⭐Agatha Christie Fare Kapanı
Download "Agatha Christie Fare Kapanı"
1 Agatha Christie Fare Kapanı FARE KAPANINA YAKALANANLAR: Molly Davis : Giles Davis : Christopher Wren : Bayan Boyle : Binbaşı Metcalf: Paravicini: Trotter: Müfettiş Parminter: Yeni evli genç bir kadın. Pansiyon işletmeye kalkışmış. Molly'nin kocası. Çocukluğundan söz etmekten hoşlanmıyor. Kızıl saçlı bir genç. Mimar olduğunu iddia ediyor. Yaşlıca bir kadın. Son derece ukala. Orta yaşlı bir adam. Belki de göründüğü gibi değil. Bir yabancı. Pansiyona gece yarısı gelmiş. Genç komiser. Katili bildiğini sanıyor. Islık çalan katilin peşinde. POLİSİN ELİNDE ŞU İPUÇLARI VARDI : Bir çocuk şarkısı Üç fare resmi Küçük bir defter Eski bir olay Psikiyatri uzmanlarının raporları Hain bir çiftçi Bir yetimhane Kopuk telefon telleri Bir piyano Kaybolan kayaklar POLİS ESRARI ÇÖZEBİLMEK İÇİN ŞU SORULARA YANIT VERMEK ZORUNDAYDI: Katil neden ıslıkla şarkı çalıyordu? Giles belirli günde nereye gitmişti? Molly, Wren'i önceden tanıyor muydu? Genç kadın gazeteyi kimin getirdiğini biliyor muydu? Molly o eski olaydan söz edilmesinden niçin hoşlanmıyordu? Genç kadın Londra'ya gitmiş miydi? Paravicini genç miydi, yoksa yaşlı mı? Bayan Böyle neyi gizliyordu? Wren aslında kimdi? Metcaif neden endişeliydi? Üç Kör Fare Üç Kör Fare Nasıl koşuyorlar bak, Nasıl koşuyorlar bak! Hepsi de çiftçinin karısının peşinden koştular. Kadın da kuyruklarını et bıçağıyla kesti. Hayatında böyle garip bir şey gördün mü hiç? Şu Üç Kör Fare gibi... Giriş Hava çok soğuktu. Gökyüzü henüz yağmamış kar bulutlarıyla dolu ve karanlıktı. Koyu renk palto giymiş olan bir adam Culver Sokağında ilerleyerek 74 numaralı apartmanın kapısı önündeki basamaklardan çıktı. Atkısını yukarı çekerek çenesine sarmış, şapkasını gözlerine kadar indirmişti. Parmağını düğmeye bastı ve zilin aşağıdaki bodrum katında tiz bir sesle çaldığını duydu. Bulaşık yıkamakta olan Bayan Casey acı acı, «Şu zil de,» diye homurdandı. «Hiç rahat yok insana!» 7 Hırıltılı hırıltılı soluk alarak bodrum merdiveninden "çıktı ve kapıyı açtı. Dışarıda duran adamın yalnızca silueti belli oluyordu. Alçalmış gibi gözüken gökyüzü bu gölge için uygun bir arka plandı. Yabancı fısıltıyla, «Bayan Lyon?» diye sordu.2 Bayan Casey, «İkinci kat,» dedi. «Yukarı çıkabilirsiniz. Sizi bekliyor muydu?» Adam, «Hayır,» der gibi ağır ağır başını salladı. «Neyse,» diye ekledi kadın. «Siz yukarı çıkıp kapısını vurun.» Bayan Casey yabancının eski halı döşeli merdivenden çıkışını seyretti. Sonradan, «Ona bakarken içim bir tuhaf oldu,» diyecekti ama aslında şu anda yalnızca, müthiş soğuk almış, diye düşünüyordu. Ancak fısıltıyla konuşabiliyor. Buna da şaşmamak gerek. Şu havaya bak. Adam merdivendeki dönemeci aştıktan sonra usulca ıslık çalmaya başladı. Bir çocuk sarkışıydı bu. «Üç Kör Fare...» 1 Molly Davis yolda gerileyerek bahçe kapısının yanına asılmış olan pırıl pırıl boyalı tabelaya baktı. «Monkswell Köşkü - Pansiyon.» Genç kadın beğeniyle başını salladı. Evet, profesyonellere yakışacak bir hali vardı bu tabelanın. Ya da 'hemen hemen pro-fesyonelleşmiş olanlara yakışacak'... Pansiyonun 'n'si biraz yukarıya doğruydu. Köşkün son hecesindeki harfler de hafifçe sıkışmışlardı. Ama genel olarak Giles bu işi olağanüstü bir biçimde başarmıştı. «Giles gerçekten çok becerikli... Kolaylıkla yapabildiği o kadar çok şey var ki.» Genç kadın kocası hakkında her gün yeni şeyler öğreniyor, o ise kendiyle ilgili pek az bir şey söylüyordu. Molly de yavaş yavaş kocasının ne değişik yetenekleri olduğunu ancak farkediyordu. Eski bir denizcinin elinden hemen her şey gelirdi. Daha doğrusu herkes öyle söylüyordu. Bu yeni işinde de Giles'in tüm yeteneklerine gereksinimleri olacaktı. Hiç kimse pansiyon işletmek konusunda Molly ve Giles kadar deneyimsiz olamazdı. Fakat pek eğlenceli bir şey olacaktı bu iş. Sonra bu sayede ev sorunu da kendiliğinden çözümlenmiş oluyordu. 8 9 Moily'nin fikriydi bu. Katherine Halası öldüğü zaman avukatları genç kadına mektup yazarak Monkswell Köşkünün kendisine kaldığını bildirmişlerdi. Kan koca tabii ki önce köşkü satmayı düşünmüşlerdi. Giles, «Orası nasıl bir yer?» diye sormuştu. Molly de, «Victoria devrinden kalma iç sıkıcı eşyalarla dolu, koskocaman, eski bir ev,» demişti. «Bahçesi hoştur. Fakat son yıllarda orayı da ot bürüdü. Çünkü köşkte yalnızca yaşlı bir bahçıvan kaldı.» Böylece evi satılığa çıkarmaya, tutacakları küçük bir villa veya bir kat için de yeteri kadar eşya ayırmaya karar verdiler. Ne var ki hemen o an iki güçlükle karşılaştılar. Önce satın alacak kadar küçük bir villa veya kat bulamadılar. Ve sonra da, köşkteki eşyaların koskocaman olduğunu farkettiler. Molly, «Ne yapalım?» dedi. «Eşyaların hepsini satarız. Tabii alıcı çıkarsa.» Avukat onlara son zamanlarda her şeyin satılabildiğini açıkladı. Sonra da, «Herhalde alacak olanlar köşkü otel veya pansiyon yapacaklar,» dedi. «Tabii o zaman evi içindeki eşyalarla birlikte isteyeceklerdir. Neyse ki köşk harap halde değil. Miss Emory bir ara köşkü tamir ettirmiş, bazı bölümlerini de modern bir hale sokmuştu. Onarılan yerlerde fazla bir bozulma da olmadı. Evet, köşk gerçekten mükemmel durumda.» işte o zaman Moily'nin aklına bir şey geldi. «Giles!» diye bağırdı genç kadın. «Neden orayı pansiyon olarak biz işletmiyoruz?» Kocası önce bu fikri küçümsedi. Ancak Molly diretti. «Fazla pansiyoner almamız şart değil. Özellikle başlangıçta. Köşkü yönetmek kolay. Yatak odalarında sıcak ve soğuk su var. Halam köşke kalorifer de koydurmuş. Mutfağa da gaz sobası. Tavuk ve ördek yetiştirir, yumurtalarından da yararlanırız. Bahçeye sebze de ekeriz.» «Bütün bu işleri kim görecek? Hizmetçi bulmak kolay değil sanırım.» 10 «Ah, işi biz yaparız. Zaten nerede oturursak oturalım buna mecburuz. Bir iki kişi işimizi fazla artırmaz. Pansiyonculuğa başladıktan bir süre sonra3 gündelikçi bir kadın tutarız. Beş pansiyonerimiz olsa. Adam başına haftada yedi sterlin...» Molly kafasında biraz da iyimser bir hesap yapmaya başladı. Sonra da sözlerini, «Düşün Giles,» diye tamamladı. «Bu bizim kendi evimiz olacak. Kendi evimiz ve kendi eşyalarımız. Duruma bakılırsa oturabileceğimiz bir yeri ancak yıllar sonra bulabileceğiz.» Giles bunun doğru olduğunu itiraf etti. Apar topar evlendikten sonra o kadar az birlikte olabilmişlerdi ki, bir yuva kurup yerleşmek için sabırsızlanıyorlardı. İşte böylece o büyük serüvene atıldılar. Oranın yerel gazetesine ve Tımes'a ilanlar verildi. Bunlara türlü yanıtlar geldi. Ve şimdi de ilk konukları gelecekti. Giles o sabah erkenden, gazetelerde satılacağı ilan edilen tel örgüden almak için arabayla bölgenin ta öbür ucuna gitmişti. Molly ise, son dakikada, gerekli olan şeyleri almak için köye kadar yürüyeceğini açıklamıştı. Uygun olmayan tek bir şey vardı; hava. Son iki gün boyunca hava çok soğumuştu. Şimdi de neredeyse kar yağmaya başlayacaktı. Molly bahçe yolundan telaşla ilerledi. Kuş tüyüne benzeyen kar taneleri genç kadının yağmurluğunun omuzlarına ve parlak, kıvırcık saçlarına konmaya başladı. Hava haberleri hiç de hoşa gidecek gibi değildi. Yoğun kar yağışı bekleniyordu. Molly endişeyle, umarım bütün borular birden donmaz, diye düşündü. Tam işe başladığımız sırada bir aksilik olursa üzülürüm. Saatine bir göz attı. Çay zamanı geçmiş bile. Giles döndü mü acaba? Benim nerede olduğumu merak etti mi? Kocasına, «Unuttuğum bir şeyi almak için yeniden köye inmek zorunda kaldım,» diyecekti. Giles de gülecekti o zaman. «Yine konserve mi aldın?» diye soracaktı. Bu 'konserve' onlara özgü bir şakaydı. Hep konserve yiyecek alıyorlardı. Artık kilerleri iyice dolmuştu. Acil durumlarda sıkıntı çekmeyeceklerdi. 11 Molly gökyüzüne bakarak yüzünü buruşturdu. «Galiba pek yakında acil durumlarla da karşılaşacağız.» Ev boştu. Giles dönmemişti daha. Molly önce mutfağa gitti. Sonra da yukarı çıktı. Yeni hazırlanmış olan yatak odalarını dolaştı. Bayan Boyle'a içinde dört sütunlu bir karyola ve maun eşyalar olan güney taraftaki oda verilecekti. Binbaşı Metcalf a ise meşe takımlı mavi oda. Bay Wren'e de şahnişini olan doğu taraftaki oda ayrılmıştı. Hepsi de pek güzeldi bunların, «Allah'tan Katherine halamın bu kadar çok yatak takımı varmış.» Molly bir karyolanın örtüsünü düzelterek yeniden dışarı çıktı. Aşağıya indiği zaman hava kararmak üzereydi. Birdenbire genç kadına köşk çok sessiz ve boş gözüktü. Ev ıssız bir yerdeydi. Köyden üç kilometre uzaktaydılar. Ya da Molly'nin dediği gibi, «Her yerden üç kilometre uzaktaydılar...» Genç kadın daha önce de evde sık sık tek başına kalmıştı. Ama bu ana kadar kendini böyle yalnız hissettiği hiç olmamıştı. Kar taneleri hafifçe uçarak usul usul pencerelere vuruyor, bu da insanı endişelendiren, fısıltıya benzer bir ses çıkmasına neden oluyordu. Molly, ya Giles geri dönemezse diye düşündü. Ya kar yolları kapar da araba geçemezse?... Ya burada yalnız başıma kalırsam?... Hem de günlerce? Genç kadın mutfakta çevresine bakındı. Koskocaman, rahat bir mutfaktı burası. Buraya şöyle şişman, rahat halli bir aşçı kadın yaraşırdı. Kadın mutfak masasının başına geçerek pasta yerken çenesi ritmik bir şekilde oynayacak, sonra da yediklerinin üzerine kopkoyu bir çay içecekti. Bir yanında uzun boylu, yaşlıca bir orta hizmetçisi olacak, ikinci kata bakan tombul, pembe yanaklı hizmetçi ise aşçının öbür yanında oturacaktı. Aşçıya yamaklık eden kız ise masanın bir ucundan korku ve saygıyla, kendisinden üstün olan bu üç kadına bakacaktı. Fakat bütün bunların yerinde yalnızca kendisi vardı şimdi; Molly Davis. Daha alışamadığı bir role çıkacaktı. \ Molly'e şu anda bütün yaşamı gerçek değilmiş gibi geliyordu. Giles \ de gerçek değildi. Yalnızca bir role çıkmıştı. Bir role çıkmıştı... \ Pencerenin önünden bir gölge geçince Molly irkildi. Karların parasından bir yabancı belirmişti. Genç kadın yan kapının tıkırtısını duydu. Yabancı orada, açık kapının eşiğinde duruyordu. Üzerindeki karları silkmekteydi. Sonra Molly bu hayalin etkisinden kurtuldu. «Ah, Giles!» diye bağırdı. «Geldiğine o kadar sevindim ki!»4 «Merhaba sevgilim! Ne berbat hava! Allah'ım, dondum, dondum!» Giles ayaklarını yere vurarak ellerine hohladı. Molly, Giles'in meşeden yapılmış bir masanın üzerine her zamanki gibi firlatıverdiği paltosunu dalgın dalgın aldı, bir askıya geçirdi. Paltonun şişkin ceplerinden bir atkı, bir gazete, bir yumak sicim ve sabah gelen mektupları çıkardı. Mutfağa girerek bu eşyaları büfenin üzerine bıraktı. Sonra da çaydanlığı ocağa koydu. «Tel örgüden aldın mı?» diye sordu. «O kadar geciktin ki.» «Tel örgü istediğim cinsten değildi. Bizim işimize yaramazdı. Başka bir dükkâna daha gittim. Ancak onun da bir yararı olmadı. Sen ne yaptın? Herhalde daha gelen olmadı.» «Bayan Böyle yarın sabah gelecek zaten.» «Binbaşı Metcalf'la Bay Wren'in bugün burada olmaları gerek.» «Binbaşı Metcalf bir kart yollamış. O da ancak yarın gelebile-cekmiş.» «Demek ki yemekte biz ve Bay Wren'den başkası olmayacak. O nasıl bir adam acaba? Bana şöyle uysal, emekli bir memur-muş gibi geliyor.» «Hayır. Bence ressam o.» Giles, «Öyleyse ondan haftalık ücreti peşin alalım,» dedi. i «Buna gerek yok ki, Giles. Eşyalarını getirecekler. Para ver- I mezlerse, biz de eşyalarına el koyarız.» / «Ya bavullarından gazete kâğıtlarına sarılmış taşlar çıkarsa? Açıkçası bu işde nelerle karşılaşacağımızdan haberimiz bile yok, Molly. Müşterilerin bu işde yeni olduğumuzu anlamayacaklarını umarım.» Molly, «Bayan Böyle bunu muhakkak farkedecek.» dedi. «Çünkü o, bu tip bir kadın.» «Nereden biliyorsun? Onu görmedin ki.» Molly döndü. Masaya bir gazete yaydı. Peynir getirerek üzerinde rendelemeye başladı. Kocası, «O nesi?» diye sordu. Molly açıkladı. «Gal usulü peynirli kızarmış ekmek yapacağım. Ama içine galeta unuyla patates püresi de katacağım. Tabii adına layık olması için peynir de koyacağım.» Kocası hayran hayran mırıldandı. «Usta bir aşçısın.» «Acaba? Ben bir anda yalnızca tek bir iş yapabilirim. Aslında ustalık isteyen, yemeklerin malzemesini biraraya toplamak. Kahvaltı ise en kötüsü.» «Neden?» «Çünkü her şey aynı anda yapılıyor. Yumurta ve domuz pastırması. Sıcak süt, kahve ve kızarmış ekmek. Süt kaynayıp taşıyor. O arada ekmekler yanıyor. Veya pastırma kuruyup kalıyor. Ya da yumurtalar lop oluyor, insanın bir anda her şeye dikkat edebilmesi için ayağı yanmış kedi gibi sağa sola koşuşturması gerek.» «Yarın sabah kimseye gözükmeden usulca aşağıya süzülüp senin ayağı yanmış kedi taklidi yapmanı seyredeceğim.» Molly, «Çay oluyor,» dedi. «Tepsiyi kütüphaneye götürüp radyo dinleyelim mi? Neredeyse haberler başlar.» «Bütün zamanımızı mutfakta geçireceğimiz anlaşılıyor. Onun için buraya da bir radyo koymalıyız.» «Evet. Mutfaklar çok hoş oluyor, değil mi? Bu mutfağı çok seviyorum. Bence köşkün en güzel yeri burası. Büfe ve tabaklar da \ hoşuma gidiyor. Sonra bu koskocaman kuzina bana pek lüks geli-\ yor. Ama yemekleri onda pişirmek zorunda olmadığıma da ayrıca \ seviniyorum.» i «Herhalde bir günde bir yıllık yakıtı tüketir.» \ «Öyle sanırım. Ancak orada kızartılan koskocaman butları bir düşün. Sonra biftekler ve koyun döşleri. Kilolarca şekerle pişmiş çilek reçelleriyle dolu bakır kaplar. Victoria devri pek rahatmış! Yukarıdaki eşyalara bak. Büyük, sağlam ve bir hayli de süslü. Hem öyle de rahatlar ki! O zamanki elbiselere göre bunlar. Sonra çekmeceler de kolaylıkla açılıp kapanıyor. Bize kısa bir süre için verdikleri o modern katı hatırlıyor musun? Her şeyi yeniydi ve sözde kolaylıkla açılacaktı. Fakat çekmecelerin hiçbiri açılmıyor, sıkışıp kalıyordu. Kapılar da öyle. Onlar da bir türlü kapalı durmuyorlardı. Kapandılar mı da bir daha açılmıyorlardı.»5 «Evet. Modern eşyaların bu kusuru var. Eğer doğru dürüst çalışmazlarsa, mahvoldun demektir.» «Haydi, gel. Haberleri dinleyelim.» Haberler daha çok kötü havayla ilgili uyarılar, yine çıkmaza giren dış sorunlar, Parlamento'daki heyecanlı tartışmalar ve Paddington'da Culver Sokağında işlenen bir cinayetle ilgiliydi. Molly radyoyu kapattı. «Uf! Üzüntü verecek haberlerden başka bir şey yok. Yakıttan tasarruf edilmesi ricalarını da yeniden dinleyecek değilim! Ne yapmamızı bekliyorlar? Oturduğumuz yerde donmamızı mı? Keşke pansiyonu kışın açmasaydık. Bahara kadar bekleseydik.» Sonra değişik bir sesle ekledi. «Öldürülen kadın nasıl bir insandı acaba?» «Bayan Lyon mu?» «Adı öyle miydi? Kadını kim öldürdü acaba? Neden öldürdü dersin?» «Belki kadın yerdeki tahtaların altına çuvalla altın saklamıştır.» «'Polis o çevrede görülen bir yabancıyı bulmaya çalışıyor,' dedikleri zaman, bu o adamın katil olduğu anlamına mı gelir?» 15 «Genellikle öyledir sanırım. Ama onlar bunu böyle nazik bir şekilde açıklarlar.» Zilin tiz sesi ikisinin de irkilmesine neden oldu. Giles, «Ön kapı bu,» dedi. Sonra da neşeyle ekledi.«ve katilj içeri girer.» «Piyes olsa öyle olurdu gerçekten. Çabuk ol. Gelen Bay Wren sanırım. Bakalım onun hakkında hangimiz doğru karar vermişiz? Sen mi, ben mi?» Bay Wren'le birlikte karlar da hızla içeri daldı. Kütüphanenin kapısında duran Molly yalnızca konuğun dışardaki beyaz dünyanın önünde kara bir gölge gibi beliren siluetini görebildi. Genç kadın, uygarlığın zorunlu kıldığı giysilere büründükleri zaman erkekler ne kadar da birbirine benziyor, diye düşündü. Sonra Giles kapıyı rüzgâra karşı kapattı. Bay Wren atkısını çözdü. Bavulunu yere bırakarak şapkasını bir kenara fırlattı. Sanki bunların hepsini de aynı anda yapmıştı. Bir yandan da konuşup' duruyordu. Bay Wren'in tiz bir sesi vardı. Duyan onun kavga ettiğini bile sanabilirdi. Holün ışığı uçuk kızıl saçlarını ve açık renk gözlerini aydınlatıyordu. Bakışlarını telaşla çevrede dolaştırıyordu. Çok da gençti. Bay Wren, «Berbat, pek berbat...» diyordu. «İngiliz kışının en feci hali bu. Dickens'e dönmüş gibiyiz... Scrooge'a, Tiny Tım'e filan... insanın bütün bunlara dayanabilmesi için pek sağlam olması gerek. Siz de aynı görüşte değil misiniz? Gal'den gelirken yolculuğum pek kötü geçti. Siz Bayan Davis misiniz? Ah, pek hoş!» Molly'nin elini çabucak, kemikli parmaklarıyla sıktı. «Ben sizi hiç de böyle sanmıyordum. Hayalimde başka türlü canlandırmıştım. Anlayacağınız, sizin Hindistan ordusunda generallik etmiş birinin 16 dul karısı olduğunuzu sanıyordum. Son derece haşin ve ciddi. Azametli. Tabii eşyalar da ona göre olacaktı. Harikulade, fevkalade eşyalar... Burada balmumu meyvalardan var mı? Ya da Cennet kuşları? Ah, burasını çok seveceğimi biliyordum. Pansiyonun pek eski zaman havalı olmasından korkuyordum. Ama burası şahane. Köşke tam anlamıyla Victoria devrine özgü o saygıdeğer hava egemen. Söyleyin, sizde o güzel büfelerden de var mı? Şöyle maun-? dan... Morumsu pırıltılı maundan... Tabii üzerinde de kocaman oyma meyvalar olacak.» Bu konuşma seli karşısında adeta soluğu kesilmiş olan Molly, «Gerçekten var,» diye cevap verdi. «Sahi mi? Görebilir miyim? Hemen! Burada mı?» Çevikliği insanı şaşırtıyordu. Bay Wren yemek salonunun kapısını açıp ışığı yakmıştı bile. Molly adamın peşinden odaya girdi. Giles'in sol tarafta, bu işden hiç de memnun olmadığını belirten bir tavırla durduğunun farkındaydı. Bay Wren takdir ünlemleri çıkararak uzun, kemikli parmaklarını büyük büfenin süslü oymalarına sürdü, sonra da sitemle Molly'e baktı. «Maundan büyük bir yemek masası da yok mu? Buraya bir sürü küçük masa koymuşsunuz?» Molly, «Pansiyonerlerin bunu tercih edeceklerini düşündük,» dedi. «Hayatım, tabii ki siz haklısınız. Ben o devirle ilgili duygularımın etkisinde kaldım. Öyle bir masa varsa, tabii ki çevrelerinde de ona uygun6 aileden"kimselerin oturması gerekir. Sakallı, sert ve yakışıklı bir baba. Fazla doğumdan sararıp solmuş bir anne. On bir çocuk. Somurtkan ve çirkin bir mürebbiye. Ve 'Zavallı Harriet' diye çağırılan, işlere yardım eden ve eve alındığı için minnet duyan yoksul bir akraba. Şu şömineye bakın. Alevlerin bacaya doğru yükselişini ve Zavallı Harriet'in sırtını kavuruşunu düşleyin.» 17 Fare Kapanı / F: 2 Giles, «Bavulunuzu yukarı çıkaracağım,» dedi. «Doğudaki oda mı?» Molly başını salladı. «Evet.» Giles yukarı çıkarken Bay Wren de yeniden hole fırladı. «Odada dört sütunlu bir karyola var mı? Ya küçük güllü örtüler?» «Hayır, yok.» Giles merdivenin dönemecinde gözden kayboldu. Bay Wren, «Kocanızın benden hoşlanacağını sanmıyorum,» dedi. «Denizci miydi o?» «Evet.» «Tahmin etmiştim. Bu tipler fazla hoşgörü sahibi değildir. Siz evleneli ne kadar oldu? Kocanıza çok mu âşıksınız?» «Evet.» «Evet, biliyorum, küstahça bir soruydu bu. Fakat durumu öğrenmeyi gerçekten istiyordum, insanlar konusunda bilgi edinmek inanın çok ilgi çekici bir şey... Siz de aynı fikirde değil misiniz? Tabii yalnız ne olduklarını, ne yaptıklarını bilmek yeterli değil. Onların duygularını ve düşüncelerini de öğrenmek gerekir.» Molly ciddi ciddi, «Siz Bay Wren'siniz sanırım,» dedi. Genç adam durakladı, iki eliyle saçlarını yakalayarak çekiştirdi. «Ah, ne feci!.. Ben en önce yapılacak şeyi hep sona bırakırım böyle. Evet, ben Christopher Wren'im. Gülmeyin, gülmeyin. Annemle babam pek romantiktiler. Benim mimar olmamı istemişler ve bana Christopher adını vermenin pek fevkalade bir şey olacağını düşünmüşler. Böylece savaşın yarısı kazanılmış...» Molly dayanamayarak güldü. «Siz mimar mısınız?» Bay Wren zaferle bağırdı. «Tabii mimarım! Yani, hemen hemen. Henüz mezun olmadım. Ama bu da hayallerin gerçek olabileceğini gösteren güzel bir örnek. Tabii adım beni hep engelleyecek. Hiçbir zaman 'Ünlü Christopher Wren' olamayacağım. Fakat Chris Wren'in 'Fabrikasyon Yuvaları' üne kavuşabilir.» Giles merdivenlerden indi. Molly, «Size odanızı göstereyim, Bay Wren,» diye mırıldandı. 18 Genç kadın birkaç dakika sonra aşağıya indiği zaman Giles, «Cici meşe eşyaları da beğendi mi?» diye sordu. «Dört sütunlu karyolada yatmayı çok istiyordu. Onun için Bay Wren'e 'Güllü Oda"yı verdim.» Giles homurdandı. Sonra da, «Tüysüz ukala...» diye bir şeyler mırıldandı. «Buraya bak, Giles.» Molly son derece ciddi bir tavır takınmıştı. «Buraya hafta sonunu geçirmeleri için misafir çağırmış değiliz, iş bu, iş. Christopher Wren'den ister hoşlan, ister...» Giles hemen atıldı. «Hoşlanmıyorum.» «...ister hoşlanma, bunun işimizle hiçbir ilgisi yok. O haftada yedi sterlin verecek. Bizim için önemli olanı da bu.» «Eğer verirse tabii.» «Vermeye razı oldu. Mektubu duruyor.» «Wren'in bavulunu Güllü Odaya sen mi götürdün?» «Hayır. Bavulunu kendisi taşıdı tabii.» «Pek de kibar, canım. Fakat o bavulu taşımak zaten yor-mazdı seni. İçinde gazeteye sarılı taşlar olmadığı belliydi. Bavul o kadar hafifti ki, bana içinde hiçbir şey yokmuş gibi geldi.» Molly, «Hişş... Geliyor...» diye uyardı kocasını. Christopher Wren'i kütüphaneye götürdüler. Molly şöminedeki alev alev kütükler ve geniş koltuklarla odanın pek hoş olduğunu düşündü. Bay Wren'e, «Yemek yarım saat sonra hazır,» diye açıkladı. Genç adamın bir sorusu üzerine de, o ara pansiyonda başka kimse olmadığını söyledi.7 Christopher, «O halde,» dedi. «Mutfağa gelip size yardım edeyim.» Sonra şirin şirin ekledi, «isterseniz omlet de yaparım.» Mutfağa geçtiler. Christopher daha sonra Molly'nin bulaşıkları yıkamasına da yardım etti. Molly, «Ciddi bir pansiyonun açılışı böyle olmaz herhalde,» diye düşündü. «Giles bu durumdan hiç hoşlanmadı...» Genç kadın uykuya dalarken, «Ah, neyse...» diye ekledi. «Yarın ötekiler de gelecek... O zaman durum nasıl olsa değişir.» 19 Sabah gökyüzü kapkaraydı ve yine kar yağıyordu. Giles'in çok ciddi bir hali vardı. Molly'nin de neşesi sönüver-di. Hava her şeyi güçleştirecekti. Bayan Boyle'u köyün taksisi getirdi. Arabanın tekerleklerine zincir takılmıştı. Şoför yolun durumu konusunda hiç de içaçıcı olmayan haberler verdi. Sonra da bir tahminde bulundu. «Gece olmadan kar yolu kapayacak.» Bayan Böyle da o sıkıntılı havayı dağıtacak gibi değildi. Yüksek sesle konuşan, otoriter tavırlı, kolay kolay dost olunamayacak, iriyarı bir kadındı. Alabildiğine saldırgan bir insan olduğu her halinden anlaşılıyordu. «Eğer buranın iyi işletilen bir pansiyon olduğuna inanmasay-dım kesinlikle kalkıp gelmezdim,» dedi. «Buranın çoktan açılmış ve rayına oturmuş bir yer olduğunu sanıyordum. Pansiyonun bilimsel bir biçimde yönetildiğinden emindim.» Giles, «Memnun kalmadıysanız, burada oturmak zorunda değilsiniz, Bayan Böyle,» diye cevap verdi. «Tabii ya... Burada kalmak niyetinde değilim.» Giles, «Bayan Böyle,» dedi. «Belki telefonla bir taksi çağırmak istersiniz. Yollar henüz kapanmadı. Madem burası konusunda yanlış bir fikir edinmişsiniz, herhalde başka bir yere gitmeniz daha doğru olur.» Sonra da, «Bize oda için çok başvuran oldu,» diye ekledi. «Yerinizi kolaylıkla doldurabiliriz. Zaten ileride odalarımızın fiyatını da arttıracağız.» Bayan Böyle ona bakarak, «Burayı denemeden, nasıl bir yer olduğunu anlamadan gidecek değilim. Belki bana büyükçe bir banyo havlusu verirsiniz, Bayan Davis. Ben mendille kurulanmaya pek alışık değilim de.» Kadın uzaklaşırken Giles, Molly'e bakarak gülümsedi. Molly, «Harikuladeydin, sevgilim,» diye mırıldandı. «Ona iyi meydan okudun.» Giles, «Zorbalar kendilerinden baskını çıktı mı hemen sinerler,» dedi. Molly içini çekti. «Allah'ım... Christopher Wren'le geçinebilecekler mi acaba?» Giles, «O kadın kimseyle geçinmez,» diye cevap verdi. Gerçekten, hemen o gün, öğleden sonra Bayan Böyle, Molly'e, «Pek tuhaf bir genç o,» diye fikrini açıkladı. Ekmekçi geldiği zaman bir kutup kâşifine benziyordu. Ekmekle birlikte bir de haber getirdi, Her zamanki gibi iki günde bir gelmesi pek mümkün olmayacaktı. «Her tarafta yollar kapandı,» diye bilgi verdi. «Evde bolca yiyecek olduğunu umarım.» Molly, «Evet, evet,» dedi. «Sürüyle konservemiz var. Ama biraz daha un alsam iyi olur.» Genç kadın, dalgın dalgın, «İrlandalılar 'Soda ekmeği' denen bir şey yapıyorlar,» diye düşünüyordu. «Sıkışırsak ben de belki o ekmekten yapmayı başarırım.» Ekmekçi gazeteleri de getirmişti. Molly bunları holdeki masaya yaydı. Dış sorunlar önemlerini yitirmişlerdi. Baş sayfada havayla ilgili açıklamalar ve Bayan Lyon'ın ölümü vardı şimdi. Molly az sonra, ölen kadın konusunda Bay Wren'le Bayan Boyle'un konuşmaya dalmış olduklarını duydu. «Pis bir cinayet değil mi? Çirkin bir kadın ve kasvetli bir sokak. İnsana bunun gerisinde bir hikâye varmış gibi gelmiyor.» Bayan Böyle burnundan soluyarak, «Bu kadının hak etmiş olduğu biçimde öldüğünden eminim,» diye homurdandı. Wren ona tatlı bir heyecanla döndü. «Ah! Demek siz kesinlikle bunun bir seks cinayeti olduğunu düşünüyorsunuz?» «Ben öyle bir şey söylemedim, Bay Wren.»8 20 21 «Kadını boğmuşlar, değil mi? Acaba...» Genç adam, uzun, beyaz ellerini havaya kaldırdı. «Acaba insan birini boğarken neler hisseder?» «Bay Wren, rica ederim!» Christopher kadına yaklaşarak sesini alçalttı. «Bayan Böyle, boğularak öldürülmenin nasıl bir şey olduğunu hiç düşündünüz mü?» Bayan Böyle daha da büyük bir öfkeyle, «Bay Wren, rica ederim!» diye yineledi. Molly telaşla, yüksek sesle okumaya başladı. «Polisin görüşmeyi çok istediği yabancının koyu bir paltosu, açık renk bir şapkası ve yün atkısı olduğu anlaşılmıştır.» Christopher, «Kısacası,» dedi. «Adam herkesten farksızmış.» Güldü. Molly mırıldandı. «Evet... Herkesten farksızmış...» Müfettiş Parminter, Scotland Yard'daki odasında Komiser Kane'e, «Şimdi o iki işçiyle konuşacağım,» diyordu. «Peki, efendim.» «Nasıl insanlar onlar?» «Doğru dürüst kimseler. Fazla zeki değiller. Güvenilir adamlar.» «iyi...» Müfettiş Parminter başını salladı. Biraz sonra pazar elbiselerini giymiş olan iki adam utana sıkıla odaya giriyorlardı. Parminter onları süzerek çabucak kararını verdi. Müfettiş karşımdakilerin sıkıntısını gidermesini iyi bilirdi. «Demek Lyon olayı hakkında işe yarayacağını sandığınız bazı şeyler biliyorsunuz? Geldiğiniz için çok teşekkür ederim. Oturun. Sigara içer misiniz?» Adamlar sigaraları alıp yakıncaya kadar bekledi. «Hava da pek kötü.» «Gerçekten öyle, efendim.» «Pekâlâ, anlatın bakalım.» İki adam birbirlerine baktılar. Bu kez de hikâyeyi anlatmanın güçlüğünü düşünerek sıkılmışlardı. Daha iriyarı olanı, «Sen anlat, Joe,» dedi. Joe konuşmaya başladı. «Durum şöyle. Kibritimiz yoktu.» «Nerede oldu bu?» «Jarman Sokağında... Orada çalışıyorduk. Gaz borularını açmıştık.» Müfettiş Parminter başını salladı. Daha sonra olayın saatini ve yerini tüm ayrıntılarıyla öğrenecekti. Jarman Sokağının cinayetin işlendiği Culver'e çok yakın olduğunu biliyordu. Adamları yüreklendirmek ister gibi, «Kibritiniz yoktu,» diye yineledi. «Evet... Bendeki kibrit kutusu boşalmıştı. Bill'in çakmağı ise bozuktu. Bu yüzden oradan geçen bir adama seslendim. 'Bize kibrit verebilir misiniz, ahbap?' diye sordum. O sırada bu olayın üzerinde de durmadım. Hiç durmadım. Adam oradan geçiyordu. Öteki insanlar gibi. Yalnızca ondan kibritini istemiştim.» Parminter yeniden başını salladı. «Neyse... Adam bize kibrit verdi. Fakat tek kelime de söylemedi. Bili ona, 'Ne soğuk değil mi?' diye sordu. O zaman yabancı da fısıldar gibi, 'Evet, öyle,' diye cevap verdi. Ben. 'Grip göğsüne inmiş,' diye düşündüm. Zaten adam sıkıca bürünüp sarınmıştı. Kibrit kutusunu ona geri verdim. Çabucak uzaklaştı. Hem de öyle hızla ki, adamın bir şey düşürdüğünü farkettiğim zaman o neredeyse gözden kaybolmak üzereydi. Arkasından bağırmak için biraz geç kalmıştım. Ama yine de, 'Hey, ahbap,' diye haykırdım. 'Bir şey düşürdünüz.' Galiba beni duymadı. Adımlarını sıklaştırarak çabucak köşeyi döndü. Öyle değil mi Bili?» Bili, «Evet, öyle,» diye onayladı arkadaşını. «Bir tavşan gibi kaçtı.» «Harrow Sokağına saptı. Öyle hızlı gidiyordu ki, ona yetişmemiz olanaksızdı. Zaten geç kalmıştık. Ayrıca düşürdüğü de küçük bir defterdi. Öyle cüzdan gibi bir şey değildi. Yani defter herhalde önemli sayılmazdı demek istiyorum. 'Ne9 garip adam,' dedim. 'Şapkasını gözlerine kadar indirmiş. Paltosunu çenesine kadar düğmelemiş. Filmlerdeki hırsızlar gibi...' Bill'e böyle söyledim. Öyle değil mi, Bili?» Bili yine arkadaşını onayladı. «Evet, öyle söyledi.» «Doğrusu bunları söylemiş olmam çok tuhaf. Çünkü aklıma o sırada bir şey gelmemişti. Yalnızca adamın bir an önce evine dönmek için acele ettiğini düşünmüştüm. Ona hak da verdim. Feci soğuktu.» Bili, «Gerçekten öyle,» diye onayladı. «Neyse... Sonra Bill'e, 'Gel şu deftere bir bakalım,' dedim. 'Önemli olup olmadığını anlayalım.' Deftere bir göz attım, efendim. Bill'e, 'Bunun içinde yalnızca birkaç adres var,'» dedim. «Culver Sokağı 74 numara... Bir de bilmem ne köşkü.» Bili burun kıvırdı. «Lüks bir yer.» Joe artık açılmıştı. Hikâyesini zevkle sürdürdü. «Bill'e, 74 Culver Sokağı,' dedim. 'Köşeyi dönünce şurada. İş tatil olunca defteri oraya götürürüz...' Sonra birdenbire sayfanın yukarısına bir şey yazılmış olduğunu farkettim. Bill'e, 'Bu da nesi?' diye sordum. O defteri alarak yüksek sesle okudu. 'Üç Kör Fare...' Bana 'Bu adam kaçığın biri olmalı,' dedi. Ve tam o dakikada... evet, efendim, tam o dakikada bir kadının birkaç sokak aşağıda, 'İmdat! Cinayet!' diye bağırdığını duyduk.» Joe hikâyesinin bu en heyecanlı yerinde, bir sanatçıya yakışacak biçimde bir an durdu. Sonra da, «Kadın avaz avaz bağırıyordu,» diye sürdürdü. «Bill'e, 'Hemen koş,' dedim. Bili daha sonra döndüğünde evin önüne büyük bir kalabalığın toplanmış olduğunu söyledi. Polis gelmişti. Bir kadının boğazı mı sıkılmıştı, gırtlağı mı kesilmişti, işte öyle bir şey. Onu evsahibi kadın bulmuştu. 'Polis!' diye bağıran da oydu. Bill'e, 'Cinayet nerede işlenmiş?' diye sordum. 'Culver Sokağında,' dedi. 'Hangi numarada?' diye sordum, Bili bunu farketmediğini söyledi.» 24 Bili öksürdü ve tüm yeteneğini gösteremediği için utanan bir. adam tavrıyla tabanlarını yere sürdü. «Ona, 'Gidip bakalım,' dedim. 'Emin olmalıyız...' Cinayetin 74 numarada işlenmiş olduğunu öğrenince bu meseleyi aramızda konuştuk. Bili, 'Belki de bu defterdeki adresin cinayetle hiçbir ilişkisi yok,' dedi. Ben de, 'Ya varsa?' dedim. Her neyse. Meseleyi konuştuk. Polisin o sırada evden ayrılan bir adamla konuşmak istediğini öğrenince kalktık buraya geldik. Olayı inceleyen beyle konuşup konuşamayacağımızı sorduk. Zamanınızı almadığımızı umarım.» Parminter takdirle, «Çok iyi yaptınız,» dedi. «Defteri de getirdiniz mi? Teşekkür ederim. Şimdi...» Mesleğine yakışacak bir ciddilikle çabucak sorular sormaya başladı. Yeri, saati, günü öğrendi. Ancak öğrenemediği bir tek şey vardı. Defteri düşüren adamın tanımı. Onun yerine korkudan deliye dönen evsahibesinin sözlerinin tekrarlandığını duydu. Gözlere kadar çekilmiş bir şapka. İyice düğmelenmiş bir palto. Yüzün alt kısmını örten bir atkı. Fısıltı gibi bir ses. Eldivenli eller... İşçiler gittikten sonra, müfettiş gözleri önündeki küçük deftere dikili öylece oturdu. Biraz sonra sayfalarda parmak izi olup olmadığının anlaşılması için ilgili büroya yollanacaktı defter. Fakat şimdi dikkatini o iki adresle sayfanın yukarısına ufacık harflerle yazılmış olan satır çekiyordu. Komiser Kane odaya girince, Parminter ona döndü. «Buraya gel, Kane. Şuna bak.» Kane müfettişin arkasında durdu. Satın okur okumaz da hafif bir ıslık çaldı. «Üç Kör Fare! Vay vay vay vay!» «Evet.» Parminter çekmeceyi açarak yarıdan kesilmiş bir kâğıt aldı. Bunu masadaki defterin yanına koydu. Katil bu kâğıdı dikkatle öldürdüğü kadının göğsüne iğnelemişti. Kâğıtta, «Bu birincisi...» diye yazılıydı. Bu satırın altında üç fare resmi vardı. Sanki bir çocuk tarafından çizilmişti. En aşağıya ise bir nota yazılmıştı. oc Kane şarkıyı ıslıkla usulca çaldı. «Üç Kör Fare... Bak nasıl koşuyorlar...»10 «Evet, ta kendisi. Bu katilin işareti.» «Delice bir şey bu, değil mi efendim?» «Evet.» Parminter kaşlarını çattı. «Kadının kesin kimliği öğrenildi değil mi?» «Evet efendim. Parmak izi bürosundan gelen rapor şurada. Kadın Bayan Lyon adını kullamyormuş. Ama asıl adı Maureen Gregg'miş. iki ay önce süresini doldurarak Holloway Cezaevinden çıkmış.» Parminter düşünceli bir tavırla mırıldandı. «Culver Sokağında 74 numaralı eve gitmiş. Maureen, Lyon adını kullamyormuş. Arada sırada içiyormuş. Bir iki kez odasına erkek getirdiği görülmüş. Bir şeyden ya da herhangi bir kimseden korkar gibi bir hali de yokmuş. Onun tehlikede olduğunu anladığını düşünmemiz için bir neden yok. Bu adam zili çalarak Bayan Lyon'u sormuş. Evsahibi ona ikinci kata çıkmasını söylemiş. Kadın katili tarif edemiyor. Yalnızca orta boylu olduğunu, çok soğuk aldığı için sesinin kısılmış olduğunu söylüyor. Kadın sonra yeniden bodruma inmiş ve öyle kuşkusunu uyandıracak bir şey de duymamış. On dakika kadar sonra kiracısına bir fincan çay götürmüş. Ve işte o zaman onun boğulmuş olduğunu görmüş. «Bu öyle alelade bir cinayet değil, Kane. Katil her şeyi önceden dikkatle planlamış.» Bir an durdu, sonra da birdenbire ekledi. «Acaba İngiltere'de Monkswell adını taşıyan kaç köşk var?» «Belki bu adda yalnızca tek bir köşk var, efendim.» «Bu kadar şanslı olabileceğimize inanamam. Ama sen bu işle ilgilen. Kaybedecek zamanımız yok.» Komiser dikkatle defterdeki iki adrese bakıyordu. «Culver Sokağı No Monkswell Köşkü.» «Yani siz...» diye başladı. Parminter çabucak, «Evet,» dedi. «Sen de öyle düşünmüyor musun?» «Olabilir. Monkswell Köşkü... Fakat bu... Biliyor musunuz efendim, bu adı son günlerde bir yerde gördüğüme yemin edebilirim.» «Nerede?» «işte ben de bunu hatırlamaya çalışıyorum... Bir dakika... Gazete... Times gazetesi... Arka sayfa... Bir dakika, bir dakika... Oteller ve pansiyonlar... Bir saniye, efendim. Eski bir gazete olmalı. Bilmeceyi çözmeye çalışıyordum.» Telaşla odadan fırladı. Biraz sonra zaferle geri döndü. «İşte efendim. Bakın.» Müfettiş, Kane'in parmağıyla işaret ettiği satırı okudu. «Monkswell Köşkü, Harpleden, Berkshire.» Telefonu kendisine çekti. «Bana Berkshire polisini bulun.» Binbaşı Metcalf'ın gelişiyle Monkswell Köşkü bir pansiyon olarak düzenli bir biçimde çalışmaya başladı. Binbaşı Metcalf ne Bayan Böyle gibi korkulacak bir insandı, ne de Christopher gibi kaprisli ve deli doluydu. Asker tavırlı, derli toplu, sakin ve orta yaşlı bir adamdı. Daha çok Hindistan'da çalışmıştı. Odasını ve eşyalarını beğendi. Bayan Boyle'ia tanışıklıkları yoktu ama, Binbaşı Metcalf kadının bazı tanıdıklarının kuzenleriyle, «Ailenin Yorkshire koluyla,» Poonah'dayken tanışmıştı. Adamın domuz derisinden iki bavulu da kuşkucu Giles'i bile memnun edecek kadar ağırdı. Ama aslında Molly'le Giles konukları konusunda tahminler yürütmek için zaman bulamadılar. Birlikte çalışarak yemek pişirdiler, servis yaptılar. Sofradan kalkıldıktan sonra da bulaşık yıkadılar. Binbaşı Metcalf kahveyi çok beğendi. Gües'ie Molly yatmaya çıkarlarken yorgun ama sevinçliydiler. Sabaha karşı ikide kapı zilinin ısrarla çalmmasi yüzünden uyandılar Giles, «Hay Allah!» dedi. «Ön kapı bu. Ne oluyor...» Molly, «Çabuk ol,» diye bağırdı. «Git bak.» Giles karısına sitemle baktıktan sonra ropdöşambrına sarılarak merdivenlerden indi. Molly sürgülerin çekildiğini ve holde birilerinin mırıltıyla konuştuklarını duydu. Sonra merakına yenilerek yataktan kalktı, usulca merdivenin yukarısından aşağıya baktı. Holde Giles, sakallı bir adamın kar11 içindeki paltosunu çıkarmasına yardım ediyordu. Genç kadın konuşmanın bir bölümünü duyabildi. «Uuuuf...» Adamın yabancı olduğu belliydi. «Parmaklarım donup iyice uyuştu. Ayaklarım da...» Gece konuğu ayaklarını yere vurdu. «Buraya