02 Temmuz 2017 / 19:10
PAKİSTAN 2017 RAMAZAN PROGRAMI (12-17 Haziran) - Abdullah KılıçProgramımız, 12 Haziran Pazartesi saat 20:25’te uçağımızınAtatürk Havalimanı’ndan hareket etmesiyle başladı. IHH (İnsanî Yardım Vakfı) gönüllüsü 7 arkadaş ve bir AID (Uluslararası Doktorlar Derneği) gönüllüsü olarak ben, yaklaşık 5 buçuk saatlik yolculuğun ardından Pakistan’ın başkenti İslamabad’ın Benazir Butto Havalimanı’na Türkiye saatiyle 02:30’da iniş yaptık. IHH’nın Pakistan partneri olan Khubaib(Hubeyb)vakfı çalışanları tarafından karşılandık. Havalimanından bize tahsis edilen özel araçla Manolya Otele yerleşmek üzere yola çıktık. Uzun yolculuğun yorgunluğunu üzerimizden attıktan sonra saat 13:00 gibi aracımız bizi otelden alarak Khubaib Vakfı gönüllüleri ile beraber hattat sanatı (bir tüe halk eğitimi) eğitimi veren sanat galerinin açılışı ve basın açıklamasına katıldık.Yaklaşık bir saat süren buradaki programımız, daha sonra Khubaib Vakfı’na geçmemizle son buldu. Khubaib Vakfı’na vardığımızda buranın başkan yardımcısı tarafından karşılandık. Pakistan genelinde vakıf olarak yapılan ve yapılacak olan çalışmalar ile ilgili bize bilgi verildi. Özellikle beş günlük programımızın büyük bir bölümünü geçireceğimiz kolej ve yetimhaneler ile ilgili bilgi aldık. Daha sonra vakıf saha koordinatörü olan Abdul Hafiiz Bey bize, Pakistan genelinde yaptıkları çalışmalar ile ilgili genel bir bilgi verdi. Yeri gelmişken şu hususun altını çizmekte fayda olacağını düşünüyorum: Pakistan ile ilgili çok yanlış ve eksik bilgi sahibi olduğumuzu, bu ülkeyi çok az tanıdığımızı itiraf etmemiz gerekiyor. Buradaki programımızdan sonra Pakistan’nın en büyük, dünyanın ise altıncı en büyük camisi olan Faysal Cami’sine gittik. Cami, 200 dönümlük arazi üzerine inşa edilmiş, yaklaşık 100 bin kişinin beraberce namaz kılabileceği büyüklükte bulunuyor. Kendisine has mimarisi ile caminin namaz bölümünde yapılan özel teknikler ile güneş ışığından en yüksek seviyede faydalanılarak iç ferahlık sağlanmıştır. Kubbesiz olan cami, 1988’de tamamlanarak ibadete açılmış. Programımızın başka bir bölümünde, bir tepeden İslamabad şehrini görme imkanını sunan bir geziye çıktık. Burada da şehrin kendine has sokak ve caddeleri,en fazla 4 katlı olan binaları, adeta şehirlerindeki insanlar gibi bir ruha sahip olduğu; düşünce ve yaşam biçimlerinden bağımsız ol(a)madıklarını tekrardan görmüş olmanın verdiği duygularla, İHH’nın dünyada ilk olarak Pakistan’da açtığıı MSAL (Misal) yetimhanesini ziyaret etmek için yolumuza devam ettik. Yetimhane yöneticileri tarafından karşılandıktan sonra yetimhane ile ilgili şu bilgileri aldık: -Yaşları 15 ile 20 arasında değişen 30 yetim kız çocuğunun yatılı olarak kaldığı,-Bu yetim çocukların bazılarının 3 yaşından beri burada yatılı olarak kaldıkları,-Çocukların neredeyse tamamının üniversitede tıp, eczacılık, ilahiyat,psikloji,sosyoloji,mühendislik gibi bölümlerde öğrenim gördüklerini öğrendik.