#MİM / Kişisel Blog Yazarları Ne Düşünüyor? | Rapunzel'in Kulesinden
Çakma Rapunzel 19:24:00 6 comments
Normalde bugün yazı girmeyi planlamıyordum ancak severek takip ettiğim ohyoulovemetoo blogunun sahibi sevgili Betül 2 hafta önce beni mimlenmiş. Evet 2 hafta! Ve ben az önce fark ettim bunu. Bu aralar Blogger alemini çok boşladım yine farkındayım. Zaten bunu yazı girmediğim de değil de sevdiğim bloggerların okunacak bir çok yazısı biriktiğinde fark ediyorum, neyse geç olsun da güç olmasın diyelim artık :) Bekletmek istemedim daha fazla bu nedenle biraz aceleye gelebilir cevaplar şimdiden kusura bakmayın :)
Yani. Özellikle kimseye bahsettiğim olmuyor, İstemsiz olarak konuşma seyri içerisinde "aa evet ben blogum da bahsetmiştim bundan" falan diyebiliyorum bazen. Genelde de "blog?" gibi bir tepki alıyorum ve hemen değiştiriyorum konuyu. Yani annem falan bilir de o da pek anlamaz böyle şeylerden. Arada bir fikir almak için bazı yazılarımı okuttuğum olur o da tabii anne ya "Çok güzel yazmışsın" der sadece(1) :) Yalnız geçen haftalarda blog açmasını istediğim yakın bir arkadaşıma açmıştım bu konuyu o da önceleri Tumblr'da yazıyordu sonra kapatmış hesabını. Baya bir sohbet ettik o da heveslendi, blogu açtık ilk paylaşımını yaptı falan ama devam etmeyi düşünmüyor maalesef. Onun dışında da kimseye söylemeyi düşünmüyorum şimdilik.
Bunun kendim tarafından cevaplanmış bir çok nedeni var ancak çok kısa bahsedeceğim o nedenlerimden. Aslında en başından beri ben Blogger'ı günlük olarak düşünüyorum. Yani bunun tek farkı sadece(2) size özel olmaması. Ama onun dışında blogunuzun amacına yönelik olarak, yaşadıklarınızı, hissettiklerinizi, gezdiklerinizi, gördüklerinizi dilediğiniz her şeyi hem saklayabildiğiniz aynı zamanda da insanlarla iletişim içinde olabildiğiniz muhteşem bir günlük bu :) Benim amacım da okuduğum kitapların izlediğim dizi/filmlerin bana hissettirdiklerini arşivleyebilmek. Çünkü İnsanın hafızası o kadar zayıf ki bazen adımızı bile unutabildiğimiz bu karmaşada gelecek yıllarda yüzümü gülümsetecek şeyler biriktirmek şimdilik çabam. Ancak en muhteşem yönü ne diye sorarsanız sadece(3) sesimi duyurabilme hissi, derim.
İlk yazıma baktığımda sadece(4) paylaşım yapmış olmak için yazdığımı fark ediyorum şimdi. Ben çok ani kararlar veren bir insan olduğum için Blog açmadan önce düzenli olarak takip ettiğim bir blogger yoktu ve bu nedenle ne yapmam gerektiğini neyi yazıp neyi yazmamam gerektiğini hiç mi hiç bilmiyordum. İçimde hep bunun hevesi vardı ancak öylesine bir gün, bitirdiğim ve çok beğendiğim bir kitabı benimle aynı tutkuyu hissedebilecek birinle paylaşma ihtiyacı hissettim ve o zamanlar kitap okuyan bir arkadaşım bulunmadığından "ben blog açayım en iyisi" dedim kendi kendime. Zaten blog'u açıp bu aşamaya getirene kadar haftalarca, sabahlara kadar şişmiş gözlerle bir oraya bir buraya bakıp sadece temeli oluşturmaya çalıştığımdan "iyi de ben nasıl yazacağım?" diye oturup düşünmemiştim hiç. Bu nedenle şimdi baktığımda bunun acemiliğini görüyorum sadece(5). Tabii hala acemiyim, öğrenmem gereken çok şey var ancak en azından kendimi daha rahat ifade edebiliyorum artık.
