Mantıklı Deli: 03/01/2009 - 04/01/2009
İçime Araştırmacı Gazeteci Kaçtı..
Saçmalayan Deli ama mantıklı tarafından.. şu saatte 16:35
2 durum,hal bildirisi Bu yayına verilen bağlantılar
Mavi ayrılığa mı, aşka mı çağrı...
İçinden mavi geçen hayatlar deniz kokar. Denizin iki yakasında da ayrılık; Buluşamayan sevdalar gizlidir acıklı türkülerde...
Nice gözyaşı tüketmiştir böylesi sevdalar, nice yürek unutmamak için unutmuştur kendini ve nice mektup cevapsız kalmıştır.
Siyah beyaz film repliklerinden kalan tiz bir sestir.
"Biz ayrı dünyaların insanıyız"
Ya da sadece mavinin peşinden gidip biraraya gelir bazı yürekler.
Şiirdir, şarkıdır ilk elele tutuşmalar.
Ve gurbet bir ara istasyon olur, son durağı belli olmayan trenlerinin kalkacağı.
Kadın adamı fark ettiğinde, adam kadını fark etmemişti.
Adam memleketinden ayrı yaşadığı yıllara söylüyordu şarkısını. Belki de geride bıraktığı aşklarına.
Kadın bilmediği dilde şarkı söyleyen adamın sesini hiç unutmayacaktı.
"Fikrimden geceler yatabilmirem
Herbir dertten ala yaman ayrılık…" *
İlk kez Ege'nin iki yakasının dostça kucaklaştığı bir etkinlikte tanıştırılmışlardı. İkisi de kendi gurbetinde.
Adam yıllardır gurbette yaşayan ailesinin yanına yeni gelmiş. Babannesi ile geçen çocukluğunu, gençliğini, orada o yanık türkülerine sigara dumanı tüttürdüğü memleketinde bırakmıştı. Ege ovalarında geçen mavi bir çocukluk, sonrası koca bir şehre sığınan yalnız yürek…
Kadın doğduğu yerde gurbetteydi. Ege'nin bir diğer kıyısında bırakılan bir geçmiş ve sadece fotoğraflarından tanıdığı bir babaannesi vardı.
İkisi de mavi Ege'den çok uzak, soğuk bir Avrupa kentinde yaşam mücadelesi içindeydiler. Mavi denizlerde yüzmeyi özleyenler gibi suya hasret,
Tüm uzaktakiler gibi kendi güneşlerine hasret,
Bir kente, bir ülkeye hasrettiler.
Belki bundan elleri çok üşüyordu kadının.
Belki bundan sigarasını hiç bırakmıyordu adam.
Adam kadını fark ettiğinde, kadın başka bir adamın elinde ısıtıyordu ellerini.
Kadın ülkesinin şairinin bir şiirini okumuştu.
"…Yeni ülkeler bulamayacaksın, başka denizler bulamayacaksın.
Bu kenttir gidip gideceğin yer. Bir başkasını umma....". **
Üçüncü kez karşılaşmayı dilemişti adam. Sadece bekleyecekti. Aklında kalan dizelerle hep aynı kente gidiyordu yüreği. Bir gün oralarda olabilmek adına…
"Çok yorgunum, beni bekleme kaptan.
Beni o limana çıkaramazsın... "***
Bu şarkıyı, büyük şairin şiirine ses veren usta yorumcudan defalarca dinlediği gün gelmişti kadın. Kadının sevgilisi ya da sevdiğini sandığı üçüncü şahıs gitmişti.
Üçüncü defa karşılaştılar. Bu sefer ikisi de birbirlerini fark etmişlerdi.
Kadının elleri hala soğuktu, hep özlediği maviliği anlatıyordu.
Adamın sigarası sönmüştü. Son dumanını sevdaya üfledi.
"Ne anlatır Yunan şarkıları
Geceye dair, aşka dair…" ****
diye başlayan bir şiir okurlar beraber. Bildikleri tek ortak dilde. Gurbetin dilinde.
Aynı yemekleri yaptılar farklı isimlerle, aynı melodilere başka sözler yazdılar.
Aynı denizi özlediler.
Akılları hep aynı mavide.
Yeni bir yılı birlikte karşıladılar.
Adam, sigarasını aramadı ilk defa.
Kadının elleri, adamın yüreğinde.
** Kavafıs'in Erdal Alova-Barış Pirhasan çevirisi "Aynı Kentte" şiirinden
*** Nazım Hikmet'in "Mavi Liman" şiiri, şarkı olarak yorumlayan Cem Karaca
**** Ataol Behramoğlu'nun "Ne Anlatır Yunan Şarkıları" şiirinden
Saçmalayan Deli ama mantıklı tarafından.. şu saatte 00:29
3 durum,hal bildirisi Bu yayına verilen bağlantılar
hamiş Ataol Behramoğlu, Aynı Kentte, boka saran aşk, david ho, kadının yüreği, Kavafıs, mantıklı deli, Mavi Liman, maviler, Nazım Hikmet, Ne Anlatır Yunan Şarkıları, üşümek
en sahici ben.. (bu kaçıncı deşifre oldu şimdi)
Pek bi sevgili, zat-ı muhterem manukyancığım tarafından mimlendim. madde madde kendimi tanıtmamı istiyor.. ilk madde tembelim :P olsun.. bunun için sevgilim koalaya beni anlatsana tarzı şımardım.. "bu nerden çıktı?" sorusu eşliğinde aldığım cevaba karşılık da "ya bi blogum var orda senden ve odunumsu öküz gibi davrandığın zamanlardan falan bahsediyorum, blogdaşlardan bi arkadaş da beni mimlemiş sorusu bu, cevaplayacam yardımın lazım" diyemediğim için neyse sen şımartmayacan beni yok bişi diye trip atıp surat salladığım için ondan hayır gelmeyecek.. mecbur kendimiz cevaplayacaz artık..
kendimle ilgili bişey söz konusu ise tembelimdir.
söz konusu başkalarının ihtiyaçları ise herşeyi yapabilecek bi enayiyiym.
birilerini mutlu edince mutlu oldunu sanacak kadar salağım.
mantıklı düşünür, delice yaşarım.
hayatım; üzerine çizgi çektiğim, tanımıyorum varsaydığım insanlarla dolu.
iyi yemek yaparım.
hala bir tarafım çocuktur.
çocukluğum da bebeğim ya da kız çocuklarına alınan hiç bir oyuncak sahibi olmadım. ben kendimi erkek sanıyordum.. işin garibi babamda öyle sanıyordu sanırım bana hep araba kamyon vb alıyordu..
ilk regli olduğum da ölümcül bi hastalığa yakalandığımı sanmıştım çünkü annem bundan hiç bahsetmemişti.. erkek sanmıyordu hayır, o hala 3 yaşındayım sanıyor.
babamın aldığı bisiklete binmemin yasaklanışı regli olduktan sonra oldu bana regliyi anlatmayan annem bekaretimi bisiklet kazası ile kaybedebileceğimi sanıyordu.
çocukluğumu düşününce neden heteroseksüel oldum acaba bu halet-i ruhiye ile sorusunun cevabını çok aramışımdır.
birgün çocuğum olursa kızım olacağına inanırım, annemin bana yapmadıklarını ona yapayım ve anneme yaptıklarımı bana yapsın diye.. evet asi ve haylaz bi çocuktum hala da öyleyim.
fil hafızası vardır bende.. hiç birşeyi unutmam.
pc de geri dönüşüm kutusunu asla dolu tutmam.. gözüme batıyo be
yıllarca şişman oldumu kabul etmedim. bir gün ettim 25 kg verdim .
sözcüklerle oyun oynamak çocukluğumdan beri alışkanlığımdır.
çok çabuk arkadaş edinirim.
iyi bir dostumdur.
ses tonumu çok beğenirim.
kolay kolay sinirlenmem
sabrımın taştığı yerde en ufak şey için kıyamet kopartabilirim, herkesden vazgeçebilirim.
hayatımı sil baştan yaşamaya alışkınım.
herşeyi değiştirir gururumdan vazgeçmem
sonuca takılıp an'ı rezil edebilirim.
belirsiz olan herşey bende kaşıntı yapar, sonunu görmem-bilmem lazım
planlar yapar planların aksinde yaşarım
kendimi kimseye ait hisseetmem hep ayağımın biri kapının dışındadır
içimden ne geliyorsa açıkça söylerim.kısacası patavatsızlık derecesi açıksözlüyüm.
