Dostluk ve ölüm üzerine çıplak düşünceler - Çıplak Yazar - Kişisel Blog
Ya düşman dediklerimiz kim? Beni tanımıyorsunuz kim olduğuma dair de hiç bir fikriniz yok. Belki de vardır bilmiyorum. Asıl konumuz elbette bu değil. Asıl konumuz bir insanı ne kadar tanıyıp tanımadığınız. İnsan, iyi tanıdığı adamları sever, kötü sandıklarını sevmez. Buradaki sanmak kelimesi bir buz dağının su altındaki büyüklüğü kadar da olabilir. Bir karınca yuvası kadar da. Bu yüzden birçoklarını, iyi olmadıkları halde iyi sanmakla, ya da tersine, iyi oldukları halde kötü bilmekle yanılmış olmaz mıyız? Belki bazılarınız beni kötü biri olarak biliyor. Ama şunu da düşünmek gerekir; herkesi ne kadar tanıyoruz, ya da acaba gerçekten tanıyor muyuz? Hayır. Kimsenin kimseyi tanıdığı yok. Hatta Osho'nun da dediği gibi. (Bizler yabancılarız. Kimsenin kimseyi tanıdığı yok. Bizler kendimize bile yabancıyız.) Böylece iyiyi düşman, kötüyü de dost sanıyoruz. Biraz da yazımın ilk başlarında bahsettiğim ölüm üzerine düşüncelerimden söz etmek istiyorum. (Umarım kaçmamış ve yazdıklarımı hâlâ okuyorsundur.)
Çıplak yazar der ki; bülbül ile konuşmazsan sana şarkı söylemez, ölümü düşünüp bilene, ölüm habersiz gelmez. Item Reviewed: Dostluk ve ölüm üzerine çıplak düşünceler
2 yorum : Dostluk ve ölüm üzerine çıplak düşünceler
Sevgi Bolat25 Mayıs 2016 20:23Yazın çok fazla düşündürücü ben 2009 senesinde düşünmeye başladım ilk defa ölümü dr bana kansersin dediğinde. o günden beri azraille el ele tutuşarak geziyorum. Sanıldığı kadar korkulacak bir şey değil ölümlü olduğunu anlıyorsun, ve bundan sonraki günlerinin her anını keyifle mutlulukla yaşamaya çalışıyorsun. Ben öyle yaptım ağladım zırladım bir iki gün sonra kabullendim üstüme düşenleri yaptım gerisinide allaha bıraktım .YanıtlaSilYanıtlarÇıplak Yazar25 Mayıs 2016 22:45Çok geçmiş olsun gerçekten çok üzüldüm durumunuza şimdi nasılsınız peki? SilYanıtlaYorum ekleDaha fazlasını yükle...