bu başka hayat: 2012
Aklımdayken yazayım istiyorum, unutuyorum çünkü sürekli.. Birikmiş bir kaç diyaloğumuzla buradayız efendim..
Hafta sonu uyku saatleri biraz esneyen yavru pazar gecesi yatakta, anneyle birden fazla kitap okuması için pazarlıkta, uyumamak için türlü yollar aramakta, kaşındım,sıcak oldum, dur bi kardeşime bakıp geliiim.. En son sabrı taşmış, gözlerinden ateş çıkartan anneye son bir bakış..
-Ooooffff. Her zaman annelerin kuralları olmak zorunda değil bu hayatta..
Ananne ve yavru puzzle başında, sırayla .. Nazlı uğraşan ananneyi izliyor..
-Anannneee gözlerim yaşardı..
Yavrum uykun mu geldi, ışıktan mı, gel bi bakayım..
-Yok ananne, sen hızlı yapabildin ya, ben senin için söylüyorum..
Yatağına sorunsuz girmiş olan ve de cidden uykusu gelmiş yavru anneye sıkı sıkı sarılarak iyi uykular diliyor..
- Anneeemm seni böle sıka sıka içime sokasım geliyor.
İpekle hastaneden döndük, kan aldırdık,zor oldu,çok ağladı yavrucak. Akşam da babası Nazlı'yı okuldan alıp eve gelirken anlatmış. Evde direk kardeşinin başına geldi Nazlı,
-Uuuu, iki kolunu da mı acıttılar senin, bakiiimm, çok mu acıttılar.. Sen hiiç ağlama, ablan heep yanında, hep yanında olacak. Ama bazen okula gidebilir..
Bu sonbahar evdeyim. Az ve de kısa süreli çıkabiliyorum..Sevdiğim mevsim ve de güzel kızımın birlikteliği sebebiyle ekledim şu yukarıdaki fotoğrafı.. Blogumuz 1. yılına yaklaşırken yenilendik hafiften. Kardeş temalı bir yenilik bekliyordum kendimden ama sanırım o daha sonraya kaldı..
Artık yeni yüzümüzle buradayız:)
Nazlı şu sıra evde bu tarz cümlelerle dolaşıyor. Anneyi sürekli bi kendine bi kardeşe koşturtuyor. İşin aslı anne de sürekli koşma eğiliminde, özellikle de Nazlı'ya.. Evet acayip hassasım Nazlı konusunda, kendimi tahmin ediyordum aslında. Yine de bu kadar her hareketini takip edip sürekli bu hareketlere anlamlar yüklemeye çalışmam da normal olmasa gerek.. Gerçi şu sıra okuduğum kardeşsiz 4 yaş annelerinin ortak sıkıntılarına ortak oluyorum genel anlamda, geçen hafta Zeynep'i, Başak'ı ve de Günün Çorbası'nı okuyunca acaip rahatlayarak mutlu oldum açıkçası.. Çünkü benim Nazlım da uzunca bir süredir benzer durumlar yaratmakta.. Biz bizim yavrucağın bu 4. yaşına bir de kardeş kavramı ekledik.. Evde kriz kriz üstüne yani.. O da biz de idare ediyoruz şimdilik, her şeyi doğal karşılamaya, büyütmemeye çalışıyoruz.. Ama çok ağlıyor, cidden çok.. Ve sürekli küsüyor, cidden sürekli.. Bense genellikle soğukkanlı ve de sakinim.. Ağlaması bitene kadar ilgilenmemeyi tercih ediyorum, ve yavru evde bulunmayan herkesin adıyla ağlamaya başlıyor.. Dayııııı, halaaaa, dedeeeee, Beyda Teyzeeeeee .. Hatta arada gelip bana ' annee dayım mı daha yakında teyzem mi ' diye de soruyor, yakındaki kimse onun adıyla ağlayacakmış. Gözündeki yaş da ayrı bir mevzuu, daha önce de yazmıştım, illa akacak o gözyaşı,yoksa daha fena ağlıyoruz.. İşte ben bu aşamalarda sabrımın sınırını öğreniyorum, yavru da bence değişik bir haz duyuyor.. Küsme konusu daha farklı, o zaman ikna etme ihtiyacı duyuyorum, uzuuun uzuuun anlatıyorum, bazen boşa,ama yine de anlatıyorum.. Bir de tahammülde acayip zorlandığım, itirazlar ve de anlamsız oyalanmalar var. Yemek olayımız mutlaka itirazla başlıyor ve çok uzun sürüyor, giyinmemiz,soyunmamız, tuvalet banyo işlerimiz ve de tabi ki evden çıkma seramonimiz.. Çok yorucu oluyor açıkçası, evde bir bebekle daha da zor oluyor.. Her sabah uyandıktan ancak 1,5 saat sonra zar zor kapının önüne koyuyorum kendisini, ve bu arada sadece kendisiyle ilgileniyorum, sabrım yetmiyor genelde ben giydirip,yediriyorum, bu hızı ancak yakalayabiliyoruz düşünün.. Oysa kendi giyiniyordu,yiyordu bir aralar, ama şu an bu işleri de ona bıraksam, ancak öğlene çıkabilir sanırım evden. Bu arada bebekimiz anne sütü sarılığı adı altında bildiğimiz sarı bir bebek.. 3 aya kadar böyle gidebilirmiş, onun dışında kimseye bir zararı yok yavrucukun, gündüzleri bol uyuyup geceleri uyanık kalıyor, bunun düzenini ben oturtacağım sanırım. Şimdilik bir müdahalem yok.Ama doktorumuzun dediğine göre gündüz 1 dakika fazla uyku,geceden 10 dakika eksiltirmiş.. Zamanla müdahale gerekebilir yani.. Bu da Nazlı gibi emzik almadı şimdilik, ama çalışmalarım devam edecek.. Ağlayan Nazlı, okul yolunda ağlamak üzere olan Nazlı ve de okuldan gelip kardeşe koşan Nazlı aşağıda, küsen Nazlı çekmemişim hiç, bir başka zamana artık:)
Cumartesi günü de yavru babaya araba yıkarken yardım etti, bi de bebek aldı yanına, 'Bu arada Melek'i de yıkayabilirim di mi anneee?' diyerek pek bir hevesle gitti, ama bebeğini arabaya oturtmuş, sen izle demiş, ve de kendini o köpüklü kovadan alamamış.. Bu da son günümüz Pazardan. Ennnn ennn sevdiğimiz arkadaşımız Tuğçe'yle kahvaltı sefası yaptık.. Tuğçe bizim taaaa bebeklik arkadaşımız, aralarında 10 gün var, ikiz gibi büyüdüler,büyüdükçe de birbirlerine daha çok benzediler..
Nazlı ananeyle mantı yapıyor. İkisi de ellerinde oklava bildiğin açıyorlar ki ben elime almamışım daha önce, yavru da çözmüş anneyi demek ki, diyor ki,
Ananeee ben çok becerikliyim biliyor musun, böyle zor şeyleri bile yapabilirim, görüyorsun di mi, ama biliyor musun annem de her şeyi bilir..
Dedeyle puzzle yapıyorlar,aslında dede izliyor, yani sabrı yetse izleyecek, Nazlı her defasında başka bir şekilde tamamlıyor. Ama hep sırayla,bir en alttan başlıyor, bir en üstten,bir yandan. Dede de geleneksel tabi ki, ısrarla diyor ki önce köşeleri koyalım,sonra kenarlar.. Bir söylüyor, iki söylüyor, bir sonraki yapışta tekrar, biri söylemekten bıkmıyor,öbürü dinlememekten.. Ama en sonunda yavru patlıyor..
Yaaa, dedeee, ben istediğim gibi yapmak istiyorum, istediğim sırayla yani..
Dedeyle ananne konuşuyorlar, Nazlı dedeye bir şey söylüyor..Dede bir saniye kızım, bir konuşmamız bitsin kızım diyor,devam ediyor ananeyle konuşmaya, yavru en son hafif kaşları çatık,
Dedeeee, artık bana da bir umursa!
8. ayda geçirdiğimiz 6. hastalık benzeri bir durum. 3 gün özellikle yanaklarda ellerde, popoda yoğunlaşan döküntülerle seyreden ateşimiz oldu, döküntüler hala var, bu döküntülerin aynısından boğazda, yutakta da var. Onun için yemek yememiz sorun oldu biraz, onun dışında bekliyoruz, geçecek kendiliğinden. Bu arada bulaştırmayalım diyerek, okula da gitmiyoruz, yavru anneanne, babaanne ile pek bir mutlu. Tabii bu durum bize sıkıntı. Her hastalık sonrası okula dönüş,yeni bir oryantasyon süreci.. Umarım yanılırım, yarın lay lay lay gideriz okula, bakalım..
Biraz da uykusuzluk var bir kaç gündür, iki gecedir Nazlı uyandırıyor beni saat 4 civarı, Anneeeeeee gelmen lazım, yatakta soğuk yer kalmadı,rahat edemiyoruumm.. Yeni çarşaf falan seriyorum, tekrar uyumaya çalışıyoruz, uyuyoruz,uyanıyoruz.Daha bebiş gelmeden, unuttuğumuz gece uyanmalarını tekrar hatırlıyoruz, bakalım nasıl olacak, biraz da bu tarz düşüncelerin gerginliği var. Geriliyorum yalan değil :) İki çocuklu hayat zor görünüyor..
Bunlar benim ruh ve beden hallerim, bebiş ise geçen hafta 7cm di. Kendini gösterebildiği kadarıyla doktorumuza ' Bir kızdan daha iyisi nedir, iki kız.' dedirtti, bakalım bir daha ki ay daha netleşecek. Tabi ki sağlıklı olsun fark etmez cinsiyeti, ama ben iki kızım olsa gayeeeet mutlu olurum, iki kız kardeş de çok iyi arkadaş olur bence ilerde. Yani bence uygun:) Hayırlısı neyse o olsun diyorum bu konuda. Şimdi ellerini kollarını oynatmaya da başladı kendisi, bize de kollarını çapraz yapıp yüzünü kapatarak poz bile verdi, tat alma duyusu gelişti,tatlı şeylerle karşılaştığında nımnımnım yutkunmaya başladı, bize de hissedebileceğimiz hareketlerini beklemek kaldı. Bekliyoruz bakalım...