k a r a l a m a d e f t e r i X V I I
Belirli (s.) Başka bir şeyle karıştırılmasına yol açmayacak biçimde ve kesin olarak sınırlanmış ya da kararlaştırılmış olan.
Doğal ve kendiliğinden olan. Tartışmaya açık olmayan.
Evlere aynaların içinden grip çıkablen kahramanlar.
her aşk ilk aşk gibi. ve böyle olmadığında aslında hep bir şeylerin devamı sanki.
Öfkelendirecek kadar açık, reddedilemez. Kaçacak, saklanacak bir yer bırakmayan.
“argüman” kelimesini hiç bugün olduğu kadar komik bulmamıştım . “argüman” ahahahaha
Kavranamaz ve dolaysız.
Ahşap uzay gemisi projesi, fırtınadan geçerken yukardan yağmur suları sızmaktadır kaptan geminin çatlaklarına derhal kova konulmasını emreder. Kadınlar camları silerler el beziyle flan böyle bir gemi. (atılganda hiç görmemiştik el beziyle teğmen ohara bi toz alsın yerleri paspaslasın) –son tekn. yapılma şansı vardı ama estetik nedenlerle bunu tercih etmişler, neredeyse . .. . .bir servete mal oldu . tanrım dedm 12 mlyon dolar dur bakayım mhmm ne kadar ediyor –tam olarak 12 milyon dolar diye açıkladı. “ . …. … .nın manyaklığı.” Gemide süper s ile tanışır s değişik kostümü içinde ona silahını gösterir ve der ki bu bir oklava. “Oklava elbette ama ışın kılıçlarına karşı koyabilyor ve ucundan lazer falan çıkartıyor değil mi” dedim. Hayır dedi. Sadece oklava bununla şu biçimde vuruyorum. (gösterir) Aklıma “peki ama bir lokomotif bunu yapabilir mi?” sorusu geldi. Bu bir kitapmış. Bazen düşündüğümüzde, (kendimizi düşünüyor halde yakaladığımızda) belki şunu sormalı “aslında neyden kaçıyoruz?”
Kalan başka herşeyi “geri kalan diğer bütün o şeyler” kategorisi altında toplayan.
Aktarılamaz ve açıklanamaz olan.
Tam bir çaresizlik hali, mücadele edebileceğin hiçbirşeyin olmaması.
alalade / âlâ / gelişigüzel bknz. gelişigüzel iş yapmak.
Klavyeden şapkalı a çıkartabiliyorum, Eh bu da hiç fena değil shift+3+a = â
Harezmi yolu (Algoritma) iyi tanımlanmış kuralların ve işlemlerin adım adım uygulanmasıyla bir sorunun giderilmesi veya bir sonuca en hızlı bir biçimde ulaşılması işlemi. Bu işlemler sırasında takip edilen yaklaşım.
Denge evladım denge. Bknz. Ezbere iş yapmak.
–başkalarının koşarak yaptığını ben yürüyerek yapmaya çalışıyorum
(Hagi’ye kariyernn son yıllarında niye orta saha da öylece duruyorsun niye hiç koşmuyosun diye sorduklarında)
Neo, mimarın yanına giderken bi tepsi baklava da götürseydi ne olurdu sorusunun paralel evrendeki cevabına dair senaryo
-Sana altı saatlk Nick Gave kürü yazıorum cnm
maval "faydasız lakırdı" yeniden dolaşıma sokulası, popüler olasıca kelimeler listesi *abes *abesle iştigal *adabımuaşeret *adamsendecilik *afacan *ahbaplık (etmek) *hoppa (yaradılışlı) *âlâ *aleni *andavallı *alicenap : b. s Ar. Fırsat elinde iken öç almayan, düşmanı ocağına düşecek olursa onun elinden tutan , gönlü ulu, gönlü yüce, yüce gönüllü. asrî : zamanın yeniliklerine uyan, çağa uygun, çağcıl, yeni usul.
önemli not: sürprizli bir şey olmadan ve KABIZ gibi asla hikaye anlatma.
Hayatımın geri kalanını Pink Floyd olarak geçirmeye karar verdim asdsfaadadgasdfsda
Kedi ile girilen diyaloglar
-miyav mı, miyav ne lan_?
-yuh,önceki daha iyiydi
Evet, ben evrenin gözleriyim, kendi içime bakıyorum ve ne görüyorum biliyor musun? Üç tane boş miller şişesi. (miller / Genuine Draft / alc %4,7 )
Parkta sarı kelebeğin peşinden koşan çocuğu ısrarla yanına çağırmak
Kendi kendine referans veren kitaplar (bknz a.g.y.)
(manasızca uzatılan not: ama nasıl neden öyle ? => çünkü bakınız adı geçen yapıt / kendini refere eden açık kitaplar, çünkü öyle, bknz nasıl da öyle)
Yeni test : Bakmadan Söyleyebilir misin?
1) Fred çakmaktaş taş devrinde hep aynı kıyafeti mi giyinirdi?
2) Bilardo da mor topun üstünde hangi rakam vardır?
3) neo’nun ünlü mimarla konuşma sahnesini hepimiz hatırlıyoruz, peki ama neo mimara aslında ne sormak için gitmişti?
4) Küçük çocuklar bulutları neden mavi yapma eğilimi içindedir? 5) Paris’te eyfel kulesini, New York’ta özgürlük heykelini görmek istemiyorsan en garanti olarak nerede durman gerekir?
6) Michael Jackson’un uzun dönem kolundan çıkarmadığı bant neyi simgeliyor ya da neyi hatırlatmak için olabilir? (Kütüphane kolu olabilir mi?)
7) Kuçu kuçu denildiğinde aldırmayan bir köpeğe pisi pisi deyince bakmasının nedeni aslında ne olabilir, bu köpek ne düşünmektedir?
8) Bir işçi bir işi 5 günde yaparken altı işçi neden 4 haftada yapamamaktadır? (bknz İşçi problemleri)
9)İlk yapılan dijital hesap makinesinin ağırlığı ve boyutu tahminen ne kadar olabilir?
10) Peri masallarındaki ejderhaların ağızlarından ateş püskürterek yakabildiklerini biliyoruz, peki bu hayvanlar ne yer ne içerler?
11) Google logosundaki o’lar hangi renklerdedir, birinci ve ikinci?
12) Tom Waits ve Elton John’un birlikte çıkardıkları yedinci solo albümlerinin isimleri nedir?
