moriçe: Şubat 2013
yazar ayları etkinliğimizde bu ay Perulu yazar Mario Vargas Llosa okuyacağız. daha önce hiç okumadığım bu yazarın "Julia Teyze" kitabını okuyacağım.
ayrıntılar için Pinucca'nın bloguna bakabilrsiniz.
Ali Denizin öğle uykuları bitince benim kitap okuma hızım da düştü:) uyuyana kadar başında hr gün en az bir saat beklediğim zamanlarda mecburen kitap okuyordum, iyi de oluyordu :))
eski tempoma dönmek istiyorum gene...
hadi bakalım herkese iyi okumalar....
Gönderen moriçe zaman: 09:38 2 yorum:
akşam yatış seramonimiz aynen şöyle...
1- ben Ali Denizi tuvalate götürürüm.( yok benim çişim, yapmıcam bağırışları içinde)
2- o sırada eşim Kuzeyin altını değiştirir.( o da kendince ağlayıp kaçmaya çalışır)
3-ben Ali Denizin tulumunu giydirip Alper kitabını okurum.( tercihen Alperin sükürbesi( süpürge) )
4. eşim Kuzeyin tulumunu giydirip mamasını hazırlar.
5- Ali Denizi yatağa koyarım.
6- çekyata oturup yastığı ayağıma koyarım.( gidip çocğu almam dikkatinizi çekerim, o kadar da keyfim olsun, beklerim eşim getirsin)
7- eşim Kuzeyi mamasıyla getirip ayağıma koyar.
8- Ali Deniz "babaaa süt ve su istiyorum" diye bağırır.
9- eşim de gece çişini kaçırmasın diye azıcık süt ve azıcık su koyar ve getirir.
10-Ali Deniz sütünü ve suyunu içer arka arkaya ve şöyle der "elhamdürillah, elhamdürillah. ( bir şey içince elhamdürillah demeyi biliyor kendisi ama iki tane şey içince iki kere söylüyor):))
11- eşim ışığı kapatır ve bizi başbaşa bırakır.
12- artık şansım varsa yarım saat yoksa 1 saat bazen 1,5 saat o oda da mahsur kalırım:))
bu fotoğraftakiler de Ali Denizin akşam keyfi:)))
akşam yatış seramonisi beni o kadar yoruyor ki nefes nefese kalıyorum o tempoda:))
Gönderen moriçe zaman: 11:00 11 yorum:
Gönderen moriçe zaman: 13:28 Hiç yorum yok:
kuzular büyüyor. 15 gün sonra doğum günleri var:))
mudodan aldığım çay tabakları. 4 lü satılıyorlar, ben 3 takım aldım. üzerinde barış işareti olan ne bulsam alıyorum:)))
daha önce ördüğüm battaniyelerden kalan ipleri değerlendireyim dedim. çıkan motif sayısına göre karar vericem ne olacağına. küçük bir bebek battaniyesi olabilir belki.
şallara devam. 8. oluyor bu. bakalım kış bitene kadar kaçtane daha örücem:))
ben taşınıcaz diye kitaplarımı kolilemiştim ya o raflar yeniden dolmaya başladı valla.))
alttaki rafta sağa yatık olanlar okuduklarım diğerleri okunmayı bekleyenler:))
kuzuların keyif anı
Ali Denize migrostan aldığımız alışveriş arabası. çok sevdi. içine bir şeyler koyup geziyor evin içinde. Amerikada falan "homeless" lar varya aklıma onlar geliyo gülüyorum:))
kardeşini de taşıyabilir benim kuzum
Gönderen moriçe zaman: 12:10 22 yorum:
Etiketler: çocuk, evimizden manzaralar, yaşam
biz ailecek Karmate grubunu çok seviyoruz ama Ali Deniz bazen bir şarkılarına takılıyor ve günlerce aynı şarkıyı dinliyoruz:))
yeni takıntımız arabanın egsozi:))
Gönderen moriçe zaman: 09:52 2 yorum:
Meydan larousse ansiklopedisini step tahtası olarak kullanırdım
oturur 1 saat uğraşır çekirdeklerin kabuklarını ayıklar sonra hepsini bir kerede yerdim. ayy hatırladım da midem bulanırdı sonra da:))
Pril şişesinden su tabancası yapardım.
Kasetlerin içini açıp oynamaya bayılırdım.
okulda çay kutusundan saat, süngerden kedi yapardık.
ediz hun ve edisonu aynı kişi sanırdım da bi türlü anlam veremezdim bu adam elektriği ne zaman buldu nasıl hala bu kadar genç:))
nilüferin adını nil soyadını üfer sanırdım( aklıma almıyodu tabi bi insanın sadece adını kullanma olayını, illa bi soyadı olacak:))
bi de cüneyt arkını cüney tarkın sanıdırm nedense:))
peçete, kokulu kağıt pul, küçülmüş kalem, kartpostal, boncuk......ve daha onlarca şeyin kolleksiyonunu yapardım.
susam sokağında iki canavar bi adamı aralarına alıp " arada kaldım arada kaldım" diye şarkı söylerdi ve ben arada kalmaktan çok korkardım:))
bi de şu şu şarkısına bayılırdım kurbağa kermitin" kasvetli karanlık bir gece, şaşırdım yolumu karanlıkta, bana söylermisiniz nasıl gidilir, nasıl gidilir susam sokağınaaaa"
nolur yalnız olmadığımı söyleyin:)))
Gönderen moriçe zaman: 16:19 15 yorum:
Gönderen moriçe zaman: 13:56 11 yorum:
Gönderen moriçe zaman: 13:24 17 yorum:
sanırım kitap 1954 yılında ilk basımını yapmış ama Türkiyede 1983 yılında basılmış . benim elimdeki kitap da 83 basımlı Baskan yayınlarından çıkmış olan kitap.
kitabın türüne bilim kurgu-polisiye diyebiliriz.
kitabın adı olan "çelik mağaralar" insanların kendilerini hapsettikleri yaşam alanları aslında. havayla temasın sıfır olduğu yalıtılmış şehirler. bütün ihtiyaçlarını burda karşılıyor ve kırsal dedikleri asıl karaya adım atmıyorlar.
yaşantıları çok katı kurallara bağlı. yemeklerini yedikleri ortak alanlar var. hangi kademedeki çalışanının nerde yaşayacağı, nerde yiyeceği, nasıl seyehat edeceği, kaç çocuk yapacağı ve bu çocukaları ne zaman yapacağı.. her şey ama her şey kurallara bağlı.hızlı nüfus artışı nedeniyle tüm imkanlar çok kısıtlı ve yaşantı çok zor gerçekten.
bir de artık insanların yerine robotların aldığı fabrikalar ve işyerleri de devlet tarafından desteklenince büyük bir muhalefet gurubu doğuyor. bunlar kendilerine "ortaçağcılar" diyor ve geçmişe özlem duyuyorlar, robotlardan da onaları gördükleri yerde parçalayacak kadar nefret ediyorlar.
bir de spacetown denilen bir yerleşim alanı var ki burda dünyaya yaşamak için gelen uzaylılar yaşıyor. ama onların yaşam alanı tamamen insanlardan kopuk. hiç bir şekilde temas etmek istemiyorlar dünyalılarla.
spacetown da bir bilim adamı öldürülüyor ve uzaylılar cinayeti işyene kişinin bir dünyalı olduğunu düşünüyor. bu işi araştırma görevi ise dünyada bir polis olan Baley' e veriliyor. olayın tehlikeli boyutu şu; eğer o uzaylıyı gerçekten bir dünyalı öldürdüyse bu uzaylılara ve diğer dünya dışı şehirlere , dünyalılara saldırma hakkı verecek.
işte bu soruşturmada Baley'in yanına uzaylı bir ortak veriliyor.ve araştırma başlıyor.
Gönderen moriçe zaman: 11:38 4 yorum:
Deryacım beni mimlemiş:))
Tiyatroya gitmeyeli çok oldu ama eskilerden hiç de modası geçmeyen Lüküs Hayat diyorum.
İsaac Asimov Ben Robot
molfix molfix oooo canım bezim ooooo
ben evde çok müzik dinlemem ama arabada Karmate dinliyoruz.
sıcakkanlı ve samimiyimdir.bi de kin tutamam çatlarım valla kin tutarsam:))
asabiyetimi sevmiyorum. aniden parlayıp sönüyorum.
ben türküleri çok severim. şu sıralar bir dizinin fragmanında duyduğum iki keklik türküsü var. üniversitedeyken o kadar severdim ki. hatta bi platoniğim tam benim karşımda otururken bu türküyü söyledi diye bayılacaktım nerdeyse:))
klip izlemeyeli çok oldu ya.
çok var ama aklıma Untouchables geldi şimdi.
12. Bulunduğunuz şehirde gitmekten en keyif aldığınız mekan neresi? Hangi
ben bu şehirde bayılarak hiç bir yere gitmiyorum desem:((
burdan yola çıkıp İstanbula gitmeye bayılıyorum ama:))
o zaman her saniyenin kıymetini bilelim
beni bekletmek ve oyalamak. çıldırıyorum o zaman. desinler ki 5 saat bekle bekelrim ama 5 saati 1 dakika geçince çıldırırım. o yüzden bana dürüst olun canımı yiyin:))
ben birisiyle buluşacağım zaman karşı taraf bana "evden çıktım şimdi" dediği an kafamda başlarım o kişinin geçtiği yerleri canlandırmaya. tabi o kişi bana evden çıkmadığı hade çıktım dediyse kıyamet kopuyor. eşim bunu o kadar yapardı ki. gerçi hala yapıyor ama onun 15 dakikaya gelirim demesini ben artık 1 saat diye yorumladığım için eskisi kadar sorun çıkmıyor:))
bir grup arkadaş yürüyerek Nuraylara gidiyoruz. bundan 8 sene önce:)) birbirimizi yeni tanımışız hepimiz. Mustafa diye bi arkadaş dediki "hadi Nuraya şaka yapalım". "ne yapalım?", "arayıp diyin ki Mustafaya otobüs çarptı"( yalnız otobüs yan araba falan değil). "tamam" dedik.
ben aradım Nurayı.
- Nuray biz hastanedeyiz.
Mustafaya otobüs çarptı.
- Hımm tamam.
biz de laylaylom gidiyoruz eve doğru inanmadı diye.
eve bi gittik Nuray kapıdan çıkıyor.
- nereye Nuray?
- ee hastaneye.
Allahım bir insan aldığı bir kaza haberini bu kadar mı soğukkanlı karşılar.biz inanıp inamadığını bile tartışmadık aramızda o kadar umursamazdıki. inanmadı deyip eve vardığımızda kapıda yakaladık kızı:))
Nuray hala soğukkalnıdır ama ben artık öğrendim:))
Gönderen moriçe zaman: 15:27 4 yorum:
Gönderen moriçe zaman: 14:38 2 yorum:
Gönderen moriçe zaman: 21:54 10 yorum:
Gönderen moriçe zaman: 21:27 3 yorum: