.......: bi lavstori
boz'du adı.yakın ilişki kurduğum ilk hayvan.sevdiğimi bilen,sevgisini aşırı gösteren,kocaman bir sokak köpeği.ama sanmayın işsiz güçsüz bir berduş.devlet memuruydu o, ölene kadar hem de.şehrin epey dışında bir sosyal tesiste oturuyoruz o zaman.hayatımın 16 yılı geçti orada.hala çok özlemle hatırlarım.babamın iş yeri tesis içerisinde.kocaman bir alan.ufak bir bina çalıştıkları yer.sorumluluğunda olan pek çok da ambar, depo vs.girişinde bir bekçi kulübesi.boz'u ve kardeşlerini bekçilerden biri bulmuş.boz ve iki kız kardeşi.nasıl ufaklar.bebecikler.bi şekilde anneleri ölmüş olmalıydı.kış günü, nasıl olduysa gelip bekçi kulübesinin civarına sığınmışlar.babam çok ilgilendi onlarla.zaten ailecek çok hayvanseveriz ya,babam ağır misafirlermiş gibi ilgilendi, ilgilendirdi onlarla.ilk zamanlar sütler, ekmekler vs.sonraki zamanlar kasap mamulleribebecikler büyümeye başladı.nasıl güzeller, oyuncular ve belli ki çok da akılllılar.biri-boz renkli olanı-erkek.diğer ikisi siyah ve dişi.alıştılar ya oraya, artık hep oradalar.bekçilerden birkaçı sıcacık kalpli adamlar, oradalarken çocukları gibi bakıyorlar onlara.birkaçı çok da hoşnut değil, eksta iş olarak görüyor onlarla ilgilenmeyi ama, görev kabul etmişler, yapıyorlar.hafta sonları, hatta akşamları bazen, koşup gidiyoruz biz de oraya babamla.sev sev, oyna oyna...nasıl akıllılar, ilk kez bu kadar yakından haşır neşir oluyorum, hem şaşırıyor, hem bayılıyorum.biraz büyüdüler, 3 koca köpek oldular.hepsi birbirinden akıllı.nasıl oldu, neden öyle gerekmişti tam hatırlamıyorum ama,babam boz'un orada kalmasına,kızların ise onlarla ilgilenen veteriner'in bulduğu ve tavsiye ettiği ailelere verilmesine karar verdi.kızlar gitti.kızlar gittiğinde boz büyüdü.ben ilk kez yas tutan bi köpek gördüm.henüz koca bi çocuktu ama, kardeşlerinden ayrılınca, büyüdü.(babam sonradan çok üzüldü, pişman oldu aslında. kızları kısırlaştırabilirdik, üçüne de orada bakabilirdik, keşke vermeseydik diye)neyse, dediğim gibi kızlar başka ailelere gitti, boz bekçi olarak işe girdi.en iyi bekçim derdi babam ona, şu adamların hepsinden uyanık!boz çok akıllı, çok ama çok sevgi dolu bir köpekti.çok da saldırgan!bu iki huyun aynı köpek bünyesinde birleşmesine de ilk kez tanıklık ediyordum.sıcacık bal gibi bakan gözleri, yabancı birine bakarken, beni bile korkuturdu.dizime yatarken uysal bir kedi gibi olan koca köpek, bir yabancıya hırlarken gerçek bir canavara dönerdi.aşırı, aşırı korumacıydı bize karşı.her türlü tehdide açıktı algıları.yanlışlıkla elini havaya kaldırsa birisi karşımızda, hemen ayağa kalkardı.onunla tek başıma her türlü tehlikeye girebilirdim.o kocca köpek, sıcacık gözleriyle her yerde ısıtabilirdi sanki sevdiklerini.bi gün boz'un yanında pırıl pırıl tüylü, sürmeli gözlü, yumuşacık, kibar bir kurt köpeği gördük.sokak çocuğu gibi serseri görünüşlü boz (her yaz 1 kere yıkardı onu babam) ve ipek tüylü bir alman kurdunu tavlamıştı.köpek sokak köpeği değildi belli ama kimin köpeğiydi, neydi bilemedik.dişi kurt 1 hafta kadar bozla beraber kaldı.onu da çok sevdik.sonra,dişi kurt'un birkaç km ilerdeki bir çiftlik evinin köpeği olduğu öğrenildi.adam-sahibi-gözü gibi bakıyormuş buna.almanyalardan getirttim ben onu, vermem diyormuş.kız geri gitti.ne kadar zaman geçti hatırlamıyorum şimdi,bir süre sonra kızı yine gördük bozun yanında.boynunda kopmuş bir demir zincirli tasma8)))boz kızı kaçırmış, artık nasıl yaptıysa.kız da hamileydi zaten.ay nasıl mutluyuz boz'un bebekleri olacak diye.boz gibi akıllı, sert ve güvenilir, annesi gibi güzel ve uysal bebekler olacak.(arada aklıma geldi, yazayım:boz bekçi ya. o bölgenin, o iş yerinin, o alanın bekçisi.bekçiliğini yaptığı bölgenin içinde de bir bina, devlet dairesi var.e insanlar girip çıkıyor malum.mesai saattleri içinde boz rahat.kimseye ses etmez,çalışanlar rahat rahat girer, çıkar.mesai saat 17:00'de biterdi babamların.o zaman boz'un mesai başlar.giriş çıkışlar durdurulur boz tarafından.eğer ki işi bitmemiş, binada kalması gerekenden fazla kalmış bir memur varsa, çıkmadan önce bekçi kulubesini arar ve boz'u bağlatır. zira mesai saatleri bitince boz kimseyi tanımaz. yanından geçip, naber boz diyebilen adam, akşam boz bağlı değilse etrafta dolaşamaz.öyle bi köpekti boz.o hırlayarak bi adama bakarken, benim nabzım hızlanırdı.ama kendi kendine izin verip, görev alanından uzaklaşıp, site içinde dolaşmaya çıktığında ise, çoluk çocuğun maskarası olur, peşinde koşuşturan çocuklara bir kelime etmezdi.)neyse dedim ya boz gibi akıllı ve sert, anneleri gibi güzel bebekler olacak diye mutluyduk.ama olmadı.kötü baba serseri bi delikanlıya kaçan kızını buldu ve kaçamayacağı bir yere gönderdi.boz ve kurt kız sonsuza dek ayrıldı.boz nasıl mutsuz oldu, nasıl küstü anlatamam size.nasıl akıyordu gözlerinden aşk acısı.durgunlaştı.kayıtsızlaştı.yaşlandı.güzel oğlum benim.o dişiye gerçekten aşıktı.aşıklardı birbirlerine belli ki.ama bebeklerini göremedi.köpekler aşk acısından ölebilir derler.o kadar severmiş ki köpek, sırf aşk acısından ölebilirmiş.onun için "köpek gibi seviyorum" denilirmiş.doğruydu belli ki.ben boz'da gördüm bunu.boz'un bir daha başka sevgilisi olmadı.dişi kurt'un gidişinden ne kadar sonraydı hatırlamıyorum öldüğü.ona ait bazı şeyleri kafamdan silmiş olmalıyım.çok ama çok canımız yandı.birkaç gün kaybolduölüsü bi bekçi tarafından bulundu.babam ağladı.biz çok ağladık.hem evi, hem iş yeri olan bölgede bir ağaç altına gömdüler onu.benim güzel boz'um.ilk ve en sevdiğim köpeğim.ayh.. neyse, duygusallaşmayayım şimdi.yazıyı aşk'tan bahsetmek için yazdım.bir önceki yazıda kedilerin flörtünden bahsettim ya,boz'un aşkından bahsetmezsem yarım kalırdı.ondan bu uzun yazı.ha, baştan söyleyeydin de okumayaydık diyen varsa,okudun da zarar mı ettin canım okuyucu.bak boz'u tanıdın işte, fena mı oldu.8)
demek ondan köpek gibi sevmek..bunu da yeni öğrendim..bu insanların da serseri ruhlusu böyle..bağlandı mı ayrılması zor oluyor..belki karakterin de etkisi vardır ne dersin ay çöreğim..=)atalet..
5 Şubat 2009 17:53
Bu defa önce dibini okudum :) ama başını da okucam sonra sokakta bu kadar oluyo anca.
