Bir Delinin Not Defteri.: Kirli kadınların konuşma hakkı.
Ben ağaçların soyundanım ve bu 'bayat' havayı solumak kederlendiriyor beni..
Kirli kadınların konuşma hakkı.
Su oldukça şiddetli akıyordu bedenine.Vücuduna vuran her damlada kadının gözyaşları önce yüz hatlarında ağır bir astral seyahate çıkıyordu.İki saatten sonra küvetten dışarı adımını atarken,ayağı ıslak zeminde kayar.Ani bir baş dönmesinin de verdiği o sersem etkiyle biran önce kendine gelmesini emreder ruhundaki küçük kadına.Kendine gelmelisin ve vazifeni yapmalısın kadın!Derhal toparlanır ve kasvet dolu,hemen hemen 1 aydır havalandırılmamış,yerlerde biraz kan kalıntıları ve giyilip atılmış elbiselerin bulunduğu küçük odaya gelir.Gardroptan çıkardı siyah dantelli jartiyerini omzuna atar,hafif bi göz geçirme eyleminden sonra doğum gününde,yaşadığı kentin en zengin a
damlarından birinin ona hediye etmiş olduğu kadife elbiseyi eline alır.Teki yatağın yanında duran,diğer eşi de kapı kenarında olan,son dört yıldır eskitmeden giydiği süet çizmelerini de alıp biran önce giyinmeye başlar.Tam 20 dk sonra tanımadığı bir herifin onu alacağını hatırlar.Yüzü asılır,aklına bu gibi kurtuluşun kesin olmadığı anlarda dinlediği Edith Piaf' gelir
.Piaf'ın parçalarında kendi hayatının anlatıldığını sanarak kendini aldatır her defasında.Dominos' parçasını çalmaya başlar.Duyduğu ritmlerle parmak uçlarıyla seke seke tekrar hücresine dönüp homurdanarak şarkıyı söyler,giyinir,geceye y
akışacak kadar alımlı ve seksi olmuştur..
-Biraz yavaş ol,canımı yakıyorsun.
-Kes sesini kadın!
Geceyi bilmem kaç geçe sızmış iken kadın,uyandığında gözlerini tavana diker.Bu sahneyi çok iyi hafizasına kaydetmişti.Cildi kırışmaya başlayacaktı ve o hala yalnızdı.Hala sigara içip ciğerlerinin katili olmaya devam ediyordu.Hala hayatta olduğu yılların tanımını yapamıyordu ve acınacak haline her seferinde kurnazca tebessüm ediyordu.Yakasına dikilmiş,'Onursuzdur,seviyesizdir,o kadın değildir' damgasını bir türlü atamıyordu.Atamazdı ki.Atsa bile başkalarının ona baktığındaki yüz ifadeleri bu yakıştırmayı atamazdı.Atsa bile sadece nüfus cüzdanının ona kadın olduğunu belirten şey onun ruhunu hoşnut edecekti ki,yine bu yakıştırmadan kaçış yoktu..
Bir sigara yakar,yatağın kenarında asılı duran iç çamaşırlarını giymeye başlar.Karşısında duran aynaya göz kırpar.Adam uyuyordu.Adam gayet rahat uyuyordu üstelik.Belki evinde karısı ve 4 çocuğu vardı kimblir.Bu onun için önemli miydi?Kadın görevini tamamlamıştı,adam ise rahatlıkla uyuyordu..
Ortada duran sehpanın üzerindeki dolarları çantasına sıkıştırıp,çizmelerinin fermuarını sessizce çektikten sonra odanın kapısını usulca kapattı kadın.Artık orası sadece kara defterine hergün eklediği,ama aklına getirmek bile istemediği,farklı farklı ortamlardan-iklimlerden-bayağılıklardan-kokuşmuşluklardan oluşan bi adres oluvermişti.Sadece...
