Avrupa ve Asya arasında en kısa mesafe olan Kuzey Deniz Yolu, Kuzey Buz Okyanusu’nun denizlerinden geçiyor. Sovyetler Birliği döneminde yabancı gemiler bu yoldan faydalanamıyordu.
Fakat ilk yabancı gemi ancak 2009 yılında geçti. Bugüne kadar iki kıta arasındaki ticaret trafiği, başlıca olarak Süveyş kanalı veya Afrika’yı dolaşarak gerçekleştiriliyordu. Uzmanların hesaplamalarına göre Kuzey Deniz Yolu kullanılınca yük ulaştırma süresi yaklaşık yüzde 20-30 oranında kısalıyor. Sorun şu ki, bu yol yılın büyük bir bölümü buzlarla kaplı. Yolu geçebilmek için buzkıranlara ihtiyaç var. Bu durumda maliyet önemli ölçüde artıyor. Son yıllarda yaşanan küresel ısınma buz örtüsünün azalmasına yol açtı. Bu durum, kuzey denizlerdeki ulaşımı kolaylaştırdı. Üstelik son zamanlarda geleneksel güzergâhlar tehlikeli olmaya başladı. Deniz Hukuku Merkezi uzmanı Vasiliy Gutsulyak anlatıyor:
Rusya Ulaştırma Bakanlığı’nın hesaplamalarına göre 2020 yılına doğru Kuzey Deniz Yolu’nda taşımaların hacmi yıllık 30 milyon tona çıkabilecek. Bu hacmin yaklaşık yarısını transit, kalanını ise kuzey maden yataklarından gönderilen yükler oluşturacak. Jeolojik ve mineral bilimler uzamanı Prof. Dr. İgor Davidenko konuyla ilgli şöyle konuştu:
Bu arada, kuzey bölgede çıkarları olan Rus şirketleri kendi filolarını kurmaya başladı bile. LUKOIL, Peçora Denizi’ndeki terminalden petrolü taşımak amacıyla 3 tanker ile bir buzkıranı inşa etti. Gazprom da kendi filosunu geliştiriyor. Rosneft, Arhangelsk ve Vitino’dan petrol ürünlerini taşımak için buzkıran sınıfından bir dizi tankerin inşaatını yürütüyor. Norilskiy Nikel, 2006 itibariyle 1,5 metre kalınlığındaki buzlarda hareket edecek 5 konteyner taşıyıcısı inşa etti.