‘Deliği dardır devletin...’ başlığı altında tanıtmıştım ‘Haz’ adını verdiği 2. şiir kitabını 2008 yılında. Uzun bir aradan sonra (aslında şiir sözkonusu olduğunda hiç de uzun sayılmayacak) çarpıcı bir ad ve içerikle, ‘Şe
‘Deliği dardır devletin...’ başlığı altında tanıtmıştım ‘Haz’ adını verdiği 2. şiir kitabını 2008 yılında.
Uzun bir aradan sonra (aslında şiir sözkonusu olduğunda hiç de uzun sayılmayacak) çarpıcı bir ad ve içerikle, ‘Şeytanrı’yla ortaya çıktı Jenan Selçuk. ‘Şeytanrı’, ‘Kaza’ ve ‘Haz’dan sonra üçüncü şiir kitabı. ‘Ortaya çıktı’ dedim, çünkü bir süredir kabuğuna çekilmişti, ortalıkta pek görünmüyordu Jenan.
Birkaç hafta önce Kocareis’te buluştuğumuzda kitaba düşündüğü kapak alternatifleri hakkında görüşümüzü almak isteyince, “sürpriz olsun!” demesine rağmen yine de dayanamayıp dosyayı biraz karıştırmıştım...
taşa sildik kıçımızı!
Uykusu ağırmış, uyanmadı.
Geçtiğimiz hafta Bilinçaltı Yayınları’ndan çıkan kitap 71 sayfa, ‘Yavaşlık’, ‘Denge’, ‘Uyum’, ve ‘Döngü’ olarak 4 bölüme ayrılmış 44 şiirden oluşuyor.
Mutlaka alın, okuyun dememe gerek yok, çünkü eğer şiirle ilgiliyseniz, şiir okuyorsanız, almalı okumalısınız ‘Şeytanrı’yı... Kuşkusuz rahatsız edecek sizi buradaki şiirler (Jenan tarzı), ama şeylere bakışaçınızı değiştirecek veya sizi harekete geçirebilecek güçte şiirler var kitapta...
“Cinselliğe ve cinsel zevke dair imgeler ve göndermeler var hemen hemen her sayfasında. Eril, dişil taraflar fazlasıyla kabarık ve kalabalık, oldukça tensel, zeki kelime oyunları ve metaforlarla dolu...” diyerek tanıttığım ‘Haz’dan sonra babalığın verdiği bir yumuşama, yeni bir duyarlılık var sanki, çok değil, bir-iki şiirinde...
Kitaba adını veren şiirle başlayalım...
o elmayım ben,
Bir yarım şeytan,
bir yarım tanrı!
‘Aylak ayaklarınla tüneller kazarak,
‘Esneye esriye, eskiterek
‘Ancak yazarak, yazarak ancak
‘Akıl bir salıncak, bir o yana, bir bu yana
Kesin sesinizi, berbat etmeyin... Işık, birazcık ışık!
Buzdan birer tuzak gözlerin,
Israr etme, açıklanamaz
çok karmaşık, anlamsızlık.
peşimi bırak. Yıkım yakın, huzur
Sana kaldırıyorum kadehimi. Yalnızca sana.
İçim ürperiyor, yağmur suyuyla sulandırılmış
Sana kaldırıyorum kadehimi. Bir anlam veremesemde
bazı türlerin, yaratılmış olmalarına.
Alaycı bir gülümsemeyle karşılık veriyorum
kendilerini senden üstün sananlara... Kızgınlığım
seninkiyle kıyaslanamasada, yansıyor yalnızlığıma.
Sana kaldırıyorum. Elimde değil, tahrik oluyorsam felaket
ve afetlerinle, katınca sen, ortalığı toz dumana.
çatlatarak kabuğunu, akmalı
aktıkça iz bırakmalı
duru olmalı puslu değil
durmasa da olur uslu
su gibi kullanılmalı
Kasırgalar yağmalardı kanatlarımı.
Kasırgalar, asırlar süren bir yalnızlığın.
Issızdı ızdırabım, sınırsız.
Oyuklar açardı, sizlerden habersiz
görünmeyen yüzünde intiharın.
Gerneşerek silkindi ilkyaz
yemyeşil beşiğinde başakların,
ikindi şekerlemesinden uyanması gibi bir bebeğin
Arıların peşine düşüyorum
bulmak için, aradığımı
Mor dikenleri batıyor
mutsuzluğundan besleniyorsa eğer
bir başladık mı öpüşmeye
Aceleci bulutlar düşürürdü kucağıma
yabancı yüzlerde unutulmuş,
dudaklarımız derdik onlara
Sevgilim, dilini arayıp durmuş, meğerse dilim
karıştık, çamur olduk
Boş yere karıştırma ihtiyar.
dışkısı kurumuş bebek bezleri bulamayacak
çöpleri arasında bu evin.
Bırak artık, kendini hırpalamayı!
Gör bak, nasıl da yakışacak
yalnızlık son yıllarına,
yazın yakıştığı gibi tenine beyazın
Ütülenmemiş beyaz ketenlerle gelmiştin hani,
geceyi giyinmiş üç kadının
abartılı yasıyla karşılaşınca.
Yalnız gelecektiniz güya, dairene gidecek
mahkeme sizi boşayınca.
Şaşırmamıştın. Zaten çıkabilmiş olsaydı
ailesinin denetiminden, durabilseydi, verdiği sözlerin
Alışıktınız, yarı yolda bırakılmaya!
Neden ürker ki insan,
farelerin üzerine işediği bir kedinin, kimsesizliğinden!
Bezmişe benziyor, çöpleri eşelemekten
sığınmış, hurdanın terk edilmişliğine.
izliyor, dehşet çapaklı bakışlarla
Asla atlatılamamıştı /... / kürtajların sarsıntısı.
Ailelerinizi /... / çağırmış mıydınız,
İşte böyle, bakımına muhtaç, tanımadığın insanların
avunacaksın, anımsayamadığın anılarla.
Sersefil beklerken, gelip, dindirmesini...