Kuzey Cephesinin Boynuzlu savaşçıları
Kim sadece bir hayvan savaşı için "çağrı" yapmadı! .. Zamanında atlar, filler, develer ve hatta boğalar ordularla savaş haline geldi. Bu tür birimler hakkında hikayeler oldukça iyi bilinmektedir. Ancak, ortaya çıktığı üzere, faunanın bu temsilcileri, hayvanların askeri adamlar olarak katılımını tüketmiyor. Bu yüzden, en az iki çekişmeyi denemek için ... savaşmaya geyikler bilinmektedir.
Bu tür ilk girişim 17. yüzyılın başında yapıldı. İsveç ordusunda özel geyik birlikleri kuruldu, ancak yakında dağıldılar. Geyik oldukça makul hayvanlar olduğu ortaya çıktı ve bir tehlike durumunda derhal savaş alanından kaçtı.
Daha sonra, zaten Sovyetler Birliği'nde, Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, savaş koşullarında kullanılacak olan geyik taşıma birimlerinin yaratılması için bir girişimde bulunuldu. Daha sonra İndigo Eyalet Çiftliği'nde geyik sürüsü olarak çalışan Yegor Ledkov, şu olayları hatırlıyor: “İlk önce neden Arkhangelsk'te bu kadar çok geyik yememizin emredildiğini anlayamadık. Sonra askeri birlikler oluşturmanın gerekli olduğunu öğrendik. Biz anlamadık: Hangi geyik askeri birimler olabilir? Biz, örgüler - Nenets, Komi ve Rus - tabura bağlıydık. Ay boyunca eğitildik - çatışmada çalışmaya hazırlanıyoruz. İlk başta hiçbir şey işe yaramadı. Bir ren geyiği takımı biniyor ve aniden makineli tüfekler ateş açtı. Geyikler veya hemen çekingenleşiyorlar, ya da yere düşmüş gibi oluyorlar. Üstümüzde ıslık çalınan mayınlar, yakındaki silah voleybolu sesleri duyuldu ... şu şekilde gizlenmişlerdi: karda hendekler kazıyorlardı, o kadar derindi ki, ekibin tamamen girebileceği kadar kamuflaj elbisesiyle. Sonra trenlere yükleme emri verildi. Şeflere soruyoruz: “Bizi nereye götürüyorlar?” - “Savaşmak için! - Diyorlar ki. - Fritsev yendi. Arkhangelsk’teki Murmansk’ta binin üzerinde boğa geyiği taşıdık. Her geyik zaten eğitildi, atışlardan korkmadı. ”
Nadym'den seferber edilen Alexey Ledkov da geyik taburunun bir parçasıydı. İşte o zamanı şöyle hatırlıyor: “Ren geyiği ve ben Murmansk'a seyahat ederken hayvanlar çok hastalandı, sallandı. Komutanlar samanla doldurulmuş soyunma çantalarını icat ettiler, boynundaki geyikler - ye, derler ki istemiyorum! Ve onlar, akrabalar, saman yemezler! Böylece açlıktan öldüler. Olay yerine ulaştıklarında, hayvanların dörtte biri çoktan ölmüştü ... "
Ren geyiği çobanlarının pozisyonları esas olarak yerel halkın temsilcilerinden oluşuyordu: geyiklere bakmakta usta olan Saami, Nenets ve Komi, yosunlarını aramayı çok iyi biliyordu. Tüm ren geyiği araçlarına özel paketler, paket seleler temin edilmiştir. Sadece 14 Ordusu'ndaki toplam geyik sayısı savaş yıllarında neredeyse 5'a kadar başa ulaştı, Kuzey Cephesi'nin 19 Ordusunda biraz daha az geyik vardı.
Ren geyiği, yalnızca askeri malların teslimi ve yaralıların gönderilmesi için değil, aynı zamanda izcilerin düşmanın arkasına atılması sırasında, enkaz halindeki uçakların ve mürettebatlarının çıkarılması ve sınır muhafızlarıyla iletişimi sürdürmesi için de sıklıkla kullanıldı.
Genel olarak, Kutup bölgesindeki çatışmalarda, 1941'ten 1944'e, 17'tan fazla bin adet mühimmat ve diğer kargolar ren geyiği nakliyesi ile savaş yerlerine teslim edildi; 8 hakkında binlerce asker ve subay taşındı; savaş alanından binlerce kişi yaralandı ve hastalandı.
İlk Ren Geyiği Taşımacılığı Taburu'nun atıcısı olan Filipp Filippov, Almanların ren geyiği arabalarını ilk nasıl algıladıklarını hatırlatıyor: “Köylülerin ve ren geyiği yetiştiricilerin oraya ve oraya gittiğine karar verdikten sonra, onları görmezden geldiler. Ve daha sonra bu mekik seyahatlerinin özünü çözdüm. Ondan sonra karanlıkta bile yolculuk yapmak tehlikeli hale geldi. ”
İlginç olan, Nisan 1942’ta Cape Pikshuev’e iniş yapmaktı. İlk başta, geyiği savaş gemilerine yüklemek için çok çaba sarf etti, sonra da daha azına - onları indirmek için. "Olenetransportnik" savaşçısı Alexander Denisov, şu işlemi hatırlıyor: “Ren geyiği iplerle bağlandı ve teknelere indirildi. Sonra denize düştü. Hayvanlar, teknelere oturan insanlar için yüzdüler. Kızaklara gelince, bir zincire bağlandılar ve kıyıya sürüklendiler. Zaten 75 kızakları suya indirildi ve aşağıdaki şekilde toprağa uzatıldı. Geyik hemen kızağa koştu ... "
Hindistan’ın silahları: filler ve ... zırhlar! (2'un bir parçası)