Yatak odamızın hikayesi çok karışık :) Çünkü biz önce bazayı ve yatağı değiştirdik. Krem bir yatak başlığı aldık.Arkası ve alt kısmı wenge. Sonra dolap aldık. Dolabın aynanın alt ve üst kısımları krem rengi idi. Dolapla beraber 2 komidin aldık. onların çekmecesinin biri krem biri wenge renkti. Yani mağazada gördüğümüz beğendiğimiz. . .Ama eve geldi bir kuruldu. Sonuç hüsran.Ben bekliyorum hala krem parçalar takılacak diye. Komidinler komple wenge. Dolabında krem olması gereken yerler yine wenge. Fabrika artık öyle çıkarmıyormuş.Bahaneye bakın.Ya biize farklı bir dolap farklı komidinler getirmişler yada olması gereken krem parçalar kaybolmuş :(( Kurulduktan sonra fark ediyoruz. Başbaşa kalıyoruz biz bir tekir biri bekir yatak odası takımımızla. Dikkatinizi çekerim takım diyorum ama hepsi ayrı telden çalıyor. Ben ki taş hiç sevmem.Komidinin kulplarında taş var :(( Neyse sağlık olsun dedik geçtik biz kaç senedir böyle kullanıyoruz bunları....
Sonra aklıma geldi bunları boyasak diye. Baktım boya zor olacak. En iyisi yapışkanlı kağıtla kaplayalım dedik. Bi akşam otururken aklımıza geldi.Ee ne renk yapalım derken evde kırmızı kağıt vardı. hooop kalktık yaptık aynı gece :))
Dolabın ilk halini çekmedim. :) Önce onu kapladığımız için aklıma gelmedi. Ama o kırmızıların olmadığı halini düşünün.
Aynalardaki lekeler o küçük kafası görünen yaramaza ait :))
Sırada komidinler ve kulpları var. Kafama göre kulp bulamadım.Bulana kadar bekliycem.Kırmızının da aynı tonunu bulmam lazım kağıtta. Kırmızı kağıdım da bitti çünkü . Yada bunlarıda söküp daha açık bir renkle değiştiricem. Henüz karar vermedim.
Taa 12 aralıkta kaplamışız dolapları , ancak yazabildim :)) Daha yazacak başka yenilemelerde var ama vakit yokki :))
Etiketler: diy, öncesi sonrası, yenileme
Kuru erzaklarımı bir süredir bu kaplarda saklıyorum . Yoğurt kapları bunlar. Ben evde yoğurdu kendim mayaladığım için kapları biriktirmem zor oldu.Bazılarını iş yerinden bazılarını arkadaşlardan taşıdım. Eşim dalga geçti hatta benimle :))
Etiketler: diy, geri dönüşüm, mutfak, yapışkanlı folyo
Evimizdeki klozette bir süredir su tasarrufuna gittim. Nasıl yaptım anlatayım. Rezervuarın içine 2 lt su koydum :) Hatta sığmadı 2 büyük şişe .1 adet 1 lt lik pet şişe 2 adet te yarım lt lik pet şişeye su doldurdum. İçine koydum .Bu kadar. Her sifona bastığımızda 2 lt sudan tasarruf ediyoruz. Kontrol ettim su yeterli geliyor. Yani temizlikten yana sıkıntı yok.
Benim eşim genelde pamuklu gömlek alır. %100 pamuk olması sağlıklı olması rahat olması demek .Ama aynı zamanda zor ütülenmesi demek :)) Ne zaman alışverişe gitsek o pamukluları bulur , ben kızarım ""yaa yine aynısını buldun "" diye. Pamuklu gömleklerin yakası diğer naylon karışımlı gömleklere göre daha kolay yıpranıyor maalesef. Kiri de daha çok tutuyor. Hal böyle olunca yakayı tamir etmek bana farz oluyor :D
1- Yakası yıpranmış bir adet gömlek lazım :) Başlıyoruz . . .
2- Maket bıçağının ucunun gösterdiği yerden dikişleri sökmeye başlıyoruz. Makasla çok zor oluyor ben keskin bir maket bıçağı ile yapmanızı tavsiye ederim. Ben hep maket bıçağı kullanıyorum.
3- Yakayı ayırıyoruz komple (aslında yakanın yarısı oluyor bu kısım ) Alt tarafına hiç dokunmuyoruz .
4- Sonra çıkardığımız parçanın tersini çevirerek aynı yerine takıyoruz. Ben önce iğneliyorum.
5- Teğellemekte de fayda var.
6- Sonra makina ile teğellediğimiz yerden dikiyoruz. Başlangıç ve bitiş yerlerine dikkat edelim ip fazlalığı artığı vs olmasın. Olursa da temizleyelim.
7- Birde ütüledik mi alın size yenilenmiş bir gömlek . (ben henüz ütülemedim ütülüeyince daha güzel olacak)
Bu kadar :)) Oldu da bitti. Gömleğe en az 1 sene daha ömür kazandırmış oldum . Diyebilirsiniz ne gerek var diye . Zaten bir gömlek ne kadar ki diye . Ama kazın ayağı öyle değil . Tüketmeden bişeyler üretebilmek güzel .Ben henüz üretim aşamasına geçemedim ama elimde olanı korumaya gayret ediyorum.
Evimde bir alet bozulduysa önce tamir yoluna gidiyorum. Ancak astarı yüzünü geçecekse yenisini alıyorum. Doğaya kendi adıma konuşarsam daha saygılı davranıyorum . Özellikle anne olduktan sonra.
Etiketler: dikiş, diy, tamir
Çatal bıçak takımının sandığı epeydir gözüme batıyordu. Mutfakta boş boş duruyor beni rahatsız ediyordu. Bende onu hobi odama transfer ettim içine de malzemelerimi koydum.
Bu üç makas rahmetli babacımdan kalma. Babam rahmetli olduğunda demiştim annemle kardeşime terzi malzemeleri benim kimseye vermem diye. Çünkü biliyorum kimse benim gibi kıymetini bilemez hakettiği değeri veremez onlara :((
En baştali makasın yaşı benden büyük sanırım , ortadaki de epey eski .En büyük olansa babamın en gözde makasıydı kıymetlisiydi .Vermezdi çoluk çocuğun eline. Şimdi ben kullanıyorum.Hepsi de canavar gibi kesiyor. Hele büyük olan o kadar ağırki sizin bişey yapmanıza gerek yok kendi ağırlıyla kesiyor en kalın kumaşları bile .
Bu bir ölçü defteri. Müşterilere dikilecek kıyafetlerin ölçülerinin not alındığı bir defter. Aşağı yukarı benimle yaşıt bir defter bu ...Babamın eskiden dükkanı vardı. Dükkan zamanından kalma.Dükkan kapandıktan sonra evde çalıştı uzun yıllar. O zamanda kullandı bu defteri. Evet benim babam terziydi. Benim dikiş merakım sanırım ondan geliyor. Şimdi ben ondan bir hatıra olarak saklıyorum bu defteri .
Telefon numarasına dikkat. Henüz 5 haneliymiş telefon numaraları ....
Bu not ta defterin arasından çıktı. Malzeme aldırmak için sipariş yazmış kağıda :( Kendi el yazısı ile. Buda dikiş kutumun içinde duruyor. Her açtığımda bakıyorum. Bunun gibi bir kaç kağıt daha var. Diyebilirsiniz şimdi bu kadar kıymetli , sağlığında kıymetini bildi mi acaba. Gerçekten kıymetini bilmeye çalıştım anneme babama iyi evlat olmaya çalıştım. Annem her zaman der : "10 tane oğlum olacağına 1 tane kızım olsun diye. Sözüm meclisten dışarı tabi. Allahım herkese hayırlı evlat versin hayırlı evlat olmayı nasip etsin.
Etiketler: benden, dikiş, öylesine
Her zaman derim rutin iyidir diye. Allah rutinimizi bozmasın . Amin. Neden derseniz bazen sıkıcı gelse de büyük sorunlarınız yoktur. Gündelik işlerle uğraşır durursunuz. Yapı olarak kıpır kıpır da olsam sade bir hayatı tercih ediyorum. Şu hayattaki en büyük hedefin bir gün ev hanımı olabilmek. Gülmeyin bana .Anlatsam ağlarsınız halime :))
Çalışıyorum ama gönlüm hep evde. Sonuçta her ne kadar kendi işimizde çalışsamda ev işlerini kendimi ve oğlumu sürekli ihmal ediyormuşum gibi bir his oluyor içimde. Bunların haricinde kendime de bir sürü angarya çıkarıyorum ya da o angaryalar bişekilde beni buluyor :)
Etiketler: mutfak, öylesine