Bir Empat’ın Hasletleri | Empat Hayat
~ Bilişin Derin Sezgisi ~
~ Irsî Özellik? ~
~ Empati Nasıl İşler ~
Dışavurumun sözcükleri, konuşmacıdan doğan bir enerjitik yapıyı bünyesinde bulundurur. Konuşmacıya has belli bir anlam içerirler. Bu dışavurumun ardında, – bir güç veya kuvvet alanı, ya da en iyi bilinen deyişle- enerji vardır. Örneğin, nefret, kelimenin beraberinde keskin bir his de taşır. Nefret sözcüğü, konuşmacının hissiyatıyla beraber güç kazanır. Empatlarca yakalanan, bu kişinin söylediği şeyden çok, hisleri yani kelimeye kattığı enerjidir.
Empatlar genellikle şair ruhludurlar. Yüksek seviyede yaratıcılık ve hayal gücüne sahip yazarlar, şarkıcılar ve sanatçılar olarak doğarlar. Birçok yetenekleriyle bilinirler, ilgi alanları değişken, geniş ve devamlıdır; sevgi dolu, vefalı ve komiktirler. Genellikle birçok kültüre ilgi duyarlar ve hepsine hoşgörülü bir bakış açısıyla yaklaşırlar. Onlar annedir, babadır, çocuktur, arkadaştır, hemşiredir, bakıcıdır, öğretmendir, doktordur, esnaftır… psişiktir, kâhindir, şifacıdır… (Bu, bunların hepsi kesin empattır demek değildir.) Liste çok geniştir ve bunun pek de önemi yoktur. Önemli olan, empatların her yerde olduğunun farkına varmaktır. – Onlar, bütün kültürlerde ve dünyanın her yerindeler!-
~ Empatlar İyi Dinleyicilerdir ~
Empatlar kişilik ve dışavurum olarak çok şefkatlidirler, iyi dinleyici ve rehberdirler (sadece profesyonel alanda değil). Kendilerini insanlara yardım ederken ve sıklıkla da başkalarının ihtiyaçlarını kendilerinden önce görürken bulurlar. Aynı zamanda, bunun tam tersi de olabilirler. Sessiz, dış dünyadan kendini çekmiş, yalnızlığı seven, depresif, sinir hastası, hayalperest hatta narsist olabilirler.
Oldukça doğaya tutkundurlar ve bu cömert güzelliğe saygı beslerler. Empatları açık alandan, kumsaldan, yürümekten vs. zevk alırken görebilirsiniz. Empatlar bir gevşeme şekli olarak kendilerini sürekli doğaya çekilirken bulabilirler. Bu sezgilerini anımsamaları ve yoğun bir yaşam sürüyorlarsa sükûnet hissi kazanabilmeleri için müsait bir alandır.
~ Bir Empat’ın Hasletleri ~
Empat olduğun gerçeğine yeni uyanmış acemi bir empatsan, kendini arındırmakta, korumakta ve anlamakta hâlâ zorluk yaşıyorsan, içinde bulunduğun dönemi rahat atlatmak istiyorsan, yeni iç görüler ve ücretli kişisel destek/danışmanlık alman gerekiyorsa Empat Koçluğu için benimle irtibata geçebilirsin.
Yazar: Cristel Broederlow Çevirmen: Empat Hayat
Telif Hakkı © 2014 Empat Hayat. Tüm Hakları Saklıdır. Bu materyalin tümü olmak şartıyla, değiştirilmeden, bedava olarak, telif hakkı uyarısı ve internet bağlantısı (https://empathayat.wordpress.com/) ile beraber kopyalanmasına ve dağıtılmasına izin verilmiştir.
17 thoughts on “Bir Empat’ın Hasletleri”
Ekim 17, 2014, 13:29
benim empatlık hikayem bu yıl arkadaşlarımla yaşadığım bir deneyim sonucu hayatımda yaşadığım şeyleri toparlamamla başladı. çok normal bi ailede yaşamadım küçükken, arkadaşım yoktu ve ağaçların dallarına sarılarak bütüngün yatardım. annemin söylediğine göre bebekken bana asla bebek maması ve muhallebi yedirememiş. sevmediğim beğenmediğim insanlara da hiç gülmezmişim. ve kimin ne amaçla yaklaştığını bilir gibi mesafe koyar ya da durum neyi gerektiriyorsa ona göre davranırmışım ki bu iki üç yaşında yapabildiğim birşeymiş. ailemde soydan gelen bir hissiyatta var. bir gün kalabalık bir aile ortamında birden çok hastalandım ama halam bunda nazar var dedi ve bana okudu. hemen düzeldim. bende ocak var bunu babaannem el verdi bana benden de sana geçsin deyip ellerimi sevdiğini hatırlıyorum. bir halam insanın yüzüne bakar ve böyle olacak diye şeyler söyler genelde çıkar. bir diğeri ise rüyasında gördüğü her şeyi birebir yaşar çoğu zaman üçüncü kişilerle ilgili durumlardır. ve diğer halam ise insanların ona karşı ne hissettiğini bilir. ona göre davranır. ben bu el verme olayından sonra yıllarca anlam veremediğim bir yorgunluk, bitkinlik ve evden hiç çıkmadan yalnız kalarak yaşama isteğiyle yaşadım. üniversiteye başladığım yıl benim için daha ilginçti. arkadaşımın başına gelenleri anında hissedip soruyordum cümlesi bitmeden benim bitirmeme hayret ediyordu. daha da ilginci bir gün derste telefonu çaldı ve ben esnemeye başladım bir şey var ne oldu dedim yok bir şey dedi, sonra apar topar gitti. o gün öğrendik ki bir kız, arkadaşımın sevgilisiyle buluşup onu aldattığını söylemiş, kanıt için yer ve saat vermiş. empatlığımı asıl hissetmem ise bu sene oldu. bir arkadaşım bir gün telefon etti ve onunla konuşurken başıma felaket bir ağrı girdi. akşam görüştüğümüzde bilmiyorum neden ama başın ağrıyor senin dedim. nereden bildin dedi. okudum başında ellerimi gezdirerek ve ikimizin de baş ağrısı geçti. daha sonra nefes alamama göğsümde sıkışma bel sırt vb çeşitli ağrılar yaşamaya başladım ve kim olduğunu bulduğumda onlara okuyup ellerimi ağrıyan yerlerinde gezdirmeye başladım. bu sayede hem onlar hem ben ağrı ve yükten kurtulduk. bu olay beni tanıyan ve sevenlerde şiddetle hissettiğim bir şey. beni sevmeyen ya da kötü niyetli insanlarla karşılaşınca ise kaçma isteği duyuyorum enerjim bitiyor tamamen. şu an evliyim eşimle altı yıldır beraberiz ve bazen korkar benden. söylediği her yalanı yakalarım, yaşadığı düşündüğü şeyleri başka şehirlerden hissettim hep. bir keresinde gözümün önüne gezdiği yer geldi ve tarif edip öyle bir yerde mi geziyorsun dedim şaşırdı bilmişim. bazen o uyandığında aynı anda bende uyanırdım. en son olayda ben şun kaç kişiyle neredeyim diye sordu söyledim. artık böyle şeyler düşünüp yaşamamı istemiyor. onun ağrısını hissetmem üzüyor. yapma diyor. bu görüntü ve uyanma eşimde olan bir şey. birde bebekler hep kucağımda sakin olur ve çevremde huzur veren bir halim olduğunu çok sık duyarım. hayvanlar da uzun uzun yüzüme bakar ve hiç sorun yaşamam onlarla. şimdi ben neyim ne yapmalıyım? bu yazıyı okuyana dek empatlık diye bir şey olduğunu bilmiyordum.bendeki tam olarak neyle adlandırılır acaba?
hilal çelik said:
Ocak 10, 2015, 11:34
merhabalar sitenizi yeni buldum ve direk size teşekkürlerimi iletmek istedim … neden mi bende devamlı depresyona giren bir kişilik yapısı var ve hayatımı sorguladığım zaman aşırı empatik bir insan olduğumu fark ettim.Ve hayatımda köklü değişiklikler yapmaya başladım öncelikle haberleri ve olumsuz olayları barındıran kitap televizyon programlarını izlememye başladım.Ve hayat boyu herkesin sıkıntıların a derstlerine çare bulan bir insan olduğumun için herkesin bana sorunlarını anlattığını anladım..2 senedir her sabah bana dertlerini anlatan arkadışımı artık anlattıklarını dinlememeye ve kişileştirmemeye başladımmm.. işte başka neler yapabilirim derken sitenize denk gelmem bana yeni bir kapı daha açacakk..bence başkaları için yaşayan bizlerin birbirlerine yapabilecekleri en güzel iyiliği yapmışşsınızz tebrik ediyorumm..
Ocak 5, 2016, 22:33
kendimde empat ozelliklerini buldum internet uzerinden cokca bakıyordum neden bu şekilde insanlardaki yogun enerjiyi hissedebiliyor ve bazı ınsanların yuzlerini farkında olmadan ınceleyıp bazı hareketlerindeki kırıcı veya saflıgı nasıl anlayabıldığımı bilmiyordum.Kimselere paylaşmadım ve bu durumun neden bu şekilde olduğunada anlam veremiyorum.Herkesle selamım vardır ama yakın dediğim dostum kndime göre yoktur ama ınsanlara sorsanız onların yakın dostu denilirim cunku kendini bana açan yalnızca onlar.Vücüdumda enerjinin de yogun oldugunu dusunuyorum çunku çokça denediğim şeylerden 2.sini paylaşmak istiyorum bir ara annemmin bacagı agrıyordu onun uzerinde elimi tutmustum ve hafif masaj yapmıştım annem ne zamndan agrıyan yerin agrımadığı söyledi ve 2.ci olarak ev arkadasımın başı cok agrıyordu elimi başının uzerinde tutmuştum bir muddet sonra cok enerjili ayaga kalktı ve ben kolumda cok kotu bir agrı hissediyordum.Onun dısında insanların ne hissettiğini anlamam dışında bazı ınsanların yuz ıfalerinde aynı bakışları suretleri görüyorum ve hemen hemen hangı nooktalarda aynı olabileceklerini anlayabiliyorum ve yanılmıyorum.Ben empat mı oluyorum emin de olamıyorum yani bu nasıl birşey kötü bir özellik mi bana yardımcı olursanız sevinirim tesekkurler
Ocak 6, 2016, 18:11
Merhaba ben empatlarla ilgili bir yazı ve test sonucunda kendimin farkına vardım.Empati yeteneğinimin hep farkındaydım ama empat olmanın üstümde ki etkilerinden habersizdim.İnsanların acılarını sanki içimde hissediyorum,yüzüne bakarak söylediği ile söylemek istediğinin farklı olduğunu hemen anlıyorum.Hayvanlara ve çocuklara yapılan zulume,kötü muameleye dayanamıyorum,haksızlıklara tahammul edemiyorumBu son zamanlarda o kadar kötü etkilemeye başladı ki beni kendimi tüm yazılı görsel basından uzak tutmaya soyutlamaya başladım.Hep herhalde çok duygusalım bende bir anormallik var diyordum kimse benim kadarSonra araştırırken blogunuzu gördüm okudukça rahatladım.En azından bir çözüm bulabileceğim ve benim gibi hisseden insanların olduğunu bilmek çok rahatlattı beni..Teşekkürler
Şubat 5, 2016, 01:37
Empat mıyım bu nedir tesadüf müdur bilemiyorum ama bazen kemdiliginden insanlar hakkinda dusundugum seyler dogru cikiyor mesela cok detau bilgiler ornek verecek olursam birisinin bana karsi hislerini arkamdan soyledikleri ailevi problemleri bazen okulda sadece adini bildiğim insanlarin hakkında çoğu seyi bildiğimi farkediyorum birinin ilgisini cektiğimi onceden anlamistim mesela ama bu her zaman olmuyor ki empat olayım bazen birden bire oluyor durduk yere bazense insanlari uyaririm soyle olacak boyle olacak diye dogru cikar genelde ama kendime hic faydam da olmaz bazen insanlarin icindeki niyeti durduk yere kesfedebiliyorum bazen ismini bilmesem dahi ruyalarim karmakarisik uyku uyaniklik arasinda gunluk meselelerimle ugrasip duruyorum ruyayla gercegi karistiririm bazen uyku arasinda uyumazken gozumu kapadigimda (kucuklugumden beri) degisik sekiller suratlar goruyorum cok soluklar ama gorunusleri bazen korkutucu hizla gecip giden sekiller ama ben onlardan korkmuyorum çok büyük çıkmazdayım bazı şeylerin cok fazla takinti yapiyorum bazen cok karamsar bazen hayat dolu biriyim bazen durduk yere darlanirim sinirlenir her seyden kacmaya calisirim aksi davranirim bu siralar her gun basim agrıyor yardım edin bu nedir? Empat olacak kadar arınmış biri olduğumu sanmıyorum kimseye zararım dokunmamıştır zararım hep kendime
Mart 2, 2016, 12:15
Merhaba. Ben empatlığı -son iki sene- ağırlıkla reddettim. Kabul etmem gerekiyor ki bununla doğduğumu biliyorum ve bu mükemmel bir hediye olmakla beraber karşıkonulamaz bir ızdırap haline gelemeye başlayınca bunu reddetmeye başladım. Kendimi engelleme konusunda gerçekten başarılı oldum. Artık bir mekana girince orada ki herkesi ve herşeyi hissetmiyorum. Yine de ara sıra da olsa gece yattığımda üst katımızda oturan yaşlı amcayı, sokağın karşısında ki ağaçları, insanları hissediyorum ama bunlar kafamın içinde ufak ve tatlı çınlamalar olarak kalıyorlar. Nadirende olda kabuslarımde herşeyi hissederek/kafamın içinde duyarak kendimle cebelleştiğim oluyor tabi…neyse. Fazla uzatmadan şunu sormak istiyorum yakında sınavlarım var ve kendine sınavlardan sonra özgürlük hakkı tanıyacağıma söz verdim be bilmek istediğim şu; empatlık geliştirilebiliyor mu ve geliştirilebiliyorsa nasıl yapılır?
Nisan 10, 2016, 15:51
Lütfen empat olanların insandaki sinir veya neşe gibi olayları hangi renklerle gördüğünü açıklayabilir misiniz lütfen buna ihtiyacım var .
Nisan 10, 2016, 17:43
Bu isteğinizin anlamını ve maksadını çözemedim, aura renklerini görmekten mi bahsediyorsunuz?
Haziran 27, 2016, 00:29
benim empat olduğumu örenmem şöyle oldu.bir erkek arkadaşım var onu çok seviyorum ama sevgili olarak değil,saf bi sevgi benimkisi,bir sabah bana mesaj attı,bana dua et diye sebebini söylemedi.acele evden çıkmama lazımdı,öğlen eve geldim ve birden bire kasıklarıma şiddetli bi ağrı çöktü,kendisine whatsaptan nasıl olduğunu soruyorum okuduğu halde cevap yazmadı.ben sonra anladım ki onun ağrıları bana geçiyor.dedim senin ağrıların bana geçiyor,çok şaşırdı saatlerce yatağın içinde kıvrandım.Allah senin hayrını versin ağrı kesici içsek geçmezmidedim.amin ecmain yazdı.sonraları da devam etti kendisin de aşırı şehvet var eşide yok ağrıları ve sürekli şehvet halini surekli kendi vücudumda hissettim. daha da kötüsü bana aşık.onun üzülmesine dayanamıyorum.ve sürekli üzgün biri ahlakıda çok güzel bana aşık olduğunu söylemedi hiç kendim hissettim.evli olmasam evlenirdim ama yapacak bişey yok.
