Hiç bir uçak kazası, sadece basit bir kaza değildir. Havayolu taşımacılığı ve trafiği siyasî bir konudur.
Bu yüzden Alman basını Etiyopya’da düşen uçağın haberini verirken fotoğraf olarak Türk Havayolları uçağı resmi kullanır. Almanların, Türk havacılık sektörüne dair yaşadıkları “kuyruk acıları” mâlûm.
Ama bir başka kuyruk kıstırma savaşları Amerika ve Çin arasında yaşanıyor. Üstelik bu savaşta kendi pozisyonumuzu doğal olarak belirleyemediğimizde, biz zararlı çıkıyoruz.
Çin, sessiz sedâsız müthiş bir teknolojik devrim gerçekliştiriyor son 20 yıldır.
Biz çoktan köhneleşmiş, çalışıp çalışmayacağı, çalışsa bile ne derece etkin olacağı tartışılır F35 uçakları ile gündemimizi, sırf “NATO” gibi naftalin kokulu bir “sevda” yüzünden meşgul ederken, Çin’in J-10 uçaklarının özellikleri almış başını gidiyor.
Amerikan derin devleti, ya da bir başka deyişle vatanlarını sevme niyetli, nispeten daha mantıklı bir cenah, Amerikan’ın hızla Ortadoğu’yu terk edip, yükselen Çin “belâsı” ile uğraşması gerektiğini söylüyor.
Trump da zaten bu kanattan destek alarak başkan seçildi, bu yüzden güvenlik politikaları konusunda anlaşıyorlar.
Ancak, Amerikan siyasetini derinden etkileyen lobiler ise, tutkulu bir şekilde “İsrail’in güvenliğine” kafayı taktıklarından Çin meselesini öteleyemeseler de, Amerika’nın bir şekilde Ortadoğu’ya demir atması, atılan bu demirin daha da sağlam olması için uğraşıyorlar. Bu lobilerin güdümündeki medyaları ise bu yüzden Ortadoğu’yu sürekli “tehdit dolu bir bataklık” olarak gösteriyor.
Oysa, Amerika için gerçek tehdit Çin.
Uçak gemisi mi yoksa kuantum/siber silahları mı?
Mesele sadece J-10’lar mı daha iyi uçak, yoksa F-35’ler mi değil.
Çin kuantum bilişimi ve siber saldırı ve güvenlik konularında da Amerika’ya ciddi mânâda kafa tutacak düzeyde artık.
1980’lerin perspektifinden bakarsak bu tarz bir ikileme, mesela Amerika’nın 18 adet uçak gemisine karşı, Çin’in sadece 1 uçak gemisinin olması, Amerika için büyük bir artı gibi gözükür.