Yalnızlık Mutluluğun İlk Koşulu – Pembe Pasaport
Dilek tarafından 14 Aralık 201820:22 8 Ocak 2019
-Franz Kafka – Milena’ya Mektuplar
Yalnızken yeteneklerimin ve isteklerimin farkına daha çok varıyorum.Topluluk içerisinde dakika içerisinde aldığımız sınırsız mesajlar insanların kendini, yeteneklerini keşfetmesini engellemesin de ne yapsın. Biraz kendi köşeme çekilip kendimi dinlediğimde ne yapmak ve nasıl yapmak istediğime emin oluyorum.
Rahatlık ve güven eşittir yalnızlık benim için. İnsanların zorunla sokuldukları kalıplara girmektense kendimi güvende ve rahat hissettiğim ortamıma çekilmeyi tercih ediyorum. Bu da genelde evim oluyor.
-Arthur Schopenhauer – Yaşam Bilgeliği Üzerine Aforizmalar
Şununla etiketlendi:Arthur Schopenhauer Bi'Kahve Franz Kafka Günlük Genel Milena'ya Mektuplar Network Yalnızlık Yalnızlık Mutluluğun İlk Koşulu Yaşam Bilgeliği Üzerine Aforizmalar
sinchao	 15 Aralık 2018 tarihinde saat 09:30 'te
Tüm tekilliğimize, biricikliğimize karşın, tanış veya değil telefon uygulamalarıyla her an yüzlerce takipçiyi, arkadaşı, sevgiliyi, iş ilişkilerini, aile ilişkilerini cebimizde davetsiz misafirler gibi taşımamıza olanak sağlayan şu çağda, Özdemir Asaf “Yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılsa yalnızlık olmazdı” diyebilir miydi acaba? Yalnızlığın tanımının yeniden yapılması gerekiyor sanırım zira tersinden bakıldığında da “yalnız olduğumda” diye başladığımız bütün yalnızlığa güzelleme cümlelerimizin tetikleyicisinin toplum olduğunu, bu bağlamda da aslında toplumun ayağımıza bağlı taş olduğunu söylemiş oluyoruz sanki. Özgürlüğün, yaratıcılığın, dinginliğin önünde engel olarak görülen toplumsal yaşantı baskısını hangi manivela ile hafifletebiliriz gibi bir soruya yanıtımızın dört duvar arasındaki teklik olması da apayrı bir ironi barındırmıyor mu?
Dilek	 15 Aralık 2018 tarihinde saat 12:47 'te
İnsanların günümüzde her şeyde olduğu kavramlara da farklı, içi boş anlamları yüklemesi aslında bu ironinin cevabı olabilir. İyi kötü anlatmaya çalıştığım buydu aslında. Yalnızlığın dört duvar arasında yaratıcılığı keşfetmek olması veya özgürlüğüne bu şekilde sahip olması tamamen benim yalnızlık tanımım. Bu tabi ki toplumun üzerimizdeki baskısından dolayı bir kaçış da olabilir. Zaten kendini her şeyiyle yaşadığı çağdan soyutlayabilen insan yaşıyor sayılabilir mi? bilemedim. 🙂 Zira yalnızlık bir başkası için dört duvar arasında olmayabilir lakin o zaman da “Yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılsa yalnızlık olmazdı” değil mi? sorusu ortaya çıkar. 🙂