Teşekkür ederim! - Referans Gazetesi
Dünyada bu cümle kadar güzel bir cümle var mı acaba?
Sihirli bir değnek gibi, mucizevî bir olay gibi, esenlik veren bir meltem gibi, kanatlanan bir kelebek gibi, rengârenk kuyruğunu açarak görsel şov yapan bir tavus kuşu gibi, suyun üstünde taklalar atan yunuslar gibi...
Görme, takdir etme, taltif etme, hayret etme, kabullenme, şükretme hasletlerini ifade eden sihirli bir söz gibi.
Kâinatı ve sanat-ı ilahiyeyi bir aşk boyutunda gözlemlemek gibi.
Karanlıkta kalanları aydınlatacak meşaleleri yakmak gibi.
Yüzeysel görüneni derinlemesine düşünerek derinleştirmek gibi.
Peki, bunun için yeterince zaman ayırıyor muyuz?
Mesela annemize, babamıza, eşimize, çocuklarımıza, müdürümüze, hizmetlimize, dolmuş şoförüne, marketteki kasiyere, lokantadaki komiye yeterince teşekkür ediyor muyuz acaba?
Sektirmeden her sabah doğarak bizi ısıtan güneşe, gecenin karanlığını yararak gecemizi aydınlatan aya, uzaklardan bize göz kırpan yıldızlara, uçsuz bucaksız masmavi gökyüzüne, çağlayarak bizi rahatlatan nehirlere, gözümüze dinlenme sağlayan ağaçlara yeterince teşekkür ediyor muyuz acaba?
Kapıda güler yüzüyle bizi karşılayan eşimize, tüm gün boyunca helal ekmek peşinde koşan beyimize, evde cıvıl cıvıl cıvıldayan çocuklarımıza, bir dağ gibi yaslandığımız atalarımıza yeterince teşekkür ediyor muyuz acaba?
Yoksa "Kullarımdan pek azı şükreder." (Sebe Suresi:13) sitemine rağmen az mı teşekkür ediyoruz?
"Kullarımdan pek azı şükreder; [yani] geri kalanlar nankör, üzgün, depresyonda, mutsuz, huzursuz, az teşekkür edici mi?
Bizler çoğu zaman bize bahşedilen nimetlerden lezzet almıyor ve mutsuzluk hormonu depoluyorsak yeterince teşekkür etmiyoruz demektir.
Oysaki verilen nimetler karşısında mutlu olmadığımız her an, teşekkürü eksik ettiğimiz her an için bağışlanma dilememiz gerekmektedir.
Allah'ın şükreden kullarından biri ile sahile gittim. Denizin dalgaları sahile vurdu ve onun ayağına da okşar gibi ıslattı, dalgalara dedi ki: 'Lütfen, lütfen, sakin olun, tamam, işte buradayım.' Sonra bana döndü ve dedi ki: 'Buraya gelişimizden ne kadar mutlu olduklarını gördün mü?' Dedim ki, 'Ama efendim, siz olmadığınız zamanlarda da bu dalgalar aynı şekilde sahile geliyor?' Dedi ki: 'İşte o zaman da bizi arıyorlar ve gelmediğimizi gördüklerinde de üzülerek geri dönüyorlar.'
Şükreden insanların ahlakı işte budur.
Onlar herkesin sahip olduğu nimetlerden dolayı da mutludurlar, sadece kendisine verilenler için de...
Teşekkür ederim aklım, bu kelimeleri ard arda sıraladığın için.
Teşekkür ederim klavyem, yazımı bilgisayara aktardığın için.
Teşekkür ederim bilgisayarım, yazımı gazeteme gönderdiğin için.
Teşekkür ederim editörüm, bu yazıyı yayınladığın için.
Ve teşekkür ederim sevgili dostlarım ve okurlarım bu yazımı okuduğunuz için.
30.11.2018 (Bülent Bilir)