2019 Ocak 04 — Kabala ve Hayatın Anlamı
Daily Archives: Ocak 4, 2019
Filed under: Yaradan - Manevi Çalışmanın İki Yolu için yorumlar kapalı
Filed under: Çevre - Yaradan’a Ulaşmak İçin İki Koşul için yorumlar kapalı
Posted on Ocak 4, 2019 at 7:11 pm
Soru: Neden iyi yüksek güç, yönetmek için negatif güçler sistemine ihtiyaç duyar?
Cevap: Bu, kişiye seçme özgürlüğü vermek içindir.
Soru: Her türlü yağmacılık, hırsızlık, şiddet ve cinayet eyleminin negatif güçler sisteminde köke sahip olduklarını söylemek mümkün müdür?
Cevap: Gerçek şu ki, egoizmin içinde olduğumuz sürece, pozitif güçler sistemi bize negatif görünecektir. Bu nedenle, yozlaşmış koşulumuzun içinde iyi ve kötünün anlamı hakkında konuşmak tartışmaya açıktır.
Soru: Birinin, benim yaşam koşullarımı yarattığını duyduğumda, bana benimle kişisel bir ilişkisi olan ve beni kendisine doğru yönlendiren bir senarist varmış gibi geliyor. Bu daha yüksek sistemi algılamanın doğru yolu mudur?
Cevap: Doğrudur. Fakat “senarist” sizi, bazen O’nun sol eliyle, bazen O’nun sağ eliyle çeker ve bazen de size çelme takar/düşürür. O, sizi öyle bir şekilde yönlendiriyor ki sizler yolu anlayacak ve ona kendi başınıza katılmaya başlayacaksınız.
Soru: Sistemin iyi ve kötüye bölünmesi hangi dünyada başlar?
Cevap: Bu, Atzilut dünyasında başlar. Atzilut dünyası bir iyilik dünyasıdır. Kötülük, Beria, Yetzira ve Asiya dünyalarında bulunur. Ama onların içinde bile, iyi bir kısım ve
kötü bir kısım vardır.
Soru: Benim aklımda Kabala’ya yönelik hiçbir soru ya da itiraz yoktur. Bu mutlak gerçektir. Ama beni şaşırtan şey hissiyat eksikliğidir. Şimdi olduğum kadar, Yaradan’ı hissetmekten hiç bu kadar uzak olmamıştım. Sorun nedir?
Cevap: Çok iyi. Bu gerçeğin keşfidir. Gerçekten de Yaradan’dan çok uzaktasınız. Bunu hissetmen gerçeği, zaten bir tür yakınlaşma, bir tür gerçek, ileriye doğru bir harekettir.
Soru: Yaradan iki güç mü yarattı: alma arzusu ve ihsan etme arzusu, böylece bizler eninde sonunda tek gerçek: “O’ndan başkası yok” (Deuteronomy 4:35) dışında, onların var olmadığının tam farkındalığına ulaşacağız?
Cevap: Bu yüksek gerçeğe ulaşmak için, tüm olumsuz ve olumlu hisleri, düşünceleri ve eylemleri bir araya getirmeli ve bize en yüksek yaratılışın düşüncesini gösterecek bir sistem yaratmak için onları birleştirmeye ve eşleştirmeye başlamalıyız. Daha fazla hiçbir şey yoktur, sadece yaratılışın başlangıcı olan Keter’de bir nokta vardır.
Soru: Bir Kabalist, ruhunun daha fazla duyarlılığı nedeniyle daha fazla edinir mi?
Cevap: Ruh, bir kişinin edindiği ihsan etme niteliğidir. Eğer kişi ihsan etme niteliğine sahip değilse, o zaman bir ruha da sahip değildir. Kişinin hangi seviyede olduğunu anlayabilmesi, sadece ihsan etme niteliği vasıtasıyla mümkündür.
