"Öbür dünyada bize vaat ettiğin zevkler, burada yaşanan zevklerse bunların kutsallığından söz edilemez. Duyularımız ve ruhumuz tıka basa zevklerle dolup taşsa bile ne çıkar bundan. Varlığımız ölümlüyse zevklerimiz de sınırlıdır. Bende olan bir şeyin tanrısal yanı olamaz ki. Cümle akrabamızla öbür dünyada buluşmak gibi bir mutluluğa kanıyorsak, dünyadaki ölümlü yaşamımız orada da sürüyor demektir. Bizim bu dünyada, o yüce ve tanrısal değerleri düşünebilmemiz için, yaşamımızın değerlerine hiç benzememesi gerekmez mi? İnsan gözümüzden ve yüreğimizden hiçbir eser kalmayacaksa, o sonsuz mutluluğu biz nasıl duyumsayabileceğiz?"