Haziran 2016 - Paws + Heels
Sevgili Eylül bir mim başlatmış, guilty pleasure'larımızı sormuş. Yani yapmaktan büyük zevk aldığımız fakat bundan da çok büyük gurur duyduğumuzu söyleyemeyeceğimiz, yaramaz alışkanlıklarımız. Ben de zaman kaybetmeden bu trene atladım ve kendi guilty pleasure'larımı yazdım:
Alışveriş çok geniş bir ifade oldu, tabii ki birçok kişinin sevdiği bir aktivite kendisi. Ama herkesin de bu konudaki yumuşak karnı farklı. Benim ciddi anlamda dayanamadığım, ya da şöyle diyelim, çok zor dayandığım kategoriler şu şekilde: Kırtasiye ürünleri, güneş gözlüğü, kışlık atkı-eldiven-şapka, makyaj malzemeleri, spor ayakkabı, çanta, saat, market alışverişi ve mutfak malzemeleri. Şöyle güzel, döküm bir tavaya kim hayır diyebilir? Ya da Tchibo'nun akıl dolu mutfak gereçlerine? Kabak kalemtraşı mesela, maydonoz makası, muskat rendesi... Öte yandan yepyeni bir spor ayakkabıyı giyince hissedilen o yenilmezlik duygusunu ne yapacağız? Peki ya yeterli sayıda kalem diye bir şey olabilir mi? Tabii ki olamaz. Kalem bu, her an bir ara tona ihtiyacınız olabilir. Market alışverişinden müthiş keyif alanlar da burada mı peki? Mutfak, banyo ve çelik yüzeyler için ayrı ayrı alınan Cif fısfısları. Salça. 4'lü kutuda süt. Tek tek seçilen domatesler. Antibakteriyel sıvı sabun. Yazarken bile keyif alıyorum. Yurtdışına çıkınca ilk olarak süpermarketleri gezen biriyim evet, ama yalnız olmadığımı biliyorum. Daha fazla uzatmayıp bu maddeyi burada bitiriyorum, yoksa bu gidişle yazıyı yarım bırakıp markete gideceğim!
2 kelime: YAĞ ve ŞEKER. Ama çok güzel. Çok sık değil, 1-2 ayda bir hatta belki daha da az sıklıkta yesem de, her yiyişimde yaptığımın ne kadar kötü bir şey olduğunu bilerek ve kıs kıs gülerek tüketiyorum kendisini. Favorim içi çikolatalı olan bütün daireler ve üzerinde renkli şekerler olan halkalar. Bu arada donut değil de Krispy Kreme dememin sebepleri var. Donut yemek gibi bir çılgınlık yapılacaksa ritüel Krispy Kreme'den başlar, çünkü bence en lezzetlisi orada!
3. Kötü TV. Çok çok çok kötü TV
Keeping Up with the Kardashians gibi feci reality showlar ve yarışmalar. Gerçekten bu tam bir guilty pleasure değil de nedir? Kardashian'ları eskiden daha çok izliyordum gerçi, ama hala uzaktan da olsa takip ettiğimi kabul ediyorum. Bu maddede kendimi savunmayacağım bile, dilediğiniz gibi eleştirebilirsiniz arkadaşlar.
4. Online window-shopping
Dünyanın her yerinden çeşitli sitelerde ağzına kadar dolu sanal sepetler var. Kimi çiçekli elbiselerle, kimi limited-edition dünya klasikleriyle, kimi organik vanilya çubuğu çeşitleriyle dolu... 70x140 boyunda bağ bahçe illüstrasyonları, neredeyse araba fiyatına satılan efsane bir fotoğraf makinesi, ekose desenli köpek tasmaları... Berlin'de teraslı ve yüksek tavanlı bir altbau apartman dairesi, mint yeşili bir bisiklet, ya da cruise gemisi ile 120 günlük bir dünya turu... Hepsi de benim. Yani en azından sepetler benim. Sanal olarak tabii... O kadar seviyorum ki bunu, hayal kurmanın yarı-somut bir hali gibi çünkü! Önemli olan sepetinizdekileri almak değil de onlar hakkında hayal kurmak oluyor bu noktada. Tabii çıkmaz demeyip şansımızı denemeye ve milli piyango bileti almaya devam; çünkü 120 günlük dünya seyahatinde o çiçekli elbiseyi giyip, bahsi geçen efsane fotoğraf makinesiyle fotoğraf çekmeyi reddedecek değiliz, değil mi?
