Uşak ilimiz ve ilçeleri | Metin1.Net : Hayatı Kolaylaştıran Faydalı bilgiler
Uşak ili ve tüm ilçeleri hakkında geniş bilgiler
Nüfus: 334.111 kişi (2008) Sayımına göre
Uşak ili komşu iller olan Kütahya ve Afyon gibi Ege Bölgesi ile İç Anadolu Bölgesi arasında bir geçit oluşturan İç Batı Anadolu Bölümü üzerinde yer alır. Genel olarak ilin kuzey, kuzeydoğu ve doğu kesimleri dağlarla ve güneybatısı yüksekliği 1000 metrenin altında olan ovalarla kaplıdır
İl kuzeyden Kütahya’nın Dumlupınar, Gediz ve Şaphane; doğudan Afyon’un Sincanlı ve Hocalar; güneyden Denizli’nin Çivril, Bekilli, Çal, Güney ve Buldan; batıdan Manisa’nın Sarıgöl, Alaşehir, Kula ve Selendi ilçeleriyle çevrilidir.
Murat Dağı, Bulkaz Dağı ve Ahır Dağı ilin kuzey, kuzeydoğu ve doğudaki doğal sınırını oluşturur. Bu dağlar il topraklarını Kütahya ve Afyon’dan ayırır.
Ege ve İç Anadolu ikliminin geçit yeri olan Uşak’ta genellikle Ege Bölgesi’nin yumuşak ve İç Anadolu’nun sert hava şartları bir arada görülür. İl de Ege’ye göre yazları daha az sıcak ve kurak geçen, kışları ise İç Anadolu’ya göre daha ılık geçen Akdeniz – karasal geçiş iklimi egemendir. Ege’den gelen bulutların getirdiği yağışlar il iklimini İç Anadolu ikliminden ayırır. Yazları sıcak ve kurak,kışları soğuk ve kar yağışlıdır
Dağlar, il topraklarının % 37’sini kaplar. Uşak’taki dağlar ilin kuzey, kuzeydoğu ve doğu kesiminde bir silsile halinde bulunmaktadır. Uşak-Kütahya sınırındaki Murat Dağı 2312 metre yüksekliğiyle ilin en yüksek kesimini oluşturur. İlin ikinci yüksek dağı Sivaslı ilçesinin doğusunda, yüksekliği 1990 metre olan Bulkaz Dağı’dır. Bu dağın doğu kesimleri Afyon ili sınırları içinde kalır. Uşak Ovası’nın kuzeyinde yer alan Elma Dağı’nın yüksekliği ise 1805 metredir. İl alanının % 57,5 gibi büyük bir bölümünü kaplayan platolarda yer yer tepelik alanlara rastlanır. Uşak ilindeki dağlar ,Bulkaz Dağı, Elma Dağı ve Ahır Dağı dır.
Bunların dışında Eşme ilçesinde yükseklikleri 1000-1200 metre civarında olan Kemer, Omurbaba, Ahmetler ve Kurtdağı tepeleri ormansız ve çıplak tepelerdir. Karahallı ilçesinde önemli özelliği olan dağ yoktur. Ulubey ilçesinde ise son yıllarda Türkiye’nin en büyük altın madenlerinin tespit edildiği 1200 m. yükseltili Kışla Dağı bulunmaktadır.
Uşak, Ege ve İç Batı Anadolu Bölgeleri arasında geçit yeri olduğundan bitki örtüsünde de her iki bölgenin özellikleri göze çarpar. Ancak Uşak, Ege Bölgesi’ne göre daha soğuk olduğundan Ege Bölgesi’nin tipik bitki örtüsü olan zeytine pek rastlanmaz. Dağlarda çok sık ormanlara rastlanılır. Çok çeşitli ağaç türlerinin olduğu bu ormanlarda yaygın ağaç türleri; meşe, karaçam, kızılçam, dişbudak, ahlat, karaağaç, çınar ve ardıçtır.
M.Ö. 6. yüzyılda bütün Anadolu Pers İmparatorluğunun egemenliği altına girmiştir.
