İşçi-emekçi kadınlar baskı, sömürü ve kölelik dayatmalarına ‘Hayır’ diyor
Ben bir plastik fabrikasının mutfağında yıllardır çalıştım. Çok zor emekli olabildim. Çalıştığım her yerde emeğim kaldı. Ne o günlerde, ne de bugün bizlere sunulduğu söylenen olanaklar ya da haklar kullanılmıyor. Ben de uzun yıllardır işçilik yapmış bir kadın işçi olarak haklarımızın kullanılması için referandumda ‘Hayır’ diyeceğim.
Emekli bir kadın işçi
3 çocuğum var, hepsine çok uzun yıllar boyunca baktım. Bu yüzden iş hayatım çok sınırlı kaldı. Yıllar sonra sağlık ve emeklilik için işe başladım. Şimdi bir öğretmenin çocuklarına bakıyorum. Çocuk bakımı bir iş olarak nitelendiriliyor. Ben bu işten para kazanıyorum, sigortam var; fakat yıllardır kendi çocuklarıma baktığımda bu bir iş olarak görülmedi, “annelik görevi” sayıldı.
Çocuklarımız için de, anneler için de daha iyi şartlar olması için ‘Hayır’ diyeceğim.
Çocuk bakımında çalışan emekçi bir kadın
Diktatörlüğe ‘Hayır’ diyorum. Dinci-gerici bir toplum yaratmak isteyenlere ‘Hayır’ diyorum. Kendisinden başkasına yaşam şansı vermeyen tekçi zihniyete ‘Hayır’ diyorum. Düzenin işleyişi baştan bozuk. Bu düzene karşı ‘Hayır’ diyorum.
Emekçi bir Kürt kadın
Bir kadın işçi olarak ikinci sınıf insan muamelesi görmek istemiyorum. Dindar ve kindar bir toplum yaratılmasını istemiyorum.
İşçilere hiçbir dönem haklar tanınmamıştı, fakat AKP hiç olmadığı kadar haklarımızı gasp etti. Haklarımızın elimizden alınmasına karşı ‘Hayır’ diyorum.