HAKAN LAMPER: VİYANA
Böyle bir şehir için 3 günün az olduğu doğru ama ne yapalım öyle işte.Turist gibi bütün sarayları müzeleri sindire sindire gezemeyince mecburen gezgin ayakları ile "Viyana' lı gibi takılma" numaralarına sığınacağız:) O yüzden daha çok bu muhteremlerin takıldığı tarihi cafe'leri haritaya işaretledik. Pegaus'un 12:22 deki uçuşuna internetten check-in'imizi yapıp bavulumuzu da "kabin size" hazırlayınca elimizi kolumuzu sallayarak uçağa bindik. Kısa yolculuklarda kesinlikle öneririm. Müthiş zaman kazandırıyor.
Zamanı boşa geçirmek istemiyoruz. Kendimizi dışarı attığımızda öncelikle telefonumdaki harita uygulamasından bir elektronik mağazası araştırdım. Metro istasyonunun hemen ilerisindeki bir alışveriş mağazasında Saturn mağazası bulduk. Hemen oraya uğradık ve daha önce araştırdığım bir fotoğraf makinesini ülkemizdekinin üçte iki fiyatına edindikten sonra artık Viyana'yı fethe hazırdık. Saat akşama yaklaştığı için bugünlük otel civarında takıldık. Burası Türklerin de yoğun yaşadığı hareketli bir bölge. Tesadüfen iyi bir bölgeye düşmüşüz:) Kahve, yemek derken yeni makineme da alışmak için biraz egzersiz çekimleri yaptım.Sonuçlar gayet iyi. Ertesi sabahki Otel kahvaltısı zayıf ama doyurucuydu. 08:30 gibi metro istasyonundaki bilet otomatının başındaydık. Günde 3 defadan fazla kullanılacak ise en avantajlısı günlük bilet almak. 24 saat geçerli bilet kişi başı 7 euro. Tek seferlik bilet 2.10 Euro. Biz bugünün temposunu yoğun planladığımızdan günlük bileti tercih ettik. Burada da toplu taşımada kontrol yok. Sistem güvene dayalı.
1873 yılında kurulmuş. Günümüzde daha çok tiyatrocular ile birlikte Parlemento binasına yakın olduğu için gazeteci ve politikacıların uğrak yeri olan Landtmann'ın eski müdavimlerinden en ünlüsü Freud'dur.Mahler ve Peter Altenberg'in de sık uğradığı bir mekandır. İçeri girdiğimizde hemen tüm masalar doluydu. Biraz bekledikten sonra iki kişilik küçücük bir masaya sığıştık. Kahvenin Avrupa'ya Türklerin Viyana seferinden dönerken bıraktığı kahve çekirdeği çuvalları ile geldiği söylenir. Bir süre çuval çuval kahve çekirdekleri ile ne yapacaklarını bilemeyen Viyana' lılar neticede kahvenin hakkını veriyor.
Lenin ve Trotski (Alıştığımız şekli ile Troçki) nin Cafe Central'in masalarında oturduğunu ve Rus devrimine ilişkin fikirlerini bu masalarda oluşturduğunu düşünmek heyecan verici. Aynı dönemde yaşayan bu iki önemli figürün aynı masalarda oturduğuna ilişkin bilgi sahibi değilim fakat Freud ve Peter Altenberg'in de aynı yıllarda yaşadığını hesaba katınca tarihin önemli bu kişiliklerinden bir ikisinin mekanda mutlaka bir araya geldiğini düşünebiliriz. Ne enteresan... belki de birbirlerinden habersiz aynı zamanlarda sırt sırta oturmuş bile olabilirler. Cafe Central'den ayrıldıktan sonra yakınlardaki turistik atraksiyon alanlarından en önemlilerinden biri olan Hofburg Sarayı'na ulaşmak için sırtınızı Cafe Central'e verip Herrengasse boyunca dümdüz yürümek yeterli. Hofburg Sarayı'nın en önemli hikayelerinden biri kuşkusuz Kraliçe Elizabeth yani nam-ı diğer Sisi. Zamanına göre aykırılıkla suçlanan Kraliçe Sisi bence günümüz için son derece normal ve sağlıklı bir insan. Gezip tozmayı seven, sarayın yapmacıklı yaşamına pek uyum sağlamayan Sisi Avusturya sosyetesinin tepkisini çekmiş. Son derece güzel bir kadın olan Sisi'nin sürekli göz önünde olan yaşamı ciddi trajik olayların ardından trajik olarak da sonlanmış. Tek oğlu veliaht prens olan Rudolf'un intiharı sonrasında kendini toparlayamayan Sisi'nin yaşamı İsviçre'ye yaptığı bir gezi sırasında bir İtalyan'ın bıçaklı saldırısı ile son bulmuş. Bu defa Hofburg Sarayı'na sırtımızı verip Kohlmarkt yönüne yürüdüğümüzde Viyana'nın en ünlü pastanesine ulaşıyoruz. DEMEL
Sacher Torte'nin tescili konusunda Sacher pastanesi ile yıllarca süren hukuk mücadelesi adından da anlaşılacağı üzere Sacher Pastanesi lehine sonuçlanmış. Ancak apfeltorte'nin mucidinin de Demel Pastanesi olduğu söylenir. Türk Hava Yollarının yemeklerini sunan Do&Co firması 1786 yılında kurulan Viyana'nın Kraliyet Pastanesi olarak anılan ünlü pastanesi Demel'in 2002 yılından buyana sahibi. Bu ilginç bilgiye Viyana dönüşü blogu yazarken rastladım.
