Sevdikçe Ne Kazanacağız Biliyor musunuz? | Etüt Odası Öğrencilerin Buluşma Noktası
Sevdikçe Ne Kazanacağız Biliyor musunuz?
Parolayı ‘Yazmak’ olarak belirledim bu aralar.
Okuyup, düşünüp her şeyi mantıklı bir şekilde yazmak.
Karanlık bir oda, ekranına baktığında kendini görebileceğin bir bilgisayar ve hafif tonda bir müzikle yazıyorum bunları.
Etraf karanlık ama kalbim aydınlık. İçimi karartmıyor gecenin zifiri matemi. Tam tersi aydınlatıyor.
Dün çok özel bir gün yaşadım. Daha önce bu kadar huzurlu ve mutlu değildim. Yaşadığım her günden çok farklıydı. Sabaha karşı yatıp, 8 gibi kalktım. Uykumu alamadım belki ama sevgiyle uyandım. Yeniden doğmuşcasına mutlu uyandım. Tam da annemler işe gidiyordu. Annem de babamda yanağıma bir öpücük kondurdu ve gittiler. Akşamları onlarla ufak bir kutlama gibisini hiçbir zevke değişmem artık. Ailenizin değerini bilin. Yazıya girişe Tanrı’nın bir sözüyle başlamak istiyorum.
” Ben sevgiyim ve Sevgi sabırlıdır, sevgi şefkatlidir. Sevgi kıskanmaz, övünmez, böbürlenmez. Sevgi kaba davranmaz, kendi çıkarını aramaz, kolayca öfkelenmez, kötülüğün hesabını tutmaz. Sevgi haksızlığa sevinmez, ama gerçek olanla sevinir.
Kalbimin kapılarını O’na sonuna kadar açtım. Çarmıha gerilirken bile ‘ Tamamlandı ‘ diye haykırıyordu. Seviyordu bizi. Günahlarımıza rağmen seviyordu. Mutluydu. Kuzuları uğruna can veriyordu. Seviyorum herkesi arkadaşlar. Bana tokat atana ben öbür yanağımıda çevireceğime yemin ediyorum. Vursa bile seveceğime söz veriyorum.
Hayatın özü bu: Sevgi.
İnsanların kötülük yapmasına anlam veremiyorum. Yarın hayatta olacağının garantisi olmamasına rağmen başkalarına zarar vermelerinde bir mantık bulamıyorum. Nefes almamızı sağlayan ağaçların yakılmasına, yüzler güzel gözüksün diye üretilen kozmetik ürünlerinin zavallı hayvanlarda denenip öldürülmesine, insanlara işkence edilmesine üzülüyorum…
Her şeye rağmen yaşamamız gerekiyor. Karşı çıktığımız düşüncelerde olsa davranışlarda olsa bazen susmak gerekiyor. Susmasan da susturulabiliyorsun. Dünya düzeni sevgi yerine güç üzerine kurulu çünkü.
Güç nefretle doğru orantılıdır. Güçlü olan her şeye sahip olur ama mutlu olamaz. Dolayısıyla nefret eder. Kalbini sevgiye kapatır, inanmaz. Güçsüz olmak bu yüzden iyi olabilir arkadaşlar. Kendini savunacak kadar gücün olsun yeter. İçinde sevgi olduğu sürece güçlü olandan daha çok şey kazanırsın. Güçlü olmaya çalışmayın. Kendinize bakmayın, kendinizi düzeltmeye çalışmayın. Bu boş bir uğraştır. Sizi çok yorar, çok yorulursunuz, bazıları bu yolda kaybolur gider. Yapmanız gereken şeyse kendimizi sorgulamaktır. Sevmektir. Kendinizi sorguladıkça sevginin kaynağını bulacaksınız. Korkmayın O sizinle.
Size bu anlattıklarımdan sonra son mesajım şudur arkadaşlarım:
Her şeyi gönüllü yapmanız gereklidir. O sevginin kaynağından biridir. Sevgi ile yapılmayan herşey, bize hiçbirşey kazandırmayacaktır.
Sevgi sihirli bir değnek gibidir. Sevgi ile neye dokunursanız, sonsuzluğa taşırsınız. Bu yüzden iman, umut, sevgi vardır. Sonsuzluğa geçeceksek ve her ne yapıyorsak sevgiyle…
Sonsuz yaşam ve mutluluk.
sırf erken kalktım bir yazı yazacagını biliyordum ve hemen okumak için burdayım belki de kimse yok şu an etütte cok güzel bir yazıydı gene bir solukta okudum bizlerle paylaştıgın için teşekkürler o hafif tonda müzikte cok güzel bu arada mystical50,
Bunlar yazar cümleleri Gökhan tebrikler eğer bir gün yazmaya karar verirsen bu yazılarında kitaplarında bulunsun severek okunacağından eminim...
Kalbimin kapılarını O’na sonuna kadar açtım. Çarmıha gerilirken bile ‘ Tamamlandı ‘ diye haykırıyordu. Seviyordu bizi. Günahlarımıza rağmen seviyordu. Mutluydu. Kuzuları uğruna can veriyordu. bu kadar açık ve samimi olabildiğin için teşekkürler..
çok güzel paylaşımdı. büyük bir zevkle okudum.
her bir cümlesi ayrı bir güzel bu yazının ya çok güzel valla eline sağlık
Bunlar yazar cümleleri Gökhan tebrikler eğer bir gün yazmaya karar verirsen bu yazılarında kitaplarında bulunsun severek okunacağından eminim...Genişletmek için tıkla...
Çok kitap okumanın meyveleri diyelim.
Yazarlık zor iş, vakit bulacağımı sanmıyorum.
ben nefrete sevgiden daha çok güvenirim çünkü nefretin sahtesi olmaz..
bu cümleleri okurken küçüklüğüm geldi aklıma..keşke hayat bu kadar adil olsaydı herkese...çocukların sevgiye daha muhtaç olduğunu herkes bilir...ben hariç...çok yaşayamadım ama asi yüreğimde küçük bir çocuk yaşatıyorum.ben bu yazıda göremediklerimi tadamadıklarımı hissettim..keşke hissetmekle kalmasam ama insan çok yorgun olunca güç kalmıyor...bende de kalmadı..sende var ama..sen bunu biliyosun ve onu bilerek yaşıyorsun..şanslısın gökhancan çok şanslısın...bunu bilerek yaşadığından eminim..
süpersin ya...GErçekten duygularını o kadar güzel dile getiriyorsun ki hayran kaldım...TEbrikler!
Çok güzeL bir yazı oLmuş.. Tebrik ederim. DuyguLarını çok güzeL ifade etmişsin.. Moderatör Güleda,
Gerçekten duygularını çok güzel ifade etmişsin.Dedigin gibi fazla kitap okumanın meyvelerini topluyorsun. Her cümlede ayrı bir zevk aldım yazdıkça bizlerle paylaş lütfen babygirl->seda,