Ucuz Film Senaryoları Festivali: Mart 2009
suatında anlamsız bir acı bakma yüzüme ve görme beniamlamsız bırak kelimeleri ve düşük cümleler kur beni tanımlayangidiyorum ben ve bakma yüzüme acıyla anlamsızalacağım ne bir nefes ne içeceğim bir damla su ne annem var benim burda ne de güvenini hissedebileceğim bir babam gidiyorum bazen istemeyerekyollar benden yana ne kadar uzun sürse de bitiyor en sonun da ve acıyla bakma bana anlamsızcagidiyorum..ve çağu zaman isteyerek...
bilmiyorum ne yapmam gerektiğinibir yola çıkmışım başı olmayan ve sonu olmayan yine de devam etmek istediğim çabaladığım yorulduğum ve ağladığımcanımı yakıyor taşlar ve ellerimi kesiyor çalılarsonra yine bir sessizlil çölüne düşüyorum yine yürüyoryine yoruluyorum artık zevk alıyorumyalnız çıktım bu yola ve yalnız ölüyorum...
Elinde bir fotoğraf var kırmızı şal giyen kadının. Gözleri çok güzel bir kahverengi, bal rengi derler ya öyle gibi. Şimdi daha güzel görünüyor, üzeri sulu olunca. Fotoğrafa bakıyor arada. Kafasını kaldırıyor bazen, önünden geçen, yanından geçen insanlara bakıyor. Yada bir ray sesi geldimi, kendi treni olup olmadığını kontrol ediyor. Aklından geçenleri merak ediyorum. Fotoğrafta kimin olduğunu. Sevgilisine mi veda ediyor sessiz sessiz, annesine yada babasına mı.. Merak ediyorum böyle üzgün olmasına sebep olan ne. Ve yine merak ediyorum güzeller hep üzülmek zorunda mı diye.. 0
bir tuhaf yalnızlık
Birden alaycı insanlarla karşı karşıya kalirsin ya hani en kararsız en korkak oldugun anda. Inat edersin yapamayacağını kaçamayacağını bile bile. Sonra bir güz rüzgarı gibi ince sakin görünen ama insanın içine işleyen bir soğuk girer vücuduna. Sadece anneni istersin yanına. İşte ben her gün bu duygularla uyanıyorum sabaha. Temiz hava yerine ölüm yalnızlığı çekiyorum içime. Anne nerdesin diyerek ağlıyorum banyoda ve aynaya bile bakamıyorum utancımdan. Birinin bitirmesini istemiyorum bu duyguları. Insanları görmek istemiyorum çevremde. Şikayet etsemde yalnızlıktan, yalnızlıksız olmak istemiyorum aslında. 0
Beni burdan al götür diye bağıran bir kız var içimde. Küçük hassas bir o kadar yalnız.. Mutlu olsun diye uğraşan yok, mutlu etmeye çalışan yok. O kocaman kara gözleri dolu, bir an kolluyor ağlayacak. Bir düş görüyor her gece, açıyor gözlerini o düş gerçek olacak, mutlu olacak.. Bir anne yok etrafında yalnız, taşa vuruyor ya dizini, kanıyor ya, yapıştıran yok yara bandı.. Öpen yok aglamasin diye.. Bir kız çocuğu var içimde en fazla sekiz yaşında... Bağırıyor bana kurtar beni diye. Sesi ince, çığlık atmaya yetmiyor nefesi. Her gün biraz daha inceliyor ruhu, her an biraz daha kopuyor insanlardan.. Ve kuytu köşelerden korkuyor, onu oraya terkedenlerden korkuyor.. Bir kız var içimde daha çocuk. Büyüt beni diye yalvarıyor... 0
içimdeki küçük kız,
Beni sakla en kuytu en tenha köşelere. Sevgi istemiyorum artık ve ihtiyaç duymuyorum yalancı sözlere. Aramıyorum konuşan bir çene ve bana zarar veren inceden inceye. Bulutları seviyorum artık ve kapatsınlar istiyorum güneşin üstünü. Alışmak istemiyorum hiç bir yaratığı beni yaratan tarafından yaratılmış ve kapanmak istiyorum kendime, dünyaya gönderilme sebebime. Sonra sal beni çıkmaz dehlizlere. Kaybolmak istiyorum tanıdık yerlerde ve unutmak istiyorum tanıdığım herşeyi. Sözsüz şarkılar yazdım ve söylemek istiyorum onları sağırlara. Duymak istiyorum en duygulu sesi ve duygularımdan arınmışlığı hissetmek. Mecbur kalmamak lazım nefes almaya. ve anlamak gerek değerini.
yollar çok uzunbaşlanmayacak kadar iç karartıcıbitirilemeyecek kadar uzuniçimde çığlıklar birikmiş mideme baskı yapıyorlarsevgisiz kalmış bebekler gibi bencil büyüyorumdayak yiyen kadınlar kadar öfke doluyollar hep çok uzun bana bakmıyor insanlar yanımdan geçerken varlığım önemsiz bu küçük çelişkiler içindebir farklılık arıyorum yaşama anlam verecekağlayan gözler görüyorum titreyen dudaklar yazan elleryollar bazen çok uzunsaçlarım kısa sözlerim kısaöyle tahmin ediyorum ki ömrüm kısaama yollar hep çok uzunbazen biraz fazla uzun 0
-beni ilgilendirmez artık, dedi yaşlı, gri gözlü, elinde şemsiye tutan adam. "artık beni ilgilendirmez bensiz yattığı uykularda benim olmadığım rüyalar görmesi. Beni ilgilendirmez sessizce söylediği şarkıları bana armağan etmemesi. Beni ilgilendirmez canı yandığında adımı sayıklamaması. Beni ilgilendirmez artık bensiz olması." ve indirdi şemsiyesini. Islanmaya başladı tepeden tırnağa. Üzerinden aktıkça yağmur damlaları, bir parçasını koydu önlerine o kadına olan sevgisinin, alıp götürsünler diye. Kalabalıklarda bulduğu yalnızlık tecrübelerini, sessizliklere gömüp, kendisine dönüp bakmayan insanların hayatlarını öğrenip, sonsuz ve aydınlık bir karanlığın içinde bulduğu tatlı bir o kadar ekşi yaşamına geri dönmek istedi. Yere bıraktı tuttuğunu farketmediği şemsiyesini. Ellerine baktı. Islanan ellerine, üzerinde çiziklerin krallık kurduğu ellerine. Başını kaldırdı göğe. Bu kez yaşlı yüzü ıslanmaya başladı. Gözyaşları ağırlıyordu yağmur damlalarını yüzünde. Acıyla açtı ağzını, "beni ilgilendirmez artık..."
En iyilerimizin sonu genellikle kendi ellerinden olursırf uzaklaşmak için,ve geride kalanlarbirinin onlardanuzaklaşmayı neden isteyebileceğinibir türlü tam olarak anlayamazlar.bukowski insanı.
filmi yak git abbas!
birşey yap İnci!