bi uyuzun uyuz oldukları: Hiçbir Kötülük Cezasız Kalmaz
Efendim merak edenler için hemen maceramızın devamını yazıyorum...
Kedilerini almaya geldiler, kız şöyle diyor;
- aaa, ay bu bizim kedi neler yapmış öyle? çok şaşırdım valla.. ay halıları bile yıkamaya yollamışsııın, hiç yapmadığı şeyler,
- yok canım önemli değil (salak ben, desene evet beni delirtti diye)
Sonra kocası lafa girer;
- ya ben bu kediyi evde istemiyorum ya, bıktım zaten bizim evdeki kırmızı koltuğa da hergün çişini yapıyor.
- neeeeeeeeeeeeeeeeeee?!! bu hayvan zaten hergün dışarıya işiyorsa bana neden verdiniz?
- ne bilelim ya? ben bize gıcıklığına yapıyor sandım, demek alışkanlık edinmiş.
- haa, siz bizim evi test alanı olarak kullandınız yani (bu noktadan sonra sesim yükselmeye başladı)
- ya valla tahmin etmedim,
- ne tahmini ya, eğer bu hayvan bir yıldır o koltuğua çişini yapıyosa bu demektir ki yine yapacak bir yer bulacaktır. en azından söylemen gerekirdi, belki yapmayacaktı ama bilmem gerekmiyor muydu?
- ya zaten ben bunu atacağım. (karısına dönerek) hatta biz şimdi eve hiç gitmeden özgürlük parkına bırakalım mı bunu?
- (ben bu defa kulaklarımdan alevler fışkıran bir şekilde) madem atacaktınız, o zaman neden bana bıraktınız, gitmeden atsaydınız ya, ayıp değil mi?
- ya valla bilmiyordum yaa (yüzsüz!)
- hem sen özgürlük parkını nerden biliyorsun? sizin ev tee bahçelievlerde değil mi? hiç hayatında özgürlük parkına mı geldin ki?
- duydum işte
- e bu hayvan bir yıldır eve alışmış nasıl yaşasın sokakta? bırakmayacaksınız, olay çıkartırım!
- ya zaten karım hamile, ben bir de bu kediyi çekemem
- hay Allah sizi bildiği gibi ersin, bari kısırlaştırı öyle bırakın
- olabilir belki
- olabiliri yok, kısırlaştıracaksın delirtme beni
- e yarın bırakalım veterinere o zaman, ordan da parka
- hayır kısırlaştırmak için kızgınlık döneminin üstünden on gün falan geçmesi lazım
- o zaman biz bunu evdeki kapalı balkonda tutalım
Ne dediysem ne yaptıysam atmamaları için ikna edemedim.. Ayrıca dediğim gibi bir teşekkür bile etmediler, ikisi de.. Çıktı gittiler..
Sonradan da yazın o kavurucu sıcağında hayvanı kapalı balkona koymuşlar, zavallı naapsın güneşin altında? Evleri birinci katta, kedi de birkaç gün sonra camdan atlamış kaçmış..
O günden beri ikisine de çok feci dalasım var. Neyse ki görüşmüyoruz..
Fakaaat, sevgili arkadaşımızın sevgili eşi bir yarışma programına katıldı,orada bir süre bekledi bekledi. Geçen hafta da sıra O'na geldi, yarıştı ama felaket derecede kötü bir şekilde..
Bir de kocasıyla mutluluktan binbir şekile girmiş çifti oynadılar, canlı yayın olsaydı bağlanacaktım ama çoktan çekilmiş zaten..
Sonuç olarak hiçbirşey kazanamadı, oh olsun! Hiç üzülmedim..
Sen bana öyle büyük terbiyesizlik yaparsan, sonunda da böyle kalırsın işte.. Şimdi git o mutlu yuvanda takıl o zaman..
Sonuç olarak bu defada hiçbir kötülük cezasız kalmaz diyorum...
Bizim yatak mı? Baktık onun bir çaresine..
