Sevgili shemellon- Gonca Çetinkaya'ya yani ikinci "BEN"e Blog'um-Header'ım ve Her şey için Sonsuz Teşekkürler :):):)
Bugün bana çok özel birine yazıyorum.
Blog işlerine girdim gireli gördüm ki, ne kadar eli yüzü düzgün, güzel bir headerlı ve formatlı blog varsa insan meraklanıp, içine girip, girdikçe de çıkası gelmiyor. Ben nasıl bir şeyler yapabilirim dedim ve gönül dostum benim tatlı hikayem bloğun sahibi Yeliz Uzunoğlu Küçükkoner arkadaşımdan bloğunu nasıl düzenlediğini öğreneyim dedim. Sağolsun oda bana shemellon aracılığıyla sadece kedi ve köpek maması karşılığında bir blok headerı ve düzenlemesi yapan bir tanıdığını önerdi. Açıkçası benden mutlusu yoktu. Bu işi sadece kedi ve köpeklere adayarak, gönül verip yapan bu kişiye çok da imrenmiştim doğrusu…
Bunların üzerine shemellon üzerinden gayet samimi ve içten bir dille blog düzenlemem için Sevgili Gonca Hanım’la irtibata geçerek bir mail attım. İhtiyacı olan bir aileye sadece mama alarak yardım ettim ve sonrasını işte gelin bir de benden dinleyin :)
Bir sabah uyanırsınız ve içinize türlü türlü umutlar doğar. Siz bu içinizdekileri bazen gerçekleştirme fırsatı bulursunuz bazen de başkaları bulur. Ama hiç düşünmezsiniz ki, o sırada sizinle kimler bütünleşmiştir. İşte ben bunu bir salı sabahı yaşadım. Gonca Hanım bana ilk mesajını atıp, hadi Fidan başlayalım bloğunu düzenlemeye ve ilk olarak header’ı koyuyorum bir bakar mısın? dediği an ve ilk bloğumla yeniden yüzleştiğim an tutamadım kendimi… Birisi benim hayatımın içine girmiş, bütün kareleri renkle, özenle ve olayları gerçekten yaşamışçasına geçmişten çıkarmış ve benim için onları harmoni ederek bana benim gözümden yaşadığım hayatı anlatmıştı. Siz olsanız ne hissedersiniz? Yalnızlığım, bekarlığım, evliliğim, oğlum, umutlarım, aşım, işim her şeyim bu karelerin içinde….
Düşündüm ki, bu bana Allah’ın bir lütfu ve içimdeki bir ben gibi beni bana anlatan birisi daha var ve o birisi iyi ki var diye düşündüm. Nasıl yüreğime, içime ve bana dokundu ki ve beni öyle hissetti ki, doğrusu bu kadarını beklemiyordum. Karikatürize edilmiş bir header, birkaç görsel çekici eklenti ile çıktığım hayal dünyamda beni kendi umutlarımla bütünleştirerek bir bütün haline getiren bu kadın ancak güçlü bir his kadını, gerçek bir gönül dostu, içinde yeşerteceği saf bir solukla tüm bu vasıfları üzerinde toplayabilirdi.
Bir gün birileri karşıma çıkıp deseydi ki; hiç tanımadığın birine kefil olup, her şeyini paylaşıp ona referans olur musun? Herhalde kocaman bir “HAYIR” dedim. Ama bugün bu soruyu Gonca –Shemellon için sorsalar hiç şüphesiz ve gönülden herşeye “VARIM”derdim.
Bu münasebetle bu tanışmaya vesile olan gönül dostum yılların arkadaşı ve benim İstanbul’da İzmir yadigarım olan Yeliz’ime ve artık hayatımın bir parçası olan Gonca’ya sonsuz teşekkürlerimi bir borç bilirim.
Ne mutlu ki bana, seni bana sorsalar artık kim olduğunu anlatırım herkese diyebilecek bir “ben” daha var :)
Sonsuz ama sonsuz kez teşekkürler… Aynı havayı soluyup, sınırlı soluklarımızı paylaştığımız için :):):)
Labels: Ana Sayfa, Hayata Dair, Suh-i Fidan
Shemellon 17 March 2014 at 21:31
Yazdıkların öyle güzel ki, üstüne söyleyecek kelimeleri bulup yan yana getirip nasıl duygularımı anlatsam diye baya bir ekrana baktım, uzun uzun.. Dolu dolu yaşanmış hayatının her anı çok güzel geçmiş, ve bundan sonrada aynı bu karelerdeki gibi sağlıklı mutlu ve huzur içinde geçmesini diliyorum.Seni tanımak, hayatının içinde olmak, seni anlatmak çok ama çok güzeldi..Ben teşekkür ederim. Sevgilerimle..:)
Unknown 19 March 2014 at 22:36
Fidan'cım, bloğun harika olmuş! Gonca'nın elinden çıktığı hemen belli oluyor, çok güzel bir iş yapmışsınız :)
Yepyeni yazılarını ve hayatının güzel karelerini heyecanla bekliyorum :) En kısa zamanda arkadaşlığımızı görüşerek tazelemek dileğiyle...
Fidan Duman 20 March 2014 at 09:46
Her ikinize de bu işte bana vesile olduğunuz için çok ama çok teşekkür ederim. Ben de yakın bir zamanda görüşelim isterim canım. Kendinize iyi bakın her ikinizde... Kocaman teşekkürler...
Unknown 28 March 2014 at 23:00
Gonca Hanım yine harika bir tasarım yapmış. Blog harika görünüyor. Hele melek kanatları... Bayıldım bayıldım.
Fidan Duman 31 March 2014 at 10:19
Çok teşekkür ederiz Şeyma Hanım. Gerçekten ben de bundan ötesi olamaz diye düşündüm :)