5. Biriktirilebilen şeyler
Momiji'ler, Funko'lar, küçük plastik figürler... Buzdolabı magnetleri. Kartpostallar. Sticker'lar. Kitap ayraçları. Rozetler. Starbucks bardakları. Üstelik öyle sıradan da olmayacaklar! Yani mesela normalde ne yapılır, seyahate mi çıkıldı, bir magnet alıveririrsin. Asla olmaz! Mutlaka o lokasyonda geçirilen süre boyunca gezilebilecek bütün magnet satış noktaları gezilecek ve en güzeli alınacak (Şansa ilk girilen yerdekini beğenirsem ne ala!). Aynı durum diğerler biriktirilebilirler için de geçerli. Tabii güzellik anlayışı göreceli, ama eğer beğenmezsem kesinlikle alamam, çünkü elimdeki koleksiyonun beni ve benim estetik anlayışımı yansıtması gerekir (küçük tatlı minik takıntılar; merhaba ben Monica Geller). Mesele "hepsini biriktirmek" değil, sadece "en bana uygun olanları" seçmek. (I know...)
6. Kitaplar ve dergiler
"Yani Meriç sen de, kitap almanın nesi guilty pleasure, ne güzel bir alışkanlık işte" mırıldanmalarını duyar gibiyim. Fakat dostlar durum farklı. Kitap bitirme hızım ile satın alma hızım arasındaki uçurum yükseklik korkusu olanların uzak durması gereken cinsten. 1 kitap bitirdiğim süre içerisinde en az 7-8 yeni kitap giriyor haneye. Bu "eskisi gibi okuyamama" konusunda da çok dertliyim ayrıca. Ama araştırmamı yaptım, sebeplerini buldum, yeri gelmişken anlatayım: Beynimiz televizyon, bilgisayar ve telefonlarımızdan gelen ani, hızlı ve sürekli yenilenen bilgi akışına öyle alışıyor ki; kitap okurken sağdan soldan pop-up çıkmayan, reklam girmeyen, ya da yan sekmede agar.io oynayamadığınız düz ve hareketsiz bir sayfaya baktığınız için, beyninizin alışmış olduğu ani dopamin ihtiyacı karşılanmıyor. Bu yüzden de siz kitap okurken bir iki cümle okuyup "Dur bakayım Instagram'da yeni bir şey var mı" dediğiniz anda, kaybediyorsunuz. Sonra işte kendinizi Youtube'da alakasız bir video izlerken, ya da internetin derinliklerinde "Bir zamanlar sevgili olduğuna inanmayacağınız 12 Hollywood ismi" başlıklarına tıklarken buluyorsunuz. Neyse ki bu çözümsüz bir sorun değil, yaklaşık 1 hafta boyunca günde 1 saat telefon, tablet, televizyon ve bilgisayardan uzakta kitap okumayı başardığınızda, beyniniz eski haline dönüp kitap okumaya eskisi gibi odaklanmayı başarıyor. Tabii bu teknoloji detoksunu yapmak çok da kolay değil. Ben şimdilik kendimi bu fikre alıştırma aşamasındayım, yakında da ciddi olarak o 1 saati hayatıma geri kazandırmak üzere ilk adımı atacağım.
