8.9/10 (28 Oy) · 46 okunma
9.3/10 (27 Oy) · 42 okunma
9.1/10 (12 Oy) · 18 okunma
8.9/10 (11 Oy) · 14 okunma
@mithrandi21·11 Eki 18:19·Kitabı okudu·Beğendi·İnceledi·10/10
@nigra·12 Ağu 2017·Kitabı okudu·Beğendi·İnceledi·10/10
Hangi dilde, hangi kültürde, hangi zamanda olursa olsun aynı şekilde anlaşılacak iki şey var: Kahkaha ve hıçkırık.
@mithrandi21·28 Eki 11:14·Kitabı okudu·Beğendi·İnceledi·10/10
...ve onu öptüm.
" Ne yapıyorsun, insanlar görecek!" diye söylendi.
"Görsünler de biraz insanlık öğrensinler"
@birazvintage·12 Kas 2017·Kitabı okudu·Beğendi·8/10
Dünya üzerinde insan kadar vahşi bir canlı olmasa gerek. Hatta sana söyle söyleyeyim: Vahşet avlanan için vardır, avlayan için o dediğin bir eğlenceden ibarettir.
@mithrandi21·11 Eki 09:38·Kitabı okudu·Beğendi·İnceledi·10/10
"Evlat gitmenin sebebi olmaz. Gidenlere kafa yormak maziyi planlamak gibidir. Sen gidene değil, gelene bakacaksın."
@neslihann·15 Eki 08:35·Kitabı okudu·Beğendi·İnceledi·10/10
Rüyalarını gerçekleştiremezsen gerçeklerin rüya olmasını dilersin bir gün
@neslihann·30 Eki 09:04·Kitabı okudu·Beğendi·İnceledi·10/10
Bazı varlıkların çilesi hayatta kalmaktır.
Sayfa 320 - Doğan Kitap
Biz uzaklığı hasretle ölçeriz. İçinde aşk yoksa, uzak diye bir şey de yoktur. Uzağın olmadığı yerde yakın da olmaz haliyle.
@Patalena·19 Eki 2017·Kitabı okudu·Beğendi·İnceledi·10/10
Ah, kimse görmüyor diye kanatlarımızı inkâr edemeyiz ki!
Biz gökten yere de baktık, yerden göğe de...
Ne yer kucakladı bizi ne gök sinesine sardı.
Ortada kalışımız bundandır.
Sayfa 91 - Doğan Kitap
@Patalena·18 Eki 2017·Kitabı okudu·Beğendi·İnceledi·10/10
Senin acının başkalarını eğlendirdiği bir yer ya da bir zaman hayal et. Cehennem orasıdır.
Kıvılcım Y., Gölge'yi inceledi.
@Patalena·23 Eki 2017·Kitabı okudu·7 günde·Beğendi·10/10
“Bir şarkıyı dinlerken aynı şeyleri hissetmek kucaklaşmadır.”
Kucaklaşan gerçek dostluğu, iki öksüz canı, bir maymunla bir çocuğu bir ağıtta birleştiren, bazen gülümseten bazen de gözlerimden süzülen damlalara engel olamadığım, Osmanlı Dönemi’nden bir İstanbul romanı.
İstanbul romanı dediysem sıradan bir kurgudan bahsetmiyorum. İlk cümleleriyle içine çekiyor, yavaşça yükselerek en üst seviyede son buluyor. Gel sana bir hikaye anlatıcam diyor İsmail Güzelsoy, oturduğu koltuğun karşısını işaret ederek, geçip oturuyorsun ve gözlerini kırpmadan dinliyorsun hikayesini. Şiir gibi cümleler, masalsı bir anlatım – tabi en önemlisi her masalın perde arkasında “gölge” gibi gizlenen gerçeklikler- masalsılığını taçlandıran çizimler… İstanbul semalarında yürütüyor bizi, Osmanlı Dönemi meydan tabloları can buluyor gözlerimizin önünde. Bazen de canlanan hareket eden o figürler yavaşlayıp donuyor tablo oluyor yeniden, kısacası Güzelsoy zamanla oyun oynuyor. Yeni bir terimle tanıştırıyor bizi; Ruyabaz. Merak ediyorsun ne anlama geldiğini ama bunu öngörerek diyor ki en başında: “Anlamak için acele etme. Bazı şeyleri anlamadan da severiz ya. İnsanları mesela… Aşk başka ne ki?” Tabi aşk da var hikayesinde onun haberini de vermiş oluyor.
