Daha anlamayan varsa İngilizcesini de şuracığa bırakalım. Ola ki, yabancı işlerden de aynı fikir aşırmacılığını yapanlar varsa, -ki var- yaptığınız “plagiarism”.
En olmadı İngilizseviciler var, yabancı iş kopyalayınca fikir hırsızlığı yapmadığını zanneden var. Var da var… Copy paste yaparken kelime anlamı araştırmamışlardır, kolaylık olsun Türkçesi de bizden olsun “fikir eseri çalma, aşırma, sahibi olan bir eseri kısmen ya da tamamen sahipli olduğunu bile bile kullanma” demek plagiarism.
Örnek ve benzer işlere bakıp esinlenmek, fikir sahibi olmak, tasarım dağarcığını geliştirmek, araştırıcı olmak reklamcılıkta tasarımcılar için harikulade. Fakat bir fikirden esinlenmek ile o fikrin hırsızlığını yapmak apayrı işler.
Başımıza geldi. Kendimizin fikir geliştirip, belki günler boyu uğraşıp, tasarımı için farelerin tıklarını ağlattığımız işimizin tıpkısını, aynısını, birebirini başka birilerinin kullandığını görmek üzdü bizi diyeceğimizi sandınız değil mi? Bilakis! Gururlandırdı. Biz mizaha çevirip sektör içinde tatlı bir atışmaya dönüştürmek istemişken, yankısı da etkisi de karşıda başka oldu. Söz konusu tasarım için fikir öncüsü, slogan mimari iken aynı fikir aşırmacısı ithamıyla karşılaştık!
Buna rağmen biz mi? Biz hala gurur duymaya devam ediyoruz, edeceğiz. Biz aynı yerdeyiz “tatlı bir atışma olsaydı keşke” düşüncesindeyiz.
Ekşi sözlükçe bile bu fikir hırsızlığı hep “reklamcılıkta derin yara” entrysi olarak paylaşılmışken, biz öyle görmedik. Güldük. Çok tatlı tarizlerle sosyal medyaya taşıdık. Netice bizim umduğumuz tatlı atışmaya varmadı. Olsun. Biz hala çok gururluyuz.
Bu fikrimize kaçak saldırı şöyle de olabilirdi. Yine aynı tasarım paylaşılırdı kaynağı, sahibi belirtilerek. Karşılıklı teşekkürleşir, herkes müteşekkir olur konu kapanırdı. Ha yine biz mi? Biz yine müteşekkiriz, yine konuyu kapattık ve yine gururla.
Gün gelir aynı fikir hırsızlığını kaynak belirtmeksizin biz yaparsak, aşırmayı esinlenme ile karıştırırsak aynılarını bize de söyleyiniz. Açığız.