bi uyuzun uyuz oldukları: Öyle...
üzülmee oraya da alışırsıın, her şey güsell olar inşallah ve uzun tutma arayı.
Üzülme laliş ataşehir o kadar da uzak değil, hem içinde herşey var ve etraf yeşil. Oraya yerleşen kimi duysam önce şüpheyle yaklaşıp sonra vazgeçemedi. Hem satın almıyorsunuz ya, sevemezsen taşınırsın! Biz ikisi(gidiş-dönüş) kıtalararası olmak üzere 9 kere taşındık, ben sabitlendim annemler 2 kere daha taşındı! Yeni eve yerleşip etrafı süslemeye püslemeye başlayınca yorgunluk gider, heyecan gelir :)
22 Ekim 2009 12:19
Ağlama :(Acayip sulugözlü bir kadın var karşında bende başlarım bak..O yorgunluklar inan herkesde var. Mesela bende..Yeni evine zamanla alışacağını ve seveceğini düşünüyorum. Alıştığın bir muhitten uzaklaştığın için duygusallaşmışsın ama zamanla alışırsın bence. Ben hiç "hımmm" yapmadım haberin olsun.
22 Ekim 2009 12:23
hala iyileşemediğine üzüldüm.. çok yorgun ve bitkin geliyo yazdıkların:(ama ataşehir e taşınmakta ne var ki "hımm" diyolar anlamadımben de göztepede oturuyodum 4 yıldır da ataşehirde oturuyorum çok da güzel bi yerönümüzde ki ayda ben taşınıyorum, taşıncağımız yeri duyanlar da şimdi bize hımmm yapıyo:(aman sittir et, evim evim güzel evim
ben de bornova'da oturuyordum.evlendim ve bursa'ya taşındım.o yüzen ağlamayın.en azından hala izmir'desiniz.izmir'i çok özlüyorum.
en kısa zamanda toparlanman dileğiyle..
üzülme cadı, her taşınma yeni bir başlangıçtır. evet biraz uzak ama, ne bileyim ataköy'den daha iyi mesela :)
eh öyle olsun bakalım.
22 Ekim 2009 15:09
Her işte vardır elbet bir hayır. Bu kadar üzme lütfen kendini.Mekanlar mesafeler gerçekten önemli değil. Uzaksa gerçekten, onu yakın kılacak olan sensin. Yeni yaşının arifesinde seni odalara kapatmak istemiyoruz.
22 Ekim 2009 16:07
damlo, sağol canım.. tutmam inşallah arayı, bakalım internetin bağlanma süresi-yerleşme vs derken... umarım çabuk biter hepsi.. öptüm çokalis, ya çok uzak diil de.. ne biliyim bana ters geldi. hoş kendim dedim tutalım evi diye ama, dediğim saniye de pişman olmadım değil :) senin taşınma olayın çok fena ya, kıtalar arası çok fenaymış :)ben hep aynı şehir hatta aynı yakadayım. çook uzun zamandır hep minübüs yolu üzerinde bi yerlerdeydim, şimdi yadırgıyorum işte..umarım severim orayı da..öptüm tatlımflame, ay sen de mi bendensin :) zır zır bi tipim yaa iki gün evvel çorbadan üstüme domates sıçradı diye hıçkıra hıçkıra ağladım. bi damla alt tarafı..sinirlerim iyice bozuk heralde, gerim gerim gerildim...şimdi sustum ama sen de ağlama :)hıımmmlamadığın içinde çok teşekkür ederim, inan içime fenalık geldi. hoş o hımmmm benim burayı çok sevdiğimin bilinmesinden kaynaklı da.. yine de zaten üzülüyorum, insan azıcık moral verir yani di mi? yok illa hımmm.neyse, daha iyiyim şimdi sağol...meltem'cim yok pek iyileşemedim :( heryerim ağarıyo. sürekli aynı doktora gidiyorum ve sanki alnımda yazıyomuş gibi, ben sana dinlen demiştim amaaa diyo. nerden biliyo acaba? :) yaa sen ataşehire alışabildin mi göztepeden sonra? sizin ev sahibi muhabbeterini de okuyorum blogda, şeytan diyodu iki tane çak. madem ataşehirdeymiş yakında olucaz, geliim döviim mi :)kara kitap, şehir değiştirmek çok zordur di mi? izmir de çok büyük bi yer, bursa ya alışırsın umarım..ama ben de izmirde diilim, bu göztepe o göztepe diil yani :)jojee, sağol canım...geveze baykuş, ayy kıta değiştirsem ne olurdum acaba? manyak gibi ağlıyorum günlerdir, o halimi düşünmek istemedim :)guguk'cum, öyle oldu.. bakalım neler olacak...
