Benim şehrim | Tüm annelerin buluşma noktası - Gebelik, Çoğul Gebelik, İkizlerle Yaşam, Tek bebekler, İkizler, üçüzler ve daha fazlası hakkında en kapsamlı site.
İkiz Bahçem 23 Kasım 2007	Köşe Yazıları Leave a comment 7 Views
“Nerelisiniz?” diye sorulduğunda hep bir an durup düşünürüm. Cevabım “Ege’liyim” olur genelde. Annem Kuşadalıdır, babam ise Gümülcine-Yunanistan göçmeni. Ege’nin iki yakasından da almışım yani 🙂 Hem mutfağına, hem eğlencelerine, hem insanlarına, hem de şivesine çok yakın hissederim kendimi. Yetiştiriliş kültürüm tam Ege’dir. Evimizde zeytinyağlı pişer pek çok şey, sebzeye, ota, deniz ürünlerine bayılırım 🙂 Eşimin yarısı Ege’li ama yarısı İç Anadolu’lu olmasına rağmen evlendikten sonra benim evimde de Ege kültürü hakimdir.
Ama hiç yaşamadım Ege’de tatiller dışında. Büyükler çıkalı çok olduğu için, bir toprağımızın, bir portakal veya incir bahçemizin, haydi o da olmadı küçücük bir kulübemizin bile kalmamış olması hep sızıdır içimde. En büyük dileğim, bir gün Selçuk veya Kuşadası yakınlarında minik bir protakal bahçesinde minik bir ev- tabi o zamana kadar portakal bahçesi kalırsa, acımazsız şehirleşme oraları çoktan sardı, yutuyor.
Diğer yanımdaysa, doğmasam da büyüdüğüm şehrim İstanbul var, çocukluğumu, genç kızlığımı yaşadığım, aşık olduğum, evlendiğim, çocuklarımı doğurduğum büyülü şehrim.
Ortaokul ve liseyi İstanbul Kız Lisesi’nde, üniversiteyi ise İstanbul Üniversitesi’nde okuduğum için, yaklaşık 10 yılım tarihi yarımadada geçti. Cağaoğlu’nu, Beyazıt’ı, Sultanahmet’i çok iyi bilir ve çok severim. Orada benim en güzel yıllarımdan 10 tanesi saklı 🙂 Hala zaman zaman gidip gezdiğimde lisedeki, üniversitedeki genç kız gelir içimde kıpırdanmaya başlar, bir çoşku kaplar içimi tarifsiz.
Sonra iş hayatı ve evlilik nedeniyle Etiler, Maslak bölgesine geçtim, Boğaz’ın tadına vardım bu kez. Sabah işe giderken sahilyolunu kullandığım için İstanbul’un edalı, endamlı kızı Boğaz’ın türlü haline tanık oldum. Fırtınalı havalarda kıskanç ve kızgın bir kadın, kar altında başından konfetiler dökülen bir gelin, güneşli yaz günlerinde cıvıl cıvıl bir genç kız, busabah ki gibi sis altında, ama üzerine süzülen parlak güneş ışıklarıyla gizemli olgun bir kadın gibi göründüğü hallerine.
Çocuklarımla mısır, dondurma yedik kenarında. Eşimin tüm itirazlarına rağmen yaramazlık edip ayaklarımızı soktuk yosunlu sularına… Ege’li bir deniz sevdalısı olarak, Boğaz’ın kıyısında Ege’nin zevklerini aldım.
İstanbul’un olumsuzluklarından bahsedecek olsam, çok daha uzun bir yazı olabilirdi, ama bu güzel günde hepimizin yaşadığımız bu güzel şehrin olumsuzluklar dışında da hayatımıza neler kattığını bir kez daha düşünelim istedim.
Şarkılara, şiirlere konu olmuş benim şehrim “İstanbul”dan tüm ikizannelerine sevgilerimle,
Previous Sevgiyi somutlaştırma çağrısı
Next Yaşam Oyunu