Bir yanıt bırakın	Meditasyon
M e d i t a s y o n (Meditation), sözcük anlamı açısından “düşünme” olarak yorumlanabilirse de, esasında, “derin düşünme”, “istiareye yatma”, “irdeleme”, “kararlı ve azimli bir şekilde fikirlerini yeniden gözden geçirme”, “uslamını kullanarak düşünme” gibi birbirlerine yakın, çeşitli anlamları içerdiği gibi, çok özel anlamda, stres atmak, zihni takıntılı fikirlerden temizlemek, ruh ve vücut (maddi ve manevi varlıklar) bütünlüğünü perçinlemek için kullanılan bir tür ‘iyileştirme, kuvvetlendirme, şifa’ yöntemidir de. İşte bizim size sunacağımız kurs, bu sonuncuyu hedeflemektedir. İnsanoğlu, Hazreti Adem zamanındanberi düşünür. İlkel devirlerde bu, prensip olarak etrafı tehlike ve doğa güçlükleri ile dolu bir çevrede korunma ve yaşamının bekası etrafında odaklanırken, yüzbinlerce yılın yaşamının sonucu, doğa-fizik ve ortamın sinir-beyin sistemiyle karşılıklı etkileşim sonucu gelişen savunma ve “düşünme” mekanizmaları sonucu, çok daha yüksek düzeylerde yaşayan ve fakat bu kez kendi ‘yaratıcılığının’ (?) kurbanı olan bir mahluk haline gelmiş ve doğadan daha çok tahripkar gücünü kanıtlamıştır. Yani bugün insan, “kendini kendinin gazabından kurtarma” savaşındadır ve çıkar yol bulamayıp bunalmıştır. “Problem çözememe”, “Stres”, entellektüel yaşam gayretinin en büyük düşmanlarıdır. “Sürekli sıkıntı = Anksiyete (Anxiety)”, dolaysız gösterilerinin ötesinde çeşitli “fobik” ve “obsesyonel” klinik gösterileriyle, hem yaşam hazzımızı eksiltmekte, ve hem de psiko-somatik birçok rahatsızlıkların oluşumuna neden olmaktadır.
Ben sizlere, S t o a c ı l ı k hakkında, Ahmet CEVİZLİOĞLU’nun “Felsefe Sözlüğü”nden ve “Meditations” hakkında da, ingilizce orijinal bir kitaptan bir iki sahifelik özet hazırladım. Genel kültürünüz içn faydalı olacağını umarım. “S t o a c ı’lar, yaşamın amacının “mutluluk” olduğunu savunur. Onlar, ruh’un başlangıçta “boş bir levha” olduğunu, ruhu bilgi ile doldurmak için algı’ya gereksinim olduğunu savunmuşlardır. Algı’dan sonra, algı’nın aktüel nesne’si (subject) ortada olmadığı zaman, zihinde bir anı, bir bellek imgesi kalır ve deneyim, dolayısıyla bilgi, işte bu benzer anıların çokluğundan oluşur. ”
Bu, nominalist ve empirist anlayışla, pek tutarlılık olmayan içinde olmayan akılcı bir görüş benimsenmiştir. Temel birim: B a s i t ö n e r m e ! Kişi, 14. yaşına doğru, a l g ı l a r d a n d o ğ a r. İnsan, “gerçekliği”, ancak akıl yoluıyla bulabilir (Bir tür Kant’çı!). “Doğruluk”un ölçütü, “algı”nın kendisindedir; algı, ruhu onay vermeye, tasdik etmeye zorlayan bir öge’dir. -3-
Kozmolojik olaral, STOA’cılar, SOCRATES öncesi d o ğ a f e l s e f e s i’ ne başvururlar. Esas, HERAKLEITOS’un dünyayı, ana madde olarak: “ateş” + “logos=bilgi” öğretisini ödünç almışlardır. E v r e n = g e r ç e k l i k = e t k i n (Evren düzeyinde: ‘Akıl’ + ‘Tanrı’) + e d i l g e n ö g e (=madde -her tür nitelikten yoksun-) Evren’de gözlenebilir olan d o ğ a l g ü z e l l i k, bir düşünce ilkesinin, yani herşeyi insanın iyiliği için düzenlenmiş olan bir Tanrı’nın varoluşuna işaret eder. T a n r ı, dünyanın aklıdır. İ n s a n’ın bir bilince sahip oluşu, ‘dünya’nın da bir bilinci oluşunun göstergesidir. T a n r ı, “tinsel” bir varlık değildir, “maddi” bir yapıdadır; e v r e n düzenine içkin (varlığın yapısına karışmış, varlığın içinde var olan), etkin bir ateş’tir. O, aynı zamanda, cisimler dünyasını oluşturan öğelerin kendisinden çıkmış olduğu bir kaynaktır. Bu öğeler Tanrı’dan doğar ve daha sonra, yeniden Tanrı’ya dönerler. Tanrı, dünya’dan ayrı değildir, dünya’nın bir cismi ya da madde’sidir; fakat, daha ince bir varlıktır. İlk öğelerin hareket ettirici ve biçim verici ilkesidir. Yaşamın amacı olan mutluluk, “erdem”den, yani ‘Doğal Yaşam’dan, doğa’ya uygun yaşamadan, insan eyleminin doğal yasayla uyuşmasından, insan’ın iradesinin Tanrı’nın iradesine uygun düşmesinden meydana gelir.
