Asymptote Mimarlığı Ya Da Mimarlık Ve Asymptote Üzerine Notlar - Arredamento Mimarlık Aralık | Boyut Pedia
Öncü bir profesyonel sanal mimarlık uygulaması: New York Borsası üçboyutlu işlem katı (NYSE 3DTF), 1998.
Arzu Erdem Bugün enformasyon teknolojileri, mimarlık disiplininde üretilen nesneler bağlamında en temelde iki farklı açılımı olanaklı kılıyor. Birincisinde, yeni duruma özgü araçlar, tasarımın başlangıç bilgi ya da verisinin her türlü deformasyonuyla yeni biçimselliklerin üretilmesini sağlıyor. İkincisinde ise maddesi olmayan enformasyon, nesnel çözümün bileşeni olarak yer alıyor. Sonuçta, ya mimari nesne sürecin herhangi bir aşamasında süreç boyunca ve/veya sonunda tümüyle enformasyon olarak sanal ortamda varlık gösteriyor ya da enformasyon, etkileşime açık dinamik ortamlarla mimari nesnenin katı bileşenleri gibi nesnel kurguya eklemleniyor.
Tümüyle sanal ortamda varolan mimarlık nesnelerinin belki de en çarpıcı örneklerinden biri, bundan on sene önce New York Borsası yöneticilerinin, Asymptote mimari tasarım ekibinden, kullanıcıların borsayla ilgili güncel bilgilere erişebileceği üçboyutlu sanal bir mekan örüntüsü oluşturmalarını istemesi üzerine kurgulanan üçboyutlu işlem katıdır. Tariflenen, tam da değişimi yapılan değer gibi maddeden arınmış etkileşimli bir kurgudur. Sanal gerçeklik işaret dili kullanılarak uygulanan NYSE 3DTF, geniş boyutlu ve gerçek zamanlı bir enformasyon modelinin parametrik sanal kabuklarla indirgenmiş bir versiyonu olarak yorumlanabilir. Kalınlıksız silindirler ve duvarların üzerinde uçuşan görsel ve metinsel enformasyon, kullanıcıların New York Borsası’ndaki ticari işlemleri farklı bir şekilde deneyimlemesini sağlar. Geliştirilen öneri, sadece fiziksel bir ortamın sayısal simülasyonu olmakla kalmaz, sürekli dönüşmesi hedeflenen dinamik fiziksel çevrelerin kurgusunda yeni olasılıkların araştırılmasında da öncü rol üstlenir. Birçok disiplinden uzmanın katılımıyla tamamlanan 3DTF, hem bir mimarlık ofisinin profesyonel anlamda üstlendiği bu tanımdaki ilk iş olmasıyla büyük önem taşır, hem de Asymptote’un farklı uzmanlıklarla desteklenen, enformasyon teknolojilerinin deneyimine açık pratiklerinin mimari çevrelerce duyulmasını sağlar.
Aslında NYSE 3DTF, Asymptote’un adının anlamıyla özdeş pratik ve üretimlerinin tipik bir örneğidir. Kimi zaman enformasyon teknolojileri ve mimarlık edimleriyle, kimi zaman da gerçeklik ve sanallık varolma vaatleriyle, neredeyse dokunacakmış kadar yakın bir mesafede eşanlı bir birliktelik sergilerler.
Hani Rashid ve Lise Anne Couture’un çağdaş teknolojik olanakların sınırlarını ve potansiyellerini kimi zaman zorlayan, çoklukla da sorgulayan işleri, sadece mimarlık ve kentsel tasarım disiplinleriyle sınırlı değil: FluxSpace serisi gibi erken dönem melez enstalasyonları ve Guggenheim Sanal Müzesi gibi sayısal tektonik tasarımları da tıpkı mimari üretimlerinde olduğu gibi bedenin on-line ya da eşmekanlı deneyimine açık kurguları hedefler. Hangi disiplinlerarası kesişme noktasında olursa olsun belki de tüm ürünlerinde ortak olan, sürekli değişmesi olası algılara açık bir mekansallık arayışıdır.
Asymptote’un tasarım pratikleri, mimari mekanın çok-boyutlu ve katmanlı farkındalığını ve deneyimini tetikleyecek radikal stratejileri ve araçsallıkları araştırmak ekseninde tanımlanabilir. Aslında belki de genelde Asymptote mimarlığını, ya da özelde mimarlıkta Asymptote’un farkını en iyi tanımlayan, Hani Rashid’in Designing for a Digital World’deki1 makalesinin başlığıdır: mimarlık=mekan=arayüz! n Doç.Dr.
Arzu Erdem, İTÜ Mimarlık Bölümü.
1 RIBA’nın 2001 yılında Londra’da düzenlediği E-Futures: Designing for a Digital World temalı toplantı, yeni teknolojinin mimarlık disiplini üzerindeki etkilerini olası gelecek öngörülerini de içerecek biçimde tartışmak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Toplantıda Hani Rashid’in yaptığı sunum, 2002 yılında Neil Leach’in editörlüğünü üstlendiği aynı adlı yayında “Architecture=Space=Interface” başlığıyla yer alır.