Gerçek insan olma, kemâlata ve hakiki huzura erme ancak gönüllerin fethi, Allah’ın nur ve feyzinin kalplere dolmasıyla mümkün olabilir. Müslüman için beş vakit namaz ve Allah’ı zikir, kemalat yolunun vazgeçilemez unsurlarıdır. Bu değerlerden mahrum zavallılar, sıkıntı ve stres içinde kalırlar. İlahi rehberimiz, Allah’ın zikrinden yüz çevirenlerin, geçim sıkıntısı içinde olacaklarını haber vermektedir. “Her kim de benim zikrimden (Kur'ân'dan) yüz çevirirse, (bilsin ki) ona dar bir geçim vardır ve onu kıyamet günü kör olarak haşrederiz” (Taha, 20/124). Nitekim günümüzde insanlar nice imkân ve maddi varlığa rağmen geçim sıkıntısından bahsetmektedir. Çünkü huzur ve mutluluk insanın dışında değil, içindedir. Kalpleri gıdasız ve nursuz kalan insanların, gönülleri katılaşır. Onlar eğlence ile mutlu olabileceklerini zannederler. Manevi değerlerden uzaklaşanlar, belki neşeli anlar yaşayabilirler fakat huzurlu bir hayat süremezler ve onların ahiretten de nasipleri yoktur. “Her kim ahiret kazancını isterse, biz onun kazancını artırırız, her kim de dünya kazancını isterse ona da ondan veririz, ama onun ahirette hiçbir nasibi yoktur” (Şûra, 42/ 20). Para ve maddi imkân birçok şeyin kabını verebilir fakat hakikatini sağlayamaz. Neşeli anlar yaşatabilir fakat mutluluk veremez. İlaç sağlayabilir fakat sıhhat veremez, arkadaş verebilir fakat gerçek dost veremez.
İnsanın maddi ve manevi yönünün bir yansıması olarak iki dünya oluşmuştur. Birinde paranın sözü geçer, diğerinde vicdanın. Vicdanın körelmediği topluluklardaki insanlar, hak ve hakikati kabule hazırdır. Bu vicdanlar, ilahi rehberliğe teslim olduğunda mükemmellik yolunda hızla ilerlerler. Allah’ın zikri her şeyden daha yücedir. “Sana Kitap'tan vahyedileni oku ve namazı dosdoğru kıl. Gerçekten namaz, çirkin utanmazlıklar (fahşa)dan ve kötülüklerden vazgeçtirir. Allah'ı zikretmek ise, muhakkak en büyük (ibadet)tür. Allah, yapmakta olduklarınızı bilmektedir” (Ankebût, 29/45). Gönül coşkusu, kalplerin Allah sevgisiyle çarpması neticesi hissedilebilecek bir ayrıcalıktır. Bunun yerini doldurabilecek hiçbir maddi unsur yoktur. Her şey, kendi cinsinden olan ile ülfet edebilir. Nitekim aile ocağındaki ülfete yüce Kitabımız bu noktada işaret etmektedir. “Kaynaşmanız için size kendi (cinsi)nizden eşler yaratıp aranızda sevgi ve merhamet peydâ etmesi de O'nun (varlığının) delillerindendir. Doğrusu bunda, iyi düşünen bir kavim için ibretler vardır.” (Rûm, 30/21).
Kalbin huzuru da zikrullah ve Allah’ın nuruyla mümkün olmaktadır. Çünkü kalbin gıdası da fevz-i ilahidir. Çünkü burada zikri geçen, maddi kalbi çevreleyen gönül veya fuad denilen manevi kalptir. Bunun fethi de ancak, iman, salih amel ve ihlas ile mümkün olabilmektedir. Böylesi kimseler, Allah yolunun yolcuları, hatta Allah’ın dostu eviyaullah haline gelirler. Allah dostları için ise, hiçbir korku ve endişe yoktur. “Haberiniz olsun ki, muhakkak Allah Teâlâ'nın velîleri için bir korku yoktur ve onlar mahzun da olmayacaklardır” (Yûnus, 10/62).
Elazığ - 27.06.2006