Biliyorum, deniz kenarında martıların peşinde koşan çoçukluğumu düştüğü yerden kimse kaldırmayacak... Gözyaşlarımı silmeyecek o sevgi dolu, kutsal yüreğin... Biliyorum, gölgen bir İstanbul sokağının arnavut kaldırımıüzerinde ansızın gölgemi okşamayacak... Biliyorum, gideceksin... Ama bu kez sana sevdalı güvercinin yaralı yüreği bu gidişi kaldıramayacak...
Belki de bu yüzden hiç yapmadığım bir şeyi yapıyor ve soluk soluğa geçen o yıllar boyunca hiç fark etmediğin bir sırrı ilk kez yüreğine fısıldıyorum: Ben sana çocukluğumdan vurgunum... Artık gitme sevgilim...
gitme sevgilim ZeuS
SU-PERISI Tarih: 29.11.2005 16:14
rasmus teşekkürler eline sağlık
milkboy Tarih: 29.11.2005 16:13
çok güzel yüreğine sağlık rasmus kardeşim klavyene kuvvet hallavye Tarih: 29.11.2005 15:45
Beni bu sevdanın ortasında, deli yağmurların altında bir başıma bırakıp gittiğin zamanlar seni hiç durdurmadım... Yoluna çıkıp hiç, gitme, demedim sana... Beni bırakma, diye yalvarmadım... Her gidişinin ardından sessizliğe gömülüp, seni sonsuza kadar kaybettiğimi düşündüm hep... Bir gün geri gelebileceğine hiç inanmadım...Bu yüzden mucizeydi her dönüşün ve bu yüzden her defasında sana daha sıkı sarıldım... [COLOR=orangered]Gerçektende çok tanıdık ama herşeyin bir sonu vardır oda bıkar ve sonunda beklemyi bırakır ve hayatuına girmek isteyen birine şans verir :79:
Siwan Tarih: 29.11.2005 09:42
Biliyorum, deniz kenarında martıların peşinde koşan çoçukluğumu düştüğü yerden kimse kaldırmayacak.
Ne kadar ilginc, ve ne kadar yaşamcıl. Yazının güzelliğine benzetme bulmak zor. eline & yüregine saglik. tesekkür ederim. DeliBeyaz Tarih: 28.11.2005 15:06
:19:ne kadar insafsizmis bu ya ikide birde gidip geliyor. helal ama bekleyende her gittip gelisini sabirla beklemis, seven bu dur iste :79:yüregine saglik rasmus