36 - Basketbol - Eurosport
Carmelo Anthony besuchte eine Favela in Rio de Janeiro
The Red Hook, Baltimore, Syracuse, Denver, karakter değişimi, New York, ABD turu, düşüş, yalnızlık, şans, Portland… Kuzey Kılıç, bugün 36. yaş gününü kutlayan Carmelo Anthony’e dair yazdı.
1939’da Amerika Birleşik Devletleri, ince bir kırmızı çizgi üzerinde gibiydi adeta. Okyanusun bir diğer ucunda dünya dengeleri resmî olarak ikinci kez bir savaşla değişmeye başlarken ABD, politik kararlarında neler yapacağına karar veriyordu. Ya dünyada liderliği alacaklar ya da 1929 sonrasında bu sefer durdurulamaz bir çöküşe doğru sürükleneceklerdi.
Dönemin başkanı Franklin D. Roosevelt, 1929 ile 1932 yılları arasında New York Valisi olarak başlattığı birçok konut projesini yarıda bırakıp başkanlığa yükselmiş ve ilerleyen yıllarda tamamlamışken 1939’da yeni bir projesini, bu sefer başkan koltuğunda, savaş nedeniyle hayata geçirememişti.
Vekili John Nance Garner’a verdiği ilk emirlerden biri Brooklyn’i kültürel anlamda canlandırmak için başlatmayı planladığı “The Red Hook” ev projesini tamamlamasıydı. Garner projenin çizimi için Wright Kardeşler Ulusal Anıtı ile ün kazanan Alfred Easton Poor’u işe aldı. Tasarım ve planlamanın bir diğer ayağında ise Hudson Gölü’nün doğu yakasını şekillendiren Charles Lowrie yer alacaktı.
350 metrekarelik bir alanda tamamlanan evlerin açılışında Frank Roosevelt’in eşi Eleanor Roosevelt, “Bu planlı konutlaşma ile birlikte Brooklyn’de başlatacağımız sosyal düzeni her yere yaymak istiyoruz.” diyordu.
Fakat The Red Hook, adı uzun yıllar “kirli işler”le anılan bir yer oldu. 1971 boyunca bölgedeki 67 kişi aşırı doz uyuşturucu aldığı için öldü. 17 Aralık 1995’te bölge müdürü Patrick Daly, çapraz ateş altında kaldı ve öldü. Onu öldüren kişi 17 yaşında bir gençti. Bu olayın ardından New York Polis Departmanı, bölgeyi tamamen takviye ile kuşattı. 400 şüpheli tutuklandı ve yüzlerce kilo uyuşturucu bulundu.
İşte bütün bu kargaşa ortamının olduğu yerde dünyaya gelmişti Carmelo Anthony. Babası Carmelo Iriarte, Afrika-Amerikalıydı ailesi ise Porto Riko’luydu. Annesi Mary Anthony de öyle. Ayrıca ailenin Venezuela ile de bağı vardı.
Anthony oyunculuk kariyeri boyunca bütün bu genlerinden bir şeyler gösterecekti, Kevin Wendell Crumb’ın parçalanmış karakterleri gibi dengesiz, istikrarsız olmasa da bazen bulunduğu takımın lideri, bazen övgü tahtası bazen dışlanan birisi bazen de içine kapanık olacaktı. Hislerini, duygularını daima yansıtacaktı. Ve “yıldız” seviyesindeki miti, tutkuyu en azından soyut bağamda koruyacaktı.
Melo iki yaşına geldiğinde babası kanserden dolayı hayatını kaybetti. Eşinin ölümünün ardından Mary Anthony, The Red Hook’taki kargaşa ortamından kurtulmak için taşınıyordu. Zira hayati tehlikeleri ciddi ciddi baş gösteriyordu.
Carmelo’nun çocukluk arkadaşı Kenny Minor, o günlere dair Bleacher Report’a, “Uyuşturucu, cinayet, kadın ticareti… Nefret ettiğiniz her şey oradaydı. Bu şeyler size mental olarak güçlü olmanızı öğretiyor. Çünkü ben ve Carmelo, asla bu şeylere bulaşmadık. Hayatımızı koruduk. Gelecekte iyi şeyler yapmak istiyorduk. Melo, süper yıldız basketbol oyuncusu olacağını düşündüğü için bütün kötü şeylerden uzak durdu.” diyordu.
Annesi ve birkaç akrabası ile birlikte Baltimore’a taşınan Carmelo, orada da “kötü alışkanlıklar”la karşılaşmış fakat kendisini temiz tutmayı başarmıştı.
Liseye başlamasıyla birlikte basketbola olan tutkusunu biraz daha profesyonelleştirmişti. 1999 yazında boyunun dokuz santimetre uzaması, dönemin “uzun takıntısı”nı da aşmasını sağladı. The Baltimore Sun gazetesi tarafından yılın oyuncusu seçildi. Towson Katolik Lisesi’nde harikalar yaratıyordu.
Lisedeki ikinci yılının doğru disiplin anlamında birkaç sorun yaşasa da üniversiteye girme veya direk NBA’e geçme seçenekleri en parlak şekilde önüne geliyordu.
Kobe Bryant, Kevin Garnett, Tracy McGrady gibi liseden direk olarak NBA’e mi geçecekti yoksa aralarında North Carolina ile Syracuse’ün de olduğu 14 kolej takımından gelen tekliflerden birini mi kabul edecekti?
