Hürriyet>Yazarlar>Yalçın BAYER>’Kerem’ fiyaskosu
22 yaşında en az 15 yıllık bir opera sevdalısıyım.
Çeşitli yayın organlarında ve özellikle gazetenizin Ankara ve Pazar Eki’nde ’Kerem’ operası üzerine yazılan yazıları okuduktan sonra büyük bir heyecanla prömiyerden sonraki ilk temsile gittim.
İlk girişte salonun yarısının boş olması beni şaşırttı. Derken 1. perde başladı. Karşımda döneme en azından kıyafet ve dekor olarak uygun bir opera beklerken, fazla modern bir temsille karşılaştım.
İlerleyen dakikalarda şoktan şoka girdim. Müziğin kalitesini öldüren ve vurgulara yetmeyen bir sunumla ve yetersiz seslerle karşılaştım. Sadece ben böyle düşünüyorum zannederken, sahne geçişlerinde hiç alkış olmadığını fark ettim. 1. perdenin son sahnesine gelindiğinde tüm salon donup kalmıştı. Çünkü son sahnede aksakallı dede beklenirken karşımıza fosforlu sarı giysili bir takım adamlarla elinde kırbaç olan kedi kadın görünümlü bir takım vamp şahsiyetler pornografik görüntüler sergilediler. Eserin romantik ve masalsı anlatımına hiç uymayan çirkin sahnelere boğulduk.
Acaba çıksak ayıp olur mu derken salonun büyük bir kısmının "koş koş koş..."
diyerek birbirini iteklediğini görünce ben de daha fazla bu işkenceye dayanamayacağımı anlayarak kapıya doğru ilerledim. Zaten çantasını kapan kapıya hücum etmişti... Gazetedeki yazılarda, 56 yıl sonra tekrar sergilenen operayı seyredince ağladığını söyleyenler, herhalde bu güzelim opera katledildiği için ağlamışlardı. Sayın Adnan Saygun’un güzelim eserinin bu hale getirilmesinde katkısı olan herkesi şiddetle kınıyorum.
Tunceli ne oldu
SEÇİMLER bittiğinden beri bir şeyi çok merak ediyorum. Hiçbir medya organında bununla ilgili bir haber çıkmıyor.
Seçimlerden önce Tunceli’de ’yardım’ adı altında valilik tarafından dağıtılan ’rüşvet’lerin dağıtımı seçimden önce durdurulmuştu.
Seçimin üstünden yaklaşık bir ay geçti. Tunceli’de kazanamayan AKP hükümeti ve ’devletin’ valisi seçimden sonra bu yardımları tekrar başlattı mı; yoksa sona mı erdi?
Bu konuda Tuncelili okuyucularınız siz aracılığıyla bizlere bu konuda bilgi verirse çok seviniriz. Böylece bu eşyaların yardım mı; yoksa rüşvet mi olduğu da ortaya çıkar sanırım.
Bu politikanın neresi doğru
ERMENİSTAN, bugünkü Türkiye sınırını tanımıyor, Ararat adını verdikleri Ağrı Dağı’nın kendilerinin olduğunu söylüyor, soykırım iddiasından vazgeçmeyeceklerini, işgal ettikleri Karabağ’dan kesinlikle çıkmayacaklarını açıklıyor. Biz ise onlara sınır kapılarını açarak iyilik yapıyoruz.
Böyle bir dış politika sağlıklı olabilir mi?
Bu arada, dost ve kardeş Azerbaycan’ı kaybediyoruz. Bir petrol ülkesi olan Azerbaycan, önümüzdeki 10 yıl içinde dünyanın en önemli ülkeleri arasına girecek. Biz ise onları kaybedecek davranışlarda bulunuyoruz.
Hangi tavizi verirsek verelim, özellikle de Türkiye’de yaşayanların değil de; Amerika’da, Fransa’da ve tabii ki Ermenistan’da yaşayanların büyük bir çoğunluğunun ne yazık ki yüreklerini kaplayan kinleri ve intikam hisleri asla bitmeyecek olan Ermenilere ABD’deki Ermeni lobileri bastırıyor diye ayrıcalık yaparak dost ve kardeş Azerbaycan’ı kendimizden uzaklaştırıyoruz. Affedersiniz ama neresi size doğru geliyor bu politikanın?
İzlenen bu günü kurtarmaya yönelik politikalar ile önümüzdeki yılların daha da karmaşık gececeğine inanıyorum. Bu işin sonu büyük tavizlere gidiyor diye düşünüyorum.