rojevakurdistan.org - NURİYE VE SEMİH İÇİN BİR UTANÇ YAZISI
Bu benim kaçıncı “utanç” yazısı bilmiyorum! İnsan bazı durumlarda ne diyeceğini ve ne yazacağını bilemiyor. Kelimeler bir saman çöpünden farksız hale geliyor, değerini ve anlamını kaybediyor.
Böyle zamanlarda dağ gibi bir utanç çöküyor insanın omuzlarına.
Utanç ve çaresizlik…
Açlık grevindeki Nuriye Gülmen ve Semih Özakça ile ilgili haberleri okuduğumda, kendimi fırtınada alabora olmuş bir toz zerreciği kadar şaşkın ve yenik hissediyorum. Ne yapacağımı bilememenin çaresizliği içindeyim.
Daha önce de söylemiştim, biz mağdurlar ve mazlumlar bir aile olamadık, olamıyoruz. Zalimlerin boynumuza doladıkları zinciri kıramayışımızın esas nedeni budur.
Semih ve Nuriye bizim çocuklarımız veya kardeşlerimiz olsaydı ortalığı ayağa kaldırırdık. Çığlıklarımız göklerde yankılanırken, çalmadık kapı, başvurmadık yer bırakmazdık; tüm gün ve gecelerimiz onlarla geçer, hayatımız zindana dönerdi.
Gel gelelim coplanmayı ve tutuklanmayı göze alan bir avuç genç insanın dışında kalan bizler -dürüstçe söylemek gerekirse- sadece lafta Semih ve Nuriye’nin yanındayız. AKP faşist saldırısını durduracak bir varlık gösteremiyoruz. Yazıp çizerek vicdanımızı rahatlatıyor, sonra da köşemize çekiliyoruz. Aydın olmak böyle bir şey olmamalı.
Dünyanın neresinde ve kime yapılırsa yapılsın haksızlığa karşı çıkmak, insan olmanın bir gereğidir ve insanı hayvandan ayıran temel bir vasıftır.
Ve bilmiyoruz ki…
Haklarını arayanlar ve haksızlığa başkaldıranlar aslında bizim için de mücadele etmektedirler. Çünkü baskı, zulüm ve sömürü; din, dil, ırk ayrımı yapmadan tüm mazlumları ahtapot gibi sarar. Ahtapotun zehirli kollarından biriyle hayatları pahasına mücadeleye tutuşanlar, bizim kavgamızı da vermiş oluyorlar.
Bu nedenledir ki, Nuriye ve Semih bizim için, bizim özgürlüğümüz, aydınlık geleceğimiz için bu ölüm yolculuğuna çıktılar.
Zalimler bir aileyken, biz mazlumlar ne yazık ki bir aile olamadık. Aile olsaydık, Nuriye ve Semih şimdi kapatıldıkları o ölüm hücrelerinde olmazlardı.
Sadece onlar değil, cezaevlerinde çürütülen milletvekilleri, gazeteciler, belediye başkanları, siyasetçiler ve daha on binlerce insan şimdi aramızda olacaklardı.
Neredesin ey insanlık?
+4 #2 hidir 23-08-2017 10:50
katiller uzun yasar
hirsizlar ve dolandiricilar köselik olur
dünya böyle isliyor
cehenneme cevrilmis anadolu ve kürdistan tam bir
zombi memleketi .
sen insanlikmi bekliyorsun
bak akkanlinin yaninda
niye katilde ondan
katil ol insanligi gör
yoksa agla dur
+3 #1 Barzan 23-08-2017 09:39
Kurd yigitlerini Sengerlerde oldùrten sava§ agalarinin" zafer kazandik "palavrasinin aci gercegi budur i§te.
Hapishanedeki Kurd evladlari saclarini kesiyorlar.Sebe b? saclarindan tutulup yerlerde sùrùlmemek için.
"Zafer kazandik" diyen palavracilarin siyasi sefaleti.
Hele bizim adimiza sava§ narasi atan §u Tirkler
Yikilan vatan bizim olen biz Kurdleriz.
Adama bak yùzyillik sava§tan bahs ediyor.Sanki Girgame§ten olùmsùzlùk otunu alip yemi§.
Bu Sengerlerde yenilginin aci yanlizligidir.
Kurd Mirleri yenildiginde, Mirlik topraklarina el basan i§birlikçi aga sinifi çikti.
Botan mirliginin Osmanlya kar§i sava§inda Mir Bedirxan Mirova yaylasinda sava§tan uzak kostan cadiri acmi§ti.
Sonrada Sarayda af edilmek için Omer Hayyam,dan okudugu o carik.