En beğenilen İnsan Hepsi oluyor gönderileri
2. Serkan Özel
@beydervis·14 Ağu 2018
8.6/10 (5.453 Oy)
Filiz Dilek Yavuzer Fahrenheit 451'i inceledi.
@filizof·13 Haz 2018·Kitabı okudu
Son zamanlara okuduğum en etkileyici kitap olduğunu söylersem, kesinlikle abartmış olmam. Kitabın türü korku değil; korkuyorsunuz. Kitabın türü dram değil; ağlıyorsunuz. Kitabı okuduğum an etkilendim ama bundan daha fazlası olacak. Hepsi birbirinden farklı olan her bir kitabı elime aldığımda aklıma bu hikâye tekrar tekrar gelecek ve yine ürpereceğim. Üstelik bu hissin bana özgü olduğunu hiç sanmıyorum. Her kim kitaplara değer veriyorsa, bu cümlelerimin altına imzasını atacaktır. Evvela kitabın adını açıklayayım. Fahrenheit 451 nedir? - “Kitap kâğıtlarının tutuştuğu ısı derecesidir." İşte şimdi ilginizi çekmeye başladı öyle değil mi?
Yaptığım araştırmalara göre, kitabın yayınlandığı yıl: 1952. Hikâyeye konu olan yıl ise: ikibinçok! Günümüzden daha ileri bir tarih üzerinden yazılmış. O yıllarda bu kitap “Bilim-Kurgu” türünde basılmış. Bilirsiniz ki bu tabir özetle, geçmişin ya da geleceğin o günün olası olmayan teknoloji ve bilim şartları gereğince kurgulanması halidir. İtiraf etmeliyim ki, bu kitabı 1952 yılında okusaydım, saçma bulabilirdim. Fakat 2018 yılında okudum. İşte türü korku olmayan bir kitaptan bu kadar korkmama neden olan şey tam da budur. Ve eminim ki; 2019’da okuyan biri benden daha çok korkacak. 2020’de okuyan ondan da fazla... Ve belki de 2021’de kimse bu kitabı okuyamayacak. İşte bu en korkuncu olacak.
Yanmayan evlerin, kapsüllerin, mekanik tazıların, adına böcek denilen son sürat araçların ve itfaiyecilerin hala görev yaptıkları bir zaman yolculuğuna çıkın. -Neyse ki 1952’ye oranla bizim yolumuz oldukça kısa. Günümüz teknolojisi ile hayal etmek daha kolay olacak.- Fakat aklınıza bir konu takıldı öyle değil mi? Mademki yanmayan evler var, o halde itfaiyeciler neden var? Hemen söyleyeyim. Bu hikâyede itfaiyeciler yangın söndürmek için değil, yangın çıkartmak için var. Devletin bir kolu olan itfaiyeciler, toplumun huzuru ve mutluluğu için gece-gündüz çalışıyorlar. Gece-gündüz demeden ülkede ellerine geçen tüm kitapları yakıyorlar! Evet, yanlış okumadınız. İtfaiyeciler, kitap yakmak için var.
İtfaiyeciler asla kötü insanlar değiller. Sakın böyle bir önyargıda bulunmayınız. İnsanlık için, vatandaş için, halk için alevlerle dans eden vatansever nefer onlar. Kişiler şiir okuyup üzülerek intihara kalkışmasınlar diye… Roman okuyup hayal güçlerini kullanmasınlar diye… Deneme okuyup düşünmek zorunda kalmasınlar diye… Bilgi kitapları okuyup, gereksiz bilgilerle kendilerini yıpratmasınlar diye… Azıcık aş, ağrısız baş olsun diye… Kafalarına hiçbir şey takılmasın ve eğlenceye daha fazla vakit ayırabilsinler, böylece hep mutlu olsunlar diye... Ülkede savaş olsa dahi, üzülmesinler, yokmuş gibi davranabilsinler, huzurları asla kaçmasın diye… Tüm iyi niyetleriyle görevlerini yapan her biri vatansever, milliyetçi birer kahraman asker onlar.
