Ramazan ayına özgü olan bir çok ürün arasında horoz şekerleri de vardı. Gerçi yeni çıkan şekerlemelere karşın şimdiki çocuklar için o horoz şekerleri çok anlam ifade etmiyor ama sanmam ki ben yaşlardakiler görenlerin de içleri ‘cız’ etmiyor olsun.
Çocukluğumuzda Ramazanları ayrı bir yer tutardı horoz şekerleri ve her gördüğümüzde de o eski günlere illaki döneriz. Ben bizim çocuklara illa ki bir yerlerde son zamanlarda bulur alırdım ama artık ben de bıraktım o işleri. Zira horoz şekeri mi kaldı, daha isteyen çocuk mu kaldı ki? Geçen gün facebook’da Şehir Tiyatroları’ndan arkadaşım Semih Yetimoğlu’nun gördüm de Erdal Güzel’den iftarlık horozşekeri alırken resmini, içim resmen bir hoş oldu. Eskilere gittim, o güzel günlere..
Büyüklerin oruç tutan çocuklara iftarlık horoz şekeri aldıkları, o çocukların da daha su içmeden o şekerleri yalayarak iftarlarını açtıkları o günlere.. O ne güzel gelenekti öyle. Meğer Erdal Güzel ağabey o geleneği sürdürüyormuş. Güzel adam zaten ERVAK Başkanı eczacı Erdal ağabey.
İşyerine giden her çocuğa veya talep edene horoz şekeri iftarlık verirmiş. Dün aradım, Ankara’daymış. Gelsin, ben de gidip Erdal ağabeyden iftarlığımı alacağım!