Posted on September 22, 2010 February 21, 2016 by Ipek Atcan
En sevdigim mevsim sonbahardir diyebilirim (bir de kis). Havasi, rengi her seyi pek bir guzel oluyor. Acayip seviyorum… Hele ki Istanbul’da ayri bir guzel oluyor. Ozellikle bogazda ve tabii ki Istiklal’de. Yine uzun zamandir Istiklal’e cikmamistim. Bugun “eh zamani geldi artik dedim”. (NOT: fotografi internetten caldim)
Cok enteresandir ki her zaman bir huznun hakim oldugu Istiklal bugun neseliydi. Yani tabii ki bu insanlardan kaynaklaniyor. Insanlar guluyordu filan o yuzden bir nese hakimdi Istiklal’e. “Manyak misin iste ne guzel?” diyebilirsiniz. Guzel tabii ama ben o huznunu seviyorum cok:) Tunel’den basladim yurumeye magazalar cilgincasina kalabalik. Bu mevsimde vitrinlere bakmayi seviyorum. Gelen kisin habercisi kiyafetler beni pek eglendiriyor. Yavas yavas, baka baka yurudum.
BIR KLISE: KILISE…
Tunel’den Taksim Meydani’na dogru yururken tabii ki St. Antuan’a ugradim yine. Mum alip yakayim dedim ama baktim bozuk param yok. Aldim mumu hic para vermeden ve kendi kendime “Olsun, bu is parayla olmaz” dedim once. Sonra bunun bagis oldugunu dusunerek bu sefer de “Olsun, hep fazladan verdiklerime sayilsin” dedim ve her sekilde kendimi rahatlattim. Yaktim mumu, diledim dileklerimi ve ciktim.
Yine bu donemde okullar acildigi icin liseli tayfa komple Istiklal’de, nasil da bagirarak konusuyorlar. Ben hep sessizdim mesela o zamanlar neden acaba haha 🙂 Liseye gitmek istedim yeniden boyle cok eglenceli geldi formalar yine. Bu arada Emo’lardan eser yok artik, sahi neredeler? Rocker’lar, sikidim sikidim olanlar hic yoktu. Herkes tek duze boyle. Ruhuna bir sey olmus Istiklal’in uzuldum… Halep Pasaji’na ugradim, orada benim bi gumuscum var. Eskiden Yesilcam Sokak’taki takicilarin standlari kaldirilmadan once kucuk bir tezgahlari vardi, simdi isi buyuttuler tabii. Oraya ugradim yine klasik kupe alisverisimi yaptim ve Istiklal’in kalabaliginda kayboldum…
Posted in beyoğlu, ipek atcan, istiklal caddesi, kilise, st antuan, taksim