Karin Karakaşlı'dan Ayşe Kulin'e
BTK başkanından siber saldırı uyarısı Yeşil Yol planına onay Şempanzeyi sigaraya alıştırdılar "Darbe tehdidini geride bıraktık" Karin Karakaşlı'dan Ayşe Kulin'e
Kulin'in Ermeni Soykırımı'yla ilgili sözlerini değerlendirdi...
Karin Karakaşlı, Agos’taki köşesinde Ayşe Kulin’in Ermeni Soykırımı’yla ilgili sözlerini değerlendirdi: Edebiyat öncelikle insan hikâyesidir ve resmi tarihin yalan ile riyaya bulandığı coğrafyalarda, yazarın hayalgücünün ürünü olmanın ötesinde gayrıresmi tarih kaydı işlevini de üstlenir.
Karin Karakaşlı’nın o yazısı:
GİZLİ ÖZNE OLARAK SOYKIRIM
Edebiyat, doğası gereği muhalif, tanımı gereği kapsayıcıdır. Öyle ya, bir kitap yazmak ya da okumak için akmakta olan hayatın dışına çıkmanız gerekir. Kurulu düzenle bir derdiniz yoksa, çarkın dişlileri sizi her seferinde tükürmüyorsa, niye yazasınız?.. Gündelik hayat gerçeklerine boğuldukça hakikatinizden olmak ağrınıza gitmiyorsa, varlığınızın kudret ve aczi nefesinizi kesmiyorsa niye yaratasınız?..
O yüzden çıkıp da bir yazar, coğrafyasının en büyük acılarından birine radikal sağ parti siyasetçisi üslubuyla bodoslama dalarsa, bu sözlerle halel gelmeyecek acıyı bir yana bırakıp bu ruh fukaralığına üzülesiniz tutar. Yeni kitabının tanıtımı için katıldığı Enver Aysever'in 'Aykırı Sorular' programında Ayşe Kulin'in düşündürdüğü tam da buydu. İbreti alemlik cümlesini vurgular gözüme sıçradığı için özel yazım eşliğinde paylaşmak durumundayım: “Ben ErmeniLERİ çok severim AMA o bir tehcir olayıdır. Savaşta yaşanmış bir olaydır. SAVAŞTA yaşananlara SOYKIRIM DEMEK ZOR... YahudiLERİNKİ gibi gidip DURUP DURURKEN BİZ onları KESMEYE başlamadık.”
Türkçe dilbilgisinde gizli özne diye bir şey vardır ya, bu cümlede saklı 'aleni soykırım'ı bulma oyunu oynayabiliriz birlikte. Önce şu ağız dolusu fışkırıveren çoğul takılarından başlayabiliriz misal. Ben Ermeni olarak 'Ermenileri' çok sevmiyorum. Hiçbir halkı çoğul olarak sevmem mümkün değil çünkü bunun tersinde cümlesinden nefret de edebilmem gerekir.
Geçtim takıları, geldim şu kendinden önceki her şeyi itibarsızlaştıran 'ama' bağlacına... Nitekim işte öğreniyoruz ki savaşta yaşananlara soykırım demek zor. Öyle ya bir halkın kökü kazınırken hangi tanım eşliğinde katledildiği çok önemli bir öncelik. Karşılaştırmalı soykırım okumaları eşliğinde Ermenilerin Yahudiler gibi 'durup dururken' kesilmediklerini öğreniyoruz. Kesildilerse bir sebebi, bir gerekçesi var. Muhtemelen bu da “Doğu bölgelerinde Ruslarla işbirliği ederek bizi arkadan vuran Ermeniler” resmi anlatısı olmalı ki, yazar da zaten rahatlıkla bir 'biz'den bahsediveriyor. Bu biz de şöyle tanımlanıyor ortaya karışık: “Osmanlı da biziz. Osmanlı’nın devamıyız. Hayır, ben Cumhuriyet Türküyüm ama bir kuşak var yani ben Osmanlı dedemin kucağında büyüdüm. Bir anda makasla kesemezsiniz geçmişinizi.”
Anahtar Kelimeler:SOYKIRIMERMENİErmenilerErmeni SoykırımıAyşe KulinKarin Karakaşlı