KARAMAN Kazımkarabekir Köyleri
Hacibaba dagi eteginde kurulmus olup, Karaman ve Kazimkarabekir' in batisinda yer alir. Kuzeyinde Kizilkuyu, Güneyinde Kizilyaka, Muratdede köyleri, dogusunda Özyurt, batisinda Emirhan köyleri vardir. Akarköy' ün Kazimkarabekir ilçesine uzakligi 15km., Karaman iline uzakligi 38 km' dir. yollarin tümü asfalttir.. Kadin nüfusu 317, erkek nüfusu 329olmak üzere toplam nüfusu 646.
Zamaninda yöreye yerlesen kosti ismindeki tüccarin adi söylene söylene Losta ismini almistir. Yöre çok kurak oldugu için o zamanki insanlar su gibi aksin manasinda “Akarköy” ismini vermislerdir. Köyde akarsu ve pinar yoktur.
Köy halkinin çogunlukla geçim kaynagi tarimciliga dayanmaktadir. Ayrica genellikle küçükbas hayvanciligi ile ugrasan vatandaslarin sayisi gün geçtikçe artmaktadir. Toplam nüfusu % 5 ise Karaman ve Konya' da ticaretle ugrasmaktadirlar.
Hacibaba dagi eteginde kurulmus olup, Kazimkarabekir' in batisinda yer alir. Güneyinde Hacibaba dagi, batisinda Akarköy, kuzeyinde Kizilkuyu, köyleri bulunmaktadir. Kazimkarabekir ilçesine uzakligi 14 km. Karaman iline uzakligi 37 km.dir. Yollarin tümü asfalttir. Kadin nüfusu 192, erkek nüfusu 161 olmak üzere toplam nüfusu 353 dür.
Köyün tarihi hakkinda kesin bilgi mevcut olmamakla birlikte zaman zaman yapilan kazilarda Bizanslilara ait eserler çikmaktadir. Köyde Selçuklulardan kalma bir camii ve mezarlik bulunmaktadir. Selçuklulardan kalma camii 1945 yilinda Kazimkarabekir Pasanin verdigi 100. Tl. si ile onarilmistir. Köyde eskiden çerkezler ile Yörükler yasamakta oldugu bilinmektedir. Çerkezler ile Yörükler aralarinda çikan anlasmazliklardan dolayi dagilmis ve 1887 yilindan sonra yeniden Balkan devletlerinden göç eden göçmenler (macur) ve Bozkir köylerinden gelen (daglilar) tarafindan kurulmustur.
Köyün ekonomisi tarim ve hayvanciliga dayanmaktadir. Arpa, bugday, ayçiçegi bol miktarda yetistirilmektedir. Köyde ayrica 2.000 kadar küçükbas hayvan ve 50 kadarda büyükbas hayvan vardir. Ayrica köyde biçki-dikis ve Dikis-nakis kurslari açilmis olup burada yetisen kizlar ailelerine maddi yönden yardimci olmaktadirlar. .
1959 yilindan itibaren ilkokul mevcuttur. Toplam 31 ögrencisi mevcut olup, 2 ögretmen görev yapmaktadir. Okuma yazma orani % 80 dir. Köy halki gelenek ve göreneklerine baglidir.
Köy bir göçmen köyü olarak kurulmustur. Devlet Bulgaristan' dan gelen göçmen ailelerin bir kismini barindirmak amaciyla toprak vermis, böylece bir köy kurulmustur. Göçmenlerin daha sonra burayi terk etmeleri üzerine baska il ve ilçelerden baska ailelerin yerlesmesiyle köy varligini sürdürmüstür.
Kazimkarabekir Ilçesinin batisinda yer alir. Kuzeydogusunda Sinci, güneyinde Akarköy, batisinda, Güneysinir, kuzeyinde Esentepe köyleri vardir.Kazimkarabekir Ilçesine uzakligi 15 km. Karaman Iline uzakligi 38 km. dir. Yollarin tümü asfalttir. Kadin nüfusu 221, erkek nüfusu 227 dir.
Köyün bulundugu yöre, köy kurulmadan önce Kazimkarabekir kasabasinin bir çiftligi durumundaydi. Yaklasik 1890 yilinda köyün yakininda arazisi olan aileler simdiki köyün bulundugu yere yerlesmesiyle köy kurulmustur. Köy ve çevresinin toprak yapisinin kirmizi renkte olmasi, açilmis olan su kuyularindan çikan topragin kirmizi renkte olmasindan dolayin, köyün adina “Kizilkuyu” dendigi söylenmektedir.
Köyün ekonomisi tarima dayanir. Tarim modern araçlarla yapilmaktadir. Bunun yani sira hayvanciligin ve dis ülkelerde çalisan isçilerin de ekonomide önemli etkisi vardir. Köye 3 biçerdöver, 96 traktör, 73 inek, 20 tosun, 2500 koyun ve 80 keçi mevcuttur. Yurt disinda çalisanlarin fazla olmasindan dolayi halkin degisim ve gelismelere açiktir.
Köyde ilkokul 1953 yilinda ögretime açilmistir. Toplam 26 ögrencisi mevcut olup 1 ögretmen görev yapmaktadir. Köy halkinin okuma yazma orani % 95 dir. Halk tarafindan egitim ve ögretime büyük önem verilmektedir. Halk gelenek ve göreneklerine baglidir.
Kazimkarabekir ilçesinin dogusunda yer alir. Güneyinde Yollarbasi Kasabasi, kuzeyinde Kisecik köyü, dogusunda Karaman ili, batisinda Mecidiye köyü vardir. Kazimkarabekir ilçesine 22 km. Karaman iline 19 km. uzakliktadir. yollarin tümü asfalttir. Kadin nüfusu 65, erkek nüfusu 70 olmak üzere 135 dir.
Önceleri Kazimkarabekir kasabasina bagli bir çiftlik iken 18 yüzyil sonlarinda, Bulgaristan dan gelen göçmenlerin bir kismi buraya yerlestirilerek bagimsiz bir köy olmustur. Bu yörede Bizans dönemine ait kalintilara rastlanilmaktadir. Kral kizinin adinin andizi “ Kral Kizi” veya “Kral Gazi” adlarindan bugünkü ismi olan Karalgazi adini almistir.
Köyün genel olarak geçim kaynagi tarim ve hayvanciliktir. Tarima dayali olarak bugday, arpa, mercimek, nohut, pancar yetistirmektedir. Köy halki elde ettigi bu ürünleri satarak geçimlerini saglamaktadir.
1940 yilindan buyana ilkokul mevcuttur.1991-1992 ögretim yilinda ögrenci azligindan dolayi su anda ilkokul kapali bulunamamaktadir.Halkin % 90' i okuma yazma bilmektedir. Köy halkinin zengin olmasi sonucu aileleri çocuklarini Karaman ve Konya' da okutmaktadirlar. Hala gelenek ve göreneklerine baglidirlar.
Köyün kurulus tarihi kesin olarak bilinmemekte olup 150-200 yil kadar önceye dayandigi söylenmektedir. 150-200 yil önce Nevsehir dolaylarindan muhtaliplar lakabiyla anilan 4 kardes aileleri ve develeri ile birlikte gelerek önce simdiki köyün 2 km dogusunda katçali mevkisine yerlesmisler. Daha sonralari bu aileler sütlerini iyi kaymak tutmadigina inanarak develerinden birini birakip deve nereye çökerse orada iyi kaymak tutar oraya yerleselim dedikleri ve develerin simdiki köyün kuruldugu yerde çöktügü için köyün buraya kuruldugu rivayet edilmektedir. Sinci köyü ismini eski mezarliklar anlamina gelen yakinindaki mezarliktan almistir.
Kazimkarabekir Ilçesinin kuzeyinde yer alir. Sinci köyü 4 tepe arasinda kurulmustur, dogusunda katçali tepesi, güneyinde duman tepesi, batisinda garip tepesi, kuzeyinde balla tepesi vardir. Kazimkarabekir Ilçesine uzakligi 15 km. Karaman Iline 48 km. dir. Yollarin tümü asfalttir.. Kadin nüfusu 35 erkek nüfusu 37 olmak üzere toplam 72 dir.
Köyün ekonomisi tarim ve hayvanciliga dayanmaktadir. Halkin çogunlugu kis mevsiminde Kazimkarabekir ve Karaman' da ikamet eder, yaz aylarinda islerin açilmasiyla birlikte köye geri dönerler. Köyde is imkani bulunmadigindan erkekler civar köylere çalismaya giderler.
1962 yilindan bu yana Ilkokul bulunmaktadir. Köyden göçün çok olmasi sebebiyle 1985 yilinda ilkokul kapanmistir. Ögrencileri Akarköy Ilkögretim okuluna tasimali olarak okumaktadir