Kars | Seyrü Edebiyat
Edebiyata Yansıyan Kars
CEMAL SÜREYA - KARS
NEŞE DOSTER - YERYÜZÜNDE BIR SAADET EKSIK KALDI
Bizim oralarda kızlar biraz erken evlendiği için, bazen anneyle kızı, gelinle kaynanası yakın aralıklarla doğum yapar. Böylece teyze, amca, dayı, hala “yeğenle” akran olur, arkadaş olur, sırdaş olur, yoldaş olur. Birlikte büyürler, aynı sınıflarda okurlar, yan yana otu rurlar. Yaş farkı olmadığı için de sevgiyi saygının önüne koyarlar.
İlkokul yılları Kars’tayız.
Sınıf arkadaşlarımızın çoğu birbirinin ya amcası, ya teyzesi, ya halası ya da dayısı. Güle oynaya okuyup gidiyoruz bu sıkı akra balık bağları içinde. Sınıfımızda sesiyle dikkatleri çeken bir arka daşımız var. Adı Meleksima Şivekâr Güldür. Biz ona kısaca Şive diyoruz. Şive, bizim sınıftan Handan’ın, alt sınıfımızdan Nesrin’in teyzesi. Üst sınıftan Önder ve Yener’in küçük kardeşi. Küçük yaşı mıza rağmen tüm Karslılar gibi çalıp oynamayı, yiyip içmeyi, sözü sohbeti, gezip tozmayı seven bir grubuz. Önce ailelerimizden, son ra her biri bir değer olan öğretmenlerimizden herkese saygı duy mayı, herkesi eşit görmeği öğrenmişiz.
Sınıfımızda Rus, Alman, Malakan arkadaşlarımızla umutla rımızı, coşkularımızı, tutkularımızı paylaşıyoruz. Sonra büyüyoruz, aş, ekmek, iş, eş uğruna her birimiz bir yere savruluyoruz. Şive’nin bahtına önce İstanbul’da konservatuar eğitimi, sonra da Almanya’da evlilik.