Kemal Ahmet Arû yu Anarken. Doğan Hasol - PDF
Download "Kemal Ahmet Arû yu Anarken. Doğan Hasol"
1 Kemal Ahmet Arû yu Anarken Doğan Hasol Kemal Ahmet Bey 1932 de, (ben doğmadan beş yıl önce) Galatasaray Lisesi ni bitirmiş; 1937 de de Güzel Sanatlar Akademisi ni. Yaşamının önceki ve sonraki bölümleri yaşamöyküsünde bulunabilir. Ben pek kolay rastlanamayacak bazı anılara değinmek istiyorum. Kemal Ahmet Arû, yılları arasında Galatasaray Spor Kulübü yönetiminde görev almıştır. Prof. Dr. Mustafa Pekin in başkan olduğu dönemdir bu. Aslında Arû nun sporla ilgisi yok gibiydi. O tarihlerde kendisine, Galatasaray da görev alınmaz, verilir denmiş olduğuna eminim; çünkü o camiada, Galatasaray Lisesi nde okumuş olan herkesin Galatasaraylılığa borcu olduğu kabul edilir. Kemal Ahmet Bey Kulüpte, kuşkusuz, futbolla ya da başka bir spor dalıyla ilgilenmedi; ama başta Florya daki spor tesisleri ile lise girişinin arkasındaki Galatasaray Müzesi nin yapımı ve genişletilmesi olmak üzere bazı yönetimsel işlerle ilgilendiğini söyleyebiliriz. Hoca, dostlarıyla, yaş ve mevki farkı gözetmeksizin birlikte olmayı, birlikte yiyip içmeyi, eğlenmeyi, zevkleri paylaşmayı seven bir kişiliğe sahipti. Bu özelliğinde, çok erken kaybettiği sevgili eşi Günseli Hanım ın da ciddi bir payı olduğunu düşünmüşümdür. Evleri dostlarına hep açıktı. Orada sık sık davetler düzenleyerek dostları ağırlamaktan zevk alırlardı. Hoca bu geleneği Günseli Hanım ın vefatından sonra da sürdürdü yılında Constructa Fuarı için Hannover e gitmiştik. Kemal Ahmet Bey in ve Ruhi Bey in (Kafesçioğlu) Fuar organizasyonu kapsamında sanırım danışmanlık türünden bir görevleri vardı. Onların dışında İTÜ öğretim kadrosundan Sedat Gürel, İmer Sunguroğlu, Yılmaz Zenger, Necati Şen ve ben de Fuar için Hannover deydik. O tarihlerde Hannover de olan İTÜ mezunu mimarlar Güner ve Gürkan Gezim çifti de bize katılmıştı. Hoca ya ve Ruhi Bey e oradaki görevlerine ilişkin olarak fuar yönetimince bir ödeme yapılmıştı. Kemal Ahmet Bey bir gün hepimizi akşam yemeği için Löwenbräu ya davet etti. Hoca nın önerisine göre, bu cömertliği Ruhi Bey le paylaşacaklardı. Öyle de oldu. Bol gürültülü bakır çalgılar orkestrası eşliğinde, sürahi büyüklüğündeki bardakları kollarına takıp servis yapan iri cüsseli Alman kadınların koşuşturduğu bir ortamda keyifli bir gece geçirdik. Asistanlığım sırasında, Hayzuran la birlikte zaman zaman mimari proje yarışmalarına katılırdık. Yine böyle bir yarışmaya katılmıştık: İstanbul da Harp Akademileri Proje Yarışması. Bu yarışmanın İstanbul Teknik Üniversitesi açısından kritik bir yönü vardı. İTÜ de, kampusunu taşımak amacıyla Maslak ta aynı araziye, yarışmanın açıldığı araziye talipti. Araziye sahip çıkma konusunda İTÜ ile Birinci Ordu Komutanlığı arasında yazışmalar da olmuştu. Rektörlük, şehir içindeki üç eski kışlaya (Taşkışla, Gümüşsuyu ve Maçka) sıkışmış