Yazasım geldi tutmayın beni..
Mevsim Yemekleri Tüm hastalıkların zihinsel nedenleri..
Çok zaman geçti çok.. FF’den sonra içimde ukte daha da büyüdü.. Yazasım da yazasım geldi.. Gerçi bu template’te eskidi ama neyse..
Hep birşeyler yazmak istiyorum ve yazmıyorum.. Ama sanırım problemi buldum; Bazen aklıma öyle şeyler geliyorki eğer yazarsam birileri tarafından yanlış anlaşılmaktan korkuyorum sanırım. Sonuçta public bir ortamda yazıyorum ve beni tanıyan kişilerin bunları okuma olasılığı çok yüksek. Sanki yazdıklarım gerçekmiş yada gerçek olaylardan esinlenilmiş gibi algılanacak diye korkuyorum. Öyle taşın altında buzağı arayan, birşeyleri birşeylere bağlamayı bir halt sanan, bu sayede birşeyleri çözdüğünü düşünen, “haaa bak böyleymiş demekki” diyip gıybet yapmayı çok seven o kadar çok kişi varki.. Sonra ayıkla pirincin taşını.
Halbuki o düşündüklerin tamamen hayal ürünü, tamamen benim dünyamda üretilmiş, fantezilerim, bazen hayallerim, bazen silahım, bazen duygusallığım.. Kime ne ki gerçek olup olmadığı.. Beynimin gereksiz çalıştığı anlarımın kırıntıları. Dışa dökemediğim için içimde kalan, kaldıkça da kanallarımı tıkayan fazlalıklarım. Çocuk sahibi olanlar bilirler.. Bebek sütü yeterli derece emmezse annenin göğsünde biriken süt dışarıya çıkmadığı için katılaşır, peynirleşir ve süt kanallarını tıkar.. Sonra başlar ateşli hastalıklar.. Bu da öyle birşey..
Yazasım var.. çok yazasım.. körelmemek için yazasım var.. Farklı bir adla, farklı yerlerde gizli yazmak lazım belki.. Orada da bir takım hinler çıkacaktıır elbet.. Ama o da başka bir zevk olurdu.. Köşe kapmaca oynamak.. Beyin gereksiz çalışıyor ya.. Meşgale lazım.. En azından saatlerce vakit kaybetmez insan başka meşgalelerle.. Heleki en değerli şey zamansa günümüzde.. (Heleki bitişik yazılmazki.. bilemedim.. süzgünüm..)
Oh be.. yazdım işte birkaç satır sonunda.. ama mutluyum.. hemde çok.. şeytanın bi tarafını kırdım sonunda.. yazdım işte.. yazdım.. bekle beni ey evren.. sessizliği bozmadan geliyorum.. farkettirmeden..