Image Oliver Kepka
Teorik olarak hayatımızı evden ayrılmaya veya başka bir kişiyi günler, haftalar, aylar boyunca görmeye gerek kalmadan yaşayabileceğimiz bir yaşta yaşıyoruz. Japonların bir adı var - hikikomori - günümüz mucitleri olarak yaşayan ve aylarca hatta yıllarca evlerini terk etmeyi reddeden gençler veya genç yetişkinler için.
Çevrimiçi alışveriş yapabilir, banka hesaplarımızı elektronik olarak yönetebilir ve sanal bir ofisden iş yapabiliriz. Yeni bir beceri öğrenmek istiyorsak - ister bir zanaat, bir dil, hatta meditasyon ya da yoga olsun - DVD'ler, Uygulamalar ve İnternet bunu kendi evlerimizden yapmamızı sağlıyor. Ve eğer bu izolasyon depresyona veya endişeye neden olacaksa, korkmayın! Tek bir tıklamayla kapımıza kendi kendine yardım kitabını gönderebilir ve başkalarının müdahalesi olmadan sayfalarındaki her adımı takip edebiliriz. Ancak bazen kendimizi istediğimiz zaman bile arzu ettiğimiz değişiklikleri getiremiyoruz.
Başarısız olduğumuzda, bunun yeterince denemediğimiz için olduğunu düşünmek kolay olurdu. Belki de irade veya öz disiplinten yoksun kaldık, ya da sadece yürekten hissettik. Suçu tamamen kendimizde bulabiliriz; başarı için gerekenleri bizzat yok saydığımızı düşünebiliriz. Ancak, aslında eksik olduğumuz şey ilişkisel bileşendir.
Bizi anlayan, ilham veren ve cesaretlendiren başka bir kişi (veya bir grup) ile destekleyici bir ilişkimiz olduğunda değişimin başarılması çok daha kolay bir deneyimdir - bu deneyim, Ağırlık Gözlemcilerinden Alkolik'e kadar sayısız grup müdahalelerinin temelini oluşturur Anonim. Batı toplumunun güçlü bireyselci doğasına rağmen, sadece kendi başımıza başarabileceğimiz çok şey var. Belki de bu kişisel değişim için de geçerlidir.
Terapi Çalışıyor mu?
Terapinin işe yaradığına dair önemli kanıtlar vardır. Birleşik Krallık'ta Ulusal Sağlık ve Bakım Mükemmelliği Enstitüsü (NICE), bir terapistin hastanın psikiyatrik teşhisine göre hangi yaklaşımları kullanmayı düşünmesi gerektiğine dair özel yönergeler sağlar. NICE'ın önerdiği tedaviler 'kanıta dayalıdır', bu da çalışmaların belirli bir sorun için etkili bir müdahale olduklarını gösterdiği anlamına gelir. Örneğin, Farkındalık Temelli Bilişsel Terapi (MBCT), tekrarlayan depresyon için önerilen nüks önleme müdahalesidir - ve günümüzde mevcut tedavi olarak yaygın olarak görülmektedir. Bununla birlikte, birçok psikolog 'bir konu, bir terapi' yi destekleyen kanıtların basitçe toplanmadığını savunuyor.
Psikolog Scott Miller, bir kişinin aldığı teşhisin sonuçla ilişkili olduğuna dair kanıt eksikliği olduğunu, hangi tedavi yaklaşımının en iyi olduğunu bize bildirmekten çok daha az olduğunu belirtiyor. Diğerleri ile birlikte Miller, psikoloji alanının kanıta dayalı uygulama kavramına o kadar yakalandığına, tekniğe odaklanmasıyla, terapistlerin kendisinin en hayati etkisini göz ardı ettiğimize inanıyor.
Terapötik ittifak başarılı sonucun önemli bir yordayıcısıysa, doğru terapiden ziyade doğru terapisti bulmak kişisel değişimi teşvik etmek için en iyi yöntem olabilir.
1974'te ABD'li araştırmacı David Ricks, olağanüstü terapistler kategorisini tanımlamak için 'süper izler' terimini icat etti. Ricks'in araştırması 'oldukça rahatsız edici' ergen erkek çocuklarının uzun vadeli sonuçlarını araştırdı. Katılımcıları yetişkinler olarak yeniden incelendiğinde, belirli bir sağlayıcı tarafından tedavi edilen seçilmiş bir grubun daha iyi sonuçlara sahip olduğunu keşfetti.
Aksine, 'sahte psrink' ile tedavi edilenler yetişkin erkekler olarak çok zayıf bir uyum gösterdi. Terapistlerin müşterisindeki değişimi etkileme yeteneklerinde farklılık gösterdiği sonucu, tam olarak açıklayıcı değildir, ancak şaşırtıcı olan, bu bulgunun neyi belirlemeye çalışmak için ne kadar göz ardı edildiği terapiler en etkilidir.
Daha yakın tarihli araştırmalar, bazı terapistlerin hastalarıyla diğerlerinden daha iyi sonuçlar elde ettiğini doğrulamıştır. Psikolog Bruce Wampold ve Jeb Brown tarafından 2005 yılında yapılan bir araştırmada, 581'den fazla kişiden oluşan farklı bir örneği tedavi eden 6,000 lisanslı terapi sağlayıcısı (psikologlar, psikiyatristler ve yüksek lisans düzeyinde terapistler dahil) yer aldı.
Araştırmacılar, hastaların yaşının, cinsiyetinin ve teşhisinin tedavinin başarı oranı üzerinde hiçbir etkisi olmadığını ve terapistlerin deneyimi, teorik yönelimi veya eğitimi üzerinde herhangi bir etkiye sahip olmadığını bulmuşlardır. Buldukları şey, numunedeki en iyi terapistler tarafından tedavi edilen müşterilerin, en kötüsü tarafından tedavi edilenlerden en az yüzde 50 daha hızlı bir oranda geliştiği idi. Miller ve meslektaşları, bu ve diğer çalışmalara, 'konumlarının' tartışılmaz 'kanıtı olarak işaret ettiler.kim tedavinin başarının çok daha önemli bir belirleyicisi olmasını sağlar ne tedavi yaklaşımı sağlanır.
Bir "süper küçültme" nin çok deneyimli biri, belki de başlığında 'danışman' olan biri veya tam bir gri saç başı olduğunu varsaymak kolay olurdu. Ancak işteki yıllar, artan psikolojik bilgi veya terapötik uzmanlık ve yetkinliği garanti etmez. Aslında bir çalışma, stajyer klinik psikologların psikolojik bilgi ve beceriler konusunda deneyimli terapistlerden daha iyi performans gösterdiğini ortaya koymuştur. Bu nedenle, sadece ortalama bir deneyim biriktirmek muhtemelen ortalama bir terapisti bir süper küçültmeye dönüştürmek için yeterli değildir.
Bir Terapistin Başarısının Sırrı Nedir?
Peki süper yıldızların başarısının sırrı nedir? Onları ortalama terapistlerden ayıran nedir? Miller'ın psikolog Mark Hubble ve Barry Duncan ile birlikte 2000'li yılların başında cevap vermeye çalıştığı soru buydu. Görevlerini detaylandıran bir makalede, bu cevabı bulmanın beklenenden daha zor olduğu ortaya çıktı: çalışmalarındaki en iyi terapistler kişisel özellikleri, yaklaşımları ve teknik yetenekleri açısından önemli ölçüde değişti. Somut hiçbir şey 'en iyiyi diğerlerinden' ayırmış gibi görünmüyordu - bu sadece bir şans mıydı?
Daha sonra bir gün Miller İsveçli psikolog K. Anders Ericsson'un 'uzmanlar konusunda uzman' olarak kabul edilen - 'Büyük Olmanın Gerekeni' başlıklı araştırması hakkında yazılmış bir makaleyle karşılaştı. Altyazı daha da ilginçti: 'Araştırmalar şimdi doğal yetenek eksikliğinin büyük başarı ile alakasız olduğunu gösteriyor.'
Neredeyse yirmi yıl boyunca dünyanın en iyi müzisyenlerini, satranç oyuncularını, öğretmenlerini, sporcularını ve daha fazlasını inceleyen Ericsson, büyüklüğün genetik donanıma atfedilmediğine inanıyordu. 'Sistematik laboratuvar araştırmaları,' diye yazıyor. yok hayır üstün zekalılık veya doğuştan gelen yetenekler için kanıt. ' Daha ziyade, üstün performansın anahtarı çok basittir: Bir şeyde en iyisi olanlar, daha iyi olmak için diğerlerinden daha iyi çalışırlar. Bu oldukça sezgisel - 'pratik mükemmelleştirir' demek gibi - ama daha da önemlisi, Ericsson'un bahsettiği şey Kasıtlı uygulama. Yani bir şey yapmak için çok zaman harcamak yeterli değildir; mevcut yeterlilik seviyenizin hemen ötesinde, hedefler veya performans hedefleri için çabalamaya özel olarak ayrılan zamanla ilgilidir.
Ericsson'a göre yaptıkları işte en iyi olanlar aynı zamanda geri bildirime özenli - en iyiyi diğerlerinden ayıran çok önemli bir unsur olduğunu savunuyor. Örneğin doktorların çalışmaları, tıbbi problemleri teşhis etmede en yetkin olanların, hasta değerlendirmelerinde doğru veya yanlış olup olmadıklarını bulmak için çaba harcayanlar olduğunu göstermektedir. Ericsson, bu ekstra adımın - geri bildirim arayışının - nasıl ve ne zaman geliştiğimizi daha iyi anlamamızı sağlaması açısından önemli bir avantaj sağladığını iddia ediyor. Yaptıklarında en iyisi olanlar geri bildirim alma fırsatlarını en üst düzeye çıkarır ve ondan öğrenmeyi amaçlar.
