Mr. Patates: Mart 2012
kim yazmış? - Sercan Gülsümoğlu saat 1:28 ÖÖ 2 yorum:
kim yazmış? - Sercan Gülsümoğlu saat 4:53 ÖS 8 yorum:
Selam Sercan'ın takipçileri,
Ben de Sercan'ın takipçisiyim ama şu an buraya yazan anlayacağınız gibi Sercan değil. Daha önce de bu geyiklere girilmiş belki hatırlarsınız. Amaç kendi blogumun reklamını yapmak. Bundan sonra yazacaklarım tamamen benim blogumla alakalı olacak yani. Yani kalan 3-5 satırda kendi blogumdan bahsedicem. Eeeh başlıyorum.
Ben Hakan, hatta Hakan Kurt. Blog dünyasına yeni atılmış olmama rağmen bu alanda oldukça deneyimliyim demek isterdim ama değilim. Daha önce kısa bir wordpress maceram oldu ama 15 yaşında blog yazan birinin blogları pek takip edilmiyor. Şimdi 21 yaşındayım, 6 takipçim var, biri fake. Bana gelince; grafik tasarım bölümünde okuyan bir üniversite öğrencisiyim. Ayrıca bölümümün getirisi olan fotoğraf konusunda biraz bilgiliyim. Ekşi Sözlük yazarı olmaktan dolayı gururluyum ama nickimi söylemem. Hep acayip başlıklara yazıyorum. Türkiye'de her 60 saniyede 2 milyon kişinin porno izliyor olması gibi. Neyse konumuzdan sapmayalım, çok da uzatmak istemiyorum.
Sercan'ı merak ediyorsanız eğer şu an karşımda ice tea içerek telefonumdan fruit ninja oynuyor. Bu kadar.
kim yazmış? - Sercan Gülsümoğlu saat 6:17 ÖS Hiç yorum yok:
"Olacak O Kadar" programının çekimleri, Ortaköy Camii'nin önünde yapılmaktadır. Levent Kırca bu sefer normal görünümündeydi ama. Farklı bir kılığa girmemişti.
Ufak bir çocuk, babasıyla birlikte her zaman olduğu babasıyla birlikte çıkarlar ve Ortaköy'e sahile gelirler. Ortaköy Sahili'nin girişindeki midyecilerden en tonton olan amca, bu ufaklığı her gördüğünde hemen çubuğa sardığı midye tavayı uzatırdı ve ücret de almazdı. O midye tava, ufaklığın haracı, rüşveti gibi bir şeydi. 2 yaşındaki bu ufaklığın, salıncakta sallanmaktan önceki en büyük aktivitesi küçük iskemleleri olan çay bahçesinde, sıcacık bir açık çay içmekti babasıyla beraber. Çay bardağını öyle bir tutardı ki, sadece baş parmak ve işaret parmağıyla en üst kısmından. Geride kalan üç parmağı ise havaya kalkmış bir şekilde çayını şapur şupur içerdi. Çay bahçesinin sahibi ise, tanıdığı ve çok sevdiği bu ufaklığın çay içişine her seferinde hayret eder bakardı. 2 yaşında bir çocuğun nasıl böyle düzgün çay içtiğini anlamadığını dile getirirdi sürekli.
Çay bahçesinden kalkan ufaklık salıncaklara koştu. Parkta doyasıya eğlendikten sonra her zaman yaptığı gibi denizin kenarına gitti. En uca gidip kafasını yine uzattı aşağıya. Sonra babası onu tuttu ve parkın olduğu yerden, sahilin iç kısımlarına doğru gittiler. Ufaklık yürürken sürekli kafasını arkaya doğru çevirip, ayakkabılarının topuklarına bakıyordu. Çünkü babası ona ışıklı ayakkabı almıştı. Her adımda ışığın yanıp yanmadığını kontrol ediyordu.
Olacak O Kadar'ın çekimlerinin olduğu yere geldiler. Baba durdu, çekimin olduğu yeri gösterdi ve çekim yaptıklarını söyledi. Bir süre kadar çekimi izlediler. Bir anda ufaklık kalabalığı elleriyle ayırarak setin ortasına girdi ve Levent Kırca'nın yanına gitti. Ceketini çekiştirerek "Baaak benim ayakkabılarımaa, ışıklııı. Hem dee babam aldı" Levent Kırca şöyle bir döndü, ufaklığa baktı. "Kimin bu tosun yahu?" diyerek ufaklığı kucağına aldı, mıncıkladı mıncıkladı, öptü, gıdıkladı. Ardından ufaklığın babasıyla o klasik, bol maşallahlı konuşmalar yapıldı ve ufaklık babasının elinden tutarak eve doğru yol aldılar.
Bu küçük anı, ufaklığın 21 yaşına geldiğinde kesinlikle hatırlayamayacağı ve babasının ona hatırlattığı bir anı olarak yer etmişti. Ufaklık bu anıyı duyduğunda ise bloguna yazmadan yapamazdı.
Evet, ufaklık benim, babam da benim bizzat orijinal, biyolojik ve bitanecik babam.
