İSTİĞFAR BÖLÜMÜ – AllahveSistemi.com
İnnallahe lâ yağfiru en yüşreke bihi ve yağfiru ma dûne zâlike limen yeşâ`
DE Kİ: EY NEFSİLERİNİN ALEYHİNE HADDİ AŞAN KULLARIM. ALLAH`IN RAHMETİNDEN ASLA UMUT KESMEYİN!.. ALLAH KESİNLİKLE BÜTÜN GÜNAHLARI BAĞIŞLAR (iman edene). ZİRA O, GAFURDUR, RAHİMDİR.
Ve huvelleziy yakbelut tövbete an ibadihi ve ya`fû anisseyyiati ve yâ`lemû ma tef`âlûn, ve yesteciybülleziyne amenû ve amilussalihati ve yeziydühüm min fazlih.
Değerli okurlarım, Kur`ân-ı Kerîm`deki, Allâh-u Teâlâ`nın bağışlama sistemi ve bu sisteme bağlı olarak tövbe edilmesi hususu yukarıda sıralamış olduğum dört âyet-i kerîmede açık seçik görülmektedir.
1-Şirk yani TANRI’ya inanma suçu asla bağışlanmaz. Çünkü Allâh vardır, TANRI YOKTUR!.. Tanrı kavramı, asla Allâh isminin manâsının karşılığı değildir. Olmayan “ŞEY=TANRI”nın güçlerinin, seni bağışlaması da elbette sözkonusu olamaz!.. Bu sebeble, öncelikle ve âcilen, Allâh isminin işaret ettiği manâyı öğrenmek ve yaşamımıza ona göre yön vermek MECBURİYETİNDEYİZ.
Aksi halde, Allâh yanısıra tanrı edinenlerden olma tehlikesi bizim çok yakınımızdadır. Böyle bir riske girmek çok büyük hatadır. Bu konuda tafsilatlı bilgi “Hazreti MUHAMMED`İN açıkladığı “ALLAH” isimli kitabımızda mevcuttur.
2-Nefsimizin hakikatını bilememek dolayısıyla nefsimizin hakkını eda edememek durumunda yaşadığımız için haddi aşanlar dan olup büyük kayıplarla yüzyüzeyiz.
3-Hatadan dönmenin yolu tövbeden geçer. Yaptığının yanlış olduğunu farkedip pişmanlık duyarak tövbe ettiğin zaman, bağışlanma seni beklemektedir. Üstüne üstlük dualarına icabet mükâfatı da cabası!..
4-Tövbe, lâf olsun diye, yaptım işte demek için; ya da biri yap, şu kelimeleri tekrarla dedi, diye değil; nasuh olarak yapılmak zorundadır. Yoksa oyun eğlence ve hatta alay gibi değer lendirilebilir.
Konuyu anlamak için, önce istiğfara sebeb olan hususu iyi idrâk etmek gerekir.
Buyurun, Rasûlullah aleyhi’s-selâm’dan dinleyelim:
“Gerçek şu ki, kalbim örtülür de ben de yüz defa Allâh`dan özür dilerim.” (Müslim-Ebû Davûd)
Burada dikkat ediniz!…
İstiğfar lâf olsun, sevab olsun diye söylenmemektedir!.
Kalbin örtülmesi neticesinde duyulan üzüntüden, içine girilen kapanıklıktan, zâtı ilâhînin müşahedesinden perdelenmekten dolayıdır!.
Nerede, günde yüz defa çeşitli aralıklarla, kendinde bu yetersizliği hissedip bundan üzüntü duyup istiğfar yapmak…
Nerede, bilinçsiz bir şekilde, TAKLİDEN, ders yapıp vazife savar gibi, arkası arkasıyla 100 defa “estağfirullah” çekmek(!).
Elbette çekeceği varsa kişinin, çekecektir estağfirullah!.
Gerçeği idrâk ederek, “insan“lık ve “halife“lik şeref ve haysiyetine ulaşmak isteyenler şunu âcilen ve zorunlu olarak idrâk etmelidir ki; mukallidden ders alınmaz ve TAKLİDLE HAKİKATA varılmaz!..
Tasavvuf, külliyen TAHKİK mesleğidir; asla taklid değil. Velev ki şeriâtı bile taklidi olarak kabul etmeyenler mevcuttur.
Ama şu da gerçektir ki, TAHKİKE güç yetiremiyen elbette kendini TAKLİDLE avutacaktır!.