“Büyük Dönüşüm” tartışmaları, 4. Konferans sürecindeki ideolojik ayrılıkların özünü yansıtır. Başlangıçta konunun neoliberalizmin tarihsel anlamı ve işlevinin yorumlanışına ilişkin farklılıklar ön plandayken, 2008 sonlarına doğru bu kez Türkiye’deki rejimin geçirdiği dönüşüm boyutu öne çıkmıştır.
Aslında 2005 yılı başında sonuna gelinmiş olan Konferans süreci, Fuat’ın bu konudaki “çözümleme” ısrarı nedeniyle 5 yıl daha uzamıştır. Ne var ki, 2006 Nisan’ında tamamlanmamış notlar biçiminde gündeme getirilen “Büyük Dönüşüm Çözümlemesi”, süreç içinde bir kaç kez nihai tarih de verildiği halde bir daha ele alınıp tamamlanmadan bırakılmıştır.
Örgütün tüzüğü yanında Konferans sürecinin yönetimi ve işleyişine dair birlikte belirlenmiş kuralları da çiğneyerek aralarında hizipçi özel ilişki ve mekanizmalar kurmak dahil her yola ve yönteme başvurdukları halde neoliberalizmi asıl olarak “üretici güçleri geliştirme” yönünden okuyan ve “sanayi devrimine eşdeğer hatta onu da aşan bir gelişme” olarak yorumlayan, bunun devamı olarak “Türkiye’de faşizmin çözülmekte olduğunu, yerini geri ve yetersiz de olsa burjuva demokrasisinin aldığını” savunan kanat azınlıkta kaldığını görünce, Konferans sürecinin son etabına girilmişken 2009 Aralık sonunda internette yayınladıkları bir bildiriyle TİKB’den ayrıldıklarını ilan etmiştir.