Yazarlar - Sufi Kitap
Prof. Dr. Ali Ayten, 1996’da Derbent (Konya) Lisesi’nden, 2002’de Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nden mezun oldu. 2004’te “Kendini Gerçekleştirme ve Dindarlık İlişkisi” başlıklı çalışmasıyla yüksek lisansını bitirdi. 2009’da “Prososyal Davranışlarda Dindarlık ve Empatinin Rolü” başlıklı teziyle doktorasını tamamladı. 2012’de doçent, 2017'de profesör oldu. Halen Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Din Psikolojisi Anabilim Dalı öğretim üyesidir. Din psikolojisi alanında çalışmaları bulunan Ayten’in eserleri şunlardır: Psikoloji ve Din, Din Psikolojisi, Empati ve Din, Popüler Dindarlık, Tanrı’ya Sığınmak.
1922’de Erfurt’ta doğdu. 1941’de Berlin Üniversitesi’nde İslâmî Araştırmalar sahasında doktora yaptı. 1946-54 yılları arasında Marburg Üniversite’nde, 1954-59 yılları arasında da Ankara İlahiyat Fakültesi’nde Dinler Tarihi dersleri verdi. Bonn ve Harvard Üniversitelerinde çalıştı. Çok sayıda uluslararası ödül aldı ve çeşitli ilmî kuruluşlarda başkanlık ve üyelik yaptı. Almanca, İngilizce ve Türkçe olmak üzere 80’den fazla yayına imza attı. Arapça, Farsça, Urduca, Türkçe ve Sindçeden Almancaya çeviriler yaptı. Çalışmaları özellikle tasavvuf büyüklerinden Mevlânâ, İbn Atâullah ve Hallâc üzerinde yoğunlaştı. Çeşitli ülkelerde konferanslar verdi. Ömrünü İslam tasavvufunu tetkike adayan Schimmel 2003 yılının ilk aylarında arkasında birçok kıymetli eser bırakarak ebedi âleme göç etti.
1940 yılında Bosna Hersek'in Stolac kasabasında doğdu. McMaster ve Zagreb Üniversitelerinde öğrenimini tamamladıktan sonra nükleer tıp ve radyoloji profesörü olarak çeşitli çalışmalara imza attı. Günümüzde de Tıbbî Uranyum Araştırma Merkezi'nin tıbbî araştırma koordinatörü olarak görevini sürdürmektedir. Temel bilimlerde fizik alanına 35 yıldır katkı sağlayan Durakovic, tasavvufi kimliği ve edebî eserleriyle de bilinmektedir.
1965'te Yozgat'ta doğdu. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nden mezun olduktan sonra Osmanlı Arşivi Daire Başkanlığı'nda başbakanlık uzman yardımcılığı görevini üstlendi. Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Tasavvuf Anabilim Dalı'nda araştırma görevlisi olup Abdülkadir Geylanî üzerine yazdığı doktora tezini tamamladı. 2007 yılında profesör alan Gürer, Necmettin Erbakan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Tasavvuf Anabilim Dalı ve Temel İslam Bilimleri bölüm başkanlıklarını yürütmektedir. Arapça, Farsça ve İngilizce bilmekle birlikte pek çok ulusal ve uluslararası organizasyona imza atmıştır.
Ebu Abdurrahman es-Sülemî (942-1021), Horasan'da yetişen evliyanın büyüklerindendir. Fıkıh, tefsir, hadis, lügat âlimi olmakla birlikte evliyanın büyüklerinden Ebu Amr-ı Nüceyd'in torunu olmakla birlikte dedesinin yanında küçük yaşta ilim öğrenmeye başlamıştır. Zamanında bulunan evliyanın imamı olduğu bilir. Bütün ilimlerde âlim, hadis ilminde hafız olup tasavvufun inceliklerine hakkıyla vâkıftır. Bu yolun büyüklerinin hallerini, yollarını, tarihlerini anlatan çok kıymetli eserler tasnif eder. İlim öğrenmek üzere oldukça fazla sıkıntıyı göğüsleyerek hadis-i şerif yazmak için Nişâbur, Merv, Irak ve Hicaz’ı dolaşır. Kendisi hakkındaki en güzel anekdotları kendi döneminde yaşayanlar ve derslerinde bulunanlar aktarırlar. "Tasavvuf yolunda ilerlemek isteyen bir talebeye şu iki şey mutlaka lazımdır: Her halinde doğruluk ve bütün işlerinde edeb üzere bulunmak,” diyen Sülemî Hazretleri, erken dönem tasavvufunun ilkelerini ortaya koyarak sistematikleştiren isimdir, bu nedenle hem tasavvuf tarihi araştırmalarında hem de tasavvufî silsilelerde çok önemli bir yeri vardır. Bu çalışmalarıyla da tasavvufun ayrı bir kulvar değil, İslam içre bir yönelim olduğunu göstermiştir. Ayrıca Abdülkerim Kuşeyrî âlimleri ve mutasavvıfları yetiştirmiştir.
1936 yılında Hatay merkez ilçeye bağlı Karmanca Köyü'nde doğdu. İlk dinî eğitimini aynı zamanda köyün imamı olan babası Hoca Şemseddîn Efendi'den talim etti. İlkokuldan sonra iki yıl Antakya Kur'ân Kursu'nda talim okudu, hafızlık yaptı. Orta kısmını Adana'da, lise kısmını İstanbul'da okuduğu İmam Hatip Lisesi'nden 1960 yılında; İstanbul Yüksek İslâm Enstitüsü'nden 1964 yılında mezun oldu. Dört yıl kadar İstanbul İmam Hatip Lisesi'nde meslek dersleri öğretmeni ve idareci olarak görev yaptıktan sonra açılan asistanlık imtihanını kazanarak İstanbul Yüksek İslâm Enstitüsü (YÖK kanunu gereğince Marmara Üniversitesi'ne bağlı İlahiyat Fakültesi'ne dönüştü.) Kur'ân İlimleri ve Tefsir Anabilim Dalı'nda Ebubekr İbnu'l Enbârî'nin “Kitâbu'l-Vakfi ve'l-İbtidâ” adlı eseri üzerinde yaptığı edisyon kritik çalışmasıyla doktor oldu. Otuz dokuz sene dört ay süren resmî hizmetinden sonra 2001 yılında emekli olan Emin Işık, yüzden fazla ilmî makale ve ansiklopedi maddesi yazdı. Celâl Hoca Hayatı ve ilmî şahsiyeti, Devleti Kuran İrade, Kur'ân’ın Getirdiği, Belh'in Güvercinleri eserleri arasındadır. Evli ve iki çocuk babası olan Işık, ilmî çalışmalarını evindeki özel kütüphanesinde sürdürmektedir.
1300’lü yılların ortalarında İznik’te dünyaya geldi. Asıl adı Abdullah olmakla birlikte baba adına istinaden “Eşrefoğlu” ya da “Eşrefzade” unvanı ile anılır. Osmanlı’nın manevî sultanlarından Emir Sultan’a intisab eden Eşrefoğlu Rumî, zâhirî ilimleri tamamlayıp bâtınî ilimlerde de ilerledikten sonra Ankara’da ikamet eden Hacı Bayram Velî’ye gönderildi. İcazetini aldıktan sonra Bayramiyye halifesi olarak İznik’e geri döndü. Ardından Abdülkadir Geylanî’nin Hama’da bulunan evladından Hüseyin el-Hamavî’ye intisab ederek buradan da icazetini aldı ve Kadiriyye’nin Anadolu’da yaşatılması vazifesini üstlendi. Bu sebeple “Pîr-i Sânî” olarak da anılan Eşrefoğlu, 1470’te Hakk’a yürüdü. Türbesi, memleketi İznik’tedir.
Mevlâna ile İkbal’in hemen hemen bütün eserlerini Fransızcaya çevirdi. Gerek bu önemli tercümeleri gerekse yaptığı salon ve radyo konuşmalarıyla çok sayıda Fransız aydınının İslam’a ısınmasına ve pek çok kişinin de Müslüman olmasına vesile oldu.
Sorbonne ve Ezher Üniversiteleri dâhil, dünyanın birçok ülkesindeki üniversitelerde dersler ve konferanslar verdi. Telif ve tercüme olarak kırk kadar esere imza attı. Mevlânâ’yı mürşidi olarak gördü. Türkiye’yi ve insanımızı çok sevdi. Eva de Vitray-Meyerovitch, Müslüman olduktan sonraki adıyla Havva Hanımefendi, 24 Temmuz 1999’da rahmet-i Rahmân’a kavuştu. Vasiyeti üzerine na’şı daha sonra Konya’ya getirildi ve Hz. Mevlânâ’nın türbesine yakın Üçler Mezarlığı'na defnedildi.
Mâlikî âlimlerin ve Şâzelî tarikatının büyüklerindendir. İsmi, Ahmed bin Muhammed’dir. İbn Atâullah el-İskenderî adı ile meşhur olmuştur. Ebu’l-Abbâs-ı Mürsî’nin talebesi ve Ebu’l-Hasen-i Sübkî’nin mürşididir. 709 (m. 1309) senesinde Mısır’da Hakk'a yürüdü. Mübarek makamı Karâfe kabristanındadır. "Hikem-i Atâiyye" ve "Letâifü'l-Minen" kitapları meşhurdur. İbn-i Atâullah Hazretleri, Ebu’l-Abbâs-ı Mürsî ve Ya’kût-i Arşî’den(ks) ilim öğrendi. Feyz ve bereketlerinden istifade etti. Tefsir, hadis, fıkıh, nahiv, usul ve benzeri ilimlerde söz sahibi olan âlimlerden oldu. Kahire’de yerleşerek, insanların doğru yola gelmesine, cehennemden kurtulmasına vesile olmak için çok çalıştı. Allahu Teâlâ'nın emirlerini bildirmek ve yasaklarından sakındırmak için, insanlara devamlı va'z ve nasihat ederdi. Zamanını, öğrendiği bütün zâhirî ilimleri ve Allahu Teâlâ'yı tanımak için lüzumlu olan marifet bilgilerini insanlara öğretmekle geçirirdi. Tâcüddîn-i İskenderî, haramlardan şiddetle kaçar, şüpheli korkusuyla mübahların bile fazlasını terk eder, dünya malına hiç meyletmezdi. Talebelerinden biri hacca gitmişti. Kâbe-i Muazzama'yı tavafı esnasında, hocası Tâcüddîn-i İskenderî’yi tavaf ederken gördü. Ayrıca sa’y ederken, Arafat’ta vakfeye dururken yine hocasını gördü. Hac vazifesini bitirince Mısır’a döndü. Arkadaşlarına, hocalarının hac için Mekke-i Mükerreme'ye gidip gitmediğini sordu. Onlar da, gitmediğini ve her gün kendilerine ders verdiğini söylediler. Hemen hocasının huzuruna vardı. Hocası ona, "Bu seferinde kimleri gördün?" deyince o da, "Efendim, zat-ı âlinizi gördüm," diye cevap verdi. İbn Atâullah Hazretleri de, "Allahu Teâlâ, sevdiği kullarına, istediği yere bir anda gitme kuvvetini ihsan etmiştir," buyurdu. Kemâl bin Hümâm, kabrini ziyaret edip Hûd Suresi'ni okudu. "Bir kısmı şaki bir kısmı saiddir,” mealindeki ayete gelince, kabirden kendisine yüksek sesle gelen, “Ey Kemâl, bizde şaki yoktur,” sesini duydu. Bunun üzerine Kemâl bin Hümâm, vefat ettiğinde burada defnolunmayı vasiyet etti.
İbn Hazm el-Endelüsî (Ebu Muhammed Ali b. Ahmed b. Saîd b. Hazm el-Endelüsî el-Kurtubî), 994'te Endülüs Kurtubasında doğmuş çok yönlü bir İslam âlimi olmakla birlikte bir tarihçi, edebiyatçı ve felsefecidir. İslam'ın itikadî meselelerini inceleyen en önemli isimlerden biri olarak bilinir. Günümüzde tatbik edeni bulunmayan Zâhirî mezhebinin en önde gelen temsilcisi olan İbn Hazm, yetişkinlik dönemlerinde Endülüs'te baş gösteren siyasî çekişme ortamında hapse atıldı ve sürgün edildi. Berberî ayaklanması döneminde Kurtuba'dan ayrılarak Şâtibe bölgesine yerleşti ve Güvercin Gerdanlığı adlı eserini burada kaleme aldı. Kelâm, felsefe, tarih ve edebiyat üzerine birçok eser kaleme alan İbn Hazm, 1064 yılında Huelva'da vefat etti.
1563’te Hindistan’ın Sirhind şehrinde dünyaya geldi. Lakabı “Bedreddin” olmakla birlikte Hz. Ömer’in soyundan geldiği için “Farukî” nesebiyle anılır. “Müceddid-i Elf-i Sânî” (İkinci Bin Yılın Yenileyicisi) unvanı ona sahip olduğu derin ilimler ve kapasite neticesinde verildi. Eğitimine babasının rahle-i tedrisatından geçerek başladı ve ondan Arapçayı öğrendi. Kadı Behlül Bedahşanî’den hadis, tefsir ve bazı usul ilimlerinde diploma adlı ve on yedi yaşında eğitimini tamamlayıp bütün İslamî ilimlerden icazet sahibi oldu. Kadirî ve Çiştî bağlantıları babasından gelen İmam Rabbanî, babasının vefatından sonra hacca gitmek üzere Sirhind’den yola çıktı. Muhammed Bâkî Billah’ı ziyareti esnasında halihazırda ilgi duyduğu ilhamat yolunda kalbine büyük sırlar nakşolundu ve Bâkî Billah’a intisab ederek Ahrariyye yolunda ondan icazet aldı. Hayatı boyunca yaşadığı dönemin Hindistan’ında ortaya çıkan bidatlere ve dinin yanlış algılarına karşı doğruları anlatmaya çalıştı. Bu sebeple bazı çevreler tarafından çeşitli ithamlarla suçlandı. Büyük sufilerin sekr halindeki sözlerini açıklayarak onlara düşmanlık yapılmasına engel olmaya çalıştı. Vefatından on sene önce ölümünün kendine malûm olduğunu beyan etti ve 1624 yılında Sirhind’de Hakk’a yürüdü.
