True Martial World - Bölüm 341: Berrak Su Kaynağı
“Bu, İlahi Beyaz Ruh Yılanı ile Göksel Yıldız Solucanı Dişi’nden arıtılmış sıradan bir metruk kemik kalıntısı değil mi?”
Yi Yun elinde tuttuğu parlak kemik kalıntısını incelerken Luo Huo’er’in gerçeği söylemesi için ona sordu.
Luo Huo’er bir anlığına şaşırdı. Bu da ne? Onu öylece tanıyabiliyor musun?
Luo Huo’er, Yi Yun’un ‘Metruk Gök Tekniği’nde olağanüstü bir yeteneğe sahip olduğunu bilse de sadece enerji çıkarmadaki yeteneğini görmüştü. Enerjiyi tanımlamadaki yeteneğini hiç görmemişti.
Muazzam miktarda tecrübe gerektirdiği için enerjiyi tanımlamak kolay değildi.
Yüzlerce yıl boyunca buna çalışan olağanüstü Metruk Gök Ustaları bile her kalıntıda kullanılan malzemeleri tanımlamada başarısız olabilirdi. Bunun aksine, Yi Yun ‘Metruk Gök Tekniği’ne ne kadardır çalışmaktaydı ki? Ve o sürenin de çoğunu Kutsal Yaban’da geçirmişti, oradayken nasıl olurdu da ‘Metruk Gök Tekniği' kullanabilirdi?
Luo Huo’er’in metruk kemik kalıntısı, malzemeler karıştırılarak yapılmıştı ama Yi Yun onu yine de doğru bir şekilde tespit etmeyi başarmıştı!
Luo Huo’er, Yi Yun içindeki malzemeleri biliyorken daha fazla yalan söylemeye devam edemezdi. Yi Yun’un hâlâ şüpheli ve tereddütlü olduğunu görünce utançtan dolayı öfkelendi. “Ne kadar salak sorular bunlar? Yemek istiyor musun, istemiyor musun?”
Yi Yun suskunlaştı. Bu, ciddi bir meseleydi. Murong Fei’nin meydan okumasını kabul etmişti zaten ve bir şeyler ters giderse sonuç trajik olurdu.
Ama bu sıradan metruk kemik kalıntısı enerjisini geri kazandırabilir miydi? Hiç kimse buna inanmazdı!
Ama Yi Yun’un başka çaresi yoktu. Luo Huo’er’in ona eşek şakası yapıyor olmaması için dua etmekten başka bir şey gelmezdi elinden. Ve bu cidden onun yaptığı bir şakaysa, öyleyse Luo Huo’er şeytanın bizzat kendisiydi.
Yi Yun elindeki kalıntıyı yuttu.
Yi Yun’un kalıntıyı yuttuktan sonra bile takındığı ‘benimle dalga geçmeyi bırak’ ifadesini koruduğunu görünce, Luo Huo’er kendini haklı çıkarmasının bir yolu olmadığını anladı.
Bu durum çok ani geliştiğinden gizlemek için bir yol düşünememişti. Ama düşündükçe onu gizlemenin imkansız olduğu kanaati güçleniyordu.
Ardından Luo Huo’er’in ifadesi ciddileşti ve tehdit edici bir tonda dedi ki: “Velet, bu hanım seni uyarıyor! Burada ne olursa olsun kimseye söylemeyeceksin. Sana gücünü nasıl geri kazandığını soranlara bu hanımın sana özel bir ilaç verdiğini söyleyeceksin!”
Luo Huo’er özel bir arka plana sahipti. Yi Yun bu şekilde açıklama yaparsa kimse şüphelenmezdi.
Aşireti onu Tai Ah Kutsal Krallığı’na yakın birisinin yanına yerleştirmiş ve Tai Ah Kutsal Şehri’ne göndermişti. Luo Huo’er, o kişinin Tai Ah Kutsal Krallığı’nda nasıl bir yere sahip olduğunu bilmiyordu. Luo Huo’er’e göre düşük rütbeli biriydi, aksi hâlde onu neden buraya yerleştirmiş olsundu ki?
