Yerel seçimlere yaklaşık bir ay kaldı ama adaylarla ilgili tartışmalar sürüyor. Aday transferleri yine gündemde. En çok sözü edilen Demokratik Sol Partinin (DSP) yaptığı transferler. Yolu, Mustafa Sarıgül Şişli’de açtı. Arkasından Gaziantep’te Celal Doğan, Marmaris’te Ali Acar gibi isimler geldi. Genel seçimlere maddi olanaksızlıkları bahane ederek katılmayan DSP’nin, yerel seçimlerde 50 il ve 300 ilçede aday göstermesi söz konusu. Haziran’da bulamadıkları maddi olanakları bu kez bir yerlerden bulmuş olmalılar! Bu da gösteriyor ki, genel seçimlerde zorunluk olan mali kaynak bildiriminin, yerel seçimlerde de geçerli olması iyi olacak.
Gazeteci dostumuz Muzaffer Ayhan Kara, ODA tv’deki köşesinde, DSP Genel Başkanı Önder Aksakal’ın, 18 Kasım 2018 günü verdiği bir demeç ile aday olmak isteyenlerin 1 Aralık 2018 tarihine kadar başvurmalarını şart koştuğunu anımsattı: Aksakal, “kendi partisi içinde bir yarışa girmiş ama kazanamamışları, kendi partisinden intikam alma duygusu içinde DSP'ni kullanmalarına asla müsaade etmeyeceğiz." demiş. Son gelişmelere bakınca, “bu ne perhiz bu ne lahana turşusu” demekten başka söz kalmıyor insana!
Sayın Ecevit, kendine göre kirlenmiş siyasilerden arınmış bir oluşum olarak tasarlamıştı DSP’ni. Ama DSP, arınanların değil bölenlerin partisi haline geldi. Ne yazık!
Yukarıda değindiklerim işin DSP yanını yansıtıyor. Ama CHP yönetiminin kendisini gözden geçirmesi gerektiği de bir gerçek. 2014 yılındaki yerel seçimlerde benzer olaylar yaşanmıştı. Birçok isim CHP’ye Belediye Başkanı olarak atanmayınca, DSP’ne geçip oyları bölmüştü. Kişisel hırslar nedeniyle, ufak oy farklarıyla Menderes, Torbalı, Aliağa gibi ilçeleri yitirmişti CHP.
Toplam oylarda da düşüş yaşanmıştı bu nedenle. Bazıları, bu olumsuz durumu İzmir’de Aziz Kocaoğlu’na yıkarak işin içinden sıyrılmaya çalıştı. Bu nedenle hatalardan ders çıkarılamadı. DSP’ne geçerek partiye zarar verenlere hoşgörü ile yaklaşıldı. Disipline verilmek bir yana affedildiler. Bazıları 2015 yılındaki genel seçimlerde milletvekili listelerine bile dâhil edildi.
Bu seçimlerde de “af” mekanizması devreye girdi. İzmir İl Başkanı Deniz Yücel’in CHP’ne zarar vermiş isimleri aday olarak kabul etmeyeceğini açıklamasına karşın, Ankara merkezden yapılan müdahale ile o kişilerin başvuruları kabul edildi. Böylece DSP’ne geçişlerin önü açılmış oldu. Zamanında ilkeli, kararlı bir tutum alınsaydı insanlar takkelerine önüne alıp düşünürdü belki.
Bu sapkınlıkları teşvik eden bir olgu da, Parti ve seçim hukukunun ihlalidir. Yerel seçimlerin yapılacağı 5 yıldır belli idi. Bazı CHP yöneticileri, kişisel hırslarını, kurultay kaygılarını kenara atıp, altı ok temelli CHP ilkelerini ve Parti tüzüğünü esas alsalardı bu kargaşa yaşanmazdı.
Meclis üyeleri dâhil adaylar, Parti tüzüğünün ön gördüğü gibi ön seçim delegeleri ile ön seçim ile saptanabilirdi. Bu çok zor bir iş değildi. Zaman vardı.
Hadi ön seçim yapılamadı diyelim, eğilim yoklaması da mı yapılamazdı? Bence, böyle bir yoklama, yapanların manipüle ettiği anketlerden çok daha iyi fikir verirdi yöneticilere.
Bu konuları 31 Mart seçimlerinden sonra daha çok tartışacağız. Öyle gözüküyor!
İthal deyince kızıyorlar
Pilot kent İzmir
Tarihe saygıda insanın yeri
Kemeraltı değerli bir mücevherdir
Faciaların temelindeki boşluk