Yine M.Ö. 4. yüzyılda Büyük İskender Pers İmparatorluğunu yıkar ve Anadolunun yeni hakimi olur. Bölgemizin hakimiyetini Makedonya devletinden sonra Bergama Krallığı daha sonra da M.S. 395 yılına kadar Roma İmparatorluğu hakimyeti altinda iken imparatorluğun ikiye ayrılması sonucu 700 yil boyunca Bizans hakimiyetinde kalmıştır.
1429 yılında Osmanlı Devletine katılmıştır. Uşakın Istiklal savaşımızda önemli bir yeri vardır. Yunan Orduları Komutanı General Trikopis Merkez Göğem Köyünde esir alınmıştır. 1 Eylül 1922de Uşak isgalden kurtulmuş, 2 Eylül 1922de Atatürk ve Inönü şehre gelerek karargah kurmuşlar, Trikopolisin kılıcını bugün Atatürk ve Etnoğrafya Müzesi olan evde teslim almışlardır.
Osmanlı döneminde aşıklar diyarı anlamına gelen UŞŞAK sonraları oğul, evlat anlamına gelen UŞŞAK olarak anılmaya baslanmıs, söylenis kolaylıgı olarak S’nin biri düsmüstür. Il Kurulus yasasında da ilin adı UŞŞAK olarak geçmistir
Kütahya iline bağli bir ilçeyken 15 Temmuz 1953 yilinda çikarilan 6129 sayili kanunla il olmuştur
İl merkezine uzaklığı 33 km2 olan ilçenin yüzölçümü 1.063 km2 dir. Banaz, doğusunda Sandıklı ve Sincanlı İlçesi, güneyinde Sandıklı ve Sivaslı ilçeleri, batısında Uşak ili ve Gediz ilçesi, kuzeyinde Gediz ve Dumlupınar ilçesi ile çevrilidir. İç Anadolu ile Ege Bölgesi arasında bir geçit olan Uşak’ın kuzeydoğu kesiminde yer almaktadır. İlçe, Ege Bölgesi’nin çukur alanında Murat ve Burgaz Dağlarının çevrelediği bir ovada kurulmuştur. İlçe toprakları dağlar ve bir akarsu vadisi ile bölünmüş plato görünümündedir. İlçenin kuzeyini Murat Dağı (2.309 m), doğusunu da Sandıklı Dağları engebelendirmektedir. Murat Dağı çam ormanları ile kaplı olup, eteklerinde geniş yaylalar bulunmaktadır.
İlçe topraklarını Büyük Menderes Nehri’nin kollarından olan, Murat Dağı’ndan doğan Banaz Çayı sulamaktadır. Banaz Çayı vadisinin genişlediği kesimde de ilçenin tarım alanı olan Banaz Ovası yer almaktadır.
Banaz Ege bölgesi sınırları içerisinde yer almasına rağmen, Karasal iklim hüküm sürmektedir. Kışlar yağışlı ve soğuk, yazlar sıcak ve kurak geçmektedir.
İlçenin ekonomisi tarım, hayvancılık ve sanayie dayalıdır. Yetiştirilen tarımsal ürünlerin başında, arpa, buğday, şeker pancarı, nohut, mısır, yulaf, soğan, haşhaş, tütün, baklagiller, armut, vişne, karpuz, üzüm, domates ve diğer sebze çeşitleri ve gelmektedir. Hayvancılıkta büyük ve küçükbaş hayvan besiciliği yapılmakta olup, sığır, koyun ve kıl keçisi yetiştirilir. İlçede sanayi kuruluşu olarak seramik, un, mısır unu, glikoz, nişasta, yem ve tuğla-kiremit fabrikaları ile ahşap, cam, çelik konstrüksiyon elyaf işleyen atölyeleri ile süt entegre tesisleri bulunmaktadır.
İlçe topraklarında seramik üretiminde önemli bir maden olan kaolin, civa ve mermer yatakları bulunmaktadır.
Cumhuriyetin ilanından sonra nahiye konumunu sürdürmüş, 1953’te Uşak’ın il olması ile ilçe konumuna getirilmiştir
İl merkezine 61 km uzaklıktaki ilçenin yüzölçümü 1.338 km2 dir.Uşak İline bağlı bir ilçe olan Eşme, doğusunda Uşak Merkez ve Ulubey, batısında Manisa’ya bağlı Sarıgöl ve Alaşehir ilçeleri, kuzeyinde Manisa, güneyinde Denizli ili ile çevrilidir. Eşme Ege Bölgesi’ni İç Anadolu Bölgesi’nden ayıran İçbatı Anadolu eşiğinde yer almaktadır. İlçe toprakları dalgalı platolardan oluşmaktadır.
