D.B. (@db) Kitap film Dizi İncelemeleri
Kitaplar ebedi kalan dostlardır...
Orhan Veli’nin 1947-1950 yıllarında yazdığı 62 mektupla, gerçekten yürek burkan, buram buram özlem, hasret ve hüzün kokan kırık bir aşk hikayesine tanıklık etmiş oluyorsunuz. Kitapta her ne kadar tek taraflı bir yazışmaya şahit olsak da, Orhan Veli’nin cevaplarından Nahit Hanım’ın ne derece kaprisli, huysuz, hesap soran ve zor bir kadın olduğunu hissedebiliyorsunuz. Mektuplarda şairin sürekli özleminden ve sevgisinin büyüklüğünden bahsetmesinden, Nahit Hanım’ın yolunu gözlemesinden, sürekli ne zaman geleceğini sormasından, en ince ayrıntısına kadar İstanbul’daki hayatının ve yaptıklarının hesabını vermesinden, kendini sevdiği kadına devamlı inandırmak için çabalamasından bu aşk hikayesinde, daha çok seven ve tutkulu taraf sanki Orhan Veli’ymiş gibi geliyor insana. Dolayısıyla Orhan Veli’nin düştüğü bu duruma üzülüyor ve elinizde olmadan Nahit Hanım’a büyük bir kızgınlık duyuyorsunuz. Her sayfada, her satırda ve her sözcükte kavuşamamanın, mesafelerin, engellerin ve imkansızlıkların yarattığı o çaresizlikleri, psikolojik sıkıntıları, duygusal iniş ve çıkışları gördükçe kalbiniz sızlıyor…
Tabi bu mektuplarda sadece bir aşk hikayesine değil ayrıca o dönemde ülkede yaşanan bazı siyasi gelişmelere, şairin edebiyat ve sanat dünyasından birçok isimle kurduğu dostluk ilişkilerine, at yarışı ve piyango merakına, para ve iş bulma sıkıntılarına, bir paltoya, bir ayakkabıya muhtaç kaldığı hatta mektubunu göndermek için bir pul parası bile bulamadığı günlere tanık oluyorsunuz…Bu kadar ortak dostlarına, aralarında bu kadar laf getirip götüren kişilere ve dedikodulara rağmen bu ilişki nasıl gizli saklı kalmıştır, yine Nahit hanım boşanmayıp şairle ilişkisini uzun yıllar niye böyle sürdürmeyi tercih etmiştir gibi noktalar okuyucu için tam bir muammadır. Kitapta sadece Orhan Veli tarafıyla bu ilişkiyi değerlendirdiğimiz için Nahit Hanım'a kızgınlığımız ne derece doğrudur orası tartışılır. Belki Nahit Hanım’ın da mektupları olsaydı bakış açımız farklı olabilirdi veya bazı şeyleri daha iyi anlamlandırabilirdik. Ayrıca Orhan Veli'nin bu mektuplarda birçok ayrıntıya yer vermesine rağmen, Sabahattin Ali'yle yakın dostluğu itibariyle öldürülmesinden hiç bahsetmemesi açıkçası tuhaf geldi bana.
Sonuç olarak benim için şairin duygu dünyasını keşfetmek, edebiyat dünyasına damgasını vurmuş ve hepimizin hayranlığını kazanmış şiirlerinin oluşum aşamasını ve ham halini görmek, dostluklarını ve meraklarını öğrenmek açısından keyifli bir okuma oldu, kitapsever arkadaşlara tavsiye ederim...
Çok detaylı ve faydalı bir inceleme olmuş. Kendi adıma teşekkür ederim :)
03.08.14 beğen cevap
Uzun zamandır yoktum dolayısıyla yorumunuzu yeni gördüm. Kitabı tamamlamanın
ardından sizde bıraktığı izler, duygular çok taze ve yoğun olduğu için aslında çok şey yazmak istiyorsunuz. Sonra okurları sıkmamak adına kısa tutayım dedim. Bu hali de faydalı olduysa ne mutlu bana, ben teşekkür ederim :))
10.08.14 beğen cevap
Dönüş, Gizli Anların Yolcusu ve Bora'nın Kitabı'nı tamamlayan son eser, yani üçlemenin sonuncusu. Ama tek başına da okunabilecek, akıcı, sürükleyici ve finaliyle de sizi şaşırtan bir kitap.
Gerçek bir öyküyü anlatan Adı: Aylin, Ayşe Kulin'in ilk okuduğum kitabıydı. Sizi içine alan sürükleyici dili ve etkileyici anlatımıyla çok beğendiğim bir kitap olmuştu...
Psikolojiye ilgimden dolayı içeriğini merak edip aldığım bir kitaptı. Okuyunca açıkçası beklediğimi bulamadım.
Evet, kitapta anlatılan bazı olaylar ilginç ve dikkat çekiciydi. Ayrıca doktorun üniversite yıllarından şuan ki konumuna geliş öyküsünü, incelediği olaylar eşliğinde hayata bakışının nereden nereye geldiğini, tecrübelerinin nasıl arttığını görüyorsunuz kitapta. Bu açılardan güzel.
Psikolojik anlamda çok derin incelemeler ve ağır bir tıbbi terminoloji tabi ki beklemiyorsunuz ama çok sade ve günlük dilde yazılmış, edebi yönü olmayan, sadece vakit geçirmek için okunabilecek bir kitap diyebilirim.