Yazı Tarihi: 15 Mayıs 2020 Cuma 07:33
Evet geçtiğimiz hafta 1979/80 Türkiye kupasında LÜLEBURGAZSPOR diye başlamış ve yerimiz yetmediği için 2.bölümü bu haftaya bırakmıştık. Bizim için Tarsus İdmanyurdu maçı bu kupada oynadığımız en zor deplasmandı. Bizi 2.maçta ve kendi sahalarında yendikleri taktirde onların da hem çeyrek Final şansı hem Beşiktaş’ı eleyen bir takımı saf dışı bırakmak vardı düşüncelerinde, ama geçen hafta yazdığım gibi zor da olsa Tarsus İdmanyurdu gibi güçlü bir takımı son dakika golü ile elemiş çeyrek finale kalmıştık büyük bir olaydı bu.
Lüleburgaz tek yürek olmuştu hatta Trakya’da gündemdi. Artık konuşulan tek spor muhabbeti çeyrek finalde kiminle karşılaşacağımızdı. 8 Takım kalmıştı. Erzincanspor ve bizim haricimizdeki 6 takım da büyük takımlardı.
Ve kuralar çekildi
Evet çeyrek finalde rakibimiz FENERBAHÇE idi. Yine ilk maç Lüleburgaz’da ama bu defa rakip Fenerbahçe…
Evet dedik buraya kadarmış, Beşiktaş’ı elememiz bir şans olarak görülüyordu, doğruydu bizler de öyle düşünüyorduk, o zamanlar küçük bir takımın Beşiktaş gibi bir takımı elemek düşünülemezdi.
Ama yine de Fenerbahçe ile hem de ilk maçı Lüleburgaz’da oynamak Lüleburgaz ve Trakyamız için çok iyi bir reklamdı. Elensek de üzülmezdik, hem çeyrek final hem de Beşiktaş ve Fenerbahçe ile oynamak bizler için büyük olaydı. Artık 15 gün maç günü ve saatine kadar maç ne olur diye düşünülmeye ve 05 Mart’ı beklemeye başlamıştık, artık lig 2.planda kalmıştı. İdman ve lig maçlarında konuşulan tek konu Fenerbahçe ile oynayacağımız Kupa maçıydı hem kendi aramızda hem kentte hem de lig maçı oynadığımız rakip takım oyuncuları ile…
Ve tarih 5 Mart 1980
Yer Lüleburgaz 8 Kasım Stadyumu, Trakya akmış, stat maç saatinden çok önce dolmuştu, stadın tribünleri, çevreleyen tellerin arkası ve duvarlar ile stada bakan evlerin pencere, çatı ve balkonları dolmuştu.
Yine Fenerbahçe önce sahaya çıktı, saha kötü onlar alışık değil böyle sahada oynamaya, hem ısınıyorlar hem de birbirleri ile konuşurken saha için haklı olarak dudak büküyorlardı. Sahamız kötüydü, zımpara gibiydi ama bizler alışmıştık. Hepimizin baldırları her maç sonrası neredeyse zımparalanmış gibi kanıyordu. Ve ve maç başladı Fenerbahçe rahat biz hırslı ve heyecanlıydık. Birçoğumuz Beşiktaş’a olduğu gibi Fenerbahçe’ye karşı da ilk defa oynuyorduk. Evet maç yine 0-0 beraberlikle bitti ve yine tur 2.maç için İstanbul İnönü stadına kalmıştı. (Bu yıllar 3 büyükler maçlarını İnönü stadında oynuyordu.)
2.Maçlar 19 Mart 1980’de. Bir 15 gün daha rahatız ve yine sohbetler hep bu 2.maç ve Fenerbahçe maçı ile ilgili.
19 Mart 1980 geldi ve yola çıktık, İnönü stadına geldik. Yine o büyük, geniş, bizim soyunma odalarımıza göre saray gibi gelen soyunma odalarına doğru gidiyoruz, ama yine sahaya çıkıp sahayı ve tribünleri izliyoruz. Beşiktaş maçına göre tamamen dolu. Lüleburgaz, Trakya’dan gelenlerle İstanbul dışında oturan ama bu maça gelenlerle beraber bizim de taraftarlarımız çoğalmıştı, hatta birçok Beşiktaş taraftarı da bizi desteklemeye gelmişti. Nereden biliyorsunuz derseniz, bizler soyunma odasına gidip soyunmaya başladığımızda ve önce soyunduğumuz için o heyecanla koridora çıkan 3-5 takım arkadaşımızla sahaya çıkmadan ısınmaya ve etrafa bakınmaya başladığımız sırada beklemediğimiz bir şey oldu, bize doğru bir grup koşarak geldi. Biz tam içeriye kaçmaya çalışırken, kaçmayın biz Beşiktaş taraftarıyız dediler. Korktuk ama durduk ve gruptan birileri lütfen bu Fenerbahçe’yi de eleyin, sokaklarda gezemiyoruz. Bizlerle dalga geçiyorlar, küçücük bir takıma elendiniz, diyorlar. Şunları da bir eleyin dileyin bizden ne dilerseniz dediler. Başarı dilediler ve gittiler. Bunu küçük bir anekdot olarak düşmek istedim. Gerçi bu takım küçük bir takım değildi çünkü daha önce hem Türkiye’de hem Avrupa’da yine söz sahibiydi, namağlup tek takımdı son Tekirdağspor maçına kadar. Bu takımda çok iyi futbolcular futbol oynamıştı. Büyük transferler yapmışlardı.
Evet ve sahaya çıkarken arkadaşlarımızdan biri skorboardu göstererek bak 0-0 yazıyor bakalım maç sonucu ne yazacak diyordu.
Maç başladı, dakika 20. Bir korner, Raşit’ten bir kafa ve 1-0 Fenerbahçe galip. Bittik tur gitti dedik. Ama takımda Aydın ağabey gibi süper bir yetenek, Naci ağabey gibi bir serbest vuruş kralı ve Rahmetli Yalçın ağabey gibi tecrübeli isimler vardı ve her şey bitmedi. 1 gol bizi tur atlatır, hadi aslanlarım diye takımı devamlı ateşliyorlardı. Yine kupa golcümüz Musa GABRALI sahneye çıktı ve gölü attı. Eyvah, durum 1-1 Fenerbahçe taraftarlarında ölüm sessizliği ama diğer her takımın taraftarlarında müthiş bir sevinç vardı.
Evet bu kadar uzun olacağını sanmıyordum ama yazdıkça yazım uzuyor. Sayfamda yine yer kalmadı, sanırım 1979/80 Lüleburgazspor kupa hikayesini tamamlamak haftaya kaldı. Kalın sağlıcakla…
» CORONA VİRÜS
» EN NİHAYET
» BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ GÖNÜLDEN SEVMEK BOŞMUŞ