Terbiye, nezaket, görgü ve zarafet kavramlari
Forum > Köşe Yazarları > Dursun Ali Yıldırım > Terbiye, nezaket, görgü ve zarafet kavramlari
Thread: Terbiye, nezaket, görgü ve zarafet kavramlari
18.01.2010, 09:59 #1
TERBİYE, NEZAKET, GÖRGÜ VE ZARAFET KAVRAMLARI
İnsanların özel yaşamlarında ve örgüt çalışanlarının yaptıkları görevin özelliğinden dolayı nezaket ve görgü kurallarına önem vermeleri, bireysel yaşamın daha uyumlu ve düzenli olmasının yanında, örgütle halk arasında sağlıklı bir diyalogun kurulmasına yardımcı olur. İnsanlarla samimi dostça ve içten ilişkiler kurmanın koşulu, nazik ve içten davranışlar göstermektir. Kaba, kırıcı ve kaprisleri olan bir insanın, nazik davranışlar gösterip insanlarla sağlıklı ilişkiler kurması imkânsızdır. Her örgüt çalışanı görgülü, zarif, nazik, inçe, hoşgörülü sade ve dikkatli olmayı, görevini etkin bir biçimde yerine getirmenin koşulu olarak görmesi gerekir.
Sosyal yaşam çoğu zaman yazılı olmayan, fakat derlenmesi mümkün olan kuralların ayrıntılarında belirlenir. Terbiye, bu kurallarla, aile ve toplum içinde eğitilmek ve uyum gösterme alışkanlıklarıdır. Nezaket ise, terbiye sonucu geleneklere uygun, saygılı, barışçı ve dürüst bir davranışın ifadesidir.Zarafet kavramı ise,sosyal yaşamda kişilerin görünümlerinin söz, yazı ve hareketlerinin hoşa giden bir niteliğe ulaşmasıdır.Geniş kapsamı ile zarafet, zorunluluk olmadan,karşılı beklemeden,geleneklere uygun,güvenli,ölçülü,hoşgörülü,yakışık alan, yarışır, sadelik içinde,rahat ve akıcı sözler ve hareketlerle kişinin yarattığı bir etkidir.
Terbiye, eğitim, görgü, belli bir eğitimle yetişmek, iyi ahlak, nezaket ve görgü kurallarına bağlılık anlamına gelir. Görgü ve yaşam kurallarına uyup, uymamanın görünüşte büyük bir önemi yok gibi düşünülebilir, ancak görgü ve yaşam kurallarının, kanunlardan daha etkili bir yaptırım gücü vardır. O güç, insanlardaki beğenilme isteğidir. Çünkü her insanda, son derece güçlü bir kendini başkalarına beğendirme, sevilme, sayılma, itibar görme isteği vardır. İşte bu istek, kişiyi görgülü olmaya yöneltir.
Toplumda sevilen, sayılan, aranan ve sözü geçen bir insan olmamız, bu kaideleri tam olarak bilmemize ve uygulamamıza bağlıdır. Görgü insanın kendine saygı duygusunu güçlendirir ve bu saygı, güçsüzleri ezmekten alıkoyduğu gibi, kişinin dengesiz davranışlarına da mani olur. Terbiyeli kişi, kendisine saygı duyduğu için başkalarında saygı duyan kişidir.Bu öz saygı,onu kişilik zaaflarına düşmekten daima alıkoyar.Görgünün esas adı,kendine ve başkalarına karşı saygılı olmaktır.Çünkü insanı gerçek insan yapan onun davranışlarıdır.
İnsanların topluluk halinde yaşamaya başladıkları günden beri, oluşturdukları görgü kuralları, onların hayatlarını düzene soktuğu gibi hemen her zaman, aralarındaki ilişkilerde, haberleşme, yemek, giyim, ev sahipliği, misafirlik, tanışma, konuşma vs. gibi hallerde de onların insanca yaşamalarını sağlamıştır. Esasında, her şeyde olduğu gibi, görgüde de, kibarlılıkta da aşırılıktan kaçınmak en doğru hareketlerdir. Ne yaparsak yapalım, nerede olursak olalım, görünüşümüzle, davranışımızla çevremizi rahatsız etmemeyi ilke edinmek esastır. Gerçekten görgülü olmanın ilk ve önde gelen şartı budur.
