Oytunla Hayat: Kasım 2009
Bu çerçeveler hani bildiğiniz plastik çerçevelerden. Kocaman firma yazıları vardı altında...Annoşumunda yatak odasında çerçeveye ihtiyacı vardı. Bunlar çıktı ortaya :))
Bu arada çerçevede boyadım hafta sonu ama vernik kısmı kaldı sadece. İnşallah yarında onları paylaşırım...Bu sıralarda hep anneme çalıştım galiba :)
AA- aaaaa öylemi peki sen kime aşıksın? O- Ben anneme aşığım....
senin için aşk boş bir laftıdilinden düşüpte kırıldıtoz pembe hayaller vardıpembesi gitti tozu kaldı
Bugün okulumuz okuldaki 10 Kasım programından sonra tüm çocuklarımızı Atatürk anıtına çiçek koymak için götürdü. Diğer okullar belirli sayıda çocukla bu görevini yerine getirirken bizim okulumuzun tüm çocuklarını ayırt etmeksizin getirmeleri çok hoşuma gitti gerçekten.
Karanfillerini koydular tüm çocuklarımız, bayraklarını salladılar... Başta öğretmenimiz olmak üzere tüm öğretmenlerimize teşekkür ediyorum. PC: Kara böceğim birde servise binerken anne diye tepinmeseydin herşey yolunda olacaktı. Sakın üstteki pozlara aldanıp nede usluymuşum sakın deme. Okula dönme seansında ortalığı birbirine kattın ne yazık ki...
Gülleri yaldız boya ile boyadım cam tabaklara. Sonrada çatlatma tekniği uyguladım.Oldum olası kahve-turkuaz uyumuna bayılırım. Tabaklarda da hoş oldu. Ne dersiniz ?
Dur desem, halim yok desem de boş... Sabahları değişik giyinmem lazım diye dolabın önünde bitiyor. Farklı olma, farklılık yaratma tüm niyeti.... Onu gördüklerinde oooooo demelilermiş. Hey allahım :))
Tamam çocuğum bizide tanıt, oyuncaklarını da ama teşekkür de et değil mi ama. Sen olmasaydın ben bu kadar özgür bir çocuk olamazdım de... Gülsem mi ağlasam mı bilemedim anlıyacağınız...