GodSyndrome: Çağımızın hastalığı Migren
Kaybetmek neden moda oldu Kemalettin?
Yapacak daha iyi bişey bulamadılar da ondan.
Kaybetmek filmlerde falan güzel kemalettin,
bayılıyoruz onları izlemeye,okumaya...
Kimileri "o kadar" kaybetmediğine memnun,
kimileri "kendisi kadar" kaybetmişlerin bulunmasına.
Akşam bira içip,arada sırada anlamsız sevişmelere iştirak etmek neyi ne kadar kaybetmiş olmaktır orası da muamma gerçi.
Belki de sorun hiç kazanamayacak olmakta.O "havalı" kaybedenler sınıfına girmenin en önemli kısmı bu bence.
Önce kazanmak lazım kemalettin,
sonra onları yitirince artis artis poz kesebilirsin.
Ben kaybetmiyorum mesela Kemalettin.Yeter ki benim olsun.Asla kaybetmiyorum. Ama senin olduğunu sandığın şeyler varsa elden gidince tek gerçek kaybettiğini sanmak kemalettin.
Aslında zaten kazanamamıştın."Sanmak" kötü şey Kemalettin.
Biliyor musun burda yaşayabiliyorum.Ankarasızlık anasızlıktan farksız ama yaşıyorum işte. Bazı günler kendi sesimi dahi duymadan geçiyor. Bazen imreniyorum.Çocuğuna tavuk döner ısmarladığı için koltukları kabaran hamal babaya.95 model arabasıyla bangır bangır çarşıda dolaşan çocuğa da imreniyorum.Kendini kral sanmak güzel şey olsa gerek Kemalettin.
Bi keresinde kızın biriyle yatıyordum Kemalettin.Çok güzel değildi,belki bi zamanlar çok güzel olmuşluğu vardı.Ben zaten herhangi bir zaman dilimi içerisinde yakışıklı sıfatını almış bi adam değildim.Sevdiğimiz falan da yok birbirimizi.Galiba zaman geçirmek içindi,ama zamanın hangi kısmına geçmek istediğimizden emin değildik.Özel üniverstelerin birinde karşılaştırmalı bişeyler okuyordu ve katıksız gülüyordu kemalettin.O gülüşü sana anlatamam, hiç ağlamamış gibi gülüyordu,nefes alır gibi,doğal olanı gülmekmiş gibi gülüyordu.
Nerde oturduğumu sordu.
Muhabbet sokağı dedim, numara doksan.
Ne güzel sokakmış o öyle dedi.Hiç orhan gencebay şarkısı duymamış bi hayat, saygıyı hakediyordu.
Bazen düşünüyorum hayatta en çok istediğim şey bir kere öyle gülebilmek sanırım.Ama kazanamayacağım bişey bu.Al beni şimdi, bi saraya koy istersen.Amına koyyum ben bu sarayın derim.Bu sarayı buraya dikenin ecdadını sikiyim derim.Niye böyleyim Kemalettin?
Bişeye çok sinirliyim, ne olduğunu bulamıyorum yıllardır.Karşıma çıksa tanıyacağım, ağzını burnunu kırıcam ama nerde?Ben hem sevdiklerimden hem nefret ettiklerimden uzaktayım da o şey nerde?Ben de böyle hayatın ta amına koyyum Kemalettin.
wimparella 13 Kasım, 2011 02:32
bloga bi girdim herkes kaybedenlere laf atıyo yeteri kadar kaybetmediklerini düşünüyo anlayamadım kaybetmiş adamlar işte yeterli bence
murdum-erigi 13 Kasım, 2011 19:27
Ben karar veremedim hangisi daha kötü. Kaybetmiş olduğunu sanmak mı yoksa gerçekten kaybetmek mi? Ya da belki asıl soru "gerçekten kazanmak diye bir şey var mı?" dır. Yoksa kazanmış olmak da bildiğin yediğin hayal ürünü müdür? Kazanmak için kaybettiklerin varsa o bir kazanım mıdır gerçekten?
murdum-erigi 13 Kasım, 2011 19:31
Tabii ki bu sorularım Kemalettin'e. ama Kemalettin'in cevabı hep aynı sanki: Boşver be hocam, gel bi duble atalım, aç ordan da Paşam'ı.
Godsyndrome 14 Kasım, 2011 19:12
murdum:çok muallakta gördüm seni:D paşa her zaman açık.