İki nefes arası bir ömür yaşıyoruz… Farkında mısınız? | r.B.g. / " Sevgi, saygı ve hürmetLerimLe… "
← Çay: Dosta susamış yüreğimizin sesi ve içimizde biriken sözcüklerin gün ışığına vuslatıdır.
Sılayı rahim gönlünde onu unutmadığını hissettirmenin adıdır! →
Rabbena innena semi’na munadiyen yunadi lil imani en aminu bi rabbikum fe amenna, rabbena fagfir lena zunubena ve keffir anna seyyiatina ve teveffena meal ebrar.
Ey Rabb’imiz! Biz, “Rabb’inize iman edin.” diye, iman etmeye çağıran bir davetçiyi işittik ve hemen iman ettik. Rabb’imiz! Suçlarımızı bağışla, kötülüklerimizi ört ve canımızı iyilikle al.
Neden hızlı çalışıyor yelkovan? Neden durmuyor akrep? Takip edebildin mi saniyeleri ? Nasıl da akıp gidiyor zaman. Hiç dönüp baktın mı geriye? Acaba, dediğin oldu mu? Utandın mı geçmişinden ? Şunları yaşamasaydım dedin mi? Yoksa gurur mu duydun? Hatırlayabiliyor musun doğduğunu? Ne var hatırladığın? İki nefes arası bir ömür yaşıyoruz…Farkında mısınız?
Dünya bir eyersiz at
Bunu bilip süren var mı
Zaman, iki uçlu bir bıçak gibidir. Kitap ve Sünnet’in rûhâniyeti içinde değerlendirilirse cennete vuslat vesîlesidir. Bunun aksine nefsine râm olanlar için, sanki akıp giden bir sel gibidir ki, bu selin içinde sürüklenen âvâre bir kütük olmamak îcâb eder.
ZAMAN GERİ ALINAMAYACAK
Geçip giden zamanı bir daha geri almak mümkün değildir. Zaman biriktirilemez, borç alınıp verilemez, satın alınamaz. İnsan bütün varlığını fidye olarak verse, ecel senedinin vâdesini bir sâniye bile takdim veya tehir edemez.
Ebedî âlemin hazırlık safhası olan dünya hayâtı, kısa bir sürede sahip olunan bir define gibidir. Bu yüzden hayat nîmetinin kadr u kıymetini bilip onu hakkıyla değerlendirmek îcâb eder. Zira bu nîmeti zâyî etmenin telâfîsi yoktur. Zamanı, hiç bitmeyecekmiş gibi nefsânî arzular peşinde hoyratça ziyan etmek ve kulluk vazîfelerini ihmâl edip ertelemek, son nefeste kahredici bir pişmanlık sebebi olur.
Son nefes, nihâyete eren bir dünya hayâtı ile yeni başlayan ebedî bir âlemin kavşak noktasıdır. Yine o, son derece sarp ve çetin bir geçittir. İdrak sahibi her mü’min, o geçidi derin derin tefekkür edip her hâlini bu istikâmette düzeltme gayreti içinde olmalıdır.
Hayat sahnesinin son perdesi olan son nefes, herkesin kendi âkıbetini aksettiren, buğusuz, berrak bir ayna gibidir. İnsanoğlu kendisini en net olarak son nefes aynasında tanır. Çok kıymetli zaman parçaları olan nefeslerimizi bu fânî topraklar üzerinde tüketirken, ilâhî kameraların her an kayıtta olduğunu unutmamalıyız. Doldurduğumuz hayat kasedi bir gün; “أِقْرَأْ كِتَابَكَ : Kitabını oku!” emri ile bize seyrettirilecek. O vakit kendimizi çok net bir şekilde yeniden tanıyacağız.
Son nefesimizin zamanı meçhul olduğundan bizi ebedî hayatta felâha erdirecek bir hesaba hazırlık için gün, bugündür. Âhiret azığımızın tedâriki demek olan amel-i sâlihler için dem, bu demdir.
TEK TEK HESABA ÇEKİLECEĞİZ
“Beş şey gelmeden önce beş şeyi ganimet bil: İhtiyarlığından önce gençliğini, hastalanmadan önce sıhhatini, fakirliğinden önce zenginliğini, meşgul zamanlarından önce boş vakitlerini ve ölümünden önce hayâtını!” (Hâkim, IV, 341/7846; Bkz. Buhârî, Rikâk, 3; Tirmizî, Zühd, 25)
Bu yazı ! ÖĞüT !! NaSiHaT !!! HaYaT DeRSLeRi, >BiR KıSSA BiN HiSSe >, .:.GöNüLdEn GöNüLe.:., :. ŞüKüR .:, :: ALLAH (CELLE CELÂLÜH) ::, ÖLüM ve ÖTeSi, Haberler ve politika, KoMPoZiT, KuR'aN-ı KeRiM, SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe... içinde yayınlandı ve ahiret, ALLAH, amel, ayrılık, Azrail, Ölüm, ömür, bağışla, cennet, dünya, firak, hayat, hesap, iman, kabir, nefes, Rabbimiz, son nefes, veda, Vuslat, Yaşam olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.