cücük: kedi sahiplenmek
Aslında sahiplenmek kelimesini sevmiyorum zira kölemiz değil onlar bizim, belki de aynı yaşamı paylaşmak demek lazım ama terimdir kullanıyorum.
kedi ya da köpek alırken çılgın gibi paralar döküyor insanlar petshoplara ve üstüne üstlük hıt cinsi olsun bıt cinsi olsun diye de ayrım yapıyorlar. yazıktır. sokakta onda aç kedi köpek varken, yuva arayan, arabaların altında telef olan soğuktan donan hayvan varken, gösteriş uğruna kedi köpek almak hayvan severlik olmuyor biraaz.
ama siz kendinizi çok hayvan sever ilan edebilirsiniz evet , illa var olsun yok iran olsun illa pinçır şivava olsun diye gezerken.
elbet benim gibi düşünen birileri de vardır diyerek gördüğüm bir ilanı paylaşmak istiyorum.
Tarçın Hayatında Zor Bir Dönemeçte
İki olasılık var: Ya doğduğunda gözlerinde problem vardı ya da daha sonra iltihap kaptı. Hangisi olursa olsun Tarçın sonuç olarak dünyanın ışığını artık geride bıraktı. Yine de şanslıydı, en azından şimdiye kadar çünkü bir insan onu kabul etmişti taa ki, uğursuz bir kaza kendisini kısmi felç bırakana kadar. Şimdi Tarçın hayatını ikinci zor dönemecine giriyor. Ya yeni ve sevgi dolu bir aile bulacak ya da barınağa gidecek... Siz onun bu dönemeci rahatlıkla atlatmasına yardım eder misiniz? Ona sahip çıkar ve sever misiniz?
Önemli Not: Tarçın kör bir pisi, ancak bu onun için bir engel teşkil etmiyor. Kum terbiyesine alışık olan oğlumuz 40 günlük ve muhteşem bir şekilde iz sürüyor.Tuvaleti geldiği zaman kumunu bulabiliyor eğer ki bulamazsa miyavlıyor. Henüz çok fazla oyun meraklısı değil. Koklayarak insanları buluyor ve güvendiği insanın kokusunda uyuyor. Gözleri dışında herhangi bir sağlık sorunu yok.
İletişim : 0537 377 11 01 Emrah İLHAN (Emrah İlhan)
E-Mail : earthling@hotmail.com.tr
ek. şu anda ailemdeki bir kişide astım olduğu halde bir kedi besliyorum evde. eğer kendi evimde yaşıyor olsaydım durmadan fotoları ve haberi gördüğüm anda arayıp almıştım bu kediyi. biraz sağ duyu mu demeliyiz, yoksa biraz merhamet mi?
ilgilenen kişilere şimdiden çok teşekkürler.
dip not. bazen bir hayvanın sevgiyle ne kadar iyileşeceğini tahmin dahi edemezsiniz. şu an evimdeki kedi bok çukuruna düşüp çıkmış gibiydi. Sağolsun Odtü Biyolojik Bilimlerdeki arkadaşlarım ve kedinin tedavi masrafları için yardım eden diğer odtülü arkadaşlar ve Odtü İngilizce bölümü öğretim üyeleri sayesinde iyileşti benim kedim.
ve tedavi masraflarının dışında günde 3 kez antibiyotik yapılmaya gidiyordu. inanın zor değil. bazen yürüyerek bazen arabayla götürüyordum. o varken yanımda kilometrelerce yürüdüğüm derslere soktuğum oldu. babamın işten koşarak gelip ağzından iltihap ve kan boşanırken hayvanı veterinere yetiştirdiği oldu. ama şimdi görenler tanıyamıyor bu bizim boklu mu diyorlar.
gerçekten, bir canlıyı hayata döndürmek onun sevgisini hissetmek onu hayata tutundurmak mükemmel bir duygu.
yukarıdaki yavrucağı da lütfen dikkate alın. emin olun o bebeğin size ihtiyacı var.
Gönderen Glycerine zaman: 03:05