KARABASAN (Bölüm 1- Ve Sonra Alışıyorsun)
Ve sonra alışıyorsun... Gidenlere, kalanlara, yokluklara... Gidenler geri gelmiyor gelmeyecek. Ve kalanlar alışıyor gidişlere. Gidenlerin bir daha dönmeyeceğini öğreniyor. Sadece ben mi öğrenemiyorum? Dedem öldü. Bir hafta geçti ben öldüğünü bir anda öğrendim. Beklemiyor da değildim üstelik. Öleceğini bilip öldüğünü kabullenememek nasıl bir şey bir ben bilirim. Bir anda öldüğünü öğrenmek, bir daha geri gelmeyeceğini bilmek, bir daha dedemi görememek. Fotoğraflarına bakamamak, evine gidememek, onu çok özlemek.
Bütün kırgınlıkların kızgınlıkların gidiyor o an, Tartışmaları, kavgaları özlüyorsun. Ben seni özlüyorum dede! Şimdi seni görsem boynuna sarılırım. Sessizce gülümsemeni izlerim. Sessizce ve içtenlikle... Her an seni düşünüyorum dede. Aklımdan çıkmıyorsun. Geçmiş günlerin güzelliği seninle birlikte gitti. Ama herkes alışıyor yokluğa. Herkes alıştı yokluğuna dede. Ben alışamadım. Alışmış gibi davranmak, hiç ölmediğini düşünmek ne demek bilir misin... Belki de kimse alışmadı gittiğine alışmış gibi davranıyorlar sadece. Alışmak çok zor dede... Çok zor...
Ali Rıza BAKIR 28.11.2014 05:29
Alışmamak gerek zaten . O yaşıyormuş gibi düşünmek kötü şeyler katar mı insana bilemem ama iyi şeyler katacağını sanmıyorum . Bilindiği gibi herkes birgün ölecek . Herkes birgün ölecekse ve ahirette buluşacaksa aslında kimse ölmüyor , herkes uyanıyor . Dedenin ölümüne sevinmelisin demiyorum ama kendini harab edecek şekildede üzmemelisin . Ölüm kötü birşey değildir . Ölüm ; kavuşmaktır , uyanıştır , dünyanın yükünü taşıyıştan dolayı artık dinleniştir ve ölüm özleyiştir . Geride kalan aileni dostlarını özleyiştir ölüm . Özlemek ise bakış açımıza göre tatlıdır ve her geçen gün dahada büyür , tatlılaşır . Çünkü özlemek için aradan belli bir zaman geçmesi gerekiyor ve aradan ne kadar çok zaman geçerse insanda bir o kadar özlüyor . Tatlı yanı ise onu gördüğünde yaşadığın mutluluk ve sevinçtir . Özlem ne kadar büyük olursa kavuşuştaki mutluluk ve sevinçte bir o kadar fazla olur .
Buna katıldığını düşünerek şunuda eklemek istiyorum . Allah' a inanan insanlar Yüce Allah' ı dünya hayatları boyunca hiç görmüyorlar ama onun varlığına inanarak yaşıyor ona şükrediyorlar . İnançları ne kadar kuvvetli ve şükürleri ne kadar çok olursa Rabbim dünya hayatında onlara akla sığmayacak güzellikler veriyor , hayallere sığmayacak mucizeler gösteriyor . Bundan dolayıda insanlar Yüce Allah' a dünya hayatı boyunca sürekli artan bir özlem duyuyor ve onu gördüklerinde öyle müthiş , inanılmaz bir mutluluk ve sevinç yaşacaklar ki o an aşklarından eriyip gidecekler ( kişisel düşüncem ) . Son olarak bunun farkında olan kişilerse dünya hayatında onu hissederek ve gün be gün özlemini artırarak yaşarlar , bununla birlikte ne gam ne keder nede fakirlik onları asla etkilemez çünkü bu durumlara düşmezler . Allah kendisine olan özlemimizi artırsın ve ÖLEN YAKINLARIMIZA OKUDUĞUMUZ FATİHALARI KABUL ETSİN .
Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:4014