Şu Dört Gerçeğe Dikkat Ediniz
Âl-i İmrân suresinin otuz üç ila otuz sekizinci ayetlerinden ve mübarek Meryem suresinin yirmi sekizinci ayetinden istifade edildiği üzere insanın gelişim ve kemali şu dört gerçek ile irtibata bağlıdır:
İmanlı baba, mümin anne, temiz ve şefkatli öğretmen ve helal yemek.
Yahudiler, Mesih’i Meryem’in kucağında gördüklerinde Meryem henüz bir kız idi, eşi yoktu. Şaşkınlık içinde ona şöyle dediler:
“Ey Harun’un kız kardeşi! Baban kötü bir kimse değildi, annen de iffetsiz değildi.”[ Meryem, 28]
Onlar olayın gerçeğini bilmiyorlardı. Oysa Mesih, temiz ve yüce Meryem’e ilka edilmiş Allah’ın kelimesiydi. Onlar bu olayda şer’i ölçülere aykırı bir durumun olduğunu sanıyorlardı. Meryem’in babasının mümin, vakarlı, Hak Teâlâ’nın adaplarıyla edeplenmiş, yüce ve azametli bir insan, annesinin ise iffetli, mümin, ismet sahibi birisi olduğunu bildikleri için böyle bir anne ve babaya sahip bir kızın kötülüğe bulaşacağını zaten tahmin edemiyorlardı. Bu mesele herkesin kabul ettiği bir şeydi.
Zira Meryem anne ve babasının varlıksal gerçeklerinin, ahlâkının ve ruh haletinin bir yansımasıydı. Mesih’in beşikte konuşması vasıtasıyla da o anne ve babadan böylesine yüce makamlara sahip ve Ulu’l-Azm Peygamberi’nin annesi olmaya layık bir çocuğun dünyaya gelmesi gerektiği gerçeği ortaya çıktı.
Mülahaza ettiğiniz gibi ilk aşamada Meryem’in temiz olması beklentisini, anne ve babasının temiz oluşuna bağlamış ve bu sebeple de ona şöyle demişlerdi: “Ey Harun’un kız kardeşi! Baban kötü bir kimse değildi.”
Onlar, belli bir özelliği olması gereken annelik konusunu da göz önünde bulundurmuşlardı. Bu açıdan da ona şöyle dediler: “Annen de iffetsiz değildi.”
Geçen konuda anne ve annenin görevleri hakkında bazı detaylı bilgiler verdim. Bu bölümde bu konuyu daha fazla açıklamayı gerekli görmüyorum. Önceki konularda, helal, haram, temiz ve tahir rızık hakkında da bazı bilgiler aktardım.
Öğretmenin varlığının tavır ve hareketlerinin de insanların çocukları üzerindeki etkisi meselesi, hiç kimse için gizli ve örtülü değildir. Burada daha fazla açıklanması gereken şey, babanın çocuğun ahlâk, amel ve terbiyesindeki durumunun etkisidir.
Baba ilk aşamada çocuklarının dini terbiyesi, ahlâk ve bilgi elde etmesine dikkat göstermelidir. Diğer aşamada ise eşiyle hayatı çocuklarına zehir etmeyecek şekilde tatlı bir uyumla yaşamalıdır. Öte yandan bütün vücuduyla çocuklarının ve ev halkının sofrasına haram lokma getirmemeye çalışmalıdır.
Ehl-i Beyt rivayetlerinde de yer aldığı üzere, bazı kimseler hesapsız, sualsiz azaba gireceklerdir. Onların biri de çocuklarının dini ve ahlâki terbiyesine dikkat etmeyen babalardır. Özetle Allah-u Teâlâ bütün insanları, Allah’ın hilafeti hidayet, bilgi ve basiret makamına ulaşmak ve sonunda da cennete girmek için yaratmıştır.
Dolayısıyla kendi elleriyle azap ortamlarını hazırlayanlar, insanların bizzat kendileridir.
Çocuğun Anne ve Baba Üzerindeki Hakları-3
Çocuklara Güzel Örnek Olmalıyız