II. Basileios - Howling Pixel
Tahta çıkış sorunları
İmparatorluk gücünü tam olarak ele geçirme
Basileios, ona isyanı bırakması için çok uygun şartlar verdi. Skleros resmen impartorluk unvanını bırakacağını ilan edecek; ordusundaki subaylar aynı rütbe ile ana Bizans ordusuna katılacaklar ve askerler ise hemen terhis edilip evlerine dönecekti. Basileios ve Skleros imparatorun Bitinya'da bulunan bir malikanesinde karşı karşıya geldiler. Basileios, Sklerus'un ayağındaki sadece imparatorlara has mor renkli çizmeyi görünce Skleros'la konuşmaktan sakındı. Ancak Sklerus bu mor imparatorluk çizmelerini ayağından çıkardıktan sonra imparatora biat etti ve karşılıklı konuşmaya başladılar.
Bazı içişleri sorunları
Rusların Hristiyanlığı kabul etmeleri
Bulgarların Bizans'a boyun eğmeleri (980-1018
Bulgarların kendilerini yenilemeleri (980-989)
Bulgarların genişlemesi (989-1001)
Bulgar genişlemesinin engellenip durdurulması (1001-1005)
Bizans'ın Bulgarlar aleyhine genişlemesi (1005-1014)
Son savaşlar (1014-1018)
Birinci Bulgar Krallığı'nın sonu
Suriye'de Araplara karşı savaş (976-999)
Halep Emiri ile mücadele (976-986)
Fatimî halifesi El-Aziz'e karşı mücadele (995)
Fatimî halifesi "El-Hakim"'e karşı mücadele (999)
Kafkaslar'da savaşlar (999-1023)
Gürcistan seferi (999)
Transkafkasya seferi (1018-1022)
Nikeforos Ksifias isyanı(1022-1023)
Kafkas seferleri sonucu
Hazarlara karşı sefer (1016)
Alman istilası (981-983)
Sicilya'dan Arap hücumları (991-1002)
II. Basileios'un ailesi
Aleksios Studitos, (Modern Yunanca: Ἀλέξιος ὁ Στουδίτης), Konstantinopolis patriği. Studios Manastırı'nın bir üyesidir. Patrik Efstathius'un ardılıdır. İmparator II. Basileios tarafından atanan son patriktir.
Basileios Lekapenos (ö. yaklaşık 985), 945 ile 985 yılları arası Bizans İmparatorluğu baş yöneticisi.
İmparator I. Romanos'un gayrı meşru çocuğudur, çok küçük yaşta hadım edilmiştir. Yaklaşık 945 yılında, babasının tahtan indirildikten sonra, üvey kardeşi VII. Konstantinos tarafından parakoimomenos olarak atanmıştır. Bu görevini, II. Romanos, II. Nikiforos ve I. İoannis'in imparatorluklarında da devam ettirmiştir.
İmparatorluk yönetiminin başı olarak çok büyük kişisel servet sahibi olmuştur. Bu, 976 yılında ölümünden hemen önce I. İoannis ile aralarında gerilime neden olmuştur. Bazı kaynaklara göre, Basileios, imparatoru zehirlemiştir. II. Basileios'un hükümdarlığının başlarında, göreve devam etmiş ama 985 yılında kendi başına hükmetmek isteyen genç imparator, onu Bardas Fokas isyanına sempati duymakla suçlayıp, görevden almıştır. Bütün toprakları ve servetine el konulmuş ve yönetimi boyunca çıkardığı tüm kanunlar geçersiz ya da yok sayılmıştır. Basileios Lekapenos, sürgüne gönderilmiş kısa bir süre sonra da ölmüştür.
Bizans-Bulgar Savaşları Bulgar İmparatorlukları ile Bizans İmparatorluğu arasında yaşanan bir dizi savaş. İlk çatışmalar Bulgarların 5. yüzyıldan itibaren Balkanlara yerleşmesiyle başlamıştır.7. yüzyılda kurulan Birinci Bulgar İmparatorluğu'nun Balkanlarda genişleme hevesiyle hareket etmesi sık sık iki ülkeyi karşı karşıya getirmiştir.
