Bu konu 14621 kez görüntülendi ve 13 yorum aldı ...
1- Annesinden duygusal olarak beslenemeyen çocuk,içe kapanık olur.
Annesi devamlı yanında bulunduğu halde annesinden yeteri kadar ilgi ve sevgi alamayan çocuklarda 'kaygılı bağlanma' dediğimiz bir davranış bozukluğu ortaya çıkmaktadır.Çocuğun yanında her ne kadar anne bulunsa da çocuk annesinden yeteri kadar 'duygusal beslenme' gerçekleştiremiyorsa, bu çocuklar içe kapanık, korkak ve çekingen olur,dikkat dağınıklığı yaşar,kimi zaman duygusal yoksunluktan hırçınlık gösterir.Mesela bir çocuk,sevgi için annesinin peşinde geziyor olsa anne de bir türlü meşguliyetinden kopamıyor olsa; böylesi bir atmosferi yaşayan çocuk yaşama kaygılı başlar ve bu durum kendini yaşamın her anında hissettirir.
2- Hırçın bir annenin çocuğu, genellikle içe kapanık olur.
Annenin hırçın ve sinirli olması, babanın çocukla yeterinde yakınlık kuramaması,saygın bir ilşki içinde olunmaması,ötesinde evdeki baskı ve şiddet ortamı çocuğun sinmesine ve ezilmesine sebeb olur.Ezilen bir çocuk da çoğunlukla içe kapanık olur.
3- Aile içinde kendisini yeterince ifade edemeyen çocuk,içe kapanık olur.
Kendisini Olduğu gibi sergileyemeyen,incitileceği,kızılacağı,eleştirilec eği,sevgiyi kaybedeceği için veya anlaşılamayacağı için anne-babasıyla ruhsal bir iletişim gerçekleştiremeyen çocuk,içe kapanık olur.Çocukla ne kadar ruhsal iletişim kurulursa,çocuğun sorduğu soruya zamanında cevap verilirse ,çocuk konuştuğunda ne kadar can kulağıyla dinlerse, o çocuk,kendisini ifade etmekte sıkıntı yaşamaz,endişe etmez.Rahat diyalog kuran çocuk kaygısız olan çocuktur.
4- Erken çocukluk döneminde çocuğa "Hayır" denilirse, çocuk kendisini iletişime kapatır.
Erken çocukluk döneminde, çocukla kurulan iletişimde 'hayır' kelimesini kullanmak çocuğu hırslandırır,sinirlendirir.Ötesinde; çocuğun agresif bir tutum içine girmesini sağlar .İletişim kapılarının kapanmasına sebeb olur.Kurulan diyaloglarda konuşma isteği azalır ve içe kapanmaya doğru giden bir süreç izlenir.
Ahmetzeynep,Ayseayse,baharibeklerken,Okul Öncesi Öğretmeni,talhataha,Vuslatt,Ye,şifa Bunu beğendi
benim 6 yaşındaki kzıımda çok içine kapanık. biz eşimle şiddet nedeniyle ayrıldık. bu kavgalar hep kızımın önünde oluyordu. bağırmalar hakaretler kızımı ezik bir çocuk yaptı. şimdi biri dövse vursa benim kızım bağırmıyor bile sadece sonradan gelip anne bak ne yaptı diye gösteriyor. bu yüzden ben bir saniye kızımı yalnız bırakamıyorum. okula gidiyor okuldada öğretmenine sıkı sıkı tembihliyorum. benim kızım kendini koromuayı bilmiyor. ben ne yapabilirim kızımı kazanmak için. inanın süreklide konuşuyorum ama olmuyor. biri sana vurmaya kalktığında elini tut kızım benim canımı yakamzsın de ve bir büyüğünden yardım iste diyorum ama benim kızım dayağı yedikten sonra geliyor. bende buna dayanamıyorum. lütfen yardım edin. çok çaresizim.
Anne2,Ayseayse,mamak Bunu beğendi
Bence kiziniza bir birey oldugu kavramini kazandirmalisiniz. Bunu ona her hareketinizle hissettirmelisiniz. Konusurken onun goz hizasina inme, sozunu kesmeme- birsey anlatmaya calistiginda onunla ilgilenme, birsey yapilacaksa onun fikrini alma- fikir beyan ettiginde onu ciddiye alma asla alaya almama gibi ince ayrintilar cocugunuza kendisinin degerli oldugu hissini verir. Size guven duymasi onun kendini guvenle dis dunyaya acmasini saglar. Onunla konusarak halletmeye calismayin zira bu tarz ogutler tesirsiz olur bunun yerine cocuga kendini korumayi edindirmeniz kalici ve tesirli olur. Bir de su verecegim linkteki aura kavramini okur ve uygularsaniz hem mahreiyet egitimine hem de cocugun kendine yaklasana karsi kedini korumaya almasina yardimci olur diye dusunuyorum.
Adem beyin icekapaniklik durumunda yapilacaklari siralamasi soyle;
Cocuk oldugu haliyle kabul gormeli
Kaybedilen guven bagi kazanilirsa yasama sevinci yeniden kazandirilmali
Cocugun sosyallesmesi icin hayata katilimi saglanmali
Kendisini ifade etmesine izin verilerek cocugun iletisim kurmaya baslamasi saglanmali
Daha derinlemesine konusmak isterseniz, yetersiz gelirse paylaşın biraz daha derinlemesine konusmaya calisalim bu baslik altinda
Anne2,Ayseayse,Hayr,mamak,nesli,Vuslatt,Yolcu Bunu beğendi
inanın detaylı konuşmayı çok isterim. ben açılması içi elimden gelen herşeyi yapıyorum. ama kızım çok çekingen. ben kızıma hem anneyim hem babayım o benim herşeyim ne yapabilirim özgüven kazandırmak için yardımlarınızı bekliyorum.
mamak,Nahide tuba Bunu beğendi
Oncelikle sunun ozellikle altini cizeyim; Anadolu Pedagojisi ogretilerinde cocuga izguven kazandirmak yoktur. Zira ozguven dedigimiz sey aslinda baskalarina guvenmemeyi, ne yapip edip kendi ayaklari uzerinde durmayi hedef alir. Ancak burada kisinin cocukluk yillarinda ebeveyn ile kurdugu guvenli bag sayesinde icerisinde oz benligine ve dis dunyaya duydugu guven hissi ile hayata atilmasini boylece hem bireysel hem kollektif cocuk yetistirmek hedeflenir.
