.::Atatürk Kütüphanesi::. - Sayfa 2
Konu: .::Atatürk Kütüphanesi::.
03-05-2009, 21:37 #11
Atatürk ve ismet inönü
Yıl : 1957
İsmet inönü aleyhine söylenmiş bir söz nedeniyle :
Ismet paşa (inönü) hakkında söz söylenmesine katlanamayan barutçu söz etmişse de söz hakkı verilmeyince meclisi terketmiş, yazıhaneye gelmişti. üzerinde hırsını yenememiş bir insanın hali vardı. Sık sık dudaklarını ısırıyor ve emiyordu.
- bugün eğer bana söz verselerdi, ağaoğluna şu anıyı anlatacak ve ismet paşa'nın (inönü) nasıl bir insan olduğunu kendisine öğretecektim. Anının gözlemcisi refik koraltan idi ve barutçu’ya o anlatmıştı.
Serbest fırka’nın kurulduğu günlerde imiş. Fırka reisi fethi bey, vapurla istanbul’dan izmir’e doğru geliyormuş. Gemi ayvalık açıklarında iken, izmir valisi kazım paşa (dirik) atatürk’e gönderdiği telgraflarda fethi bey’in izmir’e ayak basmamasını, zira izmir’de önemli olaylar çıkabileceğini ve belki de fethi bey’in (okyar) hayatına dahi kastedilebileceğini, izmir’lilerin kendisine karşı büyük bir antipati duyduklarını, belirtiyormuş. Atatürk:
Vapur izmir açıklarına geldiği zaman bir de bakılıyor ki, olaylar hiç de kazım paşa’nın anlattığı gibi geçmiyor. Onbinlerce kalabalık kordonboyu’nu doldurmuş ve fethi bey’i karşılamaya hazırlanıyorlar. Fethi bey izmir’e ayak basınca yapılan büyük gösteriler arasında izmir kemeraltı bölgesindeki kahvelerde asılı bulunan atatürk’ün ve ismet inönü’nün resimleri ayaklar altına atılıyor, yırtılıyor ve çiğneniyor.
- benim resimlerimin yırtılmasına, çiğnenmesine üzülmedim desem yalan söylemiş olurum. Fakat asıl beni üzen nokta nedir bilir misiniz? O izmir’i kurtarmak için canını dişine takmış batı cephesi komutanı ismet paşa’nın resimlerinin yırtılıp çiğnenmesidir. Bari bu davranış ona uygulanmasaydı.
03-05-2009, 21:39 #12
Dış politika ve sorumluluk
Bir akşam, daha sofraya henüz oturmuştu. Tevfik rüştü aras ile bilardo oynuyorlardı. Aras’ı telefondan çağırdılar. Içeriye dönerken :
- atatürk, dedi, size canınızı sıkacak bir haber vereceğim : Yugoslavya kıralını öldürmüşler.
üzüntülerini daima içinde saklamayı bilen ebedi şef kıpkırmızı olmuştu, ayakta duramadı. Gelin, sofrada konuşalım dedi. O gece, sabahın yedisinden akşamın tam yedisine kadar büyüklerimizi çağırtarak onlarla ne kadar titiz bir dikkatle konuştuğunu, onlara direktifler verdiğini görerek hayret içinde kalmıştım. O gece alınması kendilerince gerekli gerekli görülen tedbirler ne kadar derin bir görüş eseri olduğunu sonradan çıkan olaylar bize pek iyi anlatmıştı. O akşam bu tedbirleri alnının çizgileriyle; erken ve anlaşılmaz bir sakınma gibi karşılayanlardan değerli bir kişi yine bir gün bunun bir keramet olduğunu huzurlarında açıklamıştı.
Ancak sabah olmuş, gün yayılmıştı. Sofrada dört beş kişi kalmıştık :
- uykunuz, geldi, artık size müsaade. Ben, çakmak’ın, (sayın mareşalimiz o gece istanbul’da yavuz zırhlısında bulunuyorlarmış) izlemlerini almadan yatmayacağım, demişlerdi.
