disconnectus erectus: Mart 2009
Balık yemenin zihin açıcı bir yönü var mıdır? Ya da açılan zihin, seçmen davranışlarını etkiler mi? Seçim haritasına bakınca, sosyal demokrasinin deniz kıyısına sıkıştığını görüyoruz. Hani en taze balığı Ankara yerdi? Gelen balıkların hepsi Çankayalılarca mı tüketiliyor? Geçen hafta içi çupra yemiştim, acaba il genel meclisi tercihimde etkili oldu mu? En güzel çuprayı, Foça'da yemiştim; hayatımın geri kalanını etkiledi mi bu güzellik? Ya da Çin lokantasının üzerimdeki etkisi ne oldu?
Gönderen yavuzy zaman: 12:57 ÖS 1 yorum:
Dün gece ev kalabalıktı, pek alışık olmadık şekilde; sonra sabah kalkıp oy vermeye dağıldık usul usul. Bu kentte ikinci oy verişim; geçen yerel seçimlerde katılım oranını düşürmekten başka bir şey yapamadım. Şimdilik takip ettiğim kadarıyla katılımım da çok birşey değiştirmiyor. Yolda hala "il genel meclisinde ne yapsam" diyordum... Okyanusta damla.
Bu kente dair hissiyatı, Cemal Süreya özetliyor;
Ey iyi kalpli üvey ana!"
(Oteller Hanlar Hamamlar İçin Sürekli Şiir'den)
Gönderen yavuzy zaman: 7:27 ÖS Hiç yorum yok:
bu yazı öncesi, kahve ve sigara eşliğinde, şu dinlendi:
"the spinning top made a sound like a train across the valley
and when to get off"
bir şeyleri ıskaladık mı yoksa tam da gelişine vurup doksana mı taktık-ve golün şaşkınlığını mı yaşıyoruz? istediğimiz hayatı yaşamanın verdiği durgunluk. bir de güzel bir tatil olsaydı-iki yıldır uzak kaldığım; bu şarkı bana hep onu hatırlattı; ılık bir yaz öğleden sonrası, çakırkeyf, müşkülpesent, keyfekeder, ayakları uzatıp kendini dinlemek; vadilerden akıp giden trenin sesini hissetmek; sonra çekip giden güneşin serinliği... sakince, karanlık yatağına sızarken, hala hayatta olduğun için mutluluk. ha O da olsaydı fena mı olurdu. Olmazdı elbet. Geçip giden neyse, geride bıraktığın neyse, şimdi burada olmak. Toprağa girmeden önce... Bu da bitecek; önemli olan sende ne bıraktğı.
"bir zamanlar biz de adam olduk,
parlak ateştik, e biraz da kor olduk..."
devamında, böyle şeyler işte: "bu bir yaşam, sakin ol geçer gider..."
Gönderen yavuzy zaman: 12:11 ÖÖ 1 yorum:
Eski mahalleye gidip seçmen kağıdını aldım. Hafiften yağan yağmur altında, dana gözü gibi olmuş ayaktaki yaralarla. Mızmızlanacak kimse yoktu. Eski sokaklar, eski anıları canlandırdı ama görmezlikten geldim. Seçimleri düşündüm, sosyal demokratlara kadar kaydık dedim kendime; vatandaşa kulak kesildim, muhtarla ayak üstü konuştum. Okula geldim, ordakilere sordum. Seçim sath-ı mahaline girmenin verdiği keyfi yaşamak istedim. Pek başarılı olamadım. Teori-pratik çatışması falan... Garip bir eğlence gibi geldi sonra, bayram türü birşey, gelince heyecanlanılan, insanların belli yerlere toplaştığı, farklı davrandığı... Kahvaltı yaparken Erkan Tan'ın programında adayları görüp gülüyorum, onlar da bayram çocuğu gibi-bir neşeli-bir konuşkan... Yoruluyorum o kadar enerjiden. Canı tez biriyim oysa ama onlarınki bir başka. Vatandaşın aslında her şeyi anladığı ile hiç birşey anlamadığı arasında salındım. Sıradan vatandaş olmanın mutluluğunu duyacağım pazar günü, dedim; sıraya girip herkes gibi biri olacağım ve yine kaybedecek desteklediğim kişi/kurum/şey.
Gönderen yavuzy zaman: 10:51 ÖS Hiç yorum yok:
Geçen yıl İstanbul'da Aya İrini'de çalmış bu abimiz; vay be... Bu kayıt oradan değil ama konserin bis öncesi son şarkısı imiş; severim. Pazar günü için güzel bir şarkı:
Gönderen yavuzy zaman: 11:21 ÖS Hiç yorum yok:
Pek çok konuda olduğu gibi, müzik açısından da farklı ve çeşitli şeyleri deneme-arama kaygısında değilimdir. Az ve öz sayıda şeyi sevme-onlarla hemhal olma-kendimi onlara adama tavrı, daha bana göre. Geniş müzik bir müzik arşivine sahip değilim. Sevdiğim grupları, kişileri, albüm bazında değerlendiriyorum; bir albümü seviyor veya sevmiyorum, tektük aradan şarkı seçmek zor geliyor. Eş dost-arkadaş önerileri de beni ayakta tutmaya yetiyor yeni tatlar konusunda...
diskötek'in 2 yaz önce verdiği CD'yi öğütmekteyim hala. İçinde The National'a takılıp kalma derecesinde bağlandığım CD... Diğerlerine de sıra geliyor. Kings of Convenience-Riots on Empty Street (I'd Rather Dance With You şarkılarının klibi de dönüyor tv'de) ile, Rufus Wainwright da Poses albümleri ile yeni favorilerim arasına giriyor bugünlerde. Pek bir değerli seçimler yapmış üstad! Tabii ki bu müzikal savruluş, ruh halinin ve kemale doğru giden yaşın etkisiyle yol almakta; yoksa kontrolsüz bir yuvarlanma-nedensiz bir arayış değil.
işte Homesick; KoC-RonES'in açılış parçası:
(blogtaki 100.yazımmış yahu, ne güzel!)
Gönderen yavuzy zaman: 10:27 ÖS 1 yorum:
Türkiye'de Yerel Düzeyde Demokratikleşme Hareketleri- Birikim, sayı 239.
Üniversite Rejimi Değişirken...-22 Şubat '09, Radikal İKİ.
Bir Fikir Jimnastiği Olarak Olimpiyat- Aratos, Kasım/Aralık 2008
Gönderen yavuzy zaman: 10:16 ÖS Hiç yorum yok:
Çok büyük olmayan giysi dolabım (gardırop) başta ablam olmak üzere "kadınlar" tarafından çekip çevrildi bugüne kadar. Gidip de kendi başıma giysi alışverişi yapmışlığım çok azdır. Market alışverişini severim oysa... Bir de babadan ve akrabalardan kalan eşyalar vardır ki onlar da yadsınamaz çoklukta. En son bu yolla edindiğim deri mont ve kırmızı kazak, dolabın niteliğini önemli ölçüde etkiledi. İlk deri montum, bir kaç haftadır üzerimde; "bi boyatsaydın" önerilerine karşı, eskici duruşum sabit. Yllardır üzerimde havaları!
Kırmızı ise renk skalamın çok ötesindeydi bugüne kadar; bir ara mora meyleden unsurlar eklendiydi. Benim kazakları-bereleri-atkılar yıkayıp kutusuna koyduğumdan dolayı, zengin ve biraz da snob kuzenden kalan kırmızı kazağı yük etmemek için bir kenara koyacaktım ki yeniden kar yağışı haberi, üzerime geçirmeme neden oldu. Genelde yeni kıyafetlere ısınmam zor olur, bir süre gıcıklaşırım kendileriyle ama bu seferkilerle iyi başladık diyebilirim.
