Atatürk'ün Yurtdışına Gönderdiği Kişiler Kimlerdir - ForumSevgisi.Com
ForumSevgimiz Kütüphane Kategorisinde ve Mustafa Kemal Atatürk Forumunda Bulunan Atatürk'ün Yurtdışına Gönderdiği Kişiler Kimlerdir Konusunu Görüntülemektesiniz,Konu İçerigi Kısaca ->> Atatürk'ün Yurtdışına Gönderdiği Kişiler Kimlerdir Arka sıra soldan sağa: Nüvit Arıcan Necip Tolon Emin Ünalan Haşim Şensoy Lütfullah Ulukan Mustafa ...
16 Temmuz 2015, 01:20 #1
Arka sıra soldan sağa: Nüvit Arıcan Necip Tolon Emin Ünalan Haşim Şensoy Lütfullah Ulukan Mustafa Bayram Tahsin Önalp Şükrü Topsakal. Oturanlar soldan sağa: Prof. Seyfettin Saraçoğlu Adnan Erkmenol Bedrettin Sarp Suat Seyhun.
Atatürk'ün Cumhuriyet'in ilk yıllarında eğitim almaları için yurtdışına gönderdiği yüzlerce öğrenciden çok azı hayatta. Çoğu 90'ını aşmış Türkiye'de büyük başarılara imza atan bu öğrencilerden bir bölümü yılda iki kez bir araya geliyor..
Türkiye'deki pek çok sorun eğitim eksikliğine bağlanır. "Eğitim şart!" der dururuz. Cumhuriyetin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk de eğitimin şart olduğuna inandı ve bu ülkenin gelişmesi çağdaş medeniyet seviyesine ulaşması için bu konuda somut girişimlerde bulundu. Bu girişimlerden biri de cumhuriyetin yeni kurulduğu yıllarda yetenekli bazı öğrencileri eğitim için yurtdışına göndermesiydi. Milli Eğitim Bakanlığı Maden Tetkik Arama Enstitüsü Sümerbank gibi farklı kurum ve kuruluşların açtığı sınavları kazanan yetenekli öğrencilerden kimi mühendislik kimi tıp eğitimi almaya gittiler yurtdışına.
Çoğu Almanya'ya bazıları da Fransa İsviçre Amerika gibi ülkelere gönderildi. Döndüklerinde her biri branşında büyük başarılara imza attı. Bazıları eğitimci olup bilgilerini paylaştı bazılarıysa modern Türkiye'nin inşaasında görev aldı. İlgilenenler için belirtelim geçen yıl Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları'dan çıkan Kansu Şarman'ın Türk Promethe'ler Cumhuriyet'in Öğrencileri Avrupa'da adlı kitabında 'Cumhuriyet öğrencileri'nin tarihçesi ve bazı öğrencilerin yaşamları detaylarıyla yer alıyor. İşte o dönem Atatürk'ün teşvikiyle yurtdışına okumaya giden bu yüzlerce öğrenciden bugün pek azı hayatta. Onların da çoğu 90'lı yaşlarını sürüyor. İçlerinden bazıları tekstil mühendisi Nüvit Arıcan'ın çabalarıyla son beş yıldır her 23 Nisan ve 10 Kasım'larda bir araya geliyor; hem geçmişi hem geleceği konuşuyor hem de Atatürk'ü yad ediyorlar. Nüvit Arıcan "Biz Atatürk gençliğiyiz. Dürüst ve çalışkan bir topluluğun az sayıda kalan bir bölümüyüz. Buluşmalarımızda tabii ki ülkenin durumuyla ilgili günün havası eser ama genel olarak politika konuşmayız. Biz politik değil kültürel bir topluluğuz. Bizler artık bazı konuların içine aktif olarak girecek yaşta değiliz" diyor.
Cemal Reşit Rey ( 25 Ekim 1904 Kudüs – 7 Ekim 1985 İstanbul ) Cumhuriyet tarihinin ilk kuşak bestecilerinden Türk Beşleri grubunun bir üyesi Onuncu Yıl Marşı Lüküs Hayat opereti gibi ünlü eserlerin yaratıcısı.
