ah bi deli olsam: Temmuz 2014
Gönderen ah bi deli olsam zaman: 23:22 9 yorum:
Gönderen ah bi deli olsam zaman: 22:18 4 yorum:
"...İşte burası tatlılık yuvası Bağdat şehridir. Kış kıyametin sertliğini hiç tanımayan, gül ağaçlarının gölgesinde, çiçekler arasında şırıldayarak akan sularının sesleri ve baharın ılıklığı içinde yaşayan mutlu bir kenttir burası!..." *
Tam zamanı bilinmese de yaklaşık 9-10. yüzyıl ve sonrasında olayların geçtiği ve büyük bir barışın hüküm sürdüğü Ortadoğu...(Genelde Bağdat, Basra ve Kahire) İnsanların refah içinde bir hayat sürdüğü, felsefe, matematik, geometri gibi bilimlerin alıp başını yürüdüğü, kimsenin haksızlığa uğramadığı, boynuzlu koyundan boynuzsuz koyunun hakkının alındığı bir dönemden... Kısaca insana insanca değer verilen, artık sadece masallarda kalan bir coğrafyadan...
Şimdilerde şırıldayarak akan derelerin yerine bomba sesleri, gül ağaçlarının gölgesi yerine duman gölgesi hakim. Umulur ki çocukların ölmediği, petrol, doğalgaz vs gibi şeyler için kanın dökülmediği bi dünya en kısa zamanda varlığını bulur.
*Yapı Kredi Yayınları
Binbir Gece Masalları 20. baskı Cilt 1/1-422.syf
Gönderen ah bi deli olsam zaman: 21:51 6 yorum:
Etiketler: alıntı, binbir gece masalları, bir kitap, güncellemeler, no olacak lan bunun sonu, ömür dediğin, yazar
Yakından tanıyanlar bilir beni, pek öyle aktivist bi kişilik değilim. Bir çok eşcinselin aksine hetero dünyanın şartlarını daha çok benimsemiş biriyim diyebilirim. En azından daha az sorgularım. Ama dün karşılaştığım olaydan sonrasında bir kez daha isyan etmeden duramadım, tüm değer yargıları, doğrular ve bilmem ne siktiri boktan şeylerin nasıl hayatımızı kararttığını bir kez daha gördüm.
Bloggerdan tanıştığımız bir arkadaşla bir kaç kez görüşme imkanımız da olmuştu. En son geldiğinde ona kitaplarımdan Şeyh Sadi-i Şirazi'nin ünlü eseri Gülistan'ı vermiştim. Çünkü kitabı sevmiştim. Bir çok hoşuma giden bölgesinin altını çizip etiketlemiştim, paylaşmak için. Kitap vermesini severim de ahh bir de kitaplarımı insanlar geri verseler. Belki de bir kütüphane dolusu giden kitabım geri dönmedi. Bu da böyle oldu. Tek farkla ki bu kitabı tekrar tekrar okumayı, arada sayfalarında göz gezdirmeyi planlıyordum.
Bu amaçla kendisiyle bir yıldır getirmediği kitabımı iade etmesi için iletişime geçmeye karar verdim. Önce telefonunu aradım, ulaşılmıyordu. Şarjı bitmiş olabilir, çekmiyor olabilir, müsait olmadığı için kapatmış olabilir diyerek daha sonra gene aradım. Bir tuhaflık vardı, gene kapalıydı. Mail attım. Ona da hiç bir cevap gelmedi. Görmemesi mümkün değil, çünkü iş mailine attım. Facebooktan da engellenmişim. En sonunda dedim ki başka bir facebook hesabından mesaj atayım, görüşmek istemiyorsa da kitabımı göndersin.
Başka facebook hesabından bir baktım ki yanında gençten, tuvalet giymiş bir bayan. Altına da"Hayırlı olsun, Allah tamamına erdirsin"gibi şeyler yazılmış. O an anladım ki iletişimi kesmesinin sebebi tamamen farklıymış. Hiç aklıma gelmemişti. Şoku dünden beri atlatamadım, nedenini bilmiyorum. Ailesinin baskısına dayanamamış olabilir, belki kendisi de gay dünyasının iki yüzlülüğünden bunalmış ve uzaklaşmak istemiş olabilir. Belki kendisince doğru yolun bu olduğunu ve benim kendisini yargılayacağımı düşünmüş olabilir. Hatta gay dünyası ile tüm ilişkisini kesmek istemiş olabilir. Tüm herşeye eyvallah!
Sebebi her ne olursa olsun evlenmek hiç bir şeyi değiştirmeyecek ve sürekli bir arayış içerisinde olmaya devam edecek. Dahası eşini aldatacak en başta, ileride çocuklarını... Kınamıyorum bu durumu. Yadırgamıyorum. Kızmıyorum. Belki ilerde başıma gelir mi bilmiyorum, zira maalesef ki ailem beni anlayacak, kabullenecek durumda değil ve şimdiden beni bu konuda çok sıkıştırıyorlar. Ama sadece yaşantımızın en temel dürtülerinden biri hakkında bile karar veremiyoruz ya o koyuyor insana. Evlenip evlenemeyeceğimize, kiminle evleneceğimize hep o nalet olasıca yerleşmiş kocakarı kültürü karar veriyor. Diyebilirsiniz ki açıl veya bu senin hayatın. Değil efendim. Eğer aileni kırmak istemiyorsan bazen kendi mutluluğunun yerine onlarınkini tercih edebiliyorsun. Biraz da ortamı gezip gördüysen iyice ikna oluyorsun bu duruma.
Ne yaptığını çok fazla umursamıyorum. Ben arkadaşlığımızı sürdürmek isterdim ama istemiyorsa da saygı duyarım bu duruma.
Neyse yaaa amaaaann boşver. Hişşş hacı! Kitabımı gönder kitabımı, demek için yazdım. Söyleyeceklerim bu kadardı!
Gönderen ah bi deli olsam zaman: 23:34 9 yorum:
Etiketler: bir insan, erkeklere özel, güncellemeler, işte öyle birşey, itiraf, no olacak lan bunun sonu, ohaa, ömür dediğin