Bizler zor süreçlerden geçiyoruz. Tarihi bağlarımız koparılmış, gelecek ufuklarımız umutlarımız koparılmıştır. Bizi önce geçmişten kopardılar, geleneğimizden kopardılar, şimdide geleceğimizi çalmak istiyorlar.
Türk milletinin ayağa kalkmasını istemiyorlar, çünkü biz ayağa kalkarsak Halep ayağa kalkar, biz ayağa kalkarsak Bosna ayağa kalkar, biz ayağa kalkarsak Kerkük ayağa kalkar.
Yeniden tarih sahnesine çıkmayı başarmalıyız, bunu daha çok çalışarak, daha çok kendimize dönerek yapabiliriz. Bunu “ey türk titre ve kendine dön” şiarınca yapmalıyız. Nerede bir ayrılık gayrılık varsa o bertaraf edilmelidir.
Hepimiz farklı mezheplerden olabiliriz, farklı partilere oy veriyor olabiliriz. Ama bu bizim bir millet olduğumuz gerçeğinin önüne geçmemeli, eğer bunlar bizi bir olmaktan alı koyarsa o zaman bizim için büyük bir buhran başlar.
Milletlerin tarihi yolculuğu içerisinde çok fazla şeye maruz kalıyor, içerden ve dışarıdan tazyiklere, içerden ve dışarıdan ihanetlere maruz kalıyor. Bugünde gördüğümüz şey Türk milletine karşı ne kadar gayri milli unsur varsa Türk milletinin varlığına kast etmiş görünüyor.
Türk milleti artık teyakkuza geçmeli; geleceğin inşasında top yekun omuz omuza vererek bölgenin ve coğrafyanın sahipleri olduğumuzu göstermenin zamanı gelmiştir.
* Orkun, Hüseyin Namık, Eski Türk Yazıtları, Devlet Matbaası, İstanbul 1936