II.Dünya Savaşı sıralarında yaşanan acıların dünya üzerinde bir daha yaşanmaması amacıyla BM tarafından kabul edilen İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi’nin üzerinden 65 yıl geçti. Ancak aradan geçen yıllara rağmen insan hakları sorunları bugün de dünyanın önemli meseleleri arasında yer almaktadır.
10 Aralık Dünya İnsan Hakları Gününde Bosna’da toprak altında üst üste yatan mavi kelebeklerin kanat çırpışları ile bulunan masum insanları hatırlayın, Doğu Türkistan’da yapılan katliamlarla asimilasyona maruz kalan insanları düşünün, Kerkük, Telafer, Tuzhurmatu’da verilen şehitler, patlamalar, suikastları aklınıza getirin , ya kendi ülkemizde bölücü teröre şehit verdiğimiz canlarımız.
Dolayısıyla hiçbir ulusal ve uluslararası yasal / siyasal düzenlemenin, hiçbir engel tanımayan, şiddet ve zor kullanmayı amacına ulaşmada meşru gören saldırganları durdurmaya yetmediğini söyleyebiliriz.
Dünyanın en büyük ve ihtişamlı adliye binasını yapmakla övünürken, ikrahla oluşturulan hukuk, artan dava dosyaları, uzun tutukluluklar, adalete erişimin önündeki engeller, savunma hakkının kısıtlanması konusunda hiçbir girişimin yapılmaması manidardır.
Yanlış , yasal/siyasal düzenlemelerle toplumu kültüründen, köklerinden koparan yönetim bir tarafta, diğer tarafta ise yalnızlık, çaresizlik içinde sorunlarıyla baş etmeye çalışan insanımız. Bu manzara çok ciddi bir toplumsal yaradır. Toplumsal ayrışmayı körükleyen, şiddeti meşru kabul eden söylemlerin sona ermesi için kalıcı çalışmalar yapılması acil ve zaruridir.