MUHSİN KEHYA 21 YILDIR CEZAEVİNDE...
Yârâb, bu uğursuz gecenin yok mu sabâhı?
Meşhur Çanakkale türküsü'nün çok manalı bir mısraı vardır. "Ölmeden mezara koydular beni... Offf Gençliğim eyvah!" Evet o da ülküdaşları tarafında unutulmuşluğa terk edilmiş bozkurtlardan birisi. Muhsin Kehya. Daha hayatının baharında demir parmaklıklarla tanıştı.
12 Eylül darbesinden önce okumak için geldiği Adana`da Polder.'li kominist polislerin eline düşüp zulmüne uğrayan yüzlerce ülkücüden biriydi. Emniyet Müdürlüğü'nde işkenceyle imzalattırılan ifadelerle 1979`da cezaevine girdi.
Bir fırsatını bulup 1980'de firar etti. Fakat 12 Eylül'de tekrar yakayı ele verince bu kaçışın faturası çok ağır oldu. 12 Eylül işkencehanelerinde asker ve polisler tarafından hayalarına cereyan verilerek sadece Adana değil Elazığ, Kayseri, Antalya gibi şehirlerdeki bir çok faili meçhul olayın suçlusu yapıldı.
Yıllarca süren 12 Eylül mahkemelerinde bir çok defalar idam cezasına çarptırıldı. Bursa Cezaevi'nde yatarken bayram münasebetiyle yapılan toplu açık görüşme sırasında bir fırsatını bularak ziyaretçilerin arasına karışmak suretiyle tekrar kaçtı ve bu defa soluğu Almanya'da aldı.
İlgili makamlara Almanya'ya iltica etmek istediğini bildirdiyse de peşinden gelen dosyada, cezaevinden çıkar çıkmaz Prof.Dr. Muammer Aksoy'u öldürdüğü dolayısıyla "terörist olduğu" iddia edilerek iadesi isteniyordu. Almanya`da tutuklandı ve 1997`de "idam edilmeyeceği kaydıyla" Türkiye`ye iade edildi.
Muhsin, güzel yurdumuzun hemen hemen bütün çirkin cezaevlerini gezdi. Adana, Ankara, Bursa, Kayseri, İzmir, İstanbul, Elazığ, Malatya, Adıyaman... ve geçtiğimiz günlerde Elbistan Cezaevi`ne sevki çıktı. Şimdi orada yatıyor. Buna hayat denirse, 21 yılı Türkiye'de olmak üzere toplam 28 senesi hapiste geçen bir ömür.
Muhsin, geçtiğimiz yıllarda babasını kaybetti. Bu arada annesi de felç olup, yatalak vaziyete düştü. Dolayısıyla Muhsin ile sadece abisi ilgileniyor, gücü yettiğince de ihtiyaçlarını karşılıyor ve cezaevlerine ziyeretine gidiyor.
Tahsin ağabeğ de 12 Eylül mağdurlarından biri. O dönemde Emniyet Müdürlüğü'nde görev yapan, geleceği parlak başarılı bir polisti. Fakat, 12 Eylül'de Muhsin'in yüzünden onu da meslekten ihraç ettiler.
Bu arada belirtelim, kimse ilgilenmese de, kimsenin umrunda olmasa da Tahsin ağabeğ imkanı oldukça, umudunu yitirmeden Ankara'ya da koşuyor ve Muhsin'i kurtarmak için baş vurmadık makam, aşındırmadık kapı bırakmamaya çalışıyor.
Şimdi, Muhsin Elbistan Cezaevi`ne nakledildi. Bu durum tabii ki, en çok Tahsin ağabeği üzüyor. Çünkü, Muhsin'i artık sık sık ziyaret etmesi mümkün değil. Buna ne can ne de para dayanır. Muhsin içeride, Tahsin abi dışarıda meyus... Yatalak anasının tek duası ise "Allahım, oğlumu görmeden canımı alma..."
Tahsin Kehya`yı en çok yaralayan husus ise ülkücü olduğu için bunca zulme uğrayan kardeşine bugün hiç kimsenin sahip çıkmaması. Biz de soralım o zaman, acaba "çocuk affı" çıksın diyerek bir yerlere selam gönderenlerin, "ülküdaşımız Muhsin daha ne kadar yatacak diye" bir kaygıları var mı ???
Belki de Muhsin Kehya cezaevlerinde yata yata "müsveddesi çıkmış, eski bir ülkücü" olduğu için ilgi görmüyordur. Zaten, değişikliğine HAYIR dedikleri anayasayı dayatanlar da Başbuğ'a koydukları siyaset yasağı kalmasın diye referandum öncesi bütün Türkiye'yi "eskiye rağbet olsa bit pazarlarına nur yağardı" diyerek gezmiyorlar mıydı?