eşimi anlamıyorum - Sayfa 2 - Dert Ortağım Benim - Nurturia
Eee prens ve prenses evlenince boşuna bitmiyor masallar =) ...ve masal da burda bitmiş oluyor.
nisa06, ilk yazdıklarına aynen katılıyorum.benim de tek yaptığım kendimi yıpratmak(tı).şimdi bende yalnız yaşıyorum daha doğrusu çocuklarımla.ona karşı hiçbir beklenti içinde değilim evlilikten öğrendiğim bu.yoksa yaşadığım tek şey hayal kırıklığı idi.artık
beni kimsenin üzmesine izin vermiyorum.çocuklarımı büyütebileyim,akıl sağlığımı koruyayım çabasındayım.sonrasında kendimi iyi hissettirecek şeyler buluyorum,kendimi meşgul ettikçe dertlenmeye vekit kalmıyor zaten.bence de evlilikte aşk diye bi şey yok.saygı
olsun o yetecek bana.
burda ki hiçbir yazıyı okumadan başlıktan kaynaklı yorum yapımmm bende anlamıyorumm.bence kimse kocasını anlamıyordur.idare etmekten sıkıldımmmm belki bebişe baktığımdan yorgun düştüm ondan böyle olabilir
benim esim de benimle evlenmek icin neler neler yapti. aylarca pesimden kostu yalvardi yakardi agladi. en son "ya acaba bunda bir is vardir belki bir denemeliyim" diyip sevgili olmayi kabul edince ben de ona asik oldum ve evlendik. ama sevgiliyken; yani
yok boyle bir erkek, herkes bize hayran. dunyanin en anlayisli erkegi, kibar, tatli sevecen. esim de bana hayran. surekli "dunyanin en mukemmel kadiniylayim, cok sansliyim" der durur(du). ta ki cocuga kadar. ne oldu? o hayranlik duydugu, yetenegiyle heryerde
"iste benim karim da mimar, cok buyuk bir projede calisiyor, dunyanin en muhtesem kadini, o bilir, ona soralim..." lar bitti, yerine paspal, kicinda catlaklar(sanki jiletlemisler)hergun sadece pijama ile gordugu, hele o emzirme sutyenlerini hic acmayalim, calismayan,
uretmeyen biri geldi. hala bana muthis bagli ve kibar ama ben artik o buyuyu bulamiyorum. "sen beni artik sevmiyorsun" diye diye beynini yedim. baktim isleri daha da kotulestiriyor sadece. bunu demeyi biraktim ama bence ben biraz saygimi yitirdim diye dusunuyorum.
cevremde erkek sinek bile yok, onun kendisine rakip olarak gorebilecegi ve bana daha iyi bir es olmasi icin onu tesvik edecek biri yok. ben sorunu artik beni cantada keklik olarak gormesi ve kaybetme korkusu olmamasina bagladim. asiriya kacmadan, tamamen iyi
niyetli olduguna inandirarak hafif dozda kiskanclik ve suslenmeyle durumu azicik duzeltebildim, diyebilirim. aybukem gibi ben de aksamlari azicik bir bira koyup balkona gidiyorum, e tabi o da pesimden. gayet guzel oturuyoruz. hicbirsey eskisi gibi degil elbet
ama en azindan ilerleme var. benimki de film izlesin bilgisayardan... en azindan bunu birakti, bana cicek aldi ve 2 guzel laf soyledi.
benim icin ben yeniden kendimi begenmeye ve ozen gostermeye, kitap okumaya, disariya cikmaya basladikca degismeye basladi isler.
demek ki piyango sadece bana vurmamış herkesin eşinde bir parça var bu ruhsuzluklardan o bilgisayardan film indirme işi bizdede vardı taki geçen ay kızım tüm arşivini silene kadar oh çok güzel oldu artık hevesi kalmadı ne indirmeye ne izlemeye bende kendime
ait bir yaşam kurmaya çalışıyorum ama başaramıyorum çok kez denedim onuda dahil etmek istediğimde sorunlar büyüyor en iyisi artık saldım ne hali varsa görsün hatta dedim artık görevlerini yerine getir sporamı gidersin gezmeyemi ne yaparsan yap al sana bir
kavga daha ben ne zaman gezmeye gittim tek başıma:) her zaman söylenenleri başka taraflarından anlama huylarına uyuz oluyorum
peki neden bu tarz süprizleri ya da incelikleri hep biz kadınlar düşünmek ya da yapmak zorunda.erkekler neden düşünmüyor diye düşünüyorum bazen.
",fazla üstlerine düşmemek lazım.AŞK DİYE BİŞEY YOK."
aybukem arkadaşım çok çok doğru söylemişsin. ben de 4 yıllık evliyim. eşime çok yüz verdim çok üstüne düştüm. şimdi aramız limoni. sık sık tartışıyoruz. en iyisi sanırım çok yüz vermemek...
Allah hepimze sabır versin. evliliklerimiz daim ve kaim olur inşallah
bebekten sonra,bebekden önce farkı oluyor evlılıkde bence.ben eşime aşığım,bildiginiz aşığım!!onu deli gibi özluyorum,bazen evden kaçalım,eskısı gbı kafamıza göre gezelım dıyoruz..yakında yapmak ıstıyoruz hepsını..eşim bana çok yardımcı oluyor,ama benım
bazen bebek yuzunden oluşan agresıflıgımı hıç görmek ıstemıyor,kızıyor bana...ama bana destek oluyor,mesela pılatese başlamama destek oldu,tek yapabıldıgım bana özel etkınlık=) sonra dıyetısyene gıtmeme destek oldu(cesaret edmıyordum,20 kılo fazlayla) ilişkimiz
bebek buyudukce ıyılesıyor,onun pc de oyun oynamasını ıstıyorum,arada bızsız takılmasına ızın verıyorum..bazende bebekle onu tek bırakıp ben kafama göre takılıyorum..ona zaman vermesem o da bana yardımcı olmaz bence..bı çok kadın eşinin fılm ızlemesıne oyun
oynamasına kızar,haklısınız da,ama çocuk çok ciddi bi yük ve erkekler yetersız yaratıklar..onları doğalarına göre kullanmak lazım bence..eskısı gibi sevişemıyoruz,esısı gbı sarhoş olamıyoruz,kafamıza göre takılamıyoruz ama en azında n özgür zamanlarımız oluyor..ayrı
ayrı ya da beraber..be kadın hiç mi sorunun yok dıyosanız,eşimin sevımsız aılesını sevmıyorum,çok az görüşmemıze rağmen onların negatıf elektrıgı bızı çok etkılıyor..umarım kpss ataması onlardan çok çok uzağa atar bızı=) bazen herkesten kaçmak ıstıyorum,bebekden yorgunluktan evden eşimden...ama bu hemen geçiyor...derın bı nefes alıp,hayatımın,yaşamın ne kadar güzel olduğu, ve bebeğimin ve eşimin sağlıklı mutlu olduuu gelıyo aklıma ,şükür dıyorum....maratona devamm..
bende eşimi anlamıyorum
allahım sana şükürler olsun ki bende yalnız değilim demekki bütün eşler erkeler aynı ben çok üzülüyordum ama arkadaşlar rahatladım sadece kendimizde var sanıyorum bu sorunları ....
diyardan gitmeyide denedim ama olmuyo çocukla çok zor deveyide güdemiyorum ne yzpıcam bilmiyorum :(