Kağıttan Dünyam: Yolcu (Diana Gabaldon) | Kitap Yorumu
Herkese merhabalar efendim :) Yolcu'dan sonra üstüme garip bir ruh hali çöktü. Böyle anlamsızca bir mutluluk hali, nasıl desem garip bir uyuşukluk ki sormayın. Sanırım yine benim klasikleşmiş Jamie sendromuna tutuldum.
Ama onu bunu bir kenara bırakırsak - ki bırakılacak gibi değil - Şu an gerçekten kendimde değilim. Sanırım kitap beni çarptı. Son 100 sayfayı dudaklarım 'o' şeklini almış vaziyette okudum desem yeridir. Hatta bu tarz tepkiler verebildiğimi de bilmiyordum. Benim için farklı bir deneyim oldu.
DİĞER İKİ KİTABI OKUMAYANLAR İÇİN SPOILER İÇERİR BİLGİNİZE!
Bildiğiniz üzere ilk kitabın sonunda Claire evine dönmek zorunda kalmıştı. Hem de karnında Jamie'nin bebeğiyle. 2. kitapta, Kehribardaki Yusufçuk'ta, da eve dönmeden önce Jamie ile yaşadıklarını kızına anlatmaya başlamıştı. Hem de koca bir kitap boyunca ikilinin başına gelenleri okumuştuk. Ne yalan söyleyeyim, o zaman sınav döneminde de olduğumdan kitabın beni sıktığının farkına varamamışım. Yolcu'yu okurken fark ettim ki, Yolcu'nun yanında Kehribardaki Yusufçuk hiçbir şeymiş.
İlk iki kitaptan bahsedip olayları anımsadığımıza göre Yolcu'ya değinebiliriz şimdi. Zaten Claire ikinci kitapta da Jamie'yi arıyordu. Yani tarihi araştırıp 1700'lü yıllarda neler yaptığını öğrenmeye çalışıyordu diyelim. Bu arada ona yardım edenler de kızı Brianna ve genç tarihçi Roger'dı. Ve sonunda bir yolunu bulup yeniden zamanda yolculuk yapıyor. Jamie'yi bir matbaacı dükkanında buluyor. Sayfa 300'lerdeyken falan kavuşuyordu ikili. Ama böyle bir kavuşma anı yok yani :') Allah'tan çabucak karşılaştılar da daha fazla canım burnumda okumadım ayrılıklarını.
Sonrasında da bir olaylar, bir olaylar.. Ama artık devamını da siz okuyun.
SPOİLER'IN SONUNA GELDİK!
1000 küsur sayfalık bir kitap olmasına rağmen kısa sürede bitirdiğim bir kitap oldu. Açıkçası ebatından dolayı gözüm fena halde korkmuştu. Ancak Gabaldon yine öyle bir döktürmüş ki sormayın gitsin. Yazanlar yazıyor işte diyor insan.
Bir de aradan 20 yıl geçince insan yaşlanmış bekliyor ikiliyi. Yaş almışlar doğru ama onları hiç yaşlanmış gibi hissetmedim kitabı okurken. İkisi de hala maceradan maceraya koşuyorlar.
Bir de Jamie var. Jamie Jamie Jamie.. Neler çektin be çocuğum? Çölde kutup ayısıyla karşılaşmış bathsız bedeviden beter şansı varmış çocuğun, yazık. Ama harika bir baba olacağına dair kuşkum kalmadı artık. 4. kitapta başka bir kavuşma anını daha bekliyorum. Çok çektiler, çook..
Yolcu'dan sonra elim herhangi bir kitaba gitmez artık diye düşünüyorum. Anca seriye devam edersem ederim. Yoksa kendime gelmem biraz zor gibi. Amaann zaten önümüz bayram, bu da geçer :)
Neyse, şimdilik hoşçakalın. Bol kitaplı, musmutlu günler. :)
Gönderen İlkay Özgür zaman: 12:21:00
Kağıt Salıncak 25 Haziran 2017 06:16
Sam Heughan harika bir ayrıntı :D Diziye devam etmiyorum ama fotoğraflarını görünce acaba sorusu yerleşti zihnime :D
İlkay Özgür 26 Haziran 2017 12:39
Hem de nasıl müthiş bir ayrıntı :D Hayır yani tüm dizi boyunca bir susun da Jamie'nin aksağanını dinleyeyim artık diyorum :D
şule uzundere 26 Haziran 2017 02:13
Yabancı'yı okudum ama seriye devam etmedim. Dizisini izlesem yeter dedim ama bu yorumdan sonra acaba okumaya devam mı etsem diyorum. Jamie'yi ayrı Sam Heughan'ı ayrı seviyorum :-)
İlkay Özgür 26 Haziran 2017 12:40
Benim çok sevdiğim bir seri ama yazar kimi yerlerde fazla ayrıntıya giriyor. Dolayısıyla kitaplar da tuğla gibi. Yani gözünü karartabilirsen devam et Şule abla :)
Devrik Cümleler 28 Haziran 2017 12:23
Spoiler olmasın diye yorumu okumadım ama yorum yazacağım maşallah kütük gibi kitabı devirmişsin :)
İlkay Özgür 28 Haziran 2017 16:01
Galiba biraz öyle oldu :D Kitabı okurken bir ara dizime koymuştum da dizim bile ağırlığından uyuşmuş :D