Kristaller ve meditasyon gibi, aura fotoğrafçılığı da modacıların ve ünlülerin ilgisini çeken en son ruhani eğilimdir – birçoğu, bir kişinin yüzünü bir bulut bulutunda gösteren, psychedelic-görünümlü fotoğraflar aracılığıyla aydınlanma bulduklarını iddia ediyor..
Bu yüzden kendimi New York Şehri Çin Mahallesi’ndeki küçük bir mücevherde buldum, fotoğraf çekmek için kendi “aura” ‘ya hazırlanıyorum. Ellerim iki elektrik kutusunun üstüne metal plakalara hafifçe bastı, kameraya baktım ve gülümsemem gerek diye merak ettim.
Çok geç. Aklımdan çıkmadan önce bitti. Bir flaş bile fark etmemişti. Aura fotoğrafımın gelişmesini beklerken, küçük bir Styrofoam bardağı çayı yudumlarken, çakra grafiklerine ve kristallerin cam kasalarına baktım..
Yazarın aura fotoğrafı.
“Çok güzel bir aura sahipsin,” diye sorduğunda tezgahın arkasındaki kadın bana okuma zamanı geldi. Fotoğrafımı ellerinde tuttu – Polaroid boyutundaki kırmızı, sarı ve yeşil, parlak renkler, siluetimi gizleyerek sağ kolumun bir görüntüsünü kurtardı. Diğer aura fotoğraflarında, konuların yüzlerini görebildim ama benimki gizlenmişti. Bu iyi bir şey, söylendi: Büyük bir aura, çok fazla enerjim var demek.
Şey, düşündüm ki, bu okuma harika bir başlangıçtır..
Farketmediysen, aura fotoğrafçılığı bir an yaşıyor. Onlarca yıldır var oldu, ama geçenlerde The New York Times’da düşüşle sonuçlanan Harper’s Bazaar’da GOOP’de Gwyneth Paltrow tarafından övgüler aldı. Hatta, Radiant Human adlı bir Portland merkezli şirket bile, fütüristik, mobil “laboratuvar” a sahip, ülkenin farklı şehirlerine, aura fotoğraflarına açılan bir pop-up gibi. Herhangi bir sosyal medya platformunda görüntüleri arayın ve kendinden keşif hakkında vinyetlerin yanında düzinelerce bulanık, neon renkli portreler bulacaksınız.
Ama tam olarak bir aura nedir? Taraftarlar ve spiritüalistler söyledikçe, bir insanı veya nesneyi çevreleyen görünmez (çoğu insan için) bir alan. Aura kameraları, elimizdeki enerjinin tüm vücudumuzdaki ve etrafımızdaki enerjiyi yansıttığı varsayımı altında çalışır. Elimdeki akupunktur noktalarının altında elektrotlar vardı, enerjilerim hakkında teller aracılığıyla enerjiler hakkında bilgi gönderip bir bilgisayara dönüştürdüm. Bu, yazılımı renklere çevirmek için kullandı. görünür görüntü.
Bilim adamları ve şüpheciler farklı bir teoriye sahipler: Renkler aslında ellerinizin ne kadar terlediğine ya da ne kadar zorlandığınıza göre belirlenir. Şüpheci Soruşturma Komitesinin bir makalesi süreci, ellerden gönderilen bir elektrik akımına cevap veren bir yazıya benzetiyor.
Büyü Takıma ziyaretimden bir hafta sonra, 1960’lı yıllarda aurasına başladığı California City’deki kişisel bir yönetici olan Stephany Hurkos ile telefonda görüşüyorum. Bana e-postasına gönderdiğim aura fotoğrafımın bir kopyasına bakarak bana başka bir okuma veriyor.
“Çok yaratıcı ve komiksin! Bir komedyen olabilirsin,” diyor ve okumaya müdahale etme ve ona bir eskiz yazma dersi bitirdiğimi söyleme zorunluluğunu saklıyorum..
Ve sonra: “Endişeleniyorsun. Çok endişeleniyorsun. Başkalarının söylediklerinden endişeleniyorsunuz, ”diye biraz daha derin bir gözlem.
Her bir rengin farklı bir şey ifade ettiğini ve fotoğrafın sol tarafındaki renklerin (gezinti tarafım) geçmişte neler olduğunu temsil ettiğini ve fotoğrafın sağındaki renkler geleceğimi temsil ettiğini açıklıyor. Benim baskın rengin kırmızı, diyor ki, tutku, sıkı çalışma ve bazen kısa bir sigortayı sembolize ediyor.
Aura fotoğrafçılığı yapan pek çok insan, Guy Coggins’i, 1970’lerin başlarında, bir kişinin aurasını veya vücudumuzu çevreleyen elektromanyetik alanı yakalayabileceğini iddia ettiği bir kamera yarattığı sırada başlatan adam olarak nitelendiriyor. Coggins’i işindeki son ilgiden nasıl hissettiğini sormak için aradım..
“Bu ilginç, zirveler ve inliyor, sanırım” diyor. “Belki de insanların zihniyetleriyle ve dünyada olan tüm kötü şeylerle ilgisi var mı? Bu düşünmek için olumlu, iyimser bir şey. ”
“Bunu ilk başladığımda, aura kelimesinin ne demek olduğunu bilemezdim” diyor. “Şimdi çok yaygın, kelime dağarcığımızın bir parçası.”
Bu sebepten dolayı haftasonları, Magic Takı turistler ve yerli halk ile aynı zamanda onların auras hakkında daha fazla bilgi edinmek için istekli. Aslında, bir dahaki sefere kasabada olduğu zaman annemi oraya götürebilirim. Renklerin bulanıklığı ne olursa olsun – aura’m ya da başka türlü – ne olursa olsun, tek başına deneyim, resim için harcadığım 20 dolar değerinde..
Rovnako ako kryštály a meditácia, aura fotografovanie je najnovším duchovnım trendom, ktorı vyvoláva záujem
Kasabadaki bir geceden sonra uyanmaya başladıktan sonra, bazı insanlar aktif kalabalıklar ya da haplarla
Lisa Miller, Ph.D., klinik psikoloji direktörü ve Columbia Üniversitesi, Öğretmenler Koleji Maneviyat Zihin Beden