B O Ş L U K: Geriye Öykünenler Geçidi
Star gazetesi, Necip Fazıl ödülleri vermiş. Haberleri izlerken haberim oldu. Biraz kulak verdim. Verdikleri ödüller, kimlere verildiği, niye bu ödüller gibi hiçbir merakım yok. Konuşmacıların da neler söyledikleri umurumda değil.
Bildiğiniz, Atatürk düşmanları, Türkiye Cumhuriyeti’nin 80 yıllık geçmişine düşmanlık gösterisindeki Cumhuriyeti kabullenemeyenler toplanmışlar, aralarında bir kısım liberaller de var. Bunların liberalliği hep tartışılmıştır. Ne oldukları hiç belli değil. Nerede bir menfaat fırsatı yakalarlar oradadırlar. Eski komünistlerden de bazıları vardı. Aslında onlar zamanında da Komünist değillermiş. Liberallikle cilalanıp, buldukları geri düşüncelilerle Türkiye Cumhuriyetini yıkıp, ikinci cumhuriyetçilerle birlik olup, yeni bir düzen kurma çalışmalarında herkesle çıkar ortaklığı yapabilmektedirler. Neyse bunlar hep bilinen hususlar.
Bunların topuna birden gerici diyoruz. Bütün düşünceleri geriye öykünüyor. Bunlarda ilerleme, iyileşme istekleri gibi insani fikirler asla bulamazsınız. Çözüm derler, çözülürler, Esed derler, Esed’leşirler.
İlk ortaklıkları Atatürk düşmanlığında birleşmek oldu.
Aralarında bir de şair, yazar, düşünür namlı birisi var, Nuri Pakdil.
Desek ki, gericilerin babasıymış meğer. Çok da yanlış olmaz. Adı düşünür, lakin hindi düşünürlüğü ile at başı giden bir düşünür. Beynini çook eskilerden kalma fikirlere kiralamış, iş göremez duruma düşünce de, siyaseten sözde “desteklemediğini” bildirdiği siyasilere övgüler düzme düşünürlüğüne yatmış garip birisi. “Benim klas bir duruşum var” diyen bu düşünür, İslamcı olduğunu söylüyor. Neymiş İslamcılık?
Sözde sosyalist düşüncelerle karıştırılmış bir İslamcılık. Sosyal devlet anlayışının açıklaması adına söyleyebileceği tek hadisi şerif “işçinin alnı teri kurumadan ücretinin ödenmesi”. Bilgi tomarları düğümlenmiş ve bir noktada sabitleşmiş. Sığlaşmış, zayıflaştırılmış sıradan, sokak ağzında kalmış basit laflar. Düşünür ya, o ne dese muhteşem oluyor. Hâlbuki daha Yirmisini bulmamış gençlerin yıkanmış kafalarıyla sokak ortalarında savurdukları basit sloganları geçemiyor düşünceleri. Belirtmeliyim ki, bunlar hep böyleydiler. Süslü cümlelerle, renklendirilmiş basının ve dergilerin abartılı tanıtımlarıyla bizler yanlış tanıdık bunları ve onlara inandırıldık!.
Hz. Muhammed ile Atatürk’ü karşılaştırmaları da bir dehşetengiz zekâ ürünü. “Bizim tek ulu önderimiz var, o da Hz. Muhammed’dir!” hiçbir şey anlatmayan basit bir çocuk muhakemesi. Biraz yiğit olsalar, şöyle söylerlerdi: “Atatürk, lider filan değildir, savaş filan da yapmamıştır, Lozan bir bozgundur, Osmanlı imparatorluğunu yıkmıştır, halifeliği kaldırmıştır, tekkeleri kapatmıştır, bu yüzden o bizim liderimiz, önderimiz filan değildir.” Ama diyemiyorlar. Hz. Peygamber’in isminin arkasına saklanıyorlar. Ya korkuyorlar, ya da söyledikleri lafın altında kalmaktan korkuyorlar. Aslında söyledikleri de tam bu manaya geliyor, açıklayamamakla birlikte.
Şimdi şu cümlesini söylediğinde salon alkışlarla yıkılmış: “Ne mutlu Müslümanım diyene”. Niye alkışladılar bu cümleyi? Nazire olduğu için mi? Burada yiğitlik nerede, düşünce nerede? Zaten sizler bu sözü çocukluğunuzdan bu yana söylemiyor musunuz? Bu yanlışlarla yıkamadılar mı beyinlerinizi? Türklük ne zamandır, Müslümanlığın alternatifi oldu da, Atatürk’ün “Ne mutlu Türküm diyene” özdeyişine karşılık böyle söylüyorsunuz? Müslümanlık, Türklüğe (veya tersi) alternatif ve ikame olunacak bir mefhum mudur? Bu ne cehalettir sayın düşünür?
Siyaseti sevmezmiş, Ak Partili de değilmiş. “Erdoğan yanlış anlaşılıyor, Tayyip Erdoğan kardeşimiz alicenaplık gösterdiler, ak-partili değilim ama Tayyip Erdoğan zaafı var” bu sözler bir düşünüre, bir filozofa yakışıyor mu? İyi ki, siyasi partili değilmiş, ya olsaydı neler söylerdi acaba? Fıçısında yaşayan Diyojen kadar bile olamıyorlar. O büyük ruh nasıl söylemişti imparatora: “Gölge etme başka ihsan istemem”. Söyleyin bakalım, sizler neredesiniz? Krallara, padişahlara kulluk, söyler misiniz İslam’ın neresinde var?
Uzatmaya gerek yok. İşte bunların filozofları.
Filozofu Pakdil olanın varacağı yer, Ortadoğu bataklığı, yolsuzluklar, yerlerde sürünen dış politika olurdu… Öyle de olmuş…
(NOT: röportajında, yolsuzluklar, Müslümanların birbirini kırması, Güney Doğu’daki olaylar ve İsrail ile yapıldığı söylenen anlaşma hakkında tek bir cümlesi yok. Ne diyelim? Filozof İslamcı işte…)
Adsız 28 Aralık 2015 03:18
Sen yine Dede Korkut hikayelerini oku...Hem mertliği,hem İslamı,hem Müslümanı gör...Bunların yanına sıralanmış bir nice "YALANCI OĞLU YALANCIK"ları ve bir kısım "KAVAT"ları gör....Sakinleş...Dede Korkut kadar düşünemeyen filozof orada geçen "KAVAT"lardan biridir...De gitsin...
Kalemine sağlık.Metindeki tasvirin muhatabının haline gülsem mi,aglasam mı şaşırdım.
Adsız 28 Aralık 2015 03:20
EĞER DÜŞÜNEBİLSELER!!!!!Tarih asla geriye işlememiştir...Tarih tekerrürdür ama tekerrür eden "olay" değil,o olayın benzeri "FARKLI" bir olaydır..Selçukludan sonra Osmanlı gelmiş.Osmanlıdan sonra Selçuklu olmamıştır..Muaviye'nin Emevi devleti Abbasiler tarafından yıkılmış halen bir EMEVİ SALTANATI doğmamıştır..Eğer "DÜŞÜNEBİLECEK AKIL SAHİBİ" olsalardı..Sadece tarihin serancamına bakıp,HALİFE İLAN ETMEK'ten vaz geçerlerdi...Eğer GERİYE DÖNSEYDİK biz HUN İMPERATORUNU çağırırdık...Atilla gelir BATI'yı ayakları altında titretir,haraca keserdi...Bizlerde mesut,bahtiyar,mutlu yaşayıp giderdik....Ama AKIL yok ki düşünce olsun!!!Halen "İSTEMEZÜK" naralarıyla tarihi değiştirdiklerini sanıyorlar...Evet..Değiştiriyorsunuz...Haşmetmeap Osmanlı'dan Cumhuriyet,onu da harcayıp bakalım bize ne çile bırakacaklar!!!Hayırlısı....
Adsız 28 Aralık 2015 03:34
Hülya Ozar :
Türk'ü bilememek, Atatürk'ü anlayamamanın hazin sonu; açlık, sefalet, yorgunluk kalacak heybelerimize...
Adsız 29 Aralık 2015 23:33
Gazi Çevik :
Kaleminize sağlık Mahmut bey. Bu gibilerin antiemperyalist, antikapitalist söylemleri sloganları olur, ancak duruşları asla olmaz. Bu dalkavuk, din bezirganı, riyakar zihniyetin mazlumdan yanaymış gibi söylemleri gücü-iktidarı ele geçirene kadardır.
Adsız 30 Aralık 2015 04:58
A Yağmur Tunalı:
NECİP FÂZIL ÖDÜLLERİ
Sabredemeyip ben de bir kaç başlık ekleyeceğim:
Çok dikkat çekici noktalar vardı.
Ödül verenlerden alanlara kadar bir dizi tatsızlık vardı.
Görülmemiş derecede düşük bir entellektüel profil vardı.
Sanata uzak bir miting havası vardı.
Diğer ve asıl dikkat çekici vehâmet de şuydu: Ucuz sloganlarla coşanların sanat adı altında yaşattıkları katliam görüntüsü, ödül alanların eseriydi.
Devletin zirvesinin dahil olduğu bu bayağılığı derin bir acıyla seyretmiştim.
Evet seviye kaybını biliyor, görüyorduk.. ama bu, dibe vuruş belgesiydi.
"Ne hâle düştük!" dedim mi.. dedim..