Said Nursî - Beyaz Tarih
Önem : Son dönem Osmanlı âlimi ve Nurculuk hareketinin kurucusu
Doğum : 1878 - Bitlis/ Hizan/ Nurs Köyü
Ölüm : 23 Mart 1960
Başlıca Eserleri : Sözler, Mektûbât, Lem‘alar, Şualar, İşârâtü’l-i‘câz, el-Mes̱neviyyü’l-ʿArabiyyü’n-Nûrî, Barla Lâhikası, Kastamonu Lâhikası, Emirdağ Lâhikası, Sikke-i Tasdîk-i Gaybî, Tiryak, Dîvân-ı Harbî-i Örfî, Münazarât, Hutbe-i Şâmiyye, Muhâkemât, Sünûhât, Hutuvât-ı
İngilizler İstanbul’u işgal edince gazetelerde halkı işgale karşı mücadeleye teşvik etti. Bu sırada Anadolu’da Kuvâ-yi Milliye bağımsızlık mücadelesi başlattı. Şeyhülislâm Dürrîzâde Abdullah Bey bu hareketin aleyhine fetva verdi. Said Nursi düşmana karşı savaşanların âsi sayılamayacağı gerekçesiyle fetvanın geçersiz olduğunu savundu. Bu çıkışı onun Ankara’da yeni kurulmakta olan meclise davet edilmesini sağladı. Mecliste istiklâl mücadelesinin kazanılmasında halkın dinî duygularının rolüne işaret eden bir konuşma yaptı. Said Nursi, Şeyh Said isyanı çıkınca Van’dan alınarak İstanbul’a getirildi ve Burdur’a sürgün edildi. Burada kendini “Risâle-i Nûr” adlı eserleri doğrultusunda talebe yetiştirmeye adadı. Bu aynı zamanda sürekli sürgün, hapis ve mahkemelerle geçecek hayatın başlangıcı oldu. Tutuklamalarda ileri sürülen suçlar genellikle gizli cemiyet kurma, rejim aleyhine çalışma, Cumhuriyet’in temel nizamlarını yıkmaya teşebbüs ve laikliğe aykırı davranma gibi iddialar oldu. Nursi Demokrat Parti’nin iktidara gelmesiyle kısmen toplum içine döndü. Sürekli dolaşarak görüşlerini insanlara ulaştırmaya çalıştı. Sebîlürreşâd gibi dergilerde yazı ve mülâkatları çıktı. Ayrıca her gittiği yerde özellikle üniversite gençleriyle görüşüp onlara İslâm’ı anlatmaya çalıştı.
Açıkgenç, Alparslan, Said Nursi, Diyanet İslam Ansiklopedisi, 2008, Cilt:35, sf:565-572