FİL UÇUŞU: Bir roman kahramanı olarak Michelangelo
Peki bu gerçeklik sorgulamasının, roman açısından bir önemi var mı? Kesinlikle yok. Hatta öyle bir romanla karşı karşıyayız ki, tarih bilgisi de gerektirmiyor. Ėnard için önemli olan bir roman kahramanı olarak Michelangelo’yu işleyebilmiş ve onun varlığı üstünden kimi soruların peşine düşebilmiş olmak. Romanın baş karakteri olarak Michelangelo, kendisini eşsiz bulduğu sanatını sürdürebilmek için, her fırsatta küfrettiği, kin kustuğu iktidarlarla yakın ilişki kurmaktan rahatsız olmayan biri. Her vakit yanında taşıdığı değerli defteri, bir hesap kitap defterinden başka bir şey değil. Maddi ve manevi çıkarlarına düşkün, kıskanç, bencil… Belki bütün bunlardan yola çıkarak şöyle demeli; “bir romanın anti-kahramanı olarak Michelangelo”. Ėnard’ın eserinde Michelangelo karakterini oluşturduktan sonra, neredeyse bir karşıtlıklar tablosu oluşturup, onun üstünden kurguladığı “denge karakteri” Mesihî, aslında doğu kültürünü anlamaya çalışan bir yazarın zihin alıştırması gibi. Bu noktada, Ėnard’ın ikili arasındaki aşkı etkileyici ve ekonomik anlatışının etkisini özellikle vurgulamak lazım. Üçlü bir aşkın getirdiği kıskançlıklar ve yıkımlarla, casusluklarla, yalanla, öfkeyle bezenmiş ve sahnesi sanattan oluşan güçlü bir aşkın karşısında durduğumuzu her an hissettiriyor yazar.
Mathias Ėnard’ın, “2010 Goncourt Des Lycéens” ödülüne değer görülen romanı, Aysel Bora’nın özenli çevirisiyle, akılda kalıcı bir okuma yolculuğu vaat ediyor. Gönderen
kitabı dün aldım ve bu gün bitirmek üzereyim.Michelangelo'yu bir roman kahramanı olarak görmek gerçekten farklı bir tecrübe oldu. ayrıca yazarın anlatım tarzını çok beğendim. benim için bu roman, kesinlikle akılda kalıcı bir okuma yolculuğu oldu.