Bak ramazan geldi babaanne
Ramazan ayıydı babaanne. Sen tütününü incecik parmaklarınla beyaz kâğıda sererdin. Beyazlığın içine saklanmış tütünü son bir kez mızıka çalar gibi dudaklarına götürürdün. Kâğıdı büyük sabırla incecik parmaklarına benzetirdin. Beni Eyüp Peygamber’in sabrına yürütürdün.
Mübarek ramazan ayında seni çocuk aklımızla can kulağımızla dinleyerek sabırla beklediğimiz iftar saatlerinin çocukluğumuzun saflığında asılı kaldığı günlerin geride kalışına hüzünlenerek seni anıyorum babaanne. Bilmem hatırlar mısın? Ölüler hatırlar mı ki? Diyarbakır’ın uzun yaz günlerine denk gelmişse ramazan ayları, geçip gitmek bilmez, gün uzadıkça uzardı. Kadınlar avlulu evlerin taşlarını suyla buluştururken, su aynı anda buharlaşır, hiç dökülmemiş gibi olurdu. Aynen sen ve diğer gidenler bizlerle hiç yaşamamış, onlarla hiçbir zaman bir araya gelmemişiz gibi su da taşları o acele ile terk ederdi.
Ramazan ayları o zamanlar çok mu mübarekti? Yoksa sen ve senin gibilerin, pazarlıksız, hiç hesapsız inananların izzetiyle mi mübarekleşiyordu? İftar sofrasında ne yiyeceğim derdine düşmeden “Allah ne kısmet ettiyse onu” diyerek beklenen sofraları özledim babaanne. Yemekten hatta su içmekten daha çok, parmaklarının arasına usulca yerleştireceğin sigaranın dumanına olan özlemini hatırlıyorum. Bazen Baykan, bazen Adıyaman tütününü bir gazete parçasının üzerinde havalandırır daha sonra bir tepsinin üzerine serer, incecik parmaklarınla incecik sigaralar sarardın. Açık kahverengi lekelerin ellerinin üzerine serpilişini hatırlıyorum. O lekelerin, yılların ardından bir elin ayasının tersine nasıl serpildiğini bilemez, annenden doğarken de ellerinin hep böyle olduğunu sanırdım. Herkesin senin gibi büyük bir inançla bir bedeni aç ve susuz bırakarak Tanrı’ya ulaşmanın yolunu seçtiklerini, ramazan ayının insanoğlunun hasletinden mütevellit noksanlıklarından kurtulmaya çalıştıklarını, tek amaçlarının Hak diye söze başladıkları Hakk’a ulaşmak ve Hakk’ın kullarına bayram sabahlarında tüm küskünlükleri geride bırakarak sarılacaklarına inanırdım. Ne çok yanılmışım babaanne. Oysa senden çok yıllar sonra bir ramazan ayındayız. Sokağın orta yerinde insanlara gayriinsani muamele yapılıyor. Bildiğimiz bilmediğimiz, gördüğümüz göremediğimiz bir yerlerde insanlara acı çektiriliyor babaanne. Eyüp Peygamber’in sabrına bu günlerde daha çok ihtiyaç duyuyorum babaanne.
Diyarbakır’ın ateş sıcağı günlerinde gün bir türlü devrilmez, akşam çökmez, iftar saatleri ile sabahın arasına bir dünya sığardı. O dünyadan gelip göçen kahramanların olurdu. Belli bir zaman sonra o kahramanlar biz olurduk.
Anlattıklarının arasından sevdiğim bir hikâyen vardı, benim sabır dünyamın taşlarını döşediğin hikâyelerden biriydi belki de. Rivayet, diye başlamak istemezdin anlatacaklarına. Rivayet çünkü söylentiydi. Söylentiye itibar edilmezdi. Onun için anlatacaklarını rivayet değil de çok uzun zaman evvel yaşananları sen bizzat görmüş gibi mırıldanırdın. Ben de senin görmüşlüğünün tanığı olurdum. Sözdeki inandırıcılık ve sahicilik bende anlatının sonundaki cümlelerle inanca dönüşürdü.
Yeşil sabun kokan elbisenin altındaki göğsünden boğazına doğru, sözcükler yürürdü. Kimi zaman mırıltılı kimi zaman coşkulu sözcükler. Cümlen şöyle başlamıştı.”Eyüp Peygamber’in canına küçük küçük kurtçuklar musallat olmuş, vücudunun her tarafında gezinmedik yer bırakmazlarmış. Kimi zaman dönüp dolaşan bu mahlûkatlar dengelerini kaybedip toprağın üzerine düşerlermiş. Eyüp Peygamber onları yerden toplayarak etinin üzerine tekrar geri koyarmış. “Allah sizin rızkınızı benim canımın üzerinden buyurmuş, ben sizin rızkınıza mani olamam,”dermiş. Ben şaşkınlık içinde Eyüp Peygamber’in kurtçuklarını izlerken bu gün de şaşkınlık içindeyim. Ve bu soruyu soruyorum. Bizim rızkımızı yiyenler, günahımıza girenler, bizi öldürenler, sizlerin babaanneleri yok muydu? Babaannelerinizin size hakkı hissettirecek bir Eyüp peygamber hikayesi yok muydu?
