Özellikle de toprak sorunu olan ve Avrupa Birliği'nin entegrasyon hedefleri içerisinde yer alan ülkelerle ilgili endişeler artarken, "Ukrayna'dan sonra sıra hangi ülkede" sorusu güncellik kazandı.
Sorunun cevabı büyük olasılıkla, Moldova. Ancak endişenin kaynağı sadece Ukrayna sınırında bulunan Rusya'nın kontrolü altındaki ayrılıkçı Transdinyester bölgesinden ve yine Rusya yanlısı yönetime sahip olan Gagauz Özerk Cumhuriyetinden gelen "Moskova'ya bağlanma "talepleri" değil. Her iki bölge, özellikle de Transdinyester Rusya'nın Moldova'ya karşı kullanmak için elinde bulundurduğu daimi koz ve Kremlin her zaman Kişinev'in yörüngeden kesin olarak çıktığı anda bu kozu "bağımsızlık", "Rusya'ya bağlanma", "referandum" gibi kılıflara sokarak kullanmaya hazır vaziyette. Kırım'ın işgali olmasaydı, yani Rusya Ukrayna'yı Avrupa Birliği'ne entegrasyondan vazgeçirmeyi ve ülke üzerindeki etkisini korumayı başarsaydı da sıra Moldova'ya gelecekti ve Kremlin gerek Transdinyester, gerek Gagauz kozunu kullanacaktı. Transdinyester zaten ekonomisinden güvenliğine tamamen Rusya'nın kontrolü altında olan bir bölge, Gagauzya'da ise geçtiğimiz şubat ayında yapılan referandumla "uygun yasal zemin" hazırlanmıştı. Yani Kırım'ın işgalinden önce de Moskova, Moldova için "caydırıcı önlemler" almış, "mayın"ları döşemişti. Kırım'ın işgali sadece bu mayınların daha erken patlaması riskini arttırıyor.
Öte yandan Kırım'ın işgalinin ardından Ukrayna ile Rusya arasında derinleşen uçurum nedeniyle Kremlin'in Moldova'ya yönelik planlarının erkene alınması olasılığı artmış durumda. NATO yetkilileri, Moskova'nın Ukrayna'dan sonraki hedefinin Moldova olduğunu bildiriyor. Moldova yetkilileri de aynı görüşte. Başbakan Yuri Lyanke, geçtiğimiz günlerde Reuters'a yaptığı açıklamada Kırım senaryosunun Transdinyester'de tekrarlanması olasılığından endişe ettiklerini söyledi. Lyanke, Transdinyester liderlerinin böyle bir karar almayacağını umduklarını bildirdi, bu olasılığa karşı bazı planlarının olduğunu söyledi, ancak Rusya'nın müdahale etmesi durumunda buna direnecek güçlerinin de olmadığını vurguladı. Bunun ardından Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin son yıllarda ilk kez Transdinyester konusunu gündeme getirdi. Putin, 29 Mart'ta ABD Devlet Başkanı Barack Obama ile yaptığı telefon konuşmasında "200 bin Rus vatandaşının yaşadığı Trandinyester'in neredeyse ablukada olmasından" rahatsızlık duyduklarını söyledi. Putin'in söylediklerini Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov tamamladı. Kişinev'le Ukrayna'nın yeni yönetiminin Transdinyester'i tamamen bloke ettiğini söyleyen Lavrov, ABD ve AB'yi Transdinyester için dayanılmaz şartlar oluşturmakla suçladı. Lavrov, Moldova ile ortaklık anlaşması imzalamaya hazırlanan AB'nin de, Kişinev'in de Transdinyester'i düşünmediklerini söyledi. Rus Bakan, bu konuda Batı ile ciddi konuşacaklarını bildirdi ve "bunlar tarihten ders almıyorlar" diye satır arası tehditte bulunmayı da ihmal etmedi.
Bu olasılık, Vilnius zirvesi öncesinde Ukrayna konusunda ciddi hesap hataları yapan Batı'yı elini daha çabuk tutmaya zorluyor.