03-05-2009, 21:41 #13
laiklik üzerine olan gerçek yaşam öyküleri
LAİKLİK ÜZERİNE OLAN GERÇEK YAŞAM ÖYKÜLERİ
Ölmeyi tercih ederiz
- türk tarihini okudum. Milletiniz büyük komutanlar yetiştirmiş, büyük ordular hazırlamıştır. Bunları yapan bir millet elbette bir medeniyet sahibi olmalıdır. Takdir ederim. Ama bugünkü duruma bakalım. Başta almanya müttefikinizle dört yıl harbettiniz, yenildiniz, dördünüz bir arada yapamadığınız şeyi, bu durumda tek başınıza yapmayı nasıl düşünebiliyorsunuz? Fertlerin intihar ettikleri vakit vakit görülür. Bir milletin intihar ettiğini mi göreceğiz?
Mustafa kemal generale " teşekkür ederim dedi. Tarihimizi okumuş, bizi öğrenmişsiniz. Fakat, şunu bilmenizi isterdim ki biz emperyalist pençesine düşen bir kuş gibi yavaş yavaş aşağılık bir ölüme mahkum olmaktansa babalarımızın oğulları olarak vuruşa vuruşa ölmeyi tercih ediyoruz."
- bizde olsa böyle yapardık!
03-05-2009, 21:43 #14
Birgün sohbetin ilerlediği bir zamanda, atatürk bir ara şu suali sordu:
- "ben artık cumhurbaşkanlığından çekilmek, parti başkanı olarakçalışmak istiyorum.
ata bu soruyu sorarken etrafında bulunanların teker teker yüzüne bakıyordu. Herkes sorunun kendisine yöneltildiğini sanmış; şaşkınlık içine düşmüştü, rahmetli rıfat bey'de böyle sanarak cevabın akıbetini hiç düşünmeden;
- "muvafık efendim" deyi verdi.
Birden yüzündeki yumuşak ifade silinen atatürk sert bir şekilde ona doğru baktı ve sonra merhum ziya bey'e döndü onun cevabını bekledi. Fakat ziya bey;
- "efendimiz bilir!" diyerek işin içinden sıyrıldı. Imtihan sırası bana gelmişti.
- "henüz göreviniz bitmemiştir. Inkılaplar tamam olmamıştır. Tamam olunca biz size (artık çekil, istirahat et) deriz, inkılap yarım bırakılmaz!" cevabını verdim. Gülümsedi.
- "zaten ben de bunun için henüz bırakmak istemiyorum" dedi. Maksadı efkarı yoklamaktı.
Said arif terzioğlu, insancıl atatürk
03-05-2009, 21:45 #15
Yaşanılan şartlar ne olursa olsun, istiklal ve hürriyet için açıkça ifadesi şart gayeleri, devlet literatürüne o soktu. Sakarya zaferi öncesinde düşman toplarının polatlı'dan duyulduğu ve devlet merkezinin ankara'dan kayseri'ye taşınması hazırlıklarının yapıldığı buhran günlerinde tekalif-i milliye adı altında vatandaşın nesi var nesi yoksa yüzde kırkına el koyarken verilen senedlere;
"zaferden sonra aynen iade" tabirini maliye vekili hasan bey "zaferin elde edilmesi halinde" şeklinde değiştirmek isteyince, yerinden fırlamış;
- "ne demek zaferin elde edilmesi halinde... Zafer elbette elde edilecek, şüphe mi ediyorsun? " diye bağırmıştı.
03-05-2009, 21:46 #16
Karşısında kim olursa olsun, milleti ve devletinin haysiyet ve itibarını alakadar eden mevzularda seromoniyi aşarak hakikatleri ders verir gibi konuşmak yiğitliği atatürk’le devlet literatürüne girmiştir. 4 ekim 1933’de dolmabahçe sarayı’nda, istanbul’a gelen yugoslavya kralı ıı.aleksandr ile kraliçe mary’yi kabul etmiş, aynı akşam şereflerine ziyafet vermişti. Baş başa kaldıklarında yugoslav kralı:
-” size bir hakikatı anlatmak isterim. 1919’da ingilizler, ege sahillerinizin işgali için yunanlılardan evvel bana müraacaat ettiler. çok cazip teklifler de yaptılar. Fakat ben reddettim. Ekselansınızı tanıdıktan sonra bu kararımın doğruluğunu bir daha anladım.” dedi.
çünkü mustafa kemal’in, kendisine istanbul rumları şivesi ile kosti dediği yunan kralı konstantin, ordusu denize döküldükten sonra taç ve tahtını kaybetmişti.
Cemalkutay, atatürk olmasaydı
03-05-2009, 21:47 #17
Bir tarih’te Atatürk ege vapuru ile mersin’e gitmiş. Dönüşte vapur fethiye’de durmuş. Kasabada halk şenlik yaparken, gemilerden de havai fişekler atılıyormuş. Kendisine refakat eden zafer torpidosu’nda bulunan atatürk, donanmanın şenliklerini seyrederken, zafer torpidosu komutanına kumandanlardan biri,bir torpil atmasını söylemiş. Torpido kumandanı:
- hayhay efendim, yanlız bir torpilin kıymeti elli bin liradır demiş.
- sizi tebrik ederim, diye iltifatta bulunmuş.
03-05-2009, 21:48 #18
-” biz türklerde bir adet vardır. Misafirimize mutlaka bir hediye veririz. Ben asil bir milletin mütevazi bir başkumandanıyım. Size ancak bu tesbihi verebiliyorum” diyerek elindeki kırmızı mercan tesbihi hediye etti ve sofradan kalkılacağı sırada kolundaki saati çıkararak general’e dedi ki :
-”bu saati bana anafartalarda bir türk askeri, ölen bir ingiliz zabitinin kolundan çıkardığını söyleyerek verdi. Saatin arkasında subayın künyesi yazılıdır.bu subay’ın ailesini arattımsa da bulamadım. Ingiltereye döndüğünüzde, ailesini bulur ve saati verirseniz çok memnun olurum” diyerek generale teslim etti.
Anekdotlarla atatürk em.tümg.muzaffer erendil
03-05-2009, 21:49 #19
28 haziran 1933 tarihinde ankara erkek lisesinde imtihana giren çocuklardan biri sorulan bir suale şöyle cevap vermişti :
- fransa ile olan ananevi dostluğumuz icabı ...
Atatürk, derhal öğrencinin sözünü keserek sormuştu :
- hangi ananevi dostluk, bu da nereden çıktı, kim söyledi bunu ?
O zaman coğrafya öğretmeni ayağa kalkarak “ben söyledim paşam” diye onun hiddetini azaltmaya çalışmıştı. Bana dönünce ve “sen söyle tarih hocası” deyince, hemen ayağa kalkarak cevap vermiştim.
- paşam, ortada ananevi bir dostluk yoktur. Yalnız müşterek hareketlere fransız muharrirleri ananevi dostluk vasfını vermişlerdir. Mesela kırım harbinde olduğu gibi ...
-aferin bu hakikaten böyledir. Maalesef türk’ün ananevi dostu yoktur. Menfaatler müşterek olunca avrupalılar hemen (ananevi dostluk) ismini vermişlerdir, buyurmuşlardı.
Dr. Samih nafiz tansu
03-05-2009, 21:50 #20
Atatürk kendini tanımlıyor
Etrafını çeviren halktan bir genç, ata’ya sordu :
- paşa hazretleri, bir italyan gazetecisi olan kont sfortza bir eserinde sizden (diktatör) diye bahsediyor. Gençlik olarak ne cevap verelim?
Atatürk hiç tereddüt etmeden cevap veriyor :
- ben bir diktatörüm.
Meclistekilerin hepsi şaşırıyor, ata izah ediyor :
- fakat benim hayatımı tetkik edenler görürler ki ben mısır firavunları gibi şahsıma mezar yaptırmak için kırbaçlar altında insanları sürmedim. Ben, memlekete tatbik etmek istediğim herhangi bir fikri evvela kongreler toplayarak, onlara danışarak bunları onlardan aldığım selahiyete dayanarak tatbik ettim. Işte erzurum, sivas kongreleri, işte büyük millet meclisi bunun en canlı ifadeleridir. Onlar ne derlerse desinler biz yolumuza devam edelim.
Son Mesaj: 24-08-2015, 18:34
Son Mesaj: 19-06-2011, 23:54
Son Mesaj: 24-07-2009, 13:05
"Dünya Sayısal Kütüphanesi" yayında
Son Mesaj: 21-04-2009, 17:55
anı, atatürk, kütüphanesi