KÂFİRİN VELÂYETİ | İbrahim Gadban
Ana Sayfa Akaid KÂFİRİN VELÂYETİ
Küfre girmiş birisinin bir müslümanın velisi olması caiz değildir. Ulema, Kâfir birisinin müslümanın velisi olamayacağını şu ayetle delillendirmiştir:
“Allah, mü’minlerin aleyhine kâfirler için asla bir yol vermeyecektir.” (Nisa, 141)
Bu ayete binaen bir kâfirin Müslüman bir şahsiyete veli olması ve velayete ehil kabul edilmesi asla caiz değildir. Bu hakikati göz önünde bulunduran âlimler, kâfir bir babanın Müslüman olan kızına veli olamayacağını ifade etmişlerdir. Zira bir kâfir ancak kendisi gibi bir kâfire veli olabilir. Böylesi birisinin bir mümine veli olması olacak şey değildir. Rabbimiz şöyle buyurur:
Yani küfre girmiş birisi ancak kendisi gibi küfre girmiş birisine veli olabilir. Böylesi bir kimsenin müminlere veli olması ve onların işlerini üstlenmesi caiz değildir. Müminlerin velisi ancak kendileri gibi iman eden kimselerdir. Rabbimiz şöyle buyurur:
“Mü’min erkeklerle mü’min kadınlar birbirlerinin velîleridirler.” (Tevbe, 71)
Bu gün şirk ve küfür bataklığına bulaşmış babaların, iman etmiş olan kızlarına velilik etmeleri caiz değildir. Bunun neticesi olarak kızlarını diledikleri gibi evlendirmeleri de elbette ki söz konusu olamaz. Böylesi akidevî bir farklılığın olduğunu bilen bacıların evlilik hususunda kendileri gibi inanan yakınlarını veli tayin etmeleri gerekir. Şirke düşmüş ebeveynlerine velayet hakkı vermeleri caiz değildir. Şayet böylesi bir hata söz konusu olursa, ebeveyn, kızlarını kendileri gibi şirk ehli olan insanlarla evlendirecektir. Bu da hem kız için hem de ebeveyn için sonu hayır getirmeyen birçok probleme kapı aralayacaktır. Bunun önüne geçmek için velayet hakkının tayinine çok dikkat edilmelidir.
Kâfir bir baba nasıl ki Müslüman olan kızını evlendirmeye yetkili değilse aynı şekilde mümin bir baba da kâfir olan kızını evlendirmeye ve ona velilik etmeye yetkili değildir. Çünkü mümin birisi ancak kendisi gibi mümin bir şahsiyete velilik edebilir. Aksi caiz değildir.
 Bu konuda detaylı bilgi için bkz. “el-Mevsuatu’l-Fıkhıyyetu’l-Kuveytiyye”, 26/35. “Küfür” maddesi.
Etiketler: KÂFİRİN VELÂYETİ