İlçe topraklarını Gediz Nehri ve Banaz Çayı sulamaktadır. Gediz Nehri’nin vadi tabanı çöküntü alanı olup, alüvyonlu topraklarla kaplıdır. Banaz Çayı üzerinde Adıgüzel baraj Gölü’ne dökülen küçük akarsular ilçenin diğer su kaynaklarıdır. .
İç Anadolu ile Ege bölgesi arasında geçiş ikliminin bütün özelliklerini taşıyan İlçede yıllık yağış oranı düşük seviyededir. Bu sebeple genelde seyrekçe meşe ağaçları ve bodur ağaçlar görülür. Güllü ve Akça köy civarında az da olsa çam ormanı bulunmaktadır.
İlçenin ekonomisi tarım, hayvancılık ve dokumacılığa dayalıdır. Yetiştirilen tarımsal ürünlerin başında buğday ve arpa gelmektedir. Az miktarda da nohut, üzüm, elma, armut yetiştirilir. Hayvancılık ilçe halkının önemli geçim kaynaklarından olup, sığır, koyun ve kıl keçisi yetiştirilir. Doğal boya kullanılarak el tezgahlarında Eşme Kilimleri dokunmaktadır. Bu kilimler Türk halı ve kilim sanatı yönünden son derece önemlidir.
İl merkezine 60 km uzaklıktaki ilçenin yüzölçümü 323 km2 olan Karahallı, kuzeyinde Sıvaslı ilçesi, doğu ve güneyinde denizli, batısında Ulubey ilçesi, kuzeybatısında da Uşak Merkez ilçesi ile çevrilidir. Ege Bölgesi ile İç Anadolu Bölgesi’ni birbirinden ayıran İçbatı Anadolu Eşiği denilen platonun güneyinde yer almaktadır. Bulkaz Dağlarının batı uzantıları ilçenin doğusunu engebelendirmektedir. Bulkaz Dağlarının yamaçlarında yaylalar bulunmaktadır. Denizli Çivril Ovası’nın düzlükleri güneyden ilçe topraklarına girmektedir.
İlçe topraklarını kuzeyinden geçen Banaz Çayı ile Bulkaz Çayı sulamaktadır.
İç Anadolu ile Ege bölgesi arasında geçiş ikliminin bütün özelliklerini taşıyan İlçede yıllık yağış oranı düşük seviyededir. Yaz ayları Ege iklimine göre daha serin, kışlar da daha serttir. İlçenin bitki örtüsü step görünümündedir. Dağlık alanların yamaçlarında meşe ağaçları bulunmaktadır.
İlçenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Yetiştirilen tarımsal ürünler, üzüm başta gelmek üzere buğday, arpa, nohuttur. İlçe ekonomisinde bağcılık ve kuru üzüm üretimi ön plandadır. Hayvancılıkta büyük ve küçükbaş besiciliği yapılmakta olup, sığır, koyun ve kıl keçisi yetiştirilir. Dokumacılık, halı ve kilimcilik ilçe ekonomisinde en büyük etkendir. Karahallı kilimleri Türk halı sanatı yönünden önem taşımaktadır.
Belediyesi 1907’de kurulan Karahallı küçük bir yerleşme olup, Uşak’ın 1953’te il olması ile Karahallı da ilçe konumuna getirilerek Uşak’a bağlanmıştır.
İl merkezine 32 km. uzaklıktaki ilçenin yüzölçümü 486 km2 olan Sivaslı, kuzey ve kuzey doğusunda Banaz, doğusunda Afyonkarahisar ve Denizli, güneyinde Denizli, güneybatısında Karahallı ve Ulubey ilçeleri, batı ve kuzeybatısında Uşak Merkez ilçesi ile çevrilidir. Uşak’ın doğu ve güneydoğu kesiminde yer alan Sivaslı’nın ilçe toprakları dalgalı düzlüklerden oluşmaktadır. İlçenin doğu kesimini Bulkaz Dağı’nın batı uzantıları engebelendirir. İlçenin batı ve güneybatı kesimleri ise geniş düzlüklerden meydana gelmiştir.
