PAYLAŞMAK GÜZELDİR! - Gülay Dülger - Akdeniz Bülten antalya, akdeniz, haber, gündem, siyaset, spor, turizm
Anasayfa » Gülay Dülger
Kavramlara çıktığımız yolculuğumuzda sevgiden sonra ikinci durağımızda "PAYLAŞMAK" olsun istedim. Çünkü; elimizde, yüreğimizdeki her ne olursa olsun, paylaşılmıyorsa varlığından söz edilemez. Günümüz insanı hayata dair birçok kavram gibi paylaşmanında içini boşaltmış ve paylaşmayı unutmuştur. Materyalist dünyanın, insanın duygularını çalmak için sunduğu bütün objeler; insanı daha bireyci, daha bencil yapıp egolarını tatmin etmeye iterken sonuç olarak yalnızlaştırmaktadır.
Paylaşmak diğer kavramlardan farklı olarak tüm kavramları etkileyen bir bileşendir aslında. Tüm kavramlara ayna olabilen ve onları yansıtan bir kavramdır. Saygı, sevgi, vefa ,cömertlik ve birçoğu ancak paylaşma süzgecinden geçirilirse muhatabına ulaşabilir. Bu yazıyı ramazan ayında yazmak kısmet olunca bu olguyla ilgili duygularımı aktarmadan edemeyeceğim. İnancımız gereği birçok alt başlığı olabilir, ama illa da başkalarının açlığını, duygularını anlamak ve paylaşmak üzere tutmaya çalıştığımız orucu paylaşmak. Doğru düşünüp, hissedip gösteriş ve israftan uzak kalarak samimiyetle paylaşmak
"Tok açın halinden anlasın." Boyutunu -ki oruç tutma faziletlerinden sadece birisidir- hissedelim diye tuttuğumuz orucu doğru insanlar ve adreslerle paylaşmak. İşte olması gereken bu.
Ölçümüz; aşırıya varmayan bir tutumla varlık göstermek ve sahip olduklarımızı paylaşmak.
Güzel duyguları paylaşmak,
Güzel sohbetleri ve faydalı ilmi paylaşmak,
Zor zamanları, acıyı ve kederi paylaşmak,
Varlığımızı paylaşmak ve malımızı paylaşmak
İnsanlara paylaşmanın faziletini, samimiyetini hissettirerek paylaşmak.İnsanları paylaştıklarımızla sahiplenmeden, ezmeden, küçük düşürmeden, kibre kapılmadan ve vicdani zekayı hissedip çalıştırarak, ahlaki kurallara uyarak paylaşmak.
Tüm canlıların içgüdüsel olarak yaşamda denge kurduğuna ve paylaştığına hepimiz şahit olmuşuzdur. Fakat insanoğlu; maddi, manevi paylaşmayı da doğru algılayıp yorumlayamamış, ya da anlasa bile arzu ve çıkarlarına uymadığı için gerçekleştirmemiştir. Sosyal medyada bir çoğumuzun karşısına çıkmıştır sanırım: Dünya tüm insanlığı doyurmaya yetecek kadar zengindir. Fakat bir avuç açgözlüyü doyuramadığımız için dünyadaki insanların büyük bir kısmı açlık ve acı içerisinde. Maalesef, ne acıdırki böyle.
Aslında paylaşmayı iki boyutta ele almak yanlış olmaz sanırım.
Sahip olduklarımızı, mallarımızı paylaşmak, ki dinimiz ve millet olarak geleneğimiz paylaşma kültürü üzerine kurulmuştur. İnancımız bize bunu emretmektedir ve çok da hassas bir çizgi belirlemiştir. Sevgi Peygamberi Hz. Muhammed (sav), "Kendiniz için istediğinizi din kardeşiniz için istemedikçe gerçek anlamda iman etmiş sayılmazsınız." buyurmaktadır. Bu hayatı anlamlı kılan ve sosyal dengeyi sağlayan yegane unsurdur. Her insan durumuna ve konumuna göre paylaşmayı kendine ilke edinirse , dünyadaki bu utanç tablosunun değişebilme ihtimali var. Azınlığın tatminsiz mutluluğuna karşılık, çoğunluğun makul ve orta seviyede paylaşılmış bir düzene entegre edilmesi çok daha adil ve makul bir çözüm yolu olarak görünüyor.
Manevi boyutta ise; insanın huzursuz ruhuna rahatlama yoludur paylaşmak. Tatmin olmayı sağlar. Paylaşarak medeniyeti artırabiliriz. Bilgiyi, deneyimi, acıyı, mutluluğu paylaşarak hem insani duygularımızı eğitmeye devam eder hem de insan olmanın gereğini yerine getirmiş oluruz. Faydalı olmak bence dünyadaki en önemli varoluş sebebimizdir.Bir gülümsemeyle başlayan ve bir dizi insanın hayatını katlanarak olumlu bir şekilde etkileyen bir kısa film izlemiştim. Gerçekten çok anlamlıydı. Bazen bizim için basit anlamı olan bir davranış, bir başkası için çok önemli bir duyguyu harekete geçirebilir ve iyileştirici bir etki yaratabilir.Biraz empati
Sahip olduklarımızla ve mallarımızla övünüp anılmak ne kadar tatmin edici olabilirki? Tüm yapıcı duyguları paylaşarak yaşayabilmeyi başarabilmek dileği ile ünlü sevgi ve paylaşım insanı Mevlana'yla veda etmek istiyorum: "İnsan hakkında söylenen sözlerden ibaret değilmidir? Sen anılması güzel olan bir söz ol." Ve orucun sonunda bayramı hissedip paylaşabilmek dileği ile şimdiden bayramınızı kutluyorum.
Paylaşmayı en derinimizde hissedip yaşayabilmek dileği ile.
UNUTMAYALIM! Bizim için önemsiz gibi görünen bir şey, başkaları için hayati bir önem taşıyabilir. Duruma ve gereğine uygun paylaşmayı sağlamak onurlu bir yaşamın olmazsa olmazıdır.
SEVGİ EKSİKSE NE TAM OLABİLİR Kİ?