1986 Avrupa Topluluklarının Genişlemesi - 1986 enlargement of the European Communities
İspanya ve Portekiz'in Avrupa Topluluklarına Katılımı
1986 yılında AK üyeleri
1986'da kabul edilen yeni AK üyeleri
Üzerinde bir serinin parçası
1945 öncesi fikirler
Avrupa Toplulukları (1958-2009)
Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu (1952-2002)
Avrupa Ekonomi Topluluğu (1958-1993)
Avrupa Atom Enerjisi Topluluğu (1958-Bu)
Avrupa topluluğu (1993-2009)
Adalet ve İçişleri (1993-2003)
Cezai Konularda Polis ve Adli İşbirliği (2003-2009)
Ortak Dış ve Güvenlik Politikası sütunu (1993-2009)
Batı Avrupa Birliği (1954-2011)
Batı Birliği (1948-1954)
Roma Antlaşması 1957
Birleşme Antlaşması 1965
Tek Avrupa Kanunu 1986
Maastricht Antlaşması 1992
Amsterdam Antlaşması 1997
Nice Antlaşması 2001
Lizbon Antlaşması 2007
Hallstein Komisyonu 1958
Rey Komisyonu 1967
Malfatti Komisyonu 1970
Mansholt Komisyonu 1972
Ortoli Komisyonu 1973
Jenkins Komisyonu 1977
Thorn Komisyonu 1981
Delors Komisyonu 1985
Santer Komisyonu 1994
Prodi Komisyonu 1999
Barroso Komisyonu 2004
Juncker Komisyonu 2014
Von der Leyen Komisyonu 2019
Savunma entegrasyonunun tarihi
İspanya ve Portekiz katılan Avrupa Toplulukları şimdi, Avrupa Birliği , 1986 yılında bu itibaren takip Toplulukların üçüncü genişleme oldu 1973 ve 1981 genişlemeler. Katılımları , Avrupa Birliği'nin daha geniş Akdeniz genişlemesinin bir parçası olarak kabul edilmektedir .
Her iki ülke altında olmuştu diktatörlükler altında İspanya ile, biraz üzerinde on yıl önce katılıma kadar askeri diktatörlük arasında Francisco Franco altında ve Portekiz korporatist diktatörlüğünü Estado Novo . Bu, her iki ülkenin daha önce bir şekilde Topluluklarla herhangi bir şekilde ilişkilere sahip olmalarına rağmen, üye olmaya uygun olmadıkları anlamına geliyordu. 1970'lerin ortalarında Franco'nun İspanya'da ve Portekiz'de Karanfil Devrimi'nin ölümü, her iki ülkeyi de hızla demokrasiye itti . Üyelik görüşmeleri birkaç yıl sonra her iki ülke ile başladı.
İspanya ve Portekiz 1 Ocak 1986'da Topluluklara katıldılar. Katılım, Topluluklar ve iki ülke arasında altı yıldan fazla süren müzakerelerin ardından Brüksel'deki İspanyol ve Portekiz bayraklarının yükseltilmesi dışında resmi bir tören olmadan gerçekleşti. . Katılım müzakereleri, bir araya gelerek tüm Topluluk filosundan daha büyük olan İspanyol balıkçılık filosunun yanı sıra, birkaç hükümetin çöktüğü ve bir Başbakan'ın müzakereler sırasında bir uçak kazasında öldüğü Portekiz'deki şiddetli hükümet türbülansı konusundaki endişeler ile uzun sürdü. .
O zamanlar bazı akademisyenler Avrupa'dan artan rekabetin İspanya ve Portekiz için ekonomik sorunlara yol açacağını tahmin ediyorlardı; ancak o zamandan bu yana her iki ülke ekonomisi de katılımdan genel olarak yararlandı. Genişleme, bazıları tarafından her iki ülkenin yeni demokrasilerini dengelemeye ve Portekiz İmparatorluğu'nun sömürgeciliğini hızlandırmaya yardım ederek de kredilendiriliyor ; üyeliğin bu süreçlerde rol oynadığı konusunda genel bir fikir birliği olsa da, üyeliğin bu değişikliklerde belirleyici faktör olup olmadığı ya da sadece katkıda bulunup bulunmadığı konusunda tartışmalar devam etmektedir.
