#1 Seyahat Sohbetleri Güneyhan TOL – Güncel Seyahat ve Gezi Yazıları / gezgelsen.com
#1 Seyahat Sohbetleri Güneyhan TOL
13 Eylül 2017 Gezgelsen 0 yorum doğu asya, gezgin, Röportaj, travel, traveler, uzak doğu ülkeleri
İlk konuğumuz olan Güneyhan, sorularımızı yanıtlayacak…
Selamlar, ben Güneyhan TOL. öncelikle müzik eğitimi öğretmeni bir anne ve beden eğitimi öğretmeni olan bir babanın evladı olarak küçüklüğümden beri sanat ve sporla hep iç içe sosyal bir ortamda büyüdüm. Kendime ait hobilerim çeşitli başarılarım oldu. Bunlardan benim için değerli olanlarına lise yıllarından itibaren ağırlık verdim. Bunlar yelken ve yüzme sporlarıydı. Henüz 14 yaşında katıldığım 2004 Marmaris denizcilik festivali ile hem bulunduğum takımıma yelken alanında birincilik, hem de kendime ciddi bir motivasyon ve heves sağlamış oldum. Bunun ardından bir kaç müsabakada daha başarı elde ettiğimde denizciliğin ilgimi çektiğini ve bana uygun olduğunu düşünerek, birinci tercih olarak yazdığım Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Gemi Makineleri Mühendisliğine kayıt oldum.
Üniversiteye başlar başlamaz birçok kulüp ile iletişim halinde olarak aktivitelerine katıldım, kısa süre içerisinde denizcilik kulübü, Rock kulübü, yelken kulübü gibi kulüplerde yönetimde rol alarak hem kendi sosyal gelişimime katkı sağladım hem de zamanımı güzel ve faydalı işler yaparak geçirmiş oldum.
Bu yıllarda okurken aynı zamanda fırsat buldukça ağırlıklı olarak hizmet sektörlerinde çalıştım. Restoranlar, kafeler, oteller hatta taksi şoförlüğü dâhil denedim. Bunların sonucunda kazandıklarımla diğer öğrenci arkadaşlarıma nazaran imkânlarım bira daha iyi oldular diyebilirim.
Karşılıksız sevgi diye birşey var bunu bazılarımız hissetmiştir, bazılarımız istemiş ama hissedememiştir belkide duymuştur ama yaşamamıştır.. Nedeni belli olmayan bir karşılığı olmayan sevgi.. Eğer sizde fotoğraf ve videolara baktığınızda içiniz sevgi, huzur doluyorsa bunu sizde hissettiniz demektir.. Biz bu çocuklarla bugün bağırma seansı yaptık neden olduğunu anlayamamıştım ki çılgınlar gibi bağırmaya başladılar. bende bağırdım bende çocuktum, onlardan bir farkım yok ki benim bende çocuğum işte burdayım ben bir çocuğum, çocuk çocuk…🙂✌🏻🌴 ________________________________________________________ #mutluluk #huzur #gülümse #gezgin #denizci #seyyah #doğa #çocuk #uzakdoğu #seyehat #haftasonu #travel #vacation #lifestyle #freespirit #traveller #sailor #life #freedom #explorer #discover #style #fareast #vscocam #photooftheday #vsco #travelgram #instatravel #sundayfunday #weekend 🇮🇩 🌏🌍🌎
Bi Boyalı Kuştum Ben.. 👣🌏 (@denizdengelenguney)'in paylaştığı bir gönderi ( 13 Ağu 2017, 04:02 PDT )
Mezun olduktan sonra ise yine hiç vakit kaybetmeden işe başladım. Bizim işimizde denize çıktığınızda gemi tipine göre değişiklik göstermekle birlikte belli bir süre belki karaya ayak basamasanız da, indiğiniz zaman tüm süre ve kazancınız size ait olmuş oluyor. İyi değerlendirilirse yapılamayacak aktivite, gidilemeyecek yer kesinlikle yok…
Bana göre önemli olan zevk sahibi olmak ve elinizdeki imkânlar ne olursa olsun doğru değerlendirmektir. Bunu başarabilen insanlar zamandan ve maddiyattan bağımsız olarak diğer insanların uğraşlarına nazaran daha keyifli, kıskanılası ve kaliteli bir yaşam sürebilirler. Kendi hayatımdan örnek verecek olursam, üniversite yıllarında da çok kısıtlı imkânlarımın olduğu dönemler içerisinde, diğer arkadaşlarımın hoşuna gidecek aslında çok basit ama fark yaratan daha keyifli bir hayata sahip olduğumu ve bunun tamamen yaşam tarzıyla alakalı olduğunu söyleyebilirim.
+Seyahat etmeye nasıl başladın? Seyahat etmeye başladıktan sonra, hayatına olumlu ya da olumsuz etkileri oldu mu? Varsa bizimle paylaşabilir misin?
Açıkçası seyahat etmeye çok düşkün birisiyim, çok küçük yaşlardan itibaren gezmeyi ve yeni yerler keşfetmeyi çok seviyordum. Üniversite yıllarında seyahat özgürlüğümün daha da artmasıyla birlikte yurt içinde veya yaşadığım civarları gezmeyle başladım diyebilirim. Çalışmalarım sonucu kazandığım parayla da araba sahibi olduğumda arkadaşlar arasında sürekli düşük bütçelerle paralar topluyor İzmir civarında şirince, Foça, çeşme gibi yerlere ufak geziler düzenliyordum. 17 yaşında başladığım üniversitede Work And Travel yapmayı çok istemiştim fakat ilk sene dışında eğitimimden dolayı buna ayıracak vaktim olmadı ve ilk sene imkânım olmasına rağmen cesaret edipte gidemedim. Hayattaki en büyük pişmanlığım bu olmuştur aslında ve beni şimdilerde kamçılayanda geçmişte yapmış olduğum bu seçimdir. O zaman cesaret edemedim pişman oldum öyleyse şimdi cesaret etmeliyim dediğim çok olmuştur.
Üniversitede kulüp ve çeşitli sivil toplum örgütleri ile yaptığım faydalı çalışmalar sonucu aslında farkında olmadan çok iyi, düzgün ve bir şeylerin farkında arkadaş grupları edinmiştim. Bu sayede Avrupa birliği projelerinden haberdar olmuş, bir kaç tanesine başvurmuş birisiyim. İlk yurt dışı deneyimimde 19 yaşındayken yine bu sayede İtalya’ya olmuştur. Program sayesinde çok uluslu bir geziye dahil olarak İtalya’da 10 gün geçirdim ve bu tadı hissetmeye başladım… Yeni yerler görüyor, fotoğraflar çekiyor, hiç anlamadığım bir dilin konuşulduğu yerde günler geçiriyordum. Çevremden olumlu dönüşler alıyordum ve yavaş yavaş kabuğumu kırmaya başladığımı fark ediyordum. Artık daha az korkuyor ve keşfetmek için daha istekli davranıyordum. Aslında insan bilmediğinden korkar, bilmek için ilk adım ancak cesaret gereklidir. Artık bunun bilincindeydim ve gittiğim yeni yerlerde cesaret gösterebiliyordum. Bunu yaparken dil bilmenin ve iletişim becerilerinin gelişmiş olmasının da önemli olduğunu söyleyebilirim.
Daha sonrasında açık deniz stajları ile Yunanistan, Tunus, Libya, Mısır gibi Akdeniz ülkelerine seyahat etme imkânım oldu. Bu seyahatlerde tek başıma dışarı çıkıyor, şehre ait yerlerde vakit geçirmeye ve etrafı dolaşmaya bayılıyordum. Ne kadar yorgun olursam olayım kullanabileceğim tüm süreyi dışarda geçirerek gittiğim yerlerden maksimum fayda sağlamaya çalışıyordum. Belki o an anlayamamamda aslında içinde bulunarak o ülkelerim kültürleri ve medeniyetleri hakkında ciddi fikir sahibi olduğumu döndüğüm zaman oralara gitmemiş insanlarla konuştuğumda anladım. Örneğin; Tunusun başkenti Tuniste herkesin Fransızca bildiği, arabaların ve birçok ürünün Fransız malı olduğunu hatta sokakların görüntüsünün tamamen Fransız mimarisi olduğu fakat bu mimarinin büyük ve heybetli bir kapı ile ayrıldığını, kapının diğer tarafının çok kötü durumda olduğunu anlamak sadece orda bir kaç saat geçiren birisi için bile mümkün; fakat hiç gitmemiş birisi belki anlatılsa daha kafasında canlandıramayabilir…
Bi Boyalı Kuştum Ben.. 👣🌏 (@denizdengelenguney)’in paylaştığı bir gönderi ( 13 Ağu 2017, 04:02 PDT )
Mezun olduktan sonrada yine iş sebebi ile birçok yurtdışı seyahatim oldu. Bulunduğum ülkelerde imkân dâhilinde gezip tanımaya çalışıyordum. Aslında kısa zamanda çok yer gezebilmeyi bu sayede öğrendim diyebilirim. Çünkü bulunduğum yerlerde hep kısıtlı zamanlarım oluyor ve ben her şeyi keşfetmek yaşamak istiyordum. Bir süre sonra yaşadığım her şeyin diğer iş arkadaşlarımın da aynı imkânlara sahip olmasına rağmen, benim yaptıklarımın her zaman daha ilgi çekici, dolu dolu ve daha keyifli olduğunu fark ettim. Belki de ben farkında olmadan güzel vakit geçirmeyi, kısıtlı zaman ve imkânı en iyi değerlendirmeyi biraz olsun öğrenmiştim 🙂
Bu sayede bulunduğum yerlerde artık daha korkusuzca hareket edebiliyor ve doğru kararlar verebiliyordum. Rotayı biraz daha uzatıp Asya’nın doğusuna geldikçe çevremde kimsenin yapmadığı şeyler yapma imkânım oldu. Bu hem çevremde ciddi bir merak uyandırdı hemde kendi başımın çaresine, evimden binlerce kilometre uzakta olsa dahi, bakabildiğimi bana öğretmiş oldu.
