KIBRIS BAŞYAZI - Böyle olmaz
10 Ağustos 2017, 05:33
Kıbrıs’ta çözümsüzlük, Kıbrıslı Türkleri ekonomiden, spora, kültürel faaliyetlere kadar birçok alanda uluslararası boyutta zora sokmaktadır.
İzolasyonlar canımızı acıtıyor, engel olarak ayaklarımıza takılıyor, insani haklarımızı elimizden alıyor.
Bir şekilde izolasyonlarla yaşamaya alıştık, kendimizce çareler bulduk ama bu çileleri çekmeyi hak etmiyoruz.
Yollar bulup, en insani faaliyetlerde bulunmak için attığımız adımları da Rum yönetimi engellemeye çalışmaktadır.
Herhangi bir ülkede gerçekleştirilen folklor festivaline bile Kıbrıslı Türklerin katılmasını engellemek için Rumların gösterdiği çabalar üzüntü vericidir ve bir son bulmalıdır.
Kıbrıslı Türk bir meslek grubunun yurt dışında yapılan bir toplantıya, seminere, etkinliğe katılmasına dahi Rumların tahammül göstermemesi insani değildir.
Eğer gerçekten bir çözüm isteniyorsa, gelecekte birleşik Kıbrıs’ı oluşturacaksak, ortak bir vatana kavuşacaksak Rumların bu katı tutumlardan vazgeçmesi gerekir.
Sanırım müzakerelerde bu konular da Cumhurbaşkanı Mustafa Akıncı tarafından Rum Lider Nikos Anastasiadis’e anlatılmıştır ama bu konuda Rumlar hiç yumuşama göstermemiştir.
Sınır kapılarında, özellikle Metehan Sınır Kapısı’nda Rum tarafından yaratılan sıkıntılar, sıkça uzun kuyruklar oluşmasına neden olmaktadır. Defalarca bu konu gündeme gelmesine rağmen ciddi bir tedbir alınmamıştır.
23 Nisan etkinlikleri için Kıbrıs’a güneydeki havaalanını kullanarak gelen yabancı ekiplerin Türk tarafına geçmesini engellediler. Küçücük çocukları perişan ettiler... Rum yetkililerin, engelledikleri kişilerin çocuk olduğunu göremeyecek kadar gözleri karardı.
Ne gereği vardı bunlara? Hem de müzakerelerin en kritik günlerinde oldu bunlar.
O çocuklar Kuzey Kıbrıs’a geçemedi, ülkelerine geri gönderildi de Rumların eline bir şey mi geçti? Başları göğe mi erdi? Kıbrıs Cumhuriyeti bir şey mi kaybetti? Kuzey Kıbrıs’ta bir şey mi değişti? İnsani bir konuda bu şekilde acımasızca bir karar alınmasını ülkenin başındaki Anastasiadis istese engelleyemez miydi?
Engellerdi ama yapmadı, bu rezalete seyirci kaldı.
Anastasiadis, iki toplumun cep telefonuyla konuşmasını da engelledi, bu konuda “yasal engel var” deyip, çaba sarf etmedi.
Londra’da yaşayan Kıbrıslı Rumlar da Sunday Telegraph ve MailOnline gazetelerinde Kıbrıs’ı tanıtan haberlerde, Kuzey Kıbrıs’la ilgi güzel sözlere tahammül gösteremedi. Karpaz’ın güzelliklerini yansıtan tatlı sözlere bile tepki gösterdiler.
En son olarak ise Şanlı Erenköy Direnişi’nin 53’üncü yıldönümü için düzenlenecek törene katılanlara Rum yönetiminin çıkardığı sıkıntı... Otobüs sayısının fazlalığını gerekçe göstererek, Yeşilırmak Sınır Kapısı’nda zorluk çıkaran Rumlar, törenin geç başlamasına da neden oldu.
Kaç otobüsün olduğunu sorun etmenin ne anlamı var ki? Kıbrıslı Türkler için büyük anlamı olan bu günde, bu sıcak altında insanlara işkence çektirince neye hizmet ediliyor? İşte bunlar çözüme, barışa hizmet eden davranışlar değildir. Böyle zorluklar yaratılması toplumu soğutur, çözüm çabalarına zarar verir.
Törene katılan Cumhurbaşkanı Mustafa Akıncı da Rumların Yeşilırmak Sınır Kapısı’nda Erenköy’e gidecek olanlara yarattığı engellemeye tepki gösterdi. Akıncı, “Bizim istediğimiz bu değil. Biz bunu arzu etmiyoruz, istemiyoruz. Bu topraklarda çözüm olur ya da olmaz, barış ve huzur içinde insani, medeni bir ilişkiyi sürdürebilmenin koşullarını yaratmamız lazım ama bu tür davranışlarla olmaz” dedi.
Cumhurbaşkanı çok haklı, böyle olmaz... Gerçekten de iki toplum arasında ilişkiler insani ve medeni olmalı... Evet insani, Rum komşularımız Kuzey Kıbrıs’ta da insanlar yaşadığını, yaşama hakları olduğunu, sürekli engel çıkararak dostluk olamayacağını anlamaları gerekir. Kıbrıslı Türklerin tüm yaşam alanlarını kapatarak, nefes dahi almalarını engelleyerek dostluk da olmaz, barış da çözüm de...
Dostluk elini uzatan Kıbrıslı Türkleri, Kıbrıslı Türklerin liderini kötüleyerek, engel çıkararak, insani olmayan yöntemlerle bezdirerek bir barışa varmak mümkün değildir. Bunu Rum lider göremiyorsa, sağduyulu Rumlar görmeli, bu konuda tavır değişikliğine gidilmeli, hiç olmazsa “insani” konularda...