Sabah çok erken uyandım bugün. Oysaki her zamanki gibi oldukça geç yatmıştım. Uyanma nedenim yağmurdu. Balkondaki çanak antene inen yağmurun trampete benzer sesler çıkarmasına bir türlü çare bulamamıştım ve kaçınılmaz son yine gerçekleşmişti...
Öylesine uykum vardı ki. Ama tekrar uyumak ne mümkün. Çıkan sesler yağmurla beraber hız kazanmıştı üstelik. Kalktım istemeye istemeye..
Tam bu esnada aklıma kalıcı olacağına inandığım bir çözüm geldi. Evet, bu durumu bir daha yaşamamak için sanırım çare bulmuştum. Yağmur durur durmaz anteni folyo ile kaplamaya karar verdim. Daha sonra bunun iyi bir çözüm olduğunu düşünüp kaç zamandır neden aklıma gelmemiş olduğuna kızdım epey. Ve yağmuru izlemek için pencerenin önüne oturdum.
Uykumun yarım kaldığını falan unuttum tabii bu arada. Ve hep yaptığım şekilde perdeleri sonuna kadar çekip doya doya izlemeye başladım yağmuru.
Öylesine güzel yağıyordu ki. ''Bardaktan boşanırcasına'' tabiri söz konusuydu. Hatta daha da fazlasına doğru ilerledi durum. Her taraf yağmurdu, sadece yağmur. Ufacık bir boşluk yok gibiydi gökyüzünde. Kovalarla iniyordu sanki hiç durmadan.
Bu esnada biraz korku geldi içime. Ya hiç durmasa, hep ama hep böyle devam etse neler olurdu ki? Ürperdim ve devamını düşünmek bile istemedim.
El birliği ile ne kadar bozmaya çalışmış olsak da ''doğanın dengesi'' diye bir durum söz konusuydu. O yüzden de yeteri kadar yağıp duracağından emin oldum anında. Olmak zorundaydım.
Ne garipti. Daha dün yazdan kalma bir gün vardı. Her zamanki gibi yürüyüşe çıkmıştım büyük bir istekle. Her taraf yemyeşildi. Ağaçlar, çimler,güneş eşliğinde ve uyum içinde bu küçük şehre çok güzel bir bahar havası sunmuştu.
Sanırım ruhsal durumu etkileyen en büyük sebeplerin başında geliyor hava durumu. Ve sırf havanın güzelliği sayesinde dün inanılmaz mutluydum.
Bu bir gerçekti...
Ama ya şimdi? Dünkü sunumdan eser yoktu. Gökyüzü kapkaraydı,bir şeylere bozulmuş, içi kararmış gibiydi, durmadan indiriyordu yağmuru.. Hiç durmadan..
Böyle zamanlarda doğayı canlı bir varlık gibi düşünürüm ben.
Bir şeylere kızdığını, ruhsal durumunun çok bozuk olduğunu, birilerinden intikam almakta olduğunu falan. Hatta böyle düşünürken o kadar kaptırdım ki onunla birlikte sinirlenmeye başladığımı hissettim bir an..
İşte böyle pencere önünde senaryolar üretip durmaktayken hafifleyen yağmurla birlikte insanlar geçmeye başladılar sokaktan..
Hazır senaristliğe soyunmuşken gördüğüm her insan üzerinde kurgular denemeye başladım bu kez. Biraz devam ettim bu kurgulara. Öylesine zevkli oluyor ve hayal gücüm öylesine yaratıcı bir şekilde çalışıyordu ki, şaşırdım.
Sanırım en kısa zamanda bu tarz kurgular üreterek küçük öyküler yazmak istiyorum. Ya da bana öyle geliyor.
Ve işte böyle yağmurlu bir günün ardından sevgili günlüğüme de bunlar döküldü klavyeden...
Gönderen Zeugma Zaman: 20:58
Etiketler: anten, uyku, yağmur
İzDüŞümLeR 08 Şubat, 2009
Zeugma,çanak antenine bulduğun çözümü burdan duyurursan çok sevinirim.Ben de aynısını panjurlar için uygularım :(
Yağmur ben de gereksiz bir duygusallık yapar.Ama çoğunun aksine ,bir dışa vurum olmaz.
Senin psikolojik benzetmene bayıldım.Öykülerini merakla bekliyorum :)
kozmonot 08 Şubat, 2009
çok güzel anlatmışsın yağmurlu bir günü bende bir yürüyüş yaptım bugün yağmur altında hafiflemişken bir ara öykülerini bekliyorum bayağı ilginç fikirler var sende bu arada
öykü 08 Şubat, 2009
öyku de oykulerını merakla beklıyor:)
Forsaken 08 Şubat, 2009
Ya gerçekten cumartesi günü de bir garipti havalar pazarda. Ceketimi bir çıkarttım bir giydim üşüyormuyum yoksa sıcak mı anlamadım gitti hasta olmasam iyi bu dengesizlik içinde.