Bir ipte iki canbazın oynayabileceğini gösteriyor mesela saflıkla temizlikle bunun nasıl gerçek olabileceğini. Güveni, gerçek dostluk kavramının nasıl olabildiğini ve insanların nasıl kirlendiklerini. Kehanet oyunlarını, onlara kapılanların pişmanlıklarını anlatıyor. Bilimle hurafe, sevinç ve hüzün, gerçek ve rüya bir araya geliyor.
Dili ve üslubuna gelirsek, eski ve yeni kelimeler öyle uyumlu ki, Osmanlıca kelimelerin içinde dikkati dağılıp sıkılan beni bile yola getiriyor. İlerde yaşanacak olayla ilgili küçük bir anektod verdikten sonra hikayesine kaldığı yerden devam etmesiyle heyecan ve merak eksilmeyen öğelerden biri haline geliyor. Okurken ve okuduktan sonra gördüğüm üzere yazar tarihte yaşanan olaylardan da bahsediyor. Hikayenin başlangıcında da bunu görmek mümkün. Çocuk kahramanımızla maymun dostu Leylifer’in bu kalp ısıtan hikayesi yazarın, tarihçi Reşat Ekrem Koşu’nun maymunların 16. asırda idam edildiğine dair anlattığı olaydan esinlenmesiyle ortaya çıkmış aslında. Olayın iç karartıcılığı yanında bir hikayeye konu olması ne de güzel olmuş.
Kitabım işaretlenmiş cümlelerle doldu, her biri birbirinden anlamlı olan bu cümlelerin hangilerini alıntı olarak paylaşacağımı bilemedim kararsızlık yaşadım çoğu zaman. Kitap bittikten sonra da uzun bir süre etkisinde kaldığım son paragraflarını okudum, derleyip toplamaya çalıştım, ne yazsam, nereden başlasam da hakkını verebilsem diye düşündüm. Bilmiyorum hakkını verebildim mi ama diyorum ki siz iyisi mi alın okuyun mutlaka bu kitabı.
-Son olarak bir noktaya daha değinmek istiyorum, maalesef o da kitabın dikkat çeken ilk unsuru olan kitap kapağı. Maalesef diyorum çünkü kapak o kadar ürkütücü ki, Doğan Kitap’ın neden böyle bir tercihte bulunduğunu henüz anlayabilmiş değilim. Kitabı çok merak etmeme rağmen ben bile sorun yaşadım bu konuda. Kendimi sayfaların içine kaptırmış olsam bile yine de bir yanımı rahatsız eden bu duruma en sonunda kitabı kaplayarak çare buldum. Kitabı okumayanlar için şunu net bir şekilde söyleyebilirim ki içinde bulunan çizimlere bakarak karar vermeniz çok daha doğru bir yöne sürükleyecektir kararınızı.-
NigRa, Değmez'i inceledi.
Düzenlendi: 05 Kas 14:15Gönderiyi direkt paylaşGönderi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@nigra·19 Ağu 2017·Kitabı okudu·7 günde·Beğendi·10/10
Ne güzel bir kitap okudum ben böyle.
Leva ille de oku dediğinde kimmiş bu İsmail Güzelsoy dedim, burun kıvırdım. Yazarı hiç duymamıştım. Neyse tavsiyesine uyup aldım kitabı, iyi ki de aldım ve güzel yazarla tanıştım. Yazarın böyle iyi yazarken,böyle az bilinir olmasına da şaşırdım.
Kitabın ilk sayfalarında sizi iki karga karşıladığında, ne bu böyle fablın içine mi düştüm ya da "3 gözlü kuzgun"a mı bağlanıyoruz diyebilirsiniz. Böyle anlamlandırmaya çalışırken kendinizi birden hikayenin içinde buluveriyorsunuz.
Iğdır'dan İstanbul'a,sihirbazlıktan tıbbi ilimlere uzanan bol hikayeli,fantastik-romantik-dramatik bol çeşnili,bol karakterli bir kitap okuyorsunuz.
Kitap boyunca pek çok yerde ve pek çok farklı şekilde ölüm teması var. Sanırım yazarın sormak istediği de ya da söylemek istediği de, her şeyin sonunda ölüm varsa hayat onca mücadeleye,sevmeye, dostluk kurmaya, böyle uğraşıp çırpınmaya değer mi? (Değmez...). Bir kargalar,bir Doslar,bir edip derken ölüme çare mi buluyoruz,ölüyor muyuz derken tüm hikayeler muazzam şekilde birbirine bağlanıveriyor, kitap bitivermiş ve tadı damağınızda kalmış oluveriyor.
Masal tadında giden,her bir karakterini ayrı bir sevdiğim(Sadere favorim olsa da.) bu kitabı herkese tavsiye ederim.
Dipnot : Kitapla ya da kitabın konusuyla hiç alakası olmamasına rağmen kitabın adı her geçtiğinde dilime dolanan şarkı için buyrunuz : https://www.youtube.com/watch?v=kNZjA_rd3iU
Nazlı Li, Değmez'i inceledi.
@PapatyaSevenNazliss·27 Kas 09:48·Kitabı okudu·Puan vermedi
Büyüyorsun, göreceksin, bir gün âşık olacaksın. O zaman ne dediğimi anlayacaksın. Kalabalık bir caddede yürüyüp giden binlerce insandan biri, ansızın hayal haline gelecek. Kendi yarattığın bir hayale tapacaksın. Yıllarca seni kandırabilir. Bu senin ahmak olduğun anlamına gelmez; mesut olmak istediğin için yaparsın bunu.
Hayal, gözbağı, hokkabazlık, sihir, aşk, dostluk... Ne dersen de, böyle bir oyundur
GizemBY, Sincap'ı inceledi.
@gizemby·19 Eki 2017·Kitabı okudu·4 günde·Beğendi·9/10
Şahane bir roman. Banknot Üçlemesi, bence edebi değer ve özellikle kurgu kallitesi bakımından incelendiğinde iyiden kötüye seyrediyor. Sincap'ta İsmail Güzelsoy'un okuru da olay örgüsünün içine etken bir şekilde dahil eden bir tavrı var. Sonradan da aynı üslubun izlerine rastlıyoruz yazarın işlerinde... Ancak; Sincap'ın etkileyiciliği bambaşka. Banknot Üçlemesi'nin çıkış noktasını (paranın fiziki varlığı, mülkiyeti, mana ve ehemmiyeti) zaten hayranlık verici bulduğumdan; nümizmatlar, meczuplar, kasaplar, hayat kadınları ve daha nicelerini vaat eden bu üçlemeyi ama özellikle de ilk kitap olan Sincap'ı şiddetle tavsiye ediyorum. Varoluşçuluk'a, materyalizme merakı olanlar, özellikle okusun.
Bir dipnot: "Banknot", bir üçleme olarak tasarlanmış olsa da her kitabın müstakil bir okunabilirliği olduğunu söylemek gerekir. Bir de Sincap'ın ilk baskısının (Everest Yayınları) kapak tasarımı şahanedir. Bu yeni kapağı sevdiğimi söyleyemeyeceğim.
Burcu Bergen, Gölge'yi inceledi.
@bbergen·28 May 2017·Kitabı okudu·3 günde·Beğendi·9/10
Böyle bir anlatımı ben İhsan Oktay Anar'da görmüştüm bir de İsmail Güzelsoy'da... İlk cümle ile bir anda kitabın içerisine giriyor ve Osmanlı alemine sokak yaşamına dalıyorsunuz. Anlatması o kadar zor o kadar heyecan verici ki doğru kelimeleri bulmak bir hayli zor. Devinimi yüksek bir anlatım, coşkulu bir son. Mutlaka okunmalı.
Leva, Değmez'i inceledi.
@LevAndrey·01 Eki 2016·Kitabı okudu·2 günde·Beğendi·10/10
Muazzam bir kitap. Soluksuz okudum resmen. Kurgu, işleyiş olağanüstüydü. İsmail Güzelsoy'u herkese tavsiye ediyorum. En kısa zamanda yeni çıkan kitabını ve diğerlerini okuyacağım. Keyifli okumalar.
Melda güne, Gölge'yi inceledi.
@Meldanaz·16 Şub 2017·Kitabı okudu·16 günde·Beğendi·10/10
"Dünya görmek istediğimiz şeylerin panayırıdır. İnsan baktığını görmez, gördüğüne bakar. Görmek istemediklerimiz ise hususi cehennemimizi donatır." çok sevdim....
Yaren Karabel, Rukas'ı inceledi.
@Yarenmis·17 May 2017·Kitabı okudu·4 günde·9/10
İnsanların önyargılarıyla bir insanın hayatını hiçe sayabildiklerini, harcayabildiklerini; aslında çoğu kişinin hayatında daha önemli yere sahip olan insanları korumak için geri kalan herkesi satabileceğini ama tüm bu hainlikleri tek bi kişinin günah keçisi olarak üstlenebileceğini anlatan, 'keşke daha detaylı, daha uzun anlatsaydı yazar bu hikayeyi' dedirten 98 sayfalık kısa ama anlamlarla dolu hikaye kitabı. Ben bir solukta ve çok etkilenerek okudum, herkese öneriyorum.