Yemin ettiğim hikayeden emin olamadığım masala: Ben varım.
Peşpeşe basit cümleler kursalar benim masalım dilden dile yayılır, her şey masaldan ibaret olmaya devam edeceğinden dolayı belki kimse peşinden de gitmez. Şimdi masalların sonunda 'gökten mutluluk düşsün' duasındalar.
Her gün batan güneş bir gün doğmayı aklına getirmiyor mu? Avuçlarının içinde dikenler, elleri hayata sımsıkı sarılı. Bu da benim masalımın kahramanı. Her gün, günde beş kere ellerini Gök'ten gelecek şeyler için gevşetmekte.
Çok mucizelere şahit oldum; kendi hayatlarında birer yalancı peygamber olmuş biçareler olarak, lağım çukuruna benzeyen yaşamlarına 'cemre düşsün' duasındalar.
Birbiriyle alakasız beş kelime yazacaklar alt alta; beşi de birbiriyle tamamen alakalı olacak ama kimse bilmeyecek. Bahsettikleri yılda iki kez zam gelen ekmek kadar gerçek ve zorunlu olduğundan kimse itiraz etmeyecek. Artık gökten dolu karın yağsın duasında aç mideleriyle insanlar.
Beşinci kelimeyi düşünmekten bütün kelimeler bazen anlamını kaybedecek. Arada beş'ten başka düşündüğü tek şey; gökten sadece yağmur düşsün. Kimseyi incitmeden. Biraz yağmur kimseyi incitmez.
Clapping shows how much you appreciated sıfır’s story.