KASIMPATI GÜNCELERİ: PLAN
Bir süredir satışa çıkartmasına rağmen satılmamasını garip bulduğumda daha garip ve unutamayacağım bir şey söyledi. "Ben bu evi ne kadar satmayı istiyorsam, aynı derecede bu evi almak isteyen biri olmalı, almak isteyenin zamanında parası olmalı, ben bu evi sattığımda İstanbul'da alabileceğim ev hazır olmalı, yani o evi de birileri satmak istemeli. Görüyor musun küçücük bir isteğimiz için ne kadar çok plan yapılması gerekiyor."
Böyle bir düşünce içine girdiğimde kaderimizin ne kadar ince ayrıntılarla şekillendiğini görüp dehşete düşüyorum. Şimdi yazmaya hazır olmadığım ama yıllar sonra belki paylaşabileceğim bir çok ayrıntıya baktığımda hayatta hiç bir şeyin tesadüf olmadığını anlıyorum.Tesadüflerin hayatımızı değiştirme olanakları yok aslında, hatta tesadüfler yaşantımızı şekillendiren planın küçücük parçaları. Çok kaderci olduğum söylenmez ama kaderin değiştirdiği hayatlara şahit oldum. Bir süredir yazamadım, ama aslında yazacağım konu bitmedi..
Yıl 1939. Margareth Mitchell Amerikalı çiftlik sahibi bir adamın karısıydı. Evinde çocuklarıyla sıradan bir hayat sürüyordu. Ev kadınlığından sıkılmıştı ama yapacak bir şeyi de yoktu. Bu yakınmaları karşısında kocası ona "Yaz o zaman." dedi.
Margareth bir roman yazdı. Romanı o kadar tutuldu sevildi ki sinemaya uyarlandı. 10 dalda Oscar ödülüne sahip oldu. Amerikan Film Akademisinin hazırladığı en iyi 100 film arasında 4. sıraya yerleşti. "Rüzgar Gibi Geçti" romanının yazarı Margareth Mirchell o kadar ünlü oldu ki kıskanç komşusu şöyle dedi.
-"Beğendiğine sevindim, kime okuttun?" ... Bu konuyu niye yazdım?
gene tadına doyulmaz güzel bir yazı t.k