Mezarcılık okulunun 525 öğrencisi var - Yenibiriş İş Yaşamı
Ana Sayfa Haberler Mezarcılık okulunun 525 öğrencisi var
Yazar: editor@yenibiris.comTarih: Mart 21, 2011 Kategori: HaberlerYorum Yok
Münnerstadt kentindeki ‘Avrupa’nın tek mezarcı okulu’nun 525 öğrencisi (çırak-mezarcılar) teorik derslerin yanısıra pratik dersler de alıyorlar; öğretmenlerinin nezaretinde ölü yıkama, mezar kazma, ölü gömme ‘simülasyonu’ yapıyorlar. Bu arada, kederli ailelerle ilgilenmeyi, mermer mezar inşasını, mermer işçiliğini, çeşitli ağaçlardan tabut yapmayı da öğreniyorlar.
Öğretmenleri (aynı zamanda mezarcılık okulunu açan cenaze işleri şirketinin de sahibi olan) Wilhelm Lautenbach “Bizimki asırlardır babadan oğula geçen bir meslek. Bugün benim yönettiğim şirketi büyük dedem 1896’da kurmuştu. Benden sonra oğlum Malte başına geçecek” diyor.
Almanya nüfusu hızla yaşlanıyor. 2009 yılında doğum oranları binde 8,1 iken ölüm oranları binde 10,4 idi. Lautenbach “Kimse yüksek sesle söylemiyor. Ama herkesin aklında ölüm gerçeği var” diyor.
Hamburglu Lisa Magera (26) okulun stajyerlerinden. “Başta, mezarcılık eğitimi alıyorum, dediğimde herkes çok hayret etti. Eskiden sağlık görevlisiydim. Bir hastamız öldüğünde, cenazeyi kaldıran görevlileri merakla, dikkatle izlerdim” diyor.
Süper bir işmiş
Cenaze ile ilgilenmek bir yaşam biçimi, bir tercih olabilir mi? Lara Escher (29) “Süper bir iş” diyor, “Hep insanlarla ilgili bir iş yapmayı hayal ettim. Bir büroda sabahtan akşama kadar pineklemek istemiyorum.”
Ceviz ağacından tabutun sapını çakmakta olan Christian Richter (24) lafa karışıyor: “Bu işin en zor tarafın, vefat eden kişinin yakınlarını memnun etmek. Ama bizim işimizin tatmini de burada”… derken, öğretmeninden fırçayı yiyor: “Yaptığın işe bak. Tabutun ipekli kumaştan kapitonesini tuttururken çok dikkat etmek lazım.”
Tabut atölyesinin yanında, okulun bir de ‘gasılhane’si var. Burada öğrenciler farklı solüsyonlar kullanarak ölüleri yıkamayı ve naaşları birkaç gün muhafaza etmek için ilaçlamayı öğreniyorlar. Öğrenciler, tıbba ve araştırmaya bağışlanan kadavralar üstünde çalışıyorlar.
Ölü bir bedeni mıncıklamak garip değil mi? “Yoo” diyor Lisa, “başta belki, ama çabucak alışıyor insan.”
Peki bu meslekte başarının sırrı nedir? Tabii ki işini severek, dikkatli yapmak. Ölülere ve yakınlarına yeteri kadar yakın ama yeteri kadar uzak, yeteri kadar sıcak ama yeteri kadar saygılı olmayı bilmek. Zor iş…