Tuguna: Mayıs 2015
5 Günlük Istanbul
Çok yakın iki arkadaşımızın düğünü için Istanbula gittik geçen hafta. Başta çok canım istemiyordu ama gidince o kadar iyi geldi ki. Canımın istememesi de hem dedeme olan üzüntümden hem de bitirmem gereken çok fazla iş olması ve kafamın onlarla dolu olmasından dolayı oldu.
Kartal'da kaldık biz yeni çiftin yeni evinde. Istanbul'un genel yoğunluğunun orada çok olmaması benim gibi kasaba yaşantısına alışmış sakin ve doğa insanı birine iyi oldu, kalabalıktan çok bunalmadım.
Umud'u parklara götürdüm, güzel hava ikimizi de mutlu etti. Hollanda'nın şu ara 15 derece civarı olduğunu göz önünde bulundurursak çok da şaşırtıcı değil.
Gördüğümüz her kediyi sevdik okşadık. Çoğu dükkanın önünde kediler için bir kap vardı ve bunu görmek beni çok sevindirdi. Yaşasın iyi insanlar.
Kına'da bunları giydim. Aslında bambaşka bir elbise sipariş etmiştim ama içine giremedim!! Eşim zorla fermuarı çekti filan ama nefesimi bırakınca fermuar patladı hahah. Neyse ne yapalım evde olan bir şeyi seçtim özetle. Kına gayet eğlenceliydi, dik halay konusunu bile çözmüş olabilirim!
Ekmekçi Berkin'i arıyor!
Kınadan sonraki günü Kadıköy'de geçirdik. Kitapçı gezmeler, kitap almalar, iskender yemeler, Nazım Hikmet kültür merkezinde de merak ettiğim Bomonti birasını denedim, iyi oldu.
Görgüsüz gurbetçi elbette her köşede fotograf çektirir.
Gelelim düğün gününe... Tam hak ettikleri gibi harika bir düğün oldu. Herkes çok güzel yedi, içti, eğlendi. Gelin de damat da çok güzel ve çok şıktı. Sevdiğimiz insanların mutluluğuna tanık olabilmek çok güzel.
Umudcuğumla birlikte böyle görünüyorduk. Küçük beyefendi de takım elbisesi içinde pek şıktı.
Düğünden sonraki gün de yeni çiftle Yakacık'a gidip yine bol bol yedik içtik güldük. Bence hayatta bir masa etrafında arkadaslarınızla oturup çakırkeyif yemek içmek kadar güzel az şey var.
Sonra da hop büyükada'ya gittik vapura atlayıp.
Ne zaman vapura binsem Cemal Süreya da bana eşlik ediyor. 'Vapudaydık vapur kıyıdan gidiyordu, üç kulaç öteden İstanbul gidiyordu.'
Büyükada'da bol bol yürüdük ve ben bolca evlere bakıp iç geçirdim. Nazar diye bir şey varsa benim kenafir gözümden o evlerin şu an yıkılması lazımdı. :p O nasıl güzel mimaridir. Umarım İstanbul'daki gibi beton çirkinliğine dönüşmez.
İşte özetle böyle geçti. Moral olarak çok rahatladım. Hayata aynı yerden baktığım dostlarla beraber olmak, sabaha kadar kahkahalar atmak, laflamak, yemek içmek, sarılmak çok güzeldi.
Annem de son gün istanbula geldi ve bizimle birlikte Hollanda'ya geldi. O açıdan da mutluyum.
Annemin sokakta beslediği iki kedisi var, bu fotograflardakiler onlar. Annem iş yerinde öğlen yemeğinde çıkan et-balık vs türü şeylerden kalanları toplayıp geliyor, bazen evde artan yemekleri veriyor bazen de çantasında taşıdığı kuru mamadan. Annem önceden çok ilgilenmezdi kedi köpek ama son zamanlarda onu en çok kedileri mutlu ediyor. Ne zaman telefonda konuşsak bu ikisini anlatıyor.
Geçen hafta sonu dedem için gittiğimde babam beni anneme bıraktı. Arabadan inince siyah beyaz olanı sokakta gördüm ve tanıdım:) çünkü annem sürekli fotograflarını gönderiyordu. O da beni görünce yanıma koşmasın mı?! Artık beni annem mi sandı yoksa kedisever oldugumu mu hissetti bilmem. Epey bir oynaştık kapının önünde. Sonra gittim birkaç paket ıslak mama aldım ponçilere, önce güzelce yediler ardından ikisi birden mırmırmır sarıldılar bana. Kafayı okşatmalar, kolumun altına sokulmalar, minik minik ısırmalar, bacağıma dolanmalar...
Dedemin de vardı bir kedisi ama dedem benim gibi yüz göz olmadan severdi. Günlük yemeğini verir, uzaktan yiyor mu diye kontrol eder ve bahçede beslerdi. Yeterince özlediğim ve aklımın kaldığı kişi yok gibi bir de bu ikisi çıktı...
