- Nisan 18, 2016
Tarihler 19 Mart 2016 idi. İstanbul yine saldırı altındaydı.
Unutuyoruz ya her şeyi;
Bize dışarıdan içerisinin nasıl göründüğüne dahil bir bilgi paylaşımı hazırladım.
Bu durumlara sebebiyet veren bizler artık daha iyi düşünmeli , daha iyi karar vermeli , ötesine düşünerek yaşamalıyız.
Genellikle nisan aylarında hep tiyatro festivalinden bahsederdim(www.sanalkoseyazarlari.blogspot.com)
Fakat Sahnede Wojtek ve Alijca dan gelen bir mektup var.
İlk mektup çevirimdir.
İğneyi kendimize,çuvaldızı başkasına batıralım.
Sana Türkiye yapacağımız ziyaret alakalı bir mektup yazmak istedik. Poznan'dan Istanbul'a uzanan bir dostluk eli gibi düşün.
Bu bizim için gerçekten çok zor.
Şubat ayında Türkiye'deki terörist saldırılardan sonra, kesin olarak, bu konuda çok uzun bir süredir,
düşünüyorduk. Türkiye'den sonra AB'nin Başkenti olan Belçika da yaşanan Brüksel saldırısı bizi derin anlamda tedirgin etti.
Bu gezi hakkında ciddi güvenlik endişesi içerisindeyiz. Dışarıdan takip ettiğimiz kadarıyla, tüm saldırılar halka açık yerlerde oluyor.
Türkiye ye geldiğimiz de toplu taşıma, havaalanı ve metro kullanmak durumunda olacağız. Özellikle İstanbul'daki saldırılar, göz ardı edilemez eylemler.
Ailelerimiz senin ve ailenin hayatı konusunda ciddi anlamda endişe etmektedir. Bizim güvenliğimiz açısında da seni ziyaret etmemiz onlar için pek mümkün durmuyor .
Günümüzde bu durum artış göstermekle beraber masum insanların ölümleriyle sonuçlanıyor. Türkiye'nin ciddi anlamda güvenlik problemleri olduğunu düşünüyoruz.
Sizin aileleriniz de Çek Cumhuriyeti ve Polonya turunuzda endişeli bir davranış sergilemişlerdi. Ama Polonya'da hiçbir saldırı olmadı.
Bu yüzden tedirginliğimizi anlayışla karşılayacağını biliyoruz.
Rehberimiz olacaksın , biliyoruz ve senin apartmanında güvendeyiz.
Bu konuda da eminiz ...
Ama dediğim gibi - biz toplu taşıma kullanmak zorundayız ve biz teröristlere en cazip olan kamu yerlerini, İstanbul'un tarihini ziyaret etmek istediğimiz halde güvenliğimizi riske atmayarak , üzülerek söylemek durumundayız ki : seni ziyaret edemeyeceğiz.
Ölen ya da saldırılarda zarar görenlerin,
orta Avrupa'da Katoliklerin olmaması,
ya da sadece ideolojik saldırlar olsada,
bunun bir önemi yok sonuç itibariyle insanlar ölmekte.
Sen bizim en iyi arkadaşımız-sın. Eminim ki sen bizi anlayacaksın ve bütün bu gerçekleri göz önünde bulundurduğumuzda; duygularımız ve bilgimizin sonucunda ,
Türkiye'ye gelmeme karar verdik.
Biz gerçekten çok üzgünüz. Biletlerimizi önceden almıştık. Senin şehrini görmek seni ziyaret etmek bizim için bir rüya. Güzel ülkeni görmek için hem de dünyada en güzel şehir olan İstanbul'u ziyaret etmek istiyoruz. Fakat şartlar bizim için olumsuz.
Kendine iyi bak , kalabalık ortamlardan uzak dur. Umarız ki yakın zamanda Türkiye güvenliği bir bölgeyi dönüşür.
En iyi arkadaşların
Alicja ve Wojtek
Beklemeye değmez mi?
Nadasa bırakın kendinizi.
Bana bu sözü çok değer verdiğim bir dostum en kötü zamanlarımda söylemişti. “NADASA BIRAK KENDİNİ”.
İlk başta anlayamıyorsun ama sonradan kulaklarında çınladıkça dank ediyor.
Belki de bir şeyleri anlamak, olanları uzaktan bir seyirci gibi izlemek, hissetmediğini hissetmek ve en önemlisi büyümek için zamana bırakın kendinizi. Acele hayatlar yaşamıyor muyuz zaten şu fani dünyada. “Hayat kısa kuşlar uçuyor” demiş usta şair Cemal Süreya. Sizin de bunu söylediğinizi duyar gibiyim. Haklısınız hayat kısa ama hayat güzel şeyler yaşamak, anılar biriktirmek, sevmek ve sevilmek için uzun değil mi?
Neden acele sevgilere, koşturmaca ile oluşan anılara veya kırmızı ışıkta beklerken bile tahammül edemediğimiz günlerin içine hapsediyoruz ki kendimizi.
Ruhumuzu dinlendirmek için gemiye binip martılara simit atsak ya arada veya kulaklığı kulağımıza takıp son ses en sevdiğimiz şarkıyı dinleyerek ve sanki ruhumuz dans ediyormuşçasına yürüsek ya sokakta. Kaçımız bunları yapabiliyoru…