AMAÇ ÜZÜM YEMEK Mİ YOKSA BAĞCIYI DÖVMEK Mİ? Öğretmen Diyarı
Bir binayı kiralıyorsunuz. Bu binada bir eğitim kurumu açıyorsunuz. Bir binayı kiralıyorsunuz. Bu binada bir eğitim kurumu açıyorsunuz. Bina iskanlı ve yangın merdiveni dahil her şeyi tamam. Aradan zaman geçiyor. Binada değişiklik yapmak istiyorsunuz y
Bir binayı kiralıyorsunuz. Bu binada bir eğitim kurumu açıyorsunuz.
Bir binayı kiralıyorsunuz. Bu binada bir eğitim kurumu açıyorsunuz. Bina iskanlı ve yangın merdiveni dahil her şeyi tamam. Aradan zaman geçiyor. Binada değişiklik yapmak istiyorsunuz ya da siz boşaltıyorsunuz başka bir kişi burayı kiralayıp başka bir eğitim kurumu açmak istiyor. Ancak özel bir kurum açmak başvuruda bulununca Özel Öğretim Kurumları mevzuatına göre bu binanın eğitim kurumu olarak kullanılmasının uygun olamadığı şeklinde bir cevap alıyorsunuz.
Sebep; yangından korunma yönetmeliği değişmiş. Yeni standarda göre yangın merdiveni istiyorlar. Merkezi bir yerde. İskanlı bir bina ya da daha önce izin alırken şartları uygunmuş. Yeni yangın merdiveni yapmanın, ya da yapınca yangın merdivenine çıkış sağlamanın imkanı yok. Kala kalıyorsunuz. Bir başka bina buluyorsunuz. Onunda asansörü yok ya da asansörün TSE belgesi yok. Peki bu bir işyeri. İşyerinde düğün salonu, birçok alanda faaliyet gösteren mağazalar var. Onlar nasıl izin almış diye soramıyorsunuz.
İskanı olan, ruhsatı olan bir bina yapıldığı tarihteki mevzuata göre gerekli izinlerini almışsa bu tür binalara yeni mevzuat kurallarını uygulamanın anlamı yok. Hele hele aynı binada yıllardır eğitim işi yapan bir kurum en ufak bir değişiklikte kontenjan değişiyorsa itfaiye, sağlık ve sağlamlık raporunu yenilemesinin istenmesine de anlam veremiyorum. Gerekli olanı anlarım ama itfaiye raporunu ve asansörü anlamıyorum. Bu tüm özelliklere uygun merkezi yerlerde bina bulmanın zorluğu da başka mesele. Hele hele yangın merdiveni sorununu en azından daha önceki yıllarda uygulanan kurallara göre uygulanmasının yerinde olacağını düşünüyorum.
Başka bir sorun özel kurslarda uygulama sınıfları. Yönetmelik açık. Ancak herkes başka başka yorumluyor. Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinde uygulamayı gerektiren kurslardan bunu isterken yabancı dil kursları gibi kurslardan uygulama sınıfı istenmesini de anlamış değilim.
Ayrıca; engellilerin erişimi için istenen şeyler mantıklı ve gerekli. Ama uygulamada asansörü olan, kapısında rampası olan ve engellilere uygun tuvaleti olan kurumlarda sıkıntı içinde. Asansör her katta durduğunda o kattaki her merdiven basamağı için rampa istenmesi, asansörde standardın TSE belgesine bağlanması da sıkıntı yaratıyor. Yeni binalarda bunun uygulanması mümkün. Ancak daha önceden yapılan ve izin alınan binaların asansörlerinden de yeni standartları istemenin de adaletli olmayacağını düşünüyorum.
Sorunlar çok. Ancak son olarak özel kurumlara program ilavesinde de yaşanan sıkıntılar var. Örneğin yabancı dil kurslarına program ilavesini düzenleyen Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinin 13. Maddesi çok açık olmasına karşın; İngilizce kursuna çocukları için uygulanan İngilizce programını, ya da daha önce uygulanan yetişkinle programının yerine Bakanlıkça yeni hazırlanan bir program ilavesi talebinde Yönetmeliğin 13. Maddesi uyarınca ve Yönetmeliğin ekindeki Ek:4 tabloda belirtilen kurslardan biri için izin alan kurumlara program ilavesinde Maarif Müfettişi gönderilmemesi gerekirken; gelenlerin Ek:4 tabloda “İngilizce kursu denmiş ama Yetişkinler İçin İngilizce Programı kastetmiyor” diyerek çocuklar için istenen programların uygulamanın bir parçası gibi görmeyerek kuruma gidilmesi, binayı incelemeleri, kurumun açılış tarihine bakmadan yeni mevzuatlara göre taleplerde bulunulması ve olumsuz rapor verilmesi de başka bir sorun bence...
Kısacası özel öğretim kurumları Devletin eğitim yükünü azaltan, eğitime olumlu katkıları olan, eğitimde rekabeti sağlayarak yeniliklere açık birikimler ve uygulamalar oluşturan, vergilerini ödeyen ve istihdam ettikleri personellerle ekonomiye de katkı sağlayan kurumlardır. Bakanlığımızın bu tür kurumları üvey evlat gibi görmeyerek, yazımda tam açıklayamadığım detayları onlarla konuşarak çözmesi gereklidir diye düşünüyorum Aksi halde akla “Amaç üzüm yemek mi yoksa bağcıyı dövmek mi?” sorusu gelir. Amacımız üzüm yemek olmalı. Bağcıyı dövmek olmamalı. Bağcılar ülkemize ve dolayısı ile eğitimimize gereklidir.
Metin ÇANGA- Emekli Maarif Müfettişi