Vatan Kitap | Birlikte yaşamanın sırrını hayvanlarda görebiliriz
14 Eylül 2015 Pazartesi | Anasayfa > Haberler > Birlikte yaşamanın sırrını hayvanlarda görebiliriz
Birlikte yaşamanın sırrını hayvanlarda görebiliriz
Şebnem Kadıoğlu, birden hayatına giren Leyla’nın maceralarını anlatıyor. Leyla kim mi? Çarpık bacakları, yıldız gibi parlayan gözleri ve farklı cinslerin özelliklerini taşıyan bedeni ile sevimli mi sevimli bir köpek.
"Leyla’lı Hikayeler” farklı iki türün dostluğunu -insan ve köpek- içeren bir hikaye. Sizin de bir köpeğiniz varmış. Kitabın ne kadarı kurgu, ne kadarı gerçek?
Leyla’lı Hikayeler, köpeğim Leyla’yı konu alıyor. Leyla ansızın hayatıma giren ve girmekle kalmayıp bir de odağına yerleşen bir canlı. Kitabın yarısından fazlası bizim gerçekten başımızdan geçen olaylardan oluşuyor. Yılarca kedim olmasına rağmen Leyla’dan önce bir köpeği evde beslememiştim. Kitapta da belirtiyorum, köpek bakmakla kıyaslandığında evde kedi beslemek meğer saksıda bitki yetiştirmek kadar kolaymış. Benim köpek bakma konusundaki acemiliğimle birlikte başımızdan türlü eğlenceli olaylar geçmeye başladı. Köpekle daha fazla dışarıda vakit geçirmek gerektiği için yeni insanlar hayatımıza girdi. Bir de ben mümkün olduğunca köpeğimi her yere götürmeye çalışıyorum, yakın-uzak neresi olursa. Onun olduğu zamanlarda başımızdan geçen ilginç olayları arkadaşlarımla paylaşıyordum. Bu keyifli ve komik maceralar herkesin hoşuna gidiyordu. Bir süre sonra bizim hikayelerin tiryakileri oluştu ve “Eeee var mı yeni maceralar,” diye sormaya başladılar. Ve ortaya Leyla’lı Hikayeler çıktı.
Kitabınızda da görüyoruz ki, evcil hayvanların bizlere ne kadar ihtiyaçları varsa bizlerin de onlara ihtiyaçları var. Hayvanların bizde yarattığı değişimler nelerdir?
Kitapta anlattığım bir hikaye var, gerçek bir hikaye. Ben yoğun çalışırken sabahları Leyla’yı bir tanıdık gezdiriyordu. Onu uzun zamandır tanırım, çok zeki ve yaratıcı biridir ama ruh hali çok değişkendir. Bir dönem uçar ama bir dönem yerin kat kat dibindedir. Aldığı ilaçlar da bir yere kadar fayda ediyordu. Bunlar sabahları Leyla’yla dolaşmaya başladılar. Bir süre sonra bana kendisi anlattı. Eskiden yataktan çıkmak istemezken şimdi sabahı zor ediyormuş ve ruh hali de düzene girmiş. Gözleri pırıl pırıldı. İlacın başaramadığını Leyla başarmıştı. Artık bunun üzerine söylenecek bir şey var mı bilmem? Bence bir hayvanı yakından tanımamış, hiç göz göze gelmemiş insanlar kendini bir üst tür olarak görür. Sevdiği bir hayvanla birlikte yaşayan insanla o hayvan arasında ast üst ilişkisi kalmaz, evin bir ferdi olur.