Alışmak Zorunda Kalıyorsun
"Seni bırakamam ben öyle çok bağlandım ki sana benim bir parçam gibisin, öyle içten öyle derinden seviyorum ki seni asla bırakamam, gidemem"
Nasıl oluyorda bu süslü cümleleri kurup gidebiliyor.Nasıl oluyorda onca güzel anılarımız, yaşanmışlıklarımız varken arkasını dönüp gidiyor? Sanki sokakataki bir kadınla kavga edermişcesine arkasını dönüp çekip gidiyor, uzaklaşıyor.
Seviyorsun, güveniyorsun. En önemlisi de inanıyorsun.
Hiç gitmeyeceğine inanıyorsun ya da inanmak istiyorsun. Çünkü ona o kadar çok adıyorsun ki kendini, o kadar çok hayatının merkezine koyuyorsunki onu giderse çökeceğini sanıyorsun. Her sabah, her öğlen, her akşam, her gece ondan gelen mesajalrın yerini telefonun boş ekranı alıyor. Sen ikide bir telefonunun ekranına bakıyorsun mesaj atmış mı, aramış mı diye. Ama ekran hep boş, olsa olsa operotöründen gelen kampanya mesajları süslüyor ekranını.
Alışıyorsun, belkide alışmak zorunda kalıyorsun.