1653’te bugünkü Bulgaristan’ın Aydos kasabasında dünyaya geldi. Uzun süre Bursa’da yaşadığı ve orada vefat ettigi için Bursevî diye meşhur oldu. Küçük yaşta iken tasavvuf ve tarikat çevreleriyle irtibata geçti. 1664’te geldiği Edirne’de Abdülbaki Efendi’den çeşitli ilimlerle ilgili dersler aldı. 1672’de Osman Fazlı Efendi’den ders almak için İstanbul’a geldi. 1675’te “halifelik” aldı ve vaaz ve irşad için Üsküp’e gönderildi. 1681’de Edirne’de bulunduğu sırada, Bursa halifesi Şeyh Sun’ullah el-Amasevî’nin vefatı üzerine, yerine Bursa halifesi olarak tayin edildi. Meşhur tefsir kitabı Ruhu’l-Beyan’ı burada kaleme aldı. 1717 yılında Şam’a hicret ederek üç sene kaldı. Burada Tuhfe-i Recebiyye’nin de aralarında olduğu on kadar kitap ve risale yazdı. 1720 yılında tekrar Anadolu’ya döndü. Bursevî, Üftâde ve Hüdayî’den sonra Celvetiyye tarikatının en meşhur simalarından biridir. 20 Temmuz 1725’te Bursa’da vefat etti.
(Prof. Dr.) 1950 yılında Ankara’da doğan Kenan Gürsoy, orta öğrenimini Saint Benoit Fransız Erkek Lisesi’nde tamamladıktan sonra Fransız Hükümeti’nin vermiş olduğu bir bursla yüksek öğrenimini felsefe alanında Fransa’da Rennes ve Paris-Sorbonne Üniversitelerinde gerçekleştirdi. Yurda dönüşünden hemen sonra Atatürk Üniversitesi Felsefe Bölümü’nde asistan oldu. 1979 yılında felsefe doktoru, 1983 yılında doçent, 1989 yılında profesör unvanlarını aldı. 1984 yılından itibaren Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi’nde görev yapan Gürsoy, 1997 yılından beri Galatasaray Üniversitesi Öğretim Üyesi kadrosunda yer almaktadır ve halen bu üniversitenin Fen-Edebiyat Fakültesi Dekanıdır. Çalışmaları daha ziyade Etik (ahlâk felsefesi), dinler arası etik, tasavvuf ve egzistans felsefesi gibi alanlardadır.
Kudsi Erguner, geleneksel mevlevi sufi müziğinin ustası ve Ney enstrümanının bilinen icrâcılarından biridir. Babası Ulvi Erguner de önemli bir neyzen idi. Yetmişli yıllarda Paris'e yerleşti, seksenlerin başında Mevlana enstitüsünü kurdu ve kendisini klasik sufi düşüncesini öğretmeye adadı. Osmanlı müziğinin köklerini araştırdı ve albümlerinde kullandı.
1913 yılında Kayseri'nin Develi ilçesinde doğdu. İlköğrenimini Develi Numune Mektebi’nde gördü. Kayseri ulemasından Develi Müftüsü İzzet Efendi'den medrese usulüne göre Mukaddimât-ı Ulum eğitimi aldı. Ankara'da bulunduğu sıralarda Kerkük ulemasından Muhammed Efendi’nin öğrencisi oldu. İskilipli İbrahim Ethem'den tasavvuf terbiyesi alan Âsım Köksal, aynı kişiden icazet aldı. 1933 senesinde Diyanet İşleri Başkanlığı’nda memuriyete başladı ve 31 yıl boyunca üst kurullarda çeşitli vazifelerde bulundu. 1964 senesinde İslâm Tarihi adlı eserini yazabilmek için emekli oldu.18 ciltlik İslâm Tarihi eseriyle 1983 yılında Pakistan’da Dünya Siret Birinciliği ödülünü kazanmıştır. 1995 yılında Türkiye Yazarlar Birliği tarafından yılın kültür adamı seçilmiştir. Büyük İslâm Âlimi Mustafa Âsım KÖKSAL 1998 yılında vefat etmiştir.
Martin Lings, 1909 yılında İngiltere’nin Lancashire şehrinde doğdu. Lisans (1932) ve yüksek lisans (1937) derecelerini Oxford Üniversitesi’nde İngiliz Edebiyatı bölümünden aldı. Polonya’da bir süre İngilizce öğretmenliği yaptıktan sonra Litvanya’da Kaunas Ünivesitesi’nde dersler verdi ve 1939 yılına kadar orada kaldı. 1940 yılından 1951 yılına kadar Kahire Üniversitesi’nde İngiliz dili ve edebiyatı –özellikle Shakespeare- üzerine ders verdi. 1955 yılında Arapça kütüphane sorumlusu olarak British Library’ye girdi ve ardından British Museum ve British Library’de 1973 yılında emekli oluncaya kadar Doğu Yazmaları bölümü sorumlusu olarak çalıştı. Lings doktorasını 1959 yılında “20. Yüzyılda Müslüman Bir Veli” isimli teziyle Londra Üniversitesi’nde tamamladı.
Lings’in British Museum ve British Library’deki görevi ona çok nadir ve kıymetli yazmalara ulaşma imkanı tanıdı ve böylece Lings, hat ve tezhip üzerine şu ana dek yayınlanmış en kapsamlı ve eksiksiz eseri hazırladı (The Qur’anic Art of Calligraphy and Illumination (1976)). 1975 yılında What is Sufism?ismiyle yayınlanan kitabı, tasavvuf hakkında etkileyici bir giriş niteliğindedir. Hz. Muhammed’in hayatıyla ilgili çok satan kitabı Muhammad: His Life Based Upon the Earliest Sources (1983) ise pek çok dile tercüme edildi ve önemli ödüller kazandı.
Martin Lings aynı zamanda bir şairdir. Ünlü yazar C.S.Lewis, Lings’in şiirlerinden bazıları için “safi ilham” demiştir. Esasında Lings’in ilk yönelişi şiire, özellikle Dante ve Shakespeare’e olmuştur, ancak Guénon ve Schuon’ün manevi mesajıyla karşılaşmasının ve tarikata girişinin ardından yaklaşık on beş yıl kendini şiir yazmaya hazır hissetmemiştir. İlk şiir kitabının başında şöyle yazar: “Şiire olan arzum sonraları yerini daha yüce bir arzuya, arzu edilmeye layık yegâne şeye bıraktı.” Lings, burada manevi arayışı kastetmektedir. İki şiir kitabı Elements, and Other Poems ve The Heralds, and Other Poemsdaha sonraları Collected Poems: Revised and Augmented (2001) adıyla birlikte yayınlanmıştır.
1954’te Bursa’da doğdu. Köklü bir aileden gelen Erhan, Eşrefoğlu Rumî’nin torunlarındandır. Ailesindeki tanınmış hattatlardan hat sanatını öğrendi ve Bursa’daki eski ahşap binaların onarım ve restorasyon işlemine başlayıp kendini tümüyle bu alana vakfetti. Bursa Üftade Asitanesi, Şabanî Hacı Şevki Zaviyesi, Sütlüce Elif Efendi Sadî Dergâhı, Tophane'de Kâdirî Asitanesi, Eyüp Nişanca Sivasîler Türbesi gibi pek çok eserin ihyasında bulundu. Ayrıca Bursa ve İstanbul'da pek çok mezar taşının kaybolmasına mani olmuş bir kültür hazinesidir. Bursa’ya ek olarak İstanbul’da bulunan vakıf binalarının bakımıyla da bizzat ilgilenen ve çalışmaları koordine eden Erhan, Bursa Numaniyye Dergâhı'nın sekiz nesildir devam eden geleneğinin son temsilcisi olmakla birlikte; müze ve benzeri mekânlardaki eserlerin korunmasıyla da ilgilenmekte, Bursa’da medfun bulunan önemli zatların türbelerinin ve mezar taşlarının bayındır hale getirilmesi ile görsel arşiv-dokümantasyon çalışmalarını sürdürmektedir.
Receiving his high school education at Robert College and higher education in the fields of economics and history at Cambridge University, Mim Kemal Öke has become a professor at Boğaziçi University in 1990. Turkish Radio and Television Corporation has brought Öke as a general consulting manager for various documentaries. He has participated in official meetings abroad on behalf of the Turkish Foreign Ministry. Öke has won various awards for cultural and scientific studies. Apart from his academic life and non-fictional works, he is also an accomplished visual artist. Over the last ten years, Öke has gravitated towards human sciences in his quest to understand mankind, which in the Turkish context rests in Sufi philosophy. As an extension of his social awareness, Öke offers rhythm and folk dance classes to disabled individuals.
Adı, künyesi ve sıfatı ile birlikte Şeyh-i Ekber Ebû Bekr-i Muhammed bin Ali’dir. Ebû Bekr İbn-i Arabî ismi ile de meşhûrdur. 560 (m. 1165)’da, Endülüs’de Mürsiye kasabasında doğdu. Müctehid idi. Nakil ettiği bilgilerin hepsi birer vesîkadır. Devlet ve mevki sahiblerinden gelen hediyelerin hepsini fakirlere dağıtırdı. Beşyüzden fazla kitap yazdı. Câhiller onun büyüklüğünü anlıyamadı. Âlimler, ârifler ise, veliy-yi kâmil olduğunu anladı. 638 (m. 1240)’de Şam’da vefât etti.Muhyiddîn-i Arabî sekiz yaşında iken, babası, ba’zı sebepler yüzünden İşbiliyye’ye gitti. Orada, başta İbn-i Beşküval olmak üzere pekçok meşhûr âlimden ilim öğrendi. Zekâsı çok keskin, hafızası pek kuvvetli olup, fesahat ve belagat sahibi idi.Birgün Muhyiddîn-i Arabî hastalandı. Hastalığın te’sîrinden bayıldı. Öyle ki, kendisini öldü zannettiler. Muhyiddîn-i Arabî baygın hâlde iken, kendisine, çirkin kara yüzlü ba’zı kimselerin eziyet etmek, sıkıntı vermek istediklerini gördü. Ayrıca bu kara yüzlüleri kovalamaya çalışan nûrânî yüzlü, hoş kokulu bir kimse kendisine yardım ediyordu. Nihâyet bu güzel kimse, ötekileri dağıttı. Onların şerrinden kendisini kurtardı. O şahsa kim olduğunu sorduğunda; “Yasin sûresi” cevâbını aldı. Kendisine gelip gözlerini açtığında, başında bekleyen, gözleri yaşla dolmuş olan babasını gördü. Yâsîn-i şerîfi okuyordu.Muhyiddîn-i Arabî, 598 (m. 1201) yılında Endülüs’ten doğuya gidip, bir müddet Mekke’de kaldı. Sonra Mısır, Şam, Irak, Cezîre ve Anadolu taraflarına seyahat etti. Hadîs ilmini ve diğer ilimlerden bir kısmını; İbn-i Asâkir ve Ebü’l-Ferec İbn-il-Cevzî, İbn-i Sekîne, İbn-i Ülvan, Câbir bin Ebû Eyyûb gibi büyük âlimlerden öğrendi. Gittiği yerlerde büyük âlimler ile görüşüp, onlardan ilim öğrenmek sûretiyle, fen ve din ilimlerinde çok iyi yetişti.Tefsîr, hadîs, fıkıh, kırâat gibi pekçok ilimlerde, büyük âlim oldu. Tasavvufda, Ebû Midyen Magribî, Cemaleddîn Yûnus bin Yahyâ, Ebû Abdullah Temim, Ebü’l-Hasen ve Seyyid Abdülkâdir-i Geylânî hazretlerinin rûhâniyetinden feyz aldı, yüksek derecelere kavuşup, meşhûr oldu.Gavs-ül-a’zam Seyyid Abdülkâdir-i Geylânî hazretleri, birgün en önde gelen talebelerinden Cemâleddîn Yûnus bin Yahyâ’yı yanına çağırdı. Ona buyurdu ki: “Benden sonra, benim künyem olan Muhyiddîn isminde, Allahü teâlânın çok sevdiği evliyâsından bir kimse gelecektir. Bu hırkamı ona teslim edersin.” Yûnus bin Yahyâ, uzun yıllar sonra talebesi olan Muhyiddîn-i Arabî’ye hocasının vasıyyeti olan o hırkayı teslim etti. Muhyiddîn-i Arabî hazretleri, zamanında, ilminden ve feyzinden istifâde etmek için kendisine müracaat edilen bellibaşlı büyük âlimlerden oldu. Bir aralık Konya’ya gelip, Selçuklu Sultânı tarafından çok ikram ve hürmet gördü. Sultanlardan kendisine birçok tahsisat ta’yin olunduğu ve hediyeler gönderildiği hâlde, hepsini fakirlere sadaka olarak dağıtırdı. Sofiyye-i âliyyeden ve kelâm âlimlerinden olan Sadreddîn-i Konevî’nin hocası ve üvey babası oldu.Hocasının üstadı olan Abdülkâdir-i Geylânî hazretlerinin hırkasını, üvey oğlu ve talebesi olan Sadreddîn-i Konevî’ye giydirdi.
Muhyiddin Shakoor was born and raised in Cleveland, Ohio. After having worked as a family therapist and professor of Counselor Education at the State University of New York for more than thirty years, he retired in 2006 ad devoted his time to humanitarian projects, writing and seeing the world. Last Rose of Summer is his first novel and fourth book. He now lives between the U.S. and Turkey.
1947’de İstanbul’da doğdu. Avusturya Lisesi’nde başladığı ortaöğrenimini İsviçre’de sürdürdü. Lise öğrenimini federal lise diplomasını alarak tamamladıktan sonra Lausanne Tıp Fakültesi’nde yüksek öğrenime başladı, 1975’te mezun oldu. İki senelik Almanya tecrübesinden sonra İsviçre’ye dönerek psikiyatri alanında uzmanlık eğitimine başladı. Doktorasını tamamladıktan sonra 1987’de Türkiye’ye döndü. Zürih’teyken Jungcu ve varoluşçu psikoterapi ekollerini takip etti, sonraları grup terapisinde Irvin Yalom metoduna yöneldi. Son yıllarda, özellikle tasavvufî açıdan Benötesi Psikoloji (Transpersonal Psychology) alanına yoğunlaşan Merter, 2005’te Üsküdar’da Türkiye Benötesi Psikoloji Derneği’ni kurmuş olmakla beraber çalışmalarına devam etmektedir.
1971’de Bandırma’da doğan Necdet Tosun, 1993’te Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nden mezun olup 1995’te Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü’nde “İbn Arabî Öncesi Tasavvufta Halvet ve Uzlet” başlıklı yüksek lisansını tamamladı. “Tasavvufta Hâcegân Ekolü 12.-15. Yüzyıllar" başlıklı doktorasını da 2002’de tamamladıktan sonra 2006’da doçent, 2012’de profesör oldu. Belli başlı telif eserleri mevcut olan yazar, çok sayıda kitap tercümesi yapmış ve makale üretmiştir. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Tasavvuf Anabilim Dalı’nda görev yapmaktadır.
1976 yılında Erzurum’da doğdu. Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nden mezun oldu (1998). Üniversite öğrenimi esnasında başladığı hafızlığını tamamladı. 2001 yılında Erciyes Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’ne araştırma görevlisi olarak atandı. Tasavvuf Anabilim Dalında yüksek lisansını tamamladı. (2001) MEB bursu ile sahasıyla ilgili araştırmalarda bulunmak üzere Mısır’daki Kahire ve Amerikan Üniversitelerinde bulundu (2004). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Tasavvuf Anabilim Dalı’nda “Mevlânâ’da Benlik Dönüşümü: Sülûk” adlı teziyle doktorasını tamamladı (2007). 2011 yılında tasavvuf alanında Doçent oldu. Alanıyla ilgili araştırmalarda bulunmak üzere bir yıl süreyle ABD North Carolina Üniversitesi’nde misafir öğretim üyesi olarak bulundu (2013). Tasavvuf düşüncesi, Mevlânâ ve Muhyiddin İbnü’l Arabi üzerine yayınlanmış makale ve kitapları bulunan Küçük, halen Erciyes Üniversitesi İlahiyat Fakültesi öğretim üyesidir. Evli ve üç çocuk babasıdır.
Künyesi Ebu’l-Kâsım Hüseyin b. Muhammed b. El-Mufaddal er-Râgıb el-İsfahanî olmakla birlikte müfessir, Arap dili âlimi, ahlak felsefecisi ve mutasavvıftır. Doğum tarihi ve hayatı hakkında kesin bilgi bulunmayan Râgıb el-İsfahânî’nin, el-Müfredât adlı eserinin bir yazma nüshasındaki bilgiye göre 954 yılında İsfahan’da doğduğu düşünülmektedir. Vefat tarihi hakkında ise daha çok ihtilaf bulunmakla birlikte bu tarihten, klasik kaynakların hiçbirinde net olarak bahsedilmez. Hakkında bilgi edinilebilen kaynaklarda mütevâzı, çok yönlü ve zeki bir İslam âlimi olduğuna dair bilgiler mevcuttur. Doğru bildiklerini söylemekten çekinmeyen Râgıb el-İsfahanî, resmî görevlerden uzak durmuş ve kendini telife adamıştır. Daha çok tefsir ilmindeki vukufiyetiyle bilinir. Tafsîlü’n-neş’eteyn ve tahsîlü’s-sa’âdeteyn, el-Müfredât fî garîbi’l-Kur’ân, Mecma’u’l-Belâga, ez-Zerî’a ilâ mekârimi’ş-şerîa; tefsir, dil bilimi ve tasavvuf merkezli eserleri arasındadır.
1950’de Prizren’de doğdu. İlkokulu ve liseyi burada bitirdi, Priştine Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden 1974’te mezun olup Türkleri temsil ettiği önemli görevlerde bulundu. Bir dönem milletvekilliği de yapan Vırmiça, Priştine TAN gazetesinin genel yayın yönetmenliği ve başyazarlığı görevlerini üstlendi, Yeni Dönem gazetesinin kurucu kadrosunda yer aldı. Özellikle Osmanlı mimarisine ilgisi ve araştırma yazılarıyla okurlar arasında ilgi uyandırdı. Gazetecilik, yayıncılık ve dergicilik mesleklerinin yanı sıra meslek liselerinde uzun yıllar öğretmenlik yaptı. 2002 yılında Kosova Türk Araştırmacılar Derneği’ni kurdu. Çok yönlü bir sanatçı olarak müzikle de ilgilenen yazar, yaklaşık kırk yıllık müzik hayatında birçok festivale katılıp ödüller aldı.
1963 Ünye doğumlu olan Reşat Öngören, Üsküdar Ümraniye Lisesi’nde tamamladığı lise eğitiminden sonra yüksek öğrenimine Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nde devam etti. Yüksek lisansını ve doktorasını da aynı okulda tamamladıktan sonra Tasavvuf Anabilim Dalı Başkanı ve öğretim üyesi olarak çalışmalarına devam etti. Makaleleri, 2002 yılından itibaren alanında itibarlı dergilerde ve ansiklopedilerde yayımlanan Öngören’in Osmanlılarda Tasavvuf: Anadolu’da Sûfîler, Devlet ve Ulema – XVI Yüzyıl, Aydınların Gözdesi Bir Tasavvuf Ekolü: Zeynîlik isimli kitapları yayımlanmıştır.
1942’de Beyazıt’ta dünyaya gelen Sadettin Ökten imam hatip okullarının kurucusu Mahmud Celaleddin Ökten’in oğludur. Vefa Lisesini ve İTÜ İnşaat Fakültesi’ni bitirmiştir. Mimar ve mühendistir. 1989’da Profesör olmuş, 2004 yılında MSGSÜ Mimarlık Fakültesi’nden emekliye ayrılmıştır. Tarihten edebiyata, musikiden mimariye kadar birçok alanda kültürümüze derinlemesine aşina bir bilim ve gönül insanı olan Sadettin Ökten, hem meslekî faaliyetine hem de kültür, medeniyet ve bilim tarihi konularındaki çalışmalarına devam etmektedir.
Sertarîk Mesnevî-hân Şefik Can, Erzurum’un Tebricek köyünde 1910 yılında hayata gözlerini açtı. Babası, Erzurum’da müderrislik yapan Tevfîk Efendi; annesi ise Gülşen Hanım’dır. Şefik Can çok küçük yaşlarda Birinci Dünya savaşına ve Kurtuluş savaşına tanık olmuş, ayrıca savaşların getirmiş olduğu sıkıntı ve ıstıraplarla büyümüştür. 1914 yılında başlayan Birinci Dünya Savaşını tüm dehşetiyle yakından yaşayan bir çocuk olan Şefik Can, boşalan tüfek fişeklerinin mukavva kutusundan, kendisine okul çantası yaparak 1916 yılında, Sivas’ın Yıldızeli ilçesinde ilkokula başladı. Osmanlının son dönemlerinde, “Padişahım çok yaşa” diye başladığı ilkokulu, 1922 yılında “Kemal Paşa çok yaşa“ coşkusuyla bitirdi. Büyük “bir imparatorluğun hazîn çöküşünü, köklü bir kültürün yok oluşunu, yeni kurulan Cumhuriyetimizin doğum sancılarını birebir yaşayarak; yakın tarihimizin çok önemli bir tanığı oldu. İlkokulu bitirdikten sonra babasının arzusu üzerine, askerî okul imtihanlarına girdi. Bu imtihanı başarıyla kazanarak, 1923-24 öğretim yılında Tokat Askerî Ortaokuluna başladı, çok zor şartlar altında eğitimini tamamladıktan sonra Kuleli Askerî Lisesi’ni ve Harp Okulunu bitirdi. 1932 senesinde Haydarpaşa Askerî Veteriner Okulu’nda Ayniyat Muhasibi olarak göreve başladı. Dönemin popüler dergilerinden “Yeni Adam,Türk Sanatı, Bilgi Yurdu” gibi tanınmış kültür ve edebiyat dergilerine hikâye ve makaleler yazan Şefik Can, 1934 yılında Yeni Adam dergisinin açmış olduğu hikâye yarışmasına “Deli İsa” adlı hikâyeyle katılarak bu yarışmadan ödül aldı. Milli Savunma Bakanlığı’nın müsaade etmesi ile İstanbul Üniversitesi’nde imtihan vererek öğretmen oldu, Tâhir Olgun’un rehberliğinde stajını tamamladı. 1965’de emekli oluncaya kadar çeşitli okullarda Türkçe ve Edebiyat öğretmenliği yaptı.
Şeyh İşrak, Şeyh Maktul, Şeyh Şehid ve Şehab-ı Maktul lâkaplarıyla tanınan Ebu'l-Fütuh Şeyh Şahabeddin Yahya bin Habeş bin Emirek Sühreverdi hicri 549'da İran'ın Zencan vilayetine bağlı Ebher ilçesinin Sühreverd köyünde dünyaya geldi. Sühreverdi, ilk eğitimini kendi köyünde tamamladı. Daha sonra, felsefeye, özellikle İbni Sina'nın görüşlerine şiddetle karşı çıkacak olan Fahruddin-i Razi ile birlikte, o dönemde İran'ın ilim merkezi konumunda olan Merağe şehrine giderek Şeyh Mecdüddin-i Ceyli'den hikmet ve fıkıh usûlü dersleri aldı. Merağe'de bir müddet kaldıktan sonra ilim tahsilini tamamlamak üzere İsfahan şehrine gitti. Orada Zahiruddin Kari veya Zahiruddin El Farsi namıyla meşhur bir mantıkçının yanında İbnu Sahlan es-Sevî’nin Beşâir adlı eserini okudu. Sühreverdi’nin Merağe ve İsfahan'daki bu iki hocası dışında elbette başka hocaları da olmuştur ama maalesef bunların kim oldukları hakkında herhangi bir bilgiye sahip değiliz. Sühreverdi, Merağe ve İsfahan şehirlerinde felsefe, mantık, fıkıh, hadis, tefsir ve edebiyat başta olmak üzere, o dönemde medreselerde okutulan bütün dersleri okudu. Eserlerinden onun matematik, astronomi ve ulum-ı garibe denilen ilimlerden de haberdar olduğu anlaşılmaktadır. Sühreverdi, İsfahan'da bulunduğu dönemde sufilerle tanışmış, Beyazid Bestami ve Hallacı Mansur gibi ariflerin etkisinde kalmıştır. Büyük bir ihtimalle yine bu dönemde, Antik İran felsefesi veya kendi deyimiyle Husrovani hikmetin temel esaslarıyla tanışmıştır.Sühreverdi, İsfahan'da ilim tahsilini bitirip sufilerle tanıştıktan sonra uzun seferlere çıktı. Anadolu ve Suriye'ye gitti. Uzun bir zaman Diyarbakır, Miyafarkin (Silvan), Hani ve Mardin şehirlerinde kaldıktan sonra Konya ve Sivas'a gidip Sultan II. Kılıçarslan'ın oğulları Berkyaruk, Melikşah ve Süleyman'a ders verdi. Sonra tekrar Diyarbakır'a döndü, oradan da Suriye'ye giderek Selahattin Eyyubi’nin oğlu ve Halep şehrinin hakimi Melik Zahir’in isteği üzere, şehid olacağı güne kadar Halep'te kaldı.Sühreverdi, bu zaman zarfında nefsini terbiye etmeyi esas alarak zamanının çoğunu itikaf, ibadet ve teamülle geçirmiş, kendisini çetin riyazetlere adamıştır.Sühreverdi’nin Halep şehrinin ulemasıyla olan ilmi tartışmaları Melik Zahir’in kulağına gittiği zaman Sühreverdi’yi şehrin önde gelen âlimlerinin katıldığı bir münazaraya davet etti. Melik Zahir bu münazara sırasında Sühreverdi’nin düşüncelerinden çok etkilendi ve kendisine, Halep'te kalıp ders vermesi için gerekli ortamı hazırladı.Melik Zahir'in Sühreverdi’yi sevip kollaması, her gün kendisiyle görüşmesi ve Sühreverdi’nin kimseden korkmadan açık sözlülükle bildiklerini anlatması şehir ulemasının rahatsızlığına neden oldu. Sühreverdi’yi Melik Zahir’e şikâyet etmekle bir fayda elde edemeyeceklerini bildiklerinden, altında mühürlerinin olduğu şikâyetnameyi Selahattin Eyyubi’ye gönderdiler. Haçlılarla savaş halinde olan Selahattin Eyyubi, ulemanın desteğinden mahrum kalmamak için oğluna Sühreverdi’yi öldürmesi emrini verdi. Melik Zahir, babasını bu karardan vazgeçirmek istediyse de başarılı olamadı, sonunda istemeyerek de olsa babasının emrini yerine getirmek zorunda kaldı.
Halvetiyye tarikatının Şemsiyye (Sivasiyye) kolunun kurucusu Şemseddin Sivasî, Anadolu’da yetişen büyük velîlerdendir. Asıl ismi Ahmed olup Şemseddin lakabıdır. 1519’da Tokat’ın Zile ilçesinde dünyaya geldi. Yedi-sekiz yaşlarında Amasya’da bulunan Halvetiyye büyüklerinden Şeyh Hacı Hıdır’ın elini öpen Sivasî, daha sonra Zile’ye dönerek âlimlerden sarf, nahiv ve diğer ilimleri tahsil etti. Ardından Tokat’a gidip Arakiyyecizade Şemseddin Efendi ile başka âlimlerden aklî ve naklî ilimleri öğrendi. Sonrasında İstanbul’a geldi ve Sahn-ı Seman Medreseleri’nden birinde müderris olarak görevlendirildi. Görüp üzüldüğü bir tutum karşısında, Allah’a kendisini tasavvuf yoluna sevk etmesi yönünde dua etti ve hacca gitti. Hocası Muslihuddin Efendi’nin vefatından sonra velî bir zata talebe olmak istedi. Şeyh Mustafa Kirbasî ve nahiv âlimi Şemseddin Efendi’nin işareti üzerine, onu irşad için Tokat’a gelen Abdülmecid Şirvanî’ye intisab etti. Vefatına yakın, Sultan III. Mehmed ile Eğri Seferi’ne katılmak üzere Üsküdar’a geldi, henüz genç bir zat olan Aziz Mahmud Hüdayî tarafından karışılandı ve ona mürşidliğini müjdeledi. Zâhirî ve bâtınî ilimlerde ilerlemiş olup manzum ve mensur kırka yakın eseri bulunan Sivasî, 1597’de Sivas’ta Hakk’a yürüdü. Sivas Merkez Cami avlusunda medfundur.
Kimi gülü anlatır kimi bülbülü. Şerif Yusuf gülistanda oturmayı tercih eden ve tüm insanlığı durduğu yere davet derdinde olan bir şair ve yazar. Edebiyat mezunu. Akademik kariyerine devam ediyor. Önce annesinden şairliği, sonra yalnızlığından yazarlığı aldı. Hayatına devam ediyor. İstanbul’da yaşıyor. Gençlerle vakit geçirmeyi seviyor. Sosyal medyanın sevilen şairlerinden olan ve çok sayıda şiiri bulunan Şerif Yusuf, Sufi Kitap vasıtasıyla okurlarıyla buluşuyor.
1938 yılında Konya'da doğdu. İlk ve ortaöğrenimini burada tamamladı. 2005 yılında Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nden mezun oldu. 2006 yılında aynı fakülteye araştırma görevlisi olarak atandı. 2008 yılında Dine Psikolojik Yaklaşımda Değişimin Dinamikleri başlıklı teziyle yüksek lisansını tamamladı. 2013 yılında Marmara Üniversitesi'ne araştırma görevlisi olarak atanan araştırmacı, doktora tezine dayalı olarak geliştirdiği TÜBİTAK projesi ile SBD Tennessee Üniversitesi'nde misafir öğretim elemanı olarak bulundu. 2013 yılında Maneviyat Algısı ve Diğerkâmlıkla İlişkisi (Kan Bağışı Örneğinde Türkiye ve Amerika Karşılaştırmalı Nitel Bir Araştırma) başlıklı teziyle doktor unvanı alan Düzgüner; halen Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Din Psikolojisi anabilim adalında öğretim üyesi olarak çalışmaktadır.
Şeyh Abdullah Salâhaddîn-i Uşşâkî
Anadolu’da yetişen büyük velîlerden biri olan Salahaddin Uşşakî, 1783’te Rumeli bölgesinde bulunan Kesriye’de dünyaya geldi. Yirmi yaşına kadar memleketinde kalıp ilim öğrendi, ardından İstanbul’a gelerek tahsiline İstanbul’da devam etti. Yirmi yedi yaşında Bâb-ı Âli’de katipliğe başladı. Teveccühünü kazandığı Hekimoğlu Ali Paşa ile Mısır’a gittiğinde kalbinde tasavvuf yoluna karşı bir alaka hasıl oldu, gittiği yerlerde tasavvuf büyükleriyle görüşmeye çalıştı. Ali Paşa ile Edirne’ye geçen Selahaddin Uşşakî, burada Cemaleddin Uşşakî’ye intisab etti ve paşadan resmî vazifesinden ayrılmasına müsaade etmesini rica etti. Şeyhi, kızını ona verdi, çocukları olduktan bir süre sonra hocası onları evden çıkardı. Bu durumu hemen kabullenen Selahaddin Uşşakî, hanımı ve çocuğuyla birlikte Horhor çeşmesi civarında, saraydaki bir olaydan ötürü suçlanan Tahir Ağa ile karşılaştı. Onun müşkülünü çözünce Tahir Ağa, onları evinde ağırladığı gibi daha sonra bir de ev hediye etti. Tahir Ağa Dergâhı’nın şeyhi oldu. Sonraları tekrar kayınpederinin evine gidince şeyhi, “O celâlim sayesinde bu ikrama kavuştun,” cümlesiyle ona gelen himmeti beyan etti. Salahaddin Uşşakî, 1789 Ramazan’ında, on dokuz yıllık ilim öğretiminden sonra Hakk’a yürüdü. Tahir Ağa Dergâhı’nda medfundur.
Şeyh Abdurrahmân Sâmî-yi Uşşâkî
1879’da Manisa’da (Saruhan) dünyaya geldi. Baba tarafından Hz. Ömer’in (ra) soyundan geldiği nakledilir. Tahsiline memleketinde başlayan Abdurrahman Sâmi Efendi, Çifteayak Bahr-I Sefid Medresesi’nde devam ettiği tahsilini tamamlayıp Necmeddin Pürzetî Efendi’den icazetini aldı. Gelibolu’da Şeyh Ahmed Şucâeddin Efendi’ya intisab ederel tasavvuf yolculuğuna başladı ve kısa zamanda sülûkunu tamamlayıp Kasımpaşa Yahya Kethüda Dergâhı Postnişinliğine tayin edildi. Bir kimyager olan Sâmi-i Uşşakî, buradan aldığı maaşı kendi için harcamayıp geçimini misk imalatı ile karşıladı. Basılmamış bir kimya kitabı bulunmakla birlikte Arapça ve Farsçaya vakıftı. Bu dillerde yazılmış şiirleri divanında mevcuttur. Pek çok tarikattan icazeti vardı ancak asıl irşadını Halvetiyye’nin şubelerinden Hasan Hüsameddin Uşşakî usulünü takip eden kola göre yaptı. Tekke ve zaviyelerin kapatılmasından sonra zor günler yaşayan Sâmi Efendi, yaşının genç olması ve sevenlerinin çokluğundan ötürü takibata uğradı ve serhalifesi Bekir Sıdkı Visalî ile birlikte tutuklandı. Vaizlik hakkı olmasına rağmen bundan da men edildi. 1934’te Hakk’a yürüdü. Edirnekapı Şehitliği’nin Mısır Tarlası bölümünde medfundur.
Halvetî, yolunun ileri gelenlerinden. Şirvan’ın, Şemah şehrinde dünyâya geldi. Babası Seyyid Behâeddîn-i Şirvânî, Şemâh’ın ileri gelen zenginlerinden idi. Yahyâ Şirvânî, 869 (m. 1464) senesinde Bakû’de vefât etti. Şirvanlı oduğu için “Şirvânî” diye meşhûr oldu. Seyyid Yahyâ Şirvânî, fevkalâde cemâl, ahlâk ve edeb sahibi idi. Halvetî, yolunun kurucusu Ömer Halvetî’nin ( radıyallahü anh ) en yüksek talebesidir. Bu yolun yayılması, Seyyid Yahyâ Şirvânî ile olmuştur. Seyyid Yahyâ Şirvânî, çocukluğunda dahi fevkalâde edeb ve ahlâk sahibi idi. Birgün arkadaşları ile oyun oynarken, evliyânın büyüklerinden İzzeddîn Halvetî’nin oğlu ile Sadreddîn Halvetî’nin dâmâdı olan Pîrzâde hazretleri onu gördüler. Çocuğu bir müddet seyr ettikten sonra, birbirlerine; “Allahü teâlâ bu çocuğa, dedelerinin edebini, olgunluğunu ve güzel huyunu ihsân etmiş. Duâ edelim de, Halvetî yolunun feyz ve ma’rifetlerine de kavuşsun” dediler. El açıp cenâb-ı Hakka yalvarıp, uzun uzun duâlar ettiler. O gece Seyyid Yahyâ, rü’yâsında Resûlullah efendimizi ( aleyhisselâm ) gördü. Sevgili Peygamberimiz buyurdular ki: “Evlâdım Yahyâ! Halvetî yolunun büyüklerinden olan Sadreddîn’e git. Onun sohbeti ve hizmetiyle şereflen!” Sabah olunca, yaşının küçüklüğüne bakmadan, Sadreddîn Halvetî’nin huzûruna koştu. Onun terbiyesi altında ilim öğrenmeye başladı. Kısa zamanda hocasının feyz ve bereketleri ile, ilimde ve tasavvuf yolunda pek yüksek derecelere kavuştu. Çok soğuk bir kış günü, Seyyid Yahyâ Şirvânî ( radıyallahü anh ) yatsı namazını kılmak için câmiye gitti. Fakat soğuktan ayakları uyuşup, ayağa kalkamadı. Bu hâlini duyan arkadaşları, gidip kollarına girerek evine götürdüler. Günlerce her ne ilâç kullandı ise, iyileşeceği yerde, ağrıları daha da arttı. Bir gece hocası Sadreddîn, Seyyid Yahyâ’nin evlerinin bacasından içeri girdi. Seyyid Yahyâ’ya buyurdu ki: “Ne yatıyorsun oğul kalk ayağa!” Sonra elinden tutup ayağa kaldırdı. Seyyid Yahyâ’nın ( radıyallahü anh ) hastalığı tamamen iyileşti. Hocasının gelmesini ve Yahyâ’nın iyileşmesini bir hizmetçi kız gördü ve gidip Seyyid Behâeddîn’e haber verdi. Seyyid Behâeddîn eve geldiğinde; oğlunun rahatsızlığının geçmiş, hiç birşeyi kalmamış olduğunu gördü. Oğlu Seyyid Yahyâ’ya; “Bu senin hocan, âlim ve kerâmet ehli geçinir, neden düz yollar varken bacadan aşağı iner?” dedi. Seyyid Yahyâ da (kuddise sirruh); “Sebebi, yolların dikenli olmasıdır. Dikenler mübârek ayaklarını yara eder” dedi. Seyyid Behâeddîn yine; “Yollarda diken yok ki” dedi. Seyyid Yahyâ ( radıyallahü anh ); “Sizin inkâr dikenleriniz var ya!” diye cevap verdi. Bu söz üzerine Seyyid Behâeddîn, elinde olmıyarak oğlu Seyyid Yahyâ’nın peşine düşüp Sadreddîn Efendi’nin huzûruna gitti. İ’tirâzına tövbe etti. Sâdık talebelerinden oldu.
Babasının vefatından sonra yerine, Alaeddin Keykubad tarafından tayin edilen Feridun bin Ahmed, cesur bir Selçuklu komutanıydı (“sipehsâlâr”). Gençliğinde Hz. Mevlânâ’nın babası, Sultanü’l-Ulema Bahaeddin Veled’in meclislerinde bulundu, ardından Hz. Mevlânâ’nın manevî çağrısı üzerine onun müridi oldu ve kırk yıl onun hizmetinde bulundu. Savaşlara katılmadan önce mürşidinin duasını alıp onun mükaşefelerinden nasiplenen Sipehsâlâr, akrabası Çelebi Hüsameddin’in halifeliği zamanında müridlere yardım ve âyinlerde hizmet etti. Çelebi’nin, kendisinin çalışmaları hakkında müspet beyanları üzerine malının hepsini bu haberi ona getirene verip yalnızca ona yetecek miktarını alıkoyarak bizzat gördüğü ve duyduğu halleri toplamaya girişti. Sultan Veled’in halifeliğinin başlarına kadar yaşadı, 90 yaşlarındayken vefat etti.
1940 yılında Amasya’nın Akyazı köyünde doğdu. İlkokulu Akyazı’da, İmam-Hatip Okulu’nu Çorum’da, Yüksek İslâm Enstitüsü’nü İstanbul’da tamamladı. Mezuniyeti sonrasında üç sene Kastamonu İmam-Hatip Okulu’nda çalıştı. 1970-1975 yılları arasında Kayseri Yüksek İslâm Enstitüsü’nde ve daha sonra Bursa Yüksek İslâm Enstitüsü’nde görev yaptı. Enstitünün 1982’de Uludağ Üniversitesi’ne bağlı İlahiyat Fakültesi’ne dönüşmesinin ardından burada öğretim üyesi olarak tasavvuf dersleri vermeye başladı. “İslam Açısından Mûsikî ve Semâ” adlı teziyle doktor oldu.1987’de doçent, 1995’te profesör unvanlarını aldı. Ekim 2007’de de resmî görevinden emekli oldu.
Genelde İslam düşüncesi özelde ise tasavvuf disiplininde çok sayıda makale ve kitabı bulunan Süleyman Uludağ, tasavvuf ilminin klasiklerinin birçoğunu dilimize kazandırdı.
Mevlânâ Celâleddin Rumî’nin büyük oğlu olan Sultan Veled, 1226 yılında Larende’de (Karaman) dünyaya geldi. İlk yıllarını dedesi Sultanü’l-Ulema Bahaeddin Veled ile geçirdi, ilk eğitimini babasından aldı ve onunla birlikte katıldığı muhtelif toplantılarda âlimlerin ilminden istifade etti. Konya’da ve Şam’da çeşitli âlimlerden medrese eğitimi aldı. Anne tarafından dedesi Şeyh Şerefüddin Efendi’nin yönetimi altında, kardeşi Alaeddin Çelebi ile birlikte önce Halep’e, sonra Şam’a gitti. Seyyid Burhaneddin Tirmizî, Şems-i Tebrizî, Hüsameddin Çelebi gibi birçok büyük âlim ve sufi ile olan münasebeti ile ilmini ve sülûk yolundaki çabasını ilerletti. Kendisiyle sistematikleşen ve kurumsallaşan Mevlevîlik, Anadolu Türklüğününün gelişmesinde önemli rol oynayarak halkı irşadda önemli bir okul haline geldi. Babasının vefatından sonra postu Hüsameddin Çelebi’ye bırakan Sultan Veled, Çelebi’nin postnişinliğinden sonra irşad görevini devraldı ve daima babası ile büyüklerin yolunda saygıyla ilerledi. Türk edebiyatında da, yazdığı ilk Türkçe gazellerle önemli bir konumda bulunan Sultan Veled, 1312’de Hakk’a yürüdü. Konya Mevlânâ Türbesi’nde medfundur.
İstanbullu Miskyağcı Salih Efendi'nin oğlu olan Yahya Agâh Efendi, Kadiriyye ve Nakşibendiyye'yi bünyesinde birleştiren "Zenburiyye" tarikatının "Sadıkiyye" şubesi(kolu) müntesibi ve İstanbul'da Davutpaşa semtinde bulunan Erdi Baba Dergahı'nın da postnişinidir. Tarîkat Kıyafetleri adlı eserinin İstanbul'da Süleymaniye ve Hakkı Tarık Us kütüphanelerinde olmak üzere iki nüshası bulunmaktadır.