E CAFE: Temmuz 2007
Gönderen ECE zaman: Pazartesi, Temmuz 30, 2007 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Etiketler: Kemaliye ( EĞİN)
Dut; Eğin denince akla gelen ilk meyve. Erzincan Türkiye'nin en çok dut üretilen şehri.Önceleri ipek böcekciliği için düşünülerek dikilen ağaçlar sonradan geçim kaynağı olmuş. Zahmetli bir meyve aslında, toplanması zor. Dutlar dallarında değmeye başlayınca , aynı zamanda dökülmeyede başlar. Tazesini yemek isterseniz dalından koparıp yersiniz ki bunun zevki başkadır.Eskiden her gün hendeklere dökülen dutlar toplanır, temizlenir ve kurutulurdu. Kuruduktan sonra ayıklanır daha iyileri yemiş olarak , diğerleri pekmez için ayrılırdı. Aslına bakarsanız aynı yöntemlere devam, sadece artık dut ağaçlarının altına örtüler serilmeye başlanmış, bu örtülere dökülen şeker gibi dutları aralıklarla toplayıp, gene damlarda kurutuyorsunuz. Gerçi tüm bağa örtü yaymak nerdeyse imkansız, ama hiç yoktan da iyi.
Gönderen ECE zaman: Perşembe, Temmuz 26, 2007 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Mavi ile yeşilin dansı
Gönderen ECE zaman: Çarşamba, Temmuz 25, 2007 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Etiketler: doğadan, Kemaliye ( EĞİN)
Bu lök de neyin nesi derseniz, Eğin için vazgeçilmez olan dut ve ceviz ikilisinin muhteşem düeti diyebiliriz. Dut kurusu ve ceviz , lökhane adı verilen yerlerde birbirlerine karıştırılarak iyice döğülür. Daha sonra bu karışım sigara böreği gibi sarılarak servis yapılır. İster bu şekilde , isterseniz dilimleyerek daha küçük lokmalar halinde yiyebilirsiniz. Kıtır kıtır , ağızda dağılan çok hoş bir lezzeti vardır.
Gönderen ECE zaman: Çarşamba, Temmuz 25, 2007 1 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Çocukken kirazdan küpe yapmayı çok severdim, kirazlar tezgahlara düşünce hep kulağımda kirazlarla gezdiğim günler geliyor aklıma. Eğin'de herşeyin en tazesini en doğalını yemek o kadar kolay ki işte isterseniz dalından, isterseniz buz gibi soğuk sulara yatırılmış mis kokulu kirazlardan buyrun, bakmaya da yemeye de doyamadım .
Kimi karadutun yaprağında , kimi çiçekte , kimi kuruması için serilen dutların üzerinde, her çiçekten bir bal diye buna demişler.
Gönderen ECE zaman: Pazartesi, Temmuz 23, 2007 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Eğin'de olmak o kadar güzeldi ki neredeyse her anı fotoğrafladım, memleketimin topraklarında yeşeren çiçeklerden bazıları ve hepsi birbirinden güzel
Yaylalara adını veren sarı çiçekler,
Genelde kırmızı açan gelincikler bizim oralarda turuncu açar
Gönderen ECE zaman: Pazar, Temmuz 22, 2007 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Etiketler: doğadan, Tatil
İlçemizin EĞİN olan adı 1922 yılında ulu önder ATATÜRK'ün isteğiyle KEMAL adından esinlenerek, Kurtuluş Şavaşında gösterdiği vatanseverlikten dolayı KEMALİYE olarak da değiştirilmiştir.
Kapı tokmakları, eğer gelen konuk bir erkekse tokmağın üstüne vurur bu daha tok bir ses çıkarır, eğer misafir bayansa tokmağın alt tarafına vurur ve bu daha ince bir ses çıkarır , evsahibi de tokmağın sesine göre gelenin bir erkek mi bir bayan mı olduğunu kolayca anlar, ne güzel düşünmüşler değil mi?
İçinden soğuk sular akan sokaklar,
Gönderen ECE zaman: Cumartesi, Temmuz 21, 2007 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Şiir kadar güzel köyüm APÇAĞA
Köye hafif yokuş bir yoldan çıkılır, karşınıza çıkan meydanda köy camisi, fırın , köy odası yer alır.Ne yana baksanız taş yapılı evleri ve dut ağaçlarını görürsünüz. Köy evlerimizin tahta oyalarla süslü dış cepheleri. Orda bir köy var uzakta...
Çoğumuzun ilkokul yıllarından hatırladığımız bu şiir , köylümüz olan değerli şair Ahmet Kutsi Tecer tarafından köyümüz için yazılmıştır. Apçağa Fırat' ı karşısına alan manzarasıyla Eğin'in en büyük köyüdür. Bu güzel şiir köyümüzün girişinde sizi karşılar.
Gönderen ECE zaman: Perşembe, Temmuz 19, 2007 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Okullar kapandı, karneler alındı, çocuklarda rahatladı , annelerde. Yazı dört gözle bekliyoruz, özellikle artık okul çağına gelmiş bir çocuğunuz varsa daha çok beklediğiniz kesin. Arkadaşlarım esas okul başlayınca anlayacaksın demişlerdi, gerçekten okulla yatıp kalkar halde oluyorum ve kapandığında derin bir nefes alıyorum.
Artık dinlenme zamanı, kafayı dinlenme ve ruhu arındırma zamanı. Ben de öyle yaptım, ruhumun aradığı huzuru bulmak için bu yıl uzun zamandır gitmediğim memleketim Eğine gitmeye karar verdim. Ne kadar doğru da yapmışım. Aslında giderken terettüdlerim vardı, televizyon ve telefon olmaması Edayı nasıl oyalayacağım konusunda beni zorladı ama hadi hayırlısı deyip yola çıktık .
Önce Malatyaya uçakla, oradan 3 saatlik bir araba yolculuğu ile dede topraklarına vardık. Malatya'nın kayısı yüklü tarlalarından sıyrılıp, yüksek dağları bir yanınıza, Fırat nehrini de bir yanınıza aldığınızda artık geldiniz sayılır.Bizi sımsıcak bir güneş ve dik yamaçlar karşıladı, ayağımızı basar basmaz sanki bambaşka bir dünyada gibi olduk. Eğin yalçın kayaların eteğine yaslanmış, Fırat nehrihin Karasu ırmağının kıyısında çok şirin bir ilçemiz.
Sizi bu güzelliklerle başbaşa bırakıyorum.
Gönderen ECE zaman: Perşembe, Temmuz 12, 2007 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar