Sünnete Uygun Ayakkabılarımızı Nasıl Giyinmeliyiz?
Ebu Hüreyre’den (ra) rivayet edildiğine göre Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Sizden biriniz tek ayakkabı ile dolaşmasın. Ya ikisini de giysin veya ikisini de çıkarsın!" (Buhari, Libas 40; Müslim, Libas 68, 71)
Cabir’den (ra) rivayet edildiğine göre Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem, bir kimsenin ayakta ayakkabı giymesini yasaklamıştır. (Ebu Davud, Libas 41; Tirmizi, Libas 35; İbni Mace, Libas 30) Zevaid yazarı, bu hadisin Zevaid nevinden olduğuna işaret etmiş, fakat senedin durumuna değinmemiştir. (bk. İbn Mace, a.y.)
İlk hadis-i şerif, ülke, yöre ve mevsimlere göre potin, tokyo, nalın, bot, mest, çizme ve çarık gibi ayağa giyilen ayakkabı türlerinden hangisi kullanılırsa kullanılsın, bunların her iki ayağa da giyilmiş olmasını, bir ayağında ayakkabı diğeri çıplak olarak yürünmemesini öngörmektedir.
Müslüman her zaman olduğu gibi sokakta insanlar arasında dolaşırken de ciddi ve tabii bir tavır içinde olmalıdır. Bir ayağında ayakkabı diğeri çıplak olarak dolaşmak, çok ciddi bir mazeret olmadıkça hoş bir manzara arzetmez.
Her türlü dengesizliğe karşı çıkan Peygamber Efendimiz, insanın yürüyüş dengesini bozacağı için bir ayağında ayakkabı diğeri çıplak dolaşmaktan sakındırmış, yapılması gerekeni ise, ya ikisini giymek yahut da ikisini çıkarmak olarak belirlemiştir.
İkinci hadis'te, mest, çizme, bot ve uzun bağcıklı ayakkabı gibi insanı uğraştıracak olan ayakkabı türlerinin ayakta giyilmesi, bazen insanın dengesini kaybedip düşmesine sebep olabileceği için bunların oturarak giyilmesi tavsiye edilmektedir.
Gerçekten bazı ayakkabıları ayakta giymek çok zor olur. Böylesi ayakkabıları giyebilmek için el yardımına ihtiyaç vardır. Ayakla giyildiği takdirde insanın düşüp zarar görmesi ani eğilip doğrulmalarla belinin sakatlanması mümkündür. Bu bakımdan ulemadan bazıları hadisteki bu tavsiyenin her ayakkabı için olmayıp ancak giyilmesi el yardımıyla mümkün olan ayakkabılar için olduğunu söylemişlerdir.
İslam, her işte olduğu gibi ayakkabı giymede bile edeb kurallarına önem verir. (Sünen-i Ebu Davud Terceme ve Şerhi, Şamil Yayınevi: 14/207; Abdullah Parlıyan, Açıklamalı Tam Riyazu’s-Salihin Tercümesi: 486)