Benekli blog...: Ocak 2010
Adı geçecek olan dostlar...
Şimdi iyi güzel, blog yazacağım da "Asiye" dediğimde "Kim le bu Asiye?" diye sormamanıza hizmet etmesi açısından birkaç arkadaşımı burada size tanıtacağım.
Bu, en eski dostlarımdan "Fırfır"...
Bu soğuğumsu güzel "Zekiye"...
Bu narin arkadaş "Kabak",
Bu da Kabak'ın kulübesini paylaştığı, spaniellerin cana yakınlığı ve hareketliliğine dair yargıları altüst eden hafiften depresif dostum "Şarap"
Bu yavru, masumiyet katsayısı esasen resimde göründüğüyle tamamen ters orantılı olan "Çilli";
Bu da, sevecenler seveceni Anka;
Bu havalı tazının adı "Birg"; nefes borusundaki bir problem yüzünden "Börk, börk" diye havladığı için bu ismi almış.
Dişi olmasına rağmen seksist yaklaşmaktan imtina eden sahipleri bu modern tavırlarına karşın sevgili arkadaşıma "Karabaş" ismini koymaktan çekinmeyecek kadar fütursuz davranabilmişlerdir.
Sevgi dolu dostum Daisy (... ve evet, adı "Daisy" olan bir köpeği papatyaların arasında fotoğraflayacak kadar sığ tanıdıkları var.)
Bu da Daisy'nin yareni Havuç.
Alttaki canım dostuma da bütün talihsiz Cocker'lar gibi "Tarçın" ismi kondu...
Bu yakışıklı Polly,
İşte bu cimcime de Hussy. En yakın arkadaşım. Polly'nin eşi oluyor.
Bu Asiye; kendisi sevdiğim, yarim, biriciğim, ayrılmaz parçamdır.
Bu da ben, sahibim geri zekalı ve düz mantık sahibi bir insan olarak adımı "Benekli" koymayı uygun gördü.
E o zaman ağızlıklar takılsın; oyun başlasın...
İşeyen: Can Canis zaman: 01:28 1 yorum:
Etiketler: anka, asiye, benekli, birg, çilli, fırfır, havuç, hussy, kabak, karabaş, polly, şarap, tarçın, zekiye
Bu günlüğü yazdığım müddetçe,
- Asla yapay, samimiyetsiz, sakil ifadeler kullanmayacağıma;
- Anlatım bozukluğu, yazım ve/veya noktalama yanlışı yapmayacağıma;
- Kendimi başka blog yazarlarıyla karşılaştırıp, benden daha iyi olanları gördükçe "Olsun, benim de kendimce bir tarzım var" çirkefliğine yatmayacağıma;
- Fikrime katılmayanların "kemik"lerini eklemezlik yapmayacağıma;
- Bütün küfürleri sansürleyeceğime;
- Ergen moduna girip hayatın anlamsızlığından, oturup bir şeyleri ciddi ciddi tartışmanın ehemmiyetinden, şimdi gülünecek, t...kları serinletecek zaman olmadığından dem vurmayacağıma;
- İki nokta üst üste-parantez, eşittir-parantez, iki nokta üst üste-büyük d, iki nokta üst üste-büyük s ve benzeri ifadelerle anlatımımı güçlendirmeye çalışmayacağıma;
- Dil, din, ırk, mezhep, cinsiyet, cinsel yönelim, inanç ayrımı yapmayacağıma; ama ayrım yapanlara da ööööyle malak gibi bakmayacağıma;
- Övgüden çoğalıp yergiden azalmayacağıma and içerim!
İşeyen: Can Canis zaman: 01:02 Hiç yorum yok:
Yıllar süren uzun kurgular ve planlamalardan sonra yaşama dair neredeyse tek amacım olan blog açma arzumu hayata geçirmiş bulunuyor; neden bahsedebileceğim konusunda bir karara varmış olmanın bahtiyarlığı içinde artık sabahları güne sevinç dolu bir tebessümle başlamayı temenni ediyorum.
Aslında k.çımı kaldırıp bugün yazmaya başladığım şu zavallı günlüğe bir yıl öncesinde başlamış olsaydım artık 657'ye tabii bir memur olduğum gerçeğinin ortaya çıkardığı sıkıcılıktan bir nebze olsun kendimi kurtarabilir; belki de ortalığı ayağa kaldıracak; okuyanların akıllarına durgunluk verecek, "Yahu sen nasıl bir insansın, yalvarırım sırrını söyle" içerikli söyleşiler yapmak üzere televizyona falan çıkabilirdim. Fakat biraz böyle pazartesi diyete başlama, ayın birinde sigarayı bırakma, yumurtayla ekmek parçası eşitliğini sağlama, denizden çıkınca tuzlu tuzlu havluya temas etmeyip duşu bekleme adamı olduğum için, keskin bir tarih de bulamadım; bulduğumda motive de olamadım. Nihayet hazır dedim hem yeni bir yılın başı; hem de 2010 böyle yuvarlak gibi... 2000'de on üç yaşında bir ergen olarak hem insan içine çıkmama mani olacak yazılar yazıyor olmamak hem de kimin okuyacağı belli olmayan bir günlükte "AİLEMDEN NEFFFFFRET EDİYORUM!!! BENİ ASLA ANLAMADILAR VE ASLA ANLAMAYACAKLAR!!! AYRICA BABAM BANYODAN ÇIKINCA DON DEĞİŞTİRMİYOR!" gibisinden kimseyi ilgilendirmediğini düşünebilmek için Einstein olmanın gerekmediği mevzuularla "Kainatın en sıkıcı yirmi ergeni" sıralamasında zirveyi zorlamanın alemi yok diye düşündüm. Ne var ki şimdi de Bilal Erdoğan olmadığım için (Vuuuuuuv!!! Siyasi espri falan ayağı!) hayatımda heyecana, entrikaya, kırılma noktalarına dair pek az ayrıntı kalmış olmasından sebep; belki hiçkimseyi ilgilendirmeyecek, bir ihtimal de okuyanlara "Keşke buna ayıracağım zamanı 'Küstüm Show' izlemeye falan ayırsaydım" dedirtecek tıynetsizlikte bir günlüğe de dönüşebilir; zaman gösterir.
İşeyen: Can Canis zaman: 21:57 Hiç yorum yok: