Beynimin içindekiler: Aralık 2011
Ben üzüntüleri içime attığımda yarayı bantladığımı düşünürüm. Ama bantlar da eskir. di mi. Su falan tutarsın kirlenir simsiyah olur. Zaman da geçtikçe bantı çıkarır atarsın. Bazen iz kalır, anı kalır.
Diyeceğim o ki üzüntüler üzüntülerdir. Şimdi üzüntün nedir desem, düşünüp aklına getirdiğin anıların gerçekten içine işlemiştir ve onlar bant tutmamıştır.
Karaçalı (Karachali) - Bir Su Damlasının Dörtte Biriyle
-Çok severim hem karaçalıyı hem bu ölümü en güzel anlatan parçayı-
Evren denen boşluğun ağzından çıkan fermanbozdu büsbütün kemikten oyuncaklarımızı bakinsan çamuruyla oynaşmak ondanve ondan mikrop tutuyor nefesin landefol git yanımdan! (yanımdan)geveze bir ölüm suskun bir hayat getir banasakinliğinle yoğuriçimden kopan dünyayıbir su damlasının dörtte biriyle çürütkemiklerime yapışan rüyayıyanaş evrenin yamacınaborazan duyuldukuzey ve güney yarım küredeferman çıktıkalem yoktu - kemik kırıldıöteler beriler bir olana değin birleşti bugün !sulta zalimin eline geçtiaşkı olan aşkını bıraktıöldümgiyecek kefen yok sus bugün!sen sevdam senyas içinde yaşlanmış kalbimin sahibi seninsan gibi cıvımahayat gibi pekleş bugün!yas içinde yasyok içinde yok var bugünallı pullu kefen yoktenim beyazlar içindekefen süs bugün !ceza evinde pogrom sankibir ömürlük hışmın katliamıavuçlarında kaldı çiçeğimkasıp kavuran istimlakımkaktüsle biten serabım çöldetafra sukünetin içine çakılıgeceye çökülü cinnetim - bazencehennemin tam ortasında tek gülüşlük cennetimkatıksız öfke rastgelirse kainatına kadar kanlı dilimbazen karanlıkta dolaşan kandilimkısmetin varsahayra yorulan alametim kibir gün elbet geleceğim
bir su damlasının dörtte biri gülümyeter mi ölüme mani olmayayüzsüzce çaldığım rahmet kapısıyüzüme kapanırsa ya ,bir su damlasının dörtte biriyle yanar cesetim o gün
Bizim ev aile apartmanı. En üstte biz, orta katta babanemler, alt katın yarısı amcamlar yarısı da Almanya'da yaşayan halamın yazlığı.
Geçen babaneme indim kardeşim okuldan gelmiş ders çalışıyodu bakiyim kaytarıyo mu diye yanına gittim. "Dedem nerde bobağğee" dedim "Aşağıda yaprak topluyo" dedi. Bu soğukta ne alaka ya dedim, "ne bileyim oğlum deli laf dinlemiyo" dedi. Sarma yaptırcak heralde kadına..
Dedem bahçemizde yaşar dünyası orasıdır. Eker biçer mutluluğu yakalar gününü geçirir. Çocukluk deyince aklıma esen yeşil ferahlık bahçeden gelir. Elmalar, vişneler, armutlar, kirazlar, biber, domates, patlıcan, orkide, gül, mangal yeri, bodrum. Evet hepsi vardı, şimdi bi kısmı var. Ee dedem yaşlandı iyice , haliyle bakamıyor ilgilenemiyor o kadar şeyle.
Neyse, oturdum babanemin yanına. Soba cayır cayır. Babanemler doğalgaza geçmek istememişti zamanında. Onlar orta katta olduğu için ev ne sıcak ne soğuk oluyordu. Ama bizimki buz. Doğalgazı sevmiyorum, üstünde kestane altında patates olan sobayı özledim. Yanlışlıkla elimi yakmalarımı özledim. Okula gitmeden önce kahvaltıda onun üstünde kızarmış ekmeğe yağı balı sürmeyi özledim. Dediğim gibi cayır cayırdı, gittim yanında ellerimi ısıtırken dedem geldi. Babanem ona yemek koydum ağa dedi, hep ağa diye seslenir. Dedem "ya çok terledim" dedi. Babanem "Niye" diye trilyon kinaye dolu bi soru sordu. Aslında orda " Ya mal mısın bu soğukta neden indin bahçeye ne yaprağı ne toplaması beni niye yordun yemeği ısıttırarak sofraya getirterek şimdi sen banyo yapınca yemek soğuyucak tekrar ısıtmak zorunda kalıcam of be " demişti. Dedem banyoya gitmeden önce diziye daldı. Hatırlamıyorum hangi dizi olduğunu ama sardı ben de oturdum izledim. Bi yerde adam kadına "Boşanmak istiyorum" dedi ve dedem televizyonla münakaşaya girdi (her zaman tv'la dövüşür) : "İyi poğ yersin sanki boşanmak her şeyi hallediyor.. İnek oğlu inek" diyerek girdi lafa. Bana döndü bi kaç dakika boşanmamanın güzelliğini sevmeyi anlattı. Çok mutlu oldum. Zamanında babanemle çok çekmişler. 6 çocukları var, trilyon tane anıları.. Evliliklerinin tam ortası tam bir kaos, darbe zamanı. Babanem eski oturdukları evi anlatırdı, biz ne sağcı ne solcuyduk oğlum derdi, evimiz de sokağın tam ortasındaydı, bomba atıldığı kurşunların sıkıldığını bilirim demişti. Düşünsenize evin bi yanından öteki yanına çatışılıyor.. Bi akşam ara sokakların birinde amcamın gözü önünde adam öldürmüşler. O travmayla okuyamamış. Kötü zamanlarmış işte. Dedem zamanında babaneme dayak da atmış. Ama babanem dedemin annesiyle arası çok iyiymiş onun nasihatleriyle babasının evine dönmemiş. İyi ki de dönmemiş. Şimdi tüm sülale toplandığında dedem kolunu atar hatununa bi sarılır öper valla oturup ağlayasım gelir.
Bunu niye anlattım? Hiç.. İnek oğlu inek derken çok komik bi ses tonuyla demişti, o yüzden.