Bitki örtüsü step görünümünde olup, dağlık alanlar ormanlarla kaplı olup, bu ormanlar çam, meşe ve ardıç
Büyük Menderes Nehri’nin kollarından Banaz Çayı ile ilçe topraklarından kaynaklanan sular ilçe topraklarını sulamaktadır.
İlçede karasal iklim hüküm sürmektedir. Yazlar sıcak, kışlar soğuk ve yağışlıdır. ağaçlarından oluşmuştur.
İlçe ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Yetiştirilen tarımsal ürünlerin başında arpa, buğday, şeker pancarı, baklagiller, susam, tütün, palamut ve haşhaş gelmektedir. İlçede yetiştirilen çileğin ekonomisinde ayrı bir yeri bulunmaktadır. Bunun dışında üzüm, armut ve elma gibi meyveler de yetiştirilir. Hayvancılıkta büyük ve küçükbaş hayvan besiciliği yapılmakta olup, sığır, koyun ve kıl keçisi yetiştirilir. Kümes hayvancılığı ve arıcılık da yapılmaktadır. İlçede et ürünlerini işleyen kuruluş bulunmaktadır. Ayrıca kilim ve halı dokuma tezgahları yaygın olup ilçe ekonomisinde önemli bir faktördür.
II.Yakup Bey’in vasiyeti ile kesin olarak Osmanlı topraklarına katılmıştır.
Cumhuriyet döneminde Uşak ilçesine bağlı bir bucak iken, 1953 Yılında Uşak’ın il olması ile Uşak’a bağlı ilçe konumuna getirilmiştir
İl merkezine 30 km. uzaklıktaki ilçenin yüzölçümü 798 km2 dir.Ulubey, kuzeyinde Uşak Merkez, doğusunda Karahallı, batısında Eşme, güneyinden Denizli iline bağlı, Güney, Çal, Bekilli ilçeleri ile çevrilidir. Uşak’ın güney kesiminde İç Batı Anadolu’nun dalgalı düzlüklerinden oluşan ilçe topraklarındaki belli başlı yükseltiler; Menekşeli Tepesi (1.102 m.), Pınarlı Tepe (1.102 m.), Hacet Tepe (1.095 m.), İğdeli Tepe (666 m.), Araçam Tepe, Yün Dağı, Karadağ, Gökgöz Tepesi (1.152 m.), Irgat Tepesi (822 m.), Kışla Dağı’dır. Engebeli bir arazi yapısına sahip olan ilçede düzlükler çok az yer kaplamaktadır. Bu düzlükler sel yatakları ile yarılmıştır.
Volkanik tortul ve başkalaşım yapılı kayalardan oluşan ilçe topraklarını, Büyük Menderes Nehri’nin kollarından Banaz Çayı ile Aksaz (Hamam Çayı) Çayı, Kazancı (Yavu) Deresi sulamaktadır. Büyük Menderes Nehri’nin üzerindeki Adıgüzel Baraj Gölünün kuzey kesimi de ilçe sınırları içerisindedir.
İlçe Ege Bölgesi’nde görülen Akdeniz iklimiyle, İç Anadolu Bölgesi’nin iç kesimlerde görülen Karasal iklim arasında ılıman bir geçiş iklimine sahiptir. Kışları karasal iklim kadar soğuk değil, Akdeniz iklimi kadar da ılık değildir.
İlçe ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Yetiştirilen tarımsal ürünlerin başında, buğday, arpa, yulaf, nohut, tütün, haşhaş, üzüm, armut, elma, susam ve fasulye gelmektedir. İlçede büyükbaş olarak; sığır, küçükbaş olarak da; koyun ve keçi yetiştirilmektedir. Ayrıca tavukçuluk da yapılmaktadır. İlçede sanayii kuruluşu olarak Henmer Mermer İşleme Fabrikası, İnay Köyü’nde Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin un fabrikası, Opal Deri Fabrikası,
İlçe topraklarında zımpara taşı yatakları vardır. Ayrıca alüminyum, mangan, diyotomit, mermer ve uranyum rezervleri ile Kışla Dağı altında derin altın yatakları bulunmaktadır.
Etiketler: Uşak, Uşak genel bilgiler, Uşak ili tarihçesi