Herpes virüsü - herpes virüsünün belirtileri ve tedavisi 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 tipi
Herpes virüsü bulaşıcı hastalıkların en sık görülen patojenlerinden biridir ve bulaşıcı hastalık klinik semptomların seyrini ve nükseden seyrini belirtir. Bir veya daha başka herpes virüsünün harekete geçirilmesi Etiyopatogenetik tip, klinik olarak exanthema'nın patognomonik unsurlarının ortaya çıkışı ile tezahür eden insan bağışıklık sisteminin fonksiyonunu zayıflatma zamanında ortaya çıkar. Herpes virüsü için tropizm, mukoza zarlarını, görme organlarını ve dış genital organı farklıdır. Belki de, her yetişkin kişi yaşamı boyunca dudak bölgesinde hoşnutsuz yanma hissi sorunu ile karşılaştıktan sonra kendiliğinden açılma ve kabuk oluşturma eğilimli sıvı içeren veziküllerin oluşumuyla karşılaştı. Bu, herpes virüsü tarafından tahrik edilen hastalığın gidişatının klasik versiyonudur.
Dünya Epidemiyologlar Birliği istatistiklerine göre, dünya nüfusunun yaklaşık% 90'ı herpes virüsünün çeşitli suşlarıyla enfekte. Herpes virüsü ile enfeksiyon gelişme riski olarak adlandırılan ana kategori, cinsel yolla bulaşan hastalıkların en sık görülen patolojileri olan hastalığın genital klinik formlarının bulunduğu üreme çağındaki kadınlardır.
Herpes virüsünün kaynağı olarak, mukoza zarlarının epiteliyositlerinin bir virion içerdiği bu patolojinin aktif formundan muzdarip sadece bir kişi hareket eder. Birinci veya ikinci tip herpes virüsünün sağlıklı bir kişinin vücuduna girmesi, eşin mukoza zarlarının epitelinin hasar görmesi koşuluyla, cinsel veya oral-genital temas ile oluşur. Daha sonra, virüsün büyük bir konsantrasyonu sinir dokusunda birikir ve sinir gangliyonuna konsantre olur ve burada uzun bir süre hayati aktivite belirtileri korur.
Herpes virüslerinin bulaşmasının temel yolu iletişimdir, ancak epidemiyologlar ve enfeksiyon tarayıcıları hava yoluyla ve ev temas yöntemleriyle enfeksiyon bulaşmasını göz ardı etmez. Ayrı olarak, herpes virüsünün fetusun intrauterin enfeksiyonu için koşullar yaratan transplasental bariyerin üstesinden gelme eğilimi ve doğum sırasında doğan bebeğin enfeksiyonu belirtilmelidir. Hamile bir kadının rahim ağzına daha da yayılmak suretiyle serviksin herpesvirüsüne maruz kaldığında fetüsün oldukça düşük bir enfeksiyon yolu yöntemi artmaktadır.
Herpes virüsü ile kalıcı enfeksiyon gelişmesinin patogenezi, "kızı" bulaşıcı virionların hücrede sabit şekilde oluşumunda ve daha sonra çoğaltılmasında, enfeksiyondan 15 saat sonra etkilenen hücredeki maksimum konsantrasyonuyla ortaya çıkmaktadır. Yani, bir "anne" virüs parçacığı, 100 "kız" virion oluşturabilirken, intradermal vezikül içeriklerinden bir ml'de çok miktarda viral parçacıklar var.
Herpes virüsünün bir özelliği termal kararlılığıdır. Bu nedenle, herpes virüsünün tamamen yokedilmesi ile inaktivasyonu ancak 50 dereceden daha yüksek bir ateşle uzun süre tedavi edildikten sonra başarılabilir. Ek olarak, virion sert ve yumuşak yüzeylerde 12 saate kadar kurumaya dayanıklıdır. Birincil enfeksiyondan sonra insan vücudunda, maternal virion, bölgesel ganglionların sinir hücrelerinde modifiye edilmiş bir formda yoğunlaşmaları koşuluyla, bir kişinin ömrü boyunca yaşam aktivitesi belirtileri tutar.
Herpes virüsünün farklı tiplerinin özelliği, stresli durumlarda (hormonal bozukluklar, yolculuk, aşırı ultraviyole ve iyonize radyasyon, insan bağışıklık sisteminin bozulması) sıklıkla ortaya çıkan, tekrarlayan akışa olan yeteneğidir.
Herpes virüsü fetüsün olası intrauterin enfeksiyonu durumunda özellikle tehlikelidir, çünkü gebelik süresi fizyolojik stres durumunun varyantına işaret eder ve bu süre boyunca kadının bağışıklık cihazında düzenli bir azalma kaydedilir. Yani herpes virüsü diğer cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlardan daha sıktır, FHN'de analiz sırasında gebelik döneminde kadınlarda kayıtlıdır. Hamile bir kadının antiviral ilaçlarla tedavisi son derece zordur, bu nedenle jinekologlar gebelik planlaması aşamasında herpes virüsü ile enfeksiyonun etkinliği hakkında bir araştırma yapmalarını tavsiye etmektedir.
