Yaşım 55 i geçmek üzereydi bu üniversitede, son 9 yılımı profesör olrak geçirdim ilk zamanlar heycanlı ve zevkliydi halbuki artık eskisi kadar beğeni almıyordum. mektep dışında yalnız yaşayan biriydim. abes zamanlarımı ya araştırmalarıma ayırarak yada spor yaparak geçiriyordum. ve tabiki birtürlü ulaşamadığım güzel genc ve bakımlı kadınların kölesi olma hayalleriyle. Bir gün üniversitenin spor salonuna inmiştim. amacım sadece biraz spor yapmaktı, tam soyunma odasına giderken bayanlar soyunma odasının kapısının acuk olduğunu gördüm. gözüme ilk çarpan şey orda öylesine duran bayan ayakkabıları idi, kendimi alamayıp içerdede kimselerin olmadığından cesaret alarak içeri girdim ve yüksek topuklu bir pabuç aldım elime. okadar güzel ve çekici duruyorduki yılların vermiş olduğu içimdeki kölelik aşkı bir anda dışarı fırladı sanki, elimdeki pabuç kalbimin daha hızlı çarpmasına yol açtı, dizlerim titriyor ve ayakta duramıyordum sanki, ani yere dizlerimin üstüne çöktüm, elimdeki pabuç bütün benliğime hitap ediyor ve adeta ona hizmet ve kölelik etmem için bana emirler yadırıyordu.Saygıyla eğilip ince sivri burunlu, yüksek topuklu ve uzun bağcıklı bu bayan ayakkabısını ucuna dudaklarımı değdirdim. içimdeki alaz okadar sarmıştıki beni birtürlü elimden bırakıp çıkamıyordum oradan, ve artık bu bayan ayakkabısının kölesi olmuştum adeta, yavaşca aykkabının altını yalamaya başladım, kendimi alamıyor ve artık beni hür bırakması için ona yalvarıyordum, ama fazla vijdansızdı ve beni tamamen sömürmeden bırakmayacaktı ben ona beni artık bırakması için yalvarırken o sivri ucu ile ve yeni yalanarak temizlenmiş tabanıyla yüzüme tekmeler indiriyordu. Elimdeki ayakkabının tamamen etkisi altında ezilmiş bir köle olarak nekadar vakit geçirdiğimi ayrım etmemiş olcağımki spor salonunda atreman yapan üniversitenin kız voleybol takımının gürültüsünü hic duymadım ve hatta onlardan birinin arkamakadar gelip beni seyrettiğinide anlayamadım.
Arkama döndüğümde şebnemi gördüm. kollarını göğsünde kavuşturmuş ve aşalayıcı bir surat ifadesiyle bana bakıyordu. bense ne yapacağımı şaşırmış bir şekilde dona kaldım ve biran evvel oradan kalkıp uzaklaşmayı düşündüm. ama nereye kadar çünkü şebnem benim haftada en az 6 saat ders verdiğim öğrencilerimden biriydi. belkide istifa edip tamamen okuldan ayrılmalıydım diye düşündüm. Bu düşüncelerimin esnasında biçare gözlerimi şebnemin alaycı yüzünden aldım ve doğrularak acele adımlarla gitmeye çalıştım, kapıya ulaşmam için şebnemin yanından geçmeliydim, kafam önümde yürüyordum tam şebnemin önünden geçerken,
– Profesör daha temizlenmesi gereken ayakkabılarım var. dedi şebnem ve beni kravatımdan tutup yüzümü yüzüne yaklaştırdı. ve bana
– Artık elimden kurtulamayacaksın kıcımın profesörü dedi. Devamı 2 de