Limon İstanbul'dan Bildiriyor: 20.11.2004
Aklımda tek bi soru var: Yaşasaydı nasıl bir insan olurdu?
Nasıl yaşlanırdı? Saçı nasıl olurdu? Hangi modeli tercih ederdi, hangi rengi yakıştırırdı kendine? O cılız saçlarını uzatmaya çalışır mıydı yine? Önündeki beyaz perçemi kabullenip gurur duyar mıydı, yoksa inatla boyayıp gizler miydi? Hangi renk favorisi olurdu? Yine en çok sarıyı mı severdi? Yoksa artık pastel renkleri mi giyerdi?
Hala domatesi sevmez miydi? Yoksa artık az da olsa alışır mıydı? Hangi yemekleri yapmasını öğrenirdi, hangilerinde ustalaşırdı? Hangilerini beceremezdi? Kimi dinlerdi, en çok hangi filmi severdi? Peki ya nereyi görmek isterdi? En çok hangi tatilinde eğlenirdi? En çok nerenin yemeklerini severdi? Bi daha fırsatı olsa nereye giderdi?
Nasıl bir anne olurdu? Çocuğunu şımartır mıydı, azarlar mıydı ya da? Arkadaş mı olurdu onla? Ödevlerini yaptırabilir miydi, yemeğini yedirebilir miydi? Üstünü kirletince kızar mıydı? Kirlen evladım mı derdi? Ya da kaç çocuk isterdi?
Peki ya nasıl bir abla olurdu? Özler miydik birbirimizi? Telefonda yarım saat konuşur muyduk? Açar mıydık birbirimize içimizi? Anlatır mıydı derdini? Kollar mıydık birbirimizi? Destek çıkar mıydı bana? Rahat bırakın şu kızı der miydi? Yoksa yine seni şanslı köpek diye söver miydi?
Özler miydik birbirimizi? Özlerdik heralde...
Gönderen Limon zaman: 10:10 ÖÖ