Kasım 2, 2016, 08:47
Selam, duyguları hissetme, düşünceleri sezme bunlar olan şeydi benim için ancak son zamanlarda kendi elime bakıyorum sanki arkadaşımın eline bakıyor muşum gibi, kendi yüzümde arkadaşımın yüzünü görmeye başladım, onun bedeninde kendimi hisseder gibi. Bu beni korkutuyor açıkçası, ne yapmalıyım bilemedim, yardım lütfen
Kasım 2, 2016, 21:42
Merhaba, bu durum kendi sınırlarınıza dönmemekten kaynaklanıyor. Yapılacak ilk şey, arkadaşınızın sizin varlığınızın dışında bir birey olduğunu kendi içinizde onaylamanız ve enerjinizi kendinize yöneltmenizi sağlayacak basit pratiklere yönelmenizdir. Özel zaman ayırıp, bir süredir kendinize vermediğiniz ilgi-alakayı vermekle işe başlayabilirsiniz. Sitedeki Empatik Çözümler kategorisi altındaki yazıları da okuyun mutlaka. Hâlâ bu sorun devam ederse detaylıca konuşmak ve danışmanlık almak için bana Empat Koçluğu başlığı altındaki mail adresinden ulaşabilirsiniz. Sevgiler.
Aralık 21, 2016, 01:40
Keşfetmekte biraz geç kalsam da sonunda ne olduğumu buldum sayenizde. Bunun için teşekkürlerimi sunuyorum🙏🙏 farklı olduğumu biliyordum ancak insanlar anormal olduğumu düşündürdüler hep bana.. Şimdi ise farkımın tamamen farkındayım, çünkü ben bir “empat” ım… 👊✌
Aralık 26, 2016, 09:40
yaş 33 ve ben kendime inanamıyorum. beni gerçekten çok seven bir dostum bana yüksek ihtimalle empat olabileceğimden bahsetti. sonra araştırdım hemde az önce. 20 maddeden fazla okudum bütün özelliklere cuk diye oturan karakterimin şuan merak ettiği şey ise; bunu KİM bulmuş? ya da buna NEDEN İNANMALIYIM? şuan beni de anlayabilecek insanların olabilme heyecanını da yaşıyorum. bu konu yalancıların oyuncağı olabilir. özellikle sapık ruhlu insanlar empat olmayan bayanların empatlardan hoşlanabilme zafını kullanabilirler. aklıma bir sürü neden geliyor ama eğer hissediyorsan sende benim neler hissettiğimi anlıyorsundur. emperyalist güçlerin terörle islam dinini lekelemeri gibi bunun amacını yada temasını bozabilirler. her neyse yaa yazdıkça yazıyorum. aslında benimse tek istediğim sadece huzur. çünkü kıytırık bir işçi olmama rağmen patronumun benimle olan aptalca rekabetinden artık sıkıldım. bunun gibi nicelerinide görmezden geliyorum. kafama göre yaşadığımda ise herkese nasıl olduğunu sormam, kimseyi görmezden gelememem ya da yanlış anlaşılacağımı bile düşünmeden tanıdığımı hissetiğim yabancılara koşulsuz yardım etme çabasından çok sıkıldım. iyilik yaparken karşılaştığım kötülüklerden ve hep sonradan yaşadığım pişmanlıklarımdan sıkıldım. çoğu zaman biran önce ölmeyi diliyorum. çünkü çünkü çünkü bu lanet olası çünküler yüzünden kendimi diğer insanlardan farklılaştırmak istemiyorum. sadece herşeyin adil olmasını istiyorum o kadar.
Aralık 26, 2016, 14:04
Bu hayretin ve sorgulaman gayet yerinde tabii anlıyorum, her şeye kendi çıkarı için bir kılıf uyduran sistem varken empat kavramı gibi hassas bir şeyden bile şüphelenebilir insan.
