Gönderi tarihi 30 Ekim 2016 8 Ocak 2017 E. Taçlı Yazıcıoğlu tarafından
Kapitalizmi döndüren en önemli çarklardan birisi emlak sahipliğidir. Köyden kente göç artar, kentlerde iskan sorunu yaşanmaya başlanırken, güzel mekanlar daha da değerlenir. Emlaklar değer kazanır, kredi verme yoluyla bankalar ve arsaların değer kazanması ile de emlak malikleri zenginleşir. Oturduğunuz yerden zengin olmanın neredeyse yegane yolu budur. Bu sadece Türkiye’de değil, dünyada da böyle. New York’taki eski ve ufak dairesi milyon dolarlara ulaştığında, hemen satıp daha ucuza iki ev satın almaya çalışan arkadaşım; Manchester yakınlarındaki dedesinden kalan iki katlı tuğla evi bir buçuk milyon pounda ulaştığında şaşkınlıktan ne yapacağını bilemeyen tez hocam hemen aklıma gelenler. Aynı insanlar, aynı mekanlar ama durduğu yerde katlanan sermaye; yaşasın kapitalizm!
Eskinin sayfiyesi olan Caddebostan’ın köşkleri de ‘yenilenip’ müteahhitlere verilmiş vaktiyle. Şimdi de o binalar, tekrar yenilenmek üzere, ‘yeni’ müteahhitlere veriliyor. Her defasında değeri katlanarak yenileniyor mekanlar, arsalar. Caddebostan’ın benim gibi, İstanbul’a ‘sonradan gelme’ olan ahalisi diğer semtlere göre azınlıktadır. Eski evime kavuşunca, eski alt komşum olan yüzlerce kelebeğe ve böceğe, yani üst komşumun koleksiyonuna da kavuştum. Bunun sebebi, Caddebostan’ın yerlilerinden birinin, hem de bizim apartmanın en eski yerindeki köşkün sahiplerinin torunu Onur Kenber’in (1), benim üst komşum olmasıdır. Türkiye’nin dört bir yanından toplanan, bir kısmı artık türü tükenmiş olan kelebekler ve böcekler, onun sayesinde benim de komşum.