Fikri Takip 2: Temyiz kudretinize sahip çıkın!
"Türk Devletine vatandaşlık bağı ile bağlı olan herkes temyiz kudretini kaybetmiştir."
Bir Anayasa maddesi bu. Ben yazdım. Yok yok, Aziz Nesin'lik yapmaya çalışmıyorum, Anayasa'nın 66'ıncı maddesine öykündüm. Yakında Anayasa'ya aynen yazılırsa şaşmamak lazım. Yazısız Anayasa'da yazılı zaten, aşağıda kanıtı var.
Yannis Vasilis Yaylalı, "halkı askerlikten soğuttuğu" gerekçesiyle ceza aldı. Cezanın gerekçesinde hukuk tarihine geçecek vahamette ifadeler yer aldı.
Maddede, orijinal maddede, "Devlet" büyük yazılmış ama ek, kesme işaretiyle ayrılmamış. Anayasa'nın imlası bozuktur; cunta generallerinin hukukçuları, hak kısıtlama acelesiyle imlayı tümden unutmuş sanki. Bir devlet, yurttaşlarına eğitimini verdiği, zorla bellettiği kurallara kendi niye uymaz? Uymadığı kurallar hukuk kurallarıysa "hukuk devleti" olma vasfını kaybeder ya da kazanamaz. Uymadığı kurallar imla kuralıysa? İzah etmekte zorlansak da, şu gözlemi yapabiliriz: Bu devletin bir "yargı" sorunu var, yargı muhakkak bir cümleyle kurulur ve bu devlet yargılama işlemini de onun ilanındaki cümleyi kurma işlemini de kurallara uyarak yapmayı sevmez. Kuralsızlıkla kural koymayı, kurala uydurmak için zor kullanmayı ama kendisi buna uymamayı sever. İmlasından içeriğine, kanunundan mahkeme kararına.
Siyaset yasak hemşerim!
Demiştik ki Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin sınırları dahilinde yaşayanlar, artık temyiz kudretlerinin olmayacağı bir geleceğin içine düşmüştür. Bu benim "düşünce"em değil, yargının yargısı. Hakkında hüküm var.
İlk yazıda, İstanbul'da polis tarafından akademisyenlere sorulan 14 sorunun, düşünce özgürlüğünün çifte ihlalini içerdiğini öne sürdüm; savcılık, polis marifetiyle sordurduğu sorularla hem açıklanan düşünceyi menediyor, hem düşünce açıklamaya zorluyordu.
Bu da siyasetin yasaklandığı bir iklimin hüküm sürdüğünü gösteriyor bize. Gerçekten de, 'Barış İçin Akademisyenler İnisiyatifi'nin yayınladığı bildirideki ifadeler suç olarak kabul edilecekse polisin sorularından da anlaşılacağı üzere, fikir özgürlüğünün tamamen ilgasının yanı sıra bir de siyasetin imhası gerçekleşecektir. Doğru ya da yanlış, güzel ya da çirkin, makul ya da akıl dışı, ciddi ya da zevzekçe, gerçek ya da palavra... beyan özgürlüğü aynı zamanda siyasal bir özgürlük, siyaset yapma özgürlüğüdür, imhası siyasetin de imhasıdır, malum herkesçe.
Hem düşünce açıklamayı yasaklamak hem de düşünce açıklamaya zorlamak, "düşünce özgürlüğü"ne karşı işlenebilecek ihlallerin sınırını oluşturur. Bu sorularla ihlalin mümkün sınırlarına ulaşmıştır. Daha fazla ihlal edebileceği bir şey yoktur.
İhlalden toptan imhaya
Fakat durum bu kadar parlak değil! Daha fazlası var, beterin beteri: Düşünce özgürlüğünün ihlalinden daha fazlası, onun imhasıdır. İhlal sınırlarını aşıp imhaya geçişin bir yolunu bulmuş görünüyor Türkiye Cumhuriyeti'nin yargı sistemi.
İlk yazının sonunda kısa bir bölümü koyduğum karardan söz ediyorum. Uludere Asliye Ceza Mahkemesi'nin 6 Ocak 2016 tarihli, 2015/141 Esas, 2016/2 Karar sayılı hükmünden.
Karardan bir paragraf:
"Failin insanları vicdani redde davet ettiği bunun sebebinin de savaşların zararlı ve kötü olduğuna dayandırdığı, ancak fikir olarak ortaya koymuş olduğu iddia ettiği, bu eylemin ham bir bilgiden ibaret olduğu, ortadaki görmüş olduğu problem üzerinde fikir olarak değerlendirilebilecek nitelikte derinlemesine, bir araştırma ve okuma yapılmadan, ham bilgilere dayalı olarak ortaya konulan söylemlerin fikir ve düşünce olarak nitelendirilemeyeceği, bir fikir ve düşünceden bahsede bilmek için klasik manada tez antitez sentez üçlüsünü bir arada harmanlayarak üzerinde düşünülüp okumalar yapılıp sonuca ulaşılması gerektiği. Sanığın eyleminde ise yukarıda da bahsedildiği gibi vicdani Reddin ne olduğu ile alakalı bir bilgisinin var olduğu ancak mevcut orduyu ortadan kaldırdıktan sonra kamu güvenliğinin milli güvenliğin nasıl sağlanacağı konusunda hiç bir beyanatta bulunmadığı. Eylemin fikir ve düşüncenin ortaya çıkışı sürecindeki tez antitez sentez sistemine uygun beyanlar olmadığı. Şüphelinin suça konu fiilinin ham bilgiden ibaret olduğu ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasasında güvence altına alınmış 25. Maddesinde düzenlenen düşünce kanaat hürriyetine, 26. Maddede düzenlenmiş düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti ile AİHS madde 9'da düzenlenen düşünce, vicdan ve din özgürlüğü ve yine 10.maddede düzenlenen ifade özgürlüğü çerçevesinde düşünce ve fikir olarak nitelendirilemeyeceği kanatine ulaşılmıştır."
(Uludere Asliye Ceza Mahkemesi, 2015/141 Esas, 2016'/2 Karar)
Tek eksik: Hukuk!
Şair Eşref, kaymakamlığa atandıktan sonra, hükümet konağı binasının kışa girmeden onarılması gerektiğini yazar İstanbul'a.
Cevap bir soruyla gelir: "Nereleri akıyor?"
Eşref de cevaba cevap yazar: "Musluklarından başka her yeri..."
Karar da musluğu hariç her yeri akan bina gibi: Yazıldığı dilin gramer kurallarına, imlasına, sentaksına hiç mi hiç uymuyor; "düşünce"nin ne olup ne olmadığı konusunda ahkam kesiyor ama hukuka uygun hüküm verme mecburiyetini tamamen unutmuş durumda. Bu haliyle tek eksiği hukuk!
Yazanlar, yazdıkları dili bilmiyorlar mı? Adalet Akademisi dahil en az 17 yıllık bir eğitimden geçen kişilerin, tüm sürecin tek dilini bilmemeleri mümkün mü? Yoksa önemsemiyorlar mı? Bilmemek de önemsememek de mümkün mü?
"Yargı" daima bir cümledir, dedik, cümle tamam olmadığında yargı eksik kalır. Yani yargı, yargı olmaz. Niye peki tamamlanmayan cümleler, özne-yüklem uyumsuzlukları, anlam sapmalarına yol açabilecek sentaks sorunlarıyla örülmüş bir hüküm veriliyor? Cevap bulmak zor. Anayasa'nın imlasından başlayarak bu karara kadar "devlet metinleri"ndeki imlasızlığa cevap bulmak zor gerçekten de. Belki şu kadarını söyleyebiliriz: Çok acelesi var, çok heyecanlı.
İktidara yetişme telaşı
Acelesi var evet, 12 Eylül Anayasası'nı yazan profesörler gibi. Ait olduğu devletin tüm organlarına hükmetme gücüne ulaşmış, o organların işleyişi ve düzenlenişini köklü biçimde değiştirmek isteyen bir iktidarın acelesine uyum sağlamaya çalışıyor. Rejim değişiyor. Genellikle rejim değişen ülkelerde yer yerinden oynar, dil de buna uyum sağlar. Kaymakamlara söylenen (verilen), "Kendinizi mevzuatla bağlı hissetmeyin" sözünü (talimatını) yargı da anlamış olmalı. Kıza söylenince gelin anlıyor ya, kaymakama söylenince yargı zaten leb demeden...
Fakat sadece düşünce özgürlüğü ihlalini garanti altına almıyor karar, sadece dilin kurallarının ihlalini içermiyor; daha ileri bir şey oluyor: Yargı, neyin "düşünce" olduğuna ve neyin "düşünce olmadığı"na hükmediyor. Yargıcın düşünce tarihi, düşünce biçimleri, düşünce metodları, felsefe, mantık vs hobisi olabilir (esasen ciddi bir yöntem dersi almış olması, bilgisi bulunması gerekir), olsa ne güzel olur, fakat neyin düşünce olduğu, neyin olmadığını hükme bağlaması, sadece "düşünce"ye yargı otoritesinin tasallutu değil, imhası anlamına gelir.
Bu karar, "unutma" tekniğiyle yazılmış. Sadece imla, gramer kurallarını değil, anayasadaki "düşünce" ve "kanaat" ayrımını unutuyor. Kanaat", (Türkiye'deki içtihatlara bakacak olursak), doğruluk ya da yanlışlık, "ham"lık ya da "olgunluk" gibi kıstaslara bakılmaksızın, bireyin tamamen kişisel, tek kişiye özgü bir fikre sahip olabilmesinin ifadesi olarak Anayasa'da yer almıştır.
Yargının görevi beyanın niteliği hakkında hüküm kurmak değil, beyan hakkının, beyan özgürlüğünün korunmasını temin etmek ve beyan yoluyla yasalarla belirtilen bir suç işlenmişse (açık ve yakın tehlike gibi kıstaslar, şiddet çağrısı vs gibi öğeleri araştırarak) bunu saptamaktır. Ama yapmıyor. Onun yerine, "kanaat" başlığını görmezden geliyor, kanun koyucuyu (bile) çiğniyor yani.
Vicdani Ret, dünyanın en saçma düşüncesi olsa bile, ham olsa bile, saçma ya da ham olduğu için vicdani ret ilan edeni mahkum ettiremez, kaldı ki asıl saçma olan neyin düşünce olup neyin olmadığına yargı teşkilatının hükmetme hamlesidir, saçma ve tehlikeli. Üstüne üstlük vicdani ret, İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi tarafından (bir süre eveleyip geveleyerek meseleye baksa bile en sonunda) "özgürlük" olarak tescil edilmiş ve koruma altına alınmıştır. İHAM, Türkiye'de yargıçların hüküm kurarken gözetilmesi mecburi olan kararlar üretir. Yani mahkemenin unuttuğu bir şey de İHAM kararlarıdır. Karardan, vicdani reddin mi "ham" bulunduğu, yoksa yargılanan kişinin vicdani redde ilişkin düşüncelerinin mi ham kaldığını anlamak imkansızsa da, İHAM tarafından korunmaya değer bulunan vicdani reddin en ham savunusunun bile artık mahkumiyete yetmeyeceği unutularak bu sorun çözülmüştür.
Kararda çok ilginç bir "kısa devre" bulunmaktadır: Suçlama, "halkı askerlikten soğutmak"tır; vicdani ret değil. Kararda ise şöyle düşünülmüştür: Sanığın vicdani ret konusundaki görüşleri, düşünce aşamasına ulaşmamış, ham kalmıştır. Ham fikirler, düşünce olamadıkları için düşünce özgürlüğünden yararlanamaz. O halde ham bir vicdani ret düşüncesinin ilanıyla, halkı askerlikten soğutma suçu işlenmiştir. Anayasa'da yazılı "kanaat" özgürlüğü peki? Attık gitti.İHAM kararları? Atın gitsin. Vicdani ret ilanı ve savunusuyla halkı askerlikten soğutma arasında otomatik bağ kurulması, uygun illiyet gereğinin unutulmasıdır. Sonuç: E, mahkumiyet.
