Mahşerin 9 Atlısı Bir Arada
Mart 2014 - Fotoğraf: Emre Güven
Türkiye'nin tüm yıldızları bugüne dek GQ'nun sayfalarında boy gösterdi. Sizin için mahşerin 9 atlısını bir araya getirdik.
Sektöre adım attım derken, kendi hayatı açısından, Neil Armstrong’un Ay’a inerken attığı adıma benzer bir şeyden bahsediyor. Zira Çağatay Ulusoy’un, evvelinde en ufak bir podyum ya da modellik tecrübesi yokken Best Model of Turkey’de birinci seçildiği gece, onu Türkiye çapında bir fenomene dönüştüren, Adını Feriha Koydum dizisi için teklif aldığı gece aynı zamanda: “Başta hiç aklımda yoktu. Yedi sene lisanslı basketbol oynadım, ileride kendi mesleğimi yapmak ya da basketbol antrenörü olmak istiyordum. Arkadaşlarım teşvik etti Best Model’a katılmam için. 2 bin kişi başvurmuştu galiba. Oradan ilk 100’e kaldım, sonra ilk 40’a, sonra da görsel elemesiyle ilk 20’ye... O 20’yi de yarıştırdılar işte. Hiç beklemediğim bir birincilik geldi. Belki dördüncü, beşinci falan olurum diyordum. Çünkü kıdemli olanlar var, ilk sene dereceye giremeyip ikinci sene çalışıp gelenler var, profesyonel olanlar var.
Benim ne portfolyom var, ne defile tecrübem var. Promosyon ödülleri verilirken, en güzel gülen, en güzel duran falan, baktım ki aralarında yokum, tamam dedim, seneye kaldık... Birinci olarak ismimi okuduklarında, yanımdakiler beni uyandırdı. Görüntülerde var, dürttüyorlar beni resmen. Ben dalmış gitmişim orada, bir sonraki yılı düşünüyorum, seneye daha çok çalışırım, eğitim alırım falan... Çok garipti, ağlayamadım bile. Ertesi gün gazetede haberi görene kadar inanamadım. Aynı gece bir de dizi teklifi gelince, çok acayip oldu. Her şey çok çabuk gelişti.”
Ocak 2016 - Fotoğraf: Emre Ünal
Elimizden gelen” dediği, lafın gelişi değil. Bu film için beş ay müzisyen Serkan Ayman’dan davul dersi almış. Daha önce 17 yaşında çalmaya başladığı gitarın yanına davulu da eklemiş böylelikle. Enstrümanı önemli görüyor: “Filmde karakterin bir enstrüman çalmasını istedim, bir enstrümanı olsun dedim renk katmak için. Başta zor geldi nasıl yetiştireceğim diye. Sonra Serkan Ayman’la tanıştık, konuştuk. Kulağın var, kolay olacak, kısa sürede kaparsın dedi. Öyle de oldu. Çok hevesliydim, davul çalmayı çok istemiştim. Bence bir oyuncunun enstrümanla alakası olması lazım. İşe, görsele renk katıyor. Enstrüman üzerinden bile bir konu kurabilirsin filmde. Ucu açık bir şey. Ne kadar çok şey bilirsen o kadar farklı karaktere girebilirsin. Medcezir’de gitar çalmayı biliyordum, alıyordum elime, yazıyorlardı senaryoda, gitar çalıp şarkı söylüyordum.”
Şubat 2015 - Fotoğraf: Emre Güven
Canıma minnet de, nasıl yani? Kuşağımızın yasak meyvesini böyle elinin tersiyle itebilmek, mümkün mü? Ben Burak Özçivit’i “çok isterim, yaparım, ‘alırım” insanı sanırken, o “beklerim, olsun, ne demek” çıkıyor. Ve muz sevmiyor. Hayırdır inşallah... Peki ne seviyor? Anladığım kadarıyla pek az şey. Sadece en kıymetliler. Ailesi, hayalleri, kağıdı-kalemi... Otomobil, motor filan, ı-ıh, geçmiş onlar. Şu sıra sinemaya takmış. Deli gibi tutulmuş kameraya. Montaj odasında ömür geçirmek istiyormuş. Yeni hikayeler yazmak ve yeni filmler yapmak tek tutkusuymuş. 23 Ocak’ta vizyona giren yeni filmi Aşk Sana Benzer’de ilk kez yapımcılığın tadına bakmış ve çok zor bulmakla birlikte bayılmış.
Film dokuz ay sürdü ve ben kendimi geçen yaz yeni bir işte staj yapmış gibi hissediyorum şimdilerde. Bir sürü şey öğrendim sinemadan. Mesela montaj. Artık her oyuncunun montaj bilmesi gerektiğini düşünüyorum. Ondan sonra çünkü şuna dönüyor iş oyuncular açısından, ben o kadar saat oynadım ama oynadıklarımın hiçbirini izleyemedim. Ben de çok yaşadım bunu dizilerde. Neden kesilmiş bu sahnem diye düşündüm. Ama şimdi çok iyi anlıyorum. Bu filmin bana hiç katkısı olmadıysa en azından bunu öğretmek gibi bir artısı oldu. Artık o kadar normalleşmişti ki kesip biçmek benim için, kendi oynadığım karakterden söz ederken, şu çocuğu şuradan alıp buraya koyalım diyordum” diye anlatıyor.
