ARŞİV 25.12.2007 19:00
Dünyamızda, içinde yaşadığımız çağda medeni olmanın en önemli göstergelerinden biri, bir ülkenin idam cezasına karşı olan tutumudur. Basitçe özetlersek,....
Günümüzdeki Batı medeniyetinin beşiği olan Avrupa ülkelerinde idamın kaldırılması hem uzun bir bilinçlenme sürecinden sonra oldu, hem de kademeli oldu. İnsan haklarının, bireyin entelektüel gelişmesinin imbiğinden geçen bir süreç olduğunu zaten biliyoruz. Zaman zaman Türkiye'de 'idam cezası lehine çoğunluk vardır' kuşkusuna da düşmeye gerek yok. Başka birçok ülkede de bu böyle. Örneğin, yıllardır aynı kuşku birçok insan tarafından Birleşik Krallık içinde yaşanmakta ama konu her seferinde Avam Kamarası'nın önüne geldiğinde idamcılar hüsrana uğramaktadırlar. Son seçimlerde meydanlara atılan ilmiklenmiş urganları da ciddiye almamalıyız. Türkiye'nin kısa ve kısıtlı demokrasi deneyimi içinde dahi bizler, idamın neden medeni bir demokraside yer almaması gerektiği birikimini kazandık. Bu dönüşü olmayan nihai ceza, özellikle politik mahkûmlar üzerinde infaz edildiğinde kahramanlar yaratıyor ve toplumun geniş kısımlarını cezalandırmayı amaçlıyor. Hatta bir adım daha ileriye gidersek; belli fikirler ve politik duruşları yüzünden idam edilen insanların o fikir ve duruşlarının uzunca bir süre iktidar olmalarını sağlıyor! Fikirlerden ve beğenmediğimiz politikalardan idamla kurtulmak mümkün değil!
AKP iktidarı sırasında bu güne kadar elle tutulabilen, belki de yegâne somut, en övünü-lebilecek kazanım Türkiye'de idamın kaldırılmasıdır. Bunun, AB'ye kendimizi beğendirebil-mek için yapılmış olması bile, övünülmesi gereken bir şey olmaktan uzaklaştırmaz. Kaldı ki uzun bir süreden beri zaten TBMM idam cezalarını onaylamakta zorlanıyordu. Bu konuda yegâne üzülmemiz gereken şey, milletler arası platformlarda gerekli ve hak ettiğimiz övünmeyi yapamamış olmamızdır.
Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun tam bayram öncesi aldığı idam cezasının uygulanmasının dondurulması için tavsiye kararına 104 ülke 'evet' dedi. Bunlardan içlerinde Türkiye'nin de bulunduğu 8 ülkenin, çoğunluğu Müslüman. Bu 8 ülkeden Türkiye haricindeki 7 ülkenin hepsi eski Sovyetler Birliği ülkesi. 'Hayır' diyen 54 ülkenin 17'si yine çoğunluğu Müslüman olan ülkeler. Güney komşularımız Suriye ve Irak'ın içinde bulunduğu, Suudi Arabistan'ın canla başla desteklediği, "İdamdan vazgeçmeyiz" Müslümanlarının başını, İran çekiyor. Bu karar İran'a göre "Batı'nın İslam dünyasına karşı düşmanlığını gösteren siyasi bir karar". İtalya'nın başı çektiği bu Hıristiyan komplosuna(!) İran acaba neden itiraz ediyor? Meğerse bu şeriata dışarıdan Müslüman olmayan güçlerin müdahalesiymiş! İdeolojik bir dayatmaymış! Malezya'nın da "İdam'dan vez-geçmezük" kampında olduğunu söylemeye bilmem gerek var mı?
İran, "İslam'ın Kılıcı" olduğunu ispat edebilmek için, birçoğu köktendinci, çoğu demokrasi ve insan hakları özürlü Müslüman ülkelerin liderliğine soyunmuş. "Biz keseriz, asarız" diyor. BM'de ileriye dönük oy yatırımı yapıyor. İyi hoş da, 54 milletlik "idamı kaldırmayız" grubunun en tutarlı üyelerinin başında "şeytanın ta kendisi var". Evet, ABDde idam cezasından yana. ABD politik sistemi, 1977'den beri tam 1099 kişiye cellatlık yapmış durumda. İran, ABD, Suudi Arabistan, Libya, Malezya, Pakistan, Afganistan, Mısır vs, geçmişleri, bugünkü güçleri, petrol gelirleri ne olursa olsun bugünlerde barbarlığın hüküm sürdüğü ülkeler.
Oh be! Nadir bir durum olsa da mutlu olmamak mümkün değil. Kırk yılın başında biz barbarlarla beraber değiliz! Hoş geldin 2008! Bana, buna benzer yazılar yazmayı nasip et. Türk Hükümeti'ne o çok övündükleri "İslam Dünyasındaki prestijli" yerlerini kullanabilme basireti ihsan eyle! Muhteşem diplomasimize, İslam Ülkeleri Örgütü'nü (hani başında bir Türk bilim adamı var ya!) etkileyip onları da medeniyet yoluna çekme gücü ver.
Türkiye İran Müslüman islam Suudi Arabistan ABD demokrasi AKP TBMM Suriye Avrupa AB Birleşmiş Milletler Irak İtalya BM oy Libya Mısır petrol