İlk Rus Tankları "Askeri İnceleme
00: 10 22 Ekim
İlk Rus tankları
Tankların yaratılmasının arka planı
Ülkemiz haklı olarak dünya tank tasarımının doğduğu yer olarak adlandırılabilir. Birinci Dünya Savaşı’nın savaş alanlarında ortaya çıkan ilk tanklar ülkemizde değil İngiltere’de yapılmış olsa da, bu doğru. Ne de olsa, eski ve modern bir tankın ana ayırt edici detayı - tırtıl - Saratov eyaletindeki büyük Rus nehri Volga'nın kıyısında doğdu. Nikolsky köyünün yerlisi Volsky Uyezd, köylü Fedor Abramovich Blinov, 1878'te “Karayoluyla ve karayoluyla mal taşımacılığı için sonsuz raylı araba” için bir patent (“imtiyaz”) aldı. Bu tasarım ve takip edilen iticiliğin atası oldu. 1903'ta yetenekli bir Blinov öğrencisi olan Yakov Vasilyevich Mamin, ağır yakıtla çalışan bir yanmalı motor tasarladı. Bu motorda, tasarımcı, takılabilir bir bakır ateşleyici biçiminde bir ısı akümülatörlü ek bir kamera yaptı. Motoru çalıştırmadan önce, ateşleyici harici bir ısı kaynağından ısıtıldı ve daha sonra motor kendi kendine tutuşma nedeniyle yakıt olarak ham yağ kullanarak geri kalan süre boyunca çalıştı. Motorda Mamin, 1903 yılında bir patent aldı. Bu durum, ağır yakıtla çalışan, yüksek basınçlı, kompresörsüz bir motorun ilk kez Rusya'da yapıldığını iddia etme hakkını verir.
"Kendinden tahrikli" Blinov
Bu motor zamanının çok ilerisinde.
Geçen yüzyılın başındaki bütün dünya, ne tür bir insanlığın henüz bilmediği savaş beklentisiyle yaşadı. Bu savaşın arifesinde, askeri-politik ittifaklarda birleşmiş devletler, "küçük" savaşlar düzenlediler, ordularının savaş becerilerini kazandılar ve yeni silah türleri yarattılar. Bunlardan biri, ilk olarak 1916'in savaş alanlarında ortaya çıkan ve o zamanlardaki tüm savaş fikirlerini yenen bir tank haline geldi.
Rusya, yeni bir makinenin geliştirilmesinde ilk doğdu: parlak bir Rus kimyacısı olan Dmitry Mendeleev'in oğlu 1911'te Vasily, o zamanın tüm ileri mühendislik çözümlerini birleştiren süper ağır bir tank için bir proje geliştirdi. İşte bu tankın teknik özellikleri: kütle 173,2 t; 86,46 t zırh kütlesi; 10,65 t silah ağırlığı; 8 ekibi; tabanca uzunluğu 13, gövde uzunluğu 10 m, yükseltilmiş makineli tüfek tareti yüksekliği 4,45 m, alçaltılmış makineli tüfek tareti yüksekliği 3,5 m, gövde yüksekliği 2,8 m; 51 silah mühimmat atışı; Zırh kalınlığı 150 mm (alın) ve 100 mm (yanlar, kıç, çatı); 250 motor gücü l. c.; maksimum hız 24 km / s; ortalama zemin basıncı 2,5 kg / cm2.
Tankın, gövdenin burnuna monte edilmiş 120 mm deniz silahını kullanması gerekiyordu. Çatıya monte edilmiş, 360 ° döndürülebilen bir makineli tüfek kulesi, dışarıya doğru yükseltildi ve ayrıca bir pnömatik tahrik vasıtasıyla içeri doğru indirildi. Güç bölmesinde gerekli miktarda basınçlı hava alınması motor tarafından tahrik edilen bir kompresör tarafından sağlanmıştır.
Tankın demiryolu ile taşınması için, rampalara yerleştirilebilir ve kendi gücüyle hareket edebilir.