7. Renklere göre düzenleme
Bonibon, Skittles, Jelibon ya da M&M's yiyorsam, o paket açılır, tane tane bütün muhteviyat masanın üzerine dökülür ve renklerine göre ayrılır, sonra da ruh halime göre hangi renkten başlamak istiyorsam o şekilde bu atıştırmalıkların keyfi sürülür. Sadece bu kadar değil, kalemlere olan düşkünlüğümden bahsetmiştim ya, heh, kendimi bildim bileli kalemlerim ve boyalarım renk sırasına göre durur: beyaz-sarı-turuncu-kırmızı-pembe-mor-yeşil-mavi-kahverengi-gri-siyah. Renklere göre düzenleme çılgınlığı burada da bitmiyor, bütün kitaplarım önce konularına göre, sonra da renklerine göre dizilmiş durumdalar. OCD boyutunda değil durum, yani iki mavi kitabın arasında bir kırmızı kitap duruyorsa ya da dışarıda karışık sırayla Bonibon yiyen birini görürsem gece uykum kaçmıyor. Fakat eğer fırsatım varsa bir şeyleri böyle renk renk ayırmaktan büyük keyif alıyorum.
Ah Eylül ah, mutlu musun bak?! Bütün kirli çamaşırlar ortaya döküldü... Şaka bir yana, yazdıkça aklıma daha da fazlası geldi ama siz sevgili okurlarımı daha fazla korkutmak istemedim hehehe. Şimdi sıra sizde! Ortak noktalarımız var mı? Peki sizin guilty pleasure'larınız neler? Hadi siz de bu mime ortak olun! Yorumlarınızı ve yazılarınızı heyecanla bekliyorum!
Urban Decay'in Electric paleti, bugüne kadar en sevdiğim palet olabilir. Renkler, yoğunlukları ve birbirleriyle uyumları ef-sa-ne!
Palet bildiğim kadarıyla hala satışta ve ben elimdekini yedeklemeyi bile düşünecek kadar büyük bir aşk yaşıyorum kendisiyle. Genelde ürün incelemelerini yazdıktan sonra, özellikle de bu bir makyaj ürünüyse, o ürünü nasıl kullandığıma dair sorular geliyor. Ben de bu mükemmel paleti kendisiyle tanışmamış olanlar ve paletiyle farklı bir şeyler denemek isteyenler için için aksiyon halindeyken göstermek istedim.
Öncelikle bu görünüm için ilham kaynağım olan şarkıyı buraya tıklayarak dinleyebilirsiniz. Aşk, sevgi, hoşgörü güzel şeyler... Huzur, ukulele sesi, tatlı bir esinti; #loveislove diyor ve dünyayı güzellik kurtaracak diye ekliyorum, neler yaptığımı anlatmaya başlıyorum.
Öncelikle gözlere Urban Decay'ın eye-primer kremini sürerek başlıyoruz. Sonra Kiko'nun standart beyaz farı ile zemini beyaz bir kanvasa çeviriyoruz. Akabinde bir tarafa sırasıyla thrash, freak ve fringe; diğerineyse slowburn, savage ve jilted renklerini sürüp, bir blending fırçasıyla iyice birbirlerine yediriyoruz. Aynı işlemi göz altlarına da sırayla yapıyoruz ama çok abartmıyoruz, ince ince sürüyoruz. Üzerine önce kalemle (ben Dior waterproof Pro-liner kullandım) siyah ve mat bir çizgi çekip, üzerinden de eyeliner ile geçiyoruz (Urban Decay - Ink for eyes). Ardından rimel (Maybelline - Lash Sensational) uygulayıp gözleri tamamlıyoruz.
Yüz için Clinique fondöten ve kontür stickleri, M.A.C Modern Mandarin allık, Benefit Watts'up aydınlatıcı ve Benefit Fake-up concealer kullandım. Kaşlarda M.A.C kaş liner'ı ve Kiko kaş rimeli var. Ruj ise Nars Cruella Velvet Matte.
En son olarak da, birkaç fıs M.A.C Studio Fix ile makyajı sabitleyip, makyaj çantasını kapatıyoruz.
Benim çok eğlenerek yaptığım bir makyaj oldu bu, konserler, festivaller ve neşeli yaz akşamları için birebir. Gerçi bence markete, alışverişe ya da arkadaşlarla birer buzlu kahve içmeye giderken de gayet keyifle yapılabilir, çünkü neden renklerin tadını çıkarmayalım ki? Electric palete olan hislerim belli, belki ilerde bu paletle yapılmış başka görünümler de paylaşabilirim. Ne dersiniz?
