﻿ Ensar ÖZDEN - KANATLARIMIZ NEDEN KIRIK - Malatya Haber Portalı - malatya haberleri
Rivayet edilir ki, Hz Süleyman’a hayvanlarla, özellikle de kuşlarla konuşabilme yeteneği verilmiş.
Bir gün yaralı bir kuş Süleyman’a gelerek, kanadını bir dervişin kırdığını söyler. Dervişi huzuruna getirten Hz Süleyman sorar:”Bu kuş senden şikâyetçi, niye bu kuşun kanadını kırdın?
Derviş:”Sultanım ben bu kuşu avlamak istedim. Önce kaçmadı, yanına kadar gittim, yine kaçmadı. Bende bana teslim olacağını düşünerek üzerine atladım. Tam yakalayacakken kaçmaya çalıştı, o esnada kanadı incindi” der.
Bunun üzerine Hz Süleyman kuşa dönerek:”Bak bu adam da haklı. Sen niye kaçmadın? O sana sinsice yaklaşmamış. Şimdi kolum kanadım kırıldı diye şikâyet ediyorsun.”
Kuş cevap vermiş:”Efendim ben onu derviş kıyafetinde gördüğüm için kaçmadım. Avcı olsaydı hemen kaçardım. Derviş olmuş birinden bana zarar gelmez, bunlar Allah tan korkarlar diye düşündüm ve kaçmadım.”
Hz Süleyman bu savunmayı beğenir ve kısasın yerine gelmesi için.”Kuş haklı, hemen bu dervişin kolunu kırın!”diye emreder.
Kuş o anda :”Efendim sakın böyle yapmayın!”der.
“Niçin?”diye sorar Hz Süleyman.
Kuş:”Efendim, bunun kolunu kırarsanız, kolu iyileşince yine aynı şeyi yapar. Siz en iyisi bunun üzerindeki derviş elbisesini çıkartın. Çıkartın ki benim gibi kuşlar bundan sonra aldanmasın!”…
Derviş kıyafetli birileri neden bizi avlamak ister?
Bir avuç etimiz, para etmeyen postumuz var bizim!
Zihnimizi, beynimizi, ruhumuzu, düşüncelerimizi özgürleştirmemize neden izin vermiyorlar?
Neden kanatlarımızı kırmak istiyorlar biteviye?
Yine de kendimizi özgür hissediyoruz nedense!
Özgür, mutlu ve bir o kadar da şaşkın!
Kitabı da okuyoruz ama ne yazık ki, okuduklarımız bizi özgürleştirmiyor. Aksine kanatlarımızı yaralayan dervişlere sarmaşık misali bağlıyor, sarıyor, nefes almamacasına eklemlendiriyor…
Okuduğumuz ayetler, bizleri özgürleştireceğine, dervişlere nedense kul-köle yapıyor.
Algılarımızın esiri, yılgın ve edilgeniz.
İradelerimiz ve zihnimiz kuşatılmış, düşünemiyor, akledemiyoruz.
Kalabalıklar içerisinde sessiz, benliksiz ve kullanışlıyız.
Tümü de ruhumuzu ve benliğimizi kölelikten kurtararak arınabilmemiz için birer engel değil mi bizim için?
Tümü de bizleri ayrıştırıcı araçlar değil mi?
Modern zamandaki kutsallarımız!
Batıl davalar ve inançlar uğrunda savaşmak ve ölmek zorunda değiliz ki!
Varsın korkak desinler bize!
Suni devrimler ve suni iktidarlar aldatmamalı, dervişler yolumuzdan alıkoyamamalı, kırık kanatlarla da olsa yola devam edebilmeliyiz.
Sonsuz ve uzun yollar bitirilmek için değil, yalnızca yürümek için değil miydi?
Yürüyüşümüzde, direnmeksizin yol üzerindeki metaya, altına ve mülke tapıyor, eğleniyoruz.
Yollara çocuklarımızın kimyasal gazlar kokan küçücük cesetleri öbek öbek savrulmuşken, yeryüzünün ücra köşelerinde, kardeşlerimize işkenceler yapılıp, evleri başlarına yıkılıp, ayazda aç açık sabahlarken hiçbir sorun yokmuş ve mutluymuşuz gibi nasıl yaşarız?
Dervişlerin arkasında bekleşerek, yalnızca kısık seslerle, “Onlara dua edelim!” demek, Allaha, Resulüne ve tüm varoluş gerçeklerimize ihanet değil midir?
Günümüz dervişlerinin tümü avcıdırlar!
Üzerlerindeki derviş elbiseleri çıkarılmadan onlardan korunabilmemiz, zihnimizi arındırabilmemiz, düşüncelerimizi özgürleştirebilmemiz asla mümkün değildir…
Bu Ay : 1981
Toplam : 1981
Haberler foto şiir meb konservatuar ihanetin genç yetenekler minibüs böbrek arsa yılsonu soğuk hava deposu maşti tenis maçı Prof. Dr. Ercan Abay Kut’ül Amare enerji hattı yaşam hastalık malatya seçim 2018 misafir hikaye