Etken Madde(ler): Levotiroksin sodyum 100 mcg
Kullanım Şekli: Basit guatr, tiroidit ve postoperatif tekrarı önleme tedavisinde günde 1 tabletle başlanır ve doz günde 2 tablete kadar artırılabilir. Ender olarak daha yüksek dozlar uygulanabilir. Hipotiroidizmde günlük ilaç gereksinimmi hastadan hastaya değişebilir. Genelde 1/2 tabletle başlanmalı ve her 2-3 haftada bir 1/4 tablet artırılmalıdır. Uzun süreli miksödem (özellikle de kardiyovasküler bozukluklar sözkonusuysa) durumlarında doz dikkatle ayarlanmalıdır. Böyle durumlarda 1/4 tabletle başlanmalı ve günlük maksimum doz 100-200 mcg tiroksin (T4) olacak şekilde düzenlenmelidir. Tedavinin ilk dört haftası sonunda; klinik ve laboratuvar bulgularına göre müstahzarın dozu yeniden ayarlanmalıdır.
Endikasyonları: Levotiroksin periferik organlarda triiyodotironin (T3)'e dönüşür ve T3 reseptörleri üzerinde, endojen hormonun gösterdiği bütün spesifik etkileri gösterir. Vücut endojen ve eksojen levotiroksini ayırt etmez. Azalmış veya yok olmuş tiroid fonksiyonlarının tedavisinde yerine koyma amacıyla, tiroid stimüle edici hormonun artışını (basit non-endemik guatr veya kronik lenfositik tiroiditte görülen) baskılamak amacıyla, cerrahi ve radyoaktif iyot tedavisine tamamlayıcı olarak ve tiroid supresyon testlerinde kullanılır.
Kontrendikasyonları: Levotiroksin sodyum kullanımı, tedavi edilmemiş tirotoksikozda, akut miyokardiyal enfarktüsünde ve tiroid hormonlarına belirgin bir şekilde aşırı duyarlılık gösterenlerde kontrendikedir. Tiroid hormonlarına karşı alerjik reaksiyonları kanıtlayan yeterli dökümantasyon mevcut değildir. Levotiroksin sodyum, dokunun adrenokortikal hormonlara olan ihtiyacını arttırır ve bu da bu tip hastalarda akut adrenal krize sebep olabilir. Bu nedenle düzeltilmemiş adrenal yetersizlikte de kullanımı kontrendikedir.
Uyarılar: Tiroid hormonları ile tedaviye başlamadan önce kontrol altına alınması veya tedavi edilmiş olmalısı gereken hastalıklar: Koroner yetersizlik, hipofiz yetersizliği, adrenal yetersizlik, tiroid otonomisi. Koroner zayıflık, kardiyak yetersizlik veya taşikardiyak aritmisi olan hastalarda ilaca bağlı çok hafif hipertiroidizm olsa bile önlenmelidir. Bu nedenle böyle vakalarda tiroid hormon parametrelerinin sıkı kontrolü yapılmalıdır. Sekonder hipotiroidizm vakalarında yerine koyma tedavisine başlamadan önce neden belirlenmeli ve gerekli olan durumlarda destekleyici adrenal yetersizlik tedavisine başlanmalıdır. Tiroid otonomisinden şüphelenildiği durumlarda tedaviden önce TRH testi uygulanmalı veya supresyon sintigrafisi yapılmalıdır. Hipotiroidizmi olan postmenapozal kadınlarda ve osteoporoz riskinin arttığı durumlarda, levotiroksinin fizyolojik sınırların üzerinde serum düzeyleri önlenmeli ve tiroid fonksiyonları yakından takip edilmelidir. Gebelik kategorisi A'dır. Tiroid hormonları ile tedaviye hamilelik ve emzirme dönemlerinde özellikle devam edilmelidir. Yüksek doz levotiroksin tedavisi sırasında bile laktasyon sırasında anne sütüne geçen tiroid hormon miktarı bebekte hipertiroidizm oluşturmak veya TSH sekresyonunu inhibe etmek için yeterli değildir. Hamilelikte, hipertiroidizm tedavisinde kullanılan antitiroid ilaçlara ilave olarak verilmesi kontrendikedir. Antitiroid ilaçlar etkili dozlarda plasentayı geçtikleri için ilave levotiroksin tedavisi antitiroid ilacın daha yüksek dozunu gerekli kılar. Bu durum fetusta hipotiroidizm oluşmasına neden olabilir. Hipertiroidizmde, hamilelik süresince antitiroid ilaçlarla her zaman monoterapi uygulanmalıdır.
Yan Etkileri: Levotiroksin sodyumun bireysel tolerans limiti aşıldığında, doz aşımı durumlarında ve özellikle tedavinin başında dozun çok hızlı arttırıldığı durumlarda; taşikardi, kardiyak aritmi, anjina, tremor, huzursuzluk, uykusuzluk, aşırı terleme, kilo kaybı, diyare gibi hipertiroidizmin tipik semptomlarının oluşması olasıdır. Böyle durumlarda günlük doz azaltılmalı veya ilacın kullanılması bir süre kesilmelidir. Yan etkiler ortadan kalktıktan sonra tedaviye yeniden dikkatli bir şekilde başlanabilir.
İlaç Etkileşimleri: Levotroksin kan şekerini düşüren ilaçların etkisini azaltabilir. Bu nedenle tiroid hormon tedavisine başlandığında kan glikoz düzeyleri sıkça kontrol edilmeli ve gerekli görülürse antidiyabetik ilacın dozu düzenlenmelidir. Levotiroksin, antikoagülan ilaçları plazma proteinlerinden ayırdığı için antikoagülan tedavinin etkisi artabilir. Dolayısıyla tiroid hormonları ile tedaviye başlandığında koagülasyon parametrelerini düzenli olarak kontrol etmek gereklidir. Gerekli olursa antikoagülan ilacın dozu ayarlanmalıdır. Kolestramin alımı levotiroksin sodyumun emilimini inhibe eder. Bu nedenle levotiroksin sodyum kolestramin uygulanmasından 4-5 saat önce alınmalıdır. Aynı durum kolestipol için de geçerlidir. Alüminyum içeren ilaçlar'ın (antiasit, sükralfat) levotiroksin'in etkisini potansiyel olarak azalttığı saptanmıştır. Bu nedenle levotiroksin içeren ilaçlar alüminyum içeren ilaçların uygulanmasından en az 2 saat önce verilmelidir. Aynı durum demir içeren ilaçlar için de geçerlidir. Salisilatlar, yüksek dozda furosemid (250 mg), klofibrat ve diğer maddeler levotiroksin sodyumu plazma proteinlerinden ayırabilir. İyod içeriği nedeniyle amiodaron hipertiroidizmi, aynı zamanda hipotiroidizmi tetikleyebilir. Farkedilmeyen otonomi olasılığı ile görülen nodüler guatr vakalarında özel önlem önerilir.