Yeryüzü Cenneti Sapanca
Anasayfa ›› Röportaj Örnekleri ›› Yeryüzü Cenneti Sapanca
Sapanca; Doğu Marmara’nın cennet köşesi.
Kur’an “İçinden ırmaklar akan” bir mekân olarak tanımlar cenneti. Peki dünya gözüyle nedir cennet? Yahut neresidir?
Soğucak Yaylası’ndan inerken Sapanca Gölü’ne, Adapazarı’na bir bakınız alıcı gözle! Bize ne kadar çok hak vereceksiniz… İnsanların isimleri gibi oturdukları semtlerden de nasipleri var; Yahya Kemal boşuna yazmamış “İstanbul’un fethini gören Üsküdar” diye.
Dünyanın bütün kadim şehirleri ya deniz kıyısındadır, ya boğaz, ya nehir. Su hayat veriyor onlara çünkü. Paris, Kahire, İstanbul, Üsküp, San Fransisko, Mançester, Atina… İnsanlık tarihinin ortak zenginliği olan bu tür şehirleri kuran atalarımız, “cenneti bu dünyada görmek ve göstermek” istemişler biraz da.
Bir yer bilimi profesörümüz “Deprem insanlara Allah’ın bir lutfudur” demişti de inanmamıştık. “Zira bir bölgede göller varsa, deniz varsa, nehirler varsa, yaylalar varsa, kaplıcalar varsa, ovalar varsa, yeşil ve mavi varsa; bütün bunları yapan depremdir, tek şartı depreme uygun yapılaşacaksınız” diye ilave etmişti.
Hatta “iki kıyısına otoyol yapma cinayetini, enfes güzellikleri kamuyla paylaşmak için işlemiş olmalılar büyüklerimiz” diyesi geliyor insanın.
Kıyısından otoyol geçene değin üç şeyi meşhurdu Sapanca’nın; eriği, kirazı, elması. Hatta borç ödeme vadesi olarak “erukta Bostancunun Kahvesinde verurum” esprisi anlatılırdı sık sık.
Küçük bir Osmanlıdır Sapanca, etnik farklılıklar yönünden; Gürcüce konuşulur sokaklarında; Lazca konuşulur, Çerkezce – Abazaca konuşulur; küçük bir Türkiye’dir âdeta; ama akşamla yatsı arasında kuzeyden esen o tatlı o nefis meltem rüzgârının etkisiyle midir bilinmez; eritmiştir bir potada insanını; neredeyse dünyanın her yöresinde hemencecik kendini ele veren ortak bir “Sapancalı” tipi kalmıştır geriye.
Söylenecek çok söz var elbet. Sapanca’ya dair; söylencesi de var elbet Sapanca’nın; rivayete göre; Bir zamanlar “verimli topraklar üzerinde varsıl ama cimri ve bencil insanlar yaşamaktadır. Bir gün burayı Adapazarı’nın güneyindeki Erenler Tepesinden bir ermiş ziyaret eder, selam verir alan olmaz, aç susuzdur konuk eden bulunmaz, nihayet geçimini sapan yaparak kazanan bir yaşlı buyur eder yedirir içirir, gecelerler. Ertesi sabah sapancı baba, ermişi Adapazarı’na doğru geçirip uğurlar. Geri döndüğünde ovanın yok olup göle dönüştüğünü şaşkınlıkla görür; bir tek onun evi ayaktadır, kötüler ve kötülükler yok olmuştur. Göle Sapancı Gölü adı verilir, zamanla Sapanca’ya dönüşür.”
Son çeyrek asır, defalarca göstermiştir; Adapazarı’nda en büyük bahtiyarlık Sapanca’yla dost olmak”tır; akşam sabah selamlaşmaktır; kâh el sallamaktır uzaktan, kâh yürümektir kıyısında efkârlı efkârlı, kâh dalıp gitmektir Keltepe’ye bakıp ayakları suda. Kâh şiir akşamlarında uçup gitmektir bir dizenin peşinden.
Meşhurları da boldur: Türk futbolunun gerçek imparatoru Oğuz Çetin, Rambosu Turan Sofuoğlu, Olimpiyat şampiyonu güreşçi Hakkı Başar, bir zamanların efsane içişleri bakanı Sadettin Tantan, hâlihazır Türk-İş Başkanı Salih Kılıç, bir de Abdülhamit’in ünlü paşası Gürcü Hasan Fehmi Paşa.
Evliya Çelebi “beyaz kirazı ve beyaz somunundan (ekmeğinden)” söz eder. Bir de Kanuni’nin damadı ve sadrazamı (başbakanı) Rüstem Paşa’nın Mimar Sinan’a yaptırttığı cami, hamam ve imaretten. Mahmudiye Köyü’nde yaptıranının adıyla anılan Hasan Fehmi Paşa Camii (1887) ve Abdülhamit’in sütannesi adına yaptırttığı Uzunkum’daki Rahime Sultan Camii, yöredeki tarihi eserlerden bir kaçıdır.
Orhon Kapısı aslında yeni hayatlara, yeni olaylara, yeni dünyalara açılan kapı olmuştur Anadolu’ya gidip gelenler için.
Sapanca da İstanbul için de “ikinci konut” mekânıdır; hafta sonları büyük şehir keşmekeşinden kaçıp “nefes alma” imkânsızdır çoğu kez.
Sapanca; özenerek yaratığı bir köşe Tanrımızın. Bir bağıştır Sapanca; bir armağandır insanlara. Bir güzelliktir; bir”tatlı huzur”dur. Sapanca hayattır.
 “… içinden ırmaklar akan cennetler olduğunu müjdele…” (Bakara/25, Maide/12 vs.)
 Soğucak Yaylası: Sapanca’nın güneyinde Samanlı Dağları üzerinde yer alan Skarya’nın 18 yaylasından biri.
 Prof.Dr. Ahmet ERCAN’la 2003 Yılı Temmuz ayında Fahri Tuna’nın yaptığı söyleşiden.
Etiketler: Röportaj, röportaj örnekleri
Mustafa Yıldızdoğan Ataol Behramoğlu Haluk Levent Cemal Süreya Cemal Süreya şiirleri Nilüfer Müslüm Gürses Ahmet Telli Grup Yorum No.1 Ahmet Telli şiirleri Kubat İsmail Türüt Abdurrahim Karakoç şiirleri Murat Yılmazyıldırım Nazan Öncel Nurettin Rençber Abdurrahim Karakoç Muazzez Ersoy Attila İlhan şiirleri Hakan Altun Attila İlhan İbrahim Erkal Hakan Peker İbrahim Tatlıses Kibariye Kıraç Musa Eroğlu Neşet Ertaş Kayahan