Miniğimle Yaşam: Kardeş Demek...
Bugün blogun ana temasının biraz dışında bir yazı yazacağım. Aslında tam dışına çıkmış sayılmam ama iki çocuk sahibi birinin duygularını bilemeyeceğim için, kardeşi olan ve yakında anne olacak biri olarak duygularımı paylaşacağım. Nereden mi aklıma geldi? Geçen gün bir yazı okudum ve çok hoşuma gitti oradan esinlendim ve sizlerle paylaşmak istedim :) İşte o yazı :
Onun adına endişelenmektir çoğu zaman.
Büyük olduğunuz için bazen her şeyi ben bilirimciliktir.
Beni dinlesin, dediğimi yapsın, hatalardan uzak dursun diye düşünmektir bazen.
Hayatına müdahale edebilme hakkını kendinde görmektir.
Beraber büyüdüyseniz her şeyini bilmenin gerekliliğini düşünmektir.
Büyüdü, artık '' sanane '' diyebiliyorsa...
Bunu anlayıp, gülümsemektir abla olmak!
Yanlışlarınızı yüzünüze çarpıp, gerçeği söylediğinde kızmamaktır.
Haklı belki diye düşünmektir.
Fırsat vermektir çoğu zaman birbirinizi hırpalamanıza!
Sıra ona geldi belki de...
O da büyüdü diyebilmektir...(Alıntıdır. )
Bu konuda herkesin ayrı bir fikri var ve herkes istediğini yapmakta hür. Kimilerine göre tek çocuk bencil olur, paylaşmayı bilmez, Kimilerine göre ikinci çocuk ilgiyi dağıtır vs. Öncelikle tabi ki ailenin gelir düzeyi, çocuğa bakıp bakamayacakları veya aklıma gelmeyen diğer nedenlerle bilinçli kararlar alınması çok güzel. Bilinçsiz ebeveynler yüzünden sokaklardaki çocukların durumlarını görüyoruz içler acısı haldeler. Allah hepsinin yardımcısı olsun. Doğruluktan ayırmasın. Prensesim Ve Ben
Gelelim bizim hikayemize 11 yaşına kadar tek çocuktum. Kardeşim doğmadan önce en büyük hayalim bir kardeşimin olması ve onu okula arkadaşlarımın yanına götürmekti ne komik bir hayal değil mi? :)) Okula kardeşleri gelen arkadaşlarıma çok özenirdim. Bu yüzden kardeşim benim için geç gelen mutluluk oldu :)) İyi ki de ailemize katıldı. Bence kardeşler arasında tarifi zor çok güçlü bir bağ oluyor. En yakın örneği ise, geçen gün annemlere doğum korkumdan bahsederken Sena'nın birden gözleri birden doldu ve benim canım yanacağı için korktuğunu söyledi. Çok içten bir ifade şekliydi. O an çok şanslı bir abla olduğumun farkına bir kez daha vardım. Çevremde ki herkes doğumun tabi ki kolay olmadığını ama yinede beni güçlü yapmak için uzun uzun cümleler kuruyorlardı. Belkide kardeş olmanın başlıca duygularından biriydi karşındaki için endişelenmek. O mutlu olduğunda seninde mutlu olman, hatta bazen kendinden daha fazla onun hayatının iyi olması için dua etmek. Bu yüzden bence her çocuk kardeş sevgisini yaşamalı. Tabi birde birde abla olunca hele ki 11 yaş büyük bir abla :)) yukarıda yazıda yazanlar gibi, tüm hayatına karşıma hakkı buluyor insan. Bazen abartsam da amacım kimsenin ona zarar vermemesi, hiç üzülmemesi ve güzel şeylerin hep onunla olması...
Seni Çok Seviyorum kümük burunlu, çizgi dudak Sena...
Berat Õzdin25 Ocak 2016 17:03Daima kardeşini korumaya çalışmaktır aslında :)YanıtlaSilYanıtlarSelin Yüzbaş25 Ocak 2016 17:50Kesinlikle :)SilYanıtlaSerdar Torlak25 Ocak 2016 21:20Abi olmakta zor :)YanıtlaSildeeptone4 Mart 2016 15:11çok tatlısınız birlikte yaaa. ne güzel ifade etmişsin. kümük burun ne demek amaa :)YanıtlaSilYorum ekleDaha fazlasını yükle...
Pozitif Doğum Hikayeleri 1
32. Haftamızda Bitti :))
Yağız'ın İlk Eşyaları Yıkandı, Ütülendi Ve Yerleşt...
Büyük Anneanneden El Emeği Göz Nuru :))