Toplumda herkesin bir tek rolü olsaydı ya da herkes birbirini tanısaydı ya da rollerin tanımı değişik kültür çevrelerine göre değişmeseydi, iletişimde rol ve statü ilişkilerinden kaynaklanan sorunlar ortaya çıkmazdı.
Statü, "bir toplum içinde bireyin bulunduğu yer", olarak tanımlanır. Bireyin statüsü kendisine toplumdaki diğer bireyler tarafından verilmiştir. Bireyin düşündüğü kendi yeri statü değildir. Statü toplumdaki diğer bireyler tarafından kendine verilen bir payedir.
Jest ve mimikler, hareketler, göz teması, tebessüm etme, isteklilik, nüktedanlık, ses tonu gibi iletişimsel davranışların iki kişi arasındaki psikolojik ve fiziksel mesafeyi azaltarak öğrencinin sınıf içerisindeki korku ve endişesinin ortadan kalkmasına yardım ettiği ve öğretmenin etkililiğini etkileyen değişkenler olduğu belirtilmektedir (Onural, 2006:33).
Sınıf içerisinde ya da dışında, öğrenciyle girdiği iletişimde anlattığı konuyu ve söylediği sözcükleri daha da anlamlı kılmaya çalışan öğretmen, sözsüz iletişimin varlığını kabullenmeli, sözsüz iletişimi kullanmasını iyi öğrenmeli ve sözsüz iletişimin gücünden mutlaka faydalanmalıdır. Aksi taktirde sadece sözle bildiklerini aktarmaya çalışırsa, kısır bir döngünün içerisinde boğuştuğunun farkına varması iş işten geçtikten sonra olacaktır.
Öğretmenler, sınıfta ders anlatırken söyledikleriyle davranışlarının tutarlı olmasına çok dikkat etmelidir. Sözlerle hareketler birbirini desteklerse, verilmek istenen mesajda arzu edilen başarı sağlanmış olur.
Üstünlük belirten hareketler:
 Sıkılmış yumruğuyla işaret parmağını kağıt üzerine uzatarak yapılan hatayı öğrencisine işaret eden bir öğretmen, hiçbir mazeret kabul etmeyeceğini açıkça ortaya koymaktadır.
 Kendisine bir şey söylemek için gelen öğrencisini elinin tersiyle kendisinden uzaklaştıran öğretmen, ona değer vermediğini göstermektedir ve bu bir hakarettir.
 Öğrenci bir soruya cevap verirken başını geriye atarak kendini yükseğe ve uzağa alan elleriyle sınırı çizen ve durumu bütünüyle kontrol ederek öğrencinin verdiği cevabı dinleyen bir öğretmen, karşı tarafta bir gerginlik ve direnç oluşturur. Öğrenci cevap vermek istemez.
 Sınıf birlikte yaşanılan bir takım becerilerin geliştirildiği ve iletişimin sağlandığı bir ortamdır. Öğretmen, ellerini bedeniyle bütünleştirmiş, başı geride ve yukarıda duruyor ise, "burada paylaşacak bir şey yok, ben buranın hakimiyim, ben anlatacağım siz dinleyeceksiniz" demektir.
 Öğretmen masasında, arkaya yaslanarak, elleri enseye kenetlemek kesin bir sahiplik ve üstünlük jestidir. Karşıdaki kişi ya da kişileri önemsemek demektir.
Yukarıda saydığımız ve daha pek çok olan bu tür davranışlar öğrencide, öğretmen karşı olumsuz duyguların uyanmasına yol açacak bir direnç oluşumunu sağlar.
İnsanların sözsüz iletişimi, Miller'in belirttiği şu nedenlerle kullandığı ortaya çıkmaktadır:
 Sözcüklerin sınırlılığı vardır,
 Sözsüz işaretler güçlüdür,
 Sözsüz mesajlar daha inanılır ve güçlü olurlar,
 Karmaşık mesajları göndermede yardımcı olacak ayrı bir kanala ihtiyaç vardır.
Günümüz koşullarında etkili iletişime ulaşılmak isteniyorsa, bu süreç, öğretmen ve öğrencilerin mesajları doğru olarak alma ve gönderme yeteneklerini gösterebildikleri açıklıkta ve rahatlıkta işlenmelidir.