E r d e m, biricik “iyi”dir; h i s olarak (Bliss), yalnızca doğa’ya uygun olan“iyi”dir. İnsan için en önemli erdem, b i l g e l i k’tir. İ n s a n kendisini dünyanın gidişinden sıyırıp ayıramadığına göre, yapılacak en iyi işdünyanın gidişini olduğu gibi benimsemektir.
2. Babam, beni evlat edinmiş olan Antoninus PIUS’tan alçak gönüllü olmayı ve bir erkeğin Nasıl hareket etmesi gerektiğini öğrendim. 3. Annem’den (Domitia CALVILLA -Lucilla-) şefkati, hayırda bulunmayı ve birçok ihtirasıGemlemeyi; günümüzün zenginlerinin yaşam tarzından uzak, her türlü şeytani düşünceler-den ırak, basit-sade bir şekilde yaşamayı öğrendim. 4. Dedemin babası Catilius SEVERUS’tan, devlet okullarına gitmeyip, evde iyi eğitmenler tarafından tahsil terbiye görmeyi ve bu konuda hiçbir masraftan kaçınılmaması gerektiğini öğrendim. 5. Şehrin valisinden, sirk’teki oyunlarda ne yeşil ne de mavi parti’ye ait olmamayı; Hipod-rom’daki gladyatör oyunlarında ne PARMULARIUS ve ne de SCUTARIUS tarafını tutmamayı; ellerimle çalışıp az kazanmayı yeğlemeyi, diğer kimselerin işlerine karışmamayı, iftiracıları dinlememeyi öğrendim. 6. Tutor’um DIOGNETUS’tan, harika şeyler yapan, şeytanlarla temasta olan; bıldırcın gü-reşlerine para yatırmaktan, onları o niyet için üretmekten ya da kumar oynayanlardan uzak durmayı öğrendim. Yatağında bile prensip itibariyle basit bir yatak ve deri bir yorgan ile yatabilmeyi; özellikle Grek disiplinine saygı gösterip, gençleri dinleyip, gerekirse yazılı iletişimde bulunmayı öğrendim. 7. Filozof Junius RUSTICUS’tan, karakterimi geliştirmeye ve disipline gereksinim olduğu-na, bunun için de STOA – Stoisyen felsefenin hükümran olabileceğine kanaat getirdim.Hayali, su götürür şeyler üzerine yazmaktan çekinmeyi, kendimin çok disiplinli, şiir ve Edebiyat bilen biri olarak göstermemeyi, ev içinde sokak giysileriyle dolaşmamayı; Rusticus’un Sinvessa’sından anneme yazdığım gibi basit, sade bir lisanla yazmayı; bana hakaret etmiş olanlara bile saygı göstermeyi, barışmak için her tür ödüne hazır olmayı, bu konuda yazılı bir metin verdilerse onu dikkatle okumayı öğrendim. 8. Katı Stoik Filozof APOLLONIUS of Chalcis’ten düşünce özgürlüğünü ve konuda anaHedeften ayrılmamayı, bir an için düşünme hariç, gözlerimi başka hiçbir şeye odaklamamayı öğrendim. İsterseniz derin bir acıdan, çocuğunuzun kaybından ıstırap çekin ya da uzun bir süre hasta olun, yaşam prensiplerinizden ya da felsefi görüşlerden hiçbir fedakarlıkta bulunmamayı öğrendim. 9. PLUTARCK’ın yeğen (ya da torunu) SEXTUS of Chaeronea’dan, bir ailenin, babacan birEdayla idare edilmesi gerektiğini; doğa’ya yumuşaklık ve rahatlıkla, arkadaşların gereksinimlerine ilgiyle bakmaya, kültürsüz kimselere nasıl bağışlayıcı olarak bakabilmeyi, kat’i fikir sahibi olanları da olduğu gibi kabul etmeyi; kudretli ihtiraslardan uzak fakat olabildiğime çok duyarlı kalabilmeyi öğrendim. 10. Frikya’lı Gramer’ci ALEXANDER’den, başkalarının söz ya da yazısından kusur bulmamayı; tuhaf ya da egzotik ifadeleri kullananlara hor bakmamayı öğrendim. 11. Belagat alimi (rhetorician) Platonik FRONTO’dan ve genellikle titan’lardan, baba sevgi-Sinden ırak ve masun; PATRICIANS diye adlandırdıklarımızda gözlemlediğimiz iki yüzlülük ve riyakarlığı göstermemek gerektiğini öğrendim. 12. Kardeşim SEVERUS’tan gerçeği ve adaleti sevmeyi; CATO, BRUTUS gibi büyük isim-lerin inandıkları ve hayatlarını verdikleri, bir Devlet idaresinde “eşitlik” ve “konuşma” özgürlüklerinin, özetle herhangi bir monarşi’de “kişilerin özgürlüklerinin” ideal olduğunu öğrendim.” Sayın İlhan Güngören’in “Meditasyon ve Zazen” adlı eserinin önsözünde gayet erdemlice söylediği: “Kesinlikle yanlış yapması olasılığı olmayan en büyük usta, kendi doğamızdan başka biri değildir!” vecizesiyle yazımızı bitirelim.
