Bana çocuk mağazası bakmak iyi gelmiyor. Beğendiklerimi gelip evde uygulayasım geliyor. Bazen kumaşları ziyan edip kendi kendime "amaaan boşver zaten kalmış parça kumaştı" diyorum. Buraya aldığım her iş her zaman bir defada çıkmıyor yani. Bazen bazı şeyler ziyan oluyor. Neyse ilk işimiz tunik.. Kızımın evdeki bluzlarından kalıp çıkarıp yarım kollu, kışın hırka ile baharda tek başına giyilebilecek basit bir üst diktim. Rengarek kumaşları severim. İkinci sırada ablamın bana yastık dikmem için verdiği,kenarı fistolu beyaz kumaş. Pinterestte gördüğüm bluzun birebir aynı oldu. Kalıp şöyle.
Kızımın kukla sevgisi artık önü alınamaz hale gelince ben de bulduğum figürleri bir kağıda çizip uygun renk keçelerden kestim. Kenarlarını dikip küçük gözler ekleyince harika kuklalarımız oldu. Bunları eski bir eldivenin parmaklarından yapabilirsiniz, plastik temizlik eldiveninin parmaklarını kesip ,boyayıp gözler yapıştırıp yapabilirsiniz. Masal kahramanlarını yapıp masalınızı anlatırken kuklalarınızdan faydalanabilirsiniz.Hatta her masalı bir eldivende toplayabilirsiniz..
Artık marketlerde satılan şeylere güvenimiz kalmadığına göre yapabildiğimiz her şeyi kendimiz yapalım. Gönderen
Ağır bir kitap değil, dili Ulysses'e pek benzemiyor. Kitaptaki toplam onbeş hikaye hem ayrı hem de bir bütünlük gösteriyor. İlk üç hikaye çocukluk, sonraki dörder hikaye gençlik ve orta yaşlılık en son bölümde ise dört hikaye yaşlılık ve ölüm üstüne. Alt temalarda ise hayal kırıklığı, tutsaklık, yabancı hayranlığı, Dublinlilik, başarısızlık, yalnızlık,bayağı politikacılar,dini yozlaşma var. Son hikayede sanki bunların hepsi bir araya toplanmış gibi. "...Mr. Duffy, fiziksel ya da zihni bir düzensizliği akla getiren her şeyden nefret ederdi. Bir ortaçağ doktoru onu görmüş olsa, oluşumunda kurşun madeninin ağır bastığını söyleyebilirdi. Yaşadığı yılların bütün öyküsünü anlatan yüzü ublin sokaklarının kahverengi tonunu taşırdı. Uzun ve oldukça iri başında kuru kara bir saç çıkıyor, kızılımtırak bıyığı pek de dostane görünüşlü olmayan ağzını ancak bir ölçüde örtüyordu..."s.113