Gündemin İcinden - Sayfa 2 / 51 - Gündeminicinden
Devlet , böyle adamlarla yönetilir…
Abidin Özmen zarfı özenle acar ve mektubu dikkatle okur:Yaver Bey’le, size iki fakir ve kimsesiz çocuk gönderiyorum. Bu çocukları,uygun göreceğiniz, bir liseye parasız yatılı olarak kaydını yaptırın.Bu, Atatürk’ün bir emridir. Kesinlikle yerine getirilecektir. Bakan Özmen,Orta Öğretim Genel Müdürünü çağırtır ve su direktifi verir.Yaver Bey’in yanındaki bu iki çocuğun evrakını alınız ve bu çocukların Haydarpasa Lisesi’ne paralı yatılı olarak kaydını yaptırıp, her ikisi için de üçer yıllık paralı yatılı makbuzlarının veli ve ödeyen hanesine Atatürk’ün ismini yazdırarak bana getiriniz” der. Bakanın emri yerine getirilmiştir. Abidin Özmen de kısa bir mektup yazarak Yaver Bey’le Atatürk’e yollar.
Mektubun içeriği şöyledir: Muhterem Atatürk, Yaver Bey’le göndermiş olduğunuz iki çocuk hakkında emirlerinizi aldım. Ancak, arkasında Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu ve Cumhurbaşkanı Atatürk gibi biri bulunduğu için; bu çocukları fakir ve kimsesiz olarak kabul etmeme, hem yasalarımız, hem de mantığımız izin vermedi. Bu nedenle her iki çocuğun da emirleriniz gereği Haydarpaşa Lisesi’ne paralı yatılı olarak kayıtlarını yaptırdım. Çocukların üçer yıllık okul taksitlerine ait makbuzları ekte takdim ediyorum.
Atatürk bu mektup üzerine, devrin Başbakanı İsmet İnönü’ye telefon ederek Bak senin Milli Eğitim Bakanın bana ne yaptı diyerek olayı anlatır. İnönü, Bakan adına özür diler. Atatürk Yok Der, özür dileme. Çok memnun oldum. Keşke her devlet adamı bu medeni cesarete sahip olabilse ve doğruyu gösterebilse. Tarihi değeri olan ve hiçbir yerde yayımlanmayan bu anının unutulup gitmesine gönlü razı olmayan Bakanın yeğeni yüksek mimar H. Rahmi Özmen, 15 Ağustos 1985 günü bu mektubu gazeteci-yazar Vahap Okay’a iletir. O da 15 Eylül 1985’te gazetesinde yayımlar.
İşte devlet böyle kurulur, devlet böyle adamlarla yönetilir. Mustafa Kemal’in Bakanları böyleydi. Ya şimdi
Bir de şimdiki bakanlara bakınız.
ÜNLÜ TRAMVAY HİKAYESİ
Latife Hanım’ın anlatımına göre Mustafa Kemal Paşa’nın uykusunun kaçtığı bir gece,
Ben bu gece atlı tramvaya binmek istiyorum” dedi.” Şehir uyku halinde ” diye cevap verdi Latife Hanım.
O saatte tramvay bulmak imkansızdı.
İstirahat etmesini rica etti. ”Vaktin geç olduğunu söylüyorsun, ben de biliyorum.
Ben de bundan istifade ederek tramvaya binmek istiyorum.” Yaverleri uyandırdım. Telefonlar edildi. Saat üçe doğru istenen tramvay hazırlanmıştı. Yaverleri de yanına aldı ve hep beraber tramvayın bulunduğu yere gelerek tramvaya bindik. İhtiyar bir sürücü idi. Atları kamçılayıp duruyordu. Atatürk sürücüye:
Sen atları hep kamçı ile mi idare edersin ? ” diye sordu.
Tabii Paşam, kamçısız idare edilir mi ?”
Neden idare edilmesin ?”
Sen şu yerini bana ver de nasıl idare edilir göstereyim.”
Mustafa Kemal, sürücünün yerine geçti,dizginleri eline aldı, kamçıyı havada şaklatarak, ”deh deh’‘ diye tramvayı sürmeye başladı. Dizginleri de durmadan sallıyordu.Sürücüye sordu:
Nasıl, sürebiliyor muyum?”
Benden daha güzel idare ediyorsunuz Paşam ”
Ben de senin gibi idareciyim. Ben de yüzbinlerce insanı idare ettim, onları ölüme giden yola sevk ettim. Ama hiçbirisine kamçı kullanmadım. Kamçısız idare ettim.”
Ünlü bir kalp doktorunun arabası bozulur ve arabasını tamire götür. Tamirci arabasının kaputunu açar ve doktora dönerek Size bir şey soracağım der ve;
Mesela ben şimdi itina ile kaputu açacağım bir bakışta problemin nerede olduğunu anlayacağım, kapakçıkları temizleyeceğim, gerekirse kabloları,motor yağını değiştireceğim, hatta çok gerekli ise motoru çıkarıp yerine yenisini takacağım !