Aranızda bu palete sahip olan ya da almayı düşünen var mı? Renkleri seviyor musunuz? Hadi sohbet edelim çünkü yaşasın makyaj muhabbeti!
Nemlendiricilerin kraliçe arısı, ödüllere doyamayan krem: Elizabeth Arden 8 Hour Skin Protectant Cream!
Kuru cilde sahip olanların gözlerinin etrafındaki minik çizgilerin büyük oranda kuruluktan kaynaklandığını öğrendiğimde nemlendirici kremlere olan bakış açım da bir hayli değişmişti. Daha sonraları, özellikle çok sıcak ve soğuk havalarda yüzümün kızarması, soyulması, hatta yara olması gibi sonuçlarla karşılaştıkça, iyi bir yüz kremi yanımdan ayırmadığım ürünlerden biri oldu. Artık yüzüme bir şeyler sürmeye üşenmeyi geçtim, buna ihtiyaç duyuyorum. Tabii bunda yıllar geçtikçe kuruyan cildin etkilerini daha sert hissediyor olmanın da etkisi var.
Kremin genel özelliklerini sıralayacak olursam:
1. Hafif güneş yanıklarını, pürüzleri, sivilce izlerini, pul pul dökülmeleri, tahrişleri oldukça hızlı bir şekilde iyileştiriyor.
2. Çok yoğun bir kıvamı var, çok kolay emilmiyor ama amaç da bu zaten. Yavaş yavaş ve tamir ederek emilmesi.
3. Kokusu herkesin seveceği bir koku değil. Ben böyle bitkisel, aktarvari krem kokularını severim (insanda iyi bir şeyler yaptığı hissi uyanıyor) ama bu kokudan hoşlanmayacak insanlar da vardır mutlaka. O yüzden satın almadan evvel mutlaka tester üzerinden deneyin derim.
4. Nemlendiricilik konusunda on üzerinden onluk bir performansı var. Sadece ciltte değil dudaklarda da harikalar yaratıyor.
5. Dirsek, diz, topuk gibi vücudun en kuru noktalarını yumuşatma konusunda başarılı.
6. Duyduğum en güzel kullanımlardan biri de manikür/pedikür etkisi için kremi eski bir diş fırçasına sürüp tırnaklarınızı ovalamak. Fakat itiraf etmek gerekirse ben bu güzel kremi bu amaç için harcamaya kıyamıyorum, sonuçta manikür kremleri/yağları ne güne duruyor değil mi :)
Benim için üç şahane kullanımı var bu kremin, ilki haftada 2-3 kez gece uyumadan önce. Sabaha pırıl pırıl ve yumuşacık bir ciltle uyanıyorsunuz. İkincisi uçak yolculuğuna çıkmadan önce, esnasında ya da sonra, havada kuruyup kalan cildi kendine getirmek için. İlkinde görece fazla kullanıyorum ama ikincide çok az bir miktar yeterli. Üçüncü kullanım ise yazın, güneşten sonra hemen domatesleşen, kabaran, kaşınan, soyulan, güneşin perişan ettiği cildin yeniden yapılanması için.
Tatil çantamda ne var yazısı yazacak olursam -ki bence yazayım yakın zamanda- içinde mutlaka göreceğiniz bir krem EA 8-Hour Cream. Kuru ciltlere, çok gezenlere veya bu aralar iyi bir nemlendirici kreme ihtiyaç duyanlara gözüm kapalı tavsiye edebilirim.
Aranızda bu kremi kullananlar var mı? Hakkında ne düşünüyorsunuz? Ya da biraz daha açalım soruyu (zira bakım konuşmak eğlenceli değil de nedir), sizin favori kreminiz nedir?
Elizabeth Arden 8 Hour Cream ya da 8 Saatlik Muciz...
Regina + Riff
Kitsch müzik deyince aklımda (tabii ki rengarenk güllü kadife bir kumaşın üzerinde) neon harflerle beliren iki isim: Regina Spektor ve Ri...