Aralık 2012 ~ The Reading Lady
Lisa Kleypas Röportajı
Julie Garwood Röportajı
Orta Çağda Ne Giysem?
Neden Christian Grey?
Yazan: The Reading Lady Etiketler: 19.yy, aşk, balo, davet, Epsilon Yayınevi, eski Türk filmleri, günümüz aşk romanı, judith mcnaught, Kitap Tanıtım ve Yorumlarım, lady, lord, Tarihi Aşk Romanları | 29.12.12
Yazan: The Reading Lady Etiketler: aşk, Dex Yayınları, kitap, kitap özeti, Kitap Tanıtım ve Yorumlarım, kitap yorumları, Lux Serisi, Obsidiyen, özet, paranormal, Paranormal fantastik, seri kitaplar, uzaylı, vampir | 26.12.12
Hani bazı kitaplar vardır. Kitap rafları arasında gezerken dönüp dönüp elinize alırsınız. Her seferinde arka kapak yazısını okursunuz, uzun uzun alsam mı acaba güzel midir diye düşünürsünüz. Nihayetinde tam almaya karar verdiğinizde gözünüze ilişen diğer bir kitabı alır çıkarsınız ve o kitap arkanızdan hüzünlü gözlerle bakakalır ya...
İşte Obsidiyen'de benim için böyle bir kitaptı.
Arka kapak yazısını kaç kere okuduğumu hatırlamıyorum bile.
Paranormal kitaplar benim ortaokuldan beri tutkunu olduğum bir tür. İlk göz ağrım bir nevi. Ama Twilight Saga'dan sonra yayınlanan onlarca kitabı okuduktan sonra itiraf edeyim biraz soğumuştum olaydan. Çünkü bu türün para getirdiğini anlayan ve neredeyse eli kalem tutup iki kelimeyi bir araya getiren herkes seri halinde bu tip romanlar yazmaya başladı. İçlerinde ölüp bayıldığım "Allaaaam n'olur dizisi çevrilsin!!!" diye yırtındıklarım bile oldu :) Örneğin Vampir Akademisi Serisi. Rose & Dimitri favori çiftimdi bir ara. Tabii dizisini kitaplarından daha çok sevdiğim The Vampire Diaries'i unutmamak lazım. Always Team Damon :)
Yazan: The Reading Lady Etiketler: 19.yy, aşk, Gretna Green, kitap, lady, lord, Ortaya Karışık, özet, Tarihi Aşk Romanları, tarihi bilgi, tarihi romans | 20.12.12
GG Evlilik Seremonisi
18.yy Las Vegas’ı...
Birçok kitapta adı geçen
Kaçak aşıkların yuvası Gitmesekte görmesekte
Gretna Green kasabası.......
Konumuz romantik olduğu için böyle uydurduğum bir
şiirle giriş yapmak istedim ama hiç romantik olmadı farkındayım J
Balolar, düellolar, ünvanlar ne güzel başlamış gidiyorken uzun zamandır bilgilendirici
yazı yazmadığımı farkettim. Bugün de konu olarak kitaplarda sık sık bahsi geçen
Gretna Green’nin hikayesini anlatmaya karar verdim. Umarım beğenirsiniz.
Aslında her şey 1754 yılında Lord Chancellor Hardwicke tarafından İngiliz Parlamentosunda çıkarılan bir kanunla başladı. Bu kanuna göre yirmi bir yaşını doldurmamış kimsenin kilise dışında ve ailesinin izni olmadan İngiltere'de evlenmesi yasaklandı.
Peki bizim genç aşıklarımız bu durumda ne yaptı? Kanunun sırf İngiltere’yi kapsadığı anlaşılınca kanundaki bu boşluktan yararlanarak “Madem İngiltere’de evlenemiyoruz biz de İskoçya’da evleniriz!” dediler ve sınıra en yakın kasaba olan Gretna Green’ e kaçıp kaçıp evlenmeye başladılar.
1810 tarihli Gretna Green evlilik belgesi
Tabii bu gelişme karşısında ciddi İngiliz lordlarımız kendi varislerinin başına böyle birşey gelme ihtimali karşısında telaşa kapıldılar ve hemen kanunun İskoçya’da da geçerli olması için çalışmalara başladılar. Ama sanırım biraz da bu katı İngilizlerden sıkılmış olan İskoçlar bu talebi reddetti ve Gretna Green kaçak aşıkları evlendirmeye devam etti.
Burada evlilik koşulları İngiltere’den daha rahattı. Onaltı yaşını geçmiş çift iki şahit huzurunda kendini karı ve koca olarak ilan ettiğinde hooop evlenmiş sayılıyorlardı. Ne bir izin ne de başka bir belgeye gerek duyuluyordu.
Blacksmith's İşin ilginç yanı Gretna’daki evliliklerin odak noktası 1712 yılında kurulmuş Old Blacksmith’s Shop ve 1710 yılında kurulmuş Gretna Hall Blacksmith’s Shop isimli nalbur dükkanlarıydı. (Bu arada Blacksmith’i ben isim zannediyordum ama demirci-nalbur demekmiş). Nedense tüm çiftler kaçtıktan sonra bu dükkanlara geliyor ve evleniyordu.
Buranın sahibi olan nalburlarda fırsattan yararlanıp iş aletlerini bir kenara bıraktı ve “Blacksmith Rahibi” olarak kendilerini bu işlere adadılar. Onların yönettiği seremonilerde ilginçte bir gelenek başlamış oldu. Rahip, çifti evlendirdikten sonra bir çekiçle önündeki örse hızla vuruyor, yankılanan çınlama sesi legal bir nikahın kıyıldığını herkese duyurmuş oluyordu. Zamanla bu nalbur rahipler “Örs Rahipleri” olarak anılmaya başlandı ve onlarca yüzlerce evliliği kutsadı.
İlk kullanılan orjinal örs
1856 yılına geldiğimizde Gretna Green’de evlenmek biraz zorlaştı. İskoçlar burada evlenecek çiftlerin nikah öncesinde en az 21 gün burada ikamet etmeleri koşulunu getirdi. Bu değişikliğe”Cooling Off” denildi. Yani kesin karara varmadan önce fikir değişikliği yapmak isterlerse diye çiftlere süre tanımaktı maksat. Genç aşık çiftler burada ceplerindeki paraya göre ya kiracı olarak yerleşiyor, ya da bu süre içinde ahırlarda yatıp kalkıyorlardı. Eee evlilik zor iş iyi günde kötü günde olayı burada meydana çıkıyordur tahminimce. Ve yine bence bir çok çiftte bu dönemde kavga edip ayrılmış olabilir :)
Temsili evlilik seremonisi
Gretna Green’deki bu Örs Rahipleriyle yapılan evlilikler yüzyıldan fazla bir süre gayet güzel devam etti. Ancak 1940 yılına geldiğimizde İskoç hükümeti baskılara daha fazla dayanamadı ve bu tarihten sonra bu tip evlilik kanun dışı sayıldı. Artık Gretna Green’de yapılan evliliklerde diğer yerlerdeki gibi resmi makamlarca onaylanmış olmalıydı. Ama bu bile günümüzde Gretna Green’in önemli evlilik merkezlerinden biri olmasını engelleyemedi. Halen daha senede beş binden fazla evlilik bu küçük romantik İskoç kasabasında gerçekleşmekte ve sembolik olarak Örs çalmaya devam edilmekte. Ve yaygın inanca göre burada çalan örsle evlenenler sonsuza kadar mutlu mesut yaşamakta...
Sizce de çok romantik değil mi?
Yazan: The Reading Lady Etiketler: 18.yy, 19.yy, Artemis Yayınevi, Beatrice, kitap, Kitap Tanıtım ve Yorumlarım, özet, Philippa Gregory, Tarihi Aşk Romanları | 19.12.12
Hayatımda okuduğum en sinir bozucu kitaptı desem yalan söylememiş olurum sanırım. Daha önce Philippa Gregory kitapları hiç okumadığım için bu kitabı D&R 'da indirimde görünce hemen almıştım. Yazarın kitapçılarda gördüğüm sıra sıra kitapları içinde seçe seçe bunu seçmiş olmam da benim başarım sanırım :) Bu kitaptan sonra da kolay kolay bu yazarı okumam gibi geliyor açıkçası. Okumaktan keyif aldığım onca yazar varken bir daha bu sinir bozukluğunu çekmek istemem.
DİKKAT! YAZININ BUNDAN SONRASI AĞIR SPOILER İÇERİR!
Kitabın konusuna gelirsek tahmin edeceğiniz üzere Beatrice isimli bir kadın ve başından geçenler anlatılıyor. Beatrice'in küçük bir kız olduğu dönemlerde babasının sahibi olduğu Wideacre arazisine tutkuyla bağlanması ve bu uğurda akla hayale gelmeyecek planlar ve kötülükler yapması yaklaşık 800 sayfa boyunca anlatılıyor. O dönemlerde kadınların hiçbir şekilde hukuki miras hakkı olmadığı için babasının ölümünden sonra arazinin abisi Harry'nin eline geçeceğini ve kendisinin de evlendirilip tutkuyla bağlı olduğu Wideacre'den gönderileceğini düşünen Beatrice başlıyor psikopat planlarına. İlk önce aşığı Ralph'la bir olup onun babasını öldürmesini sağlıyor. Daha sonra pişman olup "Vay Ralph benim babamı nasıl öldürür" diye sinirleniyor ve onu öldürmek için tuzak kuruyor. Kurduğu tuzakta Ralph ölmüyor ama sakatlanıp bacaklarını kaybediyor ve ortadan yok oluyor. Bu arada abisi Harry bazı gariplikleri yüzünden yatılı okuldan uzaklaştırılıp eve dönüyor. Abisinde de sado-mazo bazı eğilimler var. Bunu fark eden Beatrice onu evden gönderemesin diye abisiyle ensest bir ilişkiye başlıyor. Abisinin evlendiği kız Celia hiç bir şeyden şüphelenmiyor nedense .Üçü birlikte balayına falan çıkıyorlar. Bu arada Beatrice Harry'den hamile kalıyor yine şeytani bir planla bunu kimse öğrenmeden Celia'nın bebeği diye yutturuyorlar. Yazarken bile midem bulanıyor yemin ederim...
Neyse aradan bir sene geçiyor yakışıklı Doktor John, Beatrice'e aşık oluyor. Bu arada yine abisinden hamile kaldığını anlayan Beatrice doktorun teklifini kabul ediyor ve Wideacre'de yaşama şartıyla evleniyorlar. Çocuk doğduğunda John çocuğun ondan olmadığını anlıyor ve kendini içkiye vuruyor. Bu arada anneleri bir gün Harry ile Beatrice'i basıyor ve kadın şoka giriyor. John'un verdiği ilacı fazla dozlarda vererek annesinin de ölmesini sağlayan Beatrice, John'u iyice alkolik olmasını sağlıyor ve hastaneye yatırıp servetinin vekaletini alıyor. Abisini de kandırıp tüm paralarını, John'un tüm servetini harcayıp arazinin haklarını iki çocuğu üzerine geçiren Beatrice, bu arada aldığı acımasız kararlarla tüm köylülerin aç kalmasına, ölmesine, intihar etmesine sebep oluyor. Tüm bu süreçler olurken acımasız toprak ağalarına karşı ayaklanan bir çetenin lideri olan Ralph'in kendisini sakat bıraktığı için intikam alacağını düşünen Beatrice sürekli korku içinde yaşıyor. Kitabın sonunda Ralph geliyor Beatrice'i öldürüp konağı yakıyor, Harry, John, Celia kaçarak kurtuluyorlar. Tabii bütün bu kötülükleri okurken gereksiz dünya kadar da tarım bilgisi okuyoruz. Yok buğday nasıl dikilir, nasıl toplanır bla bla. Balkondaki saksıda tarım yapabilecek seviyeye geldim neredeyse bu kadar bilgiden sonra :)
Beatrice Kötü Tohum bir üçlemenin ilk kitabı. Diğerleri ülkemizde yayınlanmamış ama yabancı kaynaklarda diğer iki kitabın özetlerini okuduğumda onlarında bu kitaptan hiçbir farkının olmadığını aynı iğrençlikte geçtiğini gördüm. Yine ensest ilişkiler, tecavüz, cinayet vs.
Kitabı sürekli elimden bırakmak istedim ama sadece şu Wideacre Cadısı Beatrice ve gerizekalı Harry ölsün gebersin ben de dünya gözüyle bir göreyim diye inat edip sonuna kadar okudum. ama dediğim gibi insanın psikolojisini bozan, midesini bulandıran bir romandı ve çok uzun bir süre daha Philippa Gregory okuyabileceğimi sanmıyorum.
YORUM: Vahsi Bir Lordun Kollarında - Sabrina Jeffries
Yazan: The Reading Lady Etiketler: Epsilon Yayınevi, kitap özeti, Kitap Tanıtım ve Yorumlarım, kitap yorumları, Sabrina Jeffries, seri kitaplar, Tarihi Aşk Romanları, tarihi romans | 4.12.12
Sharpe Kardeşleri oldum olası
sevmişimdir. Sorunlu çocuklukları, dominant büyük anneleri Hetty ve güçlü yan
karakterleriyle eğlenceli bir seridir bana göre. Serinin dördüncü kitabı uzun
bir bekleyişten sonra nihayet yayınlandı ama biraz saçma bir isimle. Ne bileyim
Vahşi Bir Lordun Kollarında yerine Ölüm Meleği falan olsaydı ismi bence daha
güzel olabilirdi. Neyse bu benim fikrim sonuçta.