Bu bir surec oncelikle onu bilmelisiniz cocugunuz sip diye duzelemez. Bahsettiginiz tarzdaki ogutleri tamamen kaldirin, hicbir insan hicbir yasta ogut almaktan hoslanmaz. Bunun yerine cocugunuza vermek istediginiz ogutleri hislere donusturerek kiziniza kazandirmalisiniz. Cocugu oldugu haliyle kabul ettiginizi ona hissettirseniz cocugunuz degerlilik hissi kazanir ki bu da onun kendi fikirlerine de onem vermesini saglar. Biri bize istemedigimiz birsey yaptiginda nicin susariz da bir tepki vermeyiz? Cunku icimizde ezilmis bir cocuk vardir. Birsey soylersek daha cok ezilmekten deli gibi korkan bir cocuk.. Kizinizin uzerinde ona kendini ezilmis hissettiren ne varsa hepsini kaldirin. Siddet, hakaret, asagilama... Siddetin her turlusu ezer cocugu - yemegini yemezsen seni sevmem, uslu durursan seni cok severim, yaramazlik yaparsan cok uzulurum; hepsi psikolojik siddettir-
Tum bunlari sifirlayip ona ben senin annenim ve seni kosulda seviyorum mesajini her halinizle vermelisiniz.
baharibeklerken,mamak,Vuslatt,Yolcu Bunu beğendi
Bir de sizin kavgalariniza sahit olmus ya bu kavgalarda sizin cizdiginiz rol model ne idi?
eski eşim döverdi bende kendimi korumaya çalışırdım.bazende sözle karşılık veriridim .
merhaba 8 yaş kız, 6 yaş ve 8 aylık erkek çocuğum var. 8 yaşındaki kızımın içe kapanık olduğunu düşünüyorum. kızım ilk bebeğimiz olduğu için her ihtiyacını eşimle birlikte karşıladık. hatta babasıyla daha iyi olduğunu söyleyebilirim 2 yaşına kadar. 2 yaşında kardeşi doğdu ve babası askere gidince problemlerimiz daha da arttı. her şeyi ağlayarak isteyen bir çocuk haline geldi. baba askerden dönünce 2 yıl baba demedi, yokmuş gibi davrandı. şu an da anne baba ve arkadaşları dışında hiç kimseye hitap cümlesi kullanmaz. öğretmenim, teyze, dede gb hitap ederek konuşmaz hiç kimseyle. kendi ismini soranlara dahi cevap verdiği çok nadir. kalıplaşmış fikir ve alışkanlıklarından vaz geçmek çok zor onun için. o durumu bir krize dönüştürür. öyleki evdeki eşyaların yer değişimine bile itiraz ederdi bi kaç yıl öncesine kadar. evde arabada oturduğu yer hep aynıdır farklı yerde oturmak zorunda kalınca da ağlar. bazen bir şey söyler sessizce eğer anlamadıysam tekrar söylemez sürekli ağlar. ilk defada duymadıysam bir daha tekrar etmez. kendimi çok zorluyorum sabretmek için. ama bu bazen ses tonumun yükselmesine sebep oluyor ve o da tüm alıcıları kapatıyor. istek ve düşüncelerini söyleyebilirsin diyorum, konuşuyorum ama nafile. çalışıyorum ama hiç bir zaman uzun saatler bırakıp gitmedim en fazla 4 saat ayrı kalmışızdır onda da babasında kalıyordu zaten. hiç bir insanla iletişim kurmadığı için 1 yıl bakıcı baktı evimizde. arada kendi evine götürdü, çok sevdi o aileyi. insanlara alıştı dedik ve ana okuluna başladı. orda da bi sıkıntı yaşamadık. 1 dönem anaokulundan sonra tayin sebebiyle yer değiştirdik okul, ev, çevre değişti ve aynı arada baba tekrar 3 aylık eğitime gitti, bütün sorunlar yeniden başladı. okula çok zor adapte oldu. artık 2. sınıf ve kardeşi de aynı okulda 1. sınıfta. evin dışında olduğu zaman kardeşi olmadan durmak istemiyor, onu çok sıkıyor şimdi de. okulda benimle oynasın, teneffüste benim sınıfıma gelsin istiyor sürekli. oğlum da onun çok tersi her işini kendisi halleden daha okulun ilk gününde çatısından bodrumuna bahçesine her yeri gezen bir çocuk. bu da ister istemez kıyaslamasına yol açıyor herkesin.
kızımı kendi istek ve sıkıntılarıyla baş edebilmesi için ne yapabilirim? arkadaş edinmede de sıkıntı yaşıyor, sınıfında 2 -3 arkadaşı var sadece. yardımcı olabilir misiniz?
Sonuna kadar üşenmedim okudum yazınızı,Adem bey in cvb ını merakla bekliyorum.tam aynısı olmasalar da bizde de benzer şeyler var.
semraakkencik Nickli Üyeden Alıntı