Anneden Çocuğa Geçen Obezite
Fetal beslenme yetersizliği ilk kez Hollanda’da yaşanan kıtlık zamanında ortaya konulmuştur. Kıtlık sırasında; uzun süre açken doğum yapan kadınların, çocukları ve torunlarının obezite ve diğer metabolik bozukluklara daha yatkın olduğu gösterilmiştir. Anne karnında yetersiz beslenmeye bağlı olarak, tutumlu davranıp, depolamaya giden bebek; doğduktan sonra besin bolluğunda da aynı yöntemi uygular ve geleceğin obez bireyini oluşturur. Epigenetik konusunda yapılan yeni araştırmalar da; bu genlerde görülen tutumluluk özelliklerinin, kalıtımsal olarak nesiller boyunca aktarılabildiğini öngörmektedir.
Obezite ise diyabet için büyük bir risk faktörüdür. Hintli bebekler küçük bir karın çevresine (fetal kısıtlanma) sahiptir ancak diğer bebeklere göre daha yüksek abdominal yağa sahiptir. Bu da diyabet için yüksek bir risk faktörü olan viseral şişmanlığı göstermektedir. Gebelikte annede diyabet ve obezite varlığı da; çocukta ileride oluşacak obezite ve diyabeti etkilemektedir. Aşırı kilolu veya obez anneden dünyaya gelen bebekler de, anne sütü ile beslenmelerine rağmen; daha hızlı büyüme gösterirler. Gebelikte annenin obez olmasının etkisi en çok, doğumdan sonraki ilk 6 ayda göze çarpar.
Annede olumsuz bir beslenme durumu, doğrudan rahim içinde gelişmekte olan bebeği ve hatta bebeğin neslini oluşturacak üreme hücrelerini etkiler. Azalan doğum ağırlığını, bozulan glukoz toleransını ve obeziteyi programlar. Bebeğin rahim içinde sağlıksız ortama maruz kalması, kendi neslinde şişmanlığın artmasına ve yaşamın sonraki dönemlerinde sağlıksız olmasına neden olmaktadır. Çalışmalar; gebelikteki küçük değişikliklerin (gebelik beslenmesi, metabolizması, sigara-alkol kullanımı, toksinler) bile, bebeğin gelişimini etkilediğini ve bu etkilerin çocuğun tüm yaşamı boyunca sürdüğünü göstermektedir.