İnsan Vardır… | GURBET.KUŞUNDAN.NÂMELER
Posted on 09/08/2012 by Garine
Eminim çoğu okur, benden daha uzun zamandır yürüdüğü hayat yolunda çoğu şeyi benden önce görmüş, duymuş, duyumsamış, öğrenmiştir. Ve adım gibi eminim, birazdan bahsedeceğim insan tiplerinden de çok tanımıştır. Ama ben yine de yazmış olmak için yazacağım işte, ineklik değil mi?
İnsan vardır, ömrü hayatında bir baltaya sap olamamış, ya çiçek hıyarı gibi son kalan müzelik gri hücrelerini çüküne aktarmış veya haddinden fazla uzun sayılabilecek hayatında yapsa yapsa bir kibrit yakmış, sonra da kendini kibritin mucidi ilan etmiştir. Böyleleri, destek olmayı bırak, insana adamakıllı köstek olurlar. Balta sapı bile olamadığı halde cok iyi bir kazma olarak ömrünü sürdürür bu tipler. Ama sorarsan dünyanın yaratıcısıdır. Ve en kötüsü de, bence, etrafındakiler da buna inanır, ya da inanmış görünürler. İnanmaları, inanmış görünmelerinden daha dürüst bir davranıştır, salakçadır ama en azından ikiyüzlüce değildir.
Simdi bu ‘kazma tipi’ insanların, (ki sadece lafın gelişi insan diyorum, gözümde böcek kadar kıymetleri yoktur, olamaz da bu saatten sonra) bir işe kalkıştığını farzedelim. Sonuç ne olur? Farzımahal iş başarılı oldu… Hah işte o zaman boku yedik! İşin ucundan bile tutmamış, ortamında bile solumamış bu kıymetsiz kazma tipi, birden olayın merkezine kurulur, kalkmak bile istemez. Kraldan cok kralcı durumu anlayacağın. Haaa, diyelim ki tutmadı iş. Ya da istediği şekilde entegre edilmedi işe. Veya, kaymak tabakasından payını alamadı, kısacası istediği olmadı. Hah işte o zaman eşref vaktinde dinle bakalım bu kazmayı. Kurulamadığı koltuğa sıçıp bi de sıvar işte o zaman hasetinden.
Ben bu tiplerden uzak durmaya özen gösteririm. Gereksiz enerji kaybı yaratırlar çünkü. Hayat kalitesini düşürürler insanın. Mesela, gorüşmem mail seviyesindeyse hemen mümkün mertebe, gerçek-sahte tüm posta adreslerini spam olarak tanımlar, sık sık da spamların biriktiği dosyayı içine bakmadan temizlerim. Yüz yüze görüşmek zorunda olduğumda ise onları yoksayarım. Evet evet, bildiğin yoksayarım. Konuştuklarında başka şeyle ilgilenirim, ‚yemek ye‘ dediğinde duymazdan gelen veletler gibi dediklerini duymazdan gelirim. Çok keyifli oluyor wallaa. Hele bi de kazma bunu farkederse asıl o zaman seyret sen eğlenceyi… Makaram sarı baglar loy kazma soyler kazma duyar…
Bir de bunun tam tersi tipler vardır çok sevgili okur. Vardır vardır, şöyle bi kafanı kaldır bak etrafına, oralarda da(ha da çok) vardır. Bu tipler çok şey yapar. Cemiyet için olsun, insanlık için olsun, ne bileyim işte yolda başıboş miyavlayan kedi için olsun, çok güzel şeyler yaparlar. Ama bu tipler, ki bunların bir kısmına ben bazen salak demeyi çok uygun görüyorum -yani bu kadar da alçakgönüllülük olmaz be kardeşim, salaklık bu manada-, her koşulda perdenin arkasında dururlar. Ben bir gün sahneye çıktıklarını görmedim bu tiplerin. Hani kazma tipi vardı ya, işte onun yapmadıklarını yapıp, yaptıklarını yapmazlar. Şimdi de örneklerle açıklayalım: misal, bir kitap çıkarırlar, yer yerinden sarsılmalıdır, ama sarsılmaz. Ya da onlara sarsılmaz gibi gelir. Ya mahlas kullanırlar, ya da ‚yazdık işte ne oldu ki?‘ deyip geçiştirirler ezilip büyülerek mahcupluklarından. Misal, bir dernek kurarlar, bir hayır işlerler, her ay onlarca genci okuturlar, maddi manevi destek olurlar, kimsenin söyleyemediklerini söylerler, kimsenin dile getiremediğini yazarlar, ailelerini ihmal edip kendilerini hayır işlerine adarlar, film çekerler vs vs vs. Örnekleri çoğaltmak mümkün. Ama bu tip insanları asla ve de asla yaptıklarını anlatırken göremezsin. Halk arasında bu tipler icin ‚sahne arkasında kalmış‘, ‚mütevazi‘ veyahut ‚satışı iyi değil onun‘ denebiliyor.
İşte böyle sayın okur. Bugün de kazmalardan ve sahne arkasında kalmış iyi insanlara dokundurasım gelmiş, merak etme, geçti bitti…