Yaratılan her şey bu bağlamda bir gizemse, bu k...
Hıristiyan inanç sistemi bana bir tür ateizm olarak görünmektedir; Tanrı'nın bir tür dinsel ink rı. Tanrı'dan çok bir adama inanmayla kendini ifade etmektedir. Ana maddesi insana inanmak, yardımcı maddesi olağanüstü bir varlığa inanmak olan bu bileşim ateizme, alacakaranlığın karanlığa olduğu kadar yakındır. İnsan ile Yaratıcısı arasına, dünya ile güneş arasına giren ay gibi, ışık geçirmez bir varlık yerleştirir ve böylece dinsel ya da dindışı bir ışık tutulmasına neden olur. Akıl yörüngesinin tümü gölgede kalmıştır.
Yaşlandığımızda mutlu olabilmek için, yaşam boyunca zihnimize eşlik edenlere kendimizi alıştırmamız gerekir, böylelikle her şeyden sırası geldiğinde mutlu oluruz. Sadece zevk adamı olan biri ileri yaşlarda acınacak duruma düşer; köle gibi çalışan da biraz daha iyi olsa bile aynı durumdadır. Doğa felsefesi, matematik ve mekanik bilimleri insanı dingin bir keyfe götüren daimi kaynaklardır ve rahiplerin kasvetli dogmalarına, boş inançlara rağmen bu konularla uğraşmak, gerçek dinle uğraşmaktır; bunlar insana Yaratıcı'yı tanımayı ve ona hayranlık duymayı öğretir, zira yaratılıştaki bilim ilkeleri değişmez ve ilahi bir kökene sahiptir.
Peygamberlik de Mucize gibidir. Gerçek bile olsa amaca hizmet etmemektedir. Peygamberliğini ilan eden kişinin yalan söyleyip söylemediği, gördüğünü söylediği şeylerin vahiy mi yoksa uydurma mı olduğu anlaşılamaz; peygamberlik olarak adlandırdığı ya da peygamberlik adı altında ileri sürdüğü şey gerçekleşirse ya da sayısız günlük olay arasında onun iddia ettiği şeylerden biri doğru çıkarsa, bunu önceden bilip bilmediği, tahmin edip etmediği, rastlantı olup olmadığı da anlaşılamaz. Dolayısıyla peygamber yararsız ve gereksiz bir karakterdir; bu konuda dayatmalarla karşılaşmamanın en emin yolu bu tür düşüncelere ödün vermemektir.
Evrensel inançları yetkin bir biçimde meydan okuyan antik kitaplardan biri Eukleides'in Geometri'nin Temelleri kitabıdır; kitap, yazarından bağımsız olarak zaman, mek n ve koşullara bağlı her şeyin açıkça tanımlanabileceğinin bizzat kanıtıdır. Kitapta yer alan konuların tümü günümüzde de güncelliğini korumaktadır, bu kitap başka biri tarafından yazılması ya da yazarının bilinmemesi durumunda bile güncelliğini sürdürecekti.
Bu toplum sana güzel olduğunu, ve güzel şeylerin sahip olunmayı beklemesi gerektiğini öğretecek. Erkeklere de bir şeylere sahip olamadıkları sürece bir hiç oldukları fikrini enjekte edecekler ve tanrıların yansımasından bir canavar yaratacaklar. Ve farkında bile olmayacaksın, ama güzel beyninin her yerine yayılacak bu düşünce. Bir gün kendini, sana bahsettiğim bu güçlü erkeğin karşısında sallanırken bulduğunda anlayacaksın ne demek istediğimi. Ve bilmeni istiyorum. Güçlü bir erkeğe değil, bir canavara bakıyorsun. İstediğini almadan esip gürlemeyi kesmeyen, merhameti daha çocukken yontulmuş, bir kabuk gibi soyulmuş bir canavara bakıyorsun. Ve hayran olduğun şey bu canavar.
Öteki dünya inancı fantezinin hakikatine duyulan inançtan başka bir şey değildir, tıpkı tanrı inancının, insanın duygu dünyasının hakikatine ve sonsuzluğuna olan inanç olması gibi. Ya da: Tanrı inancının, sadece insanın soyut özüne duyulan inanç olması gibi, öteki dünya inancı da sadece soyut bu dünya inancıdır.
