Dayı gider Tophaneli ağlar
Dayı gider Tophaneli ağlar TOPHANE SAKİNLERİ, BÖLGEDE YAŞANAN DEĞİŞİMLERİ VE KAPANMAK ÜZERE OLAN ALANYA'NIN 'PİERRE LOTİ'Sİ OLARAK TABİR EDİLEN DAYI'NIN YERİ'Nİ KONUŞTU
Alanya’nın en eski mahallesi olan Tophane Mahallesi’nde “Dayı’nın Yeri” kapanmak üzere. Belediye Başkanı Sipahioğlu bile ‘Bırakıp gitme’ dedi
DÜNYANIN en keyifli patika yolculuğunu yaşatan dar sokaklarıyla, endemik bitkileriyle, halen ayakta duran binlerce yıllık tarihi dokusuyla eski bir Rum mahallesi olan Tophane’yi konuk ettik bu hafta.
Tophane Mahallesi sakinleri, yerli yabancı herkesin sevdalısı olduğu "Dayı’nın Yeri Kafe"den, mahallede yaşanan gelişmelere kadar her konuda içini döktü.
İşte, "Dayı’nın Yeri" sahibi Gülcan ve Mustafa Yüksek ailesi, araştırmacı yazar Hasan Kılınç, mahalleli Ali Uysal ve aynı mahallede yaşayan arkeolog Işıl Seçkin’in açıklamaları:
- Kaç senedir Dayı'nın Yeri'ni işletiyorsunuz?
M. Yüksek: Bu işten önce marangozdum. Sağlık sebeplerinden dolayı bırakmak zorunda kaldım. Sonra burada bulunan bu bakkal dükkanını 1985 senesinde çalıştırmaya başladım.
- Dayı'nın Yeri ismi nereden geliyor?
M. Yüksek: Çok klasik bir hikayesi var bu ismin. Buranın yerlisi veya yabancılar, nedense dayı diye sesleniyorlardı ilk başlarda. Mekanın ismi öyle oluştu. Öyle de devam etti.
- Daha çok hangi kesim tercih ediyor burayı?
M. Yüksek: Yerli yabancı herkes gelir. Öğrenciler de çok severler. Hatta bazı öğrenciler ilerleyen senelerde evlerine bile yerleşmeden valiziyle gelir 'Çok özledik' dayı derler.
G. Yüksek: Biz kimseye müşteri gibi davranmayız. Her gelenle aile gibiyiz. Sizin güler yüzünüze geliyoruz diyen de çok. Bu konuda eşimle birlikte çok mutlu oluyoruz.
- Reklamı olmadan nerden buluyorlar burayı?
M. Yüksek: Kulaktan kulağa yayılıyor. Hatta bazıları Tophane ismini bilmez burayı bilir. Gelenler, telefonda arkadaşlarına tarif ederken 'Tophane'deyiz' deyince kimse anlamaz. 'Dayı'nın Yeri'ndeyiz' deyince öyle bulurlar birbirlerini.
- Dayı'nın Yeri neden ve ne zaman kapanacak?
M. Yüksek: Kardeşler bir araya geldi ve böyle bir karar alındı. Ait olduğu ev başka bir Alanyalıya satıldı. Temmuz gibi kapatacaktık ama önümüzdeki yılın Ocak ayına kaydırdık.
- Müşterilerin tepkileri ne oldu?
M. Yüksek: Yıllardır gelen müşterilerim var. Hepsi de bizim gibi üzgün aslında. Çoğu kişinin neyi sevdiğini, kaç şekerli kahve içtiğini bile bilirim. I. Seçkin: Ben de bu mekanın müdavimlerindenim. Onlar benim ailem gibi. Ve bu mahalleden giden her Tophaneli için gözyaşı dökerim. Dayı'nın Yeri'ni işleten Yüksek ailesinin gitmesiyle de aynı duyguları yaşayacağım sanırım.
H. Kılınç: Ben de bir Alanya sevdalısı olarak buranın kapanmasına karşıyım. Burası bir soluklanma yeri. Gezmek için Kaleiçi'ne gelen herkes mutlaka burada bir mola verir.
- Belediye Başkanı Hasan Sipahioğlu kapanma konusu için ne dedi?
M. Yüksek: O da 'Sen burayı bırakıp gitme. Ev restorasyonu tamamlandıktan sonra da devam et konuşalım' dedi. Başkanın da içine sinmedi gitmemiz.
- Mahallede yaşanan ve buranın yerlilerini de üzen bir göç durumu var. Bu göçün ardındaki sebep ne?
H. Kılınç: Mahallenin kaderi bu. Göçün en büyük sebebi de miras konuları. Kardeşler bir süre sonra tarihi tophane evlerini satıyorlar.
A. Uysal: Ben doğumumu, yaşımı bilmem buranın tarihini bilirim. Bir şekilde insanlar burayı terk ediyorlar. Kimsenin gitmesini istemiyorum, çok üzülüyorum. Dışarıdan gelenler de evlerinde oturmuyor, ben öyle komşu da istemiyorum. Mahallemiz herkese açık ama buraya geldiğinde bize komşu olacak adam lazım. 12 ayın 2 ayı durup da gidecek adama ben komşu demiyorum. Burada evlerin ışıkları sönmemeli, hep yanmalı.
- Bu mahalleyle insanların bir gönül bağı var sanırım...
I. Seçkin: Evet, ben de bir arkeolog olarak bu miras yurduna gönülden bağlı olan kişilerden biriyim. Öyle bir bağım var ki şehir içindeki işlerimi bir an önce bitirip mahalleme dönmek için can atıyorum. Çünkü burası hem tarihsel hem kentsel olarak benim için çok önemli bir nokta.
- Burada komşuluk nasıl?
G. Yüksek: Gözümüz bu mahallede açıldı. Herkes birbirini tanır, sokakta birbiriyle selamlaşır. Mahallede birisi hastalandı mı hep beraber ziyaretine gideriz. Bağlıyız birbirimize.
- Butik otel açıldı iki tane. Mahalleli bu konuda ne düşünüyor?
A. Uysal: Ben memnunum. Buranın güzelliklerini herkes görebilsin. İnsanlar girsin çıksın bu mahalleye. Bize bir zararı yok.
I. Seçkin: Eğlence alanları, kafeler, butik oteller giderek artıyor. Bu değişim planlamayla olmalı. Trafik sorununu çözmek lazım öncelikle. Antalya Kaleiçi gibi olacaksa buralar beni üzer. İkinci mülk alımına sınırlama getirilmeli mesela. Yerel halkın, kültürün önüne geçememeli hiçbir şey. Doku bozulmamalı. Kimlik kent olmak sadece yapılaşmayla olmaz, yapıların içerisindeki insanları da korumak gerekir.
- Mahallenin eksiği ne?
I. Seçkin: Avrupa Birliği (AB) fonlarından gelen kaynaklarla, Alanya Ticaret ve Sanayi Odası (ALTSO), Alanya Turistik İşletmeciler Derneği (ALTİD) gibi kurumların desteğiyle tarihi dokuyu bozmadan çalışmalar yapılabilir. Sokak lambaları çok eski mesela. Hatta bazı yerlerde yok.
- Disko ve teknelerden yükselen sesler hep tartışılıyor. Bu konudaki son durum ne?
M. Yüksek: Gece yaşantısından ve teknelerden yükselen ses yüzünden çoğu mahalle sakini herhalde şikayetçidir. Ama ben değilim. Yıllardır alıştık artık. Hoşuma bile gitmeye başladı.
I. Seçkin: Ben gürültüden yana değilim. Tarihi Tophane'nin sessizliğini disko veya tekne müziği bozmamalı.
- Eski ev sahipleri yani Rumlar, ziyarete gelen oluyor mu?
I. Seçkin: Evet var. Zaman zaman atalarının yaşadıkları topraklara gelip buranın eski insanlarıyla sohbet ediyorlar. Toplumların barışı için bu çok değerli bir şey.
- Tophaneye neden gelir insan?
H. Kılınç: Kafan bozulduğunda Tophaneye geleceksin. Adamı dinlendirir, gevşetir.
Son Güncelleme: 19.12.2012 13:59 Anahtar Kelimeler:dayı gider tophaneli ağlar