Anasayfa Yazarlar Kobali Vatanı sevmenin bedeli olmamalı
Günler günleri kovalıyor. Türkiyemde insanların yüzünde korku, endişe! Ülkemde, aklımın ucundan bile geçmeyecek ucubelikler yaşanıyor, akıl tutulmasına uğramış beyinler yaşananların ne olduğu idrakini yakalamaya çalışıyorlar.
Ne oluyor ülkemde? Gizli bir işgal mi yaşanıyor? Gıdım gıdım satışa gelmesinin icabı nedir? Ruh yiyiciler ruhlarımızı mı tüketti? Bugüne kadar vatan sevgisi nutukları atanlar, "canbaza bak" diyerek reflekslerimizi mi çaldılar? Nedir bu atalet Allah aşkına? Tüm bu ucubelikleri hak ettik mi acaba? Ataletimiz neyin sonucudur?
Sorular biter mi? Bitmez elbet... Birileri yirmi yıl öncesinden bir maya çaldı! Karmakarışık kötü bir maya. Bu mayanın sonucu ortada! "vatan kimin umurunda"! Ya da, başkaca bir vatan anlayışı!
Bugünün yirmi yaş gençliği ile vatan üzerine konuşmaya çalışıyorum. Ne yazıktır ki, başkaca bir vatan anlayışı içimize nüfuz etmiş durumda! Adına değişim demekte...
İçim sızlayarak dinliyorum bu teraneleri. Şaşkınlık içinde ant içerek sunmaya adadığımız aydınlık yarınlar kararmaya başlamış bile! Şu ahir ömrümde hiç duymak istemediğim karnlık sözler! Neler mi? Çevrenizdeki yirmi yaş kuşağıyla konuşmaya çalışın bakalım:
" Ne varmış satmışlarsa? Toprak yerli yerinde duruyor, adam alıp İngiltereye, Amerikaya götürmüyor ya toprağı".
Kısır bir çekişmeye sebep olmamak için yüzeysel yanıtlıyorum:
Evet, toprak bir yere gitmiyor ama onun bağrındaki tüm zenginlikler, yani siz gençlerin geleceği bitiriliyor. Ülkenizde, yönetilen durumuna düşüyorsunuz. Yüzünüzü Irakta işlenen cinayetlere döndürebilirseniz, emperyalistlerin sınır tanımaz melanetliklerinin sonuçlarını görebilirsiniz. Emperyalizm, kendisine sadece uşak yetiştirir. Atalarımız bize başkalarına uşak olalım diye vatan bırakmadılar. Vatanımda satılmadık maden ocağı, liman, fabrika, tarıma elverişli topraklar kaldı mı acaba? Bütün vatanseverler ve gerçek aydınlar pasifleştirilerek, insanların umutsuzluğa düşmesi sağlanmadı mı? Ülkemin el değmemesi gereken değerleri kirletilmedi mi? Kendi ülkemde Türk'üm demenin zorluğunu mu yaşamalıyım? Gencecik evlatlarımızın değerleri için canını verip şehit olmalarına duyarsız mı kalayım? Ateş düştüğü yeri yakar deyip arkamı mı döneyim?
Daha neler var neler! Bütün bu yaşanan ucubelikler için kayıtsız kalıp, uşaklığı benimseyenlere söylenecek ne var ki? Vatan dediğin nedir ki, alt tarafı taş toprak!
İşte öyle değil... Vatan aştır, ekmektir, vatan, aşktır, namustur, vatan bayraktır, millettir, vatan en yüce sevgidir...
Bir ana evladını nasıl ki karşılıksız seviyorsa, ben de vatanımı öyle seviyorum. Bu yüzdendir ki, vatanı sevmenin bedeli olamaz...