İçimizdeki İsrail | Kripto(Şifreli-Gizli) Yahudiler | Akademi Dergisi | Mehmet Fahri Sertkaya: Eski bir Sabetayist, Sabetayistleri Deşifre ediyor: Ilgaz Zorlu'nun itirafları
- Benzer şekilde Gazeteci Mehmet Barlas’ın eşi Canan Barlas için de Sabetayist asıllı açıklamasını yaptı.
- Türk Masonlarının büyük çoğunluğu Sabetayistlerin “Kapani” kolundan geliyor.
- Fahri Korutürk başta olmak üzere Türkiye’de seçilen Cumhurbaşkanlarının önemli bir kısmı da Sabetayist idi.
- Türkiye’de “İslam inancını” baskı altına alarak devre dışı bırakmayı amaçlayan “katı Laiklik” söylemleri ve "Atürkçülüğün dine karşıymış gibi gösterilmesi"nde Sabetayistlerin önemli yönlendirmesi var.
- Türkiye’de ordu kumandanlarından önemli bir kısmı da Sabetayist inancına bağlı.
- İstanbul’da Sabetayistler için Bülbülderesi mezarlığı var. Ve ilginç yazılar görüntüler yer alıyor.
2- Gazete yayını 04.05.2000 tarihinde gerçekleşmiştir, dava ise 9 ay geçtikten sonra açılmıştır. Dava dilekçesindeki alıntılanan cümlelerin sonu “ ... çabaları olmuş mudur?” , “... yer almış mıdır?” , “ rolü olmuş mudur?”, “...Devlet neden ..... soruşturma açmamaktadır” şeklindeki sorularla bitmektedir. Yani davacı tarafa sorular yönelttim. Niçin bu sorulara cevap mahiyetinde veya gerçekle ilgisi yoksa ilgili gazeteye “TEKZİP” gönderilmemiştir. Tekzip edilmemesi bu vakıanın gerçekliğine işarettir. Davacı taraf başka yöntemlerle beni susturamayacağını anlayınca bu kez yargı yoluyla şansını denemeye çalışmaktadır. Dava dilekçesindeki “davacı bu bedele hak kazanması halinde bedelin tamamını gönderilmemiştir?
Eski Sabetayist Ilgaz Zorlu'nun
"Evet, Ben Selanikliyim" isimli kitabı
II SABETAYCILIĞIN TARİHİ KÖKLERİ
Yukarıda belirttiğim üzere iddialarımı tarihi belgeler ışığında ispatlayabilmem amacıyla öncelikle sizlere burada Sabetaycılığın tarihi boyutlarını ve Türkiye üzerindeki etkilerini anlatmam gerekiyor.
17. yy da kendisinin, yahudilerin bekledikleri Mesih olduğunu dünyaya bildiren İzmirli Haham Sabetay Sevi kısa zamanda dünyanın her yerinden müritler toplamıştır. Olay Osmanlı topraklarında İzmir, Gazze, İstanbul ve Selanik’te cereyan ettmiştir. Giderek büyüyen sabetaycı hareketin kendileri için bir tehlike olduğunu gören Osmanlı yahudi cemaatlerinin dini liderleri devletten yardım talebinde bulunurlar, Osmanlı yönetimi olaya el koyar, Sabetay Sevi’yi ihbar ve şikayet eden yahudi cemaatinin de kışkırtmaları ile kendisinden müslüman olması ya da öldürülmesi arasında bir seçim yapması istenir. Sabetay Sevi müslüman olur, kendisine inanan iki yüz ailelik bir grubunda islam dinine geçmeleri gerektiğini söyler.Sevi’nin emriyle Selanik şehrine yerleşen bu kişiler dışta müslüman fakat gündelik hayatlarında kabbala (mistik yahudiliğin gelenek anlamına gelen) nın temel olarak alındığı yeni bir dini sitem içinde yaşamaya başlarlar.
Bu dini sistemi devam ettiren kişilere tarihçiler çeşitli isimler takmışlardır. Sabetay Sevi’yi takip eden ve onun dini yorumlarının ışığında mistik bir yahudi yaşantısını uygulayan bu kişiler genel olarak Sabetaycı olarak adlandırılırlar. Türkiye’de kendilerine gerçek anlamda dinlerini değiştirmedikleri için “dönmeler” ya da sabetayistler ya da Osmanlıca’da ki kibar bir ifade tarzıyla da Avdetiler denmektedir. Sabetaycılar ise kendilerini, yahudilerden ayırmak ve kendi fikirlerinin gerçek yahudilik olduğunu belirtmek amacı ile ibranice karşılığı inananlar olan maminim kelimesi ile ifade ederler. Biz bu mahkeme süresince yapılacak savunmalarımızda “Sabetaycı” ifadesini İngilizcede kullanılan Sabetians ifadesine karşılık olarak kullanacağız.
Sahte Mesih(Kurtarıcı Peygamber)
Sabetaycılık öncelikle yahudi dininin temel doktrinlerini kabul eder, her ne kadar Sabetay Sevi zamanında yahudi yasalarının bazı temel kurallarının kaldırıldığı belirtilmişse de mesihin ölümü ile beraber Tevrat hükümleri yeniden geri döneceğinden, Sevi’nin ölümü sonrasında da bu prensip korunmuştur. Nitekim uzun yıllar Şişli Terakki’nin yıkılan binasının bodrum katında faaliyet gösteren sinagoglarda da Şabat, Pesah ve diğer tüm yahudi bayramları ortadoks inanca paralel bir şekilde kutlanmıştır.
Sevi’nin bu temel prensipleri dışında onsekiz emirlik yasaları vardır. Bunlar on emrin daha geniş anlamda ifade edilmelerinden başka bir şey değildir. Bu yasaların temeline bakıldığında ek kuralların özellikle cemaat mensubu olmayan kişilerle evlilik yapmayı yasakladığı hemen farkedilecektir, bu sebeple sabetaycılar yahudi dininin esası olan kanı muhafaza etmeyi yüzyıllar boyunca sadece cemaatiçi evlilikler yapmak sureti ile muhaza etmeyi başarmışlardır. Nitekim Sayın Müşteki Haluk Arığ başta olmak üzere Terakki Vakfı’nın değerli yönetim kurulu üyeleri olan Nafiz Can Paker ve Lütfü Paker de bu kurala sıkı sıkı uyarak yine cemaat mensubu olan kişlerle evlenmişlerdir. Bu cemaat aslen yahudi olduğu için sadece kendi ırksal karakterlerini gösteren kişilerle evlilikler yapmıştır. Böylelikle Israeloğulları soyundan gelme özelliklerini kaybetmemiş olduklarından da yahudi karakterlerini korumayı başarmışlardır. Bugün elimizde mevcut olan soy ağaçları bunu en güzel şekilde ispatlamaktadır. Sabetaycılar yirminci yüzyıla gelene kadar dini açıdan bölünmeler yaşamışlardır. Aslında tamamen dini bir hareket olan sabetaycılık düşüncesi içinde bu tip ayrılmaların olması kaçınılmaz olmuştur. Bu ayrılıklar sonucunda sabetaycılar üç cemaate bölünmüşlerdir.
1. Grup; Sabetay Sevi’yi aynen takip eden ve hiçbir şekilde onun dini öğretisinin dışına çıkmayan Kapancılar Grubu’dur. Kapancılar grubu İzmirliler ya da Papular olarakta adlandırılmaktadırlar. Bu grubun üyeleri onsekiz emirlik kurallara harfiyen uymaktadırlar. Özellikle 20. yy ın ikinci yarısının başlarında bulunan ve İsrael’e gönderilen sabetaycı kaynaklar üzerinde araştırmalar yapan İsrael’li tarihçiler bu cemaatin dinsel fikirlerinin yahudiliğe olan ilgisini gördüklerinde çok şaşırmışlardır. Yazdıkları tüm araştırmalarda da bunu ifade etmişlerdir. Kapancılar grubu yirminci yüzyıla gelene kadar özellikle İttihat Terakki ve Cumhuriyet dönemlerinde önemli siyasi roller üslenmiş bir gruptur. Bu gruba mensup olan Sabiha Sertel, Halil Ali Bezmen, Haluk Arığ, Can Paker , İlter Turan, Osman ve Mehmet Kapancı gibi şahsiyetler taşıdıkları önemli siyasi misyon sebebi ile sık sık araştırmalara konu olmuşlardır.
2. Grup ; olan Karakaşlar Sabetay Sevi’nin ruhunun yeni bir tecellisi olarak gördükleri Osman Baba isimli bir kişinin hareketin lideri olduğuna inanırlar. Onlara göre Mesih reenkarne olmuştur. Karakaşlar’ın dini teorileri Sabetay Sevi’den sonra gelen hahamlar tarafından oluşturulmuştur. Gündelik dualarında kullandıkları ispanyolca ve ibranice metinlerde genelde hep Osman Baba için okunan dualar bulunmaktadır. Bu grubun üyeleri de Türkiye’nin kuruluşu sırasında önemli görevler almışlardır. Maliye Bakanı Cavid, Faik Nüzhet, Prof. Muslihiddin Adil Taylan, İsmail Cem İpekçi, Abdi İpekçi gibi isimler bu cematte köken olarak bağlı olan ailelerden gelmektedir.
