Neden aldatılırız? / İlişkiler / Milliyet Blog
İnsanlar aldattıldığı zaman hep kendilerine çevirilirler soruları. "Neden aldattıldım", "bende ne eksikti", "nerde hata yaptım". Oysa, yapılması gereken son şey kendimizi suçlamaktır.
Malesef insanoğlu tek eşli değil. Aşk, sevgi bir başka kalbe kayabiliyor ve göz başka bir gözle buluşabiliyor. Çoğu zaman da aşk, sevgi değil de salt cinsel arzular sebep oluyor aldatmalara.
Bana göre aldatmalar için bahaneye gerek yok. Zira "eşim beni anlamıyor" dan, "biz zaten hiçbir zaman anlaşamadık" a, " eşimi seviyorum ama cinsel hayatımız yok" dan, "ayrılmak için çocukların büyümesini bekliyorum" a kadar pek çok bahane artık hepimizin aklına kazanmıştır. Oysa aldatan için sebep tektir; "istemiş, aldatmış". Bu kadar.
Aldatmalarda asıl can yakan, sevdiğinin teninin başkasına değmiş olması değil, "kandırılmış" olmaktır. Bunca zaman anlamamış olmak, kandırılabilmek, başkaları bilirken bihaber olmaktır ağıra giden.
Asıl tuhaf olan ise özellikle kadınların aldatıldıklarında, eşlerinden önce bahaneler bulmaya hazır olmalarıdır. Diğer kadın ahlaksızın tekidir, kocasını zorla yoldan çıkartmış ve ayartmıştır falan filan... Koca sanki ipleri kadınlar tarafından oynatılan bir kukladır ve ahlaksız bir kadın ipleri eskaza eline geçirdiği zaman mecburen ayartılacaktır zavallı.
İhaneti affetmek de bir seçenektir elbette. Fakat bunun için hiçbir sebep, ayrılmak gerçekten isteniyorsa mazeret olamaz, affetmek tercih ediliyorsa da mazerete gerek kalmaz. Bu herkesin kendi seçimidir ve saygı duyulması gereklidir. Eğer aldatılan taraf eşini afffetmeyi tercih ediyorsa bunu istemesi yeterlidir.
İnsanız hepimiz... Ömür boyu sürmesini dileyerek başladığımız ilişkiler gün gelip bitebilir, sevgi başka kalplere kayabiliriz, anlaşmazlıklar aşkı, saygıyı öldürerbilir. Bu kötü tablolarda bile açıkyürekli ve dürüst olabilmek ne güzel bir meziyet olurdu. O zaman "aldatmak" kavramı olmazdı, eşler birbirini kandırmaz ve sevgi ve saygının bittiği noktada dürüstlükle el sıkışılır ferah sevgiler başlardı.