Katılımcılar arasında üst düzey ulusal ve yerel yönetim temsilcileri, uygulayıcılar, araştırmacılar, meslek örgütleri ve sivil toplum liderleri yer aldı. Konferans, BM Çocuğa Yönelik Şiddet Küresel İlerleme Çalışması’nın sonuçları ışığında iyi uygulama örneklerini paylaşmayı, somut girişimler ortaya koymayı ve gelecekte bölgede yapılacak çalışmaların ana hatlarını belirlemeyi amaçlamıştır.
Konferansın ana amacı, çocuk haklarını korumak ve çocuğa yönelik şiddeti ortadan kaldırmak için ulusal bütüncül stratejilerin uygulanması ve yükümlülük ile duyarlılık arasındaki boşlukların ele alınması için Avrupa ülkeleri arasında fikir alışverişini sağlamaktı. Konferans, özellikle farklı ülkelerde çocuklar için yapılan girişimleri arttırma yöntemi olarak, Çocuğa Karşı Şiddete İlişkin Bütüncül Ulusal Stratejilerin önemini tartışma fırsatı sunmuştur.
Çocuğa yönelik şiddete karşı gösterilen ulusal ve uluslararası tepkilerin yanı sıra, bu 2 günlük konferansta yer alan ulusal ve uluslar arası katılımcılar, çocuk haklarına saygı kültürü oluşturmada ve çocuğa yönelik şiddet konusunda kamu duyarlılığının arttırılmasında önleyici, koruyucu ve çocuk dostu hizmetler ile sivil toplum ve medyanın rolünü de tartışma fırsatı bulmuşlardır.
Konferansın diğer bir önemli sonucu da bu alanda Türkiye’de kilit rol oynayan yetkililer, Avrupa Konseyi’ne üye devletler, Devlet kurumları ve sivil toplum kuruluşları, politika yapıcılar, uzmanlar ve uygulayıcılar arasında diyalog kurmak olmuştur.
Uluslararası katılımcılar, aile içi şiddet ile mücadele çalışmalarının bir parçası olarak “İstanbul Sözleşmesi” ni (Kadınlara Yönelik Şiddet ve Aile İçi Şiddetin Önlenmesi ve Bunlarla Mücadeleye İlişkin Avrupa Konseyi Sözleşmesi) kabul eden ilk ülke olması sebebiyle Türkiye’yi tekrar tekrar tebrik etmişlerdir.
Konferansın açılış konuşmaları, UNICEF Türkiye Temsilcisi Ayman Abulaban, Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi Çocuk Hakları Tematik Koordinatörü Anica Djamic, BM Genel Sekreteri Çocuklara Yönelik Şiddetle Mücadele Özel Temsilcisi Marta Santos Pais, Norveç Çocuk, Eşitlik ve Sosyal İçerme Bakanı Ahmad Ghanizadeh ve Türkiye Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı Fatma Şahin tarafından yapıldı.
Dr. Ayman Abulaban, şiddet riskini azaltma yöntemlerinden biri olarak çocuk bakım ve ıslah evlerindeki minimum standartların ve bireyselleştirilmiş yaklaşımların pekiştirici rolünü vurgulamıştır.
Anica Djamic ise Avrupa Konseyi Bakanlar Kurulu’nun çocuk haklarının korunmasına büyük önem verdiğini hatırlattı ve “Çocuk dostu bir toplumun yaşamaya değer tek toplum olduğuna inanıyorum.” dedi.
Marta Santos Pais, kanunlar ile her ülkedeki mevcut gerçekler arasındaki farkları azaltmanın gerekliliğini vurguladı. “Bizler daima çocuğa karşı duyarlı danışma, bildirim ve şikâyet mekanizmaları oluşturulmasını savunuyoruz.” dedi ve şunları ekledi: “Bu mekanizmalar; çocuklara destek sağlamada yardımcı olan; onların hikâyelerini dinlemeye ve topluma yeniden kazandırılma sürecinde onlara rehberlik etmeye hazır bulunan uzmanları bünyesinde bulunduran kurumlar ve müdahale mekanizmalarıdır. İşbirliğine dayanan çabalarımız sonucunda, şiddet önlenemez olmaktan çıkacaktır.”
