Cumhuriyet Gazetesi - Hikmet Çetinkaya: "Akın’a mektup"
İçimde çalan saat
Denizi çiz benim için
941627 Kaydet Kaydı KaldırX Kaydettiklerim Zaman Tüneli
499 gündür tutuklusun. İki kış geçti.
Umutlarımızı hiç yitirmedik...
Odanın önünden geçiyorum.
Işıkları yanmıyor odanın.
Buruk bir sevinç var içimde. Sadece sen kaldın içeride.
Okuduğun yazıyı senin için yazıyorum.
Aydınlık günler olsun umutlarımız.
İçimizdeki çocuk hep diri kalsın ve hiç büyümesin.
Savaşı kendi düşlerimizde yok edebilir miyiz acaba? Sevgiyi çoğaltabilir miyiz, güneşi, havayı ve suyu çağırarak?
Geceleri çok sıcak oluyor buralarda, uyuyamıyorum...
Biliyorum, bizim buralarda yabancı bir adamla kadın ilk kez konuştular aylar sonra, ilk kez yan yana durdular.
Bir şeyler mırıldandılar ama hiç kitaplardan söz etmediler, tiyatroya, sinemaya gitmeyi düşünmediler...
Bir şiir okundu Şükran Kurdakul’dan, insanın içine tarçın kokuları dolduran:
“Bir hapislik korkusu, bir cesaret/ Bir seferberlik karanlığı, bir ışık/ Bir kitap, her yaprağında anıların kanı/ Bir şarkı alanlara sığmayan/ Bir heves denize çıkar gibi/ Bir sevda dar gelir damarlarına/ Bir resim, kendini arayanlardan biri/ Bir kuşku soranlardan sormayanlara/ Bir gerçek dünyaların gerçeği/ Bir kadın senin gibi/ Bir adam benim gibi.”
Biricik sevincinden şarkı; söylerim erkek sesle aşktan; tam yılın sevişme zamanı...