OSMANLI PADİŞAHLARI-II. BAYEZİD
Babası: Fatih Sultan Mehmed Han
Annesi: Sitti Mükrime Hatun
Vefatı: 26 Ağustos 1512
Saltanatı: 1481- 24 Nisan 1512 (31 yıl sürmüştür.)
Padişahlık Sırası: 8
Önce: Fatih Sultan Mehmed
Sonra: Yavuz Sultan Selim
Küçük yaştan itibaren tam bir ihtimamla yetiştirilen şehzade Beyazıt, devrin en mümtaz alimleri elinde tahsil gördü. Yedi yaşında iken, Amasya valisi oldu. 1473 Otlukbeli Savaşı’na sağ kol kumandanı olarak katıldı. Babası Fatih Sultan Mehmet’in ölümü üzerine, 20 Mayıs 1481′de tahta geçti.
Ancak Bayezid, kardeşi Cem Sultan’ın muhalefeti ile karşılaştı. Bursa‘yı alan ve adına hutbe okutan Cem’e karşı, Yenişehir savaşını kazanan Bayezid duruma hakim oldu. Fakat Cem meselesi sona ermedi. Tersine olarak bu iş, doğu ve batı devletlerinin en çok ilgilendikleri bir problem halini aldı ve imparatorluk bu yüzden daimi bir tehdit altına girdi. Çünkü Papa, Cem vasıtasıyla Avrupa’da Osmanlılara karşı büyük bir ittifak kurabilmek için faaliyete girmişti. Ona göre Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkılması için en müsait vakit gelmişti. İşlerin tehlikeli bir yola girdiğini gören Beyazıt Han, bu sebeple 16 Ocak 1482′de Venediklilerle bir anlaşma imzalayarak hristiyanlığın en kuvvetli uzuvlarından birini felce uğrattı ve zahiren de olsa onların dostluğunu temin ederek, 17 yıl Osmanlılar aleyhindeki teşebbüslere seyirci kalmalarını sağladı.
Boğdan voyvodasının yıllık vergisini ödememesi ve aleyhte faaliyetleri üzerine 1484 yılında sefere çıkan Bayezid, 15 Temmuz’da Kili ve 11 Ağustos’da Akkerman kalelerini fethetti. Bu sırada Sultan Beyazıt’ın Dulkadir Beyliği üzerindeki hakimiyet meselesi yüzünden, Mısır-Memlük sultanı ile arası açıktı. Daha sonra Memlüklülerin, Cem Sultan’a sahip çıkarak onu Beyazıt’a karşı kışkırtmaları ve Osmanlı hacılarına karşı güçlük çıkartmaları iki devlet arasında bir harbe sebebiyet verdi. Belirli aralıklarla altı sene süren savaş, küçük birliklerin vuruşmaları şeklinde cereyan etmiş ve kesin bir netice elde edilememiştir.
Sultan Beyazıt, kardeşi Cem’in 1495′te Napoli’de vefat etmesinden sonra, Osmanlı Devleti’nin dış politikasına başka bir yön verdi. 1498 senesi ilk ve sonbaharında Silistre sancakbeyi Bali Bey kumandasında 40 bin kişilik akıncı birliği, Lehistan’a Osmanlı tarihinin en büyük akın hareketlerini gerçekleştirdiler. Bu arada Venediklilerin Mora üzerine tecavüzî hareketlerde bulunması üzerine de Sultan, 1499′da Mora seferine çıktı.
25 Ağustos’ta İnebahtı, 9 Ağustos 1500′de Modon ve 16 Ağustos’ta Koron Venediklilerden alındı.
Beyazıt Han batıda daha önemli fetihlere başlama noktasında iken, doğuda büyük bir tehlike ile karşı karşıya kaldı. Bu sebepten dolayı, 1502′den sonra zamanını Safevi hükümdarı Şah İsmail’in türlü entrikalarını karşılamaya hasretti. Memlüklülerle birlikte ona karşı askeri tedbirler aldı. Fakat bilhassa onunla bir ihtilafa düşmemeye çalıştı. Çünkü Anadolu’da kalabalık bir halk kütlesi, Şah İsmail tarafını tutuyordu. Nitekim 1511′de patlak veren Şahkulu Baba Tekeli isyanında Kütahya’yı ele geçiren ayaklanmalar güçlükle bastırılabildi.
Sultan Beyazıt’ın son yılları saltanatı ele geçirmek isteyen oğullarının mücadelesine de sahne oldu. Neticede kardeşlerine karşı daha dirayetli olan ve yeniçeriler tarafından da desteklenen oğlu Selim’e, Allahü teala mübarek etmesi dileğiyle saltanatı teslim etti (25 Nisan 1512).
Beyazıt Han daha sonra Dimetoka’daki saraya giderken Abalar köyü mevkiinde hastalanarak 26 Ağustos 1512 günü vefat etti. İlim sahibi, takva, adalet ve merhametten ayrılmayan, vakarlı ve hilmiyle meşhur bir padişah olduğu için “Veli Bayezid” olarak da bilinir. Beyazıt meydanında kendi külliyesi ile birlikte caminin inşası bitince padişah olduğu için; “Her kim ömrü boyunca ikinde ve akşam namazlarının sünnetlerini terk etmemiş ise, ilk Cuma namazında o imam olsun” buyurmuştu. Bu hususta kendisinden başka kimse çıkmamış, sulhde ve seferde hiçbir sünneti bırakmadığı için namazı kendisi kılmıştır. Sultan Bayezid’in mührünü taşıyan sayısız yazma eserin Türkiye ve Avrupa kütüphanelerinde bulunması onun kültür faaliyetleri arasında dikkati çekmektedir. Memleketin her tarafında imar faaliyetlerini devam ettirdi. Yaptırdığı en önemli eserler arasında, Amasya’da medrese, cami ve zaviye, Edirne‘de bir darüşşifa ve İstanbul‘da Beyazıt Camii, medrese ve imareti başta gelmektedir.
04:05İbrahim Can GezerTarih Köşesi Hiç yorum yok