Distopik bir kurgu olduğunu düşünüyorsunuz öyle değil mi? Kesinlikle öyle. Ama detayları ayrımsamakta yarar var. İlk etapta yukardaki cümleleri okuduğunuzda aklınıza baskıcı, otoriter/ totaliter bir devlet sistemi geliyor. Ve ister-istemez insan korkmaya başlıyor. Kitabı okurken de aynı böyle oluyorsunuz. Fakat ben yazımın en başında sadece korkudan değil başka bir türden daha bahsetmiştim. Neydi o? Dram mı? Elbette dram! Kitabı okudukça, eğer korkuyu iliklerinize kadar hissedebilmişseniz, bu durumun “devlet baskısı” değil, “halk arzusu” olduğunu görmeye başlıyorsunuz. Ve o hissettiğiniz korku bu görüyle beraber yerini drama bırakıyor. Sonunda kendinizi çaresiz ve gözü-yaşlı yakalıyorsunuz. Teşbih etmek gerekirse; kundaktaki bebeğini bırakıp gitmek zorunda kalan bir anne/baba olmaktan korkarken, ölüm döşeğinde olan bebeği karşısındaki çaresiz anne/baba oluyorsunuz. Bu kitabı okuduktan sonra istemsizce kitaplığınıza uzun süre uzaktan bakarak duygusallaşıyorsunuz.
Abartıyor muyum? Öyle mi? Gerçekten mi? İnsanlığın yüzde kaçı kitap okumak için vakit ayırıyor? Soruyu yanıtlamadan evvel doğru okuduğunuzdan emin olunuz. Boş vakitlerinde kitap okuyanları sormuyorum. Kitap okumak için vakit ayıranları soruyorum. “Kitap okumak” birçok insan için “boş vakitler” takısıyla kullanılan bir eylem değil mi? O zaman şuna bir bakalım:
“Nihayetinde film izlemek, kitap okumaktan daha kısa sürüyor. Eğer güzel bir eserse, biraz beklerim. Nasıl olsa filmi çekilir, ben de izlerim. Böylece kitabı öğrenmiş olurum. Ya da okuyan biri onun özetini çıkarır. Ben de özeti okurum. Böylece kitap hakkında şurada burada sohbet ederken konuşarak entelektüelliğimi ortaya koyabilirim. Hem belki teknoloji biraz daha ilerler ve özetin de özeti çıkar. Sonunda kocaman bir ansiklopedi 20 kelimeye sığar. Ben de o 20 kelimeyle bilge bilge gezerim. Üstelik bir sürü vakit yanıma kâr kalır ve ben kalan vaktimde gönlümce eğlenirim.“ Nasıl plan?
Yarın devlet kitap yasağı çıkarsa, kaçımız devleti baskıcı, otoriter/ totaliter olarak suçlayabilecek yüze sahibiz? Gücü de boş verelim. Ben yüzü soruyorum yüzü. Bu kitabı okuduğunuzda, itfaiyecilerin yaktığı kitaplar sizi korkutuyor. Halkın yaşam biçimi ise ağlatıyor. Ve korkuyla dramdan sonra işin içine son olarak üçüncü tür giriyor. Trajedi! Trajedi ne biliyor musunuz? Tüm bunlara rağmen halk sadece mutlu! İşte bu noktada trajedi başlıyor. Sonra ne mi oluyor? Okuyun ve görün.
Herkesin vakit çok geç olmadan bu kitabı okumasını tavsiye ediyorum. Bir gün evde yalnız başımayken 110’u aramam gerekirse, hangi mobilyaya sarılacağımı ve o mobilyanın içinde neler olduğunu artık sadece ben değil, siz de biliyorsunuz.
Bu kitap: Hepimizin yemesi gereken bir tokat!
8.2/10 (3.655 Oy)
Düzenlendi: 13 Şub 19:17Gönderiyi direkt paylaşGönderi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
Bir Irkçılık Eleştirisi
İncelememin daha detaylı ve kitapla ilgili çizimler içeren hali için blog'uma bakmanızı öneririm : https://kitapciziyorum.blogspot.com.tr/...ldurmek-gunahtr.html
8.5/10 (3.420 Oy)
Düzenlendi: 27 Eyl 2018Gönderiyi direkt paylaşGönderi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@Elifkimya·27 Ara 2017
1000KİTAP' TA SAHTE ALINTI TEMİZLİĞİ
Arkadaşlar, sitede en çok paylaşılan sahte alıntıları Kağan Bilge ile bu iletide topladık. Sitedeki bilgi kirliliğini temizlemek için bu alıntılara rastlarsanız lütfen şikayet ediniz. Ve lütfen okumadığınız, kitaplarda kendi gözlerinizle görmediğiniz alıntıları eklemeyiniz. Bu sözlerin mal edildiği kişilere ve sözlerin asıl sahiplerinin emeklerine saygı duyulması adına, her edebiyata,kitaplara değer veren okurun buna dikkat edeceğini umuyorum.Sizler de sitede ya da başka sayfalarda gördüğünüz sahte alıntıları bu ileti altına yazarsanız, iletiye eklerim.Böylece 3 alıntıları denetlerken sağlam bir arşivimiz olur. Şimdiden hassasiyetiniz için teşekkür ederim.
