dertlerimiz hep çok.
başımızı kaşımaya adam tutacağız!
edebiyattan, kelamdan uzun uzun cümle kurup ortaya bırakmaktan o kadar uzaklaşmışım ki cano,
yakınlaşacağımdan da değilde bu bataklıkta hani özlemdendir diyelim.
kutlarım kurtuluşunu taa buralardan
uykusuz bir gece vakti pek uyuyasım olmasada iştir güçtür ya hani pazar olsada uyanacağımız bir uyuma hali karşı koyduğum anlatamasamda anlarsın diye,
dedelerden nasihat alınmış kulaktan dolma cümleleri yad ediyorum izninle.
göz açıp kapayıncaya kadar geçiyor ya zaman artık daha kapalı olsalarda benimkiler -tekrar açılıp açılmayacağı bilinmez-
geçti ya tüm dünler sevinsekmi üzülsekmi bilemedim gece gece
belki uykusuzluktan belki o acımazsız öğretmenimiz zamandan
kararsızca yazıyorum cano kusardık ya ortaya cümleleri sonra ard arda sıralayıp metinler yazardık öyle yapasım geldi taa oralarda olsanda bilirim taa ozamanlar buralardaydık.
ben buralardan yazıyorum oralara
iyisi mi iyi bakalım kendimize iyi olalım yaş geçmeden dedim eş dost ne der diye fazla düşünmeden
fırsat bulmuşken yazıyorum içimden içimden ve derler ya demiştin ya aynen öyle öperim gözlerinden.
Kardeşlerin en güzeline, en içtenine..Koy götüne şurada kuracağım iki güzel kelamın..Sen seni yürekten sevdiğimi hisset yeter bana..Geçenlerde yine nefesim daraldı da,en çare bulunmayacak haldeykençare seni gördüm deben bir canom desem,sen bir canom desen bana diyesırf bunu duymak için Çare cano dedimArayasım geldi...Aramadım..Nefes darlığım geçmedi..Taki yeni güne başlayana kadar..Sen bana ZeynelBen sana Abidin be canom..Derinliğine anlam biçmeye hiçbir bünye yetmez..Kal Sağlıcakla.Buralar çok yapayÇok sığ...Çok duyarsız..Sevgisiz kalmış..Vay halimize..Bir bizmişiz severken saçmalamaya meyilli..Mektup misali olsun..Sonuna da eklerim çekinmeden..Öperim gözlerinden..
Ellerinde agır yüklü poşetlerle,uzak'tan beri yürüyegelen bir adamın, bir hastane önündeki kaldırıma çöküp,ellerindeki yükleri rasgele yanına koyarak,bir sigara yakışınındaki o bezginlik sarmalamış gri kalbimi.Çok perdeli bir hüzün sahneleniyor tiyatroda..Başrolde gerçeklikle sanal arasında kalmış bizler.Perde açılıyoraçılış sahnesinde bençocuklugunu hastanelerde geçirmiş,o ürkütücü,huzursuz 'hastalık' kokusunu,annesinin hüzünleriyle sentezleyerek beyninin koku algılama bölgesinde o kokuyaözel bir yer açan birinin,yıllar sonra,kalabalık bir hastalıgın içinde duyduğu tedirliği oynuyorum.iki adımlık yolu koşarak giden,yol ayrımlarında endişesi sebebiyle hep en kısasını seçen, korkularıyla yüzleşemeyen ben..Kapanırken perde seyircimin beni alkışmasına izin vermeden üstüme kapanıyor..Bense yine gözyaşlarımı perde arkasında akıtıyorum..
Ben ormanın ruhuyum.. ben olmazsam bu orman ağlar,yeşermez.Bir ordu pamuk cinim var benim.. Sadece ormanımız yeşerdiğin de mutlu olurlar.Kalbin temizse görebilirsin..♥♥♥İnsan bir çiçeği severse,milyonlarca ve miyonlarca yıldızda yalnız bir çiçek açarsa,işte o yıldızlara bakarak mutlu olur.Kendi kendine şöyle der: ''işte orada,o yıldızların birinde benim çiçeğim.Ama koyun o çiçeği yedimiydi,bütün yıldızlar kararı verir.Bu hiç önemli değil öyle mi?♥♥♥Ben Kemalelettinin pırpır etmesi için yaratılmış kanatlarıyım..Kemalettin senin sayende o perdeye tutunurken ve benim sayemde uçması gerekirken ben bunu başaramam..Ben Kemalettin'in yalnızca estetik kaygısı olmaktan ibaretim..♥♥♥Ben kaygılarında boğulan, mutfak tezgahında yakalayıp da azarladığınız o küçük karıncayım..Ardından parmağınızla ezip öldürdüğünüz..Siz kimsiniz de bana bu kadar kısa bir ömür bahşediyorsunuz..Yanlış zamanda yanlış yerde olmanın elbetteki cezası vardır..Bu ceza ölüm mü?Oysa benim zamanımla sizinki aynı hızda ilerlemiyor..Ben ulaşmak istediğim yere giderken siz bana göre erken geliyorsanız mutfağa sizi kim öldürmeli yada kim cezalandırmalı...Tartıp ölçmekten ne kadar uzağız.Fütürsuzca yok ediyoruz tüm yaradılışları..Ben küçük bir karıncayım..Sadece kafam karışık..♥♥♥Sırayla ayna tutuyoruz kendimize..Nasıl göründüğümüze bakıyoruz..Daha derine derinin altına inmek için kasıyoruz..değişkeniz..Hepsi bu..
kapı komşum totoro
Güzel bir çift göz, iki edebi cümle alabiliyor aklını başından.
Ben Kemalettinin cırt cırtıyım. kemalettin ben olmadan hiç bir perdede asılı kalamaz.
boka sarmak eyleminin birinci elden kurbanıyım bir çok tanıdığım kadar. hangimiz diğerininden nemlendi anlamadım bir kayıptır gidiyor yıllardır. birer ikişer kayıplar zaman tanındığında sindirilebilinse de ardı ardına gelen kayıplar kanımdaki alkol oranına büyük katkıda bulunuyor. oysa çok kral miraslarımız olacaktı rakı masalarında anlatılmaya değer parmakla gösterilirken acınan biz olmayacaktık. "tüh tüh bu çocugun kafası çok çalışırdı küçükken aptallaştı sonraları nedense" bu bir hala teyze yada maltepe içen komşu teyze sözü olmalıydı birbirimize söylemekte nerden icat oldu. tamam hepimizin hayatına birileri çok pis girdi argo tabirle kafa göz dağıldık ama derinlerdeki bazı acılar bunları hissetmemize bile olanak tanımayacak kadar çoktu. hepimizin kötüsü en kötüsüydü birimizin parmağı kanasa diğerlerinin başına ağrılar girdi az gözyaşı akıtmadık sokak lambalarının altında. ne zaman erken kalkıp bi günü tam olarak yaşamak istesek bişi çıktı. nezaman birini sevmeye kalksak arıza yaptı bi yanlarımız. insanlar gözümüze battı anlam veremedik ne yaptıklarını sordukları soruları anlamadık , sıkıldık kaçtık,sızdık uyandık nerde oldugumuzu hatırlamaya çalısırken bıraktıgımız ayak izlerini silen can ciğer arkadaşlar gördük.
Ben Peter Pan 'ın kılıcının kınıyım ben olmadan Peter kılıcını nereye koyduğunu unutabilir.
şimdi emel sayından dinliyoruz nasıl geçti habersi...