Hidrolik sistemlerin yağ deposu 1,5 - 3 mm kalınlığında asit türü bileşiklere ve korozyona dayanımlı çelik saclardan yapılmalıdır. Deponun tabanı yağın kolay boşalmasını sağlamak için eğimli olmalıdır. Emiş ve dönüş boruları depo tabanından boru çapının 22,5 katı kadar yukarıda monte edilmelidir. Ara perde, sistemden dönen yağ ile emiş borusu arasında plaka biçiminde yerleştirilen delikli bir sac malzemeden imal edilmiştir. Emiş ve dönüş boruları arasında türbülansı önleyerek yağın hızını azaltır. Filtre ise sistemden dönen yağın içindeki pislik, talaş,tortu vb. malzemeleri süzerek emiş hattından, sisteme temiz yağ gönderilmesini sağlar. 5.2.2. Yağ De posu Se çiminde Önemli Noktalar: ¾ ¾ ¾ ¾ ¾ ¾ ¾ ¾ ¾ ¾
Depo kapasitesi sistem için yeterli ölçüde olmalıdır. Büyük kapasiteli sistemlerde ısınma gerekli olacağından depoya ısıtıcı takılmalıdır. Sızıntı yapmamalıdır. Yağ seviyesini gösteren kapak bulunmalıdır. Yağ boşaltma deliği bulunmalıdır. . Depoya dönen yağın içindeki metal parçacıklarını ayırabilen mıknatıslı (manyetik) ayırıcı olmalıdır. Depoda dönüş borusu tarafında eğim olmalıdır. Boru uçları 45° eğimli kesilmelidir. Kolay sökülür takılır olmalıdır. Ekonomik olmalıdır.
Hidrolik sistemlerde depodaki yağın bulunduğu veya çalıştığı ortama göre ısıtıcı ve soğutucular gerekebilir. 5.2.3. Yağ Isıtıcıları: Hidrolik sistemin çalışma ortamına göre, bilhassa kış aylarında veya ortam sıcaklığının düşük olması durumunda, depodaki yağ sıcaklığı düşebilir. Yağ sıcaklığının sıfır derecenin altına düşmesi yağın akıcılığı azaltıp viskozitesini arttırır. Verim düşer, sistem çalışmaz. Örneğin uçaklarda hassas devre elemanları soğuk ortamlarda ısınınıncaya kadar beklenir. Şekil 5.4’ örneği görülen yağ ısıtıcıları elektrik devresi hareket alırlar. Rezistans ile ısıtma sağlanır ve sıcaklık ayarı yapılabilir. Hidrolik devreli düzenler genel olarak +80 o C ile - 50 o C arasında çalı-şabilecek şekilde tasarlanmışlardır. Yağ ısıtıcıları emiş hattına pompadan önce depo üzerine, uç kısmı depo içinde kalacak şekilde monte edilir.