Herpesvirüsün tropizm, optik bölge, KBB organları, oral organlar, deri ve mukoz membranlar, pulmoner parankim, kardiyovasküler sistem, gastrointestinal kanal ve genital organlar, sinir ve lenfatik yapılardaki yapıları ve dokuları arasında sistemi. Herpes virüsü ile vücudun enfeksiyon gelişmesini etkili bir şekilde önleyen önleyici tedbirlerle ilgili olarak, geri kalan ve beslenme rejimini, vitamin tedavisini ve immüno-modüle edici maddelerin kullanımını gözleyerek kişinin bağışıklık aparatının güçlendirilmesi konuları ele alınır.
Herpes virüsünün diğer bir özelliği de, bilinen antiviral ilaçların kullanımı ile inhibe edilmesini zorlaştıran, aşırı hücre içi çoğalmasıdır. Farmakologların en son gelişmeleri, sadece aktif maddenin sentezinde başarılı olmuştur, bu da herpes virüsünün ilk tipinin çoğalmasını önlemeyi mümkün kılar. Herpetik enfeksiyonların tedavisinin temeli, kısa bir süre hastanın durumunu hafifletebilen merhemler ve kremler şeklindeki topikal müstahzarlardır.
Herpes simplex virüs tip 1
Herpes simpleks virüsü 1 Herpes simpleks virüsü olarak enfeksiyoncusu olarak adlandırılır, ancak günlük klinik uygulamada bulaşıcı hastalıkçılar dudakların mukoza zarını patojen bulaştırma eğiliminden dolayı "labiyal herpes" terimini daha sık kullanırlar. Bu tip herpes virüsü en yaygın kategoriye girer, çünkü insan vücudunun enfeksiyonu doğumdan sonra ortaya çıkar. Patojen aktive edildiğinde, herpes simplex virüs tip 1 semptomları dudakların yansımasında olduğu gibi nazolabial üçgenin cildi üzerinde de lokalizedir. Bir kişinin ağır immün yetmezlik bulguları olan bir durumda, genital bölgedeki mukoz membranlara, tırnak yatağına, gözlerin konjonktivasına ve oral ve burun boşluğuna zarar verilerek herpes simplex virüs tip 1 atipik semptomları ortaya çıkabilir.
Herpes virüsü tip 1 nörotropi ve nörovirülans'a sahiptir, yani nöronları etkileyebilir ve nörolojik patolojinin klinik semptomlarının gelişimini provoke edebilir. Buna ek olarak, herpes simplex virüs tip 1'deki enfeksiyon patogenezinin bir özelliği, bağışıklığın ana bağlantılarından biri olan fagositozu önleme yeteneğidir. Yukarıdaki özelliklere bakıldığında, herpesvirüs türü 1, sinir dokusunda virion konsantrasyonu ile uzun bir latent taşıyıcıya eğilimli olup, bu da insan popülasyonunda mümkün olan en geniş yayılım koşullarını oluşturmaktadır.
Klinik belirtilerin ortaya çıkmasıyla insan vücudundaki herpes virüs tip 1'in aktivasyonu, yılda üç defaya kadar bir sıklıkta ortaya çıkar ve klinik resmin süresi on günden fazla değildir. Enfekte bir kişinin bağışıklık yetersizliğinden herhangi bir şekilde maruz kalması durumunda, enfeksiyonun tekrarlanma periyotları daha uzun olabilir.
Herpes simplex virüs tip 1'in patognomonik klinik bulguları arasında, dudakların veziküler lezyonların, orta derecede eksprese zehirlenme ve katararh sendromunun arka planında konjonktiva oluştuğu unutulmamalıdır. Hastanın klinik bulgularını herpes simpleks virüs tip 1 ile ayırt etmek için spesifik antikor titrelerinin belirlenmesine dayanan patojen türünün belirlenmesi için laboratuvar yöntemleri kullanılmalıdır. Herpesvirüs tip 1 aktivitesini saptamak için hastaya bir laboratuar analizi yaparken, IgM görünümünün enfeksiyondan beşinci gün sonra oluştuğu ve IgG'nin hastalığın başlangıcından sadece iki hafta sonra olduğu göz önünde bulundurulmalıdır. Toplam kan akımı içinde IgM dolaşımı süresi üç ay iken, tip 1 herpes simplex virüsüne karşı IgG, primer enfeksiyon döneminden itibaren tespit edilmiştir. IgG özelliği, plasental bariyerin üstesinden gelme yeteneğidir. IgG'nin ana işlevi, herpes virüsünün tip 1'in nötralizasyonu ve IgM, enfeksiyonlu organizmada bağışıklık oluşumlarının provoke edilmesine neden olur.
