Blog de hasanhocam - GURBET BİZE VATAN OLDU - Skyrock.com
GURBET BİZE VATAN OLDU
HASAN HOCADAN GURBETİ OLMAYAN GENÇLERİMİZE SESLENİŞ
Hasretlik çekenin özünde gurbet
Yüzünde, gözünde, sözünde gurbet
Tek mevsim sılası yoktur garibin
Kış bahar yazın da güzün de gurbet
Sevinci neşeyi aldı götürdü
Dünyamızı zindan etti yatırdı
Sağlığını sıhhatini bitirdi
Ağrıdır sızıdır dizinde gurbet
Geceleri uyku tutmaz, naçarsın
Güpegündüz pusulanı şaşarsın
Özlemle iniler hasta düşersin
İnler zâri zâri sazında gurbet
Gördün Hasan hocam anlarsın bizi
Özlersin hanımı oğulu kızı
Kalmamış ağzının hem tadı tuzu
Bağrı yanıkların közünde gurbet...
Fransa TÜRK-FEDERASYON Eğitimcisi
Gagny Ülkü Ocağı-93220 (Paris)
ZALİM ALMANYA... Dünya ne kadar değişti... Bu “şiir” şimdi masal gibi geliyor... Yüksel Özkasap'ın hasret türküleri, hatta ismi bile unutuldu. Beş milyon insanımız resmen Avrupalı oldu... Almanya acı vatan ağıtları yazanlar da bitti... Benim bu manzum denememi bir arkadaş sazıyla söylemişti ama, notaya ve kayda alınmadığı için türkümüz de kayboldu, gitti...
Şikayetim vardır senden
Almanya zalim Almanya
Ayırdın sen beni benden
Almanya zalim Almanya.
Çaldırdım on beş senemi
Özledim Elif, Döne'mi
Garip koydun öz hanemi
Gençliğim aldın elimden
Anlamadın şu halimden
Kopardın beni dalımdan
Liramızı pul eyledin
Beş-on marka kul eyledin
Avradımı dul eyledin
Dertler uzar dizi dizi
Geri ver sen bize biziz
Anam babam beni özler
Çoluk çocuk yolum gözler
Esir miyiz sana bizler
Mektup aldım yar gülümden
Hasretlik zormuş ölümden
Çevirme beni yolumdan
Hem sömürdün emeğimi
Kol gücümü dimağımı
Kahrettin altın çağımı
Hasan TÜLKAY-26 Nisan 1985
# Posté le vendredi 09 août 2013 17:38
Modifié le vendredi 16 août 2013 13:00
Ey ilk gençliğimin geçtiği şehir
Işıklar mavilikler beldesi
Toroslarla Akdeniz'in kucaklaştığı yerde
Gül, muz, portakal bahçeleri
Yasemin, zakkum, nar çiçekleri
Ey Perge, Termesus, Aspendos harabeleri
Dağılan, dökülen medeniyetler
Kırık mermerler ve hatıralar şehri
Karşıda karlı dağlar
Önünde mavi deniz
Denizlerin en güzeli
Sen bizdensin, biz sendeniz..
Bir anda dört mevsimi yaşayan belde
Alanya'da hasat, Akseki'de kış
Tadını çıkar baharın, güzün...
ESKİLERDEN HÜZÜNLÜ BİR AŞK SAYFASI
Saçımıza düşen aklar
Bana seni çağırıyor
Savrulan sarı yapraklar
Çiçekler bahçeler parklar
Kaldırımlar kar sokaklar
Kara yel vuran etekler
Kokun yok yorgan yataklar
Mevsimler soğuk sıcaklar
Gurbet yakınlar uzaklar
Geçen yıllar “Bir Ocak”lar
31 Aralık 2005-LYON
SAYFADAKİ RESİM: 31 ARALIK 2005 ÖĞLEDEN SONRA LYON PARC TETE D'OR YAKINLARINDA BİR SOKAKTA..ESKİ YILIN SONU YENİ YILIN BAŞI GÖRÜNMÜŞ. BU AKŞAM YILBAŞI GECESİ..AMA BENİM GÖNLÜM BURUK, YÜREĞİM YARALI.. EŞİMDEN, ÇOCUKLARIMDAN, YUVAMDAN, AİLEMDEN UZAĞIM..GURBETİN DERİN YERİNDEYİM..TEK BAŞINA SOĞUKTA LYON SOKAKLARINDA, GARDA, PARKTA, TREN YOLUNDA SAATLERCE YÜRÜDÜM..ERKEKLER AĞLAMAZ DESELER DE BİR KÖŞEDE USUL USUL, İÇİMİ ÇEKE ÇEKE AĞLADIM.. AH HASRET..AH GURBET..AH YALNIZLIK.. GERÇİ ÇOK SEVDİĞİM DOSTLARIM, ARKADAŞLARIM, ÜLKÜDAŞLARIM VAR BURADA.. MUSTAFA CAN, DURMUŞ KARADAŞ, SAMİ TÜRKAY HOCA, HALİS KİRAZLI, HASAN HALİLOĞLU VE DAHA NİCELERİ..HEPSİYLE DE YILLAR ÖNCESİNE DAYANAN BİR YOLDAŞLIK HUKUKUMUZ VAR.NİCE GECELER BOYU ÇAYLAR İÇİLMİŞ, SOHBETLER EDİLMİŞ..CİĞERLERİMİZE SIVANAN NİKOTİN DEĞİL, MEMLEKET ACILARIDIR SANKİ..YİNE DE HALİMİ ARZ EDEMEM; DAVA ADAMLIĞI ADINA DUYGULARIMI BASTIRIR, KAN KUSSAM ŞERBET İÇTİM DERİM..ŞİİR DEMEYE BİN ŞAHİT İSTER DE, O ANKİ DUYGULARIMI HATUN İÇİN MANZUM OLARAK BÖYLE İŞLEMİŞİM GÜNLÜĞÜME..İLK DEFA BU KADAR ÖZEL DUYGULARIMI YAZDIM, AÇIKLADIM..İYİ Mİ ETTİM KÖTÜ MÜ?..OKUYANLAR TAKDİR ETSİN...
MAHİR AMCAMIZI DA UĞURLADIK
Ahmet Mahir Gedikoğlu
(Arapgir,14 Ekim 1926-Antalya,24 Aralık 2010)
Gönül sazımızdan bir tel daha koptu...
Dünü güne taşıyan millî hafızamızdan bir ses daha sustu...
Son çelebi ruhlu İstanbul beyefendilerinden birisi daha göçtü...
Ehl-i dil sohbet meclisleri, Antalya Aydınlar Ocağı, MEVKÜSAV (Mevlana Kültür Sanat Vakfı) gerçek bir dostlarını kaybettiler...
Bana göre sıradan bir ölüm değildi... Fakat ölüm duygumuz da dahil her şeyimizi sığlaştıran telâş çağı, kayıplarımızın önemini de fark ettirmiyor bize... Yüreğimizden kopan bir teldi aslında....
Onu nasıl anlatmalı ki?..
Şiir okurken veya bir güzel söz naklederken; sözün ve sahibinin hatırına hürmeten ayağa kalkan adam...
85 yaşına rağmen delikanlı ruhlu...
Gönlüne işlediği binlerce beyit halen ezberinde... Dokunuver, taş plâklar gibi samimî sesiyle okumaya başlar...
Türkçenin sesini duyan ve naklen duyuran adam...
Edep ve nezaket abidesi... Sıradan gündelik hayatında bile, sanki çok özel bir törenin davetlisi gibi temiz, düzgün kıyafetli...
İman öfkesinden gayrı hiddeti şiddeti olmayan munis bir ruh...
1950'li yılların milliyetçi mahfillerinde, Sultan Şehir İstanbul'da başta Necip Fazıl, Osman Yüksel Serdengeçti, Nurettin Topçu gibi fikir ve iman kutuplarının sohbetlerinden nice nükteler devşirmiş...
Heyhat!.. Böyle bir kelâm erbabı kalemini konuşturmadı... Keşke gizli bir hatıra defterini bulsaydık... Keşke sağlığında sohbetlerini kayda alsaydık...
Dil, kültür, sanat, edebiyatla ilgilenenleri “Çağımızın kahramanları” gibi görürdü. Kızım yüksek tahsilini “Türk Dili ve Edebiyatı” alanında seçtiğinde ne kadar sevinmiş, takdir etmişti: Üç defa şeddeli “Aferin!..” çektikten sonra; “Şimdiki gençler sadece para getirecek işlere heves ediyorlar... Türkçemiz öksüz kalmasın... Dilimiz, kültürümüz sahipsiz kalmasın... Edebiyat muallimleri mesleklerini iyi icra etsinler, edebiyatımızın abide şahsiyetlerini, şiirimizi gençlere güzel anlatsınlar terör de biter, anarşi de... Kendimizi bulmamız, kendimizi bilmemiz edebiyatımızı tanımakla mümkün!..” Ve yine “Aferin”ler...
