Manken olmaya özenen kızlar
Manken olmaya özenen kızlar gördüm piknik alanında... Resim çekiniyorlardı. Resim çekilen kızlar poz veririken manken gibi davranmaya özeniyordu. Biraz düşünselerdi mankenlerin de onlara özendiklerini anlayabilirlerdi. Çünkü onların mankenlerden fazlası vardı ama eksiği yoktu. Kendilerinde bulunan nimetleri düşünselerdi manken olmaya hiç de özenmezlerdi. Evvela yokluk aleminde kalmamış varlık alemine çıkma şansına sahip olmuşlardı. Düşünün ki hiç yaratılmamış olsalardı ne yapabilirlerdi ki? Mankenler dahil kime özenebililrlerdi ki?
Ya da yaratıldıklarını farzedelim. Ama sadece toprak olarak veya taş olarak yaratılabilierlerdi. Yine aynı kiloda ve aynı kalıpta yaratılrıdı. Ama sadece toprak veya taş olarak o zaman ne yapabilrilerdi ki?
Haydi öyle değil de can da taşıyan varlık olarak yaratılabilirdi. Bir ağaç, mesala aynı kilo ağırlığında bir ağaç ya da kütük olarak yaratılabilirdi. -Gerçi hiç yaratılmamaya göre o da bir nimetti aslında- Ağaç olmazdı da bir hayvan olarak bu dünyada bir yer teşkil ederdi. Mesela iğrenilen bir hayvan ya da yırtıcı yabani bir hayvan olarak dünyaya gelebilirdi. Hadi öyle olmasın nezih bir hayvan olarak yaratılabilirdi. Bir ceylan, bir kuzu veya delişmen bir tay mesela... Yine de taş olmaktan iyi olmakla beraber şimdiki halinden çok kötü bir durumda olurdu.
Haydi bunların hepsi değil de insan olarak yaratılırdı. İnsan olurdu ama Grönland'da yaşayan bir eskimo, Avustralya'da yaşayan bir Aborijin veya Afrika'nın balta girmeyen ormanlarında bir kabile üyesi olarak dünyaya gelebilirdi. -Onlar da insan ve belki bizden üstün vasıfları da var ama ötelere dair herhangi bir şey duyamadan yaşayıp gitmekle karşı karşıyalar- Ya da Vatikanda bir Kilisenin kenarında, İsrailin ortasında bir Havra bahçesinde dünyaya gelebilirdi. O zaman da son dine, son vahye kulak veremeden ömrünü tamamlar öyle göçüp giderdi dünyadan.
Bunların tamamını basamak basamak aşmış, en güzel nimetlere ulaşmış, Akıl ve beden sağlığı gibi nimetlerle çepeçevre çevrelenmiş bir hayatı varken, durupdururken mankenlere özenmek niye? Mankenin senden farkı ne ki? Sadece ve sadece dış görünüm farkı mı? On santim boy uzunluğu mu? Yoksa hiç bir zati değeri olmayan şöhret mi? Ya da sadece sende olan, ama artık mankenlerde kalmayan masumiyet gibi bir değerin varken ne diye mankenlere özeniyorsun ki?
Sen kendine bak gönül ne işin var senin mankenlere özenen kızlarla.
Sen kendine bak! O masum kızları görünce kardeşin evladın yeğenin yerine koyabililyor öyle bakabililyor musun? Sen ona bak.
Sen kendine bak! Kendinden yaşça büyük birilerini görünce; anne, teyze, yenge, hala gözüyle bakabiliyor musun?
Sen kendine bak! Yaşıtın biriyle karşışlaşınca sadece ve sadece insan olarak bakabiliyor musun?
Sen kendine bak! Yoksa, sen şöför iken centilmenlik adına bayanlara yol verirken önümden geçsin de süzerek bakmak için mi yol önceliği veriyorsun?
Sen kendine bak! Karşılaştığın bayanla yüzyüze bakarken rahatsız olacağından; yanından geçtikten sonra dönüp bir güzel arkadan süzmek mi senin erkekliğin?
Sen kendine bak! Günah içinde birlerini gördüğünde acıyıp merhamet mi ediyorsun, ayrıntılı olarak bakarak günah olmasına rağmen istifade etmeye mi çalışıyorsun?
Sen kendine bak! Giyinmiş olarak gördüğün halde hayalini zorlayıp, -acaba giyinmemiş olsaydı nasıl olurdu?- diye hayalinde tasvirler oluşturmak mı centilmenlik.
Sen kendine bak! Sen kendine bak da manken olmak isteyeni değil mankenleri gördüğünde onlara bakmaktan kendini alamayan nefsine bir çeki düzen ver.