METAMORFOZ - Ezgi Çağla Okyanus - Wattpad
Bir kız düşünün. Onu yaşıtlarından ayıran tek özelliği farkındalığının yüksek olması. Bu farkındalığın ona hissettirdiklerini tahmin edin bir de. Düşünceleriniz arasına, bu kızın kışları sürekli yağmur yağan bir şehirde yaşadığını da ekleyin. Şimdi de genç kızın, her öğle arası, kimsenin olmadığı okulun kamelyasında kulağında kulaklıkları ile kitap okuduğunu düşleyin. Düşlediniz mi? O zaman bir çocuk düşünün tam da şu an. Bu kıza, onu duymadığını bile bile sürekli bir şeyler anlatan bi&#x27; yabancı... Tuhaf çocuk... Peki, bir gün bu kızın kulaklığı bozulur da kız yabancının anlattıklarını duyarsa ne olur?
Bu hikâyede ben varım, sen varsın, o var. Biz var mıyız, siz var mısınız ya da onlar var mı, bilmem.
Tek bildiğim yalnızız.
Tanıtımın mükemmelliği üzerine gelmiş bulunuyorum. 💕 💫
Eriyebiliyor demek bir insan tek bölümde. Bayıldım bölüme ya
İnsanın güveni olsun az. Bu yazıyı bir yıl önce bugün okusaydim &quot;bende&quot; yorumunu yapabilirdim ama size tavsiyem sizde olmayın öyle. Hayalleriniz ve ulaşabilecekleriniz olsun hayatınızda👍
Tanıtım sana aşık oldum benimle evlenir misin 💍💍💍💍
Nasıl bir tabir kullandığı hiçbirinizi ilgilendirmez. Kendisi doğru görüyor ki böyle yazmış sorgulamak hakkınız değil.
Bu iyiymiş annem benim iç organlarımı delecek gibi dürtüyor 😢😭
Get notified when METAMORFOZ is updated
#764 Teen Fiction All Rights Reserved Report this story
Açıklamak isterdim. Lâkin ne olduğunu ben de bilmiyorum.
"Sen bir Anka'sın.. Küllerinden yeniden doğan bir Anka kuşu.."
"Başlatma felsefene kızım. Küllerimden değil, tüylerimden doğsaymışım da saçlarım kirpiklerim yeniden çıksaymış ya."
"Senden olsa olsa Anka öküzü olur gerçi! Dana!"
"Anka şimdi işemeye gidiyor, döndüğünde seni burada görürse pek hoş şeyler yapmayacak."
"O yangında sadece vücudun yanmamış senin.. Kalbin beynin her şeyin yanmış. Öküz!"
Omuz silkerek tuvalete ilerliyorum. "Allah'a şükür malum yerlerim yanmamış. Kalpmiş beyinmiş mesele değil," Elimle kış kış yapıyorum. "Kaybol."
Bir Pazar Öğleden Sonra Sigarası.
Aslında her şey bir tesadüf eseri başlamıştı fakat bu tesadüf, ölü ruhumu tavana asıp arta kalanlarından yeni bir ruh oluşturmuştu, daha ölü olanından...
Dudaklarımız, mühürleri ruhumuza işleyene dek ayrılmadı ve en nihayetinde sonbaharın o soğuk havası yokladığında dudaklarımızı buruk bir tebessüm yerleşti dudaklarına; bu andan sonra hep orada asılı duracağını belli ederek.
Aynı tebessüm benim dudaklarımı da yokladı.
Bu hikaye ilk;
06.05.2016 tarihinde yayınlanmıştır. Çalınması veyahut çoğaltılması durumunda yasal işlem başlatılacaktır.
Sessiz Kadınlar ve Çatı Katları
Farkında olmadan işlenen sevda, en kalıcı mühürdür ve bir nevi kurban edersin kendini. Aşkın önünde, el pençe divan olup yok sayarsın tüm benliğini. Sonra da... Sonra da işte böyle kışa döner tüm baharların.
Sökülmez ki o düğümler, izi kalır sevda kesiğinin.
"Kuşların uzak diyarlara göç ederse gökyüzün surat asar. Kelimelerin gün yüzü görmez olur ve sonunda sessizleşirsin."
İşte sessiz kadınlar, çatı katlarına böyle yerleşir...
Tüm Hakları Saklıdır. | R. ARSLAN
"Sevincin bir sınırı vardır
fakat ızdırap sonsuzdur." -Honore De Balzac
Biz güzel ya da yakışıklı değiliz. Kafamızda canlı hücre kalmamış, zekâ nedir bilmeyiz. Paramız da yok, zengin olamadık hiçbir zaman. İnsanları güldürmüyoruz da. İyi niyeti ya da vicdanı yitireli yıllar olmuş. Söylesene neden birileri bizi anlatsın ki? Onlar iyi, güzel, zengin, komik, zeki... Peki biz neyiz? Kimiz? Öteki'yiz... Hani şu dünyaya sadece nüfus yoğunluğunu dengelemek için gönderilenler... Onlar aşık olur, biz seyrederiz. Mutlu olur, güçlü olur, ait olur biz sadece izleriz. Çünkü Öteki, başrol olmadığı gibi oyuncu da değildir. Sahne dekorudur yalnızca.
