okuduğu çok güzel bir şeyden etkilenip büyük bir ikileme düşüyor insan, okumaya
devam etmekle bırakıp yazmak arasında. Sanki kaynağı bırakırsa debi düşecek ya
da şimdi yazmazsa fikirleri uçup gidecek ikilemi.
"İnsan bir kabul makinası, bilmesek de kendi
içimizde birer kusurlu mühendisiz."
-Söylemeyi sevdiğiniz cümleleri kullanma
şansı elinize geldiğinde üç cümle önceden tatlı bir sıcaklık yayılır ya içinize-
Mühendislik iki temelden oluşur;
b) İhmal ama öyle düşündüğünüz anlamda kötümser olan değil, bir değer
tolerans sınırı içinde küçükse ihmal edilir.
Bizim –insanoğlunun genelinin- kusurlu olmasının sebebi kabul
etme konusunda çok iyiyiz ancak ihmal konusunda yetersiz kalıyoruz. Sanırım
devam etmemizi sağlayan da baltalayan da bu kusur.
Hayatımızda nasıl büyük yanlışlar olursa olsun, nasıl büyük
hoşnutsuzluklar vuku bulursa bulsun, bir dönemden sonra onları hep varmış “kabul”
ediyoruz. Kredi kartına hiç borcun
yokken bir zaman sonra asgariyi ödemeye başlamak ve bunu son derece normal
karşılamak gibi. Bunun siyasi olmasını hiç istememiştim çünkü siyasete değer
vermiyorum ama istemediğimiz kişiler tarafından yönetilmeye bayılmasak da
bununla ilgili neredeyse hiçbir şey yapmamamız gibi. Kendini tatminden öte gidemeyen birkaç onur hareketi yapmak
dışında gerçekten ne yapıyoruz ki?
İhmal konusunda ise gerçekten zayıfız, kendi minik
komplekslerimiz var, bunlarla ilgili minicik bir şey olsa bile, bunu hemen
kaydedip defalarca başa alıyoruz ama hiçbir zaman silip devam etmiyoruz.
Bizi terk edip gidenleri de silmiyoruz mesela, terk
ettiklerimizi de. Kimi zaman o kadar silmemiş oluyoruz ki bunları, bırak
gittiklerimizi bile kayıptan sayıyoruz, sen bırakıp gittiysen bunu sonucu kayıp
da olabilir kazanç da-bilemezsin. (yine sevdiğim bir örnekleme) Schrödinger’in
kedisi durumu bu tam. Kedi canlı diye sevinemezsin, ölü diye üzülemezsin, bu
yüzden bunun adı kayıp değil, seçimdir.
Doğamız gereği sorumluluk almanın ya da yenilgiyi kabul
etmenin yarattığı manevi dalgaya girip kararsız hale geçmekten o kadar
korkuyoruz ki, Hep durağan, hep kararlı haldeyiz. Hep mağduruz.
Ya yanlış anlaşılıyoruz, ya hakem golü vermiyor, ya da en
yüce tabirimizle an-la-şı-la-mı-yo-ruz.
Kendisiyle anlaşılamayan olduğumuzu fark etmediğimiz
Böyle yazmanın en keyifli yanı, hiçbir alt başlığı doldurmak
zorunda değilim ya. İstediğimi anlatıyorum.
Size gardırobunuzdaki en önemli
parçayı sorduklarında vermeniz gereken tek bir cevap var. Özgüven.
Kendi tarzınız mutlaka olmalı, etrafınızdaki insanları
gözlemlemelisiniz, dönemin eğilimlerini hiç değilse genel hatlarıyla
bilmelisiniz gibi birçok yorum duyabilirsiniz ama aslında önemli olan şey
içinde olduğunuz kıyafetle kendinize güvenebilmektir.
sonbaharla ilgili konuşmak gerekirse unutmamamız gereken ilk şey renkler
Ruh halimizdeki dalgalanmalar yüzünden zaman zaman grilere
gömülmek isteyebiliriz, aman.
Bu yaz renkler ve desenler çok modaydı ve cesurca da
Eylül ayındaki New York, Londra ve Milano moda haftalarında
da gördük ki 2014’de sıkça karşılaşacağız bu görüntülerle.
Öyleyse sonbahar ve kışta neden duralım? Bildiğiniz üzere
özgüven, bu sezon her zamankinden de moda ve mükemmel uyum öncelikle fark
edilir olmaktan geçiyor.
Renkleri kullanırken kırılamayan bir tabu dışında neredeyse
her şeyi yapmakta özgürsünüz. Benim renk aileleri diye adlandırdığım renk
grupları var ve kıyafetlerimi seçerken ailelerin dışına çıkmamaya özen
gösteriyorum. İtalyanların dediği gibi İyi dostlarla iyi bir aile sofrasında asla yaşlanmazsınız.
Siyah ile laciverti karıştırmak.
Siyahın koyu olması, lacivertin içindeki kırmızı yoğunluğu
birleştiğinde adeta gözümüze iğne batmış gibi oluyor. Bu yüzden ben, ana bir
öge seçerek (genelde pantolon olur) aksesuarlarıma kadar aynı grup içerisinde
kalmayı tercih ederim.
Örneğin beni lacivert bir pantolon ve siyah bir gömlek ile
muhtemelen hiçbir zaman göremeyeceksiniz. Bu noktada Jean için bir parantez
açmalıyız. Modanın bittiği yerde Jean başladığı için onlarla her şeyi
Lacivert pantolon ile kremler, açık kahveler ve yeşiller rahatlıkla
kullanılabilir. Miktara dikkat ederek bordolarla harikalar yaratabilirsiniz.
Siyah bir pantolonla ise griler ve beyazlara ek olarak neon
ve canlı renklerden oluşan hırkalar, t shirt ve gömlekler dolabınızın günü kurtaran
parçaları. Basic parçalarla kombinleyip dışarı mutlu mutlu çıkabilirsiniz. Eksiğiniz
varsa mutlaka edinin.
Son bir not olarak, karışık
renklilerden çok hoşlanmıyorsanız büyük büyük parçalardan oluşan 2-3 renkli
üstleri tercih edin. Şu anda bebe mavisi ve pembesi çok moda. İş, desenleri
birlikte kullanmaya gelince, orada olay biraz karışık hale geliyor, onu da
Bilimin Kabul Etmediğini Kabul Eden Ülke Türkiye.
Durmak bir eylem değildir. Aksine eylemsizliğin bir sonucudur. Hatta olası en büyük sonucudur.
Dünya dönerken hiç birimiz duruyor olmayız gibi yorumlar da olabilir ancak hayatımızı büyük ölçüde ezoterik olarak yaşadığımız dünyamızda, genel geçer bir dünya algısından ziyade, algıladığımız, etkileştiğimiz dünyayı göz önünde bulundurursak gerçekten duruyor oluruz. İşte o zaman durmak, bir eylem olmaz. İşte o zaman durmak eylemsizliktir, durmak suç işlememektir. Durmak, durmayarak yanılgıya düşenleri kelime veya mimik kullanmadan eleştirmektir. Durmak zararsız olmasına rağmen, bu günlerde zarar görmek demektir. Gizli bir ajandası yoktur, hedeflediği bir emel yoktur. Tek zamanlıdır. Aslında hiç bir zaman "duruyor" olmazsınız. Deviniminiz azalır ve son olarak durursunuz. Bir kısmın zihinsel aktiviteleri gibi. Hiç sorgulamayan, güdülmekten duramayanlar gibi.
Bu yüzden durmak bir eylem değildir, otlamaya çıkarılanlara bir eleştiridir sadece...
Hiç bir zaman anlayamayacak olsalar da...
What science doesn't accept, Türkiye Does.
To Stand is not an action. On the contrary it is a result of inertia. It is even the biggest conclusive act of inertia possible. There may be comments like while the earth is revolving, none of us can't just stand. However, in a world which we live our lives mostly in an esoteric way, if We consider things we sense and interact not the common world perception, then we really do stand. This is the time that "to stand" is not an action. This is the time that it is basicly the definition of inertia. it is the time that standing is not to commit a crime. To stand is, criticizing the ones who are mistaken as a reason of to stand not, without using any words or jestures.
Although to stand is harmless, nowadays it means to get damaged. It has no secret agenda, no purposes targeted. To stand is a non-continous verb. Actually you can never be "standing" (as in staying still, not like fighting four your rights). Your kinesis decreases and as a conclusion of negative acceleration, you stop and Stand. Like some peoples mental activity. Like the people who are not questioning. Who can not just stand without a lead of a shepard.
This is why "to stand" is not an action. It is just a criticism to the people who are out at grass to be fed...
A criticism for the people who are never going to understand...
Kapalı bir kutu. Kapalılaşan bir kutu adeta insan. İlk başta
bir küpün açık hali gibi çarpık şekli, içi dışı, üstü başı gözüken, 2 boyut
sadeliğinde. Sonrasında kendinden sakladıklarını dünya görmesin, dünyadan
sakladıklarını da kimse bilmesin diye cana gelen, dikleşip küpleşen, içine
kapanan bir kutu insan. Şeffaflaştıkça hafifleyen, daha açık ama daha kırılgan olan, iç dünyasına ışığı almak için
şeffaflaştıkça, içine kiri, pisi, gerçeği de alan. Korktukça derisi kalınlaşan,
derisi kalınlaştıkça içerinin karanlığından korkan bir kararsızlık kümesi
Bir kararsızlık kümesi insan.
Küstahça “en kötü karar bile kararsızlıktan iyidir” derken
bundan bile emin olmayan bir insan.
Aslı gri olup, ışığın geldiği taraftan beyaz, karanlıkta
siyah gözüken, kamuflajı çözmüş de sebebini çözememiş bir varlık insan.
Düşünce hantalı, Hareket için fiziğin yasalarını değil de,
koyunun yasalarını benimsemiş bir yaratık.
Düşünmek paraylaymış, sanki düşüneceğine doğal gaz
alabilecekmiş gibi davranan ve bunun farkında olmayan.
Bir sonuç beklemeden sevemez olmuş, alış verişin adını
sevmek sanmış. Sevmenin tekil olduğunu bilememiş. Sevişmenin işteş bir eylem
değil de ayıp olduğu öğretilmiş. Koşuşmak çocukça, söyleşi büyük adam işi,
Yozlaşmış, yozlaştırılmış insan. Pamuk olunca kirletilmiş,
yıpratılmış da, kirpi olunca dokunulmaz olmuş, dokunulmazlığın “dokunulmamak”
Dışı sertleştikçe içi
gevrekleşmiş. Bükülmez olmuş, kırılır olmuş sertliği maharet sanırken.
Hissetmek olmasını en önemli şeyin bu hayatta, sanki bir dilenciymişçesine görmezden
gelmiş. Tek tük hissedişleri sadaka değerinde. Kendi lanetinde boğulmuş insan, acı çekmemek için acı
çekemez olmuş. Acının da mutluluk kadar bu hayatta insan için olduğunu unutmuş.
Boğulmamak için, ölmeyi tercih etmiş. Halbuki nefesin sadece alınamayacağını,
verilmesi de gerektiğini hatırlaması yeterliymiş lanetten çıkmak için. Olmamış.
Güle Güle Kilolar! :)
Kilo vermek isteyenlere bir kaç tane tüyo vermek istedim.
Ben denedim ve çok faydasını gördüm. Bir de bana bunları öğreten arkadaşıma teşekkür ederim.
Canım benim! :)
Kilo vermek için kardiyo yapmamız gerektiğini hepimiz biliyoruz. Sadece kilo vermek için de değil, sağlıklı olmamız için de yapmamız şart aslında. (bilmeyenler için kardiyo yapmak dediğimiz şey "kardiyovasküler çalışma yapmak aslında, yani kalp ve damar sistemini çalıştırmak adına yapılan egzersiz)
Koşmak, bisiklete binmek. Bunlar en kolay yapabileceğimiz çalışmalar.
Peki bunlardan en çok faydayı ne zaman görürüz?
SABAH!!! Vücudumuz uyku süresi boyunca beslenmediği için bir koruma hamlesi olarak yağları parçalayarak yağ asitlerine dönüştürür ve kan dolaşımına verir. Dolayısıyla sabah kalkar kalkmaz kardiyo yaparsanız çok daha kolay kilo verirsiniz! Ancak bunun da çok ufak bir kaç hilesi var.
Metabolizmayı başlatmak adına uyanınca ilk iş 1 bardak su içmelisiniz.
Ardından da sütsüz ve şekersiz 1 kupa kahve.
Kafein uyarıcı olması ve vücuttan su atması sayesinde çok işinize yarayacaktır. Ancak fazlası çarpıntı yapabilir, dikkat. Spordan sonra da mümkünse ilk yarım saat bir şey yemeyin, sonra da bol proteinli ve tercihen karbonhidratsız bir yemek yiyin, sebze de yanına pek yakışacaktır. :)
Protein almanız yağ yakmanız açısından son derece önemli. Karbonhidrat alacağınız zaman da mümkünse kompleks karbonhidratları tercih edin. (en kolay tam tahıllı ekmekler)
Son olarak spor ve beslenme kadar önemli olan "dinlenme"yi de unutmayın!!!
NOT: Verdiğim bilgiler tamamen deneyimle kazanılmıştır. Tıbbi bir bağlayıcılığı yoktur. :)
Keyif, Sıkıntılı bir ruh hali...
Işıklar kapalı. Odayı akşam serinliği doldurmuş. Bedende dinginlik, kafada yorgunluk var.
Şehrin ışıkları tavanda hareketli. Soğuk bir aydınlığı var.
Gözler uzaklara dalmış, düşünceli.
Arkada taş plak yaralayıcılığında Melis Danışmend çalıyor.
Kadehte kalınca bir duble single malt viski. Her kadehte,
içindeki tek buzla müziğe eşlik ediyor.
Hafif yağlı ve isli tat, boğazdan aşağı dökülürken yanan bir
şömine sıcaklığı veriyor.
Bir yerlerde şöminenin önünde oturup da güzel bi viski böyle
kokar diyecek biri mutlaka vardır bu gökyüzünü paylaşan.
Damakta eriyen 1 parça çikolata tamamlayıcı unsur.
İçindeki portakalla viskinin turunç notalarını tamamlayan bademli
portakallı bitter çikolata.
Kamera iç odalara doğru çekilir.
Adam ve keyfi uzaklaşır, bütünleşir,
Keyifli Hindi... :)
Arkadaşlarım bilir ki ben yaptığım herşeyden keyif almak isterim.
Bir zevk sefa adamı olma durumu var yani.
Dün akşam da uzun zaman sonra bir yemek yapayım dedim ve sonuç olarak yine çok eğlendim.
Yemek hazırlığında iştah açıcı olarak bi duble "single malt" viski çok işe yarıyor.
Yanında da Küba'dan gelme Cohiba sigarası.
Soyulmuş ve küp küp doğranmış domateslerim. Ayaş olmazsa olmaz.
Tabii ki 2 renk biber kullandım, güzel güzel jülyen doğradım.
Mor ve beyaz soğanları iri doğruyorum, pişince yumuşacık oluyor zaten.
Yeşil soğanı her çeşit etle denemelisiniz. Ben en çok kırmızıya yakıştırıyorum ama
hindiyle de gayet güzel oldu.
Mantarlarımı da büyük büyük doğradım ve artık pişirmeye geçebilirim.
Pişme sırası çok önemli. 10. dakikada böyle bir renk cümbüşü de süper gözüküyor.
Yemeğim pişmek üzere! Servis yaptıktan sonra, önceden soğuttuğum beyaz şarabımı da aldım. Mis gibi.. Siz belki hindi olduğu içi roze tercih edersiniz. O da gayet iyi olur.
Bu noktaya kadar diyetime gayet uygundu bu yemek ama
ne kadar zamandır aradığım üstü çikolata kaplı kurabiyeleri bulunca dayanamadım! Yarın daha çok spor yaparım artık! Detayları buradan yazmıyorum. Merak edenler, yapmak isteyenler bana ulaşsın.
Şu kadar söyleyebilirim ki acayip lezzetli bir yemek oldu. Sadece bu yemeğin suyu için 3 tane evlilik teklifi alırım diyorum. :)