Babadan oğula miras: Kadına şiddet
Uzman Klinik Psikolog Sinem Gül Şahin kadına şiddetle ilgili önemli açıklamalarda bulundu.
1995'te Birleşmiş Milletlerin Dünya Kadın Konferansı'nda yayımlanan bildiride kadına yönelik şiddetin, kadınlarda fiziksel, cinsel ya da psikolojik zararla sonuçlanan veya kadınların acı çekmesine yol açan cinsiyet temelli her tür şiddet eylemi olarak tanımlandığını ifade eden Psikolog Şahin, "Buna şiddet tehditi ve özgürlüğün kısıtlanması da dahildir. Görüldüğü üzere fiziksel şiddet olayın sadece bir boyutu. Kadına bağırmak, hakaret etmek, aşağılamak, korkutmak, yaşadığı şiddetin sorumlusu olarak göstermek, tehdit etmek, farklı yapısını reddetmek, baskı altında tutmak da şiddettir.
Bunları psikolojik şiddet olarak adlandırırız. Kadını cinsel ilişkiye zorlamak, hamile kalmaya ya da kürtaja zorlamak, para karşılığında cinselliğini kullandırmak da şiddetin ayrı bir boyutu olan cinsel şiddet kategorisindedir. Ayrıca kadının çalışmasına izin vermemek, ya da zorla çalıştırmak, parasını elinden zorla almak da ekonomik şiddet olarak tanımlanır" diye konuştu.
"Aralarında bu bağlardan biri olan kadın ve erkeğin şiddet olaylarında orayı özel alan olarak görüp, müdahale etmekten kaçınılmasıdır. Örneğin bir erkeğin bir evlilik bağı olmayan bir kadına tacizde, tecavüzde ya da fiziksel şiddette bulunması hemen hemen herkes için suç olarak görülür. Her ne kadar ülkemizde bununla ilgili adalet sistemimiz her zaman vicdanlarımızı rahat ettirecek şekilde işlemese de en azından toplumun genel yargısı bu insanın yaptığının bir suç olduğu yönündedir. Ama bu kişi eşi olan kadına bu tarz eylemlerde bulunduğunda toplum garip bir mahremiyet psikolojisine bürünür. Sanki aralarındaki bağ o erkeğin kadına uyguladığını meşrulaştırıyor ya da onların özel alanıdır deyip yapılanın evrensel bir suç olduğu gözden kaçırılıyor.
Kadına yönelik şiddetin böylesine kamu ve özel diye ayrı algılanmasına karşıt çalışmalar, yani şiddetin, aile ve karı-koca arasındaki, ya da iki sevgili arasındaki ilişkilere, yani özel alana ait bir sorun olmayıp; kamu sağlığını ve insan haklarını ilgilendiren bir sorun olduğunun anlaşılmasına dair çalışmalar, Avrupa'da 1970'lerden itibaren kadın örgütleri tarafından yapılmaktadır"
Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması'nın bir dönem yaptığı çalışmada, kadınların yüzde 39'u, cinsel ilişkiyi reddetmesi, parayı gereksiz harcaması ve kocasına sözel karşılık vermesi gibi durumlardan birinin gerçekleşmesinin eşinin kendine uyguladığı şiddet için haklı gerekçe oluşturabileceğini belirtmiştir. Bu maalesef içler acısı bir durumu ortaya koyuyor. Kadın bile kendine uygulanan şiddeti mazur görebiliyor. Bütün bunlar göz önünde bulundurulduğunda görülüyor ki kadına şiddetin önlenmesi için psikososyal faktörlerin anlaşılıp ele alınması ve bunlar üzerine çalışmalar yapılması gerekmektedir. Özellikle toplum buna kültürel olarak meyilli bir yapı gösterirken devletin bu konudaki yasalarının ve yaptırımlarının daha caydırıcı olması gerektiği de aşikardır.
Kadınların bu gibi durumlarda hem psikolojik hem sosyal destek alabilecekleri merkezlerin çeşitlendirilmesi ve arttırılması, aile içerisinde psikolojik sağlık halinin iyileştirilmesine yönelik devlet kurumlarınca desteklenen çalışmalar yapılması kadının ve erkeğin kendi rollerine dair oluşmuş yanlış algılarının düzelmesine ve sonraki nesillere bu şiddeti miras olarak bırakmamalarına katkıda bulunacaktır. Yaşadığı durumla ilgili farkındalığı biraz daha yüksek olup bunun çözülmesi gereken bir durum olduğunu anlamış olan bireylerin de belki bir gün kendiliğinden geçer deyip durumun daha da kökleşmesine izin vermeden en kısa zamanda bir uzmandan psikolojik destek almaları sorunun çözümü için gereklidir" şeklinde konuştu.