Tunus, Libya ve Mısır’da yönetimlere karşı başlatılan eylemler birileri tarafından Arap Baharı olarak nitelendirildi. Bahar nitelendirilmesi olaylara olumlu bir anlam yüklenmiş oldu. Herkes bu olumlu nitelendirmenin peşine takılarak olaylara alkış tuttu. Tunus’ta fazla bir kan akmadan yönetim değişti, Arap Baharı’nı(! ) başlatanların istekleri doğrultusunda bir gelişme olduğundan olacak çatışmalar kısa sürede yerini sessizliğe terk etti. Libya’da ise Bahar nitelendirmesi ile başlatılan olaylar kanlı bir şekilde devam etti ve son buldu. Bu ne biçim bahardır ki, Kaddafi ve aile fertleri ve yandaşları katledildi. Netice olarak orada da yönetim değişikliği oldu. Daha sonra sıra Mısır’a gelmişti. Mısır’daki gelişmeler olayların arkasındaki güçleri rahatsız etti. Çünkü, İslam Dünyası’nı yeniden şekillendirmek isteyenler bölgede İhvan’ın etkili olmasını kesinlikle istemiyorlardı.
Seçimlerden de ihvanı iktidara taşıyan bir sonucun çıkmayacağına kesin gözüyle bakıyorlardı. Sonuçtan bölgeyi yeniden dizayn etmek isteyenler hayal kırıklığına uğradılar. Ancak, gelişmelere doğrudan müdahale etmeyi de sakıncalı buldular. Bir süre Mısır’ı takibe aldılar. Bir yandan eski yönetimden rahatsız olanların gönlünü alacak mahkemeler devam ederken öbür yandan da Mursi yönetimini sıkıntıya sokacak bir takım olaylar tezgahladılar. Bu bakımdan birkaç günden beri Mısır halkını sokağa döken eylemleri Mısır’da gerçekleşen Arap Baharı’ndan rahatsız olanların tezgahı alarak nitelendirmek yanlış olmayacaktır. Bu arada Suriye’de başlayan olaylar gerçekten Arap Baharı’nın bir devamı mıydı, yoksa ondan bağımsız kendiliğinden mi gelişmişti belli olmadı. Çünkü eğer Arap Baharı’nın bir devamı olsaydı Suriye’deki olayların şimdiye kadar iktidar değişikliği ile son bulaması gerekirdi. Bunun için bir takım dış müdahaleler bile devreye sokulurdu. Ancak; Suriye’de yaşananlar Tunus, Libya ve Mısır’dan çok farklı oldu. Niçin böyle oldu? Niçin tüm dünya Suriye’nin kan gölünde boğulması anlamına gelebilecek gelişmelere seyirci olmayı tercih ediyor? Bu konuda aklıma gelen ilk ihtimal ABD ve İsrail başta olmak üzere Batı dünyasının Suriye’de de Mısır benzeri bir gelişme ve iktidar değişikliğini istememesi oluyor. Özellikle İsrail Mısır’daki iktidar değişikliğinden rahatsız, bunu gizlemeye de gerek duymuyor. Bölgemizi yeniden dizayn etmeyi kafaya koymuş ve bu husustaki planlarını hayata geçirmeye karar vermiş güçler bir yandan Suriye’de İslami bir yönetimin önünü kesmeye çalışırken, Mısır’da da kontrolleri dışında ortaya çıkmış Mursi yönetiminden rahatsızlar ve değiştirmek için boş durmuyorlar. Bu bakımdan Taksim Gezi alanında toplanan kalabalıklar ile Mısır’da Tahrir Meydanında toplanan kalabalıkların aynı merkezlerden destek gördüğünü söylemek yanlış olmaz. Çünkü, Gezi Parkı’nı bahane ederek sokağa dökülenler nasıl AK Parti binalarına saldırmış, kamu araçlarını yakıp yıkmışlarsa Mısır’da yönetime karşı sokağa dökülenler de İhvan’ın binalarına saldırıyor, yakıp yıkıyorlar. Bir başka ifadeyle Mısır’daki Mursi karşıtı eylemcilerde Batı dünyasından destek alıyor, eylemleri demokratik hak arayışı olarak takdim edilirken, Mursi yanlılarının sokağa çıkması ise bir felaket olarak nitelendiriliyor.
Kısacası, ABD ve İsrail Mısır’daki yanılgısını gidermek için ülkeyi kan gölüne çevirmekten çekinmeyeceklerini gösteriyorlar. Bu arada, Arap Baharı’nı bölge ülkelerini demokratikleştirme hareketi olarak takdim edenler Mısır’da nedense halkın oyları ile ortaya çıkmış iktidara tahammül edemiyorlar. Kısacası Batı’nın yüzündeki maske bir kez daha Arap Baharı vesilesiyle düşmüş durumda. Ne var ki bu düşen maskenin arkasından ortaya çıkan çehreyi görmek istemeyen, kendi ülkelerine ve toplumlarına yabancılaşmış uşak ruhlular var… Ve bunlar sömürgecilerin çıkarlarına hizmet etmekten rahatsızlık duymuyorlar. Hatta, yıllardan beri ülkemizde olduğu gibi seçimlerden istemedikleri bir sonuç çıktığı için askeri devreye sokup, halk iradesini bir kenara itmeye zorluyorlar. Denebilir ki, Arap Baharı’nı Mısır’da sonbahara, hatta kışa çevirmenin peşindeler. Dileriz bu oyun boşa çıkar. YORUMLAR