Sadece Eskizlerim: İyi ki Doğdum!
25 seneyi harcadım işte bi çırpıda. Kimine göre sikip attım. Kimine göre bi kısmında kayıptım. Ölmek için yalvardığım anlar... Ömrüme yıllar katmak istediğim zamanlar... 24ünde atarlı bir kadın, yaramaz bir çocuk, birlikte olması zor bir sevgili, tahammülsüz bir anne, kaçık bir mimar, sarsak bir arkadaş, cennetten kovulma zebani, cehennemin favori hurisi...
Sevgilimin "Feleğin çemberinden geçmek mi? Çemberin taşlarını dizmeye yardım etmiş Çisil."iyim ben. Ailemin kendi ayakları üstünde durabilen kızı. Arkadaşlarımın, insanlardan sıkılan, yalnız kaldıkça hayatı daha çok seven, ama her ihtiyacı olanın dibinde biten melankoliği. Michelangelo için uslanmaz bir hayran, Teoman için şarkılarında kendini bulan bir yarı ergen, patronlarımın güvendiği elemanı, pizzanın kendisi için yaratılmış midesiyim ben!
40 kiloluk bi kum torbası, şeftalilerin altında kalıp ezilmiş bi torba çileğim. Ofiste geçmek bilmeyen saatlerim bazen. Sahilde güzel bi müzikle bisiklete binmek de olabiliyorum nadiren. Çizgilere basmadan yürümek kadar telaşlıyım da. Saatlerce bir puzzle parçasının yerini aramak da var aynamda... İyi değilim! Cool hiç değilim. Kendi halimdeyim. Sevgilimin hallerindeyim. İstanbul'un hallerindeyim.
Doğum günümden bi önceki gün, manitamı da alet edip bana evde aile içi sürprizi hazırlayan tatlı aileme..
Doğum günüm için, önceki bir doğum günümde, tam da kalbimizdeki kıpırtıların başladığı yerde, sevdiğim herkesle bir organizasyon yapmaya çalışan bitanecik düşünceli sevgilime..
Gönderen Çisil zaman: 23:42