CROWBAR – Symmetry In Black « Pasif Agresif
Konuk Yazar | 16.07.2014
25 yıllık tecrübe.
· KINGDOM OF SORROW – Behind the Blackest Tears · 16 – Dream Squasher · DOWN – A Bustle In Your Hedgerow · OLD MAN GLOOM – The Ape of God I & II · BLACK TUSK – Taste the Sin · DOWN – NOLA
Metalin dinlediği müziğe değer veren insanlar tarafından bu denli sevilmesinin önemli bir nedeninin de bulunduğu yeri hak eden grup sayısının çokluğu olduğunu düşünüyorum. Her ne kadar popülerlikle çok fazla sınanmayan bir tür olmasının bunda büyük bir payı olsa da genel olarak her metal alt türünün temelini atmış olan grupların en az bir albümlerinin bir dönem metal dinleyen herkesin aklını almış olduğu da karşı çıkılması güç bir gerçek. Fakat elbette ki bazı gruplar, elde ettikleri şöhret sebebiyle veya tamamen müzikal ilgilerinin yön değiştirmesinden kaynaklanan nedenlerden ötürü, kariyerleri boyunca başladıkları kadar heyecan dolu, çiğ, sadık, gaz, orijinal veya tr00 kalamadılar. Eleştiriye en fazla maruz kalan, hayranları tarafından zaman zaman yerden yere vurulup zaman zaman ise göklere çıkarılan bu gruplar, bahsettiğim değişimlerinden ötürü iyi veya kötü bir şöhrete erişmeyi bildiler.
Fakat madalyonun arka yüzüne baktığımızda biraz daha az bilinen, belirli bir kitle dışına hiçbir zaman çıkamayacağı belli olan, müziklerine ilk günkü heyecanla bağlı olduklarından her albümde çok minimal değişimler geçirerek kariyerlerine devam eden grupları görüyoruz. Sludge metal denen kavramı New Orleans’tan EYEHATEGOD ve DOWN ile beraber dünyaya yaymaya başlamış, müzikal geçmişinde 25. yılı geride bırakan CROWBAR, işte tam olarak da bu türe dahil bir grup. Belki de halen grubu dinlese köpeği olacak birçok dinleyici için “PANTERA’nın I’m Broken klibinde Anselmo’nun tişörtünü giydiği grup” olarak kalabilecek kadar mütevazı ,ama 25 yıla sludge metal adına ders niteliği taşıyan 10 albüm sığdırabilecek kadar da profesyonel ve çalışkan bir grup CROWBAR.
10. stüdyo albümleri “Symmetry In Black”i sade bir kapakla sunan grup, yukarıda anlattıklarımdan da anlaşılacağı üzere, grubun bambaşka yönlere kaymayacağından emin bir kitleye hitap ettiğinden kariyerlerinin özeti niteliğinde bir albüm yapmışlar diyebilirim aslında. Gücünü riflerinin etkileyiciliğinden ve tekrardan alan grup bu anlamda inanılmaz bir iş çıkarmış albümde. Özellikle “Walk With Knowledge Wisely” , “The Taste of Dying” , “Reflection of Deceit” , “Ageless Decay” gibi ilk dinlemede akla takılan ve kafa sallamadan durulamayacak kadar güçlü riflerden oluşan şarkılar bu olayın nasıl yapılması gerektiğini özetlecek nitelikte karakterliler. Her şarkının ayrı bir konseptle yazıldığı albümde bu denli vurucu riflerin altında kaybolmayacak derecede iyi vokal melodileri de öne çıkan kısımlardan. Örneğin, grubun her şeyi olan vokalist/gitarist Kirk Windstein’in de açıkça belirttiği üzere, Phil Anselmo etkileşimli vokallerle donatılmış “The Taste of Dying”de bariz bir biçimde öne çıkıyor bu etki.
Sludge metal adı verilen ve başta doom metal, thrash metal ve hardcore’un harmanlanması olarak karakterize edilen türü ilk kez dinleyen birinin de size birkaç dakika içerisinde söyleyebileceği gibi gitar tonları şarkılara inanılmaz bir karakter katmakta. Türün yapıtaşı diyebileceğim bu özellik açısından grup adeta kariyerinin zirvesine çıkmış bu albümde. LAMB OF GOD, GOJIRA gibi sound gruplarının prodüksiyonundan sorumlu Josh Wilbur’un her şarkıda CROWBAR karakterini yansıtan ve riflerin etkileyiciliğini arttıran bu gitar tonu, albümün içine girmeme ve şarkıları sevmeme oldukça katkı yaptı açıkçası. Her ne kadar her zaman kemik bir sound’u olan bir grup olsalar da yaptıkları bu ufak değişiklik kulağıma olumlu anlamda epey çarptı benim albümü dinlerken.
