Temmuz | 2014 | Oyun Merdiveni
Nothing is impossible (Hiçbir şey imkansız değildir)
Evet , yeter ki inanın.
Mümin Sekman’ın “İNSAN İSTERSE AZMİN ZAFERİ ÖYKÜLERİ” serilerini öneririm. Hepsi ayrı ayrı basarı hikayesi…
Aşağıdaki video da , kendinize ve yaptığınız işe güvenmenin sadece bir örneği…
Size örnek başka bir başarı hikayesi : (kaynak : hürriyet)
Pembiye arka arkaya çocuk doğurur, dayak yer ve evde hapis yaşarken, bir de kayınpederiyle uğraşmak zorundaydı. Kayınpeder, yanından hiç ayrılmıyordu. “Bu iki keçiyi senin için aldım, canım sana kurban olsun” diyordu. Çocuklar bile zamanla anladılar olup biteni. Dedeleri Pembiye’nin yanına geldikçe gülüyorlardı. Pembiye de sinirinden eline ne geçerse duvarlara fırlatıyordu. Bir kere babasına anlattı derdini, o umursamadı “baksın, ne olacak!” dedi. Kocasının umurunda değildi, hayatında zaten Batman’da oturan başka bir kadın vardı.
2002’de Pembiye’nin kayınvalidesi ve görümceleri İstanbul’a taşındılar. Kocası da iznini onların yanında İstanbul’da geçiriyor, Pembiye’yi kayınpederiyle evde yalnız bırakıyordu. Evde çıldıracak gibiydi genç kadın. Sonunda kendine bir çıkış yolu buldu. Bir gün, savcılığa başvurdu. “Kocam bize bakmıyor, dövüyor, hayatında biri var. Babası beni rahatsız ediyor. Gidecek yerim yok” diye şikayet etti.
Kocası bu şikayeti on gün sonra duydu. Duyar duymaz büyük bir öfkeyle, elinde zimmetli resmi tabancasıyla eve geldi. Küçük oğlu Müslüm, üç yaşındaydı. Karısını ve oğlunu aldı, Çöl Dağı’na götürdü. Aslında dört kişiydiler, çünkü Pembiye yine bir bebek bekliyordu. Gardiyan, oğlunu arabada bıraktı, karısını alıp dağda önden yürüttü. Pembiye dönüp arkasına baktığında kocasının iki elini kaldırdığını gördü, can havliyle hamile olduğunu söyledi. Kocası “Çok kişi var hamile kadın öldüren” dedi. Pembiye bir süre sonra tekrar arkasına döndü. “Tamam, beni öldür. Ama ne zaman yapacağını söyleme, ani olsun.” Kocası fikir değiştirdi: “Seni öldürmeyeceğim. Ama gideceğim, senden kurtulacağım.”
Birkaç gün sonra, Pembiye’ye İstanbul’a gideceğini, boşanma davası açacağını söyledi. Pembiye buna itiraz etmedi. Asıl korkusu, kayınpederiyle yalnız kalmaktı. Kendi ailesinin “dul” bir kızlarını geri almayacağını biliyordu. Gardiyan, babasına “İkinizi baş başa bırakıyorum, ne haliniz varsa görün” dedi, son söz olarak.
İki katlı evde, Pembiye üst katta kalmıştı. Kayınpeder alt kattaydı ama sürekli gelininden su istiyor, çocuklarla yolladığı zaman “hayır anneniz getirecek” diye ısrar ediyordu. Sonunda kayınpederine ilk kez bir çift laf edecek cesareti buldu. “Gözüme görünme, bana hiç karışmayacaksın” dedi ama ısrarlı ilgisinden kurtulamadı.
Bu dönemde ailesinin yanına dönmek için çok uğraştı. Üstelik son çocuğu Rukiye’ye de hamileydi. Üvey annesine sığındı, kovuldu; annesine yalvardı, mahkemenin geçici olarak bağladığı 200 YTL yoksulluk nafakasını vermeyi teklif etti, yine geri çevrildi. Babası onu kabul etmek için bir sürü şart öne sürdü: Önce bebeği aldır, sonra seni evlendiririm ama itiraz etmeyeceksin.
