Jöle saçlı ‘saklı’ bir çocuk - Son Dakika Spor Haberleri
Haberler >Spor Haberleri>Jöle saçlı ‘saklı’ bir çocuk
Jöle saçlı ‘saklı’ bir çocuk
DÜNDEN beri Reyhan Arabacıoğlu'nun fotoğrafı önümde. Türkiye'nin halterdeki yeni dünya şampiyonunun fotoğrafını o gün niye birinci sayfaya koymadık diye hayıflandım.Çünkü bu fotoğraf, spor sosyolojimize ilginç ipuçları veriyor.Gözünüzden kaçtıysa, dünkü gazeteleri alıp yeniden bir bakın.Orada çok ilginç bir sporcu profili göreceksiniz.E-5'İN ÜST TARAFISaç kesiminden başlayayım.Ensesini kısa, ön tarafını daha uzun bıraktırmış.Arkaya taranmış saçlar jöleli.Ama öyle banal bir şekilde jölelenmemiş.İnce bir yüz, bu saçlarla birleşince ortaya Batılı bir kolej öğrencisi çıkıyor.Mimikleri gelişmiş.Spor Servisimizin bu konulardaki uzman gazetecisi Celal Demirbilek'ten biraz bilgi aldım.1989'da Bulgaristan'dan göç eden Kırcaali'li bir ailenin çocuğuymuş. Petkov Köyü'ndenmiş.İzmir'e yerleşmişler.Kastamonu Spor Akademisi'nde okuyormuş.İzmir Büyükşehir Belediyesi takımında spor yapıyormuş.Haltere altı yıl önce başlamış. Hocası, ‘‘Bir kere öğrettim başka ayar yapmadım’’ diyormuş.Celal, içine kapanık bir çocuk olduğunu söylüyor.Hatta onun için çok güzel de bir kavram bulmuş. ‘‘Saklı bir çocuk’’ diyor.Bulgaristan'da E-5 karayolunun kuzeyinde, Deliorman bölgesinden daha çok güreşçiler çıkar.Koca Yusuf, Kara Ali gibi güreşçiler hep bu bölgedendir.Çünkü burası oksijeni bol bir bölgedir. İnsanlarının ciğerleri geniştir.RODOPLAR HALTERCİE-5'in güneyindeki Rodoplar ise halterci bölgesidir.Naim, Halil ve şimdi de Reyhan hep bu bölgedendir.Tütün bölgesi olduğu için çoğu sigara içer.Ciğerleri geniş değildir, ama halterci deyimi ile ‘‘İyi patlama yaparlar’’.Reyhan Arabacıoğlu, önümüze yepyeni bir halterci profili çıkarıyor.Daha doğrusu, Naim Süleymanoğlu ile başlayan halterin estetik gelişimi devam ediyor.Bu fotoğraf beni çok etkiledi.Çünkü bugüne kadar başka bir insan cinsine ait olduğu sanılan sporlar, yavaş yavaş çağdaş estetik zihniyetinin hákimiyet alanına giriyor.HÜRRİYET FOTOĞRAFLARI1980'li yılların başında John Irwing'in ‘‘Garp'a Göre Dünya’’ adlı romanını okuduğum zaman, kendi kendime şöyle demiştim:‘‘İşte yeni çağın romanı bu kitapla doğuyor.’’Romanın kahramanı olan ‘‘Garp’’ o dönemde birçok Amerikalıya garip gelebilecek bir sporla ilgileniyordu.Kolejde bütün yaşdaşları basketbol, Amerikan futbolu ve beyzbolla ilgilenirken Garp güreş yapıyordu.Roman kahramanları insanlar üzerinde etkilidir.Bu roman benim, uzun süredir güreşe karşı kaybolmuş olan ilgimi yeniden canlandırdı.Oysa Hürriyet'in ilk yıllarında beni bu gazeteye bağlayan ilk şey, Türk güreşçilerini, Olimpiyatlar'da kazandığı altın madalyalarla gösteren fotoğraflarıydı.Mustafa Dağıstanlı, Hamit Kaplan, Ahmet Ayık ve daha birçok isim hálá hafızamda aynen duruyor.Sonradan lise yıllarımda, futbol ve basketbola dalınca, güreşe olan ilgim dağıldı.Güreşi, ‘‘Başka bir insan türüne ait spormuş’’ gibi görmeye başladım.Naim Süleymanoğlu, hepimizin ilgisini haltere çekti.Onun Time Dergisi'nin kapağındaki fotoğrafı, milli hafızamızın önemli anlarından birini temsil ediyor.Naim de bu spora sadece başarıyı değil, aynı zamanda güzel bir yüzün estetiğini getirmişti.Kim ne derse desin, spor artık sadece başarı ve sonuçtan ibaret değil.Aynı zamanda bir estetik hazzın kaynağı.Milyonlarca genç insan için bir ‘‘model’’.Bu modeller topluma çok güzel değerleri yayabiliyorlar.İşte Michael Jordan.İşte Metin Oktay.VE NİCELERİVe daha niceleri....Türk sporu giderek estetik bir çağa giriyor. Ve şimdiye kadar ihmal ettiğimiz sporlar, genç, güzel ve zeki insanlara kapılarını açıyor.