Kıraç: Karavanda yaşamaya mecbur bırakıldık
Kıraç, özel hayatına dair birçok konuyu Arif Hür ile konuştu.
Müzik kariyerinde 20 yılı geride bırakan, bugüne kadar diziler için yaptığı müziklerle adından sıkça söz ettiren Kıraç, yakın dostları hariç hiç kimsenin bilmediği, Beykoz’a bağlı Ali Bahadır Köyü’ndeki çiftliğinin kapılarını ilk kez HT Magazin’e açtı. 5 yıl önce eşi Ayşe Şule Bilgiç’le bankadan kredi çekerek bu çiftliği aldıklarını ve kredisini hâlâ ödediklerini belirten ünlü şarkıcı “13 dönümlük bu çiftlikte 17 inek, 16 tavuk, 8 ördek ve 5 hindi besliyorum” diyor. Çiftlik sit alanı olduğu için 5 yıldır karavanda yaşamaya mecbur bırakıldıklarından dert yanarak ilgili makamlara seslenen Kıraç, bütün ömrünü şehir hayatında geçirenlereyse “Topraktan geldik toprağa gideceğiz, kini ve nefreti arkamızda bırakalım” çağrısında bulunuyor...
‘Elektrik olmadan yaşıyoruz’
Bugüne kadar bir çiftliğiniz olduğunu neden hiç dile getirmediniz?
“Çiftliğim var” diyerek gösteriş yapma gereği duymadım da ondan. Tam 5 yıldır Beykoz’a bağlı olan Ali Bahadır Köyü’ndeki bu çiftlikte eşim ve çocuklarımla birlikte zaman geçiriyorum. Kışın daha az geliyoruz ama yazın ağırlıklı olmak üzere havalar güzel olduğunda hep buradayız. Aşağı yukarı 5 yıldır da karavanda yaşıyoruz.
Gördüğünüz gibi derme çatma bir ev bile yok. Burası imarda sit alanı olarak gözüktüğü için tek katlı küçük bir ev yapmamıza bile izin verilmiyor. Civarda villalardan geçilmiyor ama nedense bize kulak asan yok. Profesyonel karavancı değiliz ama karavanda yaşamaya mecbur bırakıldık. Aracılığınızla Beykoz Belediyesi’ne ve devlet büyüklerime sesleniyorum. Tek katlı bir ev yapabilsek bile ailecek çok mesut olacağız.
İnsanların çoğu karavanda yaşama hayali kurar aslında. Mecburiyetten de olsa siz bunu gerçekleştirmişsiniz. Karavanda yaşamak size neler hissettiriyor?
Karavanda yaşamak çok zahmetli ama yazın kaldığımızda keyifli oluyor. Eşim ve çocuklarla birlikte güneşin doğuşunu, karanlık çöktüğündeyse yıldızları seyretmek paha biçilemez. Burada elektrik olmadan yaşıyoruz. Küçük ama şirin bir ortam söz konusu. Karavanda yaşamak insana bütün dert ve tasalarını unutturuyor. Dediğiniz gibi çoğu insan karavanda yaşama hayali kurar. Bu hayali neden gerçekleştiremezler anlamıyorum. Herkes karavanda yaşayabilir. Karavanda yaşamak isteyenler bu fikrini ertelemeyip hayata geçirmeli. Karavan candır. Herkese karavanda yaşamayı öneriyorum. Açık konuşmak gerekirse ilerleyen yıllarda ailemle birlikte karavanda yaşayabiliriz. Eşim ve çocuklar da çok alıştı çünkü.
‘Sütü ve yoğurdu kendimiz üretiyoruz’
Bir çiftlik sahibi olma fikri ne zaman ortaya çıktı?
Eşim Ayşe de (Şule Bilgiç) ben de doğaya çok düşkün insanlarız, tabiata âşığız. Bir gün otururken “Neden bir çiftlik almayalım?” dedikten sonra hemen harekete geçtik. Bizler doğanın bir parçası olmak zorundayız. Ancak doğayla beraber uygarlığa gidebiliriz. Doğaya zarar verirsek kendi topuğumuza sıkmış gibi oluruz. Açıkçası çocukluğumdan beri de böyle bir hayalim vardı.
Çiftlikte hangi hayvanları besliyorsunuz?
An itibarıyla 16 tavuk, 17 inek, 5 hindi ve 7-8 tane de ördek besliyorum. 100 liraya aldığım makineyle kolaylıkla Türkmenlerin yaptığı gibi yoğurttan tereyağı yapıyorum. Yine sütü ve yoğurdu kendimiz üretiyoruz. Dışarıdan yoğurt, tereyağı ve süt satın almıyoruz. Çiftliğimizde tek eksik yumurta belki de. Açık arazi olduğu için tavuklarımıza bazen hastalık geliyor ve her gün yumurta alamayabiliyoruz. Bir inek en fazla 15 kilo süt veriyor. Günde ortalama 80 litre süt alıyoruz.
Bu işin ticaretini yapıyor musunuz?
Ticarete atılmayı düşünüyorum ama çok yatırım gücüm yok. Yatırım gücüm olsa atılmak isterdim. Şimdi “Bu kadar sütü, yoğurdu ve tereyağını ne yapıyorsunuz?” diyeceksiniz. Büyük bir bölümünü eşe dosta ve ihtiyaç sahiplerine veriyorum. ‘topraktan geldik, toprağa gideceğiz’
Şehir insanı da çiftçilik yapabilir mi?
Kolaylıkla yapabilir. Modern insanlar niye yapmasın? İnsanlar evlerinde oturup boş boş televizyon izleyeceklerine 2-3 aile bir araya gelip bir çiftlik kiralayıp kiraladıkları yerde dönüşümlü kalarak pek tabii ferah bir yaşam sürebilir. Şehirdeki her insan çiftlik yaşamını arıyor ama cesareti yok. Ekonomiyi bahane ediyorlar. Unutulmasın ki topraktan geldik, toprağa gideceğiz. Topraktan bu kadar uzaklaşmamak gerekiyor.
Şehir hayatından uzaklaşmak nasıl bir duygu?
Şehirdeki kapitalist sistem ve teknoloji insanları birbirine küstürüyor, ayırıyor, bölüyor ve parçalıyor. Şehir dışında öyle bir şey söz konusu değil. Bu sessizlik ve özgürlük hissi tarif edilemez. Kendinle veya ailenle baş başa kaldığında zaman duruyor adeta. Şehir hayatında zamanın nasıl geçtiğini anlayamıyorsun. Burada zaman kaliteli akıyor. Şehir hayatı bizim hareket kabiliyetimizi kısıtlıyor. Şahsen çiftliğe geldiğimde yeniden doğmuş gibi oluyor, nefes alabiliyorum.
‘Eşimle gurur duyuyorum’
Yapımcılığını Düşyeri Atölyesi’nin üstlendiği, eşiniz Ayşe Hanım ve çocuklarınızın rol aldığı, sizin de müziklerini yaptığınız ‘Pepee: Birlik Zamanı’ vizyona girdi. Film hakkında neler söyleyeceksiniz?
2008 yılından bu yana ekranlarda yayınlanan ‘Pepee’ adlı çizgi film için eşim canını dişine takarak mücadele etti. İlk milli çizgi film kahramanın filminin çekilmiş olması çok sevindirici. Bir nesil adeta Pepee’yle büyüdü. Uğraşlar neticesinde ortaya komik ve öğretici bir film çıktığını söyleyebilirim. Yıllardır bu alanda bir mücadele veriyoruz ama bunu kesinlikle ticaret odaklı düşünmüyoruz. Yıllarca cepten yedik. Ama gelinen noktada milyonlarca çocuk Pepee sayesinde tuvalet eğitimini, halk oyunlarımızı öğrendi. Eşimle gurur duyuyorum.
‘Kin ekmek yerine sevgi ekelim’
Yaşanılabilir bir dünya mümkün mü?
Dünyaya baktığımızda geniş halk kitleleri genel olarak iyiye, sevgiye ve saygıya eğilimliler. Ancak kapitalizmin musluğunu elinde tutan küçük gruplar gitgide gaddarlaşıyor, insani duygulardan uzaklaşıyor. Bu grupların kendilerini bizimle aynı memeli cinsinden görmediklerini düşünüyorum. Sürekli insanlıktan şikâyet etmek yanlış. Dünyada kimin ne yaptığı son derece açık. Biz geniş halk kitlelerinin birbirimizle tartışmayı bırakıp tepedekileri adam gibi adam olmaya zorlamamız gerekiyor. Yeni yıldan tek dileğim dünyayı sömüren küçük zümrelerin yok olması. Olmuyorlarsa da ıslah olurlar umarım!
Bir köşeye atılan sevgi kavramını artık yeniden gün yüzüne çıkarmamız için çabalamız gerekiyor sanırım...
Evet, sevgi kavramını yeniden hatırlamalıyız. Farklı görüşteki insanlara burun kıvırmayıp onların düşüncelerine saygı göstermeliyiz. Hayat karşıt görüşlerle güzel. Ülke olarak bu zor günlerden kutuplaşarak çıkamayız. Kin ekmek yerine artık sevgi ekelim. Zülfü Livaneli’nin de dediği gibi, “Dünyayı sadece güzellik kurtaracak. Bir insanı sevmekle başlayacak her şey...” Bir de şunu aklımızdan çıkarmayalım, Türkiye’de yaşayan her birey cumhuriyet ve laiklik konusunda birleşmeli. Laikliği şimdi anlayamazsak ileride acı bir şekilde anlayacağız.
Bu atmosferde ne yapmamız gerekiyor?
Her yurttaşın laikliğin ipine sarılması gerekiyor. Eğer sarılmazsak sonra biri çıkar ve satranç oynamanın günah olduğunu öne sürer. Ama üniversiteden mezun olan gençlerin iş bulup bulamamaları hiç konuşulmaz. Bilimle ve sanatla uğraşmaz, satranç oynamazsak birbirimizle tartışır dururuz. Sonuna kadar sanat ve bilim diyorum.
‘Müzik piyasamız bitmiş durumda’
Son olarak ‘Senden Sonra’ adlı tekliyi yayınlamıştınız. Yeni yılla birlikte yeni projeler de olacak mı?
Geçtiğimiz yıl size verdiğim röportajda dediğim gibi kesinlikle albüm yapmayacağım. Önümüzdeki aylarda tekli şarkılar çıkarmaya devam edeceğim. Müzik piyasamız bana göre bitmiş durumda. Ortada nitelikli bir albüm yok, sadece doldur boşalt var. Yıllarını müziğe adamış bir sanatçı olarak şu an müzik piyasasındaki durumdan mutsuzum. Kulağıma nitelikli sözleri olan şarkı gelmiyor. İçerikler oldukça çok kötü. Teliflerle ilgili sıkıntıların aşılamamış olmasıysa büyük sıkıntı. Allah yardımcımız olsun.
26 Ocak 2017 Perşembe 17:12
evet topraktan geldik topraga gidecegiz.bu düşünceyle sana ve ailene hayırlı ömürler kıraç bey