İyi Şeyler » Ayın Aydınlık Yüzü
Yıllar değiştiriyor beni. Çok değiştiriyor. Ne oldu da böyle dayanıksız oldum bilmiyorum ki. Hayat gailesi dedikleri bu mu anne? Kafamda onlarca iş ,kalbimde onlarca duygu..Hepsinin üstünde çocuklarıma yetmek için delice bir arzu. Canım ne kadar sıkkın olursa olsun Emre’min o kocaman masum gözlerinin hüzünlü bakmamasını ve Eren’imin annesinden günde en az sekiz saat uzak kaldığını düşünmemek istiyorum. Belki bu nedenle koymuyor geceleri defalarca uyanıp emmesi, evde kimin nerde yattığının belli olmaması. Eren doğdu doğalı benimle uyuyor, Emre de katılıyor bazen .İki kişilik yatakta üçümüz farklı farklı yerlerde uyumaya çalışıyoruz. Baba kendine bir yer buluyor mecbur. Ev genellikle darmadağın. Akşam yemeği sofrası sabah toplanıyor sıklıkla. Eren’in önlükleri , kıyafetleri ortalıkta. Ağzı o kadar akıyor ki etrafta birkaç önlük zaruri.
Yeni eve taşınalı üç ay oldu ve ben bahçede çok güzel bir saksı olduğunu iki gün önce gördüm. O kadar farkında değilim etrafta olup bitenin nice zamandır. Bütün bu karmaşanın içinde anlık aydınlanmalar ve duygu patlamaları yaşıyorum üstelik. Anneme ”anneciğim” diyesim geliyor örneğin otuz altı yaşımda.Hiç demedim bugüne kadar. Hatta ”Anacığım” desem ? Babamın yorgun omuzlarına sarılsam , ”Babacığım nasıl dayandın bunca sene” desem. Belini büken geçim sıkıntısına rağmen hep kenarda parası vardır çocukları için. Yumruğunu masaya vuran , dediği dedik çaldığı düdük babalardan olmadı hiç. Anlamaya çalıştı, dinledi her zaman.
Dün aklıma ilk kez geldi, abim dört yaşında iken yani Emre kadarken ben doğdum, iki yıl sonra diğer kardeşim. Acaba neler yaşadı , neler hissetti o zaman? Sadece Emre kadardı. Onun gibi kocaman gözleri vardır abimin de.
Bir de gerginliğe hiç dayanamaz oldum. Ciddi stres felç ediyor beni. Ellerim ve dizlerim uyuşuyor. Omuzlarım, ensem ,el bileklerim sırtım ağrıyor. Başım zaten sinyal veriyor hemen. Annem de hep böyle der, misafir gelmesinin bile başını ağrıttığından yakınır yıllardır.
İyi ki güzel filmler , güzel adamlar , güzel kitaplar ve güzel müzikler var. Misal:
Senden ümit kesmem kalbinde merhamet adlı bir çınar vardır (Sezai Karakoç)
Nasıl da severdim bu şiiri yeni yetme zamanlarımda. Çok özlemişim okurken fark ettim. Şiirleri, gençliğin o kanatlanmış uçan ruh halini..Umutlu ve neşeli olmayı , ”önümde daha çok yıllar var ” duygusunu.
Yapacak bişey yok , güzel olana odaklanacağız ey okur. İyi şeyler de var diyeceğiz. Küçük şeylerden mutlu olmaya, nefis çocuk kitapları almaya ve uykudan önce okumaya ; kuzularımızla birlikte kendi ruhlarımızı da sakinleştirmeye ve mutlulukla doldurmaya devam edeceğiz. İyi insanlar çıkıyor karşımıza hergün şükürler olsun. Dünya her vakit kötülükle dolu değil ki. Tam da ben bu satırları yazarken iki adam ta Gümüşlük’den geldiler. Açlıktan ölmek üzere olan bir köpeğe kan takmak için kan torbası almaya.
Tabi ki ve illa ki de çocuklar var!! Canlarım, kuzularım, hazinem benim. Onlar oldukça ümit var , neşe var, mutluluk var. Düşüp düşüp yeniden kalkmak var ; ahhh, iyi ki , iyi ki var..
tabi ki ve illa ki çocuklar, canım çocuklar!
Depresyon Yazıları Emre Büyüyor Eren büyüyor