O Büyürken Biriktirdiklerim: Mayıs 2012
Ga-gın Diye Birşey
Evet ga-gın diye birsey. 2 gundur en favori kelimemiz. Ne demekse artik :)
Buaksam ve hala devam eden bir yagmur var sehrimizde. Bu saate bunlari yaziyor olmamin sebebi gaginlar ve ilkkez farkettgim,bir tepkin
Gokgurultusunu ilkkez duydugunda isaret parmagini kaldirip gozlerinde saskin bakislarla "ga-gın'' dedin. Oyle guzeldin ki:))
Ayrica buaksam domatesli makarna yedik birlikte, domatesler organik :) disarida hala yagmur ve gok gurultusu var. İlk defa evden post yaziyorum vede bu saatte. Sanirim ilk ve son olucak bu ev postum. İpad den yaziyorr olmak oldukca zormus blogta. Sabah ilk isim bu postu duzenlemek olacak Saat 01.18 suan istedigim tek sey senin bu gorultusu den uyanmaman. Korkmaman. Kendimede senin uyku perinden birazcik uyku
İmza: uykusu kacmis bir anne..
Artık 14 Aylığız
Ne çabuk büyüyorsun sen güzel kızım :) Hiç şikayetçi değilim.. Bilakis büyüdüğüne şahit olmak, sana sevinmek, şaşırmak! Binlerce kez şükür ediyorum.
Daha dün gibi papatya kokusu saran hastane odasında seni kucağıma alışım, bakıp bakıp sevinçten ağlayışım. Daha dün gibi o gün ziyaretimize gelenlere, telefonda görüştüklerimize - Ben anne oldum deyişim..
Oldum ya güzel kızım. Ben sayende herşey oldum, oluyorum.
5 Çok Erken, 5 Buçukta Çok Erken
Burada da yazmıştım.
Umarım bu imzalar işe yarar. Umarım 5-5,5 yaşındaki pijamalı çocuklar bu sisteme dahil olmaz. Umarım "benim çocuğum ohoooooo 5,5 yaşına gelinceye kadar!!!" demez kimse. İLKOKUL İÇİN 5BUÇUK ÇOK ERKEN . Sizde imzalayın..
Yaşasın Süt Anneler
Aslında uzun zamandır bu konuyla ilgili yazma fikrim vardı, az önce Sade Anne'nin bu yazısını okuyunca hayata geçirdim fikrimi..
Hamileliğim boyunca bende tüm anneler gibi bebeğimi sütümle besleyeceğim güzel günleri düşündüm.
Doğum yaptığım hastane bebek dostu bir hastaneydi. Kadın hastalıkları ve doğum servisinin bulunduğu katın koridorlarında,duvarlarında anne sütü ile ilgili yazıları, bebek resimlerini her okuyup gördüğümde bu duygum daha çok depreşti. Kızımı kucağıma aldıktan sonra gerek evde gerek hastane sık sık emzirdim.. Doğum yapmışlığın, bebeğini kucağına sağlıkla almışlığın getirdiği neler varsa bende de vardı hepsinden.Ve birde sonrasında başlayan lohusa sendromu ! Devamını Okuyun »
Çalışan Anne Olmak :(
4 yıl öncesine kadar kendim için çalıştım, artık ailem için, kızım için çalışıyorum.. Hemde çok çalışıyorum. Yaşam kalitemiz iyi olsun, kızım rahat büyüsün,bizi güzel bir gelecek beklesin, ekonomik özgürlüğümüz olsun. Yani bende herkes gibi ihtiyaçtan ve daha iyi yaşamak için çalışıyorum. Özel sektörde çalışmanın verdiği bazı olumsuzluklarım ve can sıkan durumlarım var, çalışanlar bilir. Bunların en başında mesai saatleri geliyor. Yazın gelmesiyle birlikte, günler uzadı ama işler bitmez oldu ! Hal böyle olunca değişik ruh hallerine bürünmeye başladım.. Geçen hafta içinde akşam saat 22.00 ye kadar süren mesailerim beni işten soğutup, kızım için vicdan yapmaya kadar götürdü. Çok şükür ki kızıma anneannesi bakıyor, ama yetmiyor ! Şuan bana daha da ihtiyacı olan ve çook çabuk büyüyen Elif Ada bence artık herşeyin farkında. Özlüyor..
Beni çok özlediğini, işten döndüğümde birbirimiz kapıda ilk gördüğümüz saniyede kalbimin çok derininde hissedebiliyorum.. Ve o saniyeler beni çoook ama çook üzüyor malesef. 24 saatlik zaman diliminde toplamda yarım saat onunla olmak zorunda kaldığım akşamlar başladı.. Bu akşamlarda çoğu zaman masadan yemek yemeden kalkıyorum. Biz 22,15 gibi akşam yemeği yerken kızımın uykusu geliyor. Uykuya olan istek ve bir yandan da bana olan özlem karışınca ortaya karışık bir ağlama senfonisi çıkıyor.
Ne mutlu bana ki Rabbimin izniyle senin sayende bende bugünü kendime adledebiliyorum..
Çok şükür bana ki bugünü daha farklı yaşayabiliyorum..
Eskiden bugünde annemin elini öpüp kutlardım.. Sen henüz konuşamadığın için bugün olmasada, bir gün bana o güzelliği yaşatacağın günleri heyecanla, sabırsızlıkla, aşkla bekliyorum.. Seni Çok Seviyorum Annem..
