derkenar // four eyed monsters //: 2011
"tüm ilkelerim çiğnenebilir, yaptığım onca plan bir anda suya düşebilir"miş, bana bunu öğrettin, iyi de öğrettin hani..
çok şey öğreniyorum, bazı şeyler var böyle kolay kolay öğrenilemez türden, onlardan öğrettin bana...
susmayı mesela, susabilmeyi.. her boku herkese anlatmamayı, denemelere başladım, -ki zaten anlatan biri değilim, ve fakat bilinçli olarak anlatmaz oldum artık-
severim ki ben seni, bir ömür daha severim,
nerelere gideriz, ne yaparız bilinmez, bildiğim şey aklımda kalan sensin,
bu işte en saf hali.(m).iz..
buraya uğrar da bunu görürsen iletişelim.
bu geceye özel arka arkaya dinlenilesi bir şeyler. denk geldi öyle, denk gelirse güzel olurmuş zaten rivayet.
besin maddemi maziden alıyorum, buna artık eminim. geleceğe atabildiğim her adım mazinin desteğine bağlı. bu durumu ayaklarımızla açıklayabilirim. ilerlemek için attığımız her adım, biraz önce attığımız adımın desteğine-itiş güçüne- bağlı. yoksa değil mi?
kaç gündür rüyada ziyarete gelen eski(meyen) sevgili, bu gece de gel.
gece yarısı by hüseyin aksoy on Grooveshark
şöyle ağza sıçırtmalık bir şey dinlemeyeli olmuş baya, hayır da üstad sen ne ettin be şimdi gece gece..
ne demiş bir zübük bu konuda "yıktın perdeyi eyledin viran"
ben de sana diyorum ki -yıktın sineyi eyledin viran-
zamanın eli mi değdi? bana- sana- bize. nilüfer bunun sebebi miydi?
adını sen koy, ben bilmiyorum. ben sadece özlerim seni, seninleyken bile. sevgi mi nefret mi? adını sen koy.
hangimiz sevmedik ki çılgınlar gibi, herkesin acısı sevgisi kadar mıdır? güzel- çirkin farketmez mi gerçekten. farketmemesi için ruhumuzda deli gibi bir sevgi mi olmalı?
ben senden vazgeçmem bunu bilesin. ölsem vazgeçmem hem de.
ben tutamıyorum zamanı , yatağım daralıyor, kararıyor geceler. boğazıma gömüp bütün söyleyeceklerimi susasım var. bu serseri kalbim ve ben zamanı tutamıyoruz. gülen yüzüne kurban oluruz bir gelsen. aşık olmadan gel, kalbi kaybetme gel, gel, gel...
sen sigara dumanımın altında bir kibritle hem de hiç yanmadan yok olma.
sahipsizlik, kimsesizlik içinde bir ömür, müziklerle yıllanmış, filmlerle harmanlanmış, her satırı yollara yazılmış bir hayat yaşamak...
çok severim bu hallerimi ben, tek başınalık, müthiş zevklidir...
yalnız bir durum var ki ben bu anlarımda hep bir şeyler okur- yazarım, sağlam müzikler dinlerim son seste..
fena içerim bu hallerimde ben.. aldım yine içiyorum 3-5 bira, kendimle sevişiyorum resmen, işten geleli 2 saat oldu 2 saattir içiyorum, sabahtan beri tez yazıyorum, ne tezmiş be arkadaş benimkiside yaz yaz btmedi... siktiğimin şehrinde kayıplarda olmak, ölsem haberimi 3 günden önce kimsenin alamaması ne büyük zevk...
bugün var yarın yokuz diyor mfö
benimkisi o hesap sanırım...
hadi bana sor, ne bildiğimi sor
içim neymiş birlikte bakalım
ne haltlar karıştırdım bunca zaman, nedir ne değildir bu olanlar sorgulamadan bakalım mı?
birlikte susalım mı?
susabilir misin benimle birlikte, susalım nolur çok muhtacım,
kelime kullanmadan konuşalım, müzikler konuşsun, başka her şey konuşuyor duyuyorum ben,
varsın biz konuşmayalım...
eksik kalalım mı bu hayatta kelimelerden, birlikte.
