! Lazanya'nın Günlüğü: Benim hayallerim var, kiminin vazgeçtiği şeyler...
Keşke diye başlamak istedim.
Keşke mutluluk tanımımız belli olsaydı. Mesela, çikolata yersen kesinlikle mutlu olursun. Alışveriş yaparsan mutlu olursun. Kumar oynarsan mutlu olursun... gibi gibi.
Ama tanım falan yok. Biz kızlar bir şeyi unutmak için alışverişe çıkarız. Para harcarız. Eve gelince aldıklarımızı denemeden poşetiyle beraber odanın köşesine bırakırız. Ertesi gün aldıklarımızdan bir şeyler giymek için poşeti açarız ama ne kadar sevmediğimiz, alakasız şey varsa onları buluruz. Yani o alışveriş bizi mutlu etmez. Aksine, gidip onları iade etme daha yorucu ve sinir bozucudur. Belki de mutsuzluğumuz devam ettiği için, değiştirme gereği bile duymayız.
Mutsuzken çikolata isteyen bir grup vardır. Bunun %80i pms döneminde olur. Çikolata yerken, ağlama krizine giren bir insanın parmaklarının ucundan dökülen yazıyı okuyorsunuz şuan. Neymiş demek ki, çikolata da mutluluk vermiyormuş.
Kumar örneğini vermeden geçmek daha mantıklı. Çünkü saçma bir örnek olmuş :)
Çoğu zaman, ah ulan kafamda tasarladığım adam çıkıp gelse dünyanın en mutlu insanı ben olurum diyorum. Bu istekler çoğu zaman değişiyor.
-istediğim iş olsa
-maaşıma zam yapılsa
-bir arabam olsa
-şu kredi ödemesi bitse
-bu yaz tatile çıksam
O kadar fazla var ki aslında. Hepinizin aklından geçenleri buraya yazsam, klavyeye dokunan güçsüz tırnaklarım kırılır.
Bazılarına bakıyorum, hepsi var onlarda. Benim hayallerim, onların vazgeçtikleri. Kız erkek fark etmez. Sevgiliniz olmadığı dönemlerde, çirkin kız / erkek - güzel kız / erkek çiftini el ele görüp "ah ulan" demişliğiniz vardır. Onlar birbirini nasıl o kadar sevebiliyor? Nerede tanıştılar? Acaba bu kadar mutlu görünen bir çift, birbirine güveniyor mudur? Adam kızı kullanıyor mu? Aşk yok mu aralarında? Adam kıza para mı yediriyor acaba? Bu sorular yine uzar gider. Ama cevabı asla bulunmaz.
Benim hayatımda nedense, istediklerim bir arada olmadı. İşim oldu, dana gibi oldum sevgilim olmadı. İşim oldu, zayıfladım ama sap kaldım. İşsiz kaldım, param bitti, sevgilim oldu. Sevgilim beni terk etti, iş bulamadım, evde oturup kilo aldım. Bütün kış işsizdim, parasız pulsuz. Şimdi yaz geldi. İşim var, daha maaşım yok ve tatil hakkım yok. Düşünsenize 2009dan beri tatile gitmiyorum. İnsan her seneye hayal kırıklıkları yorgunluk ve küskünlükle girerse nasıl mutlu olabilir ki? Çikolata mı yiyeyim? :) Gerçi şimdi tatil yok diye şikayet etmiyorum. Aman diyim patronlar falan blogumu biliyor :) ahahaha Blogu okuyan çoğu kişi bilir ki, ben her zaman mutlu olacağım, geçinmeme yetecek kadar maaşı olan, huzurlu mutlu bir iş ortamı istemiştir. Daha çok yeni ama buldum gibi. Evet şuan ofisten yazıyorum. İşlerimin bir çoğunu sabahtan beri başımı kaldırmadan tamamladım ve ofis hatırası olsun diye bloga minik bir iz bırakmak istedim. Patronların blogu bilmesi kötü gerçi, bıdır bıdır konuşamayacağım. Ama Allah için diyorum hepsi Dünya tatlısı. İlk başlardan beri, sanırım bu benim hayattaki en büyük şansım diyorum.
Ne babadan güldü yüzüm, ne okuldan, ne psikolojiden, ne maddiyattan, ne aşktan .... Sanırım bu iş beni kendime getirecek.
Size çok güzel haberler veren yazılar yazacağım inşallah. Heyecanlı olacak.
Bir kaç eksik var ama onlar hep EKSİK zaten.
