En zor iş senin birtanem...
Birçok büyük insanın bile yapmaya korktuğu şeyi yapıyorsun sen.
Gönderen Ben ve Benimkiler zaman: 14:14 1 yorum:
- Neyse canım dikkat edersiniz
- Çok kalmazsınız herhalde
gibi bir sürü yorum duyduğum yerdeyiz...
10 gündür herşey çok güzel :) Hava çok güzel, şehir çok güzel, insanlar çok sıcak ve güleryüzlü, çocuklar özgür, şehirde bir telaş sürekli bir koşturmaca yok... Daha ne olsun???
Defne ve Kuzey acaba siyah insanları görünce ne yapacaklar diye çok düşündüm. Hele de Moskovadan gelen 2 çocuk için birden bire siyah insanlar bir ürkütücü olabilirdi... Ama olmadı... Çocuk onlar, neyi görseler kabulleniyorlar aslında, yeterki yanlarında güvendikleri anne babaları olsun... defneye göre onlar 'çikolata insan' ve çok komikler... Onlara öyle hitap etmek istiyor ama annesi ısrarla çikolatanın ingilizce karşılığını söylemediği için ne yazık ki onlara bu şekilde hitap edemiyor... :) Kuzey ise herkese gülücükler saçmakla meşgul. Hayır o gülücük saçıyor olan bana olacak diye korkuyorum... Elin 2 metre zenci adamlarına alıçveriş merkezinde, kumsalda, yolda öpücükler gönderip el sallayan, gel gel işaretleri yapan bir oğlum var... :)
Geldiğimizden beri yaşadığımız en büyük gelişme Defnenin kreşe başlaması oldu... Benim aklımı kurcalayan en büyük soru işareti buydu çünkü defnenin Rusçası ve Türkçesi var ama İngilizcesi 2-3 cümleyi ve 10 kelimeyi aşmıyor.. nasıl yapacak acaba kendini dışlanmış hissedecek mi diye çok düşünüyordum... Ama öyle olmadı... Küçük kızım her zamanki gibi kendini gösterdi ve sevdirdi... Kaynaştı hemen. Hergün eve geldiğinde yeni kelimeler öğrenmiş oluyor.. Çok mutlu geliyor eve... Üstü başı kir içinde, saç baş dağılmış, ayaklar çıplak... İnanılmaz mutlu oluyorum... O kadar özgür o kadar doğa ile başbaşa ki...
İki haftasonu geçirdik şimdilik burada. İlk haftasonu Ushaka'daki Kids World'e gittikçç burası Afrikanın en büyük açık eğlence parkı... Sadece kids kısmını gezebildik, çocuklar daha doğrusu defne kitlendi oraya çünkü... En sevdiği yer ise özgürce koşturduğu ve ıslandığı su fıskiyelerinin olduğu yer oldu... :)
Bu haftasonu ise, Safari parkına gidip Game Drive yaptık... Çocuklarla çok güzel bir gün geçirdik. Çocukla olur mu olmaz mı derken, oldu da bitti valla, hem de herkes çok eğlendi... Safari kısmında, öyle çok vahşi hayvan yoktu tabii, ama dere tepe düz gittik, Kuzey benim kucağımda Defne babasıyla benim ortamda jipin üzerinde 1 saat geçirdik :) Hatta Kuzey uyuya kaldı kucağımda öyle söyliyeyim size.. Ama zannetmeyin ki sakin bir yolculuktu... Değil di... Dik yokuşları engebeleri görmeniz gerekiyordu... Ama o doğal manzara inanılmazdı... O ne yeşillik, o ne bitki örtüsü... Muhteşem.. Zebralar, zürafalar, timsahlar hepsi yakınımızdaydılar :)
Gönderen Ben ve Benimkiler zaman: 21:22 Hiç yorum yok:
Döndük... İstanbuldayız.. 6 senemi yaşadığım, iki çocuk sahibi olduğum Moskovadan ayrıldım.
Zor mu ?? Çok... Hem de çok zor..
Ne hissediyorum?? Henüz algılamadım, sanki haftaya uçağa bindiğimizde Moskovaya uçacağız.. Kaldığımız yerden devam edeceğiz. Ama öyle değil.
Mutsuz muyum? Değilim... Yeni bir heyecana yelken açtığımızdan dolayı olsa gerek... Yeni beklentiler, yeni heyecanlar, yeni umutlar var çünkü önümüzde. İçim buruk ama mutluluk dolu. Elim boş ayrılmadım Moskovadan. O kadar güzel anılarım var ki.. O kadar güzel insanlarla tanıştım ki.. O kadar çok sevdim ve sevildim ki.. O yüzden ellerim dolu, yüreğim dolu, anılarım binlerce...
Her ayrılık bir başlangıçmış. Önemli olan sürekli başlangıçlar yapabilmek, anıları ve sevilenleri unutmadan.
İyi ki vardın Moskova, iyi ki hayatımda 6 koca senemi paylaştım seninle.
Bekle bizi Durban, Güney Afrika... Umarım sen de en az Moskova kadar güzel ağırlarsın bizi...
Gönderen Ben ve Benimkiler zaman: 18:58 1 yorum: