Toplam 42615 sonuçtan 42321 - 42340 arası görüntüleniyor.
Ölümcül Oyuncaklar Serisi 5 Kayıp Ruhlar Şehri
New York Times çoksatarı "Ölümcül Oyuncaklar" serisi devam ediyor. Tabii Jace, Clary ve Simon'ın başındaki tehlikeler de... Jace'le Clary yeniden karşılaştığında, Clary korkunç gerçekle yüzleşti. İblis Lilith'in büyüsü altındaki Jace, kötülüğün hizmetkarı olmuştu. Gölge Avcıları şimdi ne yapacaktı? Kaybedilen geri istenebilir miydi? Aşk için ödenecek bedel, ne olabilirdi? Günah ve kurtuluş işbirliği yaptığında, kime güvenmek gerekirdi? (Tanıtım Bülteninden)
Ölümcül Oyuncaklar Serisi 6 Cennet Ateşi Şehri
Siyah, gece boyu avlanmanın rengi Beyaz, ölümün ve yasın Altın rengi, gelinlikler içindeki bir gelinde güzel Ve kırmızı, büyüyü tersine çevirmeye özel - Gölge Avcısı Çocuk Şiiri Dünyayı sarsan kült seri "Ölümcül Oyuncaklar"ın merakla beklenen bu baş döndürücü finalinde, Clary ve arkadaşlarışimdiye dek karşılarına çıkan en acımasız düşmanla savaşacak: Clary'nin ağabeyi. Sebastian Morgenstern çoktan harekete geçti. Cehennem Kupası'nın gücüyle Gölge Avcıları'nı karanlık avcılara dönüştürüyor. Aileleri ve âşıkları birbirinden ayıran bu karanlık yaratıklarla Sebastian'ın ordusu gitgide genişliyor. Köşeye sıkışan Gölge Avcıları, Idris'e çekilse de Alicante'nin meşhur iblis kuleleri bile onları Sebastian'ın gazabından uzak tutacak güçte değil. Üstelik Ne filimler, Idris'te kapana kısılmışken dünyayı iblislerden kim koruyacak? Ne filimler'in hayal bile edemeyeceği kadar büyük bir ihanet açığa çıkarken Clary, Jace, Isabelle, Simon ve Alec'in kaçmaktan başka çaresi yok. Daha önce hiçbir Gölge Avcısı'nın ayak basmadığı ve giden hiçbir canlının geri dönemediği iblis topraklarının derinliklerine yolculuk etmek zorunda kalsalar da... Dünyanın kaderi üzerine girişilen bu korkunç savaşta aşk feda edilecek ama ölüm yine de payına düşeni almadan gitmeyecek! (Tanıtım Bülteninden)
Felsefeye Giriş Siyaset Felsefesi
Evet belki çok yalnızım. Evet belki çok yaralandım. Evet belki kendi kabuğuma çekildim. Evet belki artık insanlara güvenmek istemiyorum. Evet belki dışardan bakıldığında, umursamaz biriyim. Evet hakkımda ne düşünürseniz düşünün ilgilenmiyorum. Ben sadece tek bir cevap bekliyorum, siz değer verdiklerim ben ağlarken neredeydiniz? Bazen bittiğine değil, verdiğin değeri hak etmediğine şahit olduğun için ağlarsın. Bazen gittiğine değil, yarınların hayalini onsuz kuramazken, onun bir başkasına 'hiçbir şey yaşanmamış' gibi dokunacak kadar ucuz olduğuna ağlarsın. Bazen yarım kaldığına değil, doğru sandığının koca bir yanlıştan ibaret olduğuna ağlarsın. (Tanıtım Bülteninden)
Seslendiren: Burcu Hamutçu
&#8220;Türkiye&#8217;de kadınların DNA&#8217;larına kodlanmış olan evlenme saplantısı, ne yazık ki bizim ailede daha yoğun. Millete ailesinden genetik miras olarak mavi göz kalır, bize bu evlenme saplantısı kalmış. &#8216;Sinek kadar eri olanın dağ kadar feri olurmuş&#8217; atasözü, anneannem Peyker&#8217;in lafıdır. Yani o sözü söyleyen ata, bizzat benim anneannem. Sözün özü, kocan varsa varsın, yoksa da geçmiş olsun. Hele ki bir de 30&#8217;una gelip de bekâr kaldıysan bu dünyada yatacak yerin yok!&#8221; Evli misin? Ya nişanlı? Sevgilin var mı? O da mı yok! Yaş kaç? Hmm. Anlaşıldı. Sen en iyisi bu kitabı bir oku. Yalnız değilsin Türk kızı! Senden çok var &#8211;ay bunu da yanlış anlayıp trip atarsın sen şimdi. Yok, öyle demek istemedik. Ailen, çevren, eşin-dostun-arkadaşınkankan, hepsi evlilik lafı ediyor değil mi? Ama zor iş. Koca bulmak ÇOK zor iş arkadaş&#8230;
AÖF Etkili Konuşma Teknikleri
Uluslararası İlişkiler Dönem 8
Seslendiren: Yasemin Canbolat
Seslendiren: Zuhal Ürgüplü
&#8220;Ayrılığı seçtin mi her şeyi götüreceksin yanında. Geriye hiçbir şey kalmayacak. Söylenmemiş sözler kalmamalı bıraktığın yerde ki ben en çok onları duydum. Gittin mi adamakıllı gideceksin. Hiçbir özlem kalmayacak dönüşleri emziren. Demem o ki dönecekmiş gibi gitmeyeceksin. Büyük git gideceksen uçsuz bucaksız, dursuz duraksız git. Telefonun numaraları sesime düşmemeli, yolların yoluma değmemeli. Hiçbir anıya, hiçbir dizeye, hiçbir şarkıya yenilmemeli ayrılık. Şiirler okununca unutulmalı, hasret dokununca uyutulmalı. Gece inmişken ayak parmaklarına kadar, yahut gün doğarken&#8230; Yatağının diğer yastığındaki boşluk tecavüz ederken gözlerine, ne bileyim tek başına yiyeceğin sofrana iki kişilik servis açtığında susacaksın, duracaksın... Gitmenin hakkını vereceksin. Ayrılık gurur duymalı seninle. Gidensen, sözün ayaklarına geçiyorsa, ayakların yakınımdan geçmeyecek! Ayrılığı seçtin mi büyük olacak ayrılık! Ayrılığı seçtin mi?...
