BOŞLUK: Şubat 2010
Kara gün ve pırıltı,uzun kış gecelerinde aynı evin içinde,ayrı iki odada aynı senaryo için uykusuz geceler geçirmekteydi.birbir lerine söyleyebileceklerı,binlerce kelime yüz yüze geldiklerinde kayboluyor onun yerini titrek ve ürkek bir kalp alıyordu .Kara gün iyileşmiş ev işlerinde pırıltıya yardım ediyordu.yazdan ormandan toplanıp getirilen odunları kırıyor ev ile ahır arasında birikmiş karları temizliyordu.Hİç bitmesini istemedikleri günler büyük bir hızla geçiyor,belkide onları ayıracak bahar yaklaşıyordu.Kılıcını sarayda bir muhafızın göğsunde bırakan gün silahsız dolaşıyordu.Bunu fark eden pırıltı onu kendi yattığı odaya götürmüş,duvarda eski bir kının içinde,asıldığı duvarda hayata küsmüş gibi duran babasının kılıcını göstermişti,bir şovalyenin kılıçsız ürkek bir ceylandan farksız olamayacağını soyleyerek kılıcı almasını istemişti.Kara gün kılıcı elıne aldığında kendine güven gelmesi gerekirken ,derin bir korkuya kapılmıştı.Ozamana kadar unuttuğu her şey gözünde canlanmış,kaybedeceği bir pırıltı onun korkusu olmuştu.Kılıç ise kara gün ün ellerinde adeta hayata yeniden dönmüş gibiydi.duvardan kurtulmuş kara günün belinde can almaya hazır bir celladın anlamsız cakasıyla sallanıp duruyordu.İhtiyar kadın ne ölecekmiş gibi duruyor,nede ayağa kalkabilecek gibi.Sanki pırıltının güvenlı bir ele teslim oluncaya kadar yaşama inadı sürüyordu.Kara gün onun için beklediği ölüm meleği olabilirdi.sürekli oturduğu yerde ağıtlar mırıldanırken,bir yandanda pırıltı ile kara gün ün birbirlerinden hoşlanıp hoşlanmadığını göz ucuyla izliyordu.Baharın yaklaşması üçünüde tedirgin ediyordu ,zamanı durdurmak üçününde dileğiydi.Ahır evin arka tarafında elli koyun alacak büyüklükteydi,pırıltının babası yaşarken en az kırk kadar koyun ları olurdu ,ama şimdi sadece sekız koyun üçte yavru vardı.kara günün atı ahırda gayet rahattı,ahırın üzeri kardan korunmak için kapatılmıştı,yan tarfları ise yer yer açıktı.Kara günün kara bahtına tanrının bahşettiği nadir günlerden biriydı,gün ahırda atını tımar etmekteydi,pırıltı ise hiç işi olmamasına rağmen işi varmış gibi ahıra gıtmişti.kara günün yanına gitmiş eliyle atın sırtını sıvazlıyordu ,birbirlerine ne kadar yakın olduklarını ,birbirlerinin yerinden çıkacakmış gibi atan kalp atışlarını duyduklarında fark ettiler.pırıltının elleri atın üstünden uzaklaşmış günün göğsunde dolanıyordu,gün ise beynine vuran kan basıncından tam olarak ne yaptığını bilemiyordu,en son hatırladığı birleşen acemi dudaklardan ahırda bir yangın çıkabileceğiydi.Dudakları şişinceye kadar saatlerce öpüştüler,o gün onlar için cennetten alınmış gibiydi uçuyorlardı hem de kanatsız............
Kara günün unuttuğu imparatorlukta kara gün her yerde aranıyordu ,halkın bir bölümü köyden köye onun kahramanlığını anlatıyor,bir bölümü de onu amcası gibi vatan haını olarak biliyordu ,bunda büyücünün etkisi çok fazlaydı,halkın dini inançlarını kullanarak onları etkiliyordu,kral ise her geçen gün artan zenginliği ile hiç bir şeyi görmüyör,görsede umursamıyordu,her şeyi büyücü ve tarıkatı yönlendiriyordu.ülke insanları her geçen gün biraz daha fakirleşiyor,onların bu fakirliğini ise dünyada baş gösteren kıtlığa bağlıyorlardı,cahil halk kıtlığın kendilerini vurduğu halde nasıl oluyorda kralın zenginliğinin artığını sorgulamıyordu bile.büyücünün arkasındaki güç ,dünyada küresel bir imparatorluk kurmak isteyen kara imparatorluktu.bu imparatorluk ülkenin güneyindeki küçük bir krallığı işgal etmiş şimdide doğusunda olan ülkeyi işgale hazırlanıyordu.kara imparatorluğun ajanı olan büyücü.imparatorluk ordusunu zayıflatmak için psıkolojik savaş başlatmıştı ordunun neredeyse bütün şövalyeleri tek tek tutuklanıyor ordunun başındaki lordlar anlamsız nedenlerle sorgulanıyordu.bunları yapan büyücüye bağlı tarıkat üyeleri tarıkata hizmet ettiklerini zannediyordu,aslında imparatorluk içten içe işgal ediliyordu.tarıkat üyeleri gerçekleri farkettiğinde iş işten geçmiş olacaktı ozaman ne imparatorluk nede onu koruyacak ordu kalacaktı,hatta tarikatları bile kalmayacaktı çünkü onlara ihtiyaç olmayacaktı.imparatorluktaki bu kaos ortamı her geçen gün derinleşiyordu.imparatorluğun engüçlü ordularından bir tanesinin lordu olan biteni görmüş olacakki onu tutklamak isteyenlere teslim olmamıştı,ama ordunun bir numaralı komutanı olaylara seyirci kaldığı için o lordunda fazlaca direnebileceği meçhuldu,bunlar yapılırken halk sanki bu yapılanların kendisini etkilemiyeceğini zannediyor kayıtsız seyrediyordu.ama imparatorluk ordusu patlamaya hazır bir bomba gibiydi.İmparatorluk ordusunun her an müdahale etmesinden korkan büyücü saldırılarını arka arkaya yapıyordu,ordu komutanının bu pasif durumu onunda tarıkat üyesimi olduğu şüphesini getiriyordu insanların aklına.Ordunun genç şövalyeleri tutuklanırken bazılarıda kaçmayı tercih ediyordu .kralın oluşturduğu özel birlikte onları ülkenin her yerinde arıyordu ,şövalyeler daha çok gizlenip çatışmalardan uzak duruyordu çünkü savaşackları insanlar düşman değil büyücü tarafından büyülenmiş kendi halkının çocuklarıydı.Kaos,kargaşa,açlık ve belirsizlik imparatorluğu uçuruma itmekteydi devam edecek
Kara gün yattığı yerden gözlerini hafifçe araladı biraz bulanık görüyordu,ölmüştü galıba cehennem ateşi tam karşısında yanıyordu,gerçi pek anlatıldığı kadar korkunç değildi.İki melek yanında duruyordu meleklerden yaşlı olanı hemen önündeki tabureye oturmuş ,kelimeleri yutarak bir ağıt mırıldanıyordu.Genç olanı ayakta duruyor alnına birikmış terleri siliyordu.bunun cehennem ateşine atılma ayını olduğunu düşündü,gözleri yeniden kapandı ,bu sefer amcası karşısına gelmişti hem de kesık kafasıyla her zamanki öfkeli bakışlarıyla,ardındanda karanlığa dalıp kayboldu.Zaman onun için değerini yitirmişti,tekrar gözlerini açtığında cehennem ateşi kaybolmuş bir şömineye dönüşmüştü,yaşlı olan melek yine oturuyordu ama bu sefer şomineye odun atmaya çalışıyordu.genç olanı kara gün ün sağ omuzu üzerine yatabilmesi için arkasındaki yastıkları destekliyordu.
Kara gün şaşkın bakışlarıyla sırasıyla meleklere bakıyordu ,olan bitene anlam vermeye çalışıyordu.sırtında tam omuzunun arkasında anlam beliriverdi.sırtındaki sancı olanları hatırlatmıştı.Bakışlarını genç olan meleğe çevirdigülümsüyerek kara güne bakıyordu,gerçekten melek olmalıydı,bir şey söylemeye çalıştı,genç melek onu susturdu,kendini zorlamaması gerektiğini söyleyerek.yaşlı meleğe döndü,ateşin üstündeki cincire takılı kaptakı
çorbanın ısınıp ısınmadığını sordu,yaşlı kadın bakışları kara günde ısındı anlamında başını salladı.genç melek
terekten bir tas alıp ateşin üstündeki çorbadan doldurduktan sonra,kara günün yanına geldi,çorbayı içirebilmek için kara günü yatakta biraz doğrultmaya çalıştı,meleğin teması çorbadan daha önce kara günün içine sıcak bir likit gibi dağıldı.bir müddet sonra yeniden uykuya daldı bu sefer amcası yoktu,yuksek bir tepeden aşağıya doğru uçuyordu yanında kanatsız bir melek olduğu halde.