Böylece, periferik kandaki incelenen hasta aktif klinik semptomların arka planına karşı tip 1 virüsü virüsüne karşı özgül bir IgG titresini gösteriyorsa, o zaman tipe spesifik yoğun bağışıklık oluşumuna karar verebiliriz. Düşük IgG titresinin PCR'nin negatif reaksiyonu ile eşzamanlı olarak belirlenmesi, herpetik enfeksiyonun latent akışına tanıklık eder.
Herpes simplex virüs tip 1 kategorisine en duyarlı olanı özellikle hamilelik döneminde üreme çağındaki kadınlardır. Özellikle tehlikeli bir durum, gebeliğin ilk üç ayında herpes virüsü tip 1 ile enfeksiyondur; çünkü bu koşullar altında virüs, plasental bariyere nüfuz eder ve fetüsün sinir sisteminin gelişiminde, bazen yaşamla bağdaşmayan anomalilerin gelişimini kışkırtır.
Herpes simplex virüs tip 1'in ilaç tedavisi, insan vücudunda bulunan tüm virüs parçacıklarını tamamen yok edebilen etkili antiviral ilaçların olmaması nedeniyle doktor için zordur. Herpes simplex virüs tip 1'in önleyici tedavisi de uygulanmaz ve yalnızca enfeksiyon bulaşmasının hava yolu ve temas modu hariç tutulduğunda enfeksiyon önleme mümkündür. Antibakteriyel ilaçlar, herpes simplex virüs tip 1 için kompleks terapi şemasına dahil değildir. Günümüzde, aktif dozda herpes simpleks virüsü tip 1'in acı çeken hastalarının tedavisinde kullanılan terapötik amaçla, çeşitli dozaj formlarında (günlük tablet tablet biçiminde 1 g günlük asiklovir esaslı antiviral ilaçlar, intravenöz uygulama için hesaplanan günlük doz kg başına 5 μg'dır) lık bir terapi olarak asiklovir içeren bir merhem kullanılır). Herpes simplex virüs tip 1 için antiviral tedavinin zamanında reçetelenmesi, klinik belirtilerin yoğunluğunu ve süresini azaltmanıza, nüksetme sayısını azaltmanıza olanak tanır.
Herpes simpleks virüsü veya günlük pratik faaliyetlerdeki bulasici hastaliklardaki herpes simpleks virüsü genetik ya da anogenital herpes olarak adlandirilirken, bu tür bir patojen insan vücuduna ait diğer organlara zarar verme ihtimali göz ardı edilmemesine ragmen. Enfeksiyon yaymanın birincil yolu cinsel ilişkiden dolayı herpes simplex virüsünün ana klinik semptomları anogenital bölgededir. Dikkat çekici olan, üreme çağındaki nüfusun kadın yarığının temel yenilgisi. Herpes simplex virüs tip 2'ye sahip enfeksiyon popülasyonunun yüksek seviyede olması, tip 1 herpes simpleks virüsüne spesifik antikorların ikinci tip patojene karşı uygun bir koruyucu etkisi olmadığından kaynaklanmaktadır.
Olguların% 80'inde herpes simpleks virüsü tip 2'nin klinik semptomları, genital organların, anüslerin, perineumun ve kalçanın derisinin projeksiyonunda lokalizedir. Bu tip virüslerin yanı sıra, herpes simpleks virüsü tip 1'de olduğu gibi klinik resmin asemptomatik seyri karakteristiktir, ancak aynı zamanda vakaların% 75'inde genital herpesin nüksleri görülür. Herpesvirüs tipi 2 virüsünün tehlikesi, kadınlarda habis servikal dokuya ve erkeklerde prostat parankimine eğilimindedir ve bu nedenle, herpes virüsüne karşı antikorların tek tespiti, kandaki kanser belirteçlerinin hayat boyu izlenmesinin temelini oluşturur. Buna ek olarak, jinekologlar, herpes simpleks virüsünün tip 2 üreme işlevleri üzerindeki olumsuz etkisini, sekonder infertilite gelişimine kadar kaydetti.
Herpes simplex virüs tip 2'nin laboratuvar immünolojik teşhisi, herpes simplex virüs tip 1 tespiti için kullanılanla aynıdır. Gebeliği planlamadan önce, yalnızca gelecekteki anneyi değil çocuğun babasını, herpes simpleks virüsüyle tip 2 enfeksiyonu için serolojik testler, ayrıca PCR teşhisi, ki bunun materyali sperm olup olmadığını incelemek önerilir. Hamile bir kadının vücudunda aktif olan herpesvirüs türü 2 gebeliğin erken fesihine, polihidramnioslara ve yeni doğan bebeğin ölüm vakalarının% 70'inde ölüm nedeni olan yenidoğan herpesleri gibi tehlikeli bir patolojinin gelişmesine neden olabilir.
