KADİM KARANLIK - İŞKENCE | Haberler | geriver.com
İnsanlığın en kadim karanlıklarından biri olan işkence başlı başına bir araştırma konusu. Peki işkence nedir?
İnsanlık suçu. İnsanlığın suçu. İşkence bir insanın başka bir insana yaptığı, maruz kalan kişiden bazı talep ve beklentilerin karşılanması itiraf almak, bilgi edinmek, cezalandırmak, korkutmak amacı ile yapılan fiziksel ve ruhsal acı verici eylemler. İşkence hakkında düşünürken, her türlü kötü ve aşağılayıcı muamele akıllara gelmektedir. Ve bu muamelelerin yalnızca insanın insana yaptığı muameleler değil, aynı zamanda insanın hayvana veya bazen hayvanın hayvana yaptığı muameleleri bile kapsadığı düşünülür.
Maalesef pek çok ülke ve devlet tarafından tarih boyunca bu insanlık dışı karanlık eylemler uygulanmıştır. Öyle ki işkence ile alınmayan ifade, Roma imparatorluğunda güvenilir kabul edilmezdi. Maalesef ki toplumsal düzen vs. gibi sebeplerle toplumsal kanaat önderlerinin de bu konuyu açıkça desteklediği dönemler olmuştur.
Orta çağ’da Avrupa da işkence adalet sisteminde meşru görülür, itiraf ettirmek, suç ortaklarının isimlerini almak gibi amaçlarla kullanılırdı. Engizisyon mahkemelerinde sıklıkla işkence yapılmış ve bu normal karşılanmış, adeta yasal bir uygulama olmuştur. Hatta işkence için en iyi yöntemlerin neler olabileceği konusunda ciddi çalışmalar yapılmış tesisler kurulmuştur.
Bu kadim karanlığın yok edilmesi için de 10 Aralık 1984 tarihinde “İŞKENCE VE DİĞER ZALİMANE GAYRIİNSANİ VEYA KÜÇÜLTÜCÜ MUAMELE VEYA CEZAYA KARŞI BİRLEŞMİŞ MİLLETLER SÖZLEŞMESİ”ne Taraf olan Devletler; sözleşmenin başında belirtilen amaçlar doğrultusunda “Birleşmiş Milletler Antlaşmasında ilan edilen ilkelere uygun olarak insanlık aleminin tüm mensuplarının eşit ve vazgeçilmez haklarının tanınmasının, dünyada hürriyetin, adaletin ve barışın temelini oluşturduğunu düşünerek,
Bu hakların, kişinin haysiyetine bağlı olarak meydana geldiğini kabul ederek, Devletlerin Birleşmiş Milletler Antlaşması ve özellikle 55'inci madde gereğince İnsan Hakları ve Ana Hürriyetlerine saygıyı dünyada yaymak ve bunlara uyma yükümlerini düşünerek,
Hiç kimsenin işkence veya zalimane, gayrı insani veya küçültücü muamele veya cezaya tabi tutulmamasını öngören, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nin 5 ve Uluslar arası Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi'nin 7'nci maddelerini dikkate alarak, Genel Kurul tarafından 9 Aralık 1975 tarihinde kabul edilen, İşkenceye ve Diğer Zalimane, Gayrı insani veya Küçültücü Muamele veya Cezaya Tabi Tutulan Kimselerin Korunmaları Hakkında Beyanname'yi keza dikkate alarak, Bütün dünyada işkence ve diğer zalimane, gayrı insani veya küçültücü muamele veya cezaya karşı mücadeleyi daha etkinleştirmeyi arzulayarak, Aşağıdaki maddeler üzerinde anlaşmışlardır. “ şeklinde ilkelerini belirlemişlerdir.
KAMU GÖREVLİSİ YAPARSA İŞKENCE, SİVİL YAPARSA İŞKENCE DEĞİL.
Sözleşmenin birinci maddesinde işkence “bir şahsa veya bir üçüncü şahsa, bu şahsın veya üçüncü şahsın işlediği veya işlediğinden şüphe edilen bir fiil sebebiyle, cezalandırmak amacıyla bilgi veya itiraf elde etmek için veya ayrım gözeten herhangi bir sebep dolayısıyla bir kamu görevlisinin veya bu sıfatla hareket eden bir başka şahsın teşviki veya rızası veya muvafakatıyla uygulanan fiziki veya manevi ağır acı veya ızdırap veren bir fiil “ olarak tanımlanmıştır.
Burada enteresan bir algı ortaya çıkıyor. Yani bu eylemlerin tamamını kapsayan bir eylem gerçekleştirildiği zaman, işkence olup olmadığı, uygulayıcının kamu görevlisi olup olmadığı’na göre değişiyor. Uygulayan kamu görevlisi değil ise işkence değil mi? Mutlaka adli bir vaka ama kavramsal olarak biraz sakıncalı bir durum ortaya çıkıyor gibi görünüyor.
İşkence, yapanın toplumsal konumu ne olursa olsun işkence olarak tanımlanmalı. Aynı eylem her yerde aynıdır. Tabi, tarih boyunca işkence, devletlerin sistematik olarak başvurduğu olağan yöntemlerden biri olduğu için önlemler ilk olarak galiba devletin bireye bakışı ile ilgili olarak alınmış gibi.
İşkence en aşağılık eylem türlerinden birisi. Dünyada her gün fiziksel veya psikolojik işkenceye maruz kalan ve bunu kimseye duyuramayan bir çok insan olduğu gerçeği üzerine daha da gidilmesi ve yalnızca eylem neticesinde cezalandırmak dışında önleyici olabilen uygulamalar geliştirilebilmesi için çalışılmasıdır.
İnsan Hakları Bildirgesinde, işkence çok ciddi bir insan hakları ihlali olarak görülür. Üçüncü ve Dördüncü Cenevre Konvansiyonu, imzalayan devletlere, silahlı çatışma sonucunda ele geçirilen, düşman siviller ve savaş esirlerine işkence yapılmaması gereğini talep eder.
Ancak maalesef bir çok ihlal olduğu bilinmektedir.
Araştırma – geriver.com
07.Şubat.2013 1572 Kez okundu