SU MASALI - TİYATRO ÇOCUK
“Hepimiz çelimsiz birer su damlası olabiliriz ama bir araya geldiğimizde ırmak oluruz, deniz oluruz, okyanus oluruz...”
Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde buralardan çok da uzak olmayan ülkelerden birinde Suyu Bol köyü varmış. Adından da anlaşılacağı gibi bu köyde ırmaklar gürül gürül çağlar, yer altı suları dağları çatlatır yollara taşarmış. Su bol olunca köyün sakinleri suyun kıymetini bilmez olmuşlar. Açık unutulan musluklar, yollara dökülen sular ve kirletilen ırmaklar su damlaların sabrını taşırmış.
Su damlacıkları bir toplantı yapmışlar ve insanlara onların kıymetini bilmeleri gerektiğini anlamaları için insanları kendilerinden mahrum bırakmaya karar vermişler. Derken bir anda musluklar akmaz, dereler çağlamaz olmuş. Kuraklık günden güne daha fazla etkiler olmuş bu Suyu Bol Köyü’nü.. Su olmayınca Değirmenci Ruşeym Efendi buğday üretemez olmuş, fırıncı Madam Şoko ekmek pişiremez olmuş...
Fakat bu durumdan en çok manav Rıza etkilenmiş. Elinde solmasından korktuğu çiçeğiyle nehir yatağına gitmiş ve yalvarıp yakarmış. Derken bir anda çağlamış dere yatağı ve dile gelmiş Nehir Ana. Demiş ki “Eğer bütün köyün umutlarını nehir yatağına getirip dökerseniz tekrar musluklarınızdan akar, derelerinizden çağlarız...”
Epey düşünüp taşındıktan sonra razı olmuşlar umutlarını nehir yatağına dökmeye. Fakat aramışlar taramışlar köyde kimsede umut bulamamışlar. Su gidince umutları da gitmiş köy sakinlerinin. Sonra çocuklar gelmiş akıllarına, çocukların umutları tükenmez diye düşünüp toplamışlar çocukların umutlarını bir çuvala ve götürüp atmışlar nehir yatağına.
Derken bir anda çağlamaya başlamış sular, toprak filizlenmiş yeniden. Deniz dolmuş ağzına kadar. İşte böylece bu Suyu Bol Köyün sakinleri artık anlamış ki; her bir su damlasında çocuklarının umutları saklı. Ziyan edecekleri her bir su damlası aslında çocuklarının umudu, yani geleceği. Tabii gözü gibi bakmaya başlamışlar artık suya. İsraf etmek şöyle dursun, kendiliğinden gelen yağmur sularını bile değerlendirir olmuşlar.
Gökten üç elma düşmüş. Biri anlatana, biri dinleyenlere biri de suyunu israf etmeyenlere...