Eylül 2010 - ! Entel Karınca !
Gösterme o ışıltılı yüzünü.. Biliyorum ki o ışıltılı yüzün aldatıcıdır.
Maskendir o senin..
Canımı yakma yeniden.. Çoraklaşmış yüreğime bir de sen zulüm etme..
Yüreğime cemrenin düşmesine izin ver..
Ama sakın ola ki bana yaklaşma..
Bana yaklaştıkça canımı daha fazla yakacaksın..Biliyorum..
Biliyorum ki sen beraberinde acı ayrılıkları tattıracaksın bana..
Gözyaşlarım akacak durmadan..
Ve kazanan yine sen olacaksın..
Benim de omuzlarım çökmüş, yüzüm hüzüne boğulmuş olacak..
Sen bunları nereden bileceksin ki ?
Sen sadece insanların yüzünü boyamayı seversin..
Ağına takılmış insanları parmağında oynatmayı..
Senin verdiğin acıya katlanamam artık..
Yeni umutlar besleyemem sana karşı..
Ne zaman sana karşı umutlar beslesem, umutlarıma yenik düşerim..
Beni boşver sen..
Ben hüznün kisvesi altında yaşamaya devam ederim elbet..
Belki de bu bana iyi gelecek..
İstemem şemsiye falan..
Bedenim arınsın kirli duygulardan..
Sonra..Güneş ısıtsın bedenimi..
Ben yine hayatıma devam edeyim mutlu mesut..
Ayaklarım ıslak evet..
Oysa ben yağmuru sevmezdim..
Şimdi ise yağmur kara çalmış yaşama sevincimi sular oldu..
Kara çaldı yaşama sevincim evet..
Ne vakit bir heyecanla hayatıma renkli bir şeyler katsam..
Soluk renkli umutlarımın arasından fark edilip ayıplanırdı..
Oysa ben sevincimin elimden alınmasına bile direnemedim..
Yaşama sevincim belki geri gelir diye
Sadece yağmurun yağmasını diledim..
Ayaklarım çıplak..Üşüyorum ama..
Ruhumun paklandığını hissedebiliyorum..
İşte böyle bir şeydi yağmur..
Beni arındırıp,içimi sevinçle dolduran mucizeydi yağmur..
Her gördüğünü insan sanmamak gerek. İki ayaklı hayvanların var olabileceğini unutmamak gerek.. Dediğim gibi. Bu hayatta öğrenmem gereken çok şey var..Tatmam gereken çok acı ve yaşanılması gereken günler var..
Güzel günler bizi bekliyor.. No kişi benim de tuzum olsun dedi
Sadece bu yazı için müzik ekledim. Yazıyı okurken müziği dinlerseniz iyi olur. Çünkü ben yazıyı yazarken bu müziği dinledim.. Şu sıralar izlediğim tek dizi Doctor Who.. Ve sıkılmadan izlediğim nadir dizilerden. Rose Tyler'ı sevmemin yegane sebebi onun gidişini hala hazmedememiş olmamdır..
Yaklaşık 2 sezon oynayan Billie Piper, 2.Sezonun sonunda hazin bir sonla ağlattı beni..
Hayatım boyunca biri için böyle hüngür hüngür ağlayacağım hiç aklıma gelmezdi doğrusu..
2x13. Bölümün sonunda Rose, Ailesiyle birlikte paralel evrende sıkışıp kalır ve hayatını orada sürdürür.. Günlerden bir gün Doctor,onu çağırır ve sahilde buluşurlar.. Doctor'un sadece görüntüsü vardır.. Rose onu görür görmez ağlamaya başlar. Öyle bir ağlıyor ki, sanki gerçekmiş gibi. Ee haliyle bende ağladım.Gitme Rose falan diyorum ama boş. Kimseye sesimi duyuramıyorum.
Rose: Seni bir daha görebilecek miyim ? der...
