CAMİLERDEKİ BU REZALETE KİM DUR DİYECEK? - SAĞDUYUHABER | Haber ve Analiz Sitesi
Tarih: 01.06.2018 15:00
CAMİMİ YATAKHANE Mİ BELLİ DEĞİL
Son zamanlarda İstanbul’un Selâtin Camilerin içinde ve bahçesinde Camii adabına uymayan hareketler görmekteyiz. Caminin içinde edepsizce yatanlar görmekteyiz. Kendi evimizde dahi bu şekilde yatılması dinimizce hoş karşılanmamasına rağmen camide sırtüstü ve yüzükoyun yatan kişiler görmekteyiz. Bu kişilerin bir kısmının Arap asıllı kişiler olduğu vakidir.
Dinimize göre değil camii, evimizde ve yatakta yatmanın dahi adabı vardır. Rasulullah Efendimiz, yüz üstü yatmayı (Karın üstüne) yatılmasını hoş görmezdi. “Bu yatış biçimi, cehennem ehlinin yatışıdır” (İbn-i Mâce-7792, K.S.-7110, Ebu Davud-7793,Tirmizi, K.S.-5759) buyurmaktadır.
Başka bir hadis-i şerifte bu yatış şeklinin kâfirlerin yatış şekline benzetilmiştir. Resulüllah Efendimiz (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) uyuyacağı zaman sağ tarafına yatardı. (Buhari, Müslim, Ebu Davud, Tirmizi-9362, K.S.-891)
Yüzükoyun ve sırtüstü yatma hakkında "Bu şekilde yatmak Allah'ın sevmediği bir yatış şeklidir." (Ebû Dâvud, Edeb, 95; Tirmizî,Edeb 21) buyrulmaktadır.
Görüldüğü üzere, Peygamber Efendimiz (asm) yüzükoyun yatmayı uygun görmemiş ve “Allah'ın sevmediği bir yatış” şekli olduğunu bildirmiştir. (bk. İbrahim CANAN, Kutub-iSitte Tercüme ve Şerhi, Akçağ Yayınları: XVI/168)
Gerek mahremiyet kurallarını ihlal, gerek camii içini yatakhaneye çevirmesine hassasiyet gösterilmediği görülmektedir. Diyanet İşleri Başkanlığı’nı, Diyanet’ten Sorumlu Devlet Bakanını göreve çağırıyoruz. Hatta Cumhurbaşkanımızdan bu gidişe dur demesini rica ediyoruz.
Bu konuda Siyami Akyel Hocamızın Milli Gazete’deki yazısını aşağıya alıyoruz:
CAMİLER VEMESCİTLER İBADETHANEDİR, SOSYAL MEKÂN DEĞİL!
Kur’an-ı Kerim ve hadis-i şeriflerde “mescit” ve “cami” ibadet edilen yer anlamında kullanılmıştır. Yeryüzünde ilk mescit Kâbe-i Muazzama’dır. Kur’an-ı Kerim’de,“Doğrusu insanlar için ilk kurulan mabet, Mekke’de çok mübarek ve âlemlere hidayet kaynağı olan Kâbe’dir” (Âl-i İmran, 96) buyrulmaktadır. Mescid-i Haram’dan “kırk yıl” sonra ikinci mescid olmak üzere “Mescid-i Aksâ”nın inşa edildiği hadislerde bildirilmiştir. İslâm tarihinde ise ilk mescit Peygamber Efendimizin (S.A.V.) yaptırdığı “Kuba Mescidi”dir. Daha sonra ilk büyük mescit Medine’de inşa edilen “Mescid-i Nebevî”dir. Hz. Peygamberin (S.A.V.) teşvikiyle bu dönemde Medine’de yirmi, yakın bölgelerde kırk adet mescit yapıldığı bilinmektedir.
Mescid-i Nebevî’nin yapımı tamamlandıktan sonra mescidin doğu kısmında Peygamber Efendimiz için iki odalı bir ev yapılmış; sonraki yıllarda genişletilmiştir. Daha sonra kuzey tarafına Mekke’den hicret eden, malı mülkü ve kimsesi olmayan bekâr sahabiler için “Suffe” denilen gölgelik yapılmıştır.Burada kalan Müslümanlara “Ashâb-ı Suffa” denilmiş ve bu sahabiler eğitim faaliyetleriyle meşgul olmuşlardır.
Medine’demescidin yapılmasından sonra buraya yakın olmak isteyen sahabeler de evlerinimescidin çevresine yapmaya başlamış, kapılarını da mescide açmışlardır. Ancakdaha sonra bizzat Resülullah’ın emriyle kapılarının yönünü değiştirmişlerdir.
İslâm’ın ilkyıllarında camilerin fonksiyonu çok yönlü görülse de Hz. Ömer (R.A.) zamanındakurulan devlet teşkilatı ve sonraki yıllardaki gelişmelerle birlikte camiler,dinî ve dünyevî işlerin yürütüldüğü mekânlar değil; yerleşim merkezlerininoluşmasında belirleyici ve merkezi konumunda olan ibadet merkezleri halinegelmişlerdir.
İslâm medeniyetinin oluşmasında, yayılmasında ve İslâm toplumunun sosyo-kültürel gelişiminde önemli yeri olan cami ve mescitler, sonraki asırlarda da şehirlerin kendi etrafında oluştuğu önemli merkezler haline gelmiştir. Özellikle Selçuklu ve Osmanlı Devleti’nde “medrese, aşevi, çarşı, hamam, hastane, zaviye, tekke”gibi sosyal hayatın vazgeçilmez kurumları külliye şeklinde caminin etrafında inşa edilmiştir. Böylece cami ile sosyal hayat iç içe olmuştur. Son zamanlarda ortaya atılan “camilerin sosyal mekân olduğu” fikri, İslâm tarihinin gerçeklerine terstir. Şehrin mimarisinin cami merkezli inşası, camilerin külliye şeklinde inşa edilerek sosyal hayatla iç içe olması farklı, külliye içinde yer alabilecek bütün faaliyetleri caminin içine ve bahçesine taşımak farklıdır.
Şehri,camiyi merkez alarak kurmak, dinî ve dünyevî faaliyetleri caminin etrafında oluşturulan yapılarda yapmak yerine caminin içini ve bahçesini panayır alanına çevirmek, hem çağın gerekliliklerine, hem de İslâm’ın gerçeklerine aykırıdır. Cami ve mescitler Allah-u Teâlâ’ya ibadet maksadıyla yapıldığı için şereflidir.Bu sebeple “Beytullah” deriz. Cami ve mescitlere abdestli ve sağ ayakla girmek, girerken Peygamberimize selatü selamdan sonra, “Allah’ım, bizlere rahmet kapılarını aç” demek, çıkarken de sol ayakla çıkmak, mescide ilk defa girilmişse Allah rızası için “Tahiyyatül mescit” namazı kılmak sünnettir. Cami ve mescitlerde yüksek sesle konuşmak mekruhtur. Buraya soğan, sarımsak ve sigara gibi insanları rahatsız edecek kokularla değil, güzel koku ve temiz elbiseyle girmek gerekir.
Devlet dairesinde protokol uygulayan, evinde, işyerinde bu tür hareketlere izin vermeyenlerin, camide her türlü oyun ve eğlencenin yapılmasına göz yumanların“Beytullah”ın ne anlama geldiği konusunda bir fikri olmadığı kesindir.