1.1.1 Franco kapsamındaki ilişkiler
1.1.2 İspanyol geçişi ve Topluluk üyeliği için başvuru
1.1.3 Üyelik görüşmeleri
1.2.1 Estado Novo Kapsamındaki İlişkiler
1.2.2 AT kredileri ve demokrasi altında uygulama
1.2.3 Hükümet türbülansı
1.2.4 İç siyasi tepkiler
2 Uluslararası tepki
2.1 İngiltere ve Cebelitarık
2.2 Yunan vetosu
3.1 Demokratik geçiş
3.2 Topluluk satın alımı
3.3 Uluslararası ilişkiler
3.4 Ekonomik etki
İspanya ilk olarak 10 Şubat 1962'de üç Avrupa Topluluğunun genel ekonomik kolu olan Avrupa Ekonomik Topluluğu (AET) ile ortaklık için başvuruda bulundu . Ülke, diktatörlüğünün doğrudan bir sonucu olarak tam üyelik için uygun değildi; AET'yi kuran antlaşmada Üye Devletlerin demokrasiler olmasını gerektiren özel bir hüküm bulunmamakla birlikte , Avrupa Parlamentosu başvurudan sadece aylar sonra demokratik olmayan bir İspanya'nın hiçbir zaman "ticari bir antlaşmadan daha yakın" müzakere edilmeyeceğini açıkladı akılda entegrasyon.
Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi İspanya ve Topluluğu, yatak içinde arasındaki ekonomik anlaşmayla çeşit olasılığını incelemek" için AET üyelerinin çağrısında Mayıs 1962 yılında 14 olağan oturumunda 31 70 oy bir kararı kabul herhangi bir siyasi birlikteliğin düşünülmesinden önce gerekli olacak anayasal değişiklikleri düşünün ". Ancak, uygulama bazı tartışmalara neden oldu; Avrupa Parlamentosu'nun bazı üyeleri İspanya'nın diktatörlüğü göz önüne alındığında başvurunun kabul edilebilir olup olmadığını sorguladılar.
1964'e kadar çözülemeyen dernek sorununun çözülmesiyle, İspanya'nın AET misyonu başkanı 14 Şubat'ta dernek statüsü talebini yenileyecek bir mektup daha gönderdi. Görüşmelerin daha sonra o yılın sonbaharında başlaması planlandı. Sonunda, 1967'de AET Konseyi, Komisyonun İspanya ile müzakere etme yetkisini onayladı ve Haziran 1970'de bir ticaret anlaşması imzalandı. Ancak, bu bir ortaklık anlaşmasının aksine bir ticaret tercihi anlaşmasıydı ; Bu, ekonomik kalkınma yardımının ve örneğin Yunanistan ve Türkiye'ye dernek statüsü yoluyla verilen nihai üyelik olasılığının aksine, sadece ticari imtiyazlarda karşılıklılık anlamına geliyordu. AET-İspanya ortak komitesinin kurulmasından sonra 1970'lerde AET ve İspanya arasındaki gelecekteki ilişkinin nasıl görünebileceği üzerine tartışmalar devam etti.
İspanyol geçişi ve Topluluk üyeliği için başvuru
Ayrıca bakınız: İspanya'nın demokrasiye geçişi
Oreja ve Suárez , Ağustos 1977'de İspanya'nın başvurusunun ardından Hollanda Başbakanı Joop den Uyl ile birlikte
Ülke üzerinde 36 yıldır hüküm süren İspanyol diktatör Francisco Franco'nun ölümü ve İspanyolların demokrasiye geçişinin başlamasının ardından, 1977'de İspanyolların AET üyeliği talebinin olasılığı hakkında söylentiler dolaşıyordu. . 26 Temmuz'da, Adolfo Suárez liderliğindeki İspanya'nın yeni demokratik hükümeti , Avrupa Toplulukları Bakanlar Kurulu Başkanı Henri Simonet'e her biri İspanya'nın her bir farklı Avrupa Topluluğuna kabul edilmesini isteyen üç mektup yazdı . Bu mektuplar İspanya Dışişleri Bakanı Marcelino Oreja tarafından 28 Temmuz 1977'de Brüksel'deki Avrupa Komisyonu Başkanı Roy Jenkins'e teslim edildi .
O zamanlar, İspanya'nın AET'ye kabul edilip edilmeyeceğine dair kaygılar dile getirildi. İspanyol basını, tarım sektörleri için oluşturacağı potansiyel tehdide dayanarak, katılımına karşı Fransa ve İtalya'dan potansiyel bir veto hakkında konuştu. Bununla birlikte, başvuru yapıldıktan bir yıldan fazla bir süre sonra, mevcut Üye Devletlerle kapsamlı istişareler ve müzakerelerden sonra, Avrupa Komisyonu Kasım 1978'de İspanya'nın üyelik başvurusu hakkında resmi bir görüş yayınladı. Görüş, üyelik müzakerelerinin başlamasını önerdi, ancak AET'ye üye olma sürecinin hem finansal hem de bürokratik engelleri göstererek yavaş bir süreç olacağını kaydetti.
5 Şubat 1979'da İspanya ile Avrupa Konseyi - Avrupa Toplulukları Üye Devletleri liderleri komitesi - Avrupa Konseyi arasında müzakereler başladı . Roy Jenkins müzakerelerin açılışında yaptığı konuşmada "İspanya Avrupa'nın bir parçası ve Avrupa İspanya olmadan eksik" dedi.
Bir Şubat 1981 yılında İspanya'da darbe girişiminde elemanları hangi, İspanya İç Muhafız , ofisten demokratik olarak seçilmiş hükümeti devirmek için teşebbüs üyelik müzakereleri sırasında uluslararası dikkatini önemli bir noktayı temsil etti. AET bunun bir istisnası değildi ve gelişmekte olan olaylarla ilgili endişesini dile getirdi. Girişim başarısız oldu ve başarısızlığını takiben, Avrupa Konseyi 23–24 Mart 1981'de bir araya geldi. Daha sonra, "Son saldırıların karşı karşıya olduğu Kral, hükümet ve İspanyol halkının tepkisinden büyük memnuniyet duyduğunu ifade eden bir açıklama yaptı. "kendi ülkelerinin demokratik sistemine karşı". Muhalefetteki İspanyol Sosyalist İşçi Partisi genel başkanı Felipe González , aynı yılın Mart ayında ulusları İspanya'yı AET'ye "mümkün olduğunca çabuk" kabul etmeye teşvik etmek için Batı Avrupa turuna çıktı; AET, 1982'de konuşan bir İspanyol diplomata göre, nüfus arasında "demokrasi ile eşanlamlı" olarak görülüyordu. Buna rağmen, müzakerelerin hızı olaylar tarafından önemli ölçüde artırılmadı.
Bir yıl sonra, 1982 İspanya genel seçimlerinden sonra İspanyol Sosyalist İşçi Partisi hükümete seçildi ve González'i Başbakan yaptı. Seçimden önce, Topluluklar ile İspanyol müzakerelerinin durduğu bildirildi; Bu sadece darbe girişiminden değil, aynı zamanda Fransız hükümetinin İspanya'dan daha fazla rekabete yol açan Ortak Tarım Politikası ile ilgili kaygılar nedeniyle muhalefetinden kaynaklandı . González, seçim kampanyası sırasında AET'e bir kez daha vurgu yaptı ve aynı zamanda İspanya'yı birkaç yıllığına dünyaya açma tartışmasında tartışmalı bir konu olan İspanya'nın NATO üyeliği konusunu önemsiz bir şekilde vurguladı .
İspanya'nın katılımının özellikle Ortak Balıkçılık Politikasının işleyişi üzerindeki potansiyel etkisi konusunda da endişeler dile getirilmiştir . İspanya balıkçılık filosu, mevcut Topluluk üyelerinin bir araya getirdiği filonun tamamından daha büyüktü ve bu durum İspanya ile Topluluk arasında balıkçılıkla ilgili geçici bir anlaşmanın müzakere edilmesi sırasında benzer şekilde bir sorun ortaya koydu. İspanya kabul müzakereleri sırasında İspanya'nın "sosyo-mesleki grup olarak seferber" balıkçılara yol açan yüksek yasadışı balıkçılık eğiliminin bir sonucu olarak balıkçılık sektörüne daha duyarlı hale geldiği aşikardı. İspanya Katılım Yasası nihayetinde sayfalarının elli kadarını tüm antlaşmanın yaklaşık% 10'u balıkçılıkla ilgili meselelere ayırdı.
