Çekirdek yerken aklıma gelenler.
Sor ki yeni kafalar keşfedelim.
Twitter Türkiye üzerinden ulaşımı kapatıcak bence bu da ufak bir adımı bence.
Mevsimsiz sevmesini bilirim, Vakitsiz düşünmesini, Düşünüp düşünüp üzülmesini.
Penceremin altından geçenler, Saçları dağınık, gözleri uykulu, Çoraba, tütüne gidenler, Beni huyumdan ettiniz! Yorgun gözlerinizdeki acıyı Dert edindim kendime.
Nar çiçeği, gül dalı üstüne
belli bir noktadan sonra hiç birşey mutlu etmiyor.
bir insana verdiğiniz değerin, onun gerçekten değerli olmasıyla ya da bunu hak edip etmemesiyle hiç ilgisi yoktur. değer vereceğiniz insanları kendiniz seçersiniz ve bunu yaparken çoğu zaman ne durumda olduklarına aldırmazsınız. bunun adı tam olarak ‘değer yüklemesi’dir. yani ona verdiğiniz değerin kaynağı siz olduğunuz için asıl değerli olan karşınızdaki değil sizsinizdir. en azından bir süre öyledir. ama şunu da göz ardı etmemek gerekir. birine gereğinden fazla değer verirseniz eğer (artık sürekli kendinizden verdiğiniz için) siz değer kaybetmeye başlarsınız ve onun gözünde ona verdiğiniz değer ölçüsünde değersizleşirsiniz. soylu ve tutkulu başlayan pek çok yakınlaşmanın son derece sefilce sonlanmasının en büyük nedeni de işte bu durumdur..
Tesirsiz Parçalar 163, Ali Lidar (via frandyna)
Bunu dinleyerek okuyalım.(Tıkla)
Yaşımın bu kadar hızlı ilerlemesinin tek sebebi belki de pc oyunları. Ertesi gün çok güzel olurdu ama ben uyusaydım. Pek uyumadım sabahlara kadar içtiğim sigaranın ve dinlediğim müziklerin kafasıyla gündüz rüyaları gördüm. Pek arkadaşım olmadı sebebi , samimiyettir. Çok samimi olamadım kimseyle. Belki de yalnız olmayı sevdim. Aslında çok sevdim. Yalnız uyumayı , yalnız ağlamayı düşünüyorum da ağlarken yanımda pek kimse yoktu yada hiç olmadı. Küçük bir çocuksun ve ablan sana çirkinsin olm demesi 10 yıldır falan aklımda hiç çıkmadı. Boşluklar bırakıyorum, yutkunuyorum. Artık nevizade de tek başıma oturup içiyorum. Artık bazı şeylerde mana arıyorum ya yalnız ya birlikte. Bilemiyorum yaşamanın neresi doğru neresi nokta ve biz neyin üçgenini çiziyoruz.Başarılarla dolu olmak neyin ödülü acaba ? Hangi ödül başarıyı verir . Tanrı sana nasıl bir kıyak geçti ? Ahmet kaya yada ibrahim tatlıses dinleyince ağlamadım yada teoman… ama tupac dinledim , sözlerini açıp dinledim. O kadar içten ve sözlerinden emindi ki onun kadar emin ve hevesli olma dileğiyle birlikte gözlerimden dolu dolu yaşlar getirdim.
Eskiden yatarken lan bu uyku nasıl geliyor der ve uykuyu beklerdim ve onu anlamaya çalışırdım. Bir sürü hayal vardı aklımda ama gelecek planları değildi acayip şeylerdi, fantastik. Şimdi pek hayalim yok belki yeterince kitap okumuyorum.
Filed under eskiranza 0 notes
Sevgilim olursa olacakla
Gömleklerimden bir tanesini giyicek
Bol t shirtlerimden bir tanesini giyip aptal aptal bakıp yakıştı mı yeeeaa dicek
çok elinden tutucam
çok dolaşıcam çay içicem
sigara icices öpüşces hemen
evinden arabamla alıcam sinemaya konserlere felan gıdıces
sarhoş etcem onu hihihihihih : |
şimdilik bu kadarı aklıma geldi
Şunu dinleyerek okursam ve sigara içersek bulunduğum duruma yakınlaşabiliriz.
bakıyorum da ne boş yaşıyorum.
Sevdiğim kadınlar içtiğim sigaralar yada yazdığım yazılar.
Yani tam olarak ne yaşıyorum tabi ki bu durumu sorgulamam da ailem ve yaşadığım ev bulunduğum egosal durum para düzeyi ıvır zıvır cok etkli aslında bu yazıyı oturup buraya yazıcak gücü buluyorsam iyi bi hayatım var demekdir. Ama neden annemle babam dışında yani ailem dışında duygusal bir olay benı etkılemıyor. Bir amaç mesela o amaçların peşinde dünya dolaşmak yada hayır sever olmak yani neden böyle bir şey olamıyorum.
Aslında aşık olmak istiyorum aşık olduğum kadın için her şeyi yapmak istiyorum Fakat böyle bir kadın yok dünya da bazen niye bekliyorum evde napıyorum diyorum peki bu kadın nerde çıkıcak karşıma nasıl cıkıcak.
Duygusal bir yoğunlaşma yaşayarak sevişmek nasıl bir duygu cok merak edıyorum. Nasıl bir şey NASIL. bütün vucudun titreyerek korkarak sevişmek birlikte uyumak dünyanın sonuna uyanmak nasıl bir şey.
Düşündüm de en büyük korkum yalnız ölmek. Bir parçam eksik ölmek. Sanırım beni bekleyen böyle bir hiss İçimden şu sözü söylüyorum bu da bir duygu bu da yaşanmalı…
Tabi Türkiye de yetişmiş bir kadının tumblr sayfasındaki binlerce dondurma postu ve moda tasarımlarını gördükden sonra sokağı çıktığında şok yaşaması çok normal. Hani tumblr köyü diyosunuz ya gerçek bir ütopya paranın nerde geldiği önemli olmayan herkesin lambosu yada ferrasının olduğu pazartesilerin olmadığı bir dünya gerçekten güzel fakat yaş 20 yi geçtikden sonra anne ve babanın artık sana “hadi evlat kendı ayakların ustunde dur oku okulunu bıtır hayatını yaşa” demesiyle bu hayal bu köy yıkılacak çünkü hoşuna giden elbiseyi almaya giderken elbisenın 100$ olduğunu görünce üzülücek yada ayakkabının 600 $ olduğunu görüp nike dan aldığı 120 tl lik ayakkabıyla şekıl olma cabasına girecek.
Hayal etmek güzel ama hayaller de yaşamak kötü. Eleştiri ve uyandırma blogundan cok bu aralar hayali bir blogum. Çünkü artık gerçekliğin mutluluğunu yakalayamaz oldum. Kendime yeni hobiler yeni kaçışlar buldum ama her duşun altına girdiğimde bu samimi yalnızlık hissi çok yoruyor insanı ve hayallere mahkum ediyor. Gerçi kurduğum hayaller sayfamdaki gibi ulaşılamayacak çünkü paraya dayanıyorlar. Fakat bir nevi uyuşturucu gibi yalnızlık hissini biraz kırıyorlar. Çok vahim bir durum da değilim fakat yoruldum. Yani bayağı yoruldum. Bi tatile çıkmam lazım…