Çivisi çıkmış bir dünyada yaşıyoruz, demokrasi birçok ülkede değer kaybeder halde. Böyle bir ortamda Türkiye kendine çekidüzen vermenin ve ayakta kalmanın yollarını araması gerekirken siyasi zeminde tutarsızlıklar devam ediyor. Öncelikle İyi Parti’yi değerlendirirsek Meral Hanım bir fenomen. Çağdaş Cumhuriyet’in kadını, cesur bir yürek ama etrafı bana göre boş, kadrosu yok; bunun neticesinde de Meral Hanım orada tek kalan bir insan. Korkarım ki hazin bir çöküşün arifesindeyiz. Dilerim derlenip toparlanırlar, bir ümit kapısı kapanmamalıdır. Akşener dikkatle izlendiğinde ne cumhurbaşkanı olma arzusundadır ne de parti genel başkanlığının özlemindedir. Meral Hanım diyor ki cumhuriyet bir yerlere taşınıyor, bildiğimiz inandığımız, sevdiğimiz, ömrümüzü verdiğimiz cumhuriyet bir yerlere götürülüyor. Bizi biz kılan değer yargılarından vazgeçtiler, bizi çağdan koparıyorlar, aklınızı başınıza alın. Gelin bu cumhuriyette birleşelim, bütünleşelim. Gelin 19 Mayıs 1919’da yola çıkanların ortaya koymuş oldukları cumhuriyet fikrinde birlikte olalım. Bundan kopmayalım koparsak devlet olma niteliğimizi yitirdiğimiz gibi millet olma bütünlüğümüzü de yitirebiliriz. Ancak etrafındaki kadro bunların hiçbirini anlayamadı, Meral Hanım partide yalnız kaldı ve bunun ızdırabını çektiği için partiden ayrılma kararı aldı. Meral hanım ayrılırsa bu parti güneş görmüş bir buz parçası gibi eriyip gider. Bir büyük inanç kapısı, ümit kapısı da böylece kapanmış olur. İYİ Parti, Akşener ayrılırsa kurulduğu hızla aynı şekilde bitişi görür.
CHP’ye gelirsek Kemal Kılıçdaroğlu iyi bir demokrat, aydın, munis, barışçıl bir insan. Ancak CHP’liler kendilerini kamçılayacak, ayağa kaldıracak bir lider arıyorlar. Fakat partiyi genel başkanla özdeşleştirirseniz her zaman kaybetmeye mahkumsunuz. CHP genel başkanla özdeşleştirme tavrından vazgeçmiyor. Kılıçdaroğlu’nun gitmesinin bir fark yaratacağını sanmıyorum. Bu bir balıkçı kavgası halinde devam edip gider ve Türkiye’ye yazık olur. CHP’nin kuruluş amaçları gözden geçirildiğinde o günlere dönelim diyorlar ancak nasıl dönecekler? Kim dönecek? CHP’nin içini analiz ettiğinizde CHP’nin fikriyle uyuşmayan birçok insan var. Bu adamlarla nereye giderseniz gidin, hiçbir yere varamazsınız. CHP bu gidişle bir kurultayı bitirir diğerine başlar ancak ülke sorunlarının dışında delegelerin ahenkle yürüdüğü bir parti haline gelemez.
Böylece iki büyük muhalefet partisi AKP’nin ekmeğine yağ sürüyor. Bunların sonucunda büyüyen, güçlenen AKP olacak. Her iki parti de buna yardımcı olmuş olur.”
Etiketler : muhalefet, türkiye, chp, iyi parti, siyaset, Ali Naili Erdem, köşe yazısı