Karantina vs Sıradan Bir Gün - Karantina Günlükleri
Evde günlerce kalabilmek için geçerli bir sebebin çıkması çocukluk hayalimdi denebilir. Yanlış anlaşılmasın, virüsün binlerce canı tehlikeye atmasından elbette hoşlanmıyorum. Sadece evcimen biri olduğum için okula/işe giderken bunların günümü öldürdüğünü düşünür, evde kalırsam daha verimli çalışabileceğimi düşünürdüm. Okul ve işle yoğun bir hafta geçirdikten sonra bir güncük boşlukta da kendimi kandırır diziye filme düşerdim. Kısır döngüden kurtulmak için günlerce hatta haftalarca evden çıkmayacağım bir ütopya kurulması gerekliydi.
Ve oldu da.
Ancak işler beklediğimin tam aksi yönünde ilerledi. Eskiden yaptığım görevleri bile yapmak zor gelir oldu. Başlarda tatil kisvesi arkasına sığınırken günler geçtikçe onu da yapamaz oldum. Kitap okuma alışkanlığımı yok edip yerine efor gerektirmeyen netflixe düşmeyi getirdim. Başkalarının senaryoları arasında kaybolup kendi hayatımı göz ardı etmek çok kolay geliyor.
Aslında bu zamana kadar kendimi sabote ediyormuşum.
Her zaman bir bahanem vardı bir şeyleri yapmamak için, geleceğime yatırım yapmamam için, kendimi geliştirmemem için... Şimdi hepsi elimden alındı. Alınmasaydı kendimi sabote etmeyi kesmeyecektim muhtemelen. Şimdi gençlik yıllarımı nasıl yaşayacağıma dair planlar yapıp başaramadığım zaman bunun sorumlusunun bahanelerim değil sadece ben olduğunu biliyorum. Bu bilinç beni eğer yeterince güçlü değilsem daha büyük bir depresyona sokabilir, bunu zaman gösterecek. Ama gözümdeki perde kalktığına göre, kendime çeki düzen verme fırsatım da olacak.
Başınızı şişirdiysem affola. Umarım benim gibi kendinin farkına varan ve hatalarını tekrarlamayacak okurlar vardır bu sitede. Hepinize iyi yolculuklar diliyorum :)
PS: Günlüğü bana öneren sayın enurv arkadaşıma teşekkürler :*
Bence kendini bu kadar suçlamamalısın dostum
İnsan oğlu olarak bahanelerin arkasına sığınmak hep kolay gelmiştir. Bunun farkına varman güzel bir şey!
Bu bilince ulaştıysan depresyona gerek yok kardeşim... Kendini bulacağına eminim.