Mersin’deki yardım maçına gittik baktık.
Stat nefis ama saha berbattı, ilk onu söyleyeyim.
Maç tipik bir antrenman işiydi, kimse kendini fazlaca kasmadı. Lakin karşımızda her şeye rağmen bir Süper Lig takımı vardı. Ortada gibi görünen bir müsabaka olmasına rağmen oyunu hep biz kontrol ettik. Arada tempo arttı, derken düştü, bazen sıkıldık, bazen ne güzel dedik. Böyle, sadece stressiz bir maçtı.
Peki, buradan bir fikir çıktı mı Adanaspor için?
Bence çıktı. Geçen senden çok daha iyiyiz, genel görüşüm bu.
Şimdi tek tek bakalım, ama bunun bir antrenman maçı izlenimleri olduğu da unutulması:
Atilla Koca daha çok güven verir, diye düşünüyordum. Oraya bir alternatif şart. Yani ne olur ne olmaz kalecisi, bir tane. Oyuna daha hızlı katılabilir, daha isabetli olabilir, rakibin duran toplarını hâkimiyet alanında tutabilir umudu içindeyim. Peki geçen yılki kalecilerle kıyas derseniz, Atilla fark atar.
Defansın solu ve ortası iyi.
Ozan'ı beğendim, akıllı, isabetli, oyundan kopmayan ne yaptığını bilen bir adam.
Karmil, sakin ve güvenli.
Daha çok yazmak için daha çok izlemeliydim
ama Karmil zaten klas bir adam,
uyumun kralını sağlayacaktır.
Merthan da geçen sezondan daha diriydi ve etkiliydi.
Selçuk’ta aksayan bir şey göremedim.
Ve fakat, sağ bek sorunu bildiğiniz gibi değil dostlar. Genç adamımızın maneviyatını bozmak istemem, çok çalışsın, heyecanını yensin, daha çok çalışsın, gözü topta, aklı oyunda, kulağı ağabeylerinde olmalı, kademeye girmeyi filan çok çalışırken ve Levent Hocanın ona olan inancının karşılığını vermeli. Buna mecbur, dersem onu strese sokmuş olur muyum? Çok çalışmalısın dostum.
Fevzi dönüşte daha iyi olmuş hakkaten,
Olcay gayet iyi, Cem ile ikiz olabilirler,
Sabit elbette pişecektir,
Murat Yılmaz bu ligde çok iş yapacaktır,
Ergin Keleş ile iyi bir ikili olacaklardır.
Bakın, şu hazırlık maçında biz de fazla kasmadık,
inanın bu bir lig maçı olsaydı
işin rengi lehimize değişirdi.
Bu ikili, bire birde rakip defansı
hallaç pamuğu gibi atar-
Louis! Teknik müthiş, kendine güven süper, amma velakin o devamlılığı merak ediyorum. Biraz havalıydı sahada, güzel bir şey ama bu ligi ne kadar çabuk tanırsa kendisi ve takım için o kadar iyi olur. Takımı da ligi de hafife almak gibi bir yanılgıya düşmez umarım.
Levent Hoca’nın özellikle orta sahada işi zor, kimi seçecek? Tabi ki kim iyiyse onu seçecek. Daha Samican’ı saymadık orada, diğer genç adamlarımızı.
Ben şahsen umutluyum.
Ama az önce tribün dergi’de bir yazı okudum, hay bin kunduz dedim ve Gaziantep Belediye, Urfaspor, Ankaraspor (osmanlıspor ya da bilmem ne spor) ve Kayserispor konusunda dehşete kapıldım. Mhp-Belediye tandanslı, Samet ve Ünal takviyeli DS de cabası… yani…
Yazar, bizim burada yıllardır dile getirdiğimiz siyasi tezgâha değinmiş tabi. Yeni bir şey değil bu, ama herifçioğullarının kadroları öyle böyle değilmiş ulan!
Şimdi bakalım ve zülfüyâra dokunalım.
Bunların hepsi hemen hemen tribünsüz takımlar. Osmanlı görünümlü Ankaraspor yine tribünsüzlükten kaybedebilir ki kaybetti. GBB de bu manada bir motivasyon sorunu yaşayabilir. Urfaspor da önceki sezonlardan kalan bir “olmadı yine” sendromunu yaşayabilir ki yaşadı. Kayserispor bu lige alışana kadar “lan ne oldu be” diyebilir, diyenler olmuştu zaten ve ayrıca önemsiz bir tribünleri var öyle, kimse kusura bakmasın.
Geçen sezon Balıkesir kopup gittiyse -arada tökez alarak da- bunda tribünün önemi tartışılmaz. İBB tribünsüz şampiyon olduysa da kadrolarının ne denli üst düzeyde olduğu tartışılmaz zaten onlar da ikinci devrede anca ayıkabildiler mevzuya.
Şampiyonluk mu istiyoruz?
Tribün işte orada!
Bu sezon, hiç olmadığı kadar şampiyonluklar tribün damgalı olacaktır. Adanaspor şampiyon olacaksa veya şampiyonluğu kovalayacaksa o dehşetengiz rakip kadrolara rağmen bunu tribünsüz asla yapamaz, kimse yapamaz!
Yanlış anlaşılmaya, tribünü kutsamıyorum kuru kuru; benim için kutsal olar sadece Adanaspor’un kendisi arması forması renkleridir; ötesi benim gibi gelir geçer unsurlardır; yani bu işin tribünsüz olmayacağını vurguluyorum, birlikte beraber, el ele kol kola, yan yana ve bu noktada hem bağımsız taraftara hem de gruba olağanüstü bir iş düşmektedir. Kimse kimseyi sevmesin, fakat herkes Adanaspor’u sevsin yeter.
bu sezon huzur verin bize- huzur isteyenlerin sayısı tahmin ettiğinizden çok fazla-, hepiniz, sevgili kulüp ve tribün liderleri; maça gidelim ve herkes işine baksın.
İlle de konuşmak isteyen varsa
bunu telefonla halletsin,
ama kendi aralarında,
basından filan uzak kalarak;
zaten şiir de sokakta...
kafelerde baş başa...
ama facebook veya twetter’la vs ile değil! Laf daha da uzarsa şahsen kimseye sevgim ve saygım kalmayacak!
Rica ediyoruz… Biraz sükûnet!
Bu âlem Allahsız ve kitapsız.
Mücadele edeceğimiz fena rakipler var.
ve Son kez yazayım şunu;
ya hep beraberiz ya hiçbir şeyiz.
Hadi bakalım dostlar-
şu lanetli Ptt 1.Ligin kaderini bu kez paralı değil karakterli takımlar ve kulüpler ve camialar ve tribünler çizsin!