-Bu yetimhaneye küçük yaştan itibaren gelip burada kalan ve şu an mezun olduğu psikolji alanı ile ilgili vakıf bünyesinde çalışma yürüten bir kız kardeşimiz ile tanışma imkanını bulduk. Yetimhane ile ilgili bu bilgileri aldıktan sonra,iftarımızı açmak için yetimhane ve vakıf çalışanları ile beraber sofraya oturduk. Bize ikram edilen yemeklerin tamamı, yetimhanede kalan kardeşlerimiz tarafından yapılmıştı. İftarımızı bu ülkede yetişen Pakistan’a özgü olduğunu öğrendiğimiz Mango ile açtık. Yemek sırasında Pakistan mutfağı ile ilgili bilgi almayı da ihmal etmedik: Pakistan mutfağı oldukça zengin bir içeriğe sahip ve bizlerin de yabancısı olmadığımız tatları barındırıyor. Baharatların fazla miktarda kullanıldığı, kızartma türü yemeklerin çokça tüketildiği, meyvelerin ve çeşit çeşit tatlıların yer aldığı ve hiç eksik etmedikleri mango, Pakistan sofralarının vazgeçilmezleri arasında bulunuyor. Akşam namazını yetimhane görevlileri ile beraber kıldıktan sonra, yetim kardeşlerimiz ile tanışma imkânı elde ettik. Akabinde ise “ne yapılabilir” sorusu ile ilgili istişarede bulunduk.Yetim kardeşlerimize kumanya, bayramlık elbise ve bayram harçlığı dağıtımını yaptıktan sonra yetimhaneden ayrıldık. Pakistan kültürünü yakından tanımak ve vakıf çalışanları ile beraber alış-veriş yapmak amacıyla başkent İslamabad’ın en kalabalık çarşısında yaklaşık 1 buçuk saatlik zaman geçirme imkanını bulduk.Programımızın ilk gününü aracımızın bizi saat 01:00 gibi otele bırakmasıyla tamamlamış olduk. Programımızın ikinci gününe KhubaibVakfı çalışanları ile beraber saat 13:30’ da otelimizden ayrılarak başlıyoruz.İslamabad’a yaklaşık olarak 400 km uzaklıkta bulunan Pencap eyaletindeki Sargodha kız kolejini/yetimhanesini ziyaret etmek için yola çıktık. Koleje ulaşmak için kullandığımız yolun büyük bir bölümü otobandı. Yolculuğumuz sırasında dikkatimizden kaçmayan çok verimli, tarıma elverişli arazilerin olması, Pakistan’ın ülke olarak ekilebilir çok verimli arazilere sahip olduğunu gösteriyor. Yolun yaklaşık olarak 50 km’lik kısmıve gideceğimiz bölge, çok güvenli olmadığı için askeri personel taşıyan araç bizlere eskortluk ediyor. Üç saatlik yorucu yolculuktan sonra Kolej yönetimi ve çalışanları bizi çok içten ve samimi duygularla karşıladılar. Khubaib vakfı tarafından 2013 yılında yapılmış olan Sargodha Kız Koleji, hem kolej hem de yetimhane görevini görüyor. Kolejde yatılı olarak kalan öğrenci sayısı 350. Bu öğrencilerden 150’si yetim çocuklardan oluşuyor. Bu öğrenciler dışında yatılı olmayıp eğitimgören öğrenciler de mevcut. Öğretmenlerle birlikte okulda 30 görevli de bulunmaktadır. Bunların dışında okulun güvenliğinden sorumlu 10 kişilik güvenlik personeli mevcut. Kolej genel olarak; derslikler,12-15 kişilik yatakhaneler, yemekhane, spor salonu, bilgisayar odaları, kütüphane, mescit, farklı amaçlar için kullanılabilecek salon ve çocukların dışarıda rahat spor yapabilecekleri oldukça geniş bir bahçeden oluşmaktadır. Okul yönetimi tarafından bize verilen bu bilgilerden sonra, öğrenciler tarafından Kur’an’ı Kerim okunması, ilahi, tekvando