﻿ Tezer Özlü (1943-1986) – Genç Yazı
Simav’da doğdu. Çocukluğu anne babasının görev yaptığı Simav, Ödemiş ve Gerede’de geçti. İstanbul’a on yaşındayken geldi. Avusturya Kız Lisesi’ne gitti; ancak mezun olmadı. 1961′de yurt dışına çıktı. 1962 – 1963 yıllarında otostopla Avrupa’yı gezdi. Paris’te tanıştığı tiyatrocu ve yazar Güner Sümer’le 1964 yılında evlendi. Birlikte Ankara’ya yerleştiler. Sümer’in AST’ta çalıştığı bu dönemde Özlü Almanca çevirmenlik yaptı. AST’ta 1963-64 sezonunda Sümer’in yönettiği Brendan Behan’ın Gizli Ordu oyununda oynadı. Sümer’den ayrılarak İstanbul’a yerleşti. Geçirdiği rahatsızlık nedeniyle kesintili olarak 1967 – 1972 yılları arasında İstanbul’da farklı hastanelerin psikiyatri kliniklerinde kaldı. Çocukluğundan başlayarak yaşadıklarını ve klinikte kaldığı bu dönemleri Çocukluğun Soğuk Geceleri kitabında yazdı.
1968 yılında yönetmen Erden Kıral’la evlendi. Bu evlilikten 1973′te kızı Deniz doğdu. Bir burs alarak 1981′de Berlin’ e gitti. Bu arada Kıral’dan ayrıldı. Kanada’da yaşayan İsviçre asıllı sanatçı Hans Peter Marti ile tanıştı ve 1984′te Marti’yle evlenerek Zürih’e yerleşti. Göğüs kanseri nedeniyle 1986′nın 18 Şubat’ında burada öldü. Mezarı Aşiyan Mezarlığı’ndadır.
Tezer Özlü insancıl yanlarının çıplaklığını ve çaresizliğinin yürek yangınlarını, soğukkanlı, düz, keskin bir o kadar da can alıcı sözleri yoğurmuş ve şiirlerine adeta nokta atışı yapar gibi yansıtmış bir kadın.
Bir kadının belki de en verimli döneminde zor bir hastalığın pençesine düşmesi, Üstelik de bu kadın Tezer Özlü gibi kelimeler ile oyun oynayan bir kadın olunca, hastalık öncesi, toplumun kadına ve insana bakış açısını anlatmış, hastalık sonrasında ise hastalığının da etkisiyle, ölüme yelken açmış beyaz bir gemi gibi, bu yolculuğa çıkacağını anlatan içten ve ince nüanslar ile süslemiştir sözlerini…
Yine Tezer Özlü’ nün satırlarından:
Kadınlar ve yazan kadınlar!
Her ne kadar her zaman dış görünüşleriyle, annelik vasıflarıyla ön planda ve çözümlenmiş duygusal varlıklar gibi düşünülse de, aslında her kadının kendine has bir dünyasının olduğu, kadınları yine kadınların anlayacağı ve anlatacağı gerçeğini değiştirmez.
Kadın yazarlar belki de kadınlara ait bu gizemli dünyanın kapılarını hafif aramak suretiyle, aslında bir anlamda kadının beden boyutundan uzaklaşmasına vesile olmuştur.
Tezer Özlü de bu kadınlardan biridir.
Tezer Özlü lün hayata bakışında ki ve satırlarında ki cesaret, duruşunda ki efelik, kadınlığın doğasında ki zarafeti zedelemeden kadınsılığını kullanmadan içsel konuşmalarını dillendirmesi, ona duyduğum ilgi ve hayranlığın sebebleridir..
Tezer Özlüyü anıyor ve içi ağlayan kadına Rahmet olsun diyorum.
Acı mıdır insanı mahveden?