CTP İKTİDARA YÜRÜRKEN
KADEM’in CTP için yaptığı anket sonuçları dün bir basın toplantısıyla duyuruldu. Sonuçlar olası bir seçimde eğilimleri ortaya koyarken, sosyo ekonomik profile ilişkin de veriler içeriyor. Anketin dikkat çekici sonuçlarından biri, CTP’nin yük
KADEM’in CTP için yaptığı anket sonuçları dün bir basın toplantısıyla duyuruldu.
Sonuçlar olası bir seçimde eğilimleri ortaya koyarken, sosyo ekonomik profile ilişkin de veriler içeriyor.
Anketin dikkat çekici sonuçlarından biri, CTP’nin yükseliş trendine girmiş olması. KADEM Direktörü Muharrem Faiz bu trendin yakalandıktan sonra devam edeceğini söylüyor. Buna paralel olarak da hala ilk sırada yer almasına rağmen UBP’nin de bir düşüş sürecine girdiği görülüyor.
Anket sonuçları arasında en ciddi yükselişi yakalayan parti ise, TDP. Demek ki zaman zaman radikalleşse de ses getirici eylemlerde bulunmak ve hükümette yer almamanın avantajları kazanç sağlayabiliyor.
TDP oylarını neredeyse ikiye katlıyor ve üçüncü sıraya yerleşiyor.
DP ve ÖRP’nin kurumsallaşamamış yapılarıyla, son dönemlerde iyice cılızlaşan duruşları, düşüşe geçmelerinde bir sürpriz değil.
DGP’nin Ertuğruloğlu dışında partiye dair başka hiçbir kişi ya da veri ortaya koyamaması da bugün seçim olsa varlık gösterememe olasılığını yükseltiyor.
UBP ve CTP dışındaki sıralamanın anlaşılır tarafları açıktır. Ancak bugün ankette de ortaya çıkan, gelirlerde ciddi düşüş ve orta sınıfın eriyişine rağmen UBP’nin az farkla da olsa hala birinci sırada yer almasının iyi değerlendirilmesi gerekiyor.
Bunu söylerken UBP’nin başarılı olduğu anlamında kesinlikle söylemiyorum. Zira ankete katılanlar mevcut hükümete 10 üzerinden 4.14 veriyor.
Yani hükümet sınıfta kalıyor.
Başbakan’a, partinin liderine verdiği puan ise, hükümetten de düşük 4.10.
Peki tek başına iktidar olan bir hükümet, bu kadar başarısız kabul edilirken, lideri bu kadar az sevilip başarısız bulunurken, genel sosyal ve ekonomik yaşamında ciddi bir gerileme yaşanırken, nasıl oluyor da UBP hala ilk sırada olabiliyor?
Sanırım bu sorunun cevabı biraz da CTP üzerinden verilebilir.
Şüphesiz ki, özellikle çok hırpalanmış bir hükümet döneminin ardından aradaki %10’luk farkı 2’ye düşürmesi, CTP için önemli bir başarıdır.
Verilere göre, yükselişin kurultay sonrasında belirginleşmesiyle, partinin yenilenen yüzü ve yönetiminin bu farkın kapanmasında önemli rolü olduğu söylenebilir.
Peki buna rağmen, CTP neden hala ikinci sıradadır ve TDP’nin yakaladığı hızlı yükselişi yakalayamamıştır?
Gelin bir başka anketin sonuçlarına birlikte bakalım.
2008 yılında seçim öncesinde CTP’nin SAM Araştırma ve Danışmanlık Şirketi’ne yaptırdığı ankete göre, CTP’nin oyu net olarak %17 gerileyerek, %25-30 arasında görülürken, iktidar partisi olarak ikinci sıraya yerleşiyor.
Buna paralel olarak ise, aslında hiçbir siyaset ortaya koymayan, nerdeyse hiç konuşmamakla eleştirilen, muhalefet bile yapamayan UBP, ilk sıraya yerleşerek, %30-35 oy oranında görünüyor.
Her iki anketin de kararsız oranları ile iktidarda geçirilen zaman açısından ortak olması nedeniyle bu karşılatırmayı özellikle yapmak istedim.
Çünkü buradaki kritik nokta, bir umut olarak görülen CTP’ye, aslında UBP kadar başarısız olmamasına rağmen toplumun gösterdiği tahammülsüzlüktür.
UBP’ye herşeye rağmen daha fazla tahammül göseriyoruz.
Çünkü tam da sağ siyasetin doğası gereği, UBP’nin yolsuzlukları, gayrı yasal ve sistemin kendine yönelik icraatları, seçmeni şaşırtmıyor.
CTP’nin en küçük hatası ise, büyük tepki çekiyor.
Sistemin partisi UBP. Sistemi kuran ve şikayet ettiğimiz herşeyiyle birlikte temsil eden...
Sisteme alternatif ya da umut olarak görülen ise CTP.
Sistemin içine girdiği anda, reformist bir değişim yaratamadığı noktada, UBP’den çok daha ağır bir tahribat yaşıyor.
CTP’nin seçim başarısızlığının ana nedeni de yine bu köşede yazmıştım, UBP hep sistem açısından marka kalırken, CTP’nin taklit bir ikinci el olmasıydı.
Bu da doğaldı, çünkü ideolojisiyle vaatleriyle sistem uyuşmuyordu.
Son anket sonuçları gösteriyor ki, bugün CTP’nin tek başına iktidara gelme olasılığı oldukça yüksektir. Ama aynı sonuçlar, sistem karşısında umut olarak görülebilecek sol partilerin oylarının hala sağdakilere oranla düşük olduğunu da ortaya koyuyor.
Yani sol siyasetin hala umut olmak adına ikna etmesi gereken bir toplum yapısı var karşılarında.
İşte kritik nokta da burada başlıyor.
CTP iktidar olabilir. Muhtemelen karşısında çok başarılı bir muhalefet de olmayabilir.
Ama ikinci kez sistemin dışına çıkamama başarısızlığını yaşarsa, bugünkü tablonun çok daha kötüsünü hep birlikte toplum olarak yaşayabiliriz.