biyofilik bayram tatili…
by trtuck	 25 Sep 2015 29 Sep 2015
biyofili çok yaygın olarak bilinen bir kavram değil henüz. ama yakın gelecekte sıklıkla duyacağımızı tahmin ediyorum. biyofili, çok kısa tanımıyla canlı dünyaya olan eğilimimiz. edward o. wilson bu konuda başı çekenlerden, kendisi özellikle karıncalar ve davranışları konusunda uzman bir biyolog. canlıların ve doğanın canlı yapısının insan üzerinde önemli ve olumlu etkileri olduğunu, manzara-ağaç-hayvan gibi doğal unsurların bizi rahatlattığını ve mutlu ettiğini söylüyor. judith heerwagen ve stephen kellert gibi bu kavram üzerinde çalışan, bu araştırmaları genişleten bilim insanları var. bu kadar akademik bilgi yeterli deyip biyofilik bayram tatiline geçiyorum 😊
biyofili ile ilgili kaynaklarda doğayla bir arada olma konusu çoğunlukla kamp yapma ile örneklendiriliyor. elbette bu kadar basit açıklamalarla değil; arkası dolduruluyor bütün bunların ama bir tatilden bahsetmek için o kadar akademik bilgiye ihtiyaç olmadığını düşünüyorum. galiba tezle kafayı bozdumm!!!
bayram trafiği, havaalanı uçak bekleme krizleri, biletlerin yurtdışı uçak bileti fiyatlarına yaklaşması ve bayram turizminin soyguna dönüşmesi farklı alternatif arayışları için yeterli motivasyon kaynakları. mr. husband zaten kamp için doğmuş bir insan, bense doğayla ve hayvanlarla bir arada olmayı sevmekle beraber ıssız yerlerden “manyağın biri çıkıp bizi keserse” korkusuyla çekiniyor, kalabalık yerlerden insanlardan sıkılmam sebebiyle kaçıyorum. yani ayıdan, çakaldan, böcekten korkmuyorum da derdim insanlarla. hem ıssız olmasın hem de insan olmasın deyince mantıklı olmuyor haliyle; kamp işi de yalan oluyor. sanırım kamp yerlerini yeterince araştırmadık. eminim benim isteklerimi karşılayabilecek bir kamp yeri vardır türkiye’de. doğası ve yapısı gereği buna çok elverişli bir yerde yaşıyoruz çünkü.
bayram tatili için kastro kampı’na geldik. kırklareli ile tekirdağ sınırında, karadeniz’e yaslanan kıyısıyla çamlıköy tabiat parkı içinde bir deniz kampı. güvenlikle ilgili sorun yaşamayacağımıza ikna olduk ve çadırımızı attık ağaçların arasına. attık diyorum, çünkü çadır kurmakla uğraşmadık. decathlon’dan aldığımız quechua çadır çantasından çıkardığın gibi kuruluyor. dört tarafından yere kazıkla sabitleyince olay tamam 👌
orman, deniz kıyısı, kıyıya sokulan dere müthiş güzellikte ama işletme için aynı şeyi söyleyemeceğim. çadır yeri ücreti aldığı gibi günübirlikçiden aldığı giriş ücretini de alıyorlar. bunun üzerine bir tesis hizmeti bekliyorsunuz; özellikle de tuvalet konusunda. evet fayansı, vitrifiyesi ve lavabosu olan bir yapı var tuvalet olarak ama içi fena derecede pis. şimdi diyeceksiniz ki kamp yerinde ne bekliyorsun? elbette evimdeki veya herhangi bir umumi tuvaletteki temizliği beklemezdim; kapısında bir amca oturup her girdiğiniz sefer için 1 tl almasa! tesise zaten bu hizmetler için para vermişim, doğru dürüst temizlenmeyen, sadece girişi paspaslanan tuvalete neden sürekli para ödeyeyim?
doğa müthiş bir iş çıkarmış, muazzam bir güzellik. tam anlamıyla rüzgarı, yaprakları ve kuşları dinleyerek vakit geçirmek varken adamın biri bangır bangır, sırasıyla arabesk, sanat müziği ve ucuz pop şarkılar çalmaya başlarsa insanı çıldırtabilir.
