ALLAHIN BAÄžILAMASINI DÄ°LEMEK
11/52- â€œEy kavmim! Rabbinizden baÄŸÄ±ÅŸlanma dileyin, sonra ona tÃ¶vbe edin ki, Ã¼zerinize bol bol yaÄŸmur gÃ¶ndersin ve gÃ¼cÃ¼nÃ¼ze gÃ¼Ã§ katsÄ±n. GÃ¼nahkÃ¢rlar olarak yÃ¼z Ã§evirmeyin.â€�
11/53- Dediler ki: â€œEy HÃ»d! Sen bize aÃ§Ä±k bir mucize getirmedin. Biz de senin sÃ¶zÃ¼nle ilahlarÄ±mÄ±zÄ± bÄ±rakacak deÄŸiliz. Biz sana iman edecek de deÄŸiliz.â€�
11/61- SemÃ»d kavmine de kardeÅŸleri Salihâ€™i peygamber gÃ¶nderdik. Dedi ki: â€œEy kavmim! Allahâ€™a kulluk edin. Sizin ondan baÅŸka hiÃ§bir ilahÄ±nÄ±z yok. O sizi yeryÃ¼zÃ¼nden (topraktan) yarattÄ± ve sizi oranÄ±n imarÄ±nda gÃ¶revli (ve buna donanÄ±mlÄ±) kÄ±ldÄ±.6 Ã–yle ise ondan baÄŸÄ±ÅŸlanma dileyin; sonra da ona tÃ¶vbe edin. ÅžÃ¼phesiz Rabbim yakÄ±ndÄ±r ve dualara cevap verendir.
11/90- â€œRabbinizden baÄŸÄ±ÅŸlanma dileyin, sonra ona tÃ¶vbe edin. ÅžÃ¼phesiz Rabbim Ã§ok merhametlidir, Ã§ok sevendir.â€�
12/29- â€œEy YÃ»suf! Sen bundan sakÄ±n kimseye bahsetme. (Ey KadÄ±n,) sen de gÃ¼nahÄ±nÄ±n baÄŸÄ±ÅŸlanmasÄ±nÄ± dile. Ã‡Ã¼nkÃ¼ sen gÃ¼nah iÅŸleyenlerdensin.â€�
12/96- MÃ¼jdeci gelip gÃ¶mleÄŸi Yakubâ€™un yÃ¼zÃ¼ne koyunca gÃ¶zleri aÃ§Ä±lÄ±verdi. Yakup, â€œBen size, Allah tarafÄ±ndan, sizin bilemeyeceÄŸiniz ÅŸeyleri bilirim demedim mi?â€� dedi.
12/97- OÄŸullarÄ±, â€œEy babamÄ±z! Allahâ€™tan suÃ§larÄ±mÄ±zÄ±n baÄŸÄ±ÅŸlanmasÄ±nÄ± dile. Biz gerÃ§ekten suÃ§lu idikâ€� dediler.
12/98- Yakub, â€œRabbimden sizin baÄŸÄ±ÅŸlanmanÄ±zÄ± dileyeceÄŸim. ÅžÃ¼phesiz O, Ã§ok baÄŸÄ±ÅŸlayandÄ±r, Ã§ok merhamet edendirâ€� dedi.
14/41- â€œRabbimiz! Hesap gÃ¶rÃ¼lecek gÃ¼nde, beni, ana-babamÄ± ve inananlarÄ± baÄŸÄ±ÅŸla.â€�
2/198- (Hac mevsiminde ticaret yaparak) Rabbinizin lÃ¼tuf ve keremini istemekte size bir gÃ¼nah yoktur. Arafatâ€™tan ayrÄ±lÄ±p (sel gibi MÃ¼zdelifeâ€™ye) akÄ±n ettiÄŸinizde MeÅŸâ€™ar-i Haramâ€™da Allahâ€™Ä± zikredin.52Onu, size gÃ¶sterdiÄŸi gibi zikredin. DoÄŸrusu siz onun yol gÃ¶stermesinden Ã¶nce yolunu ÅŸaÅŸÄ±rmÄ±ÅŸlardan idiniz. 52
2/199- Sonra insanlarÄ±n akÄ±n ettiÄŸi yerden siz de akÄ±n edin ve Allahâ€™tan baÄŸÄ±ÅŸlanma dileyin.
ÅžÃ¼phesiz Allah Ã§ok baÄŸÄ±ÅŸlayandÄ±r, Ã§ok merhamet edendir.
2/285- Peygamber, Rabbinden kendisine indirilene iman etti, mÃ¼â€™minler de (iman ettiler). Her biri; Allahâ€™a, meleklerine, kitaplarÄ±na ve peygamberlerine iman ettiler ve ÅŸÃ¶yle dediler: â€œOnun peygamberlerinden hiÃ§birini (diÄŸerinden) ayÄ±rt etmeyiz.â€� ÅžÃ¶yle de dediler: â€œÄ°ÅŸittik ve itaat ettik. Ey Rabbimiz! Senden baÄŸÄ±ÅŸlama dileriz. Sonunda dÃ¶nÃ¼ÅŸ yalnÄ±z sanadÄ±r.â€�
24/62- MÃ¼â€™minler ancak Allahâ€™a ve peygamberine inanan, onunla beraber toplumu ilgilendiren bir iÅŸ Ã¼zerindeyken ondan izin almadan Ã§ekip gitmeyen kimselerdir. O halde bazÄ± iÅŸlerini gÃ¶rmek iÃ§in senden izin isterlerse, iÃ§lerinden dilediÄŸine izin ver ve onlar iÃ§in Allahâ€™tan baÄŸÄ±ÅŸlama dile. ÅžÃ¼phesiz Allah Ã§ok baÄŸÄ±ÅŸlayandÄ±r, Ã§ok merhamet edendir.
3/193- â€œRabbimiz! Biz, â€˜Rabbinize iman edinâ€™ diye imana Ã§aÄŸÄ±ran bir davetÃ§i iÅŸittik, hemen iman ettik. Rabbimiz! GÃ¼nahlarÄ±mÄ±zÄ± baÄŸÄ±ÅŸla. KÃ¶tÃ¼lÃ¼klerimizi Ã¶rt. CanÄ±mÄ±zÄ± iyilerle beraber al.â€�
38/34- Andolsun, biz SÃ¼leymanâ€™Ä± imtihan ettik. TahtÄ±nÄ±n Ã¼stÃ¼ne bir ceset bÄ±raktÄ±k.4 Sonra tÃ¶vbe edip bize yÃ¶neldi.
38/35- SÃ¼leyman, â€œEy Rabbim! Beni baÄŸÄ±ÅŸla. Bana, benden sonra kimseye layÄ±k olmayacak bir mÃ¼lk (hÃ¼kÃ¼mranlÄ±k) bahÅŸet! ÅžÃ¼phesiz sen Ã§ok bahÅŸedicisin!â€� dedi.
4/106- Allahâ€™tan baÄŸÄ±ÅŸlama dile. ÅžÃ¼phesiz Allah Ã§ok baÄŸÄ±ÅŸlayandÄ±r, Ã§ok merhamet edendir.
41/6- De ki: â€œBen de ancak sizin gibi bir insanÄ±m. Fakat bana ilÃ¢hÄ±nÄ±zÄ±n yalnÄ±zca bir tek ilÃ¢h olduÄŸu vahyediliyor. ArtÄ±k Oâ€™na yÃ¶nelin ve Oâ€™ndan baÄŸÄ±ÅŸlanma dileyin. Allahâ€™a ortak koÅŸanlarÄ±n vay haline!â€�
59/10- Onlardan sonra gelenler ise ÅŸÃ¶yle derler: â€œEy Rabbimiz! Bizi ve bizden Ã¶nce iman etmiÅŸ olan kardeÅŸlerimizi baÄŸÄ±ÅŸla. Kalplerimizde, iman edenlere karÅŸÄ± hiÃ§bir kin tutturma! Ey Rabbimiz! ÅžÃ¼phesiz sen Ã§ok esirgeyicisin, Ã§ok merhametlisin.â€�
60/5- â€œEy Rabbimiz! Bizi, inkar edenlerin zulmÃ¼ne uÄŸratma. Bizi baÄŸÄ±ÅŸla. Ey Rabbimiz! ÅžÃ¼phesiz sen mutlak gÃ¼Ã§ sahibisin, hÃ¼kÃ¼m ve hikmet sahibisin.â€�
7/155- MÃ»sÃ¢, kavminden, belirlediÄŸimiz yere gitmek iÃ§in yetmiÅŸ adam seÃ§ti. OnlarÄ± sarsÄ±ntÄ± yakalayÄ±nca (bayÄ±ldÄ±lar). MÃ»sÃ¢, â€œEy Rabbim! Dileseydin onlarÄ± da beni de bundan Ã¶nce helak ederdin. Åžimdi iÃ§imizden bir takÄ±m beyinsizlerin iÅŸledikleri gÃ¼nah sebebiyle bizi helak mÄ± edeceksin? Bu sÄ±rf senin bir imtihanÄ±ndÄ±r. Onunla dilediÄŸin kimseyi saptÄ±rÄ±rsÄ±n, dilediÄŸini de doÄŸruya iletirsin. Sen bizim velimizsin. ArtÄ±k bizi baÄŸÄ±ÅŸla ve bize acÄ±. Sen baÄŸÄ±ÅŸlayanlarÄ±n en hayÄ±rlÄ±sÄ±sÄ±nâ€� dedi.
71/10- â€œDedim ki: â€˜Rabbinizden baÄŸÄ±ÅŸlama dileyin; Ã§Ã¼nkÃ¼ o Ã§ok baÄŸÄ±ÅŸlayÄ±cÄ±dÄ±r.'
71/26- NÃ»h ÅŸÃ¶yle dedi: â€œEy Rabbim! KÃ¢firlerden hiÃ§ kimseyi yeryÃ¼zÃ¼nde bÄ±rakma!â€�
71/27- â€œÃ‡Ã¼nkÃ¼ sen onlarÄ± bÄ±rakÄ±rsan, kullarÄ±nÄ± saptÄ±rÄ±rlar; sadece ahlÃ¢ksÄ±z ve kafir kimseler yetiÅŸtirirler.â€�
71/28- â€œRabbim! Beni, ana babamÄ±, iman etmiÅŸ olarak evime girenleri, iman eden erkekleri ve iman eden kadÄ±nlarÄ± baÄŸÄ±ÅŸla. Zalimlerin de ancak helÃ¢kini arttÄ±r.â€�
71/9- â€œSonra, onlarla hem aÃ§Ä±ktan aÃ§Ä±ÄŸa, hem de gizli gizli konuÅŸtum.â€