BakBenNeOkudum!: Eylül 2016
Yayınevi: ProfilBasım Tarihi: Eylül 2016Sayfa Sayısı: 318
Kitap kapaklarıyla aranızda duygusal bağ kuranlardansanız, bir de üstüne yazar en sevdikleriniz arasında ise, yeni baskı size aynı kitabı tekrar aldırabilir. Severek okuduğum, ara ara altı çizili satırlarıma dönüp tekrar tekrar okuduğum kitabın ilk tanıtımını şurada yazmıştım. Gönderen
Sevgilisi Martin'in peşinden Paris'e gelen Barbara adında bir kadın, bir otel odasına girdiği anda telefon çalar. Arayan Leon adında, hiç tanımadığı, ama kendisi hakkında her şeyi, hatta hayatının en mahrem yönlerini bile bilen bir adamdır. Barbara'ya Martin'in başının belada olduğunu söyler. Martin oraya aslında gizli bir siyasi direniş örgütüne katılmak için gelmiştir ve Leon da örgütte Martin'den sorumlu olan kişidir. Kısa aralarla tam dokuz saat konuşurlar telefonda. Leon'un Barbara'yla ilgilenmesinin nedeninin sadece siyasi sorumluluk olmadığı anlaşılır. Son derece gerilimli bir tonda Barbara'nın Martin'le ilişkisinden, aldığı mektuplardan, mesleğinden, çocukluklarından, hikayelerden, erkeklerin zayıflığından, yalan ve ihanetten, siyaset ve direnişten, rüyalardan, aşktan, 'kendi acılarına aşık oldukları için kalplerinde başkalarının acılarına yer kalmayan' insanlardan bahsederler. Leon şaşırtıcı bir itirafta bulunduktan sonra kendini çırılçıplak ortaya koyar. Hayatını başkalarının acılarını çekmekle geçirmiş bir sünger gibidir. "Varlığının orta yerinde dişiliğin o derin yarasına benzeyen bir şey vardır ve dünyanın acıları buradan içine dolmaktadır." Bu upuzun konuşma, en yoğunlaştığı anlardan birinde beklenmedik bir biçimde kesilir ve başdöndürücü bir olaylar zinciri başlar. Bütün bunlar olurken de bizlere Leon'la Barbara'nın hikayesini anlatan yazar, durmadan kendisini sorgulamaktadır. "Katillerin dünyasında düş kurmaya cesaret eden" insanları anlatan hüzünlü ve politik bir roman Konfidenz. Yazarın anlatı ustalığına hayretler edilerek, bir solukta okunacak bir başyapıt.
Susanna bir keresinde benim ruha masaj yapan biri olduğumu söylemişti: insanlar onlara zarar veremeyeceğimi anlarlar. Bana her şeyi anlatırlar, üzüntülerini, umutlarını, sırlarını, ben de bir sünger insan gibiyimdir, onların acılarını emerim. ----
Konfidenz'le ilgili yazılan yorumların başında bir solukta okunan, sürükleyici bir roman oluşu geliyor. Fakat benim elimde tam iki yıl gezdi. Defalarca yarım bırakıp tekrar tekrar başladım. Yine de okumaktan vazgeçemedim, hikayenin nereye varacağını gerçekten merak ettim. Kitaplarımızı biz seçiyoruz fakat ne zaman okuyacağımız konusunda değişik bir kader tecellisi söz konusu. Tam da "Allahım, dünya hep böyle kötü müydü, biz mi çok pis bir zamana denk geldik?" diye düşündüğüm şu dönemde, dünya hayatının "pür acı" olduğuna ikna oldum bir kez daha... Zannederim herkes yaşadığı dönemin benzersiz acılarla dolu olduğunu düşünüp cenneti düşleyerek ömür tüketiyor.