Yazar Sözleri ve kitap alıntıları
İçerisinde Yazar geçen, Yazar temalı, Yazar tarafından söylenmiş veya Yazar hakkında sözler ve kitap alıntıları listelenmektedir.
Yazar için mahpus damı, aradığı konunun çizmeye çalıştığı karakterin ayağına geldiği bir insan madeniydi. Orada bulduğu cevheri hemen oracıkta işler, ondan şiir, roman, resim, öykü yapardı.
O halde tutsağı hizaya sokacak başka bir yol bulmak gerekiyordu.
" Okur, bir kitap fahisesidir genellikle: Birinden ötekine gecmekte sabisizlanir,
birkacini bir arada okuma sapkinligina kendini kaptirir,okumasi gerektigine inandigi kitap sayisindaki kabarma onu hizlanmaya, sicrayarak nektar
"Yazmak, ´ben olsaydim´ sözünü ´ben oldum´a tasimaktir."
" Önce ben yazarim kitabi.Sonra her okurla yeniden yazilir o."
"Nazlıgül" dedi. " Bu kadar çok okuyorsun , korkarım bir gün yazmaktan başka bir işin olmayacak senin , yazar olacaksın. O zaman , beni yazarsın. Şu Mücella Teyze'nin solan gülünü , gün görmediğini , içinde yazmaya değer bir şey olmayan kayda değmez ömrünü."
Şimdi durup net bir şekilde ne söylemediğimi söylemem gerekiyor. Bir yazarın çocukları olmalıdır demiyorum. Bir ana ya da babanın yazar olması gerekir demiyorum. Herhangi bir kadının kitap yazması ya da çocuk doğurması gerektiğini söylemiyorum. Anne olmak, bir kadının yapabileceği şeylerden biri tıpkı yazar olmak gibi. Bir ayrıcalık, bir yükümlülük ya da bir yazgı değil.
Balıkçı Kadının Kızı öyküsünden..
Yine bir yolculuğa uzanırken ellerim, bana sağı boş solu cam çatlağı bir koltuk iliştiriyor şans. Bugün de böyle yazmak nasipte varmış sana. Kızma bu gelişigüzel olmayan rastlantısal saçmalığıma.
Herkese bir el sallayanı vardı bana yok! Ağlayan bir kadın gördüm iki koltuk sağımda, ruhu aç kendi tok. Herkesin bir el sallayanı vardı, selam vereni, gülümse- yeni hatta. Milyonlarca kez kanserli bir iyileşmezlik ile yalnızlığı çarpılan ve yerlerden çoğalmışlığı toplanama- yan bir tanrı kadar yalnızdım, kimsem yoktu anlayaca- ğın. Evet dili, dini, ırkı ya da görüleni, geçmiş zaman mı dersin artık ne dersen de sana böyle bir imlası kur- calanmışlıkla yazıyorum yine. Zaman zarfarının kimin cebinde olduğunun ne önemi var. Boş ver artık şu edebi şeyleri. Bir sol yolculuğu bu. Bulutlar benden tarafta, güneş benden. Bir sen yoksun solumda bir senden eksi- ğim, senden. Penceresi yıldızsız bir evden, yıldız olma umutlarımı yapıştırıp defterlerimin kenarına, sana ulaşı- yorum hayali bir merdivenden.