AMERİKA'DA AŞURE DAĞITAN CEMAAT TÜRKİYE'DE NE YAPIYOR
28.11.2010 11:57 Karakter boyutu : Milliyet yazarı Kadri Gürsel, Gülen hareketinin davetlisi olarak gittiği Chicago Konferansından izlenimlerini Çarşamba günü yazmaya başlamış, biz de Odatv olarak o yazıyı alıntılamıştık (bakınız) Kadri Gürsel o konferanstan izlenimlerini bugünkü “Nuh’un pudingi” başlıklı yazında şöyle sürdürdü: Türkiye’de bugün bir gazete köşesinde Gülen Hareketi’nin küresel boyutu üzerine yazmak, entelektüel ve siyasi açıdan riskli iştir.
Risk, ne kadar olgusal olursa olsun böyle bir “küresel boyut” yazısının Türkiye’de, yani “yerel boyut”ta yaşanan feci kutuplaşmaya kurban edilebilecek olmasıdır. Mamafih, bunun garipsenecek bir yönünün bulunmadığını da teslim etmek durumundayız... Çünkü Gülen Hareketi’ni son tahlilde bir “siyasi teşekkül” olarak tanımlamak mümkün olmasa da, bu hareket bugün siyasetin tam anlamıyla içindedir; Türkiye’deki tek parti iktidarının seçilmemiş, dolayısıyla fiili koalisyon ortağıdır. Bu ortaklık, Gülen Hareketi’ni mevcut iktidara karşı bazı kesimlerde duyulan kuşku ve güvensizliğin de doğal ortağı yapmaktadır. Buna ilaveten, Gülen hareketi özellikle 2008’den itibaren yoğunlaşan güç mücadelesinin sivil iktidar tarafında aktif biçimde yer almış ve hatta devlet erkleri içindeki gücüyle çoğu zaman mücadelenin sürükleyicisi olmuştur.
Sivil iktidarın kazandığına artık hükmedebileceğimiz bu mücadelenin kaçınılmaz sonuçlarından biri, ülkedeki kutuplaşmanın daha da keskinleşmiş olmasıdır.
Gülen Hareketi’nin de niyetinden bağımsız olarak, bu mücadelede kutuplaştırıcı bir rol oynamış olduğunu netice itibarı ile kaydetmek gerekiyor.
Ve artık nihayet “yerel”den “küresel boyut”a geçebiliriz...
11-13 Kasım tarihlerinde Chicago’da düzenlenen “Uluslararası Gülen Hareketi Konferansı”nı izlemek üzere Gazeteciler ve Yazarlar Vakfı tarafından davet edildiğimi geçen perşembe bu köşede yayımlanan “Küresel cemaat” başlıklı yazımda belirtmiştim.
Chicago’da görüp işittiklerim, Türkiye’de kendisinden olmayan ve belki de hiçbir zaman olamayacak olanları kutuplaştırabilen bir hareketin, “küresel boyut”ta yine aynı özellikteki kesimler karşısında ne kadar da ortaklaştırıcı olabildiğini bir kez daha teyit etti.
Hareketin küresel boyutta hem söylem hem de eylemiyle ifadesini bulan ortaklaştırıcılığı, Türkiye’deki önemli bir kesim nezdinde yarattığı algıyla çarpıcı bir tezat oluşturuyor.
Bakın tezat nasıl ortaya çıkıyor... ABD’de Gülen Hareketi’nin orta batı eyaletlerindeki ilişki ve tanıtım faaliyetinin odak teşekkülü Niagara Vakfı... 2003’te kurulmuş; fahri başkanı Fethullah Gülen... Misyonu web sitesinde özetle, “Anlayış, hoşgörü, saygı ve şefkat gibi ortak insanlık değerlerini, insanlık onurunu ve iyiliğini desteklemek amacıyla ön plana çıkararak, toplumsal barışa, sevgiye ve dostluğa hizmet etmek” şeklinde tanımlanıyor. Chicago’nun merkezinde, en prestijli binalardan birinde yer alan geniş ofisinde, vakfın yöneticileriyle sohbet ettik.
Genel Müdür Şerif Soydan, “ABD’de şeffaflık çok önemli. Her şey şeffaf olacak. Vakıflar sıkı yasal denetim altında. Vakfın bütçesine bir ABD vatandaşının erişimi yasal güvence altında” dedi.
Başkan Yardımcısı Hakan Berberoğlu da “Amerikalıların çok takdir ettiğim bir tarafı var; ‘Kim olursan ol beni kandırma, kendini bana olduğun gibi göster’ diyorlar. Şeffaflığa çok önem veriyorlar” diyerek Soydan’ı doğruladı.
Anlıyoruz ki “şeffaflık”, ABD’deki Gülenciler tarafından yüceltilen bir değer... Çok güzel.
Peki ya Türkiye’de? Yani “yerel boyut”u kastediyorum...
Burada Gülen Hareketi’nin “şeffaflık”la ilgili bir sorunu yok mu?
Var ve büyük bir sorun bu... Zaten karşı kutupta Gülen Hareketi hakkındaki olumsuz algının önemli nedenlerinden biri de işte bu şeffaflık sorunu... Gülencilerin kendilerini oldukları gibi göstermediklerine inanmış büyük bir kesim söz konusu.
Hakan Berberoğlu vakfın bana ilginç gelen bir aktivitesini anlattı. Geçen “aşure ayı”nda 12 bin kap aşure pişirmişler ve Chicago’da dağıtmışlar...
Hicri takvimin ilk ayı olan muharremin onuncu gününden itibaren bir ay süreyle aşure pişirilip dağıtılması Anadolu’da köklü bir gelenek...
Gülen cemaati mensupları Chicago’da aşurenin adını “Nuh’un pudingi” (Noah’s pudding) şeklinde Amerikanlaştırarak dağıtırken, bu tatlının manasını da anlatıyorlarmış.
Nohut, fasulye, buğday, kuru incir, kuru kayısı, hepsi bir tencerede kimliklerini koruyarak kaynıyor... Tam bir ortaklaştırıcılık metaforu bu “Nuh’un pudingi”.
Zaten diyor Hakan Berberoğlu, “ABD tam bir aşure ülkesi”...
Peki, “Nuh’un pudingi”nin geldiği yer Türkiye neye benziyor? Herhalde aşureden başka her şeye... Çünkü Türkiye’de “aşure” ayrışıyor. Nohut, kuru incire “öteki” gözüyle bakar olduğundan, kuru incirsiz aşure, aşure olmuyor. Ya da tersi... Üstelik kimsenin aşure dağıttığı yok.
Madem normalleşiyoruz, demokratikleşiyoruz; Amerika’da aşure dağıtanlar “hayır”cı semtlere de bir uğrasalar fena mı olur?
“Nuh’un pudingi” yarın devam edecek
Bu haberin eski yorumları TAG: cemaat İLGİLİ HABERLER
"O ses Cemaat" şimdi neredeBir dönemin sembol ismini Odatv buldu02.12.2016 18:12