HOŞ GELDİN YENİ YIL (DERLEME)
Gerçek o ki; bizim gibi 21. yüzyıllı olup da geri kalan hiç kimse 22.yüzyılın sonunu göremeyecek. İyisi i henüz yaşarken, elimiz-ayağımız tutuyorken 2000’li yılların tadını çıkaralım. Bu da pek mümkün görünmüyor.
İnsanın kendi yarattığı “zaman” denilen kavram geçmişten, geleceğe yol aladursun, biz orasından burasından asılacağız o zamana… Bu sıralarda istesek de, istemesek de yaşamın koşulu olan tezatları bir arada göreceğiz. Tezat olmayan tek gerçek; sonunda daima kaybetmek olacaktır. Bu kayıplarla düşe kalka yeni umutlara koşacağız.
Bir ağaçtır gövdemiz. O ağaçtan yaşlı-genç koparılmış bir dal ya da o ağaca tutunmaya çalışan bir tomurcuktur umut…
Geleceğin peşinden nefes nefese koşarken; geçmişimizi savurup, döküp dağıttığımızı fark edebilecek mi acaba? Önemli olan bu toz duman içinde değerleri paylaşmaktır. Sevdiklerimizi daha çok sevebilmek, sevmediklerimizi sevmeye çalışmaktır.
Sorumluluğumuzu bilmek, yaşadığımız doğaya sahip çıkmak bizden sonrakilere barışçıl bir dünya bırakmaktır. Güzellikleri görebilmek, zamanın ellerimiz arasından kaçıp gittiğini göre göre hiç değilse o anı yaşayabilmektir.
Arkamızda bir özlem listesi var: Unutup da sonradan hatırladıklarımız… Bir zamanlar peşinde koştuğumuz ama bir türlü ulaşamadığımız sevgiliden kalan anılar… Yarım kalmış öyküler… Eğer becerebilmişsek; yenilgiyi, başarıyı-mutsuzluğu mutluluğa dönüştürmemiz…
YAŞAM SIRADAN BİR ŞEYMİŞ GİBİ GEÇİP GİTMEMELİ VE ARKAMIZDA BİR ÖZLEM LİSTESİ… SEVDİKLERİNİZE SARILIVERİN BUGÜN….