Ericsson'un makalesini okuduktan sonra Miller ve meslektaşları, bazı terapistlerin diğerlerinden nasıl daha iyi hale geldiğini anlama çabalarını sürdürmek için ilham aldılar. Süper izlerin üstün performansının anahtarı neydi? Ericsson'un şampiyon satranç oyuncuları ve Olimpik sporcularda gözlemlediği gibi, Miller, Hubble ve Duncan en iyi terapistlerin performanslarını iyileştirmek için daha çok çalıştıklarını ve çok önemli bir şekilde, müşterilerinin kendileri hakkında nasıl hissettikleri ve yaptıkları iş hakkında müşteri geri bildirimlerine sürekli olarak dikkat ettiklerini buldular. birlikte yapıyoruz.
Bu yüzden, en iyi terapistlerin gelişmelerine yardımcı olan ne yaptıkları ve ayrıca bir şeyde daha iyi olmak istiyorsak kendimiz neler yapabileceğimiz hakkında bir fikrimiz var. Sadece çok çalışmak yeterli değil; başkalarından yapıcı geribildirim almak - kendi öznel değerlendirmemizin dışında bir şey - de çok önemli görünüyor. Ve belki de bu, terapinin meditasyon üzerinde sahip olduğu bir şeydir; 'önyargılı gözlemcinin' geribildirimi sadece kendimizi anlama ve geliştirme arayışımızda bize avantaj sağlayan şey olabilir.
Değişim öngörülemeyen ve zor bir oyundur. Başarı şansımızı artırmak istiyorsak, süreç boyunca bizi destekleyecek birini bulmalıyız - güvenebileceğimiz ve değişikliğin gerçekten gerçekleşebileceğine inanmamıza yardımcı olabilecek biri bulmalıyız. Terapötik ittifak belirli teknikten daha önemli olsa da, yaptığımız terapi türü hala dikkate değer. Kendi değerlerimiz, inançlarımız ve hedeflerimiz için iyi bir eşleşme ne olacak?
Birçok kişi, bireysel terapinin sağlayabileceği bir terapistle derinlemesine bir kendini keşfetmeyi ve geliştirmeyi tercih edebilir veya isteyebilir, bu durumda bir MBCT (Dikkat Tabanlı Bilişsel Terapi) veya MBSR (Dikkat Tabanlı Stres Azaltma) ) grup programında isabet olasılığı düşüktür. Bununla birlikte, ruhsal bir dünya görüşüne sahip biriyseniz, farkındalığa dayalı bir yaklaşımın özellikle size hitap edeceği iyi olabilir - ve bu, yapmaya çalıştığınız değişime olan bağlılığınızı artırabilir.
Meditasyon ve terapi beklenmedik bir evlilik gibi görünebilir, ancak eski tekniklerin modern müdahalelere entegrasyonu ileriye giden yol olabilir. Düşüncelerimizi nasıl gördüğümüzde bir değişiklik yaşamlarımızı değiştirmenin anahtarı olabilir mi?
Budist meditasyonunun modern terapiye girişi tartışmalı bir şekilde devrimcidir. İlke yeterince basit: günlük düşünce ve duygu akışınızı çok farklı bir şekilde deneyimlediğinizde değişmeye başlayacaksınız. Farkındalık meditasyonunun kullanımı hakkındaki son araştırmalar (örneğin, tekrarlayan depresyon için) bunun gerçek bir olasılık olduğunu düşündürmektedir.
Video / Sunum: Dr Miguel Farias ve Catherine Wikholm
Buradasınız: Anasayfa > Kişisel > Mutluluk ve Başarı > Yaşam Değişiklikleri > Biri Diğerinden Daha mı İyi? Terapi mi, Grup Çalışması mı? Meditasyon mu, Dikkat mi?
Taç giyme töreni: Yeni, daha şefkatli bir dövme yapmak…
Üç Büyük Patlama: İleriye Bakmak, Uyanmak İçin Geriye Bakmak…
Kolektifimizi Değiştiren Kıvılcım Olabilirsiniz…
Düşüncelerinizi ve Başkalarının Algısını Değiştirebilirsiniz…
En Çok Açtığımız İlaç: Yerimizde…
Neden Yalnız Seçilmiş Olup Olmadığı Zaman, Bir Şans Olabilir…
Bilim Basittir. Maskeler Coronavirüsün Yayılmasını Durdurmaya Yardımcı Oluyor