DELİRMEMEK İÇİN GAZETECİLİĞE DEVAM EDİYORUM
03 May 2020 - 17:15
Son Güncelleme: 06 Haz 2020 - 23:26
Gazete satıcısının sesini duydum mu fırlardım ve demir kanatlı sokak kapımızın altından mermer zemine atılan Cumhuriyet’i kapar heyecanla anneanneme götürürdüm.
Gazeteyi yere sererdi anneannem; çarçabuk yanına otururdum. Şükriye önce Malkoçoğlu’nu ardından da haberleri okur; minik parmaklarımla işaret edip sorduğum fotoğraflara, manşetlere, haber başlıklarına şefkat dolu bir sabırla yanıt verirdi.
Büyüdüğümde ise anneannem kahvesini pişirip gelincik sigarasını yakıyor berger koltuğa oturup, gazeteyi elime tutuşturarak; “oku bakalım Cancım, hangi haberler var’’ diyordu. Nasıl da gururlanarak ciddileşir, gür bir sesle acele acele okumaya çalıştırdım haberleri.
Şimdi bile bazen sesli okurum gazeteleri, yıldızların orada bir yerlerde Şükriye beni işitiyordur diye.
Kütüphanesi olan; gazete, dergi, kitap alınan bir evde büyümenin ne büyük bir şans olduğunu bu günlerde daha iyi fark ediyorum
Kitap ve gazete kokusu çocukluğumdan beri içime işlemiştir.
11 MİLYON İŞSİZ
Dün, 3 Mayıs Dünya Basın Özgürlüğü günüydü.
Türkiye Gazeteciler Cemiyeti diyor ki:‘’Dünya Basın Özgürlüğü Endeksi'nde Türkiye, 180 ülke arasında 154'üncü sırada. Son 10 yılda yaklaşık 11 bin basın mensubu işsiz kaldı. 85 gazeteci hâlâ tutuklu.’’
Düşük ücretler, fazla mesailer, işsizlik, sendikasızlık, sansür, baskılar, uğranılan hakaretler, tehditler, açılan soruşturmalar, tirajlardaki büyük gerilemeler, gazete çıkarmanın maliyetinin çok yükselmesi gazetecileri gazeteleri köşeye sıkıştırıyor.
Ekonomik zorluklar ağırlaşarak sürerken gazetecilerin çoğu gelecek kaygısıyla işsizlik korkusuyla tedirgin olarak yazı yazıyor, haber yapıyorlar.
Yine de ‘’gerçeğin gazetecileri’’iş başındalar; akla ve vicdana dayanarak meslek onuruna sahip çıkıyorlar.
Gazetecinin özgürlüğü halkın özgürlüğüdür.
Özelliklede emeğiyle geçinenler için gerçekleri bilme, haber alma hakkı yaşamsal önemde; çünkü ekonomik faturayı daima emekçiler ödüyor.
Gazetecinin özgürlüğü; halkın gerçekleri öğrenmeye, haber almaya değer vermesiyle; gazete almasıyla, gazetecilere destek olmasıyla mümkündür.
Gazetecilik umut mesleğidir. Gazeteci umudun alfabesinden edindiği harflerle yazar yazılarını.
İnsana gazeteci olma onuru yaşatan nice meslektaşım var; nice değerli okurumise moral veriyor, yazılarımı paylaşarak, yorum yazarak, telefon açarak destek oluyorlar.
Gazeteci aklıyla görür, vicdanıyla itiraz eder, cesaretiyle yazar.
Sait Faik ne demişti o hikâyesinde; ‘’yazmasam deli olacaktım’’.
Gazetecilik bir mesleğin ötesinde kişiliktir.
Bir Önceki Haber ÇOĞU KEZ HER ŞEY BİZİM BİLDİĞİMİZ GİBİ DEĞİLDİR!..
Bir Sonraki Haber BURSA İHRACATINDA İNANILMAZ DÜŞÜŞ!