Ben de durmam buralarda... / Blog / Milliyet Blog
MB anneydi, babaydı burada ilk gözümü açtığımda.
Ama zamanla annelik babalık yapmamaya başladı.
Çok emek verdik biz çocuklar burada.
Yazdık, yazdık, yazdık...
Hiç bir şey beklemedik çoğu zaman.
Sadece biraz ilgi istedik, bizi korusun kollasın istedik.
Başlarda ilgilendiler ama sonraları çocuklar arasında ayırım yapmaya başladılar.
Eskiden kulaklarımızdan çeker, bazan bir fiske vuruverirlerdi yanağımıza. acımazdı hiç.
Hatamızı anlar hemen düzeltir, çeki düzen verirdik yazılarımıza.
Sonra ne olduysa kollarının, kanatlarının sıcaklığını hissetmemeye başladık.
Kurtlar dolanmaya başladı etrafta.
Bizi koruyan, onları kovan olmadı.
Yardım istedik, bağırdık, isyan ettik.
Ama biz çocuklar bir baktık ki yapayalnız kalmışız.
Kurtlar daha kıymetliymiş meğer reyting arenasında.
Ben bir kere terk ettim MB'yi, kaçtım evimden.
Aklım kaldı buralarda.
Ama anneden, babadan bir ses çıkmadı.
Yeni çocuklar vardı nasıl olsa.
Ama bir pazar günü diğer kardeşlerimi gördüm,
Ve özlem duydum yuvama,
Döndüm ama ne fayda,
Annem babam hala yok ortada.
Kurtlar saldırdı, acıttı canımı
Ama fark etmediler bile beni.
Bir gün bir baktım ki bir tek ben değilim yaralanan.
Benim gibi nice kardeşim var yaralı.
Birer birer terk edip uçuyorlar bu yuvadan kendi başlarına.
"Vefakar dostlarıyla buluşacaklardır belki de kimbilir" diye düşünüyorum önce.
Sonra diyorum ki kardeşlik bu yalnız bırakmak olmaz.
Annenin babanın sahip çıkmadığı yerde kardeşler sarılır birbirine sımsıkı.
Ben de düşüyorum peşlerine gittiği yere kadar.....
Tüm MB dost ve kardeşlerime sevgilerle....
A be kocan olacak o adam / Daha henüz, düşmedi damdan / Pat diye çıkageldi blogtan / Alkış aldı durmadan / Abe sen hani söz verdin / İlk etapta hani, haber verecektin / Bloglar ağlar sen yoksun diye / Bizleri bekletirsin böyle / Bahar geliyor, açsın o güller / Yaya kalsın, şaşı baksın kem gözler / Ha bu dost kalemler yolunu bekler / Nerde verdiğin o sözler / Yolumuz yolunu gözler / Mahsustan da selam eder /
İlahi Muzaffer bey, sırf sizin için döeneceğim bu bloglara. Tek okurum sizsiniz ama olsun değer :)) Saygılarımla 04.04.2011 14:26
Ana babalar da hata yapabilirler. Sandalını karaya vurmuşsun. Kumların üzerinde yana yatmış. Dalgalar vurdukça sarsılıyor. Gel el birliği ile senin sandalı, kumsaldan itelim denize. Var mısın? Hadı, de, gelirim. Saygı ile
Merhabalar, ben böyle bir çağrıya nasıl hayır derim diye düşündüm şimdi kara kara. Hele hele bu çağrı sizden geliyor ki benim için çok kıymetli. Bana biraz müsade edin. Sandalı güzel bir hava da itelim denize. İlk haber vereceğim kişi siz olacaksınız. Saygı ve sevgi bizden. Eşinize çok selamlar... 09.02.2011 20:51
Tastamam / 2 gün geçti aradan / Nasıl durdunuz / Hiç acıkmadan / Mutfağın yolu belli / Orada işte ekmek sepeti / Bildiğin gibi / Yağ var, tuz var eyvallah / Yap bi helva / Çağır hiç olmazsa, / Ayda bir defa / kurtlar sofrasına / Kendimiz çalalım / Kendimiz oynayalım / Emine güğümleri niye kalaylatmamış? / Dert mi ? / Gemiler mi? / Yak anasını satiym /
Blog kategorisindeki sizinkinden bir önceki metin, buradaki metinlerden oluşturulmuş bir kitaptan söz ediyor. Aslolan budur. Söz uçar, yazı kalır. Biz faniyiz, bloglar da fani ama kitaplar değil. Bunu göz önünde bulundurmanızı dilerim.