metaforların dünyası: 2011
Yer Çekimine Yenik Düşen Titan
Karpuz ekinlerinin tanrısı olan Karpitos bulutların üzerinde karpuz salkımlarını sularken Dünyada'da yağmur yağıyordu. Karpitos 2 gündür devam eden ''2012'de Dünyayı Neler Bekliyor?'' adlı konferansta onur konuğu olduğu için karpuzlarına vakit ayıramaz. Bu nedenledir ki 2 gün sulanmayan karpuz salkımlarının su oranları yüzde 98 'e düşer. Karpuzların su oranlarının düşüşü tanrılar diyarındaki borsa oranlarını tavan yaptırır. Bu durumu kontrol altına almaya çalışan Karpitos Dünya Büyükelçiliğiyle iletişime girerek itfaiye birimlerinin devreye girmesini emreder. Bu emir üzerine itfaiyeci Gülizar işi bırakır ve karpuz hisselerini satarak bir ömür boyu yetecek parayı kazanır. Gülizar'ın bu açgözlülüğü Karpitos'un hoşuna gitmez ve Zeus'tan Gülizar'ın kişiliği hakkında kütüphaneden bilgi edinmek için izin ister. O gün Afroditle arası çok iyi olan Zeus seve seve izni verir. O sıralar mutsuz olan Herkül o gece bir yanında dünyevi annesi Alkmeneherakles diğer yanında ise uhrevi babası Zeus'un olmasını istiyordur. Tabiki bu sadece faztaziden ibarettir. Zeus'un Afroditle arası iyi oldukça bu mümkün olmayacaktır.
Herkül tanrılığı reddedip dünyevi hayatı seçtiği için insanlar ile tanrılar arasındaki iletişimi Herkül sağlıyordu. O bir dünya Büyükelçisiydi ve bundan gurur duyardı. Haliyle bulutlara su sevkiyatı işi de ona kalmıştı. Zeus oğlunun bu halini gördükçe gururlanıyordu: ''işte benim oğlum''. Afrodit ise bu gururu anlamış olacak ki ''Zeus'' diye bağırdı. ''Gel de şu kara deliği itmeme yardım et. Cildimi buruşturuyor''. ''tabi ki hayatım'' diyerek oradan uzaklaşan Zeus'u gören Herkül 'neden ben Allah'ım'' diyerek yaradılış teorisine inanmaya başlar ve Orhan Gencebay ile haftada bir Eminönünde bir balıkçı lokantasında buluşmaya başlarlar. Tabi bu itfaiye sularını taşıdıktan sonra gerçekleşir. İtfaiyenin suları demişken suların içinde bulunduğu borular bulutlara ulaşmasına ramak kalmıştır ki dünyadaki okyanusların bu karpuzları sulamak için yetersiz olacağı akla gelir. En iyisi karpuzları dünyadaki okyanusların içine teker teker sokup el yardımıyla yıkamaktır. Bu düşünceyi duyunca panik atak geçiren Karpitos Medusa'nın yılan saçlarının terapi yapmasıyla kısa süre içinde kendine gelir ve teklifi kabul eder. Karpuzlarını salkımlarıyla birlikte kökünden kopartan Karpitos başka seçeneğinin olmadığını biliyordur. Tam 3. karpuzu Hint Okyanusuna indirmek üzereydi ki yer çekiminin akımına kapılarak kafasını magma tabakasına çarpar. Başı ekvatorla sarılan Karpitos kendine geldiğinde karpuzlarının yüzde yüz oranına kavuşmuş olduklarını ve borsanın kendine geldiğini öğrenir. Onu en çok şaşırtan ise kafasının yanında dönen minyatürk karpuzlardır...Çifçilerle beraber!
Gönderen zeitgeist zaman: 22:38 2 yorum:
B Vitamini Eksikliği ve Etik
Terapiye gelen danışanın B Vitamini eksikliği olduğunu anlayan psikolog ne yapacağını bilemez ve hemen sağdıcı olan arkadaşını arar:
-Şimdi bırak şebekliği. İnanılmaz bir şey oldu ve ne yapacağımı bilemiyorum.
-Ne dediğinin farkında mısın kuzum, şimdi sakin ol ve anlat hadi
-Şimdi bir danışan geldi ve ciddi bir rahatsızlığınız var mı diye sorduğumda yalnızca B vitamini eksikliğinin olduğunu söyledi
-Yalnızca mı B vitamini eksikliği
-Evet ne yapmalıyım
-hımm..bir düşünelim. Öyküsünü aldın mı?
-O zaman öyküsünü alırken B vitamini eksikliğinin ne zaman başladığına dair bilgileri şimdilik sorma.
-Olayları tekrar tekrar anlatıyorsa ve tedavi etki etmiyorsa o zaman B vitamini eksikliğine odaklanırsın.
-tamam o zaman huh rahatladım biraz akşama yemeğe geliyorsunuz dimi
-hiç kaçar mı
-o zaman görüşürüz
İçi rahatlayan terapist onca yıl boyunca aldığı terapide B vitamini eksikliğine dair bir bilgi almadığını farkederek danışanın yanına gider. Danışanla 45 dakika görüşme yapan terapistin aklında tek bir şey vardır B vitamini eksikliği! Akşam tüm internet sayfalarını karıştıracak ve bir daha ki görüşmeye bu konuda yetkinliğini elde edecektir.
Tabii ki B vitaminleriyle dolu olacak akşamki yemeği hazırladıktan sonra...
Gönderen zeitgeist zaman: 11:46 Hiç yorum yok:
Etiyopya'nın dağlarında, bayırlarında yetişen kahve (günümüz Türkçesiyle) 8. yüzyılda Khaldi tarafından keşfedildiğinde meyveleri acıkıldığında ekmek hamuru ve hasta olunduğunda hekim gözüyle görülen bir ağaçtı. Hayatın temel ihtiyaçlarını gideren kahvenin bu kadar maharetli olduğunu anlayan Araplar 14. yüzyıla gelindiğinde zamanın artık kahve meyvelerinin suya atılarak içme zamanı olduğunu araştırmalarla kanıtladılar. Bilim adına atılan bu büyük adım bugünlere gelirken tabii ki sıradan bir yol seçmeyecek ve zorlu bir yaşam tarzı olmaz ise olmazı olacaktır.
Kahve Arap Yarımadasından çıkmış ve diğer kıtalara yayıldıktan sonra zenginliğin sembolü haline gelmiştir. Ne kadar çok kahve ağacına sahip olduğun söz ve yer hakkına sahip olduğun anlamına gelmekteydi. Bu zenginliğe sahip olan ise tek bir sülale vardı: Demirtaşoğulları!
Osmanlı Devletinden geniş olmasın bu sülalenin geniş alanlara yayılan kahve ağaçları vardı. Bu ağaçların bolluğu ipek ve baharat yollarından gelen tüccarların dinlenirken içecebilecekleri bir kahvehane açma düşüncesini doğurmuştur. Ne var ki doğurmak kelimesi kadınlara özgü bir anlam taşıdığı için Demirtaşoğulları arasında bir anlaşmazlık ortaya çıkmıştır. Bu nedenle başlayan savaş Osmanlı Devletinin çöküş nedenlerinin iç etmenleri arasında yer alsa da dönemin tarihçileri ne böyle bir savaşı ne de böyle bir soyu yıkıcı faktörlerden saymayı reddetmiştir. Devlet tarafından kontrol alınmaya çalışılan bu savaş bitti gibi gözükse de Demirtaşoğulları tarikatların ayinlerinden etkilenmiş olacak ki savaşlarını yer altında yapmaya devam etmiştir.
Kömür dumanının mesaj olarak anlaşılmadığı dönemde kahve de kapitalizmde yerini almış ve Demirtaşoğulları A.Ş adı altında Antartikadaki penguenlere bile adını duyurmuştur. Öyle ki Penguen dilinde demirtaş kahve anlamına gelmektedir. İkiye ayrılan Demirtaşoğulları kahve alanında rekabete girerek hem halkın ucuza kahve içmesine sebep olmuş, hem de kendi sonlarını kendileri hazırlamıştır.
Başta ortaklık meselesi nedeniyle başlayan savaş değişen koşullara uygun şekli almış ve savaşın devam etmesine olanak vermiştir. Şu anda içinde bulunduğumuz bilgi çağında ise sınav zamanları önem kazanmış ve sınava çalışırken beyindeki nöronların aktif hale gelmesi için içilen kahve molalarında Demirtaşoğullarından Harme ve Menis tarafından geliştirilen bir oyun haline gelmiştir adeta. Görünürde oyuna benzese de derinlere inildiğinde jungçı yaklaştığımızda ortak bilinçaltına yerleşmiş olan mücadeleyi görürüz. Buradan da savaşın devam ettiğini anlamaktayız.
Kısaca, Karşılaştığımız her Demirtaş aslında 300 Spartalıdan birisidir.
Gönderen zeitgeist zaman: 00:00 1 yorum: