Hayalbemol: İhtimal Hesapları
Evren 27 Mayıs 2009 08:46
Zordur kapaları kapatıp ardına bakmadan gidişler...
Bakarsın çünkü, ağlarsın hatta ve çoğu zaman yanarsın yangında ilk kurtarılacaklarının arasında...
yesari 27 Mayıs 2009 10:52
ayyyyy Emree yaaa, nee buu neeee, bi tepki verr bii, kadın ayrılmııış, aldatmııış, buu neee buu, bi sinirlen,bi köpüürrr, bi dökk içiniii, insani bi tepkiii verr, melek misin sen yahuuu, hiç mi içinden canavar çıkmazz senin, hep mi bölee mağrur,gururluu, dinginsin bee adaaammm....aaa ben delirdiimmmm burdaaaa...
beyaz mendil 27 Mayıs 2009 11:37
Hayalbemol,sonunda ne oluyor merak ettim ama yangından ilkleri kurtarma çabasına düşmeden önce o yangını çıkarmamaya çalışmak daha iyi bence.Yanmaktan kurtulan her ne olursa olsun yangının izlerini her zaman taşıyacak .Ya kararacak yada her zaman is kokacak.Sevgilerimle
LA78'ers 27 Mayıs 2009 12:59
yesari, kolay mı sanıyosun...
insanın içindeki aşktır o nefreti çoğaltan,
ama aynı zamanda aşktır o nefreti bastıran,
ama asla unutturmayan...
Hayalbemol 27 Mayıs 2009 15:04
Evren... Seven için gerçekten zordur.
Bazı anlar düğümlenir boğazında, yutamazsın.
Bu, iki seven insanın kopma noktası.
yesari... :) Ankara'nın çılgını, blogların hırçın kızı yesari :)
Yahu hikayedeki tarafları yanlış anlamışsın.
Kadın gidiyor, erkek geride kalıyor. Evdeki basıklığı hissetmesinin nedeni de, aldanışlığı anlaması.
Son hamle, ihtimaller hesabı.
Gurur, kabullenme ve sevgi içindeki karşılıklı iki ses,
farklı bedenlerde farklı yankılanır algılarında...
Bana gelince; şeytan kulağına fısıldarken, içindeki meleği dinleyen biriyimdir.
Tepkilerim sert olur, pişmanlıklarım da öyle. İçimdeki canavar aslında çok vahşidir,
ama çabuk uysallaşır. Bunun gibi bişey işte :)
beyaz mendil... Hikayenin sonu kişiliklere bağlı olduğu için, konuşmaları gürültü içinde kendi hallerine bıraktım.
Yangını çıkarmamak tabiki daha iyi. Hata kişiye özgü. Fakat hatalardan dönenler mükemmeli ortaya koyabilir.
Son sözlerinde çok haklısın. Yangının izleri tamamen silinmiş görünse de, yaşananlar leke olarak kalır bedende.
Bu kararmanın ve is kokusunun bastırılması, geri dönenlerin yeni başlangıçlarına bağlı.
Sıkıntılar unutulmaz ama gelecek yeniden planlanabilir.
LA78'ers... Ahkamın kıralı yesari için şunları rahatlıkla söyleyebilirim.
içindeki kaosları ortaya çıkararak dramatize etmeyi sevmeyen,
sıkıntıları, acıları, hüzünleri bünyede bastırıp, mutlu ve şakacı biri olarak gülücükler saçan,
bu anlamda mutlu ve eğlenceli kişiliği karşıya çok iyi yansıtan biridir o. Kendisi de söyler bunu.
Onun şakalarındaki nüansları dikkatle izlemek lazım, iyi analizcidir aslında.
Dizelerin gerçekten çok anlamlı. Aşk, yön tanımıyor. Sevginin içindeki nefret,
nefretin içindeki sevgi, bu çapraşık kavramlarda ortaya çıkan kıvılcımlar.
Aşk, her iki bünyede aynı büyüklüğü taşıyorsa,
bazı hatalardan dolayı herşeyi terk etmek, sanırım yanlış olur.
Çünkü büyük bağlılıklar, kolay kolay ortaya çıkmıyor.
Bazılarına 2. şans tanınmalı...