gelin.» Giles kütüphanenin kapısını açtı. «Burası sıcaktır. Ben odanızı hazırlayıncaya kadar biraz burada oturun.» Yabancı nazik bir şekilde. «Gerçekten çok şanslıyım,» dedi. Molly merakla eğilip trabzanın arasından baktı. Yabancı yaşlıca bir adamdı. Ufak sivri bir sakalı, uçları yukarıya kalkık şey-tanımsı kaşları vardı. Şakakları kırlaşmış olmasına rağmen hareketleri genç, çevik ve canlıydı. Giles yabancıyı içeri sokarak kütüphanenin kapısını kapattı. Sonra da çabucak merdivenlerden çıktı. Molly çömeldiği yerden ayağa kalktı. Kocasına, «Kim o?» diye sordu. Giles güldü. «Pansiyon için bir müşteri daha. Arabası kar yığınına saplanarak devrilmiş. Zorlukla otomobilden çıkarak yürümeye çalışmış. Dışarıda müthiş bir tipi var. Rüzgârın uğultusunu duyuyor musun? Tam yolda ilerlerken bizim tabelayı görmüş. Bana duaları kabul olunmuş gibi bir duyguya kapıldığını söyledi.» «Sence o... uygun bir adam mı?» «Sevgilim, bir hırsızın böyle bir gecede ev ev dolaşacağını hiç sanmıyorum.» «Yabancı değil mi o?» 28 «Evet. Adı Paravicini. Adamın cüzdanını gördüm. Paravicini bana cüzdanını mahsus gösterdi gibi geliyor, içi tıka basa para doluydu. Ona hangi odayı vereceğiz?» «Yeşil odayı. Orası derlenip toplandı. Hazırlandı. Yalnızca yatağı yapmamız gerek.» «Herhalde ona pijamalarımdan birini ödünç vermem gerekecek. Bütün eşyası arabadaymış. Otomobilin camından dışarıya çıktığını söyledi.» Molly çarşaf, yastık kılıfı ve havlular getirdi. Telaşla yatağı yaparlarken Giles, «Kar çok şiddetlendi,» dedi. «Molly kar yüzünden burada hapis kalacağız. Her tarafla ilişkimiz kesilecek. Bir bakıma heyecanlı bir şey bu. Öyle değil mi?» Genç kadın duraksayarak, «Bilmem... ki,» diye mırıldandı. «Acaba ben soda ekmeği yapabilir miyim, Giles?» Giles inançla, «Tabii yapabilirsin,» diye cevap verdi. «Her şeyi yapabilirsin sen.» «Şimdiye kadar ekmek yapmayı hiç denemedim. İnsan böyle şeylere aldırmıyor. Ekmek taze veya bayat olabilir. Fakat ekmekçinin getirdiği bir şeydir sonuçta. Oysa kar yolları kaparsa ekmekçi de gelmez.» «Kasap ve postacı da öyle... Gazeteler de gelmez. Herhalde telefon telleri de kopar.» «Ne yapmamız gerek? Olup biteni sadece radyodan mı öğreneceğiz?» «Hiç olmazsa elektrik jenaratörümüz var.» «Yarın makineyi yeniden çalıştır, Giles. Kaloriferi de iyice yak-malıyız.» «Herhalde artık kömür de gelmez. Oysa kömürümüz de bir hayli azalmıştı.» «Hay Allah! Giles, bana çok korkunç günler geçirecekmişiz gibi geliyor. Haydi koş, o adamı yukarı çıkar. Para... neydi onun adı? Ben gidip yatacağım.» 29 Sabah Giles'in endişelerinin yerinde olduğunu gösterdi. Kar kalınlığı yüz elli santimi bulmuş, pencerelerin ve kapıların önünde yüksek yığınlar belirmişti. Ve hâlâ yağıyordu. Dünya bembeyaz, sessiz ve tuhaf bir biçimde de tehlikelerle doluydu. Bayan Böyle kahvaltı ediyordu. Yemek salonunda ondan başka kimse yoktu. Yanda Binbaşı Metcalf in masası temizlenmekteydi. Bay Wren'in masasında ise hâlâ kahvaltı takımları bekliyordu. Birinin erkenden, birinin de geç kalkmaya alışık olduğu belliydi. Bayan Böyle ise kahvaltı için bir tek saatin uygun olduğuna kesinlikle emindi. Kahvaltı masasına muhakkak dokuzda oturulmalıydı. Bayan Böyle gerçekten pek nefis olan omletini bitirmiş, sağlam beyaz dişleriyle kızarmış ekmeği çiğniyordu. Öfkeli ve kararsızdı. Monkswell Pansiyonu hiç de12 umduğu gibi çıkmamıştı. Briç oynanılacağım, soluk yüzlü, yaşlı kızlara toplumdaki yerinden ve ahbaplarından söz ederek onları emrine alacağını sanmıştı. Bayan Böyle emekliye ayrıldığından beri hayatından hiç hoşnut değildi. Bomboş oturmaktan sıkılıyordu, iyi bir organizasyoncuydu. Ancak bu ara ne yapacağını kendisi de bilmiyordu. Londra'dan uzaktaki evine yerleşmeyi düşünmüştü ama köşkün iyice onarılması gerekiyordu. Eski tanıdıklarının her biri bir yere gitmişti. Herhalde zamanla yine kendisine bir meşgale bulacaktı. Fakat şimdiki durumda, günlerin geçmesini beklemekten başka yapabileceği bir şey yoktu. Bu yüzden bir otel veya pansiyona yerleşmeyi düşünmüş, sonunda kalkıp Monkswell Köşküne gelmişti. Bayan Böyle her şeyi aşağı görüyormuş gibi bir tavırla çevresine baktı. «Hiç de dürüst olmayan bir şey bu,» dedi kendi kendine, «Bana bu işe yeni başladıklarını söylemeliydiler.» 30 Tabağını önünden iyice itti. Kahvaltısının fevkalde bir şekilde hazırlanılıp verilmiş olması, kahvenin güzelliği ve evde yapılan reçelin lezzeti de onu tuhaf bir biçimde öfkelendirmişti. Şimdi bu yüzden şikâyet edecek bir şey bulamıyordu. Yatağı ise işlemeli çarşafları ve yumuşak yastıklarıyla pek rahattı. Bayan Böyle rahatına düşkündü. Ama durup dinlenmeksizin şikâyet etmekten de hoşlanırdı. Hatta belki şikâyet etmeyi her şeyden çok severdi. Bayan Böyle azametle ayağa kalkarak salondan çıktı. Kapıda o kırmızı saçlı, pek acayip gencin yanından geçti. Genç adam bu sabah yeşil bir kravat takmıştı. Yünlü bir kravat. Bayan Böyle kendi kendine, korkunç, dedi. Çok korkunç. Sonra... bu gencin uçuk renkli gözleriyle bana yan yan bakması da hiç hoşuma gitmedi. Bakışlarında hafif bir alay vardı. Sonra... acayip, insanı rahatsız eden bir başka şey. Bayan Böyle başını salladı. «Herhalde dengesiz bir tip. Buna hiç şaşmam.» Wren'in abartılı selamına karşılık başını hafifçe eğerek cevap verdi. Sonra da sert adımlarla büyük salona gitti. Rahat koltuklar vardı burada. Özellikle pembe koltuk pek genişti. «Bu koltuğun benim olduğunu herkese iyice öğretmeliyim.» Bayan Böyle işi garantiye almak için örgüsünü koltuğa bıraktı. İlerleyerek elini radyatörün üzerine koydu. «Anlamıştım zaten... bunların pek öyle kızgın olmadıklarını... Yalnızca sıcaklar.» Kadının gözleri öfkeyle parlıyordu. Bu konuda düşündüklerini açıklayacaktı. Pencereden dışarıya bir göz attı. «Hava berbat... Pek berbat. Hayır... Burada fazla kalacak değilim. Tabii başkaları da gelir, pansiyonu daha eğlenceli bir hale sokarlarsa, o zaman bir diyeceğim yok.» Karlar hışırdayarak damdan aşağıya yuvarlandı. Bayan Böyle irkildi. Sonra yüksek sesle, «Hayır,» dedi. «Burada fazla kalmayacağım.» 31 Biri güldü. Tiz ve hafif kahkahası odada yankılandı. Bayan Böyle çabucak başını çevirdi. Wren kapıda durmuş, yüzünde yine o acayip ifadeyle kendisine bakıyordu. Genç adam, «Evet,» dedi. «Herhalde fazla kalmayacaksınız.» Binbaşı Metcalf arka kapının önündeki karların temizlenmesi işinde Giles'e yardım ediyordu. Çalışkan bir adamdı. Giles ona arka arkaya birkaç kez teşekkür etti. Binbaşı Metcalf, «Vücut için çok iyi bir şey bu,» dedi. «İnsanın her gün beden hareketleri yapması gerek. Sağlığımızı ancak böyle koruyabiliriz.» Giles, demek binbaşı jimnastiğe meraklı, diye düşündü. Ben de bundan korkuyordum. Adamın yedi buçukta kahvaltı istemesinden durumu anlamıştım. Binbaşı sanki Giles'in kafasından geçenleri okumuş gibi, «Eşiniz çok nazik,» diye ekledi. «Bana erkenden kahvaltı hazırladı. Taze yumurta yemek de çok hoş oluyor.» Giles de pansiyon işletme derdi yüzünden yediden önce kalkmıştı. Molly'le birlikte yumurtaları pişirmiş, çay yapmış, sonra da oturma odalarını toplamışlardı. Her şey yerli yerindeydi. Giles, eğer ben burada pansiyoner olsaydım, diye düşündü. Böyle bir sabahta kesinlikle erkenden kalkmazdım. Oysa Metcalf erkenden yataktan fırlamış, kahvaltı edip köşkü dolaşmıştı. Enerjisini harcamak için bir şeyler aradığı belliydi.13 Giles, neyse, diye düşündü. Temizlenecek kar çok. Yan yan Metcalf a baktı. Aslında onun nasıl bir insan olduğunu anlamak da zor. Orta yaşı aşkın. Sert. Bakışları bir tuhaf. Sanki gözünden hiçbir şey kaçmıyor. Ne düşündüğünü anlamak da mümkün değil. Monks- 32 well'e neden geldi acaba? Herhalde emekliye ayrılınca içi sıkılmaya başladı... 8 Bay Paravicini aşağıya geç indi. Kahve içip biraz kızarmış ekmek yedi. Bazı Avrupalılar gibi onun da kahvaltıdan pek hoşlanmadığı anlaşılıyordu. Molly kendisine kahve getirdiği zaman adamın ayağa fırlayarak abartılı bir tavırla selam vermesi genç kadını şaşırttı. Bay Paravicini, «Sevimli evsahibem,» diye bağırdı. «Yanılmıyorum, değil mi?» Molly kısaca cevap vererek adama yanılmadığını söyledi. O saatte kompliman dinleyecek halde değildi. Sonra takımları dikkatsizce musluğa koyarken kendi kendine, neden herkes değişik saatlerde kahvaltı ediyor diye sordu. Bu durum işi biraz güçleştiriyor. Tabakları raflara adeta fırlatırcasına dizerek yatakları yapmak için yukarı kata koştu. Bu sabah Giles'den yardım bekleyemezdi. Kocası kalorifer kazanını, sonra da kümesleri temizleyecekti. Molly yatakları çabucak ve biraz da dikkatsizce yaptı. Çarşaflan düzelterek çabucak yanlara doğru çekti. Telefon çaldığı sırada banyoları temizliyordu. Molly bunca iş arasında telefon ettikleri için önce küfretti. Sonra telefonun hâlâ çalıştığını düşünerek, içi rahatladı biraz. Merdivenlerden koşarak indi. Soluk soluğa kütüphaneye girerek alıcıyı kaldırdı. «Alo?» «Orası Monksweii Köşkü mü?» Neşeli, o bölgenin lehçesiyle konuşan birinin sesiydi bu. «Monkswel! Köşkü Pansiyonu.» 33 Fare Kapanı / F: 3 «Bay Davis'le konuşabilir miyim?» Molly, «Korkarım kocamın bu ara telefona gelmesi olanaksız,» dedi. «Ben Bayan Davis'im. Kiminle konuşuyorum?» «Ben Berkshire Polisinden Başmüfettiş Hogben.» Molly hafifçe bağırdı. «Evet... Şey... Evet?» «Bayan Davis, önemli bir sorun var. Telefonda fazla bir şey söylemek istemiyorum. Ama Komiser Trotter'i size yolladım. Neredeyse köşke gelir.» «Pek sanmıyorum. Kardan yollar kapandı. Köşke erişmesi olanaksız.» Hogben'in sesi hâlâ güven doluydu. «Merak etmeyin. Trotter köşke erişir. Ve Mtfen kocanıza iyice anlatın, Bayan Davis. Trotter'in size söyleyeceklerini dikkatle dinlesin. Onun talimatını harfi harfine yerine getirsin. Siz de öyle. Hepsi bu kadar.» «Ama Bay Hogben, ne...» Karşı taraftan telefon kapanmıştı. Hogben'in bütün söyleyeceklerini açıkladığı ve konuşmaya son verdiği anlaşılıyordu. Molly düğmeye birkaç kere bastı, çabucak bu işden vazgeçti. Kapı açılırken telaşla döndü. «Ah, Giles, sevgilim! iyi ki geldin.» Giles'in saçları kar içinde kalmış, yüzüne kömür tozları bulaşmıştı. Bir hayli terlemiş olduğu anlaşılıyordu. «Ne var, hayatım? Kömür tenekelerini doldurdum. Odun da taşıdım. Şimdi gidip kümesleri temizleyeceğim. Sonra da kalorifer kazanına bakacağım. Öyle değil mi? Nen var, Molly? Korkmuş gibisin.» «Giles... Polis...» «Polis mi?» Giles'in sesinde hayret vardı. «Evet. Bir müfettiş ya da komiser yolluyorlar buraya.» «Neden? Ne yapmışız ki?» «Bilmiyorum... Nedeni İrlanda'dan getirttiğimiz iki kilo yağ olmasın?» Giles kaşlarını çatmıştı. «Radyo vergisini ödemeyi unutmadım ya?» 3414 «Yo, hayır, unutmadın. Makbuz çekmecede. Acaba ne yaptık, Giles?» «Geçen gün az kalsın bir arabayla çarpışıyordum. Fakat kabahat öteki otomobilin şoföründeydi. Kesinlikle.» Molly inledi. «Bir şey yapmış olmamız gerek.» Giles sıkıntılı sıkıntılı, «Son zamanlarda insanın yaptığı her şey kanuna aykırı sanki,» diye mırıldandı. «Bu yüzden de kendini hep suçlu hissediyorsun. Herhalde aslında mesele bu pansiyonun işletilmesiyle ilgili. Anlaşılan pansiyonculuk şimdiye kadar hiç duymadığımız birtakım dertlerle dolu bir iş.» «Ben yalnızca içkinin önemli olduğunu sanıyordum. Kimseye içki vermiş değiliz. Sonuç olarak evimizde istediğimizi yapabiliriz.» Molly içini çekti. «Allah'ım... Keşke bu işe hiç girişmeseydik. Kar yüzünden burada günlerce hapis kalacağız. Herkes sinirlenecek. Gözümüz gibi sakladığımız konserveleri yiyecekler...» Giles, «Üzülme, sevgilim,» dedi. «Bu ara durum sıkışık ancak sonra işler yoluna girecek.» Biraz da dalgın bir sesle, «Biliyor musun, Molly?» diye ekledi. «Bu havada ta buraya kadar bir komiser gönderdiklerine göre mesele çok önemli olmalı...» Elini sallayarak dışarıdaki karı işaret etti. «Acil bir olay var galiba...» Hayretle birbirlerine bakarlarken kapı açıldı, Bayan Böyle içeri girdi. Kadın, «Hah, burada mısınız, Bay Davis?» dedi. «Salondaki radyatörlerin adeta buz gibi olduğundan haberiniz var mıydı?» «Özür dilerim, Bayan Böyle. Kömürümüz az ve...» Bayan Böyle, Giles'in sözünü amansızca kesti. «Buraya haftada yedi sterlin veriyorum. Pansiyonda donmak niyetinde de değilim.» Giles kıpkırmızı kesildi. «Gidip kazana bakayım.» O odadan çıkınca, Bayan Böyle Molly'e döndü. «Kusuruma bakmayın, Bayan Davis, burada kalan o genç adam pek tuhaf bir insan. Tavırları... kravatları... O saçlarını hiç taramaz mı?» 35 Molly, «Bay Wren fevkalade yetenekli bir mimardır,» dedi. «Efendim?» «Christopher Wren, mimar. Ve o...» Bayan Böyle homurdandı. «Buraya bakın, hanımefendi. Sir Christopher Wren'in kim olduğunu ben de biliyorum. Tabii mimardı. St. Paul katedralini yaptı. Siz gençler eğitimin ancak sizinle başladığını sanıyorsunuz.» «Ben bu Wren'i kasdediyorum. Onun küçük adı da Christopher. Annesiyle babası onun mimar olmasını istedikleri için kendisine bu adı koymuşlar. Gerçekten de Bay Wren mimar olmuş. Ya da olmak üzere.» Bayan Böyle burnundan soluyarak, «Hıh!» diye homurdandı. «Bence pek uydurma bir hikâye bu. Ben sizin yerinizde olsaydım o genç hakkında araştırma yapardım. Onun.hakkında ne biliyorsunuz?» «Sizin hakkınızda ne biliyorsam onu, Bayan Boyie. Yani hem o, hem de siz, bize haftada yedi sterlin veriyorsunuz. Benim bilmem gereken tek şey de bu. Öyle değil mi? Beni ilgilendiren tek şey de bu. Konuklarımızdan ister hoşlanayım ister...» Molly ısrarla Bayan Boyle'un yüzüne baktı, «...ister hoşlanmayayım..