Her şey dille başlar - Halit Aksungur
Ana SayfaGünün HaberleriMemleket E-GAZETEArşivSitene EkleAnasayfam YapBIST 88.116Altın 145,396Dolar 3,6007Euro 3,8105Konya 10 °CManisa Ticaret BorsasıFutbol: Ziraat Türkiye KupasıBakan Avcı AA Editör Masası'na konuk olacakAltının kilogramı 144 bin 650 liraya gerilediÖğrenci servisi ile otomobil çarpıştı: 14 yaralıKonya'da 1 Canlı Bomba Şüphelisi YakalandıTokat'ta kayıp kişi evinin bahçesinde ölü bulundu"17 Aralık kumpas" davasıÇorum'da suç örgütü operasyonu: 19 gözaltıSuşehri'nde "DAP" tanıtım toplantısı"Kayakla atlamada bir ilki başardık"Marmara Üniversitesi Farmakogenetik Ünitesi kuruldu"Rusya'da işsizlik sorunu yok"AB "vize serbestisine freni" onayladıHükümlü çocuklar ile protokol üyeleri maç yaptıYEREL GÜNDEMKONYA SPORİLÇELERGÜNDEMKONYA MAGAZİNEKONOMİTÜRKİYEDÜNYASPORPOLİTİKADİĞER »3. SAYFAMEDYATEKNOLOJİÖNE ÇIKANLAROTOMOBİLKÜLTÜR SANATSEÇİM 2015RAMAZANSAĞLIKEĞİTİMYAŞAMSİZDEN GELENLERRÖPORTAJHer şey dille başlarAna Sayfa» Yazarlar» Halit Aksungur06.11.2016 00:01Halit Aksungur Yazının başlığı; konunun özetini ve ana düşüncesini yansıtmaktadır. Biz yine de bildiğimiz, yaşamakta olduğumuz doğruları yanlışları açıklamayı bir görev sayıyoruz.. Anadilimiz Türkçe, dünyada en çok konuşulan diller arasında beşinci sırada yer almaktadır. Buna karşılık yüz yıllardan beri yabancı dillerin etkisinden kurtulamamıştır. Oysa dil ve inanç, bir milleti diğerlerinden ayıran başlıca özelliklerdendir. Bu konuda hepimize görev düşerken, yazılı ve görsel basınımız başı çekebilmelidir. Çünkü onların topluma seslenme olanağı vardır. Örnek olmalarını beklemek milletimizin hakkı olmalıdır. Anadil, çocuğun aile ortamı içinde ve çevresinde öğrendiği dildir. Varlıkları, onunla tanır, iyiliği, kötülüğü, sevgiyi, saygıyı olduğu gibi, bütün kavramları onunla öğrenir. Soyut ve somut kavramları anadiliyle kavrar. Anadil, insanın belleğine sözcüklerle, anlatım kalıplarıyla, sözcük türetme yollarıyla bir sistem olarak yerleşir. İnsanın anadili toplumun deneyimlerini, değer yargılarını birlikte getirir. Aile büyüklerinin öğütleri, atasözleri, halkın kullandığı deyimler anadilin edebiyatının taşıyıcısı olur. Türk dilini savunmaya zorlayan nedenleri sıralarken iki temel olguyu gözardı edemeyiz. Birincisi: Düşüncelerimizi en iyi Türk’çe ile anlatırız. Başka dil bilsek de hiç birini Türkçe kadar dile getiremeyiz. Sözlerimize anlam derinliği katamayız. İkincisi de dil; en duru kimlik sorunudur. Toplumu bir araya getiren ve ayakta tutan tek araçtır. Kimliğimizi belirtmek bağlamında gerçekten dille karşılaştırılacak hiçbir şey yoktur. Giyim, kuşam, yemek içmekle kimlik belirtilemez. Daha da ileri giderek İslam diniyle de anlatamazsınız. Bir çok millet var İslam dininde. Biz atalarımızla Anadolu ile oluşmuşuz. Ama dilde