Önce serinin genel konusu
üzerinde küçük bir hatırlatma yapayım. Anne babaları ölmüş beş kardeşin bakımlarını
üstlenen büyük anne Hetty, ilerleyen yaşlarına rağmen sürekli çapkınlık, macera,
haylazlık peşinde olan ve evlenmeyen torunlarını dize getirmek için bir
ültimatom veriyor. Bir sene içinde beşi de evlenmezse mirasından hiç biri tek
bir kuruş (onların deyimiyle peni J) alamayacaklar. Kardeşlerin hepsi birden
şiddetle karşı çıksalarda Hetty’i sözünden döndüremiyorlar. Bu arada da teker
teker aşkı bulup evlenmeye başlıyorlar. Bu arada yan hikayede de her bir
kardeşin bu geçmişteki olay yüzünden yaşadıkları travmalar ve ailelerinin
ölümünün ardındaki sırları araştırmaları ve adım adım gerçeğe yaklaşmaları
Serinin dördüncü kitabında yedi
sene önce yarışırken en yakın arkadaşının ölümüne sebep olduğu için “Ölüm
Meleği” lakabıyla anılan Gabriel Sharpe’ın hikayesini okuyoruz. Onu en son
bıraktığımızda ölen arkadaşının kardeşi Virginia, herkesin gözü önünde ona yarışmak
için meydan okumuştu. Hikayemiz bu meydan okumadan bir ay sonra başlıyor.
Üç büyük kardeşi dışında geride evlenmemiş
sadece kız kardeşi Celia ve kendisi kaldığı için evlenmeye karar veren Gabe
kendine eş olarak Virginia’yı seçiyor. Bunun bir çok mantıklı sebebi var
kendine göre. Ama şöyle bir sorun var ki
Virginia abisi Roger’ın ölümü için Gabe’i suçluyor ve ondan nefret ediyor. Bu nefreti aşka dönüştürmek haliyle biraz
Olaylar bundan sonra kimi yerde
çok eğlenceli, kimi yerde duygusal olarak devam ediyor...
Kitaptaki karakterlerimizi çok
sevdim. Özellikle Virginia’nın herkesin onu sakin bir lady gibi görmek
istemesine rağmen yaşama coşkusu, eğlenceli ve yürekli karakteri çok hoşuma
gitti. Gabe’in ise sert ve vurdumduymaz Ölüm Meleği imajının altında yatan
duygusallığı, korkularını ve incinmişliği çok etkileyiciydi.
Bu ailede en sevdiğim
karakterlerden birisi de Büyük anne Hetty. Bu kitapta onunla ilgili de güzel bir gelişme
oluyor ama burada anlatmayayım ki kitabı okumamış olanlara sürpriz olsun J
Sabrina Jeffries’in ülkemizde
yayınlanan her kitabını okumuş biri olarak söyleyebilirim ki yazarın tüm
kitaplarında uslubu, dili çok akıcı ve eğlenceli. Yarattığı karakterleri güçlü,
özgüvenli ve tuttuğunu koparan karakterler. Sharpe Kardeşlerin dışında henüz okumamış
olanlar için özellikle Prens serisini de tavsiye edebilirim. O da çok eğlenceli
keyifle okunan bir seridir.
Yazan: The Reading Lady Etiketler: 18.yy, 19.yy, Epsilon Yayınevi, kitap, Kitap Tanıtım ve Yorumlarım, lady, lord, özet, Tarihi Aşk Romanları, tarihi romans | 3.12.12
Yaaaaa kitabın daha 212. Sayfasındayım
(592 sayfa toplamda) ama delirmek üzereyim sinirimden!!! Dayanamadım patlamadan
yazmak istedim. Hakkında hep olumlu yazılar okuduğum için aldım ama iki gündür
beni sinirden delirten bir kitap oldu. Neden mi? Müsadenizle tane tane
Kitap çok güzel başladı. 1066 yılında İngiliz
tahtı varissiz kaldığı için taht savaşlarının çıktığı bir dönemde Normanlar
(Fransızlar) İngiltereyi işgal ediyor. Kan,revan, vahşet sahneleri derken
olayın geçtiği kontluk işgal ediliyor. Kızımızın babası olan Lord ve
himayesindeki köylüler vahşice öldürülüyor, kadınlara tecavüz ediliyor, evler
yakılıyor, çocuklar öldürülüyor vs vs savaş vahşeti anlatılıyor. Tamam
gözümüzün önünde canlandı bu sahneler ve etkilendik tabii insan olarak. Şatoda
hizmetçiler ,lordun kızı ve karısı haricinde kimse kalmıyor ve Normanlar hizmetçilere
tecavüz ediyorlar, kızın yaşlı annesini deli gibi dövüyorlar. Aislinn (lordun
kızı), işgalci komutan tarafından bağlanıp yine vahşice tecavüz ediliyor.
