Gidenler | Gece Dergi
: Mustafa Öven : 3 Kasım 2016 - 11:21
Siz gittikten sonra hiçbir şey aynı olmadı biliyor musunuz? Biriniz giderken kolumu aldı yanına, biriniz bacağımı. Biriniz, sanki çok ihtiyacı varmış gibi saçlarımı alarak gitti, birinizin sanki kendisinin şehvet dolu parmak uçları yetmiyormuş gibi onları söktü benden. Ötekiniz acımasızca alıp beynimi denizin ortasına attı bir eylül ortası, orada da bıraktı sonra. Birinizin kalbi yoktu ve ona sorarsanız kimsenin olmamalıydı. Sağ olsun makarna süzgecine çevirip bana bıraktı onu. Biriniz en sevdiğim tencereyi aldı, biriniz giysi dolabımı, birinizde kitaplarım kaldı, ötekiniz giderken bunları yazdığım bir kalem bıraktı bana.
Sizden biri her gittiğinde, günde içtiğim sigara sayısı ve gözümdeki kızarıklık arttı. Uykunun beni ziyaret ettiği saatler azaldı. İzmir kordonuyla boğdu kendini ilk gideninizle, sonra Ankara’da sirenler, İstanbul’un boğazında kaldı tüm şiirler. Deli gibi bir şeye dönüştüm sonuncunuzla. Biliyorum bazılarınızın geçerli sebepleri vardı ve hatta bazılarınızın tek nedeni benim varlığımdı. Olsundu, varlığım sizin yokluğunuza armağan olsundu!