Radyolu Günlerimiz Televizyonun olmadığı günlerde
Televizyonun olmadığı günlerde Radyo evin en değerli köşesinde tüm ihtişamı ile saltanatını sürdürüyordu,Büfenin,sehpanın veya özel yapılmış bir bölmede kendisine gösterilen ilgiden son derece memnun bir vaziyette görevini yapıyordu.
Düğmesi açıldığında hemen başlamazdı, lambalarının ısınmasını beklemek zorunda kalırdık.Orhan Boran’ın yarattığı Yuki tiplemesi (Orhan Boran ve Yuki) Babacanla Patlıcan,Uğurlugiller ve reklamlar ilgimi çekerdi.
Daha sonraki yıllarda Erkan Yolaç Evet-Hayır yarışmasıyla fırtına gibi girdi programlar arasına.
Radyo sihirli bir kutuydu bizim için.Nasıl oluyor da insan ve müzik sesleri o kutudan çıkıyor du.Çocuk aklımız ermiyordu ki aklı ermeyen büyük sayısı hiç te az değildi.
Haftanın belirli günlerinde zevkle takip ettiğimiz Radyo Tiyatrosu ve Halk Hikayeleri,öğleden önceleri kısa bölümler halinde ise hanımlar için arkası yarın’lar oldukça ilgiyle takip edilirdi.Seyir Hidrografi ve Oşinografi Dairesi’nin bildirdiği hava ve yol durumuna göre hareket eder,Sabite Tur Gülerman’dan dinlediğimiz şarkılarla huzur bulur,Mustafa Kandıralı’dan oyun havaları ile eğlenirdik.Ben radyolu günlerimizi çok özlüyorum ya siz?