GİZLENEN TARİHİMİZ: Nisan 2017
Sanat tarihinin takvim şeridi 564 sene önceki Türk unutkanlığından günümüze uzanır.
Bu takvim boyunca çığır açan sanat yaklaşımının noksanlıkları verilen eserde sırıttığı halde açılan geçitten geçme kolaylığını kullanan sanatçı eseriyle maharet gösterdi sanıla geldi. Sanatçılardan birisi aşina olunan sanat dilinin hangi imkânlarının ihmal edildiğini fark ettirme uğruna takipçilerin nankör nazarlarından yara almağı göze aldı mı, ardından gelenin parsa toplama yolları daha kolay yürünür şekle girdi. “Bir medeniyet olgunluk dönemini çöküşe geçince yaşar”. Bu tarz aforizmalarla kendimizi avuturuz. İşin özü itibariyle mesaisini sanata hasreden herkes her devirde kendini insanlığın imdadına yetişmek için feda etti. Sanatçı ister edip, ister ressam, ister besteci olsun sanat dili ile ikrar edilebilenin sınırlarını zorlayarak kendine tahsis edilmiş yere ulaşmağa çabaladı.
Bu çaba hatırına sanatçılar aleyhine konuşmaktan imtina etmelidir. Bir sanatçıya sahasının cengâveri olması sebebiyle sanatçı dediğimizi hatırda tutmalıyız. Bizler samimi sanat takipçileri isek sanatın muhtevasının her hangi bir uzlaşı çerçevesine sığan bir anlam taşımadığı dikkatinden uzak kalamayız. Bizi tek ilgilendiren sanatçının bize ulaştıracağı ışık uğruna kendini yakma derdine düşüp düşmediği, bizi bayağı ve harcı âlem şeylere gönül eğdirme belâsından kurtarıp kurtarmadığıdır. Takvim şeridi boyunca Wagner’in veya Brahms’ın, Picasso’nun veya Matisse’in, Baudelaire’in veya Ziya Paşa’nın tarafını tutmak zorunda değiliz. Mecbur olduğumuz muktedirlere yaltaklananların kirlenmişliği bilincidir. Sanat takipçileri olarak temiz kalmamız için harama hile karıştıran günü kurtarıcılar safını, “sayyad-ı bî insaf” hizmetini terk etmemiz kifayet eder.
Katolik kilisesi kapılarını ardına kadar bir Luther şakirdi Bach’a açıyor. Açmayıp da ne yapsın? Bestelerine bir yandan çocuklarının nafakasını çıkarmağa çare, diğer yandan ibadet şevkine vesile olsun diye emek veren Bach medeniyetin klasisizme yer açmasının öncüsü bir Barok temsilcisi kabul edilir. Barok ’un kollarından birini Rokoko ’ya uzatmasının sebebi de belki Haendel’in Su Müziği diye bilinen süitlerini İngiltere Kralı I. George’un kendine karşı öfkesini teskin etmek için bestelemiş olmasıdır. Amellerin niyetlere göre oluşundan şüphe etmemize mahal yok.
İsmet Özel, 26 Nisan 2017
Tanburi Cemil Bey Derneği'nde Derya Türkan - Özer Özel konseri
Belâyı âteşe belki hayâle
N'için durun figân-ı şule zâdım
Benim sensin bu alemde muradım
Beste: Mustafa Nâfiz Irmak
Güfte: Râtip Aşir - Mustafa Nâfiz Irmak
Solist: İbrahim Suat Erbay
Tanbur: Muhammed Enes Üstün
Kemençe: Emine Bostancı
Ney: Ahmet Altınkaynak
Yer: Tanburi Cemil Bey Derneği, Üsküdar
Vazifesi "dünyayı güzelleştirmek" olan insan, yapamadığı yerde kenara çekilmeyi bilse, doğanın güzelliği zaten her yeri ve her şeyi sarıyor.
İşidin ey ulular, ahir zaman olusar,
Sağ Müselman seyrektir, o da güman olusar.
Danişmend okun tutmaz, derviş yolun gözetmez,
Bu halk öğüt işitmez, ne sarf zaman olusar.
Yani er gelmiş erden, elini çekmiş şerden,
Aceb mahluk irişti, göz yummadan dirişti,
Helal haram karıştı, assı ziyan olusar.
Birbirin yavuz sanır, ettiğim kala sanır,
Yarın mahşer gününde, işi beyan olusar.
Ey Yunus imdi senin ışk ile geçsin günün,
Sevdiğin kişi senin, canına can olusar.
Editör: Yağız Gönüler zaman: 12:46 Hiç yorum yok:
Geçmişin hükümranlığının tayin edici rolü sebebiyle, şimdinin dünyasına hitap edebilecek bağımsız düşünceler geliştiremiyor, oluşturamıyoruz. Ancak bağımsız düşüncelerle içerik üretilebileceğinin farkında değiliz. Bağımlı her düşünce, paketlenmiş, kalıplaşmış, slogana dönüştürülmüş bir düşüncedir. Genç kuşaklar coşkulu olabilirler; ancak olgun kuşakların daha derinlikli, bütünsel bakışlara sahip olmaları gerekir. Olaylarla çok yakından ilgilenen ama fikirlerle ilgilenmeyen bir topluluk için, sağlıklı bir gelecek imkânı yoktur. Hangi nedene dayalı olursa olsun, kendi iradelerini başkalarının iradesine teslim eden topluluklar, kendi kendilerini köleleştirmiş olurlar.
