Pyeonghaeng Yiron - Kişisel Depresyon Anları
Uluslar arası arenada kendini Parallel Life olarak tanıtmış 2010 Güney Kore yapımı film Pyeonghaeng Yiron. Filmin yönetmen koltuğunda Ho-Young Kweon var. Film yönetmenin ilk filmi olmakla beraber oldukça başarılı. Güney Kore sinemasının iyi filmleri arasında yer aldığını söyleyebiliriz filmin. Film klasik bir polisiyeye dönecekken hikayeye katılan Paralel Hayatlar teorisi filmin filmin tadını oldukça arttırıyor.
Oyunculuklar, senaryo, kurgu, müzikler, görsellik kısacası her şey tatmin edici. Bunların iyi olması, hikayenin iyi ilerleyip gizliliğini ve merakı her dakika koruması oldukça keyifli bir izlenim yaratıyor. Film öyle bir ilerliyor ki siz de karakterle birlikte olan biteni çözmeye çalışıyorsunuz. Bu halde Paralel Hayatlar felsefesi kafanızı kurcalamıyor da değil.
Film paralel hayat karşılaştırmaları ile başlıyor. Sunulan örnekler arasındaki paralellikler daha ilk dakikadan izleyiciyi filmin içine çekiyor. Daha sonra genç yaşta başarılara imza atmış ağır ceza hakimi Kim Seok-Hyeon’a odaklanıyor. Kim Seok-Hyeon terfisini kutlamak için evinde bir parti verir. Parti sırasında bir telefon alır. Bu telefon küçük kızı ile ilgilidir ve tehdit içeriklidir. Bu sırada partiye giren bir gazeteci de ona kendisi ile paralel hayat yaşadığını düşündüğü bir yargıçtan bahseder.
Kim Seok-Hyeon, gazetecinin bu bilgilerini kâle almaz, tesadüf olduğunu düşünür. Bu sırada karısı öldürülür. Bir yandan karısının katilini ararken bir yandan da karısını öldürmekle suçlanan Profesor Ki-chul Sohn’un davasına bakmaktadır. Profesor Ki-chul Sohn’un söyledikleri, genç gazetecinin söyledikleri ile aynıdır. İster istemez bu bağlantıları incelemeye başlar. İncelemeleri sonunda 30 yıl önce, kendisi ile aynı tarihte en genç yargıç olarak atanan Han Sang Jun’un kendisi ile paralel bir hayat yaşadığını görür. Kim Seok-Hyeon geçmişte Ki-chul Sohn’un yaşadığı şeyleri inceleyerek karısının katilini bulmaya çalışır. Tabi bir şekilde kızını da korurken, sonunun eski yargıç gibi olmasını da engellememeye çalışır.
Film 2010’un en iyi filmlerinden filmi neden bu kadar geç izledim soruyorum sürekli kendime. İzlenmesi gereken, kesinlikle her yönüyle tatmin eden bir film. Yalnız takıldığım bir nokta var ki değinmeden edemeyeceğim. Koskoca yargıç ölüm tehditleri alıyor ve koruma ile gezmiyor. Bu bana biraz saçma ve ilginç geldi. Ya da durum Kore’de böyle mi bilmiyorum. Türkiye’de olsa (işlerine gelirse) ordu bile takılır peşlerine.
Özetlemek gerekirse, izlenmesi gereken filmler arasında Pyeonghaeng Yiron. Zaman ayırın bir şeyler yapın ve izleyin. Kesinlikle filmin sonunda etkilenmiş halde ayrılacaksınız ve biraz kafanız yorulacak.
Senaryo: Jeung-Ae Han
Jong-Hyuk Lee … Lee Kang-Seong
Ji Jin-hee … Kim Seok-Hyeon
Se-Ah Yoon … Bae Yun-Kyeong
Jung-woo Ha … Jang Soo-Young
Byung-Eun Park … Seo Jeong-Yun
Ji-Eun Oh … Nam Ka-Hee
Sa-Rang Park … Kim Ye-Jin
2010, Aksiyon, Doğa, Dram, Eleştiri, Genel, Gerilim, Gizem, Güney Kore Sineması, İzlediklerim, Korku, Macera, Psikolojik, Romantik, Sosyal, Uzak Doğu Filmleri içinde Byung-Eun Park, Ho-Young Kweon, Jeung-Ae Han, Ji Jin-hee, Ji-eun Oh, Jong-Hyuk Lee, Jung-woo Ha, Sa-Rang Park, Se-Ah Yoon etiketleriyle 5 Kasım 2012 tarihinde Kişisel Depresyon Anları tarafınadan gönderildi.
← Pazartesi Sendromu Kuşağı birinci hikaye (uyandığım yer) →