Profesyonel’ ve ‘geleneksel’ koruyucu bakım arasındaki dengeyi bulmalıyız
Paul Adams, koruyucu bakımın profesyonel bir kariyer seçeneği olmasını destekleyenler ile koruyucu bakımın ebeveynlik olduğunu savunanlar arasında ortak bir zemin olabileceğini savunuyor.
Çocuk Hizmetleri Müdürleri Birliği, koruyucu bakımın profesyonel kariyer haline dönüşmesine karşı iken, Koruyuculuk Ağı profesyonel bakıcılığın iş gücü haline gelmesini desteklemektedir.
Bu apaçık ayrışma karşısında ne yapmalıyız?
CoramBAAF (British Association for Adoption and Fostering/İngiliz Evlat Edinme ve Koruyucu Ailelik Birliği) (https://corambaaf.org.uk/), bakıcıların profesyonel bir koruyuculuk kariyeri isteklerini çocuk sevgisi ve çocuk bakımı ile tamamen uyumlu olarak değerlendirir. Profesyonel bakıcılar, bakıcı statüsü, eğitime erişim ve koruyucu bakıcılar için daha iyi bir tazminat yükümlülüğü konusunu vurgulamaktalar.
İşverenler, bakıcıların yıllık izin gibi işçilik haklarına yönelik taleplerine yanıt vermediği sürece gündeme getirilen bu konular önemli ve geçerli ifadelerdir.
Bu bakıcıların bir kısmı, belki de evde bakımın zorlu olduğu gençleri önemseyen uzman şemalar bağlamında, profesyonel görevlerini bırakmış olacaklar.
Diğer koruyucu bakıcılar, biyolojik ailelerinin kısa molaya ihtiyaç duyduklarında engelli çocukların bakımıyla ilgilenecek ve doğal olarak hemşirelik veya diğer tanınmış meslek mensuplarıyla ilişkili bir dizi beceriyi ortaya koyacaktır. Bu koruyucu bakıcılar, önemli bir hizmet sunmaktadır ve bu kariyere kendini adamış ve yetenekli bireyler olarak tanınmalıdır.
Ancak, tüm bakıcılar bu şekilde değildir.
“Profesyonel” bakıcının aksine, kariyer anlayışıyla değil, çocuklara ailelerinin bir üyesi gibi olma fırsatını sunma isteğiyle motive olan “geleneksel” bakıcılar da vardır.
Açıkçası, bu durum aile ve arkadaşlarının bakıcıları -örneğin dedesi gibi- geçerli olan bir durumdur; ancak çocuk ve aileleri için şimdi ve geleceğe dair kalıcı bir yer sunan günümüz bakıcılarına da aynı şekilde yaklaşılıyor.
Son yıllarda, ‘yedek ebeveynler’in ihtiyaçları gereksiz maliyet gerekçesiyle sektörde daha az yer bulurken, Çocuk Hizmetleri Müdürleri Birliği bakıcıların işe alımının ve korunmasının önemini vurgulamakta haklıdır.
CoramBAAF, genel olarak görev odaklı çalışan “profesyonel” koruyucu bakıcılığın (yerleşimlerin çoğu kısıtlı zamanda yapılan, yasal işlemlerin hala devam ettiği ve bakıcılıkta bir süre devam ettikten sonra çocukların doğum ailelerine yeniden dönebilme planlarının olduğu) uzun vadeli bakıcılığı desteklemek için daha az işe yaradığı gerekçesiyle bu sistem için endişe duymaktadır.
Sosyal hizmet uzmanlarının ve Bağımsız Gözden Geçirme Görevlilerinin karar verme yetkilerini ve devlet adına sorumluluklarını açıkça yerine getirdikleri, hayat değiştirme kararlarının profesyonel toplantılarda alındığı bir ortamda profesyonel bakıcıların “koruyucu bakım uygulamaları” beklenir ve çocukların uzun vadeli bakımı, normal bir aile hayatı yaşamalarının önemi bilinmemektedir.
CoramBAAF tarafından yapılan hisse alımına ilişkin sunumumuzu geliştirirken üyelere (yerel yönetimlerdeki sosyal hizmet uzmanları ve yöneticiler ile bağımsız koruyucu hizmetler) aşağıdaki iki ifadeden hangisinin görüşlerini en iyi şekilde temsil ettiklerini seçmelerini istedik:
Uzun süreli koruyucu ailelik için düzenlemeler iyi gidiyor ve sistemin değişmesi gerekmiyor.
Uzun süreli koruyucu ailelik konusuna farklı bir açıdan yaklaşmalıyız: Bakıcıların çocuklara “ebeveyn” gibi yaklaşmalarını sağlayarak çocukların “normal bir aile hayatına” daha yakın bir şekilde yaşamalarını sağlamalıyız.
Araştırmamıza yanıt verenlerin %88'inden fazlası, ikinci ifadeyi seçerek, ağırlıklı olarak görev merkezli uygulanan uzun dönemli koruyucu aileliğin farklı bir şekilde sunulabileceği görüşümüzü doğruladı. Bu alternatif sistemin merkezinde, bakıcıların tam bir “ebeveynlik” rolü oynadığı düşüncesi olmalı ve çocuklar bunu evlat edinme ya da özel bir vesayet altındaki çocukların yaşamına benzer şekilde deneyimlemeleri sağlanmalıdır.
Son yıllarda, çocukların hala biyolojik ailelerinin olabileceği düşüncesiyle bakıcıların “ebeveyn” olarak konumlandırılmasının kafa karıştırıcı ve saygısızlık olabileceği gerekçesiyle bu anlayışa karşı bir direnç oluşmuştur. Bu, evlat edinilen ve özel vesayet altındaki çocukların da genelde biyolojik ailelerine sahip olduklarını ve bununla birlikte gelen duyguları yönetme ve anlamlandırmada yardıma ihtiyaç duyduklarını göz ardı etmektedir.
Koruyucu bakımdaki çoğu çocuk, özellikle daimi düzenlemelerde bulunan daha küçük çocuklar, günlük bakımını yaparak, karar verme yetkisine sahip ebeveyn figürü ile gelen tutarlılık, güvenlik ve normalliğe ihtiyaç duyar.
CoramBAAF, denetleyici sosyal hizmet uzmanının çocuğun sosyal hizmet görevini de üstlendiği, bakıcıların karar alma yetkisine sahip olduğu, bakıcıların yardımcı olarak tanımlandığı ve doğrudan çocuktan ziyade bakım süreçlerinin izlenerek desteğin esnek bir şekilde sağlandığı bir yaklaşım geliştirmiştir.
Bakıcılar merkezi olmalı
Uzun vadeli koruyucu bakıcıların “ebeveyn” olmaya teşvik edilmesi, çocuklar ve gençlerin bu kişilere “ebeveyn” figürü ile yaklaşmaları için kültürel bir değişiklik gerekmekte.
Çoğu ailede olduğu gibi, anlaşmazlıkların ortaya çıktığı zamanlarda, çoğu zaman savunucuları, sosyal hizmet uzmanlarını veya şikayet sistemlerini kullanmadan çocuklar ve bakıcılar anlaşmazlıkları birlikte çözmeye teşvik edilecektir. Başka bir deyişle, sorunlar, devletin çocukların yetiştirilmelerine dahil olmadığı durumlarda çocuklar ve bakıcılar arasında çözümlenmeli.
Bir dizi yerel otorite, bu uzun vadeli koruyucu ailelik modelinin pilot uygulamasında büyük bir coşku duyduğunu ve bu yaklaşımı destekleyici bir sonuca varılacağından umutlu olduklarını ifade etti.
Ancak, bu bakımı üstlendikten sonra kendilerine çocuk ve gençlerin “uzmanları” statüsünü atfeden binlerce “profesyonel” bakıcıyı mükemmel olarak nitelendirmemiz ve desteklememiz gerektiği anlamına gelmez.
Her iki bakıcı seçeneğinde de, çocuğun muhtemelen biyolojik aileden daha iyi olacağını bilmeli ve bakıcıların tüm önemli tartışmaların merkezinde bulunmadığını, karar vermenin ise kaçınılmaz olarak artıları ve eksileri olacağını unutmamalıyız.
Sektörde “profesyonel” bakıcılar ve ‘yedek ebeveynler’ için yer vardır; sadece ikisinin farklarını belirlemeli ve her ikisinin de koruyucu aile bakım sisteminde nasıl destekleneceği anlaşılmalıdır.
Bu yazı, Hayat Sende Derneği için Tuğba Purtul tarafından aşağıdaki bağlantıdan Türkçe’ye “Gayriresmi resmiden üstündür.” ilkesiyle çevrilmiştir.
#koruyucuaile #engelli #bakıcı
İlerleyen Yaşta Evlat Edinme