Hillside Beach Club 2013
Hillside Beach Club 23 - 29 Nisan 2012
Geçen sene başlattığımız ve bu sene artık gelenekselleşen! motosikletle Hillside Beach Club gezisi için, Bukefalos'a yine Ege yolları görünmüştü. Geziden önce motor grubuma mesaj attım. Alp her zaman olduğu gibi hemen evet dedi. Selçuk Bertan Iron Man olduğundan günlük gidilen mesafeyi kısa buldu. Eğer Iron Butt (1 günde 1000 mil) tarzı bir sürüş yaparsak onu arayacağız. Selçuk Ağabey o tarihlerde Güney Afrika'da motor turuna gidiyormuş. "Ha ha Kayıcığım biz Cape Town'da teker döndüreceğiz, paranız yoksa vereyim siz de oraya gelin" tarzından bir yaklaşımda bulundu. Ali Ağabey son ana kadar gelmeye hevesliydi ama Fenerbahçe UEFA kupasında yarı finale kalınca D-Smart Spor Koordinatörü olarak Kadıköy'deki maça gitmesi gerekti. Yılın sürprizi ise Batu'dan geldi. Daha 3 hafta önce evlenmesine rağmen geziye o da katılacağını söyledi. Tabi ben ve Alp hatta bütün Hillside camiası bir yerde satış olacağını düşünüyordu. Yenikapı feribotunda görmeden inanmayız. Ama otelleri neyin hep Batu'ya göre ayarladık.
Bir bayram sabahı erkenden yola koyuldum. Ne zamandır kötü giden havalar da şansımıza bugün dönmüştü. İlk sürprizi buluşma noktasında Alp'i beni beklerken görünce yaşadım. Köprüyü geçip Beşiktaş'tan sahile indik. Yenikapı feribotu saat yedide kalkacaktı. Biz yirmi dakika önce iskeleye ulaştık. Batu'dan ses seda yoktu. Acaba, macama derken üçüncü R1200GS de iskeleye geldi. Belki Voltran'ı oluşturamadık ama 23 Nisan'ın havasına uygun şekilde üç atlı çocuklar gibi şen şeklinde feribottaki yerimizi aldık. 23 Nisan Rotası: Bandırma - Manisa - İzmir - Selçuk - Kuşadası
ve Batu gelir :)
Feribotta klasik motorcu geyikleri döndü. Batu'nun yeni sis farları ve gündüz led farı oldukça beğeni topladı. Diğer yandan kasklar arası bluetooth bağlantısı kurulma çalışmaları sonuçsuz kaldı. Bende öyle bir BT cihazı olmadığından onları uzaktan takip etmekle yetindim.
Saat dokuzda Bandırma'ya ulaşmıştık. Bizi geçen senenin aksine güzel bir güneş karşıladı. İlk molamızı Susurluk Yasa tesislerinde verdik. Alp peynir, zeytinli mükellef bir kahvaltı isteğinde bulundu. Ama kahvaltı testi geçemedi. Peynirler de gelen sucuklu yumurta ve menemen de zayıftı. Güzel olanlar ise klasik susurluk tostu ve ayranıydı. Yani buralarda macera aramanın bir manası yok. Tostunu ye, ayranını iç yola devam et.
Belediyenin dağıttığı motorlar
Tost ve ayran dışında kahvaltı zayıftı
Susurluk'tan İzmir'e kadar mola vermeden yol aldık. Alp'in benzin azalınca Shell'e girdik. Niye Shell yazıp reklam yapıyorum? Alp motora taşıt tanıma almış. O yüzden bu yolculukta bütün benzin molalarımızı Shell istasyonlarında verdik. Saatin ilerlemesiyle hava da oldukça ısınmıştı. Aslında benim şikayetim yok ama diğer arkadaşlar alt-üst içlik giydiklerinden hafiften yanmaya başlamışlardı. Batu, Mars Entertainment Group'ta çalışıyor ve bütün Cinemaximum sinemaları ona bağlı. (Bu kadar reklamdan sonra bir kaç bilet yollar artık bana:) Bize Bornova Forum Alışveriş Merkezine gitmeyi teklif etti. Hem sinemayı denetleyecek hem de ferah bir ortamda içlikleri çıkaracaktık.
Alışveriş merkezinde yaklaşık bir buçuk saat kaldık. Yemek içini ise Selçuk'ta halletmeye karar verdik. Vermez olaydık.
