Sevgi, varlığı çağırma, hayatı geliştirme faaliyetidir.
- Brian Swimme, Evren Yeşil Ejderha
Sadece başkalarıyla birlikte getirdiğimiz dünyaya sahibiz,
ve sadece sevgi onu ortaya çıkarmamıza yardımcı olur.
- Humberto Maturana ve Francisco Varela. Bilgi Ağacı
Başkasına ihtiyacımız yok
Bize neyin gerçek olduğunu söylemek için
Her birimizin içinde aşk var
Ve bunun nasıl hissettiğini biliyoruz
- Paul McCartney, bazı günlerde Pie Flaming
Tüm varlıklarla sürekli etkileşim halinde olan bilinçli, akıllı, duyarlı evren yaratıcı ilhamdan sorumludur. Ve itici gücü sevgidir. Ne zaman yaratsak, evrenin sevgisini ifade ediyoruz. Ve ne zaman sevgiyi ifade edersek, kozmosun yaratıcı gücünü tezahür ettiriyoruz.
Wassily Kandinsky “sanat ruhunu kaybetti” dedi. [Sanatta Manevi Alanla İlgili] dünyamızı sevme yeteneğimizin kaybından bahsediyor olabilir. Artık tek evimizi kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya olduğumuza göre, içindeki her varlığın evrenin sevgi dolu gücünü gösterme yeteneğine sahip olduğunun farkındayız: her birimiz bir yaratıcı ve her birimiz şart gezegenimizdeki yaşam hayatta kalmak istiyorsa sevgimize ve yaratımlarımıza katkıda bulunun.
Etrafa bak. Daha da iyisi, kalbinizin etrafına bakmasına izin verin. Birbirimizle etkileşim kurma şeklimizden memnun muyuz? Bize verilen dünyayı yaratıyor veya yok ediyor muyuz? Kalplerimizin bazı cevapları tutabileceğinden şüpheleniyorum.
Şüphesiz bizlere kalbi görmeyi öğretmiyoruz, ama içgüdü orada. Birinden çabucak kendini tanımlamasını isteyin ve kafasına değil, kalbine işaret edecektir.
- Alice O. Howell, Jung Sembolizmi
Doğru görebildiğimiz sadece kalbimizle; esas olan göz için görünmezdir.
-- Antoine de Saint-Exupéry, Küçük Prens
Sevginin gözleri kalbin gözleri. Beyin kutularımızın hapishanesinden gizli bir kaçış yolu sunuyorlar - çok sınırlı “rasyonel” vizyonumuza müdahale etmeden her şeyin özüyle doğrudan bağlantı kurmanın bir yolu.
Çoğumuz için, kalbin gözleri, atalarımızın kullandığı genişletilmiş algılamayı yeni bir görme yolu sunar.
John Perkins'in hatırladığı gibi, Shuar yaşlı ve şaman Tampur ona şunları söyledi:
“Ruhunuz, kalbiniz, yönlendirdiğiniz gibi yapın. Çok düşünmeyin, torunlarımın misyon okullarında öğretme şekli.
“Tırmanmamız mümkün olmayan dikenli chonta ağacından meyve almamıza yardımcı olmak için bir kutuyu nasıl yerleştireceğimiz gibi bir şey bulmamız gerektiğinde düşünme iyidir. Fakat hayattaki çoğu şey söz konusu olduğunda, kalbin dinlemek için sesi vardır, çünkü kalp ruhların tavsiyelerini nasıl takip edeceğini bilir. Bu yüzden kalbimi çok dinliyorum. . . .
“Kalbin evrenin bir parçası. Kalbinizi dinlerseniz, Evrenin Sesini duyarsınız. . . . Evrenin Sesi tarafından her an büyük bir bilgelik konuşulur. Sadece dinlemen gerek. Kalbin hep dinliyor.
“Ellerinizi kalbinizin üzerinden geçmek hatırlamanıza yardımcı olabilir.” Yavaşça ellerini kaldırdı ve onları kalbine koydu. Bunu bazen yapın. [John Perkins, Şekil değiştirme]
Sioux kutsal adam Fools Crow şöyle açıklıyor:
Zihnimle karar verirsem, birbirlerine karşı savaşan her türlü düşünceden etkilenirim. Eğer gözlerimle karar vermeye çalışırsam, sevgi ile görsem bile, gerçekte gördüklerimden, insanların nasıl göründüklerinden, tepki verdiklerinden ve yaptıklarından etkilenmemek zordur.
Eğer kalbimle karar verirsem, yargılarım asla sert olmaz. Kalbim insanlara zarar veren şeyleri, sadece aklı başında ve hayatta kalmak için uğraşmak zorunda kaldıkları şeyleri hesaba katar. Sanırım bu dünyadaki insanların çoğuna uygulanabilir.
