Sayı: 110, Sayfa: 3-4
Şimdi cemiyetimiz bir hükûmet-i meşruta-i meşruadır. Hükûmet içinde hükûmetin zararı görüldü. Seviye-i irfan bir olmadığından, fırkalarda husumet, taassub ve taraftarlık intac eder. Hem de avam cahil fırkaya dahil olduğu halde bir maddi kuvveti intac eder. Tabii o kuvveti istimal ile siyasete karışacak ve umur-u idarede herkesce leziz olan tahakkümatı yapacak sahib-i ağraza müsaid bir zemin olur. Binaenaleyh, bizdeki fırkaların şimdiki hal ile devamı gayet muzırdır. Lâkin bir şirkette veya münevverü’l-fikir ve bîtaraf mabeyninde tenkidat-ı siyasetten veya ehl-i ilim mabeyninde nasihat ve irşaddan nafi olabilir. Şimdi hükûmet-i meşruamız asıl büyük cemiyettir.
İttihad-ı Muhammedî (a.s.m.) istilâ etti ve umumun hakkıdır; tahsis kabul etmez, mahsus bir anı elde edemez. Bu isim şakkayı kabul etmez. O cevher-i azîmin cüz’î bir tecellisiyle seyyale-i berkiye gibi bütün İslâmı ihtizaza ve âlemi zelzeleye getirdi. Tabiat-ı istidad-ı âlem şimdi tamamen tecellisine tahammül edemez. Tedric lâzımdır. Şimdi bu cevher-i âlîyi mukaddes bir yere hıfzetmeliyiz. Bunun bir mukaddimesi olarak, mahsus fırkalar “hâdim-i şeriat” ünvanını taşıyabilirler.
İttihad-ı Muhammedî Cemiyeti azasından