"Mercan kendine vakit ayıramazdı. Mercan kendini adamak için yaratılmıştı. Bir kocaya, bir evlada...Bakacak kimsesi olmayınca, Mercan'ın vakit ayıracak bir kendisi de kalmıyordu. Evet. Düşe kalka da olsa kendi ayaklarının üstünde duran bir kadındı Mercan. Ama elinden tutacağı kimsenin olmaması onu böyle ele güne muhtaç ediyordu.
Allahım, Mercan'ı en iyi sen anlarsın. Nasıl ki senin Allahlığın sana muhtaç kullarınla güçleniyor, Mercan'ın da güçlü olmak, kimseye muhtaç olmamak için kendine muhtaç birilerine ihtiyacı vardı.
Arada bir, Mercan'ın sildiği apartmanlarda oturanlar, artık kendi çocuklarına olmayan giysileri Mercan'a veriyordu. Olmuyordu tabii artık giysiler. Doğan büyüyordu. Doğuran büyütüyor, güya iyilik yapacağım diye eski kıyafetleri de Mervan'a verip nispet yapıyordu. "Al, seninkine giydirirsin, bizimki 4-5 kere ya giydi ya giymedi. Yepyeni daha..." Başlarda, yok almıyım...Şey...Benim çocuğum olmuyor da... diye cevapladı Mercan. Tedavi oldun mu'dan, neyse böyle daha rahat geçinirsiniz, Allah'ın bir bildiği vardır'a uzanan elli bin çeşit acımayla karşılaştı. Sıtkı sıyrılmıştı artık.
Halbuki hiçbiri Mercan'ın yanında bir çocuk görmemişti. Ne elinde bir biberon ne beslenme çantası ne bugün Haydar'ın Veli toplantısı var diye izin istediği bir gün...Ama Mercan konumunda bir kadının çocuğu, elbet olmalıydı. Hatta iki üç tane olmalı, Mercan apartman silmeye geldiğinde büyük kız evde küçüklere bakmalı, çocuklar evde düşe kalka, yarı naçar büyümeli, yazları Mercan çocuklarını köye, annesinin yanına göndermeliydi. Mercan statüsünde birine bu yakışırdı.
Mercan, geri çevirmeyip elinde çocuk elbiseleriyle eve döndüğü ilk gün, fakir fukaraya verirdi, artık kendisinden fakirini nerden bulacaksa, poşeti açtı....Bu apartman ahalilerinin pek öyle merhameti yoktur. Kış günü bile yer silmek için verdikleri suyu biraz ılıştırayım demezler. Bir tek öğrenciler sıcak su vermeyi akıl ederler Mercan'a. Ama iş çocuk kıyafeti olunca apartman sakinlerine bir düşünceliyim geliyordu demek. Eh, evlatları daha şimdiden yeni nesillere faydalı oluyordu kolay mı ? Onlar da anne baba olarak üstlerine düşeni yapacaktı tabii...Kıyafetler mis kokulu yumuşatıcılarla yıkanıp ütülenmişti. Kendi de, olsa Haydar'ın kıyafetlerini böyle misler gibi yumuşatıcılarla yıkardı.
Zamanla evdeki çocuk kıyafetleri artmış, Mercan'ın yatak odası, ölmüş bir çocuğun anısına saygı duyularak aynen muhafaza edilen odasına dönüşmüştü.
Türk Edebiyatı Seray Şahiner Kul