Posted on 03/10/2017 by ssengoz
Ruhuna izzet tanımayan, nefsaniyetin şeytaniyette ısrar olduğunu nasıl bilebilir?
Esâsen Töre’yi sürdürebilme imkanı olduğu için teşkil edilen Türk Devleti’nde amaç, insanlığı Kut’a kavuşturmaktır. Bütün müesseseler küçükten büyüğe bu maksada nispetleri sayesinde meşrûlaşırlar; fakat Kut’un ortaya çıkmasında olmazsa olmaz şart da, ben duygusunun yerini, bütün varlığın sorumluluğunu hisseden bir yüksek idrâkin almasıydı. Hizmetin derûnunda saklı cevher de buydu.
Bir ucunda Hâce Ahmed Yesevî atamız, diğer ucunda Gül Baba’nın işaretlediği coğrafyamızın ihtiyaçları muazzamdır… Bu toprakların ve üzerinde bulduklarımızın bizden beklediği mes’ûliyet de ona denk!.. Gözümüz milyonların tembelliğine takılıp yılmamalı, bir ucundan tutmayı ibadet zevki haline getirmeliyiz…
Bu konuda da kimse kimseye rakip değildir. En acizimizden, en muktedirlerimize kadar herkese iş var… Yeter ki: “Ben ne yapabilirim?” sorusunu kendimize soralım…
Kalp ağrısı çekenlere selam olsun.
← GERÇEK Mİ? :)