gösterisi ve tiyatro etkinlikleri için okulun çok amaçlı salonuna geçtik. Suriye’deki savaşa dikkat çeken tiyatro gösterisi bizlere, savaşın acı yüzünü tekrardan hatırlatıp duygusal anların yaşanmasına sebep oldu. Pakistan’da meydana gelen 2005 yılındaki depremde, babalarını kaybeden dört kız çocuğun hikayesini dinlerken oldukça duygusal anlar yaşıyoruz. Kolejde yatılı olarak kalan bu dört yetim kız kardeşin hikayesini dinlerken bu kurumların önemini tekrardan anlamış oluyoruz.Yetim çocuklarla beraber iftarımızı açtıktan sonra önceden hazırlanmış olan kumanya, bayramlık elbise ve bayram harçlığı dağıtımını yaptık. Akabinde çocuklarla okul bahçesinde Badminton(raket ve bir tür tüylü topla oynanan tenisi andıran bir oyun) oyununu oynadık.Khubaib Vakfı ve İHH’nın işbirliğinde kurulan bu hayırlı kurumun varlığı, hem yetim çocuklara sahip çıkılması hem de bölgede ciddi eğitim faaliyetinin yürütülmesi açısından her türlü takdiri hak ediyor. Gecenin sonunda öğrenci, öğretmen ve çalışanlarla vedalaşarak güvenliğimizi sğlayan askerlerle beraber yola koyulduk. Yaklaşık üç saatlik yolculuktan sonra otelimize vardık.Programımızın üçüncü gününü,Keşmir’in başkenti olan Muzaraffabad’a yaklaşık 5 km uzaklıktaki Rara kolejine/yetimhanesine ziyarette bulunmak,buradaki çalışma ve faaliyetler ile ilgili bilgi almak amacıyla başlatıyoruz. Saat 13:30’da otelimizden ayrılarak yaklaşık dört saat sürecek olan yolculuğumuza başlıyoruz. Bu bölge de yabancılar için çok güvenli olmadığı için askeri personel taşıyan araç bize eşlik ediyor. Keşmir’in başkentine ulaşmak için yüksek dağları, engebeli yolları aşarak rakımın 3000-4000 arasında değiştiği zorlu bir yolculuğu geride bırakıyoruz. Başkent Muzaraffabad, nehir (Jhelum nehri) kıyısına kurulmuş yüksek dağlar arasında, doğal havası ile harika bir şehir. Rara kolejinde/yetimhanesinde 450 erkek öğrenci eğitim görüyordu. Diğer okullarda olduğu gibi, bu okulda da 120 yetim çocuk yatılı olarak eğitim görüyordu. Bu kolejde başarılı olan öğrenciler, Türkiye’ye gönderilip eğitimlerine orada devam etme imkan ve kolaylığı elde ediyor. Bize tercümanlık yapan kardeşimiz, İstanbul’da eğitim gören bir lise öğrencisi idi. Kolej öğrencileri bizi Keşmir’in yerel oyunu olan at üstünde cirit atma oyunu ile karşılıyorlar. Koleji/yetimhaneyi, Khubaib Vakfı başkanı ve okul idarecileri ile beraber dolaşıp okul ile ilgili bilgi aldıktan sonra yetim çocuklar ile beraber iftarımızı açmaya geçiyoruz. İftardan sonra Konya Genç İHH gönülleri tarafından yaptırılan camide akşam namazını kılmaya geçiyoruz. Namazdan sonra Kur’an’I Kerim tilaveti ile birlikte Türkçe ve Urduca ilahileri okuyan öğrencilerin yaklaşık 1 saatlik programlarından sonra tekvando gösterisi için spor salonuna geçiyoruz. Khubaib Vakfı bünyesindeki bütün kolej/yetimhanelerde tekvando sporuna özellikle önem veriliyor. Öğrenciler arasında siyah ve kırmızı kuşak sahibi sporcular bulunuyordu. Ertesi gün ziyaret etmeyi düşündüğümüz kolejde bu spor dalında eyalet ikincisi olan öğrenci ile tanışıyoruz.