Coşkun Özbucak Paylaşmak
Güncelleme : 2018-12-26 10:08:11Bu içerik 542 kez okundu.
Paylaşmak, insani bir duygu. Olanın, olmayanla ekmeğini bölüşebilmesi günümüzde neredeyse unutulmaya yüz tutmuş bir davranış haline geldi. İnsanlıktan uzaklaşılıyor adım adım.
Aile içinde paylaşılamıyor, ülke içinde hiç. Kişiliği yaşanan toplumsal yapı biçimlendiriyor. (Bu biçimlendirmeye karşı gelenlerin olduğu da bilmek gerek) Kapitalist üretim ilişkileri içinde paylaşmayı düşünmek oldukça zor. Çünkü sistemin oluşturduğu kişilik, hep kazanmak üzerine şekilleniyor. “Hep bana, hep bana” anlayışı egemen. Sanki mezara götürülebilecekmiş gibi kazanma, mülk edinme; edindikçe edinme ana karakter olarak görülüyor. Yani paylaşmaktan, bölüşmekten uzaklaşılıyor.
Yaşamın gerçekliğinde duygusallığa, iyi niyete yer yok. “Fazla mal göz çıkarmaz” kapitalist anlayış benliklere yön veriyor. Bu nedenle zengin daha zengin, yoksul daha yoksul oluyor. Yoksullaşanlar, zenginleşenlerin sadakalarına muhtaç hale getiriliyor. Yani kapitalizm, paylaşmanın karşıtı bir toplumsal yaşam biçimidir.
Bütçe ve asgari ücret görüşmeleri; işsizlik, enflasyon bu bakış açısıyla ele alındığında anlamlı bir sonuç çıkarılabilir. Paylaşmanın biçimi de belli aslında. Güç dengesi belirliyor her şeyi. Asgari ücret ve bütçe görüşmelerinin biçimi belli. Masa başında toplananların sayısı belirleyici ise, aslında tartışmaya da gerek yok. Ne kadar tartışılırsa tartışılsın, somut verilerle masada olunsa da sonuçta kalkan eller belirleyici oluyor. Masadakilerin hangi tarafta olduğu da belli ise, sonucu merak etmeye gerek yok.
Paylaşmak; herkesin emeğine göre payını almasının yolu, payının olduğunu bilerek talep etmektir. Her kesimin talep biçimi birbirinden farklıdır. Taraflar safını iyi belirlemeli ki, paylaşmak kolay olsun. Sofradan doyarak kalkılabilsin.
Paylaşılırken tarafların kullandıkları cümleler dikkat çekici. Biri, “Zarar ediyoruz.” diyor; diğeri, “Açız, her gün daha fazla yoksullaşıyoruz.” diye haykırıyor nefesi kokarak. Paylaşırken dikkate alınan cümle, “Zarar ediyoruz.” oluyor. Hemen zarar etmenin önü kesiliyor. Yöntem, pay ederken öncelik zararın engellenmesi. Açlıktan ağzı kokanlar varmış, önemli değil. Emeğinin karşılığını alamayanlar çoğalıyor. Çünkü sistem böyle. Zengin daha zengin, yoksul daha yoksul oluyor bu sistemde.
Paylaşmak zor. Paylaşabilmek için emeğe, hakka, hukuka saygı gerekli.