Tacettin ELMAS-OLUMLU VE OLUMSUZLUKLARI İLE SEÇİMLER.
Türkiye bir çok bakımda önemli sosyolojik değişimlerin siyasete yansıdığı bir seçim süreci yaşadı. Olumlu ve olumsuzluklarını karşılaştıracak olursak olumlu yanları olumsuzluklarından daha fazla.
Olumsuzlukları; toplumun büyük çoğunluğu siyasi tercihlerini hala sosyal yaşamını büyük oranda etkileyen iş, güç, geçim derdi gibi nedenlerden kaynaklanan ekonomik sorunlara göre değil, tam tersine manevi yaşam alanı ile ilgili olan din, dil,( etnik ve mezhepsel köken) inançlı, inançsız, bizden, sizden gibi önceliklere göre sandığa gidip oy kullandı. Bunda da en önemli etken, son anda kamuoyu araştırmalarında AKP oylarının düşüş eğiliminde olduğunu gören cumhurbaşkanının seçim arenasına çıkıp açıktan ve doğrudan seçim propağandasını AKP adına yön vermesi oldu. Belli bir ekonomik proğram olmayınca eldeki tek seçenek daha önceden manevi yaşam ve öncelikler temelinde kutuplaştırılmış olan toplumu bu yapılaşma etrafında tek cepheye çekerek düşen oy oranın önüne geçmekti. Kabul etmek gerekir ki bunda başarılı da oldu. Bu yöntemle hem kontrolünden çıkıp muhalefet partilerinin kontrolüne geçen siyasi psikolojik havayı tekrar kendi kontrolüne aldı, hem de bu yolla düşüş eğiliminde olan oy oranlarını durdurdu. Yoksa AKP oyları daha hızlı bir düşüş eğiliminde idi.
Seçim sürecinin başlaması ile özellikle, CHP’nin ekonomik öncelikler üzerine kurulmuş olan seçim proğramının toplumun her kesiminde geniş bir şekilde olumlu ve bir o kadar heyecanla karşılanıp kabul görmesi ve psikolojik havanın diğer muhalefet partilerinin ekonomik yaşam öncelikli politikalara ağırlık vermesi ile havanın muhalefet partileri lehine dönmesi AKP’yi zorunlu olarak böylesi bir tavır almaya itti. Buna rağmen yinede istediği başarıyı yakalıyamadı. Tek başına iktidar olmayı kaybetti.
Olumlu tarafı ise; ekonomik yaşam öncelikleri üzerinde politika geliştirerek toplum sorunlarını çözmeye çalışan sol ve sosyal demokrat politikalar geliştiren sol partilerin ayrı partiler halinde de olsa ilk defa bu kadar geniş bir toplumsal tabana kavuşmalarıdır. Yani siyasal sistemin kırık olan sol ayağı artık kendi kendini onararak varlığını hissetirmeye başlamış olmasıdır. Diğer yandan yine ilk defa böylesine geniş bir şekilde toplumsal temelli siyasi politikalar üreterek psikolojik havayı etkilemiş olmasıdır. Kimileri bunu CHP, kimileri bunu HDP başardı, diyebilir. Her bir kanadın kendince eksiği yada fazlası olabilir. Zira bu ayrı bir tartışma konusudur. Önemli olan bu dönemde bir bütün olarak solun genel toplam başarısının sonuçlarının ne şekilde, nasıl toplumsal tabloya yansımasıdır. Çünkü, farklılıklar olsa da hepsinin beslenmiş olduğu sosyal taban ve politikalar aynıdır.
Seçim sonuçlarının iktidar üzerinde yarattığı en önemli gelişmede, kuşkusuz ayrıda olsalar sol politikaların giderek toplum tarafından kabul görerek iktidara alternatif olabilme ve daha da önemlisi toplumu yönetebilme algısını kazanmalarıdır.
Yedi Haziran seçimleri, bir bütün olarak siyasal sistem içerisinde örgütlenip topluma yön vermeye çalışan hem sağ, hem de sol partilere bu bakımdan çok önemli yol açmış oldu. Sağ ideoloji etrafında örgütlenerek toplumun manevi yaşam alanı üzerinde politika yapıp,
kendi maddi hayatlarına odaklanan sağ siyasal partileri ve onların siyasi temsilcilerini bundan böyle daha gerçekçi politikalar üretmeye itecek.
Sol siyasal parti ve örgütlenmelerde, iktidar olmak için ciddi anlamda demokratikleşmeyi önce kendi iç bünyelerinde, devamında toplumsal tabana yayarak iktidar olmayı topluma güven vererek, yönetebilmeyi tüm toplumsal kesimlere gösterecekler.
Bu gün çıkmaz sokağa sürüklenmiş olan yedi haziran seçim sonuçlarının en önemli nedeni zanedildiği gibi koalisyon anlayışı değil. Toplumu sadece maneyi yaşam alanı üzerinde kutuplaştırıp yönetmeye çalışan sağ siyasal anlayış ve bu anlayış temelinde geliştirilen politikalardır. Yoksa sağı ve solu ile tüm toplum kesimlerinin asıl kırmızı çizgisi aş, iş, ekmek, üretim ve paylaşım gibi ekonomik yaşamdan kaynaklanan sorunların kimin eliyle ne oranda nasıl çözülebilme sorunudur.