Posted by Uzakbati on 25 December 2012 at 02:41
Bu yazı aslında 1 ay önce bugün yazıldı, ama yakında kesinleşecek enteresan gelişmelerimin yoğunluğundan (çok yakında!!) 1 aydır yayınlamayı aksatıyorum. Sandy ve Şükran Günü kısımları biraz “out”, San Juan duygularım sonsuza dek “in”.
Sandy Kasırgası’ ndan sonra trenlerin çalışmaması sonucu iki hafta boyunca günde 3 saatimi işe otobüsle gidip gelmeye ayırınca, Ferrari’ sini Satan Bilge’ nin edebileceği kadar New York’ tan nefret ettim. Ama Şükran gününün 4 günlük tatili yaklaşınca buzlarım eridi çünkü kara kışın ortasında uçağa atlayıp 3 saatte Karayip yazına dalacağın yerin adı “güzel New York” tur.
Bu Şükran gününü Puerto Rico’ da geçirdik. Bir miktar Sandy’ den bunalmışlık ve halihazırdaki Karayip hayranlığının güzel planlanmış 4 günlük tatille buluşması, Puerto Rico’ yu hayatımızın tatili listesinde yukarılara taşıdı. Playa Del Carmen’ deki günlerden ders çıkararak, all inclusive bir otele kendimizi hapsetmek yerine bir hosteli yatmadan yatmaya kullanıp tüm zamanımızı adayı keşfe adadık. Yıllarca hakkında bildiğim tek şey Ricky Martin şaheserinin bu topraklardan çıkmış olmasıyken, şimdi size saatlerce Puerto Rico’ yu anlatabilirim.
Başkent San Juan’ a indikten sonra kiraladığımız arabamızla Old San Juan’ daki hostelimize gidene kadarki 20 dakikada parıldayıveren yüzümüzden sıradaki 4 günün birazcık nemli geçeceği belli oldu. İlk günün tamamını ve her akşamımızı Old San Juan’ ı dip bucak gezerek ve bayıldığımız Güney Amerika müziği eşliğinde mojito komasına girinceye kadar içerek geçirdik. Bana Lost’ un 6.sezon 8.bölümü setindeymişim hissiyatini veren bu eski şehrin mistikliği ve baktığım her yerde gördüğüm İspanyol kültür, halkın İngilizce konuşup Obama & dolar ikilisiyle yönetilmesi gerçekleriyle birazcık gölgelense de, Old San Juan’ da yenilen güzel bir mofongo ve yanındaki kızarmış Puerto Rico peynirinin benzerini New York City restoranlarında bile bulamam sanırım.