Yandım Çavuş Tesisleri
Manzaralı yollardan Selçuk'a ulaştık. İlk durak Yandım Çavuş Tesisleri. Adet olduğu üzere çöp şiş ve ayran siparişi verdik. Batu'nun gazına gelip adam başı 4 porsiyon çöp şiş yedik. Adam ekmeksiz löp löp yiyor şişleri. Biz Alp ile ikinci çöple uğraşırken bunu karşımızda yalanırken buluyoruz. Tüm gezi boyunca en kabarık hesap burada geldi. Bir porsiyon çöp şiş 15 TL. Kaç gram geliyor acaba o porsiyon. Turistik yer diye mi bu fiyatlar bilemedik. Ama daha ucuza Bayramoğlu'nda ya da Celal Usta'da döner yemeyi tercih ederdim. Söylene söylene tekrar motorlara bindik. İlk hedefimiz Artemis Tapınağı.
Çöp şiş kazığı
Atlarımızı tarihe karşı park ettik
4- Selçuk (Selçuklu, Osmanlı Dönemi yerleşimi ve bu yerleşimi barındıran, bugün önemli bir turizm merkezi olan modern kent), Büyük Tiyatro
Caddenin solunda yamaç evler, karşısında Celcus Kütüphanesi, üzerinde yol yorgunu arkadaşlar
Efes Harabelerini akşam üstü oldukça güzel bir saatte gezdik. Ben girişte 30 TL'ye müze kart aldım. Alp ve Batu ise İş Bankası Kredi Kartlarını kullandılar. Alp kimliğini motorda bıraktığı için gişe-motor arasında ek sefer yaptı. Bu bölgeyi Avusturyalı arkeologlar kazmışlar. Açıklama yazılarında Almanca da yazıyor. Batu'nun oflayıp puflamalarına aldırmadan ören yerinin tamamına yakın bölümünü gezdik. Ben gelmeden önce internetten NTV'nin bu yöreyle ilgili çektiği belgeseli izlemiştim. Oldukça yararı oldu. Tavsiyem burada ya rehberlik hizmeti alın ya da iyice okuyup, seyredip bilgi sahibi olup öyle gezin. Ben arkadaşlara elimden geldiğince bildiklerimi aktardım. Tabi Batu bitmeyen telefon görüşmeleri nedeniyle ören yerini ne kadar gördü, ne kadar beni dinledi orası muamma.
Sepetli Moto Guzzi
Harabelerin çıkışında sepetli bir Moto Guzzi görünce dayanamayıp fotoğrafını çektim. Sahibi elli beş altmış yaşlarında bir İtalyan. Selamlaşıp motorlara atladık. Alp ve Batu navigasyonlarına Kuşadası otelimiz olan Villa Konak'ın adresini girdiler. Üç navigasyon bizi üç farklı rotadan götürmek isteyince grupta çalkalanmalar oldu. Nihayetinde üç farklı yoldan butik otelimize giriş yaptık. Sağ olsunlar bizim atları avluya kadar aldılar. Bu arada Batu anahtarını kaybetti. Ben onları o halde bırakıp tek başıma odaya kuruldum. Evli gençleri de diğer odaya yönlendirdim :). Üzerimizdeki motor kıyafetlerinden kurtulup, duşları aldıktan sonra hafiflemiş ve tazelenmiş olarak kendimizi sokaklara attık. Akşam oynanacak olan Bayern - Barcelona Şampiyonlar ligi yarı final maçı için mekan aramaya başladık. Sezon yeni yeni açıldığından mekanlar hep boştu. Sonunda bir yere girip TV'nin karşısına kurulduk. Bayern maça fırtına gibi girdi. 3-0 olduktan sonra biz yol yorgunu olduğumuzda kalktık. Zaten yediğimiz yemek de çok zayıftı. Zaten bugün bütün öğünler bir motor gezisi için felaketti. 24 Nisan Çarşamba
Sıcak ve güneşli bir Ege sabahına uyandım. Bizimkiler henüz uyanmamıştı. Mesaj atıp avluya çıktım. Kaldığımız butik otel oldukça şirin ve temizdi. Bu kadarını ummuyordum açıkçası. Avlu'ya inip Bukefalos'un karşısındaki sedire oturdum. Güneşlenirken bir yandan da NBA maç sonuçlarına bakıyordum. Az sonra ekibin kalanı da bana katıldı. Havuz başına gidip kendimizi mükellef bir kahvaltı sofrası donattık. 24 Nisan Rotası: Kuşadası - Söke - Akyaka - Datça Yolu - Marmaris İçmeler
Villa Konak, Kuşadası
Batu ve Alp
Telefon, telefon nereye kadar... Kahvaltı keyfi nerede?
