Olmadık İşler Peşinde (OİP): Baskın yedim
Hastanede yatmanın en büyük zorluğu yatamamak olsa gerek. Vay arkadaş, sanırsın Nazi kampındayız. Hemşireler gece neredeyse saat başı ani baskınlar düzenliyor odaya. Böyle tam bir önceki baskından alnımızın akıyla çıkıp, gözlerimizi kapatıp dalacakken, hoop odaya davranan bir tanesi "ÇAATT!" diye açıyor ışıkları. (Bi bizim odada bi de Bağdat Caddesi'nde var bu sirkülasyon.)
Bu "Çaatt!" işi acayip stresli. Yatakta bi güzel yanlanmış, huzurla uykuya teslim olmaya hazırlanırken bir anda ışıklar yanıyor ve odaya tanımadığın biri dalıyor. "Noliy lan" diye zıplayıveriyorsun. Bi sirenlerin çalması eksik yeminle. Valla kalpten gitmeden çıksak gitsek başka da birşey istemem. Resmen gece mesaisindeyiz babamla. Hayır gece 03:30'da gargara yapmasak mesela, olmaz mı? .........
çok çok geçmiş olsun. umarım bir an önce iyileşir baban.
03 Nisan, 2011 00:50
Cok gecmis olsun, kolay gelsin sizlere. Umarim bir an once bu gunler geride kalir, baban sagligina cabucak kavusur.
03 Nisan, 2011 00:54
Hastanede yatmak zor zanaat yaşadım biliyorum.Yazsam roman olur o derece yani:)Tam uykunun en tatlı yerinde elinde pas pas odaya dalan adamlar mı dersin,zırt pırt tansiyon ölçmeye gelen hemşireler mi.Neyse geçip gidecek inanıyorum ben. Ne demiştim babacığını öpüyor sağlıklar diliyorum bolca:)
03 Nisan, 2011 00:56
bilmem mi o baskınları,öyle çok yaşadım ki travmam var resmen.aklımdasın canım benim.
03 Nisan, 2011 00:58
sağolun arkadaşlar. çok şükür öyle aşırı kritik falan bir durum yok. hatta yarın çıkıcaz belki.
03 Nisan, 2011 01:00
Aman aman ben de iyi bilirim, yarı koma halindeki anneme ajite haldeyken bilinçsizce serumunu çıkardı diye avaz avaz bağıran hemşireler bilirim. Allah bir an önce hastaneden kurtarsın ve şifasını versin inşallah...
03 Nisan, 2011 01:21
Çok çok geçmiş olsun.Baabacığına acil şifalar diliyorum. Bu sefer de yenecek o naleti. Allah kimseyi hastaneye düşürmesin; yokluğunu da aratmasın. umarım bir an önce çıkarsınız.
03 Nisan, 2011 01:47
''Ölüp ölüp diriliyorlar bu dizide, kim kimi yakalarsa yatağa atıyor, sevgi-sevda hepsi üç kuruş'' demişti teyzem bana, inanmamıştım :)Hadi bir dahaki baskına dek yatıp uyumaya çalış OİP'im, gerçi gargaraya 45 dakika var ama... :)Geçse de, bitse de ''oh'' desek artık. Az kaldı, her şey çok güzel olacak :)
03 Nisan, 2011 02:46
Öncelikle çoook ama çoook geçmişler olsun. Bi komik söslük kitabı vardı. Onu hatırlattın bana. Şöle diordu:Hastane: Hemşirelerin,uyku ilacı vermek için sizi uyandırdıkları yer. :)
03 Nisan, 2011 12:32
Çok geçmiş olsun, yaşanıyor bunlar malesef. Zaman durmuş oluyor insan hastanede olduğunda bilirim. Ama dışarıda sürüp giden bir zaman var ve sen zaman zaman girmelisin o zamana es vermek için. Ayrıca o hemşireler iyiki giriyorlar saat başı ya hiç gelmeyen olsa, ben onlarıda yaşadım, inan peşlerinden koşmak daha feci.
03 Nisan, 2011 12:40
Kabak Yelleri diyorum ben o diziye, senelerdir kabak tadı verdi. Ben izlemiyorum gerçi reklamları bile yetiyo baymaya. Çok geçmiş olsun bu arada. Hastane anım pek yok benim, bi keresinde küçük oğlanı yatırmıştık bir geceliğine. 2-2,5 yaşında falandı. Elin,n üstüne serum takmışlardı, elini oynatıp serumu çıkarmasın diye de avucuna bantla bir tahta bağlamışlardı. Canı sıkılıp eve gitmek istedikçe acısını benden çıkardı. Bütün gece beni dövdü o tahtayla. Uykuyu bırak kafama tahta yemeden geçirdiğim anlar bile çok azdı...:P
Çok büyük geçmişler olsun . Tez zamanda acil şifalar. Hastanelerin prensibi sanıyorum o :) ne pernsip ama. Bende annem için kalmıştım. sabahın 5,30 kalkıcakmışız ! neden dedim yahuu cevap öyle mantıksızdıki hatırlamıyorum bile :)Bütün diziler aynı değilmi beyinlerimizi uyuşturuyor . Birde halen itinayla seyredenler yokmu ?? sözün bittiği yer
03 Nisan, 2011 22:54
çok geçmiş olsun acil şifalar diliyorum babana sevgiler...
