Güncelleme : 2018-09-04 12:41:58Bu içerik 486 kez okundu.
Şu memleketimizin haline bakın Tanrı aşkına.
Gündüz dolar altı ellilerde, Avro yedi atmışlarda seyrediyor, gece Halk Bankası, üç liradan, üç buçuk liradan döviz satıyor. Ve gündüz, gece uyuyanlara, bir yanlışlık olmuş galiba deyip kestirip atıyor. Peki sorumlular hakkında ne gibi bir işlem yapılıyor?
Bunlar galiba bu milleti salak falan zannediyor diyeceğim, gerçekten salaktan da öteyiz…
Daha on beş – yirmi beş aralık davalarında evindeki kutularda deste deste yabancı paralar çıkan banka müdürünü sonradan terfi ettirmedi mi bunlar?
Zavallı banka müdür yardımcısına ABD de tutuklu. Reza efendiye yardım ve yataklık etmek, kim bilir daha hangi nane işlerden dolayı?
Adam, konuşursam yer yerinden oynar, dedi, devamı gelmedi. Ama yerin oynadığını yaşıyoruz hep birlikte. Enflasyon canavarının pençesinde sürün babam sürün…
Gerçi bizim milletin yastık altında ne çok altın, döviz varmış vesselam da bizim haberimiz yokmuş! Ama elin kompradorları hala dövizle işlerini sürdürüyor. Meyveden sebzeye, giyimden kuşama, inşaattan, içtiğimiz suya meğer işler hep dövizle dönüyormuş. Daha dün karpuzun kilosu elli kuruşken, şimdi iki buçuk lira neredeyse. Manavlara yaklaşmak adeta olanaksız. Süper marketlerde de malın kötüsü, çürüğü, tarihi geçmişi sarılıyor raflarda. İstersen alma…
Şimdi ne diyeyim kardeşim! Bu suça hepimiz ortak olmadık mı? Bunları seçip seçip başımıza on sekiz yıla yakın bela yapmadık mı? Önce parti başkanı, Başbakan oldu, Sonra Cumhurbaşkanı, şimdi de adına Başkan dedikleri ucube bir yönetim biçimi. Tek Adam rejimi yani. O ne derse o oluyor. Meclis’te vekillerin artık maaş almaktan öte bir işlevleri de kalmadı sayılır. Çünkü oradadır çoğunluk Başkana ait. Bir de yavru muhalefeti var tabi yanında MHP…
CHP’de sular bir türlü durulmuyor nedense. İç çekişmeler dışa yansıdıkça da oy oranında ciddi düşmeler yaşanıyor. Gerçi gerçek CHP’li kessen partisinden vazgeçmez ama maalesef bizim memlekette particilik sanki takım tut aya benziyor. Biraz işler aksayınca kıyamet kopuyor ortalık yerde. Yerel seçimler Arife’sinde umarım sular durulur da vatandaşa memleketin hal i mealli yine onun anlayacağı hal diliyle anlatılır. Vatandaş da eski düştüğü yanılgılardan kurtulur artık…
Kötü kokular sardı ortalık yeri. Sanki bu döviz aldatmacasında siyaseten bir oyun oynanıyor. Bir gecede köşe dönenler, ertesi gece ikinci, daha ertesi gece üçüncü, daha ertesi gece de dördüncü köşeyi dönüyor.
Kurban bayramında emekliye bin lira ikramiyeyi reva görenler; kendileri yirmi bin lira ikramiye aldılar. Aldılar da bizim zavallı emekli harabı şükür demekten öte geçemedi ne yazık ki.
Bir asgari ücretli, hesap yapmış kendince. Evli ve iki çocuklu. Çocuklar da okullu.
Ev kirası beş yüz lira.
Pazar parası iki yüz lira
Elektrik su parası yüz lira
Çocukların okul masrafı yüz lira.
Asgari ücret bin beş yüz lira
Masraflardan sonra elde kalan altı yüz lira
Daha ne istersiniz be gafiller diyor asgari ücretle geçinenlere?
Her halde dalga geçiyor!
Köy okullarını kapatanlar, köy camilerine ikişer imam atadılar. Her imam en az üç bin beş yüz lira maaş alıyor. Beş vakit ezan, beş vakit namaz karşılığında. Ya köyde, okudukları kurandan, mevlitten, Cenaze merasimlerinden kazandıkları? Onlar sayılmaz… Çünkü o imamlar, iktidarın arka bahçesi. Aleni iktidar destekçileri. Dualara bile katıyorlar desteklerini. Bizzat tanığıyım bu işlerin.Çünkü daha bir ayı yeni geçti kayınbiraderi yitirdik. Işıklar yoldaşı olsun.
İşin dindarlık kısmını kısmen başaranlar, artık kindarlık kısmına geçmeye başladılar yavaş yavaş. Bunu da yaşayarak göreceğiz elbette. Devlet kendi okulunu nitelikli, niteliksiz diye ikiye ayırıyorsa ve eğitim adına kocaman bir sıfırla yer almışsak dünyada, vay halimize vay!
“Uyan artık ey yaralı Aslan, bu kış uykusundan uyan…” Sen uyanmazsan, memleket bitti…