Bugün 7 ay sonra işe döndüm. Toprak evde babaannesi ile birlikte kaldı. İlk kez bu kadar ayrı kalıyoruz alışmak biraz zor ama işi de özlemişim. Sabah toplantıya girdim sanki daha önce hiç toplantı yapmamış gibiyim. Birazdan bana birileri gelip bak bu iş böyle yapılır diyecekler. Aslında 7 senedir bu ajanstayım çoğu kişi ailem gibi. Bugün duygular karışık ama sabahtan daha iyi, yarından daha kötü. Buna da alışacağız.Şimdilik bu kadar artık fırsat buldukça yazarım.
Önce şehitler, sonra deprem, arada durmadan gelen kaza haberleri. Ne olur ya allahım sen koru. Deprem bölgesinde olan herkese çok geçmiş olsun. İmkanı olan herkes yardim etsin lütfen sadece kızılay'a bir mesaj bile çok şey ifade eder. İstanbulda bir çok belediye seferber Ptt gönderimleri ücretsiz gönderiyor. Ayrıca yurtiçi kargoda ücretsiz gönderim yapıyormuş. Bebek bezleri, mamalar, kadın pedleri, hiyenik mendiller, pürel aklınıza ne gelirse hadi herkes yardim başına
Dün doğum günümü ilk kez anne olarak kutladım. Artık uzun süre kalacağım yaşı buldum 29. Güzel bir yaş. bundan sonra ben burada tutuklu kalırım.Ufak çaplı bir kutlama oldu. Bir pasta, bir iki arkadaş ve hayatında ilk kez mum pasta ve maytap üçlüsünü gören minik uğur böceğim Toprak :)Çok şaşırdı, ben kokar sandım ama dünyanın sekizinci harikasına bakar gibi, bir bana baktı bir pastaya ve mumlara. Toprak öyle ani şeylerden çok korkuyor. Biri hapşırınca ya da aniden öksürünce, yüksek sesle sevilmeye çalışılınca ya da gülününce. Ama bundan korkmadı çok yüksek sesle bağırmadık onu ürkütmeden sakin sakin üfledik mumları.Canım kocam yine çok güzel bir hediye almış. Ben I phone değil Blackberry sevenlerdenim. En son çıkan BB çok beğenmiştim o da sağ olsun gidip almış. Merak edenler varsa tavsiye edilir çok güzel bir telefon. Hatırlayıp arayan herkese çok teşekkür ediyorum. İyi ki varsınız :)
Hep kendi kendimizi çekmek zorunda kalıyoruz. Ya ben Alper ve Toprak'ı çekiyordum ya Alper bizi.Haftasonu canım amcam geldi. Misafir oldu bizde. Kuzenlerim onların arkadaşları ev şenlikti. Bu sayede bizi ailecek düzgün çeken birisi oldu. İşte benim yakışıklım :) Gönderen
5 ay bitti bile artık Toprak çok büyüdü :) Geçen doktor kontrolünde artık tatları öğrenmesi için yavaş yavaş ek gıdaya alıştırmaya geçtik. Toprak hiç mama yemedi 5 ay boyunca sadece anne sütü aldı. O yüzden geçiş biraz zor oluyorsabah 1 ölçek tahıllı mama yiyor onuda anne sütü ile yapıyorum. Öğleden sonra biraz meyve suyu ikindi biraz yoğurt. Ama çok super gidiyor diyemem. kaşıkla yutmayı bilmiyor o yüzden zorlanıyor. Emmeye çalışıyor. Güldürüp ağzına sokuyorum o zaman güzel yutuyor. Onun dışında şimdilik biraz zorla. Ama memeyi gördü mü sevinç çığlıkları atıyor.İlk denemeler çok kötüydü biraz biraz iyiye gidiyoruz. Onun dışında ev işinde bir gelişme yok taşınmamız lazım ama güzel bir bulamadık havalarda soğudu çocukla nasıl olacak onu kurup duruyorum.Evde olunca kurmak daha kolay oluyor:( İş stresini hiç sormayın başlamam yaklaştıkça stresi artıyor. Nasıl döneceğim nasıl başlayacağım. bu çocuk ne olacak. Akşam ben görmeden yatarsa, sabah giderken çok ağlarsa vs vs. eminim bu soruları kendine soran ne ilk ne de son kişiyim ama elimde değil sorup duruyorum.
Aslında bunu yazmamın tek sebebi ileride unutup üzülmemek. Küçük kuzum büyüyüp "nasıl oldu ben nasıl doğdum" diye sorarsa belki bu yazıyı okur. Artık doğum için geri sayım başlamıştı . Oldu olacak, doğdu doğacak diye bekliyorduk. Çarşamba günü kontrole gittik ve doktorumuz biraz kasılma var ama önemli değil dedi.Doktorum Melih bey Perşembe akşamı semineri gidecek ve pazar günü dönecekti. Bende şaka olsun diye dedim ki; "şimdi sen yoksun ya ben kesin doğum yaparım" dedim o da "aman gözünü seveyim tut" dedi :) gülüştük. Aslında hep içimden bir ses 05.05.2011'de doğum yapacağım diye geçiyordu tarih güzeldi. Ama 06.05.2011'de oldu. Perşembe normal geçti. Hıdırellez olacağı için perşembe akşam dilekler vs yaptık. Cuma sabah kalktığımda garip bir ağrım vardı. Çişimi tutamıyordum. Sabah kimse uyanmamıştı 07:00 gibi ben 5 kere falan tuvalete yetişmekte zorlanmıştım ve sürekli üstümü değişmek zorunda kalıyordum. Nerden bilebilirdim bunun su olduğunu. Suyum geliyormuş haberim yok. Ben su gelmesini böyle azar azar değil foş diye gelecek diye belkiyordum ama öyle olmadı. Alper uyuyordu işe gitmek için henüz kalkmamıştı bende ne olduğunu tam bilmediğim için kimseyi panikletmedim. Sancıyı unutup uyumaya çalıştım. Alper gitti bende evde turlamaya başladım.09:00'a kadar evde sancı, gezinme,tuvalet vs olarak geçti. Annem uyandı ve anneme sancım var ama galiba gaz sancısı dedim. Biraz bekledik. Kalvaltı ederken 2 büklüm oluyordum artık ve doktoru aradım. Doktor seminerdeydi ve bana hemen başka bir doktor ismi verdi ve acil hastaneye git dedi. Ben çok sakindim. Annem biraz heycanlandı. Hazır olan eşyaları kapı önüne getirdi. Alper'i aradım. -Aşkım benim sancım başladı.-Ne sancısı?-Sence hayatım ne sancısı olabilir 9 aylık hamile olan birinin ne sancısı olabilir.-Tamam ben eve geliyorum.Arkadaşları anlatıyor Alper şoka girmiş. Ne yapacağını bilememiş. Eve geldiğinde nefes nefes kalmıştı. Evden çıkarken benim sancılarım 5 dk bir geliyordum. Hastaneye varınca 2 dk bir olmuştu. Takside sallandıkça ben çok fena oluyordum. Önce acil doktoru muyanne etti ve doğum başlamış dedi. Sonra Melih bey'in soylediği doktorun gelmesini bekledik. Alihan bey o da çok ilgilendi. Aslında tüm hastane çok ilgilendi. Sağolsun Melih bey herkesi organize etmiş. Bana ekstra bir özen gösterdiler. Beni odaya aldılar hazırlamaya başladılar. Normal doğum yapacaktım ama epidural takılması lazımdı sancı çekerken onun takılması pek kolay olmadı. Zaten hastaneye yattıktan sonra yaklaşık 2,3 saat sancı çektim. Rahimin belirli bir açıklığa gelmesini beklediler epidurali takmak için. Bu arada ben yorulmuştum. Annem hep yanımdaydı elimi tuttu. Alper dört dönüyordu. Heycandan bir odaya giriyordu bir dışarı çıkıyordu. Sonra epidurali (sancı çektiğim için) 2 doktor 3 hemşire eşliğinde taktılar. Anestezi uzmanı odaya gelip bana sancın için 10 üzerinden puan ver dedi bende 15 dedim. O da tamam anladım dedi :)Epiduralden sonra doğuma kadar çok rahattım sonra. Rahim istedikleri kadar açıldı ve beni doğumhaneye aldılar. Bu arada ablam fotoğrafları çekecekti o yüzden o da hasteneye ulaşmaya çalışıyordu. Alper doğuma alıyorlar demiş, ablamda az kaldı geliyorum beklesin lütfen demiş. Herkes anlaşılacağı gibi çok heyecanlı :) Nasıl bekleyeceksem artık.İçeride herkes beni motive ediyordu. Hadi az kaldı bırakma sesleri hatırlıyorum. Sonra bir ara o kadar yoruldum ki sesler uzaktan gelmeye başladı. Alper bir köşede tüm olup biteni izliyormuş. O da şok olmuş. Doktor hadi baba gel göbeği kes deyince kendine gelmiş :) Göbeğini Fenerbahçe diye kesti.Tarifi olmayan bir duygu. Kucağıma geldiğinde o sıcacık bedeni bana deydiğinde allahın sevgili kulu olduğum için şükrettim. Doğumhaneye girdiğimde saat 14:20 Toprak'ı kucağıma aldığımda saat 14:50. Ona bakıp hergün şükrediyorum. Hayatım yeniden anlam kazandı. Önceden öyle düşünüyorum şimdi böyle dediğim bir sürü şey oldu. Hayata bakışım, beklediklerim, istediklerim, önceliklerim, duruşum, davranışım, ruh halim vs vs hepsi çok değişti. Allah her isteyene nasip etsin5 ay geçti hala bakıp bakıp inanamadığım zamanlar oluyor. Canım arkadaşım Deniz "zaman su gibi geçecek sanki hiç işe dönmeyecekmişsin gibi gelecek ama döneceğin zaman çok hızlı olacak" demişti. Aynen öyle oldu. Eskiden her cuma sevinirdim şimdi üzülüyorum bir hafta daha bitti diye. Bu haftada bitti herkese iyi cumalar ve haftasonları...