Ufaklığı görmek için tıklayabilirsiniz.
kim yazmış? - Sercan Gülsümoğlu saat 11:57 ÖS 3 yorum:
Erdil Abi tam da bizimkileri anlatmış.
Hiçbirimiz Pazartesi'yi sevmiyoruz. Çünkü çirkin yani, çok çirkin. Böyle çirkeeef, şirreeeet, laneeet bir gün. Tüm sebebi de haftayı başlatan gün olması değil mi? Yani haftayı başlatan gün, iş başı yapılacak gün, okula gidilecek gün Perşembe olsaydı, bu sefer Perşembe Sendromu olacaktı ve Perşembe'yi sevmeyecektik. Biz illa ki sevmeyecek bir şeyler buluruz. Uzaylılar rahat olsunlar yani.
Efendim, Pazartesi zaten hali hazırda yeteri kadar çirkin değilmiş gibi, bizim evde Pazartesi günler daha da boktan bir hal alıyor. Sebebi derseniz, büyük harflerle yazarım : TEMİZLİK. Evet bizim evin temizlik günü Pazartesi. Temizlik varken evde olmaktan nefret ediyorum, hele bir de günlerden Pazartesi'yken falan, oof aman yani. Allah'ını seven üzerime Vileda'ya düşmüş toz bezi atsın. Ben bu temizlik günlerine kaç adet siyah tişört kurban ettim biliyor musunuz? Bir de hiçbir şey olmamış gibi yıkanıp, katlanıp dolabıma konuyor, anlamayayım diye. Sercan salak mal olduğundan anlamaz zaten di mi? Sonra dolabı açıyorum, diyorum ki bugün siyah giyeyim. Alıyorum giyiyorum. Aynanın karşısına bir geçiyorum! "ANANI!". Çamaşır suyu bulaşmış! Nedense bu çamaşır suyu, her defasında en sevdiğim tişörtlerime bulaşıyor. Belki de en çok siyah sevdiğim içindir bilemiyorum. Zaten mahvolmuş tişörtüme bakarken çileden çıkmak üzereyken, anneannem bardağı taşırmak için uğraşıyor : "Giy çocim nolcak, ufacık yerine bulaşmış."
Bir de anneannem temizlik konusunda çok hassas. Arkadaş ya, kitaplıktaki tüm kitaplar indirilip tozu alınır mı ya? Bir de nasıl bir azimse artık, sırasını falan da bozmamış. Çünkü anlatmıştım bilirsiniz, yani okuyanlar biliyordur. Kitaplığı ilk aldığımda romanları falan belli bir düzene göre dizdim. Gregg Loomis, Dan Brown, Sidney Sheldon diye gidiyordu. Ananem bu hiyerarşiyi beğenmemiş olacak ki, onları boy sırasına göre dizmişti. Ben de çıldırmıştım. Ama artık öğrenmiş. Neyse.
Anneannemin bu hassaslığı, başta annem olmak üzere herkesi çıldırtıyor evde. Anneannemin bacağında bir sorun vardı bir aralar, kalkamıyordu pek fazla. Temizlik de yapamıyordu doğal olarak. O zamanlarda şöyle bir cümle sarfetmişti anneme : "Sen hep üstün körü yapıyorsun, her yer toz içinde." Sonrasında iyileşti ve sahalara geri döndü. Üstelik çok hızlı bir dönüş yaptı anlayacağınız gibi. Annemin temizlediği yerleri, tekrar kontrol ediyor ve beğenmezse üzerinden geçiyor, tekrar temizliyor.
En garip yanlardan birisi de şu, bugün yatıyordum. Temizlik başlamıştı. Gözlerim kapalı, onları dinliyorum. Yemin ederim size, temizlik yaptıklarını bilmesem, annem ve anneannemin FBI'de özel detektif olduklarını falan düşünebilirdim. Diyaloglar onu gösteriyordu çünkü :
-O zaman gidelim.
-Yatak odasını temizlemeye.
+Her yeri temizlemek zorunda mıyız anne?
-Bugün pazartesi unuttun mu?
İşte böyle sevgili dostlar. L.A.P.D.*'den fırlamış gibi takılıyorlar böyle. Ben de çekirdekten yetişiyorum falan. Şahane yani.
Patatesi köşe bucak temizlemek lazım.
*Bilmeyen varsa diye, L.A.P.D. = Los Angeles Police Department
kim yazmış? - Sercan Gülsümoğlu saat 1:01 ÖS 2 yorum:
kim yazmış? - Sercan Gülsümoğlu saat 2:55 ÖS 3 yorum:
+Ben bir şey almayacağım ya.
Ulan Allahsız! Böyle bir heves kırma, böyle bir kalp kırma şekli var mı? Bu nasıl bir odunluk ya. Hayır sonra "Periyodundasın da o yüzden mi bu kadar malsın?" diye sorunca, odun olan erkekler oluyor.
kim yazmış? - Sercan Gülsümoğlu saat 2:57 ÖS 6 yorum: