Terazinin kefesi… | Uğur Özmen
“Terazinin kefesi…” yazısına şu ana kadar 8 yorum yapılmış:
Mahmut DEMİRKAPI :
Ne diyeyim hocam , tek kelimeyle mükemmelsiniz.O kadar haz alıyorum ki yazıları okumaktan, eğitime , bilgi gücüne inancımdan olsa gerek, sanki benim dilimdekileri siz yazıya döküyorsunuz
.Dayanamadım hiç olmazsa bunu yazayım dedim. Aslında uzun zamandır düşünüyorum ,daha uzun yazacağım ama iş yoğunluğundan fırsat bulmaıyorum.Merak etmeyin , okumaya mutlaka zaman ayırıyorum. Yani , sizi sadece derslerde takip etmiyordum, burdan da takip ediyorum.
Umarım hatırlamışınızdır beni..
Selamlar , sevgiler…
Unutmadım ki, hatırlayayım. Dersimi en iyi izleyen kişisiniz. Teşekkürler, sayenizde gururlandım.
Bilgece bir davranış olmuş hocam. Victor Hugo’nun Sefiller’indeki rahip gibi davranmışsınız. Bu karşınızdaki asistan için de mükemmel bir fırsat aslında. Gerçi uzun süre geçmiş bu dersi verirken, ama öğrenmenin süresi yoktur. Kimi zaman oturup ciddi ciddi konusup herseyi acık acık anlatmaktansa kişinin keşfetmesine bırakmak en azından kişi için daha iyi olabiliyor.
Belki de bunun vermiş olduğu huzurdur sizdeki hoşnutluğun kaynağı..
Ben “Senin sayende, kendim için çok güzel şeyler düşünüyorum.” dediğimde, mesaj alındı sanıyorsan, yanılıyorsun. O muhtemelen “sayende sadece konuşarak zaman geçiriyorum” diye anlamıştır.
Zaten, “çok sayıda mesaj vermek, mesaj verenin bahtsızlığıdır” demişti Sayın Metin Akpınar (bir özel sohbette…)
hocalık böyle birşey olsa gerek.. saygılar üstat..
Bu yazının konusu olan arkadaş ve benzerleri sayesinde edindiğim kanaatler…
Bu arkadaş gibi yapmayın. Nedeni bu linkte…
Kullanılmak sonra da başıma defalarca geldi.