Osmanlıda Evlilik Kanunu - Referans Gazetesi
Kişi, yirmi beş yaşında bir hastalık yüzünden evlenemediğini iddia ederse, bir doktor yoluyla teşhis edilir.Hastalığı geçiciyse, iyileşinceye kadar evliliği ertelenir.Hastalığı geçici değilse, mazereti kabul edilip evlenmeye zorlanmaz.
Bir meslek öğrenme, görevlendirilme veya şer-i bir mazeret sebebiyle başka bir bölgeye taşınıp orada ikamet etmek zorunda kalırsa. Var olan hanımını da beraberinde götürmesine bir mani varsa. Bu durumdataşındığı bölgenin yerel makamlarına başvurarak götürmesine mani olan nedenleri açıklaması lazımdır.Taşındığı bölgede evlenmeye gücü yetiyorsa, evlenmeye zorlanır. Ancak ikinci adreste ikamet süresi bittiğinde, her iki hanımını dilediği yerde toplaması gerekir.
Evli olan kimse, ikamet bölgesinden başka bir yerde ikamet sorunda kalırsa, 3. maddeye uygun olarak muamele edilir. Ancak diğer bölgede evlenmeye gücü yetmezse, gelirinin yüzde 15'i alınır ve 4. madde uyarınca dağıtılır.İki yıl geçtikten sonra da kendi hanımını refakatinde götürmeye zorlanır.
25 yaşından önce evlenip üç çocuğu olan kimselerin her üç çocuklarının da eğitim masrafları devlet tarafından karşılanır.Üçten fazla olan çocuklar ise, 13 yaşına erene kadar; köyde oturuyorsa her bir çocuk için aylık 10, şehirde oturanlara ise aylık on beş Osmanlı akçesi devlet desteği verilir. Dört tane çocuğu ve fazlası olan kadınlara da ayrıca20Osmanlı akçesi verilir.
Meşru olmayan bir işle meşgul olan kimse,25 yaşına geldiği halde evlenmemiş ve durumu da onur kırıcı ise, ona uyarı cezası verilir. Kendisine bir yıl mühlet verilir ve durumunu düzeltinceye kadar resmi işlere alınmaz.
Bu kanun yayınlanmasından üç ay sonra yürürlüğe girer.”Subhaneke... Bihamdike... Esteğfiruke...
22.08.2019 (Muhammed Özkılınç)