Aşk değil, hayat acısı
Hikmet Hükümenoğlu 10-04-2015
Aksini duymuş olabilirsiniz ama bana soracak olursanız, Nermin Yıldırım'ın yeni kitabı Unutma Dersleri bir "aşk acısı / mutsuz kadın" romanı değil. Kabul ediyorum, o gözle okuyup çok keyif almanız için hiçbir engel yok. Fakat Unutma Dersleri, bir terk edilmiş aşık manifestosundan çok daha fazlasını sunuyor okura. Sağ gösterip sol vuruyor.
Bir insan bir dile böyle dans ettirebilir mi? İşte Nermin Yıldırım öyle yapıyor, kelimelerle oyun oynuyor, ama bunu çok satmak için değil, herkes okusun diye değil, derdini anlatmak için yapıyor. Çok güzel bir kitaptan sonra bir daha kitap okuyamam demiştim ta ki bu kitabı okuyana kadar. İnsanı rahatlatan, sanki biriyle dertleşiyormuş gibi samimi bir dille yazılmış çok güzel bir kitap.
Ah bu şarkıların dili olsa
Nermin Yıldırım'ın sürükleyici müthiş bir dili var. Sıradan bir konuyu bile ele alış tarzı, kelime dağarcığı çok etkileyici. Romanlarında birden çok konuyu ele alması, kırmadan kendi düşüncesini yansıtma tarzı çok hoş.
Nermin Yıldırım'ın "Unutma Dersleri" kitabı aşka, aşk acısına, unutmaya, hatırlamaya dair hem çok kederli, hem çok mizahi bir kitap. Romanda, Feribe aşk acısından kurtulmak ve unutmak için Mazi İmha Merkezi'ne gidiyor. MİM'deki unutma derslerinden sonra unutmak mümkün olacak mı? Yoksa unutmak dediğimiz şey, maziyle başa çıkmayı, onunla birlikte yaşamayı öğrenmekten mi geçiyor?Feribe'nin acısıyla ve kendisiyle dalga geçmesi, işaret ettiği şarkılar bir tür terapi gibi. Kitabın ilk sayfalarından itibaren Feribe'nin keskin acısını hissediyor ve hikâye boyunca yaşadığı her şeyden sonra, kitabın sonunda siz de onunla birlikte şifa buluyorsunuz. Yazarın dediği gibi "derinde her zaman daha başka, daha büyük bir yara vardı ve dünyaya dayanmak için evvela onu iyileştirmek lazımdı." "Ama hayatta kalmak, düştüğümüz dikenli bahçede kanayarak dolaşmak değil mi zaten?"Nermin Yıldırım'ın kitaplarını okuyunuz, okutunuz.