Şu an elimde uzun ve yorucu bir emeğin karşılığında ancak ortaya konabilecek değerli bir eser var. Eser Gelişim yayınları arasında çıkan 480 sayfalık ve Ankara Elmadağlı hemşerimiz Araştırmacı yazar şair Sayın Mustafa Ceylan’a ait bir araştırma inceleme eseri. Eserin adı: ‘Öldürülen 101 Şair’
Bu yıl ellinci sanat yılını kutlayan değerli yazarımız yarım asırlık sanat serüveni içinde çok değerli eserlere imza atmış olmasına rağmen çalışma temposunda daha bir hızlanma görüyoruz ve Türk edebiyatı adına geceli gündüzlü çalıştığına verdiği eserlerle şahit oluyoruz.
Sayın Mustafa Ceylan bu eserinde yüz otuz yedi şairin çeşitli sebeplerle öldürüldüğünü tespit ettiğini ve bunlardan yüz bir tanesi hakkında kaynak bulabildiğini belirterek hakkında bilgi bulduğu yüz bir şairin hayatı, öldürülme sebebi ve şiirleri ile ilgili örnekler vermektedir.
İlginç öldürülme sebepleri de bulunan şairleri yüz yıllara ve öldürülme şekline göre tasnif ederek şöyle sıralamaktadır:
Boğularak öldürülen şairler: Genç Osman gibi.
Zehirlenerek öldürülen şairler: Âşık Senlik gibi.
Yakılarak öldürülen şairler: Nesimi Çimen gibi
İdam edilerek öldürülen şairler: Kadı Burhanettin gibi.
Kurşunlanarak öldürülen şairler: Sebahattin Ali gibi.
Yolu kesilerek veya eşkıyalar tarafından öldürülen şairler: Hamidli Şaban gibi.
Savaşta şehit düşen ve savaşta öldürülen şairler: Kağızmanlı Hıfzı gibi.
Hakkında ferman yayınlanarak padişahlar tarafından öldürülen şairler: Koroğlu gibi.
Hakkında fetva verilerek öldürülen şairler: Vecdî gibi.
Bıçaklanarak öldürülen şairler: Tatar Lütfi gibi.
Kadın yüzünden veya kadın tarafından öldürülen şairler: Yusuf-i Sani gibi.
Yeniçeriler tarafından öldürülen şairler: Tahsin Efendi gibi.
Derisi yüzülerek öldürülen şair: Nesimi.
Linç edilerek öldürülen şair: Ali Kemal.
Oruç yediği için öldürülen şair: Kul Şükrü.
Dostluk uğruna denize atılarak öldürülen şair: Sadi.
Hengâme kargaşada öldürülen şair: Selman.
Valilik görevinden dolayı öldürülen şair: Gazi.
Sır kâtibi olduğundan dolayı öldürülen şairler: Nısfet gibi.
Görüşmelerde bağırıp çağırdığı için öldürülen şair: Vedadî.
Diğer sebeplerle öldürülen şair: Vâkıf
Savaşta şehit düşen ve savaşta öldürülen şairleri anlatırken Belgrat’ta şehit düşen Vuslatî mahlaslı bir şairden de bahsetmektedir. Anlatımının devamında sözü bize getirmiş ve şöyle demektedir: ‘‘ Vuslatî var Vuslatî ’den tam 324 yıl sonra gönlümüze taht kurmuş, Gülce Edebiyat Akımının kurucularından.
Türk şiirine kalıcı eserler bırakabilmek için gecesini gündüzüne katan. Dünya şiiri içinde bizim şiirimizin hak ettiği yeri alması için çırpınan bizim Vuslatî’mizin de nazma hâkimiyeti çoğu şairde yoktur. Nazmın fiziki özellikleri yanında, imge, sanatsal yapı ve tefekkür, derinlik ve ahenk gibi unsurlarında da bir kelime kuyumcusudur bizim Vuslatî’miz…
Karacaoğlan, Dadaloğlu, Karakoç gibi şairlerin isimlerinin dışında bir ad kullanmadıklarını ve bu şairlere bayıldığını belirttikten sonra günümüz şairlerinin mahlaslarında aidiyet eki olan ‘î’ yi neden kullandıklarına anlama veremediğini belirttikten sonra. ‘‘Osman Öcal hocamız ’Vuslatî’ adını nerde ve nasıl almış bilemiyorum. Ama bu aidiyet ‘i’ li (şapkalı i’li) mahlaslara alışamadım bir türlü ’’ demektedir.
Edinmek isteyenler için: ceylanmustafa_07@hotmail.com
Biz dost bildiklerimizin övgüsünü çözmemek üzere yüreğimize bağlar, attığı taşı da bir gül niyetine bağrımıza basarız.