Diğer Yazıları 16.07.2018 - Bir Ölüm ve Bir Zulüm Bahsi… 03.05.2018 - Bahar ve Huzur ( suzluk )… 03.03.2018 - Farklılık…. 31.01.2018 - Bedenimize Yatırım…. 12.12.2017 - Bize Dair… 23.10.2017 - Bir Hayalim Var…. Bu Kent için….. 22.09.2017 - Görsel Medyanın Hali … 28.08.2017 - Merhamet… 17.07.2017 - Durup Düşünmeli… 28.06.2017 - Kırılma Noktası… 31.05.2017 - Ramazan Hatırına… 05.05.2017 - Yalnızlık… 19.04.2017 - An’da Yaşa (yama) mak… 05.04.2017 - Hoş Gelmiş Bahar… 22.03.2017 - Kitaplar… 08.03.2017 - Tanımak… 22.02.2017 - İletişim.. 08.02.2017 - Dertliyiz… 25.01.2017 - Sivil Toplum ( Kuruluşları ) … 18.01.2017 - Empati… 11.01.2017 - Öteki Canlar…. 04.01.2017 - Kültürel Etkinlikler…. 28.12.2016 - Günümüz Ebeveynleri ve Çocuklar.. 21.12.2016 - Zor Zamanlar...
12 Aralık 2017, 16:09
Bir gün kalk uyan diyecek birisi belki. Her şey bir rüyaydı sadece diyecek. Bir nefeslik molaydı hayattan geri kalan. Haydi kalk yola devam diyecek. Başka bir yol, başka bir nefes, başka bir mevsim artık diyecek...
Buradan devam etmeden düşünelim derim. Çark etsin zihnimiz, yüreğimiz. Belki bir hayal kırıklığı ile dumur olup çözülür yüreğimizin düğümleri, çözülmeden önce dilimiz. Verdiğimiz kıymetleri tekrar ölçüp biçeriz, belki bırakır kimi ağırlıkları yeni yükler ediniriz. Kim bilir belki de darmadağın ederiz her şeyi, dağıttığımız gibi tekrar toplamak için.
Kendidir insanın en çok kaçtığı. Bu yüzdendir kabullenişi aldanmayı. Görmek istemez zayıflıklarını, yaralarını, kayıplarını. Kuşandığı maskeler en güvenli sığınağı olur da, yetmez üşüyen kimsesizliğini örtmeye.
Ayna olur kimileri, yollar kesişir kaderin koridorlarında. En çok yaraladıklarımız da bize o ayna tutanlarımızdır. Mümkünken birlikte yaraları sarmak, yüzleşmenin ağırlığı zalimleştirir yüreğimizi.
Bir oyalanmadır dünya hayatı, nasıl yaşarsan yaşa. Nefes almak mıdır bütün mesele ! Ne anlamlar yükledik varlığımıza, kimler çentik attı hikayemize ve biz ne izler bıraktık başka kalplerde ?
Zor olan emek vermek, emek verip bazen bedel ödemek. Fakat “modern zamanın modern insanları” en çok da emek vermekten korkar. Bir yudumluk eğlenceyi, bir ömür saadete feda etmek… Anı yaşayalım derken, yarını yitirmek.. Başka kültürlerin posası anlayışları bu topraklarda mayalamak, var olanı da yozlaştırırken.. Arafta bir hayat…
Hayat, insanın kendi tekamül yolculuğudur. Her bir ferdde süreç farklı işlese de olan budur. İnsan idrak etse, kendini keşfetse, varlığının asıl gayesini kavrasa, kainatı daha iyi anlayacak, Rabb’ını da daha iyi tanıyacak. Fakat nedendir bilinmez, yaşamdaki her şey bizi bizden uzaklaştırmak için işbirliği yapmış durumda.
Yalnızlıktır insanı olgunlaştıran, bu korkulası bir durum değildir. İnsanın sağlıklı bir ruh hali için de ayrıca gereklidir. Durup dinlemek, kendi içinde meseleleri değerlendirmek, bir vicdan süzgecinden geçirerek adım atmak için koşup giden hayata bir moladır.
Bir kalabalıktır gidiyor. Kaç STK’ya üyesin, sosyal medyada kaç takipçin var, kaç sosyal aktiviteyi sığdırırsın bir aya ve tüm bunları yapmanın gururunu kimlerle uzun uzun kritik edersin. Doymak bilmez ego, harladıkça harlar kendi kendini. Başarı ölçütün, başkalarının gözündeki beğenidir. Sen artık başkaları beğendiği müddetçe varsındır ! Başkalarına açtıkça kollarını, kendinden uzaklaşırsın.
Gözün gördüğü pek çok şeyi eleştirirsin de bir kendine toz konduramazsın. İyilik timsali sen, meleklere taş çıkarırsın. Bilmez misin ki, insanı insan yapan yönü kusuru ve zayıflığıdır. En büyük imtihanı da kendinde bunlara karşı verdiği mücadeledir. İnsanın kötü huyu dikenidir. Lakin kanattıkça kana doymuyor insan !
Garip bir çelişkiler yumağı hayatlarımız. En çok vurgu yapılan değerler, önem atfedilen meseleler, en çok bunları savunanlar tarafından ayaklar altına alınmıştır. Zayıfken hak talep eden, güce kavuştuğunda en çok hak yiyen olmuştur. İstisnalar kaideyi bozmaz elbet lakin sözümüz, düşünene..
Mesele, öncelikli olarak insanın kendini terk edişidir. Evet, bizim böyle bir meselemiz var. Bir gün kalk uyan diyecek birisi belki. Ve belki o gün çok geç olacak….
Bi Mola vermek isteyenler için; John Steinbeck den “Gazap Üzümleri” okumaya değer.
Yüksel akbaba - 10 ay önce