Bu akıl yürütme yolunda ham şeyler çok elbette, fakat derdimiz hamlık, olmuşluk değil. Neticede yargı kararları, tıpkı "düşünce"ler gibi, ham bile olsalar, ilan edilmiş olmakla sonuç doğururlar. Bu karar örneğin, yargıladığı kişinin hapse girmesine yol açacak. Fakat daha fazlası var burada.
Savcının girişimi siyasetin imhasıysa yargıcın girişimi, bireyin düşünme imkanının imhasıdır, başka türlü söylersek, yurttaşın temyiz kudretinin olmadığının, olmaması gerektiğinin kabulüdür: Yargıcın girişimi (yani bu karar) kurumsallaşırsa, yani neyin düşünce olup neyin düşünce olmadığına mahkemeler karar verir hale gelirse, geldiği an itibarıyla, yurttaşların temyiz kudreti bulunduğunu kabul etmeyen bir sistem yürürlükte demektir.
Çok uzadı. Devam edeceğim. Temyiz kudreti olmayanın "sözleşme" özgürlüğü de olmaz; ne "devlet"le ne de başka "yurttaş"larla akit yapamaz. Buralardan devam...
Belki yarın belki yarından da yakın...
Gönderen Ali Topuz zaman: 15:40
Etiketler: karar temyiz kudreti, mahkeme kararı, vicdani ret, Yannis Vasilis Yaylalı
"Ah"lar Ağacı 1 Mart tezkeresi 1 Mayıs 1977 12 Eylül 12 Eylül 1980 12 Eylül İddianamesi 12 Haziran 12 Mart 13 Haziran. 1915 2. Mehmet 2. Süleyman 24 Nisan 24 Ocak kararları 31 Mayıs 2013 33 Kurşun 4. yargı paketi 42 Gün 49'lar 6-7 Eylül olayları 80'ler ABD Abdullah Çatlı Abdullah Demirbaş Abdullah Gül Abdurrahim Boynukalın Abdülhamit Abdürrahim Boynukalın açlık grevi adalet Adli Tıp Adnan Menderes Adorno Ağrı Ağrı Valisi Ahmed Arif Ahmed Davutoğlu Ahmet Davutoğlu Ahmet Kaya AİHM AK Parti AK Parti Gençlik Kolları Başkanı AK Parti hükümeti Akhilleus Akkor Bilmeceler Alain Badiou Alevi Alevi yaşam tarzı Aleviler Ali Boğazı Ali'yi sevenler Aliboğazı Almanlar Alparslan Türkeş anayasa Anayasa değişikliği Anayasa Madde 25 Anıl Çeçen Ankara Barosu Annunaku Antigone Anton Çehov Aristoteles asimilasyon askerler Aslan Sütlü Aşık Paşa Aşil Aşil topuğu Atatürk'ü Koruma Kanunu ateş ateş terbiyesi Atrahasis Auschwitz Auswitczh Avesta Yayınları AVM Avrupa ayrımcılık Ayşe öğretmen Azimet Köylüoğlu Baba Taher Baba Taher Uryan Baba Tahir Üryan Babil kulesi Bahtin Bahtin Çevresi Balyoz Bangladeş baraj baraj faciası Barbaros Devecioğlu Barış için akademisyenler inisiyatifi baro barolar Barolar Birliği Başar Sabuncu Başbakan Başbakan Erdoğan Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç başkan başkanlık Bayatyan Bayburtlu Zihni BDP BDP/Blok bekar bekarlık Bekçi Murtaza Benjamin Berat Albayrak Berkin Elvan Bernhard Waldenfels Bertold Brecht Beyaz Beyaz Show Beyazıt Çınaraltı bilgi birikimi bina Bir Zamanlar Anadolu'da Bir Zamanlar Osmanlı Kıyam Birgün Birgün Gazetesi Birhan Keskin Bloch borç Borges Bülent Arınç Bülent Ecevit Bülent Ersoy büyük masa Can Bonomo Can Dündar Canavarlar Celali Celile Denizi Cemal Süreya cenaze cenaze hukuku cenaze... Cengiz İlhan ceset cevaz Cevdet Paşa ceza Cezaevi Charles Taylor cinayet Cizre Cudi Cudi hâlâ yanıyor Cudi yangını Cudi yanıyor Cumartesi Anneleri Cumhurbaşkanı Cumhurbaşkanlığı cumhurbaşkanlığı sarayı Cumhuriyet Cumhuriyet Gazetesi Çankaya Çin Seddi Çin Seddi'nin İnşası Çözüm Süreci Dadaloğlu DAEŞ dahili ve harici bedhahlar DAİŞ Damla Orhan Davutpaşa Deleuze demokrasi deng dengbêj Dengir Mir Mehmet Fırat Deniz Baykal deprem Derik Dêrîk Dersim Dersim 1938 devlet Devlet Bahçeli devletin ekmeği Didem Madak dilek doğan dindar nesil dinibir uğruna Diyadin Dört Ayaklı Minare DTK Duvar düşünce düşünce özgürlüğü Ea Ebu Hanife Ebubekir Razi ecdat Edip Cansever editör Efkan Ala egemen egemenler egemenlik eğitim Ekmeğini yemek Ekmeleddin İhsanoğlu ekonomik egemenler Ekrad-ı vahş emanet oy Emek emekçi Emet Emin Çölaşan Emine Erdoğan Enfal harekatı Enfal suresi Enkidu Enlil Enver Paşa Erbakan Erdal İnönü Erdem Gül Erdoğan Ergene Ergenekon Erkan Can Ermeni soykırımı Ernest Laclaou Ertuğrul Özkök Esenyurt Eski Yakındoğu et-Tıbbu'r Rûhanî etnik Etrak-ı bi idrak Eylem Felsefesi Ezgi Başaran F-16 Faruk Eren Faşist Kürtler Fatma Tokmak Fenomenolojiye Giriş Ferederic Jameson Ferhat Encü Feridüttin Attar Fernando Pessoa Fethullahoğulları Figen Yüksekdağ fikir Fil Dergisi film Fransa Gaston Bachelard gayrimüslim Gazi Mahallesi Gelecek Uzun Sürer Genelkrumay General Mustafa Muğlalı Gezi Gezi Parkı Gılgamış Gilles Deleuez Gilles Deleuze Giorgio Agamben Goethe Goranîler gökdelen gönül dili Gösteri Toplumu gözaltı gözlem altı Güler Zere gülme Gülten Abla Gülten Akın Gülten Akın öldü gülüş Habeas Corpus Hacı Lokman Birlik Hâlâ Gece Yarısı Bu Yıldızda Halil Berktay Halit Narin Halkların Demokratik Partisi hapishane Has Parti Hasan Bülent Kahraman Hatip Dilce Hayali Hayreti Hayreti Divanı Hayrettin Eren HDP HDP'liler HDP'nin başarısı Heidegger Hektor Henri Lefebvre her biji Herman Melville HES hevalno Hıristiyan Hidro Elektrik Santral Hiper sağ hiper sağcılık Hitler Hrant Dink hukuk hukukçu hükümet hümanizma Hürriyet Hürriyet gazetesi... Hüseyin Çelik Hüseyin Karaman Hz. Süleyman II. Mehmet ırkçılık IŞİD İçişleri Bkaanı İdris Naim Şahin idam idam cezası iddianame ideoloji ideolojik aktörler İdris Naim Şahin iftar sofrası İgigu İHD iktidar ileri demokrasi İlhan Cihaner İmam Buhari İmam Hatip Lisesi İMC TV İMC TV'nin karartılması İMC'nin karartılması imha İncil inkâr İnsan Hakları Derneği inşaat İsa İslamcı İsmail Beşikçi İsmail Saymaz İsmet İnönü İsmet Özel İsmet Yılmaz İstanbul Barosu İstiklal Mahkemeleri işçi işçi sınıfı İTC İttihat ve Terakki Cemiyeti İttihatçı Jean Bottero Jean Paul Sartre Jean-Jacques Rousseau JÖH Jürgen Habermas Kafka Kagan kaht-ı rical kanlı 1 Mayıs Kanun Hükmünde Kararname kanun-i kadim Kanuni kanunilik ilkesi kanunsuz ceza olmaz Kapak kapı işaretme Kaptan Ahap Kara Tahta karar temyiz kudreti kardeş katli kardeşlik karınca karizma kaset açılımı katır katır katliamı Katip Bartelby katliam kaymakam Kazım Orbay KCK Kemal Kerinçsiz Kemal Pir Kemal Tahir Kemalist Kemalizm Kenan Evren Kenan İpek Kentsel Dönüşüm KHK Kıyam Kıyıya çocuk vurdu Kirkegaard kirli savaş Kitaplar Koçgiri Koçgîrî Koçi Bey koruyucu güç Kozan Kozan barajı Kral Kreon Kristeva Kropotkin Kuran kurban Kurban Bayramı kurucu güç kutsal kutsallaştırma Kuyucu Murat Paşa Kürdistan Kürt Kürt açılımı Kürt Aleviler Kürt düşmanlığı Kürt meselesi Kürt politikası Kürt sorunu Kürtçe Kürtçe eğitim öğretim Kürtçe yemin Kürtler Kürtler nerede Latife Tekin Latifi Leyla Zana liberalizm Louis Althusser M. Emin Batu Maarri madde-i mahsusa mahkeme kararı mahkum Mahmutpaşa Malatya: Bir Milli Mutabakat Cinayeti Mamak Maraş Maraş katliamı Marcuse Marks Marmara masa Mecbur İnsan Mecelle-i Ahkam-ı Adliye Meclis medeniyet dili Medvedev medya Mehmet Ağar Mehmet Sait Taşkıran Melike Öztürk Menderes merkeziyetçilik Mesut Keskin Metin Feyzioğlu Metin Kaçan Mezopotamya MHP Michel Foucault Michel-Rolph Trouillot Geçmişi Susturmak/ Tarihin Üretilmesi ve İktidar milleti hakime milleti mahkume milletibir uğruna milletin ekmeği milletvekili Milli Görüş Milli Mutabakat Yargısı Mimar Sinan mit mitoloji Muaviye Muaviye'nin devesi muhafazakar demokrat muhalefet Muhammet Aydemir muhtar Muhteşem Yüzyıl mûr-î natuvan Murat Belge Murat Karayalçın Murat Saraçoğlu Murtaza Musa Anter Mussolini Mustafa Akyol Mustafa Kemal müebbet Müge Anlı mühebet Nazım Hikmet Nazi Nazi Almanyası Naziler Ne yaptı lan bu size bu devlet? Türk'ün gücü Necmettin Erbakan Necmi Zeka NEFRET nefret suçları Nelly Sachs Neml suresi Nemrut neo-Kemalist neo-Kemalizm Neo-liberal neo-liberalizm neoliberal muhafazakarlık Neruz Nesrin Cavadzade nevruz Nietzsche nizam-ı alem Nobel Numan Kurtulmuş Nuray Mert Nuri Bilge Ceylan Nusaybin Nürnberg Yasaları ODTÜ OHAL Ohalo II okul Okyanus oligarşi Orhan Arslan Orhan Kemal Ortadoğu Osip Mandelştam Osman Sonant Osmanlı ödenmeyecek borç ölüm örtü yangını Özcan Alper özel mülkiyet Özgür Gündem Özgür Mumcu Parlamento Paul Celan Perry Anderson Pertevniyal Lisesi Pierre Bourdieu Pir Şaliyar'ın düğünü... PKK PKK halktır halk burada Platon