Cumartesi Altınoluk - Küçükkuyu kıyılarını dolaştık.... En sonunda Küçükkuyuda durmaya karar verdik.... Tenha, sessiz, tam kafa dinledik yani....Paşam balık derdinde... Borulu gözlüğüne de kavuştu :)) Ama benim şaşkın oğlum burnunu tıkayınca ağzından nefes alamıyor ki :)))) İlk önce ağzından nefes almasını öğrettik.... Öğrendimi eh biraz.... Karışıyor böyle diyor neresi karışıyorsa artık.... Kısa kısa baktı denizin içine kulak seviyesini geçirmeden...Midye adacığı bulduk bir tane... İnceledik inceledik.... Karar verdik midye olmak çok sıkıcıymış :)))Pazar Ören'deydik... Baktım paşam arkadaş buldu oynuyor bende attım kendimi şezlonga aldım elime kitap keyif budur işte dedim.... Bu arada oğlum rekor kırdı.... Bir bebekle 4-5 saat oynama rekoru :)) Sonunda cıngar çıktımı çıktı tabi ki... Birden egosu coşan oğlum bebeklerin tamamına sahip olmak istedi güzel güzel oynarken... Böylece elindeki bebekten de oldu :)) Kısacası bu hafta sakin ve güzeldi aralardaki inatları ve bağrışları saymazsak.... Bu hafta paşamın huysuzluklarını yenmek için yeni bir deneme-yanılmaca yapacağız... Annem başladı bile :)) Karışmıyor hiçbirşeyine... Özgür bıraktık anlayacağınız... Bağırmaca-kızmaca hiç yok... Görmeyeceğiz, duymayacağız... Huysuzluğumuz böylede bitmezse eve dönünce yeni bir yöntem :)) Oda bize ayrı savunma yöntemleri geliştirecek tabii... Hazırlıklıyız :))))
Yine kasırgalar estiriyorsun bitanem... Bizi ne kadar üzdüğünün farkında bile değilsin üstelik... Şaşırdık, şaşaladık yine... Nasıl davranacağımızı bilemez olduk... Anneannen bile çaresiz artık... Milyonlarca çocuk eğittim ama bu çocukla baş edemiyorum diyor... Yapma dediğimiz anda inatlaşıyorsun... Hadi ses çıkartmayalım diyoruz sınırlarımızı zorluyorsun... Görmezlikten geliyoruz göstermek için çabalıyorsun.... Birde üstüne benimle ilgilenmiyorsunuz diye sitem ediyorsun... Sebepsiz ağlamalar hatta dozu arttırıp yırtınmalar vazgeçilmezin oldu... Ağlayarak hiçbirşey yaptıramayacağını bile bile tepiniyorsun saatlerce...Güzel güzel anlatalım diye uğraşıyoruz bu konuda konuşmak istemiyorum diyip çekip gidiyorsun. Kızıyoruz küstüm artık sizi sevmiyorum diye bayrakları açıyorsun... Kime, neden, niçin bu kadar inat... Yeter paşam artık... İnan çok yoruldum....
Bu sene oğluş uzun bir aradan sonra tekrar kreşe başlayacak. Aslında sürekli gitmesinden yanaydım ama ilk kreş deneyimimizin başarısız geçmesi sonucu okul istemem ben diye inat eden bir çocukla başedemedik. Bizde daha fazla okula karşı antipati duymasın diye yaklaşık 2 senelik zorunlu bir ara verdik.Ama bu sene yeter demenin zamanı gelmişti. En azından yarım gün gitsin dedik.Yaklaşık 6 aydır annemle ikimiz okula gitmenin ne kadar hoş ve iyi olacağı ile ilgili beyin yıkama çalışmalarımızı sürdürüyoruz zaten. Bu sabah yine aynı işlemlerle kreşimize gittik. Paşam içini gezdi. Aslında beğendiğini biliyorum ama bana aksilik yapacak ya gitmiycem fasılı başladı yine :))) Hayvanların olduğu bir okul istiyormuş hahaaaa:)))Ön kaydımız başarıyla tamamlandı. Evrakları tamamlayıp götürünce asıl kayıt işlemide bitecek... Kısacası Eylülün sonunda kreşliyiz bizde artık :)))
* Pazar kahvaltısını dışarıda tavus kuşları, ördekler, hindiler arasında Kır Bahçesinde yaptık.... Ordan pazara... Mis gibi tazecik sebze ve meyvelerin önünde kendimden geçmişim 2 saat boyunca... Bu arada docayla alacağımız fasulyenin cinsi için Boncuk Ayşede karar kılarken bizi çok dikkatli dinlemiş olsa gerekki paşam yuvarlak ayşeyi ne zaman alacağız demez mi.... Ben yerlerde tabi hahahaaaa :))))