İNSAN KULESİ – MEHMET DAGDEVIRENTURK
Katalonya’dan dostlarımızın bizi davet ettiği taragona şehrindeyiz. Bizi karşılamak için verilen hoşgeldin partisine davet edildik. Katalonların ispanya krallığından ayrılma süreçleri, yaklaşık 20 yıldır ispanya krallığını referandum için ikna etmeye çalışmaları. Tam anlamıyla bir bürokrasi savaşı. Bu kadar yıldır silah zoruyla hiç bir deneme ya da teşebbüse girmemiş olmaları, hukuksal zeminde yapılan tüm denemeler bu amaçları doğrultusunda benim de onları desteklememe sebep oluyor. Barış yoluyla bağımsız olabilmeleri adına her yol deneniyor. Bütün bu politik sorunları, krallığın katalanları altyapı ve tüm yatırımlarda stratejik olarak daha az desteklemesini, vergi anlamında yapılan haksızlıkları dinliyoruz. Her zaman olduğu gibi hikayeyi iki taraftan da dinlemek lazım deyip bu konuda ki nihai yorumumu şimdilik saklarken bir anda partiye gelen katalan dostlarımızın arasında hummalı bir konuşma ve tartışma başlıyor. Kimileri dışarıyı doğru eliyle gösteriyor. Sanki bir yer tarifi, sıradışı bir telaş ve anomali derken birkaç dostumuz yanımıza geliyor ve geleneksel olarak yapılan insan kulesi için bir deneme yapılacağı ve buraya çok yakın olduğu bilgisini alıyoruz. Biz İnsan, Kule, ne oluyor burada derken yola koyuluyoruz. Eylül’de gidenler için burada hava muazzam, ne üşüyorsun ne terliyorsun. Tarih kokan katalonya sokakları arasında 5 dk’lık bir yürüyüş yolculuğu sonucu çalışmanın yapılacağı yerdeyiz. Daracık bir mekana giriyoruz, Tıklım tıklım. Büyük bir insan topluluğu daire şeklinde birbirine kenetlenmiş, dışardan katılan insanlarla daire genişliyor. En dışarıdaki insan halkası bir içteki insan halkasının elinden tutuyor, dairenin merkezine kadar bu yöntem devam ediyor ve bu şekilde herkes birbirine kenetlenmiş durumda. Tıpki bir bina inşa eder gibi önce temel olarak tabir edeceğimiz birinci katta insanlar birbirini destekliyor. Sonra yaklaşık 8 kişilik bir insan grubu temelin üzerine çıkıyor. Herkes birbirinin omzunda bir alttaki grup onları 2 kolla sabitlemeye çalışıyor. Muazzam bir kondüsyon gerekiyor. İster istemez tüm grup bir salınım içerisinde bazen birbirleri arasında konuşma sesleri geliyor, grup lideri olarak tanımlayacağım kişi herkesi konsantrasyona çağırıyor ve sessizlik hakim oluyor.
30 yılım takım oyunları içerisinde geçti. Buna profesyonel spor ve iş hayatım dahil. Bir takim nasıl yönetilir nasıl motive edilir üzerine onlarca eğitim ve disiplinden geçmiş ve bu alanda her gün yeni şeyler öğrenen ben burda kendimi yepyeni bir dünya da buluyorum. Burası belki de benim hayal ettiğim dünya.
İnsan kulesi için çalışan herkes Castellers olarak tabir ediliyor ve Human Tower’daki her bir castellers’ın nerden, hangi dinden, hangi mezhepten, yaştan, cinsiyetten ve disiplinden geldiği kimsenin umrunda değil. Kadınlar ve çocuklar kulenin en yukarısında, ilk başta hafif oldukları için böyle bir tasarımın yapılmış olduğunu düşünsemde bunun bir mesaj olduğunu daha sonradan idrak etmiş bulunmaktayım. 18 YY’ın sonundan itibaren var olan bu gelenek bir ulusun birbirlerini destekleyerek, hiç bir insan ayrımı yapmadan nasıl yükseleceğini bize gösteriyor.
Orda olmak, o havayı solumak, kenetlenmiş katalanların birbirlerinin omzunda nasıl yükseldiğini görmek ve mükemmel insan kulesi tasarımının toplumun her kesiminden gelmiş insanlarla adım adım, saniye saniye nasıl bir düzende ve kurguda gerçekleştiğini görmek paha biçilmezdi.
Katalan dostumun bana söylediği sözü direk size aktarmak isterim. “We know how to raise a nation on human’s shoulders, Does not matter what political view they have, what ethnic roots they’re coming from or what sexuality they have…”
insan kulesimehmet dağdevirentürk