Çay Yaprağı Paradoksu
Çay yaprakları kenarlar yerine ortada ve dipte toplanırlar.
Mavi çizgi çay yaprakalrını orta dibe çeken ikincil akımı göstermektedir.
Paradoks 1926 yılında tarafından Albert Einstein çözülmüştür.
Çay yaprağı paradoksu karıştırılmış olan çay bardağındaki yaprakların merkezkaç kuvveti ile spiral bir şekilde etrafa saçılmayarak ortada dibe neden çökmeleri fenomenini açıklamaktadır. İlk çözüm Albert Einstein'ın 1926 yılında yayınladığı ve nehir kenarlarındaki Erozyonu açıkladığı makalesinden çıkarılmıştır Baer Kanunu.
Karıştırma işlemi sıvının bardağın için dönmesine neden olur. Sıvının eğrisel yolunu takip edebilmesi için sıvıyı merkeze doğru çeken bir mekezcil kuvvete ihtiyaç vardır (çay tepsisini kendi etrafında döndürürken bardakların saçılmasına engel olan çekme kuvveti gibi). Bu kuvvet ortaya doğru azalan basıç tarafından sağlanır.
Ancak, dibe yakın yerlerde ve dış yüzeyde sürtünme kuvvetinden dolayı sıvı yavaşlar. Bu sebeple merkezkaç kuvveti basınç değişiminden kaynaklanan kuvveti burada yenemez, dolayısıyla burada sıvının akışında basıç farklılığı merkezkaç kuvvetinden daha etkili hale gelir. Buna sınır katmanı ya da Ekman Katmanı denir.