Her Yaşta ve Sınıfta Yalnızlık
AB Gelir ve Yaşam Koşulları İstatistikleri biriminin yürüttüğü anket çalışması, AB ve aday ülke vatandaşlarının kendilerini ne kadar yalnız hissettikleri sorusuna yanıt arıyor. Avrupalıların %6,7’si ihtiyaç duydukları zaman yardım isteyebilecekleri bir kimsenin olmadığını düşünüyor. Lüksemburg (%15,3), İtalya (%14,4) ve Yunanistan (%13,4) AB ortalamasının iki kat üzerinde yer alan ve kendini yalnız hissedenlerin en çok olduğu Avrupa ülkeleri oluyor. Durumun en iyi göründüğü ülkeler ise Çek Cumhuriyeti, Finlandiya, Slovakya ve İsveç. Bu ülkelerde yardım edecek kimsesi olmadığını düşünenlerin oranı sadece %2 civarında seyrediyor. Genellikle aile bağlarının Avrupa’ya göre daha kuvvetli olduğu varsayılan Türkiye’nin durumu ise şaşırtıcı. Türkiye’de ihtiyaç duyduğunda yardım isteyecek kimsesi olmadığını düşünenlerin oranı %11,3. Bu oranla Türkiye Avrupa’nın en yalnız ülkeleri arasında altıncı sırada yer alıyor. Kadınlar ve erkekler arasındaki kimsesizlik hissi oranı farklılık göstermiyor. AB’de erkeklerde yalnızlık hissi yaygınlığı %7,2 ve kadınlarda %6,2 seviyesindeyken, Türkiye’de erkeklerde oran %11, kadınlarda ise %11,5 oluyor.
Türkiyeli Gençlerin Büyük Yalnızlığı
Hayatın doğal akışı gereği yaşlandıkça sevdiklerimize veda etmemiz gereken zamanlar gittikçe sıklaşıyor ve yalnızlık hissi artıyor. Türkiye’de ihtiyacı olduğu zaman yakınında birisini bulamayacağını düşünenlerin yoğunlaştığı yaş grubu 50-75 aralığı. 75 yaş üzerindeki nüfus ise Türkiye’de kendisini bu alanda en şanslı hisseden grup oluyor. Çalışmanın Türkiye ile ilgili ortaya koyduğu belki de en şaşırtıcı sonuç ise 16-24 yaş arasındaki nüfus içindeki oranın yüksekliği. Normal şartlarda bir insanın en sosyal ve hayat dolu olması gerektiği bu yaşlarda Türkiyeli gençlerin %9,9’u kendisini kimsesiz hissediyor. AB’de bu yaş aralığı için ortalama oran sadece %3,3. Üstelik AB’deki tüm yaş grupları içindeki en yüksek oran olan %8,3 (50-64 yaş grubu) dahi kimsesizlik hissi konusunda Türkiyeli gençlere yetişemiyor.
Kimsesizlik hissine eğitim seviyesi açısından bakıldığında ise net bir şekilde mezun olunan okul seviyesinin artmasına paralel olarak yalnızlık hissinin azaldığı göze çarpıyor. Sadece bir varsayımdan ibaret olmakla birlikte, bu durum eğitim hayatının sosyal çevrenin genişlemesi üzerinde olumlu bir etkisi olmasıyla açıklanabileceği akıllara geliyor.