15 Şub 23:00
05 Şub 14:43
06 Oca 15:19 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan
1960'ların başında çoğu kişinin gözden kaçırdığı şey, eğitimin en çabuk meyve veren şey olmasıdır. Yeter ki iyi örgütle, gayretli ol... Eğitim inkılabı hurma ağacı gibi değildir, yüzlerce sene beklemek gerekmez. Eğitim başka bir kültürdür, şeftali ağacı gibi birkaç yıl içinde meyve verir ama dikkat ve yenilik yoksa çabuk yozlaşır.
Cumhuriyet'in İlk Yüzyılı (1923 - 2023), İlber Ortaylı (Sayfa 163 - Kronik Kitap)
Emrah Altun, bir alıntı ekledi.
"o zamanlar "cemrenin suya düştüğü ilk geceydi..." diye başlardı "küçük kara balık" kitabı... sene 1978, çeviri o yıllara ait. sene bilmem kaç diye başlayan cümleler kurmaya başlamışsanız artık büyümeye başlamışsınız demektir. "küçük kara balık" ismi de nedense tuhaf bir şekilde çocukluk ve büyümek kelimelerinin hep yan konmuşu gibidir sanki. okumayı yeni söküyorum, kırmızı kurdeleyi ilk takanlardanım sınıfta...
yanımda yöremde en çok kurulan cümleler "teyzesi zehir gibi okuyo artık, bak okusun da gör", "amcası, bak nasıl okuyo artık, hadi bakalım çağan göster amcanlara..." kitaplığa fırlıyorum hevesle, bir kasaba evi için dev sayılabilecek kitaplığımızdaki sıra sıra kitapların sırtlarını görmek çin kafamı yan döndürüp başlıyorum bağıra bağıra okumaya... doss-too-yevsss-ki, aaa-leek-sandır sol-jeenis-tııın, naa-zıım hik-meeet...
okuduğum yazar isimleri ya bir gülümseme ya da bir tedirginlik yaratıyor eve gelen misafirlerin yüzünde. tedirgin olanların fısır fısır konuşmalarını duyuyorum annem çay koymaya gidince "çocuğu da kendilerine benzetecekler!" olsun, annemle babamı seviyorum, neden onlara benzemeyeyim ki. "ama bunnar çok kalın, daha okuyamıyom bunları" diyorum. "benim kitaplarım bunnar..."
gösteriyorum onlara cin ali ve berber fil, ayşegül bilmemnerede, cin ali bilmemneyapıyor... rahatlıyo misafirler.
derken bir akşam yemeğinde babam yeni bir kitap getiriyor eve. "bu senin..."bağırarak okuyorum en üst köşedeki yazıyı "bejrengi..." babam "oğlum doğru okusana... behrengi... küçük kara balık..." resimleri çok az, kitap kalın bir çocuğa göre, büyük adam kitabı. "bu çok kalın okuyamam daha" diyorum... "olsun, yavaş yavaş okursun..." yavaş yavaş okumaya başlıyorum... "cemrenin suya düştüğü ilk geceydi..." anneannem derdi bunu, "cemre düştü artık ısınır havalar." demek ki bunlar da biliyormuş cemreyi...
o gece eve bir cemre düşüyor. cemre yüreğime düşüyor. küçük kara balık aklıma düşüyor okudukça... çocuk aklımda yeni şeyler oluyor. hiçbirine benzemiyor bu kitap, kara balık, pembe romantik havalarda çiçek toplayıp hayat ne güzel diye şarkılar söylemiyor. cin ali gibi alık alık gülümseyip çocuk aklınızla bile aptal yerine konduğunuzu haykırmıyor suratınıza. kara balığın bir derdi var diğerlerine benzemez...
