Yaptığınız işi mi SEVECEKSİNİZ-Sevdiğiniz işi mi YAPACAKSINIZ
Başlığı okuduğumda ben de sizler gibi düşündüm. Klasik bir başlık olmuş; tabii ki sevdiğin işi yapacaksın diye düşündüm. Ardından da ülkemizde kim sevdiği işi yapıyor ki diye de ilave ettim. Yani tıpkı sizler gibi düşünmüş oldum.
Peki, gerçekten ne yapmalı? Bir taraftan da günümüz şartlarını düşünmek gerekir. Hayal gücü çok güzel ve geniş olan birisinin tıp doktoru ya da işletme okuyabiliyor. Ya da başka bir meslek yapabiliyor. Oysa bekli de hayalinde mimar olmak vardı. Tabii ki bu örnekleri çoğaltabiliriz, sizlerin de çevresinde bu girdaba girmiş onlarca kişi vardır.
Peki, nasıl yapmalıyız, nasıl bakmalıyız, bunu nasıl yorumlamalıyız?
Şunu iyi bilmek gerekir. Allah bize şu mesajı vermektedir;
“Sen yürü ben planı yapacağım…”
Tabii ki planı yapmak için birkaç şart vardır. Oturarak büyüyen tek şey karpuzdur. Yani Hz. Mevlana Celaleddin Rumi’nin dediği gibi;
“Bugün Ahmed benim,
Yemle beslenen kuşçayız değil…”
Kısacası her gün bir önceki günden daha gelişmiş olmalıdır. Kısacası sürekli kendimizi dolayısı ile kurumumuzu geliştirmeliyiz. Bu değişim tek başına yönettiğimi ve bir personeli olan bir kurum ise sadece kendimizi geliştirmemiz yeterli. Ama başka çalışanlar varsa herkesin kendisini geliştirmesine olanak sağlamalı hatta destek olmalıyız.
Derler ya liderlik doğuştan mıdır yoksa sonradan da kazanılabilir mi? Doğuştan lider olanlar yanlış yönlendirilerek sadece yönetici olabilir. Kendini geliştirerek birçok safhada lider olunabilir. Yani işin sonunda yine çalışmaktan başka bir şey yoktur.
Bir örnekle bunu anlatmaya çalışalım. Çok sevdiğim bir arkadaşım vardı. En büyük hayali hekim olup insanlara faydalı olmaktı. Malum sınavlar sonucunda gele gele mühendislik gelmişti. Bu mühendislik eğitimini geri çevirmemiş en iyi şekilde bitirmek için gayret göstermiştir. Ve ataların dediği gibi;
“Yol kenarında çalı bile olsan en iyi çalı ol…” sözündeki gibi yaptı.
Ardından dünü ile bu günü aynı olmaması için birçok konferanslara, seminerlere katılmış bir yandan da topluma görevini yapmak adına sosyal sorumluluk projelerine destek verip içinde olmaya gayret gösterdi. Mühendisliğin dışında aldığı eğitimler sonucunda kurumlara eğitimler ve danışmanlıklar yapmaya başladı. Belki bir hekim olamadı ama kurumların, şirketlerin hekimi oldu. Kısacası siz işinizi sevdiğiniz sürece, her gün yeni şeyler söylediğiniz sürece planı yapan sizleri layık olduğunuz yere taşıyacaktır.
Günümüzde işler hem kolay hem de zordur. Neye mi benziyor. Aynen şuna benzemektedir.
Hadisi şerife göre;
“İlim Çin’de de olsa gidip arayıp bulun…” sözü tam bu yüzyıla göre söylenmiştir. Evet, o zamanlarda Çin’e gitmek aylar hatta yıllar almaktadır. Oysa günümüzde 14-16 saatte Çin’e gidilebilmektedir.
Peki, günümüzün Çin’i nerededir sizce?
Çok uzak bir yer mi acaba günümüzün Çin’i… Ulaşılması çok mu zor?
Günümüzün Çin’i bizi hedeflerimizden ayıran gündelik küçük gibi görünen uğraşılarımızdır. Örneğin çok fazla takıldığımız sosyal medyalar, ilk adımını atamadığımız projelerimiz, yapmayı düşündüğümüz çalışmalarımızdır.
Boş gezenin boş kalfalığı yaptığımız işlerdir yani.
Kısacası, en uzak Çin ise özgüven eksikliğidir, cesaretsizliktir, boş zamanlarımızdır.
Hangi işte olursak olalım, hangi mevkide olursak olalım oralardan olmaktan daha önemli olan ise hangi duygularla yaptığımızdır.
Biz işimizi sevdiğimiz sürece onu en iyi yaptığımız sürece esas cevhere ulaşmaya başladık demektir. Bir bakmışsınız ki sizin bile düşünmediğiniz en çok sevdiğiniz işi yapıyorsunuz.
İşi kolay tutalım,
Sen sevmeye başlarsan mutlaka sevilirsin. Kimi zaman insanlar tarafından kimi zaman da yaptığın işler tarafından. Peki, sonu var mı?
Asla sevmenin sonu olmamalı. Yemek gibi, nefes gibi sevmeye devam etmeliyiz.
Toplumsal Gelişim Uzmanı
Görüntüleme Sayısı : 1838