lolipu: Dünyaca ünlü fotoğrafçıdan New York hatırası
Ocak ayı New York ayı oldu:)) Geldim geleli New York postlarından başka bir şey çıkmadı benden. İş güç derken yoğun bir dönem geçti. Aklım derseniz hala 'New York'ta:))
Unutturmuyorlarda, TV'de nereyi açsam ya New York'ta geçen bir filme, ya da bir şarkıya rastlıyorum. Zaten unutacakta değilim. Çünkü hala tadı damağımda:))
Bu günün Sabah Gazetesinin Cumartesi ekinde de bakın ne çıkmış:))) Bir de bu
Böylece Steve McCurry'nin çektiği fotoğrafı da görmüş olduk:)))
28.01.2012 - Yeşim Kasap
Dünyanın dört bir yanından, 8 binden fazla kişi başvurdu; ancak Aile Portreleri yarışmasına katılan ailelerden sadece 11'i, New York'ta ünlü fotoğrafçı Steve McCurry'ye poz verme şansı yakaladı. Onlardan biri de Özgümüş ailesiydi...
Güneşli bir New York sabahı. Altı kişilik fotoğrafçı ekibi toplanmış. Arkada Manhattan manzarası, Brooklyn Köprüsü'nün ayağında çekimler başlıyor. Dünyaya adını Afgan Kızı portresiyle duyuran Steve McCurry, fotoğraf makinesinin arkasına geçmiş, objektiften 'etrafı kesiyor'. McCurry hayli sinirli. Sağa sola komutlar yağdırıyor; yardımcıları oradan oraya koşturuyor. Zihninde oluşturduğu bir görüntü var ve bu görüntünün, çekeceği kareye aynen yansımasını istiyor: "Martılar, martılar!" Cebinden yem çıkarıp martıları yemliyor. Onlar da kareye girsin! Sonra gözü, ekip arkadaşlarıyla çene çalan yardımcılarından birine takılıyor. Hızla yardımcısının yanına seyirtip, kızcağızın elinde tuttuğu montları ve paltoları yere fırlatıyor; kızı, makyözü çağırmaya gönderiyor. Sonra ekip yer değiştiriyor, başka bir yerde 'üs' kuruyorlar. Amaç, McCurry'nin istediği 'o' kareyi yakalayabilmesi. Hayır, elbette bir moda çekimine tanıklık etmiyoruz. McCurry bir ailenin, üstelik Türkiye'den bir ailenin portresini çekiyor. Şanslı aile, Ankara'dan. Simin Özgümüş, eşi Emre ve beş yaşındaki oğulları Okan. Onları Ankara'dan ABD'ye getirense, beyaz eşya markası Hotpoint-Ariston'un Aile Portreleri adlı fotoğraf yarışması; daha doğrusu, bu yarışmayı kazanan ailelerden biri olmaları. Marka, Steve McCurry'le birlikte 1 Temmuz'da Aile Portreleri yarışmasını başlattı. Ödülün yılbaşında New York tatili ve Steve McCurry tarafından fotoğraflanmak olduğu yarışma kapsamında, Türkiye'nin yanı sıra İtalya, Fransa, Polonya, Çek Cumhuriyeti, Romanya, Rusya, Ukrayna, İngiltere, Hollanda, İspanya ve Portekiz gibi, Hotpoint- Ariston'un faaliyet gösterdiği ülkelerdeki ailelerden, herhangi bir yerde, herhangi bir zamanda çektikleri aile fotoğraflarını, web sitesine yüklemeleri istendi. Web sitesine yüklenen fotoğraflar içinden, site ziyaretçilerinden en çok oyu alan ilk 100 fotoğraf, ilk elemeyi geçti. Bu fotoğraflar arasından, yarışma jürisinin yaptığı ikinci bir elemeyle her ülkeden 10 fotoğraf finale kaldı. Son aşamadaysa Steve McCurry finale kalanlar arasından en ilgi çekici kareyi belirledi. Ve sonunda ünlü fotoğrafçının en çok beğendiği fotoğraflardaki aileler, yani 11 ülkenin birincileri, çoluk çocuk, yaşlısı genci, 27 -01 Aralık 2011 tarihleri arasında New York'ta buluştu.
BLOG'UM ÜZERİNDEN ULAŞTILAR Grafiker olan Simin Özgümüş ve ailesi bu yarışma sayesinde ilk defa ABD'ye gelmiş: "Yarışmayı, 'We are social' isimli iletişim ajansından gelen bir mail ile öğrendim. Boş zamanlarımda yaptığım hobi çalışmalarımı ve ailemle ilgili güzel anları paylaştığım bir blog'um var. Okumuşlar ve ailemden bahsetme tarzım ilgilerini çekmiş. Gönderdikleri mail'de, Aile Portreleri yarışmasından bahsedip katılmamı istediler. Kazanacağımızı tahmin etmiyorduk. Bizim için büyük sürpriz oldu. Bu tip yarışmalardan herhangi bir ödül kazanmışlığımız yok. Yarışmayı kazanmamız da oğlumuz Okan'ın şansı. Umarım tüm hayatı boyunca böyle şanslı olur. Kazandığımızı bildiren mail geldiğinde, önce inanamadık. Tekrar tekrar okuduk. Çok şaşırdık ve çok heyecanlandık. Hayatımız boyunca yaşadığımız çok farklı ve heyecanlı bir deneyimdi bizim için. Bir daha böyle ünlü bir fotoğrafçının objektifine poz verme şansımız olur mu, bilmem."
BATILI GENÇ EBE VEY NLERİN ODAĞI, ÇOCUKLARI
8 bin 300 ailenin katıldığı yarışma, Avrupalı ailelerin profillerini çıkarmak amacıyla yapıldı. Ailelerin, gönderdikleri portrelerde, toplumdaki değişimlerin gün yüzüne çıktığını belirten sosyal aile psikolojisi profesörü ve Avrupa Aile İlişkileri Derneği Başkanı Camillo Regalia, aile fotoğraflarını değerlendirerek 'Avrupa'da Değişen Aile Profili' konulu bir çalışmaya imza attı. Regalia'ya göre, günümüzde gençler, bir önceki nesille olan bağlarını koparıyor; üçten fazla neslin bir arada yaşadığı aileler gün geçtikçe azalıyor. Zira gönderilen portrelerin yalnızca yüzde 8'inde, üç veya üçten fazla nesil birlikte görülüyor. Yarışmaya gönderilen fotoğrafların yarıya yakınının, sadece iki kişinin yer aldığı portreler olduğu dikkat çekiyor. Regalia, bireylerin 'iki iyidir' mantığıyla hareket ettiklerini ifade ediyor. Regalia, geniş aile anlayışının yıkıldığını ve iki ve çok çocuklu aile sayısının düştüğünü dile getirerek, "Bu eğilimi, gönderilen fotoğrafların yüzde 51'inde; dört ya da dörtten fazla birey bulunan Fransa hariç, tüm ülkelerde gözlemlemek mümkün. Avrupa'da bir veya iki çocuklu ailelerin oranı yüzde 60 civarında," diyor. Portrelerin yüzde 21'inde tek çocuklu aileler görülürken, yüzde 7'lik bir kısmında ise sadece çocuklar yer alıyor. Regalia bunu şöyle yorumluyor: "Bu, Batı toplumlarındaki genç ebeveynlerin, çocuklarını yaşamlarının merkezine koydukları teorisini destekliyor."
DİJİTAL FOTOĞR AFI SEVİYORUM
En güzel aile fotoğrafını seçen ve 11 ailenin fotoğraflarını çeken Steve McCurry, evli değil, çocukları da yok. Ancak McCurry'ye göre, aile en önemli sosyal kurumlardan biri.Yılın büyük bir bölümünü yollarda, fotoğraf peşinde geçiren McCurry, dünyayı gezerken öğrendiği en önemli şeyin, değişik kültürlerin ayrışan taraflarından ziyade, benzer yönleri olduğunu söylüyor: "Dünyanın homojenleşmeye başlaması beni üzüyor. İnsanların farklı giyiniyor olmalarını, farklı yeme alışkanlıklarının olmasını seviyorum. Oysa bu değişiyor artık." İnternet, HD videolar çağında olmamıza rağmen, fotoğrafın hâlâ önemini yitirmemiş olduğuna inanıyor: "Fotoğraflar, tıpkı resimler gibi değerinden bir şey kaybetmiyor. Başka dünyalara açılan pencereler onlar. Ayrıca dijital fotoğraflara geçilmiş olması da bence harika." Peki en beğendiği fotoğrafçılar? İlk aklına gelen isimlerden biri Ara Güler. "Arkadaşım. Çok iyi ve çok da önemli bir fotoğrafçı," diye vurguluyor.
