Fısıltılar halinde konuşan fotoğraflar / Fotoğraf / Milliyet Blog
Arı elbiseli kız... M.Taylor
masalın en iyi yanı yeniden söylenebilmesidir… (Murathan Mungan)
Eski, yıpranmış ve sahipleri gibi yok olmaya yüz tutmuş fotoğraflara yeniden hayat veren sürrealist bir fotoğraf sanatçısı Maggie Taylor. Eşi olan Jerry N.Uelsman gibi filmli-klasik fotoğraf makinesi ve agrandizör kullanmıyor, dijital çağın bütün nimetlerinden yararlanıyor. Ortaya çıkan fotoğraflar da bazen resme benziyor. Elindeki malzemeden yola çıkarak, yeniden söylenmiş renkli masalların aynasında sözcükler gösteriyor bizlere…
Tüm çalışmalarına her defasında baktığımızda farklı bir masalın detaylarını okumamıza yardım eden ipuçlarını tutarak adımlamaktayken yakalayabiliyoruz kendimizi. Geçmiş zamandan çıkarılmış bu sararmış ve gizemli yüzler, Maggie’nin renkli dijital diyarlarında yeniden kullanıma girerek ne anlatmak istiyorlar bizlere… Onun fotoğraflarında gözlerimiz gezinirken, içimizdeki çocuğun kulağına konuşan eski yüzlerin fısıltılarını siz de duyabiliyor musunuz?
Kendisi de, Alman gerçeküstücü ressam ve heykeltraş Max Ernst'ün resim ve kolâjlarından etkilendiğini belirtiyor. Fotoğrafları ile resimlediği Lewiss Carroll'ın Alice Harikalar Diyarında kitabı, bu karma çalışmalarına örnek sayılabilir.
Maggie Taylor, bir dijital fotoğraf ve kolaj sanatçısı olarak kabul görüyor. Ortaya çıkan kompozisyonlarıyla sanatçı, bir Victoria dönemi kadınının gözü ile dünyaya baktığını söylüyor.
Sanırım insanlığın hayal dünyası bu kadar geniş olmasaydı teknoloji de bu denli ilerleyemezdi. Günümüz fotoğraf teknolojisi de geldiği noktada şimdinin hayal dünyası geniş insanına masalını gerçekleştirmesi için yardım ederek karşılık vermiş oluyor böyle çalışmalarda…
Öte yandan sanat söylemi olarak her olgunun estetik boyutta artık tüketildiği iddiasına karşın, eski materyallerin yeniden ve yeni bir söylemle, günün olanaklarıyla sunulmuş olması, bu iddianın çürümesi yönünde yumuşak bir yanıt olarak da örneklenebilir.
Maggie’nin düşlerinin gerçekleşmesine veya saptanmasına destek veren günümüz fotoğraf teknolojisi sayesinde ürettikleri, her şeyden önce üreten ve izleyen arasında bir diyalog oluşturmayı hedefliyor.
Şimdi masal atmosferinden gelen bu fısıltılara kulak verme zamanıdır… Siz de o sihirli sözcüklerin görsel evreninden gözlerinize ulaşmasına ve yeni bir diyalogun başlamasına şahit olabiliyor musunuz?
Öyleyse arıların bir elbise gibi bedenini kuşatağı ve onların iğnelerinin acısına karşın, sevgisini elindeki pembe bir çiçekle bize sunan o küçük kızın da sessizce konuştuğunu görebiliyorsunuz demektir…
Maggie Taylor’un tüm çalışmalarını görmek isteyenlere: http://www.maggietaylor.com/indexframe.html
masallar her zaman var alında öyle değil mi...gerçekle hayalgücünü birarada yansıtan böyle sanatçıların bizlere sunduğu gerçek zaman masalları...sadece anlamak ve görmek lazım...
evet sevgili arkadaşım, görebilenler için masallar daima var ve onlarsız gerçekler bile eksik...hayallerini umutlarını ve masallarını yitirmiş insanlar en acı gerçeği yaşarlar..yani hayattayken yok olmayı... gören ve düşleyen gözlerine sevgilerimle.... 10.06.2008 18:10
hepsi de masal gibiler. İnsanı alıp sakin düşlerin diyarına götürüyorlar. Teşekkürler. Sevgilerimle:))
görüntülerin içinde kendi masalının yolunu bulup kaybolmadan yürümeni dilerim, ben teşekkür ederim... sevgilerle 10.06.2008 13:15
Bu kez Maggie Taylor'la tanıştırdın bizi... Yüreğine sağlık arkadaşım. Sanata ve sanatçılara dair yazılarını merakla takip edeceğim. Fotoğraflar çok hoş. Sevgiyle, dostlukla kal.
Sanat ve sanatçıya olan duyarlılığın için ben teşekkür ederim... Yazın dünyasındaki başarı ve üretimlerinin devamını da ben takip etmekteyim..sevgilerle 09.06.2008 12:43
Ellerimizde tutarak sendelemeden yürümeye çalıştığımız " hassas yaşam terazisi "nin bir kefesinde bir buket halinde, bizi insan olarak var eden tüm hümanist değerlerin, diğerin de ise adeta dayatılan " düzenin gözü açık vatandaşı " olma zorunluluğunun yer aldığını düşünürüm bazen sevgili İlke. İşte böylesi ikiyüzlü hassas bir denge içerisinde, " gerçek sevgi "nin gösterilmesi nasıl sembolize edilebilir ki? diye düşünürken "... arıların bir elbise gibi bedenini kuşatacağı ve onların iğnelerinin acısına karşın, sevgisini elindeki pembe bir çiçekle bize sunan o küçük kız..." resmi çok dramatik bir şekilde, sayende imdadıma yetişti. İlkeli varlığınla, çağdaş, estetik ve derin anlamlar yüklü üretilerinle sağ olasın, var olasın, içten ve sonsuz teşekkür ve sevgilerle...
görüntülerin evrensel gücü sayesinde kimi zaman sözcüklerin ifade etmekte yetersiz olduğu duygu ve algıların titreşimine tanık olabiliyoruz. arı kıyafetli kız üzerine belki sayfalarca yazı yazılabilir, sen de yorumunla böyle bir titreşimin paylaşımına katkı vermişsin. söylediğin gibi kimi kavramların dengesinde olumlu ve olumsuz detaylar barınabilir.. ama sevgi, herşeye rağmen sevmek, bu görselle şiirsel bir iletiye dönüşüyor. bazen acısını bile estetik bir kostüme dönüştürdüğümüz doğadan gelen bir kuşanmışlık hali gibidir sevmek, uçurumda açan bir çiçektir aşk... görüntülerin sonsuz sorgulamalarında ve nice paylaşımlarla buluşmak dileğiyle, sevgi ve teşekkürler... 04.06.2008 14:26