Kafa sesi hiç susmayan,derdini öpmek isterken alıp kafaya takan herhangi biri...: 2016
Koskoca devlet dairesinde paralı maralı gün var la bu gün
hemde en kısırlısından ve acı turşulusundan.Tespih gibi dizildik sandalyelere
bende tesadüf bu ya doktorların yanına oturmuş bulundum.Kasılmaktan bir gün
ölecekler o ne olum öyle ya? Kadın doktorlar kendini bir bok zannediyorlar ama
erkekler öyle değil ya...Ya da bana öyle geliyor.Neyse benim ki
çapımda başka genç ve ukala bir o kadarda sevimsiz bir doktor ile
oturuyor. Ulan bu sevimsiz kendini bir bokum zannediyor daha gülünesi yakışıklı
da sanıyor galiba. Caniko o ukalalıkla ve sevimsizlikle dünyanın en yakışıklısı
olsan ne yazar?Neyse kendisine yeterince nefret kustum :) Devlet dairelerinde
gün yapmayı acilen yasaklamalılar bence çünküm gün ruhuna toplu şekilde tecavüz
etmiş bulunmaktayız şu öğlen yaptığımız saçma sapan şeyle. Bu gün gün
yerine resmen yerli malı yaptık la...İçime daral geldi, yüreğime öküzler oturdu
ne boktan ortamdı öyle o ya...
Ortam aynen şöyleydi:
Hani derin bir sessizlik olur
biri konuşmak için konuşur ve diğerleri kibarlıktan gülmek zorunda kalır ya
gruptan biri hızını grubun gülüş temposuna uyduramayıp uzun uzun güler,grup
döner bakar buna. Bu uzun gülende "napıyom la ben" deyip öksürerek
kahkahasını sonlandırıp tabağına anlamsızca bakıp çatalıyla kısırı karıştırmaya
başlar falan. Öyle gergin ve boş bir ortam…
· Bir tane folloş ağızlı bir karı var burada; ne dediğini
bilmiyor boş boş konuşup kikirdiyor falan. Bir an gözümü kapadım –bu salak
saçma konuşurken-hayalimde o gepçük ağzına doğru bir aduket çaktım. Sonra
huzurla gülümseyip gözlerimi açtım kendine güldüğümü zannetti mal.
Ümitle ümitsizlik arasında gidip-geliyorum. Dengesizdim zaten hepten devreleri yaktım bu sefer.
Teselli cümleleri kuruyorum şu sıralar sık sık kendime zira olmayacak duaya emin denmez, denmemeli.Topla kendini, tut kendini, dayan kızım.Acı yok Rocky!
Aşk beni hep ıskalar diyordum kendime ama ne bileyim böyle bodoslamadan bindireceğini.Gemi su alıyor kaptan, batıyoruz!
Gözleri gözlerime değince felaketim oluyor.
Anlayacağın durum fena Leyla!
Allah acı çekebilme kabiliyetimden razı olsun benim.
Unutmalı ne yapıp ne edip unutmalı?
Hüznümün üzerine ağırlık koymam lazım değil mi ama?
Yani vakitsiz bir gözyaşı olmasın diye muhtelif duygularıma kas yaptırmalıyım hemde acilen.
Ayrıca ne çabuk dağılıyor benim düşüncelerim?
Ne kolay yıkılıyor inançlarım?
Ne kadar sık değişiyor benim kararlarım?
Ben her şeyi ne kadar çabuk unutuyorum?
Ben her şeyi ne çabuk konuşuyorum?
Aşk lunaparktaki tahta ata benzer.Hani jetonla çalışır, atarsın böyle içine. Bir ileri bir geri, bir ileri bir geri...Sanki bir yere gidiyormuşsun gibi bir his, böyle bir coşku; ayakların yerden kesilir. Halbuki bir yere gittiğin yok. At çakılı oraya.Jeton bitince rüya buraya kadar.
Derdimiz eksik gibi niçin başımıza yeni bir sevda satın almalı?
Dengemi bozdun ulan felaket hemde! Dengesizliğimin dengesini kurmuştum,
ne güzel! Hatta yavaş yavaş kendimi böyle bile sevmeye başlamıştım. İçimden
kendime diyordum ki: kanka yalnızlıktan hiç bir bokum olmaz ama çok çalışırsan
edebili edebili yazılar bilem çıkarabilirsin. Hem ne demiş götünden bacaklı
Çinliler? Her kriz bir fırsatmış falan deyip bildiğin züğürt tesellisine boyut
atlatıp kapı önünde demlik demlik çay içip çekirdek çitleyecek kıvama bile
gelmiştim canım kendimle. Ama sen çıktın ve kendime söylediğim tüm yalanların
ağzına bir bir sıçtın…! Affedersin ama öyle!
