Atina 2016 | idefabrik
Gül gibi mis gibi Hıdırellez →
Posted on April 30, 2016 by idefabrik
Atina’ya yolculuk uçakta papaz yanında başladı. Papaz Yusuf’la tanışır tanışmaz sohbete başladık. Immanuel Kant, ölümden sonra hayat 0 mı, ateizm, “sağlığınıza duacıyım” lafı üzerine sohbet ettik. Derin ve hoşsohbet bir papazdı. Hergün dinleseniz sıkılmayacağınız bilge bir papaz.
Atina’da gideceğimiz yerlere yürüyerek gittik. Önceden belirlediğimiz yerlere de gittik, bilmediğimiz yerler de keşfettik.
Medeni, sıcak, neşeli, sakin, bilgili insanların kenti…
Atina’nın yeni gözde mekanlarından Koukaki, Akropol’e inip çıkan yokuşlara ve müzeye dolayısıyla Plaka’ya çok yakın. Bölgede sanat galerileri çok, mahalle havasını da koruyor. Ağaçlardan dökülen portakallar kaldırımların kenarında turuncu inci gibiler.
Müze cam zeminli cam fasadlı; yerin altındaki kalıntılarla aramızda cam bir tabaka var. Müzenin dışı da cam ve üzerinde Akropol’ün izi düşüyor. İlham perileri, tanrıçalar, tanrılar, filozofların evi… Müzeden Akropol’ü seyretmek keyifli mi keyifli.
Akropol’ün eteklerindeki Plaka’nın yerleri ve kaldırım taşları mermer (Işıl:). Mermer adası ve müzesinin olduğu Tinos’u hatırlatıyor. Zaten Atina’nın pekçok yeri şehirden çok adaların dokusunu hatırlatıyor. Turistik eşyaları birbirinin benzeri olmaktan çok tasarım eşyalar. Sokakları grafiti dolu.
Kentsel dönüşümden nasibini almış bir yer. Yan yana cafelerle dolu. Athinas ve Ermou’dan gidilebilir bu bölgeye. Meydanında kocaman ağaçlar ve cafeler var. Eve çevirdikleri bir sokakta retro aydınlatma elemanları var. Gazi de hemen yanıbaşında Keremikos’un yanında o da yeni parlayan yerlerden. Sokakta sanat var.
Şarap, kahve ve köpeksever Nişantaşılılara tanıdık gelir.
Atina’nın heryere çıkan caddesi Ermou gibi. Monastraki, Psiri, Sindagma, Athinas gibi yerleri bağlıyor.
Ermou’daki To Kafeneion 111 en otantik cafelerden. https://www.youtube.com/watch?v=IMJqr3EL4rY Servis yapan Ada cana yakın.
Kilisenin yanıbaşındaki cafede rebet müzisyenler nöbetleşe çalıyorlar. Fotoğraftaki dinleyicinin adını sormadım ama nerdeyse hemen hergün gelirmiş. “Evinde belki bir tas fasülyesi ya var ya yok ama mutlaka hergün buraya müzik dinlemeye gelir” dedi o Haris.
Bit pazarında eski plaklar, tenteci, eski cafeler görülmeye değer. Meydanda köpük baloncuk yapan bir adam ve bu baloncukları yakalayıp patlatmaya çalışan neşeli çocuklar
37’de Creme Royal’in bougatsası el yapımı, fabrikasyon veya dondurulmuş değil. Kahveyle iyi gidiyor.
Biraz ileride bolluk bereket et-balık-sebze pazarı var. Bir de bit pazarı ve içinde üniformalar, aynalar, buzukiler var… Et balık pazarının balık bölümünde yok yok. Gözüme mürekkep balıkları, yengeçler, ahtapodlar..çarpıyor. Et bölümünün içinde Stoa Athanaton’da geleneksel ama turistikleşmiş müzik var.
Sokratous 9’da Diporto restoran var. Dıştan bakınca bulmanız mümkün değil. Merdivenlerle aşağı iniliyor, dışarıdan içerisi görünmüyor. Bir giriş bir çıkış kapısından geliyor ismi. Eskiden tüttürülen bir yer olduğu için bir kapıdan girip diğer kapıdan polisten kaçarlarmış. Şimdi aksi bir sahibi olan restoran. Tencere yemekleri, et, balık, salata, şarap, ouzo var.
Omonia’ya yakın. Tivoli restoran kaçmaz. Stratos çok iyi bir barmen ve ev sahibi. Yemekler lezzetli, içkiler cömert. Müzik Ege, İzmir, Küçük Asya müzikleri. Yazar çizerleri zeybek yaparken görebilirsiniz.
Gitarist ve solist Yianni’ye
Gülen bayan Ada’lara
Bizi Yianni ve Tivoli ile tanistiran Haris’e
Emanet Zaman’ın yazarı Defne ve eşi Kokia’ya
Atıksız Mutfak The Zeo-Waste Kitchen