İnsan İnandığına Denktir | Kadınlar Kulübü
Konusu 'Kişisel Gelişim' forumundadır ve Kazen tarafından 20 Mart 2007 başlatılmıştır.
''Bir şeyin imkânsız olduğuna inanırsanız, aklınız bunun neden imkânsız olduğunu size ispatlamak üzere çalışmaya başlar. Ama bir şeyi yapabileceginize inandığınızda, gerçekten inandığınızda, aklınız yapmak üzere çözümler bulma konusunda size yardım etmek için çalışmaya başlar"
Defalarca kafalarını cama vuran pireler sonunda o zeminde 30 santimden fazla zıpla(ya)mamayı öğrenirler. Artık hepsinin 30 cm zıpladığı görülünce deneyin ikinci aşamasına geçilir ve tavandaki cam kaldırılır. Zemin tekrar ısıtılır. Tüm pireler eşit yükseklikte, 30 cm zıplarlar! Üzerlerinde cam engeli yoktur, daha yükseğe zıplama imkânları vardır ama buna hiç cesaret edemezler. Kafalarını cama vura vura öğrendikleri bu sınırlayıcı 'hayat dersi' ne sadık halde yaşarlar. Pirelerin isterlerse kaçma imkânları vardır ama kaçamazlar.
Çünkü engel artık zihinlerindedir. Onları sınırlayan dış engel (cam) kalkmıştır ama kafalarindaki iç engel (burada 30cm'den fazla zıplanamaz inancı) varlığını sürdürmektedir. Bu deney canlılarin neyi başaramayacaklarını nasıl öğrendiklerini göstermektedir. Bu pirelerin yaşadıklarına 'cam tavan sendromu' denir. Bir insanın gelebileceğine inandığı en üst nokta, onun cam tavanıdır.
İnsan inandığına denktir.
Kazen, 20 Mart 2007
Bence de insanlar yaşamda ve iç dünyalarında kendi sınırlarını fark etmeden kendileri koyarlar.Çok zor olan birşeye eğer inanmayarak başlarsa başarısız olur.Çünkü baştan başaramayacağına kendini inandırmıştır.Oysaki bir cesaretle kendini içinden yüreğinden inanarak bir olaya başlasa kesinlikle başarılı olcağına inanıyorum.Ayrıca bence bir de dışardan gelen tepkliler var kişinin bir şeyi başarabilmesi için bu da çok önemli çünkü her hangi bir olaya başlarken eğer dışardan bir fikir " yok bu zor , sen bunu yapmakta zorlanırsın, hayal kırıklığına uğrarsın " gibi olumsuz tepkiler de duyarsa ve içindede az da olsa çelişki varsa bunu başaramaz.Köstek yerine destek olursak teşfik edersek kişileri buda bizim bir katkımız olur.
benim için çok önemli olan bir konudan
başaramam korkusuyla vazgeçmiştim ama
bu yazı beni acayip motive etti savaşacağım
tatlicadiarzu, 20 Mart 2007
gerçekten çok doğru bir söz bende ameliyatımdan sonra 1,5 yıl değnek kullandım , doktorlarım artık bırakabilirsin dedikleri halde 2 ay kadar daha kullandım bırakamadım içimde hep tek başıma desteksiz yürümeyecekmişim gibi bir his vardı:1yes2:
royall, 20 Mart 2007