! fillixle evde dikiş !: 2013
Size bu defa Mersin'den yazıyorum. Evet evet artık Mersin'deyim. Eşimin işinden dolayı hazirandan beri Mersin'de annemlerde kalıyorduk. Artık evimizdeyiz 2 ay oldu taşınalı ama bina yeni olduğundan dolayı evimize internet bağlatamadık. Bu yüzden bloğuma doğru düzgün giremedim. Şuan bile eksik cümleler kurabilirim hatta kopuk cümlelerle oğlum kucağımda yazmama pek izin vermiyor.
Şimdilik evimden karelerde sizi baş başa bırakıyorum bir daha ki postumda görüşmek dileğiyle...
11/21/2013 09:35:00 ÖS
Bloguma cooook ara verdim ama yeni gelismeler yeni surprizlerle donecegim.
Ama itiraf edeyim blogtaki takipcilerimi ve takip ettigim bloglari cok ozledim.
8/04/2013 01:32:00 ÖÖ
Bu ahşap sandığı da kalıplarını çıkarıp yapıştırdı. Yine peçete dekupajını yapıp blogumda paylaşacağım.
5/28/2013 11:47:00 ÖÖ
5/28/2013 11:44:00 ÖÖ
5/28/2013 11:40:00 ÖÖ
5/21/2013 06:31:00 ÖS
5/21/2013 06:13:00 ÖS
5/21/2013 06:05:00 ÖS
5/17/2013 02:50:00 ÖS
Oğlumun uyku saatleri, beslenme saatleri, oyun saatleri (yüksek sesler şarkılar ve şakalaşma:) düzene girdi. Havaların ısınmasıyla dip bucak bahar temizliği, gelen giden, oğlumun sünneti, mevlüdü derken artık kendi hobilerime dönüş yapmış bulunuyorum. Bu kumaşları annemle tesadüfen gördüğümüz yeni açılan kumaşçı dükkanından aldık.
5/07/2013 08:37:00 ÖS
Bebeğimin odasıyla ilgili yaptığım hazırlıkları fırsat buldukça paylaşacağımı belirtmiştim. Bu süslü yastıklarıda koca göbeğimle yapmıştım. Aslında zevkle yaptım ama dikiş makinasının başına o koca göbekle oturmak biraz zor olmuştu iyiki o zamanları değerlendirmişim şimdi bebekle vakit geçirince pek bir şey yapmaya fırsat olmuyor. Yastıkları evde kalan parçalarla değerlendirdim. Yastığın ortasındaki ayı figürü bebeğim için yaptığım nevresim takımından kalmıştı. Efe ismini keçe ile yaptım yuvarlaklığınıda tencere kapağıyla çizdim. Yastıklar karyolanın korkuluklarına ayrı bir hava verdi :) Gönderen
2/06/2013 02:20:00 ÖS
Bebeğim 2. Ayında
Bebeğimle günler o kadar çabuk geçiyorki, o kadar anlamlı güzel ki hayatıma renk geldi.
Tabi yorucu, ağrılı, uykusuz, sinirli, yemek yemeye bile fırsat bulamadığım anlar bile oldu. Ama olumsuzlukların hepsi geride kaldı bebeğime daha iyi alıştım onun dilinden daha iyi anlar oldum.
28 ocakta ikinci ayımızı doldurduk, 40'ı çıktığından beri artık bakışları daha anlamlı, onunla konuştuğumda agulayarak sesler çıkarması, gülüşleri tarif edilemez bir duygu.
Buarada geceleri emmeden uyumuyor beşiğine yatırdığımda 5 dakikada ağlayarak uyanıyor. Herkesin söylediği dikkat et seninle uyumasın ama elimde değil bunu nasıl aşacağımı bilemiyorum.
Bugünde 2. ay aşısını yaptırdık umarım hafif atlatır.
Artık bloguma daha çok vakit ayırmaya çalışacağım bebeğimin isim hikayesini ve doğum hikayemi anlatacağım.
1/30/2013 03:46:00 ÖS