Repliği olmayanların, adı unutulup gideceklerin, hep yanlış yollara sapanların, Öteki'lerin öyküsü...
(Ufuk Çizgisi adlı hikayenin yan kitabıdır. İki çalışma yer yer kesişmekle birlikte birbirinden bağımsız olarak okunabilir.)
ÇİRKİN ADAMIN ÜTOPYASI By Siyahsevengokkusagi
Dünyanın gamsızlığına rest çekmiş çirkin suretli güzel adam... Kim inandırdı seni çirkin olduğuna onca şeytan arasında? Hiç mi görmedin, yoksa görmek mi istemedin asıl çirkin olanları...
Oysa sen ne güzeldin, ne güzel üflerdin sigaranın dumanını insanlık denen karmaşaya. Sigaran bitene kadar güzelleşirdi dünya...
Nasıl çirkin olabilirsin sen? Göremiyorsun ki kalbini... Göremiyorsun bakışlarını yerden kaldırdığında gözlerinin içini...
Güzelsin işte, düşüncelerinde çiçekler büyüten adam. İki dudağı arasında gerçekleşmeyen hayaller barındıran adam...
Göründüğüm gibi değilim ben. Kafamın içi başka, dışı başka. A düşünüp B söylerim. Bazen C düşünür, hiçbir şey söylemem. Sessiz kaldığım zamanlar, aslında en çok konuştuğum zamanlardır... Zihnimin içinde inşa ettiğim çay bahçesinde oturup iki çift laf ederdik sessiz kaldığım tüm o saatler boyunca. İki kelâmı için kendimi terkettiğim adam... Sessizce seviyorum seni, satırlar arasında kaybolan adam...
Saçlarına rüzgarları iliştirmiş, avuçlarının içini öpen Şifacı'sıyla dünyaya meydan okuyan asi bir Papatya: Daisy Sofia Flores.
Kaderin şarkısına kulak vermiş, umutsuzluğa karşı zırhını kuşanmış cesur bir Şövalye: Blackey Kyle Parker.
Ve onların sımsıcak bir dostluktan alev alev bir aşka dönüşen tatlı kış hikayesi...
(Bu çalışma 05.11.2014 tarihinde yazılmaya başlanmıştır.)
On Yedi Büyük Günah (Paydos)
Kendi sıradan anormalliğinde süregelen bir ülkede, Türkiye'de,  internet aracılığıyla anlaşmış on üç gencin toplu intiharı; denizin dibinde sıkılmış bir kurşun gibi daireler çizerek yükselir, uzanır ve tüm dünyanın konuştuğu bir olay haline gelir.
Olayı bu kadar ilginç yapan şey, toplu intihar değil tesadüflerdir. İntihar eden çocukların ailelerinin büyük bir kısmı gerek sosyetede gerekse de siyaset dünyasında tanınmış simalardır. İntihar eden gençlerin hepsi tastamam on yedi yaşındadır ve hepsi ardında gizemli notlar bırakmışlardır. Bir tür şifre gibi olan bu notlar, aslen Yedi Büyük Günah'a atıfta bulunsa da bunları çözmek için koca bir ülke seferber olur.  Çocuklarının ölümünü hazmedemeyen ve dehşete kapılan aileler, ortak bir dedektif tutmaya karar verir ve deneyimli dedektif ve ölü gençler arasında bir kovalamaca başlar.
Gerçekler, suyun altında tutulan nefes baloncularının yüzeye sızması gibi açığa çıktığında dedektifin ve bir gencin daha hayatı tehlikeye girer.
İntiharın sebebi, gençlerin aileleri midir? Dedektif, ailelerle mi iş birliği yapıyordu yoksa gençlerle önceden bir teması bulunmuş muydu? Ve kalbi durmadan önce kurtarılan ve susturulan genç kızın bildikleri, Arşimet'in dünyayı yerinden oynatması gibi bir daha yerinden oynatabilir miydi?
Peki, On Yedi Büyük Günah nedir? Ne değildir?
kapak için @belanorglanlotiel'e teşekkürlerimle.
Renkleri Ördüm Bu Gece
Bir ses duyuyorum, yeşil yeşil yaklaşıyor kulaklarıma. Bıraktığı izler, başka seslere yol oluyor. Yeşil rengini sevmem, tehlike taşıyor.
Ses yaklaşıyor, pembe rüzgarlar doluyor her yanıma. Nefesimi tutuyorum, burnumdan kırmızılar akıyor.
Sanırım ölüyorum, ölümün rengi ne hiç bilmiyorum.
"Mavi denizin rengiydi, boğardı, tamam. Ama onun gözlerine bakınca yeşilin boğamayacağını söylemek saçmalık olurdu. Boğulmak, nefessiz kalmaksa; yeşil de mavi kadar iş görüyordu."
- 2010 yılında yazılmaya başlandı, 2014'te Wattpad'de yayımlandı. Gelişmiş bir kurgu değil. Hatta oldukça bayağı... Tek bir bölüm hariç... Yani hikâyemin ne olduğunu, nasıl olduğunu biliyorum. Gelişimimi görmek istediğimden ve emeğime saygımdan Artist'i burada tutuyorum. -