Kadir KIR - Tüm Köşe Yazıları - Sayfa 3
İki yeşil dağ, bir zümrüt koy ve açık deniz arasındaki cennet Marmaris Yatmarin
Açık denizin bitişiğinde, korunaklı bir koyda. Teknenizin iskelesi, sancağı dağlar tarafından kucaklanıyor. Avrupa’nın en büyük kışlama, ağır hizmet ve çekek marinası özelliğini taşıyor. Ayrıca Doğu Akdeniz’in, yat bağlama kapasitesi en büyük tesisi.
Marmaris’te, yalancı boğaz adı verilen bölgede, sınırlı imkanlarla kurulmuştu Yatmarin. Aradan geçen zamanda, Avrupa’nın en iddialı marinaları arasına girdi. 330 tonluk dev gezer vinci sayesinde bugün megayatlara bile hizmet verebilecek donanıma sahip. 2000 yata aynı anda ev sahipliği yapan tesis, gemi yapımcısı, işadamı Bilgin Özkaynak’ın kurduğu bir ortaklık tarafından işletiliyor.
Yatmarin, personelin gece ve gündüz olmak üzere iki vardiyada çalıştığı, 24 saat hizmet sunulan bir tesis. Bar, kulüp, TV salonu, okuma salonu, bilardo salonu, yüzme havuzu günün büyük bölümünde açık. Marina içinde FM bandından Türkçe ve İngilizce radyo yayını yapılıyor. Gece ve gündüz güvenlik kameralarıyla izlenen marina bu sayede uzaktaki yat sahiplerine teknelerini internet kanalıyla görme imkanı sağlıyor.
Tesiste, teknelerin tüm ihtiyaçlarını karşılayacak mağazalar mevcut. Dev çamaşırhane ve restoranlar yatçılar için çalışıyor. Bu nedenle kış aylarında da marina yoğun ilgi görüyor. Yatmarin’de teknesini eve dönüştüren birçok yatçıya rastlamak mümkün. Çoğunluğu Avrupa ülkelerinden gelen emekliler.
Dünya turu yapan tekneler de çoğunlukla Akdeniz’de bakım gerektiğinde Yatmarin’i tercih ediyor. Birçok Yunan armatör, dev yatlarını bakım için Marmaris’e getiriyor. Nedeni tesisteki hizmet fiyatlarının cazip olması. Ayrıca onarım sırasında isteyen yatçı, tesisin 7 apart odasında konaklayabiliyor. 50 metre boyundaki tekneleri bile kaldıracak donanımı bulunan marinada, motor, boya, elektrik, tamir üniteleri faaliyette. 300 kişilik tecrübeli teknik personel yaz kış karınca gibi çalışıyor. Yakında 1000 tonluk bir vinçle, bakım ve onarım hizmetlerinin geliştirilmesi planlanıyor.
SAHİBİ OFFSHORE YARIŞÇISI
Marinanın sahibi Bilgin Özkaynak, çocukluk yıllarında denizle ve teknelerle haşır neşir olmaya başlamış. İstanbul’un Bostancı sahillerinde büyümüş. Denize yürekten bağlı. Tersanesinde tanker filoları inşa ederken, kendisi saatte 60 / 70 mil sürat yapan teknelerle yarışıyor. Kimi Offshore yarışlara üç tekneyle katılıyor. Şampiyonalarda kupa alacak kadar iyi bir yarışçı. Aynı zamanda Göcek Tüneli’ni inşa eden bir müteahhit.
Özkaynak, gönüllü turizm neferi. Marinaya gelen yatçılara Türkiye’yi tanıtmak için elinden geleni yapıyor. Eğlenceler düzenliyor, otobüs firmalarıyla anlaşıp İstanbul’a kadar uzanan turlar organize ediyor. Bir yandan da Paris, Cenova, Moskova’da düzenlenen boatshowlar’da Yatmarin ve Marmaris’i tanıtan standlar açıyor. Çabasının sonucunda Marmaris Yatmarin bugün Akdeniz’in en popüler marinaları arasına girdi.
Marmaris çevresinde günübirlik gezilecek koylar
Sıcak yaz günlerinde Marmaris’ten kaçmak, sakin bir koyda demirlemek isteyenler için ideal. Karşıdaki Rodos Adası’nı seyrederken, meltem rüzgarıyla serinleyebilirsiniz. Koyda bir de kilise harabesi bulunuyor. Teknenizi marinadan çıkarmak istemezseniz, Marmaris’ten kiralayacağınız 50 beygirlik motorlu bir tekneyle buraya yarım saatte ulaşabilirsiniz. Karayoluyla gelmeye kalkarsanız yarım gününüzü alır. Bu arada dağcılık yapmak zorunda kalırsınız.
Ay şeklindeki koyun tam karşısında çam ormanıyla kaplı bir ada bulunur. Koya her iki taraftan da giriş var. Dağlardan gelen çam kokuları eşliğinde geçer geceleriniz. Otel, motel ve kısa bir iskelesi var.
En beğendiğim koy. Rodos’tan gelen ya da o yöne giden teknelerin uğrak yeri. Koyda yüzebilir, yandaki Kumlubük’teki balık restoranlarında akşam yemeği yiyebilirsiniz. Bu koyda Bill Gates ya da yeni Rus zenginleriyle karşılaşırsanız şaşırmayın.
Marmaris’e tekneyle 40 dakikalık mesafede. Yeşil Marmaris firması adaya düzenli feribot seferi düzenliyor. Sadece "eski şehir" bölümündeki saat kulesinden gün batımını izlemek için bile gitmeye değer. Ortaçağ yerleşimlerini andıran bu bölgede, Osmanlılar’dan kalan birçok cami, Türk çarşısı bulunuyor. Kaleler, burçlar, UNESCO ve Avrupa Birliği fonlarıyla restorasyon geçiriyor. Dev limanı büyük tur gemilerinin uğrak yeri. Yunan adaları arasındaki sefer yapan büyük gemilerin de uğradığı liman oldukça yoğun.
Yıldız Adası karşısındaki koya Yatmarin’den tekne ile ulaşmak çok kolay. Yüzme ve mola vermek için ideal bir bölge. Eğer teknenizi yormak istemiyorsanız, gezi motorlarını da kullanabilirsiniz ya da günlük tekne kiralayabilirsiniz. Koy, Marmaris’e İçmeler Yolu ile bağlanıyor. Koyun yakınlarındaki Amos Harabeleri görülecek yerler arasında. İçmeler Koyu’nu ise koyun darlığı ve otellerin yoğunluğu nedeniyle tavsiye etmiyoruz.
Bugün dünya yatçılarını ağırlayan eski maden iskelesi PORT GÖÇEK
Teknesi olanlar, almayı düşünenler veya tekne kiralayacaklar için klavuz olması niyetiyle, "vira demir" diyoruz ve mavi yolculuğa başlıyoruz. Bu sayfada bir süre, marinalardaki hayatları, oralardan başlayacak mavi yol rotalarını, yakın koyları, yol anılarını anlatacağız sizlere. Dilerseniz buna "düş yolculuğu" da diyebilirsiniz. Kimbilir belki bir yazıyı okurken aniden karar verip, ilk uçakla Ege’ye, Akdeniz’e atacaksınız kendinizi. Sizi denize biraz daha yaklaştırabilir, tuzlu suyun şifa olduğunu, denizde, teknede olmanın ömrü uzattığını, bu kısacık hayat yolunda bir yolculuk da denizde yapmanız gerektiğini hatırlatabilirsem, ne mutlu bana. Deniz öyle bir sevgi, barış ortamı ki, bundan sizlerin de pay alması en büyük dileğim. Yıllarca Türkiye’nin marinalarında yaşamış, tek tek yapımlarına şahit olmuş bir denizci olarak, sizi denizlere, marinalara davet ediyorum. İlk durağımız Port Göçek...
