25947. Bu sitede sürekli kadınların birlikte olması böyle daha güçlü oldukları dile getiriliyor ancak bunu yaparken sürekli bir başka kadın eleştiriliyor.Yok şöyle davranmış yok bunun reklamını yapmış yok şöyle konuşmuş.Herkes kafasında kendince bir ideal insan figürü çizmiş ve onun dışında kalan herkesi kötülüyor.Özellikle soru cevap aparatında soru sormaya korkar oldum.Sürekli olarak bir duyar kasmalar,anlamsız ego çarpışmaları,yok sen köylüsün,ben köylüysem sen #rospusun tarzı atışmalar.Cevaplarda en komik olan şey ise toplumun her kuralına karşı gelmenin modernlik sayılması.Anarşizm ne zaman modernlik oldu?Evet,harika bir toplum değiliz ama bu her örf adetimiz yanlış demek değil.Niye sürekli kendi milletimizi,kendi kültürümüzü ve insanımızı küçük görme eğilimindeyiz anlamadım.Eğer kadınların bir arada birbirine destek olmasını bu kadar savunuyorsanız bunu başka bir kadına hakaretler yağdırarak yapmayın.Bak mesela ben böyle bir şeyi savunduğumu söylemedim o yüzden herkese saydırıyorum çok güzel bir duygu.
49 dk önce 46 dk önce
25946. sıkıldım. bıktım. bunaldım. yüzsüz insanlardan gına geldi artık.
yatay geçiş yapmış bir öğrenci olduğumdan üst sınıflardan aldığım dersin sunumunu yapıyordum online derste. üst sınıflar kadar bilgi birikimim yok, zaten tek sunuyorum grup arkadaşlarım olmadığı için.
sunumun ortasında biri mikrofonunu açıp kahkaha atıp geri kapattı resmen. biri mikrofonu açıp kahkaha atabiliyorsa diğerleri mikrofon kapalı ne yapıyor kim bilir... yani neye gülüyorsun? sunumumda bir yanlışlık varsa bana yaz de ki şu şu yanlış, düzelt istersen vs. bir sunumda ne bu kadar komik olabilir allah aşkına düz sunum yapan biri? kötü sunmuş olabilirim, yanlış sunmuş olabilirim, içerik de garip olabilir, her şey olabilir ama ee? ne olmuş yani, sana ne katıyor bu?
sizi de aşacağım ama ben. lise 2'de benimle dalga geçenlerin çoğu şimdi selam bile vermeyeceğim durumdalar, hoş bu onların umrunda mı bilmiyorum. lise 3'te nakil gittiğim okula sırf nakille gitmiş olduğum için beni gerizekalı ilan eden kişilerin %80'inden çok daha iyi puanlar yaptım üniversite sınavında, türkiye'nin en iyi üniversitelerinden birini kazandım. lise 4'te parasına güvenen o kişilerle şu an farklı bir konumda değilim.
şimdi kazandığım bu eğitimi güzel okulda böyle eğitimsiz ve saygısız insanlardan gördüğüm muameleyi, çok değil 5-10 seneye de bir bir yedireceğim. ben bugüne kadar kazandım. kazanmamış da olabilirdim ama fark etmez, bunu da kazanacağım.
25945. İnce bel, dolgun popo modasından fazlasıyla sıkıldım. Takipçilerine ideal vücudun böyle olması gerektiğini aşılamaya çalışan sosyal medya fenomenlerinden de sıkıldım. Birkaç sene önce boğaza kadar çekilen eşofmanlarla geberene kadar dalga geçecek durumda olan insanların, eşofmanlarını boğazlarına kadar çekmelerinden sıkıldım. Sürekli dolguya maruz kalmaktan rengi solan dudakları görmekten sıkıldım. Minicik burunlardan sıkıldım. Badem göz görmekten sıkıldım. Herkes aynı giyinmek, aynı tarz makyajı yapmak, aynı beden ölçülerine sahip olmak zorunda mı? Bizden geriye ne kaldı? Vücuduyla, yüzüyle övünen kadınlar görmekten, arabasıyla, parasıyla övünen erkekler görmekten de sıkıldım. Hayatımızın bu denli başkaları tarafından şekillendirilmesinden oldukça rahatsızım. Bu şekilcilikten yoruldum.
bugün 03:20 bugün 03:26
25944. Uyumadan önce YouTube'da Ankara sokaklarında dolaşıyorum.
(link: https://youtu.be/JdRVWWpM2NI Ahh cebeci üzümlü kekim )
25943. Yine değişik duygular içinde yazacağım buraya. Yine kimseye anlatamayacağım, anlatsam yalnış anlaşılacağım. Yazacaklarım eski bir hayal kırıklığımla ilgili. Eski sevgilim diye telaffuz edemiyorum onu çünkü iliskimiz süresince sevgi yoktu benim onun için kurduğum hayaller onun bana yaşattığı yıkımlar vardi.