Herpesvirüs tip 2'nin ilaç tedavisi, kanıtlanmış antiviral aktiviteye sahip ilaçların (Asiklovir) kullanılması anlamına gelir. Buna ek olarak, herpesvirüs tipi 2'nin kombine tedavisinin, bağışıklık düzeltici ilaçların (multivitamin kompleksleri, bitki adaptogenleri) atanması ile kullanılması tercih edilir.
Herpes simplex virüs tipi 3
Herpesvirüs türü 3 veya Varicella-zoster, herpes zoster virüsü olarak bulaşıcı hastalık olarak adlandırılır ve yayılmasının birincil yöntemleri havada ve temas halinde ailelerdir. Çocukluk çağında enfekte olduğunda, tip 3 herpes virüsü, varisella ilgili klinik semptomların gelişimine neden olur ve bundan sonra ömür boyu sürecek bir virüs taşıyıcısı, organizmasında sinir dokularında viral parçacıkların konsantrasyonu ile oluşur. Herpes simpleks virüsü tip 3'ün tekrarlayan semptomları, herpes zoster adı verilen bir hastalık olarak kendini gösterir.
Pediatrik uygulamada herpes simpleks virüsü tip 3'ün klinik semptomları elverişlidir ve süresi iki ayı geçmez. Bu durumda herpes simplex virüsünün ana patognomonik semptomları yoğun kaşıntı , saçlı derinin de dahil olmak üzere derideki veziküllerin ortaya çıkışı, hastalığın başlangıcında belirgin zehirlenme sendromu ile kendini gösterir.
Yetişkinlikte herpes simplex virüs tip 3'ün faaliyete geçirilmesi, sinir gövdeleri boyunca lokalizasyonu olan tipik bir veziküler döküntü oluşturmasını sağlar. Exanthema'nın ortaya çıkışı, iki haftaya kadar sinir gövdeleri boyunca yoğun bir ağrı sendromunun gelişimi, bir ateş ve belirgin zehirlenme sendromu eşlik eder. Döküntünün unsurlarının iyileşme süreci, ılımlı olarak ifade edilen intrakütanöz kikatrisel değişikliklerle birlikte görülür. Herpes zoster'in klinik semptomlarının ortadan kalkması, sinir dokusunda viral parçacıkların birikmesi ve ömrü boyunca latent halde bulunması eşlik eder. Epidemiyologlar, herpesvirüs tip 3'ü tekrarlayan bulaşıcı bir patoloji olarak görürler.
Herpes tip 3'ün karmaşık seyri gangliyonit veya gangliyonovrit ile kendini gösterir. Buna ek olarak, bu hasta kategorisinde alerjik reaksiyonlar, cilt ülseri, konjuktivit ve egzama gelişme eğilimi vardır. Herpesvirüs tip 3 virüsünün tekrarlayan seyri, insan bağışıklık sisteminin işlevinde bir düşüş ile gözlemlenir.
Herpesvirüs tip 3 virüsünün tedavisi sadece nörolojik hastanelerin koşullarında yapılmalı ve daha sonra bir nöropatolog tarafından hastanın dispanser gözlemlenmesi gerekiyordu. Ne yazık ki, herpes simpleks tip 3'ün antiviral tedavisi günümüze kadar geliştirilmemiştir, bu nedenle kompleks terapide semptomatik ilaçlar bulunmaktadır ve bunların kullanımı hastanın durumunu iyileştirmek için tasarlanmıştır.
Herpes simplex virüs tipi 4
Herpesvirüs türü 4 veya Epstein-Barr virüsü bulaşıcı mononükleoz gibi böyle bir bulaşıcı patolojinin geliştirilmesinin kışkırtıcılarıdır. Herpes virüsü tip 4'ün belirtileri, farklı durumlarda görülebilen, insan bağışıklık sisteminin işlevindeki gerileme zamanında kural olarak başlar.
Bulaşıcı mononükleozda patomorfolojik değişikliklerin primer lokalizasyonu, ağız boşluğunun, lenfatik toplayıcıların, karaciğer parankiminin ve dalağın müköz membranlarının yüzeyidir. Hastalığın başlangıç ​​aşamasında, tip 4 herpesvirüsünün belirtileri vücut ısısında bir artış, atipik mononükleerlerin kanlarındaki görünümü şeklinde oluşur. Tip 4 herpesvirüs ile enfeksiyon riski ana kategori, ergenlik kişidir ve en olası enfeksiyon yolu havada gerçekleşir. Herpes simpleks virüsü ile enfeksiyon için tip 4, patojenin iki ay sürebileceği uzun bir kuluçka süresi ile karakterize edilir.
Herpesvirüs tip 4 virüsündeki klinik bulguların başlangıcı, bir insanda keskin bir ateş reaksiyonunun ortaya çıkması, baş ağrısı, halsizlik, miyalji ve ardından orofarinks ve nazofarenksde lokalize olan katarral olaylarda artan zehirlenme belirtileri.
Herpesvirüs tip 4 virüsünün güvenilir bir şekilde doğrulamasını mümkün kılan teşhis tedbirleri arasında, virüs DNA'sını gösteren PCR analizi de dikkate alınmalıdır. Herpesvirüs tip 4 virüsünün tedavisi kapsamlı ve farklı tıbbi profil uzmanları tarafından kontrol edilmelidir. Tip 4 herpes virüsünün başlıca ilaç tedavisi, etkeni hastanın bağışıklık aparatının işlevini normalleştirmeyi amaçlayan ilaçların yanı sıra patojenetik ilaçlar (hepatoprotektörler, detoksifikasyon ve hipo-duyarlılaştırıcı ilaçlar) içerir. Akılda tutulması gereken nokta, zamanında ilaçla düzeltme yapılmaması, sürecin malignitesi ve Burkitt lenfoma gelişimiyle doludur.
Herpes simplex virüs tipi 5
Sitomegalovirüs adı verilen herpesvirüs türü 5, hastalığın aktif bir klinik tablosunun gelişimini çok nadiren kışkırtır; birçok durumda enfeksiyon kapmış bir kişi hayat boyu sürecek virüs enfeksiyonu geliştirir. Epidemiyologlar tarafından 5. tip herpes virüsünün gönderilmesinin olası yolları arasında hava yolu teması ve transplasental yöntemlere izin verilmektedir. Herpesvirüs tip 5'in laboratuvar teşhisi zor değildir ve atipik hücrelerin sitomegalov kanlarında saptanmasından oluşur.
Tip 5 herpesvirüsünün klinik semptomları, virüsün inkübasyon süresinin bitiminden sonra insanın bağışıklık sisteminin işlevini zayıflatmasının arka planında oluşur ve süresi iki ayı bulabilir. Hastalığın başlangıç ​​döneminde herpesvirüs tip 5 semptomları banal solunum yolu viral enfeksiyonunun gelişimini simüle edebilir ve faringeal bademcikler görsel olarak hasar görmeden lenf bezlerinden gelen reaksiyona karşı febril reaksiyon, farenin tepesinde ve arkasında ağrı oluşturabilir.
Ayrı ayrı, tip 5 herpes virüsünün gebelik seyri üzerindeki olumsuz etkilerinden bahsedilmelidir, çünkü bu patojen türü transplasental bariyeri serbestçe geçmekte ve düşük ve ölü doğumuna kadar cenin gelişimi için brüt anomalilerin oluşumunu tetiklemektedir. Herpes virüsü tip 5, beyin gelişim anomalilerinin yeni doğan çocuğunda, entelektüel-münevi bozuklukların, hastalığın gidişatını büyük ölçüde ağırlaştıran gelişiminin nedeni.
"Herpesvirüs tipi 5" tanısının doğrulanması, ancak hastanın kapsamlı bir incelemesini (gebelik sırasında bir kadının ultrason incelemesi, bir elektron mikroskopu ve PCR teşhisi kullanılarak bir virüs) gerçekleştirildikten sonra mümkün olur. Retrospektif önem ayrıca, enfeksiyon kapmış kişinin serumunda spesifik antiviral antikorların titresinin belirlenmesini ima eden serolojik diagnostik yöntemlere sahiptir.
Herpes virüs tip 5 tedavisi gebelik planlaması sırasında başlamak için tercih edilir. Tanının geç doğrulaması durumunda, hamile bir kadında herpes simpleks virüsü tip 5'in antiviral tedavisi, jinekolog tarafından enfeksiyöz hastalık uzmanı ile birlikte, enfeksiyöz sürecin aktivitesinin laboratuvar belirlenmesiyle belirlenir. Gebe kaldıktan sonra bir kadının birincil enfeksiyonunun ortaya çıktığı durum gebeliğin erken tıbbi sonlandırılmasının temelidir.
Herpesvirüs tip 5 virüsünün ana tedavisi, restoratif vitamin tedavisi, bağışıklık düzenleyici ajanlar ve semptomatik ilaçların kullanımıdır.
Herpes simplex virüs tipi 6
Tip 6 herpesvirüsü, multifakteriyel, otoimmün bir yapıya sahip olan ve merkezi sinir sisteminin yapılarındaki patolojik sürecin tercih edilen lokalizasyonu olan multipl skleroz gelişiminde temel etyolojik faktördür. Bu durumda herpes simpleks virüsü tip 6'nın klinik semptomları genç yaşta ortaya çıkıyor. Sinir dokusunda kronik inflamatuvar süreçlerin gelişimi, beyindeki miyelin katmanlarında maksimum patomorfolojik süreçlerin şiddeti ve bunun ardından sinir dokusunun distrofik süreçlerinin gelişimi, multipleksik skleroz gelişiminin klinik bir görüntüsü olarak herpes simplex virüsü ile ortaya çıkmaktadır.
