Ah Minel Aşk..-Sevgili Günlük
Yazar: ELİF sarı Salı, Ocak 27, 2015 Aşk, Türkan Şoray
Yeni evli bir çift geliyor gözümün önüne. Hani olur ya gözün başka hiçbir şey görmez. Varsa yoksa o. Adam sırf kadına sarılmak, öpmek için hızlı adımlarla koşturarak yürüyor tek katlı, bahçe içindeki eve doğru. Gün içinde hep kadını düşünmüş; tenini, kokusunu, sıcaklığını hayal etmiş. Nihayet akşam olmuş,
Kadının da gözü yolda. Gencecik, uzun siyah saçlı, kara gözlü, uzun boylu . Saate bakmış akşama kadar. Kocasının sevdiği yemekleri pişirmiş, cam önündeki menekşelere su vermiş diplerinden, erkeğinin gömleklerini ütülerken eline alıp öpmüş, koklamış, yatak çarşaflarını değiştirmiş, bahçedeki sarı kasımpatılardan toplayıp boş bir kavanoza doldurmuş. Kocasına atkı örüyor yaklaşan kış için, işini bitirince almış örgüsünü, toplayıp bacaklarını altına, pencere önündeki divana yerleşmiş.
Yediye yirmi kala çıkmış bahçeye, kapıyı süpürmüş, iş çıkarmış kendine. Yandaki gecekondunun kıskanç hanımı seslenmiş büyük kızına, ''Saat geldi ya, çıktı yine kapıya '. Kendisiymiş oysa, çok değil on yıl önce, bekleyen kapı önünde. Geçim sıkıntısı, çocuklar, hastalıklar derken geriye bir tek bu tüketici haset duygusu kalmış insaniyet namına.
Uzaktan görünmüş adam, kadın tülbentini düzeltmiş, gözleriyle sarılmış kocasına, elinden poşetlerini alıp,''hoş geldin'' demiş. İçeri girip, kapıyı kapatır kapatmaz almış adam kadını kollarının arasına. Ocak başında kedi gibi mırıldanmış kadın mutluluktan.
Yemek, ekmek kimin umrunda. O kadar genç ,o kadar sevdalılar ki samanlığı seyran etmişler çoktan.
Sonrası o baygın baş dönmesi, o tatlı yorgunluk, o ölüp ölüp dirilmek...
Aşk, Türkan Şoray