Gezi Parkı Öyküleri 5 – Düşsel Kahramanlarım Oradaydı | İPEKLİ MENDİL
İpekli Mendil / 01/06/2015
Umutlar yok edilmeye çalışıldıkça, yeni umutlar doğar, insanlardan habersiz. Şehrin yoğun kalabalığında yalnızlığı yaşayanın bir tek sen olmadığını fark edersin. Daha önce hiç yan yana durmadığın insanlarla el ele tutuşmuş bulursun kendini. Sadece yediğin ekmeği değil, kocaman bir umudu da paylaşırsın. Paylaşmak insana barışı hissettirir, iyi gelir insana.
Belki de herkesin Düşsel Kahramanlarım Oradaydı‘ydı. Yoksa onca insan neden orada huzur bulsun?
“İçime garip bir huzur çökmüştü. Alışık olmadığım bir huzur. Hiçbir yerde bu kadar birbirine saygılı, her şeyini paylaşan insanlar görmemiştim. Bir anda, benim tüm çizgi roman ve bilim kurgu kahramanlarımın ortak karakterinin bu olduğunu anladım. Kendilerinden çok herkesi düşünmek, paylaşmak, barış için kötülerle savaşmak.”
Mehmet Zaman Saçlıoğlu, Bağzı Şeylere Öyküler
01/06/2015 in Tadımlık. Etiketler:Gezi Parkı Öyküleri, Mehmet Zaman Saçlıoğlu
← Gezi Parkı Öyküleri 4 – Uzun ve Yoksul