BAHÇELİ'Yİ DİNLERKEN | Ülkücü Kadro - Ülkücü Haber Sitesi
Bu haber 10 Şubat 2018 - 16:17 'de eklendi ve kez görüntülendi.
Bahçeli’nin çok iyi bildiği “Büyük MHP” unsurlarına zaman zaman AKP ve CHP el atıyor da, böyle bir teşebbüs o şahsiyetler üzerine şimşek çekmekten ileri gidemiyor! Yani mensupların AKP’li olmak bir yana onlardan gelen talepler üzerine görüşülmesi bile ihanet addediliyor! Sanki AKP’nin yanında olmak sadece bugünkü yönetimin hakkıdır! Böyle bir çelişki veya çifte standardı nasıl izah ederiz? Hemen hemen her ülkücü ”Bugünkü MHP’den bir şey olmaz” diyor! Bunu görmemek mümkün mü?
Hakikaten çok zamandan beri ülkücüler kendilerini bırakarak dedikoduya daha çok itibar etmeye başladılar! Durum Milliyetçilik adına bir erozyon, hatta zararlı bir hastalıktır! Yeniçeri Ocağı’nı azgınlaştırıp ortadan kaldıran da elbette o yıllarda açılan kahvehanelerdir. Elbette milliyetçilik ile “Yençerilik” birbiri ile karşılaştırılacak kavramlar değildir. Fakat bir netice olarak “Bektaşilik”deki aksiyonerlik büyük ölçüde “Millliyetçilik” bünyesinde bulunmaktadır. O sebeble Bahçeli’nin üzerinde durduğu dedikoduculuk milliyetçililere tebelleş olmuş ağır bir arıza, tabiri caizse kısa devre alâmetidir.
“Kamp” adı verilen “Antalya” toplantısı elbette ve yine “Hamaset” ağırlıktaydı! Bu hamaset ifadelerinin camiada karşılık bulduğu kanaatinde değiliz! Çünkü Bahçeli’nin söylemleri “Genç Ülkücü” ifâdelerinden bile hafiftir! Söylemleri aritmetik süzgecinden geçirirseniz elinizde “Devlet” yanında olmaktan başka önemli bir işaret yoktur. Bu husus da hiçbir şekilde kendi bilimselliği çerçevesinde değil sıradan politik süslemelerle ifâde edilmiştir ve oldukça zayıftır! “Devlet”in yanında olmayı başarısızlığın argümanı gibi görüp rövanşa dökmenin anlamı camia tarafından anlaşılamamıştır! O sebeble bir diriliş iddiası olması mümkün değildir!
Bahçeli konuşmasının en gülünç tarafı Adana ve Mersin örneğinde gördüğümüz mahalli idarelerin beceriksizliğini savunması hatta onların yeniden seçilmesi arzusudur! Mersin’in 2023, Adana’nın 1071 projelerinin içi boştur! Donüp görebileceğiniz iki idarede de öyle başarı falan yoktur; Burhaneddin Kocamaz’ın hiç de Tarsus’un başarılı adamı olmamasına karşılık, Hüseyin Sözlü’ün Ceyhan başarısızlığı Adana’da tamamen çamura girmiş ve başarı dediğiniz şey genel memnuniyetsizliğe dönüşmüştür! Sözlü’nün başarısızlığı ve beş yıla mahküm olacak kadar sui’istimalleri ortada iken Genel Başkan’ın onu başarılı işaret etmesi cidden çok gülünçtür! Necdet Özkaya ve Rüstem Kocadurmuşoğlu cenazelerine katılmayan bu adamı arayan gözler, “Aklanıp da gelen” 80’lik ihtiyar Aytaç Durak ile gurur duymuştur. Adana’nın onu aradağını herkes biliyor; bataklıkta dans eden Hüseyin’i ise en iyi, taraftar bürokratları ifâde ediyor!
Bahçeli’nin “Fırat Kalkanı” ve “Afrin Harekatı”nın büyük bir tutarlılıkla sahiplenmesi camiada bir heyacan ortaya koymuştur ama bunun ne kadar devam edeceği ve 2018 Kurultayı’nda asker delegeler nezdinde karşılık bulup bulamayacağı şüphelidir! Sıkıntıların ağırlığı şimdiden Genel Başkan üzerine çökmüştür; görülen odur ki ölünceye kadar makamda kalmak istiyor! Lâkin bu kanaatlerini yıllar önce camia anlamıştır! Üstelik kişilikleri ile ilgili en büyük tartışmalardan biri de budur! O sebeble “Büyük Kurultay”ın demokrasiye açık olacağını hemen hemen umud eden Allah’ın kulu yoktur!
Camia kendini yenilemekten uzak olduğu anlayışlarda da MHP kendini düzene sokamıyor! MHP elindeki serveti aracılara kaptırmıştır, ABD’ye karşı çıkıyor diye Ecevit’in Koalisyon Hükümeti’ni tek başına bozan Genel Başkan şimdi bir numaralı ABD düşmanıdır! Ne kadar doğruluğundan ziyade bu düşüncenin ne kadar devam edeceği de belli değildir! Çünkü Genel Başkan özellikle siyasi konularda anlık dönüşlerde bulunuyor! Cephede “Bozkurt” işareti yapıp da birkaç gün sonra cenazesi gelen şehitler ve âilelerini adam akıllı savunduğu söylenebilir mi? Fakat bu konuda gerek iktidar gerekse muhalefet liderleri çok duyarlıdır!
Bahçeli’nin Antalya toplantısının amacı çok açık; camiayı toparlamaktan ziyade aynı yönetimle işe devam etmektedir: Ülkücü potansiyelin %80’inin MHP etrafında oya dönüşmediğini bütün gayretlere rağmen son referandum ortaya koymuştur; MHP dışında üç MHP daha vardır! İşin ilginç yanı yıllardan beri Bahçeli bu hazin durumu görüyor ve selameti hareketi yenilemek yerine iktidarını küçülmekte görüyor! İşte asıl mesele budur; AKP’li olmuş ve bakanlık yapmış K. Tüzmen gibi ülkücüler bile şiddetle çember dışındadır. Bahçeli’nin Genel Başkan olmasını sağlayan Ramiz Ongun’un da durumu aynı değil midir?