Hakkımda | LEVLA'NIN NOT DEFTERİ
Levla Özlem Ekici Ocak 04, 2020
97 yılının sıcak bir temmuz akşamında, Amerikalıların meşalesini yakmasına bir saat kala başlamışım amansız hayat mücadeleme. Bu husustan olsa gerek bir doğum günümü meşaleye karşı izlerken kutlamak istiyorum. Hayal tabi bu ama belki bir gün bir güzel anım olur.
İlkokulda hani böyle hocanın gözdesi, böyle her şeye parmak kaldıran ama normalde sessiz sakin olan bir kız vardır ya hani, işte o bendim. İçe dönüklüğümü sadece ders sırasında atabiliyordum o zamanlar. Ortaokulda başıma gelebilecek en güzel olay geldi ve elimden bir öğretmenim tuttu. Zamanla onun sayesinde biraz olsun sosyalleştim ve arkadaş edinmeye başladım. Artık arkadaş ortamlarının vazgeçilmez bir bireyi olmuştum.
Lise yıllarında ise bu açılma -tabiri caizse kabak çiçeği gibi açılma dedikleri cinsten bir açılış- ile dışa dönük ve bir o kadar da çılgın biri olmuştum. Lise yıllarım sanırım bu yüzden en sevdiğim ve en çılgın anlarımdı. Üniversitede de bir o kadar çılgın anlarım oluyor.
Yazmaya yine ortaokulda bir Türkçe öğretmenimin sınavlardaki kompozisyon kısmına yazdığım şiirler üzerine beni şiir konusunda sınamasıyla başladı. İlk şiirlerimi o zamanlar yazmıştım ve bunların büyük bir kısmını yarışmalara gönderilme amacıyla yazmıştım. Zamanla şiir konusunda kendimi geliştirmek istedim ve düz yazılara da yönelmeye başladım. Lisede de bu şiir yarışmalarının yerini düz yazı yarışmaları ve kısa hikaye yarışmaları aldı. Öyle ya da böyle artık yazmak benim için bir tutku olmuştu. Yeni hayatlar yaratmak, yeni karakterler yaratmak, aşklar, üzüntüler, sevinçler ve hüzünler yaratmak kimisine inanılmaz bir haz verir ancak bunlar artık benden bir parçaydı. Bunlar olmadan eksik kalan bir insandım ben. En önemlisi de bilgiye açtım. Sürekli okuyup araştırıp yazmak istiyordum. Üniversiteye bile hazırlanırken yine kendimi geliştirme amaçlı okumak istedim.
Yazdıklarımı paylaşıp okutma gibi bir durumu aklımdan bile geçirmiyordum ama nasıl olduysa kitap okuduğum bir siteye kitap yazmaya başladım. Zamanla tabi bunun beni kısıtladığını düşünerek bırakmıştım.
Denemeler yazıyordum, makaleler yazıyordum, sürekli okuyordum ve yazıyordum. Şiirselliği düz yazımdan atmaya çabalıyordum. Sonunda derslerim ve okulum derken bunları azalttım ve sadece okumaya verdim kendimi. Üniversiteye başladığım yıllarda biriyle karşılaştım ve hayatımı değişti. İşte onun sayesinde blogu açtım ve çeşitli sitelerde yazarlık yapmaya başladım. Yazdıklarımı paylaşmak oldukça zordu ama birilerinin o kelimelerde kendinden bir şeyler bulduğunu görmek oldukça güzel bir his.
2015 yıllarında Türk Dili ve Edebiyatı bölümünde sadece kendimi geliştirebilme amacıyla okuyordum. Öyle ki bölümdeki seçmeli derslerimi görseniz bölümüme edebiyat diyemeyebilirdiniz. En son mimarlık fakültesinin bir dersinden büte kalıyordum. Neden bilmiyorum ama farklı dallarda bilgi edinmek hep ilgimi çekmiştir. Halen fazlasıyla cezbediyor beni. Daha sonra, 2017 gibi bir yılda, bilgiye olan tutkum ile hareket ederek Hacettepe Üniversitesi - Fizik Mühendisliği bölümüne başladım. Halen burada eğitimime devam ediyorum. Ankara'ya geldiğimden birkaç ay sonra bir güzel kitap kulübü buldum kendime, hem aile hem beyin fırtınası hem bakış açıları derken güzel bir ortam yarattım. İnsanın ruhunu doyuran sohbetlerden bahsediyorum sizlere! Velhasıl hem ruhumu hem zihnimi doyurma yolculuğumun Ankara durağı oldukça verimli geçiyor.
