Anne ve Bebisi: Acik Kapi
Sokak kapisi hep acik. Oturma odasinda otururken ya da uzanmis dinlenirken birden odanin ortasinda birilerini, komsunuzu, ahbabinizi, komsunuzun oglunu-kizini.. buluveriyorsunuz. Evinizin icinde degil bakin, odanizin icinde :) O kadar teklifsizce.. Musaitseniz diye bir kaygi yok yani :)Eskiden, cok eskiden daha da iciceydik. Cok uzun yillardan sonra bu yaz cok hayalkirikligi yasadim ama yine de evlerin kapilari hala ardina kadar acik, anahtarlar hep uzerinde.. "Huu komsuu" diye dalivermenin rahatligi, herkesin uzerinde..Kendimi kocaman bir evin odasinda yasiyormusuz gibi hissediyorum bu kasabada.. Sokaklar civil civil, hayat sokaklarda akiyor. Sokaktaki hayat evlere, odalara doluyor. Bazen odanin icinden, kafayi camdan bile uzatmadan sokaktaki komsuyla lafliyor insanlar.Yerler orjinal tahta doseme ancak temizlemesi zor oluyor diye uzerini plastikle kaplamislar :(El dokumasi Çan halisi..Anneannemin ceyiz sandigi..
bence bazı şeyler sırf da fotoğrafları çekildiği için daha da güzelleşiyor. eski bir köy/kasaba evindeki en sıradan ayrıntıları, baktığın gözle sıradışı hale getirmişsin. o kadar güzel ki bu fotoğraflara bakmak. özellikle de içinde beyaz sandalyeler olanlar...
gunlerdir buyuk bir zevkle takip ediyorum... ozumuzden uzaklasmadan, bugunleri de ayni zevk ve hazla yasayacagimiz umidiyle... kaleminize, yureginize saglik..
her ayrıntı süper, bayıldım
31 August 2010 at 15:18
esra eğer fotoda ki sen isen MK senin kopyan!
31 August 2010 at 18:03
tüm yorumlara katılıyorum:)hepsi çok güzel
kaç gündür yazacağım... bu fotoğraflar ve anlatımın beni çok etkiliyor, ben de bir Çanakkale'li olduğumdan mıdır nedir? Anneannemin evinin, çocukluğum yazlarının, kokuların gelmesinden midir yoksa? Taşı toprağı çok farklı di mi memleketin? hele değişmeyen evler, hep orada ve seni beklediğini düşündüğün eşyalar... sevgiler, MK ya öpücükler...
31 August 2010 at 19:40
Goblen divan örtüsü ve eteğinki kırmalar bana çocukluğumdaki evimizdeki divanları hatırlattı. O divanların yastıkları da kardeşimden az dayak yememişlerdir, kum torbası niyetine:))
31 August 2010 at 20:24
Her kare beni babaannemin eski evine götürdü.. İnan gözlerim yaşardı.. Ne acayiip bir şey bu ya.. eskileri özlemek ve anılarda yaşatmak..Sağolsın...pelince.com(üşendim oturum açmaya)
detaylar çok güzel, açık bırakılabilen kapıların saflığı daha da güzel..
1 September 2010 at 07:18
şahaneler..görebilen gözlerine hayranım
İşte yaşamk istediğim türden bir kasaba! Ama maalesef eşim hiç sevmez böyle küçük yerleri :( Neresi burası? En azından gidip ziyaret etsek ve biz de dalsak içeriye bir evden :)
1 September 2010 at 08:20
Hepsi harika..sinek vurmak için kullanılan şey kapıya kıstırılırdı illaki:)Şu kapı çalmadan girivermek olayı bana ters geliyor niyeyse..Köye gittiğimde sadece o konuda sıkılıyorum.
1 September 2010 at 09:56
her ayrinti öyle güzelki ilk fotograftan itibaren o masa sandelye fotograflanmali ayrinti verilmeli dedim merak ettim:)) cekmissin:)) kokla cocuklugunu sevgiler
1 September 2010 at 11:21
Masal tadında...Hepsi rüya gibi...Hepsi çok duygu yüklü...
2 September 2010 at 08:38
Feslegenı ben gecen sene su sısesının ıcınde getırmıstım ama ben ekemeden oldu malesef bızde cok kullanılır herkesın evınde balkonunda bahcesınde vardır, bu sene unuttum getırmeyı ,fOTOGRAFLAR HARIKA :)
hay yaşa. biraz da yerli güzelliklere bakalım... di mi! :)
2 September 2010 at 19:47
MK'nin oturdugu sandalyeden bir tane de ben sakladim :) Ingilizlerin oyk dedirten sandalyelerine inat rahatligi ile :) Firfirli minderi de var :PSizin oralarin o cat kapi adetini sevmiyorum ama. Kayinvalidemle goncamin ceyizlerine bakarken 7 sulale basima toplanmislardi yeni evli iken, isterim diyemem yanlarinda, istemem diyemem sinir olmustum!
enfess.. özlediğim anane evimde hissettim kendimi.. hep biliğim bazen hatırlamaya çalıştıgım kücük ama harika ayrıntılar... ellerinize sağlık