Yargılamadan Sadece İNSAN Diyebilmek...: Bizim Ankara
Ankara’da aşık olmak zor iki gözüm diyor ya şarkıda doğrudur, sadece aşkı değil her şeyi zordur bu şehrin. Soğuktur Ankara, sevgilinin ellerine bırakırsın ellerini ısınmaz yine de, içine işler buraların soğuğu. Zaten öyle denizlere çıkmaz yolun, birbirine benzeyen sokakları arşınlarsın sadece. Eğer aşıksan ve onun elini tutuyorsan nerede olduğunun pek önemi yok ama her haftasonu uzun uzun düşünürsün acaba bugün ne yapsak farklı olarak diye. Boşuna düşünürsün, Ankara’nın çok alternatifi yoktur. Araban yoksa gezilecek her yer uzaktır sana, merkezin o sıkıcı kalabalığında bina yığınının arasında kalırsın öylece. Nefes almak zordur bazen buralarda. Kaçacak yerin yoktur, kaosa sığınmayı öğrenirsin bu şehirde. Her hafta düşünürsün farklı olsun diye ama yine de kendini bir başka alışveriş merkezinde bulursun. Bir dergide yazıyordu alışveriş merkezlerinin başkenti diye, yalan değil her yer o birbirine benzeyen binalarla kaplı. Dışarıyı görmeden tüm günü harcayarak geçir diye penceresiz yapılanlarından. Bana göreyse pabucumun başkenti, sevmiyorum işte bu şehri yapılacak bir şeyi yok, gezilecek bir yeri ya da görülecek harikulade bir yeri. Bomboş bir şehir işte tek güzel yanı aşıkken insanın gözü kördür ya anlamazsın bu şehir ne denli gri. Gidilecek yeri olmasa da gezemesen de aşıksan cehennem bile cennet sana. Ankara’da aşık olmak zor belki ama zor olan her şey, her şeye rağmen güzel bu şehirde. Sevmesen de gidememek, ona sarılıp kalmaktır Ankara…
Gönderen PukiDiki zaman: 01:54
kahvenin seki makbuldür 28 Aralık 2012 14:16
sevdiceğin elleri de uzaksa, anakara hepten gridir.
PukiDiki 4 Ocak 2013 02:34
Anakara o varsa vardır, yoksa terk edilmelidir :)