Gerçekten Çok mu Şey İstiyoruz?
09/11/2016	Bir yorum bırakın 1,514 Görüntülenme
Esasında ne kadar basit şeyler ama diğer yandan da ne kadar da zor şeyler mi istediklerimiz? Çok mu şey istiyoruz?
Basit hayatlarımız her geçen gün daha büyük bir hapishaneye dönüşmesin istiyoruz sadece…
Mesela; yaya çizgisinden karşıdan karşıya geçerken sokakta, bazı ülkelerde olduğu gibi, arabaların, otobüslerin beklemesini, birazcık sabretmesini istiyoruz. Kornasına hemen yüklenmemesini… Arabanın kornasının acil veya gerekli durumlarda kullanması için var olduğunu bilmesini.
Metroya binerken içeridekiler ininceye kadar sağ ve solda beklemesini dışarıdakilerin. Sonra binerken oturmak için adeta birbirini ezmemesini. 15 dakikalık bir mesafede bile oturmak için kol, bacak her türlü uzuvla her akşam yanındakilerle derbeder bir mücadeleye girmemesini. Üstelik bunu yaparken başkalarına, bir yandan da “hiç saygı kalmamış ya” diyip çevresindekilere kızma, bağırma gibi bir ikiyüzlülüğün içine girmemesini.
Konuşmak istiyoruz, aman çevredekiler ne düşünür acaba linç edilir miyim diye düşünmeden şakalaşmak, gülmek istiyoruz. Okumak istiyoruz en sakıncalı görülebileceği bile rahatça başka insanların gözüne sokmadıkça onu, güzel şarkılar dinlemek istiyoruz. Öpüşmek istiyoruz, kitaplardan, filmlerden, albümlerden konuşmak istiyoruz. Hülyalara dalmak bazen. Fikirlerimizi korkusuzca söylemek, yazmak, tartışmak. Bunların sınırlarını bizden başka başka düşünen, konuşabilen, inanan veya inanmayanların insanların özgürlüğüne dokunmayacak şekilde çizmeye çalışırken bizler, zor bela çizdiğimiz bu sınırların içine tecavüz edilmesin istiyoruz. Hiçbir hassasiyet tek taraflı yaşanmasın istiyoruz.
Bu hayatın içinden örnekler çoğaltılabilir, bunlar sadece benim metroda, metrodan iş yerine kadar giderken düşündüğüm, karşılaştığım şeylerden aklıma düşenler, sizler eminim belki yüzlerce farklı örnek ekleyebilirsiniz bunlara.