Sevginin Hakikati | Kuran ve Hadis
Ana sayfa » Camiu`s-Sagir 1.cilt » 1. Bölüm » ALLAH SEVGİSİ
Bu sevgi öyle zordur ki, bâzıları Allahü Teâlâ sevilemez dediler. Bunu açıklamak çok mühimdir. Bundan bahsederek sözün, çok ince olması icâbetttği ve herkesin bunu anlayamayacağını bildiğimiz hâlde vereceği­miz misâllerle uğraşan anlayabilecektir.
Evvelâ sevginin aslının ne olduğunu öğrenmek lâzımdır. Sevgi, iyi olan birşey'e karşı kendiliğinden olan bir meyildir. Bu meyil kuvvetli olursa, aşk denir. Düşmanlık da, iyi olmayan birşey'e karşı kendiliğinden olan nefrettir, İyilik ve kötülüğün olmadığı yerde, sevgi ve düşmanlık da bulunmaz. O hâlde iyiliğin ne olduğunu bilmek gerekiyor. İyi şey'ler her­kesin yaratılış icâbı üç kısımdır. Biri, tabiatına uygun olup yapar. Yara­tılışına uygun olduğu için iyidir der. Biri tabiatına uygun olmayıp, yap­maz. Yaratılış icâbı ondan kaçar. Buna kötü der. Muvafık ve muhalif ol­mayana ise, ne iyi deriz, ne kötü. Buradan anlaşılıyor ki, anlaşılmayan şey, hakkında iyi denmez. Bir şey'i anlamak his ve akıl ile olur. Hisler (duygular) beştir. Her birinin bir lezzeti vardır. O lezzet sebebi ile o şey'i sever. Yani tabiatı ona meyleder. Gözün lezzeti, güzel yüzler, şekiller, su­retler, yeşillikler, akarsular ve buna benzer şey'lerdir. Elbette bunları se­ver. Kulağın lezzeti güzel ve vezinli seslerdir. Elin lezzeti yumuşak şey-îeri tutmaktadır. Bütün bunları severler. Yani tabiatın bunlara meyli var­dır. Bunların hepsi hayvanlarda da vardır. Fakat inşanın kalbinde, ru­hunda, akıl, nûr veya basiret denen altıncı bir his (duygu) vardır. Dile­diği sözü, bununla söyler. İnsan hayvanlardan, bununla ayrılmaktadır. Bir de müdrikesi (anlayış kuvveti) vardır. Bu insana iyi gelir ve bunu sever. Diğer lezzetlerin duygu organlarına uygun olması ve onların sevmesi gi­bi olur. Bunun için Resûlullah (sallâllahü aleyhi ve sellem) buyurdu:
“Dünyadan bana üç şey sevdirdiler: Kadınları, güzel kokuyu ve gözümün nuru olan namazı” Namaza daha üstün derece verdi. Hayvan gibi olup, kalbden haberi olmayan, hislerden başka birşey bilmez. Namazın iyi olduğuna ve sevilebileceğine kat'iyyen inanamaz. Akılla iş yapan ve hayyan sıfatlarından uzak olan kimse, kalb gözünü Allahü Teâlâ'nın cemâline çe­virip, onun yarattıklarından nizâm ve uygunluğu, zâtının cemâlini ve sıfatlarına bakmayı, baş gözü ile güzel suretlere, yeşilliklere ve akar sulara bakmaktan daha cok sever. Hattâ Allahü Teâlâ'nın Cemâli kendisine açılınca, bütün bu lezzetler, nazarında aşağı kalır.
‹ Peygamber Meclisinde yukarı Sevilmesi İcâbeden Hakîkatta Allahû Tealâ'dır ›
VASK, ALTMIŞ SA'DIR
UZUVLARI BİR, İKİ, ÜÇ KERE YIKAYARAK ABDEST
Cariyenin Efendisini (Rabbini) Doğurması
İÇERKEN NEFES ALIP VERMEK
Bâb: Yolculuk Esnasınfda Evlilik Ve Zifa
Bâb: Hacerü'İ-Esved Hakkında Söylenenler
43. Âlimleri Dinlerken Susmak