zehra&sevde: ezber bozduran sevde...
Tuzu alınmış beyaz peynir,yumurta sarısı,pekmez,tereyağ,ıhlamurdan oluşan kahvatı.
Cam rendeyle rendelenmiş elma püresi.
Evde mayalanmış taze yoğurt.
Ne güzel yiyecekler değil mi ? nasıl da sağlıklı görünüyorlar.Tüm bunları yiyen bir de bebek bulundu mu deymeyin annenin keyfine...
Ek gıdaya geçişte tüm bildiklerimi unuttum,ezberimi bozdum herşeyi rafa kaldırdım...Çünkü hiç birşey yemeyen bir ufaklık var bizim evde.Herşeyi denedim hala da denemeye devam ediyorum ama yok nuh diyor peygamber demiyor.Kaşık uzaktan göründü mü ağız birden mıhlanıyor.Açabilene aşk olsun.Yumuşak mama kaşıklarından almıştım rahat yesin diye,şimdi dolabı bekliyor.O kaşıkla ağız açtırılır mı hiç...
Yemek yiyeceğini anlayınca önce diliyle bir yokluyor ne yiyorum diye baktı beğenmedi hemen eliyle kaşığa vurmaya başlıyor,eğer bunda başarılı olamazsa kafa dönebildiği kadar arkaya dönüyor,yine mi olmadı işte o zaman basıyor çığlığı:))Allahım ben böyle birşey görmedim.Hadi sebze yemiyorsun bari meyve ye yoğurt ye...Bir süre sebzeyi özel pişirdim baktım olacak gibi değil evde yaptıklarımızdan vermeye çalıştım onları yedi mi hayırr...Kahvaltıyı karışık yemiyor belki tek tek yer dedim, ona da hayır...Yani zehra da bunları hiç yaşamamıştım.Yavrum ne yapsam yerdi:)yani en azından yedirmeyi başarırdım.Sevdenin burnunu sıkıyorum kaşığı ağzına sokmak için:)o da arkasından ağzında tutup tutup çıkartıyor geriye.
Yani bizde durumlar hiç parlak değil.Yemeği daha çok önlüğe yediriyoruz.Aslında sadece önlükte yeterli gelmiyor önümüze ne bulursak koyuyuyoruz.Peçeteler yığılıyor ,Islak mendiller de diğer yanda...Bekliyoruz bakalım elbet bir gün o da yer:)))
şekil a da görüldüğü üzere ağzında yutulmayı bekleyen sebze var.İçinde tuzu yağı hepsi mevcut.Yani tadı da kötü değil ama cık...
bulduğumuz herşeyi önüne koyuyoruz.Bebekler,ıslak mendil poşetleri,suluklar ne olursa.Ama sonuç negatif...
Yemek süresi o kadar uzuyor ki,yiyeceği buz gibi oluyor.Bende peteğin üstünde tutuyorum bari ılık kalsın diye:))
Bizde porsiyonlar gün geçtikçe azalıyor.En azından tabak küçük olunca kendimi kandırıyorum ''bak ne kadar da çok yemiş:)))''
Anlayacağınız sevdeyle daha çookkk işimiz var anlaşılan:))
Gönderen sevilay zaman: 14:27
Etiketler: sevdenin gelişimi.
İşin zor kolay gelsin, çok zor yemeyen çocukla uğraşmak....
29 Şubat 2012 15:12
sağolasın gerçekten çok zor.
29 Şubat 2012 15:23
ayy Allah kolaylık versin Sevilayım.. çok iyi bilirim bu durumu.. Selim beterdi.. Sevde'nin de yüz fiadesine bakınca anlaşılıyor hali:)
29 Şubat 2012 16:54
oyyyy yerim o güzel suratı.Ne zor dimi yemeyen çocuk.İnsanın feci sinirleri bozuluyor.Elimden tabağı duvara fırlattığımı biliyorum birgün.Offf Allah yardımcımız olsun Sevilayım...
Pek tatlı ama maşallahhhhhh
29 Şubat 2012 18:11
başına gelen daha iyi bilir değil mi müminecim.Ben zehra da fazla yaşamadığım için anlamazdım bu hallerden şimdi anladım:)
29 Şubat 2012 18:34
gönülcüm bende zor tutuyorum kendimi.Ama biraz daha büyüyünce benimde fırlayacak elimden tabaklar.
Amin canım allah hepimizin yardımcısı olsun.
29 Şubat 2012 18:36
Sevilay'cim Benim buyukte oyleydi agzinda tutardi bir de, ay hatirladikca geriliyorum, simdi de onunden aliyorum inan aklima gelmezdi boyle olacagi :) insallah duzelir en kisa zamanda yeme aliskanligi..
2 Mart 2012 03:30
ay inş şeymacım.Valla insan çok geriliyor.Zehra da ağzında tutardı
ama sevde bir alem.Çok şükür şimdi zehra çok rahat yeme konusunda inş sevde de öyle olur..