Jumper ~ Atlayın bakalım…
Uzun zamandır güncelleme yapmadım sanırım; çok uzak kalmışım gibi hissediyorum.Ama kaç gündür o kadar yorgun oluyorum ki; resmen gece nöbetleri sayesinde gecem gündüzüm birbirine girdi; bugünün hafta sonu olduğunu akşam üzeri idrak edebildim.Ama şu an bilgisayar başındayım, kulaklığım kulağımda ve kendime gelmiş gibi hissediyorum; bir de bir güncelleme yaptım da benden iyisi yok artık.Bu yoğunluk içinde geçenlerde uzun zamandır izlemek istediğim bir filmi de aradan çıkarttım.Aslında bu filmi çoktan izlerdim ama kardeşim daha sonra izleriz deyince, bu zamanlara kadar kaldı.
Hakkında “şahane bir filmdir” diyen bir yorumu pek hak etmeyebilir ama fantastik bir film olarak yine de kendini izletebiliyor.Jumper, adı üstünde bir “atlayıcının” hikayesini anlatıyor.Ana kahramanımız, lise çağlarından itibaren başlıyor hikayesini anlatmaya.”Bir gün sevdiğim kıza hava basmak isterken buz kaplı göle düşüyorum ve orada çırpınırken birden kendimi kütüphanenin zemininde etrafım ve üstüm su içindeyken buluyorum “ der ve devam eder.Atlayıcı dediğimiz olay; resmen bir yerden diğerini zıplama suretiyle geçiş yapmaktır.Aslında işin özü gerçekte nedir pek bilmiyorum; orasını halen çözebilmiş değilim.Zaten film boyunca bu konuda pek de manalı bir açıklama alamıyoruz.
Ama zaten fantastik film sevenlerin bu tür olayların açıklanması gibi büyük bir isteği de olmaz değil mi.Adam veya bu adamlar bir anda evlerinde otururken, göz açıp kapama süresinde Paris’te sigara içip geleyim diyebilir.Öğle yemeklerini Mısır’da piramitlerin tepesinde oturarak güneşe karşı gerile gerile yapabilirler.Rüya gibi bir yaşam aslında, bu yaşadıkları ve bizim ana kahramanımız bizlere en başta bu rüyayı anlatır.Dünya ayaklarının altındadır ve onun için bir sınır yoktur.Akşam İtalya’da partilere katılıp, sabah Ekvator’da sörf yapmaya gider.Yazdıkça nasıl kıskanıyorum ama anlatamam; izlerken bu kadar haset olmamıştım, birden bastırdı bu kıskanç duygular..Neyse efenim, bütün film bu hoş görüntülerle geçecek değil ya, bizimkinin başına birilerinin musallat olması ve onu kovalaması gerekir.
Atlayıcılardan nefret eden ve onları yakalayarak öldürmek gibi ulvi bir görevleri bulunan bir grup var ve biz onlara “şövalyeler” diyoruz.Çok klişe duruyor farkındayım; izlerken bende de bir göz devrime efekti oldu ama artık bazı şeyleri de görmekten gelmek zorundayız.Zira tüketim toplumunda yaşamanın ve her şeyi bir anda tüketmenin verdiği hazımsızlıkla hiçbir şey beğenemez olduğumuzdan; bazı şeyleri izlerken hiç görmemek ve sadece eğlenmeye odaklanmak daha sağlıklı oluyor.Bizimki sevdiği kızı ve kendisini bu grubun elinden kurtarmak için başlıyor mücadeleye.Eleştirmeyeceğim diyorum ama bunu söylemesem oturduğum yerde çatlarım artık; “yani bunca sene sen gez toz, o kızı bir kere bile görme gereği duyma; peşine birileri takıldığı anda, kızın peşine takılıp onu da tehlikeye at..” Ohh dedim rahatladım; yani illa bir çift olacak bu filmlerde; araya sıkışmış bir aşk göreceğiz.Artık bırakın kardeşim bunları diyorum; her filmde aşk sahneleri, vıcık muhabbetleri izlememize de gerek yok bence..
Bu araya sıkışmış yorumu da belirttiğime göre, filmin linkini verelim ve konuyu kapatalım.Bazı şeyleri görmezden geldiğinizde hoş bir film olarak görünebilir, ben beğendim ve izlerken açıkçası eğlendim.Buradan izleyebilirsiniz..
← Byung-hun Lee ~ Karizmanın adı…
Kung Fu Dunk →
“Jumper ~ Atlayın bakalım…” üzerine 2 yorum
22/03/2009, 5:03 pm
buzun zaman önce sanırım yeni vizyona girdiği zaman izlemiştim. çok ta başarılı bulmadığım, sadece vakit geçirmek için yapılmış bir film izlenimi yarattı bende… sıkıntıdan izlenecekler arasında…
22/03/2009, 6:15 pm
Aslında çok güzel bir konusu var ama sanki bir çok şeyin üzerinden yüzeyel geçilmiş, ortaya sadece film belli bir süreyi doldurabilecek bir film atalım demişler.Yoksa kimdir gerçekte bu adamlar, nasıl böyle olmuşlar, peşlerindeki adamların asıl amaçları nelerdir gibi konular baya bir havada kalıyor..
Filmin belki de en güzel yano, bir yerden diğerine geçişlerini izlemek o kadar, ki bu da “olsun o kadar artık” diyebileceğimiz bir şey..