Yahudilerin insan keserek yaptıkları ayinler: İğneli fıçı, Kanlı börek, Hamursuz bayramı - Akademi Dergisi | Mehmet Fahri Sertkaya | #mfs
Home / Büyücülük / goyim / hahamlar / hamursuz bayramı / iğneli fıçı / kanlı börek / Kasidim mezhebi / muharref bozulmuş tevrat / sanhedrin hahamları / talmud / yahudilik / yamyamlık / Yahudilerin insan keserek yaptıkları ayinler: İğneli fıçı, Kanlı börek, Hamursuz bayramı
İĞNELİ FIÇI NEDİR?
Biz susalım, tarih konuşsun:
“Osmanlıların son zamanlarına kadar, halk arasında Yahudilerle alâkalı olarak kullanılan bir “İğneli Fıçı” meselesi vardır.
Bu mesele basit tarifi ile, Yahudilerin, Hıristiyan veya Müslüman çocuklarını yakalayıp, gizli odalarda kurban ederek kanlarını mayasız ekmeklerine katarak yedikleridir. Sultan Üçüncü Ahmed Han’a ait fermanlarda, bu “İğneli Fıçı” meselesi ile alâkalı olarak bazı bilgiler mevcuttur.
Sultan Üçüncü Ahmet Han’a takdim edilen bir arîzada (dilekçede) şöyle denilmektedir:
“İstanbul’da Ayvansaray kapısı içinde üç Yahudi, Aliağa isminde birisinin küçük yaştaki çocuğu Ahmed’i yakalayıp Yahudihane’ye götürdükleri görülmüştür. Bunu gören iki Müslüman, Yahudihaneye zorla girerek, çocuğu kurtarmış ve keyfiyeti alâkalılara bildirmişlerdir.
Bunun üzerine, Yahudihanede bulunan cemaatbaşı ile hahamlar yakalanıp Eyüp kadısının huzuruna çıkarılmışlardır. Yapılan tahkikat sonunda çocuğu kaçıran üç Yahudinin idamlarına, dört hahamla cemaat kahyasının Sakız Adası’na, suçları hafif görülen yedi Yahudinin de İzmit’e sürülmelerine karar verilmiştir” demektedir.
Arz tezkeresinin baş taraflarında, Sultan Üçüncü Ahmed Han’ın, “Sevab-ı azîmdir
mûcibince amel oluna - (Büyük sevaptır, gereği yapılsın) hattı bulunmaktadır.
Aynı tarihlerdeki diğer bir belgede, Yahudihane önünde idam edilenlerin Menahem, Sabatay, Avram; Sakız’a sürülenlerin haham Avram, haham İlya, kahya Aron, kahya Yako; İzmit’e sürülenlerin de İsak, Yasef, Avram, Hayim, hademe Daniyel, hademe Serya, hademe Selio isimlerinde olduğu yazılıdır.
Bu hadiseden sonra da, Yahudilerin tekrar bu hareketlerine devam ettikleri görülür. Yine bunların bu fiillerine devam ettiklerini isbat eden başka bir arz tezkeresi de şöyledir:
“Tophane’de Yenimahalle’de oturan Yeniçeri efradından manav Mustafa Beşe’nin beş altı yaşlarındaki oğlu Süleyman’ı, Hasköylü Arslan adındaki Yahudi, perşembe günü akşam namazına yarım saat kala Cihangir Çeşmesi civarından ayartıp, başına Yahudi serpuşu geçirerek kendi evine götürürken, Lüleci çırağı Abdullah ve Ali, bu Yahudinin arasıra manav Mustafa Beşe’nin dükkânından alışveriş ettiği sırada çocuğa bazı oyuncaklar verdiğini, çocuk Süleyman da Tophane’de akarsu başında oynarken,Yahudinin kendisine dört para akçe ve bir iplik oyuncak verip:
- Sana daha başka şeyler vereceğim, diyerek başına bir Yahudi şapkası, üzerine de bir yazma geçirdiği sırada ağlamaya başladığını, “Ağlama! Öldürürüm seni!” diye korkuttuğunu, o esnada Lüleci çırağı Abdullah ve bozacı Ali’nin kendisini kurtardıklarını ifade etmiştir.
Küçük Süleyman’ın annesi de kendisinin Cihangir’de misafirlikte iken, oğlu Süleyman’ın,babasının dükkânı civarında, başına bu işin geldiğini, bu Yahudinin mahalle aralarında çerçilik yapan bir adam olduğunu söylemişti.
