çocuklarda öfke kontrolu
Öfke bir duygudur. hayatın bir parçasıdır.Tıpkı sevicimiz, üzüntümüz, hüznümüz gibi öfkemiz de bir duygudur....
Annemiz bizim bir yere gitmemize izin vermezse öfkeleniriz. Annemiz izin verirde babamız vermezse ona öfkeleniriz. Arkadaşlarımızla gideceğimiz bir toplantıya eşimiz çocuğa bakmadığı çin gidemeyiz ve öfkeleniriz. Engellenince öfkeleniriz.
...Kardeşimizn yaptığı yaramazlık yüzündenbiz cezaya kalırsak öfkeleniriz....Eşimizle ortak bir karar alarak bir çocuğumuz olduğu zaman tüm gün ve gece ve de her zaman onunla ilgilenmek bize kalıyorsa öfkeleniriz. Haksızlığa uğrayınca öfkeleniriz.
Çocuklar yaramazlık yapınca , anne onlara ''Akşam baban gelsin sana sorar.'' dediği zaman çocuklar öfkelenir. ''Yemeğini bitirmezsen sana televizyon yok.'' çocuklar yine öfkelnir. Tehdit edildiğimizde öfkeleniriz.
Verilen örnekler çoğaltılabilir.
... Öfkelendiğimizde stres ve gerginlik başlar. Vucudumuzdaki adrenalin artar. Ellerimizi yumruk yaparız. Başımız ısınır. Daha iyi çalışsın ve karar alsın diye kan beynimize daha hızlı pompalanır. Buna bağlı olarak kan basıncımız artar yani tansiyonumuz yükselir. Akıl karar verir. 'Ya kaç ya da savaş.' Bu komut karşısında karar alınmalıdır. Alınan karar ne olursa olsun kişi sonuçlarına katlanır. Bu sırada olan sağlığımza olmuştur. Midemiz ağrır, başımız ağrır. Solunumumuz sıklaşır, sık sık nefes alırız. Sinir sistemimizi alt üst olur. Var olan fiziksel rahatsızlıklarımız artar.
Bununla yaşamak zorundamıyız? elbette değiliz. Kendini bilen ve kendinin farkında olan herkes öfkesini kontrol eder.
Öfkemizi iletişimle kontrol edebilmek için kendimizi ifade etmeliyiz. Anlatmalıyız, sonra da anlamaya çalışmalıyız. Yani dinlemeliyiz. Özür dilemek erdemdir...Karşımızdakine 'ben yanıldım'demek çok zor değildir.'Bunu sonra konuşalım, şimdi kırmayalım birbirimizi ''demek hiç zor değil. ...
Öfke bir hitabet sanatı değil, bir problemdir. Öfke diğer duygu ve davranışlar gibi değiştirilebilir ve yönetilmesi öğrenilebilir, kontrol edilebilir....
'Çocuklardan hiç söz etmedin, onların öfkesi ne olacak?' diye sordunuz sanırım. Evde öfke olmayınca öfkenin nasıl bir duygu olduğunu nasıl öğrenecekler?
her makalesinde kendimden bişeyler buluyorum...Teşekkür ederim...
Yani, çocuk deyip geçmemek lazımmış..her hareketimize her sözümüze daha karnımızdayken dikkat etmeliymişiz...
Etiketler: 2 yaş sendromu banvit çocuklarda öfke kontrolu güvem türe güvemce okudum bitti öfke kontrolü
Ilknur Olmez Haziran 11, 2012
doğru evde öfke olmamalı ama bunu nasıl başarmalı :))
O bir Anne Haziran 11, 2012
işte en büyük soru ve sorunumuz...ben öfkenin geleceğini hissettiğimde susup içimden saymaya başlıyorum ve ses tonumu yavaşlatıp daha sonra konuşalım diyorum en azından ama...yine de oluyor ya:(
Derya Haziran 12, 2012
evet nasıl başarmalı bazen ben öfkelendiğimde derin derin nefes alıp sakinleşmeye çalışıyorum tabi bu her zaman olmuyor:)
Bloğunu izlemeye aldım senide bakliyorum:)