Okuma karmaşık bir kavramdır. Beynimizin harfleri seslere bağlamasını, bu sesleri doğru sıraya koymasını, kelimeleri birlikte okuyabildiğimiz ve anlayabildiğimiz cümlelere ve paragraflara çevirmesini gerektirir.
Disleksili bireyler, sayfada gördükleri harfleri, harflerin ve harflerin kombinasyonlarının çıkardığı seslerle eşleştirmekte zorlanırlar. Ayrıca bu adımlarla ilgili sorun yaşadıklarında, diğer tüm adımlarda daha da zorlanırlar.
Disleksili çocuklar ve yetişkinler, diğer zorlukların yanı sıra akıcı bir şekilde okuma, kelimeleri doğru heceleme ve ikinci bir dil öğrenmekte zorlanırlar. Ancak bu zorlukların genel zeka seviyesiyle bağlantısı yoktur. Aslında, disleksi, daha iyi bir okuyucu olma zekasına sahip olan bir bireyin okumasında beklenmedik bir zorluktur. Disleksili insanlar yavaş okuyucular olsa da genellikle paradoksal olarak güçlü muhakeme yeteneklerine sahip çok hızlı ve yaratıcı düşünürler.
Disleksi oldukça yaygındır, nüfusun yüzde 20'sini etkiler ve öğrenme güçlüğü çekenlerin yüzde 80 ila 90'ını temsil eder. Bilimsel araştırmalar, disleksili ve normal gelişim gösteren çocuklar arasında beyin bağlantılarında bazı farklılıkları gözlemlemiştir ve akıcı okumanın disleksili insanlar için neden bir zorluk olduğu konusunda nörolojik bir temel sağlar.