"Fallahu hayrun hafizen ve hüve erhamür rahimin." duasını kim yapmıştır, manasıyla açıklar mısınız? | Sorularla İslamiyet
ahimer tarafından Çar, 18/05/2011 - 15:10 tarihinde gönderildi
Soruda geçen ifade, Kur’an’da geçmektedir. Bu ifade, Hz. Yakub’un bir duasıdır. Konuyla ilgili ayetlerin mealleri:
Derken, (o kıtlık yıllarında) Yûsuf’un kardeşleri de gelip onun huzûruna girdiler; (Yûsuf) derhâl onları tanıdı; hâlbuki onlar onu (o makamda) tanıyabilecek kimseler değillerdi.
Yakub dedi ki: "Hepinizi birden bir felâket kuşatmadıkça, onu bana getireceğinize dair Allah adına sağlam bir söz vermezseniz onu sizinle göndermem." Onlar bunu taahhüt edince, Yakub "Bu söylediklerimiz üzerinde Allah görüp gözeticidir." dedi." (Yusuf, 12/58-66)
Aslında bu ifade hem sitemi hem de reddi ifade eder. Hz. Yakup bununla çocuklarına şunu demek istiyor:
Hz. Yakup, Bünyamin’i önce Allah'a emanet ederek, “Bu söylediklerimiz üzerinde Allah görüp gözeticidir.” demiş, sonra da oğullarından Allah adına söz alıp “Allah bu dediklerimize karşı vekildir.” diyerek Hakk'ın irâdesine tam teslimiyetini dile getirmiştir. Kuşkusuz onun bu teslimiyet ve yüksek irfanı, hem Bünyamin'in salimen dönmesine, hem de yıllardır hasretini çektiği Yusuf'una kavuşmasını sağlamaya vesîle olmuştur.
O hâlde hayatta sevdiklerimizin başına bir dert veya felâket gelme endişesi doğunca, en sağlam ve güvenilir yol ve çare, gereken tedbirleri almakla beraber onları Allah'ın himayesine verip O'na emanet etmemizdir. Zira âyette de belirtildiği gibi, Allah koruyanların en hayırlısı ve vekillerin en güveniliridir.
Hz. Yusuf Peygamberin on kardeşi, kıskançlığın ve onu körükleyen cehaletin tesir alanına girip baba bir kardeşlerini öldürecek veya diri diri kuyuya atacak ve sonra da babaları Hz. Yakup Peygamber'e yalan söyleyecek kadar idrâksizleşmişler; aklın ve imânın değil, his ve cehaletin emrine girmişlerdi.
Kıssadaki bu uyarı, önce Mekkeli müşriklerin, sonra da her çağda yaşayan inkârcı maddecilerin düşünce ve duygularını yönlendirmeye ve tarihin tekerrür edeceğini hatırlatmaya yöneliktir. Nitekim Mekkelilerin de sonunda hakkın önünde baş eğmek zorunda kaldıklarını bilmekteyiz.