﻿ METAL YORGUNLUĞU Mazhar Gündoğ
Mazhar Gündoğ / 2013-02-17 11:23:53
Uzunca bir zamandır piyasadaki sıcak para sıkıntısı artarak devam ediyor.
"İşler nasıl gidiyor?" diye kime soracak olsak hep benzer cevaplar alıyoruz. Sözleşmiş gibi "iş var ama para yok" diye cevap veriyorlar. Belli ki artık müsait olmadığından kredi kartları da cüzdanda yer işgal etmekten başka işe yaramaz hale gelmiş.
İş arayanların haddi hesabı yok. Üniversite öğrencileri okul bitirme aşamasına gelince kendilerini doğrudan iş bulamama korkusunun ortasında buluyor ve buna "son sınıf sendromu" diyorlar.
Sonraki süreçte yaşanacak KPSS ise hayatın tabi cilvesi olmuş gibi.
Ekonomi bilgilerine söz kondurmayanlar da farklı frekanslardan konuşuyorlar.
Okuyan veya dinleyenler "bu adamlar amma da iyi ekonomik bilgiye sahipmiş" desinler diye genellikle vatandaşın anlayamayacağı kavramlar üzerinde duruyorlar. Oldukça ağdalı bir dille kendilerini ifade etmeye çalışıyorlar.
Ama her nedense açık ve anlaşılır bir dille konuşmuyorlar.
Enflasyondaki belirgin yükselişi ifade etmeye çekiniyorlar.
Cari açığın ciddi seviyede olduğunu vatandaşın anlayacağı gibi anlatmıyorlar.
Partisini yeni kurduğu zamanlarda ekonomiyi simit ve çay üzerinden değerlendiren Sayın Başbakan'a bu günkü simit, çay hesabını hatırlatmıyorlar.
Emekli olduktan sonra, kahvelerde miskin miskin oturmayıp ufak tefek iş yaparak KDV üreten vefakar müteşebbislere bırakınız teşekkürü, neden SGK tarafından cezalandırıldıklarını sormuyorlar.
İşçi emeklilerinin ve asgari ücretlinin aylık maaşlarıyla bu devirde ne yapıp da geçinebildiklerini ekonomik açıdan izah edemiyorlar.
İnşaat ve tarım işçilerinin, mevsimliklerin, taşeron işçilerinin iktisat tecrübelerinden ısrarla bahsetmiyorlar.
AVM'lere direnemeyen ve yaprak dökümü gibi birer birer dökülerek işyeri kapatmak zorunda kalan küçük esnafın ekonomi üzerine binecek yükünden bahsetmiyorlar.
Dün banka kredisi kullanmadan üretim yapabilen sanayicinin bu gün neden kendi fabrikasında kredi kullandığı bankaya kiracı durumuna düştüğünü izah edemiyorlar.
Ama nedense, herhangi bir insanın kendi aile bütçesinde, bütün özellikleriyle yaşadığı ekonomiyi borsa, döviz, faiz, repo ve tefe havuzuna atarak yorumlamaya çalışıyorlar?
İnsanın aklına "yoksa bu şekilde mi dindar nesil yetiştiriliyor?" sorusu gelmiyor değil. Kapitalist ekonominin hakimiyetinde yetişecek dindar neslin, hangi dinin dindarı olabileceği de ayrı bir tartışma konusu değil mi?
Ülkemizde yaratılan korku imparatorluğu ortamından konuşan ve yazan ekonomistlerin de etkilenmemeleri ve korkmamaları elbette mümkün değil.
Bu açıdan baktığımızda onların da çok şey söyleyip hiçbir şey söylememelerini anlayışla karşılamak lazım diye düşünebiliriz.
Ama ne yapalım, böyle bir ortama son on yılda gerçekleştirdiğimiz üç genel, iki mahalli seçim ve iki referandumla, dolayısıyla halkımızın iradesiyle gelmedik mi?..
Kaldı ki toplumun siyasi tercihi ile milli iradenin aynı anlama geldiği de başka bir tartışma konusu…
Yaklaşık bir ay önce Kayseri Sanayi Odası, CHP Genel Başkanı Sayın Kılıçdaroğlu'nu Kayseri'ye davet ederek sanayici ile bir araya getirdi.
Geçen hafta sonu ise Sayın Başbakan Erciyes'te yapılan bazı tesislerin açılışı için Kayseri'deydi.
Mahalli basından aldığım bilgiye göre, KSO başkanı Sayın Mustafa Boydak'ın bir sorusu üzerine Sayın Başbakan ilginç bir açıklama yaparak, Kayseri sanayicisinin ihracat rakamlarını yeterli bulmamış. Gaziantep sanayicilerini de değerli sanayici hemşerilerime örnek olarak göstermiş.
Olay Kurultaylar mekanı muazzam Erciyes'in karlı yamaçlarında gerçekleştiğinden olacak ki, espri havanın dondurucu soğukluğunda buz tutmuş.
Kayserili hemşerilerim bu durumu Kayseri Sanayi Odası'nın CHP Genel Başkanı'nın Kayseri'ye davet edilmesine bir tavır olarak nitelendiriyorlar.
Bazıları da Gülcüler ve Erdoğancıların Erciyes hesaplaşması olarak yorumluyor.
Ama şu hususları da göz ardı etmemek gerekir.
Ekonomideki can sıkıcı göstergeler;
İran, Irak ve Suriye şeytan üçgeninde devam eden Bermudamsı gelişmeler;
Hazırlanmakta olan Yeni Anayasa'dan torbadan tavşan çıkarırcasına "Başkanlık" çıkarma hesapları;
Binlerce yılın "Türk Milleti" ni tersine çevirerek birkaç yılda "Türkiye Toplumu" haline dönüştürme maharetini gösterebilme telaşı;
Hangi BDP'lileri İmralı'ya göndererek onurlandırmak düşünceleri;
İmralı'daki katil bölücübaşının, "Anayasa Uzlaşma Komisyonu'nun" gizli üyesi olması için gösterilen gayretler;
"Değişim, Dönüşüm ve Başkalaşım" anlayışının son yılların sihirli formülü ve moda akımı haline getirilmesi çalışmaları;
Ve buna benzer sebepler belli ki Türkiye Toplumu (!) yöneticilerinin ve sorumlularının sinirlerini bir hayli yıpratmış.
Bir de Milliyetçi- Ülkücü Lideri ve kadrolarıyla MHP'nin tavizsiz BOZKURT duruşu.
İktisatta "işletme körlüğü", mühendislikte "metal yorgunluğu", ekonomide ise "her değerin bir ekonomik ömrü olduğu" ile ilgili temel kurallar vardır.
Ne dersiniz, sizce o noktaya mı yaklaşılıyor?