Yalılar / Alkışlarla Yaşıyorum
yalılar kelimesi arandı,toplam 10 tane içerik bulundu.
Süper Baba - Fikret Sen Delisin!
Süper Baba dizisinden klasik sahnelere devam ediyoruz.
Fikret'in ilk aşkı olan İpek Amerika'ya gidip gitmeme konusunda kararsızdır. Fikret ise onun gitmemesini istemektedir ve elinden geleni yapmaktadır. Slow-motion sahnelerin olmadığı, dizi karakterlerinin boğazdaki yalılarda yaşamadığı, mesleklerinin illa bi holdingte neidüğübelirsiz meslekler olmadığı, karakterlerin birbirleriyle cep telefonları vasıtasıyla değil, yüzyüze konuştuğu, mimiklerin öne çıktığı yıllar...
Denize paralel yürümektir bazen hayat. İnsanların “zor” yorumunun aksine bu kadar kolaydır bazı zamanlar yaşamak. İşte o zamanların birinde, iki günlük samyeli egemenliğinin son dakikalarında, denize paralel yürürken buldum kendimi. Elimde biraz önce aldığım çekirdek, her çıtlattığımda aklıma gelen anılar ve karşımdaki duvar eşlik ediyordu bana. Yalıların denizden başka bir şey görmek istememesi ve dışarıdakilerin yalıyı görememesi için çekilen duvarları. Sırtımı yasladım, ayaklarımı denize paralel, yalılara zıt uzattım. Dalgalar engel değildi hayallerime, onlar çarpar geri dönerdi kıyıdan. Hayallerimse öyle miydi, bir yere çarptı mı değil hareket etmek tekrar, yapışır, ayrılmazdı oradan.
Çocukluğum düştü aklıma. Işık hızıyla geçen, duman gibi dağılan, dalgalar kadar hareketli ve bir o kadar zararsız çocukluğum. Hayatım bir yıl olsa mevsimi lale olan ve şimdi bana sonbaharda düşen nerede olduğu belli olmayan yaprak kadar uzak olan çocukluğum. Böyle bir anda çarptı beynime, geri dönecek geldiği yöne, o ana dek bana ait artık.
O zamanlar çocukluk demek, sokaklar ile eş anlamlı, arkadaşlar ile kardeş, patlak ayakkabılar ile bütünleşmiş olmak demekti. Kanayan dizleri görmezden gelerek bisiklete binebilmekti. Yağan yağmura aldırış etmeden yumurta şeklini almış topa bütün gücünle vurabilmekti. Ama bunlar çok geride kaldı, şimdiki nesil çok şanslı. Okuduğumuz kitaplar boyutunda bilgisayarcıklar telefoncuklar var hepsinin ellerinde kitaba benzemeyen. Okuldan gelir gelmez alıp uyuyana dek ellerinden düşüremedikleri cihazlar var. Çok eğlenceli olmalı ki verdikleri tepki de çok samimi oyun oynarlarken bu cihazlar ile. Biz çocukken bir saatten fazla atari oynayamazdık, gözlerimiz bozulurmuş yoksa şişe dibi kadar gözlük takarmışız büyüyünce. Biz de bulurduk bir top, bir de boş bir sokak bulduk mu bizden mutlusu yoktu. Ne zormuş o zaman da mutlu olmak. Şimdi facebook profilinde iki beğeni bir yorum gören çocuklar mutlu. Dizlerinin kanamasına veya on kişinin arasından sıyrılıp minyatür kaleye gol atmasına gerek yok.
Ne zaman bitti bu mutluluklarımız da yenileri geldi yerlerine acaba. Gençlik ateşiyle sigaradan çektiğimiz ilk nefesle mi yoksa ismimizi yazabilmek için kağıt kalem yerine klavyedeki tuşlara basmaya başladığımızdan beri mi? Nasıl son buldu peki sahile vuran dalgaları izlerken aldığımız keyif? Herkesin oynadığı o oyunda en üst seviyeye ulaştığımız o gün mü? O seviyeye ulaşmak için minyatür kale kurmak yerine gözlerimizi otuz küsur santimlik ekrana kilitlediğimizden beri mi?
Nasıl olduysa oldu artık, çok geride kaldı o günler. Uzak değil, kayıp o günler, düşen yaprağın nerde olduğunu bilmememiz gibi kayıp. Yerine yeni yeşeren yapraklar artık, yeni maceralar, yaşanmamışlar, yaşanacaklar demek hayatımızda.
Bunları düşünmeyi bıraktığımda çekirdeğimin sonu çoktan gelmişti. Elim paketin içinde dolanırken son çekirdeği ne zaman çıtlattığımı hatırlamadığımı fark ettim. Ama bir an geldi unuttum bütün her şeyi, düşüncelerimi. Çöpün içine sarkıp karıştıran o çocuğa baktım, bir de boyundan kat be kat daha büyük arabasına. Demek fazla düşünmemek gerekti bunları. İnsanlar, hayat, teknoloji ne kadar gelişirse gelişsin içimize dokunacak bu durumlar olacaktı sürekli. Ve biz böyle geldi böyle gider dedikçe hiçbir şey gelmeyecekti, gelişmeyecekti, hepsi birer göz yanılgısıydı ve öyle kalacaktı…
Arkadaşlar yine Osmanlı döneminden bir video paylaşıyorum
İstanbul sene 1915 görüntüdeki yerlerin isimleri şöyledir;
1. Bölüm karaköy eminönü uzun çarşı mercana çıkış 2.bölüm sokak ortasında sac ve sakal traşı olan insanlar ve berberler yer mekan bilmiyorum 3. Bölüm haliç te kıyıda demirli ahşap yelkenli tekneler ve yalılar 4. Bölüm haliç ortasında hareket eden ahşap yelkenli tekneler 5. Bölüm haliç galata köprüsü manzarası 6. Bölüm galata köprüsü kenarında demirli yandan çarklı buharlı şirketi hayriye vapurları arkada galata kulesi deniz kıyısında bugun olmayan 1950 lerde yıkılan merzifonlu kara mustafa paşa camii 7. Bölüm tekneden yapılan çekim boğazda devam ediyor çekim buyuk anıtsal bir yapı önünde sona eriyor neresi olduğunu çözemedim...
Bunlar Sadece Demlensinler, Tweet Atsınlar - R. Tayyip Erdoğan
Tayyip Erdoğan'ın Hababam Ahmet'e bağladığı konuşma. Utanacağınızı bilsem yüzünüze tükürmek isterdim ama ondan da anlamazsınız ki siz...
''Dünyayı kendi oturdukları semtten ibaret bilirler. Lüks kafelerde otururlar, deniz gören yalılarında boğaza nazır villalarında otururlar . Ellerinde akıllı telefonlarıyla ahkam keserler, yalan söylerler.
Bunlar kendileri 140 karakter yazınca dünyayı kurtaran adam zannederler. Bir yoksul ailenin sofrasına diz kurup oturamazlar.Bunlar sadece varsın demlensinler, kendilerine gelen yanlış bilgilerle bizi yargılasınlar. Çıkmışlar bazı vekiller oturma eylemi yapıyorlar. Oturun oturun, devam edin, sizin hayatınız zaten oturmakla geçti zaten. Zaten böyle devam ettiğiniz için bir yere varamıyorsunuz.''