18: 52 08 Nisan
15 Şubat 1913, Moskova eyaletinin Smolnikovo köyünde gelecekteki amiral Semyon Lobov'da doğdu filo. Bu yıl Semyon Mikhailovich 100 yaşında dönecekti. Bu bağlamda, okurlarımıza, denizcilik hizmetleri kanalları Pasifik, Karadeniz ve Kuzey Filoları'ndan geçen bir sermaye denizcisi olan bu harika adamı hatırlatmamıza izin veriyoruz.
On altı yaşında bir çocuk büyük ve bağımsız bir hayata girdi. Önce demiryolu üzerinde çalıştı, sonra fabrika okulunda çalıştı. Uzman bir elektrik teknisyeni aldıktan sonra Lyubertsy Elektromekanik Fabrikası'nda çalışmaya başladı. 1932'in baharında, Komsomol kuponu altında, MV Frunze adını taşıyan Yüksek Deniz Okulu'na girdi.
Pasifik filosu servisi
Eylül 1937'te üniversiteden mezun olduktan sonra, S.M. Lobov Pasifik Filosuna (PF) hizmet vermek üzere gönderildi. “Burun” devriye gemisinin savaş başlığı 2'in bataryasının komutanı olarak hizmetine başladı.
1934-1935 yıllarında bu geminin ilk komutanı SSCB Donanması'nın gelecekteki komutanı ve Sovyetler Birliği Filosu Amiral Sergey Gorshkov'du. Burun'daki hizmetini hatırlaması, hizmetine başladığı ve deniz eğitimi Simon Lobov'un aldığı koşullar hakkında doğru bir fikir veriyor. “Pasifik Okyanusu'ndaki hizmet yılları kolay değildi ... sıkıntılar, sisler, fırtınalar, uykusuz geceler, bir dizi bitmeyen vardiya, yaşam bozukluğu ... Akşamları çok saatlik bir devriyeden döneceksiniz ve ertesi sabah denizaltılara, torpido botlarına, kıyı topçularına savaş eğitimi vermek için denize gideceksiniz, havacılık... "Burun" - hedef gemi, torpido ve topçu ateşi, bombalama uygulamak için kullanılan kalkanların çekilmesi ... Manevra, kaçmak, bir duman ekran koymak. Tamamen bitkin, insan gücü sınırında üsse ulaşacaksınız ... ”
Temmuz-Ağustos 1938’ta, Sovyetler Birliği ile Japonya arasında Hassan Gölü’nde silahlı bir çatışma yaşandı. Pasifik Filosunun diğer gemileri arasında "Burun" düşmanlıkların bakımında yer aldı. O zaman Semyon Mihayloviç "ateş vaftiz" aldı.
Temmuz ayında, 1939, destroyer komutanlarının kurslarının sonunda, Lobova, yapım aşamasında olan keskin destroyer ve ardından geri çekilen destroyer Shattering için komutan yardımcılığına atandı. Ve yine, yine, yine yokluğunda, gelecek filosunun kaderlerinin kesişmesi, 1937'te “razushchey” komutanı olan Lobov ve Gorshkov'u takdir ediyor. Semyon Mihayloviç'in yapım aşamasında olan gemilerdeki hizmeti sırasında edindiği deneyim, gemi inşa sürecinin bilgisi, bir sonraki seferinde birden fazla kez kendisine geldi.
Yok edici "Razyaschiy", 20 Aralık 1940 hizmetine girdi ve şimdiden 1941'te, gemi, Pasifik Filosunun Askeri Konseyi'nin topçu ateşlemesinde büyük ödül kazandı.
Haziran ayında 1942, Lobov destroyeri Rezvy'nin komutasını üstlendi. Pasifik Filosunun Askeri Konseyi, yok edici personelin başarılarını defalarca not etti ve emir, Semen Mihayloviç'i sürekli enerjik, yetenekli, istekli ve talepkar bir komutan olarak nitelendirdi.