Batman Valisi’ne gidip çocuklarıyla yaşamak istediğini söyledi. Polis gözetiminde evine geri döndü. Kocası o sırada evdeydi; polislere bir şey diyemedi, Pembiye’yi evden kovamadı ama çocukları alıp alt kata, babasının evine yerleşti. Bir süre sonra da İstanbul’a tayinini çıkarttı. Doğuma bir gün kala büyük kızı Sena, “Biz yarın İstanbul’a gidiyoruz” diye haber verdi annesine: “Çocuklar biraz şaşkın, biraz da neşeliydiler. İstanbul’a gidecekleri için olsa gerek…”
Pembiye, yine kayınpederiyle başbaşa kalmıştı. Onu görmemek için kendi sokak kapısının önüne duvar ördürdü; kayınpederi duvar henüz ıslakken tekmeyle, sopayla yıktı. Yeniden ördürdü, yeniden yıktı adam. Sonunda Pembiye çıldırdı. Komşunun kızını alarak karşı binanın çatısına çıktı. Savcılık onu Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’ne yolladı. 20 gün sonra döndüğünde, bu sefer Batman’da bir binanın dördüncü katına çıktı; yine kurtarıldı, Dicle Üniversitesi Hastanesi’nde on gün yattı. Ardından üç kere daha çıktı çatılara. Bu intihar teşebbüsleri, Batman’da çok sık görülen diğer kadın intiharlarına benzemiyordu. Pembiye’nin bütün dünyaya duyurmaya çalıştığı, “Ben buradayım, beni görün” dediği birer imdat çağrısıydı. Sonunda evinin karşısındaki okulun çatısına kamera koydular. Ev 24 saat gözetleniyordu. Kayınpederi korkusundan bir daha bakmaya cesaret edemedi ona. Ondan kurtulmuştu. Zaten kayınpeder bir süre sonra öldü.
Her bir deftere bir başlık atmıştı. “Benim Hünerlerim ve Altın Fikirlerim” defterine, karanlıkta etrafı aydınlık gösteren gözlük… Güneş enerjisiyle ısınan halılar, yorganlar, diye yazmıştı. “Eleştiriler” defterinde, oklar erkeklere yönelmişti: Yaşlı erkeklerin genç kadınlara düşkünlüğü, kabalıkları en çok eleştirdiği şeylerdi. “Güneş ve Ay’ın Evliliği” adlı defter ise, fantastik bir hikayeydi.
İlk resim sergisini 17 Aralık 2006’da, ikincisini de 16 Aralık 2007’de açtı. Şimdi her gece üç resim yapıyor. Özgüvenini artıracak rehber kitaplar okuyor, lise 2. sınıf sınavlarına hazırlanıyor. “En büyük hayalim, liseyi bitirip Güzel Sanatlar Fakültesi’nde resim okumak, sonra da kolumda resimlerimle Avrupa’yı dolaşmak” diyor.
Avrupa’da En Sık Kullanılan Soyisimler
İlginç bir araştırma yapılmış. Kaynak olarak bir blog adresi ve daily.co.uk olması güvenirliliği arttırıyor.Daily medyası Büyük Britanya için detaylı bir grafik hazırlamış , grafik üzerinde sizleri maceraya sürüklemiş.
Solumuz ve sağımızdan gelebilecek tehlikelerin riskleri farklı mıdır?
Himanshu Mishra , Arul Mishra , Oscar Moreno Utah Üniversitesi’nde yaptıkları çalışmaya göre insanların sol taraflarında gelebilecek tehikeler , sağ taraflarından gelebilecekler tahlikelerden daha riskli görünüyor.
Bu çalışmayı bir dizi örnek olaylarla örneklendirmişler. Trafiğin sol taraftan aktığı Kolombiya’da yayalar %4 daha hızlı hareket ediyor.
Evsiz bir adam sokakta bankın sol tarafına oturursa , insanlar %17 daha uzağa oturuyor.
Her ne kadar ölçümler , örnekler okuyanların aklında “Acaba?” dedirse de , ben de bu konuya hak vererek birkaç örnekle açıklama gereği duyuyorum.
Bu araştırma sağ/sol lobların çalışma mantığının farklı olmasından kaynaklanıyor , fakat tespit edilmiş veri yok. Ben de kendimden örnek verirsem , sağ tarafımın kolay kulllanılması açısından o modun şeklini alıp , sağ lobumunu / sağlak olmamın avantajı koruyorum .
Bu durum , kimler için örnek teşkil edebilir ? Başta sigortacılar , reklam sektörü , inşaat sektörü , mimarlık ve mühendislik bu durumdan yararlanacak büyük pazarlar.
Bu konuda bilgisi olan akademisyen / öğretmen , bilim sever arkadaşımız varsa bana ulaşabilirler. Benim de merak ettiğim bir konudur.
By Oyun Merdiveni • Posted in Resfebe
Film Önerisi _ The Double (Öteki Ben)
Dostoyevski hayranı iseniz veya psikoloji ile ilgileniyorsanız izlemeniz gereken filmlerden bir tanesi…
Öteki Ben, Dostoyevski’nin ilk dönem yazınlarına ait bir eser (1846). Eserin edebi değerini taçlandıran detaylar arasında hem Dostoyevski’nin “İleride Öteki Ben’den benim başyapıtım olarak söz edecekler.” beyanı, hem de Nabokov’un “Öteki Ben, Dostoyevski’nin…
Deborah Feldman'ın 2012 yılında otobiyografi yazdığı kitaptan uyarlanmış 2020 yapımı 50 dakikadan oluşan 4 bölümlü… twitter.com/i/web/status/1… 1 hour ago