kaysersultans.blogspot.com: Şubat 2014
“Nefsinin arzusunu ilah edinen, Allah’ın; (halini) bildiği için saptırdığı ve
kulağını ve kalbini mühürlediği, gözüne de perde çektiği kimseyi gördün
mü? Şimdi onu Allah’tan başka kim doğru yola eriştirebilir? Hâlâ düşünüp
ibret almayacak mısınız?” (Câsiye, 45/23)
İnsanoğlu yaratılışı itibarıyla dünya nimetlerine meyyaldir. Onun dünyaya ve
dünya nimetlerine meyli, yaşama arzusunun bir gereğidir. Bu itibarla insan, ölümü
arzu etmez. Her insan gibi biz müminler de daha uzun ömürlü olmayı, daha sağlıklı
ve mutlu yaşamayı arzu ederiz. Ancak bu dünyadaki hayatımızın ölümle sınırlı
olduğunu, ölümsüzlüğün ve ebediyetin ancak ahiret hayatında olduğunu biliriz ve
buna inanırız. Ahiret hayatındaki ebedî mutluluğu kazanmamız için dünya hayatındaki
arzu ve isteklerimizin meşru ölçüler dâhilinde sınırlandırılması gerekir. Arzu ve
isteklerin sınırsızlığı insana mutluluk değil, doyumsuzluk ve sonunda huzursuzluk
getirir. Sevgili Peygamberimiz, “İnsanoğlunun bir vadi dolusu altını olsa bir ikincisini
ister; onun (bu ihtirasını) ancak toprak (ölüm) doyurur. Allah, tövbe edenin tövbesini kabul
eder” (Müslim, “Zekât”, 117; hadis no: 2464) buyurarak insanın arzu ve isteklerinin
tükenmeyeceğine; bunun ancak ölümle son bulacağına işaret etmiştir. Bu bakımdan
İslam dinine göre insan arzu ve ihtiraslarının mahkûmu ve esiri olmamalıdır. Arzu
ve isteklerini kontrol altında tutabilmelidir. Mutluluğun yolu da arzu ve isteklerin
kontrol altına alınmasından geçer. “Kanaat tükenmez hazinedir” sözünde olduğu
gibi insan, arzu ve isteklerini kontrol altına alarak arzu ettiğine erişemese de, bulunduğu
hâl üzere mutluluğu yakalayabilir. Mutluluk, insanın insan olması itibarıyla
sınırsız bir özgürlüğünün olmadığını bilmesine bağlıdır.
Nefis ve heva yani arzu ve isteklerin bir disiplin altına alınmadığı, hiçbir değer
tanımadan sorumsuzca yerine getirilmeye çalışıldığı durumda insan, tamamen
bu duyguların ve isteklerin mahkûmu olabilir. Kontrolsüz ve başıboş bir iştah
mahkûmiyeti, gerçekte insanın özgür iradesini arzu ve heveslerine teslim etmesi anlamına
gelir. İşte bu durumda insan, belki de hiç farkında olmadan, âyet-i kerimede
ifade edildiği gibi “nefsinin arzusunu ilah edinen” birisi oluverir. Âyet-i kerimede
nefsî arzularını ilah edinen kimsenin Allah’ı tevhîd etmek hususunda sapıklığa düştüğü
ve buna bağlı olarak da kulaklarının ve kalbinin mühürlendiği, gözlerine de
perde çekildiği belirtilmektedir. Zira Allah’ı tevhîd etmek, O’ndan başkasının ilahlığının
reddedilmesiyle, O’nun emir ve yasaklarını kendi arzu ve heveslerine tercih
etmekle olur. Bir kimse, Allah’ın yegâne yaratıcı olduğunu kabul ettiği halde O’nun
emir ve yasakları konusunda kayıtsız kalırsa bu durum o kimsenin, Allah’ın ilahlığını
tasdik etmekte kusurlu olduğu anlamına gelir. Böyle bir kimse kendi heva ve
hevesini “ilah” edinecek şekilde putlaştırırsa, bununla, kendi sonunu hazırlayarak
gerçeği anlamaya kulaklarını tıkamış, gözlerini ve kalbini kapatmış demektir. Artık
onun zihnini hakikate açma konusunda Allah’tan başka hiçbir kimsenin faydası
beklenemez. Bu durumda Allah’tan ona bir fayda hâsıl olması için; Allah’ın onun
anlayışını düzeltmesi, kalbini hakikate açması ve gözlerindeki perdeyi kaldırması
için, o kimsenin heva ve arzularının mahkûmu olmaktan kendini kurtarmaya gayret
etme iradesini göstermesi ve Allah’a yönelmesi gerekir.
