Luciferianlık — Serpent Culture
Şubat 4, 2020 Şubat 19, 2020
Merhaba. Luciferianlik başlığını Vikipedi’den çevirdim ve Vikipedi’nin yasaklı olması büyük bir utançtı. Bu yasağın kaldırılması bir zafer olarak görülebilir mi bilmiyorum. 10 yaşına basmış bir çocuğun konuşmaya başlamasını nasıl karşılarsam, sanırım bunu da aynı şekilde karşılıyorum. Viki’nin yasaklı olduğu dönemde Wikiwand’ı kullanmaya aşinaydım ve Klasik Müzik’te Şeytan ve Popüler Müzikte Şeytan başlıklı yazıları yine Vikipedi’den çevirirken bu siteyi kullanmıştım. Aşağıdaki Luciferianlık/Luciferiyanizm başlıklı yazıyı da Viki’den çevirdim. Yazı biraz yüzeysel olsa da, Serpent’te bulunmalıydı. Keyifli okumalar.
Luciferianlık / Luciferianizm
Büyük Lucifer Kilisesi (Greater Church of Lucifer)
Yeni Luciferian Kilisesi (Neo-Luciferian Church)
William Blake’in, John Milton’ın Kayıp Cenneti’ndeki Lucifer için Yaptığı İllüstrasyon
Luciferianlık, Lucifer’a atfedilen temel özelliklere değer verilen bir inanç sistemidir. Gnostisizmden etkilenen gelenek Lucifer’i Şeytan olarak değil, bir kurtarıcı, koruyucu ya da rehber bir ruh olarak, hatta Yehova’nın aksine gerçek tanrı olarak kabul eder.
Hristiyanlıktaki düşmüş melek yorumuna dayanan Satanizmle ilişkili de olsa, Luciferianlık yalnızca Devil figürü veya Şeytan’ı esas almak yerine, Sabah Yıldızı’nın Antik Yunan ve Antik Mısır gibi eski kültürler tarafından anlaşıldığı haliyle ele alırlar. Yani Lucifer’a daha geniş bir bakış açısıyla yaklaşırlar. Bu bağlamda Lucifer, aydınlanma, bağımsızlık ve ilerlemenin sembolüdür ve bazen Antik Yunan mitlerindeki titan Prometheus veya Yahudi Talmudu’ndaki Lilith de Lucifer olarak görülebilir.
Luciferianlar doğanın korunmasından yanadırlar. Sanat biçimleri ve bilim türleri de insanlığın gelişimi için çok önemlidir, bu nedenle her ikisi de fazlasıyla değerlidir. Luciferianlar, insanların bu hayata ve her bir günden en iyi şekilde nasıl yararlanacaklarına odaklanmaları gerektiğini düşünürler. İyi ve kötüyü tanıma, yapılan tüm eylemlerin hem olumlu, hem de olumsuz sonuçları olabileceğini kabul etmek ve kişinin çevresini ciddi biçimde etkileme yeteneği temel faktördür.
Luciferian felsefesi son yıllarda Michael W. Ford tarafından yazılan “11 Luciferian Güç Noktası” olarak bilinen kolektif bir temelde tanımlanmıştır. Luciferian Felsefesi’nin temeli, bireyselliği, stratejik uygulamaya dayalı kendi başına seçim yapmayı geliştirir ve teşvik eder ve zorlukların üstesinden gelerek İrade’yi geliştirmeye çalışır. Luciferianlık felsefi olarak Kurtuluş, Aydınlatma ve Tanrılaştırma olarak bilinen sürekli döngü ve süreçle uygulanır.
Teistik Luciferianlar Lucifer’ı gerçek bir varlık olarak değerlendirir ve inanır. Ancak Lucifer’a Hristiyan Tanrısına (ya da Müslüman Tanrısına) tapıldığı gibi tapılmaz ancak saygı gösterilir ve bir öğretmen ve arkadaş olarak değerlendirilir. Teistik Luciferianlar Sol El Yolu’nda ilerlerler ve farklı yaklaşımlara sahip olabilirler. Yeni Luciferian Kilisesi’ni (Neo-Luciferian Church) izleyebilirler ya da ağır biçimde seromonik büyü, okült ve ruhani hikaye ve figürlerin yorumlarına odaklanmış diğer oluşumları seçebilirler.
Luciferian terimi -Lucifer’a inanan kişi anlamında- ilk kez 1231’de Gesta Treverorum adlı bir kitapta, dinsel bir topluluğu kastetmek için Lucardis isimli bir kadın tarafından kullanıldı. Kadının Lucifer’ın (Şeytan) düşmesine ağıt yaktığı ve cenneti yönetmesini özlediği söylendi. Tarikat, Papalık Engizisyonu tarafından afişe edildi. 1234’te Papa 4. Gregory, Luciferianlık ile suçlanan Stedinger’e karşı bir haçlı seferi için bir Papalık kararnamesi yayınladı. Kararname, sözde ayinlerin ve inançların detaylı bir açıklamayı içerir. Bu tanım, sonraki yüzyıllarda tekrarlandı, zaman zaman genişletildi, ancak modern tarihçiler bu tanımın tamamen hayali olduğu konusunda hemfikirler. Luciferianlık ile suçlanan heretiklerin gerçek kimliklerini tespit etmek oldukça zordur. 13. yüzyılda Rhineland’ın Katharlar’a veya Katharlar’ın bir alt koluna ait olduğu sanılıyor.
14. yüzyılda Luciferian teriminin Valdoculuk olarak bilinen grup için kullandığı görülür. 1315’te Schweidnitz’de ve 1336’da Angermünde’de Luciferian oldukları gerekçesi ile işkenceye uğradılar. 1392–1394’te, Brandenburg ve Pomerania’dan dört yüz kadar Luciferian, soruşturmacı Peter Zwicker’ın önüne getirildiğinde, Zwicker üstlerindeki İblistapar suçlamasını kaldırdı ve onları Valdocular olarak doğru bir şekilde tanımladı. Aynı zamanlarda Aynı zamanda, Piedmont’taki araştırmacı Antonio di Settimo, yerel Valdocuların, Luciferian olduklarına inanıyordu.
Amerika Birleşik Devletleri’nde Moses Harman tarafından 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında Işık Taşıyan Lucifer (Lightbearer Lucifer) isimli bireyci anarşist görüş hakkında yazan bir dergi vardı. Harman tarafından bu başlık seçildi çünkü derginin misyonunu ifade ettiği bildirildi. Antik dünyanın insanları sabah yıldızına verilen isim olan Lucifer, yayının sembolü haline geldi ve yeni günü temsil etti. Teologlar onu düşmüş meleklerin prensi olarak lanetlerken özgür düşünürlerin Lucifer ismini kullanmaya ve yüceltmeye çalıştıklarını açıkladı. Harman, Lucifer’in eğitimci bir rol üstlenmesi gerektiğini ileri sürdü. Harman, “İncilin tanrısı insanlığı daima cehalete mahkum etti” diye yazdı ve Lucifer onlara tanrılar kadar bilgelik sahibi olacaklarını söylemeseydi, insanlar iyi ve kötüyü bilemezdi diye ekledi.
Lucifer The Light-Bearer dergisine ait logo
Lucifer, nüfuz sahibi okültist Helena Blavatsky’ün editörlüğünü üstlendiği bir neşriyattı. Dergi ilk kez Blavatsky tarafından yayınlandı. 1889’dan Blavatsky’nin 1891 mayısındaki ölümüne dek Annie Besant editör yardımcılığını üstlenmişti. Antroposofinin temelini oluşturan Rudolf Steiner’in yazıları, Lucifer’i Ahriman’ın karşısındaki manevi güç olarak karakterize etti, Mesih bu iki gücün arasında, insanlık için dengeli bir yola aracılık etti. Lucifer entelektüel, yaratıcı bir gücü temsil eder. Steiner Lucifer’i Antik Mısır, Roma ve Antik Yunan’ın finsel ve felsefi kültürüyle ilişkilendirdi.
Madeline Montalban bir İngiliz astrolog ve cadı idi. Sabah Yıldızı Cemiyeti (Order of the Morning Star – OMS) olarak bilinen ezoterik örgütü kurdu ve burada bir çeşit Luciferianlık propagandası yaptı. 1952’de Nicholas Heron’la tanıştı ve bir süre sonra onunla sevgili oldu. Oymacı, fotoğrafçı ve Brighton Argus’ta eskiden gazetecilik yapan Heron’a okültizmle ilgili olduğunu söyledi ve birlikte Luciferianlığı temel alan bir büyü sistemi geliştirdiler. Lucifer’ı iyiliksever meleksi bir varlık olarak görüyorlardı. 1956’da birlikte Sabah Yıldızı Cemiyeti ya da diğer adıyla Ordo Stella Matutina’yı kurdular ve bunu yazışma kursu yoluyla yaydılar. Çift, gerekli ücretleri ödeyenlere, toplamda 12 dersi içeren Lumiel’in Kitabı’nı ve Moltalban tarafından yazılan ve onun Lumiel veya Lucifer’ı kavrayışını ve insanlıkla olan ilişkisini içeren kısa bir metni gönderdiler. Çift başlangıçta kursu yönettikleri Londra’daki Torrington Place’de birlikte yaşadı; ancak 1961’de Hampshire’daki Heron’un oyma ekipmanına daha fazla yer olan Southsea’ye taşındı.
Radikaller İçin Kurallar’da (ölümünden bir yıl önce 1971’de yayınlanan son çalışması), önde gelen Amerikalı topluluk organizatörü ve yazar Saul Alinsky, kişisel itiraflarının sonunda şunları yazdı:
“İlk radikali unutmayalım:
tüm efsanelerimizden, mitolojiden ve tarihten (ve mitolojinin nerede bitip tarihin nerede başladığını ve hangisinin hangisi olduğunu bilen), bilinen ilk radikal, düzene ilk başkaldıran ve bunu o kadar etkili bir şekilde yapan ki, en azından kendi krallığını kazanan kişi – Lucifer.”
Anton LaVey’in Şeytani İncili’nde Lucifer, Cehennemin dört ana prensinden biri, özellikle Doğu’nun, “havanın efendisi”dir ve ışığın, sabah yıldızının, entelektüelliği ve ışığı taşıyan olarak tanımlanır.
Yazar Michael W. Ford Lucifer’den “karşıtlığın maskesi, teşvik eden, zihnin ve bilinçaltının aydınlatıcısı” şeklinde bahsetmiştir.
2014’te Luciferianlar Houston, Teksas’ta, Kilise kurucusu Jacob Mckelvy’nin önderliğinde Büyük Lucifer Kilisesi olarak bilinen dünya çapında bir topluluk kurdular. Başkan yardımcıları Michael W. Ford ve Luciferian Araştırma Topluluğu’nun kurucusu Jeremy Crow’dur. Ocak 2015’te GCoL’un kurucuları, GCoL adı altında iş yapabilmek için Austin İlçe Adliye Binası’na başvurdular. GCoL daha çok nesnel dünyaya dayalı öğretilere odaklanır. Aile ve kişisel gelişim, temel ilkeleri arasındadır.
Büyük Lucifer Kilisesi’nin Logosu
GCoL, 2015’te Teksas’ın Old Town Spring kentinde birkaç düzine üyeyle bir bölge kilisesi açtı. Bölgede yaşayan başta Katolikler olmak üzere yüzü aşkın kişi kilisenin açılmasını protesto etti. [ÇN: GCoL artık faal değil ama aynı ekibin bir kaç üyesi, Assembly of Light Bearers’i kurdu]
Yeni Luciferian Kilisesi Gnostik ve Luciferian bir oluşumdur. Köklerini Batı ezoterizmi, Voodoo, Luciferianlık, Thelema ve büyüden alır.
Stephen Flowers, Alman büyü cemiyeti Fraternitas Saturni (FS) hakkındaki kitabında “FS’nin modern batı okült cemiyetleri arasındaki en utanmaz Luciferian örgüt olduğunu söyledi.
Kaynak: Wikipedia Luciferianism maddesi
Çeviren: Yusuf Eryan
önceki11 Luciferian Güç Noktası
sonrakiThe Satanic Temple’ın 7 Temel İlkesi
“Luciferianlık” hakkında 3 yorum
Ogu Şubat 9, 2020, 12:56 pm
Yazıların biraz muhabbet, sohbet tarzında olsa daha iyi olabilir. Acınası durumda olmayı zevkle okurken son yazılarını pek okuyamadım. Bilgi de olsun ama fazlası sıkıyor. Benim görüşüm ve önerim…
Yusuf Eryan Şubat 9, 2020, 2:30 pm
Merhaba. Düşüncen için teşekkürler, ancak burada yapmaya çalıştığım şey, “Satanizm” ağacının dallarından elimden geldiğince bahsetmek, Satanist Kültürü yaygınlaştırmak ve Türkçe Satanist literatürü genişletmek. Sohbet eder gibi yazdığım yazıları deneme başlığı altında yayınlıyorum. Bunun yanı sıra Youtube’a da geri döndüm, buradan kanala gidebilirsin.
Geri bildirim: Dünyanın Dört Bir Yanından 10 Farklı Satanizm Yorumu — Serpent Culture