Ana Sayfa Edebiyat İnsana Tam Bir Gerçeklikle Temas Eden: Sait Faik
İnsana Tam Bir Gerçeklikle Temas Eden: Sait Faik
Bugün ki Türk edebiyatı hikayeciliğinde ya da romancılığın da birçok yazar için gerçekçi olduğu söylemektedir. Hayatı, çevreyi ve duyguları olduğu gibi anlatmak gerekirmiş. Yani nesnel/objektif bir anlatım…Peki bunlar arasında Sait Faik Abasıyanık neremizdedir? Onun hikayeciliği bugün ki hikayecilerimizin en özlüsü, ustaları, en büyüğü değil midir?
Esas olarak insanla temas eden Semaver, en fena insanda bile iyi tarafı bulmak için sayfalarına düştüğümüz Bir Takım İnsanlar, Mahalle Kahvesi ile tüm emeklere saygı için şapka çıkartıldığı, “Yaldızlı karyolalarda çift yatanlar bile tek” dediği Alemdağ’da Var Bir Yılan, insan varsa umut da vardır dediği Şahmerdan, Kumpanya öyküsündeki tiyatrocuların yaşamı deli dolu bir serseri yaşamı ve dahası Tünelde Çocuk, Mahkeme Kapısı, Medarı Maişet Motoru, Havada Bulut, Lüzumsuz Adam, Havuz Başı, Kayıp Aranıyor, Sarnıç , Son Kuşlar, Şimdi Sevişme Vakti eserleri aklımızın bir köşesinde durmaz mı en gerçekçi halleri ile.
3 Dönemde Sait Faik Hikayeleri
1. Dönem Sait Faik Hikayeleri: Yazarın ilk hikayelerinden yeniden yazın hayatına döndüğü 1948’e kadar devam eder.
2. Dönem Sait Faik Hikayeleri: 1948’de yayımlanan Lüzumsuz Adam kitabıyla başlar ve 1952’de yayımlanan Son Kuşlar’a kadar devam eder.
3. Dönem Sait Faik Hikayeleri: Alemdağ’da Var Bir Yılan kitabıyla başlar ve bu dönemde gerçekçi yazar kimliğinden sürrealist yazar kimliğine geçtiği kabul edilir.
Yazarın eşyalarının, fotoğraflarının, mektuplarının ve diğer pek çok hatırasının bulunduğu Burgazada’daki evi, 22 Ağustos 1959 tarihinde müze olarak ziyarete açılmıştır. 1964 yılından itibaren Darüşşafaka Cemiyeti’nin sorumluluğunda ziyaretçilere ev sahipliği yapmaya devam müze, Sait Faik’in vasiyeti doğrultusunda ücretsiz olarak hizmet vermektedir. Müzenin web sitesine bulunmaktadır.
Sait Faik Abasıyanık Kitaplarından En Güzel 10 Alıntı
“Sokak başlarında sazımı çalsam
*Şimdi Sevişme Vakti Bonus
*Alemdağ’da Var Bir Yılan
“Kimseler aşık değil mi bu şehirde? Kimseler, bir meydanın kanepesinde kimseyi beklemeyecek mi, yüzünü bir dakika görmek için kimsenin?”
*Sait Faik Abasıyanık Seçme Hikayeler
“Ben hiç gülmedim demem; güldüm. Güldüm ama şöyle içten, candan gülmedim.”
“Gelelim hikayeye. Vapur bekliyordum. Hayır vapur da beklemiyordum. Evime gitmek için, yanlış söyledim, gitmemek için vapurun kaçmasını bekliyordum. Bu gece sessiz, kimsesiz köyümde patlayacağım içime doğuyordu. İstanbul’da kalmak, geceyi içki içip sizi düşünerek geçirmek, daha münasipti…Ne çare ki, daha vapur iskeledeydi. o gitmeden, ben de bulunduğum yerden ayrılmazdım. Nihayet vapur kalktı, ben de ferahladım…”
“Ben bir acayip oldum. Gözüm kimseyi görmüyor, kimsenin kapımı çalmasını istemiyorum.”
“Fırsat buldukça, canım sıkıldıkça, kafamın içine bir başka benlik sokuldukça insanları sevmek için; bir uzlet içinden, bir yoksuzluk ve kimsesizlik içinden; bir varlığın ve kimsenin karışıklığını daha iyi duyabilmek için daima melankolik köşeler arardım.”
“Bazen sevgilim, seni görmeye gittiğim zamanlar bana yol sorulursa gidip potinlerimi boyatırım.”
“Durmadan tüketiyoruz. Bizim olmayanları da bizimmiş gibi hunharca tüketiyoruz. Hepsini bir çırpıda harcıyoruz. Ne kadar acı değil mi farkında olmadan tüketim toplumuna dönüşmüşüz. Böyle giderse gelecektekilere bırakacağımız pek bir şey kalmayacak.”
“İnsanoğlunu bu kadar ahmakça aldatmak için insanın kendisi ne olmalıdır, sevgilim?”
Önceki İçerikBayram Hediyesi ile Sevinçten Havalara Uçan Zehra…
Sonraki İçerikEvreni Hizaya Getiremezsin – VİDEO