Cumhuriyet Savcılığı, EMEP’liler gözaltına alındığında alıkonulan binlerce bildirinin delil olarak saklanmasına karar vermiş. Böylelikle EMEP’liler serbest kalmışsa da bildiriler hakkında “ömür boyu hapis” kararı verilmiş.
05 Ara 2018 (Son Güncelleme 12:57)
Geçtiğimiz 19 Ekim tarihinde Adana Organize Sanayi Bölgesi’nde “Krizin faturasını ödemiyoruz, iş, ekmek, özgürlük istiyoruz” başlıklı bildirileri dağıtan Emek Partisi üyesi beş kişi polis tarafından gözaltına alınmış, ifadeleri alındıktan sonra aynı gün serbest bırakılmışlardı.
Cumhuriyet Savcılığı, bir ilke imza atarak, EMEP’lileri 6352 Sayılı Sermaye Piyasası Kanunu’nun 107/2 maddesini ihlal etmek suçundan gözaltına aldırmıştı. 107/2’de ‘Sermaye piyasası araçlarının fiyatlarını, değerlerini veya yatırımcıların kararlarını etkilemek amacıyla yalan, yanlış veya yanıltıcı bilgi veren, söylenti çıkaran, haber veren, yorum yapan veya rapor hazırlayan ya da bunları yayan ve bu suretle menfaat sağlayanlar iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılırlar’ diyor. Yani EMEP’liler sermaye araçları üzerinden spekülasyon yoluyla menfaat temin etmekle suçlanmaktaydı.
Elbette burada amaç ekonomi yönetiminde kontrolü kaybeden siyasal iktidara karşı emekçilerin demokratik bir muhalefeti oluşturma ihtimalinin önünü kesmektir. AKP’nin anlatmış olduğu “Batılılar bizi kıskanıyor. Türkiye büyüyor vs” palavralarının foyasını dökmek, ekonomik gerçeklerin halka ulaşmasının önüne geçmek istenmiştir. Ekonomik krize karşı gelişebilecek “Gezi” benzeri halk hareketlerine karşı gerekli müdahalenin yapılması talimatı alan emniyet ve Cumhuriyet Savcılığı, EMEP’lileri gözaltına almak için suç uydurmak durumunda kalmıştı.
Başından itibaren gayri ciddi olan bu soruşturmanın ömrü kısa sürdü. Cumhuriyet Savcılığı, lütfederek EMEP’lilerin bildiri dağıtımını “Düşünce ve ifade hürriyet kapsamında değerlendirilmesi gerektiği üzerinden kovuşturmaya yer olmadığına karar verdi. Savcılık “Şüphelilerin Türkiye’deki sözde kriz ortamını vatandaşlara anlatmak, vatandaşları bilinçlendirmek için yaptıkları ve menfaat temin ettikleri yönünde delil bulunmadığından” bahsetmiş.
SÖZDE EKONOMİK KRİZ
Devlet ya da egemen olan adına söz söyleyenler için ne kadar kullanışlı bir sözcüktür “sözde”. Başına geldiği kelimeye, “Gerçekte öyle olmayıp öyle bilinen, öyle sanılan” anlamı katmak için kullanılır. Hani meramını anlatırken bir şekilde karşıtına ait bir unsurdan, bir tezden istemeye istemeye, bahsetmek durumunda kalıyorsundur da bu esnada karşıtın düşüncesine katılıyor, ya da onu olumluyor izlenimi verme riskini bertaraf etmek gerekiyordur, işte bu hallerde işitiriz bu sözcüğü. Çok eskiden sadece Ermeni Soykırımından bahsederken duyardık onu. Zira cümleye “sözde” diye başlamamışsanız, maazallah Ermeni tezlerinden yanaymışsınız gibi anlaşılabilir, milli şuurunuzdan kuşku duyulabilirdi. Ya da filanca terör örgütünün bayrağından, yöneticisinden bahseden haber spikeri, “sözde” diye lafa başlamamışsa bu örgüte sempati duyduğu sonucu çıkabilirdi. İşte böylesi müşkül durumlarda “sözde” kelimesi yetişiverir imdada.
Adı konulmamış gayri resmi bir dil bilgisi kuralı gibidir. Ötekine sempati duyuyor veya yakınlık gösteriyor değilim demenin en kestirme ve banal ifadesidir “sözde”. Resmi ideolojiye, söyleme olan bağlılığı göstermenin bir yöntemidir. Öyle alakasız yerlerde, duyanları irrite edecek bir sıklıkla tekrar edilir ki insanın kimi zaman “Rahat ol kardeşim biz sizi tanıyoruz. Bu vurguya ne gerek var şimdi” diyesi gelir.
Tekçi anlayışın kalıpların baskısı arttıkça “sözde” sözcüğünü kullanım alanı da genişliyor. Zaten olmayan bir suçtan gözaltına alınan EMEP’liler takipsizlik kararı vermek zorunda olan Cumhuriyet Savcısı, ekonomik kriz sözünün başına “ sözde” ekleyerek, takipsizlik kararı vermiş olmakla, bildirinin içeriğine katılmadığını ifade etmiş oluyor kendince. Cumhuriyet Savcısı, böyle yapmakla ekonomik kriz hususunda iktidar partisinin söylemini benimsediğini gösterme ihtiyacı duymuş. (Sanki “Savcımız EMEP’e mi yakınlık duyuyor acaba” gibi bir kuşku varmış gibi.) Tabii ekonomik gerçekte ekonomik krizin olmadığı sonucuna Cumhuriyet Savcısı ne türden bir tahkikatın sonunca varmış takipsizlik kararından tam olarak anlaşılmıyor. Çarşıya, pazara çıkıp alışveriş yapıp enflasyon karşısında eriyen maaşına bakmak yerine sadece “sözde” bir haber kanalı izleyerek bu sonuca varmış olabilir.
Cumhuriyet Savcılığı, EMEP’liler gözaltına alındığında alıkonulan binlerce bildirinin de delil olarak saklanmasına karar vermiş. Böylelikle EMEP’liler serbest kalmışsa da bildiriler hakkında “ömür boyu hapis” kararı verilmiş. Gözaltılardan hemen sonra Emek Partisi ve gözaltına alınan partililer adına emniyet yetkilileri ve Cumhuriyet Savcılığı hakkında siyasal parti faaliyetini engellemek, suç uydurmak, kamu görevini kötüye kullanmak suçundan yapmış olduğumuz suç duyurusu hakkında ise henüz bir karar verilmiş değil. Ancak EMEP’lileri piyasa spekülasyonu gibi “sözde” bir suçla gözaltına aldırmanın da hukukta bir karşılığı olur elbet diye düşünüyoruz.
[18s 21d] Kavili’nin Türkiye’nin 2000’li yılları ile birlikte başlayan “hukuk krizi”ne cevabını duruşma strateji ve taktiklerinin genişletilmesine dair somut teklifleri ile anlayabiliriz. Onun yaptığı şey, hâkim ve savcı karşısında avukatı ve misyonunu yeniden inşa etmektir aslında. Bunun için geleneksel uyumu bozar, oyunu ve kurallarını kurcalar, duruşmaya ortak olur ve yeni bir yerleşme ve konuşma düzeni yaratır. Kavili’nin duruşma strateji ve taktikleri, avukatlık mesleğinin kendine has özerklik alanlarının genişlemesine ve orada özel bir itibar alanı edinmesine yol açmıştır.
[19s 59d] Söylenmesi gereken şey, Recep İvedik’in “küçük insan”ı parodileştirmekte olduğu. Bu parodi, durumları aşırılaştırırak iş gördüğü için Recep İvedik seçkinlerce gözden uzak tutulması gereken bir karakter olarak alımlanıyor. Filmin aşırılaştırdığı durumların gerçek hayatta hiç mi geçerliliği yok? Elbette var. Sinizm, kabalık, cinsiyetçilik, şiddet kol geziyor sokakta.
[20s] Sarı Yelekliler, sınıfların çok katmanlı bir yapıya sahip olduğunu, sınıflar mücadelesinin izlediği hattın hiç de düz olamayacağını hepimize hatırlattı. Kimlik siyasetinden başını kaldıramayanların yönelttiği, "Siyahlar, mülteciler, kadınlar, eşcinseller nerede?" sorusunun yanıtı yine tam burada, sınıfın içinde.
[1g 9s 46d] Son üç beş yılda Fransa sokaklarında insanların hunharca katledilişi ne çabuk unutuldu. Yaşanan olayların bu vahşetle bağı nasıl görmezden gelinebiliyor? Halk gayriihtiyari Paris'in yaramazlıklarını, atıldığı sonu belirsiz maceralarını sezinlemiş ve bu duruma itiraz etmektedir.
[1g 20s] Türkiye’nin Ocasio-Cortez'i olmaya aday çok sayıda kadını var ancak esas mesele Ocasio-Cortezlerin etrafında kenetlenebilmek ve dayanışma göstermek. Siyasal partilerin yönetim kademelerindeki kadınların, sivil toplum aktörlerinin ve kadın hareketinin bu noktadaki rolü çok önemli. Yalnızca cinsiyet olarak kadın olmak yetmiyor.
[2g 7s 5d] Sarı Yelekliler hareketinin özgünlüğü Fransa’daki her daim keskin bir şekilde yürümüş sınıf savaşımlarının bir sonucu olarak ortaya çıkıyor. Elbette Sarı Yelekliler sonuç itibariyle henüz sanayi proletaryasının içerisinde olduğu bir hareket değil. (Gezi de değildi.) Dolayısıyla hareketin içerisinde proletarya görmek için illa da sanayi proletaryası arayanlar hayal kırıklığı yaşıyor.
[3g 18s 8d] AKP hükümeti, halk arasında "Saraçoğlu Mahallesi" olarak bilinen Cumhuriyet'in ilk toplu konut alanı olması nedeniyle tarihi önemi olan Namık Kemal Mahallesi'ni "özelleştirmek", daha açık ifadesiyle satmak için yıllardır uğraş vermekte. Cumhuriyetin ilk lojman ve toplu konut projesi olarak Cumhuriyet ile güçlü simgesel bağı olan mahalle, tam da bu simgesel tarihsel anlamı nedeniyle de hedef alınmış gözükmektedir.
[5g 4s 39d] Bir HDP milletvekillinin AKP'yi övmesi hakikaten şaşırtıcıdır. Bolşevikler Çarı devirenlerdir. Bolşevikler, insanlığı Nazi belasından kurtaranlardır. Bolşevikler, Mussolini'yi devirenlerdir. AKP'yi Çar'a, Nazilere, Mussolini'nin faşist partisine değil de bunları deviren, tarihten silen Bolşeviklere benzetmek ancak AKP'ye bir övgü olabilir!
[5g 7s 43d] Yakından bakıldığında, İmamoğlu’nun Beylikdüzü’de genel hatları ile AKP’nin mahir olduğu beton-asfalt belediyeciliğinin izinden gittiğini söyleyebiliriz. Şüphesiz, istisnaları da olan bir izleme bu. Ancak istisnalar, ya da vitrindeki sosyal demokratik bezeme bu durumu pek değiştirmiyor.
[5g 7s 58d] İstanbul, Türkiye seçmeninin önemli bir çoğunluğunu barındırdığı için ve aynı zamanda, ülkeyi temsil edecek düzeyde, her sosyo kültürel ve ekonomik yapıdan insanın yaşadığı bir il olduğu için, buradaki sonuçlar, Türkiye genelindeki sonuçlarla yakın bağlantılar oluşturuyor.
[5g 19s 59d] Korint kenti kuşatılırken, her yurttaşın bir işle meşgûl olduğunu gören Sinoplu Diyojen, başlamış sokaklarda fıçısını yuvarlamaya. Neden, diye sormuş diğer Korintliler merak içerisinde. Herkes bir şeyle meşgûl oluyor, diye cevap vermiş Diyojen − ve ben de bununla meşgûl oluyorum işte... Diyojen’in yaptığı bu şey bile, temelinde bir “direniş”, bir “karşı geliş”tir.
[5g 19s 59d] Kasabadaki insanlar gördükleri karşısında elbette dehşete düşmüştüler. Evlerinden birkaç yüz metre ötede kurulan bu vahşet kampının içinde neler olduğundan hepsi habersizdi. Hitler faşizmi altında ses çıkarmadan yaşamış olan halk, boyun eğen Almanlar dışında herkese kanlı yüzünü gösteren faşizmin ardında bıraktığı yıkımla yüzleşiyordu. Evet, belki kimse böyle olsun istememişti...