Kafamı Dillendiriyorum | Böyle Şeyler Olabilir.
she is the man 26 Temmuz 2017 23:45
:) Külot. Klima altında etleri soğutma eylemine özendim yeminle. Bende yerlere yatıyorum kendimi serinletmek amacıyla. :D
Kahve Icermiyiz 27 Temmuz 2017 00:08
anane evi gibi hepimiz aynı odada uyuyoruz. gerçi 3 kişiyiz ama sabah aşırı havasız kalmış ortamda uyanmaya yetiyor. oksijen tüpünden yardım almak gerek.
yer serinliği de iyidir ama vıy.
bu nasıl gebe 27 Temmuz 2017 00:32
Hayır doğrusu külod :F
bahçe kedilerimden bi tanesinin gözüne kıymık batmış, üç gündür gündemim o, çok takıyorum, kaç oldu 24*3= 72 savattir uyuyorum uyanıyorum varsa yoksa kedinin gözü. Yakalasam götürcem bokluyu veterinere, yakalayamıyorum. Sanki ben yapmışım gibi bir suçluluk, atamıyorum. Senin gene iyi, 15 saat diyorsun, ben çözene kadar işkence çeker, çektiririm. O sorun çözülecek gardaş, pes etmek gibi bir şey söz konusu değil. İğrenç bir huy, nefret ediyorum.
Bazen nasıl uyanıyorum biliyo musun? Kuş gibi, zihin tertemiz, belli ki bilinçdışı güzel çalışmış, yataktan doğrulmadan bir dakika kadar düşünüyorum "Lan, bugün seni huzursuz eden bir şey yok muydu harbiden?" diye, düşünüp onu aklıma getiriyorum, sonra "Hah, oldu." deyip yüklerimi alıyorum ve güne bu şekilde devam ediyorum. Kendimi ne kadar seviyorum, şüphe duyuyorum.
Kahve Icermiyiz 27 Temmuz 2017 00:45
Ay kedicik :(
Canı yanmıştır tüh.
O tip sorunların elbette kökünü kurutana kadar ben de durunamıyorum. Benim can sıkıcı dediğim sorunlar aslında kafaya taktığım soyut şeyler. Acaba yetişkinlerde olmuyor mu pek ya bunlardan? Bende hala var :(
Ben de bazen cillop gibi sabahlara uyanıyorum. Sorunu yeniden hatırladığımda, anlıyorum ki sindirilmiş, öğütülmüş. Kalp ağrısıyla uyanmadım. Tamaaan artık bundan sonra malum sorunla ilgili son çeneler, son geyikler yapılıyor. Ve tarih oluyor. Her şeyi bilen beyin ya. Beyin ne derse o.
Tamam külod :)
annelik oyunlari 27 Temmuz 2017 00:43
15 saatin sonunda 'koy totosuna' pozisyonu alıyorsan süper,
ben 15 saat sonunda hoppp loop en baş pozisyonu alıyorum.Genelde bu kafaya taktıklarımda insanlar ve hareketleri ,soyledıklerı hani hiç çözümü olmayan şeyler.Bazen diyorum mazoşistlik var,gizli bir haz alıyorum bu halden herhalde.
Ya bu muhabbet açma konusu bende de var. Hatta iş yerinde yanımda oturan depresif arkadaşla bile 1 saat konuşmasak muhabbet açma zorunluluğu hisseidyorum,ortam gergin geliyor yoksa.Bak manyaklık vol.2 bendeki:)
Kahve Icermiyiz 27 Temmuz 2017 00:47
Aynen işte insan ilişkileri, hayatın anlamı, bu gittiğim yol yol değil kaygıları, geçmiş didiklemeleri, gelecek zıpçıktılıkları vs vs. Bunlarla başedemiyorum uzun vadede ve koy gitsin diyorum. Uzun süreli kafaya takmalara gelemiyorum. Ve hala da kar etmek istiyorum. Daha kısası yok mu diye.
Bence biz manyağız. Sakinlik sessizlik de iyidir. Belki de gerçekten bağın olduğu kişilerle sadece rahatça sessiz kalabiliyoruzdur.
GeCe 31 Temmuz 2017 12:17
Bu yazıyı kaçırmışım efsane olmuş çok sevdim sesli blogu, tabi sesini ve anlatışını da. Devam lütfen. Acaba ben de mi denesem hiç de sevmem sesimi ama dur bakalım deneriz.