02 Nisan 2015 | Şehir | Türkiye | Geornalist
Bir sonraki paylaşıma yaklaşık 02 saat 16 dakika kaldı.
Emre Keleş yazdı, 513 kez açıldı, 7 kişi beğendi, 1 yorum yapıldı.
Dlşt Kefeli yazdı, 449 kez açıldı, 4 kişi beğendi, 4 yorum yapıldı.
Erkan Keçili yazdı, 359 kez açıldı, 3 kişi beğendi, 1 yorum yapıldı.
18 Şub 15 09:00
Konya Veya Gonya
Dünyanın ortası ancak merkezi değil...bir başkent...Selçuklunun başşehri...gönlümüzün başkenti...Diyarı Mevlana...Medinetül Evliya...Ovanın gülü...not: dünyanın merkezi İstanbul...not2: Medinetül Evliya tabiri Mesnevi'de geçen ibare...Veliler Şehri demek...
18 Şub 09:13
Gonya'lıyız amma kazoz içeriz diyorlar. Ben ona çok da takılmıyorum. Ne demişler "Gez dünyayı, gör Gonya'yı". Gördük şükür.
Ali Turan yazdı, 660 kez açıldı, 4 misafir olmak üzere 7 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
17 Şub 15 21:00
Yukarıdaki Mescid-i Haram fotoğrafında yer alan kule kompleksinin ismi "Ebrac El Bait". Zannedersem hacca gidenlerin Zemzem Tower diye bahsettikleri kuleler bunlar. Yüksekliği yaklaşık 600 metre. Dünyanın en uzun kulelerinden biri ve dünyanın en yüksek oteli. Mimarlık otoriteleri tarafından "Çakma" olarak isimlendiriliyormuş, ama neyin çakması olduğunu bulamadım.
Küçük resimde ise Ecyad kalesi, bir Osmanlı eseri yer alıyor. O kale bugün yok, yıkılarak yerinde işte bu Ebrac kuleleri yapılmış.
Tarihi Osmanlı kalesinin yıkılması bir yana, kıblegahımız olan Kabe-i Şerif'in yanına bu kadar yüksek bir kulenin yapılmış olması ne kadar acı.
Ali Turan yazdı, 401 kez açıldı, 5 kişi beğendi, 1 yorum yapıldı.
5 Şub 15 15:00
3. Köprüde Sona Yaklaşıldı Ama
Biliyorsunuz önceki gün 3. köprüde bir aşama daha geçildi ve serilecek olan halatlar şantiye sahasına gelmeye başladı.
Çoğunlukla bu bölgede yaşayan birisi olarak 3. köprü ve onun devamı olan yeni otoyoldan (Kuzey Marmara Otoyolu) beklentilerim şu şekilde:
1. Mevcut Ankara-İstanbul otoyolundaki özellikle de İstanbul-İzmit arasındaki aşırı yoğunluğun bitmesi. Bu otoyolda seyreden tır ve kamyonların yeni otoyolu kullanması.
2. İstanbul şehir içine tır ve kamyonların girmemesi, bunların FSM köprüsü yerine tamamen 3. köprüyü kullanması.
3. Mevcut otoyol güzergahı üzerinde olan Tır Filo Merkezlerinin garajlarını kaldırıp, Kuzey Marmara Otoyolu kenarındaki bölgelere taşımaları (Bu hafta bir tırın bir sivile çarptığına şahit birisi olarak).
Bununla ilgili korkum ise:
1. Bu proje İstanbul çevre yolu olarak düşünülmesine rağmen, tıpkı mevcut otoyolun başına geldiği gibi, Kuzey Marmara Otoyolu çevresinde de yeni yerleşim yerlerinin kurulması. Bunların hem çarpık olması, hem de yeteri kadar kalabalık olan İstanbul'un nüfusunu daha da arttırarak, yaşadığımız problemlerin bir süre sonra daha da büyüyerek karşımıza çıkması.
05 Şub 15:47
Korkularınız yersiz değil, maalesef. İstanbul'a talep arttıkça yapılaşma artacaktır. 2. köprü sonrası ne olduysa o olur. Kentsel dönüşüm belki kurtarabilir İstanbul'u bu felaketten. Amacı gibi transit yol olursa da, çok fayda getirir İstanbul'a.
