bu bir blog kaydıdır...: susun ya.. yalvarırım susun
Gönderen stickman zaman: 14:48
galiba ilk ve öncelikli olan içimizdeki sessizlik ve huzur. yoksa nereye gidersek gidelim değişen birşey olmuyor kendimizi taşıdıktan sonra :)))
3 Ağustos 2009 15:39
önce içsel huzur sessizliği bulmalısın :P
noise diye bir film var tam sana göre. adamın biri (tim robbins) yaşadığı şehrin çok gürültülü olduğunu fark ediyor ve bir nevi deliriyor. arabaların alarmlarına çöp kamyonlarına takıyor sopasıyla araçları paralıyor falan.
tavsiyem olsun :)
doğru söylüyosun beenmaya ama yani ne biliyim, içimdeki sessizlik ve huzur var gibi hissediyorum biraz çok emin olmasamda hissediyorum. belki de yalnış hissediyorumdur bilmiyom ki. ama içinde ne kadar sessizlik ve huzur olsada sabah böyle kafanın dibinde desibel rekoru kıran matkap çalışınca heeey ne de güzel ses çıkarıyor, pek de güzel bi matkap diyebilir miyim ki bilmiyorum :D
bulduğumu sanıyorum puck ama bak beenmaya da aynı şeyi söylemiş sende, demek ki ben bu konu üstünde biraz daha düşüneyim ve emin olayım. öncelikle tavsiye ettiğin filmi izlicem. not alıyorum, kesinlikle en kısa zamanda izlicem.
yok yok iç huzur falan değil o.. Migren migren:)bende var ordan biliyorum:) ishal, kabız?
ben böyle içsel huzur falan diyorum ama karşı terasta ses yapıp köpeğimi deli eden 2 çocuğun kafasına pil attığımı da söylemeden geçemeyeceğim :D
3 Ağustos 2009 20:54
migren böyle bişiymiymiş bossa nova demekki, sonunda bana da oldu he. lanet olsun bu dünyaya.
pauahuahuahauhaahuhauaa manyak bi insansın ya puck. geberdim :D :D :D duracell atmasaydın bari, sıradan pillere göre 10 kata kadar daha çok kafa yarar çünkü onlar :D
3 Ağustos 2009 21:30
Stickman,hayatımın erkeği,ruh ikizim benim.Ben de ne zamandır seks hayatlarını bahçelerinde gece yarısı rakı içerken konuşan mahalle komşularımı nasıl gebertirim diye düşünüyordum.Apartmanın önünde toplanıp top oynayan ve bisikletleriyle çığlık ata ata yarışan piçleri yoketme planım da cabası.Öyle iç huzur miç huzur hikaye,Sanırsın mahallede her gün korku filmi çevriliyor.Bu yaratıkların gecesi gündüzü de belli değil,gece onikide top mu oynanırmış lan?Kızıp bağırınca da kötü komşu oluyoruz.Ben senin gibi yalvarmıyorum da basıyorum kalayı susup kalıyor alayı...Bu arada kendini migren saçmalıklarıyla hiç kasma benim migrenim falan yok işte durumum ortada.Ama ses yüzünden delirmem yakındır.Sen de hiç olmazsa en yakınında olanları bir uyarmayı denesen belki biraz huzur bulabilirsin.Neyse ben kaçıyorum iyi uykular canım.
4 Ağustos 2009 03:21
Lulu, şımarırım bak :p hehe.
senin komşular iyiymiş yine, seks hayatlarını sesli sesli konuşan komşu bulsam oturur gizli gizli dinlerim valla ben, hiç ses etmem :D tabi burda komşuların fiziki durumları önemli bi etken oluşturmalı. keşke apartmanın önünde sadece top oynayan ve bisiklete binen çocuklar olsa. basketbol topu kullanarak futbol oynayan tahminimce 100'er kiloluk 20'lik camışlar var. üstelik garaj kapısını kale olarak kullanıyolar ve garaj kapısına top çarptıkça klise çanının çıkardığı sesle dalga geçecek kadar büyüklükte bi ses çıkarıyo. böyle durumlarda ben gidipte, lütfen bu şekilde çirkin hareketler yapmayın sayın aynı mahallede yaşadığım insanlar diyemem. illaki çekip vurucam onları, yada taramalı tüfekle tarayacam hepsini. anca öyle rahatlarım.
"merdivenden swat kamyonundan seri bir şekilde inen herbiri en az 90 kiloluk swat ekibi üyeleri gibi inen apartman sakinleri"
Budur yaa! Betimlemene sağlık :)))
afiyet olsun ebvata :)
22 Ağustos 2009 23:18