Uzun barış dönemlerini takip eden Bulgar - Bizans Savaşları 10. yüzyılın sonlarına kadar genellikle Bulgarların üstünlüğüyle sonuçlandı.Hırvatlar, Macarlar, Peçenekler ve Ruslarla yapılan savaşlar sonunda zayıflayan Bulgarlar, 971 yılında I. İoannis komutasındaki Bizanslar tarafından yenilgiye uğratılır ve başkentleri Preslav Bizans ordusu tarafından işgal edilir. 1014 yılında yapılan Kleidion savaşında Bulgar ordusunu yenilgiye uğratan II. Basileios önderliğindeki Bizanslar, 1018'de bütün Bulgaristan'ı hakimiyetleri altına alarak Birinci Bulgar İmparatorluğu'na son verdiler.Bu tarihten sonra 11. ve 12. yüzyıl süresince çeşitli tarihlerde Bizans hakimiyetine karşı isyan çıkaran Bulgarlar 1185'te I. İvan Asen'in önderliğinde bağımsızlıklarını kazandılar.Bu tarihten sonraki 2 yüzyıl boyunca dönem dönem devam eden Bizans-Bulgar Savaşları Osmanlıların 1396'da Tırnova'yı da ele geçirip, Bulgaristan'ın varlığına son vermesiyle tamamen bitmiştir.
Bizans takvimi, "Konstantinopolis'in Yaratılış Dönemi" ya da "Dünya Dönemi" olarak da bilinir (Grekçe: Ἔτη Γενέσεως Κόσμου κατὰ Ῥωμαίους, ayrıca Ἔτος Κτίσεως Κόσμου ya da Ἔτος Κόσμου) takvimi Doğu Ortodoks Kilisesi tarafından 691'dan 1728'e kadar Rum Ortodoks Patrikhanesi olarak kullanıldı. Ayrıca bu takvim 988 ile 1453 yılları arasında Doğu Roma İmparatorluğu'nun ve aynı zamanda 988 ile 1700 yılları arasında Rusya'nın resmi takvimi olmuştur.
Efstathios, 1019'dan 1025'e kadar Konstantinopolis patriği.
Efstathios, İmparator II. Basileios tarafından patrikliğe atanan kadar, imparatorluk sarayında baş papaz olarak görev yapmaktaydı. 1024 yılında, Efstathius, 1054 yılında yaşanan ayrışma ile zirve yapan Batı ve Doğu Kiliseleri arasındaki ayrılığın aşılması ile ilgili olarak Latin Papalığı ile uzlaşmaya varmak için yapılan Bizans çabalarında yer almıştır. Efstathius zamanında, Konstantinopolis'in Rus, Bulgar ve Sırplar üzerindeki ruhsal rehberliği üstünlüğüne karşı; Papalık, Hıristiyanlık dünyası üzerinde üstünlük iddia ediyordu. Eustathius, Papa XIX. Ioannes'e şöyle bir teklifte bulundu: Ortodoks Patrikliği Doğu'da kendi küresinde (in suo orbe) Ekümenik olacaktı; tıpkı Papalığın tüm dünyada (in universo) olduğu gibi. Efstathius'un bu önerisi Güney İtalya Kiliselerinin kontrolünü elinde tutma çabası olarak kabul edilir.
