lütfen üye olunuzİnTeRNeT TeKNoNoJi KuRuMLaRı FoRMu..::Bir Forum Olmakla --261-- SeRuVeNCiNiN meKaNıYıZ::.. Anasayfa Galeri Takvim SSS Arama Arama Sonuç : Mesajlar Konular çıkıntı araştırmaKayıt Ol Kullanıcı Grupları Giriş yap İnTeRNeT TeKNoNoJi KuRuMLaRı FoRMu :: _--------------- ๑۩۞۩๑ SiLVaN ANaDoLu ๑۩۞۩๑ ------------_ :: Sal'dan haberler
hayrettin !!..ANADOLU TEKNİK LİSESİ..!!
VATAN VE İMAN Ey! Bu vatan uğruna şahadet şerbeti içen mücahitler! Sizlere ne mutlu ki siz şahadet şerbeti içmişsiniz. Erişilmeyecek bir mertebeye ulaşmışsınız. Ya Rab şahit ol onlar ölümü sanki bir bayrammış gibi karşıladılar. Kalpleri iman ve vatan sevgisiyle dolu dolup taşıyordu. Hangi birini örnek vereyim ki, Seyit onbaşı, Cafer paşa, Yahya Çavuş, Yozgatlı Hasan ve daha niceleri. Seyit onbaşı ki pes etmek yerine mermiyi kaldırdığı gibi topa sürüyor. Allah’ım bu ne vatan sevgisi. Savaşın en yoğun olduğu anlardı. Düşman gözünü seddü’l bahir tepesine dikmiş. Ağzından kan kusuyordu adeta. Türk mukavemeti gittikçe azalıyordu. Kendilerini Allah’ın koruyuculuğuna bırakan Türk birlikleri şehitlik mertebesine arzu edercesine, kaçmak yerine son gayretleriyle mücadele ediyorlardı. Bu sırada bir İngiliz gemisinden atılan büyük bir bomba bir topçu birliğini toptan imha etmişti. Yalnızca Seyit onbaşı kurtulmuştu. Ali Çavuş etrafındaki manzara karşısında duyduğu ıstırap ile dünyada eşine az rastlanacak bir olayı gerçekleştirdi. Yaratıcıdan başka yardımcısı yoktu onun. Ama bu o ızdıraplarla ölmedi. O daha sonra son nefesini rahat bir şekilde verdi.	Onların tamamı sıra dağlar gibi muhkemdi. Onlar sırtlarını imana yaslamışlardı. Nusret Mayın Gemisi görevini büyük bir başarıyla yerine getirmiş dönüyordu. Herkes sevinç içindeydi. Ama biri sessizdi. Komutan Hakkı Paşa; çünkü onun kalbi bu sevinci kaldıramadı. Ya Rab! bu ne içtir. Bu ne sevgi, bu ne iman, bu ne kararlılık. İsmini sayamadığımız nice şehitlerimiz hepsi de gözü kapalı ölüme gitmek için can atıyordu. 3. Tabur kumandanı Binbaşı Mahmut Sabri Bey bir takım işitiyordu. Şahadete susamış erlerden kurulu olacaktı. Öne ilk çıkan er Yahya çavuş idi Anasına söz vermişti o şehit olacaktı. Öyle kararlıydı ki itiraz mümkün değildi. Ama o şehit olmamıştı. Görevini başarıyla yerine getirmişti faka şehitlik ona az görülmüştü. O ise çok üzülmüştü. Daha sonra eve dönüşte şahadet şerbetini içmek nasip oldu.	İşte biz böyle bir neslin evlatlarıyız. Bize ne düşer biliyor musunuz? Onlardan devraldığımız bu vatanı bir sonraki nesle o bilinçte teslim etmek.	Bu vesileyle şehitlerimize tekrardan rahmetle anıyoruz. Mehmet KeskinSilvan Anadolu Öğretmen Lisesi9-A/28
Vatana kurban doğmuş İsmail;Toprakta değil yüreğimizdesin aziz kahraman.Sen on yedisin de bir genç değil, Çanakkale topraklarını kanınla sulamak için doğmuş bir Türk evladısın. Sen bizler için gelecek için kaleme sarılması gereken ellerinle silaha sarıldın.72 milletin modern silahları karşısına o vatan aşkı ile dolu yüreğinle çıktın. Ey Hasan ey yolunda yürüdüğümüz şehidimiz siz Türk olarak imkansızı başardınız. en körpecikten canını sererek tüm dünyaya hürriyet aşkını haykırdın. Kanınla kutsadın bu vatanı. Çanakkale’nin geçilmezliğini değil yerler gökler haykırdı. Senin ve senin gibi Türk gençliğinin cesareti karşısında gökler ağladı. Sular kaynadı. Sen alev gibi yanan ve yakan milletler karşısında hilalin gölgesinde toprağa girdin. O hilali bu toprakların üzerinden indirmedin. Siz