SÖZ SANATI: YILDIZLAR NEREYE GİTTİ?
kimse görmedi mi? Yıldızlar Gökyüzünün gece süsü, ruhumun şiirleri, her gece semada tespih taneleri gibi
oraya buraya saçılmış, kimi parlak kimi sönük yıldızlar, Hiç mi kimse görmedi?
Niye yarışıyoruz betonları yükseltmekte, anlamıyorum. Niye ille de göğü delmek
Her yer taş. Göğe güvercin salsanız hürriyete varamaz. Her yer beton.
Herkes yabancı. Sokağa küstüm, sokak çok eski zamanlarda ülkenin birinde bütün çocukların
kardeşçe oynadığı mavi yer.
elleri kanlanmış haliyle değil.
Adım atmak zor, menzile varmak lütuf. Taşların orta yerinde taşa kesen
kalplerin şakası yok.
Ölüm kararlı gerçek.
Ama, yıldızlar diyorum. Yolumun dost fenerleri. Dama çıkıp öylece uzanıp dalıp
dalıp gittiğim ışıklı rüya parçaları, fosforlu resimlerim.
Yıldızlar nereye gitti?
Her gün başka bir beton doğuyor çığlık çığlığa. Her gün çekicin çiviye zulmü,
insanın insana zulmü gibi yürek deşiyor.
İnsanın gözü dönmüş.
Nefes nefese yarışıyoruz bir şey için ama ne için? koşuyoruz hep birlikte,
bazen aynı yöne,
bazen bambaşka. Koşuyorum ben de. Taşlara geldim geleli, betonlardan yol bulup nereye bilmem
ben de koşuyorum.
Ben niye koşuyorum,
Herkes niye koşuyor,
Yıldızlar nereye gitti Hiç mi kimse görmedi?
Ben artık perdeleri açmak istemiyorum. Pencerede yeşil bir rüya göremiyorum.
Dışarısı kömür gibi siyah. Balkonlar sevişiyor umarsızca, arsızca ve şehvetle.
Katlar birbirine dolanmış yasak aşıklar gibi.
Artık görmek istemiyorum betonlarda oyun oynamaya çalışan zavallı çocukları.
Hiç nergis koparmamış,
uçsuz bucaksız bir tarlada terden sırılsıklam olana dek koşmamış,
ağaçlarla konuşmamış talihsizce unutulmuş çocuklar.
Taşların ortasında küçük taşlara kesen çocuk yürekleri artık
Her gece aynı hasretle başımı göğe kaldırıp dua edercesine bakmaktan
Yıldızlar nereye gitti, niye üstelik?
Hala niye koşuyoruz bilen yok mu söyleyin! Hala niye, nereye, ne vakte kadar...
Eskiden yıldızlar vardı bilmem siz bilir misiniz. Bazen biri kayardı. Güler
geçerdik. Tutamadık diye üzülmezdik.
Yıldızsız bir gökyüzü düşünemezdik. Yıldız biter mi derdik.
Şimdi bana, yıldızlarla ilgili ne anlatırsanız inanmaya hazırım. Şimdi bana
taşlardan betonlardan korkunç sokaklardan zalim yabancılardan süzüp
bir tek yıldız çizebilirseniz,
bir tek yıldız olsun sunabilirseniz gökyüzüme,
Onları, o alıngan dostları, betonlar yeryüzünü istila edeli beri hiç kimse
Hiç kimse mi...
Süslü Şirine Blog22 Ekim 2014 15:13Merhaba :) Yine bi etkinlik ve ben :D Ödülün var :) http://suslusirine.blogspot.co.uk/2014/10/odul-aldmm.htmlYanıtlaSilDİKTİM DİKTİM GİYDİM20 Kasım 2014 20:26Ben en güzel,en parlak halleriyle gördüm onları,nerde mi,senin de yerleşmeyi düşündüğün Fethiye'de... Nasıl lacivert bir gökyüzü ve alabildiğine uzanan samanyolu....Tanrım nasıl muhteşem bir tablo,bakarım,bakarım doyamam gökyüzüne.....YanıtlaSilDİKTİM DİKTİM GİYDİM20 Kasım 2014 20:29Çok beğendim yazını,yıldızları geri istiyoruz değil mi...Ama bu gökdelen merakı onları görmemizi engelliyor ne yazık ki...YanıtlaSilYorum ekleDaha fazlasını yükle...