Duygusal İlişkilerde Affetmek
Cep teleofonuma sabah hüzünlü bir mesaj düştü... Eski bir danışanımdan.
“Onun (eski sevgilisi) bana geri dönüp özür dilemesini ve pişman olmasını çok istiyorum. Ne yapabilirim bunun için?" diye soruyordu.
Ve konuyla ilgili ne yapması gerektiğini anlattım.
Affetmek ile ilgili ne söylense az kalır.
Zira hayatımız çoğunlukla birilerine kızmak ve o kişiyi affedememekle geçer.
Konuyla ilgili noktayı Buddha koymuş kanımca. Daha güzel anlatılamazdı.
“Birini affedememek bir zehri kendinin içip, karşındakinin ölmesini beklemek gibidir!”
Ne çok şey anlatıyor aslında Buddha’nın bu bilge sözü.
Danışmanlık çalışmalarımızda ilk baktığımız konu gelen kişinin ne kadar öfkeli olduğu ve affedememe sorunlarıdır. Affedemeyen kişi öfkeli kişidir. Kindardır. İntikam almak ister. Yani Buddha’nın söylediği gibi zehiri sürekli kendi içer ve karşısındakinin ölümünü bekler…
Genellikle affetmek yanlış anlaşılır.
Affetmek karşınızdaki kişi ne yaparsa yapsın hoş görmek ve hala onun yanında kalmayı seçmek demek değildir.
Gelin doğrusuna bakalım.
Affetmenin, affedeceğiniz kişiyle yakından uzaktan bir ilgisi yoktur !
Affetmek sizin kendi içinizde tamamlayacağınız bir süreçtir. Sizi güçlendirecek, öfkenizin, kin ve nefret duygularınızın tamamen şifalanmasına neden olacak bir süreçtir.
Affedememek kişinin hayatını öylesine kısıtlar ki…
Affedemeyen kişi değişim gücünü yitirir.
Affedemediği kişinin onu defalarca. tekrar tekrar incitmesine de aslında izin vermiş olur.
Eğer gerçekten affetmiş olursa, farklı bir yolda yürümeye başlar kişi. Bu yol değişime izin veren, hayatında bir çok güzel açılımlara ışık tutabilecek aydınlık bir yoldur.
Gerçek af gerçekleştiğinde o kişi ya da olayla ilgili içinizde hiçbir negatif duygu barındırmazsınız.
Affettiğinizde geçmişin acılarını tamamen akıtıp kurtulmuş olursunuz, bir nevi aydınlanma sağlar yaşamınızda.
Affedemediğiniz her kimse, anneniz, babanız, kardeşiniz, evladınız, eşiniz, sevgiliniz, dostunuz, arkadaşınız, komşunuz…sizi duygusal bir hapiste tutuyor.
Bu hapisten çıkıp, aydınlanmanın, ışıkla buluşmanın ve hayatınıza yeni bir perspektiften bakmanın zamanı gelmedi mi ?