Bunny Lake Is Missing | Sinemahzen
''BUNNY LAKE IS MISSING'' FİLM ELEŞTİRİSİ
Finlay Currie, Adrienne Corri, Anna Massey, Keir Dullea, Laurence Olivier, Clive Revill, Noel Coward, Carol Lynley, Martita Hunt
İngiltere'ye yeni taşınan Ann, henüz okulun ilk gününde kızının kaybolduğunu öğrenir. Küçük kız uzun bir süre bulunamayınca işin içine polisler de dahil olur fakat bu durumda işler daha da karmaşık bir hal almaya başlar.
Sinemada bazı türler ve alt türlerin geçen on yıllara rağmen bir adım yol alamıyor olması belki de sanat olarak sinemanın esnekliğini sorgulatsa da aynı durum Bunny Lake Is Missing’in zamana meydan okuyan, hatta zamanın ötesinde başarılı bir film olduğunu anlatmak için kullanılabilir. Gerçekten de aradan geçen yarım asıra karşın kimi zaman ve mekan gibi kaçınılmaz değişiklikleri saymazsak günümüzde tamamlanan “kayıp insan” temalı bir film ile Bunny Lake Is Missing arasında herhangi bir yönde farklılık ya da eksiklik bulmak gerçekten de imkansıza yakın. Elbette bu yakınlık yönetmen Otto Preminger’in dönemi için hayli cüretkar sayılacak imalarla hikayeyi fişeklemesinden de husule geliyor biraz.
Örneğin ilk başta Steven ile evli olduğunu zannettiğimiz Ann Lake aslında ne evlidir ne de ikinci tahminimiz doğrultusunda “dul”dur. Film, evlenmeden çocuk yapan bir kadın profilini o dönemde yükselen Feminizm akımından da destek alarak rahatlıkla kullanmış olabilir. Fakat öte yandan bu iki kardeş arasında ensest ilişkiye göz kırpan detaylar günümüz seyircisinin dahi diken üzerinde oturmasına yeterken zamanında izleyenlerde nasıl yoğun bir etki bıraktığını tahmin etmek zor olmasa gerek.
Yine de filmin başarısının yalnızca kışkırtıcı fikirlerden kaynaklandığını ileri sürmek büyük bir haksızlık olabilir. Zira Bunny Lake Is Missing, klişe bir biçimde kaybolan bir karakteri bulmak üzerinden oluşturulmuş gizem sisi değil. Bunny Lake’e ne olduğu başlı başına bir filmin konusu olacakken, Otto Preminger aynı zamanda Bunny Lake’in var olup olmadığını da ayrı bir gizem unsuruna dönüştürüp filmi olabildiğince “sisli”, göz gözü görmez hale sokuyor. Seyirci ise bu sisli havada hangi karaktere güven anlamında yöneleceğini kestiremiyor rahat rahat.
Gerçi her ne kadar yönetmen sabırsız davranak gerçeği ele vermeye oldukça erken başlamış olsa da elimizdeki örnekte “hakikat=sonuç” gibi basit bir denkleme varmak kolay değil. Zira, hakikatin kendisi de başlı başına bir problem ve filmde esas karakterin aşması gereken bir engel. Bu haliyle belki de film biraz tıka basa fikirler ve yol ayrımıyla doldurulmuş gibi olmasına rağmen yaratılan siyah beyaz atmosferin renksizliğine bu ruhen soğuk dünya ve kalabalık içerisinde dahi duyulan güvensizlik hissi kusursuz bir tamamlayıcı gibi yakışır. Zaten gerek karakterleriyle olsun gerekse de diyaloglarıyla Bunny Lake Is Missing, yönetmenin acımasız ve rahat tavrından nasibini almıştır. Ve bu öyle bir rahatlıktır ki seyirciyi ana karakterle birlikte aynı çaresizlik hücresine hapseder.
Tüm bu sayılanlara karşın filmin bir klasik olamamasının birincil nedeni de bambaşka bir hikaye anlatmasına karşın özellikle “hakikat” konusunda Psycho (Sapık, 1960)’nun etkisine fazla kapılmış olmasıdır muhtemelen. Esasen hiç gerek olmamasına karşın bire bir Hitchcock’un taktiğini uygulayan Preminger’in filmi kaçınılmaz olarak finalde ayakları sağlam olarak yere basamayan bir filme dönüşecektir.
Elbette bu hata affedilemez değil, gayet görmezden gelinebilir. Öte yandan filmin tuhaf karakterle dolu dünyasına katkıda bulunduğu için belki hata olarak bile addedilemez. Okulun çatı katına kendisini hapsetmiş ve çocukların kabuslarıyla kafayı bozmuş bir okul müdürü, çat kapı kiracılarının evine dalabilen ve onları fütursuz ve zavallıca tahrik etmeye çalışan başarısız bir sanatçı eskisi, oyuncaklarına hasta, dükkanına hastahane muamelesi yapan engelli bir oyuncak tamircisi gibi neredeyse fantastik filmlere ait olacak değin uç karakterler içerisinde delilik teması pek de aykırı durmuyor. Üstelik bu sayede filmin marazi bir komedi ile düpedüz bir korku hikayesi arasına gerilmiş ince bir ip üzerinde ustalıkla yürüyebilmesi de başlı başına hayret verici bir başarı!
Bunny Lake Is Missing’i şöyle tanımlamak gerekir belki de: “Artık çekilen kayıp insan temalı filmlerin hemen hepsi Bunny Lake Is Missing’in yeniden çevriminden pek de farklı değildir. Dolayısıyla bu filmi görmek için bundan daha iyi neden olamaz sanırım.