Adam at yarışı tutkunu.
Sadece oynamakla kalmıyor, tam 10 tane atı var. Atlarıyla yatıyor, atlarıyla kalkıyor.
Karısı varmış, ilgi istermiş heyhat! Umurunda bile değil daha doğrusu algılayamıyor bu durumu.
Uykusunda sayıkladığı at isimleri kadını çileden çıkarıyor, adam uyku sersemi karısından yediği tekmelerin az çok farkında ama oralı bile olmuyor.
Elinde avucunda ne varsa atlarına, at yarışlarına yatırıyor. İşler hiç umduğu gibi gitmiyor. Paralar sünger gibi emildikçe, emiliyor.
Ev, bark, araba ne varsa yavaş yavaş gidiyor.
Kalan sadece atlar.
En son kadının üzerine olan baba evini de isteyince ipler kopuyor; kadın çocukları aldığı gibi yandım Allah kaçıyor.
Şimdilerde kadının durumu gayet iyi. Huzur içinde uyuyor, ne sayıklayan var ne de darbe girişimi.
Ekmeğini kazanıyor, emeklilik günlerini sayıyor, plânları var.
Adam’ın atları birer birer satıldı. Ama o hâlâ yarışlara kafa patlatıyor, kâh kazanıyor kâh kaybediyor. Yaşlı anası açtı kapısını, bir tas çorbayı bölüşüyorlar.
50 yaşına merdiven dayadı.
Hayatının kadınını buldu ya da öyle sandı.
Çocuğuna kucak açtı aile kurma yolunda ilerliyorlar. Yalnız aralarında ufak bir sorun var. Sinan biraz fazla içiyor. Ona göre bu sorun değil, her zaman bu kadar içiyor. İçtiğinde kimseye zararı yok, sağa sola saldırmıyor. O da hayatın stresini biraz olsun böyle atıyor. İlk başlarda her ikisi de çok fazla önemsemiyor. Birlikte eğleniyorlar, yiyorlar, içiyorlar, konuşmaları geleceğe dair.
“Baba” diyor Sinan’ın kızım dediği cimcime.
Her ikisini de öyle çok benimsemiş ki olumsuz bir şey düşünmüyor.
Zamanla içki biraz daha fazla sorun oluyor; biri içip biri içmeyince.
Nihayet evde misafirlerinin olduğu bir gecenin sonuna doğru Sinan konuşurken farkında bile olmadan takma olan ön dişleri halıya fırlıyor. O konuşmaya devam ederken kız kimseye hissettirmediğini sanarak dişleri yerden topluyor.
Sinan, ağzındaki boşluğun farkında bile değil.
Sabah komodinin üzerinde, ninem usulü bir bardak suyun içinde görene kadar.
O zamanda anlamamış. Üzerinde de durmamış.
Ancak o günün akşamı terk edildiğinde ve olay ona anlattığında anca anlamış.
Hem bir eşten, hem de bir çocuktan oldu.
Herkes gibi o da zamanla toparlandı.
Artık bu olayı konuştuğumuz her seferinde esprili tarafını görüp çok gülüyoruz.