Temmuz 2016 ~ Yorum Atölyesi
Orijinal Adı: The Great Hunt
17:37 Esma Tezgi 44 Yorumlar
20:09 Sümeyye Kip 12 Yorumlar
Sevgili okurlar, öncelikle hepinizi saygı ve sevgiyle selamlıyorum. Çok satanlar listesindeki bir serinin ilk kitabı ile karşınızdayım. Öncelikle bu kitabı birçoğunuzun bildiğini, en azından dizisinden haberdar olduğunuzu düşünüyorum. Adından söz ettiren bir seri. Ben dizisinden haberdar değildim. Kitabını okumayı bir süredir düşünüyordum, kitabını elime alıp kapağını gördükten sonra bir dizisi olduğunu anladım. Belki bazılarınız diziyi izlemiştir ama ben öncelikle kitabını okumanın daha doğru olacağını düşündüm ve ilk kitabı bitirdim.
Epsilon Yayınevi özellikle de etkileyici fantastik seriler çıkardığı için bu seriye de büyük bir iştahla başladım. Tabi bir "Buz Ve Ateşin Şarkısı" beklemiyordum ama yine de hoş ve kaliteli bir seri olacağını düşünerek başladım. Beklentilerimin bayağı altında kaldığını ve beni hayal kırıklığına uğrattığını söylemeliyim. İlk başlarda güzel gidiyordu. Heyecanlı olmasa da güzel bir kitap olacağının sinyallerini veriyordu. Güzel bir kurgu ve fikirle karşımızdaydı. Ama ilerlediğimde keşke yazar bu kurguyu daha iyi değerlendirebilseydi diye düşündüm. Belki benim ruh halimden belki de kitap gerçekten sıkıcı olduğundan bilmiyorum ama kitabın neredeyse %70'lik bir kısmını sıkılarak okudum. En az 250 sayfanın sonunda göz devirdiğime yemin edebilirim. Neden sıkıldığıma gelirsek, öncelikle kitaptan daha fazla aksiyon, macera, gizem, hareket ve duygu beklemiştim ama bunları çoğu yerde ya hiç vermedi ya da çok az dozda verdi.Yazar bu tür beklentilerimin yerini fazlaca cinsellik, gereksiz diyaloglar ve mekan tasvirleri ile doldurmuştu. Özellikle "cinsellik" unsuru kitapta o kadar çok yerde geçiyordu ki bir an gerçekten "Elli Ton Serisi" okuduğumu zannettim. Bunun dışında kitabın başları ve sonlarında birkaç hareketlenme dışında heyecanlandıracak pek birşey olmadı. Sonu ise gerçekten benim pek tasvip etmeyeceğim şekilde bitti.
Kitabın arka kapak yazısında göreceğiniz üzere kitapta önceki hayatında eşiyle birlikte mutlu bir hayat geçiren Claire Randall'ın bir takım olaylar sonucunda kendini yaşadığı yıldan yaklaşık 200 yıl geride bir ormanda bulması konu edinilmiş. Aslında kurgu hoş bir fikir üzerine dayanıyor. Özellikle Claire oraya gittikten sonra başından geçen ilk olaylar, kızıl bukleleri olan yakışıklı Jamie Fraser ile karşılaşana kadar iyice hareketleniyor. Onunla karşılaştığında okuyucu yeni aşkın başlayacağının sinyallerini alıyorlar. Aralarındaki çekim hoş, güzel diyaloglar ve tatlı flörtleşmelerle okuyucuya keyif veren yerler var. Ancak kitapta Claire'ın sürekli tacizlere uğraması, cinsellik ve şiddet fazla olduğu için kitabın keyif kaçırıcı yönlerinin de bir o kadar olduğunu söyleyebilirim. Kitapta bozulduğum bir diğer nokta kitapta bazı karakterlerin (spoiler olmaması adına kim olduğunu söylemeyeceğim) kitabın başlarında tarif edildiği haliyle sonradan birtakım davranışlarının çelişmesi. Bu karakterin kibar ve incitmekten korkan birinden şiddet seven bir zalime dönüştüğü noktaları görmezden gelemiyorsunuz. Birde bir iki yerde müslümanlıkla ilgili hoş olmayan ifadelerin geçmesi de beni öfkelendirdi biraz. Kitabı okurken yazarın kadın olduğuna dair ipuçları da vardı. Kadın karakterin çok daha başarılı tasviri, kadın-erkek ilişkisinin anlatılışı, belli yerlerdeki gereksiz uzatma ve tasvirler vs kadın kalemi olduğunu ele veriyordu. Neyse bu kadar eleştirerek kitaba ve yazarına da çok haksızlık yapmadan biraz da olumlu yönlerden anlatalım kitabı.
