Simsiyah şaka..! - İpekyolu Gazetesi İnternet Haber
Simsiyah bir geceydi mateme bürünen gündüz aydınlığı da vurmuyordu artık geceye, gece içine hüznünü aldı ve simsiyah uykuya daldı bu bir kâbus tu ve kimse görmüyordu, hiç kimse duymuyordu.
Çünkü görülen yollar karanlıktı, duyulan sözler yutulmuştu, sağır olmuş tu sanki herkes sözler küsmüştü satırlar diller.
Aydınlığa gün neden doğuyordu? Bunca acı, bunca ölüm varken, kara, kapkara bir gün daha işte karşınızda
Gündüz ama..! Gece, gündüze karışmış gibiydi.
Kent' in ışıklarını söndürdüler bağırlara ateş yaktılar ama bu ateşin küllerinden yeniden doğacak olduğunu bilmiyorlardı. Ateş aynı zamanda dağın içinden çıkan bir volkandı. Volkan patlarsa orada hiç kimse duramaz bilmiyorlardı. Dağın gürültüsünü, yerin şiddetini bilmiyorlardı.
Simsiyah yapmaya çalışıyorlar bizleri çamur at izi kalsın vesselam ama o öyle değil işte bağıra çağıra her şey görünmüyor muydu? Aslında korkuyorlar mı sanıyorlar bastırılmış duygular mı yaşadığımızı zannediyorlar? O öyle değil işte bir gidersek bin geliriz der gibi.
Birimiz hepimiz için hepimiz bir için bu çaba bu uğraş tek bir kişi kalsak topluca katletseler dahi bini bir olur biri bin oluruz kimse ufkumuzdan alıkoyamaz bizleri ellerini uzatabildikleri yere kadar uzatsınlar ama bir yerde o el kopabilir bu el o kadar uzun değil.
İpin düğümü de bizlerin elinde o düğümü çözmekte
Her şey tek bir parmağa bağlı değil midir? Yeri gelir yumruk olur birleşir o parmaklar beşi de bir olur kimse durduramaz. Güçler bir yere kadar bir yerden sonra altlar üst, üstler alt olur kimse bilemez.
Bu Makale 973 defa okunmuştur.