Alışmadık Alışmayacağız: Mart 2011
Taksim Meydanı’nda bir araya gelen grup, dev bir Mahir Çayan posteri ve “Kızıldere onurdur, onuruna sahip çık”, “Mahir, Hüseyin, Ulaş kurtuluşa kadar savaş” sloganlarıyla Galatasaray’a dek yürüdü. Kızıldere’de katledilenler için bir dakikalık saygı duruşunda bulunan grup adına hazırlanan açıklamayı okuyan İlknur Birol,“Onlar, Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan ve Yusuf Aslan’ın idamını engellemek için NATO’nun Ünye Radar Üssü’nde görevli üç teknisyeni kaçırmışlardı.
Şeylerin, toplumsal ve siyasal olayların, insan bilincine objektif içeriklerine uygun olarak yansıması, duyum organlarının sağlığına, insan bilgisinin ve bilincinin düzeyine, içinde yaşadığı durumun —kişisel ve toplumsal— objektif ve subjektif niteliğine bağlıdır. İnsan, duyumları ve bilinci aracılığıyla, şeyleri ve olayları, yani bilinçten bağımsız olarak varolan şeyleri ve bu şeylerin hareketlerini, asıllarına uygun bir biçimde algılayacak olgunluk, bilgi ve sağlığa sa¬hipse, doğru bilgilenmenin ilk koşulu yerine gelmiş olur. Duyum organlarındaki yetmezlik ve sakatlıklar, algılamanın sağlıksız ve aslına uygun olmamasına yol açar. Örneğin, gözü bozuk bir insanın, herhangi bir nesneyi algılaması bulanıktır. Kulağı iyi duymayan ya da hiç duyma¬yan birinin, hareketin bir yönünü —ses hem hareketin bir biçimidir hem de hareketin bir so¬nucudur— aslına uygun algılaması düşünülemez.
Devrim,siyasal,emperyalizm,demokrasi,faşizm bilinci, değildir, güney, ınsan, vestiyer, yılmaz
Devrim,siyasal,emperyalizm,demokrasi,faşizm büyüyünce, gazeteci, olma, öğüt, sakın
Yaşam bütün bir geceyi içinde saklayan bir çiçek midir? Yaşam derin sulara dalmak, yakın tarihimizle hesaplaşmak mıdır?
Hiçbir devinimi umursamayan bir yürek, hiçbir acıyı görmeyen gözler...
Bir hıçkırık, bir gözyaşı...
Haydi söyleyin, yaşam nedir sizce?
Kaybolan umutların, hüzünlerin, ölümlerin ardından yazılıp çiziliyor sadece.
Birkaç gün geçiyor ve unutuluyor...
Bir toplum düşünün ki geçmişiyle hesaplaşmaktan kaçınıyor.
Haydi daha açık söyleyeyim, korkuyor.
Bu arada çocuklarımız büyüyor, yıllar akıp gidiyor....
Bir akıl tutulması yaşıyoruz toplum olarak.
İkiyüzlülüğü bir yaşam biçimine dönüştürdüğümüze Necmettin Erbakan’ın cenaze töreninde tanık olduk.
Bir dönem onu yerden yere vuranlar, Erbakan’ın 33 yaşındaki oğlu Fatih Erbakan’ın “cihat çağrısı” karşısında gözyaşlarını tutamadılar.
Gerçekler karşısında afallarız, Erbakan Hoca’ya “O bir bilim insanı” deriz, 28 Şubat’ı nedense anımsamayız.
Susurluk’ta devlet içindeki örgütlü silahlı gücü unuttuğumuz gibi, “gulu gulu” dansını aklımıza getirmeyiz...
Abdi İpekçi, Çetin Emeç, Uğur Mumcu, Musa Anter, Ahmet Taner Kışlalı, Necip Hablemitoğlu, Hrant Dink öldürüldüğünde de gözyaşları akıtmıştık.
Oysa onlar yaşarken neler söylemiş, neler yazmıştık, bilmem anımsıyor musunuz?
Devrim,siyasal,emperyalizm,demokrasi,faşizm biz, Çetİnkaya, hikmet, neresindeyiz, yaşamın