Sağlıcakla kalın... Geleceğim yine.
https://twitter.com/lazanyam saat kaç? -
Sena Kıpçak17 Mayıs 2012 15:12Sanırım ilk yorum benden olacak :) Devamlı iş değiştirip dikiş tutturamadığım dönemleri hatırladım da iş cidden en önemli mutluluk kaynaklarından ha bir de çikolata :) Mutluluğun daim olsun lazanya yemeği tarifi ararken bulduğum sevimli yazarYanıtlaSilLazanya17 Mayıs 2012 15:21Hoşgeldin Sena :) Ortak noktamız Lazanya sevmemizle sınırlı değil demek ki :) teşekkür ederim, güzel kalbi olan tüm insanların mutluluğu daim olsun.YanıtlaSilBerrin17 Mayıs 2012 16:04lazanyam, ne zamandır takıp edıyorum senı hala kılo veremedın mı :)su akar yolunu bulur derler hersey yoluna gırecektır merak etme..YanıtlaSilLazanya17 Mayıs 2012 16:25Berrin, rejim bloglarında da hiç zayıflayan göremedim valla.Balık etinden balinaya geçmeden, buna bir dur demem lazım ehehehYanıtlaSilkibritci kız17 Mayıs 2012 17:17bende bir işe giriverseydim yeter idikilolarında canı cehenneme !YanıtlaSilMühendis'ül Edebiyat17 Mayıs 2012 17:53Hep böyle yaz olur mu? Tam emin olma hiç mutluluktan çünkü ne kadar mutlu olduğundan emin olursan; nazar değer mutlu olamazsın. Yani bana böyle oldu hep. Kilolarını da pek kafaya taktığını düşünmüyorum, çünkü zaten hayatının adamını bulduğunda seni sen olduğun için sevecektir ve olduğun gibi kabul edecektir zaten. Gerisi de bildiğin dünya zaten tabi o zaman umrunda olursa dünya.. Selamlar Almanyadan.. Özletme kendini..YanıtlaSilMia Wallace17 Mayıs 2012 18:35bende de bi doluu istek var lazanyam offYanıtlaSilMilena18 Mayıs 2012 01:09Lazoşuminsan hayatının çoğunu işte geçiriyor orada mutluysan çok şeyi aştın zaten dimi?gerisinde haklısın ya illaki mutsuz olacak bişey buluruz..takma kafanıııı:)YanıtlaSilMelodram19 Mayıs 2012 14:03Mutlu haberlerini bekliyoruz o zaman.:)YanıtlaSilAdsız22 Mayıs 2012 17:32Patronlarin blogu bilmesi hos olmamis bence yaYanıtlaSilLazanya24 Mayıs 2012 09:32kibritçi kız, sende bekle. bak olacağı zaman oluyor demek ki. bunun en canlı örneği benim.ceo, sen cansın. teşekkür ederim. vakit bulsam da keşke uzun uzun konuşsak oraları anlatsan bana. neler yaptıgından bahsetsen. en yakın zamanda yine yazacağım.milena, haklısın büyük ve zorlu kısmı aştım :) melodram, inşallah diyorum o zaman :)adsız, haklısın :/ aslında ofis hakkında yazılar yazabilirdim güzel olurdu :)YanıtlaSilRebecca30 Mayıs 2012 13:47O çiftleri ben de merak ederim. Kesin erkek kullanıyor boşverelim =PYanıtlaSilsami erdoğan4 Haziran 2012 15:18her kesin yaşamak isteği heyecan bazılarımız anlık yaşar bazılarımız ciddi yaşmak ister.. yaşadığınız olay sanırım benim çalıştığım yerde gerçekleşti :)YanıtlaSilLazanya4 Haziran 2012 15:26evet sami :) ama sanırım bir üstteki yazıya yorum yazmak istedin :)YanıtlaSilsami erdoğan4 Haziran 2012 15:34evet ben yaşadıklarımı anlatsam karşıma geçer siz ağlarsınız :)YanıtlaSilLazanya4 Haziran 2012 15:44sen çal biz oynayalım be :)YanıtlaSilAdsız10 Haziran 2012 14:17Bir sozum vardir: sokaga cikmani yagmur etkilemez. Kaldi ki yagmur mutlulugun kendisi de olabilir. Yani mutluluga ne tarafindan baktigimiz onemli. Adamin birini tanidim okulda: kucukken aldigi full 0'li karnesini duvara asardi ve bununla mutlu olurdu. O adam simdi senin patronun :)YanıtlaSilLazanya12 Haziran 2012 18:33Patronum, "Sokaga cikmani yagmur etkilemez. Kaldi ki yagmur mutlulugun kendisi de olabilir." Evet bu söz cidden benim listemde ilk sıraya çıkabilir. Genelde melankolik ve karamsar olduğum için, mutluluğu göremiyorum çoğu zaman. Ya da ayağıma kadar geliyor, ben tepiyorum... teşekkür ederim yorum için :) hala ofisteyim sevgiler selamlar :))YanıtlaSilAdsız13 Haziran 2012 23:50Belki de mutlulugu istememek lazimdir mutlu olmak icin. Ayagana kadar gelip teptiklerin mutlulugun kendisi olamaz buyuzden. Seni mutlulugun ziddi yoktur zira. Yani mutsuzluk kelimesi mutlulugun tamamlayicisidir, ziddi degil. Beni mutsuz kilan hersey mutlulugumdan armagandir demisti sairin biri.Calismak da bir mutlulukdur, bol bol calis :)YanıtlaSilLazanya14 Haziran 2012 09:49Son zamanlarda en iyi şansım ve en büyük mutluluğum çalışmak zaten.Başka bir şey düşünmek istemiyorum çoğu zaman. Dilerim iyi yürekli kişiler sevdiği ve istediği işi yaparlar.YanıtlaSilYorum ekleDaha fazlasını yükle...
Benim hayallerim var, kiminin vazgeçtiği şeyler......