Survival Guide for Dummies: Asilzade Mor
Zamanında mor renk elde etmek pek zormuş. Binlerce solucanımtak şeyi 3 gün tuzlar, 10 gün kaynatırlarmış( ya da tam tersi pek emin değilim şu an) da anca tırnağım kadar boya elde edebilirlermiş. Eh hal böyle oluca anca çok zenginler mor giysiler içinde salınma şansına erişebilirlermiş. Romada mesela sezar giyermiş bir de senatörler falan hatta bu gün bile kardinaller giyiyor yanılmıyorsam.
Dalga boyunun pek kısa oluşu, esrarengiz duruşu morsever pank arkadaşların hayatına hoş bir ironik göndermedir kanımca. Zaten koyu tonları -ki bu arkadaşlar tarafından en sevilenidir- melankoliyi, depresyonu çağrıştırır.
Karmaşıktır mor, dediğim gibi koyu tonları depresiftir, açıkları mutluluk vericidir, lilalar lavantalar romantiktir... Bu karmaşıklığı, yaratttığı akıl karışıklığındadır dolayıdır ki ürün yiyecek ambalajlarında kullanmaktan çekinirler moru, kullanıldığında da kadınlara yönelik hijyen ürünlerinde olur genellikle. Gerçi morunda pek umurunda değildir bu, asil renktir o ambalajlar mavilere, yeşillere ve kırmızılara göredir. Tabi leş insanların leş kıyafetlerinde ve leş converselerinde var olduğunu bilse göz yaşlarına boğulurdu eminim asilzade.
. pulled it out my ass, renklerin egoları
Evet, işte mor tam da böyle bir renktir... Bu arada son zamanlarda artan yazılarını takip ediyorum, yalnız pek fazla yoruma açık olmuyorlar o sebepten pek bir şey yazmıyorum. İsteğin kırılmasın, seni okuyanlardan haberin olsun diye söylemek istedim...
26 Mart 2008 04:06
kimse okumuyor diyordum bende
27 Mart 2008 22:09
cidden mora takılıp da kalanlar var değil mi? sanırım.
1 Nisan 2008 00:42
var var, evet. gördüm, mor bu..