Semiha Ekin Şiirleri
Açlık ve Efendilik
Ben,seneler önce milletin efendisi ilan edildimAma,hiçbir sofradan tok kalktığım olmadı benimYine şükür gözüm tok, Bir tas tarhana yeter ,diyen bir efendiyimBenim asıl açlığım ;okul,öğretmen,bilgiVe hiç anlamam neden cahil bırakırlar beni?Neden Ayşe bebeler solarlar elimizde?
Neden Eminekadın sızlar sabaha kadar?Neden benim insanım bu kadar kısa yaşar?Neden gülmez yüzleri bir güneş gibi sanki?Neden hiç anlatmazlar başka memleketleri Adını bilmediğim denizi,toprakları Efendiysek ağalar bu nasıl efendilik?Nereye gider böyle ;bu körlük,bu cahillik!
Geceleri esen meltem kadar ferah
İlkbahar toprağı gibi serin olur yüreğim
Yalnız senin yanındayken
Dünyayı bir yumrukta yıkacak kadar güçlü
Ve bütün kimsesizleri
TÜM SEMİHA EKİN ŞİİRLERİ
Şu anda buradasınız:Semiha Ekin Şiirleri
15 Ağustos 2018 Çarşamba - 17:33:51