Franche 27 Mayıs 2009 15:26
Birşey bitiyorsa bir sebebi var
Değişmeyi beklemeden değişmeyi umarak yaşamak
Aşka alışmış ruhuna yetecekse
yoksa dönme sevgili
Benim yazıma yaptığın mükemmel ötesi yoruma hayran kaldım...
Kelebeğin Ömrü 27 Mayıs 2009 15:38
herkes bu durumları yaşamıştır mutlaka ..
Herkes farklı etkilenir olanlardan
ama senin kadar sakinde olmaz benim tepkilerim hayalimbemolüm:)
Bi kere ona iyi bir küfür sallarım gerçekten rahatlıyorum çünkü zaman ilerledikçede sinirim hafiflemeye başladığındaysa şu yazıdaki moda geçerim :)
yesari 27 Mayıs 2009 16:04
anlat bee Emree anlatt...tanımıyor ki adam...bilmeden etmeden ölee yazıyorr...hayret bişii yaaaa...
LA78'ers 27 Mayıs 2009 16:07
anlatma Emre anlatma.. ne tanıyacam seni bee...
yesari 27 Mayıs 2009 16:09
amann tanımaa bee tanımaa zateeen...istemiyorum...tek kelime daha anlatma Emre...
LA78'ers 27 Mayıs 2009 16:12
istemiyorum diyo bide yaaa... istesen ne olur sanki tanıyan var...
yesari 27 Mayıs 2009 16:13
al misketleriiniii, ver bebeklerimiii...madara oldum zateen okuyucularaa...
LA78'ers 27 Mayıs 2009 16:16
bebek mi.. sen buna bebek mi diyosun beee...
sen o misketlere hiç layık olmamıştın zaten...
ay kopuğu(köpüğü) 27 Mayıs 2009 16:18
off bu hesapları yapabilecek bir hesap makinesi war mı yaa:(
yesari 27 Mayıs 2009 16:20
Emre ortalığı biraz kirlettik...kusura bakma:))
LA78'ers 27 Mayıs 2009 16:22
emre, bu ankara'nın çılgını yüzünden oldu herşey kusura bakma. :))
yesari 27 Mayıs 2009 16:29
LA78'ers 27 Mayıs 2009 17:30
AŞK 27 Mayıs 2009 19:51
Bütün bu vazgeçilmezliği farkedebilmek için birinin gitmesi mi gerek..
Hayalbemol 27 Mayıs 2009 20:27
Franche… Dönüş, bir ihtimal hesabıydı.
Hesaplar tutarsızdı, açık verdik.
Muhasebesini yaptıracak yetkiliyi bulamadık.
Belki de en iyi hesap,
İkimizin bir olacağı bir denklemin sonucuyla tutturulacaktı.
(Bloguna yazdıklarıma senin verdiğin cevap ise, yeni bir eser olmuş Franche.)
Kelebeğin Ömrü… Ateşin küllerini toplamak misali anlattıkların.
Maçlarda avazı çıkıncaya kadar bağıran taraftarlar,
Tüm zamanlarındaki stresi kusarlar ve büyük bir deşarj olur küfürleri.
Rahatlatacak ne varsa bunalımlarda, normaldir.
Ben de sakin değilim çoğu zaman kelebeğim, hatta senin anlattıklarına yakın olabilir eylemlerim.
Bazen düşüncelerde pratik yapıyoruz ki, yaşanası durumlarda teorik kalmasın fikirler.
yesari ve LA78'ers, ne çok yaramazlık yapmışsınız bakiim :)
Kirlenme olmamış, eğlence olmuş. Okurken şahsen gülümsedim :)
ay kopuğu(köpüğü)… Bence hesap makinesi yetmez, küçük cep bilgisayarları gerekir.
Öyle çok olasılık ihtimali var ki, çıkamayız işin içinden.
Galiba, her bünyeyi ayrı ayrı hesaplamak gerek.
AŞK… Gerekli değil elbet…
Fakat vazgeçilmez olan hazineler, malesef ki kaybedildiğinde anlaşılıyor.
Sahip olduklarımızı elde etmek için çok şey ortaya koyarız ama
kazandıktan sonra kaybetmek için fazla yorulmayız.
Fake ID 28 Mayıs 2009 01:42
Peki hala telefona sarılmış bi vaziyette bekliyor mu?
Hayalbemol 28 Mayıs 2009 23:58
Fake ID… Telefon kapandı, sonuç her okuyucunun kalbinde yatıyor.