15) 13 ve 14. Sorular ne olmalıydı?
bir dünya saklıdır pervasız duruşunda
böylece kimse bilmez
ve anlamaz hiçkimse
"Bildiğin kadarıyla bütün evrenin aslında güneş sisteminden ibaret olması seni şaşırttı mı maria?" Maria şimdi çekilip alındığı güneş sistemi maketine bakıyordu. Fişe takılınca çalışan ve dönmeye başlayan, fişten çekilince de duran cinsten. Oysa en son Grondland’a vardığını anımsıyordu. Orada bütün evreni yöneten dev bir kar küreme makinesine inanan bir kabile ile karşılaşmıştı. Şimdi ise buradaydı, soğuktan donarak ölmüş olup olamayacağını düşündü. Yanındaki adamın onu içinden çekip aldığı ve halen dönmekte olan güneş sistemini gösterirken “Gördüğün gibi geriye kalan sadece bir görüntü, yıldızlar falan işte sonsuzluk duygusu veriyor”. “Sonsuzluk duygusu” diye tekrarladı maria. Şimdi bildiği herşey bir ilkokulun fen laboratuarında devinip duran bir avuç sisli aydınlıktan ibaretti. Kapıyı örtüp dışarı çıkarken “burası bir kasaba ve sadece 600 kişi yaşıyor” diye açıkladı adam. “Sonsuz olanaklarla dolu sonsuz boyutlara gidip gelebilen birkaçyüz kişi. Kasabanın dışında da başka hiçbir şey yok. Altı yöne de yüzlerce yıl gidebilir ve hiçbirşeyle karşılaşmayabilirsin.” "Peki bu kasaba nasıl aydınlanıyor, güneş gibi bir şey de yok ki hiç." “Nerdeyse sürekli aydınlık” dedi adam. “Nedeni belirsiz ve ufka doğru ne kadar yürürsen yürü, ulaşamıyorsun. Herneyse, şimdi herkes tiyatro salonunda, çıktıklarında tek tek tanışabilirsin. Lanet olsun ekstra turşu istemiştim” Geldikleri hamburgercide siparişi getiren robota öfkeyle bakar. “mükemmel olmak kolay değil” diye tekrarlar robot programlandığı biçimde. “bunun için altı hafta çalışmalısınız” “Tatsız durumları geçiştirmek için hazırlanmış bayat bir espri” diye homurdandı adam “Kaybol şimdi.” Maria hamburgerini ısırırken “sigara var mı bari” dedi. (Bunu aslında ilgi çekmek için söylemişti) “Sigaraya başladım ben. Buraya gelirken beyaz beyaz plastik file içinde plastik toplar, yaldızlı cips paketleri, boş gazoz kasaları arasında bir bakkal gördüğümü anımsıyorum”. “Sadece kırmızı winston soft” dedi adam. “laytı da yok” Çatık kaşlarıyla turşu konusuna hala içerlediği belli oluyordu.
Ha bir de klavye var şişelerin önünde (siyah ve Q)
k a r a l a m a d e f t e r i X V I
Sana kelebeklerin hafifliğini getiriyorum
Ve çölün sessizliğini (orada bir yerde duruyordu, artık senindir)
Ve dalgaların sabrını (onu da sabah biri kapıya bıraktı) her gün yeni
-bir de kendi geçmişinden yapılmış insanların ağır yükü konusu var-
Bulutlar geçerken zaman yavaşlıyor
Ama önce sana tekirlerden bahsetmeliyim
Çünkü Tekir Gibi Kedi Yoktur
Tekir gibi kedi yoktur (yoktur)
Tekir gibi kedi yoktur (yoktur) Tekir gibi kedi yoktur (yoktur) Tekir dediğin, kedi gibi kedidir
Tekirler mahallenin medarı iftaharıdır
Bir tekirin rengi nedir, hiç kimse bunu söyleyemez
Bir tekir aslında ne düşünür, bunu da bilemeyiz. (öyle kolay değildir)
Tekirlerin hiç aceleleri yok gibidir önce
Ve sonra birdenbire akıllarına bir şey gelmiş gibi kalkıp koşmaya başlarlarsa,
Arkasından bakarken şöyle düşünürüz
Tekir gibi kedi (gerçekten de!) yoktur
Tüyleri koyu, parlak, kısadır ve hiç şişmanlamazlar. Şehir, kasaba ayırt etmeden dünyanın herhangi bir yerinde olabilirler.
(Önemli bir problemleri yoksa) Veterinere de gitmezler, neredeyse hiç.
Uykuları hafif ve çekingen tabiatlıdırlar.
Eğer bir fareyle başa çıkamazsam evime bir tekir kedi alırım. Çünkü tekir, kedi gibi kedidir. Bu kısım önemlidir ama tekirler umursamazlar.
Sonuçta, tekir gibi kedi yoktur (yoktur)
Çöpten fırlayabilir ya da bakkala giderken birden karşımıza çıkabilirler. Sizinle gelmezler ama olur da eve götürürseniz hop diye balkondan atlayıp kaçarlar (çünkü hemen sıkılabilirler)
Bir tekiri kol ve bacaklarından tutup POF POF diye kanapeye vurarak sevemezsin ya da kucağının açığında tutup ta ta ta ta diye makineli tüfek gibi ses çıkartarak eğlenemezsin. Bu konuda bazı cins kediler gibi hayli mesafeli davranırlar. (Ama cins olmadıkları için mesafeli oluşları tam kavranamaz / ya da belki bunu gururumuza yediremeyiz, bunu kabul etmek bize zor gelebilir)
Tekirler diğer kediler gibi hep göründüğünden daha fazlasını biliyormuş havalarıyla bizi efsunlamaz, oldukları gibi davranırlar. (Tabii bu, onların aslında ne bildikleri hakkında bir fikir sahibi olabileceğimiz anlamına gelmez)
Kediler bilindiği gibi bizi pek kaale almadıkları gibi aslında pek de sevmezler. Dahası bunu bizden saklamak nezaketini göstermek konusunda da hayli isteksiz davranırlar. Ama tekirlerin böyle sorunları olmaz. Yani sonuçta tekir gibi kedi yoktur (Bunun üstüne konuşmak dahi yersizdir)
Not: aslında yazmadan önce de biliyordum tekir gibi kedinin olmadığını / yine de emin olmak istedim.
yeni tavşanlar / karalama defteri XV
Doğa, “Bugün nasılsın?” sorusuna sanki kendi özel diliyle hep aynı karşılığı veriyor “İşte böyle…”
Dünyadaki her sorunun cevabı aslında miyav ya da meow’dur. Bilgelikse, duruma göre hangisi olduğunu şıpadanak çözebilmektir. Eğer bilmiyorsan, kızların bacaklarına bakarak kopya çekebilirsin.
