ÇOCUĞUN BİTMEYEN İSTEKLERİ | Küçük Kadın
Kültürümüzden kaynaklı olsa gerek, anne babalarımız büyümemize bir türlü izin vermez. Yemeğimizi hazırlar, her şeyi bizim için düşünür, o kadar düşünür ki biz bir yerden sonra düşünmeyi unuturuz. Şimdi ise tam tersi bir anlayış söz konusu: “Çocuk kendi yesin.”, “Kendi giyinsin.”, “Tabağını kendi götürsün.” Yaşı gereği yapabileceği sorumlulukları vermekten kaçınmıyoruz. Tabi bu yeni gelen anlayış ve bizim kendi yaşadığımız çocukluk arasında elbet bir yerde sıkışıp kalıyoruz. Bazen bu sıkışıp kalma da her şeye karışan büyüklerin de payı yok değil hani…
“Anne beni giydirir misin?”
“Anne çorabımı giyemiyorum.”
“Anne tuvaletim bitti.”
Çocukların sorumluluklarını üstlenmek kötü mü ?
Evet. Küçükken farketmezseniz bile ileride hem ebeveyn-çocuk hem çocuğun kendi gelişimi konusunda büyük problemler yaşanıyor.
Çocuklarımız için gereğinden fazla şeyi üstlenince, bu sefer onlardaki çıta yükseliyor. O çıta yükselirken siz kendinizi ” Her dediğini yapıyorum ama bir türlü yaranamıyorum.” derken buluyorsunuz. Siz onun için kölesiniz ama bir şekilde hep kötü olan sizsiniz. Dahası bir superman olmadığınız için onu bu şartlar altında memnun etmeniz imkansız. Köle olmakla yardımcı olmak arasındaki farkı anlamak bu işin en birinci yolu…
Bazen hayır diyebilmek iyidir. “Bunu kendin yapabilirsin.” Hayır, benim başka planlarım var.“
Kendi kendine işlerini görebilmesi için onları eğitmek gerekir. Belki de tek ihtiyacı olan bunu nasıl yapabileceğini bilmektir. Eğitim kısmına emek vermekten kaçınmayın, diyor bilir kişiler.
Çözüm sunabilmek için ona sorular sorun.
Alış-veriş. Çocuğunuz sizden bir şey yapmanızı istediğinde sizde ondan bir konuda yardımını isteyin.
İnatlaşmak, ceza vermekten kaçının. Bu durumu güç savaşı haline sokmayın.
Son olarak, çocuğunuzun büyüdüğünü kabul edin.