'Yıldızlararası' Için 'Kaptan Amerika': 2014'Ün Bilim Kurgu Bilimi - 2019 | Tech
Yayınlandığı: Tech • Görünümler: 9219
İşte 2014'ün bilim kurgu filmlerinden en iyi 12 bilim nuggeti.
Akıllı makinelere, akıllı maymunlara ve yabancı bitki yaratıklarından, solucan deliğinden atılım yapan uzay araçlarına, bilimkurgu filmlerine kadar, bilimkurgu filmleri ekrana bir yığın bilim bilgisi getirdi. İşte bilimkurgu filmlerinin son 12 ayından 12 en iyi bilim nuggeti:
Ocak: "Ben, Frankenstein" bilimin yaşamı ve ölümü nasıl bulanıklaştırdığını gösterir
Ocak ayında, "Ben, Frankenstein", geleneksel Frankenstein hikayesine (örneğin, şeytanların canavar savaşları lejyonlarına) doğaüstü bir doz ekledi. Ancak bu hareket klasik romanın başlangıç ​​öyküsüne de yapışmıştı: Mary Shelley'in “Frankenstein” da sık sık ilk bilim-kurgu romanı olarak adlandırdığı gibi, Victor Frankenstein, hayattan ilham almanın sırrını açığa çıkarmak için bilimsel armağanlarını kullanır. cesetlerin
Son birkaç yılda, ve kesinlikle Shelley'in zamanından beri bilim, aslında yaşam ve ölüm arasındaki sınırları geri itmiştir. Geçmişte ölüm, tek bir olay olarak görülüyordu ve durdurulan bir kalp ya da nefesin kesilmesi, bireyin öldüğü anlamına geliyordu. Ancak bilim adamları artık bunu bir süreç olarak görüyorlar. Bilim adamları, günler boyunca süren bazı dokularla kanın akması durduktan sonra vücudun hücrelerinin yaşayabileceğini biliyorlar. Beyin hasarı, geleneksel olarak inandığı gibi, kanın akması durmaz gerçekleşir, ancak aşamalar halinde gerçekleşir. Aslında, hücre ölümü süreci, geleneksel bedensel ölüm tanımı gerçekleşene kadar başlamaz. Resüsitasyon bilimi, insanların kalp durduktan sonra bile saatlerce bile yeniden canlanabileceğini keşfetti.
İndüklenmiş hipotermi adı verilen bir tekniğin kullanımı, bazı tıbbi yaklaşımları resüsitasyona dönüştürmüştür. "Ölü" bireyleri buz üzerine koymak, beyin hücrelerinin oksijen ihtiyacını azaltır ve hücre ölümünü geciktirir. Sonuç olarak, oksijen sağlamak zararlı olabilir. Yeniden canlanmış bir kişiye giden bir oksijen kaynağı, ironik olarak beyin hücresi ölümünü daha çabuk getirir. “Ölü” nin hipotermi destekli canlandırması, yine de Frankensteinian aşırı uçlara ulaşamaz, çünkü hücre hasarı bir noktadan sonra canlanma için çok büyük hale gelir.
1818 tarihli Shelley'in romanının yayınlanmasından bu yana, “ölü” vücut kısımlarının kullanımı, transplantasyon alanında bir deniz değişimi geçirmiştir. İlk "modern" transplant - bir tiroid bezi - 1883'te gerçekleşti. Organ nakilleri, immünologların doku reddinin nedenlerini fark ettikleri 20. yüzyılın başlarında daha büyük başarılar elde ettiler. Bununla birlikte, 1930'larda, ilk kez bir böbrek olan kadavradan türetilen transplantasyon reddedilme nedeniyle başarısız oldu. 1970 yılında geliştirilen güçlü immünsüpresan siklosporin, yeni bir transplantasyon dönemi başlattı ve merhum donörlerdeki vücut parçaları birçok can kurtardı. (Fotoğraf kredisi: Ben King - © 2013 - Lionsgate)
Şubat: "RoboCop" da drones don rozetleri
Paul Verhoeven'in orijinal RoboCop, 1987'de tiyatroları vurduğunda, mekanize polis güçleri saf bilim kurguydu. Ancak bu Şubat ayında RoboCop franchise sisteminin yeniden başlatılmasıyla birlikte, rozetli otomatik makineler çok daha az fevkalade görünüyordu. Orijinal filmde olduğu gibi, bu yılki RoboCop, Detroit polis teşkilatının tamamen robot subaylarının ordusunun "insan yüzü" olarak görev yapan kahramanı Alex Murphy'yi görüyor.
Filmdeki korkunç drone olan ED-209 kadar gelişmiş olmasa da, mevcut dronlar, ABD ordusunun yanı sıra ülke genelinde polis kuvvetlerinde daha büyük roller üstlendi. Geçmişte, askerlerin çoğu, insansız oyuncaklar olarak dronları veya pilotsuz araçları reddetti. Teknoloji, İsrail ordusunun Suriye hava kuvvetlerinin sökülmesine yardımcı olmak için hava uçağı kullandıktan sonra 1982'de güvenilirlik kazandı. Yıllar geçtikçe, yazılım, donanım ve iletişim alanındaki ilerlemeler, dronları pahalı oyuncaklardan, kişisel bilgisayarlarda yaşananlara benzer şekilde, hayati oyuncak parçalarına dönüştürdü, diyor drone tarihçisi Richard Whittle. En büyük teknolojik sıçrama, 2001 yılında Predator drone'nun girişiyle geldi ve bu, ilk kez askeriyenin dünyanın dört bir yanından bir düşmanı uzaktan öldürmesine izin verdi. O zamandan beri, drone teknolojisi ve kullanımı patladı Whittle dedi. Askeri yetkililer ve uzmanlar, insan pilotları ve askerleri ile birlikte, savaşa giden hava, yer altı ve deniz dronlarının filolarını öngörüyor. Ordunun şu anda 14 farklı tipte 8.000 insansız uçağı bulunuyor.
Ve teknoloji polis kuvvetlerine geldi. 2012 federal bir kararı sivil ve polis güçleri tarafından kullanılmasına izin verdi ve Anavatan Güvenliği Dairesi, polis güçlerinin teknolojiyi satın almalarına yardım etmek için hibeler teklif etti. Polisler şimdi gözetleme ve suçluları kaçarken izleyenler için dron kullanıyorlar. Bütçe kesintileriyle karşı karşıya olan birçok polis gücü, dronları kuvvetleri güçlendirmenin bir yolu olarak görüyor. Tabii ki, hiçbir polis departmanı, ordu tarafından kullanılan silahlı Predator uçağı kullanmıyor, bu yüzden makineli tüfekle monte edilmiş robotların bir RoboCop gerçekliği hala bir kurgu. Ancak, silahsız bile olsa, polis insansızları zaten gizlilik savunucularının toplumdaki robot gözetimi sorunları hakkında konuşuyor. (Fotoğraf kredisi: © 2013 - Metro-Goldwyn-Mayer Pictures Inc. ve Columbia Pictures Industries, Inc. Tüm Hakları Saklıdır.)
Mart: "Iraksak" kişiliği test etmenin zorlu işlerine bakıyor
Mart'ın genç yetişkin distopyasında “Iraksak” toplum, gençleri yetenek sınavına dayanan beş gruptan birine yerleştirir. Gruplar, toplumdaki uygun rollerine boyun eğerek, belirli bir “erdem” ve ilgili düşünce stilinde uzmanlaşırlar. Örneğin “Abnegation”, hükümeti yöneten özverili bir grupken, Dauntless (“cesur”) asker olarak hizmet eder. Toplum, çoklu grupların düşünme stillerini kullanan “Divergents” ile baş belası bir sorun haline gelir.
Gerçek hayatta, oldukça etkili olan yetenek testi yöntemleri, çoğu insanla aynı hatayı yapma eğilimindedir - bireyleri gerçekten uymayan katı kategorilere yerleştirir. Binlerce İK departmanı ve okul, test tutucunun en iyi kariyer yolunu tahmin etmeye yardımcı olmak için Myers-Briggs kişilik envanterini kullanır. İnsanları, benzer Düşünme-Karşılıklı-Feeling, İntraverted-and-Extroverted, Sensing-and-Intuition ve Judgment-vs.-Perception kategorilerine yerleştirir ve 20 milyon dolarlık eğitim ve test yönetimi endüstrisi savunucuları vardır. ülke genelinde. Sorun? Neredeyse hiçbir bilimsel temeli yoktur. İkinci Dünya Savaşı sırasında iki kadın tarafından yaratılan test, yazarlarının psikolog Carl Jung'un (çalışmaları genellikle bilim dışı olarak adlandırılan) teorilerinin yorumundan çıkarıldı.
Psikolojik meslek, büyük ölçüde testi reddeder ve istatistiksel çalışmalar, testin kullandığı kişilik kategorilerini incelemeye aldırmaz. Örgüt psikolog Adam Grant'in yazdığı gibi, testin öngörücü gücü yoktur ve tutarsız sonuçlar verir. Başka bir deyişle, Joseph Stromberg'in Vox'da yazdığı gibi, Myers-Briggs'in BuzzFeed kişilik testinden çok daha fazla bilimsel geçerliliği vardır. Myers-Briggs'in en önemli eleştirisi, insanlara ikili olarak (örneğin, içe dönük veya dışadönük olarak) ikili olarak etiketlenmesidir. Gerçek kişilik daha karmaşıktır, psikologlar der ki, insanlar bunu düzgün bir şekilde her iki tarafa da uymazlar. Aslında, aynı kişinin sonuçları, kişinin testi aldığı güne bağlı olarak büyük ölçüde değişebilir.
“Divergent'in” insanın düşünme biçimlerine verdiği vurgu, son derece etkili, fakat sorgulanabilir bir psikolojik çerçeveyi yansıtır: Howard Gardener'in “çoklu zeka kuramı” altında, insanlar sözel-dilbilimden bedensel-kinestiğe kadar beş türden bir zeka türünde üstünlük kazanabilirler. Ancak, bu teorinin ülke çapındaki okul sistemlerine olan etkisine rağmen, nörologlar tarafından gözden düşürülmüş ve ampirik kanıtların eksikliği nedeniyle “mantıksız” etiketlenmiştir. Nörolojik ve genetik araştırmalar Gardner'in tanımladığı yeteneklerin örtüştüğünü ve farklı türler olmadığını bulmuştur. (Fotoğraf Kredisi: Fotoğraf Jaap Buitendijk tarafından - © 2013 Summit Entertainment, LLC. Tüm hakları saklıdır)
Nisan: "Kaptan Amerika" zirve insan performansının ne olduğunu soruyor?
Nisan ayında, Marvel Comics'in en çok yıldıza dalmış süper kahramanı ekrana geri döndü ve "The Winter Soldier." Her iki karakter de belirli bir süper kahraman türüdür: Süper güçle değil, insan fiziksel potansiyelinin zirvesini temsil eder. Çizgi roman geleneğine göre, Kaptan Amerika'nın "süper solider serumu", ona, neredeyse tüm olaylarda Olimpik sporculara eşit ya da üstün olan, en üst düzey bir insan sporcunun fiziksel özelliklerini verdi. Ama gerçek hayatta “zirve-insan” Kaptan Amerika ne anlama gelirdi?
Fizyolojik ve mekanik kısıtlamalar, insan vücudunun ne kadar güçlü olabileceğine dair üst sınırlar koymaktadır, diyor Güney Kaliforniya Üniversitesi'ndeki bir kinesiyoloji profesörü olan Todd Schroeder. Örneğin, ağırlık kaldırma yarışmaları ile ilgili tarihsel kayıtlar, en üst düzey kaldırımların bir platoluğunu gösteriyor. Bu nedenle, bugünün kaldırıcıları muhtemelen maksimuma yakındır, dedi Schroeder. Kaptan Amerika, o zaman 600 lb ağırlığında olabilir. Dünya rekoru sahibi Richard Hawthorne gibi deadlift. Ve dünya rekoru sahibi Usain Bolt'a göre 100 metrelik çizgi için insan sınırının 9.48 saniye - 0.10 saniyeden daha hızlı olduğunu söyleyen Stanford biyomekaniği profesörü Mark Denny'ye göre, hız rekorları da platoyla sonuçlanacak. Dayanıklılık açısından, insanlar Kilian Jornet'in ölçeklendirilmesi ve 8000 metrelik yüksek Matterhorn'un 3 saatin altına inmesi gibi inanılmaz başarılara ulaştı.
Açıkça insan vücudu bazı şaşırtıcı - ve bilimsel olarak yapılabilir - başarılar sağlayabilir. Ancak her kategoride üst düzey rekabet eden bir üstdüzey fikri, bilimsel zenginlikten kaynaklanmaktadır. Spor yazarı David Epstein, rekor kıran atletik başarıların çoğunun vücut uzmanlığından gelmesi nedeniyle bu yıl TED konuşmasında olduğunu söyledi. Günümüzde, bir atletik alanın en yüksek seviyesine ulaşan insanlar, bu spora ideal şekilde uygun vücut şekillerine sahip olmalıdır. Örneğin, Michael Phelps'in uzun bir gövde ve nispeten kısa bacakları var, maratoncuların uzun, dar bacaklara ve kısa torsolara ihtiyacı var.
Bu yüzden Kaptan Amerika, tek bir vücut tipiyle, Olimpiyat seviyesinde yüzme, jimnastik ve halterlikten bahsetmek için hem "Olimpik seviye" dayanıklılığı ve Olimpiyat seviyesinde bir hız elde edemedi. Epstein, 1940'lardan kalma bir süper kahraman için uygun bir şekilde, Kaptan Amerika'nın atletizmle ilgili eski moda bir bakış açısını temsil ettiğini ve antrenörlerin aynı temel vücut tipinin tüm sporlar için ideal olduğunu varsaydığını söyledi. (Fotoğraf Kredisi: © 2013 - Marvel Stüdyoları)
Mayıs: "Godzilla" nasıl dev yapılacağını gösteriyor
Godzilla çalışıyor (ve / veya aşırı). Mayıs ayında "Godzilla", 100 metreden (30 katlı bir bina) yükselen ve 164.000 ton canavar canavarlık taşıyan sevilen canavarı gördü. Godzilla gibi bir canavara tanık olabileceğini hiç düşünün mü? Gerçek hayatta gigantizmi olan hayvanlar aşırı boyutlara ulaşabilir, ancak fizik, frenleri Godzilla büyüklüğündeki hayvanların fantezilerine koyar."Ada devinimi" olarak bilinen olgularda, bazı izole edilmiş türler Komodo ejderi gibi devasa oranlara ulaşmıştır. Bilim adamları, bir türün bir adayı sömürgeleştiren ilk türü olduğu zaman, rakiplere hükmedecek kaynakların ve fırsatların, devasa bir toplumu teşvik ettiğini ileri sürdüler. "Derin deniz gigantizminde", "devasa kalamar" ve Japon örümcek yengeç gibi yaratıklar, en yakın akrabalarına kıyasla çok büyük boyutlara ulaşabilirler. Bilim adamları, derin okyanustaki yaşamın ve daha soğuk sıcaklıkların daha düşük devinimi teşvik edeceğini varsayıyorlar.
Her iki fenomen de Japonya ve Hawaii dehşet verici Godzilla'ya uygun görünüyor. Ancak Godzilla için bariz gerçek hayat esinlenmeleri elbette dinozorlardır. Dünyanın en büyük kara hayvanı olan sauropodlar, 130 feet uzunluğunda ve 110 ton ağırlığında olabilirler. Birkaç dino-özelliği, günümüzün büyük memelilerini nasıl bu kadar derinlemesine ortaya çıkardıklarını açıklıyor. İlk olarak, Alman paleontolog Heinrich Mallison'un yazdığı gibi, dinozorların hava yastıkları ile dolu kemikleri vardı, bu da çok fazla vücut kütlesiyle gelen aşırı ısınma tehlikesini hafifletmeye yardımcı oldu. Büyük dinoslar ayrıca, yuvarlak memeli kemiklerinin aksine düz tepeli kemiklere sahiplerdi, bu da dino eklemlerinin, kıkırdakların aşırı kütlesini desteklemek için kıkırdak tabakasından sonra tabaka üzerinde toplanabileceği anlamına geliyordu. Yumurtalar bıraktıklarından beri, dinozorlar daha büyük boyutlarda daha fazla yavru üretebilirlerdi - memeliler için bir problem, genç yaşta doğurur. Son olarak, bazı bilim adamları dino-dönem süper-kıtaların geniş ekosistemlerini ve çoğunlukla sıcak iklimin daha büyük bir boyuta teşvik ettiğini söylüyorlar.
Fakat sauropodlar ayrıca karasal hayvanlar için teorik bir üst sınırı temsil edebilir. Kare küp yasasına göre, bir hayvan büyüdükçe, birim olarak kütle artar, yüzey alanı (ve dolayısıyla kemiklerin gücü) sadece birim kare ile artar. Böylece, gerçek hayattaki Godzilla'nın organları patlayacaktı; Onun eklemleri çökecek ve vücudu aşırı ısınmıştı. (Fotoğraflı Kredi: Warner Bros. Resim - © 2014 Legendary Pictures Funding, LLC ve Warner Bros Eğlence A.Ş.)
Haziran: "Transformers" gerçek hayata uyarlanabilir robotlara ipucu veriyor
Az sayıda insan muhtemelen bilim için patlayan yüklü Michael Bay filmlerine gidiyor, ama bu Haziran ayında "Transformers: Extinction Age" de akıllı, dönüştürücü robotlar vizyonuyla heyecanlandırıyor. Transformatörün çekirdek "serin faktörü" - şeklini ve işlevini dramatik olarak değiştirebilme yeteneği - giderek daha fazla mümkündür. Mühendisler, sınırlı hareket kabiliyetleri sorununu hafifletmeye yardımcı olabilecek ve daha iyi arama kurtarma dronları ve NASA problarına yol açabilecek modüler, dönüştürücü robot kavramı üzerinde çalışıyorlar.
Modüler bir modelde, bir robot, farklı uyumlarda bir araya getirilebilecek bir dizi küçük, bireysel bottan oluşacaktır. Böyle bir modüler robot, örneğin, tünellerin içinden geçerek tünelleri taramak için modülleri birbirine bağlayabilir ve daha sonra kayalık arazi üzerinde dolaşmak için bir örümcek haline dönüşebilir. Daha etkileyici bir şekilde, kafes modüler robotlar, birbiri üzerinde sürünen modüller içerir; simülasyonlar, çay bardaklarından hayvanlara şekiller oluşturabileceklerini gösteriyor.
