Özel Harp Dairesi Yeni Bir Örgütlenme Modeliyle Ortaya Çıkar
1980 sonrasında Kürt Soru nun gün yüzüne çıkmasıyla etkisini Kıbrıs’ta da göreceğimiz yeni bir askeri örgütlenme modeli Türkiye’de de ortaya çıkar. Düşük Yoğunluklu Savaş diyeceğimiz bu yenilenme Türkiye’de de acımasız bir iç savaş başlangıcıdır aslında. Bu savaşı gerek Kürtlere ve gerekse Türk demokrat ve solcularına karşı vermeye çalışır devlet. Aynen “Özel Harp”da olduğu gibi gene herşey mübahtır.
Bölge Emniyet Koordinasyon Merkezi diye adlandırılan yeni bir komuta merkezi bu tip bir savaşı örgütlemektedir: “ayaklanmaya karşı koyma harekatının koordine edildiği muhtelif idari seviyedeki mürekkep bir karargah anlamına gelir. Askeri, politik, polis ve askeri olmayan personelle hükümet kısımlarının temsilcilerini ihtiva eder (Komando ve Özel Harp Muhtırası, “Özel Harple ilgili Yeni Terimler”). “Askeri, politik, polis, hükümet kısımlarının temsilcilerini” kapsayan “kurulların” Türkiye’nin tüm iktidar erklerini kontrol ettiği gerçekliği, kontrgerilla hukuku-gizli devlet diyalektiği ekseninde büyük bir açıklığa işaret ediyor” (Parlar,1997,109).
ABD dışında Amerikan istihbaratının da 1980’lerden sonra dış ülkelerde örgütlendiği bilinmektedir. Bunlar, Gladio örgütlerinin koordinasyonunu sağlayan, Brüksel’deki Allied Coordination Committee (Müttefik Eşgüdüm Komitesi), diğeri de Almanya Oberammagua’daki ABD 20-Özel Kuvvetler Komutanlığı… Almanya’daki komutanlık bünyesinde “Ayaklanmalara karşı koyma okulu” ile “İstihbarat okulu” bulunuyor. Almanya da bu dönemde özel savaş birlikleri oluşturmuştur. “25. Hava bindirme Tugayı bünyesinde 1000 kişilik özel kuvvet üniteleri örgütleniyor. Bu kapsamda üç özel bölük uzun zamandır eğitim görüyor. Verilen özel savaş eğitiminde, İngiliz Özel Hava Servisi ve GSG-9 özel operasyon ünitelerinden yararlanıyor”(Parlar, 1997,156).
“Türkiye’de DYÇ (Düşük Yoğunluklu Savaş, u.ı.) konseptine uygun yapılanmalar oluşturulmuştur. Bu yapılanmalar “bölgede” devreye sokulmuş,ABD’li özel savaş uzmanlarından yararlanılmıştır. Bu “uzmanlar” olağanüstü yetkilerle donatılmış ve deşifre edilmemiştir”(Parlar,1997,157).
Sivil Savunma birlikleri kapsamında yaygın bir örgütlenmeye gidilemiyor belki ama “sivil savunma uzmanlıkları” diye bir uzmanlık türü ortaya çıkıyor. Bu uzmanlık türü MHP kadroları ile “emekli subaylardan” oluşuyor. “Bu arada, kontrgerilla hukuku önemli bir ilke belirlemiştir: “Mümkün olan her seviyede mesuliyet sivillerin elinde bulundurulmalıdır. Eğer itimada şayan sivil kimselerin mevcudiyeti gayet az ise, bu takdirde bu boşluklar sivil gibi hareket edecek olan askeri şahıslarla doldurulmasına kimse mani olamaz” (Galula,a.g.e., s.76). “Sivil gibi hareket eden askeri şahıslar” bugün bürokraside, şirketlerde, dış temsilciliklerde, İlim Yayma Cemiyetlerinde, partilerde, üniversitelerde vs. “görevlerine” devam ediyorlar. Kontrgerillanın “mutlak militarizme bağlılık” prensibi gizli, gerçek hukukun anayasal prensibidir” (Parlar,1997,114). Bununla ilgili olarak 1 Mayıs 1977 katliamında sorumluluğu tartışılan O.K. adlı komutan sonradan, Yolsuzluklarla Mücadeleden Sorumlu Devlet Bakanı olabilmiştir (Parlar,1997,114).
