21 Ocak 2012 Cumartesi 22:03
Mehmet Nuri Yardım, Kubbealtı Vakfı’nın Yazı İşleri Müdürlüğünü yapmaktadır. Kendileri adeta İstanbul’un Kültür Bakanı’dır. 5 yıl önce mezarı kayıp büyükler üzerinde düşünürken kendilerinin de buna dair yazıları olduğunu öğrenmiş ve e-mail göndermiştim kendilerine. Mehmet Nuri Bey de bana konuyla ilgili yazılarını mektup ile göndermiş ve beni de Kubbealtı’na davet etmişti. Böylece tanışmıştık. Sonra Anadolu’ya dönmem gerekmişti. Anadolu’dayken kafama takılan soruları Mehmet Nuri Bey’e gönderirdim ve kendileri de hiç üşenmeden kafamdaki soruları cevaplarlardı. İstanbul’a son gelişimde kendilerinden Mustafa Armağan toplantısına dair bir davetiye almıştım. Zat-ı alileriyle geçtiğimiz günlerde Kubbealtı’nda bu mülakatı gerçekleştirdik. Edebiyatın öncesi sonrası demeden bir gezinti yaptık.
Mehmet Nuri Bey, sohbete çocukluğunuzdan başlarsak, o günkü şahsi hayatınızı ve toplumsal durumu anlatabilir misiniz?
Tabii buna övgü demeyelim de teşvik diyelim çünkü gençlik yıllarımızda hepimiz bir şeyler karalarız. Bu yazılarımızın umumiyetle eksikleri, hataları vardır. Ama büyüklerimiz, hocalarımız bizi teşvik ederler, moralimizi düzgün tutarlar ki yazmaya devam edelim. Şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki bu yazıları yazarken gazete ve dergilerde çalışan arkadaşlar teşvik ettiler. Ama asıl teşviği ben Edebiyat Fakültesi 1. sınıfta gördüm. Orada rahmetli hocamız Mehmet Kaplan ilk dersimizde demişti ki: “Aranızda şiir, hikaye, roman, deneme yazan var mı?” Ben el kaldırıp hikaye yazdığımı söylemiştim. “Hikayelerini getir.” demişti. Götürdüm, okudu. Hatta ismini hatırlıyorum. Gazetede de yayınlanmıştı. Mezarlıkla ilgili bir hikayeydi. Hoca onu okuduktan sonra “Hikaye güzel, yalnız dili ağır, biraz daha sade yaz.” demişti. Dilinin Halit Ziya’nın dilini hatırlattığını söylemişti. Tabii Kaplan Hoca’nın bu tavsiyesi benim için çok önemliydi. Beni çok yüreklendirmişti. Çünkü dünya çapında tanınmış bir ilim adamının “Yaz.” demesi benim için son derece önemlidir ve o aldığımız hızla devam ettik.
Edebiyat Fakültesi’nde okurken sizi en çok etkileyen hocanız hangisi oldu?
Doğrusu ben kendimi bir bakıma şanslı hissediyorum. Sadece ben değil bizim dönemde okuyan bütün arkadaşlar şanslıydı. Çünkü çok çok değerli ilim adamlarının talebesi olduk. İşte az önce isimlerini andığım Mehmet Kaplan, Faruk Timurtaş, Muharrem Ergin, Abdulkadir Karahan, Mehmet Çavuşoğlu, Mertol Tulum, Ahmet Topaloğlu, Abdullah Uçman, İnci Enginün, Zeynep Kerman, Ömer Faruk Akün bizim hocalarımız oldu. Fakat bunların içinden bir tane isim isterseniz ben Kaplan Hoca’yı söylerim. Çünkü Kaplan Hoca ilgilendiğim Yeni Türk Edebiyatında uzman bir hocaydı, dünya çapında bilinen, tanınan bir akademisyendi. Hem de talebelerle diyaloğu sağlamdı. Öğrencisini severdi, bazen de azarlardı ama severdi. Yol gösterirdi, teşvik ederdi, yazıları alır, okurdu, sonra bunları dergilere gönderirdi. Yani talebesine sahip çıkan bir hoca idi. Dolayısıyla Kaplan Hoca’yı söyleyebilirim. Ama diğer hocalarımız da çok kıymetli. Öğrencilerle en çok diyalog kuran hoca olarak Mehmet Kaplan’ı söyleyebilirim.
Yazarlar hep “insan evlatları arasında fark yapar mı, ayrım yapar mı?” derler. Tabii ki kitaplar evlat değil. Kitapların kimisine daha çok emek vermişsinizdir, kimisine daha az. Kimisi sizi yormuş ama neticesini görmüş ve mutlu olmuşsunuzdur. Kimisi daha az bir çalışmayla ortaya çıkmış, dolayısıyla ben 40’ı geçen, 50’ye yaklaşan, yaşıma yakın, çocuk kitaplarını saymıyorum, kitaplar arasında bana deseniz ki “Sizce en faydalı, toplumda yankılar uyandıran kitabınız hangisi?” ben bir numaraya “Edebiyatımızın Güleryüzü”nü oturturum. Çünkü Edebiyatımızın Güleryüzü’nün bir misyonu da oldu. Türk edebiyatının çok sevimli olduğunu anlattı. Birçok kişi Türk edebiyatı deyince fersah fersah kaçıyordu. Ama Edebiyatımızın Güleryüzü’nü okuyanlar “Aa! Bizim ne kadar neşeli bir edebiyatımız varmış. Akif de öyle, Süleyman Nazif de, Ahmet Haşim de, Necip Fazıl da, Serdengeçti de...” deyip onların nüktelerini okumaya başladılar ama nüktelerden sonra eserlerine yönelmeye başladılar. Bana birçok edebiyat öğretmeni bunu söylemiştir. İyi ki bu kitap yazıldı. Çünkü orda iki binden fazla nükte var. 700 yazar ve şairin iki binden fazla nüktesi var. Önemli olan şu. Bazıları ilk defa kayda geçiyor. Toplantılarda anlatılmış nükteler ve ben bunları not almışımdır, yani diyebilirim ki üçte biri ilk defa kitaba geçti yani kitap altı yüz sayfaysa ikiyüz sayfası ilk defa şifahi kültürden yazılı kültüre geçti. Bu anlamda da bir hizmet oldu. Zaten hakkında çok yazılar yazıldı. Doğan Hızlan, Beşir Ayvazoğlu, İskender Pala, Emre Aköz ve daha birçok gazeteci ve yazar Edebiyatımızın Güleryüzü’nün önemli bir çalışma olduğunu söylediler. Hakkında övücü yazılar yazdılar. Edebiyatımızın Güleryüzü sınıflarda işleniyor, anlatılıyor ama ben Kayıp İstasyon’a da büyük emekler verdim. İlk gözağrım olan Edebiyatçılarımızın Çocukluk Hatıraları da benim için çok önemlidir. Hakikaten bir yazar bütün kitaplarını sever, sevmelidir. Ama bazısı çok daha önemlidir. Diyelim ki Tanpınar’ın 19. Yüzyıl Türk Edebiyatı Tarihi var, bir de Mahur Beste’si var. Tabii ki 19. Asır Türk Edebiyatı Tarihi bambaşkadır. O şah bir eserdir.
Biraz ESKADER’den bahsedelim.
ESKADER 2008 yılında bir avuç kültür-sanat adamıyla birlikte kuruldu. Cağaloğlu’nda mütevazı bir han odasında bir araya gelmiştik. Şerif Aydemir, Bestami Yazgan, Muhterem Yüceyılmaz, Yusuf Dursun, Nidayi Sevim ve diğer birkaç arkadaşla beraber bu derneği kurma kararını aldık. 4 Mart 2008’de dernek resmen kuruldu. Tabii daha önceden benim kurduğum bir site vardı: sanatalemi.net. Ben o siteyi de Eskader’e verdim. Bir bakıma artık Eskader’in bir değeridir. Daha sonra Eskader’in bünyesinde medeniyetimiz.com sitesi de kuruldu. Bu iki site şu anda takip edilen, sevilen, beğenilen siteler. Bir de eskader.net sitesi var. Tabii yalnız siteler yok.
Biraz hatıralar faslına geçelim, hatıralardan bahsedelim. Şerif Aydemir Bey’le yaşadığınız bir hatırayı anlatabilir misiniz?
Şerif Bey bizim edebiyat dünyasının yeni tanıdığı bir değer. Eskader’in bir faydası şöyle oldu: Birbirini tanımayan birçok yazar, şair, gazeteci, sanatkar, sinemacı, tiyatro sanatkarı Eskader çatısı altında buluştu. Bunların çoğu birbirlerinden haberdar değillerdi. İsmen duymuşlardı. Ama şimdi dostluklar kuruldu, muhabbetler ediliyor, bir araya geliniyor, fikir teatilerinde bulunuluyor, tartışmalar yapılıyor. Şerif Aydemir benim İstanbul’da en çok değer verdiğim büyüklerimden biridir. Zaten Eskader’i birlikte kurduk. Şu anda derneğimizin müdürlüğünü, yöneticiliğini yapıyor. Tabii onun bir de hikayeci vasfı vardır ki o çok önemlidir. Onun gizli bir hazine olduğunu pek kimse bilmezdi. Ama Mendilim Sende Kalsın hikaye kitabı Ötüken’den çıktıktan sonra başta Mustafa Kutlu olmak üzere birçok yazar Şerif Aydemir’in çok değerli bir yazar olduğunu söylediler. Şerif Ağabey’le hatıra çok. Belki ileride sadece o hatıralar bile bir kitabı oluşturabilir. Ama ben sadece şunu söyleyeyim. Bundan 2-3 sene evvel yine Eskader çatısında olarak 15-20 yazarı topladı ve hepimizi Elazığ’a götürdü. Niçin gittik? İki büyüğümüzü rahmetle anmak için. Biri Fethi Gemuhluoğlu idi. Biri de Niyazi Yıldırım Gençosmanoğlu. Şerif Bey, Niyazi Yıldırım Gençosmanoğlu’nun da hemşehrisidir. O programa Metin Eriş, Emin Işık, Sadık Yalsızuçanlar, Olcay Yazıcı, Atilla Şahiner, Bestami Yazgan, Yusuf Dursun gibi birçok kimse geldi. Tabii güzel bir program oldu. Hakikaten orada dolu dolu üç gün yaşadık. Hem toplantılarımız çok güzel geçti. Elazığ ve Malatya valilerimiz günboyu o programı takip ettiler. Bazılarına yöneticilik yaptım. Şerif Aydemir’le daha sonra Bursa’ya da gittik. Bursa’dan sonra Çatalca’ya gittik. Çok güzel geziler yaptık. Buradan saygı ve selamlarımı iletiyorum.
Recep Arslan Bey hakkında ne dersiniz?
Recep Arslan Bey bizim Molla Kasım’ımızdır. Recep Bey aslında çok iyi bir münekkittir. Şiiri iyi bilir. Fakat biliyorsunuz Türkiye’de münekkitler pek sevilmezler. O yüzden Recep Bey de genelde şimşekleri üzerine çeker. Ama Doğrucu Davut’tur. Doğru bildiğini söyler. Ayrım yapmaz, kimseyi gözetmez. Hatayı da söyler, sevabı da. Dolayısıyla böyle dostlarımızın olması hakikaten bizim için bir kazançtır, Eskader’in bir kazancı da odur. Aramızda değerli münekkitler var, yönetmenler var, şairler var, çok değerli dostlarımızla beraberiz Allah’a şükür.
Güncelleme Tarihi: 22 Ocak 2012, 12:03