Rota | Ehlikeyif Yollarda
Ehlikeyif yine yollarda: Marduk 2012
İstanbul’un kardeş şehri olan Mexico City, 20 milyonluk bir devasa antik metropol. Ehlikeyiflerin yolu ise burada başlıyor. Şehirde yok yok. Gece hayatı, tarih, enfes yemekler… 1910 hediyesi Osmanlı Saat Kulesi’nin dibinde, kalıntılarda, müsait her yerde Frida Kahlo’nun, Troçki’nin, Zapata’nın şerefine rakı içmek gibi bir dizi ekabir eylemde bulunacak gibi gözüküyorlar.
Artık Meksika’ya ısınmış ehlikeyifler, kendilerini kültür hayatına bırakacaklar. Çağdaş sanatın merkezi, mimarisi, müzeleri, mutfağı ve bohem hayatıyla ünlü Oaxaca’da konaklayarak şehri ve civarı turlayıp, Sierra Norte’un ormanlarına doğru köy köy gezecekler. Monte Alban, Mitla gibi antik kentlere de uğramadan geçmeyecekler.
Romantik yardımcı komutan Marcos’un, (artık Delegado Zero) bölgesi, dünyanın en acayip devriminin eyaleti Chiapas’a uğramadan olmaz tabii… San Cristobal başta olmak üzere, çoğu Maya yerlilerinden oluşan Chiapas, pek çok açıdan Meksika’nın en ilginç eyaleti. Chiapas için şöyle denildiği vakidir: “İklimini, yağmurunu, güneşini, gökyüzündeki renklerini, rengarenk yapılarını, nefis pazarını, zapatistalarını sevdiğim, güzelim, kolonial şehir..n”
Ehlikeyifler, araştırmayı kamp alanlarıyla da ünlü Palanque’de derinleştirecekler. Bu çevredeki antik kent La Venta’da Mayaların da atası sayılabilecek gizemli bir uygarlık yaşamış. Yazılı belgeler bulunamadığı için, bugün Olmekler denen bu insanların kendilerini hangi isimle çağırdığı bile bilinmiyor.
Onca yol gitmişken yine Maya yerlilerinden müteşekkil bir başka ehlikeyif mekanı olan, Meksika’nın güney komşusu Guatemala’ya uğramamaları ayıp olurdu. Maya Uygarlığının son ihtişamlı iki yüzyılına (7. ve 8. yüzyıllar) tanıklık eden Tikal’i gezecekler.
Chichen Itza bölgesi, Maya medeniyetinin ekonomik ve politik merkezi olarak hizmet vermiş en meşhur Maya tapınak sitesi… Buradaki Kukulkan piramidi, Chac Mol Tapınağı, Bin Kolonlar Geçidi, Tutukluların Oyun Sahası bugün için bile harikulade bir mimari alan ve mekân düzenleme örneği olarak gösteriliyormuş. M.Ö. 800 yıllarında yapılan Chichen Itza Piramidi, Maya tapınaklarının en sonuncusu ve en büyüğü olarak gösteriliyor. Tapınağın tepesine bir çilingir sofrası kurup, Marduklularla irtibat kurup kuramayacaklarına bakacaklar.
Maya Piramitleri daha ziyade Yucatan Yarımadası cangılları içinde yer alıyor. Bu bölgede turlayıp, bazen müzeler gezerek, bazen piramitlerin tepesine çıkarak araştırma yapacaklar. Mel Gibson’ın vahşi Apocalypto filmine de konu olan bu uygarlık nasıl birden bire ortadan kayboldu? Maya Takvimi hakikaten 2012’de son buluyor mu? Henüz Avrupalılar Amerika’yı keşfetmeden önce, burayı uzaylılar mı keşfetti? Piramitleri uzaylılar mı yaptı? Campeche’deki Etzna Piramidi de gezmeyi planladıkları büyük piramitlerden biri…
Ve keyifli son…
Yeterli dozda kültür / sanat / tarih / marduk almış ehlikeyifler, kendilerini bu sefer kuzey sahillerine bırakacaklar. Ciudad del Carmen’den, Veracruz’a kuzey sahillerinden yavaş yavaş dönüş yolu başlayacak. Mexico City’ye kadar kıyıdan kıyıdan gidip, koca Meksika’da yaklaşık 5 bin km katetmiş “çalışkan” birer ehlikeyif olmanın gururuyla uçaklarına dağılacaklar.
