ANA SAYFA > Yazarlar > Yılmaz Durmaz > EĞİTİM ŞART
Egitim, insanin yasam kalitesini artirmakla kalmiyor, toplumsal yasam sürecinde diger insanlarin yasamlarini da dogrudan etkiliyor. Bireyin iyi bir egitim almamasinin ögretim ayaginin çok aksamasina neden oldugunu egitimciler iyi bilir.
Egitime deger veren toplumlarda saglik, güvenlik ve hukuki sorunlarin minimum düzeyde oldugu, siyasetin ahlaki degerlere, toplumun deger yargilarina saygili bir düzeyde yapildigi görülür.
Egitim almis bireyler, ne yaptigini bilen, kendileri ile barisik, iliskilerinde samimi ve seviyeli olurlar. Çikmazlarda, gününü kurtarma pesinde olmazlar.
Egitimli toplumlarda görev ve sorumluluk verilirken "Adama göre is degil, ise göre adam" felsefesi ile hareket edilir. Bu felsefenin temelinde insana saygi, ülke sevgisi yatar.
Üstüne titredigimiz çocuklarimizin gelecegi için hangi fedakârliktan kaçiniyoruz?
Çocuklarimizi gelecege hazirlayan eli öpülesi ögretmenlerimize, egitim kurumlarina deger verebiliyor muyuz? Kaç kisi ögretmenlerimizin yasam sartlarinin iyilestirilmesi, egitim kurumlarimizin gelistirilmesi için oy verdikleri siyasi iktidarlari zorlayabiliyor?
Sinif ögretmenlerini çocuklarimizi yasama hazirlayanlar olarak görüyorum. Siz ilkokula baslayacak çocugunuz için ögretmen seçme pesine düsmediniz mi? Çocugunuzun ilk bes yili (simdi dört yil oldu) onlarla geçiyor. Ögretmenin dedigi onlar için tartismasiz kuraldir.
O ögretmenler ki siz bir çocugunuzla evde bas edemezken onlar, onlarca çocugu bagirlarina basmadilar mi? Çocuklarinizin ellerinden tutup tuvaletlere götürmediler mi? Siz evdeki genciniz için ergenlik çagi deyip sorunlar yasamaktan sikâyet ederken, ortaögretimde ögretmenlerin sizin genç çocugunuz gibi yüzlercesi ile nasil yasadiklarini düsündünüz mü?
Kendini bilmez ögretmenler de var derseniz ben buna karsi çikarim. Onlar sizi ve çocugunuzu anlamiyorlarsa, anlamak istemiyorlarsa yardimci olmuyorlar ise bana göre zaten egitimci degiller. Kendi çocuguna yapilmasini istemedigi bir davranisi baskasinin çocuguna (ögrencisine) yapiyorsa bu zaten bana göre degil ögretmen insan da olamaz. Velisine kizip ögrencisinden hincini çikaran ögretmen, ögretmen degil bunu bilesiniz. Ögretmen bu ülkenin en cefakâr insanlaridir. Onlara çocuklarimizi egitirlerken veya onlara bir seyler ögretirlerken bizim onlara yardimci olmamiz insanliga hizmettir. Belki de bir ibadettir...
Kizimi sinif ögretmeni Serpil Selamoglu yasama hazirladi. Onun sayesinde eczacilik fakültesine girebildigini düsünüyorum. O çocuklari yaris ati gibi hazirlamadi. Kaprisleri ile hareket etmedi. Veli ögretmen iliskisini çok düzeyli tuttu. Temel saglam atilinca da çocugun sonraki basarili egitim ögretim yasami, diger saygi duydugum ögretmenlerin sayesinde sürüp gitti.
Bir ülkenin egitiminde sorunlar varsa, birileri dedigim dedik kanunlar, yönetmelikler çikariyor ve uygulamaya dayatiyorsa iste o ülkenin hali uzun vadede acinacak duruma gelir.
Birileri faydali uygulamalara da sirf muhalefet olsun diye karsi çikiyorsa onlarda da egitime ihanet endenlerdir.
Sadece düsüncesi nasil egitirim? Nasil ögretirim? Olanlara, birilerini arkasina alan kendini bilmezlerin ne haksizliklar yaptigina ögretmenlik yillarimda çok tanik oldum.
Egitim sisteminin disina çikarilan her bireyin potansiyel bir tehdit olusturacagini, çocuklarimiz ile birlikte yasayacaklarini unutmayalim.
Iyi bir egitim için yüreginde Allah Korkusu tasiyan, vicdan ve merhamet sahibi olan, insani, ülkesini seven insanlara ihtiyaç vardir.
Son söz "Egitim görmüs bir halki idare etmek kolay, kölelestirmek imkânsizdir" Lord Brougham