Erzurum -Tunceli-Erzincan Güzellemesi | Yaşadığımız Günler
← Adıyaman – Elazığ – Diyarbakır Güzellemesi
Trafik, saygı ve bencillik üzerine →
Çok gezen bir meslektaşım geçenlerde şuna benzer bir şey yazdı: ” ‘ Çok gezen mi çok bilir, çok okuyan mı’ diye bir söz var ya hani? Çok gezmekle çok bilinseydi bir şeye benzerdim şimdiye kadar!” Eh haksız da değil hani. Ama bazı şeyler yerinde görünmeden asla bilinemiyor. Bu yerinde görmeyi “yaşamak veya deneyimlemek” olarak anlamak daha doğru olur.
Erzurum, Tunceli ve Erzincan gezisi de benim için unutulmazlar arasında yerini aldı. Kendi başıma veya bir tur ile gitseydim bu etkinin olamayacağını düşünüyorum. Bu üç şehiri de avucunun içi gibi bilen ev sahiplerime teşekkür borçluyum.
İlk durağımız Erzurumda Palandöken dağının eteğindeki büyük bir otelde konakladık. İklim olarak şok yaşadığımı itiraf etmem lazım. Yaklaşık 3o derece sıcaklıktan çıkıp gittiğim üst tarafları karla kaplı Palandöken’in eteğindeki Erzurumda sıcaklık en fazla 20 derece idi ve gece 10 derecenin altına düştü. Ertesi gün sabah ise karla karışık yağmur yağdı! Hemen yazmakta yarar var: 5 günde üç şehirlik gezi yaklaşık 1000 km yol, yoğun çalışma, doğal güzellikleri gezme ve 11 öğün et yemekle tamamlandı. Çalışma ve yol neyse de 11 öğün et yemenin Ege’de yaşayan birisi olarak tahammül sınırlarını zorladığını itiraf etmeliyim. Bir ay önce tamamlanan diğer 3 şehir gezisini de sayarsak 3 kilo kadar almış olarak döndüm geri.
Erzurum’da tarihi yerleri görmek için vakit pek olmadı. Erzurum’a gidecekler güvenle lezzetli Erzurum yemekleri yenecek adresler şöyle:
1. Muammer Usta : Burası cağ kebabı ile meşhur. Arkasından kadayıf dolması veya pekmezli baklava yenecek. Muammer usta bu ününü hak ediyor. 2. Üçler Kebap salonu : Burası döneri ile meşhur. Üstüne elbette pekmezli baklava veya kadayıf dolması. Aşağıdaki fotoğrafı ve yeri ile birlikte facebookta paylaştığımda Istanbul’dan bir arkadaşım “gel de sana dönerin hasını yedireyim” diye yazdı ki bana o anda çok komik geldi bu yanıt; hala geliyor 🙂 3. Erzurum Evleri : Burası aslında 7-8 eski Erzurum evinin birleştirilmesi ile yapılan bir lokanta.
Burada da elbette ana yemek et, sonrası malum tatlılar 🙂
Bu güzel yeri oluşturan evleri birbirine bitişik, hediyelik eşyalar satılan sokaklarla ki onlar da artık evin koridorları gibi, bir evden diğerine geçiliyor.
Yemek yenen yerler de evlerin yaşam alanları. Masada oturmak istemeyenler sokaklara açılan küçük odacıklarda yer sofralarında oturabilirler; yer minderlerinin üzerinde kahve, çay içebilirler. O kısımlar hep kadınlı erkekli dolu olduğundan fotoğraf çekemedim.
4. Tarihi Emir Şeyh Köftecisi. Görüleceği üzere bina gerçekten de tarihi. İçi de güzelce yenilenmiş. Adından da anlaşılacağı üzere buranın köftesi meşhur. Tatlıları yazmaya gerek yok artık.
Erzurum’dan sabahın erken saatinde otelin kahvaltı saatinden önce Tunceli için yola çıkmak zorunda olduğumuzdan soluğu Paçacı Sulfettin Usta’da aldık. 24 saat açık bir yer burası ve Erzurum’un eski mahallerinden birisinde.
Salaş bir yer burası ve sadece paça var. Siz istemeden sıcak sıcak önünüze getiriyorlar. Tek kelime ile nefis! Yağlı göründüğüne falan bakmayın öyle, paça çok faydalıdır.
Erzurum’da görebildiğimiz iki önemli tarihi yer oldu : Şehirin merkezindeki Yakutiye Medresesi ve Erzurum Kongre binası. Yakutiye Medresesi 1310 yılında İlhanlılar tarafından yaptırılmış ve günümüze kadar da gelebilmiş hiç bozulmadan. Şu anda değerli eski paralar, ve silahların da sergilendiği bir müze burası.
Müceldili Konağından bahsetmemek olmaz Erzurum deyince. Burası eski bir taş bina ve büyük bir konak, yani ev imiş zamanında. 1641 yılında inşa edilmiş! 2000 li yıllara kadar ayakta kalan konak yıkılmaya yüz tuttuğunda Belediye tarafından AÜ desteği ile restorasyona alınarak kurtarılmış. Geniş salonları ve odalarında şimdi Erzurumlular yemek yiyorlar, çay, kahve içiyorlar. Gece gittiğimizden güzel bir fotoğraf çekemedim ne yazı ki. Googleda görülebilir.
Erzurum Tunceli arası 3 saate yakın sürüyor. Yolun büyük kısmı duble ve güzel. Pülümür vadisi girişinden itibaren 80-90 km kadar dar ve iki şeritli bir yoldan gittikçe yükselerek Tunceli’ye varılıyor. Dağlar karla kaplı idi yolda.
Pülümür vadisinin içinden akan Pülümür deresi vadiyi cennete çevirmiş adeta. Henüz hava tam ısınmadığından her yer yeşillenmemiş de olsa yeşildi işte ortalık. Zahmetli bir yol Pülümür vadisini geçen yol. Ama bir yanında Pülümür deresi bir yanında Munzur deresi gürül gürül akan Tunceli’ye varınca bu zahmeti unuttum Tunceli balı, kaymağı, peynirleri ve tereyağı başta olmak üzere kurulu olan kahvaltı sofrasında.
Tunceli’ye gidince mutlaka görülmesi gereken bir yer var. Munzur vadisi, vadinin tabanından 80 km kadar akıp giden Munzur deresi ve Munzur dağının eteklerinde Munzur deresinin çıktığı gözeler. Burası bir doğa harikası. Tunceli’den Munzur gözelerine gidebilmek için dere yatağını kıvrıla kıvrıla izleyen iki şeritli dar bir yolda en az bir buçuk saatlkik yolculuğu göze almak gerekiyor. Sonra Ovacık ovasına ve Ovacık’a geliniyor, hani şu komünist partisinin kazandığı tek belediye başkanlığı olan Ovacık. Ne yazık ki girip görmek kısmet olmadı Ovacık’ı, yanından geçip gittik vakitsizlikten. Ovacık’ı geçtikten sonra 20-30 km kadar daha gidince Karla kaplı Munzur dağının eteklerine varılıyor. İnanılmaz güzel bir yer Munzur deresinin gün ışığına çıktığı alan. Sular birbirinden çok ayrı alanlardan, bazan bir taş parçasının bazan büyük bir kayanın, bazan da dar, geniş çakıl alanlardan öylesine su yüzüne çıkıyor. Belki 100 kadar göze var böyle irili ufaklı. Buraya ancak iki tanesinin fotoğrafını koydum.
Sonra o gözelerden gelen sular birleşiyorlar ve ortaya berrak, tertemiz bir akarsu çıkıyor. Bizi burada koyun sac kavurma bekliyordu. Çok kavurma yedim ama bu kadar lezzetli kavurma yemedim ve oraya tekrar gitmedikçe tekrar yiyebileceğimi de sanmıyorum. Dayanamayıp, et kavrulurken kekik, nane vb mi koyduklarını sorduğumda aldığım yanıt şu oldu: ” yoo, kestik işte, kendi suyunda pişti aabi” Munzur gözeleri Tunceli’lilerin çok sevilen bir mesire yeri. Kimse bilmez, ben de bilmiyordum öğrendim. Munzur Dede’nin (veya Baba) diyarı burası. Saygı duyulan bir yer bir mesire yeri olmasının yanısıra. Gelen insanlar burayı temiz tutmaya özen gösteriyorlar. Büyük şehirlerin mesire yerlerinde adet olduğu üzere oraya buraya atılan artık dolu poşetler, ağzına kadar dolu çöp varilleri görmedim. Alttaki fotoda kayalardan fışkıran iki gözeye dikkat ediniz. O gözeler dahil bir sürü başka gözeden su içtim 🙂 İşte Ovacık ovası.
Tunceli’de Munzur nehrine bakan yüksel kıyılar kafe, bar ve restoran dolu. Et balık tavuk ne isterseniz var. Akşam yemeğinde av yasağı dönemi olduğundan Munzur’da avlanan balık yiyemedik. (Gerçi öğleyin yediğimiz koyun hala midemde idi). Ertesi gün Pülümür vadisini tekrar geçerek Erzincan’a gittik. Erzincan’da iki yeri görme şansımız oldu. Girlevik şelalesi ve Ekşisu.
Girlevik şelalesi insanın bırakıp gitmek istemeyeceği kadar güzel bir yer. Burası Erzincanlıların çok sevdiği bir mesire yeri. Kışın şimdi akarken görülen sular donuyormuş, googleda görülebilir. Buradaki lokanta ızgara tavuk yemekleriyle biliniyor daha çok anladığım kadarıyla ve ününü de hak ediyor.
Ekşisu doğanın bir başka harikası, sulak ve yemyeşil bir mesire yeri. Burası dağdan akıp gelen maden suyu ile ünlü. Bu su şişelenip satılıyor da. Musluklardan akıyor maden suyu doldur doldur iç bardağına. Biz de içtik. Fazla fotoğraf çekme şansım olmadı.
Bir ovaya kurulu olan Erzincan, Erzurum ve Tunceli’den sonra çok ferah ve düzenli geldi bana. Depremden sonra yüksek bina yapılmasına izin verilmediğinden en fazla 3 katlı binaları, geniş yolları, kaldırımlar olan yeşil ve düzenli bir şehir Erzincan.
Bu yazı Seyahat, Yemek içinde yayınlandı ve Üçler kebap salonu, cağ kebabı, Ekşisu, erzincan, erzurum, Erzurum evleri, Girlevik şelalesi, kadayıf dolması, maden suyu, Muammer Usta, munzur, munzur baba, munzur dede, Munzur deresi, munzur gözeleri, Munzur vadisi, Ovacık, Ovacık ovası, Paçacı Sulfettin Usta, Palandöken, pülümür, Pülümür Deresi, Pülümür Vadisi, pekmezli baklava, Tarihi Emir Şeyh Köftecisi, tunceli olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.
3 Responses to Erzurum -Tunceli-Erzincan Güzellemesi
16 Temmuz 2015, 07:51
Güzel bir yazı olmuş eline sağlık. Tanıtıcı bir yazı gurmeler için özellikle;-)
06 Nisan 2016, 10:41
Çok güzel yazmışsınız elinize sağlık ama bu güzelliği size Şanlıurfa ve Mardin illerimizde unutturmaya çalışacağımdan da haberiniz olsun 🙂
06 Nisan 2016, 11:33