Senden Benden Bizden: Keçiler Adasındaydım!
Bu nedir şimdi? Gülşah en sonunda keçileri kaçırıncaaa çareyi onları ilk bulduğu yerde aramaya gider mi? :) Tabii ki de hayır!
İtalyan yazar Ugo Betti tarafından 1946 yılında yazılan "Keçiler Adası" adlı tiyatro oyununu izlemeye gittim/gittik. Oyun; "suç" olgusunu çarpıcı biçimde sorguluyor. İnsanın suça doğuştan eğilimli ve kötücül bir varlık olup olmadığı sorusunu gündeme getirirken çevremizi kuşatan ortamın, suçun ortaya çıkmasındaki rolünü irdeliyor. Modern insanın, kentleşme ve sanayileşmeyle birlikte başlayan "yabancılaşma, yalnızlaşma ve iletişimsizlik" sorunlarını, erkeklerini savaşa gönderen ve yalnız kalan ada kadınlarının dramı üzerinden ele alıyor. Ada hayatının zorunlu tutsakları olan üç kadının, uzun bir bekleyiş ve korkuya dönüşen hayatlarını sürdürme, anlamlı kılma çabalarına tanık oluyoruz. "Suç" nedir ve hangi koşullarda, hangi eylem suç olarak tanımlanır? sorusuna kendinizden hiç beklemeyeceğiniz, çok farklı yanıtlar verebiliyorsunuz. Ahmet Muhip Dranas'ın özenli çevirisiyle dilimize kazandırılmış. Yönetmenliğini İzmir Devlet Tiyatrosu sanatçılarından M. Sadık Yağcı'nın üstlendiği 2 perdelik yapımda, Yönetmen Yardımcılığı Ömer Devrim Akkaya, Dekor ve Giysi Tasarımı Ebru Çulpan Egüz'e, Işık Tasarımı Zeki Kayar'a ve Dramaturgi Füsun Ataman Berke'ye ait. Oyuncular ise, Alev Erözmen, Menekşe Bendeş Özyiğit, Mustafa Çolak, Yasemin Toprak ve Ali Sinan Demirkale.
Tadı damağımda kaldı diyebileceğim türden güzel bir oyundu ayrıca oyuncular da gayet başarılı performanslarıyla sahnede adeta devleştiler. Arkadaşlarla 1 saat 50 dakika boyunca hiç sıkılmadan ve yerimizden kıpırdamadan izledik. Öyle ki kendimi ayakta alkışlarken buluncaya kadar geçici bir süre hipnoz olduğumu fark ettim. Emeği geçen herkesi yürekten kutluyorum. Teşekkürler size!
Bu arada bir şey fark ettim ve bahsetmeden de geçemeyeceğim İzmir'de sanıldığının aksine gizli bir tiyatro izleyici kitlesi var. Hemde azımsanmayacak kadar çok zira erkenden gitmemize rağmen biletler tükenmek üzereydi ve salon oldukça kalabalıktı. İyi bu! :)
Kendime not: Bundan sonra daha sık tiyatroya gidilecek işte o kadar!
Gönderen Gülşah Yılmaz zaman: 18:04
Etiketler: blog, İzmir Devlet Tiyatrosu, Keçiler Adası, tiyatro
Ara sıra keçileri kaçırmak lazım ama :))
12 Ocak 2013 00:56
A.O Bolat kesinlikle katılıyorum :)
12 Ocak 2013 18:52
Sadık Yağcı dedi ki...
Geç olsunnnn teşekkürler :)
11 Haziran 2016 00:35
11 Haziran 2016 02:20
Duydum Ki Mutsuzmuşsun...