Geveze Kitap Kurdu: Ocak 2015
Bugün Ejder serisinin dördüncü kitabı "Ejderin Büyüsü"nü yorumlamaya çalışacağım. Baştan şunu belirtmek isterim ki bu sevdiğim bir seriydi. Gerçekten Ejder'in aşkı, Ejder'in Arzusu ve Ejder'in Tutkusu harika kitaplardı.
Bu kitap nedense ilk üçü kadar hoşuma gitmedi. Yanlış anlaşılmasın kötü demiyorum sadece yeterince iyi değil veya beklediğim kadar iyi değil diyorum. Benim düşünceme göre Keita yerine Eibhar için bir kitap yazılsaydı çok daha iyi olurdu. Çünkü hepimiz maviyi çok seviyoruz.
Bence bu duruma sebep olan şey, Keita karakterinin ilk üç kitapta okuyucuya çok da iyi lanse edilmemiş olması. Aslında ailesi tarafından bile sevilen bir karakter bile değildi. En azından öyle davranıyorlardı. Okuyucuya da hiç mi hiç şirin gösterilmedi. Sürekli şımarık davranışlar sergileyen, sorumsuz, ailesinden kopuk, cidden gerzek bir dişi ejderha olarak kafalarımıza kazındı. Dolayısıyla bu kitapta tam olarak Keita ve Kurnaz Ragnar'ın aşkını anlattığından biraz itici hatta gereksiz gelmiş olabilir.
Bu arada Kurnaz Ragnar ilk olarak karşımıza Dagmar'ın öğretmeni olarak çıkmıştı. Ragnar keşiş kılığında gezip gerçek ejderha olduğunu Dagmar'dan saklamıştı.Yıldırım ejderhalarının lideri olan Ragnar'dan ilk etapta hiç hoşlanmamıştım doğrusu. Dolayısıyla itici tiplerin aşkı biraz ters etki yapmış olabilir üzerimde.
Keita'nın aşırı şımarık, bencil ve en düzgün tabirle hafifmeşrep davranışlarına kılıf bulmakta gecikmemiş yazar. Aslında Keita'nın bütün olayları tahtın koruyucusu olduğu içinmiş. Hatta o kadar ki anne ve babası dışında bilen yokmuş. Hatta iyice abartıyoruz; Öyle ki babası Barcelak'ın klanı bile prensesin bu görevinden habersiz. Hatta prensesi tehdit olarak algılayıp, Keita'ya saldırdılar.
Aslında kurgusal anlamda ve hikaye örgüsü olarak başarılı diyebilirim. Bazı bölümlerde yine kahkahalarla güldürüyordu. Ailesi hatta sürekli takıştığı Morfyd bile son güçlerine kadar Keita'yı savunmaya hazırdı. Ailenin gücü açısından güzel bir örnekti.
Kesinlikle kitaplıklarınızda bulunması gereken bir kitap. Hele hele serinin ilk üç kitabını okuduysanız zaten kim ne derse desin bu kitabı da alıp okuyacaksınız demektir. Kitabın sonundaki index çok başarılı. Çünkü artık iyice geliştiğinden dolayı yedi sülaleleri hikayenin dahilinde. Kimin kim olduğunu bilmemiz açısından hoş olmuş.
Gönderen ma petite zaman: 01:59 3 yorum:
Etiketler: ejderha serisi, ejderin büyüsü, ephesus yayınları, g. a. aiken
Merhabalar. Bugün yine yeni yayınlardan biriyle karşınızdayım. Postiga Yayınlarından çıkan Burcu Demet'in yeni kitabı Cambaz'ı az evvel bitirdim ve taze taze yorumunu yazmak istiyorum.
Kitap hakkında söylemek istediklerime gelirsek fazla spoiler vermeden sadece nasıl bulduğum hakkında yorum yapacağım. Aktan ve Gecem güzel bir çift. Gecem ismi bana çok hoş geldi. Gerçi Aktan'ın kıza ısrarla saçma sapan bir göbek adıyla seslenmesi hem benim hem de Gecem'in sinirlerini bozsa da sonunda Aktan onu da romantik bir sebebe bağladı.
Kitap dram içeriği olan bir kitap değil adından, kapağından da anlaşılacağı üzere romantik komedi tadını yaşatan bir hikaye bu. Kitaptaki tek çift zaten Gecem ve Aktan değil. Kalabalık yan karakterler benim pek sevdiğim bir durum olmasa da sürekli absürd durumların yaşandığı bir romantik komedide hoşuma gitmediler diyemem.
