Kriz Yine Ortada
Geçen sezonki kadar olmasa da evindeki taraftar baskısıyla Beşiktaş’ın çoşkusu az da olsa yerine gelmiş. Sorun o çoşkuyu isteyen beyinlerin, ayaklara yeteri kadar hükmedememesi. Gördük ki ortadaki problem bitmemiş.
Kartal’ın Atiba’lı, Oğuzhan’lı, Talisca’lı o bildik orta sahasında yeller esiyor. Ne bir üretkenlik ne de savunmaya yardım var. Takımın beyni olması gereken ve Milli Takım’a alınmamasına şaşırdığımız Oğuzhan dikine oynayacağına gözünü yandan ayırmıyor. Talisca da keza öyle... Bir parlıyor, sonra kayboluyor.
Orta durunca bütün umutlar kanatlara bağlanıyor. Caner ağır bir sakatlıktan çıkmasına rağmen yine en çalışkan isim. Pozisyon kısırlığı yaşanmasının nedenlerinden biri de o bildiğimiz Quaresma’nın olmaması. Gerçi topu her aldığında mümkün olduğu kadar beklemeden ortaladı ama yapması gereken içeriye dalışları gerçekleştiremedi. Babel de eskisi gibi değil. Q7’nin tersini yaptı, sürekli içeriye kaçınca çizgiyi unuttu. İkinci bölümde Ozzie ve galibiyeti getiren Atiba biraz canlandı, ama bu ilerisi, hele hele Şampiyonlar Ligi için yetmez.
Beşiktaş geçen yıl da buna benzer bir tablo yaşamıştı. Ancak oyun olarak bir tık üstteydi. Fizik olarak da zamana ihtiyaçları var. Umarız Porto maçına kadar o bildiğimiz arzulu, rakibe nefes aldırmayan, dinamik, kanatları en iyi biçimde kullanan Beşiktaş geri gelir. Yoksa şu anki performans Devler Ligi için tehlike yaratır.
Takımın en öne çıkan bölgesi, savunma... Pepe ve Tosic gerçekten iyi ikili oldular. Tosic dünkü görüntüsüyle “Vida’ya ne gerek var” dedirtti.Paul Le Guen’in Bursa’sı, mücadele yönünden sınıfı geçti. Fizik olarak belki de Beşiktaş’tan daha diriydiler. Özellikle savunmanın ortasındaki Titi ile Ekong çok ciddi katkı sağladılar. Yerinde müdahaleler yaptılar. Timsah’ın da sıkıntıları sadece Batalla’ya bel bağlamaları. Ayrıca hala iyi bir golcüleri yok.
Neticede Kartal, Kasımpaşa’dan sonra puan kaybetme lüksüne sahip değildi. Buna izin vermedi. Genelde iyi değildi ama böylesine haftalarda kazanmasını bildi; futbol sonuç oyunu olduğuna göre!