erzurum takımını yeneceğiz
Küme düşme hattındaki rakiplerimiz...
Ne kadar üzücü bir giriş oldu değil mi? Şampiyon olduktan sonraki sezonlarda hep yaşadığımız his kronikleşti, yukarılara bakamıyoruz rakip bulmak için çünkü kadromuz yetmiyor.
Ne diyordum, küme düşme hattındaki rakiplerimiz puan kaybetti.
O maçları izleme sabrı gösterdim yani Adanaspor dışında bir maç izleme sabrı.
Bolu evinde Ümraniye ile berabere kaldı.
İkisi de vasat takım.
Yerimizde Ümraniye de olabilirdi, sırıtmazdı orada, güzel de olurdu.
Ama işte ilk devrede topladıkları puanlar onları ikinci yarıda küme düşme korkusundan uzak tutuyor.
Hiçbir vasfı olmayan, sadece iyi pazarlanmış olan Altınordu takımını da izledim, rakipleri Osmanlı. Bu iki takım vasatın vasatıydı. Bir an umutlanmadım değil, lan acaba, diye, kurtarır mıyız yoksa bunlara bakınca, sonra onların birer teknik direktörleri olduğu gerçeğini fark ettim. Hay bin kunduz.
Önceki haftalarda gösterdiği performanstan uzak olan Eskişehir de puan kaybedince. Ki çok koşan, basan, ritim bozan bir takım ama golcü sorunları var ve yedikleri erken gol onları geri itiverdi. Galiba erken gol yedikleri her maç onlar için zor olacak.
Örnek olacaksa, dün Ankaragücü şampiyonluk adayı Fenerbahçeyi rahat geçti. Tabi Ankaragücünün başında da Mustafa Reşit Hoca var.
Erzurum bulunduğu yeri hak etmeyen bir takım ve müthiş düşüşteler. Şampiyonluğa oynuyor olmaları bizim çalıştırıcıyı mutlaka duygusal olarak etkileyecektir her zaman olduğu gibi, dilerim futbolcular onun negatif, çaresiz vs ruh halinden pek etkilenmez.
Kazanacağımız bir maç.
Tek handikap. Onu biliyorsunuz. Yukarıda belirttim.