Bir gün, ilçedeki bir meyhaneye Mikhail'in zoruyla gider ve Gürcü konsomatris kız Elka'ya aşık olur. Yakın olan ölümünü içinde saklarken, aşkından ayrılacağının acısı da acısına katılır.
Dünyada ve Türkiye'de festivallere katılan, önemli ödüllere uzanan yapımı, olağanüstü Karadeniz görüntüleri ile izlenmesini şiddetle tavsiye ediyorum. Filmin final müziğinin link i aşağıdadır.
Gönderen multipurpose zaman: 14:25 1 yorum:
Gönderen multipurpose zaman: 15:10 Hiç yorum yok:
Babalarımızın bizi eğitme kaygısı duymadıkları boş zamanlarında, bize öğrettikleri neyse, o olduğumuza inanıyorum. UMBERTO ECO
Bir memleketin, bir memleket halkının düşmandan zarar görmesi acıdır. Fakat kendi ırkından büyük tanıdığı insanlarda vefasızlık, felaket görmesi daha acıdır.
Anneciğim, bazı insanlar neden çok soru soruyor? Aslında cevabını biliyorum ama söylemiyorum, meraklandırmak hoşuma gidiyor.
Ama sen böyle yaparsan, bilmece soranlar ne yapacak?
Fransa Meclisinde yapılan oylamada, Ermeni soykırımının inkarının suç sayılması için ceza verilmesi yönünde yasa teklifi kabul edildi.
Pina, Pina Bausch için çekilmiş bir film. Tanztheater Wuppertal Pina Bausch topluluğuyla üç boyutlu olarak çekilmiş bu uzun metraj dans filmi, 2009 yazında ölen büyük Alman koreografın nefes kesen eşsiz sanatını anlatıyor. İzleyiciyi bedensel ve görsel olarak büyüleyici bir keşif yolculuğuna ve efsanevi topluluğun sahnedeki yeni boyutuna davet eden Pina, ayrıca dansçıları sahnenin dışında, otuz beş yıldan uzun süre Pina Bausch’un yaratıcılığının yuvası ve merkezi olan Wuppertal şehrinde ve onu kuşatan endüstriyel peyzajda takip ediyor. Bu çok ilginç film, kızım Derin'in ilk 5'ine giriyor. Filmin ismi, onun yaratıcısı olduğu hikaye kahramanının ismi olacak kadar etkiledi onu. Umarım izlersiniz...
Sayın Abdi İpekçi'nin kızı sevgili Nükhet'in, kendi kitabını vererek okumamı sağladığı önemli bir yapıttır. Kitap, türlü sınavlardan geçip, türlü acılara katlanıp, türlü zevkler tattıktan sonra insan olmayı, insanları sevmeyi öğrenen bir insanın öyküsüdür.
Doğu felsefesi ve Budizmin keyifli ve berrak sularında ‘gerçek’in ne olduğunu, bu kocaman anlamsız dünyada ‘ben’ olmanın anlamını, ölümü, yaşamı, hırsları, aşkı irdeleyen roman, keyifli bir anlatımla her insanın kendinden kaynaklanan sorularına ışık tutuyor…
Sidarta'nın yaşamında öğrendiği tek şeyin, hayatın gelip geçici olduğu ve hiçbir şeyin kalıcı olmadığıdır.
"Bir kimse arıyorsa, gözü aradığın şeyden başkası görmez çokluk, bir türlü bulmasını beceremez, dışarıdan hiçbir şeyi alıp kendi içine aktaramaz, çünkü aklı fikri aradığı şeydedir hep, çünkü bir amacı vardır, çünkü bu amacın büyüsüne kapılmıştır. Aramak, bir amacı olmak demektir. Bulmaksa özgür olmak, dışa açık bulunmak, hiçbir amacı olmamak. Sen ey saygıdeğer kişi, belki gerçekten arayan birisin, çünkü amacının peşinde koştuğundan hemen gözünün önündeki bazı şeyleri görmüyorsun…”
Sevgili Memnun bey!
Deresinin üzerine hidroelektirik santral istemeyen Hopalı, şehrine füze kalkanı kurulmasına karşı çıkan Malatyalı, paralı eğitime “Hayır” diyen üniversiteli coptan kurtulamıyor.
Günetdoğu’da operasyonlar şiddetlendikçe yeniden ölüm haberleri yağmaya başlıyor.
Yüksek Askeri Şura nın “savaş hazırlıkları”nı görüştüğü söyleniyor.
Gönderen multipurpose zaman: 14:57 Hiç yorum yok:
Anne tarafından Sinop'luyum.
Sinop bir cennetir. Gidip görenler hayran kalır. Ülkemizin nice cennet yanlarından biridir.
Sinop'un Gerze ilçesinde Anadolu Grubu'nun kurmak istediği Kömür santrali konusunu biliyorsunuzdur umarım.
21 Aralık günü, Anadolu Grubu projesine yeni bir ÇED ( Çevre Etki Değerlendirme ) raporu hazırlamak için aldığı ek süre dolmuş oldu ve böylece bu sürede şirketin ÇED raporu için gerekli zemin etüdlerini yapmak için bölgeye girilmesine izin vermemiş olan Gerze Halkının direnişine devam etmektedir.
Dün gece saat 01.00 sıralarında şirket elemanlarının sondaj makinelerini emniyet güçlerinin korumasında köye sokmaya çalıştığını duyan Yaykıl Köylüleri ve direniş nöbetindeki vatandaşlar, araçların önüne durarak canlı barikat kurdular.
Emniyet güçlerinin müdahalesine rağmen, kalkmamakta direnen vatandaşlar ile asker arasında kısa bir arbede yaşandı. Bu arbede esnasında bir vatandaşımızın çeşitli yerlerinden yaralandığı görüldü.
Gecenin ilerleyen saatleri olmasına rağmen olayı duyan Gerzelilerin de gelmesiyle kalabalık arttı. Bu arada emniyet güçlerinin, diğer araçların girmemesi için dozer ve iş makineleriyle barikat kurduğu görüldü.
Sabah 9.50 itibariyle sondaj aletleri panzerler eşliğinde Yaykıl'ı terketmiştir.
( Alıntı- Gerze Gündem )
Bölgenini insanları çocuklarının geleceği için müthiş bir mücadele vermektedirler. Keza bölgeye yapılmak istenen kömür santralinin yol açacağı doğa katliamının sonuçlarını Greenpeace sayfasında okudum.Sizinle paylaşmak istedim.
Kömür santralleri, cıva kirliliğine sebep olur.
Kömür yanması sonucu açığa çıkan atık zehirlidir.
Kömür elektirik üretiminde verimsizdir ve çok fazla toplumsal maliyeti vardır.
Durumun ciddiyetini kavrayan yöre halkı, gelecek nesillere bırakacakları topraklarını, kanuna karşı gelmek pahasına korumak çabasındalar.
Bölgede bulunmadığım için, konu hakkında sadece okuduklarım yoluyla bir yazı yazmaya oturdum.Hassasiyetim, Karadeniz gibi kanun yoluyla korunması gereken bir doğa harikasının, kanuna karşı gelinerek halk tarafından korunma çabasının ilginçliği.
Doğayı Koruma Bakanlığımız olursa, bu gibi durumlar kökten çözüme ulaşır mı bilmiyorum. Ama bu gidişle kanser hastalığı her 4 kişiden 2 sinde görülmeye başlandığın da, Kanserden Korunma Bakanlığı kurulursa şaşırmayın derim.
Bir laz atasözüyle durumu özetlemek isterim.
AKIL HIYAR DEĞİL Kİ KİRİP DA VERESUN.
Gönderen multipurpose zaman: 15:38 Hiç yorum yok:
Gönderen multipurpose zaman: 14:03 Hiç yorum yok:
Ben bu filmi izlerken oyunculuk, yönetim, görüntü, müzik gibi unsurlara hiç takılmadım. Genellikle huyum kurusun bir bütün olarak bakarım izlediğim filmlere. Oyunculuklar, görüntüler, çekimler hele de müzik harika, ama hikayesi ve kurgusuyla öyle bir ele geçirdi ki, diğerleri teferruat kaldı yanında.
Ablam, mutlaka görmelisin dediğinde, bunun böyle olacağı içime doğmuş gibi hemen ertesi günü edindim ve sarsıldım. Bittikten sonra kalkamadım ekranın başından. Final çok sarsıcı.
Gönderen multipurpose zaman: 03:58 Hiç yorum yok:
Büyük İskender Aristo'nun öğrencisiymiş. Bu büyük düşünürün kuşkusuz İskender'in hayatında, önemi büyük olmuş.
