Baharın mı yoksa müziğin mi etkisi bu? – "Öyleyken öyle böyleyken böyle…"
Nisan 13, 2011 Nisan 13, 2011
Baharın mı yoksa müziğin mi etkisi bu?
Ortaokuldayken müzik delisiydim. Henüz öyle pek “moda”sı da yok bu yoldayken müzik dinlemenin, telefondan dinlemek mümkün değil zira; ancak walkman taşıyacaksın yanında ki müziğinden bir an bile olsun uzaklaşma. O zaman en küçük, en ince Sony walkmanleri edinirdim; radyodan kayıt yapardı, ek şarj olarak sakız pile yardımcı kalem pil de kullanılırdı vs. Yani müzik öylesine önemliydi ki, o öğrenci halimle para harcama konusunda asla kısıntıya gitmeyeceğim bir alandı.
Fakat üniversite(lisans) sırasında yani bu mp3 playerlerin hakimiyetinin başlamasından itibaren bende bir umursamazlık hasıl oldu; süper bir mp3 player edindiğim kısa bir dönem haricinde pek katılmadım kulağımda kulaklıkla sokakta dolaşma eylemine. Ne zamandır da umrumda değil hatta. Halen daha müzik dinleyerek ders çalışıyorum, etrafımda ses varsa konsantre olmak için müziği kullanıyorum fakat yolda eksikliğini hissetmiyorum. (Yaşlanmakla mı alakalı acaba?)
Asıl diyeceğim şu ki, bu akşam -belki kafamın hafif dumanlanacağı kadar içmiş olmamla da alakalı olarak- kulaklığı geçirdim kulağıma ve müziğin keyfine vardım. Otobüsteki insanların yapmasından en nefret ettiğim şeyi de yaptım hatta: son ses açtım müziği! Durağımda indikten sonra eve yürürken en sevdiğim şarkılardan biri başlayınca da eve girerek bu keyfi sonlandırmak istemedim -hem hava da süperdi- o yüzden evi geçip devam ettim sokağın devamında yürümeye…Yol boyu içimden geldiğince koc-caman gülümseyerek hem de…
Evet aşık etmedi belki ama insanı daha sık gülümsettiği kesin; bahar güzel şey ya!
(PS: Bahsettiğim şarkı Coldplay’in Don’t Panic‘i)
← Pozitif ayrımcılık