Flormar direnişi neden önemli
Seçim sonuçları bize gösteriyor ki, işçi sınıfı grev yasaklamakla övünen bir siyasi eğilimden kopamadı. Bir kriz anında mevcut iktidara daha çok güvendi. İşçi sınıfının bunu istemesinin çeşitli sebepleri olabilir.
İşçi sınıfı ve yoksullar olarak hepimiz bir ekonomik krizin içinde olduğumuzu, bir kriz dönemine girdiğimizi elbette biliyoruz. Ama işçi sınıfının çoğunluğu bu kriz döneminde, krizi yaratanların yönetici olmasını tercih etti, dümendeki yöneticinin değişmesini istemedi.
Kişisel borçlulukların tavan yaptığı bir dönemde, işçiler bu borçları ödemek konusunda mevcut iktidara daha fazla güvendi. İşsizliğin her geçen gün arttığı bir ortamda kendisine, çocuğuna, yakınına iş bulmak için mevcut iktidara yakın olması gerektiğini, ona oy vermesi gerektiğini düşündü.
İşçiler, yoksullar iş bulmak için, kırsal alandaki çiftçi 30-40 bin liralık krediler için, yaşlılık aylığı için, emekliler bayramlarda alacakları bin TL’lik ek ödemeler için bu iktidara oy verdi. Yapılan bu yardımlar enflasyon ve pahalılık sonucu daha şimdiden devlete geri verilmiş olsa da, işçiler, köylüler, yoksullar bu iktidara oy verdiler.
Beka kaygısı propagandalarının da toplumun genelinde etkili olduğu anlaşılıyor. Ülkenin bölünmekte olduğu, sınır güvenliğimizin olmadığı, bütün dünyanın bu iktidara komplo kurduğu gibi söylemler, propagandalar, işçiler ve yoksullar üzerinde etkili oldu.
İşçi sınıfının birleşik mücadele deneyimleri, son yıllarda çok azaldı. 1 Mayıs dışında sendikaların ortak eylemi hiç olmadı. OHAL koşullarında hemen hiç yapılamayan grevler nedeniyle, dayanışma eylemleri de yapılamaz hâle geldi.
Muhalif sendikal liderlikler, kutuplaşmayı aşacak söylemler geliştiremediler, hatta bazen daha da derinleştirecek kampanyalara ön ayak oldular; laik-dindar kutuplaşmasında taraf oldular. İşçi sınıfının acil sorunları ile ilgili konularda yeterli mücadele veremediler. Kiralık işçilik, sarı sendikal yapılarla mücadele, mobbing ve sigortasız işçi çalıştırılmasını önleme gibi konularda işçi sınıfına önderlik edemediler.
İşçi sınıfı sendika düşmanlarına, grev yasaklayanlara oy verdi. Ama mücadeleden vazgeçmedi, iş yerlerinde krizin faturasını işçilere ödetmeye çalışan politikalara karşı hakları için mücadeleye devam ediyor. Sendikalarda örgütlenmek için çaba gösteriyor. Devrimci sosyalistler de işçi sınıfının bu mücadelesine destek olmaya devam edecektir.