Uzun zamandır 3 yaş hakkında yatıcam ama ne yazacağımı bilemedim. çocuk evrim geçirdi diyorum ertesi gün bakıyorum aynı bora. Değişken bir dönem ne çocuk ne bebek garip bişey.
*Artık 3 gün iyi 5 gün hasta. kreşin en olumsuz yanı bu olsa gerek. sürekli öksürük nezle grip. ve sonunda da bademcik iltihabı. yok öyle zırt bırt doktor kapılarına koşmuyoruz. doğal yöntemleri deniyoruz önce. öksürük için mesela ;
-ıhlamur içine ayva yaprağı ve elma kabuğu ekliyorum. ancaaaak ıhlamur öyle saatlerce kaynamıyacak. sıcak suya çay demler gibi demlenecek.
-bir kavanoza yarım kuru soğan, yarım limon ve bir tatlı kaşığı bal ile karışım hazırlayıp özellikle akşamları yatarken bir tatlı kaşığı şurup gibi içiriyorum.
-en kolayı ise pekmez.özellikler balgamlı öksürüklerde işe yarıyor. çok öksürtüyor çünkü balgam söktürücü etkisi var. sabah akşam bir tatlı kaşığı yine şurup gibi.
-veee yatarken göğsüne ve sırtına viks sürüp sıcak bir bezle koruyorum. sabaha kadar yatıyor öyle.
bademcik iltihabı oluştuğunda ve ateşin üç gün düşmediğinin evvelinde mecbur doktor yolundaydık. mecbur antibiyotiğe başladık. ancak bizim oğlan şuruplara karşı direnişe geçti. içmiyor, kusuyor , yalvartıyor adeta...
*gittiğimiz doktor kontrolünde anlıyoruzki iki kulağındaki tüp de duruyor. biri düşmüş demişti Alev hanım. yok valla ikiside öyle uca sarkmış ki artık ben bile görebiliyorum :)
*Temizlikten, banyodan (özellikle saçını yıkatmaktan), el yüz yıkamaktan nefret eder oldu. öyle severdiki banyoyu çıkaramazdık. şimdi saçımı yıkamaaa , saçımı yıkamaaa diye bağrıp duruyor. Allahtan bir mikrop korkusu varda öyle gaza getiriyoruz. bak vücudundaki mikroplar böyle yok olur falan filan diye yola getiriyoruz. hala dişleri macunsuz fırçalıyor. saf tükürmeyi beceremediğinden yutuyor , sevmiyor.
*yemek seçmeyen herşeyi ayıla bayıla yiyen hatta acıkınca gergin olan çocuk gitti yerine yemeyen içmeyen bi velet geldi. bayıldığı balı , brokoliyi, ıspanağı ,meyveyi zar zor yiyor. yerken nazlanıyor , ağzı süzgeç gibi sezdiğinde bulup ağzından çıkarıyor. bende üzülüyorum valla. hasta olmasa sorun etmem belki ama hasta zaten direnci yok birde beslenemiyor üstüne. kaldırıyorum masadan ağzından çıkardıkları için. ağlayıp sızlayıp geri geliyor , zoraki yiyor. üzülüyorum bu seferde :(
*acaip korkuları var , büyüdükçe öğrendiği.karanlıktan , otobüse binmekten , değişik seslerden.........
heryere girip çıkıyoruz kendini aşsın diye ama , zaman lazım sanırım.
*gece uykularım yine bölük pörçük. kabus görüyor , sayıklıyor bağırıp çağırıyor. yatağa oturup anneee nerdesinnn? diye ağlamaklı bi sesle beni çağrıyor. yanına yatıp sakinleştirip uyutup yerime geçiyorum 10 dk sonra bir daha. ama bi komik sayıklıyoki :)
*oyun oyuncak araba , lego . diğerleri arada çerez . legodan çok güzel şeyler yapıyor ama. üstelik legoları 5 yaş ! yaaaa
*kreşte epey sosyalleşmiş. en iyi arkadaşı Emir . onunla yatıp onunla kalkıyor . arabalarını bir onunla paylaşıyor düşünün yani . geçen bi anlatıyor :
- anne bugün Emir üzgündü bende üzgündüm ,
-sen neden üzgündün oğlum?
