Hiç kimse beni böyle sevmemişti
Kendi küçük çevremde sevgi gören bir kişiyim.
Şöyle ki, kocam beni çok seviyor. Liseden beri beraberiz biz. Birkaç sene sonra 20 yılı bulacak birlikteliğimiz. Hala üzerime titrer, aşkımız -ilk zamanlardaki deli dolu halinden farklı da olsa- devam eder. Kocam beni çok seviyor.
Eh, annemin beni ne kadar çok sevdiği hakkında hiçbir şüphem yok. Özellikle de kendim anne olduktan sora anne sevgisinin ne olduğunu, kaç yaşıma gelirsem geleyim annemin üzerime titrediğini anladım. Annem beni çok seviyor.
Babam desen, baba olmadığım için bilmiyorum ama annemden geri kalır yani olduğunu sanmıyorum. Babam beni çok seviyor.
Kız kardeşim. Canım ciğerim. Benim onu sevdiğimin yarısı kadar bile sevse beni, ciddi büyüklükte bir sevgiden bahsediyor oluruz. Kız kardeşim beni çok seviyor.
Ama hiçbiri beni Deniz’in sevdiği kadar, daha doğrusu onun sevdiği gibi sevmiyor. (Bir tek Derin; ama o da henüz farkında değil ve ifade edemiyor)
Deniz bir başka seviyor beni, annesini. Kimseye bakmadığı gibi bakıyor bana. Kimseye sarılmadığı gibi sarılıyor. Sabahları babası okula götürürkenki ayrılma merasimi görmeye değer. On defa öpüyor, yirmi defa sarılıyor. Asansöre binip kapı kapandığında hala “seni seviyoruuum, sana sarılıyoruuum!” diye bağırmaya devam ediyor.
Akşamları kitap okuduktan sonra yatağına koyduğumda üst üste birkaç kere sarılıp öpmeden uykuya dalmıyor.
Babasının geç geldiği, benim çok yorgun olduğum bazı akşamlar birlikte uyuyoruz. O zamanlar sokuluyor bana, sımsıkı sarılıyor, ellerini yüzüme koyup öyle uyuyor.
Babasıyla herhangi bir konuda fikir ayrılığı yaşadığımızda konuyu bilse de bilmese de dâhil olup benim tarafımı tutuyor.
Oğlum beni çok seviyor.
Hiç kimse beni böyle sevmemişti.
Anne sevgisi karşılıksız derler ya hani, annenin herhangi bir karşılık beklemeden sevdiğini vurgulamak için…
Karşılığını misliyle alıyormuşsunuz meğer. Beklemeseniz de.
Anne olmak	2011-05-18
Önceki: Ortalıkta emzirmek yasaklanmış
Sonraki: Uyku sorunu olan bebekler için rutin
Çekiç yoksa çivi de yok
Senin Suçun Değil…
18 Mayıs 2011, 11:50
18 Mayıs 2011, 11:59
Anne olduğumdan mı yoksa yaşlanıyormuyum ne?…
Gözlerimin yaşarmasına engel olamadım. 🙂
Allah hiç bir bebeği annesinden ayırmasın.
18 Mayıs 2011, 12:04
18 Mayıs 2011, 12:09
Eşim UMARIM ki beni seviyordur.
Ama oğluşumun beni sevdiğine eminim iyiki hayatıma girdi
O benim canım… .
18 Mayıs 2011, 12:10
çok duygulandım.. allah ayırmasın bizleri çocuklarımızdan.. hep birlikte olalım..
18 Mayıs 2011, 12:14
Çok tatlıymış Deniz oğlan! Bayıldım!
Hep böyle mutlu olun!
18 Mayıs 2011, 12:15
Maşallah… Benim çocuğum da henüz küçük, ifade edemiyor. inşallah biz de böyle sevgi yumağı oluruz. Çok isterim herkes bir tarafa,ben bir taraf olayım onun için. İnşallah 🙂
18 Mayıs 2011, 12:17
18 Mayıs 2011, 12:25
Gözlerim dolu dolu okudum , çok duygulandım..Ne mutlu sana , ne mutlu biz annelere 🙂
18 Mayıs 2011, 12:54
Erkek annesi olmayı bu yönden çok sevdim :)) (Gerçi kızı tecrübe etmedim ama hep derler ya oğlan anneye düşkündür diye 🙂
18 Mayıs 2011, 12:56
Ah elif yine ağlattın beni…
18 Mayıs 2011, 13:01
18 Mayıs 2011, 13:08
Cocuk düşünmekle düşünmemek arasında olan bir arkadaşımla konuşurken birsey farkettim.. En çok evlatlarımız bize ait.. Evet, ask biter, evlilik yurumeyebilir, annemiz babamiz baskasının cocukları ve zaten onlar anne baba.. Kardeslerimiz de bizden bağımsız.. Ama en çok cocuklarımız bizim.. Hem de öyle babayla eşit paylasimla falan degil, en çok annelerin.. Bize ait, basbayagi
18 Mayıs 2011, 15:11
Kesinlikle song 'a katılıyorum 'bize ait' duygusunu çocuğumuzda- eşimizin bize ait olmasından -çok daha fazla yaşayabiliyor insan .bence çok hoş bir ifade BASBAYAĞI BİZE AİT İŞTE bebeklerimiz..
18 Mayıs 2011, 13:20
Aynısını ben de yaşıyorum.. Ayaz, oğlum bana kimsenin bakmadığı gibi bakıyor.. Kimsenin sarılmadığı gibi sarılıyor.. Bir öpüyor, sıkı sıkı sarılıp sarmalayıp, ayrılamıyor.. Tabii ben de onu, zaten ben anneyim değil mi? Öyle seviyor ki beni ayaklarım yerden kesiliyor.. Karşılıksız mı? Hayatımda hiç bu kadar karşılık almadığımı söylesem yeridir. Muazzam bir duygu.. İyi ki bir oğlum olmuş diyorum o zaman.. Babası es kaza sesini mi yükseltti, Ayaz ondan çok yükselterek ona kızıyor.. Güzel olayım istiyor, mutlu olayım istiyor.. Ben de tadını çıkarıyorum çıkarabildiğim kadar.. Oh kraliçeyim şimdilik, evimin sultanı, valide sultanım 🙂
19 Mayıs 2011, 19:19
Yaklaşık iki buçuk ay sonra gelecek minik aslancık oğlumuzu, aşkımızın meyvesini daha bi sabırsızlıkla beklemeye başladım. Özellikle yazdıklarınızı okuyunca daha da çok 🙂
18 Mayıs 2011, 13:26
ay çok güzel:) ben de oğlumun doğup büyüyüp bana sarıldığını öptüğünü hayal ettim de gözlerim doldu 🙂 Allahım ne güzel bi hediye şu evlat..dünyanın en tatlı nimeti sanırım, bal gibi bal…
18 Mayıs 2011, 13:38
geçen gün Kami'ye söylüyordum, "deniz sevgisini ne kadar güzel ifade ediyor" diye.. ben evden içeri girince sarılmak için çantamı bırakmamı beklerken karşımda heyecandan olduğu yerde zıp zıp zıplayan kimse olmadı daha önce, bir çocuk beni niye bu kadar sever ki dedim.. tarifsiz birşey.. çok şanslısın elif..
ayrıca bilesin ki kardeşin seni en az senin onu sevdiğin kadar seviyor 🙂
18 Mayıs 2011, 17:36
Teyze de anne yarısı ya, o yüzden seviyor işte… Ve biliyordum buna böyle cevap vereceğini. Canım benim canım.
18 Mayıs 2011, 13:44
:))) Erkek çocuk anneleri hep benzer şeyler yaşıyoruz sanırım. Benim canım oğlum da günde en az söylerse 50 defa seni çok seviyorum diyor ve her fırsatta sarılıyor, oyun oynarken bile öpücük atıyor o minik tombik elleriyle ve en bayıldığım ise bana evlenme teklifi yapması. Anne benimle evleniymisin, biz sennen evlenelim mi dediğinde eriyorum..İşte olduğum zamanlarda da anannesine zorla aratıp seni çok özledim seni çok seviyorum annecim diyor.Hep bir kızım olsun istemiştim. Ama şimdi oğlumun bana olan bu sevgisini, düşkünlüğünü gördükçe iyi ki oğlum olmuş diyorum..Eşim kıskanıyor bazen bana olan düşkünlüğünü…:)
18 Mayıs 2011, 14:44
ayakkabısını, üzerini giydirirken, klozetten indirirken… nereme denk gelirse öyle güzel öpücükler konduruyor ki… bulaşık yıkarken yanıma gelir " hadi anne sarılalım " der. nasıl bırakmayayım bulaşığı ben. sımsıkı sarılır gider.
kızım beni çok seviyor, ben ise kızıma aşığım.
18 Mayıs 2011, 14:49
inanın uzun süredir hep aynı duygular içind idim. Eşim de ne şanlısın iki erkek tarafından nasıl ne çok seviliyorsun diyordu. Çünkü oğlumun bana aşkı gerçekten başka…,tam sizin anlattığınıza benzer.
Ama üzücü tarafı bu şimdiliktir herhalde, gerçek aşkını bulduğunda acaba neolcak?
Ama o güne dek, bence sizin başlığı slogan haline getirmemiz mümkün, izninizle kendime iyi morel vermeye çok ihtiyacım olan bu günlerde başlığınızın yazısını facebook sayfamdan durum başlığı olarak alıyorum…
"Beni hiç kimse böyle sevmemişti"
18 Mayıs 2011, 17:35
Tepe tepe kullanınız 🙂
bazı anneler oğullarını evlendirirken o yüzden çok üzülüyorlar sanırım :))) eyvah gitti bana olan aşkı oğlumun diye :)) var böylesi, bizzat şahidim 🙂
18 Mayıs 2011, 14:50
Maaşallah 🙂 hayatta en güzel şey sevgi…
18 Mayıs 2011, 15:01
Sevginiz ve muhabbetiniz daim olsun….Sevgisiz hayat düşünemiyorummmm….
18 Mayıs 2011, 15:33
18 Mayıs 2011, 17:16
Bu yazıya ne denir ki, kocaman gülümsenir 🙂 Kızımın beni de böyle sevmesini pek isterim..:)
oh nasıl içim açıldı ferahladı ,bi yüzümde güller açtı,ne güzel yazmışsın anne-oğul aşkını,ellerine sağlık:)
gerçekten ne başka bir aşk bu nasıl acayip bir sevgi, hele bir de böyle karşılık alınca,tam bal börek,tadından yenmez:)))
18 Mayıs 2011, 17:17
Daha dün bu yorumu bir baba arkadaşıma söylemiştim. Her ne kadar karşılık beklemeden sevsekte, bizi o kadar çok seviyorlar ki karşılığını hayli hayli alıyoruz demiştim.
