inziva - sayfa 2 - ekşi sözlük
kolera'nın 2008'de çıkması beklenen ikinci solo albümünün ismi.
12.09.2007 22:12 can itin
sosyal izolasyon.. desem içime sinmez..
toplumsal yalıtım.. hiç olmaz..
insansızlaşmak.. hah budur..
17.02.2008 13:43 illaki linguist
genel anlamda basarili bir album olmus. liriksel acidan daha doyurucu bi album.
ayrica albume adini veren sarkinin sözleride bu sekildedir ;
şahlanırsa burak hemen tutunmam gerek yularina
iyilik gizlenebilir muhakkak ama kötülük mahkum çıkmaya ortaya
iblis güçlü eğer uyarsa babası ademe sonunda kalır bebe bizim gibi bi efeyle
22.07.2008 13:12 ~ 21.01.2009 14:00 wrath
sarkiyi dinledigimden beri "dan dan dan dan düşüşün... hantal bir hayat sürüşün" bölümü beynimde yankılanıp duruyor. orjinal bir caisma olmus.
23.07.2008 08:38 wrath
albümün ilk klibi olan bir dilek hakkı bugün itibariyle* yayınlanmıştır.yönetmenliğini posthane ekibinden anıl tütüncüoğlu yapmıştır.
22.09.2008 20:13 cause
zaman ve mekan unutulmadıkça yapılanı makbül değildir.
''hayyan bin abdullah'ın yere serdiği bezden bir parçayı elimde tutuyordum. üzerinde ''yol senindir ''yazıyordu sanki. bezin bir kısmı yırtılmış olduğu için sadece ''senindir'' kısmı kalmış elimde. bir kaç harften başını çıkarabiliyordum. başım gökyüzüyle bağlanmıştı ve sadece yürüyordum. önümde haşhaşinlerin kalelerinden çıkan atlıların izleri vardı. yaşadığım yerde eski bir iz sürücü olduğumu anımsıyorum. gün doğarken bunu anımsıyordum ama gün batarken bunu da anımsamayacaktım. bu atlılar, atlarının bileklerine tülbentler bağlarlardı ve nal çakmazlardı ki ince toprağın üzerinde atların bıraktığı izler sansar izine benzesin. hicri takvime göre elli bin sene evvel buralarda dolaşan atların izini bile görebiliyordum. sadece yürüyordum.
kıpti köylerinden geçerken ateşlerin yakıldığını gördüm. horasan'dan ve bağdat'tan elçiler yollara düşmüşlerdi. ipekten urbalarının üzerinde abbasi arması vardı ama artık bu armanın bir hükmü de kalmamıştı. moğollar devşirmeye çevirmişlerdi çoktan halifeyi. dünya yıkılıyor gibiydi ama ben sadece yürüyordum. altımdaki toprak bitene kadar yürüyordum.
bastra'ya varmış idim. yedi uyurların dağından hallice bir tepeyi gözüme kestirdim. içime doğan, kartal, akbaba, panter ne kadar mahlükat varsa doluşmuştu. bir yılan topuklarımın içinden geçip gitmişti. güneş ellerimdeydi. kurumuş ırmakların izini takip ettim. güneşin ellerindeydim. gözlerimi açmama gerek yoktu. çölde başı boş yürüyen birini gören köle tacirlerinden saklanmak için kendimi kuma gömmeme gerek yoktu. giysiye ve suya ihtiyacım yoktu. çünkü kum rengiydeydim. gözlerimin akına kadar berraktım.
tepeye vardığımda elimdeki asaydı da bıraktım. başımdaki sarığı çözdüm. ellerimi açtım ve ebu zerr'in sözlerini tekrarladım. söz bitene dek dağın tepesindeydim. miracımın manzarası kırılmış bir ay gibi güzeldi. bağdaş kurdum ve geceyi bekledim. kim olduğumu unutmama bir kaç an daha vardı. ayaklarımın altını kurduğum bağdaştan görebiliyordum ama başım öne eğilmiyordu. parmaklarım avuçlarımdan ayrılıyordu. ateşten kopan ışık gibi kendimden kopuyordum. ensem uyuşuyordu ve gövdemin ortasında bir hançer güle dönüşüyordu. kabenin duvarlarında örtüydüm. sakilerin elindeki kadehtim. ölünün son nefesiydim.artık ben şüphesiz ki bendim. ''
21.06.2009 19:17 ~ 19:21 abulafia
hikayedir. zihni ve kalbi arasında uyum olmayanlar inziva ile adam olacaklarını sanırlar. ama git bak nerede inzivaya çekilmiş bi adam var, inzivadan önce ne boklar yedi de kalbini, hem ruhunu kusturduysa, inzivadan sonra da aynı bokları yemeye devam edecektir. boşuna kandırma kendini; you are no prophet.
08.02.2010 20:42 kizillik