Kitap – zâviye sohbetleri
KİTAP GİRİZGÂHLARI 1
İlk biat merâsimlerinde “Ebedî Gerçekler Dünyası”na girişin bir parolası haline gelen bu hitab, iman vecdinin çölü dalga dalga ürperten muazzam bestesiydi. Dâvetin sahibi beşerî idraki yakmamak için kırıntı kırıntı sunduğu nasiplerle, insan zerreciklerinin beka ummanına açılışını seyrederken, Rabbine hamdederek taşıdığı büyük ve ulvî emâneti yavaş yavaş devrediyordu.
Dünya tarihinde de bu tip “kitap katliâmları” mevcut olmuştur. Nazi Almanyası’nda, Komünist Rusya’da bu tip cinayetler, maalesef, en korkunç boyutlarda işlenmiştir. Bugün Sovyetler Birliği’nde Müslümanların, Kur’ân-ı Kerîm bulmaları, okumaları, âdeta imkânsız hale gelmiştir. Durum diğer komünist ülkelerde de aynıdır. Orada ancak rejimin uygun gördüğü kitaplar okunur, diğerleri “yasak”tır ve bu yasak kitapları bulunduranlar, korkunç bir suç işlemiş olurlar.
KİTAP OKUMAK GEREK HEM DE ÇOK!
Nizamiye Medresesi’nin kitaplığına vakfedilmiş eserlerin listesine baktım, altı bin eser vardı. Ebu Hanife’nin, el-Humeydî’nin, hocamız Abdülvehhâb’ın, İbn Nâsır’ın ve Ebu Muhammed ibn el-Haşşâb’ın kütüphanelerindeki kitapları da inceledim. Hepsi de çok sayıdaydı. Ayrıca gidip görmem kolay olan başka kitaplıklarda da çalıştım. Yirmi binden fazla eser okudum diyebilirim...
Okumak Kendi Cümlelerini Aramaktır
Okuyarak bulduğumuz cümleler bir anlamda kendimize ait muradın şifreleridir. Tahrir kelimesinin bir anlamı da hürriyete kavuşturmaktır. Başkalarının kitaplarında, başka anlam örgüleri içerisine hapsolmuş cümlelerimizi arar, bulur ve kendi özgünlük ve özgürlüğümüzün delilleri haline getiririz. Doğrusu bu kolay bir şey değildir.
Oryantalizm, Batı’nın, Doğu’yu anla­mak, daha doğrusu anlamak ve sö­mürmek için ilmî araştırmalarının adı olarak düşünülür. Yani, Batı mer­kezli devletler, Doğu toplumlarını ta­nımak ve yönetmek için ilmî araştırmaları bir keşif kolu olarak görmüşlerdir. Bu anlayış, isim değiştirerek günümüze kadar geldiği söylenebi­lir.
Hayatınızda tuttuğu yere bağlı olarak bu uzun yolculukta, ya­yın dünyasının “süprüntüler”i denilebilecek değersiz kitaplar da okunabilir. En şuurlu bir okuyu­cunun bile okuduklarının tümü nitelikli yapıtlardan oluşmaz. Fa­kat hayatımızın inşasına malzeme devşirdiğimiz kitaplar kıymetli, nitelikli olanlardır. Akılda kalır­lar, başka kitaplara sevk ederler.
Mesele, Türklerin bir savaş sanatına sahip olmayışı değil, bunun Uzakdoğu ve Avrupa’da yazılanlar gibi sadece savaş sanatına münhasır derli toplu bir esere dönüştürülmemesidir. Erkan Göksu, bu boşluğu hali hazırdaki Türk kaynaklarından doldurmamız gerektiğini serdetmiş, Kutadgu Bilig’e Göre Türk Savaş Sanatı’nı kaleme alarak bizlere bu hususta örnek teşkil etmiştir.