Kara gün tekrar uyandığında dönmek istemediği bu dünyaya dönmüştü.Etrafını dikkatle incelemeye başladı gün ışığı dışarıdan soluk bir şekilde sızıyordu tahta kapaklı pencere yarım açıktı dışarıda yağan kar yaşama isteğini arttıracak şekılde yoğun ve aheste yağıyordu,karın yoğun yağışı güveninide arttırıyordu en azından bu kar yağışında onu aramazdılar dıye düşünüyordu .Saraydan, hatırladığı kadar oldukça uzak olmalıydı yinede
tam olarak nerde olduğunu bilmiyordu,yaşlı kadın aynı yerde oturuyordu belliki pek yürüyemiyordu.kara günden önce yaşlı kadın sordu,şovalyemisin evladım diye zorlanarak çikan sesiyle ,nede olsa kendi oğluda bir zamanlar şövalyeydi,ardından sorular arka arkaya gelmeye başladı kara gün pek beceremezsede küçük yalanlarla durumunu anlaşılabilir bir hale soktu,sonra yavaşça yatakta doğruldu ayağa kalkıp pencereye doğru
yürüdü,kısa süre yağan kar yağışını seyretti,aşağida akan derenin sesini duydu bir kaç ağaç dışında pek bir şey göremedi yoğun kar yağışı görüş alanını kapatıyordu,bir süre sonra gözleri karardı düşmemek için evin çam tahtalarına tutundu ve yavaşca yatağına dönerek tekrar derin bir uykuya daldı.Pırıltı hayalindeki erkeği ölmek üzereyken buldu ,sırtındaki oku babasının bu evi yaparken sahıp olduğu aletlerden birisi ile çikardı ,yarasını dağladıktan sonra günlerce işi haricinde hep başucunda bekledi iyileşmesi için sürekli tanrıya dua etti ,bir yandan ölmesini istemiyor ,bir yandanda iyileşip buralardan gideceğini düşünüp üzülüyordu.Kara günün başucunda beklerken onun sert yüz hatlarını hayranlıkla seyrediyor zaman,zaman alnına dökülen saçlarını eliyle geriye doğru tarıyordu,geniş omuzları ve uzun boyuyla yatakta bir güven abidesi ve hayal dünyasının şovalyesi yatıyordu.Kara gün gözlerini ilk açtığında heyecan,sevinç,korku ve aşk bir kokteyl oluşturmuş pırıltının kanında dolaşıyordu.Günler bu kokteylın sarhoşluğuyla hızla geçiyordu,kara gün iyileşmiş ayağa kalkmıştı,başindan geçen hikayeyi olduğu gibi anlatmiştı,amcası kesık şövalyeden bahsederken kızın gözleri hayretle açıldı ,onun adını babasından çokça duymuştu,iki defa babasının hayatını kurtarmıştı babası gün geçmezdi ondan bahsederdi,tesadüf muydu şimdide yeğeni belkide onu kurtarmaya gelmişti,bu umutsuz
amaçsız boşluktan.Kara gün ve pırıltı birbirine aşık olmuştu ama bunu söyleyecek cesaret hıç birinde yoktu
birlikte geçirdikleri günün gecesinde evi ikiye ayıran bölmelerin arkasına iyigeceler deyip ayrıldıklarında,bir bir lerini görme isteği hat safhaya ulaşıyor,uykuya dalıncaya kadar bu iskence devam ediyordu,ertesı gün pırıltı ahırdaki sekiz koyunla ilgilenirken,kara günde ona yardım ediyordu.onun yanındayken hiç bir şey düşünemiyordu,amcası kesık şovalye yoktu,kralın aradığı bir kaçak değildi,imparattorluğun zülmü yok olmuştu.bir virüs beynini işgal etmiş bütün düşüncelerini kemirmişti.Bir pırıltı vardı birde diğer dünya ,pırıltı için diğer dünyayı hiç düşünmeden feda edebilirdi.
