27.hafta: Geçtiğimiz haftanın sonunda kontrolümüz vardı. Çok şükür herşey yolunda. Kilo konusunda da dikkat etmem işe yaramış:) Bu sefer kiloları ben değil minik Harun almış. Tabii anne adayı olarak bu durum beni çok çok mutlu etti.
Bir de gebelik şeker yükleme testi istedi doktorum. Evet Canan Karatay'ın söylediklerine rağmen yaptırdım. Çünkü doktoruma güvenmek durumundayım. Zaten içinde bulunduğum durum beni de tedirgin ediyordu ve sonucu bende çok merak ediyordum. Durum şu ki ben 5 kilo doğmuş bir bebektim:) kulağa hoş gelse de aslında sağlık açısından bu pek parlak değil ve annem şeker hastası ve yüksek kiloda hamileliğe başladım. İşte tüm bunlar beni çok tedirgin ediyordu ama çok şükür testin sonucu 101 çıktı. Yani problem yok şükürler olsun.
Test için sabah aç karnına önce idrar ardından kanınız alınıyor. Daha sonra içinde 50mg şeker olan bir bardak suyu içip hiç hareket etmeden 1 saat bekliyorsunuz. Ardından tekrar kan alınıyor. Ve eğer sonuç 140mg ve üzeri çıkarsa doktor 100mg'lık yeni bir test istiyor. Bunun sonucu da yüksek çıkarsa gebelik şekeriniz var, eğer düşük çıkarsa yok. Eğer varsa çok zor günler artık sizi bekliyor demek... Sıkı bir diyetle kalan 3 ayı tamamlıyorsunuz. Allah yardımcısı olsun diyelim gebelik şekeri çıkan arkadaşları:/
Ve bu hafta Ramazan başladı. Daha önceki yazılarımdan hatırlayanlar Ramazan'ı çok sevdiğimi bilirler. Ama bu yıl biraz buruk bir Ramazan oruç tutamadığım için. Allah büyük ne yapalım minik Harun iyi ve sağlıklı olsun da...
(8.ayı geride bırakmamızdan bir kare...)
29.hafta: Bu haftaya doktor kontroluyle basliyoruz. Artık aylık değil 3 haftada bir gitmeye devam edecekmişiz ve giderek sıklaşacakmış.
Çok şükür herşey yolunda. Harun da çok iyi. Bu sefer güzel yüzünü de gösterdi. Cok mutlu olduk. Yine kiloyla ilgili uyari aldim. Ne yapsam olmuyor bende anlamadim, doktorum diyetisyen onerse de ben gitmek istemiyorum. Cunku uyamayacagimdan eminim. Ahh bu tatlilar. Birkaç sefer azicik bile yesem hemen birkaç kilo olarak depolanmış. Biraz canım sıkkın tabii. Ama Harun için mutsuzluk yok...
Bu arada ablam ve yeğenlerim geldiler. İnsallah son haftaları beraber geçiricez. Harun da bu duruma çok mutlu oldu.
30.hafta: Nereden nereye geldik... 30lu son haftalar başladı bile. Artık sona doğru aslında yepyeni hayatımızın başlangıcına doğru hızla gidiyoruz. Heyecanım giderek artıyor ve manevi olarak sanki eksikmişim hissi de devam ediyor. Ona her anlamda yeterli olacak bir anne olmak istiyorum herkes gibi... İnşallah da öyle olur.
Artık idrara çıkmalar iyice sıklaştı. Çünkü idrar kesesi iyice sıkışık bir halde içeride:) ayağa kalktığımda özellikle hep sıkışmış hissi oluyor.
Yürüyüşlere devam tabii ki ama artık tempom düştü. Yorulma daha kısa süreye indi.
