Postmenozal kadınlarda visseral adipozite indeksi ve aşırı aktif mesane: Yeni bir risk belirteci [Kocaeli Med J]
Kocaeli Med J. 2019; 8(2): 84-89 | DOI: 10.5505/ktd.2019.24382
Postmenozal kadınlarda visseral adipozite indeksi ve aşırı aktif mesane: Yeni bir risk belirteci
Hüseyin Eren1, Mustafa Ozan HORSANALI2, Eyüp Dil1, Emin Özbek3
1Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Tıp Fakültesi Üroloji Anabilim Dalı, Rize, Türkiye
2Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Eğitim Ve Araştırma Hastanesi Üroloji Kliniği, Rize, Türkiye
3İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, İstanbul, Türkiye
GİRİŞ ve AMAÇ: 45 yaş üstü postmenopozal kadın hastalarda visseral adipozite indeksi (VAI) ile aşırı aktif mesane semptomları arasındaki ilişkiyi araştırmak
YÖNTEM ve GEREÇLER: Mart 2017- Aralık 2017 tarihleri arasında aşırı aktif mesane semptomları olan 76 postmenopozal kadın hasta değerlendirildi. Antropometrik veriler, serum kolesterol düzeyleri, açlık glukoz seviyeleri, ürodinamik bulgular ve OAB-8 formu kayıt edildi. VAI cinsiyete özgü formüle göre hesaplandı. Hastalar VAI seviyelerine göre üç gruba ayrıldı. VAI ile aşırı aktif mesane semptomları arasındaki ilişki ürodinamik sonuçlar ve OAB-8 skoru açısından istatiksel olarak karşılaştırıldı.
BULGULAR: Hastaların yaş ortalaması 57.2+/-8.3 yıl, ortalama vücut kitle indeksi (VKİ) 32.3+/-2.8 kg/ m2 idi. Gruplar arasında Pabd, post miksiyonel rezidü idrar miktarı (PMRİ), maksimum mesane kapasitesi (MMK) ve OAB-8 sorgulama formu skoru açısından anlamlı fark bulundu. VAI ile PMRİ, detrüsor aşırı aktivitesi (DAA), idrar sıklığı, urge inkontinans, noktüri ve OAB-8 skoru arasında pozitif korelasyon, MMK ve ilk işeme arzusu açısından negatif korelasyon tesbit edildi.
TARTIŞMA ve SONUÇ: VAI düzeyi yüksek olan hastalarda daha fazla aşırı aktif mesane semptomu olduğunu ve daha kötü ürodinamik bulguları olduğunu gözlemledik. VAI ayrıca aşırı aktif mesane semptomlarını öngörmede bir belirteç olarak kullanılabilir.
Anahtar Kelimeler: Obezite, Aşırı aktif mesane, Üriner inkontinans, Visseral Adipozite İndeksi, Bel çevresi, Detrusör aşırı aktivitesi
Visceral adiposity index and overactive bladder in postmenopausal woman: A novel predictive risk factor
1Recep Tayyip Erdogan University Faculty Of Medicine, Urology Department, Rize, Turkey
2Recep Tayyip Erdogan University Training And Research Hospital, Urology Department, Rize, Turkey
3Istanbul University Cerrahpasa Medicine Faculty, Faculty Of Medicine, Istanbul, Turkey
INTRODUCTION: To investigate the association between visceral adiposity index (VAI) and overactive bladder (OAB) symptoms in postmenopausal female patients aged over 45 years.
METHODS: Between March 2017 and December 2017, 76 postmenopausal female patient with OAB symptoms were evaluated. Anthropometric indices serum cholesterol levels, fasting glucose levels, urodynamic findings and OAB-8 scores were recorded. VAI was calculated according to gender-specific formula. Participants were divided into three groups according to VAI levels. The relationship between VAI and OAB symptoms were statistically compared in terms of urodynamic outcomes and OAB-8 scores.
RESULTS: Mean age of the patients were 57.2+/-8.3 years and mean BMI was 32.3+/-2.8 kg/m2. Statistical significance was observed in terms of abdominal pressure (Pabd), post voiding residual urine mounts (PVR), maximum bladder capasity (MBC) and OAB-8 scores between groups. VAI correlated positively with PVR, detrusor overactivity (DOA), urinary frequency, urge incontinence, nocturia and OAB-8 scores whereas a negative correlation existed MBC and first desire to void.
DISCUSSION AND CONCLUSION: We observed that patients with higher levels of VAI had more OAB symptoms and worse urodynamic findings.VAI may also be used as a marker for predicting overactive bladder symptoms.
Keywords: Obesity, Overactive Bladder, Urinary Incontinence, Visceral Adiposity Index,, Waist Circumference, Detrussor overactivity
Hüseyin Eren, Mustafa Ozan HORSANALI, Eyüp Dil, Emin Özbek. Visceral adiposity index and overactive bladder in postmenopausal woman: A novel predictive risk factor. Kocaeli Med J. 2019; 8(2): 84-89
Sorumlu Yazar: Hüseyin Eren, Türkiye