Gömleğini annesine gösterirken, üstündeki 1100 dolarlık etiketi ondan gizlememişti. Annesi şöyle bir etiketine baktıktan sonra kızına sormustu: ‘Dünkü gazetede Paris’te düzenlenen müzayedenin haberini okudun mu, Diana?’
Diana bir an başını öne eğmiş ve annesinin yeri geldiğinde, kendine has yöntemlerle kızına hissettirmeye çalıştığı şeyi düşünmüştü: Kendini özel hissetmek için ihtiyacın olan tek şey, kendinsin. Serdar Özkan’ın Kayıp Gül isimli kitabını bitirdim. Ne zamandır kitapcıların raflarında görüyordum en son indirimli olarak görünce aldım. 2 gündür işe giderken serviste de bitirdim.Türk bir yazarın kitabı bu kadar cok dile cevrilince insanın koltukları kabarıyor tabii, bir o kadar da merakla okuyor. Çok akıcı bir kitap, hoş da bir hikaye, ancak bende o kadar da büyük izler bırakamadı. Ancak yukarıdaki bölümdeki gibi birkaç yerin altını çizmiştim onu da burada paylaşmak istedim.
Sonunda basardık.. Aylardır görüşelim görüşelim dedik ama malum İstanbul burası, herkesin işi gücü bitmez. Artık en sonunda plan yaptık ve İmgeyle bulustuk:)) Mekan olarak sonrasında gideceğimiz Kenter tiyatrosuna yakın olması açısından Nişantaşı'nı seçtik.. Ben 10 dakika gecikmeyle varabildim ama olsun!! Bulusup bir şeyler içmek için yakındaki cafelerden birine oturduk.Hiç susmadan da konustuk heralde.. Ve neredeyse oyuna gec kalacakken İmgenin hatırlatmasıyla kalkıp tiyatroya dogru yürüdük. Profesyonel'i izledik birlikte. Tek perdelik çok güzel bir oyun. Zaten şu iki adamın oynadıgı bir oyuna kötü demek yakısık almaz herhalde. Bülent Emin Yarar'a olan hayranlıgım şu oyunla başlamıştı zaten, bu yazıma da konu olmustu. Yetkin Dikicileri ise 2. defa canlı izliyorum ama bu sefer cok etkilendim, hem sahnedeki durusundan hem de bu kadar ciddi bir oyunda bile seyircinin verdiği aksiyona akıllıca ve komik tepkiler vermesinden... Blogum sayesinde İmgeyle tanısmaktan ve bu kadar eğlenceli bir gün geçirmekten dolayı cok mutlu oldum:) Fotograf çekmeyi hiç akıl edemediğimden postuma tiyatro maskları koydum bana bu günü hatırlatsın diye..
Bu hafta sonu neredeyse evden hiç çıkmadım desem yeridir. Cumartesi yarım günlük bir temizlik maratonundan sonra tüm gün battaniyenin altında oturdum film izledim. Arada da nescafe ve bisküvi, yemek, ıhlamur çayı gibi kısa molalar verdim... Genelde bu kadar miskin değilim ama çok çok iyi geldi bana:) Aşagıda da izlediğim filmler var. * Erkekler ne Söyler Kadınlar ne anlar, sinemadayken çok gitmek istemiştim ancak fırsat olmamştı. Çok da birşey kacırmamısım, bence DVD lik bir film. Klasik kadın erkek ilişkileri.. Hoş vakit geçirdim. *İşte bu film haftasonu izlediğim en güzel filmdi. 2009 filmi imiş ama ben ilk kez DVD satın alırken gördüm hiç duymamıştım.. Ama iyi ki görmüşüm.. Merly Streep'in oyunculugu önünde şapka çıkarmak lazım gerçekten. Kadın filmde dev gibiydi nasıl o kadar kilolu ve uzun gösterebilmişler bravo. Ayrıca film gerçek hikayeden alınmış ve blog yazarlarının izlemesi gerekir bence. Ben gerçekten sevdim. * İkinci bir Merly Streep filmi, çok daha farklı bir hikaye.. 10 yıl önce boşanmış bir karı kocanın karmaşık ilişkisi. Deminki filmle tek benzer yanı Merly Streep'in burada da yemek pişirme yeteneğinin fazla olması.. Filmlerdeki bazı mutfak sahneleri beni benden alıyor. Bu filmde de Steve Martin ile birlikte kafede pişirdikleri çikolatalı kruvasanın kokusu neredeyse benim burnuma geldi. Bu arada sonu da klasik bir son değil, haberiniz olsun:)
* Son olarak da televizyonda rastladıgım Bucket List'i izledim, bu da hiç duymadıgım filmlerdendi. Jack Nicholson ve Morgan Freeman aynı hastane odasını paylaşan iki kanser hastası. Ölmeden önce yapmak istedikleri şeyleri liste halinde yazıyorlar ve uygulamaya başlıyorlar.. Bugun akşamüstü de Romantik Aşk Tadına Komedi'ye gitmeyi düşünüyorum. Bol filmli bir haftasonuydu dinlenip, enerji topladım. Herkese mutlu bir pazar günü olsun:)