LeYYa: bir zeytinyağlı bin fikir
hayatımdabelki de ikinci kez zeytinyağlı yaprak sardım.ilkini de hatırlamıyorum ama opsiyon olarak bıraktım.alengirli işler bana göre değildir sanırdım hep.oysa hiç de öyle değilmiş.burada tijen hanımın bir önceki yazıma yazdığı yoruma atfen diyorum ki evet değişim,dönüşüm güzel şey,hele de rotanız iyiyeyse...
zeytinyağlı sardım o da beni sardı....neler geçti kafamdan bu işi yaparken..annemi anladım belki de ilk defa bu kadar yürekten,sonra her yemeğin bir ruhunun olduğunu kavradım,sonra da daha sık zeytinyağlı yaprak sarmam gerektiğini:))
çok iştahlı olduğum ergenlik çağlarımda ki o zamanlar 7o kilo civarlarında dombili bir kızdım:)) okuldan aç bi ilaç eve döndüğümde üzerimde ne varsa savurur derhal mutfağa koşardım.sevdiğim birşeyler pişmişse eğer, sevincimi hesab edin.yok eğer değilse zeytin peynir ekmek yeterdi ve bir de domates eğer mevsimiyse tabii..en çok sevindiğim şey annemin zeytinyağlı dolma pişirmesiydi.eve gelip savrulup , 'anneeee! yemekte ne var ?'dediğimde eğer annem;' yemek balkondaki tencerede' derse anlardım ki zeytinyağlı var soğumak için balkonda...
nasıl yerdim .nasıl.....
o zeytinyağlıyı yerken ,annemin onu sararken neler düşündüğünü hiç hesaba katmamamışım yıllarca.taa ki kendim iki kez anne olana,35imi geçene,iki çocuğun okul yolundan dönüşlerine şahit olana kadar...tıpkı benim gibi aç dönüyorlar onlar da:))ve her dönüşte hoşlarına giden bir yemekle karşılamak istiyorum onları,sevdiklerini yiyince nasıl bir memnuniyet duyacaklarını biliyorum kendimden..
nitekim öyle de oldu.daha arabada sordular;
-' anne yemekte ne var?'
-''sıkı durun.zeytinyağlı yaprak sarmaaaa''dediğimde inanamadılar.
-''yengem mi pişirdi? ''
-''yooo:))'' şeklinde devam eden sohbetimiz evde tencereyi görmeleriyle tatmine dönüştü ve bol bol yediler..(ne kötü anneymişim)
bunun kadar hoşuma giden, yaprakları sararken yıllar evvel yaprak saran annemle birebir aynı şeyleri hisettiğimi anlamamdı.annem de aynısını düşünüyordu bunu yaparken;
''çocuklarım gelecek ve bunu görünce çok mutlu olacaklar'' MUTLU OLACAKLAR...
en basit ifadeyle amaç bu işte...çocuklarımın yerken gözlerinde hatta dudaklarındaki mutluluk benim eski zamanlardaki mutluluğumun tupkısının aynısıydı..benim yüreğimdekiler de annemin tıpkısının aynısı..sanki ben annemdim..çocuklarım da ben..tuhaf ,çok tuhaftı..
henüz pişirmeyi denemediğim birşeyler daha var ve ben bu duygusal kosmosta kesin kendimi kaybederim herhalde onları da pişirirsem:))))
neyse şimdi zeytinyağlı için gerekli malzemeleri sayıp gülünç olmak istemiyorumsa da malzeme listesine kattığım bir kaç şeyi ekleyebilirim sanırım.
bir adet sofra altı örtüsü
bir adet tv (37 ila 107 ekran arası farketmez)
kumandayı değiştirmek için bir adet temiz elbezi(eliniz yağlıyken dokunmamak adına))
bir de başlamadan önce bilimum kişisel ihtiyaçlarınızı mümkün olduğu kadar gidermek..
dolmayı sen yolla bunu görünce rejim meji hak getiriri sen sar sarr biz yeriz
22 Ocak 2008 14:48
selam..sarmalar nefis...yapması çook zahmetli olsada lezzet olarak bence deger...elinize saglık.afiyet olsun...sevgilerimle...
İlk defa bir yazını okurken duygulandın desem..
Acaba Rabbim bana da o duyguları yaşatacak mı ki..Hayırlısı bakalım..
Ablam ellerine sağlık,gayet enfes görünüyor.
:) malzeme listesine bayildim.. ama cok dogru.. ellerinize saglik
22 Ocak 2008 17:21
offffffff sarmaaaaaaa ananeme dedim aksam bugun icin saralim diye ama ole yporgun geldimki uyucam galiba :( ellerine saglik canim yakin olsak gelir sende yerdim :DDD
22 Ocak 2008 17:23
Ne güzel tarif etmişsin okul dönüşünü canım yaa..
Sarmalarıda kaleme sarıp sarmalayıp dizmişsin sanki tencereye :))) Hepiciği aynı boy..
ahahahahaah çok güldüm yaa bende dolmaya ekstra bişi koydunda onu ekliceksin sandım baktım gördümki tv ve kumanda ana maddelerinden bahsediyormuşsun ilahi çok yaşa sen ahahahahahahaahahahahahahah:))) ne kadar güzel mutluluk olduğunu tahmin edebniliyorum hepimizin okul dönüşü aynıymış ahh ahhh:))) kocaduk artukkkk:))) öpüyorum seni..sevgilerimle
leyyacığım öyle güzel anlatmışsınki...zevkle keyifle okudum:)
ellerine sağlık dolmalar nefis görünüyor,içim gitti inan.
bir kere denedim son oldu:)))
bir dolma yapmayı sevmiyorum bir de cam silmeyi:))))
Leyya'cığım,hiç de acemi işi dolmalara benzemiyor bunlar.Hem de öyle güzel anlatmışsın ki her zamanki gibi,hemen yarın yaprak sarasım geldi.Laf aramızda bu işi ben de büyük zevkle yaparım;ama daha büyük zevkle yerim tabii...
23 Ocak 2008 00:02
Sevgili leyya yazını okurken önce ağladım sonra gözümdeki yaşlarla güldüm.Çok yaşa e mi?
Ellerine sağlık.Evlatlarına da afiyet olsun.
Sayende benim de aklımdan bin fikir geçti.İyi günler dilerim.
23 Ocak 2008 05:20
harikasın,hep böyle kal.
23 Ocak 2008 13:28
leyya ellerıne saglık öncelikle..bende gonul gıbı hakıkaten sarma ıle alakalı malzeme yazcaksın sandım..ama ben temız elbezını hep unutur:( ve tv kumandasına elleyemem gıcık olurum aynı seyıseyreder dururum..yalnız tan sufi sarması olmus,yıyenın hem bedenıne hem ruhuna:)anladın sen onu:)hemde ensevdığın hocalarımdan birisini izlerkene... ooyyy oyyyyy yenılmezmı bunnar yaaaa
23 Ocak 2008 14:28