Gönderen OziuS zaman: 02:29
biri 27 Ekim 2013 09:00
Akıcı, yine zaman zaman ironik ve bir o kadar da kasvetli (olumsuz anlamda değil, bir tespit olarak) bir hikâye (bir zamanlar bir edebiyat hocamız "İyi roman insanın içini sıkar" demişti Orhan Pamuk romanlarına göndermede bulunup –bunu neyi kaynak göstererek ya da nereden hareketle demişti hatırlamıyorum yalnızca kasvetli deyince aklıma geldi-, bu bakış açısını benimseyenler için iyi bir hikâye diyebiliriz).
Hikâyenin hayatın anlamsızlığını ve yalnızlığı anlattığı kısımlar kişiyi kendi hayatıyla yüzleştiriyor. Sorgulamaktan kaçındığımız, fazla sorgularsak mutsuz olacağımızı bildiğimiz sıradan hayatlarımızla. Yazıda şoförün bakış açısına yer verilerek hikâyenin ekseninin değişmesi ve yazan kişinin dışarıdan nasıl göründüğünü anlatması da hoş olmuş. Ayrıca, "Oysaki sadece birbirlerine göz kulak olacaklarmış" şeklinde başlayan ve birkaç cümle boyunca devam eden ilişki tasviri her türlü süslemeden uzak, gündelik hayatta gözden kaçırdığımız sıradan detaylarla süslü ama bir o kadar da sıcak olmuş. Son olarak, yazma konusunda uzman biri değilim ama naçizane bir tavsiyem olacak: “kaybeden”, “hayatta umduğunu bulamayan” ya da “yalnızlık” temalarının haricinde mizahi yönü yüksek (kastettiğim şeyin ‘sulu’ bir mizah olmadığını anlamışsındır), bir yandan insanın yüzüne bir gülümseme asarken bir yandan iğneleri batıran tarzda bir şeyleri de iyi yazabileceğinizi düşünüyorum. Belki bir gün denemek istersiniz.
OziuS 28 Ekim 2013 04:46
Biri, hoşgeldin. Bu yazıyı senin son yorumundan sonra yayınlayacağımı söylemiştim ve gördüğün üzere de sözümü tuttum. Sen de değerli zamanını ayırıp okumuşsun, teşekkür ederim. Zaten bloğumun istatistikleri öyle pek iç açıcı değil ve tek yorum yapan da sensin ama o kadar güzel şeyler yazıyorsun ki, bazen benim karaladıklarımın önüne geçtiğini düşünüyorum. Yani ileride yolunda gitmeyen hayat hikayelerim bir şekilde yayınlanırsa, kitabın arkasında herhalde bunların yazılmasını isterdim ya da bir dergide eleştiri olarak okurken keyif bile alabilirdim. Daha önce söylemiştim; buraya kaleme aldıklarım genellikle benim hayatımda olan bitenler ve eğer farketmediysen de söyleyeyim, benim hayatımda öyle pek de güzel şeyler olmuyor ama bir gün olursa mizahi bir yazı yazmayı da tabi ki isterim. Görüşmek üzere, hoşçakal.
ayşenur çınar 29 Ekim 2013 14:04
OziuS 31 Ekim 2013 05:33
İyi vakit geçirdiyseniz ne mutlu bana; bir başka zaman, başka bir hikayede görüşmek üzere.
Unknown 29 Ekim 2016 01:18
Şükran Yalçın 20 Temmuz 2016 19:53
Bu adam hiç anlaşılır biri değil ama bazı sebeplerden ötürü onu anlıyorum. Sanki daima uçlarda geziyor.Hem çok utangaç hem de çok kibirli. İki zıtlıktan birini seçiyor, çünkü köşeli olmayı seviyor. Bu adamın hayatındaki insanlar için hayat tedirgin edici, çünkü adam her şeyin farkında. Korkutucu bir farkındalık bu. İnsanı ürkütüyor, yoksa adamın mistik güçleri mi var?
keyifle okudum. :)
Şükran Yalçın 20 Temmuz 2016 19:54