Soru: Madem ki var olan her şey Yaradan tarafından yaratılmıştır, eğer kökümüzde bulunmuyorsa, tüm negatif nitelikler nereden gelmekte? Yoksa bunlar kökün sadece zıt tarafının negatif nitelikleri midir ve bizim görevimiz içimizdeki her şeyi birleştirmek midir?
Cevap: Gerçek şu ki, bir şey olduğu zaman, onun karşıt özelliği kesinlikle açıkça ona karşı tezahür etmelidir. Biri, diğeri olmadan var olamaz, sadece Yaradan var olabilir. Eğer pozitif kuvvetler sistemi varsa, bu negatif kuvvetler sisteminin de var olduğu anlamına gelir.
Soru: Yaradan’ın yarattığı kötü eğilim, doğrudan ona büyük oranda eşit miydi, yoksa binlerce yıl boyunca gelişti ve şu anda olduğu haline mi geldi?
Cevap: İyi ve kötü, bir diğerine karşı, aslında hem iyiden hem de kötülükten arınmış, tek bir yüksek güç tarafından yaratıldı.
İyi ve kötü, dünyamızda olmasa da manevi seviyelerde her zaman dengededir.
Filed under: Yaradan - Kabala İpuçları- 6/17/18 için yorumlar kapalı
Filed under: Egoizm, Kabala - Sorularınıza Cevaplar, Bölüm 228 için yorumlar kapalı
Filed under: Egoizm - Neden İnsanlığın Yaratılışın Amacı Hakkında Bilgisi Yoktur? için yorumlar kapalı
Filed under: Çevre, Toplum - Kimin Hayatı Daha Önemlidir? için yorumlar kapalı
Posted on Ocak 4, 2019 at 7:01 pm
Rabaş, ‘‘Dostların Önemine Dair’’: Gruptaki dostların önemine ve onları nasıl takdir edeceğimize, yani herkesin dostuna vereceği önemle ilgili olarak, sağduyu der ki; “Eğer kişi dostunu kendi seviyesinden daha aşağıda olarak görürse, ona sahip olduğu niteliklerden daha erdemli bir şekilde davranmasını öğretmek ister. Bu durumda, kişi onun dostu olamaz; dostunu bir dost olarak değil, bir öğrenci olarak kabul edebilir. ”
Ve eğer kişi dostunu kendi seviyesinden daha yüksek bir seviyede ve ondan daha iyi niteliklere sahip olduğunu görürse, o zaman dostu onun RAV’ı (öğretmeni) olabilir fakat dostu olamaz.
Bu demektir ki, tam olarak dostunu kendisiyle aynı seviyede gördüğü zaman onu dost olarak kabul edebilir ve onunla birleşebilir. Bu böyledir, çünkü “dost”, her iki taraf da aynı koşuldadır demektir. Sağduyunun söylediği budur. Diğer bir deyişle, onlar aynı görüşlere sahiptirler ve bu yüzden birleşmeye karar verirler. Sonra, başarmayı arzuladıkları amaca doğru ikisi de beraber hareket eder.
Dostunuza karşı eşit hissetmeniz imkânsızdır, çünkü sürekli yükseliş ve düşüş koşullarındasınız. Doğada eşit koşullar yoktur, yine de eşitlik için bir arzu olmalıdır.
Dostuna eşit olmak isteyerek kişi, daha yukarı yükselmeye, daha aşağı inmeye çaba gösterir ve böylece dostuyla karşılıklı bağ koşulunda, tam bir karşılıklı bağda, tamamlamada, almada birleştikleri koşula yavaş yavaş ulaşırlar. Her iki koşulun sonuçları doğru bağa yol açar.
Bağlanmış durumdaki bir sistem gibi, birbirlerinden hem yerine getirmesi hem de alması gereken farklı niteliklerin iletişiminden bahsediyoruz.
Kırılmış ruhun tüm parçaları arasındaki bu tür iletişim, doğal olarak kişinin bir konuda diğerinden daha yüksek ve bir konuda diğerinden daha düşük olmasını gerektirir. Bizler asla eşit olamayacağız, çünkü hepimiz farklıyız! Bu nedenle, ortak hedefe ulaşmadaki çabalarımız dışında, aramızda hiçbir karşılaştırma yapılamaz.
