Renkli Design: 2014
Gönderen Unknown zaman: 00:46 12 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Unknown zaman: 01:13 16 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Unknown zaman: 05:30 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Unknown zaman: 04:07 12 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Geçen hafta diktiğim elbisemi fotoğraflayıp yayınlamak bugüne kısmet oldu. Bu aralar biraz tembellik ediyorum. Kafamda bir sürü şey uçuşuyor ama elim kolum kalkmıyor. Havaların erken kararmasına, evdeki ve işteki yoğunluğa kendimi kaptırdım gidiyorum. Koşturup duruyor ama sanki hiç yol alamıyor gibiyim. Umarım bir an önce geçer, çünkü bu halimden hiç memnun değilim.
Bu elbisemin kumaşını geçen yıl Ankara Bursa Kumaş Pazarından almıştım. Kalın penye gibi bir kumaşı var. Ben dikene kadar hava ısındı, dikmesi bu yıla kaldı.
Geçen akşam pantolonluk kumaşlarıma bakarken birden gözüme çarptı, canlı görünümüne kapılıp hemen aldım ve ortaya bu elbise çıkıverdi.
Kalıp olarak kalın penyeden yapılmış başka bir elbisemi kullandım. Beni hiç yormadı.
Gönderen Unknown zaman: 03:27 16 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Etiketler: dikiş, kışlık elbise, yünlü elbise çiçekli yünlü elbise
Çoğumuzun robotlar gibi evden işe işten eve koşturup durduğu, hepimizin her şeyden şikayet ettiği, her şeyi hazır almaya alıştığımız bir dünyada sevgili mutlu anneler babalar mutlu cocuklar bloğunda gördüğüm resim bana vay be dedirtti. Şikayetlerimden utandım. Herkesi kendine getirmesi ve azıcık düşündürmesi dileğiyle...
Gönderen Unknown zaman: 05:52 8 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Havalar serinledi ve saatler alındı ya artık benim için kara kış geldi. Mecburi pantolon mevsimi de. Zaten hemen üşüyen bir yapım var, işim gereği de pantolon giymem daha uygun olunca dikiş makineme hakim olmaya başladığım günlerde direk “ben pantolon dikmeliyim” diye hedefimi belirledim. Öyle ya yılda toplasan 20 kere etek-elbise giymem. Düşük bel diye bir şey çıkardılar, belimi çeke çeke bir hal olmuşum. Pantolonlarımı dikmezsem mendil dikmeye mi aldım bu makineyi? Etrafta herkes hevesimi kırmaya çalıştı, yok yapamazsın, terziler bile pantolonu zor diker diye. Ben ne formüller çözmüş, koca fabrika projeleri yapmışım, çizilmiş kumaşı dikmeyi mi beceremeyeceğim diye her şeye kulaklarımı tıkadım ve böylece pantolonlarımı dikmeye başladım. You tube'un yardımını inkar edemem ama öyle pek bir numarası da yokmuş.
Bu pantolonumu iki yıl önce diktim ve neredeyse artık eskittim. Hiç yayınlamadığımı fark ettim. Sonbaharın tüm güzelliğini sizlerle paylaşmak için de bahane yarattım ve resimledim. Bu sezon yine birkaç tane dikmek istiyorum. Sandıkta kumaş olarak kalacağına üstümde dursun. O zaman özellikle fermuar dikişini anlatacağım. Çünkü çok pratik bir yolunu buldum netten. Bu yıl nedense biraz daha üzerime oturuyor. Yaz boyu dolapta dura dura çekmiş olmalı. Diğer kıyafetlerim de ona özenmiş, hepsi direnişte. Kalçamı göbeğimi göstermek için uğraşıp duruyorlar.
Bu pantolonumu genelde dar t-shirt-hırka ile giymeyi tercih ediyorum. Modeli Nisan 2011 Burda’sından ve benim başucu dergim. Hala ne dikeyim diye ilk ona bakıyorum. Model numarası 131.
