8 Kasım 1982'de İstanbul-Sarıyer İmam-Hatip Lisesi'nde öğretmenliğe başlamıştım. 1986 yılında çıkardığımız okul yıllığı için bir röportaj bölümü düzenlemiştik. Rahmetli Cahit Zarifoğlu'ya öğrencim, şimdi 12 yıldır Harvard Üniversitesi'nde öğretim üyesi olan Dr.Cengiz Şişman'ı göndermiştim. Mavera'yı ta çıktığı günlerden itibaren izliyordum. C.Zarifoğlu'nun okuyucularla başlıklı bölümünden başlardım okumaya dergiyi, birçoklarının yaptığı gibi. Amatörlere biraz acımasız davrandığı söylenirdi hep. Milli Gazete'nin üç aylık bir dönemi vardı, Fehmi Koru yönetiminde. Orada da Vedat Can imzasıyla amatörlere öğretmenlik yapıyordu. Katıraslan kaset olarak çıktığında almış, dinlemiş ve çok beğenmiştim. Koliler dolusu satınalıp öğrencilere dağıtmıştık. Bize masalı da o sevdirdi desem abartmış olmam. Kendisinin de belirttiği gibi bütün masallarını, bazılarını birkaç kez olmak üzere 35-40 yaşlarımda okudum. Alim Kahraman'la, M.Ruhi Şirin'le ve daha birçoklarıyla karşılaşmış olmama karşın, Cahit Zarifoğlu'yla karşılaşmak nasip olmadı bir türlü. Ama o öldüğü gün en yakınımdan bir can dostu kaybetmiş gibi etkilenmiştim. Her sene 7 Haziran'da onu hasretle, özlemle, minnetle anıyorum. Küplüce Mezarlığı onun sayesinde hafızama kazındı. Şiirlerine bir türlü ısınamadığım için ben onun çocuk şiirlerini zevkle okudum hep!:)
@ 10:16 ÖS | Hepisi | 0 Yorum
Konya'da, evimden çok uzaktaydım. Duvarlarında kitap rafları olan bir kafedeydim. Zamanım çok az ve ben çayımı içip kalkmayı planlıyorum. Hemen önümdeki masada, kapağında Zarifoğlu'nun insanı etkisi altına alan simasının olduğu bir kitabı. İçinde bir şiir. Diyor ki: "içim, ey içim!"
@ 1:47 ÖS | Hepisi | 0 Yorum
Ayrılığın ayırmadı bizden seni
Ovaya inen dağ meltemi
Yalnız Ardıç'ın nefesini
Kuşlar yeniden kuşandı kanatlarını
Yürek Dede sofrasını
Kara yılanları boğdu
Hikayeler Yedi Güzel Adam'ı anlatırdı
Bir adam da çocukları Zarif bir değirmenciydi
Bu dünyada şimdi gülümsüyor bize
Bir çocuğun pembe yanaklarında
@ 5:51 ÖS | Hepisi | 0 Yorum
caddeler sokaklar insanla dolsa
aşina olduğum bir yüz ararım
dünya meftun olup ihtiram dursa
itimada şayan bir göz ararım
Üstadıma Allah'tan rahmet diliyorum, mekanı cennet olsun.
@ 8:27 ÖS | Hepisi | 0 Yorum
zarif yanımı aldılar anne. cem adı ile bir sahil kasabası canlanıyor gözlerimde. teknedeyim ve salıveriyorum tüm acılarımı denize. onlar dahi sahile vuruyorlar. döndüğümde her şey aynı. erken mi yoldayım, ben mi geciktim? hangi tarihte neredeyim? bunu biri bana söylyesin artık...
zarif adam, şimdi seninle olmak vardı ya da seninle ölmek...
Cahit Zarifoğlu ismini Yenişafak Gazetesi'nde gördüm. Erdem Beyazıt'ın ona yazmış olduğu şiiri okudum ve bir ara bu şiir dilimden düşmedi. "Bir Değirmendir Bu Dünya" adlı deneme kitabını okuduktan sonra toplumsal sorunlara Cahit Zarifoğlu'nun yaklaşım tarzını bir nebze öğrenmiş oldum. Bazen de onun cümlelerini, düşüncelerini arkadaşlarıma aktardım. Hece Dergisi'nin çıkardığı özel sayıyı da yeni öğrendim. "Yürek Dede" filmini izledim ve çok hoşuma gitti. Böylece başladı onu tanımam....
@ 11:32 ÖS | Hepisi | 0 Yorum
Yazıyorum ve tabii ki şiir. Bulamıyorum; sencileyin kendine has ve bir o kadar anlaşılır. Kendi şiir dilini oluşturup bunu okurlarına belletebilen olarak senin için en son yakışıklı hüküm ACZ'dir. Baki muhabbet. Rahmet,gömleğin olsun...
@ 3:34 ÖS | Hepisi | 1 Yorum
bazı şiirlerini okudum. tanışmak nasip olmadı ama seni çok iyi tanıyorum. çünkü oğlun en yakın arkadaşım oda senin yolunda gidiyor, senin kadar bilge bir insan olma yolunda. sizin kitabınızı okuyorum şu sıralar ve gerçekten müthiş. tanıştığıma memnun oldum efendim..
mustafa berkcan koç
@ 7:46 ÖS | Hepisi | 0 Yorum
anılar defterinden bir sayfa açıldı kalbimize üsdadım.s en belli en yüksek yerinde suskun gözlerin yere bakarak zarif duruşunla duruyorsun. şiirlerini okuyorlar trenler duruyor. kuşlar gittiğinden beri kimseyi götürmüyor şehirlere. yazılmış mihr ü vefa mektupları birikiyor zarifce...hepsi anılar defterinden bir gül gibi taptaze canlıdır. senin gülüşün gibi üsdadım.
/işte bizim dağımız/
zarif şiirlerin okunuyor icimize nurdan bir nefes..allah var seni öylece seviyoruz öylece yalansız.
Sıhhat'i bir hava seçilir dolaptan
Bakılır en arkaya durmuş evin
@ 3:34 ÖS | Hepisi | 0 Yorum
sanıyorum ben 'yaşamak'ı okumuştum. ama çok biliyorum ki, 'zaman'da yazdığı okuyucu mektuplara vurgundum.
yazdı. ben mardin'in nusaybin'ine yaz tatiline, ailesinin yanına gitmiş tıfıl bir üniversite öğrencisiydim. yıl bindokuzyüzseksendi'ydi. o gün elime aldığım gazeteden okuduğum bir haberle vurulmuştum. zarifoğlu vefat etmişti. içimde kırılan güzel şeylerin tıkırtısını duymuştum, güzellik bir yerinden parçalanmıştı.
sonra yeniden okudum yaşamak'ı, bir değirmendir dünya'yı... hikayelerini, şiirlerini, hep çocuk kalan tarafıma iyi gelen metinlerini...
hala okuyorum. zarifoğlu isminin geçtiği her yazıyı okumak, her yayını takip etmek içimdeki zarif olanı diri tutmak için olmazsa olmaz bir şey gibi geliyor.
zarifoğlu zarif yanımızdır.
@ 7:56 ÖS | Hepisi | 0 Yorum