Melo, Syracuse’ü seçti fakat bir sorun vardı. Not ortalaması, okula girmesi için yeterli değildi. Annesi, Anthony’i Baltimore’daki lisesinden alıp Virginia’daki Hargrave Askeri Akademisi’ne yazdırdı. Ve orada Melo, Oak Hill forması giydi.
Hoodie, 2002 yazına doğru not ortalamasını yükselttiğinde basketbol anlamında ülkeyi birbirine katmıştı adeta. Kimilerine göre geleceğin süper yıldızıydı kimilerine göre ise tavanı Michael Jordan’ınki kadar yüksek olabilirdi.
Syracuse yılları o kadar ihtişamlıydı ki bu tartışmalar “tarihin en iyisi” ortalamalarında kaldı. Turuncu sıfır kollusu, turuncu kafa bandı, beyaz çizgili turuncu ayakkabısı ile Melo; topu yara sahaya getirip kısa pick&roll sonrasında smaca kalkıyor, dipten üçlükler gönderiyor, ribaundu alıp uzun mesafeli alley-oop pozisyonlarını hazırlıyor, savunmada asla geri adım atmıyor ve zekâsı ile büyülüyordu.
Draft zamanı geldiğinde akıllardaki soru, “Birinci sıradan kim seçilecek? Melo mu LeBron mu?” oluyordu. Carmelo, üçüncü sıradan seçildi. Dönemin dengeleyici takımlarından Denver Nuggets, onun ilk durağı olacaktı.
Çaylak yılında her ay “Ayın Çaylağı” seçilirken sezon bittiğinde “Yılın Çaylağı” seçilmemişti. LeBron James’in gölgesinde Melo; şutları, atletizmi, oyun zekâsı ve kazanma tutkusuyla lige damga vurmaya çalışıyordu.
Sonrası malum. Carmelo, 2004’ten Şubat 2011’e kadar Denver’ın Jack Shephard’ı olur adeta. Arada sırada gündeme gelir, LeBron ile kıyaslanır fakat bir dönemin ardından yeniden gündemi kaybederdi. Değil tarihin en iyisi tartışmaları, döneminin en büyük yıldızı tartışmalarında bile geriliyordu. Çünkü karşısında LeBron James vardı. Fakat kendi şehrindeki saygısı daima artıyordu.
Kafasında bandanası, sanki ayaklarına dolanacakmış gibi duran şortu, mavilerin içinde basketbol topuyla adeta dans etmesi, son saniye şutları, blokları ve smaçları, galibiyetlerdeki liderliği ve mağlubiyetlerdeki sorumluluğuyla lideri olur şehrin.
2010’lara doğru işler değişir. Yollar ayrılma noktasına gelir. Melo, kariyerinde yeni bir sayfa açmak ister. 22 Şubat 2011’de üç takımlı takas sonucunda New York Knicks yolcusu olur. Forma numarasını 15’ten yediye (Knicks’te 15 numara Earl Monroe ve Dick McGuire’ın onuruna emekli edilmişti) değiştirir. Biraz daha olgunlaşır. Hoodie modunu gösterir. Barry Allen profilinden Bruce Wayne’e evrilir. Fakat önce sakatlıklar, ardından istikrarsızlık baş gösterir. Tarihi en büyük franchise’larından birinde süper yıldız olsa da güzel geçen ilk yılların ardından performansı düşer. Takımı beraberinde aşağı çeker.
Sonrasında yolculuk başlar. Mental anlamda bir hayli zorlu olan yolculuk. New York’tan Oklahoma’ya gider. Üç yıl önce yüklü bir kontrat aldığı takımdan yalnızca Enes Kanter, Doug McDermott ve 2018 NBA Draftı’nda ikinci tur seçimi (Mitchell Robinson seçildi) karşılığında Oklahoma City Thunder’a takaslanır.
OKC’de daha bir yılı dolmadan 2022 NBA Draftı birinci tur seçimiyle birlikte Dennis Schrıöder karşılığında Atlanta’ya gönderilir.
Beş gün dolmadan Atlanta’dan gönderilir.
Aynı yıl, 2018, 13 gün sonra Houston Rockets, ona bir kontrat önerir. Fakat Ocak 2019’da bir miktar para, NBA’de hiç forma giymemiş Jon Diebler’la birlikte yine NBA’de forma giymeyen Tadija Dragicevic karşılığında Chicago Bulls’a takaslanır.
Takastan dokuz gün sonra takımdan gönderilir.
Carmelo, 1 Şubat ile 19 Kasım 2019 tarihleri arasında tek bir resmî NBA maçına bile çıkmaz. Üç Olimpiyat altınlı Melo, NBA’deki tüm takımlar tarafından adeta, “istenmeyen” oyuncu olur. Fakat 19 Kasım 2019’da Portland Trail-Blazers’tan aldığı kontratla yeniden lige döner.
Carmelo Anthony. Hoodie. Sweet Melon. Şu sıralar koronavirüs salgını hakkında uzmanlarla canlı yayınlar yaparken bir yandan ünlü aktörlerle, müzisyenlerle Instagram’da dedikodu yapıyor. Peki, basketbol? Basketbol ise onun daimi tutkusu oldu. Oyuna ihanet etmedi. Daima çalıştı. Eksikleri var mı? Hataları olmadı mı? Elbette, eksikleri oldu. Elbette, birçok hata yaptı.
Fakat kafa bandıyla bu kadar göze hoş gelen, tutkulu, yetenekli bir oyuncuyu izlemek keyif verici, değil mi?
BasketbolDenver NuggetsNew York KnicksCarmelo Anthony