3. Grup ise Yakubiler’dir. Sabetay Sevi’nin kayınbiraderi olan ve kendisinin ölümü sonrasında cemaat reisliği yapmış bulunan Yakov Qerido isimli kişinin yine Karakaşlarda Osman Baba’nın dini anlamına benzer bir şekilde Mesihin reenkarnesi olduğuna inanırlar. Bu grubun üyeleri özellikle bürokrasi alanında önemli görevler almışlardır. Prof. Emre Gönensay, Dinç Bilgin, Abdurrahman Arif Bilgin, Şevket Bilgin, Emin Kalafat (D.P kurucusu ve eski devlet Bakanı) gibi isimleri bu grubun köken olarak önemli şahsiyetleri arasında sayabiliriz. Sabetaycılığın dinsel karakteri özellikle yahudi ve islam dünyasının teologları arasında uzun uzun tartışılmıştır. Diyanet İşleri Başkanlığı’nın 07.08.200 tarih B02.1.DİB.0.10-21/1119 nolu yazısına istinaden sabetaycılığın bir islam mezhebi ya da tarikatı olmadığı ve islam düşüncesi içinde de yer almadığı açıkça belirtilmiştir. İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesi, 02.11.200 Tarih ve Esas No: 2000/395 ve Karar No:2000/595 nolu kararı ile benim şahsen yaptığım nüfus kağıdımdaki din hanemin müslüman olmaması gerektiği şeklindeki iddiamı dikkate almış ve sabetaycı kökenden gelmem sebebiyle beni yahudi olarak kabul etmiştir. Hiç kuşkusuz ki bu karar sabetaycılığın yargı erki tarafından yahudilik olarak kabul edilmesi sonucunu beraberinde getirmektedir. Bu karar aslında tarihi bir karardır , neredeyse üç yüz seneye yakın bir zaman sonra sabetaycılar yahudi olarak mahkeme kararı ile tescil edilmişlerdir Yahudi dininin, yahudilerin ve tüm dünyadaki yahudi varlığının doğal sahibi olarak bugün varolan İsrael Devleti’nin sabetaycılığa bakışı nedir? Bunu iki ayrı kategoride değerlendirmek gerekmektedir: Bu kategoriler laik ve dinsel olarak adlandırılmaktadırlar.
Yahudi dininin sabetaycılığa bakışında iki kurum önem arzetmektedir. İlk kurum tüm Sefarad (Akdeniz ve çevre ülkelerde yaşayan yahudiler. Türkiye yahudilerinin de büyük çoğunluğu bu gruba dahildir) dünyasının dini lideri olan İsrael Devleti Sefarad hahambaşılığı makamının kararıdır. Sefarad hahambaşılık 1990 yılından beri benim kendisine yaptığım tüm resmi başvurulara karşılık konuyu dini konseye getirmemiştir, Fakat bunun temel nedeni şudur: Diaspora’da (Israel dışında) yaşayan bir toplumun veya kişiliğinin yahudi olma kararı, o ülkede bulunan hahambaşılık atlanarak verilememektedir.
Bu sebeple konu İsrael Bet Dini’nin önüne hiç getirilmemiştir. Bu sebeple yahudi din adamlarının bu bakışı yanında Türkiye Cumhuriyeti’nin bir kurumu olan ve resmen Beyoğlu Kaymaklamlığına bağlı olarak faaliyet gösteren Türkiye Hahambaşılığı’nın tavrı önem arzetmektedir. Türkiye Hahambaşılığı Türkiye’de yaşayan ve müslüman din hanesine sahip bir kişiyi musevi dini üyesi yapamaz. Bu karar 1492 yılında Osmanlı topraklarına kabul ediliş sırasında bir şükran ifadesi olarak alınmıştır. Türkiye Hahambaşılığı ve Türkiye yahudi topluluğu her zaman millet-i sadıka (sadık millet) olarak Osmanlı devletinde ifade edilmiştir. Bunun yanısıra benim dışımda da hiçbir sabetaycı kökenli Türkiye Hahambaşılığı’na yahudi olmak için resmi bir başvuruda bulunmamıştır. Bu sebeple konunun Bet Din denilen yüksek dini konseye de intikali söz konusu olmamıştır. Ama yukarıda zikrettiğim mahkeme kararı neticesinde Türkiye Hahambaşılığı benim yaklaşık bir yıl süren İsrael’deki dini eğitimimi dikkate almak sureti ile Anayasal bir hak olan mahkeme kararını uygulamış ve beni resmen yahudi olarak kabul etmiştir.
Sabetay Sevi ve Sabetaycıları Gelenekleri
- Prof. Abraham Galante
Fakat tüm bunlara rağmen yahudi din adamlarının sabetaycılığa bakışı konusunda mutabık oldukları nokta sabetaycılığın yahudi kökenli bir dini hareket olduğudur. Müflis işadamı Halil Ali Bezmen’in ABD de yaptığı “ Yahudi olduğum için Türkiye’de baskı görmekteyim” iddiasına karşılık Türkiye Hahambaşılığı bu konuda yaptığı 1995 yılındaki açıklamasında sabetaycılığın teknik olarak yahudi dininde yar almadığını belirtmiş olmakla beraber açıkça yahudi değillerdir ibaresini kullanmamıştır. Bunun en büyük nedeni de hahambaşılığın bu konuda daha evvel Osmanlı Devleti döneminde verdiği belgelere dayanmaktadır. Yazar Avraham Galante’nin “Sabetaycıların Gelenekleri” adıyla da Türkçeye çevrilen kitabında da açıkça belirtildiği üzere (Sabetay Sevi ve Sabetaycıları Gelenekleri / Prof. Abraham Galante / Türkçe Tercümesi: Erdoğan Ağca / Zvi-Geyik Yayınları / İstanbul 2000 sayfa: 105-109 dan) Sultan İkinci Hamid bu konuda İstanbul hahambaşısı ‘ndan bilgi istemiştir ve kendisine bir rapor takdim edilmiştir. Bu konuda Galante’ nin kitabında yer alan ifade şu şekildedir: “Sabetay’ın yahudilerle hiçbir ilişkisi olmayan müritler edinmiş sahte bir Mesih olduğunu söylemiştir. Daha fazla bilgi için Selanik hahambaşılığına mektup yazan İstanbul Hahambaşılık kaymakamı Sevi’nin hayatına ilişkin bir mektup yazmıştır”
Görülmektedir ki Türkiye’deki kamuoyu baskısı ve halkın gizli bir cemiyete karşı olan alakası sonucunda Türkiye Hahambaşılığı sabetaycılık konusunda net bir açıklama yapmaktan kaçınmaktadır Ama en önemlisi yukarıda da ayrıntılı olarak anlattığım gibi temel neden Türkiye’de yaşayan müslümanların her ne sebeple olursa olsun yahudi dinine geçişleri konusunda karar vermeme alkesidir. Kuşkusuz ki bu bu devlete her yönüyle bağlı olan bir toplumun en büyük şükran ifadesi olarak görülmelidir. Bu sebeple gizli bir cemaatin mensubu olduğunu reddeden ve sabetaycı kökenli bir cemaat okulunun idarecisi olan bu kişilerin yalan beyanlarının tespiti için mahkemenizin konuyu Türkiye Hahambaşılığı başta olmak üzere tüm devlet kurumlarından (Başbakanlık, MİT müsteşarlığı, İçişleri bakanlığı gibi) bu konuda bilgi talebinde bulunmasını arz ederim Türkiye dışında yaşayan yahudi din adamları ve telogları ise sabetaycılığın yahudi kökenini redetmedikleri gibi sabetaycılığı gizlenmiş bir yahudi tarikatı olarak ele almaktadırlar. İsrael Bilimler Akademisi başkanlığı da yapmış olan sabetaycılık konusunda uzman bir araştırmacı olan Prof. Gershom G. Scholem sabetaycılığın bir yahudi tarikatı olduğunu bildirmektedir. Kendisinin Ankara İlahiyat Fakültesi Dergisi’nin 30. cildinde Türkçe tercümesi yer alan “Gizli Yahudi Cemaati: Türkiye Dönmeleri” isimli makalesi bu konuyu en güzel özetleyen bir örnek olarak gösterilebilinir. Bu makalede yer alan şu ifade çok önemlidir: “Mensupları resmen Müslüman olmuş, fakat kalben Yahudi kalarak özel bir yahudi türünü oluşturmuşlardır”. Bugün İsrael’de yapılan araştırmalarda da genel olarak kabul gören görüş ortadoks yahudi inancının dışında yer alan sabetaycılığın bir yahudi tarikati olarak kabul edilmesi gerektiğidir. Ekte sunulan Gershom G. Scholem’in “Gizli Bir Yahudi Tarikati: Sabetaycılar” isimli makalesi de bunun önemli bir delilidir. Yine bu konuda aynı yazarın “Mistik mesih: Sabetay Sevi” (Princeton Uni.Press 1977) isimli çalışması başta olmak üzere diğer çalışmalarında da bu düşünce ağırlıklı olarak yer almıştır. Sabetaycılığın bir yahudi düşüncesi olduğuna ilişkin aşağıdaki kaynaklarda örnek olarak verilebilir:
Gerchom G. Sholem / “ The Mystical Messiah: Sabbtai Zwi/ Princeton Uni. Press 1977
Yahudiliğin sabetaycılığa bakışını ele alacağımız ikinci nokta ise resmi dini otoritelerin dışında yer alan yahudi kökenli aydınların ve laik yahudilerin bakış açılarıdır: Bir yahudi tarikatı olan sabetaycılık yahudi dininin bir parçası olmasının yanısıra aynı zamanda yahudi toplumunun ve bununla beraber yahudi kültürünün de bir parçasıdır. Bu sebeple yahudi kökenli kişilerin sabetaycıları ve sabetaycılığı kendilerine ait bir dini hareket olarak görmeleri de bir gerçeğin ifadesidir. Bu konuda yazılmış olan ve hakikaten fevkalade güzel bir şekilde konuyu özetleyen Türkiye Yahudi Cemaati’nin haftalık basın organı olan Şalom Gazetesi’nde 16.08.1995 tarihinde yayımlanmış olan Lizi Behmuaras’a ait “Tabular Yıkılırsa Yıkılsın” isimli makalenin içinde yer alan karikatür aynı zamanda yukarıda ifade ettiğimiz gerçeğin de bir kanıtıdır. Burada aynı simada iki kişi çizilmiş ve biri diğerine Naeber Mehmet derken diğeri Valla bildiğin gibi Moiz diye cevap vermektedir.
Görülmektedir ki sabetaycılık konusunda yahudi yazarlarda aynı fikri paylaşmaktadırlar. Bunun haricinde yine Şalom Gazetesi’nde tarihinde yayımlanan Yom Tov Ben Sason ve Erol Coşkun imzalı dört sayı boyunca süren “Sabetay Sevi“ isimli dizi yazıda da sabetaycıların yahudi kökenleri özellikle vurgulanmıştır. Hiç kuşkusuz ki bu yazıların haricinde Israel’de Aki Yeruşalayim isimli dergide yer alan ve Tarih ve Düşünce Dergisi’nin Kasım 2000 Tarihli 200011 sayısında Türkçeye tercüme edilerek yayımlanan Moşe Sevilla Şaron’un “ Dönmeler” isimli makalesinde ki şu satırlar özellikle iddialarımı kuvvetlendirmektedir: “Dönmeler artık “büyük bir sır“ olmaktan çıkan sırlarının daha fazla açığa çıkacağı kaygısıyla , bu sorunu Türk basınının gündeminden çıkarmak istiyorlardı. O günlerin yeni bir devletin , birleşmiş ve tümüyle “Türk” olan yeni bir ulusun kurulduğu günler olması nedeniyle , dönmeler, ekonomik ve siyasal yaşamdan uzaklaştırılmamaları için fazla deşifre olmak istemiyorlardı.
Acaba 1984 yılında, yani Sabetay Sevi’nin ölümünden üçyüz yıldan fazla bir süre sonra bugun de dönmeler var mı? Bu sorunun yanıtı açık ve seçik olarak evettir. İstanbul’da çeşitli tarihlerde görüşme fırsatını bulduğum ve hala saklayacak bir şeyleri olan dönme dostlarımdan birini ziyaret ettiğimde , büyük annesi bana ibranice bilip bilmediğimi sordu. Bu dili bildiğimi söylediğimde, derin bir özlemin yansıdığı hüzünlü gözlerle bana Türkçe olarak şöyle dedi; “Lashom ne demek biliyor musun?” Sonra da yanıtını beklemeden kafasını çevirdi, ama onun ne olduğunu ona açıklamaya başladığımda, söylediklerimi zaten biliyormuşcasına tatlı bir gülümsemeyle baktı bana. “Lashon”u ya da Lashon Ha Kodeş’i yani kutsal dil olarak tanımlanan İbraniceyi hala hatırlıyordu.
Sabetaycılar konusunda Türkiye Yahudilerinin Osmanlı topraklarına gelişlerinin beşyüzüncü yılını kutlama organizasyonunu üslenen 500. Yıl vakfı koordinatörü sayın Bay Harry Ojalvo Aksiyon dergisi’nin 23-29 Mayıs 1998 Tarihli sayısında şunları söylemektedir. “Türkiye eğer bugün 65 Milyon oldu ise ve o devirde 50 bin kişi müslümanlığı kabul etti ise, nispet itibariyle bugün yahudi kökenli birbuçuk milyon Türk’ün bulunması gerekli. Yahudi kökenli olarak Sebati devrinden gelme nitekim hepimizin tanıdığı bugün dışişleri bakanımız olan İsmail Cem İpekçi var. O Sebatayistdir. Coşkun Kırca var. Epeyi insan var.” Yine musevi kökenli araştırmacı yazar Rifat N. Bali Aksiyon Dergisi’nin 26.08-01.09.2000 tarihli sayısında sabetaycılarla ilgili şunları söylemektedir: “Bence bugün dönmelik konusu Türkiye gündeminden düşmüştür. Çünkü dönmeliği temsil eden, tartışmalı, ateşli polemikler yapan insanlar kalmadı. Bir Yalman’ın eşdeğeri bugün yok. (..)
Sabetaycılar Batıya, Batılı yaşam tarzına taraf oldular ve bu yaşam tarzını Türk toplumuna getirmeye uğraştılar. Örneğin İpekçilerin ilk sinema salonlarını açmaları ve burada Batılı yaşam tarzını gösteren filmlerin gösterimi ve Yalman’ın ateşli ve saldırgan bir laik oluşu...”Tüm bunlar da göstermektedir ki sabetaycılık sadece yahudi dininin içinden çıkmış bir hareket değil ve aynı zamanda da halen devam eden ve yahudi dininin tüm karakterlerini eksiksiz olarak taşıyan bir harekettir ve bir yahudi tarikatıdır. Bu savunmada yer alan diğer ve çok önemli bir noktada sabetaycıların sabetaycılık konusunda ki düşünceleridir. Acaba bugüne kadar özellikle Türkiye, İsrael ve ABD basınında ve medyasında yapılan sabetaycılık tartışmaları sadece benim bu olayları yazmamdan mı kaynaklanmaktadır ve sadece benim merkezimde mi olaylar dönmektedir? Yoksa benim dışımda da sabetaycılık konusunda konuşan başka cemaat mensupları da olmuş mudur? Sabetaycılık hala yaşamakta mıdır, aileler köken olarak sabetaycı geçmişlerini kabul etmekte midirler?
Bu bölümde sabetaycı kökenli kişilerin vermiş oldukları mülakatlara bakalım: İlk önce Sabetaycı hareketin önemli dini liderlerini yetiştirmiş olan Arığ ailesine mensup ve aynı zamanda Şişli Terakki Lisesi Yönetim Kurulu Başkanı Sayın Haluk Arığ’ın eşi Fatoş Arığ’ın 05.10.1997 tarihli Gazete Pazar’da gazeteci Leyla Neyzi ile yaptığı “Selanikli Kim” başlıklı yazıya bakalım.
Bu yazıyı nakletmeden burada önemli bir noktayı hemen vurgulamak istiyorum: Yeminli Mali Müşavir (Aynı zamanda Dinç Bilgin’in müşaviri ve akıl hocası olduğunu Hürriyet Gazetesi’nin 11.12.2000 tarihli İstanbul Eki’nde kabul etmektedir) Haluk Arığ ailesinin de baskısı ile sabetaycı kökenli bir aileden gelen ve annesi babası inançlı bir sabetaycı olan Fatoş Hanım ile dünya evine girmiştir. Sayın Arığ’ın Terakki Vakfı’na girmesi de yine sabetaycı olan kayınpaderinin ve devrin atanınmış avukatlarından Reşat Atabek’in sayesinde olmuştur. Nitekim sayın Atabek sayın Arığ’ın Hür ve Kabul Edilmiş Türkiye Büyük Locası’na intisabını da sağlamıştır. Zaten sayın Arığ’ın yıllardır Terakki Vakfı’nı yönetmesinin de nedeni tamamen bu cemaat ilişkileridir.
Şimdi eşi Sayın Fatma (Fatoş- Rahel) Arığ’ın aşağıdaki sözlerine bakalım:
“Kendi çocuğu olduğunda, Fatma Hanım çok farklı bir yöntem izler. Kızına geçmişi anlatarak, kendisi “hiçbir şey işte“ olsa , ailesinin ve cemaatinin kökenlerini bilmesi ve bu geçmişten dolayı gurur duyması gerektiğini aşılar. (..) Bu kültürü yok saymaktansa, iyi tafalarını görmek ve bununla da iftihar etmek lazım. (..) Tam bir azınlık psikolojisi olarak sosyal dayanışma bizim ailede de devam ediyordu. Kötü gün dediğinizde bir bakıyorsunuz o grup tamamen bir arada. “Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanı sayın İsmail Cem İpekçi’nin birinci dereceden yakın akrabası olan modacı sayın Cemil İpekçi’nin Aksiyon Dergisi’ nin 18/24 Eylül 1999 tarihli 250. sayısında yer alan demecinde ise şunlar açıklanmaktadır: “Cemil İpekçi Sabetay Sevi’nin dört çocuğundan biri olan Osman’ın soyundan geliyor. İpekçi’nin anlattığına göre diğer kardeşlerin soyundan gelenler arasında ise bugünün tanınmış aileleri bulunuyor. Dilber, Germen, Bezmen, Tokay ve Atabek’ler.“
Evet üçyüzelli yıllık suskunluk bozulmuş, ve sabetaycı kökenli aydınlar kendilerini artık daha rahat ifade edebilmek istemişlerdir. Tabiiki bu insanların korkusuzca bir cemaat baskısından uzakta açıklama yapabilmeleri çokta mümkün değildir. Ama gerçek olan bir noktada vardır ki tüm buna rağmen insanlar olabildiğince konuyu açıklayabilmektedirler. Fakat bu konuda yapılmış en kapsamlı çalışma Fransız basın mensupları Michael Blumenthall ile Michael Grosman’ın yapmış oldukları “Son Dönmeler” isimli film çalışmasıdır. Ben bu filmi gördüm ve fakat bir yemin sonucunda gördüğüm için filmin bir kopyasını alarak mahkemenize sunamadım. Bu film yapımcıları tarafından özellikle Türkiye’de satılmamaktadır. Bu filmle ilgili olarak Gazete Pazar’ın 23.02.1997 tarihli sayısında “Biri Bana Dönmesin Dedi, Bir Şey Anlamadım” başlığı ile yayımlanan bir yazıda bu filmle ilgili olarak film yapımcılarının demeçlerine uzun uzun yer verilmektedir. Bu filmde ondan fazla sabetaycı konuşmalar yapmış, pek çoğu musevi kökenlerini ve inançlarını belirtmiştir. Bu konuda yine bana isnat edilen suçlara karşılık olarak benim savunma iddialarım gerçekleşmektedir.
Bu arada ben kendi kitabımdan da bahsetmek istiyorum. Belge Yayınları tarafından yayımlanan ve 2000 yılında yedinci baskısı yapılan “Evet ben Selanikliyim” isimli kitabımda uzun uzun ailelerle yaptığım konuşmalardan elde ettiğim bilgileri yazdım. Bu çalışmalar sırasında Karakaşlar cemaatine mensup bazı hahamların bana vermiş olduğu bilgiler arasında Paker ve Arığ aileleri ile olan bilgilerde mevcuttur.
Benim bir araştırmacı olarak ulaştığım sonuç şudur: Sabetaycı cemaatin Kapancılar kolu ağırlıklı olarak simile olmuş gibi görünse de halen Şişli terakki Lisesi’nin başında bulunan Yönetim Kurulu’nun sabetaycı kökenli üyelerinin başkanlık ettiği bir kurul tarafından cemaate ait mallar yönetilmektedir. Bu kişiler ailelerinin dini kökenlerinden de faydalanarak birtakım menfaat teminlerine gitmektedirler. Bir kamu malı olan Vakıf Üyesi oldukları halde mal bildiriminde bulunmamaktadırlar, yurtdışında bulunan servetlerini açıklamamaktadırlar, bir de sayın Can Paker gibi Tusiad başta olmak üzere bazı iş gruplarının içinde Etik Konsey üyesi gibi payeler almaktadırlar. Fakat gerçek amaçları ne olursa olsun bu kişiler sabetaycıdırlar ve Sabetay Sevi’nin itikatlerine göre yaşamaktadırlar ve hukuka ve vicdana aykırı olarak bir cemaat malına tecavüz etmektedirler.
Sabetaycı cemaatin tekrar tarihçesine dönersek;1924 Yılına kadar Sabetaycılar üç ayrı grup halinde yaşantılarını devam ettirmişlerdir. Genelde Selanik başta olmak üzere İstanbul, İzmir, Sofya, Üsküp gibi şehirlerde küçük cemaatler halinde yaşamışlardır. 1924 mübadelesi ile birlikte Türkiye’ye getirilen islam uyruklu Osmanlı vatandaşları içinde yer almışlarıdr. Cumhuriyet Dönemi Devlet arşivlerinde sabetaycılık konusuna ilişkin belgeler bulunmamaktadır. Bu konuda ekli listede görülen yazışmalardan da anlaşılacağı üzere sabetaycların varlığını araştırıp bu konuda bilgi verebilme durumunda olan bakanlıklara yaptığım yazılı başvurular sonunda şu yanıtları aldım.
Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün 04.08.2000 Tarih ve 17456 nolu yazısı ile, “Sabetay Düşüncesi ve İnanışı ile ilgili olarak bir vakıf ve belge kaydına raslanmadığı bildirilmiştir”. Bu noktada şunun belirtilmesi gerekiyor. 1942 de Varlık Vergisi uygulamaları sırasında “ D “ grubu olarak mütalaa edilen Türkiye’li sabetaycılardan müslümanlardan alınandan daha fazla bir vergi talep edilmişti. Kendisinden bu oranda vergi alınan aileler arasında yer alan Bezmen, Refiğ gibi aileler Şişli Terakki Lisesi’nin kurucusu olan ailelerdi. Acaba bu kişiler hangi kriterlere göre fazla vergi ödemek zorunda kalmışlardı? Yine, diyanet işleri başkanlığından da benzer bir cevap alınmıştır. Fakat kendisine başvuru yapılan Başbakanlık, Maliye Bakanlığı, dilekçelerimize yanıt vermediklerinden devletin bu teşkilatlarında sabetaycılıkla ilgili belge olup olmadığını bilemiyoruz. Yüce Mahkemenizden talebimiz yargı erki yolu ile ilgili bakanlıklardan bilgi istenmesinin sağlanmasıdır. 1942’de çıkarılan Varlık Vergisi Kanunu’nun yerel tahrir komisyonlarında uygulaması sırasında sabetaycılar “ D” adı verilen özel bir grupta mütalaa edilmişlerdir.
Dönemin İstanbul Defterdarı olan Faik Ökte “Varlık Vergisi Faciası“ isimli kitabında (Faik Ökte / Varlık Vergisi Faciası / Nebioğlu Yayınevi Tarihsiz) şunları yazıyor. “ Bu seyahatte Merkezin şifahi emriyle “ Dönmeler “ için bir D grubu ihdas edilmiştir. Bunların vergisi M grubunun iki misli olacaktı. Bunun neticesi olarak cetveller daha sıkı tarandı ve bir kısım D ler adi cetvellerden alınarak fevkalade sınıfa ithal olundu. (Sayfa 85).
Eski defterdar Ökte’nin bu sözleri devlet kayıtlarında sabetaycıılıkla ilgili belge olmadığını yazılı olarak bildiren bakanlıkların dikkatine sunulmaktadır. Sabetaycıların nasıl tespit edildikleri ve varlıklarının nasıl özel bir tarhiyat konusu yapıldığı meselesi halen tarihin bilinmeyen esrarengiz bir sayfasını oluşturmaktadır. Bilinen odur ki sabetaycılar aynı verginin mükellefi konumunda olan müslüman ve gayrımüslim unsurlardan farklı bir oranda vergiye tabii olmuşlardır. Dönemin yer alan bazı rivayetlerine göre Selanik’ten İstanbul’a getirilen nüfus defterlerinde (bunlar Eminönü, Bakırköy, Şişli nüfüs idareleri başta olmak üzere kayıtlıdır), sabetaycı kökenli Selanikliler’in nüfus kayıtlarında “ D “ ibaresi bulunduğu iddiaları vardır. Hatta bu ibareye sahip kişlerin 1950 li yıllara kadar muvazzaf subay, savcı, hakim gibi kamu görevlerine aday olamadıkları, bu sebeple nüfus kayıtlarını başka şehirlere naklettikleri iddiları da vardır. Bu sebeple Mahkemenizin ilgili nüfus idarelerinden geçmişe ait bu kayıtları bulmalarının sağlanmasını talep etmekteyiz.
Sabetaycı cemaat üyeleri 1942 ye kadar tek parti döneminin ideologları arasında yer almışlardır. 1946 da ki Demokrat Parti hareketiyle beraber Ahmet Emin Yalman, Arif Bilgin gibi yakubi koluna mensup kişiler açıkça D.P hareketini desteklemişlerdir.Bu kişilerin o dönemde kendilerine ait olan Vatan ve Yeni Asır gibi gazetelerde yazdıkları yazılar bunun örneğini teşkil etmektedir. Sabetaycı hareket toplum içindeki tanınmışlığını 1970’lerden sonra kaybetmeye başlamıştır. Konu daha ziyade İsrael ve A.B.D başta olmak üzere bu ülkedeki bilimsel dergi ve konferanslarda işlenmiştir. Fakat bu hareketin varlığının bittiğini göstermez.
Sabetaycı hareket ondokuzuncu yüzyılın başlarından itibaren ciddi bir değişim süreci yaşamaya başlar. Cemaatler Osmanlı Devleti’nin dışa açık kapısı niteliğindeki Selanik şehrinde yaşıyor olmaları sebebi ile özellikle Fransız İhtilali sonrasında ortaya çıkan fkirlerden direkt etkilenen bir hale gelirler. Bu fikirler o zamanki cemaat liderlerini bazı yeni radikal kararlar almaya zorlamıştır. Böyle bir yapı içinde sabetaycı liderlerin en önem verdikleri husus eğitim olmaktadır. Sabetaycılar hareketin başlarından itibaren kendi okullarını kurmuşlardır. Bu okullar yolu ile dini eğitime ağırlık vermişlerdir. Fakat değişen zaman laiklik kavramının kendi içlerinde de tartışılmasına yol açmıştır. Nitekim dindar ve yaşlı kuşak ile genç kuşak arasında ciddi fikir ayrılıklarının olması kaygı verici boyutlara ulaşacak.
Sabetaycılar hareketin başlarından itibaren kendi okullarını kurmuşlardır. Bu okullar yolu ile dini eğitime ağırlık vermişlerdir. Fakat değişen zaman laiklik kavramının kendi içlerinde de tartışılmasına yol açmıştır. Nitekim dindar ve yaşlı kuşak ile genç kuşak arasında ciddi fikir ayrılıklarının olması kaygı verici boyutlara ulaşır.
III-ŞİŞLİ TERAKKİ LİSESİ’NİN KÖKLERİ :
Sabetayist Atatürk'ün de Hocası ve gizli sabetaycı hahamı
olan Şemsi Efendi (Şimon Zvi) nin, Üsküdar Bülbülderesi
Sabetayist mezarlığındaki kabri
- Bülent Tanla
- Lütfü Paker (Can Paker’in kayınbiraderi)
Sabetayistlerin Cemaat Okullarından biri olan Şişli Terakki.
Bir diğer Sabetaycı cemaat okulu da Feyziye Mektepleri
Vakfı Işık Okulları'dır.
IV CAN PAKER KİMDİR KENDİSİ HAKKINDAKİ GERÇEKLER NELERDİR?
Kendisini Türkiye’nin tanınan bir işadamı gibi gösteren, aynı anda Türk Henkel A.Ş. Genel Müdürü, TUSİAD Etik İşler Daire Başkanı, Sabancı Holding Yönetim Kurulu Üyesi, Enka ve Terakki Okulları Mütevelli Heyeti Üyesi, Türk Amerikan ve Türk Alman İşadamları Dernekleri üyelikleri gibi daha burada saymakla bitmeyecek pek çok klübün üyesi olan sayın Nafiz Can Paker gerçekte kimdir? Kendisinin maksatları nelerdir?
Dikkat edelim. Türkiye’de Türk Henkel isimli Alman firmasının dışında Özel Sektörde pek çok firma varken ve bu firmaların Genel Müdürleri ve Üst Düzey yöneticileri sayın Paker g,bi bir musevi bağlantısı olmadan tamamen kendi güçleriyle bu mevkilere gelmişken hernedense bu kişlerin hiçbiri şu anda Türk basını’nda sayın Can Paker kadar etkili ve yetkili bir biçimde boy gösterememektedir. sayın Can Paker Türk Siyaseti’nde giderek eski gücünü kazanan Sabetaycı lobinin Türkiye Cumhuriyeti’nde ki gelecekteki başbakan adayıdır! Çok değil önümüzdeki, ilk seçimlerde başbakanlık koltuğuna oturacak ve Naim Talu, Recep Peker gibi geçmişin önemli Sabetaycı Devlet adamları gibi bir konuma yine sabetaycı kökeni nedeniyle getirilecektir. Kendisi ile ilgili Amerikan Musevi Lobisi’nde çalışmalar şimdiden başlatılmıştır.
Ben sayın Can Paker ile çok uzak bir biçimde akrabayım. Çünkü yüzyıllar boyunca sadece kendi içinden evlilikler yapan Kapancılar kolunun bir mensubu olarak sayın Paker ile aynı soyağacında yeralan ve fakat çok uzak akrabalığı bulunan bir kişiyim. Bizzat çok yakın akrabalarım kendisi ile uzun yıllar Henkel A.Ş de birlikte çalışmıştır. Yine enne tarafından yakın akrabam olan (annemin teyzesinin oğludur) sayın Yaşar Malta Can Paker’in eşi Mühriban Paker ve Lütfi Paker’in de ortağı olduğu Yeni Tekstil isimli firmanın da ortağıdır. Bu sebeple benim burada sunacağım bilgiler tamamen aynı cemaate mensup olmamızdean dolayı bildiğim ve gerçek olan bilgilerdir. Ayrıca bu savunma ekinde kendisi de Sabetaycı olan ve bu aile ile uzak akraba olan Hürriyet Gazetesi yazarı merhume Gülçin Telci’nin de bu aile ile ilgili yazmış olduğu gazete haberlerini vereceğim.
Can Paker’i bu Türkiye’nin kaderini elinde tutan gizli bir siyasal grubun içinde bulunan kişiyi ve onunla beraber hareket eden sabetaycı kökenli ya da evlilikler yoluyla cemaate girerek bu siyasi gizli örgüte dahil olan kişileri yakından tanıyabilmemiz için tarihi geçmişi çok iyi bilmemiz gerekmektedir.
Bugün Türkiye’nin gündemi oluşturan medyası bir grup tarafından idare edilmektedir. Türkliye Toplumu gerçek bilgilerden uzak bir biçimde yaşamaktadır, adeta afyonlanmış ve morfinlenmiş bir şekilde tamamen taraflı ve yanlı bir değeryargıları sisteminin içindedir.. Bu sebeple burada yazılan bilgilerin medyada işlendiğini göremezsiniz. Kaldı ki bu örgüt mensupları geçmişte Türk Ceza Hukuku’na ismini yazdırmış sayın Sahir Erman gibi yine cemaat içinden gelen profesörler kanalı ile yanlı bir biçimde oluşturulan bilirkişi raporlari ile istedikleri şekilde hareket edebilmişlerdir. Bugün yine Erman ailesine mensup Ceza Hukuku Profesörleri kanalıyla da bu tutumu devam ettirmektedirler.
12 Eylül 1980 Yılı’nda yapılan askeri müdehalede neden o dönemin en önemli sol liderleri sayın Mehmet Barlas , sayın İsmail Cem gibi kişiler hakkında bırakınız davayı en küçük bir soruşturma dahi açılamamıştır? Bu kişiler tamamen sabetaycı kökenli olmalarını kullanarak oluşturdukları ve devlet içinde özellikle Dışişleri, Maliye, İçişleri gibi bakanlıklar bünyesinde ve Türk Silahlı Kuvvetlerinde örgütlenen ekipleri ile Türkiye’yi gizli bir biçimde yönetmektedirler.
Sabetaycı kökenli olmak ya da Sabetay Sevi’nin Mesih olduğuna inanmak asla bir suç olamaz. Bu sebeple bu savunmada kendisini bu inanca vakfeden değerli cemaat mensuplarımızın burada hedef alınmadığının bilinmesini özellikle isterim. Ancak kökeni itibariyle ırkçı bir ayrıma giderek cemaat kaynaklarını kendi menfaatleri doğrultusunda kullanan ve bunun yanında kendi kurdukları ekibi Türkiye’nin yönetiminde bir güç haline getiren kişilerinde burada zikredilmeleri vicdani bir sorumluluktuır.
Ben İsrael’in en önemli din okullarından birinde görev almış, hayatını sabetaycılığın bir yahudi tarikati olduğu gerçeğini ispata çalışmış bir kişiyim. Bu sebeple hiç kimseye iftira atmak veya karalamak maksadım yoktur. Kaldı ki Türkiye’de bu denli kudret sahibi kişilerin gerçek maksadlarını açıklamanında cesaret gerektiren bir iş olduğunun bilincindeyim. Ben Rabbe ve O’nun mukaddes dini olan yahudiliğe inanan bir kişiyim. Gerçek inancım Rabbin dışında hiçkimseden korkmamamın gerekliliğini bana öğretmiştir. Bu sebeple vicdanen rahatım. Burada cemaatimi deşifre etmiyorum sadece bu cemaati menfaatleri uğruna yönetmeye çalışan ve bizi asimile olmaya iten dinimize karşı kişilerle hukuki bir savaşın içindeyim. Rabbin yardımcım olacağına imanım tamdır.
Sabetayist Kalemşörlerden Ahmet Emin Yalman
ve ona daha 17 yaşında
iken suikast düzenleyip öldürmeyi başaramayan
Sabetaycılar Osmanlı devleti döneminde de örgütlü bir biçimdeydiler. Bu konuda İbrahim Aladdin Gövsa’nın Sabetay Sevi isimli kitabı kaynak olarak gösterilebilinir.Görüldüğü sabetayclık asla misyonunu kaybetmemiştir. Birinci Cihan Harbi esnasında ve sonrasında özellikle iki sabetaycı karakterin çok etkiili siyasi bir yapıda yer aldıklarını görmekteyiz. Bunlar Halide Edip ve Ahmet Emin Yalman’dırlar. Bu yıllarda Türkiye’de çok geniş bir biçimde tartışılan ve bugün bile bazı çevrelerin destek verdikleri Amerikan Mandası fikrini Türkiye siyasetine sokan iki sabetaycı isimden bahsetmem gerekiyor. Bunlardan biri sayın Halide Edip Adıvar ötekisi ise Ahmet Emin Yalman’dır. O yıllarda birlikte kurdukları Wilson Fikirleri Cemiyeti isimli bir kuruluşla Türkiye’nin Doğu ve Güneydoğusu’nda bir hıristyan devletin de kurulması ve daha sonra tarihe Sevres anlaşması olarak geçen anlaşmada belirlenen sınırlar içinde Türkiye’nin bölünmesini amaç edinmişlerdi. Bu konuda Dr. Mine Erol’un “Türkiye’de Manda Meselesi ve Mandacılık” (Giresun 1973) isimli kitabı bir kaynak niteliğinde olup Yalman ve Adıvar’ın politik düşüncelerini tamamen analiz etmektedir.
Bu konuda Atatürk Nutuk isimli eserinde de Manda konusundan bahsederek şunları anlatmıştır: “Esas Türk milletinin haysiyeti ve şerefli bir millet olarak yaşamasıdfır. Bu esas ancak istiklal-i tamme malikiyetle temin olunabilir. Ne kadar zengin ve müreffeh olursa olsun istiklaladen mahrum bir millet beşeriyeti mütemeddine muvacehesinde uşak olmak mevkiinden yüksek bir muammeleye kesb-i liyakat edemez. Ecnebi bir devletin himaye ve sahabetini kabul etmek insanlık evsafdından mahrumiyeti, aczu meskeneti itiraftan başka bir şey değildir. Filhakika bu derekeye düşmemiş olanların isteyerek başlarına bir ecnebi efendi getirmelerine asla ihtimal verilemez. Halbuki Türk’ün haysiyet ve izeet-i nefis ve kabiliyeti çok yüksek ve büyüktür. Böyle bir millet esir yaşamaktansa mahvolsun, evladır! Binaenalyh, ya İstiklal Ya Ölüm!”
Sabetaycılık 1924 Yılı’nda çok önemli bir ivme kazandı. O yıl yapılan Türk Yunan Ahali Mübadelesi ile sabetaycılar Türkiye’ye getirildiler. Böylelikle müslüman Türk unsurların ve Anadolu’da yaşayan Hıristyan Rum unsurların karşılıklı mal ve nüfus değiştokuşu olarak ele alınabilecek bu çok önemli olay gerçekleşmiş oluyordu. Fakat sabetaycıların inanılmaz bir mal varlıkları vardı. Ve cemaat üyeleri Türkiye’ye gelerek Selanik’te sahip oldukalrı ve asla Türkiye’de tam karşılığını alamayacaklalşrı malların mübadelesini kabul etmiyorlardı. Bu sebeple 1924 yılında Yunanistan’da bir harekete giriştiler. Bakın o hareketi isimli kaynak nasıl zikretmektedir.
Aynı yıl Karakaşlar Grubu’nun içinden çıkan Karakaşzade Rüştü isimli kişi İstanbul basınında sabetaycılıkla ilgili bilgiler açıkladı, cemaat yönetimini Türkiye’yi sevmemekle ve asimile olmamakla suçladı. Bu konuda isimli kaynakta bu olay şöyle anlatılmaktadır:
Türk basını’ndaki bu tartışmalara sabetaycı basında katıldı. O günkü İstanbul gazetelerinden Son Saat gazetesi Sertel ailesinin kontrolündeydi. Vatan gazetesinin sahibi ise Ahmet Emin Yalman’dı. Bu tartışmalara katılan Yalman Tarihin Esrarengiz Bir Sayfası isimli bir yazı dizisi hazırladı ve Dönmeliğin varlığını kabul etti. Ama tıpkı sayın Nafiz Can Paker’in geçmişte kaldığını iddia ettiği şekilde bu hareketin tarihe gömüldüğünü bildirdi. Dikkat edelim bu hemen hemen bütün sabetaycıların ortak iddasıdır!
Tartışmalar giderek büyüdü, Karakaşzade Rüştü T.B.M.M ye başvurdu, Atatürk’e mektup yazdı ve konu giderek derinleşmeye başladı. Fakat bizzat Atatürk bu konunun kapatılması için emir verdi. Amacı yeni kurulan bir Cumhuriyet’te bilgisi, kültürü ve deneymleri ile batılı bir hayat anlayışına sahip böyle bir cemaatin deşifre edilerek kendilerine bir reksiyonun oluşmasını önlemekti.
Böylelikle 1924 Yılı’nda Türk basınında başlayan tartışmalar 1937 de yeniden Yalman Yunus Nadi arasındaki basın polemiğine kadar son buldu. Türkiye’de değil sabetaycılar hakkında yazı yazmak konuşmak bile yasaklandı. İsrael’li büyük araştırmacı Sayın Moşe Sevilla Şaron bakın bu konuda neler yazmaktadır:
“Dönmeler artık büyük bir sır olmaktan çıkan sırlarının daha fazla açığa çıkacağı kaygısıyla, bu sorunu Türk Basını’nın gündeminden çıkarmak istiyorlardı. O günlerin yeni bir devletin, birleşmiş ve tümüyle Türk olan yeni bir ulusun kurulduğu günler olması nedeniyle, dönmeler ekonomik ve siyasal yaşamdan uzaklaştırılmamaları için fazla deşifre olmak istemiyorlardı” (Dönmeler / Tarih ve Düşünce / Moşe Sevilla Şaron)
1937 Tartışmaları kısaca özetlenecek olursa; Yalman ve Yunus Nadi arasında bir basın polemiği yaşandığı sırada orta çıktığı söylenebilir. Yunus Nadi 22.10.1937 tarihli yazısında Yalman’ı sabetaycı asıllı olmakla suçlamıştır. Yalman bunu kabul etmiş ama yine 24.10.1937 tarihli yasızısında bu olayın tarihe gömüldüğünü bildirmiştir.
Fakat sabetaycılık tartşmaları yine Atatürk’ün İstanbul basınına gönderdiği bir emirle son bulmuştur.
Böylelikle sabetaycılar gayrımüslüm bir unsur oldukları halde, dinen Sabetay Sevi’nin ilke ve prensiplerine gizli olarak inandıkları halde kimliklerinde yazan Müslüman ibaresi nedeniyle rahatlıkla Türkiye Kamu Yönetimi’nde yükseldiler. Kendileri gibi batılı bir hayat tarzını benimseyen Rum, Ermeni, Yahudi, ve Süryani gibi gayrı müslüm unsurların kimliklerinde “Müslüman” ibaresi olmadığı için bu kişilere kapatılan kamu erki sabetaycıların emrine girmiştir. Zamanla Türkiye’de sabetaycı olmayanlar adeta devlet içinde yükselememektedir gibi bir yargının oluşmasına neden olunmuıştur. Oysa altını özellikle çizerek belirtmek isterim: Sabetaycı olmak yükselmek için bir sebep değildi, sabetaycı yöneticilerin yakınında olan, onlarla akraba olan ya da onların menfaatelerine hizmet eden sınırlı sayıdaki bir cemaat üyesi ancak bu imkandan faydalanabilmekteydi. Bu sebeple tüm sabetaycıları bu kişilerle birlikte görmek çok yanlış bir saptamadır.
1946 da Varlık Vergisi sabetaycılar için bir kabusa dönüşmüştür. Başta destekledikleri bu verginin gayrımüslüm unsurları ticaret hayatından sileceğine inanan sabetaycı yöneticiler kendilerinin bu boşlukları dolduracağına inanmışlardır. Verginin ilk kanunlaştığı anda Türk basınının önde gelen sabetaycı kalemi Ahmet Emin Yalman önce vergiyi desteklemişti. Ancak Tahrir komisyonları “D” grubu altında dönme cemaatinden de vergi alınca buna karşı yazılar yazdı.
Varlık Vergisinin uygulaması sırasında vergi giderek azınlıkların bir sınıflamaya tabii tutulmasına yol açtı. 1946 senesinde nereden geldiği belli olmayan bir kudret Sabetaycıları “ D” sınıfı altında bir ayrı vergi mükellefi yaptı. Bu kuşkusuz ki Cumhurbaşkanı İsmet İnönü’nün bilgisi dahilindeydi ve sabetaycılar ayrı bir oranda vergiye tabii tutuldular. Bu durum sabetaycı sermeyenin çözülmesine neden oldu. Verginin intikamı ise ancak 1970’li yıllarda kendisi de Yakubi koluna mensup olan Rahşan (Raşel) Ecevit tarafından alınmıştır. Bu yıl yapılan CHP kongresinde Atatürk’ün yakın silah arkadaşı Milli Şef İnönü, kendisi de eşi dolayısıyla bu cemaate dahil olan Ahmet Yücekök-Rahşan Ecevit- Bülent Tanla- Mehmet Barlas ekibi ile birlikte CHP başkanlığı seçimlerini kaybetti. Bu yılların deneyimli politikacısı İsmet İnünü’nün sonu olacaktı. Dikkat edelim Tanla, Yücekök isimleri Terakki Vakfı’nın halen genel kurul listelerinde bulunmaktadır. Sayın Yücekök hanımı sebebiyle sabetaycı cemaate girmiştir ve Sayın Nafiz Can Paker’in İngiliz Lisesi Hıgh School’dan da sınıf arkadaşıdır.
Sabetaycıların örgütlenmesini dini bir mahiyette görmemek gerekiyor. Çünkü Yalman Vatan Gazetesi’nde 1924 de yayımladığı yazısında bu hareketi dini bir hurafeler bütünü olarak görmüştü. Bu da bize gösteriyor ki bugün cemaatin yokolmasına neden olan %70 lere varan asimilasyon (karışık evlilikler) un temelleri daha o zamandan atılmıştır. Dolayısıyla bu ekibi ve yaptıklarını kendilerini her nekadar sabetaycılığın kurtarıcısı olarak addetseler de bu şekilde görmemek gerekmektedir.
Yalman çok başarılı bir gazeteci ve zeki bir insandı. Tüm hayatı boyunca yazdıklarına bakıldığında şu açıklıkla görülecektir ki hiç bir fikri tam ve kesin olarak savunmamıştır. 1919’ların manda taraftarı gazetecisi 1930 larda koyu bir kemalist, 1942’lerde koyu bir CHP li ve İnönü Taraftarı, 1950’lerde ilkelerinden taviz vermeyen bir D.P li, 1950 lerin sonunda ise bir Menderes düşmanıdır. Gariptir bu ekibin diğer üyeleri de aynı tavrı sergileyeceklerdir. 1960 ve 1970 lerin solcusu Mehmet Barlas, 1980 lerin 12 Eylül savunucusu, 1990 ların ilkelerinden taviz vermeyen Özal yanlısı politikacısı ve 180 Derecelik bir dönüşle de 2000 li yılların liberal islamcı yazarı olmaktadır.Unutmayalım Sayın Mehmet Barlas Sayın Nafiz Can Paker’in kızkardeşi Canan Barlas hanımefendiyle evlidir!