Son günlerde Moldova, Batılı siyasilerin en uğrak mekanı haline gelmiş durumda. Polonya Başbakanı Donald Tusk, ABD Dışişleri Bakan Yardımcısı Victoria Nuland ve Pentagon yetkilileri, Kanada ve Romanya dışişleri bakanları, Avrupa Birliği yetkilileri bir-birinin ardınca Kişinev'e gidiyor. Çünkü Moldova, Rusya'nın Ukrayna'dan sonraki ilk hedefi olduğu gibi, Batı'nın da Ukrayna'dan sonraki ilk umudu. AB, Doğu Ortaklığı zirvesinde Moldova ve Gürcistan'la ortaklık anlaşmalarını paraf ederek, yeni komşuluk politikasının iflas etmediğini kanıtlamaya çalıştı. Ancak bunun yeterli olmadığının her kes farkında ve Moldova (hem de Gürcistan) ile ortaklık anlaşmalarının imzalanması Doğu İşbirliği hedefinin yaşayabilmesi için hayati önem arz ediyor. Ukrayna'da yaşanan devrimin ardından Brüksel elini çabuk tutması gerektiğinin farkına varmış görünüyor. Rusya'nın Ukrayna'daki gibi bir "operasyon" yapmamasının tek yolu bir an önce Ukrayna, Moldova ve Gürcistan'la ortaklık anlaşmasını imzalamak - Batı bunun farkında. İşte bu nedenle de Brüksel, ortaklık anlaşmalarını imzalamak için daha önce öne sürdüğü şartların önemli kısmından vazgeçiyor. AB, Yanukoviç döneminde ortaklık anlaşmasının siyasi bölümünü imzalayıp ekonomi bölümünü sonraya erteleme teklifini kabul etmemişti - Rusya'nın Ukrayna'ya açık müdahalesinin ardından daha önce reddettiği teklifi kendisi sundu ve siyasi bölümü imzaladı. Aynı şekilde Gürcistan'da anlaşmanın imzalanması için görülmesi gereken çok iş olmasına rağmen, Brüksel bunlara göz yumuyor. Aynı şekilde Moldova'nın paraf aşamasından sonra talep edilen birkaç önemli reformun gerçekleştirilmemiş olmasını da görmezden geliyor. Daha önce Gürcistan ve Moldova ile ortaklık anlaşmalarının eylül ayında imzalanması planlanıyordu. Ardından Brüksel imzaların ağustosta atılabileceğini açıkladı. Sonra AB Komisyonu Başkanı Jose Manuel Barroso AB'nin imza törenini haziran ayına alma kararına vardığını açıkladı. Ve nihayet geçtiğimiz günlerde Kişinev'de bulunan AB-Moldova İşbirliği Komisyonu Başkanı Monica Macovei AB'nin nisan ayında ortaklık anlaşmasını imzalamaya hazır olduğunu bildirdi.
Öte yandan, AB, Ukrayna'da yaptığı hatayı Moldova'da tekrarlamaması gerektiğini de anlamış gibi görünüyor. Ukrayna ile görüşmelerde sadece siyasi blokla ilgili görüşmelerde bulunup, her hangi somut ekonomik yardım vaadinde bulunmayan ve Yanukoviç iktidarına sağlam bahane veren AB ve ABD Moldova'da farklı taktik izliyor. Mart sonunda Kişinev'de bulunan Victoria Nuland, Moldova'ya sınır güvenliğini sağlamak için ek 10 milyon dolar yardımda bulunacaklarını söyledi.
Geçtiğimiz günlerde Moldova Başbakanı Yuri Lyanke, Polonya'nın Kişinev'e uygun şartlarla 100 milyon dolar uzun vadeli kredi vereceğini açıkladı. Bunun yanı sıra, Polonya'nın Moldova'nın tarım bölgelerinin kalkınması için merkezler oluşturmak amacıyla 2014-2020 seneleri arasında 22 milyon Euro para verme taahhüdünde bulunduğu biliniyor. Ayrıca, Varşova, Moldova Kamu Televizyonunun stüdyolarının modernizasyonu için de 132 milyon Euro 'luk yardımda bulunacak. Polonya, Doğu İşbirliği programının ortaya çıkması için girişimde bulunan ve eski Sovyet ülkelerinin Rusya'nın etkisinden kurtulmasını isteyen ülkelerin başında geliyor. Varşova'nın ve bütünlükte AB'nin Azerbaycan, Ermenistan ve Belarus'la ilgili umutları çok fazla değil. Bu nedenle özellikle Kiev'de yaşananlardan sonra Ukrayna, Moldova ve Gürcistan'ın AB ile ortaklık ve serbest ticaret anlaşmasına imza atması Polonya için bir nevi şeref meselesine dönüşmüş durumda. Moldova yönetimi için ise AB ile tarihi anlaşmayı imzalamak bir nevi güvenlik garantisi. Liberal demokrat koalisyon, Transdinyester'i ve Gagauz Özerk Cumhuriyeti'ni kaybetme riskini bile göze alarak AB ile ortaklık anlaşmasını imzalama niyeti sergiliyor. Ve görünen o ki, başka şansı da yok.