AnneCocuk.com - Bir karşılaşmanın anatomisi..NERDEN ÇIKTI 17 YAŞIM KARŞIMA?
Yayınlanma Tarihi: 17 Nisan 2006 08:53
Tutup kolundan indirirsiniz metrodan oradaki banka oturup gözlerine bakar ve sadece "vay be,vay be " dersiniz..
İnanamazsınız geçen zamana,ona orada rastladığınıza..şu koskoca şehr-i İstanbulda bunca sene karşılaşmamış olmaya ya da siz zaten ondan kaçtığınız için yakalanmayışınıza...
Sonra farkedersiniz ki o bir kaçış değil reddedişmiş aslında..onu ve o mekanları,o kişilikleri,o şaşkınlıkları..gencecik yaşınızda aç kurt gibi kaptığınız bilgileri,farklı bir dünyayı..o dünyanın rollerini oynamış ve kostümleri solmuş aktörlerini..
Önce bir kahve içelim dersiniz...ve aslında ne kadar özlediğinizi farkedersiniz...o hiç değişmemiştir ve aslında siz de hala "fıstık gibi"sinizdir.
Siz onu ve oraları terk ederken onun da bu şehri terkettiğini öğrenirsiniz.o da dağlara kaçmıştır..cidden mi dersiniz.nasıldır yaşam oralarda ne yapıyordur merak edersiniz.anlatır kısacık.vaktiniz kısacıktır çünkü o an..
Telefonları alır verirsiniz.en kısa zamanda dersiniz.
Eve doğru yürüken salak gibisinizdir.Adımlarınızı görmez,bastığınız yeri bilmezsiniz.
Evde bir ara unutur ama yatarken yeniden anımsarsınız.
Bir devir kaşınıza çıkmıştır.
Gençliğiniz ,17 yaşınız oradadır.sizi terk etmemiş sadece üstüne kum atılmıştır.
Gece rüyalarınız sıkıntılıdır.
Bilinç altınız uyanmış yüzünüze yüzünüze bakmaktadır.
Bir süre sonra bir telefon gelir..Mine hanımcım merhaba der 17 yaşınızın simgesi.
Sonra bir Ortaköy sabahında bulursunuz kendinizi..yine yan yana yürünmüştür Beşiktaş Ortaköy arası..
Ve siz yine şaşkınsınızdır..aynı yoldan 16 sene evvel geçerken sorduğunuz soruya hatırlarsınız:
-ama sen nasıl oluyor da herkesi tanıyorsun,selam vermeden iki adım atamıyoruz
O adam kocaman güler ve acaiptir ki yanında şoförüyle yürüyen rahmetli Sakıp Sabancı karşınıza çıkar o Ortaköy yolunda ve yanınızdaki adama selam verir.
Düşüp bayılasınız gelir.oysa ki sadece Sakıp Ağa’ya verdiği selamın alınmış olduğunu anlarsınız,ortada bir tanışıklık yoktur ve gülmekten yürüyemezsiniz.
İşte o da bir tesadüftür sadece ve cuk oturmuştur.
Ortaköyü tavaf edersiniz,yine 10 kişiye selam verir yanınızdaki adam,sonra yine aynı yollardan bir bahar güneşi altında Hisara doğru yürüyüşe geçersiniz.
Sohbet eskisi gibi tatlıdır.
Kuruçeşme’deki çay bahçesinde oturalım sonra devam ederiz yürümeye dersiniz..ve çay bahçesinde o adam başka bir adamı tanıyıverir ..o diğer adam gelir masanıza..iki adamı incelersiniz dinlersiniz..yeni basılmış iki kitabını öğrenirsiniz yeni gelenin. ve yazılmakta olan bir kitabının ilk "konuyu nasıl buldun" sorusu size sorulur.
Anlatırsınız yeni gelene,onunla da kaynaşırsınız.
Sonra bırakırsınız iki eski devrimci birbirine anılarını anlatsın diye..onlar anlatırken sizin içinizde neler olup bittiğini bilemezler.
Sizin ucundan yakaladığınız bir dönemin size ne kapılar açtığını ve kimi zaman o kapıları kapatmak için var gücünüzle uğraştığınızı..bazen red ettiğinizi,bazen de özlediğinizi ve aslında hem kendinizi hem de o adamı ne kadar özlediğinizi bilemezler...
Sonra an gelir beraber yürürsünüz Bebek'e doğru..yanlarında yine o gri jileli GS li kız oluverirsiniz ...bir yandan 1 Mayıs 77 Taksim anılarındadır kulağınız..bir yandan kendi içinizi dinlemektesinizdir.
Onunla tanışınca kendi kuşağınızı ve içinde bulunduğunuz camiayı nasıl reddettiğinizi ve uyumsuz olduğunuzu..o red edişin ve yaşından önce entellektüel anlamda zamansız büyüyüvermenin nelere yol açtığını düşünürsünüz.
Olsun..dersiniz...ben böylece ben oldum.hala sıra dışı,hala uyumsuz,hala yaşından ileri..
Akşam düşer sokaklara..beraber 7 saat geçirdikten sonra bile sıkılmadığınız insanlar olduğunu hatırlarsınız...
-Yunanistana gitmeden önce arayacağım seni...der eski devrimci..
-Ben de arayacağım seni.... dersiniz karmankarışık..
O akşam geçmek bilmez,"keşke içki içseydim tam şaraplık bir akşammış bu akşam" dersiniz.
O akşam yine “büyüdüğünüz” bir akşamdır ve büyümek kutlanmalıdır...büyümek her zaman kutlanmalıdır...
Not:Tamamen yaşanmış hatta çok yakınlarda yaşanmış bir olayı sizlerle paylaşmak istedim.Bu bir hikaye değil,bir kurgu öykü değil..Tamamen bana ait...bana dair...benimle ilgili....
İçinde aşk yok bu yazının,eski bir sevgili değil O..Aslında sevgili olamamışlık var içinde bu yazının, bazı şeylerin başladığı gün bitişleri de var..başlaması doğru değil diye..
17 yaşımdanm 23 yaşıma kadar geçen süre var içinde...
Bu yazıyı O'na da göndereceğim.bugüne kadar söyleyemediğim,hayatımdaki anlamını öğrensin diye.