“İşbu takrir, manzur-ı humâyunları buyrulduktan sonra, semâhatlü efendi dâilerine irsal olunmasına irâde-i aliye-i mülûkâneleri buyurulursa, emr ü ferman efendimizindir” yazısıyla, padişaha arzetmişti. (Yani Sadrazam, “Padişahımız! Bu kararı gördükten sonra, gönderirseniz, emriniz gereği gereken yapılacaktır” diyor.)
Sol üst köşesinde:
“Müftü efendiden fetvâ ile müracaat geldiğinde, bu kâğıt irsal oluna (gönderilsin)” diye padişahın hattı vardır.(Yani padişah, gereği için bu kâğıdın gerekli yere gönderilmesini emretmiş.) İlk arz tezkeresinde (dilekçede): “Yahudi tâifesinin, (Yahudilerin) evlâd-i müslimîne (Müslüman çocuklarına) her zaman bu şekilde hıyânet kasdında oldukları (hainlik yapmak istedikleri) bilinmekle ve şahit olunmakla birlikte...” ibâresi vardır ki, Yahudilerin bu fiil-i şenî’i (bu kötü işi) defalarca icrâ etmek istedikleri sabit olmuştur. (*)”
Ömer Faruk Yılmaz’ın Belgelerle Osmanlı Tarihi’nin 3. cild, Sultan Üçüncü Ahmet
bölümünde, padişahın bu husustaki bir de hattı konulmuş.
Alt yazı şöyle:
“Sultan Üçüncü Ahmed Han devrinde, Yahudilerin, Müslüman çocuklarını kaçırıp öldürdükleri ile alâkalı “İğneli Fıçı” diye bilinen mesele hakkında hatt-ı hümâyunun baş tarafı.” Ayrıca, Cevat Rifat Atilhan’ın da, bu hususta çeşitli bilgiler veren “İğneli Fıçı” isminde müstakil bir eseri var. Bu eserde, birçok “İğneli Fıçı” hadiseleri anlatılmaktadır.
Cağaloğlu’ndaki Eser Yayınevi’nin neşrettiği ve şu anda mevcudu bulunmayan, bu kitaba, isteyenler ancak kütaphanelerde ulaşabilirler.
(*) Hayat Tarih Mecmuası, sayı 5, Mayıs 1974, sh. 63-64
YAHUDİNİN KANLI BÖREĞİ
Yeteresand kilisesi ruhanilerinden biri söze başlayınca sesler kesilmişti. Papaz, topluluğa Yahudilerin işlediği cinayetlerden örnekler sergilemeye başladı.
Bizans İmparatoru Heraklius zamanında Fars'lıların Kudüs'ü işgali sırasında hıristiyanları köle diye onlardan satın aldıklarını, bu esirler ve Sultan III. Selim döneminde Yunanistanlı bir çocuğu kaçırıp aynı maksatla boğazladıklarını ve kanıyla Kutsal Çörek yaptıklarını anlattı...
Yahudilerde iki türlü kanun sistemi mevcuttur. Bunlardan biri, Eksoterik diye adlandırılan ve Musa'nın kanunları ile diğer Tevrat peygamberlerinin kanunlarını ele alan sistem, ve bir de Esoterik diye adlandırılan ve gizli büyücülük ve okültizm esaslarına dayanan ve Rabbiler (hahamlar) tarafından tatbik edilen gibi Kabala kanunlarının tatbik olunduğu sistemdir.
Bilhassa Yahudilerin Kabalistik Teosopi'si hakkında yazılmış olan, (Berdiwetsch Yayınevi, 88 b) «Thikunne Zohar» adını taşıyan bir dinî kitaptaki şu parça şayanı dikkattir:
(... Hayvandan bir farkı olmayan yabancıların(Yahudi olmayanların) öldürülmeleri hakkında bir âyet vardır. Bu öldürme kanuni bir metodla yapılmalıdır. Yahudi dinine inanmıyanların, Allahımıza kurban edilmeleri icabeder.)
Şimdi size, ne Yahudi düşmanlarının fikirlerinden, ne de Yahudilerin kendi kanunlarından bahsedeceğim, fakat meşhur kâşif ve şarkiyatçı ilim adamı, bitaraf(tarafsız) Britanyalı Sir Richard Burton'dan nakledeceğim bazı hakikatleri arz edeceğim.
