===VİCDAN VE CÜZDAN=== şiiri - Yılmaz Çelik şairine ait şiirler - Yılmaz Çelik şiirleri - Edebiyat Defteri
===vicdan ve cüzdan===
===VİCDAN VE CÜZDAN===
Bir ramazan günüydü,
Belediyenin yemek kuyruğunda,
Onlarca fakir vardı.
Dikkatimi bir köşede Çocuğuyla duran,
Bir abla çekti.
Çocuğun elbiseleri eski mi eski,
Havaysa biraz soğuktu.
İçim sızladı; yanaştım yanlarına,
Kusura bakma abla diye başladım söze,
Çocuğun durumunu sordum.
Belediyeden biri sandı beni,
-Beyim, bir tekstil fabrikasında çalışmaktaydı.
Geçimimiz çok güzeldi; ALLAHIM'a şükür.
Bir gün kara bir haberle sarsıldık.
Özel bir hastaneden bir telefon geldi;
Eşin komada dediler.
Apar topar hemen hastaneye gittim.
İş yerinde kaza geçirmiş,
Bir arabayla hastane önüne bırakıp kaçmışlar,
Vicdanlarını bir kenara atmışlar.....
_Neden böyle bir şey yapmışlar?
_Kaç yıldır çalışıyordu o fabrikada eşin?
_Tam yedi yıl.
Anlayacağın bütün birikimlerimizi hastaneye yatırdık,
Beş parasız olarak eve döndük.
Eşimse bitkisel hayattaydı;
Ömür boyu yatalak kalacaktı.
_Tazminat ödemedi mi?
_Bizi tanımadılar bile,
Onlara göre öyle bir işçi çalışmamış,
Hiçbir zaman fabrikalarında!
_Bizi tehdit ettiler,
Firmamızı karıştırırsanız, karşı dava açarız dediler.
Hem beş paramız bile kalmamıştı.
Biz davamızı, yüce ALLAHIM'a Havale ettik....
_Kaç tane çocuğunuz var abla?
Biri ilkokula gidiyor,
Büyük oğlumuysa, lise son sınıftan bıraktırmak zorunda kaldık,
Elektrikçinin yanında çıraklık yapıyor.
_Neden böyle bir şey yaptınız?
Çocuğunuzun istikbaliyle oynadınız?
Eşinizi emekli yapamadınız mı?
_Çok uğraştık ama olmadı.
Sigortalı bir günü bile bulunamadı.
Çalıştığı fabrika sigorta yapmış olsaydı;
Şimdi emekli olacaktı.
Bizse rahat edecektik.
Eşim yatalak ona bakıyorum.
Bu yüzden ben de çalışamıyorum.
Bu mübarek ayda beddua ediyorum.
Eşim gibi mazlumların, haklarını yiyenlere,
_Oğlunuzun çıraklıktan kazandığıyla mı geçiniyorsunuz?
Yavrumun sırtında koca bir yük.
Bizi geçindirmeye çalışıyor.
ALLAH'tan evimiz kira değil.
Ramazanları çok seviyorum.
Bu sayede evime sıcak yemek giriyor.
Günlerce çayla ekmekten, başka bir şey yiyemiyorduk.
Hani derler, fakirin katığı soğan.
Soğanda pahalı alamıyoruz ki....
Duygulandım, cebimdeki son parayı ufaklığa uzatıp,
Hızla oradan uzaklaştım.
O gün iftarda lokmalar boğazıma dizildi,
Bir insanı sigortasız çalıştırmak,
O insanın hakkını çalmaktır.
Hem devleti dolandırmak,
Hem de kul hakkında kalmaktır.
Bilinsin ki, mazlumların ahı,
Kimsenin yanına kalmayacaktır.
17 Aralık 2006 Pazar 21:25:26
YILMAZ BEY DUYARLI YÜREĞİNE SAĞLIK
BİZİMLE PAYLAŞTIĞINIZ İÇİNDE AYRICA TEŞEKKÜRLER BU GÜZEL DİZELERİ
17 Aralık 2006 Pazar 21:07:21
Duyarlılık örneği,güzel bir şiirdi.Üzülmemek elde değil ama maalesef bunlar acı gerçekler.Yüreğinize sağlık.Selam ve Saygılar....
17 Aralık 2006 Pazar 19:45:55
sevgili Yilmaz , siz hep böyle duyarli yüreginizle yaziyorsunuz...
cok icim acidi... Allah o madur olan insanlara yardim etsin. bunu tüm kalbimle diliyorum.
o vicdansizlar ki iste maalesef hep var .. ama onlar da bunun hesabini mutlaka verecekler ..
gönlüne saglik .. sevgilerimle .
_ZERRE_ tarafından 12/17/2006 7:46:52 PM zamanında düzenlenmiştir.
17 Aralık 2006 Pazar 18:06:14
Benimde gözlerimi doldurdu kıymetli çalışmanız.
Kimsenin farkında olmadığı nice hazin hikayeyle aynı sahneyi paylaştığımızın farkında olmamız gerek.
17 Aralık 2006 Pazar 16:00:09
Kimsenin yanına kalmayacaktır
duygularıma hitap eden derin bir şiir okudum değerli kalem
içimde derin bir etki bıraktı inan bana
maalesef ki vicdan ve cüzdan arasında kalan bir çizgi oldu artık duyarlılık ve maaalesef ki hep cüzdanda son buluyor hayat...tebrikler...
17 Aralık 2006 Pazar 14:45:15
VİCDAN VE CÜZDAN!!!
Artık toplum ilk kelimeyi attı, ikincisinin peşinde...
şişkin olmayınca olmuyor işte..
sosyal bir yaraya destansı bir parmak basmışsınız,
===VİCDAN VE CÜZDAN=== şiirine yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.