dEnis: Ocak 2011
Gidişleri anlamsız kılan bir gerçek gecesinin bir kaç saatini yaşamak.. Karmakarışık geçen günlerin ayağıma takılıp kalan puslu tortularından ziyade,çabalanası hayatın kenarında -yetişebilmek maksatlı belki-
parmakları ucunda moraranadek dikilip durmak gecelerce günlerce ve ardından her tecrübe ile ayakları yere sağlam basmak..
Toplasan 72 saat bile hiç durmadan gülemediğimiz,gülmeye neden bile bulamadığımız bu tek gerçeği ölüm olan mekanda amaçlar saşmış olsa ve bunun farkında olarak alsanda her nefesini ölüme inat şu gecede; 'asıl huzuru silip atmaya çalıştığım günlerde yaşamışım ben' dememek için deliler gibi yalvarmak..
Yeni bir şeyler arama isteği sıkılınan hayattan kurtulma çabasıyla gelen bir istek mi,yoksa azalan hatta bitip tükenmeye yüz tutan değerlerin yok oluş aşamasının akabinde gelen bir değişim evresimi diye sorup kendine,sigaranın dibine vurmak..
Ne dünya telaşı,ne gelecek kaygısı,ne verilen emanetlerden kopma korkusu duymak,hiç birşeyden yorulmamak ama salağa yatmaktan sıkılmak,bıkmak,tükenmek,tiksinmek..
Yeryüzünün her metrekaresinde,yaratıcının ezelden ebede yaratıp yaratacağı her saniyede,vereceği herşeye amenna deyip vazgeçilmezlerden bile vazgeçipte diyet olarak sadece vefa istemek..
Anlamsız gibi görünen hayatımın,kimsenin göremediği afillilleriyle mutlu olmak..
Ben hayatımın gerçekleri ile göz göze gelerek açıyorum gözümü her güne..
Diyeceklerim bundan sonrada bundan ibaret..Bu kadar..
Gönderen dEnis zaman: 18:41 1 yorum: