Cuma, 05 Nisan 2019 11:20
“İki kişi de olsanız başkan seçiniz” hadisi şerifince ve resmi kurallar gereğince seçimler yapıldı. Elbet işin gereği ve gereken her ne ise yerine getirilecekti seçmenler tarafından. Çün ki; küçükte olsa buraya da bir baş gerekiyordu. İşte bu sorumluluğu ve yönetimi yerine getirmek için kollar sıvanmıştı köylülerce.
Ülke seçim atmosferine girmişti ki köyde de aynı şeyler yaşanmaya başlanmıştı. Adaylar çıkmış veya çıkarılmış olarak belirlenmiştiler. Her aday kendilerince belli usuller dahilinde çalışmalarını sürdürmek için gayret sarf ediyorlardı.
Seçmenleri yoklamalar, taraflarını belli etmeler, hedef sayıyı belirlemek gibi. Sonraları da bire bir konuşmalar, ev ve akraba ziyaretleriyle sürüyordu. Köyün havasını koklayıp terettütlerini gidermek isteyen adaylar il, ilçe ve başkentteki akrabalarını köylere yazdırmaya başladılar. Birbirlerini denetleyen adaylar böylece işi daha garantiye almaya çalışıyorlardı.
Endişeye düşen aday, köyümüz tarihinde daha hiç olmadık bir işe girişiyordu kazanma adına. Hemen komşu köydeki akrabasını da yazdırıyordu bizim köy adresine. Diğeri ise böyle abes ve genel ahlak kurallarına uymayan böyle bir işe, asla tevessül etmeyeceğini açıklıyordu. Aynı adayın, bu yetmezmiş gibi il dışında bulunan hısımlarını da köyümüz adresine yazdırması mideleri bulandıran bir davranış olarak köyün seyir tarihine yazılacaktı. Kanunen dışarıdan seçmen yazdırma işi son bulmuş artık adaylarda köy çalışmalarına yönelmişlerdi.
Her iki adayda günler yaklaştıkça çalışmalarını yoğunlaştırıyordu. Kesin seçmen listeleri açıklandıktan sonra dışarıdan aykırı yazdırımda bulunan aday ve yakınları seçmenleri taraflarına çekmek için dil döküyorlardı. Kendilerince gözüne kestirdikleri seçmenleri korku, tehdit, kavim baskısı, söz geçiren insanlarla baskı altına almak ve sık sık bunaltma metotlarıyla kontrol altında tutarak onları kendilerine oy vermelerini zaptu rap altına alma yolunu seçmişlerdi… Yalana ve fitneye kapı aramalar ise bir türlü tutmuyordu…
Nitekim seçim günü gelmiş, seçmenlerde oylarını kullanmışlardı. Sonuç açıklandığında her desise yoluna başvurmuş olan aday on bir oyla seçimi kaybederek acıyı tadıyordu.
Her şeyde bir usul, bir kaide, bir ahlak ve bir kural vardır. Her kim bu kurallara uyarsa işi rast gidecek demektir. Adaylar kazansa da, kaybetse de o köyde yaşayacaklar. Netice ne olursa olsun o köy halkı senin köyünün halkıdır, oy verse de vermese de. Kalp kırdıktan, gönül yıktıktan, insanları incittikten sonra o mühür, o makam, o maaşın ne anlamı var ki?..
Ölümüz bir, dirimiz bir, düğünümüz bir olan bir küçük yerde, yüzler yüzlere, nasıl ve ne ölçüde samimi olarak kızarmadan baka- bilecekler?.. Gönül yıkma değil, gönül yapma bizim işimiz olmalı. Ayrılık değil, birlik dirlik içinde olunmalı. Eğer her şey bir mühür için se, inanın bu değmez bunca numara yapmaya. Yok, köy için yapacağınız bir güzellik varsa, buyurun hep birlikte bunu köyümüz için beraberce yapalım.
Bu köye, bu köydekilerden daha çok olan insanlar gelip gittiler. Kim veya kimler köyün mührünü ve köyü götürebildiler? Sonuç ise hiç… Öyleyse seçimi bir yarış kabul ederek, herkes işine gücüne dağılıp meşguliyetini sürdürmeli. Komşuluklarımızı hoş ortamda iyi, güzel ve sağlıklı yürümesi için birlikte özen göstermenin yoluna bakılmalıdır.
Haydin yorgan gitti, kavga bitti misali seçim geçmişse bunun yaygarası da bitmelidir. Dargınlıklar, küskünlükler olgun insanların işi olmamalı. Bizler o köyde yaşıyor ve de yaşayacaksak, birlik ve beraberlik içinde olmalıyız.
Öyleyse hep beraber kızarmayan bir yüz, kırılmamış bir kalp ve darılmamış gönül insanları olarak, eskisi gibi komşu olmaya insan olmaya ve mutlu yaşamaya doğru yol alalım…
Niye olmasın diyen gönüllerle, tatlı söz söyleyen dillerle ve gülen yüzlerle bizden sonra gelecek gençlerimize örnek olmaya varız diyelim…
Yarın değil bu günden başlayalım köyümüz için, hepimiz için ve dahi huzur ve mutluluğumuz için…
İçerik Tıklama Görünümü : 499111