O.K. hakkında bilgiler arasında yıllar öncesine ait bir gazete küpürü de var. “Bu küpüre göre 12 Mart’a doğru koşan günlerde Orta Doğu Teknik Üniversitesi’nde öğrencilerin yakalayıp teşhir ettikleri bir Amerikan ajanının cebinden bir not defteri çıkıyor” (Parlar,1997,122). Bu defterin sayfaları arasında O. K.’nin ad ve telefonu yazıyor. Neden nasıl bilinmez…(T. Turhan, Kontrgerilla Cumhuriyeti,sf.139)”(Parlar,1997,122).
“1978 Eylül’ünde “Aydınlık Gazetesi” bu konuyu manşete taşıdı. O.K.’nin 1 Mayıs’ın içinde bulunduğu bir cuntanın içinde bulunduğunu ve burada parmağının olduğu ifade edildi. Orgeneral S. S.’ın Özel Kalem Müdürlüğü’nü yaptığı dönemde O.K. arada bir televizyon konuşmaları yapar, dış düşmanlara karşı etkili olmak için önce içeride temizlik yapılması gerektiğini anlatırdı! O.K. Kıbrıs ve İtalya’da görev yapmış daha sonraları milletvekili seçilerek Bakan da olabilmişti (Parlar,1997,122).
O.K., 1977 yılında Özel Harp Dairesi’nin en etkili subaylarından biridir. 1977 yılında darbe planlayan bir Cunta’nın en etkili adamlarından da biridir. O.K.’nin “Özel Harp Dairesi’nin en etkin subaylarından biri olduğu iddiaları oldukça Ordu içerisinde çoğunluğu kurmay albaylardan oluşan on kişilik bir ekibin 1977 ilkbaharında bütün provokasyonların tertipçisi olduğu da uzmanlar tarafından belirtiliyor. Ancak gerek 1 Mayıs 1977 Taksim katliamının Cunta özlemcilerinin umdukları ölçüde “başarılı”olamayışı, gerekse başka etmenler Cuntanın sonunu getiriyor”. Onun haricinde KKK Orgeneral E. ve diğer cunta üyeleri 1977 yılı içerisinde emekliye sevkediliyorlar. Bir tek isim hariç. O.K.… S. S.’ın emekliye ayrılmasından hemen sonra, “kontrgerillanın yuvası” olarak bilinen Kıbrıs’a tayin edilen O.K. burada sağcı bir teorisyen gibi ünleniyor. Daha sonraları bir “kontrgerilla üssü” olarak Kıbrıs’ın önem kazanmasında etkisi tartışılıyor (Gerçek, 12 Aralık 1992). O.K. “emekliye” ayrıldıktan sonra (1994), Y. Holding’e ait bir süt ve süt mamulleri şirketinin ortağı oluyor. Ayrıca Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği’nin yönetim kurulunda görev alıyor. 1991 yılında DYP listesinden TBMM üyeliğine seçilmeden once Y. Holding’in Ankara temsilciliğini yapıyor. Y. Holding ve K. Holding’den bakan olması için Hükümete “öneri” geliyor. Hükümette yalnızca, yolsuzluklardan değil aynı zamanda Kıbrıs’tan sorumlu devlet bakanı oluyor. Tüm bu özellikler incelenmesi değerli ipuçları sunacak bir tipolojiyi ortaya koyuyor. Ancak en önemlisi Çankaya’da, Özel Harpçiler ekolünün etkin bir konumda bulunmaları. Danışman kadrolarında çok sayıda Özel Harpçi bulunuyor (Parlar, 1997,123).
Özel Harpçi Komutanlar 1990’larda değer kazanıyor. Özel Harekat Timlerine ordu tarafından eğitim verilmesi bölgedeki asayiş komutanlarının ÖHD kökenli olması (Özel Harp Dairesi Başkanlarından, Kor. Gen. H. K., 1. Asayiş Komutanlığı görevinde bulundu). Koordinasyon’da ordunun ağırlığı dikkat çekiyor (Parlar,1997,177). H.K. Özel Harp Dairesi’nin Kıbrıs Harekatı nedeniyle en hareketli olduğu dönemde,1973-1977 yılları arasında Atina’da askeri ataşeydi. 1979 yılında da her özel harpçi komutanın ziyaret ettiği yer olan Kıbrıs’taki alayın komutanlığını yaptı. Daha sonrada Tugay Komutanı oldu (Kılıç,1997,320). Daha sonraları gene Kıbırs’ta görev yaptı (Kılıç, 1997,328).