En başlarda açık unutulmuş bir parantez ( yüzünden bütün yazılanların aynı parantez içinde değerlendirilmesi.
Uzayın, güneşimizden onlarca ve yüzlerce kat büyüklükte milyonlarca ve milyarlarca yıldızla dolu olmasına karşın her daim (ama hep! / her zaman!!) karanlık olması manidardır.
“alice (?!) eline aldığı kalemin hep yanlış yazdığını gördü.
“o kalem hep yanlış yazıyor”
Yokluk mu, varsın olsun. (çeviride kaybolanlar özel bölümü)
Takıldığın yerde bana bak, diyen bir dünya.
Otlaklarda hayvan otlatma hakkı, savaşların en büyük genel nedenidir. (çooookça uzun bir zaman)
Yine düşüncenin bulanık karanlığı ne yapacağım?
(ilk önce düşünüyor sandım ama şöyle dedi)
Hımmm sesine akort et kendini
Part time doğum günlerinde palyaçoluk yapan gencin parasını ödemeyenlerle o kılıkta tartışması. Komik olabilir.
Orada Olmak İstediğim Yer. tatil kitabı ismi olabilir.
Dünyayı ele geçirmeye çalışan dev kahve makinası. Komedi/Korku
Hakikaten şu şöyle, bu da böyle olabilir.
Başparmağımın üstüne bir adam çizdim, kıvrılınca eğilip selam veriyor. Son günlerde bu gibi işlerle uğraşıyorum sıkça.
yeni tavşanlar / karalama defteri XIV
kişinin kendini özdeşleştirdiği köklerini simgeler. (simgeliyor) Zaman zaman bu
karşıtlık içinde bırakılarak kişiye “birey” olma, “nilüfer” olma şansı
(farkındalık şansı) sunulur. Bu, kişide derin bir çatışma hali yaratır. Bu,
sadece bir halidir ancak kilit noktalardan biri. Maria’da hikayeleştir,kullan. Ve bu
süreklidir, ilkleri; yaşanan kararsızlıktan ötürü bir sınav (sınama) olarak
algılanabilir. Önemli ve ikinci nokta da şudur. Birey olabilmiş kişi, vicdanı
ile egosu arasında bir seçim yapmak zorunda kalır. (Bu noktada doğru ya da
yanlış yoktur (kişi için) seçimler ve olası sonuçları vardır.
stratejisinin temelinde, (klasik düşünüşte) üstünlüklerin avantaja çevrilmesi (bunlardan
yüksek düzeyde fayda sağlanması) var. Fakat genel işleyiş bize şunu gösterir ki
(uzun zaman içinde) kazanmak için bunu yapmak, karşı tarafı müşgül durumda,
aciz durumda bırakır. Bu da karşıya hiç yoktan “haklılık” kazandırır.
(olayların kendiliğinden ilerde rollerin değiştiği bir yere doğru çekilmesi
“gizemi”) Yani kazanmak iki ucu boklu bir değnektir. Bu yüzden şiddet, haklı ve
güçlü olunduğunda dahi ancak acz içinde kalındığında kullanılabilir. Bu
strateji, vicdana da uygun olmakla beraber, tamamen vicdandan azade ancak uzun
zaman dikkate alınarak yapılacak çatışma halinde tamamen matematiksel (doğanın,
evrenin matematiği) bir bakışla bakan soğukkanlı bir liderin karar alma
biçiminin de temelini oluşturur. Bu yüzden
kolay aslında zor, güçlülük aslında zayıflık ve kazanmak / kaybetmek olabilir.
eğme” mek durumu asla kör bir inatlaşma hali değildir, bu nokta da önemlidir.
yandaki sayfada yazanları fazlasıyla iyi bilen üstün ve yüksek varlıkların güç
kullanmaya karar verdiklerinde, özellikle böyle bir mağduriyet (masum, iyi,
haklı ve zayıf olanın mağduriyeti elbette) durumu yarattıklarını ya da böyle
bir durumun oluşmasına özellikle göz göre göre izin verdiklerini düşünüyorum.
Elbette yanılıyor olabilirim. Hayli saçma görünüyor ama (ya) doğanın
işleyişini, evrenin yasalarını değiştiremiyor, dışına çıkamıyor ama sadece
bunun bilgisiyle hareket edebiliyorlarsa… (büyük o kadar da büyük, küçük o
kadar da aciz değildir denebilir, şu halde büyük de küçük olabilir) (*2 kaldı ki bir de
serde “mücadele ettiğin şeye dönüşme laneti” de var, )
tamamlayabilmek için olayları sürekli bir ekşına ve (ucuz basit ve uyduruk)
duygusal patlamalara bağlamaya çalışan karakterlerle dolu ekşın filmleriyle
dalga geçen holivıd komedi filmi senaroyosu -hey dostum
yok neo hepsi makinede
hacı. Bi kalkıyorsun berbat bir gün. 3 saat daha yatıp bi daha kalkıyorsun hah
bu güzel bir gün. Uyanayım basitçe…
BECK’S Şampiyonların Kahvaltısı
sırlarını çzödüğünü iddia eden ünlü arkeolog ornella mutti konuştu. Sırlar mısır piramitlerinin içindeki
gizli bir odadaki hiyerogriflerde açıkça belirtilmiş. (hiyeroglif
yazısı biçiminde çizilecek bunlar, o zaman komik olaaar)
men seni / çayıma
banam men seni /akşama baban
gelende oy /şekere gatam
kontrol et daha önce. Eski radyo görüntüsünde 8 kanallı bir radyo. 10-60’lı
yıllar arası müzikler. Her bir kanala bilgisayara USB ile bağlayıp3 saatlik
birer liste atılacak. Kanalın çevirme düğmesi döndüğünde bir listeden diğerine
atlayacak, kaldığı yerden değil rasgele bir noktadan başlayacak, geçiş
efektleri gerçekçi olacak. Piknik, balkon, kumsal ve mutfak için ideal. Pulp
tarzı bir reklam posteri, ellili yıllardan kalma. Bir kanal klasik, iki kanal
birbirinden farklı Jazz iki kanal pop bir kanal rock. Bir kanalda gerçek eski
radyo programlarının seçilenlerinden oluşacak, radyo tiyatroları falan da konulabilir.
