Merve Aydın Röportajı
Biz onu Survivor yarışmasının azimli, başarılı ve hırslı finalisti olarak tanıdık. Her ne kadar ünlüler takımında ise de onu tanımayanlar ağırlıktaydı Survivor’dan önce. O aslında defalarca göğsümüzü kabartmış milli bir sporcumuz. Dünyada dereceleri ve milli başarıları var hatta. Yakında tekrar Survivor All Star yarışmasına gidecek ve bu sefer eskisinden daha iddialı. Üstelik Beylikdüzü’nde yaşıyor ve burayı çok seviyor. Merve Aydın ile uzun ama çok keyifli bir fotoğraf çekimi akabinde yaptığımız söyleşi sizlerle.
Biraz kendinizden bahsedin isteriz, çünkü sizi Survivor ile tanıdık, ama mutlaka bundan öncesi asıl bahsedilmesi gereken yer. Yarışma öncesi Merve’yi tanıyalım önce.
1990 İstanbul doğumluyum. Babam Ordu’lu, annem Bulgaristan göçmeni. İstanbul’da büyüdüm. Beylikdüzü’nde yaşıyorum, daha önce Levent’te otururduk ama benim spor hayatımdan kaynaklı şehre uzak bir yer tercih ettik. Ama sonra burayı çok sevdik.
Spor hayatınızdan da bahsedelim biraz.
Ben spora 14 yaşında başladım, Süreyya Ayhan aşığıydım o yıllarda , onun popüler zamanlarıydı. Koşuda çocukken de iyiydim. Hatta annem “kızım suyu koydum makarnayı al gel” derdi. O derece hızlıydım. Mahalle yarışları yapardık ve ben erkek çocuklarıyla yarışırdım, o zamandan beri hırslıyım aslında. Hırsım hep vardı.
Peki hırsın fazlası iyi mi sizce sporda? Survivor’da da eleştiriliyordunuz hırsınız yüzünden.
Aslında ferdi sporlarda hırslı olmak zorundasınız ama takım sporunda grup içinde sırıtabilirsiniz. Ferdi sporda yarışta kendinizle başbaşa olduğunuz için o hırs sizi motive ediyor, anne-baba, koçlar bi yere kadar sizinleler çünkü. Uğraştığım spordan kaynaklı bu hırs.
Peki spora profesyonel olarak başlama fikri nasıl çıktı?
Ben ortaokulda iken okul takımı kurmaya karar verdi hocam. Önce beni takıma almak istemediler, çok zayıftım yaşıtlarıma göre. Sonra ikna ettim hocamı ve okul takımına seçildim.
Peki ilk yarış ne zamandı ve nasıldı?
İlk yarışımda bazı aksilikler yaşadım ve 32. bitirdim yarışı. Kötü bir anı oldu ama çok gaza getirdi beni.
Motive eden küçük bir başarısızlık öyküsü var yani. Peki sonrası?
Sonra Enka’ya başladım Emine hanım sayesinde. Orada çok beğendiler beni ve bir hoca eşliğinde çalışmaya başladım. Hocam benden umutsuzdu aslında, o da gaza getirdi beni ama inatla devam ettim çalışmaya, hatta ilk paramı da o dönem kazanmaya başladım. Böylece spora resmen başlamış oldum. Kar kış dinlemeden her gün antremanlara gittim bir gün bile aksatmadım. O disiplini o yaşlardan beri bozmadım.
Dönüm noktası dediğin yarış hangisi oldu?
Spora başladıktan 3 ay sonra Türkiye Şampiyonası’nda yarıştım. Türkiye Şampiyonası çok büyük bir organizasyon. 15 yaşındayım o zamanlar. Yarışta ayağımdaki ayakkabı çıktı. Yine bir aksilik… Tabii bu tekrar bi hırs yaptı ben de. Ertesi gün gözüm hiçbir şey görmüyordu. 2.09 saniyede koştum 800 metreyi ve Türkiye şampiyonu oldum. Dünya Şampiyonası barajını geçtim ve Dünya Şampiyonası’na katılma hakkı kazandım. İlk başarım buydu. Bu yarıştan sonra tanınıyordum camiada.
