CHP Nedir, Ne Yapıyor, Ne Yapmalı? – Av. Mehdi Bektaş | Ana Fikir
Bu yazıyı bir CHP’li olarak yazmıyorum, birçok konuda düşünce birliği olmasına karşın CHP’li olmadığımı biliyorum. CHP’li olmamak CHP hakkında yazmaya, konuşmaya, eleştirmeye engel olmamalıdır, olamazda. Türkiye Cumhuriyetini kuran ve Türk devrimini gerçekleştiren bir partinin irdelenmesi, eleştirilmesi kadar daha doğal ne olabilir? CHP’ye karşı yurttaşın vefa borcunun olduğunu, kimlik ve kişiliğinin oluşmasına katkı sunduğunu düşünüyorum. CHP’nin katkısı olmadan Türk toplumunun çağdaş uygarlık seviyesine ulaşmasının olanaksızlığını görüyor, bu yolda CHP’nin uğraşını ülke ve toplum için vazgeçilmez sayıyorum.
İkide bir CHP fabrika ayarlarına dönmelidir diyorlar. Bu ayarların, emperyalizme karşı durma, ekonomik, sosyal, siyasal, kültürel yönden bağımsızlığı savunma, halkçılık temelinde emeği esas alma, iç ve dış sömürüye karşı koyma, çalışma, gelişme, kalkınmayı laik bilimsel eğitim ve öğretim temelli yapma, yurttaşlar arasında eşitliği sağlama ve eşit davranma, yurtta ve dünyada barışa katkı sunma olduğu kuşkusuzdur.
CHP’nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk, dağınık milli güçleri (Kuvva-ı Milliye, Kuvva-ı Seyyariye) derleyip toparlayarak düzenli orduya geçerek Türk Silahlı Kuvvetlerini oluşturur, Müdafaa-ı Hukuk cemiyetlerini siyasi partiye dönüştürerek Halk Fırkası’nı (Partisi) kurar. Mustafa Kemal, ordunun desteği, TBMM’nin aracılığı, Halk Fırkası örgütüyle halka dayanarak cumhuriyeti ilan eder, devrimleri yapar. Dikkat edilirse devrimlerin gerçekleşmesinde CHP’nin örgütlülüğü ve TBMM’si belirleyicidir. Cumhuriyet ve devrimler, CHP’nin örgütlü gücüyle gerçekleşen halka dayanan oluşumlardır. CHP, aydınlanmasının öncü güçleri olan Genç Osmanlılar, Jön Türkler, İttihat Terakki, Müdafaa-ı Hukuk’un Cumhuriyet dönemindeki izdüşümüdür, Türk devrimin halkçı sivil siyasi örgütlenmesidir, bunun böyle bilinmesinde kuşkusuz yarar vardır.
CHP kurulduğundan itibaren cumhuriyet karşıtlarının, halk ve devrim düşmanlarının, emperyalizmin işbirlikçilerinin, ağa, eşraf, mütegallibe takımının hedefi olmuş, din, demokrasi, özgürlük düşmanı ilan edilmiştir.
CHP’nin bugün de yaşadığı sıkıntının nedeni, yerinin ve yönünün net olmamasındandır. İşçiye, çiftçiye, esnafa gerçekleşmesi kuşkulu vaatler sunmakla, emperyalist merkezlerle diyalog kurmakla iktidar olunamayacağını öğrenememişlerdir. İşçisi, çiftçisi, esnafı, memur, tüccar, sanayicisi, kamu mallarının yağmacısı, birikimlerinin satıcısı, emperyalizmin işbirlikçisi, din bezirgânı iktidarların ağına düşmüştür. Bu gerici, tutucu, yağmacı, çıkarcı, din istismarcısı çevre tasfiye edilmeden, kuşatma yarılmadan, CHP’nin iktidar olması hayal gibi görünmektedir.
Bu çemberin kırılması, ablukanın dağıtılması ancak devrimci bir mücadeleyle mümkün olabilir. CHP aslına dönmeli, antiemperyalist bağımsızlık bayrağını eline almalı, iktidarların işbirlikçi, yağmacı, sömürücü yüzünü açığa çıkarmalı, kurtuluşun laik demokratik halk iktidarıyla mümkün olacağını göstermeli, düzen değişikliği istemeli, parti ve teşkilatlarını profesyonel siyasetçilerden, edilgin, bireyci, çıkarcı, teslimiyetçi kadrolardan arındırmalı, kişisel çıkar ve hedefler için değil ülke ve halk için mücadele edenler, birlikte çalışmayı, birlikte yüceltmeyi savunanlar öne çıkmalıdır.
Kadrolar, inançlı partililerden ve ağırlıkla üretici sınıf temsilcilerinden oluşmalı, gençlik ve kadın örgütlülüğü canlandırılmalı, egemenlerin, iktidarların ülke ve halk düşmanı uygulamalarına karşı dişe diş göze göz mücadele örgütlemelidir. CHP, arkası, çevresi olanların, siyaset simsarlarının, mezhepçilerin, bölgecilerin söz ve yetki sahibi olduğu görüntüden kurtarılmalı, halkın partisi olmalıdır.
Günümüzde CHP’nin ne yaptığını anlamak mümkün değil, iktidarın çizdiği sınırlar içinde, iktidarın başına laf yetiştirmeye, hırsızlığı, yolsuzluğu açığa çıkarmaya çalışarak kitlelere ulaşacağını sanıyor ve aldanıyor. Çünkü iktidar, yardımlarla yurttaşı, camileri, okulları, sendikaları, meslek kuruluşlarını, makam mevki vererek üniversiteleri, emniyeti, yargıyı, hatta kışlayı ele geçirmiştir, medyayı yemleyerek günde 24 saat kafa yıkıyor. Bu iktidarla bu şekilde mücadele edilemez, farklı bir siyaset, farklı bir mücadele yolu tutturmak gerek. Bu iktidarın yalnızca hırsızlığını, yolsuzluğunu açığa çıkarmakla kalınamaz, emperyalizmle işbirlikçiliğini, egemen sınıfın koruyuculuğunu, ülke ve halk düşmanlığını, dinci faşist niteliğini ortaya dökmek gerek.
CHP gerçekten halkın ve ülkenin partisi olmak istiyorsa; silikleşmiş, ruhsuzlarmış, kapitalizme bağlanmış teslimiyetçi çizgini ve yapısını değiştirmeli, anti-emperyalist, devletçi, kamucu, sosyal adaletçi, yurttaşı ve emeği esas alan bir çizgiyi tutturmalı.
Kurtuluş, bilim ve tekniği esas alan, üretime ve sosyal adalete dayalı, halkçı, kamucu, devletçi kalkınmadadır. Bunu da yapabilecek tek güç şimdilik CHP’dir, onun için egemenler ve temsilcileri CHP’ye saldırılmakta, küçümseyerek, aşağılayarak etkisiz hale getirmeye uğraşmaktadırlar. CHP yönetim ve teşkilatları, silik, teslimiyetçi, ideolojiden yoksun tutum ve davranışlarıyla buna olanak tanımaktadır.
Bu gerici, dinci, emperyalist ablukanın dağıtılması CHP yönetim ve örgütlülüğünün ayağa kalkması, kitleleri örgütleyip tam bağımsızlık doğrultusunda, anti-emperyalist, anti- feodal, bilimsel, laik, devletçi, kamucu mücadeleyi devreye sokmasıyla olanaklıdır.
Önceki: Uygar Batılılar-Vahşi Asyalılar-Mehmet Ali Yılmaz
Sonraki: Büyüme mi, Kimin İçin?-Mehmet Ali Yılmaz