Bir İnterseks Hikayesi: ŞEY | nudemales.info
İlkokula başladıktan bir kaç yıl sonra karnımda şiddetli ağrılar ve kramplar hissetmeye başladığım bir gün, teyzem beni apar topar hastaneye götürdü. Bir süre sonra annemle babam da hastaneye geldiler. Hastanedeki doktor onlara bu ağrı ve krampları, kukumun ameliyatla kapatıldığı için yaşadığımı anlatmış. Adet kanımın vücudumdan atılmak yerine karın boşluğuma dolduğunu, acilen yeniden ameliyata girmem gerektiğini söylemiş. Sonra da apar topar ameliyata girdim, o gün yaşadığım korkuyu hala unutamam. Doktorlar karın boşluğumdaki adet kanını boşaltmışlar ve yeni hormon iğneleri vermişler. O gün doktorların ameliyat sırasında yaptıkları “önemli bir müdahale” hakkında sadece teyzem ve babamı bilgilendirmişler ama anneme ve tabi henüz bir çocuk olan bana bundan özellikle söz etmediler. Annemle babamın arası o günden sonra giderek kötüleşti. Teyzemin de bir başka öğretmenle evlenip kasabadan ayrılmasıyla annem kendini daha yalnız hissetmeye başladı. Çünkü artık tek başına benim gibi bir ucubeyle(!) uğraşmak zorundaydı. Mesude teyzem bana gittiği şehirden her bayramda, yılbaşında ve doğum günümde bana kart atar, “Benim güzel Belkıs’ım seni çok özledim”, yazardı. Ben de ona mektuplar yazar, resimler yapar yollardım.
Ortaokula başladığımda artık Çetin olmaya alışmıştım. Okul arkadaşlarım da bana Çetin diyordu zaten. Diğerlerinden neden ya da nasıl farklı olduğumu bana kimse anlatmamıştı o güne dek. Merak edip de başka bir erkeğin penisine bakmamıştım ama bazen kendime dokunmak hoşuma gidiyordu. Ben de babam gibi denize düşkündüm ama balık tutmaktan çok yüzmek daha çok hoşuma gidiyordu. Bir gün televizyonda senkronize yüzme şampiyonasını izlerken, suyun içinde su perileri gibi oynaşan yüzücülerin pırıltılı mayolarını görünce çok hoşuma gitmişti. Akşam eve gelen babama bu mayolardan istediğimi söylediğimde bana, “Erkek adam öyle mayo giymez Çetin!”, demişti sertçe, “Bir daha sakın duymayayım böyle şeyler!”. Odama gidip saatlerce ağladığımı hatırlıyorum. Bunu gören annem ertesi gün beni elimden tutup çarşıya indirdi, babamdan gizli üzeri balık pulları gibi yanar döner pullarla kaplı, kollarının kenarları fırfırlı bir kız mayosu aldı. “Bu mayoyla sakın ha sakın denize inmek yok Çetin. Bunu aldığımı baban bir görürse var ya senin o küçük pipini keser kediye veririm”, demişti annem. Açıkçası umurumda bile olmazdı, ne işe yaradığını bile anlamış değildim pipimin ne de olsa. Çok mutluydum. O gün eve gider gitmez mayoyu üzerime heyecanla nasıl geçirdiğimi, aynanın karşısında nasıl saatlerce durup kendimi seyrettiğimi anlatsam da inanmazsınız…
Bir gün eve döndüğümde annemle babam salonda yüksek sesle tartışıyordu. “Benden bunca yıldır neden sakladın bunu Kazım!!!”, diyordu annem, “Şimdi ne olacak? Ne diyeceğiz elaleme?!!!” “Sen demedin mi bana bu çocuğu hemen ameliyat ettirelim diye?!!”, diye bağırıyordu babam, “Şimdi suçlu ben mi oluyorum Zahide? Ben mi doğurdum bu çocuğu bu haliyle?!”… Salona girdim, “Ne varmış benim halimde?”, dedim. Annem ağlamaya başlamıştı. Biraz sakinleştikten sonra bana herşeyi anlattılar. Adet kanım karın boşluğumdan alındığı operasyon sırasında doktorların aslında “hamile” de olduğumu fark ettiklerini ve bebeğimi de rahmimle beraber aldıklarını söyledi annem. Yani ben tam bir hermafroditmişim. Yani yarı yarıya erkek, yarı yarıya dişi. Ne tam erkek, ne de tam dişi. Bu çok nadir görülen bir durumdu. Bu şu anlama geliyordu, kendimi hamile bırakabilecek kapasiteye sahipmişim o zaman. Bebeğim doğsa bile yaşamazmış ama zaten, ayrıca kısır olurmuş. Annemle babamın bedenim üzerinde bu şekilde kararlar alıp bana yıllarca acı çektirmesini artık kabullenemeyecektim. Mesude teyzemi arayıp onunla kalmak istediğimi söyleyip nihayet bana anlatılan gerçeklerden bahsettim. O da bana bunları zaten çoktan beri bildiğini söyleyince sanki hayatımda güvenecek kimsem kalmamış gibi yapayalnız hissetmiştim.