Hayatın İçinden Hikayeler | AF | Firaset.net İslam Kuran Hadis Arapça
İçinde Kadir Gecesi bulunmayan bin aydan daha değerli bir gece
Gönlünde imandan yana nasibi olan herkes bu gecede azıcık da olsa duaya duracak. O gece, melekler ve Ruh her bir iş için indiği, tan yeri ağarıncaya kadar selam(esenlik) olduğu için, isteyecek de isteyecek. Her şey istenebilir, her şeyi vermeye kudreti olan Allah'tan. Ama herkesin en çok istediği, isteyeceği şey "af" olacak.
Rivayet ediliyor ki, Hz.Peygamber(SAS) bu gecede şöyle dua edermiş:
"Allahım! Sen affedicisin. Affetmeyi seversin. Beni de affet."<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Evet, Allah affedicidir. Rahmeti, merhameti herkesi, her şeyi kuşatmıştır. Ölüm anı gelinceye kadar tevbe kapısı açıktır. O kapıya iltica edenler eli boş dönmezler.
Mevlana, Allah'ın bu iş için görevlendirdiği münadisiymiş gibi 800 yıl öncesinden müjdeyi veriyor:
"Gene gel, gene
Nasılsan öyle gel."
İnsan masum değil. Günahsız kul (peygamberler hariç) yok. Günah, sinede çok ağır bir yük. Tevbe ve af, bu yükü alıyor üzerimizden. Hafifletiyor, arındırıyor, rahatlatıyor insanı. Ama daha önemlisi uhrevi boyutu. Allah'ın gazabından, rahmetine sığınmanın umut kapısı.
O yüzden en büyük günahları işleyenler bile O'na yönelebilir ve O'ndan affını isteyebilir. Katili, hırsızı, zanisi, kumarbazı şusu busu, herkes.
Gözyaşları sel olacak bu gece. Herkes kendi günahına ağlayacak. Bazı engin gönüllüler insanlığın ve Müslümanların haline de ağlayacak.
Birkaç gündür düşünüyorum. İnsan, Allah'ın yeryüzündeki halifesi. Allah ona kendi ruhundan üflemiş. İlahi sıfatların bir kısmı, yine O'nun uygun bulduğu kadarıyla insana da bahşedilmiş. Sevgi, şefkat, merhamet gibi.
Bu ilahi sıfatlardan biri de af.
İnsan da affedebilir. Kendisine karşı yanlış yapanı, hatalı davrananı, suç işleyeni; kendisini üzeni, kıranı, kızdıranı, vuranı, vurduranı
Acaba diyorum, Allah'tan yana yakıla af isteyenlerin ne kadarı affedici? Allah'tan, en büyük suçlarını bile affetmesini isterken/beklerken, kendisi diğer insanları ne kadar affedebiliyor?
Kendimizden başlayarak etrafımıza şöyle bir bakalım. İnsanlar birbirlerine karşı ne kadar acımasız. Nasıl da kolayca kırabiliyorlar birbirlerini. En yakın akrabalar arasında bile birbirine küsenler ne kadar fazla.
Bırakın aralarına kan girmiş olanları. Bırakın birbirine yabancı olanları. Karı-koca arasında, anne/baba-evlat arasında, kardeşler arasında, akrabalar arasında, arkadaşlar arasında ne kadar çok kırgınlık, küskünlük, hatta düşmanlık var. İki metre karelik tarla için, üç kuruşluk miras için birbirine düşman olan kardeşler... Birbirlerine kız alıp verdikten sonra kavga edip küsen akrabalar
Çocuk yüzünden kanlı bıçaklı olan komşular
İş ortaklığı yaptıktan sonra darılıp alakayı kesen arkadaşlar
Eşi ve çocuklarını terk edip huzurevine gidenler
Bu memlekette durulmaz artık deyip başka şehre göçenler
Benim öyle evladım/kardeşim/akrabam/arkadaşım yok, ölürsem tabutumun altına girmesin diye haber gönderen anneler, babalar, kardeşler, akrabalar, arkadaşlar
Daha neler neler
Birbirlerine küsen, aralarındaki her türlü bağı kesen, sürekli beddua eden, düşmanlık besleyen niceleri
Bunlar da Kadir Gecesi hürmetine Allah'tan af isteyecekler/istiyorlar. Allah, onların en büyük günahlarını ebediyen affetsin; ama onlar en olmaz gerekçelerle küstükleri kimseleri affetmeye yanaşmasınlar. Ne yaman çelişki!
Oysa af, ne büyük bir nimettir. Kendimizi akışına fazlaca kaptırdığımız için kirlendiğimiz, yaralandığımız, sosyal dokumuzun aşırı zedelendiği şu zamanda birbirimizi affetmeye, aramızdaki kırgınlıklara, küskünlüklere, düşmanlıklara son verip kucaklaşmaya ne kadar çok ihtiyacımız var. Kin, intikam duyguları ile kirlenmiş, kararmış gönüllerimizi, aftan başka ne ile temizleyebiliriz?
Affetmesini bilmeyenler affedilmeyi ne kadar hak ediyor?
Kadir Gecesi bütün insanlığa hayırlar getirsin, diliyorum. Allah samimi tevbeleri kabul etsin, sahiplerini affetsin, diliyorum. Ve gene, Allah bu gecenin hürmetine, gönüllerimize birbirimizi affetme bilinci versin, diliyorum.