anne olmayı hem çok isteyip hem de korkan kararsızlar
Konusu 'Gebelik' forumundadır ve kirmiziseker tarafından 22 Ocak 2009 başlatılmıştır. 5 sayfadan 1. sayfa
iyi geceler kızlar. benim gibi olan var mı aranızda yaa bi gün tam kararlı oluyorum evet diyorum ben bebeğim olmasını istiyorum diyorum. ama birden korku duyuyorum hazır değilim gibi hissediyorum. pişman olmak istemiyorum. bu arada 3 yıllık evliyim. bi de sanki bekledikçe hiç bebek istemicem gibi geliyor nedense. benim gibi düşünen var mı arkadaşlar.:uhm:
bende canım senin gibiyim bazen okadar çok istiyorumki bana ve eşime benzeyen bi bebeğimin olmasını onu koklamayı öpmeyi o duyguyu yaşamak istiyorum bazende uykusuz gecelere hayatımı bebeğime adamaya hazırmıyım diye düşünüyorum...
ben 4 yıllık evliyim. Ben de çok istiyorum bebeğim olmasını. Ama ne bileyim rahat iyi geldi galiba bize de. Bazen o ay tutmayınca bir yere gitsem eğlenmeye falan diyorum şimdi olsaydı gidemicektim:)))))))))) Ama yine de istiyorum tabii ki. Ama bu duygu bize biraz rahatlık veriyor. Çünkü çok kafaya takmayı engelliyor bence olsa da olur olmasa da olur bir duyguya kapılıyoruz. Yoksa belki olmayınca daha çok üzülücez o yüzden bence böyle olmamız bizim için daha iyi:)))))))))
kaldera aynen ya canım. mesela herşey yarım kalmış gibi hissedicem diye ödüm kopuyor.yapmak istediğim çok şey var ve şimdiye kadar neden yapmadın diceksin belki ama olmadı işte memurluk sınavına falan hazırlandım. ne bilim.çalışıyodum yapamadım.mesela dans kursuna gitmeyi çok istiyordum olmadı.bi müzik aleti çalmak isterdim o da olmadı. şimdi tam müsait zamanım ama şimdi de bahaneler buluyorum.yazın denize giremicem şunu bunu yapamicam falan diye :)) belki böyle düşünmek yanlış onu da biliyorum ama engel olamıyorum bu düşüncelere. dediğin gibi bi de olmazsa yıkılırım yani onu da biliyorum. bayılıyorum bebeklere ama işte korkuyorum oooff off. sanki hiç kendime vakit ayıramicam artık gibi geliyor. böyle düşünüp sonradan bebeği olan anneler yardım lütfennnn.
yaaa niye bu kadar çok düşünüyorsun ki:)) Boşver biz de bu sene ilk defa balayı gibi bir tatil yaptık, ben o tatili yaparken arkadaşım 9 aylık hamileydi ve sıcaklarla boğuşuyordu:)) Nasıl olsa bir gün olucak Allah'ın izniyle 5 ay oldu benim korunmayı bırakalı ama henüz bebiş olmadı. Demek ki var bir hayır. Emin ol kendimizi ne kadar hazır hissetmesekte "O" geldiği zaman Allah sabrını ve sevgisini de konduracak içimize. Şimdi o doğum yapan arkadaşım o kadar zor bir dönem geçirdi ki lohusayken falan ama diyor ki eğer bu sevgi olmasa bu canavarla uğraşılmaz. O sevgiyi de zaten öğrendiğimiz ilk andan itibaren içimizde hissedicez merak etme.
Kızlar ben de sizin gibi düşünüyordum.
Hem bebeğimin olmasını istiyordum, hem de olursa kim bakar, nasıl bakarız, rahat rahat gezemeyiz diyordum.
Ama şimdi 2 yıldır uğraşmamıza rağmen olmuyo işte.
Bence bir an önce karar verin sizde.
Eğer istiyorsanız korunmayı bırakın, zaten olana kadar aylar yıllar geçiyo.
Tabi herkesin aynı değil.
