Erisen bile ‘sen benim bi tanemsin’... - Uğur CANBOLAT yazısı - Haber Name FETÖ'nün yeni planları ortaya çıktı işte detaylar...British Airways tüm uçuşları iptal ettiTFF'den statlara Arena değişikliğiABD’de ırkçı saldırı: 2 ölüErdoğan ile Putin telefonda görüştüPKK'lı kadın suikastçi film gibi operasyonla yakalandıFitch İzmir'in notunu yükselttiRus savaş uçağı İngiltere'yi alarma geçirdiCHP'nin volta eylemi çağrısı karşılık bulmadıAnkara'da yolcu otobüsü kazası	Sitene Ekle|Sık Kullanılanlara Ekle |Reklam|Kariyer|28 Mayıs 2017	GÜNDEMPERDE ARKASIMEDYANALİZSPORNAMEEĞİTİMEKONOMİDÜNYASAĞLIKİSLAMİSTANBULKÜLTÜR-SANAT	Hocaefendi'den KesitlerAli Tanrıyar vefat ettiBu yapı devam etmezUEFA'YI MANU KAZANDI	Anasayfaya Dön
Erisen bile ‘sen benim bi tanemsin’... 02 Ocak 2012 Pazartesi
Kapına bir kardan adam bıraktım.	Buldun mu bilmem.	Belki de seni beklerken eriyip gitmiştir.	Kapıyı açınca bir avuç su birikintisi görmüşsündür yerde.	Sinirlenmişsindir.	Beyaz dişlerin soğuk çarpmışçasına birbirine vurmuştur.	Münasebetsiz bir kapı gıcırtısı, sokaktan geçen bir satıcının kaba saba bağrışını duymuşçasına, başını iki yana sallamışsındır.	Olmadı sabah sabah öfkelenmeye bile değmez diye geçirmişsindir içinden...	Oysa zor ikna emiştim onu kardan adam olmaya.	Kendi halinde yağıyordu.	Ilık ılık, zerre zerre ...	Aydınlık bir gökyüzünden gelmenin mütevaziliği ile, beyazın tüm alımlılığını içine sindirmiş bir halde yavaş yavaş dökülüyordu toprağa.	Yerler hep beyaza bulanmıştı.	Üst üste yığılsa da değişmiyordu rengi, iyilik dolu bir yüzü andırırcasına hep bembeyazdı, hep saf, hep lekesiz...	Dokununca rengini aşan bir soğukluğu vardı, bir o kadar da insanı dokunmaya çağıran naif bir yumuşaklığı.	Nedense genci yaşlısı, eldivenlisi eldivensizi kayıtsız kalamazdı bu dâvete...	Bir avuç karla avunur muydu insan?	Oluyordu işte..	Kara her el sürüşümüzde soğuğa rağmen tomurcuklanan bir ağaç gibi nedensiz çocuksu neşeler beliriyordu içimizde.	Ne soğuk işliyordu içimize ne ayaz.	Dünyayı bir başka gözle, kar beyaz taneciklerin merceğinden görüyorduk ya, vız geliyordu her şey.	Ağaçlar, nehirler, ovalar bir anda vazgeçmişlerdi o bildik renklerinden.	Her şeye ucundan kıyısından bir el değmemişlik, bir serinlik, bir tazelik bulaşmıştı. Günbatımlarında buz kesmiş bedenlerimizle gökyüzünde uçuşan kar taneciklerin havasına kaptırıyorduk kendimizi.	Zor ikna ettim onu kardan adam olmaya...	Benden adam olmaz dedi. Bir lahza da eriyip giderim ben…	Boşa emek, beyhude çaba... Nereye yağdıysam değişmedi bu hiç...	Senden bahsettim ona.	Karı ne denli sevdiğinden…	Bir kar tanesi kadar güzel dedim…	Bir anlık, bir bakışın derinliğine sığabilecek kadar güzel...	Elleri desen bütün ümitleri içinde barındıran kuşatıcı bir deniz gibi...	Gözlerime dikkatle baktı…	Çok istiyorsun sen galiba dedi…	Bütün doğallığıyla alnıma konuverdi.	Bu sessiz bir evetti.	Onu kapının eşiğine bırakıp çıktım.	Giderken, ben adam olmam diye mırıldanıp duruyordu.	Olma zaten dedim.	Hep böyle kal…	Erisen bile‘sen benim bi tanemsin’... HABER NAME/ 02.01.2011/ canbolatugur@gmail.com / https://twitter.com/ugurcanbolat Dikkat: Yayınlanan bu yazının/haberin tüm hakları habername.com Grubuna aittir. Kaynak gösterilse dahi yazının/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan haberin bir bölümü, alıntılanan habere aktif link verilerek kullanılabilir.Bu yazı toplam 4548 defa okunmuştur Yorum Ekle Arkadaşına Gönder YazdırToplam 2 Yorum	hep böyle kalTülay BarişkanGiderken, ben adam olmam diye mırıldanıp duruyordu.
Olma zaten dedim.
Yüreğinize sağlık,kişileştirme ve hayal gücü...Soğugu hissetmeden kar sevdirenlerden oldunuz bu yazı ile bir güneyliye...Harika yazı için teşekkürler...17 Ocak 2012 Salı 00:27Beğendim (2)Beğenmedim (0)YORUMUN DEVAMIkartanem...A.yamanÜst üste yığılsa da değişmiyordu rengi, iyilik dolu bir yüzü andırırcasına hep bembeyazdı, hep saf, hep lekesiz...
Dokununca rengini aşan bir soğukluğu vardı, bir o kadar da insanı dokunmaya çağıran naif bir yumuşaklığı.muhteşem bir üslupla anlatılan bu duygulu yazı, derin bir haz veriyor...Bu güzel yazının üstüne bu şiirde muhteşem olur diye düşünüyorum...Yüreğinize sağlık...
Gitme kartanem! Bak o berraklığınla ıslak gözlerinle bana Hiç bitmesin bu rüya Olamaz sabah oluyor! Gün doğuyor üzerine Güneş açıyor kartanem Eriyorsun gözlerimin önünde... Bahar geliyor gelmesin! Alışamam yokluğuna kartanem İstemem gelmesin Sendeki kışım hiç bitmesin...02 Ocak 2012 Pazartesi 13:05Beğendim (14)Beğenmedim (3)YORUMUN DEVAMITüm Yorumlar İçin Tıklayınız ( 2 )	YAZARIN SON YAZILARIYazarın diğer yazıları »Göz ucunda bir telaş...KİMİN KALBİNDE...BENİ KAYBEDERSİN!..KORKULUK!..OĞUL BALITakaza Etmeyelim!SENİN İÇİN BURADAYIM!..Dünya Vücudu!..GÜNEŞ TOPLAR BENİM İÇİN!..RUH ÜŞÜMELERİ VE ÜST ÖRTMEK!..YOLUM HASRETİMDİR!..DİKKAT!..YA Bİ DUR!..KALBİN KANAMASI!RAMAZAN BİZİ NEYE ÇAĞIRIR?	Google