Yazı Tarihi: 20 Mayıs 2020 Çarşamba 07:47
Bir şarkıdır gençliğimizde kalan, benim balonlarım vardı nakaratı. Neşe dolu yıllarımızdan süzülüp gelen anılarımızda çok önemli yer tutan, benim bayramlarım vardı hatıralarımızın en değerli bir unsuruydu. Yunanca’da eve dönüş ve acı kelimelerinin bir araya gelmesinden doğan nostalji, artık orada olmayana duyulan özlem demektir. Artık olmayana duyulan özlem. İnsanı duyunca düşündüren, üzen bir durumu yansıtmaktadır. İnsanın böyle güzelliklerini, değerlerini kaybetmesi kendisinden bir şeylerin kopması gibi bir olaydır. Her bayram serzenişte bulunduğumuz, nerede o eski bayramlar sözcüğü de samimiyetini kaybetmeye başladı. Öyle ki insanlar ne kadar hayıflansalar da, modern yaşamın kendilerine sunduğu konfor ve rahatlıktan dolayı eski bayramları aramayı fazla önemsemiyorlar. Eski bayramlardaki insan sıcaklığını aramak yerine tatilin, denizin sıcaklığı onlara daha cazip geliyor. Fakat kalabalıklar içinde kaybolmuş ve yalnız.
Günümüzde, özellikle de yoğun iş temposu nedeniyle bayramlar tatil ya da dinlenme fırsatı olarak değerlendiriliyor. Çekirdek ailenin hısım, akraba ziyaretleri yapmak yerine tatile çıkması ve bu yüzden de ziyaretçilerin azalması sonucu büyüklerin bayramları daha bir buruk geçiyor. Tüketime dayalı modern yaşam bizlere bedensel rahatı sundu ama insanlarımızın, bayramlarımızın içimizi ısıtan sıcaklığını çaldı götürdü. Apartman hayatıyla birlikte komşusunun kapısını belki de hiç çalmayan şehirliler, bayramlarda komşu ziyaretlerini de neredeyse unutur oldu. Ziyaret edilemeyen yakınlara içinde fotoğrafların olduğu kartpostal göndermenin yerini, telefonla ya da elektronik postayla yapılan bayramlaşmalar aldı. Kısaca Küresel Dünya’nın bize dayattığı teknoloji ile değişen insanların, elektronik ortamda yüz yüze gerçekleşmesi gereken sıcaklıktan uzaklaşması oldukça üzücü. İnsan sıcaklığının yerini, modern yaşamın sunduğu hiçbir sıcaklık alamaz. Bu, sevgi tomurcuklarının kokusuyla bezenmiş bayramlar burnumda tütüyor. Tıpkı fırından yeni çıkmış ekmek kokusu gibi. Aslında düşündüğümüzde ölen eski bayramlar değil, eski duyarlılıklar. Onları yaşatabilirsek eski bayramlarda yaşar. Bu bayram tüm sevdiklerimize virüsün yarattığı sağlık sorunlarından dolayı sarılama sakta, kalplerimizden gelen sevgi ile kucaklaşalım. Sevgiyi, saygıyı, dostluğu, vefayı başka bayrama ertelemeyin. Çocukluğumuzdaki gözyaşlarımız gibi tertemiz, uçurtmalarımız kadar mutlu, sevgi dolu bir bayram dilerim.