Ağustos ayında 1945, “Rezvy” destroyeri, Japon Donanması'nın Sovyet deniz üslerine karşı eylemlerini engellemekle görevlendirilen filo kuvvetlerinin bir parçasıydı. "Frisky" ve diğer gemiler iç haberleşmeleri korudular, taşımaya eşlik ettiler, takviyeler için Sakhalin'deki Maoka'daki (şimdiki Kholmsk) iniş partisine teslimlerini sağladılar. Divan Komutanlığı, Semyon Mihayloviç'in en iyi gemi komutanlarından biri olduğunu belirtti. “Kararlarında belirleyici ve cesur” (1945 yılında kendisine verilen açıklamada belirtildi). Aynı yıl Vatanseverlik Savaşı Emri derecesini aldı.
Nisan ayında, 1946, gemiye, uluslararası askeri mahkemenin Sovyet üyeleri olan Tokyo'ya verilen "Frisky" tarihi görevinin yerine getirilmesi emanet edildi. Bu sorumlu görevin yerine getirilmesi için Semyon Mihayloviç'e Kızıl Yıldız Nişanı verildi. Ve kısa bir süre sonra yeni bir randevu alır ve oğulları Vladimir ve Valery'nin doğduğu kıyılarında yıllarca 14'e hizmet verdiği Pasifik Okyanusu'na veda eder.
Kasım ayında 1946, 2 rütbesi Lobov'un kaptanı, Karadeniz Filosu (Karadeniz Filosu) destroyer tugayının 1 bölümünün komutanlığına atandı. Bölünme, Red Banner destroyerleri "Savvychny" ve "Boyky", bütün savaştan geçen "Bodry" destekli ve 8 yılının 1945 yılının Nisan ayında hizmete giren "Ognevoi" destroyerinden oluşuyordu.
Ağustos ayında SSCB Bakanlar Konseyi Başkan Vekili Stalin ve Alexey Kosygin filoyu ve 1947 şehrini ziyaret etti. SSCB İvan Yumashev'in deniz kuvvetleri tarafından başkomutanın bayrağı altına giren kruvazör "Molotov" da, seçkin konuklar, Kafkasya'ya deniz geçişi yaptı. Kruvazöre eşlik ederken, mayın tehlikesini önlemek için, 1 bölümünün yok edicisi, 1944'te eski bir Romen imhacısı olan Ognevoy ve Likhoy, bir kupa olarak yakalandı. Bu önlem gereksiz olmaktan uzaktı - denizde, çoğu zaman çapalardan (Karadeniz bölgesinin savaş trollenmesi 1951 yılına kadar sürdü) çapalarından çıkan mayınlar vardı. Görevin sorumluluğu göz önüne alındığında, 2 rütbesi Lobov'un destroyer taburu komutanı Ognevoe'ya gidiyordu. Güvenli bir geçişi sağlamak için Semyon Mihayloviç'e Kızıl Yıldız Nişanı verildi.
Mayıs 1948’ta Lobov, Karadeniz Filosunun o zamanki en iyi ve modern gemilerinden biri olan Voroshilov Red Banner Cruiser’in komutanlığına atandı. 1949’te, Sovyetler Birliği’nin filoları arasında rekabetçi topçu atışlarında gemi ilk sırada yer aldı. Aynı 1949 yılında, 2 rütbesi Lobov'un kaptanı Voroshilov kruvazörü komutanı Kızıl Bayrak Nişanı ile ödüllendirildi.
Kruvazör Voroshilov, Ocak ayından bu yana 1945'in Amiral Yardımcısı Sergey Gorshkov tarafından yönetildiği filonun bir parçasıydı. 1948'ta Karadeniz Filosu Genelkurmay Başkanı ve ardından komutanı olan Sergey Georgievich, eski filoyu çok kıskandı. Bu büyük güzel gemileri severdi - kruvazör ve savaş gemileri. Filoda, en çok Gorshkov, sakinliği, düzenliliği ve en önemlisi, mürettebatın işleyişi ve kruvazörün durumu hakkında net ve ayrıntılı bir şekilde rapor verme kabiliyetiyle öne çıkan Lobov'dan etkilendi.