Eski bir maden iskelesi olan Port Göçek, Tavit Köletavitoğlu ve ekibinin mimarı olduğu, yeni ve ünlü marinalarımızdan. Doğal güzelliği olağanüstü. Denizi hep temiz. Proje aşamasında sazlıklara bile dokunulmadı. Tasarım olarak, hayal edilebilecek tüm vasıflara sahip. 60 odalı Swissotel, marinanın hemen yanında. Aralarından kanallar geçen evlerin bitmesiyle marinanın havası iyice değişecek.
Port Göçek, 150 yata kışlama imkanı veren bir kapasiteye sahip. Blues Yatçılık, ikmal ve donanım konusunda her türlü yardımı yapıyor.
Marina girişinde azami hız üç mil, bazen kendini kaybeden tekneciler hız limitini aşınca tekneler sallanıyor, çünkü marina yüzer pontunlarla yapılmış.
Bir zamanlar birkaç hanenin olduğu, şimdi sosyetik bir yerleşim yeri olan Göçek, birkaç marinayı barındırıyor, ayrıca birkaç marina projesi de izin bekliyor. Hatta bazıları yapım aşamasına girdi. Göçek böylece dolacak ancak Göçek havzası dağlar ve dar bir denize sahip olduğu için büyüme endişesi yok. Zaten yeteri kadar büyümüş ve son noktaya gelmiş durumda. Doğası gereği kontrolü elinde tutuyor.
Port Göçek’te her mayısta "Regatta" düzenleniyor. Açıkdeniz Yat Kulübü’nün düzenlediği yarışlara katılan tekne sayısı her yıl artıyor.
Önümüzdeki yıllarda, emin ellerde daha da ünlü olacak Port Göçek; çünkü sadece doğaya saygılı işletmelerle bu koyları korumak mümkün. Deniz Temiz Derneği (TURMEPA) Başkanı Levent Ballar, bu koyların temiz kalması için ciddi çalışmalar yapıyor. Dernek teknesi her gün teknelerden çöp topluyor, teknelerin ağaçlara bağlanmaması için şamandıralar yapıyor. Yeni açılan Göçek tüneli ve arıtma tesisi de iyi bir yatırım olarak hedefleri tutturmuş durumda. Sadece ana çarşıda bazı eksiklikler var ve ara yollarda çiçeklendirme zayıf.
Bir de belediyenin yaptığı uygunsuz çevre düzenlemeleri gözlüyorum ben, düzeltileceğini umuyorum. Ayrıca Göçek’in sadece marinalarıyla değil, dağ turizmiyle de yeni yatırımlara kucak açacağını... Meraklıları iyi zeytin yetiştirmek için Göçek dağlarıyla ilgilenmeli bence. İyi bir yat imalatçısıyken buraya yerleşip zeytin yetiştirerek zeytinyağı üretmeye başlayan Semih Dinler’i örnek alabilirler. Marinada bağlı, Tanju Kalaycıoğlu tasarımı teknesiyle dikkat çeken Dinler, bir taraftan da lavanta üretiyor.
Port Göçek’ten çıkıp nereye gidelim
İNLİCE KOYU Göçek’in bir mil doğusunda yer alan İnlice sahili, uzun bir kumsala sahip. Etrafı ise çam ormanlarıyla kaplı dağlarla çevrili. Balıkçı kayıkları burada daima kıçtan kara yaparlar. Suyu yüzmek için çok elverişlidir. Ama teknenin gecelemesi tavsiye edilmez.
KATRANCI KOYU Çamlık ve makiliktir. Milli parktır. Fethiye yolu hemen üzerinden geçer. Kaş’a, Kalkan’a giden tüm turistler burada mola verip fotoğraf çektirirler. Çünkü manzarası müthiştir; Babadağ zirveleri, koylar, Fethiye dağları, burun kıvrımlarıyla bir tablo gibidir.
TURUNC PINARI KOYU Burası, dünyanın en ünlü isimlerinin, Santorini, Atina, Beyrut, İtalya, Telaviv’den megayatlarla gelip balık yediği yerdir. Burada bir aile işletmesi vardır ve salatalar doğal domates, biberle yapılır, zeytinyağı ağaçtan toplanan zeytinlerin taşla ezilmesiyle çıkarılır. Odun ateşinde pişen ekmeğinin ve mezelerinin tadına doyulmaz. Dev tekneler alargada durur, küçük tekneler için tahta iskele vardır.
GEMİLER KOYU Meltem rüzgarına açık bu koyun yamaçları zeytin ağaçlarıyla kaplıdır ve karayoluyla bağlantılı olduğundan piknikçilerin de uğrak yeridir. Hafta sonlarında uğramanızı tavsiye etmem. Şişme botlar bir o yana bir bu yana giderek rahatsız ederler. Diğer günler için sahildeki çardak altındaki lokantaya gitmenizi, trekkinge buradan başlayarak Kaleköy’e gitmenizi ise şiddetle öneririm. Kaleköy antik bir bölge. Kilise harabeleri ve eski Rum evleri var. Koyun tam karşısında Gemiler Adası bulunuyor. Ada üzerinde eskiden yerleşim varmış ancak şimdi yok. Zeytin ağaçlarıyla dolu. Likya mezarları, agora, hamam gezilmesi gereken kalıntılar.
YASSICALAR Göçek’in en muhteşem görüntüsünü burada alırsınız. Hacı, Halil, Zeytinada, Şeytanada, kıvrımlarıyla sizi çok etkiler. Berrak denizin dibi beyaz kumla kaplıdır. Bir taraftan Göçek dağları, bir taraftan Babadağ ve Kapıdan yarımadası görünür. Özellikle uçaktan müthiştir bu manzara.
Serin hava, kekik kokusu boz dağlar, masmavi deniz Bozburun
Ama denize bakın, belki de dünyanın en güzel ve temiz denizi. Boz renkli dağları ve sert rüzgarları olmasına rağmen, her yıl yat trafiği artıyor. Güzelliği de biraz zor bozulacak bir yöre, çünkü gelmesi gitmesi öyle kolay değil. İster havadan deniz uçağıyla, ister karadan limuzinle gidin, iki saat yollardasınız. Bu yüzden zor ve boz, burayı anlatmak için gerekli iki birleşik kelime gibi duruyor. Gitmesi zor evet ama vardığınızda bozu bir tarafa bırakacaksınız, mavi derin denizler ve turunç renkli günbatımı kalacak aklınızda.
Derin ve temiz denizlerde iri sinaritler, akya meluryalar, kalamarların en güzeli... Şarap ve günbatımı... Bunlar Bozburun’da sözün, yazının bittiği, rüyanın başladığı anı simgeler. Bozburun, uzun yıllar Göcek’te sıcak ve yeşil ormanların havasında dolaşmışlara ilaç gibi gelen serin havasıyla, kekik kokularıyla karşılar sizi. Her mili, her koyu ayrı güzeldir. Söze gerek yok, fotoğraflara bakmanızı tavsiye ederim.
Dar bir liman olan Bozburun limanı, tam karşısındaki Yeşil Ada’yla arkadaşlık eder. Adına bakmayın Yeşil Ada’nın, o da boz renklidir, ama çok temiz ve bakir koylarıyla ünlüdür, üzerinde antik kalıntılar vardır. Kisseli Ada civarında ise dünyanın en güzel duru suyu bulunur, desem yalan olmaz. Ada boğazı derinliklerini de sadece fotoğraflara bakarak bile tahmin edebilirsiniz.
Kisseli Ada’nın tam karşısında Türkiye’nin ilk yelkencilerinden Prof. Süleyman Dirvana’nın evi bulunur. Teknesi Seddülbahir, evinin önünde durur. Bozburun’un bir diğer ünlüsü de Bülent Ortaçgil’dir. Uzun yıllar yazlarını ve bazen kışlarını burada geçiren Ortaçgil, Bozburun üzerine bir şarkı bile yapmıştır.
