Dua Kartelası: Tecdid-i İman
Aslında bu soru "Niçin tecdid-i iman yapmıyoruz?" şeklinde de sorulabilirdi. Allah'a inanıyor ve bu inancımızı "Lâ ilâhe illallah Muhammedün Resûlullah" kudsî cümlesiyle ilan ediyoruz. Biz bu sözü söylerken, aynı zamanda kalbdeki tasdik ve iz'ana dilimizi de tercüman kılıyoruz ki, ahkâm-ı ilâhiyenin üzerimizde tatbik edilmesi konusunda bu bir esastır.
Sâniyen, kelimeyi söylemekle, şahsî hayatımızı aydınlatmış, nuranîleştirmiş oluyoruz ki, bu bizim için mutlak bir ihtiyaç. Her şeyden evvel bizler, mütemadiyen tahavvül edip değişen varlıklarız: Ben, dünkü ben değilim, tabiî evvelki günkü ben de değilim. Hele geçen seneki ben, hiç mi hiç değilim. Geçen seneki ben ile şu andaki ben arasında upuzun bir mesafe vardır. Öyle ise geçen sene ben "Lâ ilâhe illallah" deyip tecdid-i iman yaptıysam, değişen şimdiki ben yeniden tecdid-i iman yapmak suretiyle ruh, his ve kalb dünyamı tenvir etme mecburiyetindeyim.
Sâlisen, üzerinde yaşadığımız dünya da bizim gibi değişiyor: Küre-i arz durmadan dönüyor; Güneş devamlı hareket ediyor. Değişen dünyaları da ayrıca tenvir etmek ve içinde bulunduğumuz yurdumuzu, yuvamızı, otağımızı aydınlatmak için yine "Lâ ilâhe illallah" kudsî cümlesiyle hayatımızı aydınlatmak mecburiyetindeyiz.
Râbian, insan farkına vararak veya varmayarak pek çok defa, kendisini küfre sokacak davranış, iş ve sözlerde bulunabilmektedir. Bu türlü davranış, iş ve sözler onun mânevî hayatını karartır, zulümatlı hâle getirir ve kapkaranlık yapabilir. İşte eğer insanın, küfre götüren ve dalâlete iten bu türlü sözlerle iç dünyası kararmışsa böyle birinin "Lâ ilâhe illallah" ile hayatını yeniden tenvir edip tecdid-i iman yapması onun için elzem ve zarurîdir.
Hâmisen, uhrevî âlemimiz itibarıyla ne zaman vefat edersek, dilimiz kelime-i tevhid ile ıslanmış olarak Allah'ın huzuruna gitmemiz bizim için hayatî bir mevzudur. Onu söylemiş ve o ahd ü peymâna sadakat içinde Allah'ın huzuruna gitmiş olmak, bizim için önemi çok büyük, kazandıran hususlardandır. Evet, bir hadis-i şerifte: "İnsan vefat ederken, kelime-i tevhidle dili ıslak olarak Allah'ın huzuruna giderse, Cenâb-ı Hak onu mağfiret buyurur." şeklinde ifade edilmektedir.
İmamların camilerde yaptırdıkları tecdid-i iman ve tecdid-i nikâh meselesine gelince; bu mânâ günümüzde bir âdet olarak icra edilmektedir. Resûl-i Ekrem devrinde böyle bir tecdid-i iman yapma meselesi bahis mevzuu değildi. İnsanın günün her dakikası ve her saatinde günahlara ve küfre karşı içinde bir burkuntu ve tiksinti duyup da gönlünden gele gele "Lâ ilâhe illallah Muhammedün Resûlullah" demesi, bir tecdid-i iman cehdidir ve mümkünse bu her zaman yapılmalıdır.
Cenâb-ı Hak, yolunda ve yönteminde bu işleri edaya bizleri muvaffak kılsın.
Her ne kadar "Lâ ilâhe illallah Muhammedün Resûlullah" demek kafi ise de camilerde meşhur olan duayı da belirtmeden geçemeyeceğim.
"Allahümme inni üridü en üceddidelimane vennikaha* tecdiden bi-kavli lailahe illallah Muhammedün resulullah."
*vennikaha kısmını evli olan kimseler okur.
Gönderen Yasin ÖZKIRCA zaman: 08:08