-Emir üzgün olduğu için!
bunun anlamı çok büyük benim için.sıpam büyümüşte arkadaşıyla duygularını paylaşır olmuş.çok duygulandım gerçekten.
*öyle canlı başlı bıcır bıcır yerinde duramayan bir çocuk değil bora. hep diyorum ya garantici. on düşünür bir adım atar o cinsten. mesela bir yere gidince çocuğu parka bırakıp siz yemek yersiniz. ı ıhh Bora bizle oturur oynayacaksada yanında birimizi (ki o ben oluyorum ) götürür. bu aralar gelişme var baya. tabi verdiğim bin gazla. zamanla herşey amannn ben her şeyine üzülüp duruyorum çöktüm valla. büyüdüğünü kabul etmek gerek , zaman vermek gerek , sabırlı olmak gerek....
*iyice anacı oldu çıktı. hep okulda özlüyor ondandır diyordum ama yok annem yok. bu anne manyağı. bunalıyorum bazen , bazende hoşuma gidiyor.
*artık ayakkabılarını , montunu ve çorabını çıkarabiliyor. alt kıyafetlerini de yardımla bazen. tembel napıyım heves olacak insanda heves.
*burunla oynama mevzu tam gaz devam. yaklaşık 6 aydır aradığını hala bulamayan yavrum hala devam ediyor çalışmalara.
*bir diğer mevzumuzda kaka tabiki. okulda yapmıyor sıoa , utanıyor. sanki büyük adammış gibi ayıp görüyor. tuttuğu zamanda zor yapıyor ve canı yanıyor. tembihliyorum tamam okulda yapıcam diyor yine aynı yine aynı .
*hastalığın da etkisiyle herşeye ağlayıveriyor. iyice nazlandı. sanki büyüdükçe mutluluğu azalıyor da ciddileşiyor. çözüm yolları üretiyoruz zamanla gelişecek inşallah.
*kitaplara ilgisi devam ediyor. severek dinliyor hepsini.
*tv ye ilgisi hala pek yok. ama ıpadten legolu çizgi film izliyor tabi :)
*uzay -gezegen ve dünya merakı çok fazla. hergün güneş batınca venüse bakıyoruz parlıyormu diye. bi kardeşimiz olacak ama legodan bebek , adınıda venüs koyacağız :)
*meyve yemiyor diye meyve suyu yapıyorum . o da kafayı takıyor tabi şu suyu yap bu suyu yap diye . pişmanım böyle alıştırdığım için . hem meyve yemenin daha faydalı olduğundan , hem de katı meyve sıkacağını yıkamanın zorluğundan.
*kedilere bayılıyor. seviyor , kovalıyor , konuşuyor. alsak eve nasıl mutlu olur . ammaa nasıl alsak ?
*hiç birşeyi unutmuyor kerata . verilen sözü , olan olayı , gördüğü herhangi birşeyi. hiç bana çekmemiş :)
*ilk şiirini ezberledi. yerli malı haftası için okulda öğretmeni rica etti , bir kaç kere söyledim , hemen ezberledi.
yabancıya gitsin bütün
o paralar diken olur
canımızı yakar bigün .
*yatarken de dua ediyor ayrıca.çok datlu ya ;
*sorular hiç ama hiç bitmiyor.neden nasıl niçin ne zaman kimm.....hiç bitmiyor hiç.
*müziğe ve dansa karşı mesafeli bu aralar. sadece klasik müzik dinliyor. dansıda ne kendi yapıyor , nede bize yaptırıyor. umarım değişir.
*bu doğum gününde ankarada ailelerimizle kutladık. orduda yaptığımız hazırlıkların hiçbiri yoktu. nedenini bilmiyorum. ilkti güzeldi ama alışkanlıklar işte.
*kefir alıyorduk meyveli olanı içiyordu. meğer meyveli kefir pek etkili değilmiş. mayasını da bulamadık burda. şimdiki hedefimiz sade kefire alıştırmak.
*bu arada artık keçi sütü alıyoruz. hep inek sütü alır yoğurduda evde yapardım. artık içmeye keçi sütü almaya başladık. içiyor şükür.
*konak devam ediyor hala. azaldı evet ama yine var işte.
*önemsemediğimden sona kalmış. kuş 14.5 kg ve tam 96 cm. boyu kısa dedi doktor. bende tamam tamam dedim.
dedim ya değişik bir ay bu ay , bu yaş.biz ayak uydurmakta zorlanıyoruz. hergün her an bir telaş. sürekli bir planlama bir öne geçme çabası. sırf doğru olsun amacına ulaşsın diye. önce sağlık , sonra huzurla.
3 yaş çocuk gelişimi,
3 yaş oyuncak,
Derler ya gelince üst üste gelir diye, gerçekten öyle oldu. ateşler içinde faranjite yakalanan ben , bademcik iltihabıyla ateşlenen bora. Allah'tan annem yanımızda. bir haftayı evde ateşler içinde , yatarak geçirdik ana oğul. hiç böyle hasta olduğumu bilmem. birde boranın iyice üzerime düşmesi iyice yordu beni. ama ne biliyorum sağlık gibisi yok. herşeyin başı sağlık Allah dermansız dertler vermesin.
-anne o kız neden ağlamış?
-aşık olmuş onun için.
-aşk ne demek anne?
-birini yada bişeyi çok sevmek gibi.
-ben aşık olmucam.
-olcam olcam,okulda Elif tanem var,biz onunla masanın altından bakıp gülüşüyoruz :). :)
Bruder Zamanında Ordu'dayken bir oyuncakçı vardı. koymuş adamcağız tırları , çöp kamyonlarını vs dışarı gelen giden çocuk oynuyordu. borakuş öyle sahiplenmiştiki orayı hafta sonları 2 saat yol gidip oyuncakçının önünde saatlerce vakit geçiriyorduk. beyimiz durup durup Ordu'yu dillendiriyordu geldiğimizden beri...
Mavi Bulut, Kendim Yapabilirim serisinden.....
Kidz'ten Kalebozan Karlo *************
Yky 'den Piraye'nin Bir Günü ; Yeni Komşumuz Komo veee Mantovanın Cüceleri
İş Kültür Dünyayı Öğreniyorum serisinden
başlıktaki kişi benim. mailler geliyor bloğu ihmal ettiğime dair. şehir hayatı pek yorucu arkadaş, değil blog yazmak bir satır bişey okuduğum yok. zaman bulamamakta değil tam anlamıyla dedim ya üşengeçim bu aralar.
yine anladımki sorunlar mekanlarda sınırlı değil. oranın suyu yoluysa buranın başka bişeyi. alışkanlıkları değiştirmek zorlaşıyor artık. bunun için yeni kararlar aldım kendime. Yok pazartesi rejimleri gibi değil , ciddi ciddi....
yeniden merhaba , merhaba yeni hayat , merhaba borakusu :)
Hata Eline almış legoyu tüküre tüküre güya silah sesi çıkarıyor. Hayretle o ne annecim diye soruyorum. Adını bilmiyor tabi o anda *hata * diye uyduruyor. Hata ne işe yayar peki diyorum. Insanların evini yıkar diyor. aaa yazık değilmi insanlar üzülür diyorum. İnşaatçılar gelir yeni ev yaparlar , ama para kazanırlarsa diyor! O andan beridir düşünüyorum işte. Silahı hiç görmeyen TV'de bile bilmeyen çocuk öğreniyor önüne geçemeden. *Hata* olduğunu bile bile legodan silah yapıyor ,sesini bile biliyor. Üstelik kreşte arkadaşıyla askercilik oynuyor. 3 yaşındaki çocuk = askercilik!
Yadırgasamda ilk başta öyle alıştığımız her teneffüste bütün çocukların saklanıpta birbirlerini vurmaya çalıştıkları geliyor aklıma. Ağızlarda sesi ellerde bir silah hareketi vur - kaç , öl - öldür. Ne kadarı normal ne kadarı sıradan ? Denetimli ve sıradan aile muhabbetiyle karşılaştırma yapmayacağım. Zaman günde yalnızca 4 saat görebildiğim oğlumun herşeyinden haberdar olmaya çalışıp önlem alma zamanı. Asıl şimdi başlıyor. #direnakranöğrenmesi
kuş bayrama 3 gün kala kreşteki 3 arkadaşıyla beraber su çiçeği oldu. kreşe almaya gittik öğretmeni panikle çiçek müjdesini verdi. hemen doktora gittik aşılı olduğundan hafif atltacağını söyledi. krem ve şurup verdi. gerçektende birkaç döküntüyle atlattı boracık. valla bazıları karşı ya bağışıklık kazansın diye , yemişim bağışıklığı ne diye eziyet çektircem çocuğa. diğer arkadaşları baya zor atlattı yazık.şimdi turp gibi. krem ve ilacıda hiç kullanmadı. yalnz bi karmaşa varki bizim gittiğimiz doktor krem verdi ve sık sık duş aldırın rahatlasın dedi , arkadaşın gittiği doktor krem yasaklandı kesinlikle su değdirmeyin demiş. bu nası iş arkadaş insan ne yapacağını şaşırıyo valla. neyse böylece ilk bulaşıcı hastalığı atlattı tosunum. gerisi şifa derdindeki tüm çocuklara....
