İçimizdeki Ütopya / Deneme / Milliyet Blog
Bazen ait olmayı reddettiğimiz bir dünyada yaşamaya zorlanırız. Ama o dünya ile hiç bir ortak paydamız yoktur, aynı havayı solumaktan öte... Her şeyimiz farklıdır. Yaşam tarzımız, kültürümüz,duruşumuz hep yanıtsız sorular bırakır ardımızda, yadırganırız...Mutlu değilizdir burada yaşamaktan. Bir tür ayrık otu gibi dururuz insanların arasında. Buna rağmen bir mecburiyettir katlanmak; bir tebessümü,bir merhabayı esirgemeden...
İnsanın yaşama bakışı ne olursa olsun,"Kendi" olmak istediği zamanlar vardır oysa. Sadece kendine ait olmanın sevinciyle, kendi kurallarını koymanın hazzı içinde yaşamak ister, bir süreliğine de olsa.
Zor ama imkansız da değildir!
İstersek bunu kendi içimizde yaratabiliriz.
Yaşamın tüm kirliliğinden uzak, istemediğimiz her şeye yabancı, sessiz,steril, tek kişilik bir dünya. Sevgili "Küçük Prens'"in dünyası gibi... Fazladan bir saksı çiçek, sevdiğiniz bir hayvan belki de.
Başkalarının bilmediği, bilenlerin de görmezden geldiği kapısı içine örtük bir dünya...
Kapısına kimselere kabul ettiremediğiniz kişisel manifestonuzu astığınız fildişi bir saray içinde, sınırlarını sizin çizdiğiniz bu hayal ülkesinin hem kralı/kraliçesi hem de Tanrı'sı olmanın mutluluğunu yaşamak az şey midir?
Yaslanacak bir omuz bulamadığınızda, çevrenize uyum sağlayamadığınızda,duygusal ya da fiziksel şiddete maruz kaldığınızda, yaşam sizi incittiğinde veya sadece yalnız kalıp kendiniz olmak istediğinizde,kendinize ait bir dünyanın huzurlu kollarına koşmak istemez misiniz?
Böyle küçük bir ütopyaya sanırım çoğumuzun ihtiyacı vardır.
O ütopya içimizde bir yerlerde saklı...
Beraber aramaya ne dersiniz?
ŞU an o dünyadayım ve oraya sizin yazınızı okuyarak farklı bir hava yarattım. beni anlatan bir yazı. Çok zaman kilitlerim kapımı, kendimle kalırım. Bazen yorsada bu beni bana en az zarar verendir aslında... Bende seviyorum yalnızlığımı.) Bugün sayfanızda ilk gözüme çarpan yazı idi bu.)
Sevgili Halide,tüm bloglarımı okuman beni çok mutlu ediyor. Selam ve sevgilerimle... 01.08.2008 17:28
O dünyaya mahkum olmuyor muyuz zaten günümüzde. Biz yalnızlıktan medet ummayalım yine de. Elelele vermeye, çoğalmaya, çoğaltmaya bakalım sevinçlerimizi, hüzünlerimiz azaltırken bir dost selamında. Eline sağlık Melek. Güzel yazıydı.
Biliyor musun, ben yalnızlığımı çok seviyorum. Galiba biraz a- sosyal yanım var. Zamanla geçer belki:))) Daha yaşım küçük nasıl olsa:))) Teşekkürler,sevgiler... 14.07.2008 16:24
Hayalsiz,imgesiz,imgelemsiz,ütopyasız yaşamak olanaksız. Hepimizin kurguladığı bir hayal dünyası olmalı. Ütopya çok daha ötesi. Ne ki yaşam bunu gerekli kılıyor. Şair " insan hayal ettiği müddetçe yaşar" sözünü elbette boşuna etmemiş. Özü,içeriği,anlamı dolgun nice ütopyalı zamanlar diliyorum size. OĞUZ TÜMBAŞ
Teşekkürler Oğuz Bey. İçinizden geldiği gibi yaşayabileceğiniz bir dünya diliyorum ben de... 13.07.2008 16:38
yazınız çok güzel, böyle bir dünya ya hertkesin ihtiyacı var bence tüketim toplumunun dayatmalarıyla yaşayan günümüz insanının gerçek huzuru böyle bulabileceğini düşünüyorum..
Ziyaretiniz için teşekkür ediyor,MB ailesine hoş geldiniz diyorum. 12.07.2008 17:46