insan olmak...: Gülümse
İlk dinlediğimde içime işledi bu şarkı. Sonrasında her dinleyişimde gözyaşı döktüm.Tıpkı Uçurtmayı Vurmasınlar ya da Ağustosta Rapsodi' yi izlerken olduğu gibi.Çocukluğum Anadolu' da, bunun çok iyi hatırladığım üç yılı da Adıyaman' da geçti.Altını çize çize mutlu olduğumu söylediğim o dönemde, Adıyaman' lı çocuklar benimkadar mutlu değildiler. Sıra arkadaşlarım benden büyüktüler. Sıradan bir şey gibianlattıkları gündelik yaşam hikayelerini dehşetle dinlerdim zaman zaman. Sadeceilkokuldaydık. Örneğin çayı demleyip tandırda ekmek yapıp kahvaltı hazırladıktan sonra gelen, küçük kardeşine baktığı için ders çalışamayan, okul çıkışı tarlada çapasallayan kızlar tanıdım. İlkokulu bitirecek kadar şanslı olanlar de okul biterbitmez çarşafa sokulur, caanım uzın saçlar kesilir ondüle yaptırılır (nedense), enkısa zamanda da başlarıı bağlanırdı. Çoğunun babaları birkaç eşliydi ve kendileri deçok şanslı değillerse kuma giderlerdi.Sokaklar, bakımsızlıktan pislikten "Trahom" adı verilen göz hastalığına yakalanmışçocuklarla doluydu. Kapı önlerinde çamurlarda başlarına gözlerine konan yığınlasineği kovamayacak kadar mecalsiz öylece otururlardı.Benim çocukluğumda, bulunduğum Anadolu şehirlerinde yazlık sinemalara gelen ve sıksık değişen filmler, sokaklarda bir at arabası ya da kamyonetle afişlergezdirilerek anons edilirdi. Gür sesli bir adam bazen ilkel bir boru, ya da hoparlörkullanarak tüm oynayanların isimlerini sayar, sonunu "akşam sekizde filanca sinemadaaa" diye bağlardı. "Belki şehre bir film gelir......" hep bunu çağrıştırır.Bu şarkının sözlerini yazan Kemal Burkay' ın adını, sürgünde olduğunu çok sonraları öğrendim. Politik kimliği, kişiliği bir yana, sadece bana da geçirdiği duygularının,her dizesinin , acısının, kendi umutsuzluğunun, vermeğe çalıştığı umudun,kendi karamsarlığının, yaymaya çalıştığı iyimserliğinin samimiyetini, çocuksuluğunu,naifliğini hep derinden hissettim.Düşünüyorum da, ben doğmadığım, misafir gibi uğrayıp geçtiğim, buna rağmen kokusunudokusunu, deresini, tarlasını, dağını, burnumun direği sızlayarak, özlemlehatırlarken, bu dizelerin sahibi, otuz yılı aşkın bir süredir bırakın doğduğu toprakları, ülkesinden kilonetrelerce uzakta hangi duygular içindeydi. Ülkene hoşgeldin Kemal Burkay.Belki ayağın uğurlu gelir, iklim değişir, Akdeniz olur.Belli mi olur.Kimbilir, belki hep birlikte gülümseriz... GÜLÜMSEHadi gülümse bulutlar gitsinİşçiler iyi çalışsın, gülümseYoksa ben nasıl yenilenirimBelki şehre bir film gelirBir güzel orman olur yazılardaİklim değişir, Akdeniz olur, gülümse.Sazlarım vardı, ırmaklarım vardı çokÇakıltaşlarım vardı benimAma sen başkasın anlıyor musunTut ki karnım acıktı, anneme küstümTüm şehir bana küskünBir kedim bile yok anlıyor musunİklim değişir, Akdeniz olur, gülümse.Kemal Burkay
at Pazar, Temmuz 31, 2011
and is filed under Gülümse,
Haberlerde izledim bende dün aksam. Düsündüm sonra tam otuzbir yil vatandan uzak kalmak....Zor kelimesi bile az geliyor....Sana güzel Ramazanlar diliyorum Canim Asum:)
Sünter' cim, çok teşekkür ederim canım. Seninle bu kaçıncı Ramazan' dır yazışıyoruz. Sahur sohbetleri yapıyoruz değil mi.Darısı nicelerine diyerek ben de sana eşinle birlikte sağlıklı, huzurlu bir Ramazan diliyorum.
1 Ağustos 2011 01:07
Genç kızlığımdan beri dinlediğim bir şarkı, ve arkasında böyle bir hikaye olduğunu yeni öğreniyorum.
1 Ağustos 2011 01:37
Sis' cim aslında bu şarkı ne zaman yazıldı bilmiyorum. Ama otuzbir yıldır İsveç' te yaşadığını biliyorum. Merak ettim bi araştırayım bakiym. Tabii bu kadar duygulu bir insan için kolay geçmemiştir bu yıllar.
1 Ağustos 2011 02:08
Bu ülkenin güzelliğini isteyen insanların kaderi :(. Dün haberlerde konuşması vardı. Kanla, silahla mutluluk getirmek isteyenlere söylediği bi dolu söz. Ne acı düşünceleri yüzünden ülkesine hasret bir dolu insan, bir çoğu göremeden ülkesini gitti ve gidecekler :(.Hayırlı Ramazanlar dilerim Asuman ablacım:) Mutluluk, huzur, bereket getirsin inşallah...
1 Ağustos 2011 09:22
Çook teşekkür ederim İlknur' cum. Ramazan, senin yuvanın da mutluluk ve bereketini arttırsın.Öpüyorum seni...
1 Ağustos 2011 10:47
Sevgili Asuman Hanım yazınız ve müzik beni yirmi yıl öteye götürdü,teşekkürler...91 yazında dağ başı diyebileceğimiz bir ilceye tayinimiz çıkmıştı,sürgün gibi bir şey...O ilçeye göreve başlamak için düzden 15 km dağa tımanırken Sezen Aksu'dan "Gülümse" dinliyorduk...Dönüşte de"Hadi bakalım kolay gelsin"...Pek de kolay gelmese de geçip gitti o yıllar...Kemal Bey'in yaşadıklarını görünce bizim ki ne ki diyorum...Selam ve sevgiler...
1 Ağustos 2011 14:52
Arzu hanım,Sizin de farkkettiğiniz gibi tüm meşakkatine, yaşam zorluklarına rağmen, dokusuyla, büyüsüyle insanı sarıp büyüleyen nice ücra köşeleri var Anadolu' nun. Orada doğup sonra da ayrı düşmek nasıldr, çeken bilir.Ben teşekkür ederim uğradığınız için.Sevgiler...
1 Ağustos 2011 16:14
inşalah Asumancım inşalah...
1 Ağustos 2011 22:46
Ortak temennimiz Lale' cim...
1 Ağustos 2011 23:26
Bu şarkı beni de hep hüzünlendirir sevgili Asuman hanım. Artık hüzünlü günler geride kalsın. hepbirlikde gülelim inşallah.sevgiler.
2 Ağustos 2011 22:30
İnşallah Güngör' cüm.Şarkıda da zaten bizden bu isteniyoröyle değil mi? :))
2 Ağustos 2011 23:18