Blog, Medya & Etik Üzerine - PCLion FC
30 Ağustos 2010 Etiketler: Blog
Bu medya alanı bana hiç blogcunun -astronotun aya gidip taş toplaması misali- korunaklı şekilde girip "ekmeğini kazanıp" sonra kötülüklerinden hiç etkilenmeden geri çıkabileceği bir alan gibi görünmüyor. Zaten "alanda oynanan oyunu kurallarına göre oynama" zorunluluğundan ötürü, girilen hiçbir alan böyle değildir. Bu oyunun kuralları ve kendine özgü tanımları var. Kurallar kime ait? İnternet medyasıyla yakınlığı olan ve "İyi Medya" olarak gördüğünü yazıda belirttiğin mecralar yalnızca siz blogcular için medya alanına iniş pistleri konumunda; medyanın tamamı bunlardan oluşmadığı gibi, medyada kuralları koyan da kendileri değil. (Taraf'ın kendisi için hemen böyle konuşmazdım ama spor servisi gazetenin tümünün durumunda değil tabii.) Bir kere o alana indikten sonra ne yapacağınızı bunlar belirlemez. Hani yalnızca kendini geçindirebilecek kadar bir geliri geri çevirmek için neden göremiyorsun ya, bu, bana iniş pistine yeni inmiş ve etrafı gözlemleyen birinin beyanatı gibi geliyor. Taraf'ta, Radikal'de ve Birgün'de iken elbette böyle düşünülür ve böyle söylenir. Seni kişisel olarak itham etmiyorum; yalnızca düşününce bana bu konuda ürettiğin söylem, medya alanının tümüne bu iniş pistlerinden giriş yapmış bir newcomer'ın üretebileceği söylemlere uygun geliyor. Bulunduğun yerden henüz medyanın bütün imkânlarını görebildiğini ve yine de mütevazı taleplerde bulunduğunu söyleyemeyiz. Giderek "geçinilebilecek miktar" ve "kazanılacak ekmek" gibi tanımların, medya alanının sunduğu imkânlar nispetinde genişlemesi tehlikesi var. (İmkân demişken bir parantez, geçenlerde Borges'in Aceto reklamdan yalnızca şu kadar para alıyor filan diyerek imkânı parayla eşitlemesi biraz uyduruk bir yaklaşımdı; o yüzden imkân kelimesi karşısında lütfen para kazanılmadığı söylenmesin. Başka bir şeyden bahsediliyor genelde.) Bu tanım değişimi tehditinin yanında bir de dün "kendimi ifade etmek, fikirleri paylaşmak" olan tanımlanan gayeyi bugün "aslında bir de ekmeğimi kazansam iyi olur"a dönüştürmüş olan bir istenç söz konusu. Bu istencin, yarın öbür gün söz konusu blogcuları Habertürk'te Ahmet Çakar'ı onaylarken görülme noktasına taşımayacağının garantisi nedir? Hevesli newcomer'lar olarak elbette tek tek hepiniz bunun olmayacağını garanti eden şeyler söyleyebilirsiniz fakat öte yandan medya alanının tepeleri de hep bir zamanlar newcomer olanlar tarafından doldurulmuş durumdadır.
30 Ağustos 2010 13:14
Yoo, ben merkez medyada bu kadar özgürlük olmayacağının farkındayım, kalite ve imkan arasında bir ters orantı var, o kesin. Yine de kısa ve orta vadede Taraf, Radikal gibi yazı özgürlüğü yerine para vadeden bir gazeteye gitme gibi bir durumum yok çünkü ben okuyorum. Okurken en azından kendi harçlığımı yazı yazarak kazanmak, yazılarımı da daha geniş kitlelerle paylaşa isteğim var. Aslında bütün bunların ne benim, ne de sizler için önemi olmalı çünkü burada temel olan blogdur ve ben bir blog yazarı olarak yazılarıma bunu yansıtmıyor isem (hatta çoğu zaman yazı fikri/fırsatı anlamında katkısı da olmuştur) benim bugün bu husus üzerinden düşmanlaştırılıyor oluşum(uz)da yaklaşım yanlışı var demektir. Borges'in kastettiği de gelip bir gazetede haber çevirmekten ziyade kendi fikirleri üzerinden geçimini sağlayarak blog fikrini temelde devam ettirmektir. Para kazanmak profesyonelleşmekten ziyade zaman serbestliği yaratmak adına dile getiriliyor burada.
