Vefa bir semt adından öte dostun yüreğinde duran en kutsal nişandır. Nişanesidir dostluğun. En dar günün en ferah anıdır. Bir anı sıcaklığında hatırlanır en soğuk anında gecenin. Hani çözülmesi için bir buzun çayın altındaki suyun hafifçe damlatılması gibi bütünüyle üşümüş bir ruha dokunulmasıdır vefa, bir semt adından öte...
Başlamış bir dostluğu devam ettirmenin bir diğer adıdır Vefa. Hayatta hasbelkader sohbet ettiğimiz ve akabinde ortak noktalarda buluştuğumuz insanlarla sohbetin dozunu arttırıp muhabbet seviyesine getirdiğimiz ve en nihayetinde dostluğun sırrına eriştiğimiz insanlar vardır etrafımızda. Vefa bir diğer anlamı da kurulan bu dostlukların sürdürülebilmesi için yapılan güzelliklerde gizlidir.
Dost için derde düşmek erdemdir, dostun yarasına merhem olmak da... Vefa bu yönüyle erdemli insanların ortak özelliğidir. Dostun dosta yetmesidir vefa, dostun dostuyla yetinmesidir.
Ayrıca dostun dosta verdiği sözde durmasıdır vefa. Kalu belada Dostların en güzeline verdiğimiz söze sadık kalabilmek, o söz üzere ömrümüzü yaşayabilmek uhrevi anlamda vefanın en güzel örneği olacaktır.
Vefada sadakat aslolan haslettir. Sadakat ve samimiyet düsturuyla ortaya konan vefa, yapmacıklık ve gösterişten uzak, sadece maddî ihtiyaçları değil manevî huzuru da karşılayacak güce sahip olur. İşte o vakit vefa, ruha dokunmuş ve asıl amacına ulaşmış olur. Ne mutlu vefayı bu anlamda anlayıp çaba sarf eden güzel yürekli insanlara.
Vefa derken, cefayı bir kenara bırakamayız. Vefa, bazen cefayı gerektirir. Cefa vefa yolculuğunda ödenen en güzel bedeldir. Ne güzel bir bedeldir. Emek olmadan yemeğin olmayacağı gibi vefa için de cefaya katlanmak gerekir. Bazılarımızın vefasının diyeti ağır olsa da karşılığında alacağı ödüle bakıldığında bu bedel ödenmeye değer olacaktır.
Tüm dünyanın aynı anda aynı şeyle imtihan olduğu şu zamanlarda alınan bir takım tedbirler neticesinde belli bir yaşın üstündeki büyüklerimiz evlerinden dışarıya çıkamamaktadır. Zamanında bizi büyütüp, bu günlerimize gelmemizin vesilesi olan büyüklerimize karşı en büyük sorumluluğumuz olan vefa duygusuyla hareket etme vaktine eriştik. Kim bilir, belki de bu dünyada onlarla yaşarken helalleşiyoruzdur. Bizim için yaptıklarının karşılığını şimdi onlara göstereceğimiz vefa ile ödüyoruz.
Bu bağlamda Devletin resmî kurumları ve sivil toplum kuruluşları topyekün olarak kendi bünyesinde Vefa Sosyal Destek Grupları oluşturarak evlerinden çıkamayan büyüklerimizin ayaklarına kadar gidip onların ihtiyaç duydukları yardımları karşılıyorlar. Bu yardımları bazen Devlet imkânlarıyla bazen de kendi bireysel çabalarıyla karşılayarak ilgili vatandaşlara ulaştırıyorlar. Medya organlarıyla şahit olduğumuz bu çalışmalar hem göğsümüzü kabartıyor hem de gözlerimizi yaşartıyor.
Bu çalışmalar kapsamında bazı olumsuzluklara da üzülerek şahit oluyoruz. Vefalı olmak ne kadar erdemli bir davranış ise vefaya ihanet de hainliğin en büyüklerindendir. İnsan olarak bir yürek taşıyorsak vefa taşının altına elimizi koyup destek olmak gibi güzel bir eylem hemen yanı başımızda dururken köstek olmaya çalışmak herkesten ve her şeyden önce kişinin kendine vefasızlığıdır. İnsan yüreği iyiliğin merkezidir ve her dem iyilikle beslenir. O yüreği iyilikten mahrum bırakmak insanın kendi ruhuna karşı gösterdiği en büyük vefasızlıktır. Kendine vefası olmayandan başkasına karşı vefa beklemek beyhude bir uğraştır.
Her ne kadar içimizi sızlatan bazı olumsuzluklar olsa da, büyük vefa hareketi onurlu yürüyüşüne sağlam adımlarla devam ediyor. Hayatlara dokunarak gönüllere giren bu hareketin kutlu neferlerini yürekten kutlamak düşüyor bize.
Büyüklerimiz şahsımı da bu yürüyüşte yoldaş olarak kabul ederek beni onurlandırdılar. ‘Hayra vesile olan onu yapan gibidir’ inancıyla hareket ettiğimiz bu yolculukta vefanın bir semt adından öte olduğunu gösteren herkese bütün insanlık adına teşekkürü bir borç biliyorum.
Vefa bir semt adından öte, bir hayata dokunma, bir gönle girme eylemidir.