Suki'nin Anısal Blogu: Ocak 2015
Cidden yaşlanıyorum. Okul çıkışı şehrin şu takılmalık yerlerinden birinde arkadaşlarla takılacak kadar büyüyorum. Yerin ismini verirsem anonimlikten fazla çıkmış hissederim o yüzden boşverin ama orada bir okul var, orayı kazanmak istiyorum. Ama çalışmaya geri başlamam lazım. Söylemesi kolay, yapması zor sayısız şeylerden bir tanesi.
Hala 3. sınıfta falan gibi hissediyorum. İnternette arkadaşlarla mal mal hikayeler yazıp gerçek dünyada kendi kendine saçma oyunlar oynayan bir çocuk olduğum günler. Kendi kendime hikayeler uydurur, peluş hayvanlarımın filan tüylerini keserdim. Küçük kitapçıklar yazardım. Sırf arkadaşımı kıskandırmak için barbie alırdım. Minişleri çok severdim, bayağı bir vardı. Çoğu nasıl olduysa kayıp şimdi. Teki 5 lira falandı, şimdi olsa çok pahalı gelir ama o zamanlar umursamazdım. İnatçı veletin tekiydim. Okul çıkışı arkadaşlarla takılmak çok büyük işi gelirdi. Annemle eve giderdik direk. İzlediğim animasyondan esinlenerek hayvanlarıma ağaç kabuğu yedirdiğimi anımsıyorum.
Bi dakka, ben neden küçüklüğümü anlatıyorum?! Ehm.
Baya bi zaman geçti bunların üzerinden. O zamanlardaki ben şimdiki bene hayranlıkla bakardı herhalde. O zamanlar annemin telefonunun takviminden 2013'e filan bakar, vay be ben o kadar yaşlanacak mıyım tarzı bir şeyler düşünürdüm sanırım. Şimdi yıl oldu 2015, ortalama anime karakteri yaşına gelmişim, ne ara oldu en ufak bir fikrim yok. Yani bir kısmımın bir fikri yok, diğer kısmımdan şöyle bir anılarımı yoklayıp milyon şey olmuş olduğunu fark ediyor ve nasıl küçük bir çocuk olmaktan çıktığımı anlıyor.
Daha olacak milyon şey daha var ve merak ediyorum. Sahi, önümüzdeki 5 yıl içinde başımdan neler geçecek acaba? Bir anda ünlü ve zengin mi olacağım? Aynı mı kalacağım? Sokaklara mı düşeceğim? Pek bir fikrim yok, yaşayıp göreceğim ama bundan önce ders çalışmak en iyisi gibi duruyor.
Şu aralar anlatacak iyi bir şeyim yok, yalnızca bunlar gibi bazı sıradan düşünceler, hepsi bu.
Bir gece gece yazısının daha sonuna geldik! İyi geceler muhtemelen şu an uyuyan sayın sevgili okuyucular!
Gönderen E.B.K.の憂鬱 zaman: Cuma, Ocak 23, 2015
Etiketler: Çocukluk, gece gece, yaşlanmak
Bloggerdakileri çizme çabası
Evet, Bloggerdan falan bazı arkadaşları çizdim ajdfhgjjsfhgjnsjn güzel tiplerinizi çizerek berbat ettiğim için üzgünüm dafsjhgsdkg tamam o kadar da kötü değildfjgjgn. Tipler kafadan atma oldu biraz ama..
Not: Aslında Yane'yi de çizecektim ama çok kötü olunca sonraya bıraktım jdhjgn söz ama çizijem seni Yane!!
Harf sıralamasına göre olmuş galiba, tek tek resimler:
Ani, her zamanki gibi içinden halay çekmek geliyor ama havadayken çekemiyor...
Anatomisinin içine ettiğim Kiri. Bunu başka çizdiklerim sayesinde telafi edebildiğimi umuyorum.....
Nedense kavayi giyinmiş bir Kitsune. Neden mor bir tilki hiçbir fikrim yok...dkşfjskgj
Düzgün olmuş nadir kişilerden, Mono.
NİNCA O ON METRELİK BACAKLARI VE SENİ OKUL ÇIKIŞINDA EŞOFMAN ÜSTÜYLE SİGARA İÇENLERE BENZETMEMİ NASIL TELAFİ EDERİM BİLMİYORUMFJDJLJ. Üzgünüm samalar saması Ninca-sama...
Mal bi poz çizeceğim gelmiş, o da sana denk gelmiş Shuu...........
Bi dakka saçına nolmuş Unazo sama senpayimisin ldjflglksglkgn
Bu da ben dkasjgkjh
Bir şeyler karalamıştım, madem koyayım buraya;
transparent mahmut tuncer head
Gönderen E.B.K.の憂鬱 zaman: Salı, Ocak 20, 2015
Etiketler: başka ne etiketi koysam bilemedim, Blog yazarları, çizim