Kafaları karıştıran bir konuyu anlatmak istedim bu kez. Lafın gelimi hayvanlara genel isimler takıyoruz; sokak hayvanı, ev ve süs hayvanı, hobi hayvanı, sirk hayvanı, yabani hayvan, yırtıcı hayvan, vahşi hayvan, evcil hayvan, ehli hayvan, av hayvanı, işçi hayvan, koşum hayvanı, dövüş hayvanı, pet hayvanı, egzotik hayvan… Bu isimleri halk olarak bilinçsiz kullandığımızı fark ettim. Bu durum, nine ve dedelerimizin laf gelimi Avrupalılara “gavur” demesine benzer tablolar yaratıyor. (Ben de hayvan olsam insanlara genel olarak “sahip olduklarının kıymetini bilemeyenler” ismini takmak isterdim) Türk Dil Kurumu’ndan araştırdım. Yabani hayvan: Ehlileşmemiş, vahşi ve yırtıcı hayvanların genel adı.
Sokaklarda kaderin her türlü acısını çekmiş olan kediler ve köpekler vardır. Düşündüğünüzden daha saldırgan olabilirler. Genetik olarak haşin olabilirler. Ya da cahil insanların kışkırtmasıyla yapılan, bir gelenek olduğunu savunup evindeki masum köpeği, horozu dövüştürenler, hayvanların zorla ve hile ile saldırgan olmalarına sebep olurlar. Sonra bizler bu psikolojik bozuklukları vahşilik olarak adlandırırız. Oysaki yanlış bir isimlendirme olmaktadır. Onların da psikolojileri bozulur, aslında “psikolojisi bozuk hayvan” demek daha doğru olabilir. Her şey bir yana bir de empatiyle dövüş yaralarının acısını düşünün, bir çoğu sahiplerinden uzaklaştırıldıktan sonra sevgiyle iyileştirilebiliyor… “Dövüş köpeği ve dövüş horozu yarışmalarına hoşgeldiniz!!!”
Martı yabani kuş mudur? Evet, yabani kuştur. Yoksa şehir hayvanı mı desek? Ne dersek diyelim, martılar ve hatta kargalar, insanları bilen, tanıyan hayvanlar… Aklınıza gelebilecek gıda niteliğinde her şeyi yer. Vapurda giderken elinizden simit almayı öğrendiler, geceleri Tarabya’nın sakin koylarında konakladılar.
Yaralı Yabani Hayvanı Elle Tutmak Yavru kuş beslerken neler yedireceğiz? E-posta adresine gönder