Herşeyi de kontrol edemem ki
Boyner'deyiz dün, Doğa'ya ayakabı bakmak için girdik. Giriş katında kozmetik bölümünde kocaman bir akvaryum varmış ben de bu kadar yıldır ilk defa gördüm Doğa sayesinde. Hepsini inceledik balıkların, sevdik, konuştuk onlarla. Birara yanımıza satış personelinden bir bayan yaklaştı ve şöyle dedi: "Bak yemeklerini yemezsen bu balıklar seni yerler biliyor musun?"
Doğa bir şaşkınlık içinde bana baktı. Anlamadı garibim balıklar neden onu yesin, ayrıca yemeğini yeni yemiş...Ben ise sinirden tüylerim diken diken olmuş bir durumda "Yok kızım balıklar insanları yemez gel şu tarafa gidelim biz" şeklinde açıklamalar yapmaya çalıştm.
Bu insanların ille konuşmuş olmak için konuşmaları beni sinirlendiriyor. Özellikle çocuklarla konuşurken çok dikkatli olmak gerekiyor ama bunu çok az insan biliyor. Cümle içinde yaptığınız vurguları bile kaydediyorlar bu yaşlarda.
Söylendim kadına kendi kendime bütün gün, sonra da düşündüm kendime de kızdım. "Manyaklaştın sen de iyice. Çocuk böyle böyle tanıyacak dünyayı, insanları, herşey senin kontrolünde mi olacak" dedim ve birkez daha farkına vardım ki kontrolcü yönüm halen benimle mutlu mesut yaşamakta.
Gönderen Özgür Turan zaman: 9:34 ÖS
Özgür böyle yaparsan, o balıklar seni de yer..:9
gayet normal bunlar bence..Annesin sen, bunları görecek, sinirlenecek ama dogru düşünce yapısını kızında geliştireceksin..o seçecek dogru ve yanlışı..
Geçen gün markette güvenlik görevlisi benim kızı birtürlü yoğurtların olduğu soğuk dolabın önünden alamadığımı görünce çekil oradan yoksa dolaptaki öcüler seni diye başlayan bir cümle kurmaya yeltendi. Adamı nasıl susturduğumu kızımı o kocaman olmuş gözleriyle nasıl kucağıma aldığımı bilemedim. Bence bu içgüdüsel olarak çıkıveriyor bir annenin içinden bunlar. Bence olması gerek ben daha sonra 2 yaşındaki kızımı kabuslarından uyandığında o adamın bütün bu hikayeyi kafasından uydurduğuna ikna etmekdense bunlarla başedebileceği yaşa kadar sakınmakdan yanayım. Ne konuştuklarını biliyorlar nede haklısın bir çocukla diyalog kurmasını malesef...
Sevgili Özgür ve size yorum yazan İlkay, bir düşünün bakalım; "bir çocukla konuşmasını bilmeyen, konuşmak için konuşan" insanlar neden sizin karşınıza çıkıyorlar?
Onlar çocuklarınızın değil, sizin karşılıklarınız! En hassas olduğunuz, en dikkatinizi çekecek noktadan bam telinize dokunuluyor ki, olumsuz enerjilerinizi sevgiye dönüştürün diye. Yoksa kimsenin çocuğunuza yaptığı bir kötülük yok!
ay aklıma ege'nin 1. sınıfta, arkadaşından duyup, anne ben de cahennemde yanacak mıyım, diye sorduğu, günlerce kabus gördüğü geldi:( insanın bir çocuğu böyle korkutarak eline ne geçer yaa.
belki de o an şöyle demeli. İşte yemeğini yemeyen çocuklara büyükler böyle saçma şeyler anlatır. yemeğini yemezsen bu saçmalıkları duymak zorunda kalırsın.
ahhahh sevgili :)den bilmez miyim biliyorum ben karşılıklarımı sen hiçç merak etme:)
19 Kasım 2008 16:40