Etkileyici Kertenkeleler: Komodo ve Sakallı Ejderler » Bilgiustam
Komodo ejderi, sakallı ejderha ve fırfırlı ejderha dahil olmak üzere bir dizi kertenkele ejderha olarak bilinir. Bu hayvanların bazı faaliyetlerini gördüğümüzde efsanevi yaratıkları düşünmek zor değil. Bazı şaşırtıcı özellikleri olan ilginç sürüngenlerdir. Komodo ejderler, var olan en ağır kertenkelelerdir. 10 ft kadar uzun ve 300 kilodan fazla olabilirler. Tükürükleri bakteri yüklüdür ve zehirli olabilir. Sakallı ejderhalar, kendilerini tehdit altında hissettiklerinde boğazlarındaki kese etrafını genişletirler. Fırfırlı bir ejderha tehdit edildiğinde, ağzını bir esner gibi açar ve başının ve boynunun etrafında bir cilt derisini gösterir.
Komodo ejderleri, genellikle monitör kertenkele ailesi olarak bilinen Varanidae ailesine aittir. Hayvanlar Endonezya’da yaşıyor. Habitatlarından biri, onlara isimlerini veren Komodo adasından almıştır. Komodo ejderleri bugün yaşayan en büyük kertenkeledir. Büyük boyutlarına rağmen, 1910 yılına kadar batılı bilim adamları tarafından keşfedilmemişlerdi. Bu kertenkelelerin bilimsel adı Varanus komodoensis’dir. Kertenkeleler çok kaslı gövdeli, uzun kuyruklu, kısa, şişkin ve eğimli bacakları olan güçlü hayvanlardır. Şimdiye kadar ölçülen en büyük Komodo, 10.1 fit uzunluğunda ve 365.9 kilo ağırlığındaydı. Ancak çoğu hayvan 150 kilo ağırlığındadır. Komodo ejderleri etoburdur. Canlı av için avlanırlar.
Avcılar ve Çöpçüler
Komodolar memeliler, özellikle de geyik, yaban domuzları ve su bufalolarını av olarak seçerler. Ancak, Komodo ejderi yakınlarında yaşayan herkes, hayvanların aniden ve hızlı bir şekilde hızlanabileceğini ve kendilerini savunma mekanizması olarak insanlara saldırdıkları bilinmektedir. Komodolar saatte on üç mil kadar koşabilir. Genellikle avlarına gizlice yaklaşırlar, ya da avın onlara yaklaşması için sabırla beklerler. Bir Komodo, güçlü vücudunu bir geyik gibi büyük bir avının bacaklarına vurmak için kullanır ve hayvanı yere serer.
Diğer sürüngenler gibi, Komodo ejderleri ektotermiktir. Sıcaklıklarını vücutlarının içindeki işlemler yerine geliştirdikleri davranışlarıyla düzenlerler. Vücut ısısını yükseltmek ve onu düşürmek için gölgede çekilmek için ortamlarındaki güneşli bir noktadan ısıyı emerler. Ejderlerin genellikle “soğukkanlı” olduğu söylenir, ancak bu terim doğru değildir. Sıcak bir günde onlar da bizim gibi sıcakkanlı olabilmektedirler.
Erkek Komodo ejderleri genellikle bir dişi ile çiftleşme hakkı için savaşır. Erkeğin iki üreme organı vardır ve bunlar hemipenler olarak bilinir. Her dal hemipenis olarak bilinir. Çiftleşme sırasında bir dişinin cloakasına sadece bir hemipenis eklenir.
Çiftleştikten sonra, dişi ejderha yumurtasını bir kuş yuvasının dibine bırakır. Genellikle 30 yakın yumurta bırakılır. Dişi yumurtaları yedi ila dokuz aylık inkübasyon döneminde kendiliğinden gelişmeye bırakabilir. Yavru ejderler, yumurtadan çıktıklarında kendilerini korumalıdırlar. Kertenkelenin tahmini ömrü otuz yıl veya daha fazladır.
Komodo Ejderleri Zehirli mi?
Komodo ejderinin ısırığının avına ve insanlara karşı çok tehlikeli olduğu şüphesizdir. Bununla birlikte, bunun neden tehlikeli olduğu konusunda bazı tartışmalar vardır. Ejderha, ısırdığı ama uzun süre ölmediği bir hayvanı izleyecektir. Uzun bir süre boyunca avın Komodo’nun tükürüğündeki bakteriler tarafından enfeksiyon nedeniyle öldüğü düşünülüyordu. Araştırmacılar tükürükte 50’den fazla farklı türde bakteri keşfettiler. Bunlardan en az yedisi çok tehlikelidir. Bu bakteriler avının ölümünde rol oynayabiliyor. Bazı bilim adamları Komodo ejderinin zehirli olduğu ve alt çenelerinin iki zehir bezi içerdiği sonucuna varmışlardır. Bezlerin kanın pıhtılaşma yeteneğini azaltan, kan basıncını düşüren ve avın şoka girmesine neden olan zehirli proteinler ürettiğini söylüyorlar.
Bir evcil hayvan olarak tutulan sakallı ejderin en yaygın türü, iç ya da merkezi sakallı ejder olarak da bilinen Pogona vitticeps’tir. Pogona cinsinden diğer bazı türler de sakallı ejder olarak bilinir ve evcil hayvan olarak saklanır. Avustralya’nın kuru bölgelerinde yaşıyor. Geniş bir gövdesi vardır ve kuyruğu da dahil olmak üzere bir ila iki fit uzunluğundadır. Kertenkele, açık kahverengi rengindedir. Başı üçgen şeklinde ve alt tarafında bir kese taşır. Kese üzerindeki pullar, özellikle kese kenarları boyunca sivri uçlara benzer. Kertenkele ayrıca vücudunun her bir tarafında ve başının arkasında bir dizi sivri uçlar vardır. Bacakları güçlüdür ve vücudu yukarı kaldırabilir, böylece sıcak yerden ısı emmez. Sakallı ejderler, çöl, ova, ormanlık ve otlaklar dahil olmak üzere çok çeşitli yaşam alanlarında yaşamaktadır. Yarı ağaç olarak sınıflandırılırlar ve zamanlarını ağaçlarla yer arasındaki bölüme ayırırlar. Hayvan, böcekleri, örümcekleri, küçük kertenkeleleri, küçük kemirgenleri ve bitki parçalarını yiyor.
Sakallı ejderhalar genellikle bir ila iki yaşlarında üreme ile olgunlaşırlar. Dişiler çiftleşmeden sonra spermi depolayabilirler, böylece döllenme daha sonra gerçekleşebilir. Bir dişi, tek bir çiftleşmeden birkaç yumurta tutabilir. Birçok kertenkelede olduğu gibi, kuluçka süresi sıcaklığa bağlıdır. Yumurtalar genellikle seksen gün sonra çıkar. Genç ejderler olgunlaşana kadar ağaçlarda yaşarlar. Sakallı ejderler, esaret altında yaklaşık on ila on iki yıl yaşarlar.
Evcil Hayvan Olarak Sakallı Ejderhalar
Sakallı ejderler genellikle sakin ve arkadaş canlısı oldukları için evcil hayvanlar olarak yetiştirilirler. Erken yaşta ele alındıklarında ve insanlara alışkın oldukları sürece, okşayarak zevk almaktan hoşlanıyorlar. Evcil hayvan sahipleri, ejderhanın diğer kertenkelelere kıyasla oldukça zeki olduğunu söylüyor. Meraklı ve genellikle araştırmayı severler. Ejderhalar genellikle cam tanklarda veya teraryumlarda tutulur. Kertenkele, gün boyu teraryumunda bırakılmaması için yeterince akıllıdır. Muhafazasının dışında faaliyetler gerçekleştirmeli ve güven ve samimiyetini korumak için insanlarla etkileşimde bulunmalıdır. Potansiyel tehlikelerin varlığı nedeniyle katılımsız bir odayı keşfetmesine izin verilmemelidir.
Fırfırlı Ejderler veya Kertenkele
Fırfırlı ejderler (Chlamydosaurus kingii) Avustralya ve Yeni Gine’de yaşar. Ayrıca fırfırlı kertenkele veya fırfır boyunlu kertenkele olarak da bilinir. Genellikle kahverengi veya gri renklidir ve ağaç kabuğuna yapıştığı zaman vücudunu kamufle eden benekli bir görünüme sahiptir. Fırfırlı ejderler hayatının çoğunu ağaçlarda geçirir ama zaman zaman yere düşer. Böcek ve örümcek yemekle birlikte, çok nadiren, daha küçük kertenkeleleri ve küçük memelileri yiyor.
Kertenkele’nin şöhretin ana iddiası tehdit davranışlarıdır. Tehdit gösterimi sırasında, hayvan iki ayak üzerinde durur, ağzını açar, sarı ya da pembe bir astarı vardır. Bu astar kertenkelenin başını, boynunu ve üst göğsünü çevreler ve hayvanın gerçekte olduğundan daha büyük görünmesini sağlar. Genelde durumun dramına katkıda bulunan parlak renkli ölçeklere sahiptir. Kertenkele arka ayakları üzerinde zıplayabilir ve astarını görüntülerken aynı zamanda tıslayabilir. Erkek kertenkeleler, toprak anlaşmazlıkları sırasında olduğu gibi, çiftleşme gösterileri sırasında da başlarını diker. Kertenkele’nin tehdidi işe yaramazsa, genellikle iki arka ayağından kaçar, yine de dik durur. Tırmanacak bir ağaç bulduğunda sadece rahatlar. Eğer hayvan bir ağaç gövdesindeyken tehlikede olduğunu hissederse, korunmak için kamuflaj olur.
ejderha, ejderler, Kertenkele, kertenkele çeşitleri, komoda ejderi