﻿ Kehanet | Pinik-Kuş | Ayça Oğuş Blog
23 Temmuz 2008 |Ayçaca, Erinin İlkleri | 8 YORUM VAR
« 17 aylık bebek aktivite önerisi
Blogcu baba:Tüm Çocuklar Haklı »
Artık sabahları ya da akşamüzeri ofise yürümelerimizde araba ya da sırt çantası almadan çıkıyoruz, alsak da Erin yürümek istiyor. Sabahları alışverişimizi yapıp torbalar elimizde kedi köpek ne varsa seve seve bazende parka takılarak hatta bazen emekliler çay bahçesine takılıp kuşlara mama verip çaycının boş tepsinini taşımasına yardım ederek öğlen uykumuza geliyoruz. Öğlen uykumuzdaki çoğulluk tekile dönüşüyor zira Erin uyurken ben işleri toparlamak durumundayım. Dükkanlara baka baka, esnafa el sallaya sallaya eve dönüyoruz ve bu büyük bir keyif.
Bugün ilk defa bir oyuncakçının içine daldı Erin. “hii” “ayyy” diye iç geçire geçire oyuncaklara dokundu durdu.İlk defa başıma geldiği için nasıl dışarı çıkaracağımı bilemedim; O da çıkmak istemedi. Bir süre oynadı neyse ki “onlar bizim değil” cümlesini biliyor ama “hadi annecim artık evimize gitmemiz cümlesini” ilk defa duydu ve komut almadı!!.. ne yapılır bu durumda ?? oyuncak alarak eve dönülmez bunu biliyorum. Kucağıma aldım, alt dudak büktü, numaradan mıyırdandı,”hadi kedileri sevelim biz gidip” cümlesine biraz gözyaşı ekleyip ayrıldık oyuncakçının önünden. Bu ilkti; kafasına yazdı!!
Disiplini sağlamak çok zor, artık her yerin farkında ve sanırım tutturma devrimiz başlayacak,üstelik itirazlar da başladı.. yavaştan “terrible two”ya yaklaşıyoruz!!
ve ben tutarlı, kararlı, ağladığı zaman duymayan bir anne olmayı nasıl başaracağımı düşünüyorum.
ne de olsa bir gözyaşı anneye kullanılan en büyük silah olsa gerek.
23 Temmuz 2008, 14:57
Bu bye bye, oğlum Ada’da işe yarıyor.Sanıyorum böyle dediğinde yine geleceğini artık anladı..Parktan dönerken bye bye,banyodan çıkarken bye bye,arkadaşının ziyareti bitip evine yollarken bye bye…Arada sırada ağlamalar sızlamalar olsa da dikkatini başka yöne çekmek yine en işe yarar yöntem şu aralar.Ekimde 2 yaş olacağız; lütfen yine dikkat dağıtabilme ve bye bye işe yarasın diyorum, lütfeen!!
23 Temmuz 2008, 14:12
Simdilik ise yarayan bir cozumumuz var bizim buna: Damla hanim birsey icin tutturunca (ki bu en cok kaydirak oluyor, parklarin onunden gecemez olduk) bir iki dk oynamasina izin verip, “hadi kizim kaydiraga, bebege, vs..ye bay bay de” diyorum. O da (masallah :)) bay bay diyor ve gidiyoruz. Ise yaramadigi olmadi simdilik.
Bunu baby Tv’de louisin arkadaslarindan ogrendi saniyorum, orda da esyalari tanitip bay bay diyerek ugurluyorlar tek tek. Benim artik favori cumlem su: “This is slide. Slide. Bye bye slide!” Hahahaha
23 Temmuz 2008, 14:23
Bu yöntem bizde de var.. babanesi saolsun öğretti bana bunu:) erinde banyodan çıkmaz durumda olduğunda,uyumamak için direttiğinde hep bu yöntemi kullanıyoruz”bayy bayy banyo.. yine geleceğiz “:) hep işe yarıyor evet ama bu oyuncakçıda yaramadı 🙂 yavaş yavaş bay bayın ne olduğunu keşfediyor olabilir mi ?:)
23 Temmuz 2008, 14:52
Çok zor Ayçacım cidden.Ama galiba büyüyor Erin…..
23 Temmuz 2008, 21:55
Sana bu konuda bir link gonderecegim.Ayrica her cocuk farkli, her olaya tepkileri de farkli oluyor, kiminin az kiminin tantrumu cok oluyor. Umarim link isine yarar.
23 Temmuz 2008, 23:31
hodri meydan diyorum! kendine güvenen anneleri Kerem’e
bye bye ın manalı bir kelime oldugunu anlatmaya davet ediyorum.:)) .umutsuz olsam da ben de deneyeceğim:)
sanırım Açalya haklı.her cocugun yontemı değişik oluyor. kerem mesela inadıyla doğdu,ikna olmasının tek yolu başka bir alanda,ama gerçekten ilginç birşey göstermek!
Ayça doğumdan önce cocugunun kölesi olan annelere kızıyordum,şimdiyse Kerem sadece gak dese ben emir erine dönüşüyorum.
23 Temmuz 2008, 23:38
Oh ne guzel, acik havada geze toza buyuyor Erincim:) Eh Istanbul’un, Londra’nin ortasinda da olsak azimle gezmek isteyen geziyor galiba:)))
Bizde bye bye da dahil, uzun zamandir hic bir sey ise yaramiyor. Boga burcunda dogmasi ve cok ama cok inatci bir babasi olmasi sebebiyle ben daha hamileyken hazirlanmis, kiliclarimi bilemistim:P
En basitinden bu aksam, yeni aldigim kucuk arabasiyla eve geldik. Iceri girmek istemeyecegini biliyordum ama yine de bir deneyelim dedik:P Girmek istemedi, zaman bictim. SU vakitte eve gidilecek diye. (Kendim de cocuklara bakinmaya, arkadaslarla konusmaya dalip unutabiliyorum:P) Vakit dolunca da, cigliklar, gozyaslari, tepinmeler esliginde eve girdik. Butun bunlara bir de benim: “Tamam bitti, bu kadar, eve gidiyoruz, o kadar!”larim eslik ediyordu:)
Acalya’nin dedigi gibi her cocuk ayni degil. MK’nin yas grubundan bir cok cocuk oldugu icin etrafimda cocuklari karsilastiriyorum, daha dogustan farkli karakterlere sahip olduklari belli:)
Allah kolay cocuk versin:) Zor cocugun annesine de saglam sinir ve disiplin gucu versin:)))) hehehe:)
24 Temmuz 2008, 06:23
Sebnemcim, ben ki oglak burcuyum inatciligimla unlu idim, ben de bu emir eri annelerdenim merak etme 🙂 hahaha
damla parktaki kaydiraga bay bay dese de, evdekine diyemiyoruz (nereye gidicez salonun ortasinda) yuzelli kere kaymisligi var bir keresinde 🙂 uzerine iki yorgan orttuk ustuste unutmadi yine gidip kaydi yahu
Günler sürekli dışarıda gezerek geçmiyor,geçemiyor;bende bir insan evladı olarak evimde oturmak istiyorum tabii.. evde kaldığımızda da bazı aktiviteler yapıyoruz. Özellikle...