...ımtırak: Şubat 2013
bu yazıyla aynı paralellikle bir yazıyı semi m eller in öncelikle bir anne olarak blogumuza katılması üzerine kaleme almak istiyordum. arkadaşımdan gelen mesaj da eklenince demek zamanı şimdiymiş dedim 25.02 2012 saat 02:20 de mabel matizin kül hece şarkısı eşliğinde yazdım. paylaşılması gerektiğine karar verdim.
"çok değil 7 yıl evvelinde erkek yatılı bir lisede okurken kadınlar erkeklerden daha üstündür demiştim. gülüp geçenler katılıyorum diyenler, az çok eşcinsel yakıştırması yapan bir grup insanın ellerine delil sayılabilecek birkaç şeyin geçmişliği ile daha fazla yüklenmeleri. öğretmen kadrosundan garip tepkiler, gibi çok sayıda yorum ve fikir almıştım.
okul gazetesi benimle yaptığı röportaj, müdürün ve pansiyon sorumlusunun "oğlum evladım senin işin yok mu bunlara kafa yoruyorsun" nasihatlari olayın artık kontrolden çıkmış bir halde benden çıktığını gördüm. bu az çok da olsa amacıma ulaştığımın göstergesiydi aslında. ben tohumu atmıştım. kişilerin fikir topraklarının elverişine göre mutlaka bir zaman sonra çimlenecekti.
dün gece hiç ummadığım bir arkadaşımdan bi mesaj aldım. evlenmiş, kızı olmuş. düşünmüş ve sanırım cemre ona da düşmüş. haklıydın demiş yatakhane dostum birkaç satırlık mesajında. kızım olunca anladım haklıymışsın.
mevzu haklı olma bahsi değil mevzu tohumun zamana karşı nasıl dirençle dayandığı. o fikri söylediğimden beri ben 2 kere intihar etmiştim ama ekilen tohum sabırla beklemiş ve ilk fırsatta delivermiş toprağı filizlenmiş.
dediğim şey aslında bir düz mantık eseri. her evlad sadece hamilelik ve-ve ya- doğum sebeiyle annesine borçludur. gerek islam kaynakları, gerek modern medeniyetler, gerek aristo mantığı bunu böyle kabul eder. hatta ve hatta okuduğum bazı katolik hristiyanlık ve budizm eserlerinde de bu doğrultuda söylemleri olduğunu farkettim.
düz mantık serüveni budan sonra başlıyor. kız çocuklar doğumla en azından bu duyguyu tattığından ve ya başkasına ödeyerek bu borçtan kurtuluyorlar. ama erkekler o hissin yanına bile yaklaşamıyorlar. borç ödemek şöyle dursun. dolayısıyla hep annelere borçlu kalıyorlar. alacaklı ise her zaman verecekliden üstün olduğuna göre bir genelleme ile kadınlar erkeklerden üstün olmuş oluyor.
ozamanlar hatinden fazla savunduğum bu tezi feminist arkadaşlarımla tartıştığımda çok da ayakları sağlam yere basar bulamadıklarını ama sonuç itibrıyla hoşlerına gittiğini belirtti. ayakları yere basar bulmamalarının sebebi ise daha bi garip doğum erkeğe bağımlılık gibi durumlar üzerinden kadınların üstünlüğü ispatlanamazmış.
şimdilerde ise bu görüşümün hala arkasındayım ama daha farklı sebeplerle. kadınlar gerçekten kadınlıklarıyla bulunursa bir erkeği her yolla ele geçiriler teoride ataerkil bir toplum o sebeple yüzyıllarca pratikte gizil anaerkil bir toplum olarak varlığına devam etmiştir. valide sultanlar bunun en güzel örneği
anneler çocuklarına anne olan kadınlar erkeklerin size minnetini acizane olarak size sunmak benim için büyük bir keyiftir. "
annemle birçok konuyu konuşabilmek en büyük şansım olarak addetmişimdir her zaman en büyük nimet. elbetteki kendi içerisinde açmazları bulunan bir durumda söz konusu
annem aşırı muhafazakar bir görenekte yetiştirilmiş. haklı olarak fikirlerde bu eksende filizlenmiş. yine bile sağ kolum dediği büyük oğlunun eşcinsel olma durumu kabullenecek kadar anlayışlı bir bayan beklenenin çok ötesi benim için
kendi kafasında eşcinselliği trasseksüellikle özdeştirmiş olsa gerek ki dün geceki konuşmamız bu eksendeydi. cinsiyet değişimi hakkındaki görüşlerimi öğrenmek istemiş. annemi tanıyorsam 3 oğlum var kabulünü eğer öğle bir şeye meğilliysem 2 oğlum bir kızım var şeklindeye devşirmeye çalıştığına eminim
biraz süre istedim ve çay koymaya gittim mutfağa fikirlerimin demlenmesini istedim ki annemi inciltmeden durumu açılayabileyim.
gerçekten fiziksel bedenimi değiştirmek istiyor muyum değiştirmeli miyim. sorular birbiri ardına suya gömülürken çay yaprakalrı gibi annemin yanına gelip şu mihvalde birşeyler söyledim.
acizane fikirlerimden sonra annemin derin bir ohh u rahatladığının göstergesi olarak beni çok mutlu etti.
