Filmin isminin Seven Psychopaths olması ister istemez bir Kurosawa klasiği olan Seven Samurai hatırlatıyor. Zaten filmin tek akrabalığı iki filmin isminde de Seven geçmesinden kaynaklı değil. Seven Samurai'de hasatlarını eşkıyaya vermek istemeyen ve bunun için direnen köylülerin karşılığını Seven Psychopaths'ta yaratım sıkıntısı çeken bir yazar olarak (Marty) görmek mümkün. Ve yaratım sıkıntısı çeken yazarımız birbirinden farklı psikopatların izini sürererek yazmaya başlıyor.Tıpkı köylülerin yedi samuraydan yardım alması gibi Marty'de senaryosu için yedi psikopattan yardım almış oluyor. Her bir psikopatın hikayesi oldukça eğlenceli kısa seyirlikler olarak çekilmiş. Zaten bu kısa seyirlikler filmin tamamından daha eğlenceli seyirlikler sunuyor. Ekibin çöle giderek (yazma sıkıntısı çeken bir yazarın zihnini tarif edecek yerinde bir mekan seçimi.) burada mafyayla gerçekleşen büyük hesaplaşmayla filmin finali gerçekleşiyor. Yazarımız bu aksiyondan sağ kurtularak senaryosunu istediği gibi sonlandırıyor. Bu noktada tekrar Seven Samurai hatırlamakta fayda var. Filmin finalinde hatırlarsanız hayatta kalan üç samuray, Kambei, Katsushirō, ve Shichirōji köylülerin mutluluk içinde bir sonraki toprak ekimini izlerler. Köylüler, kendileri için artık bir önemi kalmayan samurayları görmezden gelmeye başlarlar. Çiftçiler için savaşı kazanmalarına rağmen kendileri için bir şey kazanmamış ve arkadaşlarını kaybetmişlerdir.
Bu noktada Seven Psychopaths' a dönüş yaparsak; psikopatların hemen hemen hepsi ölmüş kazanan senaryosunu yazmayı başaran Marty olmuştur. Hatta Marty'de çiftçilerin samurayları görmezden gelmesi gibi ölen psikopatları (doğrudan ölen arkadaşının evine yerleşmiştir) ve sağ kalan psikopatı hiçe saymaktadır. (Jenerik sonrasında ki sahnede Tom Waits'in canlandırdığı psikopata söz verdiği halde telefonunu filminin sonuna yazmamıştır.)
In Bruges sonrasında neler yapacağını merakla beklediğimiz Martin McDonagh belki bu beklentilerin verdiği baskıyı akıllıca bir yaratıcılığa dönüştürerek yaratım sıkıntısını bir suç filmine iliştirerek aslında yazarın en büyük psikopat olduğunu bizlere sunuyor.