Kulağımızda ki, çığlıklardan utanan var mı?
Kulağımızda ki, çığlıklardan utanan var mı?	22 Ocak 2018
Bazı yazılar vardır, insanın içini acıtır ama yazmakta zorundayızdır ve yazarız da, zor da olsa yazarız.
Artık Türkiye’de birçok şeye duyarsız bir toplum halinde olduğumuz doğrudur ama konu el kadar çocukların çığlıklarıysa nasıl oluyor da, bu kadar sessiz kalabiliyoruz bunu anlamak gerçekten zor.
Yıllardır toplum olarak kız çocuklarımızın erken yaşta evlenmelerini tartıştık adına da çocuk gelinlere hayır dedik ama İstanbul’un göbeğinde bir hastanede, o çocuk gelinleri çığlıklar atarak çocuk anne olmalarının izlenmesi akla zarar bir konu değil de ne olabilir.
Sürekli kadın erkek ilişkisini tiye alarak yazılar yazdım.
Amacım sadece insanların dikkatini doğru bildiğimiz yanlışlara çekmekti, lakin bu konunun doğru, elle tutulur bir tarafı yok, tiye alınacak bir tarafı da yok, başta da dediğim gibi yazarken içimin acıdığı bir yazı bu.
Türk vatandaşı ya da değil, hiç fark etmez çocuk her dilde, her ülkede çocuktur.
Önemli olan bu suç Türkiye Topraklarında ve şehrin göbeğinde olması, birçok insanın buna göz yumması affedilemez bir durumdur.
Bir çocuğun hayali olamaz doğumhane gibi korkunç bir ortamda kendi çocukken canından can kopararak Dünya’ya can getirmek.
150 çocuk diyoruz bu bildiğimiz sayı, ya evlerde doğuran çocuklar, ya da ara sokaklarda adı sağlık kabini diye geçen ama birçok olayın tutanağı dahi tutulmayan yerlerde doğuran çocuklar, doğururken ölen çocuklar, işte tamda burada insanlığımızda utanmamız gereken bir noktada olduğumuzu hissetmiyor musunuz? Ben utanıyorum.
Bu olaylara artık dur dememizin zamanı geldi de geçti, el kadar çocukları gerdeğe sokmaya ve canların can çıkarmaya kimsenin hakkı yok.
Bu Türkiye’nin ayıbıdır, bu olaylara Türkiye’de ki bazı örümcek beyinlerin verdiği demeçler ve ön gördükleri kadınlık 9 yaşında başlar diyerek el kadar çocuklar üzerinde kurulan fanteziler den başka bir şey olamaz.
Ve en çok canımı acıtan ne oldu biliyor musunuz?
14 Yaşında doğum yapan bir çocuğun söylediği şu söz.
Ben size bir şey yapmamıştım ki, canımı niye bu kadar acıttınız.
Ve küçük çocuk o an doğum yaptığının bile farkında değil, tekrar düşünün, bu çocuk nasıl bir ilişki süreci yaşamış olabilir, ne kadar bilinçsizce tecavüze uğramış ve ne çok canı yanmış olabilir ki akıl sağlığı bile yok olmaya başlamış?
Düşünürken bile canımın ne çok acıdığını ve nefesimin nasıl kesildiğini size tarif dahi edemem, affedin beni şu an ağzıma ne kadar küfür geldiğini size anlatamam, sadece bu minik çocuklardan zevk alan ve bu çocuklara acımadan kıyanlar lanet okumak istiyorum.
AFFEDİN BİZİ ÇOCUKLAR…
Etiketler: çığlıklardan, Kulağımızda, utanan, var mı
Tarhan: “Hodri Meydan… Gelin Araştıralım var mı, yok mu?”
Hürriyet: Bakanlığın Çayırova’dan haberi var mı?