I Shall Seal The Heavens - Bölüm 175
Bölüm 175: Li Shiqi
Meng Hao’nun içini güçlü bir his doldurdu. Sanki etrafındaki bölge gerçeklikten kopuyor gibiydi. Sanki Gelişim Merkezi düşüyormuş ve kısa süre sonra Erken Temel Kurulum aşamasına geri dönecekmiş gibi hissediyordu.
Aynı zamanda zihninde son derece gerçekçi bir görüş belirmişti. Daqing Dağına, Yunjie Ülkesindeki odasının penceresine vuran ay ışığının altında dönmüştü. Kendini orada bir şeyler okurken görüyordu.
Meng Hao daha önce böyle büyülü bir teknik görmemişti. Bu ilkti. Gözleri iyice kısıldı.
Beyaz cübbeli gencin dördüncü adımı geliyordu!
Dördüncü adımla birlikte Meng Hao’nun zihni allak bullak oldu ve daha fazla görüntü belirdi. Aniden rakibinin neden olduğu bu durumun kırılmasının yedinci adıma ulaştığında imkansız hale geleceğini fark etti. Bu zirve noktasıydı ve son adım atıldığında rakibi, saldırı yapmasına bile gerek kalmayacak kadar yoğun bir baskı verecekti.
Bu baskı Temel Kurulum aşamasının üstünde bir güç içeriyordu!
“Eğer sanat kırılamıyorsa, o zaman durumu kırmalıyım!”
Meng Hao’nun gözleri parıldadı ve kafası yukarı kalktı. Sağ elini kaldırdı ve yere doğrulttu. Yeryüzü sarsılıyor gibi görünse de aslında sarsılan zemin değil Meng Hao’nun vücuduydu. Her yerde çift görüntüler ortaya çıktı; çift görüntüsü olmayan tek şey Meng Hao idi!
“Bu Sekizinci Nazar, Vücut Mühürleme Parmağı.” dedi Meng Hao sakince. “Dikkat et, Yoldaş Taoist.” Elini kaldırdı ve ileriye doğrulttu.
Aniden, Meng Hao’nun vücudu titreşmeyi kesti. Bütün çift görüntüler birbiriyle örtüştü ve beyaz cübbeli gence doğru saldırdı. Hepsi de onun vücuduyla bütünleşti ve aniden genç adamın dikkat çeken bir çift görüntüsü ortaya çıktı. Atmak üzere olduğu beşinci adım tamamlanamadı.
Beyaz cübbeli gencin zihni titredi; Meng Hao’ya parlayan gözlerle baktı, ifadesi onurluydu.
Meng Hao saldırmadı. Bu savaş tekniklerin vuruşması şeklindeydi, ölümüne bir dövüş değildi. Meng Hao olduğu yerde kayıtsız, sakin bir şekilde durarak genç adama baktı.
Bir nefeslik süre sonunda beyaz cübbeli genç kendine geldi. Fakat, arka arkaya attığı adımlarının ivmesi kaybolmuş, Meng Hao tarafından etkisiz hale getirilmişti.
Yedi Şeytani Lotus Adımı ivme gücüne dayanan bir sanattı. Serbest bırakıldığında yüksek seviye Gelişimciler bile onu kırmakta zorluk çekerdi. Beyaz cübbeli genç Gelişim Dünyasında ortaya çıktığı günden beri Temel Kurulum aşamasındaki birinin Yedi Şeytani Lotus Adımını kırabildiğine hiç şahit olmamıştı; diğer Tarikat ve Klanların Tao Çocukları bile bunu yapamamıştı.
Ama bugün burada beklenmedik bir olaya tanık olmuştu. Meng Hao’ya bakan gözleri tuhaf bir ışıkla parladı. Yüzü saygılıyla doldu; bu sadece aynı nesildeki güçlü uzmanların birbirine gösterdiği bir saygı biçimiydi.
