Ortopedi ve TravmatolojiBeyin ve Sinir CerrahisiÇocuk Beyin ve Sinir Cerrahisi
Omurga çökme kırığının belirtileri, kırığın yerine, şiddetine ve kırığın omuriliği zedeleyip zedelememesine göre farklılık arz eder. Şiddetli bel ve sırt ağrıları, bacaklarda oluşan his kayıpları, kollarda güç kaybı, büyük ve küçük abdesti tutamamak, boy kısalması, gibi durumlar çökme kırıklarında görülen başlıca belirtilerdir.
Omurga yukarıda başın tam altından başlayıp aşağıda leğen kemikleriyle de eklem yaparak kuyruk sokumuna kadar uzanan omur adı verilen kemiklerden oluşan kemik dizisidir. Tüm omurga içinde 33 omur mevcuttur. Özellikle ağır trafik kazalarında ve yüksek yerden düşme durumunda omurga kırıkları meydana gelebilmektedir. Omurga çökme kırığı (omurga kompresyon kırığı), omurgayı oluşturan omur kemiklerindeki çökme sonucu meydana gelen bir kırıktır. Çökme kırıkları genellikle göğüs (torasik) ya da alt sırt bölgesindeki omurgalarda görülür.
Detaylı tıbbi öykü, travma öyküsünün ve şeklinin hasta veya yakınlarından öğrenilmesi, fizik muayene, direk omurga grafileri, bilgisayarlı tomografi, MR görüntüleme yöntemleriyle tanı konur.
Omurga kırıkları genellikle yüksek enerjili travmalara bağlı gelişir. Trafik kazaları, yüksekten düşmeler, ateşli silah yaralanmaları başlıca nedenlerdir. Çökme kırıkları ise genellikle göğüs ya da alt sırt bölgesindeki omurgalarda görülür. En sık görülen nedeni osteoporozdur. Travma (yaralanma) ve tümörler de çökme kırığına neden olabilir.
Omurga kırıklarında omurganın stabilitesi (hareketsizliği) bozulduğundan ek omurilik yaralanmalarına neden olunabilir. Eğer omurga kırığı şüphesi olan hasta güvenli yerde ise ve nefes alıp vermesinde sorun yoksa sağlık ekipleri beklenmelidir. Eğer omurga kırığı şüphesi olan hasta güvenli yerde değilse hastanın vücut bölgeleri hiç oynatılmadan sert bir platform üzerinde güvenli yere aktarılır. Kırıklarda korse tedavisi ve/veya cerrahi tedavi olarak vertebroplasti, kifoplasti adı verilen ameliyat yöntemleri uygulanır.
En sık yaralanan bölge sırt ve bel omurlarının birleştiği (12. sırt omuru ve 1. bel omuru) omurganın en hareketli bölgesindedir. Osteoprozu olan yaşlı hastalarda, omurga tümörü olan hastalarda omurga kemikleri zayıfladığı için hafif düşmeler gibi düşük enerjili travmalar sonrası bile ciddi kırıklar oluşabilir.