İlk karşılaşmamız aşırı bürokrasinden grileşmiş bir devlet kurumunun bir
o kadar gri koridorunda mı olacaktı yani? Ulan ben senle karşılaşmadan
önce ne diziler ne filmler izleyip ne aşk romanları okumuştum, üstelikte
hazırlıklıydım her bir ihtimale. Misal ellerimde kitaplarım var. İkimizde
dalgın bir şekilde yürümekteyiz. Muhtemelen doğalgaza yeni gelen zammı
düşünüyoruz ya da yeter hımına ne olacak lan bu ülkenin hali deyip kahvehane
dayılarına bağlıyoruz kafa muhabbetimizi. O sırada laps diye çarpışıyoruz.
Ellerimdeki kitaplar yere saçılıyor. İkimizde saçılan kitapları toplamak için
eğiliyoruz tabi bu arada ben -pek tabiatım olmadığı halde hatta hiç olmadığı
halde - anlamsız bir şekilde mahcup ve ürkeğim falan… Bir o kadarda
hanımefendiyim görsen şaşarsın. Çünkü bana çarpıldığı halde öküz müsün bilâder!!! Önüne baksana!" dememişim ee hanfendilik bunu gerektirir. Ne
yaparsın? Bu sırada ellerimiz aynı kitabı almak için uzanıyor çatadanak göz
göze geliyoruz. Kızarıyoruz bozarıyoruz yetmiyor ebleh ebleh gülüyoruz
birbirimize. Sonra olaylar olaylar… Bu hikâyeyi yıllar sonra bir kış gecesi karşı
koltuğuma dizlenmiş pijaman annenin ördüğü yelekle oturmuşken aşkımızın meyvesi
çocuklarımıza, dilimlediğim elmaları bıçağa takıp sana uzatırken bininci kez
anlatıyoruz. Aşkımızın armutları da bu gereksiz ebeveyn romantizmine
katlanamayarak odayı falan terk ediyor. Bilsen ne kadar mesuduz bebişim. Ulan
ya hikâyenin sonunu yine gerçek hayata bağladım, gereksiz gerçekçiliğimi
öpeyim. Olsun lan ben seninle dizlenmiş pijamaya da annenin ördüğü yeleğe de
bıçakla uzatılan elmaya da razıyım. Orada bile sırıtmıyorsun ya pes doğrusu… Niye
bu kadar yakışıklısın ulan? Gönderen
Bir trapezin durması gibi suya İçime çok yüksek bir yerden atlar mısın Leyla başın kaşın yarılsa diplerime çarparak
kanın karışsa suyuma yerin bütün kanunlarına kusarak ben sana bulanayım sen bana..
insan insanın yanında bile durmaz güzelim
bak hala görmedin mi yoksa mecnunu sen sanıp çölün öpmedi mi kumu
şundadır her dem kalbe yayılan sızı
yine de kapımı çalmanı istiyorum Leyla evde yokum evim yok dışardayız cümbür cemaat
seni de istemiyorum beni de bu başka öyle bir yol ki nasıl güzel nasıl dar
benimde bu dünyada ödünç kapım var
olmuyor tutamıyorum kendimi Leyla kapımı çalmanı istiyorum hepsi bu kadar
Pişt, pişt...Yiyorsa! Çocukluğumuza gidek mi datlı gısss?
Mahalleden “yendik, şişirdik, dolma da yapıp pişirdik”
nidaları yükseldi. Seslerinden anladığım kadarıyla –benim maddi olarak zar zor yetebileceğim arabalarla
yaşıt hepsi yani en fazla 2008-2009 doğumlular. Pırıl pırıl, cillop gibi
hepside… Aldığımız hava, içtiğimiz su, yediğimiz ekmek, baktığımız gökyüzü bile
aynı ama onlar belli ki başka bir boyuttalar bizden. Çünkü bende içindeyken hep
geçmesini beklediğim ama geçip gittikten sonra ulan ne etsem de tekrar dönsem
dediğim çocukluk trenine binmiş yetişkinlik durağına gelince apar topar hatta
ite kaka indirilmişlerdenim. Hala bile ne olduğunu anlayabilmiş değilim, bakma
sen! Geri dönmek namümkün , tek hatlıymış nalet tren sadece gidiş seferi
varmış. Aslına bakarsan bir yol varmış dönüş için fakat onun içinde kendinden
vazgeçmen gerekirmiş. Ama ne vazgeçiş! Yetişkinlerin yaşadığı, her şeyin sıkıcı
kurallarla birbirine bağlandığı, sebebin sonucu doğurduğu, sonuçlarında
insanların muhtelif yerlerine koymak için fırsat kolladığı “zalımus” bir
paralel evrende acınmak, aşağılanmak, ötekileştirilmek ve daha nice abuk
subukluklara maruz kalmayı göze almak demekmiş bu vazgeçiş. Birde tüm bunlar yetmezmiş
gibi kendinden bile isteye vazgeçenleri “deli”,
“ akıl hastası”, “anormal” gibi gülünç kalıplarla yaftalayıp; “Bilsen seni
nasıl güzel normalleştireceğiz bebişim, aynı bize benzeyeceksin. Misal herkesin
bok varmış gibi istediği o evi ve arabayı sende isteyeceksin, bunun için evvela
kendinden bir şeyler vermelisin tabi. Karga bokunu yemeden işe gitmelisin mesela
çarkın bir parçası olmalısın, kendini tüketmelisin, yıllarını vermeli ve bir
parça eskimelisin.(Yaşlanmalısın demiyorum bak! Edebiyat yapma lan bana! Yok eskimelisinde
yok yaşlanmalısında! Ne diyon lan sen cicoz? Diyebilirsin bana. Ancak harbiden
bu ikisi o kadar farklı ki birbirinden. Eskimek çok acıklı böyle bokum gibi bir
şey falan edilgenli… Halbusem yaşlanmak öyle mi? Yaşlanmakta bir bilinç var bir
kere, karma bişe bu hem edilgenlik hem etkenlik var mayasında bir kerem.
