Batuhan Altıntaş: Üçüncü kuşak Köylü
01 Kasım 2013 - 13:13
İSTANBUL - Dedesi Mustafa Altıntaş, Bursaspor'da oynadığı yıllarda "Köylü" lakabıyla efsane olmuştu. Ardından babası Yusuf ve amcası Yaşar çıktı sahneye... Biri Galatasaray'ın ve Milli Takım'ın, diğeri Sakaryaspor, Kocaelispor ve Ankaragücü'nün unutulmaz oyuncularından birisiydi.
Şimdi sıra üçüncü kuşak "Köylü"de. O da dedesi gibi Bursaspor'un formasını giyiyor ve genç yaşına rağmen iki sezondur A takımda oynama fırsatı buluyor. 1.90'lık solak santrfor, kuvveti, çabukluğu ve gol vuruşlarındaki becerisiyle milli takımlar için de umut kaynağı oldu.
Türkiye Futbol Federasyonu Basın Departmanı tarafından hazırlanan TamSaha Dergisi'nden Mazlum Uluç'a konuşan dededen, babadan futbolcu Batuhan Altıntaş'ın röportajının detayları şöyle:
Aslında babamdan çok dedemle top oynadım ben. Dedem bir dönemin ünlü oyuncularından Köylü Mustafa... Onu 2010 yılında, 71 yaşındayken kaybettik ama neredeyse ölene kadar futbol oynadı. 60 yaşındayken hala Kocaeli amatör kümesinde bir yandan antrenörlük yapıyor bir yandan da top koşturuyordu. Dediğiniz gibi ben futbolun içine doğmuş çocuklardan birisiyim. Babam Yusuf Altıntaş'ı biliyorsunuz zaten. Galatasaray'da, Milli Takım'da uzun yıllar oynamış bir oyuncu. Büyük amcam Yaşar Altıntaş, Sakaryaspor, Kocaelispor ve Ankaragücü'nde top koşturmuş bir Süper Lig oyuncusu. O da 50 yaşına kadar amatör kümede oynamaya devam etti. Küçük amcam hala BAL Ligi'nde oynuyor. Ağabeyim Ahmet de yine Kocaeli'de Başiskele Belediyespor'da forma giyiyor. Böyle bir ailenin içinde ben de doğal olarak futbolcu oldum işte. Hatta hiç unutamadığım bir hatıram da var. Bir halı saha maçında dedem, babam, amcalarım, abim ve ben birlikte oynamıştık. Dedem o sırada 67, ben de 11 yaşındaydım.
Son dönemde Bursaspor altyapısından Milli Takımlara çok sayıda oyuncu geldiğini görüyoruz. Bursaspor altyapısını farklı kılan ne sana göre?
Beğendiğin, benzemek istediğin oyuncular var mı?
Var elbette... Yerli oyunculardan Hakan Şükür, yabancılardan da Didier Drogba ve Zlatan İbrahimovic en çok beğendiğim ve benzemek istediğim santrforlar. Hepsi kaleye sırtı dönük oynayabilen, hava hakimiyeti olan, kuvvetli oyuncular. Drogba'nın ne olursa olsun kendisine gönderilen her uzun topu göğsüyle kontrol etmesi ve en doğru noktadaki arkadaşıyla buluşturması, o cüssesine rağmen dönüşlerdeki çabukluğu ve kararlılığı müthiş. Hakan Şükür'ün savunmayı önde başlatan pres gücü, hava hakimiyeti ve gol vuruşlarındaki soğukkanlılığı keza öyle. Ibrahimoviç de pivot santrforların en klaslarından birisi.
Doğrusunu söylemek gerekirse hiç beklemediğim bir şeydi. Ertuğrul Hoca beni o sezonun devre arasında A takıma çıkarmıştı. O hafta önce Sivasspor'la hemen ardından da Fenerbahçe ile iki kupa maçımız vardı. Takımla birlikte Sivas'a gittim ama 18 kişilik kadroya alınmadım ve maçı tribünden izledim. Ama A takım kafilesinde yer almak bile beni çok mutlu etmişti. Doğal olarak Fenerbahçe maçı için de kadroda olmayı beklemiyordum. Takımla yemeğimizi yedik, ben asılan listeye bile bakmadan odama çıktım. Yedek kalecimiz Harun abi yanıma gelip, "Hadi hayırlı olsun" dediğinde inanamadım. Hemen aşağı inip listeye baktım, gerçekten de kadrodaydım. İnanılmaz bir heyecan yaşadım ve o geceyi uykusuz geçirdim.
Bu arada annemi, babamı, amcalarımı arayıp sevincimi paylaştım. Maç saati yaklaştıkça heyecanım iyice arttı. Maç 1-1 giderken oyuna alınacağımı hiç tahmin etmiyordum. En iyi ihtimalle son 5-10 dakikada oynayacağımı düşünüyordum. Ama maç 1-1'ken Pinto'nun yerine oyuna girdim. Dört dakika sonra kafayla aşırttığım topu Gökhan Gönül kendi kalesine gönderdi ve 2-1 öne geçtik ama sonra yediğimiz iki golle 3-2 kaybettik. Yine de o gün iyi bir performans gösterdiğimi düşünüyorum. İlginçtir o sezon üç Fenerbahçe maçında oynadım. Hatta kupadaki rövanş maçında 90 dakika sahada kaldım. Aynı sezonda Gençlerbirliği ve Sivasspor karşılaşmalarında da şans buldum.
Fiziki açıdan iyi bir oyuncuyum, kuvvetliyim. Hava toplarında etkiliyim. Gol vuruşlarım fena değil ama daha iyi olması için çok çalışıyorum. Kaleciyle karşı karşıya kaldığım pozisyonların ve tek vuruşların üzerinde özellikle duruyorum. Antrenman bittiğinde Enes'le birlikte sahada kalıyoruz. Hakan abi orta yapıyor, biz de gol vuruşu çalışıyoruz.
Genç Milli Takımlarda yer almanın sana katkıları neler?
Bursaspor'da sürekli oynamak, bu takımın unutulmaz oyuncularından biri olmak ve kaptanlık yapmak istiyorum. Milli Takımımızda değişmez oyunculardan birisi olmak ve sonunda da Avrupa'da futbol oynamak diğer hayallerim.
Artık Süper Lig'de süre almaya başlayan bir oyuncu olarak kendini A Milli Takım'a hangi mesafede görüyorsun?