Sürekli etrafı uyaran ne kadar çok köşe yazısı, WhatsApp mesajı okuyoruz değil mi? Herkes herkesi uyarıyor. Toplumu uyarmak, siyaseti uyarmak, kurumları, yetkilileri uyarmak, gençleri uyarmak gibi bir görev biçiyoruz kendimize. Bu görevi kimden aldık belli değil, ne hakla hangi liyakatle aldık o da belli değil çünkü ölçülebilir ve ehliyet gerektiren bir görev de değil bu. Bu uyarmacılık, yeri geldiğinde kulak çekip fırça atmacılık mesleği mesela doktorluk gibi de değil; yani bir odası, barosu, kurulu, konseyi yok. “Benim ailem çok adildi, babam kardeşlerimiz arasında hiç adaletsizlik yapmazdı açılın bu kararları ben vereceğim” diye mahkeme salonu basıp hakimin yerine oturamazsınız ama toplumu uyarmacılık işine hemen başlayabilirsiniz. Bence harika, madem bu iş böyle o zaman benim de elimi kimse tutamaz; o halde biraz da uyarmacıları uyaralım.
“Bak bu son uyarı” diyenlere, bütün uyarmacılara uyarılar: