Gezi Keyfimiz | keyfimizvebiz
Category Archives: Gezi Keyfimiz
Posted on Ağustos 7, 2013 by keyfimizvebiz
Bulutlar çekilse ve güneş yüzünü göstermiş olsa idi, gölün ortasından seyrettiğim manzara çok daha güzel olacaktı. Yeşile boyanmış tepeler, zengin görünümlü villalar ve rüzgar…
Espresso içebileceğiniz bir kafe, küçük meydanda bir kilise, hediyelik eşya dükkanları, dar sokakları yürürken karşılaştığım kırmızı Fiat500 ve Como Gölü. Kısa bir gezinti sonrası tekrar göl kıyısına iniyoruz.
Öğlenin sonrasında, vakit Türk topraklarında ikindiye, Como’da beş çanına dönerken güneş yüzünü gösteriyor.
Gezi Keyfimiz içinde yayınlandı	| Como Gölü, İtalya ile etiketlendi	| Leave a reply
Posted on Mart 3, 2013 by keyfimizvebiz
Cruise gemimiz Ege’nin mavi sularında yol alırken kaptanımız tüm yolcuları güverteye, Santori’nin mükemmel manzarasını izlemeye davet ediyor.
Santorini çok eski zamanlarda bütün bir ada iken büyük volkanik patlama sonucu parçalara ayrılıyor. Büyük bir toprak parçası denize gömülüyor ve geriye bir büyük iki de küçük ada kalıyor. Bir hilal şeklinde belirmiş büyük ada ve o hilalin iç kısmında iki küçük adacık…
Gemi limana yanaşamıyor, açıkta demir atıyor ve daha küçük gemilerle kıyıya varıyoruz. Kıyıda bizi bekleyen otobüslere biniyor, kıvrıla kıvrıla ve mavinin keyfini çıkara çıkara tepeye doğru ilerliyoruz.
Mavi ve beyaz, Yunanistan bayrağının renkleri. İlginçtir, askeri darbe ile yönetilen 70li yıllarda, cunta kararı ile binalarda mavi ve beyaz renk haricinde bir rengin kullanımına izin verilmemiş. Bir askeri darbenin sürpriz güzelliği(!).
Yaklaşık bir saat önce gemiden bakarken beyaz bir hat olarak gördüğümüz evlerin arasındayız şimdi.
Evler yan yana, alt alta, denize yönelerek dizilmiş. Hiçbir fotoğraf karesi o gördüğümüz güzelliği gösteremez, öyle hissediyorum. Ada, deniz, gemi, mavi çatılar, beyaz binalar…
Santorini, gecesini göremediğimiz, gündüzüne doyamadığımız…
Gezi Keyfimiz içinde yayınlandı	| Santorini, Yunan Adaları ile etiketlendi	| Leave a reply
Yedi Tepeli Atina’da
Posted on Kasım 4, 2012 by keyfimizvebiz
Tarihin en eski şehirlerinden birisinde, Atina’dayız. Türkçe konuşan Yunan bayan rehberimiz bu şehrin de İstanbul gibi yedi tepeli olarak anıldığını söylüyor. Muhtemel ki aynen İstanbul’da olduğu gibi tepeleri saymak bizi yedi rakamına götürmeyecek. Şehir aynı tonda renklere boyanmış binalar ile dolu. Kirli bir beyaz veya gri ile sarılmış bir şehir.
Çevreyolundan şehir merkezine doğru ilerlerken, çok uzak bir noktada stadyum vari bir yapıyı görüyorum: 2004 Olimpiyat Stadyumu.
Yunanistan 2004 olimpiyatlarından ekonomik yönden umduğunu bulamadığı gibi atıl kalan tesisleri ile de içinde yaşadığı krize bir gerekçe oluşturmuş. ‘Euro’ya geçiş bize yaramadı’ diyor rehberimiz, ‘2004 Olimpiyatları da…’
Bir yandan Atina tarihini dinlerken diğer yandan Yunan hükümetlerini ve yaşadıkları ekonomik krizi dinliyoruz. Belli ki fazlasıyla mağdurlar ve sanki krizi ve gerekçelerini mahcup bir eda ile anlatma gereği hissediyorlar.
