Kötü alışkanlık ve davranışlardan nasıl korunuruz | Webokur
1. Değerlerimizi iyi öğrenelim ve yaygınlaştıralım.Değerlerimizi, nedenleri ve kaynaklarıyla öğrenmek bizi zararlı alışkanlıklardan ve davranışlardan koruyacaktır. Bireyin yalnızca kendini koruması yeterli olmamaktadır. Çünkü hepimiz aynı toplumda yaşıyoruz ve birbirimizin davranışlarından etkileniyoruz.Madem ki birbirimizi etkiliyoruz, öyleyse doğru olanın etki gücünün daha yoğun olması için çaba göstermeliyiz. Böylece hem kendimizi hem de sevdiklerimizi daha iyi korumuş oluruz.
2. Çocuklar aileleriyle sürekli ve kaliteli bir iletişim içinde olmalı, ailelerinde kusur bulsalar da iletişimi ortadan kaldıran davranışlar içine girmemelidirler. Bilmeliyiz ki, ailelerimiz yanlış yapsa da, bizim kötülüğümüzü istemez. Aileniz size, arkadaşlarınızın ailelerinden daha az veya daha çok harçlık verebilir. Az vermesi sizin isteklerinizi karşılamak için yanlış şeyler yapmanızı gerektirmez. Çok harçlık almanız da aynı şekilde değişik heyecanların büyüsüne kapılıp, geri dönüşü çok zor olan zararlı maceralara atılmanızı gerektirmez.
3. Çocuklarla diyaloglarımızdan anladığımıza göre, zararlı maddelerin başlama nedenlerinden en önde gelen ikisi, özenti/merak ve kendini ispatlamadır. Çocuklar bazı merak edilen şeylerin geri dönüşünün çok zor hatta imkansız olduğunu bilmelidir. Zararlı maddelerin nasıl sonuçlar doğurduğu ortada olduğuna göre bu tuzağa düşmek akıllı bir insanın yapacağı şey değildir. Denenmişi denemek aptallık değil midir?Her genç kendini ispatlamak, kişiliğini göstermek ister. Ancak bunu yanlış ve zararlı şeyler yaparak ispatlamaya çalışmak akıl kârı bir şey midir? Oysa yeteneklerimizi geliştirerek, düşünce, davranış ve konuşmalarımızla kalıcı ve etkili bir kişilik oluşturabiliriz.
4. Arkadaşlarımızı iyi seçelim. İnsanlar arkadaşları ve çevresiyle tanınırlar. Sürekli beraber olduğumuz arkadaşlarımız, bizim üzerimizde oldukça etkilidirler. Bu nedenle çocuklar kendileri iyi için iyi bir arkadaş çevresi oluşturmalıdır.Ailesinden yeterli derecede güç alamayan derslerinde başarılı olamayan, veya fiziksel-ruhsal açıdan güçsüz olan çocuklar, sokakta veya mahallede “kendi çapında” güç kazanmış olan bir çeşit çocuk çetelerine ve bunların liderliğini yapan “abi”lere ilgi duymaktadırlar. Bu gruplara girmek, zayıf çocuğa güç kazanmanın biricik yolu olarak görünmekte, bu nedenle onlarla birlikte olmak ona güven vermektedir. Çocuk “çete”sinin, zayıf çocuğa her istediğini yaptırması böylece çok kolay olmaktadır. Çocuklar ve aileler bu gerçeği iyi görmeli ve tuzağa düşmemelidir.
Eğer arkadaşınız , gerçektende arkadaş değil de bir "ayakçı" ise, birkaç hafta sonu devam eden bu kıyakçılığı "bombalama" denilen ikinci aşama izler. Bu aşamada bir gün ziyaretinize gelen ayakçı, kıyağını yaptıktan sonra giderken, nasılsa yanındaki yüklüce miktarda eroini almayı "unutuverir". Bir eroinmanın malını asla unutmayacağını bilmediğiniz için kuşkulanmazsınız. Birkaç gün gelip almasını beklersiniz. Gelmez. Bir gün, "yahu şundan bir kere çeksek ne olur sanki?" dersiniz. Sonra bunun gerisi gelir. Mal bittiğinde bombalanmışınız demektir. Artık bir eroin bağımlısı olarak, her yerde kıyakçınızı, daha doğrusu ayakçınızı arar ve kolaylıkla bulursunuz.Gençler , birbirlerine sigara ikram eder gibi yada hastalığını iyileştirmek amacıyla ilaç verir gibi uyuşturucu sağlayabiliyorlar. Gençler, arasındaki sohbetin dışında kalmasını istemedikleri arkadaşlarını da kendileri gibi uyuşturucu kullanmaya zorlayabilirler. Kullanmaya itiraz eden arkadaşlarını dışlıyor yada "arabesk" türü tanımlamalarla , kendilerince aşağılama yolu seçiyorlar.Okul önleri de artık satıcılar için vazgeçilmez mekanlardan. İstanbul'da bulunan pek çok okulun kapısında , özellikle çıkış saatlerinde uyuşturucu satıcılarına rastlanıyor. Okul yönetimi nemi yapıyor? Hayır onların okulunda uyuşturucu kullanan öğrenci yok ki. Neden böyle bir konuyu düşünsünler?