Toprak Avcılarının İzinde…
Anasayfa Basında USİAD Cihan DURA Toprak Avcılarının İzinde…
Pazartesi, 23 Eylül 2013 08:52
1800’lü yıllar Avrupa’sı… Müthiş bir nüfus patlaması yaşanıyor. Yaşlı kıta aşırı nüfusu beslemekte zorlandığından, Yeni Dünya’ya, Avustralya’ya kitlesel göçler başlamış. Almanya… En fazla göç veren ülkelerden biri… Amerika’ya ve Avustralya’ya yapılan göçlerin zorluğu, yeni göç rotaları aranmasını gerekli kılmakta. Hem geç sanayileşmiş, ulusal birliğini geç kurmuş (1871), hem sömürge edinme yarışında gerilerde kalmış. Bunu telafi için pratik çözüm yolları arıyor.
Bulunan çözümlerden biri çok ilginç, bizleri çok yakından ilgilendiriyor: Anadolu’nun sömürgeleştirilmesi!..
Güneşi, ılıman iklimi, verimli toprakları ve olağanüstü seyrek nüfusu ile Anadolu; özellikle de Batı Anadolu’nun güney ve kuzey sahil şeritleri, bazı hırslı ve açgözlü Almanların hedefi haline gelmiş. Bir plan oluşuyor yavaş yavaş: Buralara Alman göçmenlerin iskân edilmesi!... Böyle bir planın varlığına pek çok kanıt gösterilebilir. Bunlardan biri seyyahlardır, bunların seyahatnameleridir.
-Toprak almak için üç şeye ihtiyaç vardır: Para, mürekkep ve kan!... Almanya üçüne de fazlasıyla sahiptir.
Yukardaki uzunca açıklamayı Sayın Mehmet Uysal’ın “İki Seyahatnamede Anadolu’ya Alman Göçmenlerini Yerleştirme Düşüncesi” adlı makalesinden faydalanarak yaptım[i]. Peki, neden yaptım? Yanıtımı vermeden önce “Yabancıya Toprak Satışının Ağır Maliyetleri” adlı bir yazıma[ii] dayanarak yaptığım aşağıdaki açıklamaları okuyalım.
-Bir ülkeye topraklarını sattırma, Batı’nın, Emperyalizm’in tarihî bir sömürme aracıdır. Türkiye de de, AKP iktidarının ilk yılı olan 2003’den bu yana, giderek artan bir hızla toprak satılıyor. Bunun anlamı şudur: Silahla teslim alınamayan Türkiye'nin tapusu parayla, Dolar’la, Avro’yla ele geçiriliyor. “Efendim, toprağı alıp götürmüyorlar ya” savunmasının hiçbir geçerliliği yoktur. Tapuyu almak, bir bakıma toprağı alıp götürmek demektir. Aslında emperyalistin “toprağı götürme”ye de ihtiyacı yoktur, tersine –yukarda gördük- o ülkeye yerleşmek ister; ekonomik ve siyasal egemenliğini kurar, kolonileştirme yollarını arar. “Biz de oralarda toprak alıyoruz” gerekçesi de çürüktür. Bir Türk, Amerika’da ya da başka bir Batı ülkesinde yalnızca mülk sahibi olmak için gayrimenkul alır. Oysa bir Alman, bir Amerikalı, bir İngiliz,... öyle olmayabilir. Çünkü bunlar emperyalist, sömürgeci, dünyanın çeşitli bölgeleri hakkında politik hedefleri, gizli planları olan, tarihî açıdan sabıkalı milletlerdir. Almanya’daki işçilerin bu ülkede mülk sahibi olması da gerekçe olarak ileri sürülemez. Çünkü onların Alman toprakları üzerinde hiçbir ideolojik emelleri yoktur. Almanya öyle değildir. Bu devletin Ortadoğu’ya –yukarda gördüğümüz gibi- Türkiye’ye yönelik planları vardır. Üstelik oradaki Türkler üzerinde sıkı bir Almanlaştırma politikası uygulamaktadır.
- Toprak satışının bir maliyeti de yeni azınlıklar yaratmasıdır. İş mülkiyet devriyle bitmez, etnik yığınlar zamanla ülkede yeni azınlık nüfuslar oluşturur; belirli büyüklüklere ulaştıkça, her biri ekonomik ve siyasal taleplerde bulunmaya başlar. Belli bir bölgede nüfus çoğunluğunu elde eden yabancılar, yerel yönetimlerde ve ülke yönetiminde temsil edilme, seçme ve seçilme hakkı taleplerinde bulunabilir.
Demek ki durum bugün de değişmemiştir. Toprak avcıları; planlarında, yöntemlerinde olsa olsa geçen zamanın gerektirdiği değişiklikleri yapmışlardır. Yalnız Almanlar mı? Elbette hayır, İngilizler de, Fransızlar da, Amerikalılar da!...
AKP iktidarı ve başı, boşuna mı Çirkin Batı’dan mua
[i] Mehmet Uysal, “İki Seyahatnamede Anadolu’ya Alman Göçmenlerini Yerleştirme Düşüncesi”, Türk Yurdu, S. 310, Haziran 2013, ss. 308-315.
[ii] Cihan Dura, “Yabancıya Toprak Satışının Ağır Maliyetleri”, http://cihandura.com/diger-yazilar/204-yabanciya-toprak-satiinin-air-malyetler.html
USİAD Bildiren Dergisi 65. Sayında yayınlanan makale