Cenazede şahit olduğunuz en uygunsuz şey neydi?
Yakın bir geçmişte apartmanımızın tonton amcası vefat etti, kendisi gerçekten pamuk gibi bir amcaydı, her bayram yanına giderdik, baklava ve ayran ile beraber bol bol harçlık verirdi bize ve tabiki bol bol hikayeler anlatırdı. Bu tonton amcamız epeyce bir zengindi, bizim apartmanda 30 daire varsa 15 tanesi bu tonton amcaya aitti, bunun yanında otoparklar, dershaneler, yazıklar, arabalar, ekmek fırınları.. Var oğlu var yani. Tahmin edeceğiniz üzere bu tonton amcanın çocukları, amca hayatta iken bir kere bile yanına gelip ilgilenmediler ama amca öldüğünde koşarak en önden onlar koştular. Cenazede gördüm hepsini, mutlulukları yüzlerinden okunuyordu, defin işlemleri sırasında çocukları, mirası nasıl değerlendireceklerini tartışıyorlardı. Bizim apartmanda ki daireleri satıp daha iyi bir yerden 5 6 tane daire almak daha mantıklı olurmuş, öyle diyorlardı. Gözlerini para bürümüştu adeta, ölen kişinin babaları olduğunun farkında değillerdi sanırım, herkesin gözünün önünde, kendi babalarının cenazesinde terbiyesizlik yaptılar, bu bence terbiyesizliğin de ötesinde bir şey ama neyse.
Sene 2006-2007 falan, 6. Ya da 7. Sınıfa gidiyordum, tam hatırlamıyorum. Okuldayız, ders esnasında bir haber geldi, arkadaşımızın babası trafik kazası geçirmiş ve vefat etmiş. Yani böyle bir haberi çocuğa pat diye söyleyen öğretmen de ayrı bir eşek, neyse onu geçiyorum. Ertesi gün cenazesi oldu herhalde, biz küçük olduğumuz için cenazeye katılmamıştık. Biz sınıfça, cenazeden 1-2 gün sonra taziyeye gitmiştik. Eve girdik, cenaze evi işte herkes üzgün ve ağlıyor doğal olarak, biz de arkadaşımıza baş sağlığı dileyip, geçtik bir köşede oturduk. Bizden sonra 3-5 genç daha geldi taziyeye, mahalleden arkadaşları idi sanırım arkadaşımızın, bizden 1-2 yaş büyüklerdi. Okuldan gelmişlerdi sırtlarında çantaları vardı, onlar da baş sağlığı dileyip oturdular tam karşımıza. Olaylar da buradan sonra başladı zaten. Biz orada arkadaşımızla konuşup ona destek olmaya, moral vermeye çalışırken, yeni gelen 3-5 arkadaş sürekli kendi aralarında fısır fısır konuşuyorlardı. Herkesin dikkatini çekti elbette ama kimse bir şey demedi. Bunlar bir süre böyle devam ettiler, ardından helva çay falan geldi tam anımsayamıyorum orasını, bu salaklar terbiyesizliğin dozunu giderek arttırdılar, tayfanın hepsi öküz gibi helvalarını yediler ve birer tabak daha istediler, bi ara içlerinden bir tanesi kendini tutamadı herhalde kahkaha patlattı baya baya, herkes duydu ve gözlerini bu salaklara çevirdi, onlar da herhalde olayı dağıtma amacıyla balkona, sigara içmeye çıktılar. Sigaralarını da içerlerken kendi aralarında gülüşmeye devam ettiler. En sonunda ben ve bir arkadaşım dayanamayıp balkona çıktık ve bizden 1-2 yaş büyük olan bu sığırları uyardık, böyle yapmaya devam edecekseniz defolun gidin burdan dedik. Bunlar tamam dediler ve 2-3 dk geçmeden kimsenin yüzüne bile bakmadan çıkıp gittiler. Kimse anlam veremedi bu amaçsızca yaptıkları davranışlara ve terbiyesizliklere. Yaşça küçük oldukları için yaptılar diyeceğim ama bizden büyüklerdi, liseye gidiyorlardı, kaldı ki cenaze evinde nasıl davranılması gerektiğini okulda da öğretmiyorlar, bunu herkesin bilmesi gerekiyor zaten. Çocuklar ailelerinden terbiye alamayınca böyle oluyorlar demek ki. Benim anlattığım olay bir cenaze esnasında yaşanmadı ama bir cenaze evinin de cenazeden farkı olmadığını düşündüğüm için bu başlık altında anlatmayı uygun gördüm. Sonuçta cenaze evinde terbiyesizlik yapan kişi cenazede de yapar.
Bundan tam 6 yıl önce, 2014 yılının Temmuz ayında, bir motor kazasında 2 arkadaşımı kaybettim. Tırın altında kalmışlardı, çok kötü bir şekilde ölmüşlerdi, tekrar allah rahmet eylesin. Motor kendilerine ait değildi, kullanmayı da pek bilmezlerdi. Motoru, onlara kullanmaları için, kendini sözde mahalle abisi sanan bir cahil vermişti. İlk arkadaşımızın cenazesi ertesi gün kılındı ve İstanbul’da toprağa verildi, orada bir problem yoktu. Diğer vefat eden arkadaşımızın memleketi Kırklareliydi. Babası oğlunun, 3 yıl önce ölen eşinin yanına gömülmesini istedi, yani memleketi Kırklareli. Kazadan 2 gün sonra cenaze ve defin işlemleri için Kırklareline gittik. Arkadaşlarımıza motor vererek ölümüne sebep olan, sözde mahalle abileri de oraya gelmişti. Bu ‘ Sözde abi ‘ tayfası inançsızdı, ateistlerdi, burada hiçbir problem yok, elbette olabilir her düşünceye saygı duyulmalı. Bu abiler inanmadıkları için cenaze namazına katılmadılar ve cenaze namazı esnasında arka tarafta bekleyip sesli bir şekilde gülüp akılları sıra alay ettiler. Sineye çektik, zaten üzüntülüyüz diye bir şey demedik. Ardından defin işlemleri için mezarlığa gittik, arkadaşımızı toprağa verdik ve hoca eşliğinde dua ettik, bu abi tayfası gene arkada bekledi, esas saygısızlık da burada başladı, çocuğun babası oğlunun mezarı başında ağlarken, onlar sanki hiç suçlu değillermiş gibi, akşam eve gidince ne yiyeceklerini konuşuyorlardı. Hem çocuğun ölümüne sebep oldular hem de vurdumduymaz tavırları ile cenazeye gelenleri çileden çıkarttılar. Biz şok olmuştuk, cenazede tatsızlık çıkmasın diye gene bir şey demedik. Ateist olduğunu bildiğim 2 arkadaşım daha vardı, onlar hem cenaze namazını kıldılar, hem de defin işleminden sonra ellerini açıp dua ettiler. Cenazeden sonra yanlarına gidip sordum ; sizin ateist olduğunu biliyorum ama hem cenaze namazı kıldınız hem de ellerinizi açıp dua ettiniz, dedim. ‘ evet, ateistiz ama arkadaşımıza bir faydası olacaksa neden yapmayalım ki? İnanmadığımız halde namaz kılmak ve ölen arkadaşımız için dua etmek bize bir şey kaybettirmedi, ona ne kadar saygı duyduğumuzu göstermek istedik’ dediler. Bir de böyle insanlar var işte. Bunu niye anlattım? çünkü o sözde abilerin saygısızlıkları inançsız olmaları ile ilgili değildi. saygısızlık, karaktersizlik, bir inanç meselesi değil insanlık meselesi. O cenazede ki tavırları bana bunu öğretti, hayatım boyunca da unutamam herhalde.
Erkekler neden hep kız çocuk ister?
Hangi diziyi herkes sever ama sizce berbattır?
Bir yabancının sizden hiçbir karşılık beklemeden yaptığı en kibar şey neydi?
Bildiğiniz en zekice, en yaratıcı kopya çekme yöntemi nedir?
Birisi "Sizi seviyorum" derse, ama karşılığını söylemeye hazır değilseniz, ne yanıt verirsiniz?
Tek bir dilek hakkın var, ama dilediğin şeye nüfusun %70'i de sahip olacak. Ne dilersin?
Birisinin sizden hoşlandığını mı yoksa sadece arkadaş olarak mı gördüğünü nasıl anlarsınız?
Sevdiğiniz kişi şu anda bu gönderiyi okuyor olsaydı ona ne söylemek isterdiniz?