buluşuruz. Doğal olarak “lehçe” ayrılığı var. Prof. Dr. Doğan Kuban hoca bir konuşmasında “Çin’e gittiğimizde Uygurların ülkesi Tufan’ı dolaştık. Onlarla anlaşmaya çalıştık. Ben ve eşim 200 kelime bile bizi birbirine bağladı” diye dilin önemini vurgulamıştır. Çünkü Almanya’da doğup büyüyen bir Türk konuştuğu dile göre tanımlanır, kimlik kazanır. Anası babası ve ülkesi hep sonra gelir. Onun için dilden ayrı evrensel kimliği anlatan hiçbir şey yoktur. İnsanın yarattığı en özgün şey “Dil”dir. Bir takım küçük ve basit sözcükler incelendikçe, anlam derinliğini kavradıkça, sır küpü olur, bir güç kazanırız. Bu sözcükler aracılığıyla insanları keşfederiz, kendimizi yenileme olanağı buluruz. İçimizi en çok ısıtan yazın bilimi (edebiyat) değil mi? Söyleyenle dinleyen bu sözcüklerle anlaşırlar. İç dünyamızı bu sözcüklerle aydınlığa çıkarır; düşüncemizi dile getiririz. Karşımızdakini de bu sözcüklerle anlarız. Sesimizi bu sözcüklerle yükseltir veya yumuşatırız. En içli duyguları, sevgileri, kızgınlıkları onlarla ortaya koruz. Onun için sözcükler canlıdır, anlamları derin ve renklidir. Yeri gelir unutulmuşları anımsatır. Yeni yeni çevrenler (ufuk)laraçar. Bir ozanın kullandığı kelimeler onun iç dünyasının yansımasıdır. Yeni doğmuş bebeğin sesi onun çığlığıdır, bir anlamı olmalıdır. Bütün bunlar dilimize önem vermemiz gerektiğini işaret eder. Atalarımızın ilk uygarlık günlerinde kullandığı Türkçe sözcükleri günümüz diline uyarlayarak dilimizi geliştirmek alkışlanacak bir olaydır. Çünkü Türkçe özünde, dünya dilleri arasında güzel sesli, uyumlu bir niteliği barındırmaktadır. Dilimizi yaşatan Türk analarıdır. İlk sözü ondan duyar, ilk sevgiyi ondan alırız. Anadilimizi de ondan öğreniriz. Dili zenginleştirenler arasında anaların önemli katkıları vardır. Yüreğinden kopup gelen sevgilerini ninnilere dökerek yeni bir yaşam alanı açarlar. Sözcükleri türkülere, deyimlere aktararak uzun yıllar yaşamasına yayılmasına hizmet ederler. Sözcükler onların dilinde daha bir güzelleşir. Ağıtlarla hüzünlenirken, şiir ve ninnilerle, masallarıyla imgelerimiz, çevrenimiz gelişir, içimiz serinler. Dilimizi güçlü kılan, geleceğe taşıyan, süreklilik kazandıran Türk analarıdır. Yuvayı yaptığı gibi daha yaşanılacak aşamaya getirenler de onlar olmuştur. Onun için dilimiz, kimliğimizdir ; Onun için dilimiz, ses bayrağımızdır. Türk varlığına su verip yetiştiren, can verip geliştiren analarımızın sıcak bakışları öyküler anlatan dilleri, ince duygularıyla kucaklarını açmışlardır gelecek kuşaklara. Onların duygu dolu sesleri yaşantımızı sarmış, ulusal benliğimizin kaynağı olmuştur. Asker ocağından ucu telli mektuplar yazan yavruları, “Gözü yaşl,ı bağrı taşlı anacığım!” dizeleriyle başlardı mektuplarına. Ağıtlarına baktığınızda, bir ananın, bir bacının çığlıklarını