5 Şubat 2009 17:54
ha bi de..içime dokundu bozun öyküsü...kısa ama anlamlıolmuş hayatı filan diyemeyeceğim..esas..senin o son cümledeki gülüşünü severim deyip gideceğim..atalet
vay senin yeni öğrendiğin bişeyden bahsetmek ne lütuf bana ataletim. evet öyleymiş. aşk acısından ölürmüş köpek kısmısı. ondanmış köpek gibi sevmek lafı. ve gerçekten vazgeçilmez bi serseriydi o. aynısının insanı olsa, ben de kapılır giderdim allah için.simurgum, hahay. bu sefer baştan dedim köpek diye, şaşırtmaca yok valla. 5. satırda belli köpek olduğu 8))
5 Şubat 2009 18:00
İşte benim ille de köpek diye tutturmam bu yüzdenmiş demek. Ölümüne aşk var, duygusallık var, sadakat var, görev aşkı var,korumacılık var..Her şey var be anacım. Ama insan modelleri de var bunların, bilesin.Bi önceki yazını da yeni okudum.Ben de tufaya geldim.Ama kıza bayıldım. Çok güzelmiş gerçekten.Nazlanmakta ve seçici olmakta haklı yani:))Öpüyorum seni.Hem de özlemle
onları da anmak lazım, iyi ki tanıdık boz'u. kafasını okşamış kadar oldum, bal gözleri demişsin ya, gözümde canlandı...fırk
5 Şubat 2009 20:53
bu aralar gene pek seviyorum aşk hikayelerini:)köpek gibi sevmek oymuş ha..vay bee.bugünde boş geçmedi sayenizde yeni bişey daha öğrendiksağolasıınnnn
5 Şubat 2009 22:14
Habire it gibi sevmek diyordumDoğru diyormuşum demek ki :)16 sene köpek besledimhem de aynı köpeği(bir köpeği 16 sene yaşatmak zordur,bilen bilir)en sonunda uyutmak zorunda kaldımve hayatımda hiç kimse için ağlamadığım kadar ağladımkorkudan artık hayvan besleyemiyorum aynı üzüntüleri yaşarım diyebak sabah sabah üzdün beni :(
ecem,seni görmek ne güzel. nasıl özlemiştik yokluğunda.aşk, sadakat, duygusallık, korumacılık... boz muhteşem bir köpekti. hem biraz maço, hem romantik bi serseri.magissa, fırk yaa.. onları da anmak lazım tabi. benim güzel oğlum bize eşsiz hediyeler vermişti.kumum,köpek gibi seven adamlar lazım her kadına.alper,biliyorum. ve biliyorum, biliyorsun.bozdan sonra beter kuş vardı. şimdi "kuş" diyince imkan yok anlamaz kimse ne olduğunu gerçekte. o da bir kapanmaz iz bıraktı kalbimizde. sonra da çerçey işte.ben de "bi daha hiç bir hayvan sevmiycem" demiştim ama onlarla geçen zaman var ya, değer be alper. bi daha düşünsene. bak barınaklar yalnız kalplerle dolu.
6 Şubat 2009 09:51
Canım ya, ben yorum yazdım dün bu yazıya. Olsun tekrar yazarım.:)Senin o sevgi dolu yüreğinin temelleri o zamanlardan atılmış, onu anladım ben.Sen durup yanıbaşımızda yaşanan o dünyayı farkedebilen insanlardansın. Kediler, köpekler, kuşlar. Seviyorum seni çok.
ben de turuncum, ben de seni çok seviyorum. 8)
kedimin aşısı var bugün..biliyorum onun sağlığı için ama..hiç kıyamıyorum kuzuma..yazıyla ne alakası var dersen yok..ama sen de kedileri seviyorsun ya..anlarsın beni dedim..( köpekler de şahane tabi )
:) Ben bu yazıya geldim baktım okudum,bi daa geldim bi daa okudum. Bu yazı bişiiler anımsattı. Sonra hafızamın beni yanıltıp yanıltmadığını öğrenmek için ablamı aradım. Bizim bir köpeğimiz varmış ben epey küçükken. Adını niye bilmem "ayla" koymuşum o köpeğin. Uzayıp giden bir öykü var böyle. İyi haftan olsun. Tamam mı?
9 Şubat 2009 09:44
like, geçmiş olsuna gelicem az sonra 8)simurgum, köpek dişiydiyse ayla uygun bence 8)bi şekilde yer etmiş hafızana demek. e ne güzel.
Canım senin Boz'un, Beter'in gittiği zaman benim canım 2 şer kere yanmıştı.. bir yitip gidenler için birde senin canın yandığı için..Seviyorum seni çok...
9 Şubat 2009 21:16
ne güzellerdi ama dimi.hatırlıyorum boz seni bi fazladan sıkmıştı ama. kolun mu morarmıştı ne!
10 Şubat 2009 09:19