Aralık 1983'e kadar uzun müzakereleri yormaya başlayan Fransız hükümeti, katılım müzakerelerine son tarih verilmesini talep etti ve 30 Eylül 1984 tarihi olarak önerdi. Fransız hükümeti 1984 yılına kadar bu süre lehine baskı uygulamaya devam etti ve Mart 1984 Avrupa Konseyi Brüksel Zirvesi'nde Üye Devletler tarafından kabul edildi. Ancak, Eylül ayı sonuna kadar balıkçılık, tarım ve çelikle ilgili sorular ve son başvuru tarihinin ötesinde daha fazla müzakere yapılmasına ilişkin olarak kararlaştırılan son teslim tarihi karşılanmadı. Ekim 1984'ün sonunda, İspanya ve Portekiz'in 1 Ocak 1986'da Topluluklara katılacaklarına dair bir taahhütte bulunulmasına rağmen, müzakerelerin bazı alanlarında hala “zorluklar” kaldı. Bu taahhüt, “nihai müzakereler [başarılı]” olduğu sürece, 3 Aralık 1984 tarihinde Avrupa Konseyi zirvesinde yapılan oylama ile onaylandı.
Estado Novo Kapsamındaki İlişkiler
Ayrıca bakınız: Portekiz Tarihi § Sosyo-ekonomik evrim
Temmuz 1959'da, AET kurulduktan hemen bir yıl sonra, Portekiz hükümeti ona ve aynı ay Euratom'a diplomatik bir misyon oluşturma sürecine başladı . Bununla birlikte, Portekiz "çok kıtasal yapısını" ( birçok denizaşırı sömürgesine atıfla ) AET üyeliği ile bağdaşmaz bulmuştur; katılmak isteseydi bile, çağdaş diktatörlüğü bir katılımı imkansız hale getirecekti.
Bu faktörlere rağmen, Portekiz başlangıçta Avrupa ortak ekonomik bölgesi olarak AET ile rekabet etmeyi amaçlayan Avrupa Serbest Ticaret Birliği'nin (EFTA) kurucu bir üyesidir . Saf bir serbest ticaret bölgesine AET'den daha yakın bir şey oluşturan EFTA, Portekiz için, AET'nin tüm kural ve düzenlemelerini üstlenmekten daha lezzetli bir olasılıktı. Örgütün 1960 yılında kuruluşu sırasında Portekiz, António de Oliveira Salazar liderliğindeki Estado Novo korporatist diktatörlüğü altındaydı ; bir yıl sonra, Portekiz hükümeti Avrupa Ekonomik İşbirliği Teşkilatı üyeleri tarafından AET kurulmasına “Organizasyondaki ortaklarına danışmadan” kararını bozan ve “Portekiz Hükümeti bir kez daha Avrupa Serbest Ticaret Birliği'nin kuruluş ve işleyişini destekleyen anlayış ve dayanışma ruhu hüküm sürecektir ".
1962 başında tamamlanan bir Portekiz hükümet raporu, AET'ye üye olmak için giriş yapmanın başarı ile sonuçlanmasının pek mümkün olmadığını kabul etti ve ortak statü başvurusunun daha iyi bir seçenek olabileceğini öne sürdü. Birkaç ay sonra, Nisan 1962'de Portekiz'in Brüksel Büyükelçisi, çağdaş Portekiz hükümet politikasının "temel ilkelerinin reddedilmesi" nedeniyle potansiyel düşmanlıklara rağmen, AET ile bu hedefe doğru ilerlemek üzere müzakereler başlatması talimatı verildi. Bununla birlikte, Portekiz hükümeti ne tür müzakerelerin istendiğini veya gelecekteki ilişkilerinin nasıl göründüğünü netleştirmedi. Ülkenin otoriter rejiminin bir sonucu olarak Portekiz ile yapılan herhangi bir anlamlı anlaşmaya önemli uluslararası muhalefet de vardı. Uluslararası Serbest Sendikalar Konfederasyonu Genel Sekreteri Haziran ayında "Konsey Üyelerinin Bakanlar, bugünün Portekiz hükümeti gibi bir rejime maruz kalan ülkelerin, asıl nedeni özgür dünyayı güçlendirmek olan bir topluluğa girmelerine izin vermeyecek "dedi. 1962 müzakereleri daha sonra süresiz olarak ertelendi.
Portekiz bir kez daha AET ile müzakerelere açıldı 1969'da. Bu müzakereler daha verimli geçti ve sonunda AET ile Portekiz arasındaki ticaret anlaşmasıyla sonuçlandı, ancak AET ile herkesle serbest ticaret anlaşmaları müzakere ediyordu. EFTA Üye Devletleri.
Portekiz'in AET üyeliğine yönelik diplomatik çabalar, hala Estado Novo diktatörlüğü döneminde 1970'lerin başında yeniden başlatıldı , ancak Marcelo Caetano , Salazar'ın ölümünden sonra Başbakanlık görevini devraldı. Keşif müzakereleri 7 Ocak 1971'de, Caetano'nun Portekiz-AET ilişkilerine karşı tavrının "pragmatik" olarak tanımlanmasıyla güvenle başladı ve Avrupa'nın ana ticaret ortağı olarak ülke için inanılmaz derecede önemli olmaya devam edeceğini gördü.
19 Aralık 1972'de AET ve Portekiz hükümeti, ikisi arasındaki ticarette ithalat vergilerini önemli ölçüde azaltan bir anlaşma imzaladı. Bu, Estado Novo rejiminin çöküşünden önce Portekiz'de Avrupa'ya doğru son hamleydi .
AT kredileri ve demokrasi altında uygulama
9 Mart 1977'de Hollanda'daki Soares (sağda), Portekiz uygulamasından sadece haftalar önce
Aşağıdaki Karanfil Devrimi 1974 ve 1975 yılında ilk demokratik seçimleri, yeni Portekiz hükümeti Avrupa entegrasyonu yolunda büyük adımlar atmaya başladı. 1970'lerin başlarında, Avrupa Yatırım Bankası , "Portekiz'in çabalarına en üst düzeyde destek vermek" amacıyla, tek bir para birimini tercih etmeden Euro öncesi bir Avrupa parasal para sistemi olan milyonlarca hesabı Portekiz'e ödünç verdi. "demokrasiyi güçlendirmek ve sosyal ve ekonomik ilerlemeyi teşvik etmek". Haziran 1976 yılında ABD doları hesap birimleri için kur anda ödünç miktarı belirtmektedir UA , 70 milyon 2018 yılında $ 277,000,000 eşdeğer $ 79.100.000 değerdi.
Demokratik olarak seçilmiş ilk Portekiz hükümeti, programından "Portekiz'in eski kıtanın siyasi, ekonomik, sosyal ve kültürel dönüşümünde demokratik Avrupa ülkelerinin ortak çabasında yer almayı amaçlayan" bir programdan bahsetti. Bu çabalar, Eylül 1976'da Portekiz'in Avrupa Konseyi'ne girişiyle ilk meyvelerini verdi .
1977'de Portekiz Topluluklara katılmak için resmi başvurusunu yapmadan hemen önce, Portekiz Başbakanı Mário Soares ve Dışişleri Bakanı, ülkesinin katılımı için ön destek toplamaya çalışan Avrupa başkentlerini gezdiler. Kısa bir süre sonra, 28 Mart'ta Portekiz, Soares tarafından Konsey Başkanı David Owen'a yazılmış üç harflik bir dizi ile Avrupa Topluluklarına katılmak için resmi başvuruda bulundu . Portekiz hükümeti o tarihte başvurunun "bir hükümetin kararı" değil, "bir halkın kararı" olduğunu iddia etti.
Başvurunun yapılmasından sadece bir yıl sonra, 19 Mayıs 1978'de Komisyon, Portekiz üyelik başvurusu hakkında olumlu bir görüş yayınladı ve ardından üyelik müzakereleri başladı. Görüş, Portekiz başvurusunun dikkate alınmasını önermekle birlikte, aynı zamanda ülkenin devletindeki bir Portekiz üyeliğinin doğasında bulunan önemli tehlikeleri de vurgulayarak, kabulün başarılı olabilmesi için "derin sosyal ve ekonomik reformların" gerekli olacağını belirtti.
Müzakerelerin başlamasından sonraki ilk aylarda, Fransız halkının Le Monde gazetesi , Lizbon nüfusunun yarısının Ortaklar'ın ne olduğunu bilmediğini bildirdi. Porto'da pazar% 72'ye yükseldi . Dahası, 1979'un sonunda, hükümet birkaç kez çöktükten sonra, Parlamento feshedildi ve yeni seçimler yapıldı ve yeni bir Başbakan Francisco de Sá Carneiro'nun seçilmesine yol açtı . Ancak Carneiro sadece bir yıl görevde kaldıktan sonra 1980 Camarate hava kazasında öldü . Başbakan olarak , hükümet programlarında vurgulanan ve bir Üye Devlette "farklı bir yapısal evrim aşaması olduğunu varsayan" Topluluk düzenlemelerinden kaynaklanan "olumsuz ekonomik ve sosyal sonuçlar" ile ilgili endişeleri vurgulayan Francisco Pinto Balsemão tarafından Başbakan olarak değiştirildi . Balsemo'nun hükümeti sırasında, AET ile Portekiz arasında, "Portekiz Cumhuriyeti'nin Topluluklara katılımına ilişkin bir bakış açısı" ile ikisi arasında ticaret için geçerli olan tarifelerin bir kısmını düzenleyen yeni bir Geçiş Protokolü kabul edildi.
1983'te istifa fırtınası ortasında Balsemoro hükümeti de çöktü ve 1983 Portekiz yasama seçimleri çağrıldı. Seçimler Sosyalist Parti'nin geri dönmesine ve sonuç olarak Mário Soares'in Başbakan olarak geri dönmesine yol açtı. Ancak Portekiz Meclisinde yetersiz destekle Soares, Carneiro'nun partisi Sosyal Demokrat Parti ile koalisyon kurmaya zorlandı . Yeni koalisyon programı "AET'ye zamanında ve doğru koşullar altında katılım [...] 'nın Portekiz ekonomik ve dış politikasının en önemli önceliği olduğunu" belirtti.
İç politik tepkiler
Portekiz ve Topluluklar arasındaki 23 müzakere toplantısının ardından 24 Ekim 1984'te Dublin'de Avrupa Konseyi Başkanı Garret FitzGerald ile Komisyon Başkan Yardımcısı Lorenzo Natali arasında ortak bir açıklama imzalandı. Portekiz'in 1 Ocak 1986'da Topluluğa "hedefi yeniden teyit etmek". Portekiz Meclisi'ndeki tartışmalarda, Sosyalist Parti, Sosyal Demokrat Parti ve Bağımsız Sosyal Demokrat Birliği katılım düzenlemeleriyle olan anlaşmalarını dile getirdi.
Planlanan giriş tamamen muhalefetsiz değildi; Portekiz siyasetinde önemli bir güç olan Portekiz Demokratik Hareketi'nin bazı üyeleri , katılımın Portekiz hükümetinin "ekonomik" ve "ekonomik güçlüklerle yüzleşmekten" kaçınması için "bir mazeret görevi gören" bir efsane olduğunu iddia etti. Portekiz Komünist Partisi (PCP) üyesi Carlos Carvalhas , AET'nin "diğer ülkelerin çıkarlarını feda etmeye [...] hazır olduğunu" iddia ederken, politikasının sosyal sonuçları Komünist liderliğindeki sendika Intersindical , bugün hala var olan PCP ile AET üyeliğine karşı çıkarak, neden olacağı ekonomik kontrol kaybı olarak gördükleri gerekçesiyle durdu. Ancak Komünist Parti, AET üyeliğine sürekli olarak karşı çıkan tek Portekizli siyasi partiydi ve 1980'lerin ortalarından başlayarak katılım sırasında daha az ve daha az oy almaya başladılar.
İngiltere ve Cebelitarık
Ayrıca bakınız: Cebelitarık-İspanya sınırı § Tarih
Durumu İngiliz Denizaşırı Bölgesi arasında Cebelitarık İspanya'nın üyelik için müzakerelere önemli yapışmasını noktası oldu. İspanyol Sosyalist İşçi Partisi 1982 yılında hem AET üyeliği hem de bölgenin İspanya'ya dönüşü de dahil olmak üzere bir manifestoda hükümete seçildi. Seçimden sonra, İspanya hükümeti, başka türlü trafiğe izin verilmemesine rağmen, İngiltere ile daha fazla müzakere vakfı oluşturan "insani" gerekçelerle yayalara Cebelitarık sınırını yeniden açtı. Bu müzakereler bir süre devam etti ve bir öneri, bölgenin sonuç olarak ortak egemenlikle NATO askeri üssü haline getirilebileceği yönünde bir öneriydi . Cebelitarık statüsünü çevreleyen müzakereler o zaman İspanya dışişleri bakanı Fernando Morán tarafından İspanya'nın katılım müzakerelerinin "en belirleyici ve en hassas anı" olarak tanımlandı.
