Süleymaniye Külliyesi Kanuni Sultan Süleyman’ın emriyle Mimar Koca Sinan tarafından 1550-1557 yıllarında yapılmıştır. Süleymaniye Külliyesinde ortada cami olmak üzere bütün yapılar bir “U” düzeni içinde sıralanmıştır. Cami, medreseler, sıbyan mektebi, imarethane, tabhane, darüşşifa, bimarhane, hamam, çarşılar, darülhadis ve türbeler külliyeyi meydana getirir. Külliye merkezde Süleymaniye Camii’nin olduğu değişik işlevli 22 yapıdan meydana gelmektedir.
Külliyenin merkezindeki Süleymaniye Camisi, İstanbul panoramasının en önemli öğelerinden biridir. Planlamasında araziye uygun bir şekilde yayılan bir anlayış esas alınmış, camiyi çevreleyen binalar doğal yapıyı koruduğu gibi, sokaklarla binalar canlı ve doğru ilkelere göre kurulmuş bir anlayışın ürünüdür.
Caminin kuzeyindeki avlunun üç kapısı vardır. Dört adet minaresi avlunun köşelerinde yer alır. Bunlardan, caminin ana kütlesine köşelerden bitişen üç şerefeli yüksek minareler aynı zamanda bir köşe desteği olarak düşünülmüştür. Dikdörtgen planlı cami hariminin üzerini örten merkezi kubbe yarım ve çeyrek kubbelerle destelenmiştir. Ana kubbe dört büyük payeye oturmaktadır. Caminin mermer minberi, mihrabı Osmanlı oymacılık sanatının en güzel örnekleridir. Ayrıca ahşap oyma vaiz kürsüsü, ahşap kakmalı pencere kapakları ve kapıları diğer elamanlardır.
Caminin doğu ve batı yönlerinde külliyenin medreseleri sıralanır. Caminin kıble yönünde Kanuni Sultan Süleyman ve eşi Hürrem Sultan’a ait iki türbenin yanı sıra bir türbedar odası yer almaktadır. Boyutlarıyla Osmanlı imparatorluğu tarihinin en önemli inşaat faaliyetlerinden olan cami genel olarak sade bir yapıdır. Kanuni Sultan Süleyman Vakfına aittir.