Kahvaltıdan sonra tekrar yola koyulduk. Benim planım Söke üzerinde Milas yoluna sapmak ve manzaralı yollardan gitmekti. Batu önden gidiyordu ve navigasyonuna uyup Söke'de Aydın istikametine döndü. Ben yetişip durdurdum. Biraz hoşbeşten sonra geri dönmeyip devam etmeye karar verdik. Batu önde gitmeyi Akyaka'ya 15km kalana kadar sürdürdü. Yolu güzel bulunca gazı da biraz açtı. Alp arkalarda kalmaya başlamıştı. En sonunda Shell'i görünce el ettim girelim diye ama Batu anlamadı. Ben durdum, Alp durdu Batu da 1km ötede durdu. Yanımıza gelip neden durduk az kalmıştı zaten deyince Alp meramını uygun bir dille arkadaşa anlattı. Hem atlarımızın suzunluğunu hem de kendi susuzluğumuzu dindirip bir kaç telefon görüşmesinden sonra tekrar yola koyulduk. Gökova'ya inerken...
Gökova'ya inen sert virajların birinde manzara molası verdikten sonra Akyaka'ya girdik. Amacımız geçen sene olduğu gibi Doruk'un oteline uğrayıp bir merhaba demekti. Doruk bizi görünce çok sevindi. Tam bir sene sonra yeniden buluşmuştuk. Arayı kapatmak için biraz sohbet ettikten sonra hep beraber Azmak Mevkiine balık yemeye gittik. Bu arada Batu Facebook'a koyduğu bütün fotoğraflarda Ali Ağabeyi de etiketliyor. Kalbimizdesin Ali Ağabey :). Mezeydi, balıktı, sohbetti derken saat epey ilerledi. Yolcu yolunda gerek diyerek Doruk ile vedalaşıp Marmaris'e doğru gaz açtık.
No:22 Riders Inn, Akyaka
Nadir Usta'nın Yeri, Azmak
Doruk ile yemekte...
Alp, Datça yolunu merak ediyordu. Ben de Acer'e geç kalmak istemiyordum. Adam bizim için bir gün önce Marmaris'e gelip oteli bizim için hazırladı. Batu da Datça diye sayıklıyordu. Saat altıya doğru Marmaris'e girdik. Ben Buke'nin kafasını Datça yoluna doğru çevirdim. Geçen sene de vakit olmadığından buralara gelememiştik. Datça yolunda yaklaşık 40km kadar sürdükten sonra Datça'ya gitmemden geri döndük. Batu yolu beğenmemiş söyleniyordu. Evet asfalt kalitesi belki güzel değil ama manzaraya değdi bence. Ha durup bir manzara fotoğrafı çekemedik o ayrı.
İçmeler sapağından girip dağ yolundan İçmeler'e giriş yaptık. Acer bizi otelin önünde karşıladı. Motorları otele park edip odalarımıza yerleştik. Duşlarımızı alıp akşam yemeği için hazırlandık. Acer bizi çok sevdiği balık lokantasına, Münir'in Yeri: Yörük Ayran'a, götürecekti. Hep beraber Acer'in annesinin arabaya doluştuk. Acer ehliyeti kaptırdığı için direksiyona Batu geçti. Lokantanın önüne geldiğimizde bizi bir sürpriz bekliyordu. Lokantanın yerinde yeller esiyordu. Yerine üç katlı bir bina inşa ediliyordu. Acer şokta tabi. İnip çevredeki esnafa lokantayı sordu. Kapandığını öğrenince çok üzüldü. Mönümüzü değiştirip marinaya, et yemeye O'yes lokantasına gittik. Bu arada Cumhurbaşkanlığı Bisiklet Turunun 24 Nisan ayağının finişi Marmaris'te yapılmış. Yolların bazıları kapalıydı. Ben de bu finişi kaçırdığıma üzüldüm. Güzel bir yemek yedik. Dünün aksine bugün kahvaltı, öğle ve akşam yemekleri gezinin şanına yakışır cinstendi. Real Madrid - Dortmund Şampiyonlar Ligi yarı final maçını da burada seyrettik. Almanlar dün olduğu gibi bugün de İspanyollara 4 attı. Sanırım futbolda mevsim dönüyor.
Yataktan saat yediye doğru zıpkın gibi kalktım. Acer çoktan yola koyulmuştu. Ehliyet meselesinden dolayı Beach Club'a şoförle gitti. Bu yüzden Selimiye kahvaltı etkinliğine geçen sene olduğu gibi yine katılamadı. Bizim ekip hazır olunca saat sekiz gibi yola koyulduk. Arka dağ yolundan gidip Bayır Köyü'nden sahile indik. Bol manzaralı, bol virajlı yollardan geçip Selimiye'ye ulaştık. Ben kahvaltı edeceğimiz Sardunya'nın yerini şaşırınca arkadaşları bir okulun bahçesine soktum. Tabi bu olay yüzünden yine dillere düşeceğim. Neymiş daha öncede çamaşırhaneye sokmuşum. Yeni yerler görüyorsunuz işte fena mı?
25 Nisan Rotası: İçmeler - Selimiye - Marmaris - Dalaman - Fethiye (Hillside Beach Club)
Acer'in otelinden oda manzaram
Mitos Apartments yeni sezona hazırlanıyor
Ve işte yine Selimiye Sardunya'dayız. Burayı tek kelimeyle ifade etmemi isterseniz "huzur" derdim. Bu manzaraya karşı kahvaltı keyfini ancak bu manzaraya karşı akşam yemeği geçebilir :). Taze kaşar haricinde kahvaltımız çok başarılıydı. Onun yerine eski kaşar verseler tam olacak. Bu arada bizim Bluetooth çetesi hala kendi aralarında konuşamıyorlar. Bana bir el at dediler ama tatildeyim. Çok sıkışırsanız telefon edin birbirinize. Kahvaltıdan sonra Ali Ağabeyi etiketleyip yeniden yola koyulduk. Hedef Hillside Beach Club.
Tek kelimeyle tarif edersem HUZUR
Marmaris - Dalaman arasında yol çalışmaları var. Yol çoğu zaman tek şeride düşüyor. Güneş de tepemizde boza pişiriyordu. Batu'nun termometresine göre 34 dereceyi görmüşüz. Tatlı bir tempo tutturup öğlen yemeğine Beach Club'a yetiştik. Kalemya Koyuna tepeden bakan odama yerleşip duş aldıktan sonra bizim Trio tayfasının yanına indim. Bu sene geçen seneden eksiklerimiz var. Bülent Ağabey ve taze baba Ersoy gelemediler. Bakalım plaj voleyboluna iki takım kurabilecek miyiz? Neyse ki yarın Didemim ve Ali Ağabey geliyor.
Hillside Beach Club oda manzaram
Sabah oldukça erken uyandım. Güneş Kalemya Koyuna yeni doğuyordu. Didemim bugün görevli olarak Zumba yapmaya Beach Club'a gelecek. Fotoğraf makinemi alıp Hillside Beach Club'ı fotoğraflamaya çıktım. Saat henüz sekize geliyordu ama tenis kortları doluydu. Silent Beach'in iskelesinde de yoga yapıyorlardı. Tatilde spor yapmaktan hoşlananlar için Beach Club biçilmiş kaftan. Yalnız bize bu sefer bir yamuk yaptılar. Basket sahasını bakıma almışlar. Bizim grup, başta basket ayakkabılarını ve kıyafetlerini motor çantasında taşıyan ben olmak üzere, hayal kırıklığına uğradı. Keşke tesiste şöyle çalışmalar var diye bilgi atsalardı ya da daha güzeli kış döneminde tesis kapalıyken bu saha işini halletselerdi.