Sonrasında da başarılar hep artarak devam etti tabii.
2006 yılında Yıldızlar Türkiye rekorunu kırdım. Sengül Torbalı’ya aitti. 2.07,10 saniyede 800 metre koştum. 2008 yılında Trabzon’da Karadeniz Oyunları’nda 3 madalya kazandım, 2 altın 1 gümüş.
En iyi derecemde 2.00, 33 saniyede koştum. Dünya Şampiyonası’na lider konumunda gittim böylece. İnanılmaz bir tatmindi bu.
”Ben hep rakiplerin gözlerin içine bakarım, gözlerimle kuvvetimi gösteririm.”
Dünya çapındaki en yüksek dereceli başarınız ne zaman oldu?
Polonya’da 2008′de Dünya ikincisi oldum. Burada koçumun da yanlış yönlendirmesi olduğunu düşünüyorum. Önce çok üzüldüm ama çok büyük bir başarı olduğunu sonradan anladım.
“Atletizm, sporların mental ve fiziksel açıdan en zoru diyebilirim.”
Türkiye’de dünya ikinciliğin neden çok fazla duyulmadı?
Bu konuda sadece medyada suç var diyemeyiz. Biz ne istiyorsak medya onu veriyor. Benim haberim yer aldı gazetede ama kısa bir şekilde. Hem de “gümüş madalyayla yetinmek zounda kaldı diye” geçti haber. O da beni biraz kırdı.
“Amatör sporlara çok değer verilmiyor Türkiye’de. En çok desteği de Fenerbahçe veriyor.”
Bu alanda rekor kimde peki şu an?
2008′de ilk defa olimpiyatlara gittim ve en genç bendim. Her sporcunun hayalidir bu. Orada Süreyya Ayhan’ın rekorunu kırdım o yıl aynı zamanda. Rekorlar tüm alanlarda şu an bende.
Hala kırılmadı demek, peki kırılsın ister misiniz?
Hayır kırılmasını istemiyorum. Benim rekorumu ileride çocuğum kırsın isterim sadece. Çocuklarımı da sporcu yapacağım zaten. Tek sıkıntı Türkiye’de bu şartlarda eğitim alsın istemem.
“15 yaşındaki çocuklara doping veriliyor bu ülkede. Birilerinin başarı hırslarının kurbanı oluyor genç sporcular.”
Türkiye’den neden çok iyi sporcular çıkmıyor?
Biraz önce bahsettiğim sebepler de var ama bir diğer sebebi de biraz kişsel çıkarlar ve ahbap çavuş ilişkisi. Çıkarcı kıskanç bir fıtratımız var. Spor sektöründe bile kuyunuzu kazan birilerini bulmak mümkün. Başarılı insanı bile köreltecek olaylar yaşayabiliyorsunuz.
Sen hiç böyle bir durumla karşılaştın mı?
Tabii yaşadım! Mesela bir yarışa benim katılmam gerekirken federasyonla ikili ilişkileri olan başka bir sporcu seçilmişti. Ama ilahi adalet vardır ya, o dönem ben üstüse başarılar ve dereceler elde ettim ve olimpiyatlara ben katılma hakkı kazandım.
Yarışlarda başınıza gelen nutamadığınız bir an var mı?
2012′de bi sakatlık geçirdim. Olimpiyatlara gittim aynı sene ama sakatlığım nüksetti yarışta ve neredeyse yürüyerek bitirdim yarışı. Bu kadar emeğin hatrına acı içinde yürüyerek de olsa turu tamamladım. İlk önce ülkem için yaptım bunu, 80.000 kişi ayakta alkışladı bu hareketimi.
“Times gazetesi olimpiyat ruhunu yansıtan sporcu seçti beni.”
Bu yarıştan sonra Survivor’mı geldi arkasından?
Hayır Survivor sonra oldu. 2013 yılında spor hayatımı kendim ilerletmeye çalıştım. Federasyondan destek alamadık o yıl. Devletin de desteği malum. Evimi sattım ama yetmedi.
