Syria : “Military/Humanitarian” Intervention under the “UN-Friends of Syria”’s umbrella ? (en-tr)
Posted on 25 February 2012 by redaksiyon
”Konu Irak ise Bağdatlı, Suriye ise Şamlı, Balkanlar ise Saraybosnalı gibi konuşmalı”
“Umudunuzu kaybettiğinizde hareket kabiliyetinizi de kaybedersiniz. Yolun bittiği yerde yeni bir yol açacağız. Ama birileri bir şeye göz yumuyor diye bizim de göz yummamız beklenmesin. Suriye, mübalağasız, Ortadoğu barışı açısından jeopolitik bağlamda en önemli ülke. Suriye’nin bölgesel barış için bir an önce halkın talepleri doğrultusunda yeni bir yapıya kavuşması lazım “
Turkey says broader arms embargo needed on Syria
Turkish FM expects “strongest voice” from Syria meeting
”Eğer bir çözüme kendim inanmıyorsam, başkalarını ikna edemem. Arabulucular, arabuluculuk sırasında o kadar mazeret öne sürüyorlarsa çözüm mümkün olmuyor. Bununla paralel olarak bir de bu inancın gerçekçi bir analiz tarafından desteklenmesi gerekiyor”
”Bir arabulucunun sabırlı olması gerekir. Nihai aşamaya gelmeden önce tüm tarafların müzakere masasına oturmaya hazır olduğu konusunda hemfikir olmalıyız”
”Arabuluculuğun cazip olayı başarıdır. Arabulucuların çoğu Nobel ödülü kazanmak isterler ancak başarı isteği, sizi zaman zaman yanlış yola sevk edebilir ve beyaz yalanlara yol açabilir, iki tarafı ikna edebilmek için. Bu doğru bir şey değil çünkü bu size karşı güveni sarsar”
Davutoğlu, The Marmara Oteli’nde düzenlenen ”İstanbul Arabuluculuk Konferansı”nda yaptığı konuşmada, geleneksel olarak ‘Dersaadet’ şeklinde adlandırılan İstanbul’un bir arabuluculuk konferansı için doğru yer olduğunu belirterek, mutluluk olması için barış olması, bunun için de ülkeler, insanlar ve kurumların bir arada çalışması gerektiğini, arabuluculuğun barışın gerçekleştirilmesi ve sorunların halledilmesi için en önemli unsurlardan olduğunu dile getirdi.
Soğuk savaş sonrasındaki yılların büyük zorluklar ve yeni konular getirdiğini belirten Davutoğlu, bu süreçte yaşanan büyük depremleri; 1991 yılında Sovyetler Birliği’nin yıkılmasından kaynaklanan ”jeopolitik deprem”, 2001 yılındaki 11 Eylül olaylarından kaynaklanan ”güvenlik depremi”, geçen yıl başlayıp hala devam eden ”küresel ekonomik kriz” ve Avrupa’daki ”ekonomik kriz”, bütün Ortadoğu’daki ”siyasi deprem” olarak sıraladı.
Son depremde devletlerarası yerine devletlerin iç sorunlarının gündeme geldiğini ve bunların da arabuluculuk gerektirdiğini ifade eden Davutoğlu, bütün bu depremlerin tam ortasında yer alan Türkiye’nin son 30 yıldır bütün bu konularda hep diplomatik çözümlerin etkin olarak kullanılması yönünde bir pozisyon aldığını aktardı.
Arabuluculuk dostlarının, Medeniyetler İttifakı ile birlikte kendileri için en önemli ittifaklardan biri olduğunu söyleyen Davutoğlu, bütün bu krizlere olumlu katkıda bulunabilmek için uluslararası küresel bir platform yaratmaya çalıştıklarını belirtti.
Davutoğlu, arabuluculuğun dört boyutunu psikolojik, entelektüel, ahlaki ve metodolojik boyut olarak sıralayarak, ”Herhangi bir krizin psikolojik boyutu olayın yüzde 50’sinden fazlasıdır. Karşılıklı güven olmadan, doğru psikolojik ortam yaratılmadan başarılı olunamaz. Teknik detaylar yüzde 20-30, geri kalanı da sorunun halledilmesi için siyasi iradedir” diye konuştu.
”Arabulucu çözüm sonrasına yönelik bir vizyon sahibi olmalı”
”Arabulucu bir çıkarın değil, değerlerin savunucusu olmalı”
”İkili bir dil kullanmayacaksınız”
Zamanlama, kapsayıcılık, yoğunluk ve dış faktörler…
Suriye Arap Plânını kabul etmeli ve
yeni bir yapıya kavuşmalı
Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu, Suriye’den beklentilerinin Arap Birliği planını derhal kabul etmeleri ve Suriye’nin geleceğini Suriye halkına tevdi etmeleri olduğunu kaydederek, “Suriye kimsenin şahsi mülkü değildir. Hiçbir grubun, partinin, ideolojinin de mutlak hakimiyetinde değildir” dedi.
