Sensiz Günlerimiz: 2011
Korsanlar sizi videoya cekmis. Sanirm Gurculere gondermisler ve onlar da internete koymus. Dun sizi izledik. Seni gorduk.
Oncelikle hayattasin, cok sukur. cok cok sukur. Ilk onun mutlulugunu hissettim.
Bekledigimden iyi gorunuyorsun. Cok zayiflamissin ama sandigimdan daha az. Saclarini sakalini kesebilmissin. Kiyafetlerin parca parca olmustur o kadar zamanda diye dusunuyordum, size kiyafet vermis korsanlar. Sigara icenler vardi, demek ki sigara veriyorlar size, demek ki belli bir isbirligi var aranizda. Kimse hasta gorunmuyor. Korku yok gozlerinizde, bezginlik var, bikkinlik. Korku olmamasi iyi.
Seni gormek. Aylar sonra. Yok gibiydin. Sesin, halin nasil bilemiyordum. Cok korkunctu o his. Basedemiyordum, delirtici birsey. Var oldun yine. Sanirim en cok bu iyi geldi. Tamam oradasin. Orasi cok kotu ama oradasin, gordum. Elini beline koydun. Bobregi mi agriyor acaba? Yok, yapar hep boyle Fuat dedi Birsen. Kolunu kasidin. Bir sikintin mi var? Herkes sakin oturuyor, kameraya bakiyor. Sen surekli kafani ceviriyorsun, kipirdaniyorsun? Cok mu streslisin? Seni hala kurtaramadigim icin bana kizginlini mi goreyim istiyorsun? Shen, uykudan yeni uyanmis bence diyor. Birsen 'hep boyle kipirdanir o zaten' Erol "normal fuat. killanmistir o durumdan. ustelik size nasil gorunecegini dusunuyordur, digerleri onun kadar takmiyor olabilir'
Evet aslinda o sensin iste. Degismemissin. Senin agresyonun, rahatsizligin, kabullenmeyen halin. Daha iyi belki de. Seni kabullenmis bir cokuntu halinde gorsem cok daha kotuydu. Sen kendini kaybetmemissin.
Bugun ise dunku iyi hislerim yerini yepyeni bir huzne birakti. Dun gordum seni videoda. Dun 'hah dedim, iste fuat burada, cok sukur'. e bugun? Hala oradasin. Yarin hala orada olacaksin. 17 aydir hep oradasin. Daha kac ay orada olacaksin. Izlerken 5 dk bile cok uzun degil miydi? Vakit gecmiyordu devinimsiz bir tutukluluk halinde. Nasil gecti onca ay? Nasil gececek kalan aylar?
O sandalyede biraktim seni. Belini tutarken, sikintili sikintili kafani cevirip dururken. Ben boguluyorum dusununce, ah sen ne hissediyorsun?
Ama neyse, cok sukur. Sen hala sensin. Gordum. Geleceksin. Hemen toparlayacagiz, saracagiz yaralari. Eskisi gibi olacagiz, hatta daha da ote.
Cok ozledim canim kardesim seni. Benim bu hayattaki diger parcam. Gel artik saglikla. Gel bir daha birakmayacagim seni.
Yazmakta cok zorlaniyorum senle ilgili duygularimi. Onemliydi o videoyu gormek, kalsin istedim bunlar kayitta. Geldiginde oku. Sen orada belini tutup kafani kasirken bize ne oldu, bil.
Gönderen Banu Özçelik zaman: 19:39 Hiç yorum yok:
Gönderen S zaman: 21:58 Hiç yorum yok:
Gönderen S zaman: 01:55 Hiç yorum yok:
çok benzettim sana. dayısının yeğeni. bir kamerası eksik elinde. dayısı da denizde, kocaman bir taşın değil ama, kocaman bir kayığın içinde.
Gönderen S zaman: 21:31 Hiç yorum yok:
Etiketler: çandarlı, denizde kocaman taşlar, somali
hem bizim için hasret falan da neymiş ki!
ben burda cigaramı(*) yakar dalarım,
işte olur biter
bir daha hiç ayrılmamalara﻿
Gönderen S zaman: 21:57 Hiç yorum yok:
Doğumgünün kutlu olsun. Bir sonraki doğumgününde bu sürecin tüm yaralarını sarmış olarak sımsıkı saralım inşallah birbirimizi.
Seni çok seviyorum. Bu da blogdaki yazım
Gönderen Banu Özçelik zaman: 09:33 Hiç yorum yok:
geçenlerde poyraz'a seni anlattım. türkiye'den kimseyi hatırlamıyor tabi. herkes yeniden öğretilecek.
poyraz'ın bir dayısı var, o şimdi gemide. ama yakında gelecek. o poyraz'ı çok seviyor dedi.
bir anda dayıyı istiyooosun, dayıyı istiyosun (istiyorum demek) diye mızıldanmaya başladı.
o günden beri huy haline getirdi. bir anda 'dayittiyosun' diye soylenmeye başlıyor. suratını da komik bir ağlama şeklinde sokup. bazen 'gemide' diyor aniden. 'kim' diyoruz, 'dayi' diyor. sonra başlıyor yine 'dayittiyosunnn'. bazen de yuzuyor dayisi.
gordugunde bilecek o, gemide yuzen dayi, geldi. poyraz'ı cok seviyor
Gönderen Banu Özçelik zaman: 09:32 Hiç yorum yok:
Dun butun aksam bu aralar okudugum her seyi tekrar tekrar okudum: nerde yaziyordu, umit kotu birsey, iskenceyi iyice katlanilmaz yapar gibi birsey! Bulsam buraya yazacagim. Neyse hatirladigim kadariyla yazayim dedigim sirada hatirladim ki zaten burada okumustum, s. Yazmisti!
Su an bir umit var. Yakup kaptan dun telefonda esi fusun'a 15-20 gune kadar salacaklar bizi demis. (benim telimde priblem vardi dun, yeni konustuk aramazsin diye de cok ustunde durmamistim) fusun da alex'i aramis, ama alex kesin birsey yok demis, ama elimizde sonut birsey var! Umitlenmeyeyim diyorum, gecen sefer cok kotu olmustu arkasindan yasadigimiz hayal kirikligi ve evet iskenceyi artirmisti ama cok zor umitlenmemek! Cok korkuyorum. Bakalim, bugun beni ararsin sanirim. Cok korkuyorum!
Gönderen Banu Özçelik zaman: 06:30 Hiç yorum yok:
Gönderen S zaman: 21:07 Hiç yorum yok: