Karanlığa göz kırpmak - Eyüp OTMAN
11:0407 Haziran 2017
Karanlığa göz kırpmak
Karanlığa göz kırpıp başladı ömür,
Bir ananın karnına koyuldu gönül.
Büyüdü gelişti oldu göz, kulak,
Nasıl bir mucize, hikmet ile bak.
Belli bir karara geldiğinde sen,
Seni artık dünyaya iter bu beden,
Hikmetle beslendin orda bilmeden,
Şimdi burada emek gerektir.
Ağlayacan, gülecen, dudak büzecen,
Uyumayıp, anayı bazan üzecen,
Burada böyle dönüyor düzen,
Akleder de elbet anlarsın bir gün.
Süt çeşmesi koymuş ana bağrına,
Doğar-doğmaz akıtmış o saf sütünü,
Bir sanat eseri o görüntünü,
Verene şükrünü sakın unutma.
Düşe kalka yürüyecen, canhıraş,
Gelişecen, büyüyecen, yavaş-yavaş,
Ana-babada başlar tatlı bir telâş,
Sünnet edip mürüvvet göreyim diye.
Daha büyük mürüvvet görme dileği,
Kıpır-kıpır olur ana yüreği,
Nedir ki başka dünya dileği,
O mutlu gününü gördükten sonra.
Sen de bir yavruya teşne olacan,
Kader ne der bilinmez, neyi bulacan,
Netice olarak mutlu olacan,
O günleri inşallah gösterir Rabbim.
Dikkat Ramazan!Kur’ancılık ve ‘Entelektüel Yalnızlık’