SİYASET İHTİRASI VE DİN İSTİSMARI Şeytanın ikiz tuzağı: DİN İSTİSMARI VE DİN DÜŞMANLIĞI | Milli Makale
“Ey insanlar, hiç şüphesiz Allah’ın va’adi Hakk’tır (her dediği olacaktır); öyleyse dünya hayatı sizi aldatmasın ve aldatıcı(lar) da, (Kur’an’ın ayetlerini, Peygamberin hadislerini istismar edip eğrilterek ve kendisine Hakk dostu havası vererek) sizi Allah ile aldatmasın. (Bundan sakının ki, en yaygın ve maalesef saygın bir sahtekârlıktır.)”(Fatır – 5)
İslam, hayatımızın her noktasını kuşatan İlahi ve fıtri bir gerçektir. Mübah (serbest, günah sevap konusu olmayan, dünya işi denilen) alanı dahi biz değil İslam belirlemiştir. Bu sebeple mübah alan da İslam’a dahildir, onun kontrol ve belirlemesine tabidir. Bu nedenle her mü’min, atacağı her adımın dinine uygun olup olmadığını bilmek ve buna göre hareket etmek mecburiyetindedir. Böyle davranan şuurlu ve sorumlu mü’minlere: “Sen dini istismar ediyorsun” denemez. Tam aksine; “Dinin gereğini yerine getiriyorsun, kulluk yapıyorsun” denir.
İmanda şüpheleri ve amelde gevşeklikleri bulunan ve münafık tanımına uyan, bu sebeple yapıp ettiklerini dinin kontrolüne tabi kılmayan; ama dindarları kandırmak, onlardan almak istediklerine kolayca kavuşmak, Müslümanların sevgilerini ve nefretlerini yönlendirip yararlanmak için dini kullanmaya, dinin gereğini söylüyor ve yapıyor tavrı takınmaya, “din istismarı” denir. Mesleği, mevkii, rütbesi ne olursa olsun her mü’min, gösterişi ve övülmeyi hedeflemeksizin, her durumda inancının gerektirdiği gibi davranır. Bu yüzden ona; “Sen dini istismar ediyorsun” demek iftiradır. Ama inancı ve normal hayatı dinden uzak olduğu halde, belli bir maksadı elde etmek için dini söylem ve eylemleri kullanan kimseler ise din istismarcılarıdır…