<strong>AKADEMİK FOTOKOPİ ( I )</strong>
AKADEMİK FOTOKOPİ ( I )
Ülkemizde üniversitelerin açılış tarihi, genelde ekim ayının ilk haftasıdır. O meşhur sınavı atlatan gençlerimiz kendilerini bir anda daha önce hiç alışık olmadıkları kısmen de olsa büyülü dünyanın içinde bulurlar.
İlk yıl ayakların yere basmaması safhasından sonra, taşlar yerine oturur ve devam eden yıllarda artık öğrenci olmanın bilinciyle hareket edilmeye başlanır.
Bazı dersler gerçekten zor ve sıkıcı, bazıları ise, devam zorunluluğu olmadığı durumlarda, hiçbir genç öğrenci arkadaşımızın teşrif etmediği derslerdir.
Tabii yeni başlayan kitleden kaç kişi 4 senede bitirir, kaç kişi mezun olur, kaç kişi anarşik olaylar ve eylemlere katılır ?
Ancak bilinmesi gereken önemli bir detay olarak vermek isteriz ki, eğer kişisel gelişiminizi yüksek öğrenim hayatınızda tamamlayamamışsanız, mezuniyet sonrasında bu yetersizliğe ilave edeceğiniz herhangi bir şey yoktur.
Çünkü dersler, akademik yayınlar, gazeteler, ansiklopediler, internet, konferanslar ve sair faktörlerle en haşır neşir olabileceğiniz dönem bu dönemdir ve mutlaka iyi değerlendirilmelidir.
İyi değerlendirilmelidir ki, iş hayatına atıldığınızda arkanızdan şunlar söylenmesin : 'bu adam nasıl üniversite bitirmiş hayret ediyorum'...
Okula gittiğinizde ilk yapmak istediğiniz şey, derslerinizde başarılı olmaktır. Eh zaten bir de öğrencisinizdir, para pul da yoktur cebinizde...
Ders çalışmak elbette önemlidir ancak akademik yayınlara para vermek istemeyebilirsiniz.
Çünkü bazen hem pahalı olabilmekte, hem de 'sınavı geçeyim, ihtiyacım olan şu kısma sahip olayım, kitaptaki diğer bilimsel bilgiler şimdilik önemli değil' düşüncesi hakim olabilmektedir.
Sırf bu yüzden okul kantinlerinde ya da yine okulun içindeki fotokopicilerde uzun kuyruklar oluşur.
Öğrenciler, çoğunlukla ihtiyaçları olan ve sınavda çıkabilecek olduğunu düşündükleri sayfaların fotokopilerini çektirirler.
İşte bu sebeple üniversite hayatında 'fotokopi' farklı bir sektör ve kulvar olarak karşımıza çıkmaktadır.
Yani yazarın ya da yayınevinin izni alınmadan bu kitapların fotokopi suretiyle çoğaltılması kanunen yasaktır.
Bu yasağın üniversite binasının içinde ihlâl ediliyor olması, suçu işleyen kimsenin üniversite öğrencisi olması bu sonucu değiştirmez.
Peki üniversite rektörlüğü ya da rektörlüğün elinin ulaşamadığı yerlerde ise fakülte dekanları bunu bilmezler mi ?
Ve ne kadar ilginç ve traji komiktir ki o yasaları Ankara’ya bizzat gidip hazırlayan hocaların fakültelerinde yaşanır bu yasa ihlali.
Yani farzı mahal (sözgelimi) koca koca profesörler Ankara’da hukuk komisyonu oluşturmuş ve fikir sanat eserleriyle ilgili bir yasa hazırlıyorlar, o esnada da öğrencileri okullarda bilerek isteyerek ya da bilmeden istemeden o yasayı ihlâl edip suç işliyorlar.
Biz de yaptık. Arkadaşlarımız da yaptı.
' Aman arkadaşlar fotokopi çektirmeyelim ' diyen bir tek arkadaşımız da çıkmadı.
Ancak belki de denetimlerin bizim dönemimizde sıfır ve hatta sıfırın altında olmasının da bunda etkisi vardı.
Denetimler konusunda son durum ne mi ?
O da bir sonraki yazımızda...