Özlemek. — Storia.me
Herhalde ayrıldığımızdan beridir özlüyorum seni. Önceleri aşıktım, çok seviyordum ve burnumda sızlıyordu yokluğun.. ama sonra hayatıma devam etmeyi öğrendim ve seni bir şekilde " silmeye" "bastırmaya" çalıştım. Adını bile anmıyordum, adın bana yasaktı, beynime de yasaktı.
Sonra bastırmamayı seçtim, sorgulamayı, neden yanımda yoksun diye ilişkimizi değerlendirdim 2011'den beri. Çabalamıştım ve sonunda da kaybetmişim gibi hissettim. Seni ne kadar seversem de seviyim, sana ulaşamıyordum. Üniversitedeyken ya da dünyanın hangi ülkesine gittiysem de emin ol-dünyanın öbür ucunda- sen aklıma geldin. Aklımdan hiç çıkmadın, seni sevdiğim günden beri aklımdan bir dakika çıkmadın.
Ama ne oldu Bay Gözlük? Bu kadar severken biz niye ayrı düştük? Mesafeler mi? Ben ona katlanmaya hazırdım, zaten bir sene katlanmıştım seni görmeden. Ama o da fazla gelmeye başlamıştı bir zamandan sonra. Herkesin yaptığı gibi boynuna sarılmak,o kokunu içime çekmek, el ele yürümek istiyordum. Ama sen, oradayken, bu kadar iletişim kopukluğuna nasıl olabilirdi? Sen gittikten sonra, ya da ayrıldığımızdan beri bomboş hissetmiştim. Sanırım hala öyle. Sen gittiğinden beri kimseyi sevemedim, boynuna bir kere sarılıp, kokusunu içime çekmedim kimsenin...
O gün evlenen arkadaşlarımdan birinin fotoğrafını gördüm. Sonra düşündüm seni damatlık içinde. O kadar uzakta geldi ki, ama seni öyle hayal etmek o kadar güzeldi ki. Evden beni almaya gelişin, elimi tutuşun o damatlık içinde. Hiç bir zaman düğün gününü düşünen, gelinliğini düşünen kız olmadım. Ama sen varken işin içinde, ben hep geleceği düşündüm. Hatta çocuğumuzu bile. Aşık olduğum adamdan çocuk doğurmak- o kadar güzel, o kadar değerli bir histi ki- hayal etmesi de o kadar güzeldi ki.
Sen bana lazımdın,
ama bunu yüzüne söyleyecek kadar
Eski sevgili yansıması bölüm üüüçç