SURETİ İNSAN, SEYRETİ HAYVAN OLANLAR
17 Mart 2016 Perşembe Bu yazı 15355 kez okunmuştur.
Ülkem insanları acı içerisinde. Ciğerimiz yanıyor. Başkentimiz Ankara’da ne idiğü bellisiz “Hasan Sabbahın” kölelerinin yaptığı üçüncü sivil katliam. Yüzlerce sivil vatandaşımızın bilmeden, ansızın yakalandığı terör saldırısı. Şahadet şerbetini içen yüzlerce insanımız! Canı yanan yüzlerce yaralımız. Yüreği yanan Yetmiş Sekiz Milyon Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı...
Zaman içerisinde defalarca köşe yazılarımızda dile getirdik. Ülkemizin “Kürt Meselesi” diye bir konusu yoktur. Kürt Meselesi adı altında Türk Milletine yutturulan 1914 öncesi Osmanlı Devletinin düşmanları olan ülkeler ile bunların ülke içindeki işbirlikçilerinin çevirdiği alavere-daleveridir.
Binlerce yıldır Anadolu toprakları üzerinde yaşayan İslam Dinimizin öğretileri ve komşuluk yakınlığı ile birbiriyle harç olmuş Anadolu Kültürüyle yoğrulmuş Türk Milletinin geçmişte düşmanları kim idi ise? Bugünde düşmanları odur.
İlayı Kelimetullah Davası yönünde taraf olan Necip Türk Milletinin dostundan çok düşmanı olmuştur. Yüzyıllardır İlahi Adaletin tecellisi için mücadele veren kavim kardeşlerimin asırlar önce düşmanı olan Çin, Moğol, Part, Rus, Rum, Bizans v.b bugün itibarıyla şekil değiştirmiş ancak düşmanlıklarını değiştirmemişlerdir.
Hal böyle iken bu neyin uykusu, hangi inanışın gafleti; hangi yönetimim dalaleti ve hatta hangi akılsızın ihanetidir…
11. Yüzyılın başlarında Elburz dağlarının sarp tepelerinden birine inşa ettirdiği Alamut adını verdiği kalenin sahibidir Hasan Sabbah. Bu kalenin içerisinde alamut bahçesinde her türlü egzotik ve narkotik bitkiler bulunmaktadır. Bahçe boyunca yürüyen Hasan Sabbah’ın müridi bahçenin sonunda hurilerle karşı karşıyadır. Mürit için kale Kuran’da bahsedilen Cennet’in ta kendisidir. Alamut kalesinde aldığı Haşhaşın etkisiyle kendisinden geçen mürt için; “Geldiği ve yaşadığı hayatın ne önemi vardır ki? Ölüm onun için çile dolu yaşamından kurtuluş ve zevk dolu yeni bir hayata başlamaktır.” Onun içindir ki Hassan Sabbah’ın Mürtleri (Askerleri) gözünü kapatıp Onun için(H.Sabbah) ölüme gidebilmektedirler…
Kısaca özetlemeye çalıştığım Alamut Kalesi felsefesini bütün terörist mihraklar kullanmıştır, kullanmaktadır.
Kişi Dünya nimetleri için katıksız itaat koşuluyla Allah (C.C)’ın verdiği aklını yani İrade-i Cüzziyeyi bir başkasına devretmiş ise sonuç Alamut Kalesinde olduğu üzere hüsrandır. O kişi için yaradılışın ve yaşamanın (imtihanın) hiçbir önemi yoktur. Tek düşüncesi vardır; O da Alamut Kalesindeki imkanları kendisine sunan Efendisidir, Komutanıdır veya Şeyhidir.
PKK Terör Örgütü’nün de kullandığı aynı tuzaklardır. Sosyolojik olarak bazı kavramlar değiştirilmiş ya da bazı enstrümanlar değiştirilmiş olabilir ama temel felsefe aynıdır. Vaat edilenler ne olursa olsun amaç bellidir. Sureti İnsan olan ancak seyreti hayvan olan Hassan Sabbah için kendini patlatabilecek robotik haşaşiler yetiştirmektir…
“Ey Nesimi Can Nesimi ol gani mihman iken,
Yarın şefaat arım Ahmed-i Muhtar iken,
Cümlenin rızkını veren ol gani serdar iken,
Yeryüzünün halifesi Hünkâra minnet eylemem.” Kul Nesimi.
Ey Anneler, Babalar Kul Nesiminin anlamlı dörtlüğünde belirttiği üzere; lütfen aklını başkalarına emanet etmeyen nesiller yetiştirmek için gayret gösterelim. Allah(C.C)’tan başkasını Tanrı kabul etmeyen, Muhammed (S.a.v)’ın öğretileriyle donanmış; Milletini ve Vatanını seven aklı kendine malik evlatlarımızın olması için çaba gösterelim. Allah emeklerinizi zayi etmesin…