Birileri seni hep hayata hazırlıyor ve o kadar iştahlı yapıyor ki bunu bi halt var sanıp sen de kendini hayata hazırlıyorsun.Sonra bir bakıyorsun ki hiç gereği yokmuş.Belki yüz kez türkçe-edebiyat-edebi metinler-kompozisyon başlıkları altında sınava girdin ve şimdi 450 kelimeyle kurduğun 40 ayrı cümle bir ömür sana yetecek ve fazlasını kimse istemeyecek.Çok çetrefilli geçecek sandığın şey basitlikten öteye gitmeyecek.Herkes senden basit bir hayat ister.Ve onların hayatını basitleştirmeni.Tanrı senden basit bi kul olmanı ister. Ve kafanı ne kadar karmaşayla doldurursan doldur,kimse hayatını başka bi hale getirmene izin vermeyecek.Ne güzel olurdu oysa kontrolsüz bi mahvoluş, kaybedicek bişey kalmadığında başlar belki hayat.Ama kimse sana yeniden başlama hakkını vermeyecek.İnsan sosyal bi hayvan,sosyal olmadığı zamanlarda bile onu sosyalin içine aldıklarını kabul etmek zorunda kalan bi hayvan.Ve her hayvan başka bir hayvana yemek olmak zorunda.
Bugün burda gençten bi çocuk kendini astı. Evliydi,işligüçlüydü,sağlıklıydı, çok para etmese de bi arabası ve babadan kalma bi evi vardı.Herkes ne derdi varmış acaba diye hayret edebilecek gücü buldu bu sayede. Ondan beklenilen hayat için gerekli herşey varken kendini asmak mutlaka anlaşılmaz olmalıydı.Ben tanrı olsaydım sadece intihar edecek gücü kendinde bulanları cennete alırdım ve en çok benden korkanları kendime uzakta tutardım.Ben tanrı değilim Allahtan.Yaklaşık 11 milyar insan, bu kadar insan içinden bi tanrı çıkaramadan kıyamete varacak olmamız ne yazık.
Birileri seni hep aynı hayata hazırlıyor.40 cümle,90 model araba,taksit taksit ev,furkan diye oğlan elif diye kız, maaşı olan eş,sonra 45 yıl hep aynı gün.Kimseye dikey ve yatay mutsuzluktan bahsedemeden ölmeye koşanlar çıkar arada.Şaşmak zorunda kalırsın.İki monolog bi diyalog etmez vesselam.Sahi niye yaşarsın?
Bettra 23 Temmuz, 2012 23:22
Niye yaşarsın...? "Basit" bir hayatı elde etmek için. Basitçe sevmek ve sevilmek için. Basitçe mutlu olmak basitçe gülmek basitçe ağlamak basitçe çoğalmak basitçe büyümek basitçe "iyi" olmak için... Sen, ben, o ve hepimiz o "basit" dediğin kelimenin için doldurmak için bir ömür harcıyoruz bilmem farkında mısın? Basit olmadan önce her şey o kadar zor ki. O kadar değerli, o kadar önemli ki.. Ta ki elde edinceye, "basit" deyinceye kadar...
Afilli ışıklı büyülü önemli büyük gösterişli şeylerde arar insan hep mutluluğu da aşkı da ama sonra bir bakar basit olan onu mutlu edebilecek her şeye zaten sahiptir... Basit, kolay olan aslında.. Onu zorlaştıran, uzaklaştıran, her şey için bir bedel ödemek zorunda olduğunu düşünen, illa da savaş arayan, mutlu olmamak yetmemek için mücadele eden biziz.. Bardağın hepsi dolu değil belki ama o basitçe dolu kısmıyla mutlu olmamak niye...? Mutsuzluk için küsmek şikayet etmek bıkbıklanmak için çok sebep var.. Ama bunlar basitçe mutlu olmak için sahip olduğumuz sebeplerden daha fazla değiller...
G.o.D 24 Temmuz, 2012 02:24
Ben çok üzülüyorum herkes için ama en çok da intihar edecek kadar vazgeçenler için... Hayattan bişeyler bekliyoruz, bekliyoruz da hayata biz ne veriyoruz ki karşılığı ne olsun... Zaten karşılığı olacak diye bişey de yok ama ne bileyim... Aha tamamdır hadi mutlu olalım deyip olabilsek keşke...
murdum-erigi 24 Temmuz, 2012 04:59
Sanırım başlık/yazı uyumu en çok olan yazıydı şimdiye kdar gördüğüm, yamulttun.
Sanırım yine esasen ne mutlu eder sorusu mevzu bahis. Basitle ya da daha doiğrusu, kendisinden bekleneni yapmakla mutlu olabilen varsa gerçekten... Ne mutlu ona. Ama gerçekten mutlu değil de öyle olduğuna, öyle olması gerektiğine inandırmışsa, sanki şimdi olmazsa yarın, olmadı öbür gün. Bir yerde kendini kandırımayacak.
Belki mutsuzluğu kabullenmek bu yüzden daha sağlıklı, kendini imha edecek bir bomba oluşturmumyorsun. Bu durumda, mutsuzluk sanki daha mutlu bir durum? :// evet yamuldum ://
Bettra 24 Temmuz, 2012 09:46
Yok yok cok dogru Hayatta her sey karsilikli.. Hayatin kendisi de oyle.. Yani ne verirsen elinle o gelir seninle.. Karsilik bekleyerek yapmayacaksin tabi o zaman mutsuz olmak cok olasi :) Gulumsettginde sen de gulumsuyorsun mesela... Birine bir yolla iyilik yaptiginda aksam basini yastiga daha huzurlu koymuyor musun? Ve aslinda her sey o kucucuk huzurlu ic cekisle tatli bir uykuya dalmak icin degil mi? Oy ne cok sordum :)
Godsyndrome 24 Temmuz, 2012 19:08
bettra:sorun insanların basitçe yaşaması değil bunu yapamayanların anlaşılmaz bulunması.
g.o.d:ben hayata bi ömür verdim.
mürdüm:uzun zamandır o çılgın başlıklardan atamıyorum müdür bi sonraki post'a umarım :)
UYKUSUZ// UYURGEZER 24 Temmuz, 2012 21:24
Kendi arzusuyla gidenler, bunu dürüstçe, cesurca kabullenenler.. Gerisi fasa fiso..
UYKUSUZ// UYURGEZER 24 Temmuz, 2012 21:27
Bu arada.. fotoğraf mükemmel
Bettra 24 Temmuz, 2012 21:45
Çözümü gitmekte bulanların, kalmak için bir nedenleri yok değil bence... Sadece yaşam ve insan öyle tuhaf.... Hiçbir şeyin bir reçetesi, ezberi yok.. Akıllıkla delilik, mutlulukla mutsuzluk, huzurla dibine kadar huzursuzluk arasında uçurumlar da yok sanırım... Ve bazen öyle kötü bir rüzgar esiyor ki kader mi dersin, bir bakıyorsun çizginin öteki yanındasın. O vakit sahip olduklarını görmek ve fark etmek yani kalıp mücadeleye devam etmek için gereken varlıklara sarılmak konuştuğumuz kadar kolay olmuyor... Son noktalarda beni en çok rahatsız eden gidenin gittiğiyle kalması. Ne değişiyor ki...?
Godsyndrome 24 Temmuz, 2012 22:38
uykusuz:hea albert camus şekil diyorsun :)