Neyse efendim, sözün kısası 20.yüzyıl sonlarında teknoloji çağının hakim olduğu bir hayatta yaşıyorum. Kitaplarım ve bilgisayarım benim hayatımın büyük bir bölümünü kaplıyor. Eleştirel ve titiz bir okur, bedbaht bir üniversite yolcuyum. Sanırım hayatımın sonuna kadar da bu yolculuğuma devam edeceğim.
Bu blogu açma sebebime gelirsek şöyle açıklamak isterim: bu dünyadan yarım yamalak izi kalmış silik bir leke gibi çekip gitmek istemiyorum, yaşlandığımda ben şunları yaptım diyebilmek istiyorum ve ölümümden sonra da yazdıklarımla hatırlanabilmek istiyorum. Bu yüzden de Levla adıyla buraya yazmaya başladım. Levla'nın anlamını benimsediğim için blogumu bu isim üzerine açtım. Var olmayan, var olmaya çalışan biriydim hep ben. Sessiz sakin süren okul sıralarındaki yaşamım beni görünmez kıldı ve öyle ki bazen varlığımdan şüphelere düştüm. Var olmanın en iyi yolunun satır aralarına gizlenilmiş benlik kırıntılarımın olduğunu keşfettiğimde ve bu hazzı hissettiğimde yazmam gerektiğinin farkına varmıştım artık. Bu mahlasın anlamı da budur diyebiliriz.
Yazmak üzerine bir hususta etmek istediğim sözlerim de şöyle ki, bunu bir kısa iç döküntümde altını çizerek yazmıştım:
"Huzursuz bir ruhum var benim. Bu dünyada yersiz, yurtsuz kalmak belki. Hikayeler anlattıkça ruhum sükunet bulur sandım. Olmadı. Anlatmaya devam ediyorum. Kulak veren içten bir kalp bulabilmek, hikayene bir ortak bulabilmek insanı umutlu kılıyor çünkü. Yaşamak güzel şey. Yaranı gösterdiğinde birilerinin “çok mu acıyor?” demesi yeter…"
Levla olarak yazdığım süre müddetçe birçok yerde yazdım. Özlem denildiğinde tanınmama sebebim budur. Birçok platformda farklı mahlaslar ile yazdım ama zamanla oralardaki varlığım kayboldu. Kısa bir süre de "ozzlemmektevar" gibi garip bir tanım kullandım. Kendi ismimin anlamının altında hep ezildiğimi hissederim ve belki de bu yüzden farklı isimler ile yaşıyorum. Belki bir gün o anlamla baş etmenin bir yolunu bulurum, kimbilir.
Yazmayı sevdiğim gibi az da olsa blog tasarımı ve çokça zaman grafik tasarımı yapıyorum. Fotoğrafçılık üzerine de kısa bir serüven yaşıyorum şu sıralar. Bir zamanlar internet üzerinden radyo yayınları da yaptım ve o zamanları hala özlerim. Eh be özlem! Burnunu sokmadığın bir şey kaldı mı senin? Sanırım hala var birkaç tane ama ileride ne olur bilemiyorum. Okul ve araştırmaya vermek zorunda olduğum zamanlardan dolayı bunları hobi derecesinde yapıyorum son zamanlarda. Bazen de sadece eğlencesine yapıyorum. İlgimi çeken her şeye bulaşma gibi bir huyum mevcut, merak edersem onun iliğini kuruturum mesela. Sizler de sevdiğiniz faaliyetleri yapmayı bırakmayın. Yazarlık hevesimin arttığı bir dönemde dergilere yazdım ve sonunda sadece bir dergiye gönül verip tüm gönlümle onun için çabaladım, lakin anladım ki dergiler de bir kısıtlanma yerinden farksızdı. Dengesiz ruh hallerimin yazıya döküntüleri dergilerde de çalkantılara sebep olabiliyordu örneğin. Bu yüzden olsa gerek sadece blogum ile var olmaya karar verdim. Blogum, benim asıl dünyam.
Yazıyorum lakin hala daha kendimi yeterli görmüyorum ve geliştirmek amacıyla okumaya ve araştırmaya devam ediyorum. Umarım bir gün yeterli olabilirim. Yunus Emre’den aldığım mütevazilikle yazıyorum her satırımı, anlaşılabilmek için değil anlatabilmek için yazıyorum. Yüreğinize dokunmak, yüzünüzde minik de olsa bir tebessüm bırakmak amacıyla döşüyorum satırlarımı, mısralarımı. Eğer beni daha fazla tanımak istiyorsanız yazılarıma göz atın, çünkü yazılarım benden hep bir parça taşır. Yüreğinize dokunmak dileğiyle hoş geldiniz bloguma.
Çenem düştü yine, sıktıysam mazur görün...
Unknown 13 Ağustos 2016 00:02
Şiirlerinden yoğun bi tutku hakim,insanın yaşanmışlıklarına değinen, herkesin içerisinde kendisini bulabileceği bir ahengi yakalamışsın; kendine sırdaş edindiğin ilhamında. Okuduğumda mükemmel bir ezgi duydum içimde,yazılarına ve şiirlerine serpiştirdiğin o duygu yoğunluğundan birer esame gibiydi her biri. Gelecekte mükemmel birer münşeat örneği olan bu yazıları bir kitap içerisinde masamın üzerinde görmeyi çok arzu ederim. Başarılarının devamını diliyorum..
Levla Özlem Ekici 27 Nisan 2017 19:18
Bu güzel yorum için çok teşekkür ederim. İnşallah bir gün bu yazıların olduğu kitabı baş ucunuza koyup uyursunuz. Çok teşekkür ederim.
Çıplak Yazar 24 Ekim 2016 12:41
Kendini yeterli bulamaman iyi bir şey. Çünkü yine kendini bildiğinden elinden gelecek olanın çok daha iyisi olduğunu ve bunu başarabileceğini biliyorsun. Bu da geliştiğini gösterir.
Levla Özlem Ekici 24 Ekim 2016 16:09
Bu değerli yorumun için çok teşekkür ederim.
ipektenrenkler 13 Kasım 2016 23:31
Ayy yine süper bir blog buldum gibi hissediyorum. Zaten arkaplana aşık oldum.
:) Ohh, hoşgeldim demek istedim bir an kendime.
Levla Özlem Ekici 14 Kasım 2016 14:25
Hoş geldiniz, sefalar getirdiniz efendim :)
Mayıs Yağmuru 9 Mart 2017 23:39
Güzel bir yazı güzel bir anlatım Güzel bir kendini tanıtım olmuş :)) Tebrik ederim seni özlem :)
Levla Özlem Ekici 10 Mart 2017 14:24
Teşekkür ederim canım Mayıs :))
Süleyman ÖZKAN 6 Nisan 2017 12:59
" Bu blogu açma sebebime gelirsek şöyle açıklamak isterim: bu dünyadan yarım yamalak izi kalmış silik bir leke gibi çekip gitmek istemiyorum, yaşlandığımda ben şunları yaptım diyebilmek istiyorum ve ölümümden sonra da yazdıklarımla hatırlanabilmek istiyorum. "
Belki saçma gelecek ama, yukarıdaki cümle tüm yazıları okuttu bana. Ruj nasıl sürülür?, En iyi rimel hangisidir ? türündeki onlarca site arasında, hala kendi kaleminden yazan kişiler olduğunu görmek güzel.
Dilerim hayal ettiğiniz noktaya ulaşır, bir yazarın yaşaya bileceği en büyük tatmine erişirsiniz. Başarılar.
Levla Özlem Ekici 6 Nisan 2017 13:56
Çok teşekkür ederim Süleyman bey. Yorumunuz beni çok mutlu etti, bu gibi yorumlar daha fazla yazmak için perçinliyor beni.
DOREMİ 14 Nisan 2017 13:06
Levla sana ilişkin bir karakter sanırım.Yazma tutkun hep canlı kalsın.Zaman buldukça uğrar okurum artık. :)
Levla Özlem Ekici 27 Nisan 2017 18:39
Levla benim aslında. Sadece yazarken içime dolan istekle değişen karakterime Levla dedim. Hoş geldiniz, yorumunuz için de teşekkür ederim :)
Unknown 27 Nisan 2017 11:34
Süleyman Beyin değindiği o cümleye hayran hayran baktım:) 20 li yaşlarda bir bayanın bu kadar algısının açık olması ve harika bir kendini ifade etme şekline hayran kalmamak elde değil:) Benim 8 yaşında ki kızımda şaşırtıcı şekilde iyi bir kaleme sahip ve içine kapanık sizi okuyunca acaba sizin gibi olurmu diye bir mutluluk hissettim:)
Levla Özlem Ekici 27 Nisan 2017 18:41
Umarım kızınız benden daha iyi biri olur ve daha başarılı bir insan olur. Ben de o yaşlarda içime kapanıktım. Zamanla bu halime geldim. Teşekkür ederim. :)
ilk defa üşenmeden bir yazıyı okudum yaz yaz yaz bitmiyor satırlar ne kelimeler bitiyor nede harfler yazmak en iyisi devam et iyi çalışmalar Özlem
Levla Özlem Ekici 27 Nisan 2017 19:20
Gücüm yettiğince hep yazacağım. Teşekkür ederim :)
Ece Evren 6 Mayıs 2017 23:20
Biraz geç oldu ama doyurucu bir tanıtımdı. Seni tanıdığıma sevindim Levla .)
Levla Özlem Ekici 12 Mayıs 2017 22:30
Beni seni tanıdığım kadar sevinemezsin bence Ece ablamm :))
Ece Evren 13 Mayıs 2017 17:13
Teşekkür ederim değerli kızım benim. Bloğunda daha çok okumam gereken yazıların var. Ama özel vakit ayırmayı hak ettikleri için fırsat kolluyorum. Sevgilerimle gözlerinden öperim Özlem :)
DOREMİ 10 Temmuz 2017 09:02
Özlem cim son şiirin çok güzel..Ben demek çok özel..
Levla Özlem Ekici 16 Temmuz 2017 19:24
Unknown 1 Ağustos 2017 11:33
Süper bir blog bulduguma eminim. Kendini tanımlaman, anlatman,samimiyetin bloguna her gün bakacağım hisiyatını verdi.Yorumlarda görüşmek üzere hoşçakal..
Levla Özlem Ekici 1 Şubat 2018 16:50
E o zaman hoş geldin dünyama :) Bol bol görüşmek dileğiyle, hoş kal. :))
Feri Peri 1 Şubat 2018 12:31
Sizi Blog Sözlük'te daha şimdi keşfettim. Hem Levla Lavin mahlasına hem de yazım tonunuza hayran kaldım. İyi ki de keşfettim :)
Kendinizi çok güzel anlatmışsınız, yazma tutkunuz ve beceriniz aşikâr :)
Levla Özlem Ekici 1 Şubat 2018 16:54
Hoş geldiniz, umarım hep görüşürüz buralarda :)
İlkay Özgür 4 Şubat 2018 01:36
Sizi bir miktar da olsa tanımak güzeldi. Kendinizi çok güzel ifade etmişsiniz :) Yalnız edebiyat ve mimarlık ilişkisine biraz şaşırdım, cahilliğimi mazur görün :)
Levla Özlem Ekici 26 Şubat 2018 14:53
Şiir ve düz yazı konusunda hep yetersiz kaldığımı düşünüyorum. Bunu edebiyat okuyarak bir nebze indirgemek istedim. Mühendislik okuyorum aslına bakarsanız ki asıl hayallerimin bu yönde olduğunu söyleyebilirim. Yazmayı her ne kadar çok sevsem de mühendislik benim için kendimi rahatça geliştirebileceğim bir ortam diye düşünüyorum. :) Hoş geldiniz dünyama diyorum size de. Umarım güzel yüreğinize satırlarımla dokunabilirim.
KONULOJİ 24 Ocak 2019 15:08
Levla Özlem Ekici 31 Ocak 2019 00:25
Çok teşekkür ederim, hoş geldiniz. :)
GundemBizim 27 Haziran 2019 14:02
Blog sözlük sayesinde dennk geldiğim güzel bir blog. Sitenize girince güvenli degil ibari görmek pek hoş olmuyor :) bu nedenle nacizane tavsiyem ssl kullanımına geçmenizi öneririm. Blogger ayarlar kısmından hemen geçebilirsiniz. İyi bloglamalar...
Levla Özlem Ekici 1 Temmuz 2019 14:14
Hoş geldiniz :) Evet onu yeni fark ettim, hemen bir el atacağım bu soruna. Çok teşekkür ederim :)
▼ Nisan 2020 (1)