Çoklu makineli tüfek sistemi I.I. Slostina
Şu anda, ordumuzun döner namlu birimli birkaç top ve makineli tüfek sistemi var. dizayn оружия Ülkemizde bu tür bir program oldukça uzun zaman önce başladı ve ilk uygulanabilir model 1939 yılında ortaya çıktı. Ivan Ilyich Slostin sisteminin makineli tüfek testleri geçti ve revizyona gitti. Daha sonra, tasarımcı bu tür silahların iki yeni versiyonunu tanıttı.
Squall makineli tüfek arr. arasında 1939
Takım Fabrikası Bürosu Tasarımcısı №2 (şimdi Degtyarev adında Kovrovsky Fabrikası) I.I. 1935 yılında, Slostin yüksek tempo veya "squall" makineli tüfek temasını ele aldı. Mevcut şemaların incelenmesi, ateş oranının en iyi sonuçlarının, şu ana kadar Sovyet silah ustaları tarafından göz ardı edilmiş dönen bir varil bloğuna sahip bir şema ile gösterilmesi gerektiğini gösterdi. 1936'te tasarımcı, benzer bir makineli tüfek taslağının taslak versiyonunu hazırladı. Sonra aynı I.I. Slostin projeyi A.A. ile görüştü. Blagonravov.
Makineli tüfek 1946 g. Makinede Sokolov. Fotoğraf Oruzhie.info
Projenin daha da geliştirilmesi birkaç yıl sürdü ve yalnızca 1939 yılında bir prototip yapıldı. Squall makineli tüfek ana elemanı, uzunlamasına bir eksen etrafında dönen, sekiz varil bloğuydu. Otomasyonun dönüşü ve çalışması tek bir gaz motoru tarafından sağlandı. Toz gazlar “aktif” namlu ile etkileşime geçen bir namludan aktı. Makineli tüfek bant gücüne sahipti ve standart bir kartuş 7,62x54 mm R kullandı.
Teoride, yeni tasarımın dakikada 5 bin atışa ateş oranını göstermesi gerekiyordu. Testlerde, bu parametrenin maksimum değeri 3300 dev / dak'ya ulaştı ve ortalama daha da düşüktü. Ancak bu ateş hızında bile, kartuşlar için standart 250 bant birkaç saniye içinde tüketildi.
Test sonuçları karıştırıldı. Makineli tüfek en yüksek ateş oranını gösterdi, ancak doğruluk arzulanan kadar kaldı. Ek olarak, yalnızca ilk bantta yüksek ateş gücü elde edildi. 250 çekiminden sonra, variller aşırı ısındı ve mekanik, soğutmadan önce çalışmayı reddetti.
Sol ve sağ görünüm. Wikimedia Commons resmi
Böyle bir makineli tüfek Kızıl Ordu için ilgi olmadığı açıktır. Evlat edinmek için önerilmedi. Ancak, I.I. Slostin umut vaat eden kavramı terk etmedi ve gelişimini sürdürdü.
Makineli tüfek arr. arasında 1946
Squally makineli tüfek geliştirilmiş bir versiyonunun geliştirilmesi birkaç yıl sürdü. Savaş öncesi dönemde ve Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, Kovrov fabrikası çalışmalarla doluydu ve I.I. Slostin tasarımı hızla tamamlayamadı. Ayrıca geliştirme zamanında otomasyonun radikal bir şekilde yeniden yapılandırılmasını etkiledi. Bitmiş, geliştirilmiş numune sadece 1946 yılında testlere getirildi.
Silahların detayları. Fotoğraf Oruzhie.info
Yeni makineli tüfek öncekinden belirgin bir şekilde farklıydı. Tasarımcı, 7,62 mm kalibreli sekiz sandık bloğunu elinde tuttu, ancak mimarisini değiştirdi. Şimdi her namlunun orta kısmında bir gaz bloğu vardı: bir tarafta iç gaz egzoz kanalı olan L şeklinde bir piston vardı, diğer tarafta - silindirik bir gaz odası. Onların yardımı ile sandıklar birbirine bağlı olmak zorundaydı. Bir namlunun pistonu diğerinin odasına girdi. Her bir bagajın makatının yanında, makaralı bir diken vardı. Sandıklar, uzunlamasına eksen etrafında dönmelerine ve aynı zamanda hareket etmelerine izin veren bir çift kavramaya sabitlendi.