olan üniversitenin gelişebilmek için yeni bir kampusa, bu nedenle de bu iş için elverişli görülen söz konusu araziye gereksinmesi olduğunu yazmıştı. O dönemdeki 1. Ordu Komutanı Cemal Tural dan gelen yanıt hiç de umut verici değildi. Kamp için Kilyos a gidin! diyordu Tural. İşte biz bu arazide Harp Akademileri için açılan iki dereceli mimari proje yarışmasına katılmış ve ikinci ayağa katılmak üzere seçilmiştik. Bir gün Rektör Bedri Karafakioğlu nun beni çağırdığını bildirdiler. İrkildim... Açıkçası, tatsız bir sitemle karşılaşacağımdan ürktüm. Taşkışla da Rektör ün odasına girdiğimde sıkıntılıydım. Karafakioğlu nun yanında, kampus hazırlık çalışmalarıyla ilgilenen Prof. Kemal Ahmet Arû da vardı. İkisi birden beni babacan bir tavırla karşıladılar. Başarımızı kutladıktan sonra asıl konuya girdiler. Harp Akademileri tesislerinin kaplayacağı alanın, daha doğrusu, tesislerden artakalan bölümün İTÜ kampusu için yeterli olup olmayacağını merak ediyorlardı. Masadaki harita üzerinde, Harp Akademileri ne ayrılmış olan alanı gösterdim. Memnun oldular: Kalan arazi İTÜ kampusunun gereksinmesini karşılayacak gibi görünüyordu. Bilindiği gibi, daha sonra Maslak taki alan İTÜ ile Harp Akademileri arasında dostça paylaşıldı. Harp Akademileri de, İTÜ de o araziyi paylaşıp yerleştiler. İTÜ ye verilmiş olan ve Armutlu bölgesindeki yaklaşık 1 milyon metrekarelik bir bölüm arazi de kargaşalı, karanlık dönemde
2 gecekonducuların işgaline uğradı. Mahkeme kararlarına karşın işgal, siyasetçi koruması altında hâlâ sürüyor. İTÜ Kampusu nun Maslak a taşınması, daha doğrusu, kampusun Maslak ta kurulup geliştirilmesinde en büyük pay kanımca, Kemal Ahmet Bey indir. O zamanlar özellikle Mimarlık Fakültesi nde yeni kampus fikrine şiddetle karşı çıkan öğretim üyeleri vardı. Üniversite nin şehir merkezinden uzaklaşması istenmiyordu. Maslak şehir merkezinden uzak bir nokta gibi görülüyordu. O günün kabullerine göre bir bakıma öyleydi de O tarihlerde şehrin kuzeye doğru kayma çılgınlığıyla karşı karşıya kalmayacağı düşünülüyordu. Kemal Ahmet Bey, bütün güçlükleri Rektör Bedri Karafakioğlu nun da desteğiyle aştı ve Kampus un Maslak ta edinilen araziye yerleşmesinin öncüsü oldu. Kampus yerleşmesinin ve tasarımının beklenen mimari düzeyde olmamasını bir yana bırakırsak kampus fikri onurunun, Kemal Ahmet Bey in öteki birçok başarısını aşan, belki de en büyük yaşam başarısı olduğunun teslim edilmesi gerekir. Bu değerlendirmeyi doğrulamak için, İTÜ nün bugün kampustan yoksun bir şekilde yalnızca üç kışlaya sığınmış olarak bir an düşünülmesi bile bir kâbus oluşturmaya herhalde yeter de artar bile. (Burada bir parantez açarak, Prof. Dr. Bedri Karafakioğlu nu da anmalıyız. İTÜ nün yetiştirdiği ve övündüğü en parlak öğretim üyelerinden biriydi Karafakioğlu. Ne yazık ki o da değerli birçok bilim ve düşün insanı gibi terörün hedefi oldu yılında, ülkeyi o günlerde kasıp kavuran hain güçlerin bir silahlı saldırısı sonucunda daha 63 yaşındayken yaşamını yitirdi.) Hoca yı zaman zaman evinde ziyaret ediyordum. Ziyaret, tabii, onun keyif aldığı şekilde viskiyle karışık sohbetle sürüyordu. Galiba 1998 yılıydı, Gelibolu Yarımadası Barış Parkı Uluslararası Fikir ve Tasarım yarışması açılmıştı. Prof.Dr. Ahmet Keskin le bu yarışmaya katılıyorlardı. Hoca, sıcak sohbet sırasında gençlerin yeterince enerjik olmadığından yakınıyordu. Genç dediği Ahmet Keskin di. O günlerde Hoca 86 yaşındaydı; Ahmet Keskin ise 73. Bir gün yine beni telefonla aradı; Teşvikiye deki evinde buluştuk. Kitap olarak hazırladığı anılarından söz etti. Bir bankanın yayıneviyle kitabın basımı konusunda anlaşmışlar; kendisine bir avans bile ödenmiş. Kitabın basılması uzadıkça uzamış; sonunda da kendi iç sorunları nedeniyle yayını gerçekleştiremeyeceklerini bildirmişler. Hattâ avanstan da vazgeçmişler. Hoca bütün bunları anlatırken dertliydi. Hocam üzülmeyin kitabı biz YEM de basarız dediğimde bir yandan sevindi, bir yandan da Koskoca banka basamadı, sen nasıl basacaksın? diye kuşku belirtti. Oysa, Hoca nın Türk Kenti adlı kitabını daha önce YEM de yayımlamıştık. Üstelik, anılarının bir bölümünü YEM in Harbiye deki konferans Salonu nda Anılarda Mimarlık dizisi kapsamında anlatmıştı. Onları da daha önce yayımlamıştık. Önerinin ciddi olduğunu anlayınca, zaten açılmış olan viski şişesinden yüklü birer bardak daha alındı, kutlamaya Hayzuran da çağırıldı. Ve Kemal Ahmet Arû/Bir Üniversite Hocasının Yaşamının 80 Yılı kitabı Aralık 2001 de böyle çıktı. O zaman Hoca 89 yaşındaymış. Ayrıca Hoca çok iyi bir arşivciydi de. Teşvikiye deki evi belgelerle, projelerle, fotoğraflarla doluydu. Kendisinden alarak Sanal Mimarlık Müzesi ne aktardığımız fotoğraflar mimarlık belleğimizi zenginleştirdi. Hoca ilerlemiş yaşına rağmen evinde sürekli olarak çalışıyor ve yeni kitaplar üretiyordu. yayımlanmak üzere bize 3 kitap daha verdi. Genel Kültür, Üniversite Yapıları ve Kentsel Tasarım. Ne var ki o kitapları onun geriye kalan kısa yaşam süresi içinde yayımlayamadık. Hoca yı bir kez daha özlem ve saygıyla anıyorum.
Yel kenin Everest Tepesi olarak kabul edilen Vendee Globe a katılmaktı ve bu umudun peşinde soluğu Fransa da almıştı.
6.50 metrelik mini teknelerle yapılan ve Fransa dan başlayıp Atlantik geçişi ile Brezilya da sona eren Mini Transat ın startı ile 85 tekne denize açıldı. Türk yelkenci Tolga Pamir de aralarında olacaktı
Ulusal Sinema Mirasımızın Koruyucusu Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Sinema-TV Merkezi Elli Yaşında (1962-2012) Prof.
Ulusal Sinema Mirasımızın Koruyucusu Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Sinema-TV Merkezi Elli Yaşında (1962-2012) Prof.Asiye KORKMAZ Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Prof. Sami Şekeroğlu Sinema