ONURSUZ Onur! - PWDnerin
Demokratik Açılım süreci adı altında Türkiye’de olup bitenleri merakla izliyorum. Yaşanan tartışmaları önemsememek mümkün değil. Hatta heyecan verici olduğunu söylersem abartmış olmam.
Heyecan verici olmasının birçok nedeni var. Ama en önemlileri biri geçmişe diğeri ise geleceğe dair olanıdır.
Sürecin nereye kadar ve nasıl süreceğini, nasıl sonuçlanacağını, nerede ve kimler tarafından nasıl kesintiye uğratılacağını kestirmek zor. Yine bu sürecin sonunda Kürtler açısından ortaya çıkan sonuç hayırlımı olur bilinmez. Tüm bunlara ve muhtemel riskler ve belirsizliklere rağmen bugüne kadar yaşananlar Kürtlerin kazandığını, demokrasi ve özgürlükler cephesinin kazandığını göstermektedir.
Geri dönüşü olmayan bir yola girilmiştir.
Artık bu coğrafyada Kürt yok diyecek birileri çıkamaz. Çıkarsa da deli ya da gerçeklerden habersiz bir aptal olarak nitelenmekten öteye bir paye sahibi olamaz.
Kürtler artık özgür ve parlak bir geleceğe doğru daha rahat ve sancısız yol alabilir. Bu, Kürtlerin kendi kaderi ve bu kaderi Kürtler şekillendirecek. Ancak hala Kürtleri hak etmedikleri ve layık olmadıkları bir kadere mahkûm etmek isteyen faşist Kemalist zihniyet sahipleri katliamcı tarihlerinden örnekler vererek bugünümüzü şekillendirmek istiyorlar.
Geçenlerde Meclis’te açılım sürecine ilişkin yapılan tartışmalarda CHP adına konuşan Onur ÖYMEN (Onursuz Onur) kimilerine göre talihsiz bir konuşma yaptı ama bana göre lanetli bir gerçeği itiraf etti. Bize yeniden Dersim38’i hatırlattı. Tüylerim diken diken oldu, gözyaşlarımı tutamadım.
Bizzat canlı tanıklarından defalarca ve yaşandığı mekânlar üzerinde adeta canlı olarak gösterilmek suretiyle anlatılan ve dinlediğim olaylar gözlerimin önünde canlandı.
Bizim köyde; Kızıl mezra’da toplu halde kurşuna dizilen 160 kişi ve yakılanlar
Eli kolu bağlanarak götürülen amcam ve oğlunun direklere bağlanarak kurşuna dizilmesi. Burada bir parantez açmadan yapamayacağım. Amcam kendisinin oğlundan önce öldürülmesini defalarca rica etmesine rağmen oğlunu gözlerinin önünde öldürdükten sonra onu öldürmüşlerdir.
Ormanda gizlenerek kendini korumak isterken ağlayan çocuğunu boğmak zorunda kalan analar
Halvori kayalıklarından Munzur suyuna atlayan Dersim kızının hala çınlayan çığlıkları
Mazgirt kertinde katledilip uçurumlardan atılan binlercesi
İşte Şeref yoksunu, insanlık fukarası bu onursuz onur bize, halkımıza yeniden böyle bir insanlık dışı trajedi, travma yaşatmak istiyor.
Evet, Kelimenin gerçek anlamıyla M. Kemal, Kemalizm ve onun Partisi olan CHP budur işte. Dersim’liler, Kürtler Kemalizm’i böyle tanıdılar ve buna karşı mücadele ettiler. Bu bakımdan onursuz onur’un bu gerçeği itiraf etmesini yadırgamıyorum. Hatta bravo diyorum. Al sana yürekli Kemalist demek geliyor içimden. Ancak bunu tekrar halkımıza reva görmesi ve yaşatmak istemesi kadar aşağılık ve insanlık dışı bir şey olamaz.
Öfkelenip durmaya gerek yok aslında. Bundan gerekli dersleri çıkarmak gerekir diye düşünüyorum.
Eğer otuz yıl savaştığımız Kemalizm’i bugün yeniden halkımıza şirin göstermeye, sevdirmeye çalışanlar olmasaydı, Onursuz Onur gibiler de böyle Pervasız bir biçimde haykırma cesaretini göstermezlerdi.
Onur sahibi, geçmişini ve yaşadığı acıları unutmayan her Dersim’li yeniden düşünmek ve bir karar vermek durumundadır. Yıllarca CHP ye oy verenler artık utanmalıdır. CHP ye oy vermek geçmişimize ve geleceğimize sıkılan kurşunlara onay vermektir. İster demokratlık adına isterse alevi dernekleri adı altında CHP’ye oy depolamak ve taşeronluk yapmak utanç vericidir.
O Katliam sahiplerine bugün verilecek en güzel cevaplardan biri budur.
Dersim 38 Katliamı Türk tarihinin silinmez bir utancı olarak kalmaya devam edecektir.
16 Kasım Pazartesi Hıdır Yalçın