Utandım / Fotoğraf / Milliyet Blog
Bu fotoğrafı gördüm. Buz kestim. Bir süre, her yemek yiyişte lokmalar boğazıma dizildi. Dolaptaki giyisiler, raflardaki ayakkabılar her elimi deydirdiğimde gözüme battı. Yazlık, kışlık diye çifter çifter edindiğimiz eşyaları koyacak yer bulamazken, bir resimde plastik şişeden terlik giymiş ayakları görmek beni utandırdı...
Utanmalıydım! Varken yeniden almaya meyilli olduğumuza. Henüz eskimeden gözden düşürdüğümüze. Gözümüzün bir türlü doymamasına... Utandım...!
Sofradan artan ekmeğin, akşamdan kalan yemeğin, çöpe döküldüğünü gören gözlerim ya ne yapsın? Bir lokmaya muhtaç insanların varlığını biliyorken bu şımarıkça tüketmek arzusunu nasıl frenlememiz gerekiyor ki?
Oysa ölünün kefenine cep dikmiyorlar. Oraya hiçbirşeysiz gidiyoruz. Geride bıraktığımız ne varsa kalana da dert oluyor üstelik!
Bu resimden sonra karar verdim gerekli olmadıkça hiçbir şey satın almayacağım! Gereklilik de yılın modasından, nefsin şımarıklığından doğmayacak!
Bu resimden sonra BİRŞEYLERE (!) kızgınlığım iyice arttı.
Yalın ve adaletli değiliz! Hem de hiç!
Paylaşmaktan da ne çok korkuyoruz.
Bu fotoğrafı ilk gördüğümde bende benzer duygular hissetmiştim. Çok güzel anlatmışsınız.
bu gidişle zengin hep zengin ...fakir hep fakir mi kalacak? 01.08.2007 12:35
daha fazla utanmak istiyorsak NTV nin yaynladığı "O An" kitabını almalıyız..çünkü dünyada daha utanacak çok şey var..ve fotograf bize utancımızı yüzümüze vurmamız için bir araç oluyor.. tabi utanmak yetmiyor..unuttuğumuz paylaşma güdüsünü yeniden yaşatmak için çabalamalıyız.. hiçbirşey yapamayacak kadar aciz değiliz aslında..bu karenin bir ikincisi de olabilir..bu sefer ayaklarda bir ayakkabı ile..
EVET...Yaşamımda elimden geldiğince paylaşımcı oldum ama yinede isteklerimizin sonunun gelmediğinin farkındayım.. 07.05.2007 16:35
Bu fotoğraf çok değerli. Ben olsaydım, bu fotoğrafı noter huzurunda çekerdim ve çoğalttırıp bütün dünyaya dağıtırdım. Kendim inanmak için değil, kimi kötü kalplilere inandırmak için... Yoksa ben inanıyorum ve Gülden Hanım'ı konuya bu yaklaşımından dolayı kutluyorum. Şehir içinde yüz milyarlarca lira değerinde arazi cipleriyle dolaşanların, yüzlerce milyarlık arabaları devirip nişanlılarını öldürenlerin ve de iki kez bacağını gösterince kendisini sanatcı diye ilan edenlerin.... ve benzerlerinin hepsi hepsi bu fotoğrafı görmelidirler. Utanmalıdırlar, diyemiyorum... O yapıda kişilerin böyle insanca duygular taşıyabileceğini sanmıyorum. Sevgilerimle
Değerli yorumunuza yürekten teşekkürler ederim.. 27.03.2007 22:01
cok bilemiyorum oradakiler için ama şu var ki bizim ülkemizde de var böyle manzaralar. Dilendirilen, çalıştırılan ve istismar edilen çocuklar... Belki onlardan başlayabiliriz. Ben başladım bile.duyarlığınız için tebrikler; sevgiler....
Allah yolunuzu açsın..yardım konusunda sanırım biraz daha çaba göstermeliyiz..buna en yakınlardan başlamak gerekliliğini de belirterek yorumunuza çok teşekkür ederim.. 27.03.2007 22:03