Etiketler: eşcinsel, transeksüellik
merhaba demek istedim bugün sadece hiç bilmediğim birinin ya da sesini hiç duymadım yüzüne hiç aşina olmadığım birinin günün herhangi bir zamanında bakıpta tebessüm etmesini istedim sadece. usulca bi" merhaba" demesini "sana da merhaba" hiç bilmediğim bi yerden bir zamandan
fırtına dindiğinde yıldızların yol göstericiliği gibi elimden tutması. ılıman iklimlerde yetişen kardelenin heyecanını uyandırır bende bakışları. güneş tutulmasıdır ondan ayrı olmak gündüz vakti sahte karanlık. o . bukadar içime sinen baktığımda göğüm yerim olan o. dünyamdır artık benim. üzerinde bir benim birde onun yaşadığı dünyam.
başka bir dünyanın varlığını dahi sordulamadan yaşamak bu kara parçasında ya da su. sessizce bulunmayı beklemek derinliklerinde maviliklerin bulunmama ihtimali olmadan. isimler vermek yıldızlara beraber konuşmadan aynı anda martı çığlıklarıyla yarışmak koşerken tek beden olmuş halde yenileceğini bile bile
aşk, aşık olmak, bir olmak, yalnızlıktan münezzeh bir tek olmak benim zihnimde. o kadar paylaşmak ki paylaşılabilecek birşey olmadığından yeni şeyler yapmak birlikte. çamura el basıp milyon dakika sonra geri gelmek şahesere ve kimin el bastığını unutup aaa benim elim demek yek zaman içinde
mecnun böyle mi aşıktı acaba leyla ya. ya da ben yeni bir aşk hikayesimi yazmak istiyorum. sadece elma kurtlarının okuyabileceği
evet açık açık itiraf ediyorum bu blogu açmamın en büyük sebebi bi'gayin blogunun okuduktan sonra 70lerdeki mahalle gezintilerinden sonra "aaaa Fatmanın çok güzel koltukları var benim neden yok " diyerek çatım çatım çatlayan kadın psikolojim olduğu gibi bu yazıyı klavyeye aktarmamın da en temel sebebi sevgili depresif ayunun harkulede yemek tariflerini okudukça içimde oluşan haset duygusudur
ohh be baklayı daha başlamadan çıkarınca ağızdan kolay oluyormuş :) kendimi aşşağıdaki teyze gibi hissetmedim de değil hani :)
şimdi efendim gelelim neler yumurtalayacağıma kabak tatlısı yaptım. dersiniz ona ne var hepimiz yapıyoruz diye ama dedim ya eğer yazmasam çatlama durumuna geldiğimden :) neyse
efendim bulunduğum memlekette tembel hanımlar veya yeteneksiz hanımlar ve beyler için bal kabakaları soyulup hatta iri parçalar halinde dopranıp satılıyor pazarda malumunuz kabak soymak ve parçalamak ekstra bir iş dolayısıyla bende bir poşet bal kabağı aldım ve kocaman parçaları küçük küçük doğradım sonra mini göveçlere yerleştirip önceden 250 derecede ısıtılmış fırına salıverdim tabi salmadan evvel her kaba 1 yemek kaşığı şeker ve bir tutam tarçını da en üstüne ilave ettim ben karıştırmıyor böylece şekerin karamelize oluşu tarçınla birlikte nefes bi tat oluyor çok pratik bi tatlı kesinlikle tavsiye ediyorum
benim tek hatam tabaklara az kabak koymuş olmam oldu birde 35 dakikayı geçirmeyin derim sonra hepten reçel gibi oluyor az diri sevenler varsa 30 dakika ideal gibi
evet umarım denersiniz ya da burda hep beraber geliştirir yeniden yaparız ımtırak tatlısı olur - bak bak ama hemen sahiplendim yüzyıllık tatlıyı -
afiyet şifa bal şeker olsun
Etiketler: bi'gay, depresif ayu, itiraf, kabak tatlısı