~ Hayat Güzeldir: 2017
Birkaç saat önceydi. Bu çiçekler evimize iki minik arkadaşımın ellerinde geldiler. Kocaman gülen gözler ve iki kır çiçeği dolu el. Dediler ki; "biz sizin öğretmenler gününüzü kutlayamadık, çiçeklerin çıkmasını bekliyorduk. 🌸 ☺
Öğretmenler gününüz kutlu olsun. 💐 ❤ Bu çiçekleri sizin için topladık, birini de kulağınıza takmak için ayırdık." 😊Takabilir miyim dedi ve kulağımın arkasına iliştiriverdi uzun saçlı olan arkadaşım, kıyamıyorum çıkarayım. 😍
Bugün güzel bir Cuma günüydü, güzel bir bayram günü.. Küçük ama kocaman yürekli komşularımla taçlanan.. Yağmur camlara parmak izini bırakıyor, aşağıdaki yeşillikler için iftar vakti gibi zaman.. ben bu güzelliklerin inceliğine bir gün ben de erişebilir miyim diye düşünüyorum..
Yazılı düşüneN : Ebr-i Nisan:) an: 12:56 Hiç yorum yok:
Etiketler: huzur, iyilikajandasi, kır çiçekleri, komşularım, minik arkadaşlarım, öğretmenler günü, papatya
Üniversite yıllarımıza geri dönmüştük sanki. Kampüsteki çimenler bizi beklemişti, çantaları fırlatıp oturuvermiştik yeşilin bağrına 🌾 🌲 Ya final haftasıydı ya boş derse denk gelmişti bu dinlence. ☀ Cihat sanki Entomoloji notlarını kimden bulabiliriz diye soruyordu. Not kaçıran bir öğrenci gibi duymamazlığa geliyor, dersleri takip etseydin diyordu Erdal abi de sanki içinden 😄
Çimler yeni biçilmiş gibi kokuyordu burnuma. Kurduğum hayalin içinde tam da burada kalsak dedim, kaygıların insan boyunu geçmediği, umudun yurdun penceresinden her sabah yeniden doğduğu, bilgilerin her gün kendisine yenisini eklediği, amfinin kapısından çıkınca gel bir çay içip şu notların üstünden bir kez daha geçelim dediğimiz zamanlarda uzun uzun kalsak. Bir bitseydi dediğimiz okulumuzda öğrenmeye, hayal etmeye, neler yapabiliriz diye düşünmeye devam etsek..
Üniversite başka bir ülkeydi, gençlerden ve hep genç kalanlardan oluşan; onun bahçesinden geçtik. Bugün bu fotoğrafla süresini kestiremediğimiz gençliğimizin (:) bayramını kutluyorum bu vesileyle de.. 🇹🇷19 Mayıs'ımız kutlu olsun!
Hep genç hayaller kurmak, öğrenmeye bıkmadan usanmadan devam etmek ümidiyle..
Yazılı düşüneN : Ebr-i Nisan:) an: 12:51 Hiç yorum yok:
Etiketler: 19 Mayıs, Gaziantep, Öğrencilik, Üniversite
Seni okumaya devam ediyorum. Elimde bu kez de Gül Ağacı Sokağı var. Gittiğim şehirlerden buzdolabı üzerine yapıştırılan magnetler yerine kitap almayı tercih ediyorum. Seni Gaziantep'e dahil ediyorum, Antep'in hikayesinde yeni bir paragraf gibi..
Çok tanıdıksın. Kafamı kurcalayan bir şeyler var. Sanki oturduğumuz kitap kafenin bulunduğu sokakta, 2 katlı müstakil bir evin bahçesinde çamaşır asıyorsun; ben illa ki demli çayımı yudumlarken. O kadar tanıdık işte. Aynı şehrin gökyüzüne dahilmişiz gibi. Akşam kumandanın tuşlarının takatini kesen diziler, senin anlattıklarından çok uzak oysa. Ülkemin insanları kendi yaşamlarına her gün izledikleri, sanki izlemek zorundalarmış gibi izledikleri, hikâyelerle yabancılaşırken, ben seni okuyarak mahallemizden geçen öykülere yakınlaşıyorum. Ya sen Amerikalı değilsin ya da biz kendimizi çoktan kaybettik.
Geçtiğimiz yıl Erciş Edebiyat Şöleni'nde dereceye giren sevgili Güven Altın, sanki böyle durumlar için dilinden dökülüveren şiirinde şöyle diyordu; "biz kaybolmadık dilenci, bizi çaldılar.."
Sen yazmaya devam et Debbie, biz daha çok kaybolacağız gibi...
Yazılı düşüneN : Ebr-i Nisan:) an: 12:49 Hiç yorum yok:
Etiketler: Debbie Macomber, Gül Ağacı Sokağı, İkra, kitap, Küçük Mucizeler Dükkanı, oku
Yazılı düşüneN : Ebr-i Nisan:) an: 12:46 Hiç yorum yok:
Ne zaman dişçiye gidecek olsak önceden babamla pazarlık yapar, "çıkışta o büyük parka gideceğiz ama tamam mı" derdim, "hemen geri dönmek de yok, tamam mı?" Elbette kabul edilirdi :) Hatta seve seve gidilirdi. :) O parkın adı Hıfzı Veldet Velidedeoğlu Parkı'ydı o zamanlar, bize de bir hayli uzaktaydı, ancak araçla gidebiliyorduk, bu yüzden gözümde bambaşka bir yerdeydi. Belki aynı salıncaklar vardı ama daha fazlaydı. Sıra beklemiyor, çocuklar artık insin de ben bineyim diye ısrar kıyamet ortalığı yıkmama gerek kalmıyordu, kaydırakları daha şekilli, tahtaravellilerinin tutunma kulpları daha afilliydi. Hepsinden önemlisi başımızın üstünde asırlık çınarlar vardı, salıncakla uçarken kuş yuvalarını bile göreceğimizi sanırdım, bulutlara dokunacağımızı...
O günlerden bir kare geldi gözümün önüne, hafıza çilingirliği yapan Sezen Aksu'nun "Gülümse" şarkısıydı. Radyodan taşıyor, beni o zamanki arabamız Serçe'nin ön koltuğuna oturtuyor, kasetçalarındaki o kaseti dinlediğimiz ana götürüyordu. Yine bir dişçi günüydü, bir süt dişinin çekilmesi ne kadar can yakarsa o kadar unutmuştum acısını! (: Kırmızı ışıkları dönmüş, parkı karşıdan görmüştük. Sezen Aksu başımı okşar gibi "Gülümse hadi gülümse bulutlar gitsiiin" diyordu...
Geçen gün evde o kaseti buldum, gülümsedim bugün o günlerin izi kaybolmasın diye çocukluğumdan bir parça bölüşüp çoğalttım içimde.. Kasetler, kardeşcağızımın Yunus'un o güzel tabiriyle en güzel hafıza çilingirleriydi belki de..
Yazılı düşüneN : Ebr-i Nisan:) an: 22:23 Hiç yorum yok:
Etiketler: çocukluk, dişçi korkusu, Gülümse, Hafıza Çilingiri, iğne vurunma günleri, Kasetler, müzik, park, salıncak, Sezen Aksu, yunus ünsal
Yazılı düşüneN : Ebr-i Nisan:) an: 18:02 Hiç yorum yok:
Etiketler: Hafıza Çilingiri, İbrahim Tatlıses, Kasetler