Yoksul ülkelerin virüsle imtihanı
Düşük ve Orta Gelirli Ülkelerde COVID-19’u Yönetimi…
16 Mart tarihli bu makale Pubmed‘de yayınlanmış, gazete.red tarafından çevirilmiştir.
RED Çeviri – Çin’de koronavirüs hastalığına karşı gösterilen kamu sağlığı yanıtı, hükümetlerin denenmiş ve test edilmiş salgın yanıtlarına odaklanıldığında COVID-19’u kontrol altına almanın mümkün olduğunu göstermiştir. Yalıtım, karantina, sosyal uzaklaşma ve topluluk çevreleme önlemleri hızla uygulandı. Çin’de, COVID-19’lu hastalar belirlenen hastanelerde derhal izole edildi ve en çok etkilenen bölgelerdeki vaka artışını yönetmek için hızla yeni hastaneler inşa edildi. Kişiler için ev karantinası başlatıldı ve büyük toplantılar iptal edildi. Buna ek olarak, yaklaşık 40 milyon ila 60 milyon kişi için topluluk çevrimi uygulandı. COVID-19 vakalarının yoğunluğu ile ölümler arasında anlamlı bir pozitif ilişki belirgindi. Yani, Çin’de enfeksiyon sayısındaki hızlı artış, sağlık kaynaklarının yetersizliğine ve ardından ölümlerde artışa yol açmıştır.
Ölümlerin sağlık kurumları ile ilişkisi, olası yerel salgınlara hazırlanmada zaman ve yöntem bakımından rehberlik sağlayabilir. Buna ek olarak, 2003 şiddetli akut solunum sendromu koronavirüs (SARS-CoV) salgınından çıkarılan dersler, kamu sağlığına katkı sağlayabilir.
Afrika’da COVID-19’a Hazırlık
Liderlerin kriz zamanlarında 2 önemli sorumluluğu vardır: Acil durumu çözmek ve tekrar olmamasını sağlamak. Salgına yanıt için Afrika görev gücü oluşturulmuştur: laboratuvar teşhisi ve alt tiplendirme; giriş noktalarında ve sınır ötesi faaliyetlerde tarama da dahil olmak üzere gözetim; sağlık tesislerinde enfeksiyonun önlenmesi ve kontrolü; şiddetli derecede COVID-19 olan kişilerin klinik tedavisi; risk iletişimi; AFVOR bu kapasiteyi 40’ın üzerinde Afrika devletine kadar çıkarabilmesine rağmen, COVID-19’un Afrika’da hızla yayılması durumunda, ülkelerin çoğu büyük ölçekli teşhisleri gerçekleştiremeyecektir. Bu nedenle, test yapılmadığında, klinik vaka tanımına veya olası tanıya dayalı triyaj önceliklendirilmelidir.
Çin COVID-19 salgının zirvelerinde, ventilatör desteğine ihtiyaç duyan hasta sayısı, mevcut yoğun bakım ünitesi (YBÜ) yataklarından daha fazladır. Bu nedenle servis yatakları, yoğun bakım yataklarına dönüştürüldü ve genel poliklinik hastaneleri, kritik bakım hastanelerine çevrildi. Kritik bakım eğitimi almış doktorlar ve hemşireler en çok etkilenen bölgeye transfer edildi. Afrika’da, yoğun bakım yatakları ve yoğun bakım konusunda eğitilmiş personel, Gambiya Cumhuriyeti’nde görüldüğü üzere üçüncü basamak hastanelerle sınırlıdır; bu nedenle, COVID-19 ile ilişkili vaka ölüm oranının % 2,3’ü aşması muhtemeldir. Ayrıca, düşük ve orta gelirli ülkelerin kritik bakım birimlerinin ek maliyetlerini karşılayıp karşılayamayacağı tartışmalıdır.
Enfeksiyon Önleme ve Kontrol için Minimum Gereksinimler
Dünya Sağlık Örgütü (WHO) temel bileşenlerine dayanarak, WHO enfeksiyon önleme ve kontrolü (IPC) minimum gereksinimleri, başlangıç olarak, hastalara, sağlık çalışanlarına, IPC temel bileşenlerinin kritik unsurlarının, yerel koşullara göre aşamalı olarak oluşturulmasını kapsar. COVID-19 salgını, temel IPC önlemlerinin ve bu minimum gerekliliklerin yerine getirilmesinin önemini bir kez daha göstermiştir.
Küçük ve büyük ölçekli tedarik zincirlerinin bozulması ve stokların tükenmesi (tıbbi malzeme ve ekipman gibi), IPC çekirdek bileşenlerini anaakım medyada ve sosyal medyada odak noktası haline getirdi. Panikle yağma derecesinde satın alınan ve mantıksız şekilde kullanılan kişisel koruyucu ekipmanlar, yetersiz durumdaki solunum aksamlarının tedariğinin tamamen aksamasına yol açmıştır. Bu da çok ilaca dirençli / aşırı ilaca dirençli hastaların tedavisinde yıkıcı sonuçlara yol açacaktır. COVID-19 müdahalesinde gereken KKD yokluğunu önlemek için, hükümetler KKD’nin kullanımı konusunda açık bir rehberlik sağlamalı ve salgının bu ülkelere yayılması durumunda kaynaklar ve stoklar güvence altına alınmalıdır. KKD eksikliği riskini azaltmak için, Dünya’nın tüm bölgelerinde KKD üretimi düşünülmelidir.