Kings Of Convenience - Know How Ft. Feist ile val3rie-live
yollar çağırırsa durmam, durmadım da hiç
yollar çağırıyor, planlar yapıyorum yine aşılmaz planlar, birsürü nasılları bünyesinde barındıran planlar..
bünyem yenileniyor hissediyorum, uzun zaman oldu hedefimi kaybedeli, hatırlar oldum şu ara..
nasıl tutabilirim ki kendimi, neden tutayım ki..
ter kokusu beni bekliyor..ten kokusu
ne zamandır yollardaydım, ama istediği yollar değildiler..
istediğim/ bilinçli seçilmiş yollar var şimdi...
gözyaşlarımızı bitti mi sandın.
ağlayalım mı birlikte?
birlikte ağlamayalı ne kadar zaman oldu?
Etiketler: amanda palmer, the dresden dolls
kar yağıyor, kar yağarsa kestane var, şeker var demek...
sabah müzikle uyanmak var demek,
bu da yanında yatılası dadından yenmeyesi.
ben çok gençken
ayak üstü bir sigara, kibritle yakılmış bir sigara iç
yaz, yaz, sil
bir nefes çek dolu dolu
güneş batmak zorunda bir yerlerde, çünkü sabah olmak üzere. gözler kanlı fakat uykudan eser yok. uykusuz da değilsin.. 3 gün uyumamak uykusuz sıfatını almana kafi değil..
sigara dudaktan ayrılırken dumanın 3te biri dışarı... sonra ağız dolusu duman ciğere cumburlop..
kaç zamandır kimseye dokunmadın, dokunmak bir yana dokunma isteğine de sahip değilsin.
en son ne zaman mastürbasyon yaptın? hatırlamıyorsun.. fahişelerle sevişmek de mastürbasyon mudur? işi fahişelik olanlarla. beden tüccarlarıyla. hem patron, hem işçi, hem sermaye hem kazanç kapısı..
ibnelerden korkmuyorum artık. hala anlayamıyorum, ama korkmuyorum da.
beni sırf istedikleri için, muhabbet etmek için, merak ettikleri için, sevdikleri için arayan 4 insandan fazlası yoktur. 1i kız, 1i erkek, diğer ikisi ibne.
"ibne" aşağılık bir kelime değil bilakis çok afili...
"ibne misin oğlum?" en aşağılık sorulardan biri..
çok daha samimiler benden, sizi bilmem... severim ibneleri ben.. en azından sevdiğim ibneler var.
mungana göre en hisli şarkıların adamı orhan atasoyu da unutmayalım.. çok sevdiğim.
bu da benim bonusum olsun.. sevgiyle kalayım ben o zaman..
bazen ağzımıza sıçsın isteriz ya bişeyler, o zamanlarda listelerimden biri sanki sırf buna hizmet etmek için yapılmışlarcasına koşarlar yardımıma..
üşürüz birlikte ama yalnız..
sakinizdir, hayatımızda çok az eriştiğimiz bir sakinlikle...
öfkeli oluruz, kimsenin kızdıramayacağı kadar...
huzur buluruz soğukluğunda doğanın..
soğuk iyidir, ben hep sıcakla var oldum ama soğuk iyidir. kibri alır götürür, tam olarak insan eder soğuk..
ne olduğunun farkına vardırır ya da bir bok olmadığının "ne kadar muhtaç olduğunun"
ben hiç mutlu değilim...
söylediğim her şey yalan, her şeyi zihinsel ölümümü 1 saniye olsun daha ileriye ertelemek için kullanıyorum, ama her şeyi..
seni de kullandım. tıpkı diğer tüm kadınlar, erkekler ve dostları kullandığım gibi,
annemi babamı kandırdığım ailemden kimseyle görüşmediğim gibi,
hiç zevk almadım yatarken, "-mış gibi" yaptım..
az kaldı bitecek romanım, hiç bahsetmediğim romanım, az kaldı bitecek her şey, her yalan.. belki ölümümle, bilemiyorum..
az kaldı onu biliyorum..
artık susmak vaktidir. susadım sevgilim hem de çok.. sevgilim dediğim şey, her neysen işte sana sesleniyorum..
biliyorum ki artık gelmeyeceksin, fena küstün bana/ hayata, biliyorum sen geri dönerdin intihar etmemiş olsaydın eğer.. bir bok bilmiyorum..
hüznünü ver bana, çok taşıdın sen,
bırak sorguya ben çekileyim,
ben susadım yeterince,
sen sus ve benim suskuluğum ol,
ben veririm hesabı..
bir düş sanki olanlar, uzayan ve uzadıkça acıtan...
aklıma geldikçe "sen"
bu tepkileri veriyorum "ben"..
hazır her şey kötü iken ben bir mızıka çalayım..
pazar gününün yoğun kasvetine, havanın bulutunu ve bu şarkıyı eklemek ciğere ağır gelebilir.
bu ara etiketlerim hep "hüzün"
hayır da noluyor böyle, nereye bu gidiş, ya da gidemeyiş.. uzun yazılar yazasım var ama uzun yani.. sıkacak kadar uzun, ki kısa yazılarımdan da sıkılıyorum.
bu şarkı benim ağzıma sıçtı. hadi benim ağzıma sıçtı, bunu açacak olanın ağzına niye sıçsın, üzüldüm. benim sebeplerim var, senin yoksa dinleme..
bu ara etiketlerim hep hüzün oldu, o kadar hüzün dolu değilim aslen, çok da gülüyorum aksine. ama gülmek başkaları varken onların asık suratlarını görmemek adına yaptığım eylem şu sıra. aynaya her baktığımda kendıme de yapıyorum bu oyunu, hafif tatli bir gülümseme takınıyorum suratıma, sonra daha bir şapşal gülümsemesi. kendimi serbest bırakınca da suratım tekrar sönmüş bir patates halini alıyor..
patates suratlı - üstelik sönmüş patates- bir insanla ne yapılır, ben söyleyim " 1 bok yapılmaz, ne yapsan 1 bok olmicak"
ne kadar içten istediysen artık, "olmaz oldum"
az önce tüm eski aşklarımla birlikte sigarayı da öldürdüm. ölüm bu geri dönüşü yok. kanunu böyle bu işin.
bu da bir anıydı hayatımda diyeceğim bir şey artık sigara da aşklarım da... ve o kadar hüzünlü bir mutluluk var ki şuan üstümde. kelimeler fışkırıyor beynime her nefesimde.
önce her nefesimde ölüyordum, şimdi her nefesimde var oluyor/ ARINIYORUM.
ben bu haldeyken yoksun ya, daha da olma.
bu gece yoksan, hiçbir gece var olma.
mesela acıtıyor ya şimdi, acıtmasa!
mesela neden arayamıyorum ki şuan seni. tam arayacak oluyorum, içimden bir ses "höst ulan, her canın ıstediğinde gönlümün kapısını çalamazsın" diyor senın ağzından.
ben çok özledim, samımı, saf..
ama içimdeki ses beni sustururcasına kuvvetlı, ve susturuyor.
mesela şimdi arasam. hiç konuşmasak bile telefonun diğer ucunda sen olsan, bana yetse..
mesela şimdi sana yazsam, sen sussan ve ben satırlar dolusu yazsam. sonra bir tebessumle bunların hepsını anladıgını/ hıssettıgını bana hıssettırsen.
mesela şimdi sen arasan beni. ellerimi ne yapacağımı bilemesem, ağzım açık kalsa hafıf, sonra ellerım kaçmaya çalışsa bedenımden.
mesela bir müzik dinlesek şuan ıkımız, kimin kime yolladıgı mühim değil. ilk zamanlardakı gıbı hıssetsek. "keşke yanımda olsan"ı gerçekten hissederek söylesek birimiz. ben de çok isterdim dese diğerimiz.