Kiloyla başım belada. Doktorumunda kiloya aşırı hassas olması beni iyice bunaltmaya başladı. Çok dikkat etmeme rağmen hızlı kilo alıyormuşum sanırım bünyeyle ilgili. Zaten hiç makarna, pilav, börek yemiyordum. Geçtiğimiz haftadan itibaren günde 1-2 dilim yediğim ekmeği de kestim. Haftada 1-2 kez tatlı yemiştim. Artık onu da kestim hiç yemiyorum. Çok zorlanıyorum anlatılmaz yaşanır yani. Gözümün önünden tatlılar uçuşuyor. Canım öyle istiyor ki... Ahh ahhh. Sanırım hamilelikte beni en çok zorlayan beslenme oldu. Başlardaki iştahsızlık ve kusmalar şimdi ise daimi açlık ve istediklerimi yiyememek. Herşey senin için Harun:)
31.hafta: Bu hafta doktor kontrolumuz vardi. Cok sukur hersey yolunda, kilo kontrolunu basarmisim. Aldigim kilonunda buyuk bolumu Harun'a gitmis, daha ne olsun. Ramazan bitti, bayramda da kendimi kontrol ettim surekli. Bayramda Bursa'da olmak, gezip eğlenmek cok iyi geldi. Botanik parkta bisiklet turlarimiz cok keyifliydi. Tabii ki performansim dusuk ama yine de tadini cikarmaya calistim.
32. Hafta: Gectigimiz haftadan bu yana kasılmalar arttı. Bu bana endişe versede
doktorum doğuma hazırlık süreci olduğunu ve böyle geçecegini soyluyor. 1 saat icinde 10dan fazla uzun suren kasilmalar olursa, akinti miktari artarsa bu durumda bunlar anlamli oluyormus. Kasilma aninda sanki nefesim kesiliyor gibi hissediyorum, icim daralip kuculuyor sanki. Ve karnim taş gibi oluyor.
Bu hafta anneme dogum gunu hediyesi olarak ablamlarla hep beraber iki gunluk sapanca kacamagi yaptik. Oyle iyi geldi ki. Temiz hava, havuz, gunes, en cok da acik bufe. Cunku kendimi iki gun ozgur biraktim ve istedigim herseyi yedim. Uzun zamandir ilk kez tok uyudum abartmiyorum:)
Havalar aşırı sıcak olmaya başladı. Artık evden çıkmak bile istemiyorum. Yattiğim yerde sırılsıklam oluyorum. Allahim sen yardim et. Gercekten yaz hamileligi neden zor simdi daha iyi anliyorum.
Hamileliligin ilk uc ayi ve son uc ayinin neden kotu adi ciktigini da artik tam olarak anladim. Sikintilar kendini gostermeye basladi. Uykular perisan durumda. Uc yastikla uyumaya basladim ama yine bazen nefes alamiyorum o yuzden agzimdan nefes almaya basladim. O da bogazimi tahris etti ve faranjit basladi. Ablam doktor olunca ve bu haftalarda cok sukur yanimda olunca dogal yontemlerle tedavi etmeye calisiyor.
33.Hafta: Bu haftada ufak bir Yalava termal kaçamağı yaptık yine hep beraber. Bol bol eğlence ve beraberlik depoladım. Ayrı olacağımız günler için...
Daha da sık idrara çıkmaya başladım.
Uyku ile iyice vedalaştım. Kabuslar,sesler,tuhaf rüyalar, buram buram terlemek,terlemek....
Sıcaklarla aram iyice kötü zaten hormonlar sayesinde 30derece bende 40derece olmuş durunda... Oturdukça ter, hareket ettikçe daha da ter....
Bu haftaya kadar sırtüstü ve sola yatabilirken artık sadece sola yatabiliyorum. Çünkü bel boşluğum iyice belirginleşti. Tek pozisyonda kalmak da kasık ağrısı ve uyuşma yapıyor. Bir süre oturup tekrar yatıyorum. Bu uyku sorunları anlat anlat bitmez valla:/
Yine de sükürler olsun.