Yusuf Çakabey Mengi yazdı, 389 kez açıldı, 3 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
1 Şub 15 21:00
Yusuf Çakabey Mengi
Her insan bir kimlik taşır. Hüviyet cüzdanı manasındaki kimlik değil burada bahsettiğimiz. İnsanı maddi ve manevi manada ortaya koyan, onu diğerlerinden ayıran yahut birilerine benzeten özellikler sözünü ettiğimiz...
Kimlik, insanın alameti farikası belki, ya da mümeyyiz vasfı. Bu cümleden olarak belki “kimliksizlik” dahi kendi çapında bir kimliktir, nitekim o da bir duruş gösterir.
Kimliğin teşekkülü kolay değildir, onca senenin mahsulüdür. Hayatın bir toplamı, yaşananların, bilinenlerin, hissedilen ve arzulananların hülasasıdır.
İnsanlara mahsus da değildir kimlik, nitekim şehirlerin de kimliği vardır. O da şehrin mazisinden bugüne gelen bir birikimdir. Şehri farklı kılan, öne çıkaran yahut geride bırakandır.
Şehrin toplam bir kimliği olsa da, o aslında parça parça birçok kimliğin bileşkesidir. Nitekim her semt, her mahalle, her sokak da kendi içinde alt kimliklere sahiptir. Bu kadar kimlik çeşitliliği, o şehrin kimliğine renk katar.
Peyami Safa’nın Fatih Harbiye’si, esasında ayrı ve hatta zıt kimlikli iki semtin mücadelesi değil midir? Necip Fazıl’ın “Beyoğlu tepinirken ağlar Karacaahmet” mısraları, aynı şehirde de olsa, semtlerin farklı kimliklerine işaret ermiyor mu?
Elbette. Ama şehrin alt kimlikleri ne kadar tenakuz içerisinde de olsa, en nihayetinde “O manayı bul da bul, İlle de İstanbul, İstanbul” mertebesine erişmişse, işte o şehir bütün zıtlıklarına rağmen, alt kimliklerinin üstünde bir kimlik sahibi olmuştur.
Ve şurası muhakkak ki, şehrin kimliği ahalisinin kimliğine de tesir eder. O yüzden değil mi “İstanbul Beyefendisi-Hanımefendisi” diye kavramlar oluşmuş.
Sahi nerede kaldı bunlar? Artık duymuyor, görmüyoruz.
Yoksa bu, şehrin kimliksizleşmesinin mi bir göstergesi?
Olsun, kimliksizlik de bir kimliktir, nitekim o da bir duruş sergiler...
Yusuf Çakabey Mengi yazdı, 392 kez açıldı, 7 kişi beğendi, 4 yorum yapıldı.
30 Oca 15 03:00
Hayat şeklimize, yaşadığımız şehrin tesiri ne kadardır acaba?
Bu sorunun cevabı, yaşadığımız şehri değiştirdiğimizde daha bir anlamlı oluyor. Hele bir de İstanbul gibi bir şehirden başka bir yere gidiyorsanız bu fark çok daha bariz hale gelir.
Nitekim İstanbul’da metronun yürüyen merdivenlerinde bir an bile duraksamadan koşarcasına yürüme gayretinde iken, Ankara’ya gelince “yürüyen merdivenlerde yürünmez” kuralını şaşmaz bir şekilde uygulamak, başka neyle izah edilebilir?
Evet, şehirlerin de bir ruhu vardır ve bu ruh, bizim hayat şeklimiz üzerinde mühim bir tesire sahiptir.
Elbette bunun müspet olduğu kadar menfi etkileri de olacaktır. Büyük şehrin dinamizmi, hayatımızı daha bir hareketli kılarken, aynı dinamizm ve hız, belki de çok daha hızlı yaşlanmamıza sebep oluyor.
Yaşayacağı şehri seçme noktasında, özgürce ve alternatifli bir seçimi çok az kimseler yapabiliyor. Ancak şu ya da bu şekilde herkesin yaşadığı bir şehir var. Bu noktada en tatminkâr ruh hali, herhalde aşağıdaki beytteki manada gizli:
"Eğer ele geçmezse sevdiğimiz,
Çare ne? Eldekini sevmeliyiz!"
