Mutluluğu Şansa Bırakma: Neden İnsanlar Mutsuz Oluyor?
Şu sıralar arkadaşlarımla birlikte Hindistan’dayız. Jaipur’dan Delhi’ye uçakla giderken Sevgili Sinem, havayolu şirketinin çıkarmış olduğu dergide güzel bir yazı gösterdi. Yazı içeriğinde Sandguru isimli bir yogi ile yapılan kısa bir söyleşi vardı. Sandguru,“Neden insanlar mutsuz?” sorusuna özetle şöyle yanıtlamıştı. “İnsanlar mutsuzlar. Çünkü kendi hayatlarına sahip çıkmıyorlar. Acı, keyif, neşe, üzüntü vb. gibi deneyimlerin hepsi içimizde gerçekleşir. Bu durumu göz ardı ederek neşeyi dışarıda aradığımızda ise mutsuz oluruz. Neşe, başarılması gereken bir oluşum olarak görülmez”
Bence bu çok doğru. Neşeyi, başarılması gereken hedefler arasına koymuyoruz. Bir şeylere sahip olduğumuzda ya da bir şeyler yaptığımızda neşeyi elde edeceğimize inanıyoruz. İstediklerimiz gerçekleştiğinde ise neşeyi tam hissedemiyoruz. Ve bu durum döngüler halinde devam edip duruyor. Bir türlü neşeyi başaramıyoruz. Şimdi şöyle bir düşünün, neşeyi başarı kriteri olarak belirlediğinizde hayatınız nasıl olurdu?
Bir süreliğine neşeyi başarmayı, para biriktirmek gibi düşünün. Bankadaki paranızı arttırmak istediğinizde ne yaparsınız? Piyasada getirisi fazla olan yatırım araçlarından birisini seçer, o yılki harcamalarınızı azaltır. Para biriktirmek için ne gerekiyorsa yaparsınız. Aynı şekilde neşeyi başarmayı, para biriktirmek şeklinde düşündüğünüzde ise, önünüzdeki seçenekler farklılaşacaktır. Örneğin, neşeyi başarabilmek için başkalarını yargılamayı bırakır, kendinizi mutlu hissetmeyeceğiniz aktivitelere “hayır” demeye başlar, evrene daha faydalı hareketlerde bulunarak neşeyi arttıracak aktivitelere yönelirsiniz. Arada bir dünyasal zevklere kendinizi kaptırıp bir eve sahip olmak istediğinizde ise kendinize“ Bu eve sahip olduğumda neşeme ne kadar neşe katabilir “sorusunu yönelterek, “Bir ev hiç bir zaman beni neşeli yapmaz” yanıtını alabilirsiniz.
Gönderen Sibel Kavunoglu zaman: 19:52