fotografcilik | Yavuzdoğan Ailesinin Endonezya Macerası
Category Archives: fotografcilik
>Bir Devrin Sonu
Posted on January 3, 2011 by selenyavuzdogan
> 2010 pek cok yasananiyla bitti. Cok da onemli seyler olmadi gibi sanki 2010’da, bir Berlin duvari yikilmadi mesela. Ama 2010’un son gunlerinde fotografciligin bir devri resmen kapandi. Kodachrome filmini isleyen son makine K-14, 2010’un son gununde kapatilip tarih oldu. Dijital cag resmen hakimiyetini ilan etmisti coktan ya, yine de eviminizin bir kosesinde, bir kutuda filmler dururdu. Iste o filmler artik eskisi gibi islenemeyecek, zamanla sararan fotograflar olamayacaklar. Mutlaka filmleri diijital ortama aktarmak mumkundur ama eski usul renkli film islenmesi diye bir sey kalmadi artik resmi olarak. Ne tuhaf degil mi?
Son benzinli arabanin cope atilisini, son elektrik santralinin kapanisini, son petrol kuyusunun kapisina kilit vurulusunu da gorebilecek miyiz acaba?
Posted in fotografcilik	| 10 Replies
Posted in dalis, fotografcilik	| 5 Replies
Posted in aile, fotografcilik	| 16 Replies
>Kocam diye demiyorum…
Posted on December 16, 2009 by selenyavuzdogan
>Sualti fotografciligi zor is. Hem dalis becerilerine tam hakim olacaksin, hem fotografcilik tekniklerine. Dunyanin bir ucundaki minik bir adada cikan aksakliklari kendi kendine tamir edebilecek kadar hakim olacaksin ekipmanina. Makinayi tanimak yetmiyor, bir de sualti ortamini iyi taniyacaksin ve degisik sartlarda neyi nasil kullanman gerektigini iyi bileceksin. Hangi sularda hangi filitreyi kullanacagini, hangi dalis noktasinda hangi objektifi kullanacagini, gunun hangi saati nereye dalacagini, hangi goruste flasinin acisinin nasil olacagini iyi bileceksin. Bunlar da yetmiyor, daldigin sulari ve bu sularin canlilarini iyi taniyacaksin. Dersini calisacaksin onceden, hangi karides hangi deniz yildizinin altinda yasar, hangi balik gunun hangi saati yuvasindan cikar, hangisi zehirli, hangisi saldirgan bileceksin, vucut dillerini cozeceksin hayvanlarin. Gozun oyle bir alisacak ki ortama, baktigin gibi ayiracaksin ortamla, kamuflaj ustasi canlilari. Kim kiminle birlikte yasar bileceksin ki kumdaki delikten basini uzatan bir karides gorunce, yeteri kadar beklersen ev arkadasi gobiyi gorecegini, tek basina dolasan bir remora gordugunde oralarda bir yerde bir buyuk balik oldugunu ve buyuk ihtimalle de kisa bir sure oncesinde ortaligi birbirine katan bir av sahnesi yasandigini bileceksin. Sabirli olacaksin, yeri geldiginde bir koca dalisini minicik bir deniz atinin basinda gecirmeyi goze alacaksin. Sakin olacaksin, heyecanli nefes alis verisinle hayvanlari urkutmeyeceksin. Denizi seveceksin, saygili olacaksin, hicbirseye zarar vermeyeceksin butun bunlari yaparken. Zor is vesselam.
Demistim ya, Kas kaymakaminin bir bildigi varmis diye, Tunc uluslararasi odullerine yenilerini ekleyip durdu bu sene icinde. Once Northern California Underwater Photographic Society’nin Advanced Macro dalinda ucunculuk odulu haberi geldi. Daha sonra da Los Angeles Underwater Photographic Society’nin yarismasinda Macro’da dordunculuk ve Genis Aci’da Mansiyon odulleri aldi.
Buyrun bakin, diger guzel resimleri de gorun hem, gozunuz gonlunuz acilsin.
Kocam diye demiyorum, gercekten cok guzel fotograflar cekiyor.
Posted in fotografcilik	| 11 Replies
>Bir Maymunun Otoportresi
Posted on October 22, 2009 by selenyavuzdogan
> Lara’dan Halloween’e hazırlık, pardon otoportre çalışmaları. Bunları çektiğinden haberim bile yoktu, kendi resmini çekip kadrajı bu kadar iyi ayarladığı için tebrikler.
