CEBİMİZDE KEŞKELER, BOYNUMUZ BÜKÜK, YOLA DEVAM....
Keşke o havada helikoptere binmeselerdi. Keşke havalanıp, sisi görünce vakit erkenken geri dönselerdi. Keşke 112 acildeki bayan, muhabirin telefonun şarjını tüketmeseydi. Keşke ilave, mobil baz istasyonlarını hemen kursalardı. Keşke onları daha çabuk bulsalardı. Keşke muhabir, ölenlerin kıyafetlerinide alsaydı, sığındığı yeri onlarla kapatsaydı. ne bileyim, hepsini üstüste giyinseydi. Keşke onu bari canlı bulsaydık. Keşke, keşke, keşke..........
Yüreğmiz çok acıdı. Dualar ettik günler boyunca. Ümidimize sarıldık. Yorganlarımızın altında yatarken, onları düşününce içimiz titredi, uykumuz kaçtı. Niye oldu bütün bunlar. Biliriz, ölüm Allahın emri, zaman tükenmiş elbette, ama.....Bi ama kaldı dillerde, bir de yakan acı yüreklerde. Gidenler, rahmete kavuşsa da, kalanların imtihanı çok büyük. Bu yükle nasıl geçer bu ömür.
Neden yeterince teknolojimiz yok? Neden olanı olması gerektiğince kullanamıyoruz? 6 hayat......6 hayatın sevenleri, yaşanılanlar ve mümkün olsaydı yaşanılacaklar.......Varsın ölmüş olsunlardı ama biz onlara 8 saat içinde ulaşsaydık. Vefa borcumuzu ödemiş olurduk... Oysa şimdi, ne deriz biz onlara, onları yüreğinde yaşatacaklara? Onlar baba, onlar kardeş, onlar evlattı.
Oy verirken, gözlerimden akan yaşı tutamadım. Belki sadece 3 oy fazlası için miydi bütün bunlar? Temiz insandı diyor şimdi herkes. Öyleyse kendisinin de dediği gibi temiz olduğu için mi sandıklardan %40 oy alamamıştı hiç bir zaman. Evet temiz insanlar herkesin beklentisini sağlayamazdı. Temiz olduğu için seçilemedi belki de.
5.5 yıl hücre hapsi. 1.5 yıl cezaevi. Biliyorlar mıydı acaba sayın Yazıcıoğlunun ömrünün bu 7 yılın çalınmaması gerektiği kadar kısacık olacağını. Niyeydi, nedendi? Keşke.....
Keşkeleri doldurduk yine cebimize, boynumuz yine bükük, kalbimizi acıyor.......ama yola devam. ama bu sefer söz verelim: Çalışkan olacağız. Atamızın önderliğinde, teknolojide kimseye muhtaç olmadan yaşayacağız. İmrenmeyeceğiz artık yabancı ülkelere. Biz onlardan daha az zeki değiliz. Daha az çalışkan olma lüksümüz de yok. Keşke demiyelim artık. 87 yaşındaki bir annenin yüreği evlat acısı ile bir daha yanmasın.
Ben kendi adıma söz verdim bugün. Bu gece etkin bir şekilde, oyalanmadan ders çalışacağım. Konunun her noktasını özümseyerek. Yeni bir şeyle üretebilirmiyim bilmem birgün. Ama hiç olmazsa hazır bilgileri okumalıyım ve uygulamalıyım. Keşke demek istemiyorum, kendi adıma. Keşke demeyecek kadar asil bir milletiz, sözümüz var Atamıza, şehitlerimize.
Gönderen guguk kuşu zaman: 30.3.09
Söyleyecek hiç bir şey bulamıyorum canım kardeşim.
@haklısın Tutsakcım, burası sözün bittiği yer. Ama içim o kadar çok acıdı ki, her acıdığında, ailsinin yüreğinin nasıl yanabileceğini düşündüm, içim daha da çok yandı. yanıp yanıp tutuşmak, kül olmak bu herhalde. Ailelerine dua ediyorum hep: derdini veren Rabbim, dermanını da versin diye. Ölenler Rablerinin Rahmetine kavuşur inşallah. Bizlere de büyük görevler düşüyor. hepimiz işimizi düzgün yapsak yeter diye düşünüyorum. Off Tutsak off, o 87 yaşındaki ninecik bi de evlat acısı yaşadı. Niye diyorum bi yandan allaha karşı gelmekten korkuyorum...en iyisi dua edip susmak.
30 Mart 2009 12:35
Guguk kusum, aksam aksam gene aglattin beni. Bende kac gündür o anneleri düsündükce yüregim yaniyor. Allahim kimseye evlat acisi göstermesin, bundan büyük bir aciyi düsünemiyorum.
Bu kazanin, onlarin bu kadar uzun zaman bulunamamasinin kötü bir tesadüfler zinciri olduguna inanasim gelmiyor.
Allahim ailelerine sabir versin. Mekanlari cennet olsun.
30 Mart 2009 14:18
Kuşum okurken tüylerim diken diken oldu valla bak keşke keşke Başımız sağolsun.Bir devlet adamının gördüğü muamele bu olmamalıydı:(
31 Mart 2009 00:19
@Belgincim, günlerdir ağlıyorum ben de heleki muhabiri de donmuş buldular ya, bu tüm inancımı yerle bir etti. Ama sonra oturdum çalıştım. Duadan başka yapacak bişey yok.
@Perikızım, İçim acıyor...
31 Mart 2009 00:27
Günlerce lahana gibi giyinip üşüdüm üşüdüm...O gün tutsak telefonda "neyin var abla?" demişti,Tedirginsin!.O sabah içimde inanılmaz bir hüzün vardı sebebini bilmediğim ve öğlen saatleri yatıp bugün ne olacak acaba? diye sufiye sordum.Üşüyordum çünkü.Helikopterin düştüğü haberini duyduğumdan beri ise çaresizlik çöktü yüreğime.Söz bitti.........
31 Mart 2009 00:57
@Söz bitti Sufim...Dualar kaldı geriye.
31 Mart 2009 01:03
Yok bunu yasatanlara denecek laf..3 gunun sonunda yine bulması gereken teknik ekipler degil, ayagına tel baglamıs 15 koylu buluyor enkazı..yazık, gunah, ayıp bu..hala kulaklarımda muhabirin yardım isteyen yakarısı..tuylerim diken diken okudum yazını..keske bunlar olmasaydı da, yazmak zorunda kalmasaydın..
31 Mart 2009 01:46
çok haklısın be canım,
daha ne denir ki ...
burada bir yerlerde insan hayatı sudan ucuz...
31 Mart 2009 06:07
aaa jack nicholson'un guguk kuşu mu?:)
31 Mart 2009 06:37
@haklısın NNNN ama haklı olmak daha çok acıtıyor insanın canını. Artık acaba bu kurtarma operasyonunda neler döndü diye bile düşnür oldum. Başta o kadar iyi niyetliydim ki. emindim hereyin yapıldığından. artık değilim.
@Fulcüm, daha bişey denmez, acı acı bakılır.
@Hoşgeldn mutfaktaki deli (ayy biraz utandım ya, sana böyle hitap etmekten....) evet aynen o, ben jack nicholson hayranıyım, guguk kuşu filmine de bayılırım.
31 Mart 2009 08:06