İzlediklerimi Dimağlarım: Renaissance
siyah beyaz film, animasyonumsu tam tekniğini bilmiyorum ama olmamış pek. mimikler çok zayıf. sıfırdan modellenmiş ise yine iyi ama sanki gerçek insanlardan görüntüleri çevirmişler gibi o yüzden daha da kötü gibi. mekanlar insanlardan daha güzel tasarlanmış, camlar, binalar, arabalar falan baya iyi. gölgeleme sanatı gibi bir şey olmuş. gözü çok yoruyor. sanat diye kör olmaya değer mi bilemiyorum. senaryo da pek sıkıntılı, akmıyor doğru düzgün, olaylar çok tahmin edilebilir. karakterler çok havada, sonu da işe yaramaz.
.ölümsüzlük muhabbeti bir kere klasiğin de klasiği, bir de ölümsüzlük olmamalı çünkü hayatın anlamı gider muhabbeti ise bayat artık yani yok daha neler a... doğru olsa bile bayat gerçekler, bir de bunun için mücade etmek daha bir saçma. hem nedir yani yaşlanarak ölmüyorsa kafasını kopartarak ölsün, bir yöntemi vardır herhalde. ne kadar saçma bir temel. sırf bu yüzden bile bitiriyor kendini film neyse.
.bilmem ne hastalığına çare bulalım derken ölümsüzlük buluyorlar bir de düşün yani klişeyi. sonra bir kızımız bunu fark ediyor, avalon şirketinin dikkatini çekiyor derken bunu aslında ölümsüzlüğü bulan çılgın doktorumuz kaçırmış engel olmak istiyor.
.tüm olay bu, havalı bir detektifimiz var, kaşlar façalı falan o da kızı arıyor kurtarıyor sonra da öldürüyor. son da bu, neden çünkü ölümsüzlüğü bulmamalılar. dünyanın dengesini, hayatın işleyişini ve günü kurtarıyor böyle bir fedakarlık ile işte. tebrik ederiz.