HAYATTA HER ŞEY BİRBİRİNE MUHTAÇTIR
Hayatta her şey, her şeye muhtaçtır. Hücrelerimizin, iliklerimizin, kemiklerimizin hepsinin ayrı bir ihtiyacı vardır. Kalp kana muhtaç, dil dudağa muhtaç, burun havaya, beyin ruha, ruh bedene, erkek dişiye muhtaçtır. Her biri o kadar muazzam, her biri o kadar tek, her biri bir birine o kadar bağımsız, muhteşem ve ayrılmazdır. Bazen negatife düşeriz, bazen de pozitife çıkarız. Bazen mutlu oluruz bazen mutsuz, hayat ta her bir şeyin karşı dengi ve bağlantısı vardır. Konuşan, düşünen, işiten, nefes alan, ağlayan, gülen, koşan, acıkan, üreten, hazmeden, fikir üreten, son derece değişik bir doğaüstü bir mekanizmaya sahip olan tüm canlılar bunu bizim için kurgulayan yaratıcı muhteşem bir güç var. Gördüğümüz ve görmediğimiz insan nereye bakarsa baksın yeryüzünde kendiliğinden oluşmuş tek bir şey gösteremez. Bazen kafamızı kaldırıp gökyüzüne baktığımızda, gökyüzünün en parlak yıldızı olan sirius yıldızını görürsünüz bazen de farklı farklı yıldızları, nasıl ki bazen yağmur yağar sonrasın da güneş açarsa, mevsimler ayrı bir özlemle kavuşturur birbirine aynen öyle. Gökyüzü yeryüzünün aşkına, yeryüzü ise gökyüzünün nefesine muhtaçtır. Ondandır hiç ayrılmayışları, İnsanlığın binlerce yıldır mücadelesinde yaratıcının en güçlü yaratımlarından biride toprak olmuştur. İnsanlar yeri geldiğinde onu elde etmek için birbirini öldürmüşlerdir. Yeri geldiğinde ondan beslenmek için arı gibi çalışmışlardır. Yeryüzünün en sert görünen ama büyüleyici güzelliğe sahip olan topraktır. Dünyanın patronu olduğunu herkese ispatlamıştır. Yaratıcı güç toprağı da bizim için yaratmıştır. Toprak fabrikadır; hava, su, güneş, ağaçlar, solucanlar, bitkiler ve hayvanlarda onun çalışanlarıdır. Yani toprağın asıl ürünü insandır ve yeryüzündeki her şey insanı meydana getirmek için yine insana hizmet etmek için var olmuştur. Dünya var olduğundan beri yeryüzü ve gökyüzüne sırtını dönmez adeta birbirine aşıktır. Onların bu uyumundan tüm canlılar payına düşeni alır. Biz insanların da birbirine olan aşkı da sevdası da böyle olmalıdır. Duru, saf ve temiz. Onun için her şey birbirine bağlıyken bir o kadarda eşsiz ve benzersiz yaratılıyor. Bir düşünmek lazım; sende, bulunduğun alandaki açığa çıkan enerji aynı mıdır? Sen aynı mısın? Senin bir gün önceki halinle, enerjinle, pozitifliğinle, negatifliğinle, hayata bakış açınla döngün aynı mı? Değil. Onun için, hiçbir şey, ama hiçbir şey birbiriyle benzer yaratılmamıştır. Ama bir o kadar muhtaç yaratılmıştır birbirine. Tohumun toprağa, toprağın suya, suyun havaya, havanın güneşe, hepsinin birbirine ihtiyacı vardır. Hepsi bir birliktelik, bir uyum içerisinde büyük aşla kavuşur, büyük bir sevgiyle coşar, büyük bir merhametle kucaklar birbirini, büyük bir şevkat verir birbirlerine. Hiç çatışmazlar. Milyarlarca hatta katrilyonlarca canlı vardır ve hepsi birbirinden benzersiz doğaüstü muhteşem bir şey bu. Üstelik muazzam bir uyumla dur durak demeden çalışırlar. Bu benzersiz uyumu bütün varoluş ahenk bir şekilde yüzyıllardır dile getirmiştir.
Güçlü olduğu halde varoluşa en çok sıkıntı yaratan tek varlık ise İNSANDIR…
Bu sıkıntı yaratmak nedir? Önce varoluşa, sonra kendine, daha sonra her şeye, herkese. Ne nereden geldiğini, ne de nereye gideceğini bilen insan kime kafa tutmaktadır? Neyine güvenerek bunu yapmaktadır? HAYATTA HERKES BİRBİRİNE MUHTAÇTIR.
BİR GÜNDE PANİK ATAK TERAPİSİ