Çok para para deyip insanları da boğmak bence yanlış ama en azından medya-blog hattından düşmanlık üretmek yerine sadece bloglara konsantre olmak daha doğru diyorum ben. Kimsenin kimseye üstünlük tasladığı, blog yazarlığı öğrettiği de yok. Tartışmanın tamamen teorik ve blog kültüründen bağımsız öğelerin daha çok yer aldığı kısır, hatta kişisel bir tartışmaya doğru ilerlediğini görüyorum. En azından merak eden insanlar (varsa) benim ne düşündüğümü bilsinler, yeterli. Ben bir blog yazarı olarak bloguma özen gösteriyorsam kimsenin bana blogum hakkında ahkam kesmeye, ders vermeye hakkı yok...
Yorumumun teorik (ve Türkiye şartlarında hemen onun peşine gelmesi olağan olan) "kısır" tartışma eksenine dahil edilmesini anlarım fakat bu kişiselleştirme ve düşmanlaştırma ithamları beni de kapsıyorsa bence yanlış olur.
"Teorik düzey" itici geliyor muhtemelen ama bana kalırsa, tek tek pclion'u, borges'i, ali'yi veli'yi odaktan uzaklaştırmanın en iyi yolu, soyutlamak, onları alanlar içinde bulunan pozisyonları dolduran kişiler olarak ele almaktır. Ne bileyim, 4-3-3'ü Sabri üzerinden tartışmak var bir yanda, bir yanda da sağ bek pozisyonunun imkânlarını ve durumlarını tartışmak var. Böylesi bir teoriklikten kaçınılmazsa odak alanlara ve pozisyonlara doğru kayar. Benim bir önceki yorumda kullandığım medya alanı, blog alanı, yeni-giren, hakim konumda olan gibi laflar da bu sebepleydi ve ithamları değil daha ziyade tespitleri içeriyordu. Kişiselleşme bence bunlara verilen yanıt söz konusu pozisyonları dolduran kişiler kendilerini bir istisna olarak öne sürdüklerinde başlıyor; senin, medyaya geçişin ve o alanda yükselişin içerdiği risklerin ifade edilmesi karşısında "okuduğunu", "böyle bir yükselişin senin için söz konusu olmadığını" söylediğinde olduğu gibi. Uğur okusun, medya kariyeri konusunda pek hırslı olmasın ama o öyle biri diye medyanın otomatik olarak sivrilen blogcuyu kendi atmosferine dahil etme, kendi kurallarını ona dayatmaya hamle etme kuralı ve bu kuralın etkisi altında blogosferin de şekil şemal değişimi geçirmesi durumu ortadan kalkmıyor ki? Örneğin duyumcu bloglar, onları açan ve yürüten insanlar senin gibi olmayıp özünde kötü kişiler olduğu için mi peydah oldu? Hayır, bir ölçüde medya ve reklam alanlarının blogları kuşatmasının payı var bence; "hit" ve izleyici sayısı bu kuşatma nedeniyle blogosferde altın kural haline geliyor ve alanın aktörleri de buna yöneliyor filan. Tespitleri kişisel alma ve kişiliği önplana alarak bertaraf etme gibi şeyler olmasa böyle böyle tartışmalar da yapılabilir ve ne kadar güzel de olur.
Redingot, genel tartışmalar için söyledim onu, sana yönelik değildi. Kendimi ifade edemedim herhalde. Keşke her tartışma böyle olsa...
30 Ağustos 2010 15:48
Burada esas soru Alternatif bir Medya mümkün mü ve nasıl düşüncesi ekseninde şekillenen bir süreç olmalı ki bu internetin açtığı yeni cephe sayesinde oluşan bir durum. Senin aksine her ne kadar ideolojik konumlanış olarak Radikal,Taraf,BirGün gibi gazeteler ana akımdan ayrışıyor gibi görünse de ben bunların da (BirGün'ün ilk dönemleri hariç) ana akımın farklı tezahürlerini olduğunu düşünüyorum. Gerek haber kaynakları gerek haberlerin aktarılış şekli olarak farklılaşmazlar. bir haber aracı olarak değil bir yorum aracı olarak varolmaları ve bu yorum aracının da anti-demokratik olmaları konusunda ana akımla benzeşirler. Bu noktada sana Ergun Aydınoğlu'nun Köşelerde Çok Kötü şeyler oluyor makalesini önerebilirim. Ki sanırım YTU'da okuyorsun aynı hocanının bahar yarıyılında açılan Medya ve Politika dersini serbest seçimlik olarak almanı da tavsiye ederim.
Açıkçası Dağhan Irak'ın köşesinde yazdıklarının en ufağını bile umursamadım ve bloggerların bunu umursamasına da bir anlam veremedim. ''Blogta yapılan faaliyetin kişisel üretimden çıkıp bir gazetecilik ya da köşe yazarlığı faaliyetine dönüşmesi, blogu kendi etiğinin dışına çıkarmakla kalmıyor'' ifadesi bile benim gözümde anti-demokratik bir eğilim. Normları belirleyenlerin bunları bir tahakküm aracı olarak kullanması hakim medyanın temel özelliklerinden biri ve bu tutum da bunun dışında değil. Yine de bu tartışma içerisinde sizlerden yana da taraf olamıyorum. Zira blog dünyası her ne kadar aksini iddia etse bile bu şekilde ana akım medyaya eklemleniyor. İnternetin demokratik bir medya aracını tüm medyalara yayma olasılığı ve mücadelesini baltalıyor. Kaldı ki bunu yaparken emeğinin sömürülmesine göz yumarak mevcut düzenin değişmesinin önünü tıkayarak dönüşebilmesine aracı oluyor. Şüphesiz yazılı ve görsel basın bir günde değişmeyecek ama yine şüphesiz bir değişim olacaksa bu karşısında duran güçlü bir alternatifin yaratacağı kırılma ile gerçekleşecek. Bloggerlar özgür iradeleriyle istedikleri tercihi yapabilmeli, sisteme eklemlenebilir, sistem içerisinde özgün bir pozisyon oluşturduklarına oluşturacaklarına inanabılır hatta bir kariyer ve kapital aracı olarak dahi blogları kullanabilir.Bu kesinlikle yargılanamaz. Blog kişinin kendi ürünüdür ve bu ürünü nasıl kullanacağının belirleyicisi de kendisidir. Ancak gerçek şu ki bu tutum internetin açtığı yeni cephenin de düşmesine ve ana akımın da internete kaymaya başlamasıyla önemli, özgün ve özgür bir cephenin kaybolmasına yol açabilecektir.
Sözün özü Dağhan Irak gibi, bloglardan aşrıma haberler spor gazetelerinde çıktığında ya da kendi gazetesinde maaşsız çalıştırılan muhabirler işten çıkartıldığında onların emeğini savunmayı dert edinmeyen ancak köşelere rekabet geleceğini görünce emek savaşçısı kesilenlere karşı sizden, bağımsız alternatif medya mücadelesinde ise size karşı olarak bakıyorum bu konuya.
Simdi burada iki dinamik var.
Eger blogger'in amaci anaakim medyaya gecmek ise, muhtemelen ileride sahip oldugu guc onu bozacaktir. Lakin onun yazdiklarini okuyarak feyz almis insanlar da cikacagindan orada bir devinim olacaktir. Bunun nihai sonucu, blogger tabaninin genislemesi olur.
Ideal olan ise, blogger'larin kendi gucleri imkaninda daha genis kitlelere yayilmasi ve de anaakima muhtac kalmadan alternatif olusturmalaridir. Fakat bu Turkiye gibi internet kulturunun daha emekleme asamasinda oldugu bir yerde olacak is degil. En az 10-15 yil lazim.
