» Alper Canıgüz
» Modern Romancılık
» Oğullar ve Rencide Ruhlar - Alper Canıgüz
Arka kapaktan: "Beş yaş insanın en olgun çağıdır; sonra çürüme başlar. Ben Alper Kamu, birkaç ay önce beş yaşına bastım. Doğum günüm yaklaşırken vaktimin büyük kısmını pencerenin önünde, dışardaki insanları izleyerek geçiriyordum. Hızlanarak, yavaşlayarak, türlü sesler çıkararak ve bir yerlere bakarak yaşayıp gidiyorlardı. Bir gün onlardan biri haline geleceğimi düşünmek beni hasta ediyordu. Ne yazık ki bundan kaçış yoktu. Zaman acımasızdı ve ben hızla yaşlanıyordum..."
Alper Canıgüz'ü Afili Filintalar'dan hatırlıyorum. Onun dışında faaliyetlerine pek aşina değildim. Açıkçası Canıgüz'ü tanımaya da pek niyetli değildim. Okuma listemde kendine yer bulabilmiş bir isim değildi. Ancak, hep bir şekilde, bir yerlerde tesadüfler oluşur ve ummadığınız durumlar içerisinde bulursunuz kendinizi. Benim de öyle oldu. Kendisiyle çöpte tanıştık. Yanlış duymadınız, çöpte. Türkiye'de kitaba verilen değeri tartıştığımızda, güzel veriler oluşturabilecek bir lokasyondur çöp kutusu. Kitap, çalıştığım ortamdaki kağıt geri dönüşüm kutusunun içerisine atılmıştı. Fosforlu yeşiliyle, orjinal kapağıyla yanından geçerken gözüme ilişmişti. Sonrasında adına dikkat etmiştim. "Alper Canıgüz"... İsmi kafamda bir şeyler canlandırsa da, şahıs hakkında derinlemesine bir bilgim yoktu. Tanışmamız bir hayli geç olmuştur anlayacağınız. Neyse ki, daha sonra kitabı aldım ve masama geçtim. Okuma listemin kalabalıklığından sıra gelirmi diye düşünüyordum. Kütüphaneye mi bıraksam, bir köşedemi tutsam diye bir ikileme düştüm. Elimde tutma kararı aldım. Aynı gün, iş arasında kurcalamaya başladım. Evvela konusu ilgimi çekti. 5 yaşındaki bir çocuğun başından geçenler anlatılıyordu. Bu çocuk bildiğiniz gibi bir çocuk değil tabi. Asıl dikkat çekici kısım burası. Bu ilginç çocuk, derin bir felsefi birikime ve hayat görüşüne sahipti. Bir nevi yetişkindi. İnsan bir bağdaştırma yapınca, ister istemez kitaba yakın duruyordu. Kim şu zamandaki düşünce yapısını, 5 yaşında da taşımak istemez ki? Yeterince çılgın olabileceğini kabul ediyorum. Velhasıl, konusuyla beni etkiledi ve aynı gün okumaya başladım. Bir gün sonra da bitirdim.
Kitaptan bahsedelim biraz. "Oğullar ve Rencide Ruhlar", Alper Canıgüz'ün ikinci romanı. 204 sayfa, 14 bölümden oluşuyor. Sırasıyla: "Olmak ya da olmamak", "Ne güzel komşumuzdun sen Hicabi Amca:", "İlahi adalet, ömürsün:", "Ofisteki sosyopat:", "Serin devlet:", "Her Budist bir faşiste tapar:", "Öcülerin öcü:", "Sineklerin tanrısı Leviathan’a karşı:", "Dünyanın merkezine yolculuk:", "Gerçekler ve hakikatler:", "Böyle uyurdu zerdüşt:", "Kartallar kuantal uçar:", "Mevlitte son tango:" ve "Mesut ve mutabık:" kaynak: http://kitabikritik.blogspot.com.tr/2015/07/alper-caniguz-ogullar-ve-rencide-ruhlar.html
Baş kahramanımızın ismi "Alper Kamu" Felsefe, Psikoloji ve bir nebze de Sosyoloji ilmine hakim. Hayatın denklemini küçük yaşta kurabilmiş bir çocuk. Fazlasıyla hayta, fazlasıyla şeytani. Komşusu Hicabi Bey'in evindeki cinayete tanık olmasıyla başlayan, cinayeti çözümlemesiyle son bulan, irili ufaklı maceralar silsilesinin tam ortasında.Diğer kahramanlarımız ise: Alper'in babası ve annesi, Deli Ertan, Kansız Celal, Cemalettin, Alper'in baş düşmanı Gazanfer, Hicabi Bey, Alev, Erdoğan Müdür, Hakan, Savcı Metin Bilgin, Hicabi Bey'in oğlu Rebi, Bakkal Yakup, Ruhan Bey ve diğer tüm mahalleli. Mahalle kültürünün henüz yitirilmediği bir zaman diliminde ve mekanda geçiyor tüm olaylar. Baş kahraman Alper, sırasıyla tüm karakterlerle irtibat halinde. Tüm mahallenin de bilmeden ortağı olduğu bir hayat söz konusu. Bu hayat Alper Kamu'nun... Çeşitli figüranlar giriyor çıkıyor. Cinayetler, aşklar ve kavgalar. Hepsi başlı başına bir mesele olsa da, aslında tüm bunlar Alper Kamu'nun hayatı. Oğullar ve Rencide Ruhlar, özgünlüğü ve akıcılığı yönünden, kritik eşiği aşmış durumda. Alışılmışın dışında bir olay örgüsü hakim. Gayet keyif alacaksınız. Bunun dışında kısmi bir biçimde argo ve müstehcenlik mevcut. Bunun da değerlendirmesini okurlara bırakıyorum.Kitaptan alıntı:
-Hemen çekti elini kafamdan. Defolup gitti sonra da başımdan.
Nereden türediğini bilemediğim bir başka hıyarla muhabbete başladı bir köşede. Sf. 13
Velhasıl- ı kelam, okumak bilmek gerekir. Canıgüz, Türk romancılığında yeni bir heyecanı temsil ediyor. Günümüz edebiyatı tamamen bu tarz üzerine bina edilmeye başlandı. Canıgüz'ün yaklaşım tarzını, diğer çağdaş romancılarda da görebiliyoruz. Yeni yeni gelişen bu anlayış için, üzerine konuşmanın tam zamanı.
Devam niteliğindeki bir sonraki kitabı, "Cehennem Çiçeği" ile görüşmek üzere, iyi okumalar.
erdi demir - 17:13