SEVDAM DÜŞTÜ YOLUNA | Bilgelog
Ana Sayfa / Genel / SEVDAM DÜŞTÜ YOLUNA!
Yazar: Ay Işığı Genel, Serbest Kürsü 29 Nisan 2014	8 Yorum 2,560 Gösterim
Sevdam takıldı elime ayağıma, yoluna düştü; kabul eder misin?
Kapında soluklanmak istedi nefesim; biraz uzun sevdam, son nefesime kadar kalbinden içeri alır mısın?
Heybem fazlaca dolu seninle, lütfuna buyur edip soluğuma sebep olur musun?
Sana karıştı yüreğim, seline kapıldım gözlerine bakınca…
Hiç görmedim ama sahipsiz değiller, aidiyet duygusuyla tutundular sevdana…
Bir adam gördüm düşümde…
Gözleri seninkiyle aynı renkteydi. Karşısına geçtim, düşümde bile aklımda sadece S E N vardın. “Acaba S E N gibi bakıyor mu? “diye baktım gözlerine. Baktım baktım, bir daha baktım… Hayır S E N yoktun orada. Gözlerinin içine baka baka ağladım. Öyle çok ağladım ki birden denizin ortasında buldum kendimi. Deniz yanıyordu ve ben alevlerin ortasında, hala seni ve gözlerini düşünüyordum! Yangını başlatan gözyaşlarımdı. Alevler akıyordu gözlerimden, S E N akıyordun… Nereye, kime, niçin baktığımı bilemeden, boşluğa baktığımda dahi sadece söylenmemiş sözlerin vardı zihnimde. Gözlerin ve onların anlattıkları, senin dile getiremediklerin vardı.
Düşümde; cesaretsizliğin sessizliğimiz… Sonra dile geldi sükut… Sonsuzluğu gördüğümü, duyduğumu hissettim. Ama SEN yoktun. Hiç olmadın…
Anladım yine bir düş kırığı, o kadar kırık ki tutulacak yeri yok …
Haberin yok ki kelamımı kabul edesin, sebebin yok ki yollarıma umut seresin!
Gel desem nasıl geleceksin? Sev desem nasıl seveceksin?
Rüyamsın, göremediğim ve diğer elimsin hiç tutamadığım.
Olmasan da, gelmesen de, umutlarıma ışık verensin…
Sevdama mı düştü yolun, gel tanrı misafirisin, kabulümsün…
Gel otur baş köşeye, zaten sensin bu sevdanın sahibi.
Açtığın yaraları sarmaya, derdime derman olmaya mı geldin?
Hoş geldin Sevdiceğim, diğer yarım.
Nefesine karıştı ruhum, sen kaçtın gözlerime.
Düşürmemek için direniyor sözlerim.
Her neredeysen vatanım olur yüz sürdüğün toprak, sebebim olur.
Yokluğumuzda nice boş hevesler, düş kırıkları, kötü nefesler girdi dünyamıza.
Kızgın taşlara basmak yanlıştı ama ben yanlışlarımı sevdim.
Tek doğrum sendin, sensin.
Hoş geldin mavi dünyam, soluğuma hoş geldin….
Ruh Sevda Sevmek Yangın	2014-04-29
Etiketler:Ruh Sevda Sevmek Yangın
Sonraki: Sevgi Sahrâsındaki Mayınlı Arazi
29 Nisan 2014 - 21:53
Sevda uğruna yapılan bu içten yakarışı duyunca insanın çığlık çığlığa evet evet diyesi geliyor… İmkansızlıklar içinde olsa da…Şiir tadında güzel bir yazı…Yüreğine ve kalemine sağlık Ay Işığı.
29 Nisan 2014 - 22:43
Sonsuzluğa yazılmış bir yazı daha Çitlembik . Sahipsiz işte, gökyüzüne, denize, ovaya :))
Off ne yaptın Dolunay? Nasıl bir sevdanın iz düşümü bu? diyene bakın hele
Ayışığı sevmeye devam, sevmek güzel bırak karşılığı olmasın, sevilmek için sevmedik ki! sevmenin keyfini çıkaralım sevemeyenlere inat, bize bu mısraları yazdıranlar sağolsun…
30 Nisan 2014 - 07:50
İyi de sana o dizeleri yazdıran birisi var imiş tatlım ben hayali bir kahramana yazıyorum :))
Her daim sevmek lazım, sevilmeyi bilmeyenlere inat.
30 Nisan 2014 - 12:02
Şiir tadında… harika…:)
“Heybem fazlaca dolu seninle, lütfuna buyur edip soluğuma sebep olur musun?” bu satıra bayıldım…
Mürekkebin hiç kurumasın Ay Işığı…
30 Nisan 2014 - 12:44
Beğenmenize sevindim Hocam, teşekkür ederim
1 Mayıs 2014 - 08:12
Teşekkürler Hüseyin Bey …