Kitap Gecem ve Aktan'ın düğünüyle başlasa da hemen ikinci bölümde 2 ay öncesine Yani Gecem ve Aktan'ın evliliğine sebep olan iddianın yapıldığı geceye dönüyoruz. İddia falan dediğim kulağa biraz uçuk kaçık gelebilir ama iddia işin biraz bahanesi. Gecem ve Aktan eski sevgili ve inatlaşma didişme olarak yansıttıkları küllenmemiş bir aşk var.
Yazar Wattpad'de kendisine destek olan isimleri de unutmamış ve düğün davetlisi gibi yazmış ki bu da hoş bir detay olsa gerek, özellikle ismi geçenler için. Ayrıca söylemek istediğim başka bir konu da şu ki Gecem tam bir şirret. Yani Aktan'ın sabrına, sakinliğine ve ne olursa olsun öfkelenmemesine cidden saygı duydum. Neden hep erkek karakterler kadn karakterlerden daha mükemmel oluyor dersiniz?
Son olarak kitabın çok fazla erotik içeriği yok. Aslında Aktan'ın hayallerini, planlarını ve düşlerini es geçersek son bölüme kadar hiç erotizm yok. Yani erotik roman sevmeyenler için önerilebilir bir seçenek. Kitabın yazım dili kesinlikle ağır veya ağdalı değil. Aslında bilakis inanılmaz kolay okunan ve kafa dağıtan bir kitap. Başlamamla bitirmem arasındaki toplam süre 3 saati bile bulmaz diye tahmin ediyorum. Türünün sevenlerine -ki sanırım tür chick-lit oluyor- önerilir.
Gönderen Geveze Kitap Kurdu zaman: 04:32 4 yorum:
Etiketler: burcu demet, cambaz chick-lit, postiga yayınları
Amerikan filmlerinde ya da daha ziyade şöyle diyelim Hollywood filmlerinde herkesin bildiği belli başlı klişeler vardır. Artık o sahneleri görünce gözlerimizi devirir, sıkıntıyla söyleniriz. Daha önceki bir yazımda Korku filmi klişelerinden bahsetmiştim. Gözlüklüler, şişmanlar, bira almaya gidenler, herkesin istisnasız hazin sonu ortaktı.
Şimdi de genel olarak Amerikan filmlerinde geçen klişe durumlara ve klişe konulara göz atacağız. Her ne kadar bu yazıyı çok eğlenerek ve espiri bir dille yazacak olsam da o klişelerin çoğunu seviyorum ben. Özellikle de romantik olanlarının yeri ayrı. Sizce klişeler aslında asla modası geçmeyen klasikler midir? Yoksa sıkıntıdan içiniz mi şişiyor?
1) Esas erkek dayanıklılığı.
Bu arkadaşımız adeta bir mermer, bir granitten oyulmuş gibi sert, sağlam ve yakışıklıdır. Filmde herkes tek kurşunla ölürken beyimiz beş kurşunla bile ölmez, ölebilemez. Dayak yer, ağzı burnu birbirine girer ama yine de son anda ayağa kalkar ve rakibinin eline çenesini verir. Bütün patlamalardan ve bombalardan olabilecek en uzak mesafeye doğru zıplayarak kurtulma yeteneğine sahiplerdir. Üstelik ortamda kablosu kesilerek imha edilmesi gereken bir bomba varsa her zaman doğru kabloyu keserler. Kendilerine selam ediyor ve severek izlediğimizi belirtiyoruz.
2) Madem polis olduk, neden donut yemiyoruz?
İşte Amerikan filmlerinde klişelerin klişesi sayılabilecek bir durum daha. Polisler bu film sektöründen çektiklerini muhtemelen hiçbir şeyden çekmemiştir. Amerikada polis dediğin iki kişilik bir ekip olarak çalışır. Asli görevleri donut yiyerek kahve içmek olsa da ara sıra suçluların peşine düştükleri de görülmüştür. Gerçi böylesi durumlarda kendilerinden önce giden göbekleri hep başarısız olmalarına sebep olsa da ortaklarıyla didişmekten vazgeçmezler.
3) Sen O'sun!
Bu klişeyi zaten hali hazırda bilmeyen yoktur. Genelde dünya yok olmak üzereyken ortamı kurtaracak bir kişi çıkagelir. Etrafındaki bütün önemli elemanlar buna dönüp dönüp "Kendine inan, yapabilirsin, sen o'sun." gibisinden gaz vererek kendi tatlı canlarını bu zavallıya kurtarttırırlar. Aslında bu klişemize "Neo Sendromu" da denilebilir. Sonrasında Harry Potter, Katniss Everdeen gibi çeşitli zavallıların başına gelse de bu klişe hayatına şüphesiz ki Matrix'le başlamıştır.
4) Uzaylılar geldi, hemen destansı bir mücadeleyle dünyayı kurtarmalıyız.
Klişeler içinde en sevdiklerimdendir çünkü kendisi bana fazlasıyla eğlenceli gelmekte. Işık yılı uzaklıktan gelmiş koca kafalı uzaylılar her seferinde Amerika'ya inmeyi ilahi bir kudretle başarır. Eski bir asker ya da uzay bilimci olan eleman kahin gibi uzaylıların yaptıklarını ve yapacaklarını herkese söylese de hiçbir yetkili abimiz bu çocuğu dinlemez. İşler sarpa sardığında Amerikan bayrakları, kartallar, f-bilmemkaçlar havalarda çaresizce dönerken, Amerikan Başkanı bütün dünyaya kahramanvari bir açıklama yapar. Hatta bazen beyaz sarayı terk etmeyi reddettiği de görülmüştür. Esas eleman bir şekilde korumaları yarıp başkana ulaşır ve dahiyane fikrini anlatır. Ordu çaresizce planı uygulamaya koyar ve esas eleman günü kurtarır. Elbette ki kızı da kapacaktır.
5) Madem örümcek ısırdı, radyoaktif ışınlara maruz kaldım, giyilebilen bir robot yaptım, yarasa gibi geziyorum; Neden kahraman olmayayım?
Bu insanları anlayabilmek gerçekten ayrı bir mesele. Süper güçler edinseniz ilk işiniz pelerin takıp kahramanlık yapmak mı olur? Hiç mi şöhret olayım, para kazanayım falan demezsiniz? İçinizden hiç mi kötü adam çıkmaz? Birisinin Gotham'da ailesi öldürülür, diğerinin amcası. Sonra gelsin kahramanlıklar, gitsin dünyayı kurtarmalar. Hepinizin mi bir adalet açlığı var? Süper güçler adalet arayışında olanları seçiyorsa mesele yok ama düzen fazlasıyla adaletsizse ve neredeyse herkes gerçek adaleti arıyorsa; o kötü.
6) Karısı/ailesi öldürülmüş erkek çekiciliği.
Cümleyi okuduğunuz anda turuncu üniformalar gözlerinizin önünde belirdi. Haydi itiraf edin. Bir an için bütün o dövmeli, dazlak ve tehditkar tipler gözünüzün önünden geçti. Amerikan filmlerinde hapishaneye düşmenin raconu bellidir. Aşağılıyıcı bir şekilde yıkanır, turuncu üniformalara sarılır, devasa, psikopat ve muhtemelen eşcinsel bir oda arkadaşının yanına yollanırsın. Eğer zayıf, çelimsiz bir tipsen hayatını cehenneme çevirmekle birlikte kısa zamanda sana sahip çıkacak kaslı bir abi bulunur. Ve bu abi seni de şınav ve mekik çekerek kas yapmaya ikna eder. Tabii eğer başından beri kaslıysan muhtemelen iftiraya uğramış bir polissin ve beş dakikada bir adam döveceksin.
9) Kıyamet senaristi.
10) İthal mafya.
Bilirsiniz ki ABD'de herhangi bir mafya oluşumu varsa bu kesinlikle Amerikan vatandaşlarının işi değildir. Mafya dediğin Rus ve İtalyan olmak üzere iki grupta kategorize edilmiştir. Çin mafyası da ara sıra ortamlarda görülse de pek güçlü değildir. Rus mafyaları sadece sek votka içebilirken İtalyanlar her türlü içkiyi içebilme avantajına sahiptirler. Amerikadaki uyuştucu, silah kaçakçılığı işlerine İtalyan mafyası bakarken elmas ve beyaz kadın ticaretine Rus mafyası bakar. Soğuk savaş kafasını yaşayan Rus mafyalarının inanılmaz güçlü bir nükleer silahın alımını satımını yapması da nadir görülen bir olay değildir. Bu iki tip mafyanın ortak özelliği aralarına yeni aldıkları elemanın polisle çalışıp çalışmadığını test etmek için eline boş silah verip adam vurmalarını beklemektir. Gerçi esas oğlan bu tuzağa çok nadir düşer. Silahın ağırlığından boş olup olmadığını bilmektedir.