Yahudilerin kanlı cinayet ayinlerinin esasını, İbranîlerin Kasidim (Chassidim) mezhebinde aramak icab eder. Kasidizm, bazılarına göre yeni zamanlarda Polonyada meydana çıkmış bir yahudi mezhebidir, (18. Asir). Fakat 1905 Yahudi Ansiklopedisinin IX uncu Kısım ve 661 inci sahifesinde der ki,
Gayri - Yahudilerin böylece ayinlerde kurban olarak katledilmeleri, Yahudi milletinin Müslüman ve Hıristiyanlara olan sonsuz intikam hissinin bir neticesidir. Meşhur Yahudi, Britanya Başvekili Disraeli, daima, gayri - Yahudi Avrupa Hükûmetlerinde ihtilâlci zümreleri desteklemişti (Lord George Bentinck, 1852) adlı kitapta şöyle yazar:
Cinayet âyinleri ile ilgili olan iki mukaddes bayram günü, şunlardır:
Birincisi, bu ikinci bayramdan bir ay evvel olur. Purim Bayramında cinayet ayini genellikle şöyle cereyan eder:
— Kurban, ekseriya ergen ve gayri - Yahudidir ve kanı için öldürülür. Bu zavallı kurbanın kanı akıtıldıktan sonra kurutulur ve toz haline getirilerek, üçgen şeklindeki kurabiyelere katilir.
Birçoklarımızın, bunlar eskiden belki cereyan etmiş olan hâdiselerdir, şimdi, yirminci asırda, atom devrinde böyle şeyler olur mu? diye aklınızda bir kuruntu belirebilir.
Kıbrıs'ta ise Artemion adlı bir reisin kumandasında ayaklanan silahlı Yahudiler ani baskınlar yaparak gayri-Yahudileri pusulara düşürüp yok ettiler. Mısır ve Kıbrıs kafiliâmlarının yekünü 240.000 kişidir.)
-Sene 1936, İngiltere'de yayımlanan Daily - Mail Gazetesinin 17 Eylül tarihli nüshasından, İspanya'daki Kızıl İhtilâlin dehşetinden bahseden bir yazıdan alınmıştır:
La Campana, Sevil vilayetinin bir şehri: Burada Kızıllar Caraballo ismindeki bir Yahudi kadının riyasetinde/başkanlığında, bir hapishanedeki 11 şahsı öldürdüler.
Bundan sonra bu zavalıları ayaklarından ve bacaklarından vurmak suretiyle çukurun içine düşmelerini sağlamışlar ve üzerlerine diri diri vaziyette toprak örtmüşlerdir.
Hıristiyanlığı kabul etmiş bir dönme Yahudi, hadiseyi itiraf ediyor ve Yahudilerin her sene böyle bir Hıristiyan çocuğunu kurban ederek, hürriyetlerine kavuşacaklarını ve böylece Filistine tekrar dönebileceklerini söylüyor. Bu itirafı yapan Hıristiyan olmuş Yahudi, Kembriçli Teobalt, geçen sene bu hadisenin Narbonne'de cereyan ettiğini ve bu sene de piyangonun Norviç'e rastladığını söylemişti.
Bazıları bu vak'anın 1160 senesinde olmuş ve Yahudiler tarafından işlenmiş bir iğneli fıçı cinayeti olduğunu tespit etmiştir. Monumenta Germania Historicay cilt VI, tarih kitabında bundan bahsolunur, ayrıca Polychronicon, kitabında, R. Higdon, ve R. Grafton'un Chronicles adlı eserinin 46.ncı sahifesinde bahsi geçmektedir.
Sene 1181. Bury St. Edmunds'da Hamursuz bayramında Robert isminde bir Hıristiyan çocuk kurban edilmiş. Buna karşı Hıristiyan cemaati zavallı çocuğun cesedini hazin bir merasimle mahallî kiliseye gömmüşler ve İsa gibi mukaddes kabul ettikleri bu cesedin bu küçük kiliseye mucizeler getireceğine inanmışlardı.
Bu vak'a Kanterburi'nin Gervase Kronikinde kayıtlı olup yazarı Rohrbacher'dir. (Chronicle of Gervase of Caterbury)...
Büyücülük goyim hahamlar hamursuz bayramı iğneli fıçı kanlı börek Kasidim mezhebi muharref bozulmuş tevrat sanhedrin hahamları talmud yahudilik yamyamlık