Abdullah Yavaşer’in Barla Kabristanında bulunan mezar taşında doğum tarihi 1895, vefatı da 1960 olarak yazmaktadır. Barla’nın Yokuşbaşı Mahallesi’nden olan Abdullah Yavaşer, diğer adaşları gibi askerliğini Çavuş olarak yapmıştır. Barla halkı tarafından Abdullah Çavuş olarak anıldığından dolayı, komşusu olan Hz. Üstad da ona soyadıyla değil, ‘Çavuş’ lakabıyla hitap etmektedir. Üstad’ın mektuplarında ‘Yavaşer’ soyadı hiç kullanılmaz.
Bediüzzaman Hazretleri, başka bir mektubunda; ‘Mübarek bir hane sahibi ve sadık bir arkadaşım’ dediği Abdullah Yavaşer’i, mazhar olduğu bir inayete şahit tutmaktadır:
“Hem yanımda kütüb-ü hadisiye ve siyer kitapları yoktur. Bununla beraber ‘Tevekkeltü alallah’ diyerek başladım. Öyle bir muvaffakıyet oldu ki, Eski Said’in kuvve-i hafızasından ziyade Hafızam yardım etti. Her iki-üç saatte, süratle otuz-kırk sahife yazıldı. Bir tek saatte, on beş sahife yazılıyordu. Ekser Buharî, Müslim, Beyhakî, Tirmizî, Şifa-i Şerif, Ebu Nuaym, Taberî gibi kitaplardan naklediliyor. Hâlbuki bu nakilde hata olsa –hadîs olduğu için– günah olması lazım geldiğinden, kalbim titriyordu. Fakat anlaşıldı ki inayet var ve şu risaleye ihtiyaç var.”
“Hem ben bu memlekette Hulusi, Sabri, Hafız Ali, Hüsrev, Re’fet, Asım, Mustafa Çavuş, Süleyman, Lütfü, Rüştü, Mustafa, Zekâi, Abdullah gibi yirmi-otuz Müslüman-Türk gençlerini âdeta yirmi-otuz bin millettaşlarıma tercih ettiğimi ve onları o otuz bin adamın yerine kabul ettiğimi, bu dokuz senedeki Türkçe âsâr ile ve hizmet ile göstermişim.”