29 Eylül 2011, 12:07
Havalar soğumaya doğru giderken Akdeniz’de sular ısınıyor diye giriş yapmayacağım çünkü gına geldi…
Yatıyoruz kalkıyoruz petrol,Akdeniz,platform,Piri Reis.
Yatıyoruz kalkıyoruz bir tarafın, “Yapamazsınız, arayamazsınız, çıkamazsınız” gibi bir sürü savaşı çağrıştıran sözleri.
Yatıyoruz kalkıyoruz diğer tarafın, “Bal gibi yaparız ,ararız,çıkarız” gibi dikleşen duruşları.
Burası huzur adası mı olmalı, huzursuzluğun had safhaya vardığı bir ülke mi?
Ne için çalışıyoruz…
Neler gelip konuyor teknemize.
Ne planlarımız var, nereye doğru açılıyoruz ama birileri gelip rotamızı çeviriyor.
Adeta kaptan köşküne geçip dümende keyif yapıyorken başkaları, biz alt salonlarda itişip kakıyoruz birbirimizi.
İçimizde de böyleyizdir.
Alt tarafı yaşanacak bir ömürse dünyada, bıraksalar da bizden sonra devam edilse ya bu kargaşa…
Bırakmıyorlar çünkü dünyada hayat sıkıntılı olmalı.
İlkokula giden çocuklarımızı bile rahat bırakmıyoruz.
Sabahın köründe kalkacaklarına daha geç gitseler adam olmayacaklar sanki.
Nedir o uykulu gözlerle camdan bakan yavrularımızın halleri.
Sonra da kalkıp yabancıların bizim adımıza iyi şeyleri bizim için uygun görmelerini bekleriz.
Kıbrıs’ın kuzeyinde yayınlanan bir gazetenin Internet sayfasına bakarken…
Yazan şıkları dikkatimi çekti.
Hade üye olayım da “sevinsinler” dedim.
İsim Soy isim; yazdım.
E-mail adresi;onu da yazdım…
Kıbrıs’ı bulamadım orada.
Lesoto , Laos, Madagaskar var listelerinde, Kıbrıs yok
Malavi, Somali, Pakistan var Kıbrıs yine yok.
Listenin ilk ülkesi Türkiye, “T” olan sırada yine Türkiye…
İki Türkiye yazan listede Kıbrıs yok…
Ama benzer bir şeyler var.
Güney Kıbrıs R.Y ve K.K.T.C…
Gazetenin ideolojisi sol olmalı, üstelik çözümden yana olduğunu da söylüyor.
Ama nedense Kıbrıs’ın ikiye bölünmesine alışmışlar.
Ve düşündüm ki isteseler değiştirip Kıbrıs’ı koyabilirlerdi tek.
Koymazlarsa demek ki statükoya ikna olmuşlar.
İzzet İzcan için birkaç cümle yazmadan yazıyı devam etmek olmazdı…
Tehdit mektubu almış İzcan.
Çünkü o Kıbrıslı.
Kıbrıs’ı Kıbrıslı gibi düşünüyor.
İnsanları ayırt etmiyor ama kendi ülkesinin insanlarının kendi ülkelerinde söz sahibi olmalarını savunuyor.
Mektubu yazanlar kimler olabilir diye düşünürken.
Derviş Ali Kavazoğlu geldi aklıma.
Ona da öldürülmeden önce gönderilen mektupta (30 Ekim 1964'te Ankara'dan adresine postalanan bir notta) şöyle yazmaktaydı: "Alçak. Canının cehenneme gideceği gün yakındır ". 1974 sürecine gittiğimiz yoldaydı bu tehdit.
Şimdi de benzer şeyleri İzcan’a göndermişler.
Taktik aynı taktik.
İsteseler mektubun geldiği yeri de bulurlar ama Derviş’e göndereni bul(a)mayan zihniyet hala aramızda.
Havalar soğumaya doğru giderken Akdeniz’de sular ısınıyor diye giriş yapmadım çünkü bu ülkenin başına gelenler hep aynı şeyler.
Ha 1964’ten 74’e ha 2011’den bilinmeze…
Değişen sadece zaman ve kişiler, oyun aynı oyun…