34. Hafta: Geçtiğimiz iki hafta ile birlikte bu hafta odamızı,kalan eksikleri ve hastane çantamızı tamamladık. Düşündüğüm kadar hızlı olmuyormuş ama hafife almışım. Tabii oda temizliği ve tüm ütülerimizi teyzemiz yaptı. Bana sadece yerleşmek ve dekorasyon kaldı. Onun dışında bir de hediyelik ve kapı süslerini hazırlamak vardı. Malzemelerimi daha önceden kısım kısım toparlamıştım. Ee malum bilenleriniz var, bu tarz işleri pek severim:) Hastane ve mevlid hediyelikleri ile kapı süsleri de elimden geçti. Mevlidi 40ı çıktığında Allah izin verirse yapmayı düşünüyorum, lohusalık haliyle ve bebeğime alışma günlerinde bu tarz işlere kafa yormak istemediğim için önceden hazırlamayı tercih ettim.
35.Hafta: Artık geriye sayıyoruz galiba... Iyi anne olabilmekle ilgili tedirginlik beni bırakmıyor. Allah yardımcım olsun inşallah. Tabii bu doneminden de yuku ve stresinden olan endiseler olabilir bunlar.
Bu haftadan itibaren artik kontroller iki haftaya düştü ve nst başladı. Nst, bebeğin kalp atışları ve sancı kontrolünün yapıldığı bir takip sistemi. Göbeğe bağlanan cihazla 20dk lık bir süre geçiriliyor.
Buna göre tehlikeli bir durum var mı yok mu, sancı başlamış mı takip ediliyor.
Plesantada kireclenme baslamis. Aslinda normalmis bu donemde ama yine insan tedirgin oluyor. Sebepleri, yogun stres ve sıkıntı, bedensel asiri yorgunluk, kan sekeri oynamalari vs. Diye saydi doktorum. Ama bende ilk ikisi pek yok. Doktorum kan sekeri icin test istedi. Sonuc normal cikti. Onunla da ilgili degil...Neyse ciddi birsey olmadigini dusunup kendimi rahatlatiyorum.
36.Hafta: Bulasik makinesini bosaltinca nefes nefese kan ter icinde kalir oldum. Neler oluyor boyle? Agirlasmak sanirim tam da bu:/ Ama yine de icimde surekli bir temizlik planlari kayniyor..."ay bebek gelmeden orayi da temizleyelim, burayi da ovalim, orasi da cok tozluydu..." falan diye surekli is cikarip bir de yapmaya calisiyorum ama Furkan'a da isler veriyorum tabii. Hepsini yapmam mumkun degil. Tecrubeli annelerden okudugum kadariyla ilk zamanlarda temizlige vakit ayirabilmek bir mucizeymis. Sanirim bir de bu durum kiskirtiyor beni. Hastane cantamiz cok sukur tamamlandi. Ana kucagi ve oda susleme malzemeleri ile yanyana hastaneye gidecekleri gun icin beklesiyorlar:) Bugun mu olsun yarin mi derken fotograf cekimi icin cokca geciktim. Hamile fotografim bir elin parmaklarini gecmez. Bu yuzden ve tabii ki harika bir hatira degeri olacagindan cekim yaptirmak istedim. Haftaya bir aksilik olmazsa insallah cekimimiz. Ayy nişan ve duğuün çekimim ayrıydı tabii ama bunun heyecanı da hiç kıyaslanmaz:) Bir yandan sezeryan bir yandan normal doğum hikayeleri okuyup kendimi farklı durumlarla karşılaşmaya hazırlıyorum. Ama bunun rüyalarıma etkisi pek parlak olmuyor. Sürekli korkunç şeyler, bir telaş bir karmaşa falan...Allah hayırlara çıkarsın inşallah.
