Düşler Menzilinde Ufuksuz Hudutlar... - Edebice Dergisi
21 Nisan 2017 0 yorum Denemeler-Makaleler 424 Görüntüleme
Bu zamana kadar hangi dil durağından gönül çerağına ulaştı kelâmlarımız?
Hangi kavruk bağırda dolaştı hoyrat sevdalarımız?
Ve sen bilmezdin ela gözlerindeki ölümcül inancı. Şikâyet etmek kâfi değil… İnancımızın aynası olan Tanrı’ya; ucu yanık bir mektup gibi, çevresine al çiçekler bezenmiş hasret kokulu mendiller gibi sunabildik mi isyanımızı?
Sen aklıma gelince; Apranaxlara konu olan baş ağrılarımı, yani şuramı, göğsümü;
kusarak yavrusunu doyuran kartalların Rabb’ine şikâyet ediyorum…
Biliyorum bütün kuyular dar, bütün çöller sıcak. Oysa ben; kuyuya inmek için Yusuf’u Züleyha’ya kurban ediyorum. Züleyha’nın da delici bakışları vardı bilir misin? Ne zaman Yusuf’un gözlerine düşse; Mısır’a sultan olur müphem çöllerin iftiraya uğramış kurtları.
” Ben parçalamadım o aşkı, benim dişlerim geçmedi bu sevdanın kalkanına” diye inleyen naçar kurtlar; göklerin tek hakimine yalvarırken, sen gülüşlerini asıyordun dipsiz kuyuların yağlı urganlarına?
Mısır dedim ya, Yusuf’a aguşunu açan Mısır değil sevdamız… Züleyha’nın bahtını kor ateşlere çalan Mısır değil inan.
Şimdi bir mektup yolla bana kuyuların en derininden. Söz ver gecelere, yüreğim şafağa çekilmeden. Sen ki; merhamet dileyeni kırk kırbaca vurdurursun. Sen ki; sana meyil vereni en kuytu düşünde karabasanlara sordurursun.
Ahh… Ben mi? Ben artık ne Mısır, ne kuyu, ne de Züleyha… Kendimi kaybettiğim Zühre Yıldızı’nın parıltısında; şakaklarımdan vuruluyorum, ve senin her çıkmaz sokağından döndükçe sana yeniden; âmâ gözlerine aşk devşiriyorum türkülerden.
Unutma bunu, göklerin derin sancısı: En serin seraplarında “Bismillah” biriktiriyorsan, her günün ertesinde düşlerinden vuruluyorsan, bakmalısın artık en ışıltılı tebessümlerinle bana.
Aşkın yaşını geçtiğimiz, vuslatın gözlerini deştiğimiz o gün;
Ellerinle beni esrik düşlerine göm…!
Önceki yazı Edebice Okur Yazar Buluşması- Prof. Dr. Nurullah Çetin ile Söyleşi
Sonraki yazı Kahpe Kader
Şehir Edebiyatla Buluşunca
MEHMET AKİF ÜZERİNE DÜŞÜNCELER