o okyanusa ulaşmaya çabalıyor... allahım ulaşsın ne olur... annesi üzülmez mi o gidince... ama dönecek eve okyanusa ulaşınca... sonra küçük kara balık'tan bir daha haber alamıyor kimse. cemre boğazımı yakıyor. cemre midemde bir alev topu... ne hakları var üzmeye bizi... dönsün eve... ninesi bekler onu... küskünüm herkese. bu kitabın sonu yok diyorum babama. dönmesini yazmamış. öldü mü küçük kara balık... babam kitabın son cümlelerini gösteriyor... bak küçük kırmızı balık da uyumadı bu hikayeyi dinleyince gidip arkadaşını bulacak okyanusta üzülme. üzülmüyorum babalar doğru söyler. onlara inanmak lazım. kitaplığın küçük bir köşesi bana ayrılıyor. en alt raf. sağdan alt köşe. çağan'ın kitapları. etiket yazıyoruz o rafa. çağan'ın kitapları. kimse elleyemez. bi tane kitapla olmaz ki... kitapları yazdık etikete bak... iyi bakalım diyor babam yenilerini alırız. bir şeftali bin şeftali'yi koyuyoruz ikinci olarak... küçük prens'i, şeker portakalı'nı, doluyor yavaş yavaş... kara balık ilk göz ağrım ama onun yeri ayrı.
bir kaç yıl sonra öğreniyorum ki yazarı derede boğulmuş, şüpheliymiş ölümü.
cemre alev alıyor yeniden midemi yakıyor. ne zamandır oradaymış demek unutmuştum varlığını. bişeyler yapmak lazım bişeyler yapmak. yoksa sönmeyecek başka türlü... bişeyler yazmaya başlıyorum yıllar sonra, yaptığım kovalarca su dökmek içimdeki ateşin üstüne.
"çemberimde gül oya"nın bir bölümünü ona armağan ediyorum "çocukluğumun masalcısı samed behrengi'ye" diye... yeter mi yetmez elbet. bizim intikamımız öldürmek derelerde boğmak olmayacak elbet. yapacak tek şey var... yeni çocuklara yeni kitaplar almak. defalarca yüzdürmek lazım küçük kara balık'ı okyanusta, inadına şeftali vermeyen o ağacı sulayıp büyütmek bir gün şeftali vereceğine inanarak..."
Toplu Masallar, Samed Behrengi (İ)
Gamtem, Bir Şeftali Bin Şeftali'yi inceledi.
19 Ara 2017 · Kitabı okudu · Beğendi · 8/10 puan
Bir ağacın direnişini gösteren özel bir kitaptır o ağacın kendisini dikenlere olan vefasını gösterir ve ondan başka kimseye meyvesini vermemesini anlatır hüzünlüdür. Önemli olan sonuç değil süreçtir sözünü bize bir şeftalinin varoluş serüveni ile anlatır. Zalimlere olan direnişide kendi halinde saklı kalarak dış bağlantısını kopararak gösterir bu şeftali ağacı.
“O günden bugüne dek bilmiyorum ömrümden kaç yıl geçti ama bahçıvan daha benim şeftalimi tadamadı ve bundan sonra da tadamayacak. ona boyun eğmeyeceğim, beni ister korkutsun, ister testere ile kessin."
mazlum taş, Bir Şeftali Bin Şeftali'yi inceledi.
12 Ara 2017 · Kitabı okudu · 2 günde · Beğendi · 8/10 puan
Sevginin, emeğin, direnişin, dostluğun kitabı. Şeftali ağacı iyi niyetli, masum olan iki arkadaşa meyvelerini sunmak için toprağı bir an önce yarıp, güneşi içine çekip bir an önce meyvelerini vermek niyetinde ama kader ağı onu hesapçı, çıkarcı bir bahçıvanın ellerine sürüklüyor. Böylece şeftali ağacımız direniyor, başkaldırıyor sevmediği bu adama meyvelerini vermiyor.
Her zaman iyi niyetli olmayı öğütleyen muhteşem bir eser...
Gün İlke Yıldırım, Bir Şeftali Bin Şeftali'yi inceledi.
22 Kas 2017 · Kitabı okudu · 1 günde · Beğendi · 10/10 puan
Küçük kara balık nasıl içinizde yer yaptıysa kendine, bu güzel şeftali ağacı da onun yanına yerleşecek. Uzun zamandır merak ediyordum ama bir türlü sıra gelmiyordu bu kitaba. Sınavlara çalıştığım için kalın kitaplara vakit ayıramıyorum madem, hadi incelerden birini okuyayım dedim ve elime bu güzel şeftali geldi. Bir oturuşta bitirdim ama içimdeki toprağa da gömdüm çekirdeğini, yıllar içinde büyüsün ve bana güç versin diye. Bu kitabı her yaşa tavsiye ediyorum ama özellikle ilkokula giden çocuklara okutunuz, akıllarıyla yürekleri insan ve tabiat sevgisiyle dolsun. Yıldızlı tavsiyemdir. =)
Merhaba kitap dostlarım :)
Sizlerle bir kitap yorumunda daha birlikteyiz. Bu kitabımız değerli yazar Çimen Erengezgin kaleminden çıkan Gezginname .
