Hazır yazmışken ,
şiir yazacaksın Cevahir
Kazıyıp yüreğinin en dibini
Sabrın âlâsını sereceksin
Kutsanmış her acıyla cebelleşip
Dervişane bir duruşla
Aşkla helâk olacaksın
“ Bir yanım m a v i
Gözlerimde gri bir bakış.”
Rûmi aklımda devşirme Şems
Ey yüreğimin kılığı aşk
Hırpala ölümüne beni
Bir hoyrat ağıtta yağmala beni ey Deniz b’akışlı yar...
Tutunmuşsam bir türkünün ciğerlerinden
Hoyrat bir dağ yalnızlığında oyala beni c e v a h i r..
Aklını çözemediğim düşüncelerden geçiyorum
Gölgeler vuruyor beni
“Bir yanım mavi işte”
Hep hiçten hiçe tutkulardan üşüyorum.
Kim sakalını kesti ışığın
C e v a h i r!.
Kör aydınlıktır içime hücrelenen.
Söyle o bilmeyenlere
Dağıtmışsam aklımın ücrasını k i m e Ne...
Vurulmuşsam kıyısız aşkın
Mermisiyle kime ne...
Büklüm büklüm olmuşsam
Maraz bir halde
Toprakla sırdaş olmuşsam
K i m e. NE!
Desinler ki C e v a h i r;
Ki Süleyman olmaya hiç meyletmedi..
Desinler ki cevahir;
Kutsi bir aşık
Desinler be Cevahir;
Nasılsa benim adım
( Varsın o Deniz yürekli yârda değerimiz olmasın Cevahir.. Ben bu ağır sevdayı tek başıma taşırım..)
Nurettin Önder | 16/11/2019
Orhan Tiryakioğlu 16/11/2019 21:50
İlk öbekteki ahenk, Cevahir üzerine odaklanan tuval, sonraki imge kulvarlarında çeşnileniyor.
Düşünce aktarımına yoğunlaşıyor öbekler, doktrin kadar deruni bir yapı kazanıyor belki.
Ah, Cevahir, hürmet edeceksin kaleme, selam duracaksın nice kelama. Hazır yazmışken, şiir yazacaksın Cevahir. Kazıyıp yüreğini gayyasını, sabrın âlâsını sereceksin. Kutsanmış acıyla cebelleşip, Pîr aşkına, cevabını soracaksın. Dervişane bir duruşla, Döne döne, Aşkla helâk olacaksın sevabına. Neyi bekliyorsun, Allah aşkına, Cevahir ..