DOĞU TÜRKİSTANLILAR VE BİZ | Uygur Haber ve Araştırma Merkezi
Çin, Dünya, Eğitim, Genel, Görüş Yorum, Gündem, Haber, kÖŞE YAZARLARI, Makale Analiz, Röportajlar, Siyaset, Tüm Manşetler, Türkiye, Uygur Diyarı ve Yöreleri
DOĞU TÜRKİSTANLILAR VE BİZ
Nerede bir zulüm varsa orada sızlar vicdanım.
Kan ağlarken Türkistanlım, susarsam eğer;
Utanır; Filistin’e, Arakan’a, Bosna’ya, Suriye’ye koşan insanlığım.
Onları “Türk” diye boğazlıyorsa o eller,
Bana da bir gün “sen de bıçağın altına gel” der…
Yetmişli yıllarda Komünizme karşı iseniz Amerikancı, Kapitalizme karşı iseniz Komünist olarak yaftalanırdınız. Huylu huyundan vaz geçmez, demiş atalarımız..
Şimdi de benzer bir durumu, aynı kişilerin yayın organlarından servis edildiğini görüyoruz. Güya Doğu Türkistanlıların yanında olmak ABD’nin yanında olmakmış!
Sanki insanlar bu iki görüşten başka birgörüşe sahip olamaz gibi!
Bir fikre karşı olmanız, ona karşı olanlarla aynı yerde olduğunuzu göstermez.
Son günlerde Maocu bir yayın organında Doğu Türkistanlıları ABD yanlısı gibi gösterip, onların insan hak ve hukukları yok sayılmaktadır. Ayrıca ülkemizde son zamanlarda zirveye çıkan ABD antipatisini kullanarak Çin’e olan tepkiyi savmak istemektedirler.
Sevilmeyen ABD’nin Doğu Türkistanlıların yanında olması, onların haksız olduğunu mu gösterir!. Sevmediğimiz bu ABD yıllarca birçok yerde bizim de yanımızda yer almadı mı? Gerçi, siz bizim haklı olduğumuz bütün davalarda da hep karşımızda oldunuz ya! Şimdi Suriye’de olduğu gibi!
Doğu Türkistanlılarla ilgili görüntüler vicdanımızı kanatıyor. Yüreğimizi yakıyor, insanlar toplama kamplarında toplanıyor. Birçoğunun işkenceler altında şehit olduğunu öğreniyoruz.
Ülkemizde ailelerinden haber alamayan Doğu Türkistanlı öğrencilerin varlığına tanık oluyoruz..
Bu öğrenciler ülkelerine dönmek istemiyor; dönenleri geri göndermiyorlar. Bir daha yurt dışına çıkışı olmayan bu öğrenciler kamplara götürülüyor.
Uygur aileleri içine Çinli gençler yerleştiriliyor. Bu ailelerin birçoğu kamplara alınıyor.
Geride kalan bebekleri ya yurtlara alınıp Çinlileştiriliyor; ya da sokaklarda helak oluyor.
Bu çocuklara akrabaları sahip çıkmak istese izin verilmiyor; sahip çıkmak isteseler onlar da kamplara götürülüyor.
Ülkemize gelen öğrenciler başka ülkeler yerine bizi seçmişler.
Onları, aileleri bilerek bize göndermişler. Burada Türk-İslam geleneği ile yaşamaları istenmişti.
Ama ne oldu? Özellikle, Türkiye’ye gelenlerin aileleri suçlu gibi görüldüğünü öğreniyoruz.
Vicdan insana doğru yolu gösterir!.
Vicdan; sonuçları insana zararı olsa ona doğru karar verdirir. Erdemli olmanın kapılarını aralar.
Medeniyet dünyamızda başkalarının acılarına duyarsız kalınmaz.
Bu medeniyet; “İğneyi kendine çuvaldızı başkasına batır” diyerek, başkalarının acılarıyla empati kurmaya davet eder.
Bu medeniyetin peygamberi; Müslümanları bir bedene benzetir. Bedendeki bir organın rahatsızlığının diğer organları da etkileyeceğinden söz etmiştir.
Ne yazık ki, günümüzde; en çok bu medeniyetin insanları kendi acılarına duyarsızlık içindedir. Üstelik; bir çok yerde de kendi kendilerine acılar vermektedirler. En acı olanı da, düşmanının himmetine muhtaç olmak:
Yemen’de, Irakta, Suriye’de, Afganistan’da olduğu gibi!
Maalesef, 11 Eylül 2001 tarihinde New York İkiz Kuleleri’nin bombalanması dünyada Müslümanları terörist gören bir kamuoyunun doğmasına yol açtı.
Bu durum bazı ülkeleri Müslümanların üzerine daha rahat gitmesine fırsat tanıdı. Çin de bu fırsatı değerlendirmek isteyen ülkeler içine dahil olmuş görünüyor.
Çin Komünist Partisi (ÇKP) Doğu Türkistan Türklerinin inançlarını geleneklerini yaşamalarını terörist bir hareket görüyor. Oruç ve namaz gibi ibadetler yasaklanıyor.
Uzun yıllar yürüttüğü asimilasyon politikalarını sindirme politikaları ile uygulamaya sokuyor.
Doğu Türkistan’a ateş düşmüştür;
Ateşi nedense en çok kardeşleri seyrediyor!
Kardeşler zor günde belli olur!
Türkistanlılar, tarihimizde her zaman yanımızda oldukları gibi, İstiklal Savaşımızda da maddi ve manevi olarak yanımızdaydılar.
Onlar, tarihimiz boyunca hiç ihanet nedir bilmediler.
Bizimle ağlayıp bizimle güldüler.
Şimdi de, onların kötü günlerinde birlikte olma zamanıdır.
Tarih boyunca mazlumlar için kanayan vicdanımız; kardeşlerimize de kanamaktadır.
Yüreğimde bunu hissediyorum.