Dışarıdan tamamen eski bir radyo gibi görünecek ve taşınabilir olacak. Duyum ve algı biparagraf basitçe
farklı duyumlarla beyne iletilebildiği gibi her duyum da kültür, genetik vb
etkenlerle orada yeniden şekilleniyor ve farklı algılanıyor. (gerçeklik 'algı' tarafından yeniden mi yaratılıyor yani, ne demeye getirmişim anlamadım)
yaşlarında falanken deftere not almıştım; Ben,
evrenin gözleriyim, kendi içime bakıyorum. Sonra unuttum bunu (malum) iş,
güç ve yaklaşan üniversite sınavları.
tanımadığın birini çok özlemek.
yeni tavşanlar / karalama defteri XIII
yeni tavşanlar / karalama defteri XII
_tavşan kanı edition_
filmindeki yaratık göründü ekranda. Bu koca kafalı yaratık kocaman dişleri olan
koca ağzını kurbanına doğru öyle açtı ki içinden daha küçük başka bir Alien kafası
daha çıktı; o da ağzını açtı ama ısırmadı çünkü içinden daha küçük bir Alien
kafası fırladı; sonunda altıncı kafa bir
pirananın ki kadar küçüktü ve dişleri de o boyuttaydı. Kurbanına yaklaşıp
burnunu hafifçe koparmadan ısırarak onu uyardı. Hep birlikte ve merakla
izliyorduk ki birden bire yayınlar kesildi ve sonradan öğrendik ki yayınlar tüm
dünya genelinde kesilmişti. Ufak bir monitör başında yine bu Alien’a çok
benzeyen kafalı bir yaratık şöyle konuştu ve tüm dünyada her yerde bütün
kanallar aynı anda onu gösteriyor, altyazılar da uygun biçimde belirip
kayboluyordu. “Daha önceden haber verildi, şimdi yerçekimi deneyine
başlayabilirsiniz. Şimdi insanlar, sakin olun, birazdan yerçekimini yüzde beş
oranında azaltacağım buradan. Daha fazla yapmamamızın nedeni şu an trafikte
bulunan araçlar ve uçaklar gibi son derece pratik nedenlerden ötürü.” Ve önündeki
klavyede birkaç düğmeye bastı (şaşırtıcı derecede bizim kullandıklarımıza
benziyordu) Önce bir şey farketmedik. Ama sonra o ana tanıklık etmeye hazırlanmış
olan bilim adamlarından hayret verici açıklamalar gelecekti. Beş dakikanın
dolmasına az bir zaman kala yaratık gene ekranda göründü ve hırıltılı bir sesle
şöyle konuştu: “Bir dahakine -bu uyarı dikkate alınmazsa- ısı derecesini iki
derece arttıracağız ve sonra geri alacağız; bu, halk kalabalığı tarafından da kolayca gözlemlenebilir. Herneyse, sabit fikirlisiniz ve bu yüzden acı
çekiyorsunuz, bunun üzerine düşünün. Kimi, bir odadaki basıncı düşürebilir, bir
başkası büyük bir salonda yerçekimini sıfırlayabilir, biz daha fazlasını
yapabiliyoruz. Sizi korkutmamak adına daha fazlasından ne kastedildiği
gösterilmeyecek. Sabit fikirlilik herhangi bir bölgeyi çok iyi bilmeye yahut
bildiğine inanmaya dayanır. Bu düşünsel alanda insan kendini güvende hisseder
ve bu yaptığı ona huzur verir. Başka bilinmezler ise ona güvensizlik duygusu
aşılar ve hiçbirşey bilmediği bu yerde varlığını tehlikede hisseder. Temel
güdünüz hayatta kalma ve güvenlik olduğundan, böylece genel olarak bu durumu reddetme eğilimi içine
girersiniz. Kendi bölgenize bir mutlaklık yükleme arzusu duyarsınız. (Bir ipi
çekerek hayli yıpranmış eski ve büyük bir kağıt grafik açtı) Korku arttıkça
körlükte artar. Burada ışık sıkalası var. Siz buradasınız. Tam kapatacakken
yeniden dönüp “ve kendi görebildiğiniz kadar olan evrende toplu iğne başı kadar
bile yer kaplamıyorsunuz. Şişkin bir egonuz var” El sallayıp kapatmıştı. Televizyon
kaldığı yerden normal yayına bir anda geçince herkes dönüp bu konuda mutlaka
bir şeyler bilmesi gerekiyormuş gibi Maria’ya baktı. Maria başını sallayıp
hiçbirşeyden haberim yok manasında “bilmiyorum” dedi. Altın sarısı ve beyaz bir
elbise almıştı. Kimisi bu elbiseyi beğendi, kimisi ise hiç beğenmedi. Elbisesini
gösterirken “bazı son teknoloji bilgilerinin ilhamını başka yerlerden
aldığımızı düşündürdü bu” dedi. "Bir anda televizyon yapmak
aklına gelen adam mesela. Radyoya bakıp bunun görüntülüsünü yapmak lazım diyen
ilk insan çok tuhaf biri olmalı" (MaRia’s Game)
* ne nedir, niye öyledir isimli yazı. (biri yazsa da biz de okusak)
(çok sert) tükenmez. (fazla iddialı) klavye (daha romantik)
(…) şu ve şu olmayanlar, a ve a olmayan başka herşey. Kalıcı
zannedilen zihinsel konumlanmalar –siper kazışları- (ve hep savunmalar / hep
Bu, akan bir
suyun, doğayı, engeller ve akışına yardım edenler olarak (ikiye ayrık biçimde)
görme saçmalığı. Hayır, sadece taş, taş; kaya, kaya, devrilmiş bir kütükse,
devrilmiş bir kütüktür ve sen akarsın (eğer yapabilirsen) (*didaktik olmaktan çıkar, hikayeleştir ve Maria’da kullan)
* Çocukken Doğan Kardeş'te Çocuk Hakları Evrensel Beyannamesi yayınlandığında çok sevinmiştim. Okuduğum hakları sanki o gün kazanmışız gibi nedense. (İnsanoğlu aya çıkmış!! gibi de düşünülebilir ; )
* İnek Şaban,
Rıfat Ilgaz’ın Hababam Sınıfı isimli kitabında yarattığı onlarca karakterden