Kitap okurlarının çoğunun aklında her zaman kişisel gelişim kitaplarına karşı bir önyargı vardır. Zaman zaman ben bile okumak konusunda tereddütte bulunmuşumdur. Ama Gezginname ile bu tabunun yıkılacağını inanıyorum. Öncelikle Çimen Hocam o kadar güzel bir dille yazmış ki siz farkında olmadan kendinizi kitabın içinde bulup, farklı dünyalara yol almaya başlıyorsunuz. Her şeyden önemlisi kitabımız klasik kişisel gelişim kitaplarına hiç benzemiyor. İçinde sizi zaman çocukluk yıllarınıza götürecek, zaman zaman yaşadığınız olayları sorgulamanıza yardımcı olacak küçük küçük öyküler barındırıyor. Görüntü itibari ile normal bir öykü kitabı gibi dursa da bana göre Küçük Prens kitabı kadar övgüyü hak ediyor diyebilirim. Okurken keyif alarak okuyacağınız, kendinizi yeniden sınayacağınız ve hayata dair çok güzel mesajlar bulacağınız harika bir kitap olmuş.
İçerik olarak öykülerimiz 3 ana bölümde toplanmış. Her bölümde birbirine bağlı öyküler dizisi karşınıza çıkıyor. Ben özellikle Şeftali Ağacı öykü dizisini çok beğenerek okudum. Bir an kendi çocukluğuma geri dönüp, o güzel yılları yeniden yaşadığımı hissettim. Emin olun mutlaka sizin de içinde bu tarz duygular yaşayacağınız kısımlar göreceksiniz. Akıcılık yönü ve sizi sıkmaması kitaba ayrı bir güzellik katmış. Kitabın en önemli güzel yanı ise, her yaştan kitap dostunun rahatlıkla okuyup anlayabileceği bir farkındalık kitabı olması. Siz Gezginname yi okuduğunuz zaman emin olun çocuklarınıza, eşinize, dostunuza da tavsiye etme ihtiyacı duyacaksınız. Gezginname ile çok hoş bir farkındalık yolculuğu yapmaya davet ediyorum sizleri. İnanın pişman olmayacaksınız.
Ve Çimen Hocam ; kaleminizle , duruşunuzla her zaman bende başka bir yeriniz olacak. Sizi bu güzel kitabı bizlere kazandırdığınız için tebrik ederim. Yolunuz açık kaleminiz daim olsun. Daha nice güzel kitaplarınızda buluşmak dileğimle..
Son olarak sevgili dostlarım, bu güzel kitabı mutlaka alıp okumanızı tavsiye ediyorum. Özellikle anne baba olan dostlarımın çocuklarına mutlaka okutmaları gereken bir kitap. Dilerim siz de benim gibi böyle güzel tatlar alarak okursunuz. Sevgiyle kalın dostlarım :)
Uzel, Şeftali Ağacı'ı inceledi.
Hesse'nin başından geçen kimi olayları aktardığı, hem fiziksel hem düşünsel dünyasından anektodlar kaleme aldığı, içinde 15 ayrı makale/deneme/anı bulunan kitaptaki başlıklar şöyle:
Bir Arazi Parçasının Tasviri
Kesintiye Uğrayan Ders
Okul Arkadaşı Martin
Baden'de Bir Kaplıca Tedavisinden Notlar
İki Çocuk Öyküsüyle Noel
Maulbronn'lu Bir Öğrenci
Kâmuran Şipal'in çevirisiyle birleşince muhteşem bir lezzetle okunan Hesse'nin kurgu romanları kadar, bu yazılarındaki edebi tada da doyum olmuyor.
'#şeftali #ağacı' kitapları
1. Şeftali Ağacı
2. Yalnız Şeftali Ağacı
'#şeftali #ağacı' ile ilgili yazarlar
1. Kamile Özdemir