Sabah Dersi 2018 - İlk Manevi Seviyeye Giriş - kabala.info.tr - Bnei Baruch Kabala Eğitim ve Araştırma Enstitüsü
Ana Sayfa > Kabala Kütüphanesi > Sabah Dersi Materyalleri > Sabah Dersi 2018 – İlk Manevi Seviyeye Giriş
Sabah Dersi 2018 – İlk Manevi Seviyeye Giriş
1) Rabaş, Makale 557, Ohr Hozer (Yansıyan Işık) Hakkında
Kıyafetlenmenin olmadığı yere Ohr Hozer denir, yaratılanların bakış açısından üst ışık yok sayılır, çünkü Ohr Hozer’in anlamı tam olarak şudur, kişi yalnız ihsan etme niyetine göre alır. Kendi için almaktan çıkmadıkça Ohr Hozer’i yoktur. Bu nedenle, “Tüm dünya O’nun ihtişamı ile dolu,” olmasına rağmen aşağıdakinin bakış açısından yok sayılır. Bu yüzden kişinin amacına ulaşması için yapması gereken tek şey, tüm çalışmasını yalnız tek bir noktaya odaklamasıdır: tüm boş vaktini Yaradan’ın hatırına adamasıdır. “Cennet korkusu dışında, her şey cennetin elindedir,” sözünün anlamı budur. Bunun anlamı şudur, Yaradan her şeyi verir. Üst ışık kişi için halen hazırdır, söylendiği üzere, “Buzağının emmek istediğinden daha fazlasını inek emzirmek ister.” Ve tek ihtiyacımız bir Kli’ye sahip olmaktır. Tzimtzum’dan sonra bu Kli’ye Masah ve Ohr Hozer denir ve yukarıdakini aşağıdakine bağlayan budur. Şöyle ki bununla aşağıdaki yukarıdakine bağlanır. Bu bağlantı olmadığı zaman, aşağıdaki yukarıdakini göremez ve aşağıdakinin bakış açısından yukarıdaki yok sayılır. Bu nedenle, Yaradan hatırına çalışması ölçüsünde kişi üst ışıkla bağlantı kurmayı edinir. Ve edinimi de bu bağlantının ölçüsünde olur.
Kişinin Yaradan’ına mutluluk ihsan etmek için maneviyat ve ıslahı çalışması, akılda form eşitliğidir. Bunun nedeni Yaradan’ın Kendisini, O mevcut mu, varlıklarını gözetiyor mu ve benzer şüpheleri düşünmemesidir. Benzer şekilde, Yaradan’ın bunları düşünmediği açık iken form eşitliğini gerçekleştirmek isteyen kişi de bu şeyleri düşünmemelidir, zira bundan daha büyük form eşitsizliği yoktur. Dolayısıyla, bunları düşünen kişi elbette ki O’ndan ayrıdır ve asla form eşitliğini gerçekleştiremeyecektir.
Bilgelerimizin söylediği budur, “Tüm hareketlerinizin Yaradan için olmasına izin verin”, yani Yaradan’la birleşmek için. Birleşmenin amacını yüceltmeyen hiçbir şey yapmayın. Bunun anlamı, tüm hareketlerinizin ihsan etmek ve dostunuza fayda için olması demektir. O zaman, Yaradan’la form eşitliğini gerçekleştirirsiniz; zira O’nun tüm aksiyonları ihsan etmek ve başkalarına fayda sağlamak içindir, öyleyse sizin, tüm hareketleriniz sadece ihsan etmek ve başkalarına yarar sağlamak için olacaktır. Bu, tam bir bütünleşmedir.
3) Baal Hasulam, Şamati 36- İnsandaki Üç Beden
Dolayısıyla insan sadece iç bedenini düşünmeli, çünkü bu kutsal ruhu saran şaldır. Bu şu demektir, insan her zaman bedeninin ötesini düşünmelidir, demektir ki kendisi için değil ama başkasının iyiliği için yani kendi derisinin dışında olan kişi için. İnsanın derisinin dışında tutunabileceği bir kabuk yoktur, zira onlar sadece vücudun içindekilere tutunabilir ve bunlar vücuda aittir. Bu demektir ki vücudun kılıfından gelen her şeye hükmederler. O’nun sahibidir ve vücudunun kılıfında olmayan hiçbir şeye ise hâkimiyeti yoktur.
Kişi kendisini insan vücudunun ötesinde düşünmeye zorlarsa “…ve derim vücudumdan sıyrılırsa, Yaratan’ı görürüm” haline erişir. Demektir ki, vücudun dışında çalışması öngörülerek kutsallık vücuduna yerleştirilmiştir. Kötü olanlar ise, vücudunu ışığın şalıyla kaplamak istemeyenler ve derilerinin içinde yaşayanlardır, bu kişiler erdemsizce ölürler. Çünkü ışığın sarmadığı yerde hiçbir şey edinilmez. Sadece bedenlerinin içinde ışığa sarılı olanlar erdemli olanlardır.
En yüksek seviyedeki şey, kıyafetlenmeden en uzaktaki şeydir. Kişi elinin oraya ulaşamadığı “mutlak sıfır” denen en soyut şeyin içinde hissedebilir.
Bu demektir ki, alma arzusu ancak ışığın biraz yayıldığı bir yerde ele geçirilebilir. Kendi kaplarını arındırmadan önce, ışığı lekelemesin diye kişi kapların (kelim) genişlemesi şekliyle ışığın kendisine gelmesini sağlayamaz. Yalnız ihsan etme yolu üzerinde yürüdüğü zaman, yani alma arzusunun olmadığı bir yerde, akla ya da kalbe ışık, mutlak bir bütünlük içinde gelebilecektir. O zaman üst ışığın inceliğini hissedebileceği bir duyarlılık içerisinde, Işık ona gelir.
Ancak kişi kaplarını ihsan etmek için ıslah etmediğinde, yayılmak üzere geldiği zaman, Işık Kelim’in arılığına göre kısıtlanmalı ve parlamalıdır. Dolayısıyla Işık, bu zamanda tam bir küçüklük içerisinde belirir. Bu yüzden Işık, Kelim’in içindeki kıyafetlenmeden soyutlandığı zaman, Işık mutlak bütünlük içerisinde ışıldayabilir ve aşağıdakiler için hiçbir kısıtlaması olmaksızın berraktır.
6) Rabaş, Makale 31, Yenika ve İbur Meselesi (1986)
Yaradan çalışmasının giriş kapısı, İbur (gebelik) aşamasıdır, yani kişi kendi “benliğini” iptal eder ve annesinin rahmine Ibur olarak girer. Bu şekilde Malhut denilen almak için almak arzusu olan kendini-sevmeyi iptal eder ve Bina denilen ihsan etme kapları aşamasına girer.
7) Rabaş, Makale 38, Çalışmada, “Kutsama Kabı Dolu Olmalıdır,” Nedir?
Yenika’dan (emzirme) önce İbur (gebelik) gelir, yani yukarıdaki onu ıslah eder. Kişi doğmadan önce anne karnında olduğu gibidir, kendini annesine eğer, sıfırlar, kendine ait hiçbir fikri olmaz. Yüce bilgelerimizin dediği üzere, “annesinin içinde ve henüz doğmamış olan, annesinin yediğini yer,” herhangi bir soru sormak ya da kendi başına bir şey yapmak için kendi başına hiçbir varlığı yoktur. Ve buna, o dilsizdir, soru sormak için ağzı yoktur denir.
Aksine, o bir isme layık değildir. Ona “dilsiz” denir, sorular soran bir ağzı yoktur. Kişi gözleri kapalı giderken de bu böyledir, mantık ötesinde bilgelere inanır ve sonuna kadar gider. Ağzı olmadığında, buna İbur denir.
8) Rabaş, Makale 31, Yenika ve Ibur Meselesi
Ancak neden buna inananayım ki böyle olduğunu hissedemiyorum? Eğer Yaradan’ın varlığını hissedebiliyor olsaydım, bunun bir anlamı olurdu, kesinlikle O’nun için çalışabilirdim ve ona hizmet etmeyi arzu ederdim. O zaman bu gizlilik neden? Yaradan yarattıklarından kendini saklayarak ne kazanır ki? Buna bir cevap vermez aksine bunu bir soru ile cevaplar, mantık ötesi gider ve der ki, eğer Yaradan gizliliğin yaratılanlar için daha iyi olduğunu biliyor olmasaydı gizliliği yaratmazdı. Buradan çıkan şudur ki aklına gelen tüm sorulara mantık ötesi gittiğini söyler ve böylece şimdi gözleri kapalı yalnız inançla gitmektedir.
9) Baal HaSulam, Şamati 135- Temiz ve Erdemli Olan Seni Katletmez
10) Rabaş, Makale 236, Tüm Dünya O’nun Nuru İle Doludur
Bu kişinin inancının büyüklüğü meselesidir, onu çeşitli aşağı ve gizli durumlardan alıp çıkarır. Ve kendini bununla güçlendirdiği zaman, Yaradan’dan kendini ifşa etmesini ister. Bunun hakkında Baal HaSulam şöyle demiştir, “liyakat kazanana kadar, uzağa kaç sevgilim,” zira Yaradan’ın ışığını ifşa etmeye uygun olmanın öncesinde, ondan bu talep edilir; “liyakat kazanana kadar, uzağa kaç sevgilim,” yani kendisini yarattıklarına ifşa etmemesi istenir, zira ifşa meselesi, yalnız yaradılışın ıslahı meselesidir.
11) Rabaş, Makale 557, Ohr Hozer Hakkında
Aşağıdaki yukarıdakinde Gadlut görmediği zaman, aşağıdakinin Katnut’u yoktur. Bunun anlamı şudur, yukarıdakinin AHP’ı, yani yukarıdakinin Gadlut’u aşağıdakinin Katnut’una yerleştirilmiştir. O zaman, bunun anlamı, aşağıdakinin hala Katnut’u yok demektir. Yalnız aşağıdaki yukarıdakinin AHP’ını yükselmiş olarak görürse, bu yolla, aşağıdaki Katnut’u edinir. Ancak bundan öncesinde Katnut’u henüz yoktur. Bu yüzden, öncelikle, aşağıdaki gerçekten de yukarıdakinin var olduğuna inanmalıdır, ama yukarıdakini hissetmez, çünkü aşağıdaki yukarıdakinin yüceliğini görmez. Buna “Şehina sürgünde,” denir, yani Şehina onun için toz gibidir; yukarıdakinin tozdan fazla bir tadı olduğunu hissetmez. Bu nedenle, kişi yukarıdakinin yüceliği fark ettiği zaman bu, yukarıdakinin AHP’ı yükseldi, diye kabul edilir ve aşağıdaki de yükselir ve Tanrısallığı hissetmeye ulaşır. Bunun ölçüsü yukarıdakinin kusurlarını gördüğünde duyduğu acıya bağlıdır. Böylece, bu ölçüde, yukarıdaki onun için yükselmiş olur. Bunun amacı aşağıdakini ıslah etmektir.
12) Rabaş, Makale 40, Çalışmada “Sen tüm insanların en aşağıda en önemsiz olanısın,” Nedir? (1990)
Çalışma temel olarak buradadır, yani burada Lişma meselesinde başlar, yani Yaradan onun çalışmasından hoşnut olacağı için kişi çalışmak ister ve bundan ne tat aldığı onun için önemli değildir. Başka bir deyişle, bu çalışmayı, sanki Kral’ın yüceliğini hissediyormuş gibi yapar ama gerçekte “Şehina tozun içindeymiş,” gibi hissetmektedir. Şöyle ki önemini hiç hissetmez, bundan toz tadı alır. Ama gene de bunun üstesinden gelir ve der ki, “Benim için sanki büyük bir Kral’a hizmet etmek gibi önemli.” O zaman alma arzusu da bundan kesinlikle keyif duyar, çünkü Kral’ın önemine ve yüceliğine inanmasına gerek yoktur.
