Ada ve Biz 18 Ayaklı Bir Aileyiz: Ada hasta oldu
Büyük ve çok ciddi bir sorun değildi, belki bir daha böyle bir şey olursa bu kadar heyecanlanmayız da ama anne ve babalar için çocuklarının hastalığı gerçekten ciddi bir ömür törpüsü. Babamızla bu olay nedeniyle ömrümüzün kaç yılının gittiği konusunda düşünüyoruz mesela.
Son derece normal bir gecenin sabahında, keyfi ve iştahı yerinde bir şekilde uyandı Ada. Babaannesini ziyarete gitti babasıyla ve orada da gayet iyiydi. Ne olduysa öğle uykusuna yattığında oldu. Ada, uykusundan kusarak uyandı. Kusması tekrarlayınca da doktorumuza koştuk. Evden doktora gidinceye kadar da kusması devam edince, vücudunda ciddi bir susuzluk oluştu bile. Hemen serum taktılar. Tabii burada yazıldığı kadar kolay olmadı. Adacık çok korktu. Bizim elimizden gelen sadece onun elini tutmak, ona "biraz acıyacak oğlum ama sonra hemen geçecek" demek oldu. Arada testler, tahliller, ultrasonlar falan yapıldı. O serum da ertesi gün öğleye kadar elinde takılı kaldı Ada'nın. Gece uykusunda elini ve serumun hortumunu düzeltecek kadar sakin davrandı benim oğlum.
Biraz iyileşince yatakta durmaktan sıkıldı. O zaman da odanın penceresinin önüne oturup sokaktan geçen arabalara baktı. Baby TV izledi. Ya da babasını serum aparatıyla peşinden sürükleyerek koridorda yürüyüş yaptı. Başta da söylediğim gibi aslında çok da büyük olmayan bir sorundu bizimki ama bu bile yetti. Dileğimiz çocuklar hasta olmasın, onlar ne olacaksa biz olalım.
Merak edenler için, Ada'nın hastalığına bir virüs sebep olmuş. Aslında ishal de olması beklendi ama yediği her şeyi kustuğundan ishali hastaneden çıktıktan bir-iki gün sonra oldu ve kısa sürede geçti.