dusuk kilo (9 cevap) - Beslenme - Sayfa 1 - Nurturia
Merhaba, oglum 24 aylik ve kilosu hala 11. ne yapsam yemek yediremiyorum, kus kadar yiyip birakiyor, dahasi isyan ediyor. ne yapacagimi sasirdim. onerisi olan var mi?
yiğit 28,5 aylık. 11,4 kg.
Zorlamak bir işe yaramıyor(tecrübeyle sabit). oyunla yedirmek vs. bunlarda anlamsız ve kalıcı bir çözüm değil. Hatta zorlamak(ben fazlasıyla yaptım) inatlaşıp ters teptiriyor.
çok da yapacak bir şey yok,sağlığı iyiyse ve doktor da normal diyorsa zamana bırak. Ben öyle yaptım.
İhtiyacı olunca ,acıkınca yiyorlar. Kapasitesi bu kadar demek ki.
Biraz da genetik oluyor sanırım,ben de çok iştahlı ve kilolu değildim küçükken.
Yemekleri ailece ,hep beraber yemek bir çözüm olabilir. biizm herşeyimizi taklit ediyorlar sonuçta. siz de doğru yemek alışkanlıklarıyla beslenirseniz o da öyle olacaktır.
Özellikle daha çok sevdiği çorba, yemek vb. yiyecekler varsa onlardan yedirseniz? Ben 1 yaşına kadar bu problemle savaştım. Sevdiği çorbayı vererek daha fazla yemesini sağladım.Hergün de olsa, bir süre aynı çorbayı yedi...
Senayc sagol.. Dedigin seyleri aslinda hep yapiyoruz. Birlikte yemek yemek, saglikli beslenmek zaten rutinimizde olan seyler.. Ben de, esim de zayif yapili insanlariz, genetik gecis oldugu da muhakkak.. Doktorumuz da bugune kadar bizi rahatlatmaya calisiyordu
ama son muayenemizde artik tehlike sinyalleri caliyor, bu yeme isini cozmek zorundayiz dedi. Endisem artti, gercekten cok zayif.. gun icinde yediklerini topladigimda (ozellikle son zamanlarda) bir porsiyonu anca buluyor, tabii ki yeterli besin almiyor.. simdi
vitamin ve balik yagi gibi seyler basladik, bir sure besin acigini kapatmak icin bunlardan kullanacagiz.
Ama gercekten daha kalici bir cozume ihtiyacim var.. :( yigitcik de inatci kuzulardan belli ki, sevgiyle...
Hulyacim, sevdigi seyleri de (ki sevdiklerini de kus kadar yiyor, biz de onlari sevdi saniyoruz) yemez oldu.. herseyi ittigi gibi, tabak canak ne varsa firlatiyor, catallar bicaklar havada ucusuyor.. hem 2 yas krizlerindeyiz hem de yemek konusunda oldukca
protestocuyuz.. ustuste ayni yiyecekleri verince onlari da tepki duyuyor bir sure sonra.. ornegin yogurt severdi, simdi yogurdu gorunce bile agzini simsiki kapatiyor.. inatlasip hicbir sey yemiyor.. grrrr :/
Seni çok iyi anlıyorum :( Ben 1 yıl gibi bir süre yaşadım bütün bunları...
siz de bizim gibi çok inatlaşma yaşadınız sanırım. 12 aydan sonra yiğit kendim yiyeceğim diye tutturdu ve yaklaşık 6-7 ay ben tek bir kaşık bile yediremedim ona. Neler çektiğini çok iyi anlıyorum.
sen de demişsin zaten,biz de zayıfız diye.
bende minyon yapılıyım va çokkk zayıftım küçükken. Yiğit geçenlerde hastalandı 11kg ya düştü.
Keşke cidden yapılacak bir şey olsa,ben hala yaparım. Ama eşim de ben de ikna olduk ki uğraşmakla,inatlaşmakla zorlamakla vs. olmuyor. Zamana bırakıp inadını kırmayı deneyin. biz öyle yaptık. yemeği yeyip yememesinin sizin için ne kadar önemli olduğunu hissettirmeyin
artık. Yemek sofraya konuyor, teklif ediyoruz. yemiycem ben bunu diyor. Biz yemeği yemeye ve ne güzel olmuşhımmm vs demeye devam ediyoruz. Menümüz pilav,makarna ve köfteyle sınırlı. Bir de çikolatalı puding. Yiğit de aynı öğünü üst üste yemez. bende duvarlardan,masalardan çokk puding,yoğurt kazıdım,hala yerden pilav topluyorum:( ama yine de eskisinden iyi. Eskiden kaşık görünce direk ağlamaya başlardı.
Bir çorba kaşığı yediyse hımmm sevdi diyoruz bizde. Moralini yüksek tutmaya çalış,sadece 2 yaşında ve değişebilir herşey. Zamanla düzelecek herşey.
Zihinsel gelişimleri normal sonuçta,önemli olan da bu. moral bozukluğu ve sen de yaratyyığı stresin sizin aranızı bozmasına izin verme. (söylemek kolay,yapmak çokkk zor)
İnan zamanla düzelecek.
Senay sagol... Haklisin, benzer seyler yasamisiz, yasiyoruz... Ben bu soruyu yazdiktan bir sure sonra doktor kontrolumuz vardi ve doktorumuz ilk defa tehlike sinyali yaniyor dedi.. Vitamin ve cinko destek suruplari onerdi, yeterli besinleri alamadigini dusundugu icin. Simdi vitamin destekli balikyagi kullaniyoruz, 2 haftadir
kiloda yine hic bir degisiklik yok (cunku yemiyor) ama en azindan gunluk vitamin ve minerallleri aliyor diye azicik daha rahatim. Herseyin o kadar farkinda ki, ustune dustugumuz anda, yiyecegi varsa bile yemiyor, artik kendi kendine birakmaya calisiyorum, kus kadar vucudu iyice kuculdu, yuzu kasik kadar kaldi, ama ne yapalim, demek ki genetik (ben ilkokula basladigimda 15 kiloydum!:)) diyerek
gormezden gelmeye calisiyorum... bakalim ne kadar ise yarayacak :)
Eğer inatlaşma yüzündense aklıma gelenleri sayayım:
* Sofrada tabağına, ona bakmayın. Özellikle sorunlu dönemlerde herkes birden çocuğa bakıyor, lokmasını sayıyor, bir şey söylenmese bile çok bunaltıcı. Sofrada üzerinde duyduğu baskıyı azaltmaya çalışın. Sofradakilerle sohbet edin, onunla şakalaşın, gülün.
* Yemekleri sırayla vermeyin, bundan mı bundan mı diye sormayın. Ne seçenek varsa, çorbadan pilava, bu akşam çeşitlerimiz bunlar canım diye önüne hepsinden azar azar koyun (bizde daha iyisi gelirse diye sürekli oyalanma vardı da sofrada, sanırım bu arada da
iştahı kaçıyordu, iyi geldi bu yöntem)
* Yediğinde de övmeyin, mesele yapmayın, fark etmemiş gibi davranın. Sizin için yemiyor, zaten yemeğin tadına vardıysa, midesine girdiyse salgılayacağı mutluluk hormonu motive etmeye yetecektir.
* Bir de yanında zayıf falan deniyor, konuşuluyor olabilir. Bunu yabancı kimseler de söyleyebilir. Bu durumlarda nasıl davranmak lazım, bence bunu ayrıca sorun. Hatta bir pedagoga danışmak iyi olabilir. Belki başka bir sıkıntısı için de bu şekilde tepki veriyor
olabilir. Sizin ilginizi bu şekilde çekebileceğini keşfetmiş ve bunu kullanıyor olabilir.
* Bunu yer mi acaba diye çok emek harcayıp ona özel yemekler hazırlarsanız, yemesi için çok istekli olursunuz. O zaman da yemediğinde hayal kırıklığına uğrar ve bunu ona çok fazla hissettirirsiniz. Kolay hazırlanan ve karışık gözükmeyen yemekler sunmaya çalışın.
* Zaten bir şey yemiyor diyorsunuz. Nasıl olsa yemiyor, ne yiyip ne yemediğini takip etmemeye, aklınızdan çıkartmaya çalışın bir süre. Bakımından sorumlu sizin dışınızda birileri varsa, ya da örneğin akşam eşinizle konuşurken, onun yanında bugün şunu yedi,
bunu yemedi diye bilgi aktarımı yapmayın.
* Eğer öğünlerde çok bunaldıysanız, bir süreliğine ona yemek verme sorumluluğunu yiyip yememesini çok takmayan biri varsa etrafınızda ona devretmeye çalışın.
* Bol bol temiz havaya çıkartın. Dışarıda öğünler planlayın. Bol hareket ettirin iştahı açılır diyeceğim ama kilosu az olduğu için bunu bir doktoruna danışmanızda yarar var.
Aklıma gelenleri yazdım. Söylemesi kolay ama rahat olmaya çalışın. Bu tür durumlarda en çok işe yarayan şey, rahat ve neşeli olmaya çalışmak.
:)) Damla tesekkurler.. bunlarin hepsi deneniyor aslinda, ama biraz daha sabirli olmayi ogrenmem gerekecek sanirim. Sadece uzuluyorum ve farklı yollar var midir acaba diye merak ediyorum.. paylasmak bile iyi geldi, sagol!