İstanbul Boğazı’na takılan 3. gerdanlığa, beş asır evvel zafer dönüşü bir kayıkla sessizce karşıya geçen Yavuz Selim Han’ın adı verildi. Kutlu olsun. Türk târihinin en büyük sultanlarından birisi olan Selim Han, sekiz yılda seksen yıllık işler yaptı.
28 Ağustos 2016 Pazar 01:29
KERİME YILDIZ-VAHDET GAZETESİ
OSMANLI PÂDİŞÂHLARI MİLLÎ DEĞER DEĞİL Mİ?
İstanbul’daki Gülhâne Askerî Tıp Akademisi’nin (GATA) ismi “Haydarpaşa Sultan Abdülhamid Eğitim ve Araştırma Hastanesi” olarak değiştirildi.
Buna, “Meydanlarda millî mutâbakat dersin. Bu ne?” diye itiraz edenler var. Zannederim kastedilen 15 Temmuz sonrası oluşan birlik berâberlik havası. O geceden sonra lütfedip destek verenlerin istediği diyete bakar mısınız? 15 Temmuz gecesi dışarı çıkanlar, Osmanlı düşmanları mı?
Bu nasıl bir itiraz anlayamadım. Sultan Abdülhamid Han millî bir değer değil mi? İngiliz’in, Fransız’ın mı pâdişâhı? Bu memlekette Amiral Bristol Hastanesi’ne, Florence Nightingale Hemşirelik Okulu’na itiraz etmeyenler, ecdâdımızın ismine niye itiraz ediyorlar? Ne olsaydı hastanenin ismi? Meselâ, 8. Edward iyi mi? Ne de olsa Türkiye’ye gelmişti. “Büyük misâfirimiz”di.
Yine bu çerçevede 3.köprünün ismine de itiraz var. Sanki memleketin yarıdan fazlası Yavuz isminden nefret ediyor da azınlıkta kalanların istediği oldu. “Türkmen Kasabı adını niye koydunuz?” diyorlar. Ana Türk, baba Türk, Oğuz neslinden Selim Han’ı, Türk düşmanı göstermeye kalkıyorlar. Anadolu’da birliği sağlamak için Safevî fitnesini ortadan kaldıran Yavuz’un kardeş kıyımı yaptığını iddiâ ediyorlar. Her nedense bu iddiâyı öne sürenler, Yıldırım’ın Timurlularla, Fatih’in Karamanlılarla ve Akkoyunlularla, yine Yavuz’un Memlûklülerle savaştığından bahsetmiyorlar. Meseleyi mezhep düzlemine çekiyorlar. Osmanlı Devleti, ülkesinin birliği dirliği için Sünni devletlerle de savaştı. Ülke içindeki Sünnî isyancıları da bastırdı. HEP AYNI KAFA
Cumhuriyet’ten Nilgün Cerrahoğlu’nun yazdığına göre İtalyan Gazetesi La Stampa Cerablus Operasyonu’ndan on gün önce Mercidabık Savaşı’na bir sayfa ayırıp şöyle demiş: “Halep yakınlarında Memlûklülere karşı kazandıkları bu 1516’daki zaferle Osmanlı bütün Ortadoğu’yu aldı. Savaştan sonra Arap devletlerinin ortaya çıkması için dört asır beklemek gerekti.” Bir İtalyan gazetesinin Mercidabık Savaşı’na bir sayfa ayırmasına şaşıran yazar, her nedense “Savaş, bazı coğrafyaları böyle kendisine mesken ediniyor. Oraya yerleşiyor ve yüzyıllar sonra dahi aynı mekânları kanla suluyor. Beş yüzyıl önce 24 Ağustos’ta tam Mercidabık’ta, Araplar için böyle işte geri dönüşü olmayan bir târih dramı yaşanmıştı” ifâdelerine şaşırmıyor. Ama Fırat Kalkanı Operasyonu için 24 Ağustos’un seçilmesini eleştiriyor. Cerablus, basit bir IŞİD kovalamacası değilmiş. Târihî rövanşizm çok tehlikeliymiş. Araplar için geri dönüşü olmayan târih dramı neydi hatırlayalım. Ortadoğu Yavuz’un seferleri sonucu ele geçirilince Araplar, huzur ve refah içinde yaşadılar. Özellikle Haremeyn bölgesi her dâim üstün tutuldu. Vergiden muaftı. Ne zaman ki İngilizlerin sömürge hayâlleri bölgede hayata geçti, Ortadoğu cehenneme döndü. Mercidabık ruhundan rahatsız olan bir başka Cumhuriyet yazarı ise Ceyda Karan. Türkiye’nin, kendi sınırını güven altına almak için giriştiği operasyona böylesine yaklaşanlar her nedense elin oğlunun buralarda ne işi olduğu, bir asır evvel Arapları niye isyan ettirdikleri üzerinde durmuyorlar. Meseleye Batı gözlüğüyle baktıkları için Türkiye’nin sınır ötesi her hamlesinden rahatsız oluyorlar. BİR DAMLA PETROL BİR DAMLA KANDAN DEĞERLİDİR
Osmanlı Devleti, Mercidâbık ve Ridaniye zaferleriyle hilâfeti üzerine almış; Ortadoğu’da barışı sağlamıştı. Asırlarca huzur içinde yaşayan Araplar, sömürgecilerin kışkırtmasıyla isyan ettiler.
