Emekli özgürlüğüne dönüş
Yaşam öylesine kapalı bir kutu ki, hiç olmadık zamanlarda ummadığınız sürprizlerle karşılaşıyorsunuz. Sevdiğiniz bir alanda yıllarca çalışıp emekli oluyorsunuz. Kendinize yeni bir rota çiziyorsunuz. Tam emekliliğin tadını çıkarıyorum derken halkın arasında halk mektebi dediğimiz alanda dün sınıfta yaptıklarınızı halkın içinde halk adına yapmaya çalışıyorsunuz. Gün geliyor, çoğu konularda halk sizi görevlendiriyor. Bu işten kaçış olmadığını düşünüyorsunuz. Hiç karşılıksız, zevkle koşuşturmaya başlıyorsunuz. Yapılan bu işin zaman grafiği yok, mekanı yok. Koşturuyor, koşturuyorsunuz... Gün oluyor bir teklif oluyor şaşırıyorsunuz. "Bu benim işim değil. Emeklilik özgürlüğümü elimden alıyorsunuz" diye itiraz ediyorsunuz. Tüm itirazlara rağmen Vatan, Millet, Sakarya felsefesi, birileri de arkanızdan itiyor düşüveriyorsunuz havuza. Bu havuz Belediye hizmetlerinin harman olduğu bir havuz. Belde ve belde insanının sosyal yaşantısında can suyunun verildiği yer olan bu havuzda; şehrin havasından suyuna, parkından bahçesine, pazaryerinden oyun alanına, yapısından imarına, kaldırımından caddesine, yayasından otomobiline, ışığından trafiğine, insanlarının sanatından kültürüne herşeyin planlanması yapılır ve de istenir.
Bu havuza inip çıkmak, bir ayağı altıyüzellide, bir ayağı da siyasi düzlem üzerinde bulunan iki ayaklı merdivenle olur. Tüm maharet bu iki ayağı dengede tutmaktır. En zor olanı da kaygan zemin üzerinde bulunan siyasi ayağı dengede tutabilmektir.
15 Eylül 2002 tarihinde düştüğüm bu havuzda, emeklilik özgürlüğümü ipotek altına alarak 02 Haziran 2004 tarihine kadar, belde insanlarımın hizmetinde kaldım. Bana bu görevi verenlerin yüzünü kara çıkarmadan, verilen hizmeti yürütmeye çalıştım. Yirmi aylık süreçte birçok gerçek dostlar tanıdım. Takım oyunundaki başarıyla güzellikleri yaşadım. İkiyüzlü insanların da gerçek yüzlerini, gerçek kimliklerini tanıdım. Şerefli olmanın erdeminden bahsedip şerefsiz davranışları sergileyen sahtekarları tanıdım. Düşündüklerini kişilerin yüzüne söylemekten korkan, imzasız dilekçelerle yalan kusan kişiliksizleri gördüm. Bütün olumsuzluklara karşın güven duyan insanları tanıdım, onurlandırdım. Yeni yeni can dostlar edindim, gururlandım. Değişik davranışta beceri sahibi yeni insanlar tanıdım. Yaşamın fotoğrafını renklendirdim. Dağarcığımın deneyim gözünü yeni ve ders alınacak olaylarla doldurdum. İtiraf etmeliyim ki, yaşadıklarımın güzel kesitleri yüreğimde hep saklı kalacaktır. Çirkinlikleri sırtımıza yük etmenin bir anlamının olmadığını artık öğrenmiş bulunuyorum.
Bolu Belediyesi ile bundan böyle bir ilişkim kalmamıştır. Bu görevde bulunduğum sürece deneyimlerinden yararlandığım Sn. Valime, tüm kamu kurum ve kuruluşların yöneticilerine, Milli Eğitim mensuplarına, üniversite öğrencilerine, öğretim görevlilerine, Bolu halkının duyarlılığına, özellikle birlikte çalıştığım Belediye personelimin işçisinden memuruna, müdürüne ve başkanlarına teşekkür ediyor, hoşçakalın diyorum.
Ben; birkez daha uzunluğunun ne olduğunu bilemediğim yaşam çizgisinde emekliliğimin özgürlüğünü yaşamaya dönüyorum. Varsa hakkım helal olsun, sizler de helal edin diyorum. Tüm dostlara sağlıcakla iyiliklerle kalın diyorum.