Kimin aklına gelirdi ki? ( Who would have thought it? ) isimli bilimsel makalede ele alınmıştır. Walter Pories bu çalışmsında Obezite cerrahisi uygulanmış olan hastaların takiplerinde (14 yıl) hastaların çoğunun şeker hastalığının yaklaşık %83’ünün ve glukoz intoleransı olan hastaların %98,7’sinin Kan şekeri düzeylerini normal düzeyde seyrettiğini farketmiştir.
Bu çalışmada 12 parmak barsağının ( duedonumun) ve sonrasında devam eden ince barsakların başlangıç kısmının yiyecek girişine kapatılması ile ince barsaklardan ortaya çıkan değişikliklerin kan şekeri düzenlenmesinde önemli rol oynadığını ifade etmiştir.
Bu değişimlerle ve kan şekeri kontrolünün ameliyattan hemen sonraki günlerde ortaya çıkması önemlidir çünkü bu dönemde hasta daha kilo kaybetmemiştir ama kan şekeri düşmeye başlamıştır. İşte bu noktada kan şekerindeki bu düzelmenin kilo kaybından bağımsız bir takım başka faktörlerin etkisi ile olduğu veya olabileceği farkedilmiştir.
İşte bu değişikliklerin şeker hastalığı kontrolünün kilo kaybından ziyade bağırsaklardan salgılanan ve İnkretin adı verilen bir takım hormonlarda değişimlerle olduğu farkedilmiştir.
3-Mideden çıkan gıdaların fazla emilme uğramadan İnce bağırsağın son kısmı olan ileumla temas etmelerini sağlayarak buradaki L hücrelerinden GLP-1 denen hormonun fazla salgılanmasını artırmak.
Sonuç olarak Pankreasdaki langerhans adacıkları denen bölgede bulunan beta hücrelerinden salgılanan insulin hormonu beta hücrelerindeki bu artısa ve gelismeye bağlı olarak artar. Kan şekeri kontrol altına alınmış olur.