Gençler Köy Okullarina Isik Oluyor
Teknolojinin ve yozlasmisligin gençlerimizi esir aldigi bir dünyada köy çocuklarini düsünen ve onlar için mücadele eden gençlerden olusan ekip gözleri dolduruyor. Yaptiklari her çalismayla Malatyalilarin gönlünde taht kuran, "gençlerde hâlâ ümit var" dedirten Umut-Sen Gençlik Teskilati köy okullarina adeta isik oluyor. "Yeryüzünde gülümsemeyen, tebessüm etmeyen, ayakkabisiz çorapsiz, tek bir çocuk kalmayana kadar biz mücadelemizi devam ettirecegiz." diyen Umut-Sen Gençlik Teskilati Baskani Ibrahim Sözen'le yaptiklari çalismalari, hedeflerini, yasadiklari sikintilari, köy çocuklarinin yasadigi sikintilari, projelerini ve daha fazlasini konustuk
Rahime Gül Erbas’in Röportaji
Kendiniz hakkinda neler söylersiniz, Ibrahim Sözen kimdir?
Umur-Sen Gençlik Teskilati kurucu baskaniyim. 13 Ocak 2017 tarihinden bu yana aktif olarak çalismalarimizi sürdürüyoruz. Özel bir insaat sirketinde çalisiyorum.
Umut-Sen olarak neler yapiyorsunuz, projelerin neler?
Bizim asil amacimiz köy okullarindaki çocuklardir. Biz en ücra dag köylerine giderek oradaki magdur çocuklara yapilan çalismalarimiz bulunmakta. O çocuklarin bot, mont, ayakkabi, kirtasiye, kitap gibi ihtiyaçlarini karsiliyoruz. Il disindan tedavi için ilimize gelen Lösemi hastasi çocuklarimizi yalniz birakmiyoruz. Ailelere ve o çocuklara yardim ediyoruz. Her ihtiyaçlarini karsilamaya çalisiyoruz. Genellikle yaptigimiz çalismalar köy okullarina yardimci olmak. Yaptigimiz çalismalar sadece Malatya’ya yönelik degil, Adiyaman’a gidiyoruz. Orada da köy okullarina yardim götürüyoruz. Malatya’da Pütürge merkeze çok uzak. Gidip gelmemiz 6 saati buluyor. Havalar soguk oldugu için, kar, yagmur çamur bunlar da bizi çok yoruyor. Zor sartlar altinda biz oralara gidiyoruz. Yeryüzünde gülümsemeyen, tebessüm etmeyen, ayakkabisiz çorapsiz, tek bir çocuk kalmayana kadar biz mücadelemizi devam ettirecegiz. Ayrica hedefimiz köy okullarinda tiyatro gösterisi yapmayi planliyoruz. Ayrica gittigimiz köy okullarinda hocalarin da hikâyelerini dinleyerek onlari da kaleme aliyoruz. Onlarin nasil zor sartlarda ögretmenlik yaptiklarini da ortaya koyuyoruz.
Bu ise nasil gönül verdiniz?
Köy okullarinda okuyan ögrencilere yardim etmek benim ortaokuldan beri hayalimdi. Ben ayni sekilde o zorluklari gördüm ve yasadim. Bir çift ayakkabinin mutlulugunu gördüm, o duyguyu yasadim. Çocukken bana bir çift ayakkabi hediye edildiginde sanki dünyalar bana verilmis gibi seviniyordum. Onun mutlulugunu ben bugün anlatamam, bu gün o çocuklarin yasadigini ben çok iyi biliyorum.
Gittiginiz köy okullarindaki çocuklar, ögretmenler sizi görünce nasil tepkiler veriyor?
Bizi bir misafir gibi karsiliyorlar. Bizi görünce çok mutlu oluyorlar. Onlarin o mutlulugu sanki içlerine sigmiyor. Sanki biz onlara bir ayakkabi degil de dünyalari vermisi. Bizi abisi, kardesi ablasi, ögretmeni olarak görüyorlar. Bu çok önemli. Ilk gittigim köy okulu Adiyaman’da ücra bir dag köyüydü. Çocugun ayakkabisini giydirdim, biraz sonra çikardi, ‘ neden çikardin?’ diye sordum bana,’ Abi kirlenmesin ben onu bayramda giyecegim.’ Demesi bizi bitirdi. Içimizi titretti ondan sonra mücadeleden vazgeçmedik. Söz verdik Allah’a. Ayakkabisiz, çorapsiz tek bir çocuk okula gitmeyecek. Bizler bir çift ayakkabi ile mutlu olan insanlardik bu duyguyu çok iyi bildigimiz için bugün buradayiz.
Umut-sen kaç kisiden olusuyor?
Ben bu yola 3 arkadasimla beraber çiktim. Yönetim kurulumuz 16 kisiden olusuyor. Bir de gönüllü ekibimiz bulunmakta. Sosyal medyadan bize ulasarak bir sonraki köy okulunuzda biz de olmak istiyoruz diyorlar. Gidecegimiz zaman onlara haber veriyoruz. 34 kisilik te bir gönüllü ekibimiz var.
Çalismalarinizin maddi kaynagini nasil sagliyorsunuz?
Bu çok sorulan bir soru, sürekli insanlarin bastira bastira sordugu bir soru. Sosyal medyada fotograflari bizim paylasmamizdaki asil amaç insanlarin bunlari görüp bizlere destek olmasi, bu çocuklara destek olmasi. Fotograflari gören gönüllüler, is adamlari, hayirseverler Istanbul, Bursa, Ankara, Mersin, Izmir’den ve Türkiye’nin dört bir yanindan önce bizlere ulasiyorlar. Bir sonraki gideceginiz köy okulunda ihtiyaç listesini bize gönderebilir misiniz diyorlar. Biz de ihtiyaç listesini okuldan alarak çocuklarin adi soyadi, yasi, beden ölçüleri, ayakkabi numaralarini gönüllü kisiye gönderiyoruz. O kisi de hazirlayip paketleyip gönderiyorlar. Hediye paketleri kisiye özel bir sekilde hazirlanmis olarak onlara ulastiriyoruz. Biz sadece araciyiz. Onlardan alip çocuklara ulastiriyoruz. Bu çalismalarimizda biz ilk defa hediye alan, hediye paketi açan çocuklarla karsilastik.
Umut-Sen’i ilk açtiginiz hayata bakis açinizla su anki hayata bakis açiniz arasinda herhangi bir degisiklik oldu mu, çocuklar size bir seyler katabildi mi?
Bu yolculukta çok sey ögrendik, bir çift ayakkabinin mutlulugunu ögrendik, bir hediye paketinin nasil heyecanla açildigini ögrendik, o çocuklarin bir çift ayakkabi, bir montla, bir botla nasil sevindigini onun mutlulugunu gördük. Yasadigimiz çok farkli. Bu duyguyu anlatmak çok zor, yasamak lazim. Kara lastigin içindeki ayaginda çocugun çorap yok. Biz bunlari gördükçe daha da çok çalismak istiyoruz. Istiyoruz ki yeryüzünde çorapsiz, ayakkabisiz çocuk kalmasin. Bunlari gördükçe de kosuyoruz.
Köy okullarina gittiginizde ilginç, duygusal seyler yasadiniz mi?
Bazi çocuklar ayakkabim kirlenmesin ben onu bayramda giyecegim demesi içimizi titretti. Osman diye bir ögrencimizin ilk defa hediye aliyor olusunun verdigi heyecanla hediye paketini yere silkeledi. Bunu benzer çok seylerle karsilasiyoruz. Bir gidecegimiz okula gitmeden önce ögretmene hocam biz gelecegiz, çocuklar hayallerini resme döksün, hayallerinin resmini çizsin diyoruz. Yapacagimiz bir seyse o hayali gerçeklestirelim istiyoruz. O resimlerde öyle hayaller var ki görmek gerekiyor. En son gittigimiz bir okulda bir çocugumuz çanta hayali vardi. Ona çanta gönderecegiz.
