Bu topraklarda bugün burada olmamızı sağlayan ve dünyada eşi benzeri görülmemiş bir devlet adamı; Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu ulu önder Atatürk'ün manevi kızı Ülkü Adatepe mütevazi tavırları ve sıcakkanlı sohbetiyle bu sayımızın onur konuğu oldu.
Atatürk'ün hatıralarıyla dolu olan bu eve adım attığımız andan itibaren sohbetimiz boyunca bizler de ulu önder Atatürk'ü yaşadık, kıyafetleriyle o günlere geri gittik ve Ülkü Adatepe'nin eşsiz konukseverliliğiyle keyifli bir röportaja imza attık. Sizleri daha meraklandırmadan söyleşimize yer veriyoruz.
Atatürk'ü fiilen yaşamış bir kişi olarak, ona dokundunuz, onunla konuştunuz, oyunlar oynadınız ve onu küçük yaşınıza rağmen tanıdınız. Bize insan olarak nasıl bir kişi olduğunu anlatır mısınız?
Atatürk her şeyden önce insanlara değer veren bir kişiydi. Ben 15 yıldır her gün okullara gidiyorum ve çocuklara onun nasıl biri olduğunu anlatmaya çalışıyorum. Herkes de bu konuyla çok ilgileniyor. Bu da beni yürekten sevindiriyor. Onun satırlara sığamayacak kadar çok insan yönü var. Bunların en başında saygısı, zerafeti, kim olursa olsun karşındaki insana değer vermesi geliyor.
Atatürkle nasıl tanıştınız?
Atatürk'ün annesi Zübeyde Hanım Selanik'ten itibaren annem Vasfiye'yi büyütmüş. Daha sonra da Ankara'ya getirmiş. Atatürk, Marmara Çiftliği'nde yaşayan annemi Mehmet Tahsin Bey'le evlendirmiş. Atatürk, annem ve babama bir bebeğin dünyaya gelmesi durumunda adının (Ülkü) konulmasını istemiş. Türkiye'deki en büyük Ülkü, benim. Benden önce Ülkü adı olan yoktu. Atatürk, çocukları çok severdi. Ancak meşguliyetleri çok olduğundan fazla zamanı yoktu. Taa ki şu olaya kadar: Bir gün Atatürk çiftliğe geliyor. Ben de o zamanlar 9 aylığım. Annemin kucağındayken birdenbire Atatürk'e doğru koşmak istiyorum. Beni tutamıyorlar ve Atatürk beni kucağına alıp seviyor. Saatini çıkartıyor ve ben de onu kulağıma götürüyorum. Ayrılma vakti geliyor ama ben başlıyorum ağlamaya. Zar zor ayırıyorlar beni ama tabi bu olay Atatürk'ü çok etkiliyor. Derken evine, Çankaya Köşkü'ne gidiyor ancak bir türlü uyuyamıyor. Gece kalkıp arabayı hazırlatıyor ve beni saat yarımda evden aldırıyor. Tam tamına 2 saat benimle oyun oynuyor ve orada aramızda duygusal bir bağ oluşuyor. Bu çocuktan ayrılamam diyerek her gittiği yere, toplantılara dahi beni yanında götürüyor.
Atatürk çocukları çok seviyordu. Çocuklar da onu. İnsanlara küçüklükten değer veren, onların isteklerine kulak asan ve insancıl yönü ağır basan bir kişiliğe sahipti.
Yaşınız küçüktü elbet ancak hatırladığınız en önemli özelliği neydi?
Hiçbir şeyi zorla yaptırmayan, daima insanları yücelten, kendi isteğini sizin isteğiniz gibi empoze eden bir insan düşünün. İnsanları sevgisiyle yüceltmeyi bilmiş ve bu sayede kitleleri peşinden sürüklemiş.
Hiçbir devlet adamı Atatürk kadar vatanını sevmemiş. O, kendisini hiç düşünmemiş ve varsa yoksa vatanı ve bu vatanın insanları için çabalamış. Kronik bir rahatsızlığı olmasına rağmen kendisini hiçe saymış ve o halinde bile bu topraklar uğruna sağlığını dahi ikinci plana hatta çok daha gerilere atmış. Öyle bir devlet adamı ki öldükten sonra her şeyini millete bağışlamış. Kız kardeşine bile sadece pembe köşkte kalma hakkını vermiş. O da öldükten sonra yine millete bağışlanmak kaydıyla.
Size olan yaklaşımı nasıldı?
Ben çok neşeli, yerinde duramayan ve müziği çok seven bir çocuktum. En ufak şeyde dans eder akrobatik hareketlere ilgi duyardım. Bir gün Atatürk bunu fark ediyor ve geceleri beni alıp Ankara Palas'a götürüyor. Önce Alaturka müzik çalıyor ben başlıyorum dans etmeye. Sonra alafranga tarzı çalıyor ben başlıyorum akrobatik hareketler yapmaya. Bu özelliğimi gördükten sonra anlıyor ki sanatçı bir yanım var. Bunun üzerine gitmemi istiyor çünkü yeteneğimin sanat üzerine olduğunu anlıyor.
Atatürk'ün en önemli özelliği sizce hangisi?
İnkılapları bence. Kadınlara verdiği haklar olsun, diğer devrimleri olsun. Çok güzel bir temel atmış. Bu temel çok sağlam; o kadar ki hiçbir şey tarafından yıkılamıyor, sarsılmıyor. İçten ve dıştan ciddi bir mücadele vermiş.
Atatürk arabalara meraklı mıydı? bugün burada olsaydı sizce otomotiv sektörünün gelişiminden memnun olur muydu?
Arabalara çok merakı vardı hatırlıyorum. Hatta bir keresinde bana hediye bir araba almıştı. İçine binip ayaklarımla ilerleyebiliyordum. Çok sevdiğim bir oyuncağımdı, Dolmabahçe'de binip, çok eğleniyordum. Bugün yaşasaydı sektörün durumundan memnun olurdu herhalde. Çünkü ciddi ilerleme olan bir sektör halini aldı otomotiv.
Başarının olmazsa olmazı nedir?
Son olarak okuyucularımıza ne mesaj vermek istersiniz?
Öncelikle sizi tebrik ediyorum. Hem okuyucularınız hem de sizin bu kadar güzel bir uğraşınız olması çok güzel bir şey. Model koleksiyonculuğu çok güzel; koleksiyonlar müze değerinde olacak şeyler. Umarım ilerde böyle organizasyonlara da imza atarsınız. Toplumumuzda böyle değerli meşguliyetlere sahip olan insanları hep takdir etmişimdir. Çok güzel bir uğraş.
Ekleme : 13.1.2012 16:34:07 1707 defa okundu