Gündemdeki En Mühim Konu
Avrupa Topluluğu’na (AT) girmeyi içte ve dışta kimler istiyor, bunların kafa ve kalp yapıları ne cinstir, miktarları nedir, niçin istiyorlar?
Halkımızın ne kadarı konuyu iyi biliyor, umdukları veya korktukları nelerdir?
İlk yıllarda Avrupa Ekonomik Topluluğu (AET) iken, “Hayır, bunların asıl amacı sonunda siyasî birlik kurmaktır.” denildiğinde ilgililer şiddetle reddedip tekzip ediyorlardı. Efkâr-ı umûmiyeden şimdi açıklanan asıl gerçekler o zaman niye gizlendi, niçin düpedüz yalan söylendi?
Önceleri bazı partiler ve bazı tanınmış kişiler muhalif idiler, sonra biri hariç bütün diğer partiler nasıl oldu da muhalefeti bıraktılar, büyük dış baskılar ve gizli talimatlar mı var?
Konunun İslâm dini ve fıkıh yönünden hükmü nedir; dinimiz gayrimüslimlerle böylesine köklü, sıkı fıkı, dönülmez ve değiştirilmez birleşmeye cevaz verir mi?
Bazı gazeteler Avrupa Topluluğu’na giriş anayasaya aykırıdır, “Hâkimiyet kayıtsız şartsız milletindir prensibini kaldıracağından inkılaplara da tamamen zıttır, hatta vatan hainliğidir.” diye yazdılar; bu kadar önemli ve ciddi ithamların cevabı nedir?
Devlet dairelerinde bulunan konuyla ilgili çeşitli sektör uzmanlarının, “Avrupa Topluluğu’na giriş bizim millî menfaatlerimize aykırıdır.” demelerine rağmen, bu derin bilimsel endişe ve itirazlara rağmen, daima, “Karar kesindir, her ne pahasına olursa olsun girilecek, hazırlıkları ona göre yapın.” denildiği istihbar ediliyor, bu kör ısrar ve acelenin anlamı nedir?
Bazı muzır ve satılık gazetelerin, ihtilal söylentileri yaymalarının; sun’î ve uydurma bir “irtica var” yaygarası koparmalarının; başörtüsü ve İmam-Hatip okulu düşmanlığı yapmalarının; İslâm’a saldırmalarının; radyo ve televizyondaki kesif misyoner ve hıristiyan propagandalarının hep Avrupa Topluluğu’na giriş hazırlığıyla ilgili olduğu yazılıp söyleniyor, doğru mudur?
Ülkemiz, devletimiz ve dinimizle asırlarca savaşmış, saldırmış, dedelerimizi şehit etmiş, birliğimizi parçalamış, milletimizi devletimizi bölmüş, eski topraklarımızı istila etmiş, oradaki ırkdaşlarımızı katliam eylemiş olan ezelî rakiplerimiz şimdi artık uslanmış; onlara kucak açmamıza, harîm-i ismetimizde yer göstermemize, itimat etmemize hak mı kazanmışlardır?
Serbest yerleşme ve mülk edinme hakkı verdiğimiz zaman, elçilerimizi öldüren Ermeni komiteciler; İstiklal Harbi’nde hamile kadınlarımızı öldüren, çocukları süngülerin ucuna takan, Kıbrıs’ta masum, bîçare çocukları katledip küvete dolduran fanatik Yunanlılar; sinsi ve muhteris misyonerler, tarihî harabelerimizi soyup müzelerine kaçıran aç gözlü eski eser kaçakçıları, maceraperest yağmacılar, yurdumuzun eşsiz, şahâne güzel yörelerini para gücüyle kapatabilecek yabancı milyonerler her tarafı istila etmeyecekler midir?
Yönetim onların çoğunluk idaresine geçince, topluluk meclisinin aleyhimize alacağı karar ve kanunları reddetmeye imkân kalacak mıdır? Öz yurdumuzdaki tüm değerlerimizi, zengin varlıklarımızı, vazgeçilmez hürriyetlerimizi, egemenlik ve mülkiyet haklarımızı nasıl olur da usta, sinsi, kindar ve kurnaz yabancılara devir ve teslim edebiliriz?
Bu soruları çok uzatabiliriz. Konuya gerçekten ciddiyetle eğilme zamanı gelmiştir. Hepimize düşen görev:
1. Resmî karar ve anlaşmaları dikkatle takip etmek,
2. Bu konuda yazılan yerli ve yabancı literatürü toplamak, incelemek,
3. Konuyla ilgili tüm dokümanları, fikirleri, tenkitleri, soruları, cevapları bir özel dosyada toplamak,
4. Tanıdık bilim adamı, uzman ve aydınlarla konunun çeşitli yönlerini daima müzâkere etmek,
5. Sonuçları sözle, yazıyla, konferansla, seminerle halka ve çevreye duyurmak,
6. Gereken tüm şahsî ve toplu tedbirleri acilen almak ve emniyeti muhakkak sağlamaktır.
İnşaallah, henüz iş işten geçmemiştir!