Kadınlar o denli ezildiler, iyi niyetleriyle o denli sağıldılar ki, bıktılar. Bu, en güzel rolü oynamaktan yıldılar. Sadık kaldılar, aldatıldılar, yokluklarla baş ettiler, evlerini adam etmek istediler, yemediler, giyinmediler, müsriflik etmediler, yok berbermiş, yok güzellik salonuymuş, yakışanmış, düşünmediler, ne oldu? Sen zaten ne bilirsin ki, oldu. Bakımsız oldu, kendini geliştirememiş oldu. Geride kaldı.
Babam derdi ki, kediyi sonuna kadar kovalama, döner üstüne atlar. Kadınları da sonuna kadar kovalamayacaktınız, çocuklarının gözünün önünde dövüp, hakaret etmeyecektiniz. Karınız ve çocuklarınızın yanında başka kadınlarla ilgilenmeyecektiniz filan falan.
Yeni nesil kadınlar geldi, onlar ağızlarını bile kapamadan sakız çiğniyorlar. Söyleseniz, bu da mı ayıp diyorlar. Her şeyi ayıp yapmıştınız ve günah. İşte yeni gelenlerin bir bölümü ayıba isyan ediyor. Çocuklarının gereksinimlerinden önce kendi bakımlarına para harcayan bir grup var. Sabırsız, hatırsız. Büyükmüş filan bilmiyor onlar. Bağıra bağıra konuşuyor, eve misafir istemiyor, emekli olan işlere girmiyor, canının istediği her şeyi konuşabiliyor, babasını adam diye anlatabiliyor. Bunlar eğitimli de olabiliyor. Onlara boşanmak ta kolay, bu olmasa başkası, çocuklar çok ta umurların da değil, çünkü kendi yaşamları önce. İşte kadınlar intikam alıyor, maalesef. Siz yaptınız, büyükler gençleri hiçe saydınız, ezdiniz, erkekler eziyetliydiniz. Kediyi sonuna dek kovalama derdi babam. Sözüm meclisten dışarı.