Ortak hedefimiz olan Yaradan’la yapışmaya ulaşmak için diğerleriyle bağ kurarsam, o zaman kendimizi kesinlikle O’nun içinde eşit olarak buluruz. Burada hiç kimse büyük ya da küçük değildir, her birimizin içinde hangi niteliklerin olduğu önemli değildir. Asıl mesele hepimizin aynı hedefe doğru ilerlemesidir. Böylece, bu hedefte orta çizgiye ulaşırız.
İşte bu yüzden (eşitlik) yoktur. Sadece Yaradan’a ulaştığımızda, O’nda orta çizgiyi ve aramızdaki eşit bağı edinebiliriz.
Filed under: Yaradan - Aramızda Eşitliğe Nasıl Ulaşırız? için yorumlar kapalı
“Her Şey Sevgi, Dostluk İle Olacak”
Posted on Ocak 4, 2019 at 6:59 pm
Rabaş, ‘‘Dostların Önemine Dair’’: Fakat dost sevgisinde, dostlar aralarında birlik yaratmak için birleştiği zaman, bu açıkça demektir ki onlar eşittir. Buna “birlik” denir. Örneğin, eğer birlikte iş yapıyorlarsa ve diyelim ki kârlar eşit olarak dağıtılmayacaksa, buna “birlik” denir mi? Açıkçası, dost sevgisinde, dost sevgisinin sağladığı tüm kazanç ve mallar, taraflar arasında eşit olarak dağılmalıdır. Birbirlerinden hiçbir şey saklamamalı ve her şeyi sevgi, dostluk, doğruluk ve barış içinde yapmalıdırlar.
Bunun, ideal koşulları tanımladığı görülmektedir. Ama eğer dostum ve ben Yaradan vasıtasıyla bağlı değilsek, onları tamamlamak imkânsızdır. Şükürler olsun ki, birbirimize O’nunla bağlı olduğumuz için, bu şekilde davranabiliriz. Sadece bu bizi mecbur edebilir.
Soru: Burada ne tür bir kazanç vardır?
Cevap: Önemli değildir. Kazanç maddi ya da manevi olabilir. Asıl önemli olan, karşılıklı garanti. Birlik ve diğer gereklilikleri yerine getirmek için sadece Yaradan ile bağ kurmak bizi zorlayabilir ve baskı yapabilir.
Filed under: Maneviyat - “Her Şey Sevgi, Dostluk İle Olacak” için yorumlar kapalı
Posted on Ocak 4, 2019 at 6:58 pm
Soru: Eğer hepimiz birleşik bir sistemin parçalarıysak ve ancak birlikte 6.000 yıl sonra üst Işığa ulaşabilirsek, bireysel ruhların üst dünyaya ulaşma noktası nedir? Kişi hala geri kalanı beklemek zorunda mıdır?
Cevap: Beklemeye gerek yok. Kabalistler hiçbir şey beklemezlerdi. Her zaman, hem geçmiş yüzyıllarda hem de günümüzde üst dünyayı edinirler ve son ıslaha ulaşırlar. Bu yüce, mükemmel ve uyumlu ıslah hepimizi bekliyor!
Şimdi kendimizi ıslah edersek ve bununla beraber dünyayı düzeltirsek 6.000. yıla kadar beklememiz gerekeceğini düşünmeyin. Hayır! Zaman yoktur. Islah olur olmaz onu ediniriz. Mükemmel koşul hazır, o var ve her şey sadece onu ifşa ettiğimiz zamana bağlıdır!
Filed under: Kabala, Yaradan - 6.000 Yıl Beklemek Zorunda Mıyız? için yorumlar kapalı
Filed under: Yaradan - Dostları Nasıl Eşit Olarak Görebiliriz? için yorumlar kapalı