Neden herkes üzgün? Mutlu olmanın binlerce yolu varken neden insanlar kaçıyor birbirinden......Anlayamam, anlayamayız. Şartlandırılmış gönlümüze anlatamayız...
Küçük mutluluklardan bahsedip dururuz. Ne mutlu oldum o an deriz, çünkü ihtiyacımız olan kıvılcımı bulmuşuzdur.. En kötü esprilere kahkahalar atmayı severim..Çünkü o an ihtiyacım olan o gülümsemedir. Fark etmez benim için ne söylediğin.
Hayat bizi polyana ile dalga geçmek için mi yetiştiriyor..Neden mutlu insanları küçümsüyoruz. Neden çok soru soruyorum..Ne zaman bitecek bu arayışım. Öldüğümde biteceğine söz verir misin sevgilim.
Satın alamaz mıyım mutluluğu.. Kahretsin neden alamıyorum ki..
Bisikletimi özledim çünkü beni özgürleştiriyor..Yollarda olmak bütün dertlerimi arkamda bırakmak benim küçük mutluluğum. Büyük mutluluk hayalimde sen varsın..Rüyalarımdan gideceksin bir gün ve ben yine pedal çevirmeye devam edeceğim..
Zaman bitiyor diyorum sürekli..Çünkü zaman bir şeyler için sürekli bitiyor..Başka düşünceler geliyor peşinden..Ama ben başka düşünce istemiyorum.. Ben mutlu olmak istiyorum..
Yine pedal çeviriyorum ve yine çeviriyorum..Başka bir çukurda yavaşlayıncaya kadar bütün gücümle çeviriyorum.. Kalbim duruncaya kadar, hayallerimi unutuncaya kadar..Mola vermek zorundayım, duruyorum yine aklıma geliyor, Neden herkes üzgün?..
Bu sefer tüm dertlerin odak noktasına yöneliyorum, haydi eve doğru pedal çevirelim.. Gerçeklerden bisikletle kaçamıyorum çünkü..Bir roket mi yapmayı denesem?
Bence en iyisi uyumayı denemeli..
Gönderen Yusuf Turkovic zaman: 02:45
yufkayureklikelgobekli 10 Mayıs 2013 12:17
Kaçarken sadece pedallara odaklan, o zaman sıkıntılar geride kalacaktır.