Neredeyse hepimiz bir noktada yalnızlık yaşadık. Bir ayrılmanın ardından hissettiğimiz acı, belki de sevilen birinin kaybı ya da evden uzaklaşmak. Hayatımızın herhangi bir noktasında yalnız hissetmeye açıkız.
Yalnızlık, sahip olmak istediği ilişkiler ile aralarındaki ilişkiler arasında bir fark olduğunda yaşanan olumsuz bir duygusal durumu tanımlamak için kullanılır. birinin sahip olduğunu algılaması.
Hoş olmayan yalnızlık duyguları özneldir; Araştırmacılar yalnızlığın, başkalarıyla ya da yalnız başına geçirdiği zamanla ilgisi olmadığını keşfettiler. İle daha alakalı kalite miktardan ziyade ilişkilerin Yalnız bir kişi, başkaları tarafından anlaşılmadığını hisseder ve anlamlı ilişkiler kurduklarını düşünmeyebilir.
Bazı insanlar için yalnızlık geçici olabilir ve kolayca rahatlayabilir (örneğin, uzaklaşan yakın bir arkadaş ya da bir iş gezisinden sonra eve dönen bir eş gibi). Diğerleri için yalnızlık kolayca çözülemez (sevilen birinin ölümü veya evliliğin sona ermesi gibi) ve insanlarla bağlantı kuramadığı zaman da devam edebilir.
Bir evrimsel bakış açısısosyal gruplara olan güvenimiz tür olarak hayatta kalmamızı sağladı. Dolayısıyla yalnızlık, başkalarıyla bağlantı için bir sinyal olarak görülebilir. Bu, yemek yemeye, içmeye ya da tıbbi yardıma ihtiyaç duyduğuna işaret eden açlık, susuzluk ya da fiziksel ağrıdan biraz farklıdır.
Ancak varlıklı modern toplumlarda yalnızlık için alarm sinyallerini kapatmak açlığı, susuzluğu veya doktora görünme ihtiyacını karşılamaktan daha zor hale geldi. Kendilerini önemseyen insanlarla çevrili olmayanlar için yalnızlık devam edebilir.
Araştırmacılar bulduk sosyal izolasyon, hastalık ve erken ölüm için risk faktörüdür. Son zamanlardaki bulgular yorum Yapılan birçok çalışmada, sosyal bağlantı eksikliğinin obezite gibi fiziksel göstergelere benzer erken ölüm riski oluşturduğu belirtilmektedir.
Yalnızlık, birçok fiziksel sağlık sorunu için bir risk faktörüdür. parçalanmış uyku ve demans için alt kardiyovasküler çıkış.
Bazı bireyler biyolojik olarak yalnız hissetmeye karşı savunmasız olabilirler. Kanıtı ikiz yapılan araştırmalar yalnızlığın kısmen kalıtsal olabileceğini buldu.
çoklu çalışmalar yalnızlığın, belirli sosyal veya çevresel faktörlerle (ebeveyn desteği gibi) birleştirilmiş belirli gen türlerinin bir sonucu olarak nasıl olabileceğine odaklanmış olması.
Yalnızlık, akıl sağlığı konusundaki kaygı şartı olarak büyük ölçüde göz ardı edilmiştir. Araştırmacılar, yalnızlığın ruh sağlığını nasıl etkilediğini tam olarak anlamadılar. Yalnızlık ve zihinsel sağlık konusundaki çalışmaların çoğu, yalnızlığın depresyon ile nasıl ilişkili olduğuna odaklanmıştır.
Yalnızlık ve depresyon kısmen ilişkili olsa da, farklıdırlar. Yalnızlık, özellikle sosyal dünya hakkındaki olumsuz duyguları ifade ederken, depresyon daha genel bir olumsuz duyguları ifade eder.
İçinde ders çalışma beş yıl boyunca yaşlı erişkinlerde yalnızlığı ölçen yalnızlık, depresyonu öngördü, ancak bunun tersi doğru değildi.
Yalnızlığa hitap etmek
Yalnızlık, depresif bir semptom olarak yanlış olabilir veya belki de depresif semptomlar ele alındığında yalnızlığın ortadan kalkacağı varsayılır. Genellikle, “yalnız” insanlar, yalnızlığın ortadan kalkacağı varsayımıyla bir gruba katılmaya veya yeni bir arkadaş edinmeye teşvik edilir.
Başkalarıyla bağlantı kurma fırsatları yaratırken, sosyal etkileşim için bir platform sağlarken, sosyal acıyı hafifletmek o kadar kolay değildir. Yalnız insanlar sosyal durumlar hakkında endişelenebilir ve bunun sonucunda da reddetme davranışları görülür. Bunlar, arkadaşça olmadıkları şeklinde yanlış anlaşılabilir ve yalnız insanın etrafındaki insanlar buna göre yanıt verir. Bu, yalnızlığın nasıl kalıcı bir döngü haline gelebileceğidir.
A ders çalışma yalnızlığı hedef alan farklı tedavi türlerinin etkinliğini incelemiştir. Sonuçlar, başkaları hakkındaki olumsuz düşünceyi değiştirmeye odaklanan tedavilerin, sosyal etkileşim için fırsatlar sağlayanlardan daha etkili olduğunu göstermiştir.
Yalnızlıkla baş etmenin umut verici bir başka yolu da, özellikle çevremizdekilerle yakınlık kurarak ilişkilerimizin kalitesini arttırmaktır. İlişkiler içindeki olumlu duyguları arttırmaya veya sosyal davranışları arttırmaya odaklanan pozitif bir psikoloji yaklaşımı kullanmak, başkalarıyla daha derin ve daha anlamlı ilişkiler kurulmasını teşvik edebilir.
Gerçekten de, ciddi akıl hastalığı teşhisi konan bireyler bile, olumlu duyguları paylaştıktan ve daha olumlu yaptıklarından sonra refah ve ilişkilerinde iyileşmeler olduğunu bildirmişlerdir. faaliyetler diğerleriyle. Bununla birlikte, yalnızlığa olumlu bir psikoloji yaklaşımı kullanarak yapılan araştırma, henüz başlangıç ​​aşamasındadır.
Hafife almaya devam ediyoruz yalnızlığın ölümcüllüğü ciddi bir halk sağlığı sorunu olarak. Sosyal medya gibi çağdaş araçlar, sosyal bağlantıyı teşvik ediyor gibi görünmekle birlikte, daha az sayıda fakat daha anlamlı ilişkilerin geliştirilmesiyle ilgili birçok tanıdık ile kısa etkileşimi desteklemektedir. Bu iklimde zorluk, yalnızlığı ele almak ve çevremizdekilerle önemli bağlar oluşturmaya odaklanmaktır.
Fiziksel ve zihinsel sağlık için yalnızlığın olumsuz sonuçlarını vurgulayan artan bilimsel kanıtlar artık göz ardı edilemez.
Buradasınız: Anasayfa > Yaşayan > sağlık ve sıhhat > Yalnızlık Hakkında Ölümcül Gerçek