MAZUR GÖRÜYORUM | Nokta32 Isparta Güncel Haber Sitesi
Bu haber 24 Eylül 2014 18:29:48 Tarihinde eklenmiştir.
Sana kızmıyorum , kızmayacağım.
Hiçbir operatör , ameliyat masasından kendisini yumruklayan kanserliye , hiçbir gardiyan , parmaklığın içinden kendine deli diye bağıran çılgına , hiçbir hakim dar ağacı önünde küfürler savuran mahkuma kızamaz.
Benkendimi, ne kanser operatörü, ne deli gardiyanı, ne de ağır ceza hakimi olarak görmüyorum. Fakat görüyorum ki her hareketim , seninle hiçte alakadar olmadığı halde , ciğerine neşter gibi saplanıyor . Senidelilerin parmaklığı gibi bir azap çerçevesine hapsediyor ve başının üstünde ip varmış gibi kudurtuyor. Beni doktor, gardiyan ve hakim şeklinde gören sensin. Senin bu halini sezer sezmez artık sanakızmıyorum, merhamet ediyorum. Sanma ki ben öfke kabiliyetini kaybetmiş bir adamım. İnsan başıyla fare kafasını birbirinden ayıran tekhassa , bence fikir öfkesidir. Bir hiç için ölçüsüz öfkeler duyacak kadar alıngan ve hassas bir mizaç taşıdığımı sende fark ettin. Fakat bu öfke, iyikötü bir kudreti, bir şahsiyeti, bir mesuliyeti kalmış insanlara ve hadiselere karşıdır. Sen mazursun.
Çünkü beyni iflas etmiş olduğunu, yazmış olduğun yazılarla ortaya koyuyorsun. O kadar yalnızsın ki, kendin ve etrafında yorum yazan bir sürü nam-ı müsteardan başka kimse yok. Şimdilerde ele avucagelir bir mefkureyi ve düşünceyi içeren bir yazıyı gördün mü, hiç düşünmeden, kapının önünde fikren aç bi –ilaç bekleşen yedi sekiz kişinin başına enevvelsen geçiyorsun. Sıranı kaybetmemek için aslı astarı olmayan yazılar yazıyorsun .Düşünce yazılarının baş sahifelerinden moda paparazzi sahifelerine atılır gibi yazıyorsun. Hatırlanmak şartı ile ne hakaretlere razı değilsin. ? Tükürüğü bile uzun zaman gıda edinecek gibisin . Ne hazin bir manzara var . Tarihte akşamları, Beyoğlu sokaklarında, yüzlerinde kalın bir duvak, ayaklarında bir çift bot, ağır ağır geçen sabık Rum aşüfteler i bile senin kadar merhamete şayan değildir . Artık nefretvermiyorsun. Zamanın hainliği önünde insanları tefekkür ve merhamete çağırıyorsun.
Şimdi bana, tamda senden bekleyeceğim tarzda çatıyorsun. Geçen yazımda sana cevap vermeye tenezzül etmeyenadam, bu perişan halinde sana nasıl tenezzül eder? Sen, benim gözümde hiçbir şeyi temsil etmiyorsun. Senin neyine mukabele edeyim . Aynı düşünce içinde olan, sana benden daha yakın zümreler bile seni, fikir ve sanat adiliğinin, dolandırıcılığının prototipi diye gösteriyorlar. Bana ne düşer.
İşte açıkça söylüyorum : - Ben senin kabusun , geceleri uykuna giren umacı , her an yokluğunu hissettiren şeytanınım . Sana acıyorum , fakat elimden ne gelir ? Çektiğin yokluk ıstırabına hürmeten, sana vaktiyle vermediğim şerefi veriyorum. Seninle ilk ve son defa konuşuyorum. Fakat hepsi bu kadar. Dediğim gibi sen bence mazursun. Seni affediyorum, ne yapsan affedeceğim. Bu vaade güvenerek istediğini yap. Sakın bu fırsatı kullanmamazlık etme! .Yalnız bil ki sönmüş ve pörsümüş hüviyetine, o kadar muhtaç olduğun ve elde etmek için ne yapacağını bilemediğin hayatını affedemeyeceğim.
Ölü diriltmek ve müflis kurtarmaktan acizim.
Benim hakkımda içine hapsettiğin şeylerin hacmini bilmiyorum. Görünüşe göre üç perdelik piyes, rivayete göre roman. Fakat sana karşıhiçbir cümle kurma isteği kalmamış adamın, bütün bir samimiyet ve açıklıkla tasfiye etmesine rağmen söyleyebileceği her şey ve sana hitap etmekle düşebileceği bayağılık burada toptan ve ebediyen nihayete eriyor.
İşte görüp görebileceğin rahmet!
Üstat Necip Fazıl ‘ ın 1936 yılında Nazım Hikmet için yazdığı yazıyı günümüz Kılıç Ali Bey ‘ ine uyarlayarak Üstadın bugünlere de ışık tutan büyüklüğünü rahmet ve dua ile anıyorum .