bu ikinci depremi yüreğimin bir 17 ağustos'ta. yıllar önce bugün depremler koptu marmara'da. kan revan bir çaresizlikte ağladı kalbim. çaresizdim.
ben bu yazıyı sana yazdım!
bugün ikinci depremi yüreğimin başka bir 17 ağustos'ta. azametinin acziyetine düşmüş kalbim marmaranın kıyısında ve bir barda... yanımda sen, kalbimde sen, aklımda sen! kaybedenler kulübünün 2 adım ötesinde büyüyor çaresizliğim. gözlerin büyürken gözlerimde, kalp atışlarımın şarkısı bana adını fısıldıyor. içimdeki çocuk çıktı çıkacak. ellerinden tutup ellerini kalbimin üzerine koyacak!
nasıl da değişti her şey birdebire. nasıl da girdin kalbime ansızın. unutulanlar dışında yeni bir şey yok diyordum kendi kendime. unutuldu sanılanlar unutulmamış, köreldi sanılanlar ansızın vurabilmek için beni bugüne bilenmiş. yitirmeleri yitirmek bugüne imiş. kaybetmeler, yalnızlıklar, yoksunluklar bugüne kadarmış. şikayet ettiğim çaresizliklere inat en güzel çaresizlik senin bana tüm tatlılığınla baktığın an'daymış.
olmaz dediklerim olduğu, bitmez dediklerim bittiği için. hayranlıkla dinlediğin hikayeler bu sefer seninle başladığı için.
konuşmak zordu gözlerinin görkemi altında. dudakların tüm yenilebilirliği ile dururken karşımda, nefes almak bile zor geliyordu. heyecanla titremekle, tutkuyla bağlanmak gelgitlerinde kelimeler; sana sunabileceğim kadar layık değillerdi. en güzel cümleler bile gelmek istemedi sana. korktu. dizlerinin bağı çözüldü karşında. söylenebilecek en süslü kelimeler sıradanlaştı, anlamsızlaştı. anlamlı tek sen vardın dünyada, bir de ben. zaman durdu sen gidinceye dek. etrafımızdaki insanları pus kapladı. senden başkasını duymaz oldum gecede.
mekanlar kabıma sığamayacağım kadar daraldı bana. dilimin ucuna kadar geldi ve gitti kalp atışlarım. kendimi kontrol edemediğim bir çaresizlikte sana susadım. kana kana varlığını çektim içime. bilinmezlerin hengamesinde sana yoruldu düşlerim. hayatımı anlamlı kılan tüm detaylarımı sana bağışladım. biraz sen, biraz da ben kattım muz likörüme. sarı hayaller kurdum siyah saçlarının sağnağında. gölgesinde denizler küçülttüğüm hayallerim susadı sana.
saati ayrılığa kurduğunda zaman, adımlarınla büyüyen bir kahroluş çöktü geceye. kalp atışlarım sana koşarken, izlerinde ayrılığa kurulmuş saatli bir bombaydı kalbim. metronun önünde zaman doldu, geri sayım bitti. yanakların yanaklarımda, gözlerin gözlerimde, ellerin ellerimde bir intikam çöktü üstüme. sensizliğe hınçla koşmak istedim sana. ağır yaralı adımlarım kalp atışlarımın senfonisine yenik düştü. her hücrem seni haykıran bir konserin ortasında sana hayran, sana uzak, sana yolcu ve sana hasretti. gidişinin ertesi enkazında kayboldum.
yüreğimde sen, aklımda sen, hayallerimde sen, gözlerimi kapadığımda ufkumda sen, adımlarımda sen, dilimde sen, şarkılarımda sen... bir bilsen...