Ancak, dünyanın pek çok yerinde uygulanan, ne pahasına olursa olsun turist çekme politikaları bunu pek onumsamazlar ve dikkate almazlar veya dikkate almayı istemezler. Durum vahimleşip , örneğin bir yöre veya kent artan turist akınları altında ezilmeye, yıpranmaya uğrayıp , paralize olma noktasına gelince kısıtlayıcı önlemleri düşünmeye başlar. Çok kez bu önlemler turizm nedeni ile boğulma, özellikle çevresel yönden yıpranıp yok olma tehlikesine düşen yerlerde acil bir durum kazanır.
Bu yıl , İtalya’nın en tanınmış turizm kentlerinden Venedik yukarıdaki duruma düşmüş halde. Kent yöneticileri bunu tam anlamı ile anladıklarını doğrulamaya ve özel önlemler almaya başladılar.
Gerçekten de, 55,000 yerli nüfusu olan Venedik her gün ortalama 60,000 turist çekmekte. Bu sayı yılda 22 milyon. Üstelik kent nüfusu demografik nedenlerle gittikçe azalmakta. Yapılan tahminlere göre , 2030 yılında , Venedik’te tek bir “doğma büyüme Venedikli “ kalmayacak !
Venedik artık yerli ve yabancı turist akınını taşıyamaz durumda. Alt yapısı, kentsel-doğal özelliği ve kabul kapasitesi turistik taşıma gücünü en düşük düzeye itmiş durumda.
Bütün bunları gözönüne alan Venedik Belediyesi bazı önlemleri bu yaz aylarından itibaren uygulamaya başlıyor. Adı geçen çerçevede kentin en önemli giriş yerlerine, köprü ve gezinti alanlarına, elektronik turist sayım araçları konulacak ve belirli bir sayıdan sonra giriş ve – veya geçişler yasaklanacak. Su üzerine kurulmuş bir adadan oluşan ve sokak ile caddeleri kanallar olan bu kent için bu uygulanabilir bir çözüm olacak.
Ayrıca, ‘croisière ‘ gemilerinin sayısı kısıtlanacak , Laguna’ya girişleri yasaklanacak ve Lido açıklarında demir atmaları sağlanacak.
Yerli ve yabancı turistlere yeni ve tarihi kent merkezi dışındaki yerler, turistik çekim noktaları açılacak ver tanıtılacak.
Tarihi kent merkezinde yeni konaklama ve benzeri tesislere yatırım ve işletme izni verilmeyecek.
Kentin önceden belirlenmiş yerlerine sadece ‘ Venezia unica card’ diye adlandırılan bir kart ile girilebilecek. Bu kart sadece Venedik’te devamlı oturanlara verilecek.
Turistler özel bir kampanya sayesinde Venediğin özel durumu hakkında bilgilendirilecek ve onlara mahsus bir ‘Code of Conduct’ örneği dağıtılacak.
Bunlara ek olarak diğer önlemlerin alınması da gündemde.
Ancak, bütün bu sıralanan noktalar üzerinde tüm ilgililer, kamu oyu ve yerli halk, vs aynı düşüncede değiller. Örneğin bazılarına göre , turist sayısını sınırlamadan yeni alt yapı ve onarım yatırımları yaparak turizmin çevreyi yıpratması önlenebilir.
Venedik örneği gösteriyor ki, turizm bazen zararlı – yıpratıcı olabiliyor. Arz-talep dengesi kurarak ve çok yönlü planlama ve koordinasyon ile sosyal, ekonomik, ekolojik, kültürel ve benzeri turizm politikaları çizip uygulayarak optimum turizm gelişimi sağlamak elbette ki mümkündür.
Bu yıl yepyeni bir ‘ turizm mucizesi ‘ bekleyen ülkemizin ve onun en önemli turizm beldelerinin Venedik örneğini şimdiden bilip benimsemeleri belki anlamlı olabilir.