Masal Kitabımın Yırtık Sayfaları: Dedeme Son Veda...
birgaripSeyma 9 Eylül 2013 22:14
İki sene önce ben de aynı acıyı yaşadım Zeynep im boncuk gözlü dedemi kaybettim biz çok zaman geçiremezdik şehirlerimiz ayrı biz gidince sevinçten ağlardı giderken üzüntüden ağlardı. Daha fazla uzatıp seni üzmek istemem ölüme bile alışıyor insan şaşırıyorsun. Ne kötü şey diğer insanların tavırları.Başın sağolsun,mekanı cennet olsun dedenin.:(
Altın Zen 11 Eylül 2013 17:17
Yorumun için sağol Şeymam. Amin,ikimizin dedesininde mekânı cennet olsun inşaallah.
Adsız 13 Eylül 2013 02:16
Canım Zeyneb,im yazılarını ağlayarak okudum.şuan aylayarakda yazıyorum duygularını çok iyi anlıyorum ama Allah,uteala cenaze evinin üzerine sabır rahmeti indirirmiş dışardan duyan insan nasıl dayanıyorlar diye düşünürken oraya gelince rahatlarmış tabii biz insanlarda rahatlığın dozunu kaçırıveriyoruz önemli olan bizim bu davranışlardan ders almamız bu acılar paraile değil sıra ile Allah,ım herkeze hayırlı ömür, hayırlı ölüm versin amin CANIM acını anında yaşamak duygusu iyi güzelde çok zor biz onu unutmadık unutmayacağızda acılar paylaşdıkca azalır Fatma ablanla Mustafa abine ne kadar zor oldu hele mustafa abin yalnızmış Fatma ablanın yanında Allah razı olsun eltileri komşularıvardı yalnız bırakmadılar o gün Cenaze evi denmesi içimi okadar acıtıyorduki birinin telefonda (şimdi cenaze evindeyim sonra görüşürüz)demesi beni çok etkilemişti Cenaze BABAM oluyordu gerçekmiydi rüyamıydı şakamıydı ama gerçek olan şuydu HER CANLI ÖLUMÜ TADACAKTIR evet BABAMDA TATMIŞTI ORASI CENAZE EVİYDİ ÖLEN BABAMDI ALLAH RAHMET EYLESİN MEKANI CENNET OLSUN AMİN
Altın Zen 13 Eylül 2013 14:42
Aynen öyle teyzeciğim. Amin.
deeptone 12 Eylül 2013 19:42
şu, duygularını yaşama kısmı da bana çok değişik geldi. o anda üzüntüyü yaşamak istemişsin.
insanlar evet. böle anlarda bizler üzgünken insanların umursamaz gibi olması üzücü oluyo ama bak derler ki, bu dünyada içinden ölü çıkmayan hiç ev yokmuş. yani, herkes yaşıyo sonunda.
çok tatlı seviyomuş seni.
olsun bak ya, ne güzel zamanlarınız geçmiş. bu da bir şans ki. dedesini göremeyen çok ki.
tesadüf ben de dün dede öyküsü yazmıştım.
Altın Zen 13 Eylül 2013 14:46
Moral verdiğin için teşekkür ederim.
deeptone 13 Eylül 2013 14:45
ne güzel yamış bak teyzen.
ya ben de yorum yapmıştım ki.
gelmedi mi ki.
Altın Zen 13 Eylül 2013 14:52
deeptone 13 Eylül 2013 14:54
bi ara zaman geçince dedenle hoş anılarını yazarsın yaa.
Altın Zen 13 Eylül 2013 15:08