Allah (c.c.) - seyrangahtv.web.tv
-Evet bu kainatın sahibi ve bu alem sarayının sultanı ve bu mülkün maliki olan zatın adı Allahtır. Ve o kitabında kendinden bahsederken “enellah” ben Allahım diyor.
- Kuranda ilk inen ayet besmeledir. Ve Allah ismi besmelede geçen üç isimden ilkidir. Demek Allah ismi kuranda nazil olan ilk isimdir.
- Allah ismi, esma-ül hüsna içinde asıldır. Diğer isimler ise bu isme izafe edilir. Mesela Şafi, Allahın bir ismidir denilir ama Allah, şafinin bir ismidir denilmez. Yada Rahman Allahın bir ismidir denilir- ancak Allah Rahmanın bir ismidir denilmez.
-Allah ismi ism-i alemdir yani özel isimdir. mecaz yoluylada olsa başkası için söylenemez. Bu isim Allaha has ve ancak ona işaret eden bir isimdir. İlahlık davasına kalkışan firavun dahi “ene rabbükümü-l a’la” “ben sizin yüce rabbinizim demiş fakat “enellah” “ben Allahım diyememiştir” Allahın rab ismini kullanırken, Allah ismini kullanmaya cüret edememiştir. Yine Mekke müşrikleri kabenin etrafını 360 putla doldurmuşlar, her birine farklı isimler vermişler ama hiç birine Allah diyememişlerdir. Demek bu isim ancak Allaha mahsus bir isimdir
- İmana girmek kelime-i şehadet ile mümkündür. İmanın temeli olan kelime-i şehadet ise ancak Allah ismi ile kabul olur. Mesela bir gayr-i Müslim, Müslüman olmak için “eşhedü ella ilahe illallah…..” yerine “eşhedü ella ilahe illerrahman” veya “eşhedü ella ilahe .illelmelik” dese islama girmiş olmaz. Çünkü Allah ismi tek ve ortaksız olarak cenab-ı hakkın zatını ifade eden has bir isimdir. Has isimlerde ortaklık manasını düşünmek mümkün değildir. Bunun için bu isimde hakiki bir tevhid vardır. Diğer isimlerde bu hakiki tevhid olmadığından ve onlar ile Allahın birliği ikrar edilmediğinden iman kabul edilmez.
-Allah ismini teşkil eden harfler birer birer kaldırılsa mana yinede bozulmaz. bu özellik diğer isimlerde yoktur. Mesela melik isminde “mim” harfi kaldırılsa “”lik” olur ki hiçbir mana ifade etmez. Yada “samed” ismindeki “sad” kaldırılsa “med” olur ki buda hiçbir mana ifade etmez.
Halbuki Allah isminin lafzında bir camiiyyet yani toplayıcılık vardır.Mesela baştaki elif kaldırılırsa “lillah olur, bu da Allah demektir.
“Lillah”daki birince lam kaldırılsa “lehu” olur, buda ona işaret eder
Bu “lam” da kaldırılsa “hu” olur ki yine Allahı ifade eder.
Hatta “hu”daki gizli “vav” kaldırılıp, “he” kalsa, yine Allaha delalet eder. Çünkü “hu” ismininde aslı “”he”dir. Vav asıl değil, ilavedir. Bu sırdan dolayı her canlı teneffüs ederken “he, he, he” demek süretiyle Allahı zikretmektedir.
-Allah isminin manasında toplayıcılık vardır, diğer isimlerde bu yoktur. Diğer isimler yalnız bir manaya işaret ederler. Mesela “hadi” ismi sadece “hidayet veren” manasında, “nafi” ismi ise sadece “menfaat veren” manasında ve “halik” ismi “ sadece yaratıcı manasındadır. Fakat Allah ismi bunlardaki ve diğer isimlerdeki manaların hepsini toplu bir şekilde ifade eder.
Nasıl ki güneş dediğimizde yedi renk, ısı ve ışık gibi sıfatlara sahip olan bir ışık kaynağı aklımıza gelir ve bu sıfatları kendinde bulunduramayan güneş olamaz. Aynen bunun gibi “Allah” ismi denildiğinde bütün kemal sıfatları ve isimleri kendinde bulunduran Zat-ı Akdes akla gelir. Bu isim ve sıfatları kendinde bulunduramayana Allah denilemez. O halde madem Allah tır bütün kemal sıfatlarla sıfatlanmıştır. Bunun içindir ki, bu manadaki topluluğu düşünerek Allah diyen bir kimse Cenab-ı Hakkı bütün isim ve sıfatlarıyla zikretmiş olur.
- Allah’ın isimleri ehl-i sünnet itikadınca tevkifidir. Yani Allah hakkında, Allahın bildirdiği isimleri söylemek caiz olup, bunlardan başkalarını söylemek caiz değildir. Mesela Allaha alim denir, fakat aynı manada olan “fakih denmez, yine Allaha cömert manasında cevad denir, ancak aynı manada olan sahi ismi denilmez. Çünkü Allah kendisici fakih ve sahi isimleriyle tanıtmamıştır. Bunun için Allah yerine Tanrı demek de caiz değildir. İmam Gazali derki: bir insana bile kendimizden dilediğimiz gibi ad koyamazsak nasıl olurda Allah hakkında bu cüreti gösterebiliriz.
- Tanrı ilah ve mabud demektir. Mesela pek çok hindunun tanrısı öküzdür, Mecusilerin tanrısı ateştir, denilmektedir. Başka dilerde de ilah ve mabud manasında farklı kelimeler kullanılmıştır. Allah ismi ise yabancı dillerde yapılan tercümelerde aynen kullanılmıştır. Çünkü bu ismin karşılığında hiçbir dilde hiçbir kelime yoktur.
- Allah ismi kuranda 2806 defa geçmesine rağmen, bir defa bile tanrı kelimesi geçmemektedir. Hem Cenab-ı hak Kuranda defalarca “benim ismim Allahtır, beni Allah diye çağırınız, bana Allah diyerek ibadet ediniz, Allah diyerek yalvarınız demekte ancak hiçbir ayette ben tanrıyım, bana tanrı deyin dememektedir. Hadis-i şeriflerde de Tanrı ismi geçmemektedir. O halde Allaha kendi istediği ismi söylemeyipte müşriklerin ona ortak koştukları, batıl mabudlarını koydukları tanrı ismiyle onu çağırmanın ne kadar yanlış olduğu ortadadır.
Acaba bir hükümdar emri altında bulunan kimselere benim adım Ahmed dir.Beni Ahmed ismi ile çağırınız dese,onlarda farzı misal “hayır efendimiz bizim canımız sana Ahmed demek istemiyor,biz sana Osman diyeceğiz ikiside altı üstü isim değilmi deseler öylede çağırsalar o padişah nasıl çok kızarsa aynen öylede Allah ismi yerine onun emretmediği belki de sevmediği tanrı ismini söylemek ve o isimle ibadet etmek gazabı ilahiyeye vesile olur.