「Mehmed」, Gül Yetiştiren Adam'ı inceledi.
Mücadelemiz ne içindi?
Batılı yok etmek miydi, Batılı hazmetmek miydi?
Rasim Özdenören 'in tek romanı, kitapta 2 farklı hayat üzerinden çok güzel mesajlar biz okurlara naklediliyor özellikle Gül Yetiştiren Adam karakteri ilk olay örgüsü olarak karşımıza çıkarken olay örgüsünün ikinci kısmında Batılılaşan gençler üzerinden ana temaya vurgu yapılıyor ve kitabın son sayfalarında ise bu iki olay bir ince çizgiyle birbirine temas ediyor...
Rasim Özdenören bizi unuttuklarımız ve uyutulduklarımız için Gül Yetiştiren Adam karakteriyle 'bizi rahatsız etmeye geldi!'
‘‘...dövüşmüşlerdi Kuran için, Halife için ve Fransızı kenti terk etmek zorunda bıraktıkları zaman kurtulduklarını sanmışlar­dı, oysa sonradan olanlar bambaşkaydı, uğrunda savaş­madıkları ve savaşmayı akıllarına getirmedikleri şeyler olmuştu, ne uğruna savaşmışlarsa sanki savaşla onu or­tadan kaldırmak istemişler gibi bir sonu olmuştu, kim­senin beklemediği bir şeydi bu ama gene de çok kimse
farkında değilmiş gibiydi bunun ya da sanki herkes kâ­fir olmaya teşneymiş gibi, bir kendisi fark etmişti gerçe­ği, bir de asılan birkaç arkadaşı, şimdi biliyor ki asılan arkadaşlarının uğrunda asıldıkları şeyler de bu günkü insanların anlayabileceği şeyler değildir ve anlamazlar ve belki kendileri de bir kez daha asmaya kalkışırlar ama onlar yani asılanlar yani savaş verenler kendilerini asan insanlar kurtulsunlar diye savaşmışlardı ve asıldık­ları şeyler için savaşmışlardı, bunu kim anlayabilir, kim? Kim?’’ (s.31)
Özellikle kitap bitince aklıma gelen Hasan-i Basri'nin şu sözü insanı derinden etkiliyor.
‘‘Eğer siz sahabeyi görseydiniz, onlara 'deli!’ derdiniz; onlar sizi görselerdi, 'bunlar mümin değil’’ derlerdi.
Geri kalan sözü size bırakıyorum.
@morfininin·13 Kas 23:15
Emek ise vazgeçmemek ama
özgür bırakacak kadar çok sevmekmiş
Ecekocaman, bir alıntı ekledi.
@Ecekocaman·11 Kas 21:17
"...Yalnızca bir günah vardır, tek bir günah. O da hırsızlıktır. Onun dışındaki bütün günahlar, hırsızlığın bir çeşitlemesidir. Bir adamı öldürdüğünde bir hayat çalarsın. Karısının onun üzerindeki hakkını, çocuklarının babaları üzerindeki hakkını da. Yalan söylediğinde birinin gerçeği bilme hakkını çalarsın. Çalmaktan daha alçakça bir hareket yoktur.”
@sufi_·11 Kas 11:04
Hayat, sürekli bir yolculuğun adıdır,
şu üç şeyin bilgisine ulaşmak zorundadır :
her yolun yolcusunun bir yol arkadaşı olsa gerek,
yol arkadaşı, yol kadar önemli, hatta yoldan da önemli.
yol arkadaşı, sadece ekmeği ve suyu paylaşan değil,
muhabbeti ve sıkıntıyı da paylaşandır.
yol arkadaşlığı hayatın kendisidir,
yolculuğun durması, varılan hedef ne olursa olsun,
hayatın bitmesi demektir.
‘ Musa ile yürümek ‘ kitabından,
Resul Bulama, Posta Kutusundaki Mızıka'yı inceledi.
Düzenlendi: 11 Kas 02:23Gönderiyi direkt paylaşGönderi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@resulbulama·10 Kas 18:17·Kitabı okudu·3 günde·Beğendi·Puan vermedi
Oysa ki mektup, röportaj ve anı türündeki tüm yazı ve kitaplar her zaman ilgimi çekmiştir. Bunları yazmaya göze alan kişinin kendi benliğini gösterme cesaretini çok öğretici buluyorum. Yazdıkları gerçeği yansıtmasa, hatta düpedüz yalan olsa bile mutlaka kendiyle çelişeceğini, açık vereceğini düşünürüm. Her iki durumda da yazarın iç dünyasını tanıma imkanı bulabiliriz. Bu nedenle okuma tercihlerimi belirlerken elimden geldiğince bu türde yazılmış tüm yazı ve kitapları dikkatli takip etmeye çalıştım.
Son olarak, bu kadar emek verilmiş, güzel etkinlik için inci ve sueda reyyan hocalarımıza içten teşekkürlerimi sunuyorum. Benim payıma düşen kısmı ise, Ali Ural'ın atölyesine ve kitaplarına devam etmektir.
'Hayat Gerçeği' ile ilgili yazarlar
3. Faruk Dilaver
4. Gülay Atasoy
5. Veysel Çolak