bir tanesi. Fakat daha sonra sadece bu karaktere ve bu karakteri oynayan hep
aynı oyuncuya onlarca film çekildi. Şimdi bu karakter kime ait aslında? Esini
veren ya da getirenlere mi, işleyip kurgulayan ve tanıtan yazar Rıfat Ilgaz’a
mı, yoksa canlandıran oyuncu Kemal Sunal’a mı? Ama belki de bu karaktere yaşama
şansı sunanları da listeye eklemek gerekir. Seyirciler. Salonlar dolmazsa devam
filmi de olmaz mantığıyla. (Şöyle de denebilir ki yaygınlığı ve etki gücü
inanılmaz ölçüde olmasına karşın, sinema
hiçbir zaman tam olarak özgür olamaz)
meşgul” dedi adam. Profesör birkaç haftadır bütün bilinmezlikleri birbirleriyle
olan bağlantılarını kullanarak tek tek çözebileceğine inandığı bir formülle
uğraşıyordu. Eğer denklemdeki tek bir harfi -herhangi birini- çözebilirse
oradan bulduğunu denklemde yerine oturtturarak sırayla her birini ayrı ayrı
çözebilecek, böylece onun açısından bilinmeyen hiçbir şey kalmayacaktı. Ama adam bu uzun açıklama yerine “Günlerdir uzun bir
teorinin formülasyonunu hesaplamaya uğraşıyor” dedi kısaca. İçeri girdiklerinde
yoğun bir kahve ve toz kokusuyla çarpıldılar. Beyaz tebeşirle karalanmış kara
tahtada x’ler y’ler ve z’ler ve başka a’lar ve b’ler eşitliğin iki yanında
bolca savrulmuşlar, pek çok sayı ve bilinmeyen rakamların yerini almış olan
harfler havada uçuşuyordu. “Pekala” dedi Profesör “Sonuna geldik. Sayfalar
süren eşitlikler sadeleşerek bu noktaya geldi ve şimdi eşitliği çözümlersek,
x’ler gider, a’lar gider ve kalan rakamları toplayalııım evet 50+2y bu tarafta
kalıyor ve eşittir… 2y+50. Bu durumda y eşittir. Hmm yok, y’de gidincee 0=0’ DAN! … “Ben başka bir zaman yine uğrarım”
dedi Maria çıkarken ama Profesör onu duymamıştı. Bir an Maria’ya boş boş
baktı ama onu gördüğünden emin değildi. m a r i a ' s g a m e / s o u l o f g a i a
(Gabriel’e olan tüm sevgimle. Çünkü o olmasa belki de
tekrar tekrar hep aynı şeyleri yaşardık)
or Gods history. Bir de insan hakları evrensel beyannamesi var
yazmaları (yeniden okunmalı)
Bir de Eylül
ayında gecikmiş damga pulu beyan vergisi var (onu da öde) (lütfen)
getirip üst üste yığan rüzgar, yeryüzünde yakılmış ateşlere aldırmıyor
oturan alaca köpek, saplandıkları toprağı parçalayan yağmur tanelerini tek tek
tüylerine yapışan sarı ve turuncu toprak parçaları.
şarapnel parçaları gibi /ama değil /iyi ki değil/tam değil)
sıcak ve demli, herşey olabildiğince sade
model bir araba göklerde geziniyor
uyumuyor ve uzak Kuzey Tanrıları bizi izliyor.
hikayenin doğrudan anlatılmamış oluşunu, heyecan verici buluyorum
yeni tavşanlar / karalama defteri X
çözeyim diye kişisel bulmaca
Soldan sağa 1 geçen sene en sevdiğim dizi
(Tekerlekler üstünde cehennem) 2 Kırmızı Değirmen filminde aynı isimli romana
gönderme olarak konulan yan karakterin tam ismi nedir? (Henri de
Toulouse-Lautrec) 3 Age of’ da yenmekte en çok zorlandığım millet? (İncalar) 4
Lacivert kotumu niye giymiyorum ? (dar geliyor) 5 Yemekte hangi salçayı tercih
ederim (Biber salçası) 6 Gerçek ayranın gizli öznesi? (Soda) 7 Koçi beyin risalelerini neden
okumadım? (Hiç aklıma gelmedi, zaten nerden bulucam) 8 Ninja Kaplumbağacılık
oynarken şileydır genelde kim olurdu? (Suat’tı galiba) 9 En sevdiğim düşünür?
(Shopenhauer) 10 Gençliğinde dört gün
üst üste aldığım tek gazete? (Fanatik, çünkü 4 kupona gıcır gıcır GS’lı
iskambil destesi vermişti)
Yukarıdan aşağı 1 Maçın tekrarı kaçta ve hangi
kanalda? (Sports TV’de, altıda galiba) 2 Pianonun hangi tuşu kesinlikle
basmamaktadır, bakmak yok (Hatırlayamıyorum, siyah olanlardan biri) 3 Binbir
arayıştan sonra bulup aldığın UNO kağıtlarıyla neden oynamadın? (Çünkü olması
gereken bir dolu özel kağıt yoktu içinde) 4 FRP’yi senin icat etmediğini
anladığın an neler hissettin? (Hayal kırıklığı aynı zamanda da sevinç
–anlatmaya gerek yok gibi-) 5 Onikilik pastel boyada en çabuk hangisini
bitirirsin? (Kırmızı) 6 Analitik geometri dersine giren hocaya ne derdiniz
kendi aranızda? (Jaws) 7 Siyaaah (Beyaaz) Siyaaah (Beyaaaz) 8 Kadıköydeki o
afetidevranı sen de gördün mü? (Gördüm ya o neydi öyle) 9 Saçlarımı bakır
rengine boyamak istiyorum (Yayınlar karıştı sanırım burası chipas 17) 10
wordpad neyimize yetmiyordu? (Bunda direk pdf yapma özelliği var, ayrı program
kasmıyosun) 11 Evde ne olsaydı közde Patlıcan kebabı yapabilirdin? (Maydanoz ve
domates) 12 Öyleyse bu guttirik sohbet için kendime çok teşekkür ediyorum (peki, ne zaman istersem ben burdayım biliyosun)
kareleri de çizeyim olsun bitsin.
* Ekonomi oyunu var, savaş stretejisi oyunu var, var oğlu var peki neden kaçma
kovalamaca tarzı korsan ve hazine oyunu yok. Neden? Bu hafta bu konuyu
irdeleyen 78 sayfalık bir araştırma inceleme raporu ve makalesi yazacağım.
Hayır elbette, ama bir süredir böyle bir oyun hazırlamakla çok meşgulum.
(Yaklaşık yarım saat) Baya ayrıntılı kuralları falan var. Eski loto
anahtarlıkları zar yerine kullanılacak, hani üstünde sadece 0,1 ve 2 yazan. 0
karada 0, denizde 3 anlamına gelir. Kartları falan olacak. Test sürüşüne hazır.
Köpekler romanında geçen bir
paragrafın oldukça uzun bir açıklaması
Sadece 64 sefil kare ve
sınırlandırılmış ve belli kurallara bağlanmış hamle kombinasyonlarına sahip
taşların boy gösterdiği bir oyunda bile mükemmel hatta ortalama hamleleri
bulmak konusunda bile baş edemez ve çaresizce gidişatı seyrederken; kesinlikle
32 taştan ve 64 kareden ibaret olmayan ve aşırı sınırlandırmalar da içermeyen
yeryüzünde yeşermiş canlı bir hayatta düşünüp iyice hesaplayarak oyunla baş
edilebileceğine inanmak hayalciliğin ötesinde apaçık olarak hem kendini bilmezlik
hem de aptallığın daniskasıdır. Peki ama mümkün müdür bu? Baş
edebilme uğraşı! Evet, bence öyle! Hayatın içinde geometriyi içeren ancak onun
çok ötesine taşan bir cevher vardır ya da benim gibi insanlar buna inanırlar.
Bilmenin değil bilmemenin, kafanı karıştıracak düşüncelerden seni uzak tutacağı
için yolunu kolaylaştıran sihirli ve büyük bir gemi. Bu cevher yeryüzünde ve
bizde ve başka herşeyde öylesine içkindir ki oyunlar içinde geometri ve matematiğin kalesi olan satrancın dahi içine sızabilir. Bazen
amaçsızca görünen ve o zamanın herhangi bir teorik alt yapısıyla desteklenmeyen
bazı romantik hamleler vardır mesela. Dar ve duvar gibi korunan bir cepheden
ileri fırlayan bir piyon ya da daha oyunun başında merkez kareleri tehdit
etmeye sürülmüş erken bir kale gibi, ama çoğunlukla tanımlanamaz. Oyun
bittiğinde eğer o hamlenin faydası görülmüşse yorum yazılırken çift ünlem
konulup oyunun kırılma anlarından biri olarak işaret edilir. ANCAK faydası
görülmemişse ve hatta maçı kaybettiren gidişatında başlangıcında duruyorsa, o
zaman o hamle ne nalet bir şeydir, ne büyük bir hatadır ne de kabul edilemez
bir saçmalıktır öyle. Buna abartılı bir örnek hemen yanda.
Altı saat Türk Sanat Musikisi’ne maruz bırakılmış bir bünye kadar sakinim.
Hatta musikinin ruha zuhur etmesiyle yüzümde müstehzi bir gülümseme bile
oluştu. Belgesel falan izliyorum.
Gobi çölündeki “şarkı söyleyen
Gece sakini “alaca baykuş”
yağmur yağıyor. Ilık ve hafif bir esinti. Bizim oranın havaları bunlar. Benim
için bal kabağı başkası için bir nilüfer olabilir.
der yol, yoldur aşılmaz
hem ölenden geçilmez
tasosu da bulunmaz
Çevirirsen hükmü kalmaz şiirin
yapıp Fuhi Çen’le laflasam
hükmü kalmaz şiirin
romanı aslında içinden çekirdeği çıkmayan meyve gibi. Başlangıç fikriyle hiçbir
alakası yok. İlk fikir
roman ya da uzun makalenin çok temiz düzenlenmiş, her hamlenin uzun bir diyaloğa karşılık geleceği
bir satranç oyunu olmasıydı. Oyunun akışı gereği tartışmanın felsefenin başka
bir alanına yön değiştirmesiyle beraber ilgili taşlar birer ikişer
değiştirilecekti. (Hatta bilgisayarda buna uygun bir oyun da hazırlamıştım)
Sonunda şahlar da rakibin kalan birkaç piyonunu da toplayınca baş başa
kalacaklar ve oyun berabere sona erecekti. Plan şuydu kısaca.
Bilgi felsefesi ; bilginin ne olduğu ve bilgiye erişmede kullanılan yöntemlerin
aklanabilme sorunu daha sonra bilim felsefesi tartışmasında yeniden
hortlayacaktı bu konu.
felsefesi; güzelin ne olduğu sorusu, bizim doğayı güzel bulmamızın nedeninin
estetik anlayışımızın onbinlerce yıldır doğa tarafından şekillenmiş olması
olabilir mi türünden sorular konuşulacaktı.
Ahlak felsefesi; davranışlarda eylemlerde doğru yargılaması neye
dayandırılabilir, neye göre yapılır gibi sorunlar (Bolca Kant içermesi
felsefesi; Bilimin karşıt teorilerin çarpışmalarıyla ilerlemesi ve özellikle
zaman zaman aynı verilerle birbirinden çok farklı hatta bazen birbirine karşıt teoriler
oluşturabilme sorunu incelenecekti.
Varlık felsefesi; Varlık, varoluş, yokluk ve oluş üzerine çok genel bakışlar ortaya
konacaktı, tartışmadan ziyade sohbet havasındadır, çünkü bu kısım bilgi
felsefesinde belli ön kabuller içermeden tartışmaya açılamıyordu.
ilgili olarak felsefe kitaplarına gömülmeyi planlıyordum ama sonra işler
değişti ve yan hikayeler aldı başını gitti ki bu asıl başlangıç fikrini tamamen
çıkartmak zorunda kaldım. Aslında herhangi birinin tamamen kazanması halinde
bunun bir mutlaklık içermeyeceğine dair olan bu satranç göndermesini bir
biçimde kullanmıştım. Ama onu da sildim sanırım sonra. Yine de işte “mazi
kalbimde bir yaradır” Kitapları halen tartışılan bütün önemli filozofları
(Bunların sayısı aslında elliyi geçmez) bir gemiye doldurup tartıştırma fikri
hoşuma gitmişti. Aralarında konuşacakları ortak dil problemini ise şöyle
çözmüştüm; bundan hiç bahsetmeyerek.
satrancın dahi içine eser miktarda (!?) sızmayı başarabilen bu ruh,
Maria’nın da genetik haritasına
adeta oya gibi işlenmiştir. Muhtemelen
ilerde ondan daha sık söz edeceğim.
ama bu başka bir hikayedir…
düşürdüğümüz deniz kıyısında kalabalık bir kasabada onlarca barın gürül gürül
karşılıklı uzandığı sokağa girdik. Yarın yola çıkacak ve kilometreler boyunca
bir daha ne düzgün bir yemek, ne de soğuk içki bulmak mümkün olacaktı. Buraya sık sık gelsem de Maria ilk defa
burada bulunduğundan her yere onunla birlikte girip çıkmayı planlıyordum. Bu
sokaktaki her barın bir ilginçliği muhakkak vardır ve ancak bu kendine
özgülükleriyle yüksek kiraları ödemeyi başarırlar (İkinci hikaye herşeyin mal
sahibi olan, tepesindeki şatoda yaşayan vampir adam onları gizlice izlemektedir)
Hafif bir yemek sonrası kafamızı dinlemek için önce eski makinelerin hiç
dokunulmadan sanki bir sanat eserine dönüştürülmüş gibi durduğu en sakin
olanıyla başladık. Yapıldıkları zamanın estetik anlayışını yansıttıklarına dair
garip bir fikri vardı barın sahibinin. Bir müze gibi içi açılmış bir motor,
şeffaf bir kar küreme makinası, yavaş yavaş ışıklar içinde ama yavaş yavaş
hareket eden dev bir meyve sıkacağı, pistonları inip kalkan buharlı bir tanesi
(muhtemelen bir traktöre aitti) ve bunun gibi şeyler arasında dolaşarak sakin
sakin kahvemizi yudumladıktan sonra, oturduğunuz yerden ne zaman çıkıp
saldıracakları belli olmayan zombileri vurmak zorunda olduğunuz bir ikinci bara
geçtik. (Ölenler sürünerek devam ediyor ya da kalkıp mutfağa gidip birşeyler
atıştırıp barmenle şakalaştıktan sonra geri geliyorlardı) Barın geniş iç
bahçesinde içtiğiniz şişe biraları da savurup kırdığınız kayaların üzerinde
duran başka hedefler de vardı. Geceleri dışarda ateş yakıp bir çeşit yarış
yapıyor ve kalabalık akşamlarda çoğunun
sonu kanlı biten tartışma ve kavgalar da oluyordu. Havada asılı duran güzel
kadınları oradan çıkarmak için iri kıyım zencilerle dövüş edebildiğiniz bir
tanesini Maria çok sevmişti. Barın o akşamki konuklarından kendine güvenenler
iyice içip cesaretlendikten sonra saldırıyor ve genelde başarısız olsalar da
olan bitenler bardaki kalabalığı çok eğlendiriyordu. Ben de fena halde
eğlenmiş, öksürerek gülerken yere devrilmiştim. (Yaşlı bir adam ona acıyan bir
kadının kafes arkasından memelerini tutmayı başardıktan sonra yere devrilip
sızmıştı) Alkolün etkisiyle artık sersemlemiş olduğum için tereddüt etsem de
tıklım tıkış sokakta yine kavgalı dövüşlü olan başka bir bardan bahsedince, meraklanan Maria’nın ısrarıyla hemen oraya gittik. Gladyatörlerin
barına. Önündeki tabelada beyaz tebeşirle “Akşam 11 de başlar” yazıyordu ki
oraya vardığımızda 12 yi biraz geçiyordu
ve ilk çarpışmanın mağlubu yerde kanlar içindeydi. Buraya arasındaki
problemleri kılıç kılıca çarpışarak çözerken biraz da para kazanıp şöhret
edinmek isteyenler geliyordu, çok uzaklardan ya da hemen yakınlardan, değişik
yerlerden. Kafes içinde gösteri amaçlı kılıç kılıca dövüştükleri bu barda asıl
sahne uzun zamandır boştu ve biraz etrafa bakındıktan sonra bir şey içmeden çıkıp
Bo’nun yerine girdik. Bo’nun yeri her ne kadar “Bo’nun yeri” olsa da ortada bir
Bo yoktu. Eski mi eski zamanlara ait tablolar dümdüz ve boş katın duvarlarında
asılıydılar. Burası benim favorimdi (Onunla burada buluşacaktık ve o yoktu)
(onun kim olduğu ve neden gelmediği de
burada anlatabileceklerimizin sınırlarını çok aşan, daha başka ve uzun bir
hikayedir) Herneyse işte, etrafta bolca tablo vardı. Olması gerektiği gibi
duvarda asılıydılar. Loş ve hatta karanlık denilebilecek ortamda, derinden
gelen çok eski şarkılar ancak duyuluyordu. Sonra tablolardakilerden biri
parıldayarak beliriyor, tablodan çıkıp boşlukta yükseliyor ve barı baştan başa
dolandıktan sonra duvardaki başka tablolardan birine girip kompozisyonun bir
parçası olarak kendi yeni yerini alıyordu. Böylece çiftlikteki ineklerin önünde
kafasını yana yatırarak poz vermiş genç bir kadın barda uçarak dolaştıktan sonra meşaleli bir kalabalığın
arasına katılıyor, meşaleli kalabalıktan birkaç kişi bundan rahatsız olup
tablolarından çıkıyor, bir uğultuyla masalar arasında dolaşıp başka başka
tablolara dağılıyorlardı. Bara ismini verense bu karakterlerden bazılarının
bazen çok ender de olsa kendi halinde içenlere yaklaşarak “boo” diye
seslenmeleriydi. Bu yarı yarıya şeffaf varlıkları bir büyücüden kiraladığını
anlatan barın sahibiyse aslında tüm bunları teknolojinin yardımıyla
gerçekleştiren gerçek bir **ospu
çocuğuydu. Ona el sallayıp bir mektup bırakmak istediğimi söyledim. Beni
tanıyordu ve ricalarımı kırmayacağını umut ediyordum. Mektup çok kısa aslında
tam olarak bir paragraftı. “Yapılabilecek pek bir şeyin olmadığını, sadece
arkadaşlarına ve güvenebileceğin yakın akrabalarına dayanan başka bir şeyi
hızlıca sürdür” demiştim. Heryerin ve herşeyin içinden boo diyerek geçen ve
sadece iyiliğe ve haklılığa dayanan bir şey. Öyle ki en güçlü olduğun noktada
en sevdiğin kişi gelip sana birşeyler anlattığında eğer bunu adaletsiz bulursan
onu Boo’ya ihanetten yargılayıp kıçını tekmeleyebiliyordun. Oysa o sana
güvenerek gelmişti. Kralın adamları durumdan hoşnut olmayacak. İlişkiler
herşeyin içinden geçecek. Güvene dayalı ilişkiler, sadece gerçek ve salt
adalete ve vicdana dayalı ilişkiler. Etiketleri s*kmeye ant etmiş ilişkiler.
Bunu sen başarabilirsin. Şimdi bunu yazabiliyorum çünkü başka altı yerde
söyledim ve artık durdurulamaz biçimde yayılıyor, çünkü insanlar hoşnut değil.
Bunu yap ya da reddet ve bo de. Ama geri
dönersem mektuptan bana hiç bahsetme. Başka bütün o şeylerin tam aksine mevcut
konudan (bo’dan) heryerde ve duyulabilecek biçimde bahsedin. Böylece bunu
duyabilen herhangi biri burada yapılması gerekeni anlayıp yaparak bo’ya uygun
hareket ederbilir ve onun bir parçası olabilir. Eğer herhangi bir yerde boo
ismiyle çirkin şeyler yapılırsa hemen ardından başka bir isim kullanılabilir ve
uzun zaman bu devam ettirilebilir. Maria
“Pekala” demişti mektubu iyice okuduktan sonra. Mektubu neden kendimiz götürüp
vermiyoruz. “Hayır” demiştim bende. Bo’ nun da bunu okumasını istiyorum. Çünkü
biz buradan çıktıktan hemen sonra geleceğini ve zarfı açıp merak içinde bunu
okuyacağını biliyorum. Maria o anda hiç
anlayamayacağım bir şey yaptı ve boo diyerek barın içinde uçup tablolardan birine girdi. Dışarı
çıkarken zarfı verip tabloyu satmasını söyledim ama tablolar satılık değil dedi
bardaki adam. Ve uçmuşsa artık oraya ait
demektir. Tabloya yaklaşıp “Seni oradan kurtaracağım” dedim alkolün etkisiyle.
Nereden kurtaracaksam? Önümde uzun bir yol vardı ve Maria ‘ya sunabileceğim
artık bir seçenek yoktu. Mektubun ve konuşulanların yerine ulaşmasını
dilemekten başka yapabileceğim bir şey de kalmamıştı (ve ana hikayeye geri
döner. Maria’da geri döndüğünde tablonun içindeyken neler yaşadığını
anlatacaktır ve hep söylenildiği gibi ama
bu başka bir hikayedir…) Canım öyle sıkılmış öyle sıkılmıştı ki çıkıp son
bir bara daha girmeden edemedim. Burada beyaz önlüklü dersane öğretmeni
kılığındaki insanlar beyaz tahtanın başında sıkıcı mı sıkıcı, gereksiz mi
gereksiz, aptalca mı aptalca dersler anlatıyor, sen de kağıt bardaklardaki
biranın yanında sunulan çürük domatesleri sahneye fırlatarak “Kes şunuuu, heeey
berbatsın adamıım!! “ diye bağırabiliyordun. (uygun bir fiyat karşılığında
elbette, çünkü söylediğim gibi sokaktaki mekanların kiraları çok yüksekti) maria's game / soul of gaia
işini doğru yaparsa evdekiler sürekli bahçe işlerinden konuşmazlar.
Siyasetçiler işlerini doğru yapabilirse insanlar sürekli onların konularından bahsetmezler.
Bir çamaşır makinesi tamircisi işini çok çok iyi yaparsa bir süre sonra onun
varlığını dahi unutursun ve özel bir insanla karşılaştığında boş bir hayat
yaşadığını fark edersin. Özellikle de o senin yanından geçip gittiğinde.
…malum olaylar sonrası… bu ahşap oyuntu kalmıştı şimdi elimde sadece. Tanıdığım
hiçbir şeye benzemiyordu, bu zamana ya da yakın zamana ait bir estetik
algılayışla şekillendirilmemişti. Aslında o tam olarak şekillendirilmemişti.
Kendine özgüydü ve güney amerikada kaybolan medeniyetlerden birinin
yaptıklarına ancak yakın olan bir şeydi. Bu esrarengiz eski ruh ortaya çıkıp
kendini göstermek için sanaatkarını kullanmıştı sadece. O yapmamış ancak onun
elinden çıkmıştı ve şimdi benim önümdeydi. (yanda bir fotoğrafı var) Aslında
bunun geri kalan satranç takımıyla da satrançla da hiçbir ilgisi olduğunu
sanmıyorum. Sadece sanatkar elinde biçimlerken -ki satranç taşı oymaktı ahşaptan
asıl niyeti – böyle bir figür ortaya çıkmış olmalıydı. Bu eşsiz ve
esrarengiz parçanın ne anlamı var ya da asıl anlamı nedir? diye düşündüm
uzanırken. Bir yandan da parçayı elimde evirip çeviriyordum. Çünkü bana göre
garip, benzersiz ve harikulade olan herşeyin başka ve daha başka anlamları da
vardır ve bu parçayla ilgili –zamansız- kelimesi de eklenmeli. Kimin elinden
çıktığını hiç merak etmedim ki sanatkarı eğer yaşıyorsa dahi söyleyebilecek
makul bir cevabı olduğunu sanmıyorum. Binlerce yıldır anadoluda aynı kilim
desenlerini tekrar ve tekrar dokuyan genç kızlar gibi sorularıma garip garip
bakarak yanıtlayacaktı muhtemelen. Nete girip sadece buna benzer bir parça daha
aradım. Ama yoktu.
...ve muhtemelen aklımdaki soruların cevabını hiçbir zaman ve hiçbir kimse
öğrenemeyecek. (ti ….bilmem ne ile karşılaşmasaydım ya da tesadüfen … müzesinde
….i görmeseydim, ya da çektiğim fotoğrafları gören … .. … bana . … yazan bir e-postayla geri dönmeseydi şeklinde
başlayabilen bir senaryoya evrilebilir bu)
inandığım bir formülüm var, pek bakmıyorum ama sayfanın başına koyunca aduket
çekmiş ken özgüveniyle iyi oluyor. Sert
Kahve de şimdilik işe yaramadı gerçi, ilerleyemiyorum.
Duygu Derinlik Sadelik Gariplik Matematik Hareket Gerçek Ayrıntı Mizah Karşıtlık TASVİR
İRONİ AKIŞ HIZ
pekala bu kadar,
birazdan eve gidip kendimi vuracağım.