07 Ağustos 2012 Salı - 09:29
Yamaç paraşütü, ülkemizde 1990 yıllardan bu yana yapılan fakat 2000 yılından sonra ivme kazanan bir adrenalin sporudur. Yamaç paraşütü yapmak için öncelikle eğimli rüzgârı karşıdan alabilen bir tepeye ihtiyacımız vardır. Çünkü yamaç paraşütü, sistem olarak rüzgâra karşı havalanır, rüzgâra karşı iner. Ülkemizin her bölgesinde yamaç paraşütü ile uçabileceğimiz uygun tepeler vardır. Örnek verecek olursak en popüler olanları; Ölüdeniz Babadağ, Antalya Tahtalı, Kaş, Alanya, Denizli Pamukkale, Erzincan, Çankırı Bayram Ören, Kayseri Ali Dağı, TarsusEshabı-Kehf diyebiliriz.
Ülkemizde farklı illerde uçan pilot sayısı yaklaşık 1000’dir. Nüfusumuzla kıyaslayacak olursak yamaç paraşüt pilotu sayısı, diğer ülkelere göre daha azdır. Sebebi ise, yamaç paraşütü sporu konusunda gerek Spor Bakanlığı’ndan gerekse yerel yönetimlerden yeterli desteğin olmamasıdır. Aslında Türk yamaç paraşütçüler tüm dünyada takdir edilen, başarılı sporculardır. Halen dünya süper finalinde uçan 170 yamaç paraşütçüden 5 tanesi Türk’tür.
Yamaç paraşüt pahalı bir spor olarak anılsada aslında bilindiği gibi pahalı olmadığı gerçeğidir.
Yeni bir full takım malzeme 8.000 TL’ye alınırken, 2. el malzemeler 2.000 ile 4.000 TL aralığında satın alınabilir. Bir takım malzemeyi sıralayacak olursak kanat (paraşüt), harnes (pilot koltuğu), kask, yedek paraşüt olmak üzeredir. Yaptığımız spor tehlikeli olarak anılsa da aslında ciddi bir sağlık problemi olmayan herkesin rahatlıkla yapabildiği son derece güvenli bir spordur. Aldığımız adrenalin neticesinde son derece keyifli ve zevkli bir spordur. 13 yaşını dolduran herkes rahatlıkla yapabilir bu sporu. İçimizde 60 yaş üzeri çok sayıda pilotumuz var.
THSF (Türkiye Hava Sporları Federasyonu) istatistiğine göre 2011 yılında ülkemizde yaklaşık 1 milyon yamaç paraşüt uçuşu gerçekleşmiştir. Bunun sadece 120 bin adedi ölü denizde uçulmuştur. Bu yıl 4 talihsiz kaza gerçekleşmiştir. Sonucunda 4 pilotumuzu kaybettik.
Yılda 1 milyon uçuşun yapıldığı ülkemizde 4 pilot arkadaşımızın talihsiz kazalar sonucu yaşamını yitirmesi yaptığımız sporun yüksek adrenalin içerisinde ne kadar güvenli olduğunu gösterir. Yamaç paraşütü ile ilgilenmek isteyenlerin bize ulaşmaları durumunda kendilerine yardımcı olabileceğimizi bildiririm.
Katkılarından dolayı Adana Havacılık ve Adrenalin Sporları Kulübü’nden Başkan Güner Akkaya’ya teşekkürler
Yamaç paraşütü ile bir kulağında sevdiğin müzikler, diğerinde arkadaşlarının telsiz konuşmalarındaki şakalar eşliğinde uçup 3500 metre yükseğe çıkmak, yerde aşılması çok zor görünen dağların ayaklarının altında halı gibi serildiğini görmek, daha öncesinde görmediğin yerleri havadan görmek, kartallarla beraber uçmak, onlarla termik dönmek, sen uçarken yoldan geçen arabaların içinden çıkan insanların senin uçuşunu seyretmeleri, gökyüzünde özgürlüğün tadını çıkarırken köy çocuklarının aşağıdan “buraya in” diye bağırmaları, el sallayarak bay bay yapmaları, indiğin yerde çapa yapan kadınların sana hayranlıkla bakmaları, sana susamışsındır diyerek su ikram etmeleri, çocukların koşarak yanına gelip paraşütüne ve sana dokunma arzuları, paraşütünün toplanmasına yardım etmeleridir paraşütçünün hayatı.
Beş yıldızlı oteller yerine, çadırda rüzgârı dinleyerek uyumak. Yağmur damlalarının çadıra vurduğu anda çıkan sesi dinleyerek uyanmaktır hayatın zevki.
Son model arabalarda gezmek yerine, sırtında en az 8-10 kg olan çantalarla yürümek, tırmanmak, yorulduğunda trilyonlara değişmeyeceğin suyun tadını çıkararak içmek, yüksek dağlarda bir günde dört mevsimi yaşamak. Sürü ile gezen domuzların yanından geçip gittiğini görmek, ağaçlara sarılarak, yapraklara dokunmak, çimlerin üstünde yalınayak dolaşmak, üzerini soyarak karın içine yatmak, yağmurun altında ıslanmak, ateş yakarak kurulanmak, kuş seslerini dinleyerek onlara eşlik etmek. Acıktığında lüks bir lokantaya gitmek yerine karpuz, peynir, ekmek yemektir yaşamın sevinci, zevki, eğlencesi…
Eğlenmek için disko yerine, hamama gidip göbek taşına uzanmak, saunada terlemek, susayınca içine limon sıkılmış sodayı içmek, havlulara sarılmış vaziyette demini almış çayı yudumlayarak içmektir üzerinizdeki yorgunluğu atmanın yolu.
Akşam olunca da evde pineklemek yerine, sahilde ay ışığında kumsalın üzerinde özel bir insanla dolaşmak ya da hayalini kurmaktır paraşütçünün hayat suyu.
Kalabalık ortamlar yerine, tabiatla iç içe ortamları tercih edip, size negatif elektrik verecek insanlardan uzak, pozitif elektrik alabileceğin, yargılamayan, sorgulamayan insanlarla muhabbet etmektir paraşütçünün deşarj olmasını sağlayan yol.
Kısacası “paraşütle uçmak hayatın içinde olmak, an ve an hayatı yaşamak” demektir.
Pekala, bizler bu zevkleri yaşarken sizler nerelerdesiniz? Havada ya da dağlarda başınıza bir olumsuzluğun gelmesinden mi korkuyorsunuz? Onun için mi dört duvar arasında yaşamayı tercih edip arabalardan inmiyorsunuz? Bu yaşadığınız hayatın riski inanın bizim yaşadığımız hayatın riskinden az değil. Trafik kazası yapmama, deprem olmaması, bir magandanın kurşununa kurban gitmemeniz gibi, bir nefes sonrasını yaşamaya garantiniz mi var? Unutmayın korkunun ecele faydası yoktur. Sizler de kuşlarla gökyüzünü paylaşın, dağlardaki kekik kokusunu hissedin, kardelenleri görün, kuşların ötüşlerini dinleyin ve yaşamın sizlere verdiği imkânları başkalarından duyarak değil hayata dokunarak ve hayatı hissederek yaşayın.
Eee daha ne duruyorsunuz, o halde gelin siz de hayatın içinde olun.