Yer yer utanıyorum bile kendimden acizligimden. Hep hor kullanırdı duygularımı, ben yine kendi kafamda yarattığım o ve onun bunu demek istemedigiyle ilgili avuntular. Yok ama o onu derdi onun için üniversite de okuduğum bölüm bile sanat sepetti boştu. Halbuki kendisi liseyi bile bitirmemisti.
Suan benim bitirip is bulamadığım sinema sektöründe o. Cok istediğim ve vazgeçtigim alanda o . Ben işsizim, onun ismi film festivallerinin afişlerinde.
dün 23:33 dün 23:34
25942. Bir şekilde hayatım, bedenim, karakterim, düşüncelerim ve etrafımdaki kişilerin bana karşı hareletleri değişti. Bu değişimden sonra başka bir yere gidip yeni bir başlangıç yapmak gibi bi istek doğdu içimde.
Kendi oluşturduğum güvenli alandan çıkmayı seven bir insan değilim, hiç olmadım. Her zaman sınırlarım ve sevgiyle bağlı olduğum yerler ve nesneler oldu. Mutsuz veya ümitsiz değilim. Zor zamanlar geçirdim hala geçiriyorum. Kaçmak istemiyorum ben, sadece artık bırakmak istiyorum sanırım. 22 yılımı geride bırakıp büyük bir değişim yaşamak çok cazip geliyor artık. Çünkü hala buradaki hayatımın içindeyken hep aynı şeyleri yaşayacağım. Hep aynı şeyleri anlatacağım, hep aynı yalanları söyleyeceğim. Yeni olan şeyleri bu hayatıma katamayacağım.
Bilmiyorum belki de yanlış düşünüyorum. Geçmiş peşini bırakmaz gibi bi söz vardır o da aklıma geliyor bunları düşündükçe. Ama bir yandan da buradaki hayatım için yapacağımı yaptım diyorum. Burada vaktim doldu artık gitme zamanı geldi diyorum. Kafam o kadar karışık ki sanırım hayatımdaki insanları artık istemiyorum.
25941. Ben küçükken denge bilekliği satılırdı (görsel ekleyeceğim).Bu bilekliğin, öyle dengede tutacağına inanmışım ki ...çocukluk aklıyla bahçemizde uzun olan bina duvarının üstüne çıkıp, yürümeye çalışmıştım .evet düşmüştüm !dizlerimde oluşan morluklar ,bileğimin burkulması. Ha bir de o kadar salakmışım ki hala bileklikte değil kendimde sorun bulup diğer güne 1 tane daha denge bilekliği alıp bu eylemi defalarca denemiştim :(
25940. birkaç gündür içimde sebepsiz bir acı var. durup durup ağlamak geliyor içimden. yaklaşık 3-4 yıldır hayatım hiçbir yöne ilerlemiyor. öylece yerimde sayıyorum. ilerlemesi için aşmam gereken bazı engeller var, ne kadar uğraşsam aşamıyorum. sanki bir bilgisayar oyununun aynı bölümünde sıkışıp kalmış gibiyim, her yıl aynı bölümü oynayıp duruyorum. işin kötüsü kimseden yardım da isteyemiyorum çünkü öyle biri yok. kendimi her şey için çok geç kalmış gibi hissediyorum. karantina sürecinde bana daha da vurdu tüm bu düşünceler. hayatlarımızın normale dönmesi belki 1 yılı bulacak ve benim hayatımdan 1 yıl daha gitmiş olacak. gerçekten nasıl yapacağımı, bu cendereden nasıl çıkacağımı bilmiyorum artık.
25939. Aylardır hiçbir youtuberı izlemiyorum ve ne yaptıklarıyla ilgilenmiyorum kafam aşırı rahat
25938. yaklaşan sınavlarıma çalışmamak için seri bir şekilde girdi yazmaya başladım. bu da kanıtı...