Kansere isyan edip şehadet dileyen dava adamı: Gün Sazak - İsrafil K.KUMBASAR
Bugünkü YENİÇAĞ »ANASAYFAYAZARLARSİYASETEKONOMİDÜNYAGÜNCELSPORFOTO GALERİVİDEOKİTAPDİĞER »TEKNOLOJİBİLİMOTOMOTİVMEDYA POLEMİKKÜLTÜR SANATZAMAN TÜNELİSİNEMAZAP DEDİKDİZİ-RÖPORTAJKONUK KALEMARAŞTIRMABASIN İLANREKLAMSAĞLIKKansere isyan edip 'şehadet' dileyen dava adamı: Gün SazakAna Sayfa» Yazarlar» İsrafil K.KUMBASAR27.05.2008 00:00İsrafil K.KUMBASAR
Gün Sazak. ‘Devlet’ ve ‘dava’ adamı. 26 Mart 1932 tarihinde Ankara’da doğdu. Babası Eskişehir’in Mihalıççık ilçesinin Sazak köyünden milli mücadeleci Emin Sazak Bey, annesi ise Kayı köyünden Ayşe Hanım’dır. İlk, orta ve lise tahsilini Ankara’da tamamlayan Gün Sazak, daha sonra Amerika’ya giderek California State Polytekhnic’de ‘ziraat’ üzerine eğitim aldı.Türkiye’ye döner dönmez, bir taraftan tarımda ‘modern teknolojinin’ kullanılmasına öncülük ederken diğer taraftan da ‘inşaat’ işlerine girdi.1971 yılında Alparslan Türkeş ile tanışarak Milliyetçi Hareket Partisi’ne katıldı ve ilk kongrede ‘Genel Başkan Yardımcılığı’ görevine getirildi.1977 seçimlerinden sonra kurulan koalisyon hükümetinde milletvekili olmadığı halde, dışarıdan Gümrük ve Tekel Bakanı olarak görev aldı.27 Mayıs 1980 günü eşi ile gittiği bir ziyaretten dönerken, ‘Dev-Sol’ üyesi teröristler tarafından ‘çapraz ateşe’ alınarak şehit edildi.Eskişehir’in Sazak köyünde toprağa verildi.* * * Yüksek ahlakın ve yüksek karakterin timsali olan Gün Sazak, siyaset içinden ‘devlet adamı’ olarak çıkmayı başaran ender şahsiyetlerden biridir.Rahmetli Başbuğ Alparslan Türkeş’in AP ve MSP ile birlikte koalisyon hükümetini kurarken, adı ‘yolsuzluk’, ‘rüşvet’ ve ‘suiistimaller’ ile anılmaya başlanan Gümrük ve Tekel Bakanlığı için ilk aklına getirdiği isim Gün Sazak’tan başkası değildi.‘Yurt dışında’ ilk ihaleyi alabilecek kadar başarılı bir işadamı olan Sazak, bütün işlerini bir kenara bırakarak hemen yeni görevine koyuldu.Yalnızca ‘5.5 ay’ bakanlık yaptı, ama bu 5.5 ay içerisinde ‘55 yıl içerisinde’ gerçekleştirilmesi mümkün olmayan icraatlara imza attı.“Başkaları ne der?” korkusuna kapılmadan, sorumluluğu altındaki ‘kadroları’ baştan ayağa yenileyen Sazak, gümrük ve sınır kapılarını kısa sürede ‘yolgeçen hanı’ olmaktan kurtardı.Ülkeyi ‘içten’ ve ‘dıştan’ çökertmeye çalışan soyguncular, silah tacirleri, uyuşturucu kaçakçılarıları, onun ‘dürüstlük’ anlayışı karşısında şaşkına döndü.Hizmetlerinin karşılığını ‘hayatı’ ile ödedi.* * * Türk İslam Ülküsü’nün fikir önderlerinden Seyyit Ahmet Arvasi, kızıl kurşunlara hedef olan merhum Sazak hakkında şöyle yazıyordu:“Evet, ‘Mavi Gömlekli Şeytan’, istediğin oldu. Aziz Gün Sazak da öldürüldü. Kulislerde bir Babrak Karmal kahpeliği ile Türk milliyetçilerine öfke kusarken, şimdi sahnede ‘sahte üzüntü’ mesajları yazıyorsun. Akıttığın bunca milliyetçi ve ülkücü kanına rağmen hâlâ doymadın mı? Nedir? Nedendir bu bitmez tükenmez kinin? Sen ‘kanlı’ parmağınla bizi işaret ettikçe, ‘karanlık’ köşelerden üzerimize kızıl mermiler boşalıyor. Kimsin, nesin sen? ‘Sen’ de, ‘kızıl manyakların’ da dayandığın ‘kızıl imparatorluk’ da Allah’ın izni ile kahrolup gideceksiniz. Biz ise, meşru zeminlerde ve sabırla size gereken cevabı verilmesini ümit edecek ve Allah’ın ‘kahhar’ sıfatı ile tecelli etmesini bekleyeceğiz.” * * * Şehadetinden bir süre önce kansere yakalanan Gün Sazak, bir gün büyük saygı gösterdiği Alparslan Türkeş’in karşısına geçerek şöyle isyan ediyordu:- “Fidan gibi gençler şehit oluyor, ben ise kanserden öleceğim, bu ne biçim kader?” Türkeş ise gözlerinden yaşlar süzülen can dostu Sazak’ı şu sözler ile teskin ediyordu:- “Ölüm Allah’ın emridir, sebebini ancak o bilir.” Sazak, Amerika’ya giderek tedavi oldu, kanser illetinden tamamen kurtuldu. Ancak, çok istediği ‘şehadet’ eninde sonunda bir gün gelip onu buldu.Şehadetinin üzerinden tam 28 yıl geçti.Bir zamanlar onu ve dava arkadaşlarını gözlerini kırpmadan katleden ‘taşeron’ kızılcıklar, şimdi tarih önünde kendilerini aklamak için “Aslında biz de vatanseverdik, ama kullanıldık” demeye başladılar.Her yıl arkasından anma törenleri yapanlar ise, bugüne kadar onu toplumun hafızasına kazabilecek ‘bir tek kalıcı eser’ ortaya koyamadılar.* * * Yolunuz yolumuzdur, ey Gün Sazak.Seni ve arkadaşlarını asla unutmayacağız.Ruhunuz şad, mekanınız cennet olsun.