Felsefî Gök Kubbemiz Kutluer’in klasik tefekkür dünyamızı anlamaya çalışan yazılarının bir devamı ve açılımı niteliğinde. İslam entelektüel geleneğimizin ana akımlarına, ele aldığı meselelerin müsaade ettiği kadarıyla, bakmayı sürdürüyor yazar. Bu meselelere bakarken de felsefî perspektifi nispeten öne çıkardığı görülüyor. Ancak bu bakış açısıyla yer yer kelam ve tasavvuf alanlarını da tarıyor. Yazarın gözlemlerine bakılırsa ülkemizde klasik tefekkür dünyamız üzerine farklı bakış açılarından yapılmış araştırmalar diyalojik okumalara daha çok imkân verecek şekilde anlamlı birikimler oluşturuyor ve bu yüzden entelektüel geleneğimizin atlasını çıkarma hedefinde belli bir mesafe alındığı söylenmeli. Kutluer’e göre bu büyük atlas tamamlandıkça gök haritasında önceleri dikkatimizi çok çekmeyen birçok yıldız ve takımyıldızın kendi parlak mevkiini ihraz etmiş olduğunu daha çok fark edecek, bir ‘felsefî gök kubbemiz’ olduğunun bilincine daha çok varacağız. Kitap, işte bu farkındalık ihtiyacına dikkat çeken bir çalışma.
Bu kitap, "İslam Düşüncesi Tarihi" sahasında incelemelerde bulunmayı anlamlı sayan aziz okurların ilgi, görüş ve tenkitlerine arzedilmiştir. Müellif, bu kitapta derlediği araştırmalarıyla muhteşem düşünce mirasımızı yeniden keşfetmeye yönelik çabalara, mütevazi bir katkı sağlamak istemektedir. Ele alınan konular hususen kelam-felsefe ilişkileri hakkında fikir verici özellikte olup, klasik düşünce geleneğimizdeki akıl / itikad örgüsünün tipik ve belirgin desenlerini mukayeseli tarzda sergilemektedir.
İbn Sînâ felsefesinde metafizik "tümel" bir ilim. Öteki felsefî ilimler belirli varlık alanlarını çeşitli yönleriyle incelerken metafizik varlığı varlık olması bakımından "konu" ediniyor ve bu açıdan bakıldığında karşımıza bir ontoloji olarak çıkıyor. Bir-çok, tümel-tikel, zorunlu-mümkin... gibi genel kavramlar ise ontolojinin perspektifini oluşturuyor. Varlık konusunun zorunlu-mümkin kavramları açısından araştırılması, hem varlık hem de zorunlu kavramlarının insan aklında "önsel" oluşundan hareket ediyor ve bir zorunlu varlık (Vacibü’l-vücud) analizinde karar kılıyor. Filozofun İlk ve İlke Varlık (el-Evvel, el-Mebde’ü’l-Evvel, es-Sebebü’l-Evvel) dediği "Kendisiyle Zorunlu" olan Varlık böylece ontolojik araştırmanın merkezine yerleşmiş oluyor. Bu çalışma İbn Sînâ ontolojisinin bu anahtar terimini Tanrı ve O’nun alemle ilişkisi bağlamında ele almakta. Filozofun felsefesini yeniden keşfetme imkanı vermesi ve "zorunluluk" kavramı etrafındaki geleneksel tartışmaları daha belirgin kılması ise yazarının başlıca beklentisi.
İslâm felsefesinin özgün klasikleri, hem belirli bir felsefe tasavvurunu şekillendiren hem de bu tasavvurun yönlendirdiği şaheserlerdir. Bunları ortaya koyan entelektüel muhit, İslâm medeniyetinin temel değerleriyle uyum içinde olan bir “felsefe paradigması”na ulaşma idealini genel olarak gözetmişti. Ulaşılan başarıların temel ilke ve değerlerle çatıştığı kanaatinde olan ilim ve fikir muhiti ise felsefî geleneği eleştirip yargıladı. Ancak aleyhte tavırların dahi çoğu zaman söz konusu “felsefe paradigması”na iştirak ettiği gözlendi. Bu kitap, özellikle kendini İslâm felsefe geleneği içinde konumlandıran entelektüellerin felsefeyi bir “hikmet” ve “ilim” olarak nasıl kavradıklarını incelemektedir. Süreklilik, özgünlük ve ilmîlik fikrinin şekillendirdiği bu “felsefe tasavvuru”, bu kitabın temel konusunu oluşturmaktadır.
Yazarın daha önce kaleme aldığı İslam’ın Klasik Çağında Felsefe Tasavvuru adlı kitap, İslam felsefe paradigmasını bizzat bu geleneği inşâ eden Müslüman filozofların tasavvurları bakımından inceliyordu. Kitapta “ilim” ve “hikmet” terimleri bu tasavvurun ifadesi olan iki anahtar terim olarak esas alınmış ve felsefe konseptine filozofların bu kavramlara yüklediği anlamlar ışığında bakılmaya çalışılmıştı. Elinizdeki kitap bu çalışmayla iki yönden bütünleşmektedir.
21,00 TL 13,65 TL Tükendi