Kimse Derken Herkes: Şubat 2012
İnsanlar geçiyor karşı kaldırımlardan
Küçük küçük minik elleri var
Amcalar görüyorum,elleri kirli.
Bugün gökyüzü biraz daha gri
Ve yarın biraz daha...
Islak kaldırımlar var
Gecenin pisliğini üzerine örtmüş pusuda bekliyor gibi.
Islanmış dudaklar görüyorum
Sevgiye aç,sessizce çığlıklar atan.
Bir minik bana bakıp gülümsüyor
Dünyada yapayalnızmış gibi çikolataya hasret.
Yürüyen bedenler var
İleri geri hızlı yavaş kaldırımlara basan
Biri var kalbi ellerinde sevgiye çırpınan
Bir diğerinin elleri soğuk.
Bir diğeri terketmiş bu dünyayı
Saçlarının kiri beyazlıklarına karışmış.
Bir diğeri diğerinin daha kötüsü daha iyisi
Bir diğeri var elleri soğuk
Bir diğeri gökyüzüne aşık.
Gönderen İsmail Öztürk zaman: Çarşamba, Şubat 29, 2012 0 yorum
Hatırlayamamak Gibi Bir Şey
Hep birşeyler anlatmak isteyipte anlatamadığın birşeyler vardırya hayatta son zamanlarda bu kafese hapsetmiş gibiyim kendimi.Gücümün artık eskisi gibi olmadığının farkındayım.Yinede bir ümit sevinç çığlıkları var.Sadece kendim'lik.Zaman zaman sesleri duyamıyorum,insanları anlayamıyorum belkide anlamak istemiyorumdur.Bir süre sonra herşeyi bırakıp gitmek istiyor insan.Bu bir ergen tribi değil.Sadece kendimi arama çabası.En son nerde unuttuğun hangi yatakta kendini bıraktığını bilmeden sarhoşken öpüştüğün kadını hatırlayamamak gibi bir şey.
Nefes alıp veriyorsun.Yinede buna şükretmek lazım.Peki içinden daha fazlası geliyor kendini terkediyorsan ? -Bu nefesin ne kadarı önemli senin için ? . Yine de hayat devam ediyor.Her yeni doğan gün her yeni nefes yeni bir beden.Kaçı doğru beden,kaçı temiz nefes ? Bir şeyler saklı gibi evrende.Hatta çok şey saklı gibi.
Peki nerden çıkageldi bu kendini bırakıp kendini arama çabası ? .En son nerde unuttuğun hangi yatakta kendini bıraktığını bilmeden sarhoşken öpüştüğün kadını hatırlayamamak gibi birşey.
Fazla kapılıyor gibiyim rüzgarlara.Her rüzgar yeni bir nefes yeni bir koku.
Akıpta gidiyor zaman.Durda diyemiyorsun.Peki senden çaldıkları ...
Hayat bence de fazlasını hakediyor.Geçici olarak varolduğumuz bu gezegende neden onu ona şikayet ediyoruz ?
Hala şarkılar dinliyorum.Sizden farklı olarak onlarla konuşuyorum.Tanrı'ya dua etmek yerine onunla sohbet ediyorum.Dertleşmeyi bırakalı çok oldu.
Diyorum ya bir sevinç çığlıkları yankılanıyor içimde.Hepsi anonim.
Güzel kadınlar geliyor hepsi anonim.Hepsini bir ömür ağırlayamam kalbimde,kalbim sadece bir kişide.Henüz onu tanımıyorum.
Tanımadığım bir ülkede dilini bilmediğim bir kadına kendimi anlatıp sonra onunla dans etmek istiyorum.Mutlaka bir yerlerde karşıma çıkacaktır aradığım her neyse.Fazlada uzak olamaz,belki bahanelerim çoktur.Ya da her neyse...
yeni birgün yeni bir nefes.
Gönderen İsmail Öztürk zaman: Pazartesi, Şubat 06, 2012 0 yorum
Gitmek hep kolaydı sana bu sefer gerçekten gitmeliydin.Zamana verip kurban etmeliydin anıları.
Gitmek hep kolaydı sana ama gitmezdin kalmayıda beceremedin zaten.Verilmiş sözler,yarım kalan cümleler tanımadığımız kokular.Ne sen kalabalıktın bu şehirde ne de en yalnız ben.
Sıcacık gülüşlerinin yerini kocaman boşluklar almış.Zaman hiçbir şeyede ilaç olamamış.Anıları kurban etmek yerine kalbini çarpmışsın soğuk duvarlara.''Ben'' sanıp eritmişsin başka adamların arasında hayatını.Hep ben diye hayal edip kül olmuş gözyaşların.Hep birilerinin hayatından geçmişsin
Yıllar çok şey götürmüş.Eskisi gibi değil gözlerin eskisi gibi sıcak dolu değil.Sesin bile değişmiş.Bu sen olmamalıydın.Yaptığın hataların bedelini kalben ödüyorsun.Yalnız bir başına.
Sözlerini umutlar yerine kara bulutlar kaplamış,yüzün hiç gülmemiş.Hep bir adamda hep bir başkası.Her kokuda ben.Ellerin beni isterken hep bir başkasına sarılmış vazgeçmişsin kalbinden.Vazgeçmişsin ''biz''olmaktan.
Her kokuda beni özlemişsin
Zaman yormuş kalbini
Her solukta beni isterken
Her solukta bir başkası
Tutanmak istemiş kalbin bir dala
O hep ben diye
Gönderen İsmail Öztürk zaman: Pazar, Şubat 05, 2012 0 yorum