Sadece(6) ve sadece(7) vicdan azabı :) Okuduğum bir kitabı veya izlediğim güzel bir filmi vakit bulup da blogum da paylaşamadığım zaman beni takip eden insanlara ihanet etmişim gibi hissediyorum ve inanın bu his geceleri uyutmuyor beni :)
Bunun cevabını ilk sorumda vermiş bulunuyorum sanırım. Tabii ki bence en azından herkes denemeli.
Sadece(8) ve sadece(9) bu işi hakkıyla yapan ve severek takip ettiğim bloggerlardan ilham alıyorum.
Aslında sadece(10) yazılarını düzenli olarak takip ettiğim ve yorumlaştığım bloggerlar var ve hiç biriyle bir sorun yaşamadım şimdiye kadar. Ama tabii bu çok kısa süreli bir iletişim. Onun dışında özel olarak iletişim kurduğum pek olmadı. Sanırım Blogger dünyasının en asosyal bloggerı benim! O değil de güzel slogan olurmuş bundan. Ama çok sevimli bulduğum ve tanısam kesin çok severim dediğim bir kaç blogger var. Umarım bir gün gerçek olur bu dileğim :)
Hayır, çok şükür şikayetçi olduğum hiç bir konu yok. Ben olaylardan çok çabuk etkilenen ve hevesi çabuk kaçan bir insanım. Umarım öyle kötü olarak nitelendirebileceğim hiç bir problem yaşamadan, kırmadan, kırılmadan; güzel güzel kendi çapımda yazmaya devam ederim :)
*Bazı kelimeleri çok fazla kullandığımı fark ediyorum son zamanlarda :)
Beni bu güzel mime etiketlediğin için teşekkür ediyorum Betül :) Gerçekten şuan fark ettim ki böyle bir yazı hazırlamak çok iyi geldi, içimi döktüm.
En en en kısa zamanda tekrar görüşmek dileğiyle! :)
Betül Tosun 14 Mart 2016 20:01
Çok güzel yazmışsın canım ya. Ben anneme de okutmuyorum, sen yine iyimişsin. Geçen bir arkadaşım okumuş güya benimle dalga geçecekti ama izin vermedim tabii :D Aslında suç bende bir yazına yorum olarak seni mimlediğimi yazabilirdim, unuttum valla :D İçini dökmüş olmana çok sevindim. Başka mimlerde görüşmek üzere :)
Çakma Rapunzel 15 Mart 2016 08:06
Teşekkür ediyoruum. Hayır hayır, o postu gözden kaçırmamalıydıım :))
şule uzundere 14 Mart 2016 22:07
Ben blogu olduğunu çevresine duyuran biri olarak bunu yaptığıma pişmanım. Önerim kimseye söyleme :-) Eğer sadece kitap ve film yazıları yazacaksan sorun olmaz ama kişisel bir şeyler yazmayı düşünüyorsan içinden geleni yazamıyorsun.
Ben seni yanlış hatırlamıyorsam Vikitap'tan bulmuştum. Orada blog açtığını yazmıştın, ben de seni takibe almıştım. :-)
Çakma Rapunzel 15 Mart 2016 08:03
Evet çok haklısınız, dediğim gibi bunu özellikle yapmak gibi bir niyetim yok benim de, her ne kadar yalnız kitap/film/dizi yorumu yapıyor da olsam bu başlıklar altında içimi döktüğüm oluyor çoğu zaman :)
Ve çok iyi hatırlıyorum ben de, beni ilk destekleyen insanlardan birisiniz ve zorlandığım, belki de bırakmayı düşündüğüm bir dönemde çok iyi gelmişti yorumunuz. O nedenle tanımasam da bir ayrı seviyorum sizi :) Belki bir gün meslektaş olabileceğimizin de etkisi vardır tabii bunda :))
şule uzundere 19 Mart 2016 14:11
Yorumunu okuyunca çok mutlu oldum. İyi ki yazmayı bırakmamışsın. Ben blogunu zevkle takip ediyorum ve böyle düşünen tek kişi olmadığımı biliyorum. Umarım en kısa zamanda meslektaş oluruz :-)
Çakma Rapunzel 19 Mart 2016 23:40
Güzel sözleriniz için çok teşekkür ederiim, çok mutlu oldum ben de :))
Okumak Boş Bir İş midir?