Protesto Etmek Yerine Beyin Göçünü Engellemek Gerekir! | İnsan ve Kainat
Ana Sayfa > Bilim Politikaları > Protesto Etmek Yerine Beyin Göçünü Engellemek Gerekir!
Yerli malı kullanalım, ABD mallarını boykot edelim diyoruz. Ancak daha vahim bir durum var: ABD’ye her yıl binlerce beyin göçü vermekteyiz. Çok sayıda başarılı öğrencimiz ABD’deki üniversitelere lisans, yüksek lisans ve doktora eğitimine gitmektedir. Maalesef giden öğrencilerden üstün başarı gösteren önemli bir kısmı cazip iş teklifleri alıp orada kalmaktadır. Oysa ülkemizin kıt kaynakları ile yetiştirilen nitelikli insanımıza sahip çıkmak zorundayız. Bu konuda atılması gereken adımlar neler? Kimlere, hangi görevler düşüyor?
Hiçbirimizin aklına bir gün ABD ile Türkiye’nin bu denli birbirine ters düşeceği gelmezdi. Stratejik ortak, soğuk savaş döneminde Sovyetler Birliği’ne karşı çok fazla bedel ödemiş, eğitimi, güvenliği, sanayileşmesi, ekonomisi ABD’nin kontrolüne verilmiş NATO’nun ikinci büyük ordusu Türkiye, bugün ABD ile ciddi bir şekilde ters düşmüş durumda. Soğuk savaş döneminin politikaları gereği ülkemizin binlerce genci sağcı ve solcu diye birbirine kırdırıldı. Sonuçta ülkemizin 1920’li yıllarda kazandığı bağımsızlıkçı yapısı ve muasır medeniyetler seviyesine çıkma hedefi yavaşlatıldı. Soğuk savaşın ülkemize verdiği zarar ve bugün ABD ile beklenmedik bu çelişkili restleşmenin temelleri ve dinamiği çok yönlü olarak tartışmaya değer bir konu.
İleride uluslararası ilişkilerde derslerin de konusu olacak önemde gibi duruyor. Aslında soğuk savaşın bitmesi, tek kutuplu dünya derken iletişim teknolojileri çağının yarattığı etki ile Çin ve Rusya’nın yeniden ekonomik güç olması, sürekli yaşanan ve bir türlü geçmeyen küresel krizler, Afrika ve Asya’da artan nüfus ve giderek yoksullaşan milyonlar, Ortadoğu’da Arap baharı adı altında estirilen ve bölgeye dayatılan “Ilımlı İslam” projesi, yaşanan iç çatışmalar, Avrupa’nın aydınlanmacı yapısından uzaklaşması ve giderek daha içine kapanık ve milliyetçi-ırkçı söylemlere yönelmesi dünya genelinde ciddi bir dizi sorun oluşturdu. ABD eksenli kapitalist üretim ilişkileri ve alt yapısının yaratığı ekonomik krizlerin etkisi ile eskisi kadar güçlü olmayan ABD’yi, bu durum dünyaya baskı yapmaya itmiş gözüküyor.
Uzun zamandır Ortadoğu’da ABD’nin uyguladığı savaş politikaları ile uyuşmayan bir dizi sorun ve 1 Mart tezkeresi derken, Suriye konusunda da iyice birbirimize ters düştük. Konunun yalnızca Başkan Trump’ın tek başına aldığı bir karar olduğunu düşünmüyorum. ABD’nin Avrupa Birliği, Çin, Rusya, Kuzey Kore’den sonra Türkiye gibi sadık bir müttefikine bile yaptırım yapmaya kalkması ve hem de bir papazı bahane ederek ülkemiz ile papaz olması bir bütünün parçası olsa gerek. Tam da Türkiye’nin ekonomik olarak dış borçları ve cari açık sorunu yaşadığı zayıf bir anında Türkiye’ye yüklenilmesi sürecinde TL karşısında dolardaki yükseliş, tabiri caiz ise işin tadı tuzunu kaçırdı.
Yerli Malı Kullanmak ve ABD Mallarını Boykot Etmek, Etkili ve Yeterli Olmayabilir
Malları Boykot Yerine, Beyin Göçünü Engelleyelim
Ülke olarak güçlü olacak ve bu zorlu Anadolu coğrafyasında kendi göbeğimizi kendimiz keseceksek, yapacağımız ev ödevlerimizi yapalım ve başkasının telkinleri, twitleri ve şantajları ile ekonomimiz sarsılmasın. Ekonomi alanında ne yapılabilir bilmiyorum, konunun uzmanı çok sayıda bilim insanı ve ekonomiden anlayan kişiler basında yer buldukça önlemleri ve önerilerini açıklıyorlar.
1) -Liyakate dayalı bir çalışma yapılanmasına gitmek zorundayız. Her alanda konusuna hâkim insanlar sınavla devlet organlarında veya özelde işin başında olmalı.
2) -Ulusal bilim politikası oluşturulmalı, buna bağlı olarak üniversiteler özerkleşmeli ve ülkenin sorunları özgürce tartışılmalı.
3) -Milli Eğitim’in bir bütün olarak amacı, misyonu ve vizyonu yeniden bilimsel esaslara göre belirlenmelidir. Yeni bakanımız sayın Prof. Dr. Ziya Selçuk eğitim politikaları konusunda hepimizden daha yetkin ve konuya hâkim kişi olduğu için ne yapılması gerektiğinin kendilerinden daha iyisini bilemem.
4) -Bilim ve teknolojide kendi markamızı yaratana kadar, yeniden tarımsal üretime önem verilmeli ve tarıma dayalı kalkınma ve sanayileşme acilen gıda güvenliği için öncelikli konu olmalı.
5) -Tarım, toprak ve genetik materyallerin korunması ve nitelikli üretime yönlendirilmesi ülkenin ihtiyacı olan besin kaynaklarının yerinde sağlanması için öncelik oluşturuyor.
6) -Mutlaka ülkenin sorunlarının tartışılabildiği bir olağan demokratik ortama geçilmeli ve ülkenin sorunları hayatın her alanında sokakta, evde, okulda ve iş yerinde özgürce tartışılmalı, eleştirilmeli ve her düşünce, öneri ve katkılar dikkate alınmalıdır.
7) -Geniş tabanlı ve ülkemizdeki yurttaşların benimseyeceği çağına uygun demokratik bir anayasa hazırlanmalıdır.
8) -Dünya devletleri ile “yurtta barış, dünyada barış anlayışı” ile karşılıklı eşitlik ve saygı ilkeleri çerçevesinde iş birliktelikleri ekseninde ticari ve kültürel ilişkiler başlatılmalıdır.
Mutlaka önerilecek daha çok konu vardır. Her birimiz ülkemizin bu zorlu döneminde memleket meseleleri konusunda ne biliyorsak ne yapacaksak katkımızı ortaya koyalım. Ancak bir daha böyle durumla karşılaşmamak için uzun erimli bilime ve teknolojiye dayalı kalkınma modelleri alınmalıdır. Bacon’un “Bilim güçtür” ilkesi ile her sorunumuzu bilimin yol göstericiliğinde yürütmek zorundayız. Kuantum teknolojisinin geleceğinin konuşulduğu dünyamızda ekonomik ve sosyal sorunlarımızın çözümü konusunda bilimin yol göstericiliği dışında hiçbir şansımız yok. Bilimi, kuantum teknolojisini yaratacak olan gücü (parlak beyinleri) elimizden kaçırmamamız gerekir. Son ÖSYM ve liselere geçiş sınav sonuçları eğitimimiz ne denli sorunlu olduğunu ve bu eğitim kalitesi ile ülkeyi ileriye taşıyamayacağımızı gösteriyor. İçimizdeki iyileri de ülkemizde tutacak uygun yaşam ve kendini ifade etme ortamı yaratamazsak korkarım ki ekonomimiz de, sağlıklı geleceğimiz de daha zorlu olacaktır. Yarından tezi yok, bugün yaşadığımız sorunların üstesinden el-birliği nasıl geliriz’i düşünmek ve çözüm yolları üretmek zorundayız. Sorun para ise bulunur. Bence sorun para bulmak değil tersinden nitelikli insan potansiyelinin ülke hizmetinde değerlendirilmemesinde yatıyor. Bu ülkenin insan potansiyeli ve alt yapısı, sorunu çözebilecek kapasitedir. Yeter ki iyi bir insan kaynakları optimizasyonu sağlayalım. Liyakat sahibi iyi bilim insanlarımızı beyin göçüne vermeyelim. Yeter ki üniversitemize, bilim insanımıza ve liyakatli insanımıza güvenelim. Yeter ki kimseyi ötekileştirmeyelim. Yeniden yaşanılabilir bir ülke için top yekun bir paradigma yaratmak zorundayız. Eminim ki ülkesini seven her aklıselim insan ülkemizin geleceği için bu toprakların binlerce yıllık tarihi sorumluluğunu da omuzlarında his ederek muasır medeniyetler seviyesine çıkmamız için elinden geleni yapacaktır.