Sutyen değil mengene | Kaos GL Haber Portalı
Sutyen değil mengene
Elli üç yıl öncesinden türcü ve cinsiyetçi bir haber: “İnekler sutyen takmaya başladı”
Elli üç yıl öncesinden bir haber… Hürriyet Gazetesi haberi “inekler sutyen takmaya başladı” başlığıyla okurlarına sunmuş. “Hayvancılık ve sütlü mamuller bahsinde dünyanın en ileri memleketlerinden sayılan Danimarka çiftliklerinde ineklere sutyen takılmaya başlanmıştır” diyor haber ve inek sutyeni üretilmeye başladığını müjdeliyor.
Sutyenin yan anlamıyla kullanılması tesadüf değil
İnek sutyeni hala kullanılan bir ürün. 1964 Yılında tanesi 270 liraya satılıyormuş günümüzde 150-160 lira arası değişiyor. Ürün tanıtımında şöyle yazıyor: “ Merada ve kalabalık ahırlarda memelerin zarar görmesini önler.” Oysa endüstri için bir üretim aracı olan ineğin sağılması ineğin kendisine ve yavrusuna zarar verir.
Çiftliklerde, periyodik olarak suni tohumlama (tecavüz: insan eliyle ineğin vajinasından rahmine bir çubukla boğanın sperminin bırakılması) dedikleri yöntemle hamile bırakılmaları, sütün devamlı alınabilmesi için sık hamile kalmaları nedeniyle 25 yıllık ortalama ömürlerinin 4 yıla düşmesi, daha fazla süt alabilmek için yavrunun anne inekten zorla ayrılması, yaşlanan ve “verimliliği” düşen ineklerin doğru mezbahaya gönderilmesi düşünüldüğünde, ineğin acılarının sutyenle dinebileceğini ummak mümkün müdür?
Konumuza dönecek olursak, 1964 tarihli Hürriyet Gazetesi’nin “inekler sutyen takmaya başladı” haberi, yukarıdaki gerekçelerle ve kadın iç giyim ürünü olan “sutyen”in yan anlamıyla endüstride kullanılması nedeniyle, Etin Cinsel Politikası kitabında Carol J. Adams’ın bahsini ettiği “kayıp gönderge” kavramıyla ilişkili olarak cinsiyetçi ve türcüdür.
“Duble Hindi Göğüs, D Kup”
Kimi yiyeceğimizi, partiyarkal politikanın belirlediğini belirten Carol J. Adams “kayıp gönderge”yi kısaca şöyle tanımlıyor: “Etin cinsel politikasından herkes etkileniyor. Bir lokantanın mönüsünde şu satırlara rastlamak mümkün; “Duble Hindi Göğüs, D Kup. Bu Sandviç Kocaman!” Etin cinsel politikası aracılığıyla bu tür imgeleri tüketmek, kültürümüzde kadının nesneleştirilmesi hakkında, bu nesneleştirmenin farkına varmaksızın açıkça konuşup şakalaşmanın önünü açıyor. Etin cinsel politikası başka bir düzeyde daha işliyor; Etin insana güç verdiği ve erkeklerin et yemeye ihtiyaç duyduğu yolundaki hurafenin idamesini sağlıyor.