Harun Tokak - Güllerin Efendisi Çanakkale'de Onlar da insandı- @yenisafak - 14.03.2010
İhsanoğlu'nun İstiklal Marşı'nı bilememesini yorum...
HTC One M8′e Windows Phone
Galaxy Alpha'nın özellikleri ortaya çıktı
Bayburt'ta 21 STK İsrail'in saldırılarını kınadı
Samsung'tan yuvarlak ekranlı akıllı saat
GM Discovery 2'nin fiyatı belli oldu
Gazze'de şehit sayısı bin 644
'Bütün spor dallarına yatırımlar devam ediyor'
Cüneyt Çakır'dan acı Dünya Kupası itirafı
Düğün yolunda trafik kazası: 1 ölü 3 yaralı
Poroşenko: Rusya ile normalleşeceğiz
Herkes bu yanlışı yapıyor!
Bruma'nın taliplileri bitmiyor
Bir haftada ikinci orman yangını
Fenerbahçe'de Kadlec kıymete bindi!
Kıştan yeni çıkmış ıslak ve bereketli toprak, ilkbahar güneşine göğsünü açmış, bağrında hayatla ilgili ne var ne yoksa hepsini ortaya dökmeye hazırlanırken, Çanakkale'de nice civanlar daha ölmeden diri diri mezara konuyordu.
Bahar, dallarda çiçek çiçek gülerken, analar, kınalı kuzularına, kızlar, gelinler sevgililerine ağlıyordu. Baharın geleneğine uyarak kuşlar, doğacak yavruları için yuvalar yaparken, Çanakkale'de her gün yuvalar yıkılıyor, yavrular yetim kalıyordu. Mum ışığında, kandil ışığında cephedeki evlatlarına elbise dikiyor, çorap örüyordu, yüreği yanık bacılar, analar.
Anadolu fakirdi. Kahraman Mehmetçikler, kazma, kürek gibi en basit malzemeleri bile geceleri düşmana baskın yaparak temin edebiliyor, geceleri siperlerde örtüsüz yatıyor, kum torbalarından elbise dikiyorlardı.
Gömleksiz göğüslerini siper ediyorlardı, hayasız akınlara Yaralarını, yedeği olmayan gömleklerini yırtarak sarıyorlardı.
Mehmetçik sadece düşmanla değil, sinek ordularıyla, yoklukla, salgın hastalıklarla, açlıkla da savaşıyordu. Lise son sınıf öğrencileri bile cepheye koşuyor, On Beşliler'in, taze bedenleri, papatyaların, gelinciklerin üstlerine düşüyordu.
"Öleni ölüyor... Üç dakikaya kadar öleceğini bildiği halde, en ufak bir çekinme bile göstermeden; bilenlerin elinde Kur'an, bilmeyenlerin dilinde Kelime-i Şahadet, sıralarını bekliyor ve Cennet'e girmeye hazırlanıyorlardı." Hücuma kalkmadan önce siperlerde birbirleri ile helalleşiyor, sevdiklerinin yemenilerini boyunlarına dolayarak şimşek hızıyla düşman saflarına dalıyorlardı. Gezginci kaleler denilen dev gemilerden devamlı salvo ateşleri yapılıyor, top mermilerinin patlamasıyla göklere savrulan gövdeler, garip gölgeler oluşturuyordu kanlı sırtlarda.
Ama böyle zor bir zamanda kimden yardım istenebilirdi? Kim yardıma gelirdi? Bütün bir Anadolu kadınıyla, erkeğiyle, askeriyle, komutanıyla tek yürek olmuş dualar ediyordu.
"Ey yerlerin ve göklerin Rabbi! Ey şu öten kuşun, şu gezen ve meleyen koyunun, şu secde eden yeşil ekin ve otların, şu heybetli dağların Halikı! Sen, bütün buraları bu millete verdin. Yine onlar da bırak! Çünkü böyle güzel yerler ve şu nimetler, seni takdis ve senin yüceliğini tasdik eden bu millete mahsustur." Hele Bir gün... Fransızlar amansız bir saldırıyla, siperlerimizi bir bir geçmeye başlarlar. Çiğnenen sadece toprak değildir. O toprağı çiğneyerek geçenler Mehmetçiklerin analarına, bacılarına, mabetlerine koşuyordu. Namusa değecekti namahrem eli. Gelibolu geçilirse ne vatan kalırdı, ne de kitap.
"Ben yaralılarla uğraşırken bir anda etrafımızı Senegalli siyahî askerler sardı. Sonumuzun geldiğini düşündüm. Askeri gücümüz bozulmuş, birliğimiz dağılmış ve geri çekilmeye başlamıştık. Siperler ağır ağır boşalıyordu. Bu ise büyük bir felaket demekti, çünkü Alçıtepe düşebilirdi.
"Yetiş ya Muhammed! Kitabın elden gidiyor " diye bağırarak, düşman hatlarına doğru koştu.
Bu sesi duyan askerlerimiz yeniden toparlanıp Binbaşı'nın ardınca düşman saflarına saldırdı. Kereviz Dere'yi "Allah! Allah!" nidaları, Afrikalıların feryatları inletti.
2. Alay'ın askerleri bulutlar gibi denize doğru akıp gittiler. İşte o an Çanakkale harbi kazanıldı. Alçı Tepe kurtarıldı." İşte o an... Bulutlar, süvari birlikleri gibi oradan oraya koşmakta, gökyüzünde yeşil kuşlar uçmaktadır.
"Mehmetlerin ardında koca bir kâinat En üst düzeyde savaş alarmına geçmiştir." Bulutlar sevkiyatta, rüzgârlar harp halindedir. Merhum Necip Fazıl'ın Maraş müdafaası için dediği gibi; madde ruhun emrine girmiş, kan, ateşi yutmuş, kemik, çeliğe direnmiş, şehitlerin ruhları tunçtan duvar örmüştür, Çanakkale'de. Kaybetme kuşağında gelmiştir, zafer. Hem de milletçe çok ihtiyacımız olduğu bir zamanda.
Ve Çanakkale geçilemez. Çanakkale, daha henüz her şeyin bitmediğini gösteren bir umut meşalesi olur. Sadece Anadolu insanı değil, bütün dünya Müslümanları sevinç gözyaşları döker.
Çanakkale Savaşı'ndan on üç yıl sonra 1928'de Osmanlının son devir âlimlerinden Cemal Öğüt Hoca, hacca gider. Mekke'den sonra Medine'ye de uğrar.
On yıl kadar önce bıraktığımız Medine mahzundur. Mor bulutlar çatılıdır gökyüzünde. Çöl aslanı Fahreddin Paşa'nın İngilizlere esir giderken gümüş parmaklığına yaslanıp; "Ya Rasulullah! Ben seni korumak için gelmiştim ama beni de korumak sana düştü" diyerek gözyaşları içinde bıraktığı mahzun türbenin emektar türbedarı ise hala görevinin başındadır. Bu nur yüzlü türbedarın Osmanlı'ya olan derin saygısı Cemal Hoca'nın dikkatini çeker. Bir gün; "Sizde Osmanlı'ya karşı derin bir muhabbet görüyorum, bunun özel bir sebebi var mı?"diye sorar. Nurani türbedar daldığı derin uykudan uyanır gibi başını kaldırarak; "Allah ve Rasulü'nün sevgisi, Osmanlı'yı sevmemi gerektirir,"der. Hoca tatmin olmaz.
Hoca bir sırrın varlığını fark ederek, ısrar eder. Türbedar; "1915'in hac mevsimi idi." diye başlar söze. Ağır ağır, tane tane konuşur. Kelimeler bir alev topu gibi dökülür dudaklarından; "Çanakkale'de kanlı savaşlar oluyordu. O yıl hacca gelenlerin içinde Hindistan ulemâsından, âlim, zahit, keşfi açık bir Allah dostu da vardı. Bu zat sohbetlerinde ağlıyor, namazlarında ağlıyor, yolda yürürken ağlıyordu. Gece gündüz ağlıyordu. Nurani yüzü her daim mahzundu. Bir gün dayanamayıp sordum; "A be efendim! Neden bu kadar ağlıyorsunuz, Güllerin Efendisi'nin yanındasınız bu sizi sevindirmesi gerekmez mi? dedim. Dolu dolu gözlerle yüzüme bakarak;
'Ben nice senelerin hasretiyle geldim buralara. Kâinat'ın Efendisi'nin kokusunu, ruhaniyetini ta Hindistan'dan alırdım. Şimdi buralara geldim, Efendim'in Kabr-i Şerifi başındayım, ama Hindistan'da aldığım feyiz ve nuranîliği burada bulamadım. Bu ne hâldir, diye düşünüyorum, acaba bir günah mı işledim, bir suçum mu var? Efendim benim üzerimden himmetini çekti mi? Ya da Efendim, burada değil, burada olsa onu hisseder, onun ruhaniyetinden bereketlenirdim. Bu hâl beni perişan etti...İşte ızdırabımın sebebi budur.' dedi.
Hindistanlı bu Hak dostunun anlattıkları çok dokunmuştu bana. İçime bir ateş düştü. Rasulullah türbesinde olmayabilir miydi? Dikenli bir yolda yürüyor gibi yaralanmıştı yüreğim. O gece sabaha karşı rüyamda Güllerin Efendisi(s.a.v)' i gördüm. Gül yüzü pek mahzundu. Utancımdan gündüz konuştuğumuz konu hakkında bir şey soramadım. Ama O (s.a.v) buyurdular ki;
"Evet, hissedilen doğrudur, çok zor durumda bulunan asker evlatlarımı yalnız bırakmaya gönlüm razı olmadı.
Ben şimdi Medine'mde değilim, Çanakkale'deyim!" Tweet Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/haberin tüm hakları Yeni Şafak Gazetecilik A.Ş.'ye aittir. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan köşe yazısı/haberin bir bölümü, alıntılanan köşe yazısı/habere aktif link verilerek kullanılabilir. HARUN TOKAK YAZARA E-POSTA GÖNDER YORUM YAZ & OKU YAZIYI YAZDIRYAZARIN ÖNCEKİ YAZILARITARİH:14.03.2010 Tweet ALİ BAYRAMOĞLUYaralı dallar SALİH TUNABahçeli - Kılıçdaroğlu şok telefon görüşmesi LEYLA İPEKÇİAcıyı seyirlik kılmak da zulüm ATİLLA YAYLAOtonom yapılanmayla nasıl mücadele edilmeli? AKİF EMRETaş ve ruh yahut Sinan TAMER KORKMAZAbdülhamit Çelik'i neden çarmıha gerdiler? İBRAHİM TENEKECİMerhamet etmek AYŞE BÖHÜRLER'Allah yüzünüzü güldürsün' ALİ SAYDAMPR ve reklam STK'ları neredesiniz?. YASİN AKTAYMilleti aptal yerine koymanın cezası MÜFİT YÜKSELIŞİD, İslâm, şiddet ve Gazze-3 NEDRET ERSANELObama konuşmadığı Ankara'ya nasıl güveniyor? MEHMET ŞEKERSiyon yıldızı = Gamalı haç AHMET ÜNLÜSözleşmeli personel, memurdan % 58 daha fazla emekli ma... ÖNCEKİ YAZILAR HARUN TOKAK - PAZAR 17 HAZİRAN 2012 Oralarda bizi bekleyenler var 10 HAZİRAN 2012 Lüks Lambası 03 HAZİRAN 2012 İncir ağacı 27 MAYIS 2012 Gün olur evlatlar da döner 20 MAYIS 2012 Acının Tarihi 13 MAYIS 2012 Uyanıp annemin yüzünü sevdiğimde başladı hayat 06 MAYIS 2012 Komiser Yakub 29 NİSAN 2012 'Ben senin terine sarılmak istiyorum'	22 NİSAN 2012 Allah ve Resulü Bize Yeter 15 NİSAN 2012 Rüya Gibi Bir Geceydi TÜM YAZILARI YENİŞAFAK