KANIŞLERIN KöKENI. IRK TARIHI - EĞITIM - 2019
Bir refakatçi köpeği olmaya karar veren birçok kişi sadece büyüklüğünü düşünüyor. Tüm küçük köpeklerin nazik, itaatkâr ve çocuklarla başa çıkabildiğine inanılır. Aslında, birçok minyatür ırk tamamen farklı amaçlar için yetiştirilir.
Örneğin, korkunç agresifliği gerektiren yuva avcılığı için topraklar ve basslar yapılır. Küçük köpek mutlaka sakin ve sevecen değildir.
Bu nitelikler, gerçek evcil ırkların köpeklerinden, tam olarak eşlik ettiği, fiziksel ve psikolojik özelliklerinin de yardımı ile yetiştirilen köpeklerden aranmalıdır. Bu köpeklerin hepsi minyatür değildir, ancak hepsi çocuklarla başa çıkmada güvenilirdir, doğuştan gelen bir zekaya ve temizlik arzusuna ve koşullara uyum sağlama yeteneğine sahiptir.
Pek çok yerli cins var, ancak bunlardan biri muhtemelen diğerlerinden daha fazla biliniyor. Bu bir fino köpeği. Herkes için bir köpek. Farklı renk ve boyutlarda olabilir, köpek yetiştiriciliğinde deneyimsiz bir kişi bile bununla baş edebilir. Fino köpeği, diğer hayvanlarla huzurlu, çocuklar ve yaşlı insanlarla dostluk için idealdir. Sadece cazibesi ve güzelliği ile ünlü değil. Dünyadaki en zeki köpeğin unvanını gerçekten hak ediyor.
Bir zamanlar bir av köpeği idi, sudan oyun getirmek için eğitilmişti. Modern kanişin atalarının kaba bir görünüme ve asi bir karaktere sahip olan yorucu avcılar olduğu düşünülüyordu. Bununla birlikte, temelde dekoratif bir köpek elde etmek isteyen modern yetiştiriciler dünyadaki en sevilen ırklardan birini yarattı. Birçok ülke kendi anavatanını ilan etmeye çalıştı. Anlaşmazlık Fransa tarafından kazanıldı.
Kaniş, dekoratif köpeklerin en eski ırklarından biridir. Kaniş benzeri köpekler eski zamanlardan beri bilinmektedir. 12. ve 13. yüzyıllardan gelen görüntüleri, Sicilya'daki Mont-Real manastırının sütunları ve Reims'teki katedral resimlerinde Roma ve Yunan sikkeleri üzerindedir.
Modern adı altında, kanişler 15. - 16. yüzyılların başından beri ün kazanmıştır. Bu, günümüzde resim ve heykel olarak korunan sayısız imgeleri ile kanıtlanmaktadır. Barok çağında ve özellikle Rokoko kanişinde tüm Avrupa ülkelerinde olağanüstü popülerlik kazandı. Kanişin ilk açıklaması Kon55 Gessner tarafından 1555'te yapıldı ve 7 yıl sonra, Gunrath Forer zaten kanişin üç çeşidini tarif etti - büyük, cüce ve çok renkli.
Modern kanişlerin kökeninin tarihi tam olarak belli değil. İki eski köpek ırkının geçmesinin bir sonucu olarak oluştuğuna inanılmaktadır. Bunlardan biri, bir tür kıvrımlı paltoyla Alman çoban köpeği "koyun kaniş" idi. Mükemmel bekçi niteliklerine ek olarak, bu köpek ördekler avlanırken vazgeçilmezdi, mükemmel bir şekilde yüzdü ve oyunu korkuttu.
İkinci ata, İspanya'da yaygın olan "su köpeği" olarak kabul edilir. Bu köpeğin saçı kordonlara benziyordu ve vücuda son kaburgalardan kuyruklara kadar bakımını kolaylaştırmak için tamamen kesildi. Su köpeği, İspanyollar tarafından su kuşlarını avlamak için de kullanıldı. Bu atalardan kaniş, dünyada en yaygın hale gelen ve milyonlarca köpek sever arasında popüler olan keskin bir zekâ, uysal mizaç, tuhaf ceket ve diğer nitelikleri aldı.
Kanişler başlangıçta Fransa ve Belçika'da, ardından Almanya'da, diğer ülkelere yayıldıkları yerlerde ortaya çıktı. İlk başta bekçi köpekleri olarak ve su kuşlarını avlamak için kullanıldılar, çoğunlukla öldürülen kuşun sahibini aramak ve teslim etmek için. Hafif ve kalın yün, kolayca yüzmesini sağladı.