O zamanlar Birleşik Krallık hükümeti Dışişleri ve Milletler Topluluğu Ofisi Devlet Bakanı ile ülkenin "katılımın sadık bir destekçisi" olduğunu söyleyerek Portekiz ve İspanya'nın Topluluklara katılma yönünde kendilerini kamuoyuna açıkladığını açıkladı. Ancak İngiltere Başbakanı Margaret Thatcher , 1983'te İspanya'nın "İspanya ile Cebelitarık arasındaki sınırdaki kısıtlamalar kaldırılıncaya kadar" Topluluklara katılamayacağını belirtti; O sırada bir devlet müsteşarı olan Lord Trefgarne , kısıtlamaların AET üyesi olarak İspanya'nın "yükümlülükleriyle bağdaşmaz" olduğunu söyleyecek kadar ileri gitti. Thatcher hükümetinin AET girişinden önce sınırın tamamen yeniden açılması konusunda ısrar etmesi, zamanın İspanyol hükümetini "kızdırdı"; ancak, sadece yürüyerek değil araç ve diğer geçitlere izin vermeye hazır olacaklarını da söylediler. Uzun süren müzakerelerden sonra sınır 5 Şubat 1985'te tamamen yeniden açıldı.
1982'den bu yana Yunanistan , Toplulukların dezavantajlı bölgeleri için bir dizi finansal yardım önlemi olan Avrupa Entegre Akdeniz Programları Konseyi (IMP) tarafından onaylanmaya çalışıyordu. Başarıları çok az olan ve birkaç yıl sonra Konseyin hala "dikkate aldığı" fikriyle Yunanistan, İspanya ve Portekiz'in katılımını veto etmekle tehdit etti. Veto, Yunanistan'ın ekonomisinin henüz onaylanmamış en fakir bölgeleri için tarımsal sübvansiyon almadan ekonomik olarak daha zayıf Üye Devletlerin katılımıyla baş edemeyeceği iddialarına dayanıyordu.
1984'ün sonlarında , Yunanistan Başbakanı Andreas Papandreou , Yunanistan'ın katılımları onaylaması için tek engelleyicinin IMP'ler aracılığıyla mali sübvansiyonun mevcut olduğunu resmen doğruladı. Bu, Yunan Topluluklarının mali taleplerinin yeni üyelerin katılımını etkilememesi gerektiğini savunan ve Komisyon Başkanı Gaston Thorn'den anlaşmanın tamamlanmasının katılım için mümkün olabileceğine dair şüphelere yol açan diğer Üye Devletlerden eleştiri aldı. 1 Ocak 1986 tarihi.
Müzakereler 1985'te devam etti ve 29 Mayıs'ta İtalya Dışişleri Bakanı Giulio Andreotti , İspanya'dan Fernando Morán ve Portekiz Maliye Bakanı Ernâni Lopes ile anlaşmaya varıldığını açıkladı. IMP'lerin bazı kısımları uygulanacak, böylece Yunanistan'a AET fonu artırılacak; sonuç olarak Yunanistan çekincelerini düşürdü ve Portekiz ve İspanya 1 Ocak 1986'da "Oniki Avrupa'ya" girecekler. Yunanistan , müzakereler sonucunda 2019 yılında 4.800.000.000 $ 'a eşdeğer olarak 2.000.000.000 ABD Doları ek yardım aldı .
Tablodaki veriler, aksi belirtilmedikçe 1986 itibariyle verilmiştir.
km 2 başına
başına GSYİH (ABD $)
Portekiz 10030621 92389 108,57 38,746 3863 Portekizce
ispanya 38531195 504782 76.33 251,321 6523 İspanyol
Katılımdan sonra EU12
Toplulukların üyeliği, İspanya ve Portekiz'in demokrasisine geçişlere yardımcı olmuş gibi görülmektedir; ancak, Topluluk üyeliğinin bundan ne ölçüde sorumlu olduğu konusunda bazı tartışmalar vardır. Bir devletin Topluluklara katılmadan önce demokrasi olması gerektiği ön koşulu, demokratikleşme için motive edici bir faktör olarak tanımlanmıştır ve sonuç olarak Kuzey Amerika Serbest Ticaret Anlaşması gibi anlaşmalar için böyle bir gereklilik önerilmiştir . 1985 ile 1997 yılları arasındaki Eurobarometre araştırmaları Portekiz vatandaşlarının önemli bir çoğunluğunun AB üyeliğinin ülkelerine fayda sağladığını; bu, 1991'de nüfusun% 82'sine ulaştı ve 1997'de% 67'ye düştü.
