﻿ Grup Psikoterapisi Nedir? | Hilal Bebek
Grup psikoterapisi, ön değerlendirme ile seçilmiş uygun kişilerin bir araya getirilmesi ile başlatılan süreçtir. Kişiler grup içerisinde birbirilerini duygusal olarak etkileyerek kişilik değişimlerine eğitimli bir terapist önderliğinde yardımcı olmaktadırlar. Lider konumundaki terapist, çeşitli teknik ve yöntemleri, bazı kuramsal yapıları kullanarak, grup üyelerinin etkileşimlerini ve değişimlerini gerçekleştirme amacı ile grup terapisini modere eder.
Grup psikoterapisinde, kişiler grup arkadaşlarından kısa sürede geribildirim almaktadırlar. Ayrıca kişiler, birbirlerinin ve kendilerininruhsal, emosyonel ve davranışsal tepkilerini gözlemleme olanağı bulurlar ve bu konu üzerinde değerlendirmeler yaparak zengin bir tartışma ortamı yaratırlar.
Kişinin grup psikoterapisine uygunluğunu belirlemek için, terapist bir öngörüşmede bir çok bilgiyi ve öyküyü almaktadır. Kişinin ruhsal durum değerlendirmesi, kişilik özellikleri ve katılım motivasyonu gibi bazı değişkenler irdelenerek, genel grup kimyasına uygun olacak şekilde bir katılımcı listesi oluşturulur.
Grup terapisi, en az 3 ve en çok 15 kadar üye ile başarılı olmaktadır ancak terapistlerin çoğu en uygun sayının 8-10 üye olacağını düşünürler. Üyeler daha az olduğunda, özellikle sözel olmadıklarında, yeterince etkileşim olmayabilir. Fakat, grup 10 üyeden fazla olduğunda etkileşim üyelere ve terapiste izleme açısından fazla gelebilir.
Çoğu zaman grup seansları, haftada bir kez uygulanır. Seansların devamlılığını sürdürme önemlidir. Genelde, grup seansları ortalama olarak 1-2 saat kadar sürer ancak zaman sınırlaması daima olmalıdır.
Temel Değişim Mekanizmaları ; Grup Terapisinin İşlevi, Yardımı ve Özellikleri
Esas sorunu otorite ile ilişkilerinde ve otorite figürlerinin varlığında aşırı derecede sıkıntılı olan hastalar grup terapisinde iyi olabilirler. Ayrıca, akran anksiyetesi olan, sosyal kaygıları nedeniyle günlük yaşamda sorunlar yaşayan kişiler için de grup psikoterapisi yardımcı olacaktır.
Grup terapisinde abreaksiyon; Bastırılmış materyalin, özellikle acılı bir deneyim ya da çatışmanın tekrar bilince getirilmesi sürecidir. Süreçte, uygun emosyonel yanıt eşliğinde olan materyal sadece anımsanmaz, aynı zamanda hafifletilir: içgörü genellikle bu deneyimle buluşur.
Grubun diğer üyelerince kabul edildiği duygusu yaşanır; düşünce farklılıkları tolere edilir ve eleştiri yoktur. Bir üyenin diğerlerine yardımcı olma eylemi; kişinin sahip olmadan önce diğer kişinin gereksinimlerini giderme ve diğerlerine değer vermeyi öğrenmesi grup terapisi içerisinde mümkün olur. Ayrıca hastada bir rahatlık durumu meydana getiren, emosyonel tepki eşliğindeki baskılanmış materyalin, fikir ve düşüncelerin dışa vurulması ile katarsis yani boşalım sağlanır.
Grubun ortak bir hedef için birlikte çalışıyor olduğu duygusu; aynı zamanda “birlikteyiz” duygusu , önemli bir iyileştirici etkendir. Kişinin diğer grup üyelerininkiyle kendi kavramlaştırmalarını karşılaştırarak gerçeğin doğrulanması bu süreç içerisinde mümkün olur.
Bir üyenin duygusunu dışa vurmasının diğer üyede benzer bir emosyonun haberdarlığını ortaya çıkarması ile sonuçlanabilir ve bu da farkındalık ve değişim için önemlidir. Bazı üyelerin aile kökenli (kardeş rekabeti, anababaya öfke gibi)çatışmaları grup etkileşimleri yoluyla ruhsal olarak çalıştırılıp grupta tekrar yaratılır.
Bir grup üyesinin diğer grup üyesinin açığa vurduğu ruhsal durumunun yerine kendisini koyarak onun düşünce, duygu ve davranışlarını anlaması ile empati kurulmuş olur. BU kişilerin anlama ve anlaşılma yetilerini geliştirir.
Ayrıca kişiler, birinin davranışını bilinçli olarak taklit etme, öğrenme ya da model almas ile bir çok yeni tutum ve davranış edinme imkanı bulur.
Kişinin uyumsuz davranışlarının nedenlerinden ve semptomlarından haberdar olması ve kendisini anlaması ile içgörü oluşmaya başlar. Terapistlerin çoğu iki içgörüyü tipe ayırır: (1) Entellektüel içgörü- uyumsuz davranışın herhangi bir değişim olmadan bilinmesi ve haberdar olunmasıdır; (2) emosyonel içgörü – kişilik ve davranışta olumlu değişime neden olan haberdarlık ve anlayıştır.
Grup üyeleri, iyimserlik duygusu ile sorunların üstesinden gelinebileceğini anlar. Bu kişilerin daha umutlu olması ile sonuçlanmaktadır. Grup üyeleri arasında fikir ve duyguların serbestçe ve açıkca aktarılması etkileşim ve iletişimi kuvvetlendirir.
Grup liderinin hastanın direncini , savunmalarını ve sembollerini anlaması ve önemini formüle etme süreci de bu terapiye dahildir. Yapılan yorum ve değerlendirmeler ile kişinin mevcut durumu analiz edilir. Ayrıca hastalar, sosyal beceriler ve davranışlar gibi yeni alanlarda bilgi edinirler; tavsiye alırlar, rehberlik elde ederler ve diğer grup üyelerinden etkilenirler ya da onları etkilemeye çalışırlar.
Kişinin kendi dışındaki dünyayı nesnel olarak değerlendirebilmesi, kendini ve diğer grup üyelerini doğru olarak algılayabilmesi bu sürecin önemli bir parçasıdır.
Hastanın sahip olduğu sorunların yalnız kendisinde olmadığından haberdar olması, diğerlerinin de benzer yakınma ve sorunları paylaştığı öğrenilir; hasta tek değildir. Baskılanmış, duygu, düşünce ve olayların diğer grup üyelerine anlatılması ile günah ve suçluluk hissini iyileştiren kişisel sınırların paylaşımı grup psikoterapilerinin önemli parçalarıdır.