Gezi Notları | Kırmızı Baykuş
ilk defa 30K koşmak, ilk defa Kapadokya Trail koşmak, ilk defa trail koşmak, Koşu su çantası, Patika Koşusui Kapadokya Ultra trail, Ürgüp Göreme Yerlisinin ağzından Kıbrıs Gezi Notları
Ne zaman Kıbrıs’a birileri gidecek olsa Kıbrıs’lı bir arkadaşımın başına ekşiyorduk o da garibim oturup birşeyler yazıyordu. O da artık bu yükten kurtulsun diye Baykuş’a koymaya karar verdik:
“Ulaşım: Kıbrıs’ta bir yerden bir yere gitmek için kesinlikle araba veya minibus kiralamanız gerek. Toplu taşıma küçük minibüslerle yapılıyor ama size bayağı vakit kaybettirir. Yerel kontağa ihtiyacınız olursa bize mesaj atın belki yardımcı olabiliriz. 4 ana şehir var: Lefkoşa, Girne, Mağosa, Güzelyurt. Genelde Girne’de kalınır ki en iyisi. Ben olsam 4-5 gününüz var bu seyahat rotasını izlerdim: ilk gün: Girne merkez turu / Bellapais (köy + manastır) / St. Hillarion kalesi : Buradan dağ yolundan Kalkanlı-Geçit köy’e bağlantı var. Tüm yol boyunca adanın kuzey şeridinin neredeyse tamamını görebilirsiniz. Sanırım bu yolu bisiklet kiralayabilirseniz bisikletle gitmek en iyisi. Doğası ve manzarası mükemmel. Güneşli ve açık bir günde Türkiye dağlarını görebilirsiniz.Mutlaka yapın. Geçit köy-Karşıyaka-Lapta-Alsancak- Karaoğlanoğlu köylerinin içinden geçerek Girne’ye dönüş (Lapta’da özellikle dağ eteklerinde kilise ve manastırlar var. Lapta belediyesi önünde aracınızı park ederseniz taş yaya yolundan yamaçtaki St. Anthanasious manastırına çıkabilirsiniz. Burası şuan bir otel ama girip manzarayı seyretmenize izin verirler. Karaoğlanoğlu’na geldiğinizde dağa doğru dönüp yüksekteki Karmi köyünü ziyaret edin. Mutlaka yapın bunu. Burası epeyi yüksekte İngiliz ve Almanların yaşadığı sokakların daracık ve deniz taşı-arnavut kaldırımı olduğu bir köy. Köyün 2 tane pub’ı var. Birşeyler içip manzarayı seyretmek çok hoş olabilir. Akşam Girne yat limanı/Girne kalesine gidebilirsiniz. Yemek için Girne-Ozanköy mevkindeki Archway lokantasını tavsiye ederim. Mezeleri ve yerel spesiyallerden Şeftali kebabını deneyebilirsiniz. İkinci ve üçüncü gün: Girne- Çatalköy-Esentepe sahil yolundan Karpaz’a : Bu vereceğiniz molalara bağlı olarak 3-4 saatlik bir yol olabilir. Fakat büyük bir kısmı sahil şeridi. Arada köylere girip gezebilirsiniz. Yolda Alagadi halk plajında durup yüzebilirsiniz. Burası Kıbrıs’taki Caretta-caretta’ların tek yumurtlama alanı. Karpaz burnuna ulaşmadan Rum-Türk karışık olan bir köy var (Dip-karpaz köyü). Burada Rum-Türk kahveleri karşı karşıya. Hangisi sizi kabul ederse orada birşeyler içebilirsiniz. Ben olsam en az 2 gün Karpaz burnunda geçirirdim. Çok güzel plajlar var (Bafra, Kumyalı ve Altın Kumsal süperdir). Özellikle dalış için belki de en uygun bölge burası herhalde. Kalacak yer: Plajda çadır kurmak her zaman bir alternatif tabi. Malibu Otel (bölgedeki en konforlu otel, küçük, kendi koyu var): Telefon 0392 3744264 Cep: 0533 8600791
