Gidek gari madem.. lakin bu oyuncak müzesi bebelere değil de büyüklere göre sanki.. çocuk dediğin oyuncağı gördü mü ister, doğasında dokunmak vardır bu zibidilerin.. onları camların ardından bakmak keser mi ki.. görmek, denemek, tecrübe etmek gerekir.. blogırımız Özgeye teşekkür ederiz:)
Ozgeee 01 Şubat, 2011
Aman efenim ben teşekkür ederim:)
Benim de giderken tereddütlerim vardı ama gerçekten çok ellek, hareketli bir tip olan Denizhan bile oradaki konsepti anladı bir şekilde ve camlarda bol bol el izi bırakmaktan ibaret kaldı bu ellemeler. O da işaret etmek için.
Bu konudaki teorilerden biri de çocuğu bu ortama ne kadar sokarsan (müze, sergi vs.) o kadar içine yerleşir diyor ya, denemek lazım, dediğin gibi:)
Bir de çocuk tiyatrosuna götürme isteğim var içimde. Hani koridor kenarı oturur kaçıveririm gerekirse diye:D Benim blogun adını da sosyal aktivite delisi'ne çevirelim iyisi:)
cocuklar en iyi modelleme yoluyla ogrendigi icin bu aktiviteleri yurekten destekliyorum. uzum uzume baka baka agarsin :)
Oyuncak Müzesi favorimiz biliyorsun, doğumgününü bile orda yaptık (hatta organizatör Aslı ablaya aşık Deniz bey!). Doğumgününde ahşap boyama yaptı çocuklar hep birlikte, çok da eğlendiler.
Rampa olayını biz de dile getirdik, bir hassasiyet gösterirler diye umuyorum.
Girişte oyuncak satılması konsept olarak süper, ancak çok pahalı - ona da bir çare buluverseler diyorum.
Biz de ilk çocuk tiyatrosuna burada götürelim diye düşünüyoruz, hem yakın, hem bildiği yer, filan filan...MT sonrası bi tiyatro etkinliği mi düzenlesek??
Ozgeee 03 Şubat, 2011
@Erkut'cum gelince sen de gezdir, sen de ağart, herkeşler ağartsın:)
@Biranda doğru diyorsun, biz de yazılalım o zaman Aslı Abla'ya. Çikolata evin içinde mi oluyor bu aktiviteler?
Tiyatro için eline mum dikiyorum:) +1 Denizhan