Doctor: Yapamazsın der ve orada koparım ben.. Ağlarım tekrar. Hiç bu kadar etkilenmemiştim ayrılık sahnelerine.. O kadar çaresiz ki,ağlamaktan başka yapabileceği bir şey yoktur adeta.. Rose Tyler'ın Doctor'a ''I love You'' demesi Doctor'u yıktı resmen.. O da başladı ağlamaya ama görüntü gitti. Kıza sarılamadan görüntü yok oldu.. Kız kaldı yalnız başına..Annesine koştu. Beraber ağladılar. Ne acı bir sahneydi öyle. Hala hafızama geldikçe duygulanıyorum. Evet feci derecede etkilemiş bu sahne beni. Onun gidişini unutamıyorum ki ben..
Dün 4.sezonun birinci bölümünde yine karşıma çıktı..Gözleri Doctor'u aradı. Ama o çoktan oradan gitmişti. Hüzünlü hüzünlü baktı.. Arkasından bu fon çaldı.. Ve kayboldu.. Ben orda yıkıldım zaten.. Masum masum bakışlara karşı nasıl dayanayım ben? Hem, uzun zamandır görmemiştim ben onu. Şimdi acım daha da arttı. 6.Sezonda diziye gelme ihtimali varmış. Kesin bir şey söyleyemem çünkü bu konu hakkında yeterince bilgi sahibi değilim.
Yalnız şunu söyleyebilirim; Beni hüngür hüngür ağlatan tek oyuncudur. Bu yüzden onu seviyorum..
Siz ayrılık sahnelerinde hiç ağlamadınız mı ? Yoksa ben mi fazla sulugözüm ?
O sahneyi bir izleseniz varya benim gibi ağlardınız. Hadi ağlamazsanız bile duygulanırdınız..
Ben ki ağlayaman biri, şu kısa sahnede küçük çocuklar gibi ağladım..
Ayrılıklar bu kadar acı olmak zorunda mı ?
Masaüstümde Rose'n resmi var. Bakıp bakıp duruyorum.. O sahne gözümde canlanıyor sürekli.
Kabul ediyorum, kendimi çabuk kaptırıyorum dizilere. Abartıyorum fazlaca. Ama dayanamıyorum işte.
Gözlerimin önünden kaybolup gitmesine alışık değilim ben. Bu şarkıyı 5-6 kere üst üste bıkmadan dinledim. Ve her dinleyişimde Rose'a olan özlemim bir kez daha arttı..
Abi bu ayrılıklar Rose isimli bayanların kaderi mi ya ? Titanic filminde de Rose, Jack'i kaybetti. O filmde de ağlamıştım gerçi ama bu kadar değil. Bence Rose isimlilerin kaderlerinde ayrılık var.
Yeni Kız Martha da gitti. 3. Sezon da iyi iş çıkardı ama ben ısınamadım açıkçası. Rose gibi olamadı. Isınamadım..Bu yazdıklarım size çocukça gelebilir tabiki ama siz de böyle bir şey yaşamışsınızdır eminim. Dizilerde olmasa bile gerçek hayatta yaşamışsınızdır. Umarım benim durumumu az çok anlamışsınızdır. Her şeyden bu kadar çok etkilenmemeliyim.. Sonra böyle mal gibi ağlıyorum ben..
Şu bakışlardaki çaresizliğe bakar mısınız ? Al beni götür buralardan der gibi bakıyor. Üstelik bir daha doctor'u görememenin verdiği acısı da var. Şüphesiz Onu çok seviyordu..
Ayrılık işte burada başladı.. Biri gerçek dünya da kalırken, öteki paralel evrende kaldı.. Rose'n ''Take Me Back'' sözünü duymanız gerek. Nasıl haykırıyor bir bilseniz..Doctor haliyle çok üzgün. Hiçbir yol arkadaşına bu kadar çok bağlanmamıştı. Şimdi ayrılık ona da çok zor geldi..
Nasıl ağlıyor görüyorsun dimi blog ? O ağladıkça ben de ağladım.. Nasıl bir oyunculuktur bu böyle.Sevdiğini bir daha göremeyince otomatik olarak böyle ağlamaya başladı işte. Doctor giderken arkasında kocaman bir kızın gönlünde kocaman bir yara açarak gitti. O yara, şimdi ağlaya ağlaya bir hal oldu..İçi kan ağlıyor resmen kızın.. Bu sahneyi izlemeniz gerek.. Dinlediğiniz şarkı iliklerinize kadar işledi mi ? Benim gözlerimi doldurdu açıkçası.. Hiçbir dizi oyuncusunu bu kadar sevdiğimi hatırlamıyorum ben..
Umarım okurken sıkılmamışsınızdır..
Çünkü ben yazarken sıkılmadım..Sadece üzüldüm..Fazlasıyla..
Rose; Seni tekrar görebilirim umarım.. Seni çok seviyorum..
Bu Aşk hiç Bitmez.. Ben onu seviyorum.. Ve diziye geri dönmesini umut ediyorum..Söylesenize izlediğiniz bir diziden sevdiğiniz bir oyuncunun çıkmasına üzülmez miydiniz? İşte benimki de öyle birşey. . 6
Bir gülümseme; sevginin ve insan olmanın anahtarıdır. Bir gülümseme; iç dünyamızın güzelliklerini dışa yansıtır. Bir gülümseme; bir külfeti yoktur, çok şey kazandırır. Bir gülümseme; evde saadet, iş yerinde başarıdır. Bir gülümseme; başkalarına ikramda bulunmaktır. Bir gülümseme; vereni fakirleştirmeden, alanı zenginleştirir. Bir gülümseme; bir an sürer, bazan ebediyen yaşar.
Bir gülümseme; yorgun olanı dinlendirir. Bİr gülümseme; ümitsiz olana neşe ve hayat kaynağıdır. Bir gülümseme; karanlık bir çehreyi aydınlatır. Bir gülümseme; satın alınmaz. rica ile elde edilemez. Bir gülümseme; ödünç verilmez, çalınmaz. Bir gülümseme; kendiliğinden verilmedikçe işe yaramaz. Bir gülümseme; ona ihtiyacı olana ilaç gig gelir. Bir gülümseme; sevgi köprülerini sağlamlaştırır. Bir gülümseme:bazen bir hayat kurtarır.
Bir gülümseme; bazen gülümseyemeyeni gülümsetir.
Bir gülümseme için hiç kimse, ona ihtiyaç duymadan yaşayacak kadar zengin ve kuvvetli değildir. No kişi benim de tuzum olsun dedi
Nerdeyim diye soracaksındır bana biliyorum. 2 gün benim için bir hayli zorlu geçti. Bayramın ilk günü çok sıkıcıydı tabiki. En iyi tarafı arkadaşlarımdan gelen bayram mesajları sanırım. Şeker ve Çikolatalar dandik biliyorsun. Yemedim pek. Zaten içimden de öyle birşeyler yemek gelmiyor. ( Sınıf arkadaşlarım bunu söylediğimi duysalardı çok şaşırırlardı eminim.) Birkaç çocuk şeker almaya geldiler. Akrabamız gelmiş. Tabi ben o sırada uyuyordum. Saat öğlen 12 ve ben rüya aleminde fink atıyorum. Ne hoş değil mi ? Akrabalar da gittikten sonra annemin '' Gece yatmazsan sabah da kalkamazsın '' sözlerini işittiğim kendime geldiğimi anladım. Gözlerim acıyordu. Aslında bu her zaman olmazdı. Bir süre sonra acı kendiliğinden geçti. Ailem benim istediğim çikolatayı almadığı için çok pişman oldu blog. ''Ben demiştim yia '' demeyi sevmem ama ben demiştim onlara. Bir kere de sözümü dinleseler ne iyi olurdu ! Gün feci derecede sıkıcı geçti. Evde film günü yaptım kendime ama o bile sarmadı. Doctor Who'yu izledim biraz.
Rose Tyler olmayınca pek keyfi çıkmıyor açıkçası.. Martha denen zenci kız yeterli oyunculuk gösteremiyor diye düşünüyorum. Baktım ki Doctor Who da sarmadı. Test falan çözdüm işte. Gerçi sıkıldığımda test falan çözmem direk uyurdum ama uyumamışım. Akşama anneme, ananemlere gidelim diye baskı uygulasam da o , çeşitli bahaneler üreterek bu isteğimi geri çevirdi.
Televizyonda izlenecek hiçbir şey yok. Hep aynı şeyler. Oturupta var mısın yok musun ? programını izleyemem. Gözlerime yazık be ! Annem çekirdek getirdi. Biraz daha iyi hissettim kendimi. Gerçi çekirdekler aşırı tuzluydu ama olsun. Ben tuzu severim
Hava da soğumuştu hani. Üşüme dalgası sardı bedenimi. Titriyorum resmen. Camlarımı kapattım.
Ve uzanma kararı aldım. Bir süre sonra tatlı uyku galip geldi ve ben kulaklığımla beraber uyuya kalmışım. Gece uyandığımda kulaklıktan disco sesleri geliyordu. Kendimi discoda falan sandım.
Neyse ki Mp4'mü kapattıktan sonra uykuya dalma konusunda sıkıntı çekmedim
Saat : 06.35
Ben kıvranarak yatağımda bir o yana bir bu yana dönüyorum. Acı hissediyorum resmen. Dün üşümemden dolayı ateşim yükselmiş. Resmen yanıyorum. Annem ve babam uyuyor tabi. Tuvalete falan gittiğimde şok olmuştum. İdrarım sapsarı geliyordu resmen. Bildiğin sarılardan değildi bu. Aşırı koyu bir sarı renge sahipti benimkisi. Her 10 dakikada bir tuvalete gidip gram gram idrar yapınca annem en sonunda uyandı. Bu sırada ben de avrupa yakasını izliyordum. Sanırım İdrar yollarımda iltihaplanma mevcuttu. Anneme ve babama bu durumu açıkladıktan sonra hastaneye gitme kararı aldık.
Hastaneye vardığımda kendimi çok güçsüz hissediyordum. Hastanelerden hep nefret etmişimdir. Sürekli sırada beklemekten bunaldığımdan olsa gerek. Doktora şikayetimi bildirdik ve tahlil yapmamızı söyledi. İdrar tahlili yapılacakmış. Sonradan öğrendiğime göre kan tahlili de yaptılar.
İdrar örneği verdikten sonra kan alma işlemi başladı. Tabi ben endişeleniyorum bu konuda. En son kan verdiğime bayılmıştım.Kan alındıktan sonra başım hafifçe dönmeye başladı. Ben de koltuklara uzanıp,ayakkarlarımı havaya kaldırdım. En son bayıldığımda böyle yapmışlardı bana -ki işe yaramıştı- Yeniden bayıldığımı görmek hoş olmasa gerek. Bir süre hastanede kaldım.
Tetkikleri yaptıktan sonra doktor '' İdrar yollarınızda anormal bir iltihaplanma var. Kum döküyorsunuz siz'' demesin mi ? Benim ağzım resmen açık kaldı. Böyle birşeyi asla beklemiyordum
Ben kim..Kum dökmek kim ? 4 Tane ilaç yazdıktan sonra kıçımdan iğne yaptılar. Abi iğne yemek berbat bir duygu. Tamam iyileşiyorsun ama hemşireler kıçını açarak rezil oluyorsun. Bol bol sıvı tüketmem gerekiyormuş. Eve geldiğimde uykusuzluğuma yenik düşerek uyumuşum
Annemle beraber tam 3 saat uyumuşum. Ananemlere bayram ziyaretine gittiğimizde ateşim yükselmişti. Evde ateş düşürücü ilaç yoktu tabii. Ben ateşler içinde battiyenin altında uyuyakalmışım
Annemler zorla uyandırıp beni tekrar eve götürdüler. Eve geldiğimde tekrar uyumuşum. Yani bütün bir günüm uyuyarak geçmişti. 4 tane hap içmekten dolayı iştahım da kesildi. Hiçbirşey yemek istemiyorum. Sağlığıma dikkat ediyorum tabiki ama iştah olmayınca yemenin de bir manası kalmıyor be blog. Haa unutmadan. Eve gelmeden önce Ece çikolatasını aldırdım. Hastalığımın avantajını kullandım tabiki. Yoksa hayatta almazlardı. Eceyi görmek paha biçilemez. Şimdi ağzımda buruk bir tat var. İlaçların etkisinden sanırım.
