Şükreden bir Kul muyuz? / İnançlar / Milliyet Blog
Yaşamımızı sürdürdüğümüz her alanda, bir çok insanla karşı karşıya geliyoruz. Tanıyalım veya tanımayalım, bir “merhaba” diyor, hal-hatır soruyoruz. Konuştuğumuz kişilerin bize olan yakınlık derecesine göre, kimi zaman olumlu, kimi zaman olumsuz, sitemkar ve şikâyet edici söylemlerle karşılaşıyoruz.
“Nasılsın, iyimisin, ne var-ne çok, işler nasıl gidiyor, hayat nasıl geçiyor?” gibisinden sorduğumuz sorulara verilen cevaplar; kimi zaman kimi memnun edip tatmin ediyorken, kimi zaman da memnuniyetsizlik ifadesi olarak, huzursuz oluyor ve canımız sıkılıyor.
İlk an da “iyiyim, ne olsun, yuvarlanıp gidiyor, Allah sağlık sıhhat versin, gerisi boş!” gibisinden memnuniyet ifadesi cevaplar alınabiliyor.
Sanırım ağız alışkanlığı olmuş. Hemen ilk soruda, “iyiyim, saol” diye beklenmeden, düşünmeden, pat diye cevaplar verilebiliyor.
Demek ki insan olarak, hep iyi durumda oluyoruz, öyle umuyoruz, öyle olmayı temenni ediyoruz ya da yuvarlak bir kelâm kullanmayı âdet edinmişiz. Artık buna yalan söylemek mi denir, yoksa haktan gelene şükrünü eda etmek mi denir, bilemiyorum!
“Aslında bizler bu dünyaya rahat etmek için, keyif sürmek için gönderilmedik, bizler sınavdayız”
Böylece biz ademoğlunun arasına sıla-i rahmi, rahmet ilişkilerini yerleştiren, yüreklerimize sevgiyi, saygıyı, sevdayı, aşkı, erdemi, fazileti, iffeti, hayayı, tevazuu, affetmeyi, bağışlamayı ve en önemlisi bütün bu erdemlerin kaynağı olan merhameti yerleştiren, erhamurrahim’e sonsuz, nihayetsiz hamd-ü sena etmek gerekir. Her şart ve zeminde, zamanda, her zaman şükretmek, şükrünü eda etmek ve gereğini yerine getirmek gerekir.
“Bî-vücûd olmak gibi yoktur cihânın rahatı
Bu dünyada iyisi de var, kötüsü de… Tabi bize bahşedilen bir akıl nimeti de var.
Bu akıl nimeti sayesinde, ya iyi olur, şükrederiz, ya da kötü olur hüsrana uğrarız.Herşeyin iyi tarafından bakmak, iyi taraflarını görmek gerekir. İnşallah, mânâsız, lüzumsuz, zararlı, sıkıntılı, çirkin, geçici hâller nazar-ı dikkatimizi celp etmez, kalbimizi meşgul etmez. Çünkü bunun sonunda hüsran vardır, bunun sonunda esfal-i safilin vardır, bunun sonunda müflis olmak vardır.
Türlü dünya nimetleri emrimizde, her konuda her şey sahibiyiz maşallah. Ancak, unutmayalım, sınavdayız hepimiz.
Rabbine secde edişine bakıp, alnı hiç secdeyle tanışmayanları düşünüp, binlerce kere hamd senalar etmek ve onların da hidayete ermeleri için dua ve niyazda bulunmak gerekir.
Şimdi şunu söyleyebiliriz. İnsanlar, her hâl üzere iyidir; iyiliği ters düz eden, muhakkak ki kendisidir!
Bizlere bahşedilen, lütfedilen nimetlerin kadrini kıymetini bilelim, şükredelim.