Özellikle tekvando sporunun, öğrencileri çok iyi motive ettiğine, öğrenciler arasında sosyal ilişkiyi kuvvetlendirdiğine şahit oluyoruz. Programın sonuna doğru yetimlere, bayram harçlığı, bayramlık elbise ve kumanya dağıtımını yapıp Khubaib çalışanları ve güvenliğimizden sorumlu askeri araçla İslamabad’a dönmek için dört saat sürecek olan yolculuğumuza, kolej çalışanları ve öğrencileri ile vedalaşarak başlıyoruz.Pakistan ziyaretimizin son gününe ilkin saat 10:00’da otel çalışanlarıyla vedalaşıp kaldığımız otelden ayrılarak başlıyoruz. Khubaib Vakfı çalışanları ile beraber başkent İslamabad şehrini dolaşarak hem alış-veriş yapıp hem de Pakistan halkının kültür ve yaşam biçimini yakından tanıma fırsatını elde ediyoruz. Yaklaşık olarak iki saat süren gezimizden sonra, Cuma Namazını kılmak için ülkenin en büyük camisine geçiyoruz. Camiye gelişimizin ikincisi olan bu ziyaretimizi, cami ile ilgili bilgiler alarak devam ettiriyoruz. İnsanların valiz ve yataklarıyla caminin içinde olmaları bizim için değişik bir durum arz ediyor. Sebebini sorduğumuzda ise çok daha şaşırıyoruz: Bu kalabalığın sebebinin, itikaf için başvuran 10 bin kişiden, kurayla seçilen 2 bin kişiden kaynaklandığını öğreniyoruz. Bu durumun sadece Faysal cami için olmadığı, Pakistan’daki bütün camilerde itikafa yoğun talebin olduğunu öğreniyoruz.Cuma namazını kıldıktan sonra başkent İslambad’tan yaklaşık 1 buçuk saatlik uzaklıkta bulunan Haripur erkek kolejine/yetimhanesine gitmek için yola çıkıyoruz. Kolejleri ziyaret ettiğimizde kolej çalışanları ve öğrencileri tarafından yerel oyun ve çiçeklerle karşılanıyoruz. Okul müdürü, bizi öğrencilerin ders gördüğü sınıfları gezdirerek bize gerekli bilgiler veriyor. Kolej/yetimhane 2007’ de açılışı yapılmış olup, 80 dönümlük arazi üzerinde kurulmuştur. 1100 öğrencinin eğitim gördüğü, sınıfları, bilgisayar odası, kütüphanesi, mescidi, kapalı spor salonu, kriket oyun sahası, yetim öğrencilerin yatılı olarak kaldığı yatakhane, yemekhane gibi bölümlerden oluşan bu kolej, öğrencilerin rahat eğitim görmeleri için inşa edilmiş eğitim kampüsü görevini görmektedir. Şuana kadar ziyaret ettiğimiz okullar arasında en kalabalığı ve en geniş alana sahip olanı bu okul. Bu okulda 450 yetim erkek çocuğu yatılı, 60 yetim öğrenci de taşımalı sistemle eğitim görmektedir. Hafız, doktor, öğretmen, terzi gibi görevlerde bulunan 63 kişilik görevli personelin bu okulda hizmet verdiklerini öğreniyoruz.Anaokulu eğitiminden başlayarak 8.sınıfa kadar okul görevlileri tarafından hazırlanan müfredatın uygulandığı, devletin 8.sınıfa kadar hiç müdahale etmediği bir eğitim sisteminin mevcut olduğunu öğreniyoruz. Anaokulundan sonra kız ve erkek öğrencilerin ayrı eğitim gördüğü yani karma eğitimin olmadığını öğreniyoruz. Urduca, Arapça ve İngilizcenin zorunlu olarak öğretildiği, öğrencilerin bu üç dili rahatlıkla konuştuklarını görünce daha da şaşırıyoruz.Okulun eğitim programı ile ilgili bize verilen bu bilgilerden sonra, yetim erkek çocukların