“Tövbe” hakkında ilgi verir misiniz? Diyanet
Sözlükte pişmanlık, dönme, nedâmet anlamına gelen tövbe, İslâmî bir kavram olarak, kulun işlediği kötülük ve günahlara pişman olup, onları terk ederek Allah’a yönelmesi, emirlerine uymak ve yasaklarından kaçınmak sûretiyle Allah’a sığınarak bağışlanmasını dilemesi demektir. Tövbe, kula nispet edilince, arızî olan günah halini bırakıp asli olan salâh haline dönmek; Allah’a nispet edilince de tali olan gazab bakışından, aslî olan rahmet bakışına dönmek anlamına gelir.
Günahlardan dolayı tevbe etmek farzdır. Kur’an’da tevbe ve türevleri seksen altı defa geçmektedir. Tövbe, Hz. Âdem’le başlar ve kulluğun bir göstergesidir. Bir âyette tevbenin nasûh olması istenmiştir (Tahrim 88/8). Nasûh tövbe ise samimi, ciddi ve günaha bir daha dönmemek üzere yapılan tövbedir. Hz. Peygamber (s.a.s.) de her konuda olduğu gibi tövbe konusunda da ümmetine örneklik etmiş, hem de mü’minleri tövbe etmeye davet etmiştir (Buhârî, Deavât, 4; Müslim, Tevbe, 1, 78). Küfürden imâna dönmek kâfirlerin, kötülüklerden iyiliklere dönmek fâsıkların, kötü huylardan iyi ahlâka dönmek ebrârın (iyilerin), mâsivâdan Hakk’a dönmek nebi ve velilerin tövbesidir. Tövbenin bir kısım şartları vardır. Günaha pişmanlık duymak, günahı derhal terk etmek ve bir daha eski hâle dönmemeye azmetmek. Tövbenin rükünleri ise, farzların yerine getirilmesi, borçların ödenmesi, helâl lokma yenilmesidir.
Toplam Ziyaret 1933170