Ana sayfa Güncel Toprak Kokulu Türkülerin Yanık Sesi: Neşet Ertaş
1938 yılında Kırşehir’de dünyaya geldi Neşet Ertaş. Saz üstadı olan Babası Muharrem Ertaş’a büyük bir hayranlık duyuyor ve kendisine her daim onu örnek alıyordu. Henüz 6 yaşında iken keman ve bağlama çalmayı öğrendi. İlerleyen zamanlarda babasıyla birlikte düğünlerde saz çalıp, birlikte şarkı söylemeye başladılar. Bu şekilde kendisini geliştiriyor, amatör de olsa müzik deneyimi kazanıyordu genç Neşet.
İstanbul yollarına düştüğünde ise henüz 14 yaşındaydı. Çoğu zaman aç kalıyor, bulduğu geçici işlerde de karın tokluğuna çalışıyordu. Bir gün yine öyle ümitsizce dolaşırken “Şençalar Plak” tabelasını görerek içeri girdi ve o günden sonra değişti hayatı. 1957’de ilk plağı “Neden Garip Garip Ötersin Bülbül”ü çıkardı. Sözleri babasına ait olan bu türkü ile geniş kitlelere hitap edecek ve bir anda halkın gözbebeği haline gelecekti. Plağın ardından sayısız konser verip pek çok besteye imza attı. İstanbul’da 2 yıl çalıştıktan sonra Ankara’ya giderek bir gazinoda sahneye çıkmaya başladı ve bağlama ustası Mustafa Çağlıyan’dan ders aldı. Bunun yanı sıra devlet radyosunda da program yapıyordu. Çalıştığı gazinoda, uğruna türküler yakacağı güzeller güzeli Leyla ile tanıştı ve yüreği hemen düştü aşka. Ailelerin karşı çıkmasına rağmen bu iki genç aşık onları dinlemeyerek 1960’da evlendiler.
Döne, Canan ve Hüseyin adında 3 çocukları oldu. Fakat maalesef, mutlu başlayan bu evlilik yalnızca 8 yıl sürecekti. Oğlunun boşanmasının ardından baba Muharrem Ertaş sitemini şu dizelerle dile getirdi:
Neşet Ertaş da babasına aynı şekilde sazıyla cevap verdi:
1978 yılına gelindiğinde, sigara ve alkol yüzünden parmakları felç olacaktı Neşet Ertaş’ın. Müzikten başka bir meslek bilmediği için bir süre işsiz kaldı. Kardeşinin davetiyle beraber Almanya’ya gidip tedavi oldu ve tamamen iyileştiğinde, Türklerin yoğun olarak yaşadığı bölgelerde sanatını tekrar icra etmeye başladı. Müzisyen olduğu için ülkede oturma iznini alması da kolay oldu. Çocuklarının eğitimi nedeniyle Almanya’da uzun yıllar yaşadı. Bir daha Türkiye’ye döndüğünde ise takvim yaprakları 2000 yılını gösterecekti. Süleyman Demirel, ona “Devlet Sanatçısı” unvanını vermek istedi fakat kabul etmedi bunu büyük usta. Nedenini de şu sözlerle açıkladı:
Bu davranışıyla adeta bir kez daha gönüllerde taht kuruyor, samimiyeti ve mütevazılığı ile ders veriyordu Neşet Ertaş. UNESCO ile imzalanan “Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi”ne göre “Yaşayan İnsan Hazinesi” olarak kabul edildi. Bununla birlikte kendisine, İstanbul Teknik Üniversitesi Devlet Konservatuvarı tarafından fahri doktora unvanı verildi.
Zeki Müren’i izlemeyi de dinlemeyi de seviyordu. Bir gün onun filmini seyrettiği sırada “Mühür Gözlüm” şarkısını seslendirdiğini duyup çok beğendi ve kendi yorumunu da katarak sahne aldığı yerlerde söylemeye başladı. Bunu duyan Zeki Müren onunla tanışmak istedi. İzmir fuarında 1 ay boyunca sahne almasına aracı oldu ve Neşet Ertaş’ın sesine adeta hayran kaldı. “Mühür Gözlüm” şarkısı için de bir kere olsun telif hakkı istemeyerek önemli bir nezaket örneği gösterdi.
Ömrünün son 3 yılını İzmir’de geçiren Neşet Ertaş, 25 Eylül 2012’de yumdu gözlerini hayata. Vasiyeti gereği babasının ayak ucuna defnedildi ve mezar taşına da şu ibretlik sözler yazıldı:
“Sakın ol ha, insanoğlu! İncitme canı, her can bir kalp, Hakk’a bağlı. İncitme canı, incitme.”
Önceki YazıAli Atay, Serkan Keskin ve Onur Ünlü’yü Yeniden Bir Araya Getiren Dizinin Çekimleri Başladı
Sonraki YazıTürk Şiirine Olan Hakimiyetinin Derecesi Nedir?