İslam büyükleri fasık da olsa herkese merhamet eder, onların hidayete ermeleri için dua ederlerdi. Çünkü bunda sebep olana da büyük pay vardır.
Bunun için hidayet çok kıymetli olduğu gibi, hidayete sebep olmak da çok kıymetlidir. Güler yüz gösterip nasıhat etmek, Ehl-i sünnet âlimlerinin kitaplarını başkalarına vermek de, hidayete sebep olmak gibi sevaptır. Hatta kitabı alan, o kitapla amel etmemiş olsa, dalalette kalsa bile, kitabı veren niyetine göre onu hidayete kavuşturmuş gibi sevap alır. Çünkü hadis-i şeriflerde buyuruluyor ki:
“Hayrın yolunu gösteren onu işleyen gibidir.”
“Senin vasıtanla Allahü teâlânın bir kişiye hidayet vermesi, senin için üzerine güneşin doğup battığı her şeyden daha hayırlıdır.”
“Bir kâfirin hidayetine sebep olmak, kızıl develere malik olmaktan iyidir.”
“Bir insanın hidayetine sebep olan muhakkak Cennete girer.”
Hasan-ı Basri hazretleri buyurdu ki: Allahü teâlâ, Hz.Âdem'e, şu hasletlere sahip olmayı emretmiştir:
3- İnsanların ne şekilde sana davranmalarını istiyorsan, sen de onlara aynı şeyi yapmalısın! Herkes sevap kazanmak ister, Cennete gitmek ister. Cennete gitmenin bir yolu da, başkalarının Cennete gitmelerine vesile olmaktır. Hadis-i şerifte, “Kim, hidayete, doğru yola davet ederse, o yola girenlerin bütün sevapları ona da yazılır, diğerlerinin ecrinden bir şey eksilmez. Kim de, sapıklığa davet ederse, o yola girenlerin günahları, ona da verilir, o kötü yolda gidenlerin günahından da hiçbir şey eksilmez.” “Haktan bâtılı veya hidayetten dalaleti red gayesi ile, ilim öğrenmek için yola çıkan kimse, kırk yıl ibadet eden bir abid gibi ecir alır.” buyuruldu.