Resimli Roman / Çizgi roman - Haberler - Röportaj: Mahmud A. Asrar
Dylan Dog Sayı: 24
Haberler->Röportaj->Röportaj: Mahmud A. Asrar
Röportaj: Mahmud A. Asrar
Fanzin ve underground kalmak gibi kavramları sadece metal/rock müziğe yakıştıranlardansanız epey yanlış yoldasınız. Birkaç gönüllü çizgi roman aşığı tarafından kurulan çapa çizgi roman grubu ilk olarak çıkardıkları fanzinlerle ismini duyurmuştu. çapa grubunun önemli çizerlerinden Mahmut Asrar ile her telden son derece keyifli bir söyleşi yaptık.
İlk olarak hayatımı değiştirdi diyebileceğiniz çizgiromanı ve çizerleri merak ettim?
Doğrusu tek bir çizgi romana hayatımı değiştirdi diyemem ama Frank Miller ve Alan Moore gibi yazarların başyapıtları beni çok etkilemiştir. Ayrıca Peter David’in Hulk’u ve Chris Claremont ve John Byrne’nin X-Men’leri benim için ayrıcalıklı çalışmalardır. çizer olarak ise etkilendiğim ve beğendiğim kişiler saymakla bitmez. çizgi roman çizerleri olarak başta sayabileceğim bir kaç çizer şunlar olacaktır; John Buscema, John Byrne, Jim Lee, Adam Hughes, Frank Miller, Mike Mignola, John Romita Jr., Ivo Milazzo, Bryan Hitch. çizgi roman dışında sevdiğim sanatçılar arasında Egon Schiele, Gustav Klimt, Alphonse Mucha başta geliyor. En iyisi kısa tutayım bu listeyi yoksa kendimi suçlu hissetmeye başlayacağım saymadığım isimler için.
Tay Yayınlarına ve Alfa yayınlarının altın günlerine yetişmiş bir kuşak olarak şanslı bir nesil olduğumuzu düşünüyorum. çocukluğa dair hatıralarımızın en önemli kısmı Conan'ı babamdan saklamak ile üzerine. Sonra bir anda –en azından ticari anlamda- büyü bozuldu bence… Amatör olarak olsa bile sektörün içinden olan biri olarak sence neden çizgi roman gazetelerin ansiklopedi savaşlarının ardından ticari olarak kendine çıkış bulamadı?
Bu soruya kesin bir cevap veremeyeceğim tabii ki ama benim de bazı fikirlerim var.
Türkiye bilindiği üzere maddi problemleri olan bir ülke. çizgi roman ise genel olarak bir hobi ve kişisel merak sayılabilecek bir şey. Maddi olarak daha refah bir ülkede yaşıyor olsaydık bence çizgi roman daha iyi bir yerde olurdu. öte yandan çizgi roman nispeten kültürel seviyesi daha yüksek bir kesim tarafından tercih edilen bir şey oldu. Türkiye şehirlerde bildiğimizden çok daha farklı bir ülke aslında. Ayrıca benim hep savunduğum bir fikir de Türkiye’nin genç nesilden yeni okurlara ihtiyacı olduğudur. Bu nasıl sağlanabilir bilemiyorum ancak sadece eski okurlar ile bu işin yürümeyeceği ortada.
Doğal olarak bütün bu durumlar bir çizere de yansıyor. Ben şahsen yıllarca bu işle amatör olarak uğraştım. Bir kaç yıldır da geçimimi tamamen bu iş ile yapıyorum. Doğrusunu söylemek gerekirse bir çizgi roman çizerinin Türkiye de işi çok zor. Bu yüzden ağırlıklı olarak yurt dışı için çalışmak durumunda kalıyorum. Ya böyle yapmak zorundasınız ya da çizgi roman dışına işler ile de meşgul olmak durumundasınız.
