Poşetler bagaja konulup gelinlikte özenle koltuğun arka kısmına asılmıştı. Herkes araçlara binip yola çıktıklarında sohbet eşliğinde heyecanla atıldı genç kız " Ayakkabıları aldık mı Ceyda?" Kardeşinden olumlu yanıt aldıktan sonra yine heyecanla " Peki tacı aldık mı? diye sormuştu. " Merak etme Gizem her şeyi aldık ben kontrol ettim hepsini" deyip genç kızı rahatlatmıştı yengesi. Yarım saat sonra kuaföre ulaşmışlardı. Araçlardan inen herkes binanın önünde toplanmış araçtan çıkartılan poşetlerde kuaföre bırakılmıştı. Bundan sonra ise erkekler yine aynı binanın üst katındaki erkekler kuaförüne çıktı, bayanlar ise girişteki kuaför salonuna girdi. Bundan sonrası ise tam bir kargaşa idi.. Başka yerde. Düğün günü.
Annesi elinde sandıktan çıkardığı gelinle geldi kızının yanına. Gelinlik sandık lekeleriyle doluydu. Aldırmamıştı kız. "Evlenmeyeceğim ben" demişti. Hala ağlıyor, ağlamaktan sesi çıkmıyordu. " Kız inat etme. Giyin şu gelinliği, gelecekler seni almaya şimdi. Baban duyarsa senide beni de öldürür" demişti. Zorla kızına gelinliği giydirmişti. Büyük olmuştu. kolları uzun gelmişti. Annesi çözüm olarak içeri kıvırmıştı kollarını. Saçlarını ise üç dört kez tarayıp taçla birlikte duvağı takmıştı başına kızın. Duvak ile yüzünü örtüp " Burada bekle böyle sakın yüzünü açma" deyip çıkmıştı odadan. Evleniyordu. Evlendiriliyordu. Zorla. Kiminle bilmiyordu. İlgilenmiyordu. Kapı aralanıp içeri bakan kardeşini gördü. Yanına çağırıp sıkıca sarılmıştı ona. Evde sesler duyuluyordu. Babasının sesi geldi kulağına. Anlamıştı onu almaya geldiklerini. " Ooo dünür hoşgelmişsen. Buyur buyur, bizim kızda hazırlandı içeride sizi bekliyor." dediğini duydu kız. Kapı açıldı yanına babasıyla birlikte birkaç adam girdi. Arkalarında annesi yanında yine tanımadığı birkaç kadın. Hepsine baktı teker teker. Babasında takılı kaldı gözleri. Belki vazgeçerdi evlendirmekten. İmam nikahı kıyılmıştı babası yaşındaki adamla. Korkuyordu, midesi bulanıyordu. Evden çıkmadan son kez döküldü dudaklarından " Ba-baa" kelimesi usulca. Yapma yollama beni. Daha on beş yaşındayım ben dercesine ama nafileydi. Babasının yüreği o anda taş kaplamıştı, aklında ise başlık için verilen dönümlük arsa vardı..
Beyaz.. Her kızın bir gelinlik hayali vardır. hepside prenses modeli. Bembeyaz.. Mutlu oldukları an. Kiminin hayali gerçek oluyordu. Ama kimisine de hayal ettiği gelinlik kefen oluyordu. Öylede olmuştu. Küçük gelini sonraki gün boynundaki iple asılı olarak bulmuşlardı odada. Yanındaki kağıtta şöyle yazıyordu.
Gelinliğim beyaz değildi. Bende evlenilecek yaşta değildim. Sarıya dönmüş olan gelinlik kefenim oldu. Babam katilim, evlendirildiğim amca da Azrail'im. Elini zorla öptüğüm kadın ve annem seyircim. Ve ben başroldüm. Başrol öldü ve film bitti. Bitirdiler.. Ben intihar etmiyorum, ölümüme sebep olan izleyiciler. Küçük gelinlere yazıldı..