Hawelka'da kahvelerimizi içerek bir saatten fazla oturduk. Bu mekanın müdavimleri arasında meşhur Hundertwasser evlerinin mimarı Friedensreich Hundertwasser, ile Georg Danzer gibi sanatçılar da varmış. Hawelka .çıkışı havayı karartana dek dolaştık. Benim görmek istediğim ünlü kafelerden biri olan Sperl haritamızda ziyaret edilmeyi bekleyenler arasında. Biz de fazla bekletmek istemedik.
CAFE SPERL Benim en beğendiğim burası oldu. Sperl gerçek eski atmosferini başarıyla koruyan, mermer masalar ve antika sandalyelerin kaplamalarında bile o eskiliği net görebildiğiniz, çok sıcak atmosferli bir mekan. 1880 yılından buyana faaliyette olan Cafe Sperl Before Sunrise filminde de gözükür.
Cafe Sperl'in açıldığı yıllar Abdülhamit'in tahtta olduğu yıllara rastlıyor. Aynı dönemlerde bu mekanlarda Freud, Peter Altenberg gibi şahsiyetlerin kahvelerini yudumladıklarını düşünmek heyecan verici. Mekana günümüzde daha çok devlet görevlileri, avukatlar ve sanatçıların takıldığı söyleniyor. Birer kahve ile Sperl'in meşhur meyveli turtalarından sipariş verdik. Personel oldukça sıcak. Biz rastlayamadık ama cafedeki piyanoda akşamları müzik yapıldığını okumuştum. Sperl den ayrılınca haritamıza işaretlediğim mekanlara baktığımda Third Man müzesinin yakın olduğunu gördüm. Tahmin ettiğim gibi kapalıydı. Viyana'da geçen Orson Welles'in de oynadığı film sinema tarihinde önemli kabul edilir. İkinci dünya savaşı yıllarında geçen filmde Orson Welles'in canlandırdığı karakterin guguklu saat repliği önemlidir. "...İtalya'da 30 yıl boyunca Borjiyalar hüküm sürdü, bu süre içinde hep kan döküldü, cinayetler işlendi yani hep savaş, kıyım ve terör vardı. Ama Michelangelo, Leonardo da Vinci ve Rönesans'ı da onlar yarattı. Oysa İsviçre'de 500 yıl boyunca barış, kardeşlik ve demokrasi vardı, ama buna karşılık ne yaratabildiler? Sadece guguklu saati! Third Man müzesinden Museum Cafe'ye gidince Museum Cafe!nin önünde Third Man filminde yer altına girişin yapıldığı kapağı da gördük. Viyana'da Third Man filmi turuna katılırsanız bu kapaktan içeri girip şehrin yer altı kanallarını görebilirsiniz. Geç saatlerde otele döndüğümüzde iyi yorulmuştuk. Çok yoğun ve güzel bir günün sonunda biraz fotoğraflar, biraz da notlarla uğraştıktan sonra ayakta kalmak için fazla direnemedim:))
Sabah kahvaltı sonrası 24 saatlik metro biletimizin son atımını yaptık. Hava son derece güzel. Açık ve güneşli bir gün. Kendimizi gayet enerjik hissediyoruz. Metro istasyonundan güzel bir yürüyüş ile Belvedere Sarayı'na ulaştık. Erken gelmişiz. Sarayın açılmasına 1 saate yakın zaman vardı. Ama bahçe açık olduğu için hiç sıkılmadık. Çok güzel düzenlenmiş kocaman bahçede sabah sporu yapan Viyana' lılar ve bizim gibi erkenci birkaç Japon turist ile vaktin nasıl geçtiğini anlamadık. Biletlerimiz kişi başı 14 Euro. Bu sarayı tercih etme sebeplerimizin başında Klimt geliyor. Ünlü "öpücük- the kiss" tablosu burada. Klimt dışında Monet ve Van Gogh'a ait tablolar ile Rodin'in heykelleri de var. Fakat ben daha önce tanımadığım Ferdinand Georg Waldmüller adlı bir ressamın tablolarına bayıldığımı itiraf edeyim. Sarayda öğlen saatlerine dek takıldık. Oradan Cafe Prückle'e yürüdük.
Günlerden pazar olduğundan sanırım kafeler dolu. Viyana' yı ziyaret eden turistlerin öncelikli uğrak yerlerinden olan kafelerde yer bulmak zor. Prückel'de ufak bir masa ayarlandı. Ortaya söylediğimiz bir sacher torte iki de kahve yorgunluğumuzu ve 12 euromuzu aldı. Prückel daha çok yerel halkın takıldığı 1903 yılında kurulmuş bir mekan. İnternetteki bilgilerde personelinin kaba olduğu gibi bilgilere rastladım ama biz gayet memnunduk. Belki bizi Viyana' lı sanmışlardır:))
Prückel' den yürüyerek merkeze, katedral civarına geçtik. Hava kapadı. Arada bir yağmur çiselemeye başladı. Olsun, tadımızı hiç bozmadık. Haritada bulamadığımız Hard Rock Viyana karşımıza çıkınca daldık içeriye. Doğa için ufak bir hediye bakarken yağmur da bitti. Kohlmarkt üzerindeki Avrupa'nın zincir balık fast foodu Nordsee den iki mix paket alıp bir bankta karnımızı doyurduk. Sağolsun Türk personel torpil geçti:))
Burası Graham Green'in Third Man filminin senaryosu üzerinde çalışırken takıldığı mekandır. Since 1794 olduğu rivayet edilir:) İki kahve bir apfelstrudel için hesap 18 euro. Burada bir saatten fazla oturduk. Opera binası yakınında olan cafeye sanatçılar çok takılıyor. Viyana'da yaşamış hemen her ünlü arkadaşın bir süre bu mekanda müdavim olduğunu söylemeye gerek yoktur sanırım. Ben Viyana'da yaşasam takılmayı tercih edeceğim bir mekan olmaz çünkü fazla turistik. Cafe çıkışında otele yine yürüyerek döndük..Mesafe 1,5-2 kilometre kadar. Uzak sayılmaz. Mahalleye yakın bir çin mekanında birer noodle ile karnımızı doyurduk. Bir kafede de birşeyler içtikten sonra bu güzel ve yoğun günü de bitirmiş olduk. Dönüş uçağımız akşam saatlerinde. Kahvaltı sonrasında odayı boşaltıp çantaları resepsiyon görevlisine teslim ettik. Figen'in bir arkadaşından Çerkez Dayı heykelini görmeden gelmeyin mesajı alınca tekrar merkezin yolunu tuttuk. Viyana kuşatması sırasında surlardan açılan bir delikten içeri dalan Çerkez Dayı içeride yanlız olduğunu umursamadan ölene dek kılıç sallamış. Olayı duyan Kral Ferdinand kuşatma sonrası etkilendiği bu Osmanlı savaşçısının heykelini bir ucu Cafe Central de biten sokağın köşesindeki binaya yaptırmış. Küçük ama çok güzel bir heykel. Merkezde aylak aylak birkaç saat geçirdikten sonra çantamızı alıp dönüş yoluna geçtik. Tatil sonu melankolisi ile fazla konuşmadan yine public transport kullanarak 7 nolu S bahn ile havaalınına ulaştık. Gezdiğim yerlerde nedense bana çok adres sorarlar:)) Bu gezide de 3 Viyana'lıdan ikisinin sorusuna cevap veremesem de birine gideceği yeri tarif etmenin mutluluğunu yaşadım :))
Sanırım bu dolu dolu üç günlük Viyana tatili fiyat kalite oranı açısından en verimli geçen tatil oldu. Evde kalsak bu tatil için harcadığımızın yarısını zaten harcardık. Ne demişler...