Bu Dünya'dan bir PATİ (kedi) geçti. Limon'un gerçek hikayesidir. | Ayar Haber - Son Dakika - Güncel Haberler
Anasayfa » 3.Sayfa » Bu Dünya’dan bir PATİ (kedi) geçti. Limon’un gerçek hikayesidir.
2 yaşındaki LİMON’un içler acısı hikayesi ve ailesinin yaptıkları. gözyaşlarına boğulacaksınız.
BİR BAL OĞLAN GÖÇTÜ BU DİYARDAN ACILAR İÇİNDE
Limon 2 yaşındaydı ve 2 yıldır sokakta bakıyordu annem. Bir hafta şehir dışındaydık. Döndüğümüzde Limon sağa sola yalpalıyordu. Zeytinburnu hayvan bakım evine götürdük. Fip testi yapıldı. Negatif çıktı. İç organlarının enfeksiyon kaptığı söylendi. 21 gün 12 saatte bir evde iğne yapılacaktı. 18. Güne geldiğimizde hiç bir gelişme olmadığı için tedaviyi sonlandırıp Family vet. Burak Uçar hocama görürdük. Röntgen çekildi muayeneden sonra kafa ve boyun MR istedi. MR çok pahalıydı ancak tek MR çektirebildik. Radyolog küçük bi torpil yapıp boynun küçük bir kısmınıda çekti. Sonuçlara bakan Burak hoca omurilikte bir sıvı birikintisi gördü ve branşı olmadığı için Avcılar vet. fak. Yalçın devecioğlına yönlendirdi.
Yaklaşık 1 ay ilaç iğne serum tedavisi gördü bu arada annem masraflarını karşılamak için işe başladı. Harcadığımız para bir yana dursun Limon yemeyi içmeyi bıraktı. Arka bacakları felç gibi oldu. Testislerinde kristalleşme oldu ve yanık gibiydi. 2 aydır zaten Olduğu yere tuvaletini yapıyordu ama artık tuvaletini de yapmayı bıraktı. Annem yaptırıyordu günde iki kez. Takviye mamaları şırınga ile veriyordu annem. Yalçın hoca rahatsız olduğu için her seferinde farklı bir doktora denk gelip baştan en baştan anlatmak bizi çok yordu. Boğaziçi veteriner kliniğine götürdük. Derinlemesine incelendi her bir tahlil MR. Muayene edildi. İğne vs yapıldı. Mahmut hoca kafada bir şey olmadığını yapılan tedavinin doğru olduğunu ancak boyun ve Altına bakılması gerektiğini söyleyip komple MR istedi. Ancak MR dan sonra netlik kazanacaktı. Kimseden yardım istemedik. Çünkü artık insanlar yardım isteyenlere hakaret ediyordu. 4 bin tl yi geçmişti tedavisi. Yeter ki iyileşsin diyorduk. MR sonuçları çıkınca Boğaziçi vet. Gittik. Durumun nörolojik olmadığı ve fipten kaynaklandığı netlik kazandı. Yapılacak tek şey haftada bir iğne vurdurup rahatlamasını sağlamaktı. İğnelere Burak hoca devam edecekti. Dışkı ile bir tedavi şekli bulunmuş. Sağlam kedinin dışkısı fipli kediye enjekte ediliyordu. Limon yeni bir tedaviye başladı. yemek yemeye başladı. Sürünmeye başladı. Çünkü hiç hareket edemiyordu ve bu mucizeydi. Gözleri düzeldi tepkileri düzeldi. Haftalık tedavisi devam ediyordu.
5 gün önce yemeği kesti. Suyu kabul etmedi. Böbrek yetmezliği vardı ve çok ilerlemişti. Kocaman uzun bir kedi 2 kiloya düşmüştü. Karnı aç kalmasın diye serum verildi. Büyük yaraları vardı. Ağzının yan tarafında delik açılıyordu. Ağlıyordu oğlum hep ve zor nefes alıyordu. Son günleriydi biliyorduk. Vücut ısısı yoktu bile. Ölçümlerde dahi çıkmıyordu. Battaniye ile elektrikli sobanın önünde yatıyordu. Yapılacak hiç bir şey kalmamıştı. Acı çekiyordu ve dayanamıyorduk. Babaannem sabahları dua ediyordu yanına gidip. Arkadaşları oyun oynamak istiyordu ama o sadece yaşamak istiyordu. Yaklaşık 4 ay direndi. Pazar günü gözyaşlarıyla kucağıma aldım. Canı acımasın diye kucağımıza alamıyorduk. Gözlerime baktı son kez ve vedalaştım. dün öğlen annem işten geldiğinde buz gibi bedenini buldu. Vedalaştıktan 15 saat sonra melek oldu oğlum. Biz ömrünü uzatmak istemedik. Sadece yemek yiyebilmesini, yürüyüp arkadaşlarıyla oyunlar oynamasını istedik. Onlar koşarken Limon onlara bakar kafasını oynatırdı koşar gibi. Aylarca direndik. Fakat fotoğrafları olması gereken albümde Mr CD leri, reçeteleri, sonuçları, ilaç tedavileri vardı. Ondan geriye bebek bezleri, ilaçları, serumları, şırıngaları kaldı evin her tarafında. Ve 4 ay boyunca bir umut hastane hastane dolaştık. Her gün iğneler ilaçlar serumlar. Ecele ne doktor ne para fayda eder. En başta fip üzerinde durulsaydı bu kadar iğne ilaç olmayacaktı. Hep negatif çıktı fip. Ama biz onu böbrek yetmezliği ve fip yüzünden kaybettik. Acıları son buldu meleğimin. İsmine dahi tepki veriyordu bir dönem. Bütün arkadaşları ona sarılıyordu. Onu kabul etmişlerdi. Elimizden gelenin fazlasını yaptık ama olmadı. Gittiğin yerde üşüme, karnın tok olsun, melek olan 4 kardeşinle buluşup oyunlar oyna meleğim. Tek isteğim bu. Yüreğimizi çok yaktın giderken. Ama acıların son buldu biliyoruz. Seni asla unutmayacağız…
Ç. G. YILDIRIMER / Sağım Solum Pisi 🙂 / Facebook Grubundan alınmıştır.
Etiketler: bir patinin hikayesi
zeynep atar dedi ki:
bende omurga kırığı olan felçli yavrumu bir ay önce toprağa verdim kaza olduğunda 5 aylıktı melek olduğundaysa 8 aylıktı yavrum 🙁 avcılara yalçın hocaya bende gittim ancak yapılacak bir şeyin olmadığını ameliyatı zaten kediciğin kaldıramayacağını söyledi bana da yılmadım 1.5 ay boyunca çok veterinere başvurdum epeyce masraflar yaptım ama minik bedeni sadece 3 ay dayanabildi meleğimden geride kalanlar bebek bezleri hasta bezleri birde mezarı yavrumun 🙁
Mustafa KOZANOĞLU dedi ki:
Gerçekten çok üzüldük. bizlerde istiyoruz ki bu dünya da sadece insanların yaşamadığını yani bu dünyanın sadece insanlara ait olmadığını tüm canlıların farkına varsın. sizler gibi iyi yürekli insanlar var oldukça daha çok pati hayata tutunacak. saygılarımla.