TAN VAKTİ SESSİZDİ DÜNYA…
Bugün her zaman uyandığım saatten biraz daha erken uyandım, dünyanın sessizliğini özlemiştim.
acele acele elbiselerimi giyinip, arabaya atladım, yollar bomboştu, sokak köpeklerinin mutluluğuna diyecek yoktu, sokaklar, parklar onlara kalmıştı, çok mutluydular, birbirleri ile oyunlar oynuyorlardı, alaca karanlıktı hava, iki tane karga uçuşuyordu başımın üstünde, ne çok mahlukat uyanıktı , benim uyumuduğum saatlerde, çingeneler, hiç uyumamışlardı sanki…At arabaları ile tıkıdak tıkıdak dolaşıyorlar, ne bulurlarsa arabalarına atıyorlardı, Gezegen çok huzurluydu…Bu sessizlik neyin habersicisi diye sordum kendime… az sonra yağmur mu yağacak, yoksa deprem mi…Sürekli ruhumuza pompalanan olumsuzluklar en güzel anlarda bile yakalıyordu insanı…ne alakaydı şimdi… bu huzurla dolu sessizliğin bir kıyamet habercisi olduğu…Ben bunları düşünürken kendimi Moda burnunda buldum, her zaman çok severim Moda’ yı. Bugün bu saatlerde bir başka güzeldi, hiç görmemiştim daha önce Modayı alacakaranlıkta tan ağarırken , martılar uyanmaya başlamıştı dalgaları kaybolmuş Marmara’da… Marmara denizi ölüm uykusundayki sanki bir bebek gibi sessiz horultusuzdu.
Bir iki küçük tekne hafif hafif sallanıyordu, denizin üzerinde yeni uyanmış martılar konuyorlardı üzerlerine.Kemal Kafede bir çay içmek istedim saat yediyi gösterdiğinde…Bu saatte çay olup olmadığını sordum, erkenden gelen bir çalışan çayı çokdan hazır etmişti, bir an durdum “bir eksiklik vardı bende”yanıma para almayı unutmuştum,
dedim ki; başka bir zaman içeyim çayı” ağır ağır yürüyerek, denizi koklayarak, sokakların kimsesizliğine imrenerek, peşime takılan siyah beyaz köpeği severek uzaklaştım kafeden. Bu köpek kimin köpeği? ” dedim kendi kendime… sanki sahibi benmişim gibi davranıyor, kendince beni bir bilinmeyenden koruyor edasıyla geliyor ardım sıra. Nasıl sevimli, nasıl şeker, anlatamam.Boynunda tasması var,belliki oda dünyanın sessizliğini özlemişti benim gibi , güzeldi dünya tan ağarırken.
On 28 Ağustos 2012
Previous Post EY DOST!
Next Post MERHAMET KAPILARI.