Ancak bir Optimus-Prime-esque transformatörü yaratmak tamamen yeni bir engel seti sunuyor. İlk olarak, büyüklük: Başbakan kitlesinin devasa, yürüyen bir robotunun çok fazla güç gerektireceğini söyleyen Tracy Wilson, bu devasa hareketli parçalara izin vermek için hidroliklerin gerekli olduğunu belirtti. Fakat böyle bir sistem, fazladan su tankı veya rezervuar kütlesini gerektirecektir. Wilson böyle bir robotun yürümesini daha da zorlaştıracağını ispatlıyor, diyor Wilson. Hevesle karmaşık, yürüyüş, Honda'nın 119-lb'si gibi kısa süreler boyunca yürüyen küçük robotlar hariç herkes tarafından ulaşılamaz olduğunu kanıtladı. ASIMO, 40 dakika boyunca 2 mil hızla yürüyebilir.
Yürümek için büyük bir robot, yapay zekayı kullanarak katı programlamayı atlamak zorunda kalacaktı ve mühendisler de bu alanda ilerleme kaydetmeye devam edeceklerdi. Haziran ayında, Eugene Goostman adında bir bilgisayar sohbet programı, ünlü Turing testini geçerek, bir insan olduğunu sorgulayan inandırıcı oldu. Google gibi şirketler "derin öğrenmeyi" keşfetmeye devam ediyor, böylece akıllı makineler sorulara cevap verebilir, reklamları hedefleyebilir ve arabaları kullanabilir. AI'de hem fizikçi Stephen Hawking hem de teknoloji girişimcisi Elon Musk'un akıllı makinelerin insanlığa göstereceği tehlikelerden uyardığı konusunda yeterince ilerleme kaydedildi. (İyi tarafta bazı Autobotlar var mı?) (Fotoğraf Kredisi: Endüstriyel Işık & - © 2014 Paramount Pictures. Tüm Hakları Saklıdır. HASBRO, TRANSFORMERS ve ilgili tüm karakterler Hasbro'nun ticari markalarıdır.2)
Temmuz: "Maymunlar Gezegeni", buradaki akıllı maymunları zaten yankılanıyor
Bir dizi dizi, prequels ve yumuşak yeniden başlatmadan sonra, "Maymunlar Gezegeni" imzası, July'nin "Maymunlar Gezegesinin Şafağı" ile sekiz filme ulaştı. Açıkça, dizi 'şempanzelerin, gorillerin ve insan düzeyindeki zeka ile yükseltilen diğer büyük maymunların tasvirleri seyirciler arasında yankılanıyor. Ve iyi bir sebeple: Fiziksel akrabalığın ötesinde, bu hayvanlar insanlarla paylaşırlar (muhalif başparmağım, etkileyici gözler), diğer büyük maymunlar zaten insan zekasına benziyor - bilimkurgu zekâsı serisine ihtiyaç duymadan.
Gerçek hayatta, birkaç maymun, bazen karmaşıklık düzeylerine şaşırtıcı derecede dil öğrenmiştir. Örneğin, Koko goril, Amerikan İşaret Dili'nde 1.000'den fazla kelime ifade etmeyi öğrendi ve 2000'den fazla İngilizce konuşulan kelimeye cevap verebilir. Iowa'daki Büyük Ape Vakfı'nda bulunan bonobo Kanzi, şempanzelerin dil öğrenmelerini insanın yaptıklarını - sadece ona maruz kalmak suretiyle - öğrenebileceğini gösterdi.Bilim adamları ayrıca, vahşi hayvanlardaki araçları kullanarak şempanzeleri ve orangutanları gözlemlemişlerdir. Bunlar, Jane Goodall'ın karıncalardan balık karıncaları sürmek için dallar kullanan şempanze deneyimleri ile başlar. Araştırmacılar, bir ırmağın derinliğini ölçmek için bir çubuk kullanarak, genellikle büyük maymunların en alçak gönüllü olduğu düşünülen bir gorili bile fark etmişlerdir.
Maymunlar da insanlar gibi düşünebilirler: Washington, D.C., Ulusal Hayvanat Bahçesi'ndeki orangutan Azy, soyut sembolleri anlayabildiğini ve bir “akıl teorisine” sahip olduğunu gösterdi - yani Azy, diğer bireylerin kendi gibi zihinleri olduğunu anladı. Bazı durumlarda, maymun düşüncesi, insanlık sınıfının ötesine geçerek, insan kolej öğrencilerine kısa süreli hafıza testlerinde yardımcı olan şempanzelerle bile.
Aksiyonlu yeni "Maymunlar Gezegeni" filminde, maymunlar, akıllıları göstermekten daha fazlasını yapıyorlar; onlar da insanlarla savaşmak için milislere örgütleniyorlar. Yine, gerçek hayattaki melez olmayan maymunlar da bu görünüşte belirgin biçimde insani hareketleri gerçekleştirebilirler. Goodall, hayvanların diğer şempanze topraklarına saldırmak için gruplara ayrıldığı şempanzenin ilk örneğini gözlemledi. Ve bu eylül, beş on yıllık bir çalışma, bu tür savaşın insan gözlemleri veya tecavüzün neden olduğu değil, şempanzeler için doğuştan geldiğini gösterdi. (Fotoğraf kredisi: © 2013 - Twentieth Century Fox Film Corporation.)