İnsan vücudunun aktivite belirtileri ile uzun süre enfekte olması, engelliliğe yol açan kalıcı bir sağlık bozukluğunun oluşumunu kaçınılmaz olarak provoke ettiği için, herpesvirüs 6 tipinin tedavisi zorunludur. Multipleksikl sklerozun primer ilerleyici formu olan herpes simplex virüs tip 6'nın belirtileri, patolojik sürecin bodurluk dönemleri olmaksızın şiddette derece derece istikrarlı bir artışa eğilimli olur. Sürekli tekrar eden bir seyirle, herpes simpleks virüsü tip 6'nın semptomları giderek artar ve yavaş yavaş durur ve bazı hastalarda remisyon süreleri oldukça uzun olabilir.
Herpes simplex virüs tip 6'nın erken klinik bulguları, motivasyonsuz güçsüzlük, yorgunluk artışı, depresyon eğilimi, eşgüdüm bozuklukları, her türlü duyarlılığın orta şiddette bozukluklarını içerir. Hastalığın ilerleyen aşamalarında kognitif bozukluk, psiko-duygusal istikrarsızlık, görme keskinliği azalması, eklem hareket bozukluğu, ilerleyici disfaji, konvulsiyon hazırlığı artışı ve ağrı hassasiyet eşiğinde bir artış meydana gelir. Herpes simplex virüs tip 6'nın ayırıcı bir özelliği, polimorfik klinik belirtiler geliştirme eğilimidir.
Tip 6 herpesvirüsünün medikal tedavisi, bu bulaşıcı patolojinin gelişiminin patogenezinde çeşitli bağlantılara yönlendirilen çeşitli ilaç gruplarının kullanımını ima eder. Bu nedenle, herpes simpleks virüs tipi 6 glukokortikosteroid ilaçların tedavisi, bu kategorideki hastaların (prednizolonun günlük olarak 20 mg oral yoldan uygulanması) temel prensibidir. Buna ek olarak, herpes simplex virüs tip 6'nın kompleks tedavisine, proteolitik inhibitörler, immünomodülatörler (subakütan olarak Copaxone 20 mg), intravenöz immünoglobülin (günlük kg dozunda 0.2 g / kg hasta ağırlığında hesaplanan Sandoglobulin) dahil edilmelidir.
Herpes simplex virüs tipi 7
Herpes simpleks virüsünün 7 belirtileri tip 6'ya benzer bir patojenin belirtileri ile birlikte görülür ve kronik yorgunluk sendromunun gelişmesiyle kendini gösterir ve aynı zamanda lenfoid doku onkolojisinin gelişmesindeki provakatif faktörlerden biridir.
Herpes virüs tip 7'nin klinik semptomları, insan bağışıklık sisteminin normal fonksiyonunun arka planına karşı bile her an başlayabilir ve motivasyonsuz güçsüzlük, artmış sinirlilik, aşırı tutukluluk ve depresif durum eğilimi ile kendini gösterir.
Uzun süredir, enfekte kişide subfebril durum ve uykusuzluk vardır ve hastanın nesnel muayenesi ile çeşitli lenf nodu gruplarının lenfadenopati tespit edilmiştir. Herpesvirüs 7 tipi virüsün bu spesifik olmayan semptomları, laboratuvar öncesi aşamada tanıyı doğrulamaya izin vermez. Herpes virüs tipi 7 için ek teşhis önlemleri olarak, bir polimeraz zincir reaksiyonu, IgG titresindeki artışı belirlemek için bir enzime bağlı immünosorban tayini olan virüsün genetik aletini saptamak için kullanılmalıdır. Hastanın immünogramını analiz ederken, T-killer indeksindeki azalma, dolaşımdaki immün komplekslerin artışının arka planına karşı belirlenir.
Herpesvirüs 7 tipi virüsün medikal tedavisi prensip olarak bu virüsün diğer tiplerinin tedavisinden farklı değildir. Ne yazık ki, herpesvirüs 7 tipi virüsün antiviral tedavisi, virüsün aktivitesini inhibe etmek için değil, hastanın bağışıklık aparatının performansını arttırmak için kullanılmaktadır. Herpesvirüs 7 tipi virüsün spesifik profilaksisi şu anda etkili bir antiherpetik aşı bulunmadığı için yapılmamaktadır.
Herpes simplex virüs tipi 8
Herpes simplex virüs tip 8'in doğrulanması nispeten yakın bir tarihte gerçekleştirildi ve aynı zamanda lenfositlerin fonksiyonu üzerindeki olumsuz etkisi kanıtlandı. Uzun süre, 8 tipi herpesvirüs, virüs bulaşmış bir kişinin vücudunda yaşam belirtileri gösterir; bununla birlikte, aktivasyonu için gerekli şart, hastanın bağışıklık aygıtı işlevinin azalmasıdır. Herpes simpleks virüsünün 8 yayılımının kaynağı, hastalığın aktif bir klinik formu ve virüs taşıyıcılarından mustarip bireyler olarak davranabilir. Bu tür patojen, cinsel, hava, transplasental ve intranatal enfeksiyon şeklinde çeşitli enfeksiyon bulaş yollarıyla karakterize edilir. Olumlu bir gerçek, annenin fetusa virüs bulaştırılmasından sonra bile çocukta tip 8 herpes simpleks virüsü bulguları ortaya çıkmamasıdır. Hastalığın klinik olarak aktif formlarının gelişimi için ana risk grubu, bağışıklık sisteminde kalıcı bir düşüş yaşayan insanlardır (HIV ile enfekte, transplantasyon sonrası hastalar ve radyasyon terapisi).
Herpes tip 8 virüsünün belirtileri çeşitlidir ve Kaposi sarkomu , lenfoma , Castellani hastalığının klinik tablosuna uygundur. Kaposi sarkomu ile tezahür eden tip 8 herpesvirüsü, sistemik bir onkopatoloji olup, klinik belirteçleri vasküler kaynaklı iç organlara yayılım gösteren intradermal neoplazmlardır.
8. tip herpes virüsü dersinin klasik varyantı öncelikle insanlığın erkek yarısı arasında ortaya çıkıyor. Patolojik sürecin birincil lokalizasyonu, alt ekstremitelerin derisinde, simetrik bir nitelik taşıyan sayısız lekeler ve nodüller şeklinde kaydedilir. Hastaların bir kısmında, nodüllere ek olarak, belirgin sınırları olmayan ve insanlarda rahatsızlık ve ağrı sendromuna neden olmayan, koyu kırmızı renkli polisiklik formdaki intradermal büyük plakların oluşumu belirtilmektedir.
Belirgin bir klinik tablo safhasında, herpesvirüs 8 tipi, alt ekstremitelerde maksimum ekspresyon ile belirgin bir ödematöz sendrom oluşması ile kendini gösterir.
Herpes simpleks virüsü tip 8, klinik bulguların şiddetinde ve derecesinde değişik derecelerde görülebilir. Dolayısıyla, akut seyreden hasta, intrakutanöz tümör oluşumlarının şiddetli bir yayılımına sahiptir ve ülserler şeklinde komplikasyonlar gelişme eğilimi ile tümör alt tabakasının çürümesi süreçlerinin yol açtığı derin ülser oluşumu vardır. Bu durumda, herpes virüsü tip 8 olan hasta, zehirlenme belirtileri ve lenfadenit gelişimi üzerine belirgin bir artış gösterdi. Bu durumda hastalığın klinik tablosunun süresi altı ayı geçmez ve bundan sonra ölümcül bir sonuç ortaya çıkar.
Enfekte olmuş nüfusun büyük bir kısmı klinik semptomların yavaş ilerlemesi ve ilaç antiviral tedavisinin belirgin bir etkisi olan tip 8 herpes virüsünün kronik seyrinin gelişimini göstermektedir.
Provokateur herpes simpleks virüsü 8 olan endemik türde Kaposi sarkomasıyla hem fulminan hem de kronik klinik bulgular gelişebilir. 8 tipi yıldırım türü herpesvirüs Orta Afrika topraklarında pediatrik uygulamada daha sık görülür ve ayırıcı özellikleri, tümör alt tabakasının büyümesinin hızlı ilerlemesi, lenf nodlarına geniş hasarın yanı sıra iç organlardır ve hastalığın cilt bulguları az miktarda ifade edilmektedir. Ölüm oranı% 80-90 ve hastalığın başlangıcından ortalama üç ay sonra gelir.
Organ transplantasyonundan sonra genellikle iyileşme döneminde görülen immünsüpresif maddelerin uzun süreli kullanımının arka planında, genellikle sekonder herpes simpleks virüsü tipi olan immünsüpresif bir tip geliştirme riski vardır. Bu durumda, herpesvirüs tipi 8 virüsünün spesifik antiviral tedavisi uygulanmaz ve ilacın durdurulmasından sonra hastalığın klinik bulguları kendini tedavi eder.
Kaposi sarkomu şeklinde gerçekleşen herpes simpleks virüsü tip 8'in teşhisi, kural olarak, deneyimli bir uzman için, birincil objektif muayene olsa bile, zor değildir. Cilt üzerindeki tümör substratının örneklerinin histolojik incelemesi maksimum güvenilirliğe sahiptir. HIV enfeksiyonu ile ayırıcı tanı yapmak için serumda spesifik antikor konsantrasyonunun belirlenmesini içeren, enzim bağlantılı immunosorbent bir test olan Kaposi sarkomu şeklinde herpesvirüs tipi 8 virüsünden mustarip bir hasta bulunmalıdır. Herpesvirüs 8 tipinin tanımlanmasında% 99 güvenin, insan vücudundaki virüslerin genetik bir aparatının varlığını belirlemeyi mümkün kılan bir polimeraz zincir reaksiyonu gibi bir tekniği vardır. Herpesvirüs 8 tipinin klinik formunun belirlenmesine yönelik enstrümantal tanı yöntemleri olarak lenf nodunun ultrasonografi altında ponksiyon biyopsisi yapılmaktadır. Lezyonun patolojik süreci ile tanımlanması için hastaya bir bilgisayar tomografisi yapılması önerilir. Herpes simpleks virüsü tip 8 pulmoner parankima lezyonları ve intratorasik lenf düğümleri göğüs röntgeni, biyopsi ile bronkoskopi yapılmalıdır.
