kiss me i'm Irish...: bir güzel maç
maçın başında 2-0 geriye düşüp,
içideki her türlü çeviririz biz bu maçı diyen sese inanmak istemek,
gitti maç, gitti şampiyonluk, bitti umutlar diyen sesi boğmak istercesine kartal gol gol gol diye bağırmak,
ilk golün sevinci sırasında, kulağıma aldığım darbenin acısının, ikinci golde unutmak,
üçüncü golde durdurulamayan gözyaşları..
Beşiktaşım beşiktaş olunca, önemli değil ne şampiyonluk ne kupalar.
görmek istediğimiz bu hırs, bu inanç, bu istek,
Beşiktaş adama arefeyi gösterir, bayramı göstermez!
Gönderen irlandalı zaman: 13:35