Uluborlu kalesinin Seleukos’lar zamanından daha önceki yıllarda inşa edildiği bilinmektedir. Deniz seviyesinden 1200 metre yüksekliğinde bir tepede inşa edilmiş olan kale üç tarafı uçurumlarla çevrili olduğu için Şehir Çayı olarak adlandırılan dereden Uluborlu ovasına kadar uzanan bir set şeklinde oluşturulmuştur. Bu kale duvarın kalınlığı yaklaşık olarak 3 metre civarında yüksekliği isi 6 metredir. Şu anda harap olduğu için görünmeyen ancak daha önceki kaynaklardan edinebildiğimiz bilgilere göre surlar üzerinde toplam üç adet burç bulunmakta ve halen yaşayan halk tarafından bu kısımlara Buruç adı verilir.
Uluborlu kalesinin halen 200 metrelik bir kısmı ayaktadır. Sağlam kalan bu kısımlar kalenin en önemli bölümlerini teşkil etmekte ve burada iki kale kapısı halen dahi mevcuttur. Bu kapılardan büyük olanı kalenin inşası esnasında yapılmıştır. Diğer kapı ise Tanzimat fermanından sonra, kale içinde yaşayan gayrimüslim Türklerin giriş çıkışlarını sağlamak amacıyla yapılmıştır. Surların en kuzeyinde kalan burcun yüksekliği 11 metre kalınlığı ise 7,5 metredir. Bu burcun üzerine çıkmak amacıyla kullanılan kapısının yüksekliği 4 metre eni ise 2,5 metredir. Geometrik olarak 10 metre yüksekliğinde yamuk şeklindeki ikinci burcun bir yüzeyinin genişliği 4,5, kuzeyinde kalan yüzeyin eni 10, güneyindeki yüzeyin eni ise 5 metreden ibarettir. Diğer burç 11 metre yüksekliğinde bir yapı olup birisi 6 diğeri ise 8 metre genişliğinde yüzeyleri bulunmaktadır.
Anadolu'nun sağlam, ayakta ve halen kullanılan en eski tarihi eserlerden biri olan Uluborlu Alaaddin CamiiHamitoğlu Beylerinden Sultan Alaaddin Keykubat tarafından 1231 yılında Uluborlu'nun Hamitoğullarının başkenti iken yaptırılmıştır.Tarihte geçirmiş olduğu iki yangında çatısı hasar görmekle beraber ana bina ve minaresi ilk yapıldığı şekilde orijinalliğini korumaktadır. Caminin bitişiğinde zamanında kırk bin el yazması ve basılı eseri barındıran bir kütüphane mevcuttur. Bu kütüphanenin kitapları Cumhuriyet Döneminin başlarında İstanbul ve Konya kütüphanelerine nakledilerek koruma altına alınmıştır. Camiinin ön cephesinin doğu köşesinde hem seyyit, hem şerif yani hem baba hem anne tarafından Peygamber (A.S.)'ın soyuna dayanan torunlarından Şerif Hasan (R.A.)'nın kabri bulunmaktadır.
Camiinin iç ve dış mekanlarının onarımı ve restorasyonu yapılarak 22 Eylül 2006 Cuma günü bir törenle yeniden ibadete açıldı. Camiinin minaresine 2004 yılında yıldırım düşmesi sonucu çatlaklar oluşmuş, bu hasar ve camiinin çatısı Antalya Vakıflar Bölge Müdürlüğü tarafından onarılmıştır. Camiinin iç mekanları Uluborlu Hayırlar Derneği tarafından aslına uygun olarak yenilenmiş, dış mekanları da Uluborlu Belediyesi tarafından yine aslına uygun olarak yeniden düzenlenmiştir.
Bahçe Mahallesi’nde yer alır. Caminin inşa tarihi ve banisi hakkında herhangi bir bilgi mevcut değildir. Cami, dikdörtgen plan üzerine, ahşap kirişleme üzeri toprak damlı olarak inşa edilmiştir. Camiye giriş, kuzey cephe üzerindeki bir kapı ile sağlanmakta olup, Son Cemaat Yeri ve minaresi mevcut değildir. Cami 2017 yılında aslına uygun olarak restore edilmiş ve hizmete açılmıştır.
Kargılılala Medresesi belli bir dönem I. Gıyaseddin Keyhüsrev’in eğitim aldığı bir medresedir, halk arasında bu yapıya Taş Medrese adı verilmektedir. Günümüzde halen kalıntıları mevcut olan restore edilebilecek nitelikte olan bu medrese Selçuklu medrese mimarisinin tüm özelliklerini taşımaktadır.
Dıştan dışa, 14.60x23.50 m ebadında olan medresenin kuzeyde kalan duvarları tamamen batı yönündeki duvarının kuzey yönü yıkık haldedir. Sözü edilen medrese Osmanların son dönemlerine kadar kullanılmıştır. Daha sonra 1965 yılına kadar ise mesken olarak değerlendirilmiştir. Uluborlu şehrinin yer değiştirdi 1970 li yıllarda insanlar tarafından ev olarak kullanılan bu medrese içerisinde bir de türbe bulunmaktadır. Bu türbenin Yunus Emre’ye ait olma ihtimali çok yüksektir.
Bu medreseden hariç olarak şu anda kalıntılarının olmadığı iki adet daha Selçuklular dönemine ait medrese bulunmakta idi. Bunlardan bir tanesi Selçuklu Sultanı II. Kılıçarslan dönemine ait olan Alaca Mahallesindeki Alaca Medresesi, diğeri ise Alaaddin Camii bitişiğindeki Alaaddin Medresesidir. Bu medreseler Osmanlılar döneminde daha da artarak sayısı on ikiye ulaşmıştır. Bunların adları şöyledir; Ruşaniye, Alemdar, Darulkurra, Cedid, Hudaverdi, Arapcık, Safaiyye, Coşkun, Katipoğlu medreseleri.
İkinci Selçuklu dönemi hamamı ise Baltabey Hamamı (Muhtesip Hamamı)’dır. Uluborlu Muhtesip Mahallesinde bulunan bu eser Vakıf Defterlerinde Muhtesip Hamamı olarak kayıt altına alınmıştır. Said Demirdal tarafından incelenen Uluğbey Tekke Menâkıb- namesinde bu hamamın H. 575 (M 1180) yapıldığı kaydına ulaşılmıştır. Bu tarih değerlendirildiğinde Türkiye Selçukluları tarafından şehrin son fethedildiği tarih olduğu görülür. Bu durum Anadolu’ya gelen Türklerin köklü bir şehir kültüründen geldiklerinin kendilerine özgü bir mimari tarza sahip olduklarını ve bu tarzı Anadolu’ya taşıdıklarını göstermektedir.
1974 yılına kadar hizmet vermiş olan eserin özellikleri şöyledir. Dış kısmında bir adet şadırvan, soğukluk soyunma kabinleri, külhan ve odunluk bulunmakta idi. İç bölümünde ise üçü kapalı üçü açık üç kurna yer almaktaydı. Bu kurnaların üç tanesi kemer altında üç tanesi ise kubbe altında yer bulunmaktadır. Kitabesi bulunmamasına rağmen kitabe yeri bulunan, bu yapının kitabesinin muhtemelen yıkıntılar arasında kaybolmuş olması ihtimali yüksektir. Şu anda çoğu kısmı harap olan bu hamamın kalıntılarının altında bu kitabenin bulunması muhtemeldir.