Yazı Tarihi: 03 Nisan 2018 Salı 07:35
Kişiler çağlar boyunca mutluluk adlı sihrin peşinden koşmuşlardır. Hayatı kavrama, onu anlama biçimlerine göre mutlu olmak farklı bir şekilde yorumlanmıştır. Öyle ki kimisi bir tebessümle mutlu olurken, kimisi teknolojinin tüm olanaklarıyla donatılmış bir hayat biçimiyle yaşamak ile mutlu olmak ister. Yani kişinin yaşamı kavrama gücüne göre memnun olma duyguları değişir. Kişi benim için mutluluk nedir sorusunu kendisine sorarken, önce kendisinin nasıl bir yapıya sahip olduğunu araştırma yoluna gitmelidir. Kişi kendisini mutluluğa götürecek nesneler için, hakikaten benim gerçek ihtiyaçlarım mıdır diye kendisine sorabilmelidir. Bu şekilde kendisini araştıran kişi daha doğru sonuçlara varabilir. Bir insanı gerçekten mutlu edebilecek şey, gerçekten ihtiyacı olan şeye sahip olmasında yatmaktadır. Bu şekilde temin edilen ihtiyaç, kişinin ruhunda gerçek bir doygunluk duygusu yaratır. Kendimizi iyi tanımadan peşine düştüğümüz mutluluk bizi yeterince sevindirmeyecektir. Yanlış ihtiyaçlar beraberinde geçici mutluluklar getirecektir.
Mutluluğu yakalamak üzerine yapılan bir araştırma oldukça etkileyici. Yaklaşık beş yüz kişinin olduğu bir seminerde birden konuşmacı durdu ve bir grup çalışması yapmaya karar verdi. Önce herkese bir balon verdi ve adlarını gazlı bir kalemle balonuna yazmasını istedi. Sonra bütün balonlar toplandı ve bir odaya kapatıldı. Katılımcılar odaya alındı ve beş dakika içinde üzerine isimlerini yazdıkları balonu bulmaları söylendi. Herkes deli gibi kendi adını aramaya başladı, insanlar çarpıştılar, bir birlerini ittirdiler, tamamen bir kargaşa ortamı oluştu. Beş dakikanın sonunda kimse kendi balonunu bulamamıştı. Konuşmacı bu sefer herkesin bir balon almasını ve üzerinde adı yazan kişiye o balonu vermesini söyledi. Bir kaç dakika içinde herkes kendi balonuna kavuşmuştu. Konuşmacı bu deneyden sonra dedi ki: "Yaşamımızda bunu görüyoruz. Herkes deli gibi mutluluğu arıyor ve nerede olduğunu bilmiyor. Bizim mutluluğumuz başkalarının mutluluğunda gizlidir. Onlara mutluluk verin; sizinki size gelir. Ve insanların yaşam amacı da budur... “Mutluluğun peşinden gitmek."
Stephane Hessel 95 yaşında yaşama veda eden bir insanlık savaşçısı. Nazilere esir düşmüş bir Fransız direnişçisi, toplama kamplarında idam olmaktan kurtulmuş bir diplomat,pilot,eğitimci,yazar ve filozof. Paranın insanı ezmesine karşı çıkan, Cezayir’in bağımsızlığını savunan,Filistin’lileri destekleyen, küresel iklim felaketine dikkat çeken ve bunlara karşın her olumsuzluğa rağmen bir mutlu bir adam. Kendisini hep bahtiyar bir insan olarak tarif etmiş. Kendisiyle yapılan söyleşide “Çok talihli ve mutlu bir insanım. Ömrümde Nazi işkenceleri dahil, epeyce acı çekip tehlike atlattım. Beş kez ölümden döndüm. Gördüm, geçirdim. Dünyanın dört bir bucağını dolaştım. Torunlarımın bile beş çocuğu var. Ben şanslı olmayayım da kim olsun?” diyerek mutluluğun tablosunu bize çizmiştir.94 yaşında kendisiyle yapılan bir söyleşide kendisine bu yaşta böyle nasıl neşeli ve umut dolu olduğu sorulur. Cevabı ise oldukça etkileyicidir.” Âmâ öncelikle mutlu bir insanım. Bu mutluluğumu kadınlara, başta da anneme borçluyum. Annem, daima her koşulda mutlu olmayı bileceksin, mutluluk bulaşıcıdır, sen mutlu olursan etrafındakiler de mutlu olur, bu da yine senin mutluluğunu arttırır, derdi. Hep annemin sözünü tuttum.”
Mutluluğun içeriğini detaylı bir şekilde incelediğimizde, bireysel mutluluklarında yeterli olmadığını görmekteyiz. Mutluluk bir bütün olarak hayatın kendisidir. Kişinin tek başına mutlu olma gayreti yeterli değildir. Bütün insanların mutlu olması, o şekilde yaşaması, kişinin de gerçekten bahtiyar olmasını sağlayacaktır.
» Kendin için