Dombili baykuşlara...: HOKUS VE DE POKUS:)))))
Bugün sınıfta insanın kendine duyduğu güvenle aslında neler başarabileceğiyle ilgili çalışacaktık. İşi biraz eğlenceli hale getirmek istedim. Bunun için önce sihirle ilgili bir hikaye buldum( morpa yayınlarından), daha sonra sınıfta çocuklara sihre inanıp inanmadıklarını, sihrin gerçekten insan güç verip vermediğini sordum. Bir kısmı sihir diye bir şey olmadığını da söyledi tabi. İşi iyice yokuşa sürmek için sihre inandığımı ve hatta sihir bile yapabildiğimi söyledim. Yaptığım küçük oyun sonunda gözlerinin nasıl açıldığını, heycan ve coşkularını, bana nasıl baktıklarını görmeliydiniz. İşte malzemeler:
Yarım çorba kaşığı kadar limon suyu
Bir adet kurşun kalem ya da ucu sivri bir alet, çöp şiş gibi
Yakmak için kağıt, çakmak ve metal veya cam kap
Gelelim numaramıza: Önce bir konsept belirlemelisiniz. Bugün sınıfta bir öğrencim dedesinin bahçesinden limon ve portakal getirmişti, ben sınıfa girdiğimde masamın yanında duruyorlardı. Kimin getirdiğini öğrendim ama çocuklara sormadım ve bilmiyormuş gibi yaptım. Sınıfa girmeden de o öğrencinin adını limon suyuyla koluma yazdım. Çocuklara "Sakın bana bu limonları kimin getirdiğini söylemeyin ben sihir gücümle bulabilirim" dedim. Elimdeki kağıtların bana yardımcı olacağını söyledikten sonra kağıtları kasede yaktım ve iyice söndüklerinden emin olunca yaklaşarak sanki ne dediklerini anlamaya çalışıyormuş gibi yaptım. Kağıtların sihirli sözcükleri istediklerini söyledim ve beraberce hokus pokus dedik, sonra kağıtların kendilerinden kalan külü koluma sürmem gerektiğini çünkü cevabın kolumda saklı olduğunu söylediklerini anlattım. Veeeee işte o an külü koluma sürünce kurumuş limon suyuna kül yapıştı ve öğrencimin adı ortaya çıktı
Artık kendi adların ve bazı arkadaşlarının adlarını tanımaya başladıklarından sınıfta bir uğultu koptu. Sonra tabi konuyu bunun bir sihir olmadığına önceden hazırlanmış bir gösteri olduğuna getirerek kalan küllerle onların da el ve kollarında denemeler yaparak hikayeye ve asıl konumuza bağladık. Evde çocuğunuzun da bu heyecanı yaşamasına izin verin bence, eminim çok eğlenecektir. Bir arkadaşım çocuğuna "kağıtlarla bu hayatta en çok kimi sevdiğimi göstereceğim" konulu gösteri yapacak mesela... Çok eğlenceli, ben gözümden yaşlar gelene kadar güldüm mesela, çocuklar da çok eğlendiler.
Kullandığım fotoğraflar farklı sitelerden alıntıdır.