Antakya'nın Fethi (Anadolu Selçuklu Zamanı,12 Ocak 1085) - Okursan.Net - İnteraktif Bilgi Ağı
Antakya fethedilmiş ve 120 müezzinin aynı anda okuduğu ezanın yankıları fetih müjdesini dünyaya duyurmuştu…
Anadolu Selçuklu Sultanı Süleyman Şah fetihlerinde Batı’da Marmara ve Ege Denizi’ne ulaşmakla kalmadı, Güneydoğu bölgesini ve Antakya’yı da fethetti.
Antakya’ya Bizans’tan ayrılarak bağımsızlığını ilan eden Ermeni Prens Flaratos hakimdi. Burası eski Selevkos’un (Selösidlerin) başkenti ve Kilikya’nın önemli merkezlerinden biriydi. Denizden yardım alarak Türkleri güç bir durumda bırakabilirdi.
Süleyman Şah, yerine Emir Ebu’l Kasım’ı bırakarak az bir kuvvetle İznik’ten ayrıldı. Geceleri yol alarak, gündüzleri gizlenip dinlenerek, on iki günde ve büyük bir gizlilik içinde Antakya yakınlarına geldi. O sırada Flaratos, idaresi altında bulunan Urfa’ya gitmek üzere şehirden ayrılmış bulunuyordu. Kaleye muhafız olarak İsmail adında bir Müslüman’ı bırakmıştı.
12 Aralık 1084’de, 300 atlı, kalenin Faris kapısı önünde birden bire görünüverdi. Süleyman Şah, muhafız İsmail‘in de yardımıyla, surların burçlarına kalınca ipler attırdı. Günümüzün komandoları gibi iyi eğitilmiş Türk askerleri bu iplerden tırmanarak içeri girdiler ve içeriden sürgülü kale kapılarını açıp süvarileri de içeri soktular.
Sabah, uykusundan uyanan Antakyalılar, Türk askerlerini ilk önce seferden dönen Flaratos’un askerleri sandılar, ama çok geçmeden baskına uğradıklarını anladılar. Bir kısmı şehir dışına kaçtı, bir kısmı Habib Naccar dağına tırmanıp gizlendi. Bir kısmı da iç kaleye sığındı.
Ertesi gün Flaratos’un askerleriyle az sayıdaki Türk askerleri arasında kanlı ve çok şiddetli çarpışmalar oldu. Fakat Türkmen beylerinden Muncukoğlu kumandasındaki yardım kuvvetleri gelince düşman askerleri de iç kaleye çekilmek zorunda kaldılar.
Süleyman Şah halka karşı çok iyi davrandı. Onlara adalet ve huzur getirdiğini söyledi. Genel af çıkararak esirleri serbest bırakan, halkın malına el sürdürmeyen Süleyman Şah, meşhur Kisiyan kilisesini camiye dönüştürdü. 17 Aralık 1084 Cuma günü bu camide 120 müezzin aynı anda ezan okudu ve sonra Cuma namazı kılındı.
Halk, zaman geçtikçe, Flaratos’un zulmü ile Süleyman Şah’ın adil iradesi arasındaki farkı daha iyi gördü ve Türkleri gerçekten ”kurtarıcı” olarak kabul etti. Bunun üzerine bir süre sonra iç kale de teslim oldu.
Süleyman Şah bundan sonra Antakya’ya bağlı olan Ayıntap (Gaziantep), İskenderun, Süveydiye, Maraş, Göksun, Elbistan gibi şehir ve kasabaları bir bir işgal etti. Bu başarılarını Büyük Hakan Sultan Melikşah‘a müjdeledi ve Melikşah ile birlikte bütün İslam alemi tarafından heyecanla kutlandı.
Şimdi Anadolu Selçuklu Devleti’nin sınırları Anadolu’nun üç yanını çeviren denizlere ulaşmış bulunuyordu. Bizans İmparatorluğu’nun Doğu ile ilişkisi kesilmişti.
Etiketler: Anadolu Selçuklu Devleti, Antakya'nın Fethi, Bizans, Büyük Selçuklu Devleti, Habib Naccar Cami, Kilikya, Melikşah, Seleukia, Selevkos İmparatorluğu, Süleyman Şah