02 Şub 10:47
Kimlikte yazan şehir de var, kütüğe kayıtlı olduğumuz ya da hastane kayıtlarında geçen doğduğumuz şehir. Birisi önde birisi arkada yazılı. Onların tesiri var mı acaba bizde ve acaba kimlik ve kişiliğimize bir katkısı var mı? Düşüncesi olan?
30 Oca 22:08
Hakkınız var, muhakkak tesir ediyor. Ki zaten "hayat şekli" de kişiliğin bir yansıması değil mi? Kişilik-şehir ilişkisi incelemeye değer bir konu...
Ahmet Demir yazdı, 415 kez açıldı, 2 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
28 Oca 15 03:00
Bir Aceminin İstanbul Trafiğine Adaptasyonu
Birkaç yıl önce bir arkadaşım aradı. İlk arabasını yeni almıştı. Ağzından kötü bir söz çıktığına hiç şahit olmadığım arkadaşım sordu "Abi, trafikte ben çileden çıkıyorum, sana da oluyor mu?". Şaşırdım. O zamanlar ben de yavaş yavaş İstanbul trafiğine girer olmuştum.
Bir süre sonra arkadaşımın ne demek istediğini trafikte yaşadığım birkaç gerilimle anladım. Trafiğin şakası yoktu. Forumlarda insanların trafikte yaşadıkları hikayeleri okudum. İleri sürüş teknikleri ile ilgili yazılara baktım. Hatta "rajon"u öğrenirim ümidiyle arabada hep "Trafik Radyo"yu dinler oldum: Birinci köprü trafiğinin Çamlıca yokuşunda başladığını, Tekstilkent'deki trafik durumunu ve hatta hiç gitmediğim halde Göktürk yolunun tehlikeli olduğunu..
Bize ehliyet alırken takip mesafesinin Hız / 2 metre olduğunu söylediler mesela. Takip mesafesinde iken arkamdan selektör yapanlara deliriyordum. Bir de 2 km geriden geldiği halde selektör yapanlar vardı, beni güldürüyorlardı. Bir seferinde 155'i aradım "Memur Bey, filanca yerdeyim, filanca istikametine doğru yolun orta şeridinde gidiyorum. Takip mesafesinde gittiğim halde filanca şirkete ait otobüs firması rahatsızlık verdi". Başka bir zaman ise bir filoyu arayıp "Filanca plakalı tırınız şu mevkide tehlikeli bir şekilde önüme kırdı". Ve buna benzer olaylar.
Dedem almanya emeklisidir. Mevzu trafik olunca bir alman polisinin kendisine şunu söylediğini söyler: "Ehliyet aldım diye kendini şoför oldum zannetme. İyi bir şoför ancak 100 bin km'de olunur. 100 bin km ise bir arabanın yarı ömrüdür". Buna göre, şimdiye kadar 50 bin km yapmış birisi olarak yarım şoför olduğumu söyleyebilirim :)
Artık trafikte daha az problem yaşıyorum. Önümde makas atanları görmezden geliyorum. Sağ tarafımdan kaynak yapanlarla inatlaşmıyorum. Takip mesafemi biraz azalttım ama yine de bazen selektör yapanlarla karşılaşabiliyorum.
Darısı acemilerin başına..
Ali Turan yazdı, 382 kez açıldı, 3 kişi beğendi, 10 yorum yapıldı.
27 Oca 15 09:00
Sanayileşmemiz Sağlıklı mı?
Anadolu'da bir insanın sağlıklı olması için temiz, kaliteli yemek yemesi gerektiği söylenir. Muhtemelen atalarımız bunu söylediklerinde henüz sanayii diye bir kelime yoktu. O yüzden bu sözü şöyle güncellemek gerekir: İnsanın sağlıklı olması için kaliteli yemekten önce temiz hava soluması gerekir.
Marmara Bölgesi ve özelde İstanbul, Kocaeli ve Tekirdağ Türkiye'nin sanayii yükünü çeken şehirler. Aslında bu yükü çekenler şehirler değil, buralarda yaşayan insanlar. Anadolu'nun yayla havalı temiz köylerini terk edip para kazanmak için bu şehirlere gelen ve maalesef zehir kokan kimyasal ve metal fabrikalarda günlerini, yıllarını geçiren insanlar.