Gavril Radomir (Bulgarca: Гаврил Радомир, Modern Yunanca: Γαβριὴλ Ρωμανός/Gavriil Romanos, Latin dillerinde "Gabriel Radomir"), Ekim 1014 ile Ağustos ya da Eylül 1015 tarihleri arası Bulgaristan çarı. Samuil'in (997–1014 arası hükümdar) oğludur. Babasının hükümdarlığı sırasında, kuzeni İvan Vladislav ve İvan'ın tüm ailesi ihanet suçuyla Samuil tarafından ölümle cezalandırılmışlardır. Gavril'in müdahalesi en azından kuzeninin canını kurtardı. Feci bir mağlubiyet ile sonuçlanan Sperkhios Muharebesi sırasında babasının hayatını kurtardığı söylenir ve cesur bir savaşçı olarak nitelendirilir.Aynı dönemde İmparator II. Basileios, Samuil'in ordusunun büyük kısmını ele geçirdi, Gavril ve kuvvetleri Theophylact Botaneiates'in ordusunu yendi. Samuil'den miras kalan Bizans İmparatorluğu ile savaşı, Bizans topraklarına baskın düzenleyerek devam etti ve Konstantinopolis'e kadar uzandı. Ancak Bizanslılar, hayatını Gavril'e borçlu olan İvan Vladislav'ın yardımını sağlamıştır. Vladislav, Ostrovo yakınlarında avlarken Gavril'i öldürdü ve sonra tahta kendisi oturdu.
Bazı kaynaklar Gavril Radomir'i, onun ve babasınını hükümdarlığı sırasında Makedonya'da ortaya çıkan, halk desteği kazanmış, kafir bir ortaçağ dualist tarikat olan Bogomilizm'e bağlarlar. Gavril iki kere evlendi. Olası oğlu Peter Delyan, birkaç yıl sonra Bulgaristan için bağımsızlığı güvence altına almaya çalışan bir rol oynadı.
II. Basileios'un Menologion'u
II. Basileios'un Menologion'u Doğu Ortodoks Kilisesi tarafından M.S. 1000 yıllarında Bizans imparatoru II. Basileios için derlenmiş resimli bir el yazmasıdır. Bazı azizlerin yaşamlarının bir derlemesininden oluşan el yazması Konstantinopolis'te derlenmiş ve sekiz değişik ressamın hazırladığı 430 kadar minyatur resmi içermektedir. O dönemde hazırlanmış bu kadar zengin menolog çok az bulunur. El yazması Vatikan Kütüphanesinde bulunmaktadır. Tam bir kopyası 1907 yılında yapılmıştır.
II. Romanos (d. 939 - ö. 15 Mart 963), 959-963 yılları arasında tahta kalan Bizans imparatoru.
Manastır Muharebesi (1015)
Manastır (Bitola) Muharebesi (Bulgarca: Битка при Битоля) Bitola, yakınlarında Bulgar topraklarında, voyvoda Ivats komutasında Bulgar ordusu ile stratigos Georgios Gonitsiatis komutasında Bizans ordusu arasında gerçekleşmiştir. Birinci Bulgar İmparatorluğu ile Bizans İmparatorluğu arasındaki son açık savaşlardan biriydi. Bulgarlar galip gelmişti ve Bizans İmparatoru II. Basileios, dış duvarları Bizanslılar tarafından zaten tahrip edilmiş olan Bulgar başkenti Ohri'den çekilmek zorunda kaldı. Ancak Bulgar zaferi, Bulgaristan'ın Bizans egemenliğine girmesini ancak 1018 yılına erteledi.
Manuil Erotikos Komnenos (Μανουήλ Ερωτικός Κομνηνός), II. Basileios döneminin Bizans askeri lideri ve Komnenos Hanedanı'nın tamamen kayıt edilmiş ilk atasıdır.