Gövde, bir kere yaşamaya başlayınca, bu işe kendi kendine devam eder. Ama düşünce öyle değil. Düşünceyi ben sürdürür, ben geliştiririm. Varoluşmaktayım. Varoluşmakta olduğumu düşünüyorum. Şu varoluşma duygusu ne kıvıl kıvıl bir şey! Onu ben sürdürüyorum yavaşça. Düşünmemi durdurabilseydim... Çabalıyorum buna, başarıyorum. Kafamın içi dumanla doluyor gibi... ama işte yeniden başladı. "Duman... düşünmemek... Düşünmemek istemiyorum. Düşünmek istemediğimi düşünüyorum. Düşünmek istemediğimi düşünmemem gerek." Bitmek bilmeyecek mi bu?
Yeşil kokular saçan nemli bir sessizlikti bu, karanlık bir sessizlikti, çeşitli engebeleri, çeşitli kapıları ve koridorları varmış gibi görünen derin ve meçhul bir sessizlikti ve Ziya o anda bu sessizliğin gelip içine dolduğunu hissediyordu adeta. Derken, bir daha asla var olmayacak olan yeryüzünün ilk sessizliğini düşündü orada ve yanı başında oturan birisi varmış gibi, hakikaten, acaba o sessizlik nasıl bir şeydi, diye mırıldandı. Sonra, yoksa daha sonraki sessizliklerin hepsi irili ufaklı parçalar halinde hep o yeryüzünün ilk sessizliğinden mi kopup geliyor diye düşündü bir süre. Hatta bazı sessizlik çeşitlerini de geçirdi içinden; bir çocuk telaşıyla, acı sessizlik, ıslak sessizlik, derin sessizlik, ince sessizlik, ağır sessizlik, uzak sessizlik, dolu sessizlik, sıcak sessizlik diye peş peşe bir hayli saydı.
Tabiat bir şey söylemez aslında, biz de onu bu yüzden işitiriz.
Gerçek su yüzüne çıkıyor ve hiçbir şey onu durduramayacak. Olay ancak bugün başlıyor, çünkü konumlar ancak bugün açık olarak ortaya çıktı: bir yanda, ışığın parlamasını istemeyen suçlular; öbür yanda ışığın parlaması için canlarını verecek doğrucular. Gerçek toprağın altına kapatıldığı zaman, orada öyle bir toplanır öyle bir patlama gücü kazanır ki, patladığı gün her şeyi kendisiyle birlikte havaya uçurur.
Her ne kadar Osmanlı devleti 1908 Anayasa’sı (1293 Kanun-u Es sî) ile köleliği saf dışı kılmış olmakla beraber, bu kurulusun gerçek anlamda ortadan kalkması ve Türk topraklarından silinip atılması Atatürk’ün yarattığı Türkiye Cumhuriyeti sayesinde olmuştur. 1926 yılında Cenevre'de imzalanan ve yeryüzü ülkelerinin tamamını köleliğe "Hayır" demeye zorlayan antlaşmayı imzalamakla Türk devleti, Kur’an’daki kölelikle ilgili hükümlerin uygulanmasına kesin olarak son vermiştir.
Her zaman başka bir savaş çıkar, Robert. Kökleri hiçbir zaman tamamen kazınmaz. Savaşları ne alevlendirir? Güç arzusu, insan doğasının belkemiği. Şiddet tehdidi, şiddet korkusu ya da şiddetin kendisi bu dehşet verici arzunun aracıdır. Güç arzusunu yatak odalarında, mutfaklarda, fabrikalarda, sendikalarda ve devletlerin sınırlarında görebilirsin. Bunu iyi dinle ve aklına yaz. Ulus-devlet insan doğasının şişirilip devasa boyutlara getirilmiş halidir, o kadar. İşte bu yüzden, uluslar kanunları şiddetle yazılmış birimlerdir. Her zaman da öyleydiler, her zaman da öyle olacaklar. Savaş, Robert, insanlığın iki ebedi dostundan biridir.