Antakya Sprint-O 27 Aralık 2015 – O – Sayfa
4 Ocak 2016 4 Ocak 2016 osayfa
2016’nın ilk yazısı… iyi seneler!
Sprint yarışlarının keyifli olmaması düşünülemez herhalde. Bir yanda hız ve zaman baskısı, 1 saniyenin bile değerli oluşu, diğer yanda çözülecek bulmacanın günlük hayattan tanıdık ama aynı zamanda kafa karıştırıcı olması, o-koşucuyu laf yerindeyse ateşle imtihan eder. Aslında bu zorluklar büyük bir keyfi de içinde saklar, o keyif o-koşucunun hediyesidir.
2015’in son yarışı ve Türkiye Oryantiring Şampiyonası’nın 2. Kademe Yarışı’nın 2. günü Antakya merkezinde, eski şehir sokaklarında geçen sprint yarışı oldu. Aşağıda haritada koştuğum rotayı ve bazı ayaklar için önerebileceğim (hatta daha iyi olan) alternatiflerini sunuyorum. Yeşil renk benim rotam, mavi renk alternatifler.
Boş harita için buraya tıklayın.
Yarışın ilk ayağı, yarıştaki ilk uzun ayak olmakla birlikte karmaşık bir rotaya da sahipti. Dolayısıyla, yarışa başlamanın heyecanı ile fazla hızlı gitmeye ve hata yapmaya müsait bir ayaktı. Aşağıdaki resimde görüleceği üzere, 3 alternatif rota olduğunu görüyoruz. Yeşil benim koştuğum rota ve 700 m, mavi onun alternatifi mesafeyi 20 m kısaltıp 680 m’ye çekiyor. Turuncu yine 700 m mesafeli.
Turuncu kırmızıdan en uzak çizgi olmasına rağmen şaşırtıcı olarak mesafeye olumsuz bir etki yapmıyor. Üstelik daha az dönüşe sahip olması nedeniyle avantajlı da olabilir. Ancak, yarış sırasında bu rotayı göremedim.
Mavi ise gördüğüm ve seçmiş olduğum rotaya göre 20 m daha kısa olan bir rota. Dönüş sayısı da daha az. Ancak, ilk köşeden hemen sonra bir binanın içinden (pasajdan) geçmesi gerekiyor ve doğrusu aklıma pasajın kapısının açık olabileceği gelmemişti. Sonradan öğrendim ki açıkmış. 20 metreyi yaklaşık 5 saniyede geçiyorum. Yani mavi rota bana en az 5 saniye kazandırırmış.
Üçgene gelene kadar seçmiş olduğum yeşil rotayı ise tereddütsüz koştum. Hızımı makul düzeyde tutup, erken tükenmeyi engelemeye ve hata riskini düşürmeye çalıştım. Birinci gidenden 16 saniye daha uzun sürede koşmuşum ama yarışın kalanına bir yatırım olarak düşünüyorum.
2. hedefte yeşil ve mavi çizgilerin uzunlukları birbirlerine çok yakın. (En azından yarışta aradaki farkı anlamak zor diyebilirim.) Ancak, mavinin dönüş sayısı daha az. Dolayısıyla mavi rotanın daha doğru olduğunu düşünüyorum.
Ancak 1. hedefe yaklaşırken rota alternatiflerini yeterince değerlendirememiş olmalıyım ki ben yeşili tercih ettim.
8. hedefte yine aynı uzunlukta iki rota var. Mavinin dönüş sayısı daha az. Mavinin daha doğru rota olduğunu düşünüyorum.
Açıkçası yarışta gözüme ilk çarpan yeşil rota oldu ve maviyi de daha uzun olarak algılamıştım.
Diğer ayakların (6 dahil) dikkate değer bir alternatife sahip olmadığını düşünüyorum. Dolayısıyla bu yazıma konu etmedim.
Sonuç olarak, Hatay Sprint yarışı orienteering adına keyifli oldu, daracık sokaklarda koşturmak güzel bir etkinlik haline getirdi. (Yine de yazmadan geçmeyeceğim: 1. Kademe’nin Bursa Gölyazı’daki sprint yarışı kadar zorlayıcı değildi. Gölyazı haritası karmaşık sokak ağı nedeniyle mental açıdan daha zorlayıcıydı.)
Not: O dar sokaklarda koşarken çarptığım iki ufak orienteeringçi oldu. Yarış odağında dönüp de bakamadım, ne yaptılar acaba? Yarış sonrasında aklıma geldiklerinde, içim açıdı. Umarım keyiflerini kaçırmamışımdır.
Previous Pusula Kullanımı Üzerine
Next Antakya – Orta Mesafe – 26 Aralık 2015