Nymphe ehp - o öğretmen o anda ne diyecek?
Rehberlik odasının o huzur verici sessizliği,kapının çalınmasıyla bozuluverdi.Öğretmen oturduğu masasının başında kafasını kaldırdı ve ‘’Gir!’’ diye bağırdı.İçeriye saçları yandan örgülü,kırmızı gözlüklü,bakışları hafif sinirli,üstü başı düzgün bir kız öğrenci girdi.Öğretmen bu kızı çok iyi tanıyordu.Bahar’dı bu!Tam bir kuralcı,disiplinli,terbiyeli,zeki olan Bahar...Yaramazlıklara,şımarık çocuklara katlanamayan ama sınıfında bu çocuklardan çok olan Bahar…Gerçektende sinirli görünüyordu ama bu siniri hüzünle karışık gibiydi.Rehberlik öğretmeni kızı biraz süzdükten sonra ‘’Şöyle otur!’’dedi önündeki sandalyelerden birini göstererek.Kız oturdu ama bakışları artık sinirli görünmüyordu.
‘’Ne için gelmiştin?’’dedi Rehberlik öğretmeni.Kız boynunu hafif sola büktü,gözlerini öğretmenin gözlerine dikti ve ellerini birbirine kavuşturdu.Son derece sakin ve yavaş bir şekilde:
‘’Ben mi niçin geldim?O kadar çok şey için geldim ki…Aslına bakarsanız bu ‘’şey’’lerin çoğalmasını sağlayan en başlangıçtaki ‘’şey’’den başlayacağım anlatmaya…Sınıfımızda , dahaaa (saatine baktıktan sonra konuşmasına devam etti) 50 dakika önce bütün erkekler Uzuneşek oynuyorlardı.Sınıfta!Her zamanki gibi rahatsızlık duyuyordum.Bunu biliyorsunuz çünkü buraya bu 5. gelişim!Eminim bıkmışsınızdır da aynı konu için gelmemden.Ama bu gelişim sadece bunun için değil merak etmeyiniz.Sonra derse girmeden bi’ 5 dakika önce onlara rahatsızlık duyduğumu ve hem sınıfta da (bugüne kadar 20’yi geçmiştir) Uzuneşek oynanmaması gerektiğini söyledim.Ama…’’sözünün burasını kız uzattı ve öğretmenin gözlerinin içinde daldı gitti…Öğretmenin ‘’Evet?’’sorusuna irkildikten sonra devam etti.’’Ama aldırış bile etmediler.Sinirlendim haliyle…Erkeklerin oynamasını teşvik eden,bana inadına oynayan birisi vardı.Gidip ona defalarca söylediğim sözleri söyledim.Bu duruma bir son vermezse öğretmene bunların hepsini anlatacağım falan filan…Takmadı bile!Hem neden taksın ki?Bende olsam bende takmazdım.Lütfen kaşlarınızı çatmayınız.Nedenini söyleyeceklerim bittikten sonra öğreneceksiniz.
Sınıf kapısını açtım ve bir tek öğretmen bulup ta ona bu durumu anlatma arzusuyla kendimi koridora attım.Kimseler yoktu!Kimse ama kimse yoktu…Sinirlendim,kim olsa sinirlenir!Aradığımda ,ihtiyacım olduğunda kimseleri bulamıyorum.İşin beni iyice sinirlendiren tarafı bu hep böyle oluyor.Şimdi sınıfa o çocuğun gözlerinin içine çaresizce bakarak,sırama hiç bir şey olmamış gibi oturacak mıydım?Ben pek çok kez bu şekilde oturdum ama öğretmenim.Bunun ne kadar gurur kırıcı bir şey olduğunu biliyor musunuz?Oyunlarına mani olduğum için hepsi benden nefret ediyor.Ama sınıfta hiç Uzuneşek oynanır mı Allah aşkına!Elimden bir şeylerin gelmemesi beni küçük düşürüp duruyor.Onları ispiyonluyormuşum.Artık bana o gözle bakıyorlar.Bu sefer o şekilde oturmamamı sağlayan sizi geçerken saniyeler farkıyla görmemdi.Ama aynı zamanda dersimize girecek olan öğretmeni de gördüm.Hiç bir şey demeden sınıfa girdim çünkü ben size demek istedim öğretmenim.İşte bu kadar!Olan biten bundan ibaret.’’dedikten sonra öğretmenin hala bir şeyler söylemesini bekleyen bakışlarına bakıyordu.Öğretmen daha da fazla dayanamadı:
‘’Anlıyorum...Sen bir yandan da aradığında bir öğretmenin olmamasından şikayetçisin.Peki derse girmeden 5 dakika önce bunları yaşadığını farz edersek ,derslerine biraz erken giren öğretmenler olacaktır…Ama nedenini hala öğrenemedim.Yani ‘bende olsam bende takmazdım’ lafının nedenini…’’dedi düşünen şüpheli bakışlarla.
Kızın,öğretmenin gözlerinin içine dikipte bir türlü başka yere bakmayan gözlerinde ‘’İşte bu!’’ diyen bir zafer parıltısı belirdi.Yine aynı sakinlikle ve hafif alaycı bir gülümsemeyle:
‘’İyi ama sözlerimin hepsi bitmedi ki!’’dedi.’’Bu daha başlangıçtı ya unuttunuz mu?’’
Öğretmenin ciddi görünümlü halini bir anlık anlamama ifadesi alıverdi.Ve sonra tekrar yüzünün ifadesi ciddileşerek :
‘’Anlat seni dinliyorum.’’dedi.Kızın öğretmenin gözlerinin içinden biran olsun ayırmadığı bakışları öğretmeni rahatsız edecek dereceye varmak için ilerlemeye yine devam ediyordu.Boynu hala bükülüydü.Yüzüne bakınca şuanda ne düşünüyor,hangi duygular içerisinde bilmek imkansızdı.Donuk bakıyordu.
‘’Sorunum olan kişi işte o çocuk!Sınıfın en yaramaz çocuğu…Tahammülsüzümdür bu durumlara.Onu şikayet etmek için geldim.Eminim dediğim sözün nedenini şuanda düşünüyor olmasaydınız,o çocuğun adını ve soyadını almayı düşünüyor olacaktınız.Alsaydınız ne olacaktı ki hem?Beni çıkarıp onunla tek başınıza konuşacaktınız değil mi?Eğer bir kez daha yaparsa disipline gideceğini söyleyecektiniz ona.Çünkü bunları hep söylüyorsunuz öğretmenim.Ve bu çocuk tekrar yapıyor.Tekrar,tekrar,tekrar…Peki disipline gitti mi?Ömründe o kadar aykırı şeyler yaptığı halde çok az gitti değil mi?Gittiklerinin tekinde bile bu konu sayesinde gittiğini görmedim.Gerçi gitti de ne oldu ki?Hiç bir şey!Bu beni çıldırtıyor!’’Öğretmen araya girdi:
‘’Bak Bahar’cığım!Sana açık açık her şeyi söyleyeceğim.Söylediğin kişinin kim olduğunun farkındayım.Birinci sınıftan beri çok şımarıktır.Artık elimizden gelen hiçbir şey kalmadı.Hiç bir şeyden anlamıyor ki kızım!Bu kötü huylarından vazgeçirtmek için yapmadığımız şey kalmadı.Disipline de gitti,cezalarda aldı…Artık bizde kendi haline bıraktık.Bizde bıktık ama ne yaparsın?’’Kız hiddetle öğretmenin sözünü kesti.
‘’Hayır!Siz Rehberlik öğretmenisiniz!Böyle bir cevap hiç beklemezdim sizden.Ne demek kendi haline bıraktık?Sorunumu çözemeyeceksiniz anlaşılan.’’hiddetle söylediği bu sözlerden sonra biraz sakinleşti.Ve devam etti.’’Ama ben yinede anlatmak istiyorum.Dinlemek zorundasınız bu durumda.’’Duraklayıp düşündü..Hareket etmeden düşünüyordu.Derin bir nefes alıp verdikten sonra boynunu düzeltti.
‘’Baştan beri aslında buraya gelme sebebim;soracağım sorunun cevabını sizden alma isteğimdi.’O öğretmen o anda ne diyecek?’şimdi soruyu anlamamış olabilirsiniz.Ama bırakında anlatayım.’’Yine aynı şekilde birden durup,düşünmeye devam etti.
‘’O çocuğun yerine kendimi koydum.Onun bakış açısından düşündüm.Ve işte sonuç…Sınıfın en yaramazı benim.Dediğim oluyor.Ama sınıfa yeni gelen kız sinirlerimi bozuyor.Gelip gelip oyunlarımıza karışıyor.Nefret ediyorum ondan nefret!Geçen seneden beri ‘Öğretmene söyleyeceğim!’ laflarıyla ilk önceleri korkutan ama sonralarında beni eğlendiren bir kız işte.Sinirle sınıftan çıkıyor cezalandırılayım diye ama kısa süre sonra tekrar geliyor eli boş.Böyle yaparak anca kendini rezil ediyor.Artık takmıyorum bile onu.Elinden gelen hiç bir şey yok!’ Peki neden korktu en başlarda biliyor musunuz?İşin ciddileşeceğini düşündüğünden.İlk başlarda sınıfa büyük bir hayal kırıklığı ile döndüğümde,herkes yerli yerinde oluyordu.Korkmuş…O şekilde yakalanmaktan korkmuş.Ama kısa süre sonra iş ciddiye binmeyince ,korkmanın da hiçbir anlamı olmadığını öğrenmiş. Takmıyor artık!E haklıda…Bende olsam bende takmazdım!Durun lütfen daha soruma gelmedik.’’Biraz daha donmuş vaziyette düşündükten sonra bir iç çekti ve konuşmasına devam etti.
