O güm de söylenildi, yazıldı, bugün de söyleniyor. 26 Nisan günü itibarıyla seçilmiş cumhurbaşkanı Akıncı’nın ıstırap ve yanlış uygulamalarla dolu görev süresi çok şükür doldu. Artık gitmeli. Tekrar seçilir ise, demokrasiye saygıdan bir beş yıl daha bu ıstıraba katlanmak zorunda olunacak, tamam. Ancak, makamın yasa dışı bir şekilde işgal edilmesine evet denilmesi mümkün değildir. Bir kez yasal açıdan “Zaruret istisnasını” kabul ettiğiniz zaman 1964’de aynı bahaneyle Kıbrıs anayasası ve kurucu anlaşmalara rağmen Kıbrıs Türklerini dışlayan ve sadece Rumlardan oluşan hükümetin Birleşmiş Milletler tarafından “Kıbrıs’ın meşru tek hükümeti” olarak kabulünü de meşru görmeniz lazım.
Zaruret ilkesi yürürlüğe girecekse bile ancak oluştuktan sonra uygulanır. Yani, Cumhurbaşkanlığına vekalet anayasada düzenlenmiş ise, makam boşaldığında gereği yerine getirilir. 45 günde seçim yapılamıyor ise, o zaman zaruret doğar, çözüm aranır. Makam boşalmadan, uygun şekilde vekalet ile doldurulmadan, vekalet süresinin sonuna gelmeden, yani boşalmayan makamı mevcudun süresini uzatarak doldurmak açıkça işgaldir. İşine geldiği için meclis çoğunluğu buna evet demişse açık şekilde gücün kötüye kullanılması, anayasa ihlali durumu vardır. Yapan ister en yakın dostum, ister kardeşim olsun, durum budur.
Ulusal konuların konuşulması, savunulması bazı çevrelerde alerji yaratsa da gerek tarihini, gerekse haklarını ve çıkarlarını bilmeyen, öğrenmeyen halklar kaybetmeye mahkumdurlar.