Everything about Nothing: Baharı beğenmeyen böcükler
Bahar geldi sayılır, gerçi bugünler biraz kıştan kalma ama güneş o sıcak yüzünü göstermeye başladı. Tüm doğanın ve canlılarında hareketlenmesi, kanının kaynaması nasıl başladıysa aynı şekilde insanlarında damarlarında yaşam kıpır kıpır.
Okulda, sokaklarda fark ettiğim insanlar sürekli bir arayış içinde, fakat hepsi bulamamaktan muzdarip. Arada şanslı böcükler de yok değil tabi. Fakat geneli kısa süreli kur yapıyorlar çünkü insanların bir başka insanı tanımaya ayıracak kadar vakitlerinin olmadığını sanıyorlar. Günümüzde aşk müessesesi arı misali çalışıyor, bir o çiçeğe kon git başka bir çiçeğe kon sonra bir başkasına sonra yine eskiden uğradıklarından birine kon. Polen topla, gez dolaş eğlen şeklinde. Artık insanların sevilmeyi hak etmediğini düşünüyorum, eskidense hiç sevemeyeceğim özelliklere sahip insanları işte bu sevilmeyi hak ediyor diye sevdiğimi hatırlıyorum.
Neden mi? Çünkü artık adem oğlu ve havva kızı kendi narsistliğine o kadar kaptırmış ki aradığı özelliklerin tamamına sahip biri ile tanışsa bile elindeki ben aynasına bakmaktan vazgeçmiyor. Ruh eşinin yüzüne bile bakmıyor, hatta onu tanımaya bile gerek duymuyor.
İstatistiksel olarak 2. tür hataya giren aslında doğru olabilecekken kendi kriterlerimizin dışında kaldığını düşündüğümüz kişileri dışlamak durumu bizi bir başka hataya kriterlerimiz içinde olmayan insanları hayatımıza kabul etmeye yöneltiyor. Sonrasını ise zaten biliyorsunuz, hüzün ve göz yaşı. Tanrıya yakarmalar neden ben sitemleri içinde.
Ah bu konuya nereden mi geldim? YouTube'nin önerileri ve sevgililer günü için hazırlanmış bir video; Yalnızlık Hakkındaki Gerçek
Gönderen Tuxedo zaman: 17:13
Etiketler: Aşk, Bahar
Adsız 12 Mart 2014 21:44
Ve insanlar düşünemeyecek, karar veremeyecek kadar vakitsiz! Koşturup duruyorlar bir yerlere...
Tuxedo 12 Mart 2014 21:54
Aslında var olan vakitlerini anlamsız ve gereksiz şeyler için harcıyorlar. Ölüme doğru dört nala koşturuyorlar...
alis 13 Mart 2014 10:44
senin blogunu okurken kafam dinleniyor. o kadar duru yazıyorsun ki:)
benim sevmek anlayışım biraz daha farklı; sevmek, tamamiyle insanın kendi içinden gelen ve karşıdaki kişiyle alakası olmayan bir şey. şöyleki; aslında biz, o kişinin bize hissettirdiği duyguyu seviyoruz.
amaaan.. zormuş bu işler, konunun sonunu toparlayamadım:)))
Tuxedo 13 Mart 2014 18:27
Sevmenin hissiyatı güzel tabi ama karşında seven varsa çok daha güzel oluyor.
Ah o duygu yok mu? Harbi zor bu işler :)
Adsız 14 Mart 2014 11:37
Çok haklısın insanlar her şeyde arıya dönüştüler. Sevgide işte ne sorarsan sor hepsinde. Ararken bulmazsın beklerken de en iyisi boşvermek ama o da çok zor işte :)
Tuxedo 15 Mart 2014 14:59
Aynen ya ne tarafından tutarsan tut elinde kalıyor, zor ki ne zor :D
pe hito 28 Mart 2014 02:47
Of ama ne zor bu işler