İzEdebiyat - levent özgür - Bozgun Yeminler
aşka giden her yolda senin silüetin,
yine gülümsüyorsun bana ilk günkü gibi...
gideceğim her yerde sen olacaksan eğer,
nereden gittiğim ne fark eder
diyeceksem her yüzde sana,
kimi öpsem yine aynı keder..
bu kadar mı büyüktü aşkın,
bu kadar mı sevmiştim?
öğrendim artık ne farkeder...
ama diyorum başını çevirip
gözümün içine bakarsan,
orada bana ait bir şey görürsem,
yine de istemem ki seni ben
vazgeçer miyim ışıklı renkli
sözlü sesli hayalinden,
beni sen gibi terketmeyen...
yine gülüyoruz seninle biz
zamanın kucağında uyuyoruz.
salıncakta sallanıp, göğe yükseliyoruz
uzun uzun yolları elele yürüyoruz.
aynı anda şaşırıp,
aşkımız üstüne yeminler ediyoruz
ben yeminimi bozmadım.