FRANSIZ MONARŞİSİ | Nazarca.com
FRANSIZ MONARŞİSİ	15 Aralık 2011
Yüzyıl Savaşı’nın en önemli sonucu, derebeyliğin kesin olarak yıkılmasıve mutlak monarşinin kuruluşu olacaktır. Fransa ile İngiltere arasındaki savaş, kral iktidarını güçlendirdi. Philippe II Auguste’den sonra monarşinin gelişmesi, yeni bir idare örgütünün kurulmasınızorunlu hale getirdi. Fransa krallarısağlam bir merkeziyetçi idare kurarken, daha o yıllarda yerleşmişve güçlenmişolan Anglo-Norman kuruluşlarından örnek aldılar.
Philippe II Auguste, tahtın kilise ile olan ilişkisini yeniden ele aldı. Kilise, mensuplarınıda, tıpkılaik vatandaşlar gibi, kralın en yüksek merci’ olduğu bir adalet örgütüne bağlamak ve kiliseyi de vergilendirerek, savaş masraflarına ortak etmek için çaba harcadı. Bazı önemli derebeyliklerini ya silah zoruyla, ya da barışçı yollarla
taca bağladı. Saint Louis döneminin en önemli olayı; parlamentonun kuruluşu olmuştur. Başlangıçta sarayda kralın çevresinde kilise ileri gelenleriyle yüksek memurlardan oluşmuşbir heyet iken, zamanla gerçek bir idari-adli-siyasi kuruluşniteliği kazanan parlamento, Fransız tarihinde önemli bir rol oynayacaktır. Parlamento, kralın mutlak iktidarının ortağı ve temsilcisiydi.
Saint Louis ile Fransa’da hukuk anlayışı değişti. Kral iktidarı, hukukun en önemli kaynağıoldu. Hükümdarın iradesi en yüksek kanun sayıldı. Bütün öteki kanunlar ve bütün hukuk düzeni kralın iradesine uymak zorundaydı. Böylece kral, zamanla, adaletin hem yaratıcısıhem de en yüksek ve kesin uygulayıcısıoldu. Saint Louis, vatandaşa, doğrudan krala başvurabilme hakkı tanıdı. Louis, maliye örgütünüde geliştirdi. Yeni mali sistemin hedefi krallık bütçesinde denge sağlamak ve değişmez bir para rejimi kurmaktı. Louis, para birimlerine özel adlar verdi ve ilk defa altın ve gümüş para bastırdı.
1300 tarihlerinde Fransız-Flaman çatışması yeniden alevlendi. Çeşitli cephelerde savaşlar ve barışlar birbirini takip etti. 1305’de yeni Flandre kontu ile kesin barış yapıldı. Ancak Güzel Philippe 1314’de öldüğünde Flandre sorunu çözülmüşdeğildi.
Güzel Philippe’in imparatorluğa karşıtutumu Avrupa’nın 300 yıldan beri hazırlamakta olduğu değişikliğin elle tutulur işaretiydi. İmparatorluk ve papalık manevi alanlardaki güçlerini sürekli çatışmalar arasında kaybederken, Fransa ve İngiltere, yavaş yavaş siyasi ve manevi kuruluşlarını tamamlıyor, merkezi iktidarın temeli olan kurumları güçlendiriyorlardı.
Philippe (Güzel Philippe)’in İngilizlerle, Flamanlarla ve Vatikan’la olan savaşları monarşinin güçlenmesine ve örgütlenmesine engel olmadı. Bu dönemin en önemli Molayı, yeni bir sosyal sınıfın ; Burjuva Sınıfı’nın şekillenmesi oldu. Monarşi, kendisiyle çıkar ortaklığıolan burjuvalığıbesledi. Bu yılların ikinci önemli olayı; Etat Généraux’lar’ın temelinin atılması oldu. 1290’da kral Aragon anlaşmazlığının tartışmasınıyapmak üzere burjuvalarıbir toplantıya çağırmıştı. Soylular 1302’de, 1308’de, 1314’de kilise ileri gelenleri ve şehir temsilcileri ile aynınitelikte toplantılar yaptılar. Bu toplantılar Etat Généraux’lar’ın hazırlığı niteliğinde idi. Philippe döneminin bir başka özelliği de vergilerin genişletilmesi ve ağırlaşması oldu. Ayrıcalıklar kaldırıldı ve vergi oranları arttırıldı. Bunun sonucu olarak 1309’da vergi işleriyle ilgili bir özel idare kuruldu.
Philippe’in 1314’de ölümü, otoriter ve merkeziyetçi idareye karşı yaygın bir isyanın başlangıcı oldu. Yeni kral Louis X, baronların zorlaması karşısında merkezi idarenin mali yetkilerini kısıtlayan ve yöresel kurullara yetki tanıyan bir kanunu ; Charte’aux Normands’ı kabul ve ilan etti (1315).