Bence akademik eğitim her ne kadar kişinin çizim tekniklerini ve ilgilerini arttırsa da yaratıclıkğını sınrılayan , bir anlamda ustasının gözünden bakmaya yönelten bir sistem sanki. Animasyon ve çizim teknikleri üzerine akademik eğitim alan biri olarak bu fikirlerime katılıyor musunuz? Gerçektende akademik eğitim yaratıcılığı kısıtlıyor mu? (belki bu şekil düşünmemde ailemin yollamadığı Akademi İstanbul'da burslu eğitim fırsatını kaçırmanın acısını bastırma vardır kim bilir)
Akademik eğitim bence olumlu bir şey. Potansiyeli olan ancak bunu kendi başına değerlendiremeyen birisini yönlendirmeya yarayabilir. Yetenek asla kendi başına bir şey ifade etmez çalışma olmadıkça. çalışma da kendi başına yeten bir şey değildir o ayrı tabii ama isterse bir kişiyi en usta hocalar eğitsin o kişi kendi çabaları olmadan hiç bir yere ulaşamaz. Yani okul olsun veya olmasın bireysel gelişme çabası olmadığı sürece akademik eğitim de faydası olmayan bir şeydir. Bu belki de her alan için geçerli olabilecek bir düşünce ancak bence sanat için en önemli şey kişinin kendisini geliştirme merakıdır. Sonuçta okuldan mezun olan herkes başarılı olmuyor.
Ben şahsen üniversitede çok şey öğrendim. Teknik olarak bilmediğim bir çok şeyi tecrübe ettim ve kendi başıma belki de asla denemeyi düşünmeyeceğim veya imkanım olmadığından yapmayacağım şeyleri yapma fırsatı verdi bana.
Çapa Yayın grubunun misyonu ve hedefleri hakkında bilgi verir misin bizlere?
Biz bu işe çizgi roman yapmak istediğimiz için fanzin çıkartarak başladık. Hepimiz çizgi roman aşığıyız ve kendi çabalarımız dışında bir seçeneğimiz yoktu zamanında. Fanzin çıkartmak hem sevdiğimiz işi yapmamıza hem de kendimizi ifade edebilme şansı tanıdı bize. Bir misyon peşinde koşarak başlamasak bile bu işe hepimizin kalpten istediği şey bu ülkede çizgi roman için bir şeyler yapmak. Hedeflerimiz ise yine bu amacın gerektirdiklerini yapmak. Yani Türkiye de (ve gerekirse dünya da) çizgi roman için bir şeyler yapmak. Sürekli ve yeni bir şeyler üretmek istiyoruz. Tabii ki gayemiz dünyayı kurtarmak değil ama çorbada tuzumuz olsun istiyoruz… ısimlerimizin hatırlanması da güzel olurdu tabii.
çapa grubu ve Arkabahçe beraberce Türkiye'de bir ilk sayılabilecek(renkli oluşu, sayfa kalitesi ve işledi konu ile) Karabasan'ı çıkardığı zaman bu işbirliğinin uzun süreli olacağını düşünmüştüm, fakat olmadı. Bu işbirliğinin yürümeme sebebi Karabasan'ın hedeflene satışa ulaşmayışımı, yoksa taraflar arası bir anlaşmazlık mı?
Karabasan en başından beri aslında 4 sayılık bir mini seri olarak düşünülmüş bir çalışma olmuştu. Aynı zamanda piyasayı denemek için de yapılmış bir çalışmadır. Yani uzun vadeli bir işbirliği söz konusu değildi en başından beri. öte yandan elbette devamı düşünüldü. Arka Bahçe ile Yıldıray çınar ve Hakan Tacal daha sonraları bu mevzular üzerine görüştüler ancak sanıyorum halen bir orta yol bulunamadı. Ama şunu söyleyebilirim ki ileride daha bir çok Karabasan öyküsü görebileceksiniz.
Emek verdiğiniz bir diğer dergi olan Strip ve çizeri olduğun Pırılkız karakteri için neler söyleyeceksin?
Pırılkız Hakan Tacal ile beraber yarattığımız bir karakter bildiğiniz üzere ve Mor Gezegen diye hitap ettiğimiz evrenin önemli karakterlerinden birisi. Benim bu konuda objektif düşünmem belki biraz zor ama ben bu karaktere gerçekten bayılıyorum. Görüntüsüne ve yaşadığı ortama gore bambaşka bir karakter. Dışarıdan göründüğünden de çok daha derin biri kişiliği var bence. öte yandan yaşından dolayı bazen kötü ve etik olarak yanlış tercihler veya kararlar verebiliyor. Bu gibi şeyler de onu daha inandırıcı ve daha benimsenebilir bir karakter yapıyor. Pırılkız için de değişik planlarımız var. 6 sayılık ilk öykü dizisinden sonra ilk macerası Strip dergisinin 11.nci sayısında yayımlanacak. Bu sefer alışık olduğumuzdan daha ciddi ve bizce manalı bir öykü hazırladık. öykü olarak benim Hakan ile çalıştığım en güzel çalışma ve sanırım benim de en iyi çalışmalarımdan birisi oldu.
Resimliroman forumlarında da rastladığım üzere pek çok çizgi roman sever (ben dahil) çizgi romanları ve mizah dergilerini iki ayrı uç olarak görüyor. öncelikle senin mizah dergilerine bakışın nasıl? Haftalık mizah dergilerinin ve Lombak ,Lemanyak gibi yayınlarının ciddi satış rakamlarına ulaştığı ülkemizde sence niye çizgi romanlar bu satış rakamlarına ulaşamıyor?
Çocukken Gırgır ve Fırt çok sevdiğim dergilerdi. Daha sonraları Dıgıl ve Hıbır’ı da severek takip ettim. Ancak zamanla bence mizah piyasası kendini çok tekrar etmeye başladı ve en kötüsü kalitenin düşmesi oldu. Zaten biç bir zaman büyük bir mizah hayranı olmadım ama artık Kenan Yarar’ın neler yaptığına bakmak dışında uzak duruyorum. Hatta o kadar ki çoğu zaman görmek bile istemiyorum.
Türkiye de on yıllar öncesinden gelen bir mizah sevgisi var. ınsanlara bu dergiler nispeten ucuz bir şekilde sunuluyor ve çabuk tüketilebiliyorlar. Türkiye’de kolay okunabilir şeyler tercih ediliyor sanırım ve mizah dergileri de bunu çok uygun bir şekilde sunuyor. Bu zamanla bir tercih ve kültür haline geldi galiba ve halen insanlar seçicilik yapmaksızın bu dergilere ilgi gösteriyor.
Çizgi roman ise estetik ve kültürel olarak biraz daha farklı bir sanat dalı. Memlekette satılan yerli ve yabancı çizgi romanlar daha pahalı olduğundan insanlar almaya cesaret edemiyor. Bunun özünde biraz da insanların çoğunun bir çizgi romana verilen emeğin farkında olmaması yatıyor sanırım. öte yandan ilgi yok değil tabii ki ancak bir türlü sağlıklı yerli üretim çalışmalar çıkamıyor. Bir de çıkan bir çok yayın düzensiz çıkıyor veya kısa zamanda yayını durduruluyor. Bu da bir istikrarsızlık olduğundan dolayı insanlar herhalde biraz da korkuyor. Yani bu konu tartışa tartışa bitmez diye düşünüyorum ama özetle fikirlerim böyle.
Digital Webbing ile çalışmalarınız nasıl başladı? Sence bir Türk çizerin dünya piyasasında şansı nedir?
Digital Webbing için yaptığım ilk çalışma Yin Yang oldu. DW sitesinde işlerimi sergiledim ve gelen tekliflerden birini değerlendirerek bu çalışmayı yaptım. Daha sonra forumlarda edindiğim bir arkadaş ile Last Paladin çalışmamızı yaptık. Ardından yakın zamanda bu öykünün devamı olan 2 kısa öykü daha yaptık. Eğer durumlar uygun olursa daha başka çalışmalar da yapacağız. Image Comics’ten çıkan Small Gods için yaptığım çalışmada yine DW forumlarında
Gönderen Yunus, Cumartesi, 03 Aralık 2005 00:37, Yorumlar(0)