Ölmeden önce ölmenin hediyesi: şükretmek - Op. Dr. Aret Çerçi Özkan
Basında Op. Dr. Aret Çerçi ÖZKAN
‘Şükretmek’ enteresan bir kavram. Aynen ‘hoşgörü’ gibi içinde gizli bir kibir var. Sanki daha iyilerine layıkmış; olmamış ama yine bu kadarına da ‘eyvallah’ dermiş gibi. Üstelik ‘erdemler galerisinde’ hep yüceltilmesine rağmen her şeyimiz şükretMEme üstüne kurulu. ‘O selülitlerle yaşamaya utanmıyor musun? Kimse görmeden al hemen şu kremi ve sür sabah-akşam!’, ‘İnsandan çok mandaya benziyorsun. Zıplayanlar Pilates Merkezi’nde haftada 3 seansta sen de Instagram’daki kalçalara kavuşabilirsin’, ‘2 senedir aynı işte misin? Kariyer lağımına yuvarlamadan hemen CV’ni güncelle ve -daha mutsuz olacağın- yeni bir iş bul’.
Arabanı değşitir, işini değiştir, dişlerini beyazlat, evini yenile. Aslında tercih etmediğin ama etrafındaki herkesin ölüp-bittiği o beldede tatile çık.
Şükretmek en çok sağlıkta gerek. Çünkü insanoğlu garip bir şekilde sağlıklı olmayı normal sanıyor. Oysa sağlıklı olmak dünyada çok az kişiye bahşedilmiş, istisnai bir hal (inanmıyorsanız gidin, birkaç test yaptırıp kendiniz görün). Sağlık sektörü de şükür sevmiyor. Önleyici sağlık bir yana kimi zaman akortları bozup kendi de hastalık, musibet icat edebiliyor.
Ameliyatta kulağımın üst sınırından boynuma kadar uzun bir kesik açılıp önce milimetre bazında sinirler ‘kenara alınacak’, ardından ‘olay mahaline intikal edilecek’ ve tümör üstüne yapıştığı tükürük bezinin bir kısmıyla birlikte çıkarılacaktı. Fakat bu ‘sinir ayıklama’ sırasında geçici ya da kalıcı yüz felci riski de vardı. Bu ihtimal hayatını benim gibi sahne ve ekranlarda konuşarak kazanan biri için bu en hafif tanımıyla ‘bitiş’ anlamına geliyordu. Endişe etmedim desem yalan olur.
Oysa senelerce nasıl da uyumlu yaşamıştık birlikte. Nankör insanoğlu, bedeninden çıkan her şeye bir anda nasıl da yabancılaşıveriyor.
Şimdi yazının en başına dönüp kayıtlara geçirelim: bütün bu dert ve musibetlere şükrediyorum.
Hiç gereği ve faydası olmayan bir illet bedenime musallat oldu evet. Ama şifası vardı. Doğru-düzgün hekimlerin elinden geçtim. Yepyeni şeyler öğrendim. Sahip olduklarımın önemini, değerini ve kırılganlığını bir kere daha hatırladım. Bugün hala konuşabiliyor, yazabiliyor, düşünebiliyorum. Dünyadaki nice dertten benim payıma da bu düştü. Kendi adıma derslerimi fazlasıyla çıkardım.
Bu vesileyle kendileri için (yine kendi deyimleriyle) “Safari’de erkek aslan yakalamak” kadar nadir ve keyif verici bu hassas operasyonu ‘yüzümün akıyla’ sonlandıran doktorlarım Mert Bilgili ve Aret Çerci Özkan’a da sonsuz teşekkürler. Emsal vakalarda aklınızda bulunsunlar mutlaka.
Haberin kaynağını görüntülemek için; tıklayın