Posted by Uzakbati on 15 August 2015 at 04:26
Alaska’ nın içlerinde yolculuk yaptıkça doğasına olan hayranlığımız arttı. İnsanlarına da. Ortam vahşi, aktiviteler hayvanların öldürülmesi üzerine olunca, kaba saba bir halk ile karşılaşacağımızı sanmıştık ama tutturamadık. Batı halkı kibar ve güleryüzlü olmayı çetin şartlarda, Alaska’ da bile sürdürebiliyor anladığımız kadarıyla.
Talkeetna’ da ormanın içerisinde rüya gibi bir otelde konaklayıp, ertesi gün Denali’ ye doğru yola çıktık. Denali Milli Parkı’ nın içerisinde 8.5 saatlik otobüs turu yapmak, kulağa gelişi kadar yorucu, ama bir o kadar yapmaya değer. Elimizde zoom kameralar ile bir otobüs dolusu insan, uçsuz bucaksız Alaska doğasında cama yapışık şekilde şaşı olana kadar vahşi hayvan görmeye çalıştık. Günün sonunda sadece 3 bozayı, 2 caribou, dall sheep sürüsü, 2-3 moose, birkaç ilginç kuş türü gürebildik. Vahşi hayvan görme konusunda daha verimli geçebilirmiş aslında, o gün havanın bulutlu olmasından dolayı kendilerini pek göstermediler. Neyse, yine de enteresan bitki örtüsü ve manzaralarıyla Alaska’ yı anlamak adına kesinlikle yapılası bir aktivite.
Amerika’ nın doğasından bahsederken zorlandığım konulardan birisi de hayvan isimleri. Türkçeye çeviremiyorum. Bizde ayıya ayı, geyiğe geyik, kuşa kuş der geçersin, çocuklarına da öyle öğretirsin. Yurtdışından birileri hayvanlar alemi kitabı hediye ettiğinde içindeki on çeşit kediyi çocuğuna nasıl öğreteceğini şaşırırsın. Çünkü saksağan görünce tanıyabileceğin bir eğitimden geçmedin. Aslında düşünüyorum da, kimin umrunda.. Başedilmesi gereken onca mühim mesele varken, çocuklara aktarılması gereken barış, umut gibi derin kavramlar varken, geyik isimleriyle geyik mi yapayım? Caribouya karibu de, geç…