Bu Ara Neler Okudum? - Nisan 2018 • theMagger
betilk • 9 Mayıs 2018
"Keşke şimdinin yaşanmakta olması, geçmiş ve onun şartlanmalarından tümüyle özgür olabilseydi! Çünkü geçmiş yeniyi anlamamızı engeller. Şimdi bağımsız bir andır ve aslında insanın tek rehberidir, ama çoğumuz buna izin vermiyoruz. Çünkü şimdinin otantik yaşantısı genellikle şartlanmalarımızla çeliştiğinden, insana ürkütücü gelir. Şimdinin zengin yaşantıları tehdit olarak algılandığından, geçmiş ya da gelecek şimdiye davet edilir." Engin Geçtan, Zamane
Nisan 2018, Kitaplar
Tevfik Fikret- Haluk’un Defteri
Tevfik Fikret’in 1911’de yayımlanan ikinci şiir kitabı olan ‘’Haluk’un Defteri’’, o dönemde ülkenin içinde bulunduğu nahoş durumlara dikkat çekerek, aydınlık bir geleceğin, ülkenin gençleriyle mümkün olacağı mesajını vermekte. Fikret, oğlu Haluk’u eğitimi için İskoçya’ya gönderdi ve ona duyduğu derin hasreti de kaleme aldı. Ancak; kitaptaki şiirler sadece Haluk’a değil, Haluk gibi, memleketin gençlerine yazılmış. Fikret şiirlerinde, gelecek nesillerden beklentilerini, önerilerini ve düşüncelerini paylaşmış. Şiirleri eski basımdan okuduğum için eski kelimeler çoktu, kimi zaman sözlüğe bakmam gerekti ancak güzel bir deneyim oldu.
Zülfü Livaneli- Engereğin Gözü
Biricik efendisine sadakatle bağlı olan Habeşli harem ağası, ömrünü öldürülme korkusuyla geçirecek olan efendisinin, tahta çıkmasıyla mutlu olmuştu. Ancak bu mutluluk pek uzun sürmedi. Hükümdar, birtakım oyunlarla hapsedildi. Harem ağası’nın kafasını kurcalayan birçok soru işareti vardı ve yaptığı araştırmalar sonucunda, dönen oyunların efendisinin annesi tarafından planlandığını öğrendi. Hikaye böyle başlıyor… Saray ve haremde olan bitenler harem ağasının ağzından anlatılıyor. Esas dikkat çeken şey ise harem ağasının, efendisine karşı duygu ve davranışlarının zaman içindeki değişimi… Livaneli’nin en sevdiğim ve beğendiğim kitabı olamadı ama okuduğum sürede elimden de düşmedi.
O.Pantoja, M.Bustos, F.Camarso, T.Cordoba- Gabo
Bu ayın çizgi romanı, çok sevdiğim, severek okuduğum kitapların yazarı Gabriel Garcia Marquez’in çocukluğundan, Nobel Ödülü aldığı döneme kadar olan zamanın resmedildiği ‘’Gabo’’. Anne ve babasından ayrı büyüyen Gabo, uzunca süre anneannesi ve dedesiyle yaşar. Hassas ve gözlemci bir çocuktur. İleride yazacağı romanların tohumları çocukluk anılarıyla atılır. Aşık olur, evlenir, çocukları olur, çalışır, dönemin önemli isimleriyle yolları kesişir ve bir yandan da yazar. Marquez’in hayatı üç farklı çizer tarafından resmedilmiş. Okuması da çizgilere bakması da keyifliydi.
Jean Teule- İntihar Dükkanı
Yine ismine tav olduğum başka bir kitap var sırada… Mishima ve Lucrece Tuvache, intihar etmek isteyen kişiler için gerekli alet edevatları satan bir dükkan işletirler. İşleri iyidir, hemen her gün birileri, intiharları için gerekli malzemeleri almak üzere alış verişe gelmektedir. Çift işlerinin açıklığından memnun olsa bile ailelerinde genel olarak bir karamsarlık, bir kasvet hakimdir. Çiftin ilk iki çocuğu da kendileri gibi karamsar biri olmuşken en küçük olanı tamamen farklıdır. Neşeli, şakacı, güler yüzlü bu çocuk aileyi tedirgin ve rahatsız eder. Belki de çözüm en küçük çocuklarını askere gönderip böylece değişmesini sağlamaktır. Olaylar ailenin planladığı gibi mi gider, onu da okursanız görürsünüz. Depresif olduğu kadar eğlenceli bir kitaptı. Kafa dağıtmak için okunabilir. Okurken arkada bir ‘’Amelie’’, bir ‘’Cap ou pas cap?’’ müziği çalar gibi oldu…
Stephen King- Sadist
Bu ay bir an geldi ergenliğimi, o zamanlar okuduğum kitapları özleyiverdim. Çok uzun zamandır polisiye-gerilim, cinayet kitapları okumuyorum çünkü son okuduklarım vasatın altındaydı ve dolayısıyla soğumama neden oldu. Derken, hayatımızda hiç gerginlik yahut sıkıntı yokmuş gibi, biraz daha gerileyim istedim sanırım. Öyle olunca Stephen King’in kitaplarına bir göz attım. Ünlü yazar Paul, karlı bir günde kaza yapar ve kendisinin büyük hayranı olan eski hemşire Annie tarafından kurtarılır. Tabii buna kurtarılmak denirse… Annie, yazarın kitabındaki en sevdiği karakterin –ki adı Misery’dir- ölmesiyle deliye döner. Paul’a sadece kendisinin okuyacağı, Misery’i yaşatacak yeni bir kitap yazması için baskıda bulunur. Ama ne baskı! Anlayacağınız bizim Annie psikopat çıkar. Paul’u evine hapsederek ona yapmadığını bırakmaz ama Paul da kitabını yazmaya devam eder. Yıllar evvel ‘’Falcı’’ ve ‘’Yaratık’’ı okurken hissettiğim gerilim ve tiksintiyi tekrar yaşadım. Aradığınızı bulur musunuz? Evet. Ama kitabın ismi uygun olmamış kanımca.
Ortaokulda malum, kitap okuyup özet çıkarma ödevi verilirdi. İlginçtir, ben okul hayatım boyunca verilen kitapların çok azını okumuş, belki en fazla iki- üç ödev hazırlamışımdır. Yine edebiyat öğretmeninin özet ödevi vereceği bir gün, söz alıp, verilen kitapların sıkıcılığından yakınmıştım. Biraz daha heyecan uyandıracak bir şeyler okumamız gerektiğini söyleyip, birkaç arkadaşımla beraber itiraz edince hoca önerimizi sormuştu. Stephen King’i önerdiğimizde şaşırmıştı tabii. Ama itiraz etmedi, araştıracağını söyledi, bizi biraz oyaladı ve ardından bir sonuç alamadık. Ben ve bir iki arkadaşım da derste sıra altından King okumalarına devam ettik. Sene sonuna kadar bize bir daha da özet ödevi verilmedi.
Yukarıdakileri neden yazdığımla ilgili en ufak bir fikrim olmamakla birlikte, gelelim bu ayın öne çıkan kitaplarına;
Ezilenlerin Pedagojisi ve Zamane…
Gelecek aya kadar huzurlu, sağlıklı, bol kitaplı günler…
Geçen ayın kitap önerilerine göz atmak isteyenler buradan ulaşabilirler…