"Fino köpeği" adının, "su sıçraması", "suya daldırma" veya "pfundelhund" - su köpeği anlamına gelen Almanca fiil "paddeln" den geldiği varsayılmaktadır. Ve aslında, fino köpeği suyu sever. Sahibinin ilk ekibine göre, ya da havuza herhangi bir nesne atıldığı takdirde, suya zevkle ve tereddüt etmeden koşacak.
Fransa'da Orta Çağ'da kullanılan dekoratif köpek kanişlerinde popülerlik. Louis'in saltanatı sırasında, kaniş, laik asaletin, modaya uygun salonların ve asil bayanların bir süslemesinin favorisiydi. Zarif ve şık bir şekilde kesilmiş küçük kanişler o kadar popülerdi ki neredeyse ülkenin ulusal bir sembolü haline geldiler.
16. yüzyılda, fino köpeği, Avrupa kıtasının hemen hemen tüm ülkelerinde ve İngiltere'de son derece popüler hale geldi. İngiliz Prens Charles Rupert, Fransa'dan İngiltere'ye getirilen Boy (Boy) adlı aslanın altında kesilmiş kendi kanişine sahipti. Bu kanişin doğaüstü bir güce ve kraliyet çocuklarına dönüşme kabiliyetine sahip olduğuna inanılıyordu. 1644 yılında kampanyalardan birinde mal sahibini savunarak öldü. Ünlü fino köpeği Usach, Napolyon ordusunun kampanyalarına ve savaşlarına katıldı ve Austerlitz savaşında Fransız askerlerinin ve geleneksel bayrağın kurtarılması için bir emir aldı.
Kanişler sürekli başıboş sanatçılara eşlik etti ve gösterilere katıldı - numaralar gösterdi, terkedilmiş paralar toplandı, vs. Daha muhteşem, dekoratif ve çekici hale getirmek için farklı şekillerde saç kesimi yapmaya başladılar. Fransa ve diğer ülkelerde, deneyimli fino köpeği kesicilere sahip özel kuaför salonları açıldı. Saç kesimi kanişleri pratik yapıyor ve şimdi standartlardan birine bağlı kalıyor.
Kaniş Fransız kraliçesi Marie-Antoinette'nin favori köpeğiydi. O zamanlar mahkeme hanımlarının yemyeşil ve şık saç stillerine ve kıyafetlerine çok benzeyen saç kesimini "aslan" icat ettiğini söylüyorlar.
18. yüzyılın ortalarından itibaren kanişler Rus soyluları arasında, özellikle de egemen kişiler ve onların cesaretleri arasında çok popüler oldu. 2. Catherine, Fransa'dan hediye olarak kaniş alan ilklerden biriydi. Yavaş yavaş, fino köpeği Rusya'da binlerce köpek severlerin sempatisini kazandı.
II. Dünya Savaşı sırasında, kanişler madenci olarak ve iletişim için kullanıldı. Günümüzde, bir fino köpeği çoğunlukla kapalı bir dekoratif köpektir. Ancak, Moskova klübünde "Big Poodle" da koruyucu ve bekçi görevi, ördek avı, tavşan ve filme çeken köpekler var.
Güney Afrika'da, Hillcrest yakınlarındaki bir çiftlik, sağırlar için bir iletken olarak fino köpeği yetiştiriyor ve bu ülkede 3 milyondan fazla insan var. Bu fikir, Glynn Anderson çiftliğinin sahibinden kaynaklandı ve Sağır Ulusal Konseyi tarafından desteklendi. Bu kapasitede kaniş mükemmel bir şekilde kendini buldu.
Birçok ünlü insan sevdi ve kaniş tuttu. 1787'de Ludwig van Beethoven, kanişinin ölümü üzerine "Elegy" yi besteledi. Savurgan George Sand, başında yeşil fiyonklu iki büyük şampanya kancasının bulunduğu bir vagonda dolaştı.
Winston Churchill, yalnızca en sevdiği puroları ile değil aynı zamanda çikolataları tattıkları küçük kahverengi fino köpeği Rufus tarafından da ihanete uğradı. Fino köpeği çalışmalarını adadı. Goethe, A.I. Kuprin, S.Ya. Marshak. Tuvallerinde Rembrandt, Albrecht Dürer ve diğer ünlü ressamlar tarafından tasvir edilmiştir.