Gönderen secretlicariye zaman: 06:25
12 yaşındayken geçirdiğim bir günüm..sabah kalkar elimi yüzümü yıkardım kahvaltımı yapar okulumun üniformasını giyer servisimi beklerdim.Kalktığım andan okula varıncaya kadar düşündüğüm tek şey onu görmekti sanki okulun tek anlamı bu olmuştu benim için.Herkesten sakladığım sırrım..Okul yolu bitmezdi benim için gözümde büyürdü.Sonunda vardığımda okula arkadaş gurubum çoktan toplanmış dedikoduya başlamış olurdu.Beni de çekerlerdi dedikoduya ama başarılı olamazlardı asla.Benim gözlerim onu arardı hep.Kulaklarım hep onun sesini ayırt etmeye çalışırdı binlerce sesin arasından.Oysa ne onun ne de beni çok iyi tanıdığını sanan arkadaşlarımın sırrımdan haberi yoktu.Ders zili çalardı sıraya geçer andımızı okurduk.Gözlerim yine onu seçerdi kalabalıkta.Öğretmen gelene kadar içeriye girmezdim onu rahatça izleyebilmek için.Öğretmen geldiğindeyse benim için işkence saatleri başlamış demekti.Sıraya onun adını kazırdım kimsenin görmemesi için alttaki boşluğa.Hep onu düşündüğüm için fen ve matematik derslerinde hiç başarılı olamadım.Ders bitimine doğru beni alırdı bir sevinç dakikaları saymaya başlardım.Sınıftan ilk ben çıkar kızlar tuvaletine giderdim.Herkes dışarı çıkmaya başlayınca da dışarı çıkardım uygun bir yer bulup onu seyrederdim.Hiç bitmesini istemezdim o 10 dakikalık özgürlüğümün.Bütün gün böyle geçerdi eve gelir günlüğüme onu anlatırdım.Nasıl güldüğünü,gamzesini nasıl sevdiğimi,onunla asla konuşamayacağımı da.Günlüğüm hep böyle cümlelerle doluydu.."Kurabiye bugün beni çok sıkıştırdı.Hepsinin üst sınıflardan hoşlandığı birileri vardı benim yoktu.Olmadığına inanmadıkları için sürekli bir isim sorarlardı.Ama geçen gün çuvalladım onun ismini söyledi hiçbir şey diyemedim.Düşünemedim,hissedemedim o an hiçbişey.Meğer üst sınıflardan aynı isimdeki birinden bahsediyormuş.Umarım kurabiye kalbimin atışlarını duymamıştır.Allahım nolur..:(" Diye yazmıştım bir keresinde.Bir gün en yakın arkadaşım anladı tabiikide kimden hoşlandığımı.Ama yemin ettirmiştim kıza asla kimseye sölyemicekti.Söylemedi de asla.Böyle 3 yıl geçti.Ve son senemizde baloya herkes birileriyle giderken ben onla hala konuşmamış biri olarak unutsuz vakaydım.Üstelik artık içimde dayanılmaz bir hal alıyordu bu sevgi.Kimseye anlatamadığım,kimsenin de bana yardım edemeyeceği bir sırdı.O yıl LGS'ye giricektik ve hepimiz ayrı yerlere dağılacaktık.Bu son şansım olabilirdi.Üstelik tüm bunlar yetmezmiş gibi babam kanserdi.Ama ben onu düşünmekten asla vazgeçemiyordum.Garip bir şekilde bana huzur veriyordu onu düşünmek.Ben böyle kafa patlatırken mezuniyet günü geldi çattı.O bütün gece başka kızlarla dans etti ve beni hiç farketmedi.Bu onu son görüşüm oldu.O muhteşem grubumuz da dağılmıştı zaten.Lise hayatım tam bir işkenceye dönüştü.Eski okulumun ordan her geçişimde onu aradı gözlerim sanki bahçede hala onu görücekmişim gibi.Yada o yolda karşıma pat diye çıkıp "ben senin çocukluk aşkınım" dicekmiş gibi.Ama onu hiçbir zaman göremedim ve kimseye anlatmadığım için de hiç haber alamadım.Belki de başka şehirdeydi belki çok yakınımda..hiçbirşey bilmiyordum.Zamanla başa çıkmayı öğrendim bununla.Ama onu sevmekten hiçbir zaman vazgeçmedim hiçkimseyi onun yerine koyamadım.İster saplantı olsun adı ister aşk.
Aradan yıllar geçti ve ben yaşadığım tüm sıkıntılardan sonra olabileceğim en kötü yerdeydim.Çaresizdim halime ağlayacak kadar bile dermanım yoktu.Üstelik ameliyat olmuştum antibiotikler yüzünden sürekli uyuyordum uyumadığım zamanlarda da uyuyor gibiydim zaten."Berbat" ın kelime anlamı bende canlanmıştı sanki.Bir anda o çıkıverdi karşıma. O kim mi? Monte Kristo Kontu.Facebookta benimle arkadaş olmak için davet yollamıştı.Beni hatırlamış olamazdı aklında yer edecek kadar konuşmamıştık çünkü.O an bana evlenme teklifi etmişçesine sevidin,heyecanlandım,şaşırdım..çok karmaşıktı.Yıllarca istediğim şey karşımdaydı artık.Bir süre hiçbişey yapamadım.Sonra konuşmaya başladık.Çok güzeldi ama hiçbir umudum yoktu.Onla konuşmak bile o kadar güzeldi ki.Yeterdi bana artık.Gün geldi bana inanılmaz bir şey söyledi.Rüyada olduğumu sandım."..iyi günde kötü günde..benle birlikte..aynı yolda..keşke senin yanında olabilsem.." diyordu.Okuyordum ama hepsini birden anlamam mümkün değildi bünyem bunu kaldıramazdı.Kaç kere okuduğumu bilmiyorum.Bu çok önemliydi içimden deli gibi "evet" demek gelse de sustum.Ve zaman istedim ondan.Onun arkadaşlığını kaybedemezdim.Yo yooo olamazdı bu.onu yıllar sonra bulmuşken tamamen kaybetmeyi göze alamazdım.Aradan zaman geçti konuşuyorduk ve ben konuştukça bağlandığımı hissediyordum.Özenle seçiyordum cümlelerimi ona boş ümit vermemek için.Bir gece telefonla konuştuk.Saatler sürdü.Telefonumuzun şarjı kaç kere bitti ve kapandı bilemiyorum.Tek bildiğim şey o telefon kapanıp ben yatağıma yattığımda.Dünyanın en mutlu insanıydım.Artık onun arkadaşı değildim.Onun sevdiği kadın,hayatını paylaşmak istediği insandım.Yıllarca hayalini kurduğum konuşmaya cesaret edemediğim adam artık benim sevgilimdi.
Esas hikaye aslında burdan sonra başlıyor."İlk başlarda herşey çok mükemmeldi sonra bi anda soğudu benden.." bıla bılaa..böyle cümleler kurmuyacağım asla.Çünkü asla öyle olmadı.O hep alışılmışın dışındaydı.Farklıydı.Bu beni daha çok bağladı.Biz ilk kavgamızı 6. ayda değil 3. günde yaptık ve bugüne kadar yaptığımız kavgaları sayamadım.Belki de en iyi yapabildiğimiz şey o kavgaları olabilen en kısa sürede tatlıya bağlamak oldu.Asla küs kalmadık kalamadık.Bugün yıldönümümüzde bile ilişkimizle ilgili sorunlar yaşıyoruz,yanlışlar yapıyoruz,çileden çıkıyoruz.O bir yıl önce tuttuğu elimi hala sımsıkı tutuyor çünkü.Bazen eli terlese de yorulsa da asla bırakmıyor.
Benim hayatımda çözemediğim ve hep biriktirdiğim o sorunlar,geçmişimde yaptığım yanlış seçimler hep sahip olduğum o güzel şeyi zedeledi.Asla ulaşmak istediğimiz noktaya ulaşamadık.Bazen geriye de götürdü bizi.Ama o büyük bir sabırla beni o durumdan çıkarmaya çalıştı.Ona yıllar önce verdiğim "Monte Kristo Kontu" adının hakkını verdi her zaman.Gözyaşlarımı göstermekten asla korkmadığım tek adamdı.Sanki hep benim hep sessiz kalan bir yarımdı.Beni her zaman kendime getiren tokat gibiydi sözleri.Benim canımı sadece hatalarımı yüzüme vururken yakabildi.Çünkü o böyle biriydi.Benim canımı en çok yaktığı zamanlarda bile benden daha hassas yaklaştı hassas olduğum konulara.Kimi zaman benden daha hassas kimi zaman olabildiğine agresifti.
Aşık olma veya sevme kriterlerinin ne kadar saçma olduğunu öğrendim.Kriteri yoktur bunun bir yerlere cv bırakmazsınız.ya da sınava girmezsiniz..seversiniz.Neden?Nasıl?Niçin? olmaz.Seversin ve bana neden sevdiğini söylemiyor diye kızmazsın,bana neden çiçek almadın demezsin,bana neden bağırıyorsun da demezsin.Çünkü bazı insanlar böyle sever.Bazıları mükemmeli arar,bazılarıysa yaratır.Bu da böyle bişey.Kimisi sevdiğini pankart açarak gösterir kimisi de bir şarkı yollayarak.
Aslında tek önemli olan şey o insanı anlamak.bu bazen o kadar da kolay olmuyor malesef.Bazen çok zaman geçmesi gerekiyor,canının yanması gerekiyor.O bana ne mi öğretti..Birini sevdiğini anlatmak için "seni seviyorum" cümlesi fazla yavan kalıyormuş ağzında.O iki kelimeyi sadece zamanında söylersen bi anlamı varmış.Sevdiğini göstermen için bazen bir bakış bazen iki çift gözyaşı yetermiş.Bazen sadece hissedermişsin.
Monte Kristo Kontu usta bir mühendis gibi etrafı pisliklerle kaplı bir cevheri temziler gibi temziledi beni pisliklerimden ve temizlendiğinden iyice emin olduktan sonra işledi güzelce.Ortaya bambaşka bişey çıktı.Bu ne ilk gözyaşıydı ne de sonuncusu olucak.Değişmicek tek bişey var.O da bu hikaye daha uzun yıllar yazılmaya devam edecek sadece iki kişi bilse de ..
Gönderen secretlicariye zaman: 16:52
Etiketler: aşk, çocuk, iliişki, izmir, sevgi, trabzon
hanımefendi çizgimden ani bir şekilde küçük emrah moduma geçebilecek kadar sürtük bi insanım!!
Uzun bir zamandır tencere dibin kara seninki benden kara modumda takılıoken..bu sabah işlevsel telefonumun(tek marifeti de bu zaten) mesaj geldiğinde çalan o iğrençç melodisi o mesajı ben okuyana kadar susmazz iyi ki bu sabah ta öyle oldu.Ay dedim bakayım da sussun lanet şey !! dedim bi baktım kuzenim balbadem den mesaj canımcımm bugün senia rıcaklar tam msj atıyorum kiii aradılar açtım bende en tatlıı sesimle efendim dedim."Alo ben A İnsan Kaynaklarından arıyorum ismim uyuşuk! başvurunuzu hemen değerlendiremedik yoğunluk sebebiyle çok özür dileriz.Eğer müsaitseniz bugün saat 14.00 te matematik ve ingilizce sınavı için bekliyoruz sizi." diyenn rahatsız edici derecede kibar bi beybii..!! Ki bu A Holding'te benim 15lik bebe olduğum günlerden berii hayalini kurduğum bi yerdirr dedim aynıı zeytin kavanozunun dışını ekmekle sıyırıpp yiyen kemal sunal karakteri gibiyim..başvuruya gittik iki sınav yaptılar ya artık ölsemde gam yemem internet başvurularını napıolarsa bicibicilerine mi sokuolar anlamadım ben.!!Tüm kötülüklerin anası alkol değill Torpildir masumiyetimizi kaybettik onun yüzünden.
Giyindim bende şıkır şıkırr fazla resmi olmadım dergi kapaklarından fırlayan ilik gibi beybileri baktırmıcak normal erkekleri göz ucuylaa baktırıcak abazanların boşalmalarını sağlıcak kadar mini bir siyah elbisem var ki her durumlarda kurtarıcı meleğimmm.Monte Kristoyla yemeğe mi çıkıyorum hemen onu geçiriveriyorum üstüme,arkadaşın doğum günü mü hemen üstümde aynı siyah elbise.Yol tam bir işkence balık istifi bir otobüs allahtan ben oturuyorum ama gözümün içine bakan yaşlıları tınlamıyorum bile.Böyle durumlarda zamanaında borca giripte bu iğrenç evi aldığı için babama ne dualar ediyorum bir bilseniz kefeni bu dualar sayesinde yırtıo her seferinde eminim.Alsancak Garı'nın ordayken şöförün yanına gittim baktım gencecik bir bebe gidiceğim binayı sordum ikiz kuleler gibi olduğundan biliniyor.2 durak var inceğim yerde ve o mesafede adam bana ayak üstü yazdı.İçimden bok gibi para kazansanda otobüs bileti 0.90 tl olsa da ahahahaytttt şöför parçasıyla mı çıkarım ben ayoll triplerine girdimm benim halim daha vahim oysa ki diplomalı işsizim.klasik yanii..Ben hemen aynı moda bağlandım bu moda her sıkıştığımda giriyorum ve çok seviyorum kendimi.Normalde evlilikten sikim sikim kaçan ben,tanımadığı insanlara değil sevgilisini anlatmak sevgilim var demeyen ben iki dk da roman yazdımm monteyle biz evlenicez ama işsizlikten evlenemiyoruzzz çüşşşşşşş!! Devrede "Firdevs Hanım Gözyaşları" Bihter'de işe yaramadı ama ben de hep işe yarar gerçi Monte artık yemio ama neyse bi gün o gözyaşları yuvamı yıkçak neyse..Başladım işte "bu işsizlik birimiz iktisat mezunu birimiz mühendislik ayrı şehirlerdeyizz ama yok bulamıyoruz her an ayrılabilirizz evlenemiyoruzzz malesef , bir bilseniz nasıl zor" Şöförün tepki gayet net " inceğiniz durak burası inşallah olur(!)" Hahahahaaytttt aklımı seveyimm direk soğuttum kendimden bebeyii ahh istemem benimm monte Kristom var bi kere hıhh..!!
Saat tam 13.59 da indiğim otobüsten ayağımdaki babetlere aldırmadan koşar adım tecavüze uğrama ihtimalime bile aldırmadan sokak aralarından holding binasına gittim yukarı çıktım ama ben o anda aşıktım zaten fulyacım gel dünyanın işini yapıcaksın ama para vermicez burdan çıkmıcaksın deselerr ohh misss millet gidince çıkar rakını iç bi güzel demlen ege denizine karşı..:D O derece mest bi haldesin.neyse gittim telefondaki sesin sahibini buldum çokta zor olmadı zaten.Benden bir özürler bir özürler içimden lan kaşarr torpilim var diye böylesin biliyorumm kandıramazsın beni.Başvuru formumu doldurdum güzelce.İngizlice testinde sıçıcağımı bildiğim için kursum başlıcak diye not ta alıyorum.Daha sonra genel yetenek testini aldım matematik bilgilerimm 5 yıl geride olsalarda yardımı oldu sözel bölüm okumucan abi sonra böyle oluyor.Denizcilik firmasıyla havuz probleminin çok alakası varmış gibi soruyor bana aklıma cem yılmaz geldii moral oldu bana.
Ardından ingilizce testi için kızın yanına gidiyorum ve kız su veriyor bana çay kahve allahım İK politikasına bakarmısınız.."TORPİLLLLL!!" Sonradan öğrendim o birinin kızıymış ve yeni girmiş işe mükemmele yakıun insan kaynakları(!) Kalem traşla kalemimi bile açtı yaniii kendimi fasülyeden nimetten bişey sandım bildiğin.Başladım ingilizce testine ne yaptığımdan bile çok emin değilim bazen hiç emin değilim.Hayatım boyunca doğru düzgün ingilizce mi gördüm sanki unutucam Desperate Housewives'tan ne kaptıysak işte..Ben bunlarla cebelleşirken kızın biri geldi bildiğin Yaşardan gelmişş hatun.Havasını atıyo yok uluslararası lojistik dersi denizcilik dersi almış yuvarlaya yuvarlaya konuşuyor.Şeytan diyo ki al o ağzı parçalaa..fısır fısır da bişiiler konuşuolar allah dedim bu kızın karşısında benim hiç şansım yok..:'( ne yapsamda ayağını kaydırsam diye düşünürken konuşmalara kulak kabarttım ve yaz stajı için olduğunu anlayınca bir ohh çektim yemin ederim ki.Bende ki tavur aynı şu oldu " amaaan stajersee kolay gider nasılsa..:p"
Balbadem kızı öyle bir korkutmuş ki kız onu aramadan beni yollamadıı o derece yanii vallaa bizim ailenin kadınlarından korkulur.Ve böyle bi iş görüşmesi maceram geldi geçti.Herzaman ki gibi akrabalarımdan beni yerin dibine sokmak isteyenler olsa da gülümsüyorum..:))
Gönderen secretlicariye zaman: 16:53