.Üstad, Talebelerin Maişetlerini Nasıl Karşılardı?
Muazzez Üstadımız, kendi şahsına hediye kabul etmezdi. Kıramadığı insanlara da karşılığını vermeden almazdı. Talebelerini de bu şekilde yetiştirmiştir. Zaten o zaman yanında devamlı olarak üç beş kişi ancak var idi. Bunlar da azami iktisat ve kanatla yaşadıklarından, geçim derdi ve sıkıntısı çekmemişlerdir. Bu azami kanaat ve iktisatla beraber Üstad'ın talebeleri, maişetlerini temin için Üstadımızdan tayinat adı altında yardım alırlardı.
Tayinat ise, Üstadımızın telif ettiği eserlerin satışından belli bir miktarın Üstadımızca, hizmet edenlere ayrılan paydır. Eski Said döneminde medrese talebeleri, evvela müderrisin imkanı ile maişetleri temin ederlerdi. Bu kifayet etmezse, hariçten gelen yardımlar talebelere verilirdi.
Üstadımız, eski Said döneminde kendisi ve talebeleri; Üstadımızın Dar-ül Hikmet-ül İslamiye azası iken biriktirdiği maaşları, maişetlerinde kullanmıştır. Yeni Said döneminde ise, Risale-i Nur Külliyatının sermayesinden ve satışından talebelerinin ihtiyaçlarını gidermiştir.
Bu mesele ile ilgili Üstadımızın vasiyetleri mevcuttur.(1)
(1) bk. Emirdağ Lahikası-II, (144. Mektup)