Siyaset ve “Halüsinasyon” | Kıbrıs Gazetesi Arşiv
Kıbrıs sorunu çetrefilli olduğundan değil bilakis “basit” olduğundan ötürü çözüm bulunmadığını sanırım anlamayan kalmamıştır! Kıbrıs herkesin herkesi bildiği bir adadır. Yani Anastasiadis'in veya diğer liderlerin olmazsa olmazlarını bilmeyen kalmamıştır! Anastasiadis, Hristofyas, Papadopulos ve diğer siyaset insanları temelde pek farklı değildir. Usul açısından nüanslar oluşabilir. Bunun ise aldıracağı yol öyle pek uzun mesafeli değildir… Bu önyargı karışımı bir Ada realitesi…
Kuzey ileride gidiyor!
Kuzeyde ise durum daha net ve durudur. Statüko diye adlandırılan cephe ile bir çözüm cephesi vardır. İşgal altında olduğu iddia edilen kuzeyde çözüm konusundaki farklılaşma Güneydekinden fersah fersah ileridedir. Bunun sebebi kuzeydeki milli bilincin zayıf olması ya da çözümsüzlüğün faturasının ağır olması falan değildir. Burada temel sebep Kıbrıs Türklerinin “aydınlanma”sının Güney’dekine göre azıcık ileride olmasından kaynaklanmaktadır. Bunun göstergeleri nelerdir? Bir kere Kuzey önüne gelen seçenekleri her zaman değerlendiriyor ve politik muhafazakârlık yapmıyor. Kuzey, Türkiye’deki ortalama siyaset insanının rasyonel algı ve uzlaşma arayışından da bir adım öndedir. Örneğin TBMM’deki başkan seçiminde uzlaşma ve siyaseti şekillendirme bakımından Kıbrıs Türk siyasal aktörleri daha farklı bir çözüm mutlaka yaratırlardı. Yani Ankara’da siyaset okuması uzlaşma bakımından kısır bir algı üzerinden şekilleniyor. Burada hemen belirtmek lazım: Ankara’da “kısır” ve “irrasyonel” seçeneği ağır basan bu siyasetin KKTC siyaseti üzerinde de vesayeti bulunuyor.
Siyaset daha çok çalışmalı
Öte yandan Güney’deki durum KKTC’den çok Türkiye’ye yakın. Kalıplar ve sıfatlarla okunan bir siyaset olması bakımından yaratıcılık bakımından da kısırlık hem Ankara’da hem de Lefkoşa’nın Güney’inde benzeşiyor. Kuzey açısından 1950'li yıllardan beri en önemli tehdit askeri yapılanma şartlarının doğurduğu güvensizlikti. Şükür ki asker son 10 yılda kışlasına çekildikten sonra halk artık kendi değerlendirmesini yapabiliyor. Bunun çok değerli bir şey olduğunu sanırım belirtmeye gerek yok. Halkın kendi kendisini yönetmesi son derece sağlıklı ve dinamik bir durumdur. Kuzey’de artık güdülecek bir “sürü” olmaması siyasetin işini zorlaştırıyor. Siyasetin asimetrik ölçülerde söylem geliştirmesi başarı için şart oluyor. Kuzey’deki son seçimler buna en iyi örnektir: Halk dilediğine dilediği gibi oy veriyor. Bunun bazı açılardan yanılgılara yol açmaması gerekiyor. Halkın bazı parti ve aktörlerin peşinden her daim koşacağını sanmak siyasetin ruhuna yapısına aykırıdır. Gün çabuk değişiyor. Bugün KKTC Meclisi’nin“meşruiyet” sorununu tartışmayan bir siyaset var. Bunun yakın zamanda siyasete maliyetinin olması muhtemeldir. Bu konuda meclis açısından geçen her günün mevcut partilere ciddi sonuçları olacağını sanırım görmek lazım…
Talat mecliste yerini almalı
Hükümet görüşmeleri adı altında yapılan ziyaretler bana hiç manalı gelmiyor! İkinci Cumhurbaşkanı ve CTP-BG Genel Başkanı Talat bir an önce meclisteki yerini almalı. Bu meclisin aylardır halkın karşısına referandumla verdiği karardan sonra meclis kendi kendisini havaya uçurmuştu. Bunun artık anlaşılıp siyasal partilerin vizyonlarını katılımcı biçimde hazırlayıp erken bir seçime yönelmesi son derece yararlı olacaktır. Muhtemel icraat hükümeti kurulabilirse… O zaman durum bir süre daha katlanılabilir. Bunun da sadece CTP-UBP hükümetiyle olacağını sanırım söylemeye gerek yoktur. Yoksa Girne’den değerli arkadaşım Önder Kalfaoğlu’nun belirttiği gibi daha çok “halüsinasyonlar” görmeye devam edeceğiz. Yani icraat hükümeti dışında tek yol erken seçimdir. İcraat hükümeti de CTP-UBP arasında kurulmalıdır. Öteki türlü oyalanmaya devam siyasetin altını boşaltmaktan başka bir işe yaramaz.