polis polis devleti Pozantı Pozantı Cezaevi Priamos Primo Levi Prof. Dr. Neşe Özgen proleter uyuşturucusu Pulbiber Mahallesi PYD Radikal radikal hümanizma Recep Tayyip Erdoğan Refik Tekin rejim değişikliği rektörler bildirisi Rene Girard Rıza Sarraf Rızkımı veren Hüda'dır kula minnet eylemem Richard Kearney Ricky Martin Roboskê Roboski Rojava Rû û Kûr Ruhi Su Rus Rus biçimcileri Rusya Saadet Partisi Sabah Gazetesi Sadık Albayrak Sahaflar Çarşısı Saidi Nursi... Salih Zeki Salîhê Şirnêxî sansür savaş savcı savcılık Sayın Muhbir Vatandaşlar seçim Selahattin Demirtaş Selahattin Eyyubi Havaalanı Selami Altınok Selim Temo sermaye birikimi Seyit Rıza Shame sınıf sınır Sırrı Süreyya Önder sinema Sivas Sivas davası Sivas Kampı sivil sivil toplum Siyabend Zana siyasal siyasal narsisizm siyasal toplum siyasetin yargısallaşması Slavoj Zizek sokak çocukları Sol Blok Solertinski Sonbalar Sonsuzluğa Kiracı sosyalistler soykırım soykırımı inkar suçu soykırımın inkârı sömürge suçta ve cezada kanunilik suikast Sultanahmet Camisi Sulukule Suriyeli Suriyeliler Suruç Suruç katliamı Suruç saldırısı Susan Sontag Suzan Zengin Süleyman Demirel Süleymaniye Süper Bürokrat Süreyya Aylin Antmen süt alerjisi şantiye şantiye baskını şehit Şerafettin Elçi şeyh İbrahim Maşuki Şeyh Said Şeyh Sait Şivan Perwer Tahir Elçi Tahsin Şahinkaya Talat Paşa Tanrılar Tarihin Uyanışı Tarlabaşı Taslima Akhter Tayyip Erdoğan TBMM tecviz Televizyon Üzerine Temennayi terbiye terör Terör kavramı terör örgütü terörist Terörle Mücadele Kanunu Terry Eagelton Tezkere Timur tiner tinerci Todorov TOKİ toplum sözleşmesi TSK tufan Turgut Özal Turgut Uyar Turhan Ildaz Guy Debord Turksat AŞ tutuklu Türk Türk Aleviler Türk-İslam sentezi Türkiye Barolar Birliği Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti Uğur Mumcu ulema Uludere Umberto Eco Umur Talu Unamuno Uruk Usuli Ülkücüler Ülkücülük Ümit Kaftancıoğlu Ümit Kocasakal Van Varlık ve Hiçlik Varlık ve Zaman Varoluşçuluk vatanın ekmeği vicdani ret Virilo Voloşinov Voltaire Voznesenskiy weşanên Avesta Yabancı Fenomenolojisi Yabancılar Yahudi Yangın Var Yannis Vasilis Yaylalı yargı yargıç yargıçlar yargısız infaz Yargıtay Yaser Arafat Yaşar Kemal Yavuz Yavuz Bingöl yazısız anayasa yemin yemin krizi yemin töreni yeni anayasa Yeni Şafak yeryüzü sofrası Yeşilçam Yetim Yetimi YGS Yıldırım Türker YPG YPJ Yunan Yunan krizi Yunanistan Yunus Emre yurt dışına ölenler Yusuf Yerkel yüzde 10 seçim barajı Yüzyıl zamanaşımı Zerdüşt Zergele zından Ziya Osman Saba Ziya Paşa Zizek zorunlu eğitim Zülfü Livaneli
Fikri Takip 3: Sözleşme özgürlüne elveda
Fikri takip-1: PKK sizce terör örgütü müdür?