AYDAN ATLAYAN KEDİ: TASMA
Bu sabah Hürriyet gazetesinde ise gördüklerime inanamadım. Çocuklarına bir çeşit tasma takmış olan insanlar için; aslında onların güvenliklerini düşündükleri, kalabalıkta kaybolmasınlar ve ellerinden fırlayıp sokağa arabaların önüne atmasınlar kendilerini diye biri böyle bir yöntem bulmuş. Dünya üzerinde bunca çocuk doğup büyümüşken ve her biri sokaklarda anne babalarının ellerini tutarak yürümüşken şimdi bu akla zarar güvenlik yöntemi kimin aklına gelmiş diye merak ettim. Bu çocuklar bir gün büyüdüklerinde anne ya da babalarının kendilerini sokaklar boyunca tasma ile sürüklediğini gösteren fotoğrafları görünce ne düşünecekler ya da nasıl hissedecekler acaba? Ben eğer kendi çocukluğuma dair böyle bir fotoğraf görseydim eminim anne ve babamın bunu bana nasıl olup da yapabildiklerini öfkeyle sorardım. Ve yine eminim ki; bir çocuğum olursa günün birinde "bu senin güvenliğin için canım" gibi saçma sapan bir bahaneyle ona asla böyle birşey takmayacağım.
hep 26 Mayıs 2009 15:34
Bu insan tasmasını, geçmiş tatillerimden birinde (Fethiye' de miydi acaba) bir turistte görmüş ve senin şu yaşadığın tiksintiye benzer duyguyu o an yaşamıştım. Türkiye'ye de gelmiş mi? Gelmişse hemen bir hevesle kullanmaya başlamış mıyız? Belki bunu yapan üç beş kişi olur ama yine de bizim insanımız yavrusuna daha bağlı, bunun bizde çok tutacağını sanmam. Adamlar çocukları düşse, zırıl zırıl ağlasa bile dönüp bakmıyorlar ki, çok normal onların böyle şeyler kullanmaları. Kesinlikle bizler daha sıcak ve duygusalız onlara kıyasla. Çocuğunun elini avcunda hissetmek de bir mutluluk hem bence, o da ayrı bir konu :)
Delfina ; 26 Mayıs 2009 15:40
Çocuklarımız kocaman olduğunda bile sırtında taşımaktan gocunmayan bir topluluğuz biz...
Sen böyle yazdın da aklıma ne düştü bak, annemler Almanya'da iken 3 sene Muğla'da anneannem baktı bana.İnanmayacaksın ama 3 sene akşam gezmelerine giderken beni sırtına alır,uzun örtüsünü üstüme geçirirdi.Ben onun kulaklarını yalaya yalaya eve gelirdik :) Hem bu hepsinden de güzel bir anı değil mi kedicim :)))
Bizde olmaz böyle şeyler üzülme sen Kedicim...
Haşim A. 26 Mayıs 2009 15:44
Bu en azından görünen bir tasma Fulya. Ya çocuklarımıza taktığımız duygusal tasmalar, etraflarına diktiğimiz psikolojik duvarlar? Sevgiler...
seval 26 Mayıs 2009 15:50
İnsan neden kendi ırkına hayvanmışcasına muamele eder ki...Kaldı ki hayvanlar bile yavrularını böğle aşağılamazlar.2 tane evladım var küçük olan evladım resimdeki çocuk kadar bir an için evladımı resmettim beynimde böğle bir hiçe sayma olabilir mi!Bu gün o tasma çocuğun boynunda yarın ise fikirlerinde.E...ebevynleri böğlesi ehli keyf olan yavrulardan ilerde nasıl verim alınır bu da apayrı bir konu...
Vladimir 26 Mayıs 2009 15:57
Son derece aşağılayıcı. Çocukken böyle tasmalıd eğil ama evin kapısına bağlanmış çocuklar görmüştüm.
özlem 26 Mayıs 2009 16:01
Çok çirkin Fulya'cığım çoook.
ramazan 26 Mayıs 2009 16:07
Çok çarpıcı bir kare.İnsanla hayvan ayrımı nerede başlayıp,nerede bitiyor.Bu tür ürünleri üretenler üretiyor da,kullananlar nasıl kullanıyor.Bu lüzumsuz şeyi(okuyucuya saygımdan,burada daha kaba bir tabir kullanmak istemedim)kullananlar eğitimcilere,pedagoglara ve psikiyatrlara bir danışsınlar bakalım ,onlar ne diyecek.
En önemlisi de sizin gibi duyarlı insanlaın yazılarını okusunlar.
pisikopati 26 Mayıs 2009 16:58
Aykediciğim ben bu tasmayı yıllardır görürüm. Yurtdışında özellikle çok yaygındır. Son birkaç yılda ise ebeveyn ile çocuğun bileklerine taktıkları arada 1m mesafe olan bir ip yöntemi kullanılıyor. Özellikle havaalanları garlar gibi yerlerde anneler sıklıkla tercih ediyor.
Belgin 26 Mayıs 2009 17:14
Kedicim, bu buralarda SIKCA kullanilan bir yöntem. Ne bileyim Avrupalilar kediye, köpege insan, insana da hayvan muamelesi yapiyorlar cogu zaman. Köpeklerini koyacak yer bulamazken, onlari mücevhere, kiymetli esyalara bogarken, onlari insanlastirirken, cocuklarinada hayvan muamelesi yaparlar! Tersine dünya... Ama bizlerin Avrupa hayranligimizi bu kadar ileriye götürdügümüze inanamiyorum. Onlarin her seyini taklit etmek zorunda degiliz.
Aydan Atlayan Kedi 26 Mayıs 2009 18:42
HEP: Maalesef gelmiş buraya da. Haberi anlattığım bir arkadaşım sokakta gördüğünü ve nasıl şaşırdığını anlattı bugün. Gerçekten insan baktıkça midesi bulanıyor. O çocuğun elini tutmayacaksan neden doğurursun ki!
DELFİNA: Anneannene saygı duymama mümkün mü? Ben de çocukluğumda pek çok kadın gördüm çocuklarını sırtlarında gezdiren ve pek çok baba gördüm çocuklarını omuzlarında gezdiren. Çocuklara takılan bu tasmayı anlamak mümkün mü?
HAŞİM: Onlar da var elbet. Ne yazık ki varlar...
SEVAL: Benim bir çocuğum yok ama görünce delirdim. Sonra kendi kendime sordum acaba çocuğum olmadığı için böyle düşünüyor olabilir miyim diye. Ama hangi anneye sorduysam hepsi aynı tepki verdi ve asla dedi.
VLADİMİR: Çocukların pek çoğu haylaz olur evet ama anne baba bunu nasıl reva görür çocuğuna anlayamıyorum. İnsan kendinden iğrenmez mi böyle yapınca?
ÖZLEM: Çirkin ötesi hatta...
RAMAZAN: Üretene birşey demiyorum. Onlar üretirler ve satılıp satılmadığına bakar ya piyasada tutar ya da geri çekerler. Çünkü tek hedef vardır mal satmak. İşin acı yanı anne babaların buna talep ediyor olması. Ve bunun moda haline dönüşmesi. Korkunç birşey bu.
PSİKOPATİ: İnanamıyorum. Daha neler üretilecek ve insanlar daha neleri makul karşılayacaklar acaba?
BELGİN: Ne yazık ki pek çok insan olup bitene düşünmeden kapılıp gidiyor. Pek çok şey moda haline geliyor ve herke yapıyor ne var bunda diyerek insanlar bunları makul kaşılıyor. Tuhaf, akıl almaz bir düzen bu...
*Mutfaktaki Deli* 26 Mayıs 2009 19:55
aman allahım bu da ne.hayır yani yanlışlıkla 'aşısı var mı bunun? ' diye sorsan da ayıp olur. tövbe estağfurullah..
Aydan Atlayan Kedi 26 Mayıs 2009 20:01
Aşısı var mı diye sorsan muhtemelen bağırırlar. Ne yaptıklarının farkındalar mı acaba?
ferulago 26 Mayıs 2009 20:18
alis 26 Mayıs 2009 20:27
Türkiye'de de yeni birşey değil, ben yıllardır ara ara görürüm sokakta. Aslında çocukları gerçek anlamda hiperaktif olan insanların bunu kullanmayı düşünmesini bir nebze anlayabiliyorum, çocukken ben çok hareketliydim ama beraber büyüdüğüm kuzenim teşhisli hiperaktiftir.. Annelerimiz bizi şaka yollu tasma takmakla tehtid ederlerdi ama çok şükür (tam olarak kazasız belasız olmasa da) o canavarlığımıza rağmen büyüdük işte.