34 aylık çocuk gelişimi,
çocuklarda su çiçeği,
Borakuş 34 Aylık
Efendim tam olaran 2 yıl 10 aylık olan paşazademizin gelişim notlarını paylaşmaktayız yine.Daha neyi gelişecek , ne yapacakki derken bir bakıyorum hooop yeni bişey daha! Akılda tutması işte zor olan benim gibi unutkan biri için. İşte bu ay Bora :
*Okula karşı daha ılımlı artık. Çok şeyden rahatsız oluyor. Yok çocuklar yaramazmış, yok gürültü yapıyorlarmış, yok yemekci abla terliklerinizi çıkarmayın atarım demiş,.....Herşeyi üzerine alınıyor.Hep doğru olmaya çalışıyor. buda çocukluğuyla çelişmesine sebep oluyor tabi. sonrası mutsuzluk sanırım. açılmıyor çocuk işte aşmıyor kendini. Üzülüyormuyum? tabiki EVET! ama gaz vermekten başka yapacak bişeyimiz yok. kendi aşacak. Bildiklerini söylemiyor örneğin. İngilizce dersinde öğretmeninin öğrettiği kelimeleri biliyor ama söylemiyor. hep bi temkinli olma çabasında. tüm çocuklar dans ederken benimki oturuyormuş , bakıyormuş sayı azalıyor o zaman çıkıyormuş sahneye. eee ya çocuğuma çarparlarza zıplarken :)anlatıyor bide bana :
-Anne bugün okulda arkadaşlarım dans etti.
-Sende ettin mi oğlum?
-Hayır ben onları izledim , çok komikti! gibi gibi....
Evet şikayetleri var ama çocuklara karşı önyargısından hep. onun dışında okulunu öğretmenlerini çok seviyor. bana evde öğretmenim dediği bile oluyor. çok şanslıyız okul ve öğretmen konusunda. güvenimiz okula tam amma Bora işte huylu Bora.Zamanla gelişecek ama. Örneğin başta tuvalete gitmeyi reddediyordu şimdi gidiyor. Alev hanımın da dediği gibi öğretmene güvendiği an sorun bitti. gerçi bizimki yardımcı öğretmene daha çok güvenmiş nedense. onu parmağında daha iyi oynatıyor tabi :) ona kendini taşıtıyormuş , onunla uyumak istiyormuş , oyuna illa onuda çağrıyormuş. sağolsun öğretmeni bu duruma el koydu ve bu sayede çocuklara daha çabuk kaynaştı.
ha birde borakuşuna öğlen uykusu yetmiyor. 14 te yatıp 15:30 da uyanıyorlar. benimki alışkın tabi kalkacak yatakta bir o yana bir bu yana dönecek. geri uyuyacak , uyanacak keyif yapacak . okulda kalk giyin kahvaltıya in uymadı tabi kuşa . almaya gittiğimde hep bi surat bir yorgun . dersin işkenceden çıkmış. bu durumda yatışı 22 den 21:30 a aldık. bu hafta enerji dolu koşturarak geldi yanımıza...
*Kuş tabiki kreş hastalığına yakalandı. önce ilaçsız nesiz kendi yöntemlerimle atlattı sandıkki iki gündür ateş öksürük o biçim. sonunda doktor yoluna düşüp ilaç tedavisine başladık. şanslıyızki Alev hanımın bir arkadaşı imiş gittiğimiz doktor. bu konuda böylece halloldu...
*Bu ayın en belirgin fiziksel aktivitesi zıplamak. kuşum iki ayağını kaldırarak zıp zıp zıplıyor. çok seviyor bide hoplayıp zıplamayı.