Gönderen Unknown zaman: 03:35 13 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Etiketler: dikiş, pantolon dikimi
Gönderen Unknown zaman: 07:00 1 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Unknown zaman: 00:55 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Unknown zaman: 01:00 14 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Unknown zaman: 05:29 8 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Unknown zaman: 01:33 8 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Bandırma pazarından aldığım kumaşlardan birisini daha bitirdim. Başlıktaki ceket sözüne takılmayın, Dikişi basit olsa da görünüş itibariyle cekete benzediğinden ceket demekten kendimi alamadım. Ceket görünümlü bluz demek belki daha doğru olur aslında. İsmi ne olursa olsun ben bu iki saatte bitiveren giysimi çok beğendim. Çok rahat, yarı resmi. Benim işim gibi "şık olsanız fazla kaçar ama o kadar da salaş giymemek lazım " ortamlar için bence ideal. Biraz uzun olabilirdi ama kumaşım bu kadardı. Böyle oldu.
Gönderen Unknown zaman: 01:09 8 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Etiketler: dikiş, kimono ceket, kolay ceket
Yazın sonlarına doğru artan telaşımıza bir de okul telaşı eklendi artık gecemiz gündüzümüze karıştı. Pek boş durduğum söylenemez ama yaptıklarım çoğunlukla kitap kaplama, okul pantolonu paçası yapma gibi şeyler olunca paylaşacak şeyler azaldı. Bitirdiklerim de akşamların daha erken olmasından ve fotoğrafçımın okula gidip geç gelmesinden dolayı resimlenemeden duruyor. Tek fotoğrafını çekebildiğim kızıma diktiğim dantel bluz oldu. Kumaşını Bandırma Pazartesi Pazarı'ndaki kumaşçılardan aldım. Yıllardır yazlarımı o taraflarda geçirmeme rağmen adını ilk defa kendindik.com'dan sevgili İrem Hanım'ın kumaş pazarları haritası sayesinde duydum. Çok büyük olmasa bile benim Bursa Kumaş Pazarı'ndan başka gördüğüm tek yer olunca bayıldım. Aklıma ne geldiyse aldım.
İsterdim ki oraların resmini çekeyim ama çoook sonra aklıma geldi.
Şimdi düşünüyorum da ben minik bir semt pazarının bir köşesindeki birkaç tezgahta kendimi kaybettiysem, kimbilir Kadıköy kumaş pazarında ne yaparım diye. Komik belki ama en büyük hayalim orayı görmek oldu. Kumaşların olması tabii önemli ama daha çok oralarda kendime benzeyen insanlar görünce kendimi daha iyi hissediyorum. Ne yapıp edip orayı da görmek istiyorum.
Aldığım kumaşları şöyle bir toplayıp resmini çekeyim, dedim, Ancak bu zamanı buldu. Gecenin ikisinde uykum kaçınca dizdim kumaşlarımı, artık bulabildiğim ışıkta çektim. İşte aldıklarım:
Fisto, süs, vs
Kumaştan çok dantel, fisto gibi şeyler ilgimi çekti. Çünkü bunları bulmak imkansız gibi buralarda.
Aldıklarımın parçası genelde 1,5-2,0 TL arasında değişiyordu. Benim aldığım kumaşların en ucuzu 5-6 TL olunca öyle bir daldm ki kumaşlara, çıkarana aşkolsun.
Ama insanoğlu'na iyilik yaramıyor tabii. Bir iki tezgahta parçası 2 TL olan kumaşlara balıklama atladım. Üçüncü tezgahta hemen pazarlığa başladım "2 lira çok 1,5'tan ver" diye.
Bu alışverişimden ilk dikişim, Kızıma dantel bluz oldu. Geçen akşam yorgun argın otururken, bir yandan da aklımdan bir şu makinenin başına geçsem diye geçiriyorum. O sırada kızım benden dantel bluz dikmemi istedi. Tam istediğim gibi bir iş. Hem kısa sürecek, hem de hiç dikmediğim dantelin nasıl dikildiğini göreceğim. Kalıp olarak sevdiği bir t-şhirt'ünü kullandım. Hemen kestim, diktim. Kollarını ve eteğini bastırdım. İlk defa dantel diktiğimden biraz tedirgindim. Normal kalınlıkta iğne ile sürekli iplik koptu. İnce iğneyi takınca sorun olmadı ve çok kolay bir dikiş oldu.
Tek merak ettiğim,ben omuz düşüklüğünü dikkate alarak omuz üzerinden kestim. Kesmesem de omuz dikişi olmasa daha iyi mi olurdu diye düşünüyorum. Fikirlerinizi bekliyorum.
Gönderen Unknown zaman: 00:48 4 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Etiketler: dikiş, kolay dantel bluz, yeni kumaşlarım
Gönderen Unknown zaman: 02:02 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Takvimlere göre çok uzun, bana göre ise pek kısa gelen tatil bitti. Ramazan, bayram ve sonrasında senelik izin bir aya yaklaştı. Geleli bir hafta oldu ama hala aklım orada kaldı. Artık güzelim manzaraya gözlerimi açmak yerine fotoğraflarıyla avunacağım.
Tatilde teknolojiyle ilişkimi cep telefonuyla sınırladım. Bu nedenle yazı yazmak şöyle dursun, bilgisayarın yüzünü bile görmedim. Günlerim deniz kenarında sabah yürüyüşleri ile başladı. Uzun bir kahvaltı, sonrasında eskisi gibi kağıdından aça aça okuduğum gazetemle devam etti. Ufak tefek işlerin bitiminde deniz, güneş keyfi. Akşam yemekleri ve çay bahçesi ile günü tamamlama. Ne kadar basit, bir o kadar da huzurlu. Ailelerimiz de yanımızda olduğundan her anı kalabalık, gürültülü patırtılı ama güzel.
Vee dönüş. Ramazan dolayısıyla askıya alınan işlere bir de bir ayın tozu eklenince evin hali harap. Önce çamaşırları mı yıkasam, olmaz önce balkonlar yıkanacak. Yok önce bir yemek pişireyim de diğerlerine sonra bakayım bocalaması ile zavallı tatilden dönen ben... Ben daha üç gün önce kızgın kumlardan serin sulara atlıyordum. Şu halime bak.
Neyse dönüşün güzel tarafları da var. Biberlerini çiçekli, domateslerini yeşil bıraktığım bahçem. Bir döndüm hepsi coşmuş.
Coşmuş da bunları kim hazırlayacak. Tabii ki ben. Bu dönemde kendimi hep karınca gibi hissederim. Yazın sonlarının tadını çıkarmak lazım ama bunun bir de kışı var.
Biberler kavrulup domateslerle konserve olacak. Bunlar ilk parti. Topladıkça kavuruyorum. İki yıl sonra açtığım kavanozlarım var. Hepsi de mis gibi kokuyor. Kış günü enfes menemenler, saç kavurmalar ve aklınıza gelecek tüm yemekler için ideal.
Dolmalık biberler doldurulacak. Bir kısmı pişirilecek, bir kısmı poşetlenip dondurulacak. Kışa hazır yemek olacak. Hazırlaması zaman alıyor ama kışın yorgun argın eve geldiğimde bunları beş dakikada salçalı suya atıp pişirmek. İşte o da bu yorgunluğa değiyor.
Daha patlıcanlar karnıyarık yapılacak. Hooooop gene derin dondurucuya. Kış günü mis gibi biberli domatesli patlıcanlar...
Son olarak da bana büyük sürpriz yapan açelyalarım. Taşınırken kesin ölür diye düşünmüş ama bırakmaya da gönlüm razı olmadığından üç saksıyı birleştirip tek saksıda getirmiştim. Döndüğümde gözlerime inanamadım. Binbir emekle her kış ancak bir iki çiçek açan açelyam ağustos günü tomurcuklarla dolmuştu. Yorgun günlerimin akşamında onu seyretmek en büyük zevkim bu aralar...
Bu arada tatilde aldığım kumaşlar da bir sonraki yazının konusu. Dayanamayıp dikmeye başlarım diye korktuğumdan yıkamak için ortaya çıkaramadım bile. Hele işler bir bitsin onlara da sıra gelecek. Çok çalışmak lazım çooooook... Şimdilik sizlerin diktiği güzellikleri seyrediyor, kendi kumaşlarımın hayalini kuruyorum. Hepinize mutlu günler.
Gönderen Unknown zaman: 09:58 3 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Etiketler: kış hazırlıkları, tatil bitti
Gönderen Unknown zaman: 11:59 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Unknown zaman: 01:40 5 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Antique Mercator Map — FREE printable art for personal use only