Evlatlarından başka kaybedecek bir şeyleri olmayan Babaların ülkesi oldu
Evlatlarından başka kaybedecek bir şeyleri olmayan Babaların ülkesi olduk...
an’ın Gürpınar ilçesine bağlı Yalınca Mezrasında oturan Taş ailesinin 3 yaşındaki çocukları Muharrem Taş’ın dramatik bir şekilde ölümünü sanırım gerek TV ekranlarında ve gerekse de yazılı medyada izlemiş ya da okumuşsunuzdur. 3 Yaşındaki Muharrem gece hastalanır ateşi de gittikçe yükselir. Ailesi tüm çabalarına rağmen ateşini düşüremeyince Gürpınar ilçesindeki sağlık ekiplerine telefonla haber verir. Ancak karla kaplı yollar gerekçe gösterilerek mezraya gitmezler.
Muharremin küçük bedeni yüksek ateşe dayanamaz ve gece yarısı yaşamını yitirir. Çaresiz baba Abdulmenav Taş oğlunun cansız bedenini bir çuvala koyup sırtına yükler ve aşılmaz denilen karlı kaplı yolları 4 saatte aşarak Van devlet hastanesine getirir daha sonra da otopsisi yapılan talihsiz çocuğunun naşını hastaneden alıp Van’ da toprağa verir. Bir mezrada ikamet eden Bu acılı baba sağlık ekiplerinin mezraya gelmemesi nedeniyle yitirdiği oğlunun acısıyla çarnaçar köyüne geri döner. Oysa sağlık ekipleri kendilerine haber verildikten sonra mezraya gitme zahmetine katlanabilseler küçük Muharrem şimdi belki de yaşıyor olacak ve babası ile annesinin yüreği böylesine tarifsiz bir acıyla dağlanamayacaktı. Gözleri paradan başka bir şey görmeyenlerin ülkesindeyiz.
Kimine mutluluklar saçıyor hayat; Kimine şömine başında ballı börekli yaşam sunuyor, kimine de sırtında oğlunun cesediyle 4 saat karda yürütüyor. Çocuk düşünün henüz 3 yaşında ateşi yükseliyor, sürekli öksürüyor. Baba Taş, Sağlık görevlilerine telefonla ulaşıp gelmelerini bekliyor ama ne gelen var ne de giden… Çocuğu gözleri önünde kayıp gidiyor hayattan. Çocuğunun ölüsünü 15 Kilometrelik o sağlık ekiplerinin aşılmaz dediği karla kaplı yollardı aşıp Van’a ulaşıyor.
Bu acılı babanın çilesi bu ülkenin insanları için bir şey ifade etmiyorsa, o toplumun hayatı sadece sadece siyaset, TV dizileri ve futbol maçları olmuşsa, bir gün canları yandığında kimsenin başkasından medet ummaya hakları olmadığını da bilmeleri gerekir. 3 yaşındaki Muharrem’in böylesine dramatik bir şekilde ölmesine göz yumanlar, Bir çaresiz babayı 15 Kilometrelik karla kaplı bir yolda oğlunun cesediyle yürümeye mahkum edenler utanacak mı acaba? Şimdi yerel seçimler yaklaşıyor ya, siyasetçiler için varsa yoksa oy avcılığı telaşında bu trajik olay onlar için sanırım rutin bir olay olacak. Acılı babanın sızlayan yüreğinin sesini duyacak zamanları yoktur.
Seçim propagandasında belki de utanmadan sıkılmadan o çaresiz babanın evine gidip oy talebinde bulunabilecek kadar da yüzsüzlük de göstereceklerdir. Bu ülkenin mezrasına sağlık ekiplerini ulaştırmaktan aciz olanlar kendi çocuklarına da böylesine lakayt davranırlar mı? Şimdi göstermelik bur soruşturma açacak ve daha sonra da bu elim olayı unutturmaya çalışacaklar. Bu ülkenin zenginlerini kollayan zihniyet baba Taş’ın feryadını hiçbir zaman duymayacak ya da duymamazlıktan geleceklerdir.
Sanatçı Demet Akalın’ın doğan bebeğinin görüntüsüne 100 bin lira teklif edenler, mezradaki küçük Muharrem’in büyük bir ihmalkarlık yüzünden nasıl hayatını yitirdiğine de değer verecekler mi? İktidar mensupları ülkenin en ücra köşesi vatanımızın bir parçasıdır diye slogan atıp dursun, Acılı babanın kalbindeki acıya kulak verebilecek erdemliliği gösterdiler mi? Göstermezler çünkü onların küçük Muharrem’den daha önem arz eden seçimleri var ya… Başbakan Recep Tayyip Erdoğan her gün TV ekranlarında gürleyip duruyor, kendisi de bir baba evlat acısı nedir biliyordur. Ama mezrada hayatını ihmal yüzünden kaybeden babanın yüreğindeki sızıyı dindirebilecek bir girişimde bulunabilecek mi? Evet Evlatlarını kaybetmekten başka bir şeyleri olmayan ülkesi olmuşuz da haberimiz yokmuş…