Aa niye ağlıyorsun canım ya , hiç de uzak değil..Ee evde temizmiş bak, daha ne istiyorsun işte..Alışırsın oraya da her şey elinin altında orada da duyanda dağ başına taşınıyorsun sanacak :) Ağlama...
heidi, ne tatlısın :) çok teşekkür ederim. daha iyiyim bikaç saattir, eşim saçma sapan şeyler yaparak güldürüyo beni. daha doğrusu o kadar saçmalıyo ki mecburen ağlayasım kalmıyo...ponpon kızlar gibi valla :))çok sağol, öpüyorum.
serpil'cim dağın başı ama :) ters biraz ya..bi de ben pek araba kullanamıyorum, yani yön duygum eksik. navigasyon cihazı asıcam boynuma anca öyle :)Bakalım, alışırım inşallah. Sağol canım..
taşınma psikolojisi de berbat. biz taşındığımızda açılmamış kolilere bakıp bakıp ağlamıştım :D ataşehir uzak ama bi minibüse atlar gidersin göztepe ye beee.
puck, şu an evde heryer koli.. kediler o kadar mutlu ki, sapıtıp duruyolar.iki saat uyuyup uyanıp kutulara saldırıyolar. bi ben mutsuzum yani :)minübüse falan binmek istemiyorum ya halkın arasında işim ne :pbakalım artık, her zaman kayboluyorum ben.. bu nedenle araba da pek süremediğimden biraz tırstım açıkcası.
Lalecim, tatlım, üzülme alışırsın. Ben İstanbul'a ilk geldiğimde Maslak'ta kaldım, ardından Sarıyer, sonra Beşiktaş şimdi de Kozyatağı:) İstanbul'u köşe bucak gezdim yani. Ataşehir hmmlanacak bir yer değil ki ayrıca, toplu taşıma çok yok ama daha sakin, daha rafine bir yer. Sen iyileşmeye bak canım, üzme hırpalama kendini.
22 Ekim 2009 20:58
Laliş' im niye üzülüyorsun, kıyamadım şimdi sana. Geleceği düşün, tasarruf ettiğin miktarla alabileceklerini, hatta yurt dışı seyahatlerine gideceğini düşün. Değmez mi? Oralardan bissürü ciciler alırsın :-)Benim hayalim bu, hemen seni de ortak ettim.Evden tasarruf = ev sahibi olmak, yurtdışı seyahatleri de yanında hediyesi :-)Mucuk! Hadi moralin yerine gelsin, o zaman daha çabuk iyileşeceksin :-)
Aaa ağlanacak başka şey yok mu? Fıstık gibi yere taşınıyorsun, ağlama lütfen. Ben de doğduğum günden beri aynı evde Feneryolu'nda oturuyorum ama geçen gün bir tanıdığımız kayınvalidesine Ataşehir'de tuttukları evi anlattı, yok şöyle hemen bahçeyi görüyormuş, araba sesi yokmuş, öyle böyle sakin değilmiş, cennet gibiymiş. Kalkıp benim bile taşınasım geldi :) Umarım yeni yuvana kısa sürede alışırsın.Sevgiler.-
Bebemm ağlama annem sen ya, yakın sayılırız suadiye ataşehir 10dk sana gelirim hergün sen daralma yeter ki emi
çillicim, ayy maslak çok fenaymış ya :) ama burdayken seninle pazarlaşıyoduk falan, şurda şu var burda bu var. iyi oluyodu..toplu taşıma evin önünden geçiyo ama ben araba kullanıcam daha fazla (umarım). pek kullanamıyorum da gerçi, artık yazarım trafik maceralarımı...nihancımm, birlite tasarruf edelim birlikte yurtdışına çıkalım :) dur bak nasul ikna edicem senin beyi :)moralimi de yüksek tutucam ki cuma size geliim di mi? öptüm çokkklydia, valla her halta ağlıyorum ben hiç mantık sorgulaması yapmıyorum :) pek sulugözüm yaa sinir bi durum. siz de taşınsanıza o zaman, bütün blog camiasını toplicam oraya :)yanlız sessizlik konusu doğru, hatta fazla sessiz olabilir, ben alıştım burda cadde üstü minübüs, otobüs, taksi, ambulans, yaya, itfaiye arabalarına falan. kendimi boşlukta hissedicem :)edoşşş gel hergün yaaa. o kadar yakın mı olucaz? gerçi doğru çok uzak diil. ben de araba alıcam, hergün sana gelicem :)
üzülme canım ben de yaşadım aynı şeyi ucunda ölüm yok ya alışırsın olmadı alışamadın mı tekrar taşınırsın yorucu oluyo tabi ki ama mutsuz olursan taşınırsın ama ataşarhire alışınca kendini daha rahat ve huzurlu hissederesin belki de daha sakindir göztepeye göre öpüyorum canım üzme ne olur kendini bak biz de üzülüyoruz sonra...
gerçi bir sokak öteye bile taşınsa insan gözden ırak olduğu anda unutulmaya başlar...
cicada, inşallah alışıcam.. zaten olmadı seneye yine kutular gözüktü bana :) ilk evlendiğimiz zamanlarda nefret ettiğim bi evde yaşadım da psikolojim epey bozulmuştu, bi daha aynı şeyi yapmam yani. gerçi ev güzel de.. işte semti yadırgadım.. bakalım artık.. teşekkür ederim :)