Datça Yerel Tarih Derneği: 2012
ulaşmayı arzu ettiğimiz bilgi pazara mal satılmadığı, kendi ihtiyaçları icin tarımsal faaliyet yaptıkları zamana ait.
fırtına takvimi, ayın durumlarıyla tarım ilişkisi bilgilerini de derlemek istiyoruz.
Gönderen Fulya Bayik zaman: 18:48 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
UZAK - FİLM
derneğimizin arşivinden yaralanılarak hazırlanan bir film...
Gönderen Fulya Bayik zaman: 13:02 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Fulya Bayik zaman: 11:46 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Datçalılar Nihat Akkaraca Anısına Hatıra Ormanı Oluşturdu
Datçalılar Nihat Akkaraca Anısına Hatıra OrmanıOluşturdu
Datça Orman İşletme Müdürlüğü, Yerel Tarih Gurubu ve Datça Çevre Derneği ile işbirliğiyle yazar Nihat Akkaraca anısına hatıra ormanı oluşturuldu.
Datça Orman İşletme Müdürlüğü, Yerel Tarih Gurubu ve Datça ÇevreDerneği ile işbirliğiyle yazar Nihat Akkaraca anısına hatıra ormanıoluşturuldu.
Datça'nın kültür hayatına çok önemli katkıları olan, araştırmacı yazar kimliğiyle kültür elçisi gibi çalışan merhum Nihat Akkaraca, ölümünün üçüncü yıldönümünde ailesi ve sevenleri tarafından İskele'deki mezarı başında dualarla anıldı. Nihat Akkaraca'nın ölüm yıldönümü olan 12 Şubat Pazar günü İskele Mezarlığı'nda anma töreni düzenlendi. Yerel Tarih Grubu ve DAÇEV'in ortaklaşa düzenlediği anma törenine Belediye başkan vekili Sami Bircan, CHP ilçe başkan adayı Timur Kabaklarlı, eşi Emel Akkaraca, yakınları ve sevenleri katıldı. Saat 10.30'da başlayan törende, Nihat Akkaraca'nın mezarı başında ruhuna yasin-i şerif okundu ve dualar edildi. Duaların ardından Akkaraca'nın eşi Emel Akkaraca ile yakınları ve sevenleri mezarına çiçek bıraktı.
Araştırmacı yazar Nihat Akkaraca'nın ölümünün üçüncü yıldönümünde düzenlenen etkinlikler kapsamında, mezarlıktaki törenin ardından Akkaraca'nın anısına oluşturulacak olan Hatıra Ormanı'na geçildi. Turizm Meslek Lisesi yanındaki geçen yıl yanan alanda oluşturulan ormandaki fidan dikimine Akkaraca'nın eşi Emel Akkaraca ile Yerel Tarih Derneği ve Daçev'den oluşan bir grup üye katıldı. Hatıra Ormanına, merhum Nihat Akkaraca'nın en çok sevdiği meşe palamutları dikildi. Ormana ilk etapta, İlçe Orman İşletme Şefliğine ait Fidan Üretim Çiftliği'nde üretilen 50 adet meşe palamudu fidanı dikildi. Orman İşletme Müdürlüğü'nden bir görevlinin nasıl fidan dikileceğini anlatmasının ardından sahaya dağılan katılımcılar meşe palamudu fidanlarını toprakla buluşturdu.
Eşi için oluşturulan hatıra ormanının kendisi için büyük sürpriz olduğunu da ifade eden Akkaraca "Nihat Akkaraca Hatıra Ormanı benim içinde sürpriz oldu. Hem çok duygulandım hem de mutlu oldum. Bu orman inşallah yangına maruz kalmaz da yüzyıllar boyu bu ağaçlar burada büyür ve evlatlarımız ve torunlarımız görürler" dedi. - Muğla
Gönderen Fulya Bayik zaman: 00:23 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Fulya Bayik zaman: 12:16 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Bugün, Orman Şefi ve yardımcılarıyla, ağaçlandırılacak alanda, dikim yerleri tespiti yapıldı ve bir kepçe kiralanarak yerleri hazırlandı. alana dikecegimiz levha cumartesi gunu teslim alınacak ve Can Kaya aynı gun levhayı da dikecek. Pazar gunu tüm Nihat Akkaraca sevenleri bekliyoruz. orman şefliğine ve Dacev'e tesekkur ediyoruz....
