Mehtap Kayaoğlu: Savaşmayın! Yaşayın gitsin!..
“Ben insanlardan çok fazla olumsuz etkileniyorum Mehtap Hanım...”
“Çevremdeki insanlar beni olumsuz etkiliyor.” şeklinde cümleler duymak, terapi seanslarımın kaçınılmazıdır. Herkes birilerinin kendisini olumsuz etkilediğinden yakınıyor. Üstelik çalışan çalışmayan, kadın erkek, işçi, memur veya üst düzey yönetici, fark etmeksizin aynı şikâyet.
İşin ilginç yanı herkes buna benzer durumdan şikâyet ediyor; ancak bu durumu değiştirmek için en ufak girişimde bulunmuyor. Düşünüyorum da, birilerinin sürekli beni olumsuz etkilediğini düşünseydim, yakınmaktan öte harekete geçiren yöntemler uygulardım. Ve terapilerde buna benzer yöntemler öğreniyorum danışanlarıma.
Savaşmadan yaşamanın yolu; içimizle dışımızı birbirine uygun hale getirmekten geçiyor. “Özümde iyi insanım, bakmayın böyle bağırıp çağırdığıma.” davranış modeli, insan hayatını zorluyor bence. Çünkü insanlar bildiğiniz savaşa giriyor, yani karşısındaki aslında iyi mi kötü mü anlayamıyor. Onun dışarıdan gösterdiği dengesiz tavırlarına göre mi karar versin, yoksa farklı zamanlarda takındığı iyi niyetli tavırlarına mı? Demek istiyorum ki; birbirimizin kafasını karıştırıp duruyoruz. Biz yapmazsak bu hatayı, muhataplarımız yapmış oluyor.
İnsanın içindekiyle dışındaki dengeli olunca “su” gibi olur, arı ve duru.
Her insan mutlu olmak ister
Sevilmek, ön planda olmak ister. Tanınmamız ve kabul edilmemiz için kendimizi olduğumuz gibi yansıtmamız gerekir. Bir öyle bir böyle davrandığımızda muhatabımız bizi anlayamaz. Düşünün ki aslında çok iyi bir insansınız; ancak çok aksi bir görüntünüz var. Dışarıdan bakılınca aksi yönünüze göre mi karar versinler, içinizdeki iyiyi keşfetmek için çabalasınlar mı? Veya içinizde bir iyi olduğunu anlayabilecekler mi?
Birilerinin tavır ve davranışlarından çok etkilendiğinizi düşünüyorsanız, kendi seçim ve tercihleriniz hakkında yeterince iç görü sahibi olamadığınızı bilmelisiniz. Genellikle nevrotik ve mükemmeliyetçi yapılanması olan kişilerin yaşadığı bir zorluktur bu. Birileri beni beğenecek mi, her söylediğim onaylanacak mı, düşüncelerim kabul görecek mi, insanlar hakkımda olumlu şeyler hissedecekler mi vb düşünme modeli, kişiyi başka kişilerin bakış açılarına karşı zafiyet içinde bırakır. Kendileri gibi olmayı değil, kendilerinden beklenen kişi gibi olmayı yaşarlar. Bir süre sonra sıkıldıklarında yaşadıklarını değil, adeta hayatla savaştıklarını fark ederler.
O meşhur eser.... “Benzemez kimse sana, tavrına hayran olayım...”