İşte sevgili gölcüklerimiz - Tevhide Türken - MUDANYA Gazetesi | www.mudanyagazetesi.com
Ankara yine beyazlara büründü. Ne de olsa mevsim kış. Gitmiş olduğum sinemanın ismini unutmuş olsam da o yıl Ankara'da kapalı gişe oynayan filmin konusuyla ismini aradan geçen onca yıla rağmen halen unutmadım.
Film bitip de sinemadan çıktığımda hava kararmak üzereydi. Beni böylesine etkileyen arı duru bu insanların coşkuları, hırçınlıkları, doğumları, ölümleri, aşkları, hüzünleri hiçbir art niyet gütmeden yardımlaşmaları en çok da yaşamlarını doğal ve özgürce yaşamalarıydı. Bir kaç gün sonra bir kitapevine giderek bu dostlarımızla ilgili bir kitap almak istediğimi söylediğimde, "Şu an elimizde böyle bir yayın yok ama beğeneceğinizi umarak size yeni çıkan Brezilyalı zenci kadın yazar Carolina Maria de Jesus'un kendi hayatını anlatan 'Çöplük' isimli kitabını öneririm" dedi.
Hayatta yaşamaktan daha zor bir şey yoktur diyen yazarın kendisi de yoksulların yoğun olarak bulunduğu varoşların birinde yaşamaktadır. Kitabı kısa sürede okuyup bitirdiğimde konusu bana hiç de yabancı gelmedi. Kısaca Favela, şehrin çöplüğüdür. İşe yaramayan, kullanılmayan, eski eşyaların çöplerini insanlar oraya atarlar. Favela derken, gecekondu mahallesinin de pek çok benzerinde görüldüğü gibi dünyanın dört köşesindeki ortaklaşa yanlı bir mesele özelliğinde olduğu da bizi düşündürüyor.
Şaşırtıcı benzerlikler karşısında insanın Brezilya neresi, Türkiye neresi diye sorası geliyor. "Gecekondulara bakarak dünya tekamül edileceği yerde ilk çağlara dönüyor" diyen Carolina, bir yaraya da parmak basmaktadır. Yazarın notlarında yer alan ortaklaşa çizgiler arasında şunlar da ilgi çekicidir.
Bir politikacı, seçim alanlarında halkla beraberim, sizin hayat seviyenizi yükseltmek için politikaya atıldığını ileri sürer. Bizden oy isterken fiyatları donduracağını vaat eder. Bu önemli meseleye temas etmekle seçimi kazanacağından yüzde yüz emindir. Seçildikten sonra halkı boşar. Kapalı gözlerle onlara bakar artık. Hem öylesine bir gururla bizi hiçe sayar ki, en hassas yerimizden yaralar. Ne maksatla politikaya atılıyorsunuz? diye soran bir hanıma çevrenin çok zengin bir adamını hedef tutan şu cevabı olacaktır. Onun kadar zengin olmak için Sao Pauloların yenmez diyerek çöpe attıklarıyla geçinen binlerce Favelalıların içinde üç çocuğuyla birlikte yazarın kendisi de vardır.
Evimin yakınında Pazartesi ve Çarşamba günleri semt pazarı kurulur. Sabahın erken saatlerinde başlayan alışverişler, ayaküstü yapılan kısa sohbetler, gün bitimine doğru sona ererken, neredeyse ailemizin bir ferdi gibi olan sevgili pazarcı esnafımız da tezgahlarını toplayıp giderler. İşte o zaman da kısaca değindiğim Carolina'nın yaşamına benzer sahneler yaşanır bizim pazar yerimizde..
El ayak çekilip, gün geceye dönerken pazar yerine meyve-sebze atıklarını toplamaya gelen garibanları görürüm. Sessizce poşetlerini doldurup, sonra da ürkek adımlarla pazaryerinden uzaklaşırlar.
Sayfadaşım Sayın Tayfun (Timoçin) Bey'in 1 Aralık 2016 tarihinde yayınlanan "Pazar" yazısını zevkle okudum. Tesadüfe bakın ki, bir gün önce bende o yazıda bahsi geçen pazaryerimizin yağmur sonrası oluşan gölcüklerinin bir kaçının fotoğrafını çekmiştim.
Sevgili evlatlarımızı yüreklerimiz yanarak ebediyete uğurlarken, masum çiçekler dahi boyunlarını büktü!Aziz şehitlerimizin ruhları şad olsun.
Bu makale 1843 defa okunmuştur.