16 Eyl 2019 11:43 Son Güncelleme: 16 Eyl 2019 14:46
Son devrin büyük İslam alimlerinden ve İslami mücadeleyle gönüllerde yer edinen Süleyman Hilmi Tunahan (K.S) Efendi Hazretlerini Hakka yürüyüşünün 60. yıldönümünde saygı ve rahmetle anıyoruz.
İslam'ı anlattığı için tek parti döneminde yıllarca zulüm gören Süleyman Hilmi Tunahan (K.S) Efendi Hazretleri Kur'an'a adanmış ömrüyle örnek bir İslam alimi olarak halkın gönlünde yer tuttu. Hapse atılarak, işkence gören Tunahan hiçbir zaman bu baskılardan yılmadı ve İslam'ı, Kur'an'ı anlatmaya devam etti.
Süleyman Hilmi Tunahan (k.s.) Efendi Hazretlerini Hakka yürüyüşünün 60. yıldönümünde bir kez daha rahmetle anıyoruz. .
SİLSİLE-İ SÂDÂT’IN 33. VE SON HALKASI SÜLEYMAN HİLMİ TUNAHAN (K.S) EFENDİ HAZRETLERİNİN HAYATI
Süleyman Hilmi Tunahan (k.s.) Efendi Hazretleri 1888 (Hicri 1305, Rûmi 1304) senesinde -Bugün Bulgaristan sınırları içinde kalan- Silistre'nin Hezargrad kasabasının Ferhatlar Köyü'nde dünyaya geldiler. Babası Hocazâde Osman Efendi, tahsilini İstanbul'da tamamlamış ve Silistre'nin Satırlı Medresesi'nde yıllarca müderrislik yapmış mâruf bir dersiâmdır. Annesinin adı Hatice Hanım'dır. Dedesi ise, Kaymak Hâfız nâmı ile meşhur bir zat olup 110 yaşına doğru vefat etmiş olan Mahmud Efendi'dir.
Hocazâdeler olarak bilinen bu asîl ailenin ceddi İdris Bey'e dayanır. İdris Bey, Fatih Sultan Mehmed Han tarafından Tuna Han'ı nasbedilmiş ve üstelik kendisine kız kardeşi tezvic edilmiş bir zâttır.
Babası Osman Efendi, İstanbul'da tahsiline devam ederken, dikkate şâyân bir rüya görmüştür. Rüyasında, vücudundan kopan bir parçanın gökyüzüne çıkıp dünyaya ışık saçtığını görür. Gördüğü rüyasını “Sulbünden gelecek bir evladının dünyayı mânen aydınlatacağı” şeklinde tabir eder.
Silistre'ye dönünce evlenir. Dünyaya gelen Fehim, Süleyman Hilmi, İbrahim ve Halil ismindeki dört oğlundan rüya tabirine muvâfık düşecek isti'dadı Süleyman Hilmi'de görür. Onun yetişmesi için husûsi bir ihtimam gösterir.
Süleyman Efendi Hazretleri (k.s.) ilk tahsilini Silistre Rüşdiyesi'nde ve Satırlı Medresesi'nde yapar. Daha sonra tahsilini tamamlamak üzere babası tarafından İstanbul'a gönderilir.
Babası onu İstanbul'a gönderirken şu tavsiyede bulunmuştur:
Oğlum, Usûl-i Fıkıh ilmine iyi çalışırsan, dininde kuvvetli olursun. Mantık ilmine iyi çalışırsan, ilminde kuvvetli olursun.
İstanbul'da, Fâtih Dersiâmlarından ve devrin meşhûr âlimlerinden Bafralı Ahmed Hamdi Efendi'nin ders halkasına oturdu ve 1913 yılında ondan birincilikle icâzet aldı.
1916'da Dârü'l-Hilâfeti'l-Aliyye Medreseleri, Kısm-ı Âli (Sahn) Medresesi'ni bitirdikten sonra aynı yıl ihtisas (doktora) yapmak üzere tedrisatı 3 yıl olan Medresetü'l-Mütehassısîn'in (Süleymaniye Medresesi) Tefsir ve Hadîs şubesine girdi. İlk iki senesini muvaffakiyetle tamamlayınca 1918 senesinde yirmi arkadaşıyla birlikte kendilerine -Şeyhülislamlık makâmının teklifi ve Padişah Mehmed Vahîdüddin Hân'ın tasdiki ile- İstanbul Müderrisliği Ruûsu verildi. 1919'da Medresetü'l-Mütehassısîn'den birinci derece ile mezun oldu.
Medresetü'l-Mütehassısîn'e girmeden önce Medresetü'l-Kuzât'ın (Hukuk Fakültesi) da giriş imtihânını birincilikle kazandılar. Fakat bunu büyük bir sevinç ile babasına mektupla bildirdiği zaman babasından şu telgrafı alır:
“Süleyman, ben seni cehenneme göndermek için İstanbul'a göndermedim.”
Pederleri bu telgraf ile kendisine, Peygamber Efendimizin (s.a.v.) “Üç kâdî'dan ikisi cehennemdedir.” meâlindeki hadîs-i şeriflerini hatırlatıyorlardı.
Süleyman Efendi Hazretleri (k.s.), pederine verdiği cevapta, “Kendisinin aslâ kâdîlık (hâkimlik) mesleğine sülûk etmeğe niyeti olmadığını, asıl maksadının, devrinin bütün zâhirî din ilimleri sahasında kemâle ermek olduğunu” bildirdi ve Medrese-i Süleymaniye'nin Tefsir ve Hadis kısmından diplomasını alıp Dersiâm olduğu gibi Medresetü'l-Kuzât'tan da mezun olup kâdîlık rütbesini aldılar.
Böylelikle devrinin aklî ve naklî ilimlerinde en yüksek dereceyi ihrâz etmiş oldular.
Ezelî takdir olarak Silsile-i Sâdât'ın 33. ve son halkası kendilerinin nasibi olduğundan Seyyidler zincirinin 32. halkası Salâhuddîn İbn-i Mevlânâ Sirâcuddîn (k.s.) Hazretlerinde mânevî seyr ü sülûkünü tamamladıktan sonra tecelliyâtın büyüklüğünden üstazı kendilerini İmâm-ı Rabbânî Müceddid-i Elf-i Sânî Ahmed-i Fârûkî Serhendî (k.s.) Hazretlerinin nisbet-i rûhâniyesine teslim ettiler.
Dünyanın şu son zamanlarında ilâhî feyizden nasipleri bulunan insanları yüksek himmetleriyle küfr ü dalâl çukurundan imân ve ihlâs sâhasına çıkardılar. Halen de çıkarmaktadırlar.
Süleyman Hilmi Tunahan (k.s.) Efendi Hazretleri, 16 Eylül 1959 (13 Rebîulevvel 1379) Çarşamba günü dâr-ı bekâya irtihal buyurdular. (Kaddesallâhü sirrahü'l-eaz) Ancak tasarruf ve irşadları tamamıyla ve kemâliyle berdevamdır.
Cenâb-ı Hak sevenlerini ve bütün mü'minleri şefâatleri-ne nâil kılsın. (Âmin)