Halbuki Bediüzzamanın talebeleri, bize üstadımızIn yaşantısının detaylarından başka bir şey anlatmıyorlarki; ayrıca bize risalelerden başka bir kitaba bakmayı tavsiye etmiyorlarki, tam aksine ancak risale-i nura yönlendirip aradığımız her şeyin orada olduğunu tavsiye ediyorlar. Tabi birda üstadımız ile birlikte yaşadıkları için okuduğumuzu hayatımıza nasıl yansıtabileceğimizi, pratik olarak nasıl yaşamamız gerektiğinin ip uçlarını üstad örneği üzerinden bize ikram ediyorlar.
Fakat bazı dostlar, bazı arkadaşlar, bazı kardeşlerimiz bundan rahatsız oluyorlar. Neden rahatsız olduklarını tam olarak bilmesem de bir fikrim var tabi. Bizim eski mahallede üstadın talebelerine pek itibar edilmezdi, şöyle derlerdi: “üstadımızın talebeleri başımızın üstünde elerinden öperiz ama biz kitaba bakarız”baktığınız zaman çok masum gibi görünen bu ifade aslında bir inkarı bir isyanı bir başkaldırıyı yansıtmaktadır. 3-4 gün önce bir arkadaşımızın bir whatsapp gurubundki paylaşımını size aktarayım
-Peki ne olsun?
-Onun yerine konuşacak bir sürü insan var. Düzünelerle kitap yazan arkadaşlarımız var onlar konuşsun.
-Yani Bediüzzaman bu ağabeyler için "Şimdi bütün talebelerin fevkinde diyerek değil, benim en yakınımda, hizmetimde olup bir derece tam tarz-ı hareketimi bilenler ve yakından görenler içinde, dört beş adamı mutlak vekil yapıyorum. Ben ölsem veya hayatta şuursuz kalsam, Nurlara karşı hizmetimin tarzını bilerek tam yapabilsinler. Şimdilik Tahiri,Sungur, Ceylan, Hüsnü ve bir iki adam daha mutlak vekilim olarak vasiyet ediyorum." diyerek aslında yanlış yaptı bu meslek ve meşrebi bunlar bilmiyor, bunlara neden teslim etti? Öylemi?
Teşbihte inşallah hata yapmayız, hepimizin tanıdığı meşhur bir ilahiyatçı profesör var; malum önce sahabeleri red etti sonra hadisleri tenkit etti, şimdi peygamber efendimizi red ediyor. Yüzüne baktığınız zaman da sanki bir yılana bakmış gibi oluyorsunuz. Allah nurunu onun sıfatından çekmiş adeta. Kendisi hafız olduğu halde yakında kur’anı da inkar eder. Zaten deist olma noktasına da gelmiş.