Özürlüye Özel Mezar
Sacit Serim (23 Ocak 2010 Cumartesi)
Altı Nokta Körler Derneği İstanbul Şubesi Üyesi
Takvim gazetesinde 10 Ekim 2004 tarihinde yayınlanan bir haberden alıntı: Kaynak Altı Nokta'nın sesi dergisi Ekim 04 sayısı
"Manisa ili Soma ilçesi şehir mezarlığında özürlüler bölümü oluşturulacak.
Belediye ve (SHÇEK) Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu bakım ve rehabilitasyon merkezi işbirliğiyle gerçekleştirilecek projeyle özel olarak ayrılan bölüme sadece özürlü olan vatandaşlar defnedilecek.
Kendiside özürlü olan projenin mimarı SHÇEK bakım ve rehabilitasyon müdürü Rıfat Bey "ÖZÜRLÜLER MEZARLIĞINI GÜL BAHÇESİNE" çevireceğiz, burayı gören "İNSANLAR ÖZENECEK" dedi."
Konya'nın merkez ilçesi Meram belediyesi başkanı Refik Tuzcuoğlu'nun "görme özürlülere koklama bahçesi" adıyla açıkladığı ve "görme özürlülerin ruhsal rehabilitasyonunu sağlayacağını" savunduğu proje hiç olmazsa biz körlerin yaşarken yararlanabileceği bir uygulama gibi görünüyordu.
Koklama bahçesini eleştirip körlerin yaşamlarının, yaşamda ki ihtiyaçlarının topluma yanlış aksettirilmesini kınarken ve özürlülere uygulanan ayrımcı uygulamaların ortadan kaldırılmasından söz ederken, şimdi de gül bahçesine çevrilmiş "ÖZÜRLÜLERE ÖZEL MEZARLIK" ayrımcılığı ile karşı karşı kaldık.
Bizler ayrımcı uygulamaların ortadan kaldırılması çalışmalarını yaparken Takvim gazetesinde ki haberden öğrendiğimiz kadarıyla kendisi de özürlü olan Rıfat beyin mezarlıklarda özürlüler bölümü ile biz özürlüleri ayırma ve koruma altına alma ihtiyacının sebebini hiç anlayabilmiş değilim.
Acaba Refik Bey özürlülerin yaşamlarında önlerine çıkan engellerden çektikleri sıkıntıları hiç olmazsa ölümlerinden sonra mezarlarında çekmesinler diye mi düşünüyor?
Yoksa Rıfat Bey anne, baba, akraba, eş ve dostlarının mezarlarını ziyarete gelen insanların özürlüler bölümüyle dikkatini çekerek gelmişken özürlülerin ruhuna da bir Fatiha okumalarını sağlamaya mı çalışıyor dersiniz?
Nüfusunun % 12 si özürlü olan Türkiye'de, okul öncesi ve okul çağında birçok sorunları bulunan özürlü çocukların sorunları çözüm beklerken, eğitim almış olan özürlülerin bile istihdamı sağlanmazken yani kısacası doğumundan ölümüne kadar ayrımcı uygulamalarla karşı karşıya kalan, özürsüzün "NORMAL" özürlünün "ANORMAL" insan olarak kabul edildiği, özürlüyü muhtaç ve acınacak bir insan olarak algılayan bir toplum içinde yaşayan özürlülere öldükten sonra da uygulanacak ayrımcı bir uygulama da devreye giriyor.
Hepimize hayırlı ve uğurlu olsun mu diyelim dostlar?
Sizlerce önemli olan biz özürlülerin yaşam içinde karşı karşıya kaldığı ayrımcı uygulamaların ortadan kaldırılması mı yoksa mezarlıklarda özürlüler için özel bölümler yapılması mıdır?
Evet, sevgili dostlar lütfen sizler de bu konudaki görüşlerinizi bizlerle paylaşır mısınız?