doğuma üç kala
Yandaki sayaçta 3 yazdığına inanamıyorum. Sakin sakin bekliyorum diyemiyeceğim çünkü son derece heyecanlıyım : -) Operasyon nasıl geçecek, kızım neye benzeyecek, doğumdan sonraki günler çok mu yorucu olacak, annelik hormonları nasıl devreye girecek vb. aklımdaki soruların yalnızca birkaçı. Tabi deli gibi oturup yalnızca bunları düşünmüyorum ama sıklıkla aklıma gelmelerine de engel olamıyorum, olmuyorum.
Hamileliğimin son günlerinde bir ara yitirdiğim enerjim ve hareket kolaylığımı nispeten geri kazandım. Sanırım bebek biraz aşağı indi ve o yüzden belime, diyaframıma eskisi kadar baskı yapmıyor. Bazı sabahlar kendimi üzerimden kamyon geçmiş gibi hissetsem de genel olarak iyi durumdayım. Ancaaak, bu sıcak hava beni mahvediyor. Bu cehennem sıcakları insanın hem ruhunu hem bedenini kurutuyor sanki. Serin sonahar günlerini hasretle bekliyorum.
Bu arada kuzunun hareketleri hala çok güçlü. Gece gündüz tepiş tepişiz içerde. Topuğunu dayadığında yumurta gibi çıkıyor ortaya. Bazen göbeğimin üst tarafına öyle bir bastırıyor ki, herhalde çıkışı karıştırdı, buradan çıkmaya çalışıyor diye düşünüyorum. Artık iyiden iyice canımı yakıyor tekmeleri ama herbir tekmesinde ayrı ayrı mutlu oluyorum. Biliyorum ki göbeğimi ve içerdeki bu muhteşem aksiyonu çok ama çok özleyeceğim.
Son günlerde beni çok sinirlendiren birşey bazı insanların doğumumu sezaryenle yapacağımı duyduklarında verdikleri tepkiler... Son derece manidar "hmmm" lamalar, "normal doğumu bekleseniz olmaz mıydı?" demeler, "gerçi söylemesi bana düşmez ama sezaryen iyi değil, normal doğumu tercih etsen?" önerileri... Yaaa kardeşim, bir kere doğumuma şurada 3-5 gün kalmış, bu saatten sonra herhalde siz öyle dediniz diye fikrimi değiştirecek değilim. Üstelik sonuçta ben de 32 yaşında, aklı başında, üniversitede eğitim veren bir insanım ve tüm bunları herhalde ben de düşünmüş, artısını eksisini tartıp öyle karar vermişimdir. Üstelik bu tavsiyeleri verenler hayatlarında birkaç kere doğum yapmış insanlar olsa anlayacağım ancak ortada öyle bir deneyim falan da yok. Önce bir başınıza gelsin de öyle konuşun demek istiyorum bu insanlara ve bir kez insanların tecrübesi olmayan konularda ahkam kesmesinin ne kadar sinir bozucu olduğunu hatırlatmak istiyorum. Neyse, bu sinirimi de Ağustos sıcağında 9 aylık hamile olmama verebiliriz herhalde :- )
Sonunda ailelerimiz de toplanmaya başladı. Dün benim annem, babam, bir yaş küçük erkek kardeşim, eşi ve 28 Ağustos’ta iki yaşına basacak olan boncuk gözlü yeğenim geldiler. Annemlerin İstanbul’da evi olduğu için orada kalıyorlar ama dün gece bizim evde hep beraber İtalyan ailelerinin harekeliliğini ve gürültücülüğünü andıran eğlenceli bir yemek yedik. Yeğenimin yeni numaraları, kardeşimle benim doğum hikayelerimiz, bizim kızın isim sorunsalı, doğum sabahı hastaneye saat kaçta ve nasıl gidileceği gecenin en hararetli konularıydı haliyle. Bir de dün gece benim canım kocamın, Kompozit’imin doğumgünüydü. Pasta ve mumlar eşliğinde hep birlikte onu da kutlamış olduk.
Annemler ve kardeşimler bebeğe çok güzel kıyafetler, battaniyeler, havlular vs getirmişler ama aralarında pembe bir battaniye var ki, beni en çok o heyecanlandırdı. Anneannem onu taa ben doğduğumda benim için örmüş, ben kullanmışım, daha sonra benden küçük kuzenlerim kullanmış, şimdi dönüp dolaşıp benim kızıma geri geldi. Hem üzerinde taşıdığı tüm anılardan dolayı hem de çok güzel ve kullanışlı olması nedeniyle çok severek kullanacağımıza eminim.
Bu akşam kayınvalidemler de kedi kızımızla birlikte Didim’deki yazlıklarından dönüyorlar. Bakalım kavuşmamız nasıl olacak :- ) Haftasonunu herhalde ailelerin hep bir araya gelmesi ve son hazırlıklarla geçiririz. Böyle zamanlarda ailenin toplanması gibisi yok : -)
sakin insanlari kafana takma..bak ben son ana kadar normal dogurcaktim guya..ama nasip olmadi..sezeryan zor tabi..dikis acisindan bebegine fazla bakamiyosun ama sonucta ne yolla olursa olsun onemli olan sag salim bebisine kavusman..merakla bekliyorum mucizemin arkadasini..simdiden gecmis olsun..
22 Ağustos 2008 15:56
hadi hayırlısı artık inşallah çok kolay geçer doğumun,sağlıklı bir şekilde kızına kavuşursun inşallah...bu arada ben de isteyerek sezeryan oldum.bana da böyle şeyler söyleyen çok oldu hatta tam doğuma gideceğim sabah hastanede gördüğüm başka bir hasta da söylemişti giderayak,sinir olmuştum.bizim de kendimize göre sebeplerimiz vardı ama anlatmaya bile kalkmıyordum nasıl olsa anlamayacaklardı :)
bekliyoruz bakalım minişi,sevgileeer...
22 Ağustos 2008 17:47
önemli olan senin vede bebeginin sagliginin iyi olmasi, nedense insana hamileyken bir sürü akil veren olur ve nedense bu diger kisiler hep anne adayindan daha iyi bilirler, tecrübesizlerde basta geliyor ama sen kafani takma böyle ufak seylere, dogumuna vede minis kizina konsantre ol...Bir dahaki postta insallah kizini anlatirsin tabi resimleride bekliyoruz :)
22 Ağustos 2008 17:48
sakın canını sıkma,kimseyi de kafana takma:)böyle zamanda akıl veren çok olur ne yazıkki...ay ben bile çok heyecanlıyım yaaaa:)))
allah sağlıkla kızınızı kucağınıza almayı nasip etsin inşallah..
Senemcim, hamile kaldığını öğrendikleri andan itibaren o kadar çok akıl veren, yorum yapan ve hatta özellikle kıllık olsun diye mi bilmiyorum ama he yaptığını eleştiren insan oluyor ki... Senin bu sinir harbini ben de çok yaşadım inan ki, hala da yaşıyorum farklı konularda şu an. Yok işte bu bebek doymamış, aç, ay sütün yetmiyo galiba...vs. laflarını kullanan herkesten nefret ediyorum. Zaten süt yapıcam diye afedersin bi taraflarımı yırtıyorum, sabahtan akşama kadar yemekten ve içmekten fenalık geldi, mama vermemek için yırtınıyorum ama gerizekalının biri gelip de "sütün yoksa yoktur, ver işte mama nolcak ki... demek ki sütün yok senin..." vs. dediği an bende şalterler atıyor. O kadar stres oldum ki bu konuda sütün olacağı varsa da olamıyor. Ya sırf bu herşeyi çok bilen Türk insanı yüzünden acaba İngiltere'de mi doğursaymışım, 3-5 aylık olunca geri gelirmişim bile diye düşünüp, burda doğurduğum için pişmalık duyuyorum. Ay bak ben de sinirlendim şimdi, bunu da Ağustos sıcağındaki lohusa kadın psikolojisine bağlayın artıkın...
22 Ağustos 2008 18:55
Boşver sen kimseyi kafana takma, ama haklısın özellikle de o konuda tecrübesi olmayan insanlar bile yorum yapmıyorlar mı ben de illet oluyorum. Neyse 3 güncük kaldı, sonra güzel kızına kavuşuyorsun ne güzel. Herşey çok güzel olucak inşallah, merak etme...
22 Ağustos 2008 20:59
Ah ne imrendim bir bilsen! Boyle ozel anlari, insanin annesi ve diger yakin akrabalariyla paylasabilmesi ne buyuk nimet. Ben mahrumdum bundan, hala da oyle. Umarim minik prenses, etraftaki cumbur cemaati merak edip erkenden gelmeye kalkmaz:))
Herseyin umdugundan bile kolay gesmesini diliyor, bebegini saglikla kucagina alman icin dualarimi gonderiyorum. Allah yar ve yardimcin olsun cici anne:)
23 Ağustos 2008 05:05
Beni de bu herşeye yorum yapan, akıl veren insanlar deli ediyor.
En güzeli sadece doktorun dediklerini duymak, gerisine kulak tıkamak. Ama hormonlar öyle bir halde ki reklamlara ağlıyor, herşeyi üzerime alıyorum :)
Allah kolaylıklar versin, miniğinin kokusu sana herşeyi unuttursun :)
23 Ağustos 2008 14:37
ne güzel bütün aie bir araya gelmiş herkes küçük hanımı bekliyor bizde bekleyenler arasındayız tabiki cumartesi kızlala buluştuk senin için ne kadar heyecanlı olduğumuzdan bahsettik.
herşeyin iyi geçeceğine ve melek kızını kucağına, sağlıklı olarak alacağına eminim tüm dualarım seninle bol şans diliyorum
24 Ağustos 2008 20:31
canım dualarımız sizinle
merakla hanfendiyi bekliyoruz
cts.pıtırcığında dediği gibi hep seni konuştuk
24 Ağustos 2008 23:58
canım senin için de dua ediyorum, herşey çok güzel geçecek inan bana, pozitif düşün hep...
Çok az kaldı, kızın yakında kucağında bundan daha güzel ne olabilir:))
Senemcim sen şimdi bu saatlerde kızını kucağında tutuyor olmalısın. Aklımdasın sabahtan beri, dua ettim senin için herşey yolunda gider inşallah diye. Umarım herşey yolunda gitmiştir, sağlıklı-uzun ömürlü olsun, şansı hep açık olsun.
25 Ağustos 2008 12:31
inşallah sağlıkla,mululukla kızını kucağına almışsındır...şimdiden tebrikler,haberlerini bekliyoruz,sevgileeer...
25 Ağustos 2008 14:24
Insaallah minik kizini sag salim kucagina almanin tarifsiz sevincini yasiyorsundur su saatlerde. Bu duygu ve dua ile bebegine simdiden hosgeldin diyor; sevdikleriyle birlikte saglikli, huzur dolu, uzun bir omur diliyorum. Ve bizi gelismelerden haberdar etmen icin sana en fazla 3gun muhlet veriyorum :))
25 Ağustos 2008 22:03
senemcim hayırlı haberlerini bekliyoruz. umarım herşey yolundadır.
Dogum sayaci yeniden 1 gun var diye gosteriyor. Acaba dogum ileriye mi alindi? Cok merak ettim simdi:)
26 Ağustos 2008 19:34
ay yazdım yazdım uçurdum yanlışlıkla...
bu kadar erkenden blog filan yazacak hain olmayacağını biliyorum ama umarım herşey yolundadır, sorunsuz, bir avazda doğmuştur küçük, sen de iyisindir...
merakla, hevesle bekliyoruz gelmeni. şimdiden analı babalı büyüsün, şansı, sağlığı, neşesi bol olsun kızınızın.
26 Ağustos 2008 22:43
Sanırım şu anda doğum yapmış biraz ağrılarla cebelleşiyosunuzdur.Bende yeni doğum yaptım, sitenizi arada takip ediyodum yazmak bugüne kısmetmiş. Bugün beşinci günümüz kızımla..
Rüyada gibiyim hala, normal beklyoduk ama nasip kısmet beş saat sunni sancı yedim normal olsun diye ısrar ettim ama Naz kızım karar verdi ve sezeryana girdik, çok şükür sağ salim aldım kucağıma. Şu anda sizi anlıycak en yakın kişiyim sanırım yani aynı rüya alemindeyiz..
27 Ağustos 2008 01:23
Yorumları okuyup sayaçlar ilgili kafası karışanları aydınlatmak istedim. Bir sorun yok küçük hanım pazartesi teşrif etmiş. Bende arayıp rahatsız etmek istemedim ama Senem'den mesaj geldi haber vermek istedim.... gerisini ve detayları yeni annemizden dinleriz hepinize sevgiler
27 Ağustos 2008 09:17
Seyhancim cok tesekkurler. Biraz once de, sagolsun Ayca haber etmis ayni konuda. Icim rahat, cici anne ve cici prensesin blog aleminde arz-i endam etmesini bekliyorum simdi:)
27 Ağustos 2008 17:14
osmans dedi ki...
gerçek annelik bebeği doğurmaktır. o acıyı çekmektir. senin gibi parayla bu işten kurtulanlar annelik yapamazlar. delikanlıysan normal doğum yap. ama sende ne gezer o yürek? korkak..
3 Mart 2016 01:32