Diger bir secenek ise kiyida kosede kalip prensip dogrultusunda dogru bildiklerini yazmak, etkiledigin cevrenin kisitli kalacagini bilsen de motivasyonunu kaybetmemek. Bu gercek bir idealizm, lakin ancak vakit bollugunda gerceklesecek bir idealizm.
O yuzden bugun bu tartismalarin "conclusive" olabilme sansi yok. Iki tarafin da hakli argumanlari var, ama bir sekilde ileriye donuk bir devinim olacak, ve daha bu gelismeye don bicecek data yeterliligine sahip degiliz. O yuzden teoride cok bogulmamak lazim.
Tabii bu arada medyada "devrim" falan olmayacagini ve de bizim neslin (1. nesil blogger?) muhtemelen yol acici pozisyonunda kalacagimizi da kabullenmemiz lazim bir yerde. En azindan bu ihtimale hazirlaniniz.
30 Ağustos 2010 16:35
aferin koç, biliyosun çokça konuştuk seninle şu blog ve getirisi/götürüsü konusunu. senin mevzular bayagı bi karışıktı, tam bu meselelerin kızıştıgı günlerde kendini anlatman iyi olmuş.
30 Ağustos 2010 18:18
Köpek Terbiyecisi dedi ki...
Amma kuyruk acısı varmış insanların ha...
Blogger olmak güzel bir şey, ama ne zaman tam ünlü olamayanların bloglara sarılması işin sancısını ortaya çıkardı.
sanal ortamda yazarak para kazanılabilir mi? İşte cevabı:
PS: Yayınevi benzer projelere her zaman açık...
30 Ağustos 2010 20:29
paranın karıştığı yer ak pak olur mu?
soyle bir sey gördüm mesela:
‎"xxx: xxx" yazım yarın
Taraf Gazetesi'nde! (Edit:Siyasi görüş anlamında Taraf ile uzak, yakın bir alakam, benzerliğim yoktur!!!)
hani bir sürü şeyi filtrelemeye çalışırken, bunları da yakalamak gerek. gazetede yayınlanmayı sadece kisisel pr olarak gören insanlar var sanki. oyle ya da boyle bir sekilde uzaktan yakından alakanın olmadıgı gazete icin yazi veriyorsun. bunun baska ne aciklamasi olabilir?
ya birşey açıklamak zorunda değilsin!
ne için yazdığın seni bağlar, okuyucu seviyorsa okur o da okuyucuyu bağlar.
Tuncay abi, tam anlayamadım demek istediğini. Elbette ben kişisel PR'ım için de yazıyorum bir yandan, yoksa niye gazeteye yazayım? Yer kısıtlı, zaman kısıtlı... Yazılarımı "Şu yazım Taraf gazetesinde" şeklinde sunmayı ben tercih etmiyorum, özel durumlar haricinde. Sadece blog yazılarımın linki otomatik olarak Twitter'a düşer, o kadar...
Taraf gazetesi özelinde bir şey diyorsan siyasi duruşu beni çok da alakadar etmiyor açıkçası, beni muhattap olduğum insanlar yani spor servisi ilgilendiriyor. Gazete seçme lüksüm olsa dahi "Şu gazete tam bana göre" diyebileceğim bir gazete yok ortada, o halde ben orada yazmam diye özellikle ayırdığım bir durum da yok. Yazılarıma karışılmıyor olması kafidir. Benim adıma ulusal bir gazetede köşe yazmak bir referanstır ve bunun için yazıyorum zaten. Benim yazıda demek istediğim başka bir mecrada yazıyor olmamın blog yazarlığımla bir bağlantısı ve etkisi yok. Ben hâlâ buraya azami özeni gösteriyor ve epey bir zamanımı buraya ayırıyorken (ki blog mantığında düzen de zorunlı olmayabilir) varsayımlar üzerinden çıkarım yapmak ve bloga saflık, naiflik, amatörülük misyonu biçmek garip. Blog zaten amatördür, ben ilk günkü kadar özgür yazabiliyorsam problem nerede?...
