İnsan ve Hayat Dergisi 102. Sayı (Ağustos 2018)
Çöl hayali kuranlar olmuştur. Çölde yaşasam nasıl bir hayat sürerdim, diye düşünenler için bu ay dolu dolu bir sayı oldu.
Moritanya’yı anlatan kapak çalışmasını okurken, birkaç yerde hayallere dalacaksınız. Ekmeğinin peşinde, hayvanlarının arkasında çölde yürüyenlerin hayatları bizimkinden oldukça farklı. Dergide bunlar, ideallerinin peşinde eğitim için, icazet düşüncesiyle çölün yolunu tutanlarla beraber yer alıyor. Kendinizi hangi yola daha yakın hissediyorsanız, hayallerinizi onunla beraber devam ettirebilirsiniz.
Çölün hayaline dalanlar, attığı her adımı kılcal damarlarında hissederken, çöldeki oksijeni ciğerleriyle emiyor ve gördüklerini aklıyla kalbiyle doğru kıyaslamalar yapmaya çalışıyor.
Sorgulamadan, tefekkür etmeden yaşamanın bir anlamı yok ise yaşanmamış bir hayat üzerinde konuşmanın ne anlamı var ki?
İnsan bazen koskoca bir dağın zirvesinde ya da uçsuz bucaksız çölün kıyısında, dünyanın ve kainatın boyutlarını düşününce, nokta kadar hissetmekten alamıyor kendini. İçine çektiği nefesi havaya karışırken, uçurumun kıyısında durduğunu ve ayaklarının yere bastığını hatırlıyor. Ve İlahî ihtişamın tam ortasında kendi varlığını idrak ediyor.
Yine bu sayıda kurban ve kasaplar konusu var. Yazarlarımız kurbanların “Yayladan” başlayan yolcuğunu ve kasapları araştırdılar.
İnsanoğlu her gün ayakta durur, eğilir, kalkar, oturur. Bu hareketleri bir Müslüman belli niyet içinde ameli ve itikadî çerçevede yaparsa namaz olur.
İnsanlar belli bir müddet aç kalabilirler. Fakat bunu İslamî niyetle yaparlarsa oruç olur. İnsan hemen hemen hergün az da olsa et yer. Et ağaçta yetişmediğine göre, kasaplar bir hayvanı boğazlayarak ondan elde etmektedirler. Bu yapılan, belli dinî kurallar ve niyetle yapılırsa kurban olur.
Dünyanın dört bir yanında hayatı ve gerçekleri doğru kıyasalarla bulmaya çalışan yeni sayılarda buluşmak dileği ile...