BİR HİKAYEM VAR: Susanna Tamaro doğaya sığındı
Haber detayları için linki tıklayabilirsiniz...
esneyenkedi 30 Eylül 2011 13:18
Evet! Günümüzden geleceğe, bir kitabın öyküsü ya da kitapların öyküsünü, 'dün gibi bugün' olarak izliyorum. E-kitap rahattır,onlarca kitabı taşımak zorunda değilsinizdir. Kitap konusunda takıntılı, titiz, ayrıntıya değer veren biriyseniz, kitabınızı okurken, satır altlarını çizmez, üzerine reçel damlatmaz, sandöviçinizi yerken de kırıntılarını sayfa aralarına düşürmezsiniz. Oysa, yazar; bu durumun aksine, soslu, reçelli, kahveli sayfaların kendisi ile özdeşleştiğini, apayrı bir haz verdiğini söylemektedir. Bu düşünce doğrudur ve gerçeği yansıtmaktadır. Bir yazarın aldığı en büyük haz, okurları ile bütünleştiği andır ve bu an, okurun kendisine verdiği değeri biçimler. E-Kitap okuyucusunun, bir yazarla bütünleşmesi gerçekten zordur. Sanal bir ortamda gittikçe derinleşen bir uçurumda, soyutlaşan ilişkiler kaygı verici olsada, katlanmak zorunda kalacağımız gerçeğidir.
Yine düşünmek istemiyorum; Yazmış olduğum bir kitaba, ilk gün imzası almak için gelip,elindeki E-book Reader ile karşımda duran okura ne yanıt verebileceğim sorunudur...:=)
Yine de, kitapların kokusu,kahve, vanilya, paçuli karışımı matbua kokusunu yansıtır. Tıpkı, bir kadının gizemli yaşamında önemli bir yer tutan parfümü gibidir...
Çok güzel bir yazı ve doğa özlemi. Ellerinize sağlık! Teşekkür ediyorum.
BİR HİKAYEM VAR 2 Ekim 2011 07:07
Varol McKars 15 Ekim 2011 08:30
Suzanna Tamaro söyleşiniz, bu blogla tanıştığım yazı oldu. Yazar ve okur arasındaki etkileşimi ve teknolojinin getirdiği yeni ilişki biçimini kısa ama özlü bir biçimde ele almışsınız.
Ayrıca ilk romanını yazan biri olarak Suzanna'yı kendime yakın hissettim.
Bir roman yazma süreci bazen (ve biraz da abartarak söylersek) kendisi bir roman konusu olacak kadar farklı, ilginç bir deneyime dönüşebiliyor.
Dilerim, 2012 sonlarında benimle de böyle bir söyleşi yapmanız için teşvik edici koşullar ortaya çıkar.
Ontario'dan selam ve sevgilerimle,