Allah'ım!.. Mart 2014, 447 | Zafer Dergisi - Bilim Araştırma Kültür Sanat Dergisi
19 Yazı Abdülkadir Dinç
Mart 2014, 447 86 Görüntülenme Eklenme Tarih: 08 Nisan 2020 18:12 Abdülkadir Dinç
“Sahaf değil, sahaf adayıyım” derdi. Kitaba olan sevgisi, çikolataya olan sevgisiyle eş zamanlı büyüdü. Bir kitapçı dükkânında, her biri Kitab-ı mübin’in adaşı olmanın mağruriyetini taşıyan binlerce kitapla kuşatıldığını fark ettiğinde “korku ve ümitten” oluşan iksirle kendini toparlıyordu.
Burnunun ucuna kadar düşmüş gözlüğüyle, gittikçe kalabalıklaşan cümlelerin arasında, bütün sukûnetine rağmen, fark edilebilecek kadar enerji doluydu. Masasının başında, istisnasız, elinden geçen her eserin yazarına, yayın tarihine göz gezdirir, zaman zaman sahifeler içinde gezinir, bir cümle ile dalar, kapıda beliren bir silüetin selâma bürünmesiyle kendine gelirdi.
Birçok kitap; aylarca bekli de yıllarca terk edilmişliğin verdiği viranelikle bir elbise gibi büründüğü tozdan örtüsünden birkaç tatlı sert el dokunuşuyla sıyrılır, kış uykusundan uyanırcasına hayat dolardı.
O gün, masasını kaplayan sıra sıra ciltli eser arasında, alt sıralarda olmasına rağmen gözüne ilişen kitaba elini uzattı. Sararmış sahifeleriyle ilk bakışta göze çarpıyordu. Avuç içini kapağının üzerinde okşarcasına gezdirdi. Zannettiği gibi, bu bir Kur’an nüshasıydı. Çok eski olmamakla beraber Türkçe mealiyle diğerlerinden farklı görünüyordu. “İlk baskılardan olsa gerek” diye düşündü. Sayfalarını hızlıca taradı. Son sahifeye; el yazısıyla alışılmadık bir not, isim, tarih ve imza düşülmüştü. Merakla okudu:
“Allah’ım, Kitab’ını baştan sona okudum. Şüphesiz hak söyledin. Tasdik ve iman ettim. Buyruklarına uymaya çalışacağım. Bu uğurda beni başarılı kıl…”
İnsanlığın Su İle Sınavı
Yüreğine Sığmayan Adam!
Bahar gibi lâtif bir konuda konuşmak ne de büyük bir zerafet istiyor. Zira Karacaoğlan’a sorsaydık, Aşık Veysel’e sorsaydık, Ya Fuzulî ne der diye kulak verseydik neler duyardık?..
Modern Aklın Çözüm Yöntemi!