Tüm bunların altında yatan tek bir sebep vardır: Bu insanlar belkemiksizdirler, sadece sabetaycı kökenli olmanın avantajlarını kullanmışlardır, bu yolla her kalıba girmişler ve Sabetaycılığın en önemli ilkesi olan Tanrı’ya koşulsuz iman düşüncesini kendilerine göre modernize ederek “Paraya ve güçlüye koşulsuz iman” haline getirmişlerdir. Bu ana ilke ile her zaman kazanmayı amaçlamışlardır. Bu sebeple 20. yüzyılın yükselen gücü A.B.D ye olan bağlılıkları da gerçek değildir. Eğer başka bir güç ortaya çıkarsa ona bağlanacaklardır. Bir solcu nasıl hem Atatürkçü, hem liberal hem sosyalist ve hem de kapitalizmin savunucusu olabilmektedir? Bu imkan dahilinde midir? 1970’lere damgasını vuran Ortanın Solu kavramının yılmaz savunucusu sayın Bülent Ecevit nasıl bu yıllarda ABD karşıtı iken bugün ABD politikalarının yılmaz savunucusu olmuştur? Aynı şekilde sayın İsmail Cem gibi ailesinde hahamlar yetişmiş bir Dışişleri Bakanı nasıl 1970’lerdeki yazılarını unutarak 2000’li yılların ABD sempatizanı haline gelmiştir?
Üsküdar Bülbülderesi Sabetaycı Mezarlığının Yanındaki Tarihi Küçük Cami. Bu cami Mevleviliğin içine sızan Sabetayistler tarafından kullanılmıştır.
Bu sorular; morfinlenmiş ve hafızasını kaybetmiş bir milletin dimağlarında cevabını aramaktadır. Ahmet Emin Yalman sabetaycı hareketi 1950’lerde o kadar kuvvetli örgütlemiştir ki kendisi ile aynı gruptan gelen (Yakubi), Fatin Rüştü Zorlu, Osman Kapani (kapancılar) gibi isimler Demokrat Parti’nin beyin takımını oluşturmuşlardır. Çok dikkat edelim bu grubun bir arada olduğu en önemli iki yer var, birincisi Şişli Terakki Lisesi, İkincisi de Bülbülderesi mezarlığıdır. Bu konuda yapılacak en küçük bir araştırmada konuyla ilgili kişilerin mutlaka bu kurumlardan birisiyle olan ilgileri hemen bulunacaktır. Yalman kurduğu grubu sağlam temellere oturtmak amacındaydı. Kendisi çok başarılı bir eğitim almıştı, Alman Lisesi sonrasında A.B.D de üniversite eğitimi almış; ve daha sonra da ABD’nin Colombia üniversitesinde sosyoloji doktorası yapmıştır. Bu sebeple kendi politik grubuna girecek kişilerinde benzer eğitimleri alması amaçlanmıştı. Kuşkusuz yine Yakubi koluna mensup Halil Lütfi ile olan ortaklığı bir yana bırakılırsa Yalman’ın kendisine en yakın olan halefi gibi yetiştirdiği Abdi (Abraham) İpekçi’dir. İpekçi koyu bir kemalist, koyu bir solcuydu ve tabii ki yaşadığı dönemde bir Amerikan karşıtıydı. Gariptir Galatasaray Liseli olduğu halde Robert College mezunları derneğinin de başkanlığını yapmıştı. Burada hemen küçük bir açıklama yapayım, Tansu Çiller, Can Paker, Cengiz Çandar, Halide Edip Adıvar gibi en önemli sabetaycı isimlerin ortak özellikleri ya Robert College’den ya da benzeri bir Amerikan okulundan mezun olmalarıdır. Böylelikle ABD de özellikle NewYork’ta çok ciddi bir etkisi olan Amerikan Yahudi Lobisi’ne de yakın bir konuma gelmekteydiler. Bugün Sabetaycı grubun kapancı kolunda ABD pasaportlu çok önemli kişiler mevcuttur ve bunların çoğu da bu ekliptekilerle aynı okullardan mezundurlar.
Lütfen dikkat edelim ABD mandasını 1919’larda savunan kişilerin Robert College ile olan ilgileri göz ardı edilemez, edilmemelidir. Yalman ve Paker aynı A.B.D Üniversitesi’nde yükseköğrenim yapmışlardır.Bunu yalanlamak mümkün değildir. Sayın Bay Paker’de idda edildiği gibi meşakketli bir eğitim almamış, sabetaycı olmasının avantajından yararlanarak bunu tamamlamıştır. Yalman kendisi Yakubi Grubu’na mensup olmakla birlikte diğer gruplardan gelen sabetaycılara karşı da ciddi şekilde yardımcı olmaktaydı. Nitekim kendisinin Türk Basını’nda özellikle 1950’lerde edinmiş olduğu yer çok ama çok önemliydi. Yalman sabetaycıları belki de Cumhuriyet Dönemi’nde örgütleyen ve kurduğu bu örgütle de Türkiye’de çok önemli işler yapan bir gazeteciydi. Asla sadece bir gazeteci olarak kalmadı, Türkiye’nin yönetim kademesinde daha sonraları çok daha komplike hale gelebilecek bir örgütlenmeye gitti. Tatko grubunun sahibi oldu, böylelikle basın-ticaret- politika üçgenini kurup bugünkü siyasi yapının da temelini oluşturdu.
Yalman Türk Basını’nın kendi içindeki kavgalarla bir sonuca ulaşılamayacağını biliyordu. Ona göre uluslararası bir hale gelmek gerekiyordu. Bu sebeple Uluslararası Basın Ajansı’nın da üyesi oldu. Uluslararası Basın Ajansı Üyeliği yoluyla Türkiye’de daha pek çok sivil toplum kuruluşunun yöneticisi olan, yıllarca bu görevlerde kalan “liberal sol sabetaycı grup”Ahmet Yalman 1950 –1970 arasında Türkiye gündemini sürekli olarak “laiklik” sorunu ile meşgul etmiştir. Sadece dine inanma suçu olan insanları Prof. Sahir Erman’ın bilirkişi raporları ile “mürteci” konumuna getirmiştir. Yeni bir din anlayışının tesisi için uğraşmıştır. Kendisine yapılan saldırıları ile “Atatürk’e karşı” olarak göstermeyi başarmıştır. Oysa Yalman’ın en büyük düşmanı kendisinin elinden gazete çıkarma yetkisini alan ve Türkiye’nin tam bağımısızlığını asla pazarlık konusu edilmeyecek bir biçimde devletin temel ilkesi haline getiren Kemal Atatürk’tür. Şunu sormamız gerekiyor, Manda zihniyetini benimseyen ve ülkemizin küçük devletlere ayrılmasını savunan Ahmet Emin Yalman gibi kişiler nasıl Atatürkçü kabul edilmişlerdir? Çünkü Türk Silahlı Kuvvetleri içinde de varolan sabetaycı kökenli, liberal solcu bazı subaylar bizzat Yalman’ın ekibinde yer almışlardır. Unutulmamalıdır 1961 Anayasası’nın mimarı olan Prof. Sıddık Sami Onar da sabetaycıdır, uzun yıllar boyunca cemaat okullarının yönetim kurullarında görevler almıştır.
1960 ihtilalinin beyin takımında onlarca sabetaycı subay vardır. Laikliği dinsizlik olarak ortaya atıp sabetaycı inancı “hurafeler bütünü” olarak gören böylesine bir ekibin sabetaycı cemaati adım adım karışık evlilikler yoluyla asimile etmesi, koskocaman bir cemaati dinsiz ve hedonist bir inanca mahkum etmeleri asla unutulamaz, affedilemez! 1980 Yılında Gazeteci Abdi İpekçi’nin öldürülmesi “liberal sol sabetaycı ekip” için bir felaket olmuştur. Çünkü Ecevit’i elinde adeta oynatan, sayın Bayan Raşel Ecevit’in emirleri doğrultusunda bir siyasi çizgi belirleyen Abdi İpekçi faili mechul bir suikaste kurban gitmiştir. Bu sebeple 1980 Harekatı sonrasında sabetaycılar adeta bir uykuya çekilmişlerdir. Çünkü en yetkili siyasetçileri yasaklanmıştır. Fakat bu dönem yeni liberal solun yeniden toparlanmasına neden olmuştur. Burada kendisi de sabetaycı kökenli olan Sayın Rahşan (Raşel Ecevit) hakkında da biraz malumat vermek istiyorum. 1924 Mübadelesi sırasında Giresun’un Şebinkarahisar bölgesine gelen hanımefendinin ailesi burada yaşayamadıkları için İzmir’e göç etmiştir. Babası Yakubi cemaatine mensup olan bir zattır. Prof. Namık Zeki Aral’ın kızı olan Rahşan Hanım daha çok genç yaşlarda Ahmet Emin Yalman ile ilişki kurmuştur. Sabetaycı yayın grubu Sabah Kitapçılık (Genel Müdürü Şişli Terakki Vakfı Başkanı Haluk Arığ’dır) Tan yayımlanan Rahşan isimli kitabın ( Yazarı ) 40-41. Sayfalarına bakalım: “O sırada Vatan Gazetesi’nin sahibi Ahmet Emin Yalman’dı. Oğlu Tunç Yalman, Bülent’in arkadaşıydı. Ecevit ailesine tercüme işlerini Tunç Yalman veriyordu. (...) Eşinin yokluğunda (Rahşan Ecevit) kısa bir süre gazetecilik yapma fırsatı buldu. Ahmet Emin Yalman’ın yönettiği Vatan Gazetesi ile Altemur Kılıç’ın çıkarmaya başladığı Devir Dergisi’nde çalışmaya başladı.( s: 41-47- Fotokopisi ektedir)
Bu ancak cımbızla toplanan küçücük bilgiler mutlaka sayın Rahşan Ecevit’in anıları yayımlandığında çok daha detaylı olarak ele alınabilecektir. 1973’te İsmet İnönü’yü deviren bu muhteşem kadın Türkiye sabetaycılarının Golda Meir’i olarak kabul edilmelidir. Yalman’ın hayal ettiği büyük sabetaycı imparatorluk Rahşan Hanımefendi’nin çabaları ile kurulma yoluna girmiştir. Abdi İpekçi’nin ölümü aslında Sabetaycıların ilk kadın liderlerinden birini de ortaya çıkarmıştır. Rahşan Hanım; daha sonra Türkiye’nin ilk kadın ve sabetaycı kökenli başbakanı olacak olan Tansu Çiller’den çok daha önceleri lider olmuştur. Kendisinin asla kelimelerle anlatılamayacak zekası ve kudreti onu daima az konuşan , kimliğini ortaya çıkarmayan bir kişi olarak depolitik bir yapıda kalmasına neden olmuştur. Burada dikkatinizi çekmek istediğim diğer bir nokta daha var; sayın Abdi İpekçi’den sonra Milliyet Gazetesdi’nin yeni başyazarı kim olomuştur? Neden olmuştur? İşte bu davanın kilit noktası buradadır. Abdi İpekçi sonrasında Milliyet’in başına sayın Nafiz Can Paker’in kız kardeşi ile evlenen ve bu yolla kendisi sabetaycı bir aileden gelmediği halde bu evlilik sayesinde cemaate giren Mehmet Barlas’tır. Mehmet Barlas’ın siyasi geçmşine baktığımızda şunu görüyoruz. Kendisi 1974 seçimi sonrasında iktidara gelen C.H.P hükümetinde 31 Yaşında sadece bayan Raşel Ecevit’e ve ekibe yakın olduğu için TRT Genel Müdürlüğü’ne getirilen İsmail Cem İpekçi (ki sabetaycı bir aileden geldiği için bnundan utanan ve siyasi kariyerini soyadını değiştirerek kurtaramaya çalışan İsmail Cem mahkeme kararı ile soyadından vazgeçmiştir)‘nin ilk icraatları arasında TRT Haber Dairesi Başkanlığı’na Mehmet Barlas’ı getirmek olmuştur.