Besimi 08 Şubat, 2009
Yarınki güne daha canlı ve daha gerçekçi hazırlanması için doğanın güneşi özletme taktikleri bunlar.
Devamlı yazın yaşandığı bir yer düşün. Hatta düşünme boşver, sıkıcı çünkü :)
Parpali 09 Şubat, 2009
Burada da çok yağmur vardı dün. Hatta iyi de ıslandım ben. Yetmedi bir de, geçtiğimiz yaz memlekette yağmur yağarken çektiğim videoyu izleyip, yağmur sesini dinledim akşam. Makinayı çok dolaştırmamış, sabit bir yerde biraz tutmuş olsaydım siteye koymak isterdim ama; izlerken insanın başu dönüyor.:)
Dilerim güzeldir bugün havalar. Özellikle ruhunda...
Uzağa Giden Kadın 09 Şubat, 2009
Benim şehrimde de inceden bir yağmur türküsü var.
Bozkırın sızısı gibi.
Yağmur bu bazen çisil çisil, bazen tokat tokat yağıyor. Bazen memur ıslatıyor, bazen tarlada başak büyütüyor.
Ama aklımda kalan bi kaç damlacık içinde yüzdürdüğüm kağıttan gemilerim..
Elif..den 09 Şubat, 2009
Bu dünyada herşeyin bir düzeni var ,yagmur yagar ve durur...Kar yagar ve erir...Şu gökyüzünde bir nokta görebılıyormusun ki tamamlanmamış yarım kalmış...Herşey tastamam hiç bir eksiklik yok...
Allahımın büyük bir varlıgının eserıdır bunlar...
Senden küçük öyküler çıkar bu kadar kelimeleri yan yana koyup yazıyorsan,daha neler yazarsın..
Hadi bekliyoruz en kısa zamanda ,hayal dünyandan çıkmış öyküleri okumayı...
Mixx 09 Şubat, 2009
işte yazmanın insan üzerındekı etkılerı..kafasında hıkayeler olusturup kurgular kurabılıyorsun.))
ve yagmur yagmuru hep sevdım..çok guzel anltmışssın..
Zeugma 09 Şubat, 2009
@ İzCiğim,çanak antene naylon folyolardan sarmayı düşünüyorum şöyle güzelce.Yağmurun metale hızla çarpmasından çok farklı olacağını,fazla ses çıkmayacağını düşünüyorum..
Ama antenin çekim gücü etkilenmez umarım..
Bu yöntem senin panjurlar için hiç uygun değil galiba :(
@ Kozmonot, ne güzel olur yağmurda yürümek..Ama hemen eve gelip üstünü değiştirmek lazım..
Öykü yazacağım ama yağmur durunca ilham da durdu (galiba) :D
@ Ben de hayatımın en güzel Öykü'sünü (seni) bekliyorum ve takipteyim.
@ Aynen Forsaken..
Bahsettiğin Cumartesi yazdan kalma bir gündü.
@ Besimi, dedim ya..Doğa sanki canlı bir varlıkmışcasına bilinçli davranıyor çoğu yerde..
Son kelimelerin aklıma Amerikalı bir komedyenin esprisini getirdi aklıma.
Gece sahnede şov yaparken ;
-Mart ayı yaz gibi geçiyor diye seviniyorsunuz. Şimdi dışarı çıktığınızda gündüz olsa da sevinecek misiniz? demişti :D
@ Bizim buranın havası da İstanbu aynı Parpalicim.
Islak üstle dolaşmaktan çok korkarım ben. İyi havalarda bile şemsiye bulunur yanımda..
Sen yağmuru çok seviyorsun belli :)
Bence o görüntüleri yine de koy sitene.
@ Şair bir bayandan yağmuru türlü hallerde irdeleyen süper kelimeler dökülmüş..
Çok teşekkürler''Uzağa Giden Kadın''. Çok güzeldi..
Yine gel..Çok uzaklara gitme..
@ Elifciğim,evrende her şeyin milimine kadar tamam olmasını ben de senin gibi düşünerek açıklayabilirim ancak.. Başka izahı yok.
Öykü yazma konusunda beni yüreklendirdiğin için teşekkür ederim..
Denemelere başlayacağım ama..seninkiler kadar yazamam..
Bakacağız,neye benzeyeceğine :)
@ Sen de dene bence Mixx..
Can sıkıntını da geçirecektir eminim..
Kafamda kurdum ama yazıya dökülünce neye benzeyecek bilmiyorum..Teşekkür ederim:)
Anılarımı anlatıyordum. Fakat kurgu öykü yazmayı sadece bu yazımda denemiştim.
Yağmuru ben de hep sevmişimdir ama illa hüzne boğuyor insanı ne hikmetse..
Leon 09 Şubat, 2009
Gerçekten İstanbul!a 2 gündür yağmur yağıyor ve yazıda sanki bu yağmurda içimden geçenleri özetlemiş diyebilirim.Duyguları ve hisleri söze dökmeyi gerçekten iyi şekilde başarıyorsun Zeugma.Özellike yağmurla birlikte hislerinin de çoşup,sakinleşmesi kısmına bayıldım..
Yüregine Sağlık arkadaşım..
Zeugma 10 Şubat, 2009
Eğer İstanbul'daysan hava durumu aynı Leon..
Burada da 2 gündür yağıyor ama bugün o kadar şiddetli değildi.
Evet yağmurla ve havayla birlikte coştum ve sakinleştim böyle .
Günlüğüme de sade bir biçimde yazayım bunları dedim .
Büyük bir incelik gösterip beğendiğin için çok teşekkür ederim arkadaşım :)
şirinem 10 Şubat, 2009
:) yağmuru bende çok seviyorum romantik bir yürüyüş yada oturup yağışını seyretmek çok hoşuma giderken havanın kararması ve insanın içine hüzünle birlikte bir duygusal dengesizlik yüklemesindende hiç hoşlanmıyorum heh tipik şirinem sözleri bir karar ver kızım seviyormusun sevmiyormusun aman ne bileyim işte bak benimde dengemi kaçırdı bu hava :)))) sen hep mutlu ol , o çılgın hikayeleri bende bekliyorum merakla
Fatih Altay 10 Şubat, 2009
Ikılemı farkettınmı bılmem senı uykundan cıkartıp alan cıleden cıkartan yagmur we senı alıp baska yerlere goturen oturup saatlerce ızledıgımız yıne yagmur :)
Fatı, 11 Şubat, 2009
canım iyi ki yağmurun sesine uyanmışsın :)bu güzel yazılar nasıl çıkardı herşeyde bi hayır var derlerya işte öyle birşey.:)sen ne yazarsan en iyisini yazarsın canım kardeşim yüreğine sağlık çok güzel anlatmışsın sıcacık samimi :)
canım çok sağol şimdi iyiyim diş çekildi 2 tane daha var iyi olucam inşallah diş eti iltihabı çok kötüymüş 3 farklı antibiyotik denendi canım..:)segiler
Dijle Bahtiyar Durgunlu 12 Şubat, 2009
Bu kere merhaba demek istedim;yağmurdan mı acaba???
öykü 12 Şubat, 2009
Zeugmacım:) ödulun var sayfama bı ugrar mısın
Hiçkimse 13 Şubat, 2009
Çanak antene çarpan su damlalarının çıkarttığı trampete benzeyen ses. Çok hoşmuş :)
CHAOTIC 13 Şubat, 2009
hüzün çöküyor üstüme
Zeugma 13 Şubat, 2009
@ Şirinem,ben dahil pek çok insan aynı duyguları yaşıyor aslında yağmur yağarken.
Dolayısıyla karar vermene gerek yok.Hafif bir yağmur altında yürümek insana bambaşka duygular yaşatır tabii ki :)
@ Fatih, evet tam bir ikilemdi )
Daha sonradan da uyandığıma sevindim elbette..
Uykuda geçen ömre yazık aslında..
@ Fatıcığım iyi ki uyanmışım tabii.
Fakat zannettiğin kadar güzel anlattım mı bilmiyorum. O an içimden geçenleri sade bir dille yazmak istedim sadece.
@ Dicleciğim..Sana da ''Merhaba''..
Ziyaretlerin için teşekkür ederim.
Senin ''Anne İş'te '' bir bayan olduğunu biliyorum..
Çok yoğun olduğundan eminim dolayısıyla..
Bana layık gördüğün o değerli ödülün için sana bir kez de buradan teşekkür ediyorum canım..
Senin o şahane betimlemelerin kadar olmasa da o cümleyi beğenmen beni sevindirdi :)
@ Sevgili ChaotiCciğim..
Yağmuru hissedercesine ne güzel yazmışsın.
Hayat bir koşturmaca çünkü..hiç dinlenemiyoruz,sorma..
Eline sağlık,çok beğendim.
Pervane 13 Şubat, 2009
sevgili zeugma yeni yazını bekliyorum gidip gelip :) blogumda sevgi dolu bir hediyen var, kabul edersen mutlu olurum :)
Nerden bildin canım?
Tam da yeni yazıma başlamıştım..Fakat bugün çok ara verdim ve henüz yarım.
Şimdi yine ara verip bloguna geliyorum.
Beni değerli bir hediyeye layık gördüğün için çook teşekkürler ve sevgiler...