13.11.11, 15:55 #21
Cevap: İntihar ve İntihar İstatistikleri
İyi dileklerin için sağol fakat burda söylediğin "Profosyonel yardım" olayı ne bende nede bu deliliğe eğilimi olan başka kişiler üzerinde tam bir verim sağlayamaz..
Çünkü Psikoloji,Psikiyatri gibi tıbbi bilim dalları kişinin sadece dış yüzeyinden yaklaşabilir olaya bilimsel bakabilir genellikle konulan reçetede bellidir... sosyalleşmek..
oysa gerçek reçete bu değil...
mesela ötanaziyi ele alalım
ötenazi hakkıyla aynı ahlaki soruna karşı çıkar. kendisine saygısını yitirecek ölçüde mutsuz bir insanın kendi yaşamını sonlandırmaya hakkı var mıdır yok mudur ? intihardır bu. bir şekilde bir adamı bir kutunun içine hapsedeyim, psikopat olduğum için onun kollarını bacaklarnı da keseyim, dilini gözlerini kulaklarını keseyim ve sırf nefes alabileceği ve damarından besin solüsyonuyla yaşamını sürdürebileceği bir cihaz sunayım ona, hem de karanlık bir kutunun içinde. bu adam için kötüdür yaşam, intihar ise kötünün iyisidir. çünkü yaşadığı her an, onun için kendisine duyduğu sevgi ve saygının yitimidir.
tabi gerçek hayattada insanın ruhu bu durumda olabilir..maalesef mutluluk bazılarına altın tabakta sunulduğu gibi bazılarına bırak sunmayı çabalasa bile gelemiyor.. yinede dayanmayı sağlayan birşeyler olması gerekir insanın hayatında.. en azında kimse bu dünyaya gelirken acıyı onurla taşımak için gelmez.. böyle bir iddiası olan var ise ya çok dindardır yada yalancıdır.. ha mevlana olmak isteyen varsa, olur elbet ama bu da mutluluğun zenginliğine denk düşmez. mevlana şems'i bulamadıktan sonra acının doruklarına çıkmış, ben buna mutluluk diyemem. hür iradeye ve çıplak akılla düşünen bir insanın prensipleri olmalıdır, referansları olmalıdır. referans, "allaha şükür bugün de ekmekle karnımız doydu" olamaz. en azından manevi anlamda olamaz.
ha bende intihara meyilliyim ama bu sebeblerden değil.. benimkisi tamamen saçmalık sadece sıkılmışlık hissi var bende herşey anlamsız geliyor ne için geldiğimi neden yaşadığımı ne amaçla yaşadığıma emin değilim bir yandan bunun gerçeğini ararken bir yandanda istemesemde içimden bir ses çek git niye arıyorsun ki diyor ama bunu düşündüğüm an aklımdan atmak istiyorum çünkü çekip gitmek bana göre değil ve ben küçük şeylerden mutluluğu yakalayan biriyim anlık yaşarım anlık duygulanırım,gülebilirim...
Bakın intiharı yüceltmiyorum sonuçta her intihar eden insanın mutlaka birşeyleri yaşamadan gitmesine çok üzülmüşümdür..bizim sıradan yaşadığımız o güzel duyguları,anıları yaşayamadan gitmelerine üzülürüm ama bunu yaptıran sebebleride düşününce onlara hak veririm gitmelerine her zaman saygı duyarım...ama bunu yapmak isteyenide vazgeçirmeye çalışırım onun ilacını bulmaya çalışırım..çünkü intihar duygusu bir kanserdir toplum tarafından oluşturulmuş bir kanserdir.. ,
bu öyle bir kanserdir ki süreyi uzatabilirsiniz ama tedavi edemezsiniz.. tabi bu süre içersinde tedavisi bulunursaki bunu tıp bilimi bulamaz.. bunu ne sen ne ben nede bir doktor bulabilir.. bunu bulabilecek kişide insanın kendisidir..
Bu yüzden tartışılması,konuşulması bile oldukça karışık ve zor bir konudur..kavramdır..
Banemin, Çağla, Insanlikarayan, LaLe, OkyanusunKalbi, Öykü, ReaL, uygar