Çocuğumu nasıl ezilmekten kurtarırım? (18 cevap) - Bebeklerde Saldırıya Karşılık Verme - Sayfa 1 - Nurturia
Bebeklerde Saldırıya Karşılık Verme 18 Cevap
Ben de bu soruya gelecek cevapları ilgiyle bekliyorum çünkü 1-e1aynı durumda Lara. Çevrelerinde çok çoluk çocuk olanlar bu konuda inanılmaz aktifler de benim kız ezik:)) Looser looser geziniyor yavru.
etrafında hiç çocuk olmadığı için öyle bence ilk zamanlar ablamın kızıda dehayı çok eziyodu
elinden oyuncak alırdı deha ağlardı, gelir vururdu deha ağlardı =))
sonra sonra baktım bizimkide çakıyo ve onun elindekileri alıyo
endişe etme bence hiç bilmediği tepkiler olduğu için ağlıyo çocuk bi süre sonra oda öğrenicek =)
Deneyimli degilim ancak yasadigim bir sureci paylasayim istiyorum.
Aren ve kendisinden 7 ay buyuk olan kuzeni 2 ay once oynamaya basladiklarinda, aynen benzer durumler yasadik. Yegenimin bir abisi oldugundan tabr uygunsa birseyleri kaptirmamayi ve birazcik itisip kakismayi ogrenmis. Aren oldukca ezik kalmisti yaninda.
Ancak gectigimiz hafta birlikte 3 gun gecirdiler. Yavas yavas degisti durum. Bizimki de onun elinden birseyleri almaya ya da bunun icin cabalamaya hatta firsat kovalamaya basladi. istemedigi birsey oldugunda onun elini cekistiriyor, ittiriyor falan artik.
Neticede ben de karar verdim, daha fazla cocukla oynayarak zaman gecirmeli. Bunun icin cabalayacagim.
Bu aylarda bebekler arkadas olayinii pek anlamaz ve birbirlerini oyuncak olarak gorurlermis. Bence kisiliginin bir parcasi degil bu. Sakin bir bebek olabilir ve karsilik vermiyor olusu kisi karsisinda pasifize oldugu anlamina gelmiyor bence. prophetic
yani ben de oyle bi karar aldim kendimca , daha fazla cocuk.. ama yok ki, ayda yilda bi kere gorunce cocuklari bole bi gelisim gosteremez ki. acaba ben de oynarken onunla, simdi benim siram fln mi yapmaliyim, cabalamasi icin tesvik mi etmeliyim? elinden
oyuncagini da kaparim gerekirse, itip kakayim mi ben de :)
ben de acıklamaya calıstım genelde, ama karsı tarafı sakınlestırmek adına daha cok o tarafla konustum, bu oyuncaklar, bu ev hepsı senın, bız kısa bır sure oynayıp bırakacagız kendı evımıze gıdecegız fln yapıyorum, kendı cocugumla konusmalıyım galıba daha
Galiba tamamen bebeğin yapısıyla alakalı başlayıp gelişip değişebiliyor durum.
Defne tam 14 aylık, bebek ve çocuklara başından beri çığlık çığlığa sevinçle tepki veriyor. Çoğu bebek de onun bu çığlık sevinç halinden ürküyor açıkçası. Mesela geçen hafta 19 aylık bir kız bebekle oynarken elinden alınanların peşinden koştu, arıza çıkardı. 12 ve 8 aylık olmak üzere 2 ayrı erkek bebekle oynarken de sürekli ellerindekileri alıyor, kendi elindeki oyuncağı da onlara bırakıyor, gönül alıyor
yani aklınca:) Bu bebeklerle daha sık görüştükçe, o erkek bebeklerde yavaşça değişim oldu diyebilirim. Eşyası alınınca Defne'nin peşinden gelmeye başladılar zamanla.
Yani daha sık bebekli ortamda olmalarında fayda var sonucu çıkarabiliriz. Bir de bu oyuncak ve nesneleri alıp-verme olayı için; Defne neredeyse 7-8 aylıktan beri oyuncak ya da nesneyi bize uzatıyor, 3-5sn sonra da geri istiyor. Bu şekilde o sıkılana kadar dakikalarca al-ver yaptığımızı biliyorum. Hatta şimdi bulaşık makinasından
kaşıkları tek tek bana uzatıyor, ben de çekmeceye koyuyorum. Ama bu kez geri vermeyip başka yerlere sardırıyorum tabii ki:)
Yani diyeceğim şu ki olabildiğince çok bebek-çocuk-insanla birebir görüşmesinde fayda var. Sadece bebek-çocuk değil de yetişkinler bile etkili çeşitlilik ve yeni yüzlerle iletişim açısından.
Al-ver oyunu da kesinlikle etkili gibi düşünüyorum. Hatta Defne bunu bi defa 3 aylık bebeğe yapmaya çalışmıştı. Üzerine koyup, biraz dolaşıp geri alıyordu bebişin kucağından.:)
Tam konsantre olduğu bir oyuncağı alıp oyun yaparak ondan kaçabilirsin mesela, onunla beraber emekleyerek eşyasını kaçırıyordum mesela ben. İlla ki alışır bir süre sonra sahiplenmeye. Sonra da bırakmıyo-paylaşmıyo diye dertlenicez, derdimiz bitmez bizim:))
Oncelikle cok erkenci davrandiginizi ve Demirden yapabileceginden fazlasini beklediginizi dusunuyorum. Bebeginiz belirttiginiz tutumlari gosterebilmek, beklediginiz tepkileri verebilmek icin cok kucuk. Karsilastiginiz durumlar onun ezildigini de gostermiyor
aslinda. Bebek ve kucuk cocuklar arasinda gorulen bu tarz davranislar onlarin arasindaki etkilesimin bariz orneklerindendir. Bu yas grubunda henuz aidiyet duygusu olmadigindan etrafindaki, eline aldigi herseyi kendinin sanar, dolayisiyla kaybettiginde de ani
bir hayal kirikligina ugrar. Birseyleri kaybettikce, hayal kirikligini yasadikca, cozum yollari gelistirmeye, sebep-sonuc iliskisi kurmaya, kendinin olanla olmayani ayirt etmeye baslarlar. Ama bu Demir icin henuz erken. Ona zamanindan once stratejiler ogretmeye
calismak da cogu zaman sizi yormaktan oteye gitmez. Demir'e biraz zaman vermenizi, etrafinda cocuklar varken -fiziksel zarardan korumak disinda- olabildigince mudahil olmadan gozlem yapmanizi oneririm. Sevgiler
Her anne bir değil, dolayısıyla her çocuk da bir değil. Çocugun karakteri bir etken ama annenin günlük yaşamda çocuktan bir şey isterken alabilir miyim ya da verir misin gibi soru/izin cümleleri kurması, çocuga teşekkür etmesi vb. şeyler çok ama çok önemli.
Sokma akılla olmuyor, hayatının içinde olması gerek. Benim kızım 3 ay önce ilk gerçek arkadasını edindi. Arkadası da kız ve benim kızımdan 4 ay büyük, aynı sayılırlar. İkisinin de kardeşleri yok. Kızın annesi ile çocugumuza öğretilerimiz ve hitap şekillerimiz
oldukça benzer. Çocuklar oynarken görüyoruz ki biz onlara nasıl hitap ediyorsak, onlar da birbirlerine hitap ederken benzer şekilde hitap ediyorlar. Elindeki oyuncagı istiyorsa izin istiyor, ya da karsılık olarak baska bir oyuncak vermeyi teklif ediyorlar.
Tabi ki bir oyuncak için bagrıstıkları da oluyor, ya da birbirlerine sen git, seni istemiyorum, o evine gitsin dedikleri de oluyor. Bir oyuncak için çekişirken ikisi de baskın hareket ediyorlar. Bu karakterden gelen bir şey olsa gerek. yine onlarda oynarken
arkadası seni istemiyorum sen git dediğinde, bizimki daha çok içleniyor, ağlıyor, gelip bana sarılıyor. Evimize gidelim diyebiliyor. Bizde oynarken bizimki kıza sen evine git dediğinde, hayır ben burda kalacagım diye aglayabiliyor. Aynı olay, iki farklı tepki.
Bir de parkta baska çocuklarla yasananlar var. İkisi parktalar, kum oyuncaklarıyla oynuyorlar, bir çocuk geliyor, oyuncakları izin istemeden alıp kullanmaya baslıyor, bizimkiler isteyince de vermiyor, bagırıyor. Bizimkilere, arkadasım gel birlikte sırayla
oynayalım, küreği bize ver tırmıkla da sen kaz gibi çözüm önerileriyle çocuga yaklasmalarını söylüyoruz, yapıyorlar ama çocugun umrunda değil, agresif davranmaya devam ediyor. İş içinden çıkılmaz bir hal alınca, çocugun annesi kendi çocuguna müdahale ederse
yine iyi. Bir de etmeyen tipler çıkıyor. Bu sefer mecburen çocukların hakkını korumak adına biz artık gidiyoruz, alalım küreklerimizi gibi bir şeyler söyleyip, bazen zorla alıp baska tarafa kaçıyoruz. Bu sefer bizim kızlar soruyor, o çocuk niye izinsiz bizim
eşyalarımızı aldı anne, o çocuk yaramaz cocuk di mi anne diye. Biz de evet, o .ocuk baskalarına saygısız bir cocuk diyoruz. Yanlış anlaşılmasın, ben ve arkadasım çocukların oyunlarına ya da kavgalarına müdahil olmayı seven tipler değiliz, uzak dururuz, kendiniz
halledin deriz ama işte karsıdaki ailenin de aynı bakıs acısına sahip olması gerek. Yoksa orada senin çocugunun eziliyor ya da agresif davranmanın iyi bir şey oldugunu düşünmeye baslıyor belki de. Ben çocuguma karsındaki sana vurursa kendini koru, onu engelle,
sana vurmasına izin verme diyorum. Vur demiyorum ama vurma da demiyorum. Bu kelimeyi kullanmaktan özellikle kaçınıyorum.
bencede hiç arkadaşı olmamasından kaynaklanıyor.eymende aynı anlattığın tepkileri vermişti.kardeşimin çocuğu ile arasında 2,5 ay var o çok yırtıkdır bizimki sakin,oyuncaklarını alırdı hep.eymen yine sakin ona göre ama en azından kaptırmamaya çalışıo,yada
onun oyuncaklarını almaya çalışşıo.geçen gün görümcemin çocuğuna hiç oyuncağını vermedi aralarında bir gün var ilk defa yaptı böyle bişi.oda sesini çıkarmadı yazık.böyle böyle alışıyorlar ama büyüklari biraz uyarmak gerek sanırım zarar vermemeleri açısından.demirde
kendiliğinden öğrenecektir oyuncağına sahip çıkamayı.banada eymene vurmayı öğret diyorlar yoksa öğrenemez sonradan diyorlar,ben uygun bulmuyorum.