Bilimsel Bilim, Allahu Teâlâ’yı niçin kabul etmez, hatta reddeder!? (1)
07:2309 Ocak 2015
Bilimsel Bilim, Allahu Teâlâ’yı niçin “sebep” ve “fail” ve “açıklama” olarak kabul etmez, hatta reddeder!? Bu sorunun kısa cevabı: Bilimsel Bilim, tarafsız ve objektif olmadığı için! Bilimsel Yöntem, olgusal ve nesnel olmadığı için! Yani felsefe ve karakterleri, ateist – materyalist – natüralist ve determinist olduğu için!
Evet Bilim’in "olgusal ve tarafsız bilgi, objektif ve seküler, lâik ifade" dediği şey; eşyayı "Allahu Tealâ yokmuş ve --- varsa bile --- O'ndan bağımsız işleyebilmesi mümkün ve zaten öyleymiş” gibi anlatmaktır! Ve bu önvarsayımı doğruymuş gibi; evreni kendi içinde yatay neden – sonuç ilişkileriyle tasvir ve şematize etmek; direkt neden – sonuç bağlantısı kuramadığı yerlerde de “tesadüf, tabiat, uzun zaman (evrim), kanun, çekim, içgüdü (sevk-i tabiî)” gibi kendi bilimsellik kriterlerine bile uymayan zihnî veya vehmî, soyut ve görünmeyen kavram ve süreçlere atıf yaparak; zihnimize kurguladığı bu deterministik şablonla kâinatın Allah’tan bağımsız nasıl çalıştığını güya ispat etmektir! Mevcut Bilim’in felsefesi budur ve Bilimsel Yöntemi de buna göre şekillenmiştir.
Zihnimize çizdiği bu sahte kâinat tasviriyle; evren, Allahu Teâlâ’nın varlık ve icraatını gösteren hiçbir delil ve sebep kalmayan; Allah varsa ve olsa bile ancak kâinatın başlangıcında mekanizmayı yaratmak ve kurmak için İlk Sebep olarak ufak bir rolü olan, (fakat Paralel Evrenler, Sonsuz Evrenler, Açılır – Kapanır Evrenler gibi vs. hipotez / senaryolar ispatlanırsa, İlk Sebep Tanrısı gibi ek bir sebebe de gerek kalmayacak olan); elhasıl Bilim’in ışığı herşeyin neden ve nasılını açıklayıp, cehalet boşluklarını kapattıkça; Allah’a inanmak için herhangi bir zorunluluk ve ihtiyaç kalmayacak bir hâle çevrilir!
Yani Bilimsel Bilim’e göre; “tüm dinler, insanların sebebini bil(e)mediği şeylerin veya ölüm, deprem gibi korktuğu olayların neticesi olarak veya mutlu olma, ahlâklı olma, aşkın olana inanma gibi ihtiyaç / arzuları gibi sosyopsikolojik ihtiyaçlardan doğmuş ve mevcut iktidarlar tarafından iktidarı güçlendirme ve savaşçı asker bulma sebebiyle geliştirilmiş... Bilim doğadaki olayların, yağmurun vs. sebebini buldukça, bütün bunların Tanrı’nın işi olmayıp, doğal sebeplerle olduğu bir bir meydana çıkmış… Zaten ‘iman’, insanoğlunun sebebini bil(e)mediği olay / olguları, Tanrı’ya vermesinden doğuyor, yani cehaletten kaynaklanıyor. Bilim cehaleti aşıp, herşeyin sebebini buldukça (herşeyin İlâhî değil, tabiî ve doğal ve tesadüfî – zorunlu bileşkesi olduğunu gösterdikçe), herhangi birşeyi doğaüstü bir güce vermeye ihtiyaç ve zaruret kalmayacak. Yani Bilimsel Bilim’in ontoloji ve epistomojisine göre ‘iman’, ‘bilgi’nin konusu olmayıp, cehaletten beslenen bir duruma karşılık gelmektedir!… Yani Bilim geliştikçe, dinin alanı daralacak; Tanrı’ya kâinatta en fazla ‘İlk Sebep’ olma rolü verilecek… Gerçi var, yok; yokta var olmadığından; ayrıca bazı bilimadamlarının Paralel / Çoklu Evrenler, Açılır – Kapanır Evrenler vs. senaryolarına göre, İlk Sebep Tanrısına inanmak için de mantıkî bir gerekçe ve ihtiyaç yok!…”
Evet “bilim” denilen anlayışın, “bilimsel(lik)” denilen paradigmanın tarafsız ve objektif olduğu ve olabileceği konusunda hepimiz yanlış biliyoruz! Çünkü kendisi de bir itikad ve inanç sahibi! Hatta kendisinin de bir metafiziği; hatta çoktanrılı anlayışa dayanan, politeist bir ilâhiyyatı var!
