muadilleriyle ilgili yapılacak bir inceleme sonucunda rastlanacak “şaşırtıcı” benzerlik, yukarıda tarihsel dönem ve toplumsal yapılarla ilgili olarak yazılan önermeyi destekleyecektir. Fransız filozof Foucault dünyayı deneyimleme hakkında konuşma tarzımızın birbiriyle ilişkili olduğunu söylemektedir. Nesnelere verdiğimiz isimler deneyimlerimizden, deneyimlerimiz de bizim bu nesnelere verdiğimiz isimlerden etkilenir. Sözcük anlamı olarak şimdilik aynı negatif yüke sahip olmasa da, engelin bireyi çevreleyen sosyo-ekonomik şartlarda değil bireyin kendisinde olduğunu ima eden “engelli” sözcüğü yerine, “sakat” sözcüğünü seçmemin nedeni de, sakat ifadesinin sahip olduğu sakatlığa yüklenen negatif değer ve sakatlar üzerindeki sosyal baskıyı anlatma gücüdür.
Erkek ve diğerleri, beyaz ve diğerleri VB hiyerarşik toplumsal kodları anlatmak için kullanılan cinsiyet-çilik, ırk-çılık gibi kavramlardan yola çıkarak, sakatlığa yüklenen negatif sosyal değerin ve sakatlar üzerindeki sosyal baskının sorumlusu olan sağlam ve diğerleri şeklindeki hiyerarşik yapılanmalar için de, sağlam-cılık diyebiliriz. Farklılıkların karşılaştırılıp ölçülmesine dayanan bu hiyerarşik yapılanma, sağlam olanı rasyonel, ileri, normal, sağlıklı, iyi, doğru; sağlam olmayanı da geri, rasyonel olmayan, anormal, sağlıksız, kötü, yanlış olarak sınıflandırırken; rasyonel, sağlıklı, normal olmayanın rasyonelleştirilmesi, sağlıklı hale getirilmesi ve normalleştirilmesi için gerekli müdahaleleri de meşrulaştıracaktır. “Sağlam kafa sağlam vücutta bulunur”, “Bu sakat mantıkla bu iş yürümez”, “Bu gerçeği görmemek için kör olmak gerekir” derken yapılan da, söz konusu sağlamcı ideolojinin dil aracılığıyla yeniden üretilmesinden başka birşey değildir.
Ø Üretim biçiminin merkezinde toprağın bulunduğu, zanaatkarlığın önemli ve geçerli olduğu, yazının bilgi üretme ve yayma aracı olarak kullanımının henüz yaygınlaşmadığı toplumlarda sakatlar iş hayatına katılabiliyor ve toplumsal alanda görülebiliyordu.
Ø Şiddet yoğun dönemlerde ya da toplumlarda sakatın toplumsal rolü azalıyor, dışlanma, öldürülme veya baskı görme olasılığı artıyordu.
Ø Birey henüz en küçük toplumsal birim değildi.
Ø Yaşanılan mekân çalışılan mekân ayrımı henüz oluşmamıştı.
Ø Bakıma ihtiyaç duyan sakat ya da yaşlı kişi içine doğduğu toplumun ayrılmaz bir parçası olduğu için, bakım hizmeti topluluk tarafından topluluğun yaşayıp ürettiği mekanda verilebiliyordu.
Ø Sakatlık gibi bir genel kategori ve sakatlıkla ilgili ayrı kurumsal yapılar oluşmamıştı.
post-modern dönemde ulus devlete dolayısıyla milliyetçiliğe bağımlılığı zayıfladığına göre, “Sağlam kafa sağlam vücutta bulunur” sözü de geçerli olduğu zemini kaybediyordu. Bu dönemde, ırkçılık/sosyal Darwinizmin söylemi ‘teratolojiyi ( insanın bedensel yapısındaki “anormallikleri” ve söz konusu “anormalliklerin” oluşmasındaki mekanizmaları inceleyen bilim dalı), biyolojiyi, psikolojiyi ve bilumum bilimi tüketim nesnesi haline getiriyor, ırkçılık böylece farklılıklar üzerinden pazar oluşturabilecek piyasa koşullarını yaratmada kültürel kurumlarını oluşturuyordu. Dolayısıyla artık geçerli olan, “Farklı kafa, farklı vücut, hepsi de piyasa tarafından aynılaştırılmak için”di. Görüntünüzden memnun değilseniz piercingli yüz, silikonlu göğüs, çekik göz seçebilir, dövme yaptırabilirdiniz. Sorun boyunuz ya da kilonuzsa dert değil! Boyunuzu uzatabilir ya da 0 beden olabilirdiniz. Kendinizi iyi hissetmiyorsanız, seanslardan seans beğenebilir,
anti-depresanlara hücum edebilirdiniz.