Erdal Demir AB İngiltere ve Türkiye
15 Temmuz 2016 - Cuma 00:26 Bu yazı 1309 kez okundu
AB Büyük şoku atlamışa benziyor mu sevgili okurlarım. Dünyada finans dünyası ve istihbarat gücüyle neredeyse birinci sıralarda yer alan İngiltere, emperyalizmin Avrupa adına dünyanın yönetimine ve sömürü düzenine göz dikmesine dikmişlerdi ama, İngiltere başından beri bir takım kırmızı çizgilerle işin kıyısından geçmeyi ihmal etmedi. Neticede ta başından İngiltere para birimi olan Sterlini asil duruşu ve İngiliz efendiliğinin simgesi olarak kenarda tuttu. Çünkü İngiltere dünya finans sektörünün lideriydi bu böyle kalmalıydı Ayrıca Fransızlarla birlikte sömürü devletlerinin de başını çeken İngiltere, son zamanlarda AB finans oluşumunun içinde yer almayı kendi ekonomisi için tehlikeli buldu ve birlikten ayrıldı. Bu durum AB’nin gelişmekte olan ya da aday üyeler için ekonomik taşarım ve kaynak oluşturmakta, kullandırmakta eskisi kadar eli bol olmayacaktır. AB’nin güçlü olmasını en fazla isteyen Almanya bu ayrılığın boşluğunu her anlamda doldurmak zorundadır. Almanya yeni dünya sömürü sisteminde olmayan bir gücü yaratıp, payına düşeni almak için en önemli figür olmaya çalıştı durdu. Şimdine olacak bence en çok zararı Türkiye çekecektir.
-Açılan fasılların kapatılması zorlaştırılacak.
-Terörizm ile ilgili bir takım yeni düzenlemeleri AB’nin istediği şekilde almaya zorlanacak. Gaye; AB’ne girişi zora sokmak, serbest dolaşımı ciddiye almamak, hatta hiç kabul etmemek.
-Üç milyon mültecinin geri dönüşlerini de tamamlanarak Türkiye’de yerleşimini ya da koruma altına alınmasını sağlamak. Bunun için önerilen ve kabul edilen şartların hiç biri Merkel dahil liderler tarafından sahip çıkılmamaktadır.. Yani Üç milyona yakın Suriyeli kucakta kaldı. Şimdilerde İnançlar üzerinden Türk Milletine algı yaratılarak bir şekilde kalışlarını sağlamanın yollarını aramaktadır.
AB Gümrük birliğine alındığımız günleri dün gibi hatırlarım. Tansu Çiller bir kahraman edası ile karşılanmış davul zurna çalınmıştı. Kavrama kabiliyetinden yoksun halkımız, sanmıştı ki AB ‘ye tam üye olduk. Konsolosluk kapılarında, sabahın erken saatlerinde sıraya giren insanlarımız, zorlukla aldıkları birkaç günlük vizelerini aldıktan sonra, üçüncü dünya ülke insanı olarak muamele göreceği gümrük kapılarından geçip, Avrupa’da tanınmayan bir ülkenin vatandaşı olarak dolaşmanın ıstırabını çektiğini gördük.
Şimdi yine aynı bir sahneyi gözlemliyoruz. Âmâ durum değişik. Artık her türlü siyasi ve ekonomik gelişimi izleyen, irdeleyen ve eleştiren bir halk var.
Avrupa komisyonunun Bürüksel de çıkan raporunda; Türkiye Şengel vize ile dolaşım kabul eden ülkelerde, vizesiz dolaşımı hak ediyor. Bu yeterli mi! Değil tabii ki. Biz iyi biliyoruz ki bu sonuç çıkacaktı Türkiye’nin stratejik coğrafi yapısını unutan Avrupalı anladı ki hala bu yapı çok önemli. Çünkü Mülteci sorununun düğüm ve çözüm noktası Türkiye’dir. Türkiye bu ağır sorunun ve ekonomik sonuçları, sosyal sorunları büyük olan bu meseleye, dini ve vicdani bir yaklaşımla sahip çıkmıştır. Oysa Avrupa ülkeleri azınlıkları içinde barındırmama duygusu tam bir faşizm olgusunun örneğini sergilerken, tüm siyasiler geleceklerini ve ülkelerinde ki huzuru nasıl temin edeceklerinin telaşı ile Türkiye’ye sarıldılar Çünkü birçok geçiş Türkiye üzerinden olmaktaydı. Şengel uygulamasına göre Avrupa ülkeleri iltica istemlerine cevap vermek zorundalar. Ancak kendi ülkelerinden bu taleplerle gelen üçüncü dünya insanlarını horlayan ve hatta yaşam hakkı tanımayan bir toplum kesiminde bulunması, Avrupa’yı görüntü anlamında çağdaş yaşamın dışına itecek, siyasilerin ve ülkelerinin istikrarını ve geleceğini tehlike araltına almakta olduğunu gördüler.
Sonuçta Türkiye’nin 72 kriterden hangilerini yerine getirip getirmediği önemsiz bir hal almışken, Avrupa parlamentosunda komisyon kararının Türkiye’nin aleyhine çıkması beklenemezdi Ayrıca haziran ayında önce Avrupa parlamentosunun ve ardından konseyinden çıkacak kararlarında farklı olacağını düşünmüyorum.
2004 yılında yapılan ve Kopenhag kriterleri diye adlandırılan 72 Kriterin birçoğunu son aylarda sıkı bir parlamento çalışması yaparak yerine getiren Türkiye’nin son beş kriteri yerine getirip getirmemesi artık önemli değil. Çünkü bu kararın, Mülteciler üzerinden yürütülen bir siyasetin ürünü olduğu bilinmelidir Ben bu kararın siyasi olduğunu düşünüyorum ve diyorum ki önemli olan bu karardan sonra Türk özel sektörünün bu kararla ne kadar gelişim sağlaya bilmesidir. Bu karar doların ve borsanın gidişatını ters yönde olumlu ne kadar etkileyeceğidir. Bugün Davutoğlu ile Erdoğan’ın yapacağı olağan görüşmelerin dışında görülen yapacakları görüşmenin yani bu hassasiyeti yüksek görüşmenin daha etkili olduğunu düşünürsek ve bu toplantının ekonomiyi, siyaseten ne kadar etkilediğini görmekte zorluk çekmeyiz.
Türkiye Avrupa’da ve dünyada bir lobiye sahip olmamasının acılarını çekmekte ve şimdilerde bu boşluğun ne kadar önemli olduğunu görmektedir Biz her zaman bize bedeli büyük olan diyetler ödeyerek, Avrupa birliğine yürümenin zorluğunu yaşamaya devam etmemeliyiz.
AB kendi varlığını ve devamlılığını sağlama konusunda zorlukları nasıl aşacağının hesaplarını yaparken, bu saatten sonra Türkiye ne yaparsa yapsın kucağında yüz yıl çağın gerisinde yaşayan üç milyon Suriyeli ki; her sene artarak çoğalacaklar. Bu adamlar insanca yaşamayı ve onurlu yaşamayı bilselerdi kendi memleketlerinde savaşarak ölürlerdi. Bunlar yarınlarda sosyal yaşantımızı allak bullak edecekler. Herkesler bu durumu görüyor bir Cumhurbaşkanı hariç. Hayırlısı bakalım. Yarın Cumhurbaşkanının kapısına ekmek diye dayandıklarında bakalım milletçe bir çözüm istenip, yeni vergiler gelirse şaşmayalım. AB bizleri biz Avrupa birliğini unutalım. Ama çağdaş musır medeniyetler seviyesinde bir ülke olma amacını asla hayatımızdan çıkarmayalım. Yarınlarda başkalarının kapılarının önünde sürünen bir millet olmayı asla kaldıramayız biz.
Etiketler: Erdal Demir, AB İngiltere ve Türkiye