Fenerbahçe, sekiz A milli oyuncusu olan Fransız Şampiyonuna
Orta sahadan gelen bir pasta, Selçuk Yula defansın arkasına sarkıyor,
arkasından kayarak müdahele etmeye çalışan Fransızlar başarılı olamıyorlar.
Kaleci açılıyor, Selçuk Yula soğukkanlılıkla plasesini vuruyor ve gol… Efsane
maçın perdesi açılıyor…
İki-üç senedir, büyülü bir lâf gibi, adı sürekli kulağımıza
fısıldanıyor Neymar’ın. Bir Dali tablosu içinde sırıtmayacak absürtlükteki saç
şekli, bir Led Zeppelin şarkısı kadar coşkulu deparları ve bir Tarkovski
filminin içindeymiş gibi ağır çekimde bile attığı çalımlarıyla, gerçekten de
inandırıcı bir büyücülüğü var Neymar’ın. Ama biliyorsunuz ki, herkes büyüye
inanmaz ve ardında bir numara olduğunu düşünür.
Şu sıralarda Joga Bonito akımının; yani sonuç ne olursa
olsun, ‘önce güzel futbol’ diyen futbolseverlerin vatanı Brezilya’da artık gelmiş
geçmiş en iyi oyuncular sayılırken; Pele, Zico, Ronaldo ve Romario gibi
efsanelerin yanında 21 yaşındaki Neymar’ın da ismi de anılıyor. “Ronaldo’yu geçecek bu çocuk”, “Messi’den bile
iyi olacak” deniyor.
Futbol romantizmiyle, futbol realizmi sık sık karşı karşıya
getirilir ve tartışılır. Barcelona’cılar, İspanya’cılar, Cruijffçu’lar,
Hollanda’cılar, Löw’cüler, entelektüel ve total futbol tutkunları bir yanda… Real
Madrid’çiler, Yunanistan’cılar, Rehaggel’ciler, Daum’cular, geleneksel
futbolcular ve katenaçyo savunucuları diğer yanda…
İki-üç sene içinde sosyal medyada ve bloglarda oldukça
tartışılan, hatta ana akım medyaya da sıçrayan bu konu kendi jargonunu dahi
yaratmıştır. Realistler, romantikler için Galeano’nun “Ben bir futbol
dilencisiyim” lafına atıfla ‘dilo’ derler! İşte realistlere göre, Biliç tam bir
İlker Yağcıoğlu’nun 1997’deki Hollanda maçında kestiği
ortayı ve o zamanlar gazetelerde neler yazıldığını hatırlayın: “İlker hayatının
ortasını yaptı” diyordu pek çok spor yazarı. İlker Yağcıoğlu çok iyi bir sağ
bek olsa da, süratine yetişecek birinin şu devirde çıkıp çıkmayacağı muamma da
olsa, hiçbir zaman ortalarının iyiliğiyle anılmayacak. İşte İlker Yağcıoğlu’nun
70’lerdeki Hollanda şubesi de Wim Suurbier’di.
Van Hanegem, Suurbier hakkında espri yaparken; “Kalenin
arkasında oturan arkadaşları var, o yüzden topu hep oraya ortalıyor” diyormuş.
Bunu anlatan da bir dönemler Hollanda TV’lerinde Ruud Krol ile birlikte (takım
arkadaşı, sol bek) neredeyse Hollanda’nın Alpay-Hakan Şükür ikilisi gibi renkli
espriler yapan Suurbier’in kendisinden başkası değil. Ama şüphesiz hiç hafife
alınacak bir oyuncu değildi Suurbier.