Dede Bana Masal Yaz - Nosy Fox
Ne yaz­ma­lı­yım, nasıl mutlu ede­rim? Dü­şün­düm. Uzak geç­mi­şi­mi­zin masum hal­le­ri geldi gözümün önüne. Ne kadar iyi­ler dedim. En mutlu za­man­la­rı­mı­zı ya­şı­yor­lar. En hu­zur­lu, kay­gı­sız an­la­rı­mı­zı. Ru­hu­mu­zu ona­ra­cak şey­ler, sev­gi­le­ri­nin sı­cak­lı­ğın­da ne güzel du­ru­yor. O sı­cak­lık­la insan acaba ço­ğa­la­cak mı, di­yo­rum. Kö­tü­lü­ğü suçla­yan­la­rın, yü­re­ği­mi­zi in­ci­ten­le­rin si­lah­la­rı onun­la su­sa­cak mı? On­lar­la ge­ri­de ka­la­cak mı sı­kın­tı­lar. Kötü yal­nız­lık­lar. Hem bi­li­yor, hem bil­mi­yo­rum.
Güzel ya­şa­nan ço­cuk­luk dö­ne­mi ne büyük bir ser­vet­miş meğer. Biz­ler bu ser­ve­te onlar kadar sahip de­ğil­dik ama ha­tı­rı sa­yı­lır­dı işte. Tamam di­yo­rum, bak işte ya­zı­yo­rum. Çok şe­ker­si­niz di­yo­rum önce. Umu­du­muz­sunuz. Düş­le­ri­miz­siniz bizim. Yü­zü­müz­de­ki gü­lü­cük­le­rin bü­yü­sü­nü siz­den alı­yo­ruz biz. Büyük bir güç ta­şı­yor­su­nuz ışı­ğı­nı­zın saf­lı­ğın­da. Kö­tü­lük­le­rin üs­tü­nü ör­tecek ışığı. İle­ri­de daha iyi an­la­ya­cak­sı­nız, henüz ba­şa­ra­ma­mış olsak da yo­lun­da yü­rü­dü­ğü­müz özgür dünya si­zin­le ku­ru­la­cak. Taze bir umut­la. Bir­bi­ri­ni­zi sev­dik­çe ya­lan­dan kur­tu­la­cak in­san­lık. İşte, bunu bi­li­yo­rum!
İlk gü­nü­nüz­dü. Bir su dam­la­sı gibi bebek ko­ku­nuz­la düş­müş­tü­nüz avu­cu­mu­za. Uy­ku­suz ge­ce­ler­de an­ne­nin yor­gun­lu­ğu­nu bile alan dün­ya­nın en güzel ko­ku­su. Işıl ışıl yanan göz­le­ri­ni­zi aç­tı­nız sonra. Ayağa kalk­tı­nız. Biz ise bir otu­rup bir kal­ka­rak önü­nü­zü aç­ma­yı ba­şa­ra­ma­dık. Kö­tü­lü­ğün tü­rev­le­ri bütün il­kel­li­ğiy­le kol ge­zi­yor. Uta­nı­yo­ruz. Ma­sal­la­ra sığ­ma­yan koca ev­ren­de oy­na­ya­cak kü­çü­cük bir alan bı­rak­ma­dık size. Düş­le­ri­ni­zin can­lan­dı­ğı ev ön­le­ri bile işgal al­tın­da. Boş ar­sa­lar oto­park oldu. Et­ra­fı­nız­da sev­gi­ni­zi çelen öf­ke­ler yine ses­siz­lik is­ti­yor siz­den. Ko­nuş­ma­yın di­yor­lar. Oysa, susan in­sa­nın ya­ra­tıl­dı­ğı dünya nasıl sizin ola­bi­lir?
Çok şey­ler ya­şı­yo­rum si­zin­le. Dolu dolu gül­me­yi, durup du­rur­ken bir mü­zik­le ritim tut­ma­yı, bin bir hü­ner­le dans eden fi­gür­le­ri. Kö­re­be­yi, sak­lam­ba­cı. Yeni öğ­ren­di­ğim po­pü­ler “yer­den yük­sek” oyu­nu­nu. Bu oyun­lar­la içim­de­ki yaşlı/çocuk si­zin­le hop­la­yıp zıp­lı­yor. Sak­la­nı­yor, ko­şu­yor, di­di­şi­yor. Se­vim­li hır­çın­lı­ğı­nı­zı iz­le­me­ye doyum ol­mu­yor. Hı­zı­na ye­ti­şil­me­yen cı­vıl­ cıvıl oluşunuzda yük­sek tan­si­yo­nu­mu bile unu­tu­yo­rum. Çocuk olup si­zin­le bü­yü­mek is­ti­yor insan. Si­zin­le ve yavaş yavaş. Kay­bo­lan bütün sev­gi­le­ri geri ve­re­bil­sey­dim di­yo­rum. Ah keşke!
Haydi daha siz kendi masalınızı yazmadınız mı?
Masalınızı gönderin yayınlayalım. Ya da burayı tıklayarak yazmaya başlayın.
Deli Dumrul Masalı (7)
Sedef Bacı Masalı (6)
15 Aralık 2019 - 13:44
Etiketler: büyü, dünya, göz, güzel, insan, Masal, mutlu, oyun
← Yaşlı Adam ve Beyaz Atının Hikayesi
Kedi Masal saray fakir Aslan orman sürü bağ para kurt büyü saman ihtiyar göz hayvan insan kurnaz baba güzel soğuk gelin altın Allah oyun peri gece dünya mutlu fare Hayvanlar ayı Anne eşek kadın ağaç av at zengin kız kuş olay Adam dağ kral Tilki