Ocak 2019 – Çay Zamanı
Ocak 26, 2019 by dilek	Yorum yazın
Çocukken bahar mevsimine bayılırdım.Karlar erir, küçük derecikler büyürdü.Derelerin kenarında sarı sarı bahar müjdecisi çiçekler açardı.Bizim memleket biraz soğuk olduğundan ağaçlar çiçekleri birazcık daha geç açardı.Bizde sarı çiçeklerle idare ederdik. Pırıl pırıl güneşten ,ılık meltemli rüzgarlardan eriyen karların altından arınmış, durulmuş toprak göz kamaştırırdı.Bir de olmazsa olmaz çiğdemlerdi. Onları toplamak keyifli afiyetle yemek daha keyifliydi .Onları yedikten sonra baharın enerjisini içimizde hissederdik.Rengarenk kelebeklerin peşinden hiç durmadan koşardık.Bazı kelebekleri tutar kanatlarına dokunurduk. Onun o yumuşak kanatları yeni yapılmış yağlı boyalı resim gibi hemen bozulurdu. Sonra bakardık ki kelebek uçamaz hale gelir. Bizde onu bırakıp diğer uçan renkli kelebeklerin ardından koşup dururduk… Sonra ne mi oldu büyüdük ve kelebeğe dönüşü verdik…
Kategori: A- Anektodlarım	Etiket: bahar, kelebek
Bazen dağılır ruhum
Kendimi tanımaz olurum
Sırları saklamaya başlarım
Derken yerlere saçılırım
Sonra topla toplayabilirsen
Herkes akıllı olsa
Doktorlara kim ekmek verir
Aç kalırlar be
Yani herşeylerini bana borçlular
Aman boşver borçlu kalsınlar
Kimseyi incitmemeye çalışırım
Sağolsunlar onlarda bana öyle
Dilleri dikenli olsa da
Başa sarar ağlarım
Sonra tekrar gülerim
Dedim ya deliyim işte
Kategori: A - Şiirlerim
Yalanda Olsa Sevdiğini Söyle
İçinden bir renk tut!Bu renge göre bana bir yalan söyle ,o kadar içten söyle ki inandır beni….
Yılandan korkmam yalandan korktuğum kadar.Meşhur yalancı çoban kıssaları ,daha okul öncesinde anlatılan pinokyo masalları. Nedir peki bu yalan?Neden tercih ediyoruz.?Hata yapmaktan korkmazken hatayı örtbas etmek için neden bu yolu kullanıyoruz?
Hani öğle ki yalanları renk katogorilerine ayırmakta ayrı bir olay.Yalanları masumlaştırmak,normalleştirmeye çalışmak. Herkes söylüyor şeklinde genele yaymak.İnsan oysa çok iyi bilir ki bardağı en son damla taşırır.Bir kıvılcımla binlerce dönüm orman yok olabilir…Yanlışları küçük görmek insanın en büyük hatasıdır.
Yalan söylemek gizli bir kişilik bozukluğudur.Yapılan hatayı kendine mal olmasından kaynaklı tedirginliğin vermiş olduğu anı kurtarma çabasıdır.Ya sonrası …Devam ettirdiğimiz ve bir süre ortaya çıkan yalanlarımız ciddi bir güvensizlik sorununu meydana getirir.
Bir kereden bir şey olmaz ile başlar ya en büyük yanlışlar.Yalanda öğledir bir kere söylediğiniz yalanların devamı kendiliğinden geliverir.Bir süre sonra da kişiliğin bir parçası oluverir.Çocukluğunuzu hatırlayın mutlaka yalan söyleyen ama şöyle sahici yalanlar söyleyen arkadaşlarınızı ,eğer yetişkinlikte görüşme imkanınız varsa göreceksiniz ki hala değişmemişler.O arkadaşlarınızla hala bir güven sorunu yaşarsınız.
İnsan özünü ,yani o çocuk masumiyetini ne kadar muhafaza edebilirse o kadar temiz bir ruhla kalabiliyor. Yalanlarla ıslanan dil yine kendine zarar veriyor.Kendini mutsuz ediyor.Her yanlış gibi yalanın da en küçüğünden dahi uzak kalınmalı .Nitekim Allah Rasulü de (SAV) şöyle buyurmuştur:“Münafığın üç alameti vardır: Yalan söyler” ….
olayı ne kadar güzel anlaşılır özetlemiş değil mi?Yalan söylemenin müslümanın vasfı olmadığını.
Sonsuz salatü selamlar olsun….
