Düşünelim mi? - Kocaeli Gazetesi
Rahmetli babaannem pirinç ayıklıyordu. Bir tane yere düştü. Babaannem eğildi, aramaya başladı. Sağa bakıyor, sola bakıyor, bulmaya çalışıyordu.
- Hiç pirinç üretilirken gördün mü? İnsanların ne kadar zorluk çektiklerinden, bir pirinç tanesinde kaç insanin göz nuru, alın teri, emeği, çilesi olduğundan haberin var mı, biliyor musun?'
Alain, bir insan yerde bir iğne görüp de eğilip almazsa, bütün uygarlığa karşı ihanet etmiş olur diyor ve ilave ediyordu.
On dokuz yıl evveldi. Stockholm'e gitmiştim. Bir otele indim. Geceydi. Sabahleyin, tıraş olmak için lavaboya gittiğimde, aynanın yanında ilginç bir not gördüm. 'Lütfen tıraştan sonra jiletinizi çöpe atmayın, yanda bir kutu var oraya bırakın, bir tek jiletle dahi olsa, İsveç çelik sanayisine yardımcı olun' diyordu. Doğrusu hayretler içinde kaldım. Çocukluğumdan beri çelik eşya denince akla İsveç çeliği gelir. Birçok eşya üzerinde' İsveç çeliğinden yapılmıştır' diye yazardı. İşte o ülke, kullanılmış bir tek ufacık jiletin bile çöpe gitmesini istemiyor, ona sahip çıkıyor, gelen turistlere rica yollu uyarıda bulunuyordu.
İsviçre'de zaman zaman, belli periyotlarda radyolar, televizyonlar bir haberi duyurur. 'Şu tarihte, şu saatte, adamlarımız gelecek. Siz lütfen hazırlığınızı yapın.
Böyleleriyle; evini mezat salonuna çevirmiş zavallı, diye eğlenirler. Bir insanın gösteriş için eşyanın esiri olması ne kadar acıdır.
Geçenlerde Japon imparatorunun sarayını gördüm. Ne kadar sade, ne kadar mütevazı, ne kadar gösterişten uzak...
yemek yediğimiz kapları yıkamadan bırakmakla
*Hayat çok ince, akil almaz incelikte ipliklerle örülmüştür. Her şey o kadar birbirine bağlıdır ki, ilk okul okuma kitabımızdaki bir sözü hiç unutmadım.
Bir ordu bir ülkeyi kurtarır diyordu..”
Sanırım herkese gönderilmesi gereken bir mesaj varsa o da budur...
Birisi çıkıp bunları anlatmış, kimin anlattığına bakmadan; Hadi gelin hep birlikte, içinde bulunduğumuz günlerde yaptıklarımızı ve yapılanları birlikte gözden geçirelim…