Davutoğlu, son dönemde Türkiye’nin BM faaliyetlerinde bir artış ve yoğunlaşmanın söz konusu olduğunu belirterek, Medeniyetler İttifakı ve arabuluculuk girişimlerinin bu küresel barışa katkı faaliyetlerinin örneklerinden olduğunu söyledi.
Arabuluculuk girişiminin BM Genel Kurulu’nda yapılacak geniş çaplı toplantıyla tabanının genişleyeceğini belirten Davutoğlu, “Hedefimiz küresel ve bölgesel barışa katkıda bulunmak. İstanbul’u bütün bu girişimlerin, barış ve arabuluculuk girişimlerinin merkezi haline getirmek istiyoruz” dedi.
İstanbul’da BM’nin bölgesel ofislerini toplayarak barış ve arabulucluk girişimlerinin odaklandığı bir merkez kurma arzusunda olduklarını ifade eden Davutoğlu, BM Genel Sekreteri Ban Ki-Mun’un Haziran ayında Türkiye’ye geleceğini ve hem Medeniyetler İttifakı konferansını hem de Somali konferansının ikincisini yapacaklarını dile getirdi.
Son dönemde krizlere müdahale konusunda BM’nin bazen geç kaldığını bazen de iç tartışmalarla vakit kaybettiğini müşahede ettiklerini vurgulayan Davutoğlu, BM Güvenlik Konseyi’nde Suriye tasarısının veto edilmesinin BM sistemi ile ilgili ciddi tartışmaları beraberinde getirdiğini söyledi.
Hemen hemen aynı unsurlarla 137 oyla kabul edildiğini hatırlatan Davutoğlu, “İnsanlık vicdanını etkileyen bir konuda BM Genel Kurulu bu kadar büyük bir oy çokluğuyla tasarıyı kabul ederken BM Güvenlik Konseyi’nin bu konuda aynı tasarıyı veto etmiş olması, ortada bir çarpıklık olduğunu gösterir. Benzer durum açıkçası Filistin’in tanınması konusunda da söz konusudur” diye konuştu.
“BM, küresel sorunlar ve insanlık vicdanını zedeleyen problemlerin nihai çözüm merkezidir” diye konuşan Davutoğlu, artık BM’nin bu rolü oynayabilmesi için ortak değerler etrafında çok daha etkin bir yapıya kavuşturulmasının şart olduğunu belirtti.
Davutoğlu, Türkiye’nin Şam yönetiminden net olarak ne beklediğinin sorulması üzerine, Türkiye olarak Suriye’de sorunun kansız bir şekilde çözümü için çok çaba harcadıklarını söyledi.
Şam yönetiminin, “önce bütün muhalefet odaklarını bastıralım, güvenliği sağlamak adına halkı sindirelim sonra seçime istediğimiz şartlarda gidelim” mantığıyla hareket ettiğini anlatan Davutoğlu, bu durumda reformların anlamının kalmadığını kaydetti.
Arap Birliği ve BM zemininde çalışmalar yapıldığını ama sonuç alınamayınca Tunus toplantısıyla yeni bir inisiyatifin başladığını dile getiren Davutoğlu, “Aslında Tunus toplantısının Suriye halkına dönük mesajı şudur: ‘Başkaları sizin acınıza sessiz kalabilir ama biz, burada toplanan ülkeler, bu acıya sessiz kalamayız. Biz Suriye halkının mücadelesinin yanındayız, Suriye’ye dönük katliamların da karşısında olmaya devam edeceğiz” diye konuştu.
Türkiye’nin öncelikli beklentisinin kanın durması olduğunu ifade eden Davutoğlu, “Halkına savaş ilan eden bir rejimin ayakta kalma şansı da meşruiyeti de yoktur” dedi.
Esad rejiminin bir taraftan halkıyla savaşırken bir taraftan da “referandum yapıyorum” dediğini kaydeden Davutoğlu, “Böyle bir reform anlayışı olabilir mi-” diye sordu.
