Sayın Şefkat ÇETİN’in, Anayasa Mahkemesi’nin seçim barajı kararı ve Meclis
Soruşturma Komisyonu’nda yapılan ak’lamalar hakkındaki
Dört eski bakanla ilgili günlerdir siyaset kurumunun tehdit ve baskılarına muhatap olan Anayasa Mahkemesi’nin seçim barajı kararının üzerine yüce divan tartışmalarının gölgesi düşmüştür. 12 Eylül zihniyetinin ürünlerinden birisi olan seçim barajıyla ilgili Anayasa Mahkemesi’nin aldığı yetkisizlik kararı, AKP hükümetinin ve dört eski bakanın yüce divan korkusunun ne kadar yersiz olduğunu ortaya çıkarmıştır. AKP yöneticileri ve dört bakan Yüce Divan’dan boşu boşuna korkmuştur. Yüksek Mahkeme’nin hükümeti zora sokacak bir vesayetin tesirinde olduğu tezi boşa çıkmış, ancak paralel bahanesiyle iktidarın vesayeti baş göstermiştir.
Meclis Soruşturma Komisyonu’nda ve Anayasa Mahkemesi’nde alınan son kararlar, Yürütme erkinin uzun süredir uyguladığı baskı ve tehdit yöntemleriyle sonuç almaya devam ettiğinin açık delilidir. Yolsuzluk ve rüşvetle suçlanan dört bakanını yargıdan kaçırmak için devletin en üst yargı organını paralel ve darbeci ilan edenler, bir gün sonra aynı kurumun seçim barajı kararıyla AKP’nin elini rahatlatmasını nasıl izah edeceklerdir.
İktidara talip oldukları dönemde verdikleri pek çok söz gibi, dokunulmazlığın kaldırılması ve seçim barajıyla ilgili vaatlerini de unutan AKP’liler, milletle aralarına ördükleri yüksek saray duvarları ve seçim barajları sayesinde varlıklarını sürdürebileceklerini zannetmektedirler. Ancak hiçbir baskı düzeninin ve hele de yolsuzluk, rüşvet gibi ağır suçlarla yıpranmış iktidarın kurumsallaşarak sürdürülebildiği görülmemiştir.
Uzun süredir kendi yarattıkları sanal düşmanlar ve sahte tehdit algılarına karşı gölge boksu yaparak milleti aldatan ve kurdukları istibdat rejimini meşrulaştıran AKP iktidarı, en nihayetinde Anayasa Mahkemesi’ni dahi tehdit sınıfına sokmayı başarmıştır. Türk ordusunu etkisizleştirmek için Ergenekon ve Balyoz gibi düzmece davalar icat eden, paralel devlet yutturmacasıyla emniyete ve yargıya yeniden şekil veren AKP zihniyeti için artık ülkede kendisi gibi düşünmeyen her kesim potansiyel düşmandır.
Hâlbuki kendilerine karşı yapıldığını iddia ettikleri darbenin son halkası olarak tanımlanan Anayasa Mahkemesi’nin üyelerinin büyük bölümünün AKP döneminde atandığı gözden kaçırılmaktadır. Anayasa Mahkemesinin 17 üyesinden 10’u Abdullah Gül, 4’ü Ahmet Necdet Sezer, 2’si TBMM ve biri Turgut Özal tarafından atanmıştır.
Sahip olduğu devlet gücünü otoriter rejimlerdeki diktatörler gibi bir silah olarak kullanan iktidarın baskıları Anayasa Mahkemesi’ne de boyun eğdirmiş gözükmektedir. Bir ülkede yargı dahi işlevsiz hale geldiyse, bu durum tuzun da kokması halidir. Mülkün temeli olan adaletin herkes için eşit dağıtılamaması hali, bir toplum için cinnetten önceki son aşamadır. İktidarlarını devam ettirebilmek ve gizli ajandalarını uygulayabilmek için devletin bütün kurumlarını ve geleneklerini alt üst edenler, bir gün kendileri de adalete ihtiyaç hissettiklerinde yargıyla oynamanın ağır bedelini ödeyeceklerdir.