Haci Ahmet Ünlü İmân Çok Önemli Bir Mes’eledir Ehl-i Sünnet'de İmanın Tanımı
Güncelleme : 2018-11-11 22:45:53
Rahmân ve Rahîm olan ALLAH ’ın ismiyle… Hamd, -âlemlerin Rabbi olan- ALLAH ’a mahsustur. O’na hamd eder, O’ndan yardım ve mağfiret dileriz. Nefislerimizin şerrinden ve amellerimizin kötülüğünden O’na sığınırız. O’nun hidâyete erdirdiğini hiç kimse saptıramaz, saptırdığını ise hiç kimse hidâyete erdiremez. Şehâdet ederim ki, ALLAH ’tan başka ibâdete lâyık hiçbir ilâh yoktur. Ve yine şehâdet ederim ki, Muhammed sallallâhu aleyhi ve sellem O’nun kulu ve Rasûlüdür.
İmâm Sufyân bin Uyeyne rahîmehullâh şöyle demiştir.
Îmân, söz ve ameldir. Bizden öncekilerden onu, söz ve amel olarak aldık. Amel olmadan söz olmaz.”
Abdullâh bin Ahmed, es-Sünne
1/346; İbn Battâ, el-İbâne: 2/855
el-Acurrî eş-Şeria: 2/604
İmâm Şâfiî rahîmehullâh şöyle demiştir: Sahâbe, tabiin ve onlardan sonra bizim kendilerine yetiştiğimiz kimseler: ‘Îmân: Söz fiil ve niyettir.
Bu üçünden birisi diğeri olmadıkça geçerli değildir’ diye icmâ ettiler.
El-Lalekâî Şerhu Usuli İtikadi Ehli’s-Sünne: 5/956
İbni Teymiyye, Mecmûu’l-Fetâvâ: 7/209
İmâm Ahmed bin Hanbel rahîmehullâh şöyle demiştir
Tabiinden, Müslümanların imâmlarından, selef imâmlarından ve çeşitli ülkelerin fıkıhçılarından doksan kişi Rasûlullâh sallallâhu aleyhi ve sellem’in vefat ettiği esnadaki sünnetine göre: ‘Îmân: Söz ve fiildir. İtaatle artar, masiyetle eksilir’ diye icmâ ettiler.
İbn Receb, Tabakatu’l-Hanabile: 1/130.
İmâm Buhârî rahîmehullâh şöyle demiştir: Çeşitli ülkelerden binden fazla âlimle karşılaştım. Hiç kimsenin îmânın söz ve fiil olduğunda, artıp eksilebileceğinde ihtilaf ettiğini görmedim.
İbn Hacer, Fethu’l-Bârî: 1/47; Alûsî, Rûhu’l-Meânî: 5/156.
İmâm el-Acurrî rahîmehullâh şöyle demiştir: “Allâh size ve bize merhamet etsin. Biliniz ki Müslüman âlimlerin üzerinde icmâ ettikleri esasa göre îmân, bütün insânlara farzdır. O da, kalb ile tasdîk, dil ile ikrâr ve âzâlarla amel etmektir.
Ve yine biliniz ki beraberinde dilin söylemesi olmadıkça sadece kalb ile bilmek ve tasdîk etmek yeterli değildir. Âzâlarla amel etmek olmadıkça da kalb ile bilmek ve lisân ile söylemek yeterli değildir. Bu üç haslet bir kimsede eksiksiz bulunduğu zaman mü’min olur. Kur’ân, Sünnet ve Müslüman âlimlerin görüşleri buna delâlet eder.
Acurrî, eş-Şeria: 2/611
İmâm El-Beğavî rahîmehullâh şöyle demiştir: Sahâbeler, tabiinler ve onlardan sonra gelen sünnet âlimleri amellerin îmândan bir cüz olduğu konusunda görüş birliği içindedirler.
Onlar dediler ki: Îmân söz, amel ve akidedir.
El-Beğavî, Şerhu’s-Sünne: 1/38
“Ey Rasûl! Kalbleri inanmadıkları halde ağızlarıyla ‘inandık’ diyenlerle Yahudilerden küfür içinde çaba harcayanlar seni üzmesin.”
(Maide Suresi 5/ Ayet 41)
“Ebû Said el-Hudrî radıyallâhu anh’dan rivâyet edildiğine göre, Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdular: Cennetlikler cennete, cehennemlikler de cehenneme girdikten sonra Allâh Subhânehu ve Teâlâ: ‘Kalbinde hardal danesi ağırlığınca îmânı olanı (ce­hennemden) çıkarın!’ buyurur.
( Buhârî 22 Müslim 146 ) Hadis-i Şerif
İmâm İbni Kayyim rahîmehullâh kalbin tasdîki hakkında şöyle demiştir
Îmânın hakikati söz ve fiilden oluşur. Söz iki kısımdır: Kalbin sözü ki bu itikattır (kalbin inanması, bağlanmasıdır), dilin sözü ise İslâm kelimesini konuşmaktır (kelime-i tevhîd’i söylemektir). Fiil de iki kısımdır: Kalbin fiili ki bu niyet ve ihlâstır. İkincisi organların fiilidir. Bu dördü bulunmadığı zaman îmân kemâliyle bulunmaz. Kalbin tasdîki bulunmadığı zaman kalan kısımların faydası olmaz.
İbni Kayyim Kitâbu’s-Salât: 56
ALLAH Subhânehu ve Teâlâ, şöyle buyurmaktadır
“Deyin ki: ‘Biz Allâh’a ve bize indirilene inandık.
(Bakara Suresi 2/ Ayet 136)
“Şüphesiz: ‘Bizim Rabbimiz Allâh’tır’ deyip sonra doğru bir istikâmet tutturanlar (yok mu); artık onlar için korku yoktur ve onlar mahzun olmayacaklardır.
(Ahkâf Suresi 46/ Ayet 13)
Ehl-i Sünnet ve’l-Cemaat, Kitâb ve Sünnet’in açık beyânı ile şu sözler üzerinde icmâ etmişlerdir
ALLAH Subhânehû Ve Teâla Tevbe Süresinde.
Ama Allah'a ve Âhiret gününe (dosdoğru) imân edenler, mal­larıyla, canlarıyla (Allah yolunda) cihât etmeleri hususunda (geri kalmak için) senden izin istemezler. Allah (iki yüzlülükten ve döneklikten) sakınan­ları sever.
(Tevbe Suresi Ayet 44)
Çünkü müminler davanın menfaatini her türlü menfaatin önünde tutmadıkça, dava için yapılacak her hangi bir işi, her türlü işin önünde tutmadıkça, kâmil mümin olamayacaklarının ve nefsin kirlerinden arınamayacaklarının farkındadırlar.