“Şiddet Dili” ve liderliğin tarifi… - Kocaeli Gazetesi
Yazar M.Tanzer Ünal -20 Haziran 2013
“Şiddet Dili” ve liderliğin tarifi…
Psikiyatr Prof. Dr. Özcan Köknel’in şubat ayında piyasaya çıkan kitabının adı böyle…
Köknel, kitabında “şiddet dili” ni şöyle anlatıyor:
“Şiddet dili, toplumsal salgın ve afet boyutlarına ulaşmıştır. İnsan ilişkilerinde şiddetin boyutu her geçen gün artmaktadır. İnanç, dil, etnik köken, milliyet, laiklik, demokrasi, hukuk, anayasa ve yasa kavramları anlamını yitiriyor neredeyse.”
Köknel’in kitaptaki “liderlik” tarifi de ilginç.
“LİDER, önder sözlükteki anlamıyla başkan, komutan, kılavuz, rehber, şef, yardımcı, yol gösteren kişidir. Liderler, grubu yönetme ve yol gösterme eylemi yüklenirler.
En küçük gruptan en büyük topluma dek liderler, bazen içinde bulunduktan gruptan kendiliğinden çıkarlar, bazen de atamayla gelirler. Bulundukları grup içindeki davranışlarına, temel tutumlarına göre yetkeci (kontrolü, yetkiyi kendinde toplayan) ya da özgürlükçü olurlar. Özgürlükçü liderler, demokratik gruplar ya da toplumlarda yetişirler. Liderlik görevi kendilerine grup üyelerinin gösterdiği güven ve saygınlık sonucu verilir. Bu tip liderler duyarlı, anlayışlı, geniş görüşlü ve hoşgörü sahibidir. Kişilikleri güçlü ve etkileyicidir. Bazı alanlarda geniş ve derin görgü, bilgi ve deneyimleri vardır.
Yetkeci liderler, çoğunlukla geleneksel grup ya da toplumda yetişirler. Tüm güçleri ellerinde tutmak isterler. Değişmez, katı, sert kalıplaşmış kişilik yapıları vardır. Yönetimde ast-üst ilişkilerine önem verirler. Gücü ellerinde tutan kişi ya da gruplara dönük eğilimleri vardır. Diğer gruplara ve toplumlara hoşgörüleri olmayıp, çevredeki kişileri bastırıcı ve suçlayıcı tutumları ağır basar. Bu tür liderler, atamayla geldikleri gibi, grubun beklentilerine ve ihtiyaçlarına en iyi yanıtı verecekleri umuduyla kendiliğinden de çıkabilirler. Harold D. Lasswell, “Güç ve Kişilik” (Power and Personality) isimli araştırmasında, liderlerin, politikacıların kişilik yapılarını inceleyerek onları değişik tipler altında toplamıştır.
Geleneksel toplum ve kültür içinde yetişmiş, din, gelenek, görenek, töre gibi temel toplumsal yapıdan kaynaklanan değişmez, katı, sert davranış kalıplarını benimsemiş ve çocukluğu, gençliği baskı altında geçmiş insanlar yetkeci, gerici, tutucu lider ve politikacı olurlar. Değişmeye gelişmeye karşı çıkarlar. Geçmişi özlerler. Geçmişe geri dönmek, geçmişi yaşamak ve yaşatmak isterler. Görüşlerini kabul ettirmek, yaymak uygulamak amacıyla bastırma, korkutma, yıldırma, zor kullanma yollarından, yöntemlerinden yararlanırlar. Kendilerine karşı çıkanları 'dinsiz', 'kâfir', 'Hıristiyanların, Batı'nın, Yahudilerin uşağı' olmakla suçlarlar.
İç dünyasındaki coşkuyu, toplumsal sorunlara ve toplumun gelişmesine yansıtmış kişiler yenilikçi, reformcu tiplerdir. Bunlar gerçekçi olduklarında toplum için yararlı atılımları gerçekleştirilebilirler. Ancak, kendi güçleri ve yetenekleri ile içinde yaşadıkları toplumun özellikleri arasında sağlam bağlar kuramazlarsa, boşlukta kalır ve sönerler."
“Şiddet dili” ve lider nedir, anladınız değil mi?