YUSUFCA: MUS’AB b. ÜMEYR
İslâm’ın İlk Elçisi
Bir gün vaaz ederken ansızın Üseyd b. Hudayr çıkageldi. Bu adam Medine'nin ileri gelenlerindendi. Kızgınlık ve öfke ile, kavmi arasında alışmadıkları dini ile fitne çıkaran, ilâhlarını terke çağıran ve daha önce hiç duymadıkları, alışmadıkları bir tek İlâh’tan söz eden kişiye doğru yürüdü.
Onların ilâhları hep belli yerlerde duruyordu. Bir kimse ilâhlarına ih­tiyaç duyduğunda yerini biliyordu, o tarafa yönelir ve o ilâh da onun zara­rını giderir, duasını kabul ederdi! Muhammed’in İlâhı'na gelince, Mus’ab’ın davet etmiş olduğu bu İlâh'ın ne yeri belliydi, ne de kimse onu görebiliyordu!
Haber, ışık hızıyla Medine’ye yayıldı. Sa’d b. Muâz, Mus’ab’a geldi, dinledi ve müslüman oldu. Sonra onu Sa’d b. Ubâde’ye okudu, o da islâm nimetine erdi. Medine ehli birbirlerine “Üseyd b. Hudayr, Sa’d b. Muâz ve Sa’d b. Ubâde müs­lüman olmuşlar biz ne duruyoruz. Haydi Mus’ab’a gidelim ve iman edelim...” di­yorlardı.
Böylelikle Allah Resûlü'nün ilk elçisi benzersiz bir şekilde başarılı ol­muş, bu işe ne kadar ehil olduğunu da kanıtlamıştı.
Allah sana yeter ya Mus’ab, ay hatırası hayatın kokusu olan...
Evet... Resûlullah (s.a.v.) Mus’ab’ın başında durmuş: “Mü’minlerden öyle er­kekler vardır ki, Allah’a verdikleri sözde durdular” âyetini (Ahzab, 23) oku­dular. Sonra kefenlendiği gömleğine baktılar: “İşte sen… Gömleğinin içinde saçları dağınık...” buyurdu. Savaş alanına uzun uzun bakıp Resûlullah şöyle seslendi: “Allah’ın Resûlü size şahitlik ediyor ki; sizler kıyamet günü Allah’ın katında şehidlersiniz.”
Selâm üzerine olsun ey Mus’ab… Selâm üzerinize olsun ey şehidler topluluğu… Selâm üzerine olsun. Allah’ın rahmeti ve bereketi…