LEVENT KENEZ - 28.01.2012 Zaman
Hotpoint-Ariston'un sosyal medya aracılığıyla gerçekleştirdiği Aile Portleri yarışması akademik bir çalışmaya esin kaynağı oldu. Araştırma Avrupa'da aile kavramının küçüldüğünü teyit ederken, iki ve daha az çocuklu aile sayısı belirgin bir oranda öne çıktığını gösteriyor.
'Anne gökdelenler beni takip ediyor'. Geç saatlere kadar uzayan akşam yemeğinde diğer yaşıtları gibi masada sızan minik Okan'ın uyanınca ilk sözleri bunlar. Bütün gün Manhattan sokaklarında ailesi ile dolaşıp yorgun düşen ufaklığın rüyasına giren gökdelenler, aslında 2012'ye arkadaşlarından şanslı girmesini sağlayan yılbaşı tatilinin onda bıraktığı ilk izlenim. Beyaz eşya üreticisi Hotpoint-Ariston'un aile kavramına dikkat çekmek için Avrupa'nın 11 ülkesinde aynı anda düzenlediği 'Aile Portreleri' yarışmasının Türkiye talihlisi Özgümüş ailesi, yarışmanın ödülü olarak yeni yılı diğer talihli aileler ile New York'ta karşıladı. Yarışmanın tatil dışındaki bir diğer ödülü de kazanan ailenin fotoğrafını Zaman okurlarının yakından tanıdığı dünyaca ünlü fotoğrafçı Steve McCurry'nin çekmesi.
Sosyal medya aracılığıyla düzenlenen yarışmaya herkes aile resimlerini göndererek katılmış. Jüri, binlerce resim arasından, ziyaretçilerin verdiği oyları da dikkate alarak ilk elemeyi yapmış ve fotoğraf sayısını 100'e düşürmüş. Kazanan talihliyi de ailelerin fotoğraflarını New York'un değişik mekânlarında çekecek olan McCurry bizzat seçmiş. Her fotoğrafı neden seçtiğini anlatan ünlü fotoğrafçının Özgümüş ailesinin karesi için yaptığı yorum ilginç: "Fotoğraf, çocuğun ailenin merkezinde yer aldığını gösteriyor ve ailenin tüm fertlerinde büyük bir sevimlilik ve memnunluk göze çarpıyor."
Yarışmaya katılmak anne Simin'in fikriymiş. 'Olmaz ama bir şansımı deneyeyim' diye gönderdiği resim en çok oyu alınca kendilerini New York'ta bulmuşlar. Eşi Emre ile yaklaşık bir hafta geçirdikleri New York'u da çok beğenmişler. Şehrin düzeni ve temizliği onları çok etkilemiş. Bir de organizasyonun bu kadar ciddi olacağını tahmin etmediklerini söylüyor.
Yarışmaya Avrupa'nın 11 ülkesinden gönderilen binlerce aile fotoğrafları, bir akademik çalışmaya da esin kaynağı oldu. 8 bin 300 fotoğrafı inceleyen Avrupa Aile İlişkileri Derneği, Avrupa'da değişen aile profilini masaya yatırdı. Dernek başkanı Camillo Regalia, ailelerin gönderdikleri portrelerde kendilerini ortaya koyuşunun bilinçli veya bilinçsiz olarak toplumdaki değişimlerini ve yönelimlerini gün yüzüne çıkardığı görüşünde. Avrupa'da aile kavramının küçüldüğünü teyit eden araştırmada iki ve daha az çocuklu aile sayısı belirgin bir oranda öne çıkıyor. Birkaç kuşağı bir araya getiren fotoğrafların azlığını, toplumdaki güven kaybı ve ailenin tarihsel kökenlerinden uzaklaşması olarak açıklayan Regalia'ya göre, gönderilen aile fotoğrafları genel manada Avrupai aile imajını destekliyor. Birkaç neslin bir araya geldiği fotoğraflar en çok Fransa, İspanya ve Türkiye'den gelirken, yalnız aileler Orta ve Doğu Avrupa'dan. Bu oran Rusya, Çek Cumhuriyeti ve Romanya'da yüzde 80'lere kadar çıkıyor.
Steve McCurry, Türk ailenin fotoğrafını çekmek için mekân olarak tarihî Brooklyn köprüsünü en güzel gören Old Fulton'daki parkı seçti. 'Rahat günlük kıyafetlerinizle gelin' dese de Emre'nin çizgili gömleği usta fotoğrafçının onayından geçmedi. Asistanları Emre'ye acilinden mavi bir kazak ayarladılar. 2011'in son gününde iki saat süren çekimlere başlamadan önce birçok yer denemesi yapıldı. Bazı yerler önceden izin alınmadığı için mümkün olmadı. Bu da Amerika'da bu tür işlerin ne kadar ciddiye alındığının bir göstergesi. Ailenin biraz üşümek zorun kaldığı çekimlerden sıkılan Okan'ı yatıştırma görevini bizzat Steve üstlendi. Arka fona martılar gelsin diye asistanlar epey ekmek tükettiler. Simin'in rüzgârda dağılan saçları yüzünden sık sık ara vermek zorunda kalınınca makyöz sonunda saçları toka ile sabitlemek zorunda kaldı.
Steve McCurry'den aile fotoğrafı tüyoları
Sizi bu projede yer almaya çeken ne oldu?
Biliyorsunuz ben portre fotoğrafçısıyım. İşim bu. İnsanları çekmeyi seviyorum. Değişik ülkelere mensup ailelerin bireyleri arasındaki ilişkileri, etkileşimi fotoğraflamak benim için güzel bir fırsat diye düşündüm.
Fotoğrafları seçerken kriterleriniz nelerdi?
Öncelikle duygu yoğunluğuna baktık. Aile kavramını anlatıp anlatmadıklarına önem verdik. Neşeli ve hikayesi olması da önemliydi tabii ki.
Projenin teması aile. Aile sizin için ne anlama geliyor?
Aile bireyleriniz hayatınızdaki en önemli insanlar. Yardıma ihtiyacınız olduğunuzda ilk güveneceğiniz kişiler bunlar ve bu hayatınız boyunca geçerli. Bence güçlü bir aileye sahip olmak hem birey için hem de toplum için güzel bir şey.
Eskiden ailece fotoğrafçıya gidilir, çekilen fotoğraflar evin baş köşesine konurdu. Şimdi böyle bir gelenek kalmadı. Eskiden aile fotoğrafları daha mı önemsenirdi?
Aslında günümüzde daha fazla aile fotoğrafı çekiliyor. Malum dijital imkanlar çok daha fazla. Ama artık fotoğraflar tab edilmiyor. Bilgisayarda bir köşede duruyor. Evet o gelenek kayboldu ama aile fotoğraflarının daha az tercih edildiği ya da önemsiz olduğu doğru değil.
Birçok ailenin fotoğrafını çekeceksiniz. Sizin ailenizin toplu portresi var mı?
Bir düşüneyim... Hayır, hayır yok (gülüşmeler)
Aile bireylerinin fotoğrafını çeken amatörler fotoğrafçılara ne tavsiye edersiniz?
İnsanları hareket halinde çekin. Öyle asker gibi poz verdirir gibi değil. Bir kere fotoğrafın kendisinin samimi olması lazım. Çocuğunuzu oyun oynarken o farkında olmadan çekin, karınızı yemek yaparken ya da bir şeylerle uğraşırken çekin. Yarın öbür gün çocuğunuz fotoğraflara bakarken 'annem mutfaktayken', 'babam bir şeyleri tamir ederken' desin. İnanın böylesi daha değerli...
Gönderen lolipu zaman: 15:18
emelden.blogspot.com 28 Ocak 2012 16:10
Bu şansını hep devam etsin canım,
Şehnaz 28 Ocak 2012 16:13
demekki bazı şeyler tahminimizden daha yakın..sen bizlere bunu kanıtlamış oldun..binlerce katılımın arasından şans sanada güldü .....new york tatilini keyifle takip ettim..inşallah hayatınız boyunca şans hep yakınızda olur..sevgiler..
my lifebook 28 Ocak 2012 20:10
Canım benim fotoğraf şahane ama asıl siz şahaneden de güzelsiniz! Dayanamıcam ben bi daha tebrik edicem:))) Şansınız hep böyle kocaman olsun sonsuz olsun!
minikkus 28 Ocak 2012 20:17
kııııız resmen meşhur oldunuz siz yafuuuu:)) bu kadar güzel ve güler yüzlü bi aile olunca jurinin başka seçeneği kalmamış, kazanmanız çok normal bence:) erman da gözlerini yuvalarından fırlatarak baktı ve McCurry ile çekim yapmış olmanıza fena imrendi:)
bu vesileyle sizi ailecek tebrik eder, şansınızın hep böyle devam etmesini diler, okanı da o sevimli fındık burnundan ısırırım ^_^
SMİLENA 29 Ocak 2012 13:08
ne güzel bir yazı yazmışlar.çok ta güzel çıkmışsınız.çok büyük bir şans bu.hakikaten unutulmiycak bir hatıra....dilerim hayat boyu böyle şanslı olursunuz.bir de neymiş bu tür çekilişlerde şansımızı denemek gerek.yok bize talih gülmez dememek gerek...
mutlu bir pazar dilerim bir de o güzel çalışmalarını sabırsızlıkla bekliyorum....
Meyra 29 Ocak 2012 14:47
McCurry objektifindende pek güzel gözüküyorsunuz cici aile:)şansınız hep aynı tadda devam etsin;)
fatma 29 Ocak 2012 17:20
Bende Habertürk'ün ekinde okudum sizinle ilgili yazıyı:))) Şansını daha önce blogunuzdan takip ettiğim için sizi orada görmek, arkadaşımı görmüş gibi sevindirdi:))))
cafenoHut 30 Ocak 2012 11:20
Ne inanılmaz bir tecrübe, ne güzel anılar, hele fotoğraf harika...
sonsuz dekorasyon 1 Şubat 2012 01:40
steve mccurry ile fotoğraf çekimi nefis bir deneyim olmuştur . bayıldım fotoğrafınıza çok kıskandırıcı bir deneyim :)) newyork çok keyifli bir yer her gidişimizde başka bir yerini keşfetmek inanılmaz keyifli. postlarını büyük bir keyifle takip ediyorum newyork u özlemişim:)
lolipu 2 Şubat 2012 10:08
emelden, çok teşekkür ederim, umarım şansımız bundan sonra açık olur:)))
Şehnaz, yaa ben de pek inanmazdım böyle şeylere. Ama artık her yarışmaya katılasım var:))))
my lifebook, şekerim çok teşekkür ederim:))) şimdiye kadar böyle şanslı olduğumuzu düşünmezdim. Sanırım bu Okan'nın şansı:)) Hayatı boyunca inşallah hep şansı açık olur:))
minikkus, ayyy ne güzel şeyler yazmışsın, teşekkür ederim. Herkezin böyle bir deneyim yaşamasını isterim. Çok farklı bir şey:))
SMİLENA; canım çok teşekkürlerr:)) gazetede bizimle ilgili haber okumak çok garip bir duygu:)) Bundan sonra ben de çıkmaz diye düşünmeyip şansımı denemek istiyorum. Bir kere şeytanın bacağını kırdık bir kere:))))
Meyra, canım çok teşekkürlerrrr:)))
fatma; yorumunuzu okuyunca hemen gidip aldım Habertürk'ü. Sayenizde haberim oldu. Çok teşekkürler:))
cafenoHut; çok teşekkür ederim:))
sonsuz dekorasyon, çok teşekkür ederim, bizim için de inanılmaz bir deneyim oldu. New york'u ben de özledim:)))
duygu 5 Şubat 2012 01:50
güzel çalışmalarınızdan bir örnek bekliyoruz merakla..
ebrulikedi 7 Şubat 2012 21:53
çok güzel bir kare .harika bir hatıra.şansınız daim olsun.
Dodo 7 Şubat 2012 22:09
Simin nerelerdesin? Özlettin kendini.Kocaman Öptüm.
lolipu 8 Şubat 2012 11:43
duygu; çok tembellik ettim biliyorum. Yakında başlayacağım bir şeyler yapmaya:))
ebrulikedi, çok teşekkür ederim:)))
Dolunay abla, buralardayım, kıştan mıdır nedir elim gitmiyor bir şeye, yakında tekrar buradayım. Ben de çok öptüm:))))
Nilgün Komar 10 Şubat 2012 14:24
şansın her zaman açık olsun !!!
selma örser 10 Ocak 2013 12:18
Maşallah şansınıza kendim yaşamış kadar çok mutlu oldum..
Rabbim daim eylesin.. Saygılarımla..