Şafak Sezer: Tiyatroya eşek taklidiyle girdim
Bir eczanemiz vardı. Orada pamuk çekmeye başladım. Bunun karşılığında para aldım. Nur Sinemasına giderdim. Yaşım 11 oldu bu aralar. Bruce Lee’nin karate filmlerini izlerdim. Sonra çizgi romanlara başladım. Her gittiğim evde Teksas, Tommiks ve Red Kit bulmaya çalışırdım. Bir de patates kızartması ile kuru fasulye pilavı çok severdim. Ezcanede pamuk çekerken bu yemekleri bize taşıtırlardı ama eve gelince tarhana çorbası içebilirdik. Ayıp olur diye de isteyemiyorduk o yemekleri. Okul hayatınız tam olarak nerede bitti?
Gelen misafir kadınlara iğne batırıp kaçan, ağaçlara, güllere, dutlara dalan, okumayan, tam annemin istediği gibi şımarık bir çocuktum. Sonra “Kara Bela Çetesi” diye bir şey kurduk. Babamlar da bu arada kumarda vesairede emekliyi kaybedince bizi Sarayköy diye bir yere götürdüler. Orada “Küçük Emrah” filmleri izlerdik. Tarık Akan’la Fikret Hakan’ın “Arkadaşım” diye bir filmi vardır. Hayatım boyuncu unutmam, hep ağlardık o filmde. Bu arada Arif Sağ babamlarla beraberken çalardı ve beni de çağırırlardı. Belkıs Akkale, İzzet Altınmeşe hep babamın arkadaşlarıydı, onlar da gelirdi. Oralarda “Sen de bir türkü oku bakayım” dediler ve göze battık. Sonra Arif Sağ ile Belkıs Akkale istedi beni ama babam vermedi. Türkülere devam ettiniz mi?
Tuvaletlerde tas çalarak türkü söylemeye devam ettim. Türkü türkü derken kendimizi bir anda Sincan Fatih Mahallesinde bulduk. Eczacılık yapmaya devam ettim. Bir ara camcılık yaptım. Sonra ergenlik dönemim geldi, bu arada sinema öldü. Sıhhiye Köprüsü’nün altında tezgahtârlık yapmaya başladım. Ardından babam beni rahmetli tiyatrocu Mehmet Karagöl’ün yanına götürdü. Orada taklit yaptırdılar. Demirel, eşek taklidi... Çok güldürdüm onları. Bu arada hem sağ bek futbol oynayıp hem de tezgahtârlığa devam ediyordum. Tiyatrocularla da futbol oynamaya başladım. Sonra da âşık oldum tiyatroya. Bir daha da çıkamadım. Eşek olarak girdim tiyatroya... Haldun Taner’in “Eşeğin Gölgesi” adlı oyununda başrolde devam ettim. Kariyerinizde değişim noktası neresi? 2007 Kutsal Damacana’ları Leman ekibiyle çok güzel yaptık. Onların mutfağında piştim ve hepsine çok saygı duyuyorum. Ama asıl kendim yazmaya başladığımda, Kolpaçino’da her şey çok değişti. “Filmlerini 9 kere izliyoruz” diyorlar. Ben de “30 kere izleyin, çünkü her sözümde bir mesaj var” diyorum.
Eğlenceli ama doğal. Sabah uyandığında, açken asabi oluyor. Sizce Şafak’ın kariyerinin iyi anlamda değiştiği yer neresi?
Arçelik reklamları bence. Fikrinizi alır mı?
Ortaya çıkan işlerle ilgili yorumlarımı sorar. Eleştirmemi ister. Şafak’a en yakın gördüğünüz karakter hangisi?
Alemin Kralı’ndaki “Baba” gibi bence. Oradaki karaktere normalde de çok benziyor. Eşine kıskançlığı, çocuklara despotluğu bazen benziyor. Çocuklar babalarının izinden gitsin ister misiniz?
Allah vergisiyse olur zaten. Ama isterim. Siyasi süreçlerden, yaşananlardan etkilendiniz mi?
“Kadın kılığına girmeyi çok sevmiyorum. Kadının bu dünyada çok zor şartlarda yaşadığını biliyorum ya ondan” “Yeni filmim Kolpaçino Özgür’lük. Herkese özgürlük, her şeyin affı olacak altyapısında. Tayland’da bir kabile var mesela. Gece rüyalarında bile birilerini kırsalar, yanlış yapsalar özür diliyorlar. Bu gibi konuları kullanacağım filmde”
Küçük kızı Irmak Büşra; Kolpaçino ile Kutsal Damacana’yı çok seviyor. Kolpaçino’da kızını oynadı. Büyüyünce doktor, bankacı, sporcu, aşçı, öğretmen, denizkızı, peri; yani her şey olmak istiyor. Büyük kızı Sudem ise, hem oyuncu hem yönetmen olmak istiyor. O da Kutsal Damacana Hitman’da oynamış. Her ikisi de okullarında “en iyi oyuncu” ödülünü almış. İkisi de babalarını izlerken çok gülüyor. Fotoğraflar: Ali Çelik
Etiketler : şafak sezer,şafak sezer röportaj,şafak sezer kızları,şafak sezer kimdir,