Kitapta eski bir İskoçya vardı. Eskilerin teknolojiden uzak ve o zamanın şartlarındaki halleri çok iyi betimlenmişti. Özellikle hemşire olan esas kız Claire'in tedavi için aşılar, ağrı kesiciler, asprin gibi ilaçlar yerine bitkileri kullanması, atlarla seyahat edilmesi, elektrik yerine gaz lambaları gibi ayrıntılar zamanın şartlarını çok iyi yansıtmıştı. Kitapta birçok paranormal olaya tanık olduk. Zaten arka kapaktan ve kitabın konusundan Claire'in zaman yolculuğu yapışından bunu anlamak zor değil. Kitapta cadılar, çeşitli efsaneler, hayaletler gibi ögeler mevcuttu ama bu okuyucuyu rahatsız edecek kadar yoğun ve alakasız değillerdi. Kitaba ayrı bir boyut kazandırdığını söyleyebilirim. İlginç özellikli, hepsi kendine özgü karakterlerin varlığı da kitabı renklendiriyordu. Kitapta entrikalı ve gizemli yerlerde oldu. Çok yoğun ve istediğim düzeyde olmasa bile heyecanlandran aksiyonlu olaylara da arada yer verilmesi kitabın kasvetini bozmaya yardımcı oldu. Gereksiz şiddet bölümlerini saymazsak dövüş sahneleri de heyecan vericiydi. Bunun bir seri olduğunu düşünürsek hikaye henüz bitmedi ve bazı gizemler diğer kitaplara kaldı.
Kitabın üslubuna gelirsek Claire'in diliyle anlatılmıştı tüm olaylar. Onun hisleri, onun hayalleri, onun savaşları üzerinden okuduk her şeyi. Kitap kalındı ancak akıcı olduğunu söyleyemeyeceğim. Gerçekten çok sıkılıp kitabı bırakmak istediğim yerler oldu. Gereksiz diyaloglar, abartılmış mekan ve kişi tasvirleri beni boğdu. Özellikle kitabın sonlarında bazı yerleri ve diyalogları çok gereksiz buldum. Claire ve rahiplerin olduğu yerler kitapta çok "emanet" duruyordu. Claire'ın kitabın sonunda Jaime için yaptığı bazı şeyler de çok alakasızdı. Yazarın kitabı uzatmak için kendini kastığı belli oluyordu. Benim beklentilerimin altında kalmasına ve beni gerçekten hayal kırıklığına uğratmasına rağmen seriye devam edip etmemek konusunda kararsızım. Bir yanım bu kitap gibi olacaksa onun yerine daha kaliteli eserlerin okunmak için beklediğini söylüyor, diğer yanımsa ilk kitapta gerçekleşmeyen bazı yüzleşmelerin, birtakım sırların diğer kitaplarda bulunacağını ve bu yüzden serinin daha da heyecanlanacağını söylüyor. Bende hemen olmasa da belirli bir süre sonra belki ikinci kitabını okuyabileceğimi düşünüyorum, en azından ikinci kitabın birincisi gibi "balayı" kitabı olmadığını umuyorum. Bundan önce belki dizisine de göz atabilirim. Bunu seri bittikten sonra yapmayı düşünsem de bu şuan mümkün görünmüyor. Dizideki başröllerden Jamie Fraser kitabı okurken hayalimde canlandırmamı kolaylaştırdı. Aynı şeyi Claire için söyleyemem. Onu dizidekinden daha farklı hayal ettim. İster dizisini izlemeyi tercih edin, ister kitabını okuyun umuyorum ki hiç sıkılmazsınız ve kitaptan zevk alırsınız. İyi okumalar :)
=>=>=>Küçük bir dipnot olarak; böyle kalın bir kitaptan şaşırtıcı da olsa kayda değer bir alıntı olacağını düşünmediğim için, alıntılar bölümünü es geçmek zorundayım. Serinin diğer kitaplarında böyle olmayacağını umuyorum.
