Aysel hanım ve Turgut bey, oğulları Ömer için okula başladığından beri destek arıyorlardı. 2.sınıfta D.E.H.B ve öğrenme güçlüğü tanısı konulmuştu.6.sınıfa geldiğinde yaşadığı bir travma etkisiyle dikkat eksikliğinin yanı sıra öfke ve karşı gelme bozukluğu da ortaya çıkmıştı. Okul Ömer’in akademik başarısızlığının ortaya çıkardığı acıdan kaçması için zorbalık davranışlarını kullanabileceği mükemmel bir yer olmuştu. Ömer öfkeli olmayı seviyordu. Çünkü o zaman diğerleri onunla uğraşmıyordu. Çok hareketli, hiçbir şekilde dikkatini derslere odaklayamayan bir öğrenciydi. Ömer’in dürtüselliğini bastırabilmesi için ailesinin özel eğitimlerle desteklemeye çalışsalar da Ömer’in yaşı ilerledikçe başarabilme kabiliyetine inanç daha da azalmaya başlamıştı. Ömer ve ailesi danışmanlık merkezimize geldiklerinde Ömer’in yaşı 12’idi.Ama okuma seviyesi 2.-3.sınıf düzeyindeydi.
Ömer, Play Attentıonun anahtar özellikleri olan dikkat dağınıklığı, bilişsel beceriyi yapılandırma ve davranışsal şekillendirme için mükemmel bir aday olarak görünüyordu. Ömer’in ebeveynleri umutsuz dahi olsalar bu programı denemeye istekli görünüyorlardı. Haftada 3oturumla Play Attentıona başladık her oturumdan sonra Ömer’in gelişimi değerlendiriliyor ve hep olumsuz geri bildirimler alınıyordu.
Başlangıçtaki görev zamanı %40 civarındaydı. En ufak ses bile dikkatini dağıtıyordu ve odaklanamıyordu. Not alırken kalemin çıkardığı ses bile onun için dikkat dağıtıcıydı. Sınıfta odaklanmanın onun için imkansız olmasının sebebi şimdi anlaşılabiliyordu. Play Attentıon programına kadar hiç kimse Ömer’in konsantrasyonu için seslerin ne kadar dikkat dağıtıcı olduğunu fark etmemişti. Program başarıyı artırırken ve hayal kırıklığını azaltırken cesaretlendirme üzerine tasarlanmıştı.
Ömer’e sıklıkla kendisine inanması söyleniyor ama O “işe yaramıyor” cevabını veriyordu. Bunun üzerine Play Attentıon uygulaması haftada 5’e çıkarıldı. İşte bundan sonra gelişim başladı. Ömer okulda ilk başarılı notlarını almaya başladı. Daha iyi yapmak için heyecanlıydı. Dürtüselliğini ve öfkesini kontrol altına almaya başlamıştı. Farkındalığı artmaya başladı ve bir gün okul toplantısında öğretmenlerinden Ömer’in dikkatinin arttığını öğrendik. Ömer’in sınıf öğretmeni Play Attentıon programından sonra onun geliştiğini doğruluyor ve programı destekliyordu .Play Attentıon hayatında ilk defa Ömer’in gayretleri ve gelişimi arasında bir bağ olduğunu görmesini sağladı.
Ömer, programın sonuna doğru %80-100 arası görev zaman başarısı ortaya koydu. Akademik gelişim sonuçları,okuduğunu anlamada,kompozisyon yazmada,matematik becerilerde, sosyal görevlerde önemli artışlar olduğunu gösterdi. Okuldaki gözlem raporlarına göre Ömer daha az dürtüseldi, arkadaşlık kuruyordu, grup ilişkilerinde saygılıydı .Her şey tersine dönmüş ve mükemmel gidiyordu.
En iyi yorum Ömer’in kendisi hakkında yaptığı yorumdu:
“ARTIK KENDİMİ DAHA İYİ KONTROL EDİYORUM .DERSLERE DAHA ÇOK KATILIYORUM,SİNİRLENMİYORUM VE AĞLAMIYORUM.ARKADAŞLARIMLA DAHA İYİ GEÇİNİYORUM BEYNİMİN GELİŞTİĞİNİ HİSSEDİYORUM VE HERŞEYİ DAHA GÜZEL YAPMAYA HAZIRIM”