nurettin özcan : Dunyanin en zor offwidth'ini tirmanmak ve etigi korumak
Gönderen tRAD zaman: 11:11
nurettın bu yaslı adamların o efsanevı catlaklardakı ılk denemelerının cd -goruntulerı var bnde .. 1970 lerdekı tırmanıslar.. ne sımdıkı antrenman teknıklerı var nede ayakkabı vs.. sadece ve sadece ellerde bant ve tırmanma şevki.
10 Aralık 2013 13:32
Eger o goruntuleri benimle paylasmazsan...
10 Aralık 2013 13:36
abi bizde izlemek isteriz
19 Aralık 2013 11:19
Hakikaten etkileyici bir hikaye. Tırmanışın psikolojik zorluğu, buna mukabil etik ilkeler karşısında tırmanıcıların sergilediği aklıselim takdire şayan. Az önce Randall ve Whittaker'ın videosunu da izledim. Resmen dehşete kapıldım!
Fakat aklıma takılan birşey var. O da ilk paragrafta değindiğin "evlerinin bodrumuna kurdukları simulatör". Acaba bu simulatör genel bir off-width çalışma için tasarlanmış bir duvar/çatlak mı? Yoksa Century Crack'e özgü bazı ögeleri barındırıyor mu? Soruyu genelleştirirsek, bir tırmanış probleminin modelini oluşturup sonra, burada edinilen tecrübelerle rotanın aslını çıkmak ne denli kabul edilir/edilemez?
Randall ve Whittaker'a kesinlikle haksızlık etmek niyetinde değilim. Sonuçta Century Crack'in ne kadarını baştan oluşturabilirler? Değil mi? Ya da, atletizm dallarında olduğu gibi, geometrinin sabit olduğu sporlarda, herkes eşit bir antreman sürecinden geçerken iyi de, tırmanış için antreman -özellikle ilk çıkışlar için- ne denli kısıtlayıcı olmalı? Olamazsa Ockam'ın baltası gibi, iki tırmanış arasında seçim yapacaksak, "en azlık" kriterini uygularken antreman pratiğine de bakacak mıyız?
Ben bunlara yanıt bulamadım.
3 Ocak 2014 14:07
Ali, Century Crack 'a olabildigince yakin sekilde imal etmeye calismislar. Topu topu 2-3 m lik birsey aslinda ama elemanlara iyi antrenman verdigi de kesin.
Bu anlamda izledikleri bu yolu hatali bulmuyorum ben. Zira tirmanicilar yerine gore her proje icin farkli antrenmanlar izleyebiliyor, farkli ayakkabı ya da malzeme kullanabiliyorlar. Bu durumda bunlarin hepsinin "aldatma" olarak anlasilabilmesi gerekir.
Ancak fikrini de cok net sekilde hissediyor olmama ragmen, gidip rotanın "üzerinde" herhangi bir calisma yapmis olmadiklari icin kendi adima bir problem goremedim ben.
Yanlis anlasilmasin. Rotanin uzerinde "calismak" da problem degil elbette. Mevcut ornek icin konusuyoruz sadece.
3 Ocak 2014 14:25
Ancak, senin soyledigini nasil hissettigimi ifade etmem gerekirse:
Evet, bu genc tufekler deli gibi calisip, gidip rotayi tirmandilar. Onlarin bu yaklasimi ve yetenekleri takdire sayan.
Ancak Haston'un uzerinde malzemelerle, on-sight/on-fight sekilde ve baska hicbir yolu dusunmeden sadece "malzemeleri yerlestirerek" verdigi girisim de en az o denli takdire sayan. Hatta kimileri icin bazi acilardan daha degerli bile bulunabilir.
Benim kendi adima, kendi kucuk dunyamda izledigim soyle bir yol var. Cikmay, basaramadigim herhangi bir rota icin evde ozel hazirlik yapmak soyle dursun, rota uzerinde bile, asagidan yukariya ve malzeme atarak denemedigim surece, ustten emniyetli falan asla calismiyorum. Yuksek bir zorlugu ozellikle calisarak cikabilmeyi, biraz kendimi pembeliklere inandirmak olarak goruyorum. Tirmanis seviyemi de, onsight derecem olarak tanimliyorum.
Hizli gelismek isteyen bir tirmanici icin en iyi yol olmayabilir. Ama benim en cok hosuma giden bu..
3 Ocak 2014 14:34
Haklısın. Fakat işte olay bazı bölünemez ifadelere indirgendiğinde, mesela "biz century crack'i geleneksel ve serbest çıktık" deyince olay birdenbire tartışmaya açık hale gelebiliyor. Bir de tırmanış ve dağcılığın hakemsiz ve de izleyicisiz niteliği itibariyle suistimale açık olmasını düşününce... Fakat benimkisi sadece fikir jimnastiği. Kimseyi suçlayacak ya da itibarsızlaştıracak değilim :P
Rota ya da koşullara göre malzeme kullanmak gayet anlaşılır bir davranış. Sana katılıyorum. Rotanın kendisi üzerinde çalışmamış olmaları da dediğin gibi önemli bir dayanak. Dolayısıyla belki Century Crack örneği için sorduğum sorular çok elzem değil. Ama farzedelim yüksekçe bir tırmanış salonundaki duvarı ilk serbest çıkacağın rotaya tıpatıp benzetsen, sonra da "ben asıl rotayı red-point çıktım" desen nasıl karşılardık? (Rotanın kendisi üzerinde çalışmayı ilk paragraftaki iddiaların geçerliliği bakımından ihtimallerden çıkartıyorum)
Herhalde, birilerinin o rotayı hiç görmeden, bilmeden, adını duyup, bir bakmaya gelip şak diye çıkmaları durumundan sonra (Schmidt kardeşlerin Münich'den bisikletle Zermat'a gelip Matterhorn kuzey yüzünü çıkmaları gibi) onlara duyduğumuz saygı nisbetinde farklı bir değerlendirmeye tabii tutacaktık...
3 Ocak 2014 14:39
Tamamen haklisin ama dikkat et, bunlari ulu orta soyleme, millet uzerine cullanmasin! :)
3 Ocak 2014 14:44
:D Sen bekle bak 2014 neler getirecek bizlere!
iyi seneler ve yazı için teşekkürler!
3 Ocak 2014 14:52