Buraya kadar sürekli gerim gerim geriliyoruz. Ama olabilir sonuçta savaş
sahneleri okuyoruz ve gerilmemiz normal. Ama benim delirmem buralarda ufak ufak
başlıyor. Kız adama sinirle bakarken “yakışıklı
yüzünden bilmemne ifadesi geçti” gibi adama karşı saçma sapan bir düşünce
geçiyor. Nasıl yani? Bu adam babanı öldürdü kızım farkında mısın?
Babası öldürülüyor, annesi aklını yitiriyor
sürekli aşağılanma, hakaretler,dayak kadının çektiği kalmıyor ama Aislinn’de
bir havalar bir annesini küçük görmeler başlıyor. Annesinin yanında olup destek
olmaya çalışacağına delirdi yazıkkk gibi ifadeler, düşmanmışcasına hareketler...Sinirlerim
Ölülerini gömecekler. Babasının ardından zaten
bir damla gözyaşı dökmüş. Hadi gururlu kız falan diyorum. Sonra neymiş efendim
iç etekliği yırtılmış diye hüngür sümük ağlıyor. Dahası atı ölüyor neredeyse
üzüntüsünden kahrolacak. Kızım baban ölmüş, anan delirmiş, sen üstüste tecavüze
uğruyorsun kurtulmaya çalışacağına, intikam düşüneceğine neymiş elbisesi kalmamış diye üzülyormuş.
Kitabın erkek kahramanı Vulfgar geliyor, bu kız
benim deyip diğer adamın elinden alıyor onu. Yine bir hayvan gibi davranmalar
kıza, yine tacizler ama bizim kızımız salak ya adamdan etkileniyor. Stockholm
Sendromu’nun tavan yapmış halleri!
Etraf Norman savaşçılarla dolu, sürekli tecavüz
tehlikesi var bizim kız gidiyor çırılçıplak soyunup göle giriyor. Kendin
kaşınıyorsun Aislinn daha ne diyeyim ben sana? Git evinde yıkan ölür müsün?
Wulfgar ilk başlarda kıza sadece sözlü tacizde
bulunuyor. Efendi bir arkadaş diğerlerine göre. Ama kız onu bir kışkırtıyor,
bir kışkırtıyor deli ediyor insanı. Adam diyor ki sana dokunmayacağım git yerde
yat, salak kız elbisesini çıkarıyor, yarı çıplak adamın önünde dolanıyor,
savura savura saçlarını falan tarıyor... Ya elbisenle uyusan ne olur uyumasan
ne olur? Buruşacak diye mi korkuyorsun anlamadım ki?
Kitap ilerledikçe annesine olan davranışları bir
soğuk bir ukala hasta ediyor insanı. Annem demiyor zaten sürekli adıyla hitab
ediyor Maida diye. “İyice aklını yitirmişti, köpekler gibi yemek artıklarının
peşinde koşuyor” gibi sürekli kadını bir aşağılama halleri. Kadın evin
hanımıyken hizmetçi olmuş, herşeyini ve aklını kaybetmiş en ufak bir sıcaklık
yakınlık yok kızından. Hayır yüreği bile sızlamıyor o kadar söyleyeyim!
Bir de kitapta Wulfgar’la Aislinn arasında o
kadar manasız ,gereksiz ikili diyaloglar dönüyor ki bazen konudan kopup ne
demek istiyorlar acaba diye düşünüyorum. O kadar saçmalıyorlar ki...Zaten
çeviri ve editoryal çok çok kötü yapılmış. Bir de üstüne bu saçmalıklar
eklenince sinirimden kitabı ısırmamak için kendimi çok zor tutuyorum
Neyse yazdım da biraz sinirimi
üstümden attım rahatladım. Belki kitap ilerleyince güzelleşir ve bende
dediklerimi geri almak zorunda kalırım. Şimdilik benden bu kadar...