Hayal Tutucu Ebeveynler | Eğitim Her Yerde
Mitat Özder Kişisel Gelişim 0
Ne de olsa ilk edinilen bilgiler itirazsız kabul süzgeçlerimizden geçip hafıza duvarlarımıza kazınarak işlenmişti bir kez.
Ardından gelen bilgiler her ne kadar bu ilk bilgilerle çatışsa da farkındalıksız bir şekilde bir uyumlandırma çabası içinde buldum kendimi.
Adımları sıralamaya başladıktan sonra, sıkıştırılmış binalar arasında ki bir avuçluk parklarda koştuk, yine de şanslıydık en azından çevremizde her şeyleri bilen büyüklerimiz vardı. Ne istersek yapabilir ne sorarsak anlatabilirlerdi. O her şeyi tas tamam bilen büyüklerimiz, zaman geldi çocukluğumuzda yabani atlar misali meraklarımızın ardından koşturmamızın önündeki en büyük engel oldular. Her şeyleri bilen büyükler alıştıklarının dışındaki çözümleri bir türlü kabullenemiyorlar, deneyimleri ile çizdikleri yollarından çıkmamız için ellerinden gelen her şeyi yapmaktan çekinmiyorlardı. İlk yaptıkları alışılagelen kabulleri ile bizleri sarmalayıp tek tek hayallerimizi tüketmek oldu ardından diğerleri bir tren katarı misali dizilip geldi.
Büyüklerin her şeyleri bilmediğini öğrendiğimizde bizim için mağlubiyet marşı çoktan bestelenmişti. Kabullerimiz değildi artık farkındalıktan bizleri alıkoyan sorgusuz sualsiz yapılan işlemlerin sorumlusu ve tarafıydık. Pamuklara sarılıp büyütülen çocuklar sarmalında dünkü çocuklar büyüyüp ebeveynlerimizin doğrularıyla beslenip serpilmiş, anne ve babalarının benzeri yetişkin bireyler olmuştu artık.
Herşeyleri tam olmalıydı ne de olsa büyüdüklerinde koca bir meydan savaşı bekliyordu onları. Hazırlıklar ne kadar iyi yapılırsa başarı da o kadar kaçınılmaz olacaktı.
Sonuçta başarı için bize ilk öğretilen her zaman çok çalışma idi. Saatlerce süren tekrarlar başarının bilinen tek anahtarı idi. Denemelerle çizip sek seklerimizi tek ayaklar üzerinde kanatlarını aldık onların ellerinden.
Daldan atlamak için bekleyen minik güvercinlerin ardında duran serçeler kadar olamadık. Her şeyleri yaptık bizlere öğretilen, bir tek onlara güvenemedik.
Eğitimin de, öğretimin de bitmediğini her an yeniden tekrar tekrar öğrenebildiğimizi bir türlü anlamak istemedik. Değişen bilgi, renk ve sesler içerisinde bir türlü değişimin fısıldayan sesine kulak verip düşler denizine yelken açamadık.
Asla. Geç Kalmadık.