Bilim’in Bilimsel İtikad ve Hurafelerine geçmeden önce, kavram ve kafa karışıklığını önlemek için; “bilim” (science) ile “bilgi” (ilim, data – information – knowledge) ayrımını yapmamız gerekiyor. Bilimsel Yöntem ve Kriterlere göre evren ve içindekilerin gözlem – ölçüm ve incelenmesi sonucu elde edilen bilgi’ye “bilim” diyoruz biz. Yani “bilim” ve “bilgi” farklı. Bilim, evrendeki bilgi’nin dar ve eksik bir türü olabilir ancak. Bilgi’nin “bilimsellik” prizma ve filtresinden geçmiş, yani eksik ve yanlış hâline “bilim” diyoruz biz.
Mevcut Bilim, tanım ve yöntem olarak evrendeki gözlemlerinde ve bu gözlemlerinin ifade ve yorumunda tarafsız ve nesnel, olgusal ve objektif değil! Olması mümkün de değil. Çünkü birşeyi gözleyip, ölçer ve bunu ifade ederken; ya “yaratıcı ve yöneticisi var(mış)” gibi inceler veya “yok(muş)” gibi inceleyebiliriz! Çünkü başka bir ihtimâl; yani bunun eşit ve uzak mesafeden bakabileceğimiz; orta veya dış, objektif ve tarafsız bir gözlem noktası yoktur! Tarafsız bir gözlem noktası olmadığı gibi; inançtan bağımsız, yani olgusal ve nötr bir ifade biçimi de yoktur!
Yani bu konuda agnostik veya tarafsız olunabilecek bir gözlem noktası yok! Bu konuda kurulabilecek nötr, yani inanç ve değer’den bağımsız ve ayrı bir cümle yapısı da yok! Başta dil ve mantığın yapısı izin vermez buna! Çünkü fiil fâilsiz; eser müessirsiz; isim müsemmasız; sıfat mevsufsuz ve san’ât san’atkârsız olamaz!
Elhasıl mevcut Bilim, madde ve hareketlerine “fail ve yaratıcısı, usta ve işleticisi var(mış)” önvarsayımıyla bakmadığı için; diğer mecburî ve kalan son seçenek olan “yok(muş)” gibi incelemiş ve anlamlandırmış ve buna göre de Bilimsel İfadelerini failsiz ve öznesiz kurgulamıştır! Bu failsiz ifadelerle, kâinatın bir faile ihtiyaç duymadan çalışmasının mümkün olduğu ve vaki olanın da bu olduğu inancını bilinçaltımıza üflemektedir! Yani “eşyanın faâliyet ve hareket, neden ve sonuçları Allahu Teâlâ’nın fiili ve eseri olmadığı, dahası kâinattaki bütün bu işleyişe ne şimdi ve ne de başlangıçta İlk Sebep olarak Allah’ın neden ve fail olmayabileceği ve olmadığı” inancını zihnimize işlemektedir!
Hemen hemen her Bilimsel İfade ve Teori; Allahu Teâlâ’nın olmadığı ve olsa bile eşyanın varlık ve devamında, faâliyet ve hareketinde, neden ve sonuçlarında O’na ihtiyaç ve zaruret olmadığı önvarsayım ve hurafesine göre dizayn edilerek; böylece “eşyanın varlık ve devam ve faaliyetinde Allahu Teâlâ’ya mantıkî ve ampirik olarak herhangi bir ihtiyaç ve zorunluluk yok. O hâlde inanmanın mantıkî sebep veya zorunluluğu nedir, niye inanıyorsun, delilin nedir!?” subliminâl mesajı (bilinç ve kulağımızın duyamayacağı kadar derin ve gizli ve fısıltılı, fakat direkt bilinçaltımıza yüksek desibelde) üflenir. Bilincin antivirüs programlarında filtrelenmeden, direkt bilinçaltımıza gönderilen bu Yanlış Bilgi Virüsü (Program, Truva Atı); zihnimizde tekrar ve telkinle çalıştıkça, bizi programlar ve kodlar!
Çünkü, bilimsel olarak kurgulandığı söylenen evren inancına göre: “Evren, zaman / mekân / süreci tutan ve çalıştıran bir İlâh veya başka bir doğa dışı sebebi göstermemekte olup; madde ve faaliyetleri gene kendi içindeki sebep – sonuçlar, madde – enerjilerle bağlanıp, açıklanabilmektedir. Madde – enerjinin, varlık ve devamında ve süreçlerinin çalışması ve sonuçlarında; gösterilen sebepler dışında Tanrı gibi bir sebep veya faile ihtiyaç ve zorunluluk yok! Yani kâinattaki bütün bu fiiller, failsiz / öznesiz ve eserler, müessirsiz / ustasız olabilir ve olmaktadır!”
Ülke, din ve milliyetten bağımsız olarak, Bilim’in “bilimsel(lik)” formatından geçmiş hemen hemen herkes, kâinat ve hâdiseleri Rabbimiz’den bağımsız; “sanki Allah yokmuş, olsa bile evrenin işleyişine karışmıyormuş, eşyanın varlık ve işleyişinde O'na ihtiyaç ve zorunlulukta yokmuş gibi; yani kâinat kendi içindeki mekanizma – kanun – enerji ve neden – sonuç ilişki / etkileşimleriyle kendi kendine otomatik bir makine gibi işleyebilir ve işler" gibi okumakta! Ateist – materyalist Bilimsel Bilim’e alternatif ve doğru, hem de ondan çok daha geniş ve derin, zengin ve yüksek bir okuma, araştırma–öğrenme ve gözlem–yorum metodu olabileceğine ihtimâl bile ver(e)memekteler!
Sonuç: Kâinatı telâffuz ve okumasını bilip, tercüme ve anlamını bilmeyen ateist – materyalist – natüralist ve determinist Bilim’in, anlam ve mesaja yabancı ve reddeden; yani eşyaya mana-yı ismiyle bakan [eşya ve hâdiseleri, “Allahu Teâlâ yok(muş); varsa bile, eşyanın varlık ve devamında O’na ihtiyaç ve zorunluluk yok(muş)” olarak tasvir ve ta’rif eden] Bilimsel Yöntem ve Kriterleri yerine; İslâmî Bilim’in Kriterleri esas alınmalı, İslâmî Bilim’e geçilmeli. Böylece “kalbi müslüman, aklı kâfir”; şizofrenik kişilik bölünmeleri yaşamamalıyız. Yani içimizdeki parçaları birleştirip, kendimiz ve eşyaya yabanî bakma ve yabancılaşmamızı bitirmeliyiz.
Çağımızda kendi itikad, yani varlık ve bilgi anlayışımıza göre Bilim yapmıyoruz; sadece olanı taklid ediyoruz! Varlık ve hâdiseleri tasvirlerimiz ve tasvir ederken kullandığımız kavram, metaforlar ve eşyayı sınıflandırma / ayrımlarımız, bizim itikad ve medeniyetimize ait değil! Bu sebepten çevremizde kalbi müslümanken, akıl – fikir ve davranışı müşrik ve kâfir mantığıyla çalışan bir sürü insan var! Önce insanı parçalamışız, sonra da bakışımızla kâinatı parçalamışız!...
Tabir-i caizse; Rabbimiz'den bağımsızlığımızı ilân edebileceğimiz kamusal ve güya nötr alanlar var ilüzyon ve hallüsinasyonları görüyoruz! Bu "ateist - materyalist - natüralist ve determinist" inançlara göre davranmanın adını da "seküler, liberal, nötr ve lâiklik” koyarak, kurgularımızın içine ikinci bir kurgu katmanı daha eklemiş; kendi hapishanemizi kendimizin inşa ettiğini göremiyoruz! Bu hapishanenin duvarları şeffaf ve cam gibi kırılgan, ama dışarıda gidebileceğimiz daha cazip bir yer olmadığından, yani alternatif olmadığından; hapisliğimize razıyız, daha kötüsü çoğumuz mahkûm olduğunun bile farkında değil! Çünkü içine doğduğu ve başka dünya görmediği için, tek dünya, tek gerçek bu dünyası zannediyor; dışarısı yok zannediyor! Kimsenin sorgulayıp, kaçmaya çalışmadığı; zaten kaçacak yerin de olmadığı, gönüllü veya gönülsüz mahkûmlarız! Hatta neredeyse herkes, hapishanenin duvarlarını boyayıp, daha iyi dekore etmek ve sağlamlaştırmak peşinde!
Yediğimiz elma, soluduğumuz hava, içtiğimiz suya; bu sebepten yolda bulmuşuz, kimse göndermemiş muâmelesi yapıyoruz! Bunlardan istifade ederken; "bunu bize kim gönderdi?" sorusu akla bile gelmiyor! Gelse bile; merak edipte, sorusunu bile kendimizin sormadığı ama cevabı bize peşin öğretilen, başlangıçta ezberletilmiş bir cevabı tekrarlıyoruz: “Allah!” Fakat bu soru bizdeki bir merak ve ihtiyaç duygusundan kaynaklanıp, içimizden doğan, yani bize ait bir soru olmadığı gibi, cevabı da bize ait değil! Çünkü soruyu da, cevabı da biz bulmadık! O soru ve cevabı sahiplenip, kabullenmişiz o kadar; yaptığımız şey bir ezberin tekrarı! Çözümü gösterilmeden, sonuç / doğru şıkkı gösterilmiş bir soru sadece!
Teknolojide Avrupa neden bizden ileride…?Karanlık ve umut