Terapilife Psikolojik Danışmanlık HizmetleriBlogCinsel TerapiZevkle Kabus Arasında Geçen Cinsellik (Cinsel Mitler)
Cinsel mitler, cinselliğin yaşanmasını sınırlayan inanışlardır. Erkek cinsel şemaları, cinselliği erkeğin kontrol etmesi ve yönetmesini, her zaman ilişkiye hazır olmayı, penisin sert olmasını cinsellik sırasında duygusal ihtiyaçların olmamasını ve her zaman cinsel ilişkiye ihtiyaç duymayı gerektirir. Bu şema kontrol ve performans yönelimine dikkat edildiğinde, cinselliği büyük bir baskı altında tamamlanan fiziksel bir eylemle sınırlı tutar. Yani hazdan yoksun,stres içinde bir cinselliği içerir.
Kadın cinsel şemaları “iyi kız” olma, cinsellikte pasif olma ve eşinin onu uyarmasını ve orgazma götürmesini beklemeyi ya da diğer adıyla “iyi kız” olmayı gerektirir.
Çocukluğunda düzenli, ödevlerini zamanında yapan, yaramazlık yapmayan, her yerde kendisinden beklendiği gibi davranan, genç kız olduklarında da cinsellikle ilgili konuları kendi ahlaklarına yakıştırmayan, erkek arkadaş edinmekte isteksiz olan, sadece çeyiz hazırlamak ya da okulunu bitirmekle ilgilenen kadınlar ”iyi kız” sendromunu yaşamaktadırlar.
Elbette burada söz edilen “iyi”, yaşamın diğer alanlarındaki temel davranış tarzını kapsamayan, cinsellik alanında sınırlayıcı ve işlevselliği bozan çarpık bir “iyi” kavramıdır. Bu kadınlar sevişmeyi başlatmayı, sevişmeye ilişkin fanteziler kurmayı ahlaksız bulurlar, ”Hafif kız” olmamak için bunları reddeder ve sonra da cinsellikten zevk alamazlar. Cinsel Eğitim Tedavi ve Araştırma Derneği ‘nin bu konuda hazırladığı dosyada da çocukluğunda ve gençliğinde kendisini ”iyi kız” olarak tanımlayan her 10 kadından 9’unun yetişkinlikte orgazm olamadığı, geleneksel kadın cinsel rolünü benimsemiş kişilerin yaşadığı ”iyi kız” sendromunun, orgazm yaşamalarının önündeki en büyük engeli oluşturduğu vurgulanmıştır.
Kadınlar arasında, ikili ilişkilerinden hoşnut olmanın cinsel işlevlerde önemli bir etken olduğu görülmektedir. Cinsel performans, cinsel birleşmenin sıklığı, orgazmın olup olmadığı, sevişmekten zevk alma ve doyum ile ilgili ölçüler, yakınlık duygularından uzak değerlendirilir.
Kaplan; erkeğe oranla kadının cinsel yanıtının sevdiği insanla olan ilişkisinin niteliğine daha çok bağlı olduğunu ifade eder. Kadın eşini olumsuz değerlendiriyor veya ondan korkuyorsa ona cinsel yanıt vermekte zorlanacaktır.
Uygun olmayan “magazin literatürü” ve pornografik yayınlar da cinsel mitlerin pekişmesini sağlarlar. Beklenenin tersine, cinsel mitlere eğitim düzeyi yüksek gruplarda, hatta hekimler arasında bile rastlanmaktadır. Birçok insanın cinsel eğitimi yetersizdir veya hiç yoktur.
Cinsellikle ilgili bilgi eksikliği ve cinsel olan herhangi bir şeye olan duyarlılık kişileri değişik kaynaklardan, özellikle basın-yayın organlarından veya aynı derecede bilgisiz yaşıtlarından,arkadaşlarından gelen mesajlara duyarlı kılar.
Bütün bu mesajlar “gerçek erkeğin” , ‘’seksi kadının’’ nasıl düşünmesi ve davranması gerektiğini telkin eden bir kalıp oluştururlar. Farkına varmazsak eğer cinsel hayatımızda bu şekilde öğrenmiş olduğumuz rolü oynayabilmek için var gücümüzle çabalarız. Modeldeki standartlara ulaşmanın ve insanüstü seks yaşamanın bir yolu olduğunu düşünürüz. Mutlaka bunu yapmanın bir yolu olmalıdır. Ve herkesin bu sırrı bildiğini, bizim hayal bile edemeyeceğimiz cinsel zevkleri tatmakta olduğunu düşünürüz. Bu durumda kendimize ve partnerlerimize kızarız. Kızgınlığımıza ve denediğimiz tüm yollara rağmen, düş kırıklığı hep içimizde kalır ve biz önemli olanı unuturuz. İnsanlara özgü olaylarda tek bir doğru yolun olmadığını ve dışarıda belirlenen hiçbir kuralın bizi mutlu edemeyeceğini unuturuz. Kendimizi unuturuz, nasıl hissettiğimizi, kendi cinselliğimizi ve bunu en iyi şekilde nasıl ortaya dökeceğimizi unuturuz.
Gerçeği kendi beklentilerimize uydurmaya çalışırken, kendimizle ve partnerimizle olan bağlantımızı kaybeder ve kendimizden hoş bir deneyimi çalmış oluruz. Seksi daha iyi yaşama konusundaki kararlılığımız yüzünden, seksin yalnızca hayatın küçük bir parçası olduğunu unuturuz. Birçok yazı ve kitap seksin bize iyi geldiğini söylemektedir. Sonuçta kendinizi hazır hissetmenizden bağımsız olarak, seks yapmanız konusunda bir baskı oluşmuştur.
Seksin üzerinde fazla dururuz ve ilişki kurmanın diğer yollarına yeterince zaman ve çaba ayırmayız; böylelikle bize daha doyurucu gelebilecek ilişki kurmanın yollarını kendimizden esirgemiş oluruz.
Bütün bunlar cinselliğin gelişimini örseleyen etmenlerdir. Ancak bu etmenler değiştirilemez değildir. Bu değişimi sağlamanın bir yolu öğrenmiş olduğumuz ve belki gerçekle bağdaşmayan cinsel kuralları bir yana bırakarak daha uygun olanları seçmektir. Bu yolla kişiye özel, yanlış öğrenilen kalıpların dışında, kişinin bedeni, duygusal yapısı ve değer yargılarına uygun bir cinsel yaşama ulaşma şansı artar. Cinsel yaşamı bir deneyimler bütünü olarak kabul edersek, kişiye uygun cinsel yaşam kendi cinsel gereksinim ve isteklerinin farkında olduğunda yaşanabilir.