Oğuz Atay ADIYLA PAYLAŞILAN SAHTE ALINTILAR :
*Gözden ırak, gönülden de ırak olur mu efendimiz?
-Hayır Olric. Yüreğinde bir yer açıp oraya oturttuğun her kimse, seninle birlikte gider her yere.
*Saat kaç Olric?
Onunla bir ömür olmaya az var efendimiz.
*Biliyor musun Olric
+ Neyi efendimiz?
– Onunla ne zaman lades oynasak hep o kazandı.
+ Neden efendimiz?
– Kalbimdeyken nasıl aklımda derdim?
*Geçer "mi Olric?
Geç "miş aslında geçmez "miş Efendim;
Hep bir köşede yerinden çıkmak için geceyi beklermiş.
*Neden sadece bir hayal ürünüsün Olric?
- Siz gerçeksiniz de ne oluyor efendimiz.
*Ben vedaları sevmem albayım.
Hele gelmemek üzere giderlerse, çok üzülürüm albayım, dayanamam.
*Geldi mi peki beklediğin Olric?
-Beklenenler hiç gelmez efendimiz.
* Ne çok şey biliyor bu insanlar Olric?
Herkes işine geleni biliyor Efendimiz.
*Elimde değil Olric !
- Ne efendimiz ?
- Elleri Olric , elleri.
*Ne zoruma gidiyor biliyor musun Olric? O’na yazdıklarımı o’ndan başka herkes okuyor.
*Gönlüm geniş ama odalara yerleşecek insan yok!
*Kim o Olric?
- Kapıcı, efendimiz.
- Ne istiyor Olric?
- Çöp var mı diye soruyor efendimiz.
-Bi'tap bedenimden ala çöp mü olur Olric? Söyle taşıyabiliyorsa beni alsın Olric.
- Olur mu efendimiz,çileyle yoğrulmuş ömrün ederi bu olamaz efendimiz.
- Ya ne Olric. Bunca şeyden sonra göğsümüze nişan takacak değiller ya.
- Ama efendimiz…
-Kapat kapıyı Olric üşüyorum.
*Yaşar gibi yapmaktan, özlemez gibi yapmaktan, iyiymiş gibi yapmaktan, nefes alıp onu içimde tutmaktan, o nefeste boğulmaktan sıkıldım.
*Yalnızlığı çok seversek, bir gün o da çekip gider mi?
*Susalım mı Olric ?
-Konuşsanız ne değişecek Efendim ..
-Susalım birkez daha Efendim
*Bazılarımız şiirlere,şarkılara,filmlere,kitaplara tutunuyor.
Sanırım artık insan,tutunamıyor insana.
*Herkes geçer diyor. Geçer mi Efendim ?
- Herkes ne bilir acımı Olric ? Her gün biraz daha acır sonra, biraz daha ve biraz daha. Ama en sonunda ne olur biliyor musun Olric? Geçmez evet geçmez. Geçti sanırsın ama, geçmez.
*Sen acıyı biriktirmeyi seversin Olric. Sen biriktirmeyi seversin.Hadi devam et şimdi. kuru yaprakları,deniz taşlarını, gözyaşını,sorulamamış soruları,senden kalan sesleri. yaşanamamış paylaşılmışlıkları. birlikte harcamak üzere kalbinde biriktirilmiş zamanları ve hüznü. ve özlemi biriktirmeye.
*Çok şey vardı anlatılacak.
"O yüzden sustum.
*Gözlerim onu arıyor Olric
-Gözlerinizde zaten o var efendimiz
-Ama elimi atıyorum ve bulamıyorum Olric
-Yanaklarınıza doğru süzülmüştür efendimiz
*Sus Olric düşünüyorum."
- Düşünmek ne haddinize efendim.
- Descartes düşündükçe var oluyor.
- O düşündükçe var olur, siz yok olursunuz Efendimiz.
*Ben ölünce beni onun gamzesine gömün olric.
-Siz öldükten sonra gülecekse, külleriniz okyanusa daha çok yakışır efendimiz.
*Yağmur yağıyor Olric. Islanıyor etraf. Ağlasak kimse anlamaz değil mi?
- Anlamaz Efendimiz...
- Tut ki güneş açtı... Papatyalardan taç yapar mı saçlarımıza?
- Ben de sanmam...
- Gidelim Olric...
- Gidelim Efendimiz
*Sevelim mi Olric?...
- Sevmek nedir Efendimiz?
- Sevmek vazgeçmektir Olric...
