Arzu Karamanlı NAZMİ - Edep Ya HU
BAŞYAZAR / 20 Ocak 2017
İşte Başyazarımız Arzu Karamanlı Nazmi'nin "Edep Ya HU" başlıklı bugünkü köşe yazısı...
“Bir lafa bakarım laf mı diye, bir de söyleyene bakarım insan mı diye” tercihimiz dahi elimizden alındı. Millete ve demokrasiye rağmen “zorbalık” ve “despotluk” yapma terörü, işi psikopatlığa vardırdı.
Bütün dünyanın gözü önünde gerçekleştirilen pespayelikler sebebi ile bu aziz millet hiç bu kadar aşağılanmamıştı. “Tapındığını” iddia ettiği kendi partisinden bile derdest edilip kovulan “vekilimsi”, kendisini Meclis mikrofonuna kelepçeledi. Yani “Millete ait olan kürsü” bir kez daha işgal edildi…
Millet utandı, sokaktaki insan usandı ama “işgale teşne ruhları” bir nebze mahcubiyet yaşamadı.
Kürsüden ayakkabısını çıkartıp fırlatacakken ayakkabısının çok pahalı olduğunu fark edip vazgeçen, villasına kaçak su bağlatan, merhum Özgecan’ın katliamının ardından sokaklarda dans eden, 90 yıllık CHP’yi “Kadınlar Hamamına” çeviren birinin “mahcubiyet” kelimesini bir “itiraf sitesinin” ismi sanması da son derece olağandı.
Şaka gibi “Kelepçeli” eylemi için, gözlüklü ve kelepçeli “FETÖ polislerinden” öneri mi aldı yoksa farklı kaynakları mı vardı bilinmez. Bu berbat eylemleri her gün şehit haberleri ile ciğerleri yanan bu ülke insanlarına mevzu bahis bile edilemez.
Psikanalitik araştırmaların konusu...
Hey gidi koca Sigmund Freud çok zamansız gittin, yaşasaydın ondan sana ne güzel “denek” olurdu. Psikanaliz öyle “ekol” olarak falan kalmaz, direkt bir “bilim dalı” olurdu. Materyal o derece sağlam, o derece donanımlı.
Araştırmalar esnasında tıkanırsanız “çok basit insani vasıflarına bile sahip çıkamadığı” için koltuğundan olan şimdilerde “Cumhuriyete sahip çıkmaya geldiğini” söyleyen eski Genel Başkanlarıyla da alternatif yakalanırdı.
Ancak bunlar ilmin konusu bizi ilgilendiren kısmı “edep” yoksunluğu… Çünkü bizim buralarda hakim olan temel prensip;
“Gerdim ilim meclisine eyledim, kıldım talep,
Dediler ilim geride, ille edep, ille edep”…
Edebi elden bırakıp, şarlatanca “işgale” yeltenecek cesareti olanlar anladıkları dil konuşulunca ağlamayacaklar. Birey olarak “Davranış Bilimlerine” konu teşkil etseler de işgale, zorbalığa, talana kalkıştıklarında hak ettikleri şekilde “cevaplarını” alacaklar.
Hem bunlar daha iyi günleri. Boşuna timsah gözyaşı dökmesinler daha “Osmanlı Tokadı” kısmını hiç görmediler. O kısmını sandıklar açıldıktan sonra milletten öğrenecekler.
15 Temmuz sonrası hiçbir vatan evladının bir tek alçaklığa, tek bir ihanete tahammülü kalmamışken fragmanı görüp amortisman eskitmesinler. Kot pantolon üzerine kefen giyenler daha ağızlarını açıp tek kelam etmediler.
Filmin tamamına az bir vakit kaldı, gözyaşları için “jeneriğin” geçmesini beklesinler...