Koronavirüs neden kapitalist bir süpernovanın kıvılcımı olabilir? – John Smith – Sendika.Org
Çeviri 17 Mayıs 2020 12:44
Ve “sihirli para ağacının” bir veya başka bir versiyonuna inanıyorlar, diğer bir deyişle, faiz oranlarının negatif bölgeye düşüşünü, krizin ucunu gösteren kırmızı bir ikaz lambası olarak görmüyorlar. Örneğin, bunu bir süpernovanın patlama aşaması olarak değil, artan devlet yatırımını, sosyal harcamaları, Yeşil Yeşil Düzen’i (Green New Deal) ve hatta biraz daha dış yardımı finanse etmek için borç para almak için yeşil bir ışık olarak görüyorlar. Aslına bakarsanız, sihirli para ağacı diye bir şey yoktur. Kapitalizm, hükümetler kaç trilyon dolarlık borç alırsa alsın ya da merkez bankaları ne kadar para basarsa bassın bu krizden kaçamaz. Neoliberaller büyülü düşünmeyi reddetti, şimdi ise onu kucakl��yorlar. Bu paniklerinin boyutunu gösteriyor, ancak büyülü düşünmeyi daha az fantastik yapmıyor. 2007-2008’den sonra harcadıkları trilyonlar, rezil sistemleri için bir on yıllık daha zombi gibi bir hayat satın aldı. Bu kez, süpernovanın patlama aşaması başlamadan önce 10 ay hatta 10 hafta kazanırlarsa şanslı olacaklar.
Faiz oranları -eğer, borç/GSYH oranında büyük bir artışla karşı karşıya olan İtalya değilseniz, borçlarınızı yeniden finanse etmeye çalışan borçlu bir şirket değilseniz, ‘yükselen bir pazar’ değilseniz- artık negatif bölgede diplerde. 9 Mart’tan bu yana tüzel faiz oranları tavan yaptı; doğrusu çok az şirket her ne pahasına olursa olsun borç alabilir. Yatırımcılar onlara borç vermeyi reddediyor. Şirketler artık küresel negatif faiz oranlarının ortasında kredi kriziyle karşı karşıya! Bu nedenle Avrupa Merkez Bankası, aynı yatırımcılardan 750 milyar avro borç almaya ve bunu aynı yatırımcıların artık satın almayı reddettiği kurumsal tahvillerin satın alınması için kullanmasına karar verdi ve ABD Merkez Bankası bunu daha da büyük bir ölçekte yaptı. İtalya’nın (ve AB’nin) kaderi artık Bundesbank’ın özel kredi açanların yerine geçme isteğine bağlı. Bunu yapmayı reddetmeleri, AB’nin can çekişmesinin son a��aması olacaktı.
Dahası, Wolf’un da belirttiği gibi, IMF kredilerinin amacı “dış finansman açıklarına” yardımcı olmak. Bir başka deyişle borçlu ülkelerin halklarını değil, emperyalist kredi açanları kurtarmak. Ve her seferinde bu ülkelerin halklarını halihazırda bastıran ezici yüke ek olarak sert ve k��çük düşürücü koşulları beraberinde getiriyorlar. Bir anlamda, tıpkı zengin ülkelerdeki özel sermayenin muazzam hükümet kurtarma paketlerine benziyorlar, ancak sosyal güvenlik ödeneklerini finanse etmek veya ücretleri kısmen karşılamak için hiçbir şey yapmıyorlar. Bu ikincisinin amacı emperyalist ülkelerde işçi sınıfının uysallığını satın almaktır, ancak Afrika, Asya ve Latin Amerika’da bunu yapmak gibi bir niyetleri yoktur!
ESP: “Cumartesi Anneleri’nin ve tüm kayıp yakınlarının her alanda sesi olalım”