Arap isyanının evveli var elbette. Osmanlı topraklarında öncelikle Vehhabi fitnesi başladı. Osmanlı bu fitneyi sert bir şekilde bastırdı. Fakat İngiliz desteği alan Vehhabilerin isyanları bitmedi. Aynı asırda uzaklarda bir Türk Devleti, İngilizler tarafından yıkıldı: Hindistan Türk Devleti, diğer adıyla Bâbür Devleti. Hem Hindistan’a giden Kızıldeniz yolunu ele geçirmek isteyen hem de Ortadoğu’daki petrolün kokusunu alan Birleşik Krallık, Babür Devleti gibi Osmanlı’nın da târihe gömülmesini, hânedânının hâfızalardan silinmesini, hilâfetin ortadan kalkmasını istiyordu. İngilizler, “bir damla petrolün bir damla kandan daha değerli” olduğunu keşfedince Ortadoğu’nun başına gelecekler belli olmuştu. Bâzı târihçiler, 1. Dünya Savaşı başlayınca İngilizlerin bayram ettiğini söylerler. Çünkü kafalarındaki Ortadoğu haritasını çizmek için savaş lâzımdı. Osmanlı’nın parçalanması ve yerine bir sürü Arap devletinin kurulması gerekiyordu. Aslında sömürge olan ve Birleşik Krallık’a itaat eden modern Arap devletleri. ÇÖL KRALİÇESİ
Bu sene bir sinema filmi çekildi. Çöl Kraliçesi. Ortadoğu haritasını cetvelle çizen İngiliz Ajanı Gertrude Bell’in Ortadoğu’daki gezilerini ve savaş esnâsındaki faaliyetlerini anlatıyordu. Filmdeki Gertrude Bell, Araplara şöyle mesaj veriyordu: “Ben; maceracı, romantik, okumuş bir kadınım. Çölü çok seviyorum. Çölden geçerken sizi tanıdım ve çok sevdim. Sizin özgür olmanızı istedim. Birleşik Krallık fikrimi sorunca da böyle söyledim.” Böyle bir şeye inanmak mümkün mü? Ama bu filmi seyredenlerin târih bilgisi yoksa inanmaları çok doğal.
Ülkelerin kaderini eline cetvel alıp çizecek kadar hastalıklı bir câsusu böyle anlatan filmin, 2016’da yani Ortadoğu’yu paylaşan Sykes -Pİcot anlaşmasının ve sonrasında başlayan Arap isyanının 100. yıldönümünde çekilmesi tesâdüf değil elbette. Tıpkı Arap isyanının, Mercidabık Zaferi’nden 4 asır sonra 1916’da başlaması gibi. Mercidabık Zaferi’nin 400. yıldönümünde çıkan Arap isyanından bir asır sonra çekilen film, nasıl bitiyor dersiniz? Çöldeki deve yarışını seyreden Şerif Hüseyin’in oğlu Faysal ve Bell arasındaki konuşma şöyle:
“Ben ve kardeşim Arap savaşı hakkındaki notlarınızı okuduk. Tebrikler. Hislerimize tercüman oluyorsunuz. Batıdan hiç kimse bir bedevînin kalbini sizden daha iyi bilemez. Bedevîler size “asil hanım” diyorlar. Sizin için “müminlerin annesi” diyenlerle hemfikiriz. Peygamberimizin eşine verilen isim.
“Yakında kral olacaksınız” “Kimlerin?” “Sevdiğim insanların”
Konuşmanın sonunda Bell, “Şimdi izninizle gideceğim.” diyor Faysal da “Selâmetle gidin” diye uğurluyor. MERCİDABIK ZAFERİ’NİN YIL DÖNÜMÜNDE İNGİLİZ MARŞI ÇALDI
Peki, gerçek nasıl?
Bell’in ağzından, “Sizi özgürleştirdim. Müsaadenizle gideceğim.” diyen İngilizler bölgeden hiç gitmediler. Filme bakarsanız Araplar özgürleşip kendi krallıklarını kurdular. Bu, onların en tabi hakkıydı. Oysa bölgedeki kralların hepsi Batı’ya bağlandı. Sömürge oldu. Tesâdüf mü bilinmez, güya halk oylamasıyla kral seçilen Faysal Bin Hüseyin, 1921’de Mercidabık Zaferi’nin yıldönümünden bir gün önce taç giyerken bando, “Tanrı kralı korusun” marşını çalıyordu. Gertrude Bell oradaydı.
İngilizlerin, asırlık planı gerçekleşti. Osmanlı yıkıldı. Yerine muhtelif devletler kuruldu. Asla bir araya gelmeyen, Batı’nın çıkarların hizmet eden devletler. Osmanlı hânedanı ise Türkiye’den kovuldu. Vatansız kaldı. Sürgündeyken parklarda aç susuz ölen şehzâdeler oldu. Cumhuriyet kurulduktan sonraki gazeteleri inceleyin. Özellikle Cumhuriyet gazetesini. Şanlı Osmanlı hânedanı aleyhinde ağıza alınmayacak iftiralar yazılırken İngiltere kralları övüldü. Osmanlı kelimesi unutturulmaya çalışılırken 8. Edward Türkiye’ye gelince krallar gibi karşılandı. Avrupalı kralların doğum günleri için bile tebrikler yayınlandı. Ders kitaplarını anlatmaya gerek yok. Şimdi adı hastaneye verilen Abdülhamid Han, kızıl sultandı. HÂKİMÜ’L-HAREMEYN UNVÂNINA İTİRAZ ETTİ
1512-1520 yılları arasında hüküm süren Yavuz Selim Han, Osmanlı Devleti topraklarını üç katına çıkardı. Hazineyi ağzına kadara doldurdu. Önce, şehzâdeliği esnâsında fark ettiği Safevî tehlikesini ortadan kaldırdı. 1512’de Çaldıran Ovası’nda Şah İsmâil’in ordusunu yendi. Anadolu’da birliği sağlayınca yönünü güneye çevirdi. 1516’da Mercidabık’da ve 1517’de Ridaniye’de Memlûk Devleti’ni yendi. Hilâfet Osmanlı’ya geçti. Yavuz, İslâm dünyasının lideri oldu. Yavuz Selim Han, Mısır’a giderken Sina Çölü’nü iki haftada geçti. Ordu su sıkıntısı çekiyordu. Yavuz, bir ara atından indi O inince bütün ordu indi. Sebebi sorulunca “Önümüzde Efendimiz yaya giderken nasıl ata binerim” dedi. Arkasından bir asır yağmura hasret olan Sina Çölü’ne yağmur yağdı ve Osmanlı ordusu yoluna devam etti. Hilâfetle birlikte Mekke ve Medine’nin yönetimi de Osmanlı Devleti’ne bağlandı. Yavuz, kendisi için kullanılan “hâkimü’l-Haremeyn” unvânına itiraz etti ve “hâdımü’l Haremeyn” olarak düzeltti.
Oğlu şehzâde Süleyman’ın süslü kıyâfetini görünce “Anan ne giysin Süleyman?” diye azarlayan Yavuz, gösterişten uzak yaşardı. Ridâniye Zaferi dönüşünde gösterişli bir karşılama istemediğinden gece sessizce kayığa binip Topkapı Sarayı’na geçti.
Ölmeden evvel, “Bu ne hâldir?” diye sorunca nedimi Hasan Can, “Allah ile beraber olma vaktidir” cevâbını verdi. Bunun üzerine, “Bugüne kadar beni kiminle bilirdin?” dedi. Ne Yavuz Selim Han, utanılacak bir sultandır ne de Mercidabık ruhu, sıradan bir ruhtur. O ruh geriye geldiğinde Araplar da kendilerine gelecekler. Nitekim Osmanlı’ya isyan eden Şerif Hüseyin, sonra çok pişman oldu ama iş işten geçmişti.
Sevil - 2 ay önce Elalemin yaptigi hic birsey tesaduf degil.Fakat biz icerde kendini aydin diye gorenlerin ortaya attigi seylerle ugrasiyoruz.Bunlar MÜSLÛMAN düşmani oyuzden de koprunun ismini bile telaffuz etmek istemiyorlar.Eger OSMANLI İslam medeniyeti olmasaydi yere goğe sığdiramazlardı.
NEFİ - 2 ay önce OSMANLI NIN kendisi TÜRK TEN NEFRET EDİYOR osmanlının büyük şairi NEFİ PADİŞAHI SÜREKLİ HİCİV ETTİĞİ İÇİN idam cezasına çarptırılıyor CELLAT TÜRKTÜR NEFİ DİYOR Kİ BAŞKA İŞE YARAMAZSINIZ PİS TÜRKLER BU TARİHİ bir gerçeklikrir AMA SİZ YAYINLAMAZSINIZ SONRA İSLAM FALAN FİLAN doğruyu söylemeyen ŞEYTANA HİZMET EDER.