2015’e Damgasını Vuran 15 Sergi - Architecture Of Life
Yayım tarihi 31 Aralık 2015 (Yasemin SEMERCİOĞLU)
2015’e Damgasını Vuran 15 Sergi
Diğer Müzeleri de unutmamak lazım. Kuruluşundan bu yana kapılarını sanatın tüm dallarına açık tutan Pera Müzesi’nde Cecil Beaton Fotoğraf sergisinde çok önemli sanatçıların portreleri yer aldı.
Pera Müzesi’nde günümüz Çağdaş Sanatının sıra dışı ve ikonik isimlerinden Grayson Perry’nin halı ,seramik ve baskıları, modern dertler, din, seks, siyaset,sınıfve kimlik meseleleri karşısında adeta büyülendik çok çarpıcı eserlerdi.
Sabancı Müzesi’nde 20. yüzyılın çok yönlü, çığır açan sanatçısı Joan Miró’nun olgunluk dönemine odaklanan sergi, “Joan Miró. Kadınlar, Kuşlar, Yıldızlar” adıyla sanatseverlerle buluştu. Akdeniz coğrafyası ve insanına dair gözlemlerinden ilham alan Miró’nun, kadın, kuş ve yıldız temalarına yoğunlaşan sergi, resim, baskı, heykel ve seramiklerin bulunduğu zengin bir seçkiyle sanatçının sembolik dilini anlama olanağı sundu.
Yine aynı müzede henüz süresi bitmemiş olan ‘ZERO Geleceğe Geri Sayım’ çok önemli bir sergi. 20. yüzyılın en büyük uluslararası sanat ağı olan ZERO dinamik ve yenilikçi ruha sahip. II. Dünya Savaşı sonrasında gelen yıkıma ve olumsuzluğa bir cevap olarak 1957’de Düsseldorf’ta doğan ZERO akımı, bir avuç genç sanatçının savaşın durağanlığa sürüklediği sanat ortamında eserlerini sergileyecek galeri bulamamasıyla başladı.
Sanatçı kimlikleriyle felsefe eğitimlerini birleştiren Alman sanatçılar Heinz Mack ve Otto Piene, “Sanat sıfırdan başlamalı” prensibiyle yola çıktılar ve karamsarlık havasından silkinerek her türlü yeni başlangıca zemin sağlayacak bir “ZERO alanı” hayal ettiler. Birkaç sene sonra aralarına Günther Uecker’in de katılımıyla ortaya çıkan ortak vizyon, müthiş bir yaratım enerjisiyle dünyanın dört bir yanında karşılığını buldu.
Milli Reasürans Sanat Galerisi’nden Murat Germen’in ‘%5’ adlı sergisi, son bir kaç yıldır canlıların su hakları hatta nehirlerin kendi su haklarının gaspı üzerine yoğunlaştığı araştırmaları, bu sergide yer alan eserlerinin bütünlüğünde bir durum tespiti olarak izleyenlere sunuldu. Nehirler barajlar ve HES’lerle ne kadar kelepçelenirse, borulara ve tünellere ne kadar hapsedilirse, o kadar ölüm saçıyor.
Pg Art Galleri’de genç bir sanatçı parladı. Yonca Karakaş kendine ait bir tarz ile fotoğraflar çeken Karakaş’ı iyi ki keşfetmiş Pg Art. Sanatçının çalışmalarında genel olarak pastel tonların hakim olduğunu ve kurgularının şüpheli ve rüya gibi durumları yansıttığını görüyoruz.
Uzun zamandır çalışmalarını ilgiyle takip ettiğim Günnur Özsoy’un da son sergisi listemde yer alıyor. Pg Art’da açılan sergide Özsoy, hem kavramsal hem biçimsel anlamda tümden gelerek birbirine bağlanan parçalar yarattığı çalışmalarında, kendi içine döndüğü her anın enerjisini heykelin kıvrımlarına döküyor. Latince kaburgam manasına gelen “costa mea” isimli sergide asılı halde duran heykeller ise kendi etraflarında dönüş hareketiyle görsel algımızı ele geçiren doğal bir çekim kuvveti yaratıyor.
SALT Beyoğlu’nda Yüzyılların Yüzyılı Sergisi önemliydi. tarihsel ve toplumsal dönüşümler, büyük tarihsel kırılmaların sosyal hayata etkileri, savaşlar ve kıyımların travmaları farklı sanat alanlarındaki farklı yöntemler ile izleyicilere sundu.
Mehtap Baydu Sanatçı “Koza” isimli son sergisiyle Galeri Nev’de yer aldı. Mardin Bienali’nde ses getirdi. Sanatçının figüratif kağıt heykelleri de çok güzel. Ayrıca benim en sevdiğim eseri ise Ekavart Galeri’de açılan Leyla Alaton Koleksiyonu’ndaki ‘Söz Gümüş İse’ dir.
İstanbul dışına çıkmışken birazda Ege’ye yol alırsak Ekol Sanat Galerisi’nde Muzaffer Akyol sergisi de unutulmazlar arasındaydı. Her resmi insanı bambaşka alemlere götüren kimisinde hüzünlendiren kimisinde güldüren yoğun duygulu resimler.
Galeri Zilberman’da Gülin Hayat Topdemir’in ‘ Salon Rouge’ sergisi insanı derinden etkiliyen Kadın konusunu kendine has bir plastik dil ve sembolizmle yorumladığı eserlerden oluşuyordu. Sanatçı, hikayelerini gerçekçi bir üslupla, gerçeküstü ortamlarda resimliyor. Kullandığı keskin ışıkla vurguladığı,dramatik ortam kadınların ifadeleri de eklenince etki kat kat artıyor.
Contemporary İstanbul’da iki isim çok konuşuldu. Olcay Art Galeri’de Adnan Çoker alfabesi ile ve X-ist Galeri’de Bahadır Baruter heykelleri ile. Adnan Çoker’in alfabesinin büyüsüne kapılmayan yok gibiydi. Baruter ise ses getiren heykelleri ile şu anda X-ist’de. Yılın son sergisi olarak yeni eserleri sanat severlere sunuyor.
Son olarakta Ekavart Galeri’de açılan New Generation 1 Sergisi genç sanatçılar karmasıydı. Kimdi bu sanatçılar derseniz Ekav Artistleri, EKAV -Eğitim Araştırma Vakfı’nın burs vermiş olduğu Güzel Sanatlar Öğrencileri . Ekavart Galeri bu sergi adı ile bize her sene bu etkinliğin devam edeceği sinyalini de vermiş oluyor. Tüm gençlerin yolu açık olsun şimdiden.
Aklımda daha çok sergi olsa da listem burada mecburiyetten biter. Sizlerde sanattan uzak kalmadan kendi beğenilerinize göre kendi listenizi yapmanız dileğiyle…
Ayrıca bu sergilerin çoğunun www.ekavart.tv arşivinde yer almasını çok önemli buluyorum. Linklerden izlemenizi tavsiye ederim.
TIK’layın, sanatsız kalmayın…
KategorilerSanat Etiketler14. İstanbul Bienali, Adnan Çoker, Cecile Beaton, Devrim Erbil, Ekavart Gallery, Ekol Sanat Galerisi, Galeri Nev, Galeri Zilberman, Grayson Perry, Gülin Hayat Topdemir, Günnur Özsoy, Joan Miró, Mehtap Baydu, Milli Reasürans Sanat Galerisi, Murat Germen, Muzaffer Akyol, Olcay Art & Bahadır Baruter, Pera Müzesi, PG Art Gallery, Sabancı Müzesi, SALT Beyoğlu, Sergi, Tophane-i Amire Kültür ve Sanat Merkezi, x-ist, Yonca Karakaş, Yüzyılların Yüzyılı, Zero