Gönderen Geveze Kitap Kurdu zaman: 00:44 8 yorum:
Etiketler: amerikan filmi klişeleri, hollwood, klişeler
Gönderen Geveze Kitap Kurdu zaman: 13:57 5 yorum:
Gönderen Geveze Kitap Kurdu zaman: 19:49 3 yorum:
ÇEVİRMEN: DUYGU YÜCEL
EDİTÖR: NURTEN HATIRNAZ
LİSTE FİYATI: 17 TL
New York Times çok satan yazarı A. Meredith Walters’tan kırık bir “ilk aşk” hikâyesi…
Gönderen Geveze Kitap Kurdu zaman: 11:20 Hiç yorum yok:
Etiketler: karanlıkta buldum seni, kitap tanıtım, ön okuma
Gönderen Geveze Kitap Kurdu zaman: 12:57 35 yorum:
Sanki hiç bitmeyecekmiş gibi gelse de sonunda biten bir seriyle karşınızdayım. Gece Evi Serisinin son kitabı Kefareti az önce bitirdim. Öncelikle söylemeliyim ki çok güzel bir kitaptı.
Güzelliği benim için tamamen Kalona'dan dolayı geliyordu. Yani Neferet ve Zoey kapışması artık o kadar baymaya başladı ki heyecanla okuduğumu söylesem yalan söylemiş olurum. Aslında böyle bir seri yerine direkt Kalona, Nyx ve Erabus'un aşk üçgenini anlatan bir seri yazılabilirmiş. Doğrusu çok da güzel olurmuş. ♥ Kalona Forever ♥
Kitabın en güzel, en şairane yanı Kalona'nın sonunda gerçek mutluluğa ulaşmasıydı. Zaten ailecek onları pek bir seviyorum. Rephaim'da benim favori karakterlerimden. Steve Rea ile ilişkilerini çok büyük heyecanla okuduğumu itiraf ediyorum. Sanırım bütün seri içinde en uyuz olduğum kişi Erabus oldu. Ortamlarda herkese sırnaşıp, eğlenceli olmaya çalışan tipler olur ya. Kendisi o tiplerin ilahi versiyonu.
Zoey gerçekten inanılmaz sıkıcı bir karakter. İki tane yan kesiciyi öldürdüm diye tripten tribe girmesi gerçekten sıkıntıdan karnımı ağrıttı. Zaten kızın bütün tercihleri benim için sorunlu. Şöyle ki Stark'a başından beri sinir oluyorum. Gerçi o zaman liseli olduğum için olsa gerek Stark hikayeye ilk girdiğinde cool bir tip olduğunu düşünmüş ve Heath'i terk etmesini istemiştim.
Kitabın konusuna gelirsek Neferet'in çıldırmış bir şeytan gibi herkese saldırması ve tanrıçalığını ilan etmesi demek yanlış olmaz. Bir de son kitap olduğu için her şey bir neticeye bağlanmış ve şahsen beni tatmin eden bir son oldu bu serinin sonu.
Spoiler olabilir buralar dikkatli okuyun derim. Stark'a gıcık olduğum kadar da varmış. Zoey'in bir büyü için ödemesi gereken bedel "gerçek aşkını" kaybetmekti. Burada tabii ki Stark'ın ölüp gideceğine ve Aurox'la Zoey'in mutlu mesut yaşayacağına yazar bizi inandırmaya çalışsa da elbette iyi bir okuyucu olarak bu tuzağa düşmedim. Ölen Aurox oldu ve Nyx'nin yanına kabul edildi. Bu olayın herhalde tek sevindirici yanı Zoey'in gerçek aşkının Aurox olmasıydı. Stark niye bu kadar gıcık? Son olarak liselilere seriyi tavsiye ediyor ve Kalona'ya sonsuza kadar mutluluklar diliyorum.
