“Duyusal Gelişim” diye adlandırdığımız bu dönem, bebeğinizin duyularını, yaşam içinde provalaması ile gerçekleşir. Bu yüzden, bebeğinizin çevresinde, algılayabileceği nesne ve objelerin çeşitli olması çok önemlidir. Bu aşamada kimi anneler, bebeğinin çevresinde, uzanabileceği ve dokunarak hissedebileceği her objeyi kaldırırlar. Ancak bu oldukça hatalı bir davranıştır. Çünkü bebeğinizin duyusal gelişimini sürdürebilmesi için, çevresinde algılayabileceği eşyalara ve nesnelere ihtiyacı vardır.
Bazen hepimiz tanık olmuşuzdur. Bebekler oyuncaklarını eline alarak, yere vurur. Sizde ona “ Vurma yavrum, kıracaksın” ya da “ Vurma canım, çok ses çıkarıyor” diye müdahalede bulunursunuz. Halbuki, bebeğinizin istediği zaten, o oyuncağı yere vurarak, çıkardığı seslerin tınısını tanımaktır. Siz ne kadar “yapma” deseniz de, inanın bu “yapma”lar pek bir işe yaramayacak, hatta onun, daha da coşmasına sebep olacaktır. Yine bu dönemde oynamaktan ve dokunmaktan en fazla zevk aldığı nesne aynalardır. Eğer evinizde bir boy aynası varsa, ona dokunarak, hissetme duyusunu; bakarak kendisini fiziksel olarak tanıma ihtiyacını; aynayı mutlaka diliyle yalayarak, tad alma duyusunu deneyimleyecektir.. siz evdeki aynalarda, camlarda onun dudak ve parmak izlerini temizlemekle uğraşırken, o hiç bıkıp usanmadan yine aynalar ve camlarla olan dostluğunu sıkılaştıracaktır. Çocuğun gelişim sürecinde, koklama ve tad alma duyuları; dokunma, görme ve duyma duyularına göre daha az kullanılır. Çocuğun sadece evin içindeki nesnelerle tanışması, onları algılaması da yeterli değildir. Çocuk doğadaki nesnelerle ve yeni algılamalarla da tanışmak durumundadır. Toprağa dokunmalı, kokusunu duymalı, karıncaları görmeli izlemelidir. Çocuk için bir yaprağa dokunmak demek sadece dokunmak anlamına gelmez. Onun biçimini, güzelliğini yani estetiğini ve kokusunu algılamak, öğrenmektir.
Çocuğunuzun destekler misiniz?” diye bir soruyla karşı karşıya kalsanız, hiç kuşku yok ki cevabınız “ Kesinlikle evet” olur. Evet, her anne-baba “ kesinlikle”, ama yüzde yüzlük bir kesinlikle, çocuklarının her türlü gelişimlerini gönülden ve ellerinden geldiğince destekleyeceklerine, kendi kendilerine inanırlar. Ancak iş uygulamaya geldiğinde, bu desteği nasıl, ne zaman ve ne şekilde yapacaklarını bilemezler. Bu destek, çocuklarını bazı şeylerden koruyarak mı?, yoksa bazı şeylere izin vererek mi olmalıdır? Bu destek, çocuklarına “yasaklar” getirerek mi, yoksa “yasakları delerek” mi olmalıdır? Bu destek çocuğu “himaye altına alarak mı” yoksa “özgür bırakarak” mı olmalıdır? Çoğu çocuk, maalesef, daha çok küçük yaşlarda ( motor gelişimleri-duyusal ve bilişsel gelişimleri sırasında) “direnci” ve “inadı” anne –babaları sayesinde öğrenir. Çocuğunuzun, anne-baba olarak sizlerden, duyusal gelişim aşamasında da, diğer gelişim dönemlerinde de istediği, onu anlamanız ve ona destek olmanızdır. Bu ise, onun gelişim dönemleri hakkında bilgi sahibi olmanızla ve onunla “iletişim” kurmanızla gerçekleşir. Onunla kuracağınız ilişki tarzı yumurtayı kırmadan tutmaya benzer. Çok sıkarsanız elinizde parçalanır, gevşek bırakırsanız da yere düşer kırılır.Dikkat etmemiz gereken önemli durumlardan biride budur.