Bingöl Üniversitesi, Teknik Bilimler Meslek Yüksek Okulu bünyesinde faaliyet gösteren Bitkisel ve Hayvansal Üretim Bölümü Arıcılık Programı’nda iki yıllık ön lisans eğitimi verilmektedir. Programda bir öğretim üyesi ve bir öğretim elemanı görev yapmaktadır.
Arıcılık bölümü 1995 yılında Fırat Üniversitesi bünyesinde kurulmuş ve 13 yıl eğitim verdikten sonra 2007 yıllında Bingöl Üniversitesi bünyesine geçerek bu alanda Eğitim-Öğretime devam etmektedir.
Arıcılık yapmak için gerekli takım ve tezgahlarıyla öğrencilerimizin Ana arı ve oğul üretimi, arı ürünleri (bal, polen, arı sütü, propolis ve arı zehri) üretim teknolojisi ve hasadı, yerli arı ırk özellikleri ve verimliliği, gezginci arıcılık, yerli arıcılık, arı merası, nektarlı bitkiler, polinasyon, organik üretim, ürün işleme, mekanizasyon, arı beslemesi, kışlatma, koloni yönetimi, koloni geliştirme, apiterapi, kaynağına ve yöreye uygun bal ve polen üretimine yönelik alanda teknik arıcı yetiştirmek için çalışmalarını sürdürmektedir.
Arıcılık, az bir sermaye ile toprağa bağlı olmadan yapılabilen, kısa sürede gelir getiren, bal, bal mumu, polen, arı sütü, propolis, arı zehiri, apilarnil, apis totale gibi çeşitli ürünler sağlayan ve son yıllarda bütün dünyada çok önem verilen bir tarımsal uğraşı alanıdır. Ayrıca bal arılarının ekosistemdeki önemleri ve bitkisel üretime olan katkıları da arı ürünlerinden sağlanan gelir ile kıyaslanamayacak düzeydedir. Bal arıları bütün dünyada olduğu gibi ülkemiz tarımında da ayrı bir yere sahiptir. Sağladığı önemli faydaları nedeniyle arıcılık, işsizliğin önemli bir sorun olduğu ülkemizde geleceğe yönelik yatırım ve istihdam tedbirleri düşünülürken göz ardı edilmemesi gereken bir alandır.
Türkiye uygun ekolojisi, zengin bitki örtüsü, farklı iklim kuşaklarına sahip olması ve koloni varlığı bakımından önemli bir arıcılık potansiyeline sahiptir. Yaklaşık 6 milyon koloni varlığı ve 100 bin ton yıllık bal üretimi ile arıcılıkta dünya sıralamasında ilk sıralarda yer alan ülkemiz, koloni başına ortalama 16 kg/yıl bal üretimi ile verimlilik açısından oldukça gerilerdedir. Koloni sayısı bakımından dünyanın sayılı ülkeleri arasında yer alan Türkiye' de kovan başına bal veriminin düşük olmasının en önemli nedenleri; sosyal, tarımsal ve ekolojik yapıdaki değişmeler, piyasa koşulları, teknik bilgi ve eğitim yetersizliği, hastalık ve zararlılar, damızlık materyal ve örgütlenme konusunda yaşanan sorunlardır.
Programımız bölge ve ülke arıcılığının geliştirilmesi ve sektörde yaşanan sorunların çözümüne katkı sağlanması konusunda faaliyetlerde bulunarak, hem bilimsel hem de sosyo-ekonomik konularda projeler üretmeyi öncelikli hedefi olarak belirlemiştir.
Zengin bal florasına sahip olan ülkemizde, kaynak tüketmeden sürdürülebilinen bir üretim dalı olan ve kırsal kalkınmada ki öneminden dolayı arıcılık sektörüne eğitim-öğretim, araştırma-geliştirme ve uygulama alanlarında katkı yapmak ve bu alanda bilinçli bireyler yetiştirmek üzere çalışmalarımıza devam etmekteyiz.