Tüm annelerin Anneler Günü kutlu olsun.. Aslında hergün bizim.. :)
Senden önce & Senden sonra
"Madem seninle ilgili önemli şeyleri unutmamak, sana da okutmak için yazıyorum bloğu; ozaman bunu çok önceden yazmalıydım aslında" dedim azönce kendi kendime. Kdv raporu hazırlarken o an bıraktım kalemi elimden.. Başladım bu satırları yazmaya.
2,5 yıllık evliyken müjdeledim ailemize "seni". Dün gibi aklımda..
""Ramazan ayının ilk Cuma günüydü..
Niyetliydim o gün.. İçimde bir his vardı, henüz kesin ve emin olmadığım için kimseyle paylaşmadığım bir his. Kesin ve emin olmak için iş çıkışı eczaneye uğradım, daha eczanenin kapısından girerken kalbim çok hızlı atmıştı.. Oruç tutmanın verdiği hafiflik ve içimdeki hissin heyecanı karışınca aceleyle test alıp çıktım. İftardan sonra daha fazla dayanamaycağımı anlayıp görmek istediğim o iki çizgi içindi herşey.. Tek çizgiyle çift çizgi arası o kısacık zaman bana hayatımın en uzun ve en kısa anlarının ilkini yaşattı. İkinci çizgi giderek koyulaşmaya başladığında yanaklarımın rengininde koyulaştığını hissettim.. Şimdi bunları yazarken o günleri tekrar yaşıyorum sanki.. Baban yemekten sonra hemen çıkmıştı evden işyerine, yarım kalan işlerine devam etmek için.. Ben bu mutlu haberi ilk O'nunla paylaştım tabiii telefonda.. 10 dk geçmedi baban eve döndü :) ağlayarak anlatıp -çift çizgi, çift çizgi dedim.. Sonrası hızlı bir telefon trafiği yaşandı. Baban daha yoldayken halanları arayıp haber vermiş.. Ben anneanneni aradım, arandım, anlattım...
Sonra zaman su gibi aktı sanki. 9 ay bana hayatımın en uzun ve en kısa anlarının ikincisini yaşattı. Herşey benim için farklılaştı, yada herşey farklıydı aslında ben yeni farketmeye başlamıştım :) Karnım büyümeye başladıkça içimdeki heyecanda büyüdü, büyüdü.. Çok şükür güzel bir hamilelik geçirdim. En çok turşu yedim..Hatta bir ara turşu suyuyla kahvaltı bile yaptım.. :) Sen karnımda 4,5 aylık olduğunda senin bir prenses olduğunu öğrendik. Öncesinde sıkça erkek bebek rüyaları görsemde, çevremizdekiler -Erkek, erkek. Karnından belli (!) deselerde beklenen olmadı.. Hep "sağlıkla gelsin" diye dua ettim.. Zaman ilerledikçe, sen büyüdükçe sana olan merakımda büyüdü.. Tüm kontrollerimiz, testlerimiz, şeker yüklemeleri, kilo alma durumumuz, ultrason resimleri herşeyinin çok güzel ve sağlıklı olduğunu söylesede en çok merak ettiğim şey kime benzediğindi? Nasıl bir yüzün vardı, hele son zamanlar ultrason fotoğrafların yetmemeye başladı. Sabrın ne olduğunu öğrendim..!
Doktorumuz 15 Nisan dese de miladımıza öyle olmadı.. Sana 29 Mart Salı sabahı 9:15'te kavuştum. Bir gece önce bitmek bilmeyen çok uzun ve kısa bir gece geçirdim.. Böyle anlarımın üçüncüsüydü o gece.. Sabah olmak bilmedi.. Hastaneye gittiğimiz o günde bile ben asansör kullanmak yerine merdivenleri yürüyerek çıkmayı tercih etttim.. Kimseye itiraf etmediğim bir korku vardı içimde, heyecanım her halimden belliydi.. Korktuğumu belli etmemek için kendi çapımda espriler yapmaya başladım.. Bana göre korkutuğumun kimse farkında değildi ! Ameliyathaneye kuş olup uçtum sanki.. O kadar çabuk ve hızlı bir süreç geçti ki.. Herşey o kadar güzel ve yolunda gitti ki.. Binlerce kez şükürkler olsun Rabbime.. O buz gibi ameliyathane bana ömrümün en kısa ve en uzun anlarından bir tanesini daha yaşattı.. Sedyeyle içeri girdiğimizde Tarkan'ndan bir şarkı çalıyordu.. Ve sonrasında Funda Arar'la devam etti.. Ne yazıkki o iki şarkının hangisi olduğunu hatırlamıyorum :) Çokta önemli değil zaten.. Çünkü senin o ağladığın anı, senin o güzel sesini duyduğumda bildiğimi bütün şarkıları çoktan unutmuştum.. Benim en güzel şarkım Sen oldun... Seni ilk gördüğüm an... Sanki seninle yeniden doğdum.. Dualarımın kabul olduğu, sana kavuştuğum an.. Aşık oldummmm.... Cennet kokunu ilk oan duydum.. Ameliyathaneden çıkarken hatırladığım tekşey... Herkese sorduğum soru: Kızım güzel dimi? Kızım çok güzel dimi :) ? Odamıza indiğimizde kocaman bir papatya demeti vardı kapımızda.. Papatyalar benim en sevdiğim çiçeklerin başında.. Tabi senden sonra :)