Mavi Kapaklar – Bir Masal
Zamanın birinde Sevim isminde minik bir kız çocuğu ve onun tonton dedesi Kemal varmış. Sevim ile Kemal dede çok iyi anlaşır, sık sık vakit geçirirlermiş. Bir gün Sevim okulda öğretmeni sayesinde mavi kapaklar uygulamasını öğrenmiş. Bu uygulama sayesinde toplanan mavi kapakların karşılığında tekerlekli sandalyeye ihtiyacı olan insanlara tekerlekli sandalye temin ediliyormuş.
Her gün insanların marketlerden aldığı su şişeleri bitince çöpe gidiyor ama bu uygulama sayesinde artık belirli yerlerde toplanıyormuş. Sevim o hafta sonu dedesinin yanına gittiğinde öğretmeninden duyduğu bu uygulamanın her detayını dedesine uzun uzuun anlatmış. Dedesine de;
– “Dede biz de seninle beraber toplayalım mı? Hem sizin mahallede herkes evine su alıyordur, ayrıca sen herkesi tanıyorsun. Sonra ben de bizim apartmanın girişine bir kutu koyar üzerine not yazar herkesin mavi kapakları oraya atmasını isterim. Nasıl fikir?”
Kemal dede Sevim’in heyecanlı heyecanlı anlatmasından, şimdiden planlar yapmasından dolayı heveslenmiş ve tamam demiş. Dede ve torun önce Kemal dedenin mahallesinden başlayarak herkese uygulamayı anlatıp sonra da mavi kapakların Kemal dedelerin evinde toplanacağından bahsetmişler. Bütün mahalleli bu uygulamayı çok beğenmişler ve evlerinde olan mavi kapakları hemen vermişler.
Sevim dedesiyle ev döner dönmez, dedesinin terasındaki en uç bölüme bir sandık koymuş. Sonra da defterinden kopardığı bir kağıda ‘Mavi Kapak Toplama Yeri’ yazıp duvara asmış. Dedesiyle beraber anlattığı her şeyi akşam apartmanda kapı kapı gezerek yine tane tane anlatmış. Herkese apartman girişine koyduğu kutuyu söylemiş ve yine aynı dedesinin terasına yaptığı gibi ‘Mavi Kapak Toplama Yeri’ yazısını asmış.
Her şey hazırmış, sadece kapakların birikmesi, çoğalması lazımmış. Günler geçmiş Sevim ve Kemal dedenin mavi kapak toplama merkezleri doluuuup taşmış. Dedesinin terasında bütün mavi kapakları büyük bir valize koymuşlar. Sevim tüm bu insanlara anlatma, mavi kapakları toplama süreçlerini hep fotoğraf makinesiyle çekmiş. Öğretmeninin söylediği toplama merkezine dedesiyle beraber gidip bırakmışlar.
Mavi kapak toplama merkezindekiler bu kadar çok kapağı görünce hem çok şaşırmışlar hem de çok sevinmişler. Merkez mavi kapakları saymış ve Sevimle Kemal dedenin getirdikleri mavi kapaklar bir tekerlekli sandalye almaya yetiyormuş.
Sevim ve Kemal dede bu haber sonucunda sevinçten havaya uçmuşlar, kol kola girip dans etmişler bile! Sevim kapakların sayımı, dedesiyle dans edişlerinin de fotoğrafını çekmiş. Sonraki gün okula gittiğinde tüm fotoğrafları öğretmenine göstermiş;
-“Öğretmenim biz dedemle bir sürü mavi kapak topladık. Dün toplama merkezine götürdüğümüz kapaklar tekerlekli sandalye almaya yetiyormuş. 1 tane tekerlekli sandalye alındı dün. Ama durmak yok, toplamaya devam edeceğiz. Bu güzel uygulamayı bize söylediğiniz için teşekkür ederiz.” demiş.
-“Sevim sana da dedene de çok teşekkürler. Bu yaptığınız şey o kadar güzel ve değerli ki. Şimdi arkadaşlarına da bu fotoğraflarını gösterelim, onlar da mavi kapak toplamalarına ağırlık versinler.
Sevim yerine oturmuş ve öğretmeni tüm öğrencilere Sevim ve Kemal dedenin çalışmalarını göstermiş. Tüm sınıf arkadaşları Sevim’, tebrik etmiş ve onun gibi düzenli olup hızlıca mavi kapak toplayacaklarına dair söz vermişler.
« Dans Ruhu
Sevgili Komşular »