İklim ve Mevsimlerin Etkisi
Yerel taşıma ile bağlantılı COVID-19 vakalarının çoğu, kuzey yarımkürede kış “grip” mevsiminde bulunan ülkelerde tespit edilmiştir. Benzer şekilde, Şubat 2003’teki SARS-CoV küresel salgını Afrika veya Güney Amerika’yı büyük ölçüde etkilemedi, bu da solunum virüslerinin kışın daha etkili bir şekilde yayıldığını gösteriyor. İklime özgü kültürel farklılıklar (kapalı mekan yerine açık havada yaşamak), UV ışığının virüsün yüzeyler üzerindeki hayatta kalması üzerindeki etkisi, nüfusun bağışıklık farklılıkları (doğuştan gelen bağışıklık), koronavirüslerle önceden maruz kalma veya daha yüksek sıcaklıklar, bu duruma katkıda bulunabilir. Bugüne kadar, Afrika’da tanımlanan tüm COVID-19 vakaları Çin’den değil Avrupa’dan kaynaklanmıştır.
Mülteciler ve Çatışma Bölgeleri
Birleşmiş Milletler mülteci ajansı olan Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği (UNHCR) tahminlerine göre, küresel olarak 41 milyondan fazla ülke içinde yerinden olmuş kişi ve çoğu LMIC’de yaşayan 25 milyon yerinden edilmiş mülteci var. Büyük ölçekli mülteci kampları COVID-19 riski taşıyan ülkelerde bulunmaktadır ve bu ülkelerin hazırlık tedbirlerini artırmak için kaynakları sınırlıdır. COVID-19 için bilinen kardiyovasküler hastalık, diyabet, kronik solunum hastalığı, hipertansiyon ve kanser gibi ölümü artırıcı etmenler, genellikle bu koşullar altında uygun şekilde kontrol edilmez. Bu kamplardaki sağlık sistemleri zayıftır ve sağlık tesislerine erişim sınırlıdır. Dolayısıyla, COVID-19’un bu kamplarda yıkıcı sonuçları olabilir. Mülteci kamplarında bulaşıcı olmayan hastalıkları yönetmek ve COVID-19 için risk faktörlerini azaltmak, Shatila mülteci kampında “Sınır Tanımayan Doktorlar” tarafından uygulanan diyabet ve hipertansiyon hastaları bakım modelinde görüldüğü üzere mümkündür.Ayrıca triyaj ve minimum WHO uygulaması IPC gereklilikleri, mevcut sağlık tesislerinde COVID-19 hazırlığının bir parçası olarak başlatılmalıdır.
Batı Afrika (2014-2016) ve Kongo Demokratik Cumhuriyeti’nde (2019-2020) Ebola hastalığına yapılan müdahele, medyanın olumsuz etkisiyle, hastaların damgalanması ile sonuçladı. Her ikisi de halk sağlığı müdahalelerinde önemli faktörlerdir. Sosyal medya, tutarlı, basit ve açık mesajlar sağlamak için hükümetle birlikte çalışarak hem hazırlıklı olarak hem de salgını kontrol ederek kamu sağlığını. Hem olumlu hem de olumsuz mesajların halkı etkileme hızı açıktır. Örneğin, kirli bilgi oluşmasını önlemek için çevreye dezenfektanlar püskürtme görüntüleri yayınlanmamalıdır. Topluluklar için doğru, kısa ve motivasyon mesajları, COVID-19’a özgü IPC önlemlerinin ve karantina mevzuatının kabul edilmesi ve desteklenmesi için çok önemlidir. Günlük açıklamalar gibi kültürel açıdan uygun mesajların halka servis edildiği ülkelerde basit sağlık mesajları, hükümetin virüsün yayılmasını engelleme çabalarına olan güveni büyük ölçüde artırmıştır.
Çin, halk sağlığı salgınına müdahale stratejileri ve taktikleri erken uygulandığında COVID-19 pandemisinin sınırlı olabileceğini göstermiştir. LMIC’lerde IPC programları, IPC8 temel gereksinimlerinin mümkün olan en kısa sürede yerine getirilmesiyle uygulanmalı ve toplumsal korkuyu önlemek için medya ortaklıkları oluşturulmalıdır.
Kaynak: Pubmed, 16 Mart 2020
Yazarlar: Joost Hopman, Benedetta Allegranzi, Shaheen Mehtar
Önceki İçerik“Binlerce virüslü hasta var!”
Sonraki İçerikHastanelerde durum vahim