‘’Sonra o kızı sinirlendirmek için gözlerinin önünde tekrar oynadık.Kız yine gitti.Bir yandan sinir bir yandan hüzün vardı gözlerinde.Derse girdik ama o hala yoktu.Sonra kapı çaldı ve bir öğretmenle içeriye girdi.Dersinde olduğumuz öğretmenden özür diledi ve sonra beni kaldırdı.Kızdı,kızdı,kızdı…Ama duymaya alışık olduğum sözleri tekrarlayıp durdu.Bir daha yaparsan disipline gidersin!Boş laflardı bunlar…Haftaya tekrar oynadığımızda hiçbir şey olmayacaktı ne de olsa.’İşte o çocuk böyle düşünüyor.Peki böyle düşünmemesi için ne yapılmalı?Ne denmeli?O öğretmen o anda ne diyecek öğretmenim?Sorarım size ne diyecek?’’Bu sefer öğretmene öyle bir manalı manalı bakıyordu ki,öğretmen kızın karşısında eriyip gidiyordu.Kız daha da kendini tutamadı.Sesini yükselterek:
‘’Yapmanız gereken onun karşısında susmak değil!Kendi haline bırakmak değil!Bunlar onu daha da bir teşvik ediyor şımarmaya görmüyor musunuz?Pes mi ediyorsunuz?Güldürmeyin beni lütfen!Bu sizin sorumluluğunuz,göreviniz…’’Öğretmen az önceki utancını unutup,sinirlenmeye başlamıştı.
‘’Sen bana sorumsuz mu diyorsun?’’Bunu duyan kızın gözlerinde yine o zafer parıltısı belirdikten sonra yine aynı ses tonu ile :
‘’Ne o yoksa beni disipline mi verirsiniz?Verinde bir göreyim,o çocuğun gidipte bir türlü ceza almadığı yeri.Görmek istiyorum!Verin lütfen verin!Bakalım nasıl bir ceza alacağım?Disiplinmiş,cezaymış bırakalım o zaman.İlk önce o öğretmen orada ne diyecek onu düşünsün!’’
Kızın hızla çıktığı odadaki öğretmen ise, yüzü kızarmış bir vaziyette kımıldamadan susup oturmayı tercih etti.Ve düşünmeye başladı…
Gerçek bir olaydan esinlenilmiştir.
Arzu . 23.08.2010 20:37
Bizim sınıf da hayli yaramazdı.. Uzun eşek oynamazlardı ama bir sürü haylaz yan yana gelmişti. Kurtulduğuma seviniyorum
ikiters1duz . 29.08.2010 12:21
"Öğretmenler!Yeni nesil sizlerin eseri olacaktır." Bu söz söylenirken acaba bunları düşünmüş müdür Başöğretmen M. Kemal Atatürk
Nymphe ehp 30.08.2010 22:08
Merve abla:Evet öğretmenlik sadece bunlarla bitmiyor.Disiplini en başta elden bırakmamalıydılar ki,sonradan baş edemedikleri olaylarla karşılaşmasınlar.
Arzu abla:Herkesin sınıfı kendine göre çok şımarık.Seneye bu sözleri benden duyarsınız artık ''Kurtulduğuma seviniyorum''
Sümeyra abla:Düşünmüştür belki,belki çözümünü söylemiştir ama biz zaten o çözüme uymuyoruz ki asıl sorunu nasıl çözelim
Son olarak hepinize teşekkür ediyorum.Okuyan herkese...
&&&&&&& ... 19.09.2010 21:03
Bu rehber öğretmende baştan sorun var,bir kere ben dilini kulanmıyor,kendini yerine koymuş gibi görünüyor..Birde bu eğitimin kanayan yarası caydırıcı hiç bir ceza kalmadı malesef arkadaşlar
asd fgh 2.12.2010 21:27
Cok guzel kalemine saglık, bende bıraz yaramazlık vardı bende okadar gıttım ama dısıplıne veririz deyıp durdular okadar gıttım bısey olmadı, hıkayedekı o cocuk ben mıyım yoksa :))
Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:4303