+Gözlemlediğimiz kadarıyla daha çok Uzak Doğu ülkelerine seyahat ediyorsunuz, burada sizi çeken nokta nedir? Sonraki seyahatin yine uzak doğu ülkesine mi olacak?
Doğruyu söylemek gerekirse, ilk Uzakdoğu seyahatimi yine iş maksadı ile 2016 yılında Endonezya’nın Sulawesi adasına gerçekleştirdim. Denizcilik ile enerji sektörü arası proje bazlı çalışan uluslararası hizmet veren özel bir şirket olduğunu söyleyebilirim. Bu adada iki hafta boyunca çok güzel bir otelde kalarak halk ile iç içe yaşama ve oranın kültürünü tanıma imkânım oldu.
İçlerine girip tanıdıkça günden güne çok sevdim bu insanları, açıkçası Endonezya 350 yıllık bir sömürgeden henüz 75 yıl önce çıkmış bir devlet, bu sebeple halkı tatlı dilli, güzel ve düzgün davranan bir yabancı gördüğünde elinden gelen iyiliği yapıyor. İklim koşulları nedeni ile zaten sıcakkanlı olan bu bonkör insanlar ellerinde ne varsa sizinle paylaşıyor ve saygıda kusur etmemek için, sizin mutlu olmanız adına ne yapabiliyorlarsa kat kat fazlasını yapıyorlar.
Endonezya insanının bu kadar sıcakkanlı ve iyi olduklarını anladıktan sonra onları çok sevmenin yanında, doğasına da âşık olmaya başladım. Fırsat buldukça çevreyi gezerek yeni yerler keşfetmeye başladım. Bunaken ve siladen adaları bunlardan sadece bir kaçı… Sulawesi adasından sürat tekneleri ile geçtiğim adalardan Bunaken adasında koruma altında olan ulusal bir sualtı milli parkı mevcut (Bunaken National Park) olarak geçiyor.. Bu adada suyun henüz iki metre altında müthiş mercan kayalıklarının, çeşitli renklerde muazzam deniz canlılarının olduğunu gördüm ve çok güzel su aktı çekimleri yaptım.. Gün geçtikçe oraları daha çok sevmeye ve kendimi daha rahat hissetmeye başladım. Artık yemeklerinden tadıyor, sofralarında oturabiliyor, akşam sohbetlerinde onlarla birlikte kahkahalar atabiliyordum. Burayı bu kadar sevmeme rağmen iş dolayısı ile tekrar başka ülkelere geçmem gerekse de 2017 yılında bu sefer Maluku adalar bölgesindeki proje sebebi ile tekrardan sevdiğim topraklarda olma imkânı elde ettim.
Burada bulunduğum süre içerisinde işlerimi genelde akşam yapacak şekilde planlıyor, bu sayede gündüzleri doğa yürüyüşleri, su altı çekimleri ve keşifler yapabiliyordum. Yine imkanlarım dahilinde civardaki ada ve koylara sürat teknesi ile gidiyor, buralarda da keşifler, su altı ve yeryüzü çekimleri yapıyordum. Zaman geçtikçe halk ile kaynaşmaya başlamış, akşam veya sabah koşularımda denk gelmeye başlamıştım. Onlar beni ben onları kabullenmiştim. Artık sahile indiğimde çocuklar yanıma geliyor birlikte kumdan oyunlar oynuyor, denize giriyor, müzik açıp oynuyorduk. Onlar ne renk, ne dil, hiç bir ayrım bilmiyorlar. Sadece beni gördüklerinde kocaman gülümsüyorlar bazen bağırıyorlar anlayamıyorum nasıl bu kadar mutlular hepsi mutlu bende mutluyum ama onlar başka. Bazen ufak hediyeler alıyorum onlara gofret çikolata meyve suyu havalara uçuyorlar.. Batıda hiç bir çocuğun belki atmadığı kahkahalarla dolup taşıyor ağızları 🙂
İşte buraları bu yüzden çok seviyorum. Doğal ve gerçek insanlar. Tüketmeye programlanmış bir nesil değil burada yetişen çocuklar… Her biri birbiri ile eşit koşullarda olduğunun farkında, kimsenin kimseden üstün olmadığını daha çok küçük yaşta öğreniyor bu minik bedenler… Elbette bazıları daha zeki veya imkânları daha geniş olabilir ama eşit hak ve özgürlükte olduklarının, toplum içinde olduklarının bilincinde bir nesil yetişiyor bu el değmemiş köylerde…
Açıkçası diğer uzak doğu ülkelerini keşfetmeye de Endonezya gidiş gelişlerine bir kaç gün ekleyerek sıra sıra gezmeye başladım. İmkânım dâhilinde ilk önce Singapur sonrasında sırası ile Malezya, Tayland gibi ülkeleri gezdim. İklim olarak hepsinin birbirine yakın ve tropikal iklime sahip ülkeler. Tropikal iklimin her ne kadar içinde yaşamak istemesem de aslında sunduğu muazzam bir doğa var. Her gittiğim yerde beni etkileyecek peyzaja sahip bahçeler, denizler, adalar ve canlılar gördüm. Ben gezilerimde daha çok bu tarz yerlere giderim. Gece hayatı veya eğlencesinden çok, halkın içinde olmayı, hayvanlarla, doğa ile vakit geçirmeyi daha çok önemserim. Uzak doğu bütün bunları içinde barındırıyor ve benim gibi hayvan dostu bir doğa sever için mükemmel imkanlar sunabiliyor..
Bir sonraki seyahatten ziyade şuanda bile aklımda bir çok Asya ülkesi var, gezilerim için zaman sınırı olduğundan maalesef seçimler yapmak zorunda kalıyorum, bu seçimleri yapmak için önce araştırma yapmam gerektiğinden, araştırdığım her yere aşık oluyorum ve oraları keşfetmek yaşamak istiyorum.. Örneğin şuan en çok Kamboçya’yı merak ediyorum, civarda görmek istediğim başka ülkelerde var tabi… Fakat Çin istemiyorum mesela çünkü Singapur ve Malezya’da Çin mahallelerine girdim ilgimi çekmekten ziyade özellikle yemek yeme kültürlerine pek alışamadım, biraz adabı muaşereden nasiplenmemiş bir toplum bana göre, yine de çaylarını be kalabalık olmayan kasaba ve şehirlerini görmeyi isterdim..
Fakat iş tamamen özgür irademe kalırsa bir sonraki gitmek istediğim yer Amerika olur. Çünkü zaman içinde gördüm ki gezmek, yeni kültür tanımak, bir milletin nasıl eğitildiğini ve nasıl yaşadığını görmek insanın ufkunu açıyor. Bugün dünyanın her yerinde dilleri bilinen, hiçbir yerde paraları reddedilmeyen bir millet Amerika açık farkla gitmek istediğim yerlerin başında yer alıyor. Üstelik uzak doğu seyahatimden biriken bu kadar mil varken, benim için en uygunu Amerika seyahati gibi görünüyor.
+ Şimdiye kadar seyahat ettiğin uzak doğu ülkelerinden en çok etkilendiğin hangi ülke oldu? Neden?
Şimdiye kadar uzak doğu ülkelerinden en çok Endonezya’da bulundum ve birçok farklı adasını gezdim, Singapur, Malezya ve Tayland’da da şehirleri tanıyacak kadar bulundum.
Doğrusu insanların sıcaklığı ve iyiliği baz alınırsa açık ara Endonezya bu konuda çok iyi bir kültüre sahip. Fakat medeniyet ve gelişmişlik baz alınırsa Singapur dünyada efsaneleşmiş bir ülke. Ülkedeki yasaklar ve uygunsuzlukları sanırım bilmeyen kalmamıştır. Bir defa park yeri gösteremiyorsanız araba sahibi olamıyorsunuz, kirli arabayla gezmeniz yine yasaklar arasında.. Bu kurallar bir bütün oluşturduğunda tertemiz sokaklar düzen içinde işleyen bir şehir çıkıyor ortaya. Tropikal iklim dolayısı ile tozun olmadığını ve sık yağan yağmurlarla cadde ve sokakların sürekli temizlendiğini de göz önüne alırsak benim gözümde Singapur en etkileyici ülke.. Tabi sadece bunlarla da kalmıyor, şehir düzeni be görselleri çok etkileyici. Ulusal botanik parkları, Universal stüdyoları, şehrin merkezinde simgeleşmiş dönme dolapları ile Singapur mükemmel bir bütünü oluşturuyor.
Aslında Malezya’da Singapur’a birçok yönden benziyor şehir düzeni, toplu taşıması oturmuş durumda. Modern yapıları sayesinde size, hem lüks bir yerleşim yeri sunarken, aynı zamanda Singapur gibi uçuk fiyatları da yok.
+Uzak doğu ülkesi için seyahat planlayan gezginlere önerilerin var mı?
Öncelikle tropikal iklime hazırlıklı olsunlar, burada kış yok ama çok sık yağmur yağan mevsimleri var. Her yağmur başladığında gün kaybettik diye hayıflanmak yerine, yağmurla barışık olmalı gerekirse ıslanmalılar.
İklim farklı olduğu gibi insan yapıları da farklı, genelde pratik zekâlı değiller ve en basit işlem için bile bir sürü sorular sorup sizi bunaltabilirler, yetmez iş arkadaşlarına sorarlar hepsinin sonucunda olumsuz yanıt alma ihtimalinizde olabilir, sakin olunuz…
Para konusunda geneli çok hassas, paranın kırışık olmaması onlar için önemli, üzerinde yazı damga varsa almayabilirler… 1 dolar 5 dolar gibi paralar 50-100 dolara göre daha değersiz kabul edilir ve bazı yerlerde 100 dolarınız bile olsa, 2006 öncesi basım ise bozmayabilirler bile. Bu sebeple, giderken yanınızda yeni ve temiz 100 dolarlarla gitmenizi tavsiye ederim.
Eğer tercihiniz Singapur olacaksa, bir kutu kolaya 40 TL, bir kişilik pizzaya 90 TL, en basit sandviçe 50-60 TL, marketteki suya 6-7 TL vermeye hazırlıklı olmanız gerekmekte. Zira ülkedeki asgari ücret bile bizim iyi dediğimiz rakamların çok üzerinde…
Tayland ve Malezya için konuşacak olursak ülkede bir şeyin net bir fiyatı yok diyebilirim. Diyelim bir şey satın alacaksınız, satıcı size fiyat söylemek yerine kaç para verirsin demeyi tercih ediyor. Siz ısrarla sorarsanız yüksek bir rakam söylüyor ve sonuçta söylediğinin yarısından daha az bir ücrete bile satın alabiliyorsunuz…
Son olarak özellikle Tayland’da gördüğüm vahşi hayvanların uyuşturularak, fotoğraf çekme objesi ve eğlence malzemesi olarak kullandıklarıdır. Bu turizme kimsenin alet olmamasını ve bunu yapan insanlara para kazandırmamalarını dilerim.
+Son olarak @Gezgelsen için söylemek istediğin bir şeyler vardır diye düşündük J
Gezgelsen çok güzel bir oluşum, biz gezginlerin ve yeri yerler gezecek insanların bu tarz buluşma ve aktarım yapma alanlarına çok ihtiyacımız bulunmakta. Gideceğimiz yerlerde gezilecek yerler listesini Trip Advisor’dan listeleyebiliriz, fakat bu bize birebir birisiyle konuşma imkânı sağlayamaz. Hepimizin zamanı değerli ve kısıtlı, dolayısı ile kendimize en uygun doğru tercihi yapmak istiyoruz. Bu çerçevede en etkili olan giden birilerinin ağzından oraları dinlemek ve kafamızdaki beklentileri karşı tarafa söyleyerek, kendimize uygun olup olmadığını belirlemektir. Bu tarz oluşumlar bizlere hem bu imkânı sağlarken, birebir sohbet etmesek bile etkili seyahat yazılarıyla bizler gibi olan birçok insana fikirler vermekte ve ufkunu genişletmektedir. Hepimiz birbirimize destek olarak gelişeceğiz ve dilerim en güzel biz gezeceğiz…
+Değerli vaktini bize harcadığın için teşekkürler…
Sosyal Medya hesaplarını bizimle paylaşmak ister misin?
Tabi ki : denizdengelenguney
← VİZE İSTEMEYEN ÜLKELER
#2 Seyahat Sohbetleri @Gezgorls →