Bezginim Dostlarım… - Abdurrahman AKIN - Çay Haber - Yöresel Haberin NET Adresi - Rize, Rize Haberleri, Trabzon, Trabzon Haberleri, Artvin, Artvin
Anasayfa » Abdurrahman AKIN » Bezginim Dostlarım…
Gazete sayfalarından, TV ekranlarından ve yaşadığımız çevrede o kadar çok olumsuzluklarla karşılaşıyoruz ki; inanın bana ne yazasım ne konuşasım ne de her hangi bir sosyal faaliyetin içine giresim geliyor. Belki hayata dair kırgınlıklarımı sizlerde zaman zaman benim gibi yaşıyorsunuzdur. Riyakârlığın, çirkefliğin, adam kayırmalarının, menfaatperestliğin ben yaptım oldu anlayışının hakım olduğu bir cemiyette, bezginliğimi sizlerle paylaşmak istedim sadece. Şöyle bir düşünüyorum da yaşadığımız bu cemiyet sorunlarını ahlaki kaygılardan uzak sıradan insanların üzerinden halletme yanlışlığı içerisinde maalesef.
Hayatım boyunca hep olumlu düşüncelerin insanı olmaya gayret etmişimdir. Olumsuz düşüncelerimi canavarlaşmadan yok etmenin gayret içinde çırpınıp durmuşum. Gelin görün ki; artık geleceğe dönük umutlarımı yavaş yavaş kaybetmek üzereyim! Kendime bile bazen inanamıyorum dostlarım. Ne oldu da yirmili yaşlarda dünyayı kurtaracak, bir şeyleri değiştirebilecek umudu olan ben bu düşüncelerin adamı oldum. Ben bile kendi halime acımaya başladım inanın bana… Okumak, anlamak, sorgulamak ve uygulamak olarak idealize ettiğim hayat serüvenimi dumura uğratan kırgınlıklarım var artık benimde.
Bu durum bugünden yarına olan bir şey değil elbette. Etrafıma bakıyorum ve insanların umutsuz, karamsar geleceğe dair söz söyleme yeteneklerinin kaybolduğunu müşahede ediyorum maalesef. Şimdi sizi teferruatlı bir örneklendirmenin içinde boğmayacağım. Ama şunu ifade edeceğim sadece. Benim ifade etmeye çalıştığım bakış açısına eğer sizde katılıyorsanız, her gün aldığınız okuduğunuz gazetelere, seyrettiğiniz televizyonlara yaşadığınız çevreye lütfen birazda sorgulayan bir akılla bakın, neler ve neler göreceksiniz o zaman.
Bugün geldiğimiz noktanın tek bir izahı da yoktur ve bir sayfa yazıda bunu irdeleyemeyeceğimi de biliyorum. En azından benim böyle bir yeteneğim olmadığının farkındayım. Şimdi sorabilirsiniz, bu karamsarlığın arkasında ne var diye? Bir cümleyle de olsa şunu söyleyebilirim ki; maalesef insan olma erdemlerimizi yavaş yavaş kaybettik ve maddi çıkarlarımız için, bütün bir hayatımızın anlamını oluşturması gereken değerlerimize sırt çevirdik.
Şimdi diyebilirsiniz, tamam yazdıklarına katılıyorum ey yazar ama ne yapmalıyız nasıl bir yol izlemeliyiz ki; hayatımızı yeniden anlamlandıralım, dereyi yeniden yatağına sağ salım akıtabilelim diye? Bende size diyorum ki, yok öyle yağma, kel ilaç bulsa başına sürecek. Ama kendimle ilgili bir çıkış noktası bulmadım değil! En azından kendimle ilgili düşüncelerimi sizinle paylaşmak boynumun borcu olsun.
Ben şöyle düşünüyorum, üç çocuğumu alayım Çayeli’ne Senoza Başköy’e avdet edeyim. Eskisi gibi olsun her şey yanı… Tarlalarımızı ekip biçeyim, ormandan odunumuzu edelim, yaylalarımıza çıkalım hayvancılık yapalım! Yanı kısaca kaçayım köyüme diyorum… Ben bu düşüncemi hayata geçireceğim geçirmesine de, ya diyorum yarın oğlum büyür de, sevgili babacığım “mademki kendine güvenmiyordun, ne diye benim ismimi Necip Fazıl koydun” der diye endişe ediyorum!
Ruhumda ki bezginliğimi en iyi ifade eden Üstadın şu şiiriyle yazımı nihayetlendirmek istiyorum,
“Seni dağladılar değil mi kalbim, Her yanın, içi su dolu kabarcık
Bulunmaz bu halden anlar bir ilim; Akıl yırtık çuval, sökük dağarcık.
Sensin gökten gelen oklara hedef, Oyası ateşten işlenen gergef .
Çekme üç beş günlük dünyaya esef! Dayan kalbim üç beş nefes kadarcık!
hadı gel köyümüze dönelım!
sevgili dostum ,gidecek köy bulabılırsen benı de al götür,talan edılıyor oralar haberın var değilmi? yazın çok derınlerde manalar içerıyor,teşekkürler.
maddıyatın önplana çıktığı bır dünyada ınsanların psıkolojılerının bozulması normal bir şey ,yalnız sen değil sayın akın ınsanlık bezgin.
sayın akın çok güzel bir konuya değindiğiniz için size ne kadar teşekkür etsem azdır maalesef insanlık çok değişti herkes çıkar ve menfaat ilişkileri doğrultusunda yaşıyor onun için herşeyden önce insan olmak gerekiyor evet hayat çok acımasız ama bu acımasızlığın içinde bizler daha insaniyetli daha sevecen daha riyakarsız olmalıyız tekrar teşekürler
şehirleşmeyle beraber ınsanların moral değerlerı tersyüz oldu ve maalesef,işin içine çikar ılışkılerıde girince rıyakarlık çifte standar,ınsanın hayat anlayışı oldu.nasıl değişir bılmıyorum ama bu gidiş bencede ıyı sonuçlanmayacak.
BU KIŞ MEVSİMİNİN İLİKLERİMİZE İŞLEYEN SOĞUK GÜNLERİNDE; CEHALETİN,VURDUMDUYMAZLIĞIN,MADDELEŞMİŞ ZİHİNLERİN HER YÖNDEN ÜZERİMİZE BIRAKTIĞI YAKICI ATEŞ, CESUR YAZILARINIZ VE FİKİRLERİNİZ SAYESİNDE SICAK BİR COĞRAFYANIN SERİN YAĞMURLARINA DÖNÜŞÜYOR. ÜMİTSİZLİĞE DÜŞMEK ÜZERE OLMANIN ÇORAK ÇÖLÜNE, İTİNA İLE BIRAKTIĞINIZ CÜMLELER 21.YÜZYIL GENÇLİĞİNE İLHAM KAYNAĞI OLUR UMARIM. ZİRA BESLENDİĞİNİZ KAYNAKLAR EZELDEN EBEDE YAŞAYACAK BÜYÜK MÜTEFEKKİRLERDİR. O MÜSTESNA ŞAHSİYETLERİ OKUMUŞ, ANLAMIŞ, YAŞAMIŞ SİZİN GİBİ İNSANLAR KALABALIKLAR İÇİNDE YALNIZLIĞA VE SUSKUNLUĞA MAHKUM EDİLMİŞ GENÇLERİN FİKİR ÖNDERİDİR. ÜSTLENDİĞİNİZ MİSYON BASİT BİR KÖŞE YAZARLIĞINDAN ÇOK ÖTE. BİNLERCE YILDIR MÜCADELESİ VERİLEN BÜYÜK BİR DAVANIN YENİDEN DİRİLİŞİNİ MÜJDELEYEN AYAK SESLERİDİR. KÜFÜR, CEHALETTEN ALDIĞI GÜÇLE GÜNDEN GÜNE BÜYÜRKEN,OLMAZSA OLMAZ KABUL ETTİĞİMİZ MUKADDESATIMIZA DİL UZATMAKTAN ÇEKİNMEMEKTEDİR. DÜNYA ŞARLATANLARIN HER CEPHEDE KEYFİNCE AT KOŞTURDUĞU BİR MEYDAN YERİ. VE KALEMİNİZDEN AKAN MÜREKKEP BUNLARI O MEYDANDA BOĞACAK YEGANE KUDRET. YÜCE ALLAHDAN DİLERİM Kİ YILDIZLARI VE ÖTESİNİ DÜŞLEDİĞİNİZ BU ZOR VE MEŞAKKATLİ YOLDA, BIRAKTIĞINIZ İZLERİ, İŞDÜŞÜMLERİ TAKİP ETME GÜCÜ, HASSASİYETİ VE İNANCI VERSİN BANA. YAZILARINIZI DİKKATLE TAKİP EDEN BİR OKUR OLARAK YALNIZ OLMADIĞINIZI İFADE ETMEK İSTEDİM. SAYIN AKIN ! BÜYÜK BİR DÜŞÜNÜRÜN ŞU SÖZÜNÜ HATIRLATMADAN GEÇMEK İSTEMEM. “ AZ SAYIDA DÜŞÜNEN İNSANIN DÜNYAYI DEĞİŞTİREBİLECEĞİNDEN ASLA ŞÜPHE ETMEYİN. ZİRA BAŞKA TÜRLÜ OLMAZ ZATEN. “ ALLAH YAR VE YARDIMCINIZ OLSUN. SAYGI VE SEVGİLERİMLE…….
Mehmetçiklerimiz iş başında,bezginlik onlar için hakgetıre!ama günümüz ınsanı her alanda bezginlik ve sıkıntı içinde,manevı bunalımların merkezınde.
yazı güzel ama ben yorum yapan orhan okumuş'a bir çift zözüm olacak.arkadaş sen köşe yazarlığına özenmişsin galıba,bir de ne o yazarı övme cümleleri.bizde düşünüyoruz ama karnımızdan değil.
Samimiyetler maddiyata bağlandıkça, çıkarlar için her türlü değerler istismar edildikçe bugünleri artan şiddetle yaşamaya devam edeceğiz malesef... Doğallık insanın ruhuna işlemedikçe...o doğal topraklarımıza ''malesef'' kaçmanın bir anlamı yok gibi...! Kaleminize sağlık.
bende bezdim bu yazıdan
lütfen sayın çay haber çalışanları bende bu yazıdan bezginim abdurrahman akının yeni yazılarını bekliyoruz saygılar