Ama ilk soruna cevap verdiğimde bunun onlarla bir ilgisi olmadığını anlarsın. Kim bulmuş diye sordun değil mi? Hiçkimse bulmamış. Çünkü bu okuduğunda sana yerleştirilen bir inanç ya da felsefe değil, zaten sende olan bir şeyin hatırlatması. Tıpkı sevgiyi tarif eden kitapların olması gibi. Onlar sevgiyi icat etmediler, o zaten vardı, sadece kelimelere döktüler.
Neden inanmalısın sorusunun cevabı da ortada, çünkü sen bunun kanıtısın.
Ben de sitenin “Merhaba” kısmında, böyle bir arayışta olduğumdan bahsetmiştim. Bu içinde olduğum farklılığı bir yere oturtmam gerektiğini, bir yere ait olduğumu hissediyordum. Ama bu ait olduğum yer yapay bir şey olamazdı. Ancak bir aile gibi, canlı bir kavram olabilirdi. Sonra beni birebir anlatacak kadar yoğun olmasına rağmen bir yandan da çok basit olan bu tanımlamayla karşılaştım. İnan ki bu basit tanım bir anahtar gibi, uzun zamandır kendin ve çevren için kapattığın ya da açmaktan korktuğun o kapıyı açmanı sağlayacak. Yeter ki o anahtarı almayı kabul et. Korkularını bir kenara bırak. Korkmanı gerektirecek bir şey yok, çünkü yolculuğun dışarıya değil içeriye doğru olacak. Orasını sadece sana ait, güvenlik bir yer olana kadar gözlemlemeye, düzenlemeye devam edeceksin. Kendi alanını, dışarıdan gelen korkulara emanet etmeyeceksin, içinde ne hissetmen gerektiğini kendi kontrolün altına alacaksın.
Bence bu konu öyle anlattığın gibi “sapık ruhlu” insanları cezbedecek bir konu değil. Yani böyle bir şey yapılsa bile ters teper. Çünkü zaten empat, demeyle olan bir şey değil, karşındakine hiçbir şey yapmadan dahi hissettirebildiğin bir şey. Karakterin empat yaradılışınla bağlantılıdır. Lafta kalanlar karşısındakine bir etkide bulunamaz.
“Ben empatım” deyip empat olmayan insanlara da rastladım elbette. Ama anlaşılan böyle yapmalarının sebebi daha çok kendilerini üstün görmek. Bunu da spiritüelliği bir kimlik olarak üstlenmiş insanlarda görüyorum. Empat olan kişi bunu bir üstünlük olarak göremez, Bu yaradılışın farklı bir basamağı olsa da, empat basamağı herkesi kendinde hissettiğin, bütünlük/birlik duygusunu yaşadığın bir basamaktır. Birlik duygusu içindeyken, kendini başkalarından üstün görmek sadece acı verir. Toplumun dayatması yüzünden başkalarını küçümsemeyi adet edinsek bile toplum kadar küçümseyici olamayız. Bu kendi yaradılışının zıttıdır çünkü, ,eğer buna doğru gidiyorsan empat özünü hatırlaman sana yardımcı olacaktır. Herkesin kendine has yaradılışı var. Bazıları empat yaradılışında oluyor, bazısı başka bir şey. Ne olursa olsun kavramlara tutsak olmamak lazım. Önemli olan kendin için ne olduğunu, nasıl hasletlerle doğduğunu anlaman. Kimseye bir şey kanıtlamaya gerek yok.
Aralık 26, 2016, 15:15
madem böyle bir olgu var şuan sadece kanıt arıyorum. çünkü uykuda kendi kendini izleyen kaç kişi olabilir ki?
sabahları üzgün ve yordun uyanan varmı ?
Önceki günün ya da diğer günlerin “çerçöp”ünden arınmadan yeni güne başlamak böyle hissettirebilir. Gün içinde diğer insanlarla olan münasebetimizde başkalarının negatif enerjisinin yanısıra kendi düşüncelerimizle de negatif enerji biriktiriyoruz. O yüzden düzenli olarak nasıl vücudumuzu temizliyorsak görünmez bedenimizi de temizlemeliyiz. Arınma metodlarından bahsettiğim yazılara buradan ulaşabilirsin: