Mustafa Işık - Tamara'ya Selâm - Güncel Van Haber,,seçim haberleri,Sondakika Van Haber,Wan,Van Haberleri,Van Haber,Haber Van,Van Gazetesi,
Tarih: 18-05-2017 04:52:00
Efsane bu ya; vakt-i zamanında Van Gölü’nün dört adasından en büyüğü olan ve gölün güneydoğusunda bulunan adada bir Ermeni baş keşişi yaşardı.
Ermeni baş keşişin, güzelliği dillere destan Tamar adında bir kızı vardır. Adanın çevresindeki köylerde çobanlık yapan bir genç bu kıza âşık olur. Genç çoban Tamar'la buluşmak için her gece adaya yüzer. Tamar ise her gece, karanlıkta yerini belli etmek için onu bir fenerle bekler.
Yüzmekten gücünü yitirip, yorulan genç çoban boğulur ve boğulmadan önce son nefesiyle "Ah Tamara!" diye haykırır. Genç çobanın son nefesindeki, 'ah Tamara!, ah Tamara!' feryatları, kayalıklardan yankılanarak, Tamara'ya kadar ulaşır. Bunu duyan Tamara da hiç gözünü kırpmadan kendisini azgın dalgalara bırakır ve kaybolur. Akdamar Adası'nın, işte bu acıklı olaydan sonra, 'Ah Tamara' nidasından kaldığına inanılır.
Bu efsane o günlerden günümüze hep anlatılmaktadır. Önce adanın adı AHTAMARA iken zamanla dil evrelerinden dolayı günümüze AKDAMAR olarak gelmiş olduğu halk arasında yaygındır. Değerli okurlar, her dinleyişimizde yüreğimizdeki koru yeninden alevlendirmeye yeten bu güzel hikâyeyi bir şiirle taçlandıralım:
Dalgalar geceyle savaştayken
tanıyamazdım sesini Tamara,
sana gelmek soğuktan kutsaldı
öfkenin kazandığı yerde yenilgi
ölüm göğsümde muska olurdu
Geceye benzer şaşkınlığa inat
bir fener olup bana yansaydın
denizi sırtlar sana gelirdim
Martılar kayıptı, yıldızlar sönük
ayın şavkına takılır giderdin.
Yazgım kırık testiydi sularında
milyon mısra içinde dize gibi
yasımı tuta tuta boğulurdum
Baba kıyıda firar bir çift gözdü
dile dolanan savruk selâmdı
aşka hüküm biçen kaya dibinde
maviliğe serili genç ölümdüm
denizin gördüğünü görmezdin
Sesimi maviye boya, ey şivekâr!
Sağır umudu topladım durdum
elini tutar gibi vardım dalgaya
su diye deniz tuzunu içtim
kırgın değilim sana bakar gibi
denize baktığıma Tamara!
kutsaldan bir tapınaktı gönlüm
zünnarı kuşanmaya geç kaldım
Varlığımı eksik ayet gibi bıraktım
dağ göğsünde bekler çobanlara
gamzenden iki güvercin uçurup
yıldız akıttım Erek’ten saçlarıma
beni sorarlarsa “nerededir” diye
balık olmaya gitti de, Ninova’ ya
Gönlümü beş paraya satan dilenci
dikilme el kapısına aşk paylamaya
aşk kocaman yenilgiydi ve ben
en incesinden yenildim Tamara
başımı bırak taştan yastıklara.
Gecenin Piri Müştehir KARAKAYA
Âsaf Hâlet’in Şiirlerinde Mistisizm Ve Tasavvufi İmgeler
Anne ve Mutluluk