Yeni Şafak yazarı değerli bacımız Hilal Kaplan hanımefendi, Tahran'da yapılan ve 85 ülkeden 1200 katılımcıyla gerçekleştirilen "İslami Uyanış ve Kadın" başlıklı konferansa davet edilmişti.
Adettir bizde, biri bir yolculuktan döndüğünde “yediğin içtiğin senin, gördüklerinden ve duyduklarından haber ver!” deriz. Bu anlamda Hilal hanımın dönüşten sonra izlenimlerini öğrenmek için, birçok beğendiğimiz yazarın da olduğu Yeni Şafak’taki köşesine uğradık.
Hiç de hoş olmayan bir üslupla biraz da alaycı, istihza cümleleri ile kaleme aldığı yazısı bayağı şaşırttı.
85 ülkeden 1200 katılımcıyla gerçekleştirilen "İslami Uyanış ve Kadın" başlıklı konferansa katılan Hilal hanımın yazmadığı tek şey “İslami uyanış ve kadın”
Müslüman kadınların İslami uyanıştaki rolleri, konusunda en azından üç beş satır görmek isterken, uçağın markası ve içindeki İranlı makyajlı kadın, İngilizce yazılı tişörtlü genç ve boynunda haçla İranlı Hıristiyan ile Tunuslu Sofya Atik'in sözlerinden başka alabildiğine gırgır, şamata ve hoş olmayan temenniler.
Kadınlara cevap vermemeğe, karşı karşıya gelmemeğe hep özen göstermişimdir. Cemel savaşı da istemediğimiz halde gerçekleşen ve 14 asırdır hala belimizi doğrultamadığımız, adalet arayan kadınların kıyamı olduğundan, adalet arayan kadınlarla karşı karşıya gelmekten hep kaçınırız. Bir Cemel daha yaşamak istemeyiz.
Daha hicabın farzının aynî mi, kifâî mi olduğunu bilmeyen (anlaşılan o ki, uyarıdan sonra özür dileyerek düzelten) bir hanımefendi ile, hele bir de kendisi hicaplıysa, hicabın neyini konuşabilirsiniz ki?
Ayrıca bir düzeltme de ben yapayım. Meşhurun galatına düşmeyin diye diyorum, “Farzı Kifaye” değil “Farz-ı Kifai” olması gerekir.
Bir yere davet edilen bir kimse, geri döndükten sonra ev sahibinin eşinin mahremiyetini sokaktaki insanlara anlatması kadar etik olmayan, Hilal hanımın alaylı tavrı, uçaktaki makyaj ve haçla başlayıp, İngilizce yazılan tişörtlü gençlerle, makyajlı hanımların gelecekte yapacakları devrim temennileriyle biten yazısı üzdü bizi doğal olarak.
İran’ın bizim de eleştirdiğimiz birçok eksiği var. Fakat en azından yazılarını, bütün eleştirilerine rağmen bizim de beğeniyle okuduğumuz, Yeni Şafak’ın yeni kaptanı (bu arada kendisine başarılar dileriz) Karagül’den, Ortadoğu konusunda kısa bir brifing almasını tavsiye ederiz. Çünkü Suriye olayı yüzeysel bir bakışla çözülemeyecek kadar karışıktır.
Yoksa davet edildiğiniz 85 ülkeden 1200 gülün sergilendiği gül bahçesine değil, güllerin dibindeki küçük kurtçuklara takılıp kalır, bahçeyi gezdiğinizi zannedersiniz.
İranlı gençlerin alkol almasına mı üzülüyorsunuz, yoksa başı açık bayanların, başlarını istemeyerek kapatmalarına mı içiniz burkuluyor anlamış değiliz. Ama Hıristiyanların zorla başlarının örtülmesine rahatsız olduğunuz kesin.
Eğer karşı iseniz nasıl bir özgürlüğe taraftar olduğunuzu ve özgürlük çizgilerinizi de açıklarsanız seviniriz. Çünkü sizin de vakıf olduğunuz gibi, İran’daki hicap konusu sadece başörtü veya hicap sorunu değildir. Olay bir giyim kuşam devrimidir.
Örneğin baştan başlayan bir açılma özgürlüğü size göre nereye kadar inebilir veya alttan üste doğru çıkan açılma özgürlüğü nereye kadar çıkabilir? Dizilerin altına, dizlerin üstüne?…biraz daha üste…?
Ama biz eminiz ki, İran buna da izin verse, bu sefer de “İslam cumhuriyeti olduğunu iddia eden İran’ın Başşehri Tahran sokaklarında, mini etekli kadınlar mollalara poz veriyor” diye kıyameti koparır, İran’ın yalancık İslam’ını kanıtlamaya çalışırsınız.