Bir tarihselci, salt bilimsel ve yerel/yöresel verilerden hareketle deveyi Arap çölüne özgü sıradan bir hayvan olarak görür, onun bu görme biçimi onun zihinsel hapishanesi olur.
06 Temmuz 2020 Pazartesi 09:50A+A-
Ali Bulaç’ın kendi kişisel sitesinde yazmış olduğu makaleyi iktibas ediyoruz:
Deve kızdırıldığında, yerine göre öfkeli ve kinci bir hayvan olduğu hâlde kurban edileceği zaman akıl almaz biçimde uysallaşır. Ben şahid olmadım ama rahmetli babam, en kızgın anında bile devenin yüzüne sigara dumanı üfürüldüğünde sakinleştiğini söylerdi. Tavuk bile kesildiğinde çırpınırken, Allah'ın kendisinin bir işareti olmak üzere insana boyun eğdirdiği deve, kurban edilirken diğer hayvanlar gibi yatırılıp bağlanmadan, ayakta ve âyetteki ilgili kelimenin diğer bir anlamına göre bir ayağı bağlanmış hâlde durarak kendisini bıçağa teslim eder. Taberi’nin işaret ettiği üzere, çöl şartlarında hayli dayanıklı ve kuvvetli olduğu halde bir çocuk veya zayıf bir kimse bile deveyi yere çömeltip sırtına yük yükleyebilir veya ona binebilir.
Devenin yaratılışı üzerinde tefekkür eden bir insan, bir zebra veya bir papatya üzerinde de yeterince tefekkür etme başarısını gösterebildiğinde, benzer hikmete erişebilir. Bir tarihselci ise, salt bilimsel ve yerel/yöresel verilerden hareketle deveyi Arap çölüne özgü sıradan bir hayvan olarak görür, onun bu görme biçimi onun zihinsel hapishanesi olur; çünkü deve ile bir arada düşünemediğinde gökler, dağlar ve yer hakkında külli/bütüncül bir bakış açısına sahip olamaz.
Kur’an’a göre Resul kavramının anlamı ve beşer olmaktan kaynaklanan doğal özellikleri İslamcılığa yapılan yerli oryantalist eleştiriler “İmamlar” bize hak veriyor İslam’ın Şiarları her zaman kâfirlerin hedefindedir İnsan eylemi, doğası itibariyle bir kurbandır