Doktor Rieux ;
@Mayaaa·18 Şub 23:54·Kitabı okudu
imadork⭐ bir alıntı ekledi.
@imadork_·17 Şub 00:01·Kitabı okudu
Kaldı ki, örneğin Doktor Rieux talihsizliğin asıl bu olduğunu, umutsuzluğa alışmanın umutsuzluktan beter olduğunu düşünüyordu.
Sayfa 182 - Can
Hicret Veba'yı inceledi.
@Hicrettt·13 Şub 22:46·Kitabı okudu
Kitap Cezayir'ın Oran şehrinde ortaya çıkan bir veba salgınını anlatıyor.Bulaşıcı olan bu hastalıktan dolayı şehri kapatıyorlar.Şehre giriş ve çıkışlar yasaklanıyor.Sürgün yemiş bu kentin insanların içler acısı durumunun anlatıldığı kitapta herşeyi yaşayıp ve keskin gözlem gücüyle yazılmış.
Kitap betimlemelerle dolu şehir çok kolay gözlerinizin önünden geçiyor.
Bu sürgün yemiş kent tam umutsuzluğun çaresizliğin ortasında, terk edilmiş.Bir grubun öncülüğünde dayanışmasıyla öncülüğü Doktor Rieux tarafından verilen mücadeleyi ,yeni bir varoluşu, umudun ,dayanışmanin en büyük örneğidir. .
Özlemin,umutsuzluğun, çaresizliğin, hüznün, korkunun ama herşeye rağmen varolmanın mümkün olduğunu anlatıyor bizlere ...
Ben aşkın hiç bukadar çaresizliğe mahkum görmedim. Ölümün en derinlerinde hissedilirken çaresizce bekleyemez kimse..
Belkide en büyük sabrın göstergesi bu kitap ,insanın iradesinin çelik gibi olması gerektiğini söylüyor ama bunun mümkün olmadığınıda...
Bu kara ölümün olduğu şehirde dolaştım sanki tüm ölenleri gördüm, çaresizce beklemeye çalıştım nezaman doğacak güneş bu şehre.. En çokta acılan kapılardan sonra ki mutluluk daha başka nasıl anlatılırdı ki ...
Albert Camus'un ilk okuduğum kitabı ve son olmayacak.Sorgulamayi ,düşünmeyi seven herkesin severek okuyacağı bir kitap.
Xeyber İgideli bir alıntı ekledi.
@nulliusinverba0·07 Şub 14:45·Kitabı okudu
“İşte,” dedi Tarrou. “Eğer Tanrı’ya inanmıyorsanız niçin bunca özveride bulunuyorsunuz? Sizin yanıtınız belki benim kendi sorumu yanıtlamama yardımcı olur.” Karanlıkta kalarak doktor şöyle yanıtlamıştı: “Eğer mutlak güçte bir Tanrı’ya inansaydı, insanları iyileştirmeyi sürdürmez, bu görevi ona bırakırdı. Ama dünyada kimse, hayır kimse, Tanrı’ya inandığını sanan Paneloux bile, böyle bir Tanrı’ya inanmıyordu, çünkü kimse kendini sonuna kadar Tanrı’nın ellerine bırakmıyordu ve bu açıdan Rieux, yaradılışla olduğu gibi mücadele ederek, en azından kendisinin gerçeğin yolunda olduğuna inanıyordu.”
Hayrunnisa Yılmaz Veba'yı inceledi.
Düzenlendi: 26 Oca 14:10Gönderiyi direkt paylaşGönderi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@birbuluthanimefendisi·26 Oca 14:07
Kentin üzerine bir sis misali inen veba gün geçmiyordu ki insanların yüreğindeki umudu da örtmesin. Insanlar veba salgınını yenebileceklerine inanmıyorlardı. Ta ki ortaya Doktor Rieux ve arkadaşları çıkana kadar. Oran kenti sakinlerinin yüreklerinde umudu filizlendirir ve uzunca bir sure sularlar. Fakat hicbir zaman ne kadar umutlu olunursa olunsun salgının tam anlamıyla yenilemeyeceğinin ayırdındadırlar. Kitap da bu noktada bizlere "kaybedeceğini bilsen bile direnmekten vazgeçme" fikrini öğütlüyor.
Ve yazar insanların hislerini cok başarılı bir sekilde aktarmıştır.
Genelinde hüzünü hakim gördüğüm bu kitapta herkesin kendinden bir seyler bulabileceğinden eminim.
Okuma listenizde ekli degilse eklemenizi tavsiye ederim.
Ali Uygur Selçuk Veba'yı inceledi.