Ağustos: "Galaksinin Muhafızları", Groot'un hayvana benzeyen kuzenleri ile sürprizlerle
Bu yılın en büyük gişe hasılatı “Galaksinin Koruyucuları”, bilim-kurgu ögeleri ve karakterleriyle dolu bir uzay destanıydı. Ama en büyük yıldız da en tuhaf olabilir: "Groot" adında konuşan bir bitki-yaratık. Yalancı, tatlı huylu ama savaşmaya hazır Groot, hem seyirci üyeler hem de bitki ve hayvan krallıklarının yönlerini karıştırarak ekran karakterlerini şaşırttı.
Ancak Groot'un belirttiği gibi, bitki ve hayvan organizmaları zaten hayal edebileceğinizden daha fazla ortak noktası var. İnsanlar Tel Aviv Üniversitesinde Manna Bitki Biyobilimleri Merkezi Müdürü ve "Ne Bir Bitki Öldürdüğü" nin yazarı Danny Chamovitz, bitkileri inert olarak düşünmeye meyilliydi (Scientific American, 2012). Aslında, Groot'a benzeyen bitkiler, zengin bir duyusal sisteme sahipler ve birbirleriyle açıkça iletişim kurarlar, dedi Chamovitz. "Güçlü bilimsel kanıt, bitkilerin işitme dışında hayvanlar hakkında bildiği her şeye sahip olmalarıdır."
Bitkiler, hayvanın koku duyusuna benzer bir sisteme sahiptir ve moleküler bir kilitleme mekanizması kullanarak kimyasalları tanıyabilmektedir. Yapraklı organizmalar ayrıca, ışığın belirli dalga boylarına yanıt vermek için fotoreseptörlere sahiptir - görüntünün bitki versiyonu. Duyular bitkilerde ve hayvanlarda da benzer etkilere sahiptir. Bir kimyasal, hafif veya başka bir duyusal bilgi, bitkinin duyusal mekanizmalarına kayıt yapar, bitki gövdesinden bir sinyal gönderir ve bu da bir çeşit tepkiye neden olur. Bir houseplant ışığa doğru büyüdüğünde, örneğin, vücudu duyusal bilgiye cevap verdi. Bitkiler de kimyasal habercileri hem kendi bedenleri içerisinde hem de havaya yapraklı komşularını etkileyerek serbest bırakabilirler. Chamovitz, bitkiler için bu iletişimdir dedi.
Groot ve gündelik bitkiler arasındaki en büyük fark, hareketinin hızını, Simon-Gilroy, Wisconsin-Madison Üniversitesi'nde bir botanik botaniği olduğunu söyledi. Bitkiler sadece hayvan tarzı hareket için yeterince enerji üretemez. Fakat bitkiler hareket ediyor; Sadece büyüyerek yaparlar. Örneğin, Gilcher, Venüs flytraps'larının hızlı bir şekilde bölünen hücre duvarları aracılığıyla tuzaklarını kapattığını söylüyor. (Fotoğraf Kredisi: © 2014 - Marvel Stüdyosu)
Eylül: "Labirent Runner" bellek başarısız olduğunda ne olduğunu ortaya çıkarır
Genç yetişkin bilimkurgu filmi "Labirent Runner" ın bu sonbaharda tiyatroları vurduğunu hatırlıyor musunuz? Eğer öyleyse, filmin kahramanı, daha hızlı bir asansörde uyanıp, kişisel geçmişinin bir anı olmadan, daha iyi bir zihinsel durumdasınız demektir. Kendi ismini bile hatırlamıyor - isim Thomas, daha sonra bazı anılarla birlikte dönüyor. Thomas, anılarını temizleyen diğer gençler tarafından çevrilmiş bir distopya labirentine yatırılmış olarak kendini bulur.
Sık sık B-film bilimkurgu ve gündüz sabun operalarının bir komplo cihazı olmasına rağmen, amnezi gerçek hayatta gerçekleşebilir ve gerçekleşir. Bununla birlikte, genellikle, amnezi, bellek kaybına ek olarak bir dizi semptomla sonuçlanan bir çeşit beyin hasarı ile sonuçlanır, Baltimore'daki Johns Hopkins Üniversitesi Tıp Fakültesi'ndeki psikiyatri ve nöroloji profesörü Jason Brandt, Canlı Bilimi anlattı. Thomas'ın acı çekmesi - izole edilmiş, herhangi bir beyin hasarı veya başka belirtileri olmayan - amnezi çok daha nadir görülür. Ancak böyle bir “amnestic sendromu” ortaya çıktığında, Brandt, bir tür duygusal travmadan dolayı, en azından bilinçaltında, rahatsız edici bir olayla uğraşmaktan kaçınmayı umuyordu.
