9- Neslican'ın ölümünde bile laiklik düşmanlığı yaptılar
2- Polis kılıklı çetenin ellerine tutuşturduklarıyla öten iki medya bülbülü - 21.09.2019
4- Galatasaray Başkanına açık mektup - 06.07.2019
5- Galatasaray'daki kriz nasıl çözülür - 28.03.2019
29.06.2018 13:02 Karakter boyutu :
Bir seçimi daha geride bıraktık. Bu seferki farklıydı. Parlamenter sistemden başkanlık sistemine geçildi. Hem de en kötü formuyla düzenlenmiş olanına…
MEVCUT PARTİ BAŞKANLARINA BAKIN, HEMEN HİÇBİR DEMOKRATİK EĞİLİM GÖREMEZSİNİZ
Birilerine göre gerçekten kuvvetler ayrılığına geçiş yapılacaktı. Algı operatörleri halkı ikna etmeyi başardı. Şaibeli bir YSK kararı sonrası yeni sistem 16 Nisan 2017’de kabul edilmiş oldu.
Baştan söyleyelim. Başından beri gerçek kuvvetler ayrılığına dayalı başkanlık sistemini savundum. Ama getirilen kuvvetler birliğine dayalı bir başkanlık sistemiydi. Bu yüzden karşı çıktım. Halk oylaması öncesinde bir grup arkadaşla “Hayırlı Konvoy” çalışmalarını da bu yüzden yaptık.
Aslına bakılırsa Türklerin genetiğine başkanlık sistemi daha uygun… Bunu doğrulamak için derin analizlere girmeye gerek yok. Mevcut parti başkanlarına bakın, hemen hiçbir demokratik eğilim göremezsiniz. Spor kulüpleri de benzeri durumda. İktidarı ele geçiren her şeyin en iyisini bildiğini sandığı için tek adam olmayı çok seviyor. İşte bu yüzden iktidarların mutlaka denetlenmesi gerekiyor.
Erdoğan 16 yıldır ülkeyi yönetiyor. Kendisine kalırsa vesayet kurumlarının tasfiyesi uzun zaman aldığından devleti istediği gibi yönetemedi. Aslında var olan yapıyı iyi işletmek gibi bir yaklaşımı, ilk yılları hariç tutulursa, hiç olmadı. Bazen meşru, bazen gayrimeşru şekilde sistemi değiştirmeyi amaç edindi. Başardı da… Artık bundan sonraki başarısızlıkların tek sorumlusu kendisi ve destekçileri olacaktır. Ama bu arada Bağdat harap olmazsa tabii…
Seçim sonuçlarının hayırlı olan kısmı burasıdır. Düne kadar kendine yük olduğunu varsaydığı ne varsa ortadan kalktı. Meydan kendisine kaldı. Bundan sonrası şunun ispatı olacaktır: Sorunlu olan eski devlet yapısı mıydı, kendisinin yönetim biçimi mi? Hep beraber göreceğiz. Haklılığımız da o zaman ortaya çıkacak. Ülke çok uzun zamandır kötü yönetiliyor-kendisinden önce de- artık daha kötü yönetileceğini söyleyebiliriz. Zira birleşik akıl yaratmak yerine bir kişinin aklıyla yönetilecek ve her geçen gün demokrasiden uzaklaşacağız. Zayıflatılan kurumsal kimlikler tamamen ortadan kalkacak…
Doğrudan seçim sonuçlarını tahlile girmeden bir konuya daha açıklık getirelim: Öyle iddia edildiği gibi ülkede demokrasi yok. Sandık demokrasisi var. Buna da demokrasi denemez haliyle. Ayrıca devletin bütün erkleri bir merkez tarafından kontrol edildiği için seçim güvenliği konusunda yıllar öncesine göre geriye düşülmüştür. Buna son örnek seçim gecesi akıllarınca kutlama yapan silahlı gruplardır. Oturduğum mahalle, gece geç saatlere kadar silah sesleriyle yankılandı. Çocukluğumuzda izlediğimiz Teksas filmlerindeki gibiydi… İnsanlar balkonlarına çıkmaktan çekindiler. Utanç verici bir durum!
En azından sandık demokrasisi var denir mi? Şüpheli. Önce parmak boyası uygulaması sonlandırıldı. Ardından mühürsüz oyların geçerliliği sistemi getirildi. OHAL koşullarında seçime gidildi.
Şimdi sandık sayısının farklılığı üzerine bir tartışma sürdürülüyor. Ayrıca Adil Seçim Platformu’nun seçim sonuçlarını merkeze aktarmak için kurdukları sistem o gece çalışmadı ya da çalıştırılmadı. Bunların ne ölçüde sonuçlar üzerinde etkili olduğunu ya da gerçeği yansıttığını bilmiyoruz. Sonuçları da bunlar üzerinden analiz etmemeyi tercih ederim. Ama içinde bulunulan koşullarda sandık demokrasisinin bile yaralı olduğunu vurgulamak istedim.
Cumhur İttifakının (Cİ) seçim öncesinde İYİ Parti’nin seçime sokulmaması ve Saadet Partisi’nin Cumhur İttifakı’na dahil edilmesi stratejisi tutmadı. Ardından Meral Akşener ve Temel Karamollaoğlu seçim kampanyası süresince görünmez kılındı. Muharrem İnce’nin görünür kılınması için de özel bir gayret gösterildi.
Cİ, Millet İttifakına (Mİ) FETÖ ve PKK üzerinden vurmayı da önemli ölçüde başardı. Mİ de bu yüklenmeye öyle veya böyle fırsat verdi. Zira Mİ’nin aklında ikinci tur vardı. Oysa ilk turu geçemeyenin ikinci tura odaklanması yanlıştı.
İnce’nin mitinglerde yarattığı coşku çok değerliydi ama kendisi fazlaca polemik yüklüydü. Hele hele çok haklı olduğu apolet sökme konusunda hem yanlış ifade kullandı hem de gereksiz bir şekilde konuyu uzattı. Güzel konuştuğu için belagatin şehvetinden kendini kurtaramadı. Kitleyle kurduğu iletişimde başarılı olduğu açık… Umut yarattı. Ancak umuttan öte güven yaratmalıydı. Neyi, nasıl yapacağını açıklamasını bekliyordum. Bunları bulduğumu söyleyemem.
Üç temel ihtiyaç vardı: Birincisi ülkenin Ankara’dan yönetilmesi, ikincisi hukuk devletinin yeniden tesisi, üçüncüsü ise ekonomik yangına çözüm üretilmesi.
Ülkede terörün sürdüğü, 15 Temmuz’dan kaynaklı gelişmelerle Suriye’nin kuzeyindeki ABD politikalarından doğan tehlikelerin ayan beyan ortada olduğu bir ortamda abartılmış da olsa beka tehdidi Cumhur İttifakı bileşenlerince çok iyi kullanıldı. Vatandaşın bu tehdidi hissetmesi bizim toplumumuzda özgürlük gibi temel değerlerin göz ardı edilmesini meşrulaştırıyor. Bu gerçek ıskalandı. MHP’nin oylarının kaynağını araştıranların bu noktaya odaklanmasında fayda umulur. Erdoğan’ın OHAL’i kaldıracağım vaadi de hukuk devletinin yeniden tesisine yönelik cevap mahiyetindeydi. Netice olarak Erdoğan ilk iki ihtiyaca da cevap verirken muhalefet bloku sadece ikinciye odaklandı. Tarafların ekonomik vaatleri de abartılıydı. Ulufe dağıtımı gibi vaatler sıralandı. Aklıma İsviçre’de yapılan referandum geldi. Devletin her ay düzenli maaş verme teklifini halk kabul etmemişti. Biz ise keke göz koymuştuk bir kere… Ekonomi yeni dönemde iktidarın başını ağrıtacak. Zamlarla yaşamaya hazır olalım.
HAYRET Kİ HAYRET
AK Parti açık bir şekilde oy kaybetti. Erdoğan, MHP sayesinde ilk turda seçilebildi. Seçimin kazananı Devlet Bahçeli oldu. Hem kazandı hem de kazandırdı. Artık iktidar politikaları üzerinde önemli bir nüfuza sahip olacaktır. Bunu açıkça ifade eden bir genel başkan yardımcısı görevden alınsa da işbirliği sürecek gibi duruyor. Elbette uzun ufukta bunun bir garantisi yok. Erdoğan’ın kafasından ne geçtiğini ancak zaman gösterecektir.