Ramazan ayıydı babaanne. Sen tütününü incecik parmaklarınla beyaz kâğıda sererdin. Beyazlığın içine saklanmış tütünü son bir kez mızıka çalar gibi dudaklarına götürürdün. Kâğıdı büyük sabırla incecik parmaklarına benzetirdin. Beni Eyüp Peygamber’in sabrına yürütürdün. Akşam yemeğinde ne yenecek derdine tasasına düşmeden ve sofranın gösterişinin gün boyu tuttuğun orucun galebe çalmasına müsaade etmeden iftarları beklerdin. O zamanlardaki ramazanların saflığını ve seni ne çok özledim babaanne.
[51d] Diyarbakır Barosu, boşanma aşamasında olduğu eşi tarafından öldürülen avukat Müzeyyen Boylu için adliye önünde basın açıklaması yaptı. Diyarbakır Barosu Kadın Hakları Merkezi Üyesi Habibe Danışman Değer, "Soruşturma ve kovuşturma sürecinin takipçisi olacağımız, failin en ağır şekilde cezalandırılması için tüm gücümüzle çalışacağız" dedi.
[5s 39d] Diyarbakır'da eşi tarafından sokak ortasında öldürülen avukat Müzeyyen Boylu Issı cinayetini Meclis gündemine taşıyan HDP Milletvekili Meral Danış Beştaş, Aile Bakanına, "Avukat Müzeyyen Boylu cinayeti konusunda bir açıklama neden yapmadınız? Bu davaya müdahil olacak mısınız?" diye sordu. Beştaş, İstanbul Sözleşmesi'nin gereklerinin neden yerine getirilmediğini de sordu.
[10s 13d] İstismarın yaygın olduğu ancak ilgili yasaların yeterince caydırıcı olmadığı Hindistan'da, bir grup kadın tecavüzle suçladıkları bir iş adamını rehin aldı. Kadınlar yaklaşık 260 bin TL fidye istedi. Polis, kaçırılan iş adamını bir evde kilitli bir odada buldu.
[14s 33d] Avukat Diren Cevahir Şen, “Şule Çet, Ayşe Paşalı bu kadınlar öldürülen kadınlar. Sağ çıksalardı, canlarını kurtarmak için meşru müdafaada bulunacaklardı” diyor. Avukat Sezin Uçar, “Özsavunma hakkını kullanan kadınlar arasında dini inancı kuvvetli kadınlar da var” diyor. “Canına Tak Eden Kadınlar” kitabının yazarı, Sibel Hürtaş ise kadınların bir şiddet sarmalının içinde olduklarını, polise, aileye ve intihara başvuracak kadar bu sarmaldan kurtulmak için çabaladıklarını anlatıyor.
[1g 3s 58d] Diyarbakır’da aracını yolun kenarına çeken Mesut Issı adlı doktor, avukat eşi Müzeyyen Boylu Issı’yı öldürdü. Diyarbakır Barosu'nun eski başkanı Mehmet Emin Aktar, “Boşanma davası açmış, uzaklaştırma kararı da olduğu halde çocuklar babalarını(!) görsün diye... Üzgünüm. Nur içinde yat Müzeyyen kardeşim” dedi. Mesut Issı'nın daha önce iki kez Müzeyyen Boylu'yu öldürmeye teşebbüs ettiği ortaya çıktı.
[1g 19s 8d] Dersim’in Hozat ilçesinde kimliği belirsiz kişi veya kişilerin saldırısına uğrayan Sakine Oğuz adında bir kadın yaşamını yitirdi. Oğuz’un cenazesini kadınlar taşıdı.
[2g 11s 54d] Papa Francis, cinsel istismarı gizleyen piskoposun istifasını kabul etti. İstifa eden Brezilya’nın Limeira piskoposunun cinsel istismarda bulunan bir papazı koruduğu iddia ediliyor.
[3g 5s 11d] ABD'de iki kadın, Facebook üzerinden tanıştıkları dokuz aylık hamile bir kadını bedava bebek kıyafetleri vereceklerini söyleyerek evlerine çağırdı. Hamile burada öldürüldü, karnındaki bebek ise alındı. Polisin cinayeti iki hafta sonrası çözmesi sonrasında hastanede kritik durumda olan bebek gerçek babası ile buluştu...
[3g 7s 26d] Öğretmenlerin öğrencileriyle birlikte ünlü ressamların eserlerini canlandırma çalışmaları büyük sosyal medyada büyük beğeni topladı.
[3g 10s 41d] Kadına yönelik şiddetle mücadele için imzalanan çok sayıda sözleşmeye ve çıkarılan kanuna karşın şiddet bitmiyor. Ankara Üniversitesi Kadın Sorunları Araştırma ve Uygulama Merkezi (KASAUM) Temsilcisi Prof. Dr. Gülriz Uygur, “Bu ülkede kadına yönelik şiddet devam ediyorsa bunun başlıca sebebi hukuk hocasıdır, hukuk fakülteleridir, hâkimidir, savcısıdır, avukatıdır” dedi.
[3g 10s 57d] Hapisteki feminist gazeteci ve yazar Ayşe Düzkan için kadınlar eylem çağrısı yaptı. PEN ise Düzkan'ın serbest bırakılmasını istedi.
[3g 11s 16d] İzmir'in Kiraz ilçesinde okulun güvenlik görevlisi bir öğrenciye istismarda bulundu. İstismara uğrayan çocuğun babası, Kiraz Belediye Başkanı Saliha Özçınar’ın kendisine “Bu işi dallandırıp budaklandırmayalım” dediğini söyledi.