13) Rabaş, Makale 40, Çalışmada “Sen tüm insanların en aşağıda en önemsiz olanısın,” Nedir? (1990)
14) Baal HaSulam, Şamati 8- Keduşa’nın (Tanrısallığın) Gölgesi ile Sitra Ahra’nın Gölgesi Arasındaki Fark Nedir?
Klipa (Kabuk) gölgesine “Başka bir tanrı verimsiz ve meyve vermez” denir. Keduşa da (Kutsallık) ise, “Gölgesi altında mutlulukla oturdum ve meyvesi damağımda tatlıydı” denir. Başka bir deyişle, kişi başına gelen tüm sıkıntı ve gizlilikleri, kendisine Yaratan’ın mantık ötesinde çalışmasını sağlamak için gönderdiğini hisseder.
Kişi bunu Yaratan’ın yaptığını söyleyecek gücü bulduğunda, yani Yaratan’ın kendi iyiliği için gönderdiğini ve böylelikle kişinin kendi için değil ama çalışmaya ihsan edebilmek için gelmesini sağladığını görünce, kişi bilince ulaşır. Başka bir deyişle, kişi çalışmasının Yaratan’a mutluluk verdiğine inanır ve bu tümüyle mantığının üstünde bir koşuldur.
Kişi yüzün gizliliği içerisinde ihsan etmek için çalışmak istediğinden, yani Yaratan’ın memnuniyeti için.
15) Baal HaSulam, Şamati 42- Bu Çalışmada ELUL Kısaltması Nedir?
Kişi ihsan etmek için çalıştığı zaman, çalışma sırasında ne hissettiğine aldırmaz.
Çünkü eğer her zaman beyazlık durumu olsaydı ve bu beyazlık onun çalışmasına imkân verseydi kişi asla çalışmasının saf ve temiz olup olmadığını bilemezdi. Ve bu kişinin asla Yaradan ile Dvekutla (bir olmak, bağlanmak) ödüllenememesine neden olurdu. Bu nedenle kişiye yukarıdan siyahlık verilir, böylece çalışmasının saflık ve temizliğini görsün diye.
17) Baal HaSulam, Şamati 53 – Kısıtlama Meselesi
18) Baal HaSulam, Şamati 238- Ne Mutlu Seni Unutmayan ve Oğlu Senin İçin Çabalayan Adama
19) Baal HaSulam, Şamati 215- İnanç
Bu nedenle, bu temel sabit ve sağlam olduğunda, çıkar sağlayan şeyleri alırken bile, o, bunu “bir yer” olarak değerlendirir ve bu, Gimatria’da Tora’dır. Ve bu Tora’da korku olmalıdır. Yani, kişinin aldığı herhangi bir destek ve yardımı Tora’dan değil, inançtan aldığını görmesi gereklidir. Ve hatta hala bu hoş yerden aldığı için, bunun gereğinden fazla olduğunu düşündüğü zaman bile, bunun doğru ve gerçek olduğuna inanmalıdır. Ve bu “ve hepsi O’nun inanç Tanrısı olduğuna inanır” sözünün anlamıdır, çünkü kişi özellikle inanç yoluyla bu dereceyi sürdürebilir.
20) Baal HaSulam, Şamati 5- Lişma Yukarı’dan Gelen Bir Uyanıştır ve Neden Aşağıdan Bir Uyanışa İhtiyaç Vardır?
Kişiden istenilen yegâne şey, manevi çalışmasıyla Yaratan ile Dvekut’a (Bütünlüğe) gelmesidir ve bu kişiye form eşitliği olarak ifşa olur, kişinin tüm yaptıkları, sadece ihsan etmek için olur.
Yaratan adına çalıştığı zamanda bile kendisini mutlu ve canlı hisseder, sanki gerçekten Yaratan için çalışıyormuş gibidir, zira kişinin kendisini zorlayarak yaptığı çalışma kişiyi ağırbaşlılıkla çalışmaya hak kazandırır. Görürüz ki, o zamanda kişinin aldığı memnuniyetlik Yaratan’la alakalıdır, yani özellikle Yaratan içindir.
21) Rabaş, Makale 572, “İki Emek”
Bu soruların üstesinden sadece, mantık ötesinde olan inançla ulaşmak mümkündür. Kişi, günahkârın sorusunu aklın bakış açısından cevaplamak zorundadır, ne sorduğunu sormak anlamlı olur. Ancak mantık ötesi inanç içinde, bilgelerin sözlerine inanmak, Yaradan’ın uğruna olan tek yoldur. Yani, kişi Yaradan’ın uğruna tüm enerjisini ve çabasını verir, bu onun tek amacıdır ve dünya bu amaç için yaratıldı, çünkü bilgelerimiz “Bütün dünya bunun için yaratıldı” (Berahot, 6b), yani cennet korkusu için.
23) Rabaş, Makale 24, Sadaka ve Hediye Arasındaki Fark (1986)
24) Baal HaSulam, Şamati – Sadakat
Hizmet öncelikle korku anlayışına dayanan bir sadakatle olmalıdır. O zaman, tüm beden çalışma ile karşıt görüşte olur, çünkü hizmet etmekten tat almaz. Ve beden yaptığı her şeyde, -bütünlük içinde olmayan- bu hizmeti hesaplar. Böylece, bu çalışma ile eline ne geçecek?
Ama Katnut (küçüklük) sırasında, kişi hizmet etmenin kendisi için bir faydasını hissetmez, çünkü halen bu hizmetten bir keyif almaz. Ve hatta kişi başkalarına da bir yararı olacağına inanmaz, eğer bu kendi için önemli değilse, başkaları bundan nasıl keyif alır ki? O zaman acısı şiddetlenir. Ve daha da çalıştıkça, acısı da bu oranda artar. En sonunda, ıstırap ve çabası belli bir miktara ulaştığı zaman Yaradan ona merhamet gösterir ve Yaradan’a hizmet etmekten tat almayı ona bahşeder, çünkü yazılmış ki, “Yukarıdan bize maneviyat akana kadar.”
25) Rabaş, 65. Mektup
Ve kişi bu, “Yaradan’ın bir imajın içinde yeni bir imaj biçimlendirmesi,” mucizesinin önemini anlamalıdır. Halen açıkladığımız gibi bu gerçek bir yenilik ve gerçek bir mucizedir; çünkü doğaya karşıdır ve Yalnız Yaradan doğayı değiştirebilir; insanın elinde değildir. Ve bu “yeni bir şeydir,” şöyle ki Yaradan, almanın imajı olan annenin imajı içinde ihsan etmenin imajını biçimlendirir. Ve buna “Yaradan’ın bahşettiği Keduşa,” denir. Şöyle denmiştir, “Tanrı gibi kutsal olan yok, zira O’ndan başkası yok.” Dünyada doğayı değiştirebilecek hiç kimse yoktur ve kişiye doğası ile gelen Kli’nin içinde, alma arzusu verilir, daha sonra “ihsan etme arzusu,” denen başka bir doğaya sahip olması sağlanır.
Kişi, Lişma çalışmak için, üsttekinden güç almalıdır, alttaki, bu çalışmaya başlamak için güçsüzdür, ama sadece Lo Lişma attakinin hareket edeceği ilk gücü verdiği için, yalnızca ‘alma arzusu’ olarak adlandırılan Lo Lişma (O’nun adına değil) formunda çalışmaya gücü vardır, çünkü kişi maddesel hazlarda yeterli tadı bulamadığı zaman, manevi hazları araştırmaya başlar. Bunu şu takip eder; alttakinin çalışmasının kökü, alma arzusudur, MAN olarak adlandırılan dua yükselir ve o zaman üstteki, bu MAN’ı düzeltir ve Masah’ın gücünü ona yerleştirir ki bu alttaki, kendisiyle ilgili olarak amacının ihsan etmek olduğunu bilmeden önce, bolluğun gecikmesi için bir arzudur. Öyle ki, üstteki, alttakine, alttakinin O’nun yüceliğini hissetmesiyle, ihsan etme arzusundaki iyi tadı ve hazzı verir, ihsan eder. İşte o zaman, kişi, O’nun önünde iptal olmanın ve O’nun önünde varlığını iptal etmenin değerli olduğunu anlamaya başlar. Daha sonra kişi, realitede var olan her şeyin, sadece O’nun arzusu bu olduğu için böyle olduğunu, Yaradan’ın alttakinin var olmasını istediğini, ama kişinin kendisi için varlığını iptal etmek istediğini hisseder. Bunu şu izler; daha sonra kişinin hissettiği canlılık, Lişma ve kendisi için değil olarak kabul edilir. Kişi bunu hissettiği zaman, MAN’ın ıslahına hâlihazırda sahip olduğu düşünülür ve o zaman kişi, aynı zamanda artık aralarında bir çelişki olmadığı için, MAD’ı da almaya uygundur, zira alttaki de kendi iyiliğini değil, üsttekinin iyiliğini ister. Bu, üstteki, alttakine Mohin verdiği zaman, ona da Mohin’in kıyafetlenmesini yani alttakine, bolluğu ve yanı sıra ihsan etme arzusu olan Masah’ın gücünü verir. ‘Lo Lişma’dan Lişma’ya geliriz’ ifadesinin anlamı budur.
28) Rabaş, Makale 218, İsrail Kralların Oğullarıdır
Kişi, her nerede keyif almaktan çekilir ve birliğe sebep olursa, üst ışık orada olacağından, onda Keduşa’yı bulursunuz, çünkü Kelim (kaplar), Keduşa sadece saf, bir yerde bulunduğu için, Keduşa olarak adlandırılan Yaradan’ın ışığını alabilir. ‘Saflık’, niteliklerin saflığı demektir ve o zaman Keduşa, saflığın yerinde bulunur. Ancak bazen, ‘Onların Tuma’a’sının (kirliliklerinin) ortasında onlarla yaşayan, Ben, Efendiniz’, yani onlar, halen eşitlikte olmaya hazır oldukları Kelim’e sahip olmadığı zaman bile, bunu başarmasına yardım etmek için, kişinin yukarıdan desteklenmesi gerekir. Lo Lişma’nın, içindeki ışığın ıslah etmesinin anlamı budur. Bu ışığa, ‘Onların Tuma’a’sının ortasında onlarla yaşayan Efendi’ denir. Bu özellikle Lişma’ya ulaşmak isteyen, ama bedeninin üstesinden gelemeyen kişiyle ilgilidir. Ona bu nedenle ışık verilir ki böylece alma arzusunu yenebilsin ve ihsan etmek olan Yaradan’ın yolunda yürüyebilsin.
Bununla beraber, Yaratılışın amacını gerçekleştirdiğinde ve Yaradan ondan haz aldığında, çünkü arzusu yerine getirilmiştir, O’nun memnuniyetiyle dolmuş olan insanın özüne, tıpkı O’nun gibi tam, bütün sonsuzluk bahşedilir. Böylece, ölüm meleğinden özgürlük ile ödüllendirilmiştir.
31) Baal HaSulam, Şamati 17- Sitra Ahra’ya “Taçsız Malhut” Denmesi Ne Demektir?