Ready2BeMom: Ocak 2016 ' : ''; var month = [1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12]; var month2 = ["Jan","Feb","Mar","Apr","May","Jun","Jul","Aug","Sep","Oct","Nov","Dec"]; var day = postdate.split("-").substring(0,2); var m = postdate.split("-"); var y = postdate.split("-"); for(var u2=0;u2
Yayınlayan: Yeliz Zengin -Tarih: 24.1.16
Hastanede bekleme salonunun tam karşısında böyle cici bir 'Cake House ' vardı . Tam 2 saatim,misss gibi kahve kokuları arasında, o an için bana dünyanın en lezzetlisi olarak görünen çikolatalı keklere bakınıp , iç geçirip, onlara saldırmamak için ufak meditasyonlar yaparak geçti :) Ramazanda, son dakikaları sofra başında geçirdiğimiz gibi , Cake House'a karşı geçirdiğim saatler sanki testi daha makbul kıldı :) Bendeki maneviyatı öyleydi en azından :)
Geçen hafta, başı yukarıda olduğu için alttan tekmeleyip , zaman zaman canımı yakan, kasıklarımdaki ağrıdan dolayı beni kıvrandıran Ömer, bu hafta tam tersi bir şekilde baş aşağı ' ce'eeeee ' dedi bize. Her hafta ayrı bir poz, ayrı tripler. Detaylı ultrasonda eli kulağında verdiği ezan okuma pozu sedebiyle , doktor; 'Bu çocuğun adını Bilal koyun' demişti. Bu sefer ise parmakları sanki bize hareket çekiyor gibiydi. . ' Ayy bu bebe pek bir terbiyesiiiz' diye tepki aldık bu hafta doktordan :) Oğluma laf yok !!! Şuanda kişiliğini bulmaya çalışıyor içeride. Ekmek elden su gölden :) İç hesaplaşmaları için bolca vakti var nasıl olsa :)
Yayınlayan: Yeliz Zengin -Tarih: 17.1.16
2 gün öncesine plansız bir doktor ziyareti sıkıştırmak zorunda kaldık . Günlerce çok şiddetli ağrılarım ve kasılmalarım oldu , ben de ''evham yapma'' diye bastırdığım duygularımı bir anda salıverdim ve gayet nettim . ' Yarın doktora gidiyoruz ! '
İyiki gitmişiz. Herşeyin yolunda olduğunu öğrenince elbette ki rahatladım . Eskiden bebeğin hareketlerini hep yukarıda hissederdim. Şimdi dönmüş . Kafası yukarı, ayakları aşağıya gelmiş o yüzden alttan alttan vuruyormuş oğlum. Ama ağrılarım ile ilgili bir sonuca varamadık . Magnezyum verdi doktor -ki ilk günden işe yaradığını hissettim. Çünkü tam 2 gün boyunca iki büklüm yürüyordum ağrılarımdan doğrulamıyordum . Bunun yanında ilave bir de idrar tahlilimiz var. Ben biraz geciktiğim için sonuçları yarın alacağız. Belki iltihap ile ilgili bir durum da olabilir.
Şeker yüklemesi yaptırmak istemiyordum fakat suyumun biraz fazla olduğunu bu yüzden bunu yaptırmak zorunda olduğumu öğrendim bu sefer ki gidişimde. Ayrıca bebeğimizin böbreklerinde sıvı fazlalığının yanı sıra biraz büyüme de varmış . Henüz böbrek fonsiyonlarını etkileyecek ölçüde değilmiş ama her kontrolde takip edeceğiz dedi doktor.
2 seferdir her gittiğimde negatif bir şeyler duymak , bugüne kadar en fazla özen gösterdiğim moral konusunda beni biraz zayıflaştırıyor. Çok takılmıyor gibi görünsem de derinlerde bir yerde inceden moral bozuk, karamsar düşünceler var negatif rüyalarıma konu olan .
Korktuğum başıma geldi ve haftaya şeker yüklemesi randevumuz verildi. Bu konuda 'acaba farklı bir doktora daha mı gitsem bu haftaya kadar hiç böyle bir durum yoktu ' diye içimden geçirmiyor değilim. Çünkü ben yükleme istemediğimi belirtince öğrendim suyumun fazla olduğunu. Doktorumun itirazlarımı kabul etmemek için başvurduğu bir yol olabilir mi acaba diye düşünmeye başladım . Eğer öyleyse 3. doktora da güven sıfırlanacak demektir. 4. doktor için arayışlara başlarken hamilelik döneminin en fazla doktor değiştiren gebesi olarak rekorlar kitabına geçeceğim galiba !
Resimde de görüldüğü üzere , evet kış günü tişört ! giyiyorum çünkü ani sıcak basmalarım ve menepozumsu yanmalarım ile ancak bu şekilde başa çıkabiliyorum . Kışı neredeyse tişörtlerimin üzerine giydiğim hırkalarla geçirdim diyebilirim. Bu sebepten aylar önce kaldırdığım yazlıklarımı geri çıkartmak zorunda kalmıştım :(
Meleğim artık vur kaç taktiğinin yanı sıra değişik stiller geliştirdi . Elini yada ayağını vurduğu yerden cekmeyip sağa yada sola doğru iterek kaydırıyor. Elimi koyduğumda da çok net hissediyorum o kaydırdıkça elimle takip ediyorum onu , böylece en uzun süre temas halinde kalmış oluyoruz - ki o duygu işte beni benden alan :) Sabahın 6 sında işe gitmek için kalktığımda bir bakıyorum şiddet altındayım. İçerdeki isyan çıkarmış ,savaş başlatmış yada parti falan veriyor,sürekli tekmeliyor. Kahvaltı ediyorum hemen sakinleşiyor bir süre çıt çıkarmıyor. Acıkınca tekrar aynı mod :) Ben boşuna almadım 10 kiloyu :) Kendi doktorum da direk şekeri kesmemi tembihlerken ' rahat ol 20 kiloya kadar yolu var. Zayıf hamile kalanlarda biraz esnek olabiliyoruz' dedi sağolsun :)
Son randevumda 32 haftalık iş göremez raporu almaya gelen kadının benden çok çok daha minik bir göbeği olduğunu görünce eşim ve ben küçük dilimizi yutmuş,kadına hayran hayran bakakalmıştık :) Benim ise 24. haftada sipsivri öne doğru uzayan karnım , 30'lu haftalarda bir birey olarak toplumda kabul görecek diye düşünüyorum . ' Yeliz Hanım ve göbeği geldi' diyecekler. Onun ayrı bir kimliği olacak :) Otobüslerde yer verme durumumuz çoktaan başladı bile. Eskiden yoktu böyle şeyler. Göbeğim toplumda kabul görmeye başladı şimdiden :)
Bakalım istifra etmekten , baygınlık geçirmekten çok korktuğum şeker yüklemesi serüvenim nasıl geçecek !!! Umarım korktuklarım başıma gelmez ...
16 yorum oku/yaz
Yayınlayan: Yeliz Zengin -Tarih: 10.1.16
Yine bir görüş gününde, tavsiye edilmiş perinatoloğumuz Fehmi Yazıcıoğlu'nun asansörden haz etmeyen insan için çile niteliğindeki 9. kat ofisinde buluştuk oğlumla . Yüksek katlar, asansör denen kapalı kutular hiiç bana göre değil . En yüksek katta gittiğim tek yer yoga kursum . Tam 6. katta. Neyse ki benim gibi asansör sevmeyen ve benim karnımdan daha büyük bir karnı olan Brittainy adında bir arkadaşım var ve onunla beraber sürüne sürüne merdivenlerden çıkabiliyoruz -şimdilik - O olmadığı zamanlarda da kullandığım değişik metotlarım var. :) 9. kata merdivenle çıkmadım tabiki ama eğer benimle çıkacak bir arkadaş olsaydı yanımda, üşenmez çıkardım :) Bu noktada sevdiceğime bir bakış atmaya kalktım ama o artık beni benden iyi tanıyor galiba, direk müdahale etti ve asansöre binildi :(
Detaylı ultrason için yazılanları okuyunca ' yaşasınn tam yarım saat göreceğim oğlumu !!! ' diye sevinmiştim. Ama hiç onu izleyemedik . Hiçbir şeye benzetemediğim iç organlar , bilmem ne sıvıları falan görmekten , oğlumuzu görmeye fırsat olmadı . Ben onun hareketlerini izlemeyi seviyorum . Hareketlendiğinde istemsizce dudaklarımı büzüştürerek , gözyaşlarım süzülmeye hazır bir şekilde izlemeyi çok seviyorum . Dolayısı ile bu görüş günü biraz hüsran oldu . Toplasan 1 dakika izleyemedik miniğimin hareketlerini :( Artık 2 hafta sonrasını bekleyeceğiz. Kendi doktorumuz bu konuda çok anlayışlı. Ömer perdeyi kapatmadan ( yani yüzünü saklamadan yada kaçmadan ) bizde cihazı kapatmıyoruz :)
**Kilo artışım fazla bulunduğundan direk şeker yasaklandı ve ben 1 gün öncesinden aç karına alışverişe çıkıp leziz şeyler almıştım :( Şeker diyetine girmek için önce onların bitmesi konusunda anlaştık sevdiğim adamla :) Sonrasında sıkı bir şeker diyeti bizi bekliyor sanırım :) **
Kontrolde herşey çok iyi, güzel , normal çıktı . Ama benim oğlum çişini tutuyormuş şimdiden . Böbreklerinde normalden daha fazla idrar birikmesi varmış ve kontrol altında olmalıymış . Bunu duyunca tabi ki başımdan aşağı kaynar sular döküldü.Çünkü muhabbetin sonu Down Sendromu riskinin artması ile noktalandı . Bütün akşam ve gece ruh gibiydim . Bazı forumlarda durumu paylaşıp benzer durumu yaşayan insanlarla konuştum . Çok iyi geldi.Yeni güne tüm mutsuzluklarımdan arınmış olarak , eskisi gibi uyandım ! Zaten benim genetik rahatsızlığı olan bir kardeşim vardı ve hiç tereddütsüz gelen tüm test tekliflerine hayır demiştim bile. Onun hasta olması benim ondan vazgeçeceğim anlamına elbette ki gelmiyor. Bundan sonrası için daha dikkatli olacağız ve bol bol dua edeceğiz. Sonrası Allah 'tan .
Hasta veya sağlıklı olman bizim için hiçbir şey değiştirmiyor miniğim. Sen her zaman kalbimizin en özel yerindesin ve merakla beklenensin !!!