Hz. Ali Bin Ebi Talib (r.a.) | Tarih Sayfası
Nihâyet Ali´de hicret etti
Hz. Ali, Hayber kalesinin fethinde, kalenin kapısını koparıp, kalkan olarak kullanmıştır. Bu savaşta Hz. Ali´nin gözleri ağrıyordu. Resûlullah efendimiz onu çağırtarak gözlerine üfledi ve şifa bulması için Allahü teâlâya duâ etti. Hz. Ali´nin gözlerinde bir ağrı sızı kalmadı.
-Hayber halkı iyi bilir ki: ben, gelip çatan harplerin tutuştuğu, kızıştığı zamanlarda, tepeden tırnağa kadar silâhlanmış, cesaret ve kahramanlığı denenmiş Merhab´ımdır. Ben, kükreyerek geldikleri zaman aslanları bile kâh mızrakla, kâh kılıçla vurup yere sermişimdir, diyerek Müslümanlardan er diledi. Bunun üzerine Hz. Ali:
-Ben oyum ki: anam bana Haydar, Arslan adını takmıştır! Ben, ormanların heybetli görünüşlü arslanı gibiyimdir. Sizi, geniş ölçüde ve çarçabuk tepeleyici bir er kişiyimdir, diye şiir söyleyerek Merhab´ın karşısına dikildi.
Bu şiir Merhab´a o gece gördüğü rüyâyı hatırlattı. Rüyâsında kendisini bir arslanın parçaladığını görmüştü. Hz. Ali, Merhab´la karşı karşıya geldiğinde, Merhab´ın tepesine öyle bir kılıç indirdi ki, kılıç, Merhab´ın siperlendiği kalkanını ve demirden miğferini kesti. Başını, ikiye ayırdı. Merhab´ın başına inen kılıncın çıkardığı ses o kadar fazla idi ki, Hayber karargâhında bulunan Ümm-i Seleme:
-Merhab´ın dişlerine kadar inen kılıcın sesini ben de işittim, demiştir.
Hayber gazâsından dönen Hz. Ali´ye Peygamber efendimiz:
-Yâ Ali, eğer halk, Îsâ´ya söylediklerini söylemiyecek olsalardı, senin hakkında çok sözler söylerdim. O zaman herkes, bereketlenmek için, ayağının tozunu alır, abdest suyunu şifâ için hastalarına verirlerdi. Seni şehid ederler. Âhırette havzımın üzerinde halîfemsin. Cennete en önce sen girersin. Seni sevenler nurdan minberler üzerinde olur, buyurunca, Hz. Ali şükür secdesi yaptı.
Sakif´ten bir zat anlatır:
Hz. Ali´nin Hz. Fatıma´dan Hasan, Hüseyin ve Muhsin adında 3 erkek, Zeyneb ve Ümmü Gülsüm adında iki kızı olmuştur. Hz. Fatıma´dan sonra evlendiği hanımlarından 15 erkek, 16 kız çocuğu olmuştur.
Hz. Ali, fevkalade beliğ ve fasih konuşurdu. Peygamber efendimizden sonra, onun derecesinde beliğ hutbe okuyacak bir başkası yok idi. Arap lisanının ilk kaidelerini koyan odur. Bu sebeple Kur’an-ı kerimin lisanına herkesten çok aşina idi. Devamlı Peygamber efendimizin yanında bulunması ve onun feyizli nurlarına ilk kavuşanlardan olması sebebiyle Kur’an´ın hükümlerini en iyi bilen o idi. Tefsire dair birçok rivayetler bildirmiştir. Bilhassa ayetlerin iniş sebepleri konusunda birçok rivayetleri vardı. Bu konuda buyuruyor ki:
Affetmek fazîlettir. Kararlı olmak metâ´dır, sahip olunan maldır. Kararsız olmak ise zâyi olmaktır. Doğruluk emânet, yalancılık hıyânettir. İnsâf rahatlık, şer küstahlıktır. Emânete hıyânet etmemek, îmândandır, güler yüzlülük ihsândandır. Doğruluk kurtarır, yalan felâkete sürükler. Kanâat insanı zengin yapar, yerinde kullanılmayan zenginlik azdırır. Dünya aldatır, şehvet kandırır. Lezzet oyalar, nefsin arzuları alçaltır. Hased yıpratır, nefret çökertir.
İlim; güzel bir mîrâs, genel bir ni´mettir. İnsaf, ihtilâfı giderir, ülfeti getirir.
Zulüm; ayakların kaymasına, ni´metin yok olmasına, milletlerin helâkine sebep olur.
Gerçek mü´minin sevgisi, kızması, birşeyi alması, yapması ve terki, hep Allah için olur.
Kâmil mü´min gizli şükür eder, belâya karşı sabır eder, ümîd hâlinde iken bile korkar.
Hasedcilerin en ehveni, hased ettiği kişinin elindeki ni´metlerin yok olmasını ister.
Dünya mü´minin hapishânesi, ölüm hediyesi, Cennet de varacağı yerdir.
Dünya kâfirin Cenneti, ölüm korkulu rü´yâsı, Cehennem de varacağı son duraktır.
Akıllı; alçak dünyadan el çeken, Cennet-i a´lâya göz dikendir.
Akıllı kimse; dilini kötü söz ve gıybetten koruyan, mü´min; kalbini şek ve şüpheden temizleyendir.
Mü´min, baktığında ibret alır. Bir şey verilirse, şükür eder. Musîbet ve belâya uğrayacak olursa, sabır eder. Konuşacak olursa, Allahü teâlâyı hatırlatır.
Akıl, mü´minin dostu; ilim, vezîri, sabır, askerlerinin komutanı ve amel ise silâhıdır.
Mü´min, dünyaya ibret gözü ile bakar. İhtiyâcı için karnını doyurur. Dünyadan konuşulduğu vakit, nefret ve tenkid kulağı ile dinler.
‹ Ubade Bin Samit (r.a.) up Suheyb-i Rumi (r.a.) ›