-.» Bayan Böyle öfkesinden morardı. «Genç ve deneyimsizsiniz. Sizden daha bilgili birinin öğütlerini memnunlukla dinlemelisiniz. Ya o acayip yabancı? Ne zaman geldi o?» «Gece yarısı.» «Öyle mi? Pek garip. Bir pansiyona gelmek için hiç de uygun bir saat değil.» «Yolcuları kapıdan çevirmek de kanuna uygun olmayan bir şeydir.» Molly tatlı tatlı ekledi. «Belki siz bunun farkında değilsiniz.» «Onu bunu bilmem. Bence, adı Paravicini midir nedir, o adam...» «Yapmayın, yapmayın, hanımefendi. Şeytandan söz eden...» Bayan Böyle sanki kendisiyle konuşan gerçekten şeytanmış gibi fena halde irkildi. İki kadının da haberi olmadan usulca odaya girmiş olan Bay Paravicini gülümsedi ve sanki yaşlı bir şeytan gibi ellerini ovuşturdu.15 Bayan Böyle, «Beni korkuttunuz,» dedi. «İçeri girdiğinizi duymadım.» Bay Paravicini, «Ayaklarımın ucuna basa basa yürürüm,» diye açıkladı. «Böylece hiç kimse gelip gittiğimi duymaz. Ben pek eğlenceli bulurum bunu. Bazen birtakım konuşmaları da duyarım. Bu da beni eğlendirir.» Usulca ekledi. «Ama duyduklarımı hiçbir zaman unutmam.» Bayan Böyle biraz da çekinerek, «Öyle mi?» diye mırıldandı. «Ben gidip örgümü alayım. Onu salonda bırakmıştım!» Telaşla dışarı çıktı. Molly durmuş, yüzünde hayret dolu bir ifadeyle Bay Paravici-ni'ye bakıyordu. Adam seker gibi genç kadına yaklaştı. «Sevimli evsahibemin endişeli bir hali var.» Molly engel olamadan Paravicini elini tuttuğu gibi öptü. «Ne var, hanımefendi?» Molly bir adım geriledi. Bay Paravicini'den fazla hoşlandığından pek emin değildi. Şimdi adam kendisine yaşlı bir Satir gibi anlamlı anlamlı gülümsüyordu. Molly neşeyle, «Bu sabah her şey güç,» dedi. «Kar yüzünden tabii.», «Evet.» Bay Paravicini başını çevirerek pencereden dışarı baktî. «Kar her şeyi zorlaştırıyor. Öyle değil mi? Ya da... her şeyi çok kolaylaştırıyor.» «Ne demek istediğinizi anlayamadım.» Adam düşünceli düşünceli mırıldandı. «Biliyorum... Anlayamadığınız daha birçok şey var. Bilmediğiniz çok şey... sözgelimi... pansiyon işletmesini de pek bilmiyorsunuz.» Molly öfkeyle başını dikleştirdi. «Herhalde bilmiyoruz. Ama bu işi başarmaya da azimliyiz.» «Bravo, bravo.» «Sonuçta ben o kadar kötü bir aşçı değilim.» Molly'nin sesinde hafif bir endişe vardı. Bay Paravicini, «Sihirli bir aşçı olduğunuz kuşku götürmez bir gerçek,» dedi. Molly, «Bu yabancılar amma da içsıkıcı oluyorlar,» diye düşündü. Belki de Bay Paravicini onun aklından geçenleri anlamıştı. Her neyse, tavırları birdenbire değişti. Sakin ve ciddiydi şimdi. «Size bir ihtarda bulunabilir miyim, Bayan Davis? Siz ve kocanız herkese fazla güvenmemelisiniz. Şu 'konuklarınız' hakkında bilgi aldınız mı?» «Âdet böyle midir?» Molly yine endişelenmişti. «Ben... müşterilerin çıkıp geldiklerini sanıyordum.» «Sizinle aynı çatının altında uyuyan kimseler hakkında biraz bilginiz olması her zaman için doğrudur.» Paravicini öne doğru eğilerek tehdit dolu bir tavırla Molly'nin omzuna vurdu. «Beni ele alın sözgelimi. Gece yarısı çıkageldim. Arabamın kar yığınına saplanarak devrildiğini söyledim. Benim hakkımda ne biliyorsunuz? Hiç! Belki öbür konuklarınız hakkında da bir bilginiz yok.» Molly, «Bayan Boyle...» diye başladı. Fakat kadın elinde ör-güsüyle odaya girince susmak zorunda kaldı. «Salon çok soğuk. Ben burada oturacağım.» Bayan Böyle sert adımlarla şömineye doğru gitti. Bay Paravicini hızla dönerek kadının önünden atıldı. «İzin verin de ateşi sizin için canlandırayım.» Molly bir gece önce olduğu gibi adamrn hareketlerinin çevikliğine hayret etti. Genç kadın, adamın ışığa sürekli olarak sırtını dönmeye dikkat ettiğinin farkına varmıştı. Şimdi Paravicini eğilmiş, ateşi karıştırırken, bunun nedenini anladığını düşündü. Adamın yüzüne ustalıkla makyaj yapılmıştı. 38 Molly, yaşlı budala, diye düşündü. Demek olduğundan daha genç durmaya çalışıyor. Ama bunda hiç de başarılı olamamış. Yaşını gösteriyor. Hatta daha da yaşlı duruyor. O gençlere özgü çevik adımları da kendisine hiç yakışmıyor. Fakat belki bu da rol. Belki adam mahsus gençlerin yürüyüşünü taklit ediyor.16 Molly, Binbaşı Metcalfın hızla içeri girmesi üzerine daldığı düşüncelerden uyandı ve hoşa gitmeyen gerçeklerle dolu şimdiki zamana döndü. «Bayan Davis. Korkarım... şey...» Metcalf utanmış gibi sesini alçalttı. «Aşağı kattaki tuvaletin boruları donmuş.» Molly, «Allah'ım...» diye inledi. «Ne korkunç gün bu! Önce polis, sonra da borular.» Bay Paravicini elindeki maşayı gürültüyle şömineye düşürdü. Bayan Böyle birdenbire örgü örmekten vazgeçti. Binbaşı Metcalfa bakan Molly, adamın neden birdenbire öyle donmuş gibi kalakaldığını, yüzünde niçin tuhaf bir anlam belirdiğini anlayamadı. Molly'nin çözemediği bir anlamdı bu. Sanki birdenbire adamın bütün duyguları uyuşmuş ve geride tahtadan oyulmuşa benzeyen bir maske kalmıştı. Metcalf kesik kesik, «Polis mi dediniz?» diye sordu. Molly adamın belli etmemek için gösterdiği tüm gayrete karşın, şiddetli bir duygunun etkisiyle sarsıldığını anlamıştı. Belki bu duygu korkuydu. Belki dikkat veya heyecan. Ama Metcalf'in içinde bir şeyler kaynıyordu. Molly, «Bu adam tehlikeli olabilir,» dedi kendi kendine. Metcalf yeniden konuşmaya başladı. Fakat bu kez sesinde yalnızca hafif bir merak vardı. «Ne olmuş polise?» Molly, «Telefon ettiler,» dedi. «Biraz önce... Buraya bir komiser yolluyorlarmiş.» Pencereye doğru baktı. «Ancak komiserin buraya erişebileceğini sanmıyorum.» Sesi ümit doluydu. «Buraya neden polis yolluyorlar?» Metcalf genç kadına doğru bir adım attı. Ama Molly cevap vermeden kapı açıldı, Giles içeri girdi. 39 Öfkeyle, «Bu Allah'ın cezası kömürün yarısı taş,» diye homurdanıyordu. Sonra sert bir sesle ekledi. «Bir şey mi oldu?» Binbaşı Metcalf ona döndü. «Duyduğuma göre buraya polis geliyormuş... Bunun sebebi nedir?» Giles, «O önemli değil canım,» diye cevap verdi. «Bu karda hiç kimse buraya erişemez. Yığınlar bir buçuk metre. Yollar iyice kapanmış. Bugün buraya kimse gelemez.» Aynı anda pencereye hızla, üç kez vuruldu. Bu hepsini şaşırttı. Bir iki saniye sesin nereden geldiğini anlayamadılar. Bu seste bir hayalin uyarısına benzer güçlü ve tehlikeli bir şey vardı. Sonra Molly haykırarak bahçeye açılan camlı kapıları işaret etti. Orada bir adam durmuş, cama vuruyordu. Ayağındaki kayaklar onun köşke kadar nasıl geldiğini kolaylıkla açıklamaktaydı. Giles bağırarak odada ilerledi. Sürgüyü çekip kapıları açtı. Yeni gelen, «Teşekkür ederim, efendim,» dedi. Biraz bayağı, fakat neşeli bir sesi vardı. Yüzü güneşten iyice yanmıştı. Kendini tanıttı. «Ben Komiser Trotter'im.» Bayan Böyle örgüsünün üzerinden ona hoşnutsuzlukla baktı. Trotter'i azarlarmış gibi, «Siz komiser olamazsınız,» dedi. «Daha çok gençsiniz.» Gerçekten pek genç olan Trotter bu eleştiri karşısında hakarete uğramış bir tavır takındı. Hafif öfkeli bir sesle, «Ben göründüğüm kadar genç değilim, madam,» diye cevap verdi. Gözlerini grupta dolaştırdı ve Giles'in üzerinde durdu. «Siz Bay Davis misiniz? Bu kayakları çıkarıp bir yere koyabilir miyim?» «Tabii... Benimle gelin.» Odanın kapısı arkalarından kapanırken Bayan Böyle hiddetle, «Herhalde polisimizi bunun için besliyoruz,» diye homurdandı. «Kış sporlarının zevkini çıkarabilsinler diye.» Paravicini, Molly'e sokulmuştu. Çabucak, alçak sesle, ıslık çalar gibi, «Neden polis çağırttınız, Bayan Davis?» diye sordu. Genç kadın adamın gözlerindeki kin karşısında hafifçe irkildi. Bu başka bir Paravicini'ydi. Molly bir an korktu. Sonra da aciz bir tavırla, «Ama ben çağırtmadım ki,» diye mırıldandı. «Çağırtmadım.» Bu arada Christopher Wren heyecanla kapıdan girdi. Her taraftan duyulabilecek tiz bir fısıltıyla, «Holdeki adam da kim?» diye sordu. «Nereden çıktı o? Kar içinde kalmış. Pek de kanlı canlı.»17 Bayan Boyle'un yüksek sesi örgü şişlerinin şıkırtısını bastırdı. «İster inanın ister inanmayın, o adam polis. Bir polis... kayak yapıyor.» Bu haliyle, «Aşağı tabaka sonunda artık büsbütün çığrından çıktı,» der gibiydi. Binbaşı Metcalf, Molly'e, «Özür dilerim, Bayan Davis,» diye fısıldadı. «Telefonunuzu kullanabilir miyim?» O telefona giderken Christopher tiz bir sesle, «Adam çok yakışıklı,» dedi. «Öyle değil mi? Ben polisleri oldum olası çok çekici bulurum.» «Allo? Allo?» Metcalf telefonun düğmesine hiddetle basıp duruyordu. Sonra Molly'e döndü. «Bayan Davis, telefon çalışmıyor... Hiç ses çıkmıyor.» «Ama biraz önce bir arıza yoktu. Ben...» Durakladı. O sırada Wren yüksek ve tiz kahkahalar atıyordu. Bunlar çılgınca atılmış kahkahalar gibiydi. «Demek artık her yerle ilişkimiz kesildi. Tümüyle kesildi. Çok komik, öyle değil mi?» Metcalf soğuk soğuk, «Ben bunda gülünç bir taraf göremiyorum,» dedi. Bayan Böyle, «Ben de öyle,» diye homurdandı. Wren hâlâ kahkahalarla sarsılıyordu. «Bu benim için özel bir şaka.» Parmağını dudaklarına götürdü. «Hişş... Hafiye geliyor.» _ Giles, Komiser Trotter'le içeri girdi. Komiser kayakları çıkarmış, üstündeki karları süpürmüştü. Şimdi elinde büyük bir not def-teriyle bir kalem vardı. Onunla birlikte odaya ağır bir mahkeme salonu havası doldu. Giles, «Molly,» dedi karısına. «Komiser Trotter ikimizle yalnız başına konuşmak istiyor.» Genç kadın onların peşisıra odadan çıktı. Giles, «Çalışma odasına gidelim,» diye mırıldandı. Bu ada layık saygıdeğer duruma getirilmiş olan arka taraftaki küçük odaya gittiler. Komiser Trotter kapıyı sıkıca kapattı. Moily şikâyet eder gibi, «Biz ne yaptık ki?» dedi. «Ne mi yaptınız?» Komiser Trotter ona hayretle baktı. Sonra da neşeyle güldü. «Ah... Öyle bir şey yok, madam. Durum yanlış anlaşıldıysa özür dilerim. Hayır, Bayan Davis. Bu tümüyle bambaşka bir sorun. Bu polisin sizi korumasıyla ilgili. Bilmem anlatabiliyor muyum?» Karı koca onun ne demek istediğini hiç anlayamamışlardı. Genç komisere merakla baktılar. Komiser Trotter çabucak konuşmasını sürdürdü. «Mesele Bayan Lyon'un ölümüyle ilgili. Kadın iki gün önce Londra'da bir cinayete kurban gitti. Belki olayı gazetelerde okudunuz.» Molly, «Evet,» dedi. «Önce şunu öğrenmek istiyorum: Bu Bayan Lyon'u tanır mıydınız?» Giles, «Onun adını bile duymamıştık,» diye cevap verdi. Molly de buna benzer bir şeyler mırıldandı. «Biz de öyle tahmin ediyorduk. Ama tabii Lyon öldürülen kadının asıl adı değildi. Sabıkalıydı o. Dosyada parmak izleri de vardı. Bu sayede kim olduğunu çabucak öğrendik. Asıl adı Gregg'di. Maureen Gregg. Ölmüş olan kocası John Gregg çiftçiydi. Buradan pek de uzak olmayan Longridge Çiftliğinde oturuyordu. Belki Longridge Çiftliği olayını duydunuz?» 