Ekim 2013 - Fotoğraf: Lara Sayılgan
Baltalimanı’ndan Bebek’e doğru giderken, kafalar bir bir dönmeye başlıyor. 1968 model Mustang zaten başlı başına efsane demek; üstüne bir de renginin turuncu olduğunu düşünün. “Bu arabayı satın almakla bitmiyor. Satın almak için verdiğim paranın iki katını da elini yüzünü toplamak için harcadım. Sadece şasisi ve motorunu satın almıştım, geri kalan her şeyi sonradan yapıldı” diyor Engin Altan.
Bu kadar yatırımın keyfini çıkarmak için de arada sırada uzun yol yapıyormuş. Uzun yol dediysem, havaalanına kadar gidip oradan sahil yolu dönüşlü bir “keyif rotası” belirlemiş kendine.
İki ay önce yaşanan gözaltı konusunu soruyorum. Konuşmak istemeyeceğini tahmin etsem de soruyorum. “Devam eden bir dava süreci ve davanın üzerinde gizlilik kararı var; o yüzden herhangi bir yorum yapmam doğru olmaz. Ben o olayı arkamda bıraktım, artık önüme bakıyorum” diyor. Engin Altan harbi adam. İşini iyi yapıyor, iyi oynuyor ama hayatın kendi akışında hiç oynamıyor. Olduğu gibi biri.
Yolculuğumuz devam ediyor. Eylülün ilk yarısı, sonbahar şehirde hissedilmeye başlanmış. Trafik rahat, Boğaz’ın suları insanda son bir tatil isteği uyandırıyor. Keyfimiz yerinde. Ford Mustang meraklı gözleri üzerine çekmeye devam ediyor. İmkanımız olsa kasetçalara bir Wilson Pickett koysak... “Ride Sally ride” diye bağırsak...
Kasım 2015 - Fotoğraf: Mehmet Erzincan
Kasım 2013 - Fotoğraf: Mehmet Erzincan
Kenan İmirzalıoğlu, otelin etkinlik salonlarından birinin ortasında, üzerinde smokinle oturmuş, bir yandan bonfilesini yerken, bir yandan da gözlerini kısmış, inceden inceden otelin duvarında asılı tabloları inceliyor. Kan şekeri toparlasın diye çekime ara verilmiş durumda; hipoglisemisi var, aç kalması sağlıklı bir durum olmadığı gibi hayra vesile de değil: “Hafif tertip” asabiyete yol açabiliyor. Geçenlerde bir arkadaşı, “Kenan iyidir, tatlıdır, babacandır falan ama açken yaklaşmayın, sizi de yiyebilir” şeklinde özetlemiş durumu.
“Aksiyon, dövüş sahnelerinde role girmekte işe yarıyordur en azından” diyorum, “O çekimler öncesinde öğün ertelemek iyi fikir olabilir belki. Çat-çat-çat! Sahneyi ikinci kez almaya hacet kalmaz.” “Yok, pek öyle olamıyor maalesef” diyor, “Sözleri hatırlayamıyorum, gözüm dönüyor, içim geçiyor. Sonuçtan ne çıkacağı pek belli olamayabiliyor yani.” Üç gün önce babasının ani kalp rahatsızlığı üzerine, Karadayı’nın setinden apar topar çıkıp gittiği Ankara’dan, içi rahatlamış bir şekilde dönmüş vaziyette. Münir Mustafa İmirzalıoğlu’nun dört damarına birden stent takılmış; şimdi durumu “çok şükür, gayet iyi”ymiş.
Kasım 2014 - Fotoğraf: Müge Yorulmaz Güven
Mayıs 2015 - Fotoğraf: Emre Güven
Daha önce röportaj yapmıştık, basın toplantılarında yan yana gelmiştik ama biz asıl o gün tanıştık. O günün hatırına, Kıvanç’ın doğaya olan düşkünlüğüne ve kendi iç yolculuklarına şahit olmak istedik. Büyük prodüksiyonlar, ışıklar, flaşlar, pozlar patlatmadan, yanımıza saç-makyaj ekiplerini almadan iki gün geçirdik. Hem de telefonların tamamen kapsama alanı dışında kaldığı Yedigöller’de...
Bir de tabii İngiltere, Shakespeare’in anayurdu. Ha, Shakespeare’e soracak olursanız, zaten bütün dünya bir sahne, o da ayrı: “Oraya gelen seyirci teksti biliyor. Bildiği bir hikayeyi, başka bir oyuncu grubundan, başka bir kültürden seyrediyor. Ben Antonius ile Kleopatra’da Octavius Sezar’ı oynuyorum. Benim amcam Sezar, daha önce Kleopatra’yla sevgiliymiş. O ölüyor, şimdi Antonius, Kleopatra’yla sevgili. E, Kleopatra’nın bir önceki sevgilisi de Sextus Pompeius’un babası, yani baba Pompeius.
