Çatlamış Duvarlar 5
Dallarımın dik duruşuna kanma. İçimi oyup da geçti bir el kızı. Poyrazın iplerine sarılıp da gittin “canan” adıyla. Söylesene hangi türkü yanıklığımın belgesidir. Çağırırım da gelmezsin. Yankısızlığım şamar şamar iner kulaklarıma. Gelmeyecektin yarâ/e iklimime ne diye yağmur diye düştün. Rahmetsin sandım. Sarıldım. Avuçladım da içecektim kana kana. Ne bileyim yâr dudaklarımdan kan söküleceğini. Yüreğime inip de ciğerlerimi sökeceğini.. Nerden bileydim el kızı…
Gül el kızı. Yüzün bahar olsun. Unut el kızı. Adın Sonbahar olsun. Seveyim seni el kızı. Çilem mübarek olsun…
This entry was posted on 23 Şubat 2010, in Denemeler دَ نَ مَ لَ رِ مْ ~ ؟ and tagged çatlamış, çatlamış duvarlar, duvarlar. Bookmark the permalink.	1 Yorum
← Esselâmu Aleykum ve Rahmetullahi Aleyh	TufeyL… Şiir Bitti… →
One thought on “Çatlamış Duvarlar 5”	gulll76 dedi ki:	12 Şubat 2012, 20:04	Mübarek olur İNŞALLAH…….