Anasayfa > Adnan İslamoğulları > Vâh Beşiktaş!..
Asrı aşan muhteşem bir mâzinin hâl-i pür melâlidir Beşiktaş’ın bugünkü hâli..
Paranın, gücün, kudretin kemâl tablosunu tamamlamaya yetmediğinin en ibretlik örneğidir.
Paranın, gücün, kudretin ve bunlara hizmet eden iç tüzük maddelerinin bir yönetim ve bir liderlik başarısı için kifâyet etmediğinin artık traji komik örneğidir Beşiktaş.
Ehliyetin, liyâkatin, mensubiyet şuurunun ve idealist amatörlüğün karşısında, paranın, gücün, kudretin iflâs ettiğinin tescilidir.
Son yılların liderliği ve yönetim anlayışı Beşiktaş’ın geride bıraktığı dönemin sonuna vurulmuş bir ‘kepâzelik mührüdür’.
Ayıplı, utanılacak bir dönemdir.
Kendi evlâtlarını bir değirmen gibi, bir kıyma makinesi gibi öğüten, parçalayan, yutan, elin züppelerine ise İstanbul’da gününü gün ettiren, batakhanelerde sabahlayanlarla, işret âlemlerinden evlerine küfelerle taşınanlarla kendi evlâtları arasında hep elin züppelerini kayıran görmemiş, görgüsüz, liyakatsiz, erdemsiz, idealsiz bir liderliğin ve yönetim anlayışının tosladığı yerdir bu gün Beşiktaş’ın bulunduğu yer.
Rakiplerinin korkulu rüyâsı olmaktan çıkmış, rakipleri için “…miz” ekli lüzûmundan fazlaca kibar ve mübalaalı bir sahiplenmenin diliyle, rakiplerinin iç karışıklıklarının ‘ülke için bir kaos tehlikesi’ addededen şüpheli ve netâmeli bir çarpık ilişkiler yumağının parçası haline getirilmiştir.
Beşiktaş başkanlığı makamı, izzet ve şeref devşirilecek bir makam değil, izzetinizle ve şerefinizle oturacağınız ve hizmet edeceğiniz bir makamdır. O makamda oturduğunuz süre içinde yalnızca ve yalnızca Beşiktaş’ın ilkelerine, mâzisine sâdık kalarak, yalnızca Beşiktaş’ın başarısı için mesâi sarf etmeniz ve ter dökmeniz gerekir.
“Beşiktaş’ın müzesinde haram kupa yoktur” diyen Süleyman Seba’nın halefi olmak, Süleyman Seba kadar ilkeli, dürüst, samimi ve namuslu olmanızı gerektirir. Başarılı olamadığınızı anladığınızda Süleyman Seba gibi o makamı bırakıp kûşe-i uzletinize çekilmeyi bilmenizi gerektirir. Başkanlık makamından tribünlerdeki yerinizi almayı bilmenizi gerektirir. O makamı, daha yüksek bir makam ile değiştirmek üzere bir sıçrama tahtası olarak kullanmak ya da hayatınızı tamamlayacağınız bir taht olarak görmek ve bunun için Beşiktaş’ın tarihini, ilkelerini, Beşiktaş’a gönül veren ve çilesini çeken mensuplarını tahtınızın ayaklarına serilmiş unsurlar olarak görmek olsa olsa bir paranoya teşhisinin semptomları olabilir.
Bu bir fetret devridir Beşiktaş için.
Şeref Stadı’nın toprak zeminindeki idmanlardan üç yıl şampiyonluk çıkaran Beşiktaş’ın, tarihine, mâzisine, ideallerine, ilkelerine yakışır bir yönetimin omuzlarına, liyakatsiz, ilkesiz yönetimin geride bıraktığı enkâzı kaldırmak yükü binmiştir.
Beşiktaş, ancak kendi evlâtlarıyla başarıya ulaşabilir, kendi içinde yetişmiş, Beşiktaşlılığın ne olduğunu bilen, Beşiktaşlılığın çilesini çekmiş, Beşiktaşlılığı eskimeyen, yıpranmayan, yavşamayan kadrolarıyla kendine gelebilir.
Bu dönem bir geçiş dönemidir, ilk kongrede Beşiktaşlıların Beşiktaş’a sahip çıkmaları ve on binlerce Beşiktaşlıyla yapılacak kongrenin Beşiktaş için bir yeni gelecek ve ‘yeni ufuklara doğru’ yelken açacak bir dönüm noktası olması gerekmektedir.
İki dudağının arasından dökülen her türlü herzeyi hikmet, yanındakileri kul, mesai arkadaşlarını köle zanneden bir sözüm ona liderliğin ve yönetimin ardından mevcut dibe vuruşun bir yükselişe dönüşmesi ancak böyle mümkün olabilecek ve yakın geçmişin kötü izleri böyle silinebilecektir…