“Suriye’den beklentimiz Arap Ligi planını derhal kabul etmeleri ve bu plan çerçevesinde uluslararası toplumun büyük çoğunluğunun, 137 ülkenin, benimsediği bu plan çerçevesinde gerekli adımları atmaları ve daha sonra da Suriye’nin geleceğini Suriye halkına tevdi etmeleridir. Suriye kimsenin şahsi mülkü değildir. Hiçbir grubun, partinin, ideolojinin de mutlak hakimiyetinde değildir. Suriye, Suriye halkına aittir. Hiçbir dış güce de ait değildir. Suriye halkının sesine imkan verilmelidir. Önce bu plan kabul edilmeli, sonra da adil şartlarda Suriye halkının kendi sesini duyurabileceği rahatlıkla katılabileceği seçimlerle demokratik yollarla kendi yönetimini belirlemelidir. İstediğimiz, beklentimiz bu.”
Davutoğlu, Suriye’nin Dostları Grubu konferansının organizasyon ve toplanmasına ilişkin her detayda Türkiye’nin aktif rol aldığını ifade ederek, grubun dışında Rusya ve Çin’le de bu işin çözümü için konuştuklarını dile getirdi.
Bu ülkelerle görüşmeye devam edeceklerini vurgulayan Davutoğlu, “Ama birileri bir şeye göz yumuyor diye bizim de göz yummamız beklenmesin” dedi.
Suriye’de iki tarafa bölünmüş bir iç savaş görüntüsü olmasını istemediklerini ifade eden Davutoğlu, herhangi bir parçalanma, bölünme ve savaş hali yaşanmadan bu sorunun çözülmesini dilediklerini kaydetti.
Suriye’nin, İsrail’e, Irak’a, Lübnan’a komşu olduğunu dile getiren Davutoğlu, “Suriye, mübalağasız, Ortadoğu barışı açısından jeopolitik bağlamda en önemli ülke. Suriye’nin bölgesel barış için bir an önce halkın talepleri doğrultusunda yeni bir yapıya kavuşması lazım” dedi.
“Tunus’taki toplantının en önemli unsurlarından birisi Suriye Ulusal Konseyi’nin meşru bir temsilci olarak kabul edilmesidir” diye konuşan Davutoğlu, bu kadar geniş kapsamlı bir toplantıdan çıkan mesajların gözönüne alınacağını umduğunu kaydetti.
Davutoğlu, gazetecilerin Suriye’de barışçıl çözümün zor gözüktüğünü belirtmeleri üzerine, “Umudunuzu kaybettiğinizde hareket kabiliyetinizi de kaybedersiniz. Yolun bittiği yerde yeni bir yol açacağız” dedi.
Suriye’de Esad’ın ayrı bir Nusayri devleti kurması ihtimali iddialarının sorulması üzerine de “Eğer bir bölünme planı varsa biz bunun olmaması için çalışıyoruz. Birilerinin zihninde böyle bir şey varsa bütün gayretimiz bunun olmaması yönündedir” diye konuştu.
Suriye’den Büyükelçinin çekilip çekilmeyeceğinin sorulması üzerine de Davutoğlu, bunu değerlendireceklerini belirterek, “Biz prensip olarak Libya’da da Irak’ta da temsilciliklerimizi açık tutarak halkla temasımızın sürmesini istiyoruz. Ama eğer böyle bir karar almak gerekirse onu da alırız” dedi.
İstanbul’da Suriye ve Arap Baharı toplantıları
Suriye Ulusal Konseyi ile Tunus toplantısının ardından tekrar görüşeceklerini anlatan Davutoğlu, İstanbul’da düzenlenecek Suriye’nin Dostları Grubu toplantısı öncesinde özel gündemli iki toplantı daha yapacaklarını belirtti.
Bunlardan birinin Ortadoğu’daki bölgesel değişimde Hristiyanlar ve dini topluluklar arasındaki ilişkiler konusunda olacağını belirten Davutoğlu, Hristiyan toplulukların temsilcileri ile Türkiye’de Mart ayı içinde toplantı yapılacağını anlattı.
Ortadoğu’da bütün dinlerin ve mezheplerin bir arada yaşamasını istediklerini dile getiren Davutoğlu, bu toplantıya Suriye’deki Hristiyan azınlık liderlerinin de davet edileceğini belirterek, “Suriye’de ulusal uzlaşı ile ilgili bir toplantı, Ortadoğu’da dini barış, azınlıklar, Hristiyanlarla ilgili bir toplantı ve Suriye Dostları Grubu toplantılarının üçü de Mart ayı içinde İstanbul’da olacak” dedi.
“Artık küresel ölçekte olsun bölgesel ölçekte olsun her oluşan masada biz varız” diyen Davutoğlu, Katar’da düzenlenecek Kudüs toplantısına Türkiye’nin davet edildiğini ve Başbakan Yardımcısı Beşir Atalay’ın bu toplantıya katılacağını dile getirdi.
Chairman’s Conclusions of the International Conference of the Group of Friends of the Syrian People
5. The Friends’ Group called for an inclusive Syrian-led political process conducted in an environment free from violence, fear, intimidation and extremism and aimed at addressing the legitimate aspirations and concerns of Syria’s people. The Friends’ Group noted that the Syrian government’s effort to impose unilaterally a set of political steps labeled as reforms would not resolve the crisis.
15. To this end, the Friends’ Group welcomed the United Nations’ efforts to coordinate the humanitarian response, including funding, under the leadership of the Emergency Relief Coordinator. The Group welcomed the Emergency Relief Coordinator’s intention to visit Syria to engage with all parties to allow impartial access for humanitarian assistance. The Group also supported the establishment by international humanitarian agencies of Humanitarian Operational Hubs in neighboring countries. It welcomed the creation of the Syria Humanitarian Forum and pledged support to the body in its role as a working group to coordinate international assistance. It reinforced the importance of maintaining a clear distinction between the humanitarian response and the ongoing political negotiations.
I salute the Arab League for its leadership throughout this crisis. I want to particularly applaud the selection of Kofi Annan as a special envoy for both the UN and the Arab League. He will seek to advance the consensus reflected in the Arab League transition plan and the UN General Assembly’s resolution, and I look forward to working with him.
So let’s stay focused on what we accomplish today. I’ve been to a lot of meetings over many, many years – rarely one that was put together with such intense effort on such a short timetable that produced so much consensus. So let’s stay on the path we have begun on. We will obviously be taking into account at every turn everything else that we are aware of, but let’s work toward the democratic, unified, peaceful future that Syria deserves. I think we ought to take this from where we end it today. This was a productive, constructive consensus. I think that we ought to continue on the path we’re on. We will constantly be evaluating what is happening inside Syria. And let us remember that Syrians themselves, including those at the highest reaches of the Assad government, are seeing the same images that we’re seeing.
Press Releases: Background Briefing by Senior State Department Official in Tunis, Tunisia
Press Releases: Remarks at the G20 Ministerial
Going For Growth Despite Crisis – Analysis
“I participated today in the first meeting of the Friends of the Syrian people. As we witnessed last week at the UNGA, the overwhelming response of so many States and organizations shows the strong commitment of the international community to find a solution to the crisis that meets the demands and aspirations of the Syrian people.
Since the beginning of the uprising we have condemned the repression, brutality and violation of human rights by the Assad regime against the civilian population. Today we are calling again for an immediate end of violence. The appalling situation in Syria calls for urgent solutions to alleviate the suffering of the people.
Regional involvement and League of Arab States (LAS) leadership remains crucial. I have repeatedly reaffirmed the EU’s support to the LAS plan which we all have endorsed again today. The LAS plan to cease violence and begin an inclusive Syrian-led political process must be fully implemented. I want to reiterate my full support for the appointment of Kofi Annan as the UN and LAS Special Envoy for Syria. He has a challenging job but I can not think of someone more qualified for this difficult task.
For the success of the political transition in Syria, it is also vital that the SNC and opposition groups agree on a set of shared principles for working towards an inclusive, prosperous and free Syria that respects minority rights. We urged again the opposition to strengthen its coordination.
The humanitarian situation and lack of access for food and medical supplies is our most urgent and immediate concern. The army and military forces must withdraw from all besieged towns and cities and humanitarian agencies and the LAS must be allowed unhindered access. I welcome the UN efforts to coordinate the humanitarian response. The European Commission is playing a key role, has already committed emergency relief and will continue to fully cooperate with the UN and the AL.
As far as sanctions are concerned, I have announced today that we will be expanding our restrictive measures on Monday and have asked my colleagues to join efforts.
I also want to stress my appreciation to Tunisia for hosting this conference. The new free and democratic Tunisia is already contributing to the work of the international community in a decisive way and I pay tribute to their efforts.”
Hamas, “Friends” Line up Against Syria’s Assad
The “Friends of Syria” group met today in Tunis at the end of yet another violent week in Syria that witnessed the continued siege of Homs and the killing of hundreds, including two Western journalists (my pre-meeting analysis available here). More than sixty Western and Arab countries sent high level envoys to the meeting. Russia, China, and Lebanon all declined to attend. The group demanded that President Assad end government violence and open humanitarian corridors within 48 hours. Al Arabiya TV reported that the Saudi delegation walked out of the meeting as an act of protest, saying that giving humanitarian aid is not enough. Saudi foreign minister Saud al-Faisal bin Abdel Aziz called for arming the Syrian opposition and said: “Humanitarian aid is not enough and the only solution is a consensual or forced transition of power.” Today’s meeting follows the appointment yesterday of former UN secretary general Kofi Annan to serve as the joint UN and Arab League special envoy to Syria. Annan has been tasked to find an “inclusive political solution” to the deadly crisis in Syria. My broader take on how the United States should handle Syria is available here.
by Peter Harling , Sarah Birke
Close to home, another Middle Eastern experience — Iraq — serves as an example on all three fronts. A political process excluding even a relatively small minority within Iraqi society led to a collective disaster. A group of returning exiles, without a social base but enjoying international support as the only visible, pre-existing “alternative,” quickly took over the transition and agreed only on splitting up power among themselves on the basis of a communal calculus. Their division of the spoils gradually contaminated the entire polity, and ultimately led to civil war. And the US, presiding over this tragedy, succeeded only in turning Iraq into a parody of itself, a country that now fits every sectarian and troubled stereotype the occupying power initially saw in it.
All told, on a domestic level Syria has entered a struggle to bring its post-colonial era to a close. It is not simply about toppling a “regime” but about uprooting a “system” — the Arabic word nizam conveniently evoking both notions. The current system is based on keeping Syrians hostage to communal divisions and regional power plays. Indeed, the regime’s residual legitimacy derives entirely from playing indigenous communities and foreign powers off each other, at the expense of genuine state building and accountable leadership. Prior attempts at breaking with the legacy of colonialism, in the revolutionary bustle of the mid-twentieth century, failed, grounded as they were in narrow politicized elites and military circles. What is different today is the awakening of a broad popular movement, motivated less by parochial interests and grand ideologies than by a sense of wholesale dispossession of their wealth, dignity and destiny.
“Foreign Intervention in Syria? A Debate with Joshua Landis and Karam Nachar.” promised the headline on DemocracyNow! of 2/22. Eagerly I tuned in, hoping to hear a thorough exposé of the machinations of the US Empire in Syria on its march to Iran.
Interventionism isn’t about principles; it’s about power. Even champions of intervention admit that Syria isn’t being bombed yet because that would be too difficult. That doesn’t mean they won’t try.The “American Century” may be over, but the imperialists haven’t gotten the memo.
Will Russia Yield on Syria?
by Suren Grigoryan
the timing of Moscow’s activation on Syrian issue prompts the answer to the question. By the time Russia’s Foreign Minister visited Damascus, there was already enough ground to assume that the political regime in Syria was steadily heading toward a Libyan scenario. Assad’s denial to step down and transfer power to his deputy (a suggestion included in the Arab League’s plan), his belated and perhaps idle efforts aimed at reforming the country’s political system, and his overt determination to stifle political opposition by military terror had made his regime’s political future extremely questionable even before Lavrov’s arrival to Damascus. It is hardly plausible that Kremlin’s decision-makers have underestimated these factors when backing Syrian regime vis-à-vis international (particularly Western) community. Then what’s the point of standing behind the regime and its leader who has crossed all possible red lines and is virtually condemned to political fiasco?
Moscow’s move was aimed at gaining an additional “platform” for bargaining with the West. Given the forthcoming presidential elections in Russian Federation such occasion may appear quite soon. The mass demonstrations against the candidacy of ruling party (United Russia) candidate and incumbent Prime Minister, Vladimir Putin, that started in December 2011 in Moscow revealed dissatisfaction by Putin’s planned return within many segments of Russian society. Alarming numbers of demonstrators proves that despite the affluence of administrative, financial, media, and other resources that Russia’s ruling party may employ for securing Putin’s victory, the latter’s ascendance to power may be significantly thorny. Under these circumstances, Russia’s ruling class may exclude neither undesirable outcome of the elections nor post-election turbulence. If such problems arise, Russia’s political regime will become extremely susceptible to Western critique and even interference (whatever it implies), which in turn may damage Putin’s team standing significantly.
Here, Moscow may use its position on the Syrian issue as a kind of ruse for keeping the West, and particularly the United States, away from Russia’s internal political “rumblings”. In other words, Moscow apparently counts on yielding Syria to the West in return to the latter’s non-interference to Russia’s pre- and post-election political life. It is worth mentioning also that the urgency of Syrian issue increases its bargaining value day by day.
Filed under: European Union/Avrupa Birliği, Middle East, Orta Doğu, Russia - Rusya, Suriye/Syria/Syrie, Turkey, Turkey&U.N.-Türkiye ve BM, USA, Yeni Dünya Düzeni | Tagged: File: Syria, Middle East, Turkey |
« Özgürlük yoksa; eşitlik ve kardeşlikten söz edilemez. Kosovo and Serbia : Agreements (en-tr) »