Vefatının 50. yılında John Steinbeck ve Gazap Üzümleri üzerine
YAYINLANMA TARİHİ: 20-12-2018 15:57:01
1940 Pulitzer ce 1962 Nobel Edebiyat Ödüllü John Steinbeck’i vefatının 50. yılında en özel eserlerinden Gazap Üzümleri’ne değinerek anıyoruz…
Steinbeck, gerçekçi roman ve öykü yazarı olarak edebiyattaki o özel yerini aldı. Bu gerçekçi eserlerinin altında kuşkusuz dünyaya bir ırgat ailesinin çocuğu olarak gelişi yatıyordu. Fakirliğin, birçok şeye ulaşmak için çok çalışmanın, ne iş bulursa yapmanın ne demek olduğunu çok iyi biliyordu.
Öğrencilik zamanlarında yazmaya başlamıştı. Okulu bitirememiş, ama yazma yönünü geliştirmeye karar vermişti. Irgatlık ve işçilik yaparken edindiği deneyimleri, hissettikleri, her şey kitaplarında gerçekçi hikayelere dönüştü. 1929'da ilk kitabı "Altın Kupa” ile başladı işçileri, yaşam koşullarını ve ilişkilerini anlatmaya.
(Gazap Üzümleri film afişi)
1937'de, iki göçmen işçi arasındaki garip ve bir o kadar da karmaşık bir ilişkiyi anlattığı üçüncü kitabı "Fareler ve İnsanlar”, en çok beğenilen eserlerinden oldu. Ancak 1940'ta sinemaya da aktarılan "Gazap Üzümleri” ile ciddi bir yükseliş yaşadı. İşte bu roman, ona Pulitzer Ödülü'nü getirdi. Filmi de en az kitap kadar ilgi görmüştü.
Ona bu özel ödülü kazandıran ve sinemada da anılmasını sağlayan Gazap Üzümleri'ne bir mercek tutarak Steinbeck'i ölüm yıl dönümünde sevgi ile anıyoruz…
Gazap Üzümleri, ilk kez 1939'da yayımlandı. Tam bir şok etkisi yaratmıştı. Tartışmalara da konu oldu. Çünkü tüm dünyaya etkisini hissettiren "Büyük Buhran” döneminde, Steinbeck, tarım kapitalistleşmesi ve krizlerle yoksullaşarak mülksüzleşenlerin mücadelesini destansı bir şekilde anlatıyor ve bunu elbette yine bir işçi aile üzerinden yapıyordu. Bu aile, açlık, sefalet ve zorbalıkla evlerini terk etmek zorunda kalan binlercesinden sadece biriydi.
Çarpıcı eleştirileri ve ilgi çeken dili ile Gazap Üzümleri, 20. Yüzyılın en önemli eserlerinden biri oldu. Boşa çıkan umutlar, inanışlar, çırpınışlar, hüzne dönüşen sevinç kırıntıları arasında her bir satırdan göz kırpan, yine "insan”dı…
GAZAP ÜZÜMLERİ'NDEN ALINTILAR
- Onların yardıma ihtiyacı var. Ölüme boyun eğmeden önce, yaşamaları gerek.
- Umutlarının öyle fazla coşmasına izin vermezsen, hayal kırıklığına uğramazsın.
- Eh hepimiz hayatımızı kazanmak zorundayız.
- "Öyle" dedi Tom. "Ama keşke başkasının hakkını almadan kazanmanın bir yolunu bulsaydın".
- Açlığı, yalnız kendi büzülmüş midesinde değil, çocuklarının da büzülmüş karınlarında duyan bir adamı nasıl korkutabilirsiniz?
- Sonra bir zaman gelir, insan değişir ve her şeyi bambaşka görmeye başlar.
- İnsan her zaman içindekileri açığa vurmamalı, biraz da kendine saklamalı.
- Geçmişimiz olmadan kendimizi nasıl tanıyacağız?
- Evet, konuşman, dertleşmen gerek. Derdini anlatan adamın derdi, bazen sözleriyle beraber ağzından çekip gider.
- Bu dünyada inandığım tek şey varsa o da bir insanın başka bir insanın hayatına karışmaya hakkı olmadığıdır.
- Her gün, her zaman aynı şeyi öğreniyorum. Bir derdin varsa, canın yanıyorsa, bir şeye muhtaçsan fukaraya başvur. Sana yalnız onlar yardım eder; yalnız fukaralar…
- Bazıları da insanı duygudan ve düşünceden kurtardığı için matematiğe bayılır.
- Ama insan her zaman akıllı gözükmek, herkese her şeyi anlatmak istiyor.
- Bugün bugünü; yarın yarını düşün!
Mert Fırat'tan yeni film: Beni Unutma
Herkesin birbirine ‘beni unutma' dediği bir durum mutlaka vardır!
Bu hafta vizyona girenler - 15 Kasım