Ayarında insan bulamamak da yalnızlıktır
Ya Korkut abuk sabuk konularla kafamızı şişirme, ne demek ayarında insan bulamamak; yedi milyar dünyalı Muppet Show kuklası mı?
Madem öyle, kalabalık caddelerde neden yalnızsınız? Tamam, belki yalnız dolaşmayı seviyorsunuz ama bazılarınızı hep tek başına görüyorum. Güya birlikteliği, tuhaf insanların kalabalıklarla yaratmaya çalıştığı sahte yaşam coşkusunu acıyarak izliyorsunuz ama bu melul/mahsun/terkedilmiş halinizle siz de biraz acınacak durumdasınız.
Allahtan gerekçeniz makul; yoksa onurlu yalnızlıklarınıza müdahale eder, size aslında selam bile yollamamış olan pasaklı Cevriye’nin selamını getirirdim.
İnsanların seçme hakkı boynumu büküyor işte: Seçmediğinizi almayışınız ayrımcılık, beğenmediğinizi istememeniz hor görmek/dışlamak değildir, sıkmadığınız el kapınızı çalamaz.
Ne yapalım yani, yalnız kalacağız diye kafamıza uymayan kimselerle dost mu olalım. “İnsan insandır” sözü benim için geçerli değil, sohbeti çekilmeyen sığ kişilerle kafa ütülemektense kahvemi yalnız içerim.
Bu derece hassasiyeti olan kimselerin dostları da böyle düşünenler olabilir. Ben iki taraflıyım; yani hem bu kadar hassas hem de herkesle dost herkesle arkadaş. Özel kişileri/güzel kişileri ararım tabii ki; ama bulamazsam yalnız kalmam, gölbaşında patlak gözlü kurbağa ile gece dansı muhabbetleri yaparım.
Yani benim gibiler için sorun yok, biz kırkayak gibi her ortama uyarız evvel Allah hahahahahaha! Amma işte kendini aşağılarda görenlerin yalnızlığı ve dünyayı ben yaratımların yalnızlığı sorun gerçekten. Bir köylü şehirde yalnızdır; şehirli de köyde. Aşağıdakiler (hayatın böyle bir gerçeği var ne yazık ki) entel/elit mahallelerde yalnızdırlar; gümüş tokmaklı kapılara çekinerek bakarlar. Ama yine de aşağıdakiler nispeten daha şanslıdır; zira dünya süpürgeci doludur. Asıl yalnızlık yukarılarda yaşanır ve zirveye çıkıldıkça yalnızlık artar; çünkü orada sadece Tanrı vardır ve o da sizinle konuşmaz.
Bu yalnızlık türünün pek öyle çaresi de yoktur; çünkü birilerinin gelmesiyle yalnızlığınız bitmez; illa da onun gelmesi gerekir ki o da zaten kim bilir dünyada kaç tane. Bu durumda maalesef iki tercihiniz var. Ya mutsuz gururlu yalnızlığınız ya mutlu, yerlerde sürünen ilkeleriniz.
Bugün ne okusam değişik birşey yada düşünemediğim düşünüpte yazamadığım konu ne var ki dediğimde Kerim Korkut adı aklıma geliyor illaki vardır birşey deyip bakıyorum ve bana yazılar ceee diyor :)) işte bunu seviyorumm...sevgimle.
Ben hiç alçak gönüllü değilim ablam,çabuk şişirmelere geliyorum... 28.10.2013 17:11
İşte en sevdiğim övgü, hep böyle görülmek istenmişimdir. Teşekkür ediyorum Savaş bey. 25.10.2013 11:18
Yalnızlık nedeniyle bağlar bahçeler bile sararır,solar.Toprak da sararıp solar.akıl da kendi benzerini arayıp durur yakınında;ama kendisini sıkanına ve ters bakanına oturacak yer ayırmaz hiç.O düşüncenin sırtına binip istediği yerleri gezip dolaşır ve kitaplarda duran niceleriyle sohbetini kurar.Ve yalnızlığını verimli hale getirir.İlkelerin de ayağını hızlandırıp memnuniyetle buluşturur...Ne olursa olsun tercih ve seçim de insana bir hak olmalı,dediğiniz gibi,sayın Kerim bey dostum...Selamlarımla.
Evet tercih ve seçim insanda hak olmalı. 28.10.2013 16:50
Mega kentlerde ikamet edip de yalnız olan insanlar var bu noksanlığı tamamlamak için sanal dünyadan medet umuyorlar. Yalnızlık insanın kendi isteğinin sonucudur...
Yorum için sağ olasın arkadaşım. 26.10.2013 11:33