Namlu takımı, rulmanlar ve dişi klipsler içeren bir eksen yardımıyla bir makineli tüfek üzerine monte edildi. Arka kafes, namlu silindirler için karmaşık bir şekle ve bir iç oyuğa sahipti. Çekim sırasında varillerin boyuna hareketinden sorumlu olan oydu. Sandık bloğunun altında, musluk kulplu manuel bir yeniden yükleme mekanizması vardı.
Ürün Şeması arr. 1946 D. Figür Otvaga2004.ru
Arka silah ünitesi bir bant mühimmat sistemi ve ateşleme mekanizması içeriyordu. Ünitenin içinde deklanşör işlevli sabit bir parça vardı. Makineli tüfek, sağdaki metal grubu almak zorundaydı; sol taraftaki borudan manşonlar ve bağlantılar atıldı. Şeridi çekmek, blok gövdeleriyle ilişkili dişlileri taşıdı. Kartuşlar sağdan sola ve yukarıdan aşağıya bir daire içinde hareket etmiş ve kama şeklindeki bir itici ile yanma çizgisine ulaşmıştır. Aynı eksen tabanlı sistem, tetiklenmiş pozisyonda bir tetikleyici ile kilitlenmiş olan yay yüklü davulcuyu kilitlemekten sorumluydu.
İlk atışı yapmak için, bandı alıcıya yerleştirmek ve kurma kolunu çevirmek gerekiyordu. Aynı zamanda, gövdeler bloğu çevrildi ve güç kaynağı sistemi kartuşu sökme hattına itti. Sonra alt namlu, kartuşu koyarak geri çekildi ve takım tetikini gerçekleştirdi. Tetiğe bastığınızda, ateşleme pimi serbest bırakıldı ve ateşlendi.
Pistondaki kanal boyunca “aktif” namlunun kanalından çıkan toz gazlar, komşu namlunun odasına düştü. Gazlar, kamerayı namlu ile birlikte ilerlemeye zorladı. Bu varilin silindiri, şekli bütün varil bloğunu döndüren kopya oluğu boyunca hareket ettirildi. Blok tam bir dönüş 1 / 8'e kaydırıldığında, sonraki namlu bir atış yapabilir. Aynı zamanda, astar vurucu kişiden çıkarıldı. Namlu bloğunun dönüşü, mühimmat sisteminin çalışmasını sağladı ve tetiği eğdi.
Mekanizmalar makineli tüfek 1946 g "genişletilmiş" biçimde. Figür Otvaga2004.ru
Makineli tüfek Slostin arr. 1946 G. Namlu uzunluğu 775 mm (strok uzunluğu - 605 mm) olan bir 50 mm uzunluğa sahipti. Makineli tüfeğin kendi ağırlığı - 28 kg (bunun 17,2 kg'ı - döner bir ünite). Sokolov makinesini kullanırken, tabanca ağırlığı 67 kg'a ulaştı. Hesaplanan ateş oranı - 3000-3100 dev / dak. Etkili yangın menzili - 2 km.
Testler ve öneriler
1946 yazında, geliştirilmiş squall makineli tüfek test için gönderildi. Kontrollerin sonuçları tekrar karıştırıldı. Asker orjinal tasarımı çok takdir etti ve bazı önerilerde bulundu. Aynı zamanda, makineli tüfek yetersiz taktiksel ve teknik özellikler gösterdi, bu yüzden kabul edilmesinin zor olması bekleniyordu.
Gerçek yangın hızı belirtilenin üçte birinden daha düşüktü - en az 2100 rds / dak. Bu, yüksek bir ateş gücü verdi ancak, daha fazla mühimmat tüketimine yol açtı. Doğruluk, 6-7, SG-43 seri tek namlulu makineli tüfek ile kıyaslandığında daha düşüktü. Bununla birlikte, yangın hızı ile birlikte elde edilen doğruluk, makineli tüfekle mevcut tüm numunelere göre avantajlar sağlamıştır.
Uçaksavar çekimi için kabin üzerindeki makineli tüfek Slostina. Fotoğraf Oruzhie.info
Yeni makineli tüfek Slostina aşırı ısınma eğiliminde değildi. Ek soğutma olmadan 1500 çekime kadar yapmak mümkündü. Makineli tüfeğin önemli bir özelliği, kullanım kolaylığı ve küçük parçaların olmamasıydı. Kendine özgü bir gürültü makineli tüfek için kullanışlı bir özellikti. "Sinir sistemi üzerindeki etkisinin azaldığı" belirtildi.
