ben, ben olmadan önceki ben...
anlatıcak kimse yok!
en yakın arkadaşın artık en yakın arkadaşın değildir ya! sizin bu acıyı burukuğu anlatacağınız kimse yoktur ya!
ne kötü be:S
şimdi içimde en acıklı türk filmi oynuyor
içimde filmi izleyen herkes ağlıyor
Gönderen Gereken Tuş zaman: 15:31
ben de bırakıyorum beni. bi ben kaldım zaten burda!
acısın insanlar daha fazla. ama ben kalırsam bende daha fazla dayanamam bu acıya.
şimdi dışardan bakıp bende acıyorum sana.
Gönderen Gereken Tuş zaman: 16:42
bana bunu da yaptınız.
tutunduğum tek dalı kırdınız.
zor kurtulduğum bataklığın içine
ama benim artık gücüm yok
ya da unutunuz!
en acı verecek olanı bu
Gönderen Gereken Tuş zaman: 15:11
canım çok sıkılıyor. bi yönler var savrulmam gereken. savrulamıyorum. aklım huzursuz. vicdanım huzursuz. derinlerde bi düğüm atılmış ruhuma. özgür kalamıyorum. daha derine çekiyor beni. bataklık gibi. çözmeye çalışıyorum. daha çok dolanıyorum. kendimi çokk yalnız hissediyorum. dünyanın adaletine inanmıyorum. istediğim hayatı yaşamak için ben bu kadar çaba harcarken, ve ben yaşayamazken, birilerinin bu hayatı çabasızca yaşamasına dayanamıyorum. bu kıskançlık mideme oturuyor. birilerinin benim arkadaşlarımla arkadaş olmalarına dayanamıyorum. yeniden ümitlenmeya korkuyorum. yeniden hayal kırıklıkları yaşmamak için. ama bilioyrum yine uğraşıcam. yine olmayacak. bunun sonu nereye varacak bilmiyorum. umarım çok geç olmadan bi yerlerde bi zamanda bende gerçekten mutlu olurum.
ölücem mutsuzluktan. biri yardım etsin noolurrr!
biri beni bi dinlesin!
Gönderen Gereken Tuş zaman: 15:07
birşey ya en mükemmelinden olmalı
ya da hiç olmamalı
ya da yoksun
Gönderen Gereken Tuş zaman: 15:42
bakışlardan korktun mu hiç!
sakladın mı gözlerini çukurlarına,
başbaşa kalmaktan korktun mu hiç biriyle,
kendini dünyanın en sıkıcı, en sığ adamı hissettin mi,
peki sevdiğini söylemekten korktun mu?
ben korktum hem de çok korktum..
boynunu omzuna gömüpte yürümekten nefret ettin mi?
kendini kalabalıklardan soyutladın mı?
kendimle savaşımı başlattım
kaçmıyorum bakışlardan, şimdilik!
sevdiğimi söylemek, yüzyüze
o gün de gelecek!
Gönderen Gereken Tuş zaman: 15:38
yeşil ve gri!
yeşil ve grinin, ikisinin birden bana birşeyler çağrıştırması gerekiyormuş.
ya renk körüysem?
hafızamda yeşil kalmadıysa mesela?
Gönderen Gereken Tuş zaman: 15:24
tüm dayatmalardan nefret ediyorum.
bi diploma verecekler diye saçma sapan insanların kaprislerini çekmek istemiyorum.
sınırlarımın başka sınırlandırılmışlar tarafından konulması midemi yakıyor.
ama gün gelecek kimseye muhtaç olmadan, kendimi yükleyip sırt çantama,
dünyanın 'yuvarlak' olduğunu ispata gidicem.
inanıyorum sınırlarım kalkacak birgün.
Gönderen Gereken Tuş zaman: 15:21
500 days of summer..:D
hayatımda hiçbir karakteri bu kadar kendimle özdeşleştirmemiştim.
bende tom kadar teenage duygular besleyen bir insansıyım.
ve bu salaklıklarımın neden değişmediğini merak ediyorum!
içimdeki salak durmadan bana gülüyor..
bence ben hep teenage kalacak bir salağım..
hayatım boyunca dandik rock gruplarını dinleyip, şarkıların benim için yazıldığını düşüneceğim..
Gönderen Gereken Tuş zaman: 15:18
bence şimdi birisi beni düşünüyordur.
benim onu düşündüğüm gibi
Gönderen Gereken Tuş zaman: 14:23
hayatı hissetmeye başlamıştım. evet hala cevam ediyor. fakat artık her şey eskisi gibi olmaya başladı.
kendime güvenim hariç. şu gerizekalı ilaçlar işe yaramış yani. inanmıyordum ama yaramış. keşke sinirimi de sivri dilimi de alıp gitselerdi. insanlara aklımdan geçen her şeyi her sözü söylemezdim böylece.
evet ben social fobia sahibi bi insan(d)ım. ama geçti. bitti gitti. geriye sadece iğrenç baş dönmeleri kaldı:S
ilaca başladıktan sonra her şey sıfırlanmıştı. bırakınca fabrika ayarlarıma geri döndüm. ama tamirim yapılmış. sağlam olarak.. tamamen kendime güvenim yerine gelmedi ama. o da zamanla..
belki de O nunla gelecek o. kim bilir...
ilaçtan sonra her şey değişti hayatım da. ama bu kadarı da fazlaymış galiba. şimdi hiçbir şey yardımcı olmuyor bu kadar yükü kaldırmama.
yeni bir okul,
yeni bir bölüm,
abuk bir ev arkadaşı,
bunların hepsini nasıl kaldırmamı beklersiniz benden.
hemde yeni sıyrılmışken kendimden..
ölü toprağını atmışken üstümden..
sana şimdi her zamankinden daha çok ihtiyacım var..
lütfen nerdeysen çık gel artık.
ben, eski ben olmadan..
her şey eskisi gibi olmadan..
Gönderen Gereken Tuş zaman: 14:19
Yaşamak ne güzel şeymiş. Yaşadığını hissetmek! Artık hissedebiliyorum. Ne değişti derseniz: hiçbir şey! Ya da ben farkında değilim. Ama bildiğim bir şey var; artık istediğim gibi biriyim:) İstediği gibi bir hayatı yaşamak için elimden gelen her şeyi yapıyorum. Mesela hayatımı planlamıyorum artık. Sonunda istediğim mesleği yapacağım ya gerisi mühim değilmiş pek. Kurtuldum yüklerimden. En büyük yüküm şbpb'ymiş. İkincisi de o. Artık ikisini de noktaladım. Ama hesabımız bitmedi onunla..:P Böyle işte..
Gönderen Gereken Tuş zaman: 16:15
Aşık olmadan bir düşün!!!
"Yarın kıyamet kopacakmış" deseler
Başını kaldırıp:"Ne dedin?" diye sormayacaksın...
Defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğin için nefret edeceksin...
Razı mısın bütün bunlara?..
Hazır mısın sonunda ölüp ölüp dirilmeye?..
Gönderen Gereken Tuş zaman: 15:58
bir sf nin dünyasına hoşgeldiniz...
Caffe Nero @ Emaar Square Mall - Istanbul