kokulutuz: Aralık 2010
3.2 yle çekilmiş kötü bir fotoğraf kabul ediyorum. ama odamın duvarında tanımadığım yerlerin insanların yazıların olmasını seviyorum. üstelik bunlar siyah beyazsa sevgiden öte hisler besliyorum. hepsinin bi hikayesi var bende. bir gün anlatacağım kendime de. söz. (köşelerinin nemden kıvrılması da en sevdiğim.)
elma günlerimiz sona ermiştir. başka bir varlıkla buluşmak dileğiyle en çok kendimi öpüyorum.
Yüreğimin ortasına kadar elma yiyorsunBir yanda esaslı kederler içinde gençliğimiz Bir yanda Sirkeci'nin tiren dolu kadınlarıAdettir sadece ağızlarını öptürürlerAyaküstü işlerini görmek yerine
Hatırlanacak olursa seninle beraber soyunmuştum Bir kilisenin üstünde
bir heyecana kapılıp alamanyaya sefer düzenlemeye kalkıştık. pasaportuydu schengen'iydi derken şimdiden bezmiş bulunmaktayım. (bu arada daha sadece öğrenci belgesi için başvurdum) almancaya pekte meraklı değilim aslında ama "nerde beleş oraya yerleşgiller"den olduğum için ev arkadaşımın ananesinin orda evi olmasından ötürü bir şekilde sokuşturdum kendimi araya. ha çokta iyi oldu çokta güzel oldu orası ayrı. "bir dil bir insan üç dil beş insan" felsefesinin yanında şu yaşlarda(20 civarı) gezmeyeceksin de ne zaman gezeceksin azizim dedim kendime. hem beleş yerde var oralarda şimdi kalacak yer bulacaksın da falan da filan da hani boş mezar olsa misali benimki işte. gel gör ki şu sıkıntılı günlerde bu iş biraz tuzlu geldi. oraya buraya harcamayayım aman dışarıda yemeyeyim(öğrenci evinde içeride ne yiyebileceksem(!) ) derken etrafımdaki insanları fazlasıyla darladığımı fark ettim. fena bir şey tabi. mesela yarın pasaport için fotoğraf çektirmem lazım ona para ver sonra pasaport başvurusunda 95+50 ver haftasonu da ev arkadaşının doğum günü olsun hem hediye hem kutlama derken... sustum. kısaca şöyle ki hayat zor ve tuzu fazla.
Hatırlanacak olursa tam üç gün önce soyunmuştunBir duvarın üstündeBir yandan elma yiyorsun kırmızıBir yandan sevgililerini sebil ediyorsun sıcakİstanbul'da bir duvar
Karşınızda gülgiller familyasından; elma.
12 Aralık ile 21 Aralık tarihleri arasını elma günü ilan ediyorum. Ettim. Afiyetler olsun.
üç yumurtayı kırdım önce biber gazı sıktım ince ince göz kararı da biraz cop kattım kalktım sana düzen yaptım.
imdat polis: ???" şu son günler daha güzel anlatılamazdı.
Acı süt. halk arasında acı süt diye tabir edilen hastalık üzerinden Peru'daki cunta döneminin insanların üzerinde yarattığı korkuyu ele alan bu film başrol oyuncusu olan Magaly Solier (filmdeki ismi Fausta)'in etkileyici sesiyle olağanüstü bir yapıt olmuş. Fausta'nın annesinin de o müthiş sesiyle söylediği şarkıyı atlamamak lazım. daha önce böyle sade bir anlatımla bu kadar etkilendiğim bir film izlediğimi hatırlamıyorum. gerek Peru'daki gelenekler gerekse insanların aralarındaki ilişkiler gerçekten çok ilgi çekici aynı zamanda da yüzde gülümseme uyandıran detaylar olmuş. ben çok sevdim anlata anlata da bitiremem o yüzden kocaman sevgiyle tavsiye ederim=) (ayrıca Claudia Llosa'nın yönettiği bu film 2009 Altın Ayı ödülü almış. film hakkındaki görüşlerimi zaten etkilemeyecek olsa da bilmekte fayda var dedim=) )
muhteşem bir film ve süper bir sountrack! Tıklamaya değer!
pazartesi günü muhabbet kralında işlenen wikileaks konusunu bugün internetten izledim. önce bir grup burjuvanın oturmuş kendi fikirlerini "istop" oynar gibi savurduğunu düşünsem de kerem kabadayı'nın katılmasıyla olay biraz daha medyanın toplum üzerindeki etkisine döndü ve ilgimi çekti. öncelikle wikileaks'i kestane çeşidi sanan vatandaşımıza kızmamalı mıyız bunu düşündüm. iki taraf vardır biri cahillikle suçlar diğeri eğitilmemişlikle aslında ikisi de aynı gibi durur ama biri kişinin suçudur der diğeri devletin. ben ikisine de hem katılıp hem katılmayanlardanım. bir kere kişiyi ve yaşadığı çevreyi birbirinden ayırıp bireyi tek başına inceleyemeyiz bu yanlış kanılara sebep olur. her geçen gün algılarımızı daha da körleştiren odağımızı dağıtan kapitalist sistemde insan düşünebilmek için yine de savaş vermektedir ve bunu yapamayanlar masum değildir ancak suçlu da değildir. bunun bana göre açıklaması insan hayatından taviz vermemeli ancak fikirlerini de girdiği kaba göre şekil alan şeyler yapmamalıdır. yani bu sistem sana düşünmemeyi dayatıyor diye buna boyun eğme ama elinde olmadan yine de bu sisteme ayak uydurmak zorundasın o yüzden düşünemediğinde tek suçlu sen değilsin ama yine de suçlusun kardeşim. bu böyle. daldan dala atlamış olmam bazı şeyleri hala oturtamadığımı gösteriyor. aslında demek istediğim (başka bir dala geçip söyleyeyim) 7 aralıkta muhabbet kralına katılan-ki aynı programda çok defa gördüğümüz- bilgi üniversitesi öğretim üyesi olan levent erden'in kısa ve açık bi şekilde söylediği şu sözlere katılmamdı. bakınız: "yapılacak çok şey var yapabileceğim çok az zamanım var ve sürekli olarak bana dayatılan şey geridesin geridesin geç kaldın alice'in tavşanı gibi.sürekli olarak geç kalmış durumdayım.ne yaparsam yapayım yapamadıklarımın sayısı daha fazla bu çok ezel bi şey sonuç olarak ben basit etten kemikten yapılmış 24 saati olan bi ...insanım büyük aidiyetleri yapamadıysam eğer minik aidiyetlerle bundan kurtulmam lazım." bu minik aidiyetlerden kasıt medya daha çokta internette kendimizi soktuğumuz grup ve benzeri yerler, sosyal sorumluluk projeleridir. diyeceğim o ki; kesinlikle.
en sevdiğime vericem yarın bunu. en sevdiğim yıllardan kalan en sevdiğim bakkal amcanın her gün bana bi tane verdiği günleri anlatıcam ona. mutlu olucaz evet.