9 Ağustos 1915:Çanakkale Savaşında... - Günün Tarihi | Yenisöz Gazetesi
9 AĞUSTOS 1915:ÇANAKKALE SAVAŞINDA...
9 Ağustos 2018 Perşembe - 05:30 Yorum Yaz
9 Ağustos 1915:Çanakkale Savaşında Binbaşı Fevzi Bey'in Askere Ölmeyi Emretmemesi
Savaşta uygulanan yanlış stratejiyi ve askere ölmeyi emretmek yerine daha temkinli hareket etmeyi hedefleyen Binbaşı Fevzi Bey olayını Selahattin Adil Paşa şöyle anlatır: V. Ordu Kumandanı Mareşal Liman Von Sanders, aralarında Yarbay Mustafa Kemal Bey'in de (Atatürk) bulunduğu astlarının çoğunun kanaatlerinin aksine, düşmanın Saroz Körfezi ile Arı burnu ve SeddülBahir bölgelerine çıkartma yapacağını düşünüyor ve ona göre önlemler alıyordu. Bu düşüncenin yanlışlığını birkaç gün sonra Anafartalar Çıkartması başlayınca kendisi de anlamıştı.(Sarıbay,1982:257)
(…) Binbaşı Fevzi Bey, bir taarruz yapılmasına lüzum görülmediklerini, bugün asli kuvvetlerin cepheye yanaştırılıp arazi, bölge ve taarruz hedeflerini görüp tanımalarına ve yorgunluklarını gidermeye bırakılıp (9 Ağustos'ta) şafakla taarruza geçilmesinin uygun olunacağını, güney grubunda ilk çıkartmalar sırasında yaptırılan kanlı ve sonuçsuz saldırılardan ders almış olduğundan bildirdi. Grup kumandanı tümen kumandanlarının bu görüşlerini hal ve duruma uygun bularak saldırının (9 Ağustos) sabahı yapılmasını kabul etmiş ve orduya da bildirmişti. Bu karar ve grup emrinin çok yerinde olduğunu uygulama göstermiş ise de, kurmay sınıflarında kendisinden çok faydalandığımız ve değerli bir kumandan olan Fevzi Bey'i, üzerine aldığı bu ağır sorumluluktan dolayı, takdir yerine Liman Paşanın tekdirine uğramaktan kurtaramamıştı.
Grup emrine uyularak 34. Alay, arazinin örtülü kısımlarından faydalanarak Bakabava-İsmailoğlu sırtlarına, 35. Alay Tekketepe'nin hemen gerisine, 36. Alay Kavaktepesi gerisine sürülmüş ve birliklere 9 Ağustos sabahı yapılacak taarruz için gereken emirler verilmişti. 6 - 9 Ağustos 1915 günlerinde düşman kuzey grubumuz sağ yanına saldırarak Damakçılık Bayırı ile Conk Bayırında bazı ilerlemeler yapmış ve hatta Conk Bayırının yüksek hattından bir kısmını zapt etmeyi başarmış idi. Bunlara karşı yapılan ayrı ayrı karşı taarruzlarımız ne yazık ki sonuçsuz kalmıştı.(Sarıbay,1982:260-261)