Ama bu bölgede önemli biri olmalıydı. Sonuçta Luo Huo’er’i Tai Ah Kutsal Şehri’ne sokmakla kalmamış, Hizmetçi Dong’er’i de beraberinde şehre sokabilmişti. Tai Ah Kutsal Şehri’ne hizmetçi getirebilmek, genç efendilerin bile sahip olmadığı bir ayrıcalıktı.
Bu koşullar altında, Luo Huo’er’in Tai Ah Kutsal Şehri’ndeki konumu her zaman gizemli olmuştu. İnsanlar onun arka planının olağanüstü olduğunu tahmin edebiliyordu ama önemli bir yerde doğmuşsa kendi oluşumunda kalmayıp eğitim için Tai Ah Kutsal Şehri’ne gelmesi tuhaftı.
Bu, pek çok insanın anlayamadığı bir şeydi.
Luo Huo’er’in sözlerini duyan Yi Yun biraz şaşırdı. Luo Huo’er’in başkalarının bilmesini istemediği şok edici bir sıra sahip olduğunu tahmin edebiliyordu zaten. Ve açıkça anlaşılıyordu ki, bu iyileştirme yeteneğinin kalıntıyla hiçbir ilgisi yoktu.
“Kimseye söyleme, pekala...”
“Pekala! Söylersen seni...Eh?” Luo Huo’er “Eh” kısmını bastıra bastıra söyledi. Aynı zamanda Yi Yun’un suratının önünde küçük pembe yumruğunu salladı. Yi Yun sırını ifşa ederse, bunun sonuçlarının ne kadar kötü olacağını anlatmak için korkunç bir ifade kullandı.
“Bu hanım zayıf ve güzel göründüğü için onun güçsüz olduğunu düşünme! Hehe, başkalarına söylersen, o zaman çok safsın demektir!” Luo Huo’er kendine güvenle konuştu. Böyle sözleri genellikle Murong Guang gibi güçsüz insanlar söylerdi.
Ama Luo Huo’er bu sözleri söylediğinde, Yi Yun anlayamadığı bir şekilde bu kızın gerçekten çok korkunç biri olduğunu hissetti.
“Pekala, zaman yok! Gözlerini kapat! Sakın gözetleme! Bir kez bile gözetlersen gözlerini oyarım!” dedi Luo Huo’er sertçe, Yi Yun’un gözlerini kapamaktan başka şansı kalmadı.
Bunun ardından, Yi Yun aniden bedeninin bir ışık tabakasıyla kaplandığını hissetti. Bu gizemli ışık zarı, Yi Yun’un algısını tamamen kapatmıştı.
Yi Yun aniden serin bir enerjiyle örtüldüğünü fark etti ve bunu garip buldu.
Sanki saf suya dalmıştı da bedeni boşlukta asılı kalmıştı. Su dalga dalga aktı ve bedenini iyileştirdi. Genç bir kızın hoş dokunuşu gibiydi ve inanılmaz rahat hissettiriyordu.
Yi Yun şok oldu. Luo Huo’er’in ne yaptığını görmek için gözlerini açmak istedi. Ama Luo Huo’er’in sözlerini hatırladıktan sonra bundan vazgeçti.
Luo Huo’er hiç şüphesiz ona yardım ederek sırının açığa çıkması riskini alıyordu. Yi Yun da buna saygı duyup gözetlemekten vazgeçti.
Muazzam miktarda enerji içeren berrak su akışı, saf bir su kaynağına benziyordu. Yi Yun’un gözenekleri, delikleri ve meridyenleri boyunca yavaşça dolaşıyordu. Dantianı’nı, organlarını ve hatta iliklerini besliyordu.
Yi Yun kendi enerjisinin azar azar yenilendiğini hissetti. Sağ elindeki, Saf Yang Kılıç Sarayı’nın kılıç niyetini kullandığı için kopan meridyenler bile yavaşça iyileşiyordu.
Böyle bir şey mümkün müydü?
Yi Yun şaşkındı ama aynı zamanda bir huşu duygusu hissediyordu.
Berrak su akışının bedenini yavaş yavaş iyileştirdiğini hissedince, Yi Yun daha önce hiç hissetmediği bir keyif hissetti. Böyle bir keyfin varlığından bile haberi yoktu.
Sanki yasak meyveyi daha önce hiç tatmamış bir Erkek ile bir Kadın’ın sevişmenin zevkini hiç bilmemeleri gibiydi. Yi Yun da dünyada böyle muhteşem bir keyfin olduğunu hiç düşünmemişti.
Yi Yun kendini uzun zaman önce okyanustan ayrılmış ve nihayet şimdi suya dönebilmiş bir balık gibi hissediyordu. Uzuvlarını kullanarak özgürce yüzebilmenin rahatlığı içindeydi. Kaslarının ve cildinin her bir santimi inanılmaz gevşediği için bedenini çok rahatlamış hissediyordu.
Vücudunun içinde dolaşan saf su, bedeninin içine durmaksızın enerji gönderip orada biriktiriyordu. Yi Yun bedeninde, oldukça ufak da olsa, değişiklikler olduğunu hissedebiliyordu. Dikkatle incelemiş olsa da bu değişiklikleri anlayamadı. Ama anlayamasa da varmış gibi görünüyordu…
O sırada, Yi Yun bir çift yumuşak, serin ve pürüzsüz kolun kendisine sarıldığını hissetti. Ve kucaklandığı zaman, aldığı keyfin daha da arttığını hissetti. Ve bir sonraki anda, bedeninin içinde belirgin bir enerjinin gelişip evrimleştiğini hissetti. Bu enerji eti ve kanıyla birleşti ve bir daha ayrılmadı.
Bu his, çok güzeldi.
Ne yazık ki, bir rüya gibi kısa süreliydi. Hatta Yi Yun, genç kız kollarıyla kendisine sarılmıyor olsaydı bunun gerçekliğinden şüphelenirdi.
Bedenini kontrol ettiğinde, azami zindeliğine varana dek iyileşmiş oluğunu fark etti. Yaraları, %90 oranında iyileşmişti ve Yuan Qi’si ile dayanıklılığı neredeyse zirveye vurmuştu.
Yi Yun şimdi Altın Karga ‘Görünüş Totemi’ni sorunsuzca yaratabilir, Saf Yang Kılıç Sarayı’nın kılıç niyetini tamamen kullanabilirdi!
Bu, oldukça büyülü bir şeydi!
Yi Yun buna inanmakta zorlanıyordu.
“Bitti!” Bir sonraki an, Luo Huo’er’in sesi kulağına geldi.
“Gözlerimi açabilir miyim?” diye sordu Yi Yun.
“İstersen kapalı tut, bana ne!” Luo Huo’er sertçe yanıtladı.
Yi Yun gözlerini açarken konuşmadı. Luo Huo’er’in zarif bir elbise giyerek orada durduğunu gördü. Kaşları kalem gibiydi. Küçük yüzü kızarmıştı. Güzel dudaklarında bir solgunluk vardı ve bu, insanda garip bir şefkat uyandırıyordu.
Görünüşe göre...bu gizemli tekniği kullanmak onun için çok yorucuydu.
Yi Yun içinde bir şefkat ve minnettarlık duygusunun kabardığını hissetti. Ona genellikle iyi davranmayan ve her zaman öfkeli olan Luo Huo’er’i oldukça sevimli bulmaya başladı.
Yi Yun teşekkür etmek için ağzını açarken Luo Huo’er aniden konuştu: “Neden bana bakmaya devam ediyorsun?”
