Mekke - Roma Bisiklet Turu 2.Gün (Al Karak - Dana)
[FONT=arial, helvetica, verdana, sans-serif]08 Nisan 2011 Al Karak-Dana
Yolumuz üzerinde birçok köyden geçiyoruz. Bunlardan birinden geçerken bisikletim üzerinden bu fotoğrafı çekebiliyorum. Ürdün’ün % 95′i Müslüman ve birçok camii var şehirlerde ve köylerde.
Alican ise bisikletinde ki küçük sorunu gidermek ile meşgul. Yardım eden ise Ürdün’lü dostumuz Sari. Kendisi de adının Türkçe’de bir renk olduğunu biliyor. Sari ile yol boyunca keyifli muhabbetler ediyoruz. Tabi benim çok az ingilizcem ile olduğu kadarıyla. Mola da ne mi yedik? Bunu merak edenler için kısaca bahsedeyim. Bazı arkadaşlar otelde kahvaltıda yanlarına ekmek ve katık almışlar. Onları yediler, almayanlar ise kuru kayısı, hurma ve muz yedik. Rampayı çıkmak için yeterli enerjiyi bu şekilde sağlayabiliyoruz.
Yükseldikçe geride kalan manzarayı da fotoğraflamak gerekiyor. Bu foto-molalar dinlenmek için çok iyi oluyor. Güzel manzara ve sıcak hava da pedal çevirmek güzel. Rampa işin diğer kısmı tabi.
Polis dostlarımız bizleri bir an bile yalnız bırakmıyorlar. Her konuda yardımcı oluyorlar ve güzelde ingilizce konuşuyorlar. Buradan selam olsun Polis dostlarımız Ahmet ve Yunus’a… Molanın ardından rampalı yolda pedal çevirmeye devam. İnişler çıkışlar ve rüzgar bir an olsun bizi yalnız bırakmıyor. Ürdün’lü pedal dostu Sari bu defa karşımızda.
Buradan sonra muhteşem üçlüyü tamamlıyoruz. Rampa, Rüzgar ve Yağmur… Yağmur da başlıyor ve iyice sıkıcı oluyor yol. Ben ki yağmurdan nefret eden Serkan kuzu gibi pedal çeviriyorum. Eeee mecbur olunca yapacak birşey kalmıyor. bir an önce günü bitirmek için asılıyoruz pedallara. Ama rampa bitmek bilmiyor. Yağmur bir şiddetlenip, bir azalıyor. Son 4 km’ye ulaşıyoruz ve güzel bir iniş bizi bekliyor. Buradan sonra Dana’ya ineceğiz ve otele yerleşeceğiz. Neyse ki yağmur duruyor ve hızla rampayı iniyoruz.
Epey üşüdüm, geceyi rahat bir şekilde geçirmek niyetindeyim. Güzel bir duş hayal ediyorum sadece rampayı inerken. Ama geldiğimiz yerler o kadar garip ki, otele varana kadar otelin nerede olduğu görünmüyor bile.
Nihayet otele varıyoruz ve bisikletlerimizi bir odaya koyduktan sonra yukarıya çıkıyoruz. Burada güzel güzel ikram edilen çaylarımızı yudumluyoruz. Çay sınırsız, verirken ise duyduğunuz kelimeler şunlar; Sugar? No Sugar? Hangisini isterseniz artık. Şekerli olan çok şekerli, şekersiz olan ise zaten normal şekerli. Ürdünlülerin damak tadı ile alakalı bir durum sanırım.
Ozzgurr, Ahmet Özcan, Nuri Kongur ve 12 kişi daha bunu beğendi.
Ah o rampalar yokmu,ama bitişi de ne sevinçli oluyor değilmi?
Paylaşım için teşekkürler.Ayaklarınıza sağlık.
Süper harika ötesi ... paylaşım için teşekkürler
Ah o rampalar yokmu,ama bitişi de ne sevinçli oluyor değilmi?Hepsini görüntüle...
Aynen Abicim, inişleri düşünmesem sanırım çıkamamda. Sevgiler... sadık1964 demiş ki:
Paylaşım için teşekkürler.Ayaklarınıza sağlık.Hepsini görüntüle...
Süper harika ötesi ... paylaşım için teşekkürlerHepsini görüntüle...
Çok çok teşekkürler arkadaşlar...
çok güzel kazasız belasız romaya kadar takipteyim paylaşımlarınız için teşekürler yarın yine görüşmek dilegiyle.
çok güzel kazasız belasız romaya kadar takipteyim paylaşımlarınız için teşekürler yarın yine görüşmek dilegiyle.Hepsini görüntüle...
Çok teşekkürler, takibiniz bizleri mutlu ediyor...
Serkan Kardeşim, ayaklarına kuvvet, tüm paylaşımın için sonsuz teşekkürler
Serkan Kardeşim, ayaklarına kuvvet, tüm paylaşımın için sonsuz teşekkürlerHepsini görüntüle...