ÇİMENLİK KALESİ III
Bir pide salonunun içine tıkılmışız. Sandalye üzerinde uyuyoruz. Herkesin içinde ''ne olacağız'' tedirginliği. Zaman geçmiyor, ayaklar ve beyinler uyuşmuş. Sadece kurbanlık koyunlar gibi bekliyoruz. Bu ihtilal kendini meşrulaştıracak kurbanlar arıyor, biliyoruz. Ama korku yok içimizde. Şakalaşıyoruz, fıkralar anlatıyoruz, vicdan muhasebesi yapıyoruz. Zamanı beklemenin ve sabrın ne kadar değerli olduğunu ben o vakit öğrendim.
Ev aramaları başladı. İki jandarma ve bir polis eşliğinde, ellerimizde kelepçe yok ama. Teşhir ediliyoruz açıkçası yaşadığımız şehirde. En ağrıma gidende eve giderken daha dün selamlaştığımız insanların ''Bakın bu şehrin anarşistleri bunlarmış'' sözleri oldu. O sözler kurşundan bile ağır geldi bana.
Eve geldik. Her yeri aradılar. Dolapları, sandıkları, yatak altlarını, bodrumları.. En sonunda benim odama girdiler. Duvarlarda bozkurtlar, başbuğun fotoğrafları... Bir duvar boyunca kitaplığımı da aradılar. Üç kitap aldılar delil diye. Başbuğun Dokuz Işık kitabını, Felsefe Sözlüğünü ve Engels'in kitabını. Polisin şaşkınlığı duvardaki posterler ile kitapların sol ve sağ demeden aynı raflarda olmasıydı. Bana dönüp ''Sen sağcı mısın, solcu musun?'' sorusuydu. Ben Türk Milliyetçisiyim cevabına sadece dudak büküşünü hala unutamam. Okumanın, öğrenmenin ve anlamanın çok uzağındaydılar. Bizi de bu yüzden anlamıyorlardı. Veya anlamak istemiyorlardı. Onların gözünde biz sistemin tekerine çomak sokan asi çocuklardık.
Tekrar tutuklu olduğumuz pide salonuna geri döndük. Ev aramalarının tamamlandığının ertesi günü ikindi sonrası otobüsler geldi. Tek tek kimlik kontrolü yapılarak otobüslere bindirildik. Üç otobüs yola çıktı ama biz nereye ve hangi kadere doğru yol aldığımızı bilmiyorduk. Sadece Çanakkale yolundaydık, ön ve arka kapıda duran jandarmalar arasında.
Çimenlik Kalesi'nin önünde durduk. Tek sıra halinde Jandarmalar arasından yürüyerek koğuşların önüne geldik. Ulaştırma taburuydu burası. Koğuş kapısındaki asker her gelene aynı soruyu soruyordu. ''Sağcı mısın, solcu musun?''
Sağcıysan sağ tarafa, solcuysan sol tarafa.
Devasa bir koğuş. Sol taraf dolu ama sağ taraf çok seyrek. Sağ tarafı o gün Çan'dan gelen biz ülkücüler doldurduk. Sol ve sağ o gün aynı koğuşta aramızda jandarma da olsa buluştuk aynı kaderde. Çimenlik Kalesi'nde.
Hamza Yıldız/ Çimenlik Kalesi/ 10.05.2019