*Yürümek tarih oldu neredeyse sürekli koşuyor. bunu tercih ediyoruz tabi. malum Bora çok ağır bi çocuk yürüdüğü zaman kağnıdan farkı olmuyor.
*Bir kendimdir gidiyor. kendim yapcam, kendim etcem,kendim çıkcam, kendim incem...hele bi müdehale et. herşeyi sil baştan yine kendi yapıp zamandan kaybettiriyor. bu mevzu kıyafet konusunda yok tabiki. ayakkabılarını çıkarıyor diğerlerinede ödül koyarsak bi minnet yapıyor. ama sadece alta çalışıyor çorap , eşofman kilot falan.
* En komik gelişme gece sayıklamaları. bir bağrıp çağırıyorki sormayın gitsin. delikanlım gündüz yapamadıklarının acısını gece çıkarıyor.bazen bağırıyor anne anneee diye bi ağırlıkla kalkamıyorum bazen. gelip tepemden atlayıp aramıza sığışıyor.
* geçen sabah uyandı ve tabi tuvaletteyiz (genelde o tuvaletteyken ya kitap istiyor yada birimizi seçip sohbet ediyor ) :
-anneee rüyamda ev gördüm , değişik bi ev. duvarları pembe ve içinde gerçek balonlar var.
rüya görmeye başlamıştı biliyorumda ilk kez anlattı sıpa.
*bana iyice yapışmaya başladı. özlüyor ondanmı bilmem ama resmen tepemde . evde hiç iş falan yapamıyorum zaten sevmiyorumda bu aralar işime geliyor.
* almalar vermeler çoğaldı. muratın ayakkabısı emirin arabası derkenn bizimki her okul çıkışı bir ricada bulunuyor. dengede tutup bi alıp bi almıyoruz ama insanın içi gidiyor. kanmıyor bide eskisi gibi büyüdü yaa !
-annee 5 dk (parmaklar 5 halinde ) ıpadle oynıcam biticek , söz annee!
*Artık olumsuz istekler zamanla sınırlandırılarak mantıklı hale getiriliyor.akıllandıda bizi kandırıyor.
*uzun zamandır aldığımızı verdiğimiz yazmıyorum. çünki araba , kitap ve legodan başka bişey almıyoruz. araba ve legoları es geçeyim ama son zamanda alığımız kitaplar şöyle efenim :
iş-kültürün en sevmediğim kitabı.hikaye güzel ama kapkaçcının saldırısına uğrayan şarkıcı falan gibi şiddet unsuru varki adam hastanelik oluyor.
yine iş-kültürün çok eğlenceli minik balığı...
kidz in mavi serisi. bir tane daha var ama o henüz boraya uygun değil.ama kidz yayınları çok ayrı benim için.
yky ve Feridun Oral.bizim vazgeçilmezlerimizden.
yky den kedi hastası boranın günde 5 kere okutup ezberlediği ve çok sevdiği piti , pati ve pusun çok eğlenceli dostluk hikayesi
ilk can yayınları kitabımız.beğendi,ezberledi...
*buralarda çiçek ve hepatit A uyarısı yapıldı.bizim ilk dozlarını özelde yaptırdığımız aşıları artık bakanlık yapıyormuş. hepatit A'nın ikinci dozu yapılacak haftaya. çiçek ise tek dozmuş , unutmuşum.
*şarkılar tekrar girdi hayatımıza. okulun etkisi var sanırım. çok eğleniyor söylerken. üç küçük şişeee sallanıyorrr....diye diye dolanıyor.ıpadten gülçin öğretmeni açıp şarkı dinliyoruz birde..
*Bir dans ediyorki çocuğum o biçim. yalnız yabancı müzikleri tercih ediyor nedense. Türk işine ayağı gitmiyor enteresan. tot sallanıyor bir o yana bir bu yana.
*şimdilerde heyecanla bayramı bekliyor.anneee bugün bayrammıı diye başlıyor bazen güne. çünkü fatması gelecek. hiçbir daveti kabul etmiyor. hayır gelemeyiz bayramda fatma gelecek diye reddediyor.
*nihayet poz verebiliyor artık. kımıldanır dururdu önceden. şimdi şöyle dur fotoğrafını çekeyim diyorum , kısa bir süre dayanıyor işte.