RÜZGARIN TEKNEDEKİ MÜZİĞİ
Tüm postane, market, yemek, su, yakıt ihtiyaçlarınızı giderecek imkanlara sahip olan Bozburun’un limanı küçüktür, büyük tekneleri ancak alargada misafir edebilir. Son yıllarda tekne yapımı açısından ilerlemiş olsa da Bozburun tekneleri yine de yeterli düzeye ulaşamamıştır. Daha ucuz olsun diye Marmaris’ten buraya tekneler gelir kışlamaya. Dediğim gibi bu bölgede ağaç, yeşillik azdır ama dağların ayrı bir haşmeti, güzelliği vardır. Yine dediğim gibi suyun güzelliği hepsinin önüne geçer. Bozburun’un meltemi, teknenin pupasından girer, kamaralarda bir dolaşır, iskelesinde ses yapar, dolap kapaklarını titretir, sancakta ayrı bir müzik oluşturarak bastondan çıkar; ünlü bestecilerden bile böyle müzik dinleyemezsiniz, kimse hálá bu rüzgarı notaya dökememiştir.
Orhaniye koyunun ortasında bir ada bulunur. Antik çağlardan kalma harabeler hemen göze çarpar. Ünlü Kızkumu buradadır. Yürürken denizde yürür gibi olursunuz. Zemin balçık olduğundan demirleme kolay değildir ama burası her havada güzel, rüzgara karşı korunaklı bir koydur. Dağlardan gelen rüzgarın sesini, Carmina Burana’ya benzetirim ben zaman zaman. Bu rüzgara rağmen, deniz olmaz.
Martı Marina bu koyda, yeşillikler arasındadır. Kış ayları için ideal bir marinadır.
Orhaniye Bayır Şelalesi’ne de yakındır, daha çok offroad yapan cipleri görürsünüz buralarda. Eren dağı eteklerindeki Baybassos antik kentine de buradan ulaşılabilir.
BOZBURUN ŞARABINA DOĞRU
Selimiye koyu da oldukça korunaklıdır. Sınırlı sayıda balık restoranı olsa da her zaman taze ve çeşitli balıkla deniz ürünleri bulabilirsiniz. Eski adı Losta olan Selimiye koyu, şirin bir yerleşim yeridir. Her çeşit ürünü tazedir; suyu boldur. Muz bile yetişir burada. Ağustos sonunda köylüler badem toplarlar. Keçinin de bol olduğu yöreye yolunuz düşerse, keçi peyniri almayı ihmal etmeyin. Fransa’da en pahalı peynirdir keçi peyniri. Üstelik zayıflattığı söylenir. Kırmızı şarapla da çok iyi gider.
Bu arada meraklılarına not: İlerde Bozburun şarabının adını duyarsanız şaşırmayın. Yörede değişik bir üzüm yetiştiriliyor. Yatırım için de uygun araziler var. Yörenin incir ve hurması da ünlü.
SERÇE LİMANI’NDA DİKKAT
Burası da çok korunaklı bir liman ama rüzgarlı. Özellikle kasım-aralık aylarında tehlikeli de... Bu yüzden batmış gemi kalıntılarıyla dolu dipleri. Aynı zamanda diplerde arkeolojik kalıntılar da var. Ünlü sualtı arkeoloğu George Bass ve ekibi, inanılmaz sabırlı dalışlar yaparak buradan çıkardıkları parçaları, Bodrum Sualtı Arkeoloji Müzesi’ne kazandırdılar.
KURTARICI GEBEKSE KOYU
Yakınlarda bir yerde havaya yakalanırsanız, derhal gideceğiniz koy. Serin ve kumluk plajıyla keyife çağırır sizi. Üstelik belki de tek tekne sizinki bile olabilir. Geleni gideni fazla olmayan, sakin bir yerdir. Burada da eski bir kilise kalıntısı görürsünüz.
Dağlarla çevrili bir koy. Eski adı Loryma. Burada da kale kalıntıları bulunuyor. Eğer tekneden çıkıp da dolaşmak isterseniz, tam karşınıza Rodos Adası geliyor. Suları derin, tekneniz alargadayken esen rüzgara bakarsanız, dışarıda fırtına olduğunu sanabilirsiniz. Oysa sadece bu koya özgü, özel melodili, sekiz oktav sesi olan bir rüzgar bu. Söyleyeyim, Pavarotti bile bu sesi zor çıkarır.
