SABAH - 21/08/2005 - Savaş Ay
Hastaneler doktorlar konusundaki hassasiyetimi bilirsiniz. Neredeyse memleket dahilindeki tüm hastanelere girip çıkmışlığım, çekimler yapıp yazılı ya da görsel paylaşmışlığım var sizlerle.
Elbette hobi gereği yapmıyorum bunları. Gece yarıları hastane acillerinde, ilaç ya da poliklinik sıralarında, atık depolarının tepesinde, ambulans garajlarında cirit atışım sırf hatalar varsa göstermek düzelmesi için çağrıda bulunmak amacıyla yapılan şeylerdi.
Sağlıktan daha önemli hiçbir şey olamayacağına göre bir habercinin bu izleri sürmesinden daha doğal ne olabilir. Kan mafyasından, ilaç karaborsasına. Organ çetelerinden duyarsız bazı hekimlerin icraatlarına ben de sıkça el attım pek çok meslektaşım gibi.
Ama şükür ki iyi, şeyler de oluyor ülkemizde. Sağlık sahasında kalite yolunda kat edilecek çok merhale var belki ama bazı kurumlar ve kadrolar çıtayı çoktan yukarılara çekip koymuş. O zaman iyiyi de göstermek boyun borcudur bize deyip Diyarbakır Devlet Hastanesi'ni iftiharla takdim ediyorum az ötede.
Zaman tünelinde ne oldu?
Oraya ilk gidişim 1977 yılında. Genç bir gazeteciyim ve Diyarbakır'la ilgili çalışmalar yapıyorum gazetem için. Yolları, sokakları, okulları, insanları yakın plan yaptıktan sonra bir de hastaneyi görmek istemiş, gitmişim.
İlk an ve büyük bir hayal kırıklığı. Pis, bakımsız, derbeder, donanımsız, neredeyse hekimsiz bir koca kortu duruyor önümde. Bina dev gibi ama içi kof küf yığını.
Pasaklı mı pasaklı
Yataklar yolgeçen hanlarının döşeği adeta. Koridorlar, odalar, cihazlar öylesine bakımsız ve dökük ki hastaneden çok pasaklı bir marangoz atölyesine benziyor.
Sonra yıllar geçiyor aradan. Bu süre içinde ne zaman kente gitsem uğrak yerlerimden biri oluyor Diyarbakır Devlet Hastanesi. O ilk izlenime göre her defasında biraz daha iyileşmiş buluyorum orayı ama olması gerekenin hayli altında bir manzara çıkıyor karşıma.
Ve nihayet geçtiğimiz hafta. Yine Diyarıbekir'de yine devlet hastanesindeyim. Ama gözlerim inanmakta direniyor yeni hallerine. O insanın içini karartıp daraltan. "Burada sağlık bulmak bir yana sağlığını kaybetme yeter" dedirtecek durumlar tamamen yok olmuş gitmiş. Adeta 5 yıldız özel hastanelerin benzeri kurulmuş yerine.
Bu ne sıcaklık?
Daha kapı girişinden başlayıp, katlara, koridorlara, odalara, zulalara sinmiş bir sıcaklık, yakınlık sarıyor insanı. Abartısız söylüyorum her yer pırıl pırıl parlıyor. Başhekimden hasta bakıcılara kadar herkes yaptığı işin sorumluluğunu, bilincini ve duyarlılığını taşıyor.
Her düzeyde görevliyle, yatan hastalarla, refakatçilerle saatlerce sohbet ediyoruz. Becerdiklerinin o kadar farkındaki o görevliler. Konuşurken ağız dolusu, öz güvenli, rahat ve samimi davranışları bu yüzden olsa gerek.
Geceleri gündüze katmış. Takım ruhuna emek katmış ve bir enkazı sağlık mabedine çevirmişler ne güzel. Gelin Başhekim Dr. Fetin Rüştü Yıldız ve harika ekibinin neleri gerçekleştirdiğini sıralayalım ucundan da olsa.
Yıllarca zarar eden döner sermaye 2 yıldır artıya geçmiş. Hastanenin her tarafı milim milim elden geçiyor, onarılıp, düzenleniyor. Bazı katlar çağdaş bir hastanede olması gereken her şeyi içinde barındırırken bazı katlarda hummalı bir tadilat çalışması sürüyor.
Bir bakıyorsunuz hastaneye döşenen şeffaf boruların içinden, basınçlı hava yardımıyla servislere kan örneği dolu kutular geçiveriyor. Laboratuvara en kolay en hijyen yoldan ulaşım sağlanıyor böylelikle. Pnümatik adı verilen bu sistem sayesinde personelin zaman kaybetmesi de önleniyor.
Bilgisayar kontrolü her servisin ara bağlantısını kurarken bir yandan da ana hafızaya her türlü bilgi depolamasını yapıyor. Nükleer Tıp Merkezi, Fizik Rehabilitasyon Servisi, yanık ünitesi ve Beyin Cerrahisi Türkiye'de en başarılı en ünlü sağlık merkezleriyle yarışacak düzeyde. Bölge hastanesi olduğu için civar illerden de gelen hastalara hizmet veriliyor. Günde ortalama 3 bin hastaya hizmet veren hastanenin hekim sayısı 100.
Sağlık Bakanımıza ricamdır
Bunca zorluğa rağmen bunca mesafe alan. Bu ülkede inancın, ter akıtmanın ve iyi kadro kurmanın nelere kadir olup ne başarılar getireceğini bize kanıtlayan tüm hastane çalışanlarını kutluyor, alınlarından öpüyorum. Sayın sağlık bakanımıza da küçük bir ricada bulunuyorum. Sayın bakan lütfen bu gurur tablosunun ressamlarını siz de kutlayıp, ödüllendirin. Şimdi en çok buna ihtiyaçları var. Saygılarımla.