Babasının Kudüs mutasarrıflığı görevinde bulunduğu sırada doğdu. Müziğe küçük yaşta annesinden aldığı piyano dersleriyle başlamıştır. Daha sonraları İstanbul'a yerleşen aile İkinci Meşrutiyet'ten sonra siyasi sebeplerden 1913 yılında Paris'e göçmek zorunda kaldı. Dönemin kültür başkentinde müzik çalışmalarını piyanist Marguerite Long'la devam ettirdi. I. Dünya Savaşı'nın başlaması üzerine ailesiyle İsviçre'ye giden Cemal Reşit Cenevre Konservatuvarı'nda eğitimini sürdürmüş ve bestecilikte ustalık sınıfına kadar yükselmiştir. Babasının Dahiliye Nezaretine atanmasıyla anayurda dönerler ancak burada ders aldığı hocasının seviyesini aştığından 1920'de yine tek başına Paris'e dönerek Marguerite Long'la eğitimine kaldığı yerden devam ederken Paris Konservatuvar'ında Paul Laparra ile bestecilik Gabriel Faure ile müzik estetiği Henri Defosse ile orkestra şefliği çalışmıştır. Cumhuriyet'in ilanından kısa bir süre önce Paris Konservatuvarı'ından mezun oldu.
Ankara ve İstanbul radyolarında uzun yıllar görev yapan Rey yurtdışında birkaç konser verdi. Çoksesli Türk müziğini geniş kitlelere yaymak amacıyla Türk halk müziği ezgilerinden yararlanarak1933 ve (1937) yıllarında gibi çok sevilen operetler besteledi. Bunların dışında konçertoları senfonik şiirleri ve başka orkestra yapıtları da olan Rey meşhur Onuncu Yıl Marşı ve Lüküs Hayat'ın da bestecisidir.
1970'lerde Cemal Reşit Rey Haldun Dormen'in sahneye koyacağı bir müzikalin siparişini alır. Erol Günaydın'ın librettosunu yazdığı Yaygara büyük başarı kazanır. Ardından Uy Balon Dünya isimli ikinci bir müzikal yapılır ama aynı başarıyı yakalayamaz. 1980'lerde Rey iyice kendi dünyasına çekilir. 1985'de Lüküs Hayat 51 yıl aradan sonra yine aynı sahnede İstanbul Şehir Tiyatrosu'nda sahnelenecektir. Cemal Reşit Rey gala gecesi için özel olarak hastaneden çıkarılır ve Harbiye Muhsin Ertuğrul Tiyatrosu'na getirilir. Eser yıllar sonra yine büyük bir başarı kazanır. Bundan kısa bir süre sonra İstanbul'da vefat eder.
Cemal Reşit Rey sarayla yakın ilişkileri olan son Osmanlı ailelerinden birinin oğluydu. 25 Ekim 1904'te Kudüs'te doğdu. Babası Ahmet Reşit Bey o dönemde Kudüs'e mutasarrıf olarak atanmıştı. Cemal Reşit'in müziğe yeteneği o yıllarda ortaya çıktı. Diğer çocuklar sokakta oynarken o bulduğu bir akordiyonu çalmaya ve ondan çıkan sesleri taklit etmeye çalışıyordu. Beş yaşındayken ailecek İstanbul'a geldiler. Burada bir yandan ilkokula giderken bir yandan da piyano çalışmaya başlar. Galatasaray Lisesi'nde okumaya başladığı yıllarda babasının politik durumu nedeniyle 1913 yılında zorunlu olarak Paris'e taşınırlar. Burada özellikle Fransa Cumhurbaşkanı Raymond Poincare aileye sahip çıkar. Birinci Dünya Savaşı'nın başlamasına çok az zaman vardır ve Ahmet Reşit Bey ve ailesi dünyanın kültür başkenti Paris'te yaşamaya başlarlar.Cemal Reşit Bey daha çocuk yaşlarında Mahler'i orkestra yönetirken görecek konservatuvarda onu müdür ve ünlü besteci Gabriel Faure dinleyecektir. Faure onu dinledikten sonra ünlü pedagog Marguerite Long'a telefon açar ve "Madam size bir Türk çocuğu gönderiyorum ve hiçbir şey söylemiyorum kendiniz göreceksiniz" der. Sonra babasına dönerek "Oğlunuz hayatta müzikten başka hiçbir şey yapamaz" diye onun müzik dehasını hemen keşfeder. Debussy'nin öğrencisi Ravel'in en yakın dostlarından ve eserlerini en iyi yorumlayan piyanistlerden biri olan Marguerite Long 19 yaşına kadar hiç para almadan Cemal Reşit'in eğitimi ile yakından ilgilenecektir.
Ahmet Reşit Bey ve ailesi savaş başlayınca Paris'te uzun süre kalamazlar. Cenevre'ye yerleşirler. Cemal Reşit eğitimine burada Cenevre Konservatuvarı'nda devam ederken normal lise eğitimini de sürdürür. Konservatuvarın ustalık sınıfına kadar yükselir ancak 1919'da babası dahiliye nazırlığına atanınca İstanbul'a gelirler. Baba oğlunu hemen İstanbul'da bir piyano öğretmenine götürür. Ancak çocuğun piyano bilgisi öğretmeninkinden fazladır. Cemal Reşit bu kez tek başına Paris'e eğitime gönderilecek tekrar Marguerite Long'la çalışmaya başlayacaktır. Konservatuvarda Gabriel Fauret'den müzik estetiği dersleri alır. Besteci piyanist ve orkestra şefliği üzerinde eğitim görür. Daha okul yıllarında besteleriyle ilgi çekmeye başlar.
Cemal Reşit cumhuriyetin ilanından iki ay önce Paris Konservatuvarından mezun olur. Bu arada İstanbul Belediyesi Darülelhan'a (ilk konservatuvar) batı müziği bölümü açılmasına karar verilir ve hoca olarak genç Cemal Reşit çağrılır. Bu onun için dünyanın en büyük mutluluğudur. Henüz 19 yaşındadır onu Avrupa'da büyük bir kariyer beklemektedir ancak hocalarının tüm engellemelerine karşın İstanbul'a döner. Belki Batı'daki büyük kariyerini bırakmıştır ama Cemal Reşit Rey Türkiye'de klasik müziğin kuruluşuna öncülük etmiş pek çok öğrenci yetiştirmiş ve yaşamı boyunca müzik dünyasının hep bir numarasında yaşamıştır. Türkiye'ye döndükten sonra yaşamı boyunca artık kendi ülkesinden hiç ayrılmayacak çeşitli orkestralar kurup bunlarla yurt içi ve dışında konserler yönetecek dünyanın en ünlü sanatçılarını şef olarak Türkiye'de ağarlayacak Türkiye'de bir yandan klasik müziğin yaygınlaşması için çalışırken öte yandan yazdığı operetlerle tiyatro dünyasında unutulmayacak eserlere imza atacaktır.
Cemal Reşit Rey'in yaşamı sürekli çalışarak üreterek geçti. Ailesiyle birlikte oturdukları Nişantaşı'nda Şair Nigar Sokak'taki konukta anne babası ağabeyi Ekrem Reşit kız kardeşi Semine ve eşi Semih Argeşo ile birlikte yaşıyorlardı. Semih Argeşo Cemal Bey'in kurup yönettiği İstanbul Senfoni Orkestrası'nın baş kemancısıydı. Semine Hanım da orkestrada keman çalıyordu. Konakta hem ciddi klasik müzik çalışmaları yapılıyor hem de ağabeyi Ekrem Reşit'le birlikte müzikaller üzerine çalışıyorlardı. Cemal Bey'in müzikalleri zevk almasının ötesinde yapacağı klasik müzik çalışmalarında özellikle yurt dışı konserlerinde değerlendirmek için para kazanmaya yönelik olarak da yaptığı oluyordu. Çünkü özellikle o yıllarda Türkiye'de klasik müzik yapmak bir misyoner gibi çalışmayı gerektiriyordu. Babasının ölümü ardından Semine Hanım ve eşinin ayrı bir eve çıkarak konaktan ayrılmaları Ekrem Reşit Bey'in ve 1962'de annesinin ölümü ile Cemal Bey'in konak yaşamı son buldu. Koca İstanbul'da tek başına kalmıştı. Yanında ağabeyine çok iyi baktığı için aile emektarı olan Rıfkı Ergün ve ailesiyle birlikte Serencebey'de bir apartman dairesine taşınır. Orkestradan emekli olan Cemal Bey piyano dersleri vermekte yine evi eski dostları ve öğrencileri ile dolup taşmaktadır ama artık o eski debdebeli günler geride kalmıştır. Bir zamanlar şık giysileri ile her yerde dikkat çeken Cemal Reşit Rey üzerinde eski kıyafetleri mütevazı evi ile onu eskiden tanıyanların içlerini acıtmaktadır. Giderek Rıfkı Ergün'ün ailesini kendi ailesi gibi görmeye başlar. Hele içlerinde sağır dilsiz olan Melek'i özel bir ihtimamla büyütür.
1970'lerde Cemal Reşit Rey Haldun Dormen'in sahneye koyacağı bir müzikalin siparişini alır. Ağabeyinin ölümünden sonra müzikal yazmamaya karar veren Rey Erol Günaydın'ın yazacağı metinleri müzikleyebileceğini söyleyerek herkesi şaşırtır. Erol Günaydın'la kısa süre içinde çok iyi dost olurlar ve Yaygara 70 büyük başarı kazanır. Ardından Uy Balon Dünya isimli ikinci bir müzikal yapılır ama aynı başarıyı yakalayamaz. 1980'lerde Cemal Bey iyice kendi dünyasına çekilir. 1985'de Lüküs Hayat 51 yıl aradan sonra yine aynı sahnede İstanbul Şehir Tiyatrosu'nda sahnelenecektir. Cemal Bey gala gecesi için özel olarak hastaneden çıkarılır ve Harbiye Muhsin Ertuğrul Tiyatrosu'na getirilir. Eser yıllar sonra yine büyük bir başarı kazanmıştır. Haldun Dormen ve Gencay Gürün onu alkışlar arasında sahneye çıkarırlar. Anlatılmaz derecede mutludur. Seyirci onu dakikalarca ayakta alkışlar. Bu onun son sahneye çıkışı olacaktır. Ertesi gün tekrar hastaneye yatırılır ve buradan ikinci çıkışında Edirnekapı'daki aile mezarlığına defnedilecektir.
(d. 14 Mart 1906 – ö. 15 Eylül 1973) Türk klasik müzik bestecisi.
14 Mart 1906 tarihinde doğdu. Galatasaray Lisesi'ni bitirdikten sonra yetenekli gençler için açılan yarışmayı kazanarak Cezmi Rıfkı Erinç ve Ekrem Zeki Ün ile birlikte 1925'te devlet tarafından Paris Konservatuvarı'na gönderildi. Ayrıca burada uzun yıllar Amerika’da kompozisyon öğretmenliği yapan ve ilk kadın orkestra şefi olarak da bilinen Nadia Boulanger ile “Ecole Normale Musique”’de kompozisyon çalışmıştır. 1930 senesinde Türkiye'ye geri dönerek Musiki Muallim Mektebi’nde piyano ve armoni öğretmenliğine başlamıştır.
Ulvi Cemal Erkin 15 Eylül 1972 tarihinde geçirdiği kalp krizi sonucunda hayata veda etmiştir.
Ulvi Cemal Erkin Palm Academique Legion d'Honneur şövalye ve officiale nişanları ile ufficiale derecesinde İtalyan Cumhuriyet nişanını almıştır. 1971 senesinde devlet sanatçısı olan besteciye ölümünden sonra 1991 senesinde Sevda-Cenap And Müzik Vakfı tarafından onur altın madalyası verilmiştir. PTT de 1985 senesinde besteci adına bir pul çıkartmıştır.
• Keloğlan bale müziği.2 Haziran 1950. Koreografisinin Dame Ninet de Valois’nin üstlendiği Erkin’in “5 damla piyano” eserinin orkestralaması.
• 7 halk türküsüivan Ah Hanifem Çamdan Sakız Akıyor Ayın Ondördü Maya Türkmeni Bülbül.
• 15.12.1972 Şef Hikmet Şimşek yönetiminde Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası eşliğinde bas Ayhan Baran tarafından “Ah hanifem Çamdan Sakız Akıyor Ayın Ondördü ve Divan” söylenmiştir. Türkülerin tamamı gene Ayhan Baran tarafından 6 Ocak 1978’de seslendirilmiştir.
1930’lu yılların başından itibaren Türkiye’nin kültürel değişim döneminde hem eğitim hem de müzik alanında önemli roller oynayan Türk Beşleri’nden biri de Ulvi Cemal Erkin’dir. Türk makamlarına ait dizileri almış ancak makamlara ait seyirler yerine farklı yürüyüşler ve melodik yapılar kullanarak asıl makamın önerdiğinden farklı renkler ve hisler yakalamıştır.
Alanındaki ilk ürünlerini Paris’te veren besteci Türkiye’ye döndükten sonra da kompozisyon çalışmalarını sürdürür.
1. “Bülbül ve Ayın Ondördü” soprano ve küçük orkestra için 1932.
2. “Yedi Halk Şarkısı” basbariton ve orkestra için 1936 – 1939..
1. “İki sesli Halk Şarkıları” (On parça) 1936..
2. “Yedi Halk Türküsü” Karma Koro İçin 1943..
3. “On Halk Türküsü” Karma Koro İçin 1963..
4. “Yedi Halk Şarkısı” Şan ve Piyano için 1936..
1. “İki Dans” büyük orkestra için 1930..
2. “Bayram” büyük orkestra için 1934..
3. “Köçekçeler” orkestra için rapsodi 1943...
4. “1. Senfoni” 1944 – 1946.
5. “2. Senfoni” 1948 – 1951.
6. “Senfonik Bölüm” büyük orkestra için 1969.
7. “Senfonik Episodlar” (yarım kaldı) 1970 – 1971.
1. Piyano Konçertosu 1942. İlk seslendirme Ferhunde Erkin.
2. Keman konçertosu 1947.
1. “Konçertino” piyano ve orkestra için 1932.
2. “Senfoni Konçertant” piyano ve orkestra için 1966.
1. “Yaylılar Dörtlüsü” 1935 – 1936.
2. “Beşli” piyano iki keman viyola ve viyolonsel 1943.
3. “Sinfonietta” yaylılar için 1951 – 1959.
1. “Beş Damla” piyano için çocuklar için yedi kolay parça 1931.
2. “Duyuşlar” piyano için on bir parça 1937.
3. “Sonat” piyano için 1946.
4. “Altı Prelüd” piyano için 1965 – 1967.
1. “Ninni Improvisation ve Zeybek Türküsü” 1929 – 1932.
2. “Karagöz” çocuk oyunu için müzik 1940.
3. “Keloğlan” bale müziği 1950.
1. Pietro Mascagni/Cavalleria Rusticana (Erkin ve Fuat Turkay).
2. Georges Bizet/Carmen (Erkin ve Akses).
3. Charles Gounod/Faust (Erkin ve Akses).
4. Giuseppe Verdi/Aida (Erkin ve Akses).
5. Gioacchino Rossini/Sevil Berberi (Erkin ve Akses).
6. Giacoma Puccini/İl Tabarro(Erkin ve Halil Bedii Yönetken).
7. Giuseppe Verdi/Othello (Erkin ve Akses).
8. Richard Strauss/Salome (Erkin ve Saadet İkesus).
9. Ludwig van Beethoven/Fidelio (Erkin ve Akses).
Küçük yaşta geleneksel sanat müziğine başlayan ve on dört yaşındayken İstanbul’da bir “kanun virtüozu” olarak ün yapan Alnar ilk gençlik yıllarında özel olarak armoni kontrpuan ve füg dersleri alarak yeteneğini çoksesli müzik alanına kaydırdı. 16 yaşındayken ilk bestesini yaptı. O yıllar İstanbul Sultanisi'nde (İstanbul Lisesi) okuyor aynı zamanda geceleri Darüt Talimi Musikisi topluluğuyla sahneye çıkıyordu. Yine o sıralar aynı toplulukla Berlin'e giderek Alman Polydor firması için birkaç plak doldurdu. Bu yolculuklarından birinde Berlin Yüksek Okul müdürü ve besteci Franz Schreker ile tanışan Alnar çok sesli bestelerinin Schreker'in ilgisini çektiğini görünce bitirmek üzere olduğu İstanbul Mimarlık Akademisi'nden ayrıldı ve devlet bursuyla 1927'de Viyana'ya yerleşti. Viyana Devlet Müzik Akademisi'nin bestecilik bölümünde Joseph Marx'ın öğrencisi oldu ardından Oswald Kabas ile orkestra şefliği çalıştı.
Ferid Alnar daha önce tasarladığı bu konçertoyu 1946 yılında Roma'da bulunduğu sıralarda yazmaya başlamış ve ertesi yıl Ankara'da tamamlamıştır. Kanun Konçertosu ilk defa 1951 yılında Viyana Radyosu'nda Viyana Senfoni Orkestrası işliğinde yayınlanmıştır. Alnar daha sonraları konçertonun 3. bölümünü beğenmeyerek bu bölümü yeniden yazmıştır. İlk bölümü teması Giriftzen Asım Bey'in "Rast Peşrev"inden esintilidir. Kadansta kanun taksimi sergilendikten sonraana temanın tekrarlanmasıyla bölüm biter. İkinci bölüm kanun ve orkestranınm diyaloğunu saba makamının etkisinde mistik bir hava ile sürdürür. Hareketli üçüncü bölümde ana tema kanun ve orkestra tarafından birlikte işlenerek Rast Peşrevi'ne ulaşan çizgilerle sona erer.
Eser bestecisinin dışında Ruhi AYANGiL ( 1988 Ankara) ve Tahir Aydoğdu (1997İstanbulCRR Senfoni Ork.)2O-21 Kasım I998 Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası şef T.Strugala tarafından seslendirilmiştir.7 Aralık 1998'de de SCA Vakfı'nın düzenlediği ödül töreni ile 1998 yılı en büyük ödülü cumhurbaşkanımız tarafından Ferit Alnar'a verilmiş bu ödül töreni sonrası konçerto Anadolu Yaylı Çalgılar Dörtlüsü ve Tahir Aydoğdu tarafından tekrar seslendirilmiştir. Aynca 26-27 Şubat I999'da İzmir Devlet Senfoni Orkestrası ile şef Hikmet ŞİMŞEK yönetiminde Kanun Konçertosu Tahir Aydoğdu'nun solistliğinde tekrar seslendirilmiştir.
Adnan Saygun (Ahmed Adnan Saygun) (d. 7 Eylül 1907 İzmir – ö. 6 Ocak 1991 İstanbul). Klasik batı müziğinde yapıtlar vermiş bir Türk bağdarı müzik eğitimcisi ve budun müzik bilimcisidir (etnomüzikolog). İlk Türk operasının bestecisi de olan Saygun devlet sanatçısı ünvanını alan ilk sanatçıdır. Cumhuriyet Dönemi Türk musikisinin en çok seslendirilen eserlerinden Yunus Emre orotoyosu en önemli yapıtıdır.
Adnan Saygun daha ilkokul yıllarında başladığı müzik çalışmalarına sanat eğitimine ağırlık veren bir okul olan İzmir İttihat ve Terakki İdadisi 'nde 13 yaşında İzmir'de İsmail Zühtü'den ders alarak sürdürdü. 1922 yılında Macar Tevfik Bey 'in öğrencisi oldu. 1925 yılında Fransız La Grande Encyclopedie'den müzikle ilgili makaleleri çevirerek birkaç ciltlik büyük bir 'Musiki Lugati' meydana getirdi. 1926 yılında İzmir Erkek Lisesi'nde bir süre müzik öğretmenliği yaptıktan sonra 1928 yılında devlet bursuyla müzik eğitimi için Paris'e gönderilen Saygun Opus I sıra numaralı Divertissement adlı orkestra eserini de öğrenciliği sırasında bu kentte yazmıştır. Saygun’un bu bestesi 1931 yılında Paris’teki bir beste yarışmasında ödül kazanmış Paris ve Varşova 'da seslendirilmiştir. Eser böylece 1925'de Cemal Reşit Rey 'in yine Paris'te seslendirilmiş bulunan iki eserinden sonra yurtdışında icra edilen üçüncü Türk orkestra eseri olmuştur.
Saygun 1931'de Türkiye'ye dönüp bir süre müzik öğretmenliğinden sonra 1934 yılında Cumhurbaşkanlığı Orkestrası bir yıl boyunca yönetti. CSO şefi olduğu dönemde devlet başkanı Atatürk 'ün talebiyle Türkiye'yi ziyaret edecek olan İran Şahı şerefine ilk Türk operası olan op.9 Öz Soy Operasını bir ay gibi çok kısa bir sürede yazdı. Bu opera Türk Milleti’nin doğuşunu İran ve Türk milletlerinin kökü uzak tarihe dayanan kardeşliğini ifade etmekteydi.
Devlet konservatuvarlarında etnomüzikoloji bölümleri açılması yönünde çalışmalar yapmış ancak bunlar Atatürk'ün desteğine rağmen maalesef ilgili kurumlarca hayata geçirilememiştir.
Saygun 1934 yılında yine Atatürk'ün talebiyle Taşbebek operasnı besteledi. Bu operada yeni Cumhuriyet insanının doğuşunu anlattı.
Kulağındaki bir rahatsızlık nedeniyle tedavi için İstanbul'a giden Saygun İstanbul Belediye Konservatuvarı'nda öğretmenliğe geri döndü. Saygun Yunus Emre Orotoryosu adlı ünlü yapıtının seslendirilişine kadar sürecek olan bir gözden düşme dönemine girmişti. Ankara'da yeni bir konservatuvar kurma çalışması vardı ne var ki bu çalışmalar Saygun'un savunduğu kültürel ulusallık fikrini değil evrensel müzik anlayışını destekleyenler tarafından sürdürülmekteydi. Konservatuvar bu iş için danışman olarak getirilen konservatuvar Paul Hindemith'in evrenselci müzik görüşleri doğrultusunda 1936 yılından kuruldu. Adnan Saygun ise 1936 yılında ülkemize gelen Macar besteci ve etnomüzikolog Bela Bartok a Anadolu gezisinde eşlik etmekteydi. Birlikte özellikle Osmaniye dolaylarından derledikleri türküleri notalaştırdılar. Çalışmaları Bela Bartok’un Türkiye’deki Halk Müziği Araştırmaları başlıklı bir kitap haline getirilerek 1976 yılında Macar ilimler Akademisi tarafından İngilizce bastırılmıştır.
Saygun'un 1942'de tamamladığı Yunus Emre Oratoryosu 1946 yılında Ankara’da seslendirildi ve büyük başarı kazandı. En önemli eseri kabul edilen bu eser daha sonra Paris'te ve 1958'de Birleşmiş Milletler kuruluş yıldönümü verilesiyle New York 'ta ünlü orkestra şefi Leopold Stokowski yönetiminde seslendirilmiştir. Bu eserle Saygun çocukluğunda İzmir Kemeraltı Çarşısı'nın Dervişler Caddesi'nde bugün Anafartalar Caddesi Mevlevi dervişlerden duyduğu ezgileri Avrupa ve Amerika'ya Birleşmiş Milletler çatısı altına sonradan eserin çevrileceği 5 ayrı dile taşımış oluyordu.
Yunus Emreden sonra Kerem Köroğlu Gilgameş gibi üç büyük opera Atatürk’e ve Anadolu’ya Destan gibi koral eserler 5 senfoni çeşitli konçertolar orkestra koro oda müziği eserleri vokal ve enstrümantal parçalar sayısız türkü derlemeleri kitaplar araştırmalar makaleler yazdı. 1971'de yürürlüğe giren Devlet Sanatçılığı Kanunu çerçevesinde ilk Devlet Sanatçısı unvanı Adnan Saygun'a verilmiştir.
A. Adnan Saygun bir konser için Ankara'ya gelen ancak ülkelerindenk Nazi baskısı nedeniyle geri dönmeyen Budapşete Kadın Orkestrası üyelerinden Macar asıllı Irén Szalai sonradan Nilüfer adını almıştır ile 1940 yılında evlenmiştir çiftin çocuğu olmamıştır. Saygun 6 Ocak 1991 tarihinde hayatını kaybetmiştir.
Orkestra oda müziği opera bale piyano üzerine birçok yapıtı olduğu gibi etnomüzikoloji ile müzik egitimi konularında yayınları vardır. Çalışmaları ve diğer belgeleri Ankara ’da Bilkent Üniversitesi bünyesinde kurulan Ahmet Adnan Saygun Müzik Eğitim ve Araştırma Merkezinde bulunmaktadır.
Ahmed Adnan Saygun’un yapıtlarının seslendirme üzerindeki hakları SACEM’e aittir. Yayınlanan bir kısım yapıtlarının telif hakları Southern Music Publishing New York ve Hamburg’taki Peer Musikverlag’a aittir.
Müziksever bir ailenin çocuğu olan Akses küçük yaşta keman dersleri almaya başlamış on dört yaşındayken Mesut Cemil’in viyolonsel öğrencisi olmuştur. İlk beste denemesini de bu yıllarda viyolonsel için yazdığı bir parçayla yapmıştır. Lise öğrenimi sırasında bir yandan İstanbul Belediye Konservatuvarı’nda Cemal Reşit Rey’in armoni sınıfına devam eden Akses liseyi bitirince kompozisyon öğrenimi için Viyana’ya gider. Viyana Müzik Akademisi’nde 1926 yılında başladığı bu eğitimi Kleinecke’nin viyolonsel Joseph Marx’ın armoni kontrpuan ve füg öğrencisi olarak sürdürmüştür. Akademiyi bitirdikten sonra Prag Devlet Konservatuvarı’na geçen bestecimiz burada Josef Suj ile kompozisyon Alois Haba ile mikrotonlar üzerinde çalışmıştır.
1933 yılında Türkiye’ye dönen Akses Ankara Devlet Konservatuvarı’nın kuruluş çalışmalarını yürüten Paul Hindemith’e yardımcı olmuş konservatuvarın açılmasıyla kompozisyon öğretmenliğine getirilmiştir.
Ankara’da uzun yıllar kompozisyon öğretmenliği yapan Akses 1948 yılında kurucusu olduğu konservatuvarın müdürlüğüne 1949 yılında Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğüne 1954 yılında Bern 1955 yılında Bonn Kültür Ataşeliğine atanmış 1958 yılında Türkiye’ye dönünce Ankara Operası Müdürü olmuştur.
Yaratıcı çalışmaları yurt dışında da yankılar uyandıran Necil Kazım Akses başarıları dolayısıyla çeşitli ülkelerden madalyalar ödüller almıştır.
2. 1963’te İtalya’nın “Cavalliere Officiale unvanı”
3. 1973’te İtalya’nın “Commendatore Madalyası”
4. 1973’te Tunus’un “Habib Burgiba Sanat Kültür Madalyası”
1. “Mete” tek perde 1933.
2. ”Bayönder” tek perde 1934.
3. “Timur” (tamamlanmadı) 1956.
1. “Şiir ve Müzik” basbariton ve orkestra için 1935.
2. “Senfonik Destan” soprano koro ve orkestra için 1973.
3. “Solocular Geçiti” soprano mezzo-soprano bariton basbariton ve orkestra için 1976.
1. “Çokseslendirilmiş Türküler” 1938
2. “Konservatuvar Marşı” (Erkin ile birlikte) 1940.
3. “Eşliksiz Koro Kompozisyonları” 1947.
4. “On Türkü” eşliksiz karma koro için 1964.
5. “50. Yıl Marşı” 1973.
6. “İstanbul’a Gönül Veren Ozanlar” eşliksiz koro için 1983.
1. “Portreler” 1965.
2. “Şiirlerle Müzik” 1975.
3. “Hayır mı Evet mi” 1988.
1. “Çiftetelli” senfonik dans 1940
2. “Ankara Kalesi” senfonik şiir 1942.
3. “Ballade” büyük orkestra için 1947.
4. “Eskilerden İki Dans” 1960.
5. “1. Senfoni” 1966.
6. “Itri’nin Nevakarı Üzerine Scherzo” büyük orkestra için 1970.
7. “Sesleniş” 1973.
8. “2. Senfoni” yaylılar için 1978.
9. “3. Senfoni” 1980.
10. “Orkestra Konçertosu” 1976 – 1977.
11. “Barış için Savaş” senfonik şiir 1981.
12. “4. Senfoni” (Sinfonia Romanesca Fantasia) viyolonsel ve orkestra için 1083 – 1984.
13. “5. Senfoni” (Atatürk Diyor ki) retorik senfoni koro çocuk korosu tenor ve org için 1988.
Konçerto Şiir viyolonsel ve orkestra için 1946. Keman Konçertosu 1969. Viyola Konçertosu 1977. Idyll viyolonsel ve orkestra için 1980.
1. “Allegro Feroce” klarnet saksafon ve piyano için 1930.
2. “Poéme” keman ve piyano için 1930.
3. “Sonat” flüt ve piyano için 1933.
4. “Üç Şiir” mezzo soprano ve yaylılar dörtlüsü için 1933.
5. “Trio” yaylılar için 1945.
6. “1. Yaylılar Dörtlüsü” 1946.
7. “2. Yaylılar Dörtlüsü” 1971.
8. “3. Yaylılar Dörtlüsü” 1979.
9. “4. Yaylılar Dörtlüsü” 1990.
1. “Prelüd ve Fügler” piyano için 1929.
2. “Beş Piyano Parçası” 1930.
3. “Sonat” piyano için 1930.
4. “Minyatürler” piyano için 1936.
5. “Piyano için On Parça” 1964.
6. “Capriccio” viyola için 1977.
7. “Hüzünlü Melodi” viyola için 1984.
1. “Antigone” için müzik üflemeli çalgılar için 1936.
2. “Kral Oedipus” için müzik kadınlar korosu ve üflemeli çalgılar için 1936.
3. “Jül Sezar” için müzik üflemeli çalgılar için 1936.
ataturkun, gonderdigi, kimlerdir, kisiler, yurtdisina