Defne'den...: 16 buçuktan 17 aylık :)
Tv yi açıp kapatıyor.
Çekmeceler hala ilgi alanımızda, ellerimizi kıstırıyor, evet canı acıyor ama vazgeçmiyor.
Mesele kavun, üzüm, kaşar peyniri ve zeytin vs ise kendi başına çatalını kullanarak pek güzel yiyor.
Yulaf ezmeli üzümle pişirilen sütü seviyor. Tat versin diye bisküvi veya bal veya pekmez katıyoruz. Şeker asla. Ama nadiren de olsa şekerele hazırlanmış sütlü tatlıların tadına baktırıyorum.
Taklit ediyor her yapılanı. Elinde bez yerleri, koltukları siliyor. Babası ellerini siler mi diye sorduğunda koşa koşa gidip babasının ellerini de siliyor :).
İstenilen hemen herşeyi getiriyor, bulamazsa arıyor odanın içinde. Cep telefonunu kapatıyoruz, ışığının yanmadığını farkederse kesinlikle reddediyor ve elinden fırlatıyor. Kızıyor kapalı bu ben konuşamam diye.
Bunlar dışında yeme-içme düzenimiz anne sütü dışında süt içmeye pek istekli olmaması dışında gayet iyi. Ben de süt ile hazırlamaya müsait olan herşeye katıyorum sütü ki o şekilde faydalansın. Doktor kontrolüne gitmedik son bir ay içinde. En son su çiçeği aşısı için gitmiştik. Hoş doktorumuz da sorun yaşamadığınız müddetçe getirmeyin hastaneye, buralar hastalık yuvasıdır dedi. Hele ki kış mevsiminde. Kalabalık günlerinde alışveriş merkezlerine de götürmeyeceğiz artık. Son iki haftadır genzi dolu doluydu ve burnu tıkandığından rahat uyuyamıyordu ama bugün dikkat ettim son bulmuş gibi.
İlk dişi 9. ayda göstermişti kendini, sonra yavaş yavaş 7 tane oldular ama birkaç aydır hiç belirti yok diğerlerinden. Doktora ilk gidişte sorulacaklara ekledim hemen kafamdaki bu diş gecikmesini.
Bana gelince gayet iyiyim çünkü kafamı yoran iki dosyadan biri ilerleme kaydederken diğeri sonuçlandı. Kocaman bir nefes aldı içim dışım, oh be!
O kadar çok şey var ki kafamda ve o kadar çok yazasım var ki ama yazmak isteğim en üst seviyedeyken vakit bulamıyorum, vakit bulduğumda da uykusuzluktan ve yorgunluktan nasibini almış bedenim yalpalarken, gözkapaklarımın üstünde kocaman cüsseli adamlar oturuyorlar ki aralayıp da yazamayayım.
Hazır baba-kız uyuyorken gidip makineden çamaşırları çıkarıp asmalı.............
Gönderen Defne zaman: Salı, Kasım 09, 2010
Etiketler: 17. ay, Hayat, Kızımız
Açalya 10 Kasım, 2010 08:03
1 buçuk yaşına ne kalmış?! tombilik ya! ne çabuk geçiyor yıllar Defneciğim
bugün kulaklarını çınlattım bol bol.
Adsız 10 Kasım, 2010 10:36
al benden de o kadar defnecim!
bizim bebelerin gelişmeleri, yaptıkları ettikleri hep aynı:) sadece yemek yeme, yedirme konularında biz hala sınıfta kalıyoruz.
çalışan annenin durumu çok zor. ancak eşekten düşen anlar:)
Papatya 10 Kasım, 2010 13:10
Amanin ben onun ellerini yerim ama:)
Defnecigim sevgiyle kucaklıyorum ikinizi e:)
defne naz 10 Kasım, 2010 13:58
O konuşmalar var ya 18. aydan sonra kopuyor. Artık yetişmek mümkün olmuyor. Bir de her söyleneni kapmaları yok mu? Artık nasıl konuşacağımı şaşırıyorum. Acaba yanlış bir şey söylermiyim diye. Defne'ciğim bu şirinelerin yeme zevkleri bile aynı. Senin yazdıklarını okuyunca Defnoşun eski hallerini okuyorum hep. sevgiler...
Defne 10 Kasım, 2010 23:57
zaman hakikaten hızla geçip gidiyor. Yahu insan kulaklarımı çınlattığını yazar da ne için çınlattığını yazmaz mı? Çatlatıyorsun meraktan :)!
Dante kuzusunu öpüver benim için.
Defne 11 Kasım, 2010 00:01
benzeşiyor halleri minik kuzuların ama yakında bambaşka huyları çıkacak herbirinin. Bakalım o zaman ne filmler çevireceğiz.
Defne 11 Kasım, 2010 00:02
biz de seni kocaman kucaklıyoruz.
Defne 11 Kasım, 2010 00:09
sizin günlük maceralarınızı da merakla bekliyor ve takip ediyorum. Defne şekerine bizden öpücükler...
birdamlacıkyağmur 12 Kasım, 2010 00:43
Sen hep böyle yaz Defne olur mu?
Bizi neler bekliyor öğreniyorum iyi oluyor.
Ve "Bayan herşeyin farkında"yı öp benim için.
Defne 12 Kasım, 2010 13:49
sağol. Sen de gün be gün Yağmur'un değişimiyle ve gelişimiyle mutluluğuna mutluluk katacaksın. Öperim ikinizi de.
Hande 23 Kasım, 2010 14:31
Ben de hala 16 aylık olup anne memesinde uyuyan tek çocuk benimki diye üzülüyordum..Çok sevindim birden..Bir diş hekimi olarak diş gecikmesi sorusuna ben yanıt vereyim istersen..Bazen dişlerin dirdü bir ayın içinde çıkar,bazen de 3-4 ay belki daha fazla bekleme süresi olur,çok telaşlanacak birşey değil..Beril'de de durum hemen hemen aynı, üstelik daha az bizdeki diş sayısı..
Kübra 23 Kasım, 2010 20:17
Defneciğim büyümüş artık yaa...Allah acısını göstermesin..kızlar büyüyünce annesinin en yakın arkadaşı oluyor, evin neşesi onlar Allah bağışlasın...sevgiler
Defne 23 Kasım, 2010 20:33
beni nasıl rahatlattın, sağol. Aslında sana sormak aklımdan geçmişti ama mesleki sorularla seni blogunda sıkmak istemedim. Zaten yazıyı yazdıktan birkaç gün sonra bir tane diş daha gösterdi gül yüzünü :).
Defne 23 Kasım, 2010 20:35
amin. Teşekkür ederiz. Bizden de sevgiler.
İsmail 02 Aralık, 2010 17:32