“Hayatımda, karşılığını vermediğim hiçbir şey olmamıştır.” dedi Meng Hao sakince. “Benim de paylaşmak istediğim bir saldırı var, lütfen hazırlan.” Sol elini kaldırdı, tırnağıyla orta parmağını kesti. Akan kanlar parmağını kızıla boyamıştı. Elini sıradan bir hareketle oynattı ama gözleri vahşilikle doluydu.
Meng Hao saldırırken izleyiciler onda herhangi özel bir şey göremediler. Fakat, beyaz cübbeli gencin göz bebekleri aniden büzüldü. Onun bakış açısına göre her şey aniden kan rengine dönüşmüştü. İfadesi hafiften titreşti ve ölümcül bir tehlike hissi içinde yükseldi. Hemen sağ eliyle depolama çantasına vurdu. Elinde üç kurumuş, üç tane de canlı yaprağı olan bir dal ortaya çıktı. Bu dalı önüne doğru salladı.
Hiçbir ses duyulmadı, ama çember halinde zayıf dalgacıklar yayıldı. Bunun üzerine Meng Hao canı sıkılmış gibi homurdandı ve üç adım geri çekildi. Bunu yaptığında gücü düşmeye başladı, bu yüzden durdu ve bir adım ilerledi.
Bu adım atıldığı anda, doğrudan beyaz cübbeli gencin kalbini eziyormuş gibi hissettirdi, onun zihnini sarstı. Vücudu sallandı, sanki devasa, görünmez bir kuvvet üzerine binmiş gibiydi. Genç bir kaç adım geriledi, büyülü eşyasının yardımına rağmen yüzünden kan çekilmişti. Daha sonra yüzünün rengi geri gelirken Meng Hao’ya derin bir bakış attı.
“Kıdemli, benim adım Li Shiqi.” Görünüşe göre beyaz cübbeli genç bir kız ismine sahipti. Meng Hao’ya doğru bakarken yumuşak bir sesle sordu: “Yoldaş Taoist, şanlı ismini sormamda bir sakınca var mı?”
Meng Hao bu beyaz cübbeli gence bakarken garip bir şey hissediyordu. Sanki onunla ilgili tuhaf bir şeyler vardı. Bir an düşündükten sonra cevap verdi: “Meng Hao.”
“Kardeş Meng, şu an gözaltında tuttuğunuz kişi aslında benim Küçük Kardeşimim kan bağı olan bir akrabası. Umarım onu serbest bırakabilirsin. Eğer seni kızdıracak bir şey yaptıysa, içten özürlerimi sunuyorum.”
Meng Hao, Li Shiqi’nin yanında duran mavi cübbeli gence baktı. Adam şu an Sang Luo’ya doğru bakıyordu. Meng Hao sağ elini kaldırdı ve siyah ağ gevşedi. Bunun ardından soluk yüzlü Sang Luo bütün gücüyle oradan kaçtı. Meng Hao’nun şapkası ise yüksek bir hızla onu takip etti.
“Eee? Kaçma. Meng Hao, nasıl böyle bir şey yaparsın?” Et peltesi Sang Luo’nun peşinden uçarken öfkeli bir şekilde kükredi. “Bunu yapamazsın, bu ahlak dışı! Onu bırakamazsın. Onu daha habis yoldan kurtaramadım…”
Mavi cübbeli Gelişimcinin yanına doğru gelen Sang Luo’nun vücudu titriyordu. Yüzünde bir dehşet ifadesiyle büyük kardeşinin elbisesini kaptı ve ona doğru yaklaşan şapkaya korku dolu gözlerle baktı.
Li Shiqi gelen şapkaya şaşkınca bakakaldı.
Et peltesinin sesi aniden şaşkın bir tona büründü. “Eee? Neye bakıyorsun? Sen bi kadın mısın? Tanrı aşkına, tıpkı bir erkek gibi görünüyorsun, aslında bir kızsın. Tuhaf, oldukça tuhaf. Çubuğun yok, çubuğun yok!” Et peltesi Meng Hao’ya döndü, kafasına hopladı ve bir kez daha rengini parlak yeşile çevirdi.