- Vazgeçtiyseniz sevelim Efendimiz
*Daha kaç kez ıskalayacağız hayatı Olric?
- Oklarımız bitene kadar Efendimiz.
*Keşke nedir olric?
-Çok mu hata yaptık olric?
-Keşke diyecek kadar efendimiz.
*Hani yarınlar güzel olurmuş diyorlardı Olric, bu yaşadığımız gün de dünün yarını değil mi?
*İyi geçinmek, iki kişinin kusursuz olmasıyla değil, birbirlerinin kusurlarını hoş görmesiyle olur.
*İki kadına adamak istiyorum hayatımı. Biri “erkeğim” desin bana, diğeri sadece baba.
Cemal Süreya ADIYLA PAYLAŞILAN SAHTE ALINTILAR:
*Sonra gülüşün geldi aklıma ve içimden dedim ki; yine gelsen yine severim seni.
*Uğraşamam dünümle ve dünümdekilerle.
Ben yarına bakarım yanımdakilerle.
*Bir kadını ortadan ikiye böl. Yarısı annedir, yarısı çocuk. Yarısı sevgili, yarısı aşk.Duyanlar bunu bilmez, görenler anlamaz bunu! Yarısı rivayettir, yarısı gece.
*Mutlu uyumak lazım azizim.. Madem uyku yarı ölüm halidir, O halde mutlu ölmek lazım; Her gece.
*Cevap veriyorum "zamanla her şey geçer"diyen akıllara;"geçen tek şey zamandır."
*Güzel hayat isteyen,
Güzel insanlar biriktirsin.
*Elimde olsa bir yasa çıkartırdım;sevgiler ertelenmeden,geciktirilmeden söylenecektir
*Senin çelme taktığın yerden başlıyorum hayata.
Varsın yara içinde kalsın dizlerim,
Sabahattin Ali ADIYLA PAYLAŞILAN SAHTE ALINTILAR:
*Zaten yalnızlığımın sebebi, kitaplardaki kahramanları semtimde bulamayışım değil miydi?
*Sana ihtiyacım yok ki benim! İnsan yalnız da mutsuz olabilir çünkü
*Ve çok geçten daha kötüsü yoktur hayatta.
*Benim annem türkü bilmez. Ayıp değil ki. Çığlık bilir, Ağıt bilir.
*Seninle şöyle bir oturup konuşamadık. Birbirimizi görmeden yaşlanıyoruz farkında mısın? (İkinci cümle uydurmadır.)
*Sonra çıkıyorsun dışarı, bakıyorsun güneş hala tepede… Yıllardır kurduğun cümleyi bilmem kaçıncı kez kuruyorsun: “Napalım, kısmet değilmiş.
*Bir kere avuç içini öptüğün insana bir daha düşman olamazsın. Oluyorsan o senin ayıbındır.
*Hiçbir acı baki değildir. Üflersin geçer. Bazılarına daha çok üflemen gerekir, hepsi bu.
*Şimdi özlediğim yerden uzanayım sana, sustuğum şiirden sarılayım boynuna. Tam da şimdi; unuttuğum şarkıdan öpeyim seni.
*Bitmiyor, sadece bazen belki güneşli bir günde veya kalabalık bir gecede geçtiğini sanıyorsun ama geçmiyor esasında. Alışıyorsun zamanla. Asla bitmiyor.
*Gözlerimden öptü, Ellerimden öptü, ellerimden. Avuç içlerimden öptü. Unutabilir misin şimdi? Ben ölsem, unutamam.
Turgut Uyar ADIYLA PAYLAŞILAN SAHTE ALINTILAR :
*Yalnızlığına iyi bak, sahip çık. Kaç kişinin emeği var onda kim bilir?
*Kadınları mutlu etmenin 20 yolu diye bir gereksiz haber çıkıyor. Tek maddede açıklıyorum: Dürüst olun, yeter.
*Keşke bir şiir okumuş,
Bir kedi sevmiş olsaydınız!
"duyamadım", derdim, "tekrar et"
Ah Muhsin Ünlü ADIYLA PAYLAŞILAN SAHTE ALINTILAR :
*Kaç lisan bilirsen bil,
terk edilmeyi yüreğine tercüme edemeyeceksin.
Nazım Hikmet Ran ADIYLA PAYLAŞILAN SAHTE ALINTILAR :
*Benim kelime hazinem çok geniştir, derdim. Senin bir kelimene yetemedim;
*Ne kötüdür insanın aklıyla yüreği arasında çaresiz kalması.
Ne kötüdür an kadar yakın,
Ve bilir misin ?
"Ben" deyip susması, "Sen" deyip ağlamaklı kalması.
