2016 Geliyor - Christmas Bells Anılarım.. | KavunMedia
Home / 2016 geldi / düşüncelerim / hoşgeldin 2016 / yeni yıl / yılbaşı / yılbaşı çanları / 2016 Geliyor - Christmas Bells Anılarım..
2016 Geliyor - Christmas Bells Anılarım..
Yaşlanıyorum... Biraz mutsuzluğa dönüşürken, daha büyük yaşa gelince hayatımı kuracağım günleri düşünerek mutluluğu çağırıyorum. Hepimiz için, 2016'nın güzel geçmesi dileğiyle.. Bu sene güzel gün dilekleri dışında eskiden ailemle yaşadığım anılarımı, içimi dökmek istediğimi fark ettim.
Eskiden yılbaşı geceleri benim için çok güzeldi. Ancak birkaç sene öncesi değil. Çok... Çok önceler. Hani şu minnacıkken boyumuz daha mutfak tezgahlarını bile geçmezken, o günler.. Ozamanlar gerçekten çok mutlu olduğumu ve çok tatlı bir hayatımın olduğunu düşünüyordum. Yılbaşı ağacımız aynı yabancı aileler gibi haftalar öncesinden hazırlanmaya düzenlenmeye başlardı.
O günlerde ablamla ben babamın eve gelmesini beklerdik, adım adım ağacı düzenleyeceğimiz için.. Özel paketlerden süsler çıkarılır babamın boynuna, omuzlarına çıkarak tatlı figürleri ağacımıza asardık. O ağaç bizim için çok büyüktü tabikide. Belkide küçük olduğumuz için.. En sevdiğim figür de yılbaşı çanlarıdır. En tepesine her zaman babamın omzunda ileri doğru zar zor dayanarak koyardım. Koymam gerekli olarak hissederdim. Sonra ışıklara gelirdi sıra, üstümde pijamamla beraber babamı izlediğimi hatırlıyorum. Annemde o günlerden itibaren yapacağı yemeklere alacakları mezelere kadar hazırlıklar yapardı. Çünkü yılbaşı gecesi mutlaka ya akrabalar yada aile dostlarıyla içilirdi...
Ağacın ışıklarına kadar herşeyi hazırlandıktan sonra şöminenin başından ağaca kadar yere kar spreyi sıkardım.. Çok tatlı bir şekilde ne uğraşlarla sıktığımı hatırlıyorum. Son gün, son gece o ağacın altında kocaman kocaman paketler olurdu. Eğer akrabalar tanıdıklar dostlar gelecekse onlarda mutlaka çocuklarının hediyelerini veya bizlere aldıklarını o ağacın altına koyarlardı.. Son gece.. Ne kadar çocuk varsa hepimiz ağacın yanına geçerdik ve aile bireyleride sohbetlerini ederken hepsi bize dönerek gülümser, mutlu oluşumuzu izlerlerdi. 1999-2000'yılını bağlayan son yılbaşımızda hangi hediyemizi aldığımızı herşeyi çok iyi hatırlıyorum. Ablam paten manyağıydı ve o dönemde o yaştaki tüm kızların hayaliydi. Ablam onu açarken herşeyi fırlatarak açıyordu. Mutluluktan.. Benim ayağımda hani şu twiggy terlikleri olur ya.. Onun sarı arabalı olanı vardı. Yerde oturarak bir ablamı izliyordum birde kendi hediyeme bakıyordum. O bizim son mutlu ve birlikte geçirdiğimiz yılbaşıydı. O gün sadece dayım, eşi ve annemin bir yakın arkadaşı gelmişti bize. Ablamı izlemem bittikten sonra, kendi hediyeme saldırmıştım. Neden bilmiyorum belkide o yıllar ben istiyordum ama, ailem bana Ken (barbie'nin arkadaşı, sevgilisi olan) ve onun son model arabasını almışlardı. O günde anlamamıştım neden onun alındığını. Neden o alınmıştı ki bana? O günden sonra asla hiç bir yılbaşımız mükemmel veya güzel olmadı. Belki küçüktüm diye belkide hiç bir zaman o yaşlardaki gibi olamayacağı için.. Bilmiyorum..
O yılbaşı gününde, babam iflas ettiği için iş yerinede gitmiyordu. Tabiki bizim hiçbirşeyden -çocukların- haberi yoktu. O gün mutlu olmalıydık. Hangi aile çocuklarının mutsuz olmasını ister ki? 99-2000 döneminde athena diye bir erkek müzik grubu çok ünlüydü ülkemizde. Bütün gün cd çalardan onu açardık, ablam yılbaşına özel aldığı kıyafetiyle salonda bize dans gösterisi yapıyordu. Dans ettikçe ben yoruluyordum... Sayılardan oluşan örtümle uyuya kaldığımı hatırlıyorum... Hala'da o güne ait tüm günden oluşan kaset kaydımız var. Ben sabah sulu boya resmi yapmışım ablamla kavgada etmişiz ama öğleden sonra hiç kimsenin hiç birşeyi umrunda değil. En azından ablamla benim için.. Sadece yılbaşı, ve mutluluk.. Geri sayımlar yapılır o sırada elimize maytaplardan almıştık. Işıl ışıl... Hani yakarsınız ışıltılar saçarak hafif hafif patlar ve yavaş yavaş söner ya..
Bunları artık yapmıyormuyuz? Çoğunu yapmıyoruz çünkü o günden sonra gerçekten kimsenin mutluluğu kalmadı. Genede yaptığımız şeyler olsada, hiçbirşey o günler gibi olmuyor benim için. Belkide kendi ailem olunca kendi çocuğuma bunları yaşattığımda olacak? Belkide artık o role o duruma benim geçmem lazım. Bilmiyorum ama yılbaşına böyle hüzünlü bir yazı yazmakta istemezdim. Sadece yazmak istedim işte. :)
Ne zaman yılbaşı çanı duysam, aklıma o gün ve noel baba geyiklerinin uçan motifleri gelir aklıma. Hayatımda en sevdiğim gün noel ve yılbaşıdır. Gerçekten bugünün verdiği enerjiyi çoğu günde alamam. Doğum günümden bile çok seviyorum. Keşke ülkemizde de tam anlamıyla yaşayabilseydik o kutlamaları, sokakları, renk şölenini, hayatını.. Keşke bazı baskıcı şeylere maruz kalmadan yaşasak..
Amaaaaaaaaaaan neyse işte..
Ne kadar çok güzel dilek, dua ederseniz o kadar kendinizi arınmış, muhteşem ve iyi hissedeceksiniz. Yeni yılada mutlaka böyle girin. Bütün yılınız, 2016'nız güzel geçmesi dileğiyle.
Vay be, bloğumunda 4. yılımı olacak yoksa? Yaşlanıyormuyuz nedir. Hayata bir daha gelebilsek keşke. Çocukluktan itibaren herşeyi daha düzgün daha emin yaşamak isterdim.
Güle güle 2015.. Biraz sıkıntılar yaşattın bana ama... 2016'nın çok daha güzel geleceğine eminim. O yüzden sana tripli veda ediyorum :) -yoksa çok tripli olurdum-
Kulaklarımda son gün.. 31 Aralıkta.. Daima bu çan sesleri olacak. Kendimi cidden o günlerdeki gibi hissetmek çok keyifli. O yaşların mutluluğu o dönemdeki dünya herşey çok farklıydı.. 94-2000 dönemi dünyanın en güzel yıllarıydı...