Satranç - Kitap Yorumu - YorumNo:17228
‹ Tüm Satranç İncelemeleri
Satranç Kitap İncelemeleri
217 İnceleme - 403 Alıntı - 27 Paylaşım
Stefan Zweig’ın okuduğum ilk kitabı olan “Satranç”, 71 sayfalık ince bir kitap olmasına rağmen derinlikli psikolojik çözümlemeleri, gerilimli kurgusu ve olay örgüsüyle her kitapseverin kitaplığında bulunması gereken, bir an önce okunması elzem kitaplardan.
Uzun öykü şeklinde kaleme alınmış olan Satranç, isminin aksine satrancı çok da anlatmayan bir kitap. Sadece satranç oyununun mantığı üzerinden ilerleyerek Nazi Almanya’sı ve Avrupa’nın 2. Dünya Savaşı sırasındaki çöküşünü ele almaktadır. Czentovic ve Dr B karakterleri üzerinden yaptığı eleştiriler oldukça vurucu, etkileyici ve hüzünlendirici. Czentovic, cahil, kendini beğenmiş ve yeteneksizliğine rağmen satrançta dünya şampiyonu olabilmiş birisiyken; Dr B, donanımlı bir avukat, yıllarca haksızca bir hücreye tıkılmış ve satrancın tüm inceliklerini analiz etmiş birisidir. Czentovic, Nazi Almanya’sını ve Avrupa’nın düştüğü durumu, gücü ve cahilliği simgelerken; Dr B, özgürlüğü, insan haklarını, bilgiyi, adaleti, yani kısacası iyi değerleri simgelemektedir.
Satranç’ta, bu oyunun mantığı üzerinden bir araya gelen bu iki insanın savaşına konuk oluyoruz. Bir yanda satrancı ezbere oynayan, cahil ve iki lafı bir araya getiremeyen Czentovic; diğer yanda ise satranca yıllarca kafa yormuş, bilgili ve eğitimli Dr B vardır. Klasik dünya düzeninde güç kazanır her zaman. Kitapta da bilginin, güç karşısında yenik düşmesini anlatmış Zweig. Tıpkı eskiden olduğu gibi ve hala da devam ettiği üzere, dünyanın işleyişini anlatmış adeta.
Satır aralarındaki harika psikolojik çıkarımlarıyla, en başından sonuna dek düşmeyen ve giderek artan temposu ve sosyal tespitlerin şahaneliğiyle tam bir başucu kitabı olmayı hak ediyor. Kitaplığınızın en özel köşelerinden birini bu muntazam kitap için ayırmanızı tavsiye ederim.