Thomas 'amnezi' bir olaydan önce meydana gelen biyografik anıları kaybettiği anlamına gelen 'retrograd amnezi' olarak adlandırılabilir. Film, böyle bir durumda hastanın hala nasıl çalışabileceğini, genel olarak nasıl işleyeceğini, ancak özel, kişisel anıların bulunmadığını nasıl doğrulayacağını doğru bir şekilde tasvir etmektedir. Ancak “Maze Runner” da Thomas'ın hafıza kaybı duygusal travmadan değil, kötü niyetli bilim adamlarının manipülasyonundan kaynaklanır. Nörolojik çalışmalar, bu tür bir hafıza manipülasyonuna yönelik çok küçük adımlar atmıştır. Sıçanlarda yapılan bir MIT çalışması, kötü bir hafızanın (bir şokun) çıkarılmasının ve bunun yerine iyi bir şeyle değiştirilmesinin mümkün olduğunu gösterdi. Bununla birlikte, son derece basit bir bellek manipülasyonu, yalnızca UC-Irvine hafıza araştırmacısı Lawrence Patihis'in dediği gibi, en basit bellek türü olan bir ilişkiyi içeriyordu.Karmaşık biyolojik anıların manipülasyonu çok uzak olduğunu söyledi. (Fotoğraf kredisi: © 2014 - Twentieth Century Fox Film Corporation.)
Ekim: "Dracula Untold", vampirlerin gerçekten var olup olmadığını merak ediyor
Masalın orijinal Bram Stoker versiyonunun dağıtımıyla birlikte, bu Ekim'in "Dracula Untold" adlı filmi Stoker'ın vampir hikayesi: Vlad "Impaler" Tepes of Romania. Film doğaüstü için hala devam ediyor (Vlad vampir güçlerini ormanda tanıştığı bir şeytandan alıyor), ama biraz tarihsel bir temeli hedefliyor. Tarihi Vlad, Türk İmparatorluğu'na karşı önderlik ettiği için Romanya'nın anavatanı için bir kahramandı. Sadece daha Batılı bakış açıları Vlad'ı sadist bir katil olarak kaydediyor - “Impaler”.
Bazı bilim adamları vampirlerin efsaneleri için bir medikal ve tarihi bir temel bulmaya çalıştılar. 1985 yılında Kanadalı biyokimyacı Dr. David Dolphin, hem vampir hem de kurtadam hikayelerinin kaynağı olarak porfiri ortaya koydu. Aslında bir dizi koşul, porfiri, heme üretiminde problemlerden kaynaklanır, uygun kırmızı kan hücresi fonksiyonu için gerekli olan bir molekül. Bu durum, porfirin pigmentlerinin birikmesine, ışığa karşı şiddetli hassasiyete ve bazı durumlarda fiziksel şekil bozukluğuna neden olur. Örneğin, dişleri potansiyel olarak dişi bir şekilde açığa çıkaran burun, dudak ve diş etlerinin kaybıyla sonuçlanabilir. Güneş ışığı duyarlılığı, açıkta kalan dişler, şekil bozukluğu ve kırmızı kan hücrelerine ihtiyaç duyulması gerektiğinde, Dolphin vampir efsaneleri için klinik bir temel önermiştir. Capper: porphyria toksinleri ayrıca sarımsakta bulunan bir kimyasal maddeye duyarlılığa da neden olabilir.
Ancak, sonraki eleştirmenler, Dolphin'in hipotezinin hem vampir efsanelerini hem de porfiri hastalığını yanlış yorumladığını göstermiştir. Erken vampir efsaneleri ışık hassasiyetini içermiyordu - bu daha sonra vampir lore'a eklenmişti. Ve kan içilmesi gereken moleküller yutmadan hayatta kalamayacağından kan içmenin hastalığı olan insanlar üzerinde hiçbir etkisi yoktur. Bedensel bozunmanın normal süreci mitler için daha basit bir açıklama sağlayabilir. Son zamanlarda ölmüş olanların talihsizliğini suçlayan batıl toplumlarda, cesedin kazılması bazı rahatsız edici görüntüler ortaya koyacaktır: Mühürlü tabutlar, cesedin hala yaşadığını ileri sürerek, çürümeyi geciktirecektir. Bu arada, cesedin bağırsaklarındaki gazların içsel olarak serbest bırakılması şişkinliğe neden olur ve vücudun kendisini (kanda) yağma ettiğini işaret ederdi. New England'daki antropolojik çalışmalar, aslında, vampir histeri ile örtüşen gömülü cesetlere müdahale göstermiştir. (Fotoğraf Kredisi: Jasin Boland'ın Fotoğrafı - © 2014 - Evrensel Resimler)
Kasım: "Yıldızlararası", kara delikler söz konusu olduğunda çivileniyor
Bu yıl bilimkurgu filmlerinin en bilimsel bilim dalı olan "Interstellar", astrofizikçi Neil deGrasse Tyson'dan daha az eleştirel (ve bilimci) olmayı sevindirdi. Twitter'ın geçen yılki “Gravity” inin bilimsel doğruluğunu ünlü bir şekilde izledikten sonra (örneğin, astronot Sandra Bullock'un saçının sıfır yerçekiminde yüzmediği gibi), Tyson çoğunlukla Christopher Nolan'ın uzay destanı bilimine övgüde bulundu. Film, mevcut fizik teorilerine göre hem bir solucan deliğinin hem de kara deliğin nasıl görüneceğini ve nasıl davranacağını doğru bir şekilde gösteren ilk filmdir. Film, Kasım ayında tweet attığında, filmde "Einstein'ın Zamanın Göreliliği" ve "Başka bir uzun metraj filmi olmadığından Uzay Eğriliği" gösteriliyor. Film yapımcıları, filme doğru bir şekilde yaklaşmak için büyük bir özen gösterdiler ve film hakkında tavsiyede bulunmak ve üretmek için başka bir fizikçi olan Kip Thorne'yi işe aldılar. Thorne, görsel efekt ekibiyle yakın bir şekilde çalıştı ve film yapımcılarının model almak istediği fenomeni açıklayan gerçek fizik denklemlerini sağladı.