Hangi gerekçeye dayalı olursa olsun, hiç bir içe kapanma savunulamaz, mazur görülemez. Her içe kapanma büyük bir kuraklığa neden olur. Kendi içine kapanan bir kültürün, tek tipli bir kültürün, kapalı ve tek başına yaşayan, yaşatılmak istenen bir kültürün, insanlığın dünyasına kazandırabileceği herhangi bir şey olamaz. İçe kapanmak, geçmişe kapanmak, insanlıkla konuşma ve iletişim kurma yetisini kaybetmekle sonuçlanır.
Fethullah Gülen vasıtasıyla Türkiye'ye sokulan ve yayılan bozuk anlayış dokulara işlemiş. Devletin Fethullah Gülen Cemaati düşmanlığı da anlaşıldığı kadarıyla konjonktürel. Zihniyet her yere sirayet etmiş ve hatta hükmediyor. Bu çocuğumuz Başbakan Yardımcısı Tuğrul Türkeş'in faaliyetleri hakkında bilgi veriyor.
Cumhuriyeti çocuk saflığıyla ve heyecanıyla sevebilmenin sonsuz güzelliği...
Mudéjar (Müdeccen, İspanya Müslümanları) stilinde inşa edilmiş. Endülüs mimarîsine benzerliği bundan.
Kazablanka, Fas. İnsan bakmaya doyamıyor.
Âlemde neler olup bittiğini anlamaya çalışmak mecburiyetindeyiz
“Karşı tarih” bir ideoloji değil, bir görme biçimidir. Geçmişe baktığında ne gördüğünle ilgilidir daha çok. Ama insan geçmişe başka, bugüne başka bakmaz. Kendi zamanını yekûnlaştıran biri zaten tarihin kurgulanışını sorgulamaz ve onda zalimce bir yan olduğunu aklının ucundan bile geçirmez. Aslında “karşı tarih”, kişinin gelecekte yok sayılmış bir özneye dönüşmemek için verdiği bir savaştır. Karşısında düzenli olarak yağlanıp işletilen bir yekûnlaştırma atölyesinin çalıştığının da farkındadır. Devletler, inançlar, şirket ruhları, takımdaşlıklar, hemşerilikler şu yalnız varlığa kucak açıp durmaktadır işte. Yıldızlı gök altında bir başına durmakta zorlanan herkes, kendisine uygun bir kuyu bularak tarihin işini kolaylaştırır. Geriye, “karşı tarih”in adamları kalır. Onlar gerçek yalavuzlardır; bazen bir dağ tekkesine çekilmiş, bazen bir kütüphaneye sığınmış, bazen adresi olmayan yolculuklara çıkmış, şu büyük anlatı değirmenine düşüp öğünmemek için her yolu denemişlerdir. Bana öyle geliyor ki Tanrı, tarihi yapıp sonra ona tapanlara değil de, şu yalavuzlara, şu “karşı tarih” adamlarına daha yakındır…
Aziz Nesin'in bir Rufai dervişi olan babası Abdülaziz Efendi için yazdığı şiir:
Editör: Yağız Gönüler zaman: 08:49 1 yorum:
(…) Karın ağrısından şikâyet eden bir hasta bunun ilacını kullandığı takdirde fayda görür, fakat baş ağrısının ilacını kullandığı takdirde hiçbir fayda görmez. Helâke sürükleyen cimriliği, yüz sene boyunca gündüzleri oruç tutmak ve geceleri namaz kılmak gideremez. Yine nefse ve hevâya uyma hastalığını, tendini beğenme hastalığını, çok Kur’an okuma, çok ilim elde etme, zikretme, ibadet etme tedavi etmez. Bunu ancak onu kalpten çıkarıp, onun zıddı olan tevazuyu kalbe yerleştirmek suretiyle tedavi edebilir.
Eğer, “ekmek mi üstün, yoksa su mu üstün?” diye sorulursa, buna “yerine göre ekmek, yerine göre su efdaldir” diye cevap verilir. Öyleyse malı hayır yolunda sarfederek şükretmek sâlih bir ameldir ki bununla kalpteki cimrilik giderilmiş olur. Çünkü bu yüzden dünya sevgisi kalpten çıkmış olur. Bu sayede kalp Allah’ı tanımaya ve O’nu sevmeye hazırlanmış olur. (…)
İbn Kayyım el-Cezviyye
(Sabredenler ve Şükredenler, İnsan Yayınları)
Tercihler çoğunlukla duygusal olduğu için bu referandumda siyasiler yine düşünceyi harekete geçirip ikna edecek söylemlerle değil, duygusal hitap biçimleriyle halkı etkilemeyeçalıştılar.
Seçim sonuçlarının bizim kadar ölüm-kalım mücadelesine dönüştüğü başka bir ülke var mıdır bilmiyorum. Bu niye böyle?
Kaybettiğine inanan kesimlerin adaletli temsil hakkından mahrum olacaklarına dair duydukları endişe belki de en büyük sebep. “Artık bizim borumuz ötecek”, “bundan böyle biz varız”, “gelirsek ne yapacağımızı göstereceğiz.”... gibi rövanşist ve üstünlerin gücüne dayalı söylemler kaybettiğini sanan (kaybeden de diyebilirsiniz) kesimi ister istemez savunmaya ve de savunma dili geliştirmeye sevk etmektedir.
Gerçekten yeni bir Türkiye idealinden bahsediliyorsa eski ve fersude geçmiş zaman alışkanlıklarından kurtulup mesnetli ve derinlikli bir tarih bilinci geliştirmek şarttır.
Referandumda çıkan sonuç bir şeyler söyleyen, konuşan ve yer yer ellerini şakaklarına koyup düşünen bir sonuçtur. Bu manzarayı halk organize etmiştir. Kırmadan dökmeden başarmıştır bunu. Şimdi bir teşehhüt miktarı durup düşünerek birbirimizi anlama vaktidir.