Ülkede olup bitenler belki de en çok insanımızın moralini bozmakta. İktisatçılar bilimsel açıklamasını yapıyorlar ama mesela moralimizi bozan unsurlar nedense hemen ekonomik göstergeleri de alt üst ediyor.
Kapatma davasının ardından, Anayasa Mahkemesinin kamuoyunda türban davası olarak bilinen davada verdiği karar zaten diken üzerinde duran ekonomik dengeye bir darbe daha vurdu. Türban davasının boyutları, sonuçları tartışılacak, tartışılmalı da zaten. Bu tartışmalarda en dikkat çekici iddia; yasama erkinin gücünü kaybettiği söylemleridir. Düz bir demokratik anlayışla bu fikre katılmamak için elimizde net ve içselleştirilebilir kanıtlar bulunmamakta.
Yıllardır başörtüsü gibi bir konuyu makul bir şekilde çözemedik. Çözümsüzlük katı bir set olarak önümüzde durmakta, belki daha vahimi çözümsüzlüğün, kimi zaman arkasına saklanılacak bir koruma alanı olarak algılanmasıdır. Fakat bu algılama çözüm bekleyen ve çözümün tarafları arasında kutuplaşmayı da oluşturmaktadır.
Kutuplaşma, toplumun gündelik yaşamlarında kendini net olarak göstermemekle birlikte, medyadan başlayarak kurumlar arasında derinleşerek artmaktadır. Bir eğitim kurumunun çatısında namaz kılarken görüntülenen genç öğrenciler ve bu öğrencileri suçmuş' havasında gazetesinde ihbarlayan bir habercilik anlayışı, kutuplaşmanın boyutları hakkında ipucu vermektedir.
Eşitlik dediğimiz modern değer, ön elemeden geçen vatandaşlar için değerli olabilmekte. Yıllardır başörtülü olan bir hanım, ön elemeyi geçemediği için eşit olma hakkını bile kazanamıyor. Özgürlük, hak, eşitlik gibi kavramları tekrar tekrar tanımlamamıza rağmen haklarının korunmadığını, özgür olamadığını ve eşit muamele görmediği kanısında olan büyük bir kitle ile karşı karşıya kalıyoruz.
Her tartışma ve sohbet ortamında "Şimdi ne olacak? Nasıl Olmalı?" gibi sorular sorulmakta. Bu sorulara onlarca farklı cevaplar verilse de, kalıcı ve kalpleri teskin edici sonuçlar çıkmıyor, çıksa bile uygulama alanında kendine yer bulamıyor. Mesela laik olmanın sınırları ve tanımı üzerinde ortak bir çizgi bulunabilmiş değil. Kelime anlamı olarak sözlüklerde bulduğunuz tanım, gündelik kullanılışından farklılık arz edebiliyor. Esasen bu durumdan en çokta laikliğin göz ardı edildiği iddiasında bulunanlar rahatsız olmalı. Tanımı üzerinde bile mutabakat sağlanmayan bir kavramın uygulama alanında ortak bir ilke olarak kabul görememesi sıkıntılar oluşturabilmektedir.
Karamsar olmak bir toplumun baştan yorgun ve bitkin olması demektir. Oysa yürünecek yol uzun ve engellidir. Yolculuk ise yalnız dayanılacak bir süreç değildir. Seni ve beni ihya edip yükseltmekle görevli olan devlet, paylaşılacak bir güç değil, ikimizi de istediğimiz hedefe götürebilecek bir yapılanmalıdır. Devleti elinde bulundurmak, beni, senin karşında yenik bir savaşçı yapacaksa devleti ele geçirmek için tüm yollar mubah hale gelmiş demektir ki bu da birlik ve dirliğimizi bozacak bir tarafgirliktir. Bununla birlikte hedef seçme konusunda bir farklılık varsa, senin ve benim hedefim farklı ise zaten devletin gücü de zayıflamış demektir.
Çizdiğimiz bu karamsar tabloya rağmen en azından temel değerler noktasında aynı yöne dönük olduğumuz gerçek, bundan dolayı ümit bizim yol arkadaşımız.
haberci [ 2008/06/11 16:15 ]
tamam karamsar olmayalım ama, olup bitenlerden sonra sukunetmizi korumakta kolay değil sayın yazar.