Mutluymuş gibi....- Blog Seyir
Merve Nur Küçüksakal 23 Nisan 2020 Okuma süresi: 1dk, 42sn
Canım çok şey anlatmak istiyor ama yorgunum veya anlatmaya korkuyorum. Derler ya bağıra bağıra ağlamamız gereken şeylere bağıra bağıra susuyoruz ve hiç kimse sesimizi duymuyor.
Etrafım da gereksiz bir kalabalık olduğunu fark ettim bu sıralar, dostlarım, sevdiklerim, her zaman yanımdalar ya hani neredesiniz ? Ben bu kadar acıyla baş etmeye çalışırken, ağlayacak bir omuz ararken nereye kayboldunuz ? Hiç kimseden bir beklentim yok beklentimin olmadığı gibi sevgim de yok artık. Düştüğümde elimden tutup kaldırmadığınız gibi tek başıma kalkmayı başarıp yürürken de yanımda yeriniz olmayacak.
Ben çok iyi biriyim demiyorum diyemem de çok hata yaptım ama hatalarımın farkına varıp gönül almasını her zaman bildim. Çok sevdiğim bir söz var kim söylemişse ağzına sağlık , “ dostunu tanımak mı istiyorsun hata yap. “ En ufak hatada çekip gitmek çok kolay, zor olan yanında kalıp hatayı düzeltmesini sağlamak en azından bana göre öyle. Yazarken fark ettim de hiç dostum yokmuş be…
Biliyorum bu günleri de atlatacağım belki atlattıktan sonra yine düşeceğim ama kimseye acımı göstermeyeceğim. Zor olacak biliyorum ama hayatın bana öğrettiği en güzel şey zoru başarmak, mesela artık yalnızım diye üzülmüyorum duvarlarla arkadaş olmayı da öğrendim en azından onlar bir şey söylemese de dinliyorlar, eskiden olsa bu koskoca evde yalnız olduğum için isyan ederdim buda bir şey değil mi 😊 akşam ne yemek yapacağım derdi de yok hem yumurta veya makarna da doyuruyor karnımı ha bide fazla bulaşık çıkmamış oluyor, eve geç geldiğim için kızan kimsede yok mutluyum, şey yani mutlu gibi görünüyorum. Bir kere acımı gösterirsem canımı tekrar yakarlar biliyorum o yüzden ağlasam da gülüyorum artık.
dostluk yalnızlık acı arkadaş hayat
Merve Nur Küçüksakal