Adnan Raşit Günay’a selam olsun
gülcemal olmuş ütüsü orhan’ın
suya verilecek yenikapı’dan
şişeler kırılacak bordasında
istim tutuldu mu boğazdan
tam yol Trabzon
Günay Trabzon özlemini çok duyardı, söyleşilerimizde sık sık dile getirirdi. Şiirinde geçen “gülcemal” gemisi Karadeniz’in azgın dalgalarıyla tamyol İstanbul’dan Trabzon’a yol alırdı.
1940’lı 50’li yıllarda Gülcemal’in gelmesi Trabzon’da bir bayram sevincine yol açardı. Trabzon Belediyesi Meclis Başkanı Şevket Çulha’dan -bu yılları yaşayan biri- Gülcemal’in Trabzon’u nasıl sevince boğduğunu Trabzon’da yaşadığım yıllarda (1962-1995) çok kez dinlemişimdir. Haftalık gazeteler Gülcemal’le ulaşırmış. Gurbettekilerin özlemini gidermek, onlarla kucaklaşmak hep Gülcemal’in geleceği günlere saklanırmış.
Günay’ın şiiri yalın olduğu kadar duygu yüklüdür de. Şiirlerinde resim
çizmeyi, şiirini somutlaştırmayı pek önemsiyor. O, yalın, anlaşılır olduğu kadar derin de!
Orhan’ın Ütüsü şiirinde Orhan’ı Trabzon’a uğurlarken yapılanlar, özlemler dile getirilmiş. Şimdi ben aynı özlemi duyuyorum Adnan Raşit Günay’a :
ağlıyor yücel sitesi
yalnızlık yüklü ev.
neyler İstanbul sensiz
bir perşembe toplantısında
birazdan sözü sana bırakacak
dr bahar yine mi geç kaldı ne
dr celal algan seni bekler
Cevizli, Yücel Sitesi’ndeki evinde uzun saatler süren söyleşilerimiz geçmişte ürettiği ürünlere götürürdü bizi. Trabzon Akçaabat’ta çıkardığı Halk gazetesi, Ahmet Selim Teymur’un özenle hazırladığı kitap kapağı, ressam Orhan Peker’in resimleri, kuzgunlar, takası, Kavkılar’dan göz kırpardı bize. Sait Maden’in çevirileri, büyük emekle hazırladığı Yeryüzü Şiiri, Gılgamış Destanı başvuru kaynaklarımızdı.