Vav | Yenişehir Wiki | Fandom
Vikipedi'den Vav ile ilgili bir şeyler var
Arapça alfabede "w" veya "v" karşılığı olan harf Vav Harfinin Sırrı Edit
Vav harfi ile olan takıların en gözdesi Vav Kolyeler: Edit
Peki nedir bu Vav harfinin anlamı? Edit
Kuran-ı Kerim'de de geçen vav harfi Vav,
İbrani alfabesi'nin ( ו ) ve Ebced hesabına göre Arap alfabesi'nin ( و ) altıncı harfi olup
modern Arap alfabesinin yirmiyedinci harfidir.
En önemli anlamı, insanın anne karnındaki duruşunu temsil ediyor, Ana rahmindeki bebek anlamında.
Diğer bir özelliği ise, Vav harfi 'Yemin' anlamında, “Sana yöneldim, sana güvendim” anlamındadır. Vav harfini taşıyanların bu yemini ettiğini göstermekte. Vav harfinin anlamı oldukça derin.
Arapça'da vav harfi tüm evreni, kainatı Yaratanın tek, yaratılanların ise çok olduğunu simgelemekte.
Vav harfini taşıyanların, sonsuz neşe ve huzur bulacaklarına, iç sıkıntılarından ve rahatsızlıklarından kurtulacağına inanılır.
Gücü temsil eden Vav harfini taşıyanların, dokundukları her işte bolluk bereket bulacaklarına inanılıyor.
Bazen bir insanın secdedeki hali,
bazen bir ceninin anne karnında ki haline benzer
Allah’ın Vahid ismini ve birliğini simgeler.
Harfi med olduğu gibi,
Aynı zamanda, iki cümleyi veya özneyi bağlayan bağlaçtır.
Hepsi bir yana dursun, hat ve ebru sanatına ilgi duyanların dikkatini çeken bir harf vardır: Vav harfi. Yine, gidenler görmüştür,
Bursa Ulu Cami’nin duvarlarını olanca zarafetiyle süsleyen harf Vav’dan başkası değildir. Diğerlerinden daha çok ilgiye mazhar olmasının ve kullanılmasının sebebi, sadece şeklindeki estetik ve zarafet değil elbet.
Kur’anı- Kerim’de çoğu vakitler üzerine -kuşluk vaktine, fecre, geceye, gündüze
(vel-fecr, ve’d-duha, ve’n-nehâr, ve’l-asr, ve’l-leyl…)
ve bunların alametleri sayılan güneşle aya yemin edilir.
Asr sûresinde, mutlak mânâda zamana yemin edilerek, akıp giden vakti dikkatle değerlendirmesi konusunda insanoğlu uyarılır.
Vav harfi, insanın secde haline benzetilir ya, yaratıcısına en yakın olduğu haline, kulluğumuzu simgeler bu yüzden. Vav gibi olmak; yani kulluğunu bilmek, secdeye kapanabilmek demek.
Osmanlı Devleti’nin en büyük hat sanatı ustalarından biri Hafız Osman’dır.
Hafız Osman, emekli olduktan sonra kafa dinlemek için o devrin en sakin semtlerinden biri olan Üsküdar’a yerleşir.
Fırtınalı bir günde kayıkla Beşiktaş’a geçmek ister. Sahilden bir kayığa biner. Yol bitmek üzereyken kayıkçı ücretleri ister. Fakat Hafız Osman, yanına para almayı unuttuğunu fark eder. Tabii artık çok geçtir. Bir çare gelir aklına…vav
Kayıkçıya “Efendi, yanımda param yok, ben sana bir ‘vav’ yazayım; bunu sahaflara götür, karşılığını alırsın.” der.
Kayıkçı, yüzünü ekşitip söylenerek yazıyı alır. Bir zaman sonra kayıkçının yolu sahaflara düşer. Bakar ki yazılar, levhalar iyi fiyatlara alınıp satılıyor; cebindeki yazıyı hatırlar ve satıcıya götürür. Satıcı yazıyı alır almaz, ‘Hafız Osman Vav’ı’ diyerek açık artırmaya başlar. Sonunda çok iyi bir fiyata satar. Kayıkçı, bir haftalık kazancından daha fazlasını bu ‘vav’ ile kazanmıştır.
Kayıkçı, “Efendi, para istemez; sen bir ‘vav’ yaz yeter.” der. Hafız Osman, tebessüm ederek cevap verir kayıkçıya:
“Efendi, o ‘vav’ her zaman yazılmaz. Sen dua et, başka bir gün para kesemi yine evde unutayım…
"https://yenisehir.fandom.com/tr/wiki/Vav?oldid=278973" adresinden alındı.