37.Hafta: Bu haftaki kontrolumuz bu zamana kadar olanlardan daha farkliydi. Nst'de ciddi yüksek ve düzenli sancılarım çıktı. Tabii bu haftasonu yaptiğım temizlik çıkarmasının bir sonucu. Kendimi aşırı yordum buna eminim yani bir ara kitlendim çünkü. Son randevudaydık o yuzden doktor kasilmalardan dolayi yarin tekrar nst ye girmem gerektigini soyledi. Bol bol sivi alip bu aksam dinlen dedi. Dediklerini yaptim ama gece bir de bu sancilara bel agrisi eklendi. Dedim artik Harun geliyor galiba. Cok zor bir gece gecirdim. 1-2 saat belki kesintisiz uyumusumdur. Sabah tekrar gittik ve nst de kasilmalarin ayni duzen ve siddette devam ettigini gorduk. Hic boyle dusunmemistim aslinda, dinlenirsem gecer gibi geliyordu. Doktor bu durum iyi degil, vajinal muayene yapmamiz gerekiyor dedi. Ben hic hazir degildim. O kadar gerildim ki bir anda... 9 ay aslinda o kadar sey okuyup videolar izlemistim gebe okuluna gitmistim. Sureci biliyordum. Tabii ki bu bebegin dogacagi bir yer vardi... Agriyla ilgili degildi tedirginligim sadece temasla ilgiliydi...Derken doktorum yine de sagolsun birseyler soyleyip beni rahatlatmaya calisti ve ciktim masaya. Ama bacaklarimi kapamaya calisma haliyle bir de titreme geldi. Gozlerim doldu. Once vajinal ultroson sonrasinda elle muayene yapti. Cok kisaydi. Ikisini toplasak 1dk bile degildi ama gel de onu bana sor. Istemeyerek de olsa bazilarinizi korkuttum belki su an ama bu aslinda tamamen benim psikolojimle ilgili yoksa islemde bir agri ya da baska birsey yok. Buna emin olun. Sonuc olarak doktorum hic acilmanin olmadigini soyledi. Sadece bolgedeki kemiksel yapida bir egim varmis galiba. Eger bebek o egime girip orayi esnetirse normal dogurabilirmisim. Ama normal dogum icin bu psikolojini uzerinden atman lazim da dedi. Tabii surecle ilgili bir durum bu. Kisaca bekleyip gorucez. Dun ve bugunki nst sonuclarimi vermedi. "Nobetci doktora birakiyorum, suyun gelirse kanama olursa, sancilar daha da artarsa hemen gelin, bu haftadan itibaren dogumu geciktirmek icin hicbirsey yapamayiz, eger gelirse dogar" Dedi. Bu da Harun artik her an gelebilir demekti. Benim artik ne kafam bende ne ayaklarim yerdeydi. Kafamda binlerce soru, icimde surekli "daha yapilacaklar vardi" serzenisi. Ama dogru zamani yaradandan baskasi bilmiyordu... Son 5gündür elimde müthiş bir şişlik var. Özellikle gece öyle bir şişiyor ki parmaklarım kırılmış gibi ağrıyor uyandığımda. Devamlı istirahat talimatım olmasına rağmen hamile çekimi yaptırmadığım için bu haftasonu bir de çekimimiz oldu. Allah'a emanet başladık, çok yoruldum ama çok şükür olumsuz birşey olmadı içime sinen bir çekim oldu.
38.Hafta: Bu pazartesiyi nasıl ettim bilmiyorum. Çok şükür birkaç gün önceki düzenli ve şiddetli sancılar durulmuş. Bu haftayla birlikte erken doğum haftamız sona erdi. 37yi tamamlamadan doğarsa premature bebek olacaktı. Cok sukur atlattik. Artik tum acil durum planlarimizi yaptik. Her an dogumu bekliyoruz. O yüzden sürekli not almaya çalışıyorum. Çok heyecanlıyım demek sanırım hafif kalır. Onu öyle merak ediyorum ki artık sabredemez oldum. Bir an önce gelsin kavuşmak istiyorum. Sabah el parmaklarımın agrisiyla uyaniyorum. Oyle bir sisiyor ki gerginlikten agriyor. Koca gobegimi surekli oraya buraya carpiyorum. Bir de haftalik kontrol var yarin yine vajinal muayene var.
38.hafta yazdığım son hafta olacakmış...İşte böyle tamamlandı hamilelik maceram.
Harun'a kavuşma-Doğum hikayemle devam edeceğiz.
En kalıcı kavuşmalara...
takipteyiz bekliyoruz yazıları 22 haftalık gebe :)