Suriye: Her şey 7 yıl önce nasıl başladı? - Akdoğan Özkan - T24
Bu, Doğu ile Batı arasındaki enerji koridorlarının kavşak noktasında yer aldığını düşünen Türkiye için de güzel haber sayılmazdı. Avrupa’nın Rusya’ya bağımlılığını azaltmak için AB ve ABD tarafından geliştirilen ve 2009’da imzalanan Nabucco boru hattından umduğunu bulamayan Türkiye yeni arayışlardan bir türlü sonuç alamıyordu. (Ancak “kötü haberler” bununla da sınırlı değildi. Türkiye ile İran arasında Güney Pars doğalgaz sahasında Kasım 2008'den beri sürdürülen ortak üretim çalışmaları da 2010 yılında sona erdirilmişti. Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı'nın, Güney Pars sahasında doğalgaz çıkarmak için İran ile yürüttüğü müzakereler mutabakat sağlanamadan bitmiş, enerji bakanımız bir gün ekranlara çıkıp "Güney Pars Sahası projesi bitti" deyivermişti. Anlaşılan İran’ın başka angajmanları olacaktı.)
Ayrıca olaydan bir yıl sonra da ünlü araştırmacı Seymour Hersh, bir istihbarat görevlisinin açıklamaların dayanarak, saldırıda kullanılan sarin gazının Suriye ordusunun elindeki örneklerle uyuşmadığını açıklayacaktı.
Ancak Türkiye, Suudi Arabistan, Katar ve ABD BM heyetinin araştırma sonuçlarını bile beklemeden saldırıyı Suriye hükümet güçlerinin yaptığı şeklindeki iddiayı satın almış, dolaşıma çıkarmış ve aksiyonlarını kendilerince belirlemişti. Dışişleri Bakanı Davutoğlu daha BM’nin konuyla ilgili araştırma raporu eline geçmeden medyaya demeçler verip “şüphe yok, kimyasal saldırıdan Esad rejimi sorumludur” demiş ve “bundan sonra uluslararası topluma büyük sorumluluk düşüyor," diye ilave etmişti. Türkiye bir anda Esad’ı düşmanı ilan etmişti. Oysa olayı araştıran BM heyetinin başında bulunan İsveçli bilim adamı Ake Sellström incelemelerini yapıp 16 Eylül 2013’te raporunu tamamlayacaktı. Rapor kimyasal saldırıyı kimin yaptığına dair herhangi bir bulgu içermemekle beraber, Sellström isyancıların delilleri manipüle etme çabası içinde olduğunu ima eden gözlemlerini de açıkça belirtecekti. Olaydan bir yıl sonra da ünlü araştırmacı Seymour Hersh, bir istihbarat görevlisine dayanarak, saldırıda kullanılan sarin gazının Suriye ordusunun elindeki örneklerle uyuşmadığını açıklayacaktı. Bu, olayın ABD ile müttefiklerini savaşın içine çekmek doğrultusunda kullanıldığı şeklindeki iddialara güç verir nitelikteydi.
(*) : Bu arada, Doğu Akdeniz’deki doğalgaz rekabetinde Suriye’nin en önemli rakiplerinden birinin -ülkedeki 7 cihatçı örgütü Şam yönetimine karşı mücadelesinde destekleyen İsrail olduğunu da hatırlayalım. İsrail bölgede bu konuya en çok yatırım yapan ülke zaten. Doğu Akdeniz’deki doğalgaz potansiyeline dair ilk ciddi keşfi de 2009 yılında onlar yaptı.
Yeni Soğuk Savaş'ın eşiğinde NATO'yu düşünmek