Bihaber - Fatih Baha Aydın
zeynep, Bihaber'i inceledi.
@zzeyynepp·10 Eyl 2017·Kitabı okudu·3 günde·10/10
Daha kitabı okumaya başladığım ilk satırlarında sevdiğimi itiraf etmeliyim. Nasıl ki kitap da bir itiraf ile başlıyor. Okumaya Peşrev tadında başlamak çok güzel. Hikayenin ilerleyişine duyduğum merak yüzünden bu pazar sabahı uyandığımda ilk yaptığım kaldığım satırlardan devam etmek oldu.
Burak K., Bihaber'i inceledi.
@Dumbledoree·20 Ağu 08:31·Kitabı okudu·8 günde·10/10
Mükemmel bir eser. Hele akademisyen Kazım Kanmaz ile dev öğrencisinin konuşmaları üzerine düşünülmesi gereken konular. Kişinin kendi ağzından kendi hayatı bu kadar güzel anlatılabilirdi. Dilin zenginliği ise ön planda. Fatma Barbarosoğlu'nun tavsiyesiyle,gecikmeli de olsa, okuduğum için kendilerine teşekkür ediyorum
@zzeyynepp·10 Eyl 2017·Kitabı okudu·İnceledi·10/10
Nazif bey bir keresinde, "Her iklimin kendine has bir sesi, musikisi vardır" demişti. Bunu ilk söylediğinde bir mana verememiştim. fakat üniversitenin ilk senesi yaptığım uzun yürüyüşlerin neticesinde Nazif Bey' i anlamaya başladım. Gerçekten de buranın, yani eski İstanbul' un kendine has bir sesi, musikisi vardı. Gençliğimdeki Suriçi, ezanın seyyar satıcı çığlığı ile karıştığı; vapur düdüklerinin martıları simit yemeğe çağırdığı bir yerdi. Fakat şimdi durum başka. Hem iklim, hem musiki değişti. Geçip gitmişe hayran olan biri olmadığımdan, "Eski İstanbul, sesini kaybetti" diye ağlayacak değilim. Evet, müezzinlerin de martılarında eski heyecanları yok. Ama bunda bir olağanüstülük yok. Çünkü heyecan denen şey aslında emanettir. Bugün bendeyse, yarın başkasındadır. "İstanbul eski sesini kaybetti" diyenler de aslında "heyecan" kavramını anlamayanlardır. Onlar heyecanı hep aynı yerlerde ararlar, umduklarını bulamayınca da "Gitmiş, kaybolmuş" derler. İstanbul' un bugün dahi bir sesi vardır. Olmak zorundadır. Çünkü heyecan denen şey kaybolmaz; sadece el değiştirir. Belki de o, Fatih devrinde surda gedik arayanlarda, Üçüncü Selim döneminde ise sazende ve hanendelerdeydi. Bilmiyorum. Fakat şu bir gerçek ki şehrin musikisi, heyecanlıların sesinde saklıdır.
"İnsan... Tuhaf... Yıllar geçtikçe hiç yaşlanmayacağımı, hep büyüyeceğimi sandım. Oysa hep yaşlandım, hiç büyümedim."
@peyderpey·16 Eyl 2017
Söylenmesi en zor gerçekleri sadece yalancılar dile getirebilir. Çünkü onlar, yani gerçek yalancılar, yalandan utanmazlar, sıkılmazlar. Hayır, hem de hiç...
@zzeyynepp·11 Eyl 2017·Kitabı okudu·İnceledi·10/10
"Bestekarın ne dediğini idrak etmek istiyorsan, dur ve yavaşça dinle. Bak bakalım nerede konuşuyor, nerede susuyor. Musikişinaslar hassas olur. Anlatacaklarının çoğunu diyemezler pek. O yüzden eserin durduğu, nefes aldığı yerleri dinle. Hakiki manalar, o boşlukta gizlidir ekseriyetle... Vakıa şiirler, hatta romanlar da böyledir."
Sayfa 182 - ötüken
@Kitapsever_birisi·08 Ara 22:09·Kitabı okuyor
"Ne bekliyorsun, bilmiyorum. Yani hayattan... Bir beklentin var mı, o bunu sana verecek mi bilmiyorum. Hedefin varsa gençken kovala. Acele et. Yoksa yaşlılıkta bir işe yaramıyor. Gerçekten yaramıyor. Yaramadığı gibi seni de mahvediyor. Zengin olmak mı istiyorsun? Gençken ol! Yaşlılıkta gelen zenginlik ya ahlakını bozar, ya da seni kendine bekçi yapar!"
@Dumbledoree·13 Ağu 03:12·Kitabı okudu·İnceledi·10/10
Hem yıllar içinde gördüm ki, kabiliyetsizlik, insanların sandığı kadar fena değildir. Hatta mühim şeyleri başaranların önemli bir çoğunluğunun kabiliyetsiz insanlar olduklarını söyleyebilirim. Asıl fena olan şey tutkusuzluktur.