Kısaca Kefalet Sözleşmesi ve Uygulama Alanları
Kefalet sözleşmesi 6098 sayılı TBK m. 581 ve devamı hükümlerinde düzenlenmiştir.
Bu sözleşme alacaklı ile borçlu arasında mevcut bulunan borca ilişkin üçüncü bir kişinin borçlunun borcunu alacaklıya karşı teminat aldığı sözleşmedir. Bir diğer deyişle; borçlu alacaklıya karşı borcunu ödemezse kefil, belirttiği miktar kadar sorumlu olacaktır. Kefilin sorumluluğunun kişisel sorumluluk olduğunun dolayısıyla sözleşmede belirtmiş olduğu miktardan fazlası için sorumlu tutulamayacağının altını çizmek gerekir.
TBK m.581'ye göre : '' Kefalet sözleşmesi, kefilin alacaklıya karşı, borçlunun borcunu ifa etmemesinin sonuçlarından kişisel olarak sorumlu olmayı üstlendiği sözleşmedir.''
Geçerli bir kefalet sözleşmesi kurabilmek bazı şartlar öngörülmüştür. Bu şartları sıralamadan önce 6098 sayılı kanuna baktığımızda şekil kurallarına ilişkin 818 sayılı kanuna göre daha katı koşullar getirildiğini görüyoruz. Bununla birlikte 818 sayılı kanunda yer almayan ve düzenleme yapılmasının ardından çok tartışılan “eşin rızası” koşulu getirilmiştir.
Kefalet sözleşmesi uygulamada ''garanti sözleşmesi'' adı altında yapılarak, katı kurallardan kaçınılmak istenmiştir. Zira garanti sözleşmesi başlığı altında yapılan sözleşmelerde sözleşmenin geçerliliği için herhangi bir şekil şartı öngörülmemiştir.
Bunun dışında garanti sözleşmesinin fer’i niteliği taşımaması, kefalet sözleşmesinde yer alan ve kefili koruyan defilerin bulunmaması gibi sebeplerle garanti sözleşmesi adı altında kefalet sözleşmesi yapıldığı görünmektedir. Bunun önüne geçmek için kanun koyucu, TBK m. 603’te düzenleme yaparak kefalet sözleşmesinde yer alan sıkı şekil şartlarının uygulamada başka isim altında yapılan diğer sözleşmelere de uygulanmasını sağlayarak hükmün koruma amacına sadık kalınmasını hedeflemiştir.
TBK m. 603 : '' Kefaletin şekline, kefil olma ehliyetine ve eşin rızasına ilişkin hükümler, gerçek kişilerce, kişisel güvence verilmesine ilişkin olarak başka ad altında yapılan diğer sözleşmelere de uygulanır. ''