Kategori: A- Anektodlarım	Etiket: pinokyo, yalan
Ocak 20, 2019 by dilek	Yorum yazın
Ben böyle hayal etmemiştim
Beni yalanlar yıkmayacaktı
Beni haramlar yakmayacaktı
Benim pembe düşlerim vardı
Kocaman gülüşlerim vardi
Kırıldı aynalar, kırıldım ben
Yok oldu koca bir ben
Bırakalım herşey yarım kalsın
Başladık derken yarım kalalım
Bu kış çok zor bitecek gibi
Kalbimizden çıkmayacak gibi
Buruk sevinçlerle yarı doymak
Baharı beklerken yarım kalalım
Fırtınadan kurtulunca sevinmek
Durgun suda nasipmiş boğulmak
Oldum derken tekrar ölmek
Yaşamaya yarım kalalım…
Ocak 12, 2019 by dilek	Yorum yazın
Hoyratça kullandığımız sözcükler,cümleler.Sadece sohbet olsun diye anlamı dahi olmayan lakırdılarımız. Bitiremediğimiz fındık kabuğunu doldurmayacak anılarımız.Bazen de kızgınlıktan savurduğumuz küfürlerimiz….
Sözcükler melodili ile birleştiği zaman insan ruhunu cezb eden bir şekle dönüşür.Sözcükler adeta canlanır. Ruhları ne yöne çekmek isterse o yöne kolayca çekebilecek hal alır.Nağmeler insan ruhuna ne kadar dokunursa etkide o nedenle tesirli olur.
Radyonun etkin şekilde kullanıldığı dönemleri hatırlayanlar bilir.Radyodan gelen o buğulu sesler bizleri duygulardan duygulara sürükler,anlatılan küçük hikayeler adeta bizi de içine alırdı.
Kendisine bağırılan kulaklarını kapatan çocuğun kalp çarpıntısı ile kulağına sevgi sözcükleri fısıldanan sevgilinin kalp çarpıntısını düşünün.İki seste kalp çarpıntısına neden oluyor.Biri yıkıcı iken diğeri yapıcı etki yapıyor.
Sözcükler büyülüdür.Doğru yerde,doğru zamanda,doğru kişiye kullanıldığı zaman etkili olacaktır.Hoyratça kullandığımız sözcükler etkisini yitirir.Onları kullanmak bize sadece zaman kaybettirecektir.Üzgünüm://
Kategori: A- Anektodlarım	Etiket: büyü, çocuk, sözcük
Ocak 4, 2019 by dilek	Yorum yazın
Başakların arasından gidenler gördüm
Sırtlarında koca bir yük ,beli iki büklüm
Arkasına dahi bakmadan sessiz gidenler
Çamurlu toprakları eze eze yürüyen
Balçıga dönen asfaltta bata çıka ilerleyen
Alınları bulgur bulgur terleyen
Bilinmeze kosarcasina gidenler gördüm
Meftalatari tohum gibi toprağa ekenler
Bir kuru dalı yesersin ümidiyle bekleyenler
Gül suyu için gülü candan edenler
Bülbülü yasta koyup gidenler gördüm
Biz ademoğulları hiç bitmeyen arzularımızın peşinden koşuyor,koştukça yoruluyor,yoruldukça tükeniyoruz.Hırslar,arzular,kıskançlıklar,aşklar,ağlamalar … derken tekrar tekrar başa dönmeler.
Her şey aslında çocukluk denen dönemde saklı.Tıpkı tohumun kalbindeki sır misali.Duvarlar arasında anne ve babanın kontrolünde ve kardeş veya daha fazlası ile karşılaşılan, hayatıda bundan ibaret olarak düşünülerek başlanılan hikayeler. Ne zaman ki bu duvarlar arasından tek çıkılmaya başlanılır “bizim çocuk çok değişti ” cümleleri havada uçuşur. Aslında değişen çocuk mudur ? Yoksa artık kontrolü kaybettik kaygısı mıdır?
Karmaşanın en yoğun yaşandığı dönemde ailemiz de sağolsun yangına körükle gitmeyi acayip güzel başarır.Huzur aranılan limanlara fırtına bizden önce varmıştır bile.Savrularak geçirilen bu dönemlerde çocukluk gibi parçaları eksik yapboz gibi tamamlanmış sayılır.
Artık her şeyin tamam olduğu döneme geçmeliyiz değil mi?Bizimde artık duvar örme zamanımız gelmiştir.Bir itiliş mi yoksa olması gereken mi ?Herkese göre cevap değişken olabilir. Biz ve değişen rollerimiz.Üst makama yükselişimiz.Artık bizimde çocuklarımız var .Yerine getirmek durumunda kaldığımı birçok sorumluluklar dizisi.
Bundan sonrası artık nihai sona hazırlık evresi! Pişmanlıklar ,keşkeler,eskilere duyulan özlem…Leylalarda takılı kalan ruhun,son çırpınışları.
Kategori: A- Anektodlarım	Etiket: ergenlik sorunları, gençlik
Okul Öncesi – Kapı Süsleri
Okul Öncesi Etkinlikler- Yaz