Uzun bir aradan sonra herkese selam :) Tatil bitti eve döndük. Mersin bize çok iyi geldi. Deniz, havuz, güneş, kum, bahçe, balkondan bakınca yeşillik ve deniz görmek bile yetti. Çok alışmıştım ki eve döndük. İlk geldiğimde çok zorlandım ama şimdi alıştım.Aslında yazacak çok şey var. Çok hareketli, yorucu ve belki bir daha herkesin bu kadar biraraya gelmesi çok mümkün olmayan çok eğlenceli bir tatil oldu. Ada, Cem, Defne, Toprak. Artık bu kadar kalabalığı çocuğu curcunayı siz düşünün.Toprak büyüdü artık 4.5 aylık oldu. Bu tatili ben anlatmakla bitiremem o yüzden fotoğraflar anlatsın.Defne kuzusu Toprak'ın başından ayrılmadı ve kendi bebeği sandı uzun bir süre :) Hergün sabah koşa koşa odamıza gelip Toprak uyusun ya da uyanık olsun fark etmeden "Ayyyy Popak uyanmış" diye çığlıklar atıyordu. Bir de ben Toprak'ı oğluşum, Paşam diye seviyorum. Defne'de benden öyle görünce o da aynı şekilde seviyordu.İşte fotoğraflar... İlk fırsatta yeni fotoğraflar ve doğum macerasını yazacağım. Evde olunca yazmak zor oluyor.Bayram gezmesi Anneanneme bayram ziyaretiAilecek bayram sabahıDefne ile süs havuzu keyfiEn az anakucağı kadar rahat "Baba kucağı"Bizim için olmazsa olmaz bir manzara. Mangalsız tatil mümkün değil :)Defne kuzusu Toprak'ı öperken. Bir de öptükten sonra en şirin yüz ifadesi ile "ayy minicik"diyorduBenim yakışıklı oğlum :)Canım kuzenim Ece ve Toprak Biraz gidip amcamlarda kaldık Toprak'la evin neşesi oldu :) Yengemle her sabah oyunlarDefne ve kahvaltıda NutellaAmcam, yengem ve torunları Toprak :)Yine öpücük. Sarhoş gibi dakika başı "ben popakı öpecem." diyordu.Getirin öpecem :)Torunları gezdiriyor Anneanne ve Dedeleri. Cem, Defne ve ToprakAnnem ve torunları Cem ve Defne balkonda kavga halindeGöksu teyzesi Toprak'ı seviyor ama Defne hiç memnun değil :)Karaböcük Cem Ada ve Defne parktaÇakıl gibi oldu bu saç ve elbiseyleFındık kurtlarım Ada ve ToprakAnneanne paylaşılamıyor malesef...Kimi kucağına alsa diğeri atlıyor beni al diye Bisiklet için baya kavgalar oldu bu fotoğraftan sonra kıyamet kopmuştu. Defne bisikletini kimseye vermedi. Her şey Defne'nin. Cem neye elini atsa Defne hemen "O Difneninnnnnn" diye bağrıyordu :)Dede içinde aynı şey geçerli hiç rahat yok ve paylaşılamıyor.Cem ve Defne'nin deniz sefası
Cuma günü kuzenimin düğünü vardı. Toprak'ta ilk düğününe gitti. Çok ufak olduğu için kimse kucağına almadı arabasının içinden sevdiler. Anneannem çok mutlu oldu görünce. Herkes babaya benzetti. Feci bir yağmurla birlikte dışarıda başlayan düğün, yağmur altında kıyılan nikahın ardından içeriye taşındı. Ben çok bir şey anlamadım düğünden. Süt sağmıştım ama doymadı onunla bıdık. Mecbur gidip emzirdim, sesten tam uyuyamadı vs vs. ama olacak o kadar dedik. Böylece bunu da tecrübe ettik. Cuımartesi tatile gidiyoruz eylülde döneceğiz arada bilgisayar ve internet bulursam resim koymaya çalışacağım ama olmazsa eylülde görüşmek üzere...