Hizmet ilişkisi-2 - Mustafa Namdar
Öğretmenevi park alanı dolu olduğundan, aracımı MTA'nın o giriş kapısının yanına çekmiştim. İkinci günü Öğretmenevi resepsiyonundan yapılan bir anonsla, aracımın bulunduğu yerden alınması isteniyordu.
Aracın bulunduğu yerde danışma görevlisi de oradaydı. Sohbet esnasında yolu kullandığımızı söyledim. Yasak ama, siz pek fazla göze batmadan gidip gelebilirsiniz. Hem tesiste bir dizi onarım var. Ankara'dan gelip kalanlar var dedi... Bu sohbetten sonra uyguladığımız sisteme devam dedik. Güzel bir plaj alanı. Yanında iki resmi kuruluş olan Milli Eğitime ait Öğretmenevi ve Maden Tetkik Arama'ya ait tesisler.
Havuzu, bahçesi, sanki özel plajıyla iç içe olan iki tesis yöneticileri sanki birbiriyle dargın gibi anlamak mümkün değil. Şuradan iniverelim diyorsunuz. Yasak hemşehrim, talimat var!!!
Doğalgaz bağlantısıyla ilgili olarak hummalı bir çalışma göze çarpıyor Akçakoca içinde. Altyapı çalışmaları olursa, kanalizasyon ve su şebekelerinde patlayan, çatlayan yer olmaz mı? İşte sular kesiliverdi. Akşamın saat 16.00 sularında, turizm bölgesinde, turistik bir tesiste suların kesilmesinin ne demek olduğunu tahmin edersiniz.
Resepsiyonda gülen yüzlerine alışık olduğumuz kızlarımız Çiğdem Çakmakçı ve Havanur Delihasanoğlu'na soruyoruz. Üzülerek izah etmeye çalışıyorlar. "Şehir su hattı şebekelerinde de bir dizi bağlantı çalışmalarının yapıldığını. Gece saat 23.00 sularında suyun geleceğini" söylüyorlar.
Koca Öğretmenevi'nde bir damla su yok musluktan akan. Son dönemlerin turistik işletmelerinde duyulan "Herşey dahil hizmet" anlayışı burada da geçerli ama, bir farkla, hizmetin içinde su yok. Ölüme çare bulunmuyordu.
Öğretmenevi Müdürü İdris Yıldırım'ın talimatıyla her odanın kapısı önüne 10 litrelik damacanalarda su konduğunu gördük. Hoş bir davranıştı, teşekkür için birkaç defa aradım ama konuşamadık.
Müdürle konuşamadık ama, Müdür Yardımcısı Aynur Cingir'le uzun uzun konuştuk. Binada dış cephe kaplaması ve iç onarımla ilgili çalışmanın başladığını. Kuruluşundan günümüze, iç mekan donanımları, mefruşatta yenilenmelerin yapıldığını. Perde, masa, sandalyelerin alındığını, odalara televizyon konduğunu. En güzel hizmetin verilmesi için çaba sarf ettiklerini. Düğün, eğlence imkanlarının sağlandığını anlattı. İç onarımla da boya ve badana işlemlerinin tamamlanacağını söyledi.
Özel teşebbüsle 657'nin kuralları arasındaki fark bu olmalı. Böylesi işletmelerde belli bir zaman diliminde ihtiyacı karşılayacak su deposu olmaz mı? Yıkılan merdivenlerin sezona yenisi yapılmaz mı? Günümüzde çevre temizliğinin önemi her dakika anlatılırken, iki ciddi kurum anlaşarak çevre temizliği yapılamaz mı? Havuzun temizliği için akşam suyunu boşaltıp sabahleyin gürül gürül akan su ile nispet yaparcasına havuzu doldurmaya çalışanlar, neden çevreye bir çöp bidonu koymazlar? Neden nezaket gösterip bu ülke için hizmet üretmeye çalışanlara, buyurun burada duşunuzu alın inceliğini paylaşımını gösteremezler. Herşeyde olduğu gibi bu kabahat de biz öğretmenlerin olmalı. Belki de çeşitli akımların içinde bocalamaktan esas görevimizi unuttuk...
Günlerden Cuma. Denizden çıkıp MTA'nın akan suyunda duş yapıp abdest almak için gidiyorum. Abdestin ortasında çardak altından birisi görevliye bağırıyor. "Hey... Efendi bak duşu kullanıyorlar. Neden bakmıyor, çevreyi kontrol etmiyorsun?" Görevli yanıma geliyor, kibarca "Bak; Müdürüm kızıyor. Yasak hemşehrim" diyor. Benim işim de zaten bitmişti. "O sayın Müdürüne söyle abdest aldım.Vatandaş olarak verdiğim vergilerle bir abdest alacak kadar su kullanmak hakkım olmalı" dedim.
Yöneticilik çok farklı bir şey olmalı. Kurum önderliği, toplum önderliği çok farklı olmalı. Model olabilmek için ismin önüne ünvanın konması yetmiyor...