“Through practicing meditation, we also are entering in dialectic teaching, as PLATO had first described it as a technic that indicates mind reaches the idea of “good”. It also reaches the point of studying of human consciousness and having him take more and more responsibility in its management, consequently of being a better human being and a better citizen. “Of course, we are practicing “trans-ascending meditation”, coming right from the Brahmins, as described in “Upanishads”. It refers to an “absolute” part of BEING that is unmanifested part of the EXISTENCE and the basis for thought energy, also the ultimate reality of creation, the eternal truth, and what there was, what it is and what shall be. Being does manifest itself, primarily in the form of “prana” (breathing) -which is the absolute of power and nature of Being-, and later on in the form of “mind” (thinking): this is the duality of existence. Being, is the basis for “thinking”, and thinking is the basis for “doing”. “No question that during meditation seances, the whole body rests up and a tremendous amount of energy is being compiled. That’s why, in old countries where this type is meditation is exercized, the teachers used to advise “not to drive cars on the street right after the meditation.” Again, during the seances, the pulse, breathing, blood pressure, lactate level in the blood all fall below the normal values; contrary to these, the skin’s resistence is raised which is good also.
8) S a m a d r i : Superconsciousness. “Old Chinese, had a saying: “Truly a flexible back, makes a long life!”. As a medical man, I suscribe to that and also add, “…brings a lot of children too!”
External massages and Prana-acupuncture that is given to body to keep the flow of nerve energy also can keep one going quite smoothly. “Considering the body-soul twinship, the spiritual aspect of Yoga exercises is also of prime importance since, the yogis believe the Science of Yoga also gives a practical and scientifically well-prepared method of finding truth in religion (or life!).
4) a n a h a t a, (twelve petals), located at the heart, 5) v i ş h u d h a, (sixteen petals), located at the throat, and,
* * -1-
Bir raslantı eseri olarak, yaşlı ve fakat erdemli bir adam, köyden geeçiyormuş. Çiftçilerin dertlerini öğrenince onlara eski zamanlarda “sandal-kayık” denilen bir tür taşıma aracının varlığını söylemiş ve üstüne üstlük, nasıl inşa edilebileceğni de tarif etmiş. Köylüler ilgi gösterince, bir de kayık yapım okulu açmış. Böylece köy yeniden gelişmiş, gerekli bilgileri öğrenerek, eski günlerde olduğu gibi, ferah ve şen şakrak yaşamaya yeniden başlamışlar.
olmadığından ıstırap çekmektedir. Bir az önce insanoğlunun bazı niteliklerini “yeniden hayata geçirme” periyot’larının ilki, aşağı yukarı 5000 yıl önce, LORD KRISHNA’nın “Bhagavad Gita” adlı klasik mitoloji kitabında, gelmiş geçmiş zamanların en usta ve yürekli savaşçısı Arjuna’ya verdiği “öğreti” gelir.
(Dr.I.E.: Bu gerçek, daha evvellerden de biliniyordu tabii. 13. yüzyılda, “Rubaiyat”ın yazarı meşhur tasavvufçu şair Ömer Hayyam demişti: “Ruhumu sonsuz ötelere gönderdim sonsuzluğun sırrına ersin diye, ruhum dönerek bana dedi: Cennet de cehennem de içindedir.”Herman HESSE’nin “Siddharta” -ki Buda’nın hayatının romanıdır- mutlaka okunmalı!) Guru Dev, ormanın enginliklerinde beş yıl dolandıktan sonra, nihayet hayalindeki ideal adamı: Hocası SWAMI KRISHANAND SARASWATI’yı buldu ve onunla da beş yıl kaldı. Zamanı geldiğinde ondan da ayrılarak, Hindistan ormanlarının gizemli, sükun dolu derinliklerinde yalnız başına yaşadı ve 1953’de bu dünyadan göçtü.
Klasik bir kurs’un süresi şudur: Tüm temel bir kurs, 7 adımdan ibarettir: 2 başlangıç-açış dersi; 1 özel instraktır-eğitmen ile tanışma ve konuşma dersi; ve, ard arda 1,5 saatlik kiş,isel kurs’lar. Ondan sonra, özellikle hafta sonlarında “grup seans”ları uygulanır. T.M.’in Dayandığı Felsefe :
Z e k a dediğimiz şey de şudur: DOĞA’da, ister evrende dolaşan yıldızlar ister maddelerin çekirdeklerinin çevresinde dolanan elektronlar olsun, bir “düzen” e tabidirler. Bir portakal çekirdeğinden yine bir portakal, döllenmiş bir insan hücresinden yine bir insan hücresi var olur. İşte bu şekilde, yukarda bahsettiğimiz gölcük-havuz, canlı ya da cansız tüm materyale kaynak olabilecek sonsuz bir enerji potansiyeline sahiptir. Dolayısıyla, yaşamda var olan her şey, ‘varoluş’un (Beeing) farklı düzeylerindeki gösterileridir. Tüm varlıklar yalnızca enerji’den ibarettirler. (All This Is That , ya da All That Is) Bu potansiyeli yani “yaratıcı zeka” (creative intelligence) rezervuarına, basit algı sistemiyle varılamaz. Bundan ötürü, bizler, “yücelen” (transcending), sıradışı yükselen bir “düşünme tekniği”nden (meditation) bahsediyoruz. Bunun için de ismi: “Transandantal Meditasyon” (Transcendental Meditation) dur. Peki, eğer ‘Varlık’ (Beeing) zihnin en temel ve esas parçası ise, onu niye basitçe-kolaylıkla algılamıyoruz? MAHARISHI diyor ki: “Bizim dikkatimiz dışa, duyu organlarımız yoluyla yönelmiştir. Gözler, dünyada olup biten her şeyi ‘görüp içeri nakleden’ algı organları olmakla beraber, tuhaftır, kendileri görmezler; ama hala tüm varlığın, mevcudiyetin temelinde yatarlar.
M e v c u d i y e t ve b i l i n ç l i l i k, esasında oldukları gibi saf, pür bir halde algılanmazlar. İnsanın gözü, çevresinde olup bitenlere bir yakalanırsa, yani, çevrenin sürekli değişen faz’lardan birine bağlanıp kalırsa, problem başlar, dengesi ve dinginliği bozulur, ıstırap çekmeye başlar. TM, doğrudan doğruya alınan algıların, kendiliğinden oluışan bir sürecidir. Bunun herhangi bir inanç sistemiyle ya da saçmalıkla bir ilgisi yoktur. Herhangi bir algı, Tanrı ya da sevgi duygusu, bize kullanılmaya elverişli kılınmış hazinenin ancak küçük bir kısmıdır. Bu, sanki, zihin okyanusunun üzerinde yüzmeye benzer.
Bu, dünyada ne olursa olsun, onların hiçbirine bağlanmamak, onları düşünmemek ve kederlenmemek, en yüksek derece özgürlüğe kavuşmak demektir ki, m e d i t a s y o n’ u n g a y e s i d e b u d u r.
Bu yazı Meditasyon kategorisine 05 Nisan 2009 tarihinde admin tarafından gönderildi.	Arama: