Bugra Poyraz’dan ölüm vakfeti: (İngilizce)
1976 yılında İzmir’deki görevine başlayan ve İzmir’in en kalabalık mahalli kilisesi olan Alsancak SS. Rosario Katolik Kilisesi’nin başrahibi ve aynı zamanda İzmir Latin Katolik Başepiskoposluğunun uzun yıllar Metropolit Vekilliğini ve Yazı İşleri Müdürlüğünü yapmış olan Domeniken tarikatına mensup peder Stefano Negro, dün akşam (4 Ocak 2017) saat 01:00’de vefat etti. İzmir’de tam 40 yıl geçirdi…
Bu satırları, gençliğini Alsancak Kilisesi’nde ve bahçesinde geçiren, bu kilisenin evlatlarından biri kaleme alıyor. Alsancak Katolik Kilisesi cemaati, İzmir Hristiyanlığının merkezidir. Tüm kurumlarıyla, din adamlarıyla, din dersi öğretmenleriyle, korosuyla, haftalık ayin programı ile İzmir Katolik Cemaati’nin kalbidir. 2013 yılında Alsancak Katolik Kilisesi’nin vefat eden iki din adamı, peder Giulio Battola ve keşiş Paolo Ronco’nun kaybı bizi derinden üzmüştü. Şimdi ise cemaatimizin onlara nazaran daha genç ve dinamik babası, peder Stefano’yu kaybettik. “Kayıp” kelimesi doğru bir ifade değil belki de. O artık hayatlarımızda olmayacak, ama onun bize öğrettiği “sonsuz krallığın tacını” kendisi buldu.
Kendisi bizler için sıradan bir din adamı değildi. Katolik kilisesinde, mahalli kilisenin başrahibi demek, insanların en acılı ve en mutlu anlarında onların yanında olan, güç, ruhsal telkin ve teselli veren kişi demektir. Vicdanımızı rahatsız eden günahlarımız için tövbe etmek istediğimizde, o bize itiraf gizemini bahşeder, bizi vaftiz eder, bizi evlendirir, ölüme yaklaşan yakınlarımıza son sakramentleri verir, cenazelerimizi yapar, acılı aileleri avuturdu.
Çok iyi hatırlıyorum, uzun yıllar önce beraber çalıştığım, şimdi evli ve güzel bir çocuğu olan sevgili iş arkadaşım “beni peder Stefano vaftiz etti, o evlendirsin” dedi ve öyle de oldu. O, birçok inanan için referans noktasıydı. En acılı günlerde de, en mutlu günlerde de peder Stefano’nun varlığı istenirdi. Aynı şekilde, yurt dışına taşınmış olan bazı arkadaşlarımın da aynı sözü söylediklerini işittim: “Beni o vaftiz etti, o evlendirsin”. Ve anne-babalarının evlendikleri kiliseye, İzmir Alsancak’a gelirlerdi ve peder Stefano evliliklerini takdis ederdi.
Kendisi ile birlikte çok zaman geçirme fırsatım oldu… İzmir cemaatinin gençleri olarak uzun yıllar Alsancak Kilisesi’nde toplandık. Bunun yanı sıra Omar ve Pietro ile birlikte kendisinden bir süre yoğun teoloji dersi aldık… Ben 2008 yılında iş nedeniyle İzmir’den ayrıldım, Omar ise kilise hizmetinde, peder Stefano ile çalışmaya devam etti. Peder Stefano’nun bu dünyadan göçüne en çok üzülen kişi olmalı sevgili arkadaşım Omar… Kendisiyle yoğun zaman geçirdiğimiz zamanlarda, bana ve arkadaşlarıma sadece dini bilgiler vermezdi. Nitekim Hristiyanlık sadece bir kitap dini değil, yaşamsal ve kültürel de bir aktarımdır. Bu aktarım Alsancak’ta yaşam ırmakları gibi, gürül gürül akardı.
Bize dini bilgilerin yanı sıra İzmir’in tarihini, büyük yangını, harabelerden yeniden doğan İzmir’i, 18 yaşından 20 yaşına kadar ilk iş tecrübemi yaşadığım İzmir İtalyan İş Adamları Derneği (İtalyan Ticaret Odası)’nda tanıdığım köklü Levanten iş adamlarını ve ailelerinin merak uyandıran hikayelerini, ilişkilerini, mekanlarını, İzmir’e has olan Rum geleneklerine karışmış Katolik geleneklerini ve göç öykülerini anlatırdı. Şu anda meraklı bir tarih doktora öğrencisiysem, bunu ondan aldığım ilhama borçluyum. Katolik Kilisesi’nin Türkiye’deki diplomasi tarihi konusundaki yüksek lisans tezimde ve aynı adlı kitabımda onun bana verdiği ilham var.
Kendisi son yolculuğuna 7 Ocak 2017 Cumartesi günü saat 11:00’de Alsancak Ss. Rosario Katolik Kilisesi’nden uğurlandı.
Ek bilgi: Padre Stefano Negro: