Günümüz İnsanının En Büyük Derdi: Kendimizi Neden Devamlı Yorgun Hissediyoruz?
27 Aralık 2016, 15:14'te eklendi, 8 Ocak 2017, 15:24'te güncellendi
Yapmak zorunda olduğumuz şeyleri yapıyoruz, ancak aslında hiçbirini yapmaya hâlimizin kalmadığını hissediyoruz. Peki nedir bu yorgunluğumuzun sebebi? Acaba bu his modern yaşamla mı ortaya çıktı, yoksa eski zamanlarda da insanlar bu şekilde mi hissediyordu?
Bitkinlik, yalnızca günümüz insanının problemi mi?
Kendini sürekli bitkin hissetmenin günümüzde artış gösteren bir problem olduğuna şüphe yok; bu durum, özellikle belirli sektörlerde çalışan insanlarda daha belirgin şekilde gözlemlenebiliyor. Örneğin Almanya'da yürütülen bir araştırma, tıp doktorlarının %50'sinin kendilerini günün her saatinde bitkin hissettiğini ortaya koyuyor.
Erkekler ve kadınlar, bu durumla farklı şekillerde başa çıkıyor.
Finlandiya'da yürütülen bir başka çalışma, kendini sürekli yorgun hisseden erkek çalışanların, aynı durumdan muzdarip kadın meslektaşlarına göre çalıştıkları yerden daha uzun süreli hastalık izni aldığını gösteriyor. Bu durum, yaşamın her anına yayılan yorgunluk hissiyle baş etmek konusunda erkeklerin daha çok zorlandığını ortaya koyuyor.
Bazı araştırmacılar, hayatın her anına yayılan yorgunluğun depresyon sebebiyle ortaya çıktığını düşünüyor.
Araştırmacılara göre durumun depresyon olarak nitelendirilmemesinin sebebi, depresyonun zihinsel bir rahatsızlığa işaret etmesi; diğer yandan yorgunluğun kulağa daha normal gelmesi. Çünkü kültürümüz, depresyon ve diğer zihinsel rahatsızlıkları zayıflık olarak görme eğiliminde.
Kaldı ki bu iki durum, birbirinden pek çok noktada ayrılıyor.
Çünkü depresyon, özgüven eksikliği, kişinin kendisine yönelttiği küçümseme ve öfke gibi durumları içerirken, sürekli hâle gelen yorgunlukta kişinin benlik bilinciyle alakalı bir değişime rastlanmıyor. Öfke, yorgunluk durumunda genellikle kişinin kendisine değil, dışarıya, örneğin çalıştığı şirkete, müşterilere ya da topluma yöneliyor.
Modern yaşamın getirdiği kaygılar, bitkinlik hissinin en önemli sebeplerinden bir tanesi.
Günümüzde yaşam daha önce hiç olmadığı kadar hızlı akıyor ve beyinlerimiz değişen yaşama uyum sağlamaya çalışıyor. Üretkenliğin önemine yapılan aşırı vurgu, kendi değerimizi sahip olduğumuz iş ile kanıtlama çabamız, bizleri daimi bir "savaş ya da kaç" durumunun içine sokuyor. Bu durumun ortaya çıkmasının sebebi ise kendimizi devamlı tehlike altında hissediyor olmamız. Gündelik yaşamda sürekli salgıladığımız stres hormonları, bizi gündelik yaşantımızda sonu gelmeyen bir savaş hissinin içine sokuyor.
Üstümüzde hissettiğimiz bu baskı, yalnızca sahip olduğumuz işle sınırlı değil.
Şehir yaşamı ve teknolojinin de yorgunluğumuzu daimi kılan etmenlerden olduğu düşünülüyor. Çünkü yaşamın şehirde ve sanal ortamda durmaksızın akış içerisinde olması, insanlar için günün herhangi bir saatini dinlenmeye ayırmayı daha önce hiç olmadığı kadar zor hâle geliyor.
İngiltere Kent Üniversitesi'nden tıp tarihçisi Anna Katharina Schaffner, konunun tarihi arka planını araştırıyor.
