Evolüsyonun Diğer Delilleri – Evrim Teorisi Online
İlkel dünyanın şartları altında, o zaman mevcut olan organik maddeler çorbası içinde moleküler seviyede bir evolüsyon ile ilk ekviprodüktif yani kendi kendini çoğaltabilen molekül meydana gelmiştir, Auto katalitik moleküllerin hasıl olması ile bir araya gelerek agregatlar, yani yığınlar teşkil eden makro moleküller kimyasal ortamda biyolojik yapıya yönelmenin aracılığını yapmışlardır. Böyle agregatların semipermeabl bir zar ile çevrilmesinden de ilkel tipte hücrenin meydana geldiği düşünülebilir. Bugün bütün canlılarda hücrede mevcut kimyasal maddeler içinde en büyük önem nükleik asitlere verilmektedir. Fakat protein evolüsyonunun, nükleik asitlerin evolüsyonundan evvel olduğunu düşünen bilim adamları vardır. Birçokları da aksini iddia ederler. Bu noktada henüz kesin bir sonuca varılmış değildir, Muhtemelen, hücrenin bu iki önemli unsuru başlangıçta basit öncül bileşikler halinde idiler. Hücrede organizasyonun gitgide ilerlemesi ve mükemmelleşmesine paralel olarak onlar da gitgide tekamül etmişlerdir. Ekviprodüktivite canlılara has bir özelliktir. İlk canlı’dan (ilk ekviprodüktif molekül’den) uzun süren değişme ve gelişmelerle daha karmaşık ve daha mükemmel olan can1ı yapılar meydana gelmiştir. Yani daha mükemmel yapıdaki tek hücreliler, çok hücreli aşağı bitki ve hayvanlar, yüksek bitki ve hayvanlar, ve filogenez ağacının en yüksek noktasında bulunan insan hep bu ilk ve en ilkel canlıdan menşe almışlardır. O halde canlı dünyanın bütün bireyleri ister basit olsun ister mükemmel, ister bitki olsun ister hayvan hep aynı müşterek atadan gelmektedirler. Kısacası, canlı dünyanın evolüsyonu monofiletik’tir, Bütün organizmaların hücrelerinde, aynı temel yapıların ve reaksiyonların mevcut olması da bu sonucu desteklemektedir. Evolüsyon devamlı ve kesintisiz bir olaydır. Fakat fosillerin noksanlığı yüzünden evolüsyon zincirinde ara tiplere tekabül eden halkalar çok kere noksan kalmaktadır.
Evo1üsyonun genellikle yavaş ilerleyen bir olay olduğu bilinmektedir. Ancak düzgün bir hızla ilerlemez. Bazı gruplar, evvelki bir grupta süratli değişmelerin birbirini takip etmeleri sonucu oldukça kısa bir zamanda ortaya çıktık1arı halde diğer bazı gruplarda evolüsyon yolundaki değişmeler çok yavaş olmuş, hatta bazıları mi1yonlarca yıl önemli bir değişikliğe: uğramadan döllerini devam ettirmişlerdir. Yani evolüsyon bazen muhafazakar, bazen i1erleyicidir. İnsanın evolüsyonu, evo1üsyon hızının çok yüksek olduğu hallerden birini teşkil etmektedir. İnsanın atası kabul edi1en Australopithecus Pliyosen’de ve Pleisto sen’in başlarında yaşamıştır. Bu ilkel atadan, ilk modern insan olan Cro Magnon adamın tekamülünü sağlayan değişme ve gelişmeler süratle birbirini takip etmiş ve takriben bir milyon yıl gibi kısa bir zaman içinde cereyan etmiştir.
Önceki Yazı Sereloji ve Biyokimyadan Deliller
Sonraki Yazı Bilimin 11.000 Yıllık Keşfi