Biyoçeşitlilik - Yerel Katılım
Yerel Katılım ile; sahip oldukları yetenekleri kullanmaları için insanlar zorlanabilir, pasif bileşenler olarak yer almaktan ziyade sosyal aktörler olunabilir, kaynaklar yönetilebilir, kararlar verilebilir ve yaşamlarını etkileyen faaliyetler denetlenebilir. Projeler, yarar sağlaması gereken kişilere yaklaşımlara ve bunlarla kurulan ilişkilere dayanılarak tanımlanabilir:
" yararlandırıcı " yaklaşım;
- yerel halkın katılımını pasif biçimde sağlamaktadır. Bu yaklaşımın kalkınmaya yönelik hedefleri; her ne kadar bu kazancı alması tasarlanan kişilerin sözkonusu oluşumda sadece kısıtlı bir rolü bulunsa da, somut ekonomik kazançlar temin etmektedir.
" Katılımcı " yaklaşım;
- insanların, kendi kalkınma sürecine dahil olmasını hedeflemektedir. Böyle projelerde 'kalkınma'; insanları güçlendirme, kendi yaşamlarını denetleme, kaynaklarını kullanma ve yönetme yeteneklerini geliştirme açısından bir yol olarak görülmektedir.
Yerel halkın projelere katılımı için 5 farklı alan bulunmaktadır:
4. Eylemi başlatma; ve
Koruma projelerindeki yerel katılım; stratejik proje konuları için yerel halkın düzenli olarak görev almasını gerektirir. Halkın ara sıra (sürekli olmayan) katılımı veya günlük faaliyetler için yaptığı kısıtlı katılım yeterli olmamaktadır.
Projelerde halkın katılımını düzenlemek ve sürdürmek için 2 temel yaklaşım tanımlanabilir:
Arazi işçileri, uzatmalı işçiler, toplum örgütleyicileri veya animatörler gibi farklı unsurlara ayrıca görev verilmesidir. Bunların görevi; katılımın altyapısını oluşturmak ve yerel kuruluşların yapılandırılmasını sağlamaktır. Bunlar kesinlikle lider rolünü üstlenmezler ve topluma ne yapacaklarını da anlatmazlar.
Yerel kuruluşların yapılandırılması; yerel seviyede demokratik bir karar-verme sürecinin yaratılması olarak tanımlanabilir. Bu kapsamda, kamu hizmetleri yerine getirilirken, yerel halkın bu hizmetlerden etkilendiği ölçüde karar mekanizması içinde yer alması sağlanır.
Kuruluşlar veya örgütler dahilindeki yerel katılım; bireysel katılımdan daha fazla etkili ve sürdürülebilir olacaktır.
Yerel kuruluşlar; hem yerel halk arasındaki hareketlilik için bir odak noktası gibi, hem de yerel halk ile harici (hükümet veya sivil kaynaklı) organizasyonlar arasında bir bağlantı gibi davranır.
Kırsal yörelerde halkın geçimini sağlama çabaları ile yakınlarındaki koruma alanlarının yönetimi arasındaki ilgilerin çatışması olayı; oldukça doğaldır.
Projeler; alternatif gelir kaynaklarını ve eğitim programlarını geliştirmek yoluyla, ilgilerin bu şekilde çatışmasını azaltabilir veya azaltmayı denemelidir. Ancak, bu çatışmaların tamamen yok olması beklenmemelidir.