GÖRDÜKLERİ, DUYDUKLARI, hissettikleri bunlardan ibaret değil elbet. Kâbe’ye her bakış farklı anlam ifade ettiği gibi her kişi için de değişik mana ifade ettiği de vaki. Anlatılması zor olanı kelime kabına sığıştırıp sunmak; güç işlerden. Gördükleri, hissettikleri; kul ile Rabbi arasındaki bir sır, bu sır herkes için geçerli bir durum.
Kâbe karşısında duran, tavaf eden her bir mümin Rabbinin kurbiyetini hisseder, O’na olan yakınlığını duyumsar. Ağrıklılarını atar, endişelerini dağıtır, tevekküle sarılır, itminan-ı kalbe yaklaşır; kalp bitmesin ister, akıl tefekküre doymaz, latifelerin iştahı kapanmaz, bedense yorulur, yoruldun, dur der nefis.
Şekillerden, sembollerden hakikate geçmek, yaptığı fiillere ruh katmak, amelin ruhu niyet, niyetin ruhu ihlâs ile dolmak ve ihlâs üzere sadakat ve istikametle yürümek; yeryüzü tavaf edilesi yer, her nefes ubudiyet zamanı, her mekân umre seyahati. Bunu başarabilmek, bunda kıvama ermek, günlük hayatta bunun pratiğini yapmak mesele.
Bunda muvaffak olmayı kalplerin ve Kâbe’nin Rabbinden niyaz ediyoruz. Rahman, umre tazeliğini, zemzem bereketini, hurma lezzetini; içimizde, dışımızda, işimizde daim kılsın, vesile olanlardan ebeden razı olsun.