Yiyorum Büyüyorum Makaleler Sayfası-Bir Kızım Var Benim...
35'inden Sonra Baba Olmak...
1998’in yazında evlendim.
Ruh esim miydi bilmiyorum ama
kesinlikle çocuklarımın annesiydi bunu biliyorum;
çünkü ona ilk görüşte asık olduğumda anlamıştım.
Daha 22 yasındaydı evlendiğimizde,
ben ise 28...
Birbirimizi doğru düzgün tanımazken,
düğünümüzde aklımdaydı baba olmak;
bilemezdim bu hasretin 7 yıl süreceğini...
Tanrının varlığına şahit olmak için,
bir meleğin yeryüzüne
anne karnından gelişini görmek için,
kuvözde gözlerini açıp
gözlerimin içine, ama ta içine bakıp,
‘sizi seçtim’ dediğini o gözlerde okumak için...
Evet, tam yedi yıl bekledim.
hastaneye doğru yola koyulmak üzere
Esim, epidural sezaryen ile doğum yapacaktı;
7’de alacaklardı doğumhaneye;
sabahın 7’sinde başlayacaktım
2004’un 23 Aralık’ında,
bir kıs gününün en soğuğunda...
7:40’ı gösterirken saatler
camlı bölmenin arkasında
kuvöze konmayı bekleyen
küçük, pembe bir bebek;
camdan kendine bakanlara bakıyor;
Sanki gözleri birini arıyor?
Ben, mutluluktan yaslar akarken gözlerimden
meleğin gözleriyle buluşmaya çalışıyorum
bakıyor; aradığı benmişim gibi bakıyor;
kırpılmıyor göz kapaklarımız
benimkinden yaşlar boşanırken
Onunkiler ‘baba’ diyor.
Daha doğalı dakikalar olmuş bu kız bebek
O, herkese bakarken
Gözleriyle beni bulduğunda
‘baba’ diyor; ‘sizi seçtim, size geldim’...
Esimi sedyede getiriyorlar;
Odaya alıyorlar, yatağına yatırıyorlar,
Yanına küçük bir beşik getiriyorlar;
İçi, küçük pembe bir bebekle dolu,
küçük pembe bir beşik...
Bu kez, basını yana çeviriyor
Daha doğalı saat olmamış bu kız çocuğunun
‘anne’ diyor gözleri...
odadaki gürültüye aldırmaksızın,
mutluluktan ağlayan annesine bakıyor ve
‘anne’ diyor; ‘sizi seçtim, size geldim’...
Tüm seslerin ve kalabalığın ortasında
Eşim O’na bakıyor,
Ben O’na bakıyorum,
O bize bakıyor...
Bugün kızım 6. yasını bitirdi.
İlk okula başladı;
Alttan iki dişi değişti;
Aşıkların dudaktan öpüştüklerini öğrendi.
annesinin karnında büyüdüğünü öğrendi;
düştüğünde canının acıdığını öğrendi.
Arkadaşlığın ne kadar güzel olduğunu,
ödevlerinse ne kadar sıkıcı olduğunu öğrendi...
çok sevmekten olduğunu,
çok sevmenin zarar vermeyeceğini öğrendi;
daha bir ömür boyu devam edecek...
Peki ben ne öğrendim biliyor musunuz dostlar:
Ben önce, ben olmamayı öğrendim;
Benden önce bir kızım olduğunu öğrendim;
Anne ve babamdan, kardeşimden,
sonra eşimden ve herkesten çok
insanın çocuğunu sevdiğini öğrendim.
gerçek ve en saf aşkı
kızıyla yaşadığını öğrendim !
Hastalandığında ne kadar çaresiz hissettiğimi,
Bir kahkahasının hayatıma kattığı mutluluğu öğrendim;
Yalnızca gözlerimin içine bakarken,
içimde bir şeylerin aktığını bilirken,
‘Baba, benim için camdan atlar mısın?’ dese,
Sorgusuz sualsiz hayatımı onun ellerine verebileceğimi öğrendim.
Tüm bunları öğrenmek için;
Siz siz olun, bu bekleyişi geciktirmeyin derim.
Bu yazı 5706 kere okunmuştur.
Baba oluş bukadar samimi açıklanamazdı,hele kız babası oluş..'Yalnızca gözlerimin içine bakarken, içimde bir şeylerin aktığını bilmek' bu yetiyor insana,allah analı babalı,sağlıklı ve mutlu büyütsün inşallah..
çok güzel bir yazı lakin gözlerim dolup boğazım acıdığı için kendimi tutmaktan hepsini okuyamadım. yeni anne sendromu benim ki fakat içtenliğiniz harika, tebrikler
Bir baba olarak duygularınızı ne kadar güzel, ne kadar yürekten dile getirmiş, yazıya dökmüşsünüz. Allah evlatlarınızı sizlere bağışlasın. Birçok okuyan insan gibi ben de gözyaşlarıma hakim olamadım. Ellerinize, yüreğinize sağlık... Sevgiyle ve mutlulukla kalın...
Bir ebeveynin kızı doğunca hissettikleri ancak bukadar güzel yazıya dökülebilirdi, göz yaşları içinde okudum duygu yüklü yazınızı iki kız çocuğu bir anne olarak.
İpek, inanmıyorum... Gerçekten tesadüf yorumların için çok teşekkür ederim. Sana ve ailene sevgilerimi yolluyorum.
Merhaba Berkin, Eski mahalle arkadaşından kocaman bir tebrik sana.Hayat tesadüflerle dolu,meğer yıllar sonra ortak bir arkadaşımızın sitesinde karşılaşma şansımız olacakmış.Gönlüne,kalemine sağlık,harika bir yazı yazmışsın.Ailenle,nice,sağlıklı,mutlu günlere...Sevgiler, İpek Aksoy Gülsen