Truva'daki Krallığımız / Aşk - Evlilik / Milliyet Blog
Senden bir adım dahi uzağa gitmeyeceğim.
Konuştuğumuz gibi, unutmayacağım!
Çekeceğim ciğerlerime tömbeki dumanını.
Öksüreceğim yıkılırcasına köh köh.
Geceleri uyku yok bundan böyle.
Nasıl sevmem ezan sesini, hele de Ramazan'da.
Sensiz oruç açmak var ya içime dokunur her iftar vakti.
Akşamları göl kenarında hani Malatya evinde.
İllaki de hava bulutlu iken.
Mazimizi özlerken çisil çisil yağmur yağmalı.
Haydarpaşa'da garda iskeleye vapur yanaşırken nasıl da yürümüştük yağan yağmurla.
Anason kokmalı her taraf ve sigara dumanı.
Sinirden yan masadaki sarhoş, yine küfür etmeli babasız hakeme.
Nasıl da üzülmüştük.
Artık hiç kazanmasın Cim Bom
Hele de bizsiz bütün maçları.
Ankara'ya giden trene makinist olmalıyım.
Şehrinden geçerken düdüğü çalmalıyım.
Garda inmeyeceğim artık.
Niyet ettim Hacc'a gideceğim.
İnşallah diner bu acı.
Rabbimle baş başa kalıp dualarla birlikte tövbeler edeceğim.
Asla dönüp bakmayacağım arkama.
Çünkü; sıkı basmalıyım mübarek toprağa.
Senden olma, benden doğma sevgimle çöle hayat olmalıyım.
Kuşlar uçurmalıyım Milattan öncesine.
Truva'yı yeniden inşa etmeliyim.
Gerçek şu ki şimdi yarama tuz basmalıyım.
Son duraktan bir evvel, nasılsa ineceğiz.
Vahşi bir küheylan gibi, hayatı koşacağız.
Söylesene be adamım değmez mi?