Rafların Arasından: Tutunamayanlar (Oğuz Atay)
Gönderen Sweet Leaf zaman: 8/09/2011
Etiketler: Oğuz Atay, sweet leaf
esra 9 Ağustos 2011 16:31
Okumayi cok istiyorum bu kitabi ilk alicagim kitap bu olucak :)
sestod 9 Ağustos 2011 19:34
okumakta olduğum kitap... biraz yavaş ilerliyor ama çok beğendiğim, okurken yanımda not defteri bulundurmayı ihmal etmediğim, daha şimdiden birkaç cümle not aldığım kitap... bitirince yine yazarım yorumumu...
Glamdring 10 Ağustos 2011 05:19
Yazıyı beğenerek okudum.
Ve müsaaden olursa, Oğuz Atay'la alakalı, üç beş bir şey de ben söylemek istiyorum.
İlk çıktığı dönemde, seninde enfes bir ironiyle dillendirdiğin üzere, "Kim ki bu mühendis bozuntusu" tadında çok çemkirildi Oğuz Atay'a.
O dönemlerde solcu geçinen edebiyat çeteleri tarafından çokça hasetten ve mebzul miktarda çekememezlikten ötürü kabul görmedi, kadirşinaslığa tabi tutulmadı, bile isteye yok sayıldı, falan filan. Fakat, gel gelelim, seksenlerin sonlarında, bilhassa da doksanlarda, itibarı iade olundu, gerekli kıymet de fazlasıyla gösterildi. Hilmi Yavuz'undan tut da Murat Belge'sine, Doğan Hızlan'ından tut da Selim İleri'sine, hatta Fethi Naci'sinden Enis Batur'una kadar, memlekette edebiyat hususunda ne kadar yetkin şahıs, sözü dinlenesi kişi, çaplı entelektüel varsa, ne büyük bir romancı olduğunu hakkıyla belirtti.
De, sonrasında da şöyle bir sorunsal baş gösterdi ki, hakkı teslim olundu fakat hakkıyla irdelenemedi.
Doksanlardan sonra, bir tür ikona, bir çeşit put haline getirildi Oğuz Atay ve yalnızca "baba adam çok büyük yazar ya" denilip geçildi. Layıkıyla tartışılamadı. Eli yüzü düzgün edebiyat okurları arasında bile hala daha Oğuz Atay "tutunamamanın kitabını yazmış adam" olarak biliniyor. Tamam, Oğuz Atay tutunamamanın kitabını çok içli ve de şık bir biçimde yazmıştır ama, salt bundan ibaret değildir ki. Mesela, İdris Küçükömer'in bilgi ve bilim yoluyla dile getirdiği şeyi, edebiyat ve ironi yoluyla yapmış, Türkiye'nin çok mühim meseleleri hakkında çaktırmadan ufuk açıcı satırlar karalamıştır. Bürokrasiye giydirmesi, yanlış çağdaşlaşmamıza sille tokat girişmesi, sakilce yabancılaşmamıza tabanca çekmesi, yerleşik düzeni ve iç dünyamızdaki kaosu ayrı ayrı mıhlaması vs vs.. Nihayetinde, eserlerinde dikkat kesilmemiz gereken envai çeşit alt metin mevcuttur ve hepsine ayrı ayrı kafa yorulması iktizadır. Alelade bir Elif Şafak eseri yahut fazlasıyla abartılmış vasat bir Orhan Pamuk yapıtı muamelesi çekmek de ayıptır. Bir kere üslup sahibidir ve bu üslup harikulade bir üsluptur. (Ki, türlü katekulliyle nobel cukkalamasına rağmen Orhan Pamuk "büyük yazar" kategorisine sokulamıyorsa başlıca sebebi üslupsuz yazmasıdır.) Metinlerinin "dil" değeri çok yüksektir. Roman tekniği bakımından da muhteşemdir. Postmodern anlatının en baba temsilcilerinden biridir ve batıdaki muadillerinden de hiç de aşağı kalır yanı yoktur.
Sen de, gayet sıradan bir okur yazar olan ben de, tüm bunları biliyoruz da, sağolsun birkaç yüz adet kitap okuyunca kendini büyük entelektüel sanan entel tayfa bir türlü öğrenemiyor. İlla ki kafalarına kakmamız gerekiyor.
Hele -senin kendi blogunda pek güzel çaktığın gibi- şu Olric muhabbetleri yok mu, gördükçe midem nasıl bulanıyor anlatamam.
Bir de, üç beş bir şey söyleyeceğim dedim de, hababam yazdım durdum. Mevzu bahis Oğuz Atay olduğu için, mazur görürsün umarım.
Sel 10 Ağustos 2011 15:03
Okumayı başarırsam melankolimin aşılmaz bir seviyeye gelmesinden korktum bu yazıyı da görünce.
Neyse ben okumayayım, tanıdığın en komik kızlardan biri olmaya devam edeyim. :)
Sweet Leaf 10 Ağustos 2011 16:45
^_^ Ben seni tüm melankolinle de severim şekerim.
Glamdring, katkıların için teşekkürler, her zaman beklerim bu katkıları, ne demek mazur görmek... :)
Sestod ve Esra, bitirdiğiniz zaman yorumlarınızı beklerim, beni çok etkileyen bir romandı, sizlerde de aynı etkiyi yapacak mı acaba?
Beter Böcek 3 Eylül 2011 02:04
Tutunamayanların üstüne bir doz tehlikeli oyunlar iyi gider. Lakin Oğuz Atay bugün facebook v.b yerlerde Olric dalgası döndüğünü görse neler hissederdi bilmiyorum. Kitabı okumayanların bile herşeye bir Olric yazması bende baya bir sinir olma durumu oluşturmakta. Dileriz kitabı okurlar ve anlarlar. Ne diyorduk Selim Işık anlatmadan anlatılmaya aşık ...