Mustafa Gündoğdu yazdı.	*Konser, Christina Hendricks’ten bile daha güzeldi.
*Konser, Christina Hendricks’le aynı eve çıkmaktan bile daha güzeldi.
*Konser, unutulmaya yüz tutmuş eski bir haksızlık sonrası alınan intikamdan bile daha güzeldi.
*Konser, uzun uzun süren ve çok kuvvetli bir orgazmla sonlandırdığınız ve dahi partnerinizin ‘multiple female orgasm’ yaşadığı bir seksten bile daha güzeldi.
*Konser, Alsancak Kordon’da, bahar güneşi altında o çimenlerde beş bira içip de mesanenizde oluşan o tahammülfersa tazyikten bir an evvel kurtulma arzusuyla ve son anda girdiğiniz Kordon barlarının tuvaletlerinden birine def-i hacet yapmaktan bile daha güzeldi.
*Konser, tüm sınıf dökülürken sizin, kitabın yüzünü açmadığınız halde bir finali AA ile geçmenizden bile daha güzeldi.
*Konser, sizin hoşlandığınız kıza açılmak için kafanızda türlü senaryolar döndürürken, o hoşlandığınız kızın gelip size açılmasından bile daha güzeldi.
*Konser, ayın 1’inde maaşınızı çekmeye o ATM’ye gidip kartınızı soktuğunuzda, maaşınızın yüzde 50 oranında zamlandığını görmekten bile daha güzeldi.
*Konser, kendinizi çok ama çok yalnız hissettiğiniz bir anda, arkadaş grubunuzun envai çeşit alkol ve abur cuburla kapınıza dayanıp ‘hadi, bardaklar boş kalmayacak başkan!’ demesinden bile daha güzeldi.
*Konser, Nihat Doğan’ın Türkiye’den ayrılıp bir daha geri gelmeyeceğini öğrenmekten bile daha güzeldi. (Burada biraz abartmış olabileceğimi kabul ediyorum. O kadar da güzel olmayabilir.)
*Konser, hayatınızda ilk defa Six Feet Under izlemekten bile daha güzeldi.
*Konser, yıllardır vermeye çalıştığınız o ‘5 kilo fazlalığı’ vermekten ve bunun takdir ve imrenmeyle mukabele bulmasından bile daha güzeldi.
*Konser, bir Eylül sonu, yağlı bir lüferi Bebek’te Yeni Rakı Ala eşliğinde, Köprü’ye ve o manzaraya bakıp yemekten ve o anda yanınızda sevgilinizin olmasından bile daha güzeldi.
*Konser, izlediğiniz tüm konserlerin toplamından bile daha güzeldi..
2007 sonu, 2008 başından beri her gün -altını çizmekte yarar var- her gün dinlediğim Balmorhea’i 11 Nisan akşamı, İKSV Salon’da izledim, izleyebildim. Onları gördüm, onlarla konuştum; hatta sitem ettim bir iki konuda. Buradan konserin nasıl olduğuna dair teknik bir yazı yazmayacağım. Eskilerden/yenilerden çaldılar/çalmadılar olayına da hiç girmeyeceğim. Balmorhea oradaydı işte, gözümüzün önündeydi. Her şarkısına ama her şarkısına, enstrümantal -altını çizmekte bir daha yarar var- enstrümantal olmasına rağmen eşlik ettim. Alkış bölümlerinde alkış yaptım. Soprano kısımlarında sesimle onlarlaydım. Kısacası, adeta kafam gelmiş kadar mutlu oldum. Metroya bindim sonra, evime geldim, 10 dakika oturdum ve uyudum..
Farkındayım.. Bunu anlatmayı beceremiyorum ama, ben Balmorhea konserindeydim..
Balmorhea – November 1, 1832 & Outro (Salon İKSV):
Balmorhea – Baleen Morning (Salon İKSV):
Paylaş:FacebookTwitter	Etiketler11 nisan 2013 balmorhea istanbul konseriatmbalmorheachristina hendricksiksvKonsernihat doğansalonsalon iksvsix feet under
Bir Britpop rüyası Hanımlar/beyler.. Sahne KFKO’nun.. Zaman İlhan İrem’i pas geçmiş Eski Groupie’lerden Kim Kaldı? 10’dan geriye Coldplay ile sayıyoruz! Yeni klasik müzik üzerine denemeler John Williams ile filmlerde yolculuk Cohen ikinci kez İstanbul’da Festivalden vizyona ‘Aramızda Bebek Var’ Mustafa Gündoğdu
Mutluluk duygusu bu kadar net anlatılabilirdi ancak tüm maddeleri çok beğendim. En çok Nihat Doğan maddesi güldürdü teşekkürler Mustafa Bey