Otostopla yolculuk: Sandığınız kadar tehlikeli ve zor değil!
Önyargılarınızı unutun: Ne tüm kamyoncular size saldırmaya hazır kötü niyetli insanlardır ne de otostopçular belalarını arayan maceraperestler... Otostop ucuz seyahatten öte dayanışma ve yeni keşifler demektir. Bu yolla sık seyahat eden biri olarak işin inceliklerini anımsatayım...
Haber: ECE ÇELİK - ece.celikis@gmail.comece çelik / Arşivi
‘Tanımadığın insanın arabasına binme”, “Kamyon, TIR şoförleri çok tehlikelidir” gibi klişelerden uzaklaşmanın vakti geldi. Çünkü otostop çekmenin de felsefesi vardır. Evet, otostop ucuza gezmenin ideal yoludur ama otostop çeken insan illa ki çok parasız ya da belasını arayan bir maceraperest değildir!
Peki trenin, otobüsün rahat koltukları dururken insan neden saatlerce beklemeyi göze alarak böyle bir maceraya girer? Cevabı bizzat bir otostopçu olarak verebilirim: Bazıları için öğrenme ve keşfetme arzusu parayla elde edilemeyecek kadar değerlidir de ondan. Ne sırtındaki çantanın ağırlığı ne saatlerce yürümenin yorgunluğu ne de korkuların bir anlamı kalır. Otostopla yolculuk insana yardımlaşmanın, dayanışmanın güzelliğini ve sosyal hayatında asla karşılaşamayacağın insanlarla tanışma fırsatı verir. Yollarda tanıştığınız insanlar gezdiğiniz yerle ilgili farklı pencereler sunar.
Sevimsiz istisnaları öne çıkararak sizi vazgeçirmeye çalışanlara uymayın. Bu kültürün yerleştiği Avrupa gibi yerlerde otostop çekmek elbette daha kolay ama tüm dünyada dayanışmayı seven sizin gibi insanlar var ve onlarla seyahat etmek çok keyiflidir. Avrupa’da ve ABD ’de üniversite öğrencilerinin ve genç ruhlu çok sayıda insanın tercih ettiği otostopla seyahat ne mutlu ki Türkiye ’de de yaygınlaşıyor. Gelin işin inceliklerine bakıp, sık sık otostop çekenlerin deneyimlerini dinleyelim...
Otostop parmağının önemi: Otostopun ilk etabı başparmağını kaldırarak sizi alabilecek dostları beklemektir. Çekingen durmayıp parmağınızı uzatırken vücut dilini de kullanmalısınız. Yurtdışında gideceğiniz yerin adını yazan bir kâğıt taşımanız parmaktan daha iyi bir alternatif olabilir. Ama Türkiye’de hâlâ parmak en güzel otostop yolu.
Nasıl giyinilmeli?: Dağcı çantanız otostopta maceracı görünümünüzü pekiştirerek, araçlarıyla seyredenlerin gözünde ‘hırlı-hırsız’ biri olmadığınız kanısını uyandıracaktır. Erkekler mevsimine göre kapri pantolon, güneşten korunmak için de şapka giyebilir. Türkiye’de ya da muhafazakâr ülkelerde otostop çekecek kadınların çok açık giyinmemesi tavsiye edilir. Vakit geceyse açık renk kıyafet tercih etmeniz fark edilmenizi sağlayacaktır.
Kaç kişi olmalı?: İdeal olan iki, üç kişilik gruplar halinde beklemek. Evet, maceracıyız ama tek başına otostop çekmenin özellikle kadınlar açısından tehlikeli olabileceğini kabul etmeli. Üç kişiden daha kalabalık bir grupsanız, ikiye ayrılıp belli bir noktada buluşmak üzere sözleşmek gerekir.
Otostop yerleri: Geldik en stratejik noktaya... Şehirlerarası yollarda en mantıklısı arabaların durabileceği yerlerde beklemektir. Trafik ışıklarının olduğu yerler ve benzin istasyonları otostopçular için iyi duraklardır. Yolculuğa çıkmadan otostopçuların tavsiyelerinin yer aldığı sitelere göz atıp işinizi kolaylaştırabilirsiniz. Bu konuda kapsamlı sitelerden biri; ‘hitchwiki.org’.
