Özgüranne: Antalya'dan bildiriyor...
Cok guzel yazmissin :) Cok seviyorum seni :)Boncuk bulacaksin tabi :) Hepsinde var o boncuk :D Mesele o boncugu baskasinin gozune sokmamak :P Kendimiz bulalim, kendimiz bakip bakip ohh buldum iste diyelim :DBen de; ben parka gotureyim ama nolur baskasi resim mesim yapsin su cocukla modundayim :P El isi faaliyetlerinden nefret ediyorum :P Oglan da tam tersine cok seviyor ama sirf o seviyor diye hic kendimi zorlamadim bugune kadar :) Bakicisi da cok seviyor :P Ikisi birlikte yapiyorlar :) Okulda da var zaten bol bol.. Bi arkadasim eve hic el isi alet edevati almaz, okul ne icin var ayol mantigiyla :))) Sevmeyince zorlasan da olmuyor iste :PEla cok sansli ozgurannem :) Ela'yi ya da seni bilmem de, ben Ela'nin yerinde olmak isterdim valla :P
bak ben resimdir oyun hamurudur çok seviyorum yakın otursak cosarmisiz:) canım arkadasım hastanızım efendim:)
17 Şubat 2011 18:06
Oh, Antalya havası yaramış :) Yine ben mi yazdım etkisi oldu :P
insanlar başkalarının itiraflarında neden rahatlar? Anlamadım. Ben kendi itiraflarımda rahatlıyorum ama:) Annevebebişi +1 : el işi resim yapmayayım, ama her gün parka götürürüm:)
Evren, di mi:) Ben de yazını okudum gece ama yorum yazamadım. Valla böyle sen de yazınca oh diyorum yazmama gerek kalmadı:)Yeliz: onu ben de anlayamıyorum bir türlü. size yakın otursak ben elişi yapsam çocuklarla siz parka gitseniz:)
araba kullanırken iron maiden dinlemekten neden utanıyorsun?onu merak ettim.gayet guzel bence:)
Antalya fazla güzel geçmiş sanırım ... Ama ne çok düşünecek vaktin olmuş Özgür :) Aklından neler geçmiş maşallah ...Annelik gerçekten bitmeyen / yorucu / emek isteyen ve karşılık beklenmeyen bir meslek. Ama kendi çocuğu olunca, akan sular duruyor.Ayrıca, bence de kimseyi sallama, bir varmışız bir yokmuşuz hayat.Elalem ne der'e bakıp yaşasak, ömür boşa gidecek ... Bence sen Elayla evde kal, daha az yorulursun :)
Sevgili özgüranne. Sessiz sedasız böyle , uzun bir zamandır okuyorum yazılarını. Kızım ! yaşında benim de. Çok zor, uykusuz , sinirli zamanlarımda seni okumak içimi açtı. Sıcak sıcak bir havası var yazdıklarının. Kendi vicdanıyla hesaplaşan sımsıcak bir anne canlanıyor kafamda. Ben de sağı solu pek umursamam. Sadece bazen sinirleniyorum. Çok mu baskıcıyım yoksa çok mu özgür? Hep bu ikilemi yaşıyorum. Hala uyku düzeni oturtamadık. Kızımla koyun koyuna uyumayı seviyorum. Bazen de çok uykusuz kalıp "yanlış mı yapıyorum?" demekten kendimi alamıyorum mesela. Eski günlerimi de özlüyorum. Bira içip sabahlamayı da. Ama aklımın ve kalbimin kocaman bir bölümü kızımla dolu hep. Serserilik yapamayacakmışım bi daha gibi geliyor. Metallica dinliyorum ben de :P utanmadan hem de! Evi annem olmasa mok götürecek. yardımcı tutacak halimiz yok ben mesaiyi azalttığımdan. Yemek yapmaktan, çamaşır yıkamaktan, oyuncak toplamaktan sıkıldım. Kimse sobe mobe demedi ama bak ben sana döktüm içimi. Sevgi ve huzurla kal...