42 Oda çok sessizdi. Yalnızca hafif bir gürültü bu sessizliği birdenbire bozdu. Damdan karlar kayarak aşağıya yuvarlanmıştı. Bu sanki esrarlı, tehlikeli bir sesti. Trotter sözlerine devam etti, «On yıl kadar önce yetimhane-' den üç çocuk Longridge Çiftliğine yerleştirilmişlerdi. Bu çocuklardan biri ihmal, bakımsızlık ve kötü davranış yüzünden orada öldü. Bu olayın müthiş yankıları oldu. Gregg'lerin ikisi de hapis cezasına çarptırıldılar. Adam hapishaneye giderken yolda kaçtı. Bir araba çaldı ve polisten kaçmaya çalışırken kazaya uğradı, hemen oracıkta öldü. Bayan Gregg ise hapis cezasını çekti. Ve iki ay önce süresini doldurarak serbest bırakıldı.» Giles, «Ve şimdi de öldürüldü,» diye ekledi. «Katil kim sizce?»18 Oysa Komiser Trotter acele etmek niyetinde değildi. «Siz o olayı anımsıyor musunuz?» Giles başını salladı. «Hayır... Ben o sırada ingiltere'de değildim sanırım.» Trotter, Molly'e baktı. Molly soluk soluğa, «Ga...galiba o olaydan söz edildiğini duydum,» dedi. «Peki ama neden kalkıp bize geldiniz? Bizim o olayla ne ilgimiz var?» «Tehlikede olabilirsiniz, Bayan Davis.» «Tehlikede mi?» Giles'in sesi hayret doluydu. «Durum şöyle, efendim. Cinayet yerinin yakınında bir not defteri bulundu. Bunda iki adres yazılıydı. Bunlardan birincisi Culver Sokağı No. 74'dü.» Molly atıldı. «Yani kadının öldürüldüğü evin adresi.» «Evet, Bayan Davis, ikinci adres ise Monkswell Köşküydü. Yani buranın.» Molly hayretle bağırdı. «Ne? Çok tuhaf!» «Evet. işte bu yüzden Başmüfettiş Hogben sizinle ya da köşkle Longridge Çiftliği vakası arasında bir ilişki olup olmadığını öğrenmek istedi.» 43 f Giles, «Böyle bir ilişki yok,» dedi. «Hiç yok. Herhalde bir rastlantı bu.» Komiser Trotter usulca, «Başmüfettiş Hogben bunun bir rastlantı olduğunu sanmıyor,» diye cevap verdi. «Mümkün olsa kendisi gelecekti. Fakat hava bunu engelledi. Usta bir kayakçı olduğum için beni yolladı. Bana evdeki kimseler konusunda ayrıntılı bilgi edinmemi ve durumu kendisine telefonla bildirmemi emretti. Ayrıca evdeki-lerin güvenliği için gerekli bulduğum her tedbiri almamı da söyledi.» Giles sert bir sesle, «Güvenlik mi?» dedi. «Allah'ım... Yani burada birinin öldürüleceğini mi sanıyorsunuz?» Trotter özür diler gibi mırıldandı. «Hanımınızı endişelendirmek istemiyordum. Ama, evet. Başmüfettiş Hogben gerçekten öyle düşünüyor.» «Ancak bunun için bir neden...» Giles durakladı. Trotter, «İşte ben de bunu öğrenmek için buraya geldim,» dedi. «Çılgınca bir iş bu.» «Evet, efendim. O yüzden de tehlikeli.» Molly, «Bize açıklamadığınız başka bir şey daha var,» dedi. «Öyle değil mi komiser bey?» «Evet, madam. Not defterindeki sayfanın yukarısına, 'Üç Kör Fare,' yazılmıştı. Öldürülen kadının cesedine ise bir kâğıt iğnelen-mişti. Katil buna da, 'Bu birincisi,' diye bir şey karalamıştı. Altta ise üç fare resmiyle bir nota vardı. Bu şu çocuk şarkısının yani 'Üç Kör Fare'nin müziğiydi.» Molly usulca şarkı söylemeye başladı. «Üç Kör Fare, Bak nasıl koşuyorlar. Hepsi de çiftçinin karısının peşinden koştular. O da...» Genç kadın birdenbire sustu. «Korkunç bu! Korkunç! Çiftliğe üç çocuk yollanmıştı değil mi?» 44 \ «Evet, Bayan Davis. On beş yaşında bir erkek çocuğu. On dördünde bir kız... Bir de on ikisinde bir erkek çocuğu. Ölen de o zaten...» «Peki, öbür ikisi ne oldu?» «Yanılmıyorsam kızı başka bir aile evlat edindi. Onun izini bulamadık. Çocuk ise şimdi yirmi beşinde olmalı. Onun izini de kaybettik. Onun her zaman biraz... anormal olduğunu söylüyorlar. On sekizinde askere gitmiş. Sonra kaçmış. Ondan sonra da ortadan kaybolmuş. Ordu psikiyatri uzmanları onun anormal olduğuna kesinlikle karar vermişler.» Giles, «O Bayan Lyon'u bu yüzden mi öldürdü?» diye sordu. «Yani genç adam manyak bir katil ve bilinmeyen bir nedenden ötürü kalkıp buraya gelebilir. Öyle mi?» «Biz buradan biriyle Longridge Çiftliği.olayı arasında bir bağ olduğuna inanıyoruz. Bu ilişkinin ne olduğunu anlarsak, o zaman hazırlıklı19 davranabiliriz. Siz şimdi o olayla hiçbir ilginiz olmadığını söylüyorsunuz, efendim. Sizin için de aynı şeyi söyleyebilir miyiz, Bayan Davis?» «Ben... ah, evet... evet.» «Belki bana köşkte başka kimlerin bulunduğunu söylersiniz?» Trotter'e müşterilerin adlarını verdiler. Bayan Böyle, Binbaşı Metcalf, Bay Christopher Wren, Bay Paravicini. Komiser bunları defterine yazdı. «Hizmetçi?» Molly, «Hizmetçimiz yok,» dedi. «A, iyi ki aklıma geldi! Gidip patatesleri soyayım.» Birdenbire çalışma odasından fırladı. Trotter, Giles'e döndü. «Bu insanlar konusunda ne biliyorsunuz, efendim?» «Ben... biz...» Giles durakladı. Sonra ağır ağır, «Aslına bakarsanız hiçbir şey bilmiyoruz, Komiser Trotter,» dedi. «Bayan Böyle bize Bournemouth'daki bir otelden mektup yazdı. Binbaşı Metcalf Leamington'dan, Bay Wren Güney Kensington'daki küçük 45 bir otelden. Bay Paravicini ise birdenbire çıkageldi. Daha doğrusu karların arasından çıktı. Arabası yakında bir yerde kara saplanarak devrilmişti. Fakat herhalde hepsinin de kimlikleri filan vardır.» «Bunu inceleyeceğim tabii.» Giles, «Havanın bu kadar kötü olması bir bakıma yine de iyi,» diye mırıldandı. «Katil bu havada buralara kadar gelemez. Öyle değil mi?» «Belki gelmesine gerek yok, Bay Davis.» «Ne demek istiyorsunuz?» Komiser Trotter bir an tereddüt etti, sonra cevap verdi. «Katil belki de şu anda burada, efendim.» Giles ona hayretle bakakaldı. «Ne demek istiyorsunuz?» «Bayan Gregg iki gün önce öldürüldü. Bütün müşterileriniz de buraya cinayetten sonra geldiler! Bay Davis.» «Ama burada önceden yer ayırttılar. Epey süre önce hem de. Paravicini hariç.» Komiser Trotter içini çekti. Sesi yorgundu. «Bu cinayetler önceden planlanmış.» «Cinayetler mi? Ancak şu ana dek tek bir cinayet işlendi. Bir ikincisinin daha işleneceğinden neden bu kadar eminsiniz?» «ikinci bir cinayetin işlenmesine engel olacağımı umuyorum. Ama katil birini öldürmeye kalkacak. Bundan eminim.» Giles heyecanla bağırdı. «Fakat... o halde... yani, eğer yanılmıyorsanız, o zaman bir tek kişi katil olabilir. Uygun yaşta olan bir tek müşteri var burada. O da Christopher Wren!» 10 Komiser Trotter mutfağa, Molly'nin yanına gitmişti. «Benimle kütüphaneye gelirseniz çok memnun olurum, madam. Herkese genel bir açıklamada bulunmak istiyorum. Bay Davis onları buna hazırlamak için şimdi kütüphaneye gitmek nezaketini gösterdi...» 46 \ «Pekâlâ. Yalnız şu patateslere bakayım da... Bazen 'Sir Walter Raleigh bu patatesleri de neden buldu bilmem ki?' diyorum kendi kendime.» Trotter hoşnutsuzluk dolu bir sessizlik içinde ona baktı. Molly özür diler gibi, «Doğrusu bu meseleye inanamıyorum,» diye mırıldandı. «O kadar tuhaf bir şey ki bu...» «Hiç de tuhaf değil, Bayan Davis. Bütün gerçek ortada.» Molly merakla sordu. «Sizde adamın tarifi var mı?» «Orta boylu, ince. Üzerinde koyu bir palto, açık renk bir şapka varmış. Fısıltıyla konuşuyormuş. Atkısı yüzünü gizlemekteymiş. Gördüğünüz gibi... herhangi bir kimse olabilir.» Bir an durdu, sonra ekledi. «Holdeki portmantoda koyu üç palto ve açık, renk şapkalar asılı, Bayan Davis.» «Müşterilerimizin hiçbiri Londra'dan gelmedi.»20 «Öyle mi, Bayan Davis?» Trotter çevik bir hareketle büfeye uzanarak oradan bir gazete aldı. «Evening Standart Şubat. iki gün önceki gazete bu. Biri bu gazeteyi köşke getirmiş, Bayan Davis.» «Ne garip!» Molly hayretle bakarken hafızasında bir şeyler canlanır gibi oldu. «O gazete nereden gelmiş olabilir?» «insanların göründükleri gibi olduklarını sanmamalısınız, Bayan Davis. Evinize aldığınız bu kimseler hakkında hiçbir şey bilmiyorsunuz aslında.» Ekledi. «Bay Davis'le sizin bu işe yeni başladığınız anlaşılıyor.» Molly, «Orası öyle,» diye itiraf etti. Birden kendini çok genç, akılsız ve çocuksu hissetmişti. «Herhalde siz evleneli de pek fazla olmadı.» «Bir yıl oldu.» Genç kadın hafifçe kızarmıştı. «Aniden oldu.» Trotter anlayışlı bir tavırla başını salladı. «Birbirinize ilk görüşte âşık oldunuz.» 47 Molly onu tersleyemedi nedense. «Evet.» Sonra da birdenbire açıklayıverdi. «Evlendiğimiz sırada tanışalı on beş gün olmuştu.» Molly şimdi o fırtınalı bir sevişmeyle geçen on beş günü düşünüyordu. İkisinin de en küçük bir kuşkusu olmamıştı. Daha başlangıçta birbirlerine gerçekten âşık olduklarını anlamışlardı. Bu endişelerle dolu, sinir bozucu dünyada bir mucize olmuş ve birbirlerini bulmuşlardı... Genç kadının dudaklarında hafif bir tebessüm uçuştu. Aniden şimdiye döndü. Trotter hoşgörüyle onu süzüyordu. «Kocanız bu bölgeden değil sanırım.» Molly dalgın dalgın, «Hayır,» diye mırıldandı. «Lincolnshire'lı.» Genç kadın, Giles'ın çocukluğu ve yetiştirilme tarzı hakkında hiçbir şey bilmiyordu. Kocasının annesiyle babası ölmüştü. Genç adam eski günlerden söz etmekten kaçınırdı. Molly onun mutsuz bir çocukluk geçirmiş olduğunu sanıyordu. Komiser Trotter, «Kusuruma bakmayın ama,» dedi. «Siz de, kocanız da böyle bir yeri yönetecek yaşta değilsiniz. Çok gençsiniz.» «Bilmem ki... Ben yirmi iki yaşındayım ve...» Kapı açılıp Giles içeri girerken Molly de sustu. Genç adam, «Her şey hazır,» dedi. «Onlara durumu özetledim. Bir hata yapmadığımı umarım, Komiser Trotter.» Trotter, «Böylece zaman kazanmış olduk,» diye cevap verdi. «Hazır mısınız, Bayan Davis?» 11 Komiser Trotter kütüphaneye girer girmez dört kişi birden konuşmaya başladı. Bunların içinde sesi en yüksek ve tiz olan Christopher Wren' di. Genç adam olayın pek heyecanlı olduğunu söyleyip duruyordu. «Ah, bu gece sabaha kadar gözlerimi kırpmayacağım! Rica ederim, rica ederim, acaba olayın bütün o kanlı ayrıntılarını öğrenebilir miyiz?» Bayan Böyle ise bas sesiyle Wren'e eşlik ediyordu.«rezalet bu! Beceriksizlik! Polis neden katillerin kırlarda dolaşmalarına izin veriyor!» Bay Paravicini düşüncelerini daha çok elleriyle açıklıyordu. Zira adamın sözlerini Bayan Boyle'un bas sesi boğmaktaydı. Kesik kesik konuşan Binbaşı Metcalf'ın sert sesi ise arada sırada duyula-biliyordu. O da nelerin döndüğünü öğrenmek istiyordu. Trotter bir iki dakika bekledi ve otoriter bir tavırla elini kaldırdı. Herkes şaşılacak bir şekilde sustu. Komiser, «Teşekkür ederim,» dedi. «Bay Davis buraya neden geldiğimi size kısaca anlattı. Ben yalnızca bir şeyi öğrenmek istiyorum. Bir tek şeyi. Bunu çabucak anlamam gerek. İçinizde hanginizin Langridge Çiftliği olayıyla ilişkisi var?» Derin bir sessizlik oldu. Dört müşteri de ifadesiz yüzlerle komisere bakıyorlardı. Birkaç dakika önceki o duygu, heyecan, öfke, telaş ve merak silinmişti. Tıpkı bir süngerin taş tahtadaki yazıları silivermesi gibi. Daha göster
Türkçe Dil Etkinlikleri Sanat Etkinlikleri Oyunlar Müzik Ve Ritim Sohbetler *Tatilde neler yaptık? *Hava nedir? Hangi duyu organımızla hissederiz? *Tatildeyken hava nasıl değişimler oldu? *Müzik dendiğinde Detaylı Günler süren yağmurdan sonra bulutlar kayboldu. Güneş, ışıl ışıl yüzünü gösterdi. Yıkanan doğanın renklerine canlılık gelmişti. Ağaçlardan birinin
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ : 2014 2015 Μάθημα : Τουρκικά Επίπεδο : Ε1 Διάρκεια : 2 ώρες Detaylı Uzun Bir Köpek Hakkında Kısa Bir Öykü. Henry Winker. İllüstrasyonlar: Scott Garrett. Çeviri: Bengü Ayfer
TAVŞANCIK A DOĞUM GÜNÜ SÜRPRIZI Güneşli bir günün sabahında, Geyikçik uyandı ve o gün en yakın arkadaşı Tavşancık ın doğum günü olduğunu hatırladı. Tavşancık arkadaşlarına her zaman yardımcı oluyor, ben Detaylı HAYAT BİLGİSİ A TEMASI: OKUL HEYECANIM. Gözümüzün rengi Saçımızın rengi Okula gitmemiz Yukarıdakilerden hangisi fiziksel özelliğimiz değildir?
1. SINIF OKULA YARDIMCI VE SINAVLARA HAZIRLIK A TEMASI: OKUL HEYECANIM TEST-1 1. Gözümüzün rengi Saçımızın rengi Okula gitmemiz Yukarıdakilerden hangisi fiziksel özelliğimiz değildir? A) Okula gitmemiz Detaylı Bu kitabın sahibi:...
Bu kitabın sahibi:... Dinle bir tanem, şimdi sana, bir çocuğun öyküsünü anlatmak istiyorum... Uzun çoooooooook uzun adı olan bir çocuğun öyküsü bu! Aslında her şey onun dünyaya gelmesiyle başladı. Kucakladılar Detaylı Bu testi yapın, kendinizi tanıyın!
Kendini Tanıma Testi Bu testi yapın, kendinizi tanıyın! İnsanlar sizin hakkınızda sandığınızdan farklı izlenimlere sahip olabilir. Gerçekten nasıl algılandığınızı siz de bilmek istemez misiniz? Bu teste Detaylı Başarıda İç Disiplin. Herkes insanlığı değiştirmeyi düşünür. Ama kimse önce kendini değiştirmeyi düşünmez.
Başarıda İç Disiplin Herkes insanlığı değiştirmeyi düşünür. Ama kimse önce kendini değiştirmeyi düşünmez. İÇ DİSİPLİN NEDİR? Her zaman yaptığınız veya yapmak zorunda olduğunuz işleri iki şekilde yaparsınız: Detaylı ŞAHISLAR: Anne:Zişan, Baba:Orhan, Abla:Fehiman, Abla:Güzin, Abi:Osman, Küçük Kardeş:Fikret
ŞAHISLAR: Anne:Zişan, Baba:Orhan, Abla:Fehiman, Abla:Güzin, Abi:Osman, Küçük Kardeş:Fikret (ZİL ÜSTÜSTE ÇALAR) Fehiman:Kimooo? Güzin:Benim abla. (KAPI AÇILIR) (Heyecanlı)Müjdemi ver müjdemi ver. Fehiman:(Heyecanlı)Mektup,mektup Detaylı ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΟ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟ ΔΟΚΙΜΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΕΞΙ ( 6 ) ΣΕΛΙΔΕΣ
HEM DÜŞÜNECEĞİZ, HEM ÖĞRENECEĞİZ HEM DE SÜRPRİZ HEDİYELER KAZANMA ŞANSINA SAHİP OLACAĞIZ. Sorular her ay panolara asılacak ve hafta sonuna kadar panolarda kalacak. Öğrenciler çizgisiz A5 kâğıdına önce Detaylı Eylemlerin, eylemsilerin, sıfatların ve zarfların anlamlarını çeşitli yönden etkileyen sözcüklere zarf denir. Ör. Büyük lokma ye: büyük konuşma. Ör.
Eylemlerin, eylemsilerin, sıfatların ve zarfların anlamlarını çeşitli yönden etkileyen sözcüklere zarf denir. Eylem ve eylemsilerin anlamalarını durum yönünden tamamlayan zarflardır. Eylem ya da eylemsiye Detaylı ISBN : 978-605-65564-3-2
2012-2013 Türkçe Ortak Sınavı Lise Hazırlık Sınıfı AÇIKLAMALAR 1. Soruların cevaplarını kitapçıkla birlikte verilecek optik forma işaretleyiniz. 2. Cevaplarınızı koyu siyah ve yumuşak bir kurşun kalemle Detaylı OKUMA ANLAMA ANLATMA. 1 Her yerden daha güzel olan yer neresiymiş? 2 Okulda neler varmış? 3 Siz okulda kendinizi nasıl hissediyorsunuz?
1. Bölüm Uçağın kalkmasına bir saat vardı. Birkaç dakika içinde kapıya çağırılacaklardı. Eğer yapacaksa, şimdi yapması gerekiyordu. Tim ayağa kalktı. İpi çekti. Grk ayağa kalktı, JFK Uluslararası Havaalanı Detaylı ΣΔΛΙΚΔ ΔΝΙΑΙΔ ΓΡΑΠΣΔ ΔΞΔΣΑΔΙ. ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 2 ώρες ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 24 Μαΐοσ 2011 ΣΟ ΔΞΔΣΑΣΙΚΟ ΓΟΚΙΜΙΟ ΑΠΟΣΔΛΔΙΣΑΙ ΑΠΟ 8 (ΟΚΣΩ) ΔΛΙΓΔ. Τπογραφή καθηγητή:
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΠΟΤΡΓΔΙΟ ΠΑΙΓΔΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΣΙΜΟΤ ΓΙΔΤΘΤΝΗ ΜΔΗ ΔΚΠΑΙΓΔΤΗ ΚΡΑΣΙΚΑ ΙΝΣΙΣΟΤΣΑ ΔΠΙΜΟΡΦΩΗ ΣΔΛΙΚΔ ΔΝΙΑΙΔ ΓΡΑΠΣΔ ΔΞΔΣΑΔΙ ΜΑΘΗΜΑ: ΣΟΤΡΚΙΚΑ ΕΠΙΠΕΔΟ: Γ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 2 ώρες ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 24 Μαΐοσ 2011 Detaylı Doğuştan Gelen Haklarımız Sadece insan olduğumuz için doğuştan kazandığımız ve tüm dünyada kabul gören yani evrensel olan haklarımız vardır.
Dersin Adı Tema Adı Kazanım Konu Süre : İnsan Hakları, Yurttaşlık ve Demokrasi : İnsan Olmak : Y4.1.2. İnsanın doğuştan gelen temel ve vazgeçilmez hakları olduğunu bilir. : Doğuştan Gelen Haklarımız : Detaylı şimdi sana işim düştü. Uzat bana elini de birlikte çocuklara güzel öyküler yazalım.
KÜÇÜK KALBİMİN İLK REHBERİNİN BU GÜNÜME UZATTIĞI HAYAT YOLU Nereden geliyor bitmek tükenmek bilmeyen öğrenme isteğim? Kim verdi düşünce deryalarında özgürce dolaşmamı sağlayacak özgüven küreklerimi? Bazen, Detaylı Kızım, evde köpek. bu köpeği eve? dedi. annesi. Zaten hep beni suçlarsın! dedi Cimcime. Mıyk! diye sızlandı köpek. Hemen gidecek bu köpek!
ANOREKTAL MALFORMASYON DERNEĞİ www.armtr.org Yazan: Billur Demiroğulları Çizen: Yasemin Erdem Kontrol: Özlem Küçükfırat Bilgi (Çocuk Gelişim Uzmanı) Bu hikaye kitabının her türlü yayın hakkı Anorektal Detaylı Türkçe Dil Etkinlikleri Sanat Etkinlikleri Oyunlar Müzik Bilim Etkinlikleri
5 YAŞ AYIN TEMASI Cinsiyetim, adım, fiziksel özelliklerim nelerdir? Vücudumuzun bölümleri ve iç organlarımız nelerdir? Ne işe yarar? İskelet sistemi nedir? Ne işe yarar? Aile nedir? Aileyi oluşturan bireylerin Detaylı Kızla İlk Buluşmada Nasıl Sohbet Edilir? Hızlı Bağ Kurma Teknikleri
1 Kızla İlk Buluşmada Nasıl Sohbet Edilir? Hızlı Bağ Kurma Teknikleri Bugün kızla tanışma anında değil de, flört süreci içinde olduğumuz bir kızla nasıl konuşmamız gerektiğini dilim döndüğünce anlatmaya Detaylı ABDULLAH ALİYE CAN ANAOKULU ÇİÇEKLER SINIFI ARALIK AYI BÜLTENİ
ABDULLAH ALİYE CAN ANAOKULU ÇİÇEKLER SINIFI ARALIK AYI BÜLTENİ BELİRLİ GÜNLER VE HAFTALAR İnsan Hakları ve Demokrasi Haftası Yerli Malı Haftası Yeni yıl (31 Aralık-1 Ocak) GÜNE BAŞLAMA ETKİNLİKLERİ Oyun Detaylı ΕΘΝΙΚΟ & ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΑΣΙΑΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ Μάθηµα : ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ II ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΣΤΟΝ
ΕΘΝΙΚΟ & ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΑΣΙΑΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ Μάθηµα : ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ II ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΟΡΙΚΟ ΛΟΓΟ (70005Γ) DİNLEME İSTEKLER (9) Metinleri dinleyelim Detaylı zaferin ve başarının getirdiği güzel bir tebessüm dışında, takdir belgesini kaçırmış olmanın verdiği üzüntü. Yanımda disiplinli bir öğretmen olarak bilinen ama aslında melek olan Evin Hocam gözüküyor, Detaylı HİKÂYELERİMİZ FEN VE MATEMATİK ETKİNLİĞİ
HİKÂYELERİMİZ Annecim Anneler günü Paf ile Puf Tasarruflu olmalıyız İlk hediyem Dinozorun Evi İki inatçı keçi Karne heyecanı Geri dönüşüm Uzun zürafa Becerikli karınca Rapunzel Kırmızı başlıklı kız Hansel Detaylı Asuman Beksarı. Türkiye nin İlk ve Tek Kadın Karides Yetiştiricisi. Yaşamdan Kesitler Sema Erdoğan. J. Keth Moorhead
Yaşamdan Kesitler Sema Erdoğan Türkiye nin İlk ve Tek Kadın Karides Yetiştiricisi Asuman Beksarı J. Keth Moorhead Hiç kimse başarı merdivenlerini elleri cebinde tırmanmamıştır. sözünü Asuman Beksarı için Detaylı 12.06.2008 16:48 FİLİZ ESEN-BİROL BAŞARAN
12.06.2008 16:48 FİLİZ ESEN-İROL AŞARAN : Efendim : İyiyim sağol sen nasılsın : Çalışıyorum işte yaramaz birşey yok : Kim yazmış bunu : Kim yazmış bunu Milliyet te : Yani sen sen birşey yollamış mıydın Detaylı 5.SINIF TÜRKÇE (GENEL DEĞERLENDİRME TESTİ) almıştır?
5.SINIF TÜRKÇE (GENEL DEĞERLENDİRME TESTİ) Öğle üstü bir cip gelip obanın çadırları önünde durdu. Çocuklar hemen çevresinde toplaştılar. Cipten önce veteriner, sonrada kaymakam indi. Obanın yaşlıları hemen Detaylı Kulenizin en üstüne koşup atlar mısınız? Tabii ki, hayır. Düşmanınıza güvenip onun söylediklerini yapmak akılsızca olur.
33 Ders 4 Günah Bir dostunuzun size, içi güzel şeylerle dolu ve bütün bu güzelliklerin tadını çıkarmanız için bir saray verdiğini düşünelim. Buradaki her şey sizindir. Dostunuzun sizden istediği tek şey, Detaylı 3 YAŞ AYIN TEMASI. Cinsiyetim, adım, özelliklerim, görünümümdeki değişiklikler nelerdir?
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑ: ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΕΠΙΠΕΔΟ: B ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 2 ώρες ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: Detaylı I. BÖLÜM. Sayı, insan nefsinde birliğin tekrarından kaynaklanan manevi hayaldir. İhvan-ı Safa (Saflık Kardeşleri)
KISKANÇLIK KRİZİ > > ADAM - Kiminle konuşuyordun? > > KADIN - Tanımazsın. > > ADAM - Tanısam sormam zaten. > > KADIN - Tanımadığın birini neden soruyorsun? > > ADAM - Tanımak için. > > KADIN - Peki... Detaylı ΣΔΛΙΚΔ ΔΝΙΑΙΔ ΓΡΑΠΣΔ ΔΞΔΣΑΔΙ. ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 2 ώρες ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 24 Μαΐοσ 2011 ΣΟ ΔΞΔΣΑΣΙΚΟ ΓΟΚΙΜΙΟ ΑΠΟΣΔΛΔΙΣΑΙ ΑΠΟ ΔΠΣΑ (7) ΔΛΙΓΔ. Τπογραφή καθηγητή:
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΠΟΤΡΓΔΙΟ ΠΑΙΓΔΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΣΙΜΟΤ ΓΙΔΤΘΤΝΗ ΜΔΗ ΔΚΠΑΙΓΔΤΗ ΚΡΑΣΙΚΑ ΙΝΣΙΣΟΤΣΑ ΔΠΙΜΟΡΦΩΗ ΣΔΛΙΚΔ ΔΝΙΑΙΔ ΓΡΑΠΣΔ ΔΞΔΣΑΔΙ ΜΑΘΗΜΑ: ΣΟΤΡΚΙΚΑ ΕΠΙΠΕΔΟ: B ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 2 ώρες ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 24 Μαΐοσ 2011 Detaylı Ben gid-iyor-muş-um git-mi-yor-muş-um. Sen gid-iyor-muş-sun git-mi-yor-muş-sun. O gid-iyor-muş git-mi-yor-muş. Biz gid-iyor-muş-uz git-mi-yor-muş-uz
ÜNİTE 4 Şimdiki Zamanın Rivayeti Ben gid-iyor-muş-um git-mi-yor-muş-um Sen gid-iyor-muş-sun git-mi-yor-muş-sun O gid-iyor-muş git-mi-yor-muş Biz gid-iyor-muş-uz git-mi-yor-muş-uz Siz gid-iyor-muş-sunuz Detaylı Ö.Ç BİLFEN ANAOKULU 5 YAŞ GRUBU GÜNLÜK EĞİTİM PROGRAMI 20 EKİM 2014-24 EKİM 2014
Ö.Ç BİLFEN ANAOKULU 5 YAŞ GRUBU GÜNLÜK EĞİTİM PROGRAMI 20 EKİM 2014-24 EKİM 2014 20 EKİM 2014 PAZARTESİ SERBEST ZAMAN ETKİNLİĞİ: Çocuklarla selamlaşıldı. Öğretmen rehberliğinde çocukların tercihine göre Detaylı ÇEVREMİZ VE BİZ 1.park 2.büfe 3.okul 4.banka 5.otel 6.market 7.alışveriş merkezi 8.kafe 9.hastane 10.köprü 11.nehir 12.kafe 13.spor salonu 14.
ΕΘΝΙΚΟ & ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΑΣΙΑΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ Μάθηµα : ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ II ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΟΡΙΚΟ ΛΟΓΟ (70005Γ) ÇEVREMİZ VE BİZ 1.park 2.büfe 3.okul Detaylı YÜKSEL ÖZDEMİR. - şiirler - Yayın Tarihi: 11.10.2007. Yayınlayan: Antoloji.Com Kültür ve Sanat
- şiirler - Yayın Tarihi: 11.10.2007 Yayınlayan: Antoloji.Com Kültür ve Sanat Yayın Hakkı Notu: Bu e-kitapta yer alan şiirlerin tüm yayın hakları şairin kendisine ve / veya yasal temsilcilerine aittir. Detaylı ANKARA ÜNİVERSİTESİ GELİŞTİRME VAKFI OKULLARI ÖZEL LİSESİ 2011-2012 ÖĞRETİM YILI I. DÖNEM 11-A SINIFI MF GRUBU DİL VE ANLATIM DERSİ I
ANKARA ÜNİVERSİTESİ GELİŞTİRME VAKFI OKULLARI ÖZEL LİSESİ 2011-2012 ÖĞRETİM YILI I. DÖNEM 11-A SINIFI MF GRUBU DİL VE ANLATIM DERSİ I. YAZILI SINAVI SORULARI Öğrencinin Adı ve Soyadı : Sınıfı: Numarası: Detaylı Anneye En Güzel Hediye Olarak Ne Alınması Gerekir?
Anneye En Güzel Hediye Olarak Ne Alınması Gerekir? Hayatımızın en değerli varlığıdır anneler. O halde onlara verdiğimiz hediyelerinde manevi bir değeri olmalıdır. Anneler için hediyenin maddi değeri değil Detaylı Çok Mikroskobik Bir Hikâye
Çok Mikroskobik Bir Hikâye ÜMMÜŞ PÖRTLEK İlköğretim Okulu nda sıradan bir ders günüydü. Eğer Hademe Kazım, yine bir gölgelikte uyuklamıyorsa, birazdan zil çalmalıydı. Öğretmenimiz, gürültü yapmadan toplanabileceğimiz Detaylı Dersler, ödevler, sınavlar, kurslar... Dinlence günlerinde bile boş durmak yoktu. Hafta sonu gelmişti; ama ona sormalıydı.
Dersler, ödevler, sınavlar, kurslar... Dinlence günlerinde bile boş durmak yoktu. Hafta sonu gelmişti; ama ona sormalıydı. Üstüne, günlerin yorgunluğu çökmüştü. Bunu ancak oyunla atabilirdi. Canı oyundan Detaylı Son Matine Senaryo : Ali CEYLAN 0535 369 71 72
Son Matine Senaryo : Ali CEYLAN 0535 369 71 72 SAHNE 1 SİNEMA MÜDÜRİYETİ / İÇ / GÜN Sinema müdürü Yılmaz bey herzaman ki gibi gözlükler gözükde, gazatesini okumaktadır.biraz sonra telefon çalar. Telefon Detaylı PİNOKYO EĞİTİM KURUMLARI MART AYI AYLIK EĞİTİM PROGRAMI 1. HAFTA
1. HAFTA TARİH : 01 MART 2016 04 MART 2016 KONU : YEŞİLAY 1- Yeşilay nedir? Ne işe yara? Faaliyetleri nelerdir? Nefes akciğer yapalım. Vücudumuzu 2- Sigara ve alkolün zararlarını hep birlikte öğrenelim Detaylı * Balede, ayak parmakları ucunda dans etmek. [Ç.N.] ** Balede, ayaklarını birbirine vurarak zıplamak; antrşa şeklinde okunur. [Ç.N.
New York ta bugün kar yağıyor. 59. Cadde deki evimin penceresinden, yönetmekte olduğum dans okuluna bakıyorum. Bale kıyafetlerinin içindeki öğrenciler, camlı kapının ardında, puante * ve entrechats ** Detaylı Öykü ile ilgili bitişik eğik yazı ile 5N1K soruları üretip çözünüz. nasıl : ne zaman:
Hafta Sonu Ev Çalışması BALON Küçük çocuk, baloncuyu büyülenmiş gibi takip ederken, şaşkınlığını izleyemiyordu. Onu hayrete düşüren şey, "Bizim eve bile sığmaz" dediği o güzelim balonların adamı nasıl Detaylı Sosyal Ajan. Melek mi Şeytan mı? ÖYKÜ. Marka Uzmanı GİZEM. Kokusunda Davet var ÖZKAN
Sosyal Ajan Marka Uzmanı GİZEM Melek mi Şeytan mı? ÖYKÜ Kokusunda Davet var ÖZKAN Y eni yepyeni bir dergiyle karşınızdayız. Sosyal medyada tanımanız gereken, takip etmeniz gereken kişileri mercek altına Detaylı Şimdi Okullu Olduk İlkokul 1. Sınıf
--KURALLI CÜMLE: İş, hareket, oluş bildiren sözcükler cümlenin sonunda yer alıyorsa denir. Örnek: Mustafa okula erkenden geldi. ( Kurallı cümle ) --KURALSIZ (DEVRİK) CÜMLE: Eylemi cümle sonunda yer almayan Detaylı EZBERLEMİYORUZ, ÖĞRENİYORUZ. Hafta Sonu Ev Çalışması KURABİYE HIRSIZI
Hafta Sonu Ev Çalışması KURABİYE HIRSIZI Bir akşam vakti bir kadın havaalanında uçağının kalkış saatini bekliyordu. Daha epeyce zaman vardı. Kadın bir süre havaalanındaki dükkanları dolaştı. Sonunda, kendine Detaylı TEST. 7. Dişer ne zaman fırçalanmalıdır? A. Yemeklerden sonra B. Okuldan gelince C. Evden çıkmadan önce
PEPE NİN HİKAYESİ Pepe, herkesin olmak isteyeceği türden bir insandı. Her zaman neşeli olup, her zaman, söyleyeceği pozitif bir şey vardı. Birisi istediğinde hemen gidiyor, daima : Daha iyisi olamaz! diye Detaylı TÜRKÇE. NOT: 1. 2. 3. soruları yukarıdaki metne göre cevaplayınız. cümlesinin sonuna hangi noktalama işareti konmalıdır?
TÜRKÇE Hiçbir zaman elinde sapan olan bir arkadaşım olmadı. Daha doğrusu, öyleleri ile arkadaşlık yapmadım. Çünkü minicik bir kuşun canına kıyarken acıma duygusu olmayan kişi, zor duruma düşene elini uzatmaz. Detaylı Hedefler belirlendi. Saat on.
Bölüm Hedefler belirlendi. Saat on. En yakın arkadaşımın sesi, Thames Nehri üstünden esen rüzgâr kadar soğuktu. Beş yüz metre ötedeki Londra Kulesi nin antik duvarları kadar kararlıydı. Gecenin kararmakta Detaylı Şef Makbul Ev Yemekleri'nin sahibi Pelin Tüzün Quality of magazine'e konuk oldu
Şef Makbul Ev Yemekleri'nin sahibi Pelin Tüzün Quality of magazine'e konuk oldu Hayallere inanmam, insan çok çalışırsa başarır Pelin Tüzün, Bebek te üç ay önce hizmete giren Şef makbul Ev Yemekleri nin Detaylı Sihirli Çaydanlık Resimleyen: Reha Barış
Sihirli Çaydanlık Resimleyen: Reha Barış MERAKLI KİTAPLAR 2. B A S I M Her çocuk yaşama, yaşamını devam ettirme ve gelişme hakkına sahiptir! Her çocuk yaşama, yaşamını devam ettirme ve gelişme hakkına Detaylı Otistik Çocuklar. Berkay AKYÜREK 7-B 2464
Otistik Çocuklar Otistik olmak normal insan olmaktan çok farklı değildir aslında, sadece günlük ihtiyaçlarını karşılayamıyorlar. Yani bizim kendi başımıza yapabildiğimiz (yemek yeme, kıyafet giyme, oyun Detaylı 28 / 08 / 2015. Sevgili Arkadaşlar,
28 / 08 / 2015 K A M P R A P O R U Sevgili Arkadaşlar, Bu raporu, kamp sırasında ve sonunda ayrıntılı olarak doldurup en kısa sürede GENÇTUR a getiriniz. Raporda gözünüze çarpan eksiklikleri ve kamp raporunda Detaylı ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΟ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟ ΔΟΚΙΜΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ 6 (ΕΞΙ) ΣΕΛΙΔΕΣ
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑ: ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΕΠΙΠΕΔΟ: A ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 2 ώρες ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: Detaylı SÖZCÜKTE ANLAM. Gerçek Anlam Yan Anlam Mecaz Anlam Terim Anlam Sözcükler Arası Anlam İlişkileri Anlam Olayları Söz Öbeklerinde Anlam
SÖZCÜKTE ANLAM 1 Gerçek Anlam Yan Anlam Mecaz Anlam Terim Anlam Sözcükler Arası Anlam İlişkileri Anlam Olayları Söz Öbeklerinde Anlam BADEM AÐACI İlkbahar gelmişti. Hava bazen çok güzel oluyordu. Güneş Detaylı SİBELANNE ANAOKULU MAYIS AYI BÜLTENİ ÇALIŞKAN ARILAR SINIFI
SİBELANNE ANAOKULU MAYIS AYI BÜLTENİ ÇALIŞKAN ARILAR SINIFI ULAŞIM VE TRAFİK HAFTASI * Trafiğin tanımı yapıyoruz(yayalar,taşıtlar vb.) *Trafik işaretlerini öğreniyoruz. Trafik polisinin görevlerini öğreniyoruz. Detaylı KILIÇDAROĞLU K.MARAŞ'TA
KILIÇDAROĞLU K.MARAŞ'TA Chp Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu, Kahramanmaraş ın Elbistan İlçesi nde siyaseti sadece insan için yaptıklarını, iktidara gelmeleri halinde terörü sonlandırıp ülkeye huzuru getireceklerini Detaylı UYGULAMA 1 1. Aşama Şimdi bir öykü okuyacağım, bakalım bu öykü neler anlatıyor?
ALAY ETME Amaç : Başkalarına saygı duymayı öğrenme.alay etme ile baş edebilme becerisini kazandırma Düzey : 1. sınıf ve üstü Materyal: Uygulama 1 için:yazı tahtası, kağıt, kalem, Uygulama 2 : Kuklalar,oyuncak Detaylı TATÍLDE. Biz, Ísveç`in Stockholm kentinde oturuyoruz. Yılın bir ayını Türkiye`de izin yaparak geçiririz.
Yayınevi Sertifika No: 14452 Yayın No: 220 HALİM SELİM İLE 40 HADİS Genel Yayın Yönetmeni: Ergün Ür Yayınevi Editörü: Ömer Faruk Paksu İç Düzen ve Kapak: Cemile Kocaer ISBN: 978-605-9723-51-0 1. Baskı: Detaylı Gece geç saatlere kadar öykü dosyalarımı elden geçirmiş, yorulmuştum. Yattıktan sonra sık sık uyanmıştım.
EKRAN KAÇKINLARI Gece geç saatlere kadar öykü dosyalarımı elden geçirmiş, yorulmuştum. Yattıktan sonra sık sık uyanmıştım. Evde birileri dolaşıyor, sessizce sağı solu karıştırıyorlar sanmış, kalkıp bütün Detaylı TV LERDEKİ PROGRAMLARA ÇIKANLAR KURAN OKUMASINI BİLMİYOR
Site İsmi : Zaman 53 Tarih: 10.05.2012 Site Adresi : www.zaman53.com Haber Linki : http://www.zaman53.com/haber/14544/camilerin-ayaga-kalkmasi-lazim.html --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Detaylı Einstufungstest / Seviye tespit sınavı