Tadımlık Anılar...: 2015
'Denizin üstündeki Vietri' anlamına gelen Vietri sul Mare yerine Vietri diye bahsedeceğiz "Amalfi'nin ilk incisi"nden. Uzatmaya gerek yok.
Dileyen, Salerno limanına 40 dk uzaklıkta bulunan; ve Vezüv Yanardağı'nın lavlarını kusmasından 1700 yıl sonra (18. yy'ın ortalarında) keşfedilen Pompei'yi ziyaret edebilir.
Dileyen, limandan birkaç dakika uzaklıktaki şehir merkezine gider. Mağaza gezer, ara sokaklarına dalar; dolaşır.
Yukarıdaki seçeneklerden Salerno şehir gezintisini saymazsak; diğer ikisini, 2004 yılında Socrates projesi kapsamında lisemizden küçük bir grupla gerçekleştirdiğimiz bir haftalık okul gezimizde ziyadesiyle gezip görmüştüm. Dolayısıyla kısıtlı vaktimizde yeni bir yer görmek işime gelir. Kuzen de seramik sanatçısı olunca karar verildi. İlk hedefimiz VİETRİ! İleri!
Limandan 20 dakikalık bir otobüs yolculuğuyla vardık Amalfi'nin ilk incisine. Sahi, niye ikidir "inci" diyorum buraya?
Ama siz inci kısmına fazla takılmayın zira Vietri deyince "Seramik" ve "Limon" gelmeli aklınıza. Limon da limoncello'yla kucaklaşır, araya da "San Giovanni Battista Kilisesi"ni alırsa Vietri'yle ilgili kabataslak bir harita çizilmiş olur bilinçaltınıza.
San Giovanni Battista Kilisesi'ni aklımda nasıl tutayım? Niye tutayım? Hem bana ne canım! derseniz hakkınız var. Çünkü yarın sorsanız ben de unutacağım adını. O yüzden kubbesi seramik döşeli 300 yıllık kilise dersek daha faydalı olacak sanıyorum.
Buraya kadar gelmişken ne alalım peki?
- Yemelik + İçmelik: Limonlu şeker (şeker dediğime bakma, arada çaktırmadan gerçek limon yemiş hissiyatı yaratıyor). Limoncello. Yerel fırınından tedarik edebileceğiniz Taralli al naspro adlı limonlu kurabiyemsi vs.
- Hediyelik eşya: Aklınıza gelebilecek her türlü Seramik eşya. Pulcinella (Napoli kukla tiyatrosunun meşhur karakteri) motifleri, magnetleri vs.
Zaten yola kıyı şeridinin doğu yakasından çıkmışsanız, burayı es geçmek ayıp olur.
Duymasın Amalfi'nin ilk incisi!
Gönderen Tugce Kayitmaz zaman: 15:23 Hiç yorum yok:
Etiketler: Amalfi, Amalfi'nin ilk incisi, Gezi, limon, limoncello, limonçello, MSC, MSC Armonia, Napoli, pompei, Positano, Salerno, seramik, Vezüv, Vietri, Vietri sul Mare
Yer: Vietri SA, Italy
Malumu olduğu üzere, konumuz, İtalyancası Sardegna olan ve Akdeniz'in ikinci en büyük adası Sardinya. (Adının mitolojik kahraman Sardus'tan geldiği söyleniyor.)
Biz de hangisi işimize gelirse onu söylüyoruz işte; istersek Sardinya, istersek Sardunya. O yüzden takılmayın çok. Neticede Mikonos adasına bile inatla "Mikanos" diyen bir milletiz. Bkz. önceki yazıda Sardunya demişim, şimdi de Sardinya...
Sardinya, Akdeniz'in Sicilya'dan sonraki en büyük adası. Nüfusu 1,5 milyon civarında.
1948'den bu yana da özerk. Sardinya Özerk Bölgesi'nin merkezi Cagliari.
Kendilerini İtalyan olarak tanımlamayı tercih etmiyor buradaki abi ve ablalar. Sardunyalı onlar! O kadar!
Olbia şehir merkezindeki geniş parktan bir kesit
İşin garibi, bu konuda Sardunya halkının bile kafası epey karışık... Neymiş o? Bayrak.
Bu mudur yani? Evet, budur. Ama dinleyin bak, garip bir hikâyesi var...
Şimdi... Hemen aşağıda gördüğünüz, Sardinya'nın ilk bayrağı.
Gel gör ki bayraktaki dört Mağribi abi "Ce-ee!" der gibi gözlerini bir açıp bir kapıyorlar; bir sağa bir sola bakıyorlar. Küpeyi bir takıp bir çıkarıyorlar... Nasıl yahu?
Bir rivayete göre zamanında Sardinya'yı işgal etme emelleriyle adaya gelen dört Mağribi'nin gözleri bağlanır ve infaz edilir. Başka bir iddiaya göre 14. yy'da Aragon Krallığı Sardinya'yı idaresi altına alınca beraberinde sembolünü de getirir. Bir başka kaynak ise abilerin sola, yani İspanya'ya, bakma sebebini bu kez coğrafi açıdan Aragon Krallığı'na bağlar.
ilk Sardinya bayrağı
Korsika bayrağını bilir misiniz? Ha işte, oradaki abi de bizimkilerden. Buna dayanarak bir kaynak, bayrağın gözleri açık ilk versiyonunun Korsika'daki kölelerin özgürlüğüne kavuştuğunu simgelediğini iddia ediyor (komşu ada ya hani, o bakımdan). Bir başkası ise bayraktaki dört kafadarı şu şekilde dillendiriyor: "Biz neden hâlâ Aragon zamanından kalma İspanya'ya bakıyoruz ki? Aha da İtalya sağ tarafta. Bre beyler, çevirin kafaları!"
Son sözü ise, sembolün ta 1281 yılındaki Aragon Krallığı mührüne dayandığını söyleyerek Sardinya Özerk Bölge idaresi koymuş, efenim.
Öte yandan adanın muhtelif plajlarında satılan şemsiye & havlularda veya hediyelikçilerde hâlâ eski bayraktaki sembolü görmek mümkün. Öyle de bir tuhaf. Eldekiler çıksın diyollar zaar :P
1999'dan beri resmi bayrağı
Bu arada es geçmeden belirtelim; Olbia, adanın kuzey doğusunda bulunan sessiz sedasız bir yerleşim yeri. Peki Olbia dedin mi aklına ilk neresi gelecek, sayın okur? Costa Smeralda, yani bizim dilde Zümrüt Kıyısı. Ada sakinleri "azıcık aşım ağrısız başım" felsefesiyle yaşayıp giderlerken 1960'larda Kerim Ağa Han gelmiş adaya. Beraberinde lüksü, ihtişamı da getirmiş... Yani adanın bir başka meşhur kıyısı olan Porto Cervo'daki ve diğer muhtelif noktalardaki lüks villalar, tatil mekânları vs. bu amca sayesinde yüzünden.
Golfo Aranci'nin güzel plajları arasında şunları da kayda geçelim hemen: La Marinella; Costa Moresca; Bianca; Cala Sassari; Sos Aranzos.
Sos Aranzos - (şnorkelle seyir)
Her şey tadında güzel demişler de biz doyamadık. Anılar yine tadımlık kaldı anlayacağınız.
Doyumluk kılmaksa bizim elimizde. Belki bir gün şnorkeli de kapar...
Gönderen Tugce Kayitmaz zaman: 23:22 Hiç yorum yok:
Etiketler: Aranci Körfezi, beyaz kum, Costa Smeralda, dalış, Golfo Aranci, MSC, Olbia, Porto Cervo, Sardinya, Sardinya Adası, Sardinya Bayrağı, Sardunya, Sardunya Adası, Sardunya Bayrağı, şnorkel, Zümrüt Kıyısı
Yer: Olbia OT, Italy
Gönderen Tugce Kayitmaz zaman: 17:32 Hiç yorum yok:
Gönderen Tugce Kayitmaz zaman: 10:43 Hiç yorum yok:
Marsilya'ya varışımız öğlen 12:00. Akşam 18:00'de gemi tekrar demir alana dek yeterince vaktimiz var sayılır. Sayılır diyorum zira gemi 18:00'de hareket edecekse bizim en geç 17:30'da suyun üzerinde olmamız gerekiyor. Kurallar katı.
Peki n'apacağız Fransa'nın güneydoğu ucu ve Provence-Alpes-Cote d’Azur bölgesinin başkenti olan bu liman kentinde?
Gemiyle Marsilya Kruvaziyer Limanı'na yanaşırken uzaktan göz kırpan tren yolu
Önceki gün rehberimizin dağıttığı tur programında seçenek bol. Farklı kod numaralarıyla listelenmiş "Aix-en-Provence" turu; "Cassis" turu (otobüs ve tren transferli eski bir balıkçı kasabası); Marsilya şehir turu; ve Fransa'nın güneyindeki Camargue bölgesinin tarihi şehri Arles turu (Vincent Van Gogh'un burada yaşadığı bir yıl boyunca 300'ü aşkın eserine ilham kaynağı olmuş. Yaa!) da bunlar arasında.
"Eh, turları saydın da hangisine gittin?" diye soracak olursanız, pişkin pişkin, "Hiçbiri," diyeceğim.
- Gemi içindeki "Excursion Desk"te satılan şehir merkezine gidiş-dönüş transfer servisi alıyoruz.
(not: Rehberli turlar da oldukça bilgilendirici ve keyiflidir elbette. Ama yabancı diliniz ve araştırma merakınız varsa bahsettiğim transfer servisler çok daha hesaplı oloor. kıps.)
3# La Canebière
* Notre-Dame de la Garde bazilikası da gelmişken görülesi yerlerden ama bizim anne hatun alışveriş ve gezme tozma yerlerini tercih ediyor, n'aparsınız?!
Vieux-Port ise "U" biçimli bir liman. Denizi karşınıza, "U" şeklini önünüze aldınız mı "Rue du Panier" sağ; Hard Rock Café ve "Four des Navettes" de sol kanatta kalıyor.
"Tutturmuş bir Four des Navettes, ne olduğunu da söylemiyor!" dediğinizi duyar gibiyim :)
Marsilya'nın en eski fırını deyince aklınıza gelecek isim: Four des Navettes. Oh, siz de rahatladınız ben de. Ama yetmez. 232 yıldır aynı fırında pişen ve Marsilya'nın en büyük sırrı diye bilinen kurabiye tarifi de buraya ait. Portakal çiçeği kokulu, bir yıla kadar bozulmadan muhafaza edilebilen ince uzun atıştırmalık kurabiyelerinin yanısıra civara özgü başka özgün tatları da satın almak mümkün aynı tarihi fırından. Mesela?
3. Vin Cuit de Provence - tatlıların, kaz ciğerinin ve rokfor peynirinin beraberinde hüpletilmesi tavsiye edilen pişmiş şarap (adı üstünde - vin cuit).
Antalya'dan beri takmışım bu minik ve tarihi fırını göreceğim diye. Eh, içimdeki çocuğun sesini kısamadığımdan internet sitesinde önceden araştırdığım güzel ambalajlı (bildiğimiz teneke kutu ama olsun) çeşit çeşit şekerlemelerinden de almayı koymuşum kafaya. Annemi ve teyzemi limanın yakınlarında dondurmalarıyla birlikte dinlenme moduna aldıktan sonra kuzenle tuttuk Four des Navette'in yolunu. Haritadan baktığım ve sorduğum kadarıyla takribi biliyorum yerini ama garanticiyiz ya yolda giderken bir iki kişiye daha sordum. Hard Rock Café'yi geçip ileriden limanın üst paralelindeki sokağa sapmamız gerekiyor. Saptık da, ama in cin top oynuyor burada. Dar bir sokak, eski liman manzaralı, iyi hoş da ne bir hareket ne de four des navettes! Neyse tam yanlış geldiğimize ikna olmuştum ki karşıda orta yaşlı bir çift geliyor. Bir de onlara sorayım hadi oldu olacak dedim. Meğer kadın da oraya gidiyormuş. Taktı bizi peşine, devam ettik. (Meğer doğru yoldaymışız). Kısacık yolumuzda iki lafın belini de kırdık. Ayaküstü memleketimizi övdüm. Fırından ne alalım deyu tavsiyeler aldım. Derken adımlar yavaşladı. Sessizlik. Şaşkınlık. Bugün Pazar be yavrum. Konduramadın ama kapalı işte o görmeyi çok istediğin F. d. Navettes!!! Nerede hani evrene pozitif mesaj göndermeceler, bir şeyi çok istersen olur zırvaları. Olmuyormuş işte.
Marsilyalı olmamasına rağmen yıllardır burada yaşadığını söyleyen sevimli hatunumuz da şaşırdı bu duruma. Uzun lafın kısası o kadar merak ettiğim ve tatmadan büyük bir güvenle övdüğüm kurabiyeler, şekerlemeler nanay!
Siz siz olun, Marsilya'ya giderseniz buraya mutlaka uğrayın. Benim yerime de tadın, tattırın. Ben de bir dahaki sefere artık ;)
sabun ve hediyelik
Gönderen Tugce Kayitmaz zaman: 09:02 Hiç yorum yok:
Etiketler: Arles, aynalı meydan, bouillebaisse, Calissons, Camargue, Cassis, Cézanne, Four des Navettes, Fransa, Gezi, La Canebière, Le Panier, Marseille, Marseillotes, Marsilya, MSC Armonia, Vieux-Port, Vin cuit de Provence