OTLUKBELİ YÜKSEK ÖĞRENİM DERNEĞİ - Bir Gül Açtır Yüreklerde
Bulunduğunuz sayfa: Anasayfa Dernekten Haberler Bir Gül Açtır Yüreklerde
Kıştır,ayazdır, ay da az gelir kimi geceler; lakin bahar nazlıdır yolunu bulur elbet bu memlekette.Nazlıdır ama gülse bir kere yürekler can bulur.Hele şu vişne ağaçlarının çiçekleri andırır adeta bir gelini.Süzgün, melul bakışlıdır;bilir buralarda fazla kalmayacağını.Ondan kıymetlidir ya bizim baharımız.Sadece baharımız mı gökyüzüne baksa uzaklardan gelenler, hiçbir zaman bu kadar yıldız gülmemiştir onların gözlerine.Polyannacılıktır belki bizimkisi;yalnız hayat zaten mutluluk oyunundan ibaret değil mi?Ha bu arada bulamazsınız hiçbir yerde mayıs ayında akşamları soba romantizmini.
Kıştır,ayazdır senenin yarısı zemheridir.Tam da bu zemheri de yola çıkılır bir sabah vakti.Yola çıkanlar aceleci her dakika bakar etrafa ve şoföre ‘’Geldik mi Otlukbeli’ye?’’ diye sorarlar.Oysa bilmezler Otlukbeli’nin sabır timsali olduğunu.Dedik ya nazlıdır burada her şey.Yollar da sır tutar kendince.Şoför cevap verir:’’Yok abla daha var.’’Belki ağabeyidir.Neyse konumuza dönelim.Öğretmenimiz bir gül açtırmak için yüreklerde gelir Otlukbeli’ye ağır da olsa.(Sadece 05.00 otobüsü olsa da.) Girişte selama durur ilköğretimimiz, lisemiz.Bu ilk karşılaşmadır.Onlar gülümsemeyle bakar öğretmenimize, öğretmenimiz biraz buruk biraz Küçük Emrah modunda ‘’Burası mı OTLUKBELİ ?’’ dercesine hatta der de ,belki de yüksek sesle.Eee ne de olsa Fatih’in atının şahlandığı yer.Çok şey beklerler;ama o zaten mütevazı yüzüyle bakmaktadır öğretmenimize.
Geçenlerde bir arkadaşım soruyor bana:’’Emine Hocam girişte neden hoş geldiniz yazısı yok?’’Ben de cevabı veriyorum:’’Gelenler hoş gelmiyor da…’’Ne yapalım Otlukbeli’de böyle.Bak az kalsın unutuyordum muhteşem gölümüzü bir tanecik,bizim için deniz olan gölümüzü.
Yine yıldızların bol olduğu bir gecede öğretmenimiz yerleşir mütevazı öğretmen evimize.Pencereden baktığında Otlukbeli’nin kalbinin attığı Akbulut Meydanı’yla karşılaşır,derin düşüncelere dalmışken.Ben burada ne yapacağım diye düşünürken vakit epey ilerlemiş saatler sabahın beşini göstermiştir.
Aylar sonra meraklı ama kalbi temiz,iyi niyetli halkımızla da haşır neşirdir öğretmenimiz.Artık güller açtırmanın vakti gelmiştir.O farkında olmasa da gönülleri fethetmiştir.Belki de fark etmeyecek gidince yetiştirdiği güllerin ardından mahzun mahzun bakacağını.
Ben Otlukbeli’de esmer,renkli gözlerde, o güzelim güllerde umudu,hayata bağlılığı,küçük mutlulukları gördüm.Etrafımıza şöyle gören gözlerle baktığımızda bir güneş için binlerce yıldızın üstüne basıp geçtiğimizi göreceğiz.
Ne mutlu bir gül açtırabildiyse o öğretmenimize ve ne mutlu yıldızları fark edebildiyse…
0 #1 CVP: Bir Gül Açtır Yüreklerde — abdulhamit şimşek 27-09-2010 23:44
gerçekten otlukbeli bu kadar güzel anlatılabilir her bir paragraf beraberinde bir gülümseyle bitiyor ne diyelim emine hocam yüreğine sağlık...
0 #2 OTLUKBELİ — özaytaç 09-10-2010 21:39
yüreğine sağlık Emine hocam,edebi kişiliğinizi ve edebiyatçı mesleğinizi ortaya koyarak çok güzel yorumlamışsınız ,