Bu akşam, tavsiye üzerine bu filmi izledim .Araya zaman girip ,unutur ,atlarım diye de sıcağı sıcağına paylaşayım istedim. Böyle filmleri vizyonda ıskaladığıma üzülüyorum. Haberdar olduğumda , herkesi kolundan tutup sorasım izlemediyse izletesim geliyor farkındalık adına.
Film, otistik bir kadının gerçek hayat hikayesi.
Temple, dört yaşında konuşmaya başlıyor. Doktorların ,akıl hastanesine yatırmalısınız dediği halde annesinin ve teyzesinin inanılmaz ilgisiyle üniversiteyi bitiriyor . "Ben resimlerle düşünürüm " diyor.
"Resimlerle Düşünmek " kitabının yazarı. Colarado State Üniversitesi'nde Profesör olmuş. Beyninin farklı algılaması ve görsel hafızası sayesinde çalıştığı alanda çok büyük başarılar elde etmiş.
Buna rağmen karşılaştığı zorluklar ve onlarla mücadele etme şekli çok düşündürücü.O duygusal kırılımlar çok güzel işlenmiş filmde.
Her türlü detayı anlatarak filmi izlemeyenleri sabote etmeyeceğim. Filmden sonra Temple Grandin'in peşine düştüm ve TED konuşmasını buldum. Filmi izlerseniz, zaten onu da merak edip kendiliğinden izleyeceksiniz diye düşündüğümden şuracığa bırakıyorum.
Filmden çok güzel bir alıntı."Farklıydım, ama eksik değildim. "
İzleyenlerin yolu buradan geçerse yorumlarını beklerim :)