En Önemli İş
Krallığın dört bir yanına haber göndererek, bir iş için en uygun anı, bu iş için en gerekli kişinin kim olduğunu ve yapılması gereken en önemli şeyin ne olduğunu kendisine öğreten kişiye büyük bir ödül vereceğini duyurdu. Bilgeler, kralın huzurunda toplandı; fakat sorulara verdikleri yanıtlar, birbirinden tümüyle farklıydı.
Doğru yanıtı bir türlü bulamayan kral, yakınlardaki başka bir bilgeye danışmaya karar verdi. Bilge kişi, yaşadığı ağaç kovuğundan hiç ayrılmıyor ve yanına halk dışında kimseyi kabul etmiyordu. Bu nedenle kral, halktan biri gibi giyindi ve yola düştü.
“Ey bilge kişi, size birkaç önemli konuda danışmaya geldim” dedi.
“Doğru şeyi doğru zamanda yapmayı nasıl öğrenebilirim?
En fazla gereksinim duyduğum, dolayısıyla ötekilerden daha fazla ilgi göstermem gereken kişiler kimdir?
En önemli ve her şeyden önce gelen sorum ise şu: Kendimi vermem gereken işler nelerdir?”
Kral, arkasına döndüğünde, koşarak kendilerine gelen adamı gördü. Karnına bastırdığı ellerinin altından kan sızıyordu adamın. Yanlarına ulaştığında, kendinden geçercesine inledi ve sonra da bayılıp yere düştü.
Kral ve bilge kişi, hemen adamın üstündeki elbiseleri çıkardılar. Karnında büyük bir yara vardı. Kral, yarayı elinden geldiğince yıkadı; mendiliyle ve bilge kişinin havlusuyla sardı; kanı durdurdu. Adam, bir süre sonra kendisine gelince içecek bir şey istedi. Kral, dereden taze su getirdi, verdi. Bu arada akşam olmuş, hava soğumuştu. Kral, bilge kişinin de yardımıyla yaralı adamı kovuğa taşıyarak yatağa yatırdı. Yatağa uzanan adam gözlerini kapatıp derin bir uykuya daldı. Koşuşturmaktan ve gün içerisinde yapmış olduğu işlerden çok yorulan kral ise eşiğin dibine çökerek, orada uyuyakaldı.
Kralın uyandığını gören adam, zayıf bir sesle;
” Beni affedin” dedi krala. Kral,
” Sizi tanımıyorum, ustalık affedilecek bir şey yapmadınız ki ” dedi ama adam konuşmasını kesmedi :
“Siz beni tanımıyorsunuz, ama ben sizi tanıyorum” dedi. ” Ben kardeşimi astırdığınız ve mallarını elinden aldığınız için sizden öç almaya yemin etmiş bir düşmanınızım. Tek başınıza bilge kişiyi görmeye gittiğinizi öğrendim ve dönerken yolda sizi öldürmeye karar verdim. Ama akşam olduğu halde dönmediniz. Ben de pusuya yattığım yerden çıkıp, sizi aramaya koyulduğumda, korumalarınıza yakalandım. Onlar beni tanıdılar ve öldürmek istediler. Ellerinden kurtuldum ama, yaralıydım; yaramdan kan akıyordu. Siz dün akşam yaramı sarmasaydınız, kan kaybından ölürdüm. Ben sizi öldürmek istedim, fakat siz benim yaşamımı kurtardınız . Eğer yaşarsam şimdiden sonra en sadık köleniz olarak size hizmet edeceğim ve oğullarıma da aynı şeyi yapmalarını emredeceğim. Affedin beni .”
Kral düşmanı ile bu denli kolay barıştığı ve onun dostluğunu kazandığı için çok mutlu oldu. Onu yalnızca affetmekle kalmadı, uşaklarını ve kendi doktorunu gönderip onun tedavisini yaptıracağını da söyledi.
Ayrıca el konulan tüm mallarının geri verileceğini de bildirdi.
” Siz beklediğiniz yanıtınızı çoktan aldınız ” dedi bilge ve şöyle sürdürdü sözlerini:
” Dün eğer benim güçsüzlüğüme acımayıp şu tarhları kazmasaydınız, buradan ayrılacaktınız ve geri dönerken şu adamın saldırısına uğrayacaktınız. Yani dün sizin için en önemli kişi bendim ve sizin için en önemli iş, bana iyilik yapmaktı.
Daha sonra yaralı adam koşarak geldi yanımıza. Sizin için en önemli an, onunla ilgilendiğiniz andı. Çünkü eğer onun yaralarını sarmasaydınız, o adam sizinle barışmadan ölecekti. Dolayısıyla o zaman sizin için en önemli kişi oydu. Ve yine o zaman en önemli işiniz de, onun için yaptıklarınızdı. “
Bilge kişi, sözlerini son olarak bir öğütle tamamladı :
” Sizin için en önemli anın, içinde bulunduğunuz an olduğunu hiçbir zaman unutmayın. Çünkü yalnız o an elimizden bir şey gelebilir. Sizin için en önemli kişi ise, o an birlikte olduğunuz kişidir. Çünkü hiç kimse, bir başka kişiyle bir daha görüşüp görüşmeyeceğini bilemez.
Ve sizin için en önemli iş ise iyilik yapmaktır. Çünkü kişinin bu dünyaya gelmesinin tek nedeni budur. ”
“En Önemli İş” için bir yorum Yorum bırakın ›
1 Ara 2018, 11:31
Önceki Kusurların Mükemmeliği
Sonraki Kitap okuma haftası okuma aşıklarına kutlu olsun.