Yazmaya başladığınız zamanı hatırlıyor musunuz? İlk yazı denemeleriniz hangi türde olmuştu? Ve Ozan Çınar kim?
Ne zaman yazmaya başladığımı hatırlamıyorum. İlk tepkiler edebiyatla ilgili bir internet sitesinde yayımlanan “20 Mikro Öykü” başlıklı yazılarımla geldi. Yüzün üzerinde mikro öykünün ardından farklı tarzda birçok öykümü edebiyat dergileri aracılığıyla okura ulaştırmaya çalıştım. Ardından “Mazgalların Altında” isimli kitabım çıktı ve geçtiğimiz yıl okurla buluştu. Bu senenin başında ise on yedi yazarı bir araya getiren “Hala Barbar mıyız?” isimli bir çalışmanın içinde yer aldım. Üçüncü kitabımı yazıyorum ve ikinciyi okura ulaştırmaya çalışıyorum.
Yalnız bu kalıcılık meselesi bir tür kalıcılık kaygısına dönüşünce ortaya donuk, anlaşılmak için yalvaran öyküler çıkıyor. Seksenlerde çekilen donuk “sanat” filmlerine benzetiyorum ben bunları. Herhangi bir ülkeye ait olabilecek(evrenselliğin yanlış anlaşılması burada başlıyor), pısırık, hatadan kaçınılmış, hangi kültürden beslendiği belli olmayan katı ve sıkıcı kurgu yığınları… Okuduğum şeylerde bu örneklerle çok fazla karşılaşıyorum. Yazarın üslubundaki oturmuşluk, arayışının bittiği yer olmamalı. Günümüzde bu garantici üslup “ustalık” olarak algılanıyor ki bu oldukça gerici bir tutum. Açıkçası ben bu garanticilerle karşılaşınca bir saniye bile düşünmeden kaldırıp atarım. Acımaya bile değmeyen bir sinsilik seziyorum ben bu tarzda. Çok da yaygındır. Deneysel olana ise her zaman saygı duyarım. En azından para, ödül veya belli bir çevreye yaranma gibi amaçlara hizmet etmez.
Biraz da yazma ritüelleri üzerinden gidelim. Yazmanın size göre bir zamanı var mıdır? Günün hangi saatlerinde daha rahat yazabiliyorsunuz? Mekân fark ediyor mu? Elle mi yazarsınız, klavye ile mi? Yazarken ‘uyarıcı’lara (tütün, alkol, çay, su vb.) ihtiyaç duyar mısınız? Olmazsa olmazlarınız var mıdır?
« Dünya Çocuk Kitapları Haftası’nı kutluyoruz 2 | Mehmet ÖzçataloğluTürkiye’nin birikimi: TÜYAP Kitap Fuarı | Feridun Andaç »
» Söyleşi / Edebiyat Haber - 08/04/2015 - 18:23