İspanya ve Portekiz için yeni AET üyeleri olarak kabul edilen özel düzenlemeler, prensipte Ortak Balıkçılık Politikası müktesebatına tabi olmalarına rağmen, yıllarca buna tam olarak entegre olmadıkları anlamına geliyordu . Ayrıca çevre politikası müktesebatının katılım ülkelerine "önemli maliyetler dayattığı"; Toplulukların, daha sonra AB'nin uyum baskısı ve kapasite geliştirme yardımı , katılım ülkelerinde başarılı çevresel yönetişimi teşvik etmek için tek başına "gerekli fakat yeterli değil" olarak tanımlanmıştır . Bununla birlikte, diğer akademisyenler, müktesebatın nihai faydasının bundan daha ağır bastığını ve İspanya'nın tüm AB müktesebatını üstlenen yeni AB üyelerinde ısrarla ısrar ettiğine dikkat çekti .
1986'da resmen katıldıktan kısa bir süre sonra, hem İspanya hem de Portekiz , Roma Antlaşması'nda, bireysel ülkelerin tarifeleri ve ticareti etkileyen yasaları veto etme yeteneklerini sınırlandıran ve Topluluk Üye Devletleri için ortak bir dış politika taahhüt eden değişiklikler önerdi. Ayrıca kendilerini, AET'nin araştırma bütçesinin 5 yıllık bir süre içinde iki katına çıkarmayı tercih ettiklerini ifade ettiler.
Portekiz'in Avrupa Topluluklarına katılımı, Portekiz'deki Portekiz kolonilerinin sömürgeleştirilmesi ve sonuç olarak Avrupa-Afrika ilişkileri üzerinde de etkili oldu . İken MÜKTESEBATINA kendisi sadece hakim, zayıf olmuştu Avrupa Siyasi İşbirliği , politique müktesebatı tartışma olmadığı konusunda her ne kadar - sömürgesizleştirme lehine çok fazlaydı Portekiz Toplulukları katılmak için benimsemeye itildi bir süreç planlanan katılım birincil nedendi.
Katılım, hem ekonomik istikrar hem de güç açısından önemli faydalar sağladı ve Portekiz ve İspanyol vatandaşlarının kişi başına ortalama geliri, 2003 yılına kadar AB ortalamasının sırasıyla% 74 ve% 83'üne ulaşarak önemli ölçüde büyüdü. Avrupa tarafından sunulan yapısal fonlar Topluluk üyeliği, özellikle 1988-1993 yılları arasında mevcut yapısal fon miktarını iki katına çıkaran Tek Avrupa Yasası reformlarını takiben, ülke ekonomileri üzerindeki baskıyı hafifletmede özel bir öneme sahipti. Portekiz'de bu fonlar öncelikle karayolu altyapısına, kamu binalarına ve kentsel yenilenme, dolaylı olarak inşaat sektöründe birçok yeni iş yaratarak, ülkeye "vasıfsız veya düşük vasıflı" bir göçte önemli bir (mutlak anlamda küçükse) artışa yol açtı.
Her iki ülkenin katılımından sonra tarife engellerinin kaldırılması, bazı akademisyenlerin iki ülkede endüstrinin çöküşünü öngörmesine yol açtı; Harvard International Review dergisinin köşe yazarı Anne Robinson, "hem İspanya'nın hem de Portekiz'in genel olarak yetersiz ve verimsiz endüstrilerinin çökeceğini ve Avrupa'nın modernize kuzeyindeki ihracatçılar için karlı yeni pazarlar yaratacağını öngördü. Ancak İspanya'daki "kısıtlayıcı idari uygulamalar", yerel olarak üretilen ürünleri tercih ederek yurtdışından "cezalandırılmış" ürünlere sahip olduğu belirtiliyor. Ayrıca, Ortak Tarım Politikasının Portekiz tarım endüstrisi üzerindeki potansiyel etkileri , özellikle ağaçlandırma ve genişletme için yapılan itişlerle ilgili olarak da dile getirilmiş olmasına rağmen, bunların ayrıca tomruk ve kağıt üretimi de dahil olmak üzere bazı endüstriler için faydaları olduğu belirtilmiştir.
Pittsburgh Üniversitesi Avrupa Bütünleşmesi Arşivi, Avrupa Toplulukları ve Takviyeleri ile ilgili Bültenler
İspanya'nın katılımı ve Portekiz'in katılımı ile ilgili Avrupa Araştırmaları arşivlerinde dijital araştırma
EuroparlTV'nin kısa filmi Tarih: Akdeniz Genişlemesi 1981-1986
Bu sayfa son 1 Ağustos 2020, 19:52 (UTC) tarihinde düzenlendi .