Kalbim adalet, rahatlık ve umut hakkında düşünüyor. [Thomas E. Mails, Aptallar Karga]
Renee A. Levi, kalbin zekasının hem yerel hem de yerel olmayan enerji alanlarından empati, bağlantı ve sevgi mesajları getirdiğini ve sürüklenme yoluyla diğer kalplerle iletişim kurduğunu savunur.
“Belki de. . . bireysel insan kalbi veya gruplardaki güçlendirilmiş kalp rezonansı, evrendeki daha büyük enerjik güçlerle büyüyebilir ve beynimizle sadece sorumlu olduğumuzdan daha etkili bir şekilde birlikte yaşamamıza yardımcı olabilecek mesajları dinleyebilir ” O öneriyor.
İlginçtir, İsveç Göteborg Üniversitesi tarafından 2013 yılında yayınlanan bir çalışma Nörobilimde Sınırlar insanlar birlikte şarkı söylediklerinde, kalp atışlarının otomatik olarak senkronize edildiğini, atalarımızın manevi pratiklerinde ilahi ve davul kullanma şeklini hatırlattığını ortaya koydu.
Stephen Harrod Buhner, insanların çevrelerini anlamalarına ve iletişim kurmalarına izin veren türden bir hayal gücünün “beynin içinden ya da içinden değil, kalbin içinden” meydana geldiğini iddia ediyor. [Stephen Harrod Buhner, Bitki Zekası]
Kalbin algılanmasız şimdiye kadar hiç şüphesiz rolüyle ilgili sayısız çalışmalara atıfta bulunan Joseph Chilton Pearce, “kalp, dünya ve güneş bize gerçeklik yaratmamız için temel materyaller sağlıyor. . . . Kalp radyasyonu her hücreyi, DNA molekülünü, glia vb. Doyurur ve işlevlerini ve kaderini belirlemeye yardımcı olur ”diye açıklıyor. “Bu bakış açısından, kalp, kendimiz ve dünyadaki deneyimlerimizi inşa ettiğimiz bilgi alanlarını yaratan bir frekans üreteci gibi görünüyor.”
Beynin içine sürüklenerek, tekrar görmemizi sağlayacak olan yürek, William Blake'in yaptığı gibi “her şeyi 'kutsal' ya da bütün olarak görmek ya da Muktananda'nın yaptığı gibi 'birbirimizi Tanrı'yı ​​görmek' dedi. ya da Tanrı’yı İsa’nın yaptığı gibi “bu kardeşlerimizin en azı” nda bulun ve “bize dünyamızda henüz kabul etmediğimiz veya egzersiz yapmadığımız bir hakimiyet sunuyor” - sevgiden doğan aynı hakimiyet, uzak atalarımızın devasa taşları hareket ettirmesine izin verdi. [Joseph Chilton Pearce, Aşkınlığın Biyolojisi]
Kalbin gözleri büyük resmi görür, her birimizin insanlığın hatalarının kurbanı olduğunu anlamamıza yardımcı olur ve sevgi, kolektif aptallığı sürükleyen korkuyu çözme umudumuzdur.
Robert Wolff bize kalbin gözlerini kullanmayı öğrenme biçiminin dramatik bir tanımını veriyor. Sng'oi şaman öğretmeni Ahmeed ile Malezya ormanında yürüyüş yapıyordu ve susamıştı. Sonunda biraz su bulmaya karar verdi.
“Konuşma,” dedi Ahmeed — düşünmediğini biliyordum. "Kalbin içindeki su," dedi sonra, elini kalbinin üstünde bir jestle. Anlamam gerektiğini kastettiğini biliyordum iç-zihnimle değil, içeriden. . . .
Düşünmeyi, planlamayı, karar vermeyi, analiz etmeyi - kısaca fikrimi kullanarak - durduğum anda belli bir yöne itilmiş gibi hissettim. Birkaç adım yürüdüm ve hemen içinde yarım bardak su bulunan büyük bir yaprak gördüm. . . .
Algılarım daha da açıldı. Artık su görmedim - bütün varlığımla hissettiğim, içinde sayılmamış diğer bitkilerle çevrili toprakta büyüyen bir bitkiye bağlı olan, içinde su bulunan bir yapraktı, toprak, aynı zamanda dünya çapında daha büyük bir canlı cildin bir parçasıydı.
Ve hiçbir şey ayrı değildi; hepsi tek bir şeydi: su - yaprak - bitki - ağaçlar - toprak - hayvanlar - toprak - hava - güneş ışığı ve az miktarda rüzgar. Tamamlık her yerdeydi ve ben de onun bir parçasıydım. . . .
