23 Mart 2020 149
Her ne kadar günümüzde tersine bir eğilim olsa da asırlar süren savaşlar ve yokluğun etkisiyle olacak ki geleneksel başarı kültürümüz kazanmaktan çok kaybetmemek üzerine kurulmuştur."Sen işini kış tut yaz çıkarsa bahtına" der aile büyüklerimiz."Ne oldum deme ne olacağım" de diye tembihler atalarımız.Hep bir istikrarsızlık ürküntüsü,belirsizlik korkusu ve başarısızlık beklentisi egemendir.Gol atmaya değil gol yememeye,on numara futbolculuğa değil kaleciliğe hazırlanırız.Başarıyı büyütmekten daha çok başarısızlığı bölüşmeyi öğreniriz.Başarıyla ilişkimiz daha travmatik,kaybetmemişlikle ilişkimiz daha tanıdıktır.Başarı bölgesi gurbetimiz,başarısızlık bölgesi anavatanımızdır.Elbette herkes bu anlayışta değildir,ama kayda değer bir kitle böyledir.
Öğrenilmiş çaresizlik bazı toplumlarda çözülmesi gereken bir problem,bazılarında ise kabullenilmiş bir kimliktir.Çaresizlik özellikle doğu toplumlarında normalleştirilmiş bir yaşam biçimidir.Kültürün harcında vardır,gelenektir,töredir.Türküler onu anlatır,atasözleri onu öğretir.İçli şarkılar,dertli maniler,dramatik filmler onun üzerine kuruludur."Melali anlamayan nesle aşina değiliz"der Ahmet Haşim.Mutsuzluğu anlatan edebiyat mutluluk edebiyatından daha çoktur.Çaresizlik tarihimiz,çaresizlik coğrafyamız,çaresizlik felsefemiz vardır.
Çaresizlik kaybedenlerin kimliği,hayatı açıklama tarzı ve hayat arkadaşıdır.Doğu insanını çaresizliğin içinden çekip çıkarsanız da çaresizlik kültürünü onun içinden kolayca çıkartamazsınız.Çaresizlik kültüründen kopamaz,çünkü en kötü günlerinde yanında hep o vardı.
Kaynakça:Sekman,Mümin,"Her Şey Seninle Başlar",Alfa Basım,İstanbul,2019.
Çaresizlik Öğrenilen Bir İnançtır