Bülent Kuşoğlu - Taklit Kimlikler
Hafta sonu katıldığım bir toplantıda tartışma konularından biri kimlik sorunu idi. Güzel, makul sonuçlara ulaşılan bir toplantıydı. Toplantı süresince aklıma takılan noktalar oldu; Nasıl bir insanın kişilik sahibi olması önemli ise toplumların da bir kimliği olması çok önemlidir. Ancak kişilik sahibi olmak abartıldığında nasıl megalomani doğuruyor ve bu bir tür handikap ise, toplumlarında kimlik sahibi olmalarını abartmaları megalomaniye benzer bir negatiflik doğuruyor. Sorun faşizme kadar gidebiliyor. Ancak ben bundan ziyade konunun farklı bir yönüne değinmek istiyorum. Toplantıda kafamı en çok meşgul eden konuya: Hassasiyetle üzerinde durduğumuz, Özellikle Türk-Kürt veya İslam kavgası yaptığımız günümüzde toplum olarak nereye gittiğimizin, ne olmakta, nasıl bir kimlik sahibi olmakta olduğumuzun farkında mıyız acaba?
Doğulu toplumların birçoğunda olduğu gibi Türkiye’de de nerede ise toplumu bölecek, devleti zaafa uğratacak ölçüde bir etnik kimlik mücadelesi var. Türk ve Kürt etnik kimliklerinin bu mücadelesinde kazanan sonuçta hangi kimlik olacak diye düşünüyorsunuz? Bence bu şekilde devam ederse kesinlikle Amerikan kimliği… Çünkü, görünüşte birbirleri ile mücadele eder gibi görünen bu kimlikler hakim kültür olan Batı kültürü ve kimliği karşısında tamamen teslimiyetçi bir tavır sergiliyorlar ve Batılı bir kimlik sahibi olmaya çalışıyorlar. Sonuç olarak Türk de, Kürt de bu gidişle nihai tahlilde Amerikalı gibi olmaya, ya da çocuklarını Amerikalı veya daha genel ifade ile Batılı yapmaya çalışmıyor mu? Birkaç kuşak sonra bu gidişle kendi kimliklerimiz tamamen yok olacak değil mi? Aldığımız eğitimle birkaç kuşak sonra bir kültür ve uygarlık anlayışı olmayan, batılı da hiç olamayan bir güruh olacağız. Peki, biz sonuçta farkında olmadan veya olarak Amerikalı olmaya çalışıyor iken, etnik kimliklerimiz için neden birbirimizi öldürüyoruz?
Toplantı yaptığımız yerde halı desenleri haricinde hiçbir şey bize ait değildi. Bina, iç mimari, hepimizin giyim-kuşamı, yemek adabımız, kullandığımız ses teknolojisi, toplantı kuralları hemen hemen tümüyle Batı’ya aitti, taklitti.
Peki, Kimlik biz Türkler veya Kürtler için önemli ise neden sadece lafta kimlik mücadelesi?
Dil mi dediniz?
Dil mi kaldı? Tabelaları, markaları, görmüyor musunuz?
Sonuçta her şey siyaset için, çıkar için kullanılıyor, biride kimlik…
Kimliğimiz eğer bizi biz yapan geçmişten günümüze gelen uygarlık özelliklerin tümü ile oluşuyorsa hepimiz ihanet içersindeyiz! Nerede ise hepimiz temel veya asıl kimliğimizi oluşturan Doğulu, Müslüman-Türk* gibi kimliğimizi belirleyen temel özelliklere değil de lafta kimliklerimize yönelik hassasiyet gösteriyoruz. Halbuki kimliğimizi oluşturan temel özellikler olmadan, asıl aidiyetimizi unutarak, yeni bir medeniyet, kültür ve teknoloji oluşturmadan, olanı geliştirmeden etnik kimliklerimizle daha uzun yaşayabilmemiz mümkün değil.
Somut konuşmak gerekirse, daha Batılı, daha Hıristiyan, daha Musevi, daha Amerikalı, daha İngiliz, daha Fransız olmak için uğraşıyoruz, ama yaşantımızla, hayat tarzımızla, kültürümüzle, kendimiz olmak için hiçbir gayretimiz yok. Yeni bize ait teknoloji, kültür ve sonrasında medeniyet oluşturmadan kimlik sahibi olmak mümkün değil. Ait olduğumuz Doğu veya İslam uygarlığın mağlup oluşunu dahi fark etmiyor, sebeplerini araştırmıyor, haysiyet sorunu yapmıyoruz. Diğer taraftan etnik alt kimliğimiz, aidiyetimiz için komşu, ortak veya benzer kimliklerle kavga ediyor, etnik kimliğimize sahip çıkmayı namus, şeref meselesi olarak addediyoruz. Ancak bu konuda derin bir yanılgı içersindeyiz. Sadece etnik kimliklerimize sahip çıkmakla, soy-sopumuza bağlı olmakla kimliğimizi veya aidiyetimizi korumak yeterli ve gerçekçi değildir. Ait olduğumuz yer ve medeniyetlere ilişkin özelliklerimiz yok olursa -ki büyük oranda yok oldu- neyin mücadelesini yapabiliriz?
Kendin olmayıp, birini taklit ediyorsan ne kadar kişilikli olabilirsin ki?
*Doğulu veya Müslüman-Türk olmak siyasi anlamda değil tamamen kültürel ve medeniyet ifade eden bir anlamda kullanılmıştır.
Bu yazı 10393 defa okunmuştur.
Misafir 23 Şubat 2011 Çarşamba 09:46
Biz ne zaman adam oluruz bilirmisiniz? Hemen söyliyeyim,egoist davranarak sadece ve sadece kendi kus beynimiz ile olaylari, siyasal cikarlarimiz dogrultusunda analiz yapmadigimiz zaman.Heparli vatandas,senin partin millete göz yasi barut,top tüfek haricinde ne gibi alternatifler sunuyorda haberimiz olmadi.Samimi söylüyorum sn.Bahceli bile sizden daha mantikli.Ok
Misafir 23 Şubat 2011 Çarşamba 02:01
Bizim Hukumet elemanlari bu ortadogu ulkelerinin abisi degilmiydi. Oralari komsu kapisi yapip haftada bir gitmiyorlarmiydi. Cin fikirli Disisleri bakani bu olaylar cikmadan once hic mi bilgi alamadi, huylanmadi. Simdi o ulkelerde onbinlerce Turk insani mahsur, is adamlarinin yatirimlari topun agzinda. Mutahitlik hizmetlerinin karsiliginin zemzem suyuyla odenmesi pek muhtemel. Demek ki o ulkelere ziyaretler, yiyip icip, devletten harcirah alip, devlet adami taklidi yapmak icin yapilmis. HEPARLI
Misafir 22 Şubat 2011 Salı 21:31
Sn Bulent bey,Diktatör Kaddafi,Libya Petrol gelirlerinin %80 nini Halka MAAŞ olarak bağlamış.Libya Halkının tamamı çalışmadan Devletlerinden MAAŞ alırlar.Ayrıca Çalışanların EKSTRADAN gelirleri var. Özetlersek Libya Halkının geçim DERDİ,geçim SIKINTISI yok.Buna rağmen bu Halk sokaklarda.Bu durumun SOSYOLOJİK ve sosyopsikolojik SORGULAMASINI herkesin özellikle de Türkiyedeki MUHALEFETİN yapması gerekiyor.Talep edilen,ÖZGÜRLÜK ve DEMOKRASİDİR.En büyük Zenginlik,en küçük ÖZGÜRLÜĞÜ satın alamaz...
Misafir 22 Şubat 2011 Salı 18:52
Bülent Beyin, PM secilmesinden sonra yazdigimiz yorumlarin daha bir anlam kazandigi yönünde icimde bir his var.Arkadslarimin olaylara vakif olmasi ve bilgi dagarciklarinin dolu olmasi Ülkemiz adina cok yararli olmustur.Bizde meshur bir söz vardir " cok okuyanmi bilir, yoksa cok gezenmi?)Bende buradan rahatlikla sunu diyebiliri; Bülent Beyin köse yazisini okuyanmi cok bilir,yoksa?
Misafir 22 Şubat 2011 Salı 14:22
22:41 sevgili arkadasimiz her ne kadar burya yorum yazma zahmetine katilmis olsanizda,yorumunuz bizi üzmüstür.Alevi kelimesini yazinca bile parmaklarim titriyor,acaba bu güzel insanlara saygisizlik yaptim diye.Eskittigim gömleklerin sayisini hatirlamadigim gibi bu sevgili Alevi kardeslerimizin bana veya bir baskasina kötülük aptigina sahit olmadim.Aleviyim, Kürdüm demek bir suc degildir olmasida imkänsizdir, nihayetinde her canlinin kendisini ifade yapma hakki vardir.Birbirimizi sevmek ibadettir