Feo Aladağ’dan “Ayrılık”, Bir Sosyal Sorumluluk Projesi Gibi – ANEBLOG
Feo Aladağ’dan “Ayrılık”, Bir Sosyal Sorumluluk Projesi Gibi	Posted on November 7, 2012 by Ali Nihat Eken	Feo Aladağ’ın “Ayrılık” (When We Leave) isimli filmi sade, dramatik yanıyla da güçlü bir film. Aile içi şiddete başkaldıran, yanına oğlunu alıp Almanya’daki anne babasının yanına sığınan ama orada da mücadelesi bitmeyecek olan Umay’ı anlatan “Ayrılık” önemsediğim bir film. Avusturya doğumlu Feo Aladağ’ın elinden çıkmış bir Alman filmi.
“Ayrılık”, “sadece bir film” değil. Aynı zamanda adeta bir “ayna” ve “sosyal sorumluluk projesi”. İzleyicisini, kadına karşı uygulanan şiddeti sorgulamaya davet eden, Umay durumundaki kadınlara “ses” olan, ataerkil şiddetin nedenlerini ve yıkıcı sonuçlarını inceleyen bir proje. Bu nedenle “Ayrılık” sadece bir grup sinema seyircisine ulaşmamalı, bir “atölye çalışması” gibi ele alınmalı, ders gibi çalışılmalı.
Feo Aladağ’ın uzun bir ön hazırlık sonrası çektiği “Ayrılık”, yönetmenin de ifade ettiği üzere “sadece biz olduğumuz için sevilmeli ve saygı duyulmalıyız” diyen, etiketlemeleri, önyargıları, hoşgörüsüzlüğü reddeden bir film. En başarılı yanı ise anlattığı kişileri, ne olursa olsun suçlamayıp problemin ardındaki nedenlerini de göstermesi. Bu haliyle, film bana Sevgi Soysal’ın kadına şiddeti anlatan ve sorgulayan, farklı anlatıcılarla farklı perspektifleri ortaya koyan “Hanife” isimli öyküsünü hatırlattı.
Filmin adına gelince: Aladağ’ın öyküsünün her köşe başında, olayların kökeninde hep “ayrılık” var; farklı anlamlarda. Örneğin, Umay’ın kendi evinde yabancılaşması ve böylece kocasından, annesinden, babasından “ayrılması”. Göçmen ailelerin kendi topraklarından ayrılmış olmaları… Kırsal kesimden İstanbul’a göç edenlerin ayrılıkları… ve belki de en önemli ayrılık, Umay’ın törelerden, geleneklerden ayrılması, kendi başına yaşamak istemesi. Filmin o son sahnesinde, Umay’ın acısını yüklenerek yürümesi, ayrılması…
“Ayrılık” isimli filmi sinemalarda izlemediyseniz DVD’si raflarda. Filmi izlerken Türk-Alman sinemasının bundan önceki örnekleriyle, örneğin Fatih Akın’ın filmleriyle ya da Tevfik Başer’in senaryosunu yazdığı Rolf Schübel’in yönettiği “Dilekler Zamanı” isimli filmle bağlantılar kurmak ilginç bir sinema deneyimine yardımcı olabilir.
Previous Post Paganini’nin ŞeytanıNext Post Kitap Raflarından: Zeynep Oral ve O Büyülü İnsanlar