20:21 Sümeyye Kip 6 Yorumlar
3 Puan, Amatöler Kitap Yorumu, Gerilim, Kitap Yorumu, Koridor Yayıncılık, Marcus Sakey, Polisiye, Yorum
21:43 Esma Tezgi 6 Yorumlar
Orijinal Adı: The Amateurs
Goodreads Puanı: 3.64 (364 Oy)
Ne okusam ne okusam derken Sümeyye'nin kitaplığında bu kitabı görünce okuyayım dedim ve başladım. Açıkçası o insanda büyük beklenti uyandıran kapak yazısını okumamıştım, Sümeyye fena kitap değil deyince şans verip okudum ve ona katılıyorum, fena değil ancak yeterince güzel de değil.
Baştan uyarmak istiyorum, kitap arka kapak yazısında olduğu kadar havalı değil hatta ben arka kapağı okuduğumda aynı kitabı mı okuyorum acaba diye düşünmeden edemedim.
Kitapta bir kadın üç erkek olmak üzere dört kişilik bir arkadaş grubu var, hepsinin sıradan hayatları ve kendilerine ait sorunları var. Karşılarına bir fırsat çıkıyor ve bu fırsat hayatlarını değiştirebilecek nitelikte, tabii fırsatla beraber gelen belalar da var. Hepsi beraber fırsatı yakalamak için kendilerince sebeplerle büyük bir işe girişiyor ve başlarına hiç beklenmedik olaylar geliyor. Bu olayların hepsi için ayrı sonuçları var ve birde ortak sonuçlar. Başlarına gelenler arkadaşlıklarının, sadakatlerinin ve zekalarının sınanmasını sağlayan birbirinden tehlikeli olaylar ve yapacakları hamleler hem kendi hem de arkadaşlarının hayatlarını kapsıyor.
Amatörler'in konusu aslında oldukça güzel ve ilgi çekici ancak işleniş ve kurgu açısından aynı şeyleri söyleyemeyeceğim. Yazar fena olmayan bir kurgu ile yazmış kitabı ancak dil, karakterler ve okura sunuş tarzını çok başarılı bulmadım. Karakterler genel olarak iyi oluşturulmuş olsa da yazar okura yeterince iyi ulaştıramıyor ve bu da karakterlerle aranızda cam duvar varmış gibi hissetmenize yol açıyor ki ben bir kitapta karakteri hissetmeye çok önem veririm. Karakteri sevemesem bile yazar bana onu hissettirebilmeli ki ben okurken kitabın içine girebileyim. Sakey ne yazık ki bunu yapamamıştı.
Amatörler, çok güzel bir kitap olmasa da zaman geçirmek için okunabilecek bir kitap ve tabii ki başlamadan önce beklentilerinizi minimum düzeyde tutmanızı ve çok iyi bir şeyle karşılaşmayacağınızı bilerek davranmanızı tavsiye ederim. İyi okumalar. :))
** Amatörler'i okurken kitap sayesinde aklıma bir soru takıldı ve bir kaç gündür zihnimi kurcalıyor. Size de sormak istiyorum, belki sizinde hayatınıza farklı açıdan bakmanızı sağlar. (Bende bir şeyler kıpraştırdı, bakalım devamı da gelir belki.)
Eğer 50bin dolarınız olsa ve bunu istediğiniz gibi kullanabilecek olsanız, ne yapardınız?
Ben ne olmak istediğimi hiçbir zaman bilemedim. Çocukken hayallerim vardı. Tipik çocuk hayalleri. Korsan, astronot ya da film yıldızı olacağınızı düşünürsünüz. Dünyayı kurtaracağınızı. Bir.. öneminizin olacağını...
Ama zaman geçip gidiyor, değil mi? Bir bakıyorsunuz astronot olmamışsınız. Dünyayı kurtarmamışsınız. Ve bir gün otuzlu yaşlarda uyanıyorsunuz ve olmanız gereken yerin burası olmadığını anlıyorsunuz. Korkunç bir şey olduğundan değil. Ama istediğiniz şey bu değil.
Hepimiz kendi ışık çemberimizde yaşıyoruz. Görebildiğimiz kadar uzağı görüyor ve her şeyi bundan ibaret sanıyoruz.
Hayat böyleydi işte. Şimdi olduğunuz şeyler gerçekte olduğunuz şeylerdi.
