Erzincan’ın Kemaliye (Eğin) İlçesi | Gezi KitaplarıGezilerimYurt dışı gezilerimYurt içi gezilerimGünlük/Aylıkİletişimİstanbul Turisti
Erzincan’ın Kemaliye (Eğin) İlçesi
24 Kas 2011 By derya Dağların arasında vadide kurulu bir ilçe Eğin… Erzincan’a bağlı. Atatürk’e ithafen ismi Kemaliye olmuş sonradan. Keban baraj gölünün suları geçiyor içinden. Karşı taraf sarp dağlar… Vadinin bir kıyısından karşı dağlara bakıp akşamları dağ keçilerinin dik kayalıklarda zıp zıp gezmesini, su kenarına inmesini izleyebiliyorsunuz. Dağların arasında kaldığından ulaşımı hep zor olmuş. Kemaliye halkının 130 senelik rüyaları, dağların içinden yol geçip civar köylere ulaşabilme umutları nihayet gerçek olmuş. 8 km. uzunluğunda bir yol açmışlar dağların içinden, tüm Kemaliye halkının çabalarıyla. Taşyol diyorlar oraya ve o Taşyol’dan dağların içinden geçerek Sivas-Divriği’ne ulaşılıyor kısa yoldan. Geçilen yollarda pencereler de açmışlar, dinamitlerle, ışık gelsin diye… Ve o pencerelerden 400-500 m. yüksekliğindeki kanyonları izleyebiliyorsunuz.
Kemaliye’ye bağlı çok güzel köyler var, bir tanesi çok ilginç (Ocak Köyü). Kültür merkezi var, etnografya müzesi var. Sürekli etkinlikler düzenliyorlar. Alevi, Sünni ne olursa olsun gül gibi geçiniyorlar. Bir de Apçağa Köyü var. Tipik Kemaliye evleri olan. Yani birinci katları taştan, üstü ahşap ve balkonlu evler. Ve o meşhur şiir: “Orda bir köy var uzakta”da bahsedilen köy..
O ahşap kapıların üstünde de kadınların ve erkeklerin çalması için iki ayrı tokmak var. Tok ses (erkekler için) ve ince (kadınlar için) ses çıkaran… Böylece ev halkı zilin sesine göre gelenin erkek mi kadın mı olduğunu anlıyor. Gelen erkekse evdeki erkeklerden biri, gelen kadınsa evin kadınlarından biri kapıyı açıyor. Yani eskiden öyleymiş; artık sadece kültürel bir simge ya da gelenek olarak yaşatılıyor.
Kemaliye’ye ulaşan yollardan biri virajlı ve dik, insanın ağzını burnuna getiren cinsten… O yol boyunca kocaman otobüsle geçerken heyecanlı dakikalar yaşatıyor. Sağdaki fotoğrafta görülen iki vadiyi birleştirmek için köprü yapılması isteniyormuş. Vali Recep Yazıcıoğlu bunun için çok uğraşmış, devlet vatandaş iş birliğiyle bir köprü yapılmış. Ayşe Kulin’in “Köprü” romanında anlatılan köprü işte bu (Başpınar Köprüsü)…
Gezi Tarihi: Temmuz 2004
Tags: erzincan, kemaliye, taşyol	You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.You can leave a response, or trackback from your own site.	4 Responses
derya says:	15 Mayıs 2013 at 21:49	Haklısınız Hayati Bey, güzel Kemaliye`ye selamlar olsun…
E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir	Ad * E-posta * İnternet sitesi Yorum Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong> « Ayvalık ve Cunda Adası
Nemrut… Antiochos’un Ölümsüzlük İsteği »
Son Yazılar	Yine Gaziantep Heyecanı
Gezgin Konuk: Krakow
Son YorumlarMuhteşem İstanbul için çanakkale şehitlik rehberiİletişim için sananeComo Gölü’nün İncisi: Bellagio için aYTEN BİRSENTarih, Modernizm, Müzik, Kültür: İşte Viyana-II için sinem hanedanTopkapı Sarayı Müzesi için CANEtiketleralmanya
Pantokrator İsa mozaiği
WordPress.org	© 2015 -