YETER YETER YETER!!!!!!!!!!!
Rakımı bin metre olan bir yerde okuyup yazıp dinlenmek için geldim. Şu an tarlalarda hasat zamanı. Buğdaylar biçildi, ekinler kaldırıldı, tarlalar, sapsarı buğday sapı, hava kuru ot kokusu. Bu konuları anlatan sıcacık bir yazı yazayım dedim. Sen misin böyle düşünen? Bu ülkenin halkına huzur haramdı sanki. Hak etmiyordu sabaha dek huzurlu bir uykuyu. Çocuklarını, gençlerini korkusuzca büyütmeyi ve de yaşatmayı.
Ülkemizin kıyıcığında, kardeşlerimizi öldüren, paylaşımı, eşitliği, insanca yaşamayı engellemeye çalışan IŞİD belası yine elini kolunu sallayarak, korkusuzca gelip bombayı halkın yüreğinde patlattı. Gençlerimizin yükü silah değil, umuttu, çocuklara oyuncaktı, giysiydi, sevgiydi, ölüme karşı bir tutam gülümsemeydi.
Gülücükleri solduran IŞİD'i öven insan yüreği, insan dili olamazdı. Parçalanan körpe bedenlerin parçalarını toplamaya çalışan halka gaz sıkan kendi ülkesinin polisi olamazdı. IŞİD'i eleştirenleri zindana atan Urfa Valisi olamazdı. Bu olsa olsa kötü bir düştü.
Cemil Barlas diye biri gazetecilik adına "Koalisyon demek, puslu hava demek, patlatırlar tabi bombayı" diyemezdi. Dememeliydi, insan olan, yürek taşıyan ölümden nemalanmazdı. Bir zamanların ünlü sözüydü "Devletten maaş alıp devlete karşı çıkıyorsunuz" demek. Bomba atıldığı sırada devletten maaş alan bir imamın üzerinden IŞİD flaması çıkıyordu. Halkını bombalayan bir çetenin flamasını bir din görevlisi neden taşırdı?
Başbakan "Herkesin saygı duyduğu, IŞİD'in de üzmek istemeyeceği geniş bir kesim var" derken hangi geniş kesimden bahsediyordu? Kendisi bu ülkede yaşayan herkesin başbakanı değil miydi? Yaşadıkları gibi el ele giden gençler, sorumluların yüreğinde acaba hangi duyguyu uyandırıyordu? Bu etkili yetkililer, başlarını yastığa koyduklarında uykuları rahat mıydı? Düşlerinin rengi kan mıydı?
İstiklâl Caddesi'nde ve Taksim'de hâlâ polis helikopterleri neden dolaşıyordu? Kimi gözetliyordu? Devletin görevi halkını bezdirmek, zindana tıkmak, öldürtmek miydi, yoksa can güvenliğini sağlamak mı?
Sadece basın açıklaması yapmak isteyen kalabalığa atılan bombayı açıklayabilecek bir ülke var mıydı?
Bunları yazmak zorunda kalmak, onulmaz bir yürek kanamasıydı. Oysa ne güzeldi, havadaki buğday kokusu, anason beyazı, kenger sarısı. Her zaman bir soluk yaşamak burnumuzdan gelmek zorunda mıydı? Güneş nasıl balçıkla sıvanamıyorsa, bu olayların ardındaki gerçekler de saklanamaz, bir gün ortaya birer birer saçılıp yüzü olanı utandıracaktır. Umarım o gün çok uzakta değildir. Gerçekten bıçak kemiği kesmeye başladı. ARTIK YETER YETER YETER!!!!!