Recep YAZGAN Memleketimden Mülteci Hikâyeleri
Güncelleme : 2016-07-14 09:05:09
Ankara Antlaşmasıyla belirlenen ve Lozan ile son halini alan Suriye ile Türkiye arasındaki sınır, sadece iki coğrafyayı birbirinden ayırdı.
Ulus – devletin ‘birbirinden kız almış, kız vermiş, tavukları aynı bahçede yemlenmiş’ gibi tamamen seküler – dünyevi birlik beraberlik tezleri bir yana, İslam’ın birlik, beraberlik ve kardeşlik tezi sınır ötesidir ve dünyanın bütün coğrafyalarında geçerlidir; “Mü'minler ancak kardeştir. Öyleyse kardeşlerinizin arasını düzeltin”
Samsun, Canik, Belediye Evleri Mahallesine yerleştirilen ve artık burada yaşayan Suriyeli ve Iraklı Mültecileri istemeyen mahalle sakinleri, hangi kriminal sebeple ayaklanmışlarsa önce muhtarlığa, oradan da ellerinde dilekçe yabancılar şubeye gidiyor ve mültecilerle birlikte yaşamak istemediklerini söyleyerek şikâyetçi oluyorlar.
EĞİTİMİM YARIM KALACAK
Uzun süredir komşuluk yaptığı Iraklı kardeşinin bir başka ile gönderilmemesi için kapı kapı dolaşarak, sesini duyurmaya, meseleye çözüm bulmaya çalışan Canikli bir kadın, Kitabevinin sahibi arkadaşımdan bir çare bekliyor;
“Biz onlara çok alıştık, kimseye bir zararları da yoktu.
Üstelik komşum bana Arapça öğretiyor, o giderse eğitimim yarım kalacak” diyerek gözleri nemli dert yanıyor, derman arıyor.
Bu şuurdur ki, bizi birbirimize kopmaz bir şekilde birleştirmekte, aradaki kavmî ayrılıkları görünmez hale getirmektedir.