Altı Metrelik Özgürlük (Ertuğrul ERDOĞAN)
Şehrin en büyük araştırma hastanesinin kafeteryası koridorları gibi kalabalıktı. Umut arayanlar kafasındaki bin bir düşünceyle ordan oraya savruluyordu. Giriş kattaki "Danışma"nın ilk sağından kafeteryaya girdim. Önce çay kuyruğuna daha sonrada börek kuyruğunda geçen zaman diliminde köpüklü bardaktaki çayımda sıcaklığının cansızlığındaydı. Cılız, gözlüklü genç kızın baktığı kasaya yaklaştığımda
Vatman Şakir Bey (Cabal Babil)
Vatman şakir bey, Kocaman iki kanadı olan, üzerinde kapıya yakışan demirden dökme büyük bir anahtarla açılıan kilidiyle, bizi koruma görevi dışında bizden bir parça gibi, bizimle yaşayan, sokak kapımızın karşısında duran divanın üzerine babamın evden çıkma vakti geldiğinde, onun ancak iki küçük çocuğun kaldırabileceği ağırlıktaki deri ceketini, iki kolundan çekerek ayakta dururduk
Kumarbazlar (Şenol Durmuş)
Bizim çevremizde ise kurduğumuz o küçük kumar dünyasında hayatı dağılan insanlar yığılırken, bu yolda heba olurken aramızdan sadece kardeşim bu yolculuğu başarıyordu.Kardeşim insanları bir kitap gibi okuyordu.Yeter ki onu bir kez görsün...Ertesi gün o kişi onun gözünde artık klasik bir eserdi.
Mor Koyun (Emine SEVİNÇ ÖKSÜZOĞLU)
LEYLA'NIN YAŞAMINDA BİR ARKADAŞ GİBİ GÖRDÜĞÜ MOR KOYUNUN VE BABASI REŞAT AĞANIN ÖYKÜSÜ KONU EDİLMEKTEDİR.
Bir Yaz Sabahı Ardından - Gün (Yıldız L.Karakaş)
Ne mutlu, bulutsuz , güneşli bir yaz sabahı ardın dan gelen günün ve akşam üstlerinin keyfini yaşayanlara..
Atatürk'ün Fotoğrafçısı Cemal Işıksel ve Ben (Emine Pişiren)
-" Atatürk ile ilgili kitapların, kütüphane dışına çıkmasına izin verilmediğini öğrendim. Size söz veriyorum, 2 veya 3 gün içinde bu kitapları getireceğim. Sizden rica ediyorum. Artık soruşturma almak istemiyorum
" diye, adeta yalvarıyordum...
Hüzün Çizdim Yine Yüreğimin En Dip Köşelerine… (Emine Pişiren)
Masada üç kişiyiz. Biri ben biri Opera ve Bale’nin koro sanatçısı Tanju Albayrak ve rahmetli Aziz Nesin oturmaktayız. Az sonra sıcak köpüklü kahvelerimiz gelecek ve biz koyu bir sohbeti başlatacağız. Damak tadında bir sohbet hem de…
Türk Subayı İle Ermeni Kızın Aşk Öyküsü (Emine SEVİNÇ ÖKSÜZOĞLU)
GERÇEKTE YAŞANMIŞ OLAN ANADOLUDA YETİŞMİŞ TÜRK SUBAYI İLE, ERMENİ KIZI ANUŞKA'NIN AŞK ÖYKÜSÜNÜ KONU ETMEKTEDİR.
Bir Çift Gözlü,bin Sözlü Şehir (Abdurrahman KARAL)
Gürültülü şehri adeta ikiye bölen gizemli sese yönelmişti artık. Buğulu gözlerinde hatıralarını arar gibiydi…
Mahur Beste (Ahmet Savaş)
Dışarıda yağmur vardı ve damlalar camları usulca çizmeye başlamıştı. Büyükannem, dedemin kahveyi bitirdikten sonra bir kaç yudum aldığı suyu, avucunun içinde kristal bir kalbi taşır gibi getiriyordu.
Aşkın Titreyen Elleri (Özgür Tanrıverdi)
Uykum geldi artık... evet... uyku bu herhalde… Bu ışık!... ve bu masmavi parıltı… Bu aydınlık beyaz ışık… Yoksa?...
Ölüden Mektup Var (Arzu Menteşeoğlu)
Yıl 1978. Anarşik hareketlerin alevlendiği bir dönem. Ben henüz ilkokul ikinci sınıfa gidiyordum.... Bekir; köyden gelmiş son derece fakir bir ailenin çocuğuydu. Babası çocuklarının gözü önünde annelerini bıçaklamış. Annesi ölmüş, babası da hapisteydi. .
Yıkık Duvarlar Konuştu (Numan Kurt)
"Kerpiç kerpiç üstüne kurdum binayı Binayı kurar iken gördüm Leyla'yı Leyla başıma açtı türlü belayı"
Pantolon (Engin Yavuz)
Çaylarını yudumlayıp, dolunaya karşı birer sigara yaktılar, hala büyüklerinden gizli sigara içiyor olmanın heyecanıyla.. Sonra türküler söylediler birlikte, sesleri ovada yankılandı: "Derdim çoktur hangisine yanayım Yine tazelendi yürek yaresi Ben bu d
Benim Öyküleri - 2 - (Melika)
Kabadayılık da Gitti Elden Netekim (Cafer ŞAHİN)
Bir Mektup (Ömer Faruk Hüsmüllü)
Ben onun bazen,acımasız ve vicdansız,intikam peşinde koşan bir yaratık olduğunu da düşünüyorum.Acı çektirmek,ağlatmak,sızlatmak,hiç birisini yapamazsa saatlerce,günlerce bekletmek ve bundan haz duymak ister gibi.Çengelini attığı erkeklere yaşamı zehir etmeyi çok kolay başarıyor.İşin ilginç yanı seçtiği kurbanları genellikle duygusal yanları ağır basan sevmeye ve sevilmeye susamış kişiler oluyor
Köprüleri Yıkmak İçindi Yaptıklarım… (Denizci)
El eleydik birlikte olduğumuz her dakika da, her saniye de… Birbirimize dokunmak nefes almak gibi gerekliydi, zorunluydu adeta bizim için, hayat buluyorduk birbirimizin gözlerine derinlemesine bakmaktan, doyulmaz bir haz alıyorduk dudak dudağa konuşmaktan… Aşk-sevgi denilen şeyin ta kendisiydi yaşadığımız, hem de görenleri kıskandıran, nazarlara davetiye çıkaran türden bir sevgi ve aşktı… Ben bazen bundan endişelenir ve sana söylerdim, sen de bana aklına getirme getirirsen başına gelir derdin, haklısın derdim ve getirmemeye çalışırdım, sonra bu endişemi unutur yeniden kaybolurdum mutluluğun kollarında seninle…
İlk Aşk (Kemal Yavuz Paracıkoğlu)
Aşk denilen o şey yok mu; ah, o aşk! Ona dair birçok şey beynimde cirit atmaya başlamıştı. Sınıfımdaki kızlar da bir güzeldi ki!
Hastanede Bir Gün (Nesrin Göçmen)
Yoğun bakımda geçen üç günüm önemliydi tabi ki; ancak tedavim sırasında çıkan omzumu fark ettiren o deli ağrı ve sonrası, beni daha çok yordu. Acil serviste üç saat uğraşılmasına rağmen; yerine bir türlü gitmeyen omzum, narkoz altında istemeye istemeye elli senelik kuytusuna oturtuldu.