Hiçbirimiz yalnız kalmak istemiyor, sürekli sevilmek istiyoruz. Bir saniye bile yalnız kalmaya tahammülümüz yok! Dans kursları, spor salonlarından bitmeyen saatler.. Her şey çok güzel, insanın hobisinin olması dünyanın en tatlı şeyi ama neden kendimizle ‘yalnız’ kalabileceğimiz yarım saati bile kurs, atölye peşinde koşarak heba ediyoruz ?
Çünkü ne yöne giderseniz gidin, farkında olun olmayın hep içeriden dışarıya bakıyoruz. 💙
Önce kendine şefkat, tam kalbinin en sıcak yerinden ama dışarıdan değil. Sigara ve alkol bağımlığı gibi aslında ilgi, şefkat bağımlığı.. Yine aynı nedenle içeride olan boşluğu kapatma dürtüsü ile yapılan tüm eylemlerin bedeli de aynı oranda daha büyük sonuçlar doğruyor.
Farkındalık…. Son dönemin büyük kelimesi ama anlamının netliği zaman alıyor. Buzdolabını her açtığında miden gerçekten aç mı, yoksa mutsuz olduğun için mi yemek yemek istiyorsun? Cep telefonu her eline alıp, arkadaşını aradığında yalnızlıktan korktuğun için mi onunla konuşmayı seçiyorsun yoksa o an arkadaşının sesini duymak mı istiyorsun?
Bence en zor kısmı, cevaplar hoşuna gitmediğinde içinde şefkatla onlara yer açmaya gönüllü olmayı araştırmak oluyor. Ya da yer açamadığında ezbere tepkine gittiğinde de o hale de alan açmayı denemek.. Bir nefeslik boşluk, yol boyunca hepimizin yardımcısı.
Nefes al, alan yarat kendine….Haydi şimdi biraz kendinle kalmaya ne dersin? Hiçbir şey yapmadan öylece kalmaktan bahsediyorum. Ne dersin ?
Etiketler acı, alan, aşk, boşluk, farkındalık, ilişki, mutsuzluk, nefes, sevgi, telefon, yalnızlık, şefkat
Previous postGerçek sevgi
Next postYeni sene gelirken
‘Kendine doğru’ için 2 yanıt
ebru28gkmn70 dedi ki:
Çok güzel yazmışsınız:-) Elinize yüreğinize sağlık:-D
Çok teşekkür ederim -♥