tasavvuf | Ruhsal ♥ Yaşam
Malı, din için yüklenirsen, peygamber bunun hakkında, temiz mal, temiz kişiye ne de güzeldir, demiştir. Gemiye dolan su gemiyi batırır; fakat altındaki su onu yüzdürür...
Sufiler, tasavvufun çeşitli tariflerinden de anlaşılacağı gibi bunu, hale, ahlaka ait bir meslek olarak gösteriyorlar.
İlk Sufilerde böyle bir şey yoksa da sonrakiler, ilk insanın, tekamülle meydana geldiği inancını gütmüşlerdir. Onlara göre, cansızlar, tekamül ede ede mercana gelmiştir.
Aslı tekye olan ve Farsça’da dayanmak, dayanılan yer anlamlarına gelen bu söz, tekyegah diye de kullanılır. Derviş denen tasavvuf ehlinin toplandıkları, zikrettikleri, kendilerince tekarrür etmiş töreyi yerine getirdikleri yapı ve müştemilatına denir.
Kur’an-ı Kerim’de tasavvuf, sufi gibi hiçbir söz geçmez. Hz. Peygamber’in, “Allah’la oturup kalkmak isteyen, sof giyenlerle düşüp kalksın” mealinde bir hadisi olduğunu sufiler söylerse de bu söz, uydurma hadislerdendir; sof giymek hakkındaki hadisler de uydurmadır.
Derviş, Farsça bir sözdür; yoksul anlamına gelir. Tasavvuf ehli, varlıktan geçmeyi şiar edindiklerinden bu adla anılırlar...
Sufizm insanlık tarihi boyunca vardı, her yerde ve her mekanda. Allah insanları kendi yoluna sevk etmeleri için Peygamberler gönderdi. Sufizm, peygamberlerin yoludur.