26 Eylül 2019, Perşembe 8:36
En acı yara imiş. Şimdi bu başlığa atfen Orhan GENCEBAY’ın dil yarası isimli şarkı sözlerini burada sıralamak değil maksadım lakin dudaktan kalbe inen toplumsal köprülerin atıldığı bir geçmişten günümüze uzanan çizgide/yol haritasında yüreklerimizin en hafif tabirle acı çektiğine eminim. Gök ekini biçer gibi bir gecede cahil bırakıldığımız bu atmosferde emekleyen bebeler gibi yeni bir kültürle aşina olmak bize geçmişin tüm izlerini bilerek ve sistemli bir şekilde bıraktırılmak istenilmese ve bunu da uyduruk bir kavramla medeniyet/çağdaşlık teraneleriyle süsleyerek köpürtülmesi bize çok pahalıya mal oldu. Yani biz Orhan GENCEBAY’ın tabiriyle sevgiliye aramıza konulan dil engeli vasıtasıyla artık anlaşamazlığa düştük ve birbirimizi bugüne kadar da hiç anlayamadık.
Bir yara açıldı yüreğimizde. Boşaltıldı her şey. Akıtıldı sanki pekmez gibi beynimiz. Bir sünger gibi emildi çekildi hafızalarımızdan belleğimiz. Artık kapanmayacaktı bu yara yıllar yılı. Nitekim kapanmadı da. Çünkü devrim yapıcılar böyle istemişti. Hukuk böyle buyurmuştu. Yara kapanmadığı için en ufak bir müdahale bile kanatmaya yetti. Biçilmişti gök ekini gibi. Silindir gibi geçtiler hayatımızın üzerinden. Kırıldı her şey. Silinmek istenmişti geçmişin ayak izleri. Vasıtalarımız, değerlerimiz artık bize öcü gibi gösterilmeye yabancılaştırılmaya çalışıldı.
Ne zaman bir şeyle yazılsa söylense hemen karşımıza çağdaşlık lafzını koydular. Devrim gerekçesi getirdiler. Ne zamanki hafızalar tıraş edildi, işte o zaman biz yeni bir kimlikle tanıştırıldık. Lakin bu yeni maya bizim özümüzü yansıtmıyordu. Yabancı duruyordu kalbimizde, beynimizde daha doğrusu yürek iklimimizde. Lafzımızı özümüzü değer yargılarımızı taşımıyordu, günden güne kopuyorduk kendimizden değil efendim toplumsal bağlarımızdan koparak uzaklaşıyordu ve yalnızlaşıyorduk maalesef.
“Keşke Türkiye’deki bütün camileri,bütün medreseleri yakıp yıksaydılar da,Dil’e dokunmasaydılar,dil inkılabı yapmasaydılar.Fransız devrimi her şeye dokundu,her şeyi yerle bir etti,fakat Academie Français’e dokunmadı.Camileri,medreseleri yeniden yapardık ama,dil inkılabının açtığı büyük yarayı kapatma imkanımız yok..” diyen Mustafa Çalık Bey bu serzenişte bulunurken uğradığımız felaketin boyutlarını böyle özetliyordu.