IŞIĞIN PEŞİNDE BİR DELİ OĞLAN
Pazartesi, Eylül 30. 2013
Geçenlerde bir hafta sonu alış veriş için gittiğimiz Kadıköy’de, eşim gel sana bir yer göstereceğim diyerek beni Kadıköy Postanesi’nin arka sokağına götürdü.
Karşıdan görünce ne olduğunu anlayamadım önce, sonra dükkana yaklaşınca gözlerim büyüdü, büyüdü ve büyüdü… Sanırım bir süre yüzümde garip bir gülümseme ile öylece baka kaldım. Ağzımdan “ben çocukken neden yoktun” cümlesi döküldü. Büyülü Dükkan
Gerçekten adı gibi büyülü, sadece resimli roman satan bir dükkan; Zagor, Teksas, Kinowa, Teks, Siprou, Thor, Tom Braks, Zembla daha neler neler. Eskisi, yenisi, yerlisi, yabancısı… Beni çocukluğuma alıp götürdü… Kitapların arasına koyup okuduğumuz zamanlara. Nerede bizim zamanımızda böyle bir kitapçı… Ancak gazete bayilerinde bulabildiğimiz, asla serisini tamamlayamadığımız kitapların hepsi gözümün önünde hem de seri halde. Yeniden basımı yapılmış, cilt haline getirilmiş. Orijinal dilinde de bulabileceğiniz, geçmişten bugüne aklınıza hangisi gelirse…
Yolunuz Kadıköy’e düşerse mutlaka uğrayın derim. Düşmese de düşürün.
Not: Kat otoparkını geçince hemen solda..
Gönderen Murat ÖZDİL saat: 23:20 | Görüşler (0) | Bırakılan izler (0)
Çarşamba, Ağustos 21. 2013
Sinop. İstanbul’a yaklaşık 700 Km uzaklıkta, Türkiye’nin en kuzeyinde yer alan şirin mi şirin bir şehir. Sadece en kuzeyde olması değil, aynı zamanda bir yarım ada üzerinde bulunan tek şehir. Bu günlerde adı kurulmak istenen nükleer santral ve termik santral ile sık sık anılmakta. Geçmişte ise hapishanesi ve burada yatan meşhurları, sonraları ise Amerikan Radar üssü ile anılırdı. Çok çok daha geçmişte ise Diyojen ile…
Sinop diğer Karadeniz kentlerine benzemez. Hava nasıl olursa olsun, denize girecek sakin bir koy, plaj bulabilirsiniz. Halkın Akdeniz olarak adlandırdığı iç deniz, doğal bir liman özelliğini taşıdığından, Karadeniz’in o hırçın dalgalarını pek göremezsiniz. Bu sakinlik halkına da yansımış. Hır, gür, kavga, dövüş pek olmaz. Yardım etmeyi çok severler. Rahat rahat rahatsız edilmeden gezip tozabilirsiniz. Türkiye’deki trafik ışıkları olmayan tek şehir, ama trafik açısından İstanbul’u da pek aratmaz.
Sinop’un tarihçesi de çok eskilere dayanmakta. Arkeolojik kazılar şehrin tarihini MÖ 7. yüzyıla kadar dayandırmakta. Devamında Pontus, Bizans Selçuklu ve Osmanlı için önemli bir liman kenti olma özelliğini korumuş. Ama nedense Cumhuriyet Türkiye’sinde üvey evlat muamelesi görmüş.
Türkiye'nin en kuzeyindeki şehir demiştik. Bu özelliği nedeniyle en kuzeydeki deniz feneri de bu şehrimizde. İnce Burun, yolun bittiği yer. Çok ta kötü olmayan bir yol ile ormanın içinden geçerek yaklaşık yarım saatte gidebiliyorsunuz. Sinop'a gelip te İnce Burunu görmemek olmaz. Her ne kadar İnce Burun için Türkiye’nin en kuzey noktası dense de burnun hemen açıklarında bulunan 8-10 m2 büyüklüğünde olduğunu düşündüğüm Davşan Adası Türkiye’nin en kuzey noktasıdır derler.
Hamsilos veya Hamsoros, Türkiye'nin en kuzey ucunu oluşturan İnce Burun üzerinde bulunan bir koy. Buzul aşınması sonrası oluştuğu ifade ediliyor. Koy bir fiyordu andırır, hatta halk tarafından "Türkiye'nin tek fiyordu" olarak kabul ediliyor. Çevresi ise ormanlarla kaplı. Sinop’a gidilirse mutlaka görülmesi gereken bir doğa harikası, hatta ve hatta fırsat bulunursa, yüzülesi bir cennet.
Gönderen Murat ÖZDİL saat: 22:00 | Görüşler (0) | Bırakılan izler (0)
Cuma, Ağustos 2. 2013
Yahya Kemal Beyatlı'nın Ankara'da milletvekili olduğu yıllar. Rivayet muhtelif; ama "Ankara'nın nesini seversiniz?" sorusuna, "Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer" diyebilecek kadar İstanbul aşığı olan şair, "İstanbul'a dönüşünü" diye cevap verir.
Ankara benim için de hep böyle oldu. İlk olarak 80'li yılların başında gezme amaçlı olarak gittiğim Ankara'ya daha sonraki yıllarda bir kaç kez daha uğrama imkanım oldu. Ancak her gidişimde biraz daha büyümüş, biraz da kalabalıklaşmış ve biraz daha yabanileşmiş olarak gördüm. Ondan sonraki gidişlerim ise hep hasret üzerine oldu. 90'lı yılların başında askerlik için, 2000'li yılların başında ise ekmek teknesi için...
2000'li yıllardaki bu süreç içinde İstanbul - Ankara arasında gide gele, yolun hangi kilometresinde çukur var, yağmur yağdığında nerede su birikir, Bolu'da nerede ne yenir, benzin nereden alınır vs.vs... hepsini öğrendim. Ama sonraki yıllarda mecbur olmadıkça Ankara'ya gitmemeye de özen gösterdim.
Kızım daha iyi bir eğitim göreceğine inanarak üniversite seçme sınavları sonrası Hacettepe Üniversitesi'ni tercih etti. Artık üniversiteye giden bir çocuk babası olmanın haklı gururu içindeyim. Ancak yakında minik kuşum evden uçacak. Bize yine Ankara yolları....
Gönderen Murat ÖZDİL saat: 13:10 | Görüşler (0) | Bırakılan izler (0)
Çarşamba, Temmuz 31. 2013
Mehmet Y. Yılmaz Hürriyet Gazetesi'ndeki köşesinde;
“Önemli olan gittiğiniz yer değil, yolculuktur. Yeter ki o yolculukta yanınızda saçları rüzgârdan uçuştuğunda yüzünüze değecek kadar yakın olabildiğiniz birisi olsun.”
Hayat paylaşınca güzelmiş. Bunu öğrendim. Her zaman yanımda hayatını benimle paylaşan birileri oldu. Umarım bundan sonra da hep olur.
Yazı yazmayı pek sevmem ancak kimi uzun, kimi kısa yol hikayelerini paylaşmaya çalışacağım sizinle. Bir fotoğrafın bir sayfa yazıdan daha iyi olduğuna inananlardanım.
Canınız sıkıldığında bir kahvemi içmeye beklerim.
Gönderen Murat ÖZDİL saat: 14:45 | Görüşler (0) | Bırakılan izler (0)
(Sayfa 1 içinde 1, toplamda 5 yazı)