Ufak Bir Yazı Atölyesi 2 | Yazı Evi
Yeşim Cimcoz 27/10/2018 5 comments
EFT yaptınız diye umuyorum. Nasıl geçtiğini merak ediyorum. Belki benimle bu sürecinizi paylaşmak istersiniz. Paylaşmak isterseniz aşağya yorumlarınızı deneyiminizi bırakabilirseniz. Ben de izniniz olursa diğer katılımcılarla paylaşmak isterim.
EFT hoşunuza gittiyse ve bu konuda daha çok bilgi almak istiyor, nasıl oldu da bu kadar kolay işledi diye merak ediyorsanız, benim hocam ve Türkiye’de bu konuda en başarılı olduğunu düşündüğüm kişinin videolarını izlemenizi öneriyorum. Gülcan Arpacıoğlu’nun YouTube sayfasına buradan ulaşabilirsiniz. TIKLAYIN
Şimdi engelleri kaldırdığımıza göre ve sizden istediğim ikinci listenizde önünüzde hazır olduğuna göre… (değilse hemen hazırlayın. Biz bekliyoruz) yazmaya başlayalım.
Bu listeyi hazırladığınızda şimdiden bile çok yol almış sayılırsınız. Zihnimizdekileri kağıda aktarmak birden hafifleme yaşatır bize. Hafiflediniz mi? Listeler netlik kazandırır. Netleşti mi zihninizde bir çok şey? Ama bunlar çok sıradan diyor olabilirsiniz. Göreceğiz. En azından o listeyi yapmak bile yazmaya başladığınızı gösteriyor.
Benimle çalışan herkes 6 dakika yazılarını bilir. 6 dakika yazısı bir serbest yazı çalışmasıdır. Serbest yazı, bilinç akışıyla yazılan, imlaya, kurallara, doğru yazmaya, güzel yazmaya takılmadan yazılan yazılardır. Biz Yazı Evinde ve Sanal Yazı Evinde genelde 6 dakikalık ve 15 dakikalık serbest yazılar yazarız. Bugün sizinle 6 dakikalık yazılar yazmaya başlayacağız. Bunları ileride bir gün yayınlayacağınız hikayelerinizin tohumları olarak düşünün. Bu yazılar ufacık tohumlardır. Onları önce verimli topraklara yerleştireceğiz, sonra sulayacağız, güneşe çıkartacağız, beşleyecek, budayacak, koruyacağız ve büyümelerine izin vereceğiz. Ama önce tohumları ekmeye başlamamız lazım. Bunu yapmak için de tohumlarımız olmalı. 6 dakika yazılarıyla hikaye tohumları yaratacağız.
Önce bu 6 dakikalık süreden bahsedelim. 6 dakikanızı gün içinde nerede harcıyorsunuz? Banka da sıra beklerken? Servisle işe giderken? Boş boş otururken? Televizyonda aslında sizi çok da açmayan bir dizi izlerken? Tuvalette otururken? O 6 dakikalardan bir ya da iki tanesini her gün yazıya ayırmanızı istesem? Yapabilir misiniz? Hem bankada sıra bekleyip hem de yazabilir misiniz? Kendiniz için en azından günde bir tane 6 dakikalık zaman dilimi ayırabilirseniz bir yılda 2190 dakika, yani 36.5 saat yazı yazmış olursunuz. Bu da yaklaşık 270 sayfa yazı demektir. Ne dersiniz? Şu anda başlarsanız bir yıl sonra elinizde 270 sayfalık yazılar olabilir.
Altı dakika yazılarının nasıl yazılacağına ilişkin bilgiyi buraya TIKLAYARAK bilgisayarınıza indirebilirsiniz.
Altı dakika yazıları üzerine kısa bir video :
O listenizdeki maddelerin her birine 6 dakika yazısı yazmaya başlamanızı istiyorum. İsterseniz günde bir 6 dakika yazısı isterseniz daha fazlasını yazabilirsiniz. Bunu tamamen size bırakıyorum ama bir ay boyunca her gün bir 6 dakika yazısı yazarsanız yazmak artık sizin hayatınızın vazgeçilmez bir parçası olmaya başlayacaktır, ve bunun ne kadar kolay yapılabildiğine şahit olacaksınız. Bu arada istiyorsanız ve faydasını gördüyseniz EFT yapmaya mutlaka devam edin. Yazmaya oturduğunuzda sizi bir şey durduruyorsa hemen EFT yapın.
İlk 6 dakika denemem 🙂 Baykuş onun en çok sevdiği semboldü. Bilgeliği simgelediğini ondan öğrenmiştim. Öğrendiğim günden beri de seviyor diye her doğum gününde baykuşlu bir hediye aldım ona. Baykuşlu defter, kolye, biblo, küpe… 30.doğum günü yaklaşırken bu kez ona kendi çizdiğim bir baykuş tablosu hediye edecektim. Edecektim etmesine de ama nasıl. Elime fırça almayalı 10 koca sene geçmiş. Yine de kararlıyım dedim ve Kadıköy’deki en sevdiğim sanat evinde aldım soluğu. Orada kendimi kaybettiğimi söylememe gerek yok sanırım. Eve gelince bir hevesle masamı hazırladımsa da çizgilerim hep tedirgin… Silmekten yıprandıkça kağıt değiştire değiştire 8 yaprak tüketmişim. “Bu gece o gece… Devamını oku »
Merhaba Eda, buraya kimse yorum yazmadığı için (yazsalar güzel olurdu :)) ben de ancak bir hafta sonra sana yazabiliyorum! Öncelikle ilk 6 dakikanı paylaşman beni çok mutlu etti. Bu 6 dakikada yazılan kısa bir hikaye olmuş. 🙂 Çok da keyifli bir hikaye. Aslında burada bir hikayede olabilecek bir çok unsur var. Biz doğuştan hikaye anlatıcısıyız aslında. Sadece onu yazmaya gelince başka bir kimliğimiz bizi ele alıyor ve ‘iyi ve değerli bir şeyler yazmalıyız’ diyor. O zaman da içimizdeki o hikaye anlatıcısı susuyor. Daha düzgün kelimeler kullanmaya çalışıyor. Daha okur odaklı yazmak istiyor. Buradaki hikayede sevdiği birisi için bir çaba sarf… Devamını oku »
Yeşim Hanım merhaba. 6 dakikalık hikayeme 15 dakikalık bir cevap yazmışsınız özenle 🙂 Çok teşekkür ederim. Benim için çok yol gösterici oldu. 5-6 tane 6 dakikalık yazım oldu ama hepsi yukarıda yazdığım hikaye gibi. Ben zihnimi serbest bırakıp aklıma geleni yazdığımı düşünüyordum ama bir daha deneyeyim bakalım nasıl daldan dala atlayacağım… Sevgiler.
Altı Dakika Acılar kuşların kanatlarında göç ederdi Silik sayfaları ve küllü yaprakları Göç eden acılar kanatlardan pamuklara sarılır, Denizler aştırılır ve pay edilirdi sahiplerine tek tek. Sahipler yabancı bulur ve yadırgardı Henüz bilmeden o acılarına öz evlatlarına sarılır gibi, Koca bir ağacın ormanında yer tuttuğu gibi bağlanacaklarını Silinmeye çalışan izi kalmış acılarını yenileri geldikçe rafa kaldırırdı sahipler Eskiyen oyuncakları tavan arasına koyan çocuklar gibi yer açarlardı yenilere Yakamazlardı eskileri, kalplerinden söküp atamazlardı tamamen Rahat rahat iç çekmek, iç çektikçe acı çekmek, kanatlardan gelen o acılara minnet bile etmek için sadece henüz hiçbirini bilmeden Dram, acı sahibinin eskimiş ve yırtılmaya yüz… Devamını oku »
İkinci bir altı dakika
Adamın canı sıkkın, o saatlerde vardiyasız çalışanların yürümeyeceği boş, yağmurlu ve ıslak yollarda yürüyor, daracık ara sokaklara rastgele girip çıkarken kendi kendini içine düşürdüğü saçmalığın ağırlığında eziliyordu. Eğri büğrü hafif yokuşlu bir sokaktan geçerken sağındaki eski püskü, camı kırılmış berber dükkanına baktı. İçeride, berberin saç sakal tıraşına son rötuşları yaptığı, aynadaki kendisine varoluşunun pişmanlığını yaşarcasına bakan delikanlıya takıldı gözleri. Yeryüzünde sevildiğine ihtimal vermeyen gözlerle. Dışarıdaki adam düşündü. Vardır elbet bir seveni, kendi sevdiği yoksa bile. Vardır olmasına da haberi yoktur belki de.