FRANZ KAFKA NEDİR?
franz kafka sizce ne demek, franz kafka size neyi çağrıştırıyor?
franz kafka terimi Erhan Hakalmaz tarafından 05.02.2003 tarihinde eklendi
Rüya Sertyüz27.03.2016 - 00:35
Bu arada sana biraz bakma fırsatı buldum, aslında dış görünüşünün benim için en ufak bir önemi yoktu, beni tek ilgilendiren sözlerindi. Pek kendine benzemiyordun, çok daha esmerdin, yüzün zayıftı, zaten dolgun yanaklarla insan bu denli gaddar olmaz (Ama bu gaddarlık mıydı ki?) . Kıyafetinin kumaşı tuhaf bir biçimde benimkiyle aynıydı, aynı zaman da çok erkeksiydi ve açıkçası hiç hoşuma gitmedi. Fakat sonra, mektuplarından birinden bir bölüm hatırladım (şu dize: iki elbisem var ama yine de güzel görünüyorum) ve sözlerinin üzerimdeki etkisi öylesine büyüktü ki, o andan itibaren elbise çok hoşuma gitti.
Rüya Sertyüz04.03.2016 - 23:28
Üstelik mektuplaranızın daha doğru dürüst okumadım, sadece etrafından şöyle bir dolandım; tıpkı ışınğın etrafında dönen pervane gibi, ben de birkaç kez zavallı kafamı yaktım. Bu arada, anladığım kadarıyla bunlar iki farklı mektup, biri kana kana içmek, diğeriyse dehşete kapılmak için; herhalde ikincisi daha sonra yazılmış.
İnsan bir tanıdığıyla karşılaşıp ona dikkatli bir ses tonuyla 2 kere 2' nin kaç ettiğini sorsa, bu, tımarhaneye yaraşır bir sorudur, ama aynı soru, ilkokul birinci sınıf için son derece yerindedir.
Rüya Sertyüz01.03.2016 - 16:19
Bir de, benden içtenlik beklemeyin Milena. Kimse bunu benden, benim kendimden beklediğimden fazla bekleyemez, ama bir sürü şey ellerimin arasından kayıp gidiyor,evet öyle, belki de her şey ellerimin arasından kayıp gidiyor. Fakat bu avda cesaretlendirilmek bana cesaret vermiyor, aksine, adım atamaz hale geliyorum,birdenbire her şey yalana dönüşüyor ve avlar, avcıyı boğuyor. İşte böylesine tehlikeli bir yoldayım Milena. Sizse bir ağacın dibinde sabit duruyorsunuz, genç ve güzelsiniz; gözlerinizin ışığı dünya acısını yansıtıyor. Köşe kapmacaya benzeyen eski bir çocuk oynuyoruz; ben gölgede sürünerek bir ağaçtan diğerine gidiyorum, yolun ortasındayım, siz bana sesleniyorsunuz, beni tehlikeler konusunda uyarıyorsunuz, beni cesaretlendirmek istiyorsunuz, ürkek adımlarım yüzünden telaşlanıyorsunuz, bana (Bana!) oyunun ciddiyetini hatırlatıyorsunuz, yapamıyorum, düşüyorum, yerdeyim işte. Aynı anda hem içimden gelen korkunç sesleri hem de sizi dinleyemem, ama ilkini dinleyip duyduklarımı size açabilirim; size, hem de dünyada başka hiç kimseye açamayacağım şekilde...
Rüya Sertyüz29.02.2016 - 13:57
İki mektup birden geldi öğleyin; okunmak için değil, insanın önüne serilmek için, insan yüzünü onlara gömsün ve aklını kaçırsın diye... Fakat bu şunu gösteriyor ki, neredeyse tamamen aklını kaçırmak iyidir, çünkü böylelikle geri kalanını olabildiğince uzun süre bir arada tutarsın..
Rüya Sertyüz28.02.2016 - 09:31
Sevgili Milene, gün o kadar kısa ki, sizinle ve birkaç ufak tefek işle geçip sona eriveriyor.
Gerçek Milena' ya yazacak birazcık bile zaman yok, çünkü daha da gerçek olan bütün gün buradaydı; odada, balkonda, bulutlarda...
Son mektubunuzdaki tazelik, neşe, umursamazlık nereden geliyor? Bir şey mi oldu? Yoksa yazdıklarınızın da etkisiyle yanılıyor muyum? Ya da acaba artık kendinize ve dolayısıyla etrafınızdaki meselelere daha mı hakimsiniz? Söyleyin, ne var?
Mektubunuza bir yargıç edasıyla başlamışsınız; ciddiyim. Üstelik ya da pek doğru değil diye sitem etmekte de haklısınız; tıpkı aslında daha önce iyi niyet konusunda da haklı olduğunuz gibi... Elbette, yazdığım kadar büyük ve sürekli bir endişe duyuyor olsaydım, bütün engellere rağmen şezlongumda daha fazla oturamaz, ertesi gün soluğu odanızda alırdım. Doğru söylediğinizi kanatlamanın tek yolu bu, gerisi boş laf; buna bu yazdıklarım da dahil. Yok eğer içimdeki asıl duyguyu kastediyorsanız, o suskun ve eli kolu bağlı.
Rüya Sertyüz26.02.2016 - 09:36
Rüya Sertyüz25.02.2016 - 15:35
Rüya Sertyüz25.02.2016 - 15:29
Rüya Sertyüz25.02.2016 - 10:04
Rüya Sertyüz24.02.2016 - 09:35
Sevgili Bayan Milena,Her şeye karşın,yazmak iyi geliyor bana; kendimi iki saat önce elimde mektubunuzla dışarıda,şezlongda otururken olduğumdan daha huzurlu hissediyorum.Orada uzanıyordum,bir adım uzağımda sırtüstü düşmüş bir böcek vardı,umutsuzdu, doğrulamıyordu, ona yardım etmek istedim, yardım etmek o kadar kolaydı ki, bir adım ve küçük bir dokunuşla kurtarılabilirdi, ama mektubunuzdan dolayı onu unuttum, aynı ben de doğrulup kalkamadım, ancak bir kertenkele tekrar etrafımdaki hayatla ilgilenmemi sağladı, çoktan hareketsiz kalmış olan böceğin üzerinden geçti; demek ki bu, dedim kendi kendime, bir kaza değil, can çekişmeydi, az rastlanır türden bir doğal hayvan ölümü gösterisi... Fakat kertenkele üzerinden kayınca onu düzeltmiş oldu, gerçi bir süre daha ölü gibi durdu, ama sonra hiçbir şey olmamışcasına evin duvarına tırmanmaya başladı. Galiba bir şekilde bu olaydan biraz cesaret aldım, ayağa kalktım, süt içtim ve size yazdım.
Şu anda buradasınız:FRANZ KAFKA NEDİR? - Antoloji.com
20 Ağustos 2017 Pazar - 22:24:05