Seslendiren: Didem Önem
Bir gün taylarla epeyce itişip kakıştıktan sonra, annem şikâyetçi bir sesle beni yanma çağırdı. 'Şimdi sana söyleyeceklerime dikkatle kulak vermeni istiyorum," dedi. "Burada yaşayan tayların hepsi çok iyi, ama araba atı onlar. Bu yüzden de iyi terbiye edilmemişler. Oysa sen çok soylu bir aileden geliyorsun ve iyi terbiye gördün. Seniri babanın buralarda çok iyi bir ismi vardı. Büyükbaban iki kez Newmarket Kupası'm almıştı. Büyükannen ise benim tanıdığım en iyi nuylu attı. Aynca beni de hiç çifte atarken ya da birini ısırırken görmedin, sanırım. "Büyüyünce nazik ve iyi biri olmam ve asla yanlış şeyler öğrenmemeni diliyorum. îşini yaparken iyi niyetli ol. Tırısta giderken ayağını kaldır ve oyun oynarken bile sakın kimseye çifte atma, kimseyi ısırma." Annemin Öğüdünü hiç unutmadım.
Seslendiren: Müge Turunç
Bir insanın, hayal edilebilecek her avantaja sahip olarak büyüdüğü halde, neden hayattaki en basit şeylerin bile üstesinden gelemediğini hiç merak ettiniz mi? Son derece zeki olduğu halde, aynı hataları tekrarlayıp duran birisini hiç tanıdınız mı? Ancak insan deneyimini bir ruhun tekamül süreci olarak görmeye başladığımızda, yaşamlarımızı yöneten tüm bu garip kuvvetleri anlamaya başlayabiliriz. Biz kendimizi ruhsal bir uyanışı arayan insanlar olarak görürüz, oysa aslında bizler bir insan uyanışıyla başa çıkmaya çalışan ruhsal varlıklarız. Ama bu deneyimleri ilk başta aramamıza ne neden olur? Belli yaşam kalıplarını başlatan şey tam olarak nedir? Bu kalıplar davranışlarımızda neden tekrar tekrar ortaya çıkarlar? Ya bu davranış kalıplarının ardında çok daha yüksek bir amaç varsa? Ve eğer bu daha yüksek amacı tanımlamanın yollarını bulabilir ve böyle yaparak yıkıcı görünen kalıpları olumlu niteliklere dönüştürebilirsek ne olur?
"Yüzyıllık Yalnızlık'ı yazmaya başladığımda, çocukluğumda beni etkilemiş olan her şeyi edebiyat aracılığıyla aktarabileceğim bir yol bulmak istiyordum. Çok kasvetli kocaman bir evde, toprak yiyen bir kız kardeş, geleceği sezen bir büyükanne ve mutlulukla çılgınlık arasında ayrım gözetmeyen, adları bir örnek bir yığın hısım akraba arasında geçen çocukluk günlerimi sanatsal bir dille ardımda bırakmaktı amacım. Yüzyıllık Yalnızlık'ı iki yıldan daha kısa bir sürede yazdım, ama yazı makinemin başına oturmadan önce bu kitap hakkında düşünmek on beş, on altı yılımı aldı. Büyükannem, en acımasız şeyleri, kılını bile kıpırdatmadan, sanki yalnızca gördüğü olağan şeylermiş gibi anlatırdı bana. Anlattığı öyküleri bu kadar değerli kılan şeyin, onun duygusuz tavrı ve imgelerindeki zenginlik olduğunu kavradım. Yüzyıllık Yalnızlık'ı büyükannemin işte bu yöntemini kullanarak yazdım. Bu romanı dikkat ve keyifle okuyan, hiç şaşırmayan sıradan insanlar tanıdım. Şaşırmadılar, çünkü ben onlara hayatlarında yeni olan bir şey anlatmamıştım, kitabımda gerçekliğe dayanmayan tek cümle bulamazsınız." (Tanıtım Bülteninden)
Seslendiren: Fatma Senem Gülci Kurtiş