1 2 3 4 5 .. 422 Sonraki »
Konu Başlığı Umutsuz koyma
Konuyu Açan Kişi alperen007
Seneler öncede böyle olmuştu, kelimeler kifayetsiz kalmış yazılamamışdı bir boşluktan ötesi. Yine acı bir tekerrür yaşanıyor ve bu sefer her şey daha kötüye gidiyordu. Sadece kelimeler kifayetsiz kalmıyor, kelimeler anlamsız, cümleler vicdansız ve hayaller rüyasız kalıyordu.
Bitmeyen umutlarımın son kullanma tarihi geçmiş, gönül raflarında ki ihtişamını kaybederek vicdansız eller tarafından. Kokuşmuş çöplere karıştırılarak karamsarlık dehlizlerine atılmıştı bile. Oysa böyle olmamalıydı, dünyam umutsuz kalmamalıydı.
Sevdalar üzerine ne kadar yazılan varsa anlamsızlaşmış, gönüllerden riyasız şekilde koparak seda olup söylenen kelimeler yasaklanmıştı. Konuşan gönüllere sessiz sedasız baskınlar yapılarak, tabutluklara gönderilmişti. Sessizce hayallerimin umutlarımın ve gönlümün sevdasının ölmesi bekleniyordu.
Ben avazım çıktığı kadar bağırıyordum “Gönlüm ölürse, ben ölürüm” heyhat nafile bağrışlarımı kimsecikler duymuyordu. Ölmemi bekleyen bir gardiyan vermişlerdi başıma, sevdiğime ne kadarda benziyordu? Beni koydukları daracık tabutlukta sağa sola dönemiyor, sevdiğime benzeyen gardiyanıma bakamıyordum. Halüsinasyonlar mı görüyordum yoksa gerçek miydi bilmiyordum. Beynim gerçekten şuurunu yitirmiş her gördüğümü sen mi sanıyordu yoksa gerçekten sen miydin benim gardiyanım. Kafamı kaldırıp bakabilsem gözlerine bilecektim birkaç kez denemiş her seferinde tonlarca düşüncenin ağırlığı ile düşmüştü ağır ağır yerine. Anca göz ucuyla bakabilmiştim tam seçilmiyor ama sevdiğime çok benziyordu. Oysa o acı bakıyordu bana. Ben acınacak adam değildim, sevmek acınılacak bir durum değildi.
Eski Türk filmlerinden replikler düşüyordu orta yerlere sevgi nedir diye soruyor ve yine kendi cevap veriyordu Türkan Şoray, sevgi emekti. Sevgi emekti, sevgi emekti diye durmadan tekrarlıyordu Türkan Şoray. Oysa ben biliyordum niye tekrarlıyordu ki sevdiğim sanatçı. Oysa onların bilmedikleri vardı sevgi önce cesaret isterdi daha sonra sağlam bir yürek ve sonra emek isterdi.
Oysa ben boş aşk lafazanları gibi pembe hayallerden bahsetmemiş yalanlara bulaştırmamıştım sevdamı. Deli cesaretimle, sağlam yüreğime güvenerek girmiştim bu labirente benzeyen çıkmaz sokaklara. Deliydim cesaretliydim ve ben hiçbir karanlıktan korkmuyordum…
Sevda tabutluklarında kaçıncı günümdeydim bilmiyordum zaman mefhumu kaybolmuş sanki bir ömür tutukluydum. Acıkmış ve susamıştım. Gardiyanım her gün belirli zamanlarda gelir birkaç damla suyu kuruyan çatlak dudaklarıma damlatır, ben susuzluğumu gidermeye çalışırdım. Son birkaç zamandır gardiyanımda unutmuştu beni. Gelip dudaklarıma su damlatmıyor seviyorum haykırışlarımı hiç duymuyordu.
Ve ben sessizce ölüyordum, onlar izliyordu.
Susuzluğum dayanılmaz haller almaya başlamış. Baş ağrılarım dayanılmaz olmuştu.
Susuzluğumun dayanılmaz acıları içersin de son bir umut yalvarıyordum.
Affedebilir misin beni?
Ses gelmiyor haykırışlarım duyulmuyordu.
Hey! Gardiyanım affet beni, dayanamıyorum susuzluğuna
Oysa ben affedilmeyecek bir günah işlememiş sadece sevmiştim.
Oysa ben bir ömür
Tabutluklarda ki cezama razıydım
Ey vicdan sahibi gardiyan beni buralarda tek başıma susuz koyma…
Geride bıraktığın hatıralara
İhanet etmiş gibi gelir.
Bazen gülmek insana
Gerçekten acı verir!...
(Bu konu en son: 09-01-2018 tarihinde, saat: 17:56 düzenlenmiştir. Konuyu düzenleyen: HeRSeYiM.)
alperen paylaşım için
Abi kalemine saglik bu duygusal paylasim icin tesekkürler
Yorum Sayısı: 4,025
Yüreğinize sağlık güzel paylaşım için
Yorum Sayısı: 29,199
Umutsuz Umut.... HeRSeYiM 0 332 03-16-2017 17:32
Umutsuz Sevgi..! HeRSeYiM 0 463 03-11-2017 0:07
Umutsuz bir bekleyiş sarar bazen dört bir yanını. HeRSeYiM 0 375 01-11-2017 21:09
Hiç bir sekilde, her seye ragmen, umutsuz değilim... HeRSeYiM 0 419 09-03-2016 19:04