12-13- 14 Yaş Gelişimi ve Psikolojisi | | Fenomen Psikoloji
Ankara Psikolog, Çocuk Psikoloğu | Fenomen PsikolojiMakalelerErgenlik Psikolojisi12-13- 14 Yaş Gelişimi ve Psikolojisi
Yazar: Fenomen Psikoloji	 14 Ekim 2015 128 Comments Ergenlik Psikolojisi 12 yaş psikolojisi, 13 yaş psikolojisi, 14 yaş psikolojisi, ergenlik psikolojisi
22 Aralık 2019 at 12:54
Ben 13 yaşındayım annen teyzem ve çevremdeki insanlar bana çocukmuşum gibi davranıyor. Bana sen daha çocuksun yapamazsın gibi şeyler söylüyorlar büyüdüğümü kabullenemiyorlar buda bende öfke nöbetlerine neden oluyor. Mesela 8 yaşındaki bir çocuğun yapabileceği şeyleri bile yaptırıyorlar. Benimle çocuk ağzıyla konuşuyorlar. Ne yapmalıyım bilmiyorum.
21 Aralık 2019 at 13:52
Ben 12 yşındayım yavaş yavaş ergenliğe giriyorum kardeşlerim ve anne ile babamla aşırı derecede bağırıyorum dedem ve babannem boşndı babamın bir sürü borcu var ve okulda herkez beni dışlıyor annem bana diyorki bizim zamanımızda ergenlik yoktu diyor bende direk dayak var diyor zten her gün babam bana bağırıyor bana tavsiye verir misiniz lütfen çok kötü durumdayım lütfen
24 Kasım 2019 at 18:50
Merhaba ben 12 yaşımdayım çevremde o kadar insan olmasına rağmen hiç biri beni sevmiyomuş gibi hissediyorum bazen annem,babam ve abimin de beni sevmedini düşünüyorum bu gün gene bir arkadaşımla kavga yaptım kendimi çok kötü hissettim bana cok kötü sözler söyledi ben de unu hiç umursamıyomuş gibi evet ben öyleyim ben böyleyim deyip durdum sonra gene neden beni kimse sevmiyo diye düşündüm gene ağladım bir de ben insanlara çok çabuk güvenen biriyim 2 gün önce tanıştım birine hemen bi sırrımı anlatırım mesela. Ama sonra çok pişman oluyorum bazen kendimi öldürmek istiyorum gerçekten neden böyle oluyu
30 Kasım 2019 at 20:10
Canım benim bir öğrencim var aynı senin gibi düşünüyor ben öğretmeni olarak onu çok seviyorum ama asla bana inanmıyor bu yaşlarda bu çok olağan bir durum sakın üzülme tabiki de seviliyorsun ama bu süreçte böyle düşünmen çok normal kimseye ederinden fazla değer verme sırrını da hemen herkesle paylaşma 😇
11 Ocak 2020 at 13:31
Senin le aynı yaşta kızım var ,aynı sıkıntıları oda yaşıyor ,ergenlik döneminde bu tip duygusal çalkantılar normaldir,kendinizi sevmelisiniz çünkü dünyada 8 milyar insan İçin de senin bir kopyan yada eşin yok seni yaratan eşsiz bir yaratıcı var ve Senide yeryüzünde milyarlarca insan içinde eşsiz tıpatıp benzeri olamayan bir insan olarak yarattı oyüzden dünyada Başka Sevgi adında sana tıpatıp benzeyen başka bir insan yok oyuzden kendini herşeyinle severek Başla hayata ,çevrendekilere sevgi ile bakmaya çalış çünkü ailen seni seviyordur ancak sevgisini gösterme şekli farklı olabilir ,hayat anlamsız gelebilir sana ama seni yaratan ve böyle eşsiz yaratan RABB in seni herkesten çok seviyor sevmeseydi seni sonsuzluk İçin var etmezdi onun sevgisini düşünüp kendini rahatlatmaya çalış ,hayat sevdikçe daha da güzel olacak merak etme olumsuz düşünceleri kafandan atmaya çalış lütfen .Ölümü istemek seni bu kadar eşsiz yaratana karşıda nankörlüktür ve sen nankör değilsin sadece yaşından dolayı fiziksel ve ruhsal değişim yaşadığın bir dönemden geçiyorsun .ALLAH C.C kabine genişlik versin bu sıkıntılardan feraha kavuştursun.
09 Kasım 2019 at 21:16
ben 13 yaşındayım ara sıra ufacık şeylere hemen ağlıyorum(bağırarak)bugünde ağladım akşam anneme gidip özür diledim annem öptü bende kusura bakma ergenliğim den dedim annemse ben senin gibi değildim dedi ve şuan çok kötüyüm.
24 Ekim 2019 at 06:57
14 yasında kız yeğenimle aşırı sorun yaşıyoruz. Elinden telefonu kesinlikle hiç bırakmıyor. Saygı yok, doğruları duyunca oflar puflar, işine gelmeyen bisey sorduğunda birden bağırmaya başlıyor. Telefon elindeyse asla kimsenin yüzüne bakmaz. Genel olarak huyu bezgin, düzensiz. Düzenli birşeyi dahi düzgün kullanmaz. Yıllardır konusarak
değişsin istedim ama olmuyor Bazen tepki olarak konusmuyorum yalan ve saygısız davrandığı için. Kelimeye dökebilsem o kadar çok şey var ki yaşadığımız. Okuduğum denemediğim sey kalmadı. Tavsiyelerinize açığım.
07 Ekim 2019 at 20:37
13 yaşında bir kızım var .annesine ve babasını beğenmiyor,yüksek sesle cevap veriyor ,ağzından defol odamdan ,sus konuşma gibi kötü sözler çıkıyor, beddua etmeleri başladı ..Nasıl önüne geçebiliriz .
19 Ağustos 2019 at 01:08
Ben 12 yaşındayım öfkem çığ şansızlığımda çığ önemli konu yüzünden arkadaşımla kavga ettim (iyikide sosyal medyadan) yoksa dövecektim.
Defansım ama beynimdeki kist yüzünden resmii izin yok kafayı yiyorum.
19 Ağustos 2019 at 01:07
22 Temmuz 2019 at 22:54
0-2 bebek 3-15 çocuk 15 (dahil) 15-18 ergen 18-29 genç 29-45 yetişkin 45-55 olgun 55-66 yaşlı sonrası 70 iş bitmiş derler.
18 Temmuz 2019 at 09:39
Merhaba ben 12 yaşındayım.166 boyum 51-52 kilom var.İçimde bir yıldır hiç dolmayan bir boşluk var.Bazen gözlerim şişene kadar ağlıyorum.Ne zaman mutlu olsam bir şey oluyor ve ben tekrar mutsuz oluyorum.Kendimi hep şişko hissediyorum.Sanki seksen hatta doksan kilo gibi.İki erkek kardeşim annem ve babam ile yaşıyorum ama ben hep yalnızım.Eskiden kitap okumak bana zevk verirdi.Artık o eski zevk-i vermiyor bana.Bazen kendimi bir çöp gibi hissediyorum.Babamı genelde ayda beş altı gün görüyorum.Yani bir nevi annem ile yaşıyorum.Ama bazen annemle çok sert kavga ediyoeuz.Ben kavga bitince çok üzülüyorum ve gece Yatağan’a yatınca ağlıyorum.Ailmee bu yönümü hiç göstermedim ama son iki üç Aydır ölüm hep aklımdan geçiyor.Ailemden bu durumumu saklamam her gün daha da zorlaşıyor.
21 Kasım 2019 at 09:16
Karşılıklı diyalog ve konuşmak herşeydir. Kavga ettiğinde barışmadan yatmaya gitme. İlk işin annene onunla konuşmak istediğini söyleyerek saygı ilkesini unutmadan ona tüm duygularını açmak olmalıdır.
Neredeyse ben de aynı durumdayım kardeşim