Yükselen terörün dünyadaki yeni algılanış şekli ve Türkiyeye y
Son Brüksel saldırısı ile birlikte Dünyada ve Avrupada teröre karşı tutum ve alınacak önlemler konusunda yeni bakış açılarının geliştirilmesi konusunda kamuoyunda tam bir mutabakat oluşmuş gözüküyor.
Avrupa ülkeleri son yıllarda şiddetlenen, terör ve şiddete karşı eski yöntemlerle karşı koymanın artık mümkün olmadığını ve özellikle terörün kaynaklarının ortadan kaldırılması konusunda bakış açılarını kökten değiştirmek zorunda olduklarını tartışmaya başlıyorlar.
Özellikle kökten dinci ve selefi yapılardan kaynaklanan terörün, Avrupalının vazgeçilmezleri olarak düşündükleri demokrasi, özgürlük ve yaşam biçimi konularındaki değerlerini tehdit ettiğini düşünüyorlar. Eğer bu sorunu makul bir sürede çözemezlerse Avrupa Birliğinin bir anlamının kalmayacağını hissediyorlar. Mülteci sorununda olduğu gibi, çağdaş değerlerle pratik uygulamalardaki beceriksizlik ve basiretsizlikleri arasında sıkışmış bulunuyorlar. Buna bir de kapitalizmin Dünyada ve Avrupadaki çözümsüzlüklerinin getirdiği bunalımı da eklememiz gerekiyor.
Bir sorunun çözümünü bulmak için öncelikle kaynağını tespit etmek, şiddetin bu noktaya gelmesini doğru değerlendirebilmek gerekiyor. Terörün son yıllardaki gelişim seyrine bir göz atmamız gerekiyor.
Bu noktada yeni tip teröre dikkat çekmek gerekiyor. El-Kaide ile başlayan IŞİD ile zirve yapan terörün ortaya çıkmasını sağlayan gücün Emperyalist- Siyonist odaklar olduğunu görmemiz gerekiyor. Ortadoğuda ve bölgemizde çarpık din anlayışının çelişkilerinin de buna zemin teşkil ettiği özellikle vurgulanmalı.
Doksanlı yıllardan itibaren Amerikanın başını çektiği emperyalist güçlerin Ortadoğuda Büyük Orta Doğu politikası gereği attıkları adımların terörün bu noktaya gelmesinde ana etkenlerin başında geliyor. Tek kutuplu bir dünya algısının egemen olduğu o günkü koşullarda enerji(petrol) endeksli bölgeyi yeniden şekillendirme politikası, ardından gelen Arap baharı politikaları. Bu politikalara bağlı olarak, bölge ülke dinamiklerinin doğru tahlillerinin yapılamaması, İslam dininin özüyle bağdaşmadığı düşünülen radikal, köktendinci yapıların görmezden gelinmesi bugünün zemininin oluşmasına yol açtı.
Ardından Arap baharının Arap kışına dönmesi, ılımlı İslam politikasının çökmesi, radikal dini akımların güç kazanmasının zeminini güçlendirdi. Emperyalist güçlerin Irak başarısızlığı ve tüm argümanlarının yerle bir olması süreci bölgenin daha da kırılgan ve şiddete açık olmasının ortamını yarattı.
Devamında Suriyede gelişen olaylar, Esad rejiminin direngen çıkması tüm hesapların tümden alt- üst olmasına yol açtı. Suriye politikasında Şii güçlerin,İran, Çin ve özellikle Rusyanın ana faktör olarak ortaya çıkacağı ve mutlak olarak devrede olacağı hesabı yapılamadı. Suriyenin çok kültürlü ve etnikli bir yapı olması dikkate alınmadı. Sonuçta korkunç bir yıkım, kan, gözyaşı. 5-6 milyon mülteci ve terör ihracının yapıldığı bir toplumsal ve siyasal ortam.
Maalesef bu yıkımda teşrifatçılık, karıştırıcılık rolü üstlenen benim ülkem. Büyük Ortadoğu projesinde büyük rol üstlendiğini sanan, şimdi yardımcı rol bile alamayan ülkemin zavallı hükmedenleri; Tayyip Erdoğan ve AKP hükümeti.
Bu sürecin tek olumlu yanını söyleyebiliriz. Dünya ve bölge insanı bir kez daha gördü ki, Emperyalist güçlerin dümen suyuna gitmek ne kadar büyük yıkımlara yol açıyor. Diğer bir deyişle; Yurtsever olmanın önkoşulu anti Emperyalist olmaktan geçiyor.
Şimdi batı bu tablodan çıkış yolu arıyor. Kanımca şöyle bir yol izleyecek;
Kendi ülkelerinde demokrasiyi, insan haklarını zedelemek pahasına terörün üzerine sertlikle gidecek.
Suriyedeki sorun bir mutabakatla çözülmeden batıdaki terör sorununu kesin olarak çözemeyeceğini görecek.
Yanlış politikalarla terör ithal eden ya da terörün diğer ülkelere taşınmasına kapı aralayan Türkiye gibi ülkelere karşı sert tedbirlere başvuracak. Bu nedenle AKP hükümetinin alanı biraz daha daralacak. Bu durumda, son Taksim saldırısının faili olarak tespit edilen, terör örgütü ile bağlantısı bilinmesine rağmen arama kaydının olmaması gibi olgulara sert reaksiyon göstermesi beklenebilir.
Aynı şekilde ülkemizde terörü yönlendiren PKKya karşı tutumunu yeniden gözden geçirmeye zorlanacaktır. Bu nokta ise örgütün Suriyedeki beklentisini ve planlarını gözeterek politikalarını gözden geçirmeye zorlanabilir.
Bu iki olgu terörün alanını daraltabilir.
Artık siyasi iktidarın Avrupa Birliğine dönük, toplumu beklenti içinde tutmaya çalıştığı politikası sonlanmış gözüküyor.