Geçenlerde, KarÅŸÄ±yaka’nÄ±n sevilen politikacÄ±lardan SayÄ±n RÄ±fat Özer’le Alsancak Ä°skelesinden KarÅŸÄ±yaka’ya gitmek için bindiÄŸimiz yeni körfez vapurunun sinema salonu gibi büyük yolcu salonunda yolculuk yaparken, geçen MayÄ±sta deniz turizmi için Karaburun sahilinin mavi sularÄ±na batÄ±rÄ±lan Ä°zmirlilerin ve KarÅŸÄ±yakalÄ±larÄ±n unutulmaz anÄ±larÄ±yla dolu “Alaybey” vapurunun hüznünü yaÅŸadÄ±m. 1990’lÄ± yÄ±llardÄ±. Ä°kinci Beyler SokaÄŸÄ±nda kÄ±rtasiye dükkânÄ± bulunan ÅŸair bir dostumu ziyaret ettikten sonra konak’tan vapurla KarÅŸÄ±yaka’ya dönüyordum. Bir kaç gündür ardÄ± arkasÄ± kesilmeyen ÅŸiddetli kÄ±ÅŸ rüzgârlarÄ± esiyordu. ÇocukluÄŸumdan beri belki yüzlerce kez yolculuk yaptÄ±ÄŸÄ±m Alaybey vapuru KarÅŸÄ±yaka’ya gitmek üzere konak Ä°skelesinden körfeze açÄ±lÄ±r açÄ±lmaz azgÄ±n dalgalarla boÄŸuÅŸmaya baÅŸlamÄ±ÅŸtÄ±. YarÄ± yarÄ±ya boÅŸ olan üst kattaki yolcu salonunda yolcular söz birliÄŸi etmiÅŸçesine suskundu. Herkes vapurun bordosuna vuran ÅŸiddetli dalgalarÄ±n sesine ve etrafÄ±nda uçuÅŸan martlarÄ±n çÄ±ÄŸlÄ±klarÄ±na kulak kesilmiÅŸti.
KarÅŸÄ±mda orta yaÅŸlÄ±, saçlarÄ± ve bÄ±yÄ±klarÄ± beyazlaÅŸmaya yüz tutmuÅŸ, kÄ±lÄ±ÄŸÄ± kÄ±yafeti düzgün elindeki gazeteyi etrafa nefis bir koku saçan piposunu keyifli keyifli içerek okuyan bir yolcu vardÄ±. YanÄ± baÅŸÄ±ndaki Bond çantasÄ±na bakÄ±lacak olursa ya bir avukat ya da bir doktor olduÄŸu anlaÅŸÄ±lÄ±yordu. Her haliyle iÅŸi düzeni yerinde KarÅŸÄ±yakalÄ± bir beyefendiye benziyordu. GÄ±pta edilecek, imrenilecek bir görünüÅŸü vardÄ±. Ona baktÄ±kça, iÅŸi düzeni yerinde olmak, dertleri, sÄ±kÄ±ntÄ±larÄ± kaygÄ±larÄ± olmamak acaba nasÄ±l bir ÅŸeydi diye düÅŸündüm hep. Dertsiz, kaygÄ±sÄ±z, sÄ±kÄ±ntÄ±sÄ±z, gelecekten endiÅŸe duymadan yaÅŸamak herhalde güzel bir yaÅŸam biçimiydi. Yoksa mutluluk denilen ÅŸey bu muydu? Onca yaÅŸamÄ±m boyunca yakamÄ± bÄ±rakmayan ÅŸansÄ±zlÄ±klar, aksilikler olmasaydÄ±? KarÅŸÄ±mda oturan beyefendininki gibi bir mutluluÄŸu yakalayabilir miydim? Bilmiyordum. Kadere hiç inanmadÄ±m. Ä°nsanlarÄ±n yaÅŸamÄ±ndaki farklÄ±lÄ±klarÄ±n bir tesadüfler zinciri olduÄŸunu düÅŸündüm hep.
Alaybey vapuru KarÅŸÄ±yaka iskelesine körfezdeki azgÄ±n dalgalar yüzünden güç bela yanaÅŸabilmiÅŸti. Ä°skeleye yanaÅŸÄ±r yanaÅŸmaz ÅŸiddetli bir saÄŸanak baÅŸlamÄ±ÅŸtÄ±. Vapurdan inince sÄ±rsÄ±klam Ä±slanmamak için kendimi, iskelenin karÅŸÄ±sÄ±ndaki gençliÄŸimizin unutulmaz anÄ±larÄ±yla dolu eski atlas sinemasÄ±nÄ±n giriÅŸindeki santral kahvesine atmÄ±ÅŸtÄ±m. SÄ±cacÄ±k çayÄ±mÄ± keyifle yudumlarken, saÄŸanak yaÄŸmur altÄ±nda KarÅŸÄ±yaka Ä°skelesinde yolcularÄ±nÄ± bekleyen Alaybey vapurunun o büyülü siluetini onca yÄ±ldÄ±r hiç unutmadÄ±m.
Sayfa Adresi: http://egepostasi.com/yazar/korfezde-huzun/112542