*seyir defteri bir hayli kabarmaya başladı.çizgi film , klip , müzik derken ilk sinema deneyimini yaşadı bora efendi. babasıyla gittiler ve gık çıkarmadan izlemiş sonuna kadar. sonra oyuncağıda alındı ve serüven tamamlandı.
*bugün ilk yağmur çizmelerini aldık. doya doya yağmur sularına girdi hopladı , zıpladı , eğlendi. çok sevimliler ama ;
bu ay bizden böyle . ömrümüz yeterse gelecek ay görüşmek üzere. iyi bayramlar herkese....
Park Muhabbetleri Yazmassam çatlarım. Gün bugün , olay yeri bizim sitenin parkı. Borayı okuldan almışım zaten canım çıkmış haydeee parka bir daha. Sitenin cücükleride pek bi alakadar benimle ve Borayla. Eeee öğretmenlik mesleği bi çocukları cezbediyor işte. Derken salıncakta saçları annesi tarafından meç yapılmış! (meç nedir bilmem siyahın üstüne sarı sarı boyalar işte) saçını sordum. Sormaz olaydım. Yanaştı yapıştı ilgi bekledi durdu. Ha bire de şiir okuyo bir taraftan. Önce aldırış etmedim. Ama durup durup tekrar edince bir dikkatimi vereyim dedim. Aynen şu :
çocuğundan hayır gelmez!!!!!
şok şok şok!!Dedim bir daha söyle ne bu? Yanıma gelirsen söylerim diye şart koydu. Yok yok ben burdan duyarım dedim. Başladı :
-32 farzı bilmeyenin
çocuğundan hayır gelmez....
Cidden şok oldum. Kız 5-6 yaşlarında. Okula gidip gitmediğini sordum. Bilmem ne kursuna gidiyormuş. Dedim sen biliyormusun 32 farzı? Yok ama dedi İslamın beş şartını saymaya başladı. Güldük o ara arkadaşla. İkimizde bilmiyoruz ama durumun bu kadar vahim olduğunu da bilmiyoruz tabi.
Dini eğitimde şu korkutmaları bırakıp sevdirerek yolumuzu çizsek nolur yani haa! Bu yaştaki çocuk anlıyormu bu şeylerden bide? Neyse yorumlamıcam.İzninizle şindi 32 farzı ezberlemeliyim.
Haftasonu tatilinin ardından endişeli uyandık tabi. Biraz zor kalktı anne az daha uyuyucam dedi. Kıyamadım ama bugün benimde okulda olmam gerektiğinden uyandırmak zorunda kaldım. Üstelik yeniden başlayan vertigomla başetmeye çalışırken. Hiç gitmeyeceğim etmeyeceğim demedi. Hazırlandı , oyuncak şenliği için akşamdan seçtiği arabasını aldı anne sen beni bırakıcakmısın dedi. Yine açıklama yaptım ve usulca bindi arabaya. Kapıda yine güleryüzlü öğretmenimiz bizi karşıladı. Öğretmenini öptü bize el salladı ve gitti. Emrahla güne güzel başlamanın sevinciyle düştük yollara.
Kapıda beklerken yine koşarak kucağıma :
-Anneeee mutlu mutlu oynadım anneeeeee!!! diye okulu inletti. Sarıldık koklaştık hemen sohbete başladık.
Günün ilginç sohbeti oğlumun duygusal anlamda ne kadar büyüdüğünü ispatladı bana. Tabiki bu sohbetlerimiz kaka esnasında öyle fiskos masa başında değil nacizane banyomuzda klozet başında :
- Bugün oklda ençok hangi arkadaşınla oynadın?
- Hiçbiriyle :) şaka yaptım anne :)
- Ne şanslısın bak burada birsürü arkadaşın oldu , bu seferde ben arkadaşsız kaldım :(
- Aaa neden ?
- Çünkü biz senin ihtiyaçların için buraya geldik , bu yüzden arkadaşlarım hep Ordu 'da kaldı. Tuba teyze , Pınar teyze , Özge teyze , Suzan teyze ........ tüm arkadaşlarım orda kaldı :(
- Ama üzülme ben senin arkadaşınım :)
- Kıyamam büyüdünde anneye arkadaş mı oldum sen :)
- Fatmaya gidelim anne , onunla daha mutluydum anne , Orduya gidelim , orda yolda oyuncakçı vardı , o çok güzeldi.Fatmayı özledim anne ........
daha ne yazılırki , her şey bir arada olmuyor işte.......................
33 aylık çocuk gelişimi,
33 aylık duygusal gelişim,
kdz ereğli gonca kreş,
Bora hadi bakalım okula geç kalacağız.
- Ben okula gitmeyeceğim , okul çok saçma!
Hadi bakalım burdan buyur.Daha bir günlük okullu okulu saçma buluyor :) Öyle anlıyorumki onu , aklından geçenleri , korkularını...Sürekli konuşuyoruz , anlatıyoruz ama anlamak istemiyorum diyor!
Neyse hazırlanıp yola düştük. Arkadaşlarına ve öğretmenine gofret aldık. Okulun önünde bir beş dakika oyalandı girmek istemedi içeri. Öğretmeni sağolsun kapıda karşıladı , ikna etmeye çalıştı. Gofretleri dağıtma bahanesiyle girdik içeri. Ben gideyim sen arkadaşlarınla oyna istersen dedim. Mırın kırın etti ve sonra ben vınnnn. Ama nasıl vın okuldayım ve arada kulağım sınıf kapısında. Ohhh şükür ağlamıyo , eyvahhh yine başladı cümleleri peş peşe sıralandı bir süre. Derken bizim oğlanı bastıran başka bir afacan olayı ele geçirdi. Benimki onu görünce sustu. Bende Emrahla çıktım artık son bir saat.
Okula geldik , haber gönderdik bora gelsin diye. bekle bekle yok! Öğretmeni geldi gelmiyor sınıfta oynayacakmış dedi. Allahhhh dünyalar benim oldu. Sınıfa girdim , yavrum bir mutlu.
-Anneeeee ben az ağladım , öğretmenimi üzmedim anneeee :)
Yerim senin ağzını. Okuldan ayrılmamız yarım saati buldu. Bize mantar boyamış , yemeğini bitirdiği için öğretmeni çikolata vermiş , yemekte beyaz pilav , cacık , birde küçük tavuk yemiş.Ama su yokmuş. Öğretmeninden iste dedim. Anne sen iste ben diyemem dedi. Hiç tuvalete gitmemiş. Bu biraz zaman alacak sanırım. Birde arkadaşlarıyla oynamış. Birinin adı Betül diğer kız arkadaşın adınıda hatırlamıyormuş.Ben onun anlattıklarını dinlemeye bayılıyorum. Zaman olurda bu yazıları okursam.....
Kreş seçmek çok önemli evet. Az önce öğretmeni aradı. Boranın keyfi nasıl , bugün daha farklıydı , yapmamı istediğiniz birşey varmı diye. Çok sevindim. İlgi görmek çok farklı birşey.İçim rahat. İnşallah daha iyi olacak.
herkesin bir derdi vardır başında. boranın ki sadece konak. sadece dediğime bakmayın bıktırdı artık. bu durum bazı çocuklarda sadece bebeklik döneminde bazılarında 7 yaşına kadar bazılarında ergenliğe kadar bile devam edebilirmiş. haftada bir zeytinyağına bulanan saçlar taranır,taranır,taranır... konaklardan arındı derken hoop bakmışsın yine. çocuğumda saç kalmadı nerdeyse. üstelik farkında olan kerata (anası kılıklı) sürekli kafasıyla oynamakta , konakları koparıp kanatmakta. doktora kaç kere gittik. her biri bir ürün önerdi. uzun zaman babe kullandık. bu sefer annelik doktorluğuna başvurarak mustela aldık. valla boşuna zaman kaybetmişiz babeyle. mustela yumuşatıyor ve kabartıyor konakları. böylece en azından saç kaybını önlemiş oluyoruz. kesin çözüm değil tabi bitirmiyor ama azaltıp yumuşatması bile yetti. her bünye farklıdır tabi bunu unutmamak gerekir.
her tatil dönüşü aynı başlık hep.hep yeniklerle başlanan ve hayata böyle bağlanan üç insan.bu sefer en büyük yenilik mekan değiştirebilmekle oldu.şükürler olsun hayalini kurduğumuz yerde kdz ereğlideyiz.oldu bitti hiç bilmeden tuturmuştuk ereğli diye.süpriz oldu ve çok şükür oldu.