Kaldırımda sol ayakkabısının topuğu kırıldı.Nasılda özenerek korumuştu onları.Üç çiftten sadece biriydi üstelik.Bedavaydı işte.Başka ne dileyebilirdi ki kadın..İyisi mi diğer topuğuda kırmak ve yolda öyle yürümekti.Daha az dikkat çekebilirdi.Birkaç debelenme hareketinden sonra yere yuvarlanan diğer topuğu da eline alıp,ağır ağır yürümeye başlar..Yollar çok sessizdi.Cebinde duran bilmem kaç dolarının ona verdiği huzuru taşıyordu kadın.Önüne 5-6 yaşlarında,siyahı gözünün önüne düşmüş,kıyafetleri yamaları,kirli bi çocuk geldi.Avuçlarını açıp,sabahın o ılk saatlerınde kendisine savunmasız gözlerle bakan ufaklığa tebessüm etti kadın.'Yine mi sen .. '' der gibiydi.Ama bu ilk görüşüydü onu,sonra buna emin olmuştu.
-Imm,sanırım sigara ve ekmek parası.
-Bu sorulur mu bana?
-Soruma soruyla karşılık verme evlat!
-Sen neden burdasın?(Çocuk güler.Kadın kendinden küçük olan bu kirli çocuktan iğrenir.Ama onunla konuşmakta hoşuna gitmiştir..)
-Peki al bakalım şunu.
-Bukadarı bana yetmez ki.Bu parayla benim yaşımdaki diğer insanlar kendilerine şekerleme alabilir ancak!
-Çok şey istiyorsun..Al ozaman biraz daha fazlasını ..
Kadın mutludur.Evin kapısına geldiğin de anahtarı ararken yüzünde parlak bir ifadeyle karışık hüzün vardı.Yaşadığı boşluğun mağduru olsa dahi hala bir umut vardı ilşte.Kilide anahtari denk getirdi.2 çevirmeden sonra kapı açılıverdi.Çantasını o küçük hücresine götürdü.Ayakkabılarını hol de çıkarmıştı bile.Ordan oraya savrulmuştu ikiside.Soyunup duşun altına girmeden önce ayna karşısına geçip yüzündeki çizgileri inceledi.Lavabonun kenarında yanan sigarasını dudaklarının kenarına götürdü.Şuan nekadarda iğrenç gözüküyordu.Aynadaki o pis kadın,gece tanımadığı herifin koynundayken hazla karışık,nefret duygularını barındığı yüz çizgilerini taşıyordu işte.Aynısıydı.Tıpkı gece,tüm sertliğiyle içine giren adi adamın ona baktığı gibi bakıyordu..'Ben kazandım!' der gibi.'Susmalısın,senin konuşma hakkın yok'' der gibi..Oysa daha 20 dk önce yine tanımadığı ama bu kez yolun başında olan çocuğun eline para tutuşturmuştu.Kendisine para verilen değilde,parayı veren kişi konumundaydı.Bunun önüne nasıl geçebilirdi.Keşke hep o doyursaydı insanlığın karnını.Yine hatırladı.O küçük,kadın ve adam..Üçüde kirliydi işte..Kirli ..Paslı ..Güçsüz ..
Kadın gecenin günahından arınmak için suyun altına girdi..
Evrenin tüm yükünü sanki o taşıyordu ve bundan pişmandı.O kimseye sahip değildi.Hep başkalarına ait kalırdı.Yükü ağırlaştıran değilde,yükü hafifleten pozisyondaydı..
Kadın,kadındı işte.Çok güzeldi belki ama güzelliği sadece pozisyonlara yetebiliyordu..
Kadın,kadındı işte.Diğerleri gibi evinin üç-beş odası yoktu.Bir hücresi vardı.Sigarası,suyu ve yine yalnızlığı vardı..
Kadınsılığı vardı.. Zerafeti vardı ..
Ufak tefek mutlulukları,yenik savaşları,ürkek tavırları vardı ..
O bir KADINDI işte ..
Sadece KADIN ! ..
Geceden kalma bir sabah.
Sesindeki acıyı hissettim.Acıttı beni...
Kendisine söz verecek çok zamanı oluyor insanın.
Kiralık aşklar deposu.
Unutmadım seni ve bileklerine geçirdiğin otoban çi...
Aşkın tarifesine ağıt.
Paranın onun için değeri yoktu.Çünkü para ne içilebiliyordu ne de yatağa atılabilecek fiziğe sahipti.Hep küfretti Charles.Yerleşik olan herşeye.Çirkefi,vurdumduymazlığı,kopuş'u,sendeleyişi,önemi yok'u en caza yükseltgeyen bir tutumlulukla yazdı durdu pis moruk.