İlk yazı, ilk heyecan... Ve merhaba... | Evren Morgül
Yaklaşık bir yıl önce düşündüklerimi ve yaşadıklarımı paylaşmak için bir instagram hesabı açtım. İlk başlarda bir sosyal medya hesabından ziyade, bir blog yazmaktı niyetim; ancak yeterli zamanı ayırıp bir web sayfası oluşturamadığımdan hayata geçirememiştim.
Günlük koşturmacanın içinde gitgide azalan bir dikkat süremiz var sosyal medyada. Instagramın hızla aşağı kayan ve yazıdan çok görsele odaklı algoritması bazen yazılanların hızlı şekilde tüketilmesine neden oluyor. Bu da oldukça doğal elbet. Bir anlamda çok pratik, bir anlamda da oldukça tüketim odaklı bir sistem sosyal medya. Daha kalıcı olacağını düşündüğüm ve yapımını ancak tamamlayabildiğim bir blog sayfam var artık. Blogdaki amacım uzman bakışı ve teknik dil kullanmadan, hayatın içinde gözüme çarpanları ve çok çocuklu hayatta yaşadıklarımı yazıp paylaşmak. Yazıların sonundaki yorum bölümüne sizler de fikirlerinizi yazar benle paylaşırsanız çok mutlu olurum. Teknolojinin bu anlamdaki buluşturucu gücünü seviyorum.
Bugüne dek çocuk oldum, evlat oldum, eş oldum, anne oldum, seçimler ve hatalar yaptım. Dört yavrum oldu, kaygılarım oldu, umutlarım ve umutsuzluklarım oldu. Kimi zaman devrildim, ama mutlaka ki evirildim. Uzunca bir yol geldim ve 40 yaş civarı bir yol yorgunluğu oluyor elbet... :) Yol boyu eşlik edenlerim ve etmeyenlerim oldu. Şükür ki oldu, her olumsuz deneyim bir öğrenme fırsatı…
Blog yazarak kendi hayatını paylaşanları neden takip ediyoruz ki diye düşünüyorum bazen, başkasının hayatına tanıklık etmek neden heyecan vericidir ki? Aslında durum şu; bir öğrenme ve ilham alma hali bu benim için. Teknik bilgi kadar, farklı deneyimler yaşayan insanların paylaştıkları da önemli. Ben bu nedenle takip ediyorum kişisel hesapları ve blogları. ‘Ben yaptım oldu!’ diyenleri değil de ‘Sen de yapabilirsin!’ diyenleri okumayı seviyorum en çok. Her zaman için ‘bu benim başarım’ diyerek ilham verdiğini düşünenlerden değil, yeri geldiğinde ‘bu da benim başarısızlığım’ diyerek özeleştiri yapabilenlerden öğreniyorum en çok. İlk yazıyı bloğa ekledim, keyifle okunmasını dilerim.