Baharda Derin Düşünceler | Telgrafhane / Emeğin yanında, Aydınlanmanın izinde
Eklenme Tarihi: 25 Nisan 2018 Çarşamba
Bir çağdan yenisine geçerken hayatta olmak herkese nasip olmaz. Teknoloji çağına geçişe tanık olan şanslı insanlardan biri olarak, tespitim teknolojiye erişmenin gelişmek olmadığıdır. Halbuki bilgiye anında ulaşabiliyoruz. Bilgiye ulaşmanın çok kolaylaştığı bu dünyada adeta eğitim serbestleşti. Herkes dilediği gibi kendini eğitebiliyor.
Yıllarca “eğitim şart” esprisine gülmekten eğitilemez bir hale gelen Türk toplumunda bile eminim bir ilerleme vardır. (bunu iyimser bir düşünce olarak da görebilirsiniz tabii)
Bilginin ve eğitimin önemini, “eğitim dünyayı değiştirecek en güçlü silahtır” diyerek vurgulayan Mandela’ya katılmamak elde değil. Ancak şu soruyu sormaktan alamıyorum kendimi.
Teknoloji çağında, bilgi elimizin altında ama neden insan denen varlık bir türlü gelişmiyor?
Çoğunluk olarak daha acımasız, bencil, kibirli, şiddeti kabullenen, hoşgörüsüz, etrafında olup bitenlere kayıtsız kalan bir insan tipiyle karşı karşıyayız. Sosyal medya dünyasının kalıplarına esir düşmüş bir güruhu oluşturuyorlar aynı zamanda. Bunun aksi yönünde var olan insan tipleri yok değil ancak kanımca azınlıkta.
21. yüzyılda, daha gelişmiş, kötülüğü aşmış bir insanlık bekleniyor. Narnia Günlükleri’nin yazarı C. S. Lewis’in çok beğendiğim “değerlerden yoksun bir eğitim faydalı olmaktan ziyade, insanı daha zeki bir şeytan yapıyor,” sözü bu durumu açıklıyor sanki.
Zır cahiller ve zeki şeytanlar hegemonyasındaki insanlığın kurtuluşu nerede?
Eğitimin faydalı olması dengesi nasıl kurulacak? Saymak ve değer vermek ile başlanabilir.
Değişik ve farklı olanı anlamaya çalışmak ve saygı duymak bir insanın değişmez tutumu olmalı. İnsan olmaya has faziletleri gömüldükleri yerden çıkartmak ve hayata geçirmek belki bir kurtuluş hareketi başlatabilir.
Alçak gönüllülük, kibirsizlik, şiddete başvurmama, hoşgörü, sadelik, temiz kalplilik, feragat. Bin yıllardır insanın bünyesinde olmasına rağmen gün yüzüne çıkamayan bu değerlerle verilecek eğitimler eminim iyilik tohumlarının yeşermesine olanak verecektir.
Yeni kuşaklara aktarılması gereken başlıca değerlerden belki de en önemlisi mutlak doğruyu aramak olmalı aynı zamanda. Edebiyat ve felsefe dünyasına dalmak bunu kolaylaştıracaktır. Siz sevgili okuyucular, biz zaten böyleyiz diyebilirsiniz, eminim öylesinizdir de. Ancak insan kimi zaman kendini kaybedebiliyor ya da dev aynasında görebiliyor. Burada amacım bunları kendime hatırlatmak ve her zaman bu değerlerle var olmak.
Aslına bakarsanız bu bir bahar yazısı olacaktı ancak C. S. Lewis’in kitaplarını keyifle okuyan biri olarak, o muhteşem tespiti aktarmamak olmayacaktı. Kimi zaman derin düşünmek her şeyin ötesine geçebiliyor.
Oysaki açmış güzelim bahar dalları, yem yeşil olmuş parklar ve bahçeler nasıl insanın gözünden kaçar?
Manav tezgahlarındaki taze kuşkonmazlar, yakında çıkacak olan can erikler ve çağlalar, kutlanmayı bekleyen bahar…
Bu yazı bir bahar yazısı olmadı ama lezzetli mi lezzetli bir kuşkonmaz tarifiyle taçlanmalı.
Bu çok kolay tarifi yapmanın tam zamanı.
2 çorba kaşığı sek beyaz şarap veya vermut
3 çorba kaşığı sızma zeytin yağ
Kuşkonmazları, şarabı, tuzu, karabiberi ve zeytinyağını derin olmayan bir pişirme kabında iyice karıştırın. Fırını 230 derece ısıtın. Pişirme kabını fırının üçüncü rafına yerleştirin. 10 dakika kadar pişirin, kuşkonmazlar hem çıtır olmalı ama aynı zamanda yumuşakça kesilebilir olmalı. Yemeği servis tabağına aktarın, limon suyunu serpin.
Son olarak üzerine parmesan veya isli peyniri sebze soyucuyla incecik dilimleyin. Kuşkonmazların üzerine koyabilirsiniz.
Alternatif olarak kuşkonmazlara pesto sos çok yakışır. Dilerseniz hollandez sosta kullanabilirsiniz.
HER YERDE RENKZamanında dünyayı değiştiren 100 şema adlı bir kitap almıştım. Arada bir bakıp dünya tarih...