiz yöntemidir. Ölçülen her bir element için ayrı bir elektrot vardır.
43 İmmünokimyasal yöntemler
ölçülecek maddeye karşı bir antikor ve ortamda bir işaretleyici kullanılmasına dayanan analiz yöntemleridir. Radyoimmünoassay (RIA) Fluoresan immünoassay (FIA) Luminoassay ve Kemiluminoassay (LIA) Enzimimmünoassay) (EIA)
44 Otoanaliz Çeşitli yöntemleri kullanan otoanalizör aletleriyle miktar tayin yöntemidir.
45 Spektrofotometri Spektrofotometreler, madde renginin yoğunluğunun ölçülmesiyle madde miktarının veya konsantrasyonunun bulunmasını sağlayan cihazlardır.
46 Işık, insan gözüyle görülebilir dalga boylarındaki elektromanyetik radyasyon enerjisidir.
Dalga boyu, iki dalga piki arasındaki mesafedir ki genellikle nanometre (nm), bazen angström (Ao) ve milimikron (mµ) olarak ifade edilir. Güneş ışığı veya bir tungsten lambadan saçılan ışık, insan gözünün beyaz olarak tanımladığı, farklı dalga boylarındaki ışık enerjilerinin bir karışımıdır.
47 İnsan gözü, yaklaşık nm arasında dalga boylarına sahip olan ışık enerjilerine cevap verebilmektedir. <380 nm dalga boyundaki ışık Ultraviyole (Mor-ötesi, U.V.) nm dalga boyundaki ışık Menekşe nm dalga boyundaki ışık Mavi nm dalga boyundaki ışık Yeşil nm dalga boyundaki ışık Sarı nm dalga boyundaki ışık Turuncu nm dalga boyundaki ışık Kırmızı >750 nm dalga boyundaki ışık İnfraruj (Kırmızı-ötesi, IR) olarak tanımlanır.
48 Bir madde elektromagnetik dalga spektrumunda nm uzunluğundaki görünür ışınların hepsini geçiriyor veya yansıtıyorsa beyaz görünür; hepsini soğuruyorsa (absorpluyorsa) siyah görünür. Görünür spektrumda mavi rengi soğuran bir madde sarı renkli, sarı rengi soğuran bir madde mavi renkli görünür. yeşil rengi soğuran bir madde kırmızı renkli, kırmızı rengi soğuran bir madde yeşil renkli görünür.
49 Madde tarafından tutulan ışınların rengi ile maddenin görünür rengini oluşturan ışınların rengi, tamamlayıcı renkler olarak adlandırılır. Sarı-Mavi Kırmızı-Yeşil
50 İçerisinde organik moleküller bulunan bir çözeltiden UV-görünür bölge ışınları geçerse, çözelti bu ışınların bir kısmını seçimli olarak soğurur (absorpsiyon), diğerlerini ise çok az soğurur veya olduğu gibi geçirir (transmisyon).
51 Bir küvet içine konmuş renkli bir çözeltiden çıkan ışık şiddeti (I), çözeltiye giren ışık şiddetinden (Io) daha küçüktür.
52 Çözeltiden çıkan ışık şiddetinin çözeltiye giren ışık şiddetine oranı (I/Io), transmittans (T) olarak tanımlanır. Transmittans, genellikle %Transmittans (%T) olarak ifade edilir.
53 Transmittansın tersinin logaritması Absorbans (Optik dansite, A) olarak tanımlanır ki bu, çözeltinin içinden geçen ışığın ne kadarının absorbe edildiğinin (soğurulduğunun) ifadesidir.
54 Bir çözeltide çözünmüş olan maddenin miktarı veya konsantrasyonu ile %Transmittans (%T) arasında doğrusal olmayan bir ilişki olduğu halde Absorbans (A) arasında doğrusal bir ilişki vardır.
55 Absorbans (A), yüzde transmittans (%T) ve çözeltideki maddelerin konsantrasyonu (c) arasındaki ilişkiyi Lambert-Beer yasası ifade eder: İçinde çözelti bulunan bir küvetten geçen ışığın transmittansı (I/Io), ışık yolu veya küvet çapının (l) artmasıyla azalır; ayrıca dilüe çözeltinin absorbansı (A), çözeltinin konsantrasyonu (c) ile doğru orantılıdır.  absorpsiyon katsayısı (ekstinksiyon katsayısı) olarak gösterildiğinde Lambert-Beer yasasının matematiksel ifadesi şu şekilde olur.
56 Çözelti içindeki madde miktarını çözeltinin renginden faydalanarak ölçme işlemine kolorimetri, bu tip ölçümde kullanılan cihazlara da kolorimetre denir. Kolorimetrik ölçümde, konsantrasyonu ölçülecek çözeltinin rengi değişik konsantrasyonlardaki standartların rengiyle karşılaştırılarak değerlendirilir.
57 Çözelti içindeki madde miktarını çözeltiden geçen veya çözeltinin tuttuğu ışık miktarından faydalanarak ölçme işlemine fotometri, bu tip ölçümde kullanılan cihazlara da fotometre denir. Fotometrik ölçümde, renksiz çözeltilerin konsantrasyonu da ölçülebilir.
58 Analiz edilen örnek üzerine ışık demetinin bir kısmını filtreler kullanarak ayıran ve gönderen aletler kolorimetre veya fotometre olarak adlandırılırken, yarıklar ya da prizmalar aracılığı ile bu seçiciliği yapan aletler spektrofotometre olarak adlandırılırlar.
59 Spektrofotometrelerde konsantrasyonu bilinen bir standart çözeltinin absorpladığı ışık miktarı (absorbans, optik dansite) ile konsantrasyonu bilinmeyen çözeltinin absorpladığı ışık miktarı karşılaştırılır.
60 Spektrofotometrelerde kullanılacak ışık, çözeltinin kuvvetli absorpladığı dalga boyunda seçilir; örneğin kırmızı renkli sıvı için yeşil dalga boyunda ( yeşil renkli sıvı için kırmızı dalga boyunda), mavi renkli sıvı için sarı dalga boyunda (sarı renkli sıvı için mavi dalga boyunda) ışık seçilir.
61 Spektrofotometrelerde çözeltideki madde için uygun seçilen dalga boyundaki ışığın örneğe ve standarda (bilinen konsantrasyondaki çözelti) ait absorbansları veya optik dansiteleri (A, OD) karşılaştırılıp matematiksel işlemler yapılarak örnekteki maddenin konsantrasyonu bulunur.
62 İstenirse, çeşitli konsantrasyonlardaki standart çözeltilerin, belirli uygun bir dalga boyunda ışık için absorbans değerleri bir köre (absorbansı sıfır kabul edilen) karşı ayrı ayrı ölçülüp bir grafik kağıdına konsantrasyonlara karşı işaretlenerek standart grafiği çizilir. Örneğin absorbansı da aynı köre (absorbansı sıfır kabul edilen) karşı ölçülür ve ölçülen absorbansa karşı gelen konsantrasyon standart grafikten bulunur.
"Laboratuvarda Ölçümler Ve Analiz Yöntemleri, Spektrofotometri (2 saat)" indir ppt