Bize Hiç Sormadınız ki Anasını Satayım
Duyar pezevenkleri ilerde blogu okursa diye şimdiden yazayım; evet, cinsiyetçi küfür var başlıkta ve bu sikimde değil. Yallah duyar pezevenkleri!
İnsanlığın, sosyal bir canlı olmasından sonraki en büyük iki laneti şunlar; herkesi kendisi gibi sanması ve her şeyi standardize etmeye çalışması. Bir de bunları birleştiriyor ve…. Yarrak gibi bir şey çıkıyor lan ortaya.
İlki işte; sen bir şey yapınca mutlu oluyorsan, emin ol sayın amına koduğum, emin ol ben de onunla mutlu oluyorum. Sen mutluysan ben de mutluyum hatta lan, senin bir şey yapmana dahi gerek yok be. Hayata senin gibi bakmıyorum, senin algıladığın gibi algılamıyorum, yorumlamıyorum ama sana benzediğimden ve bütün insanlar bir olduğundan mutlu olmalıyım = iyi olmalıyım. Anlayın lan şu şeyi; iyi olmak falan bunlar hep subjektif kavramlar, kişiden kişiye değişen şeyler. Ben mesela hava kapalıyken, gök gürlerken mutluyum – iyiyim.
İkincisinden başlayalım. Standardize etmeye çalışması. Mutlu = iyi, hatta mutlu = normal gibi bir standart var. Kime göre lan? Zekâ, akıl ile mutluluk arasında bir ters orantı olduğunu düşündüm her zaman. E güzel kardeşim, herkes senin kadar düşük değil ki mutlu olsun? Tamam, hadi sen gerizekâlı değilsin, insanların farkındalıkları bir değil ki… Bu hayata mutsuz başlayıp, mutsuz bitiren insanlar var. Bu insanlar çeşitli sebeplerden dolayı mutsuzlar ve bu depresyon gibi bir şey kesinlikle değil. Biz bir iyi, genelde kötü halde hayatına devam eden bir avuç insanız.
Bizim farkımız şu; isteyerek yaşamıyoruz. Farketmiyor bize, ha yaşamışsın ha ölmüşsün. Hayatında büyük bir gayesi olmayan, hayata tutunamamış, yaşama sevinci olmayan, hayat enerjisi olmayan mutsuzlarız. Biz hiç sormadınız ki amk yaşar mısın, ölür müsün? Siker misin, sabaha mı bırakırsın? İyi misiniz deniniz, iyiyim dedim ona da inanmadınız. Ben iyiyim, mutlu değilim sadece. Benim “normalim” de bu işte. Bu kadar basit; sürekli maymun gibi sırıtamıyorum, sizin kadar mutlu hissedemiyorum, sizin kadar neşeli değilim, sizin kadar sevemiyorum bu hayatı.
Rahat bırakın lan artık mutsuz insanları, normaliz biz. Standartız. İyiyiz lan cidden, rahatsız değiliz durumumuzdan. Zaten bir şey olursa biz haber veririz size, sıkıntı yapmayın yani.
iyi olmak mutlu olmak normal olmak
Ne Bileyim Lan Ben
1001 Tilki ve İki Kurt
Ben hiç kimse değilim, buraya düşüncelerini, duygularını, fikirlerini boşaltmaya gelen birisiyim. Size aslında en karanlık düşüncelerimi, en karanlık sırlarımı yazacağım ama siz ille ismimi cismimi soracaksınız, ama asla öğrenemeyeceksiniz.
Yeni yazı yazdığımda sana e-posta ile haber vermemi istersen aşağıdan e-posta aboneliğini gerçekleştirebilirsin.
Diğer 223 aboneye katılın
Hayatım Anlatmak Zorunda Olduklarım
Hayatım Her Şey Oldum da Bir Çocuk Olamadım
İlişkilerim Bir İlişkimin Döngüsü
Kullanım hakkı © 2017. Burada yazılan yazıların, izin almadan -kaynak gösterilse dahi- alıntılanması yasaktır, söverim.