Kibarlığın, inçeligin, zarafetin en değerlisi yürekten, icden gelenidir. Bununla beraber, sosyal ilişkilerde çoğu kez iyi niyetimiz ve sevgilerimiz, ne türlü davranmamız gerektiğini tayine yetmez. İşte o zaman görgü kurallarına başvurmamız gerekecektir. Bunun için de tek yol, görgü kurallarını öğrenmektir. Çünkü insanlar görgülü, terbiyeli olarak dünyaya gelmezler. Bu kurallar, sonradan yaşam boyu bir kültür içinde öğrenilir.
Nezaket ve terbiye, her yaştaki insana yakışan, onu sevimli ve saygılı kılan sihirli bir özelliğe sahiptir. Ailede, mahallede, okulda, çarşı, pazarda, toplu taşıma araçlarında, her zaman ve her yerde nazik ve terbiyeli insanlar ilgi odağı haline gelir, derhal fark edilirler. İnsanlar onlar ile birlikte bulunmaktan sıkılmaz, aksine tebessüm ve sıcak bakışlarıyla onlardan hoşlandıklarını ifade ederler.
Terbiyeli ve nazik insanların sevenleri, dostları ve çevreleri oldukça geniştir. Nezaket ve terbiyenin temelinde başkalarına iyilikte bulunmak, kimseyi üzmemek düşüncesi yatar. Karşısındakilere hep kendinden bahseden, herkesin lafını ağzına tıkayıp sürekli kendisi konuşmak isteyen, başkalarının davranışlarını eleştirmekten başka bir şey düşünmeyen kimseler, sıkıcı ve sevimsiz insanlardır. Kimse onlarla uzun zaman beraber olmak istemez, aksine, ilk fırsatta onlardan kurtulmanın bir yolunu arar.
Toplumda nazik, terbiyeli ve kibar bir kişi, kaba birinden daha kolay kabul edilir. Tutum ve davranışlarında tutarlı biri, bir dengesizden, daha çok güven verir. Her zaman, her koşulda, terbiyeden yoksun, görgüsüz bir kişinin karşısında bile, insanın terbiyesini, kibarlılığını koruyabilmesi esas alınmalıdır. Aksi davranışımız bizi o terbiyesiz, görgüsüz kişinin seviyesine indirmiş olur. İnsanların küçük kusurlarına karşı hoşgörü, yaşama biçimine saygı, görgülü olmanın özünü oluşturur.
Nerede, nasıl davranacağımızı bilmek, gerçekten çok önemlidir. Zira el sıkma gibi en basit, en iyi bildiğimizi sandığımız bir davranış yüzünden bile, bir gün mahcup duruma düşebiliriz. Sabırsızlık edip de elimizi bizden yaşça, sosyal mevkice büyük birden, ya da bir kadından önce uzatmak durumunda kalırsak ve karşımızdaki biraz katı, acımasız biriyse, elimizi öylece havada bırakıp, yaptığımız görgü yanlışımız yüzümüze vurulabilir. Bu bakımdan görgü ve nezaket kurallarını hemen her yaşta ve her zaman bilmek ve uygulamak gerekir.
Başkaların inciten her tür davranış ve söz, umumi yerlerde yüksek sesle konuşmak, edebe ve terbiye kurallarına aykırıdır. Başkalarının bulunduğu yerde arkadaşının kulağına bir şeyler fısıldamak, terbiye ve görgü kurallarına aykırıdır. Arkadaşınızla anlaştığınız saate buluşmalısınız, aksi takdirde nezaketsizlik örneği sergilemiş olursunuz. Tanımadığınız insanların sohbetine karışmak, karşımıza çıkan bir kimseyi aşırı derecede göz hapsine almak, yapılan işlerde görüşü sorulmadan olaya karışmak, terbiye, nezaket ve görgü kurallarına aykırıdır.