O zamandan beri, Gorshkov Lobov’un hizmetini görmediğini kaybetmedi. Belgelendirme görevlisine şöyle yazdı: "En önemlisi nasıl seçileceğini ve kararı nihai hedefe nasıl getireceğini biliyor." Voroshilov kruvazörünün denizcileri - köy adamları - 1950'ta ayrı bir toplantı düzenlediğinde savunmasına gelen Gorshkov'du. Denizciler, kolektif çiftliklerin birleştirilmesine ve tarım artellerinin payının azaltılmasına karşı çıktılar. Böyle bir olay için, geminin komutanı halkın düşmanı olarak ilan edilebilir. Bununla birlikte, Gorskov'un müdahalesinden dolayı, olay Semyon Mihayloviç'e ancak kısa bir süre sonra kaldırılacak olan parti cezalarına mal oldu.
13 Haziran 1950 yılının ilk yıllarında Lobov'a “1 rütbesinin Kaptanı” unvanı verildi ve Eylül ayında, 1951 yılının Eylül ayında, Karadeniz Filosunun amiral gemisi olan Kızıl Bayrak Savaş Gemisi Sevastopol komutanlığına atandı. Mürettebatın 1953'teki başarısı için, komutana Kızıl Bayrak Nişanı verildi.
Aralık ayında 1953, Lobova Deniz Harp Okulu'ndaki memurlar için bir yıllık akademik kurslar için çalışmaya gönderildi. Çalışmaları sırasında "Arka Amiral" unvanını aldı. Bir yıl sonra, 50'in kruvazör bölümünün komutanı konumunda daha fazla hizmet için Karadeniz Filosuna geri döndü. Amiral Nakhimov da dahil olmak üzere üç yeni kruvazörden oluşuyordu. Gemi karşıtı bir füze sistemi alan ilk gemi haline gelen Nakhimov'du.
Hükümet heyetinin Ekim 13'teki BSF 1955’e yaptığı ziyarette, "Amiral Nakhimov" kruvazörü Kruşçev, Mikoyan, Zhukov, Bulganin, Brejnev ve diğer liderleri ziyaret etti.
Ekim 29 1955, Novorossiysk savaş gemisinde bir patlama meydana geldi. O korkunç gecede, Lobov, bölünmüşlüğündeki kruvazörlerden gelen acil durum partilerinin eylemlerine önderlik etti. Sadece filo ve Sivastopol için değil, tüm ülke için bir trajediydi. 611 kişiyi öldürdü.
Savaş Novorossiysk savaşının patlaması sırasında, kruvazör Mikhail Kutuzov savaş gemisine en yakın gemi olduğu ortaya çıktı. 35'ten, Novorossiysk ekibine yardımcı olmak için bir kruvazörden gönderilen bir kurtarma ekibi, 27 denizcileri öldü.
1956’te, filo, personelin yardımcısı olarak görev yapan arka amiral Kuzey Filosunun (SF) ana vurucu gücü olarak kaldı. Haziran ayında 1957, Lobov filo komutanlığına atandı. Ve Ekim ayında, 61, Deniz Harp Okulu'ndaki subayların akademik derslerinden mezun olduktan sonra, zaten Amiral Lobov’ın rütbesinde olan 1, Federasyon Konseyi’nin Komutan Yardımcısı oldu.
Amerika Birleşik Devletleri ve NATO bloğu ile zorlu bir çatışma dönemiydi. Ülkemizde ABD ile stratejik eşlik sağlamak için çok büyük bir çalışma başlatıldı.
Temmuz ayında, nükleer denizaltı "K-1962" "Leninsky Komsomol" SF, 3 Kuzey Kutbu'na bir gezi yaptı. 1963’te, Kuzey Denizi’nin denizaltıları, yeni bir tür savaş aktivitesi - savaş hizmeti - konusunda ustalaşmaya başlar ve Dünya Okyanusu'nun daha önce kullanılmamış bölgelerinde nükleer denizaltı (NS) kullanma konusunda ilk tecrübeyi edinirler. Eylül ayında, iki nükleer denizaltının Kuzey Denizi'nden Pasifik Filosuna ilk transferi gerçekleşti. Aynı zamanda, K-181 denizaltı tüplü dalışa gitti ve Kuzey Kutbu'nun coğrafi noktasında su yüzüne çıktı.