ananızı babanızı arkanızda bıraktınız ama Çanakkale’yi düşman eline bırakmadınız. Sen o savaşta tarihimizi zaferlerle süsledin. Sen geri dönüşünün olmadığını bile bile yürüdün düşman askerinin üzerine. Sen mezun verememiş lisedeki kahraman öğrencilerimizden birisin, kahramansın, azizsin, şanlısın çünkü ben küçüğüm diyerek geri çekilmek yerine vatanın için savaşıp ta şehit oldun. Senin vatan sevgisiyle dolu olan göğsün düşmanların mel’un ihtiraslarına karşı daima demirden bir duvar gibi yükselmiştin. Siz hiçbir durumda hiçbir zaman bayrağımız altındaki bağımsızlık gölgesinden hiç vazgeçmediniz. Bu vatanın yeri bu kanal sulanmış toprakların yeri zirve değil mi? Gerekirse uğruna on yedi yaşındaki bu bedenleri vermek değil mi? Dedirtmeyeceğiz senin gözünü arkada bırakamayacağız belki aynı yaştayız belki değiliz ama senin izinde yürüyeceğiz.	Kara toprakta yatan Kınalı Hasan; Kör olsa da gördü gözlerimiz seni; sağır olsa da duydu kulaklarımız özgürlük için haykırışınızı, Çanakkale bizim, bizim kalacak, sen yerinde rahat uyu, bu millet vatanına ve sizlere layık olacak.Merve KoyuncuoğluSilvan Anadolu Öğretmen Lisesi9-A/39
ÇANAKKALE’NİN NURLARISelam;	Selam size vuslatı vatan aşkıyla birleştiği ve makamına ulaşmak istediğiniz kahraman Çanakkale mücahitleri. Selam size Çanakkale ebabilleri; İsterdim;İsterdim; yerinizde olmak, belki alnınıza yediğiniz bir kurşun ya da günlerce aç perişan kaldığınız günler…Ayazda çorabınız olmak isterdim ve silahınızda kurşun olmak isterdim, her sıkışta Allah-u Ekber nidalarıyla gitmek isterdim zalim düşmana. Hep yerinizde olmak isterdim, belki toprakların parçaladığı mübarek cesedinizin yerinde olmak isterdim; her kurşun yediğinizde semaya yükselişini. Hep ama hep bu vuslatla yandım.Ama; Hissettim;Hissettim koca Seyid’in kaldırdığı topun ağırlığını bellerimde hissettim, hissettim mübarek alnınıza değen kurşunun acısını acısı değil belki vatan kurtulmaz endişesinin verdiği acıyı hissettim. Mübarek canınızı verirken bile..Hissettim, yüreğimde, düşmanın çokluğu ve cephanenin azlığı değil yüreğinizde taşıdığınız imanın verdiği kuvvetle savaşmanız, hissettim kaf mücizesini Ama hep duydum;Duydum; silahları saz edip kurşunları da nota edip dağlarla ve taşlarla haykırdığınız Çanakkale türkülerini, özgürlük türkülerini. Duydum öyle ki hiç dinmeyen ezanların verdiği coşkuyla haykırışınızı, duydum haykırışınızın semaya semada düşmanın beyninde çıngılaştığını.Ama hep gördüm;Gördüm düşmana saldırışınız, öyle ki Uhud misali her yer ana baba günü; ya alnına değen bir kurşunla şehitlik mertebesine yada bir bombanın parçaladığı cesediyle ve belki yaralanıp gazilik mertebesine…Gördüm sadece savaş öldürmek değil diye; evet şahit oldum. Düşmanın bile yaralandığında yardım ettiğini; kahraman aslanlarım…Ama hep kokladım…Kokladım; her birini ya şehitlerin kokusu, yada şehitlerin, gazilerin kanlarıyla sulanmış toprağın açtığı özgürlük çiçeklerin kokusunu, yada barutla karışmış şehit kokusu Ama hep tattım…Tattım; tattım sizin şehitlik mertebesini ya avucunu açmış sizi bekleyen peygamber yada cennet kapısında hurilerin nazlandığı Firdevs cennetinin hazını. Ama en çok tattım vatan sevgisini… Ama hep bildim;Evet her zaman bildim; zalimin zulmü düşmanın hainliğinin barutlaştığı ve içinizdeki vuslatın vatan sevgisiyle perçinleşip ateş misali düşüp özgürlük patlayan 500000 nuru…Evet bildim bu nurları. Ama her zaman o 500000 nurdan biri olmak isterdim.
