Sonsuz Ark: SA7384/KY1-CÇ578: İtiraz
Bu eda, bu tavır kabl'el'milattan beri kılbazların yetiştiği mekânlar oluşturmuştur. Bu hali görmezden gelmek, saçıntılara, sakim savlara bir dokunulmazlık kalkanı, alanı oluşturmaktan başka bir şeye yaramayacak, kaçınıldığı savlanılan kılbazlığın en kavisinin yerleşmesini, yetişmesini, kökleşmesini sağlayacaktır. Kılbazlık ‘fikrin fahişesi’ için ‘fikrin zamparası’ için yol açmak, yer açmak değilse nedir? Kılbazlık kibar fahişelere duyulan özlemden başka nedir? Nedir bu kibar fahişe özlemi? Niyedir bu, kibar fahişeye duyulan özlem? Nedir bu açlık? Niyedir bu açlık?
Doğrusu anlıyor değilim kibar fahişe özlemini. Bilmiyorum, ne kibar bir fahişe tanımışlığım var ne kibar olmayan bir fahişe. Dolayısıyla bir itirazım yok o özlemi duyanlara ve fakat o özlemin ‘Ben diyorsam o öyledir, benim o deyişime itirazlar densizliktir! Kimsenin haddine değildir benim ‘o öyledir’ dediğime ‘o öyle değil’dir demek!’ yargısına, vargısına itirazım.
İlkelerin ne ‘zamparası’ ne ‘fahişesi’ oldum. Mavi boncuk dağıtmanın hevesini duymadım. Hiçbir fahişenin varlığına özlem duymadım. Çevremde düşün dünyamda ‘yesmen’ciler ‘kibar fahişeler’ gezinsin dilemedim, heveslenmedim. Bilmem öylesi hevesleri, bilmem öylesi hazları.
‘Yesmenci’likten kaçındığım kadar kılbazlıktan da uzak durdum. Uzak durmayı haslet bildim. Bu hale ve başka hallere, tavırlara, vargılara, yargılara, çıkarsamalara itirazım bir suçlama değildir, itirazım ‘tu kaka’ değildir. İlkeler adına konuşmaktan, ilkeler adına tavır almaktan öte değildir. Onaylamam da ilkeler adınadır, muhalif tavrım da.
Tavrım hiçbir dem fundamentalist muhaliflik olmadığı gibi kılbazlar, kibar fahişeler sökün etsin için değildir. Hiçbir itirazım, hiçbir başkaldırım böyle bir tavra yönelik değildir. Ne sözel onamalarım, ne fiili onamalarım, ne sözel başkaldırılarım, ne fiili başkaldırılarım. İlkeler bağlamında söz söyledim, söylemekteyim.
Anlaşılmak, onanmak, alkışlanmak derdiyle dertlenmedim. Usul dedim, usul densin isterim. İlke dedim, ilke densin isterim. Yaşanmış kötülüklerin bir daha yaşanmaması, dökülen kanların durması, farklılıkların değil ayrımcılığın son bulması için gayret edenlerin gayretlerine ortaklıktan başka bir derdim, bir hevesim olmadı.
İtirazıma itirazlar ilkeler bağlamındaysa bir anlamı olduğuna hükmettim. Değilse görmezden geldim. Görmezliği seçtim. Aksi durumda ya kılbazlar edinmek için yola çıkanlardan olacaktım ya kibar fahişe özlemi duyanlardan. Derdi ilkeler olanın, derdi hakikat olanın o yolda işi ne? Böyle dedim. Böyle derim. Böyle densin isterim. Hiçbir itiraza baştan bir çekinceli bir tavır sergilemedim.
Neyin ne olduğunun peşinde olanın peşin yargıyla işi ne? Derim. Densin isterim. Ölçütüm ‘Söyletmen vurun!’ değil ‘Vur, fakat önce dinle!’dir. Dinlemekten, anlamaktan öte özrü yoktur hiçbir itirazımın. Böyle olsun isterim tümü itirazların!
Cemal Çalık, 21.01.2019, Konuk Yazar, Sonsuz Ark, Deneme, Sözcüklerin Düş Hâli