Kendisiyle yakından ilgilenen beş vakitlerine beş daha katmaya çalışan can dostlarını Ahmet Kaplan'a şöyle şikayet ediyor:
“Sağolsunlar... İyi insanlar... Kur'anları var ama, kitapları yok... “Safahat”sız, “Çile”siz Müslümanlar!..”
Dr. Mehmet Emin Kakan şu önemli notu düşmüş vaktiyle hakkında:
“Mahir ağabey, İbn'ül Emin Mahmut Kemal beyin (İnal) sohbetlerine nail olmuş, Antalya'da yaşayan, bizim bildiğimiz tek kişidir. Lutfedip Antalya Tabip Odası Müzik Topluluğu'muzu şereflendirdikleri zamanlarda kendilerinden özellikle İbn'ül Emin, Yahya Kemal, Ahmet Haşim ve Edebiyatımızın şiir dünyası konularında çok faydalandık. İbn'ül Emin'in sohbetlerinin müdavimi olmuş Mahir Ağabeyimizin de, keşke sohbetlerinin müdavimleri bizler olabilsek...
Bazen, Mahir ağabeye şöyle, çok sevdiği Yahya Kemal'in dudakları arasından seslenmek gelir içimden:
İstanbul' u fethettiğimiz günlerde...
Heyhaat!..Böyle seslenemem ki... Nasıl seslenebilirim... Boğarım yoksa, edebsizlik denizinde herkesi...
Bu şekilde seslense seslense, Antalya'da aynı şairin dudakları arasından bir kişi seslenebilir. O kişi de Mahir Gedikoğlu ağabeydir. Keşke o bana böyle seslense...”
Ahmet Kaplan da zaman zaman küçücük gönül meclisleri kurdukları “O AĞACIN ALTINDA” toplananları anlatırken Mahir amcadan da şöyle bahsetmiş:
“Zaman gelir, her köşeden ahbab sökünü başlar. Mahir Gedikoğlu, amcamız, yanında yâver-i sâdık'ı Hasan Çıragöz'le birlikte “o ağacın altı” 'nı ilk teşrif edenlerdendir. Arkadaşlar arasında bendenizi, bir edebî terim, “müstezâd” sıfatıyla tesmiye eden Mahir Amca, Enderunlu Vasıf gibi konuşursak, “güftârı güzel, meşrebi gâyet çelebidir.” Güçlü hafızasında sakladığı, eski şiirimizin som misâllerini ikram ederken oldukça cömerttir. Fuzûli, Bâki, Nâbi, Neşâti, Şeyh Gâlib, Mehmet Akif, Yahya Kemâl, Necip Fâzıl... “Günün mânâ ve önemine göre” değişen mısralar, selâmdan önce gelir. Oturmadan evvel yüksek sesle okur. Ne çıkarsa bahtımıza!...
Sonra okuduğu şiirin ihata ettiği mânâya göre, İbnülemin Mahmud Kemâl'den, Mükrimin Halil'e, oradan Yahya Kemâl'e geçer, eski irfan ve kültür zevatımızın sohbetlerinden, münakaşalarından, nüktelerinden tadına doyum olmaz hatıralar nakleder.”
Hemşehrisi “Kalpleri fetheden Fethi” Gemuhluoğlu'nun cezbeli sohbetlerinden de gıdalanan Ahmet Mahir Gedikoğlu'nun ölümüyle ilgili tek tesellimiz, yaşına ve yalnızlığına rağmen düşkün gitmedi. Kimseye yük olmadan, kısa bir hastane nöbetinden sonra aramızdan ayrılıverdi...
Şikayet ettirmedi... Çekmedi, çektirmedi...
Sadece Arapkir (Malatya), Antalya değil; Anadolu temiz bir evlâdını kaybetti...
Allah sevdikleriyle haşr'eylesin!..Hasan TÜLKAY 25 Aralık 2010 Antalya
Modifié le dimanche 26 décembre 2010 06:17