After The Night, There Is A Light
İflah olmaz bir Eurovision şarkı yarışması severim. Her sene "şu kazanır" dediğim ise çok büyük ihtimal kazanamaz. İzlanda dedim olmadı, İsviçre dedim tutmadı. Misal, geçen sene Romanya'yı tutuyordum. Romanya'nın borçlarını ödememesi yüzünden güzelim şarkıyı daha yarışamadan elediler.
Bu sene şarkılar ortaya çıkmaya başlayınca büyük hayal kırıklığı yaşadım. "Bir tane iyi şarkı çıkar mı acaba?" derken karşıma Malta çıktı. Eh işte dedim. Neredeyse tüm ülkelerin şarkıları Youtube'a düşmüştü. İtalya'nın saçma sapan şarkısı da bahis sitelerinde açık ara önde gidiyordu. Umudu kesmek üzereyken bir şarkı daha geldi. Şarkıların video kliplerinden etkilenmemek için, şarkıyı açarım ama hemen başka bir sekmeye geçerim. Sadece şarkıyı dinleyebilmek için, video beni etkilemesin diye. Şarkıyı açtım, başka sekmeye geçtim. İlk önce şarkıcının Alman'a benzeyen şivesi dikkatimi çekti. Sonra biraz da pelteklik var gibi geldi. Şarkının sözleri içindeki bir yer beni kendisine çekti; After the night, there is a light. (geceden sonra bir ışık var)
Şarkı bitti. Gittim tekrar tuşuna bastım. İlk defa bu senenin yarışma şarkılarından birini ikinci defa dinliyordum. Üçüncü defa tekrara bastığımda merakım ağır bastı. Görüntülü izledim. O güzelliğe hayran kaldım. Sonra bir daha, sonra bir daha. Kaç defa dinledim bilmiyorum.
Sonra bir haber düştü. Ukrayna, şarkıcının Ukrayna'ya girişini yasaklamış. Şarkı Rusya adına yarışıyor. Ve Rusya ile Ukrayna arasındaki gerginlik malum. Konu şu ki, şarkıcı Julia Samoilova, Ukrayna hükümetinden izinsiz olarak Kırım'a gitmiş ve şarkısını tanıtmış. Ukrayna yasaları da diyor ki; Ukrayna'dan izinsiz Kırım'a gidersen 3 sene Ukrayna'ya giriş yasağı alırsın. Siyasetin pis işleyişi, bir şarkı yarışmasının içine böyle ediyor işte. Eurovision komitesi, Rusya'ya şöyle bir öneride bulunmuş. Şarkınızı Moskova'da söyleyin. Biz de sıranız gelince yayınlayalım. Ruslar henüz buna cevap vermiş durumda değil. Bir şarkı yarışmasını bile siyasete alet edecek kadar kötülükler içinde yaşıyoruz. Bunu her iki taraf için de söylüyorum tabi. Bizim tarafımız müzik.
Aslında bu yazıyı yazmaktaki amacım size siyasetin pisliğini göstermek değil. Biraz da kitapta yazdıklarımı tamamlayan bir şarkı yüzünden yazıyorum. Hani 3 yaşındaki çocuğun mezar taşının yanı başında olduğunu bilmeden, yetmişlerindeki Metin Amca'ya üzülüp, adaletine sıçayım bu dünyanın diye sızlanan Zeynep'in öğrendikleri gibi.
Hayatlarımızda ne zaman olumsuz bir şeyler olabileceğini bilemeyiz.
Sınıfta kalıp, okulu uzatabilirsiniz. Kimine göre yıkıcıdır, kimine göre boşverdir.
Bir telefon gelir, annen öldü diyebilirler. Dünyan kararır.
Sıra babana gelir, hayatın yükü omuzlarına yıkılır.
En kötüsünü de gördüm. Oğlunu toprağa verirken bir abimin yanındaydım. Hepsinden beter.
Bir de kitapta anlattığım kahramanlardan, gözleri görmeyen Serdar gibileri var. Doğuştan yada çocukken yakalandıkları bir illet yüzünden yarım kalan hayatlar ve hayaller.
Bir daha ayağa kalkamayacağınızı zannettiğiniz zamanlar var. O hayatlara bakıp ayakta kalmak için türlü nedenlerinizin olduğu.
Birinci olmak için yarışmamalı.
Yaşamış olmak için yaşamamalı.
Sizin için çizilen yol buysa ve yol engellerle doluysa, o engelleri kaldırmaktır yaşamak.
Şarkıcı belki siyasi nedenlerle finalde yarışamayacak. Ama benim için kazanan şarkı budur. Julia'nın bu yarışmayı kazanmaya da ihtiyacı yok zaten. Zira engelleri kaldırmasını öğrenen birisini ölüm dışında kimse yenemez.
Bu blog kurulduğundan beri hemen her yazının sonunda şarkı çaldık.
İlk defa bir şarkı için yazı yazdık.
Bir de siz bakın bakalım, kim kazanmış kim kaybetmiş.
Ve asla unutmayın; after the night, there is a light. (geceden sonra bir ışık var)
Pacing, thinking, staring at the ceiling
I wish I had the courage to know
Everybody’s talking ‘bout the reasons
And all I wanna do is find that feeling
If there is a heart
Then we must keep believing inside
And in the dark our flame is burning
Our flame is burning
All my life been searching for the meaning
But now I know that seeing is believing
I wish I knew what life is
I wish I had the courage to grow
That were never apart
Gönderen Bülent Gürsoy zaman: 23:47
Etiketler: Eurovision, Julia Samoilova