Sevmek gerek sevilebilmek için, ya da farkında olmak için sevginin, yaşatmalı insan yüreğinde sevgiyi. Karşısındaki insanı sahiplenmeden, bir eşyayı sahiplenir gibi. Özgürlüğü yok etmeden sevmeli, değer katmalı, yoksa adı sevgi değildir yaşadığımızın.
Sahip olamadığı sevgilisini öldüren kişi sevmişmi dersiniz? Sevmek yok etmekmidir ki? Yoksa sevdiğinin yüreğinde ki sevdayı, sırf sevdiğinin mutluluğu içinmi yaşamalı, Aşık Veysel misali. Hani bilinen bir öyküdür belki yada çoğunuzun bilmediği öyküdür Veyselinki. Karısı sevdiği adama kaçar bir gece yarısı tüm kaçaklar gibi, bir süre sonra ayağındaki ayakkabının rahatsızlığına dayanamaz kadın, ayakkabılarını çıkarır ve içinde bir tomar para bulur. O kocaman yürekli adam sevdiği kadının yoksulluğunu bilir ve sıkıntıya düşmesin diye kendisini terkeden sevdiği kadına yardımcı olur, terkedilirken bile. Sevmek böyle birşeydir işte ne olursa olsun asla vazgeçmemek sevmekten. Hani şairin dediği gibi, sen elmayı seviyorsun diye elmanın da seni sevmesi şart mı?
Sevgi üzerine neler yazıldı neler ama işin sanırım en önemli kısmı karşındaki insana bir eşyadan öte bir anlamla bakabilmekte sorun. Özgürlüğünü kısıtlamadan ve yaşamını daraltmadan sevmektir aslolan. Tüm değerlerine ve benliğine saygı duyarak. Yoksa boğarcasına ve öldürürcesine sevmek sevgi olmasa gerek. Sadece doyumsuzluğumuzun ve bencilliğimizin dışavurumundan öte bir anlamı kalmayan bir yüreksizlik yankısıdır.
Oysa şiir tadında yaşamalı hayatı sevdiğini şiir tadında yaşatmalı ve her olursa olsun yürekteki o ateş asla sönmemeli ki sevgiler yalan kalmasın hayatta. Hangimiz tasasız ve kaygısız sevebildik ise yaşama yaşam katmışızdır. Yok korkulardan ve kaybetmekten korkuyor isek sevdiğimizi, sevgimizin gerçekliğini sorgulamalı belkide. Son kaçan trende belki bize yer kalmamıştır kimbilir.
Ne güzel anlatmışsınız sevgiyi...Ama anlatmak kadar, karşıdakinin anlaması da önemli sanırım:) Bu sevgi anlayışını anlamakta direnene, en büyülü sözler bile kafi değildir. Özlemişim sizi okumayı. Sevgiler.
çok teşekkürler, bende yorumlarınızı özlüyorum. sevgilerimle. 05.11.2007 12:51
sevgiyi , aşkı, dostluğu ne kadar güzel anlatıyor ve paylaşıyorsunuz.Bu yazınızda da beni uzunca düşündürdünüz.Kalbimde bişeyler sızladı sanki. Sizi bilmem ama o son kalkan trende yer almak kısmet değilmiş. Güzel yüreğinize ve düşüncelerinize sağlık SEVGİLER
umarım son kalkan tren değildir sizinki. sevgiler. 09.04.2007 8:34
“Sevmeyi unutmuşsunuz kardeşler/yalan her şey gibi aşklarınız da. /yaşamı ölüm diye anlatıyorlar size /yalanı gerçek diye. /ne leylakların tomurundan haberiniz var /ne önünüzden kara bir tabut gibi geçen geceden./sevmeyi unutmuşsunuz kardeşler /yalan aşklarınız da.” der Behçet Aysan bir şiirinde..Yürekten sevmeyi unutmuşken böylesi güzel bir yazıyla tekrardan sevebilmeli..Ne olursa vazgeçmemeli yürek ne sevdiğinden ne de sevmekten… Daha güzel bakabilmeli…Yüreğinize sağlık..Sevgiler
vazgeçmek zaten sevmemektir değilmi sevgili hoşsada, sizinde yüreğinize sağlık bu sevgi dolu katkı için. sevgiler. 17.03.2007 13:18
Sevgiyi adlandırış, algılayış ve yaşayış biçminizin yansıdığını düşündüğüm yazılarınıza bir yenisi daha eklenmiş. Ve okuduğumda " Bunda da diğerleri kadar benden bir şeyler var" " demekten kendimi alamadığıklarımdan bir olmuş. Sağolun.... Özgür, içten ve sağlıklı sevgi algılayışınız ve paylaşımınız için... Sevgi ve ışıkla Ayna
yüreğim yüreğine dokunduysa ne mutlu. sevgi sizin yüreğinizde. çok teşekkür ederim. sevgiler. 16.03.2007 9:11