Biyotik ve abiyotik faktörler ekolojik bileşenler veya ekosistem oluşturan çevresel faktörlerdir ve işleyişi için önemlidir.
Biyotik faktörler bir ekosistemin canlı unsurları olarak tanımlanabilir. Bitkiler, hayvanlar (insanlar dahil), mantarlar, bakteriler, virüsler ve protozoalar biyotik elementlerdir.
Abiyotik elementler ekosistemin canlı olmayan elementleridir. Su, hava, toprak ve güneş ışığının vücutları ve seyri abiyotik unsurlardır.
Bu unsurlar ekosistemlerin gelişiminde belirleyicidir ve onları farklı seviyelerde etkiler. Hem biyotik hem de abiyotik faktörler, popülasyonların aşırı büyümesini sınırlayan, doğada sınırlayıcı faktörler olabilir.
Örneğin, bir habitattaki su miktarı (abiyotik faktör) içinde yaşayabilecek türlerin sayısını belirler.
Öte yandan, yırtıcı (biyotik faktör) av sayısını sınırlar. Av sayısı düşükse, avcı sayısı da azalacaktır.
Biyotik faktörler, ekosistemin doğma, büyüme, üreme ve ölme yetenekleriyle nitelendirilen canlı elementlerdir. Bunlar bitkiler, hayvanlar, mantarlar, protozoa, bakteri ve virüslerdir.
Bu organizmalar, hücrelerinin şekline bağlı olarak iki büyük gruba ayrılabilir:
- Ökaryotlar : Genetik bilgi hücrenin çekirdeğinde bulunuyorsa. Bu bitkiler, hayvanlar, mantarlar ve protozoa durumudur.
- Prokaryotlar : Eğer hücre çekirdeği uygun değilse, genetik bilgi sitoplazmada dağılır. Bakteriler bu gruba aittir.
Aynı şekilde, canlılar onları oluşturan hücrelerin sayısına göre sınıflandırılabilir:
- Tek hücreli, tek bir hücreden oluşur . Mikroskobik organizmalar hakkında. Bakteriler ve protozoalar bu grubun bir parçasıdır. Bazı mantarlar ve algler tek hücreli olabilir.
- Çok hücreli, iki veya daha fazla hücreden oluşur . Bitkiler, hayvanlar ve çoğu mantar çok hücrelidir.
Abiyotik faktörler, ekosistemin canlı olmayan unsurlarıdır. Ana abiyotik faktörler su, toprak, oksijen, karbon, sıcaklık ve güneş ışığıdır.
Su, dünyadaki en bol bulunan elementlerden biridir ve sıvı, katı ve gaz halde oluşabilir.
Sıvı halde su, Dünya'nın% 75'ini kaplar. Bu sınıflandırma nehirler, göller, denizler, okyanuslar ve yeraltı su akıntılarına aittir.
Katı haldeki buzullar ve dağlar sürekli kar ile bulunur.
Sıvı halde, su buharı bulunur. Bu durumda su, diğer devletlerden daha az miktarda bulunur. Ancak, sıcaklığın düzenlenmesi için önemlidir.
Topraklar, inorganik elementlerden (kaya, su ve hava kalıntıları) ve organik elementlerden (toprağa besin sağlayan bitki ve hayvan kalıntılarından) oluşan yer kabuğunun katmanlarından biridir.
Oksijen Dünya gezegen havasının% 21'ini oluşturur. Aynı şekilde, suda su bulunur.
Buna ek olarak, oksijen daha karmaşık moleküller (iki oksijen atomuna sahip olan karbondioksit gibi) oluşturmak için diğer elementlerle birleşir.
Bu element aerobik solunum yapan birçok organizma için önemlidir.
Canlılar, 0 ° 'nin altında bir dereceye kadar inmeyen sıcaklıklarda ve 50 ° C veya 55 ° C'nin üzerinde olmayan sıcaklıklarda yaşayabilir. Bu faktör, ekosistemlerin ömrünü şartlandırır.
Örneğin, sıcaklıklar çok düşük olduğundan tüm hayvanlar Kuzey Kutbu'ndaki hayata adapte olamaz.
Işık, ekosistemlerin doğru bir şekilde geliştirilmesi için temel bir unsurdur. Bitkiler fotosentez yapmak için güneş ışığını kullanırlar.
Ayrıca, aydınlık ve karanlık dönemleri arasındaki değişim hayvanların çalışma saatlerini belirler.
Bazı abiyotik elementler, örneğin su, oksijen ve karbon gibi ekosistemlerin gelişimi için önemli olan döngüleri tamamlar.
Su döngüsü en iyi bilinen biyojeokimyasal döngülerden biridir. Bu şöyle olur:
- Yüzeysel su (topraklardan, nehirlerden, denizlerden ve göllerden) ve hayvanların ve bitkilerin terlemesinden kaynaklanan buharlaşma ve atmosfere yükselir.
- Atmosferde su, küçük damlacıklar halinde yoğunlaşarak bulutlar oluşturur. Bu bulutlar yeterince yoğun su biriktiğinde, damlalar sıvıya (yağmur), katıya (dolu) ya da yarı-katıya (karda) toprağa düşer.
- Böylece döngü tekrar başlar.
Oksijen, ekosistemdeki en önemli abiyotik faktörlerden biridir. Döngüsü şu şekilde gelişir:
- Bitkiler fotosentez yapar ve çevreye oksijen verir (hem suda hem de havada)
- Bu oksijen aerobik tarafından (enerji üretmek için maddeleri oksitleyen) yakalanır.
- Bu organizmalar oksijen soluyor ve karbondioksit salıyor.
- Bitkiler tarafından karbondioksit yakalanır ve böylece tekrar döngüye başlar.
Karbon tüm canlılarda bulunan bir elementtir. Bu elementin döngüsü daha birçok eylemi içerir.
- İlk başta, bitkiler fotosentez yapmak için karbondioksit tüketirler.
- Otçul hayvanlar bitkileri tüketir ve bu şekilde de karbon tüketirler.
- Etçiller, sistemlerine zaten karbon eklenmiş otçulları tüketir.
- Hayvanlar öldüğünde, vücutları mantar gibi ayrıştırıcılar tarafından tüketilir. Bu şekilde, ayrıştırıcılar karbonu emer.
- Bazı hayvanların karbon kalıntıları toprakta kalır ve oradan bitkilerin kökleri tarafından emilir.
- Hem hayvanlar, bitkiler hem de ayrıştırıcılar, doğaya karbon dioksit salgılarlar.
https://solbrillersalg.com Biyotik ve abiyotik faktörler nelerdir? 2020