Hayvanlar Alemi Köpekbalığı Anatomisi
Köpekbalığı anatomisi, kemikli balıklardan çeşitli şekillerde farklıdır. Köpekbalığı anatomisinde gözlemlenen varyasyon, türleşme ve habitat varyasyonunun potansiyel bir sonucudur.
Bir köpekbalığının iskeleti esas olarak kıkırdaktan oluşur. Özellikle, endoskeletonlar kemiğe göre daha esnek ve daha az yoğun olan mineralize olmayan hiyalin kıkırdağından oluşmuştur, bu da onları yüksek hızlarda daha az enerji dışarı atmalarını sağlar. Her iskelet parçası perikondriyum adı verilen bir dış bağ dokusu tarafından oluşturulur ve daha sonra tessera adı verilen altıgen, mineralize bloklar tabakasıyla kaplanır.
Çoğu köpekbalığı sekiz yüzgeçe sahiptir: bir çift pektoral yüzgeç , bir çift pelvik yüzgeç , iki sırt yüzgeci , anal yüzgeç ve kuyruk yüzgeci. Köpekbalığı yüzgeçleri, ceratotrichia adı verilen iç ışınlar tarafından desteklenir.
Bir köpekbalığının kuyruğu, köpekbalığı için ana itme kaynağını sağlayan kuyruk sapı ve kuyruk yüzgecinden oluşur . Çoğu köpekbalığı heterocerkal kaudal yüzgeçlere sahiptir, yani omurga (genellikle daha uzun) üst lobda uzanır. Kuyruk yüzgecinin şekli köpekbalığının yaşam tarzını yansıtır ve genel olarak beş kategoriye ayrılabilir:
Uskumru köpekbalıkları gibi açık suların hızlı yüzen köpekbalıkları , neredeyse eşit büyüklükte üst ve alt loblara sahip hilal şeklinde kuyruklara sahiptir. Kuyruğun yüksek en boy oranı yüzme gücünü ve verimliliğini artırmaya yarar. Bu türlerde, kaudal sapta genellikle yanal omurgalar vardır.
Requiem köpekbalıkları gibi “tipik köpek balıkları”, üst lobun alttan daha uzun kuyruklara sahiptir. Üst lob gövdeye göre ılımlı bir açıyla yukarı doğru döndürülür, bu da seyir verimliliğini dönüş kabiliyeti ile dengeler.
Catharks ve halı köpekbalıkları gibi altta bulunan köpekbalıklarının uzun üst loblu kuyrukları vardır ve neredeyse hiç alt lob yoktur. Üst lob, manevra kabiliyeti için hızı feda eden çok düşük bir açıda tutulur. Bu köpekbalıkları genellikle yılan balığı benzeri dalgalanmalarla yüzer.
Köpekbalıklarının alt loblardan daha uzun üst kuyrukları da vardır. Bununla birlikte, omurga üst lobdan lobun kendisinden daha düşük bir açıda ilerleyerek üretilen aşağı doğru itme miktarını azaltır. Kuyrukları yüksek hızları sürdüremez, ancak hız patlamaları yeteneğini manevra kabiliyeti ile birleştirir.
Melek köpekbalıklarının köpekbalıkları arasında eşsiz kuyrukları vardır. Kaudal yüzgeçleri ters heterocerkaldir, alt lob üst kısımdan daha büyüktür.
Kemikli balığın aksine, köpekbalıklarının esnek kollajenöz liflerden yapılmış ve vücutlarını çevreleyen sarmal bir ağ olarak düzenlenmiş karmaşık bir dermal korse vardır. Bu, dış iskelet olarak çalışır, yüzme kaslarına bağlanır ve böylece enerji tasarrufu sağlar. Benzer bir kollajen lif düzenlemesi yunuslarda ve kalamarda keşfedilmiştir . Dermal dişleri yüzerken türbülansı azalttıklarından onlara hidrodinamik avantajlar sağlar.
Köpekbalıkları, vücut yüzeyinde havşa denen kamuflaj tekniğiyle sonuçlanan bir renk kombinasyonuna sahip olabilir . Üst tarafta daha koyu bir renk ve vücudun alt tarafında daha açık bir renk, yırtıcılardan görsel algılamayı önlemeye yardımcı olur. (Örneğin, köpekbalığının altındaki beyaz, aşağıdan bakıldığında yüzeyden güneş ışığı ile karışır.) Havşa gölgesi , ışık üreten ve yayan birkaç köpekbalığı türünde biyolüminesans yoluyla da gerçekleştirilebilir. Türler dikey olarak göç eder ve fotofor denilen ışık üreten organların düzenlenmesi ventral kontra gölgeleme sağlar.
Bazı türler, çevrelerine uyum sağlamalarına yardımcı olan daha ayrıntılı fiziksel kamuflajlara sahiptir. Wobbegongs ve angelsharks, pusuya hazırlık yapmak için kamuflaj kullanıyor .
Köpekbalıkları dört odacıklı bir kalbin etrafında bulunan tek devreli bir dolaşım sistemine sahiptir. Kan kalpten oksijenlendiği solungaçlara akar. Bu oksijen açısından zengin kan daha sonra kalbe dönmeden önce vücut boyunca ve dokulara taşınır. Kalp attığında, oksijensiz kan sinüs venosusuna girer. Daha sonra kan, konus arteriyozusa boşaltılmadan ve kalpten ayrılmadan önce atriyumdan ventriküle akar.
Diğer balıklar gibi, köpekbalıkları da solungaçlarından geçerken sudan oksijen alır . Su ağızdan girer , farenkse geçer ve solungaç yarıklarından çıkar. Çoğu köpekbalığı ayrıca gözlerinin arkasında spiracle adı verilen aksesuar bir solunum açıklığına sahiptir . Melek köpekbalıkları gibi altta yaşayan köpekbalıklarında , spiracle, ağızlarını açmak zorunda kalmadan nefes almak için su almasına izin verir.
Köpekbalıklarının suyu solungaçları üzerinde hareket ettirmek için kullanabileceği iki mekanizma vardır: bukkal pompalamada köpekbalığı bukkal kaslarını kullanarak aktif olarak su çeker, koç havalandırmasında köpekbalığı öne doğru yüzer, suyu ağzına ve solungaçlarına zorlar. Bukkal pompalama ram ventilasyonundan daha fazla enerji yoğun olduğundan, birincisi genellikle hareketsiz, altta oturan köpekbalıkları tarafından kullanılırken, ikincisi daha aktif köpekbalıkları tarafından kullanılır. Çoğu köpekbalığı durumun gerektirdiği gibi bu mekanizmalar arasında geçiş yapabilir. Büyük beyaz köpekbalığı gibi birkaç tür, bukkal pompalama yapma yeteneğini kaybetmiştir ve bu nedenle ilerlemeyi bırakmaları durumunda boğulacaktır.
Hayvanlar Alemi dermal dişler,köpekbalığı,köpekbalığı anatomisi,köpekbalığı dolaşım sistemi,köpekbalığı iskelet yapısı,köpekbalığı kuyrukları,köpekbalığı solunum sistemi,köpekbalığı yüzgeçleri,köpekbalıkları diş eti,köpekbalıkları kamuflaj sistemi,melek köpekbalığı,uskumru köpekbalığı