Arş’ın Hazinesi – kelimeperisi
kelimeperisi 08 Mart 2017 14 Mart 2017 biraz da benden
Sen hiç kendi iç sesinle veya öz benliğin denilen şeyle konuştun mu ?
Ama böyle kalbinin içinden soru sessizce geçerken aynı anda cevabın kulağına fısıldandı mı hiç?
Şöyle değil ama, hani bir şeyi merak edersin ve o konuyla ilgili cevabı okuduğun bir yazıda veya bir şarkı sözünde veya bir görselde çıkar karşına…. öyle değil.
Bu senin kendine sorduğun ve bence senin özbenliğinin / varlığınının /senin içindeki sen’in sana direkt verdiği cevaplardan bahsediyorum.
Bazı zamanlarda hani bazı şeyler olmaz ya, bırakman gerekir.Ama -sana göre- olması da lazımdır. Zorlar da zorlarsın, tam off dediğin an kalbin sana “bırak” der. Belki daha önce de demiştir ama sen olması gerektiğini o kadar çok istemiş veya düşünmüş veya zorunda hissetmiştin ki ya duymadın ya da duymamazlığa geldin. Belki de içinde sen’in olduğundan haberin bile yoktu.
Sen duymadıkça o da seslenmeyi bıraktı kimbilir…Cılızlaştı sesi gitgide ve sonunda sustu.
Ne zaman ki sen içindeki sen’i keşfettin kaynağına vardın o da yeniden kavuştu konuşma gücüne.
Bu sefer duyuyordun tamam ama emin olamıyordun , belki de kendin uyduruyordun ?
Evde kaybettiğim bir eşyam vardı. Bir şey için lazımdı ve lazım olduğu gün bulamadım. Koyduğum yerde yoktu.Bütün odayı, evi, çantalarımı didik didik ettim evde olduğuna eminim ama yok..yok işte..Evde 3 tur attım. Çekmeceler dolaplar…vs. İçim dedi ki “bırak, bugün günü değil”
Bulamadım, mecburen bıraktım. İşlerimi (onsuz) hallettim geri döndüm. Ama yine de bana lazım o, bulmam lazım.Ama nedense içim rahat,döndükten sonra aramayı da bıraktım. Nasılsa çıkacak bir yerden….
Aradan iki gün geçti bir sabah uyandım, odamın kapımın arkasına astığım kullanmadığım bir çanta vardı ona bir daha bakayım dedim. Aradığım şey çantanın içindeki cepten çıktı. Ve ben o çantaya daha önce defalarca baktım, içini boşalttım tepetaklak ettim …Çıkmadı…
Meğer ordaymış ama zamanı bu zamanmış.
Geçenlerde yolda kaldım,akü bitmiş. Arabayı olduğu gibi bıraktık, elektrikçiyi bulduk. Aküyü değiştirdik. Meğer akü değişirken radyonun bir bağlantı zımbırtısı varmış onu kapatmak gerekiyormuş . Aksi taktirde radyo kendini korumaya alıp kilitleniyormuş
Ve açılmıyor o kilit. Kullanma kılavuzundaki tüm adımları izlesem de ekranda “kodu girin” yazısı çıkmıyor. Radyo yani bu… can damarım…
Neyse onu da bıraktık.Gerçi ara ara yine de deniyorum ama olmuyor. Servisin önünden geçerken uğradım.Söküp göndermek lazım dedi. Dedim ki ben uğraşayım beceremezsem bakarız. Ki beceremedim…becerememiştim… taa ki geçen gün annem ve arkadaşıyla Çanakkale’ye gidene kadar. Neval abla’ya (anneim arkadaşı) dedim ki bak dedim bu tuşa 10 dak.boyunca basılı tutacaksın.ekranda kod yazısı çıkınca biz o kodu gireceğiz radyo çözülecek. Tamam mı ? Tamam… ilk denemede 5. dak. parmağı ağrıdı viraji dönerken eli kaydı. baştan başladık:) 3. turda o kod yazısı çıktı, ben yolda arabayı kenara çektim kodu girdik. Açıldı. Ama ben artık olmuyor napalım diye ümidimi kestiğimde ” açılacak” demişti kalbim bana…2. başarısız denemedeydik o sırada…
Az önce de içimden sadece adını bildiğim bir dua geçti. Bir anda… nasıl bir dua olduğunu bilmiyorum,sadece ismi geldi geçti. O sırada birşey de düşünmüyordum yani birşeye cevap mı acaba diye yoracağım birşey de yoktu.
Neymiş acaba diye minik dua kitabım vardı sağda solda, ona baktım aa içinde yok. Çook eskiden beri kullandığım (yegane ) dua kitabım vardı odada. Onu aldım. Artık sayfaları cilt yerinden çıkıyor, bazı yazılar silikleşmiş falan ama ben seviyorum o kitabı. Herhalde ben lisedeyken falan evde okunan bir dua sırasında duayı takip edeyim diye (öyleymiş adet sanırım) annemin elime tutuşturduğu bir kitap.
Kitap eski ama elden çıkaramıyorum. Duaların yeri belli…Kılsam bile tüm namaz duaları en son sayfada mesela, içinde bazı sayfalarda hikayeler var, duaların anlamları falan var.
Bütün kısa dualara baktım, ismi içimden geçen dua yok. Nasıl yok yahu? Sonunda en baştaki index kısmına baktım.syf:35 Kenzül-Arş . Hah! dedim buldum.
Gittim sayfa 35’e sayfanın alt yarısında dua var. Eh dedim ya Allah’tan o kadar uzun değilmiş. Nasıl oldu da bu kadar aradım.
Okudum, arka sayfayı bir çevirdim (anlamı neymiş diye merak ettim) ki meğer dua bitmiyormuş 2 sayfa daha varmış. Önce bir gözlerim fal taşı gibi açıldı. Diğer yandan başladın bir kere yarım bırakılmaz dua diye okumaya devam ettim. O iki sayfa da bitti derken sayfayı çevirince iki sayfa daha çıkmaz mı? Dua ha bitti ha bitecek derken yamuk yumuk iliştiğim yatağın kenarından kalkıp (oğlan uyusun diye yanında ekliyordum o sırada) salona geliyorum.Son iki sayfayı da salonda tamamlıyorum.
Bu sefer gerçekten bitiyor ama bu sefer de anlamı yazmıyor kitapta. İnternetten bakayım diyorum neymiş bu kadar uzun olan?
Şunun için okıuyun, bunun için okuyun yazıyor bir kaç yerde..Sinirleniyorum şartlı dua mı okunur Allahaşkına? O zaman dua olur mu? O pazarlık olur, çıkar olur, ama dua olmaz (bence)
Dua dediğin okuyup bıraktığın, teslim olduğun şeydir. Al bu bana verdiğin kalp, sen verdin, içindekini sen benden iyi bilirsin diye sunman’dır Yaratan’a…
Demem o ki ben nedenini niyesini bulamadım kimin ihtiyacı varsa onun içindir dua…
Hem dünya dua üstüne kuruludur derler.Buna da belki benim , belki senin, belki de hiç bilmediklerimizin ihtiyacı vardır. Ben içimden geçti okudum, peri tozu gibi saldım gökyüzüne kimin ihtiyacı varsa ona…
Önceki Aynalama günü 2
Sonraki Cesaretin var mı aşka?
Güzel bir duadır, Allah cümle niyetlerini kabul etsin. Genel olarak, nasıl dua edebileceğini bilemeyenlere ve dolayısıyla da duayı bırakanlara yol gösteren “stage1 seviye” diyebiliriz.
Geri bildirim: İnsan İnsan | kelimeperisi