renklitirtil: Yağmurlu Bir Ankara
O sırada gözüme komşunun balkonunda minik kuş takıldı. Yağmurdan dolayı tüyleri ıslanmış küçük küçük titrek hareketlerle kendini temizliyordu. Ona bakarken bir anda ağaç dalınca cırıl cırıl öten kuşlar kulağıma ilişti. Buralarda ağaçları kestiler. Börtü böcek dahil çoğu canlının yuvası olan yeşilliği kaldırdılar. Bu yüzden apartmanın ön bahçelerinde bulunan bir iki ağaca bir sürü kuş sığınmaya çalışıyor. Onların da birbirine yakın durarak korunmaya çalıştığını fark ettim. Her neyse tam fotoğraf çekeceğim bu sefer aşağıdan patileri ve yine yağmurdan tüyleri ıslanmış ıslanmış pıtı pıtı yürüyen kediyi gördüm. Büyük bir ihtimal biraz gezinmiş belki karnını doyurmuş sığınağına doğru gidiyordu. İlk çektiğim fotoğrafı pek beğenmedim. Çünkü fotoğrafta görürseniz iki bina yakın olduğu için siyah şerit gibi çıktı ve yağmur damlası gelmiş lense tam çekerken. Bu yüzden 2. bir defa fotoğraflamak için balkona çıkmayı tercih ettim.
Tam balkonun kapısını açacağım kafamı bir kaldırdım sokağın çöp konteynerden takır tukur sesler geliyor, tam önünde 9- 10 yaşlarında iki çocukta bekliyordu. Hemen çocukları izlemek istedim. İzlerken aklımdan geçen -'' Hafta içi ama bu üç çocuk okula gitmek yerine çöp ile oynuyorlar şunları kızsam mı? oldu. Fakat sonra geniş açı ile baktığımda çocuklar oyun oynamıyor plastik ve karton topluyorlardı. O sırada öylece bakakaldım. bir şunların fotoğrafını çekeyim diye düşündüm ama sonra reşit olmadıklarını ve izin almadığım aklıma geldi. Çocukların ikisi bu işi yapan büyüklerin gelmesini gözetliyorlardı diğeri de çöp konteynerinden çıkarıp pazar arabasına koyuyordu. Hatta kamyonet ile bu işi yapan biri yanlarından geçti ve tedirgin bir şekilde devam et der gibi o küçücük elleriyle işaret yaptı. Sonra zaten hızla yine tedirgin şekilde gittiler. Hayat çok acımasız...
O an şöyle bir durdum -'' Zühal sen n'apıyorsun şu an!'' dedim. Hemen karşıya doğru bir fotoğraf çektim ve içeri girdim. Bu olayla birlikte tüm yazacağım yazı o şımarık düşünceler uçtu gitti. Sıcacık evimde sıcak çikolatamı tüketirken yazmayı düşündüğüm yazıyı yazmaktan vazgeçtim. Çünkü kar yağdığı zaman dışarıda yaşayan bitkiler dahil tüm canlılar, dışarıda çalışan ve çalışmak zorunda kalan tüm insanlar soğuk hava şartlarında daha zorlanacaklardı. Belki de evinde ısınmak için yakıtı olmayan aileler vardı bu benim dileğim nasıl bir küstahlık olurdu ki birde sıcacık evde oturup pişkin pişkin yazacaktım. Cidden bir an kendimi korkunç hissettim. Adalet, doğanın kanunu, ekonomik etkenler riv riv riv ... Bir sürü saçma sapan savunmak amaçlı kurulan cümlelerin temelinde ne kadar bencilleştiğimizi fark ettim. ALLAH sonumuzu hayretsin gün geçtikte etrafımız değiştiği gibi bizlerde değişiyoruz. Bir kaç yıl sonra ne olur bilmiyorum ama yaşam şartları mı desem artık yoksa günümüzün getirdiklerimi desem bilmiyorum duygusuzlaşmaya doğru bizde gidiyoruz. Her şeye duyar kasan ben bile düşünmeden artık düşünce yapımı tanıyamıyorum. Şu an kendimi içsel olarak çok korkunç hissediyorum.
Tek duam havalar soğuyor ALLAH dışarı da yaşamak zorunda kalan, çalışmak zorunda kalan tüm canlıların yar ve yardımcısı olsun. Rabbim tüm canlılara sıcak bir çatı, zorlamayacak bir yaşam nasip etsin. ALLAH hepimize hayırlı düşünceler, hayırlı bir yaşam versin. Biz tokken aç kalanı da halinden anlayan vicdanlı kullar olmayı nasip etsin.
Bu arada balkonunuzun köşesine kuşlar için bir kap su biraz yem, kapınızın önüne de bir kap su, bir kap yiyecek bırakmayı unutmayın.
Ben Gönderdim renklitirtil Gönderdigim Saat 15:17:00
Meltem Sert 06 Aralık, 2017 11:45
Allah bu havada dışarıd< olanlara yardım etsin inşallah
renklitirtil 06 Aralık, 2017 16:11
Elif Sağlık 06 Aralık, 2017 18:12
Baya kaç gündür her yerim çamurlu olarak eve dönüyorum -_-
renklitirtil 06 Aralık, 2017 20:53
Çok mu yağıyor bulunduğun yere? :)