OKUL KAYDIMA DAİR BİR HATIRA…
Okulların kayıt zamanı gelince bir takım belgeler gerekir..Ebeveynler; muhtarlıktan, nüfustan, noterden tedarik ettiklerini dosya içene koyup, kayıt için ilgili okula giderler..
Yıllar öncesinde yatılı okulu kazandı belgesi aldığımda, kayıtların bitmesine 7 gün kalmıştı. Dedemin vefatı nedeni ile ailem ve birinci derece yakınlarım, memlekete gittikleri için ne yapacağıma kendim karar vermek zorunda kaldım.
Önce, kayıt yaptırdığımız erkek sanat okulu müdürüne giderek buradaki verilmiş belgeleri almak gerekiyordu. Gitmişken okulun müdürüne akıl danıştım. Sağ olsun çocuk demedi. Dinledi ve aydınlattı. Bana öyle bir söz söyledi ki hala kulaklarımdadır…
-GİT, ÖĞRETMEN OL..! ÜLKEMİZİN İHTİYACI OLAN VATANSEVER NESLİN YETİŞMESİNE MEMUR OL …!
Noterden taahhüt belgesi gerekiyordu..Eniştemden yardım istedim. Notere gittiğimizde kefalet senedindeki rakamlardan dolayı korktu.
”Ben bu kadar parayı ödeyemem.” Dedi. Görevli noter kâtibi, açıklama yapmaya çalıştı.
Çok zor anlattı..Eniştem korkarak imzaladı.Yıllarca imzaladığı kefalet senedinden kendisine para cezası geleceğini düşündü durdu…
Heyet raporu için hastaneye gittim. Hastane heyet raporu takip bürosu, elime çarşaf gibi bir evrak verdi. Sırayla, doktorlara muayene olmamı ve liste tamamlanınca geri getirmemi söyledi.
14 yaşındaydım, ömründe böyle bir şeyle karşılaşmamıştım. Hayatımın en zor sınavını verecektim.
KBB de heyetler girsin..!Diye bağıran görevlinin, çağrısı ile içeri girdim..
Son giren ben olduğum için kapı dibinde bir yerde durdum. Muayene odasındakilerin, küçüğü bendim…
Doktor bey, İlk sıradaki adamdan itibaren isimleri okudu. Herkes buradayım dedi. Sıra bana geldiğinde kaygılandım. Hızla masasının dibine kadar ulaşarak kendisine,
-Geldim efendim. Dedim.
-Sen niye masanın önüne geldin. Diye sordu.
-Siz çağırdınız. Dedim.
-Oğlum sen salak mısın? Kulak muayenesi için seslendim. Buradayım desen olmaz mı?
Dedi.Çok mahcup oldum..Geri tekrar sırama döndüm..Oradakiler gülüştüler..
İmzalanmış evrakı alınca dışarı çıktım. Oda sırasına göre girildiğini zannederek sonraki odaya girdim.
Bu odanın laboratuar olduğunu anladım.Yanlış girdiğimi düşündüm.Oradaki görevli bana idrar için cam kaplardan birisini al deyince,herhalde heyet için buradan da belge almak lazımmış dedim.Görevlinin masasında bulunan cam kavanozu aldım.Tuvalete gittim.
Bir litrelik kavanozu doldurup görevlinin masasına koyduğumda, sebebini çözemediğim ağır hakarete uğradım.
Meğer, başka amaç için masasına koyduğu konserve kavanozuna doldurmuşum..
Koridordaki kalabalık, sağlık memurunun beni neden kovaladığını anlayamadı… Kaçarak hastanenin arka tarafına doğru koştum. Sağlık raporunu alamayacağımı düşünerek kâğıtlarım elimde , yorgun ve moralsiz halde duvara yaslanarak oturdum..
Arkamdaki odadan gelen sesler, dikkatimi çekti parmak uçlarıma yükselerek içeri bakmaya çalıştım.
O da ne..! Beton bir masada her yanı çamur içinde bir adam, yüzükoyun yatıyordu..Beyaz önlüklü görevli , boğularak ölmüş adamın, göğüs kafesini kaba saba dikiyor..Ceset,çamurdan çıkarıldığı için korkunç görünüyordu…
Başım döndü. Kendimi kaybettim. Olduğum yere yığılmışım… Yakındaki bir odaya götürüp yatırmışlar.
Uyandığımda bir hemşire kim olduğumu sordu. Bende geliş sebebimi anlattım. Başaramadığımı söyledim. Sağ olsun hemşire kalan yapılacaklar için yardımcı oldu.
Malum Heyet raporu 2 gün sonunda elimdeydi.
Kayıt içi evraklar tamam, tahta bavul hazır.Ancak nasıl gidilir.Beni kim götürecek..
Kayıt gününe yetişmem zorlaşıyordu. Eniştemin sayesinde bilet aldım.22 de bineceğim… Akşama doğru Annem babam köyden döndüklerinde, olanı biteni anlattım. Yarın yetişemezsem kayıt bitecek, kendim gidebilirim. Dedim. Biraz zor olsa da inandırdım. Zira beni götürebilecek durumda değildiler.
Otobüse bindiğimde Kalabalık bir gurup beni uğurluyordu. Hayatımın ilk yalnız yolculuğu olacaktı. Yatılı okul kaydına, gidiyordum. Haritada bile doğru dürüst yerini bilmediğim memlekete Ankara aktarmalı olarak gidiyordum…
Bolu’ya yetiştiğimde öğlenden sonra saat 14 olmuştu Kayıtların bitmesine daha 3 saat vardı. Erkek Öğretmen Okulu müdür yardımcısı Hikmet BAYRAM, velimin olmadığını öğrendiğinde,
“Ben senin velin olurum.” Diyerek. Eğitim şefi Sabri GÜNEYKAYA hocama götürdü. Kaydım yapıldı. Yatacağım yatak gösterildi. Biraz küflenmiş zor kapanan Saç elbise dolabı. Tahsis edildi.
Antalya, Çanakkale, Bursa, Aydın ve Denizli ağırlıklı öğrenciler o yıl kayıtlarını yaptırmışlardı. Hepsi ile çok güzel günlerim oldu. Ve hayat farklı bir kulvarda sürecekti.
SEVEREK, İSTEYEREK okudum..ÖĞRETMEN OLMANIN GURURU İLE COŞKU içinde ÇALIŞTIM.. Yüzlerce çocuğumuzun eğitimine vesile oldum…
Üniversite kaydını eğitim fakültesinden yana kullanan gençlerimize ben de diyorum ki..
“GİT, ÖĞRETMEN OL. ÜLKEMİZİN İHTİYACI OLAN VATANSEVER NESLİN YETİŞMESİNE MEMUR OL …!”