'Gerçekten de çok gülünce sonunda ağlar mı insan?' Bu soru nedense bütün gün beynime takılı kaldı. Gerçekten de böyle mi sizce? Gülümsemeyi seviyorum. Bazen kendimi gerçekten mutlu hissetmesem bile, gülümsemek insana gerçekten güç ve enerji veriyor. Ama dikkat ettim de, ne zaman kahkahalarla gülsem, bu mutluluk halinden ziyade sadece bir şeyi komik bulduğum için de olabilir, sonunda muhakkak ama muhakkak ağlıyorum. Bu hiç ama hiç şaşmıyor.
Evet, ağlamak da güzel bir duygu yerine göre ama bir yerden sonra acaba diyor insan? Ne kadar pozitif olursan ol ya da ne kadar enerjik, sonunda bir şey oluyor ki her şey bir an da pooff diye uçup gidiyor.
Ama yine de sonunda hangi hissi, hangi duyguyu hissedeceksen hissedelim gülümsemek gerçekten de çok güzel. Bol bol gülümseyin ve insanları gülümsetin.
Belki de en iyi ilaç gülümsemektir.
Yenilenme Projesi 17 Ocak 2017 16:23
Senin hayatın senin inançların. Sen hayatının bir bölümünde zihninde çok gülen ağlar kararını aldıysan senin için işler bu durum. Bu çok gülen çok ağlar inanç sistemi ulusal inanışımız gibi bir şey hatta çok güldüğünde anne baba arkadaş etrafta kim varsa uyarır sanki bize iyilik yapar gibi 😊 Sen koyu bir inançla olmasa bile bu görüşe bir nebze inandığın anlarda güldükten sonra ağlıyorsundur. Ben böyle düşünüyorum umarım açıklayabilmişimdir 😊
İlkay Özgür 17 Ocak 2017 17:11
Bu inanç sisteminin toplumda bulunduğu doğru. Hatta büyüklerimiz de yeri geldiğinde söyler bunu. Ama bu tip bir inanışım hiç yoktur benim. Durduk yere de ağlamıyorum hem. Gerçekten üzüleceğim bir durumla karşılaşıyorum. Buna tesadüf mü desem, bilinçaltımın etkisi mi bilemiyorum ama bir yerden sonra insanı sıkan bir durum. Bu arada açıklamanız gerçekten güzeldi :)
Meczup Biri 17 Ocak 2017 19:37
Hep gulmenin cezası olacakmış gibi. Mesela kendi kendine gulene deli derler aglayana demezler , acirlar aglayana hoşlarına gider sanki ama gulene imrenirler neden gülüyorsun diye sorarlar sonra da çok ağlarsın ha diye eklerler falan, düşünce yazılarını çok seviyorum yazmaya devam edin :)
İlkay Özgür 18 Ocak 2017 05:34
Ne güzel özetlemişsin. İnsanların her şeye bir itirazı var malesef ki. Düşünce yazıları yazmayı ve bilhassa okumayı ben de çok seviyorum :)
Uğur YESİRLİLİ 18 Ocak 2017 17:35
Cem yılmaz'ı seyredip hunharca güldüğümü hatırlarım sonunda ağlama gerçekleşmeyen. Bunlar kişiyle alakalı bir durum olduğu görüşündeyim. Batıl inanç belki de.
İlkay Özgür 18 Ocak 2017 18:28
Batıl inanç kısmına katılıyorum ama işin bu boyutunu düşünerek yazmamıştım yazımı. Çok uç noktalarda biri olduğumdan bu durumu yaşadığım sonucuna vardım. Yani, bir olaya gerçekten sevindiysem sonunda hayal kırıklığına uğramamak adına kendimi geriye çekip olumsuzlukları kendime çekiyorum belki de. Bu huyumu değiştirmem gerekli orası bir gerçek, aslında bu yazıyı yazma amacım da tam olarak buydu. Yani bu sorunuma çözüm bulabilmek. Ama yorum için teşekkürler :)
Uğur YESİRLİLİ 19 Ocak 2017 11:11
Belki de seni üzebilecek birtakım şeyleri hayatından çıkarman lazım. Psikolojik olarak güldükten sonra ağlayacağın inancını kendine aşılamış gibi görünüyorsun daha çok.
İlkay Özgür 19 Ocak 2017 12:03
Evet malesef ki öyle. Her şeyi olduğundan daha çok önemsememek, kafaya takmamak gerekiyor belki de.