16. Bir dünya
Düzenlendi: 29 Tem 18:45Gönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@okuyankurbaga·29 Tem 18:45·Kitabı okudu
Hayat denen beş harfin birleşimi ilk defa manalı geldi bana. Cemal Süreya’nın dizlerinin içi doldu, Ahmed Arif’in halinden anladım, Sezai Karakoç’um bir sevda uğruna yıllarını nasıl verdiğini öğrendim. Benim simsiyah hayatıma Mavi karıştı. Gökyüzünün maviliğini nasıl denizle paylaştığını şimdi anladım.
Mai, Beyza Kocaaslan
Sayfa 178 - Herdem Kitap
@okuyankurbaga·29 Tem 18:42·Kitabı okudu
Yapamıyorum, bedenimin çıktığı o enkazdan ruhumu çıkaramıyorum.
Sayfa 38 - Herdem Kitap
@okuyankurbaga·29 Tem 18:44·Kitabı okudu
“Yüz hatlarını ezberleyemedim de mezarının tüm ayrıntısını biliyorum. Edemediğim tüm sohbetleri ettim onunla, kitap okudum ona, dedikodu yaptık beraber. Ama mezar her şeyi karşılayamıyor biliyor musun? Sarılamıyorsun mesela, sesini duyamıyorsun, elini tutamıyorsun ve en kötüsü de mezar seninle ağlamıyor.”
Sayfa 111 - Herdem Kitap
Her insanın ortak yönü acıyken her birinin acısına tepkisi farklı. Bazısı ağlar geçer, bazısı ağlar ağlar dindiremez; bazısı dünyada sığınacak bir kuytu bulamaz, bazısı dünyanın büyüklüğüne kaybolur, kaçar kaçar bir türlü varamaz. Bazıları en kolayı seçer, dünyayı evi olmaktan çıkarır. Bazıları büyük oynar, savaşır, kazanır. Bazıları kaybeder, daha büyük yıkılır vazgeçer; bazıları tekrar dener, dener. Umudu inkâr eder, vazgeçmiş rolü yapar ama fark etmeden denemeye devam eder.
Sayfa 50 - Herdem Kitap
@okuyankurbaga·29 Tem 18:36·Kitabı okudu
Tüm bu berbatlığın, haksızlığın ertesinde güzel olan tek şey var, bir işe yarayacağım en sonunda. Nefes alırken işe yaramayan yorgun bedenin ölürken işe yarayacak.
Sayfa 6 - Herdem Kitap
@okuyankurbaga·29 Tem 18:41·Kitabı okudu
Hayatının en acı yanı ve en güze yanı... Hepsi ruhumda. Birileri benim içi, beni anlamak için çaba göstermiş. Yıllardır kimsenin fark etmediği ayrıntılardan bulmuş yalnızlığımı.
Sayfa 37 - Herdem Kitap
Zeynep Mai'yi inceledi.
@okuyankurbaga·15 Ağu 19:15·Kitabı okudu
| Mai ~ Beyza Kocaaslan |
Amerika’da bir dernek başkanı psikolog Mavi Aslantürk. Onu küçükken evlat edinen aileye borcunu ödemek için ailesinin ondan hiç beklentisi olmadığı halde hep başarılı olmaya çalışan, bolca sevilen kızımız. Hayatında ailesi dışında önemli kimse yok herkese çok uzak. Türklere verdiği terapinin yanında artık ülkeye açılıyor.
Bir yandan da Gençlik Kulübü denilen gençleri yanına çekmeye çalışan bir terör örgütü. Derneğin başkanlarını aradan çekmek için görevli Sancar Tuna. Normalde kısa sürede başkanı etkileyip görevden uzaklaştıran adamımız bu defa sert kayaya çarpıyor ve bugüne kadar karşılaştığı herkesten farklı olan kızla tanışınca amacından şaşıyor. Bir yandan içinde bulunduğu örgüt bir yandan da ilk defa koşulsuz sevilen adamın iç hesaplaşmaları, geçmişle günümüzün bağlantısı, nefret ettiğim Yalnız ağabey dedikleri adam ve ikilimiz.
Kitaba başlamadan sadece karakterin psikolog olduğunu biliyordum ve bu bilgi ilgimi çekmeye yetti. Sayfalar ilerledikçe kurgu kafamda tam anlamıyla oturdu ve zaten kısacık olan kitabımız su gibi aktı deyim yerindeyse. Hatta kitaptaki en sevdiğim detaylardan biri Mavi’nin hastalarından bir olan Veronika. Onunla olan görüşmelerini okumak beni çok mutlu etti.
İkinci kitabı, Gençlik Kulübü ne durumda olduğunu ve tabii ki o finalden sonra Sancar ve Mavi’yi çok merak ediyorum. İlk kitapta yaşanılanların hayatlarını ne derece etkilediğini de çok merak ediyorum. Yalnız ağabey ise hem nefret edip hem de merak ettiğim başka bir karakter. O yüzden bu kurgunun devamı için çok heyecanlıyım.
Heyecanımın diğer nedeni de Sancar. Onun yaşadıklarını ve hislerini okumak için sabırsızlanıyorum yaniii umarım en kısa sürede okuyabiliriz🦋
Bu arada kitaptaki şiirlerden alıntılar çok güzeldi. Bunu da belirtip yorumumu öyle noktalıyorum ve yazarımızın kalemine, yüreğine sağlık diyorum