O, duygularıyla karar verdi ve “başla” dedi.
Yazı işte yazmaya böyle başladım ben. Uzunca bir süre anneyiz.biz’de, sonra da Posta Gazetesi'nde...
Biraz kafamı biraz da ruhumu dinlendirdim. İçime döndüm. İşten eve, evden işe gittim. İşsel bir zorunluluk olmadığı sürece hiçbir davete ya da olaya dahil olmadım.
En önemlisi kendimle ve geçmişimdekilerle barışmaya çalıştım sanırım başardım da ve galiba iyileşmeye başladım.
Şimdi hayatım “çok şükür” denebilecek bir hale geldi. İş hayatım sakinleşti, Can’ım çok mutlu bir çocuk oldu, eski eşim (Tuna Kiremitçi) en yakın dostlarımdan biri haline geldi, şahane arkadaşlarım hala yanımdalar, aşksal konular da yoluna girdi girecek.
Yeniden yazmalıyım ve hemen başlamalıyım diye uyandım bir sabah. Çok sevgili arkadaşım Gülşen’le dertleşirken bana “hemen Pınar’ı arasana” dedi.