DURU MELEĞİM: Ekim 2010
Anne,çocuğunu tiyatroya götürmek istemiştir ne zamandır."Resim yapıyoruz,kitap okuyoruz,şarkı söylüyoruz ama sinema ve tiyatroylada tanıştırılması gerek" diye düşünmüştür.Sinema için erken olabilir,uzun süre sabit kalmayı gerektirdiğinden çocuk sıkılabilir,heveslendireyim derken hepten ters tepebilir.Ama tiyatro neden olmasındır ? Hem daha kısa, hemde bizzat canlı canlı yaşanılanları görebilmek daha ilgi çekici olabilir.
Yaşına uygun bir oyunda seçildimi tamamdır bu iş.Daha gitmeden evde anlatılır durum,çok güzel bir oyun oynanacağı ve koltuğunda oturup izlemesi gerektiği tembih edilir.Vee girilir salona,şaşkın gözlerle etraf incelenir,sahnedeki dekor oyuncaklarla "oyniyimmi annecim" diye bir şans denenir,ama çok zorlanmaz.Perde açılana kadar etraftaki çocuklar gözlemlenir,bazılarıyla sohbet edilir hatta gıdıklamaca oynanır :)
Otur,kalk,"şurası dahamı iyiki,arkayamı geçsek,ön tarafa başka gelen olurmuki " diye düşünürken başlama saati gelmiştir bile. Büyük bir dikkat ve ilgiyle oyun izlenir,tamda annenin kızından beklediği gibi.Aralarda anne ile sahne üzerine sohbet yapılır bıdı,bıdı,bıdı...Prenses ablanın sorduğu sorulara salondaki çocuklarla birlikte "eveeeeett,haaaayıırrr" gibi cevaplar verilir tahmin edildiği üzere ve tabiki şak şak şak alkışlar eşlik eder müzikli ve danslı sahnelere.
Konu oyuncak dolu bir odada geçmektedir.Oyuncaklardan prenses,tavşan,ayı,tilki canlanır ve oyun oynamaya başlarlar.Ama oyunun adı "Yalancı Tilki" ya,bu tilkicik durmadan rahatsız eder arkadaşlarını,canlarını acıtır bazen,yalan söyler sürekli.Ve birgün onları korkutacağım derken çöp kutusuna sıkışınca yine arkadaşları yardımına gelecektir,o günden sonra iyi olmaya söz verir tilkicik ve birdaha hiç yalan söylemeyeceğine.Ana temada yalanın ne kadar kötü birşey olduğunu çocuklara kavratmaktır zaten.Aralardada oyuncaklara zarar verilmemesi gerektiği ve oynadıktan sonra toplanması gerektiği mesajı verilir. Çocuk sevinçle alkışlar,ne kadar anladı bilinmez konuyu ama yüzü gülmüştür ya önemli olanda odur.
Annede kızıyla birlikte bir ilki yaşamış olmaktan dolayı mutludur,gururludur.Bunu ilerleyen zamanlarda sinema,konser v.s. takip edecektirya onun hayalini kurmaktadır,kızı büyüdükçe paylaşımlarda zenginleşecektir ve gözleri dolmaktadır.
Meraklı Minik'te görmüştüm birkaç ay öncede bi türlü kısmet olmamıştı yapmak,dün baba elinde üç top yünle gelince ampul yanıverdi bende.Aman öyle marifetli bir blogger anne değilim yanlış anlaşılmasın,hünerli annelerin yaptıklarına bakıcıyım sadece pek yapıcı değilim maalesef.Hazır yünler gelmiş,ee çokta basit bişey yapayım dedim,fenada olmadı.Dergi zamanları yapsaydım daha popüler olabilirdi,zira Duru ahtapot ve balık hastası olmuştu,Melek balığı,Palyaço balığı diye sayıklardı o vakitler.Şimdi bu turunç arkadaş peluş oyuncakların arasında yerini aldı.Daimimi geçicimi onu zaman gösterecek.Yalnız gözler fazla kalıcı olmaz gibime geliyor,Duru tarafından merak edilme suretiyle heran oyulabilir :) Bu maharetli anne,süper çetrefilli ahtapot yapmakla kalmayıp birde oyun hamuru yapmaya kalkmasınmı?Hiç kalkmasın...Çünkü aktivite için yün alan baba bu işide halletti sağolsun, yine izleyici koltuğunda yerimi aldım.Amma velakin bu hamur ne menem bişeydir insanın eli bi deydimi bırakası gelmiyor,güya çocuğa yapıldı.O bi kenarda kendince takıldı,biz babayla kendimizi aştık çocuğu gözümüz görmüyor :)Bu şirin kelebekler ve papatya bana ait,babanın yaptığı meymenetsiz kediyi hiç koymadım göz zevkiniz bozulmasın :)
Bi güzel fırınladık birde mis gibi oldu yemede yanında yat :) Guaj boyalarla boyadık sonrasında,işin içinde Duru'da olunca çok profesyonel bişey çıkmadı ortaya,yoksa biz süper ötesi bişey yapardık emin olun ;)
Mevsim itibariyle artık dışarda çok fazla zaman geçirmek pek mümkün olmayacak.Evde yapılabilecek çalışmalara ağırlık vermek gerek,bu yüzdendirki bu kitap çok ilgimi çekti,ilaç gibi gelecek bize.Haydi sizede kolay gele..
Kızardım Duru'dan önce pusetle gelenlere,yürüyecek yer kalmazdı onlar yüzünden,şimdilerde en kocamanından bitane çarptırıyorum sağa sola :) Lastikli don satan teyzeler,çantaya limon sıkıştıran ufaklıklar,"ikizlere takke" diye bağırmakla yetinmeyip bide üzerine geçiriveren kara yağız abiler,yada bugün dikkatimi çeken transparan gecelik satan posbıyıklı amcalar.
İki buçuk diyorum soranlara artık,27 aylık demek tuhaf geliyor.Üç ayda çok şey değişecek biliyorum ama olsun bunu benim bilecek olmam yeterli. Politik durumlar tam gaz devam ediyor artarak.
baba gelince "babacım en çok seni seviyorum,hadi atçılık oynayalım" Bilgisayarda olmamı istemiyor kesinlikle,başında görünce sinir oluyor.Bi keresinde "kızım dur bişeye bakıyorum"demişim,ondan sonra baba eve her geldiğinde "anne sen git bigisalada bişeye bak" diyor bücür.Gülsemmi ağlsammı bilemedim.
"masuscuktan maakete gidelim,sende geemek isteemisin annecim?" (market mutfak oluyor elimizde poşet zerzavat topluyoruz) Annecim,babacım,kibarlıktan kırılıyoruz son günlerde caillou'dan öğrendi muhtemelen.Tv.caillou'dan ibaret neyseki fazla bakmıyor,biz bişey izlerken pat diye kapatıyor tv.yi.
Sevgili füsun sobelemiş beni,istatistiklerimizden bakıp favori 5 postumuzun linklerini ekleyecekmişiz minik içerikleriyle.Çok teşekkür ediyorum kendisine ve hemen eklemeye başlıyorum.
5.Çiş Mevzu ,adındanda anlaşılacağı üzere Duru'nun çiş eğitimiyle ilgili süreci anlattığım post.
4.Bir Minik Tosbaa,evimize gelen minik su kaplumbağasının bize hissettirdikleriyle ilgili birkaç foto ve birkaç cümleden oluşan tosbamız gibi minik bir post.
3.Duru Deniz ve Güneş,Durunun ilk deniz maceresını bikaç resimle anlattığım sıcak bir yaz postu.
2.İki Bİtti Bile,İkinci yaş günümüzün aile arasında kutlandığı ve benim o günkü duygularımı paylaştığım,durunun resimleriyle dolu doğumgünü postu.
1.Rahat Bırakın Yav,Çocuk yetiştirirken, büyüklerimizin bizim koyduğumuz kuralları yok saydığı ve bizi zorda bırakan, çoğu kez sinilendiren durumları,kendi yaşadığım bikaç örnekle açıkladığım post. Azıcık nostalji yapmış oldum böylece :) Bende aşağıdaki arkadaşlarımı sobeliyorum,kaçmak yok yazmak mecburi.
Sanberk ve Fikriye,
Yiğit ve Ayşe,
Uras ve Maya,
Anne Kalemi Nihal,
Bir Terazi kızı Serpil
İlk gün,hem tarifsiz mutluluk hem tarifsiz hayal kırıklığım...Bir damla sütü gelmez mi bir insanın,anne olunca gelmiyor muydu bu mucizevi denilen anne sütü,ben anne olamamış mıydım daha ? Seni dokuz ay taşımak,doğurmak yetmemiş miydi yoksa ? DEVAMI...
Hasta kuzum,burun tıkalı ama oyunculuk tam gaz :)
Bahar gelince önün arkan sağın solun her yerinde hasta görmek doğal oluyor.Duru'da eksik kalmak istemedi bu topluluktan.Bir haftadır tek tük süren masum öksürükler,önceki gün yerini biraz hırıltılı ve nispeten yoğun öksürüklere devredince babayı yine bir panik hali sardı.
"Çocuğu doktora götürelim mi" der gibi baktı bana,iki yıllık pinpirikli baba bakışlarını tanımazmıyım.
"Hayır biraz daha bekleyelim" der gibi baktım bende :)
Baktı benden ses çıkmıyor,sözlü ifadeye geçti.
"Baksana öksürüyor işte götürelim"
"Yahu adam dur,bi seferde kendimiz durumu idare edip atlatabilelim bi hastalığı"
İki hapşursa,bi öksürse "hadi götürelim" oluyor sürekli.
Hem artık daha tecrübeliyim ilk yıla göre,ne durumda ne yapılır hangi hastalığa ne verilir az çok biliyorum.Ayrıca her zaman gittiğimiz doktorun ne ilaç yazacağınıda adım gibi biliyorum.
Öksürüğe hafif ateşte eklenince gitmek farz oldu artık bize.Ben hala biraz bekleyelim durumdaydım oysa.
Vesselam tamda tahminlerim üzerine bir haftadır zaten kullanmakta olduğum öksürük şurubu,bir ateş düşürücü,ve serum fizyolojik yazıldı.Birde ateş yükselirse kullanılmak üzere antibiyotik eklendi.Neyseki daha açmadık kutuyu.
"İçimiz rahatladı en azından" diyerek,pimpirikli baba modeline gölge düşürmedi.
Tamamda bir kerede ben hallettim,ben iyileştirdim demenin mutluluğunu yaşayayım.Bi süre sonra düzelme olmadıysa yine götürecektik zaten.
Keyfi yerinde Duru'nun, koşup oynuyorda biraz öksürüyor işte.Umarım ilerlemez ve bikaç güne iyileştik diyebiliriz.
Bu durum çoğu babada böyle sanırım.Şurubunda bi günde doping etkisi yapacağını zannediyorlar.Biz anneler daha soğuk kanlıyız onlara göre,daha kontrollüyüz.
Benim çocukken doktora gitmelerim bir elin parmaklarını geçmemiştir herhalde.Gerçi şimdiki çocuklar daha hassas kabul ediyorum ama yinede hemen doktora koşmamalıyız bence.
Her doktora gidişte bi poşet ilaçla dönülüyor eve.Bu onların bağışıklığını dahada zayıflatmazmı ?
Burdan tüm hastalarada geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum bu vesile ile...