﻿ ABD SURİYEDE HERZAMANKİ ABD !! KEL BAŞA ŞİMŞİR TARAK.. | Güneydoğu Güncel Haber Gazetesi - DİYARBAKIR
Türkiye nin hem bölgesel hemde dünya konjektöründe ciddi eşiklerden geçtiği ve ciddi dirençler gösterdiği bir zaman diliminde yaşıyoruz. Ortadoğu, Akdeniz ve kuzey Afrikanın ABD ve İsrail in lehine gelecek yüz yıl için dizayn edildiği...
12 Eylül 2019 Perşembe 5:39
Türkiye nin hem bölgesel hemde dünya konjektöründe ciddi eşiklerden geçtiği ve ciddi dirençler gösterdiği bir zaman diliminde yaşıyoruz. Ortadoğu, Akdeniz ve kuzey Afrikanın ABD ve İsrail in lehine gelecek yüz yıl için dizayn edildiği bu projede Türkiye nin atacağı yanlış adımların telafisi zor bedeller getireceğini unutmamamız lazım. ABD nin karşısında Rusya nın yanındamı olmalı yada Rusya ya karşı ABD ile kolkola mı olmalı ? veya üçüncü bir yol!! Bunu iyi düşünmeli.. Zira ne ABD nede Rusya Türkiye ile müttefiklik ruhuna ve hukukuna uygun bir yaklaşım içerisinde değildir ve aslada olmayacaktır.
Türkiye’nin, Fırat’ın Doğusunda ABD ile vardığı uzlaşı sonucu Rusya’nın İdlib’te Türkiye’yi sıkıştırmaya yönelik hamlesi gecikmeden geldi. Bu gelişmeden yola çıkarak Suriye’deki çatışmanın hem küresel siyaset, hem Türkiye için anlamını yeniden gözden geçirmek lazım değilmi?. İlginç olan bu bağlamda hem askeri hem de diplomatik düzlemde daha aktif ve görünür bir rol oynamaya başlayan tarafın İsrail tarafının olması.
ABD’nin Suriye’deki asıl amacının bir rejim değişikliğinden çok bu ülkenin kontrollü bir şekilde istikrarsızlaştırılmasıdır. Suriye’nin Rusya ve İran’a yakın, yeni dünya düzeninde küreselleşme sürecinin dışında kalmış bir ülke olarak bölünerek yıkılması tercih ediliyor ki bu da hem ABD hem de İsrail açısından önemli fırsatlar yaratıyor. bu arada Rusyada bu iki ülkeyle el altından uzlaşarak siyaset yürütecek, bu sürecin önde gelen aktörleri olan Türkiye ve İran’ı, bundan sonraki süreçte Suriye’de marjinalize edecektir.
ABD gücünün düşüşte, hatta çöküşte olduğu, hegemonik pozisyonu kaybettiği malumumuz. ABD hegemonyasında göreli gerileme olsa da bunun Ortadoğu gibi bir bölgeye, Suriye’deki çatışmaya şu an doğrudan yansıması söz konusu değil. sanılanın aksine ABD’nin şu anda Körfez’den Fas’a kadar bir coğrafyada kendisine meydan okuyacak bütün aktörleri bir şekilde tasfiye ettiği, zayıflattığı, İsrail’in güvenlik açısından en rahat dönemini yaşadığı ortada. Suriye’de ise ABD stratejik hedefine büyük ölçüde ulaşmış durumda. Ortadoğu siyasetinde ABD ve İsrail’in bundan bir 20 hatta 10 yıl önceye göre çok daha güçlü oldukları, çatışmanın gidişatını çok rahat belirleyebildikleri görülüyor. 10 yıl önce bir tek ABD askeri bulunmayan Rusya ve İran’a yakın olan bir ülkenin önemli bir kısmı yıkıldı ve ABD müttefikleri ile ülkenin kuzeyini ve neredeyse üçte birini kontrol etmeye başlamış durumda.
Unutmamamız gerekirki ABD nin suriye politikası her zaman muhaliflerin silahlanmasını, çatışların yoğunlaşmasını sağlayacak ama Esad’ın devrilmesine izin vermeyecek bir düzeydedir. ABD’nin amacı bu ülkenin güçten düşmesi, kendisine müdahale, üs gibi imkanlar sağlayacak, devlet otoritesinin gevşediği bir ortamı elde etmektir,
Bu aslında ABD’nin öteden beri izlediği bir siyasettir. Çünkü Bölgesel istikrarsızlıktan genellikle bölge de büyük güçler yararlanırlar. Örneğin, istikrarlı bir Suriye’de ABD’nin askeri varlığı bulunamazdı. Bir ülke ya da bölgeye dolaylı ya da doğrudan angaje olabilmek için istikrarsızlık yaşanması işleri çok kolaylaştırır, gerekirse o istikrarsızlığın zemini hazırlanabilir. Bu istikrarsızlık özellikle ABD müttefiki olmayan ya da Batı sistemi içinde bulunmayan bir ülke olursa çok daha büyük avantajlar getirir. Örneğin, Afganistan’da 2001’den bu yana istikrar olmamasının nedenlerinden biri ABD’nin bu istikrarsızlık sayesinde orada askeri olarak varlığının bulunmasıdır.
ABD ile Rusya Suriye konusunda üstü örtülü bir uzlaşıyla hareket ediyorlar ve bu durum muhtemelen 2013’ten itibaren bu şekilde devam ediyor. Rusya’nın Suriye’deki çatışmalara doğrudan dahil olduğu Eylül 2015’ten bu yana ise bu durum daha açık bir şekilde yaşanıyor. Rusya’nın sorunu Esad’ın iktidarda kalması değil. Moskova için kritik olan burada kendisine yakın ve üslerini garantiye alacak bir rejimin iktidarda olması. Bunun karşılığında Rusya ABD’nin Fırat’ın Doğusunu kontrol etmesine ses çıkarmadı. Her iki ülke birbirinin ayağına basmadan bugüne dek bu süreci yürütüyorlar. ABD başta Ukrayna/Kırım konusunda olmak üzere Rusya ile ciddi sorunlar yaşasa da gerek Suriye, Afganistan gibi bölgesel gerekse yaptırım gibi ekonomik konularda pekala bu türden al takke ver küllah uzlaşılar oluyor. Örneğin, Ocak 2018’te Rusya’nın iç, dış ve askeri istihbarat başkanları, özel bir izinle Washington’a gidip CIA Başkanı ve diğer yetkililerle görüşmeler yapabildiler, hem de içlerinden biri yaptırıma tabi olduğu halde. Bu ve daha alt düzey görüşmelerde de bu tür pazarlıkların yürütüldüğünü tahmin etmek zor değil.
Yani anlıyacağımız ABD yine aynı ABD.. Kel Başa Şimşir Tarak ayağında…
Tek fark bölgede artık bu ayakları yemiyen liderler ve iktidarların var olmasıdır…