★★★ Tarihte Bu Gün: 14 Ağustos ★★★
Neden Kaju Fıstığı Kabuklarındaki Tüketicilere Satılmıyor ve Neden Antep Fıstığı Kırmızı Boyalı?
Neden "O'Clock" dedik
Tarihte Bu Gün: 24 Mart
Hücreyi kim icat etti?
Tarihte Bu Gün: 13 Kasım- Nell
Nasıl İşeriz ve Neden Her Zaman Yapamıyoruz?
Tarihte Bu Gün: 14 Ağustos 1976
Bir Ağustos sabahı Belfast, İrlanda'da 70'lerin ortasında, I.R.A. Danny Lennon adında Finaghy Yolu Kuzey'ini hızlandırdı ve onu sıcak peşinde koşan İngiliz askerleri tarafından vurularak öldürüldü. Arabası, çocukları ile birlikte yolda yürüyen Anne Maguire adlı genç bir anneye baktı. Çarpışma dört çocuğundan üçünü öldürdü.
Bunlar gibi, 1960'lardan beri “Troubles” olarak adlandırılan olaylar Kuzey İrlanda'da trajik bir şekilde yaygındı. Basitçe, Kuzey İrlanda bölünmüş sadakatler nedeniyle derinden çatışan bir toplumdu. Kuzey İrlanda'nın kendi kendini idare eden bir eyaleti olan Kuzey İrlanda, Protestanlar tarafından ekonomik ve politik olarak egemen oldu. Bu, İngilizlerin Kuzey İrlanda'da hiç bir işinin olmayışını hisseden Cumhuriyet Katolikleri ile iyi oturmuyordu.
Kuzey İrlanda'daki şiddet olayları ve kan dökülmeleri neredeyse her gün gerçekleşti, ama nedense Maguire çocuklarının ölümleri toplumdaki barışçıl protesto ve dayanışma zincirinin tepkisini başlattı.
Ertesi gün, Cumhuriyetçi mahallelerden 50 kadın iterek bebek arabalarını protesto etmek için I.R.A. şiddet. Aynı akşam, Anne Maguire’in kız kardeşi Mairead Corrigan, anlamsız kan dökülmesine son vermek için bir televizyon görüntüsü hazırladı.
Mairead Corrigan’ın duygusal televizyon desteğini izlemek, Kuzey İrlanda’daki mezhep şiddeti sona erdirmek için kapıdan kapıya kadar para cezası vermeye başladığını gördüğü şeyle hareket eden Betty Williams adında bir kadındı. Birkaç gün içinde inanılmaz bir 6 bin imza topladı ve bu da Barış İnsanları olarak bilinen şeyin ilk gösterisine yol açtı.
14 Ağustos 1976'da 10 bin Katolik ve Protestan kadın bir araya geldi ve Maguire çocukların öldüğü Finaghy Yolu Kuzeyine, çocukların Milltown Mezarlığı'na gömüldüğü yere doğru yürüdüler. Afiş taşıdılar ve sessizce hareket ettiler, sadece kalabalığın rahibelerden gelen şarkı söyleyerek kırıldılar.
İlk toplantıları sırasında Barış İnsanları hareketine başkanlık edecek üç kadın - Betty Williams, Mairead Corrigan ve gazeteci Ciaran McKeown, Belfast'ta genel merkezini kurdular ve şunları belirten bir bildiri yayınladılar:
Barış için bu hareketten dünyaya basit bir mesajımız var. Adil ve huzurlu bir toplum yaşamak ve sevmek istiyoruz. Çocuklarımız için, kendimiz için istediğimiz gibi, evde, işte ve oyunda yaşamak, neşe ve huzur yaşamak istiyoruz. Böyle bir toplumun özveri, sıkı çalışma ve cesaret gerektirdiğini biliyoruz. Toplumumuzda çatışma ve şiddet kaynağı olan birçok sorunun olduğunu biliyoruz. Her merminin patladığını ve patlayan her bombanın bu işi daha da zorlaştırdığını biliyoruz. Bomba ve mermi kullanımını ve tüm şiddet tekniklerini reddediyoruz. Bildiğimiz trajedilerin kötü bir anı ve devam eden bir uyarı olduğu barışçıl toplumu inşa etmek için kendimizi komşularımızla, yakın ve uzak, gün içinde ve dışarıda çalışmaya adaıyoruz.
Gelecek dört ay boyunca, Barış İnsanları hem Protestan hem de Katolik katılımcıları içeren Kuzey İrlanda, İrlanda Cumhuriyeti ve Büyük Britanya'da 26 yürüyüş düzenledi. İrlandalı Cumhuriyetçilerin hepsi, I.R.A.'nın dağılması için çağrıda bulundukları için Barış Halkının ideolojisiyle pek sevilmediler, ancak yıllar boyunca Kuzey İrlanda'da mezhep şiddeti büyük ölçüde azaldı.
Onların çabaları için, Betty Williams ve Mairead Corrigan 1977 yılında Nobel Barış Ödülü'ne layık görüldü.
Betty Williams ve Mairead Corrigan'a, barış ve uzlaşma sebebi olarak, insan-olmayan topraklara giden yolun ötesine geçen tehlikeli bir görevle uğraşmaktan dolayı hayranlık duyuyoruz. Bu, Norveçli Nobel Komitesi'nin onurlandırmaya karar verdiğini düşünüyor. Yaptıkları şey dünyaya bir örnektir. ”- Norveç Nobel Ödül Komitesi Başkan Yardımcısı Egil Aarvik'in Sunum Konuşması