MHP oylarının kaynağı da önemli ölçüde AK Parti’li seçmen gibi duruyor. 1 Kasım’da AK Parti’ye giden seçmen geri dönmüşe benziyor. İki parti, 12 Eylül’ün ideolojisi olarak beliren Türk-İslam sentezi fikriyatının doğal yansıması haline geldi. MHP içindeki laik oyların da İYİ Parti’ye gittiği anlaşılıyor.
Daha yüksek oy alacağı beklentisi taşıdığım İYİ Parti beklenenin altında oy aldı. Şahsi tahmin yanılgım da bu noktada oldu. Saadet Parti’nin de % 3’lük bir seviyeye ulaşamaması da ikinci yanıldığım husustu.
Seçimin sonucunda, İnce yeni bir siyasi aktör olarak sahneye çıktı. Seçim gecesi söz verdiği saatte açıklama yapmaması ve fazla polemikçi yaklaşımı bir lider için eksikliktir. Eğer doğru bir program ve kadro oluşturabilirse önümüzdeki dönemde daha çok kabul görecektir.
Kılıçdaroğlu, Mİ’nin kurulmasında önemli bir rol oynasa da artık liderliği içeren bir siyasi yaşamdan ayrılmalıdır. Çanlar onun için çalıyor. Her ne kadar kendisi rahmetli İsmet Paşa gibi duymazlıktan gelse de…
Oy verdiğim sandıkta oy kullanma dışında da bulundum. İlgili okula değişik aralıklarla gittim. Kabul etmek gerekir ki AK Parti son derece disiplinli ve organizasyon kapasitesi yüksek bir örgüte sahip. Buna mukabil Adil Seçim Platformu kapsamında çalışan fedakâr, üstün nitelikli ve çalışkan insanların da yıldız gibi parladığını ve devlete duyulan güvensizliği önemli ölçüde telafi edecek çabayı ortaya koyduklarını kabul etmeliyiz. Onlara borçluyuz.
Anlamadığım husus ise bu denli vasıflı insanların kurdukları iletişim sistemlerinin çökmesi, bu sistemin bir şekilde yedeklenmemesi ve sistem çökse bile klasik yöntemlerle ulaşılan sayım sonuçlarının bir merkezde toplanıp halka açıklama becerisinin gösterilememesi olmuştur. Hayret ki hayret!
CHP Genel Merkezi’nin bir yandan ‘sandıklara sahip çıkın’ açıklaması yaparken diğer yandan ellerine ulaşan sonuçları yayınlamakta aciz kalması da geceye damgasını vurmuştur.
AK Parti tabanı-Erdoğan ilişkisine gelince… Liderliğin en temel göstergesi insanların içindeki enerjiyi açığa çıkarma becerisidir. Bu konudaki vasıflarından şüphemiz yok ama dikkat çeken bir hususa değinmekte yarar var. Öyle bir kitle ki Açılım yapılırken de, Açılım terk edildiğinde aynı desteği veriyor. Suriye’de Erdoğan ABD ile yürürken de, ABD karşıtlığıyla iş tutarken de aynı desteği veriyor. FETÖ ile birlikte iş görürken de, onunla kavga ederken de aynı desteği veriyor. Örnekler çoğaltılabilir. Sorgulamadan kabul etmeye meyyal, duygusal bir bağdan bahsetmek mümkün. Ama izaha muhtaç bir durum…
Donatım, eğitim ve inanç boyutunda hazırlık ve uygun yığınak yapmayan; doğru stratejisi olmayan ve bunu uygun taktiklerle sahaya yansıtmayan orduların tesadüfen dahi olsa savaş kazandığı görülmemiştir. Bütün bunlar yapılarak da savaşın kazanılamadığı olur ama önce bunları eksiksiz yapmak mecburiyeti vardır. Seçim de, silahsız ve hilesiz bir savaştır ve kazanmak için savaşla benzer stratejiye ihtiyaç duyar.
Savaşı kaybeden de savaşta ölmediğine pişman olmazsa yeni bir savaşı kazanması beklenemez...
akp mhp ak parti muharrem ince recep tayyip erdoğan meral akşener iyi parti temel karamollaoğlu saadet partisi ismet inönü kemal kılıçdaroğlu