İçinde biraz su bulunan bir yaprağın üzerinde dururken, Malezya'nın ormanlarında, kelimelerle düşünmedim. Ben düşünmedim. Bu ezici birlik duygusu içinde banyo yaptım. İçimde bir ışık yandı gibi hissettim. Bu inanılmaz dünya için, aynı zamanda bana sevgi veren bu zengin, çeşitli ve tamamen birbirine bağlı kreasyonlar dünyasını - belki de sevgiyi - yaydığımı biliyordum.
Ve sevgi ile, çok derin bir aidiyet duygusu hissettim. [Robert Wolff, Orijinal Bilgelik: Eski Bir Yolun Hikayeleri bilme]
Nadir Bir Aşk Hikayesi
Borneo'daki bir mağarada her gün bir aşk hikayesi ortaya çıkıyor. BBC'ler Planet Earth belgesel dizisi korkunç derecede ürkütücü bir dizi yakaladı: büyük bir mağaranın içinde tünemiş binlerce yarasa, üzerinde sürünen bir hamamböceği yaşayan hamamböceği halısının sürekli olarak beslendiği bir gübre dağı üretti.
Bir aşk hikayesi???
Her zamanki modern insan perspektifimizden bakıldığında, bu kabus sahnesi şüphesiz anında korku ve nefret uyandırır. Ama ya bileşenleri mükemmel, uyumlu bir işbirliği ve karşılıklılık içinde birlikte çalışan yaşayan bir sistem olarak görseydik? Yarasalar ve hamamböceklerinin neler yaşayabileceğini hayal edebilseydik? Ya, otomatik olarak itme ile geri tepmek yerine, bir an durakladı ve sahneyi kalbin gözleriyle (Ana Dünya'nın sevgi dolu gözleri) görmeye çalışsaydık?
İşte görebileceğimiz şeyler: Senkronize uçuşta birlikte akın eden yarasalar, her akşam mağaradan beslenmek için uçarlar ve bazen kendilerini bekleyen av kuşları için yiyecek olarak sunarlar. Hayatta kalanlar tünemek ve dışkılarını bırakmak için geri döndüklerinde, hamamböceği mağarada yaşayan böceklerin asla elde edemeyeceği yiyecekleri getirir.
Buna karşılık, aynı zamanda birlikte kaybolan hamamböceği, yarasaların evini temizler, atıklarını geri dönüştürür. Her tür ve her birey, bir başkasına hizmet eder; herkes bütünün iyiliği için birlikte hareket ediyor.
Bu mağaranın yaratıklarına nasıl bir sevgi bağlandığını kim söyleyebilir? İlk başta hangi cazibe onları bir araya getirdi?
Arketipik olarak bakıldığında, bu aşk hikayesinin bize bir mesajı var. Bir mağara bir rahimdir, “dünyanın çimlenme güçlerinin yoğunlaştığı, kehanetlerin konuştuğu, inisiyelerin manevi anlayışta yeniden doğduğu ve ruhların göksel ışığa yükseldiği yer”.
Yarasalar, şamanik ölüm ve yeniden doğuş sembolleri, baştan aşağı tünek, doğmaya hazırlanan fetüslere benziyor. Tarot'ta, Asılan Adam, başın üzerine kalp yerleştirerek hizmet eden mistikleri temsil eden baş aşağı askıya alınır.
Yarasalar tehlikeli yolculuklarına çıkarlar ve sonra rahmine dönerek kahramanın dönüşümsel arayışını ve hayatın sonsuz döngülerini canlandırırlar.
Gübre Hucha, geri dönüşüm için Pachamama'ya bırakmamız ve yiyecek olarak sunmamız gereken ağır enerji; hamamböceği, Ana Dünya'nın cömertliğinin, ihtiyacımız olmayanı yararlı bir şekilde sindirmede bir tezahürüdür.
Aşk hikayeleri her zaman çevremizde oluyor. Hayal gücü, sınırlı vizyonumuzu genişletmemize ve hepsini büyük resmin bir parçası olarak görmemize yardımcı olabilir.
Gerçekliğimizi yeniden çerçeveleyebiliriz - bazen de bir zamanlar korku ile gördüklerimizi gerekli ve güzel bir şeye dönüştürebiliriz - sadece kalbin gözlerine bakarak.
