Cousteau'lar ve oğulları: Derinliklere uzun bir yolculuk | Mynet Sinema
4 Nisan 2017 16:04
Cousteau'lar ve oğulları: Derinliklere uzun bir yolculuk
36. İstanbul Film Festivali'nin gala filmlerinden birisi olan Derinliklere Yolculuk: Kaptan Cousteau, yeni bir şeyler söylemenin ötesine uzanmaya çalışıp, yeni bir şeyler gösterme amacında.
Baba-oğul ilişkisi, hangi toplumda olursa olsun, fırtınalıdır. Eğer baba da oğul da baskın bir karaktere sahipse, işler kolayca çığrından çıkabilir. Kaptan Jacques Cousteau'nun hayatını derinlemesine -sahiden derinlemesine- inceleyen Derinliklere Yolculuk: Kaptan Cousteau da tam olarak bu ilişkiye, bu ilişki etrafındaki dar çembere odaklanıyor. Bu dar çember, film boyunca sizi içerisine sığdırmaya çalışıyor. Eğer aile ilişkilerini incelemeye uygun, bu ilişkilerin enine boyuna incelemesini yapmaya hevesli bir zihniniz varsa, kaçırmamanız gereken bir deneyim sunuyor. Görsellik de cabası...
Jacques Y. Cousteau'nun, bizim bildiğimiz adıyla Kaptan Cousteau'nun heyecanlandıran, meraklandıran, o dönem de büyük ilgi uyandıran hayatına tanık oluyoruz Zulu gibi filmlerinden tanıdığımıoz yönetmen Jérôme Salle'nin senaristliğini ve yönetmenliğini üstlendiği filmde. Cousteau, bir şekilde enginlere açılıp dünyanın keşfedilmeyen maviliklerine dokunmak istiyor. Bu nedenle eşiyle beraber muazzam bir yolculuğa çıkıyor. Bu yolculuğu "satmak" yani yolculuğun hiç değilse kendi giderini karşılayabilecek bir yolculuk olmasını sağlamak için de elinden gelen her şeyi yapıyor. Ancak bu sırada ihmal ettiği çocuklar, kıyılarda bıraktığı ve bizim sadece bir arabaya restoran camından bakarken tanık olup eşinin ceket cebinde bulduğu mektupla da "Öyleymiş demek" dediğimiz aşkları, defalarca ladattığı ve gemiyi evi belleyen eşi, sadık mürettebatıyla Cousteau aslında epey zengin. Zenginliği paradan maldan mülkten çok insandan yana. Müthiş bir aileye, yaşlansa bile ona bir şeyler öğretebilecek çocuklara sahip...
Görsellik müthiş, anlatılacak çok şey var
Başlangıcından sonuna kadar doğanın içine daldığınız filmde, müthiş bir görsellikle karşı karşıya olduğumuz kesin. Öyle ki, belgesel gerçekçiliği ile Terrence Malick tekniği bir araya geliyor sanki tekrar tekrar. Aslında bu, doğaya karıştığımız sahnelerle birlikte filmin tamamı için geçerli. Başından saonuna bir dönem filmi gibi ince ince işlenen sanat işçiliği, yerli yerinde ve dönemi doğrudan ciğerlerinize dolduran müzikler, kaliteli oyuncu seçimi ve çok dahası bekliyor sinema salonuna girdiğiniz andan itibaren izleyenleri...
Terrence Malick bu filmle ilgili konuşurken anabileceğimiz tek kişi değil. Derinlere Yolculuk, kimi zaman Kuzeyli Nanook izlermiş gibi, kimi zaman da bir Jules Verne uyarlamasını izlermiş gibi hissettiriyor insana. Onun adına konuşmak istemem ama, eğer Terrence Malick filmi gördüyse hiç yoktan görsellik yönünden tatmin olarak ayrılmıştır. Fakat aynı şeyi, filmin öykü yapısıyla ilgili söylemekte biraz güçlük çekiyorum.
Tek başına görselliğin bir filmi oluşturmada yeterli olmadığı 100 yıldır sabit bir gerçek. Eğer elinizdeki öykü hem gerçek hem de anlatılması gereken çok fazla şeyi barındırıyorsa, görsellik yalnız başına yeterli desteği sağlayamıyor. Yine atıf yapmaktan mutluluk duyacağım Terrence Malick, The Tree of Life'ta nasıl izleyicinin kurmaca iştahıyla belgesel iştahını aynı anda bastırmayı başarıyorsa, belli ki Derinlere Yolculuk'un da amacı buydu. Fakat sekteye uğradığını söylemekte yarar var. Öykü dikkat çekici, ortada Kaptan Cousteau gibi bir gerçek var zira. Üstelik Cousteau, filmin omurgası ve hatta her şeyi. Fakat, çok fazla ayrıntıda boğuluyoruz sanki. Derinliklere Yolculuk, bir yerden sonra cidden derine yolculuk halini alıyor. Ailenin her noktasına el atıyor, her noktasına göz gezdiriyoruz. Tüm ilişkilere dalmaya, Cousteau'nun iki oğlunun tüm büyüme ve yetişme çabalarına girmeye başlıyoruz. Bir yerde çok derindeyiz gibi hissediyoruz. Aile içinde yaşanan gerilimler, öykünün tüm seyrini değiştiriyor. Şaşırıyoruz, şahit oluyor ve eğleniyoruz, ancak olması gerekenden biraz daha fazla tanık oluyoruz sanki. Bazı anlarda film, aslında olması gerekenden çok daha uzun geliyor. Fakat Derinliklere Yolculuk: Kaptan Cousteau ile ilgili yaptığım hiçbir olumsuz eleştiri, filmin izlenebilirliğini düşürmüyor.
Hem tüm babalar gibi, hem onlardan biraz farklı bir baba görmek, ailelerin ortak sorunlarına tanık olmak, bir penguene çok daha yakından bakmak için izlenmeli Derinliklere Yolculuk: Kaptan Cousteau. Filmin seanslarına buradan ulaşabilirsiniz.