andreia chaves ve ayakkabı sanatı
prism shoe the invisible shoe- mirrored surface form & texture andreia chaves tasarımı olan bu ayakkabıların her biri aynı zamanda birer sanat eseri, görmek zor değil? ayakkabılarında "kaotik şehir Sao Paulo" dan etkilendiğini söylüyomuş bu ablamız.. küpler, aynalar, pvc materyaller filan yeterince güzel fikirler ama görüyorum ki uygulamaları daha bi güzel olmuş. ve hepimizin bildiği "dostun başa düşmanın ayağa bakması" durumu bu noktada biraz sendeliyor gibi, düşman baksa da kendini görür zira (bkz. mirrored surface). yani ironik, yani çekici. ha bu kadın bu tasarımı böylesine sığ bir düşünce ile yapmadı o ayrı tabiğ. tebrik ediyor, ama henüz richy rich olmadığımdan ve olamayacağımdan alamıyor dolayısıyla giyemiyorum- alabilsem giyerdim demek ki-.photos (& ian murphy)
düşündüm bi an kırmızı halı üzerinde yürürken birden o hep olan topuğundan kaynaklanan ayak burkulma sahnelerinden biri gerçekleşiyor ve ayakkabı sanatı aynı anda tuzla buz oluyor sonra da artık kırık cam parçaları üzerinde yürüme deneyimi mi dersin (ninja etkisi) tuzlu buzda dans mı dersin (tuz buz)öyle bi sanatsal boyuta geçiyor kameralar ve patlayan flaşlar karşısında mevzumuz (mirrored surface için söylemiştim ama tüm buraya yazdığımı yelkovanla akrep arasında bi kenara itip geri sayfaya döndüm acaba bu meletin -öhöm, sanatın- topuğu var mıydı tekrar kontrol ettim ancak ve ancak, hatta bi ancak daha, olup olmadığını anlayamadım -mirror etkisi diyelim buna da- -parantez içinde parantez açmaktansa- nerde kalmıştım heh ancak ve ancak bişey anlayamadım yani topuk var mıdır yok mudur diye ne kadar zoom in zoom daha daha in yapsam da olmadı -neden lafı uzatırlar şimdi anlıyorum- -herhangi bi nedeni yok öylesine içten gelen kaynağı iç olan bişeymiş- heh parantez açık kaldı hemen kapansın *sihirli perinin kendi gibi sihirli olan elindeki çubuğa havada daireler çizdirdiğindeki ses efekti girer* ve perdee..)
7 Ocak 2010 02:17
(: sonuç olarak, evet var topuğu. ben gördüm.
9 Ocak 2010 16:06
hah! viola! çok yaşa! nası sevindim onca kendimi boşa yormamışım :))
nedemek heh. evt sevinmeliydin.
10 Ocak 2010 18:52