Di'li Geçmiş Zaman Aşkı - e-vren günlüğü
Doydum sanırım… Böyle hissediyorum… İçimden böyle geçiyor.
Aptalın tekiyim! Mükemmel olabilecek çoğu şeyi en baştan kendim berbat edebiliyorum.
Öyle bir bunaltı içindeyim ki davranışlarım da allak bullak. O kırılma noktasını aşınca karşımdakiyle her şey duruluyor. İşte o vakit normalleşiyorum, kendim oluyorum ama giden gidiyor; kırılan kırılıyor; bozulan bozuluyor ya da … ya da daha iyi oluyor.
Saçmaladım… Sana karşı dürüst olmadım, oynadım. Senin kafanda çizmeye çalıştığım Evren’i yine kendim sildim.
Hep… Hep -di’li geçmiş zamanla yazdım. Hep, -di’li geçmiş zamanla cevap verdin. Aşk bizim için âdeta, öğrenilen miş’li geçmiş zamanda yaşanmış; oysa bizim bundan hiç haberimiz olmamış.
aşk	25 Aralık 2009	by e-vren günlüğü	e-vren günlüğü
2 Yorumlar	Yanıtla	murat TORUN
30 Aralık 2009 at 04:03
merhaba dost.Yine nöbetteyim ve okuyorum.banada sayfanda bir yer aç ara ara seni yazıyım
Yanıtla	nur senturk
26 Aralık 2009 at 11:25
suya indirene kadar
güçlüdür kağıt gemiler.
ıslanınca hepsi bizim gibiler.
Kağıt gemi gibiyiz bizde suya indirilene kadar güçlü.büyümek belkide bu?