Peki, değer mi? Şu dünyada sağlıkdan daha kıymetli bir nimet var mı? Dilovası'nda -Allah korusun- çaresiz hastalıklara yakalananlar, memleketlerinde tarım-hayvancılıkla kıt kanaat de olsa geçinseler daha iyi olmaz mı?
Herkes köyünde kalırsa sanayii'de kim çalışacak peki. Her halukarda buralarda insan çalışacaksa, o zaman bu problemi devletin çözmesi gerekmez mi?
Ama şöyle küçük bir problemimiz var. Devlet bizde hiçbir zaman, sanayii bölgelerimizin ülke sathına nasıl dağılması şeklinde bir çalışma yapmamış. Nasıl ki çarpık şehirlerimiz varsa, çarpık bir sanayii anlayışımız olmuş. Öyle ki, Gebze'deki sanayi bölgemizin "Dünyanın En Büyük Sanayii Bölgesi" olmasıyla övünmüşüz. İyi de, bu bir maharet değilki, bir basitlik, hatta acizlik. Almanya, sanayiisini bütün ülkesine eşit bir şekilde dağıtmaya çalışmış, küçük küçük her yerde ve üstelik dağda taşta yapmış. Biz ise sanayimizi Türkiye'nin en kıymetli bölgesine yığmakla övünmüşüz. Halbuki yapmamız gereken şey, ulaşım altyapısını da hazırlayarak dört bir tarafa sanayimizi dağıtmak, böylece göçü de büyük oranda engelleyerek, insanların nispeten temiz, kasaba görünümlü şehirlerinde trafik, konut problemi olmaksızın insanca yaşamalarını sağlamak olmalıydı.
Sonuç olarak, maalesef bu problemin bırakın çözülmeyi, fark edildiğinden bile emin değilim.
30 Oca 13:57
Neyimiz sağlıklı ki? Sanayi devriminin o etkisine kapılmaktan geç kaldığımız için kurtulurken, sonrasında kapitalizmin 3. dünya ülkelerine devrettiği sanayinin ülkemizdeki enkazını 50 yılda zor kaldırırız herhalde. Dikkat çeken yazı için tebrikler.
Ömer Kalaycı yazdı, 298 kez açıldı, 3 kişi beğendi, henüz yorum yapılmadı.
25 Oca 15 15:00
Benim ailemin buraya gelişi 30 yılı geçmiş. Şu aralar Arnavutköyden veya Çerkezköyden arsa almak mümkün, o vakitte ise İstanbul'un ismi geçen son iki mevkiiden biri Esenler'miş. Zaten Otogarın da buraya kurulmasından anlayabilirsiniz, taşra şehirlerde (halen görebilirsiniz) otogarlar şehrin dışına inşa edilir mümkün oldukça. Ağırlıklı bamya tarlalarıymış. Dereler, tepeler, çamurlu yollar ve merkezi mevkii Dörtyol. Merkezi oluşu da iki üç yıllık bir durum, yolun yeraltına alınmasiyla. Taksim misali.
Esenler şuan çok kalabalık. Namaz kılanların önünden geçen bazı suriyeli misafirlerle daha da kalabalık. Modifiye şahin doğan ve bilumum teskolu arabaların anavatanıdır burası. Hergün fazladan üç beş şarkı dinlersiniz istemeyerek. Konfeksiyonlar başörtülü genç kızlar kadar çoktur. Yani çoktur sayıca. Konfeksiyonda çalışan erkekleri için söylüyorum çok muptezel sinir bozucu insanlardırlar. Bonzaiye ulaşmak marketteki murattiye ulasmaktan daha kolaydı bir kaç ay önce, şimdi nasıl bilmiyorum. İnsanlar gördüğüm kadarıyla patinaj halinde her alanda. Benim planlarım içinde Esenler, kendisinden kaçmak ve ailemi de teşvik etmek dışında yer almıyor. Sizin de olmasın. Ölmüş bir yer burası. Tek umut kentsel dönüşüm olayı. Apachi gençlikte anlatıldıgi gibi, eğer çevre şehre ("modern") benzerse, kendisiyle taban tabana çeliştiği giyim tarzı ve hayalleri belki sürdürmek zorunda kalmaz insanlar. Ve doğal bir şekilde mutlu bir topluluk olabilir burası.