Öyleyse âyetteki “Hâlâ düşünüp ibret almayacak mısınız?!” ikazının dikkate
alınması gerekir. Bu itibarla biz müminler dahi, yaratılışı itibarıyla iyi ve kötüyü
işlemeye yatkın ve muktedir olmamız hasebiyle, arzu ve isteklerimizi putlaştırma
tehlikesine karşı uyanık olmalıyız. Her türlü istek ve iştahımızı bir disiplin içerisinde
kontrol altında tutmalıyız. Bunun yolu, Allah’a yönelerek, O’nun emir ve yasaklarına
riayet etmek suretiyle O’ndan yardım dilemekten geçer. Âyet-i kerimede
ifade edilen kulağın ve kalbin mühürlenmesinin, gözlere perde çekilmesinin kendi
yapıp ettiklerimizle doğrudan ilgili olduğunu unutmamamız gerekir. Arzu, heves ve
ihtiraslarımızın Allah’ın emir ve yasaklarıyla sınırlı olduğunu bilmemiz ve bunlara
riayet etmemiz gerekir. Allah’ın bildirdiği helal ve haramlara, emir ve yasaklara bağlı
kaldığımız ölçüde, hakikati anlama ve uygulama konusunda Allah’ın yardımını ve
yaratmasını hak ederiz. Bunlara kayıtsız kaldığımız ölçüde de duyu organlarımız hakikati
anlama ve uygulama konusunda körelir ve sonuçta duyarsız hâle gelebilirler.
Gönderen rana sultan zaman: Çarşamba, Şubat 26, 2014
“Ey oğullarım! Gidin, Yûsuf’u ve kardeşini araştırın. Allah’ın rahmetinden
ümit kesmeyin. Çünkü kâfirler topluluğundan başkası Allah’ın rahmetinden
ümidini kesmez.” (Yusuf, 12/87)
Bu ayette, seçilmiş bir insanın, bir peygamberin inancı ve teslimiyeti “örnek bir
davranış” olarak bizlere sunulmaktadır. Yakup Peygamber, oğullarının artık Yusuf’u
bulmaktan ümitlerini kestikleri bir anda “Ey Oğullarım! Gidin, Yusuf’u ve kardeşini
arayın...” tavsiyesinde bulunarak hem inananların ümitsizliğe düşmemesi gerektiğini
hem de kendisinin Allah’a olan sonsuz güvenini ifade etmektedir.
Allah’a sonsuz bir güven beslemek, her zaman ve mekânda O’nun yardımından,
himayesinden emîn olmak… İşte Yaratana bağlılığın zirve noktası budur. Zaten
Allah’ın kudretine, merhametine ve yardımına güveni beraberinde getirmeyen bir
iman kâmil bir iman olarak nitelendirilemez. Bu bakımdan Yakup Peygamber’in
Rabbine olan güveni ve bağlılığı bizler için çok şey ifade eder. Zaten Yaratan, örnek
alalım diye Kutsal Kitabımızda ona yer vermiştir. Şu halde yüreği iman ve ümit dolu
Peygamberinin umutlarını boşa çıkarmayan merhametlilerin en merhametlisi niçin
bizlerden rahmetini esirgesin. Yüce Yaratıcının rahmetinden nasip almamızın bir tek
şartı samimi bir şeklide O’na inanıp teslim olmaktır. Bu inanç ve teslimiyet Allah’a
tam bir güven duymamızı beraberinde getirir.
