Nevzat Gün - Mesleki Kursların Kent Ekonomisine Katkısı Neden Yok - Van Gazetesi,Sondakika Van Haber,Wan,Van Haberleri,Van Haber,Haber Van,Van Gazetesi,Güncel Van Haber,Van Şehri Haber
Tarih: 12-11-2017 22:05:00
Biri çıksa, at nalı ve nallama kursu hocamız var hemen bu kursu açmamız lazım dese, kimse neden diye sormayacak. Tıpkı şimdi açık olan gelenekselleşmiş birçok kursa neden demediğimiz gibi… Bu kurslara akıtılan milyonlarca lira ile ülkenin, Bu kurslara toplanarak oyalanma ile gençlerin geleceği çalınıyor…
Hazır “Milli Eğitim” konusundaki tartışmalar devam ederken şu “Mesleki Eğitim Kurslarına da bir el atalım istedim…
Halk Eğitim Merkezleri, Belediyeler, Kaymakamlıklar, Sivil Toplum Kuruluşları dernekler, odalar, OSB, sanayi siteleri, Sodes projeleri, Her şehirde, her yıl, yüzlerce öğretmen, binlerce öğrenci yetiştiriyor-mu?
Yıl içinde hangi mesleki eğitimleri kaç eğiticiyle verdik, kaç öğrenci yetiştirdik, ne kadar makine teçhizat, ne kadar sarf malzemesi aldık, gezi, piknik, açılış-kapanış programları, teşrifat, kırtasiye, maaş ve mekan giderleri dahil ne kadar para harcadık. Bunun hesabını, bunun muhasebesini tutan, istatistiki olarak yıllara göre artış ve düşüşlerini bilen biri var mı?
Nerden mi biliyorum olmadığını?, çünkü bir proje çalışması için kurumlardan son beş yıllık bilgileri istemiştim ve a-la-ma-mış-tım.
Her kurum birbirinden bağımsız olduğu için kendi bütçesine göre plan ve program yapıyor-Yaptırılıyor. İlçenin, şehrin, ülkenin ihtiyaçlarından ziyade, hangi kursu verecek bir hoca varsa o kurs açılıyor-açtırılıyor. Kursun sonunda kursu alana ekonomik katkısı var mı? bu meslekle ilgili arz talep dengesi-piyasada ihtiyaç var mı?
Her hoca 10-15 kişi bulup kursta dedikodu yapıp çekirdek mi çitlemeli? Piyasa şartlarına uygun eğitimli usta elemanlar mı yetiştirmeli?
Eğer bu kurslara ihtiyaç vardıysa ve yarında olacaksa, yıllardır verilen eğitimler sonucunda mezun edilen sertifikalandırılan yetişmiş insan gücümüz nerede? Aile, kent ve ülke ekonomisine ne türden bir katkı sağlıyor. Özellikle yıllardır eğitilen sertifikalandırılan kadınlar ve genç kızlarımız şimdi neredeler. Aldıkları mesleki eğitimi icra etmiyor üretmiyorlarsa, bu kurslar neden verildi, neden açılmaya devam ediyor?
En masraflı eğitim mesleki eğitim.
Bir genç kızımızın ondan fazla sertifikası olmuş, her açılan kursa gitmiş, lakin halen ne yapacağını bilmiyor bu sertifikalarla…
Bu durumda binlerce bayanın olduğu, birçok farklı kurslarda yapılan işlerin kolilerde beklediğini öğrendiğimizde hayrete düştük. Yetişmiş insan gücü var madem “Çeyiz ve Hediyelik Eşya Sanayi” ÇEHES projesi kapsamında çalışma başlattık, Fuar alanından yer temin edip birkaç merkezden bu ürünleri getirttik ve halkın beğenisine sunduk... Birçok analiz yapılabilir; işçilik kalitesi düşük, maliyet yüksek, fiyatı pahalı, neredeyse herkes bu kurslara gitmiş, kendi elinde olmasa bile kardeşinde, annesinde, teyzesinde, halasında, yengesinde var… Direkt sonucu söyleyeyim “bakan çok satın alan yok”…
Bu çalışmalar rehabilitasyon olsun diye hastalara veriliyorsa o zaman başka, yok eğer amaç bu değilse nedir, Hobi midir, eğer hobi amacıyla yapılıyorsa özel kursa gidilsin, Vatandaşın vergileri birilerine hobi olsun diye harcanmamalı, hobi eğitimcileri devlete sırtının yaslamamalı, kendi sanat merkezlerini-özel kurslarını açmalı.
Bu kursları organize eden kurumlarımız kadim zamanlardan kalmış kültürel bir faaliyet mi yapıyor, eğer öyle ise neden tarihi kültürümüzü yaşatan eserler hediyelik eşyalar, bu kursların sonucunda oluşmuş bir müze yok ortada.
Dünya 4. Sanayi Devrimine Giderken
Mesleki eğitim adı altında açılan kurslarımızın, başta bu kurstaki yöneticilerimizin ve eğiticilerimizin güncellenmesi gerekmez mi? Eğitimcilerimizin eğitimi-değişimi gerekmez mi?
Eğer eğitim veren eğitimcilerimiz dünyadaki gelişmelere uygun olacak şekilde yeni kurslara yöneltilmezse, ahşap boyama, cam boyama, hocaları boş durmayacak, her gün yeni bir kurs açtıracak, güya mesleki eğitimlerle, gençlerimiz ve kaynaklarımız verimsiz bir şekilde tüketilmeye devam edecek. Hem de dünyanın 4. Endüstri devrimine koştuğu bu günlerde…
SODES projelerinin içeriğindeki eğitim modülü ve makine teçhizat alımı konusunda da bir yenilik gerekiyor, kalkınma Bakanlığına ilettiğimiz talep “Bilim ve Teknoloji” içerikli olduğu yani “Sosyal Destek” yani lay lay lom içerikli olmadığı için veto yedi, lakin her yıl yeni ve yenilikçi proje taleplerimizle ısrarcı olmaya devam etmeliyiz.
Şimdi en azından yereldeki kurumlarımıza yenilik ve öncülük adına biraz görev düşüyor
Gerekli konularda kurumlar arası işbirliğiyle,
Ülkenin kalkınma planlarına,
Bakanlıkların stratejik eylem planlarına, bakmalı
Bu planlarla uyumlu olacak şekilde yerel planlamalar,
Yeni kurslar açacak yeni eğitimciler yetiştirmeli…