Melekî ve hayvâni ruh hakkında!
UMMEDİ tarafından yazıldı.
Değerli Halis abi,
Size uzun zamandır sorucam sorucam bir türlü kısmet olmadı. Buradaki yazınınızda>>
Ya riyâzatlar yapılarak, çile çıkarılarak güçten kuvvetten düşürülüp zayıf hâle getirilir...
Birinci yol zor ve meşakkatli olduğu kadar, tehlikelerle de doludur. demişsiniz. Burada geçen birinci yol neden tehlikelidir? Kısmen uygulanabilinirmi? Riyazet tam manasıyla nasıl yapılır? Benim gönlüm orada yatıyor ama nefsim bir nebze izin vermiyor.
Açıklarsanız bu garibi sevindirirsiniz.
Kıymetli Kardeşim ummedi Bey;
Manevi yolda ilerleme usûllerinden birinci yolun (ağır riyazatlarla nefisle mücadele yolu) tehlikesi; çok zor ve meşakkatli olmasından dolayıdır. Onun için bu yolla ilerlemek isteyenlerin çoğu ya giderken, ya da dönüşte yollarda kalmışlardır. Bildiğimiz-gördüğümüz birtakım şathiyat (zahiren hatalı ve te'vili gerektirecek söz ve haller) da bu tip velilerden zuhur eder.
Tam manasıyla riyazat; haramların yanında mekruhlardan, şüphelilerden yeterince kaçındığın gibi, mubahlardan da ancak yeterince (kifâf-ı nefs miktarı) yararlanmakla mümkün olur. Bu da her babayiğidin harcı değildir. Hele de bu devirde... Kısmen uygulama meselesine gelince; tabii ki bunun neticesi de kısmmî olacaktır, kısmî diyet gibi.
İkinci yol yani melekî ruhu takviye yolu ise, hem daha kolay hem daha tehlikesizdir. Terakkî/ilerleme de o nisbette daha fazladır. Malum, buna râbıta yolu/usûlü de diyoruz. Bu yolla ilerleyenlerde manevi sarhoşluk/kendinden geçme hali olmadığı için daima sahv/ayık ve uyanık haldedirler. Dolayısiyle diğer yoldakilerin düştükleri şathiyat hatalarına kolay kolay düşmezler.
Kısacası ikinci yol, yani melekî ruhu takviye ederek ilerleme yolu daha emin ve daha verimlidir. Ancak siz de takdir edersiniz ki, bu kadar derin meselelerin birkaç satırla anlatılması ve anlaşılması zor, hatta pek de sağlıklı olmaz. Zaten bu işler kaal işi değil hâl işidir. İnşaallah tekrar karşılaştığımızda enine-boyuna görüşürüz.