MİNİK SOFRAMA OTURMAK İSTEMEZ MİSİNİZ?: 10/28/12
Bir bayram daha geldi de geçiyor. Bayram heyecanı bir başkadır. Temizlik yapılır, yeni giysiler alınır, börekler tatlılar yapılır. İnsan büyüdükçe çocukken ki duyduğu bayram sevinç ve heyecanı kalmıyor. Ama çocuğu olduktan sonra heyecanı çocuğun için yeniden duymaya başlıyorsun. Benim Zeynep te hissettiğim gibi. Ona bayramlık aldıktan sonra sürekli gidip dolabına baktım. Çocuklar gibi mutlu oldum. Kendime yeni bir şey aldığımda bile bu kadar heveslenmem. belki de çocukluğuma döndüm. Bayram çocuklarla güzel. Zeynep te artık el öpmeyi öğrendi. Gerçi unutuyor ama olsun. İlk defa elimi öptü. İşte o zaman anne olmanın güzelliğini çok iyi anladım. Aklıma hani şimdilerde oynayan Pınar ın reklamı varya, oradaki bir cümle geldi. "Büyüdüm, büyüdüm bende büyüdüm. Bende anne oldum. Annemim gözünde ben hep çocuktum." Bu reklmı her izlediğimde ağlamamak için zor tutuyorum kendimi. Ama bayramda ağlamak yok. Bayramımız neşeli geçiyor çok şükür. Tabi bayram olunca da insan ilk gün güzel bir kahvaltı hazırlamak istiyor. Bende bayram için normalde pek de çeşitli olmayan soframızı çeşitlendireyim dedim. Kahvaltı bayrama özel oldu. Güzel de oldu. Bunların hepsi tatlı birer anı olarak kalıyor insana. Ömür boyunca anne, babalarımızla, çocuklarımızla ve büyüklerimizle en güzel bayramlar yaşamamız dileğiyle. BAYRAMINIZ MÜBAREK OLSUN!
Gönderen Zeyne bags zaman: 12:58