Her Seyin Suçlusu Olan Bana….. | Renkli Dergi
Ana Sayfa Yasam Her Seyin Suçlusu Olan Bana…..
Her Seyin Suçlusu Olan Bana…..
Ayriliklarin ardindan, tükenmislikler yasanir ya, saskin, üzgün bir o kadar da ne yapacagini bilemezsin.. Iste bu duygulara bulanmis vaziyetteyim. Askli hayattan rutin normal hayata geçen dönemlerin verdigi tatsizlik bu sanirim. Ask derken bunun karsilikli bir ask oldugu anlasilmasin sakin. Bu sadece, sade ve katkisiz bana ait bir olgu. Benim duygularimin, bana oynadigi bulmaca vari bir sakacik Gerçek bir ask degil, askin kopyasi belki de karbon kagidina. Hani denir ya “dogru zaman, dogru mekan, dogru insan” yani 3D kurali. Iste bu ondan degil sanirim. Belki sadece insani uydurduk bu 3D kuralina ama ona da zaman geç kalmis, mekan ise zaten hiç var olamamis.
Oldukça zor bir yasam, oldukça degersiz günler ve sürekli bir yorgunluk hissi bedenimde. Beynim ise iki arada bir derede gidip gelmekten usanmis, içinden sayiyor durmadan bana, sövmenin bini bin para.
Gipta ediyorum, hiçbir sey olmamisçasina hayatina devam edebilenlere su sira. “hayat her haliyle güzel” cümlesine illet olmaktayim. Hiçbir keyif almadan yasamanin neresi güzel?
Düsünüyorum da ondan nefret edecek bir sebep bulsam, belki bu derece acimayacak içim. Hani söyle gururumu inciten, onurumu kiran, durup dururken aklindan fitne fücur geçiren, beni yerin dibine sokan bir davranisini bulabilmek için aklimi zorluyorum. Ama bulamiyorum. Tüm bunlarin sorumlusu ben miyim? Yapilmamasi gereken seyleri mi yaptim? Neden kendimi suçlu oldugumu düsünürken yakaliyorum hep?
Dalip gidiyor musum ara sira arkadaslar öyle diyor. Ismimi söyleyip seslendiklerinde bana, duymuyor musum onlari bir süre. Sonra dalgin ve anlamsiz bakislarla “efendim bana mi dedin?” diye karisiveriyormusum sohbete. Sohbetin ne oldugunu bile bilmeden “hmm evet evet sanirim öyle” diye cevap veriyor musum. Garip bir durum söz konusu anlayacaginiz
“Bitir artik kendinle savasini…” dedi Nihal, tedirgin ve umutsuzdu benim bu tuhaf halimden, bu cümleyi kurdugunda. Gözleri ve surat ifadesinden anlasiliyordu. Kendince bana yardim etmeye çalisiyordu sevgili arkadasim. Ama bilmedigi ve algilayamadi sey suydu, ben savas etmiyordum ki kendimle! Ben mahkum etmistim kendimi bilinmeyene. Ben teslim olmus, kendimi birakivermistim hayatin getirilerine. Iyi kötü ne gelirse karsima yasamaya karaliydim. Ne zamana kadar sürerdi bu gel git durum onu da bilmiyordum. Ne biliyordum peki ben?
Ne zamanimi düzgün kullanabiliyorum ne de zamanin içinde eriyip giden hayatimi. Ne çirkef bir yazgi bu. Bas edebilmek ne mümkün. Birini ya da bir seyi suçlamaliyim ki; kendimi temize çikarabileyim ve yoluma devam edebileyim degil mi ama? Kaderin dokunulmazligi var onu suçlayamam, durumun bu derece abuklasmasinda da kimsenin suçu yok evet evet, kimselerin suçu yok. Zaten altin suç olmus yere düsmüs ama kimse almaya cesaret edememis. O kadar ürkütücüdür yani suç ortakligi… Peki o zaman ben tek basima üstlendim tüm olan biteni, kirdiysam üzdüysem affet beni…
Peki her seyin suçlusu olan “bana” nasil bir ceza vereyim ki?
Önceki İçerikNisan Baligi
Sonraki İçerikHep Istersin Zaten
kuzey sanrisi gibidir
geceyi bese filan böler
sonra ayilar hüzünden ölmez
açliktan ölür onlar
iste bundan ötürü
hüznü artik bir ayiya biraktim
ister ormanda kullansin
hayatin kutlu olsun sevgilim
ki sana degise degise akmistim
kimi zaman bir japon gibi uykusuz kaldim
-uykusuz kalir mi onlar bilmem aslinda-
bir orman gibi çogal aramizda
sehirden bir çocuk olarak surda burda
bir sabuntozu markasinda köpürerek
ve meneksenin tutsakligini
ve meneksenin sevincini yasa
sevgilim ahh sevgilim
hüzüne yer var hayatimizda…
beyinle kalbi desmenin diger adidir " Turgut UYAR"
hangisiydi o çikaramiyorum
bir kiraz yedigimi hatirliyorum kurtluydu
bir de saçma sapan seyler
bir kizin diz altini örnegin
bir adamin çirkin sigara içisini
nasil yasaniyor bu vesayetli dünyada
hangi çilginlar nasil dayaniyor buna
kimsenin soyunu sopunu bulmak görevim degil
güzel bir ögle vakti
eski güzel bir aksami hatirlayarak
sonra dopdolu seyler
hiç degilse bu tas basamaklarin
Kisacik yogun bir aksam
herkesin yüzünün bir aniya karistigi
yogun bir aksam
bana bir memur gibi davrandilar hastanelerde
bütün kiyilari dolasti durdu
kisacik bir aksam
Kisacik serin bir aksam
kelebeklerin atlarla yaristigi
bazi mektuplar damgalandi postanelerde
oturuldu bir takim sarkilar söylendi
bir adam bir kadinin kapisini vurdu
Neyi söylesem bir kahramanlikti
içinde azicik bulustugumuz
bir bulutla bir kagit peçete arasinda
sasirdim hüznümü nerelere biraksam
bir yanda kasiklarimin sarsilmaz gücü ve
Her sey bir unutkanlikti
arada bir deliler gibi kavustugumuz
tüfekle vurulmus bir parsin yarasinda
biliyordum bir soguktu nereye varsam
bir yanimda bir el bir yanda vazgeçilmez bir sanci ve
kisacik yogun bir aksam.
Kim karistirdi gerçekligine
ve oturuldu bir takim seyler söylendi
imla kurallariyla mutsuzluk üstüne
duraladim ne yapsam
su terazilerindeki ensizligin
ve fotograflar çekildi ben çikmadim herkes eglendi
araba vapurlariyla denizsizlik üstüne
o kadar kisa ki bir aksam
yüzümü suyun ardinda buldum
kiyilar bu yüzdendir öyle dediler
serin bir aksam öyle söylediler…
Benim dengemi bozmayin