Gönderen Geveze Kitap Kurdu zaman: 23:33 2 yorum:
Etiketler: gece evi serisi, kefaret, kristin cast, p.c cast, pegasus yayınları
Yeni keşfettiğim efsane bir serinin ilk kitabıyla yine karşınızdayım. Gece Yarısı serisinin ilk kitabı Gece Yarısı Öpücüğü bu yazının biricik konusu. Aslında seri yeni bir seri olmasa da ben yeni keşfettiğim için mutlulukla ve heyecanla bilenlere, bilmeyenlere anlatmak istiyorum.
Sahafları gezmek gerçekten hoş bir alışkanlık. Semtimde eskiden büyük bir sahaf yoktu. Şimdi yeni açılan sahafı ziyaret etmeye öylesine alıştım ve her gittiğimde öylesine ganimetler buluyorum ki benim için vazgeçilmez bir şeye dönüştü. Gece Yarısı Öpücüğünü de böyle bir sahaf ziyareti sırasında buldum.
Kitaptan bahsetmek gerekirse fantastik edebiyatın en güzel ürünü vampirleri konu aldığını söyleyebiliriz. Burada belirtmeden geçemeyeceğim ki vampirler gerçekten vampir. Yani saçma bir şirinleştirilme çabasıyla "sevimli" gösterilmeye çalışılmamış. Kitabın konusu olmasa da geçtiği atmosfer bana kesinlikle Karanlıklar Ülkesi'ni hatırlattı.
Şeytan ayrıntıda gizlidir derler. O zaman şimdi biz de kitabın ayrıntılarına girelim. Erkek karakterimizle başlıyorum. Lucan! Kendisi benim gözümde adeta mitolojik bir tanrı. Thor Lucan'ı görse diz çöküp tövbe ederdi. Olaya bakış açım tamamen bu. Size fan girl'lük yapan ergen imajı çizmek istemesem de söylemek zorundayım ki Lucan gerçekten sağlam bir karakter.
Adam seksi, yakışıklı, güçlü, depresif, lanetli, zalim, travmalı. Yani mükemmel bir edebiyat karakteri olması için her türlü özelliğe sahip. Üstelik oldukça da erdemli. Hatta biraz fazla erdemli. Zira kitabın son sayfasına kadar Gabrielle dahil adam hepimize kök söktürdü. O nasıl bir inat, o nasıl bir irade. Ankadık çok tehlikelisin, canavarsın, çok kötüsün tamam kabul ama son sayfaya kadar da süründürülmez ki. Teseessüf ediyorum sana Lucan.
Asıl kızımıza gelirsek Gabrielle hikaye içinde inanılmaz doğru bir yere sahip. Her zaman Bella'nın bu kadar sıradan ve vasat olmasını akıl dışı bulmuştum. Yüz yaşındaki bir adamın zihinsel olgunluğunda birinin 17 yaşındaki bir ergene aşık olması bana tam anlamıyla tribünlere oynamak gibi gelmişti. Burada esas kız çok yetenekli, çok güzel, çok harkülade ama 900 yaşında bir adamı etkileyebilmesinin yegane sebebi aslında onun için yaratılmış olması.
Kitap gerçekten inanılmaz bir kurguya sahip. İnsanları öldürmeden ihtiyaçları kadar beslenen asillerle insanları hunharca katleden ıssızların savaşı kitabın hatta muhtemelen bütün serinin bel kemiği. Onun için yaratılma meselesine gelirsek Gabrielle bir Soy eşi. Yani vampirlerle kopmaz bağlarla bağlanıp, sonsuza kadar yaşayabilen ve onların çocuklarını doğurabilen ender kadınlardan birisi. Lucan'ın deyimiyle söylersek diğer kadınlarla karşılaştırıldığında o bir tanrıça.
Kitapta aşk var, aksiyon var, fantastik öğeler var. Her anlamıyla doyurucu ve cezbedici olduğunu söylemek mümkün. Merak edenler için hemen ekliyorum. Kitabın erotik sahneleri oldukça bol ama asla erotik bir roman değil. Buna daha çok tutkulu bir aşkın tutkusunu yansıtması diyebiliriz. Kitabı türünün sevenlerine ve sevmeyenlerine; herkese tavsiye ediyorum.
Gönderen Geveze Kitap Kurdu zaman: 12:44 Hiç yorum yok:
Etiketler: epsilon yayınları, gece yarısı öpücüğü, gece yarısı serisi, lara adrian
Gönderen Geveze Kitap Kurdu zaman: 18:04 Hiç yorum yok: