Proje Çantası: 2011
Şans, bolluk, bereket, neşe, sağlık sizinle olsun!
veee kar yağsın!
Gönderen Eda Tekşan zaman: 16:44 3 yorum
Derya Baykal' ın programından öğrendiğim bir bere.
Önceki bere ile ilgili de yapım şeklini paylaşacaktım, biliyorum. Unutmadım ama ihmal ettim. Özür dilerim Fadiş.
Hayatım hep koşturmaca halinde geçiyor.
Şimdi yine bir maratona hazırlanmalıyım.
Okul okul gezmece.
Gönderen Eda Tekşan zaman: 11:43 6 yorum
Gönderen Eda Tekşan zaman: 13:32 8 yorum
Bu bere hediye olarak gidecek.
Sadelikten hoşlanan biri için.
Umarım üstündeki küçük kurdele hoşuna gider.
Gönderen Eda Tekşan zaman: 21:15 0 yorum
Güne başlarken, dünden kalan ağrıyla kafam sanki bir demir külçeydi.
Gözlerimi açmakta zorlanıyordum.
Hafifledikçe seviniyordum ki migren size kolay kolay rahat vermez.
Ben de salona geçip biraz gevşeyeyim dedim.
Çayımı aldım ve televizyonun karşısına kuruldum.
Derya Baykal' ı izleyeceğim.
Neyse, örgümü de aldım.
İyiyim ya, örerim diye düşündüm.
Ama gittikçe algım değişmeye başladı.
Migren, tüm duyu organlarımı esir aldı.
Hala kulaklarım çınlıyor ve ağrıyor.
İşte aşağıda da görmedeki rahatsız edici değişimi anlatmaya çalıştım.
Gönderen Eda Tekşan zaman: 16:57 7 yorum
Tam da kardan bahsederken, Facebook' ta paylaşılmış bir kitaba rastladım.
Şöyle demişler kitap için;
Kar Meleği aile, bağışlama ve geçmişten bağımsız bir gelecek yaşama özgürlüğü üzerine dokunaklı biröykü.
Geçici arkadaşlıklar filizlenirken, Rachel bir zamanlar inandığı her şeyin aslında yalanlar ve yanlış anlamalardan ibaret olabileceğini fark eder. Ancak gerçeği öğrenmek göründüğü kadar kolay değildir. Bazen cehalet gerçekten mutluluktur. Karlar düşmeye başlayıp Noel'in kurtuluş vaadi yaklaşırken, Rachel tüm çocukluğunu bambaşka bir gözle görmeye başlar. Artık gelecekte kendini nelerin beklediğine ve geçmişinin gerçekte ne anlama geldiğine karar vermelidir. Gerçeği bilmek onu özgürleştirecek midir yoksa pişmanlıklarla ve 'keşke'lerle dolu bir hayata mı mahkum edecektir.
Kar Meleği – Epsilon Yayınları
Yazar – Glenn Beck
Çeviri – Meltem Erkmen
Gönderen Eda Tekşan zaman: 12:45 1 yorum
photo Vita Verandan
1997' den beri kara hasretim.
Ben kuzeyde yaşamalıyım.
Havası, yaşam şekli ve kültürü tam bana göre.
Daha önce bir hayat varsa ben böyle bir yerde yaşamış olmalıyım.
Ya da genlerimde bir kuzeylilik var.
Gönderen Eda Tekşan zaman: 12:37 7 yorum
Böyle manzarası olan bir ev istiyorum.
Gönderen Eda Tekşan zaman: 20:52 7 yorum
Bir özgürlük günü varsa kutlama da vardır değil mi?
Bu güne de ruhlarını asla başkasına teslim etmeyen özgürlükçü kediler yakışır.
Hem de ne yağmur.
Evimizin yan tarafındaki arsa göl oldu.
Çayım da demlikte demini alıyor.
Hepinizi özgürlük günümün coşkusunda
Gönderen Eda Tekşan zaman: 15:32 4 yorum
Derya Baykal' ın yıllar önce tv8' deyken izlediğim programından aklımda kalan tarifle ördüm.
Hem iki şişle hem de çok kolay.
Örmek isteyen olursa tarifini veririm.
Sabahtan, bugünü kendime özgürlük günü ilan ettim.
Şimdi çayımı alıp, salondaki koltuğuma kurulacağım.
Örgüm, kedilerim ve ben başbaşayız.
Bir de mum yakarım, oooh değmeyin keyfime.
Gönderen Eda Tekşan zaman: 13:44 1 yorum
Benim koltuğum, kediler tarafından en cazip yer kabul ediliyor.
Burası benim köşem.
Çayımı içtiğim, örgümü ördüğüm, kitabımı okuduğum, kedileri mıncıkladığım yer.
Böyle olunca da bu yastık kılıfı benim sırtımı desteklemeli değil mi?
Bu koltuğa ne emek veriyorum!
Mavi, Güney' in beresi. Bitirdim, şimdi kullanıyor.
Bir ara onu da paylaşırım.
Diğer, yeşil ipten de Şimal' e ördüm.
Ama benim takıntılı kızım, tepesindeki ponpon yüzünden takmaya çekiniyor.
Yastığı ördüğüm ipler, patik ipi denilen iplerden.
Biri arkayı biri de önü örmeye yetti.
Yanları da kurdele ile bağladım.
6,5 numara şişle ördüm.
Şimdi, siyah bir bere örmeye başladım.
Acaba seri üretime geçip, online satışa mı başlasam?
Gönderen Eda Tekşan zaman: 09:42 6 yorum
kurabiyegiller' e tıklayın lütfen.
Gönderen Eda Tekşan zaman: 14:35 0 yorum
Yazdan kalma bir fesleğenim var.
Dibinde de nane.
Ama nedense nanecik bir arpa boy atmadı.
Süzüm süzüm süzülüyor.
Pek narin, pek şirin.
Geçenlerde komşum H. Hanım, benim için köklendirdiği ıtırı getirmişti.
Onu da yanlarına dikiverdim.
Mis kokacaklar hepsi birden yeşerince.
Şimdilik havalr ılık. Soğuyunca içeri alırım.
Belki o zaman fesleğen de yapraklanır.
Gönderen Eda Tekşan zaman: 13:34 3 yorum