Hatice SUNER HEP İYİ OLUN...
25 Haziran 2020 - Perşembe 14:12 Bu yazı 231 kez okundu
Bu sıralar sürekli yıllar önce Antalya’ya ilk geldiğim dönemler geliyor aklıma. Hiç bilmediğim, bana her zaman büyük ve korkutucu gelen bu şehrin caddelerinde dolaşmaya başladım. Yine bir gün hiç unutmam Kapalıyol'da gezerken o zamanlar için bu hiç bilmediğim şehirde, bana oldukça yabancı gelen yüzler arasında "bir gün benim de dostlarım olacak mı" diye düşünmüştüm. Bu beni heyecanlandırır ve gülümseme sebep olurdu.
Bilenler bilir biz Karslılar için çay önemlidir. Dostluğu, sıcaklığı ve hoş sohbeti temsil eder. Çay içerek sohbet edebildiğim sayısız dostum var şimdi bu şehirde. Hepsi için tek tek yaratıcıya teşekkür edip ayrıca minnet duyuyorum.
Biliyoruz ki, iyi ve huzurlu günler adar kötü ve zor günlerde biz insanlar için. Her zaman güzel kokulu çiçek bahçelerinde şen şakrak gezindiğimiz günler olmuyor ne yazık ki. Hayatımıza giren her insanın hayatımızda önemli yeri olduğunu düşünüyorum. Hepsinin bize farklı hisler yaşattığını ve başka şeyler kattığını bilmemiz gerekir. Bu yaşanmışlıklar sayesinde onlarla bağ kurarız. Ve bazı dostlarımızla kurduğumuz bu bağlar çok kuvvetlidir.
Her gün mutlaka konuştuğum, seslerini duyduğum ve hal hatır sorduğum dostlarım var. Bir de aylarca görüşmeyip, konuştuğumuzda ise her gün birlikteymişiz gibi samimi kalabildiğim dostlarım… Ne mutlu ki, sevdiklerim, kan bağı olmadan AİLEM diyebileceğim insanlar var. Beni güçlü ve şanslı yapan, varlıklarıyla her zaman yanımda olduklarını hissettiren insanlar onlar… İYİKİLERİM diye adlandırdığım, hep iyiliğimi isteyip iyilikle gelenler. Başım sıkıştığında tereddüt bile etmeden kapısını çalacağım ve ailesinin içinde sofrasında yerim olduğunu bildiğim insanlar…. Bu kocaman ailede kan bağına ihtiyaç duymadım hiçbir zaman. Baba, abi, kardeş kelimelerini kullandığım her birine. Çünkü bu kelimeler onlarla anlamlaşan ve tamamlanan kelimeler oldu benim için.
Bir kaç gün önce yaşadığım bir olayla yeniden filizlendi bu duygular. Gerçi hastalık zamanı süresince hep düşündüm dostlarımı ve onlar için dua ettim. Ama iki gün önce bir arama ne güzel insanlar var hayatımda dedirtti yeniden bana. Çalan telefonuma baktığımda garipsedim önce çünkü beni nadir arayan babam gibi gördüğüm ve sevdiğim bir büyüğüm aradı. İlk cümlesi ‘’kızım iyi misin?’’ oldu. Seslenemedim ilk bir kaç saniye çünkü iyi değildim. Ama onun bunu bilme şansı yokken nasılda iyi gelen bir ses oldu o an ruhuma anlatamam. İyi değilken, iyi değilim demek imkansızdı o yumuşak sese. Tabi ki "İyiyim abicim" diye çıktı kelimeler ağzımdan. "Aman iyi ol kızım" dedi yeniden. Belki de o an yalan söylediğimi anladı ama yine o naif haliyle beni üzmemek adına devam etti konuşmaya. Ve ben telefonu kapattığımda gerçekten çok çok iyi hissediyordum kendimi. Sonra düşündüm ki onlarla aramda kimsenin bilmediği bir hissetme gücü var. İyi olmadığımı hissedebildikleri ve bu duruma müdahale edip beni iyi edebilme özellikleri var.
Şimdi o güzel abime, Antalya’daki babama ve beni şanslı hissettiren tüm dostlarıma, sevdiklerime, yanımda ya da uzağımda olan hayatımı anlamlı kılan bütün insanlara gelsin söylediklerim… İyi ki varsınız ve iyi ki hayatımdasınız. Hepinize minnettarım. Umarım siz de her zaman iyi olursunuz ve ruhunuza iyi gelen o güzel sesli güzel yürekli insanlar hep hayatınızda olur. HEPİNİZİ ÇOK SEVİYORUM…
Her gelen günün güzellikler getirmesi dileklerimle. Sağlıkla kalın.
Etiketler: , HEP, İYİ, OLUN...,
Yasin - 26 Haziran 2020