1620 de Hac dönüşü, Kerbela ziyaretine de giden birkaç Osmanlı Müslümanı, burada Hz Ebulfazıl Abbas’ın kim olduğunu öğrenince, onun türbe toprağından bir avuç alıp teberrük olarak memleketlerine, Arnavuluk’a götürdüler.
İmam Hüseyin toprağı gibi onun da bazılarına şifa verdiğini gören halk, bu mübarek toprağın geri kalan kısmını, başkent Tirana’ ya 200 km uzaklıkta bulunan Timur (Tomor) Dağının 2418 mt yükseklikteki tepesine gömerek rüzgar vasıtasıyla bu maneviyatı sürekli hissetmek isterler.
Zamanla bu toprağın gömüldüğü yerin üzerine bir kubbe yapıldı.
Halk buraya “Ali’nin Abbas’ı” adını verdi. Bölgedeki Arnavut halkı Hz Ebulfazl Abbas’ın atıyla bu tepeye çıktığına inanır… Bu inancın nedeni de, bir gün o tepede bir kaya üzerinde beliren at izi ve yere vurulan bir sancağın izidir.
Bölgede yaşayan Müslüman ve gayrimüslim bütün ahali o gün bugündür, her yıl 20-25 Ağustos tarihleri arasında burada Hz Ebulfazıl Abbas’ı anma merasimleri düzenlemektedir..
2418 metreye tırmanmakta, orada yemek pişirmekte ve bu ihsan yemeğini hz Ebulfazl Abbas adına fakirlere dağıtmaktadırlar.
2013’te ünlü Bulgar heykeltıraş Stephen Pope Dimitroff (eski bir akıncı ailenin oğlu); hz Ebulfazl’ın at üzerindeki temsilî bir resminden esinlenerek burada bir heykel yaptı
Kucağındaki iki çocuğu su içmeye götürüşünü temsil eden bu heykel bugün “Tomor Dağı” nın “Abbasali” Tepesindedir…
Evet, Hz Ebulfazl Abbas B Ali’nin -s- mübarek türbesi Irak’ta, Kerbela kentindedir ve Hz İmam Hüseyin’in -s- türbesinin hemen yanındadır; binaenaleyh yukarıda bahsi geçen ve yer yer bizim siyasilerimiz tarafından da genellikle sessiz sedasız ziyaret edilen “Makam-ı Abbasali” , adından da anlaşılacağı gibi bir anıt ve “makam” dır.
Bugün Hz Ebulfazl Abbas -s- , İmam Hüseyin -s- ve diğer Kerbela şehitleri veya esirlerine ithaf edilerek yapılan türbe ve anıtların Çin’den Norveç’e, Amerika’dan Swaziland ve Botswana’ya,Güney Afrika’ya, Orta Asya’dan İstanbul’a kadar, nerdeyse dünyanın en ücra köşelerine kadar yayılmış olması bir tesadüf müdür sizce? (Şimdiye kadar ulaşabildiklerimin sayısı 100’ü geçti)
“Bu Hüseyin kimdir ki alemler ona feda?
Bu nasıl bir candır ki, canlar ona yanmada?”
Biraz da olumlu sanat gelişmelerinden bahsedelim:
İran ‘la Türkiye’nin ortak eseri olan “Aşk Sarhoşu” adlı sinema eserinin çekimleri yakında Türkiye’de başlıyor.Bu eser Mevlana ve Şemsi Tebrizi’nin yaşamından bir dilimi anlatıyor.
Eserin senaryosunu Ferhat Tevhidi yazdı, yönetmenliğini de Hasan Fethi üstlendi.
Şemsi Tebrizi’nin rolünü İranlı aktör Şahab Hüseyni oynarken, diğer aktörler iki ülkeden seçkin sinema sanatçılarından oluşuyor.
Gelelim haftanın siyasi gelişmelerindeki nokta atışlara:
Çocukları PKK-Pejak tarafından kaçırılan İranlı aileler de Türkiye’ye gelerek Diyarbakır’daki annelerin oturma eylemine destek verdi. Bu tür bir kader birliği beraberliği ilk kez gerçekleşiyor ve bence çok anlamlı..
Bir o kadar da, sıkça tekrarlanması gereken bir devlet aklı…
Uluslararası Göç Örgütü, yüz kızartıcı bir rapor açıkladı: “2019 yılında 350 bin Yemenli evsiz barksız kaldı” denilen rapor dünyada ses getirmesi gerekirken arada kaynayıp gitti.. İnsan hakları savunucuları İsrail ve ABDSEVİCİ olalıberi bu kara leke alınlarından silinmeyecek…
MHP lider Devlet Bahçeli, Cumhurbaşkanlığı Yüksek İstişare Kurulu üyesi Bülent Arınç'ın Ahmet Türk ile ilgili sözlerine ilginç bir tepki göstererek 'İkide bir başını kaldıran ve geçmişte kozmik odayı, kozmetik odaya çevirip FETÖ'yü buraya sokan şahıs ne yapsa boş, ne söylese boşunadır' ifadelerini kullandı…
MHP’nin çoktandır dolu bir cümleye ihtiyacı vardı doğrusu…
Her yıl olduğu gibi bu yıl da Kerbela’yı anma merasimlerine saldırıların olduğu Nijerya’da 3 kişi hayatını kaybetti, Afganistan, Irak ve diğer yerlerdeki sayılar 10’u buldu, ama bu rakamlar bu merasimleri daha da kamçıladı…
O saldırıların arkasındaki ABD ve İsrail’den sonra 3. İsim olduğunu düşündüğüm testereci kralın öfkeden çıldırdığını tahmin etmek zor değil.
Suriye Cumhurbaşkanı Beşar Esad, genel af ilan etti. Affa göre, 14 Eylül 2019 tarihinden önce işlenen suçlar affedilecek. Yani: Suriyelilerin Türkiye ve diğer ülkelerde kalması zorunluluğu yok artık.. Şimdi “Esad onları bilmem ne yapar!” diye bağıracaklardır…
Zaten eli kanlı terör örgütü CİA_MOSAD maşası IŞİD, geçen gün “Suriyeliler Türkiye’den gitmemelidir” açıklaması yapmadı mı?
Dahası da var: Esad; YPG-PYD-PKK’yı terör örgütü ilan ederek BM’ye bu bölücü örgüt hakkında suç duyurusunda bulundu!
Ee? Esad’la görüşmek, hatta teröre karşı Türkiye –İran-Irak-Suriye dörtlüsünden müteşekkil bir “ORTAK ORDU” veya “silahlı mücadele timi” oluşturmak için daha ne bekliyoruz?
YPG’yi tıpkı Terör ve işgal devleti Siyonist İsrail gibi “cancağızı-evladı” ilan eden ABD’yle dost ve müttefik olamayacağımızı kabul ediyorsak, bundan daha mükemmel bir fırsat olabilir mi?
Bu haftanın en önemli gelişmelerinden biri de, İran ve Rusya Cumhurbaşkanlarının Ankara’da Cumhurbaşkanı Erdoğan’la buluşmasıydı. Suriye konusunda 3. sü düzenlenen bu zirvede çok önemli adımlar atılamasa da, önemli bir irade ortaya konuldu ve Cumhurbaşkanımız, epeydir beklenen o cümleyi kurarak "Suriye'nin siyasi birliği ile toprak bütünlüğünün muhafazası, sahada sükunetin korunması, ihtilafa kalıcı bir siyasi çözüm bulunması noktasında tam bir mutabakat içindeyiz." dedi… Bu arada, ikisi bir araya gelmişken, Erdoğan’la Ruhani, araya ciddi bir konuyu daha sıkıştırdılar ve her 2 ülkenin kaderini değiştirecek bir şeyi konuştular: İkili ticarette milli para birimleri kullanımı daha da artacak! İki lider arasında çok iyi anlaşmalar sağlandığı da kulağıma gelen bilgiler arasında... Haydi bakalım!
Fırat’ın doğusu batısı derken, ABD’yle birlikte devriye atmaya başladık!
Kime? Nereye? Nasıl? Belli değil… Çünkü bizim o topraklardaki tedirginlik ve varlık nedenimiz, PKK-PYD diyerek bir güvenli bölge oluşturulması konuşulurken, o terör örgütüne hala tırlarla silah vermeye devam eden ve bunu bizim “devriye”lerimizin de gözleri önünde yapan, yani başımıza her belayı saran ABD’yle hala dostuz! Dostumuz (!) ABD’nin oradaki en samimi kankası, binlerce tırlık stratejik dostu olan 2. İsrail bozuntusuyla düşmanız!
Kiminle, kime devriye atıyoruz şimdi?