Bir fincan keyif: Kasım 2014
Rahmi Koç Müzesi, Hasköy
Daha önce iki kez gezmiştim Rahmi Koç Müzesini. Ama epey oldu. Şimdi altı ay boyunca sergilenecek olan eski oyuncak koleksiyonunu da kızıma göstermek bahanesiyle yeniden geldik. Diyebilirim ki İstanbul'da çocuğunuzla gezebileceğiniz en güzel yerlerden biri. Hem çok eğlenceli, ilginç ve çocuğunuzla rahat edebileceğiniz bir yer. Eski antika araçlar, uçaklar, gemiler, lokomotifler ve hatta tren turu, denizaltı, atlı karınca...Dinlenebileceğiniz her zevke uygun cafe ve restoranlar, ücretsiz çocuk arabası (mekan geniş olduğu için yürümekten yorulma ihtimalleri var).
küçük oyuncak evler. Bunlara ben de bayıldım.
Bu trenle 10 dakikalık bir tur yaptık. Biletini girişte veriyorlar, kalkış saatinden beş dakika önce orda olmanız yeter.
bir uçağın kokpiti
Ben çocuğum olduktan sonra ilk kez gittiğim için çocuklu biri gözüyle deneyimledim ve tam not verdim.
Gravür baskı makineleri film setleri
bir geminin çok gerçekçi yapılmış içi
Biz burya bayıldık. Kızım çıkmak istemedi. Bir cumartesinizi ayırıp gezmenizi tavsiye ederim.
yüzüklerin efendisi Bunu E-postayla GönderBlogThis!Twitter'da PaylaşFacebook'ta PaylaşPinterest'te Paylaş
kendim pek yüzük kullanmam, uzaktan beğenirim ama pek alışkanlığım yoktur.
Yüzükleri bol olan ve göz önünde bulunsun isteyen biriyseniz böyle bir heykelcikle sorunu çözebilirsiniz.
En küçük boy plastik eldivene alçı doldurup asarak bir gece bekleyin. kuruyunca eldiveni keserek çıkarın.
Altını bir standa yapıştırıp üzerine desenler çizebilir veya boyayabilirsiniz.
Bunu yüzükleri çok olan kardeşime vereceğim.
kahvaltı ah kahvaltıı
Çook severim kahvaltıyı. Güne kahvaltısız başlayamam. Hiç olmazsa bir tost ve çay olmadan işime konsantre olamam. Peynir çeşitleri, zeytin, yumurta olmazsa olmaz. Ailemde pazar kahvaltıları hep çok önemlidir. Biz masayı hazırlarken babam simit, ekmek ve gazete almaya çıkar. Kahvaltıda mutlaka mantarlı biber, tava pizzası veya bol malzemeli omletten biri mutlaka olur. Herkes birbirine takılır, gülüşürüz.. Kahvaltı bitince de gazetelerin ekleri bölüşülüp bir koltuk ya da sırta minder eşliğinde halıda pozisyon alır kahvemizi içeriz. Kahve altı kelimesinin de hakkını veririz..Sonra kalkıp masayı toplarız.. O keyif ne kadar uzun sürse o kadar iyi gelir bize..
Latin Amerika edebiyatını seviyorum. Marquez ile alakalı olanları da ayrı seviyorum. Marquez'e ilham veren bu kitabı da sevdim.(Macondo'ya ilham kaynağı olmuş)
yazar birkaç teknik kullanmış yazarken . Monolog, iç monolog, zaman kaydırma, bilinç akışıve geri dönüş gibi..Bu nedenle de biraz karışık gibi ama ritme çabuk alıştım ve sardı beni. Yazarın pek fazla kitabı yok , sanırım bir de öykü kitabı var. Senarist ve fotoğrafçı aynı zamanda. Bu kısa romanda her yolu kendine mübah gören, kötü niyetli toprak ağası Pedro Paramo anlatılıyor. Roman onun oğlunun Comala'ya babasını aramaya gitmesiyle başlıyor.
Masalsı bir dil, gerçeküstü öğeler çok.
Çeviri güzel, kapak güzel, anlatım güzel, daha ne olsun?
Kişisel Bir Sorun,Kenzaburo Oe
llk defa okuduğum bir yazar. Bundan sonra okumaya devam edeceğim galiba. Adını hep duyduğum ama ancak fırsat bulup okuyabildiğim nobel ödüllü Japon yazarın dilinin sadeliğini çok beğendim. Bazen uzun betimlemeli ama kıvrak,akıcı cümleleri de çok severim ama bazen de Kenzaburo Oe'de olduğu gibi dolaysız anlatımları da.. Aslında hikaye gayet iç dağlayıcı. Bird lakaplı dershane öğretmeninin Afrika'yı gezme hayalleri vardır. Evliliğini ve maddi yetersizliğini buna engel olarak görür. Bir de eşi doğum yapınca özürlü bir çocuğu olur. Bunu kabullenmez ve ölmesi gerektiğini düşünür. Yaşadığı buhranları, korkularıyla hesaplaşmasını, zayıflıklarını görürsünüz. Beyin fıtığı ile doğan bebek orda öylece hastane odasında yatmaktadır. Daha fazla anlatmayayım ama okunması gerteken bir yazar ve kitap..
Hafta sonu BASAD'ın Yönetim Kurulu Başkanı İlhan Gülek'in kişisel koleksiyonundan seçip sergilediği yöresel kıyafet ve eşyalar sergisini gezdim.
Hepsi birbirinden güzel, hepsi el işlemesi eski yazmalar,cepkenler, üç etekler,mendiller, keseler, örtüler muhteşemdi. Böyle bir koleksiyon yapmak zaman ve sabır işi. İlhan Hocam ve eşi Selen gittikleri her yerden yıllardır böyle eşyaları topluyorlar.
Belki hepimizin evinde böyle bir-iki parça anneannelerimizden kalma eski el işlemeleri vardır. sergilenen mutfak eşyaları, kemerler, çarıklar ve yazma baskılarıyla küçük bir etnografya müzesi gibi.
Fırsatını bulursanız ve eski eşyalara ilginiz varsa gezmenizi tavsiye ederim.
BASAD (Bakırköylü Sanatçılar Derneği) İstanbul Caddesi üzerinde.
Eveeet ikinci sehpa boyamam da bitti. Bu desenleri çini modellerinden çıkarıp kolaj yaptım.. Boyaması da çok zevkliydi..
John Berger' in Düğüne romanını okumuştum daha önce ve asıl okumak istediğim Görme Biçimleri idi zaten.
Daha ilk sayfalarından bile sardı beni. Sadece ara sıra çeviride yaşanan sıkıntı ile alakalı olarak sanırım anlamda kaymalar olmuş. Bu da normal çünkü bence çevirmesi zor bir kitap. Verilen örneklerle daha iyi anlaşıldığı için bu açığı kapatabiliyorsunuz..
Kitapta, gördüğümüz şeylere farklı bir bakış açısı ile yeniden bakmamız öğretiliyor. Bunu resim sanatı üzerinden verilen örneklerle çok iyi anlatmışlar.. Bu proje Berger ve arkadaşlarına ait. BBC' ye belgesel olarak çekmişler. Bu kitabı bitirdikten sonra ilk aklıma gelen şey kazandığım bu yeni bakışı hemen bir müzede test etmek oldu. İlk amacım bu..
Ayrıca kitaptaki kadın-erkek üzerine çözümlemeler de çok zihin açıcı..
Biraz resimle ilgiliyseniz, görsel yanımı zenginleştireyim veya bir galeride gördüklerimi az da olsa yorumlayabileyim diyorsanız bu kitabı okuyun..