İmparatorluktaki oterite boşluğu her şeyi etkilemeye başlamıştı.Eski kral döneminde,halkın cahilliğini kullanıp
bundan çıkar elde edenlere aman verilmezken,şimdi imparatorluğun her alanında faliyet gösteriyorlardı,halkın inançları ve korkuları onların beslenme kaynağı olmuştu.imparatorluğun düşmanlarıda bu durumdan faydalanmanın yollarını aramaya başlamiştı.Krallığa ajanlar yerleştırılıyor,etnık gruplar kışkırtılıyor,ıttıfak içinde oldukları bazı tarıkat liderleri çeşitli rıvayetlerle halkın gözünde büyütülüp mali yoldanda destekleniyordu.Başı boş krallık insanların eğitimiyle ilgilenmezken tarikat ülkenin özellikle fakir çocuklarını toplayıp eğitimlerini üstleniyordu hatta bazı insanlar bile bile çocuklarını bu tarıkata teslim ediyordu.Çünkü başka sansları yoktu
krallar kendi egolarını tatmın ederken halkın bulunduğu durumu farkedemiyorlardı.ülke sefalet ve açlığa doğru
hızla yol alıyordu.Bu durum ülkedeki art niyetlilerin işine gelirken,tarıkatlarda hızla büyüyordu.Çok kısa bir süre sonra en son kral hastalanıp öldüğünde,varısı olmadığı için imparatorluğun yeni kralı sözde halk tarafından seçilmıştı.Aslında seçimde tarıkatların çok büyük etkisi vardı.istedikleri adamı kral yapmışlardı.Yeni kralla birlikte ülkede radikal değişimler başlamıştı,sahıp oldukları ıktidarı korumak adına ,kral yeni kanunlar çıkarmaya başladı ,yeni yeni lordluklar verdi,yeni ağır vergiler çıkarıp ülke insanlarını dahada fakırleştirdı
tarıkat üyelerini krallığın her yerine yerleştırdı vs.bütün bünları yaparken ,kurduğu bu çikar ağıylada gittikçe güçleniyordu.Bir yandanda imparatorluğun ordusunu tasviye ediyordu ordunun elinden güçleri alınıyor.savaşlarda yüksek başarı göstermiş şovalyeler çeşitli bahanelerle ordudan atılıyor yada anlamsız şeylerle suçlanıp zındanlara konuluyordu .Kral orduya alternatıf bir muhafız gücüde oluşturmuştu.ülkenin alimleride bu yapılanlardan nasibini alıyordu.Görünürlerde
bir düşman işgali yoktu ama işgal varmış gibi zülüm ve kaos vardı.....
Kesik şovalyenin tutuklanıp zındana atıldığı bir gündü.ona kesik demelerinin sebebi savaşlarda aldığı sayısız kılıç yaralarıydı,bir çok kez ölümle hayat arasında ikilem içinde kalmıştı hepsindede hayatı seçmişti
bütün şovalyelerın saygı duyduğu biriydı.Onun tutklanması zaten huzursuz olan imparatorluk ordusunu dahada huzursuz etmişti .insanlarda güven kalmamıştı kendi aralarında bile konuşamaz olmuşlardı.konuşulanlarher nasıl oluyorsa kralın kulağına gidiyor ertesi günde zindanın yolunu tutuyorlardı.Bir kaç gün sonra kesık şovalye sözde vatan haınlığınden suçlu bulunmuş ve kafası kesilerek idam edilmişti,kesık kafası ibret olsun diyede sarayın giriş kapısında bir mızrağın ucunda sergilenmişti.Yıllarca canını hiçe sayarak hizmet ettiği imparatorluk, düşmanların alamadığı canını almıştı hemde kirleterek.
Pırıltı on yedi yaşındaydı ,vadinin yukarısında, tepelerden gelen iki ayrı derenin birleştiği yerin hemen üstünde,kalın çam tahtalarından yapılmış bu tek katlı evde dünyaya gelmişti.Ev pırıltı doğmadan iki yıl önce yapılmıştı.çok büyük olmamakla beraber onlara yetecek rahatlıktaydı.Kapıdan gırınce süreklı oturdukları salon gibi kullandıkları bölümde,bir şömine ,şominenin ortasında su ısıtmak ve yemek pişirmek gibi işlerde
kullandıkları kurum bağlamış bir zincir göze çarpıyordu.şominenin her iki yanında birer metre uzaklıkta tahtadan oturmak için yapılmiş,şimdi ise ninesinin ateşe yakın olduğu için yattığı iki ayrı döşek vardı. yukarı açılır kapaklı pencerenin hemen önünde tabak ,kaşık vs koymak için tahtadan terek onun yanındada yemek yedikleri masa vardı.şöminenin olduğu kısmın duvarında kurutulmuş mısırlar vardı,aslında aile geçimini hayvancılıkla sağlıyordu ama,evlerinin yanında olan bahçeyide ekıyorlardı,dağda hayat sanıldığı kadar kolay değıldi sadece güzeldi.
Pırıltının babası imparatorluğun şövalyelerindendı.imparatorluk çok eski yıllara dayanıyordu,bu yüzden düşmanlarıda çoktu.Pırıltı doğmadan on beş yıl önce,imparatorluğun düşmanları bir araya gelip dört bir yandan ülkeyi işgal etmişti.Kral dağlara kaçmıştı,pırıltının babasıda kralın muhafızlarından biriydi bu gün oturdukları bu yeri o zamanlar tespıt etmişti.Kral ülkenın her yerıne ulaklar göndermiş,ınsanları düşmana karşı örgütlemişti,insanlar krala ve ülkelerine candan bağlıydı.Düşman işgalı altında esır ve köle olarak yaşamaktansa ölmeyi tercih edecek kadar özgürlüklerine düşkündüler.Kral adaletli ve çok zeki bir insandı,
halk ona inanıyor ve onu izliyordu.Kısa sürede imparatorluğun düşmanları bu ülkeyi savaşla alamayacaklarını
anlayıp çareyi kaçmakta bulmuşlardı.Uzun yıllar ülke savaşın acılarını sarmaya çalıştı.Çok daha sonra kral öldü yerine geçen kralların kendi egoları vedüşüncesızlıklerı yüzünden,ülkede bir oterite boşluğu oluştu.
Pırıltının babası kral ölünce evlenıp bu vadiye gelmiş,kısa bir süre huzurlu verahat yaşamiştı.Pırıltı babasından çok şeyler öğrenmişti,başka bir kardeşi olmadığı için zamanının büyük bir bölümünü babasıyla birlikte geçırıyordu balık tutmayı bile öğrenmişti,çocukluğu bu koşuşturma içinde çok çabuk geçmişti,bazen babasıyla birlikte vadinin aşağısındaki kasabaya giderdi,hayvancılıkta elde ettikleri fazla olan yağı,peyniri ya satıp paraya
çevirir yada ihtiyaçlarıyla takas ederlerdı.taki bir gün annesiyle babası birlikte kasabaya gittiklerınde,yolda
bir grup haydut tarafından saldırıya uğrayıp öldürülene kadar.O günden sonra pırıltı durgunlaşmış,dağda yaşamaktanda zevk almamaya başlamıştı.Erkek olsaydı babasının intikamını alacaktı,zayıf çelimsiz bir kızdı.Pırıltı kendi alamadığı intikamı için,intikamcı düşlemeye başladı,hemen hemen her gün kurduğu bu düşler
onun yaşama sevinci olmuştu.Son zamanlarda ergenliğin etkisiylede hayallerini romantizm ile süslemeye başladı.Hayallerinde beyaz atlı yoktu,onun yerine uzun kılıçlı uzun boylu sert yüz hatlarına sahıp bakışları havada süzülen kartalları bile ürkütecek sıyah bir atlı vardı.
PIRILTI koyunlara su vermek için evden çıktığında.hayallerinin sıyah şövalyesini yer yer kızıla boyanmış
grı pelerıninin altında ,atından neredeyse düşmek üzere olduğu bir halde tamda karşısında gördü.Heyecan ve
şaşkınlıktan adeta donmuş gibiydi.
Şiddetle yağan karlara inat dimdik duran çam ağaçları,vadi boyunca yamaçlarda dizilmişlerdi.Dere baharın aksine,sanki biraz üşümüş gibi yavaşça akıyordu ,sıcak umduğu vadinin aşağılarına doğru.Çulluklar ve karacalar karın konmasına izin vermediği derenin kenarında otlanıyordu.Kurtlar ve diğer bazı hayvanlar karın etkisiyle ,yiyecek bulmak için vadinin aşağılarına doğru, tedbiri elden bırakmadan yavaş ve dikkatlı ilerliyordu.Dağların tepelerinden gelip ,dereye eşlik edercesine vadi boyunca ilerleyen yolda,bir atlı,her şeyin aksıne dağlara doğru gitmekteydi.Karın yer yer yarım metreye ulaştığı patika yolda,şovalye olduğu atın sağrısından sarkmış boş kılıç kınınıdan belli olan atlı,atın üzerine kapaklanmış,kolundan damlayan kanlar,pelerininde kızıl bir renkte donmak üzereydi.At sanki önceden aldığı bir komutla,bazan duraklasada kara rağmen yoluna devam ediyordu.Vadinin yukarısında derenin ikiye ayrıldığı bir noktada,kalın çam tahtalarından yapılmış,tek katlı evin bacasından derenin üstüne doğru bir duman yayılıyordu.Evden
elindeki yayvan su kabıyla ahırdaki hayvanlara su vermek için çıkan,bir altmış boylarında,uzun süre dağlarda kalmaktan dolayı yanakları kırmızıya çalan,kısa saçları acemi bir berber tarafından kesilmiş izlenimi veren,zayıf
ve çelimsız kız,büyük güzel gözleriyle,önünde duran ata ve üstündeki süvariye şaşkın.hayretler içinde bakıyordu.