Köpekler 10 saniyelik bir dünyada yaşarlar.
Tekrar ile öğrenirler.
Kızgınlık bağırmak falan sadece kafalarını karıştırır. Anlamazlar. Köpek eğitim sizin için zevkli bir olay ise köpeğiniz için de zevkli bir olaydır. En keyifli iş köpeğinizi eğitmek ise, onun için de en keyifli şeydir eğitilmek.
Köpekler 10 saniyelik bir dünyada yaşarlar. Yani daha gerisini unutmuş olurlar.
O süre içinde bazı işaretler yaratarak, kalıp oluşturarak, köpeğiniz ile konuşabilirsiniz. Kızınca onun anlamadığı bir lisanda çok şey anlatmaya çalışıyorsunuz demektir. Tek anladığı artık olayın onun için ve sizin için keyifli bir olay olmadığıdır.
Kötü bir şey yaptı, bağlayıp cezalandırıyorsunuz. Siz kızdınız. Köpek sizin için keyifli bir yaratık değil. Onun için siz keyifli bir patron değilsiniz demektir. Tabii bir izi kalır: o da korku.
Köpekler 10 saniyelik bir dünyada yaşarlar. Herhangi bir komutu alışkanlık yaratarak oluşturmanın yolunu bulmalısınız. Tekrar ederek. Tekrar ederek, tekrar ederek.. Tekrar ile kalıp oluşturarak öğrenirler.
Eğitim seansı 10- 20 dakika falan sürmelidir ve çok keyifli bir süreç olmalıdır. Siz de, köpeğiniz de günde bir kaç kez olabilecek bu 20 dakikalık seansları özlemelisiniz
Tabii köpekçe konuştukça bu tüm gün ve tüm beraberlik süresince, yaşam boyu sürer.
Köpekler sadık falan değildirler. Alıştıkları keyifli şeyleri severler. Siz onun için yaşamındaki en keyifli kalıp iseniz sizi severler. Size “sadık” kalırlar.
Yavrular kuru bir sünger gibidirler. Sizin isteğinizi sezmek, emmek, öğrenmek isterler. Siz işaretler yaratarak kalıp oluşturabilirsiniz. Karman çorman olmamaya gayret edin. Net olun. Yem ile köpeğinizi ödüllendiriyorsanız yemden bir saniye önce herhangi bir sözü bir hareketi (işaret!) tekrarlayarak bir kalıp oluşturabilirsiniz. İstediğiniz bir şey yaptı. İsmini, sihirli sözcüğü söyleyip, yem verin. Tekrar, tekrar, tekrar. Kalıp oluşana kadar.
Çok konuşursanız kafası karışabilir. İşaret sözcüğünü veya hareketi seçmesi, anlaması zorlaşır.
Köpekler oyuncak değildir. El alemin köpeğini sevmeyin ve her gelenin köpeğinizi sevmesine izin vermeyin.
Köpeğin kötü alışkanlıkları sahibinin kötü köpekçe bilgisi ile oluşur. Köpek iki yaşında erişkindir. Daha önce çocukturlar. Yani cezai ehliyetleri yoktur. Kaçan bir köpek mesela bir saat sonra geldiğinde onu karşılayan sahibi kızgındır! Halbuki gel denilen köpek geldiği anda okşanmalı, ödüllendirilmeli, yoksa gelmekle yanlış bir şey yaptığını sanır. On saniye kuralı! Tabii, komşunuz sizden fazla ödül vermiyor ise.
Cezasız eğitim var diyen, yalan söyler. Şok tasması veya dayak olmak zorunda değil, gıdanın, ödülün verilmemesi de bir cezadır. Ama ilk on saniyede veya bilemedin 20 saniyede!
Havladığı zaman ödül yok, ilgi yok! sustuğu anda “sus!” ( veya “düşün!”diye bir işaret kelimesi yaratıp) deyip ödül.. Ta ki o havlamamayı öğrenene kadar, yani sus lafı ile havlamamayı alışkanlık haline getirene kadar. Tekrar tekrar. Bıkmadan usanmadan. Bizler de son tahlilde alışkanlıklardan oluşan yaratıklar değil miyiz?
Oturmasını isteyince tekrar, tekrar “otur!” diye bağırmanın bir faydası yok. Siz isterseniz köpek oturduğu anda ödül sosisinin incecik bir dilimini verin ve o an önceden tasarladığınız kelimeyi söyleyin mesela “ekonomi!”, bunu birka ç gün peşpeşe yapın, zamanla siz ekonomi deyince, o oturacaktır. “Benim köpeğim iki lisan biliyor” falan diyen geri zekalılara da kapak olur bu komutunuz.
O nedenle de lokantada sokak hayvanın bir parça yemek atmak sadece bilgisizliktir ve etrafa olan saygısızlığın ve ayol insancıllığının bir göstergesidir. Kedi köpek etrafınızda dolanır, siz gidince alıştığı için de başkasının etrafında dolanır. Masaya tırmanmaya çalışır. Sokak hayvanlarından geçen hastalıklar konusunda bilgili, daha fazla para harcayacak turist de gelip sizin şehrinizdeki lokantalarda yemeyene kadar. Nasıl demiştik? Ekonomi!