Yetenekli Rus mühendisinin ileriye bakması, beyinçiklerini büyük kalibreli bir silahla silahlandırması (böyle kalibreli silahlar, 122-125 mm, hemen hemen tüm modern tanklara monte edilir). Birinci Dünya Savaşı'nın savaş alanlarına sürülen tanklar çok daha az silahlıydı, ancak savaş görevlerini başarıyla gerçekleştirdiler. Kuşkusuz, Mendeleev tankı, seri üretime sokulmuş olsaydı, en göze çarpan silah Bu savaş, yenilmez ve zorlu. İlginçtir ki, Vasily Mendeleev tarafından tankın tasarımında tanımlanan birçok mühendislik çözümü ülkemizde çok daha sonra uygulandı. Örneğin, hava süspansiyonu Tetrarch hafif İngiliz hava tankında kullanıldı ve Almanlar, gövde indirme sistemini 1942'teki zemine tam olarak, neredeyse hiç değişmeden, süper ağır 600 kendinden itmeli Tor harç içinde kullanarak kopyaladı. Bununla birlikte, buradaki öncelik halen Rusya’da kalmaktadır.
1914 yılında, Birinci Dünya Savaşı’nın savaşlarının zirvesinde, iki askeri zırhlı araç projesi Ana Askeri Teknik Müdürlüğe geldi. Birincisi, Rus mucit A.A. Porokhovshchikov'un “Rover'ı”.
Uzun süren gecikmelerden sonra, 13 Ocak 1915, Porokhovshchikova, arazi tipi bir 9660 ruble inşası için tahsis edildi. Ve 1 Şubat 1915, Nijerya Novgorod alayının kışlalarında bulunan atölyelerde, Riga'da konuşlanmış, tasarımcı zaten bir prototip yapmaya başladı. Üç buçuk ay sonra, arazi aracı atölye çalışmalarından ayrıldı - testleri başladı. Bu gün - 18 Yılın 1915'u olabilir - ve tankın doğum günü olarak kabul edilmelidir.
Dünyadaki ilk tank, modern savaş araçlarının tüm temel unsurlarına sahipti: dönen bir tarette bir gövde, bir silahlanma, bir motor. Gövde - aerodinamik şekil, zırh kalınlığı 8 milimetre. Çok önemli zırh açıları, zırh delici maddelerin etkilerine karşı daha dirençli hale getirdi. Şasi, siperlerle korunuyor. Prototip durumda saç ve deniz çim tabakası ile birkaç çelik tabaka oluşuyordu ve makineli tüfek patlamaları ile kırılmadı.
A. A. Porokhovshchikov'un 4 tonluk bir savaş kütlesi ve iki kişilik bir ekibiyle birlikte tüm arazi aracı, otoyol boyunca saatte 25 kilometre hızına ulaştı.
Zorlu yolda Rover, zayıf motora (10 hp) rağmen oldukça güvenli bir şekilde hareket etti ve Aralık ayında 29 1916, olağanüstü yüksek bir rakam olan 40 verst / hour'a ulaştı. Aynı zamanda, araba hiç kar yağmamışsa hareket edemedi. Topçular, zaten geliştirilmiş olan "Rover-2" modelinin yapımında ödenek istedi, zaten dört makineli tüfek ve zırhlı gövdesi vardı. Ancak bunu reddetti. 2 ATV'deki sonucuna göre, GVTU haklı olarak (nadiren meydana geldi), taretteki üç makineli tüfeğin eşzamanlı savaş operasyonunun gerçekleştirilememesi gibi bir takım proje kusurlarına işaret etti (ya da mucitin çağırdığı gibi conning tower) itme tertibatı, tambur boyunca kayan lastik bant ve aslında kırılganlığı, gevşek toprakta sürüş sırasında makinenin düşük geçirgenliği, aşırı dönüş zorlukları, vb. Gelecekte A. Porokhovshchikov'un en ciddi eksiklikleri ortadan kaldırması mümkün olacaktı, ancak 1917 yılında bunun için zaman yoktu. Evet ve ön cephe her şeyden önce çok sıralı tel bariyerlerini yırtma, geniş çukurların üstesinden gelme ve genellikle düşmanın savunmasını “ütüleme” yeteneğine sahip özel bir konumlandırma tankına ihtiyaç duyuyordu.
Porokhovşçikov gezicisi, İngilizlerin "küçük Willie" lerini deneyimlemesinden birkaç ay önce test edildi. Ancak 30 Ocak 1916 test edilen İngiliz tankı, hemen kabul edilen MK-1 markası altındaydı.
Eylül ayında, 1916 basında ilk kez İngilizlerin yeni bir silahı - “kara filosu” nun kullanımıyla ilgili raporlarını yayımladı. Bu mesajlar, Novoye Vremya gazetesinde, Eylül 25 (eski stil) 1916 dergisinden basılmıştır. Bu raporlarla bağlantılı olarak, “Kara Filosu - Rus Buluşu” makalesi, aynı gazetede, genel kamuoyuna yeni silah yaratma konusundaki ertelemede ana askeri teknik departmanın çekici olmayan rolünü ortaya koyan Eylül 29 (eski tarz) 1916'ten çıktı. Arazi taşıtları.
