Bababey Şakir (Karabağ, 1769 - Karabağ, 1844) - Şiiristan | Edebiyat Ve Sanat Akademisi
Baba bəy Məhəmmədəli bəy oğlu Sarıcalı-Cavanşir . Tahminen 1769 yılında Karabağ Şuşa kentinde dünyaya gelmiş 1844 yılında Karabağ’da vefat etmiştir.
Şiirlerinden birinde söylediği; "Men özüm, övlad-i Penah aliyem" mısraından da anlaşılacağı üzere, Karabağ hanlarından Penah Han Cevanşir'in soyundandır. . Baba bey Penaheli Han'ın ağabeyi Fəzləli beyin torunudurMehribanlı Baba Bey olarak da bilinen Bababey Şakir, şiirlerinden de anlaşıldığı kadarı ile mükemmel bir medrese eğitimi almış, Arapça ve Farsçayı da öğrenmiştir. Şiirlerinin bir kısmı aruz, diğer kısmı da hece vezninde yazmıştır.
Azerbaycan âşıklarından Zakir (1784-1857), Bababey Şakir’i üstadı ve yakın dostu olarak kabul eder. Onun vefatı için şiirler söyleyen Zakir, bir şiirinde onun hakkında şunları söylemiştir.
Driga gitdi bir bir derd bilenler, ferd men qaldım,
Cahanda xetiri qemgin, dili pürderd men qaldım.
Bababey Şakir Türk olmakla gurur duyan bir şairdir. Bir şiirinde bunu şu şekilde ifade eder.
Ben kendim övladi Penah Aliyəm,
Geçen qeziyyeden yekser haliyəm.
Tamam alem bilir Sarıcalı,
Ben Türküm, ne Kürdəm ne lezgi, ne tat.
Şakir, taşlamalar yazan mizahî şiirler söyleyen, sosyal ve içtimai konulardan bahsede bir halk ozanıdır. genellikle sosyal konuları ele almıştır. “ O, Rus yöneticilerine yaltaklananları, cahil mollaların peşinden gidenleri, rüşvet yiyen yöneticileri, Rus memurlarını ve onları destekleyen yandaşlarını tenkit etmiş, Çarlık dö- nemindeki Karabağ vilayetinde kanunsuzluğun, ahlâksızlığın, kötülüğün günden güne artması; halka yapılan zulümler ve adalet arayışlarından söz etmiştir. “ Tüm bu düşünceleri azadlık peşinde koşturan bir şair olduğunu açıkça ortaya koyan delillerdir.
Bababey Şakir, 1844 yılında Karabağ'da vefat etmiştir.
F. Kasımzade, XIX. Yüzyıl Azerbaycan Edebiyatı Tarihi, Bakı 1974,194,198. Bababey Şakir, Şiirleri, Bakı 1985.
Enver Çingizoğlu , Cavanşir eli: Sarıcalılar, Bakı, "Mütercim", 2015, 352 s.
DÖNÜB Quberniya bina olandan beri
Mürği-ruhum tende durmaz, tur yapar,
Qaradır yüzümüz hak katında,
Gəraylı Ne muddetdi o biilqar