MESA letter, 2017 WATS konferansı – Türkçe’ye çeviri
Sayın Turkish Forum üyeleri,
Anımsıyacağınız üzere birkaç gün önce benim ABD’deki MESA (Middle East Studies Association) kurumunun yöneticilerine gönderdiğim, 27 Ekim 2017 tarihli bir mektup Turkish Forum’da yayımlandı. Ermeni “soykırımı” tezini fütursuzca destekleyen bu kuruluş, 15 Eylül’de Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan ve Başbakan Binalı Yıldırım’a bir mektup göndermiş, 15-18 Eylul tarihinde Berlin’de yapılan, Ermeni “soykırımı” konusundaki WATS-2017 konferansı ile ilgili şikayetlerini dile getirmişti. Mektup diğer Türk makamlarına ve Avrupa ve BM ileri gelenlerine kopyalanmıştı. Bilindiği kadar bu mektuba Türk yetkililerinden maalesef bir cevap gelmemiştir. Benim 27 Ekim 2017 tarihli mektubum, MESA yöneticilerine verdiğim şahsi bir cevaptı. Zira MESA’nın mektubunda açıkça bir hipokrasi vardı, ve eleştiriler yersiz idi.
27 Ekim 2017 tarihli mektubum İngilizce olması nedeniyle bazı Turkish Forum üyeleri tarafından anlaşılması zor olmuş olabilir. Bu düşünceden hareket ederek – ve bir istisna olarak – orijinal mektubu Türkçe’ye çevirdim. Çeviri, orijinal İngilizce mektupla beraber ektedir.
Demirmen MESA Türkçe
Profesör Beth Baron, MESA Başkanı, City University of New York
Dr. Amy W. Newhall, MESA İcra Direktörü
Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ve Başbakan Binalı Yıldırım’a hitaben yazdığınız ve diğer ileri gelen kişilere kopyaladığınız 15 Eylül 2017 tarihli mektubunuzdan geç de olsa haberdar oldum. https://mesana.org/pdf/Turkey20170915.pdf
Mektubunuzda, Türkiye’de yerleşik bilginlerin “Ermeni Soykırımı” ile ilgili yukarıda sözü geçen WATS konferansına (15-18 Eylûl 2017) katılımlarının bazı kesimler tarafından önlenmesine çalışıldığını, bu girişimlerden “derin endişe” duyduğunuzu belirtiyorsunuz.
Diyorsunuz ki, bu girişimler bilimsel çalışmaların “zaptedilmesi” gidişatına işaret eder, ve Türkiye’deki bilginlerin akademik özgürlüğüne bir “saldırı” anlamına gelir.
Mektupta bilimsel çalışmalar için temel olan – ve sizin büyük değer verdiğinizi belirttiğiniz – “akademik özgürlük” ve “ifade özgürlüğü” ilkelerini en az 10 kez dile getiriyorsunuz.
Akademik titre sahip, ve MESA gibi bir bilge kuruluşun yöneticileri olan sizler bilmelisiniz ki, bilimsel çalışmaları tema yapan konferanslar taraf ve önyargıdan arınmış olarak değişik görüşlere açık olmalıdır. Bu konferansların temelinde serbest görüş-alışverişi yatar. “İfade özgürlüğü” böyle olur.
Aksi takdirde Berlin’deki gibi bir WATS konferansı, “Ku Klux Clan” gibi bir [ırkçı] cemiyetin “ABD’de Irk İlişkileri” temasında bir konferans düzenlemesi, katılımların üyelere sınırlı tutulması, ve bu vesile ile “ifade özgürlüğü”nden övünç ile söz edilmesinden farklı değildir.
Yine bilmelisiniz ki, “Ermeni soykırımı” bilginler arasında tartışmaya açık bir konudur. Bu husus insan haklarında Avrupa’da en saygın olan “Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi”nin (AİHM) 2013 ve 2015 İsviçre-Perinçek davası hükümlerinde kayda alınmıştır.
1915 Osmanlı Anadolusu olaylarının tartışmaya açık olduğu su götürmezken, MESA, soykırım karşıtı görüşleri göz ardı etme ve bu kamptaki akademisyenleri WATS konferanslarından dışlama hakkını nereden bulmuştur?
Siz tarihi gerçekler konusunda Allah’ın tayin ettiği hâkem durumunda mı sınız?
Sizin için bir teselli olacak ise şunu da belirteyim ki, ABD’de “Ermeni soykırımı” konusunda bu kadar açıkça önyargılı olan bir kuruluş vaya enstitü sadece MESA değildir. Yıllardır soykırım karşıtı bilginlere bir nev’i veba muamelesi yapmış olan önyargılı, sözde “Uluslararası Soykırım Bilginleri Cemiyeti”ni biliriz. Türk aleyhtarlığının o denli güçlü olduğu UCLA (Kalifornia Los Angeles Üniversitesi) gibi üniversiteleri de biliriz. Öyle ki, bu üniversitede tarih profesörlüğü yapan merhum Stanford Shaw, evinin Ermeni çapulcuları tarafından bombalanmasının ardından 1992 yılında üniversiteden erken emekli olmak zorunda kaldı.
Profesör Shaw’ın “suçu,” 1915 olayları ile ilgili Ermeni tezini kabul etmemiş olmasıydı.
Yine biliriz ki, ABD’de bazı kuruluşlar Ermeni kaynaklarından bağış sağlamak için fahişelik yaparcasına “akademik çalışmalar” afişlemesi altında yalnızca Ermeni-taraftarı soykırım incelemelerine sahip çıkmışlardır. Bu kuruluşlara bağımsız araştırmalar yapma argümanını ileri sürersiniz sanırlar ki Çince konuşuyorsunuz.
Belki aynı ölçüdeki bir rezalet, bazı akademik kuruluşlar “Ermeni soykırımı” ile uzaktan ilişkili olsa bile Türk tarihi konusunda sunum yapacak davetli konuşmacaların engellenmesini amaçlayan Türk karşıtı Ermeni baskı ve taktiklere boyun eğmişlerdir. http://www.turkishny.com/english-news/5-english-news/229713-academic-freedom-incident-at-california-university-on-ataturk-talk-reminder-of-sordid-past
Şu da var ki, “Ermeni soykırımı” ile ilgili bir yargı kararı yoktur. Kesinlikle yok. (Bu bağlamda Ermenistan’ın soykırım iddiasını niçin Lahey’deki Uluslararası Adalet Divanı’na taşımadığını merak edebilirsiniz. Hırvatistan 1999 yılında Sırbistan aleyhine böyle bir dava açmıştı. Mahkeme kararını okursanız şaşırabilirsiniz).
Durum böyle iken 1915 olaylarına ilişik iğrenç soykırım suçunu Türklere yüklemek yanlıştır, büyük haksızlıktır, bile bile karakter katliamıdır. Böyle karalama iftiraları affedilemez.
Jenosit suçu uluslararası yasa çerçevesinde tanımlanmış olup yine bu çerçevede hükme tâbidir. Yasaların egemen olduğu toplumda yaşıyoruz, ve uluslararası olanlar dahil, yasalara uymak zorundayız. Bu düzenden çıkmak için bir mazeret olamaz.
Umarım Türklerin haksız olarak “Ermeni soykırımı” ile suçlandırıldıklarında neden bu kadar hoşnutsuz ve öfkeli olduğunu anlıyorsunuzdur. Bir de yaraya tuz biber ekercesine bu suçlamalar “insan hakları” çerçevesinde yapıldığında, ve ülke savaş içinde iken Ermenilerin isyan ederek vatan hainliğine kalkışmaları utanç verici bir şekilde görmezden gelindiğinde … Başıbozuk Ermeni militanlarının yerli halka yaptıkları unutulmamalı.
İşte bu sebepledir ki, MESA gibi bir kuruluş Türkiye’den ırak olmayan bir yörede WATS gibi bir uluslararası konferans düzenler, Türkleri fütursuzca soykırım ile suçlar, “Türkü Dövme Şöleni”ne katılmak isteyen Türk akademisyenlere kucak açar, buna karşılık haklı olarak kendi görüşlerini dile getirmek ve bildikleri gerçekler doğrultusanda tarihi miraslarını savunmak isteyen Türkleri dışlarsa, Türkiye’deki bazı kesimlerden feryat edercesine protestalar yükselir.
Aslında Türklerin bütün beklentisi, tarihi müzakerelerin edep sınırları içinde yapılmasıdır.
Eminim ki, Türk adı taşıyan bazı akademisyenlerin Ermeni kaynaklarından fon sağlayan Kuzey Amerika’daki kuruluşlar tarafından nasıl elüstünde tutulduğunu ve takdir edildiğini iyi bilirsiniz. İsim vermeye gerek yok.
İlâveten, akademik meşguliyet bir insana kendi milletini haksız yere karalamak için ulu orta serbestiyet getirmez; ve o kişiyi eleştirilerden izole etmez.
Sonuç olarak Profesör Baron ve Dr. Newall, bazı Türk akademisyenlerin WATS konferanslarına katılımı ile ilgili taciz şikayetinizi Türk yetkililerine iletmeden önce, tabiri caizse, kendi evinize çeki düzen vermenizi, ve konferanslarınızı her iki tarafın bilginlerine açık tutmanızı tavsiye ederim.
Böyle yapmakla bilimsel çalışmaları ve akademik özgürlüğü desteklemiş olacak, edebiyatını yaptığınız ilkelere siz de sadık kalmış olacak, ve itibar kazanacaksınız. Fikirlerin ve bilgilerin serbestçe paylaşılmasının yerini alacak iyi bir alternatif yoktur.
İzninizle şunu da öneririm ki, ”aşırı milliyetçi,” “sağcı,” “soykırım inkârcısı” gibi küçültücü etiketleri örneğin Dr. Doğu Perinçek gibi sizin tarih anlayışınızı paylaşmayan Türk aydınları için kullanmaktan imtina ediniz. Bu üslûp bulunduğunuz mevkilere yakışmıyor. Sizler için “aşırı liberal,” “fanatik,” “soykırım ithamcısı,” vb. dense hoşlanır mısınız?
Not: Bu mektup İngilizce’den çeviridir. Orijinal mektup aşağıdaki mercilere kopyalandı.
Abdülhamit Gül, Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanı
Yekta Saraç, Türkiye Yüksek Öğretim Kurulu (YÖK) Başkanı
Serdar Kılıç, Türkiye’nin Washington Büyükelçisi
Elena Valenciano, Avrupa Parlamentosu İnsan Hakları Alt Komitesi Başkanı
Barbara Lochbihler, Avrupa Parlamentosu İnsan Hakları Alt Komitesi Başkan Yardımcısı
Monika Kacinskiene, Avrupa Birliği Dış İlişkiler ve Savunma Politikası Yüksek Temsilcisi Federica Mogherini Kabinesi Üyesi
Johannes Hahn, Avrupa Komşuluk Politikası ve Genişleme Müzakereleri Komiseri
Nils Muižnieks, Avrupa Konseyi İnsan Haklari Komiseri
Kati Piri, Avrupa Parlamentosu Diş İlişkiler Komitesi Üyesi
Zeid Ra’ad Al Hussein, Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Yüksek Komiseri
David Kaye, Birleşmiş Milletler Düşünce ve İfade Özgürlüğü Özel Raportörü
Koumbou Boly Barry, Birleşmiş Milletler Eğitim Hakkı Özel Raportörü