Ana Sayfa Sinema The Color of Paradise Film İncelemesi
Esas ismi Rang-e Khoda (Tanrı’nın Rengi) olan ve kendi ülkesi dışındaki ülkelerde The Color of Paradise (Cennetin Rengi) adıyla gösterime giren 1999 İran yapımı bir dram filmini inceleyeceğiz.
Yapım yılı 1999 olmasına rağmen hala dram filmleri dalında başarısını koruması, unutulmayacak bir film olmasının adeta kanıtı olmuş.
IMDb puanı 8.2 olan bu film, konusuyla ve konuyu işleyişindeki cesur tarzıyla oldukça vurucu bir yapıt olmuş. 88 dakikalık The Color Of Paradise, yönetmen Majid Majidi’nin 4. uzun metrajlı filmi. Aksiyonsuz, durağan fakat asla sıkıcı olmayan bu yapım izleyici duygudan duyguya sürüklüyor.
Tahran’da körler okulunda okuyan ve yaz tatilinde köye dönmeye can atan bir çocuğu Muhammed’i canlandıran Mohsen Ramezani’nin gerçek hayatta da görme engelli olması aynı zamanda Muhammed’in ninesini canlandıran Salameh Feyzi’nin profesyonel oyuncu olmaması gibi özellikler, bana göre filmin izleyici kendine daha çok çekmesini sağlıyor.
İran sinemasının incilerinden olan Cennetin Rengi’nin konusu ise şöyle:
Muhammed yaz tatilinde okuldan ayrılıp, kendisini bekleyen ninesi ve iki kardeşine kavuşmak için can atar; fakat babası (Haşim) onu okuldan almaya pek hevesli değildir. Karısı öldüğü için yeniden evlenmek istediğinden, gözleriyle göremeyen fakat kalbiyle her şeyi gören Muhammed onun için büyük bir yük ve utanç kaynağı olmuştur.Babasının bu tavırlarında, insanların bencilliğinin, arada sırada ortaya çıkan vicdan azabını bastırdığını görüyoruz.
Filmin çeşitli yarışmalarda tam 13 ödülü, 8 de adaylığı bulunuyor.Bu ödüllerden bazılarını şöyle sıralayabiliriz:
Cinemanila Film Festivali // Akademi Onur Ödülü
Montreal Film Festivali // Jüri Özel Ödülü
Fajr Film Festivali // En İyi Film
Montreal Film Festivali // Akademi Onur Ödülü
Montreal Film Festivali// Jüri Özel Ödülü
Montreal Film Festivali // Sinema Başarı Ödülü
İran sinemasında müstehcenlik ve şiddet içeren sahnelere pek yer olmaması bu filmde de kendini göstermiş. Majid Majidi’nin vermek istediği mesajlar tek tek yerini bulmuş.
Görmenin yalnızca bir çift gözle mümkün olmadığını anlayabilmek ve hayatı Muhammed’in güzel kalbiyle görmek için…
İyi seyirler diliyorum!
Önceki İçerikTomris Uyar’ın Çevirdiği 7 Kitap
Sonraki İçerikVirginia Woolf’tan Yazarlık Dersleri