Kutsal Kitap elçilerin ölümlerini kaydeder mi? Elçilerin her biri nasıl öldü?
Yanıt: Kutsal Kitap’ın ölümünü kaydettiği tek elçi Yakup’tur (Elçilerin İşleri 12:2). Kral Hirodes, Yakup’u “kılıçla öldürttü.” Bu büyük bir olasılıkla kafasının kesildiğini bildiren bir sözdür. Diğer elçilerin nasıl öldükleri kilise hadislerinde bildirilir, bu yüzden diğer anlatımlara çok fazla önem vermemeliyiz. Bir elçinin ölümü konusunda en yaygın biçimde kabul edilen kilise hadisi, elçi Petrus’un İsa’nın peygamberliğinin (Yuhanna 21:18) yerine gelişi olarak Roma’da x-şeklindeki bir çarmıhın üzerinde baş aşağı çarmıha gerilmesiyle ilgili olanıdır. Aşağıda diğer elçilerin ölümleriyle ilgili en popüler “hadisler” yer almaktadır:
Matta, Etiyopya’da kılıçla öldürülerek şehit edildi. Yuhanna, Roma’daki bir zulüm dalgası sırasında içinde kaynar yağ bulunan dev bir kazana atıldığında şehitlikle karşı karşıya geldi. Ancak mucizesel olarak ölümden kurtuldu. Yuhanna bundan sonra Patmos adlı hapishane adasında madenlerde çalışmaya mahkûm edildi. Patmos’ta peygambersel bir kitap olan Vahiy Kitabı’nı yazdı. Elçi Yuhanna bundan sonra serbest bırakıldı ve günümüz Türkiyesi’ne döndü. Orada eceliyle ölen tek elçi olarak ihtiyar bir adamken öldü.
Resmen bir elçi olmayan İsa’nın kardeşi Yakup, Yeruşalim’deki kilisenin lideriydi. Mesih’e olan imanını inkâr etmeyi ret edince tapınağın güneydoğu kulesinden 30,5 metre aşağıya atıldı. Düştükten sonra hayatta kaldığını keşfettiklerinde düşmanları onu sopayla döverek öldürdü. Bu kulenin İsa’nın denenmesi sırasında çıkarıldığı yüksek yer olduğu düşünülmektedir.
Natanyel olarak da tanınan Bartalmay, Asya’ya misyoner olarak gitmişti. Günümüz Türkiyesi’nde tanıklık etti ve Ermenistan’da müjdeyi bildirdiği için kırbaçla derisi yüzülerek şehit edildi. Andreas, Yunanistan’da x-şeklinde bir çarmıha gerilerek öldürüldü. Yedi asker tarafından kırbaçlandıktan sonra acısını uzatmak için bedenini çarmıha iplerle bağlamışlardı. İzleyicileri, Andreas çarmıha götürülürken, onun çarmıhı şu sözlerle selamladığını söylemişlerdi: “Ben bu mutlu saati uzun zamandır arzuladım ve bekledim. Çarmıh, Mesih’in bedeninin üzerine asılmasından ötürü kutsanmıştır.” Bu çarmıhta ölmesi iki gün sürdü, bu süre boyunca kendisine işkence edenlere İsa’yı vaaz etmeye devam etti. Elçi Pavlus, bir kilise kurmak için gittiği Hindistan’a yaptığı misyoner yolculuklarından birinde bir mızrakla öldürülmüştü. İsa’ya ihanet eden Yahuda İskariot’un yerini almak üzere seçilen Mattiya taşlanmış sonra da kafası kesilmişti. Elçi Pavlus’a, M.S. 67 yılında Roma’da İmparator Neron tarafından işkence edilmiş ve sonra da kafası kesilmişti. Diğer elçilerle de ilgili hadisler vardır ancak bunların hiçbiri güvenilir tarihsel ya da geleneksel desteklere sahip değildir.
Elçilerin nasıl öldüğü önemli değildir. Önemli olan hepsinin imanları için ölmeye razı olmalarıydı. Eğer İsa ölümden dirilmemiş olsaydı, öğrenciler bunu bilirlerdi. İnsanlar yalan olduğunu bildikleri bir şey için ölmezler. Bütün elçilerin korkunç ölümlerle ölmeye razı olmaları, Mesih’e olan imanlarını inkâr etmeyi ret etmeleri, onların İsa Mesih’in dirilişine gerçekten tanık oldukları konusunda çok büyük bir kanıt oluşturur.