Rahmi Turan: Siyaset hep kavga değildir! – Sözcü Gazetesi
Siyaset hep kavga değildir!
“Madem umut veremiyoruz, o halde korku verelim” diye düşünüyorlar sanırım. Karşılıklı hakaret ve tehditlerin başka anlamı yok. Ülkede ortam bilinçli olarak gergin tutuluyor…
Partili Cumhurbaşkanı Erdoğan muhalefet için:
“Millet İttifakı değil, illet ittifakı, zillet ittifakı!” dedi.
Muhalefet de ona veryansın etti… Etki-tepki meselesi!
Büyük bir şamata ve gürültü… Sebebi anlaşılır gibi değil.
Seçimlere daha 11 hafta var. Böyle devam ederse (ki edeceği anlaşılıyor) milletin kafası iyice karışacak!
Bu patırtı, bu sert üslûp, aslında kimseye fayda sağlamadığı gibi ülkeye büyük zarar veriyor, ekonomi olumsuz yönde etkileniyor, işler daha da çözümsüz hale geliyor.
Ülkemizin halini gören yabancı yatırımcı “Türkiye'ye gidip de başımı derde mi sokayım?” diye düşünüyor, korkudan gelemiyor.
Son dönemde politikada pek alışık olmadığımızı güzel bir olaya tanık olduk. AKP'li Binali Yıldırım ile CHP'li Ekrem İmamoğlu'nun birbirlerine gösterdikleri saygı ve “Hayırlı olsun” temennileri, siyasi nezakete iyi bir örnektir. Demek ki, böyle de olabiliyor!
Kısa bir süre önce, Amerika'nın büyük gazetelerinden New York Times'da Türkiye hakkında çıkan bir haber çok konuşuldu, çok tartışıldı. Bu konu hâlâ gündemde…
Haberde “Varlıklı ve yetenekli Türkler sürüler halinde Türkiye'yi terk ediyor” deniliyordu.
2016 ile 2017 yılları arasında dolar milyoneri olan 12 bin aile, servetlerini yurtdışına aktarmışlardı. 2018 yılında ülkeden göç edenlerin sayısı yüzde 42'lik bir artışla 253 bin 640 kişiye ulaşmıştı.
Peki, yalnız varlıklı kişiler mi kaçıyor Türkiye'den?
Türkiye'den umudunu kesen orta halli veya dar gelirli aileler de “Fırsat bulursak biz de gideriz” diyor.
Küresel Varlık Göçü İncelemesi'nin (Global Wealth Migration Review) Türkiye'ye ilişkin verilerine göre kaçan ailelerin büyük bölümü Avrupa Birliği ülkelerine, İngiltere, Kanada ve Amerika'ya gitmiş… Bir bölümü de Birleşik Arap Emirlikleri'ne…
Eski bir okurumdan ilginç bir e-posta aldım.
Adı Semih Kalkanoğlu… Elektrik mühendisi… Emekli… İstanbul Beylikdüzü'nde oturuyor.
“Varlıklı ailelerin kaçması çok normal. Yurtdışına göç edene hain diyorlar. Yanlış bir ifade. Onlar hain değil, umutsuzlar ve geleceklerini kurtarmaya çalışıyorlar. Bir olanak yarattığımız vakit biz de ailece göç edeceğiz” diyor.
Bu tür mektuplar zaman zaman başka okurlardan da geliyor. Hepsinde acı bir sitem, büyük umutsuzluk ve derin bir çaresizlik görülüyor.
Sorumlu onlar değil, ülkeyi bu hale getirenlerdir.
Semih Kalkanoğlu'nun e-mailini okuyalım:
“Türkiye'de 12 milyon emeklinin 5.5 milyonu asgari ücretin altında emekli maaşı alıyor. Ve bu 12 milyon emeklinin AKP'ye nasıl oy verdiğine hâlâ inanamıyoruz.
Oysa bu 12 milyon zavallı emekli bir kez olsun AKP yerine CHP'ye oyunu verse Türkiye'nin kaderi değişecek, ve ülkemiz yeniden çağdaşlaşma ve refah yolunda gelişmeye geçecek.
Bu 12 milyon emekli neden halen gaflet uykusunda uyumaya devam ediyor?
Bugün Almanya'da benim gibi bir mühendisin emekli maaşı 4500 Euro.
İnsanca yaşamamız için Türkiye'de en az 4500 TL (o da 750 Euro yapar) olması gerek. Oysa yıl sonu itibarıyla benim emekli maaşım 1715 TL. Yani 282 Euro. Afrika ülkeleri ayarında!
Türkiye artık bizim için yaşanacak ülke olmaktan çıktı.
Yurtdışına göç edenlere ‘hain' diyorlar. Oysa yurtdışına göç edenler, geleceklerini kurtarmaya çalışıyorlar!
Biz de olanak yarattığımızda, geleceğimizi kurtarmak için göç etmek zorundayız.”
Semih Kalkanoğlu (semihkalkanoglu@gmail.com)
Kaçış nasıl önlenir?
Açıklanan raporlara göre, 2018 yılında Türkiye'den 243 bin 640 kişi göç etmiş, daha doğrusu kaçmış! Peki, bunlar nereye gitti? Avrupa Birliği ülkeleri, İngiltere, Amerika, Kanada ve Birleşik Arap Emirlikleri (BEA).
İnsanlar neden gidiyorlar?
Bu konuyu araştıranlar şöyle diyor:
“Türkiye'yi terk edenleri başlıca 3 gruba ayırabiliriz:
1) Gençler. (Amaçları, çalışmak, iş imkânı yaratmak ve kendilerine iyi bir gelecek hazırlamak.)
2) Beyin göçü. (Eğitimli, nitelikli, meslek sahibi, genç ve orta yaşlı insanlar.)
3) Varlıklı insanlar. (Bunlar kendilerini ve servetlerini tehdit altında hissediyor.)
Allah hangisini kısmet ederse… İngiltere'den Amerika'ya, Almanya'dan Yunanistan'a, Makedonya'dan Dominik Cumhuriyeti'ne kadar dünyanın her ülkesine gidiliyor… Tabii imkân yaratılırsa…
En kolay olanın bir Güney Amerika ülkesi olan Uruguay'a gitmek olduğu belirtiliyor. Sahtekâr ve dolandırıcılar genellikle Uruguay'ı tercih ediyor.
Peki, bu kaçış nasıl önlenir?
Demokratik haklar ve bağımsız yargı güçlendirilerek ülkede her kesime güven sağlanırsa ve özellikle genç kuşak işsizlikten kurtarılırsa bu göç durur.
İnsanlar, tok, mutlu ve huzurlu oldukları yerleri terk etmezler.
“Çok parası olan çok mutlu olur” diye bir kural yoktur!