Enes Şen - Suriyeli mülteciler ve Türk halkının bakışı!
02 Şubat 2018 tarihli yazısı
Afrin’deki terör yuvaların temizlenmesine yönelik yapılan ‘’Zeytin Dalı Harekatı’’ başladığı günden bu yana gerek ülkelerden gelen tepkiler gerekse ülkemizdeki yankılarını yorumlayarak sizlerle paylaştım.
Ancak hiç kimse konuyu tartışırken Suriye ve ülkemizde yaşayan mülteciler açısından değerlendirmedi yahut değerlendirmek istemedi.
Gelin hep birlikte bir de bu açıdan bakalım.
Geçtiğimiz günlerde Türkmen komutan ‘’Suriye’li gençler kaçmasın,gelsin savaşsın, Türkiye 17-45 yaş arasındaki gençleri sınır dışı etsin burada savaşsınlar’’ dedi.
Sizce olması gereken bu değil mi?
Biz ülke olarak bu düşünceye göre tavır alsak kim ne diyebilir?
Türkmen komutan’ın söylediği yaş aralığındaki kişilerin gidip ülkeleri için savaşıyor olmaları başka bir ülkede ‘’sığıntı’’ olmaktan daha iyi değil mi?
Maalesef Suriyeli’ler duruma böyle bakmıyor,bakmayı da geçtim durumdan rahatsız dahi değiller…
Bahsettiğim rahatsız olmamak konusunu iki farklı açıdan değerlendirmek elbette mümkün.
Mültecilere sağlanan imkanların çok iyi olmasından dolayı kendilerini evlerinde hissetmeleri..
Yahut ülkelerine herhangi bir şekilde aidiyet hissetmemek.
Bana kalırsa her ikisi de…
Suriye’li mültecilere sağlanan imkanlar muazzam ve nerede ise kendi vatandaşlarımız gibi üst düzey muamele görmeleri onları ülkemizden ayrılmak fikrinden uzaklaştırıyor.
İmkanların haricinde konuya bakacak olursak ülkelerine aidiyet hislerinin zayıf hatta yok olma durumunun gerçekliğini göz ardı edemeyiz.
‘’Ülkelerinde savaş var bu şekilde yaklaşmaları normal değil mi?’’ diyenler olabilir ama ben bu görüşe kesinlikle katılmıyorum.
Örnek vererek açıklayayım: Filistin; yıllardır zulüm görüyorlar. Tek bir kez olsun ülkelerini terk etmeyi düşündüler mi?
Mesela biz; çok değil daha yaklaşık bir buçuk yıl önce darbe girişimi yaşadı,ama genci yaşlısı elit’i köylüsü okuma bileni okuma bilmeyeni,AK Parti’lisi,Cumhuriyet Halk Partili’si Milliyetçi Hareket Partili’si ayrımı olmaksızın hep birlikte ülkemizi savunduk.
Asla geri adım atmadık atmayız da!
Çünkü bizim kimyamızda mücadeleden vazgeçmek yok.
Vatanı terk etmek yok!
Bizim kültürümüzde bizi misafir edene minnet var!
Bizde insanlara yardım etmek var!
Kısacası ülkemizde bulunan mültecilerin %90’ı ile bizim ve bizim mantalitemizi benimseyen ülkeler aramızda çok fark var.
Gelelim ülkemizde yaşayan üç buçuk milyon mültecinin ülkelerine geri dönmesi konusuna.
Bu anlamda şu anda yapılan hiçbir çalışma yok.
Birkaç gün öncesinde bir milletvekili ile bu konuda sohbet ederken yapılan bir ön çalışma olup olmadığını sordum.
Kendisi mültecilere çok iyi imkanlar sağlandığı ve bundan dolayı çok olumlu dönüşler alındığını buna karşın savaş bitiminde mültecilerin ülkelerine döneceklerini söyledi.
Açıkçası milletvekilinin bu söylemine anlam veremedim.
Birincisi; mültecilerin yaşadıkları bölgelerde yaşam standartları konusunda fikir beyan edebildikleri bürolar mı var?
İkincisi; hastanede çalışan biri olarak söylüyorum günde onlarca Suriye’li mülteciler ile karşılaşıyorum ama hiçbirinden olumlu yaklaşımlar göremedim. Nezaketsiz olduklarını söyleyebilirim.
Üçüncü ve en önemlisi size bu denli önemli imkanlar sağlayan Türkiye varken üstüne üslük içinizdeülkenize karşı en küçük aidiyet duygusu taşımazken savaştan yeni çıkmış ve harabe bir ülkeye dönme taraftarı olurlar mı?