Anasayfa Prof. Dr. Ahmet Kaan KARABULUT ENTELLEKTÜELİZM HASTALIĞI
Gönderen Medya Ermenek | 1 Temmuz 2020 Çarşamba | 01:04
Sıradan insanlar olarak doğar, büyür ve yaşarlar aramızda. Kimi tüccar, iş adamı, kimi yazar/çizer, kimi sanatçı, bir kısmı memur, bir kısmı kifayetsiz muhteris siyasetçi, pek çoğu ise gelir düzeyi yüksek memur veya akademisyendir. Onları ortak paydada birleştiren ise hiçbir şeyi beğenmeyen, burnu havada, eleştirmekten başka bir şey bilmeyen, ideal ve iddia sahibi olmayan tipler olmaları, kültür, tarih, edebiyat ve fikir fukarası olmalarıdır.
Sosyal medya köleleri, twitter zavallıları, birkaç köşe yazarının ağzıyla konuşan bu insanlar yüz kırk karakterlik mesajların fikir dünyalarını sınırladığı son derece yetersiz tiplerdir aslında. Bilmezler, bilmediklerini ise hiç bilmezler ve üzerlerine konduramazlar. Aslında pek çoğu siyasi ya da medya illüzyonistlerinin acınası kurbanları olarak etrafta dolaşırlar, onların algı operasyonlarının etkisi altında ezberletilen cümlelerini tekrarlayıp dururlar, bunları söyler ve yazarken de o kadar üst perdeden konuştuklarını zannederler ki sormayın gitsin. Hava binbeşyüz, fikir ve kültür derinlikleri ise -273 (mutlak sıfır) düzeylerindedir de bunun farkında bile olmazlar.
Kendilerini bir de cemiyetin entelektüel, kaymak tabakası olarak adlandırmazlar mı, böylelikle hem aldanıp hem de aldatmaya kalkmazlar mı işte bu hakikaten hayret ve esef edilecek bir durumdur. Sızısı pek yoktur bu tiplerin, başkalarının dertleri ile dertlenmez, örneğin acı bir haberle derinden sarsılmaz, yürekleri yanmaz, ciğerleri kavrulmaz, sadece bundan ne çıkarabilirim, bundan hareketle kime nasıl suç bulabilirim derdinde tipolojilerdir. Her türlü bağları son derece zayıf ve değişken olup, zamana, mekâna ve çıkar ilişkilerine göre şekillenen karmaşık ilişkileri vardır.
Kısacası dünyayı önlerine serseniz asla müteşekkir olmaz ve yapılan her şeyi de acımasızca eleştirmekten de geri durmazlar. “Gelin, siz de ülke yönetimine katkıda bulunun, topluma faydalı projeler ya da fikirler üretin” dendiğinde geri durur, katkı yapma potansiyeli olmadığı gibi, bu potansiyeli oluşturmak da zahmetli olduğundan, ayrıca böyle bir meydana yiğitçe çıkıp mesuliyet yüklenmek zor ve riskli geldiğinden sadece eleştirir, eleştirir, eleştirirler…