Yazdan Kalan: Ocak 2017
Daha evvel Köpük'ten bahsetmiş, yağmurlar başlamadan bir kulübe yapma arzusunda olduğumuzu yazmıştım. Nihayet ufak da olsa bir yuva ayarladık Köpük'e. Sabah Veronica'yı Köpük'ün tüylerini tararken gördüm, fotoğraflarını çektim. Veronica, diğer arkadaşları ile beraber haftada iki defa belediyenin barınağına gidip temizlik yapıyor, köpekleri gezdiriyor. "Bizim ülkemizde asla sahipsiz dolaşan kedi ya da köpek göremezsiniz hem de böyle gönüllü olarak barınaklarda bulunmamız istenmez." diyerek bu işi büyük bir özlemle yaptığını söylüyor.
Sokaklarında kedi, köpek olmayan bir şehir, nasıl soğuk ve uzak. Hayvanlarla iç içe yaşamayı seviyorum. Hayvanlar, toplama kampı barınaklarda değil, doğal ortamında yaşamalı. Ancak herkes benim gibi düşünmediğinden, yasalar da hayvanları korumadığından bu konuda kalbinde merhamet taşıyan herkese büyük gayret göstermek düşüyor.
Gönderen Yazdan Kalan zaman: 20:27
Denize Nazır Muz Bahçeleri
Burada dağ-taş muz bahçesi. Engebeli araziler bile taraçalanarak muz bahçesine dönüşmüş. Denizi gören en güzel yerde beton yığınlarının değil de tarlaların olması ne güzel.
İnceden bir yel esiyor bugün deniz üzerinden. Lime lime birbirine çarpan muz yapraklarının aralarından geçiyorum. Yel, güçlü olduğu anlarda ağaç yapraklarını dilimleyerek, uçlarını yakmış.
Son iki haftadır muz balyaları örtülerle sarılı. Şüphesiz keten bezlere sarmak meyveler için daha sağlıklı olurdu ancak çiftçi ekonomik açıdan randıman elde etmek için bu mavi - yeşil plastik örtüleri tercih ediyor. Örtülerin içi meyveyi zararlılardan koruyan bir ilaçla kaplı. Bu yüzden muzun, örtüye değen uç kısmının yenmemesi gerekiyor.
Buradan denize ulaşmak biraz zor. Çiftçilerin bayıra hakim olmak için kurdukları derme çatma raylı sistemi kullanmak gerekiyor. Yolculuğun çok konforlu olduğunu söyleyemem.
Gönderen Yazdan Kalan zaman: 17:40