Eski motorlu araçlar, elektrikli/elektronik beyaz/ev eşyaları, eski köprüler, stadyumlar, gemiler, şilepler, denizaltılar, trenler, uçaklar, milyarlarca tonluk imalat sanayi üretim atıkları vs. hayatlarının sonunda nereye giderler? Binaların geri dönüşümünü kim yapar?
Geri dönüşebilir malzemelerin büyük bir çoğunluğu kullanım ömrünü tamamladıklarında, hurda geri dönüşüm tesislerinde karlı/ekonomik ve çevreci yeni bir hayata başlarlar. Hurda atık demek değil, geri dönüşümde yok etmek demek değildir. Geri dönüşüm tabiattan eksiltmeden yaratılan hammaddedir.
İkinci Dünya Savaşı sonrası kaynak sıkıntısı nedeniyle başlayan geri dönüşüm hareketi, dünyadaki cazibesini giderek artırmaktadır. Hurda geri dönüşümü çevresel problemleri azaltır, sera gazları emisyonunu sınırlar, enerji ihtiyacını azaltır, sınırlı doğal kaynakların kullanımını maksimize eder ve yeni iş, istihdam ve gelir yaratır. Geri dönüşüm sektörü tüketimin hızla arttığı toplumlarda yeni iş fırsatları ve istihdam alanları doğurmaktadır.
Günümüzde geri dönüşüme yatırım yapan ülkeler deyim yerindeyse bir taşla üç kuş vuruyor. Öyle ki; demir, çelik, bakır, kurşun, kağıt, plastik, kauçuk, cam, elektronik atıklar gibi maddelerin geri kazanılması ve tekrar kullanılması, hem çevre kirliliğini önler, hem doğal kaynakların tüketimini azaltır, hem de ekonomik anlamda büyük tasarruf sağlar. Tek bir alüminyum kutunun geri dönüştürülmesi bir televizyonu üç saat boyunca çalıştıracak enerjiyi yaratır.
1000 kg. kullanılmış çelik geri kazanılıp tekrar çelik üretiminde kullanıldığı zaman; 1050 kg. demir cevherinden, 454 kg. kok kömüründen ve 55 kg. kireç taşından tasarruf edilmiş olur. 1kg. çelik geri kazanıldığında 2720 kalori enerji kaynağı veya 120 wattlık elektrik enerjisi korunmuş olur. Kullanılmış çelikten çelik üretildiğinde su kirliliği ve hava kirliliği 1/4 oranda azalır. Ayrıca tüm bu geri dönüşüm süreci içerisinde; enerjinin % 74 ve hammaddenin % 90 korunduğu, su tüketiminin % 40 azaltıldığı ortaya çıkmıştır. Bu yüzden işimizin adı “Yaşamı dönüştürmektir”.