Bir yerlerden duymuştum, bazı anneler "elinden tutmayayım, bağımsızlığı gelişsin" diye düşünerek takıyorlarmış. İlginç bir mantık doğrusu! Çocuk da olsa gururunun kırılmaması mümkün mü?
Boogie 26 Mayıs 2009 21:36
Son zamanlarda çok sık görmeye başladım bende böyle şeyleri. Ben hayatta yapamazdım herhalde. Bizim eski bir komşumuzda koltuğun ayağına bağlardı çocuğunu çok yaramaz diye. aklım almıyor...
Calanon 26 Mayıs 2009 22:18
Oncelikle ben de cocuklara tasma takmayi benimsemedigimi belirtmek istiyorum, fakat Avrupalilari anne ve babaliklari konusunda boyle asagilamaya gerek olmadigi kanisindayim. Zira her ulkede her seyde oldugu gibi ailenin de iyisi var kotusu var. Bizler cocuklari cok severiz de, ayni derecede saygi gosteriyor mu her aile, sanmiyorum.
Benim arkadaslarimdan biri kullaniyor cocuklarinda bu tasmayi. Ikizleri var ve annelerinin elini tutmayi reddediyorlar cogu zaman ya da elinden kacip oraya buraya firlayip kosuyorlar, tehlikeli olabiliyor sonuclari; O da boyle bir care bulmus. Dedigim gibi benim basvuracagim bir yontem degil, ama O'nun kotu bir anne oldugunu sanmiyorum.
Aydan Atlayan Kedi 26 Mayıs 2009 22:31
FERULAGO: Bana ürkütücü geldi daha çok.
ALİS: Bunu kullanan bu kadar insanın olması beni biraz düşündürdü. Anne olmadığım için elbette annelerin koşullarını bilmem mümkün değil fakat çok ama çok hareketli bir çocuğum olsaydı bile bunu kullanacağımı sanmıyorum. Çocukların kucakta taşınarak ya da ellerinden tutularak ebeveyn sevgisini hissettiklerini düşünenlerdenim ben. Kimbilir belki fazla duygusal bakıyorum konuya ama eğer annem bana bunu yapsaydı çok üzülürdüm.
BOOGİE: Ben bunu kullanan birini hiç görmedim. Ama gördüğümde sormak istiyorum neden bunu kullandığını ve sonuçlarının ne olacağını tahmin edip etmediğini.
CALANON: Hayır hayır ben Avrupalı ya da Türkiyeli diye ayırmıyorum konu sadece bu aletin kullanımı. Elbette her ülkede iyi de var kötü de. Sınıflandırma ya da genellemeleri doğru bulanlardan değilim.Arkadaşının durumunu tahmin edebiliyorum. Benim de kuzenimin yerinde durmayan bir bebeği var. Fakat yine de içim el vermiyor bebeklerin bu şekilde zaptedilmeye çalışılmasına.
owl 27 Mayıs 2009 09:19
Benim İngilterede yaşan bir arkadaşım var, bunu yıllardır kullanıyormuş orada. Tabi biz alışkın olmadığımız için ilk gördüğümüzde çok tuhaf geldi. Ama orada herkes çocuklarını bu şekilde gezdiriyor deyince bir bildikleri vardır diye düşündüm.
Aydan Atlayan Kedi 27 Mayıs 2009 13:40
Sanıyorum bu anne babayı biraz sorumluluk ve endişeden kurtaran bir alet olduğu için bu kadar tutuluyor. Ama benim içim yine de çocukların bu şekilde dolaştırılmasına el vermiyor.
Turkuaz Deniz 28 Mayıs 2009 06:52
Turkuaz Deniz 28 Mayıs 2009 07:11
Sildim bir onceki yorumu, diger yorumlari okumadan yazdigim icin... Kimsenin kalbinin kirilmasini istemem. Yumusatarak tekrar yazayim iznin olursa:
Ben de cok anlamsiz buluyorum bu tasmalari, benim annem de iki cocuk buyuttu hem de yaslarimiz da cok yakindir. Ikimiz de zaptedilemez cocuklar degildik ama gercekten luzumsuz bu tasmalar bence. Gordugumde beni de rahatsiz ediyor. Tutuverseler ellerini anne babalarinin keske, ben Deniz' in elini tutarken buyuk mutluluk duyuyorum, daha ne kadar tutar ki benim elimi boyle? 6 yasina girecek 2 hafta sonra, buyuk buyuk abi olunca elini tutturmaz artik. Doya doya sevmek taraftariyim, sicacik dokunmak, mekanik olan her turlu baga itirazim var. Ama kendini yapmak zorunda isteyenlere de saygi duyarim. Tercih meselesi diyelim...
Saygilar, sevgiler, hormetler :)
Aydan Atlayan Kedi 28 Mayıs 2009 08:22
Annem her zaman benim çok yaramaz, elde avuçta durmayan bir çocuk olduğumu anlatır. Buna rağmen geçen gün bu fotoğrafı gösterdiğimde çığlık attı. Dedim ki "eğer ben küçükken böyle birşey olsaydı kullanır mıydın?" "Asla" dedi. Ben de seninle aynı fikirdeyim ve çocuklarını kucaklarına alan, onların ellerinden tutarak yürüyenlere büyük saygı ve sevgi duyuyorum.
Tabiat Ana 28 Mayıs 2009 15:12
elini tutmayacaksam dikkat edemeyeceksem ve anlatıp öğretmeyeceksem hiç doğurmam daha iyi.Köyde kentte zincirle bir yere bağlanan zavallı çocuklara gelince(haklı olarak) kıyametler koparan insanlar bunun ondan ne farkı var.Hava alıyor olmasımı farkı.Rezalet çok kızdım alanı görsem onada kızarım....
thesaurus 28 Mayıs 2009 16:52
fotoğrafı görünce bi kahkaha kopardım. çünkü ablam da bunda 10 yıl önce falan pazara giderken yeğenimin beline ip bağlardı. o kadar haylazdı ve rahat durmazdı ki yeğenim, ablam da o genç haliyle baş edemezdi. işi ilerletip tasmasını yapmışlar bravo. köpek beslemeye alışmış bu batı uygarlığı, ne diyim..
Aydan Atlayan Kedi 28 Mayıs 2009 21:11
TABİAT ANA: "Köyde kentte zincirle bir yere bağlanan zavallı çocuklara gelince(haklı olarak) kıyametler koparan insanlar bunun ondan ne farkı var." Ben de aynısını düşündüm bunu görünce. İnsanlar zihinsel engelli çocuklarını bir yere kapatıyor ya da bağlıyorlar ve haklı olarak kıyamet kopuyor. Ama arada ne fark var ki? Bu çocuklara da tasma takıyorsun.
THESAURUS: Haylaz çocukların nasıl elde avuçta durmaz olduklarını bilirim ama bu bana çok acımasızca geliyor.
Volkan Kemal 30 Mayıs 2009 13:38
Gorunmeyen tasmalar boynumzda halka halka gerdanliklar halinde diziliyken, cocuklara takilan tasmalardan bahsederek hayiflanmaga gerek var mi bilmem..?
Tum analar cocuklarina gobek bagiyla bagli olurla olunceyedek.. bu bag cocuklarin buyumesini engellemez mi? ozgurlesemedigimizin nedeninin altinda bu gorunmez tasmalarin varligi degilmidir?
Basta aile, toreler, orf. adet denilen nesneler, dinler, devlerler herbiri bu tasmalari boynumuza takan bu ceberrut kurumlar yikilmadan bizler gercek ozgurlugu bulamayacagiz..
Hayvanlara takilan tasmalardan bahsetmek de gerekecek gunun birinde insanoglunun kolelestirdigi...
tasmasiz yarinlar dilegimle..
Aydan Atlayan Kedi 1 Haziran 2009 09:13
Evet buna hayıflanmaya gerek var. Hem de çok... Çünkü, kendi rahatını düşünenen ana babalar çocuklarının duygularını hiçe sayıyorlarsa ana baba olmayı hak etmiyorlardır. Madem bakamayacaksın madem ona ayak uydurmayı reddediyorsun doğurma o zaman. Yok ama doğururlar. Çünkü çocuk yapmak da yapılacak işler listesindeki bir maddedir.
sözünü ettiğin tasmalar zaten yeterince can yakıcı bir de bunu somutlaştırıp göze mi sokuyorlar şimdi?