"CENNET BURSA" EFSANESİ
ÖRGÜLÜ SAÇLAR (3554792)
HAYIRLI CUMALAR - ŞEYHİMİN İLLERİ (İLAHİ) (262497)
Şubat 26th, 2010 | Yazar: Yumak Sepeti
Hayırlı cumalar arkadaşlar. Dün okuduğum bir kitabın etkisi ile yeni bir kategori açmaya karar verdim.Hatta birden çok kategori, hepsine Kültür ve sanatla ilgili..Gelenek ve göreneklerimizden tutun da, atasözlerimize destanlarımıza kadar.İlk olarak bir efsane
den bahsetmek istedim ve ilk olduğu için Bursaya ait olsun istedim. Bu yazıyı hazırladım. Oğlum okuldan geldiğinde “Anne , sana bir öğrendiğim bir efsaneyi anlatayım mı” didiye sorup , ben ağzı açık “ya ben de bugün efsanelerden bahsetmek istemiştim.” der demez üstüne bir de yazıp kaydettiğim bu hikayeyi anlatınca , bu nasıl tesadüf (Ki ben tesadüfe İnanmam) deyip bu yazıyı yayınlanmam artık şart oldu diye bugün yayına veriyorum. Güzel şehrimden bir efsaneyi zevkle sizinle paylaşıyorum.
Vaktiyle her Süleyman’dan içeri bir Hazreti Süleyman varmış; alnında peygamberlik nuru yanar, başında hükümdarlık tacı parlarmış; Allah ona “mührü Süleyman” derler tılsımlı bir mühür ihsan etmiş; bu sayede dağa taşa hükmeder; kurda kuşa sözü geçermiş… Oturduğu taht desen ne altın, ne fildişi; ya cin, ya peri işi bir tahtırevanmış! Dur derse durur; yürü derse yürür; uç derse uçarmış.Böylece dünyanın dört bir yanını dolanır; ağlayanla ağlar, gülenle gülermiş.
Hazreti Süleyman:”Yaratan neler yaratıyor!” diyerek parmağı ağzında kalakalır. Neden sonra kendine gelip sağına döner, sağ vezirine:
“A benim vezirim; sen çok gezdin, çok gördün; imdi dünya gözüyle bakınca bu yerleri nasıl görüyorsun?” diye sorar.
Sağ vezir: “Ey benim sultanım, efendim; Allah her güzelliği buraya vermiş ama bunları görüp duyacak, derleyip koklayacak biri olmadıktan sonra neye yarar? deyince, Hazreti süleyman bu söze mührünü basar. Sonra sola dönüp sol vezirine:
“A benim vezirim; sen çok yaşadın, çok bilirsin; dünyada bu güzelliklerden üstün bir güzellik daha var mı?” diye sorar. Sol vezir da aynı dilden cevap eyleyip:
“Var sultanım, var! Öyle ya, dal dal ötüşen kuşların sesi güzeldir ama, gönül yaylasını saran insan sesi daha güzeldir… Burcu burcu kokan güller güzeldir ama, hiçbiri gül yanaklar gibi domur domur açılmaz… Şu uçsuz bucaksız mavi su güzeldir ama, bir damla gözyaşının, yanan yüreklere verdiği ferahlığı veremez.. Şu pırıl pırıl gökyüzü güzeldir ama, hiç bir ayın ondördü sultan gibi, ay ile bahsedip gün ile doğamaz…” deyip kesince, Hazreti Süleyman bu söze de mührünü basar ve son sözü kendi alır:
“Ya Süleyman; ‘Can kavmi’ derler bir kavim vaktiyle buralarda bir şehir kurmuştu ama ‘Cin kavmi’ dedikleri kavim de bu şehre göz koymuştu. Bin yıl dövüştüler durdular ya, son sonu ne onlara kaldı, ne bunlara; tufan erişip sular altında kaldı şehir! İşte bu dağın eteğinde gördüğün göller, göl değil, o tufanda göllenip kalmış sudur; o şehir de, sözüm ona, bu göllerden birinin altında yatıp duruyor…” deyince, Hazreti Süleyman mührü Süleymanı basar, vüzerası da birer mim kor bu söze…
Sağ vezir bunu sağ gözüyle görür: “Cennet burası!” der; meğer sol vezirin bir kulağı biraz ağırmış; bu sözü “Cennet Bursa!” anlamasın mı?
8 Yorum ““CENNET BURSA” EFSANESİ”
bursa hakkında bilmediğimzzz dha neler var kim bilirr paylasım içinn cok tesekkürler 🙂
Devamı gelecek Burçincim,Efsaneler diyarına sıkı bir yolculuğa hazırlıklı ol…sevgiler…
bu güzel efsaneyi yeni okudum.Cennet Bursa Efsanesi çok etkileyiciymiş.
Ben bu efsaneyi daha önce hiç duymamıştım.
Yine senin sayende bilmediğim bir şey daha öğrendim.
TEŞEKKÜR EDERİM TÜLİN ABLAM.
cennet bursa güzel ama çoook uzun
bence bu kadar uzatmasalar mış keşke
kim beğenmez bunu
evet haklısınız çok güzel. beğenilmeyacek gibi değil.
ÖRGÜLÜ SAÇLAR (400)