Şafak Sezer'İn eşinden olay yaratan açıklamalar - Sayfa 1 - FotoHaber - Magazin - 22 Eylül 2017 Cuma
Şafak Sezer'İn eşinden olay yaratan açıklamalar
Giriş Tarihi: 24.04.2016 13:14
Ünlü oyuncu Şafak Sezer, Türkiye Gazetesi'nden Burcu Çetinkaya'ya verdiği röportajında çarpıcı açıklamalarda bulundu. Sezer, ''Babamın götürdüğü rahmetli tiyatrocu Mehmet Karagöl bana taklitler yaptırdı. Çok beğenilince tiyatro yolculuğum da böylece başlamış oldu.'' dedi.
Oyunculuk serüveniniz nasıl başladı, en eskilere gidersek?
Ailemizin soyu Horasan'dan geliyor. Babam Erzincanlı ama Ankara'ya geliyorlar. Annemi atla kaçırıyor, hep görümcelerle bir arada yaşıyorlar sonrasında. İki kardeşim vefat ediyor. 3 kız ve 3 erkek büyüyoruz, en son benim. İstenmiyorum aslında ama annem "Şu görümcemlere öyle bir çocuk ver ki çok şımarık olsun" diyor. 1970'de Ankara'da doğuyorum. 1 yaşındayken TRT'den Zafer Ergin geliyor amcamların evine. Bizi çekiyor, beni de sevip "Maşallah" diyor. Ben mahallede gezen, şişman, kıvırcık saçlı bir çocuktum. Babamlar naylon ayakkabı, oyuncak satardı. Çinçin Mahallesinde geçti çocukluğum. 12 Eylül zamanı ve tam sağcı solcu savaşının ortasından kaldığımız için okula gidemiyorduk. Bir de dayakçı hocamız vardı. Okula gitmiyordum. Çatının üst katına çıkıp orada kalıyordum. Tam 60 gün okula gitmedim. Annem yakaladı, sonra mezarlığın ortasına kadar kovaladı beni. Mezarlığın orada "kemikhaneye kapatacağız" diye korkuturlardı. Sonuçta okumak istemedim. Okumadım.
Çalışmaya mı başladınız peki?
Bir eczanemiz vardı. Orada pamuk çekmeye başladım. Bunun karşılığında para aldım. Nur Sinemasına giderdim. Yaşım 11 oldu bu aralar. Bruce Lee'nin karate filmlerini izlerdim. Sonra çizgi romanlara başladım. Her gittiğim evde Teksas, Tommiks ve Red Kit bulmaya çalışırdım. Bir de patates kızartması ile kuru fasulye pilavı çok severdim. Ezcanede pamuk çekerken bu yemekleri bize taşıtırlardı ama eve gelince tarhana çorbası içebilirdik. Ayıp olur diye de isteyemiyorduk o yemekleri.
Okul hayatınız tam olarak nerede bitti?
Orta 1'den terkim. Ama ilkokulu geç okudum, biraz büyümüştüm. Beni koroya seçerlerdi, sesim güzel diye. "Şu dağların yükseğine erseler, lale sümbül mor menevşe derseler.." diye bir türkü vardı, onu söylerdim. Ama çocukluğumda hep sinema aşkı vardı. Videoları alırdım sürekli, okumazdım ama sürekli bir şeyler izlerdim.
Nasıl bir çocuktunuz peki?
Gelen misafir kadınlara iğne batırıp kaçan, ağaçlara, güllere, dutlara dalan, okumayan, tam annemin istediği gibi şımarık bir çocuktum. Sonra "Kara Bela Çetesi" diye bir şey kurduk. Babamlar da bu arada kumarda vesairede emekliyi kaybedince bizi Sarayköy diye bir yere götürdüler. Orada "Küçük Emrah" filmleri izlerdik. Tarık Akan'la Fikret Hakan'ın "Arkadaşım" diye bir filmi vardır. Hayatım boyuncu unutmam, hep ağlardık o filmde. Bu arada Arif Sağ babamlarla beraberken çalardı ve beni de çağırırlardı. Belkıs Akkale, İzzet Altınmeşe hep babamın arkadaşlarıydı, onlar da gelirdi. Oralarda "Sen de bir türkü oku bakayım" dediler ve göze battık. Sonra Arif Sağ ile Belkıs Akkale istedi beni ama babam vermedi.
Türkülere devam ettiniz mi?
Tuvaletlerde tas çalarak türkü söylemeye devam ettim. Türkü türkü derken kendimizi bir anda Sincan Fatih Mahallesinde bulduk. Eczacılık yapmaya devam ettim. Bir ara camcılık yaptım. Sonra ergenlik dönemim geldi, bu arada sinema öldü. Sıhhiye Köprüsü'nün altında tezgahtârlık yapmaya başladım. Ardından babam beni rahmetli tiyatrocu Mehmet Karagöl'ün yanına götürdü. Orada taklit yaptırdılar. Demirel, eşek taklidi... Çok güldürdüm onları. Bu arada hem sağ bek futbol oynayıp hem de tezgahtârlığa devam ediyordum. Tiyatrocularla da futbol oynamaya başladım. Sonra da âşık oldum tiyatroya. Bir daha da çıkamadım. Eşek olarak girdim tiyatroya... Haldun Taner'in "Eşeğin Gölgesi" adlı oyununda başrolde devam ettim.