KOPÇA GİBİ KİSSELI ADA
Bu adanın çok hoş bir görüntüsü var. Kopça gibi. Denizinin dibi kum ve pırıl pırıl. Eski kilise kalıntılarına rastlarsınız burada. Günbatımları da muhteşem. Güneş önce sarı, kızıl, sonra da portakal rengini alarak batıyor ve ardından çıkan mehtap serinletiyor. 7500 metre yükseklikten uçarken görünen manzarayı, dünyanın başka hiçbir yerinde göremezsiniz. Burada tek olumsuzluk balık çiftliklerinin çokluğu. Körfez dışına çıkarılmamaları, suların güzelliğini ve temizliğini tehdit ediyor.
Bölgenin en uç koyu. Meltemde korunaklı, ancak poyrazda durulmaz. Koyda, yatçıların kumanya, su, elektrik gibi hizmetleri alabileceği Fanya Club adında mütevazı bir tatil köyü var. Ancak dikkat, buradaki dağların yüksekliği sizi korkutabilir. Buradan kara yoluyla Marmaris’e ulaşabilirsiniz. İç kısımlarda ise Bayır köyü var, yolunuz düşerse, elma esansı, kekik özü suyu gibi her derde deva doğal ürünler alabilirsiniz
Akdeniz’in turkuvaz renkli sahillerinde kuş uçuşuyla Antalya-Alanya
Pilot Ali Kadir Sungu ile yeni bir maceraya atılmak üzere Antalya Havalimanı’nda apronda motor çalıştırma izni beklerken, bölgenin durumu geliyor gözümün önüne: Akdeniz çanağındaki en güzel kıyılara sahip Antalya, yeni yatırımlar sayesinde hızla gelişiyor; iç ve dış turizm artıyor. Merkezde ve kıyı şeridinde her gün yeni bir otel, yeni bir tesis açılıyor. Bu gelişmeler planlananın üzerinde bir hızla yapılıyor olsa gerek ki, altyapı çalışmaları bir türlü eşzamanlı bitirilemiyor. Antalya Büyükşehir Belediyesi ve yerel belediyeler el ele vermiş, büyük bir süratle çalışıyorlar. Antalya merkezi ve havaalanı yolu, Miami’den gelen palmiyelerle süslendi. 20 yıldan beri el değmeyen kıyı şeridindeki yolların çoğu, bugün Florida’dakilerden bile daha iyi durumda.
Antalya Havalimanı’nda ise yeni pist ve apron çalışmaları devam ediyor. Artan uçuş sayısı sonucunda büyütme çalışmaları yapmak kaçınılmazdı. Son yıllarda hayatımıza giren Pegasus, Atlas Jet ve Onur Air gibi şirketlerin tarifeli seferleri sayesinde uçak bileti pazarı kızıştı. Bilet alacağınız zaman, milyarder bile olsanız, farklı havayollarının cazip fiyatları karşısında kafanız karışıyor. İstanbul’dan Antalya’ya gelirken kullandığım Pegasus Havayolları, Amerika’daki birçok havayolundan daha dakik servis veriyor. İkram ve iniş-kalkış mükemmel.
Beklenen izin geliyor, motoru çalıştırıyoruz. Birkaç dakika sonra havadayız. Rüzgar sıfır, sıcaklık 30 derece. Kuzey yönünde trafik yoğun. Devamlı uçaklar iniyor, uçaklar kalkıyor. Antalya’nın sadece kıyıları değil, semaları da dolu.
SİVRİSİNEK YATAĞI BELEK MUHTEŞEM TESİSLERLE DOLU
300 metre irtifada yapılan güzel ve kısa bir seyirle Antalya’dan Alanya’ya giderken ilk büyük tatil beldesi Belek’e varıyoruz. Yıllarca buralarda uçmuş ve çalışmalar yapmış biri olarak gözlerime inanamıyorum: Belek’te bir inşaat patlaması olmuş. Kıyı, köşe, her yer muhteşem görünümlü tesislerle dolu. Kremlin Sarayı, Venedik gibi konseptli oteller sıra sıra... Bunların hemen arkasında ise uluslararası standartlarda golf sahaları ve deluxe golf tesisleri var. Bir zamanlar sivrisinek yatağı olan Belek’in bu hale geleceğini kim tahmin ederdi ki?
SİDE MÜZESİ’Nİ GÖRMEDEN DÖNMEYİN
Denizci olunca, insan koylara ve kıyılara daha dikkatli bakmayı öğreniyor. Pilot Ali Kadir Sungu ile altımızdaki turkuvaz rengi kıyılara bakıyoruz. Dağlarda başlayan ormanlar, denizin dibinde de devam ediyor gibi; öyle bir renk egemen doğaya... Denizin tabanındaki taşlar 300 metre yüksekten tek tek seçiliyor. Vizörden mi bakayım, bu güzelliği çıplak gözle mi seyredeyim diye düşünüyorum; kafam karışıyor. Akdeniz’in Türkiye kıyıları hem tekne gezileri için çok uygun hem de karada yapılacak antik şehir gezileri için. Ben bunları düşünürken, Side’ye varıyoruz. Arkeologların daha çok işinin olacağını düşündüğüm bu bölgenin benim için ayrı bir önemi var. Antik Side’nin simgesi nardır. Biraz hayal gücüyle, ağzı hafif açılmış bir nara benzeyen Side’de yapılaşma çok fazla. Bundan 25 sene önce ufacık, şirin pansiyonlarda kalırdık. Şimdi ise devasa yapılar var, daha kötüsü plansız inşaatlar gözü rahatsız ediyor.
Eğer yolunuz Side’ye düşerse, antik tiyatroyu ve Side Müzesi’ni görmeden ayrılmayın burada. Müzede geçireceğiniz birkaç saat hayatınıza çok şey katacak.
KUŞ UÇUŞUMUZ KARTAL UÇUŞUNA DÖNDÜ
Antik Side’ye veda ederken Avşallar bölgesinin üzerinden uçuyoruz. Burada da sahil yeni tesisler, denizde yüzenler ve teknelerin arkasına bağlı paraşütle parasailing yapanlarla dolu. Kıyılar o kadar geniş ki, herkese yer var. Denizi şimdikilerden daha çok sevecek bir nesil yetişene kadar da dolacak gibi durmuyor.
Bu sırada kuç uçuşumuz kartal uçuşuna dönüşüyor. Gittikçe yükseliyor, aşağıya 900-1000 metreden bakıyoruz. Alanya’ya bir bakıyoruz, karşımızda dev bir burun! Doğanın kendi elleriyle, rüzgar, tuz, deniz ve güneşle yonttuğu adeta devasa bir heykelin karşısındayız. Yarımadanın üzerindeki inci gibi Alanya Kalesi tam karşımızda.
Alanya ileride cruise turizmi için ideal bir merkez olacak. Çünkü limanı dev gemiler için çok uygun ve korunaklı. Zaten burada antik tersaneler varmış. Yakın zamanda okuduğum Özgen Acar imzalı yazıya, Alanya Kalesi içinde bulunan antik gemi çizimleri eşlik ediyordu. Bu kıyılardaki beş bin senelik teknecilik tarihinin bugün de devam ettiğini görmek, beni çok mutlu ediyor.
Gözümüz yukarıda, süratle Toroslar’a doğru uçuyoruz. Yukarı tırmanırken Kaptan Eudomos’u düşünüyorum. Binlerce yıllık lahidinde ne yazıyordu: Son limana girdi, demirledi gemi / çıkmamak üzere / çünkü ne rüzgardan / ne de gün ışığından yarar var artık
DAĞLARIN ARKASINDA YENİ MERKEZ OLUŞUYOR
Artık bin 500 metrede, kızgın güneşten uzakta, Toroslar’ın karlı tepelerinin eşiğindeyiz. Manavgat Şelalesi’nin doğuş noktasındaki bir doğal göl çıkıyor karşımıza. Sonra Toroslar’ın arkalarındaki Akseki Yaylası’na bakıyoruz yukarıdan. Bu arada, Akseki deyip geçmeyin; buradan çok zengin çıkar. Amerika’da Aksekili ne çok dolar milyarderi gördüm ben. İleride Manavgat Oymapınar Barajı var. Burada yeni bir turizm havzası oluşuyor.