Canım hiçbir şey yapmak istemiyor. Bayramlar bana neden huzur vermez anlamıyorum. Dandik çikolatalar çöpe gidecek sanırım. Kimse yemiyor onları. Ece'nin kalitesi onları dövdü be :)
Beni merak eden sınırlı arkadaşlarıma teşekkürü borç biliyorum. İnsanın sevdikleri ona güç veriyor sanırım. Belki de bu sayede ateşim düşmüştür. Merak etme blog bırakmam seni. Yakanı zor bırakırım biraz. Şimdilik bu kadar. Umarım bir daha hastanelik bir durumla karşı karşıya kalmam.. Allah hasta olanlara şifa versin.. Orada durmak çok zor. Sabır gerektiriyor yani. Siz siz olun Sağlığınızın kıymetini bilin. ;)
Bayram sabahlarından nefret ederim. Çünkü erken uyanmak hoşuma gitmez. Çocukların sabahın köründe zile basması uykumdan uyandırılmam için en geçerli sebep olsa gerek. Önceden alınmış şekerler çocuklara ikram edilirken ,çocukların yüzlerinde muzdarip bir gülümseme belirir. Mutlu olduklarının belirtisidir bu. Ben küçüklüğümde çok şeker toplardım. Mahalle arkadaşlarımla beraber sokak sokak dolaşıp poşet poşet şeker toplardım. Beni çocukken pek tatlı bulurlarmış. Sevimli biriymişim. Şimdiki benden sevimlilik denen duygudan eser kalmadı. Şimdiki bende aşırı isyan ve huysuzluk var. Memnun olmayan bir hayat var. Nefret kat katsayısı yüksek bir ben var içimde..
Çocukluğumda kapıları açanlara '' Şeker bayramınız kutlu olsun'' der ve gülerdim. Onlar da bu gülümseyişime sevinerek bana şeker falan verirdi. Bakkala gider çikolata alırdım. Eve geldiğimde topladığım şekerleri teker teker sayardım teyzemle. Geçirdiğim en güzel bayramlar eski bayramlardır.
Şimdiki bayramlardan nefret ediyorum. Soğuk,tatsız tuzsuz bir bayramlar işte. 5 dakka oturup giderler komşular. Bir de çocukları varsa o evde tam bir işkence var demektir. Küçük çocuklara tahammül edemem ben. Çok yaramaz ve şımarık olurlar. Benim sevdiğim çocuklar usludur ve laf dinlerler. Sevmediklerimle çoğu zaman karşılaşırım ve sert bakarım onlara. Bayramlarda akraba ziyaretleri bana göre değil arkadaş. Gidiyorsun , kaç aydır görmediğin insanlarla kucaklaşıyorsun. Ne gereği var ki ? Gereksiz bence. Çok samimi olduğum insanlarla kucaklaşmayı tercih ederim [bknz: Teyzelerim}..
Ve tabiki bayramın getirdiği en güzel şeylerden birisi gıcır gıcır kıyafetlerdir. Büyüdüğümden olsa gerek kıyafet pek alınmadı bana. Bu yüzden küçük çocukların bu mutluluklarına çok özenmişimdir.
Biraz önce markete gidip bayramlık çikolata aldık. Tabiki benim huysuzluğum orada da baş gösterdi.
İstediğim çikolata ve şeker alınmadı. Onun yerine dandik bir çikolata alındı. Yemeyeceğim çikolata falan. Otursunlar yesinler. Ayda yılda bir çikolata istiyoruz onu da almıyorlar Bir Ülker Eceyi çok görüyorlar bana blog. Ve tabiki bizim insanımız bayram alışverişini son güne bıraktığı için trafik oluştu. Kalabalıki,gürültü,korna sesleri.. Sinirlerim bozuldu gerçekten. Daha huzurlu bir yerde yaşamalıyım ben. Kalabalığın getirdiği stres beni çabuk bunaltıyor çünkü.
Evde kalıp film ya da yabancı dizi izlemek kadar keyifli bir şey yoktur bayramlarda. Ama ebeveynler bu duruma karşı çıkıyor. Bayramda bu tür durumları hoş karşılamıyorlar. Banane akrabalarımdan ya! Ben dizimi izlerim. Şimdi istediğim çikolata alınmadığı diye sinir komasındayım. Kendimi su içerek yatıştırıyorum. Sinirden beynim çatlayacak gibi. Çabuk sinirlenmezdim ben aslında. Ama bu aptal ergenlik dönemi ben bu hale getirdi. Nefret ediyorum bu dönemden. Şimdi ağız burun büküyorum diye annem üzülüyor biliyorum. Demin yanıma gelip bana çikolata verdi. Suratında üzgün bir ifade vardı. Ne kadar kızarsam kızayım sonunda sinirlerim yatışıyor ve annemi daha çok sevmeye başlıyorum.
Babamı o kadar sevmem ben. Üvey evladı gibi görür beni. Pek baba-oğul ilişkimiz yoktur bizim.
Sözde bu bayramda yeni kıyafetler alacaktım. Ama avcumu yaladım. Ne kıyafet,ne de istediğim çikolatalardan alamadım. Gözüm kaldı resmen. Şeker de dandik birşey yenmez ki. Şunu da söylemeliyim ki aşırı inatçı biriyim. İnat ettiğim herhangi birşey için saatlerce mücadele edebilirim. Burcum gereği öyle sanırım. Hangi burçtan mıyım ? Koç burcuna mensubum ben.
Bütün özelliklerini taşıyorum burcumun.
Neyse. Bu bayramda somurtarak geçecek sanırım. Çikolata yiyemeyeceğim fazla. Kalitesiz şeylerden haz etmem. Paraya kıyıp bi çikolata alamadılar bana. Çok sinirliyim
Yeni kıyafetlerim de yok zaten.
Yeni olan hiçbirşeyim yok
Eskilerle idare ede ede bıktım ben !
Şu lanet hayatımın değişmesini istiyorum artık
Yoksa bu gidişle sinir hastası olmaya meyilliyim..
Size bol Klişeli bayramlar..
Kavurucu yaz sıcaklarını geride bıraktık artık. Sonunda soğukların esiri olacağız. Bunu çok istemişimdir. Çünkü yaz,benim için fazla sıcak,fazla bunaltıcıdır. Kendimi soğuğa karşı hazırlamaya çalışıyorum son zamanlarda. Bütün bir yaz eve tıkılıp kendimi bir şeylerle odaklamak hayliyle canımı sıktı. Yapılacak bir şey yoktu çünkü. Ailem bir ay boyunca yanımda yoktu. Sanırım bu yazın en acı tarafı da bu oldu. Normalde ailemden asla yalnız kalmazdım. 1 ay gibi koca bir zaman dilimi bana çok ağır geldi sanırım. Ama bunun üstesinden gelmeyi bildim. Ee şemşiyeleri aldınız öyle değil mi ? Yoldaysanız her an bir yağmura yakalanabilirsiniz. Umarım bu yıl fazla hasta olmazsınız. Çünkü soğuklar beraberinde bir çok hastalığı getirir.
Yapraklar birer birer solarken, geride yitip gitmiş zamana karşı koyamaz.
Güz'ün en çok sevdiğim yanı olabildiğince yağmuru penceremden doyasıya izlemek olsa gerek. Kışın da penceremden karların birer birer yere süzülüşünü seyrederdim
Bu bana umut verirdi. Yaşadığımı hissederdim ve bu güzel manzarıyı seyrettiğim için kendimi şanslı sayardım.
Yağmur hafifçe yağdığı sırada ben okuldan dönüyorsam eğer, sahilde yağmurun altında sakin adımlarla yürürüm. Bu bana çok iyi gelir. En sevdiğim anlardan birisi.. Şahane bir yağmur ve yağmurun altında düşüncelerinde kaybolan bir yalnız adam.. Ne güzel ama değil mi ?
Yağmurlar sizi aldatmasın sakın.
Onlar,yağar ve gider. Geride siz kalırsınız. Düşünceleriniz ve siz her daim berabersinizdir Ee sonbahara hazır mısınız ?
Çünkü Hayat, umutlarla doludur . No kişi benim de tuzum olsun dedi
Ee zaten bir süre sonra insan,neler yaşadığını bilmez mi ? Ya da neler yaptıklarını ? Bunun sonuçlarına katlanmayı elbette biliyordur. Çünkü bunu yapmadan önce sonuçlarına katlanmasına gönlü razı olmuştur. Komik anlara başlıyorum..
* Arkadaşımın bir arkadaşı ergenlik dönemine girdiğini yeni yeni farkına varmış.. (Ergenlik dönemine giren kişinin cinsiyeti kız) Okulda yaşanmış bu olay. Öğrenciler koridorlarda koşuşturup,gülerken o kızlar tuvaletinde hiç beklenmeyecek bir davranışta bulunmuş. Evden bir adet hıyar getirmiş. Kızlar tuvaletine hıyarı gizli getirmiş. Herkes tuvaletten çıkıp derse girdikten sonra o tek başına kalmış.
Ve hıyarı anüsüne sokmaya başlamış. Yaparken amacı neydi acaba ? Anüsüne yerleştirdiği hıyarın üstünde tepinmeye başlarken zevk almış. Ancak sonuç kötü bitmiş. Hıyarla zevk alan kız bir süre sonra acı içinde kıvranmaya başlamış. Çünkü hıyar ortadan ikiye ayrılmış. Hıyarın bir kısmı anüsün içinde kalmış. Ambulans çağrılmış ve kızı hastaneye kaldırmışlar. Bu durumu öğrenen arkadaşları resmen kahkaha krizine girmiş.. Hocalar bile hiç beklemiyormuş. Doğal olarak herkes şaşkınlığını gizleyememiş. Bu kadar merak akla zarar be kardeşim *Edebiyat Dersindeyiz.. Dersten aşırı sıkılan bizler kendimizi zilin çalmasına hazırlarken arkadaşım birden parmağını kaldırıp,cam açılmasını istedi. Cam tarafında oturan arkadaşım cam açmaya yeltenirken gıcır gıcır sıranın üstüne çıktı
Arkadaşım - ''Doğukan,bastığın yerleri toprak deyip geçme sakın'' dedi. Bunun üzerine Edebiyat Hocam ciddi bir tavırla;
- Oğlum o bastığı yer toprak değil, sıra sıra.. dedi ve bütün sınıf kendini gülerken buldu. * Sosyoloji dersindeyiz. Sosyoloji hocam ,bayan ve doğu anadoluda görev yapmanın bir bayan için ne kadar zor olduğundan bahsederken herkes put gibi kesilmişti. Her sosyoloji dersinde sınıf,adeta bir put kesiliyordu.
- ''Silahı falan vardır belkide.'' dedi Bunun üzerine Sosyoloji hocam;
- Şuna bak saçlarını yine elektriğe verip gelmiş. - Kıyafete bak. Bit pazarından almış anlaşılan
Diye uzar gider bu liste. Her söylediği cümleyi bizzat ben duyardım. Her duyduğumda gülerdim. Çok güldüm sayesinde. Bu yüzden onu çok seviyorum. *Ananemin Kiracısı harfleri söyleyemiyor. Ağız yapısında problem var sanırım. Kelimeleri tam söyleyemiyor. Dayım anlatmıştı bunu bana. Çok gülmüştük. Kiracımız dayıma ;
-Sen dedin ya, Bakkalda tüp var diye. Değiştirmeye gidiyorum. Dayım yarı utangaç ,yarı gülüşle ;
- Saçmalama rü. Onlar sana birşey yapamaz. Rü;
- Ya bir şey yapamazlar demişken. Katmer verdiler bana. Yedim biraz önce. Karnım çok ağrıyor. Fare zehri falan mı koydular arasına. Bir kahkaha daha atttıktan sonra ;
Odalara poster asılmasına da çok karşı. Edward'ı çok sevdi. Aşık oldu resmen. Annem ;
Ben gülerek - Bir süredir dedim ve gülerken annem şaşkınlığını gizleyemedi..
