Moso Yayınevi | Babil
Nice yaşamlar vardır ki rengi siyahtır ya da gridir. Nice yaşamlar vardır ki beyaz iken grileşir ya da siyaha döner. Nice yaşamlar vardır ki çaresiz naçar kalmış bireylerden oluşur. Bir el uzatılmasını beklerler öyle sessizce. Nice yaşamlar vardır ki hep maviyi, beyazı, pembeyi ararlar lakin gördükleri hep fludur. Yaşamın hangi yola gideceğini kişinin iradesi tayin ederken ayakları, elleri parçalanmasın diye korundukça o ayakları, elleri yaralanır, paralanır. En çok yara alan kalbidir, diğer yaralar geçer gider... Kötülüklerden korunmak için çabalar durur; yollar hep çakıllı, hep taşlıdır. Kimileri de bilmez başkalarının kendi yaşamından çaldığını; asıl yaşamının bu olmadığını bilmeden kaderimmiş, deyip yaşar gider. İnsanlığın utanç anlarında kendini bulmaya çalışan bireyler... Bari evladım kurtulsun, diye çaba gösteren o insanlar bir uçurumun kenarında dolaşır dururlar biçare... Umut ederler, beklerler; renkleri hep gri, siyah olsa da herkesin içinde bir gökkuşağı yelpazesi vardır. Sönmesin o renkler, hep canlı kalsın... Her yaşam bir imtihan, bir umuda yakarış. Her yaşam örnek ya da ibret. Ne yaşarsak yaşayalım, çocuklarımızın geleceğini aydınlık renklerle döşeyebilmeliyiz.
21,00 TL 13,23 TL Stoktan Teslim
Birinin bana “ Üstat! ” diye seslendiğini sandım
Ve “ Efendim! ” diye yanıtladım onu
Sonsuzluğu gördüm dün gece
Saf ve tükenmeyen bir kaynaktan,
Her türlü rengin bir araya geldiği
Büyük bir gökkuşağı gibiydi
Parlak olduğu kadar dingin
1. perde 2. kısım “Gökkuşağı gibiydi”
İnsan sevmezdim. İnsanları tanımayı istemezdim fakat istemediğim halde birçok insan tanıma fırsatını buldum. Etrafımdaki herkesi çok iyi tanıdığımı sanırdım. Biri hariç…
Onu tanıyabilmek imkansızdı. Büyüleyiciydi. Şeytan olabilirdi. Melek olabilirdi. Diğer insanlar gibi değildi. DNA’sı farklıydı. Farklı bir dünyadan, farklı bir boyuttandı. Işık hızındaydı. Onu tanıyabilmek insan bilincini aşıyordu. Bana korkmam gerektiğini söylüyordu. Ancak korkmuyordum. İkimiz de maviyi seviyorduk. Bana göre mavi özgürlüktü; ona göre ölüm. Bana göre kırmızı aşktı; ona göre kan. Ve ona göre; mavi ve kırmızı asla ayrılamazdı. Çünkü her ölümün içinde kan; her kanın içinde biraz ölüm vardı. Ölüm sonsuz ve korkunçtu. Çünkü O; bir ölüydü. O; maviydi.
Profesör Ali Rıza Uğur’un otomobili hızla ilerliyordu, hemen arkasından onu takip eden bir otomobil vardı. Ali Rıza onu takip edenlerin kim olduğunu biliyordu. Bu kişiler başka ülkelerin ajanlarıydı, amaçları ise Ali Rıza’nın bulduğu belgeyi ele geçirmekti.
Oysa Ali Rıza belgeyi hayatı pahasına korumanın hesabını yapmıştı bile. Otomobilini birden uçuruma doğru sürdü ve otomobil uçarcasına süzüldü uçurumdan. Diğer otomobil yol kenarında durdu ve içinden çıkan iki ajan Ali Rıza’nın parçalanmış otomobilinin yanına indiler. Ali Rıza’nın cansız bedenini ve otomobilin her yerini aradılar ancak belge yoktu. Bu belge neden bu kadar önemliydi?
Bu ajanlar belgeyi neden bu kadar çok istiyordu? Ali Rıza belgeyi ne yapmıştı?
Dogu Anadolu Bölgesi’nde Van’dan Kars’a kadar uzanan soluksuz bir takip, doyumsuz, bir macera...
“Bu pakette ellerinle çizdiğin kaderim saklı. Çizgi çizgi sevginle doyurduğun ruhum saklı. Aşkla kanatlandırdığın yüreğim saklı. Bu pakette tümüyle seni seven bir adam saklı... Bu paket, baştanbaşa sen olan benim. İster yırt at, ister sakla. Her şeyiyle senin olan kalbimi attığın imzaya bak da anla! Can’ın” Mektubu zarfa koyup paketle birlikte posta kutusuna attım. Hüznümü sere sere taş kaldırımları arşınladım.
Ercan Hanay1 Mustafa Öncel 1 Onur Sezgin1 İnci Kayar1 Şeyda Korkmaz1
Roman4 Deneme1 Fantastik1 Polisiye1 Türk Edebiyatı1 Tümünü göster