Düzenli bir yasam sistemidir ve evdeki her birey için geçerlidir. Bu bağlamda, evdeki disiplin, evdeki yaşam tarzı demektir. Her evin düzeni, disiplin anlayışı birbirinden farklıdır. Bu sebeple; bir ailede geçerli olan kurallar, diğer aile için çok da işlevsel, geçerli olmayabilir.
Ancak anne babalar, bazen bu farklılıkları göz ardı eder ya da fazla da düşünmezler. Sonuçta da ya başka ailelerin disiplin anlayışlarını kendi ailelerine kopyalarlar ya da kendi ailelerinden gördüklerini ya da eş, dost ve arkadaşa danışarak öğrendiklerini ya da okuyup beğendikleri yaklaşımları aile sistemlerine uygunluğuna bakmaksızın uygulamaya kalkarlar.
Bu da disiplin konusunda aileleri zorlanmaktadırlar. Her konuda olduğu gibi disiplin konusunda da neyin yapıldığından çok nasıl yapıldığı önemlidir.
Bu konularda sabırlı olabilme:
Öncelikli olarak koşulsuz kabul, sevgi ve anlayıştan geçen Özellikle toplumumuzda disiplin; kayıtsız, şartsız bir yaptırım sistemi olarak algılanır. "Disiplin şart, yoksa tepene çıkarlar", "Çocuklar üzerinde otorite kurmazsan bir yere varamazlar" gibi sözler sıkça duyulan sözlerdir ve bu yaptırım anlayışına da birer örnektir.
Oysa disiplin, yaptırımlar sis-temi değildin Ailedeki tüm bireylerin istek ve ihtiyaçlarının göz önünde bulundurularak belirlenmesi gereken kuralların toplamıdır. Bu kurallar belirlenirken de:
1. Disiplinin yalnız çocuklar için değil yetiş-kinler için de geçerli olduğunu unutmamak ("dediğimi yap, yaptığımı yapma" değildir),
2. Yasaklar koymak ve öğüt vermek yerine örnek olmak,
3. Disiplini uygulamak yerine öğretmek (çocuğa kendisinden beklenenleri ve nedenlerini izah etmek, ona öğretmek),
4. Önce 'hayır' deyip sonra onu evet'e çevirmemek; tutarlı olmak,
5. Kuralları çocuğun yaşına, kişilik yapısına ve özel durumlara göre düşünerek uygulamak,
6. Bağırmamak, tehdit etmemek, aşağılamamak, beddua etmemek, küsmemek (sev-giden yoksun bırakmamak) ve fiziksel ceza vermemek,
7. Çocuğu kendisinden beklendiği gibi davrandığında ve çabaladığında takdir etmek,
8. Değişim ve gelişimin yavaş adımlarla olduğunu kabul etmek ve sabırsızlanmamak, 9. Çocuğun karşısında değil, yanında yer almak ve çocuğu desteklemek konularında dikkat edilmelidir.
Çocuğa karşı sabırla davranmak; kuralları çocuğun yaşına, kişiliğine ve özel durumuna göre ayarlayarak, kuralların nedenlerini açıklayarak, kendisinden ne beklendiğini açıkça ifade ederek, çocuğun kuralları uygulamasında aktif rol ve sorumluluk almasını destekleyerek ve beklenen davranışta bulunduğunda hemen takdir ederek rehber olmaktır.
Gevşek tutumda ise anne baba hoş görüyle kuralsızlığı birbirine karıştırın Kurallar yok denecek kadar gevşektin Çocuğa sayısız haklar tanının ancak sınırlar belirlenmez. Kendisinden ne beklendiği neredeyse yok denecek kadar azdır ya da varsa bile açıkça ifade edilmez. Kuralları çoğu kez çocuk belirler.
Bu tutumla yetiştirilen çoğu çocuk, okulda ve toplumda yer alan kurallara uyum sağlamakta güçlük yaşar. Bu nedenle ev dışında sıklıkla dış disipline yani etrafındaki biri tarafından sürekli uyarılıp, kuralların hatırlatılmasına maruz kalır.
Oysa sabırla yaklaşılan tutum sonucunda, çocuk kendi iç disiplini sağlayarak kuralları benimser, ne yapıp yapılmaması gerektiğini bilir, sürekli uyarılmasına gerek kalmadan görevlerini yerine getirin