25/08/2014 Fenerbahçe – Galatasaray Süper Kupa Finali
Yayınlandı: 26 Ağustos 2014 / Spor
Muhteşem bir zeminde oynanan, her iki takım taraftarının da kendi tribününü hınca hınç doldurduğu ve sadece kendi takımlarını destekleyen tezahüratlarla eşlik ettiği bir maç oldu. Orta hakem Kamil Abitoğlu adeta bir bilgisayar programıymışçasına yan hakemlerle uyum içerisindeydi ve çok yüksek bir doğru karar performansı sergiledi. Maç sonunda yenilen takım Galatasaray oyuncuları Fenerbahçeli oyuncuları kupa töreninde alkışladı, “dostluk kazandı” dediler…
Yukarıdaki satırları okuyan bir sporsever (hatta spordan anlamayan bir Türk bile), yıllarca maç seyretmemiş bile olsa hiçbir Fenerbahçe Galatasaray maçının böyle bitmeyeceğini bilir. Oysa ne acıdır bütün bunların aklımızın ucundan bile geçemeyişi.
Soma’da yaşanan maden felaketi (devlet eliyle katliam da denebilir) sonucu destek amaçlı olarak Manisa’da düzenlenen bu maç, ölen madenci yakınlarının gözlerine baka baka birbirine küfreden iki taraftar(!) grubu arasında küfür düellosu ile başladı. Endüstriyel futbola akıttıkları paranın karşılığını saha zemininde bile alamayan bu müşteriler (pardon taraftarlar), endüstriyelleşen futbola değil birbirlerine küfür etmekteydi. Oysa taraftarların ceplerinden çıkan paralara rağmen o madencilerin göçük altında kalmasıyla, futbolun o tarlada oynanmasının sebepleri hemen hemen aynıydı.
İlk yarı Fenerbahçe’nin Aykut Kocaman – Ersun Yanal karışımı bir futboluyla, topu ayağında tutan aynı zamanda hücumu da organize eden futboluyla oynandı. Taraflı tarafsız herkesin, golün Fenerbahçe’nin hakkı olduğunu belirtmesinin aksine ikinci yarıda oyun nispeten daha dengeliydi. Denge dediysem, sadece Galatasaray topa biraz daha fazla hakim olabilmiş ancak yine tehlikeli atak yaratmaktan uzaktaydı.
Maçın uzatmaya gitmesi birçok Fenerbahçeliyi üzmüştür emimin. Çünkü oynanan futbol sarı lacivertlilere en azından 1 gol getirebilirdi. Üstelik Emenike ve Bekir ile kaçırılan Muslera’nın devleştiği pozisyonlar da vardı.
Maç boyunca Muslera’nın konsantrasyonun yüksek olması Galatasaray’ın penaltıları avantaja çevirebileceğini düşündürttü. Nitekim öyle de oldu. Muslera penaltılarda da kaldığı yerden devam etmeye niyetliydi ancak hesapta olmayan Selçuk ve Melo’nun auta giden topları tüm planları alt üst etti. Volkan’ın taktiksel su içmeleri işe yaramış ve Fenerbahçe penaltılarla da olsa rakibini saf dışı bırakıp kupaya uzanmıştı.
Melo’nun kaçırdığı penaltı sonrası Volkan ile atışması günün en gereksiz hareketlerinden biriydi. Belki oyun içerisinde Abitoğlu kartlarını isabetli kullanmış olsa, her iki oyuncu da bu şekilde davranamayacaktı.
Cuma günü başlayacak yeni sezon öncesi dört büyüklerde gözüme çarpanlarla noktalayayım yazımı:
– Fenerbahçe: İsmail Kartal bu sezonu çok rahat idare edebileceğini takımın başında çıktığı son iki hazırlık maçında ve süper kupa maçında gösterdi. Ancak Avrupa’nın olmadığı bu sezon İsmail Hoca takıma bir iki genç monte edemezse, önümüzdeki sene çok sıkıntı yaşanır. Bugünkü ilk 11’in yaş ortalamasının 30 olduğu unutulmamalı.
– Galatasaray: Geçen seneki kadronun üzerine şimdilik az oyuncu transfer edilmiş olsa bile, bu oyuncuların kilit rollerde olması takım uyumunu negatife getirmiş. Buna bir de teknik direktörün yeni olması eklenince uyumsuzluk hat safhaya ulaşmış. Kısa sürede bu sorun aşılmazsa daha ligin başında kopma yaşanabilir.
– Beşiktaş: Ligin en hazır takımı konumunda. Arsenal karşısında oynanan futbol parmak ısırttı. Erken form tutmaları ve üç kulvarda yarışacak olmaları dezavantaj gibi görünse de şampiyonluğun en güçlü adayı.
– Trabzonspor: Yeni teknik direktörlerinin yanı sıra, dört büyükler arasında en çok transfer yapan takım. Uyum sorununun oluşacağı kesin. Burada yeni hocaya büyük görev düşüyor. Cardozo’yu ligimize getirmeleri biz sporseverler için güzel haber, ancak ondan ne kadar verim alabilecekleri takımın geri kalanının uyumuna bakıyor.
Geleceğin Patronları 2014