Ya sen? / Şiir / Milliyet Blog
Sen hiç uyandın mı,
Hıçkıra hıçkıra ağlayan gecelerin sabahına?
Hiç utandın mı gözlerin kazayla aynaya değdiğinde,
Yüzündeki o yabancıdan?
Hiç hissettin mi yaşlanmışlığı yüreğinin ta içinde?
Saplandın mı hiç duyguların kara deliğine?
Uyuyamadığın oldu mu, uyumuya yemin ettiğinde?
Hiç yaşadın mı yalnızlığı,
Seni boğan kalabalığın içinde bile?
Benliğini uzaklarda bir hayal de bırakıp,
Kendini bile unuttun mu sen?
Sen kendini sevebildin mi benim kadar?
Hayallerinin bir bir yıkıldığı da oldu mu gençliğin baharında?
Hiç uğradın mı yalnızlık şehirlerinde,
Hiç ağladın mı sesini kendin bile duymadan,
Ama gönlün hıçkıra hıçkıra...?
Gülmeyi, gercekten gülebilemeyi de özlediğin oldu mu,
Bu gün yine uyandım,
Hıçkıra hıçkıra ağlayan gecemin sabahına!
Gözlerim kazara aynaya değdiğinde,
Yüzümde ki o ne idüğü belirsiz yabancıdan!
Sen de yüzerken kayboldum,
Yalnızlık şehrinin, unutulmuşlar sokağında...
Kelkit - 28.01.2007
Sayın Selim Seven,şiiriniz çok güzel,acıklı bir öyküyü de çeğrıştırıyor.İsyanı da ipek yumuşaklığında bırakmışsınız.Ne güzel!O yüce değeri fazla ıpratmadan yine de söyleriz söyleyeceğimizi,siz de öyle söylemişsiniz.Yüreğinize sağlık.