"MAZİYE BİR BAKIVER!!!" | Bodrum Haber
Almış eline mikrofonu güzel sanatçı, Bestesi Selahattin Altınbaş, Güftesi Orhan Arıtan Makamı hüzzam şarkıyı okuyor, Özgüven, Özen yerinde , ses güzel:
“Ömrümüzün son demi, son baharıdır artık
Maziye bir bakıver neler, neler bıraktık!”
Evet, Mazi/geçmiş, insanların, halkları, kentlerin ortak alanı ortak paysıdır. Bu geçmişin kimisi karanlık, kimisi pırıl, pırıl, kimisi sıkıntı verici, kimisi utandırıcı, kimisi ayıplarla dolu kimsi onurlandırıcı. Kimsi statik kimisi başarı yükü. Ama hepsi de ayrı ,ayrı insanların geçmiş özel yapısı .
Elbette geçmişinden mutlu olalar tekrar o olguları yaşmak , olmayanlar ise, açıklanmamsını ister İşin gerçeği ise, geçmiş yaşanmaz Ancak mazinin bilinmesi gerekir ki geleceğe yön verilebilecek bir araç olarak yararlanılsın .
Lafın bu kısmı bu konuyla ilgili bilim insanlarına ait . biz dönelim söyleyeceklerimize:..
Kendi geçmişimizden söz etmek istemiyoruz elbet. Şarkıyı dinlerken, 1969 yılından bu yana tanık olduğumuz Bodrum ve onun gerçek sahibi yerlileri canlandı usumuza. Çünkü 6 bin /merkez nüfustan 172 bin /yarım nüfusa geçiş sürencin tanığı olduk ve bu değişimde hoşumuza gitmeyen bizi üzen olgularla karşılaştık.Bodrum inanının demografik yapısının aynı olması nedeniyle biri için söylenen genele örnek olabilir. Yerleşik ki, (biz de içine dahiliz) demografik yapıda genelleme yapacak örneğe rastlama yanlış olabilir.
Bodrum, nüfus yapısının %65 ini,
Barış, hoşgörü ve paylaşım özelliğini ,
Tadına doyum olmayan şakalaşmaları ,
Yardım severliği, yardımlaşmayı,
Balık , sünger ve bu konulardaki özelliğini,
Ticari yaşamdaki dayanışmayı,
Benzer nice değerlerini mazide bırakıverdi.
Nerede Bodrum’a turistik özelliği kazandırmanın önünü açan alt yapı ustaları?
Şöyle (eskiden köy, şimdi mahalle diye anılan ) sıralı köyleri dolaşıverin. Ticari, yaşam turizme renk katan bir tek kişi ve olgunun anıldığına rastlamak olanaksız Eskiden bu alanlar dolaşıldığında her ünitede o alanla ilgili sağlam, geçerli bilgi sahibi insana rastlamak olanaklıydı.
Nerede şubat ayında pazara yeni dünya getiren Koyunbaba. Nerede Yalıkavak’ın balık deposunun sahibi güzel insan Sadık Çavuş.
Nerede güzel koylar, nerede baharda renk, renk kır lalesi dolan güzel tepeler .
Nerede Göl, Türkbükü, Gündoğan’ da tutulan kiloluk dil balıkları . Nere mandalina ve turfanda sebze bahçeleri. Ve daha nice güzel ürünler.
Boşun aramayalım . Bunların hepi maziye bırakılan neler, neler oldu.
Tatlı rekabetin yeri kıskançlık, barış ve hoşgörünün yerini terslik, paylaşımın yerini bencillik, şakanın yerini öfke sahiplendi. Bodrum turizminin alt yapısında emeği geçenlerin teki bile anımsanmıyor Cevat Şakir cılız bir toplantıyla anılıveriyor Dalavere yaşarken bile Kumbahçe’de daha güzel anılıyordu.
Bodrum’un bu halleriyle ilgilenme veya düşünmenin bize kazandırdığı bir şey yok., tersine her geçe gün üzüntümüz katlanıyor Biz bankadan aylık, yaratıcı güçten sağlık dileyerek yaşayıp gidiyoruz. NEREYE Mİ? Elbette maziye doğru.
Ancak, Bodrum iliklerimize dek özümlediğimiz bir kent. BU KETİN SEVGİSİNİ VE BU KENTİN ÇOK İNSAFSIZCA KULLANIMI KARŞISINDA UĞRAŞ GÜCÜMÜZ İLE DİKLENMEMİZİ KİMSE ENGELLEYEMEZ.
Ne diyordu güzel sanatçı :
“Ömrümün son demi, son baharıdır artık
Maziye bir bakıver neler , neler bıraktık
Küserek ayrılırken olur inan ki yazık
Maziye bir bakıver, neler, neler bıraktık.”
Evet Bodrumlu kardeşler bu seslenişteki büyük pay size düşüyor.
Ne zaman yazmayı düşünsem değerli dostum Mehmet Ülküm başkanımızın
Aramasına denk geliyor.bu kez de öyle oldu. Bu nedenle yazıyı kendilerine ithaf ediyorum.