02 Mart 2020, 08:55
Herkes, yaşamını daha iyi bir basamağa çıkarmayı, elinde bulanmayan şeylerin özlemini çektiği amaca ulaşmayı, yaşadığı sıkıntıları atlatınca mutluluğu ozaman yakalayacağını, çoğu kararlarını çevresini hoşnut etmek için kendi içdünyasının hoşnutsuzluğuna tıpa takarak susturmayı, hayatı insana defalarca bahşedilen bir ömür deryası olarak görmektedir.
Yani yaşamımızı gerçek dünyada değilde sanal bir dünyada aradığımızın farkında değiliz.Oysaki kaliteli bir hayat yaşamak istiyorsak bunu sanal alemde değil onu gerçek dünyamızda bulabiliriz. Eğer yaşamdan zevk alıp kendimizi mutlu etmek istiyorsak yaşadığımız hayata değer verip, onunla uzlaşmalıyız. Aslında savaş ve barış kavramları yaşama tutunuşumuzu simgelemektedir.
Yaşamdaki sıkıntıları ve zorlukları yenmek için hayatla savaşmak gerekir. Aynı zamanda hayatla uzlaşmak, katlanılır kılmak için barışı yaratmamız gerekir. Bu iki zıt kavramın hayatımızda bir bütünlük sağladığını, yaşamın kargaşası içinde farketmeyiz bile...Düşüncelerimizin aynasından hayatın akışına doğru geçiş yaparken yaşamımızı sorgulamak gerekir. İnsan bu dünyada bir kere yaşamaktan başka bir sayı şansını elde edemiyor. Yalnız bir kez bu olanaklara sahip olup, hayatının devirlerini geçirirken ikinci bir gençlik yada olgunluk dönemi geçirme şansı yoktur. Elinde olan olanakları genişletmeyen, kendini aşıp ilerletmeyen,başkalarının tercihlerine göre yaşayan ve kalbinin sesini dinlemeyen insanlar hayatlarını çöpe atmış oluyor.
Yaşamımızın uzun olması önemli değil, onu mutlu ve anlamlı yaşarsak hayat yaşanmaya değer oluyor. İnsanın bu hayattan ayrılırken arkasından bırakacağı en önemli eseri kendine dürüst olarak yaşamayı seçmektir. Çünkü kendini kandırırak geçirilen bir ömür sana ait değil başlalarına ait eserler bütünlüğünden oluşmaktadır. Başkasının bize dayattığı kararlarla değil kendi kararlarımızla bize verilen bu hayat sahnesinde kendimizi keşfedip, evrene gücümüzü göstermeliyiz. Ozaman bizi saran sanal alemin çemberini kırıp kendi evrenimizi yaratabiliriz.