MEB’in Terazisi Neden Bozuk?
Milli Eğitim Bakanlığı‘nın adalet terazisi ya bozuk ya da bakanlık o teraziyi kullanmayı çoktan bıraktı.
Öğretmenler bu hükümetten umudu kesti. Öğretmenlik mesleğinin tarihte olmadığı kadar ayaklar altına alınıp değersizleştiği, kurum çalışanlarının mutsuzlaştığı, personelin vatandaşa ve diğer kurumlara ezdirildiği bir dönem daha yaşanmamıştı.
Eğitim, ilk harfinden sonuna kadar sorunlarla dolu haldedir. Nereye el atılsa elde kalmaktadır.
Bakanlık sorunları yok sayarak sorunların ortadan kalktığını düşünmektedir.
ESKİYE AİT HERŞEY DEĞİŞMELİ!
Bakanlık eskiye dair ne varsa değiştirmenin başarıyı getireceğini iddia etmektedir. Yürürlükteki her uygulamanın “darbeci” olarak ilan ettiği eski süreçten kaldığını, bu uygulamaların değiştirilerek eğitimin bu zihniyetten kurtarılabileceğini söylemektedir. Bu gayretle de eğitimdeki her uygulama, kabul edilmiş her esas alt üst edilmekte, yerine aceleyle de olsa yeni uygulamalar getirilmektedir.
Elbette bu düşüncenin doğru yönleri olsa da, “herşeyi” değiştirme gayretinin eğitimi bir batağa sürüklediği de acı bir gerçektir. Ayrıca herkes bilmektedir ki MEB’i 10 yıldır aynı siyasi iktidar ve onların bakanları yönetmektedir.
MEB KAYBETMEKTEN BIKMADI
Mahkemeler, MEB aleyhine kapısını aşındıranlardan da MEB’in “adaletsiz” uygulamalarından da bıkmış durumda. MEB’in her yönetmeliğinde, kılavuzunda ya da uygulamasında hukuğa uygun olmayan noktalar bulunmakta ve MEB dava edilmektedir. Genellikle de davaları kaybeden MEB temyize gidip süreci uzatmak dışında bir şey yapmamaktadır.
Kılavuz ya da yönetmeliklerin yayımlanmasının üzerinden daha bir kaç saat geçmesine rağmen eğitim sitelerinde “kılavuz ya da yönetmelik dava edilirse neden kazanılır?” başlıklı haberler yayımlanmaya başlanmakta, haberi okuyan “normal” bir eğitimci bile aksaklıkları kolayca yorumlayabilmektedir.
Bu durum herkesin kafasında yönetmeliği ya da kılavuzu yayımlayan kişilerin yeterli olup olmadığı sorusu gelmektedir.
Ya da MEB akıllıca iş yapmakta, uygulama dava edilse bile süreci değerlendirmekte, kafasındaki planı “adaletli/adaletsiz” gerçekleştirip gelişmeleri zamana bırakmaktadır.
Bu sırada yapboz haline gelen eğitim sistemini, birçok karmaşayı ve kafa karışıklığını, adaletsizliğe, mağduriyete yol açan durumları düşünmemekte, çalışanların mutsuzluğunu ve taleplerini yok saymaktadır.
MEB bu şekilde yine idareci ve öğretmenlerin büyük gayreti ve fedakarlığıyla günü kurtarmaktadır. Fakat bilinmelidir ki öğretmen ve idarecilerin de bir dayanma noktası vardır. Bu noktaya yaklaşmak, sınırları zorlamak MEB’e, eğitim sistemine ve yetişen kuşaklara zarar vermekten başka bir sonuç doğurmayacaktır.
Son Güncelleme: 20.07.2012 12:30