Bugün sabaha karşı bir hasta vefat etti. Çok güler yüzlü, şarkı söylemeyi ve takı takmayı çok seven bir hanımdı. İki oğlu da intihar ettikten sonra psikogeriatriye yatmış yıllar önce, geçmişte yaşadıklarının ne kadarını hatırlıyordu bilmiyorum. Noelde takıları çok seviyor diye bir bileklik almıştım ona her ne kadar kimden ne hediye geldiğini aklında tutamasa da. Cenazesinin son bakımını bu sabah ben yaptım. Yıkanması, tırnakları, saçı, makyajı...en sevdiği mavi takımını da giydirdim. Epey uzun sürdü ama bana garip bir huzur verdi bu işlemler. Hem dedeme yetişemediğim için biraz onun yerine koydum kişisel olarak, biraz da bir hasta için yapabileceğim son şeyi de yapmış olmak hoşuma gitti. Tabutunu kapıya kadar 6 hemşire beraber götürdük. Hastalar da saygılarını sunmak için tekerlekli sandalyeleriyle çıktılar. Bazısı sandalyesini hafif eğip kendince selam verdi.
Hasta ölümleri her zaman aynı olmaz. Bazen çok meşgulsundur, ya da çok beklenen bir şeydir veya hasta yeterince acı çekmiştir. Sonuncu seçenekte sevinirsin bile. Bugün kendi acım ve kabullenme çabamdan mıdır nedir epey etkilendim.
Torunu geldi sonra hastanın, ne hissettiğini billiyordum. Hayat tuhaf, dünyanın başka yerlerinde başka insanlar başka ritüellerle uğurlanıyor ama acılar pek değişmiyor.
Dedem gideli 1 hafta oldu nerdeyse.
Nisan Ayı ve İnstagram
Yazdığınız başsağlığı dilekleri, dualar ve destek için çok teşekkür ederim. Herbiri bana güç-kuvvet verdi. Bugün işbaşı yaptım. Bildiğim, tanıdığım ortamda bildiğim işi sakin sakin yapmak, hastalarla tamamen onların sorunları üzerine konuşmak, yara-bere, kateter-kolostomi, oksijen tüpü, şırıngalar, ilaçlar vs uğraşmak kendimi iyi hissettirdi. Dedemin vefatını duyan iş arkadaslarım da samimiyetle teselli etti, üzüldü. Hayat devam etti yani. Eve gelince yine kasvet çöktü, blogu biraz rutine döndürüp kendimi meşgul tutmaya karar verdim. Nisan ayı...
4 kez gece nöbetim vardı. Biraz sersem oluyorsunuz ama ben seviyorum gece çalışmayı.
Tabi gündüz mesaisine geçince o rutini yeniden yakalayana kadar böyle şiş gözlerle hafif sersem şaşkın geçiyor zaman.
Almanlık<3 Alman biraları da <3
Bahçe delisi minnak bibor!
Tavşan sevmiş Umudkuşum,çok yumuşacıkmış.
Cüzdanımı temizlerken kardeşimin Umud yaşındayken çektiğim fotografını buldum. Kardeşine düşkünler elime mum diksin.
Ben nöbetteyken çok özlemiş bu ponçi beni.
Bahar ojeleri <3
Işten gelip oğlanlara kavuşanda içimi bir sevinç kaplıyor.
Bahçe birkaç günlüğüne kullanıldı ama sonra yine serinledi ortalık.
Biber, Bibi, Biberonti, Biberiko, Bibor seni seviyorum.
Bahçede akşam yemeği, yine olsa yine yesek.
Bolca çiçek diktik, bu papatyalar şimdi iyice coştu.
Renkli pantolonlar, çıplak ayak bilekleri özetle bahar.
Insanlık için küçük benim için büyük adım; e-kitap olayına girdim. Hiç de fena değilmiş.
Yürüdük bol bol, pek güzeldi orman.
Evde bazı değişikler oluyordu ama devam edecek moralim yok, salonun yeni halinden bir köşecik.
Cam bebesi Biberonti.
Hema kahvaltı. 1,75€. Resmen sudan ucuz çünkü küçük şişe su 2€.
Benim minnak stalker oldu, sarmaşıkların arasından komşuları gözetliyor.
Şu fotograftaki limonlu merange tart o kadar muhteşemdi ki! Gidip almak lazım yeniden.
Petunya. Henüz çok coşmadı, sabırla bekliyorum.
Evde Biber'in ve daha öncesi Maya'nın yemediği-kırmadıgı bir bu zavallı kaktüs kaldı. Korumaya aldım onu da.
Karanfiller ve Hay Lup mumluk. Basit ama güzel bence.
Şu bıyıkların çıktığı beyaz yer, yumuşacık koltuk altları pek nefis.
Yine başka bir bahar ojesi. Essie nice is nice. Nefis.
Mayıs korkunç ve çok üzücü başladı, bakalım nasıl devam edecek. Bitirmek zorunda oldugum bir sürü kağıt kürek işi, işle işgili yazmak zorunda oldugum tonlarda sayfa yazı beni bekliyor. Bir güç kuvvet ve moral duanızı-pozitif enerjinizi-iyi dileğinizi-sinerjinizi alırım.
Annemin sokakta beslediği iki kedisi var, bu foto...