Konu: Dindar Olmayan Aile Çocuklarının Doğru Yolu Bulması Zor Değil mi?
20.07.08 16:17 #1
direk konuya gireceğim..şimdi bizler elhamdülillah müslümanız ve müslüman olmanın yanında Allah bize Nurlardan istifade etme nimetini vermiş.çok zamanlar kafamıza birşey takıldığında açıp okuyoruz öyle olmadı gidip bilen birilerine sorabiliyoruz.yani birçok yönden dinini diyanetini aklıyla bilen insanlardanız çoğumuz elhamdülillah.fakat buna rağmen belki kalbimizi ve aklımızı çoğu zaman sorularımızın cevaplarını bularak tatmin etsek de bazen yine günahlara girebiliyoruz bazen namaz kılmaktan sıkılıyoruz nefsimize ağır geliyor demek istediğim şu bizler nurlardan istifade ederek avami bir müslümandan daha çok birşeyelerin bilincinde olabiliyoruz.şimdi bu pencereden baktığımız zaman dinle diyanetle pek alakası bulunmayanları düşündüm kafamda..şimdi onların için belki gerçekten bazı gerçekleri bilse dinine diyanetine sahip çıkacak bu gerçekleri bu hakikatleri hayatının birinci gayesi yapacak insanlar var.(nitekim üstadın hapis arkadaşlarından bazıları dışarıda bilmem kaç tane leşi varken üstaddan o hakikatleri dinleyince tahta kurusunu bile öldürememişler).şimdi bu insanlar eğer dinine diyanetine saygısı olan yani saygı demeyelim de bazı gerçeklerin farkında olan bi ailenin çocuğu olsalardı o aile o çocuğuna bazı şeyleri verseydi bu çocuk belki de çok farklı bi hayat sürüyo olcaktı.şimdi bizim ailemizi seçme hakkımız olmadığına göre burada adaletsizlik gibi gözüme görünen şeyi(Allah beni affetsin) nasıl anlamam gerekir.yani düşünün bazı insanlar bu hakikatlerden haberdar olmasına rağmen nefsinin istedikleri ölçüde bi hayat yaşamayı seçerken, bırakın o insanları kendi adıma konuşayım ben bazı şeyleri bazı insanlardan daha çok öğrenmeye fırsat bulmuşken yinede yanlışa düşebiliyoken bahsettiğim gibi insanların ailesinden bu anlamda bişey almamış insanlardan doğru yolu bulmasını beklemek ne kadar doğrudur ve bu mümkündür..ve bu insan dediğim gibi belki birilerinden bu anlamda bişeyler duysa gerçekten doğru bi hayat yaşayabilecekken tek suçu belki bunlara önem vermeyen bi ailenin çocuğu olmak oluyo ve sonucunda cehenneme gidiyo.o zaman bu çocuğun buradaki suçu nedir.elbette aklıyla bazı işeyleri bulmaya çalışmalıydı ben tamamen masum demiyorum ama düşünün bazı şeyleri bilenler bile yanlışa düşerken bu insanın böyle düşünmesi çok müşküldür.bu insanlara nasıl muamele edilecek ve böyle insanların yapması gerekn nedir
20.07.08 16:48 #2
Şu an vaktim epey kısa, ayetlerle sabittir, bize gelen kötülük hep nefsimizdendir..Ev kema kal..
Ve burası dar-ı imtihandır..
Kimi bulmuşken kaybeder, kimi kaybetmişken bulur..
Hayatın neresinde başımıza ne geleceğini kestirebilmemiz hiç de mümkün değildir..
Vazifemizi yapıp vazife-i İlahiyeye karışmamalıyız..
Sizin bahsini ettiğiniz ve belki sonlarını görmeye ömrünüzün yetmeyeceği insanların da nelere kavuşacakları hiç belli olmaz..
Pencereden bakıp içlerine girmeden, bize düşen her daim duadır..
Duanın açamayacağı kapı çözemeyeceği müşkül yoktur..
Ve imtihanın sonu son nefeste belli olur..
Sıkmayın canınızı Rabbimizin merhameti her zaman azabını geçmiştir..
O Rahimdir, hem Hakîm'dir abes iş yapmaz..
20.07.08 17:13 #3
Birincisi, kainatta bir mizan ve intizam mevcuttur. Güneşin ve ayın ve sair yıldızların hareketlerinden tutunda bütün atomların hareketine hatta bedendeki hücrelerin muntazam işlemesine kadar bir adalet mizan ve intizam hakimdir. Yani Allahın adaleti en küçükten en büyüğe kadar her yerde ve her şeyi kuşatmıştır.
Şimdi önce biz yok iken hayat sahibi olduk. Yani yaşama hakkını aldık. Adem iken hayat sahibi olduk. Sonra 124 bin enbiya, 124 milyon evliya, asfiya bizi irşad etti. Kitaplar, suhuflar geldi. İrşad edilen bütün insanlar mesul oldular. Ya dinleyecek yada kabul etmeyecek. Yani sırrı teklif.
Bizlere yoktan bir kainat hediye edildi. İçindeki herşey sanki bizim yada bize hizmet ediyor. Güneş ay dünya bize hizmet ediyor sanki. Yani karşılıksız koca kainat hizmetimizde. Bu büyük bir rahmet ve merhamet .
Birde sırrı imtahan olan bu dünyada iyi ve kötü ruhların ayrımı için elbette imtihan mutlaka olacak. Müslüman ülkede ateist olduğu gibi küba da dahi müslüman olabiliyor. Yani tamamen tercih ve kabul meselesi.
20.07.08 17:23 #4
peki şunu sorayım.biz belkide sokakta gördüğümüz zaman dua ettiğimiz insanlardan birisi olsaydık o dediğiniz güneşin ayın nizamından intizamından kainattaki bütün mükemmelliklere varana kadar hangi birini görüp onu idrak edip ordan da bi yaratıcının varlığına geçebilirdik..bu kadar CEZBEDİCİ günahlar karşısında kaçımız nefsin hoşuna giden şeyleri bırakıp da böyle "derin" şeyleri düşünürdük.dürüst olmak gerekirse ben bunu yapamazdım.nitekim nice bilim adamları gelmiş geçmiş o bazı güzlellikleri harikalıkları en ince ayrıntısına kadar idrak etmişler ama yine de ordan bi yaratıcının varlığına geçememişler.
elbette imtihan dünyası ama biraz anlattığım gözle bakıldığı zaman gaflete düşmüş beyin ve kalplerin birisinin yardımı olmadan bazı şeyleri idrak etmesi çok zor .bakın imkansız demiyorum çok zor diyorum:S:S:S
elbette herşyin hikmeti vardır..ve şunu da belirteyim.elbette bunun bi çıkış yolu vardır.ben biliyorum ki Allah kimseye azab etmez herkese adaletli davranır ama bu noktada benim nakıs aklıma adaletsizlik gibi görünen sorunun cevabını arıyorum
20.07.08 17:26 #5
Böyle sorular benim de aklima geliyor bazen...
Fakat Allah'in adaleti sonsuz diye düsünüp, teselli buluyorum...
lokman.hekim Nickli Üyeden Alıntı
elbette herşyin hikmeti vardır..ve şunu da belirteyim.elbette bunun bi çıkış yolu vardır.ben biliyorum kji Allah kimöseye azab etmez herkese adaletli davranır ama bu noktada benim aciz aklıma adaletsizlik gibi görünen sorunun cevabını arıyorum
20.07.08 17:33 #6
peki şunu sorayım.
benim nakıs aklıma adaletsizlik gibi görünen sorunun cevabını arıyorum
matrix i tanır mısın?
20.07.08 17:41 #7
20.07.08 17:45 #8
yani matrix filminden mi bahsediyosunuz onu da anlamadım.onuda izlemedim ondan bahsediyosanız eğer
20.07.08 18:37 #9
Hem nasıl kader-i İlâhî netice ve meyveler itibâriyle şerden ve çirkinlikten münezzehtir; öyle de, illet ve sebep itibâriyle dahi zulümden ve kubuhtan mukaddestir.
Çünkü, kader hakiki illetlere bakar, adâlet eder; insanlar, zâhirî gördükleri illetlere hükümlerini binâ eder, kaderin aynı adâletinde zulme düşerler.
Meselâ, hâkim seni sirkatle mahkûm edip, hapsetti. Halbuki, sen sârık değilsin; fakat, kimse bilmez gizli bir katlin var.
İşte, kader-i İlâhî dahi seni o hapisle mahkûm etmiş. Fakat, kader, o gizli katlin için mahkûm edip adâlet etmiş; hâkim ise, sen ondan mâsum olduğun sirkate binâen mahkûm ettiği için zulmetmiştir.
İşte, şey-i vâhidde iki cihetle kader ve icad-ı İlâhînin adâleti ve insan kisbinin zulmü göründüğü gibi; başka şeyleri buna kıyas et.
Demek, kader ve icad-ı İlâhî mebde' ve müntehâ, asıl ve fer', illet ve neticeler itibâriyle şerden ve kubuhtan ve zulümden münezzehtir.
20.07.08 18:42 #10
Teşbihte hatâ olmasın, sen bir iktidarsız çocuğu omzuna alsan, onu muhayyer bırakıp, "Nereyi istersen seni oraya götüreceğim" desen; o çocuk yüksek bir dağı istedi, götürdün. Çocuk üşüdü yahut düştü.
Elbette, "Sen istedin" diyerek itâb edip, üstünde bir tokat vuracaksın.
İşte, Cenâb-ı Hak, Ahkemü'l-Hâkimîn, nihayet zaafta olan abdin irâdesini bir şart-ı âdi yapıp, irâde-i külliyesi ona nazar eder.
Elhâsıl: Ey insan! Senin elinde gayet zayıf, fakat seyyiâtta ve tahribâtta eli gayet uzun ve hasenâtta eli gayet kısa cüz-i ihtiyârî nâmında bir irâden var.
O irâdenin bir eline duâyı ver ki, silsile-i hasenâtın bir meyvesi olan Cennete eli yetişsin ve bir çiçeği olan saadet-i ebediyeye eli uzansın.
Diğer eline istiğfarı ver ki, onun eli seyyiâttan kısalsın ve o şecere-i mel'unenin bir meyvesi olan zakkum-u Cehenneme yetişmesin.
Son Mesaj: 30.10.14, 08:33
By akıncı in forum İslam'a Göre Kadın ve Aile
Son Mesaj: 18.06.08, 01:30