12 Eylül 1980 Askeri Faşist Cuntası tarafından hüküm verildi, 13 Aralık 1980´de Ankara Merkez Cezaevi´nde idam edildi. Henüz 17 yaşındaydı...
"Seni, anlatabilmek seni. <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Erdal Eren'in yoldaşlarıydılar...
Önce Sinan Sümer düştü (30 Ocak 1980). ODTÜ öğrencisiydi, elinde boya kutusuyla bir duvarın ününde durdu. Halkına haber vermek istiyordu, Parti'nin kurulduğunu... Faşist bir polis tarafından vurularak öldürüldü.
2 Şubat 1980'de Sinan Sümer'in öldürüldüğü yerde protesto gösterisi yapıldı. Gösteriye müdahale eden askerlerle göstericiler arasında çıkan çatışmada er Zekeriya Önge ölürken, Erdal Eren'le birlikte 24 kişi gözaltına alındı. Eren, Zekeriya Önge'yi öldürdüğü iddiasıyla tutuklandı. Tarihin en hızlı yargılamasının ardından, 19 Mart 1980'de idama mahkûm edildi. Ne yaşına bakıldı, ne avukatlarının sunduğu delil ve tanıklara. Faşist Cunta 13 Aralık 1980'de idam etti.
Erdal'ın idamının ardından, pankart asarak idama tepkisini dile getirmek isteyen Ercan Koca, gözaltına alındı. Ercan, iki gün boyunca gördüğü yoğun işkence sonucu yaşamını yitirdi.
Böylece Sinan, Erdal, Ercan artık birlikte anılır oldu her 13 Aralık'ta.
Devrim ve sosyalizm mücadelesinde unlar halklarımızın yüreğinde ve bilincinde ölümsüzleştiler...
Ankara Sıkıyönetim Mahkemesi’nde
Sayın yargıçlar, Türkiye ve dünyada örneği görülmemiş bir yargılama usulüyle karşı karşıyayız. Bu davanın, bu kadar çabuk sonuçlandırılmak istenmesi, olay dahi anlaşılmadan, yukarıdan gelen emirlerle baştan kesinleşmiş bir kararın formalitesini yerine getirdiğinizi gösterir. Hakkımdaki kararın, üst düzeydeki sıkıyönetim komutanları tarafından verildiği o kadar açıktır ki; yürürlükteki hukuk usulleri dahi ayaklar altına alınmıştır.
Mahkemeniz sadece bu düzeni koruyan bir kurum değil, aynı zamanda askeri yönetimin hiyerarşik emirlerine de bağlıdır. Ve sizin burada emir kulu olmaktan, tanrıların kan isteğini onaylamaktan başka bir göreviniz yoktu. Bu o kadar açıktır ki; bırakalım mahkemenin hukukun kurallarını yerine getirmesini, sadece usule ilişkin bir yöntemi bile çiğnemesi, bunun yeterli bir kanıtıdır.
Hakim sınıflar ve onların uşakları, sömürü ve baskı düzenine yönelen her hareketi, kanla boğmak istiyorlar. Bunu için olamadık tertipler tezgâhlıyorlar. Halkın kurtuluşu için mücadele veren, baskı ve sömürüye karşı çıkan herkes, bu tezgâhlara muhataptır. Ve siz, bir mahkeme heyeti olarak, bu tezgâhın bir dişlisinden başka bir şey değilsiniz. Benim hakkımda ne kadar peşin bir yargılama yapıldığı, son derece ortadadır. Nitekim benimle ilgili olayın ertesinde Genel Kurmay Başkanı'nın; "Çoktandır, idam olmuyor, bazı kişilerin idam edilmesi gerek" şeklinde demeç vermesi, benimle ilgili idam kararının kanıtıdır. Ve size bu konuda ulaşan emirlerin, açıkça dışa vurulmasıdır.
Hakim sınıflar ve uşakları, kan isteklerini benim idamımla tatmin etmeyi düşünüyorlar. Ben bu olay sırasında kasten bireri öldürmedim. Bir eri öldürmek, siyasi inancıma terstir. Kaldı ki; ben isteyerek öldürmüş olsaydım, bu öldürme olaylarını sürdürecek durumdaydım. Her şeyden belli olduğu gibi sadece havaya iki el ateş ettim. Tabancamda beş mermi vardı, ayrıca yedek şarjör doluydu. Askerlerin hemen hepsi benim hedef sınırlarım içinde olmasına rağmen, ne öleni, ne de başkasını öldürmedim. Kastım olmadığından, ateş etmedim. Kaldı ki o panik içerisinde askerlerde çok sayıda mermi sıktılar.
Sıkıyönetim, halklar ve halk gençliğine yönelik bir saldırıdır. Sıkıyönetim ilanından bu yana 'dur ihtarına uyulmadığı' gerekçesiyle, onlarca vatandaş ve devrimci jandarma ve polis tarafından katledilmiştir. Ve benim katıldığım gösteriye nedeni olan polis tarafından katledilen Sinan Sümer'in ölümü de bunlardan biridir. Her türlü demokratik hakkın hakim sınıflar ve sıkıyönetim tarafından ayaklar altına alındığı şu dönemde, biz devrimcilerin alçakça katledilen yoldaşlara son saygı görevini, yasaları da çiğneyerek yapması, meşrudur. Meşru olmayan sıkıyönetimin ta kendisidir.
Biz devrimciler, sizlerin şartlandırılmış düşüncelerinizdeki gibi, terörist veya anarşist değiliz. Biz devrimcilerin, Türkiye halkının her türlü baskı ve sömürüden kurtulması dışında hiçbir kaygımız yoktur. Anarşi yaratmak veya terör estirmek, bizim düşüncemizle çelişir. Tersine en büyük terörist ve katil bu devletin kendisidir. Buna sıkıyönetim öncesinde ve sonrasında devlet güçleri tarafından katledilen halk ve halk gençliğinin kanları tanıktır.
Bugün, devrimcileri ve onların bir parçası olan beni, aldığınız emirlere uygun olarak yargılayabilir ve ölüm cezasına çarptırabilirsiniz. Fakat bu ilelebet sürmeyecektir. Bir gün mutlaka oturduğunuz yerde halkımız olacak, sizi ve koruduğunuz düzeni yargılayacak, doğru kararı verecektir.