Samsun'da yaşayan evli ve üç çocuk sahibi 48 yaşındaki Ayten Önal'ın (48) 18 yaşındaki oğlu Muhammed Önal 7 aylıkken yapılan bir aşı sonucu gelişimi durarak yüzde 100 engelli oldu. Çocuğunu iyileştirebilmek için her şeyi deneyen Önal, 10 yaşındayken doktorların tavsiyesi üzerine oğlunu beyin ameliyatı yaptırdı. Bir kamu hastanesinde temizlik görevlisi olarak çalışan Ayten Önal, ameliyattan sonra çocuğunun daha iyiye gittiğini gözlemledi. Bunun üzerine çocuğunu fizik tedavi merkezine götürdü. Muhammed'in fizik tedaviyi kabul etmemesi üzerine aklına bir engelli arabası yaptırma fikri geldi. Sanayide bir ustaya giderek nasıl bir araç tasarladığını ustaya anlattı. Ustayla fikir alışverişinde bulunarak oğlunun hem rahatça hareket yapabileceği hem yürüyüş hem de bisiklet gibi kullanabileceği bir araç yaptırdı. Daha sonra yakınlarının yönlendirmesiyle Türk Patent Enstitüsü'nden "Fizik Tedavi Amaçlı Engelli Arabası" patentini aldı. Engelli bisikletiyle oğlunun fiziki ve psikolojik olarak daha iyiye gittiğini söyleyen Önal, engelli arabasının üretiminin yapılarak diğer engelli ailelerinin de işine yarayabileceğini söyledi.
Engelli bisikletini ustaya anlatarak yaptırdığını ifade eden Önal, "Ben anlattım o yaptı. Sanayide bir ustanın yanına gittim. Konuştuk. Üç tekerlekli olacağını, koltuğun arkasının ve yan kapağın açılabilir olacağını, tekerlekler döndüğü sürece pedalın dönmesi gerektiğini, pedalların sandalet şeklinde olması gerektiğini ustaya söyledim. Bu şekilde rahat olacağını düşündüm. Kullanımı hem fiziki hem psikolojik açıdan çok rahat. Çocuğum önceden yatakta iken çevreden "yürümeyecek mi, engelli mi" gibi sözler oluyordu. Şimdi ise görenler "Muhammet ne kadar güzel pedal çeviriyor" diyor. Böyle dediklerinde de çocukta psikolojik değişiklik oluyor. Kendimizi böyle öyle düşündüğümüzde bize bakan olmasa biz ne yaparız! Engeller aşmak içidir. Uğraşmaya bir yönde kendimi mecbur hissettim. Uğraşırsam sanki daha iyi olacak gibi daha fazla engel aşabileceğimi gibi hissetti. Bu arabayı kullanalı benim çocuğum daha iyi" diye konuştu.
Engelli aracının şeklini çizdikten sonra notere gittiğini belirten Önal, "İlk önce notere tasdikini yaptırdım. Sonra patentini almayı düşündüm. Sonra arkadaşlar Türk Patent Enstitüsü'nün telefon numarasını buldu. Orayı aradım. Elektronik imza istediler. Ben elektronik imzadan anlamadığım için yapamadım. Çocuklarda yapamadı. Daha sonra Sabri Bayraktar diye birinin vasıtasıyla işlemlerimizi hallettik. Patentimizi aldık. Engelli arabasının üretimini yapılmasını isterim. Çünkü birçok engelli çocuğumuz var. Hepsi bunun içinde daha rahat olacaktır. Rahat oturup, rahatça fiziki tedavisi yapabilecektir" şeklinde konuştu.