Zencani, Reza Zarrab ilişkisi Ahmedinejad ve Tayyip Erdoğan anlaşmasını ortaya çıkaracak
11.11.2014 13:36 Karakter boyutu :
Pazar günü “Yeni İran’a Hazır Olun” başlıklı bir yazı yazdım. Yazımda 2006’dan beri yazdıklarımdan da örnekler vererek İran’ın ne kadar ciddi ve güçlü, genelde ne istediğini bilen bir devlet olduğunu anlatmaya çalıştım.
Pazar günü belirttiğim üzere bugün devam ediyorum.
Ben “Ortadoğu haritası” yeniden çizilirken bölgede dengelerin Türkiye aleyhine, İran lehine değişeceği görüşündeyim.
İran da Türkiye de bölgede etkin devletler ama artık İran daha rasyonel bir akıl tarafından yönetiliyor.
Uzun süre bu iki ülkeyi birbirine çeşitli yönlerden çok benzeyen iki kişi yönetti:
1) Recep Tayyip Erdoğan,
2) Mahmut Ahmedinejad.
İkisi de başarılı belediye başkanlıkları yaptı. İkisi de ülkelerinin en önemli kentlerini yönettiler: İstanbul ve Tahran.
İkisi de hayatı ideolojik gözlük arkasından seyreder. Mezhepleri farklı olsa da ikisi de İslamı ruhani bir inanç olmanın ötesinde bizzat yaşanan hayatı tanzim eden bir düşünce sistematiği olarak kabullenir.
İkisi de çağdaş düşünce sistematiğine şüphe ile bakar. İnsan hakları, hukukun üstünlüğü, özgürlükler gibi kavramlar ikisine göre de Kuran’ın vaz ettiğine inandıkları idare biçimlerine kıyasla çok geridedir.
Hatta bu kavramlar Batı’nın uydurduğu, “ardında bize ne kazıklıyorlar?” diye sorgulanması gereken kavramlardır.
Zaten, kendi inançları dışındakiler her an şüphe ile bakılması gereken insanlardır.
Bırakın, Yahudileri, Hıristiyanları; Ahmedinejad için “Şii İslam”, RTE için “Sünni İslam” diğer “İslamlardan” bile üstündür.
İkisi de demokrasiden zerre kadar nasiplerini almamışlardır. Kendilerini Allah adına özel görevli görürler, bundan dolayı ülkelerini otokratik, hatta diktatoryal yöntemlerle yönetmekten zerre kadar gocunmazlar.
İkisinin de entelektüel derinliği çok sığdır. İkisi de “halk adamı” olmakla övünürler.
İkisinin de akçeli işlere bulaştığı, şaibeli eylemlere önayak olduğuna dair dünyada güçlü ve yerleşik bir kanı vardır.
Ancak, 2013’den sonra aralarında büyük bir fark oluştu.
Ahmedinejad artık iktidarda değil, RTE ise iktidarını cumhurbaşkanı seçilerek perçinlemiş durumda.
Entelektüel anlamda çok sığ olan Ahmedinejad makamını entelektüel derinliği tartışılmaz Hasan Ruhani’ye devir etti.
Artık Ahmedinejad’ın koltuğunda Batılı değerlere çok daha açık, ülkesine ve komşularına ideoloji enjekte etmekten çok refah enjekte etmeye çalışan, dünyayı düşman görmeyen, işbirliğinin nimetlerini bilen, pragmatik (faydacı) davranmaktan gocunmayan Ruhani oturuyor.
Eğer, Ahmedinejad’ın tersine Ruhani; İran’ın silahlanmak üzere değil, sivil amaçlar uğruna nükleer araştırmalar yaptığına Batı’yı inandırabilirse dünyadaki yeri çok farklı bir İran ile karşı karşıya kalacağız.
Ambargolardan kurtulmuş bir İran Batı ile refahı paylaşan, dolayısı ile Batı ile işbirliği her geçen gün artan bir ülke haline gelecek.
Zaten ezelden beri dış politikasına genelde hâkim olan reel (gerçekçi) politikayı önümüzdeki 10 yıl içinde Batı nezdinde perçinlerse Kissinger’ın deyişi ile “İran’ın geniş (global) dünyaya kabulü için” hızlı adımlar atılacak.
(İran’da tutuklu bulunan ve büyük yolsuzluklarla suçlanan iş adamı Babek Zencani ile Ahmedinejad arasında var olduğu bilinen yakın dostluk yanında Zencani’nin Rıza Sarraf ile işbirliği yaptığı iddiası da ispatlanırsa; Ahmedinejad ile RTE ve şürekâsı arasında geçmişte hangi konularda işbirlikleri yapıldığı da mercek altına yatırılacaktır.)
Artık dünyada İran ve Türkiye isimleri bir arada telaffuz edildiğinde akıllara:
1) İslamcı gelenekten her geçen gün uzaklaşan İran İslam Cumhuriyeti ve
2) Laik gelenekten her geçen gün uzaklaşan Laik Türkiye Cumhuriyeti geliyor.
Sanırım, biri (İran) diğerinin (Türkiye) bir zamanlar dünyada taşıdığı ağırlığa sahip çıkacak ve korkarım bu durum dünyada yavaş yavaş kabul görecek!
Ortadoğu’da kartların yeniden karıldığı bu dönemde İran’ın bölgede yüklenmesi beklenen yeni rolünü irdelemeye Perşembe günü devam edeceğim.
Ahmedinejad ruhani Reza Zarrab Zencani tayyip erdoğan iran türkiye