İlk albümler genelde iyidir; Teoman'ınki de öyle... Birçokları gıcık olsa da ben garip bi şekilde seviyorum bu adamcağızı... İlk albümden, fazla öne çıkmayan ama iyi bir şarkı, yolda bolca kulağımdaydı:
Gönderen yavuzy zaman: 1:21 ÖS 1 yorum:
Gönderen yavuzy zaman: 9:44 ÖS Hiç yorum yok:
kitapça'da çay içerken yan masalara kulak misafiri olmamam imkansızdı: biri ne kadar değiştiğini anlatıyordu. Hadi ordan! dedim, içimden; hiçbir şeyi değiştiremezsin; sadece çabalayabilirsin, şeyler isterse değişir... Birini değiştirmeyle ya da kendini değiştirmeyle de bir ilişki yürümez. Ayrıca değiştim, diyebilmek ne garip birşeydir.
Çaba vardır, su akar yatağını bulur. Yatak taşar veya seni kabul etmezse yapacak birşey yoktur. Sevgilisine yemek hazırlayan kişi modeli ile bile bir yere kadar varılıyor; gerisi kendiliğindenliğin kozmik yapısında komikleşiyor. İttirme kaktırma ile sadece yorgunluk çöküyor insanın omzuna; sonra çöküntü ovaların arasında serinlemekten başka birşey yapılamıyor.
O serinliğin keyfini sürdüğümden biliyorum...
Öz-disipline bağlı bir iş, "home office" çalışma, mesai saatleri yok, tatil ve işgünü algısı farklı... İnsanların haftasonu meşgalelerini ve sokakları doldurmasını anlamak mümkün ama bu duruma ayak uydurma zorunda olmak yorucu. Kalabalıkların arasına dalmak, pek alışkanlık dahilimde değil.
Pazar neşesini, pazartesi sıkıntısı da izlemiyor bu durumda; çünkü her gün pazar veya pazartesi olabilme şansında... Sanırım daha önce istediğim/beklediğim hayatı yaşadığımı itiraf etmiştim. Bu kısmi sefillik, nısbi özgürlük, hissi durgunluk ve sinsi yalnızlık. Günler de bu oyunun içinde, sadece değişen adlardan ibaret.
Cumartesi, Ankara'da üçüncü kez basketbol maçına gittim. Çabaların bir sonucu daha...
Sonra uzunca süredir görülmeyen dostlar... "Yeminliydik onlar gibi olmamaya, dostlarla zamanla solmamaya."
Gönderen yavuzy zaman: 8:20 ÖS Hiç yorum yok:
Belli mekanlara sürekli gitmeyi-oranın müdavimi olmayı seviyorum. (Müdavim:Bir yere sürekli olarak giden (kimse), gedikli) Bir yere ait olma-oralı olmaya dair sorunlarım olduğundan belki, bu tür aidiyetleri geliştirmeye çalışıyorum. Oraya dair anılar biriktikçe, samimiyet oranı da artıyor, başka yerler bizi içine almaz gibi geliyor. Tanıdıklar, aynı simalar, selamlaşmalar vs...
Öğrencilikten çıkma dönemleriyle, müdavimi olunan yerler de değişiyor; en az para harcamak merkezli yayılma stratejisi, biraz "tarz", biraz "tat" bileşenlerini arıyor zamanla...
Bu yüzden hiç gidilmeyen-gidilmesi düşünülmeyen yerlere uğramak gerekli arada bir. Hazır, bir "çaba"nın içine girmişken.
Maddi-manevi bizi çağırmayan mekanlara bir omuz atmak... Oradaki eskilerin, mekanına sızmak... Her halimizle oralı olmadığımıza bir tedirginlik yaymak ortama... Aslında önemli bir korkum, kabul etmek gerekli, uzun süredir rastlanmayan kişilere rastlamak böyle yerlerde. Niye aramıyorsun-sen niye aramıyorsun tartışmaları-yersiz... Malum Ankara küçük bir kent; toplaşılan mekanlar hep aynı.
Yeni mekanların, eski insaları da eski korkularıyla yaşıyor muhakkak; her yeni, onlar için yeni bir tehlike olabilir. Kimse rahatsız edilmek istemez durduk yerde.
Gönderen yavuzy zaman: 11:31 ÖÖ 1 yorum: