Bebeğim Uyuyor: January 2013
Hayatın ilk izleri oluşmaya başladığında, çocuğumuza sunduğumuz yaşam alanı, ilk objeler ve oyuncaklar ile çocuğumuz kendisini gerçekleştirmeye ne kadar yakın? Bu süreç ona, ileriki yıllara taşıyacağı özgüvenli, mutlu, huzurlu bir birey olmak için altyapı oluşturuyor mu? Tüm dünyada 100 yılı aşkın bir süredir uygulanan, çocuga saygı duyma ve kendi başına yapabilme beceresini temel alan Montessori yönteminin 0-3 yaş uygulamalarını daha yakından tanımak,
Kayıt: kayit@kkbce.com Gönderen
Kartalkaya'ya gittik 2 gün için. 4 tane ders ayarladık. Sabah ve öğleden sonra şeklinde. Genelde 30.dakikada çok yoruluyordu bacakları. Ögretmeni hemen kucagına alıp onu dinlendiriyordu. Yorulmasına ragmen pes etmedi, bu hoşumuza gitti. 4.derste artık ögretmenin tutmasına gerek kalmadan kayabiliyordu. Ama hala ögretmene uzun süre ihtiyacımız olacak sanırım. Zira biz ögretmen gibi geri geri kayıp onu kontrol edemeyiz. Yanımızda kayması için sanırım 6 yasına falan gelmesi gerekecek. Tabii her sene düzenli olarak bu sporu yapmak kaydıyla.
Hiç kayak yapmamış ama çocuğu mutlaka yapsın isteyenler için yazıyorum: Evet zor, meşakatli bir iş kayak. Çocuğun günlük kıyafetlerini giymesi bile bir işken, bilmem kaç kat kıyafet giydiriyorsunuz. Hiçbirşeyi unutmamak lazım, hava birden soğuyabilir, sis olur, kar olur derken, herşey lazım. İçeriden dısarı cıkana kadar kan-ter içinde kalınıyor. Hele bir de siz de kayak kıyafeti ileseniz, kayak ayakkabılarını giy, onunkini giydir, kayakları taşı, aman kaskı, eldiveni, gözlüğü kalmasın, eyvah benimkini unuttuk, ayy çişini yapmadı daha derken gerçekten orada vazgeçmek istiyorsunuz. Ama sonra piste çıkınca bunun ne kadar müthiş bir duygu olduğunu hatırlıyorsunuz ve herşeye değiyor:)