Uğur KIRAN (Bir yalnız arıcı): AVCILIĞA MERAK SARDIK
AVCILIĞA MERAK SARDIK
Soğuk geçen kış günlerinde belkide yapılabilecek en güzel hobilerden biri avcılık. Yıllardan beri tüfeğim olmasına ragmen uzun zamandır ava gitmemiştim. Bu hafta sonu kendi arazim içerisindede olsa bir kaç atış yapayım diye aldım tüfeği elime.
Bazen yağmurlu bazende açık geçen hava şartları altında elde tüfek gezmek oldukça zevkli bir uğraşı oldu bu haftalık. Sonuç olarak ıslanmak var ve ıslak ıslak ne kadar yürünebileceğide malum.
Uçana kaçana derken sürekli olarak boş atış yapmış olsakta baştanda dediğim gibi maceralı bir hafta sonu oldu benim için.
Askerlik hatırası gibi resim çektirmeden avcılık yaptığımız nasıl belli olacak değil mi?
Sadece kış mevsiminde üzerinde aktığı toprağın ancak suya doymuş oldugu zamanlarda akmaya başlayan bahçemizin sınırlarınıda belirleyen deremiz canlanmış. Bu dereyi sulu haliyle görmek kurak geçen bu kadar zamandan sonra oldukca heyecan vericiydi.
Dip not olarak arıcılıkla ilgili hiç bir şey yapmadık mı tabiki yaptık: Balsızlıktan dolayı öldüğünü tespit ettiğim oldukça zayıf bir kovanımın son duasını okumak oldu. Elimde o kadar yarım ballı çerçeve stok vaziyette dururken balsızlıktan dolayı kovan söndürmek hiçte iyi gelmedi bana.
Geçtiğimiz günlerde aşırı soğuk giden havalar nedeniyle kovan kapağı açmak ve duruma müdehale etmek malesef mümkün değildi. Bütün bunları halen geride bırakamadıgım acemiliğime veriyorum. Başarmadan yılmadan yola devam, sonunda zaman içinde edineceğim tecrübelerle bu tür olumsuzluklar yerini daha olumlu adımlara bırakacaktır.
Gönderen UĞUR KIRAN zaman: 21:13
Uğur bey,mühim olan avlanmak değil,doğayla içiçe olmak,arkadaşlarla hoşca vakit geçirebilmek.Sönen kovana gelince normal sayılan %10 kaybın içinde saymaktan başka çare yok herhalde.Hiç olumsuzluk olmadan bahara çıkman dileklerimle.Kolay gelsin.
5 Ocak 2009 06:51
Uğur bey; sizde mi?
Ben sizi canlıları seviyor sanıyordum!Bugün boşa atan yarın doluya atar.
Spor olsun diye kan dökmek bana çok ters!!!
Saçmayla yaralanmış çok hayvan gördüm. Tedavi etmeye çalışsam da hiçbiri yaşamadı.
Hatırlıyorum bir atmacanın göğsünde ve kanadında yarası vardı. Bir hafta kadar antibiyotik tedavisi de uygulamama rağmen ölmüştü. Her kımıldadığında kolundaki parçalanmış kemik etten dışarı çıkıyor ve şıpır şıpır kanıyordu.
O hayvanların ellerime bulaşan kanları ve kanın kokusu hala burnumda….
Ben böyle bir şeyin hesabını veremem!
5 Ocak 2009 10:45
ben de size hiç yakıştıramadım.kan dökecek bir tipiniz de yok.kanımca sizinde belirttiğiniz gibi askerlik pozundan öteye geçmemiştir her halde avcılık merakınız.
5 Ocak 2009 11:40
Belki inanmayacaksınız ama sadece ve sadece spor amaçlı olacak benim avcılığım.Doğadaki her canlının yaşama hakkı var, ben buna inanıyorum ve bizlere zarar vermediği sürece hiç birine kurşun sıkmayacağım sevgili dostlar.
Hep boşa atarsınız inşallah
5 Ocak 2009 12:10
devrimoskay dedi ki...
Burada d.m.t ye katilmamak imkansiz. Bunun yaninda dogadaki canli turleri yine insanlarin etkisiyle ortaya cikan iklim degisiklikleri, cevre kirlilikleri, orman yanginlari gibi bir cok olumsuz etkinin karsisinda yok olup giderlerken, birde hayvanlari spor olsun diye avlamak bence hic uygun bir davranis degil. Butun ari dostlarini bu konularda daha duyarli olmaya davet ediyorum.
4 Şubat 2009 00:01
Uğur bey size ulaşabileceğim bir tel/GSM numarasını bana e-mail edebilirmisiniz.
7 Şubat 2009 23:03
ll. OKSALİK ASİT UYGULAMASI