@antoninartaud37·21 Oca 13:27·Kitabı okudu
Veba, Albert Camus'un en bilinen en popüler romanlarının başında geliyor. Sıkıyönetim adında bir Tiyatro Oyun uyarlaması da bulunan Veba, Fransa Kolonisi Olan Cezayir'in Oran Şehrinde geçen Veba salgınını anlatıyor.
------------- Yazının bundan sonrası spoiler içermektedir -------------------
Kitapta bahsi geçen Veba ve salgını salt bir hastalık değil. Camus, Nazileri ve Nazilerin Fransayı işgalini "Veba" metaforuyla anlatarak faşizmden, tepkisiz halka pek çok eleştiride bulunuyor. Kitabı modern klasikler arasına sokan başarısı ise anlatım dilinin yanında hem gerçekten bir veba salgınını hem de metaforik olarak Nazi işgalini anlatmasında yatıyor.
Doktor Rieux, kitabın baş kahramanı, vakanüvisi, idealist, hasta ayrımı yapmadan herkesin yardımına koşan birisi. Veba salgını başlamadan önce karakterine dair emareleri görüyoruz. Rieux hiç kuşkusuz ki, Nazilere ve işgale ses çıkaran, bir avuç insanın düşüncesini temsil ediyor. Nitekim Veba problemini ilk kez dillendirilmesinde, çözüm üretilmesinde Rieux önemli bir rol oynuyor, mücadeleyi başlatıyor.
Veba'nın başlangıcı tarihsel gerçeklerle de uygun olarak fareler ile başlıyor ve şehirde sayıları her gün giderek artan fare ölümleri oluyor. Burada yazarın doğrudan bir metafor kurmadığını söylemek doğru olacaktır. Nitekim farelerin "Yahudileri" simgelediği açıkça ortada olsa da, yazarın amacı "Veba"nın sorumlusu olarak "Yahudileri" göstermediği de kitap satırlarından açıkça anlaşılıyor.
Sokakta her geçen gün farelerin ölmesine kayıtsız kalan Oran halkı, bu ölümleri ilk başlarda önemsemiyor. Çünkü farelerin ölmesi herkes için önemsenmeyecek bir olay, fareler de önemsenmeyecek hayvanlar. Rieux bu ölümlere önem gösterirken, ne zaman ki farelerde görülen belirtiler insanlar üzerinde de görülmeye başlıyor, insanların da "Veba"yı önemsemesi o zaman başlıyor.
"Veba" şehri karantinaya alıyor, insanları birbirinden ayırıyor, gündelik hayatı bozuyor, yüzlerce, binlerce ölüme sebep oluyor. Burada savaşın yıkıcılığı yazar tarafından muazzam şiirsellikte biz okura aktarılırken 2 anlatı yani hem Metafor hem gerçek anlamda Veba anlatımının başarısı damakta leziz bir tat bırakıyor.
Doktor Pireux ve bir avuç doktorun, çalışanın veba karşısındaki çabalarının işe yaramadığının görülmesi Tarrou, Rambert, Grand, Papaz, Sorgu Yargıcı gibi pek çok insanda gönüllü çalışma güdüsünü aşılıyor. Bu kişiler birbirinden farklı siyasi görüşler, dini inanışlara sahip insanlar olarak bir araya gelip bir dayanışma örneği sergileyerek Veba karşısında mücadele ediyorlar. Yine burada yazar, Naziler ya da savaş karşısında direnen pek çok farklı insanın bir araya gelerek mücadelesini anlatıyor aslında bizlere.
Veba esnasında, pek çok insan açlık çekerken, zenginlerin hayatı etkilenmiyor, hatta Cottard gibi menfaat sahipleri Veba sayesinde zengin oluyor, paralarına para diyor. Bu da çok başarılı bir savaş eleştirisi olarak karşımıza çıkıyor. Cottard gibi menfaatçilerin, savaştan nasıl nemalandıklarını yazar gözlerimize çarparak sunuyor.
Veba ile mücadele başarıya ulaştığında ve başarıldığında Yazar'ın gözlemi Veba'nın gerçekten kaybolmadığı belki yarın belki 50 yıl sonra gün yüzüne çıkma ihtimali olduğu üzerine. Nazizm, Faşizm veyahut Savaş, Veba'nın simgelediğine her ne dersek diyelim, 1947 yılında yazılan kitabın bu tespiti, belki de yüzyıllar boyunca geçerliliğini koruyacak, yıllar boyu farklı ülkelerde farklı "Veba"lar baş gösterecek, onlarla mücadele için nice Rieux'lar ortaya çıkacak, nice Cottard'lar parasına para kathmak için peydahlanacak..