18.01.2010, 10:13 #2
Bizlere aydınlık ve ışıklı yol gösterecek olan bu ve benzeri bilgilerinize elbetteki hitiyacımız var.
Bu yönü ile teşekkürler ederiz. Ellerineze ve gönlünüze sağlık hocam.
18.01.2010, 11:37 #3
Her zaman, her koşulda, terbiyeden yoksun, görgüsüz bir kişinin karşısında bile, insanın terbiyesini, kibarlılığını koruyabilmesi esas alınmalıdır. Aksi davranışımız bizi o terbiyesiz, görgüsüz kişinin seviyesine indirmiş olur. İnsanların küçük kusurlarına karşı hoşgörü, yaşama biçimine saygı, görgülü olmanın özünü oluşturur.
emeğiniz ve faydalı bilgileriniz için teşekürler. yabana atılmaması kulak arkası yapılmaması gereken cümlelerin okuyanlara faydalı olmasını temenni ederim
20.01.2010, 00:29 #4
Bilgi tecrübe ve düşüncelerinizi bizlere aktardığın için teşekkür ederim.
20.01.2010, 17:20 #5
Değerli bilgilerinizi biz Ağaçörenli hemşerilerinizle paylaştığınız için size teşekkür ediyorum.
Hocam bu pazar günü saat 13.00 de K.ören'de tüm Ağaçörenlilerin katılacağı geniş çaplı bir toplantımız var.
Sizinda Ankara'da ikamet ettiğinizi duydum, eğer toplantımıza katılır düşüncelerinizi bizimle paylaşırsanız şahsım ve yönetimim adına minnettar kalırız.
20.01.2010, 17:27 #6
Değerli hemşerim nedemek, seve seve toplantıya katılacağım. Bu tür girişiminiz cok güzel, zamanında butür calışmaların içinde yer aldım ama olmadı, inşallah sizler başarılı olursunuz. Allah yolunuzu acık eylesin.
The Following 2 Users Say Thank You to Dursun Ali Yıldırım For This Useful Post:
Hazim Bekleviç,Leyla Beklevic
20.01.2010, 22:03 #7
Hocam bu guzel yazinizdan oturu cok tesekurler insallah okuyan diger arkadaslarimizda okuyacak olanlarda bir seyler almistir ve alacaktir tesekuler .
20.01.2010, 22:22 #8
Değerli gurbetci hemşehrim,öncelikle teşekkür ediyorum.Bilgiler paylaşıldıkca güzeldir,bende bu amaçla bilgilerimi paylaşmak istiyorum,tabiki Rapbim ömür verdikce. Bu arda bana bu köşede yazı yazmamı ısrarla isteyen İlhami Ünsal kardeşimede teşekkür ediyorum.
21.01.2010, 00:37 #9
yazmış olduklarınız medeni toplumu diğer toplumlar üzerinde yükseltmeye ve haklı bir konuma gelmesini sağlayan unsurlardır.geçen yüzyıllar içinde sadaka taşı adı altında bir zihniyet geliştiren bu toplum neyazık ki şimdi bu söylemleri hafife almakta ve bu gibi davranışları aşağılamakta ama herşeyin başlangıcında yatan eğitim var ise o eğitimin verilirken kalıplardan sıyrılıp kurşun asker değilde adam(adem) yetiştirmesi lazım eğitimi alanında adamlığa heves etmesi lazım diye düşünüyorum.teknoloji karşıtı olarak düşünülmekten rahatsız olmamakla birlikte binlerce eğitim ordusunun yapamadığını bir karakutu (televizyon)yapıyor.yukarıdaki saymış olduğunuz tüm insanı karakterize eden değerleri karartıyor.yapacak birşey yok mantalitesine karşı anne baba ağabey hoca öğretmen olarak televizyonun sarf ettiği enerji kadar birazda bizler aktif olmalıyız diye düşünüyorum saygılar
21.01.2010, 17:22 #10
güzel yazi emegine saglik...
« makale | Eğitim, öğretim ve aile »
Last Post: 20.02.2010, 17:46
görgü, kavramlari, nezaket, terbiye, zarafet