Bir çocuğun gelecekteki yaşamını sırasıyla en çok 0-1 yaş ondan sonra 0-3 yaş, 0-6 yaş ve 0-12 yaş arasındaki yaşam dilimi belirler.
Çocukluk çağında çocuk ve ebeveyn arasındaki etkileşimler bir kişinin yaşam döngüsünün merkezini oluşturur. Çocuk ebeveyn arasında oluşan ilk bağlanma temel ve en önemli bağlanma olup kişinin ileriki yaşamını belirleyen temel örüntüdür. Bu bağlanmalar sadece kişinin bebeklik, ilk çocukluk ya da okul döneminde değil ergenlik döneminde de devam eder. Ancak merkez daima bebeklik dönemindeki bağlanmanın niteliğidir.
Bu yakın bağlanmalarla kişi manevi güç , duyarlılık, yaşamdan zevk alma ve aynı şekilde başkalarına da güç verme, yaşamdan zevk almalarını sağlama yetilerini geliştirir.
Okul öncesi dönemde en sık karşılaşılan çocukluk çağı problemleri , çocukluk çağı problemleri, gelişimsel problemler, uyku ve yeme problemleri , çıkarma problemleri (alt ıstlatma ve kaka kaçırma) tamamen ebeveynlerin kusurlarından kaynaklanan çocuk ihmali ve çocuk istismarıdır.
Çocuk ve Ergen Terapisi Ana Başlıklar