Schaffner'ın konuya ilgi duyması tesadüf değil, çünkü kendisi de kronik yorgunluk yaşayan milyonlarca insandan bir tanesi. Yaptığı araştırmalar Schaffner'e yaşamın geneline yayılan yorgunluk hissinin modern yaşamla birlikte ortaya çıkmadığını gösterdi.
Aşırı yorgunluk hissiyle ilgili en eski metinlerden bir tanesini Romalı doktor Galen kaleme almış.
Galen, tıpkı Hipokrat gibi tüm fiziksel ve zihinsel hastalıkların dört farklı ruh hâlinin birbiriyle kurduğu dengenin bozulmasından kaynaklandığını düşünür. Burada yola çıkan Galen, vücuttaki kan dolaşımını yavaşlatıp beyne giden yolları tıkayan ve kişinin kendini bitkin ve tükenmiş hissetmesine sebep olan ruh hâlinin melankoli olduğu sonucuna varır. Elbette bu teorinin bugünün anlayışında bilimsel bir dayanağı yok, ancak Galen'in görüşleri yorgunluğun depresyon ile ilişkisine dair destekleyici veriler sunuyor.
Schaffner, bu sebeple bitkinlik hissinin insanın doğasında mevcut olabileceğini düşünüyor.
Görünen o ki tarih boyunca pek çok insan tıpkı bizler gibi yorgunluk hissini tecrübe etmiş. Ancak gelişen şehir yaşamı ve teknoloji, yorgunluğu toplumun tüm bireyleri için kaçınılmaz ve rahatsız edici bir durum hâline getirmiş. Schaffner, hayatın geneline yayılan yorgunluğun çözümünün kişiden kişiye değişiklik göstereceğini söylüyor ve ekliyor: "Enerjinizi harcayan şeyin ne olduğunu bilmeniz gerekiyor."
Huzursuzum ileriyi göremiyorum mutsuzum adeta beynımız yendı gazete okumuyorum ,televizyon diinlmıyorum ,mecbur kalmadıkca sokağa çıkmak ıstemıyorum böylemı olacaktı bizim türkıyemiz batsın bu orda doğu sevdasi kardeşce yaşamakvarken ne hale geldik satılmadık yerimiz kalmadı türk mılleti avrupanın gözündene duruma düştüyazıklar olsunbizleri bu duruma düşüren vekillere
Vücudun temel ihtiyaçları oksijen ve su. Bu ikisini kaliteli ve sürekli alamadığımız zaman her türlü sorunla yüzleşmek zorunda kalırız. Kendimden biliyorum. Diğer daimi mutsuzluk ve sürekli beklenti hali ise sistemin insanlara yaptığı umut tacirliğidir. Daha iyi ve lüks bir yaşam için sürekli çalışmamızı sağlar ki sistem çökmesin. Bu yüzden bizler sürekli, robot tavşanı kovalayan, ama hiç erişemeyen tazılar gibi sürekli koşuşturma içindeyiz ve içimizde bir kıymık gibi bir şeylerin yanlış olduğunu da biliriz ama yolumuzu değiştiremeyiz.
10 Oca 2017 YanıtlaBeğen (1)Şikayet EtEngelle
Bence olay hava kirliliğiyle çok bağlantılı. Ne zaman denize açılsam efsane dinleniyorum ama İstanbul'a gelir gelmez ağırlık basıyor. Kalabalık üstüne üstüne geliyor insanın. Ayrıca çalışma saatlerinin fazlalığı ve karşılığını alamamanın getirdiği mutsuzluk, ülkenin sürekli daha kötü bir yer olması, kazandığımız 3 kuruş paranın değerinin sürekli düşmesi gibi gelecek kaygılarımız da yorgunluk sebebi bence.
Geçim sıkıntısı, beslenme bozuklukları, stres, ayın sonu nasıl gelecek endişesi....vs.vs.
şu ara zaten herkes melankoli,çağımızda ki açılımı ''etrafın ne kadar kalabalık olursa olsun eninde sonunda yalnızsındır''