Fahri bey çıkmazı # 3 # ~ Siyah Kuğu
Recep Altun; 26 Nisan 2015 22:12
Genelde birbirlerini seven sayan mükemmel eşleri bir elmaya benzetirler. Elmayı ortadan ikiye böldüğümüz de birbirini en mükemmel şekilde tamamlayan iki mükemmel eşi görürüz. Bu benzetme ne kadar doğru, bilemem.
İnsanın kötüsü olmaz, cahili olur. Kötü insan yoktur, cahil insan vardır. Çünkü Cenab-ı Hakk, insanı yaratırken onu iyi ve kötü tüm vasıfları ile teçhiz etmiştir. Kötü olarak vasıflandırılan insanlara bir bakınız. Onlar sevgisiz büyümüştür. Sevgiyle büyüyen insanlar da iyi olarak vasıflandırılır. İyi ve kötünün temelinde sevgi yatmaktadır. Verirsen alırsın, vermezsen alamazsın.
Siyah kuğu 26 Nisan 2015 23:04
Selam hocam, bir elmayla armudun yarısıda eş olurmu acaba hocam.
hayat bunun üzerine dayalı sanırım, vermeden alınmazmı, sevgi karşılıksızdır sevsede sevmesede seversin,peşine düşersin,o seni istemez ama sen kalbinden bir ömür çıkaramazsın, yanlışmı düşünüyorum hocam..
Recep Altun; 29 Nisan 2015 15:14
Elma ile armut da eş olabilirler, ama fedakarlık ister. Onu da herkes gösteremez!
Sevgi aslında insan doğasının kumaşına Yüce Yaratıcı tarafından işlenmiş en güzel, en muhteşem bir motiftir. O ruh gibi bir varlığın özüne konulmuş, eşyanın tabiatına üflenmiş en yüksek değerdir. Sevmek; var olmak, var olmanın keyfini tatmaktır.
Sevgi eğer basit bir alış-verişe veya karşılıklı bir çıkar ilişkisine indirgenmişse, elbette bunun kalıcılığından söz etmek mümkün değildir.
Ölümsüz sevgiler, karşılıklığa yahut çıkar ilişkisine göre kurulmamış olan sevgilerdir. Karşılık beklenilerek kurulan bir sevgi ilişkisinin, yağı bitmiş bir kandilden yahut suyu çekilmiş bir havuzdan farkı yoktur.
Tutkular, sevgileri perdeleyen unsurlardır. Tutkuların esaretinden kurtulmadan sevgi ülkesinin tebaası olmak mümkün değildir.
Sevginin alanı çok geniş olup, yazınızda bahsettiğiniz "O seni istemez" cümlesini tartışmak gerekir.
Siyah kuğu 29 Nisan 2015 16:18
Bilemiyorum ki hocam tartışmaya açık bir konu, çok düşünüp. Mantıklı bir açıklama bulamadığım bir konu. Bu hikaye bitince özellikle bu konu için bir makale yazarım, üzerine tartışırız.
Murat Çıtak 29 Nisan 2015 11:18
Duygularınızı çok samimi ve güzel aktarıyorsunuz. İnsanın kendini bu denli tanıması gerçekten güzel. Okuması büyük bir zevkti, daha uzun yazılarınızı bekliyor olacağım.
Aşk, hayatı ve duyguları bölüşme yada tamamlama olarak algılansa da hiç bir tanıma ve mantığa sığmayan bir şey. Çok kişisel, aşık olduğun kişiden bile bağımsız aslında. Cemal Süreya'nın inanılmaz güzel bir mısrası vardır.
"Baktım gülüşünden güzel şiir olur, sevdim gitti…"
Süreya öyle samimi anlatmış ki kendisindeki duyguyu. Sevgilinin ne hissettiği yada Süreya'ya nasıl baktığının önemi yok. Süreya'nın da bir bekletisi yok sevgilinin gülüşünden başka.
Siyah kuğu 29 Nisan 2015 12:12
Yansıtabiliyorsam ne mutlu bana...
Aşkta beklenti olmaz zaten...
varlığını bilmek onu hissetmeye,bir ömür sevmeye yeter... Bu tabii ki Benim düşüncem ...
Kitap Cumhuriyetim 8 Mayıs 2015 16:02
Elmanın iki yarısı olmak zordur hayatta.Bunu başarabilenler mutlu mesut devamederler hayatlarına.Elmanın diğer iki yarısı isek o zaman sıkıntı.Ruhlar uyuşmuyor demektir.O zaman hayat zindan olabilir.Güzel değinmişsin buna Kuğu.Bakalım bulabilecek mi?Tolgayı zaten sallamış durumda:)
Siyah kuğu 9 Mayıs 2015 03:39
Bazen bir tarafı kurtlu çıkıyor.:-)
maviye iz süren 20 Mayıs 2015 09:08
bir bütün olabilmek çok zor, insan belli yaşanmışlıklardan sonra alışıyor yanındaki insana. onu tam tanımaya başlıyor. hani bütün olma gayesi olmasa da, onu tüm özellikleri ile kabul etmeye başlıyor :)
Siyah kuğu 22 Mayıs 2015 13:33
Evet kötüyü bile kabulleniyor insan.
zaman insanı bağımlı yapıyor kötüyü bile özlüyor insan...
Sengül Öncel 23 Haziran 2015 12:11
Siyah kuğu 23 Haziran 2015 23:34
Hemde çok zor ama imkansız değil gülüm...