Yiğit Katır ve Ben
Değerli hemşehrilerim 80’li yıllardaki yaşadığım bir anımı sizlerle paylaşmak istiyorum.. 15-16 yaşlarındayım. Babam sarılık hastalığına yakalandı ve ailenin büyüğü ben olduğumdan bütün yük omuzlarıma bindi.Bu arada mevsim de son bahar olduğundan kış hazırlıklarını yapmak benim üzerime düşüyor! Bu mevsimde kış ihtiyaçlarını tamamlamanın tek çaresi mertek satmak olduğundan ben de mertek satmaya karar verdim .Köylülerimizle akşamdan katıra merteği yükledik çıktık yola . Yolculuğumuz esnasında nasıl olduysa onları,yoldaşlarımı kaybettim. Sabah Kabaağac’a tek başıma vardım. Köyün camisinin yanına yükü yıktım. Sabah namazından çıkan köylülere merteği sattım;fakat alacaklarımın tamamını oradan temin edemedim. Kamışçık’dan arpa aldım,diğerlerini de Çardak’tan tamamladım. Öğleye doğru oradan çıktım;yalnız hava yağışlı olduğundan nereden gideceğime tam karar veremedim. Ama Ericek’e geldim. İnce belden gitsem hava yağışlı, ama Çakıya yetişirim diye düşündüm. Karadut üzerinden gitsem çakıya yetişemem. İki gün önce giden olduğundan haberim var ama iki günde ince belde çok şey değişir. Biliyorum ama gidemesem de geri döner Karadut’ta yatar ertesi gün Çakıya yetişirim dedim sürdüm .... Avcılara çıktım kar başladı. Karadutun tepeye çıktım eski kar var yenisi de yoğun yağıyor gitmenin zor olacağını biliyorum; ama kalırsam geri dönerim diye düşündüm. Kül Çukuru’nun altına vardım kar eskisiyle beraber diz önüne çıkıyor. Kar yağışı devam ediyor; aynı zamanda esiyor, sis de var. İncebel’e vardım. Fırtına, sis, kar yağışı hepsi var! Yön belli değil! Ama hayvanın yolu kaybetmeyeceğini biliyorum. Hayvan da fazla iri değil; ama karda yürümeye alışkan. İncebel’e geçtim;ama nerede olduğumdan emin değilim. Hayvan yıkıldı ne yaparım diye düşünürken hayvan kalkamazsa yükü yıkar giderim derken hayvan silkindi bir hamlede kalktı. Bu arada hayvan kalkamasa benim yolu bulmamın imkanı yok. Tipi olduğundan geldiğim yoldaki iz bile kayboluyor. Bayağı gittim Karakoyun’un pınarlardan,Kozludere yolundan giderim diye düşünüdüm:ama yolu bulacağımdan da emin değilim. Bi farkına vardım ki aşağıya gidiyorum bu arada hayvan bir daha yıkıldı hemen yükü çözmek için elimi attım hayvan yine silkindi kalktı.Bayağı gittikten sonra nasıl olduysa kafamı bi kaldırdım ki bi mağara, mağaranın giriş şeklinden de tanıdım, ay mağarası olduğunu anlayınca çok sevindim. Artık hiç korkum kalmadı. Hava da kararmaya başladı;Geyikbeli nasıl esiyor; ancak o kadar olur.Neyse ama ben rahatladım. Geldim ki Çakı'ya kar yoğun bi şekilde yağıyor. Evde de misafir varmış anacığım geldi beni karşılamaya. Hayvanın yükünü çözdük, içeri çektik. Eve çıkdım ki rahmetli Mehmet amcam,Muharrem dayım, Feramus abi oturuyorlar. Elimi kafama sürdüm ki saçlarımı buz tutmuş... Rahmetli Mehmet amcam sinirli sinirli Kabaktepe deki rahmetli Fatma halamı kasderek ‘Yavrum derdin neydi halanın yanında yatsaydın da sabah da Abdallar’dan gelseydin’ dedi. Avluk’tan geldiğimi sanıyorlar. Emmi ben ince belden geldim dedim. Bir anda ortam buz kesti... Amcam Nerede geldin nereden? İncebel’den mi? Herkes birbirine baktı sonra bana baktılar. Anlattım baştan sona başımdan geçenleri. Feramus abi hiç aklımıza gelmezdi oralardada aramazdık seni dedi. Anacığım ağlamaklı ses tonuyla ‘Verilmiş sadakamız varmış’ dedi. Babam sazı eline aldı tabi _kızıyor bana_ ‘Akıl denen bir şey yok yahu sende aklına ne düşerse onu yapıyorsun,sonunu hiç düşünmüyorsun’ dedi. N’apim ben bunun elinden nere gideyim diyor. Herkesten benzer sözler devam etti tabi. Babamdan farklı paylamalar devam ediyor bu arda... Ertesi gün oldu ne bir ağrı nede bir sızı sadece biraz yorgunluk var; yine de gittim dağdan bir yük odun getirdim.
Hiç unutmuyorum aklıma geldikçe tüylerim ürperiyor. Daha sonraki günlerde de bütün köy bu olayı konuştu; ama herkes katırın yiğitliğinden bahsetti. Kışında iş güç olmadığından kış boyu köylülerden fırça yedim. Allah kimseyi böyle zor durumda bırakmasın. Amin
hasta bakıcı hasta bakıcısı hasta bakıcı ankara yaşlı bakıcı hasta refakatçisi Hasta Bakıcısı ne demek; sağlam insanken bu kelime bize ne kadar uzak! Oysa hayatın bize neleri getirip neleri götüreceği belli olmadığı için, her an hastalıkla karşı karşıya kalma durumunu da göz önüne almak gerekiyor. Sevdiğimiz, değer verdiğimiz kişiler hastalanınca veya başlarına bir şey geldiğinde günlük yaşamında mutlaka bir yardımcıya ihtiyaç duyuluyor. İşte Hasta Bakıcı Hizmetinden bu zamanda yararlanmak gerekiyor. Çünkü hastanın rutin ilaç verilme saatini, yemek yeme saatini geçirmemek, vaktinde vermek gerekmektedir, temizliğine önem verilmek zorundadır. Hele birde küçüklüğümüzden beri bizi sevgi ve özveriyle büyütüp bugünlere getiren anne ve babamız, dedemiz, anneannemiz, çok sevdiğimiz gözümüzden bile sakındığımız çocuğumuz hastalanmaya görsün ne yapacağımızı şaşırıyoruz. Mecburiyetten çalışılıyorsa hastaya vakit ayıramıyorsanız, zorlanır hatta doğru düzgün bir bakım yapılamadığından iyileşme süresi uzar. Buda çok büyük bir kayıp yaşatır insanlara. O yüzden sizlerin işlerini kolaylaştıracak Hasta Bakıcılarımız tam aradığınız özelliklerde.