Sonuç olarak bir daha yüzlerini görmeyeceğim kesin...
heee heee:)heralde var mısın yok musun a katılmış anladığım kadarıyla, demek bişi kazanamadı...
yazık yaa ben o kediciğe acıdım cidden :(
evet ona katıldı, kediye bende çok acıdım. zaten o evde yaşadığı hayatta hayat değildi ya.. zavallıcık o adamdan deli gibi korkuyordu, sürekli gözleriyle takip ediyodu onu. yaklaştığı anda fıyıyodu hemen...
3 Kasım 2008 09:36
çok merak ettim ben eşi trakyalı olan bi yarışmacı vardı kel mavi gözlü,o değil değil mi çok iyi gibi görünüyorlardı gerçekten :)
3 Kasım 2008 11:41
yok onlar değil :))
yaw yuzyuzlugun ve bencilligin de bu kadari yani!?elaleme sevgi yumagi, ideal cifti oynayacaksin diye sekilden sekle girdikleri yetmiyormus gibi, bi de bu ucuz amaclarina kediyi ortak edip afedersin g.... gibi hayvancagizi ortalikta birakmislar...simdi bi de diyorsun ki yakinda bu cift cocuk sahibi olacak!!!!! dogacak cocuga da ayri acidim wallaha...canim ulkemin insan manzaralarina sahit olmaya devam ediyoruz arkadaslar...
valla ben kediye çok acıdım gülnurcum.. hayvan resmen sokakta kaldı saçma sapan bi haldedir şimdi, eğer ölmediyse tabi. o kadar zaman evde bakılan kedi nasıl yaşasın sokakta dimi?
3 Kasım 2008 13:43
Çok geçmiş olsun. Kedi kendini kurtarmış, eminim şimdi daha mutludur. Doğmamış çocuklarına şimdiden acıdım ben
Ben olsam, eğer ki yarışmadan herhangi bir para ödülü kazansaydı, yatağın parasını ondan çıkartırdım valla.. Herif zaten yüzsüzmüş. Yüzsüzün halinden yüzsüz anlar misali umursamayıp isterdim parasını valla.. Hayır ne hakla gidilir başkasının huzuru bozulur anlamam. Bak damarıma basıldı şimdi..
ferugalo, yazık ya. ben bu olayda kendimden daha fazla kediye acıdım..
pure valla ben isticektim de eşim bırakmadı. napiim onlar yüzsüzse bende yüzsüz olurdum yani..
neymiş efendim, bu sebeple onun gerçek dostu olup olmadığını anlamışmış..
ayol zaten belli siz 9 yıl kopmuşsunuz birbirinizden.. facebook mudur nedir o buluşturmuş..
aman neyse, olayın ilk yaşandığı zamanlarda elim ayağım titriyodu sinirden de, unuttum sonra.
şimdi de tv görünce yazasım geldi.
3 Kasım 2008 14:53
Uyuzcum valla birde anne olacak bu kadın.tamam bende evde istemem ama en azından barınacak bir yer bula bilirlerdi.korkarım kediden ama bu kadarda merhametsiz olunmaz.alacak birini bulabilirlerdi yada barınaklara felan ne biliiym işte.sanada geçmiş olsun.neyse bu olayın iyi yönü insanları anlaman olmuş:))
eminin annesi, kediyi alacak birini bulmaları zordu, çünkü hem büyük bir kediydi hemde bildiğin sarman. genelde insanlar hep yavru kedi almayı istiyorlar yada büyükse bile iran gibi cins olmasını...
ama en azından kısırlaştırılabilirdi. hayvan bilinçsiz üreyecek çünkü sokaklarda, hem kendine hemde yavrulara çok yazık..
bende tanıdım evet, tek iyi yanı o oldu, birde bundan sonra alakasız insanlar için istemediğim şeyleri yapmama kararı aldım..
3 Kasım 2008 15:22
böyle insanlar birbirlerini nasıl bulurlar onu anlamam hiç, birinden biri biraz akıllı olsa da diğerini düzeltse ya, ama olmaz hep böyle olur tencere kapak...
su, onlar da öyle mutlu oluyolar demekki.
senin dediğin gibi birbirlerini düzeltseler evli kalamazlar bence..
3 Kasım 2008 19:03