Ama yalnızlığın güzel bir yanı da var. Yalnız olmana rağmen bunun, gerçekte olmadığın bir gibi yaşamaktan daha daha iyi olduğunu anlıyorsun.
23:14 Esma Tezgi 5 Yorumlar
16:44 Esma Tezgi 6 Yorumlar
4 Puan, Bilim Kurgu, Cam Kule Kitap Yorumu, İthaki Yayınları, Robert Silverberg
22:33 Esma Tezgi 8 Yorumlar
Orijinal Adı: Tower of Glass
Ne zamandır bilim kurgu okumuyordum, bir değişiklik olsun istedim ve Cam Kule'yi seçtim. :) İyi ki de seçmişim.
Aslında robotlu ya da insan gibi düşünen robot benzeri insan yapımı "yaratıkların" olduğu kitaplar beni pek cezbetmez, bana hep itici gelmiştir bu tarz şeyler. Cam Kule'ye başladığım ilk sayfalarda da bu hisse kapıldım, hatta bıraksam mı dedim ancak vazgeçip devam etmeyi tercih ettim, bunun akıllıca bir hareket olduğuna da inanıyorum. :)
Cam Kule, insan ürünü olan, insanlara son derece benzeyen, zeki, duyguları olan andoroidlerin olduğu, 23. yy dünyasını konu alıyor. Androidlerin üreticisi, yaratıcısı olan Krug onları insanların hizmeti için birer nesne olarak üretmektedir ancak zamanla androidler Krug'un kurtarıcıları, tanrıları olduğuna inanarak kurtuluşu beklemeye başlarlar. Kitaba adını veren Cam Kule ise Krug'un en büyük hırsı, tutkusu olan, henüz tamamlanmamış olan kuledir. Kule muhteşem özelliklere sahip, devasa bir yapı (1500 metre) olmak dışında insanlıkla evren arasındaki bağlantı olacaktır.
Kitapta androidlerin bakış açılarını, Krug'u ve ondan bağımsız düşünen oğlunun bakış açısını okuyor ve herkesin düşünce tarzına hakim oluyoruz. Başlangıçta sadece araç olarak üretilen androidlerin zamanla özgürlük savaşına girişmeleri ve bu konuda insanların tutumu, şuan ki dünyamızda da benzerini görebileceğimiz bir durum. Androidlerin köle şeklinde kullanılması ve insan değil, eşya sınıfına girmeleri, kitapta da değinildiği gibi, yıllar önce zencilerin köle yerine koyulmalarına oldukça benziyor. Yazar bu gibi benzerliklerle donattığı kitabında bize bir çok mesaj veriyor, anlayacağınız sadece bir bilim kurgu romanı okumuyorsunuz, okurken insanlığı dışarıdan gözlemleme şansına erişiyorsunuz ve yazarın zekice hazırladığı kurgusuna hayranlık duyuyorsunuz. Kitabın en sevdiğim yönü bu oldu, basit bir kurgu romanı olmaktan öteye geçen bir kitap Cam Kule ve okurken ister istemez gerçek dünyaya dönerek karşılaştırma yapıyor, insanlığın hırslarını, kendini kaptırdığı ve doğru sandığı hataları gözden geçiriyorsunuz.
Cam Kule'de gerçek dünyamıza paralel bir çok özellik var, robotları, bilim kurguyu sevmeseniz bile bu paralellik sizi romanın içine çekiyor ve sayfaların nasıl aktığını anlamıyorsunuz. Kitabın tek güzel yönü dünyamızla olan paralelliği değildi tabii ki, dili, karakterleri ve kurgusu da güzeldi. Yazarın fazla uzatmadan vermek istediği mesajı vererek romanı bitirmesinden de gayet hoşlandım, tadı damağınızda kalıyor ancak uzun anlatımlarla da sıkmıyor.
Kitabın kapağı da çok hoşuma gitti, gayet zekice bir tasarım olmuş bence ve kitaba çok yakışmış. *-* Kitabın adı ister istemez aklıma Linkin Park'ın Castle of Glass şarkısını getirdi. :) Dinlemek isteyenler için;
İnsanoğluna birde yirmiüçüncü yüzyıldan Silverberg kaleminden göz atmak istiyorsanız hiç durmayın derim. İyi okumalar :)