Hemen başa saralım. 2015'i bitirip 2016'ya başlarken 1 aylık lohusaydım. Daha Lina kuzumun 40'ı bile çıkmamıştı. Yeni yeni toparlanıyordum, çok zorlu bir doğum süreci geçirdiğim yetmiyor gibi bir de üstüne 15 gün geçtikten sonra dikişlerim enfeksiyon kapmıştı. O günleri hatırlamak bile istemiyorum. Yılbaşında evimizde 1 aylık kuzumuzla girmiştik, gerçi uykusuzluktan yeni yıla girdiğimizi bile hatırlamıyorum.
Yeni yılı 1 hafta geride bıraktığımızda ilk defa kuzumu bırakıp arkadaşlarımızla geleneksel yeni yıl kahvaltısı yaptık. Anne baba saati pek iyi gelmişti çünkü hastane dışında hiç dışarı çıkmamıştım. Tek sosyalleşmem eve bebek görmeye gelen misafirlerdi.
Lina 2 aylık olduğunda Şubat ayında ilk defa onunla alışverişe çıktık, tabi yanımda annemle :) Tek başıma asla çıkamazdım. O kadar iyi gelmişti ki avm gezmek bile ruhumu açmıştı; ama bebekle çıkmak çok külfetli geliyordu ve bunu birkaç kere daha yapmış olsam da eskisi gibi serbest olmadığım için kısıtlanmış hissediyor, biraz keyfim kaçıyordu.
Mart ayına geldiğimizde Lina 3 aylık oldu. Bu benim için milat diyebilirim. İlk 3 ay cidden zor geçmişti hem ben ona alışmaya çalışıyordum hem de o bana. 3 aydan sonra gaz sancılarımız azaldı hatta bitti bile, uykularımız düzene girdi bir nebze, bebekli hayata ben daha çok alıştım. Doğum iznim bittiği için bir kere işe gittim ama ondan sonra müdürümle konuşup rapor aldım.
Ve Nisan'da Lina ile ilk yurtiçi gezimizi yaptık. Nisan başı Bursa'da kuzenimin düğünü vardı. O haftasonu o kadar hastaydım ki yola çıkacağımız gün ben gitmesem daha iyi olucak diye düşündüm; ama eşim de şehir dışında olduğu için annem ve babam beni bebekle yalnız bırakmak istemediler. Önce hastaneye sonra yola çıktık. Annem sağolsun, Lina ile hep o ilgilendi hem arabada hem de orada. Bu gezi Nisan ortadında yapacağımız Balkan gezisi için bize tecrübe oldu. Evden dışarı çıkarken artık daha pratik olmuştum, acil durum çantam hazırdı hep, Lina daha ek gıdaya da geçmediği için de yanıma bir şey almam gerekmiyordu. Böylece Lina ilk yurtdışı gezisini 4,5 aylıkken yaptı. Beni tanıyanlar, senin yerinde durmayacağını zaten biliyorduk dediler :) Bu gezide yalnız olmadığımız için zorlanmadım. Annem, babam, kardeşim ve bir aile dostumuzla Bosna Hersek'e gittik. Saraybosna'ya indik minibüs kiralayıp önce Mostar'ı gezdik, sonra Saraybosna'ya döndük. Belgrad'da yaşayan kuzenim ailesiyle birlikte bizi görmeye geldiler, hep beraber gezmek ve özlem gidermek çok iyi geldi. Arabada Lina hep annem ve babamlaydı, ben önde rehber modunda :) İlk uçak yolculuğunda inene kadar ağladı Lina, Allah dedim yandık napıcaz 1 hafta, ama ondan sonra o kadar sakindi ki tüm gezi boyunca hiç zorluk çıkarmadı.
Lina ile gezmeye artık alışmıştım ya Mayıs ayında da durmadık. Linoşkoyu anneanne ve büyükbabama götürdüm. Kuzum Amasya havası aldı 5 aylıkken. Anneannemlerin evi müstakil, bahçe içinde. Lina o kadar rahat etti ki orada. Sabahları çok erken kalktığı için beraber yürüyüşe çıkıyorduk. Dönüşte gazetemizi, simitimizi, böreğimizi alıp geliyorduk. Geldiğimizde kahvaltımız hazır semaverimiz yanmış oluyordu. Bahçede kahvaltı yapıyorduk. Lina anneannemin kedisiyle oynuyor, kuş cıvıltılarını dinliyordu, çok mutlu bir 10 gün geçirdik. Eşimin özledim artık dönün demesiyle döndük, bize kalsa hala dururduk.
Haziran ayında Linoş 6 aylık oldu. Artık ek gıdaya daha fazla ağırlık vermeye başladık. Ramazan girmeden bir haftasonu İstanbul'a gittik, arkadaşlarımızın ısrarı üzerine. Her şey çok güzel başlamıştı, yolculuk Lina'nın zaman zaman mızmızlanmasına rağmen güzel geçmişti. gece 3 gibi Linoş mızmızlanmaya başladı, herhalde acıktı deyip mama yapmaya gittim. Odaya döndüğümde ne göreyim Lina uyanmış, kusmuş, her yer batmış. Hemen üstünü değiştirdim, çarşafı değiştirdim. Geçti sandım, ama geçmemiş Lina sabaha kadar kusmaya devam etti aralıklı. Hatta ertesi gün gün boyu.. Çareyi hastaneye gitmekte bulduk. Doktor kesin bir şey söylemedi, idrar tahlili istedi bir şey çıkmadı, klimadan üşüttü diye düşündük. Pazar günü dönerken de kusmaya devam etti. Dönüşte yolda mola verip yemek yemiştik, ondan sonra da ben fenalaştım, Ankara'ya gelen kadar kustum arabada. Gece 12'de soluğu acilde aldık eve girmeden. Serum taktılar da kendime geldim. Ve bu ay Kardeşim mezun oldu :) O artık bir doktor. Mezuniyetini kutlamak için Bolu'ya gittik annem, babam ve kuzuyla. 8 Haziran sabahı acı bir haberle uyandım, canım ekip arkadaşım, Duru kızımızın annesi gece yaptığı trafik kazasında hayatını kaybetmişti. Kızı 10 aylık annesiz kaldı.. Daha yeni işe başlamıştı doğum sonrası, daha bir gün önce konuşmuştuk.. günlerce ağladım, Duru için çok üzüldüm.. Allah rahmet eylesin.. Mekanı cennet olsun inşallah..
Daha arkadaşımın üzüntüsünü atlatamadan hayatım boyunca hiç unutmayacağım, beni derinden yaralayan, kalbimi çok kıran bir olay daha yaşadım(k). Bayram tatili için eşimin memleketine gittik. Her şey gayet güzel gidiyordu ki bayramın 1. günü herkesi birbirine kırdıran bir olay yaşanana kadar. Burda detaylarını anlatamayacağım şeyler yaşandı; ama şu kadarını söyleyim bunlara sebep olan bir anne, olayı dallandırıp budaklandıran da bir baba. Bu olaylar sonucu çok çok üzüldüm, ağladım, bunları gören o anne ise ağzını açıp bir kelime etmedi, hatta sevindi bu duruma düşmemize. Asla affetmeyeceğim ve unutmayacağım. Onlar yüzünden daha 7 aylık çocuğum uykularında içini çeke çeke ağladı, nasıl etkilendiyse, onu gördükçe ben ağladım... Ben sadece Allah'a havale ettim, onun adaletine sığındım.. Herkesin Allah gönlüne göre versin ki verdiğine inanıyorum.
Sonraki hafta raporum bitti yıllık iznimi kullanayım dedim. Lina 9 aylık olana kadar bi yıllık izin bi rapor idare edecektim çünkü. Neyse annem, Lina ve ben Amasya'ya gittik. Hem benim için hava değişikliği olsun hem de anneannemi ve büyükbabamı ziyaret edelim diye. Bizim gittiğimiz gün ülkede darbe oldu, 2 gün sonra da yıllık izinler iptal. Benim şansımdan işte. Eğer raporlu olsam bi sıkıntı olmayacaktı; ama yıllık izinde olduğum için işyerinden geri çağırdılar. Ya şaka gibi Amasya'ya gidip iki gün sonra geri döndük ve ben kendimi bir anda işyerinde işe başlamış buldum. Yıllık izinler 2. bir emre kadar iptal edildi, ameliyat olunmadığı sürece de rapor da vermiyorlardı, dolayısıyla da Lina tam 7,5 aylıkken işe başladım. Aslında işe başlamak bi nebze iyi geldi, özlemişim; ama Lina'yı bırakıp gitmek zor geldi. Bütün gün resimlerine bakıp durdum :) Tabi anneme bırakıp gittiğim için de içim rahattı. Bu arada otel reservasyonumuzu da iptal ettik ve ben daha tatil bile yapmadan işe başladım :( Neyse ki haftasonlarını değerlendirdik. Bir haftasonu Kapadokya, Ihlara Vadisi'ne gittik.
Ve Ağustos ayı geldi. Kankim evlendi. Çorlu'ya düğününe gittik :) sonraki haftasonu da yine düğün sebebiyle Denizli, Aydın, Kuşadası yaptık. Özlemişim 6sene önce yaşadığım şehri. Eski iş arkadaşlarımdan sadece 1 tanesini görebildim. Onun da kızı var, adı Lena. Lina ve Lena buluştular bu sebeple. Ağustos ayı Ankara'da çalışarak geçti.
Beklediğimiz deniz tatilini Eylül'de yapabildik, Marmaris'te ağaçlar içinde Grand Yazıcı Club Turban'da çok nefis bir tatil yaptık. Hem Lina çok eğlendi hem de biz. hatta Lina abartıp denizde tenteli simitinde uyuyakaldı. Tabi biz gülmekten iptal :)))) Lina 9aylıktı ve biz hiç zorlanmadan tatil yapabildik.
Ekim ayı da yine ev iş çocukla uğraşmakla geçti.
Kasım ayı doğum günü ayıydı; ama doğum günlerinden önce 13 Kasım'da Abant ve Gölcük'e gittik. Hava Ankara'da serindi; ama orada resmen buz. Önce Abant'ta güzel bir kahvaltı yaptık, ardından yürüyüş. Sonra Gölcük'e geçtik. Gölcük daha da soğuktu, gölün etrafında yürüyüşün ardından sucuk ekmek yapıp yedik. O soğukta çok güzel gitti :) Ertesi gün hoşgeldin 30 dedim :) 14 Kasım'da 30 oldum. 30 Kasım'da da kızım 1 :))) Aile arasında yemeğin ardından pasta kestik kızım için, öyle janjanlı bir doğum günü kutlamadık. Aklı erdiği zamana sakladık öyle büyük bir partiyi.
Ve yılın son ayı ve bizim Linasız ilk tatilimiz:) Lina'yı anneanneye bırakıp Hong Kong'a gittik. Lina olmadan çok rahat gezdik orası bir gerçek; ama konuştuğumuz tek konu hep Lina'ydı, hep onun resimlerine baktık, onun yaptıklarını yapıp güldük, ama daha 1 yaşındaki çocuğu ilerde hiç hatırlamayacağı bir şey için yollarda rezil edemezdim, tüm düzeni bozulurdu. Geldiğimizde bizi çok özlemişti, biz de onu.
Bir yılı daha sağlıkla, huzurla, mutlulukla bitiriyoruz. (İnşallah) Bu yıl kızımla daha anlamlı, daha dolu dolu, daha koşturmacalı, daha yorucu ama bir o kadar da onun gözümün önünde büyüdüğünü görmenin mutluluğuyla geçti. Daha nice mutlu, huzurlu, barış dolu, en önemlisi sağlıklı yıllara..
at 15:52 Hiç yorum yok:
at 12:18 Hiç yorum yok:
Hong Kong Gezisi 3. Gün
Bugün biraz tapınak gezerek güne başlayalım. Hava gayet açık, güneşli ve sıcak. Kahvaltının ardından başlıyoruz gezmeye.
Wong Tai Sin Tapınaağı, Hong Kong
İlk durağımız Wong Tai Sin Tapınağı. Bu tapınağa gitmek için Tsim Sha Tsui durağında kırmızı hatta binip Mong Kong durağında hat değiştirip yeşil hatta geçtik. Wong Tai Sin durağında inip B3 çıkışından çıkınca tapınak karşımızda. Biz gittiğimizde acayip kalabalıktı. Tütsüler yakanlar, budaya meyve tabakları bırakanlar, dua edenler.. aralarında biraz dolaşıp arka bahçeye Good Wish Garden'a geçtik. O kalablıktan bir anda kurtulmuştuk. Küçük bir bahçe olmasına rağmen çok huzurlu ve güzel kareler yakalayabileceğiniz bir bahçe, gelmeniz tavsiye olunur :)
Good Wish Garden, Hong Kong
Yeteri kadar vakit geçirdikten sonra tekrar yeşil hatta binip bir durak sonra Diamond Hill'de inip Nan Lian Garden'a gittik, yeşile doymak için. Şehrin ortasında öyle güzel öyle düzenli bir bahçe ki göletinde rengarenk kocaman Japon balıklarının olduğu ve selfie çubuğu kullanmanın yasak olduğu :) biz açıkçası çok fazla vakit kaybetmeyelim diye hızlı bir tur attık ve çıkışa doğru souvenir shop'a girip birkaç hediyelik aldık. Fiyatlar uygundu, döne döne bookmark arıyordum burada içime sinen kitap ayraçlarını buldum hem de sadece 6HK$'na :)
Diamond Hill metro durağının C2 çıkışında inince Nan Lian Garden'a rahatça biraz yürüyerek ulaşabilirsiniz. Tabelalar size yol gösteriyor. Aynı metro çıkışında Plaza Hollywood adlı avm var, güzel bir alışveriş merkeziymiş; ama biz yine vakit kaybetmeyelim diye girmedik.
Acelemizin sebebi öğlen 3'e kadar Islamic Center Canteen'e varıp dim sum yemekti :) Diamond Hill'den yeşil hatta binip Prince Edward durağından kırmızı hatta geçip Admiralty durağından mavi hatta aktarma yapıp Wan Chai durağında inip yürüdük :) Ay anlatması bile ne uzun oldu :) ama bu kadar uğraşmamıza değdi dim sumlara yetiştik ve dim sumları ve börekleri mideye indirdik.
Hava kararmak üzere olduğu için Victoria Peak'e çıkmanın tam zamanıydı. Hong Kong'u hem hava tam kararmadan hem de karardıktan sonra ışıklı haliyle görmek için bu fırsatı kaçırmamalıydık.
Bu arada Causeway Bay durağına yürürken ki sokak pazarını paylaşmadan geçemeyeceğim. Tayland'da tropik meyveler çok bol ve sokaklarda çok fazla satılırdı, fiyatları da gayet uygundu. Aynı meyveler burda da vardı; ama süpermarkette fiyatlar uçmuş pazarda da çok uygun değildi. Bir de eğer hediyelik çikolata almak istiyorsanız PrizeMart'lara mutlaka uğrayın, Kinderler, Merciler, Tobleronlar, daha nice bilindik marka çok uygun fiyata. Biz free shop yerine son gün buradan aldık bol bol.
Victoria Peak'e çıkmak için en güzel yol bence Peak Tram :) Peak Tram, Hong Kong Parkın yukarı girişinde. Buraya ulaşmak için Causeway Bay durağında mavi hatta binip Central durağında indik. Aslında Admiralty durağı daha yakınmış bizim biraz acemiliğimize geldi. Baya bi yürüdükten sonra bulduk Peak Tram durağını, ama o da ne öyle bir bilet kuyruğu vardı ki en az 2 saat beklememiz lazımdı, bilet alsak bir de tram'e binmek için beklicektik. Ve biz çıkana kadar zaten hava kararırdı. Sonuç olarak beklememeye karar verdik. Buraya kadar gelmişken Hong Kong parkı gezelim dedik. Bu park, yine gökdelenlerin arasında nefes alabileceğiniz sessiz sakin bir park.
Madem Victroia Peak'e çıkamadık o zaman akşam 8'deki ışık gösterisine gidelim dedik. Admiralty durağından metroya binip karşıya Tsim Sha Tsui durağına geçtik ve ışık gösterisi için yerimizi aldık, zaten baya bi kalabalık çoktan yerleşmişler ve bekliyorlardı. Tam yarım saat bekledik ayakta o kadar yorgunluğun üzerine ve bence sonuç fos :) abarttıkları ışık gösterisi benim hiç hoşuma gitmedi. 10dk anca dayanabildim, çok yorgun olduğumuz için otele döndük.
