Konu: Kumbağ 1995
05-08-2018, 19:00 #1
Bu aralar kıtlık geldi sanırım, kimse bir şey paylaşmıyor. Geçenlerde evraklarımın arasında bir şeyler ararken bu resme rastladım. Balık fotoğrafı paylaşmayı pek sevemedim, ama bu farklı. Sizinle merayı da anıları da paylaşmak istedim. Yer Barbaros - Kumbağ arası Barbarosaltı mevkii, yazlığın önü. Hayatımda en sevdiğim meraydı. Denize mesafe 150 metre, evde hazırlanıp, yürüyerek sahile inerdim, sağ taraf Kumbağ' a kadar kumluk sahil, sol taraf Barbaros limana kadar kırmalık taşlık mera, ama ne mera, iki burun başı ( muhtemelen fay kırığı) arada kahverengi yosunlar, erişte tarlaları, kısmen kovuklu kırmalıklar, bitimi Barbaros'un limanı. Sığdan limana kadar gider, açıktan agaşon yapa yapa dönerdim. 100 sefer dalmışımdır belki, pek boş çıktığımı hatırlamıyorum. Sinarit gibi mırmırlar olurdu, eriştede yatan koca eşkinalar, resimde gördüğünüz babaya benzer levrekler. Bunu suya girer girmez 30 santim suda vurmuştum.
Malzemelerim de o yıllar için baya şekil... Elbise Technisub, fermuarsız, içi jarse zamanın zıpkıncı elbisesi. Tüfek 100'lük Esclapez, o merada heves edip kullanıyordum, boyut sebebiyle burnumun ucundan epey balık kaçırmışlığım vardır . Merdivenin dibinde uzun pala Esclapez paletler duruyor. Palet hala duruyor.
Ama malesef mera gitti, şu anda yerinde Asyaport var, içim yanıyor, limana her baktığımda gözüm yaşlı bu güzel levrekler aklıma geliyor.
pentium6, Burak Kocagözoğlu, sparus and 12 others like this.
05-08-2018, 19:32 #2
Cevap: Kumbağ 1995
Dalıyomusun abi gene o taraflarda artık yazdıgın yerlerde mera felan yok anca uçmak dere marmara ereglisi
batsub likes this.
06-08-2018, 18:30 #3
Yazlık duruyor, ama yılda bir ancak gidiyorum. Haftaya 16-17 Ağustos' ta 2 gün oradayım. Dalacak yer bulunur tabi, ereğli - uçmakdere uzak kalır, yakın ayakaltı bir yerlere bakarız artık...
Seferbenli likes this.
06-08-2018, 20:29 #4
Maşaallah sizde daha ne av fotoları ve anıları vardır .
Çok güzel anılar sene 95 bugün 2018 av resmi paylaşmayı pek sevmem demişsiniz ama bunlar belgesel tadında fotolar her zaman bekleriz bu tarz fotoları
07-08-2018, 15:28 #5
Teşekkürler, pek resim çekmedim ama yine de var, arada zaman bulup ekleyebilirim umarım. Üzücü olan biz o zamanları gördük, aradaki farkı biliyoruz, yeni nesil görmedi, aradaki farkı ve bu farkın ne kadar değerli olduğunu bilmiyor. Üstelik biz o zamanki malzemeler ve bilinçle(veya bilinçsizlik diyelim) dalarken, şimdiki nesil çok daha öldürücü malzemeler ve gelişmiş bir teknikle çalışıyor. Bununla beraber koruma bilinci ve farkındalık da gelişiyor tabi. Doğanın sonsuz olmadığını, etrafımızdaki her şeyin hepimize ortak birer hediye olarak sunulduğunu, tamamının sadece kendimize ait olmadığını anlamamız lazım. Yıllardır ahtapot ve orfoz avlamadım. Böylesi zeki, merakli ve dost canlısı yaratıkların canını almak içimden gelmiyor. Yaptığımız avın canlıların hayatlarını kaybetmeleri ile sonlandığını bilmemiz gerekiyor. Kendimce çeşitli kurallar uyguluyorum mesela; yemediğim hiç bir canlıyı avlamıyorum, avladığım canlıyı mümkünse hemen, değilse olabildiğince çabuk yiyorum. Yerken zevkle paylaştığım avlarımı, pişmemiş halde başkaları ile asla paylaşmıyorum. Avladığım canlılarla övünmüyor, ama onları şükranla mideye indiriyorum. Avımı asla parayla değişmiyorum, hayatım boyunca defalarca teklif almama rağmen hiç balık satmadım. Tabi herkesin kuralı kendine, bilinçli av yapan herkese saygım sonsuz. Umarım daha uzun yıllar üzerine konuşacak denizlerimiz ve balıklarımız olur.
Yusuf Ziya ŞİPAL, atlantean and ayyildiz27 like this.
08-08-2018, 00:28 #6
Gecmis zaman olur ki hayali cihan deger. Geri gelmez o guzel gunler.
08-08-2018, 18:59 #7
Aslında amacım duygusal nostalji yapmak değildi, ama resmi görünce çok anılar canlandı bende. Kızıyorum kendi elimizle yapılan doğa katliamına. Bir şeyi yaparken ille de bir şeyi bozmak zorunda mıyız?
08-08-2018, 22:01 #8
Güzel fotoğrafmış , benim de yıllarım oralarda geçti. Hem denizde hem karada çok farklı yerdi.
3-4 tane kayalardan burun vardı, eriştelerden kelle levrekler bakardı. Daha o zaman kikla bilinmeyip vurulmazdı, yosun tutmuş ispariler vardı.
Kıyıda belli koylarda yüzyıllar içinde oluşmuş çok güzel akvaryum çakılı bulunurdu, tepede 2 tane de mağarası vardı bir tanesi epey büyüktü.
Mevsiminde zarganalar olta kopartırdı, kıyıda eşkinalar yuva yapardı.. Gerçi ben son 3-4 yılına zıpkınla denk geldim ama olta avında epey balığını yedim.
Belki 15 yıl önceden 2li 3lü çipura aldığım olmuştu. Şimdi yakınlarda oraya benzeyecek mera yok bu yüzden yol yapıp balığı alıyoruz.
Yeni yapılan limanın dışı düz fıçı beton olduğu için balık yuvası da yapmıyor, limana gelen bakliyat gemileri de bol bol böcek ilacı denize bırakıyor.
09-08-2018, 17:24 #9
Özellikle mera bozmak istesen bu kadar olur. Dış beton yüzey benim de umudumu kırmıştı, liman yapıldığından beri fırsatım olmadı, dalamadım oralarda, hiç mi bir şey yok yahu? Bir de batı tarafına doğru iyice rüzgarı kesti, sahilin önü çok pislik tutmaya başladı. Limanın içinden umutluydum, böcek ilacı kötü olmuş.
Neyse oralarda mera bitmez yine de, 1-2 ayı kaldı, katavaşya başlıyor, şenlenecek yine bizim meralar.
11-08-2018, 14:00 #10
Balıkları yedik hep, resim çekemeden . Bu nostalji sayılmaz pek 2012'den kalma, Çınarcık hatırası.
« nostalji granyos yada sarıagız yıl 1974 | 2008 »