31 Ağustos 2010 14:30
aslında lafımın hicbir kısmı sana degildi ugurcum. senin de taraf'ta yazıyor olman o acıdan sanssız bir benzerlik olmus. yanlis anladiysan kusura bakma.
gecen birisinde gördüm bu yapistirdigim yazıyı. kisinin kisisel pr'ı icin yazması son derece normal bir durum. aynısını ben de yaptım zaman zaman, hala da yapıyorum arada.
taraf da takdir ettigim bir yayın organı. oyle ya da boyle yapılmayanı yapıyorlar.
demek istedigim su. her ne olursa olsun, kisinin kendi fikirleriyle bagdasmayan yayın organında yer almasını anlamlandıramıyorum. cunku yukarıya yapıstırdıgım yazıda mide bulandıran kısım da tam olarak o. yani yazılanın benim tarafımdan anlamı su: "kisisel pr'ım icin taraf'ı kullanıyorum, orada yazımı yayınlatıyorum ama taraf gazetesinin genel durusuyla alakam yok. sadece kullanıyorum onları! onlara edeceginiz küfürleri bana da etmeyin"
yazdıgın yayın organının siyasi durusu seni alakadar da etmeyebilir, yani siyaset olarak bagimsiz takilmayi seversin, en nihayetinde spor yazısı yazıyorsundur, gerek de yok yani bir yerde. ama tamamen zıt goruste oldugun bir yerde yazmak bana anlamsız geliyor.
buydu meramım :) hd'yi baglattım, 46 inç'i koydum. varol'un eve alternatif futboleviniz erenköy'de hizmete giriyor. bayramdan sonra!
Kastettiğin PR çalışmasını görmedim ama anladım sanırım, yazılar benim elimden geçiyor. :) En azından şunu söyleyebilirim, rahatsız olduğum bir ortamda çalışmıyorum kesinlikle, hâl böyleyken gazetenin dışarıdan nasıl algılandığı da beni çok ilgilendirmiyor, daha çok bunu kastettim.
46 inç televizyon Varol Döken malikanesinin bir duvarını kaplar diye tahmin ediyorum. (Çiğ süt mod on) Rezervasyonu yaptıralım o zaman şimdiden. :)
Uğur kardeşim,seni ilk güünden beri okuyorum,Taraf gibi düzenli okudğum bir gazetede yazıyor olmana da ayrıca sevindim:)
İnternet ortamında kaliteli yazılar yazıp bir basamak yükseğe(medyaya) çıkmak kadar doğal ne olablir?
Medyada meşhur olup sonra blog yazarı olmak mı doğal yoksa?
Bunun yanında,fotomaç-fanatik vs vs. yazar proflinden skılmayan kaç kişi kaldı bu ülkede?
Öyle ya da böyle,kaliteli blog yazarları en gec 3-4 yıl içinde medyada söz sahibi olacaktır.Bu yüzdendir ki,Demirkollar,Uğur melekeler gibi avrupa futboluyla harmanlanmış bilgi kokan yorum sahipleri ilgi çekiyor.Mesela Borges-Pclion-Tardini Büfe-Noat gibi yazarlar bu ekolün blog yazarları ayağını oluşturyor,bu ekol sahiplernin kaliteli yazaılarının merhale kat edip medyada söz sahibi olması 'zamanın ruhu' nun yansıtıyor.
Benim garibime giden Dağhan gibi engin bir yorumculuk gücüne sahip br arkdaşımızın bu gidişata itiraz etmesi?(neyse belki ben az bliyorum)
Uğur,og dünyasıyla ilgli bir tespitte bulunarak nokta koyuyum.Medyadaki bu 'fener'tekelleşmesinden kaynaklı bir tepkisellikle kaliteli blog yazarlarının çoğu da Galatasaralı(aceto-pclion-tardini-borges-flyng vs).
Bu da incelenmeye değer bir konu kanımca:)
2 Eylül 2010 04:07
hayatta girmek istemediğim şu topa illa sokacanız de mi beni?
arkadaş blog rakı içmeye yarar, ben başka işe yaradığını görmedim!
ayrıca 46 inç'lik ordu değil 46 inç'lik bardak makbul, sonuçta bir yerden sonra nereye baktığını unutuyor insan...