1964’te, Amiral Lobov, Amiral Vladimir Kasatonov’u Federasyon Konseyi Komutanı olarak değiştirdi. 1966'te, K-133 denizaltı ve K-116 SSBN, dünyadaki ilk turu gerçekleştirdi. Tekneler, Güney Amerika'daki Atlantik ve Pasifik Okyanusları boyunca Barents Denizi'nden Kamçatka'ya geçti.
1968’te, Federasyon Konseyi, Baltık Filosu ile birlikte GDR ve Polonya filolarıyla Kuzey tatbikatlarına katıldı. 1970’te Lobova komutasındaki SF, Rus Donanması "Okyanus" un en büyük manevralarına katıldı. Eylemler eşzamanlı olarak Atlantik, Arktik ve Pasifik okyanuslarında ve bunlara bitişik denizlerde gerçekleştirildi. Federasyon Konseyi’nin eylemleri ülke liderlerinden yüksek not aldı. Filo, operasyonel-stratejik görevleri bağımsız olarak çözebileceğini ve savaşın seyrini ve sonucunu etkileyebileceğini gösterdi.
28 Temmuz 1970, Lobov'a "Fleet Admiral" unvanı verildi. Mayıs ayında, 1972, 17 yıllarında görev yaptığı Kuzey Filosunu canlandırdı. Bu süre zarfında filo önemli ölçüde değişti. Stratejik füze gemileri, seyir füzelerine sahip nükleer denizaltılar, çok amaçlı nükleer denizaltılar vardı. Toplamda, 70'ten fazla nükleer denizaltı bu dönemde Federasyon Konseyi'nin bir parçası oldu. Roket rampalı büyük yüzey gemileri devreye alındı. silah. Filo, yeni tip uçak ve helikopterlerle dolduruldu. 1966'te, 61'inci ayrı Kirkenes Red Banner Marine Alayı SF'nin bir parçası olarak kuruldu.
Filo amiral Vladimir Chernavin (yılda 1985'ten 1992'e - Deniz Kuvvetleri komutanı, savunma bakan yardımcısı yardımcısı) şunları yazdı: “Nükleer denizaltı filosunun oluşumu oldukça hızlıydı. Nükleer enerjili gemilerimiz çok yüzmeye başladı ... ve nükleer işçilerin söz konusu tarihi kampanyalarının bir kısmı Semyon Mihayloviç'in emri sırasında gerçekleşti. Bunlar 1964 - 1972 yılı. Semyon Mihayloviç'in çalışmak için olağanüstü bir kapasitesi vardı, çok büyük bir sorumluluk duygusu vardı, denizaltı filosunun gelişimine çok fazla enerji ayırdı ... Amiral bayrağı altında ve filonun amiralinin 1970 yılında S.M. Lobova Birçok deniz tatbikatına katılmak zorunda kaldım. Komutan her zaman planın derinliğini aramıştır. Burada gerçek bir fikir üreteciydi, bu işi asistanlarına kaydırmıyordu. Ancak fikirlerin kişisel gelişimi ile sınırlı değildi, ancak özenle ve uygulanmasına en kapsamlı şekilde dahil oldu. Yüksek personel kültürü, bazıları yönetmeye çalıştığı ancak gerçek bir komutanın imkansız olduğu bir etkiye sahipti. Bizim için bu öğretiler her zaman ilginç ve gerçekten öğretici idi. Güven ve sakince Semen Mihayloviç'in öğretileriyle denetlendi. Bu netlik, yöneticinin eylemlerinin düşünceli olması, çok düşünceli olmayan önlemlerden sonra yapılan sonraki akıllı analizlerden çok daha fazlasını verir. Komutan Lobov'un analizi aynı zamanda derinlemesine bir analizin, doğru sonuçların ve yapıcı önerilerin bir örneği olmasına rağmen. ”
Donanmada SSCB Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkan Yardımcılığı görevinden sonra Moskova'daki filo amiral Lobov'un hizmetinden mezun oldu.