Rastgele Yazılar mistik şiirleri , İşi azıtmak şiirleri , Sarfınazar etmek şiirleri , kurtlar sofrası şiirleri , 1880-81 Fa Cup şiirleri , bergüzar korel şiirleri , mustafa erdoğan şiirleri , 1770 şiirleri , 1998-99 Division 1 şiirleri , yeraltı nehirleri şiirleri
Kapak önemli! - En güzel kapaklı kitaplar , En fantastik kitaplar , Asla unutmak istemediğim kitaplar , En iyi Bilim Kurgu kitapları , Okunası Şiir Kitapları , Ölmeden önce okunması gereken 1001 kitap , Filmlerini izlediğim kitaplar , En Komik Kitaplar
Boşlukta yüzüyorum. Kollarımı, yarım daire şeklinde dışa doğru hareket ettirerek ilerliyorum. Aslında, balkondan atlamadan önce böyle olacağını tahmin etmiştim. Ama yine de biraz korkum vardı. Kolay değil, on beşinci kattan atlıyordum. Onuncu kat seviyesine kadar düşmüştüm hatta. Sonrasında her şey hafifledi, havada asılı kaldım. Tam kafamda tasarladığım gibi. Günlerdir bu şekilde olacağını hayal ediyordum zaten.
Süzülerek yükseliyorum boşlukta. Artık yüksek rezidansların çatılarını görebilecek seviyedeyim. Hızımı kollarımla ayarlayabiliyorum. Balkonuma bakıyorum uzaktan. Onu, yüzlerce birbirine benzeyen balkonun arasından seçebiliyorum. Aslında diğer balkonlardan hiçbir farkı yok. Bir çiçek bile yetiştirememişim diye düşünüyorum. Zaten saksı bile zor sığar. Dapdar, fransız balkon dedikleri cinsten. Bazı geceler, karşıdaki kalabalık binaların ışıklarına doğru bakar "Bir gün buradan atlayacağım" derdim. Her şeyi bırakıp. Sonsuz olana doğru... Sonra aniden ürperirdim, hızla kapıyı kapatıp, içeri girerdim. (Ya düşersem?)
Gittikçe boşluğa alışıyorum, alıştıkça daha rahat ilerliyorum. Bir an önce yüksek binaları geçip denize ulaşmak istiyorum. Ağaçlı bir okul yolunun üstündeyim. Evlerine giden iki kız fark ediyor beni. Sarı saçlı ve yeşil gözlü kız, işaret parmağıyla beni gösteriyor arkadaşına. "Şuna bak, uçtuğunu zannediyor salak!" diyor. Gülüşüyorlar. Bunu duyunca aniden alçalmaya başlıyorum. Engellemeye çalışıyorum ama olmuyor. Yere doğru hızla düşerken, yanımdaki kavak ağacından bir pamuk havalanıyor göğe doğru, kendini boşluğa bırakmış, rahatça süzülüyor. Onu görünce tekrar yükselmeye başlıyorum.
Denizin üstüne geldiğimde, bir martı sürüsü karşılıyor beni. Etrafımda daireler çizip, akrobatik hareketler yapıyorlar. Bir kaçını yapmayı deniyorum, beceremiyorum. Sonra martılar, çığlıklar atarak açıkta ilerleyen geminin peşine takılıyorlar. Kötü bakışlı bir martı benimle kalıyor ama. Birlikte denizin üzerinde süzülüyoruz. Kötü bakışlar
18 3024 1
Hatmi çiçeği ve brezilya kumsallarında futbol
En uzun ölüm