Türkçe’nin Düşmanı Olanlar Atatürk’ü Nasıl Sevsin
Bu haber 30 Ekim 2013 - 3:55 'de eklendi ve 18 kez görüntülendi.
”İşte,dilde,fikir de birlik” diyerek Türk Dünyasına hedef gösteren İsmail Gaspıralı, Kırım’da 1883 yılında yayımlamaya başladığı “Tercüman” gazetesinde İstanbul Türkçesini kullanmıştı. Onu takip eden pek çok Şair ve yazar da milli heyecan ve şuurla Türkçe yazıp söylediler.
Madem ki TURAN diye bir idealimiz vardı.Bu ideale ulaşmanın ilk yolu Öz TÜRKÇE’de birleşmekti. Çünkü TÜRKÇE ne zaman bu Milletin dilinden çekildiyse ,Milletin bahtı hiç gülmedi.
Acı,ızdırap ve gözyaşı peşimizi hiç bırakmadı.
Selçukla Devleti’nde bile bir dönem Türkçe yerine Farsça dil kulanılmaya başlandı.Hatta o dönemin tasavvuf alimlerinden Hz. Mevlana bile eserini Türkçe değil, Farsça yazdı.Fuzuli ve Nedim gibi Osmanlı dönemindeki pek çok edebi şahsiyette en önemli eserlerini Farsça yazdılar.
Koskoca İmparatorluklar kurmuştuk ama kendi dilimiz olan TÜRKÇE’ye sahip çıkamamıştık.
Atatürk bu konuda en büyük hassasiyeti gösteren insandı.Kurmuş olduğu devlete Türkçe’nin egemen olması için büyük çalışmalar yaptı. Türk Tarih ve Dil kurumunu kurdurdu. Resmi kurumlara Türkçe’den başka dilin kullanılmaması için talimatlar verdi.Ancak ondan sonra yönetime gelenler Atatürk’ün emanetlerine sahip çıkamadılar.
Kimisi Özerklikten, kimisi Anayasal vatandaşlıktan ,kimisi ileri demokrasi’den bahsederek Türk’ün hakkını ve hukukunu gasbetmeye devam ettiler. Televizyonlar da gösterilen diziler de Türkçe’yi en bozuk yöre lehçe ve şiveleriyle kullanarak dilimizde büyük bir tahribat yapıldı.
Halbuki İstanbul Türkçesi konuşarak farklılıklarımızı geri plana itecektik.Ancak gelin görün ki, seksen sene önce adını değiştirip Türkçeleştirdiğimiz köy ve kasabaların isimleri bile bugün kü iktidar tarafından Rumca,Kürtçe ve Süryanice eski isimleri verilerek Anadolu’da başlayacak kavganın da fitilini ateşlemektedir. Güneysu’ya POTEMYA, Güroymak’a NORŞİN dedikleri gibi…
Hatırlatırım.TÜRKÇE’NİN ÇEKİLDİĞİ YERLER VATAN DEĞİLDİR BEYLER…
Ne diyordu Ziya GÖKALP,
Türklüğün vicdânı bir, Dîni bir, vatanı bir;
Fakat hepsi ayrılır, Olmazsa lisânı bir.
Gayrılı sözler emmeyiz, Çocuk değil, memeyiz!
Birkaç dil yok Tûran’da,Tek dilli bir kümeyiz.
Tûran’ın bir ili var, Ve yalnız bir dili var.
Başka dil var diyenin, Başka bir emeli var.