sebze yemeyi çok severim
kimse herşeyimle beni tanıdığını iddia edemez, hep kendime dönüşlerde kullanacağım bir şey saklarım ki oraya saklanıp kendimi güvende hissedeyim
yalan söylememeye çalışırım ama yalan söylediğim zaman bunun yalan oldunu kimse anlayamaz
en çabuk kendimden sıkılırım, bakınız sıkıldım :)
Ying Yang vse
Saçmalayan Deli ama mantıklı tarafından.. şu saatte 20:37
hamiş ben, en sahici ben, kamyon, kendini erkek sanan kız, sinir
Koalamın ağacından bildiriyorum sayın okurgaçlar :)
evet, evet :) kırdım inadımı ya da koalam kırdı, o durum az birbirine girdi; ama evet ortalama 5 mt ileride ki odanın yarı açık kapısından daha bir kaç saat uyuyacak gibi görünen adam benim koalam ve ben sizlere onun laptopundan bildiriyorum :) aslında daha erken yazacaktım ama malum önce pc sini kurcalamam lazımdı ahaha :))
yoktu aklımda geleyim gideyim falan filan. onun için ani oldu,haber veremedim.. yarattığım telaşeden ve merak duygusundan dolayı özür dilerim :) herşey yani en azından büyük ölçüde herşey öyle de yolunda gitti ki işaretlere inanan bendeniz e dedim olmaz bu kadar nankörlük git bakıyım..
7,5 saat otobüs yolculuğu be okuyucum.. bacaklarım kasıldı otur otur.. ama otobüsten inip de bana sarıldı ya valla geçti.. benim koalamın elleri şifalı hihihihih..
beni terminalden alınca o ertesi gün çalışacak, ve yeni tuttuğu evde de yiyecek namına bişeyler yok diye ayağımın tozu ile markete gidip alışveriş yaptık ufak tefek şeyler.. ancak en kötüsü amma ucuzmuş lan bu şarap üstelik pamukkale üretmiş die aldımız şarabın tadının sirkeden az hallice oldunu denemeli olarak öğrenince yaşadık :D pizza yanında şarap içip romantizm yapcaktık be okuyucu.. şş gülme öle ben kaç kere dedim dimi sana benim sevgilim odunumsu biraz :)
ertesi gün erkenden uyandık malum işe gitti.. akşam 7 ye kadar bendeniz internet başında gezin,kitap oku, evi temizle halinde dolandım evde :) ahahaha işin bomba yanı dışarı çıktım yakınlardaki markete gidip akşam yemeği için alışveriş yaptım ama elimde torbalarla yürümeyi hiç sevmem taksiye atladım ev yakın zaten dedim ve bombaa:D evi bulamadım :)) bütün sokakları gezdirdim soföre en sonunda aha burası dedim adam benden kurtulduğu için büyük bi gülümseme arz etti :)) ama bunu koalama söyledim mi sence ;) ha sadece o da değil apartman kapısını açamadım.. anahtar dönmedi bi türlü ulen.. dönen tarafa doğru çevirdim ama kilitlemişim.. karşı dairenin kapısına bastım apartman diyafonundan ses gelmedi.. daha da bok ettim ben kapıyı o arada çünkü anahtar da sıkıştı açılmadı.. sonra müstakbel karşı komşum kafasını uzattı camdan, yaşlı pamuk nine ay yerim seni haline gelip, birde üstüne en sevimli halimi takınıp kusura bakmayın teyzeciğim demiştim ki; hatun bana bi cırladı, ne kusura bakmayacam yaşlıyım hastayım utanmaz diye :s bu sefer sert sesimle kusura bakmayın dedim ama o arada çıkan üst komşu namzetim eşine söyledi de kadıncağız aşşağı inip apartman kapısını açtı .. allahtan evin kapısını daha kolay açtım..peki bunu söyledimmi sence ;)
ondan sonrası tamamen hengame.. yemek yapacam diyerekten bi başladım, ancak o zaman farkettim sabahtan çalıştırdığım bulaşık makinasının hala çalıştığını.. eşyalı tuttu evi benimki, daha denememişti hiç birşeyi, meğer bozukmuş bulaşık makinası saatlerde çalışıp hiç bişeyi yıkamamış.. çıkardım tıka basa dolu makinanın içindeki her bulaşığı tek tek yıkadım.. bir yandan pilav yapacam bir baktım.. ulen kalan eşyalar arasında kaşık ve çatal yok .. tatlı kaşığı ile pilav yaptım kutlayın beni:D patlıcan ve kabak kızarttım üzerine sarımsaklı domates sos hazırladım, hah kereviz salatası için havuçları da zeytinyağında soteledim derken tüp bitti.. yuh artık daha ne aksilik olcak diye beklemeye başladım..
ama okuyucu inan bana gerçektir.. olumsuzluklar insanı mucit yapıyor.. sinitsel yapacam patates kızartacam tüp yok e ne yapacaz tabiki fırına.. fırın çalışıyor mu biliyormuyuz ?? umutlu değiliz çünkü közlensin diyerekten içine attığımız kırmızı biberler yarım saatte anca hazır oldu..
erken daha pişer yavaş yavaş dedim attım o arada salataları yapayım dedim e evde doğrama tahtası yokki, bende hayatta beceremem elimde doğramayı, sebzeden çok elimi doğrarım :S mucit kafam çalıştı ve buzdolabına ait olup da kullanılmadığı için kaldırıldığını varsaydığım aparatı çıkardım ortaya iyice bi yıkayıp salata tahtası yaptım ondan :)) menü güzeldi ama .. tavuk şinitsel, patates kızartması, domates soslu patlıcan-kabak kızartması, yoğurtlu kereviz -havuç salatası, ezine peyniri taze nane ve maydanoz la doldurulmuş köz biber sarması :F ki koalam bunu hazır sandı :D:D belim koptu valla o kadar bulaşık bir sürü terslik ve yemek derken yeşil salatayı yapmak resmen zulüm geldi :) ama eve gelirken arayıpda sigaran falan varmı aşkım dediğinde, sigara değil ama markete uğrayıp çatal-kaşık alırmısın dediğimde ki ses tonu, eve gelip de sofrayı gördüğünde ki yüzü, gülümsemesi, tepkisi herşeye değdi..üstüne üstlük karşı binada oturan çok eski ve samimi arkadaşını yemeğe çağırmak için ufaktan bir söylendi bende hemen tabiki çağır gelsin var yemeğimiz dedim :) az sonra gelen yakın arkadaşla beraber maç muhabbeti, ankara sohbeti falan derken tebriklerle dolu güzel bir yemek geçirdik :) güzeldi be :))
sevgili koalam bir nev-i evlilik provası yaptımızı düşünmüş olcakki aylardır görmediği sevgilisine bol bol eve gerekli olan eşyaları almak için tekzen,yapı market ve benzeri yerleri gezdirdi :)) evde bi iki eksik kaldı sadece.. bizim evimiz diyoruz üstelik buraya.. çok güzel yaf bu..
ilk defa kendimi birine , bir yere ait hissettim biliyor musun?
üstelik beni en son gördüğünde kilolarım hala kendini belli ediyordu, şu son halimden de bir hayli etkilendi..
biliyorum, çok muck muck yaşayamayız onla ilişkimizi, belli etmez çok fazla hiç birşeyi, benim aksimdir, herşeyi kafasında kurar planlar ama farkediyorum mutlu.. bende mutluyum.. yarın olmasın, ben yine o otobüse binmeyim.. annemin babamın evini artık kendi evim gibi göremeyeceğim sanırım ..
kokusunu özlemeye şimdiden başladım.. neyse okuyucu ankaradan görüşürüz.. ben sevgilimin koynuna girip uyumaya devam edeceğim..
hamiş: bu yazıyı onunla son kez uyuyabilecekken yazmıştım.. değerini bil okuyucu, ne kadar da sorumluluk sahibi bi bloggirl üm gör artık.. o haleti ruhiye ile çok salya sümük şeyler yazabilirdim onun için yemek olayı ve aksilikler ekseninde döndüm, bugün geldim annemlerin evine.. evet o ev benimdi ama bu ev benim değil.. o da öyle hissediyormudur acaba? neyse okuyucu.. başka zaman yazarım belki ruhsal devimlerimi..
Saçmalayan Deli ama mantıklı tarafından.. şu saatte 16:10
4 durum,hal bildirisi Bu yayına verilen bağlantılar
hamiş koalamın sıcaklığı, okaliptus ağacı ve ben, ruh hastası deli
Koalamın ağacından bildiriyorum sayın okurgaçlar :...