ilitam ,arapça klavye, ilahiyat, önlisans > Forum > ๑۩۞۩๑ Kitap Dünyası - İlim Dünyası Kütüphanesi ๑۩۞۩๑ > Edebiyat Eserleri > Makale Dünyası > Eski Şiirlerimizden
Gönderen Konu: Eski Şiirlerimizden (Okunma Sayısı 2774 defa)
06 Eylül 2010, 15:50:09
« : 06 Eylül 2010, 15:50:09 »
Nurdan bir servdür düşmez zemine sâyesi.
Menzilin tir-i duâ-veş mâ-verâ-yı nûh sipihr
Kadrunun arşı muallâdan muallâ payesi.
Yusuf u gerçi görenler ellerini kestiler
Gün yüzün gördü Senin şakk oldu ayınâyesi
Ahiret bazaruna vardukda eyler fâide
Nakd-i aşkınıdır O'nun kim serverâ sermâyesi
Bağ-ı cennette ümidim bu durur kim Zâtî'yi
Cümle mü'minlerle ol server ede hem sâyesi
"Ey mekânsızlık bahçesinin süsü! (Senin) boynun nurdan bir selvidir. Gölgesi yere düşmez"
Şu beytin ikinci mısrasında Peygamberimiz Hz. Muhammed (sav)'in boyu nurdan bir selviye benzetilmektedir. Ayrıca selvinin dış görünüşü bize elif harfini hatırlatır. Bu yönden ele alırsak selvi doğruluğun, adaletin bir remzi olarak karşımıza çıkar. Selvi Hz. Peygamber'i temsil ettiğine göre, Hz. Muhammed (sav) bütün noksan sıfatlardan münezzehtir. O, "emin" bir kimsedir... Adaletin temsilcisidir...
Diğer taraftan "selvinin gölgesinin yere düşmemesi" Hz. Peygamberimize telmihtir. Dünyadaki varlıkların küllisinin gölgesi vardır. Burada Hz. Muhammed (sav)'in yürüdüğü zaman, yahut diğer hallerde gölgesinin yere düşmemesine telmih vardır. Bu mu'cize yalnız Efendimiz Hz. Muhammed'e verilmiş hasletlerden biridir.
Ayrıca birinci mısradaki lâmekân (mekansızlık) Hz. Peygamber'in miraç mucizesine işarettir. Miraç mucizesinde mekân ve zaman söz konusu değildir. Mekân ve zaman boyutları açılmıştır. "Bûstân-ı lâmekân pirâyesi", "nur", "serv" kelimeleri Peygamber Efendimize aittir. O'nun sıfatı olarak kullanılmıştır.
Kadrunun arşı muallâdan muallâ pâyesi.
"Durma (konaklama) yerin, dua okununki gibi son gök katıdır. (En yüksek noktadır. Cenâb-ı Allah'ın katıdır.) Senin değerin, kadr ü kıymetin, en son (yüce) katından daha yüksek mertebededir, yücedir. Sen varlıkların en üstünüsün..."
Bu beyitte dokuz kat gök ve bunun da en yükseğindeki bir yerden bahs edilmektedir... Şair, Hz. Peygamber (sav)'e "Senin konaklama yerin, semanın en yüksek yeridir" diyerek burada yine birinci beyitte olduğu gibi miraç mu'cizesine telmih etmektedir.
Birinci beyitte, Miraç mu'cizesi "lâmekân" sözü ile ifade edilmişti. Burada ise duaların en son noktaya vardığı, semanın en yüksek kısmı yani Cenâb-ı Hakk'ın huzuru, Hz. Peygamber'in konaklama yeri olarak gösterilmektedir... Hz. Peygamber'in yükselmesine işaret vardır.
Hz. Peygamber, Peygamberliğin 11. senesinde, Recep ayının 27. gecesi Cebrail (as) refakatıyla miraç mucizesini gösterdi. Cebrail (as) geldiği zaman yanında vasıta olarak Burak vardı. Burak'ın cüssesi katırdan küçük, merkebden büyük, yüzü insan yüzü gibi idi. Hz. Peygamber Burak'a bindi. Mekke'den Mescid-i Aksa'ya geldiler. Burada Hz. Peygamber Cebrail'in kanadına binerek semâya çıktı. 1. katta melekler ve sonra her katta peygamberler tarafından karşılandı. En son 7. katta "Beytü'l Ma'mur"a çıktı. Buradan "Sidretü'l Müntehâ"ya vardı. Yetmiş bin perdeyi geçtikten sonra yeşil bir döşek olan "Refref' göründü.
Hz. Muhammed, Refref'e oturdu. Kürsüye kadar gitti. Yine yetmiş bin perdeyi geçip Arş'a vardı. Arşın nuru herşeyi kapladı. Nurdan başka hiçbiri şeyi görmez oldu. Burada Allah'ı kalb yahut baş gözü ile gördü.
Diğer taraftan, bu beyitte dua edildiği zaman o duanın Allah'a ulaşacağı ve Allah'ın kabul buyuracağına da işaret vardır...
Yine Hz. Peygamber kadr ü kıymet bakımından diğer varlıklardan üstün olduğuna bu beyitte işaret buyrulmaktadır.
Gün yüzün gördü Sen'in şakk oldu ayınâyesi
"Gerçi Yusuf'u görenler ellerini kestiler. Sen'in yüzünü güneş görünce ayın ışığı ikiye bölündü."
