Türk Şiirinin Beyaz Kartalı Bahattin KARAKOÇ vefât etti
Hastanenin kardiyoloji bölümünde tedavi altına alınan Karakoç, yapılan tıbbî müdahaleye rağmen, kurtarılamadı.
Türk Ocakları Eski Genel Başkanı Nuri GÜRGÜR, Karakoç’un ardından şunları yazdı;
TÜRK ŞİİRİNDEN, DÜŞÜNCE DÜNYASINDAN BİR YILDIZ DAHA KAYDI
Elbistan’nın Ekinözü/Cela köyünden mütevazı bir ailenin çocuğuydu. Türkiye’de yoksulluğun hüküm sürdüğü yıllarda bulabildiği imkânlarla okuyup sağlık memuru olmuştu. Yerleştiği memleketinde bir yandan mesleğini yaparken, diğer yandan yazdığı şiirleri, sayıları daha az olan hikâye denemeleri, başta o dönemin en önemli edebiyat dergilerinden Hisar olmak üzere, çeşitli dergilerde yayınlanmaya başladı. Kısa zamanda beğenilen, sevilen, ilgiyle izlenen bir şair olarak sanat çevrelerinde saygın bir yer edindi.
Bahaeddin Karakoç, sosyal konulardaki eleştirileri ve hicivleriyle duygularını köpüklü bir çağlayan gibi anlatan, kardeşi rahmetli Abdürrahim Karakoç’tan farklı olarak sakin ve dingin akan bir ırmak gibidir; iki kardeşi tarzları açısından Çoruh ve Kızılırmak’a benzetirim. Ama dünyaya, toplum meselelerine, sorunlara bakışlarında, inanç ve fikir yapılarında hiç bir farklılık yoktur. Şiir onlar için duygularının, düşüncelerinin dillendirildiği kalbi bir iletişim aracıdır.
Bahaeddin Karakoç bunu (poetikasını) şöyle anlatır:
“Sağlam bir etik, ilkeli bir estetik, helâl ölçekli bir yarar sarmalında, şiir de tıpkı bir ağaç gibidir; sanatı besleyen bu üç ana arterdir. Kalbin bir zikir aracı olan şiir, trajik bir iç yangını, aşkın sıcak kanatları altında doğan bir kutsanmış sözler armonisi ve dört kelimeyle özetleyecek olursak evrensel bir dua biçimidir.”
İlk dönemlerde tercih ettiği âşık tarzından daha sonra uzaklaşarak sunduğu temaya derinlik ve görünürlülük kazandıran, kelimeler arasında ses uyumuna özen gösteren kendine has bir tarza yönelmiştir.
O tabiatla, dağlarla, kırlardaki ağaç ve çiçeklerle iç içe yaşayan, bunların ilahi bir nimet olduğunun bilincinde olan, günün her bir vaktinin hikmetini düşünen, tefekkür kabiliyetine sahip inançlı bir gönül insanıdır:
Kâinatı yarattın, donattın rızık verdin
Kendi derdime bile ilaç değilim!
“Hangi yayla yeşil,
nerede keklik çok,
Çeşitli gazete ve dergilerde yazdı.
Kahramanmaraş'ta 1986-1987 yıllarında Dolunay dergisini çıkardı. Her yıl düzenlenen Dolunay Şiir Şölenlerini başlattı.
Çok sayıda ödül almaya hak kazandı. 1986'da Türkiye Yazarlar Birliği tarafından yılın şairi seçildi.
1989 yılında Kültür Bakanlığı tarafından Türkiye'yi temsilen “Strugua Uluslararası Şiir Akşamları Festivali”ne katıldı ve burada bir tebliğ sundu.
1991 yılında Diyanet Vakfı’nca düzenlenen “Münacaat Yarışması”nda “Beyaz Dilekçe” isimli şiiriyle birincilik kazandı.
Bahattin Karakoç’un birçok şiiri bestelenmiştir.
“Acelem Var” ve “Ihlamurlar Çiçek Açtığı Zaman” Bahattin Karakoç’un en çok bilinen şiirlerindendir…