Edge of Tomorrow - Kişisel Depresyon Anları
Film Hiroshi Sakurazaka‘nın “All You Need Is Kill” adlı “light novel”‘ından uyarlanmış. Yönetmen koltuğunda da Doug Liman var. Filmin lanse edilen en ağır topu ise Tom Cruise. Kendisine de Emily Blunt eşlik etmiş. Tabi böyle bir film için Tom Cruise’un artık yaşlanmış olduğunu görüyoruz. Açıkçası nedendir bilmem ama film boyunca Tom Cruise suratı görmek beni sıktı.
Filmin hikayesi iyi olmakla birlikte nedense yaşanan rutin beni sıktı. Sanki hikayede eksik bir şeyler vardı. Bir çok ayrıntı tekrar eden sahnelerin içerisinde saklanmış ancak bunlar o kadar azdı ki hikayenin genelinde olan biteni anlamak için aynı sahnelerin tekrarını izlemek sıkıcıydı Gerçi film bir yerden sonra rutini aklımıza işleyince normal akışına devam ediyor ama yinede içine çekemiyor.
Filmin her dakikası aksiyon. Aksiyonun yarısına yakını da tekrarlardan oluşuyor. Nedendir bilmem ama ben bu tekrarlarda sıkıldım. Bir yerden sonra tekrar eden ölümler ve olayla ilgili bir bilgisayar oyununun oynanmasını izliyormuşum hissi verdi bana ve bu oyunu bir başkası oynuyordu. Düşünün hissettiğim durumu.
Dünya uzaylıların saldırısına uğramış. Belli merkezleri de ele geçirmişlerdir. Amerikan donanması, dünya ile birleşmiş uzaylılara karşı savaşmaktadırlar. Tabi hikaye Amerikan donanmasında geçmekte. Cage Amerikan ordusunda sıcak savaşa hiç katılmamış bir subaydır. Görevi ordunun reklam işleri ile ilgilenmektedir. Bir görüşme esnasında kendisinden üst rütbeli bir askere kafa tutunca savaş birliğine sürülür ve kendini uzaylılarla savaşta bulur. Tabi hiç savaş tecrübesi olmayan Cage daha ilk tecrübesinde öldürülür. Öldürülürken de alfa adındaki uzaylının kanı üzerine sıçrar.
Cage birden bire aynı günün sabahına uyanır. Yine apar topar son birliğe getirilmiş aynı günü yaşadığını hatırlayan Cage önce olan bitene inanamaz ama sonrasında sürekli öldükten sonra dirildiğini görünce durumu anlamaya çalışır. Savaş esnasında alanda meşhur kahraman olan Rita ile tanışır. Durumu ona izah eder. Rita da ona bir daha dirildiğinde kendisini bulmasını tembihler. Cage gider onu bulur kendini tanıtır. Onunla birlikte sıkı bir eğitimden geçer. Tabi asıl hikayeyi de öğrenir.
Alfaları öldürdüğünde onların kanı eğer üzerine sıçrarsa o kişi zamanı sürekli tekrar etmektedir. Tabi bu vesile ile bu uzaylıları nasıl yeneceklerini de öğrenirler. Ancak bir yerden sonra bu tekrar olayı de sona ermektedir. Sonrası Cage ve Rita arasında dünyayı kurtarma çabası başlar.
Tabi film bilim kurgu. Haliyle olan olaylar içinde biraz bilimsel açıklama bekliyor insan ama filmde buna pek rastlamıyoruz. Tabi izlerken paralel evren karmaşası insanın aklında düşüyor.
Özetlemek gerekirse, izlenebilir bir film Edge of Tomorrow. Ancak sürekli aksiyon üzerine düşmeyip biraz daha işin felsefesine eğilse bir iki atıfta bulunsa daha iyi olacakmış. Tom Cruise’da artık genç rollerinden elini eteni çeksin diyorum tekrar tekrar.
Senaryo: Christopher McQuarrie, Jez Butterworth, John-Henry Butterworth, Hiroshi Sakurazaka
Brendan Gleeson …
Bill Paxton …
Jonas Armstrong …
2014, ABD Sineması, Aksiyon, Bilimkurgu, Doğa, Dram, Eleştiri, Genel, Gerilim, Gizem, İzlediklerim, Macera, Psikolojik, Şiddet, Sosyal içinde Bill Paxton, Brendan Gleeson, Christopher McQuarrie, Doug Liman, Emily Blunt, Hiroshi Sakurazaka, Jez Butterworth, John-Henry Butterworth, Jonas Armstrong, Tom Cruise etiketleriyle 22 Kasım 2014 tarihinde Kişisel Depresyon Anları tarafınadan gönderildi.
← 7500 Maleficent →