İnsan olmak | Ordu Hayat Gazetesi
ORDU EKİBİNDE BİKOKO ŞOKU!43 dakika önce
196O’LI YILLARIN EFSANELERİNDEN; HAYRİ ERTÜRK…18 saat önce
Affetmek19 saat önce
Martı Apartmanında inceleme!19 saat önce
Heykeller bildiğiniz gibi…19 saat önce
Bir tek kapı zili yok!19 saat önce
Ormanlardan bal fışkıracak…19 saat önce
SANATLA GÜZELLEŞEN ORDU19 saat önce
“Orduspor’u bu hale getiren eski ve mevcut yönetim”24 saat önce
Ana Sayfa > Yazarlar > İnsan olmak
15 Ağustos 2015 Cumartesi, 12:42 Tweetle
Hiç düşündünüz mü varlığınızın nedenini? Yiyip içip nefes almak için mi varız? İnsan olarak doğuyoruz fakat yaşayabiliyor muyuz? Belki diyeceksiniz neye, kime göre… Sanırım gözden kaçırıyoruz insanca yaşamın gerekliliğini.
Kişiler farklı kültürde, farklı yaşam tarzlarından tecrübeler kazanırlar. Bu kazanımlar kişileri farklı etkiler ve yaşamlarına dökülür. Herkesin tecrübesi görecelidir kendi bakış ve yaşayış şekliyle. Bizlere sunulan sanal alemi de sanırım reel alemi de bir oyun gibi algılar olduk. Eline klavye geçiren kendini profesör, üst düzey siyasi, bilim-ilim adamı, yargıç vs görmekte. Herkes kendi bildiğini doğru, diğerine koca bir çizgi çekmekte. Ya da bilmediği tanımadığı tüm düşünce sistemine başkalaşmış, yanlışmış gibi bakmakta. Ünlü düşünür Ariston bile o kadar araştırmış, yaşamını büyük bölümünü bu uğurda geçirmesine karşın. ” hiçbir şey bilmediğim bir gerçektir” diye bilecek kadar bilginin sonsuz ve ölene kadar yenilenip gelişebildiğini ortaya koyarken. Bizler o kadar çok bilgili ve kendimizi bu aşamada aşmışız görmekteyiz. Oysa insanoğlunun en güzel oluşumu düşünmek, öğrenmek ve insanca yaşayıp yaşatabilmektir.
Empati yapmayı yitirdik ayrıştırıp bölerek bunlar üzerinden çıkar elde edeceklerin ekmeğine yağ sürdük. Ne gösterilirse onu ya uç şekilde ya savunur ya da karşıt oluverdik. Düşüncelerin insanların zamana toplumdaki tutum ve bakış açısına göre göreceli olduğunu gözden kaçırıyoruz. “Ne fark eder ki, kör insan için elmas da bir, cam da… Sana bakan kör ise SAKIN kendini camdan sanma! Ne güzel söylemiş Mevlana. Birbirimizi uçurumdan atıp içinden çıkılmaz geri dönüşümler oluşturmayanın getirileri çabuk tüketip kendi yalanlarımızla kendimizi aldatıp anlık mutlulukları yaşıyoruz. Bunları da çok büyük bir kazanımmış gibi sergiliyoruz. Oysa insan olmak onun erdemine erişmek ne anlık ne de başka insanların üzerinden gelecek çıkarlardan geçer.
İnsanlık, bireylerin kendine olan saygınlığını kazanmaktan ve paylaşıp yaşamaktan geçer. Bir yerde okumuştum kediler nankördür diye. Cevap gecikmemiş kaç tane nankör kedi tanıdınız denmişti. Bazen korkuyorum biri çıkıp ben ahlaksızın tekiyim diyecek. Herkes ayakta alkışlayıp, ya ne dürüst adam diyecek. Öğretilenlere ya körü körüne tapıyoruz ya tamamen söküp atıyoruz, hiç orta bir çözümümüz yok.
İnsan olmak çok kolay, hiç arkanı düşünmesin. Çıkarcı olup hatta nerden zarar alacağını düşünüp sürekli arkanı kollamaktan yorulmadan insan olmanın mutluluğun fark edebilseydik. Haksızlıklarda işsiz kalırım diye susmasın mesela. Daha çok çözümler ve paylaşımlarla el ele, birlikte düşünen, yürekli el uzatanlardan olursun. Anlamaya çalışıp peşin hükümlerle yaklaşmasın. Dedim ya insan olmak ucuz ve kolay ve çok emekten geçip kalıcı olandır.
Şimdi ucuz ve kolay elde edip emeksiz anlık yaşamak varken bendeki de fazlaca latife olmuş…