Kıbrıslı Türklerin ana vatana bakışına dair bazı anekdotlar - Osman Şahin
Maalesef Türkiye Kıbrıs’ı 1914-1974 yılları arasında ihmal etti. Bugünkü sıkıntılar eski ihmalkarlıklarımıza dayanıyor.
Zürih ve Londra Antlaşmalarıyla ada üzerinde söz hakkı sahibi olmamıza uluslararası yasal zemin hazırlayan başarılı devlet adamlarımızdan Merhum Adnan Menderes ve Fatin Rüştü Zorlu’yu aynı senelerde idam etmekle Rumları çok sevindirdik ve Kıbrıslı soydaşlarımızı da adadaki vakıf emlakini de sahipsiz bıraktık.
Rum zulümlerinden kaçarak Avustralya’nın Melbourne şehrine yerleşen Emekli Öğretmen Mustafa Rıfat Bey’in ifadeleriyle Kıbrıs bahsini açalım: (Sene: 2007, Yer: Melbourne).
“1959 senesinde, Kıbrıs Rum Toplumu Lideri Makarios, Zürih-Londra Antlaşmasını imzaladıktan sonra adaya dönerken Lefkoşe Havaalanında kalabalık bir Rum toplumu tarafından protesto edildi. Rumlar, Kıbrıs Anayasası niteliğindeki bu antlaşmayı beğenmiyor, adanın tamamının kendilerine ait olduğunu, oysa bu antlaşma ile satıldığını, Türkiye’nin garantör ülke yapıldığını, Türk Toplum Liderine Cumhurbaşkanı Yardımcısı sıfatıyla kanunları veto etme hakkı tanındığını seslendirerek, bu anlaşmayı imzalayan Makarios’u şiddetle protesto ediyorlardı. Protestolar uçağın adaya indiği sırada daha da arttı ve güvenlik güçleri kalabalığı dağıtma konusunda aciz kaldı. Nihayet Makarios’un uçağı Lefkoşe havaalanına indi. Makarios baktı ki Rumlar gemi azıya almışlar, teskin olmalarına imkan yok. Kendi hayatı da tehlikede. Büyük bir soğukkanlılıkla uçağın merdivenlerinden kalabalığa hitaben şöyle konuştu: “Beni cezalandırmadan önce lütfen benim iki cümle söylememe izin verin. Sonra ne yaparsanız yapın. Kalabalık hemen sakinleşti. Simsiyah papaz kıyafetleri içindeki Cumhurbaşkanı Makarios dedi ki: “Siz antlaşmanın evveliyatını ve İngilizlerin neler yapmak istediklerini biliyor muydunuz? İngilizler adayı ikiye bölme konusunda Türkiye ile anlaşmışlardı. Ben Kıbrıs’ı aslında parçalanmaktan kurtardım. Türkiye, Yunanistan ve İngiltere’nin garantörlüğünü kabul ederek adanın ikiye bölünmesine engel oldum. İkiye bölünmüş bir adanın bilahare Türkiye’ye ilhak edilme tehlikesini bertaraf ettim. Şimdi adanın bütünü üzerinde bizim söz hakkımız var. Bu siyaseti takip edersek er geç Kıbrıs bizim olacaktır”. Protestocu Rumlar bu konuşmadan etkilendiler ve sessizce dağıldılar.