Sovyet ekonomisi hakkında. Görgü tanığı notları
Sayı, bağlantı ve tablo olmayacak - bu rastgele seçilen bir konu üzerine yazılmış bir yazı, neredeyse bir lirik.
Mücadelesi zor olan üç gerçek var. İlk olarak, Sovyetler Birliği birçok yönden ABD'nin gerisinde kalmıştı. İkincisi, Sovyetler Birliği birçok açıdan ABD'nin önünde idi. Ve üçüncü - kişi başına düşen SSCB’nin GSYİH’sı ABD’nin gerisinde kaldı ve dünyadaki yirminci yerdeydi. Fakat Birleşik Devletler (çoğu kişi şaşırmış olsa da) bu gösterge için o zamanlar vardı ve bugün sadece dokuzuncu sıradalar. Verileri bellekten ve 1988 yılı için veriyorum. İlgilenenler onları kontrol edebilir, netleştirebilir, ancak temelde çürütemez. Kişi başına düşen GSYİH seviyesinin doğrudan nüfusun yaşam standardı ile ilgili olmadığını, bunun yerine yaşam standartlarının potansiyel olduğunu not ediyorum (son sözler burada ve orada cep telefonları, PC'ler ve kot pantolonları saymak isteyenler için).
Ayrıca, yorumlar dahilinde, yalnızca Sovyetler Birliği hakkında konuşacağım, çünkü yalnızca Amerika'da değil, genel olarak yurtdışında da, 1991’e kısa bir ziyarette bulundum. grubudur.
Hikayemi her zaman onlara örnek ve yorumlarla oluşturmaya çalışırım. Bu nedenle ilk örnek. Bu durumda hepimiz ekmek fiyatı, buğday tanesi biliyoruz. Bizim neslimiz şanslıydı - açlıktan ölmedik. Fakat ebeveynlerimiz, büyükanne ve büyükbabalarımız ve büyükannelerimiz birkaç kez açlık grevi yaşadılar (eğer yapmadılarsa, bunun sonu buydu).
Ekmek sadece hamur işleri değil, aynı zamanda et, domuz yağı ve süttür. Ve akşam yemeği için yüz gramlık "Moskova" ve çok daha fazlası, örneğin bira veya mısır gevreği gibi önemli değil.
Sovyet zamanlarında tekerleğin arkasında seyahat eden ya da sürücünün yanında oturan herkes, hasat kampanyası sırasında (ekmek savaşı, gazetelerin yazdığı gibi), yolların yeni mahsulün tahıllarıyla çevrildiğini fark etmiş olabilir - açık çim alanların hava yoluyla patlatıldığını, "Zilov" ve "KAMAZ". Ayrıca, ekmek savaşlarında tekrarlanan katılımcının sözünü almanızı rica ediyorum - deneysel olarak mahsulün en az yüzde 10'unun birleştirme sonrası samanlıkta kaldığı kanıtlandı. Yolları ve sürtüşmeleri katlıyoruz - sonucu açıkça 30'a yerleştirdikleri iddia edilen “beş spikelet” ten daha net bir şekilde alıyoruz.
İkinci örnek, demir ve demir dışı metal ve metal üretimidir. Bölgesel tarım makinelerinde çalıştım, depoları ve açık alanları yüksek dereceli metal, çeşitli teçhizat, aletler, aletler vb. İle dolduruldu. Bir boru, bir "faset", "armatür" basitçe eğilerek ve eve sürüklenerek veya bir şişe ile değiştirilerek alınabilir. Eğer depoda “birleştirme” boyası belirirse, köyün kapılarının bir ay içinde bu boyayla boyanması ve ikinci yarıya ait sahipleri bir sonraki teslimat için bekliyorlardı. Biraz abartılı, üzgünüm - köyde başka kuruluşlar olduğu ve orada da depolar olduğu açık.
SHT'de elektrik teknisyeni olarak çalışan ben, her yıl birkaç yüz gram "değerli metal hurdası" demek zorunda kaldım, yani zamanlarını geçiren röle kontaklarını ve manyetik yol vericileri. Fakat Sovyet temasları dünyadaki en büyük ve bu nedenle neredeyse sonsuz, hangisi hurda? İlk defa, depodan yüzlerce yeni başlangıç ​​yaptım, söktüm, bağlantılarım koptu ve onları depolar arası üsse götürdüm. Orada tartıldılar ve sütunun altındaki bir platformda bir konteynere boşaltıldılar ve bana bir fatura verdiler. İlerleyen yıllarda başlayanları tekme atmadım - kutuya istediğim kadar yazdım, o konteynırdan alıp hurdaya taşıdım.
Üçüncü ve son örnek yakıtlar ve yağlama maddeleridir. Gerçek bir vakamız vardı - ilçedeki çiftliklerden birinde bir peletleme baskısı durdu, yatak “uçtu”. Doğal olarak, "sabotaj" değil, dedikleri gibi, "bol yağlama" dan. İlçe komitesi davayı kontrol altına alıyor, sevk hizmeti ilgili işletmeleri öne sürüyor, gerekli rulman iki yüz kilometre uzaklıktaki Kabany'de bulunuyor. Ben bir serseri olarak (elektrikçi, size hatırlatırım) bir çek defteri verilir ve gemideki GAZ-53'te bulunan sürücüyle birlikte duracağız. Kabany'de dört ruble 30 kopek bedeli var, çek defterim var. Ancak, çekleri malların beşten az (5) ruble tutarında yazamayan bir muhasebeci var. Lütfen iki yatak, bir traktör veya herhangi bir metal parçasını yazın - arabada yeterli alan var. Hayır, bir kıyafetin olduğunu söylüyorlar, genç bir adam, sadece bir yatak için. Genç olduğum için iyi bir şey - Eski bir dükkan sorumlusu ile tanıştım, ellerinde olabildiğince kendi elleriyle bu ve diğer rulmanların cebine koydu. Ve bu yüzden yarın gitmek zorunda kalacağım, yine de bir kuruş benzin yakmak zorunda kalacağım. Evet, genç olanlar için açıkladım - depodan para, banknot ve madeni paralar için mallar satılmadı.
Ayrıca örnekler de verebilirsiniz, ancak daha sonra kendimize - daha sonra ne ya da kime sahip olmadığımızı - daha sonra hala hurda biçimindeki demir ve çelikle değil “Amerika'yı yakalamak ve ele geçirmek” için GULAG ile zihin, vicdan ya da Stalin'i soralım. dışarı çıkar mıyız Slavlara dikkat edin, Tanrı incitmedi, aptallar. Stalin-herkes için yeterli değil, ve cehennemde herkes sığmayacak. Vicdan? Ekmeğe olan saygının korunduğu tek yer, yetmişlerin Leningrad'ıydı ve bundan sonra oraya gitme şansım olmadı.
Elbette, Amerika'yı (burada totoloji uygun) keşfetmiyorum, ekonomistler ve siyaset bilimcilerinin yazdığı birçok çalışma ve tez hakkında (piyasa ekonomisinin planlanandan tersi avantajları hakkında) yazılmıştı ... Ama başka bir şeyden bahsediyorum - moda "insan faktörü" olarak adlandırır. Veya zihniyet?