Yirmili Yaşlara 6 Öğüt
Keşke değil ama belki daha önceden görseydim iyi olurdu dediğim şeyler var. Biz bunlara tecrübe diyoruz:) Hayatın bir el kitabı olmadığı gibi hepimiz deneyimlerimizi başka şekillerde yaşıyoruz. Yirmili yaşlar ise insan hayatının en deli dönemleri belki de: Zaten ergenlikten anca çıkmaya çalışıyorsun, artık onlu yaşları geride bıraktığın için içten içte özgürlüğünü ilan etmişsin. Tabii bu sırada büyüyen yaşınla birlikte ailenin beklentileri de artmış. Kafan hala karışık.
Geçen gün kendi yirmilerimin başlarını düşündüğümde hissettiklerim bu oldu. Bir yanda ağır basan sorumululuk duygusu diğer yanda ise yelelerini savura savura koşan atların özgürlüğü. Bazı günler içimin sıkıştığını hatırlıyorum. O günlere bu yaşımdan bakınca fırsatım olsa ona şunları söylerdim dedim. İşte bu yazı da öyle ortaya çıktı.
-Kendinle ilgili kararları başkalarının vermesine izin verme.
Meslek seçimin, okul seçimin, bir hobin ya da herhangi başka bir şey. Eğer bir şeyi çok istiyorsan ve bunun senin için doğru olduğuna inanıyorsan mutlaka ama mutlaka peşinden git. Hayallerinin ellerinin arasından kayıp gitmesine izin verme. Senden sadece tek bir ricam var; vereceğin kararları ince ele, sık doku. Enine boyuna düşün taşın. Hayatını etkileyecek kararları sakın ha hafife alma.
-Sorumluluklarını yerine getir
Öğrenci misin? En iyisi ol. Bir fırsat mı gördün? Şansını dene. Çalışıyor musun? Ayın elemanı ol. Bunları yapamıyorsan bile elinden gelenin en iyisini yap. Sorumluluklarının bilincinde ol. Emin ol hayat görmediğin ya da boşver dediğin fırsatların elinden kaçıp gitmesine izin vermek için çok kısa.
-Kendine yatırım yap
En kıymetli hazinen sensin. Kendini geliştir, bol bol oku. Sana Kültür Ataşesi ol demiyorum ama en azından ne olup ne bittiğini bil. Kendine ait hobilerin olsun. Boş zamanlarının boş boş akıp gitmesine izin verme. Sağlığına dikkat et. Emin ol eğer şimdi kendine iyi bakmazsan daha sonra çok üzülürsün.
-Ailenin kıymetini bil
Ailen ya da ailen gibi gördüğün kim varsa onların kıymetini bil. Unutma hiç kimse onların yerini tutamaz. Elinden geldiğince onlara zaman geçir ve onlarla bir şeyler paylaş. Dostlarınla gülüp, eğlenmeye vakit ayır. Yolda çok insan kaybedeceksin bu sebeple arkadaşını ve dostunu iyi ayır.
Öyle ya da böyle bir gün aşk acısı çekersen bunun elbet geçeceğini bil. Ağla, hatta böğüre böğüre ağla. Annenin kucağına git, dostunla sabahla ama zamanı gelince hayatına dönmeyi bil. Canını sıkma, kendi değerinin farkında ve güçlü ol.
-Paranın kıymetini bil
Paranı akıllı harca. Eğer biriktirebiliyorsan biriktir. Çünkü ileride artan sorumluluklar sağolsun, mutlaka ihtiyacın olacak.
En güzelini en sona sakladım; lütfen kendini sev, kendine değer ver. Seni seven ve sana değer veren insanların olduğunu bil, şükret. Yaşadığın, gördüğün, başına gelen her şeye şükret. Tüm bu olan biten bir ömür boyunca seni sen yapacak, büyütecek, güzelleştirecek. Yıllar içinde sen büyümeye devam edeceksin.
33 yaşımdan sevgilerle.
simpletheblog Eylül 7, 2017 eğlence, gençlik, hayat, life, lifestyle, miinimalist, minimalism, otuz, otuz yaş, sorumluluk, yaşam, yirmili yaşlar
Önceki Önceki yazı: Minimalizm vs Çocuk
Sonraki Sıradaki Yazı: Sokakta NYFW