Bir tane Fenerbahçeli bulun bana, Süper Lig’in başlayacağı şu hafta göğsünü gere gere “şampiyon oluruz” desin!
Bırakın Fenerbahçeliyi, elindeki malzemeyi ölçüp biçen, sonra da kıyas ve mantık işleten Ersun Yanal diyebilir mi mesela?
Siyaseten değil inanarak, hesap kitap yaparak dile getirecek bir kişi bulamazsınız.
Vefa Küçük demiş ama onunki tespit değil temenni... Kafasında kadehle harmandalı oynamak gibi eğlencelik işte... Geçen sezon küme düşme hattındayken de söylemiştir, iddiaya girerim.
“Top yuvarlaktır” türünden yuvarlak laflara gerek yok. Çıplak gerçek diyor ki, “kurulamadı takım”.
Ne şevk var ne ahenk.
Şayet “çalışmalar” mutlu sona ulaşır, Anadolu çimenleri Falcao adındaki futbol üstadının formasına yapışırsa bile, bu sezon Galatasaray’a gelmiş-gelecek “yeni” futbolcular arasında Fatih Terim’i en çok heyecanlandıran isim değişmez.
Dikkat edin; “mutlu eden” demiyorum. Veya “cuk oturdu hissi veren” değil...
Hoca’yı heyecanlandıran futbolcu...
İçini titreten. Üzerine hayaller kurduran. “Proje” adam tekdir.
Çünkü Fatih Hoca öyle bir noktaya geldi ki, artık gözü “büyük sanatkarlıkta”!
Hani, “ezeli rekabet” diye bir klişe vardır ya “ebedi dostluk” şekeriyle ekşisi dengelenen… Limonata gibi yapılan.
Bölücü örgüt marifetiyle galiba sonsuza kadar ortadan kaldırıldı Trabzonspor ile Fenerbahçe arasından.
“Rekabet” baki de... Gerisi “ebedi nifak” oldu 3 Temmuz’dan sonra.
Mazbatasını aldığı günden beri her işi “doğru” yapan Trabzonspor Başkanı Ahmet Ağaoğlu’nun bile konu 2010-11 kupası olunca camialar arasındaki husumetin altına odun atmaktan çekinmemesi, çılgınlıkla izah edilemez sadece...
Olsa olsa melun örgütün bir laneti.
Husumeti beslemeye ihtiyaç mı vardı, yoksa mecbur mu kaldı sayın Ağaoğlu, bilinmez.
Ama kesin olarak bilinen gerçek, 3 Temmuz’un Fenerbahçe’den sonra en büyük zarar verdiği kulübün Trabzonspor olmasıdır.
Futbolculuğu sırasında kimin kayığına bindiği şaibeli Orhan Ak, dört yıl ara ile iki kere “aynı gemiye bindi” Beşiktaş taraftarı ile.
İlkinde, kıymetli arkadaşı, yoldaşı, canı ciğeri -hatta daha ötesi- Emre Belözoğlu’nu Beşiktaşlıların elinden kurtarmak için yumruklarını konuşturmuş, rivayete göre silahına davranmıştı.
Feribot karakola çekilmişti neredeyse...
Çok berbat herifler olmalıydı şu Beşiktaşlılar!
İkincisinde Beşiktaş seyircisine “şampiyonluk” vaat eden kaptanın çarkçıbaşı Orhan Ak! Muavini, eli ayağı...
Gelirse bir başarı, feribottakilerle birlikte üçlü çekecek.
Tuhaf mı durum?
“Kemik aynı yerden iki defa kırılmaz”!..
Yeni, taze, umut vaat eden bir sezon başlarken Fenerbahçe Başkanı’nın hocaya, takıma, medyaya, muhaliflerine, hatta rakip takıma sert çıkması “ayar vermesi” alışıldık bir şey mi?
Ama “ağanın eli tutulmaz”, strateji sahibinindir.
Olmuşa bakalım biz...
Bu “sezon başı kükreyişini” iki şey tetikleyebilir:
Birincisi, muhteşem bir sezonu geride bırakmıştır, gücünün doruğunda ve büyük bir özgüven içindedir “ayar veren”...
İkincisi, en başta kendisi tedirgindir.