Bakınız Prof. Yalçın Küçük Tekelistan isimli kitabında bu konuda neler yazmaktadır: “Ayrıca gazetelerde Derviş’e yakın desteğin , Baykal’ın yakını olduğunu öğrendiğimiz ve iktisatçı olmadığını bildiğimiz bu C.Paker’den gelmesi de ilgimizi çekmektedir. Şimdi anlaşılıyor, ilişkileri Cem’in TRT’nin başına getirildiği tarihe denk düşüyor; Cem o sırada bir yandan TİP sempatizanı idi(..) Haber dairesi de Barlas’tan çok eşi, sabataiyist Canan’a bırakılmıştı, uyum tamdı” (Tekelistan / Yalçın Küçük / s:400 YGS Yayınları / İstanbul 2001 2. baskı) .
Buna bir de Yazar Atilla İlhan’ın şu sözlerini ekleyelim: “Asıl fonksiyonları bunların yabancı sermayededir.(...) İstanbul’daki basını aslında Meşrutiyet’ten sonra büyük ölçüde, bunlar kontrol etmişlerdir, ellerine almışlardır” (Yılların Dönmeyenleri/ Dönmeler K.Taner Ümit/ Hüseyin Kahraman / İslam Temmuz 1988 s:33-37) Sabetaycılar Prof. İlber Ortaylı’nın deyimi ile Türk Modernleşmesinin önemli unssurlarıdırlar. Ancak sabetaycılar kendileri ile ilgili hiçbir konunun tartşılmasına asla izin vermezler. Sabetaycılık ile ilgili bir tartışmanın yapılmasını “Atatürk de Selaniklidir, bu tartışmaların altında Atatürk’e saldırı düşüncesi yatar” diye bertaraf ederler. Eğer kendileri bu konuda tartışmaları önleyemezlerse o vakit Türkiye Yahudi Cemaati’nin içinden kendilerine hizmet edecek birileri mutlaka bulunacaktır. Burada ortaya atılan iddia ise Avrupa’da çok önemli bir suç olan antisemitizm yapılmasıdır. Yine benim sabetaycılığın yahudiliğin bir tarikatı olduğu düşüncelerimin özellikle kendisini de mensubu olduğu cemaati ve patronu Dinç Bilgin’i zor duruma sokacağını anlayan sayın Yaşar Aksoy isimli sabetaycı gazetecinin Yeni Asır Gazetesi’nde yazmış olduğu 31.07.2000 tarihli, makalesinde beni provakatör ve susuturulması gereken bir insan olarak tanıtmıştı. Açıklıkla şahsımı hedef alan ve tehdit eden bu yazıya karşılık gerekli hukuki süreç başlatılmış olduğundan ben daha fazla burada ayrıntılı bilgi vermek istemiyorum.
Sabetayistlerin Üsküdar'daki Bülbülderesi Mezarlığından bir fotoğraf
Burada sabetaycıların kendilerini ifade ettikleri bir filmden de söz etmek istiyorum: Fransa’da çevrilen ve Türkiye’de ki bazı sabetaycı ailelerle yapılan özel konuşmaları kapsayan “Son Dönmeler” isimli bir filmdir. Bu filmin satışı Fransa’da olmaktadır, ancak Türkiye’de bu filmin gösterilmesine bizzat yapımcıları izin vermemektedir. Çünkü Türkiye’nin çok tanınmış aileleri bu filmde konuşmalar yapmışlardır. Kendileri yahudi olduklarını, zorla müslüman yapıldıklarını belirtmişler ve filmin tümü boyunca Türk Milletiyle aralarındaki temel farkları fütursuzca anlatmışlardır. Sayın Bali bu filmden Fatoş A.‘nın beyanatlarını almıştır. Fatoş A. isimli kişi Şişli Terakki Lisesi Yönetim Kurulu Başkanı olan Haluk Arığ’ın eşi Fatoş Arığ’dır. Liberal Sol Sabetaycılar tamamen devlet içinde yaptıkları örgütlenme ile Türkiye’de istedikleri bir yönetim şeklini Avrupa Birliği standartlarına aykırı olarak laik ve demokratik bir sistem olarak benimsetmişlerdir. Bunu bir devlet politikası haline getirmişlerdir ve bunun da savunuculuğunu yapmaktadırlar. İşte çok genel hatlarıyla anlatmaya çalıştığımız bu ekip Şişli Terakki Lisesi’nin yönetimini ele geçirmiştir. Ekte sunduğum okulun genel kurul üyeleri listesinde görülen resimlerin altındaki isimlere dikkatle bakalım: Başkan Haluk Arığ, eşi Fatoş Arığ’ın Türk Basının’nda yeralan beyanatları ile sabetaycılığı artık kesin olarak bilinen bir kşidir. Kendisi bu siyasi ekibin adeta sözcüsü durumundadır. Bülent Tanla Sabetaycıların Karakaşlar koluna mensutur. Kardeşinin mahkemeye sunduğumuz ölüm ilanında da apaçık görüleceği üzere Sabetaycıların Mısırlı ailesi ile ilişkilidir, akrabaları Bülbülderesi Selanikliler Mezarlığı olarak bilinen sabetaycı mezarlıkta gömülmüştür. Yine okulun geçmiş yönetiminde bulunan ve bugün Enka Grubu’nun bir yöneticisi tarafından temsil edilen işadamı Şarık Tara’nın da hanımı sabetaycı kökenlidir. Nafiz Can Paker bir sabetaycıdır, aile üyelerinin mahkemeye sunacağımız resimlerden de apaçık görüleceği gibi önemli bir bölümü Üsküdar Bülbülderesi mezarlığının kapancılar bölümündedir. Nafiz Can Paker’in eşinin erkek kardeşi olan Lütfi Paker de yine bu aile bağlantıları ile okul yönetiminde yer almaktadır. Lütfen dikkat edelim. Bu kişiler kendilerini kaydı hayat şartı ile okul yönetimine aldırmışlardır. Haklarında tarafımdan devletin ilgili birimlerine yapılan tüm ihbarlar Vakıflar Müfettişleri tarafından hasıraltı edilmiştir. İlgili müfettiş raporu da mahkemeye delil olarak sunulmaktadır. Bu düzmece rapora karşı benim tüm çabalarıma rağmen Vakıflar Genel Müdürlüğü harekete geçmemiştir. Zira bu bakanlık tamamen sabetaycıların kontrolü altındadır. Bakınız ilgili bakanlık 1924 Mübadele Arşivi kayıtlarındaki bilgileri hiçe sayarak Osmanlı Arşiv Belgelerini incelediği halde yok farzederek benim bir dilekçeme aşağıdaki tarihi cevabı ververmiştir: "Kayıtlarımızda Sabetaycılıkla ilgili bir bilgi yoktur."
Adsız 15 Temmuz 2017 06:02
burada yazanları 10 binde 1 kişi ya okuyor ya okumuyor geçmişte dış işleri bakanı olmuş vali olmuş başbakan eşi olmuş ülke yönetimin en önemli noktalarında karar vericiler isimler sebatayist deniliyor eğer aslı varsa bu konular aylarca tv kanallarında konuşulmalı millete bunları bir şekilde anlatmak gerek