çok mu bencilim. bilemedim.
Etiketler: bülent ortaçgil, hüzün
bildiklerimle ne yöne hareket edeceğimi bildiğini bilip, sonrasında hareketime ne yönde bir değişim vereceğimi de bileceğinden sadece bildiklerimin yolundan gidiyorum. ve ben çok az şey biliyorum. ve sen bunu asla tahmin edemezdin..
ne yapmamalı listesi
mesela gecenin bu saatinde, aşırı dozda muhtaçken O'na;
-the cure, morrissey, band of horses, anathema, kings of convenience, bülent ortaçgil ve bilimum bu türün önde giden elemanlarının şarkılarını dinleme
-köşede bucakta bir yerlerde eskilerden kalma O'na ait bir şey bulma(görünce gözünü kapat, hemen bağırarak şarkı söyle ne bilim bişe yap ama görme, dokunma)
-üst üste 5ten fazla sigara içme
-birkaç kadeh içebilirsin ama bokunu çıkarma(önünü alamayıp aptalca şeyler yaparsın)
-telefondan uzak dur
-ve şuan yaptığım şeyi yapma, yazma.
şimdi git uyu. hiç varolmamışsın say kendini.
yenile, al götür ve yenile
bazen çok yoruluyorum, bazen çok keyfli yoruluyorum, bazen var olurcasına yoruluyorum.
sonra duruyorum ya da durduruluyorum.
birden bir varlık beliriyor karşımda, herhangi bir şey. kitap, müzik, kadın, kahve, sigara.
şimdi müzik belirdi.
Etiketler: oh land
kendine baka kalan.
diğer her yerden kopup bir bok söyleyesim gelirse buraya yazma kararı alan insanım an itibarı.
şimdilik bir bok söyleyesim gelmiyor. düğümlendi parmaklarım.
sustururcasına kuvvetli oluyor bazen öfkem/ huzurum.
bana sorsan en sevdiğin film ne diye, belki budur demem ama hazzın doruklara ulaştığını hissetmiştim bu filmi izlerken. ulan bu filmden nasıl hazzın doruklarına ulaştın deme, benim ulaştığım nokta başka, seninki başkadır ihtimal.
çok sevdiğim bir dosta selam olsun. hala dostumdur umarım dünyada bir yerlerde..
eve geldim attım kendimi yatağa, uyudum uyudum.. o kadar derin uyudum ki bir an uykumda farkındalık yaşayıp "ulan buralardan geri nasıl dönülür" dediğimi hatırlıyorum. velhasıl akşam 8den sabah 7ye kadar uyudum.
iyi uyudum yalnız, fena uyudum hani..
uyandığımda kulağımda hâlâ çalan şarkı
Çünkü, her zaman için sezmek, bilmekten daha iyidir.
az önce sigaradan müsebbib olduğunu düşündüğüm ilk balgamım doldu ağzıma öksürürken.
ben çok fazla sigara içiyorum son zamanlarda. ama sigarayı çok kısa sayılabilecek 2 yıldır içiyorum belki de 2 yıl bile olmadı. fakat içtiğim bu 2 yıl zarfında içtiğim sigara sayısından daha çok bırakmışlığım vardır sigarayı. 4 ay içmediğimi bilirim ki o dönemde her gün en az 10 defa sigarayı bıraktığımı söylüyordum insanlara. hatta yeni tanıdıklarıma henüz tanışmadıklarıma bile.
bir aşama daha kat ettim sigarada, level atladığımı hissettim.
sigaraya nasıl başladığımı düşünüyorum. otla başlamıştım(bob marleyinkilerden). çok öncelerden beri ot içebiliyor ama sigara içmiyor/ içemiyordum. sonra bir kızla tanıştım. sigara içen bir kız. güzel bir kızla. sanki ben de sigara içiyormuşum da paketim bitmiş gibi sigarasından otlandım ayak üstü 2 dal. muhabbet de çok güzel gitmişti. sonra o muhabbet yatak faslına kadar geldi hatırlayamadığım kadar bir süre geçtikten sonra.
sonra ben çok aşık oldum o kıza. hayır önce aşık oldum sonra sigara içtik sonra seviştik. doğru sıralama bu. ya da doğru olan hiç bir şey yoktu aramızda. yanlış da bulmuyordum. öylece bir ilişkiydi.
sonra ben hastalandım. ne olduğu belli olmayan sadece ejderhaların ya da bu dünyadan olmayan yaratıkların yakalandığı "zihinsel ölüm" adında bir hastalıktı bu.
buradan aklıma gelen bir ağıt da dinleteyim tam olsun..
Oktay Rıfat'ın Orhan Veli için Ağıdı
kokun var üstümde şimdi farkettim.
taksideyken de vardı
eve gece 4te vardığımda da
hiç azalmadı bilakis
hiç azalmadın bilakis
yüzün göz kapaklarımın içinde sanki,
her kapandığında sana açılıyor gözlerim
Etiketler: dilek dile
beni bu denli yazma aşkıyla dolduran "ruhuma", selam ederim.. sen var ol olur mu? gitme, gidenler gitti kaldık biz bize. iyi de kaldık hani. gitme sen. gitmesen..
sana yazıyorum, seninle uyanıyorum.. uyanmasam yine seninleyim.
bir gözler değildi beni bu denli sersemleten,
1-2 saatlik gece konuşmamız değildi.
suskunlara oynamam ben,
suskunluklar bulur beni, iyi de bulur
çekerler zebanilerin yanına, kumar oynatırlar.
her defasında kumara canımı koyarım..
her defasında kumarda canımı kaybederim.
daha kaç beden, kaç ruhum kaldı bilmiyorum..
şimdi ablamla konuşuyorum, bir kez daha anladım aile ne demekmiş... hiç okuyamayacağını bildiğim halde "seni çok seviyorum" abla.. biliyorsun.
"gitmek bir kestirme ve kalkandı."
Ne kadar çok gidersen o kadar az kaybedersin yanılsaması mıydı ömrüm?
bu sabah yalnız uyandım, yanımda sen varken sensiz. ne kadar şiirsel/ romantik bir resim gibi görünüyor dışardan bakınca. 100lerce kez tekrarlanmış bır ayrılık resmi. sonra şarkı başlıyor.
şuan içerde uyuyorsun, yanındayım, sana sarılabilirim biliyorum. fakat o kadar uzağız ki. sarıldığım şey sen olamazsın artık. bu senin söylemin. doğru da.
ulan çok pis acıyor içim be!!
sokayım edebiyatına da, kelimelere de. var olma sebebim zırvalıklarına da..
zamanı geri alamayız değil bence geri alınabilir bişe zaman. tekrar yaşanılabilir güzel olan ne varsa. fakat söylediklerimiz... yazdıklarımızı geri alamayız. o yüzden yazıyorum. mühürlensin diye bu kopuş. evet bitsin. ansızın kafama sıkılsın.
bir gün geri dönme olmasın diye.. (ama dön!!)
sana hiç yalan söylemedim. kendime de..
yine yollar göründü.. tek tesellim yolculuk, yol..
Etiketler: cemal süreya, souad massi
farklı bir şey benim istediğim.
"hadi transa girelim" parçam. bu gece kendime çalışasım var. sevdiğim/ seveceğim şeyler yığını yaptım masama. muz, bira, şarap, fındık, süt, kuru incir, sek kahve, 4-5 kitap(soren kierkegaarddan tut, jung, birhan keskin, cemal süreya ve hatta malinowskiye kadar)
bu şarkıyı da loopa aldım.
ve kalemime mürekkep doldurup farklı bir şeyler yazmayı deniyorum. bakalım neler çıkacak.
Etiketler: huzur, radiohead
deşifrelerim arasından çıkan bir şeyler.
burada kaldıkça yazmak anlamsızlaşıyor. halbuki yaşadığım ve yazacağım o kadar çok şey var ki...
sanırım yaşamak ve yazmak arasındaki ayrım tam da bu noktada başlıyor, yaşamaya başladım, yazmayı bıraktım burada.
şimdi akşam güneş tam olarak battı, yemek hazırlanıyor. etrafta ağlayan ama kimsenin susturmak için birşey yapmadığı çocuklar var, fenerimi deve çobanı hasan tutuyor, okuma yazması yok yazdıklarıma boş bir sayfaya bakar gibi bakıyor. bana en yakın insan o burada. onu çok sevdiğimi ayrılmadan önce ona sarıldığımda söyleyecem(söyledim).
selam eder, "ruhunu" öperim.
bir insan sizi çok seviyorsa size çok güzel şeyler verir. o kadar güzel şeyler var eder ki hayatınızda şaşıramazsınız bile.
öyle güzel bir dosta sahibim. ama şimdi onun ihtiyacı var. aslında yok. kimseye. ama bir şeyler üzücü durumda.
eskilerden bir şey armağan ediyorum sana. üzülme. suçlu yok. suç/ suçlu aramadığın zaman mutsuzluğunun giderek farklı bir duyguya dönüşeceğini göreceğiz.
AFP & Estradasphere : "Coin-Operated Boy" (Live From 608) from Amanda Palmer on Vimeo.
Etiketler: the dresden dolls
s*kimsonik olmayan sıradan bir gün!
-önce güzel bir yemek ye-dim!
-sonra kahve (uzun zamandır sigarasız) evet resimdeki. çok belli kahveyi içecem. almışım karıştırıyorum. kahve yaparken böyle bakarım.
-sonra eskilerden kalma sıcak bir yazıyı sandıktan çıkartıp buraya ko-dum. evet ko-dum!
-şimdi balkonda dem! (onu da sonra ko-rum) evet ko-rum!
bunu okursan iletişelim..
söyleyecek çok şeyim var. belki de hiç!
bilinçli bir giriş yaptım dedim sonunda bir hayata. ama bu sefer de bedel veremedim sanırım.
zamansızlık. olmadığım zamanlarda iletişmeye çalışmışsın.
yola düşmem gerekti.
bana yolladıklarına cevap vermek isterdim.
denk gelirsen bu yazıya, sana yazdım. hani yaz o zaman demiştin. çok mutluy(D)um!!
geliyorlar bana bazı bazı
içimde karıncalanmalar var. uzun zamandır olmamış şey.
mızıka çalmaya başladım.
teniste de baya ilerledim. maçlara çıkabiliyorum.
tezim çok kötü durumda olmasa da istediğim seviyede değil.
okumalarıma hız verdim. yazmalarımda da kendisini hissettirir oluyor bu durum haliyle.
bu satırları yazarkenki resmim.
zaman zaman kendimi tüm insanlıktan daha güçlü duyuyorum, ama kendimi aynı anda çıplaklıklardan sıyrılmaya çalışan ağaçlar kadar da bırakılmış duyuyorum. Özellikle ben'in, ben'i bıraktığı anlarda.
...artık bundan böyle acıları mutluluk olarak nitelendirmeye karar veriyorum.
"çevreyi tanımlamak değil, duygularla yaşamak gerekir..."
her varoluş kendisiyle birlikte ölümü getirmiyor mu?
Niçin dünyaya geldiğini biliyor musun? anlatmalısın, anlatmalısın, ayrıca acıkmalısın, susamalısın... sonun korkunç sefil olmalı! bunu biliyor musun?
...tüm yorgunlukların yarattığı aşırı dirilik...
her köşe, her cadde öyle dolu, öyle dolu, öyle dolu ve bu doluluk içinde öyle boş, öyle boş, öyle boş ki...
nereye gitmek istiyorum ki. nereye gidebilirim ki. sürekli gitmek istemek de, bir yerde, hiçbir yerde olmak istemek değil mi?
denizin dümdüz yüzeyi boyunca sonsuza dek böyle gidebileceği duygusuna kapıldı.
tek günah insanın kendi yaptığını kavrayamamasıdır.
oysa ben tüm yaşamı gökyüzü altında bir tatil olarak görüyorum..
her zaman yabancı insanlar bize dostlarımızdan daha çok sunan, veren kişiler. öyleyse yaşamımızı neden yalnız yabancılar arasında geçirmiyoruz.
Etiketler: hüzün, tezer özlü, yaşamın ucuna yolculuk
bu gün de böyle geçsin!!
her gün duygu dalgalanmaları içinde hayatımıza devam ediyoruz. yeni ruhlar, renkler giriyor, eskiler çıkıyor bir yerlerden karşımızda beliriyor. olmayacak şeyler oluyor.
bugün sadece bu modda kalsam ne hoş olur. sonuna kadar, dibine kadar bu modda kalsam. yarın başka bişey olsa ama bugün bu mod.
aslında birilerine ihtiyaç duymuyorum. ve biliyorum ki bu değişmeyecek. birileri ben istemesem de hayatıma giriyor ve çıkıyor. ben her 2 durumda da aynıyım. giren çıkan nasıldır bilemem.
birilerinin hayatına 'biliçli' bir giriş yaptım mı diye düşündüm şimdi.
tüm bugünlerim anısına...
hani olmuştur ya bazı şeyler, öyle bu da.
bazen durumlar yaratır insan. çoğu zaman durumlar içerisinde bulur kendisini. bu iki halde de bilinç var. farkındalık başladığı anda bilinç başlamıştır. bedel ne olursa olsun direksiyonu ele almak gerekir bu durumlarda ya da bilinçli bir şekilde direksiyonu ele almamak.
halihazırda üzerinde çalıştığım tezimle ilgili olduğundan bu yıl 6.sı düzenlenen Geleneksel Sarıkeçililer Göç Kervanı Şenliğine katılmak için düşmüştüm yola. 3 gece kalacak, bol fotoğraf çekip dönecektim.
gittim, yeni birsürü olay ve arkadaşım oldu. resimler oluştu kafamda, arındım mutlu oldum. fakat aslolan şenlikten sonraydı.
yanlış bulduğunu protesto etmek karakterdir der biri. protesto etmeyen öylece duran hiçbir şeydir ve hiçbir şey de bir anlam ifade etmeyen bir şeydir.
şenlikten sonra Pervin Ana, Kevser, Tuğba, İlkyaz ve yörüklerden karabela lakaplı Salim ile döşlü lakaplı Musa (Erciyes film atölyesi ekibi de bizimleydi)) yola koyulduk. yaklaşık 30 km yürüdük gün boyunca. nereye mi? mersinden Ankaraya. hem de deve eşliğinde yürüyerek... tüm türkiyeden kollar halinde yapılan Anadoluyu Vermeyeceğiz yürüyüşünden bahsediyorum. bizimki antakyadan da arkadaşların katıldığı akdeniz koluydu.
ben 1 gün yürüdüm. benim yörüklerin yanına gitmem gerekiyordu. öyle de yaptım. 10 gündür yörüklerle yürüyordum ben de. yeni geldim. Anadoluyu vermeyeceğiz ekibi hala yolda. dün konuştum konyaya varmak üzereler...
Etiketler: protesto, yol, yörük
bu seriyi devam ettirecem ama yazamıyorum. sadece geldim. 3 gün oldu. yarın geri gidiyorum. bu sefer çok (ne kadar belli değil) kalmaya gidiyorum. çok yürümeye/ çok gitmeye/ çok bulmaya, kalmaya, durmaya gidiyorum.
aslında şuan yazmıyorum. bu sadece not. yazacak çok yazı birikti. ama şimdi değil.
ben giderken bu burada kalsın!!
yol öncesi/ yaşamak için yaz.
dün biletimi ayırttım. günü geldi yolların. sabah hazırlıklarımı yaptım. kameram, ses kayıt cihazım, bir torba dolu pil, batarya, kalem ve her zaman yanımda taşıdığım kraft defterim.
her zaman ihtiyacın olacağını düşündüğünden daha az giysi al demişti bir dost. özellikle de çantanda giysi taşımamaya çalış. giyeceklerin üstünde olsun. öyle yapıyorum her yolculuğumda, teşekkür ediyorum buradan kendisine.
son gidişimde ipodu da götürdüm. anladım ki dünyadan soyutlanmak dünyalı şeyleri bırakmakla ya da onlara küsüp arkanı dönmekle olmuyor. içiçeyken de onlarla arama mesafe koyabiliyorum.
bu arada sigarayı bırakalı 45 gün oldu. sanırım 1 ay oldu ama ben ilk haftadan beri soranlara 45 gündür içmiyorum diyorum. daha bi hoşuma gidiyor 45 gündür içmemiş olmak..
planlarım işlemeye başladı. hayatla ilgili planlarım da bir bir rayına oturuyor. aslında artık önemli de değiller..
yazmanın hazzını yaşar oldum.
yazmak için yaşamıyorum/ yaşamak için yazıyorum.
dün esen rüzgarımdın, şimdi değilsin. estin gittin. nereye esiyorsun şimdi. esmiyorsan ne yapıyorsun?
sen gel-ben gidim
yazmam anlamsızlaşıyor. ben anlamsızlaşıyorum. müzikler üstüme geliyor.
neden bu samimiyetsiz davranışlar. ben çok samimi olduğumu sanıyorum. öyle değil miyim? yollar görünüyor gözlerime. süreçler, durumlar. zamanın geçmesini hissediyorum üstümden. bazen hissetmiyorum.
her şeyi anlamak isteyen öfkeden ölmeyi göze alır. "arap atasözü"
Etiketler: huzur, hüzün
Dostlara bir yazı bir resim...
bir gün yolunuz düşerse onların yoluna, hiç çekinmeyin bir selamla girin çadıra. kimsizin, neden oradasınız bunlar önemli değil. O kapıdan girdiniz ya gerisi kapının dışında kalan şeyler Yörükler için.
kendinizi çok sıcak insanların sohpet ve muhabbetinde bulacaksınız. hemen bir çay dolduracaklar. Karnınızın aç olup olmadığını usulen sorsalar bile vereceğiniz cevabın pek bir önemi de olmayacak. size güzel bir açma onların tabiriyle çömeç hazırlayacaklar. İçerisinde tadını ilk önce garipseyeceğiniz ama yedikten sonra tadı hep damağınızda kalan keçi peynirinden olacak.
bir düş sanki olanlar, uzayan ve uzadıkça acıtan.....
az önce tüm eski aşklarımla birlikte sigarayı da ö...
sustururcasına kuvvetli oluyor bazen öfkem/ huzuru...
eve geldim attım kendimi yatağa, uyudum uyudum.. o...
Zaten, seni olsa olsa sezerim ben, istesem de bile...
az önce sigaradan müsebbib olduğunu düşündüğüm ilk...
kokun var üstümde şimdi farkettim. taksideyken de ...
beni bu denli yazma aşkıyla dolduran "ruhuma", sel...
şimdi ablamla konuşuyorum, bir kez daha anladım ai...
"gitmek bir kestirme ve kalkandı." Ne kadar çok g...
... Ellerini alıyorum sabaha kadar seviyorum E...
dün esen rüzgarımdın, şimdi değilsin. estin gittin...