Yine hüzün ve acı birbirini kovalarken ben ortada durup olanları gözetlemekle meşguldüm..
Saat Gece yarısını çoktan geçmiş.. Gözümde bir gram uyku bile yok.
Sevmiyorum bu durumu. Uyku düzeni denen bir şey kalmıyor. Okullar açılınca her şey eskisi gibi olur.. O yüzden endişelenmiyorum
Bu aralar hayattan kopmuş gibiyim.. Bakıp, geçip, gülüyorum.. Durup durup gülüyorum. Eskisi gibi surat falan asmıyorum.. Surat asınca n'olcak? Sadece tepkimi dile getireceğim.. Sonra ?
Sonrası.. İçimdeki patlamanın dışa yansımasıyla karşı karşıya kalacağım. Ağzımdan onlarca laf çıkacak ve karşımdakini üzeceğim.. Bunu hep yapıyorum. Çünkü daha önceden çok yaptım. Okulların açılmasıyla stres dalgasının içime girmesi aynı anda oldu.. Zaten bugün Serpil hocaya rezil bir biçimde yakalandım
Öğlen olmuş 12.00. Ben hala uyumaktayım. Gece çok geç uyumuşum. Televizyonda tartışma programlarını falan izledim. 5N1K geceleri izlenmesi gereken şahane bir program..
Soğuk havalarda uyumayı hep çok sevmişimdir. İçimdeki sıcaklığı hissetmem için şahane bir fırsat oluyor benim için. Annemin tepemde belirip hocan arıyor demesiyle yerimden kalkmam bir oldu.
Sesim de çatallaşmış hani. Berbat çıkıyor. Hoca tabi anladı uyuduğumu. Rezil oldum resmen
Bir daha geç saatlere kadar uyumak yok. Tembelleşiyorum iyice.. İçimden hiçbirşey yapmak gelmiyor.
Her şeyden çok çabuk sıkılıyorum. Gün geçtikçe bu huyum daha da artıyor. Umarsızlığımın getirdiği rahatlıkta çabası. Bu kadar rahat değildim ben. Test Kitaplarıyla kanka oldum iyice. Çöz beni çöz beni diye masamda durmuşlar. Ben onlara bakıyorum ,onlar bana bakıyor. Kabul ediyorum. Tatilde ders çalışmak iğrenç bir şey. Konsantrasyon açısından olumsuz bir durum oluşturuyor benim için. Bu sıcakta ders mi çalışılır yahu. Zaten az bir süre kaldı. O zaman daha da hızlanmam gerekecek. Tek başıma ne yapabilirim ki ? Çoğu arkadaşım dersaneye gidiyor. Ben gitmiyorum.. Kazanamazsam seneye gidecekmişim.. 2.Kez ders işlemek benim için fazlaca ağır. Bu yüzden bu sene ne yapıp edip kazanmam gerek.
Odam kütüphane gibi. Annem bu durumdan çok şikayetçi ama ben kitaplar olmadan yapamam.
Sırf bu yüzden bir tane daha kitaplık aldırdım. Okumayı her şeyden çok sevmeli insan..
Durup durup İclal Aydın'ın şiirlerini dinliyorum. Hayatım monotonluklardan ibaret. Hiç değişik birşey yok ki. Hep aynı..
Eee böyle olunca insan kendini hayatta soyutlanmış gibi hissediyor Kupamdaki Su da bitti. Her şey bırakıp gidiyor beni..
Ne boktan bir yazı oldu bu ya.
Bir konusu bile yok
Öylesine yazılmış bir yazı oldu..
Gelecek yazım daha iyi olmalı
Evet evet daha iyi olmalı
Çünkü.. Daha iyisini hak ediyorum..
Not: Canınız sıkkınsa gidin sevdiğiniz bir insana sarılın.. Onun verdiği huzur hiçbir şeyde yok..