Fikret ve Metin İstanbul’a, Fatmanur ise Arjantin’e yollanacak…
Müzikli Ve Rakılı Bir Keyif Yolculuğu: Proje 61/16
Ehlikeyiflerimiz, yola New York’tan başlar. Chicago’da sonlandırır. Bu “hüzün”lü yol, daha önceleri de çok sayıda serüvene şahit olmuştur. Ama eminiz ki hiç anason kokmamıştır.
Ehlikeyiflerin ilk durağı New York. Burada alışveriş ile oyalanacakları şimdiden kesin gözüküyor. Onlarca rock müzisyeni tarafından ziyaret edilmiş Chelsea Hotel’de konaklayacakları ve Leonard Cohen’in Chelsea Hotel adlı şarkısını mırıldanacakları da…
İkinci durak, kasırga sonrası yeniden kurulmuş Caz şehri, New Orleans. Blues rotasına başlamadan, hazır New York’ta “rock” yapmışken, burada da Caz’ın büyülü dünyasına dalacaklar. Rotalarını iyice planlayıp, üstü açık eski model bir Amerikan arabasını da burada kiralayacaklarını sanıyoruz. Dudaklarında ise bir şarkı… “While There is a Moon Over Bourbon Street”
Blues route (Route 61) nedir?
Blues Highway olarak da anılan 61 numaralı karayolu, New Orleans / Louisiana’dan başlar ve 1400 mil (2300 km) sonra Wyoming / Minnesota’da biter. Rota, Mississippi kıyılarını takiben Tennessee üzerinden Chicago’ya ulaşır. Route 61, neredeyse adı bilindik bütün Blues’cuların Güney’deki fakirlik, köylülük ve sefaletten kaçıp “taşı toprağı altın” Chicago’ya gitme macerasıdır. Gazap Üzümleri’nde de bu yol kat edilir. Elvis Presley, Chuck Berry, Stevie Ray Vaughan, BB King ve onlarcası, Mississippi’de doğmuş, yola çıkmış, Memphis’te piyanoya “bulaşmış”, Chicago’da gitarlarına elektrik vererek ünlenmiştir.
Route 61’e başlamış ehlikeyifler “erken blues”un evi Delta’dan geçecekler. Çarklı Mississippi teknelerinde rakı içecekler. John Hurt’ün, Charlie Patton’un, Sun House’ın mezarlarını ziyaret etmeyi de atlamayacaklardır.
W.C. Handy’nin kazara Blues’la tanışıp, ilk Blues kayıtlarına teşebbüs ettiği yerden geçerken… Underground Railroad Museum, Center for Southern Folklore, Children’s Museum Of Memphis’i gezmeden olmayacaktır tabii. Ufak bir bilgi; Howlin’ Wolf’un harmonikası, Memphis Slim’in piyanosu, B.B. King’in gitarı Lucille burada efsane olmuştur.
Dünyanın ilk popüler olmuş, filmlere konu olmuş blues şarkısı “St. Louis Blues” un şehri diğer bir durakları. Chicago öncesi Blues’cuların son ısınma turlarını attığı efsane şehirde W. C. Handy’nin Blues’la tanıştığı sokakları gezecekler.
Son durak, Chicago, Blues Brothers “bölgesi”. Robert Johnson’ın Mississippi’de 1930’larda ünlendirdiği “Sweet Home Chicago”nun şehri. Hemingway’den Walt Disney’e, Miles Davis’e pek çok ünlünün eyaleti. Göl kıyısı piknikleri, park çilingir sofraları ile yorgunluklarını atacaklar.
Keyifli ve ilginç bir rotada, tarihe tanıklık edecek, iyi vakit geçirip, Yeni Rakı içecekler.
O halde, iyi yolculuklar…