Hayal Kahvem: Tuhaf Bir Öykü Denemesi 1
Gönderen Hayal Kahvem zaman: Pazar, Ağustos 29, 2010
Nessuno 29 Ağustos 2010 11:54
Yanlışlıkla indiğim Citta Di Castello'da kırk bin nüfuslu bu küçük şirin İtalyan şehrinde doğmuş Monica, Roma'dan Perugia'ya gidiyordum, bir hafta sonu gezisi sırasında, tesadüf bu ya Monica Perugia Üniversitesinde Hukuk eğitimi görmüş, model ve avukat, ben de aynı şehirde italyanca öğreniyordum başka bir üniversite de, ama, yok, karşılaşmadık, sizin yazar gibi "bütün kadınların monica belluci olduğu bir dünya" düşlenmemişti daha, sizin yazar kadınları çok seviyor belli, hayatı kadınlarla birlikte eğlenceli ve neşeli buluyor, bu noktayı çok güzel anlatmışsınız, öykünün yazar karakteri ve Elif Üzülmez, canlı capcanlı karakterler, sevincinizi çok güzel yansıtıyorsunuz, teşekkürler, sevgiler...
Profösör 29 Ağustos 2010 23:06
Okudum.. Okudum.. Okudum..
hayal kahvem 29 Ağustos 2010 23:46
Selam Nessuno.. Siz İtalya'dan bahsetmişken, ben de bugün The Talented Mr. Ripley'i bilmiyorum kaçıncı kez seyrettim.. Çok seviyorum bu filmi.. Şahane İtalya görüntüleri vardır.. Müzik, oyuncular ve konusu muhteşemdir.. Eğer seyretmediyseniz tavsiye ederim..
hayal kahvem 29 Ağustos 2010 23:48
Hımm.. Profösör.. Öykü çok uzun olmuş mu demek istiyorsunuz:) Eğer sonuna kadar okuduysanız, sabrınız için tebrik ederim.. Peki okudunuz.. Okudunuz.. Okudunuz.. Sonraaa.. Ne yorum yaptınız acaba? Selam ve sevgiler..
magic 30 Ağustos 2010 01:36
bana yillar oncesinden hep arada sirada dusundugum birseyi hatirlatti..ruyadasiniz yuksek bir dagin tepesine erislmez bir cicek var tirmaniyorsunuz herseyi goze alarak,ulasiyor ve kopariyorsunuz,ne yapardiniz!ya birden uykudan uyanip cicegi elinizde bulsaniz ne yapardiniz!
guzel bir oyku,begendim...
mit 30 Ağustos 2010 11:46
Bu kadın ya gerçekten kafayı üşüttü ya da kabus görüyor derken sorumun cevabını aldım :) Ama o da ne? Kısır döngü? Olamaaaaz!
Sizden okuduğum ilk öyküydü bu. Günlük yazım tarzınızı sonuna kadar yansıtan bir hikayeydi. Bir ara Elif'i siz olarak hayal etmeye başladım hatta :)
hayal kahvem 30 Ağustos 2010 11:55
Selam Macig öyküyü hoş yorumlamışsınız.. Aynen rüyanızdaki gibi durum:) Teşekkür ederim katkılarınız için.. Sevgiler..
dilek 31 Ağustos 2010 00:04
çok güzel çok sürprizli bir deneme olmuş. Çok tat aldım okurken. Bu hafta sonu inception (rüyalar)adlı bir filme gitmiştim. Çok güzeldi. Uzun süre etkisinde kaldım. Bu da aynı tadı verdi. Çok güzel anlatmişsın. Sanki yazarın içtiği gazozu ben de içmiştim.
Yazılarının devamını dilerim Vildancığım. Sevgilerimle.
hayal kahvem 31 Ağustos 2010 12:30
Heyy! Beğendiğine sevindim Dilekcim.. Gerçekten bu kadar uzun bir yazıyı okudun mu yani.. Şaka yapıyorsun değil mi Dilek:)) Benden de sana sevgiler..
tomrukcan 31 Ağustos 2010 13:12
Efendim, durup durup sonra turnayı gözünden vurmak böyle bişey olsa gerek. Hani siz öykü yazamıyordunuz, yazamam diyordunuz? Peki bu nedir şimdi :) Naçizane bence 10 numara bir öykü olmuş. İnsan okurken heyecanlanıyor, acaba nereye bağlayacak diye merak ediyor. Betimlemeler, tanımlamalar şahane :) Şeytanın bacağını kırmışsınız, devamının geleceğini umuyoruz ve sabırsızlıkla bekliyoruz.
Bence öyküde geçen adam Sıtkı Sıyrıl olabilir. Onun sakalı var mı bilmiyorum, çizgi romanlar için editörlükte yapmıyor, golf şapkası da giydiğini sanmıyorum, ama gene de bana Sıtkı Sıyrıl olabilir gibime geliyor. :)
hayal kahvem 31 Ağustos 2010 13:34
Hımm.. Teşekkür ederim Tomrukcan.. Demek beğendiniz.. Sevindim.. Demek o yazar Sıtkı Sıyrıl olabilir öyle mi? Hiç tanımıyoruz ki Sıtkı Sıyrıl'ı.. Ama iyi ki hatırlattınız bana.. Çok esrarengiz biri Sıtkı Sıyrıl.. Gerçekten çok merak ediyorum Sıtkı Sıyrıl'ı.. Hele birdenbire kayboldu ya şimdi.. Hımm.. Onunla ilgili fantastik bir öykü yazmalı.. Öykünün içine Zagor'u da katmalı:)Hatta Romans'ı baş kahraman yapmalı.. Heyy..Düşünmeliyim ben bu durum üzerine.. Böyle işte TC.. Benden de size selamlar..
dilek 31 Ağustos 2010 14:01
Okumazmıyım vildancığım..bir numaralı takipçinim. Hem de yazını sindire sindire okumak için özel zaman ayarlıyorum kendime. Bayıldım ya..ve de ben de özendim senden. Dün akşamdan beri düşünüyorum nasıl bir hikaye kurgulayabilirim diye yarı yaşanmış tarafından.
Ama ah bu ev hanımlığı..şu anda patlıcan közleyip fasulye ayıklamaktayım dondurucuya atmak için.
Kendimi teselli ediyorum bir taraftan da ''önce caaaannn'' diye
hayal kahvem 31 Ağustos 2010 14:12
Off.. Patlıcan közleyip, fasülye ayıklamaktasın öyle mi? Of Dilek yapılır mı bu bana? Söylenir mi benim gibi aç birine? Ben anlamam patlıcan satalası isterim akşama valla... Şimdi bir şey söyleyeceğim.. Ben yemeği çok seven biriyim.. Yemeği çok seven biri ile yemekle hiç işi olmayan birinin oruç sevabı aynı olamaz değil mi? Öyle olmalı.. Misal şimdi ben oruçlu olmazsam atlar gelirdim sana.. Ya da Dilek gelsene derdim.. Sen ofise o közlediğin patlıcanlardan getirirdin.. Ben de hapur hupur yerdim.. Oysa sabır gösteriyorum ya.. Kendimi terbiye ediyorum fena mı? O değil de Dileekk.. Ben onu bunu anlamam.. İftarda patlıcan salatamı isterim.. İS TE RİİİMMM:))
dilek 31 Ağustos 2010 16:41
::) hahhaa..kızım evde durmuyorsun ki..ben ne zaman elimde bir tabakla kapını çalsam başka bir yerde iftarda oluyorsun.
Dün de geldim kapına..çal..çal..kapı duvar.
Bil bakalım ne getirmiştim sana.
En şahanesinden süslü bir kısır tabağı. Süsünü bırak içindeki dereotu tere vs..vs lerle tam bir şifa kaynağı idi. Önce sakladık dolabımızda saonra dayanamayıp benim evlatla uyumadan önce hapır küpür götürdük valla :) Oh canıma değsin.
Ama bekle bunu çalacağım kapını
hayal kahvem 31 Ağustos 2010 16:52
Dilek anlatma bari.. Kısır hem de öyle mi? Off!
Anahtarı yok mu sende bizim evin? Açıp kapıyı içeri girseydin.. Şeraza öyle yapıyor.. Baktı beni bulamıyor.. Getirdiği yemeği girip mutfağa bırakıyor.. Sonra bir mutfağa giriyorum ki o ne? Masanın üzerinde analı kızlı çorbası sanki karşılıklı oynuyor:) Jale teyze gelmişse hele.. Off.. Adana usulü bir içli köfte yapıyor ki.. Şeraza ben yoksam bile mutfağa bırakıyor.. Düşünsene.. Eve gelmişim.. Hiç aklımda yokken.. Tezgahta içli köfte.. Ben ne diyorum size.. Dünyada sadecce ağlama duvarı yok.. Gülme duvarı var bizim evde.. Ben görünce sürpriz içli köfteleri.. Dayıyorum başımı bizim mutfağın duvarına.. Gülüyorum katıla katıla.. Of, Dilek.. Keşke sen de kısırı bıraksaydın bizim eve.. Tamam afiyet olsun benim hakkımı yemişsiniz ama.... Yani bak... Gözüm kaldı valla... Of yaaa:))
Profösör 31 Ağustos 2010 21:53
İçiçe mimari içiçe benlik. Bu bir ruya.. Bir ruya ki gerçekle hayal karışımı bir öykü.. Bir sen bir de o. Bence senin karekterin onunkinden daha muhkem. Duyguların soyut bir resim gibi ama bunun şifreleri zamanla çözülecektir. Sabırla öyküyü okuduğum gibi sabırla bu şifrelerun çözümünü bekleyeceğim. Sabrın meyvesi sonradan olgunlaşırmış.
hayal kahvem 1 Eylül 2010 15:35
Profösör sahiden ilginç bir yorum yazmışsınız.. Ben de merak ettim şimdi.. Teşekkür ederim...