“Bu “vatansever muhariplerin” cinayetlerinin örgütsel kaynağı artık biliniyor. Tıpkı esin kaynaklarının, Gestapo’nun “cinayet bölümü” olduğunun bilindiği gibi Gestapo türü cinayet ve eylemler bugün kontrgerilla hukuk geleneğinin temelini teşkil ediyor. Türkiye’de, kontrgerilla aygıtının sivil ve militer ölüm mangaları 60’ların ikinci yarısından itibaren binlerce insanı öldürdüler. Holocoust’un, paramiliter, faşist örgütlenmeleri de bir insanlık mahkemesinde yargılanmalıdır. Ancak bu da yeterli olmayacaktır. Zira, kontrgerillanın çelik çekirdeğini oluşturan MİT, Genelkurmay İstihbarat Başkanlığı, Emniyet, Jandarma İstihbarat, Özel savaş kadrolarının yanısıra, tüm bürokrasiyi bir gizli devlet örgütlenmesi yaratılmıştır. Türkiye kendi tarihinden akan Teşkilat-ı Mahsusa ile Gladio’nun sentezini gerçekleştirmiştir. Dolayısıyla insanlık mahkemesi sadece bir başlangıçtır,simgeseldir. Sorun artık bir sistem sorunudur.. Enternasyonal faşizmin aygıt, yöntem ve orduları ile saldıran kapitalist enternasyonalin ortadan kaldırılması sorunudur”(Parlar, 1997,127).
Türkiye 1980’li yılların sonlarında bilhassa 1990’lı yılların başlarında, Soğuk Savaş Konseptinden Düşük Yoğunluklu Savaş Konseptine geçer. Suat Parlar “Kontrgerilla Kıskacında Türkliye” adlı kitabında (1997,142), bu savaşın tanımlamasını şöyle yapmaktadır:
“Enternasyonal faşizm, strateji doktrin ve kod tanımlarıyla çeşitli savaş türleri geliştirilmiştir. Ayaklanmaları bastırma harekatı, Gayrinizami Harp, Sınırlı Harp, Kontrgerilla Savaşı, Yabancı İç Savunma, Düşük Yoğunluklu Savaş bunlardan bazıları. Bunları özel savaş kapsamında kurumlaştırmak mümkün. “Özel Savaş da bir askeri terim. Ancak bu kavramla, orduların karşı karşıya gelerek yürüttükleri klasik savaştan çok farklısı tanımlanıyor. Askeri boyutun yanısıra siyasi, ekonomik, kültürel ve toplumsal boyutları da olan bir savaş bu”. (Adnan Akfırat, Özel Savaş, Pentagon ve CIA Belgeleriyle, Kaynak Yay.,s.15 Aktaran Parlar, 1997,142).
Türkiye bu savaşa Kürt Sorununun başlamasıyla girer. Tabi ki Kıbrıs da bu süreçte payını alacaktır. Türkiye’de bu savaş başlayınca aynı koşullar gereği Kıbrıs’ta da resmi ideoloji dışına çıkanlar önce bombalamalarla cezalandırılacak, daha sonra da Kutlu Adalı Cinayeti’nde olduğu gibi öldürme yoluna gideceklerdir. “Etkili isimler öldürülerek toplumda kaos yaratmak da bir özel harp tekniğiydi. Özel Harp öğretilerinde, ünlü ve toplumda saygın yeri bulunan isimlerin öldürülmesine “seçilmiş hedef “ deniliyor” (Kılıç,2008,265).
Düşük Yoğunluklu Savaş’ta artık devlet görevlilerinin kirli mafia işleri de deşifre olacaktır ve bu gizli menfaatlar, devlet içinde de bir hesaplaşma kavgasını başlatacaktır. Bir taraftan Kürtlere karşı düşük yoğunlukla savaş sürdürülürken devlet içinde mafia grupları da kendi kendileriyle kara para paylaşımı yüzünden başka bir kavgaya başlayacaklardır. Susurluk Olayı işte bu yüzden patlayacaktır.
Parlar,S.(1997) Kontrgerilla Kıskacında Türkiye, Bibliotek Yayınları,İstanbul.
Önceki YazıPazar peşrevinden potporiler – Özkan Yıkıcı
Sonraki YazıProtokol gizli çünkü içindekilerin öğrenilmesini istemiyorlar, o zaman AÇIKLAYALIM