Peygamber Efendimiz; “Kıyamet gününde azap bakımından en şiddetli azaba mâruz olacak kimse.” İmâmun câirun. “Cevredici, cevr ü cefâ edici imamdır.” buyurmuş.
“Ha cami imamları demek ki zulmederse çok büyük azaba uğrayacaklar.”
İmam; Arapça’da “bir kavmin, bir ümmetin önüne geçen, başkanlık eden kimse” demek. İmam sadece camide namaz kıldıran kimse değil. İmam bir ümmetin başına geçen kabile reisi, devlet başkanı, hükümdar, padişah, melik vs. Ümmetin idarecisi, yani bir grup insanın başına geçip ona başkan olmuş olan kimse.
Adı ne olursa olsun; ister “Kayser” de, ister “Sezar” de, ister “Kisra” de, istersen “melik” de, ister “padişah” de, ister “şah” de, ne dersen de, bir kavmin başında mı, idareci mi, güç kuvvet elinde mi; askeri var, şusu var, busu var, öteki insanlar ona tâbi...
Eğer o gücünü kuvvetini hayra kullanırsa, adaletle hükmederse Allah indinde en makbul insan olur.
Allahu Teâlâ hazretleri adaletli imamın duasını bile reddetmez. Adaletli imamın, önderin, başkanın karşısına çıkıp da onu üzene bir beddua etti mi, Allah o beddua edileni tepe taklak aşağı götürür.
Adaletle hükmettiği zaman o kadar duası makbul insanlardan birisidir. En büyük sevabı alır. Çok büyük ecirler kazanır.
Ama zulmettiği, cevr ü cefâ ettiği zaman da en büyük azaba uğrayacak olanlar onlardır.
“Sen dünyada iken elinde fırsat vardı, o zavallıcıklara, yoksullara zulmettin; fazla vergi aldın, hapse tıktın…”