Bebekler, masa, ya da iskemlenin kenarına tutunarak ayakta durmaya başladıkları zaman, bacaklarının, dizleri dışarı bakar biçimde çarpık durduğu görülür. Bundan endişe duymaya hiç gerek yoktur; çünkü bebekler, çarpık bacaklı olarak dünyaya gelirler.Bebek, sırt üstü yatırılırsa, bu durum daha da belirginleşir: Diz kapakları dışarı dönüktür, topukları da birbirine bakar. Fakat kendi başına ayakta durmaya başlayınca, çarpıklık farkedilmez hale gelir.Daha sonraki haftalarda, vücut ağırlığının bacak ve ayaklar üzerine binmesiyle, bacaklar düzelir. Ama çocuk koşmayı öğrendikçe, bacaklar bu kez de içeri doğru çarpılmaya başlar. Bu da normaldir. Bacaklar, ancak buluğ çağında son şekillerini alırlar. Koşmayı öğrendikçe, bir yaşındaki çocuğun ayak şekli de değişir.Bebekler ayrıca düztabandır. Çocuk, bir yaşına gelince, ilk yürüme deneylerinde, tabanının yine düz olduğu görülür. Tabandaki çukur, ancak çocuk koşmayı öğrenince gelişmeye başlar, ikinci yaşın sonunda, düz olmadığı iyice belirginleşir.Çocuk, dengesini sağlayabilmek için, dizlerini hafif içeri bükerek yürür. Bu durumda, ayakta durması bile zormuş gibi görünürken, çarpık bacaklarına ve düztabanlığına rağmen, gayet güzel koşabilir.Bu tür çarpıklıklar normal sayılacağından, doktora gösterilmesi gerekmez. Ancak ikinci yaşın sonunda dışa doğru çarpıklık hâlâ devam ediyorsa, bir ortopedi uzmanına danışmak gerekir. Çünkü bu, romatizmal bir hastalıktan ileri gelebilir.Taban da zamanla gelişmez ve düz kalırsa, yine doktora başvurulmalıdır.Bazen de, koşmayı öğrendiği sırada, çocuğun vücudu öne doğru eğilir. Ayaklar ise, içe dönüktür. Bu durum fazla belirgin olmadıkça, çocuk iki yaşına gelmiş olsa bile, endişeye gerek yoktur. Eğer dönüklük çok belirginse, kalça kemiklerinde bir bozukluk olabileceğinden, çocuk doktor tarafından muayene edilmelidir.
Ancak ayakla ilgili sorunlar bunlarla sınırlı değil. “Ayağımız ömrümüz boyunca bizi taşıyor ama biz ayağımızı layığıyla düşünmüyoruz” “Ayakkabılarımızı sağlıklı seçmiyor, sağlıkla üretmiyor veya ticari gayelerle adı ortopedik denilen bir takım pabuçlar satın alıyoruz. Ayağımızın sağlığını biraz da ayakkabılarla biz bozuyoruz. Ayakkabı kullanmaya başladıktan sonra medeniyetle beraber ayak sorunları artmış. Başlangıçta nasırlar, tırnak batmalarıyla sorunlar başlamış, yakın yüzyıllarda sivri, yüksek topuklu ve dar burunlu pabuçların kullanılmasıyla başparmağın dönmesi, diğer parmağın üste çıkması gözlenmiş. Ayak ağrıları yaygınlaşmış. Maalesef ayakkabılar, her zaman çok sağlıklı değil.”
“Ülkemizde çocuk ortopedistlerinin görevlerinin birisi de sağlıklı çocuklarda bir ila altı yaşlar arasında sık görülen, hafif basma kusurları ve bacak yamukluklarını çok nadir olan kalıcı sorunlardan ayırmak ve aileye bilgi vermektir. Erken tanı açısından çocukluk döneminde sorunların tesbit edilmesi son derece önemlidir. Çocuklarda ayak sorunlarını ikiye bölmek gerekir. Birincisi çocuklarda gelişimsel düztabanlık denilen, sorun oluşturmayan değişikliktir. Gelişimsel düztabanlık çok yaygındır, çocukların yüzde 60, 70, bazı çalışmalara göre 80’inde hafif düztabanlık ve hafif içe basma vardır. Bu durum bebek tipi yağ dokusunun cilt altında yerleşmesinden kaynaklanır. Çocuk yürüdükçe bu yağ dokusu ezile ezile kaybolur ve çocuğun ayakları normale döner. Bazı hekimler bu durumları hastalık olarak kabul edip, tedaviye alır. Ancak tedavi olarak verilen ortopedik botlar, tabanlıklar veya bir takım başka özel kalıplarla yapılan pabuçların hiçbiri etkili değildir, tersine bilim dışıdır. Tıp dünyası gelişimsel düztabanlıkta ayakkabı ve tabanlık kullanımını 1950’lerden 70’lere kadar araştırmış, Amerika, Kanada ve Avrupa ülkelerindeki meslektaşlarımız konunun üzerinde ayrıntılarıyla durmuşlardır. Varılan sonuçlar hiçbir şekilde tabanlık, pabuç veya özel bir tedaviye gerek olmadığıdır. Doğuştan çarpık ayak denilen ikinci grup hastalıkta bebekler doğduklarında ayakları içe dönük olarak doğar. Bu durum bin bebeğin birinde görülür. 70 milyon nüfuslu ülkemizde doğuştan çarpık ayaklı olan çocuk sayısı da fazladır. Erkek çocuklarında kızların 5-6 katı sıklıkla görülen bu sorun sakatlığa neden olduğu için erkenden alçıyla tedaviye başlanması gerekir. Çocuk doğar doğmaz, dokular esnekken alçı, daha sonra gerekirse ameliyatla tedavi edilir.
Mehaba :))Boloğunuzu Yetenekli hanımlar gurubunda gördüm ve ziyarete geldim çok güzel ve yararlı bir blog hazırlamışsınız bende beklerim sevgilerbu arada küçük bir tavsiye yorum bölümündeki kelime doğrulama ziyaretçilerin yorum yazmasını zorlaştırdığından yorum yazmazlar kaldırırsanız yorum yazmak daha kolay hale gelir