Hz. Muhammed (s.a.v)in Doğumu ve Çocukluğu - İHL, İmam Hatip, İmam Hatip Lisesi | İmam Hatip İlköğretim | İmam Hatip Eğitim Seti | İmam Hatip Setleri | İmam Hatip Kitapları
Hz. Muhammed (s.a.v)in Doğumu ve Çocukluğu
2.Hz. Muhammed’in Doğumu ve Çocukluğu
Peygamberimiz 20 Nisan (12 Rebiyülevvel) 571 tarihinde Mekke’de doğdu. Babasının adı Abdullah, annesinin adı ise Âmine’dir.
Babası Abdullah vefat ettikten sonra yetim olarak doğan Hz. Muhammed, artık dedesi nin himayesinde idi. Abdülmuttalip, torununa Âmine’nin de istediği isim olan ve çok övülmüş anlamına gelen Muhammed adını verdi. Bu ismi o zamana kadar kimse kullanmış değildi. Dedesi Mekkelilere bir ziyafet vererek onun do ğumunu kutladı.
Mekkeli aileler, geleneksel olarak çocukları nı hem düzgün konuşsunlar hem de temiz hava da sağlıklı büyüsünler diye bedevi kabilelerden sütannelere verirlerdi. Hz. Muhammed de kısa bir süre annesi Âmine tarafından emzirildikten sonra Halime adında bir sütanneye verildi. Pey gamberimiz dört sene kadar bu ailede kaldı. İkin ci senenin sonunda sütannesi onu Mekke’ye ge tirip teslim etmek istedi. Ancak yayla havasının çocuğuna iyi geldiğini gören annesi Âmine ve de desi Abdülmuttalip, o sıralar Mekke’de görülen bir salgın hastalığı da göz önünde bulundurarak yeniden onu sütannesine teslim ettiler. Bazen onu annesiyle özlem gidersin diye Mekke’ye getiri yorlardı. Neticede dört yaşında iken sütannesi onu getirip ailesine teslim etti.
Arap Yarımadası’nm Hicaz bölgesinde yer alan Mekke, Kâbe’nin bulundu ğu şehirdir. Peygamberimi zin doğduğu asırda burası aynı zamanda çok önemli bir ticaret mer kezi idi. Kâbe ise insanlar için yeryüzünde kurulan ilk mabettir. Hz. İbrahim ve oğlu Hz. İsmail tarafından inşa edilmiştir. Na mazlarda yöneldiğimiz kıblemizdir.
Peygamberimizin doğduğu evin yerine inşa edilen ve bugün Mekke Kütüphanesi olarak kullanılan yapı.
Peygamberimizin Kur'an'da ve hadislerde geçen bazı isim ve sıfatları şunlardır:
• Ahmet: Allah'a çok hamt eden, övgüye layık olan. Saf suresi, 6. ayet.
• Rauf Rahim: Çok şefkatli, çok merhametli. Tevbe suresi, 128. ayet.
Dai: Davet edici. Siraç: Aydınlatıcı. Ahzâb suresi, 45 46. ayetler.
• Resul: Elçi peygamber. Fetih suresi, 29. ayet.
• Muhammed: Çok övülen anlamındaki bu isim, Kur’an ı Kerim’de dört ayrı surede yer al maktadır. Al i İmrân suresi 144, Ahzâb suresi 40, Muhammed suresi 2 ve Fetih suresi 29. ayet ler.
• Kur’an ı Kerim’in 47. suresi Muhammed suresidir.
Peygamberimiz, dört yaşından altı yaşına kadar öz annesinin yanında kaldı. Annesi Âmine, hem Medine’deki akrabalarıyla hasret gidermek hem de kocası Abdullah’ın kabrini ziyaret etmek amacıy la oğlu Muhammed’i de yanına alarak Medine’ye gitti. Ancak ziyaretlerini gerçekleştirdikten sonra dönüş yolunda hastalanarak Medine’ye 190 km mesafedeki Ebva’da vefat etti. Peygamberimiz sev gili annesini kaybetmenin acısını yaşamış ve öksüz kalmıştı.
Annesinin vefatı üzerine Hz. Muhammed’i bakıcısı Ümmü Eymen Mekke’ye getirip yaşlı dede sine teslim etmiştir.
Mekke yakınlarında bulunan Sa'doğullan kabilesinden bir grup kadın, emzir mek üzere çocuk almak için Mekke'ye geldi. İçlerinde Halime de vardı. Halime, yol arkadaşlarından geride kalmıştı. O henüz Mekke'ye gelmeden yol arkadaşları varlıklı aile çocuklarım alıp dönmüşlerdi. Mulıammed'i yetim diye kimse almamış tı. Halime Mekke’yi dolaştı, yetim diye kimsenin almadığı Muhammed’i almaya karar verdi. Onu alıp köyüne döndü. Muhammed’i sütannesi ve onun ailesi çok sevdi. Çünkü o geldikten sonra evlerine huzur, bereket ve mutluluk gelmişti. Hz. Muhammed sütannesinin yanın da dört yıl kaldı. Sonra Halime onu Mekke’ye getirdi ve öz annesi Âmine’ye teslim etti.
Torununun bakımını sekiz yaşına kadar dedesi Abdülmuttalip üstlendi. Dedesi onu çok severdi. Şehrin meselelerini görüşmek üzere ileri gelenlerle toplantılar yaparken bile Muhammed, onun yanına koşardı. Amcaları bazen bu duruma karşı çıkmak isterlerdi. Ancak Abdülmuttalip, “Bırakın onu... O kendini büyük bir insan yerine koyuyor. O kadar akıllı ki umarım bir gün büyük bir adam olacaktır.’’ diyerek onu mecliste yanı başına oturturdu. Hz. Muhammed sekiz yaşında iken çok sevdiği dedesini de kaybetti. Dedesi, vefat etmeden önce onu amcası Ebu Talip’e emanet etti.
Hz. Peygamber sütannesi Halime’yi zaman zaman görürdü. Ona karşı derin bir sevgi beslerdi. Onunla her karşılaştığında “Anneciğim!” diyerek saygısını dile getirirdi. Otur ması için ona yer gösterir ve ihtiyaçlarını karşılamaya çalışırdı. Halime’nin yaşadığı köyde kuraklık sonucu kıtlık olmuş ve hayvanlar hastalıktan ölmüştü. Bundan dolayı da yoksulluk baş göstermişti. Geçim sıkıntısı çeken Halime’nin aklına Hz. Muhammed geldi. Onu ziyaret etti ve derdini anlattı. Hz. Muhammed, Hatice ile evliydi. Sütannesi Halime’yi misafir etti ve ona ikram da bulundu. Hatice, eşinin sütannesi Halime’ye kırk koyun ve bir deve hediye etti. Bu durumdan çokça memnun olan Halime, aldığı hediyelerle birlikte köyüne mutlu bir şekilde döndü. Peygamberimizin ne kadar vefalı olduğunu göstermesi açısından yukarıdaki örnek üzerinde düşününüz.