İskender'in yanı sıra, birçok ailenin çocuğuna da ders veren Aristo, Mieza'da 'Orman Perilerinin Korusu' adında bir okul kurmuş. Laf aramızda ben bu okulun ismini çok sevdim. Keşke hepimizin birer korusu olsa da, ben de bu ismi seçsem diyerek, konumuza dönüyorum.
İskender, Aristo'ya sevgisi ve hayranlığını öğrenciliğinden sonra da devam ettirmiş.
"Babama hayatımı borçluyum, Aristo'ya ise değerli bir hayat sürme bilgisini " diyen İskender, adamlarını onun emrine vererek dilediği gibi araştırma yapmasına olanak sağlamış. Hatta, Aristo'nun elde etmeye gücünün yetmeyeceği birçok değerli el yazmasını da ona sağlamış.
Dünyayı elinde tutacak güç ve iradeye sahip Büyük İskender, güngelir dünyayı keşfedecek ve insan düşüncesinde yeni bir dünya yaratacak dehaya sahip, felsefenin duayeni sayılan Aristo'ya, bir mektup yazar ve "Zapt ettiğim topraklardaki insanları, tahakküm altına alabilmem için, neler yapmalıyım diye sorar. Ve yapabileceklerini sıralar:
Ülkenin İleri gelen insanlarını;
1-Sürgüne mi göndermeliyim ?
2-Hapse mi Atmalıyım?
3-Kılıçtan mı geçirmeliyim?
Aristo' nun cevabı :
1-Sürgünde toplanıp, sana karşı başkaldırırlar.
2-Hapishaneleri militan yuvasına çevirirsin, kontrolden çıkar.
3-Kılıçtan geçirirsen, onlardan sonraki kuşak intikam hırsıyla büyür, tahtını sallar.
"İnsanlar arasına nifak tohumları ekeceksin, birbirleriyle savaşınca hakem olacaksın, ama anlaşmaya giden bütün yolları daima kapalı tutacaksın."
Bu nasihatlar neden bana, hiç yabancılık çekmediğim bir durum gibi geliyor? Ya size nasıl geliyor?....
Daha da acısı, hümanist olduğunu düşündüğüm Aristo'nun, hem de hep yerleşmek istediğim topraklarda şahane işler yapmış ve okuluna ORMAN PERİLERİ KORUSU ismini koyacak kadar naif bir eğitimcinin, böyle alçakça bir hiyerarşinin fikirlerinin tohumunu atmış olması. Bu bir yalandır değil mi? yok yok dememiştir, yalandır, yalan????
Gönderen multipurpose zaman: 11:06 Hiç yorum yok:
Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir diye endişe etme. Nereden bilebilirsin, hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?- Şems
Türk Ordusunun, onun faziletini, kıymetini ve bu ordu ile neler yapılabileceğini benim kadar anlayan az olmuştur.
Anne, ben galiba büyüyünce, dansçı olacağım. Çünkü dans ederken çok mutluyum. Hep dans etsem keşke.
Keşke Derinciğim keşke, hepimiz hep dans etsek de mutlu olsak keşke...
Anayasa Mahkemesi , 2525 sayılı Soyadı Kanunu'nun "Evliliğin feshi veya boşanma hallerinde çocuk anasına tevdi edilmiş olsa bile babasının seçtiği veya seçeceği adı alır" hükmünü iptal etti. Soyadı Kanunu'nun, evliliğin feshi veya boşanma hallerinde çocuğun babasının soyadını alacağına ilişkin hükmünü iptali ile boşanan anne ile çocuk arasındaki soyadı farkı ortadan kalkacak, çocukların annesinin soyadını alması da mümkün olabilecek.
Marul yaprağında, tereyağlı Barbur buğulama.
