Ful Yaprakları: Okulda ilk gün
bizim üniversitenin kampüsü kuştepe mahallesinin içinde. ben okula yürüyerek gitmeyi seviyorum. giderken geçtiğim mahallenin içi beni daha da bağlıyor derslere. mahallede yalın ayak dolaşan çocukları görüyorum, okul vakti camdan bakan kızlar görüyorum, akranlarımı görüyorum elinde poşetler alışverişten dönen. şükrediyorum halime okuyabildiğim için.. elimizdeki imkanların kıymetini bilmek lazım..
Gerçekten de o eski okul yıllarımızı özlüyorum ben de.Ne kadar masumdu herşey...Siyah önlüklerimiz vardı ama beyaz yakalarımız kadar temizdi kalplerimiz...Çocuk olsam yeniden,bu hayatın sıkıntısı,stresinden uzaklaşsam ne güzel olurdu...
Üzgününüm Ful'cüm, "Hayat çok adaletsiz..."
siyah değil maviydi benim önlüğüm. hep siyah önlük isterdim ama :( arkadaşımla yürüyerek gidip gelirdik sırtımızda koca ağır çantalar. bizim eve giden yol yokuştu yarısında tükenirdik zaten ben 17 kiloydum okula başladığımda nasıl taşıyayım kendimi . danlat yakamın kolalı kenarını kırt kırt kırardım sıkılınca. bir sürü şey geldi aklıma şimdi :)
ne güzel yazmışsın okuma şansına herkes erişemiyor malesef
her çocuğun okumaya hakkı var
ama maalesef eğitim fırsatlarından eşit olarak yararlanılamayan ve maddi yüklerin altında ezilip okula gidemeyenler!!!
bunlar yetmezmişmi gibi bi de cehalet kurbanı olanlar var
"bu hiç adiiiil deiiiiill....."
FULL ÇOK MU FULL SÜN BU SIRALAR ÖZLEDİM VALLA
9 Ekim 2009 09:57