Bu aralar bloğuma yazı yazmak içimden gelmiyor.Her zaman içtenlikten yanayım.Ancak bu aralar içinde bulunduğum ruh halinden ötürü yazılarımın içtenlik taşımayacağından eminim.Buraya her zaman içten duygularımı gerçek yaşantımdan kareler aktarmak en başından beri vazgeçilmez kuralım...Hoş blogsferde içtenlik yerine al gülüm ver gülüm sahneleri ve reklamlar revaşta olsada...Şu sıralar her şeye sırtımı dönmüş vaziyetteyim.Bir süre tek başıma kalmak,iç sesimi dinlemek ve arınmak istiyorum.Günlük hayat ve mecburiyetler aynı şekilde devam edecek olsada benim belirleyeceğim yaşama dair her şeyin tarafımdan stop düğmesine basılmıştır bugün.Neden bugün demeyin,inanır mısınız yazının fotoğrafını bile günler öncesinden yükleyip taslaklarda bekletmeteydim...Bende durumlar böyle.Umarım en kısa sürede eski moduma girip aranızda yer alırım :( Sevgiler...
Şu sıralar ülkecek Atamızın izinden gittiğimiz söylenemez,zorluklarla bize armağan ettiği cumhuriyet ve kutsal bayrağımız altında ırkçılık,nefret,ayrımcılıklar gün yüzüne çıktı...Zorluklarda kenetlenmek yerine kendi kendimizi yiyip bitiriyoruz.Üst üste gelen felaketler sonucu hassaslaştık evet ama 'onlar bizim askerlerimizi acımadan şehit ederken biz neden onlara yardım edecekmişiz !? , % 94üne acımıyorum geriye kalan %6'sına Allah rahmet eylesin,toprakta kabullenemedi 24 şehidimizi sarsıldı ' gibi düşünen çok insan var.Sıcacık evimde olduğum halde kimi zaman üşüyorum ve aklıma ordaki masum insanlar geliyor.İçimizde bu acıma duygusu olmazsa vatan düşmanı kalleşlerden ne farkımız kalır ? Biz kendi milletimizle böyle birbirimizi yediğimiz sürece onlar daha çok canımızı yakmaz mı,güçsüzlüğümüzü fırsat bilmez mi ? Canım Atam şimdi uyansa gördüklerine dayanamaz tekrar döner Anıtkabir'e,net...Cumhuriyetimizi kurmuş,zorluklarla,bundan 88 yıl önceki yaşam şartlarıyla tüm dünyaya Türk'lüğün gücünü göstermiş,bu günleri görmemize neden olmuş.Tüm bunların bir an önce sona ermesi ve Cumhuriyetimizin,bayrağımızın altında barış dolu günler görmemizi diliyorum.Gözleri kör,bilinçsiz insanları yok etsin gücümüz,bizi değil...Ulusal Egemenlik ve Barış Bayramı'mız kutlu olsunNe Mutlu Türküm Diyene !!!
Bu aralar dilime dolanan bir kaç şarkı var yine.İlki Selim Gülgören-Cennet.Ben bunu aylar öncesinde Ahmet Enes'ten dinliyordum.Geçenlerde tv de klibine ve değişik versiyonuna rastladım ve tekrar tekrar müptelası oldum :) Sözleri çook anlamlı.Yanlız Selim kardeşimizde hafiften Murat Boz kıvılcımları gördüm ben :) Videosu burada.Sizlerde bir bakın derim :) 2. sırayı Tan&Serdar Ortaç-Benim Gibi Olmayacak alıyor.Zaten işin içinde Tan olunca akan sular duruyor.Tatlım benim tabi senin gibi olmazz :)) 3.sırayı çıktığı günden beri zirve basamaklarını hızla tırmanan Ayşe Özyılmazel-Sabıkalı alıyorrrr :D Müziği ruhumu dinlendiriyor.Sakin ve güzel bir şarkı.
Eveet geldik 4.sıraya :) Ajda Pekkan-Arada Sırada listeminizin 4.sırasında :) Her şarkısını severek dinliyorum ama bu aralar bu parçası favorim :) Listemizin 5 numarası ise bende hiççç yeri değişmeyecek olan Tarkan-İşim Olmaz.Çok seviyorum bu şarkıyı çok.Her dinlediğimde aynı hayranlığı uyandırıyor bende.Bu şarkıyı binlerce kez olduğu gibi yine aşkımcıma armağan ediyorum :) Sizin Top 5'inizde kimler varr ? Gönderen
Bu fondoteni tatil dönüşü bronzlaştığım için eski kullandığım açık renk kaldığı için kullanmaya başladım.Öncekine göre gayet etkili ve kalıcı olduğunu farkettim.Cilde kolayca uygulanıyor ve zamanla tortu haline gelmiyor çoğu gibi.Çok güzel bir pürüzsüzlük sağlıyor.Öneririm.Gelen kışla birlikte enerjim müthiş düşük şu günlerde :(Benden şimdilik bu kadar,hoşçakalınnn Gönderen
"Daha iyileri var" diye birsey yok. Zaten daha iyileri yok. Belki gercekten "baskalari" var. Ama onun gibi kokan yok. Ne doğru söylemişler...Doğru söze ne hacet...
Sınavlar,tatiller bitince iş ve ev dışındaki uğraşlardan başka bir uğraşım kalmıyor çok fazla.Bende bunu fırsat bilip romanlara sarılıp resmen keyif yapıyorum.Çoğu zaman bir kitaba dalıp dışarda olanı biteni unutmak bana iyi geliyor.Kendimi çok fazla kaptırıp kafa dağıtıyorum :) Yine böyle bir zamanda 'Leyla' ya gözüm ilişti arkadaşımın masasında.Okunmayı bekliyordu aldım bende.Konusuna gelince ; Bosnalı Bir Kızın Yüreğinizi Burkacak ve Tüylerinizi Ürpertecek Gerçek Hayat Öyküsü.
Bosnalı Leyla büyük bir kâbusu atlatmıştı: Bosna'daki toplama kampında geçirdiği iki yılı. Binlerce kadının travma geçirmesine neden olan savaşın karanlık ve baskıcı yüzünü anlatan bir kadın... Onun isyankâr öyküsü ve acıyla dolu dokunaklı kaderi... "Bu kitabın kapağını açmadan önce, cehenneme açılan bir kapının eşiğinde olduğunuzu bilmelisiniz. İnsan denilen yaratığın bütün kötülüklerini sergiye çıkarttığı bir coğrafyaya, Balkanlara adım atacaksınız... Kadınların beden ve ruhlarının nasıl lime lime edildiğini okurken "insan uygarlığı" denilen barbarlıktan kaçıp, en vahşi hayvanların şefkatli uygarlığına sığınmak isteyeceksiniz."
Bu kadar acı ve yürek burkucu bir kitap okumadım. Ağlayarak elimden bıraktığım kitaba her seferinde geri döndüm. Korkunç bir öyküydü. Bir zamanlar basın organlarında Yugoslavya'nın adıyla birlikte duyduğum 'etnik temizlik', 'toplama kampı', 'toplu tecavüz' gibi sözcüklerin ne anlattığını bu kitapla anladım. -Allt om Böcker-
-Dagens Nyheter- Romanı çok beğendim.Çoğu yerde gözyaşlarıma hakim olamadım :( İnsanlara yapılan eziyetler ve savaş vicdanlı her insanın içini acıtır zaten...
Bugün bildiğiniz gibi Dünya Hayvanları Koruma Günü.Küçükken belirli günler ve haftalar kitabımda çok gereksiz gün olduğunu düşünsemde hayvanları koruma günü için hiç bir zaman böyle bir şey düşünmedim :)Günümüzde hala yeterince önem verilmiyor hayvanlara.Dünya üstünde oldukça önem teşkil ettikleri bilinmiyor kitlelerce.Belki tepki gösterecek kimileriniz ama ben kurban bayramlarını hiç sevmem :( Hadi buna dinen tahammül ettik diyelim ya o süsleri için bir sürü canlıya kıyılıp yapılan kürkleri derileri kullananlara ne demeli ?! Böyle insanlara gerçekten kin doluyum...Her canlıya yaşam hakkı tanınan,onlarında bir cana sahip olduğunun bilincinde olan bir dünya diliyorum.Ben ki evdeki çiçekleri bile bebek gibi seven birisi olarak bugün bu postu yapmadan rahat edemezdim kuşkusuz...Hoşçakalınnn :)
Geçenlerde tarot baktırdım.Belki duymak istediklerimi duyarım umuduyla :) Doğru çıktı diye hava atcam ya en ufak ayrıntıyı kaçırmadan hayatta karşıma çıkan tüm eylemleri fala yoruyorum :) Neyse fazla uzatmadan alakası ne bu postla söyleyeyim.Falda çıkanlardan biriside benim sürekli geçmişi özleyen bir yanım olduğuydu.Direk doğruu diye atladım tabi :) Aslını soracak olursanız bugüne kadar gelirken yaşadığım şeyleri yaşadığımı düşünüyorumda gözümde büyüyor.Okul,iş,ilişkiler yani ömür geçerken her dün bana bugün nasıl yapmışım,vay be dedirtecek cinsten...Şimdilerde geleceğe dair ciddi planlarım varken aklımda bazen diyorum zaman geçsin biraz hızlı geçsin.Beklediklerimi düşününce daha çok yolum var diyorum.Ama düne,yaşananlara bakınca ne çabuk geçti diyorum.Sizlerede oluyor mu ? Bunun mantığı nedir bilmiyorum.Beklediğim zaman sanki hiç yaklaşmıyor ama geri dönünce yığınla yaşanmışlık...Olmayacak şeyleride istemiyorum :) Yine sinir oldum bak :P Evrene tekrar mesajımızı gönderiyoruz o zaman Manga'nın dediğinin aksine durmasın zaman :)) He özlediklerime gelince ben çok alakasız anlarda ilkokulda taktığım yakalığımı,çocukken babamın bana düzenli aldığı ama şimdi üretilmeyen sakızı,arka sokağımızda bir dairede oturan o da balkona çıktığında balkondan balkona evcilik oynadığımız şimdi nerde olduğuna dair hiç bir fikrimin olmadığı arkadaşımı özlüyorum.O yüzden bugünlerin kıymetini biliyorum.Ne de olsa bu ezginin günlüğü zamanın ardından bakan bir arkadaş :) Tadını bol bol çıkaracağınız,yarın baktığınızda güzel anacağınız bir gün diliyorum.Şarkısıda bu olsun :)Hoşçakalınnn :*)