böyle güzel bir ortam olur da insanlar bunu mahvetmezse olur mu? yaşamlarının anlamı kalmaz! gecenin ikisinde çoluk, tombalak mangal yapıp dünyanın ortasında yalnızlarmış gibi bağıra çağıra konuşup gülen bir aileye ancak biz denk gelebilirdik. gerçi dünyalarında yalnızlardı, çünkü hepimiz çadırlarımızda uyuyorduk!!! işletme olarak bu gibi durumlara müdahale edip belirli kurallar koymak gerekiyor. hem işletmenin devamı hem de doğanın sağlığı açısından.
bir sürü köpek vardı bazı şuursuzlar tarafından kışkışlanan. arkadaşım köpekten korkuyordun madem her yerinde “yabani hayvan çıkabilir” tabelaları olan ormanın içinde ne işin var? üstelik çadırla? köpekler bize de uğradığından biliyorum, inanılmaz akıllı ve saygılılardı. şaka yapmıyorum, o kışkışlayan saygısızlardan kat kat daha medenilerdi. masanızın yakınında oturup yemek verirseniz diye bekliyorlardı. çoğu yeni doğum yapmış dişilerdi. ve o kadar açlardı ki konserve patlıcan kızartmasını bile koca bir but yer gibi iştahla yediler. giderken köpek maması almadığımıza çok üzüldük ama umduğunu değil bulduğunu yiyecek kadar da alçakgönüllüler 😊
tesisin hiç iyi yanı yok muydu? e vardı tabi. birkaç metrede bir elektrik kutuları vardı. uzatma kablosu götürmek gerekiyor. evet doğaya kaçınca teknolojiden uzak kalmayı hesaplıyoruz fakat kendimizi kandırmayalım; anlamını merak ettiğimiz birşey için telefona sarılıyor, doğanın içinde film izlemenin nasıl olacağını düşünebiliyor ve hatta kampa gitmeyi engellememesi için işlerimizi yanımızda götürebiliyoruz. elektriğe bağımlı hale geldik yani, ama bunu abartmadan kullanabildiğimizi düşünüyorum.
tesiste deniz eşyaları alınabilecek küçük bir dükkan ile bakkal ve tekel bayi var ve fiyatlar istanbul fiyatlarından daha pahalı değil. genelde böyle yerler mahrumiyet ve mahkumiyet bölgesi modeline bürünür fakat burada pek öyle değildi. gözleme, tost, vs. yapılan bir restoran da vardı ama biz burayı denemedik; stok sağlamdı. 😊 kıyıköy de çok uzak değil. balık veya et lokantası ya da ev yemekleri aradığınızda gidilebilir ama market arıyorsanız durum pek parlak değil. daha çok bakkallar var ki bu daha çok hoşuma gitti. kıyıköy’e giden yol da pek keyifli.
sonuç olarak sanırım insansız ortamlardan korkmamayı öğrenmem gerekiyor. aslında ilk gün hava yağışlı olduğundan az sayıda çadırcıydık. böyle hava şartlarında gelip çadır kuran insan da gerçekten doğayı sevdiğinden gelendir ki çok yardımsever ve medeni bir ortam vardı. kıyıköy’e giden diğerlerinin bir ihtiyacı olup olmadığını soruyor, karşılaşınca birbirine gülümsüyordu. güneşin görünmesiyle yüzümüz daha bir güldü; ta ki günübirlikçi olayım derken çadırını kapıp gelen insanımsı tipler yüzünden asılana dek. tartışmaya girecek cesaretimiz ve motivasyonumuz olmadığından kampı erken bitirdik. diyeceğim, ‘iyilerle karşılaştırsın’ güzel ve yerinde bir temenni, ihtimal giderek azalıyor çünkü.
medeniyetle, saygıyla ve doğayla…
Categories: deneyimlemek, doğa, eleştiri, eleştirmek, gezmek, gitmek, hayvan sevmek, keyiflenmek, keşfetmek, tavsiyede bulunmakTags: biyofili, dinlenmek, doğa, eleştiri, eleştirmek, gezi, gezmek, kamp, kastro, keşfetmek, kıyıköy, tatil
Previous Postçapraz okuma, çapraz sorgu, inadına yalnızlık…
Next Postsanata doyuran ekim, kitaba doyuran kasım…
Pingback: kafam karışık, ipin ucu kaçık… | tırtak derinlerde
Pingback: interrail türkiye ekibi ile ka(m)ptırılmış bit haftasonu… | tırtak derinlerde