Bir insan Mümin ise elinden, dilinden, fikrinden, nefsinden diğer bütün insanlık emindir, emniyettedir. Çünkü Mümin iyiliğin, güzelliğin, doğrunun yanındadır… Çünkü Mümin kötülüğün, çirkinliğin, yanlışın karşısındadır. Yüce Kur’an Mümini böyle tarif eder.
Bugün yaşadığımız coğrafya üzerinde bizden olmayanların sinsice ama ustalıkla dokunuşları neticesinde şifrelerimiz çözülmüş. Emniyet limanlarımız bir bir yıkılmış. Bizden olmayanların alkışlarıyla gladyatörler gibi kardeşler gırtlak gırtlağa kardeş etiyle beslenir olmuş.
Yüzyıllardır birlikte yaşadığımız topraklarda biz olmayı öğrenmişken şimdi sen’i ben’i öğretmişler. Kör gözlerimiz, sağır kulaklarımız bilmez ki bizden olmayanlar kendi içlerinde bizdir. Senden benden istifade edip yol buluyorlar.
Kur’an’da Mümin olmanın çerçevesi net bir şekilde çizilmiş olduğu halde her güruh Müminlik tarifiyle kimi üstüne bomba giyip meydanlarda kendini infilak ettiriyor. Kimi silah elinde ötekileştirdiklerini kâfir diye itham edip tetiğe dokunmakta, insanlık dışı yöntemlerle canlar alıyor… Kimi hurafeleri toplayıp yedirebildiği kadarıyla din buyruklarının aslını tahrifle meşgul… Kimi din ticaretine kapılmış, ahiretini kazanmaya çalışanlardan ne kadar kazanabilirim’in derdinde. Kimi inanç sömürüsüyle mankurtlaştırdığı kalabalıklardan edindiği güçle nizama kendi çıkarınca ayar vermekte, sinsilik peşinde…
Biz Müslümanız derler… Dinimiz kullarına “Ben Müslümanım diyene kâfir deme.” diyor. Bu husus kalbi bir şey… Mutlak bilgi Allah’a ait. Evet de Müslümana baksan tarif yanlış, tarife baksan Müslüman yanlış… Şimdi çık işin içinden.