Stefanos Lekapenos ya da Lecapenus (Modern Yunanca: Στέφανος Λακαπηνός), (ö. 18 Nisan 963), Bizans imparatoru I. Romanos (920–944 arası hükümdar) ile Theodora'nın ikinci oğlu ve 924 ile 945 yılları arası ortak imparatordur. Kardeşi Konstantinos ile Aralık 944 tarihinde I. Romanos'u tahtan indirmişlerdir. Ancak, birkaç hafta sonra bu sefer yasal imparator VII. Konstantinos tarafından onlar tahtan indirilip sürgüne gönderilmişlerdir. Önce iki kardeş Prote'ye kendileri tarafından sürgüne gönderdikleri babalarının yanına gönderilmişlerdir. Bizans vakanüvisleri, babaları I. Romanos onları Yeşaya kitabı 1.2 ayetinde yazan sözlerle karşıladığını yazar:
Ey gökler dinleyin, ey yeryüzü kulak ver!Çünkü RAB konuşuyor:
Kremonalı Liutprand ise olayı biraz farklı anlatır: I. Romanos onları biraz acı bir alaycılıkla karşılayıp, babalarını ihmal etmeleri hakkında düşünmelerini ve keşişlere bağışlanmaları için yalvarmalarını istemiştir.Kısa bir süre sonra Prokonnesos adasında bulunan hapishaneye gönderilmiştir. Sonra Rodos adasına ve sonunda Lesbos'da Mithymna'ya yerleştirilmiştir. Aralık 947 tarihinde, İmparatorluk hükümetinin bazı üyeleri onu geri getirmek için yaptıkları komplo ortaya çıkmış, komplocular halk önünde aşağılanıp sakat bırakılmışlardır. Stefanos, Mithymna'da 963 yılının paskalya günü ölmüştür. İoannis Skilicis, Stefanos'un imparatoriçe Theofano tarafından, oğulları II. Basileios ve VIII. Konstantinos'in taht haklarını korumak için muhtemel taht iddialarının önüne geçmek için zehirlettiğini iddia eder. Ancak geniş imparatorluk ailesinde aynı zamanda yaşanan birçok ölümün, Theofano'ya düşman kaynaklar tarafından onun genellikle zehir kullanarak öldürtmesi olarak kaydedilmiş olduğu da not edilmelidir.
Muhafızlar ilk defa Kiev Prensi I. Vladimir'in Hristiyanlığı kabulünü takiben 988 yılında İmparator II. Basileios'un yönetiminde oluşturuldu. Vladimir, Vareg savaşçılar ile Kiev'in yönetimini ele geçirmesinden sonra, yapılan askeri yardım anlaşmanın bir parçası olarak 6.000 askeri Basileios'a yolladı. Basileios'un sadakatları sıklıkla değişen kendi askerlerine güvenmemesi, siyasetten uzak kalan Vareglerden kendine bir muhafız taburu kurmasına neden oldu. Yıllar boyunca, İsveç, Danimarka ve İzlanda'dan yapılan yeni asker alımları ile geç 11. yüzyıla kadar baskın olarak İskandinav kökenli kaldı.
Birçok İskandinav erkeğin bu birliğe yazılmak için ülkeyi terk etmesi nedeniyle, Västergötland vilayetinde bir orta çağ İsveç kanunu "Yunan" (Bizans İmparatorluğu için kullanılan İskandinav terimi) kalan hiç kimsenin mirastan yararlanamayacağını belirtir. 11. yüzyılda, iki diğer Avrupalı saray daha İskandinav asker almaktaydı: Kiev Rusları yaklaşık 980-1060 ve Londra 1018-1066.İlk yüzyıl, birlikler İskandinavlardan oluştu, Normanlar'ın İngiltere'yi istila etmesi ile Anglosaksonlarda birliklere katılmaya başlamıştır. Geç 11. yüzyılda İmparator I. Aleksios döneminde Bizans Vareg Muhafızları geniş şekilde Anglosaksonlardan ve "Vikingler ve onların kuzenleri Normanların ellerinden kaçan diğerleri"'den temin ediliyordu. Anglosakson ve diğer Alman insanları, Vikingler gibi ölümüne hizmet etme geleneğini taşıyorlardı, İngiltere'nin Norman istilasından sonra birçok savaşçı toprağını ve bağlı olduğu efendisini kaybetti ve yaşamak için başka yer aramaya başladı.