Luo Huo’er gözlerini ondan kaçırdı. En ufak bir karışıklıkta bile dört-beş metre geri çekilmeye hazır bir tavşan gibiydi. Sanki Yi Yun ile arasına mesafe koymak istiyordu.
Yi Yun teşekkür etmekten vazgeçti. “Az önce…”
Bu iki kelimeyi söylediği anda Luo Huo’er onun sözünü kesti. “Neden burada şaşkın şaşkın duruyorsun? Gitmezsen turnuvayı kaybedeceksin!”
Yi Yun, bu sözlerden sonra onun az önce olanlardan bahsetmek istemediğini anladı ve bu yüzden başka bir şey söylemedi.
Teşekkür etmedi, sadece remi olarak başını salladı. Bir parlamayla küçük avludan çıkıp gitti.
Yi Yun avludan dışarı fırladığı anda avlu duvarının köşesinde duran Dong’er’i gördü. Bir yerlerden iki tuğla bulmuştu. Avluyu gözetlemek için tuğlaların üzerine çıkıp parmak uçlarında yükselmişti!
Hizmetçi geç tepki vermiş gibi görünüyordu. Yi Yun’un birdenbire fırladığını fark etmemişti. Anca bir an sonra Yi Yun’un ortadan kaybolduğunu fark etmişti. Geç kalsa da hemen başını diğer tarafa çevirdi.
Bu da Yi Yun’la göz göze gelmesine neden oldu ve atmosfer iyice acayipleşti.
“Uh…” Dong’er’in küçük yüzü avluya bakarken kıpkırmızı kesildi ve kem küm etmeye başladı. “Ben...izliyordum sadece…”
Dong’er’in bakışlarını gören Yi Yun bunu çok eğlenceli buldu. “İzlemeye devam et öyleyse.”
Bunları söyledikten sonra Yi Yun’un bedeni yine parladı ve bu sefer tamamen ortadan kayboldu.
O sırada soğuk bir ses duyuldu. Luo Huo’er gizemli tekniğini kullanıp işlemin yarısına gelmişken Dong’er ortaya çıkmıştı. Dong’er’in ortaya çıkışını, Luo Huo’er gizemli tekniğini kullanmaya konsantre olduğu için fark edememişti ama sonradan doğal olarak haberi olmuştu.
Dong’er korkuyla tuğlalardan aşağı zıpladı ve itaatkârca avluya yürüdü.
“Hanımım...Dong’er aslında etrafı gözetliyordu. Ama avludan ışık geldiğini gördüğümde bir göz atmak için boynumu uzattım…”
Dong’er bir kusur işlemiş bir çocuk gibi boynunu büktü.
Luo Huo’er’in yüzü duygusuzlaştı. Aslında, bunu Dong’er görse bile sorun olmazdı. Yi Yun’u tedavi etmek, Şehir Lordu’nun gözleri önünde savaşmaktan farklıydı. Sırının ufak bir kısmını açığa çıksa bile, insanlar sadece onun bir hazine bulduğunu ya da büyüleyici bir yetiştirme tekniği olduğunu düşünürdü, kimse onun bir insan olmadığından şüphelenmezdi.
Ve arka planıyla, kimse ona dokunamazdı.
Ama insanlar onun insan olmadığını görüp ırkının farkına varırlarsa çok büyük bir sorun olurdu. Her ne kadar aşiretini bilgilendirip koruma isteyebilirse de kimse ona yardıma gelmezdi. Sadece ailesinin başına büyük bir bela açardı. Ve kesinlikle babası tarafından cezalandırılırdı.
Luo Huo’er, her zaman isteklerini yerine getirmiş olan ve en kritik anlarda haşinleşen babasını düşününce çaresiz hissetti kendini.
“Bu…” Luo Huo’er’in aklı bunlarla meşgulken, az önce bir kusur işlemiş olan Dong’er korkarak Luo Huo’er’e baktı ve sordu. “Hanımım, neden en sonda Kıdemli Büyük Kardeş Yi Yun’u kucakladınız?”
Dong’er’in sözlerini duyunca, Luo Huo’er’in küçük yüzü çarpıldı. Dong’er’e baktı ve soğuk bir sesle dedi ki: “Öyle bir şey olmadı!”
“Uh?” Dong’er bir an şaşırdı, hemen arkasından kafası karışmış bir şekilde başını salladı. Ama yine de soğukkanlı bir şekilde dedi ki: “Öyle oldu…”
Luo Huo’er sessiz kaldı. Güzel yüzü neredeyse soğuk nevaleye dönüşmüştü.
Dong’er bunu fark edemedi. Soruyu tekrarlamaya devam etti. Ama tam soruyu sormak için ağzını bir kez daha açtığı anda küçük tombul yüzü iki el tarafından sıkıştırıldı!
Luo Huo’er, Dong’er’in tombul yanaklarını her iki yandan sıkıştırıp mıncıkladı.
“Aiyah, acıyor! Acıyor!” diye bağırdı Dong’er. Küçük ağzı her iki yana doğru açılınca yüzü çok komik bir hâl aldı.
Ama Luo Huo’er onun yanaklarını mıncıklamayı bırakmadı ve konuşmadı da. Otuz saniye kadar yanaklarını çekiştirmeye devam etti. Dong’er’in gözlerinden yaşlar dökülmeye başladı. Her seferinde bu başına gelirdi ama bu sefer ne yanlış bir şey yapmıştı ne de yanlış bir şey söylemişti.
Dong’er sonunda anladı ve Luo Huo’er yanaklarını mıncıklamaya devam ederken üzgün bir şekilde dedi ki: “Sanırım, yanlış gördüm…”
Luo Huo’er memnun bir şekilde başını sallayıp sonunda Dong’er’i bıraktı.
Ama...yine de keyifsiz görünüyordu.
En başta, gücüyle Yi Yun’u kolayca iyileştirebileceğini düşünmüştü. Ama beklenmedik bir şekilde, Yi Yun’u iyileştirmek çok fazla enerji gerektirmişti. Beklentilerini fazlasıyla aşmıştı.
Luo Huo’er’in bedenindeki iyileşme gücünün %90’ı Yi Yun’a aktarmıştı ama yine de yeterli gelmemişti.
Ve son çare olarak, gizemli tekniği kullanmasının son anında Yi Yun’un kanının, etinin ve meridyenlerinin içine iyileşme gücünü doldurmak için ‘Birleştirme Tekniği’ni kullanmıştı.
Luo Huo’er’in başlangıçta kullandığı iyileşme gücü, Yi Yun için bir yoğunluk artışıyken en sonda kullandığı niteliksel bir artıştı.
Ama ne var ki, ‘Birleştirme Tekniği’ fiziksel temas gerektiriyordu ve arada boşluk varken aktarılamıyordu.
Luo Huo’er gücü neredeyse tükenmişken başarısızlığın önüne geçmek için sadece bu yöntemi kullanabilirdi.
“Bu kurbağa çok şanslı. Bu hanımın ilk kucaklamasını kaptı.” Luo Huo’er gizemli tekniği kullanırken durum, odaklanmasını gerektirecek kadar acildi. Ama şimdi bunu düşününce anlaşmada zarar eden taraf olduğunu hissetti. “Hepsi annemin suçu. Bana böyle bir gizemli teknik öğretti. Bu sadece kocam ve çocuklarım için kullanacağım bir şey değil miydi? Unut gitsin, artık bu tekniği uygulamayacağım!”
Luo Huo’er bunu düşünürken yerdeki taşlardan birine tekme atıp onu havaya fırlattı. “Peki, evcil köpeğimi kucaklamışım gibi düşüneceğim. Çocukken ailemin köpeğine de sarılmıştım, yani pek farklı değil!”
Luo Huo’er kendini rahatlatırken duyguları da yavaş yavaş yatıştı.