Ama...: 03.38 - Zamanın Neresindeyim?
Gönderen Martin Tambourine zaman: 03:42
Mia Wallace 31 Mayıs 2016 11:43
uzuun zaman sonra.
iyi geldi bu blog. özlemişim.
Martin Tambourine 31 Mayıs 2016 14:33
Oooooooooo, Miaa nasılsın yahu, özlettin kendini hahaha.
Teşekkürler, gene beklerim efem =)
Adsız 3 Haziran 2016 18:55
bir arkadaşım bana bir kelime öğretti weltschmerz sen de bak. bir kelime de benim bakıp buldugum kelimelerden gelsin saudade.konudan bağımsız gibi oluyor ama değil aslında kendi kafamda cagrisimlari beni bu iki kelimeye getirdi konuşmak istediğim kimse yok bunları ne kadar çok şey yesillendirmesine rağmen içimde bi sürü kapı acmasina rağmen sen nasıl yazmak istemiyorsan ben de agzimi açmak istemiyorum buraya yazmak geliyor içimden çünkü görmek iyi gelmiyor bazen bildiğim şeyleri.Bura iyi belli bi süre daha agzimi burda acicam.sen de yaz
Martin Tambourine 6 Haziran 2016 01:19
Sanırım Ceren ile mi ne konuşmuştum bu konuyu, Almanca bana Ceren'i hatırlatır. Ceren buraları okuyor mudur bilmem ama selam ona da. Seneler var kendisiyle yazışmadım; sevdiğimiz insanlardandır kendisi hahaha.
Saudade aslında biraz bilindik, yani ben daha önce duymuştum doğrusu. Ama aklımda yer etmemişler mi, ı-ıh. Teşekkürler =)
Aç, yaz, dök, valla ne yalan söyleyeyim benim hoşuma gidiyor böyle konuşmak. Kendi kendime yerine senle konuşuyorum kaç yazıdır oh. Gerçi bütün adsızlar sen misin bilmiyorum da bence sensindir, o kadar geniş hayran kitlelerine ulaşmadım henüz hahahaha.
Benim yazmak istememe nedenimi şu an düşünüyorum da, sanırım yazmak kadar yaşamak da mühim. Belki ben şu anda yaşama safhasındayımdır.
Adsız 6 Haziran 2016 18:45
Nasıl yaşamak? Bir de nasıl, yaşamak?
Bir bulantıya benzer bişey.(bunları anltırken bir sorun gibi anlamdığını düşünüyürum, sonuçta hissettiğimiz şeyler yaşamımızın kokusu gibi değmediği yer yok, siniyor ve bizi belli bir fotoğrafta resimde yaşatıyor hatta bu kokunun yarattığı renkler değişiyor ve o fotoğraf resim her neyse renkleri sürekli değişen bi hal alıyo tonları hele hep hatta bazı gecelerime öyle bir düşüyor ki disco topu misali müzik eşliğinde dans etmekten kendimi alamıyorum ahahah en uzun parantez cümlem).gerçekte de kusamam zaten ama burdaki kusamamakta hepimiz biraz daha eşitiz galiba.
Martin Tambourine 6 Haziran 2016 22:42
Bence ben seni tanıyorum. Baş harfin bence B ile başlıyor. Hahaha bu da sapık gibi oldu.
Bu işler biraz da böyledir. Önce yaşaman sonra yazman, sonra yazmak istememen, sonra yazman, sonra neden yazdım ki demen, yazmıyorum demen, sonra gene yazman, sonra yazının kendi başına bir yerlere gitmesi, sonra onu toparlaman, sonra senden-senin yaşamından tamamen bambaşka bir yere doğru gitmesi, artık senin olmaması, onun seni şekillendirmesi tersinin olacağı yerde.
Evet. Sanırım "yazma" için yaşamadaki en mühim şey mutsuz olacağını bile bile yaşamaktır.
Adsız 6 Haziran 2016 22:48
Geçen seneden beri takip ettigim arada yaz diye dürtukledigim son zamanlarda daha bi paylaşıma geçmek istediğim yer bura tanımıyorum seni ama baş harfim doğru garip:) niye tanidigin hissine kapildin throl olayını bu kadar sıkıcı yapan var mıdır bilemedim :D
Martin Tambourine 7 Haziran 2016 14:16
=) Ben seni "defter" mahlası ile bildiğimiz B. sandım; olmadı başka bir tanıdığım daha var onunla da uzun süredir görüşmedik o. Meğer ikisi de değil, ikisine de küseyim ben en iyisi. Heh.
Neyse güzel ya ama böylesi. Her neyse, okulumu patlattılar sevgili adsız, bir zamanlar bütün günümü geçirdiğim yeri, delirmemek elde değil.
Adsız 8 Haziran 2016 18:25
Iletisimin kesilmesinden gerçekten yoksun kaldığın bi insana bile iletişim kurmamak haline geliyoruz( ben ben benn) sanki zaman aşımı sonrası patir kütür eksiliyor zaten doğal geliyo kötü.Bi inancim yok ki daha küçükken inanırdim dinsel olgulara çoğu şey kotuyken hop giderdim bir dua bi sey bu olmadıysa ya da olduysa sonrasında senin için daha iyi bişey olcak diye filan bi sürü şey şu an bu da yok daha da kötüye gidebilir.bir çok hayat da öyle giderek bitmiş zaten.adaptasyon nedir bilmiyorum hiç Mr. Tamb
Martin Tambourine 18 Haziran 2016 13:53
Zamanla öğreniliyor sanırım sevgili adsız, vallahi ben de bilmiyorum ama zamanla öğreniliyor böyle şeyler, farkına varmamaya başlayınca bazı şeylerin buna adaptasyon deniyor.