"Kadın olmaktan asla 'Tereddüt' etmeyeceğim" | NTV
Anasayfa > Haber > Sanat Haberleri > "Kadın olmaktan asla 'Tereddüt' etmeyeceğim"
"Kadın olmaktan asla 'Tereddüt' etmeyeceğim"
8 Aralık 2016 Perşembe , Ceren ALA Sanat
Hayatın gündelik işleri ruhumu esir almaya çalışırken, beni kendime unutturmaya uğraşırken ve her şeyin kendimle ilgili olduğu yanılsamasına kapılmışken uyandım. “Tereddüt” beni uykumdan uyandırdı.
Ait olduğumuzu zannettiğimiz küçük dünyanın tek dünya olduğunu düşünüyoruz. En büyük dert bizim derdimiz, en aşık biziz ve tabi ki acıların en büyüğünü çekmek için biz seçilmişiz. İnsan alışandır denir ya hep, bence insan kendisine acıyandır. O çok önemsediğimiz işlerimiz, kimliğimiz, bakış açılarımız, hayatın saf gerçeğiyle karşılaştırılınca önemini yitiriyor. İşte bende bu duyguyu uyandırdı “Tereddüt”. Tatil yapmak veya fotoğraf çekmek için gidilebilecek bir sahil kasabası, yaşı mahkemede büyütülen bir kız için lebiderya hapishaneye dönüşüyor. Annesinin artık okumayacaksın, evleneceksin dediği o küçük kız, okul önlüğünü çıkarıp gelinlik giyiyor. Sonra kadınlık giysisi büyük geliyor bedenine. Kocasının her gece üzerine binen bedeni de ağır geliyor. Hayat ağır geliyor Elmas’a. Elmas her gün temizlik yapıyor, çarşafları özenle düzeltiyor, kayınvalidesine bakıyor, yemek yapıyor. Yan baktın diye birbirlerini boğazlayan insanların dünyasında Elmas sadece 15 yaşında olmak istiyor.
Antalya’da hem ulusal hem uluslararası dalda en iyi kadın oyuncu ödülü alan Ecem Uzun’un gerçekten rolünün hakkını verdiğini düşünüyorum. Elmas’ın yaşadığı sıkıntıyı, korkuyu, çaresizliği iliklerime kadar hissettim. Ecem Uzun’un teni, saçları, yutkunurken çıkardığı ses, mutlu olduğu o kısa anlarda gözünde yanan minik ışığa kadar her şey Ustaoğlu’nun oyuncu seçiminde ne kadar doğru şeyler hissettiğini düşündürdü bana. Çok ağır bir sorumluluk yüklenmiş Uzun. Çok yaralı ve çok gerçek bir karaktere hayat vermiş. Canım yana yana, içimde bir yerlerde vicdanım üşüye üşüye, ağlaya ağlaya izledim onlu sahneleri.
Herkes birbirinin yerinde olmak istiyor, çoğu benim yerimde. Uzmanlığımı Psikyatri dalında yaptım. İdealistim. Bir sahil kasabasında çocukların psikolojik sorunlarıyla ilgileniyorum. Güzelim, akıllıyım. O zaman içimdeki bu koca boşluğun adı ne? İşte Şehnaz’ı hep böyle duydum ben. Ondan yardım bekleyen bir el vardı. Elmas’ın eli. Peki Şehnaz’ın eli kimdi? Kocası mı, başka bir adam mı, yardım ettiği çocuklar mı? Şehnaz acının görünmeyen tarafını çekiyordu. Dışarıdan iyi görünen, içeriden idare bile edemeyecek durumda olanı resmediyordu. Kadındı işte. Kendine yetse aşağılanan, yardım istese kullanılan... Hiç düşünmese bile yargılanan. İşte bu yüzden kadınlar hep yarım kalacak.