Detaylara gösterilen bu ilgi, solucan deliğinin girişini, nesneler hakkındaki teorilerle tutarlı, parıldayan bir alan olarak resmetmiştir. Einstein'ın görelilik kuramının öngördüğü gibi, henüz gözlemlenmemiş olmasına rağmen, solucan delikleri, evrendeki uzak noktalar arasındaki uzay-zaman tünelleri olarak önerilmiştir. "Yıldızlararasıların" astronotları uzak gezegenlere seyahat etmek için böyle bir solucan deliği kullanırlar. Böyle yaparak, kara delik etrafında dönen dünyalarla karşılaşırlar. Ve yine, etki ekibi fiziği doğru bir şekilde aldı - ve muhteşem bir şekilde, Tyson NBC News'e söyledi. Film, "zaman dilatasyonu" nı ya da yakındaki uzay zamanındaki bir kara deliğin büyük yerçekimi çekmesiyle yaratılan zaman etkisinin yavaşladığını tasvir eder.
Diğer garip, ancak doğru, efektler de, kara deliğin "yerçekimi lensi" ile arkasındaki nesnelerin ışığını çözme şekli gibi görünür. Gezegenlerden birinde, astronotlar bir kara deliğin gelgit etkilerinin doğru bir tasvirini, dağlık dalgalar ile karşılaşırlar. Bir kenara birkaç benzetme - ne bir gezegen ne de astronotlar, filmde tasvir edilen kara deliğe yaptıkları kadar yakınlaşamazlar, örneğin - "Yıldızlararası" bilimde çok iyi bir iş çıkarır. Pekala, aslında, Thorne ve etki ekibi, çalışmalarına dayanan iki hakemli bilim makalesi yayınlamayı planlıyor. (Fotoğraf kredisi: Paramount Pictures 2014)
Aralık: "Exodus", bilimin deniz kısımlarını nasıl gösterdiğini gösteriyor
Ridley Scott'ın filmi "Exodus: Tanrılar ve Krallar" bilim kurgu değil elbette; Bu bir İncil epik. Fakat Hıristiyan İncil'in tarih ve dini hikayeleri harmanlaması, bazı uzmanları, bilim kurgu filminde olduğu gibi, işin doğaüstü unsurlarının bilimsel açıklamalarını aramaya davet etti. Bu filmde, Scott'un belki de en büyük İncil mucizeleri tasviri, Musa'nın denizden ayrılması, olaya daha doğal bir bakış atmayı ve böylelikle daha fazla bilimsel inceleme yapmayı amaçlamaktadır.
Cecil B'deki gibi iki büyük su duvarı yerine.DeMille'in 1923 tarihli filmi “On Emri”, Scott'ın yeni filmi bir tsunamiyi betimliyor. Bu, eski NOAA bilim adamı Bruce Parkerto’yu farklı bir açıklama üzerinde yorumladı: gelgitler. Musa'nın sözde çarptığı Kızıl Deniz'in etrafındaki bölgede, gelgitler tahmin edilebilir ve deniz tabanını kuru bırakabilir. Yüksek gelgit de hızlıca geri dönebilir. Aslına bakarsan, Parker yazıyor, Napolyon ve birkaç asker bir zamanlar Kızıl Deniz'de böyle bir deniz yatağını geçiyordu ve yüksek gelgit geri döndüğünde neredeyse boğuluyordu. Mukaddes Kitap, Musa'nın, yazarın yazdığı vahşi doğada büyüdüğünü ve gelgitlerin zamanlamasını bildiğini söylüyor. Parker'ın yazdığı gibi, Firavun ve onun neredeys