Ana Hakkı, Baba Hakkı Ve Duası
03:5904 Temmuz 2014
Yılda bir kez Anneler ve Babalar gününü kutlarız. Birçoğumuz Annemize ve günün de de babasına kendince hediyeler alır, gönlünü alır. Ellerinden öper, hayır duasını almak ister.
Elbette bu Anneler günü, Babalar günü batı özentisi gibi olsa da, güzel bir şey. Annemizi, babamızı her zaman sevmeliyiz. Onların hayır dualarını almalıyız.
Ya bu mübarek günlerde bile babasını hatırlamayan, annesine uğramayan kimseler yok mu?
Ne olursa olsun, anne ve baba her zaman çocuklar için kutsaldır. Ne kadar hatalı, yanlış davransa da onlar bizim anamız, babamız ve dünyaya gelmemize sebep olan kimselerdir. Bizi çok güç şartlarda, uykularından, istirahatlarından fedakârlık ederek, yemeyip yediren, içmeyip içiren, giymeyip giydiren kişilerdir.
Bugünlerde babasının, annesinin gönlünü almayan, onların rızasını bulamayan çocukların dinimize göre vay haline…
Onlar bir insan için en değerli varlıklardır. Bunların kadir ve kıymetini bilmeyen, nedeni ne olursa olsun, onlardan yüz çeviren evlatlara ancak yazıklar olsun demek geliyor içimden.
Kendisine dini, imanını ve ehl-i sünnet itikadını öğreten ana ve babası o evlattan razı olmadıkça, dini öğretilerimize göre Allah’ın sevgili kulu olamaz. İhsana kavuşma sebebi, ana- baba duasıdır. Ana ve Babasını üzen, rıza ve dualarını almayan, ölene kadar başını secdeden kaldırmasa da cehennemden kurtulması çok zordur.
Büyükler, Anasını üzene yapılan dua kabul olunmaz. Ana- baba duası almayan, bizden dua istemesin” buyurmuşlardır.
Evliya’dan bir kimse talebeleriyle birlikte otururken biri, bazı hususları anlattıktan sonra der ki:
“Efendim filan kişi de sizden dua istiyor.
“Ben dua etsem Allahü Teala duamı kabul etmez.”
Bütün talebeler şaşırıp kalır. Çünkü o dua isteyen, iyi tanıdıkları ve çok hizmet eden bir arkadaşlarıdır. Bunun üzerine mübarek zat sözüne şöyle devam eder:
“Ana ve babasının duasını almıyor. Onların duası alınmazsa, Allah ondan razı olmaz. Allah’ın razı olmadığı kişiye, ben dua etsem ne fayda !
Hz. Peygamber Efendimiz “ Ana ve babasının duasını almayan, Allah rızasına kavuşamaz” buyuruyor. Fakat şu kardeşinize dua etsem, kabul olur. Çünkü duydum ki, annesi ona çok dua ediyormuş. O kadar razıymış ki:
“Oğlum, sana gündüz ettiğim dua beni dua beni tatmin etmiyor. Sırf sana dua etmek için geceleri de kalkıyorum.
“Ben oğlumdan razıyım, sen de ondan razı ol! Onun tuttuğu taşı altın et diye dua ediyorum”diyormuş. İşte bu kardeşinize dua etsem, elbette kabul olur”
Bu talebesi de hocasına şunu anlatır:
“ Babamın ölümüne belki 2-3 saat kala onun duasını almak nasip oldu. Belki size kavuşmama, babamın duası sebep oldu. O zaman 13-14 yaşındaydım. Babam ağır hastaydı. Evde yatıyordu. Canı portakal istemiş. Hemen bir portakal bulup getirdim. Soyup, birkaç dilim verdim. Ağzına aldı, iki üç defa suyunu emdi, tamam dedi. Alın bunları diye ağzından çıkardı. Ben de oğlum benden iğrendi demesin diye, ağzından çıkardığını ağzıma attım. Sen ne yapıyorsun der gibi, yüzüme baktı.
Gözleri dolmuştu, bana baktı, baktı,
“Allah senden razı olsun” dedi.
Ondan sonra konuşmadı ve sonra da vefat etti.”
Evet belki hepimizin hatası olabilir.
Belki istemeden anamızı, babamızı kırmış oluruz. Onların sağlığında onların rızasını almak gerekir. Hakka yürüyenlere de hiç değilse belli günlerde ve Cuma günleri, Aziz Mübarek Ramazan günlerinde ve bayram günlerinde Fatiha gönderelim diyerek yazımızı noktalıyorum.
Müslümanlar Ölüyor! Dünya SeyrediyorKüt Dil