*Değmiyor bazen uğruna yorulduklarımız.
*Yalnızlık insana çok şey öğretirmiş.
Ama sen gitme, ben cahil kalayım.
*Kaldı işte; Çayımız bardakta..
*Şehrime gel sevgili.
*Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan, için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır.
Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani ağzınla kuş tutsan "Bu kuşun kanadı neden beyaz değil?" diye bir soruyla bile karşılaşabilirsin.. iki ucu keskin bıçaktır bu işin. Yaptıklarınla değil yapmadıkların la yargılanırsın her zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi halin cezanda indirim sağlamaz.
Sen, "Ama senin için şunu yaptım" derken o, "şunu yapmadın" diye cevap verecektir. Ve ne söylesen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla karşılaşacaksın dır. Üzülme, sen aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşadın. Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın. "Peki o ne yaptı" deme. Herkes kendinden sorumludur aşkta. Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik yaşıyorsa ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? Hayatı ıskalama lüksün yok senin. Onun varsa, bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın.
Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. "Acılara tutunarak" yaşamayı öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki.... Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor. Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif verecek sana.Yine içeceksin rakını balığın yanında. Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası....
Sen yüreğinin sesini dinleyenlerden sin ve biliyorsun aslolan yürektir.Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip de duymayanlar acıtsa da içini unutma; yaşadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte. Sen yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu. Elbet bitecek güneşe hasret günler. Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini...
Hayatı ıskalamaya lüksün yok senin.
Necip Fazıl Kısakürek ADIYLA PAYLAŞILAN SAHTE ALINTILAR :
*Ayağın taşa takıldığında "Allah kahretsin" bile deme, dua et ki; taşa takılan bir ayağın var.
*Örtüsüz kadın perdesiz eve benzer, perdesiz ev de ya satılıktır, ya kiralık.
*Kurban olduğum Allaha bile günde beş vakit ulaşabiliyorken, kendini ulaşılmaz sananlara selam olsun!
*Armut deyip geçmeyin, onun ilk hecesi çoğu kişide yoktur.
*Herşeyin ilacı ZAMAN diyenler,birde bu kelimeyi tersten okumayı deneseler.
*Benim ayağımın altı da müsait başımın üstü de.. Nerde duracağını kendin belirle.
Özdemir Asaf ADIYLA PAYLAŞILAN SAHTE ALINTILAR :
*Ben utangaç bir kalbi taşırım geceden.
Ben sana âşık olduğumu,
*Bana surat asma hayat
*Ah sana bir sarılsam şimdi, kırılsa yalnızlığımın kemikleri.
*Benimle ömür geçer mi ki' dedim. 'Senle geçirmeye ömür yeter mi?' dedi. İşte bu bana bir ömür yetti.
*İnsanlar insanların içinde 'insan'lara hasret yaşarlar.
*Ben sana hep üşüyordum
İnkar etmiyorum da bunu
Büyük işlere kalkıştım.
Kavuşmak şart mı? Boşver!
*En sevdiğim mevsime geldik. Yapraklar sararacak gök gürültülü yağmurlar yağacak. Sonbahar hüzündür. Hüzün ise ben demektir.
*Bunca vefasızlıktan sonra, bazılarının ederi kalmadı artık gönlümde; kaç'a deseler, hiç'e sayarım.
*Ben kattım sana biraz
öyle sevdim seni.Çünkü sen de bensiz o kadar güzel değilsin hani.
*Yemin ederim kokundan anlamıştım, benim için herhangi biri olmayacağını.
*Sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor.
*Eskisi kadar özlemiyorum seni,
"İyiyimler" yamaladım dilime.
Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni.
Hatta istemiyorum gelmeni.Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.Arasıra geliyorsun aklıma, banane diyorum,
Vaz mı geçiyorum, varlığından?
Gamze Özmen https://1000kitap.com/mathiilda €sra D. wabi sabi Yusuf Çorakcı Beyza Yasee Thomas Magnus Nilüfer CEY* Nesrin A. Beyza Akdağ Gül Yağmur. Neytiri İlgen Aktürk Esra Koç Mehmet Sadık özlem Derya (Bahir) Deniz ali1919 Beyza UmAy Begüm(şimdi düşünmeliyim) Kemal Tuncar fazi Mithril / Roland Deschain Sezen B. Tuğba Dk Hakan Arık Ayça Hatciş https://1000kitap.com/Dukkha Roland Deschain Sukûnet Oğuzhan Afacan Rose https://1000kitap.com/nausicaa Froz siyal EndoplazmikGaripbirKulum Damien Tayfun
@nishtiman·26 Ağu 2017·Kitabı okudu