Sevgili dedeciğim (yüzbaşı İsmail Hakkı Bey)Sizlerin 85 yıl önce canınızla kanınızla mücadele ederek bizlere emanet ettiğiniz cumhuriyet dimdik ayakta ve güçlü adımlarla geleceğe yürüyor. Kanınızla suladığınız bu topraklarda artık rahat uyuyun. Emanetinizin ebediyete kadar uzanacağından emin olun.	Karların soğuğun kışın acımasızlığında on binlerce şehit verdiğimiz Sarı Kamış yaylalarında köylüler başları dik geleceğe umutla bakıyorlar. Özgürce yaşayıp üretiyorlar Çanakkale şehitler anıtına ziyarete gelenler dünyaya “Dur” dediğimiz coğrafyanın manevi havasıyla büyüleniyorlar. Hani anlatırdın ya;Gazi Paşa’nın Koca Tepe de derin derin düşünüp sonrada “Ordular ilk hedefiniz Akdeniz’dir illeri!” diye kükrediğini şimdi ilk hedefimiz ilimde fende ve teknolojide çağdaş toplumların öncüsü olmak. Cumhuriyetin kurulması için kucağında çocuğu, sırtında cephane taşıyarak cepheye koşan Türk kadını şimdi eğitimde, sanatta, iş ve meslek hayatında Türk erkeğiyle yan yana yönetimde, mecliste halkını temsil ediyor. Sevgili dedem senin bizleri etrafına toplayıp anlattığın o anılardaki yokluk yoksulluk çaresizlik ve ölüm dolu karanlık günlerin geceleri aydınlığa umuda dönüştüğü ve yeni ufukların şafaklarını ağartmaya başladı. Ülkemizin dört bir yanını gözlerimde canlandırıyorum. Samsundan Erzurum’a Sivas’tan Ankara’ya Dumlupınar’dan İzmir’e her yerde sizlerin izlerini ve eserlerini görüyorum. Ne büyük işler başarmışsınız ne kadar çok imkansızları gerçekleştirmişsiniz.Gerçekten sen tarihin bir kere yaza bileceği efsanevi bir destanın eşsiz kahramanısın. Sen bu mübarek ve mukaddes vatanın her zerresine alın teri dökmüş abidesisin. Eskişehir’de, İnönü’de Sakarya’da Kütahya’da Yunan Ordusunu defalarca bozguna uğratıp dize getirdiğiniz yerler şimdi gururla ayakta duruyor. Sizlere şükranlarımı sunmak için bu topraklara sahip çıkıyorum. Şehitlerimizin yattığı Allah-u Ekber dağlarında törenler şenlikler yapıyorlar. 250000 şehit verdiğimiz Çanakkale Conk bayırı; Anafartalar; Arı burnu mimarı olan aydınların çocukları üniversitede araştırma yapıyor. İlmi çalışmalar üzerine uğraşıyorlar. Geçmişin hatırasına bağlı kalarak geleceğin ufkunda çağdaş modern ilim ve teknikte gelişmiş güçlü ve öncü bir “cumhuriyet güneşi” olmak en büyük idealimizdir. Nice 85.yılları yaşamak daha güçlü daha mutlu ve daha ilerici bir düşünce ile geleceğine giden bir yolcumuz var. Bu ülkede yaşayan dili, dini, ırkı ve mezhebi ne olursa olsun kardeşlik duyguları ile sevgi ve barış dolu gönül sesi ile herkesi bu yolculuğa davet ediyorum. Gelin güçlü ve gelişmiş bir Türkiye Cumhuriyetinde insanca hak ve özgürlükleri kardeşçe yaşayalım.İlknur KaçmazSilvan Anadolu Öğretmen Lisesi9-B/9
mavisim !!..ÖzeL Üyé..!!
Yaş : Kayıt tarihi : 29/01/08
ya bende Anadolu lisesindeyim demek ki ben daha Güzel mşj atıyom _________________
Sponsored content Konu: Geri: Yarışmalara yollanan kompozisyonlar Yarışmalara yollanan kompozisyonlar