Adını Sen Koy | TERSBLOG... işte böyle bişey
Adını Sen Koy	21 Nisan 2010
İlk kitabından bu yana biraz itici gelir Tuna Kiremitçi kitapları bana. Tek sebep de isimleridir üstelik. Buram buram en duygusalından aşk kokar çünkü bu isimler, sıkıcı bulacağımı düşünürüm hep.
İşte bu duygularla izledim biraz da filmi. Buram buram bir aşk filmi beklemesem de bir kaç abartılı sahne bekliyordum ki evet onları bulduğumu söyleyebilirim.
2009 yazında İç Anadolu’nun en güzel şehirlerinden biri olan Eskişehir’de geçiyor film. Bir çift aşık evlenmek üzereler. Nikah şahidi olarak, damat adayının eski bir arkadaşının şehre gelmesi ile tüm yolunda görünen akış bir anda sekteye uğruyor. Bu arkadaşın bir de içsel problemler yaşayan ağbisinin olaya karışmasıyla işler iyice sarpasarıyor.
Film 4 karakterin incelemesi gibi olmuş; bir kör aşık, bir aşık olunan, bir platonik bir de kendi hayatından vazgeçen… Bu kişileri detaylarıyla anlatmaya çalışmış.
Ancak bu anlatımda bazı aksaklıklar var bana göre. Özellikle de aşkın anlatımı havada kalmış. Kişilerin yaşantıları, işleri güçleri bir kenarda bırakıp sadece tam da anlatılamayan bir aşk üçgenine çevrilmiş kamera. Bir de bazı komik unsurlar içerdiği halde drama tadına bürünmüş film. Draması ağır basıyor olsa da biraz arada kalmış gibi. Hollywoodvari sonu ve soğuk dokusuyla klasik Türk filmlerinin dışına çıkmış. Bu unsuru da özellikle belirtmek gerekir.
Melis Birkan çok hoş ve özel bir hanım bence ancak Issız Adam-Ada rolünü artık geride bırakmalı. Bu filmde yakın bir karakteri oynuyor olsa da, hal ve tavırları ile sanki Ada’nın devam filmi gibi görmek mümkün. Ancak filmde damat-damadın arkadaşı ve arkadaşının ağbisi rolleri ile beyler çok iyiler.
Mekanlara, renklere hayran kalmamak imkansız. Görüntü yönetmenliği olarak film özellikle başarılı.
Adını Sen Koy son dönemlerin önemli yapımlarından, seyredilmeye değer.
Güz Sancısı »