Yıllar Öncesinde... - KeyifVakti.NET
12 Mart 2016, 22:37 #1
Şuan bir üniversitede okuyorum. Bundan tam 3 buçuk sene önce okulda bir çocuk çarpmıştı gözüme. Gözleri güneşte öyle parlıyor öyle içten bakıyordu ki bakışlarıyla içim ısınmıştı adeta. O günden sonra başımı ne yana çevirsem bakışlarının üzerimde olduğu gördüm. Gün geçtikçe içimdeki hoşlantı aşka dönüştü. Ona duygularımı nasıl anlatsam diye düşünüyordum. En sonunda Elif Şafak'ın "Aşk" adlı kitabını ona hediye ettim. O da bana en sevdiği kitabı hediye etmişti. İçinde herhangi bir not yoktu. Birgün beni facebook tan ekledi ve konuşmaya başladık. Bana şiir yazdığını, ilk ve sadece bana okuyacağını söyledi. Kalbim o kadar çarpıyordu ki... O şiirin aslında canımı istese vereceğim arkadaşıma yazıldığını nerden bilebilirdim ki... Bana en yakın arkadaşımdan hoşlandığını, onunla beraber bir ömür paylaşmak istediğini söyledi. Bunları öğrenince ağlayarak çıkmıştım evden. Bir kutu bira alıp saatlerce kutuya sarılıp ağladım. Ama içememiştim... Arkadaşımla konuşup ona Serhanla birlikte olup olmayacağını sormuştum. Bana "Başka birisinde gönlüm var. Hem sen benim can kardeşimsin onunla birlikte olmamı nasıl istersin?" dedi. Ağlayıp diz çöktüm önünde. Sevdiğim insanın mutlu olmasını istiyordum.
Yaz ayına girmiştik. Sahilde arkadaşımla küçük bir gezintiye çıkmak istemiştim. Onu arayıp benimle beraber dolaşmaya gelip gelmeyeceğini sordum. Bana işi olduğunu, daha sonra istersem gelebileceğini söylediği, teşekkür edip telefonu kapatmıştım. Sahile dolaşırken bir babanın şehit haberi aldığında yıkıldığı an gibi yıkılmıştım orada. Sevdiğim dediğim insanla can kardeşim dediğim insan sahilde dudak dudağa, başbaşaydılar. Donakalmıştım... Dizlerim titremişti... Ağlayarak eve döndüm. Serhan'ın bana verdiği kitabı yakmıştım. Kitabın arasındaki yanmış vaziyetteki resmini alıp öpüp okşamıştım. Kitabın yanışıyla kalbimin yanışı arasında bir fark göremiyordum. Alev alev yanan yüreğimi Sevgili Yaratıcımızın bize hediye ettiği Kur'an ile söndürmüştüm.
Aradan bir müddet zaman geçmişti. Serhan arkadaşım Hasret'le arasının limoni olduğunu söyledi. Tek suçlusunun ben olduğumu, benim onu sevdiğimi öğrendiğini, bu yüzden Hasret'in Serhan'dan uzak durduğunu söyledi. Yüzüme ettiği hakaret ve küfürler karşısında susup gözlerine bakmıştım sadece. Bana "Ne bakıyorsun yüzüme, ne var?" dediğinde "Sadece sen vardın" dedikten sonra arkamı dönüp gitmiştim. O günden sonra bir daha onu görmemiş, konuşmamıştım.
Birgün evde otururken aniden telefon çalmıştı. Telefonu açtığımda Serhan'ın bir arkadaşı hastaneden beni aradığını, onun kaza geçirdiğini, beni görmek istediğini söylemişti. Hastaneye gitmiştim. Ağlayan gözlerimi sildikten sonra odasına girdim. Elimi tutup benden helallik istediğini söyledi. Sadece yüzüne baktım ve "Bana edilen hakaret ve küfürlerin bedelini bir helallik isteyerek silemezsin. Her ne kadar bu durumda olsan da sana hakkımı helal edersem ömür boyu kendime hakkımı helal edemem, seni asla affedemem. Eğer şimdi burada yanında kalırsam gururuma yenik düşerim." dedikten sonra odasından çıktım. Aradan 2 hafta geçtikten sonra ölüm haberi duyuldu. Cenazesine gitmiştim. Elimde bir zamanlar bana vermesini hayal ettiğim bir demet kırmızı gül vardı. Hasret ise cenazesinde bile yoktu. O günden sonra kırmızı güllerden nefret etmeye başlamıştım.
Aradan 3 buçuk sene geçtikten sonra bu olayı başka insanlarla paylaşmak istedim. "Can Dostum" dediğiniz bir insan günün birinde sırtınıza hançer saplayan biri haline gelebilir. Aynı anneden doğmadığınız sürece kimseye kardeş demeyin. Hasret kendi halinde, kim bilir nerelerdedir şimdi. Bense hala kırmızı güllerden nefret ediyorum...
« Arkadaşımda onu sevdi :(( | umut ışığım.. »