Sosyalizm/Komünizm üzerine bir irdeleme.. – Dr. Ahmet Girgin'in Gezi ve Yazıları
Sosyalizm/Komünizm üzerine bir irdeleme..
İKİNCİ SEYAHATİM NEDENİYLE SOSYALİZM/KOMÜNİZM ÜZERİNE BİR İRDELEME
Ben solcu değilim, olsam olsam belki sosyal demokrat olabilirim. Aslında şimdilerde ırkçı sayılan, ama Türklüğüm ile övünen biriyim. Zaten 1970’lerde Tıp Fakültesinde iken bir solcu rüzgarı eserdi ki, ne siz sorun ne ben söyleyeyim.. O zamanlar solculara söylemiştim: “Komünizm batmaya mahkumdur!” ve Tanrım bana 1989’da Doğu Avrupa’da, 1991’de SSCB’nin parçalandığını ve Küba hariç yeryüzünde komünist ülke kalmadığını gösterdi..
Diyen biri eğer gizli servis ve toplama kamplarını kuruyorsa ve zorla fikirlerini kabul ettirmek istiyorsa, etmeyenleri ölüm veya Sibirya’ ya sürgüne göndererek cezalandırıyorsa, bunun adı sosyalizm değil, diktatörlük olur.. Nitekim öyle olmuş ve halk baskı ve zulüm altında inlemiştir. Zaten Lenin’in kendisi de bunun bir sınıf savaşı olduğunu ve kazananın proletarya diktatörlüğü olacağını söylemiştir.
Lenin açıkça, sınıfsız toplumu kurma amacında olan sosyalist devlet yapısını işçi sınıfının, burjuvazi üzerindeki diktatörlüğü olarak tanımlamış ve burjuvazinin ve sınıfların tarihe karışması ile birlikte devlet organın da yok olacağını (söneceğini) anlatmıştır. Bu söylemdeki düşünce bile Lenin’e değil, 1789 Fransız İhtilalini inceleyen Tocqueville’ e aittir.¹ Yani, sosyalizm fikri Marx’ tan 30 sene, Lenin’ den 50 sene önce doğan bu Fransız Düşünürün “Eski Rejim ve Devrim” kitabında görülmektedir!
Devlet yok olursa, idarecilere ne ad verilir? Şu veya bu şekilde idareci yine de devlet olmaz mı?
Silahlı işçiler diğerlerine ağır cezalar uygulayacaklardır: hani şiddet Lenin’ in bahsettiği düşüncelere yabancıydı?
Görüldüğü üzere Lenin’ in hemen hiçbir sözü birbirini tutmamaktadır. Daha da vahimi Lenin proletaryayı ülke yönetiminde yeterli görmemiş ve Burjuva ve Aristokratlara:
“Cahil işçi kesimi kendi kendisini idare edemez. Sizler bizi idare edecek insanlarsınız” demiştir!³
“Komünizm, kapitalizmin en ileri şeklidir.”
Kapitalist ülkelerde belki bir milyon çok zengin vardır. Halbuki komünizmde tabir caiz ise parsayı toplayan kişiler bir elin parmaklarını geçmez ve o idareciler hem parayı ellerinde tutarlar, hem de diğerlerine baskı uygularlar… Bu kapitalizmin en acımasızı değil de nedir? Zaten, 1991’ de komünizm yıkıldıktan sonra o kara paralar ortaya çıktı: güney sahillerimizde en zengin kişiler olarak onları görmedik mi? O kişiler değil midir futbol kulüplerini satın alabilecek kadar para saçabilenler?
İşte bugün bile bu ülkeleri gezmek istediğinizde, aynı baskıcı rejimi hissedeceksiniz: üç kişiden ikisinin gizli polis olduğu ülkede ne huzurunuz vardır, ne de mutluluğunuz olabilir…
Bu ortamda yaşarken rahat edebilir misiniz? Zaten dili anlaşılmaz, tarihsel hatıralar tatsız. Ve hala da düzel(e)memiş…
Başka yönden bakalım olaya:
Bizi gezdiren Kırım Tatarı şoförümüz hem hukuk, hem de ekonomi fakültelerini bitirmiş… Onun gibi üniversiteli işçi çok, ama iş yok: dolayısıyla şoförlük yapıyor ve aylık kazancı 200 $. Bir doktorun kazancı da 200 $: bunu da benim kabul etmem mümkün değil! Okumuş mühendis, avukat gibi insanlar ile yalnız el emeği üreten kişinin aynı maaşı alması bana göre mantıksız! Bu nedenle de komünizmi kabul etmem imkânsız! Zaten Lenin’ in de söylediği gibi Yönetim aygıtı çok bozuk olduğu için ömrü bir asır bile sür(e)medi.. Ama düzeltilmesi de en azından bir asır alacak gibi..
Yazımı yazarken televizyonlarda hala halkın mutsuzluğunu gösteren bir haber yer aldı: Kiev’ de göstericiler Lenin’ in heykelini parçaladılar: yıkılmış denen bu düzenin kalıntılarından memnun olsa, halk eski liderlerinin heykelini yıkar mıydı?
Tabii bize göre ucuz demek, 200 $ aylık kazancı olan kişiler için ucuz anlamına gelmiyor.. Onlar için çok pahalı!
Tocqueville, A: Eski Rejim ve Devrim, s: 241
“Uzun zaman önce, XIV. Louis’nin fermanlarıyla halka öğrettiği kurama göre, krallığın bütün toprakları başlangıçta koşullu olarak Devlet tarafından devredilmişti ki, Devlet böylece tek gerçek malik olurken bütün öteki toprak sahipleri iyelikleri tartışmaya açık ve hakları belirsiz edinimciler durumunda kalıyorlardı. Bu doktrin, kaynağını feodal yasallıktan almıştı; ama Fransa’ da ancak feodalitenin ölmekte olduğu bir sırada öğretildi ve yargı mercileri tarafından hiçbir zaman sevilmedi. Bu, modern sosyalizmi doğuran fikirdir.”
Lenin, Devlet ve Devrim, New York, International Publishers Co., Inc.; 1932, s. 73, 75, 82
Akyol, Taha: Politikada Şiddet, İstanbul, 2005, Truva Yayınları
« Hipokrat (Hipocrates)	» İstanbul’da gün doğarken pazarcılar üzerine…