! noyumberry !: 06/01/2010 - 07/01/2010
Modaya ben de uyayım dedim:) Her yerde denizci teması...Eee bende denizci eşi olarak boş durmadım..Ama benim bilekliğim lacivert değil siyah:( olsun burası Karadeniz zaten :D
İlgilenen olursa BUTİĞİME ve PASAJIMA ekledim İki bilekliğim sahibini buldu :) cüzdan anahtarlığın sipariş üzerine bir boy büyüğünü ördüm...
o da yerine ulaştı...umarım severek kullanırlar..
Evde bir sürü atık CD olunca ben de değerlendirmeye karar verdim :)
Yukarıdaki mavi ve pembe çantayı üç sene önce kızıma örmüştüm..Geçen yaz CD çantalardan istek gelince alttaki iki çantayı ördüm..ama ben bitirene kadar yaz geçmişti,yaz bitince de turistte gitmişti :(
sonra bir müddet pasajda satışa koydum..Kızım anne onları ben takıcam deyincesatıştan çıkarttım.Bari sizinle paylaşayım dedim...
Çift taraflı ördüm..bir tarafı kahverengi,bir tarafı lila..Umarım sizlere fikir verebilmişimdir :))
SEVGİYLE MUTLU KALIN
CD DEN ÇANTALAR,
Önceden örüp pasajıma eklediğim telefonlukları BUTİĞİME de ekledim..
PASAJIMA da bakmak isterseniz buyrun
Memleket sevdalılarının değerini geç anlıyoruz..
Bugün 3 haziran..
Emek için mücadele eden büyük şairin ölüm yıldönümü..
Nazım demek emek demek.memleket demek..
memleket demek nazım demek..
Yaşamak şakaya gelmez, büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın bir sincap gibi mesela, yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden, yani bütün işin gücün yaşamak olacak. Yaşamayı ciddiye alacaksın, yani o derecede, öylesine ki, mesela, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda, yahut kocaman gözlüklerin, beyaz gömleğinle bir laboratuvarda insanlar için ölebileceksin, hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için, hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken, hem de en güzel en gerçek şeyin yaşamak olduğunu bildiğin halde. Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı, yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin, hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil, ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için, yaşamak yanı ağır bastığından. Diyelim ki, ağır ameliyatlık hastayız, yani, beyaz masadan, bir daha kalkmamak ihtimali de var. Duymamak mümkün değilse de biraz erken gitmenin kederini biz yine de güleceğiz anlatılan Bektaşi fıkrasına, hava yağmurlu mu, diye bakacağız pencereden, yahut da sabırsızlıkla bekleyeceğiz en son ajans haberlerini. Diyelim ki, dövüşülmeye deşer bir şeyler için, diyelim ki, cephedeyiz. Daha orda ilk hücumda, daha o gün yüzükoyun kapaklanıp ölmek de mümkün. Tuhaf bir hınçla bileceğiz bunu, fakat yine de çıldırasıya merak edeceğiz belki yıllarca sürecek olan savaşın sonunu. Diyelim ki hapisteyiz, yaşımız da elliye yakın, daha da on sekiz sene olsun açılmasına demir kapının. Yine de dışarıyla birlikte yaşayacağız, insanları, hayvanları, kavgası ve rüzgarıyla yani, duvarın ardındaki dışarıyla. Yani, nasıl ve nerede olursak olalım hiç ölünmeyecekmiş gibi yaşanacak... Bu dünya soğuyacak, yıldızların arasında bir yıldız, hem de en ufacıklarından, mavi kadifede bir yaldız zerresi yani, yani bu koskocaman dünyamız. Bu dünya soğuyacak günün birinde, hatta bir buz yığını yahut ölü bir bulut gibi de değil, boş bir ceviz gibi yuvarlanacak zifiri karanlıkta uçsuz bucaksız. Şimdiden çekilecek acısı bunun, duyulacak mahzunluğu şimdiden. Böylesine sevilecek bu dünya "Yaşadım" diyebilmen için...
Duyarlı olup..Gerekenin yapılması dileğiyle...
sevgiyle..Barış dolu dünya için elele..