Gönderen Fulya Bayik zaman: 18:08 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
12 subat pazar gunu sabah 10.30 da, datça mezarlığında , Nihat Akkaraca mezarı basinda toplaniyoruz.
bu torenden sonra , Turizm Lisesi arkasindaki yanmıs olan yerde Nihat Akkaraca anisina , onun önem verdigi ve sevdigi meşe palamutu ağaclari dikiyoruz. bu alana bir tabela koyuyoruz. agaçlandirma yerel tarih dernegi, cevre dernegi ve orman sefliginin ortak organizasyonudur. katılımcılardan gelirken çapa getirmelerini rica ediyoruz. 50 adet meşenin dikilecegi yeri onceden kepçe ile hazirlattiracagiz. toprak hazir olacak.
tum N. Akkaraca sevenleri bekliyoruz.
Gönderen Fulya Bayik zaman: 20:08 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Belirli yaşa ulaşmış olanlarımız ,elbette gençliği ve çocukluğunu özler.
Bu gün isterseniz çocukluğumuz ve o ilkokul yıllarımıza bir seyahat edelim.
Hani mesela diyelim, o çocuk haline bürünmüş olan berimiz kapımızı çalsa ! onu evimize davet edebilirmiyiz.? Yoksa kapıyı yüzüne mi kapatırız. Hele bir komşunun çocuğu (oğlu/kızı) ile kapımızı çalsa ,elleri üşümüş,ayakları çamurlu hali ile gözlerini bize dikerlerken ,dur oraya basmayın ,kirletmeyin, çamurlamayın mı deriz, yoksa başını okşayarak nasıl olurlarsa olsun ,içeriye mi davet ederiz. Yani geçmişimizi-çocukluğumuzu sorgulamadan yine içimize alabilir miyiz.? Haydi bir soralım kendimize .
Her çocuk gibi,büyüklerime göre, elbette bende yaramaz bir çocuktum. Çocuktum ,elbette büyükler gibi düşünemez, görsem de yapamazdım. Çünkü BEN BİR ÇOCUKTUM.! Komşuların badem ağacından çağla çaldık mı hatırlamıyorum ancak ,Haco Dedenin sasamarındaki tarlasından habersiz olarak Zerdali/Üzüm kopararak yediğimizi iyi hatırlıyorum. Çünkü yanımdaki arkadaşım Temel (öğle hatırlıyorum) ile beni bağırarak kovalamıştı. Rahmetlinin eli biraz sıkı olsa da sanki vermeyecek ! İleriki yaşlarda kendisi ile baba oğul gibi çok iyi dostluğumuz olduğu gibi, en güzel meyveleri ikram ettiği kişi oldum. (Rahmet ve özlemle hatırlıyorum.)
Ailemize katılan altıncı erkek çocuk olarak biraz haylazdım mı bilmiyorum. Dünyaya geldikleri ayda veda eden bu iki ağabeylerimin yokluğunu, özlemini zaman zaman hissettiğim olmuştur. Ancak kendilerini hiç görmemiş biri olarak ,o hissin nasıl bir şey olduğunu anlayamıyorum.
İlk okul çağlarımızda çocuk oyunlarında (çelik çomak/kaydırak/ kazık oyunu/Tıntırla (Topaç)/dikik taş/havuz/elbette saklambaç/uzun eşek) kızlarla oynamak olmazdı. Elbette kazığı yere saplamak, tıntırlayı döndürmek erkek işiydi.! Mevsimlere göre de değişen bu oyunlarda ,tatlı yarışmalarda olurdu. Halat çekmek,çuval koşusu , biz Datça ilkokulu öğrencileri olarak, Reşadiye İlk okulu öğrencileri ile hep çekişme/yarışma konumuz olmuştur. Kim kazanırdı derseniz, önemli olan yarışma değil mi. ?
Milli Bayramlarda düzgün düzenli yürümek de apayrı bir konu idi. Tek trampetle ,o tempoyu tutturmak /yürümek elbette beceri işiydi. Şiir okumak ayrıcalık olduğu gibi,şiiri ezberlemek ayrı bir çalışma, sesin açılması için /yararlı olur muydu bilmiyorum, rahmetli annemin içirdiği çiğ yumurtalar ,tavuğun altından soğumadan alınırdı. Yavrukurt giysileri, (İZCİ) herkese pek nasip olmazdı yani.
Milli ve dini bayramlardaki aktivitelerimizi ayrıca, gelecek sefer yazmak istiyorum.
Gönderen Fulya Bayik zaman: 12:02 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Nihat Amca çıktın
bir türlü sana
gittiğin yer çok mu rahat
seni yolcu etmek değil
başarılarını kutlamakdı niyetimiz
oysa bizi çok üzdün
ama ziyanı yok
gökyüzündeki milyrlarca yıldızlar kadar
ŞAİR MEHMET (MESUDİYE)
Gönderen Fulya Bayik zaman: 11:30 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar