Ekmek yedim. Aklıma bu cümle geldi, bir kaç saat önce Bornova meydanında yürürken, yazmalıyım diye düşünürken. Yazmalıyım diye düşündüm, ne zamandır yazmıyorum, günce notları bile tutmuyorum neredeyse, yaz diye herhalde, aklım hep bulanık. Şimdi eylül, şimdi eylülü övmeliyim, ama canım istemiyor. Uyurken karabasanlara yakalanmasam yeter, eylülü herkes över. Yazmak istemiyorum aslında, çünkü 2006'da ne kadar salak olduğumu yeniden farkettim geçen gün, 2012'de de, 14'te de. Ama, ben onları sevdim mi, yoksa yazmak için mi kullandım bilmiyorum. Re hariç.
Kadınları sadece yazmak için kullanıyorum, kullanıyorum dediysem sizin gibi değil. Hiçbirşeyim sizin gibi değil, hatta benim sandığım gibi bile değil, öyle görünüyor. Aldanıyor muyum, kendimi mi kandırıyorum. Umrum değil, uykumda karabasanlara yaklanmasam yeter. Tekrar önemli, yazıya bir şiirsellik katıyor. Ama ben yazı yazmasını da, şiir yazmasını da bilmiyorum. Doğrusu, istesem ucuz şiirleri şurada karalarım da içimden de gelmiyor. Şiire de inancımı yitiriyorum bazen. Karakoç hariç.
Bak nasıl tamamladım ama yazıyı, aşkolsun.