Ahmad Ghanizadeh, Norveç’in bu konudaki deneyimlerini paylaşmış ve zoraki evlilikler, aile içi şiddet, çocuğa yönelik şiddet ve cinsel istismar konusunda hazırlanan Norveç Ulusal Eylem Planı’na ilişkin bilgi verdi.
Türkiye Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı Fatma Şahin, çocuğa yönelik şiddet ile mücadelede Türkiye’nin kaydettiği ilerlemeyi vurguladı ve şunları söyledi: “Kadına ve çocuğa yönelik şiddet hususunda sıfır tolerans ile hareket etmeyi öngörüyoruz. Şiddeti bir insan hakları ve kamu sağlığı ihlâli olarak görüyoruz.”
Birleşmiş Milletler Çocuğa Yönelik Şiddet Araştırması
BM Çocuğa Yönelik Şiddet Araştırması’nda belirtildiği üzere, çocuk yönelik şiddet hiçbir şekilde kabul edilemez ve çocuğa yönelik her türlü şiddet önlenebilmektedir. BM Çocuk Hakları Sözleşmesi ile onun 2 Yedek Protokolü ve çocuk hakları alanındaki diğer uluslararası belgelerden alınan, BM Çalışması kapsamındaki öneriler insan haklarının normatif yapısına dayanmaktadır. Birleşmiş Milletler Çocuğa Yönelik Şiddet Küresel Araştırması, tüm devletlerin çocuğa yönelik şiddete tepki göstermek ve şiddeti önlemek için bütüncül bir ulusal çerçeve geliştirmesini önermektedir. Bu amaca ilişkin çalışmaları sürdürmek, siyasi destek gruplarını harekete geçirmek, şiddetin çocuklar üzerindeki olumsuz etkilerine farklı bir açıdan dikkati çekmek, bu konuda davranışsal ve toplumsal değişiklikleri teşvik etmek ve etkili bir ilerleme kaydedilmesini sağlamak BM Genel Sekreteri Çocuklara Yönelik Şiddetle Mücadele Özel Temsilcisi Marta Santos Pais’in sorumlulukları arasındadır.
Konferansın sonunda, BM Genel Sekreteri Çocuklara Yönelik Şiddetle Mücadele Özel Temsilcisi Marta Santos Pais, Çocuk Hizmetleri Genel Müdürü Abdülkadir Kaya ve Türkiye Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı Fatma Şahin konferansın sonuçlarını paylaştılar.
Marta Santos Pais, çocuklara yönelik şiddetle mücadele alanında kaydedilen ilerlemeleri takip etmek ve belgelendirmek, olumlu deneyimleri paylaşmak ve bu alandaki mevcut zorluklara ve imkânlara dikkati çekmek için bu konferansın çok önemli olduğunu söyledi. Çocukların yararı için öncelik verilmesi gereken konulara dikkati çekti. Çocuk hakları sözleşmelerinin ulusal düzeyde etkili bir şekilde uygulanması ve çocukların şiddete karşı korunması için ulusal bütüncül stratejilerin önemine ilişkin görüşlerini paylaştı. Ayrıca, hizmetlerin etkili bir şekilde planlanması ve çocuk dostu hizmet ve mekanizmalar geliştirilmesinin yanı sıra yasal ilerlemelere ve politika ve savunu ile ilgili gelişmelere yön verecek ilgili verilerin sağlanmasına ve kullanılmasına öncelik vermeyi tavsiye etti. Pais, son olarak çocukların karar alma süreçlerine katılımının büyük önem arz ettiğini belirtti.
Abdülkadir Kaya, çocuğa yönelik şiddetin tüm dünyanın bir sorunu olduğunu ve ilgili tüm aktörlerin işbirliği ile çözülebileceğini söyledi. Bu konuda alınacak gerekli önlemlerin çocuk merkezli olmasını ve devletlerin bu konuda sıfır tolerans ilkesini benimsemeleri gerektiğini belirtti. Ayrıca, çocuğa yönelik şiddet ile mücadele etmek için ortaya konulacak ulusal stratejilerin ulusal, bölgesel ve yerel makamlar, çocuklar ile birlikte/çocuklar için çalışan uzmanlar, akademisyenler, sivil toplum kuruluşları, basın ve diğer tüm ilgili aktörlerin katılımı ile geliştirilmesi ve tüm tarafların bu stratejinin sahibi olduğunun belirtilmesi gerektiğini söyledi.