MAYOLARIN ÖYKÜSÜ – NO12: BIC
Bic’in turuncu ve beyaz renklerini omuzlarında taşıyan bisikletçiler, bir dizi prestijli zafere imza attı; ama belki de en çok, kazanamadıkları bir yarış ile hatırlanacaklar
Temmuz 1971 akşamında, Bic takımının 10 bisikletçisi kaldıkları otelin restoranında oturuyordu. İnançları yüksekti. Zira, birkaç saat önce takımın İspanyol lideri Luis Ocaña, Fransa Turu’nun 8’inci etabını kazanmıştı. Bir önceki yıl İspanya Bisiklet Turu’nu kazanan Ocaña, Puy de Dome’da kaçarak Joop Zoetemelk’in yedi saniye önünde etap galibiyetine ulaştı.
Daha da önemlisi, o zamana kadar Fransa Turu’nu iki kez kazanmış Eddy Merckx bile Ocaña’nın atağına karşılık verememişti. Merckx sadece birkaç saniye kaybetmişti ve dokuz gündür taşıdığı sarı mayoyu korumayı başarmıştı; ancak Ocaña, Merckx’in zayıf karnını bulmuştu.
“Zamanı geldi çocuklar” dedi o gece Ocaña ve devam etti: “Yamyam (Eddy Merckx’in lakabı) avına çıkacağız.”
Üç gün sonra Grenoble’dan Orcières-Merlette’e giden 134km’lik etapta Ocaña, günün erken kilometrelerinde kaçışa girmiş ve favorilerden oluşan küçük bir grup oluşturmuştu. Merckx ise kaçışa giremedi. Bitime 60km kala Ocaña solo atağını gerçekleştirdiğinde, Belçikalının sekiz dakika önünde bitiş çizgisine ulaştı ve sarı mayonun yeni sahibi oldu. Harika bir etaptı.
“Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak” yazdı Jacques Goddet köşesinde. Merckx de ilerleyen zamanda verdiği bir röportajda Ocaña için, “Kendimden şüphe etmemi sağladı” diyecekti. Merckx içinde bulunduğu duruma kendi tarzında bir reaksiyonla karşılık verdi: Bir sonraki gün etabın henüz daha başlarında atağını gerçekleştirdi ve İspanyol rakibinden iki dakika çalmayı başardı. Bu galibiyetin üzerinden henüz daha iki gün geçmişti ki, Tour’un efsane anlarına geçecek bir etap yaşandı.
Revel’den Luchon’a gidilen 215km’lik 14’üncü etapta Portet d’Aspet, Mente ve Portillon tırmanışları geçilecekti. Yedi dakika farkla Ocaña sarı mayosunu koruyordu, ancak etap öncesi duasını etmeyi unutan İspanyol endişeliydi.
Merckx bir kez daha atağını gerçekleştirdi, ama bu sefer Ocaña atağı zorlanmadan takip edebildi. Etap ilerledikçe hava kararıyordu ve nihayet şiddetli bir fırtına dağları sarstı. Yoğun yağmur ve dolu taneleri düştükçe yol çamur deryasına döndü. Frenler bir süre sonra işlevsiz hale geldi. Zirvenin etrafında şimşekler çakarken, bisikletçiler yavaşlamak için artık ayaklarını kullanmak zorundaydı. Merckx bir virajı alırken bisikletini savurdu, Belçikalıyı takip eden Ocaña o kadar şanslı değildi; duramadı ve yolun dışına çıktı. Bic takımının sportif direktörü Muarice de Muer olay yerine vardığında yıldız bisikletçisi acılar içindeydi.
“Eddy Merckx virajı alırken bisikletini savurdu, Belçikalıyı takip eden Luis Ocaña ise duramadı ve yolun dışına çıktı”
L’Equipe’in sonradan bildirdiğine göre, “Taşların ve çamurun üzerine uzanmış Ocaña acılar içerisinde haykırıyordu. Rivayete göre Ocaña, bir eliyle göğsünü tutarken, diğer eliyle kan ve toprak lekeli parçalanmış sarı mayosunu düzeltiyordu.”
Daha sonra ortaya çıktı ki, düşen Bic lideri ayağa kalkmaya çalışırken, arkadan gelen Zoetemelk ve Agostinho korkunç koşullar altında koşulan yarışın aynı noktasında bisikletlerinin kontrolünü kaybetmiş ve yerde yatan Ocaña’ya çarpmışlardı. Ocaña’nın hayatını kaybettiği yahut paralize olduğu gibi söylentiler kısa sürede kulaktan kulağa yayılmaya başlamıştı. Her iki söylenti de doğru değildi ama bir gerçek vardı ki; Ocaña’nın Fransa Turu sona ermişti. Gün sonunda Merckx yarış liderliğini ele geçirdi, ancak ertesi gün rakibine duyduğu saygıdan sarı mayoyu giymeyi reddetti.
Tek kullanımlık kalem ve çakmaklarıyla tanınan Fransız markası Bic, bisiklet dünyasına, dümeninde Raphaël Géminiani ve yıldız bisikletçisi Jacques Anquetil’in bulunduğu Ford-France-Hutchinson takımının sponsorluğunu devralarak girdi. Takım için zorlu bir ilk sezon olacağı sezonun henüz daha başlarında kesindi. Anquetil kariyerinin sonuna yaklaşmıştı ve iyi bir form seviyesinde değildi. Buna karşın, yine de sezonun başında koşulan Criterium National’i, gece üçe kadar ayakta kalmasına, sigara ve alkol tüketmesine karşın kazanmayı başarmıştı.
“Jacques Anquetil takım arkadaşları Stablinski, Riotte ve Lemeteyer’in takımlarının rakip bisikletçileri Pingeon ve Poulidor için çalışmalarından aşırı rahatsızlık duymuştu”
Anquetil’in esas odağı Giro d’Italia’ydı. Fransız bisikletçinin ikinci gününden son gününe kadar liderlik mayosunu korumasına karşın, Tireno etabında liderliği Felice Gimondi’ye tartışmalı şekilde kaybettiği Giro’yla görülmemiş bir hesabı vardı. Anquetil yorgun gözükse de, Gimondi bir yarış arabasından aldığı yardımla hem Fransız bisikletçiyi hem de diğer favorileri gerisinde bırakmıştı.
Bu arada Anquetil’in yarışta yalnız iki takım arkadaşı kalmıştı. Yarışı bırakmak zorunda kalan Bic takımının geri kalanına ne olduğu ise asla gerçekten öğrenilmedi. Anquetil’e göre takım yarışa olan ilgisini kaybetti ve bisikletçilere maaş ödemeyi kesti. Bu nedenle de domestikler birer birer evlerine dönmeyi tercih etti.
Takım içindeki atmosfer o yılki Fransa Turu sırasında daha da kötüleşti. Anquetil Tour’da yarışmadı ama yarışın ardından medyaya bolca malzeme verdi. O yılın Fransa Turu ulusal takımlarla koşulmasına rağmen, Anquetil Bic takım arkadaşları Jean Stablinski, Raymond Riotte ve Paul Lemeteyer’in ticari takımlarının en büyük rakibi Roger Pingeon (yarışı kazandı) ve Raymond Poulidor için çalışmalarından aşırı rahatsızlık duymuştu.
Montmartre’deki Perroquet Vert restoranında bir araya gelen Anquetil ve Stablinski arasında gerilim hat safhaya çıkmıştı. Anquetil, takım arkadaşlarının arasına girdi, ellerini sıkmayı reddetti ve onlara ‘fahişeler’ diye haykırdı. Eski bir dünya şampiyonu ve dört ulusal şampiyonluğu bulunan Stablinski, sezon sonunda Bic ekibinden ayrıldı.
Anquetil’in emekliye ayrılışının ardından 1970’de Ocaña takıma katıldı. Akciğer enfeksiyonun ardından 1972’de Tour’u bir kez daha terk etmek zorunda kaldıktan sonra İspanyol bisikletçi sonunda 1973’te, takımın en büyük başarısını elde ederek podyumun en üst basamağına çıkmayı başardı. Vuelta-Giro dublesinin ardından dinlenme kararı alan Merckx’in yokluğunda Ocaña, adeta yarışa hükmetti ve ilk haftanın sonunda sırtına geçirdiği sarı mayoyu Paris’e kadar koruyarak, en yakın rakibine genel klasmanda 15 dakika fark attı. Rota boyunca Bic takımı altı tanesi Ocaña’nın hanesinde yazmak üzere, sekiz etap galibiyeti elde etti.
Takım turuncu beyaz mayolarını 1974 sezonunun sonunda rafa kaldırdı. Takım tarafından kazanılan dikkat çeken başarılar arasında, büyük turlarda etap galibiyetleri, 1971 ve 1972’de Roger Rosier tarafından kazanılan Paris-Roubaix ve Tour of Flanders yarışları mevcut.
In this article:bisiklet, mayolar, mayoların öyküsü
SHIMANO SERVICE CENTER: BİSİKLET PRO