Necropolis – Dinçer Yurttaş
en zor olanı mezarlıklardan ayrılmasıdır;
ve çocukları vermektir, yol kıyısında bir toprağa
Bütün kentler akıp gidiyorken bir alacakaranlıkta
evler pencerelerini yitirir, kapılar tunçtan tokmaklarını
ay düşen kuyularda acır su, siler ağaçlar gölgelerini
Ahtamar’ın duvarına işlenmiş Golyat kurtulmuş zincirlerinden
Bir çocuk gülüşü gibi alınmış taşları Davud’un elinden.
Kentler birer ölüler evi oluyorken.
Seni duyan olmayınca sesin bile ölür,
bahar yeşertmez hiçbir şeyi, koparılıp atılmışsa köklerinden.
Bir çocuk nerde olsa büyür,
öfkesi tutuyorsa ellerinden. ..
Bir nehir seni deniz kıyılarına götürür,
bir yol mayalı bir ekmek gibi çıkartır karşına insanı,
duru bir gecede yeni harlanmış bir alev gibidir yıldızlar,
oysa seni çağıran olmayınca adın bile ölür.
Adı kimsesiz olan bir necropolise gömülür.
Bıraksalar aynı tarlada boy versek
aynı kırlangıç çağırsa yağmuru.
“And olsun biz insanı kuru bir çamurdan suretlenmîş balçıktan yarattık.”
ve tufandan arta kalan da bir avuçtu.
Ölü evler bıraktık geride
ve döneriz diye yollara attığımız bedenler de henüz çocuktu.
Harabelerden dirilmez bedenlerimiz, dirilmez;
Toprak atsan da üstüme ey Kabil
Işık gecede gizlenmez.
24 Nisan 2017 30 Ocak 2018 dinçer yurttaş2017, 24 nisan, Adem'in Günahları, ölüler kenti, dinçer yurttaş, ermeni çocuklar, necropolis, tehcir, şiirler
“Necropolis” üzerine 5 yorum
25 Nisan 2017, 14:38
Yine çok etkileyici Dinçer Bey. Şu dizeleri ayrıca defterime de not aldım:
“Seni duyan olmayınca sesin bile ölür”
“oysa seni çağıran olmayınca adın bile ölür.”
“Bir çocuk nerde olsa büyür,
öfkesi tutuyorsa ellerinden…”
Tabii tamamı çok derin. Yüreğinizi bizlere de döktüğünüz için teşekkürler.
25 Nisan 2017, 14:45
Teşekkür ediyorum, “seni duyan olmayınca sesin bile ölür” diyorum ya.. işte duyan olunca da yaşama sevinci kaplıyor her yeri. :))
İyi biliyorum o duyguyu 🙂
Öyle güzel şakıyorsunuz ki kesinlikle sesinizi daha fazla duyan olmalı. Olacaktır da, inanıyorum.
26 Nisan 2017, 13:40
Güzel sözler için teşekkürler. Sizin de siteniz muhteşem yazılarla dolu… insan zenginleşiyor paylaştıkça .
26 Nisan 2017, 13:43
Önceki Önceki yazı: Nasırlı Ankebut II
Sonraki Sıradaki Yazı: Uyku