Dört temel kavram
QRM, prodüktiviteyi, bir organizasyonun hem iç hem de dış tedarik sürelerini düşürerek başka bir boyuta taşıyor. Dış tedarik sürelerinin kısalması, özel müşteri isteklerine uygun olarak seri tasarım ve imalat demek. İç tedarik süreleri ile ilgili kısımsa işletme içi yapılan tüm iş akışlarında süreleri kısaltmak. Bu bir tasarım değişikliğinin onaylanmasından satınalma işlemlerine kadar geniş bir yelpazeyi kapsıyor. Bu sürelerin kısalması yalnızca müşteri ihtiyaçlarına seri cevap verilmesi konusunda fayda sağlamıyor, aynı zamanda kalite iyileşmesi ve maliyet düşüşü de sağlıyor.
Suri, QRM’in temelini teşkil eden dört temel kavram belirlemiş:
Zamanın gücünün farkına varmak.
Organizasyonel yapıyı tekrar düşünmek. QRM bilinen fonksiyonel departmenları şirket çapında ileri düzey QRM hücreleri ağına dönüştürür.
Sisteme dinamizm katmak.
İşletme çapında bir uygulanacak bir strateji geliştirmen.
Suri’nin yaptığı çalışmaya göre Amerika’da üretilen ürünlerin maliyetinin yalnızca %7’si işçilik kaynaklı. Geri kalan %93 ise tedarik zinciri, planlama, imalat, stoklama, malzeme idaresi, sipariş muamelesi, mühendislik, AR&GE, idare, pazarlama, satış ve dağıtım gibi organizasyonun yapılanması ile ilgili maliyetlerden kaynaklanıyor.
Suri, “Makina mühendisleri makina ve operasyonlarla ilgili teknolojilere odaklanır. Ancak pek çok imalatçı için “dokunma süresi” yani bir operatör ya da makinanın bir ürün üzerinde çalışma süresi ürünün teslim süresinin %5’i civarındadır. Dolayısıyla dokunma süresini düşürmenin teslim süresi üzerindeki etkisi çok yüksektir. Mühendisler ekipman ve kontrol sistemleri üzerinde dururken büyük resmi gözden kaçırmamak gerekir” diyor.
Bilinen maliyet esaslı yönetim metodları ölçek ekonomileri üzerinde durur. Planlama, tahmin, programlama, imalat, depolama gibi maliyet merkezlerinin üzerine binen fazladan maliyetlerinin QRM ile düşürülmesi %25’lik bir avantaj sağlayabilir ki bu da düşük işçilik maliyeti avantajı olan Çin’e karşı rekabet avantajı kazanmak adına önemli bir rakam.
Suri’nin söylediği, maliyet esaslı yerine zaman esaslı düşünerek şirketler düşük hacimli müşteriye özel ürünleri daha kısa sürelerde yapıp, teslim edebilirler. Bu da imalat sanayiinin gittiği yön adına hem iç hem de dış pazarlar için değerlendirmeye değer bir stratejidir.