a daybook for all: Annenin Bulduğu Kızı Beğenmeyen Çocuk
Pek sevmezler İstanbul, Ankara, İzmir havası almış kızları. Nüfus bakımından kalabalık yerlerde, kültürel zenginlik bakımından olsun, etnik oluşum ve genel toplum yapısı oldukça gelişmiş olduğundan bu durum annenin çok da hoşuna gitmeyen bir vaziyettir.
Lakin anneler, kız çocuk, erkek çocuk diye ayrım yapmaz daimi bir eleştiri duruşunda bulunurlar...
eve geç gelmek bunda
her lafa cevap bunda
geç yatmak bunda
sabah kalkmak bilmemek bunda
anneye karşı gelme bunda
tarzında bir liste sürekli update olur. Sizin yaşınız ilerledikçe bu liste de doğru orantılı olarak uzar gider.
Hele erkek anaları... Oğullarını evermekten de başka bir işleri yoksa eyvahlar olsun. Hayalindeki kızı bulana kadar devam eder gider bu macera. Ona kalsa işiniz erkek halinizle evde kalabilirsiniz. Zaten bu arama evresinde harcanan zaman içersinde hiç konuşulmaz. "oğlum bak şöyle kız böyle kız ne diyorsun" diye bir diyalog olmaz hiç. Kafasına göre takılır hatun.
O kafada canlandırdığı kızı bulana dek devam eder bu arama süreci. Yola çıkılan en temel düşünce de "ben okumuş kız almam, başa çıkamayız" olur. Sanki memlekette böyle bir analiz varmış gibi, nereden varıldıysa bu kanıya.
Bu kadar çaba sonunda illa birini bulur tabi. Haliyle onu bilinçaltınıza aşılamaya kalkar:
Anne: "şöyle güzel yemek yapıyor, böyle becerikli kız, şöyle hamarat kız, 10 parmağında 1038 marifet. geçen hamiyet teyzenlerle hamama gittik, orada da baktım kıza, göğüsleri...
Oğlan: "anne! yeter!"
Anne: "tamam tamam, utanmana gerek yok anlatmıyorum. kendin görürsün zaten."
Oğlan: "Hönk?! (Mavi ekran!?)"
Sırf bu tarz istenmeyen diyaloglar yüzünden, dünyanın en güzel kızı dahi olsa beğenmek mümkün olmaz.
Ee doğumunuzdan dolayı kendisi de doğası gereği kaynanadır. Bırak dünyanın en güzel kızını, dünyanın en iyi gelini olsa neticede yarın öbürgün kaynana gözüyle bakacaktır, kaynar kazana atmaya çalışacaktır.
Kusura bakma ama o senin beğendiğin kız gazoz ağacı valide !