Hasan Balcı’nın yeri (Burası 100 dönümlük bir çiftlik. Kendi koyu var. Küçük bungalow’lar kiralayabilirsiniz. Restoranı da var ve her zaman taze balık bulunur). Koyunda bir dalış külübü var sanırım: Mephisto Diving (www.mephisto-diving.com)
4. gün: Karpaz- Mağosa- dağ yolundan (yolda sorarsanız dağ yolu neresiymiş gösterirler) Girne’ye dönüş Mağosa’da surlar içi tarihi bir kısım var, Lala Mustafa Paşa meydanı ve camisi var + Namık Kemal’in bir zamanlar sürgüne gönderildiği yer var (hepsi yan yana). Maraş sınırını görmek isterseniz Palm Beach otelin yanında Maraşa bitişik bir plaj var. Deniz güzel + denizdeyken Maraş kapalı bölgeyi seyredebilirsiniz. 5.gün: Lefkoşa- Güzelyurt gezileri (Tepebaşı mevkinden Girne’ye geri dönüş)
Lefkoşa’da surlar içi denen küçük tarihi bir kısım var. Hamamlar ve bandabulda (food market)’i gezebilir, Yeni Han içerisinde yemek yiyebilirsiniz. Ayrıca burada yeşil hat sınırını görebileceğiniz noktalar var. Saray Otel’in tepesine çıkıp da Lefkoşa’nın güney (Rum) kısmını seyredebilirsiniz. Güzelyurt küçük bir kasaba, fakat narinciye tarlaları ile ünlü. Ayarlayabilirseniz bir portokal tarlasına gidip dalından portakal yiyin veya burada turunç macununu deneyin derim. Güzelyurt’tan Girne’ye dönüş yolu çok güzel. Yol üzerinde anayoldan sapıp Akdeniz köyünden girip sahil şeridinden epeyi uzun süren (yaklaşık 3 saat) yolu seçmenizi tavsiye ederim. Bu yol Kayalar köyünden üzerinden ilk gün göreceğiniz Geçit köye bağlanır. Manzara yine muhteşem, denize girebileceğiniz bakir yerler var. Akdeniz köyünden hemen sonra eski Rum Cumhurbaşkanı Başpiskopos Makaryos’un avukatı olan ünlü bir silah kaçakcısının evi var. Şuan müze. Entrika dolu bir ev olduğu söyleniyor.. Yerel mutfak: Şeftali kebabı, fırın/küp kebabı (yolda geçtiğiniz köylerde yol üzerinde görebilirsiniz), pirohu (peynirli ravioli gibi birşey), mangalda ızgara hellim, yerel mezeler, molehiya (ekşili bir sebze yemeği) denemenizi tavsiye ederim. Girne konaklama: Oteller genellikle pahalıdır, ama sezon dışı olursa uygun birsey bulunabilir. Küçük tatil köylerini tavsiye ederim (mesela Riverside tatil köyü, Alsancak) Küçük bütçeli birşeyler tercih ederseniz bir tanıdığın kiralık 4 tane küçük bungalow’dan oluşan bir yeri var. Self-catering. İçerisinde ihtiyacınız olabilecek birçok şey var (su ısıtıcısı, ocak, vs.). Klima ve televizyon da var. Adres: Karaoğlanoğlu, Tempo market arkası Bölge: Karaoğlanoğlu Girne şehir merkezine araba ile 5 dakikada. Yer denize (kayalık) yürüyerek 5 dakika. Girne’nin en popular 4 restoranı (Address, Misina, Le Figaro, Ambians yürüyerek 5 dakika). Fiyat: 25 Pound geceliği (2 kişi) veya 30 Pound geceliği (maximum 3 kişi) Tavsiye edebileceğim birkaç web-sites: http://www.cyprusparadise.com/
Umarım gidince Kıbrıs’ı seversiniz. Son dönemde şehirler çok bozuldu, ama normal turistik çevrelerin dışına çıkınca bence halen bakır birçok güzelliği var. Huuuh! Ben evimi özelidim galiba 🙂 “
Emrivaki şekilde konuk yazar oldu, kendisine teşekkürü borç biliriz. İmza D.
Gezi Notları, Yiyecek İçecek
Yerlisinin ağzından Kıbrıs Yeniden bir Gürcistan yazısı, yedi, sekiz ay gecikme ile
Batum’a ilk defa 2010 Temmuz’unda gitmiştik çoluk çocuk. 27 Temmuz 2011’de bir post yazıp gerisi gelecek demişim ama gerisini getirememişim, tırı vırı şeyler yazmışım. Eşim benim ikinci kızımızı doğurmadan hemen önce orada bir pozisyon kabul etmişti. Hemen akabinde de gitti. 2 ay sonra ben de doğum iznini fırsat bilip yanına gittik. Upuzun kaldık. O zaman bizim ufaklık henüz 3 aylık idi ama erken doğmuştu (bakınız ilgili post), normal doğmuş olsaydı 1 aylık olacaktı. 2 kg civarında minicik bir şeydi. Pasaport kontrolünde polisler bizimkinin pasaport resmine bakıp gülme krizine giriyorlardı. Çocuk kafasını dik tutamazken vesikalık çektirdi garibim ama sayesinde pasaport kuyruklarında birinci sınıf muamele gördük. Hatta millet bize fırça çekiyordu; “neden sıraya girdiniz öne geçseniz” diye. Gürcülerin böyle bir olayı vardır, turist çocuklarına süper bir ihtimam. Çok sevmiştim ben Gürcistan’ı. Gerçi Türkiye’ye kıyasla oldukça geri kalmış bir ülke. Hizmet sektörü yerlerde geziyor. Buranın sıradan garsonu orada ödül alır (var mı öyle bir ödül? Ayın personeli belki?). Hele tesisatçılar falan şaka gibi. Süper güler yüzlü de değiller ilk bakışta. Fazla çamur da atamıyorum artık bir sürü arkadaşımız var diye 🙂, cidden doğal insanlar diyelim. Ama tanıyınca iyi kalpli tipler, tamam biraz sert duruyorlar ama dost olanları da kardeş gibi oluyor.
2010’da ve 2011’de Batum’da deliler gibi inşaatlar vardı. Sheraton 2010’da açılmıştı; havuzu hayatımızı kurtardı bizim, o zaman 4 yaşında olan kızım resmen tüm Temmuz ayını orada geçirdi. Türkçe konuşmasalar da diğer çocuklara yanaşmayı öğrendi. Geliştirdi kendini çocuk mecburen. Gürcü garsonlarla uzun uzun muhabbete dalıyordu, ne konuşuyordu, nece konuşuyordu hala bilmiyoruz. Batum’da hedef zaten dünyanın her tarafından tuhaf tuhaf binaların benzerlerini yapıp değişik bir mimari koleksiyon oluşturmakmış. Eski binaları da adam gibi restore ediyorlar. Bu yılbaşı gittiğimizde gördük ki bu inşaatların çoğu bitmiş. Bir çok kafe restoran açılmış. Her şeyden önemlisi arkadaşları çamura hazırlamak için “eğer yağmur yağarsa bittik çünkü ortalık çamurdan geçilmiyor” konuşmaları yapmıştım. Şok oldum zira tüm yolları Arnavut kaldırımı yapmışlar, refüjlere palmiyeler (evet Karadeniz kıyısı ama gene de palmiyeler var zira Adjara bölgesinde astro tropikal iklim diye bir olay var, Batum da Adjara’nın başkenti) ekmişler, inanılmazdı, çamurdan eser yoktu. Şansımıza yağmur da sadece yarım gün sürdü. 2011 tarihli postumda yazdığımı tekrar ediyorum. Karadeniz’e giden Batum’a da geçsin, bir günde her yeri gezer zaten. Sınırda da işlemler kolaylaşmış. Biraz bekleyebilir ama anormal de beklemez. Pasaporta da gerek yok nüfus cüzdanı ile geçilebiliyor. Biz parayı kasıp Trabzon’a iç hat uçup, Batum’dan araba ayarlamıştık onunla geçtik Gürcistan tarafına. Bize mesaj atarsanız size kontak numaraları verebilirim. HOpa uçusu var THY’nin . O da Batum’a indiriyor ama Havaştan inmeden sizi Hopa’ya getiriyor. Ama o uçus da Trabzon uçuşuna kıyasla pahalı idi. Zaten Trabzon Batum arası 2 saat gibi. Hep deniz kenarı. Sağda balıkçılar var. Çok zevkli bir yol. Batum dönüşü Trabzon uçuşuna doğru giderken yoldan sapıp Ayder yaylasına çıktık. Kar vardı tepelerde, bembeyazdı Ayder inanılmaz güzeldi ama dağda yiyecek bulamadık, ekipaç kaldı. Dönüşte Çayeli’nde Lale Restoran‘da yedik. Kavurması yediğim en güzel kavurmaydı (herkes aynı fikirdeydi) üstelik ben et yiyemem, ona rağmen. Sütlacı da inanılmazdı. Millet evde pişirmeye fasülye aldı, benim o cephede kapasite çok sınırlı olduğundan hiç girişmedim o işlere. Giderken de Uzungöl’e gitmiştik. Orada kar yoktu, gölün etrafında yemek yiyecek bir yer bulmuştuk ama başarılı değildi. Ama ekibin kalan kısmıyla buluştuktan sonra sınıra doğru giderken gene Çayeli’nde, Hüsrev‘de yemiştik, orada da sütlaç inanılmazdı. Geçenlerde Marmaris Söğüt’e gittik (eski söğüt yazıma buyrun, değişen hiç birşey yok herşey hala süper tek fark bu sefer bizde iki çocuk olması), orada da gelsin sütlaç gitsin sütlaç modundaydık hepimiz (2.5 kilo alınarak dönüldü:)). Sanırım bu aralar sütlaçlarla aşk yaşıyorum… İmza D. 0 yorum »
Batum, Hüsrev restoran, Karadeniz'de ne yenir, Lale Restoran, Marmaris Söğüt, Söğüt Gezi yazıları -Edirne, Kırkalareli, İğneada
(Ağustos 2012 tarihli not: Güzel bir oteldi bu.) Aşağıda da bir arkadaşımın gitmeden once bana gör diye hatırlattığı şeyler, aynen ekliyorum:
1) Selimiye’ye hayran kalınacak, içi dışı gezilecek, içeride ters lale var çini, bahçesinde lale olup izin vermeyen ters bir kadına atıfla lale ters yapılmış 2) Selimiye’nin etrafındaki bahçelerde çay içilecek ve meydandaki lokantalardan PARK Köftecisi Osman Usta’dan bol bol köfte yenecek 3) Keçecizade tatlıcısından bademli kurabiye yenecek 4) Keçecizade Kervansaray’a restorasyon yapılıyor – merak edilirse bakılacak
8) London pub Saraçlar caddesinde 9) Şu anda rektörlük binası olan eski Tren istasyonuna bakılacak, onun yakınında sevimsiz Lozan anıtı var, o da görülecek (bu eski istasyon/yeni rektörlük binası şehrin epey dışında ama) 10) Türkiye’nin en büyük eski sinangogu olan yıkık bina görülecek, O da Saraçlar caddesi sonunda taksicilere sorulacak 11) Bulgar SV George Kilisesi içerde kimse yoktu gezemedik…
12) Merak ediliyorsa Bahailerin beyaz ev ve bahçesi görülecek 13) Romanları en eski tarihi yerleşim yeri Kemikçiler mahallesi, biz gidemedik..
15) Şehirde bol bol yürünecek, çok hoş 16) İyi tatiller”
Edirne gezi notları, Edirne'de nereye gidilir?, İğneada gezi notları, İğneada'da nerede kalınır? Gezi yazıları – İlk Gürcistan yazısı
batum gezi notları, batum seyahati, batum'a nasıl gidilir?, gürcistan gezi notları, gürcistan seyahati, Hopa, hopa-batum « Eski Kayıtlar