Argo Kelimeler Neden Kullanılır? Türk Edebiyatında Argo Kullanımı | Kültürel Bellek
Ayrıca Anadolu’nun bazı yerlerindeki Yörüklerin kendi aralarında konuştukları bir gizli dil vardır ki, bu da bir çeşit argo sayılabilir.
Argoyu, teklifsiz dil, halk ağızları ve mahalli kullanışlardan ayırmak gerekirse de, her zaman kesin bir sınır çizebilmek zordur. Özellikle son zamanlarda, gerçekçilik akımı neticesinde, edebi dilde teklifsiz, mahalli ve argo kelimeler kullanılması alabildiğine çoğaldığı için, yazı dilinde dahi argoyu ayırt etmek güçleşmistir.
Türk edebiyatında argo. Eski edebiyatımızda argo az da olsa bazı şairler tarafından kullanılmıştır. Kaşgarlı Mahmud’un Divanı Lûgati’t-Türk adlı eserinde bile sonradan ikinci derecede argo anlamı kazanmış kelimelerin bulunduğu görülmektedir.
Sonraları ünlü divan şairlerinden Sabit, Derename adlı eserinde: boynuna sarılmak» yerine asılmak; «güçlü, kuvvetli» yerine de çepel kelimelerini kullanmıştır. Her iki kelime argodur. Daha ziyade tarih düşürmekle ve hezelleriyle tanınan divan edebiyatının son devir şairlerinden Süruri’nin yazdığı Hezliyat-ı Havai’de bazı argo kelimelere rastlanır: (savsa vermek «gizlice bir kadının koynuna girmek», abu «zampara», zıpır, zırman «iriyarı kimse», tavus kuyruğu çıkarmak «kusmak»).