İnsanların, bilim dünyasının en önemli araştırmalarından birisi olan zamanda yolculuk için öne sürdükleri yeni teorilerle mümkün olabileceğini savunuluyor.
Kimi çevreye göre zamanda yolculuk ileriye veya geriye mümkün olamayacağını kimi çevreler ise sadece tek yönlü olacağını düşünüyor. Bazı bilim insanları ise geçmişe yönelik mümkün olamayacağını sadece geleceğe yönelik mümkün olacağını kuramlaştırıyor. Bu makalede zamanda yolculuk yapabilmenin 7 adet yöntemini sizlere sunacağım işte o yöntemler;
Kara delikler Einstein’dan sonraki en zeki fizikçi sayılan Stephen Hawking tarafından, sadece geleceğe götürebilen tek yönlü, doğal zaman makineleri olarak adlandırılmaktadır. Fikir, kara deliklerin içine girmekten ziyade, yörüngelerine girmekten oluşmakta. Kara delikler o kadar güçlüdür ki, sadece uzayı bükmekle kalmayıp, zamanı da bükerek yavaşlatmakta ve zamanı yavaşlatmaları, merkezlerine doğru artmaktadır. Örneğin: 2 uzay gemisinden bir tanesi kara deliğin merkezindeki yörüngede, diğeri ise dış yörüngesinde 20 yıl süre ile sabit kalırlar ise, dış yörüngede kalan gemi personeli merkeze yakın olan gemidekilerden 10 yıl daha yaşlı olacaktır, çünkü kara deliğin merkezinde zaman yarı yarıya daha yavaş ilerlemektedir.
Amerikalı fizikçi Frank Tipler’in önerdiği bir mekanizma (Tipler Silindiri olarak da bilinir) zamanda yolculuğu mümkün kılabilir. Tipler silindiri, masif ve uzun bir silindirin kendi ekseni etrafında dönmesine dayanmaktadır.
Evrenin Etrafından Dolaşmak
1949 yılında Einstein’ın arkadaşı olan ve 20 yüzyılın en büyük matematik dehaları arasında gösterilen Kurt Gödel,Einstein’ın zamanda yolculuk kuramına rakip olacak bir fikir ortaya atmıştır. Gödel eğer evrenin etrafını, evrenin dönüş hızından daha hızlı şekilde kat edecek bir araç yapılabilirse, zamanda geri gidilebileceğini ve evrenden daha hızlı hareket edilebildiği için, evrenin döngüsü tamamlanıp geminin geldiği zamana eşitlenmeden tekrar geleceğe dönülebileceğini savunmuştur.
Einstein tarafından ortaya atılan teoride, evrenin içindeki zaman tünelleri olarak adlandırılan solucan delikleri zamanda yolculuk için mantıklı sayılabilecek fikirlerdendir. Hala bir örneği gözlemlenememiş olan bu teorik tüneller sadece zamanda yolculuk için değil, aynı zamanda uzayda mesafe kat etmek için kestirme olarak da kullanılabileceklerdir.
Potansiyel zaman yolcuları için bir başka teori kozmik sicimlerdir. Kozmik sicimler, tüm evren boyunca uzanan, zamanın doğuşundan itibaren orada bulunan enerjinin küçük ince parçacıklarıdır. Evrenin ilk zamanlarından kalan bu ince parçacıkların devasa miktarlarda kütleye sahip olduğu tahmin ediliyor ki, bu yüzden de uzay-zamanı bükebileceği düşünülüyor.
Bilim insanlarına göre kozmik sicimler uzunlukları olan, fakat genişlik ve ağırlıkları olmayan yapılardır.Ayrıca sonsuz ve sonu olmayan döngüler içindedirler. Ana fikir ise şöyle: Birbirine paralel iki sicimin yakınlaşması uzay-zamanı bükebilir. Böylece teorik olarak, oluşan anomalinin içinden geçilerek zamanda yolculuk yapılabilir.
Işık hızına doğru bir seyahat yapabilseydiniz, ışık hızına yaklaştıkça etrafınızdaki zamanın yavaşladığını ve ışık hızına ulaştığınızda zamanın durduğunu fark ederdiniz ve ışık hızını geçtiğinizde ise zamanda geriye gitmeye başlardınız. Eğer astronotlar bizim yıldızımıza en yakın yıldıza ışık hızı ile seyahat etseydi, bu 8 yıl alırdı fakat astronotlar için sadece 8 dakika geçmiş olurdu. Ancak, şu anda hiçbir şeyin saniyede 300.000 km hıza ulaşabileceği veya geçebileceği düşünülmemektedir, çünkü bunun sonsuz bir enerjiye ihtiyacı olduğu bilimsel bir gerçektir. Tabii ki bilimsel gerçekler değişebilir !
Kara delikler gibi, uzaydaki gezegenlerde kendi çaplarında uzayı bükebilmektedir. Ve NASA şimdiden bunu büyük çapta taklit edebilecek IXS Enterprise isminde bir uzay gemisi üretmeye başlamış bulunmakta.