Gülşehir Anadolu Lisesi Tarih Yaşam kulübü danışmanı Tayfur Urgenç'in kaleme aldığı Beyaz Hüzün; Kardelen Çiçekleri yazısı
25 Aralık 2013 Çarşamba 10:32 0 A + A - Yazdır
“Eşele bir yerleri örten karı,
Ot değil onlar; dedenin saçları.
Dinle şehit seslerini rüzgarı,
Haydi git, evladım açıktır yolun.
Zalimlere karşı bükülmez kolun.
Bayrağı çek ön safa geçmiş bulun.
Uğurun açık olsun, uğurlar ola .
Haydi levent asker uğurlar ola.”
Ey dudakları boyalı, yüzü süslü kız, sırtında milyonluk montu bulunan delikanlı, Sarıkamış sadece bir kayak merkezinin adı değil, Sarıkamış; Türk tarihinin kahramanlık destanının adıdır. Türk’ün Şehitkalesidir. Kara, buza, soğuğa karşı bacılarımız, dedelerimiz, ninelerimiz, kızlarımız Rus postalları altında ezilmesin, Ermeni zulmü altında yaşamasın diye kahramanca yapılmış bir ölümün adıdır.
Amacımız tarihi yargılamak değildir, aksine yaşananlardan ders çıkarmaktır. Bir takım politik ve siyasi bakış açılarıyla bir fikrin ya da ideolojinin tükenişi değil bilakis gelecek nesillere aktarabileceğimiz bir inanç, toprakla, ülkü ile bütünleşmiş bir ruhun dirilişidir.
Bu milleti yok etmek isteyenler, Türk vardı yoktu tartışması yapanlar, Türk yurdunu emperyalist, kapitalist, komünist ağalarına peşkeş çekmeye çalışanlar, vatanı bölmek, parçalamak isteyenler, masa başında teslim olanlar; Sarıkamış’ta karı eşelediklerinde yüzbinlerce şehidimizin bedenini göreceklerdir.
Memleketin batısındaki Türk’ün geçilmez kalesi, sonkalesi Çanakkale’de 57. Alayda dalgalanan bayrağı ne kadar şanlı ise şehitkalesi Sarıkamış’ta Bayraktepe de dalgalanan bayrağımızda o kadar kutsal ve onurludur.
Bu noktada size 10. Kolordu komutanı İrfanoğlu İsmail Efendi’nin bir anısını hatırlatmak istiyorum; “Harekatın ilk gecesinde yaylanın Kur’an sesi ile inlediğini çok iyi hatırlıyorum herkes ölmek üzere olduğunu biliyordu. Kan kaybından soğuktan öleceklerini biliyordu yani askerimiz henüz şehit olmamış yarı mevcudu Kur’an okuyordu. Mahşer gibi ne var ki gece yarısından sonra Kur’an sesleri kesildi. Çünkü yaralıların hepsi öldü. Son ordu şehit oldu. asker ölüyor, sadece Kur’an okunuyor. ağlamak yok, çünkü ağlamak demek bir ümit beklemektir, bir ışık beklemektir. herkes öleceğini biliyor, gece yarısından sonra ses kesildi, artık düzlükte karanlıkta yaralanmıştım soğuktan donabilirdim. Aklıma geldi ki yaralıların arasına gireyim. Şehit olan bazı askerlerin kaputlarını üst üste giyerek sabahı buldum sonra sabah olunca benle birlikte bir kolordunun 10 kişi kaldığını anladık”
Tarihimiz ihtişamlı zaferlerin yanında dramatik bu tip olaylarla da doludur. On binlerce yiğidimizi toprağa girmeden karlara gömdük. Bozkırın ortasında tek kurşun atamadan sönen meşaleler… 2500 metre yükseklikte sarp ve engebeli arazide, askerlerimiz yürüyecekler ancak doğa izin vermiyor, buna rağmen; 4 ay boyunca karlarla kaplı arazide, Soğuk zemheri ya da ayaz diye adlandırılan, soğukta -40 derecede, 1.5 metreyi bulan karda. Gündüz başlayan yürüyüşte terleyen askerlerin teri sırtlarında donuyor. Çarıkları yumuşayan askerlerin, asker uyumaya başlayınca çarıkları gece donmaya başlıyordu. Mengene gibi ayaklarını sıkıyordu. İnsan üstü bir çaba sarf eden askerimizin ilerlemesi imkansız hale geliyordu. Askerin uyuması demek ölmesi demekti. Gece yarısı el ve ayakta başlayan donma uykuda askeri yakalıyordu. Asker kurşunsuz ölüyordu. Şehit düşen Neferler baharda karların erimeye başlamasıyla Beyaz Hüzün’ün ortasında Kardelen Çiçekleri gibi açıyorlardı.
Sarıkamış; Şehit ruhlarının manevileştirdiği kutsal vatan topraklarıdır!
Sadece Türk’ün dayanabileceği buz kesen havaya rağmen yurdunu emperyalist sömürgeci mahlukatlardan kurtarmak için verilen bir mücadelede Türk’ün bile dayanamadığı, destansı öyküdür; Sarıkamış.
“Bir hilal uğruna Yarab ne güneşler batıyor.” Dizesinde batan güneşe hasret kara gömülen yiğit Anadolu insanının adıdır; Sarıkamış.
Sarıkamış Türk İnsanı’nın sarsılmaz imanın göstergesidir.
“ Sahipsiz kalan vatanın batması haktır.
Sen sahip olursan bu vatan batmayacaktır!” duygusunun yaşanmasıdır; Sarıkamış.
Binlerce vatan evladının biz bu ülkeyi karşılıksız sevdik demesinin adıdır; Sarıkamış.
Allah-u Ekber dağında bir Allah-u Ekber sedası ile Mehmet’in ölüme yürüyüşüdür; Sarıkamış.
Bu ölüm: Ötüken’de Türkçe öten bülbülün, Tuna boylarında Türkçe koşan atın, Sarıkamış’ta Türk için çırpınan gönülün adıdır,
İşte bu yüzden; “her kar yağışında yüreğim sızlar.”
“Sen; hayaller kur yeter ki Enver!
Biz yine ölürüz Sarıkamış’ta.”
Etiketler; #Beyaz Hüzün; Kardelen Çiçekleri
BBP Nevşehir de Üç Adayını Daha Açıkladı