Çocukluğumda onu her ekranda görüşümde “neden Anıtkabir’in aynısı Atina’da da var?” diye merak ettiğim Akropolis… İşte orada, şehrin merkezinde, düzlüğü en bol Atina tepesinde duruyor. Sıcak bir öğle vaktinde, tarihin en eski kentine doğru yürüyoruz. Bir cephe tadilat halinde, diğer cephe ise benim onu tanıdığım görüntüde…
Akropolis ‘yüksek şehir’ demek. Üniversite son sınıfta aldığım museology seçmeli dersinde öğrendiğim ilk kelime bu idi (kanatlı at Pegasus’tan hemen önce). Akropolis dendiğinde benim aklımda yer eden yapı ise tapınak.
Osmanlı döneminde cephanelik olarak kullanılmış. Cenevizli savaşçılara hedef olunca, tarihi miras kaybolmasın diye ibadethaneye (mescid) çevriliyor. Rehberimizin ifade ettiğine göre Atina, Osmanlı döneminde bir nevi sürgün yeri. Çok itibar görmüyor ve bu bölgenin paşası, Yunanlı rehberimizin Türkçe tanımlamasıyla, “en talihsiz paşa” olarak anılıyor.
Küçük yüz ölçümünde olan modern Atina‘nın merkezini yürüyerek dolaşmak mümkün. Televizyon ekranlarında sıkça gördüğümüz Parlamento Binası önünde meçhul asker anıtı ve mezarı bulunuyor. Turistler palamento önünde mavi-beyaz renkte kıyafetleri ile nöbet tutmakta olan Yunan askerleri ile fotoğraf çektirme telaşında bekleşiyorlar. Gerçi biz de turistiz ya! Daha meraklılara bu işi bırakıyoruz.
Plaka, Atina merkezinin meşhur bir eğlence mekanı. Orjinal bir görüntüsü yok aslında, yine her zamanki gibi hediyelik eşya dükkanları yoğunlukta. Bir de taverna dedikleri restoranlar. Fedonlar, Haykolar ile biz Taverna’yı eğlencesi bol, tabakların kırıldığı müzikli mekanlar olarak tek tipleştirmişiz ama Yunanistan’da her tür restoran taverna.
Biz otobüs ile gitmiş olsak da 1896 yılında tarihin ilk modern olimipiyatının düzenlendiği Panathinaiko Stadyumu‘na Plaka’dan yürüyerek ulaşmak da mümkün. Tamamı beyaz mermerden yapılmış stadyumu seyretmek ve antik çağlardan günümüze ulaşmış bu yapıdan bir hatıra fotoğrafı almak gerek.
Krizin etkisi ne kadar bilemiyorum fakat Yunanistan’da hediyelik eşyalar nispeten uygun fiyattalar. Üstelik Akropolis’İn simgelerinden oluşan bibloların üzerinde “Made in China” yazmıyor; “Handmade Greece” Yunan el yapımı notu ile satıyorlar. Takdir ediyorum.
Onlar bizim için karşı kıyı komşularımız.
Yıllarca birlikte yaşadık sonra ayrıldılar. “Megalo Idea” ları vardı… Topraklarımızı işgal ettiler, savaştık, denize döktük. NATO’ya girmek istediler, önce giren olarak biz itiraz etmedik, girdiler.
AB’ye girmek istedik önce giren komşumuzdan her daim veto yedik. Her ne kadar Türk-Yunan dostluğu cümleleri kurulsa da bürokratik meydanlarda çok da iyi geçinmeyiz.
Ama, o kadar çok benzeşirmişiz ki… Yemekler ismen bile aynı, tatlılar kim kimden aldı bilmiyorum. Sirtaki yapıyorlar, fonda çok bilindik Zorba müziği ile… İyi de bizim Egeli Efeler’den farkı ne? Otobüs şoförünün bıyıkları Memduh abininkinden farksız…
Öyle ya, İstanbul’u alan Fatih, artık “Kayser-i Rum olarak bilineyim” dememiş miydi?
Ya onlar bizden, ya da biz onlardan ala ala benzeşmişiz.
Gezi Keyfimiz içinde yayınlandı	| Akropolis, Atina, Yunanistan ile etiketlendi	| Leave a reply