kaldığı yatakhane, etüt salonları, yemekhane, açık ve kapalı spor salonlarını dolaşıyoruz. Bu kolejde de bizi tekvando sporu yapan öğrenciler karşılıyor.Yetim öğrenciler ile iftarımızı açtıktan sonra akşam namazı için mescide geçiyoruz. Burada da Türkçe,Urduca ve Arapça ilahiler/ezgiler seslendiren öğrenciler bir saatlik programdan sonra diğer kolejlerde olduğu gibi buradaki yetimlere de kumanya, bayram harçlığı ve bayramlık elbiselerin dağıtımını yaptık. Khubaib Vakfı saha koordinatörü Abdulhafiiz Beyle AID(Uluslararası Doktorlar Derneği) olarak “neler yapılabilir” ile ilgili bir değerlendirme yapıyoruz. Özellikle yatılı yetim öğrencilere yönelik sağlık hizmeti, medikal destek, psiko-sosyal destek gibi konularda bilgi alış-verişinde bulunuyoruz… Okul çalışanları ve öğrencileriyle vedalaşarak yol güvenliğimizi sağlayan askeri personel eşliğinde, başkent İslamabad’daki Khubaib Vakıf merkezine geçiyoruz. Vakıf merkezinde çalışanlar ile beraber sahur yemeğimizi yedikten sonra kalkış saati 05:35 olan uçağımıza binmek için Benazir Butto Havaalanına gidiyoruz.DEĞERLENDİRMEPakistan, 202 milyon nüfusu ve nüfusunun %98’ini Müslümanların oluşturduğu, kendine has kültür ve yaşam biçimi ile İslam dünyasında muazzam bir potansiyel ve enerjiye sahip olduğu bir ülke.Khubaib Vakfı ve IHH’nın özellikle yetimlere yönelik yaptıkları çalışmalar halk tarafından ciddi anlamda destekleniyor. Yıllardır yapılan bu çalışmaların meyvesini vermeye başladığını görmemiz bizi çok mutlu etti.Geleceğe umutla bakmamızı sağladığı gibi; bize güç ve enerji verdiğini de söylemek gerekiyor.IHH’nın Pakistan başta olmak üzere dünyanın bir çok ülkesinde yetimlere yönelik yaptıkları bu tür çalışmalarına sahip çıkmak ve bunları yaygınlaştırmak gerekiyor.Bu projelerin sahiplenip diğer ülkelerde de yaygınlaştırılması için çaba sarf etmek gerekiyor.Bu kolejlerde özellikle yetimlere yönelik sağlık taraması, medikal destek, psiko-sosyal destek vb. sağlık hizmetlerinin düzenli verilebilmesi için destek olunmalı. Buna benzer kalıcı çalışmalar yapılmalı.Hijyen eğitimi, aşı, toplu ortamlardan kaynaklı hastalıklardan korunma eğitimi gibi çalışmalar yapılmalı.Bu eğitim kurumları ile beraber sağlık eğitimi veren kurumların inşası için çalışmalar yapılmalı.Yapılan çalışmalarda ülke/bölge gönüllüleri aktif rol almalı ve bu yönde teşvik edilmelidir Tanıtım/medya ile ilgili daha aktif çalışmalar yapılmalı. Yapılan çalışmaların tanıtımı ile ilgili yerel ve ulusal medya araçları iyi bir şekilde değerlendirilmelidir.
Bu haber 2150 kez okudu
Bu Habere Toplam ( 4 ) Yorum Yapılmıştır.
Cevap Yaz 3 hafta önce yazıldı. Değerli yorumlarınız için teşekkür ederim.Rabbim sizlerden razı olsun.
Cevap Yaz 3 hafta önce yazıldı. Cok güzel bir hatırat niteliginde gözlemler olmus. Allah ecrinizi misliye versin inşallah.
Cevap Yaz 3 hafta önce yazıldı. Değerli izlenimlerini Yöneliş Haber okuyucularıyla paylaştığı için Abdullah Kılıç abimize teşekkür ederiz.
Cevap Yaz 3 hafta önce yazıldı. Allah hayrınızı kabul etsin.