29 Eylül 2018, 11:04
Cumhuriyet döneminin ilk yıllarında Türkiye, devlet yatırımlarına büyük önem vermişti. Kâğıt, Çay, Fındık, Elektrik, Kömür gibi üretim yapan büyük fabrikalar inşa edilmişti. Yavaş, yavaş yoksulluk zincirlerini kıran Türkiye, özellikle 1990'lı yılların başından itibaren özelleştirme rüzgârına kapıldı. Kamunun elinde olan birçok kuruluş özele geçti. Bunların arasında yabancı sermayenin yüzdesi oldukça fazla.
Üretimden elini çeken Türkiye, tüketime yönelince ekonomik krizler ardı, ardına gelmeye başladı. Öyle ki, SEKA kâğıt fabrikası Japonya’ya bile ihracat yapıyordu. Şimdilerde ise tuvalette kullanılacak kâğıt bulmakta zorlanıyoruz. Sadece bu örnek bile diğerlerini anlatmama gerek bırakmıyor. Çok kısa bir rakam verecek olsak; 1980' de 166 kamu iktisadi teşekkülü (KİT) vardı. Şimdi ise yani 2018' de 71 tane kaldı. Sadece bu rakam ne denli bir üretimsizlik içinde kaldığımızı gösteriyor. Bu fabrikalar ya da işletmeler belki hala çalışıyor ama bu ülkeye değil, başka ülkelere. Yabancı sermaye kazandığını kendi ülkesine aktarıyor. Paralar başka ülkelere gidiyor.
Hal böyle olunca Arap dünyasından elde edilen paraların yani sıcak paraların hiç bir anlamı kalmıyor. Geçici tedbirler zarar veriyor ve ekonomi durmadan duvara tosluyor. Sizde iyi biliyorsunuz ki, 2019 yılında yatırım yapılmayacak ve tasarruf tedbirleri uygulanacak. Bunu Maliye Bakanı televizyonlarda canlı olarak açıkladı. 2019'dan hiç bir ekonomik beklentimiz yok. Alınan önlemler umarız işe yararda 2020' de rahat ederiz demek istiyorum ama hiç de öyle bir görüntü görmüyorum. Zira bugün içine çekildiğimiz ekonomik dar boğaz, bir kaç yılda hallolacak gibi durmuyor! Üstelik Türkiye bu dünyanın jeopolitik konum olarak en değerli yerde olmasına rağmen. Hem içerde hem de dışarda büyük oyunların oynandığı kocaman bir sahne var. Bakalım bu tiyatro nasıl bir finalle son bulacak.