12 Mayıs 2016eflatunplatosu	(THINKING ABOUT LEARNING, AND LEARNING ABOUT THINKING)
Paulo Blikstein (Stanford Üniversitesi) Bir tarihçi Jean Piaget’nin gelişim psikolojisiyle ilgili çalışmasını günümüzün eğitim teknolojisi trendlerine bağlayan bir çizgi çizecek olsa, bu çizginin adı “Papert” olurdu. Seymour Papert üç devrimin merkezinde yer almıştır: çocuk gelişimi, yapay zekâ ve eğitim teknolojileri.
Oluşturmacılık, yapılandırmacılığın “bilgi yapıları kurma” şeklindeki öğrenme çağrışımını paylaşır. Bunun öğrenmenin öğrenenin plajda kumdan bir kale veya bir evren teorisi gibi herhangi bir varlık oluşturmaya bilinçli olarak katıldığı bir bağlamda özellikle mutlu bir şekilde meydana geldiğini eklemektedir. Constructionism shares constructivism’s connotation of learning as ‘building knowledge structures’. It then adds the idea that this happens especially felicitously in a context where the learner is consciously engaged in constructing a public entity, whether it’s a sand castle on the beach or a theory of the universe.
Birçok çocuk, içinde sadece “anladım” ya da “ yanlış anladım” olan bir öğrenme modeline sahip oldukları için öğrenmede geri kalmaktadır. Fakat bir bilgisayar programladığınızda ilk seferde asla doğu programlayamazsınız. İyi bir programcı olmayı öğrenmek hatalı yazılımları ayıklama ve düzeltme konusunda çok becerikli olmayı öğrenmektir… Programla ilgili olarak sorulması gereken soru programın doğru mu yanlış mı olduğu değil, düzeltilip düzeltilemeyeceğidir. Entelektüel ürünlere karşı bu gibi bir bakış açısı toplumun bilgi ve bilgiyi edinme konusundaki düşüncesine genellenebilseydi, hepimizin “hata yapma” korkusu azalırdı.” Many children are held back in their learning because they have a model of learning in which you have either ‘got it’ or ‘got it wrong.’ But when you program a computer you almost never get it right the first time. Learning to be a master programmer is learning to become highly skilled at isolating and correcting bugs … The question to ask about the program is not whether it is right or wrong, but if it is fixable. If this way of looking at intellectual products were generalized to how the larger culture thinks about knowledge and its acquisition we might all be less intimidated by our fears of ‘being wrong.’
Bunu paylaş:Twitter üzerinde paylaşmak için tıklayın (Yeni pencerede açılır)Facebook' da Paylaş (Yeni pencerede açılır)Google+ üzerinde paylaşmak için tıklayın (Yeni pencerede açılır)Pinterest'te paylaşmak için tıklayın (Yeni pencerede açılır)Linkedln üzerinden paylaşmak için tıkayın (Yeni pencerede açılır)	Previous Article Okul Öncesinde Matematik Öğretimi	Next Article Sistem Düşüncesine Dayalı Öğrenme