Okurlar yazar olursa.. – Tolga Erbak
Neval / Okurlar yazar olursa.. / Scrtlg
Sahi, kimdiniz siz?
Sahi, kimdiniz siz? Biz sizinle nerede tanışmıştık söyler misiniz? Bir yerlerden tanıyor gibiyim sizi ama çıkartamıyorum. Kelimeleriniz, sesiniz çok tanıdık. Size bakınca aynaya bakmışım gibi hissettim bir an. Sanırım bir yanılsamaydı. Tuhaf… Bunca zaman neredeydiniz?
Bir rivayete göre… Uzun, çok uzun zaman önce Tanrı’nın insanları dört kollu ve dört bacaklı yarattığına inanılırmış. Bir yüzü kadın, diğer yüzü erkek olan bu bedenlere tek ruh bahşedilmiş. Yani biri yaşamını yitirirse diğer hayatta kalamazmış. O nedenle de gözü gibi bakarlarmış birbirlerine.
Gözüm bir yerlerden ısırıyor sizi ama… Nasıl desem, sanki yıllar önce öyle alelade bir anda gözlerimiz birbirine takılmış da, aklımda kalmış gibisiniz. Sanki bambaşka bir dünyada tanışmışız da bambaşka bir zamanda yaşamışız gibi. Yoksa bir mucize mi oldu dersiniz?
İnsanlar bir süre sonra Tanrıları kızdırmaya başlamışlar. Nankörmüşler, Tanrıların varlığını göz ardı etmişler. Bencilmişler, hep kendilerini düşünmüşler. Kinciymişler, birbirlerini öldürmeye başlamışlar. Kalpsizmişler, kalpleri olduğunu unutmuşlar. Zeus da insanları ‘ben’liklerinden ayırmaya karar vermiş ve bu dört kollu ve dört bacaklı insanları ikiye bölmüş.
Biliyor musunuz beyfendi, zaman çok garip çalışıyor. Sizi gördüğüm anda geçmişe dönmüş gibi hissettim. Bu cümledeki garipliği fark ettiniz değil mi? Hiç tanışmamış olduğumuz halde sizi görünce zamanda geriye gittim. Eskilere çok eskilere hem de… Eski zamandaki geleceğe. Böyle söyleyince kulağa biraz karışık geldi değil mi?
İnsanlar bu durum karşısında dehşete kapılmışlar ve tekrar bir bütün olmak istercesine birbirlerine sıkıca sarılmışlar. Zeus’a yalvarmışlar onlara bir şans daha vermesi için. Zeus ise aldırış etmemiş bu yakarışlara ve onları karmakarışık bir halde dünyaya bırakıvermiş. O günden beri insanlar kalan ömürlerini ‘diğer yarılarını’ arayarak geçirmişler.
Hani gözüm sizi bir yerden ısırıyor demiştim ya… Uzun zamandır düşünmeme karşın, sizi henüz hatırlayabilmiş değilim. Ama yine de hep ‘eksik’ olan bir şeyleri aramışım gibi yıllarca. Tesadüf bu ya, sizi görünce eksik olan şey geldi aklıma.
Diğer yarıları yani ruh ikizleri olmadan insanlar yalnız kalmış, eksik kalmış. O hissetmek için can attıkları diğer yarılarını aramışlar her köşe başında. Peki, bulabilmişler mi? Sadece çok şanslı olanlar… Diğerleri ise ta ezelden beri, yarımlar.
Biliyor musunuz, son zamanlarda hayatın fazlasıyla sihirli olduğunu düşünüyorum. Ya siz? Sahi, kimdiniz siz?