03 Şubat 2015, Salı 17:02
Kalecimiz Eser Altın'ın Samsunspor maçında rakibine taban darbesi ile faul yapması, doğal olarak futbol adına taraflı ve tarafsız herkesi ayağa kaldırdı, tepkilerini aldı.
Aslında ceza alanı içinde kalecilerin rakiplerine faul yapmalarına gerek yoktur,
çünkü kurallar ceza alanı içinde kalecileri korumaktadır.
Hani neredeyse kalecileri itip dengesini bozmak bir yana, parmak ile dokunmak bile faulle karşılık görmektedir.
Böyle bir ortamda kalecilerin rakiplerine faul yapması, hele de taban ile sakatlaması kabul edilecek bir davranış değildir.
File bekçimiz Eser Altın, maçın stresinden kendisinin de tasvip etmeyeceği bir
yanlışlığa imza attı, bir daha da böyle hata yapacağını sanmıyorum.
Tabanla faul yapmak 60 yıl önceleri futbolumuzda gündeme geliyordu ve şimdiki gibi tepki almıyordu.
O zamanlar kaleci Turgay Şeren vardı Galatasaray'ın kalesinde, kornerden top
kalesine doğru gelirken, “BIRAAAK..” diye haykırıp topa yükselirken, sesi stadı inletir, etrafındaki futbolcular, kaleci üzerlerine düşüp sakatlanmasınlar diye çil yavrusu gibi dağılırdı.
Bugünkü futbolumuzda bu durumlar da faul olarak değerlendiriliyor.
O zamanlar kaleciye geri pası atılıyordu, zaman geçirmek için yapılan bu hareketler, tribünleri çileden çıkarıyordu. Beşiktaş kalecisi Varol Ürkmez, maçın toplam 15-20 dakikasını bu gibi zaman çalarak kazanırdı ama rakip taraftarların da ağır şekilde kötü sözlerine muhatap olursa da, işi pişkinliğe getirerek, onlara karşı gülerek, daha da kızmalarına neden olurdu.
Eskiden hakemlere de çok tepki gösterilirdi. Hakem Hakkı Gürüz yanlış hatırlamıyorsam, kısa boylu şişman, sempatik biriydi. Dolmabahçe Stadının kapalı tribününde seyirciler toplu halde, “…. hakem, …. hakem” diye tempo tutarken, hakem tribün önüne geldi ve tebessüm ederek, aleyhine yapılan tempoyu el kol hareketiyle, orkestra şefi gibi idare etmeye başlayınca, tribün bir anda sustu ve hakemi alkışlamaya başladıydı.
Yazıda nereden nereye geldik değil mi değerli okurlarım?