2008 yapımı film. John Patrick Shanley'nin Doubt isimli tiyatro oyunundan kendisi tarafından uyarlanmıştır. Başrollerde Meryl Streep, Philip Seymour Hoffman, Amy Adams ve Viola Davis yer almaktadır. Filmin yönetmenliğini Shanley yapmış, yapımcılığını Scott Rudin üstlenmiştir. Film 1964 yılında, Bronx'da St. Nicholas Kilisesi'nde geçmektedir. Ülke politikasındaki değişimin kilise camiasını da etkisi altına almasıyla okula ilk kez siyahi bir öğrenci alınmıştır. Rahibe Aloysius(Meryl Streep), kilisenin katı geleneklerini yıkmak için çaba gösteren Peder Flynn'in(Philip Seymour Hoffman) bu yeni öğrenciye karşı olan aşırı ilgisinden şüpheye düşer. Bu şüphe, Peder ve Rahibe arasında müthiş bir irade savaşı başlamasına sebep olur. Ayrıca film 5 dalda Oscar'a aday gösterilmiştir.Meryl Streep en iyi kadın oyuncu, Philip Seymour Hoffman en iyi yardımcı erkek oyuncu, Amy Adams ve Viola Davis en iyi yardımcı kadın oyuncu ve John Patrick Shanley en iyi uyarlama senaryo dalında aday gösterilmiştir. Şüphe'nin insanı nasıl ele geçiren bir duygu olduğuna ve sonuçlarına hep birlikte şahit olacaksınız.Oyunculuklar muhteşem.
Bir ülke, bir yaşam, bir kadın ve yaşanılanlarla yazmaya mecbur kalınan bir kitap: " Yaşamak İstiyorum" . Yaşamak istiyorum devlete karşı bireyin bir isyanıdır. Gerçek adı Alişya Rosembaum olan Ayn Rand isimli rus asıllı bir yazarın kitabı... Sovyet Rusya'da komünist rejimin baskılarını ve insanların sıkıntılarını anlatan bir kitap.
Gazap günleriydi. Kardeşin kardeşten korktuğu acımasız bir devir yaşanıyordu. Kira ve Leo, Rus ihtilalinin en kanlı günlerinde birbirlerini tanıdılar. Sürgünler, hapishaneler, kurşunlar, ölümler... hiçbiri karların altına bir tohum gibi gizlenen aşklarını önleyemedi. Toplumun insanları robotlaştırdığı günlerde bile iradenin ve sevginin zaferini sergileyen eşsiz bir romandır Yaşamak İstiyorum.
Kalabalıklara karşı duranların çok şey bulacakları, dönemi ve de bunun sıkıntılarını iyi anlatan, yaşamak istiyorum diyenlerin anlayacakları farklı bir kitap.
Yıllardır değişmeyen bir gerçektir; hayatın anlamı ve varlığın esasının farkında olamayan insanların varlığı. Hazinenin varlığından bihaber insanlar ile dolu etrafımız. Hayat kendini melek zanneden, fedakarlık budalası bir çok insan tarafından kuşatılmış durumda. Tecavüze uğramış düşünceler, hapsolmuş ruhlar sarmış yeryüzünü. Biz diyenler bile bile kaybettiren kumar oynatmışlar ve böylece her geçen gün bir yenisini daha eklemişler hapsolan ruhlar halkasına... Ben demeye cesaret edenler çıkmış bir de, hayatının bir hazine olduğunu anlayıp "Yaşamak İstiyorum" diyenler...
"Bir şey söylemesek... Her şeyi sessizliğe bıraksak...ikimizin de her şeyi anladığını ve bu bakımdan birbirimize çok benzediğimizi konuşmadan bilsek."
Oniki milyon ışık yılı uzakta gördüğün
bir yıldız belki bugün yoktur bile.
Sanırsın ki varlık ile yokluk aynı anda.
Yanıltıcıdır ışık, onun yolculuğuna çıkmazsan
O yok, ama görürsün ışığını varmış gibi, yolda.
Öyleyse aynı şeydir ikisi de: bir yol ötesi.
Varlık yolculuğa çıkar, gelin evine doğru,
ışık menzile vardığında bir yok olsa da.
Bir aşk mektubudur, bir sevdalı buluşmadır
milyarlarca yıl gecikmeyle gördüğümüz yıldızlar
Yaşasın hem gazete, hem marul...
Kasım ayı ortasında infaz koruma memurları koğuşa “yeni posta ücretleri” deyip bir liste bıraktılar.
Anladım ki mektup puluna zam
gelmiş. 90 kuruş olan normal posta ücreti 1 liraya çıkmış. Böylece mektubun da sağına bir sıfır eklemiş olduk.
İlk tutukluluk günlerinde pul bedeli 60 kuruştu. Çok geçmedi 65 kuruşa çıktı. 2010 başlarında 70 kuruş oldu. 5 kuruşluk artışlar zamanla yerini 10 kuruşa bıraktı. Önce 80, sonra 90 kuruş. 2011 başından beri 90 kuruştu.
Kabaca bir hesapla Silivri’nin üç yıllık enflasyonu yüzde 40’ı bulmuş.
Enflasyonu cezaevi yönetimi de kabul etti. Haftalık 200 lira olan harcama sınırı 1 Aralık’tan itibaren 300 liraya çıktı.
Mapuslar arasında harcama dengesizliği olmaması için böyle bir sınırlama getirilmiş. Dışarıda milyoner de olsanız hapiste haftalık kantin hakkınız 300 lira.
Parayı biz görmüyoruz. Ailemiz cezaevi yönetimine bizim adımıza yatırıyor. Herkesin bir hesap numarası var. Kantin fişinin üzerine ad – soyadı yanında hesap numarasını da yazıyoruz.
Hesaba para yattığı günün gecesi görevliler makbuzu koğuşa getiriyor. Makbuzu alırken görevliye takılıyorum:
“Vay, eşim maaşımızı yatırmış. Bakalım ne kadar olmuş…”
Özellikle tek kişi bırakıldıktan sonra bütçe hesabını daha dikkatli yapmak gerekti. En büyük harcama kalemi gazete. Haftada ortalama 80 lira gidiyor. Kalan 120 lirayı pul, temizlik malzemesi, kantin ve sebze-meyve arasında iyi dengelemek gerekiyor. Bazen araya “kantin sayımı” girer de, “Önümüzdeki hafta kantin yoktur. Bu haftaki fişlerinizi ona göre doldurun” anonsu yapılırsa, iş biraz daha zorlaşıyor. Bu tür sürprizlere hazırlıklı olup, özellikle dayanıklı ürünlerden stok yapmak, iyi bir çözüm.
En sağlam stoku telefon kartında yapmak gerekiyor. Telefon kartının fiyatı artmamış gibi yapıp zamladılar. Haftada 10 dakikalık telefon görüşmesi yaptığımız kartla önceleri 4 kez konuşabiliyorduk. 4 liralık fiyat artmadı ama, görüşme sayısı 3’e indi!
Kantinde satılan bütün ürünlerin listesi 6 punto haflerle bir dosya kâğıdında yazılı. Her koğuşa bir liste dağıtılıyor. Liste yenilendiğinde anlıyoruz ki kimi ürünlerin fiyatı zamlanmış. Listede rekor bisküvi çeşitlerinin, onu sigara yelpazesi izliyor. Sırada çerez var. Sonra plastik mutfak eşyaları ve çay çeşitleri.
Bunların tümünü bir şekilde yedekleyebiliyoruz ama, sebze-meyvede bunu yapmak mümkün değil. Gazete bedelinden arta kalan parayı harcarken önceliği sebze-meyveye vermek gerekiyor.
Harcama sınırının 300 liraya çıktığı duyurusundan sonra sabah gazeteleri getiren görevliye, her sabahki “Vay, beden gıdamızı (ekmek) az önce getirdiler, şimdi de beyin gıdası haa” sözlerinden sonra takıldım:
“Artık hem gazete hem marul…”
Gazeteleri kesemeyeceğimize göre fiyatlar biraz artınca sebze-meyveden kısıyorduk.
Kantin listesi genellikle fiyatlar nedeniyle yenileniyor ama, sebze-meyve listesinin daha başka anlamı var.
Silivri’de mevsimlere onlarla dokunabiliyoruz.
Geçenlerde 26 Ekim tarihli yeni liste geldiğinde, “Demek ki bir mevsime daha girdik” dedim.
Listeye baktım, üzüm ve kavun çıkmış, yerine portakal, mandalina, ayva girmiş.
Hele mandalinalar, yarı yeşil, yarı sarı, taptaze. 3 mandalina da dalında gelmiş, aralarında bir o kadar yaprak. Yemeye kıyamadım, bir ipe geçirip astım. Güzel bir seyirlik oldu.
Şöyle bir saydım, Silivri’de 11. mevsim dolmuş.
Bütün mesele geçen mevsimlerin altında çürümek değil, gelen mevsimin taptaze meyvesi gibi kendini yenileyebilmek.
Gönderen multipurpose zaman: 12:17 Hiç yorum yok:
Gönderen multipurpose zaman: 01:46 Hiç yorum yok: