ALTAY NİÇİN BENİM TAKIMIM? – Özcan Pehlivanoğlu
“Bu yazı beş yılı aşkın bir süre önce yazıldı. İçeriğinde yüzyıllara dayanan bir hikaye var. Bu hikaye bugün aynen devam ediyor… Hikayemiz çok şeyler anlatıyor. Onun için “Büyük Altaylı“yım!”
Şimdi nereden çıktı bu Altay meselesi diyeceksiniz! Haklısınız. Türkiye’nin onca meselesi üzerine konuşmak varken nereden çıkarttım bu Altay’ı, değilmi ?
Bir de “Türk Ruhu” üzerine doğmuş bulunduğumdan, bu merak ister istemez beni Türk coğrafyasına ve Türk tarihine yönlendirmiştir. Bir Türk köylüsü olan rahmetli babam, 6-7 yaşlarında kendisine yönelttiğim “biz Türkler nereden geldik?” sorularına çekingen ve ürkek bir sesle “Orta Asya’dan” diye cevap vermişti. Ben hem o zaman Milli Lig’de oynayan takımların isimlerine hem de haritalara bakarken ikisinde birden bulunan “Altay” ismine gözüm takılıvermişti. Tamam bulmuştum, benim gibi Asya’dan Anadolu’ya göç eden belki de Altay Dağları’ndan gelen Türklerin kurduğu takım Altay’dı ve ben de Altay’ı tutmalıydım. Nitekim de öyle oldu…
Orhan Berent’te kitabında “Milliyetçilik statik değil, dinamik özellikler gösterir ve zaman içinde dönemin koşullarına göre yeniden değerlendirilip üretilir. Yahudi ya da Hıristiyan olmak Altaylılığa engel değildir. Çünkü Türkler ve diğer Müslümanlarla birlikte Yahudiler ve İzmir’deki Levantenlerin büyük çoğunluğuda Yunan işgaline karşı çıkmış ve tavır almıştır. Bu yüzden Cumhuriyet döneminde, İzmir’deki gündelik hayatın içinde aktif rol oynayan bütün bu unsurların, Altay’da yer almaması düşünülemezdi.” diye bu durumu anlatıyor. Yani Türk Milliyetçileri’nin kurduğu Altay’la, memleketimizde yaşayan herkes bir gönül bağı kuruyordu!
Altay, Türk Milliyetçiliği düşüncesi ile İzmir’deki Müslüman Türkler üzerinde bir katalizör görevi görmüştür. Şehre giren ordunun komutanı olan Fahrettin Paşa’ya “Altay” soyisminin verilmesi bile, Altay’ın ifade ettiği moral değerler üzerinde düşünmeyi gerektirir. Altay, ırkçılığa dayanan Hristiyan unsurların milliyetçiliği karşısında, eziklik yaşayan Türklerin şahlanışına vesile olmuştur. Altay kurulup faaliyete geçtikten ve başarılar kazandıktan sonra Türklerdeki eziklik duygusu, yerini bir gurur tablosuna bırakmıştır. Eskiden beri küçümsenen ve köylü bir millet olarak nitelenen Türkler; Altay’la birlikte her şeyi başarabileceklerine dair inançlarını perçinlemişlerdir.
“Anladınız mı şimdi? Fotoğraf da, son maçtan! Ben de tribündeyim;))”
Bu yazı MAKALELER kategorisine, Altay, Büyük Altay, Cumhuriyet, Demokrasi, Fahrettin Altay Paşa, Gavur İzmir, Hamit Aslan, İzmir, Milletleşme, milliyetçilik, Orhan Berent, Orta Asya, Özcan Pehlivanoğlu, Spor, Türk Dünyası, Türk Milliyetçiliği, Türk Ruhu, Türkler etiketleri ile Melek Tabak tarafından yazılmıştır. yer imlerinize ekleyin.
← Previous Previous post: TÜRK SAVAŞ SANATI!..
Next → Next post: NEREDEN NEREYE GELMİŞİZ!