Esenlikler, Ziyaretçi.Lütfen giriş yapın veya kayıt olun. 09 Ağustos 2020, 21:17:13
Türkçü Turancı Otağ, Kurt ini > TÜRKÇÜ DURUŞ, TÜRKÇÜLÜK, ATSIZCI GÜÇ > TÜRKÇÜ DURUŞ > Türklüğün Dostu ve Düşmanları > İKİ MANDELA
Gönderen Konu: İKİ MANDELA (Okunma Sayısı 3353 defa)
« : 11 Ağustos 2010, 18:54:17 »
Bir savaşın ilk amacı nedir?
Her savaşın ilk amacı savaşı bitirmektir.
Uğruna savaşılan her neyse o elde edilsin ve savaş bitsin diye savaşılır.
Bugün ülkemizde süren savaş, savaşı bitirebilir mi?
Benim görebildiğim kadarıyla bu savaş daha bin sene sürse bitmez.
Bu savaş, savaşı bitiremez.
Ne PKK oraya buraya mayın koyup birkaç askeri öldürerek, kasabalarda polis arabalarını tarayarak, karakol basarak savaşı bitirebilir…
Ne de ordu “kırsalda” gerilla kovalayıp birkaç çocuğu öldürerek savaşı bitirebilir.
Savaşın bitiremeyeceği bir savaş yaşanıyor ve bu savaş sürdükçe iki taraf da “kirleniyor” ve şaibeli bir hale geliyor.
Bunu söylediğim için Kürtlerle Türkler ne kadar kızarlarsa kızsınlar, orduyla PKK’nın böylesine prestij kaybettiği, kendi taraftarlarınca bile böyle şiddetle sorgulandığı, amaçlarının ne olduğu konusunda kuşkuların böylesine açıkça dile getirildiği başka bir dönem herhalde hiç olmadı.
Bugün orduyla PKK, savaşı bitirmek için savaşmıyorlar, sadece “öfkeli” Türk ve Kürtlerin öfkesini tatmin edebilmek ve savaşı sürdürebilmek için savaşıyorlar.
Bu da onları, içinden çıkamayacakları bir şiddet labirentine sokuyor.
O labirentin içinde çocukları öldürerek dolaşabilirler, “tuhaf” ittifaklar” kurabilirler, savaşı yıllarca sürdürebilirler ama savaşı bitiremezler.
Savaşı bitirebilmek için çok daha büyük bir cesaret ve çok daha büyük bir amaç gerekiyor.
Türklerle Kürtlerin “daha mutlu, daha özgür, daha eşit ve daha zengin” yaşamasını amaçlayan bir kararlılığa, bu kararlılığı hayata geçirecek bir cesarete ihtiyacımız var.
Böyle büyük bir amaç da “birkaç çocuk” öldürerek elde edilemez.
Böylesine karmaşık bir meseleyi AKP-BDP çekişmesine indiren bir sığlıkla da sorun çözülemez.
Nobel ödüllü “barış havarilerinden” Desmond Tutu, Başbakan Erdoğan’a bir mektup yazarak, “Filistinliler için gösterdiği duyarlılığı Kürtler içinde göstermesini” isteyerek, “bu sorunu çözebilirseniz bir Nelson Mandela da siz olursunuz” demiş.
Bu savaşı bitirecek olanın tarihe geçeceği ve Mandela çapındaki liderlerin yanında yer alacağı açık.
Ama benim görebildiğim kadarıyla bize bir Mandela yetmez.
İki Mandela gerekir.
Bir Türk, bir Kürt Mandela.
“Ben de Mandela çapında bir liderim” diyecek Türk yöneticinin, “Kürtlerin eşitliğini” kabul eden bir anayasa hazırlatması, en azından böyle bir anayasa için söz vermesi, anadile eğitimi “doğal bir hak” olarak kabul etmesi, “özerk yönetim” konusunu sadece güneydoğu ölçeğinde değil Türkiye genelinde tartışabilmesi, bunları yaparken de karşılaşacağı saldırıları göğüsleyecek bir gücü olması gerekir.
Mandela’lığa adaylığını koyacak Kürt liderin de, bu “barış” hazırlığının yolunu açması, barış girişimleri sırasında Reşadiye ya da Dörtyol türü “barışı torpilleyen” şaibeli eylemlere izin vermemesi, silahları bir süreliğine de olsa susturarak gelişmelerin sonuçlarını beklemesi, gelişmelerin kösteklendiği yerlerde yapıcı eleştirileriyle barışın doğru yolda ilerlemesine yardımcı olması gerekir.
Bu iki Mandela’nın da barışı samimiyetle istemesi gerekir.
Bu iki Mandela’nın da her türlü riski sırtlayacak “mangal gibi yüreği” olması gerekir.
Bu iki Mandela’nın da bu ülkenin insanlarına “barışın” ortak yararını anlatabilecek bir yeteneği olması gerekir.
Böyle iki Mandela var mı bilmiyorum.
Ama iki “aday” var.
Türk tarafında bunu, Desmond Tutu’nun da söylediği gibi Erdoğan üstlenebilir, bu meseleyi çözmesi onu sadece Türkiye’de değil, başta Ortadoğu olmak üzere dünyada en büyük liderler arasına sokar.
Kürt tarafında ise silahları susturma gücüne sahip tek bir isim gözüküyor, o da Abdullah Öcalan.
Öcalan, savaşı başlatmak için gösterdiği cesareti “bitirmek” için de gösterebilirse, ülkenin kaderini de kendi kaderini de değiştirebilir, bir zaman sonra uluslararası seminerlerde Mandela gibi “barışın” nasıl elde edildiğini anlatan konuşmalar yapabilir.
Bu savaşı savaşla bitirmek mümkün değil ama bu savaş şöyle ya da böyle bitecek.
Kader, bu iki adama büyük bir fırsat bahşediyor.
Bu fırsatı, kendileri ve insanları için kullanabilirler mi?
Barışı getirebilirler mi?
Bunu yapabilirlerse, barışa ve mutluluğa daha çabuk erişiriz, daha az çocuğumuz ölür.
İngiltere’de olduğu gibi, İspanya’da olduğu gibi, Güney Afrika’da olduğu gibi burada da bunu yapacak birileri mutlaka çıkar.
Ama o zamana kadar çok çocuk ölür, çok acı çekilir.
Taraf Gazetesi Köşe Yazarlarından Ahmet Altan, bugün yazmış olduğu '' İki Mandela'' isimli köşe yazısında nasıl bir ihanetin içerisinde olduğunu bir kez daha gözler önüne serdi. Kendi zekasına göre, çözüm önerileri getirdiği yazısında öyle şeyler yazdı ki okuyupta gülmemek elde değil.
''Türk askerine 'kırsalda' gerilla kovalayıp birkaç çocuğu öldürmekle bu iş son bulmaz. Ordu ile PKK sürekli prestij kaybediyor. Türklerle k.rtlerin '' daha özgür, daha mutlu, daha eşit ve daha zengin '' yaşaması için kararlılık ve bunu hayata geçirebilmek için cesaret gerekli.'' Şeklinde bir sürü saçma sapan cümleler kuran Ahmet Altan bozuntusu ya şuanda yaşanan her şeyden bir haber ya da görmemek için elinden gelenin daha fazlasını yapıyor.
1.'si Türk Askeri 'kırsalda' gerilla kovalayıp birkaç çocuk öldürmüyor. Sizin gibi aydın bozuntularının pof pofladığı dağdaki çakal sürüsünü öldürüyor.
2.'si PKK kim de prestij kaybedecek. Unutmayın ki olmayan prestij kaybedilmez. Bahsettiğiniz gibi eğer ki bir prestiji varsa bile bunun iyi yönde olmadığı sizin bir hain olduğunuz kadar aşikardır.
3.'sü K.rtler bir millet mi de Yüce Türk Milleti ile aynı haklara sahip olabilsin.
4.'sü ve en önemlisi bu ülkeye sizin bahsettiğiniz gibi Güney Afrikalı bir Mandela değil Türk'ün en büyük önderi olan Mustafa Kemal Atatürk gibi yüce bir şahsiyet lazım ki bu sorun ortadan kalkabilsin. Zaten sizin yazdıklarınızdan bir haber oluşunuz 1992 yılında Atatürk Barış Ödülü'nü kabul etmeyen bir zenciyi kendinize idol olarak seçmenizden belli.
Ne diyeyim Tanrı sizin gibi aydın bozuntularına biraz akıl, bizlere de sabır versin. Size en büyük tavsiyem biran önce o yazı yazdığınız kalemi kırıp, arkanıza bile bakmadan Güney Afrika'ya giden bir uçakla bu ülkeyi terk etmeniz ve bir daha dönmemeniz olacaktır.
