Hatice ALTUNAY - ÇANAKKALE RUHU İLE VERİLEN EMEK - Marmaris Haber,Marmaris Manşet,Son dakika Marmaris Haberleri, İlan, Reklam, Kayıp İlanı, Gazete Abonelik
18 Mart Çanakkale Zaferi ve Şehitlerimizi anma ilçe programını Çağdaş Bilim Koleji üstlenmişti. Bendeniz de Burdur’a gidecektim. Program ileri tarihe alınınca, Ahmet Ünal arkadaşım da mutlaka izle diye bir bir imleç atınca zihnime; üstüne üstlük okulumuzun öğrencisi Ayşenur Tavas’a bizzat gözümün önünde yazdığı kompozisyonu mansiyon ödülü alınca çifte kavrulmuş güzellik oldu gidişim.
Evden vaktinde çıkamayınca geç kalmıştım. Minibüs ile Elegans Otelde buluşurduk nasıl olsa. Beni görüp geri dönen Sabancı Lisesinin müdürü Elaattin Bey hızır gibi yetişmişti.Eğitim de her zaman Türk Dili ve Edebiyatı derslerinde ciddi ağırlıklar olur, açıklar kapanmazdı. Bana Edebiyat dersleri için teklif gelmişti. Keşke zamanım olsaydı.Genelde Cuma günleri etkinlikler,imza günleri,kitap fuarları vb eylemlerin içinde olduğum için gelirim diyemedim.İçim de ezilmedi değil hani.Umarım kısa yoldan çözüm bulunur.
Asansör ile beşinci kata çıkmıştık. Sahnenin duruşundan belliydi muhteşem bir program olacağı. Marmaris’te ilk kez klasik tören algısının dışında görsellik vardı. Sahnenin dışında köşede koro ,sahnede drama yaşatılırken yerini almıştı.İlköğretimin en küçük sınıflarından oluşan güçlü koro göz dolduruyordu. Hele önce bazı sesler vardı ki adeta yaşıyordu ;duygulanmamak olanaksızdı.
Sahnedeki gençlerin bazıları iyi bir drama oyuncusu gibi özgüvenleri çok yüksekti. Bence, sunumun parça parça değil de bütünlük algısı içinde yönetilebilmesi ile dikkat çekiciydi. Ezgili, öykülü, tarihten açılan sayfalar ile taçlandırılmış bir sunumdu. İç içe örülü ,birbirine ulak olan öğelerin zinciri içinde programın ne zaman bittiğinin çoğumuz farkına varamadık bile.
Marmaris ‘in mülki amirleri ön koltuklarından kalktılar ayakta alkışlamakla kalmayıp ,sunumda tüm emeği geçen idareci,öğretmen öğrenci sırasıyla tebrik ettiler. Bir şey daha vardı tebrik kuyruğu epey uzamıştı .Marmaris halkı tebrik kuyruğundaydı. Öğrencimle ben de dalmıştım. Bizi de tebrik ettiler. Emeğe değer şarttı.
Hamaset ağırlığı içinde bir başka ayrıntıda daha vardı bence salonu etkileyen.Herken ön sıradaki minik fakat kocaman yürekli kızcağın kendini ağlayışına kaptırmasından etkilenmiş görünmesine bağlamıştı olayı oysa, asıl olan toprak altında yatan ölümsüz şehitlerimizin birer birer yeryüzü künyesiyle yeniden yoklanmasıydı.Hep klasik olay hikayesi gibi işlenen Çanakkale gerçeği yer altı ile yeryüzünü bütünlemişti. Kim nereden nasıl etkilendi bilemem benim gördüğüm bu algı muhteşemdi.Bence izleyicinin duyarlı oluşunu perçinleyen bir ayrıntıydı da...
Bir sunum,bir tören alkışlanır biter algısı yanlıştır. Yıllarca zihinlerde yaşar.Geçmişte okullarımızda 19 Mayıslarda yaşatılan şölen misali törenler hala anılıyor,ana,baba olmuş öğrencilerim tarafından. Bence,bugün 18 Mart sahnesinde görevli olanlar da o ruhu geleceğe taşıyacaklar.
Metin yazımından ,sunumlarına kadar ,görünen ,görünmeyen tüm emeği geçenleri kutluyorum.İyi ki sizleri izlemişim diyorum.