Hay Bin Okunmamış Kitap: Kıyamet Gösterisi ~ Neil Gaiman - Terry Pratchett
Kitabın öne çıkan kahramanları, arka kapakta ve üstte yazılı olduğu gibi Aziraphale ve Crowley. Aziraphale bir melek ve aynı zamanda da yarı-zamanlı bir kitap sahafı. Crowley ise düşmekten çok gezine gezine aşağı inmiş bir melek. Yalnızca bu cümlelerden de anlaşılabileceği gibi, kitap fantastik olduğu kadar içinde mizah da barındıran size keyifli bir okuma sunacak satırlarla dolu. Mahşerin Dört Atlısı'nı hiç motor kullanırken tasvir etmek aklınıza geldi mi? Görünen o ki Neil Gaiman'ın edebî muhteşemliği ve Terry Pratchett'ın mizahî zekâsı bu tasvirde ve daha nicelerinde çok başarılı!
Kitabın yirmi yedinci sayfasında,
"Bir bezelye ve üç bardakla yapılan takip etmesi oldukça zor bir numara vardır. Şu anda, bir avuç bozukluktan daha fazlası uğruna buna benzer bir oyun başlamak üzere.
El çabukluğunu takip edebilmeniz adına metnin akışını biraz yavaşlatacağız," cümleleri yazılı.
Bezelye ve üç bardak numarası hepimizin bildiği bir oyun; fakat satırlara aktarılmış hâlinin de bu denli takip edilemez kurgulanışı beni hayran bıraktı! Kıyamet Gösterisi'nde unutamadığım takdirlerimin en başında bu satırlar gelir. Kitapta geleceğin Deccal'i hastanede doğmayı bekleyen bir bebek. Ve tüm dünyanın kaderi olan bu bebeği doğru ellere kavuşturmayı bekleyen herkes hastanede pusuda. Deccal ile aynı anda doğmak üzere doğumhaneye alınan iki bebek daha var. Herkesin yapacağı gibi, kitabın bu sayfalarını, sonunda, "Hihi, ben biliyorum gerçek Deccal'in kime gittiğini," diyebilmek için o kadar dikkatli okuyorsunuz ki yine de aklınız karışmadan edemiyor.
Kıyamet Gösterisi toplam yedi bölümden oluşan 410 sayfalık bir kitap. "Başlangıçta" ve "On Bir Sene Önce" ilk iki bölümünün dışında kalan bölümler "Çarşamba", "Perşembe", "Cuma", "Cumartesi" ve "Pazar" şeklinde. Yorumumu dikkatli okuduysanız eğer, "Nasıl yani, Pazar?" dediğinizde kulaklarım çınlayacak. Bir "Pazar" bölümü olmasını sağlayacak kurgunun ne olduğunu merak ettirebildiysem Kıyamet Gösterisi'nin çok fazla vaktinizi almayacağını, aksine kitabı kapattığınızda neden bu kadar çabuk bittiğini sorgulayacağınızı da söylemem gerek.
Çok fazla karakter barındıran kitapta hiçkimse, üzerinde ciddi ciddi düşünülmeyip es geçilmemiş. Her karakteri "karakter" yapan detayların, birini diğerinden farklılaştıran unsurların uzuun betimlemeler verilmediği hâlde farkında olabiliyoruz. Her bir karakter ayrı güçlü, ayrı sağlam. Bu noktada çevirmenin de hakkını kesinlikle saygıyla vermek lazım: Niran Elçi yine harikalar yaratmış!
Eğlenceli birkaç gün geçirmek, hem fantastiğe hem mizaha doymak için Gaiman ve Pratchett'a bir şans tanıyın; "İyi ki," diyeceksiniz!