Biz Kimiz – Gaziler Sosyal Hizmetler Merkezi – Ankara
“Ey Oğlum, gözümün nuru Murat’ım! Zabit efendiye selam söyle… Bizde üç şeye kına yakılır; gelin olan kızlarımızın eline kına yakarız; evine, eşine, çocuklarına kurban olsun diye… Kurbanlık koçlara kına yakarız; Allah’a kurban olsun diye… Bir de askere gönderdiğimiz evlatlarımıza kına yakarız; vatanına kurban olsun diye… Sen dört kardeşin arasında kurbansın. Sen orada şehit olacaksın inşallah. Kurbanlık koçlar nasıl kınalanırsa, ben de onun için senin saçını kınalayıp gönderdim.” Ve mektup Çanakkale’de Murat’a ulaştığında, Murat’ın kınalı başı çoktan Allah’ına kurban gitmiştir bile… Bizler de, analarımız tarafından ya ellerimize ya da ruhumuza kına yakılıp gönderildik askere. İşte bu yüzden kolumuzu, bacağımızı, gözümüzü toprağa bırakıp geri döndüğümüzde analarımız “Vatan sağ olsun!” dediler.
Şöyle biraz geriye dönüp baktığımda, Türk insanının askerlik ruhunu bir türlü kavrayamayan yabancıların, İstiklal Savaşı’ndaki zaferimize neden ”Türk mucizesi” dediklerini çok iyi anlıyorum. Çünkü onların bir türlü anlayamadıkları bu “mucize”nin temelinde tek ve basit bir gerçek yatıyor: “Kınalanma.”