SEKİZ KUYULU TAŞ veya SEKİZ YALAKLI TAŞ OYUNU
2008-06-19 16:18:00 OYUNU GÖRMEK İÇİN AŞAĞIDAKİ ADRESİ TIKLAYINIZ:Sekiz kuyulu taş:2 kişi ve 16 şar 16 şar paylaştırılmak üzere toplam 32 taşla oynanan oyunda oyuncular önlerine karşılıklı 4 er çukur kazar ve her çukurun içinde 4 taş yerleştirir. Kura ile seçilen oyuncu başlamaya hak kazanır. Başlayan oyuncu kendine ait çukurlardan 4 taş alır istediği çukurdan başlayarak sırayla her çukura 1 er taş koyar. Diğer oyuncu da aynı eylemi tekrarlar. Bu taş yerleştirme esnasında kendi çukurunda 1 taş brakmayı başaran oyuncu karşısındaki diğer oyuncunun çukurundaki bütün taşları almaya hak kazanır. Rakibin taşlarını toplamayı başaran oyuncu kazanır.http://www.meb.gov.tr/indir/benimleoynarmisin/index.asp?AD=21 Devamı
2008-06-13 13:54:00 İbrahim Demirci: "Günümüz çocukları televizyon, okul, dersane üçgenine sıkıştırılmış durumda."
Pek çok oyunumuz, pek çok oyuncağımız vardı. Topluca oynadığımız körebe, saklambaç, ebelemece, yedi kiremit, yakan top, birdirbir, uzun eşek, çelik çomak; daha az kişiyle oynadığımız fotak, bilye, çekirdek oyunu (bu son ikisinde "ütme" söz konusu olduğundan babamın kızdığını hatırlıyorum), zıh, fırça (topaç) çevirmek, beş taş, cark curk, dokuz taş... Ağaçtan ya da tellerden arabalar yapmak, onları sürmek de vardı. Bir de bilyalı tekerleklerden araba yapar, yarışa çıkardık. Şeytan uçurtmalarını, kâğıttan yapılmış kuşları da unutmayalım.
(YUKARIDA ADI GEÇEN ÇEKİRDEK OYUNU MANGALA OLABİLİR Mİ? BİLGİSİ OLANLAR LÜTFEN YARDIMCI OLSUN) Devamı
2008-06-13 13:23:00 BURDUR OYUNU
Sayın Metin Tunçtürk derlemiştir.... Devamı
2008-06-13 13:00:00 Cuvarep Köyü (Hangi il tespit edemedim)
Beş adet kuyu, sekiz adet taşla oynanır. (Bu oyunun Mangala oyunu olduğunu düşünüyorum. Bilgisi olanlar lütfen bilgi versin) Devamı
2008-06-13 11:06:00 Çocukluğumuzda taşla oynardık biz, taş sektirmece, taş kaydırmaca, taş yağdırmaca, dokuz taş, beş taş... Rüzgârlı bir geceydi, yıldızlara doğru uçuyordu karanlık, birden her şeyin üstü açılacaktı sanki, hava gündüze dönecekmiş gibi bulutlara ay ışığı doluyor, ağaçlardan, ağaç gölgeleri kopup savruluyordu, ötelerden kardeşimin fısıltısı esip çalındı kulağıma, "Hişşşşt, duydun mu, ninem alıyor taşlarımızı..." Dilimizin altında taşla dalardık uykuya, cebimize taş doldurur, ağzımızda taş çevirirdik, şekerimiz taştı bizim, siyah cıngıl taş. Uyandığımızda taşlarımız cebimizden alınmış olurdu, sapanımızın lastiğine takacak taş bulamaz, taş aramaya giderdik, her sabah daha da uzağa giderdik. Köpekler, kurbağalar susmuş, baykuşlar inliyor karanlıkta... O eski gecelerden savrulmuş gibi, açık penceremden içeri bir çekirge atladı, zıplayıp yapıştı duvara, "Hüüüüüp cıks!.. Cıks!.." Havayı lastik gibi çekip bırakıyor, her yere birden sıçrıyor sesi... Çekirgeler kurbağa bakışlıdır, atlayıp sıçrayan fosforlu, sedefli hayvanların tümü kurbağa bakışlıdır, kurbağa duruşlu, kurbağa dinleyişli, kurbağa bekleyişli... Çocukluğumuzda kardeşim fark etmişti bunu; gözlerinden her şeyin kalbine giren neşeli ışıklar saçılırdı, ben onun gördüğü gibi görüp söyleyemezdim hiçbir şeyi, "Bunlar öyle ötüyor ya, sesleriyle kendilerini sakladıklarını sanıyorlar." Kurbağalar hep bir anlık gecikmeyle zıplar suya, sesleri her yerden birden duyulur, çekirgeler de öyle gecikmeli sıçrar, biz insanlar da ileri atılacak olduğumuzda kurbağa bakışlı oluruz, koşuya kalkmak için duruş aldığımızda. Dağlardan taş yuvarlayıp indiren derenin yatağından yukarı, suyun kaynağına doğru tırmanışa geçer, dümdüz ışıyan siyah kayalıkl... Devamı
1...45678910111213...20 Hakkımızda | Gizlilik ve Güvenlik | Kullanıcı Sözleşmesi | İletişim