Çikolatalı pasta: kedişim
Uğur böceği ve ben iyiyiz. Henüz çok erken gerçi ama sanki karnım yavaş yavaş çıkmaya başlıyor. Zaten oldum olası hafif göbekli bir insandim, şimdi iyice belirgenlişti gibi. Karnımın alt tarafında patlatmamam gereken kocaman bir balon var sanki. Ama bu kadarcık sıkıntı hiçbirşey değil elbette. Çok şükür ne bulantım var, ne aşermem ne de kokulara hassasiyetim.
Bu ara en büyük derdim bitanecik kedi kızım. Yaşadığımız ev o kadar küçük ki doğumdan sonra hepimiz aynı eve nasıl sığarız bilemiyorum. İki odalı evimizin bir odasını ona yani kedi kızımıza tahsis etmiş durumdayız, hal böyle olunca yatak odamıza, mutfağa ve gözetimimiz dışında salona sokmuyoruz. Eee doğumdan sonra o ikinci oda da bebek odası olunca, canım yavrum oraya da giremeyecek, peki o zaman nolucak? Hayvan hayatını 10 metre karelik koridorda mı geçirecek? Üstelik bir de ailede allerjisi olup da sırf bu yüzden bizim eve gelemeyenler var. Bebek doğduktan sonra gelmesi gereken kişiler bunlar… nasıl olacak, bu işin içinden nasıl çıkacağız bilmiyorum. Kedişimize nasıl güvenli ve sevileceği bir ev buluruz hiç bilemediğim gibi bir de üstelik ondan ayrılmak bana o kadar zor gelecek ki… Kendimi ikinci çocuğu olunca ilkine ihanet eden anneler gibi hissediyorum. Bazen diyorum ki kendi kendime “bunları düşünmek için çok erken, hele bir bebek sağlıkla gelişsin, büyüsün karnında öyle düşünürsün”, ama yine de kendime engel olamıyorum, rüyalarıma giriyor, kalbimi daraltıyor, gözlerimi yaşartıyor bu düşünce silsilesi. Neyse bakalım, Allah büyüktür…
Geçen hafta çok sevdiğim ama uzun süredir görüşemediğim bir arkadaşımla birlikte Cemal Reşit Rey’de Akbank Oda Orkestrası’nin Cem Mansur yönetimindeki “Montaj Sanayi” konserine gittik. Hem bebiş haberini paylaşmış oldum hem de bizim ufaklığı ilk klasik müzik konserine götürmüş oldum. Gerçi yavru kuşumuz evde sürekli babasının çaldığı udu dinliyor zaten ama değişikliğe de ihtiyacı var haliyle :-) Herşey yolunda giderse önümüzdeki aylarda bol bol ve çeşitli tarzlarda konserlere gitme kararı aldım, böylelikle hem bebiş farklı müzikler dinleme imkanı elde eder hem de ben doğum sonrası gidemeyeceğim konserlerin acısını şimdiden çıkarırım diye düşündüm. Bakalım bu plan işleyecek mi? : - )
Gönderen senem zaman: 12:11
Etiketler: etkinlik, ev hali, hamilelik, kedi, sevgili günlük
Kedi Kızınız çok güzelmiş.ama bebebişten sonra zor olacak galiba ,konserlerlere düzenli katılma fikride süper ,sonra istesende gidemezsin zaten ,eşinin ud çalmasıda çok güzel sanat sever bir çiftin bebeği çok şanslı olacak :)
29 Ocak 2008 19:04