Maalesef, Kaposi sarkomu şeklinde ortaya çıkan herpesvirüs 8'in etkili tedavisi henüz geliştirilmemiştir ve uygulanan tüm tedavi yöntemleri sadece hastanın durumunu hafifletmek için verilmiştir. İntradermal değişikliklerin yaygın şekilde dağıtılması ile cerrahi tedavi uygulanmaz. Hastada tek bir düğüm varsa, cerrahi rezeksiyon veya kriyoterapi kullanılır. Herpesvirüs tipi 8 için iyi bir terapötik etki, immünosupresif tip Kaposi sarkomu haricinde, sitostatik ile interferon kombine kullanımıdır. Kemoterapi arasındaki dönemlerde hastaya birkaç radyoterapi uygulanır.
Seröz zarların primer lenfoma şeklini alan 8 tipi Herpes simpleks virüsü de onkolojik hastalık kategorisine girer ve lenfosit hücrelerinin tümör hücrelerine dönüşümü gelişimi üzerine kuruludur. 8 tipi simpleks virüsünün bu klinik formu esas olarak HIV ile enfekte olmuş bireylerde gelişir ve içeriği tümör hücreleri içeren seröz sıvı olan perikardit , plörez ve asit gibi görünümü ile kendini gösterir.
Tip 8 herpesvirüs tarafından oluşturulan seröz membran lenfomasından mustarip hastanın güvenilir bir teşhisini sağlamak için, genel klinik laboratuvar testleri, enstrümantal teşhis radyasyon yöntemleri, minimal invaziv laparoskopik görüntüleme (ponksiyon biyopsisi, laparasentez) şeklinde bir dizi diagnostik aktiviteye ihtiyaç duyulmaktadır. Etkilenen boşluğun delinmesinden sonra elde edilen malzeme mutlaka sitolojik ve virolojik muayene edilmelidir. Çoğu durumda laboratuvar teknisyeni, aspirasyon sıvısındaki spesifik tümör hücrelerini tanıyabilir.
Seroz zarların primer lenfoma biçimini alan herpes simplex virüs 8'in kemoterapi tedavisi, farmakolojik etkisi bağışıklık yetersizliği virüsünü bastırmayı amaçlayan son derece aktif antiretroviral terapi ile kombine edildiği sürece genellikle olumlu bir sonuç verir.
Tip 8 herpesvirüsün nispeten nadir görülen klinik formu, intrasatorasik, mezenterik lenf düğümlerinde bir artışa, ardından da patolojik sürecin diğer lenfatik toplayıcı gruplarına yayılımı ile ortaya çıkan Castleman hastalığıdır. Bu patolojinin en yaygın patogenetik tipi, çoğunlukla asemptomatik olan hiyalin-vasküler tiptir. Plazma hücreli tip Castleman hastalığında, mezenterik lenf nodlarının lezyonuyla eşzamanlı olarak, hasta şiddetli zehirlenme belirtileri, anemi ve hipergamaglobulinemi sergilemektedir. Hastalığın göreli olarak nadir görülen patogenetik varyantı multifokal olup, mediastinal, intratorasik ve mezenterik lenf düğümlerinde patolojik sürecin konsantrasyonu ile sistemik hasar, sonradan ödematöz sendrom ve hepatomegali gelişimi ile karakterizedir.
Lenf düğümlerinde patomorfolojik değişiklikler yavaş yavaş ilerlemekte ve kalsifikasyon eğilimi göstermektedir. Herpes simpleks virüslü tip 8 ile lenf nodlarının yenilgiye uğradığından şüphelenilen ilk teşhis tedbirleri olarak ultrason, bilgisayarlı tomografi ve endoskopi kullanılmaktadır. Yukarıdaki semptomların gelişimini tetikleyen nedensel ajanı doğrulamak için bir polimeraz zincir reaksiyonu yapılmalıdır. Ve yine de, tanı doğrulamasındaki azami güven, etkilenmiş lenf düğümünün delinmiş biyopsisidir.
Çeşitli lenf nodu gruplarının kullanımı ile 8 tipi herpesvirüs tarafından insan vücuduna sistemik hasar olması durumunda, radyoterapi yöntemleri kullanılırken, tek başına bir tümör varlığında cerrahi tedavi etkili olmaktadır.
? Herpes virüsü - hangi doktor yardımcı olacak ? Herpes virüsü türünden herhangi bir gelişim var ya da şüpheleniyorsanız, enfeksiyon hastalıkları uzmanı, kadın doğum uzmanı, cerrah, radyolog gibi doktorlardan derhal bilgi almalısınız.