Posted in cocuklar, fotografcilik	| 2 Replies
Posted in dalis, fotografcilik	| Leave a reply
Posted on January 9, 2009 by selenyavuzdogan
>Subat’in ikinci haftasi Bali’de ikinci tatilimizin organizasyonuna baslayinca herkesin icini yine tatli bir heyecan doldurdu. Lara bile “Bali’ye ne zaman gidiyoruz?” diye soruyor aklina geldikce. Ben de ilk Bali tatiliyle ilgili herhangi bir yazi ve fotograf yuklemedigimi farkettim.
Bali’ye ilk seyahatimizi Seker bayramindan sonraki hafta, yani Ekim 2008’de yapmistik ve kendine has kulturunden, tapinaklarindan, Bali yasantisindan cok etkilenmistik. Benim icin en etkileyici deneyim ise yaptigim iki dalisti. Tatil boyunca sadece bir gun dalis yapacagimiz icin sualti cekim ekipmanlarini tasimaya deger bulmadik; nasil bir basiret baglanma, hatta aptallik anidir simdi daha iyi degerlendirebiliyorum, sanki sirtimizda tasiyoruz, sanki her gun Bali’ye dalisa gidiyoruz. Regulator, BC bile almadik yanimiza. Ben biraz da kucumsuyorum Bali’yi acikcasi, bu kadar turistin gittigi bir yerde sualti ne kadar iyi olabilir ki diye dusunuyorum. Sipadan’da, Sudan’da, Misir’da dalmisim defalarca, kopekbaligi beslemisim, barakuda surulerinin icine girmisim, Bali’de beni sasirtacak ne olabilir ki diye kustah bir yaklasim var bende.
Veee gittim, daldim, gordum, agzimin payini aldim. Ilk dalista 10-12 adet manta, ikinci dalista da 4 tane mola mola gorduk. Gercekten inanilmaz bir deneyimdi benim icin. Mantalarla bu kadar yakin ve uzun suren bir tecrube yasamis olduguma mi sasayim, yoksa dunya uzerinde gorulmesi cok zor olan, nadir mola molalari gordugume mi sevineyim bilemedim. Mola Mola’nin 3 metrelik govdesine ragmen kocaman masum gozleri ve sevimli agzi mi beni daha cok etkiledi, yoksa mantalarin onumde durup gozumun icine baktiktan sonra basimin hemen ustunden sira sira yuzup gitmeleri mi?… hala kararsizim. Tek soyleyebilecegim, dunyanin en guzel dalis noktalarinda yaptigim bir suru tarifsiz dalisin ustune beni bu kadar etkileyebilen iki dalis yaptigim icin inanilmaz mutlu oldugum. Kameralar konusunda konusmak icimizi sizlattigi icin konunun ustunde fazla durmadik ama Tunc da, ben de aptalligimiza hala yaniyoruz. Ikinci seyahate butun cekim ekipmanlari gidecek tabii ki, ve ben cocuklari Tunc’a birakip bol bol dalisa gitme planimi acikca belirttim bile. Bu sefer yanimda arkadasim da olacak, Jakarta’dan ayrilacak olan Demet de Endonezya’dan gitmeden onceki son tatilini bizimle gecirecek.
Bu arada mola mola hakkinda da yazmadan duramayacagim. Mola mola, sayisi gittikce azalan, gorulmesi cok zor bir balik. Sualti tutkunlari bu baligi gormek icin dunyanin obur ucuna gitmeyi goze alirken, bizim gazetelerde her sene mutlaka bir “Marmara’dan canavar baligi cikti!” haberi cikar. Cahil balikcilar, zavalli bir mola mola’yi, asip, gururla yakaladiklari ucubeyi sergilerler, ve benim hep icim cizlar. Umarim cok gec olmadan denizlerimizi koruyacak onlemler alinir, ozellikle balikcilikla ilgili yasalar gozden gecirilip, adam gibi uygulanir. Bu konuda satirlarca yazabilirim, cunku Asya’da da ne yazik ki sualti inanilmaz bir hizla ve acimasizca katlediliyor. Shark Fin Soup , en kohne sokak arasi restoranlarinda bile bulunabiliyor. Sualti katliaminin lideri de Japonya. Bilimsel arastirma adi altinda binlerce balinayi olduruyor ve bu balinalarin etleri sonunda yerel pazarda yerini aliyor. Avusturalya ve Greenpeace bilimsel arastirma icin balinalarin oldurulmesine gerek olmadigini savunsa da, Japonya 21 yillik balina avi yasagini, bilimsel arastirma maskesiyle kaldirmayi basardi ve simdi katliamlarina yasal olarak devam ediyor… cok ama cok yazik. Sanirim “the day the earth stood still” gibi geyik filmler yerine, eski bilimkurgu ‘Predator”u cevreci film olarak gostermek daha etkili olacak Japonlarin ustunde.
Posted in dalis, fotografcilik, kesif gezileri	| Leave a reply