Üç Nokta... | Sen ve Ben
Biriyle tanışırsınız. Önce önemsemezsiniz. Sadece tanışırsınız. Adını, boyunu bosunu bilirsiniz, hepsi bundan ibarettir. Dikkat etmezsiniz. Herhangi biridir sizin için. Sonra yavaş yavaş fark etmeye başlarsınız; yeni tanışmış olmanıza rağmen 40 yıldır birbirini tanıyan iki kişi gibi olduğunuzu, birbirinizi ne kolay benimsediğinizi, onun da aslında sizden bir farkı olmadığını… Zor rastlanan bir durumdur bu. Bugünün içi boş, uçucu arkadaşlıklarına benzemez hissettirdiği şey. Adeta klik olmuşsunuzdur birbirinize.
Birlikte eğlenmeye, gülmeye, yanınızdaki tüm suratı asık insanların içinde gizli gizli kıkırdamaya, hayatı konuşmaya, dertleri, hayalleri paylaşmaya, kırmızı meyveli tatlıyı paylaşmaya başlarsınız. Ayrı kaldığınız kısa süreler içinde birbirinizi özlemeye, merak etmeye başlarsınız. Zararsız, tertemiz duygularla, gerçekten 15 yaş kafasıyla bağlanırsınız birbirinize. Çok keyifli zamanlardır. Birbirini sevecek, çok sevecek olan iki insanın birbirinin hayatlarına giriş safhasıdır.
Bir zaman böyle devam edersiniz beraber. Sonra yavaş yavaş farklı şeyler hissetmeye başlarsınız.
Aslında çok da yabancısı olmadığınız ve sonunun nereye varacağını bildiğiniz bu yeni duyguları bir süre yok sayarsınız. Uzunca bir süre. Oysa ki hiç de geçiştirilebileceğiniz duygular değildir onlar. Hatta belki de daha önce sevgi adına hissetmiş olduklarınıza benzer; o yaşınıza kadar biriktirdiklerinizin hepsinin üzerinde, bambaşka duygulardır. Bir masalın içinde gibi hissettiren, ayaklarınızı yerden kesen cinstendir. Ama masaldaki kırmızı elma da tam hayatınızın merkezine düşmüştür işte ve siz bir süre sonra çaresiz o ilk ısırığı alırsınız.
“Küçük bir çocuğun yokuş aşağı koşması gibi seni düşünmek…
Biraz heyecan, biraz da düşecekmiş korkusu…”
Şair “biraz” demiş, az bile söylemiştir. Sizin durumunuzdaki bir insan tüm bu süreçleri yaşarken yokuş aşağı koşarken hissedilen o korkunun katbekat fazlasını yaşar aslında. Yüreğiniz ağzınızda, her yan yana geldiğinizde elleriniz buz keserken korkularınızı toprağa gömer ve sevmeye devam edersiniz. Duygularınız giderek tırmanır. Bir nevi derinlik sarhoşluğu yaşarsınız. Hesapsız kitapsız, önünüzü görmeden, sonunu bilmeden, bazen şiddeti içinizi yakan, bazen yumuşacık, bazen hırçın, çoğu zaman sakin, kafanız karmakarışık, kalbiniz net devam edersiniz.
“Çok eskiden rastlaşacaktık,” cümlesi kafanızın içinde yankılanırken siz sevmeye devam edersiniz. Büyük ve acımasız bir zaman hatasıdır yaşadığınız. Hayat yakanızı bırakmaz. Sorumluluklarınız, sorumlulukları sizleri başka yerlere sürükler. Uzaklık en büyük düşman. Hasret, içinize yerleşen o büyük, siyah duygu, kara bir büyü gibi keser elinizi ayağınızı hayattan.
Konuşmaz, gülmez, uyuyamaz olursunuz. Gözünüzdeki ışık, sesinizdeki melodi yok olur, solarsınız. Tek sığınağınız vardır. Birbirinize yazdığınız satırlar. Siz yazarsınız o okur, o yazar siz okursunuz. Hayata art arda dizilen satırlarla, mısralarla tutunursunuz. Eski zaman insanları gibi. Filmlerdeki gibi.
Bu zor zamanlarda azalan gücünüz sizi zaman zaman zayıf kılar, bir bakarsınız aklınızda ayrılık cümleleri dolaşmaya başlamış. Ne yazsanız altından ayrılık çıkar. Satırlar birbirini izlerken bir bakarsınız bir paragraf olmuş. Bir paragraf “Ayrılık”! “Yok artık!” der hemen silersiniz. Kalkarsınız masadan. Bir su içip gelirsiniz. Açar pencereyi önünüzde uzanan ağaçlara bakarsınız. Bir şarkı dinlersiniz sonra, ikinizin sevdiklerinden. Söylersiniz aynı zamanda. Kendi sesinizle aklınızdan geçenleri susturmayı denersiniz. Hiçbiri işe yaramazsa bir fotoğrafına bakarsınız. O zaman kaçıp gider korkak ayrılık cümleleri. Rahatlarsınız. Cansız bir bakışıyla sakinleşirsiniz. Cansız bir bakışıyla…
Oysa ki aynen şarkıdaki gibi bir kıyı meyhanesinde eskimek istiyordur canınız onunla. Baka baka eskimek gözlerine…. Kah gülerken, kah ağlarken, belki de kapatarak gözlerinizi tam da sizi öperken…
Uzak kaldığınız bu zamanlar içinde korkarsınız unutmaktan, ya sesinin tonunu, yüzünün kıvrımlarını, muntazam parmaklarını ve o parmaklardan çıkan satırları unutursanız!? Korkarsınız unutmaktan, hiç sevmemiş insanlar gibi içi bomboş, kuru bir ağaç gibi kalmaktan.
Ne olursa olsun, aranızda yaşanan iyi kötü her şeyi atarsınız heybenize. Büyük dargınlıklar, kırgınlıklar, kızgınlıklar, araya giren yollar, hepsi bir olup üzerinize gelir. Bir müddet gardınız düşse de sevginiz her şeyin üstesinden gelir, kalbinizi bozmazsınız. Çünkü sevmek böyle yaşanırsa hakkıyla sevmek olur, bilirsiniz. Gururunuz bile saydamlaşır sevginiz karşısında. İşte böyle böyle büyürsünüz. Anlarsınız ki tüm bunlar yaşanana dek ömrünüzden geçen yıllarda siz aslında hiç imtihan olmamışsınız. Sınavın kralını yaşarsınız.
Sonuç: Üç nokta
Bitmez çünkü yaşadığınız gerçek aşksa bir “son” yazamazsınız. O son noktayı koyamazsınız. İyi kötü her olayın sonuna üç nokta koyarsınız. Yüreğiniz yetmez, içiniz istemez, ruhunuz sonsuza dek uzak kalmayı kabul etmez. Bir “son” yazamazsınız. Aynen aşağıdaki satırlarda göreceğiniz gibi:
Sen dünyanın bir ucuna gitsen ve ben hep burada kalsam.
Ya da sen hep olduğun yerde kalsan ama ben bambaşka denizlere yelken açsam…
Başımıza olmadık işler gelse ya da hayat olduğunca rutininde devam etse…
Bizde değişen hiçbir şey olmayacak.
Bunu çok uzun zaman önce fark ettim.
Bence sen de fark ettin.
Biz birbirimizin hayatlarının içinden geçip gitmeyeceğiz.
Uzak ya da yakın bazen ama hep birbirimizin civarında olacağız.
Ve ben bir süredir yaptığım gibi senin her halini ayrı ayrı sevmenin tadını çıkarmaya devam edeceğim.
Temiz kalbim ve berrak aklımla.
Etrafımdaki bir çok sevgisiz, içi boş insana inat…
Acısıyla, tatlısıyla bu kadar gerçek duygulara kavuşabilmeniz dileğiyle…
Cevapla	Beril Erem 13 Haziran 2019 at 11:06
Yazını uyandığımdan beri kim bilir kaç kez üst üste okuyorum; bilmiyorum. Efsane bir aşk anlatımı. Taptaze, dipdiri, insanı sarsıp uyandıran duygular…Öyle canlı, öyle yürekten yazmışsın ki…
Sen tam duygu kadınısın derdim ama çok yavan kalırdı; çünkü bence sen tam bir “AŞK” kadınısın. Bunu çok net söyleyebilirim.
Erkek olsam senin gibi bir kadın tarafından sevilmeyi isterdim. Böyle güzel sevmek, sevilmek pek nasip olan bir şey değil çünkü.
Üç nokta… Aklıma kazanan muhteşem bir yazı oldu arkadaşım.
Bu duyguları böyle güzel aktaran aklını da kalbini de öperim çok❤❤❤
Cevapla	Seda Çağlayan 13 Haziran 2019 at 15:56
Beriloviç, peki ben “buraya post etme işlemi bittikten sonra hiç okumadım” desem sana 🙂 Post ettik ve ben arkama bakmadan hızla uzaklaştım 🙂 Hâlâ utanıyorum böyle şeyleri yazarken. Bu kadar büyük bir kalabalığa yazı yazmak her babayiğidin harcı değilmiş, ben ne güzel kendi bahçemde oynuyordum oysa ki 🙂
Sevmek, sevilmek ile ilgili yazdığın güzel satırlar için ayrıca teşekkürler. Herkesin iyi bildiği bir şeyler var. Benimkilerden biri de sevmek. Zaman içinde öyle olduğuna ikna oldum 🙂
Kelimelerle dans eden arkadaşım, çok teşekkürler bu kadar yanımda durduğun için, emeğin için.