Sporcuların da böyle sermayeleri mi olması gerek?
Federasyon’dan destek gelmeyince, kamplar antremanlar vs. kendiniz karşılamak zorunda kalıyorsunuz ve bunların hepsi ciddi masraf içeriyor. O dönem zaten Enka’dan Galatasaray’a geçtim. Akabinde Galatasaray’da yaşadığım bazı prosedürel sıkıntılar yüzünden spor hayatıma mecburi bir ara vermek zorunda bırakıldım. Ve Survivor macerasında buldum kendimi.
Survivor’a seçilme hikayenize gelelim nasıl oldu?
Aslında o dönem ben spora ara vermiş ve Survivor’a gitmeyi aklıma koymuştum, aynı dönemde acunmedya bana ulaşmaya çalışıyormuş. Bir arkadaşım beni tavsiye etmiş ekibe. Böylelikle birbirizi bulduk.
Kadın olarak o adada olmanın ekstra bir zorluğu yok mu?
Evet öyle! Adada şartlar gerçekten aynen televizyondan gördüğünüz gibi. Sadece bize bir jilet veriyorlar, tuvalet ihtiyacımızı ormanda gideriyorsunuz, biz kızlar topluca tuvalatet gidiyorduk duş almıyoruz. Yattığımız yeri zaten biliyorsunuz. Bıyıklarımızı tişörtlerimizdeki iplerle alıyorduk. Orada regl olmadık zaten. Hava değişikliği, açlık, stres derken regl olamadık çok uzun süre.
”Ben erkelerle yarışmayı seviyordum, kızlarla yarışmak heyecan vermiyordu bana”
Sizin sezonun ünlüler ekibinde sima olarak tanınmayan çok kişi vardı hatta insanlar bunlar kim dediler. Neden böyle bir tercihte bulundular sizce?
Bizim Survivor gelmiş geçmiş en zor Survivor idi. Süre uzunluğu ve yarışma zorluğu bakımından. O sezon, Acun bey Survivor’u olimpiyatlar havasında çekmek istiyormuş, o sebeple sporcular ağırlıktaydı bizim gruplarda.
“Bizim dönem gelmiş geçmiş en çok izlenen Survivor oldu reyting anlamında. ”
Survivor ekibinden kimlerle hala görüüyorsunuz?
Gökhan, Ahmet abi (Ahmet Dursun) ve Akın ile görüşüyorum.
Gökhanla aranızda bir ilişki var mı?
Kesinle yok! Biz Gökhan ile askerlik arkadaşı gibiyiz hatta. İlerisi için de böyle bir ihtimal yok.
Yakında Survivor All star ekibine gideceğinizi duyduk. doğru mu?
Evet Şubat ayında tekrar döneceğim adaya. Adayı özledim. Denizi, sessiliği…
Neden yarışmadan sonra bir projede yer almadınız peki?
Açıkçası teklifler vardı ama camia içinde çok olmadığımdan detaylı inceleyecek vaktim olmadı. Ve bitmeyen bir okulum var hala. Ona odaklanmak istedim.
“Biz Gökhan ile askerlik arkadaşı gibiyiz.”
Peki ilerisi için planlar ne?
All star’dan dönünce zaten bir menajer ile çalışıp, gelen projeleri ona göre değerlendireceğim ve mümkünse kamera önünde yer almak istiyorum, dizi, program vs. olabilir.
Samimi sohbetiniz için teşekkürler. Bizim için ve bölge halkı için bir mesajınız var mı?
Öncelikle Innovia’ya selamlar ve tüm Beylikdüzü’ne, desteklerini çok hissettirdiler. Ayrıca herkes spor yapsın mesajım budur! Derginize gelince bu bölgede hemen hemen her yerde gördüğüm çok şık ve dolu bir yayın. Bu dergide yer almaktan da çok mutlu oldum. Başarılarınızın devamını isterim ki yolunuz çok açık görünüyor. Ben de teşekkür ederim bana yer verdiğiniz için.
allstar - gökhan keser - merve aydın - survivor