Muhtardan yürekleri yakan Eren Bülbül açıklaması
Mackada PKKlilerin erzak caldığını ihbar eden ve girdikleri evi gosterirken acılan ateşle kurşunların hedefi olarak şehit edilen 15 yaşındaki Eren Bulbul’un yaşadığı Kopruyanı Mahallesi Muhtarı Nurettin Reis olayla ilgili konuştu
Bu haber 316 kere okunmuş.15 Ağustos 2017, Salı - 12:03
Nurettin Reis, "Beni olaydan 2 gün önce arayan komutan 'Muhtarım bu bölgede teröristler var. Biz bunları temizleyemesek bunlar kışı burada geçirecek' dedi. Benden bölgeyi iyi bilen 2 kişi istedi. Kimse 1300 lira maaşla bu işi yapmak istemedi." dedi.
Bölgede rütbeli bir komutanın kendisine "Muhtarım bu bölgede teröristler var burada tehlike var" dediğini anlatan Muhtar Nurettin Reis, şunları söyledi: “Beni olaydan iki gün önce bir komutan aradı. 'Biz bunları yakalayıp vurmasak, bölgeyi temizleyemesek bunlar kışı burada geçirecek, başımıza sıkıntı olacaklar’ dedi. Daha sonra bana ‘Bize bölgeyi iyi bilen 2 kişi bul, bizimle gezecek’ dediler. Bunun üzerine ben de bu konuda girişimlerde bulundum, köylülere haber saldım. Kimse 1300 lira maaşla bu işi yapmak istemedi. Bazıları tehlikeli olduğu için kabul etmedi. Eren'i iyi tanıyorum benim öğrenci servisim var onunla okula gidiyordu. Eren ailesi fakirdi. Tatilde yaylada ot kesiyor burada fındık topluyordu. Çalışkan bir çocuktu. Bölgede teröristlerin Meryemana mevkii ve civarında olduklarını duymuştuk 2 grup oldukları söyleniyordu.”
Terör saldırısında yaşamını yitiren Eren Bülbül’ün adını taşıdığı İmam Hatip Lisesi’ndeki sınıf arkadaşları da gözyaşı dökerek Eren’in mezarında dua etti. Eren Bülbül’ün sıra arkadaşı Cemre Sabun Eren’in çok dürüst biri olduğunu ve kendisiyle kardeş gibi olduklarını anlatarak şunları söyledi: "Eren çok iyi bir çocuktu. Okul dışında da görüşürdük bazen o biz de ben de onlarda kalırdım. Beni hiç kırmazdı, çok dürüst biriydi. Sınıfta bazen konuşurduk 'Vatan için canım feda’ derdi, hep askere gidip şehit olmak istediğini söylerdi. ‘Şehit olursam arakamdan ağlayın’ derdi. Kardeş gibiydik. Trabzonspor’u çok severdi. Durumu kötüydü biz de her şeyimizi onunla paylaşırdık. Kıyafetlerimizi bile ortak kullanırdık. Geçen hafta beni aradı İstanbul’a gideceğini pantolonu ve ayakkabısı olmadığını söyledi. Ben de bir mağazadan alarak Çağlar abisiyle ona yolladım. Parasının önemli olmadığını ne zaman müsait olursa ödeyebileceğini söyledim. Cumartesi günü Maçka’ya çalıştığım işyerine geldi ve bana parayı verdi. Ben de 'Acelesi yoktu niye şimdi getirdin' dedim. O da bana 'Belli mi olur belki seni bir daha bulamam, göremem’ dedi ve gitti. Sonra da bu olayı duydum. Çok üzgünüz."