Ynt: İKİ MANDELA
« Yanıtla #1 : 11 Ağustos 2010, 19:48:16 »
Alıntı sahibi: Bozkurt Asena üzerinde 11 Ağustos 2010, 18:54:17
Yazarın hangi taraf için çalıştığı bu yazısından belli oluyor. Bunlarda artık utanma aldanmada kalmamış. Kendileri öldürdüğü bebekleri unuttular galiba, biz bırak çoluğa çocuğa kurşun sıkmayı savunmasız insanları bile öldürmeyiz.
Evet terörist başını asarız ve bu iş biter.
« Yanıtla #2 : 11 Ağustos 2010, 21:15:09 »
Bunun gibi bir sürü köpek,akşamları birçok tv ekranlarında, bu türlü sözleri pekala ediyor.Memlekette aydın kalmadığı için, bir kısmı mezarda bir çoğu mahpusta olduğu için meydan bu köpeciklere kalmış.Birde yeni ad vermişler bunlara:kürt aydını Hem kürt,hem de aydın.İkisini yan yana getirebilmek için tam bir komedyen olmak lazım.
« Yanıtla #3 : 11 Ağustos 2010, 21:33:56 »
Mandela=Tayyip ve apo... Bence çok güzel bir üçlü olmuşlar..Cehenneme gideceksen rehberin şeytan olur mantığı ile Tayyibin kılavuzuda Altan zadeler olunca böyle komik fikirler ortaya çıkıyor..Pabucumun önderleri....
« Yanıtla #4 : 12 Ağustos 2010, 01:37:39 »
Türkiye'de en ucuz meslek ''Aydınlık''tır. Elit kesim nezdinde aydın sıfatını taşımaya gönüllü olan kişiler bir kaç adımda bu mertebeye kolayca ulaşabilirler. Bu adımların ilk basamağı ulusal değerlere düşman kesilerek gücünün yettiği ölçüde milli olan şeylere karşı cephe almaktır.
Türkiye aydını taraflarlardan birinin Türk, diğerinin ise Türk harici herhangi bir millete mensup bir fert olduğu davada Türk'ten yana tavır almaz. Bunun nedeni Türkiye aydınlarının ekserisinin devşirme kökten gelen Türklük düşmanı parazitler olmasıdır. Türk'ün güçlü olduğu yüzyıllarda atalarımıza uşaklık etmek için el pençe divan duran bu acizler sürüsü, ulusumuzun yobazlığı yüzünden başına bela ettiği kanı kırık devlet yöneticilerinden aldıkları cesaret ile Türklüğe karşı amansız bir mücadeleye girişerek dört koldan saldırışlarda bulunurlar.
Yılanın en tehlikelisi girdiği ortam ile aynı renkte olanıdır sözünün doğruluğunu kanıtlar nitelikte Türkiye aydınları da toplum önüne çıktıkları zaman milletimizin manevi açıdan bağlı bulunduğu kavramlar ile oynarlar. Türk'ün vatanındaki her türlü nimetten istifade ederek Türk'e diş bileyen bu itlerin bir çoğu aynı zamanda ''en hakiki müslüman'' ya da ''en koyu Atatürkçü''dür. Ciğeri beş para etmeyen aşağılık birer hain olmaları gerçeğini, Türk milletinin maneviyatını kendilerine siper ederek bertaraf etmeye çalışırlar, ve çoğu zaman da başarıya kavuşurlar.
Biz, 1 milyon Ermeni ve 30 bin Kürt'ü atlettik diyen Orhan Pamukyan'ın edebiyat aleminin en seçkin şahsiyetlerinden birisi olması Türkiye'de aydınlığın ne denli basit bir şerefsizliğe indirgendiğinin güzel bir emsalidir.
« Yanıtla #5 : 12 Ağustos 2010, 01:42:50 »
Ahmet ALTAN gibi itlerin bu dönemde çoğalması beni deli ediyor. Bunlara da Tayyip açılım yapmış olacak ki her kanalda, her gazetede mevcutlar,neredeyse...Tehlike bir değil on oldu artık.
Bu Sayfa 0.24 Saniyede 23 Sorgu ile Oluşturuldu (Pretty URLs adds 0.017s, 2q)