Bizim O’na olan güvenimizin temel kaynağı Rahmet sıfatıdır. Bu rahmet bizim
için bir huzur kaynağıdır. Zira âyette geçen “Ravh” kelimesi de aslında “üzüntü ve
kederlerden uzak olma veya sıkıntı ve darlıktan sonra insanın kavuştuğu rahatlık”
durumunu ifade ediyor (Bk. Yusuf, 12/21). Tıpkı susuzluk sıkıntısı yaşarken imdadımıza
yetişen bir yağmurun veya yaşayacağından ümidimizi kesmeye başladığımız
bir hastamızın son anda yüzünde beliren hayat emarelerinin yüreğimizde açtığı ferahlık
gibi… Kutsal Kitabımızın ölü toprağa can veren ve ümitsiz bekleyişleri yaşama
sevincine dönüştüren yağmuru “rahmet” olarak adlandırması (Neml, 27/63) ne
kadar anlamlı değil mi?
Ümitsizlik duygusu bir anlamda çaresizliğimizi ve problemlerimizi, sıkıntılarımızı
giderme noktasında içine düştüğümüz acziyetin bir ifadesidir. Yaşama sevincimizi
ortadan kaldıran, bize yeryüzünü dar eden bir duygu hâlidir ümitsizlik. Gün
olur, yağmur yağmaz; bağımız, bahçemiz, hayvanlarımız susuz kalır ve ümitsiz bir
bekleyiş içerisine gireriz. Bazen, ölüm-kalım mücadelesi vermekte olan bir yakınımızın
iyileşmesini beklerken tükenir ümitlerimiz. Ve bazen olur ki, tıpkı Yakup (a.s)
gibi yıllardır kaybettiğimiz yavrumuzun gelişini bekleriz çaresizlik içinde. Bu ve
benzeri durumlarda ihtiyacımız olan tek şey ise bir umut ışığıdır. Sığınılacak başka
kapı, tutunacak başka bir dal kalmamıştır çünkü. İşte tam bu noktada devreye giren
imanımız bizim için bir hayat ışığı olur adeta. Allah’ın yardımına ve merhametine
olan sonsuz inancımızdan beslenen ümidimiz ayakta tutar bizi. Bu ümit sayesinde
Bu ayetin bizlere hatırlattığı kesin gerçek Allah’ın rahmetinden ümidini kesmememiz
gerektiğidir. O’nun rahmetine ve yardımına güvenimiz O’na olan inancımızın
bir işareti ise, rahmetinden ümit kesmemiz de nankörlüğümüzün bir işareti
sayılmaktadır. “Eğer insana tarafımızdan bir rahmet (nimet) tattırır da, sonra bunu
ondan çekip alırsak, şüphesiz o ümitsiz ve nankör oluverir” (Hûd, 11/9) ayetinde rahmet,
nimet anlamında karşımıza çıkmaktadır. Demek ki, Allah’ın bize verdiği tüm
nimetler O’nun rahmetinin yansımasından başka bir şey değildir.
Gönderen rana sultan zaman: Pazartesi, Şubat 24, 2014
Bugun sizlere benim evde yaptigim kadariyla cipura tarifi verecegim.
Hemen tarife gecelim.
Cipuralari iyice yikayip suzduruyoruz.
Patates ve havuclari soyup elma dilimi yapiyoruz.
Suyunu suzdurdugumuz cipuralarin heryerini zeyrinyagi ve tuzla ovup yediriyoruz.
Iyice yagladigimiz tepsiye baliklarimizi,patateslerimizi,havuclarimizi yerlestiriyoruz.
Firinimizi 200 dereceye ayarlayip icine yerlestiriyoruz.Yaklasik 30-35 dakika kadar pisirip son 10 dakika kala sogan va sarimsaklari koyuyoruz.Ben sarimsaklari soymadan tum koyuyorum.
40-45 dakikaya kadar pisirip sicak sicak servis edoyorsunuz.
Gönderen rana sultan zaman: Cuma, Şubat 14, 2014
Etiketler: Balık, Firinda cipura, TUZLULAR
Sevgili Dostlar Sevgili Yarenler
Bugun denedigim cok begendigim ve cok begenilen bir tarif verecegim.Ozel gunlerinizde,aksam davetlerinizde yapabileceginiz cok ozel bir borek.Yalanci su boregi deselerde gerceginden ayirdedemeyeceginiz kadar guzel ve lezzetli.Mutlaka denemelisiniz
Tabiki tepside bir varmis bir yokmus oldugu icin ancak tepsi deki hali fotograflanabildi.:)))))
20 adet lazanya(ben barilla kullandim.)
Once kaynayan suya biraz tuz ve bir kasik siviyag koyuyorsunuz.
Lazanyalari 5er 6sar hasliyorsunuz.Ancak hasladiginiz lazanyalari soguk suya birakip sonra cikarip suzgece aliyorsunuz.
Bir tavada erittiginiz tereyagina sutu ve yumurtayi ekliyoruz.
Bol yagladigimiz tepsiye(dikdortgen borcam kullandim)Lazanyalari yerlestiriyoruz.Her siraya 4 lazanya sigiyor.Lazanyalarin ustune tereyagli harci suruyoruz.Onunda ustune peynirli harctan koyuyoruz.Lazanya bitene bu islemi tekrarliyoruz.
En ust kata da tereyagli harctan surup 200'firina veriyoruz.Pismesine 5 dakika kala rendelenmis kasarida koyup kizartiyoruz.
Gönderen rana sultan zaman: Salı, Şubat 11, 2014
Etiketler: Lazanyali su boregi, TUZLULAR, Yalanci su boregi
Bu hafta forumda sizlerinde fikrini almak istedigim bir konu var.
Hayatimizda hic unutamadigimiz,bizi cok etkileyen,budur iste dedigimiz,bunda o kadar cok duygulandim ki cok agladim,kendimi yeniden sorguladim dediginiz film yada film listelerini olusturalim.Dostlarim bunu mutlaka izlemeli dedigimiz filmleri paylasalim.Acikcasi benim boyle tavsiyelerle izledigim son zamanlarda 4-5 film var bunlari foruma yazicagim.Sizlerin tavsiye ve onerilerinizi de bekliyorum.
Gönderen rana sultan zaman: Pazartesi, Şubat 10, 2014
Bugun de Hatice'de pijema partisindeydik.:)))) Sagolsun bize sipsak elmalu turta yapti...Ellerine saglik cok guzel olmustu..himmmmm
1 Paket margarin yada tereyag
Alabildigine kadar un
Içi icin:4 elma
Ceviz , findik
Tereyagini erit .hamuru 2'ye bol.bir parcasini dolaba koy . Digeri ac , yagli tepsiye koy.
Sonra elmali ici. Sonra dolapdakini rendele...
Bu kadar afiyet bal seker olsun.
Gönderen rana sultan zaman: Çarşamba, Şubat 05, 2014
Etiketler: Klasik Elmali Turta, TATLILAR
Eger hayal bile edemiyorum diyorsaniz.
Depresyondayim kendimi kotu hissediyorum diyorsaniz.
Bu o kadar zor ki asla yapamam diyorsaniz.
Benim sinirlarim var ve ben onlari asamam diyorsaniz.
Hayatim ve hayallerim bile bu kadar diyorsaniz.
Yaradanin verdigi her azanin nimetine sukredemiyorsaniz.
Benim elimden ne gelir iste ben bu kadarim diyorsaniz sevgili blogger dostum engelli hikayeler yazarinin cok sey anlatan fotolar adli yazisini okumanizi isterim.
O fotolar beni cok duygulandirdi heran her saniye sukretme her azamiz sukretmemiz gerektigini bir kez daha hatirladim.
Ve Yaradanin verdigi her nimetin aslinda ne kadar sinirsiz oldugunu o sinirlari bizim kendimizin koydugunu dusundum.
Bu fotolara birde siz bakin istedim.
Bakalim fotolar size ne dusundurecek duygu ve dusuncelerinizi benimle paylasirsaniz cok sevinirim
Allah'a emanet olun sevgili yarenler...
Gönderen rana sultan zaman: Pazartesi, Şubat 03, 2014