Darbeler ve Operasyonlar Eski Türkiye’nin Habercisi
Milli irade... Seçilmiş iktidarlar için kullanılır... Muhalefet için değil...
İktidarlar, hükümetler devleti yönetmek, politikalarıyla değiştirmek ve yurttaşlarının yaşam standartını artırmak, ülkeyi büyütmek için milletten yetki alırlar.
Yetki aldıktan sonra da milletten yetki almayan kim olursa olsun operasyon çekiyorsa, (Cumhuriyet tarihi bunun sayısız örnekleriyle doludur) bunun karşısında durmak demokrat bir duruşdur.
Bugün bu ülkenin topraklarında seçilmiş bir iktidar var.
Tüm yanlışlarına, eksiklerine rağmen iktidar olan AK Parti...
Ve aynı AK Parti bugün barış projesinin mimarı... Ve aynı zamanda barış projesinin takipçisi...
AK Parti şayet otoriter cumhuriyeti, devleti değiştirmek, vesayet rejimini tasfiye etmek için girişim başlatmasıydı inanın ne bu kadar karşıtı olur nede büyük destek alırdı.
Ve Türkiye tarihinde yine at izi it izine birbirine karışıyor.
Ezberlerimizle hareket ediyoruz.
Önyargılarımızla, şabloncu düşünceyle okuyoruz tarihsel süreci.
Türkiye'nin iki büyük sorunu var. Devletin demokratikleşmesi (tabiki devletin ekonomiden çekilmesi) ve Kürt barışının gerçekleşmesi.
Ve bu iki sorun birbiri ile bağlantılı. Türkiye demokratikleşmeden Kürt sorunu çözmek, Kürt sorunu çözmeden devleti demokratikleştirmek mümkün değil.
Ve tabi ki kişi başına düşen milli geliri yükseltmeden, ekonomik istikrar sağlanmadan da bu iki temel sorunu çözmek mümkün değil.
Anlayacağınız tüm sorunlar birbirleriyle ilintili.
Yine Cumhurbaşkanını halkın seçmesi, Türkiye'yi yarı başkanlık sistemine taşıyacak ve 90 yıllık cumhuriyetin en önemli merkezinin millet iradesine teslimini sağlayacak tarihsel bir sürece doğru ilerlerken birileri sürece müdahale ediyor.
İşte buradaki temel fark şu olmalı. İktidarın yanlışlıklarını söylemek, uyarmak, demokrasiden uzaklaştığında daha çok demokrasi talebini yükseltmek.
Türkiye'de dün ve bugün yapılan operasyonlar ve darbe girişleri başarıya ulaştığında bizi ne beklediğini bilmemek için galiba aklımız peynir ekmekle yemek ve tatile göndermek gerekiyor. Aynen bazılarının yaptığı gibi.
Bugün çocuklarımız dağlarda ölmüyorsa, Cumhuriyetin asli kurucu unsuru Kürtlerle, (sadece Türkiye'de değil; Irak Kürdistanı, Suriye Kürdistanı ve İran Kürdistanı, hatta Ermenistan Kürdistanı ile) büyük ittifak kurulmaya doğru ilerlenirken yaşanan belaları görmemek için de at gözlüğü takmak gerekiyor.
Ve galiba AK Parti karşıtlığı üzerinden vesayet rejiminin tüm artıklarıyla aynı yerde buluşmak ta hayatın bir cilvesi oluyor.
Bu buluşmayı iktidar yapıyorsa biz ona da karşıyız.
AK Parti'yi vesayet rejiminin artıklarıyla yan yana geldiğinde ya da gelmeye başladığında (yeniden yargılamanın konuşulduğu bugünlerde) sesimizi yükseltmek gerekiyor. Ama bunu yaparken vesayet rejiminin artıklarıyla da yana yana düşmemek gerekiyor.
Etiketler : ak parti, darbeler, Irak Kürdistanı, suriye, türkiye, vesayet rejimi
This entry was posted on Pazartesi, Şubat 3rd, 2014 at 00:01	and is filed under Ali TARAKÇI. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.