Hani "Meleğim Olur musun" demiştik ve bir sürü meleğimiz olmuştu ya... İşte o günlerden çok, pek hediyeyi dağıta dağıta bitirememiştik.
Öyle aniden, hiç beklemediğiniz bir anda bir melek yaşamınıza dokundu mu? Dokunup, her şeyin hızla matlaştığı dünyaya sizin için binlece pırıltıl serpiştirdi mi? İyiliğin güzelliğine ve gücüne olan inancınızı tazeledi mi?
Standımızda satışa sunduğumuz her şey, benim ve canım arkadaşlarımın el emeği, göz nuru elişlerimiz kendilerine o kermeste yeni sahipler, yepyeni evler bulmuştu.
Sonra Sibel ve ben, elde ettiğimiz geliri güle oynaya Serçev'e bağışlamıştık. Sağolsunlar ilk bültenlerinde bu samimi çabamızı haber yapan Serçev, dergilerden bana da göndermişti birkaç tane.
Aradan aylar geçti, müthiş enerjisi ve becerisi ile her yardım etkinliğimde yıllardır yanımda olan Şule (fiamma) ye, son Ankara ziyaretinde, içinde kendisinin de fotoğrafları olan bu bültenlerden verdim.
Zaten hayatından yardım etmenin güzelliğini eksik etmemiş, yıllarca STK larda gönüllü çalışmış biri olan Süreyya Teyze "çorbada benim de tuzum olsun" diyerek, güzelim elleri ile hazırladığı oyun örtülerini Şule ye verir. "Satın, parasını bağışlayın " der.
Tahmin edeceğiniz gibi el emeği örtüler hemen sahiplerini bulur. Biz bu güzel kalbin karşısında saygı ile eğilirken arkası gelir bağışların.
Bugünlerde uzunca bir süredir hasta olan eşinin bakımı ona uykusuz geceler, zorlu günler yaşatsada, O yinede ihtiyaç sahiplerini unutmuyor, güzel yüreğinde bize, derneğimize, çocuklarımıza bir yer açıp hepimizi mutlu ediyor.
Onun bağışları ile önümüzdeki günlerde birkaç çocuğumuz daha tekerlekli sandalyeye kavuşacak inşAllah. İşte böyle arkadaşlar.
Çirkinliklerin kol gezdiği dünyada bunu sadece ihtiyaç sahipleri için değil, kendiniz için yaptığınızı bilin istedim.