Errico Malatesta: Reformcular mı, İsyancılar mı? | KARAKÖK AUTONOME tr/ch
« Mehmet Tarhan: Kobane’de yapılan savunma militarist değil
bireylikler ve beyhude mücadele on yaşında! »
Zirardini ve kafadarları bir insanın ruhuyla ileri geri oynanabileceğine inanıyorlar, elektrikli bir alet gibi: durdur, ileri, geri..vb
Bugün işçilerin sessiz kalmaları, parlamento seçimleri yada yerel konseyler için oy kullanmayı düşünmeleri onlar için sorun teşkil etmiyor. Şiddete ve ayaklanmalara karşı vaaz veriyorlar. Toplumsal otoritelerin yasal düzenine dokunmadan yavaş, aşamalı, evrimsel bir değişim düşlüyorlar
Ve sonra linçler, kundaklamalar, faşist cinayetler yaşanmaya başladığında, bir kör bile yasallıkla bir yere varılamayacığını anlamaya başlar. Çünkü bazı şartlarda yasallık ezilenler için daha hayırlı olsa bile, ezenler bu yasallığı herhangi iğrenç, canavarca bir şiddetle değiştirdiklerinde herhangi bir vicdan azabı duymazlar. Ama bizim iyi sosyalistlerimiz, işçilerin provakasyonlara, sosyalistlerin yücelttikleri “kahraman sabırlılığı” ile karşılık vermeleri konusunda yarışa girerler.
Sonunda darbeler o kadar sertleşir ki, grev öncüleri bile geri adam atarlar, bütün kooperatif örgütlenmeleri yok edilmeye yakındır ve durum onlar için dahi dayanılmaz hale gelir ve nihayet ayaklanma için çağrıda bulunurlar
Bu centilmenler göremiyolar mı, Zirardini göremiyor mu ki, 50 yıldır koyunlaştırdıkları insanların ve mücadelenin bir anda aslanlaşmasını ümit etmek sadece saçmalık. Ve hadım etmekte başarısız oldukları işçilerin kendilerinden gelen bir ayaklanma çağrısına cevap vermeyeceklerini düşünemiyorlar mı?
Bunlardan öte, ayaklanmayı her daim tehdit eden Zirardini sosyalistlerin anti-faşist burjuva partileriyle işbirliği yapmalarını önerdiğinde, kim onları ciddiye alır. Bunların, kurtuluşun kendi emekleri olmadan hükümetten gelebileceği yönünde başka bir ilüzyon, başka bir aldatma politikası işletmeye başlayacakları aşikar değil midir?
Bizler kimsenin iyi niyetli inancını sorgulamıyoruz; ama bireylerin yada toplulukların, bizlerin çözümü yasal araçlara koyduğumuz umutlarda ararken, bir taraftan da yasadışı araçları hazırda tuttuğumuzu düşünmeleri büyük bir yanılgı ve yanlış anlamadır. Seçimler için heyecanlanacaksın ve aynı zamanda ayaklanma için hazırlıklar yapacaksın, ha! Bu sayın Enrico Ferri’nin sosyalizmin yürüdüğü “iki ayak”konuşmasına bakarsak mümkündür, ama bu denendi ve çürütüldü. Aynada kendine bakmayı kısa bir süre durdurmak işe yaramaz maalesef.
Gelin hatırlayalım, örneğin, ismi ağza alınmayacak Misiano, şimdi şerefli vekil, devrimin aciliyetinden ve teknik olarak buna hazırlanma gereğini vurgulayarak konuşurken, altı ay sonra belediye seçimleri için acilen seçim listelerinin oluşturulması çağrısı yapmaya, seçim kampanyası için aktivitelere başlanmasından bahsetmeye başladı.
Siz böyle birini hayal edebiliyor musunuz? Her an devrim bekler ve bunun için hazırlanırken, aynı zamanda 6 ay sonraki belediye seçimleri için çalışma yürütecek? Ya da tam tersi; risksiz ve küçücük bir emekle verdiği oy ile toplumsal dönüşüm beklerken, aynı zamanda ekmeği, özgürlüğü hayatı isyancı bir hayatla riske atmaya hazırlanmak?
Seçim yapmak zorundasınız; ve elbette çoğunluk kolay olan ve her daim güvenli olan yolu seçer ve kum üzerine inşa ettikleri mücadelelerinin direnecek ahlak ve maddi kapasitesi olmayınca… Kendilerinin ezilmelerini ve açlıktan ölmeye bırakılmalarını kabul ederler.
Ve aslında ne olduğunu tamamen gördük. Devrim onu istemedikleri için değil, seçimlere gittikleri için gerçekleşmedi […]
Ayaklanma gelecektir, gelmek zorundadır; fakat kesinlikle meclisçilerin çalışmaları doğrultusunda değil, onlara karşı olarak gelecektir.
Ezilenler kendilerini hazırlamalılardır, bunu yapabilmek içinde bu günün ve geleceğin hükümetlerine, vekillerine ve onlardan biri olmak isteyen heveslilere olan imana bir son vermelilerdir.
HDP-CHP-BHH SEÇİMLERDE ORTAK HAREKET ETMELİDİR.
Umut fakirin ekmegi oldugunu dusunuyordum.
Bu cagrida parlementer yolla sosyalizm gelecegini dusunen neo reformist solcularin, sosyal demokratlarin, uluscularin, kemalistlerin, kurdlerin, kendini anarsist adlandiranlarin bu yolla birlesmesi umudlarinin ekmegi olmus.
Bu ekmegi yeni parlementerleri ve devletleri verecek.
Afiyet olsun, yiyin ekmegi.
This entry was posted on 11/02/2015 at 15:09 and is filed under Haberler with tags Errico Malatesta: Reformcular mı, HDP-CHP-BHH SEÇİMLERDE ORTAK HAREKET ETMELİDİR., İsyancılar mı?.	You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.