Ehl-i Tasavvuf dan bazı kimselerin sözleri
ilitam ,arapça klavye, ilahiyat, önlisans > Forum > ๑۩۞۩๑ Kitap Dünyası - İlim Dünyası Kütüphanesi ๑۩۞۩๑ > Tasavvuf Eserleri > İhya-u Ulumiddin 3-4 > Ehl-i Tasavvuf dan bazı kimselerin sözleri
Gönderen Konu: Ehl-i Tasavvuf dan bazı kimselerin sözleri (Okunma Sayısı 570 defa)
24 Ocak 2010, 15:25:36
« : 24 Ocak 2010, 15:25:36 »
Muaz b. Cebel (r.a) öleceği zaman şöyle dedi: ´Ey Allahım! Senden korkuyordum, bugün ise ümit ediyorum. Ey Allahım! Bilirsin ki dünya için ve dünyadaki nehirleri akıtmak, ağaçları dikmek için uzun yaşamayı istemiyordum. Dünyada, sıcak gün-lerde (oruç tutmak suretiyle) susamak için ve ibadet yapmak suretiyle zahmet çekmek, zikir halkalarında âlimlerle diz dize oturmak için istiyordum´.
Sekeratı şiddetlenince hiç kimsenin geçirmediği krizi geçirirdi. Her krizden ayrılırken gözünü açtıktan sonra ´Yârab! Beni boğdurduğunla boğdur (hükmüne razıyım). Senin izzetine yemin ederim! Kalbimin seni sevdiğini bilirsin´ derdi
Hz. Selman öleceği zaman ağladı. ´Seni ağlatan nedir?´ diye so-rulunca ´Dünya için ağlamıyorum. Fakat Hz. Peygamber (s.a) bize dünyadan azığımızın, yolcunun azığı gibi olmasını tavsiye etti. (Bunun için ağlıyorum)´ dedi.
Selman öldüğünde bütün terekesi hesaplandı. Geride bıraktığı malın kıymeti on küsûr dirhemdi.
Bilâl-i Habeşî (r.a) öleceği zaman hanımı ´Vay üzüntüsüne!´ dedi. O cevap olarak dedi ki: ´Hayır! Aksine vay onun sevincine! Yarın dostlarla, Muhammed ve arkadaşlarıyla buluşacağım..
Abdullah b. Mübarek öleceği anda gözünü açıp gülerek şöyle dedi:
Çalışanlar bunun için çalışsınlar! (Saffat/61)
İbrahim Nehâî vefat edeceği zaman ağladı. ´Seni ağlatan nedir?denilince, ´Allah´tan bana ya cennet veya cehennem müjdesini getirecek bir elçi bekliyorum´ dedi,
İbn Münkedir öleceği zaman ağladı. ´Seni ağlatan nedir?´ diye sorulunca cevap olarak ´Alah´a yemin ederim. İşlediğim bir günahtan dolayı ağlamıyorum. Fakat küçük sandığım bir şeyin, Allah katında büyük olarak bana getirilmesinden korkuyorum dedi.
Arar b; Abdikays öleceği zaman ağladı. Kendisine ´Seni ağlatan nedir?" diye sorulunca, cevap olarak ´Ölümden korktuğum veya dünyayı sevdiğim için ağlamıyorum. Fakat elimden kaçan sıcak günlerin susuzluğu, kış gecelerinde yapılan ibadetler için ağlıyorum´ dedi.
Fudayl b. Iyaz öleceği zaman bayıldı. Ayıldıktan sonra gözlerini açınca ´Eyvah seferinin uzaklığına, azığının azlığına!´ dedi.
İbn Mübarek öleceği zaman kölesi Nasr´a dedi ki: ´Basımı top-rak üzerine koy!´
Bunun üzerine Nasr ağladı. İbn Mübarek Nasr´a şöyle sordu:
- Seni ağlatan nedir?
- Senin içinde bulunduğun nimeti hatırladım. İşte sen fakir ve garip olarak ölüyorsun, beni ağlatan budur.
- Sus! Ben Allah Teâlâ´dan, beni zenginlerin yaşantısı ile yaşatmasını, fakirlerin ölümü ile öldürmesini diledim!
Bunları söyledikten sonra Nasr´a ´Bana kelime-i şehadet! telkin et! Eğer ben cevap vermezsem kelime-i şehadeti tekrarla!´ dedi.
Atâ b. Yesar şöyle demiştir: İblis ölüm anında, bir kişiye göründü ve ona ´Kurtuldun!´ dedi. Buna karşılık kişi ´Senden hâlâ emin değilim!´ dedi.
Seleften biri öleceği anda ağladı. ´Seni ağlatan nedir? diye sorulunca, ´Allah´ın kitabındaki şu ayet beni ağlattı´ dedi.
Allah sadece muttakîlerden kabul eder! (Maide/27)
Hasan (r.a) ölümle pençeleşen birinin yanına varıp şöyle dedi: ´Başlangıcı böyle olan işin sonucundan korunmak gerekir. Sonucu boyle olan şeyin öncesinde zâhidlik yapmak gerekir´.
Cureyrî şöyle anlatıyor: Öleceği sırada Cüneyd´in yanında bulunuyordum. Cuma ve Nevruz günüydü. Cüneyd Kur´ân okuyordu. Kur´an´ı hatmetti. Ona ´Şu halde de mi ey Ebû Kasım?´ dedim. Cevap olarak dedi ki: ´Benden buna daha lâyık ve müstahak olan kim var? İşte benim sahifem duruyor´.
Ruveymi96 şöyle demiştir: Ebû Said Harraz´ın ölümü esnasında hazır bulundum. Ruveymi şu şiiri okuyordu:
Ne şiddet, ne de bir zahmetin dokunmasından yalpa vurdu-lar!
Cüneyd´e ´Ebû Said el-Harraz öleceği zaman çokça vecde kapıldı´ dediler. Cüneyd dedi ki: ´Rabbinin mülakatı için ruhununun iştiyaktan uçması garipsenecek birşey değildir´.
Öleceği anda Zünnûn-i Mısrî´ye ´Canın ne istiyor?´ denildi. ´Ölmeden bir an önce onu tanımayı!´ dedi.
Sekeratta olduğu halde birine ´Allah de!´ denildi. O da cevap olarak ´Ne zamana kadar siz bana Allah de! diyeceksiniz? Oysa ben Allah´ın sevgisi ile tutuşmuş bulunuyorum´ dedi.
Seleften biri şöyle anlatıyor: ´Mumşad ed-Dineverî´nin yanında bulunuyordum. Bir fakir gelip dedi ki: Selâm size! Burada temiz bir yer var mıdır ki; orada insanın ölmesi mümkün olsun?´ Ona bir yer gösterildi. Gösterilen yerde bir pınar bulunuyordu. O fakir abdestini tazeledi. Allah´ın dilediği kadar namaz kıldı. O yere gitti. Ayaklarını uzattı ve öldü.
Ebû Abbas ed-Dineverî97 meclisinde konuşurdu. Bir gün vecd´den ötürü bir kadın bağırdı. Bu manzara karşısında Ebû Abbas kadına öl dedi. Bunun üzerine kadın kalkıp kapıya vardığında Ebû Abbas´a baktı ve ´Öldüm!´ deyip ölü olarak yere serildi.
Ebû Ali Ruzbarî´nin kızkardeşi Fâtıma´dan hikâye şöyle ediliyor: Ebû Ali Ruzbarî´nin eceli yaklaştığında başı göğsümde bulunduğu bir anda gözlerini açtı ve şöyle dedi: İşte göğün kapıları açıldılar. İşte cennetler süslendiler! İşte bir dellâl! ´Ey Ebû Ali! Seni en yüce rütbeye vardırdık. Her ne kadar sen onu istemesen bile!´ diyor.
Cüneyd Bağdâdî´ye Lâ ilhahe illâllah! de!´ denildi. Cüneyd ´Ben O´nü unutmadım ki anayım´ dedi.
Cafer b. Nusayr98, Şiblî´nin hizmetçisi Bikran ed-Dineverî´ye sordu:
- Şiblî´den ne gördün?
- Şiblî bana dedi ki: ´Benim boynumda zulmen alınmış bir dirhem para vardır. O paranın sahibi için binlerce dirhemi sadaka verdim. Buna rağmen kalbimin üzerinde ondan daha büyük bir ağırlık yoktur´. Sonra Şiblî öleceği zaman dedi ki: ´Namaz için abdest aldır´. Ben de ona abdest aldırdım. Sakalını hilallemeyi unuttum. O anda da onun dili tutulmuş bulunuyordu. Bunun üzerine elimden tuttu ve parmaklarımı sakalının içine sokup hilalledi ve sonra vefat etti. Bunun üzerine Cafer ağlayıp dedi ki: ´Hayatının
son anında bile şeriat adabından birini dahi bırakmayan bir kişi hakkında ne dersiniz?´
Öleceği anda ölümün kendisine zor geldiği görüldüğünde Bişr b. Haris´e ´Sanki yaşamayı seviyor gibisin?´ denildi. Bişr Allah´ın huzuruna çıkmak zordur´ dedi.
Basralı Sâlih b. Mismar´a öleceği sırada ´Oğlun ve aile efradın hakkında vasiyet etmeyecek misin´ diye soruldu? Dedi ki: ´Onları Allah´tan başkasına vasiyet edersem Allah´tan utanırım´.
Ebû Süleyman Dârânî öleceği zaman arkadaşları geldiler ve dediler ki: ´Sana müjde olsun! Sen gafur ve rahîm olan bir rabbin huzuruna varıyorsun!´ Ebû Süleyman onlara ´Neden? Sen küçük günahtan dolayı hesaba çeken, büyük günahtan dolayı azap veren bir rabbin huzuruna varıyorsun demiyorsunuz´ dedi.
Ebû Bekir el-Vâsıtî ölüme hazırlanırken kendisine ´Bize nasi-hat et!´ denildi. Bunun üzerine ´Allah Teâlâ´nın sizdeki murad-ı ilâhîsini gözetiniz!´ dedi.
Seleften biri ölüme hazırlanırken hanımı ağladı. Bunun üzerine hanımına ´Seni ağlatan nedir?´ dedi. Hanımı ´Senin için ağlıyorum!´ deyince, o zat ´eğer illa ağlayacaksan kendin için ağla! Ben bugün için kırk sene ağladım!´ dedi.
Cüneyd şöyle diyor: Öleceği sırada Sırrî-es-Sakatî´nin ziyaretine gittim ve ´Kendini nasıl hissediyorsun?´ diye sordum. Bunun üzerine şu şiiri okudu:
Sonra yelpazeyi alıp onu serinletmek istedim. Bunun üzerine ´İçi yanan bir kimse, yelpazenin serinliğini nasıl hissedebilir?´ dedikten sonra şu şiiri okudu:
Hikâye ediliyor ki; Şiblî´nin arkadaşlarından bir grup, Şiblî ölümle pençeleşirken yanına geldiler ve ona ´Lâ ilâhe illâllah! de!´ dediler. Bunun üzerine Şiblî, şu şiiri okudu: ´İçinde senin bu-lunduğun bir ev çıralara muhtaç değildir. Halkın deliller getirdikleri günde senin ümit edilen yüzün delilimizdir. Senden ferah istediğim günde Allah bana herhangi bir ferah fırsatını vermesin!´
Hikâye ediliyor ki Ebû Abbas b. Atâ, ölümü anında, Cüneyd´in huzuruna girip selâm verdi. Cüneyd onun selâmına karşılık vermedi. Sonra aradan bir saat geçince karşılık verip, dedi ki: ´Selâmını geç aldığım için beni mazur gör! Ben virdimi okuyordum´. Sonra Cüneyd, yüzünü kıbleye çevirdi, tekbir getirdi ve öldü.
Kinânî, öleceği anda, kendisine ´Senin amelin ne idi?´ diye soruldu. Cevap olarak dedi ki: ´Eğer ecelim yaklaşmasaydı, size amelimi söylemezdim. Kalbimin kapısında kırk sene durdum. Ne zaman ki kalbimden Allah´tan ba...
Re: Ehl-i Tasavvuf dan bazı kimselerin sözleri
« Posted on: 01 Nisan 2020, 23:03:46 »
Anahtar Kelimeler: Ehl-i Tasavvuf dan bazı kimselerin sözleri rüya tabiri, Ehl-i Tasavvuf dan bazı kimselerin sözleri mekke canlı, Ehl-i Tasavvuf dan bazı kimselerin sözleri kabe canlı yayın, Ehl-i Tasavvuf dan bazı kimselerin sözleri Üç boyutlu kuran oku Ehl-i Tasavvuf dan bazı kimselerin sözleri kuran ı kerim, Ehl-i Tasavvuf dan bazı kimselerin sözleri peygamber kıssaları, Ehl-i Tasavvuf dan bazı kimselerin sözleri ilitam ders soruları, Ehl-i Tasavvuf dan bazı kimselerin sözleriönlisans arapça,