Ayıdan post düşmandan dost olmaz…
13 Kasım 2014 tarihli yazısı
Atalarımız ne güzel demiş Ayıdan post düşmandan dost olmaz diye.
İşte aslında bugün yaşadıklarımızın birçoğunu bu nedenle yaşadığımızı unutmamak gerekir.
Kudüs ve Mescid-i Aksa Müslümanların direniş örneği olarak hep bugüne kadar karşımızda durdu.
Bugünde öyle lakin İsrail hala saldırılarına ve Müslümanların ilk kıblesi olan Mescid-i Aksa’ya acımasızca saldırıp insanları hunharca öldürürken bir yandan da mabede postallarıyla giriyor.
Hem Müslüman ülkeler hem de dünya seyrediyor.
Bugüne kadar Demokrasiden insan haklarından bahseden dünya, iş Müslümanlara gelince uyguladığı çifte standardı bugünde devam ettiriyor.
Yüzyıllar boyu dünya üzerinde hem İslam Devletleri hem de ecdadımız adaleti ile nam salmış.
İnsanlara insan oldukları için değer vermiş.
Din dil ırk ayrımı gözetmeksizin İslam’ın emrettiği gibi yardımına koşmuş zira her fırsatta zulme karşı durmuş. Tüm bu olup bitene rağmen hep zulüm gören haksızlığa uğrayanlar Müslümanlar.
Ama Dünya bunu her zamanki gibi seyrediyor.
Müslüman dediğimiz ülkelerde buna ses çıkarmıyor.
Bizlerin sesi de çok yüksek çıkmıyor.
Birkaç cılız ses dışında farklı sesler çıkmıyor.
Nedendir bilinmez ama artık ya şuurumuzu kaybettik ya da kendimizi.
Dünya seyrederken bizler Müslümanlar olarak bir Mescid-i Aksa’yı koruyup kollayamıyoruz.
Nitekim Müslümanların ilk kıblesine postalları ile giren İsrail Askerlerini dünya seyrederken bizlerde seyrediyoruz.
Çünkü artık yavaş yavaş değerlerimizden her geçen gün biraz daha uzaklaşıyoruz da belki de ondan.
Bir başka neden daha var belkide oda hep kendimize bize zulmedenleri dost belledik.
Yani atalarımızın bizlere öğütlediği ve Kuran-ı Kerim’de de bu konuda emirler olduğu halde bizler çok şey biliyor dedik belkide böbürlendik şimdilerde de belki de bir anlamda bunun cezasını çekiyoruz.
Dünyanın neresine bakarsanız bakın zulüm gören ezilenlerin çoğu Müslüman.
Ve dünya hep bizleri ikinci sınıf vatandaş olarak görmeye devam ediyor.
Bunun aslında en büyük sebebi de bizleriz.
Etrafımıza dikkatli baktığınızda birileri sırf İslamı kötülemek adına bir şeyler oluşturmuşlar. Bir bakıyorsunuz birileri çıkmış İslam adına savaşıyorlar görüntüsü verip duruyor. Bu da yetmezmiş gibi onunda üzerinden Müslümanlara zulmetmekten geri kalmıyor.
Ama bizler hala uyuyor ve bunu yapanları kendimize dost olarak görüyoruz.
Bir Mescid-i Aksa’yı değil birçok değerimizi de kaybediyoruz.
Bizleri ki dinine rengine bakmadan sırf yaratandan ötürü yaratılanı seven bir ümmetiz.
Ama bugün baktığımızda kendi kendimize bile düşman olan bir hale geldik.
Bizleri bu hale getiren bizleri bu halde olmaya zorlayan nedir bilmiyorum ama galiba git gide benliğimizden ve öz değerlerimizden uzaklaştığımız için ve yaşayışımızda da sırf başkalarına benzemeye çalıştığımız için bazı değerleri önemsemez duruma geldik beklide bu yaşadıklarımızın en büyük sebebi de budur.
Niteliklerimiz ve niceliklerimizi bir kenara bırakıp düşmanımızla dost olmak istedik dost olurken de kendi değerlerimizi onlara aktarmak öğretmek yerine hep onların değerlerini kendi değerlerimiz olarak gördük ve uyguladık yani onlar gibi düşünmeye ve yaşamaya başladığımız günden beri hiç sıkıntıdan kurtulamadık.
O günden sonra değerlerimizi onlarda yok saymaya ve direnişin sembolü olan Mescid-i Aksa’ya postallarıyla girmeye bile cesaret eder oldular.
Sadece bir Mescid-i Aksa’ya değil bütün değerlerimizi alt üst etmeye ve her şeyden önemlisi insanca yaşama hakkımızı bile elimizden almaya başladılar.
Dünyanın bu zulümlerden kurtulması için yeniden uyanışa geçmemiz ve yeniden bir beraber kardeş olduğumuzu hatırlamamız gerekiyor.
Bir gün, o gün yeniden gelir güneş yeniden farklı doğar mı? Bilemem ama bu yaşananlar gerçektende içimizi biraz olsun acıtmalı bunu bilir bunu söylerim.