Başlığa bakıp terörün son bulması içi temaslar başlamış, hatta bir mesafede alınmış iken bu başlık da nereden çıktı diye düşünebilirsiniz. Hemen belirteyim ki, terörün sona erdirilmesi için gerekenlerin yapılmasından yanayım. Terörün sona erdirilmesinin de iki yolu var. Birincisi emniyet güçleri ile terör örgütünün kökünün kazınması. Bu hususta 30 yıldır verilen mücadeleden bir sonuç alınamadı. Niçin alınamadığı sorusu ayrı bir tartışma konusu. İkincisi de eğer mümkün ise görüşmeler yoluyla bu işin sonlandırılmasıdır. Meseleyi görüşmeler yoluyla çözmeye kalkıştığınızda pazarlıklar, bir diğer ifade ile karşılıklı talepler gündeme gelecektir. Bunun da ötesinde görüşmeleri yapacağınız kişiler şu ya da bu şekilde geçmişte ya da halen terör örgütünün yanında yer almış kişiler olacaktır. Terör örgütü ile hiçbir bağlantısı olmayan kişilerle terörün son bulması için neyi görüşecek, müzakere edeceksiniz? Emniyet güçlerine karşı 30 yıla yaklaşan bir süreden beri silahlı mücadele verenlerle görüşmenin doğru ya da yanlış olduğunu savunanlar olacaktır. İşin başında bunu göze almak gerekiyor. Ancak, yıllardan beri 'terörist başı’,’bebek katili’ olarak nitelendirdiğiniz kişi ile görüşme yapıyorsanız, “Kesinlikle teröristlerle görüşmeyiz” demenin anlamı olmaz.
Terör örgütünün kuruluşundan itibaren bu örgütün başında bulunmuş, pek çok eylemin emrini vermiş ve bu sebeple de idam kalktığı için müebbet hapse mahkûm olmuş bir kişi ile kimler arcılığı ile olursa olsun görüşmeler yapmak, terör örgütü ile doğrudan görüşmek demektir.
Bu arada MİT ile birlikte BDP milletvekillerinin görüşmelerde aracılık ediyor olması da devletin terör örgütü ile temas ettiğini gizlemeye yetmez. Dünkü gazetelere “Apo-Kandil anlaşması bizi bağlar”, “Kandil’e mesajları biz götüreceğiz”, “Öcalan yol haritasını hükümete sundu. Bizim için isim önemli değil. Önemli olan muhatap alınmamız” başlıkları altında yansıyan BDP Genel Başkanı Selahattin Demirtaş’ın açıklamaları da gösteriyor ki, BDP-İmralı-Kandil birbirinde farklı merkezler değil. Böyle olmasaydı BDP Genel Başkanı Demirtaş, “Apo-Kandil anlaşması bizi bağlar” der miydi, diyebilir miydi?
Denebilir ki eğer terör sona erecek, barış sağlanacaksa bu görüşmeler normaldir. Ancak o zaman da Başbakan ya da bir başka hükümet üyesi her fırsatta 'Biz teröristlerle görüşmeyiz’ deme ihtiyacı duymamalıdırlar. Kaldı ki, daha kısa bir süre önce bazı BDP milletvekilleri medyanın gözü önünde teröristlerle kucaklaşmış, karşılıklı sevgi gösterisinde bulunmuşlar, bunun sonucu olarak bu milletvekillerinin dokunulmazlıklarının kaldırılması Başbakan tarafından gündeme getirilmişti. Kısacası gelinen noktada İmralı-Apo ve BDP birbirinden farklı merkezler görüntüsü vermiyorlar, böyle bir görüntü vermeye de ihtiyaç duymuyorlar. Buna bir ihtiyaç duyan iktidar partisi yetkilileri.
Tekrar belirteyim ki eğer terörün sona ermesi sağlanacaksa bu tür görüşmeler olacaktır. Ancak, hem terör örgütü başı ve mensupları ile görüşecek hem de bunu inkâr edecekseniz, ortaya çıkan görüntü inandırıcı olmaz. Bize göre bu konuda en net tavır sergileyen BDP’dir. Henüz Kandil’in nerede durduğu, Apo’nun kesin niyetinin ne olduğu, eğer barış olacaksa bunun karşılığında ne istedikleri, isteklerinin karşılanıp karşılanamayacağı bilinmiyor. Biliniyorsa da halka yansımış değil.
Terör örgütünün başı olmaktan müebbet hapsa mahkûm olmuş birisinin terörün sona erdirilmesi hususunda eğer doğru ise yol haritası belirlemiş ve bunu hükümete vermiş olması bile yukarıdan beri söylemeye çalıştıklarımızı doğrulamaya yetecektir.