Konu: Kapanmamış Hesaplar Paz Haz. 23, 2013 6:35 pm
Malcolm Mourier & Chrystal Holly Walker
Geçmişte kalmış, hala sonlandırılmamış olmasına rağmen konuşulması gereken birkaç şey yok mu sence de, Mourier?
Konu: Geri: Kapanmamış Hesaplar Paz Haz. 23, 2013 8:48 pm
Sunset'in ona hala daha alışamadığını bakışlarından idrak edebiliyordu. Herkes için zordu, öldüğünü bildiğin ve o acıyla yıllar geçirdikten sonra bir anda o kişinin kanlı canlı bir şekilde karşınıza çıkması kolay alışılacak bir şey değildi, ancak Sunset'in bu tepkisi epey uzun sürmüştü. Belki de diğerleri kadar onunla bir arada olmamasından ötürüydü bu, bilemiyordu. Hala daha Allison oğlanıyla olmasına karşıydı, hiçbir zaman desteklememişti. Turnuva öncesinde ne zaman onunla ilgili olumlu bir şey söyleyecek olsa onu susturmayı bilmiş ve bir sürü olumsuz kelimeyi sıralamıştı, fakat Sunset'e bu sözcükler işlememişti. Hala daha araların bu ve buna benzer konular konuşulmamıştı. İkisi de çekiniyor gibiydi.
"Holly... Bugüne kadar sormaktan çekindim, nasıldı? Ne hissettin?"
Herkesin merak ettiği soruyu Sunset bir kez daha dile getirmişti. Yanıtlamaktan bıktığı bir soru halini almıştı artık. O zamanları düşünmek onu boğuyordu. Boğazına geçirilmiş bir halat misali sıkıyordu. Her şey bitmişti. İlerisi ya da gerisi yoktu. Tek bir noktada sıkışıp kalmıştı, karanlıktı her şey. Bu daha da kötü hale getiriyordu durumu. Bir bedeniniz yok, yalnızca orada varolduğunuzu biliyorsunuz. Sizi gören bir başkası ya da varlığınızdan haberdar olan yok. Tam ümidini kesmişken her şeyi kabul edip sonsuzlukta hiçliğin içi boğulmayı kabullenmişken bir şey onu dünyaya çekmişti. Daha da karmaşıklaşmıştı durum. İlk Malcolm'u bulmuştu, onunla biraz daha basitti yaşanılanlar ama hala daha insani yanlarını tam bulamamışlardı. Malcolm daha çabuk alışmıştı yeni bedenlerinin onlara bahşettiği şeylere. Holly için o kadar çabuk seyretmemişti. Ama onun yardımıyla basitleşmişti, kabullenir hale gelmişti. Aralarındaki bağ gittikçe kuvvetlenmiş onlar daha daha anlamlı hale gelmişti. İşte her şeyi aslında batıran da buydu, Silvanesti'yi onun için yaşanılanı bir yer olmaktan çıkaran buydu. Sahip oldukları şeyin devam edeceğini düşünmüştü. İçinde hala Euan'a dair hisler köklerini koruyor olsa da gerek gururu gerek hiçe sayılmanın verdiği acı onun için çekilmez hale getirmişti.
"Kelimelere dökmesi zor, anlatması da epey sürer. Boşver."
Kuzeninin konunun üzerine düşeceğini bildiği için daha fazla kalmamak için kalkıp ormana doğru yürümeye koyuldu. Artık şeklini, yerlerini hatta sayılarını dahi ezberlediği ağaçların arasından ilerlerken aklında dolanan birçok düşünce mevcuttu. Tenini yalayıp geçen rüzgarın eşliğinde yapraklarını yelle birlikte çıkarttığı ses kulak kıvrımlarına dolarken gözleri Malcolm'un bedeniyle buluştu. Onu yalnız yakalama fırsatını o ana dek yakalayamamıştı. Etrafında sürekli birileri olmuştu, onu ne zaman görse meşguldü. Sessizce ona doğru attı adımlarını. Ne diyeceğinden emin değildi. Hafifçe gülümseyerek kelimeleri azat etti.
"Seni yalnız yakalamayı ummuyordum, geri döndüğümüzden beri bir ilk olsa gerek bu."