Mutluluk Tanelerim: Bebekle Gezmek
Şimdilerde herkes tatilde. Evde olup tatile gidenlerin fotolarına bakmak gerçekten çok can sıkıcı. Kimi çalıştığı için gidemiyor tatile, kimi imkanlar el vermediğinden, kimi de bebekli tatile cesaret edemediğinden :)
Evet bu son söylediğim bebek bekleyenlerin ve isteyenlerin canını acıtabilir ama bebek olunca hayatın değişime uğradığı gerçeğini bilmeyen pek azdır herhalde. Mina doğduktan sonra ben evde oturamam çocukla bile olsa gezerim diyordum ve gerçekten bebeğim 10 günlüktü anneme geldim, 20 günlüktü avm ye gittim, sonra ev gezmeleri başladı üstelik Mina kış bebeğiydi, ama o da alışsın kalabalığa deyip gezdim ısrarla. Fakat sonra sonra yorucu olmaya başladı. En başta çocuk için zorluğunu fark ettim. Her gittiğimiz yerde kucağa almak isteyenler, öpmek sevmek isteyenler (küçük bebekleri şap şup öpenleri anlamış değilim anlamayı da hiç düşünmüyorum) sonra kalabalıkta bebeğin uyuyamaması, uyusa bile uyku kalitesinin düşük olması, yanınızda her seferinde taşımak zorunda olduğunuz küçük bir tatil valizini anımsatan çantanız derken benim için çok yorucu olmaya başlamıştı, birde küçük bebekle araba kullanamadığım için, bu sebeplerden gezme işine bir süre ara vermeyi düşündüm. Uzun bir süre evde takıldım. Evde o kadar rahattım ki uykular düzenli yemek saatleri düzenli her şey elimin altında çocuk mutlu ben mutlu :) Tabi gel zaman git zaman psikolojik olarak beni de bitirdi evde oturmak orası ayrı. Bu sefer Mina yalnızlığa sessizliğe alıştı, arada bir kendimizi ödüllendirip gezmeğe gittiğimizde yabancı seçmeye ve huysuzlanmaya başladı. Seste uyuyamama da cabası. İşte hep bunlar ilk çocuğunu büyüten annelerin yaşadığı tecrübesizlikler aynı zamanda tecrübeler. Tabi her anne gibi bende kendimce yöntemler geliştirip ara bir denge kurdum.
Mina şimdi 8 ayın içinde şimdi ek gıda durumu da var. Peki şimdi ne mi yapıyorum? Kendime sırt ve bel ağrısı yapmayan kaliteli bir kanguru edindim. Önce Mina'yı 1 hafta boyunca bu kanguruya alıştırmak için kısa mesafeli yerlere gittim (market, park vs. ) Mina alışınca gezmeye başladım. O büyük çantadan kurtuldum kendime orta boy bir sırt çantası aldım en en ihtiyaç olan şeyleri koyuyorum.
Evden çıkmadan küçük kavanozlara öğlen sebzesini koyuyorum gideceğim yerde ne vereyim diye düşünmemek için. Mina'nın uyku saatini tam evden çıkacağım saate denk getiriyorum gideceğim yere giderken kanguruda uyuyup kalıyor böylece öğlen uykusunu da uyuduğu için gideceğimiz yere vardığımızda keyifli oluyor. Dönüş saatimizi tekrar uyku saatine denk getirirsem tadından yenmiyor :)) Biz gezme işine böyle çözüm bulduk. Yine de bebekle çok sık gezmek akıl karı değil benim nacizane fikrim.
Tatil olayı da beni düşündürüyor. Mina şuan emeklemek üzere dolayısıyla hiç sabit durmuyor bu yüzden kucaktan pek indirmiyoruz. Birde ek gıda aldığı için gittiğimiz yerde ne bulabilirim ne yedirebilirim bilemiyorum.Uyku düzeni ne olur? Nasıl yaparız bilemiyorum? Ya gözümü karatıp gideceğim ya da bu sene erteleyip tatil fotolarına bakacağım :)) hala bir karar vermiş değilim yani. Gidersek tecrübelerimi paylaşırım mutlaka :)
Herkese mutlu huzurlu tatiller ;)
Gönderen mutluluk tanelerim zaman: 08:09