03 Nisan, 2011 23:32
Oğlum 3 gece hastaneye yattığında bizzat yaşadım o baskınları, ne kadar insanı geren bir durum. Doğru dürüst uzanamadım bile her defasında içeri girdiklerinde kalbim öyle korkudan çarptı ki kalbim düzeliyor çatttt diye geliyorlardı.İnşallah babanızda iyi olacak,acil şifalar diliyorum,sevgiler
04 Nisan, 2011 08:00
acil şifalar diliyorum babanıza. hastane günlerimizde çok kulağınızı çınlattık, bir kar masalı Arca'yı oyalarken çok işimize yaradı, keşke biz de size böyle fayda sağlayabilseydik, en azından dualarımızı gönderiyoruz:)sevgiler
04 Nisan, 2011 09:16
Ben de cok gecmis olsun dilerim OIP. Hem size, hem de basta babaniz, tum ailenize... Bu zor gunleri en agrisiz, acisiz sekilde atlatmanizi umarim.
04 Nisan, 2011 09:22
hastanede yaşadığın sıkıntıyı bile böyle espirili bir dille anlatıyorsun ya senin bu pozitif enerjin bence babana da iyi geliyor.onun yanında da böylesin değil mi? :))) hepimiz biliyoruz hastalıkta en önemli şey moral.mutluluğunuz bol olsun.
04 Nisan, 2011 09:34
Gecmis olsun Oipcigim!o televizyon programlari sizi yer. bilgisayara koy amcamin en sevdigi filmleri falan.nöbetci hemsirelerden de baskin saatlerini önceden ögren ;-) panik atagimiz var önceden bilelim ne zaman geleceginizi falan desen, kapiya da aynisini yazsan..acil degilse de iste bu yüzden gelmesinler gece.kac gün kalacaksiniz??öptüm kocaman,anonimyus
04 Nisan, 2011 11:09
merhaba, öncelikle geçmiş olsun, komik yazılarınıza alışınca hastalık olması üzüyor insanı. Ben akademisyen hemşireyim, şu herşeye tepki veren meslektaşlarımdan değilim ama kısaca yazmak istedim. sık sık hasta odasına girmek zorundayız çünkü hastanede saniyeler içinde bile hastanın herşeyi değişebilir, bir insanın sağlığının ölüm-kalımının sorumluluğu sizin işinizse boşveremiyorsunuz. bu bilinç ile sık sık hasta bakımı için odaya giriyorsunuz, hastaya bakıyorsunuz. ayşe
04 Nisan, 2011 11:16
OİP 'cim, Hastanede yat(ama)mak hasta için de yakını için de zor walla. Bir daha baskın yememeniz dileğiyle geçmiş bitmiş olsun . SevgilerHasene
04 Nisan, 2011 11:57
bloglara giremeyeli neler neler olmuş. baba ve hastane kelimelerini yanyana gördüm mü tüylerim diken diken oluyor. geçmişler olsun oip'im.... bütün iyi dileklerim ve enerjim sizinle olsun, tez vakitte arkanıza bakmadan, koşa koşa- güle oynaya evinize inşallah.....
04 Nisan, 2011 13:33
Acil şifalar diliyorum babanıza. Kısa sürede hayırlısıyla çıkın inşallah hastaneden.
04 Nisan, 2011 16:56
Tekrar geçmiş olsun Oip im.. Allah en kısa sürede tastamam şifa versin
04 Nisan, 2011 18:14
geçmiş olsun tekrar.bu ışık yakma olayına ben de gıcığım.oğlum küçükken hastanede kalmışlığımızdan bilirim.bir de sabah altıbuçukta temizliğe başlamıyorlarmı ?
04 Nisan, 2011 21:24
sağolun arkadaşlar.dün akşam üzeri çıktık evimize geldik çok şükür:)yanlış anlaşılmasın, sözüm hemşirelere değil. biliyorum ki onlar görevini yapıyor, Dr'un verdiği tedaviyi uyguluyor. ama sistemin işleyişi çok fena malesef. ne biliyim daha yumuşak, daha sessiz ve derinden gelseler fena mı olur??
05 Nisan, 2011 00:13
cok cok gecmis olsun neyse evinize donmussunuz doping olur hastane eziyetinden sonra cabucacik iyilesir umarim.
06 Nisan, 2011 13:17
Ben de eve dondunuz mu diye bakmaya gelmistim. Biraz hava degisikligi iyi gelecektir eminim. Anneannemle hastanede kalirdik uzun uzun bazen bir aydan fazla hic cikmadan kaldigimiz olurdu. gece nobetleri anneminde elbet cogu zaman. Oyun yapmistik kendimize gecede kac baskin yiyecegiz diye. Sabah kaybeden digerlerine cukulata, cay ne olursa ismarliyordu. Ne yapalim insan illa gulecek bir sey ariyor :)Moral guc sabir sizinle olsun OIP.
06 Nisan, 2011 18:22
Büyük geçmiş olsun. Bu zor dönemleri bir an önce atlatmanız, hemşirelerin de koğuş kalk şeklindeki gece baskınları sırasında sizin odayı atlamaları dileğiyle...
09 Nisan, 2011 13:50
valla sızlandım ettim ama sonrasında ben hastalandım da, sabah akşam o hemşirelerin iğnesiyle iyileştim:)
18 Nisan, 2011 00:02