18 Mayıs 2011, 17:26
Nazım'ın da dediği gibi yaşamak güzel şey be dostum.Onların gülüşüne kurban olsun annleri.Benim Denizimde saçımı okşuyor,yanaklarımı tutuyor,öpüyor,arada patlatıyor ama olsun,bir gülüşü,bakışı yeter…
Anne sevgisi karşılıksız derken bu tek yönlü değil.yanlış anlıyorsunuuuuuzzz.. anneyi sevmekte karşılıksız annenin sevmesi de… Yanılıyormuyum 😉
18 Mayıs 2011, 17:38
Yok yok, yanılmıyorsun. O yüzden "annenin herhangi bir karşılık beklemeden sevdiğini vurgulamak için…" dedim. Yoksa anne sever, sevgisine karşılık bulamaz anlamında demedim. 🙂
söylemeden edemedim geçenlerde okudum hayat felsefesi üzerine birinin yorumuydu… yiyin, için, gezin, güzel çocuklar yetiştirin gerisi boş diyordu. işte bu yemek içmek gezmek gibi bir yaşam amacı en doğal ihtiyaçlardan biri "güzel çocuklar yetiştirmek"…
18 Mayıs 2011, 18:19
Gozlerim doldu…Derin'den birkac ay kucuk olan maymun kizim henuz bana "seni seviyorum" diyemese de; eve gittigimde gozlerinin ici parlayarak, kocaman kocaman gulerek atliyor ya uzerime, yanagima islak dudaklariyla şap diye bir opucuk konduruyor ya, işte o zaman ben de diyebiliyorum kimse beni boyle sevmemisti diye 😉
18 Mayıs 2011, 18:23
bebeğim yeni doğduğunda "verin bakalım oğlumu " dedeğimde kimsenin(babaannesi dahil) tek bir söz söyleyemeden(çünkü ben annesiyim) oğlumu kucağıma vermelerine bayılıyordum.
18 Mayıs 2011, 18:33
süperr.poyrazım da bana olan sewgisini göstermeyi öğrensin biran önce 🙂
18 Mayıs 2011, 21:12
biz de oğlumla aşk yaşıyoruz, kız olunca farklı mı oluyor bilmiyorum ama 🙂
19 Mayıs 2011, 01:56
Ayni durumlar bizde de var:)) sana katiliyorum kimse beni boyle sevmemisti…bana o kadar cok seni seviyorum (I lav yu so mach mami) diyorki, o kadar cok opuyor sariliyorki…icim icime sigmiyor:)
19 Mayıs 2011, 03:17
Çok güzel bir yazı,harika duygular,hele o elini yüzüme koyup uyuması ahh ahhh aşk aşk hem öyle böyle aşk değil bu !!!!
20 Mayıs 2011, 01:00
Çocuklar beynimiz değil (her ne kadariçi onlarla dolu olsa da) ama sanırım onlar bizim kalbimiz.. bedenimize yaşam pompalıyorlar sanki.. Onların sevgisi ve özellikle sağlığı en büyük hazinemiz, en büyük zenginliğimiz!! Allah hepsini biz annelerine, biz anneleri de onlara bağışlasın..
Elif, bebeklerinle sağlık dolu, uzun bir ömür dilerim. Ve her birimize.. Demekki sen onlara çok güzel gösteriyorsun sevgini, onlar da ayna gibi sana yansıtıyorlar.. Ben özellikle bu aralar oğlumla fazla vakit geçiremiyorum. Evde olduğum zaman her dakikamı onunla ya da onun için için bişeyler yaparak geçiriyorum. işlerimin yoğunluğundan stresi de yoğun yaşıyorum ve kimi zaman üzülerek ama farkında olmadan tüm gerginliğimi ona yansıtıyorum, olumsuz davranışlarına uzun süre tahammül edemiyorum, kızıyorum. Bu durumlarda beni sakinleştirmenin yolunu buldu! "annecim ben seni çok seviyorum, sen de beni çok seviyor musun!"diyor. o vakit kendi davranışlarımdan utanıyorum ve ona sarılıyorum. ama tabi sonrasında, başka bir zaman da ona söylediklerimin hepsini bana ya da başkalarına söylüyor. Dedim ya, ayna gibi! 🙂 o vakitlerde ona bakınca kendimi görüyorum 🙂 Herşeye rağmen bizim en çok sevdiğimiz oyun, sarılma oyunu! koridoru boydan boya koşarak üzerime atlayıp sarılıyor, dakikalarca bunu yapabiliyoruz. Sen bir de kalbinde aynı anda 2 büyük aşk yaşıyorsun,ne şanslısın 😉
02 Haziran 2011, 16:21
Sevgili Elif hn. ne kadar güzel bi konuya değinmişsiniz.Ben 12 yaşında yavaş yavaş ergenliğe geçmeye başlamış bir delikanlının ve 10 yaşında ki bir prensesin annesiyim.Kısa zamandır blogunuzu takip ediyorum ama bu konuyu görünce yazmadan duramadım.
Sizin çocuklarınız benimkine nazaran daha küçük birde bu yaşlarda neler yaşanıyor bilin istedim.Yazıda erkek evlat örnek verildiği için oğlumdan bahsedeceğim yoksa kız ve erkek evlat arasında asla sevgi farklılığı yoktur bence.
12 yaşında bir delikanlı boyu annesinin boyunu aşmış, hani gece her kalkışınızda uyanık olmasada bebeğinizi kontrol edersiniz ya işte artık o beni kontrol ediyor üstüm açılmışsa örtüyor ters bi şekilde uyumuşsam sabah ‘anne neden öyle yatıyordun kötü rüyalar mı gördün’ diye soruyor.Evde kalan son bir dilim kekten veya kalan bir meyveden yeyip yemediğimi soruyor.Sevdiği yemeği pişirdiğimde gözlerinin içi gülüyor sarılıp öpüyor yedikten sonra ‘ellerine sağlık annecim’ diyor.Gündüz uyuduğumda kesinlikle ses çıkarıp beni rahatsız etmiyor gelen telefonlara cevap verip rahatsız olduğumu uyandıramayacağını söylüyor.Hastalandığımda kardeşiyle beraber bütün evi topluyor.Okul ve arkadaşlarıyla ilgili iyi kötü problemleri hep bana danışıyor.Babayla en ufak anlaşmazlığımızda gözümün içine bakarak üzülüp üzülmediğime göre babaya tepki veriyor.Gelecek planlarını bana göre uyarlıyor mesela ‘anne ben büyüyünce aşçı olacağım sen hiç yemek yapmak zorunda kalmayacaksın’diyor yada ‘sen İstanbul’u çok seviyorsun ben pilot olacağım sana bütün İstanbul’u kuşbakışı gezdireceğim’ diyor.En güzelide ne biliyormusunuz kolunu omzuma atıp beni arkadaşlarıyla tanıştırması gururlanarak ‘ANNEM’ demesi.İşte o an gözünüzün önünden film şeridi gibi geçen saatler süren doğum anı, uykusuz ve ateşli geceler,sürekli ağlama nöbetleri,dağınık ve bakımsız saçlar,kusmuk kokan t-shırtler,yorgunluklar ve daha sayamayacağım bir sürü şey hepsi hepsi uçup gidiyor.Diyorsun ki Allah bana bu evladı verdi bak ben ne hale getirdim:)
Kim ne derse desin en büyük mimarlar annelerdir.
EVET KİMSE BENİ ÇOCUKLARIM KADAR SEVMİYOR…
02 Haziran 2011, 16:27
Ağlattınız beni, ne kadar güzel sözler bunlar.
Birkaç sene sonra, ergenliğe girdiğinde de durumların ne olduğu konusunda beni bilgilendirirseniz çok sevinirim 🙂
03 Haziran 2011, 12:54
Teşekkür ederim,tabii ki seve seve:)
18 Mayıs 2012, 14:50
bu yazını yeniden yayınlamışssın ya facebookta..hani geçenlerde cocukların konuşmalarında denizin annem sıkıcı dediğini duymuştun ya. bak 1 senede olaylar nasıl değişiyor erkekçocukları özellikle nankör oluyor istediğin kadar saçını süpürge et yinede büyüdükçe babaları kıymete biniyor.tecrübeyle sabit
18 Mayıs 2012, 21:14
18 Mayıs 2012, 15:08
Ayyyy ne güzel …Allah hepimizin evlatlarını bağışlasın
19 Mayıs 2012, 18:36
Harikaaa… Kızım beni bende onu çok seviyorummm
20 Mayıs 2012, 16:58
ağlamak için bir bahane arıyordum sabahtan beri… al işte bahane…