Ben bu ülkede çocuk dünyaya getirmek gibi bir hata yaptım. Diyecek hiç bir şey bulamıyorum :(((
'Şu yüze bakınca ne görüyorsunuz? Gençliğin o biraz da -olması gerektiği gibi- mesnetsiz, uçsuz bucaksız kendine güveni. "Bekleyin beni, geliyorum!" havası. Takınılmaya çalışılan o hafif mesafeli, ne yaptığını
bilir edâyı, zincirlerinden boşanıverip anında dağıtabilecek bir saklı muziplik ve hoplayıp zıplama güdüsü. Hayatın bir anda, korkunç bir şekilde bitebileceğine dair bir ihtimal görüyor musunuz bu bakışlarda? Yok. Ne görüyorsunuz? Ben, tek kelimeyle toparlarsak, gelecek görüyorum;
uzun, upuzun bir geleceğe bakıyor Özgecan. Aksini niye düşünsün? Sorunlar, okullar gibidir gençler için; birşeyler yaparsın, halledemiyorsan etrafından dolanırsın, çözülmezlerse aşılırlar. Ucu bucağı olmayan o yola bakıyor Özgecan. O kadar gençken hangi yolun sonu niye gözüksün? O kadar gençken nasıl kavrasın, burası neresidir...
Özgecan Aslan yirmi yaşındaydı. Tarsus'ta, Çağ Üniversitesi'nin Psikoloji Bölümü'nde okuyordu. 11 Şubat 2015 günü her zamanki gibi okuldan çıktı, bir arkadaşıyla, muhtemelen her zaman yaptıkları gibi, bir alışveriş merkezinde dolaştı, sonra, yine hep yaptığı gibi, Tarsus-Mersin minibüsüne bindi. Evine gitmek üzere. Gidemedi. İkisi baba-oğul, öteki oğlanın arkadaşı üç erkek, Özgecan'ı bıçaklayarak öldürdüler, sonra yaktılar ve dereye attılar. Bütün haberlerde bu korkunç işi niye yaptıklarına dair laf edilmeyişinden anlıyoruz ki, korkunç bir tecavüz ve cinayetle karşı karşıyayız.
Kadınlara karşı şiddet hem dozca artıyor hem yaygınlaşıyor. Bunda hem kadınların bütün engellere rağmen toplumsal hayatta giderek daha etkin oluşuna karşı erkeklerin vahşice tepkilerinin rolü var hem de son yıllarda özellikle "açık" kadınlara karşı nefreti körükleyen söylemlerin
yaygınlaşmasının. Kadınların etkinliğine karşı özel nefret besledikleri
her hallerinden belli olan siyasetçilerin, yöneticilerin tavırlarının saldırganları yüreklendirdiği açık.
Buna karşılık, Türkiye Cumhuriyeti'nde, kadınlara karşı işlenen suçlarda
polis ve yargı sisteminin meseleye hemen her zaman daha baştan kadınlar
aleyhine müdahale ettiği, saldırganları koruduğu, kolladığı, sokağın ortasında bir kadının onlarca defa bıçaklanışını polislerin izlediği, dayak yiyen, işkence gören kadını bunu yapan kocasının yanına geri gönderdiği, şiddet yüzünden boşanmak isteyen kadına her türlü müşkülatı çıkardığı da unutulmamalı. Esas vahimi, tecavüzcülerin uzun yıllar boyunca yararlandığı indirimler listelense, aklı başında her insanı çıldırtabilecek ayrıntılar dökülür önümüze. (Yazının sonuna bir kaba liste ekledim.)
(Ara not: Twitter'da bu son faslı hatırlattığım için, "bugünün eleştirilmesini önlemek"le, "AKP'yi savunmak"la, "ukalâlık"la, "bilgiçlik"le suçlandım. Şahsen, bu meselenin son dönemdeki artırıcı, derinleştirici etkenlerle -birtakım siyasetçilerin münasebetsizlikleriyle, nefret yaymalarıyla- sınırlı olarak ele alınmasının problemi çözeceğine inanmıyorum. Onun başlıbaşına -daha küçük- bir sorun ve mücadele konusu olduğuna inanıyorum. Öte yandan, Özgecan'ın başına gelen dahil, her türlü durumda bugünün yöneticileri elbette doğrudan sorumludur, bunu belirtmeye bile gerek görmüyorum. Şunu
ise eklemek lazım: Geceyarısı olmuştu, hâlâ herhangi bir yönetici, kaymakam, vali veya siyasetçi, ilçe başkanı, il başkanı, parlamenter, şu
bu, iktidarı temsil eden tek bir kimse bu hunharca cinayete dair tek söz etmemişti. "Üzüldüm" diyeni bile duymadık.)
Sona, 13 Şubat gecesi Twitter'da çok dolaşan bir tweet'ler serisini ekleyeyim. @miailayda tarafından derlenmiş döküm, "Türkiye nedir?" sorusunun cevapları arasında seçkin yerini alıyor:
"Kadın programında, "babam bana tecavüz etti" diyen kızını öldürüp, "babasını kamuoyunda mahcup etti" indirimi alan var.
Tecavüz ederken suçüstü yakalanan adam, henüz tecavüz gerçekleşmediği için "yarım kaldı" indirimi aldı bu memlekette."
Cessie14 Şubat 2015 19:56Olur mu öyle şey? Muhtemelen bu dünyaya bir iyi insan getirdiniz, onlara çok ihtiyaç var. Hepimiz kelle koltukta yaşıyoruz, ona itirazım yok ama, bi yandan çok da güzel insanlarla yaşıyoruz her şey bir yana. Sayımız az, sesimiz yeterince çık(a)mıyor belki ama olabildiğince destek olarak, olabildiğince koruyup kollayarak birbirimizi, bu olanları da unutmayarak buraları daha yaşanır hale getirmeye çalışacağız. Önce kendimiz, sonra herkes için.YanıtlaSilYanıtlarEbru16 Şubat 2015 17:48İçim burkularak okudum yazdığını. 40 yaşındayım artık ve 19 yıl fazlam var yani en çok senin için yaşıtların için korktum desem garip gelir biliyorum. Bu ülkede 1 günü kar sayaak ve kazara yaşıyoruz:(SilEbru16 Şubat 2015 17:49Blogundaki yazını yorum dahi yazamadım :(SilCessie16 Şubat 2015 22:05ben de korkuyorum. kendi yaşıtlarım için korkuyorum, kendimden küçükler için korkuyorum, kendimden büyükler için korkuyorum. kediler, köpekler, eşekler için de korkuyorum. eskiden insanlar kadını taciz edeni rezil eder, pataklamaya kalkarmış sağda solda. şimdi kadını yerde sürüklesen insanlar izliyor, tacize uğrasan alaylı bakışlara gevrek sırıtmalara maruz kalıyorsun. cidden kelle koltukta yaşıyoruz ama olsun. saramago'nun dediği gibi, bu da insan olmanın bir biçimi. hem yaşayacağız, hem yaşatacağız. hep beraber temizleyeceğiz buraları, ben buna inanmak istiyorum.SilYanıtlaN.Narda15 Şubat 2015 18:58öfkeden kuduruyorum oturduğum yerde Ebru...YanıtlaSilYanıtlarEbru16 Şubat 2015 17:49Aynen. Cumartesi gecesi eşim uyandırdı ağlıyorsun dedi. Ellerim ellerim diye bağıra bağıra :(( OffffSilYanıtlaKüçük Mucizelerim18 Şubat 2015 10:13İlk cümleni günlerdir düşünüyorum. Hakkım var mıydı bu dünyaya iki çocuk getirmeye?YanıtlaSilYorum ekleDaha fazlasını yükle...