karga'nın günü: gerçek gerçek midir?
Yükleyen soulblood. - Film ve TV kanalındaki diğer videolara göz atın
Dün şunu açık seçik anlamış bulunuyorum ki Hollywood sinemasında -bazı- yönetmenler ve senaristler sayesinde ciddi bir değişim ve dönüşüm var. Artık filmleri oldukça dikkatli izlemeniz, verilen ipuçlarını kaçırmamanız, iyi değerlendirmeniz ve filmi izlerken sadece gözlerinizi değil aklınızı da çalıştırmanız gerekiyor. Yani demem o ki entellektüel seviyesi ortalamanın üstünde olan senarist/yönetmenler Hollywood'un çehresini bir nebze olsun değiştirirken, kendilerini anlayacak daha zeki, bilgili ve düşünen izleyiciler istiyorlar.
Şimdi bu nerden çıktı? Inception'dan çıktı tabii. Dün akşam uzun zamandır izlemek istediğim bu filmi bize yürüyüş mesafesindeki avm'nin sinemasında vizyondan kalkmadan izlemek için sevgili ile birlikte düştük yollara.
Açılış sahnesi klasik sondan başa doğru bir geçiş olacağının göstergesiydi ama film böyle bildik bir başlangıç yapmasına rağmen oldukça karışık, anlaması ve olayların içine girmesi zor bir film. Başından sonuna kadar temposu hiç düşmeyen, hızlı, seyirciyi sıkmayan ve koltukta heyecandan şekilden şekile sokan ( ben izlerken koltukta sekiz oldum ve kendimi tutamayıp sürekli "eyvah eyvah! kaçsana! tüh tüh! allah! allah! aha şimdi yakalandı! nidaları ile sinemayı inlettim! millet iyi sesini çıkarmadı ve sanırım sevgilinin kolunu sıkmaktan morarttım) yoğun aksiyon sahneleri ile dolu olan filmde önemli olan aradaki konuşmaları kaçırmamak çünkü olayın özü o konuşmalarda yatıyor. İtiraf etmem gerekirse birçoğunu kaçırdım çünkü sürekli "hmmmm! bu bu mu demekmiş diye düşünüyorsunuz.(Şimdi izleyenlerden ricam, söyler misiniz mimar kız nasıl şıp şak olayı çözdü? Öle binaları, caddeleri birbirinin üstüne getirmesi kısmı neydi? Ne oldu?) Filmin konusu ile eminim birşeyler okumuşsunuzdur bu yüzden konuyu yazmayacağım ama önemli olan filmde asıl söylenmek istenen: "gerçek nedir?". Rüyalarımızdaki mı gerçek yoksa uyanık kaldığımız zaman mı gerçek? Peki acaba uyanık olduğumuzu sandığınız zaman mı uyuyoruz? İşte film çarpıcı finali ile bizi bu sorular ile başbaşa bırakıyor. Bence bu film yeni bir Matrix.
Oyunculara gelince....Sinemada arz-ı endam ettiğinden beri nedense burun kıvırdığım Leonardo'ya bu filmden sonra şapka çıkarıyorum. Kendisi çoktan kendini ispatladı ve efsaneler arasına girdi. Oldukça rahat ve inandırıcı bir oyun sergiliyor. Leonardo'nun yanısıra eminim uzun yıllar keyifle izleyeceğimiz iki yeni oyuncu da bu film ile zaten parlayan yıldızlarını daha da parlattılar; Ellen Page ve Marion Cotillard. Bu iki kadın oyuncuyu takipteyim.
Sonuç olarak izlediğim filmleri bir kere daha izlemek gibi bir adetim olmamasına rağmen ben bu filmi bir kere daha izlerim. Bayıldım çok ama çok etkileyici. Şiddetle tavsiye ediyorum.
Gönderen esra topuz zaman: Cuma, Ağustos 20, 2010
Bu filmi sevenler gençler. Bu durumda siz de "gençler" tanımlamasının içinde oluyorsunuz ef'feem! Şaane di mi?
Sensey'iniz böyle buyurdu!
O yuzden bir cok filmi cift dikis izlemek gerekiyor artik....
27 Ağustos 2010 03:27
Amaniiinnnn Mevsimlerden Roma bana yorum bırakmış. Onur duydum, bayıldım. Ben de mi okunuyorum ne? Yoksa bu gerçek değil mi?