İnsan Olma Üzerine İnce Hesaplar
Written By: Beyin Gücü - Mar• 27•13
Neden iyi ve ince bir insan olduğumuz halde kırılıyoruz ve bu kırgınlıklar artarak yorgunluğa, küskünlüğe dönüşüyor? Neden ne kadar çabalasak da anlaşılmıyoruz?
İyilik, incelik, düşünceli olmak; insanın içinden gelenle ortaya koyduğu eylemlerdir. İçinizden gelmeden yapsanız da samimi olmaz, bu da anlaşılır zaten. Bazen çok içten yaparsınız; ama yine de, bu sefer karşılığı istediğiniz gibi olmaz. Hatta size yapılacak farklı yakıştırma veya davranışlarla muhatap olmak zorunda kalırsınız. Neden iyilik yaptınız ya da ince davrandınız? Buna verdiğiniz cevaba tekrar “neden?” diye sorun, ikinci cevabınıza da tekrar “neden?” deyin. Sonra bir daha, bir daha… Ta ki bilincinizin en gizli odasındaki nedenine kadar sorun kendinize.
İşte olayın özü de buradadır aslında. Takdir, saygı görme ya da korkularınızı bastırmak amacıyla yaptığınız her iyi şeyin karşılığı olarak ihanet ya da saygısızlık gördüğünüzde hayal kırıklığı ya da üzüntü yaşayacaksınız. Çünkü siz, bir karşılık bekleyerek yaptınız o iyilikleri… Sorun da burada yatar aslında… Zira öz benliğiniz, en saf olanıdır ve hiçbir duygu ya da beklentiyi karşılamaz, bunu insandan beklemez de!
Niyet, eyleminde ve en dipteki asıl duyguda gizlidir. Gerek çok eskilerden gelen, gerekse dönemsel yaşadığınız tecrübeler ve onların içselleşmiş duygu ve yargılarından kaynaklı olsun, her türlü kaygı, korku, değer görme arzusu, özümüzde gizlenen bu duyguları tatmin etme amacından arınmış olmalıdır.
Ancak, arınmış bir niyetle yaşayarak onu bulursun, zira amaç da budur! Asıl niyeti, sonsuz bir şefkatle yaratıldığının bilinciyle ve gerek duygu, gerekse eylemleriyle onun bütünlüğünde olarak, amacı sadece rıza olan insan, sonuç ne olursa olsun, üzülmeyeceği bir öz güven ve sakinlikte olur. Bu farkındalık, onu duygu ve niyetleriyle sağlamlaştırır ve bir daha arkasına dönüp bakmaz, üzülmez!
Arınmış bir halde, niyetini fark ettikten sonra, onun gücü asla değişmez, olmadı diye vazgeçip üzülmez; çünkü araçlar değişir ama niyetinin gayesi değişmez. Çünkü Yaratıcı eninde sonunda seni o niyetine kavuşturur.
Asıl olan rızadır ve rıza dediğimiz şey, sonsuz ilim ve şefkatle Yaratan’ın, bizi kendi bilinen, bilinmeyen sıfatlarıyla yarattığının bilincinde olma ve bütünlük halidir. Onun özünden yaratılmış bir parçaymışız gibi, uyumlu yaşama halidir. Çünkü bilinen, bilinmeyen, yaratılmış ya da yaratılacak her şeyden öte ve tek olan birliğin, kıvılcımıdır insan… Bunu kavradığında, inanç gücünü sonsuzluktan alan insanın, aynı inançla şartlara ve durumlara karşı etkisi artacak, bilmediklerimizi de bilen olarak, elbette sonucu takdir eden yine Yaratıcı olacaktır. Aksi halde, her defasında asıl niyetlerinizle yüzleşmeniz için, sizi daha çok yıpratacak kişi ve durumlarla karşılaşmaya ve sonunda yorgun, mutsuz ve dahi küsmüş olarak yaşamaya kendimizi mahkûm etmeye doğru gitmemiz kaçınılmaz olur.
Ez cümle, insanın neye hazırlandığı, eyleminde gizlidir. Yokluğa inanan yok olur, sonsuzluğa hazırlanan sonsuzluğu bulur. Ve herkes, yokluğu doğuran ve dahi çoğaltan olumsuz inanç ve yargılarıyla devamını getirdiği duygu ve davranışlarıyla sınanır.
Unutmayın! Herkesin içinde biraz uçurum vardır belki. Kimi gözlerini göğe diker uçar, kimi dibe bakar, düşer!
Şimdi var mısınız niyetinizin derinlerine hapsolmuş, öfkeli ya da kırgın çocuktan sıyrılıp; sadece güzel bir dokunuş yapmak için küçük şefkatlere bir el atmaya?
Bir önceki yazımız olan Dinamik Değişim Modeli başlıklı makalemizde değişim, dinamik değişim ve Dinamik Değişim Modeli hakkında bilgiler verilmektedir.
Posted in Beyin Gücü , İnsan Olma Üzerine İnce Hesaplar, insan olmak, karşılıklık iyilik yapmak, küçük şefkatler	| No Comments »