RUHUMUN ERLERİ - ŞİİRLER / Genel | Edebiyat ve Sanat Akademisi
Nasıl bir yürüyüştür bu!
Geceyle gündüz el ele, rap, rap…
Bir şeyler söylüyorlar
Bir şeyler söylüyorsun
Ayrı ayrı dünyalar kuruluyor düşlerin yatağında
Yutuyorum dilimlerini zamanı parçalayıp
Kelimeler, cümleler, rap, rap…
Karşı koyduğumda kurguya
Ya da söktüğümde oluklarını lügatın
Sağanak akıyor zihnimin saçaklarından damla damla;
Bir ad buluyorum beni anlatan,
Benim olsun istiyorum,
Gördüğüm, dokunduğum, hissettiğim sen olsun;
Yalnızlıksa varlığımın temposunu hapseden,
Etrafımda duvarların örüldüğü her bir tuğla,
Dizi dizi, rap, rap…bakıyorum ardından.
Gözlerim kapalıyken seçtiğim renk cümbüşü,
Boğuştuğum hayaletler, hasta saatler;
Sıralanan yönler, kuzey, güney…
Ayağımı bastığım toprak,
Soluklandığım her an, sıra sıra, rap, rap…
Ne peydahlanıyorsa içime nedeni belli olmayan
Piç olan anlık düşünceler
Sökülüyor giden heveslerin tutamadığı heyecan…
Merhamet dilenmek geçiyor içimden,
Neyin hesabını yapmak için alsam elime kalemi,
Eşitlik sevdasına bozduğum denklemler bırakmıyor yakamı;
Çekiyor, gece ve gündüz;
Ölüm mü kusursuzluğa sevdalı, sevda mı ölüme karşı duran!
Her an aç,
Heveslerin beslediği yürek doyumsuzluğun tezgâhında.
Ömrümün hiçbir durağına nokta koyamamam;
Gelenler, geçenler göz temasında.
Bir doğuyor güneş, bir batıyor;
Uzanıyor gölgeler, adım adım, rap, rap…
16.07.2020 - 08:55
Cem Karaca'nın bir şarkısı vardı. Meşhur... Raptiye rap rap. Şiir bana o şarkıyı hatırlattı. Güne de düşmüş ve hak etmiş. Kutlarım.
16.07.2020 - 13:40