Üyeleriniz gençlerden olusuyor, peki aileleri gençlere nasil tepki veriyor?
Üyelerimizin hepsi 18- 30 yas arasi gençlerden olusuyor. Genelde aileler ilk basta tepki gösteriyor çünkü bu devirde böyle seylere güvenilmiyor. Gittikleri okullardaki fotograflari ailelerine gösterdiklerinde aileleri onlarla gurur duyurur ve ondan sonra da sonuna kadar da arkalarinda duruyorlar.
Il disinda da çalismalariniz oluyor, buralara gittiginizde zorlandiginiz, sikinti yasadiginiz konular oluyor mu?
Evet oluyor. Hava sartlarindan, yagan kardan, yagmurdan dolayi riskli yerlere gidiyoruz. En son gittigimiz Adiyaman’da servis aracimiz buzda kaydi. Ilk gittigim köy okulunda araba bir mesafeden sonra çamura batti ve çikmadi biz o esyalari alip sirtladik 3 arkadas üç kilo metre o vaziyette yol yürüdük. Daglari asarak o çamurlari kat ederek o okula ulastik. Gittigimiz köy okullari sehir merkezlerine en az iki, üç saatlik mesafede.
Malatya’da insanlar sizin çalismalarini gördükçe size neler söylüyorlar?
Malatyali insanlar bu konuda çok duyarlilar ve çok merhametliler. Sosyal medyada Malatya halki bize çok büyük destek veriyor.
Ihtiyaci olanlar size nasil ulasiyor?
Sosyal medyada paylastigimiz fotograflar sayesinde bize ulasiyor. Biz en son Pütürge’ye gittik, oradaki fotograflari gören Adiyaman’daki bir ögretmen bize ulasarak, ‘ Bizim de okulumuzda 31 tane ögrencimiz magdur.’ Çocuklarin fotograflarini bize atti. Biz de kollari sivayarak çalismalar basladik. Hayirseverlere listesi attik. Bu hayirsever çocuklarin elbiselerini, ayakkabilarini aldi, onlari paketledi. Kendisi de bizimle gelmek istiyor hasta oldugu halde.
Elâzig ve Adiyaman disinda baska illerde de çalismalariniz olacak mi, il disindan sizi çagiranlar var mi?
Evet diger illerden bizi çagiranlar çok fazla. Van, Sanliurfa, Maras, genelde hep Dogu illerinden ulasiyorlar. Buralara gitmemiz bir gün içerisinde yetistirecegimiz çalisma degil. En azindan bir gece orada konaklamamiz gerekiyor. Bizim çalisan arkadaslarimiz, ögrenci arkadaslarimiz var. O yüzden gidemiyoruz. Ama hayalim ben Urfa’ya, Hakkâri’ye, Sirnak’a gidecegim Allah izin verirse. Hedefim bu. Magdur çocuk nerdeyse biz oradayiz.
Size yardimci olmalari konusunda Malatya’ya bir çagrida bulunmak isterseniz ne söylemek istersiniz?
Bizim yaptigimiz is sosyal medyada apaçik ortada. Bizim umut olacagimiz çok çocuk var. Bizden umut bekleyen çok magdur çocuk var. Bu konuda bize destek versinler, ayakkabisiz, çorapsiz hâlâ o kadar çok çocuk var ki onlara ulasabilmemiz için bizim de çok çalismamiz lazim. Ve Malatya halkinin da bize bu konuda çok destek vermesi lazim. Su an listemizde yardima ihtiyaci olan çok fazla köy okulu var, ancak su anda listeyi ulastirabilecegimiz hayirsever kalmadi. Bunlar için bize destek verirlerse çok seviniriz.
Usta Öğreticiler Derneği Resmi Olarak Açıldı
Su Açisindan Gelecek Parlak Görünmüyor
Genç Çifte 4S Formüllü Nasihat