Otostopçunun en iyi dostu kamyoncular: Otostopçu umduğuna değil bulduğuna biner. Her zaman lüks otomobil beklemeyin! Kamyonlar en yorgun, en perişan hallerinizdeyken size şefkatli koltuklarını açar. Önyargılı olmayın, kamyoncular potansiyel sapıklar değildir! Aksine genelde iyi kalpli, uzun yolda sıkılmış, misafirperver, çoluk çocuk sahibi Anadolu insanlarıdır. (Tecrübe konuşuyor!) Karnınız açsa kamyoncu restoranında yemek ısmarlayanları çok olur. Kamyoncularla güzel iletişim kurmanın sırrı ‘efendi’ olmaktan geçer. Saygılı bir muhabbet ve iyi niyetli bir kamyoncu ile yolculuklar keyifli hale gelebilir.
Yılmayın: Evet, otostop eğlencelidir ama kolay olduğunu söylemiyoruz. Seyahatinizin normalden çok daha uzun süreceğini baştan kabullenmelisiniz bir kere. Bu biraz da şans işi olduğu için bazen bindiğiniz bir araba sizi iki dakika sonra indirebilir. Bir başkası, bir yenisi derken yorgun düşebilirsiniz. Suyunuzu ve atıştırmalıklarınızı eksik etmeyin ve yılmadan devam edin.
Dışarıda uyuyacaksanız: Diyelim ki kimse sizi almadı ve açıkta kaldınız. Dışarıda gecelemek için en güvenli yerler havaalanları, tren garları ve otobüs terminalleridir. Havaalanında kalmak için ‘sleepinginairports.net’ sitesine göz atıp, dünyanın çeşitli havalimanlarında yatılamış insanların deneyimlerine göz atabilirsiniz. Sitede hangi havalimanında en iyi nasıl uyunur, polisle karşılaşılınca ne denmelidir, hangi terminal daha güvenlidir gibi ayrıntılar mevcut.
Çantanız hafif olsun: Uzun süre ayakta kalacağınızı unutmayın, çantanız hafif ve işlevsel olmalı. Belden destekli çantalar uzun süre yürümenizi kolaylaştırır. Temel ihtiyaçlar dışında çantanızı ağırlaştırmanın anlamı yok. Tabii anılarınızı yazmak üzere defter-kalem ve gezdiğiniz yerleri ölümsüzleştirmek için fotoğraf makinenizi almayı unutmayın.
Denİz Can, 23, öğrencİ
Almanya’nın İsviçre sınırındaki Konstanz’dan İsviçre’ye yürüyerek geçtim. İlk şehir Kreuzlingen. Otoyola çıkmadan önceki son benzinlikte Zürih’e gitmek için beklemeye koyuldum. Umudu kesmişken bir siyah Mercedes durdu. Alman veya İsviçreli olduğunu sandığım adam “Çantanda yasak bir madde var mı?” dedi. “Yok” dedim. “Atla” dedi. İki saat sonra biri durmuştu sonunda. İlk gariplik bana “Zürih’e nasıl gideceğimizi biliyor musun?” diye sorması oldu. “Siz zaten Zürih’e gitmiyor musunuz?” deyince, “Senin için gideriz” dedi. Ne iş yaptığını sorduğumda “Ben çalışmıyorum, çok param var” dedi. Tunuslu olduğunu öğrendim. Tunus’a en son ne zaman gittiğini kontrol etmem için ısrarla pasaportuna bakmamı istedi. Tüm bu garip şeylerin sonunda korkudan Almanya’daki arkadaşlarıma mesaj atıp siyah bir Mercedes ile Zürih’e gittiğimi söyledim. Sonunda bir şey olmadan beni Zürih’e bıraktı.
Maral 22, öğrencİ
Beklemenin çok sıkıcı olabileceği bir sıcakta Aydın’dan Denizli’ye gitmek için yol kenarında beklerken, hiçbir aracın durmaması çok umut kırıcıydı. Denizli’de okuyan bir arkadaşımızın yanına gidiyorduk. Üç kişiydik ve ümidimizi yitirmek üzereydik. Birden aynı filmlerdeki gibi dumanların içinden çıkıp gelen beyaz bir araba durdu. Arabanın koltukları bir rahattı ki sormayın. Kliması da vardı. Şoförümüz Ufuk Abi baraj inşaatı yapan bir firmanın müdürüydü. Bir de çocuğu vardı. Sohbetle geçen yolculuğun ardından bizi Denizli’ye bıraktı. Biz de ona Denizli’de kalacağı öğretmen evinin yerini gösterdik. Ertesi gün bizi aradı, görüşmek istedi. Yanında kaldığımız arkadaşın annesi köfte göndermişti, Ufuk Abi’yi eve davet ettik. Ertesi gün Antalya’ya gideceğimizi duyunca yine birlikte yola çıkmayı teklif etti. Bir arkadaş Manavgat şelalesini görmediğini söyleyince yoldan sapıp orayı gezmeye gittik. Ufuk Abi ile yollarımız ayrıldı ancak geriye güzel bir dostluk kaldı.
Erdem, 25 , öğrencİ
Hatay’da çok kaçakçı olduğu söylenir. Lazkiye’den Antakya’ya yaptığım yolculukta sık sık kaçakçılara denk geldim. Sınıra yaklaştığımda bir kadın şoför durdu. Arabanın içi ana-baba günüydü. Kadının beni de kaçakçı sandığını anlamam kısa sürdü. “Arapça bilmiyorsan nasıl alışveriş yapıyorsun?” diye sorunca “Çat pat biliyorum” diye geçiştirdim. Sınıra yaklaşırken yoldan ayrılıp ormanın içine girince beş dakikalık bir işimiz olduğunu söyledi. Karşımıza önünde beş-altı araç bulunan üç katlı bir bina çıktı. Burada tütün, çay, bira, sigara yüklendikten sonra Türkiye sınırına vardık. Sigara kartonlarını paspasların altına saklayıp içinden geldiği için gümrük memuruna saat ve viski hediye eden kadın arkadaşımız beni bir yere kadar bıraktı. Devam etmem için de yol paramı verip uğurladı.
Ömer, 25, öğrencİ
Otostopla Eskişehir’den Konya’ya gidecektim. Yorgunluktan ölmek üzereyken kahramanım göründü. Dev bir TIR beni kurtarmaya gelmişti. Çölde su bulmuş bedevinin heyecanıyla TIR’a koşmaya başladım. Kapısını açar açmaz tombul yaşlı bir amcanın “Günaydın oğlum nereye?” sorusuyla karşılaştım. “Konya’ya amca” dediğimde “Hadi hoş geldin” dedi. Yol boyu ailesinden, gençliğinden bahseden şoför amca bana iki kez -ısrarlarıma karşı çıkarak- yemek ısmarladı. Otostop, bana herkesin çıkarcı ve kötü olmadığını kanıtlıyor.
Peki ya sürücüler?
Arabanıza kabul ettiğiniz kişiyi alırken gönüllü olduğunuzu unutmayın. Otostopçular dilenci değildir, gerilmenize gerek yok. Unutmayın ki arabaya aldığınız kişi de en az sizin kadar tedirgin. Ama yine de kötü tecrübeler yaşamamak için tedbiri elden bırakmayın. Arabanıza aldığınız kişiyle sohbete koyulduğunuzda ona tüm kimlik bilgilerinizi doğru olarak vermek zorunda değilsiniz. Eğer konuğunuz, ondan şüphelenmenize sebep olacak davranışlarda bulunuyorsa bir yolunu bulup kimliğine göz atabilirsiniz. Bu hem onu germez hem de sizin içinizin rahatlamasını sağlar. Uluslararası yoldaysanız pasaportunu görmeniz de sınır geçişlerinde polisle başınızın derde girmesini engelleyebilir. Ayrıca unutmayın, birini arabanıza almış olmanız, onu nüfusunuza aldığınız anlamına gelmez. Anne-babası değilsiniz, hayatının geri kalanının sorumluluğu artık sizde değil! Şüphelerinizin geçmediği bir durumda “Benim buradan başka yola sapmam gerek” bahanesiyle yolcunuzu yeni bir araç bulabileceği, makul bir yerde indirebilirsiniz.