Öznur Sulari, 9 yıl aradan sonra dededen toruna kalan sonsuz yolun izinde : Öznur Sulari - Elif Kametimdir… - Bi'Kuble
Öznur Sulari… Aşık Davut Sulari’nin torunu olan Öznur Sulari’nin ilk albümü Nakış’ı 2010 yılında dinlemiştik ve Sulari, dedesinin eserleri ağırlıklı olmak üzere başarılı bir çalışmayı ortaya çıkarmıştı. Müziğin içinde olmaya devam eden Öznur Sulari’nin ikinci albümü ise, 9 yıl sonra, 2019’un ilk günlerinde yine İber Prodüksiyon etiketiyle dinleyicilerle buluştu : Elif Kametimdir…
Albümün müzik yönetmenliği, aynı zamanda Sulari’nin eşi olan Hasan Deniz’e, aranjeleri ise Erkan Akalın’a ait. Stüdyo Dinamik’te kaydedilen albümün mix-mastering çalışması Volkan Kaplan imzası taşırken bağlamalarda Erdal Erzincan, Hasan Deniz, Erkan Akalın ve Rıza Tokmak yer alıyor. Hasan Deniz, aynı zamanda Üzdü Beni ve Arif Ol Alemde eserlerini seslendiriyor. Tonmaisterlik ise Dursun Bilgin’e ait.
Albüm, albüme ismini veren Aşık Davut Sulari eseri ‘Elif Kametimdir / Hurufiyye’ ile açılıyor. Bağlamaların ve özellikle curanın ön planda başladığı eserde Ömer Arslan’ın perküsyonları da eseri canlı tutuyor ve vokallerle dengeleniyor (Hasan Deniz, Ayhan Aydın, Erkan Akalın) Serkan Çabuk’un bası da yer yer öne çıkarak Emre Ay’ın gitarıyla eseri tamamlıyor. Ardından, Genç Abdal sözlerine (Davut Sulari’nin kardeşi olan) Müslüm Ağbaba bestesi ‘İmam Hüseyin’ bağlama-bas uyumuyla başlayan eserde Arslan’ın perküsyonları da yer yer öne çıkarak Ay’ın gitarıyla dengeleniyor. Vokaller eseri güçlendiriyor. Orta kısma doğru Çabuk’un bası öne çıkıyor.
Sırada, Aşık Davut Sulari’nin ‘Sevmekle Sevilmek’i var. Bağlama-gitar-bas uyumunun devam ettiği eserde Serkan Yıldırım’ın kavalı öne çıkarak gitar ile dengelenerek eserin duygulu yapısını destekliyor. Gitar da esere güncel bir anlayış katıyor. Orta kısımda bağlama solo başarılı. Ardından, Kul Himmet sözlerine geleneksel beste ‘Bende Şu Dünyada’ geliyor. Cura-perküsyon-bas ile başlayan eserde bağlamalar da dahil oluyor. Gitar-bas da eseri canlı tutuyor. Son kısma doğru vokaller de eseri tamamlıyor.
Albüm, Gevheri sözlerine Hacı Bayrak bestesi ‘Mecnuna Dönmüşüm’ ile devam ediyor. Bağlama-gitar-bas-perküsyon ile başlayan eserde Yıldırım’ın kavalı ön plana çıkıyor. Gitar-bas uyumu eserlere güncel bir anlayış da katmaya devam ediyor. Orta kısımda bağlama-bas solo başarılı. Ardından, Müslüm Ağbaba eseri ‘Yalan Oldu’ var. Bağlama ve bas ile başlayan eserde Arslan’ın perküsyonları da yer yer öne çıkarak bas ile dengeleniyor. Gitar da vokallerle birlikte eseri güçlendiriyor. Orta kısımda Yıldırım’ın kaval solosu başarılı.
Sıradaki eser, bu sefer Hasan Deniz yorumuyla geliyor. Bardızlı Aşık Nihami’nin bir uzun havası ‘Üzdü Beni’ bağlama solo ile başlayan ve basın da desteklediği eserde dahil olan bağlamalar ile birlikte perküsyonlar da eserin altyapısını güçlendiriyor. Ardından Aşık Davut Sulari’nin ‘Yetiş’i geliyor. Bağlama-bas-perküsyon uyumunun sürdüğü eserde bas yer yer öne çıkıyor ve gitar da eseri destekliyor.
Son iki eserden ilki, Aşık Davut Sulari’nin geleneksel besteye yazdığı sözlerle ve Deniz’in yorumuyla ‘Arif Ol Alemde’ bağlamaların önde başladığı eserde bas ve perküsyon da eseri destekliyor. Son eser ise Aşık Davut Sulari’nin ‘Hilkat’ı oluyor. Bağlama-perküsyon ile başlayan eserde bas da yer yer öne çıkarak gitar ile dengeleniyor. Vokaller de eseri tamamlıyor.
Öznur Sulari, hem güçlü yorumu hem de başarılı müzisyenlerin de var olmasıyla birlikte, 9 yıl aradan sonra dededen toruna kalan sonsuz yolun izinde başarılı bir albüme imza atıyor.