Hepimiz biliriz bunu , canı yanan herkes “Anne” der; küçükken bir yerimiz acıdığında, düştüğümüzde, arkadaşlarımız bizimle oynamadığında ,hastalandığımızda hatta iğne olurken anneydi kurtarıcı melek,babamızı bile ona şikayet ederdik .Sanki o söz ağızdan çıkınca acı hafifliyor, dert bitiyordu değil mi?
Ama günümüz çocukları biz anneleri göremiyor ,onların sıcak şevkatini yeterince duyamıyor, o müthiş kokuyu alamıyor , düştüklerinde öpeyim geçer diyen süper doktorunu göremiyorlar Evet iş hayatı ,yaşamın zorlukları , bitmeyen arzularımız , oda olsun buda olsunculuk,hele o büyük laf ” kariyer ” bir türlü freni olmayan ulaşılamayan kariyer. Biliyormusunuz biz bunların peşinden koşarken neleri kaçırıyoruz.
O büyüyor ; 9 ay heyecanla beklediğimiz rüyalarımızı süsleyen minik elleri minik burnu kocaman göbüşü olan bebeğimiz büyüyor.Yani o bir daha 8 aylık olmayacak ,1 yaşına hiç bir daha dönmeyecek, ilk gülüşler ilk agular, emekleyişi, guguk ceee gibi saçma sapan şeylere bir daha gülmeyecek… Yani çocuklarımız çabuk büyüyor .Onlar bizim kadar şanslı değiller bizim annelerimizin tek görevi bizdik, oysa şimdiki annelerin görevleri çooook fazla ; İş hayatı ,ev ihtiyaçları ,alış veriş , yemek , bakım, dinlenme ,eğlenme, sosyal faaliyet, spor, kuaför, eşiyle başbaşa vakit geçirmek veeeee ÇOCUK ! hani vakit ? yok… kalmadı… anne yorgun:( anne dinlenmeli annenin hep işi var:(…
Öyle olmamalı efendim , bizim bakmakla yükümlü olduğumuz o pırlantalar var. O öpülesi çok tatlı yanaklar var , ilgi bekleyen kocaman bakışlı 2 gözü var.Arkadaşlar herşey her iş bir yana ama çocuklar apayrı bir yana.Kalbimizin 4/3 çocuklarımız diğer yanı da hayatımızın geri kalanı olmalı .Onlar çok hassas , çok kırılgan , çok taklitçidirler, maazallah sonra onlarda çocuklarına işim var der, ve hayat hiçte istemediğimiz yerlere götürür yeni nesilleri.Monoton ,aşırı tüketimci,doyumsuz,mutsuz sevimsiz aç bir toplum oluştururuz. Onlar için günümüzü 28 saat yapmalıyız olmayan vakitten zaman üretmeliyiz , vermeliyiz hep ki ; verdiklerimizin fazlasını alalım; aynalarımızdan.
Onlara anneliğimizi doyasıya vermeliyiz… Çünkü onları kimsenin anlayamacağı kadar çok seviyoruz, tıpkı annelerimiz gibi…
Bayanlara yönelik bir önceki Aile içi iletişim başlıklı yazıda "aile içi iletişim kurmak, aile içi iletişim nasıl kurulur ve aile içi iletişimin önemi" hakkında bilgiler verilmektedir.
Arananlaranneler ve çocukları
Etiketler: anne çocuk / anne ve bebek / anne ve çocuk