size bıraktım | hayatın içinden | puiv.com
küçüğüm 5 yaşındayım, annemin işi çıktığında beni bir arkadaşına bırakıyor. arkadaşının benden 4 yaş büyük bir oğlu var. annem işini bitiriyor ve beni alıyor, "sana bir sey yaptımı?" diye soruyor. seneler geçmesine rağmen hala aklımda, tuhaf geliyor, burda tek eksikliğim kadınlığım. 8 yaşındayım, matematik hocası birkaç kişiyle beni de evine kahvaltıya çağırıyor. ve babam soruyor "hocan erkek mi?". burda da tek eksikliğim kadınlığım. 10 yaşındayım, elimde bir dondurma yiyerek sokakta dolaşıyorum. bir amca tarafından uyarılıyorum, "kız kısmı sokakta bu şekilde dondurma yiyemez!". yine anlamıyorum, tuhaf geliyor. 12 yaşındayım, yanımda iki kız arkadaşım elimde bir spreyle okulun arka duvarına isimlerimizi yazıyoruz ve bir belediye işçisi tarafından uyarılıyoruz, "kızlar böyle şeyler yapamaz!". aynı şekilde tuhaf geliyor. ayıp bir sey yapmıyoruz. 13 yaşındayım sınıfta oturuyorum. bir erkek arkadaşımın defterine yanlışlıkla basıyorum. üstüme hiddetle yürürken "erkek olsaydın görürdun sen" diyor. anlamıyorum, beni zayıf görüyor sanirim. 14 yaşındayım, durakta otobüs bekliyorum. bir erkek turistin yol sorması yanımda oturan teyzeyi kizdıriyor. turist gidince, cevap vermemem gerektiğini söylüyor. alt üstü yol sormuştu diyorum içimden, tuaf geliyor şaşırıyorum. 16 yaşındayım babamdan en yakın arkadaşımda kalmak için izin istiyorum. arkadaşımın babasının vefat ettiğini biliyor, ve abisinin olup olmadığını soruyor. olduğunu öğrenince göndermiyor. şaşırıyorum, çünkü ben evde olmama rağmen abimin arkadaşları gelip kalıyor. 18 yaşındayım abim nişanlısından ayrılıyor, ablam ise evli olduğu kocasından şiddet gördüğü için. abim anlının akıyla başka biriyle evlenirken ablam ayıplanıyor. 19 yaşındayım artık sokaktaki küçükken amca diye adlandırdığım insanlar bana pis bir bakışla bakıyorlar. evet arkadaşlar bizler kızız. erkeklerden narin ve zayıf olanlar biz olarak adlandırılıyor "kız gibi vuruyor." "kız gibi koşuyor." "kız gibi yapıyor". toplum tarafından hep küçüğüz. gücümüz yetmiyor ağızlarını kapatmaya, sürekli kem gözle bakıliyoruz. evet kadınız, güzel bacaklarımız mı var? sakın açma, tahrik olurlar. güzel mi saçların? kes uzatma azıyor sonra aşağı mahhallenin bilmem nesi. ya çarşaf giyen bir kadının gözlerinden dahi tahrik olan bir zihniyete karşı oynuyoruz. hep ezileceğiz arka planda kalacağız. kadınız çünkü, saçımız uzun diye mi?
bunu yazan kızın en az 30 yaşına kadar gözetim altında tutulması lazım.
burada , annenin ve babanın soruları çok tuhaf değil , aslında bir nevi koruma içgüdüsü ve ebeveynlerin endişesine dayanıyor. bir kızın dondurma yemesine laf atan dayı ise büyük ihtimalle kendi çağının ahlak anlayışında kalmış ve bastırılmış cinselliğe sahip birisi olsa gerek. spreyle duvara yazı yazılması zaten tasvip edilesi bir davranış değil , burda belediye işçisinin söylemi yanlıştan çok eksik. falan filan , bana kalırsa bu konularda bir takım şeyler hanımlar tarafından abartılmakla haklı olan fikirlerinin ciddiyetini düşürüyor. evet , toplum yapısı kadını erkekle eşit tutmuyor ama bu yavaş yavaş olumlu bir şekilde değişmekte. genç nesille beraber bu katı fikirler aşılmakta . ki feminizmin aniden sonuç vermesi de beklenemez. zira kölelik olayına ilk karşı çıkanlara deli denildiği gibi şimdi köleliği savunan birilerini bulamıyoruz. fikrimce kadın-erkek eşitliği de bu şekilde sağlanacaktır. biraz zaman gerekli ve fikrin pürüzlerlerle itibarsızlaştırılmaması gerekmektedir. ayrıca bu kadına bu eşitlik sağlanırken bana kalırsa hukuk düzenince verilmiş bazı pozitif ayrımcılık unsurlarının da giderilmesi gerekmekte.