A i n t a b S o f r a s ı: Meyan Şerbeti
Meyan şerbeti meyan kökünden elde edilen bir içecek. Gaziantep'de özellikle yaz aylarında ve ramazanda tercih edilir. Eskilerden kalma adet üzere çarşıda-pazarda sırtlarında taşıdıkları düğümde satıcıları vardır. Ramazanda ise köşe başlarında şeffaf poşetlere doldurulmuş şerbetlerin başında duran çoğunlukla çocuklardır. Dileyen evinde de hazırlayabiliyor. Serinletici özelliği yanında farklı faydaları da var.
Gaziantep'de yaşıyorsanız eğer ramazanda hazırlanmış meyan şerbeti bulmakta zorlanmazsınız. Ama biz şerbetimizi kendimiz evde yapmayı tercih ediyoruz, yazın ve ramazanda.
Tadının nasıl olduna gelecek olursak. Aslında ben geçen yaza kadar pekte içemiyordum. Ağızda bıraktığı mayhoş tattan haz almıyordum. Şeker konmadı halde doğal bir tatlandırıcı var içinde. Biraz da meyan köküne ve yapana bağlı olarak rengi duru veya koyu veyahut tadı çok hoş veya acı olabiliyor. Benim için şimdi şerbet hem içmesini sevdiğim hem hazırlamasını sevdiğim bir içecek.
Meyan kökü Gaziantep'de direk şerbet yapılabilecek şekilde ezilmiş halde satılıyor. Fotoğrafı ise aşağıda:
Hazırlanması ise şu şekilde:
Kökten aldığım bir top meyan kökünü -yıkamadan- sürahiye alıp üzerini bastıracak kadar su koydum(bu aşamada içine birkaç karanfil, küçük bir parça çubuk tarçın ekleyebilirsiniz). Bu şekilde 2 saat kadar beklettim. Daha sonra başka bir sürahiye şerbeti süzerek aldım. Ancak dikkat edilmesi gereken nokta şerbetin dibine tortular birikeceği için 2 parmak kadarını bırakmak(yoksa şerbet bulanık olur). Şerbetin dibinde kalan bu tortulu suyu ve ıslanmış meyan kökünü atıyoruz. Daha sonra bir sürahiden diğerine birkaç kez boşaltılılır, buradaki amaç acılığının giderilmesi.Soğutulup, tadına bakılarak eğer koyu olmuşsa üzerine su eklenerek içilir.
Not: Geçen seneki ramazandan beri yayımlamak istiyordum meyan şerbetini, nihayet bu sene ramazanın son günlerinde ekleyebildim :)
Antepliler çocukluktan bu yana içtikleri bir içecek oldugu için alışkanlıkla severek içiyorlar bence ama Antepli olmayıp da meyan kökünün tadını sevenle karsılasmadım bu güne kadar.
ben edirneliyim ve ilk defa diyarbakırda çalışırken tadına baktım,hoşuma gitti,sonra hergün satıcılardan birkaç bardak içiyordum.şimdi istanbuldayım ve meyan şerbeti bulunmuyor,o tadı özledim...
21 Şubat 2011 20:19
▼ Ekim 2007 ( 3 )