Bir Sütçüler Spor Hikayesi | Sütçüler
Sütçüler ilçemizin engebeli yapısı itibari ile top sahası büyüklüğünde dahi düz bir alan olmaması hep sıkıntı ve özlem yaratmıştır.. Top oynanabilecek saha olmayan yerde topa karşı aşırı sayılabilecek hep yoğun ilgi olmuştur. Topun spor ayakkabısının formanın… yanında bir de sahanın en revaçta olduğu dönemlerde Gençlerimizin kıt imkanlar ve zorluklara rağmen hayallerinden asla vazgeçmeyip alternatif çarelere yönelmeleri taktire şayan..
Çocukluğumda ilk hatırladığım berber Hasan‘ın dükkanı üzerindeki lokalin duvarına asılı Sütçüler Gençlerbirliği Spor klubü tabelası.. Kırmızı-Beyaz formaları dahi vardı. Hatta federasyondan her ay bir miktar para gelir faaliyet olmadığı gerekçesiyle geri dönermiş..? diye duyumlar alırdık.. Böylece heyecan ve umutlarla kurulan ilk futbol takımımız tabela takımı olmaktan öteye gidememiş sanırım.. O zamanlar Erenler‘de Harmanucu ve Yukarı mahallede Çevrük mahalle maçları oynanabilecek küçük alanlar.. Gevurçayırı –Zengi ve Taşkapı ise en rağbet edilen düzlüklerdi.
Televizyon bağımlılığının olmadığı seksenli yıllardan önce ülke genelini kasıp kavuran siyasi gerginliğin aksine ilçedeki gençler olarak kahve köşelerinden ve kısır siyasi çekişmelerden uzaklaşmayı top oynamakta buluyorduk. Futbol bizim için öyle bir tutku olmuştu ki hemen her gün maç yapmak olmasa olmazlarımızdandı. Ne yaz sıcakları ne kar soğuk ne de oruçlu günlerimiz asla engel değildi. Taşkapıda hemen her gün mahalle maçları yapardık. Ramazan ayında bile ikindinden sonra başlar akşam vaktinde tamamlardık. Orucumu çarşıdaki çeşmede açtığımı Başkozdaki karpuştamızda iftar sofrasına yetiştiğimi hatırlarım. Yine oruçlu halimizle karaliyi aksatmaz üzerine gelir maçlar yapardık. O kadar pozitif enerji doluyduk ki : Rahmetli babam ‘’oğlum bu kadar kendinize eziyet etmeyin’’ uyarıları bile yıldıramazdı. Taşkapı çamur oldu mu alternatifi Taşharman‘dı..
Cuma gününden köylerle hafta sonuna maç alınır Çobanisa veya Badap‘da çekişmeli maçlar yapardık. Bu maçlara giderken ayrı dönüşümüzde ayrı bir heyecan yaşadığımız açık kasa kamyonla gider gelirdik..
Saha olmamasına rağmen 76’da ilk takım kurmuş biriktirdiğimiz harçlıklarla minübüs kiralayıp çevre ilçelerle maçlar yaptık. Sahamızın yapılması için akla hayale gelmedik girişimler dahi yaptık. Şimdiki MYO arkasındaki ekilmeyen taşlı eğimli tarlayı düzlemek bizi çok uğraştırdı.. Ülkede mazot kuyruğunun olduğu dönemlerde bir teneke mazot bulduk mu altın bulmuşcasına sevinir, ormanın greyderini işbaşı yaptırırdık. Baktık burası bizim boyumuzu aşacak bir ara hallaptıl yakınında ekilmeyen Osman tarlasını bile greyderle düzletmeye çalışsak da sonunu getiremedik. Düğün günü Çobanisa‘da Isparta mahalle takımı ile maçımızda bile ısrarla nasıl oynatıldığıma akıl erdiremiyorum..
76 yılında esnaftan topladığımız paralarla çarşı içerisine kurulan bir Cuma pazarında skodalı tuhafiyeciden ilk kez atlet ve şort aldık mavi-yeşil ve üzerimize giyip takım olduğumuzu fotoğrafla ölümsüzleştirdik. Daha sonra topladığımız kurban derileri yüzünden ifadeye bile çağrıldık ve o paralarla Isparta dan yeşil beyaz çubuklu kollu formalar aldık. Renklerimizin kolay bulunan kumaşlar olmasıyla ilk anda Siyah-Beyaz olsa da ısrarlı önerim üzerine ilçemizle özdeşleşmiş Süt, Akdut, Ormanımızı sembolize eden Yeşil-Beyaz renklerde karar kılındı.
Sütçüler Spor resmi olarak 1982’de kuruldu. Burada hemşerimiz M. Ali Güneş’in hakkını teslim etmek gerek. Ve 83-84 sezonunda ilk kez Isparta amatör ligde mücadele etmeye başladı. İlk resmi maçımız Atatürk stadı arkasındaki sahada Gürmandere ile oynadık ve 1-1 lik sonuçla ayrıldık. Tarihe geçen o ilk golümüzü de serbest vuruştan Beden Eğitimi hocamız Recep Çay atmıştı.
2 kez şampiyonluk yaşayıp 2. amatör lige yükselme başarısı gösteren 1. Amatör ligin kapısından dönen güzide temsilcimiz yıllarca tüm maçlarını deplasmanlarda oynama rekoru da kırmıştır. 2002-2004 yılları arasında Çobanisa sahasına kavuşmasıyla 2 yıl maçlarını burada oynamıştır. Bu yıldan itibaren de kent ormanında sahasının açılmasıyla ilk karşılaşmasını Anadolu Gençlik‘le yapmış bir hayal gerçeğe dönüşmüştür. Halkımız tarafından büyük ilgi ile izlense de sonraki maçlarımız saha ölçülerinin tutarsızlığı ile iptal edilmiş, tabiri caizse hevesimiz kursağımızda kalmıştır.
Şimdilerde Sütçüler halkımızla birlikte temsilcimiz sahasının nizami ölçülerde tamamlanıp yeniden açılmasını dört gözle beklemektedir.. Sütçüler Spora emek veren oyuncusundan idarecisine taraftarına teşekkürler. Aramızdan ayrılanları da bir kez daha rahmetle anıyor hatıraları ile kalplerimizde yaşatıyoruz.
1 Güzel Isparta (şiir) 2 Orda Bir Köy Var Uzakta