A. Raif ÖZTÜRK: Bela, sıkıntı ve musibetlerin sebepleri
Güncelleme: 09.04.2018 09:56
İnsan için 3 zaman dilimi vardır; Mazi, hâl ve istikbal, yani geçmiş zaman, şimdiki zaman ve gelecek zaman.
“Maziye ibretle bakmayan, istikbale güvenle varamaz.” Veya mefhum-u muhalif anlam ile: “İstikbale güvenle gitmek için, maziden ibret almak şarttır.”
Hacc Suresi 11. Ayeti: İnsanlardan öylesi de var ki, Allah'a iğreti şekilde (gereken önemi vermeden) kulluk eder. Kendisine bir iyilik eriştiğinde onunla mutlu olur; başına bir imtihan geldiği zaman ise yüz geri dönüverir. O, (kimse) dünyada da, ahrette de hüsrana uğramıştır. Apaçık bir hüsran diye işte buna denir.” ..Rabbim bizleri muhafaza eylesin, âmin… Bu ayetin, konumuzla ilgili olan açık anlamı: Kulluk ve ibadetlerimize özen ve önem göstermezsek, iğreti bir şekilde kulluk edersek, dünyada da hüsrana (zararlara, ziyana, ticarette iflasa) düşeceğiz, (sadece Ahrette değil) demektir…
Yani böyle bir davranış biçimi Allah’ı ve Resulünü incitmektedir.
Ahzab S., 57. Â.: Allah'ı ve Resulünü incitenleri ise Allah dünyada da, ahrette de lânetlemiş ve onlara aşağılayıcı bir azap hazırlamıştır…
Şura Suresi, 30. Ayet: Size gelen musibet, işlediğiniz (günahlar ve kusurlar) yüzündendir.
Nisa S., 79. Ayet de aynı anlamdadır.
Şu iki ayetteki günahlar ve kusurlar, yüce dinimizin emir ve yasaklarına riayet etmemek olduğu gibi, ticari hayattaki işlediğimiz günahlar ve kusurları da kapsamaktadır.
Bunlar da yüce Dinimizin emrettiği ticari kurallara itaatsizlikler, yâni FÂİZ ve helâl kazanç konusunda ihmalimiz ve dünyevî ticari kurallar konusunda bilinçsizlik veya ihmallerdir.
Şura S., 30. Ayet: “Başınıza gelen herhangi bir musibet, kendi ellerinizle işledikleriniz yüzündendir. (Bununla beraber) Allah çoğunu affeder.”
Yani, İmam-ı Rabbanî Hz.nin bu konudaki sözleri, şöyle beyt haline getirilmiş:
“Kuluna zulüm etmek istemez hüdâsı, herkesin çektiği kendi cezası.”
Bir de Yüce Rabbimiz bizlere Alâk suresi 1. ayette “Yaratan Rabbinin adıyla OKU” diye emretmiştir ve 6. Ayette de “Sakın okumazlık etme! Çünkü insan, muhakkak azıtır!” diye de ikaz etmiştir. Bu ihmallerimiz de bir nevi sıkıntı, belâ ve musibeti celb etmez mi?...
Kendimize bir bakalım: O’nun adıyla başlayarak günde kaç sayfa Kur’ân okuyoruz? Üzerimize vacip olan İman ilmini, her gün kaç saat veya kaç dakika okuyoruz?...
Şu fani dünyada sınavda olduğumuz, yüce Rabbimiz tarafından birçok Ayetlerle bizlere çok net olarak bildirilmiştir.
Ankebut S., 29. Ayet: “İnsanlar, imtihandan geçirilmeden, sadece ‘İman ettik’ demeleriyle bırakılıvereceklerini mi sandılar? And olsun ki, biz onlardan öncekileri de imtihandan geçirmişizdir. …”
Tevbe S., 126. Ayet: “Doğrusu onlar, her yıl bir veya iki defa çeşitli belâlarla imtihan edildiklerini görmüyorlar mı? Yine de ne tevbe ediyorlar ve ne de kendileri ibret alıyorlar!”
Kişi, hep sıhhat ve selâmette olsa idi, bu ikisi onun helâki için kâfi gelirdi. (İ. Asakir)
Musibetler şöyledir ki; kimimizi âlây-ı illiyyîne, yücelerin en yücesine, yani Cennetlere yüceltir, kimimizi de esfel-i safiline, yani Cehennemin dibine götürür.
Yoksa yukarıda arz edildiği gibi; hem Dünyadaki ve hem de Ahretteki kaçınılmaz akıbet, bizlere çok net haber verilmiş ve sınav gereği TERCİH, tamamen bizlere bırakılmıştır.
İşte bu nedenlerledir ki vebal ve sorumluluk ta tamamen bizlere ait olacaktır... Vesselâm.
Anahtar Kelimeler: Bela, Musibet, Sebep