Anlasilmaz - Kişisel Depresyon Anları
Herkes icin anlasilmazdi sozlerim ve gozlerimden damlayan damlalar bir kapi gicirtisinin ic kazintisi gibiydi ve ardindan gelen yikim sesleri, birkac tabak, bardak kirintisindan farksiz ama yine ic acitici.
Biliyorum kirilmamasi lazimdi, kucuk olsam annemin cimdikleri cicek acardi vucudumda. Genelde kaba etimde. Her biri winding daha canli siringa darbeleriyle.
Aciyor, yaniyor… kimse bilmeden kaniyor seasizce yuregime dogru. Simdi kapatiyorum, tum kulakciklarini yapistiriyorum. Basin donmus, bedenim ayri bir boyutta. Ben ise yine sefiller icinde en iyi oynadigim oyunda. Kardesler bilir en iyi olumdur kacmak ve omuz ustunde yolculuk…
Herkes bilir oysa bilemek intikamdir oldurmeden once, dort teker arasinda…
Bu yazı Genel kategorisine 20 Mayıs 2010 tarihinde Kişisel Depresyon Anları tarafından gönderildi.
← Trick’r Treat The International →