duyar gibi olursunuz. “Anamın bir atı olsa, binse de gelse” diye başlayan özlem dolu iç sızılarının şiirini ağıtlarını dinler gibi olursunuz. Onun için ağıtlarımızın çoğunda bir ana, bir bacı sesi duyulur. Bayramlarda, düğünlerde, dernekte ince ırmaklar gibi akan seslerinde gözlerimiz buğulanır yaşama sevinci verir yüreğimize. Gün olur acısını döker sözcüklere Gün olur sevincini mutluluğunuEkin tarlasında, çeşme başında, su yolunda, bağında bahçesinde manileri ezgilere dökerken yuvasındaki mutluluğu, yüreğinin incilerini döker dillerinden. Onların yüreğinde en ince duygular yüklüdür. O nedenle dilimizi en güzel onlar işler. Ölçülü uyaklı sözleri, öpülesi ellerince duygulu dilleri, edebiyatımızın güzel örneklerini verirler. Bizler onlara “Anonim”deyip geçeriz. Onların yüreklerinden doğar dillere yayılır sazın tellerine verilir yaşam bulur.Her ne varsa doğamızda dilimizle yaşam bulur. Yunus Emre, Oğuz Türkleri, Karacaoğlan gibi ustaların dilinde kullanılarak, yontularak oluşmuştur dilimiz. Onlar bu sözcüklerle düşünmüş, sözcüklerle konuşmuş, duygularını, düşüncelerini bu sözcüklerle dile getirmişler. Dil, kullanılıp işlenmezse unutulur, yoksullaşır. Her şey dille başlar demiştik. Bunun en özgün örneğini tarihimizde görmekteyiz. Ermenek yöresini yurt tutan Karamanoğulları, 1255’te devlet olarak bağımsızlığını kazanır. Karaman’ın oğlu Mehmet Bey, kuruluş dönemindeki sıkıntıları daha kolay aşmak, birlik ve beraberliği sağlamak üzere” ilk uygulamaya “Dille” başlamıştır. Konya’da, Alaaddin Tepesinde Keykubat sarayının bulunduğu Mevlana türbesine bakan yerde davulların çalınmasıyla davudi sesli tellallara yüksek sesle Fermanı okutur herkese duyurur. Bu günün Türkçesiyle: “ Bu Günden Sonra, Hiç Kimse, Sarayda, Divanda, Mecliste ve Meydanda Türkçeden Başka Dil Kullanmayacaktır. Defterler Dahi Türkçe Yazılacaktır” 13 Mayıs 1277 Bu fermanla dilimizin korunmasını yasallaştırmıştır. Not: Yukarıdaki; Kenya kurucu devlet başkanının sözleri; bir millet için dilin önemini vurgular… Anlamayanlara bir kez daha anımsatmak istedik.
UYARI: Çok uzun metinler, küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.Yazarın Diğer YazılarıTaşeli yöresinde yörük kilimlerinin dili26 Şubat 2017 Pazar 00:06Bizi biz yapan şeyler19 Şubat 2017 Pazar 00:03Ulusal birliğin sağlanmasinda folklorun yeri ve önemi12 Şubat 2017 Pazar 00:05Milli tarih bilincini korumalıyız29 Ocak 2017 Pazar 00:03Önce insan22 Ocak 2017 Pazar 00:07Ahlak - adalet ve töre15 Ocak 2017 Pazar 00:05Umutsuzluk en kötü hastalıktır01 Ocak 2017 Pazar 00:02İstiklal Marşı'nın doğuşu25 Aralık 2016 Pazar 00:03Bugün birlik günüdür18 Aralık 2016 Pazar 00:02Kültür ve inancımızda duaların önemi11 Aralık 2016 Pazar 00:02Akan bir rahmettir gözyaşı20 Kasım 2016 Pazar 00:03Yazarın Tüm Yazıları »