yenilikler var hayatımızda evet.artık ayakkabılarımızı apartman girişinde çıkarıp terliklerle pis halılardan tırmanmıyoruz,artık yağmur yağınca su çamur olacakmı diye endişe etmiyoruz,artık eylülde başlayıp temmuza kadar süren soba sıcağını aramıyoruz,artık camdan yada balkondan bakarken tedirgin olmuyoruz,artık kulaklarımız küfür duymuyor gözlerimiz hiçbir kaçamak bakış yakalamıyor,artık heyelan indimi yol nasıl acaba diye düşünmüyoruz,artık aşağıda hava nasıl insekmi acaba diye düşünmüyoruz,artık boraya kim iyi bakar diye düşünmüyoruz,artık borayı sadece okul bahçesine götürmüyoruz,bora hastalanırsa izini yolu hastaneyi düşünmüyoruz,her tatilde valizler elimizde orda burda o kadar zaman ne yapacağız diye düşünmüyoruz,artık hayatı kolaylaştırmayı,yaşamayı,basit sorunları görmezden gelmeyi biliyoruz...
çok uğraştık bu günler için.epi topu kiralık eve çıktığımız için yaşadığımız sevinci görmeliydiniz.ev alsak heralde deliririz.o da o kadar uğraştıkki ev bulabilmek için.şansımıza ev sıkıntısı varmış bu sene ereğlide.şükürler olsunki istediğimiz evi bulduk.hatta balkonumuz denize bakıyor daha ne diyeyim.
e ama herşey bir arada olmuyor tabi.en öğrendiğim bu belki hayatta.her güzellik bir arada olmaz.burda ikimizin okulu köyde yani hergün yola gidip geleceğiz.alankentteki 5 dakikada evde olma sefası bitti.bu arada benim okulum sarıkamışta beraber çalıştığımız ömerin görev yaptığı okul.tesadüfün bu kadarı yine beraberiz.birleştirilmiş sınıflı minicik bir köy okulu.borayı kreşe yazdırdık.(borayla ilgili gelişmeleri daha sonra yazacağım)ve belki en önemli eksiğim sevdiğim insanları orada bırakmak oldu.sağolsun meb 26 ağustosta açıklayacağı eş özrünü 28inde açıkladı.her durumda zaten gidemeyecektim ama kimseyle vedalaşma şansımız olmadı.malum yaz tatili kimsecikler yok oralarda.şimdi herkes dönüş yolundayken gönlüm oralarda.canlarım ya çok özleyeceğim onları...
şimdilerde alışmaya çalışıyoruz.hep boranın geleceği için istedik çok şükür nasiboldu.ve bora çok değişti.her kapıdan gelene heyecanla odasını gösteriyor.çok mutlu:)kendine daha çok güveniyor,daha girişken daha cesur.inşallah herşey dahada güzel olacak.gerisi sağlık huzur.daha ne isteyeyim ki.....
Üzgünüm , tedirginim , çaresizim...
Gezi parkı için başlayan direnişin alınması gereken mesajın ulaşamamasından doğan gerilimlerden , insanları birbirine düşüren yönetimlerden , herşeyi hep uçlarda yaşayıp orta yolu bulamayan insanlardan , örtbas etmeye çalışırken eline yüzüne bulaştıran uyanıklardan , hep bir gruba dahil olmak zorunda olmaktan ve kendim için en kötüsü bir grup bulamamaktan ve en kötüsü oğluma nasıl bir gelecek sunulacağı endişesinden....
Öte yandan Bora diş çıkarıyor.Huysuz ve bana düşmesinden....
Okul desen mezuniyet sıkıntısı ve gelecek kaygısından....
Baş dönmesiyle başlayan sebepsiz sağlık sorunlarımdan....
ve az önce gelen ve hiç görüp tanıyamadığım babannemim vefat haberinden....
niye neden nasıl???
2.5 yaş çocuk gelişimi,
2.5 yaş etkinlik,
30 ay çocuk gelişimi,
Not :Resimlerin üzerini tıklayıp büyütmelisiniz.Olduğu gibi alıntıdır.
yarık damak ameliyatı,
yarık damak ameliyatı sonrası bakım,
Not:Resimlerin üzerine tıklarsanız daha net görülecektir.