Belki siz ilk denemenizde kalırsınız.
ay bende bazen cok istiyorum bazende yok daha cok erken diyorum 25 yasındayım 1,5 senelik evliyim..zaten kocam suan icin dusunmuyor..o dusununcede olcak mı bilmiyorum.aslın onlar gelecek zamanı biliyorlar bence biz ne kadar karamsarlıga kapılsakta zamanı gelince olcak ve icimizi o sevgi kaplicak.keske daha once dogursammısım diyecegiz...
Ah kızlar ahhh ahhh. Yaşayacağınız duyguları tadacağınız sevgiyi bilseniz bu düşüncelere kapılırmıydınız merak ediyorum doğrusu. Hoş bende sizin gibiydim ama şimdi bu düşünceleri aklımdan geçirdiğim için bile pişmanım. Şöyle ki:
Hamile kalmaya karar verme sürecim çok sancılıydı. Kim bakacak, zaten maddi sıkıntılar var ne yaparız, hiç gezemiycez offff offf derken annemle konuştum. 3 yıllık evliydim. Bana dediki bakacak adamda bulunur bakılacak parada sen gezmek için yapmıyorsan boşan o zaman daha rahat gezersin. Şakayla dedi ama haklıydı. Bu sebeplerden çocuk yapmamak olur muydu hiç. Hap kullanıyordum. bıraktım o ayda hamile kaldım. Biraz da ani oldu yani bu kadar çabuk beklemiyordum. Şimdi oğlum doğdu da on aylık oldu. Eskiden o kadar çok gezmeme rağmen hayat o kadar boşmuşki onu anladım. Hem hiç gezmiyoda değilim haftda bir iki gece anneme bırakıyorum. Gene geziyorum. Uykusuz gecelerin derdi ise onun bir gülücüğü ile en güzel eğlencelere en tatlı uykulara bedel oluyor. Böyle sudan sebeplerle geciktirmeyin. Ha asıl mesele içinizde adını koyamadığınız korkularsa hiç korkmayın. Dünyanın en anlatılmaz en muhteşem duygusu annelik. Bu fırsatı sakın kaçırmayın.
pelit35 ve deeploneliness bunu beğendi.
Arkadaşlar hepinize teşekkür ederim :) gerçekten çok fazla da düşündükçe iyi olmuyor .akışına bırakmaya çalışıyorum artık. belki de şu günlerde bebek için korunmayı bırakınca afalladım korktum.benneyaptımki
ya arkadaşlar bu topic i görünce hah işte aradığım sayfa burası dedim kendime.bende sizin gibi kafası karışık olanlardanım.5 aylık evlym 26 yaşındayım.bazen oluyo ki o kadar istiyorum bebek sahibi olmayı.hatta aklıma bazen hiç bebeğim olmayacakmış gibi geliyo.
3 ay oldu korunmayı bırakalı.her ay acaba mı diye düşünmekten fena oldum.dün son günümdü bekledim ama adet olmadım.baktım bütün adet belirtileri de var.ayyy bir an böyle nasıl anlatsam allahım içimi bi korku sardı.nasıl büyütücem napcam okulda var falan filan diye...ama düşünüyorum ki kesin hamileym çünkü daha hiç gecikmemişti bu zamana kadr.hatta eşimde gayet mutlu.yeminle sabaha kadar uyuyamadım.içim daraldı.eşim hala uçuyo tabii.ertesi gün yani bu günde bişey yok..artık ben kesinim yani anlıcanız içimden diyorum ki neyse yarın bi test yapayımda kesinleşsin..
sonra eve bi geldim benm karnımda bi ağrı amanınn baktım adet olmuşum.yaa inanırmısınz bu seferde üzülmeye başladım.allahım kafayı yicem olsa bi dert olmasa bi dert ama inanın şimdi üzülüyorum keşke olsaydı diyorum.rabbim kalbimi sınadı demekki.alllah herşeyin bi kolayını veriridi..neyse dua edin arkadaşlar bu sefer yani şubata olur belki.sağlıcakla kalın ...
pelit35 bunu beğendi.