Türkiye parçalanır mı?
Türkiye’de son çeyrek yüzyılda tavan yapan ayrılıkçı hareket, ülkeyi bölünmenin eşiğine getirdi. Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin güneydoğu bölgesi fiilen ve fiziki olmasa bile, sanal olarak ana büyük gövdeden kopmak üzere!
Bir Trabzon takımı, o veya bu nedenle Diyarbakır’a giremiyorsa, kente 15-20 km. uzakta geri çevriliyorsa, bunun anlamı o bölgede devlet otoritesinin kaybolduğudur.
Yalnız o kent mi? Bölgedeki üç-beş kentte ve ilçelerinde durum aynı!
Sokağa çıkma yasağının ilan edilmesi, askerin kışladan inmesi olayın vahametini ortaya koymaktadır.
Ankara, İzmir, İstanbul gibi büyük kentlerdeki eylemleri nokta eylemler olarak değerlendirebiliriz.
Güvenlik güçleri, halk buralarda eylem yapanları anında bertaraf eder. Ayrılıkçıların Karadeniz, İç Anadolu, Akdeniz, Ege ve Marmara bölgelerinde taban desteği yok. O nedenle buralardaki eylemler vur kaç ve gövde gösterisi şeklindedir. Ayrılıkçılar, buralarda tutunamazlar. Türk Bayrağına ve Atatürk büstlerine karşı yapılan çirkin saldırılara, HDP Başkanının göstermelik de olsa tepki vermesinin nedeni, ayrılıkçı hareketin Güneydoğu Anadolu Bölgesi dışında kalan bölgelerde dışlanacağı korkusudur. Bu korku ve endişe aslında gerçekle yüzleşmedir. Ayrılıkçı hareket artık Güneydoğu’da üç beş vilayete sıkışıp kalmıştır.
Ayrılıkçıların, batı bölgelerinde bazı aşırı sol grupların dışında desteği kalmamıştır. Zaten, büyük kentlerdeki olaylara katılanların en az yarısı bu sol gruplardır.
Ayrılıkçı örgüt baskısıyla, çaresiz kalan güneydoğu bölgesindeki halkın büyük kesimi, Türkiye’den
kopmayı istememektedir. Yapılan araştırmalar bunu gösteriyor.
Ayrılmayı kabul etmeyenlerin haklı nedenleri de var. Mesela, ayrılırsak yarın ne olacak. Batıya rahatlıkla gidebilecek miyiz? Batı bölgeleri ile ekonomik ilişkilerimiz hangi düzeyde olacak vs. diye muhasebe yapmaktadırlar.
Diğer bölgelerdeki insanlar da, ‘Sen, benim oralarda gezmeme, tozmama, iş kurmama, yaşamama engel olacaksın, ben diğer bölgelerde sana izin vereceğim’ diye düşünmezler mi?
Düşünürler ve bu düşünceyi de uygulamaya koyarlar.
O nedenle, Türkiye’de yaşayan insanların genel eğilimi, üniter yapıda, birlik ve beraberlik içerisinde
Güneydoğu bölgesinde ayrılıkçıların güçlü olmasının, iki-üç ana nedeni var. Biri devlet otoritesinin zaafı diğeri ayrılıkçı hareketin o veya bu nedenle tabandan destek almasıdır. Üçüncü olarak da devletin ekonomik olarak dışa bağımlılığı, ekonominin zayıflığı ve dış etkenlerdir.
Şimdi bazıları, devletin resmi ideolojisinin olmamasını savunuyor. Resmi ideolojiyi beğenip, beğenmemek ayrı, böyle bir ideolojinin olmaması ayrıdır. Her ülkenin bir resmi ideolojisi vardır. Almanya’nın, ABD’nin, Rusya’nın vs. hepsinin!
Bu ideoloji; devletin kuruluş aşamasında yaşanan zorluklar ve sıkıntılar göz önüne alınarak ve diğer devletlerdeki ideolojilerden esinlenerek ve de halkın desteğini alarak oluşmuştur.
T.C.’nin, ideolojisi Anayasasıdır. Anayasasının ilk 4 maddesidir.
Bu maddelerin değiştirilmesi, Türkiye’ye refah ve mutluluk mu getirecek?
Ne getirir? Bölünme, parçalanma! Büyük bir ülkede iki millet iki dil, hatta özerk yapının sonu bölünmedir.
Bölünme isteniyorsa, tamam bölünelim. Evli evine yerli yerine! Hodri meydan!
Bunu söylediğinde veya birliği savunduğunda hemen faşist, milliyetçi, ulusalcı oluyorsun!
ABD, Alman, Fransız, İngiliz vatandaşına hangi siyasal görüşte olursa olsun, anayasalarına sadık kaldıklarında bunu diyemiyorsun. Ama Türkiye’de rahatlıkla söyleyebiliyorsun.
Türkiye sancılı bir süreçten geçiyor. Bu süreç ülkenin bölünmesine gider mi? Bu sorulara bugünden
net cevap verme şansımız yok. Çünkü ülke içinde ve dışında gündem akşamdan sabaha değişiyor. Bunun ötesinde, bir de ekonomik olarak güçlü ülkelerin hesapları ve projeleri var.
Bu tabloya rağmen, ben inanıyorum ki; içte ve dışta ne yaparlarsa yapsınlar, çatışma, kargaşa da çıkartsalar, ayrılıkçıları sonuna kadar destekleseler de bu ülkeyi bölemeyeceklerdir. Çünkü, bu ülke halkı Türküyle, Kürdüyle, Lazıyla, Gürcüsüyle vs. bölünmek istemiyor. Ve Türkiye’nin dinamik güçleri asla bölünmeye, parçalanmaya izin vermez, vermeyecektir!