Lizbon ile ilgili beni en çok mutlu eden şey, gezdiğimiz sokaklarda her girdiğimiz dükkanın, kendi alanındaki gurmeliği oldu. Örneğin aşağıdaki resimdeki çikolata mağazası; dekorasyonundan, çikolata ambalajlarına, ürettiği ürünün kalitesinden (çikolata kaplı portakal kabuğunda portakalı yediğinizi hissediyorsunuz) ve mağazadaki muhteşem kokuya tam bir mükemmel detaylar şöleni. Veya bir kitapçıya giriyoruz, orası dünyanın en eski kitapçısı çıkıyor. Aa ne tatlı minik cafe diyorsunuz, meğer sadece yumurta ve bademle yapılan tatlıların üretilip sunulduğu bir mekan olduğunu öğreniyorsunuz. Hepsinde malzemeler inanılmaz taze, her detay düşünülüp özenle hazırlanmış ve tüm bunlar yeterince güzel değilmiş gibi, fiyatlarının uygunluğuyla da sizi kalbinizden vuruveriyor. İşte tam da bundan dolayı, "Lizbon'u ben pek sevmemiştim ya" cümlesini duyduğumda o insanların nerede dolaştığını merak ediyorum zira Lizbon'u sevmemek gibi bir cümlenin literatürde işi yok. Belki insanlar en turistik yerlerinde gezmiştir diyerek onlar adına mazeret uyduruyorum kafamdan, ve düşünüyorum. Örneğin Belem bölgesini çok methetseler de evet, yanınıza devamlı bir satıcının yanaştığı, açıkçası bana hiçbir şey ifade etmeyen bir semt oldu orası. Oysa Lizbon'un en çok adını duyurmuş pastanesi orada. Evet oraya da gittik ve evet, meşhur Belem tatlısı Lizbon'da yediğimin en iyisiydi ancak suratsız garsonlar, ortam bile diyemeyeceğim kadar soğuk bir ambiyans ve tek kelimeyle kötü bir tecrübe. Oysa, bir müze ararken yine tesadüfen bulduğumuz, meğer Lizbon'un en eski pastanesi olan Confeitaria Nacional öyle miydi? Hem tatlılar, kahveler şahane, hem de mekanın güzelliğine bak bak bitiremiyorsunuz. Bundan dolayı, Lizbon'a giderseniz, sokaklarını geze geze kendi keşiflerinizi yapmanızı önerdiğim semtler Chiado, Bairro Alto ve Principe Real.
Lizbon'un insanları da aslında beni oldukça şaşırttı. Benim genelde İspanyol insanına benzediğini düşündüğüm Portekizliler aslında daha Kuzey Avrupalı imajı çizdi gözümde. Aksansız İngiliceleri (ki neredeyse bu dili konuşmayan yok), kibar ama mesafeli tavırlarıyla beni oldukça etkilediler.
San Francisco'daki Golden Gate'i yapan aynı firma bu köprünün da mimarı
Şu an Lizbon'un en popüler restoranı olarak kabul edilen Bairro do Avillez
Bairro do Avillez'in yemekleri, Lizbon'da yediğimiz tüm yemekler gibi oldukça lezzetliydi.
Belem bölgesindeki saray ve katedral gerçekten çok görkemli. Sağanak yağışlı bir günde hava, sanki bir fotoğraf çekebileyim diye 10 dakikalığına güneşi göstermişti bize.
Belem Pastanesi'nde sadece 1 Euro'ya satılan meşhur Nata tatlısının kendi yorumu olan tatlı anlatamayacağım kadar lezzetliydi
Yukarıda gördüğünüz ve hatta göremediğiniz bir o kadar daha alanı bulunan Mercado, Michelin şefli birçok şefin yemeklerini daha uygun fiyata halkla buluşturmasına imkan veren dev bir food court. İçinde birçok dünya mutfağından örnekler bulabildiğiniz bu yerde örneğin yukarda görmüş olduğunuz tabak oranın fast food tabağı. Kendiniz paranızı ödeyip sıra bekliyor, sonra tepside bu şık sunumlu yemeği ve arzu ederseniz cam kadehteki şarabınızı alıp boş olan bir masada yiyorsunuz.
Aşağıda gördüğünüz ürün ise bazı caddelerde satılan, yine buraya özgü bir yemek aslında. Balıklı patates köfte diye tabir edebilirim, hatta içinden peynir de çıkıyor. Ben çok sevmedim ama denemenizi tavsiye ederim.
Posted by Aysegul Uluc at 13:42
İstanbul 7 January 2017 at 20:14