Hayatın Resmi - ... 30/3/2011
Bir matematik formülünden hayat bir sanat eserine benziyor. Matematik ancak altyapısını anlamada kullanılabilir ama hayatı yaşamak kesinlikle bir sanat olayı!
Kimi zaman içimizde yaşadığımız bir senfoni, kimi zaman gözümüzde ya da zihnimizde canlandırdığımız bir resim, kimi zaman ellerimizle hissettiğimiz bir eser.
Hayatı bir resim olarak düşünürsek, tuval, bu hayatı yaşamakta olduğumuz yeryüzü ve çevremiz, yaşanan anlar yani "zaman" tuvalin üzerindeki boya damlacıkları, fırça bedenimiz ve zihnimiz, renk renk boyalar ruhumuzun bileşenleri ve resmi yapan: "Kolektif Evren" Yaşanan anlar birleştiğinde ise hayat resmi dile geliyor. Bu resim içindeki ahenk ise yaşadığımız anların harmonisine çok bağlı. Anları ne kadar renkli yaşarsak tüm resim de o kadar renkli oluyor. Geçişlerimiz ne kadar dengeli olursa o kadar hoş geliyor, ve iyi bir resmin oluşması şu dengeye çok bağlı: bir yandan anı yaşayıp onları en güzel bir şekilde işlemek, ama yaşamın anların birleşiminden oluştuğunu unutmayıp tümü içerisinde bir dengeyi yakalamak. Aynen güzel bir resim yapmak gibi. Detaylara dikkat et ama detayların bir araya geldiğinde ve bütüne baktığında nasıl bir resim oluşturduğu çok önemli.
Evrenin elinde her renkten cinsten boya var, ve evren tüm yaratıcılığını bizler aracılığıyla hayat resmini yapmak için kullanıyor.
Ama unutmayalım, bu resim hepimizin resmi. Devasa bir tuval düşünün tüm yeryüzüne yayılmış, bu tuvalin bir köşesi bize ayrılmış bizim resmimiz boyanıyor orada yaşadığımız anlarla. Bizim bolümüzü çevreleyen bölümlerinde ise tuvalin yakınlarımız var: ailemiz ve yakın arkadaşlarımız ve çevremizdeki diğer insanlar.
Bizim resmimizin ahenkli ve güzel olabilmesi onlara da çok bağlı ama biz de onları yönlendirebiliriz.
Çünkü yaşanan her anda, resme yaşayan her insan için o ana özgü bir boya damlası ekleniyor. Hayatımızın başlarında bize ayrılan bölüm henüz nispeten boş olduğu için resim sadece ama sadece bizim sanıyoruz. Oysa resim yaşanan anlarla doldukça ve alanlarımız birbirine yaklaştıkça (yani yaşlandıkça veya aynı kişilerle uzun zaman geçirince) resmin aslında hepimizin resmi olduğunu anlıyoruz ama problem şu ki tuval de artık eskisi kadar yer yok! Yine de kalan son damlaları hep beraber harmoni içinde kullanmak mümkün. Ama en başından bilerek işlemek anları, vakit çok geç olmadan, çok daha güzel bir hayat resminin çıkmasına neden olabilir...
Bazen yaşamımızı paylaştığımız (az ya da çok) kişilerin bize yakın bölümlerine resmin neler eklediklerine bizim de etkimiz büyük oluyor. Yani bazen hayatımıza giren insanlar bizim o anda gelişmemiz gereken bir şeyi bize anlatmak için oradalar. Böyle olduğu zamanlarda onlar tuvalin bizi çevreleyen kısmına bize faydası olacak bir iki damla bırakabiliyorlar. Bazen bizim de arzumuzla kendi alanımıza girmelerine izin veriyoruz ve resmi beraber yapıyoruz. Çünkü o anda iki kişi beraber resim yapıyor ve birbirlerine olan sevgileri ve uyumları çok önemlidir.
Hayatınızın renkleri sizin elinizde. Sadece siyah boyayla resim yapmak ya da tüm renkleri kullanmak size kalmış.. Bu resmi beraber yapıyoruz. Sevgiyle, uyumla ve hoşgörüyle…