Buradasınız: Anasayfa » Etikete göre gösterilen ögeler: atatürk
Dersim tenkili, bütün trajedi ve zulümleriyle seksen küsur yıldan beri ses ve ışık sızdırmaz bir mahzene tıktırılmış vaziyette. Mahzenin ağır çelik kapısı bunca zaman zarfında, cüzzamlılar vadisini tıkayan koca kaya kapılar gibi, hep kapalı kaldı. Devlet bu kapıyı aralatmamak, cürmünün dehşetli çehresini göstertmemek için bütün hünerini gösterdi. Dersim, Cumhuriyet devrinin memnu ağacıdır... Şeyh Said kıyamı ve diğer Kürt isyanlarının bastırılışını kasıla kasıla anlatan devlet, sıra Dersim’e gelince derin bir sessizliğe gömülüyor..
Çarşamba, 08 Haziran 2011 20:37
Yaşlı devlet memurunun yıldızı, “Şu Çılgın Türkler” ile parladı. Ömrünü üst seviye bürokratik vazifelerle geçirmiş olması, şöhret tacına, en çok ihtiyaç duyduğu yıllarda ulaşmasına imkân vermemişti. İnançlarının kanatlandırdığı Müslüman Türkleri “Çılgın Türkler” diye tesmiye ettiğinde yetmiş beş yaşında bir ihtiyardı ve kitabının aralayacağı şöhret kapısının parlaklağını, muhtemelen kendisi de tahmin etmiyordu. Ama “Bir Türk cihâna bedeldir!” hülyâsı ile kamçılanmalarına rağmen, asırlık bir sefâlet ve eziklikten bir türlü kurtulamayan genç nesillerin yaralı bağrı, her türlü teselliyi kabule dünden hazırdı.
Çarşamba, 08 Haziran 2011 20:32
Rıza Zelyut’un “Belaüzzaman” tesmiyesine verdiğimiz cevabın mürekkebi kurumadan “adil” olmaya dâvet edilmeseydik, bir daha bu mevzua dönme niyeti taşımıyordum... Ne var ki, Zelyut bir taraftan nedâmet ifâdeleri kullanırken beri taraftan Nur talebelerini asla kabul edemeyecekleri bir uçuruma “adil” olma kisvesi altında sürüklemeye çalışıyor. Buyuruyorlar ki:
“Ben nasıl Said Nursi'yi anlamaya çalışıyorsam; sizler de Mustafa Kemal Paşa'yı anlamaya çalışacaksınız. Onu deccal gibi değil; İslam dünyasını emperyalizmin saldırısından kurtaran bir mücahit gibi algılarsanız; daha doğru bir noktaya yönelmiş oluruz.Tefrika ile mücâdele etmek gerçek cihattır.”
Çarşamba, 08 Haziran 2011 16:50
Mustafa’yı seyretmek kısmet olmadı... Seyretmek için bir gayretimin olduğunu da söyleyemem... Bildiklerimin üzerine birşey ilâve etmeyecek bir filme niçin zaman ayırayım? Bildiklerimi tekrarladığına emin olmak için mi?.. Abesle iştigâl...
Cân Dündar’ın sıcak bir tarafı var, beşerî olana düşkün tarafı... Bütün makalelerinde, bütün çalışmalarında bu cilveye takılır; karanlık gecelerin ışığına koşan pervaneler gibi. Mustafa filmi ile ışığın ateş sahasına giren Cân, hayatını kaybedebilirdi; en azından kanat, bacak ve ayakları yanabilirdi. Ne durumda olduğunu kendisine sormalı... Pişman mı? Değilse bile korkmuştur, çok korkmuştur...
Çarşamba, 08 Haziran 2011 16:25
“Atatürk’ü seviyor musun?”