Nis 5, 2018 669 0 2
Bizans, Lüzinyan ve Venedik izleri taşıyan Girne (Kyrenia), Kuzey Kıbrıs’ın en gözde tatil beldelerinden birisi. Beşparmak Dağları ve Akdeniz arasındaki dar kıyı şeridinde yer alan kent, tarihi ve doğal güzellikleriyle de göz kamaştırıcı.
Akdeniz’in ortasında bir liman şehri olan kentin tarihi MÖ 10. yüzyıla dayanıyor. Kent, yüzyıllar boyunca birçok millete ev sahipliği yapmış ve bir türlü rahat yüzü görmemiş. Buraya kumar oynamaya, ya da deniz-kum-güneş üçlemesi yapmaya gelebilirsiniz, ama bence bu kentte bunlardan çok daha fazlasını bulacaksınız.
Şehirde kaldığım süre boyunca sakin ve huzurlu ada havasını solumak bana çok iyi geldi. Zaten insanlarında en çok dikkatimi çeken şey de içlerine sinen bu huzuru hissetmek olmuştu. E zaten önümde uzanan pırıl pırıl denize bakarken daha farklı hissetmek mümkün müydü?
At nalı şeklindeki liman, çevresinde bulunan Venedik, Osmanlı ve İngiliz sömürge dönemi binaları ve otantik restoranları/kafeleriyle eşsiz bir atmosfere sahip.
Bizans, Lüzinyan ve Venedik döneminin izlerini taşıyan kalede Vrysi Neolitik köy yerleşimine ait canlandırmaları, MÖ 3. yüzyıla tarihlenen Akdeniz’deki en eski ikinci batık ticaret gemisini, Lüzinyan zindanlarını, Lüzinyan ve Venedik kulelerini gezebilirsiniz.
Dünyanın su üzerine çıkarılıp birleştiren en eski batık gemisi ünvanını taşıyan gemi, müzedeki en ilgi çeken eser.
Kalenin eşsiz bir manzarası var. İnsan buraya gelince şehri seyretmeye doyamıyor.
Manastır 1158-1205 yılları arasında Kudüs’ten göç eden Augustinan rahipleri tarafından Beşparmak Dağları’nın eteklerinde kurulmuş. Yapının günümüze ulaşan kısmının büyük kısmını ise Fransa Kralı III. Hugh inşa ettirmiş.
Manastırın inanılmaz güzel bir manzarası ve müthiş etkileyici bir enerjisi var. Eğer Girne’ye gelip burayı görmeden dönerseniz çok yazık olur. Benden söylemesi!
Manastırdan sonra mutlaka içindeki Kybele Restaurant’ta soluklanın. Klasik müzik eşliğinde içeceğiniz çay, kahve ya da şarap, bu manzarada damağınızda çok hoş bir tat bırakacak.
İngiliz yazar Laurence Durell, 1953-1956 yıllarında manastırın bulunduğu Bellapais Köyü’nde yaşamış ve Acı Limonlar adlı kitabını yazmış. Yazarın evi günümüzde ziyaretçilerin ilgisini çekiyor. Köy, bu ev dışında da oldukça güzel. Zaten buraya akın akın gelen turistler de bunun bir ispatı.
Beşparmak Dağları’ndaki 3 kaleden biri olan ve en batıda yer alan St Hilarion Kalesi, ismini Kudüs’ten Kıbrıs’a göç eden ve ömrünün son günlerini burada geçiren bir azizden almış. Orta Çağ’ın masalımsı kalesinin 732 m yüksekliğindeki kraliçe penceresinden bakınca muhteşem bir manzara var.
Walt Disney’in Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler masalındaki kale için buradan ilham aldığı söyleniyor. Kalenin mistik havasının birçok sanatçıyı etkilediği kesin.
Alevkayası’ndaki Herbarium’da adaya özgü endemik bitkiler sergileniyor. Buradaki yürüyüş parkurunda bu türleri gözlemlemek için yürüyüş yapılabilir.
Kıbrıs’ın İngiliz sömürgesi altında olduğu 1878-1960 yıllarında adayı ziyaret eden aristokrat İngilizler, bu köyde Akdeniz mimarisine uygun muhteşem köşk ve villalar yapmışlar. Ancak savaş sırasında köy terk edilmiş. Savaş sonrasında KKTC Hükümeti, dağınık şekilde yaşayan yabancıları bir araya toplamış ve evlerin onarılması koşulu ile köye Kıbrıslı yabancıların yerleşmesi sağlanmış ve köy orijinaline sadık kalınarak restore edilmiş.
Beşparmak Dağları ismini bu tepeden alıyor. Tepeyi gördüğünüzde nedenini anlayacaksınız.
MS 1000 yıllarında bir Koptik manastırı olarak kurulmuş ve İskenderiye’nin koptik azizi Makarios’a adanmış. 19. yüzyıl başında Ermenilerin eline geçen manastır zamanla Ermeni hacıların Kudüs’e gidip gelirken soluklandıkları ikinci bir hac merkezi haline gelmiş ve bu işlevini 1974 yılına kadar sürdürmüş.
7. yüzyılda başlayan Arap akınlarına karşı bir işaret kulesi olarak inşa edildiği tahmin edilen kale, Lüzinyan döneminde (12-15. yüzyıl) hapishane olarak kullanılmış. Venedik döneminde adanın savunmasında kıyı şeridindeki kaleler önem kazanınca burası terk edilmiş.
Kantara sözcüğü Arapça köprü anlamına geliyor. Kale, Beşparmak Sıradağları üzerine inşa edilen 3 kaleden biri. St. Hilarion ve Bufavento Kaleleri gibi Arap Akınlarına karşı Bizanslılar tarafından inşa edildiği tahmin ediliyor. Deniz seviyesinden 2.068 ayak yükseklikteki bir tepe üzerinde bulunuyor. Adanın kuzey kıyısıyla Mesarya Ovası’nı kontrol edebilmek için inşa edilmiş.
Kaleyi aslında sadece Karpaz yazısına dahil etmek daha doğru olurdu, ama ben burada da bahsi geçsin istedim.
Girne’de nerede yemek yenir?
Şehirde çok sayıda restoran var. Bense kaldığım süre içinde deneyip beğendiklerimi sizler için listeledim. Daha detaylı bilgiyi Kıbrıs mutfağı yazımda da okuyabilirsiniz.
İngiliz koloni döneminde İngiliz valisinin evi olan yer, günümüzde geleneksel yemekler sunan bir restoran. Limana nazır nefis manzarasında keyifle yemek yiyeceğinize garanti veririm.
Konakladığım 5 yıldızlı Lord’s Palace (Hotel / Spa / Casino)‘ın alakart restoranlarından biri olan Khephal, Chef Fikret Özdemir imzasını hemen hissettiriyor. Kıbrıslılar’ın akın akın geldiği balık restoranını mezeleri, ana menüsü ve mavi-beyaz ambiyansı ile sizin de çok beğeneceğinize eminim.
Lord’s Palace (Hotel / Spa / Casino)’ın alakart restoranlarından biri Khephal
Konakladığım 5 yıldızlı Lord’s Palace (Hotel / Spa / Casino)‘ın alakart restoranlarından biri olan Kömür, aynı kardeşi Khephal gibi Chef Fikret Özdemir imzasını hemen hissettiriyor. Girne’ye gelince leziz mezeler ve ocakbaşı denemek isteyenlere duyurulur!
Lord’s Palace (Hotel / Spa / Casino)’ın alakart restoranlarından biri Kömür
Girne, boş yere Kıbrıs’ın turist cenneti olmamış. Tarihi binaları ve parıldayan güneşi sayesinde burası benim de inanılmaz keyifli zaman geçirdiğim bir kent oldu. Her anım dolu dolu geçse de buraya doyamadan ayrıldım. Umuyorum ki çok ara vermeden de tekrar ayak basacağım.
Limanın içinde konakladığım butik otel White Pearl Hotel ve yeni liman bölgesinde konakladığım Lord’s Palace (Hotel / Spa / Casino) ise sonraki yazılarımın konusu olacak.
Girne güzel şehir, özellikle liman alanı çok güzel. Kıbrıs’ın reçel ve macun çeşitlemeleri özellikle tadılmalı. Bir de hoşuma giden; gala çiçeğinin en güzellerini burada görmek olmuştu. Yerel adı da yoğurt veya kaymak tabağıydı yanlış hatırlamıyorsam. Sevgiler
Aaa bak bunu hiç duymamıştım. Çok yararlı bir bilgi oldu, çok sağol.