Bir toplumun aydınlarının ya da okumuş kitlesinin farklı öbeklere ayrılarak tartışma yapması, fikir geliştirip yarıştırması, düşünce hayatını zenginleştiren ve topluma yeni seçenekler sunarak hareket-bereket katan bir olgudur. Yeter ki bu bölünme işlevsel olsun, işe yarasın. Yeter ki kitleleri yönlendirmek amacıyla, bilimsel bilgiye dayanmayan dedikodulardan ya da yanlış çıkarımlarla ilk bakışta doğruymuş gibi görünen söylemler üretip (buna safsata denir), sanki bunlar mutlak doğruymuş gibi, bir de toplumu buradan bölmek, devlet-millet ayrılığı çıkarmak, ilerici gelişmeleri ihanetmiş gibi ya da kültürü koruma adına gösterilen refleksleri gericilik olarak göstermek gibi bir az gelişmiş aydınlık dizisi izlemek zorunda kalmayalım.
Kemalistler, 1938’den sonra iktidar olamamışlardır. Öyle ki en az iki yüz yıldır muhalefette olan İslamcı akım hükümete gelince 1938 öncesini eleştirmek, o dönemle boy ölçüşmek zorunda kalıyor; şanssızlığımızdır. Şanssızlığımız Batı rehinesi olmaklığımızdan ve Nato sopasının tepemizde sallanmasındandır.