Ada Defne'me Kavuşma Hikayem - GvA
Evliliğim 1.yılı dolsun öyle hamile kalmayı istiyordum ama eşim baba olmayı o kadar çok istiyordu ki beni şartlandırma diyerek geçiştiriyordum derken sonradan olursa olur moduna geçtim...
Böyle olunca daha adet öncesi bile test yapmaya başladık tabi bizim ki acemilik bilmiyoruz adet gecikmeden olmazmış derken adet gecikmesinin 3. günü hemen öğrenilen testi yaptık ve çift çizgi o sabah işe ailelerimizin yanından gelmişiz hemen kan testi falan kesinleşince aileleri aradık falan o an ki mutluluk, heyecan ve şaşkınlık tarif edilemez...
Güzel bir süreç bizim için başladı ama hamileliğim ilk günlerinde hiç üzmedi beni nadir mide bulantılarım oldu. Cinsiyet öğrenme falan (tabi ben hep kız hissettim) 11. hafta ( bknz: gebelikveannelik.com/11-hafta-gebelik ) erkek olabilir dedi doktor ama daha çok erkendi 12. hafta kız olabilir 16. hafta yine kız modu ve kesinleşme 22.haftayı buldu. Baya nazlı çıktı kızımız :)
Sonrası ise 37. haftaya kadar işe devam ettim, o gün işe gittim cumartesi kontrolüm vardı kontrol öncesi kanamam oldu ve doktora gittiğimizde 2 cm açılmam olduğunu Pazartesi doğum olabileceğini söyledi ve normal doğum istediğim için de çatımın uygunluğuna baktı tabi biz doktordan çıkınca şaşırdık eşimle ne yapacağımızı bilemedik çünkü daha var diye düşünüyorduk o ara annemi panik yapmamak için aramayalım dedik ama endişe duyduk sonradan aradık Pazartesi kontrolünde maalesef daha hazır değildi kızım dünyaya gelmeye.
Doktorumuz çarşamba tekrar beklerim diyerek yolladı acaba dedim kızım bana doğum günü hediyesi mi verecek benim doğduğum gün mü gelecek dedim ki o gece ufaktan ağrılar hissettim ama psikolojik mi gerçek mi bilemedim sonrası nst ye bağlandığımda orda da ağrılarım çıktı ve doktorumuz Cuma gelip yatış yapmamız gerektiğini söyledi ki öncesinde ağrım olursa hemen gel dedi çok şükür Cuma'yı ettim ama tabi o gece uyku girer mi gözüme sabah işe annem eşim hep birlikte gittik.
Hastanede 8 gibi beni ameliyathaneye sancı odasına aldılar önlüğü falan giydim derken tek başıma kalınca tuhaf oldum sonrası annem geldi yanıma ve Nilay... Öğlene kadar ufak tefek ağrılar ile idare ettim arada açılmama baktılar öğlen civarı 4 cm falan diye hatırlıyorum sonrası tabi ağrılarım arttı annem ve arkadaşım sayesinde katlandım ama çok zorlanmadım desem yalan olur.
O esnada eşime arada söylendim tabi bir de arada beni sezeryana alın bile dedim taki 4 civarı doğum alana kadar beni doktorum ebelerim falan 16.20 de bebeğimi kucağıma verdikleri an bitmişti ve herşeye değmişti.
Kesinlikle normal doğum ( bknz: gebelikveannelik.com/normal-dogum ) diyorum doktorum ebelerimin katkısı da büyük ve tabi bebeğimin de, oda benim normal doğum yapabilmem için oda çabalamıştı evet bizim hikayemiz de böyle şimdi 12 günlük olduk ada defne büyüyor :)