Ankara Kızılay’daki terör saldırısında yaralandığı halde, halk otobüsündeki vatandaşların çıkarılmasına yardım eden otobüs şoförü Necati Yılmaz olay anını anlattı.
Yılmaz, “Almış olduğum darbeler, acılar benim için çok önemli değil. Benim asıl çektiğim acılarım Zafer Çarşısı karşısındaki duraktan aldığım o genç insanların bir dakika sonra orada vefat etmeleri” dedi.
Ankara’daki terör saldırısında yaralanan ve hastanedeki tedavisinin ardından evinde istirahat eden otobüs şoförü Necati Yılmaz olay günü yaşadıklarını anlattı. Pazar akşamı saat 18.40 sıralarında Esertepe servisinde olduğunu dile getiren Yılmaz, “Zafer çarşısı karşısındaki duraktaki yolcularımı aldıktan sonra bakanlıklardaki durağa yönelmek üzere hareket ettim. Yaya şeridi çizgilerini 50 metre kadar geçmiştim ki bir büyük alev topu ile karşı karşıya kaldım. Bir büyük alev topunun içerisinde kaldık devamında bir büyük patlama. Ben resmen otobüs ile beraber yerden havalandığımızı hissettim. Otobüs yere düştü ve benim bulunduğum tarafa doğru maytap şeklinde patlayan bir kıvılcım alevi dönüp duruyor içerde” ifadelerini kullandı.
“DÜŞTÜĞÜMDE ASFALTIN HALEN YANDIĞINI, ALEVLER İÇİNDE OLDUĞUNU GÖRDÜM”
Patlamanın etkisi ile havalanan otobüsün düşmesi esnasında otobüsün sol camından dışarı fırladığını belirten Yılmaz şunları kaydetti:
“Bilimcim yerindeydi. Düştüğümde asfaltın halen yandığını, alevler içinde olduğunu gördüm. Bulunduğum otobüsün önünden kendimi sağ taraftaki meydana atmak istedim. Meydana geçtim otobüsün önünden sağda boşlukta kendimi güvene almak amacıyla çıktığımda önündeki halk otobüsünü fark ettim. Halk otobüsünün kapıları kapalıydı ve içerde çığlık çığlığa bağıran insanların sesleri geliyordu. Ben kendi aracımın yakıt tanklarını kontrol etmeye başladım patlayacak mı diye. O arada özel halk otobüsünün kapısı açıldı ve açılan kapıdan bir bayan çığlık çığlığa basamaklarda duruyor ama inme cesareti gösteremiyordu. Ben halk otobüsünün ön kapısına yöneldim ve kimsenin korkmaması gerektiğini, sakin bir şekilde çıkılabileceğini söylemeye başladım. Birkaç yolcu çıktıktan sonra ben kulak arkası ve boynum civarında kanamam olduğunu hissettim. Daha fazla dayanamadığımı, gözlerimin karardığını fark edince Milli Eğitim Bakanlığı duvarının yakınında bir yerde diz çöküp kaldığımı anımsıyorum.”
Yaralı olduğu halde özel halk otobüsünden çıkmaya çalışan vatandaşlara yardım etmekte tereddüt etmediğini kaydeden Yılmaz, bilincinin yerinde olduğunu ve patlamanın meydana geldiği alanda bir tek kendisinin ayakta olduğunu gördüğünü söyledi. Yılmaz, “Çığlık çığlığa bağıranları görünce onlara yöneldim. Bu bir refleks midir, vicdan mıdır? Bir insanı daha kurtarmak mıdır? Bilemiyorum. O insanları kurtarma hissiyatı bende ağır bastı” dedi.
“BENİM ASIL ÇEKTİĞİM ACI, ZAFER ÇARŞISI KARŞISINDAKİ DURAKTAN ALDIĞIM O GENÇ İNSANLARIN BİR DAKİKA SONRA ORADA VEFAT ETMELERİ”
Patlamanın şiddetinden dolayı aracın camından fırladığı esnada yaralanan Yılmaz, yaralarının kendisine acı vermediğini vurgulayarak, “Ben öncelikle şunu belirtmek istiyorum ki, yaralarım ve almış olduğum darbeler, acılar benim için çok önemli değil. Benim asıl çektiğim acılarım Zafer Çarşısı karşısındaki duraktan aldığım o genç insanların bir dakika sonra orada vefat etmeleri. Bu durum beni çok üzdü. Onu unutamıyorum, o beni çok etkiledi. Ben öncelikle o durumda vefat etmiş olanlara Allah’tan rahmet diliyorum, ailelerine sabırlar diliyorum, yaralılarımıza da acil şifalar diliyorum. Allah ülkemize ve bizlere bu tür şeyleri tekrardan göstermesin diliyorum” ifadelerini kullandı.