Darbe Günlüğüm 5 / Güncel / Milliyet Blog
Darbe Günlüğüm 5
Artık saflar belli olmaya başlıyor.
Recep Tayyip Erdoğan’a duyduğu kinden dolayı gözleri kararmış kitlelerle, ona ve davasına duyduğu bağlılıktan dolayı gözlerini karartmış kitleler de iyiden iyiye netleşiyor.
Şahsî kanaatim, bir insandan nefret etmek için onyüzbinmilyonlarca sebep bulunabilecekken, bir insanı sevmek için geçerli birkaç neden bulmak çok daha zordur.
Bence ona nefret duyanların işi daha zor da ondan söylüyorum. Hem de çok zor. Çünkü ona, kavgasına ve davasına bağlı olanlar, insanların kendisinden niçin nefret ettiğini rahatlıkla anlayabiliyor.
Fakat, açık açık söyleyemeseler de, darbecilerin suikastinden kurtulmasından rahatsızlık duyan, 15 Temmuz 2016 askerî darbe girişiminin başarısız olmasından ciddi rahatsızlık duyan kitle, insanların kendisine niçin bu kadar bağlı olduğunu bir türlü anlayamıyorlar.
Eviriyorlar, çeviriyorlar, öyle yapıyorlar, böyle yapıyorlar, bir türlü aritmetik geçerliği olan bir mantık bulamıyorlar. Menfaat ? Cehalet ? Halk kitleleri ?..yok yok, tam olarak karşılamıyor.
Zaten AK Parti seçmenine göbeğini kaşıyan kitle denmesinin, Cumhurbaşkanı’nın kendisine ve ailesine ağır hakaretler yağdırılmasının altında yatan temel sebep de budur.
Siz, milyonların teveccüh gösterdiği, uğruna ölüme gittiği birisinden nefret ediyorsanız ve bu teveccühün de sebebini bir türlü rasyonel bir düzleme oturtamıyorsanız, çıkış yolu olarak kestirme bir seçenek denersiniz.
Bu yol, en basit ama en ucuz yoldur: küfür, hakaret, aşağılama, tahkir etme !
Halbuki ideolojik tercihlerinizi, duygusal ön kabullerinizden sıyırarak bir masaya yatırmış olsanız, hakikat denilen şeyin önünde hiçbir şeyin duramayacağını zaten göreceksinizdir.
Yenilgi zordur, yenilgiyi kabul etmek ise ondan daha zor.
Milyonların teveccühünü maddeci bir bakış açısıya yorumlamak sizi yalnızca manevî buhrana sürükler, başka da bir işe yaramaz.
Dünyevî materyalist reçeteler ise, bünyenizdeki manevî buhran ve çalkantılara sadece çözümsüzlük getirir.