bir ‘şehriyeli kuzu kokoreç’ fotoromanı | kulaktan dolma tarifler
« dün akşam somon
bottarga ve spagetti »
Posted in Kantin, sakatat | 2 Comments	2 Responses
on 06/04/2014 at 23:20 | Reply Selami
Bugün bu arpa şehriye pilavını sizin marifetli ellerinizden çıkan şeklinden azıcık farklı şekilde uyarladım. Malesef kokoreç yok eee olmadığı için hazır elimde hakiki köy tavuğu suyu var idi. Üstünde biriken yağı ile kısık ateşte usul usul pişti, demlendi, üzerine inceden kıyılmış domates, bol bol taze maydonoz,az nane, limon kabuğu, kapağını kapatıp hop 30 dk öyle beklettim sakinleşti, aromalar kaynaştı, kendine geldi; ardından limon suyu, azıcık nar ekşisi ve mayhoşluğunu kırsın diye 2 adet küp şekeri ile sosumsu bir şeyler hazırlamıştım, biraz kimyon, sumak, taze çekilmiş beyaz biber ile yedire yedire karıştırdım. Sizin tabirinizle üfff oldu. :)) ha tuz muz falan filan yok… Gerekte kalmadı zaten… :) asıl kahraman burda sizin gibi güzel insanlar, işte bu, bu güzel insanın elinden çıkmış diyesi geliyor. Allah sizi başımızdan eksik etmesin. Uzun ve afiyet dolu ömür dilerim sizlere. Elleriniz dert görmesin. Sevgili Tubanın da ellerine sağlık. Mis gibi fotoroman, otur kokla yani :)))
on 07/04/2014 at 19:07 | Reply semsaD
Sizin de ellerinize sağlık. Zaten benim için bu blogun iki amacı var. Birincisi kendi yaptıklarımı kendime ve ekibime hatırlatmak, bir çeşit not defteri yani. Daha evvel yazmadığım yıllar için çok üzgünüm, unutulup giden bir ton yemeğim var. İkincisi de birileri okur da, bir fikir edinir, bir ilham olur her zaman yaptıklarının dışında bir lezzeti denemeye yönelirler umudu. Nasıl ben de hep birşeylerden ilham alıyorsam, başkalarına da yol gösterebilirsem ne mutlu bana. Siz de, bir fikir edinmişsiniz, size uygun bir yemek yapmışsınız, ne büyük keyif benim için. Zira bir yemeği gidip birebir, tarifi üzerinden yapmak değil marifet, Çiya’nın yemeği beni düşündürmüş, benimki de sizi. Ne mutlu bize!