Güneş Kalemya Koyunda yükseliyor
Saat sekiz buçukta denizin üstünde yoga keyfi
Güzel güzel fotoğraflar çekerken telefonum çaldı. Didem ve Zumba çetesi Fethiye'ye girmişler. Ben de resepsiyona doğru yola koyuldum. Oldukça fazla merdiven inip çıktığımdan sabah sporunu da bu vesileyle yapmış oldum. Resepsiyona vardığımda Didemler henüz gelmemişlerdi ama Ali Ağabey giriş yapıyordu. Kaptanı selamlayıp ayak üstü lafladık. Akşam oldukça geç yatmış. Gözlerinden uyku akıyordu ama aklında odaya gidip yatmaktan önce Kalemya Koyunun eşşiz manzarasında kendini serin suların kucağına bırakmak olduğunu görebiliyordum. Biraz sonra Didem ve Ecem de geldiler. Onların otel girişlerini yaptıktan sonra beraber kahvaltı yaptık. Kahvaltı sonrası sahilde Ali Ağabeyi görünce hemen fotoğraf makineme sarıldım. Güzel pozlar verdi kaptan sağ olsun. Onunla oynayacağım plaj voleybolu için şimdiden heyecanlanıyorum. Bu arada tanımayanlar için bir dip not düşeyim burada. Ali İsmet Ural Türkiye'nin yetiştirdiği en büyük hentbolcülerden biridir. Yaşadığı bir çok başarının yanında Avrupa Gol Kralı da olmuştur. Ali Ağabey şov yapıyor
Didemin odasından manzara
Didem'i odasına bırakıp kendi odama döndüm. Plaj kıyafetlerimi giyip sahile indim. Hava da su da geçen seneye göre daha sıcaktı. Ali Ağabeyin de aramıza katılmasıyla voleybol şenlikleri başladı. Bu arada bir de turnuvaya katılıp şampiyon olduk. Ben Didem'in Zumbasını çekeceğim için son maçta yerimi Kemal'e verdim. Kameramı alıp dönene kadar final maçını oynayıp şip şak kazanmışlar. Ben ancak ödül törenine yetişebildim. Şampiyon takımı fotoğraflayıp Zumba alanına geçtim.
Şampiyon Takım. Soldan: Burak, Kemal, Alp, Ali İsmet, Bora, Acer
az sonra Zumba zamanı...
Güzel bir Zumba dersi oldu. Katılanlar oldukça eğlendi. Tek problem platformun oynak olmasıydı. Bir an Didem düşecek diye korktum. Bu arada video ve fotoğraf çekimlerinde ben de Amerika'dan aldığım yeni foto/video aksesuarlarımı sahada denemiş oldum. Özellikle geçen sene burada çok eksikliğini hissettiğim ND filtre çok işime yaradı.
Beach Club günleri deniz, güneş, yüzme, voleybol, güzel yemekler, akşam eğlenceleri şeklinde geçti. Ayrılma günü geldiğinde herkeste bir burukluk vardı. İkindi vakti üç atlı sevdiklerimizi, arkadaşlarımızı ve muhteşem Kamelya Koyu'nu arkamızda bırakıp dönüş yoluna koyulduk. Amacımız karanlığa kalmadan Denizli'ye ulaşmaktı. Nitekim rahat bir yolculuktan sonra güneç batmadan Denizli'ye ulaştık. İlk önce Forum Alışveriş Merkezine uğradık. Batu sinemayı denetlerken biz bir köşede bekledik. 28 Nisan Rotası: Fethiye - Çavdır - Denizli - Pamukkale
Denetimden sonra tekrar yola koyulduk. Öncelikli hedefimiz karnımızı doyurmak. Pamukkale yolu üzerindeki lokantalardan birine daldık. Bizden başka kimse yoktu. Turizm mevsimi daha açılmamış. Tandır, köfte, çöp şişten oluşan akşam yemeğimiz fena değildi. Fiyatlar Selçuk ayarında ama lezzet bir tık daha iyiydi. Yine de fiyat/performans bana göre vasatı aşamadı.
Otele gitmeden önce Pamukkale'ye çıktık. Kuzey kapısı kapalıymış bizi güney kapısına yönlendirdiler. Orada da bir şey göremezsiniz, aydınlatma zayıf dediler. Bu gece konaklayacağımız Ayapam Boutique Hotele geldiğimizde saat on bire geliyordu. Bu arada buranın butik otelle yakından uzaktan alakası yok. Çirkin bir yapı, Kuşadası'ndan daha pahalı bir fiyat... Yarın uzun bir dönüş yolu bizi beklediğinden erkenden yattık.
