Toplam Ziyaretçi : 20479147
Bugün Ziyaretçi : 5711
Aktif Ziyaretçiler : 324
Güney sınırında Türklüğün kalesi Kilis
Sevgili okurlarım, Kuvay-i Milliye adının bilinip duyulmadığı kara bir günde, Mondros Mütarekesi’nin ertesinde silaha sarılan bir diyar, yiğitlerin harman olduğu, güzel Kilis’imizin düşman işgalinden kurtuluşunun 95. yıldönümünü kutluyoruz.
Kilis, çalışmasını, dövüşmesini, medeni bir insan olarak hür ve müstakil yaşamasını bilen ve eski tarihi şöhretini bugün de muhafaza etmekte olan, güney sınırımızda Türklüğün bir kalesidir.
Kilis güzeldir. Tarihiyle, şaheserleri ile Müslümanlığı ile ve Türklüğü ile güzeldir. Tarihiyle güzeldir, âlimleri, şairleri, edipleri bir tarih dolduracak kadar çoktur. Türklüğü ile güzeldir. Oğuz Türklerinden olan Kilisli, Suriye sınırında Araplarla yan yanadır, fakat Türkçe konuşur..
95. kurtuluş yıldönümünde güzel Kilis’imizi dilimizin döndüğü ve tasavvurumuzun yetebildiği kadar öveceğiz. Çünkü Kilis en güzel övgülere layık bir şehirdir. Onu övmek, biraz da kendi kendimize saygı duymak demek olacaktır.
Yedinci Ordu Komutanı sıfatı ile Suriye Cephesi’nde bulunan Mustafa Kemal, 28 Ekim 1918’de Kilis’e gelişinde şehre girerken ilk yerel milis kuvvetleri tarafından karşılanmasından oldukça etkilenmiş; “İlk Ayak bastığım Türk Şehrinde ki bu uyanıklığa cidden hayran kaldım ve bir daha iman ettim ki bu millet asla ölmeyecektir. Var olun, aziz Kilisliler.” Demiştir.
Kilis dönüşü, 3 Kasım 1918 tarihinde, Yıldırım Orduları Grubu Kumandanı sıfatı ile 2. ve 7. ordulara gönderdiği talimatta ise; “...Kilis havalisinin Türklerle meskûn olduğu her vesileyle hatırda tutulmalı, her davada bu esas ittihaz edilmelidir.” diyen, yine geleceğin Atatürk’üdür.
Kilis, düşman işgalinden kurtularak, bağımsızlık ve özgürlüğünü ilan ettiği günün 95. Yıldönümünü kutladığımız 7 Aralık günü, Kilis’in şahlanışının, kendine yetmeyişinin ve Atatürk ilkelerine bağlılığının bir hatırasını taşır.
(Önde oturanlar): Müslüman Bey, İrfan Bey, Kartal Bey,
(Orta sıra); Aslan Bey, Ahmet Abbas Bey, Mevlüt Bey, Remzi Bey.
(Ayaktakiler); Vehbi Bey, Abbas bey, Müslim Ali bey, Mehmet Bey, Veli Bey.
MUSTAFA KEMAL GELMİŞTİ ZOR GÜNDE
KİLİS SEMALARINDA KARTALCASINA
O, gelmişti O,
Mustafa Kemal’di, O
Ne güzel cemaldi, O
Gözlerinde Turkuaz derinliği,
Yüreğinde İstiklal serinliği…
O gelmişti, O
Geceyi yara yara,
Mavi kıvılcımların aydınlığında
28. Ekim gece yarısı
Bir hilal gibi doğdu
O gelmişti ya...
O ara geceler daha bir karanlıktı.
Düşmanlar azıtmışlardı, o ara
Hain pusularda vurmak için Türk’ü
Söylenmez olsun diye,
Üç kıta üzerinde bir türkü...
Leş kargaları gibi üşüştüler başımıza.
Drakula kılıklı yamyamlar
Zehir kattılar aşımıza.
Türk ve Müslüman kanın kızıllığı
Hakaretler ettiler mezar taşımıza,
İyice başıboş kaldıkları bir gün,
Arsız arsız hurra tepinirlerken
İliklerine kadar dondular birden.
Sarı saçlı bir Bozkurt kükremişti
“NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE” derken,
Tanrı türkü korusun dileği.
“VATAN ÇİĞNETİLEMEZ” Dedi.
Kur’an üzerinde yeminler içti.
O yüce Türk, O Alperen.
İSTİKLAL’E kanat açtı.
ATATÜRK diyecekti milleti ona.
Türkün atası diyecekti yıllar sonra.
Asaletini görmüştü çünkü Türk...
Töresini görmüştü, Onun şahsında.
Ülküsünü, ülkesini görmüştü.
Razı değildi bu millet esarete, olamazdı.
Kemale ermeliydi HÜRRİYET, erdi de.
Mavi kıvılcımların aydınlığında…
İlk asil çığlık çoktan yükselmişti,
Bir özgürlük destanı misali,
Halep yollarında karşılarken
Hürriyet aşkıyla yanan yüreklerinden
Gonca güller dizdiler yollarına.
Umutla atıldılar kollarına,
Sakıp Beyler, Aslan, Şahin, Kartal Beyler
Her biri bir Mustafa Kemal oldu
Belli ki, beklemiyordu koca başbuğ.
Mutluluğu gözlerinde parladı, mavi mavi.
Gürledi ki, Oğuzhan oldu.
Sultan Fatih oldu, Yavuz Selim Han oldu.
Buyruğu bir çığ oldu.
‘Bu vatan parçasındaki uyanıklığa
Cidden hayran kaldım.
Ve bir daha inan ettim ki,
Bu asil millet asla ölmeyecektir.
VAR OLUN AZİZ KİLİS’LİLER’
Dağıldı cümle karanlıklar, bulutlar, sisler.
Yıllar geçti halen şu Kilis ovasında
O vakur sesin çınlar.
“VAR OLUN, AZİZ KİLİS’LİLER…”
O gün çizildi güney hududu.
Kilis’im serhat beyi oldu o gün.
Ve o gün başladı İSTİKLAL HARBİ
İlk meşale burada yandı,
Şavkı karanlıklara vurdu.
Aydınlattı güzel yurdu.
Ve O günden sonradır ki,
Dağıldı karanlıklar, dağıldı sis.
Ve diyor ki, yıllar sonra,
Tarihin AK YAPRAKLARI