Kürd Trajedisinin Komedyaya Dönüşmesinden
Kürdlerin Hiç mi Rolü Yok?
16 Mayıs günü, Sykes-Picot Antlaşması tam 100 yılını dolduruyor. Bilindiği gibi bu gizli antlaşma 16 Mayıs 1916 yılında imzalandı ve
16 Mayıs 2016 tarihinde ise tam 100 yılını dolduracak.
Ortadoğu ve Mezopotamya’nın en stratejik alanlarını kendisine yurt eden Kürdler, sistemli jenositlere
ve milyonlarca şehide rağmen bölgenin en büyük halklarından biri olarak hala varlığını devam ediyor.
Kürd halkı bağımsızlığı ve özgürlüğü için dünyada eşine rastlanmayan büyük ve kanlı mücadeleler yürüttü,
büyük bedeller ödedi ve hala da ödemeye devam ediyor.
Fakat, Kürdistan siyasal coğrafyasında fazla değişim yok.
Tarih boyunca Kürdlerin neden kendi bağımsız devletlerini kurmadıklarına dair yapılan tartışmalarında genellikle
3 temel sebep gösterilir:
Kürd Birliğinin Yokluğu,
Birinci maddeyi şimdilik geçiyorum. Dış güçlerin Kürdlerin bağımsızlık özgürlük mücadelesine karşı
Kürdistan’ı işgal eden sömürgeci güçlere her türlü desteği verdiğini biliyoruz. Bu konuda da bir hayli belge var.
Kürd birliğinin yokluğu ve Kürdlerin birbirleriyle kanlı savaşlarının tarihi yeni değil. Kürd siyasal coğrafyasında bu olay bir habitus ve kültür haline gelmiştir. Türkler bizim coğrafyamıza ayak basmadan önce yani 9. ve 10. Yüzyılda Kürd Mirleri aktüel Kürdistan’ın çok ötesinde geniş bir alanda hakimiyetlerini sürdürüyorlardı... Şeddadiler, bugünkü Gürcistan, Ermenistan ve Azerbaycan’ı kontrol ediyorlardı. Rewadi Mirliği Urmiye, Tebriz, Meraxe, Xoy, Salmas Merend ve Doğu Kürdistan’ın büyük bir alanının da hüküm sürdürüyorlardı. Hezbaniler Hewler ve çevresini, Hesnewi Kürd devleti, Dinewer, Hamadan, Kirmanşah, Nehawend, Brucird, Masnan, Asdabad, Şapurxwast, Samxan ve daha başka bölgeleri kontrol ediyordu. Merwaniler Amed ve Farqin dahil Kuzey Kürdistan’ın bir çok alanında hüküm sürdürüyorlardı. Bad’ın kendisi Musul savaşı sırasında öldürüldü. Enaz Mirliği Hulwan ve çevresinde hüküm sürüyordu. Yani daha fazla tabloyu genişletmeden şunu söyleyebiliriz ki bölgenin tüm stratejik alanları Kürdlerin elindeydi.
Bu Kürd Hanedanlıkları arasında dış düşmanlara karşı işbirliği yada federal bir sistem olmuş olsaydı Selçuklular asla Kürdistan’a giremezlerdi. Her biri tek başına Selçuklulara karşı koymaya çalıştı. Diğerleri hepsi seyirci kalıyordu. Selçuklular tek tek Kürd hanedanlıklarını tasfiye etti yada kendisine bağladı.
Neyse konumuza geçelim. Kürd tarihinde yüzlerce yıl varlığını sürdüren bazı Kürd Hanedanlıklarının iç kavgalarından bazı örnekler vermek istiyorum. Bu örnekleri Osmanlı ve Safeviler dönemi ve sonrasına ilişkin vermeyeceğim. Bu örnekleri Abbasiler döneminde varlığını sürdüren Kürd Hanedanlıklardan vereceğim.
Şerefxan Bitlisi bu Hanedanlıkların başında bulunanlara “Kürd Hükümdarları” diyor.
Kürdlerin kendi aralarındaki iç savaşı ve Kürdistan’ı işgal eden güçlerle Mir, aile, parti yada bölge çıkarı için girdikleri ilişkiler Kürd trajedisinin iki temel nedenidir. Sömürgeci güçler, hiç bir zaman Kürdlerin ulusal çıkarı için Kürdlere yardım etmedi ve etmiyor. Verdiğim örnekleri temel alırsak 1000 yıldan beri aynı hataları bıkmadan, usanmadan ve yılmadan hala tekrarlıyoruz. Kürdistan’ın aktüel durumuna baktığımız zaman Fars, Türk ve Arap sömürgeci devletleriyle girilen ilişkiler ve Kürd siyasi güçlerin kendi içinde kanlı bıçaklı oluşları kanlı tarihimizden ders almadığımızı açık bir şekilde gösteriyor. Kürd siyasi çevreleri birbirlerinden öldürdükleri insanları kendi parti ve çevrelerine birbirlerine karşı “Düşmanlık Kollektif Hafızası” haline getirmişler. Ama, buna karşı Kürdistan tüm parçalarının her karış toprağını kan gölüne çeviren Türk, Arap ve Farslara karşı “Ulusal Kollektif Hafıza” canlı tutulmuyor. Eğer, bu hafıza canlı tutulmuş olsaydı Kürd partilerinin Türk, Arap ve Fars devletleriyle var olan ilişkileri bu kadar kolay olmayacaktı. Arap, Fars ve Türk devletinin Kürdlerle girdikleri ilişkiler Kürdleri bölmek içindir. Kürdlerin bugün tek bir cephe de birleşmemelerinin esas nedenlerinin başında bu kirli ilişkiler geliyor. Kürdler bugün yine Kürdistan tüm parçalarında can veriyor, kan veriyor. Eğer 40 yada 50 milyon Kürdün temsilcileri arasında asgari bir program çerçevesinde birlik olsaydı, Kürdistan’da hala bu vahşet yaşanır mıydı? Kürdlerin iç savaşlarda ve sömürgecilere karşı mücadele de yitirdiği evlatlarına karşı en basit saygı Kürdlerin birliğini gerçekleştirerek Türk, Fars ve Arap sömürgecilerinden kurtarmaktan geçiyor.