Rusya İmparatorluğu'ndaki "demirde" yapılan ikinci proje, N.V. Lebedenko, yani Nettyr'in "Çar tank" ıdır. Bu yapı fikri, yerel köylüleri ilk kez gördüğünde Kafkasya'daki hizmeti sırasında Kaptan Lebedenko'ya doğdu. Bağlantıları olan bir adam olarak Nikolai Zhukovsky’nin “Rus Havacılığın Babası” na “dışarı çıktı”. Yeğenlerini kendisine tavsiye etti - BSStechkin ve A.Mikulin öğrencileri. Görünüşdeki gelişme, teğet telli iki büyük 9-metre sürüş tekerleği (bu arada, bu tekerleklerin gücü kişisel olarak N. Ye. Zhukovsky tarafından hesaplandı) ve direksiyon simidi kadar küçük olan, birkaç kez büyütülmüş bir sineğin gibiydi. Çar tankının silahlanması iki silah ve makineli tüfekten oluşuyordu. Her tekerlek, beygir gücü 240 (!) Olan kendi “Maybach” motoruyla kullanıldı. Bu tankın en büyük dezavantajları zeminde oldukça yüksek bir baskı ve konuşmacıların düşman topçuları için kolay kırılganlıklarıydı. Tasarım sürecinde, B. Stechkin ve A. Mikulin bir dizi mükemmel teknik çözüm uygulamayı başardı. 1915'in başlangıcında, GVTU'da zekice tasarlanmış bir proje sunuldu ve azaltılmış kendinden tahrikli model, Crown Prince Alexei Nikolayevich'in oyun odasındaki kalemler ve kitapların altındaki kutu formundaki engelleri başarıyla aştı.
Ve şimdi, nihayet, deniz denemelerinin günü geldi. Moskova'nın kuzeyindeki, Dmitrov antik kenti yakınlarındaki 60 versiyonlarında, ormandaki Orudevo istasyonunun yakınında, kendilerini korumak için bir duvarla ve bir toprak duvarla çevrili bir platform temizlendi. Ağustos ayının 1915'inde, ordu ve askeri bakanlığın sayısız temsilcisinin bulunduğu atanan gün, Mikulin'in kullandığı araba hemen bir maç gibi, yolda olan bir huşları kırarak, oldukça güvenli bir şekilde hareket etmeye başladı. Bu olay mevcutların alkışlarıyla karşılandı. Bununla birlikte, birkaç on metre geçtikten sonra mucize tankı arka tekerlekle sığ delikte kaldı ve çaba göstermeden kızartılmış Maybach motorlarının tüm çabalarına rağmen, çabaları Çarı tankını çekmeye yetmedi.
Böylesine büyük bir başarısızlıktan sonra, Lebedenko’nun tankına olan ilgi bir kerede tükendi, tank test edildiği yerde bırakıldı; 1923 yılında, Yaradan'dan kalanlar söküldü ve sadece toprak duvarının kalıntıları Kaptan Lebedenko’nun iddialı projesini hatırlatıyor.
Sonuç olarak, Birinci Dünya Savaşı sırasında, Rus tankları savaş alanında görünmedi. Ancak sette hem Birinci Dünya Savaşı'nda hem de Rusya'daki İç Savaşın başlangıcında en aktif rol alan zırhlı araçlar piyasaya sürüldü. Tipik olan, oldukça önemli bir kısmı "Russo-Balt" firmasının ilk yerli otomobillerinin şasisinde üretildi. Bu tür birkaç zırhlı araç üretildi, ancak GVTU'nun en maddi ve manevi desteği, tüm askeri teçhizatı yarı yolda tutmayı öneren mühendis Kegres'in projesiydi. Ancak bu mantıklı karar 1917'ten önce gerçekleşmedi, iki devir engellendi.
Sadece 1919'te Putilov fabrikasında, 6 zırhlı arabaları "Austin-Putilovsky Kegress" piyasaya sürüldü, aynı yıl Bolşevikler tarafında Petrograd yakınlarındaki N.N. Yudenich birliklerine karşı savaşlarda yer aldı. Batıda, böyle bir savaş aracı "Rus tank türü" olarak adlandırıldı.
Sanatçı, gezgin, savaşçı. Vasily Vasilyevich Vereshchagin. Ölümünden bu yana 110 yıl
Fedor Ushakov - kutsal amiral