Exodus : Blood in Blood out Albümünün Tanıtımı
Posted by ozgurilgin on Kasım 3, 2014
Çoklu Ortam, Müzik altında yayınlandı.	Etiketler: Blood in Blood out, Exodus, Metal, Thrash.	Yorum yapın
Exodus San Francisco thrash metalinin en eski ve hızlı gruplarından biridir. 1985 yılında çıkardıkları Bonded By Blood nereden bakarsanız bakın thrash metal’in en iyi 10 albümü arasında yerini alır. 90’lı yılların başında çıkardıları “Force of Habit” (1992) ile tarihe karışan grup 1997’de tekrar bir araya gelip bir konser çok başarılı bir konser albümü yaptı. 2004 yılında çıkardıkları “Tempo of The Damned” 12 yıldır çıkardıkları ilk stüdyo albümü olmasının yanısıra kalitesi, hızı ve sertliği ile tam not aldı. Bu albümün üzerine tam üç tane başarılı albüm çıkaran grup bu son baharda çıkardığı “Blood in Blood out” ile bu seriyi dörtlemiş oldu. “Blood in Blood out” un nasıl bir albüm olduğunu merak ediyorsanız buyrun okuyun:
Her zaman olduğu gibi ilk önce albümün kadrosunu vererek başlayayım:
Vokal: Steve Souza
Gitar: Gary Holt
Gitar: Lee Altus
Davul: Tom Hunting
Resimden ve listeden anlaşıldığı üzre efsane vokalist Steve “Zetro” Souza gruba geri dönmüş, dövme beyanında bulunmuş ve birazdan “haydin efeler” diyerek harmandalıya kalkacakmış gibi poz vermiş. Peki eski vokalist Rob Dukes‘a ne olmuş? Rob Dukes’a da sessizce grubu bırakmak düşmüş. Röportajlardan falan anladığım kadarı ile Dukes ile herhangi ciddi bir anlaşmazlık söz konusu olmadığı halde Steve Souza’nın gruba dönmek istemesi Exodus’u Dukes ile yollarını ayırma kararı vermeye itmiş. Dukes konu hakkında sert şeyler söylemiyor hatta en ufak bir sitemde bile bulunmuyor. Bana sorsalar Dukes mu yoksa Souza mı diye, tercihim kesinlikle Souza olur. Ama burada Dukes’a yapılan çok büyük bir ayıp söz konusu. 2004 yılında arkasına bile bakmadan grubu terkeden Souza’nın ardından bir Exodus fanı olarak vokale geçen ve daha önceden hiç bir ciddi tecrübesi bulunmayan Dukes dile kolay tam 9 yıldır vazifesini yerine getirdi ve gerçekten iyi bir iş çıkardı. Ama Souza geri gelmek isteyince Dukes’a yol vermek gerçekten büyük bir ayıp.
Albümün ilk parçası olan “Black 13” bol cup-tıslı elektronik efektlerle süslü olan bir giriş bölümü ile açılıyor ki “ulan noluyor, 90’lı yılların boktan techno-industrial metal modası geri mi dönüyor?” diyorum. (Bu intronun sorumlusu konuk sanatçı Dan the Automator imiş) Ama gitarlar 1:22 de hayvani bir giriş ile olayı klasik thrash metal’e bağlıyor ve albümün son notasına kadar gidişat bu yönde oluyor. Hepsi birbirinden hızlı tam 11 parça ve ayrıca bir bonus parçanın bulunduğu albümde orta hızda 2 parça var. Exodus’ın 2004’ten bu yana çıkardığı albümler içinde en hızlısı ve en eski tarz olanı bu olsa gerek.
Parça yazımı olarak Exodus’ın 1985 yılındaki en hızlı hali ile Testament’in 90 öncesindeki inatçı ve bol tekrarlı rifflerine benzer bir anlayışın bileşimi var. Bu Testament etkisi nereden geliyor derken röportajlardan öğreniyorum ki Testament’in Chuck Billy‘si grubun menajeri olmuş.
Steve Souza, afacan bir çocuğu andıran sert vokali ile albüme renk katmış. Bu sefer grupta ne kadar kalır pek bilmiyorum ama bu adam gerçekten işi biliyor.
Gary Holt ve Lee Altus ikilisi her zamanki gibi çok iyi iş çıkarmış. Bu sefer çok fazla modern riff görmek mümkün değil ama ritmler ve riffler çok kaliteli. Öyleki gitar solosu geri planına kalitesiz ve monoton riff sokuşturma gibi bir hileye her albümde olduğu gibi bu albümde de bulaşmamışlar.
Jack Gibson mekanik bir şaşmazlık içinde çalıyor.
Grubun orijinal davulcusu Tom Hunting ise yılların tecrübesini konuşturuyor.
Netice olarak hızlı, sıkı ve çok çok iyi bir Exodus albümü daha var elimizin altında. Üstelik de eski tarz bir albüm. Albümdeki konuk sanatçılardan bahsetmeden tanıtımı kapatmayayım: İlk parçanın 1:22’lik boktan introsu hiphopçu Dan The Automator‘ın marifeti. Salt The Wound parçasında grubun teeeeeee Bonded By Blood albümü öncesindeki eski gitaristi Kirk Hammet‘in 20 saniyelik solosu var. Bir de BTK adlı parçada Testament‘in yüce vokalisti, kızılderili bilge şahşiyeti Chuck Billy‘nin konuk vokalleri var.
Gönül rahatlığı ile 10 üzerinden 9 vereceğim bu albüm Overkill’in “White Devil Armory” albümü ile birlikte bu yılın en beğendiğim thrash albümü oldu. Sizleri bu albüm ile aynı ismi taşıyan parça ile başbaşa bırakıyorum:
← Gimp İle Poster ve Avatar Yapmak
GIMP İle Fotoğrafları Kısmi Olarak Renklendirmek →
Portable Apps Platform - Flash Diske Sığan Bilgisayar