Anasayfa / İslam Dini ve Siyaset- Melle İdris Candan
Ça, 18/04/2018 - 00:32 Anonymous
İnsan fıtratına aykırı kötülüklerle mücadele etmek, namaz kılmak, oruç tutmak, zekat vermek gibi dini bir görevdir.
İslam dini bu anlamda Hıristiyanlık gibi kiliseye, Yahudilik gibi Havralara hapsedilen bir din değildir.
Hz. Muhammed (as) 23 yıllık mücadele sürecinde yaşamın her alanında ve insan fıtratına bir çirkinlik olarak yapışan kötülüklerle mücadele etmiştir. Bireylerin ve toplumun refah ve huzur içinde yaşaması için büyük çabalar göstermiştir.
Çeyrek asır süren mücadelesinde yaşamda karşılaştığı sorunları Veda Hutbesi ile bir sisteme kavuşturmuş, tek tek formüle etmiştir
-Can, mal ve namus mukaddestir, dokunulamaz.
-Faiz ve tefecilik yapılamaz.
-Adam öldürmek, sapıklık-zina yapmak, i-emanete hiyanet etmek, kan davası gütmek, kadın, çocuk ve yetimlerin hakkını çiğnemek, ırkçılık yapmak yasaktır.
-Kainatın Rabbine şirk koşulmaz.
-Suç şahsidir, genelleştirilemez.
Bunlar toplum yaşamını düzenleyen kurallardır. Toplum yaşamını düzenleyen kurallara işlerlik kazandıran da iktidardır. İktidarı elinde bulunduran güçler bu kurallara uymakla yükümlü olduğu gibi, toplum yaşamında işlerlik kazandırmakla da yükümlüdür.
-Yaşamın her alanına kural ve kaide getiren bir siyasetten soyutlanamaz. Bilakis siyasetin ta kendisidir. Dinin emrettiği siyasetin temel prensipleri, miladi 620-622 yıllarında yapılan Akabe beyanatlarında görebiliriz. Beyatların içeriğini, ruh temizliği, sosyal hukuk oluşturuyor.
Siyaset, toplumu idare etme sanatıdır. Kötülüklerle mücadele etmeyen iktidarlar İslami iktidar olarak tanımlanamaz. İslam'da siyaset adalet ve hakkaniyet kıstasları üzerinde yürütülür. Adalet ve hakkaniyet ise Allah ve Resulü'nün emirleridir.
Emir "Allah ve Resulünün emerlerini duydum, itaat ediyorum" diyendir.
Bir siyasetin veya hukuki düzenlemenin doğruluğu, ilahi iradeye uygunluğu ile ölçülür. İlahi irade ise nihai sonuçta hak-adalet ve nısfettir. Dolayısıyla hak-adalet ve nısffete uygun olmayan emir, karar ve düzenlemeler İslami olamaz.
İslam'da iktidar, kötülük ve zalimlere karşı mücadele için verilmiş geçici bir yetkidir. İktidarı elinde tutan bireyler dini ve ahlaki ölçülere bağlı ehil insanlar olmak zorundadır.
"Onlar ki (müminler) yeryüzünde kendilerini yerleştirir, iktidar sahibi kılarsak namazı kılar, zekatı verir, iyiliği emreder, kötülüklerden men ederler. İşlerin sonu Allah'a varır" (Hac-41)
"İşlerin sonu Allah'a varır" cümlesindeki kasıt, idarecilerin hesap vermek zorunda olduğunu göstermesi bakımından önemli bir vurgudur.
İslami siyasetin hedefi insanlığın saadet bulmasıdır. Eşrefi mahlukat olan insanın saadetine engel olan bütün kötülüklerle mücadele etmek bu siyasetin temel vasfıdır.
Örneğin AKP Türkiye Cumhuriyetini 16 yıldan bu yana yönetmektedir. AKP'li kadroların tamamına yakını "Müslümanım" diyor. Ancak bunların yürüttüğü siyaset ile İslam'ın hiçbir alakası yoktur. AKP iktidarı kötülüklerle mücadele edeceğine toplumda büyük bir manevi yıkıma, tahribata, yozlaşmaya ve huzursuzluğa neden olmuştur.
İslam'da alkol yasaklanmıştır. Ancak başbakan "Bizden önce iki rakı fabrikası vardı. Biz bunları 18'e çıkardık" diye övünüyor......
İslamiyet hüküm ve emirleriyle insanların hür, huzur ve refah içinde yaşamları için bir kurallar silsilesi oluşturmuştur. Bu hem bir siyaset hem de bir yaşam biçimidir.
Kötülük dinde değil, din adına kötülük yapanlardadır. Bunu idrak yeteneğine haiz her insan görebilir. Yeter ki ön yargılı değil, objektif olunabilinsin.