Bu beyitle Hz. Yusuf (as)'ın kıssasına işaret vardır. Hz. Yusuf'un güzelliği dillere destandı.. Güzelliğini görenler O'na meftun oluyorlardı.. Hz. Yusuf'un bu beyitle ilgili kıssası şöyledir..
Hz. Yusuf'u Züleyhâ görmüş güzelliğine hayran kalıp ona âşık olmuştu. Hz. Yusuf'u satın almıştı. Züleyhâ arkadaşlarına Hz. Yusuf'un güzelliğini anlattı. Lâkin Züleyhâ'nın arkadaşları inanmadılar. Züleyhâ bir meclis tertip eyledi.
Arkadaşlarına meyveler ikram etti. Soymaları için de ellerine birer bıçak verdi. Onları yerlerken Hz. Yusuf içeri girince O'nun güzelliği karşısında elma yerine ellerini kestiler..
İkinci mısrada ise "şakkoldu ayınâyesi" derken Efendimiz'in ayı bölme mucizesine telmih vardır. Mucize şöyle olmuştur..
Ebu Cehil'in teşviki ile kabilenin ileri gelenlerinden Habib b. Mâlik, Hz. Peygamberden bir mucize istedi. Peygamberimiz Allah'a dua etti. Ay doğup zeval vaktine erince Hz. Peygamber eli ile işaret etti. Ay iki parçaya bölündü. Karşısında durup peygamberliğine şehadet etti. Sonra eteğinin altından girip yeninden çıktı. Tekrar bütün olup yerine vâsıl oldu..
Diğer taraftan Hz. Yusuf'un yüzünün parlaklığı o kadar çok idi ki, ay ışığını güneşten mi yoksa Yusuf'tan mı alacağına karar veremedi ve ikiye bölünüp her ikisinden aldı.. diyebiliriz.
Ahiret bazarına vardukda eyler fâide
"Ahiret pazarına varınca O'nun yüce sermayesi, aşkımın karşılığı olarak fayda verir..."
Bu beyitte Hz. Peygamber'in "Şefaat etmesine " telmih vardır. Kıyamet gününde en yüce sermaye, insan kurtaracak sermaye Hz. Peygamberin şefaatidir. Dünyanın malı-mülkü, bütün sermayesi yine dünyada kalacaktır. İnsanın âhiret sermayesini biriktirmesi, Allah'a karşı olan kulluğunu yerine getirmesi gerekir. Bu, onun âhiret sermayesi olacaktır. Velhâsıl, insanın amel-i sâlihi varsâ âhiret sermayesi vardır diyebiliriz. Hz. Peygamber kıyamet günü, bazı mü'minlere şefaat edecektir. Bu da bir ahiret sermayesidir. İnsanın ebedî mutluluğa ulaşması için bir vasıtadır. Kıyamet kopup bütün canlı-cansız varlıklar mahşerde toplanıp, mizan kurulup ameller tartıya konulduğunda Peygamber Efendimiz, iman eden ümmetine şefaat edecek, vekil olacakdır. Bu da kişinin kurtuluşu için en son sermayesi olacaktır.
"Ümidim şudur ki, O peygamber, Cennet bahçesinde Zâtî'yi müslümanlarla beraber gölgesi altına alsın..."
Bu beyitle şairin (Zâtî) isteği, ümidi, fânî âlemden, bâkî âleme hicret ettiği zaman Hz. Peygamber'in sâyinde, (yanında, gölgesi altında) müslümanlarla (sevdikleriyle) beraber olmasıdır.
Hz. Peygamber Cennet'te müslümanlarla beraber olacaktır. Hz. Muhammed (sav) kıyamet günü ümmetini gölgesi altında toplayacaktır. Bu beyit aynı zamanda bir dua mahiyetindedir. Bu beyitte, gölge, Hz. Peygamber, mü'minler, kelimelerinden hareketle Hz. Peygamberimizin Hadis-i Şerifine telmih vardır...
Re: Eski Şiirlerimizden
« Posted on: 26 Ağustos 2019, 08:58:43 »
Anahtar Kelimeler: Eski Şiirlerimizden rüya tabiri,Eski Şiirlerimizden mekke canlı, Eski Şiirlerimizden kabe canlı yayın, Eski Şiirlerimizden Üç boyutlu kuran oku Eski Şiirlerimizden kuran ı kerim, Eski Şiirlerimizden peygamber kıssaları,Eski Şiirlerimizden ilitam ders soruları, Eski Şiirlerimizdenönlisans arapça,
23 Nisan 2017, 14:25:19
Ynt: Eski Şiirlerimizden
« Yanıtla #1 : 23 Nisan 2017, 14:25:19 »
Çok güzel bir şiir Rabbim manasına erenlerden eylesin Rabbim paylaşım için razı olsun
23 Nisan 2017, 16:13:02
« Yanıtla #2 : 23 Nisan 2017, 16:13:02 »
Bu güzel paylaşım için Allah Razı olsun. Gerçekten çok güzel manidar bir şiir
23 Nisan 2017, 16:45:48
« Yanıtla #3 : 23 Nisan 2017, 16:45:48 »
Esselamu aleykum.Rabbim razi olsun paylasimdan reyyan abla....