Nedense birden aklıma düştü bu ikili. Özellikle 90'ların ilk yarısında futbola ilgi duyanlar hatırlayacaklardır. O dönemde İsveç milli takımının çok iyi bir kadrosu vardı. Ravelli, Blomqvist, Kenneth Anderson, Nilsson ve bir ara Galatasaray'da da oynayan Roger Ljung gibi oyunculardan kurulu, taş gibi bir takımdı İsveç.Ancak bu takımda öne çıkan Tomas Brolin ve Martin Dahlin bambaşka bir uyum içerisindelerdi ve takıma ayrı bir tat katıyorlardı. Futbol kariyerleri boyunca belki hiç aynı kulüp takımında oynamamışlardı ancak aralarındaki uyum, 10 yıl yan yana oynamış oyuncuları aratmayacak cinstendi.Brolin, Nörkkoping'te yetişmiş, sonra Parma'da yıldızı parlamış bir oyuncuydu. O dönemlerde HBB diye bir kanal vardı ve Parma'nın maçlarını veriyordu ağırlıklı olarak. Bugün düşünüyorum da, gayet iyi seçim yapmışlar. Türk futbolseverinin Brolin'e olan ilgisi bu dönemde tavan yapmıştı.Dahlin ise yıldızını Borussia Mönchengladbach takımında parlatmış bir oyuncuydu. Ancak daha öncesinde Malmö forması giyerken Recep Çetin'e belki de hayatının en güzel golünü attıran rövaşatanın ortasını yapan isim olarak Türk futbolseverleriyle tanışmışlığı vardı. Mönchengladbach'tan sonra Roma ve Blackburn Rovers gibi takımlarda şansını denediyse de pek tutunamadı. "Ulan İsveçli zenci mi olur?" bilincinde olduğumuz yıllardı ve Dahlin çoğumuzun sempatisini kazanmıştı.Amerika 94'te bu ikili formlarının zirvesindeydi ve gerçekten iyi bir turnuva geçirdiler. Dahlin 4 gol, Brolin 3 gol atmış ve İsveç de turnuva 3.'lüğünü kazanmıştı. Aynı zamanda Brolin turnuvanın en iyi 11'ine seçilmişti.Sonraki zaman diliminde Brolin, milli takımda talihsiz bir şekilde bileğini kırınca bir daha toparlayamadı. Parma'dan ayrılıp Leeds United'a transfer oldu. Sakatlık sürecinde felaket kilo almıştı ve İngiltere'de bu kilolar yüzünden "fıçı" lakabıyla anılır olmuştu.2000'li yıllara yaklaşırken eski çizgilerini yakalayamayan ve kariyer olarak düşüşe geçen bu ikiliden Brolin 1998'de, Dahlin ise 1999'da sakatlıklarının da izlerini silemedikleri için futbolu bırakmak zorunda kaldı. Şimdilerde Brolin yine fazla kilolarıyla dikkat çekiyor ve kendisini pokere vermiş durumda. Dahlin ise moda sektöründe ve en az futbol oynadığı yıllardaki kadar fit.
Merhaba, ellerinize sağlık, geçmişe götürdünüz beni..Daglish-Rush, Yorke-Cole, van Basten-Gullit, Klinsmann-Voller, Shearer-Sherringham, Morientes-Raul, Bergkamp-Henry.. Say say bitmez bu "elmanın iki yarıları"nı..
@Gol Getiren İyi Orta:)Teşekkür ederim.Gerçekten de hatırlanmaya değer birçok ikili var. Bakarsınız bir seriye bağlarız bunları. Tabii sizin de yaptığınız gibi çeşitli hatırlatmalar gerekecek. McManaman-Fowler da iyiydi bu arada :)
Tekrar merhaba :)seriye bağlama fikri kulağa çok hoş, ilham verici geliyor.. hatırlatma bağlamında şu linki göndereyim izninizle size..http://golgetireniyiorta.blogspot.com/2010/07/bir-elmann-iki-yars.htmlOnlarca yazı çıkar bu konudan :)Saygılarımla,GGİO/Eralp ERSOY
Gönderdiğiniz yazı çok güzel, ellerinize sağlık. Bu konuda muhakkak bir şeyler yapmak istiyorum. Hoş bir seri olur.Blog sayfanız da aslında gayet keyifli. Daha sık yazma imkanınız olur umarım.
4 Kasım 2010 12:38
Merhaba, beğendiğinize çok sevindim..İşten güçten fırsat kaldıkça yazıyorum.. Daha sık yazmaya çalışacağım..Görüşmek üzere,GGİO/Eralp ERSOY
4 Kasım 2010 17:09
hep bir üçlü görmüşümdür. K.Andersson, Brolin ve Dahlin'i. Brolin'i çok severdim özellikle. Parma yıllarında tam bir efsaneydi. Bu üçlü arasında gol paslarını hazırlayan adamdı. Brolin bitince, diğer ikisi de bitti zatn.
4 Kasım 2010 18:15
@ Kaan KavuşanTabii aynı jenerasyona dahil olmalarının da etkisi var. Bu oyuncular yaşlanıp eski performanslarını sergileyemeyince İsveç milli takımı da bir ara düşüş yaşadı haliyle. Çok büyük bir güçtüler...
5 Kasım 2010 09:21