Sabah sekizde ekibi kahvaltıda topladım. Tahmin ettiğimiz gibi oldukça kötü bir kahvaltı bizi bekliyordu. Dandik otel peyniri, pişmekten morarmış yumurta, un kalitesi yerlerde beyaz ekmek, paket reçeller... Hızlıca kahvaltı işini halledip Pamukkale'ye çıktık. Daha önce yaptığım gezilerde Pamukkale ve Hieropolis hakkında ansiklopedik bilgi vermediğimi fark ettim. Aşağıda yöre ile ilgili internetten derlediğim yazıları bulabilirsiniz. 29 Nisan Rotası: Pamukkale - Dinar - Afyon - Kütahya - Bilecik - Osmaneli - İznik - Boyalıca - Topçular
Hieropolis Ören Yeri
UNESCO Dünya Miras Sözleşmesine 1983 yılında taraf olan ülkemiz, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğü’nün sorumluluğu altında yürüttüğü çalışmalar sonucunda bugüne kadar Dünya Miras Listesine Ülkemiz sınırları içindeki dokuz yeri kayıt ettirmiştir. Bu yerlerden biri de 9.12.1988 tarih ve 485 sıra numaralı Pamukkale Örenyeridir.
Hierapolis I. Derece Arkeolojik ve Doğal Sit Alanı, gerek tarihi ve gerekse doğal özellikleriyle zengin bir kültür mirasına sahiptir. Uygarlığın beşiği olarak çok zengin bir kültürel ve tarihi mirasa sahip olan ülkemizin bu zenginliği, eşsiz doğal güzelliklerle de desteklenmektedir.
Telefonda konuşmaktan manzarayı kaçıran insan modeli
Manzaraya karşı şifalı suyun keyfini süren turistler
Suyu azalmış travertenler
Pamukkale travertenlerine en son 2010 yılında Didem ile gelmiştim. Suyun bir önceki gelişime göre oldukça az olması dikkatimi çekti. Zaten o
gezide çektiğim fotoğraflara bakarsanız aradaki farkı çok rahat görebilirsiniz. Ben suyun diğer travertenleri beyazlatmak için dönüşümlü verildiğini düşünüyorum. Ya da bir şekilde su azaldı.
Karahayıt'a doğru manzara
Saat onda Pamukkale - İstanbul yolculuğumuz başladı. Aslında daha farklı bir rota planlıyordum ama Zumba Fitness, Didem'den üç tane canlı sınıf videosu istedi. Malum her sene kontrat yenileniyor. Pazartesi akşamı da benim çekim yapabileceğim tek akşam zira Didem sonra Fransa'ya Zumba Konferansına gidecek. Oradan döner dönmez de beraber İtalya'ya Rimini Wellness fuarına gideceğiz. Haliyle benim akşam yedi buçuktan önce Hillside CC Trio'da olamam gerekiyor. Bu yüzden Bilecik'e kadar duble yoldan gitmeye karar verdik. Tabi biraz da tempo yaptık. Ben en önde radarları kollayarak gidiyordum. Afyon'a kadar iki radar geçtik ama enteresan bir şekilde radardan sonra çevirme yapılmıyordu. Acaba yeni tip radarlar öndeki plakayı okuyor ve ceza eve mi geliyor diye düşündük. Öyle ise motorlara nasıl ceza kesiyorlar?
Saat bire gelirken Afyon İkbal Tesislerinde mola verdik. Çorbası, eti, sucuğu, tatlısıyla güzel bir yemek yedik. Yine de Selçuk'taki parayı vermedik. Anlayacağınız o çöp şişlere verdiğimiz para bizi oldukça rahatsız etti. Afyon'un meşhur kaymaklı ekmek kadayıfı
Afyon'dan Bilecik'e kadar hızlı bir tempo ile yol aldık. Osmaaneli sapağında duble yoldan ayrıldık. Çok sevdiğim Osmaneli - İznik yolunu harika manzaralar eşliğinde arkamızda bırakıp İznik çıkışında su molası verdik. Daha sonra Boyalıca'dan yukarı çıkıp Topçular feribotuna bindik. Böylece bir gezinin daha sonuna gelmiş olduk. Geçen seneye göre çok daha iyi planlanmış bir tur oldu. Sadece son gün Didem'in işi yüzünden biraz tempo yapmak zorunda kaldık üstelik radara girmemeyi de başararak.
Saat yediyi çeyrek geçe Hillside CC Trio'ya vardım. Zumba sınıfını bir güzel videoya aldım. Bakalım Amerikalılar beğenecek mi?
Bir güney seferi daha başarıyla biter...