Libya olaylarının perde arkasında ne var? - Prof. Dr. Bener Karakartal
04 Nisan 2011 12:34
Ama Sarkozy bir mücadele adamı. En tekrarlanan sloganı: “ başarısızlıktan nefret ediyorum.”
Soldaki rakibi eski sosyalist Ekonomi Bakanı Dominique Straus Kahn. Sarkozy 2007 yılında Cumhurbaşkanı seçilince çok popüler bu rakibini tasfiye edebilmek için Washington'a gidiyor ve çok sıcak ilişkiler içinde olduğu Amerikan Başkanı Bush’u ikna ederek Straus Kahn’ın İMF Başkanlığına gelmesini sağlıyor.
Baba Jean Marie Le Pen ile Strasburg’da Avrupa parlementosunda tanıştım. Uzun görüşmelerimizde bana hep “ Bodrum’a ne yaptınız?” diyordu. Gençlik yıllarından beri tatilini Bodrum’da geçiriyordu. “Bodrum’a teknemle geldiğim zaman orada başka tekne yoktu. Şimdi teknelerden ve betondan geçilmiyor.”
Le Pen “ Türkleri Türkiye’de çok seviyorum ama Fransa’ya geldikleri zamanda onlar sayesinde seçim kazanıyorum” diyor. Le Pen aşırı Milliyetçi “Milli Cephe” partisinin lideri. Politikası özellikle Fransa’daki Müslüman göçmenlere karşı. Oylarını bu demagojiden topluyor. Baba Le Pen 2011 başında koltuğunu kızı Marine Le Pen’e bırakıyor. Küreselleşme krizinde fırtınaya yakalanan ve ağır yara alan Fransa’da Marine Le Pen aşırı Milliyetçi söylemiyle Sarkozy’nin önüne geçiyor.
Birleşmiş Milletler’de ABD ve Fransa egemenliği ve işbirliği konusunda şahit olduğum bir ikinci büyük örnek: uzun uğraşlar sonucunda Rahmetli Sakıp Sabancı’ya Legion d’Honneur madalyasını Elysee Saray’ında Cumhurbaşkanı Chirac’tan alma kararını çıkartıyoruz. Tören Paris’te Başkanlık Saray’ında 9 Kasım 2001 tarihinde yapılacak. Sabancı çok sevinçli. Önde gelen dostlarını bizzat telefonla arayarak davet ediyor. Uçak biletleri ve Paris Four Seasons otelinde rezervasyonlar yapılmış. 7 Kasım gecesi geç saatlerde telefonum çalıyor. Arayan Fransa Elysee Başkanlık Saray’ı. Konuşan ses bende şok yaratıyor: “ Profesör, tören iptal edildi.” diyor. Sessizlik. Karşı taraf konuşmaya devam ediyor: “Başkan Bush, Başkan Chirac’ı bizzat aradı. Afganistan’da savaş açma kararı aldı. Başkan Chirac’tan süratle Mısır’a giderek Başkan Mübarek ile görüşmesini ve ona bu savaşın Müslümanlara karşı değil teröristlere karşı olduğunu anlatmasını rica etti.” Şimdi ne olacak? “ Merak etmeyin Profesör” diyor. “Töreni 12 Kasım’da yapacağız” Gece yarısında Sakıp beyi telefon edip uyandırıyorum ve durumu anlatıyorum. Törene tarih değişikliği dolayısıyla Rahmi Koç ve Bülent Eczacıbaşı beyler katılamıyorlar. Ama diğerleri tarih değişikliğine uyuyorlar. Türkan ve Güler Sabancı hanımlar, Sakıp beyin kızları Dilek ve Sevil, Erdoğan Demirören ve eşi, Cem ve Ümit Boyner hep beraber Paris’e gidip Elysee Saray’ında ki törene katılıyoruz.
Dünya politikası lider ülkelerin Başkanlarının iki dudağı arasında. Birleşmiş Milletler ve onun Genel Sekreterleri peşlerinden geliyor. Bu liderlerin arasında olaylara şahit olamamış ama Uluslar arası İlişkiler Profesörü olmuş bazı meslektaşlarımın Türk televizyonlarında “Birleşmiş Milletlerin ... sayılı kararıyla açılan savaş” cümleleri ile başlayan ciddi ve bilgiç açıklamalarını dinleyince bazen gülümsüyorum. Bilim, vitrinde söylenen değil perde arkasında olup bitenlerin bilinmesiyle bilim oluyor.
Ankara’ya hareket ediyoruz. Türkiye gazetesinin Ankara tesislerine Özal Bakanları ile birlikte geliyor. Enver Ören Özal’a “Cheysson’un söylediklerini okudunuz mu?” diyor. Özal “ okudum, bayıldım bayıldım” diyor.
bence Bener bey her söylediğinde ,anlattığında haklı sonuna kadar katılıyorumm
Sayin B.Karakartal, Sovyetler Birligi'nin dagilacagini ben cok uzun yillar once soylemistim.Olay suydu:Kibris'in Magusa sehrindenim.Kale icindeki evimizin kapisinda bir catirdi duyduk,Acinca kapimiza yanlislikla bisikletlerini carpan bir Alman turist cift gorduk.Cok utanip ozur dilediler.Biz de onlari eve davet edip sohbete basladik.Konu Turklere gelmisti.Ben dunyadaki tum Turkler hakkinda bilgi verirken Sovyetler Birligi'nin de bir gun dagilip Turklerin bagimsiz devlet kuracaklarini acikladim.O zamanlar henuz liseye gidiyordum.
Birçok bilgi ve yorum rasyonel olmaktan uzak analizler yetersiz final kısmındaki Akp övgüsü tam bir yalakalık bir ömrü boşa geçirmişsin bener bey