Yaşam Notlarım: Yaş 35
29 Temmuz 1978 günü sabaha karşı dünyaya gözlerimi açmışım. Hukuki tabirle, "sağ ve tam olarak doğarak, kişilik kazanmışım"....
Bugün benim doğum günüm. Defne'mle yazlığımızdayım, eşim İstanbul'da bize para kazanmakla meşgul. Bizse ana-kız, deniz-güneş-kum, komşulara laf atmaca, bahçe sulamaca, bol bol "Defneeee dur, beni bekle" demece hayatlarımıza devam ediyoruz. Eminim İstanbul'da olsaydım, doğum günü yazım biraz bunalım kokardı, ama mis gibi Ege'de, deniz kenarında, yazlıkta, minimum teknoloji ile bunalıma girmek zor.
Yaş 5... Sanırım yine yazlıktaydım. Annem ve babamla. Kardeşim henüz doğmamıştı. Annemler, deniz çok soğuk diye beni sokmamışlar, beni kumsalda yaşlı bir teyzeye emanet ederek kendileri denize girmişti. O kadar içime oturmuş ki hala aklımdadır bu yaptıkları :)
Yaş 10... Annemle babam boşanmışlar. Büyükbabamla Tuzla'dayız. Annem iş dönüşü servisle geliyor kaldığımız yere. Elinde çok istediğim pul defteri, o zamanlar en büyük hobimdi pul biriktirmek. büyükbabama gelen bayram tebriklerinden, bana gelen mektuplardan keser, özenle suda bekletir sonra da pul cımbızımla itinayla çeker alırdım birbirinden renkli resimli pulları. Hepsi ayrı bir hikayeydi, ayrı bir anı. Kimi damgalı, kimiyse damgasız, yurtiçi, yurtdışı Alllah ne verdiyse. Sonra kurumaları için masanaın kenarına yapıştırır, bir süre beklerdim. Bazıları kururken kıvrılırdı, işte o zaman sinir olurdum çünkü düzelteceğim derken yırtılan ya da kırılan olurdu. Sonundaysa kuruyanları itinayla pul defterime yerleştirirdim. Pul koleksiyonu yapan çocuk var mı bilmiyorum, postaneyi kullanmayalı bir asır oldu, fatura dışında mektup almayalı da. Defne'nin ilgisini çekecek mi bu hobi, yoksa annemin tahta bebeklerine baktığım şaşkınlık ve anlamsızlıkla o da benim koleksiyonuma mı bakacak.
Yaş 15 .... Annem, kardeşim ve ben yazlığımızdayız. Anneme belli etmesem de, "keşke doğum günümde bir sürpriz olsa" diye geçiriyorum içimden. Ve akşamına annemle kardeşim çok sevdiğim şeftalili pastayla çıkıyorlar karşıma. Mutluluktan uçuyorum.
Yaş 25... Yine yazlıktayım ve yalnızım. Büyükbabam öleli 2 sene olmuş, kardeşim nedense unutmuş o sene doğum günümü. Tam inzivaya çekilip bunalım takılmaya çalışırken, arkadaşım Duygu bir organizasyon yapmış. Akşam hep beraber bölgenin tuzlasına gidiyoruz. Hala beni sevenler olduğunu düşünüp mutlu oluyorum.
Yaş 30... Evleneli 1 sene olmuş, eşim beni çok güzel bir yere akşam yemeğine götürüyor. Manzara ve yemekler müthiş, "hayat yaşamaya değer sanırım"....
Gönderen Yaşam Notlarım zaman: 22:28
Sessizce 26 Ağustos 2013 12:08
Nice yaşlara, nice mutlu sağlıklı sevdiklerinle bir arada olacağın uzuuun yıllara!
Not: bu arada, yazılarını da özledik :)
Yaşam Notlarım 26 Ağustos 2013 12:45
Teşekkür ederiiiim Sessizce, amin. Ben de hem yazmayı hem de sizleri okumayı özledim.
eylül harikalar diyarında! 26 Ağustos 2013 21:03
Ya bu nasıl bir yazıdır söyler misin?
Tüylerim diken diken oldu okurken.Kesinlikle roman yazmalısın,çok akıcı ve güzel bir hitap şeklin var..Okudukça okuyası geliyor insanın ve sürekli bir sonraki satırı merak ediyorum,ben de hep böyle oluyor.
Nice mutlu,sağlıklı,huzurlu,keşkesiz,sevdiklerinle beraber süper bir hayat dilerim sana yeni yaşında.İyi ki doğmuşsun!!!
Yaşam Notlarım 27 Ağustos 2013 07:12
Teşekkür ederim Eylül, amin. Yazıyı beğendiğine çok sevindim. Beni motive ediyorsun :)
Sütlü Kahve 27 Ağustos 2013 15:07
Hatırlar mısın 2-3 önceki postlarından birine kitap yazmayı düşünür müsün demiştim. Bak sen daha kesin niyet bile etmeden 2 okuyucun hazır bekliyor Ama ben imzalı isterim ona göre ;)
Sütlü Kahve 27 Ağustos 2013 15:04
Ah ah 1 ay geçmiş üstünden ama geç olsun güç olmasın öyle değil mi? Doğum günün kutlu hayatındaki herşey gönlünce olsun :) Sevdiklerinle birlikte çocuklar gibi şen kutlayacağın daha nice nice yaş dönümlerinde bizlerle bol bol paylaşımın olsun :)
Yaşam Notlarım 27 Ağustos 2013 22:07
Sütlü Kahve, güzel yorumların için çok teşekkür ederim, amin. Eğer bir gün kitap yazma cesaretini bulursam elbette imzalı veririm sana ne demek :)