Bu tarz albümler hakkında çok fazla şey yazmanın pek de bir amaca hizmet etmediği düşündüğümden çabucak sadede geleyim. CROWBAR bekleneni verme konusunda son derece güvenilir bir grup ve bu tarz grupların yeni albümleriyle halen kariyerlerine güçlü yapıtlar ekleyebildiklerini görmek benim gibi yeni dönem bir metal dinleyicisi için inanılmaz derecede ilham verici bir durum. Maymun iştahlılık teriminin tam zıttı şekilde müziğine bağlı olan Kirk Windstein, içinde enfes rifler barındıran ve bunları 25 yılın getirdiği tecrübenin verdiği güvenle harmanlayan, sludge metalin tanımı gibi bir albüm yazmış adeta. Türü sevmeseniz bile bu eski toprağın dediklerine bir kulak verin derim, emin olun pişman olmayacaksınız.
Albümün okur notu: (9.50/10, Toplam oy: 28)
2014 ABD crowbar sludge metal symmetry in black
Kirk Windstein: Gitar, vokal
Jeff Golden: Bas gitar
Matthew Brunson: Gitar
Tommy Buckley: Davul
1.	Walk with Knowledge Wisely
2.	Symmetry in White
3.	The Taste of Dying
4.	Reflection of Deceit
5.	Ageless Decay
7.	The Foreboding
8.	Shaman of Belief
9.	Teach the Blind to See
10.	A Wealth of Empathy
11.	Symbolic Suicide
12.	The Piety of Self-Loathing
“CROWBAR – Symmetry In Black” yazısına 11 yorum var
16.07.2014 at 13:17
Kritik şahane olmuş.
Mükemmel bir albüm, Crowbar şaşırtmıyor yine. Özellikle Reflection of Deceit ciğerimi söktü aldı.
16.07.2014 at 16:24
Yazıdaki şarkılar harika.
16.07.2014 at 19:39
Windstein: çok büyük adam. Albümü çok sevdim yine. Prodüksiyon da çok güçlü olmuş. Bir kaç yerde bas gitarlar palm mute çalınmış gibi geliyor, gazdan uçacak oluyorum.
Eline sağlık Ünal.
16.07.2014 at 22:08
Yazı yine süper olmuş, eline sağlık. Crowbar’la aram hiçbir zaman pek iyi olmadı, bana çok çiğ geliyor kendileri. Ama yazıdaki şarkıları baya sevdim bu sefer, belki de doğru zamanda dinledim ilk defa hahah. Albümü bi dinleyeceğim kesin.
Crowbar ilk dinlediğim günden beri en sevdiğim gruplardan biri oldu ve bunca senedir yeri hiç değişmedi. damar müzik dendi mi Alice in Chains ile birlikte aklıma ilk gelen grup.
Crowbar’la alakalı en çok sevdiğim şey ise 10 albümdür bir standartının olması ve bunun altına hiç düşmemesi. bırakın vasat albümü, vasat şarkı bile yap(a)mıyor Windstein.
geçmişe bakınca bu 10 tane albümün arasında fazla iyi olanları Odd Fellows Rest, Sonic Excess in Its Purest Form ve Lifesblood for the Downtrodden üçlüsü olsa da dediğim gibi Crowbar standartını koruyarak az sayıdaki fanlarını her zaman memnun etmesini bildi ve şu albüme baktığımız vakit buna devam ettiğini görebiliyoruz.
17.07.2014 at 03:38
Vokalist amca dwarf lan resmen
@12ParmakBağırsağı, Down’da aynısının az sakallı hali var.
@Cattle Bilmemne, yeni elemanlardan bahsetmiyorsan ikisi aynı adam aslında.
18.07.2014 at 23:06
Ara ara beni hep çekiyor bu grup. Gitar tonu, ritmler ve vokal tonu o kadar uyumlu, besteler o kadar sade ve vurucu ki… Metal sevenlerin kulak zevki için kaçınılmaz bir müzik. Kritik te bir o kadar sade ve açıklayıcı olmuş.