Türkiye'ye dönüş veya anne ve babamın boşanması :(
Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve Mery50 tarafından 19 Nisan 2010 başlatılmıştır. 3 sayfadan 1. sayfa
simdi nerden baslasam bilmiyorum... Dedem almanyaya isci olarak gelmis babamda dedemle birlikte mecburen almanyaya gelmek zorunda kalmis (7 yasinda). Velhasilikelam babam burda okula gitmis sonrada isci olarak calismaya baslamis. Annemde evlenerek türkiyeden buraya gelmis. Babam (45) cok azimli bir insan oldugu icin cok calisip türkiyeye bircok yatirim yapti (ev, taksi, dükkan, arsa aldi) almanyanin hali iste ne olur ne olmaz diyerek birde herzaman memlekete dönme hayaliyle yasamistir zaten... Bir kac aydirda tutturmus bu yaz temelli türkiyeye gidecekmis. Bize kesinlikle sormadan kendi basina karar aldi. Annem (39) kiz kardesim (14) ve ben (22) kesinlikle istemiyoruz gitmeyi. Ne kadar memleketin olsa da sonucta burda dogduk burda büyüdük annemi deseniz burda düzenini tutturmus 24 yildir durduk yere hersey güzel iken neden temelli gideyim diyor. Ayrica annemde bircok hastalik var, Seker hastasi, beyninde tümör var, depresyon, damar tikanikligi vs. Yani bunlar kücük seyler degil her birini ayri ayri düsünüp öyle hareket etmemiz gerekirken hicbirini umursamadan tek basina karar aliyor ve cirpinislarimizi umursamiyor bile. Ayrica kiz kardesim tam ergenlik caginda liseye baslamasi gerekiyor türkiyeye gidince türkiyenin dersleri burdan daha zor (arastirdigim icin biliyorum) cevresi degisecek yeni arkadaslar edinmesi gerekecek, onlara uyumsaglamak isterken kendini kaybeder diye korkuyorum. Babamla konusmak cok zordur konusmaya calistiginda ya tersler atar yada hic seslenmez! Gecen hafta konusmaya calistim annemler evde yokken ve söyledim baba kendi basina bir karar aldin türkiyeye gidecegim diyorsun ama bize sormadin sonucta biz 4 kisilik bir aileyiz ve 3/4 gitmek istemiyoruz dedim. Biraz adaletli ol oturup konusalim ve bir karara baglayalim dedim bana verdigi cevap aynen su oldu "BEN GIDECEGIM SIZI ZORLAMIYORUM GELIN DIYE, ISTEYEN BENIMLE GELSIN ISTEYENDE KALSIN NE HALI VARSA GÖRSÜN BENIM TÜRKIYEDE MALIM VAR, BEN MALIMIN BASINA GIDECEGIM" dedi basimdan asagi kaynar sular döküldü söyleyecek söz bulamadim. Ben bundan aynen sunu anladim "Siz .... kenarisiniz benim malim, param daha önemli umrumda bile degilsiniz"
Annem diretecegim gitmeyecegim cok istiyorsa kendisi gitsin diyor. Cok istiyorsa bosansin diyor. Dedemi (babamin babasi) aradi ve dedi baba gitmek istiyorsa gitsin eger onun icin bu kadar önemsizsek bosanabiliriz rahatca gitsin sarilsin taksisine yatsin dedi. Dedemle babaannem de biz konusuruz olmadi almanyaya geliriz konusuruz ikna etmeye calisiriz dedi ama babam onlarida dinlemeyecek biliyorum. Baktik yine gitti biz almanyaya tekrar döneriz dediler.
Acikcasi ben hala gitmek istemiyorum ama bosanmalarinida istemiyorum. Ama bosanmalari annem acisindan ilk etapta zor olacak ama sonra daha dogru olacagini düsünüyorum. Yalniz sunada eminim annem birdaha kesinlikle evlenmez buna kendimden dahada eminim. Ve bizim yüzümüzdende burda kalmasini istemiyorum sonucta ben ve kiz kardesim annemin yaninda tas catlasa 10 yil daha yasayabiliriz sonrasinda tek basina kalmasini istemiyorum. Tamam ben zaten elimden geldigi kadar annemi yalniz birakmam ama bu babamin yerini ne kadar tutar ki??
Ne yapayim lütfen bana bir akil verin????? :a015:
canım bnm ya inan durumuna cok üzüldümkesinlikle dönmeni önermiyorum annenin okadar rahatsızlıgı varsa kadın burda telef olur.ordaki saglık imkanları kadar bırası ilerlemiş degil ve daha bircok konuda.
.evlensende anneni yanına alırsın.belkide orda baban yapamıyacagını anlar geri döner.
ilk basta annenle konus ne istediginden tam olarak emin ol.dönüs yapmak istemiyorsa yanında ol ve annene bunu hissetir.2 kardes annenize destek olun zaten hasta daha fazla üzülmesine izin vermeyin..almanyanın şimdiki durumu cok iyi olmasada burdan iyi oldugu kesin...burda insanlara verilen degersizliklerle karsılasıp daha cok üzüleceksiniz.daha kücük cocoukken almanyadan döndüğümde bn bile bunların farkına varabildiysem sizin durmunuzu düşünemiyorum.aradan 12 sene gecti ve ben hala dönmek için fırsat arıyorum..
Annem daha karar vermedi, diyor bosansin o zaman diye, ama icinin acidigini hissediyorum. Psikolojik olarak gercekten bitmek üzereyim konustum annemle onunda tek korkusu yalniz kalmak. Anneme birsey söylemedim ama bu kadar anlayissiz bir insanla ömür sürmek yerine ben yalniz kalmayi tercih ederdim. Gerci dilin söylemesi kolay is basa geldigi zaman durum degisiyor bir söz var hani bekara kadin bosamak kolaydir diye aynen o durum. Kendimi annemin yerine koyuyorum 24 yillik emegi bosuna harcamak istemiyor. Ama hep annem kendi hayatindan taviz verdi bir kez olsun diretsin kendi istedigini yapsin diyorum. Hastaligini umursamayan adam türkiyeye gidince sanki cok mu umursayacak annecigimi diye düsünüyorum. Annemle konusmak istiyorum kalalim anne istedigi yere gitsin birak diye ama olmuyor iste kararini etkilemek istemiyorum. Bu durumda mantikli mi olmak gerekir duygusal mi onuda bilmiyorum. Kiz kardesim hergün boynuma sariliyor agliyor abla lütfen bisey yap ben gitmek istemiyorum diye. Inan patlamak üzereyim.
Bana kalsa CENNETIN dibine kadar yolu var ama annem ne derse onu yapacagim gidelim dersede signeye cekmek zorundayim... Diye düsünüyorum. Dogrumu olur yanlis mi bilmiyorummmmmmmmm...............................
hayatınızı tamamen degiştirecek bir konuda duygusal davranmak yerine mantıklı davranmayı dene..geleceginiz daha önmli
bööyle düşünen bir adamla bugün üzülmesse yarın üzülecek gitmesinin yada birlikte olmasının bir anlamı yok...
Bende öyle düsünüyorum canim annemide bir sekilde onu kirmadan bunun bilincine vardirmam gerekiyor ama sagligindan korkuyorum sekeri bu ara yine 550 nin üzerine cikti canim annecigim benim. Tesekkür ederim tubicik.
Iki hafta önce 1 hafta annem hastanede yatti sirf bu seker yüzünden adama o bile tinlamiyor !
rica ederim. babanın bu davranışına bağlı olarak alacağın karar apaçık ortada bence.
Valla burda kendi çapında baba da haklı, siz de haklısınız.
Ben de senelerce yurtdışında yaşamış biri olarak sizi de anlıyorum onu da anlıyorum, lakin bu sorunun çözümünün boşanma olarak düşünülmesi saçma.
Bir orta yol illa vardır. Yazları Türkiyeye gidilir, kışları Almanyada kalınır, ya da ne bileyim senenin yarısı orda yarısı burda.
Siz zaten 22 yaşındasınız bi şekilde kendi düzeninizi kuracaksınız. Kardeşiniz de yetişiyor.
Orayı da burayı da görmüş biri olarak memleketinize dönmemek uğruna ailenizin dağılmasını göze almanız bana çok mantıksızca geldi. Memleketimiz düşündüğünüz kadar korkunç bir yer değil. Hele ki Almanyayla kıyaslandığında her taşına kurban olurum ne olursa olsun, benim en azından. Ayrıca sevdiklerimizle beraber olamadıktan, aileyi, yuvayı dağıttıktan sonra, ha orda yaşamışım ha burda ha başka yerde, gözüm görmez ki.
ortada bir aile yokki dagılmasını önlesin..yazdıklarını iyi okumadın galiba kadın rahatsız adam sallamıyor bile..aile anlayısı bu mu?
buradaki saglık olanaklarıyla orayı es deger tutmakta ayrı bir mantıksızlık....pembe gözlüklerle oalaya yaklasmayın