Elisabeth Vogler'in Sönmek Üzere Olan Sigarası ve Küllük: Karga
minimalist kargalar sadece ölü eti yer
Kozalakların içindeki çam fıstıklarını kırıp yer. Ve ben ne zaman elime bir kozalak alsam, kargalara küfrederim hiç çam fıstığı bırakmadıkları için..
18 Ocak 2014 14:41
Gözünü dünyaya açan her karga, yaşamakta olan bir karganın yaşamını/yaşantısını devralır. Böylelikle o yaşantı tam beş bin yıl sürer.
Peki, karga ne yer?
Elbette insanların kederini, tasasını yer. Seksen-doksan yıl yaşayabilen insanlar bu dünyadan göçecekleri zaman kargaların gözünün içine bakarlar. Onlar kadar uzun bir yaşama sahip olabilmiş olmayı isterler. İçerlerler. Üzülürler içten içe. Ama yapılacak bir şey yoktur. Ve işte kargalar da o anda boş durmazlar, o insanların derdini, tasasını, kederini, hüznünü, üzüntüsünü yerler. Hayır hayır, insanları düşündüklerinden değil, yaşamlarını sürdürebilmek kaygısıyla yaparlar bunu. Bin yıl sonra, iki bin yıl sonra gelecek, gelip o yaşantıyı devralacak olan öteki kargaları düşünerek yaparlar bunu. Çünkü yaşamın devamı için beslenme şarttır, bizim için de böyledir bu, kargalar için de.
19 Ocak 2014 00:39
19 Ocak 2014 10:16
akbabamsı karga. sanmam.
kargalara dizdiğim onca methiyenin altına bu hiç olmadı Demirbey.
bahsi geçen karga sanıyorum Poe'nun omzuna tünemiş olan.
kargaların insan yaşantısıyla bunca ilintili olduğunu sanmam. öylesine bağımsız, aksi, memnuniyetsiz ve gizemli duruşları bunu engeller. bana kalırsa bir karga kederli bir insan gördüğünde dönüp bakmaz bile, bundan beslenmek şöyle dursun; şu aciz insanoğlu ne hali varsa görsün, der en fazla.
kargaların kendi aralarında da pek bir ilişki yok gibime gelir. bir ağacın dallarında bir sürü karga olabilir, ama yanyana iki karga gördünüz mü hiç? çiftleşmeleri bile uzak ihtimal zihnimde, hay lanet üremeyelim de bu dünyadan karga soyu kurtulsun! der gibi.
bir birbirimizi yeriz sayın sokrates'in yeğeni, ne yiyeceğiz...
19 Ocak 2014 10:21
"Birbirimizi yeriz", ne güzel söylemişsin.
Bir de şunu söylesen, birbirimizi yemeye kendimizi yiyip bitirdikten sonra mı başlarız
kendimizi yiyip bitirmemek için mi?
Bu arada, o beyaz atı öyle oynamayacaktı....
beyaz ya ondan hep :)
9 Şubat 2014 13:09