Bu kadın, Roma İmparatorluğu’nun üç önemli adamıyla sevgili olmuş. Bayağı magazin yazmış herif yani ama nereden baksan Shakespeare! Hamlet’te de ‘Cenaze için pişen yemekleri, soğumadan düğüne servis ettiniz’ meselesi vardır ya hani... Ulan zaten babamla evleneli iki gün oldu, adam öldü, sen iki gün sonra bu sefer amcamla evlendin; nedir, ekonomi mi yapıyorsunuz, diye kafayı yer Hamlet de haklı olarak! Ağır magazin aslında bir bakıma.”
Dağ Muhammed’e gelmezse, Muhammed dağa gider, şeklinde ilerleyen söz malum. Mert Fırat, hayalini kurduğu oyunları oynayabileceği türden bir sahne kurmanın heyecanını yaşıyor bu aralar. 11 arkadaşıyla, eski Moda Sineması’nı satın alıp Moda Sahnesi adını verdikleri bir kültür sanat merkezine dönüştürmeye girişmişler. Herkesin ortaya eşit para ve emek koyduğu 12 ortaklı kolektif tiyatro, bir aksilik olmazsa, ekimde kapılarını açacak.
Üç ayrı sahnesi bulunan, kültür sanat merkezi gibi bir şey” olacak: 80 kişilik, meydan sahne tadında işler çıkarmayı planladıkları, stüdyo ebadında bir sahne. Bağımsız gösterimlerin yapılacağı, sinema haftalarının düzenleneceği 70 kişilik bir salon. Ve tribünü kapanınca 500 kişilik bir konser alanına dönüşen, 270 kişilik bir tiyatro.
Mayıs 2014 - Fotoğraf: Emre Ünal
Nisan 2016 - Fotoğraf: Emre Ünal
Kullandığı o eski model (Nokia 8910) telefonu bulmak için İstanbul’un altını üstüne getirdiğini anlatıyor. Ardından geçirdiği hastalık nedeniyle iki aydır spor yapamamasından bahsedip yeniden sahalara dönmek için gün saydığını belirtiyor. Ortamda genelde erkeklerin yapmaktan ve parçası olmaktan hoşlandığı bir muhabbet var yani. Ama öznemiz, Türkiye’de parti kursa onu iktidara taşıyabilecek kadar çok sayıda kadının ilgi alanında. Hatta rol aldığı dizide öyle bir karakter ki, birçok erkek de öyle biri olmayı isteyebilir.
Var böyle erkekler işte... Mesela Londra’da hizmet veren ama Twitter hesabı kendinden daha meşhur kebapçı Mangal 2’nin 2013 yılında attığı bir tweet gelsin şimdi: “Tamam ama hanımlar, Ryan Gosling size kebap yapabilir mi? Aslında düşünürsek yapabilir ve lanet olsun, bahse girerim tadı da şahane olurdu.” İşte bu imrenmenin Türkiye’deki karşılığı şu sıralar Barış Arduç. Rol aldığı Kiralık Aşk dizisiyle akıl almaz bir hayran kitlesine ulaştı. Öyle ki, dizinin bölüm fragmanı bile YouTube’da yayımlandığı anda milyonları aşan izlenme sayısına erişiyor. Dizi başladığında, kanala müdahale etme teşebbüsünüz, bir erkek maç izlerken televizyonun önünden geçmeyle eşdeğer bir tepki görüyor.
Barış Arduç’la İstanbul’da oynanan Fenerbahçe-Braga maçının olduğu gün buluştuk. 1-0 skor tahmini tutsa da “tur bizim” tahmini maalesef tutmadı. Artık maçları sakin izlediğini ama derbilerde hâlâ kendini kaybettiğini söylüyor. Sarı-lacivertli kulübe kongre üyesi olmayı planlayan Arduç, şike soruşturmasında Fenerbahçe’ye haksızlık yapıldığını düşünüyor: “Ona bulaşmak, bulaşmamak bambaşka konu ama bütün ihalenin Fenerbahçe’ye kalması canımı sıkmıştı benim tabii ki. Kabak başımıza patladı gibi bir durum oldu. Ama ondan da alnımızın akıyla sıyrıldık. Şu anda da her şey yolunda gidiyor.” O Robin van Persie’yle barışmadığı sürece Barış Arduç da teknik direktör Pereira’yla barışmayacağını söylüyor. “Böyle büyük, kült olmuş isimler Türkiye’ye gelince 90 dakikalık maç süresince, uzun uzadıya izlemek istiyorsun onları. Buna engel kim deyince Pereira söylendiği için ona ‘abicim napıyorsun, güzel abimi salsana’ gibi bir serzenişte bulunuyoruz.”