Eskiyince unutuluyorsun bir kere ama yaşlanınca öyle mi? Kabulleniyorsun,
kabulleniliyorsun falan filan İnter Milan.Yine dağıldım,kafamda şu an ihtiyar
heyeti toplantısı var.Herkes hep bir ağızdan konuşuyor mamafih kimse birbirini
dinlemiyor.Neyse, ne?) Sonracıma kesinkes evlenip çiftleşmelisin ve dünyanın
öğütmesi için ona yeni kurbanlar vermelisin bir kere cicim. Eğer tüm bu
söylediklerimizi yapmazsan; seni, bizim “tımarhane”, “akıl hastanesi” dediğimiz
yere kapatırız billahi! Fabrika ayarlarına döndürürüz hatta direnirsen öttürürüz
bunlardan korkuyorum da kendimden vazgeçip dönemiyorum bir türlü çocukluğa.Hem
ben egoları üst seviyede olan bir yaşam biçimiyim. Elalem ne der ayyy bi kere!!!
Ne Diyeceğimi Bilemedim Şimdi!
Bir ben eksiktim blog açmayan bende geldim aman merak buyurmayın:)Oldum olası günlük-münlük tutamam hemde kaç kere ulan bu sefer kesin başlıyorum dediğim halde.
Bilmem hatırlar mısınız? Hani küçüklüğümüzün en kokulu en dandik kilitli günlüklerini; hah işte onlardan kaç kere alıp "sevgili günlükçüm, ben aşkını pıçaklayan ninja bundan sonra sana her bokumu yazacağım acayip, çılgın anılar biriktireceğiz senle" yazdığımı saymıyorum bile.Bu bizim ülke çocuklarının genetiğine kodlanmış bir şey olmalı bence. Yapmayanımız yoktur herhalde? İşte bu durum bence ilk savsaklamız, yav yaparız bir aramız,verdiğimiz kararlardan ilk vazgeçişimiz,kendimize söz geçiremeyişimiz olabilir aslında. Aha nur topu gibi bir toplumsal tespit yaptım.Artık bende gidip bir fular bağlayıp, entel kahkahası atabilir belki gülerken sandalyeden bile düşebilirim yuppi:) Neyse (öhö öhö) ulan bir konu ancak bu kadar dağıtılabilir, toparlıyorum efem. İşte buralarda aklıma gelen her boku yazdığım; güldüğümü,ağladığımı, düşündüğümü paylaştığım böyle günlük misali ya da karalama defteri gibi bişe olsun istiyorum.Olma mı? Olmasa da olduracağız artık zira içim şişti efendim ata ata. Hayır, hayır kabız-mabız olmadım. "Emin misin? Bir daha bak!" diyeni öperim:) Evde yokumsal uyarı: *Konuşma cümlelerinde yazım hatası aranmadığı gibi bu blogta da yazım hatası aranmaz efendim. Çünkü ben bunları yazmıyormuşum mesela bunlar benim kafa seslerimmiş misal... Çaktın mı? :) *Bide benim kafa sesim, küfürbazmış biraz ağız dolusu argoda konuşurmuş mesela. Rahatsız olanlar okumasınmış, öyle diyor.
Bi Hi Diyeyim,
Dipnot: Tamda şuraya bir şarkı bırakıyorum da...
Aslında insanın canını en çok acıtan şey;hayal kı...
Bende ciğer miğer kalmadı soldu hepDalak desen i...
MEVCUT VÜCUTSAL DURUMUMUN TEK GÖRSEL İLE TASVİR...
Seni sevmemek için nedenler arıyorum ama bulam...
Koskoca devlet dairesinde p...
Ümitle ümitsizlik arasında gidip-geliyorum. De...
Allah acı çekebilme kabiliyetimden razı olsun ben...
Aşk lunaparktaki tahta ata benzer.Hani jetonla...
Derdimiz eksik gibi niçin başımıza yeni bir sevda ...
Bir trapezin durması gibi suya İçime çok yüksek b...
Pişt, pişt...Yiyorsa! Çocukluğumuza gidek mi dat...
Bir ben e...