Tarikatların, siyasetin giremediği cami!
İncirlik camisinde, cami derneği yöneticilerinin astığı Atatürk posterinin müftülük tarafından kaldırılmak istenmesi ve dernek başkanının tepki göstermesi ve posteri indirmemesi ülkede farklı tepkilere neden olmuştu. Çocukluğu ve gençliği bu mahallede geçen, iş insanı ve CHP İstanbul Başakşehir Belediye Meclis üyesi Hakan Karanis aradı ve ‘Tarikatların ve siyasetin giremediği camimiz ile ilgili duygu ve düşüncelerimi yazıya döktüm. Değerlendirirseniz, memnun olurum’ dedi.
Hakan Karanis’in yazısı şöyle;
‘İncirlik Camisine, bizim mahallenin camisinin bir yüzüne 30 Ağustos Zafer Bayramı nedeniyle Atatürk’ümüzün büyük boy resmini ve bayrağımızı asan ADAMIN haberini görünce heyecanlandım. Çünkü burası benim çocukluğumun camisiydi.
Aklıma ilk olarak Tabutçu Ali Osman amca, Hoyoroğun Mehmet Efendi diye anılan Mehmet Kayaalp amca, Mahmut Yazıcı amca ve Babam Yunus Karanis geldi. Hepsini rahmet ve saygıyla anıyorum. Tabi ki güzel sesi ve kıraatıyla bize emek veren camimizin imamı Ali Hocamızı da anmadan geçemeyiz.
Tabutçu Ali Osman amca ve arkadaşlarının camimizin yapımında çok büyük emekleri vardır. Dünyada yaşanan ekonomik krizlerin Türkiye’de çok yoğun şekilde hissedildiği benzin, şeker, un kuyruklarının olduğu o zor günlerde büyük fedakarlıklar yaparak arkadaşları ve hayır sever insanlarla birlikte bu güzel camiyi inşa ettiler.
Biz ilk Kuran eğitimimizi bu camide aldık. Rahmetli Hoyoroğun Mehmet efendi çok saygın bir insandı. Mahallenin diğer çocuklarını kendi torunlarından ayırmaz ve onlarla da ilgilenirdi. Saçı uzayan çocukları tıraş ettirir, sabah okula giden çocuklara köpekler saldırmasın diye onlara eşlik ederdi. Ve tatil zamanlarında mahalledeki çocukları ve kendi torunlarını kollarından tutup İncirlik camimizin zemin katındaki Kuran kursuna getirirdi. Kursta öğrendiklerimizle bizi test eder, bize küçük sınavlar yapar namaz kılarken yaptığımız yanlışlarımızı çok naif bir dille bizlere anlatırdı.
Cami derneğinin başkanı mesleğinden dolayı Tabutçu diye hitap edilen Ali Osman amcaydı. Hoyoroğun Mehmet Efendi(Mehmet Kayaalp) ve Mahmut Yazıcı amcalar da onun yönetiminde görev alarak cami inşaatına destek veriyorlardı hepsi de sıkı CHP’liydiler. Demokrat Partili olan babamın da onlarla çok sıkı dostluğu vardı.
12 Eylül 1980 Askeri darbesi olduğunda camii inşaatı devam ediyor ve tamamlanmış bölümlerde de ibadet yapılmaya çalışılıyordu. Sıkıyönetim devam ettiği günlerin birinde babam ve arkadaşları sabah namazı için İncirlik camine gitmişlerdi eve döndüğünde tek nefes kalmıştı. Jandarma camideki insanları gözaltına almak istemiş sonra bir askerin göz yumması neticesinde evlere dönebilmişlerdi.
İncirlik camisi, 12 Eylül askeri darbesi sonrası Türkiye’deki din-siyaset serüvenini en iyi şekilde özetleyen camidir. Bu cami kuvayi milliye hareketinin ve cumhuriyetin değerlerini bilen Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarının bağımsızlık mücadelesinin derin manasını kavrayan genç cumhuriyetimizin çocuklarının yapımında emek verdikleri bir camidir. Ve bu insanlar camilere asla siyaseti sokmamış sadece ALLAH’a ve onun peygamberine iman etmiş, helal ile haramı bilmiş kul hakkından uzak durmuş devlet imkanlarını sömürmeyi değil devlete hizmetin kutsiyetini evlatlarına öğretmiş kişilerdi.
12 Eylül 1980 askeri darbesi sonrasında uygulanan politikalar neticesinde camilerimiz diyanet eliyle cemaatlerin hizmetine sokulmaya başlandı. Önce camilerin vakıf ve dernek yönetimleri değiştirildi. Birçok Fetullahçı ve diğer tarikat mensupları cami derneklerinin yönetimini ele geçirdi. Böylelikle din-siyaset ilişkisi açık bir şekilde işlemeye başladı. Moda tabirle camiler bazı siyasi partilerin arka bahçesi oldu.
İşte bu süreçlerde bir mücadele adamı ve bana göre bir kahraman olan Tabutçu Ali Sait babasının hizmet aşkını adeta bir görev kabul ederek, hiç bir baskıya boyun eğmeden, görevine devam etti.
30 Ağustos Zafer bayramımız da İncirlik camimizin duvarına Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün resmini asan kardeşlerimi, ağabeylerimi kutluyorum. Mahallemize yakışanı yapmışlardır.’
277 hektar dolgu ve 7 bin kişiye iş!
Arsin’de deniz doldurularak kazanılacak 277 hektar yani 2 bin 777 dönümlük alanda kurulacak endüstri bölgesinde 7 bin kişinin çalışacağı açıklanmıştı.
Arsin’de yatırım adası olarak nitelendirilen dolgu alanı, Akyazı dolgu alanının 4 katı büyüklüğünde. Bu kadar alana nereden taş toprak taşınacak, maliyeti ne olacak? Belli değil!
Bölgeye yakın bir yerden taş toprak alsan, alacağın yeri istimlak etmen gerekiyor. Yok, devletin yerinden alacağım dersen, dolgu alanına kilometrelerce uzak.
Ekonomik krizle boğuşan ülkede, bu tür hayal projelerle topluma vaatte bulunmak, moral vermek, siyaseten doğru olabilir. Ancak, ülke şartlarını göz önüne aldığımızda işin yapılabilirliği mümkün değil. Deniz dolduruldu, diyelim... Orada hangi firma endüstriyel yatırım yapacak. Yatırım yapma taahhüdünde bulunan firmalar tahminimiz o ki, organize sanayide olduğu gibi yerlerini depo olarak kiraya verecekler. Tabi kiracı bulabilirlerse!
Efendim, İmamoğlu Diyarbakır’a niye gitmiş? Eeeee, gitmişse ne olmuş? Efendim, PKK’lı olmaz mı? Diyarbakır meydanlarında meğri meğri diye bağıranlar, Barzani ile gurur duyanlar PKK’lı olmuyor da Diyarbakır’a Atatürk tablosunu götüren mi PKK’lı oluyor?
Osman Öcalan’ı TRT’ye çıkaranlar, Abdullah Öcalan’ın bildirisini okuyanlar hatta HDP’ye, niçin liderinizi dinlemiyorsunuz, diye kızan sahte milliyetçi müptezel PKK’lı olmuyor da İmamoğlu mu oluyor?
Türk Milliyetçiliğinin duayeni, Atsız’ın Yamtar’ı Başbuğ’un göz bebeği Mustafa kafalı için bir taziyede bulunmayanlar milliyetçi, İmamoğlu PKK’lı... hadi yaa! Bu kadar mı aptal görünüyoruz veya siz gerçekten mi zekisiniz? Her yalanı böyle gerçek sanmadınız mı?
Ben parti veya kişi tapar değilim. Düşündüğümü söylerim. İmamoğlu tertemiz bir Türktür. Elbette Kürtlerle barışmanın yollarını da arayacaktır.