Admin Bir Salı Ekim 11, 2016 10:38 pm
Bize yutturulan masallara göre; neredeyse sadece Afrika'da görülebilecek durum. Ancak, gerçek manada yamyamlık; bize bu masalları anlatan Avrupalılar'ın ataları tarafından, Avrupa'nın göbeğinde; Berlin ve Paris gibi merkezlerde bile 16. yüzyıldan 19. yüzyıla kadar icra edilmesidir.
O devirde insan etini kullanmak, yemek, içmek o kadar yaygındır ki; 16. ve 17. yüzyıl Avrupasında bunları her eczanede bulmak mümkündür. Bu konuyla ilgili bir Alman eczacı kitabında: "insan eti, önce küçük parçalara ayrılır; daha sonra şaraba yatırılır. Hastalık yüzünden ölmemiş olması gerekir. Öldükten sonra bir gece ay ışığı altında bekletilir..." şeklinde bir tavsiyede bile bulunmaktadır.
İnanışa göre insan yağı romatizmaya iyi gelmektedir ve bazı protestanlar dini törenlerde insan eti yiyerek İsa'nın vücudunun tadına baktıklarını düşünmektedir.
1492'de papa ölüm döşeğindeyken, doktorlar 3 tane çocuğun kanını kendisine içiriyorlar. Sonuç; hem papa hem de üç çocuk ölüyor.
Yukarıda bahsedilen yamyamlığın püf noktalarının bir ecza kitabında anlatılmasının esprisi, insan eti yemenin bir alışkanlıktan ziyade, tıbbi inanışlara dayandırılmış olmasındandır. O yüzden Avrupa'da birçok yamyamlık "tıbbi" gerekçelere dayandırılarak yerine getirilmiştir. Bununla birlikte, elbette ki aşırı sefaletten dolayı insan eti de yenmiştir. Bu konuda, idam edilmiş mahkumların etini yiyen İspanyol askerlerin resmedilmesini örnek gösterebiliriz:
Otuz Yıl Savaşları esnasında da açlıktan ölmek üzere olan insanlar mezarları bile kazmışlardı. Bu olay da tıbbi yamyamlığın Avrupa'da hoş karşılanan bir mazeret olmasına katkı sağlamıştır:
Avrupa'da bir idam sahnesini izlemeye gelen insanları cezbeden şey sadece sadece merak değildi. 1649'da İngiltere'de Birinci Charles'ın boynunun vurulmasının ardından, pek çok izleyici mendillerini onun asil kanına bandırmışlardı:
Tıbbi yamyamlık bugün eskisi kadar yaygın olmasa da Avrupa'da hâlâ devam etmektedir... *
1999 yılında, Fransa'da ki bir mağarada neandartellerin yamyamlık yaptığına dair kanları donduran kanıtlar elde edildi. Moulaguercy'deki kazı bölgesinde keşfedilen 100.000 ila 120.000 yaşında olduğu tahmin edilen en az 6 tane neandartal iskeletinin kemikleri, yine kendileri gibi neandartaller tarafından etlerinden ayrılmış, ilik ve beynin, kemiklerin içinden çıkarılması için, kemikleri çekiç taşı ve örsle parçalanmıştı..