Gezi Parkı’nda yazılan tarih - Ayşe ARMAN
Haberler>Yazarlar>Ayşe ARMAN>Gezi Parkı’nda yazılan tarih
Gezi Parkı’nda yazılan tarih
“Yazıklar olsun!” dedim.
Gezi Parkı’na gittim, kahramanlarla konuştum.
Evet, onlar kahramanlar...
Taksim’in orta yerinde yazılan tarihin kahramanları... Onlar, ağacına, parkına, nefesine, ‘gaz bombası’na rağmen sahip çıkmaya çalışıyorlar.
Fütursuzca açıklamalara, “Sen istediğini yap, ben bildiğimi okurum” diyenlere inat kepçenin önüne atılıyorlar.
Uyumuyor, ağacı bekliyor,
uyumuyor, betona direniyorlar...
Şehrinin göbeğindeki parka çocuğuna sarılır gibi sarılmış, “Kimselere vermem” onu diyorlar.
Tarih onları yazacak. Onlar tarihi…
Ama aynı tarih başkalarını da yazacak... Milli iradeye saygı duymayanları... Adını her ne koyarlarsa koysunlar, ağacın yerine AVM’yi dikenleri...Halkına duyarsız kalanları, onları hiçe sayanları da yazacak…
Ve üzerine su sıkılan kırmızılı kadın...
O bir sembol olarak o tarihin fotoğrafı olacak.
Buranın belediye başkanı, valisi yok mu?
Biz burada CHP milletvekilleri değiliz, kentine, parkına, ağacına sahip çıkan İstanbullularız. Ama ne yazık ki, bu kentin sahibi yok, olsaydı kentin sahibiyle muhatap olacaktık. Normal bir hukuk sisteminde bir başbakanın, kentle ilgili karar verme şansı olmaz. Buranın belediye başkanı, buranın valisi yok mu? Niçin onlardan ses çıkmaz. Sayın Topbaş, siz derhal o mimarlık diplomanızı yırtın. Sadece bir tek kişinin talebiyle kenti yok edemezsiniz. Sonuna kadar mücadele edeceğiz, kentimize sahip çıkacağız.
Hukuken suç işleniyor
Türkiye eğer bir hukuk devletiyse, önceki gün sabaha karşı burada yaşananlar yasal değil. Bu konuda hukukçuların görevini yerine getirmesi gerekiyor. Türkiye’de cumhuriyetin savcıları yok mu? Neden müdahale etmiyorlar?
Başbakan sözlerini geri almak zorunda, hukuken suç işliyor. Burada yaşananlarla ilgili suç duyurusunda bulunacağız. Çünkü bir başbakan istediği yere cami dikemez, istediği yere gökdelen dikip alışveriş merkezi yaptıramaz. Böyle bir şey dünyada yok. Bunun Türkiye’de olmaması için hep beraber mücadele edeceğiz. Bu kent, kim tarafından yönetiliyor? Valiyi ve İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı’nı göreve davet ediyorum.…
Yok öyle “Biz karar verdik” demek
Avukat Birkan Işık
Taksim Gezi Parkı Koruma ve Güzelleştirme Derneği Başkanı
Davalar sürerken, “Biz karar verdik” demek düpedüz yargıyı etkilemek.
Buradaki kalabalığı görünce, umudum artıyor. Burası kimsenin değil, halkın parkı. Yok öyle, uzaktan “Biz karar verdik yapacağız” demek. Diyenler, hızarını alsın eline, gelsin. Benim adıma kararı verdiyse, birilerine yaptırmasın, bizzat bu ağaçları gelsin kendisi kessin. Gözümüzün önünde.
Ayrıca, bir sürü dava açıldı. Bu davalar sürerken, “Biz karar verdik” demek, düpedüz yargıyı etkilemek ve yargıya talimat vermektir. TCK 277’de açıktır, 2 yıldan 4 yıla kadar hapis cezası öngörmüştür.
Doğanın siyaseti olmaz
Safiye Yüksel Öcal
Taksim Gezi Parkı Koruma ve Güzelleştirme Derneği üyesi
Bizler, doğanın, börtü böceğin, ağaçların kutsal olduğuna inanan insanlarız. 9 Nisan’da Taksim Gezi Parkı Koruma ve Güzelleştirme Derneği’ni kurduk. 11 Nisan’da 40 bin kişilik festival yaptık. 28 Nisan’da toplandık. O gün toplantı dağılırken, dozerlerin geldiğini gördük. Dün sabaha karşı yaşananlar da cabası. Resmen vahşet! Burası, halkın yeri. İstanbul dünyanın gözbebeği. Taksim İstanbul’un merkezi. Bu park da tek yeşil alan. Bu nasıl bir şey? Londra’daki Hyde Park’a ya da New York’taki Central Park’a beton yığını dikilmesi gibi, bir deneyin bakalım ne olacak! Biber gazı sıktılar, çadırlarımızı yaktılar, bundan daha ötesi var mı? Bir de utanmadan biz yakmışız gibi göstermeye çalışıyorlar. Burada hep birlikteyiz, yaşlı teyzeler, gönüllü öğrenciler. Birbirimizden nöbet devralıyoruz. Biber gazı yerken, elleriyle panzerleri iten kadınlar gördük. Korkmadık. Hayalarına polis tekmesi yiyen bir arkadaşımız şu an hastanede, ameliyatta. Bu da terör.
Bu da hukuksuzluk. Biz sadece parkımızı istiyoruz, doğanın siyaseti olmaz diyoruz.
İdeolojik bir dayatma
Mücella Yapıcı / Mimar
Gezi Parkı deneyimi bana çok şey kazandırdı. Artık korkmuyorum. Ne biber gazından ne de başka bir şeyden. 62 yaşında, 3 damarı tıkalı bir kadınım. Biber gazını yiyip, kafamı çocuğumun göğsüne saklıyorum. Ben de onun gözlerini koruyabiliyorum. Ama hâlâ ısrarla buradayız, eve dönmek gibi bir niyetimiz yok. Halkın taleplerini hiçe sayarak, gaz sıkanlar da bir gün, “Bir dakika ya, biz ne yapıyoruz” diyecekler, onlar da korkmaktan vazgeçecekler. Ben burada yaşananların sadece rantla ilgili olduğunu düşünmüyorum. İdeolojik bir dayatma.