HAYATIMIN BİR KAÇ GÜNÜ...
Eh hafta bitiyor ben, 'ben'i bir tarafa bırakıpta yine benden yazamadım bir türlü:)O kadar çok biriktim ki;
İftar davetleri son sürat devam.Ramazan ayının en çok bu yönünü seviyorum desem günah olur mu? Yemek içmekten çok,o gidip gelmeleri,o birlik beraberlik ruhunu seviyorum ben...
Büyükler sofra başındayken balkonda Ezan'ı bekleyen oğlumun minarenin ışıklarını görüp 'ezan okunmak üzere,hazır olun' deyişini,ezan başlayınca da heyecanla 'Okunduuuuuu'diye bağırışlarını....
Gelen misafirlere siz RaZaman diye mi geldiniz?deyişini bir de...
Sonra kızımla geçen ömre bedel konuşmalarımızı:)
-Anne sen Horuçlumusun?
-Evet annecim oruçluyum:)
-Ho zaman yine yemek yemeyeceksin.
-Evet canım akşama yiyeceğim ben...
-Hıı tamam Ho zaman.
Cuma akşamı,bizim gurupla birlikte Park Izgara'ya iftara gittik.Kelimenin tam anlamıyla kalabalık bir iftar sofrasıydı bizimkisi:)Yaz dönemi boyunca sık görüşemediğimiz için de hepimize ilaç gibi geldi.İnsanın arkadaşlarının olması ve o arkadaşların içerisinde kendisine yeni dostlar kazanması çok güzel bir duygu...Bu konuda şimdiye kadar hiç zorlanmadığımı belirteyim, neysem oydum,neyim varsa açık seçik ortaya koydum.Ve çok şükür ki;karşıma hep güzel yürekler çıktı:)
Yemekti,çaydı,muhabbetti derken saat 22:00 civarı dediler ki;kapatacağız mekanı...
Dedik ki;daha çok erken:(
Dağıldık haliyle...Ama bizim zuzular,Sema teyzeleriyle evde,üstelik o da bu gece bizde...Eh bu fırsat kaçmaz bir şey yapmalı? Sinema!gece seansı.Güzel film var mı acaba? Ver elini Korupark.Yok,güzel film yok:( Olsun.Biraz D&R ,biraz kahve keyfi...
Gece yine de çok güzel:)
Cumartesi;kapalı havaların ve Bursamızın vazgeçilmezini, hamam ve masaj keyfimizi yaptık koca beyle.Akşam üstü evimize dönmek için dışarı çıktığımız da ise arabaya kadar ikinci kez yıkanmış olduk!O nasıl bir yağmur yarabbim? Nasıl şimşek? Gök gürültüsü? Holiday ınn'den bizim eve(ki en fazla 10 dk.lık mesafe)yollar dolup taşmış,trafik felç:(
Aklıma ister istemez bir kaç gün önce İstanbul da yaşanan felaket geliyor ve o anda tek istediğim çocuklarımın yanında olup onlara sarılmak:(
Başka bir şey düşünemiyorum bir yandan dua et,bir yandan yolu gereksiz yere tıkayanlara ?!/?!!!....!!!??? et.!
Şükür ki;kazasız belasız vardık evimize...
Ben düşünüyorum ki;çocuklar cam da,pencere de, her gök gürültüsün de,şimşekte korkarak annelerini beklemekte?
Ama görüyorum ki; bu duygular sadece bana has ve beni ürkütmekte:)Zuzuların keyfi yerinde,kovalamaca oynamışlar hepsi ter içinde!
Ve aynı gün içinde 3.kez suyla buluşma:)
Pazar sabah miskinliğimiz gelen bir telefonla çoook uzaklara kaçıyor...Telefonun ucundaki ses,rahmetli amcamın kızı.Malum ramazan,malum babam yalnız...
'Ben herşeyi hazırladım,akşama amcama iftara gelmek istiyoruz ama hava nasıl çok yağmur var mı?'diye soruyor.Konuşup,anlaşıyor ve akşam için sözleşiyoruz...
Akşam üstü beklenenler geliyor ve kaynaşıyoruz...Nasıl da büyümüş kızları(2ve10)nasıl güzelleşmiş hele Hayal:)Babamın sevinci yüzünden okunuyor:)
Gönüller bir olunca mesafeler önemini yitiriyor.Kaybettiklerimizi rahmetle anıyor,elimiz de kalanlara sıkıca sarılıyoruz.
Dün;Allah kabul ederse,hatim indirtmiştik annem için.Onun duasını yaptık kabri başında.Yerine ulaşır inşallah.
Ve bu sabah her zamankinden daha huzurlu kalktım yatağımdan...Malum hissi senetlerim yülselişteydi:)moralim iyiydi -halen iyi- :)
Ben de oturdum yazdım işte hayatımın bir kaç gününü daha...Ve yazarken yine yeni yeniden farkettim sahip olduklarımın,eşimin,çocuklarımın,ailemin,dostlarımın,hayatımın kıymetini...
Şükürler olsun yaradanıma:)
P.S:Bir tek şu blogger'a bozuluyorum:((( Ne zaman düzelecek acaba ?!!!!!
Gönderen zuzuların annesi zaman: 23:26
Etiketler: AİLE, ALTIN ANLAR, BURSALI ANNELER, GÜNLÜK, İÇ SES, ZUZULARIM
Bloggera bozulan bozulana rahat rahat yazı yazamaz yorum bırakamaz kımseyı okuyamaz olduk insanı sinirediyor:(
ho zaman napalım?
blogger içinde dua edelim ho zaman:))
dualarınız kabul olsun Banu...yağmur buralardan oralara ulaşdı bizlerde çok sulandık bu aralar.
17 Eylül 2009 00:59
ramazan ayı gibisi yok gerçekten.nasıl konu komşu - eş dost bayramlarda ya da düğün gibi topluluklarda bir araya gelebiliyorsa, kusursuz bu günlerde de beraber olunabılıyor.kalabalık - coşkulu ohhh neşe dolu =)
senin sayfayı uzuuuuun zamandır takıpteyız, izleyıcı olarak kızımın sayfasına da beklerım =)
17 Eylül 2009 02:01
çok şükür ramazan ayrı güzel gerçekten
17 Eylül 2009 09:34
canım çok güzel anlatmışsın duygularını,
ben de Allah kabul etsin diyorum dualarınıza
davetler, çocuklar, dostlar
herşey çok samimi ve güzel
17 Eylül 2009 10:26
*Ebru aynen,nasıl alışmışız,
bağımlısı olmuşuz ben ona şaşırdım?:)He he bir blog duası kalmıştı zaten yapmadığımız fena fikir değil ama,isteyenin bir yüzü:))
*Merhaba Mine,hoşgeldin.Tşk. ederim...
*Mavi Anne çok sağol amin inşallah,sizin de...
Banu'cum bir çok arkadaşıma yorum yazamaz oldum ne var bu blogda ?Bakalım bu yorum sana ulşacak mı?
Ramazan ayın neden severim bilir misin? İnsanların bir araya gelemsine vesile olduğu için.
17 Eylül 2009 15:59
Bu sene iftar gerçekten çok kalabalık ve çok güzel oldu. Aslında yer ayarlarken yemekten sonra dışarıda oturabileceğimiz bir yere bakınmak lazım. Gerçi park ızgaranın lezzetlerinden de nasıl vazgeçeriz bilemiyorum da. Tatlılar süperdiiii.
18 Eylül 2009 09:31