Makineli tüfek Slostina arr. 1946 ordudaki yerini bulmak için iyi bir model olarak kabul edildi. Piyade için çok ağırdı, ancak araçlarda kullanılabiliyordu. Uygun bir taşıyıcıyla, 500 kartuşlarında veya daha fazla şerit üzerinde şeritlerin bulunması ve bu tür bir makineli tüfeğin doğru kullanılması, birliklerin savaş kapasitesini önemli ölçüde artırabilir.
Makineli tüfek 14.5 mm versiyonu, sol görünüm. Fotoğraflar Otvaga2004.ru
Bununla birlikte, pozitif test sonuçlarına ve yüksek işaretlere rağmen, Slostin makineli tüfek hemen kullanım için önerilmemiştir. O zamanlar orduda zaten istenen özelliklere sahip makineli tüfekler vardı ve hiç kimse temelde yeni bir modeli desteklemeye başladı.
Testler sırasında, 1946, makineli tüfeğin yeni bir versiyonunu oluşturma önerisi I.I. Slostina başka bir kartuşun altında. 14,5x114 mm cephanesi için bir ürün geliştirilmesi önerildi. Böyle bir makineli tüfek, zırhlı araçları güçlendirebilir ve hava savunmasında kullanım bulabilir. Böyle bir projenin geliştirilmesi yine birkaç yıl sürdü. Çalışmaları Mayıs 1949'ta başladı.
II Slostina otomasyonu elden geçirmek zorunda kaldı. Bu kez hareketli şaftlarda kameralar ve pistonlarla sistemi terk etti. Artık sandıklar hareketsiz kaldı, üzerlerinde gaz odaları vardı. Sandıkların yanında pistonlar ortaya çıktı, bir kopya oluğu ile etkileşime geçmek için makaralı kaydırıcılar. Sandık bloğunun genel dönme prensipleri aynı kaldı, ancak hareketli sandıklar yerine, sürgüler kullanıldı.
Diğer taraftan bak. Fotoğraflar Otvaga2004.ru
Test bölgesinde daha güçlü bir kartuş için büyütülmüş ve daha ağır bir makineli tüfek test edildi; bu sırada bir dizi kusur gösterdi. Sandık bloğunun çok fazla kütle ve atalet olduğu ortaya çıktı. Sonuç olarak, USM'nin tetiklenmesi sırasında “aktif” bagaj optimum olmayan bir konumda olabilir ve bu durum kapsülün merkez dışı bir şekilde çınlamasına neden olur. Kilitlemeli tam teşekküllü bir deklanşörün olmaması odanın sızdırmazlığını sağlamadı. Sonuç olarak, enine astar kayalıkları meydana geldi.
Bazı düğümlerdeki değişikliklerle önceki projeden gelen gelişmelerin doğrudan borçlanması, istenmeyen sonuçlara yol açtı. Başlıca sorunlar squall makineli tüfek arr. 1949 g.Tasarımın ve kartuşun aşırı gücünün bir kombinasyonundan kaynaklanır. Tanımlanan sorunlardan kurtulmak için yapının kardinal olarak işlenmesi gerekiyordu. Uygunsuz olduğu kabul edildi ve tüm çalışmalar durduruldu.
1949'ta Slostin makineli tüfekler üzerindeki tüm çalışmalar durduruldu. Tasarımcı diğer projelere geri döndü ve prototipler müzeler dahil depolamaya gitti. Çok çerçeveli bir sistemin umut verici konsepti arka plana kayboldu. Silah ustaları ve nişancılar gelişmiş mimari yapılarını geliştirmeye devam etti.
Daha sonra, mühendisler yine ateş oranını arttırma sorunuyla karşı karşıya kaldılar ve dönen varil bloğu da dahil olmak üzere altmışlı yıllarda çok namlulu sistemlerin yeni bir gelişme aşamasına başladılar. Bir dizi benzer model benimsendi, bu sistemler çeşitli alanlarda uygulama buldular. Tecrübe I.I. Slostina yeni bir silah oluştururken kesin olarak bilinmemektedir. Ancak, ülkemizde umut verici bir yön alan ilk kişi olan Kovrovlu bu silah ustasıydı.