Ben de seni öperim çok çok, beyinize hürmetler, kızlara da bol sarılmalar 🙂
Cevapla	Beril Erem 14 Haziran 2019 at 11:59
Ve benim de dünden beri “Farketmeden…” dinliyor oluşuma ne demeli 🙈😄😄😄
Cevapla	Seda Çağlayan 14 Haziran 2019 at 13:40
Sen onu bir de benden dinle demeli 🙂 Namuzsuz şarkı!
Cevapla	Serap Kamilçelebi 13 Haziran 2019 at 17:03
Nasıl güzel sevmek o… Nasıl güzel anlatmak hislerini… Ben eridim okurken, içim doldu taştı duygudan. Tek kelimeyle bayıldımmm müthiş bir yazı olmuş canım benim.
Dilerim ki senin fark ettiklerin, yaşadıkların ve yazacakların hiç bitmesin.
Hep böyle güzel ve sevgiyle kal, öpüyorum kocaman…
Cevapla	Seda Çağlayan 14 Haziran 2019 at 13:47
Çok teşekkür ederim, bence de bitmesin, hiç bitmesin…
Cevapla	Yeşim Tatari 13 Haziran 2019 at 19:24
Sen hep farklı sevdin, aldanmadın günümüz sevme sekillerine,, aşkla kal 💙
Cevapla	Seda Çağlayan 14 Haziran 2019 at 13:49
Ah kuzum, inan bana sen de farklı seviyorsun, inan! Öyle mutluyum ki seni ıskalamadığıma 🙂
Beyinize hürmetler, size de bol bol öpücükler…
Cevapla	Didem Çelebi Özkan 14 Haziran 2019 at 13:48
Sedaaaa benim seninle bir rakı içmem lazım. Ne ara ne oldu anlamadım ben 🤔 Şu satır aralarını bana bir anlat canım 😉
Yazı ise her zamanki gibi leziz mi lezizdi.
Aşkla çarpan kalbine, tutkuyla anlatan kalemine ve cesur ruhuna sağlık canım 😘
Cevapla	Seda Çağlayan 14 Haziran 2019 at 14:13
Aaa rica ederim, ne olup bitmesi, hep kurgu bunlar 🙂
Cesurum evet, yürek yemiş bir insanım, Allah da benim sonumu hayır etsin Didem 🙂
Cevapla	Leyla Sabuncu 15 Haziran 2019 at 00:10
Çoşkuların, aşkın ve heyecanın daim olsun. Hep yanındayım. Seni çok seviyorum. Ama bir kavuşsak artık, çok biriktirdiklerim var içimde, şu son zaman akışında adeta bir kitap gibi… “Bizim kız n’apıyor acaba?” dedi bugün annem bana…
Cevapla	Seda Çağlayan 18 Haziran 2019 at 17:00
“Sizin kız bildiğiniz gibi” dersin kuzucum. İş-güç, yazmak-çizmek, söylemek, bunlarla haşır neşirim 🙂
Ben de seni çok özledim, ne zaman istersen kavuşabilirsin.
Beni okumayı bırakma olur mu 🙂
Cevapla	Leyla Sabuncu 18 Haziran 2019 at 23:27
Bırakır mıyım hiç!!!!! HEM sen beni daha “Sadık okuyucu kitlesi” Yönetim Kuruluna alacaksın ya… Unuttun mu? 🤣🤣 Bu arada bizim kız maalesef bendim… 😥
Cevapla	Filiz 15 Haziran 2019 at 18:26
… Müthiş, gerçekten aşk böyleydi değil mi?
Unuttuğumuz duygular seninle hatırlanıyor,sen yaz oldu mu? Biz de hep okuyalım Seda.
Cevapla	Seda Çağlayan 18 Haziran 2019 at 17:02
Benim için büyük zevk 🙂
Yaşaması ayrı, yazması ayrı güzel 🙂
Öperim güzel yanaklardan…
Cevapla	Oya 17 Haziran 2019 at 15:33
Aşk zamanın ve yaşın ötesinde sonsuz seyrederken.
Bu güzel anlatıma selam olsun.
Cevapla	Seda Çağlayan 18 Haziran 2019 at 17:04
Çok, çok teşekkür ederim. Selamınız başım üzerine. Zamanın ve her türlü durumun üzerinde seyrederken… Ah! Aşk!