Yaz aşkı: Ağustos 2018
Bir terapi yöntemi olarak smoothie bowl yapmak... : )
Çok sevdim bu işi. İçimden geldiği gibi döşüyorum.
Renk renk... Doku doku.
Hem çok lezzetli, hem de çok zevkli.
Bazını süzme yoğurtla yapıyorum, mesela birincinin altındaki böğürtlenli.
Sebzeli olanınki ise salatık ve naneli...
Çok sevdim yapmayı : )
Gönderen Deniz zaman: 18:43 1 yorum:
Etiketler: 1 kase mutluluk
Her yıl senin doğum gününde yazdığım mektubu bu yıl atlamışım.
Genel olarak bi' isteksizlik var toplumda bir süredir.
Hepimize sirayet etti sanırım.
Ama toplamak gerek her zaman.
Bir yerde okumuştum geçenlerde, sana da anlattım hatta.
Bir çocuk görmüş yolda giden biri, çocuk düşmüş, eyvah derken, çocuk kalkmış
yerden, kendini gıdıklamış, güldürmüş ve yoluna devam etmiş.
Temsili gıdıklamalarla kendimizi güldürmeye,
ayağa kalkıp, ayakta kalmaya devam etmeli.
Bunu yapabilirsin umarım her zaman.
Sana mutluluk ve dayanma gücü veren şeyler
zaman içinde değişebilir.
Bazen aile, bazen arkadaş, bazen aşk, bazen müzik, bazen sinema,
bazen iş, bazen de bambaşka bir şey...
Hiçbirine tek ilaç gibi bakma.
O gün ne iyi geliyorsa...
Sen dik olursan, devam eder hayat.
Çık doğaya, ağaca bak, yeşile sığın...
Gökyüzüne baktıkça büyüklüğü beni bazen ürkütüyor diyorsun ya,
aslında o gökte, denizde de huzur var.
Yeterince uzun bakarsan...
Büyüklüğe kendini bırakıp,
ne kadar küçük olduğunu görmek de huzur bi yandan.
Biliyor musun, biliyorsun aslında söyledim sana.
Her gün gülen bir fotoğraf çekmeye başladım.
Çektiğim ana terapi gibi gelsin.
Gülmek devrimci bir eylemdir çünkü :)
Etiketler: 10 yaş, kızıma mektup
İngilizce'de bir kelime var "given"... Çantada keklik bir diğer deyişle. Zaten elinde olan, uğraşmadığın, hayal etmediğin, ...