Bir Olarak Sevmek
Evren asla iki Shakespeare yaratmaya zahmet etmezdi. Bu sadece sınırlı yaratıcılığı ortaya çıkaracaktır. Tüm varlıkların ortaya çıktığı Nihai Gizem, her biri tazelikle parıldayan, ontolojik olarak eşsiz, asla tekrarlanmayacak olan Ultimate Savurganlığı tercih eder. Her varlık zorunludur. Hiçbiri ortadan kaldırılamaz veya göz ardı edilemez, çünkü biri gereksiz değildir. - Brian Swimme, Evren Yeşil Ejderha
İnsanlar birbirlerini çok farklı bir şekilde, farklı gözlerle görmeye gelirler. . . . Birbirlerinin içinde daha derin bir yansımayı ve onunla bağlantıyı görmek için kendilerini görünüşlerin (elbise, boy, ten rengi) ötesine bakabiliyorlar. İnsanların hediyelerini sunduğu sayısız formları fark etmeye başlarlar. - Alan Briskin ve ark. Kenar Merkezli
“Nasıl düşünüleceğini” öğrendiğimizde, nasıl sevileceğini yeniden keşfediyoruz. Grup büyüsü bize evrenin sevgi dolu, yaratıcı enerjisini bağlamanın bir yolunu sunar.
Bu süreç, her biri daha önce hiç yapılmayan ve bir daha asla yapılmayacak şekilde kozmik enerjiyi yönlendiren eşsiz enerji, hikaye ve hediye konfigürasyonumuzla her birimize ihtiyaç duyar. Tüm görkemli çeşitliliğimizde birbirimizi görmemizi, duymamızı ve kabul etmemizi ister.
Maxine Greene için, hikâyelerimizi - söylediği gibi, “tıpkı yaşam dünyalarımızı adlandırmak” gibi, edebiyatın yaptığı gibi - dünyalarımızı ve kalplerimizi bir araya getirmenin ve farklı insanlar olduğunda, kim ve yok ne kendi aralarında ortak bir şey oluşturmak için hem konuşma hem de eylemde bir araya geliyorlar. ”
“Hepimiz aynıyız, yani insanız, hiç kimse yaşamış, yaşayan veya yaşayacak hiç kimseyle aynı olmayacak şekilde” ekliyor. Hannah, “Ortak bir zeminde olsak da, o zeminde farklı konumlarımız olduğunu ve 'her birinin farklı bir pozisyonda gördüğünü veya işittiğini' 'belirten Hannah Arendt'ten alıntı yapıyor. [Maxine Green, Hayal Gücünü Serbest Bırakmatirme]
Kişisel sevinçlerimiz ve kalp atışlarımızla şekillenen her bakış açımız, gerçekten yeni bir vizyon ve ondan yeni bir dünya yaratmak için gereklidir. Bu grubun yaratıcı gücüdür. Birlikte yeni bir konfigürasyon yaratıyoruz - enerjinin alandan sonsuz şekilde dışarı çıkması için yeni, benzersiz bir kanal.
“[Tibetliler ve Navajos gibi] kutsal dünyamızın derin gerçekliğine uyanıp onunla sorumlu bir ilişki geliştirebilirsek, biz de, tamamen birbirine bağlı formların, enerjilerin ve fikirler, ”diye yazıyor Peter Gold. “Bunu bilerek, bu şaşırtıcı gerçeklikte bir arada var olduğumuz ve iç içe geçtiğimiz tüm varlıklar ve nesneler için merak, rahatlık, sorumluluk ve - en saf ifadesinde - şefkat duygusu geliştirmekten nasıl yardım edebiliriz? Bu farkındalık gerçek aşk değil mi? ” [Peter Gold, Navajo ve Tibet Kutsal Bilgeliği]
© 2020 Dery Dyer tarafından. Tüm hakları Saklıdır.
Kolektif Zekanın Dönüşü: Dengesiz Bir Dünya İçin Kadim Bilgelik
ile Dery Dyer
Yeni Paradigma bilimindeki son bulgulardan, yerli gruplardan geleneksel öğretilerden, kutsal geometriden, derin ekolojiden ve genişlemiş bilinç durumlarından yararlanarak, yazar en yüksek iyilik için kolektif düşünme ve hareket etme yeteneğinin tüm yaşamlarda nasıl bağlandığını gösterir varlıklar. Kendimizi teknolojiyle köleleştirmeden nasıl kurtaracağımızı ve bunu tüm yaşamın iyileştirilmesi için daha akıllıca nasıl kullanacağını açıklıyor. Törenin, hacın ve inisiyasyonun hayati öneminin altını çizerek, kolektif zekayı besleyen ve doğal dünyanın her yerinde tezahür eden sonsuz bilgelik kaynağına yeniden bağlanmamız için yollar sunuyor.
Dery Dyer, Kosta Rika'nın ödüllü İngilizce gazetesinin eski editörü ve yayıncısı, Tico Times40 yılı aşkın bir süredir çalıştı. ABD ve Kosta Rika üniversitelerinden edebiyat ve gazetecilik alanında dereceleri vardır ve dünyanın birçok yerinde yerli maneviyat eğitimi almıştır. Kosta Rika'da yaşıyor.
Buradasınız: Anasayfa > Kişisel > Mutluluk ve Başarı > Gerçekler Yaratmak > Yeniden Keşif - Kalplerimizle Görmek