Li Shiqi’nin şapkaya doğru bakan yüzü aniden son derece çirkin bir ifadeye büründü ve ardından Meng Hao’ya yöneldi. Biraz önceki bütün iyi hisler uçup gitmişti.
Meng Hao buruk bir gülümseme gösterdi. Et peltesi aniden her şeyi aydınlatmıştı. Meng Hao aniden neden ona Nihai Eziyet dediklerine dair bir şeyler anlamaya başlamıştı.
Meng Hao ve Li Shiqi’nin yüzlerindeki bakışları umursamayan et peltesi boş boş konuşmaya başladı, görünüşe göre üç gün üç gece boyunca kesintisiz bir şekilde konuşmaya hazırlanıyordu. “Tuhaf, çok tuhaf. Sen aslında bir kadınsın… Ha?” Et peltesi bu heyecanı sırasında sanki ilgisini çeken başka bir şey görmüş gibi uzaklara doğru baktı.
Tam o sırada Kan Şeytanı Tarikatında, tuhaf ağacın altında oturan Şeytan Lordu aniden titredi. Hemen görüşünü geri çekerek dış dünyayla bağlantısını koparttı.
“Lanet olsun.” dedi Şeytan Lordunun bulanık figürü, nefes nefeseydi. “O menfur şey nasıl ortaya çıktı. Efendimiz onu bastırmamış mıydı? Fakat, orada Şeytan Mühürleme Tarikatı öğrencisinin vücuduna bağlanmış durumda!!”
“Ona bulaşmamalıyım. Efsanelere göre, antik zamanlarda onun tarafından delirtilen bir çok güçlü uzman vardı… Zayıf gibi görünse de, beni hissetmiş olmalı…”
O sırada Xiao Klanında, et peltesinin bakışları uzaklara doğru yönelmişti. Bir an düşüncelere dalmış gibi göründükten sonra vücudu titreşti ve Li Shiqi’ye baktı.
Li Shiqi soğukça homurdandı ve ardından öfkeyle Meng Hao’ya baktı. Hiçbir şey söylemeden ardına dönerek oradan uzaklaştı. Aynı zamanda mavi cübbeli Gelişimci kuru bir öksürüğün ardından Sang Luo’yu aldı ve renkli bir ışık ışına dönüşerek uzaklara doğru yol aldı.
“Eee? Gidiyor musun küçük kız? Gitme! Daha söyleyeceklerimi bitirmedim…”
Meng Hao’nun yüzü bir kez daha karanlık bir ifadeyle doldu. Yakınlardaki Gelişimciler gitmek istiyorlardı. Fakat Tao Sütunları titriyordu ve hareket edemiyorlardı. Gergin gözlerle Meng Hao’ya bakıyorlardı.
“Bugünden itibaren, hiçbiriniz Xiao Klanına ayak basmayacaksınız.” dedi Meng Hao sakince. Elbise kolunu fiskelemesiyle birlikte bütün Gelişimciler çözüldü. Bunun ardından hemen Meng Hao’yu selamladılar ve onun sözüne uyacaklarına yemin ettiler. Ardından da hemen en yüksek hızlarıyla dağıldılar.
Herkes gittiğinde, soluk yüzlü Xiao Chang’en Meng Hao’ya yaklaştı. Ellerini kenetleyerek saygı dolu bir selam verdi.
“Çok teşekkürler, kurtarıcımız!!”
Xiao Klanının bütün üyeleri ona doğru yaklaştı ve Meng Hao’nun önünde secdeye kapandılar. Xiao Caifeng bir an boş gözlerle baktıktan sonra başını aşağı yukarı salladı.
Meng Hao etrafındaki Xiao Klanı üyelerine bakarak nazikçe konuştu, “Burada kalamam. Bir kaç gün içinde ayrılmam lazım. Size yapabileceğim en iyi şey buydu.”
“Bu yeterli.” dedi Xiao Chang’en içten bir şekilde baş selamı vererek. “Kurtarıcının yarattığı korku Klanımızı onlarca yıl güvende tutmaya yetecektir. Xiao Klanı bir Temel Kurulum Gelişimcisi daha çıkarttıktan sonra ise güvenliğimiz daim olacaktır.” Adamın vücudundan yayılan ölüm aurası iyice güçlenmişti. En fazla bir yıl daha yaşardı.
Meng Hao hiçbir şey söylemedi. Uzun bir süre sonra, başını aşağı yukarı salladı, ardından yıldırım sisinin içine geri döndü.
Ondan üç gün sonra, Meng Hao ayrılmayı seçti. Ayrılmadan önce sarmaşıklarından iki tanesini kesti ve onları Ruh Gölünde bıraktı. Caifeng’in onları damgalamasına yardım etti; böylece ilerde bu sarmaşıklar Xiao Klanına ait olacaktı. Xiao Caifeng Meng Hao’nun gidişini gülümseyerek izledi.
Meng Hao’yu uzaklarda kaybolana kadar gözüyle takip etti. Meng Hao’nun gölgesi kim bilir ne kadar zaman boyunca onun kalbinde duracaktı? Onun kaybolduğu noktaya doğru bakakalmıştı, içten içe biliyordu ki aralarında bir şey olmasına imkan yoktu.
Bunu gören Xiao Chang’en iç geçirdi. Şu an sabahın ilk ışıklarıyla birlikte vücudu daha da zayıf görünüyordu. Gün geçtikçe yaşlanıyordu.
Bir kaç gün sonra, Meng Hao iki Tarikat arasındaki sınırda uçuyordu. Şapkanın bitmek tükenmek bilmeyen dırdırı yüzünden kaşları çatıktı. Geride bıraktığı bir kaç gün boyunca hiç susmamıştı.
“Bir kadın. Vahaha! Bir kız olduğu ortaya çıktı. Meng Hao, sence de bu tuhaf değil mi? Hey, neden bir şey söylemiyorsun? Bunu yapamazsın, bu ahlak dışı. Dövüştüğün kişinin bir kız olduğu ortaya çıktı! Tanrı aşkına… Biliyorsun, ben değişebilen bir forma sahip eski nesilden bir kıdemliyim. Nasıl bana bu şekilde davranabilirsin? Bu şekilde davranman yanlış, ahlak dışı…”
Meng Hao’nun sinirden gözleri kan çanağına dönmüştü, aynı zamanda yüzünü umutsuzluk kaplamıştı. Gerçekten bu eziyete katlanamıyordu. Bu şapkanın bitmeyen gevezeliği insanın kafayı yemesi için yeterdi. Meng Hao iyice asabının bozulmaya başladığını hissediyordu.
Ama et peltesine saldırmak işe yaramıyordu. Küfür etmek ise vız geliyordu. Ondan kurtulamıyordu da. Sanki hayatı buna bağlıymış gibi yapışmıştı. Meng Hao kafayı yemekten başka bir seçenek düşünemiyordu.
Bıkkınlık içinde yoluna devam etti. Aniden ona doğru gelen sekiz parlak ışını görünce gözleri titreşti. Onların hepsi de Temel Kurulum Gelişimcisiydi. Işık ışınlarının hepsi de kan rengindeydi. Bazı Gelişimciler içinde kan renginde, devasa bir hayvanın bulanık figürü görünen bir büyüyü koruyorlardı. Hayvan, bu büyüyle birlikte Gelişimci grubunun üstünde ilerliyordu.
Bu sekiz Gelişimciyi gören Meng Hao’nun gözleri parladı ve aniden et peltesine sordu. “Değişebilen bir forma sahip olduğunu söylemiştin değil mi? Sana inanmıyorum.”
“Bana inanmıyor musun!?” Et peltesi öfkeyle bağırdı. Bunu kabul edememişti. Onuru ve gururu ayaklar altına alınmıştı!