Bir Genç Kızın Hisli Defteri: Toplu Taşımadaki İnsan Tipleri
İçini döktü Ceren Gümüşel ve gitti. Saatlerimiz; 20:05
Bu yazının ucu neye dokunmuş; ulaşım sorunsalı
Berkay 2 Aralık 2011 20:29
Yorgun, yaşlı, zor yürüyen, hasta gibi gözüken teyze çeşidinin otobüste boş koltuk gördüğünde o koltuğa doğru atılımını, hızını o andaki çevikliği hiçbir fizik olay açıklayamaz, ışınlanır adeta..
Bir de bunlara başımıza dikilip "cık cık cık", " şimdiki gençler hep böyle saygısız ", " yerini versene" diyenler var ki bunlar iyice çileden çıkartır. Keşke herkes 8 numaralı insan profili gibi olsa, olabilse.
Adsız 4 Aralık 2011 00:31
Selam! Tespitler müthiş, güzel yazı gerçekten ;)
‘’Tip8’’ ile ilgili söyleceklerim var. Daha doğrusu başımdan geçen bir olayı anlatmak istiyorum ve başlıyorum…
Bir ay önce ahanda burada; http://www.ego.gov.tr/filelib/metroici.gif görmüş olduğun resimde, en uç kısımdaki kapının oralarda gerçekleşti olay. Abartılacak bir mesele değil, baştan söyleyim de büyük beklentiler yaratmayım. 
Dersten çıkmış eve doğru gidiyordum. Öğle saatleriydi. Güneş yalandan yüzünü gösteriyor, sonra kayboluyordu. Ayaz tüm sertliğiyle yüzümü adeta bıçak gibi kesiyor, vücudum Azer Bülbül edasıyla tir tir titretiyordu… Metro istasyonuna varmıştım, fakat bir sorun vardı, güvenlik görevlisi yine beni bekliyordu. Ayrıca bkz: http://www.eksisozluk.com/show.asp?t=ankara+b%C3%BCy%C3%BCk%C5%9Fehir+belediyesi'nin+paso+fa%C5%9Fizmi Bileti bastım ve göz göze geldik.
-Pason var mı?
+Öğrenci kimlik kartımı göstererek… Yok, kimlik kartm var.
-Bak abicim o kart bandrollenecek! Gidip belediyeden paso alacaksın.Yoksa cezası var, biliyorsun.
+Tamam abi halledicem.(O sırada metro gelmektedir) Abi metro geliyor…
Dıın dıınn… Son anda yetişmiştim. Soluk soluğa oturacak yer ararken, boş olan koltuklardan birini görerek yerime oturmuştum. -resimde belirtmiş olduğum kapının orada, ikili koltuklar var karşılıklı…- Ve evime doğru ilerliyordum, her zamanki gibi güvenlikçi abiyi atlatmış, yoluma emin adımlarla devam ediyordum. ‘’Ölmek var, paso almak yok!’’ :P
Eve gidince ne çalışacaktım, ödevler yetişecek miydi, votkalimonn bugün ne yazmıştı acaba?(Yalanın bu kadarı! :D ) Aklımda binbir çeşit soru vardı, durakları teker teker geçiyorduk. O kadar yorgundum ki dalıp gitmiştim…
Hoca türevden bahsediyordu. Tahtaya sıkı bir soru yazmıştı. Formüller kafamda uçuşuyordu, soruyu çözmem gerekiyordu. Tanjantın türevi neydi acaba?... Tanjantın türevini bulmuş, soruyu çözmeye hazırlanırken biri koluma dokundu...
Birden kendime geldim, koluma dokunan kişiye sersemce bir bakış fırlattım. O bana, ben ona aptal aptal bakıyorduk. En sonunda konuşmuştu. Çemçük ağzıyla;
-Şurada ne yazıyor?
+Hea? Nerede(nerde)? (iç ses: önce o eli bi indir.)
+(Aptal gibi kafamı çevirerek yazıyı içimden okumaya başlıyorum, ne yazdığını tahmin edersiniz. )
-Bak, yaşlı başlı amca kaç saattir ayakta duruyor, ne olur kalkıp yer versen(iz).(o sırada amca boş bir koltuğa doğru ilerlemekte.) Ayıp değil mi?
Buradan sonrasını hikâye olarak değil de kendimi savunarak sürdürmek istiyorum. Evet o sözden sonra cevap veremedim. Dili tutuldu derler ya hani, o cinsten. O sırada neden öylece susup cevap veremediğimi hâlâ anlamış değilim. O, aklı sıra günün kahramanı oldu. Gerçekten yorgundum, yanımda duran adamı fark etmedim. Bir anlık boşluğumdan yararlanarak, lavuğun teki sözlerini suratıma bir boksörün yumrukları gibi sıraladı. Bana koyan da bu oldu azizim… Ayda yılda bir boş yere çöküp oturdum ve bunlar geldi başıma. Metroda boş yer olsa bile köşeye çekilir, ayakta bakarım notlarıma, ama gel gör ki… O gün bir enteresandı. Ufak bir mesele gibi duruyor, ama insan alışkın olmayınca bu tür laflara zihninde yer ediyor işte. Ben ki Ortadoğu ve Balkanların hatta ve hatta… Neyse abartmak istemiyorum.(beyefendiliğimle övünecektim.) :P
İşte böyle… Ben artık ufaktan kaçayım, yine mahvettim yorum kısmını.
Bu arada ben Adsız, geçenlerde ‘’Yoksun’’ yazına yorum yazmış, ardından twitter falan filan bir şeyler saçmalamıştım, o gün yazıma karşılık cevabını son anda da olsa gördüm(sonradan silmişsin, ‘’twitine yandığım’’ :D ) ve çok mutlu oldum. Gün boyu yüzümde iğrenç bir sırıtış ile dolaştım.(biraz abartarak şöyle bir şey; http://media.tumblr.com/tumblr_lrih7rDmzs1qcigi9.png)
Adsız dedi ve gitti… :))
goncaninsepeti 8 Aralık 2011 23:16
:))çok güzel yazı olmuş ben de yeri geliyo öfkeli oluyorum yeri gleiyo bana dokunmayan yılan vallahi iş çıkışı hiç bell iolmuyo ama otobüs maceraları bitmez:) blogunu izlemeye aldım benmkine beklerim:9
Didar 21 Aralık 2011 16:27
Her gün 4 vesait gidiş 4 vesait geliş olmak üzere 8 kez toplu taşıma araçlarını kullanan biri olarak,tespitler mütemadiyen aklımdan geçenler. Ağzına sağlık...