Victoria Peak için yarın erken kalkmamız lazımdı :)
at 12:17 Hiç yorum yok:
Labels: 2016, gezi, gezi rotası, good wish garden, hong kong, hong kong gezilecek yerler, hong kong gezisi, hong kong park, hong kongda nereler gezilir, nan lian garden, symphony of light, travel, wong tai sin temple
Hong Kong Gezisi 2. Gün
Sabah kalkınca yanımızda getirdiğimiz peynirimizi zeytinimizi yeyip güne hazırdık. Otelden inince karşımızda Starbucks vardı, kahvelerimizi alıp gezmeye başlayalım diye girdik ama fiyatlar uçmuş. En küçük boy latte 20TL'ye geliyordu. Sadece bakıp çıktık ;))
İlk günki gezimiz Lantau Island'a idi. Dünya'nın en büyük oturan budasını görmeye. Ve bu yolcuğu 5.7 km.'lik uzunluktaki teleferikle yaptık.
Ngong Ping 360'a giden teleferikler MTR turuncu hat son durakta (Tung Chung). Biz Tsim Sha Tsui durağından kırmızı hatta bnip turuncu hatla kesiştiği bir durakta aktarma yaptık.
Teleferikte inanılmaz bir bilet kuyruğu vardı. Biz bu kuyruğa girmedik çünkü bir deli cesaretiyle sokakta teleferik bileti satan birilerinden bilet aldık. Ya dolandırıldıysak diye korktuk ama biletler geçerliymiş:) Bilet sırasını es geçtik ama teleferiğe binmek içinde baya bekledik. Gidiş geliş teleferik bileti yanlış hatırlamıyorsam 185 HK idi biz sokak satıcılarından 170HK'a aldık.
5.7 km.'lik teleferik yolculuğu güzel bir deneyimdi, eğer Lantau'ya gelicekseniz ve hava iyiyse mutlaka teleferikle gelin. İndiğimiz yer küçük bir köy gibiydi. Sırasıyla souvenir shoplardan sonra tam 268 basamak çıkıyor karşınıza Big Buddha'nın yanına çıkmak için. Ve azimle o merdivenleri çıkıp muhteşem manzaranın tadını çıkardık.
Big Buddha'dan Po Lin Monastery
Big Buddha'dan sonra Po Lin Monastery'i ziyaret ettik ve et yemeyen budistlerin küçük bir kantininde bir şeyler atıştırdık. Jelly cake, spring roll, sesame dumpling yediğimiz şeyler arasındaydı. En güzel sebzeli spring roll'dü.
Dönüşte teleferiğe binmeden önce Starbucks'ta kahve içip dinlendik. Burdaki fiyatlar şehre göre daha fazlaydı ama mug aldığım için istrdiğim bir küçğk boy içecek bedavaydı. Tercihimi Teavana Matcha Latte'den yana kullandım. Yeşil renkte çok yumuşak içimli bir kahveydi.
Bu arada her yerde hem şehirdeki parklarda hem burada public toilet'lar var ve inanılmaz temizler. Tuvalet kağıdı, havlu kağıdı, klozet kapağı dezenfenktanı ile benden 10puan aldı.
Dönüşte teleferikte indiğimiz yerde Citygate Outlet vardı. Gezmeyi çok istediğim, bu şehirde vergi olmadığı için her şeyi çok ucuza alabileceğimi düşündüğüm avm, fakat yanılmışım. Her şey çok pahalıydı, Hong Kong gibi :) İndirimli fiyatlar bizim buraların sezon fiyatından daha pahalıydı. Bence özellikle gelmeye değmez, geçerken uğrayabilirsiniz.
Şehre döndüğümüzde akşam olmak üzereydi ve karnımız acıkmıştı. Foursquare de nerede yemek yeriz diye araştırırken yerel tadları, dim sumları helal yiyebileceğimiz bir yer buldum; Islamic Center Canteen. Wan Chai ya da Causeway Bay duraklarının birinde inip yürüyebilirsiniz. Her iki durağa da aynı mesafede. Özellikle dim sum yemek için gelmiştim; ama dim sum servisleri öğlen 3'e kadarmış. Biz de pilav üstü tatlı ekşi soslu tavukla, ismini hatıramadığım yine pilav üstü et tercih ettik. Gayet başarılı ve lezizdi.
Artık akşam olmuş hava kararmıştı. Ladies Market'a gitmenin tam vaktiydi. Islamic Center Canteen'den Wan Chai metro durağına yürüdük. Admiralty durağında inip kırmıza hatta geçtik. Ladies Market kırmızı hatta Mong Kong durağında. Bu durakta inip Nelson caddesine yürüyünce pazarı görüyorsunuz. Ladies Market'ta Temple Night Market'a benziyor. Hatta daha iyi diyebilirim. Çok sıkı pazarlık yapmanız gerekiyor. Ben Çinlilerin bu huyunu sevmiyorum, Pekin'de de böyleydi. Fiyat söylüyorlar, çok pahalıymış diyorum, tamam sen ne kadar verirsin diyorlar, söylediklerinin yarısını söylüyorum, yok veremem o fiyata diyor, tamam almıyorum o zaman deyip gidiyorum, arkamdan koşuyor tamam şu fiyat olsun diye, bu döngü baya bi devam ediyor ve nerdeyse 10 da 1 fiyatına alıyorum almak istediğim şeyi. Her tezgahta bu pazarlığı yaşamaktan dolayı alışveriş yapmaktan sıkıldım, ama en azından hediyelik birkaç parça şey aldım burdan.
Buraya kadar gelmişken internette methini çokça duyduğum Mong Kong Computer Center'a girdik. Vakit çok geç olduğundan herhalde çoğu dükkan kapanmıştı, açık olanlar da pek bize hitap etmedi, almaya değecek bir şey yoktu bence.
Bütün gün o kadar gezmiştik ki ayak tabanlarımı artık hissetmiyordum. Otele dönüp güzel bir uyku çekmenin vakti gelmişti :)
at 23:29 Hiç yorum yok:
Labels: 2016, big buddha, citygate outlets, gezi, gezi rotası, hong kong, hong kong gezilecek yerler, hong kong gezisi, hong kongda nereler gezilir, ladies market, mong kong, ngong ping 360, tiantan buddha, travel
at 23:07 Hiç yorum yok:
at 12:19 1 yorum:
Sabah kahvaltısının ardından Saraybosna için yola çıktık. Yolu yarılamıştık ki yol kenarındaki pekara (fırın) lara daha fazla kayıtsız kalamayıp mola verdik. Allh'ım o kruvasanlar çeşit çeşit, kekler, pastalar, poğaçalar, börekler.. Hepsi birbirinden leziz duruyordu. Ne kadar kalorili olursa olsun tatildeyim diye yedim :)
Saraybosna'ya dönüş yolunda yolun yarısında başlayan otobana girdik. Eski yolda en fazla 70 km hız yapabilirken otobanın gözünü seveyim dedik.
Saraybosna'ya vardığımızda ilk durağımız Vrelo Bosne oldu. Bosna Baharı anlamına gelen milli park. O kadar güzel o kadar huzur verici yemyeşil bir parktı; ama hava Mostar'dan sonra inanılmaz serin geldi. Parkın içi resmen soğuktu.
Vrelo Bosne, Saraybosna
Milli parkta dikkatimi çeken banklar ve bir restoran dışında oturacak yer olmamasıydı. Bizde olsa her yer piknik alanı olur ve çöpten gözükmezdi diye düşündük.
Bir sonraki durağımız ise Umut Tüneli. Benim tünele ikinci gelişim olduğunda benden giriş ücreti almadılar. Umut Tüneli beni yine çok duygulandırdı.
Şehrin dışında kalan gezilecek yerleri gördükten sonra otelemize yerleşmek için yola koyulduk. Toplam 7 yetişkin ve bir bebek olarak Hotel Hondo'nun teraslı dairesini kiraladık ve çok memnun kaldık. Yalnız Başçarşı'ya yürüme mesafesinde dense de bebek arabasıyla o yokuşla dar sokaklardan yürüyemezdik. Dolayısıyla Başçarşı taraflarına kiraladığımız arabayla indik.
Akşam yemeğini Başçarşı'daki eski Galatasaraylı futbolcu Tarık Hodzic'in yerinde yedik. Cevabi gerçekten lezzetliydi.
Başçarşıdaki turumuzun ardından Sönmeyen Ateş'e doğru yürüyüp devamında otele geri döndük.
Sönmeyen Ateş, Saraybosna
at 16:18 Hiç yorum yok:
Labels: 2016, 4.5 aylık bebekle gezi, bebek, bebekle gezi, bebekle seyahat, bosnahersek, gezi, gezi rotası, sarajevo, saraybosna, travel