Hicret-i Nebî’nin Klasik Türk Şiirine Yansıması | ALVAN | FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi
ANA SAYFA > Sayı 7 (2016) >	ALVAN
Hicret-i Nebî’nin Klasik Türk Şiirine Yansıması
Arapça kökenli olan hicret kelimesi; “göç etme”, “ayrılma”, “uzaklaşma” anlamına gelir. Hz. Peygamber’in hicreti 26 Safer Perşembe akşamı başlamış, 12 Rebiʿül-evvel Cuma günü ikindi vakti sona ermişti. Hz. Peygamber’in ve Müslümanların Mekke’den
Medine’ye hicreti; yapılan zulüm ve baskıların neticesinde davasından vazgeçiş ve yenilgi sonucu bir kaçış değil; aksine geri dönmek üzere kendi iradesiyle Allah için yapılan bir göçtür. Hz. Peygamber’in sünneti olan hicret, vatandan gurbete yolculuktur. Türk Edebiyatında hicretnâmeler yazılmışsa da hicret, genellikle manzum siyer-i nebîler içinde müstakil bir bölüm hâlinde işlenmiştir. Bu çalışmada, Hz. Muhammed’in Hicreti; Klasik Türk Şiirine yansıyan özellikleri ve mazmunlarıyla ele alınacaktır. Ayrıca şiirlerden hareketle
hicretin tarihi seyri incelenecektir.
Hicret; Mekke; Medine; Hz. Muhammed; Klasik Türk Şiiri