duygular ve hayat | hayata dair | puiv.com
duygular ve hayat
artık üzülemiyorum insanların hiçbiri gerçekçi gelmiyor. beni duygulandıran sadece kitaplardaki hikayeler ya da filmlerdeki kısa olaylar oluyor ama insanların yüzünde gerçekten bi duygu göremiyorum hepsi yok etmeye hazır canavarlar gibi. bu yazıyı yazarken bile kendimi bir canavar olarak görüyorum ya da bunu okuyacak kişileri. biz gerçekten insan mıyız yoksa duygusuz, çıkarları için önüne geçebilecek herşeyi yok edebilecek canavarlar mıyız? hayat filmlerdeki gibi değil ya da kitaplardaki gibi. hayattan esinlenilen filmler ve kitaplar bile hayattan güzel. eğer "canavar" kelimesine alınırsanız şimdiden özür dilerim hepinizden, ama bunu düşünemeden edemiyorum.
not: imlâ hatalarım olursa kesin olmuştur kusura bakmayın ve ergen değilim
duygusuzluk canavarlık mıdır?
duygu denen şey sadece kaybeden tarafta bulunan kimyasal bir unsurdur.
başka söze gerek yok, sevinilmesi gereken bir durum.
harika bir sözmüş
sherlock'un bir halttan anladığı yok.
dünya'daki çoğu iz bırakan olay "nefret" sonucu gerçekleşmiştir.
hatta şu an türkiye diye bir ülkenin var olması bile "fedakarlık" başta olmak üzere çeşitli duygudan kaynaklı.
ne kadar fedakârlık üzerine kurulmuş olsa bile ben boşa harcanan bir emek görüyorum ve bunu hak etmeyen milyonlarca insan var bence
evet, ben de öyle düşünüyorum. peki türkiye tamamen yabancı ülkelerin evcil hayvanı olsa daha mı iyi olurdu?
daha fazla devam edemem biri görür polise falan verir :d
biraz belli ettiniz sanki yine de (;
kaybolmusumben 1 yıl önce ~ 1 yıl önce
nefret ve fedakarlık hepsi sadece duygu...
ve tüm duygular kimyasal bir sorundan kaynaklanıyor ve bu durum sadece sherlock'un söylemiş olduğu bir söz değil, bilimsel bir durum, keşif diyebilirim.
ve kaybeden tarafta daha ağır şekilde bulunur.
travis	1 yıl önce ~ 1 yıl önce
yanlış insanları tanımışsın
çok fazla insanla tanıştım aslında hangisi doğru hangisi yanlış bilemedim sonra herkes bir bütün haline geldi
travis 1 yıl önce
boşver yazıcam ama demeyle olmuyo biliyorum. insanlar garip hocam, böyle insanlar deyip de kendimizi soyutlamak çok da iyi değil ama durum böyle (yani en azından bence böyle).
bu kadar düşünme hocam eminim ben böyle yazınca bir şey değişmeyecek, ama hayatı elinden geldiğince akışına bırak. gün gelir karşına birisi çıkar insanların arasından, sana yaşama isteği verir. hayat ne kadar bize ters gitse de eminim bizim de yüzümüz güler.
yazdığın gibi filmler ve kitaplar çok işe yarıyo bu arada.
kendini toplumdan soyutlama hatasına düşmemeye çalış. çok gül. kendini canavar olarak da görme!
çok haklısın aslında ama yüzlerine baktığım zaman tiksiniyorum (yakışıklı veya güzel farketmiyor) kendimi onlardan uzak tutmamaya yabancılaşmamaya zorluyorum ama elimden gelmiyor
hele çocuklar içlerindekini utanmadan masum bir şekilde ortaya koyuyorlar en çok onlarda görüyorum bunu inanılmaz rahatsız edici
hem bunları yazan birinin canavar olma ihtimali... asıl insan sensin bence
bilemiyorum belki sensin asıl insan
emin ol aramızdaki tek fark okuduğumuz kitaplar veya izlediğimiz filmlerdir.
soulpiece	1 yıl önce
fazla kasıyosun veya kendine karşı güven eksikliği, cesaretsizlik var. her şeyi bu kadar umursama hepimiz yaşayıp gidiyoruz, ayrıca senin düşündüğün gibi etrafında olmasa da dünya da güzel insanlar var.
güvensizlik ya da cesaretsizlik yok bende ama dünyada güzel insanlar olabilir belki
bozo89	1 yıl önce
hayat mı yaşadıklarımızmı duygularımızı belirler yoksa duygularımızmı hayatımızı ya yaşadıklarımı belirler bilemiyorum çünkü nefret yanında kavgayı kavga yanında nefreti getirir mutluluk yanında huzuru getirir huzur beraberinde mutluluk getirir üzüntü yanında sorun getiri sorunlardan üzüntü doğar, sevgi yanında birliktelik getirir birliktelikler sevgi saçar. dram yanında küçük bi anı taşır, anılar hep dramatik olur, aşk bi tabloyu boyar, bazen bi tabloya aşık olunur sonlar yanında yanlızlık getiri, yalnızlıklar sonları sever...
feyzangel	1 yıl önce ~ 1 yıl önce
bir yerde ne eksikse kitaplarda o varmış gibi gösterilir bence.
mesela türkiye'de ilişkiler dizilerdeki gibi değil yada eve ayakkabıyla girmiyoruz fakat dizilere kalsa hepsi bambaşka.
insanlar ve duygularda öyle bence.
o kadar bencil ve vefasız ki insanlar artık ancak kitaplarda ve dizilerde görüyoruz insanlığı ve gerçek dostluğu...
gerçekten hissettiklerimi yazdın
luna	1 yıl önce
insanlar artık daha şımarık ne istediklerini bilmeyen çabalamayan merak etmeyen ve sorgulamayan canlılar yani en azından çoğu böyle maalesef ve yeni nesilde bu şekilde geliyor artık çocukların elinde bile tablet var sussunlar diye giderek robotlaşıyor gibiyiz birçok kişi umursamaz seni çok iyi anlıyorum.(klavyemde virgül yok:( )
kaos olacak sanki toplumda yaşanılamaz hale gelecek gibi ruhsuz robotlarla dolu bir toplum
fifoo3	1 yıl önce
şöyle tarif ediiyim hayaller paris hayatlar trabzon ben memnunum ama neyse lazım ben oliiim sjxhjzmx
hayaller ütopya gerçekler distopya olacak bi ülke
serbestyazar	20 gün önce
küçüklüğünüze baktığınız zaman aslında ne kadar fazlasıyla duygusal birisi olduğunuzu göreceksiniz fakat bazı şeyleri görerek, devamlı yaşayarak bi takım duygularınızı yitirdiğinizinde farkına varacaksınız. hayatta duygularıyla yaşayan her zaman mutlu olur benim düşüncem bu fakat mantık ile devam eden sadece ayakta durduğu süreler zarfında mutlu olacaktır yani gençliğinde. duygularınızı hiç bir zaman yitirmeyin unutmayın ki hiç bir zaman hayatın sonu değildir.