Aydınlık gazetesi yazarı Birgül Ayman Güler bugünkü köşesinde, Macaristan Başbakanı Viktor Orban ile ilgili olarak dikkat çeken bir yazı kaleme aldı.
Macaristan’da önceki gün yapılan genel seçimleri iktidardaki Fidesz kazandı.
Macaristan Başbakanı Viktor Orban’ın partisi Fidesz, parlamentodaki 199 sandalyenin 134’ünü aldı. Bu da çoğunluğa sahip olmak için gereken üçte ikilik sandalye sayısından bir fazla anlamına geliyor. Parlamentoda çoğunluğu elde etmek, iktidardaki koalisyona anayasayı ve diğer birçok kanunu değiştirme imkanı da veriyor.
Aydınlık gazetesi yazarı Birgül Ayman Güler ise bugünkü köşesinde, konuyla ilgili olarak dikkat çeken bir yazı kaleme aldı.
Güler, Macaristan Başbakanı Viktor Orban’a "Avrupa’nın Chavez"i diyerek olumsuz anlam yükleyen medyadan bahsederken, bu medyanın, küresel liberalliğe karşı çıkan Orban'a "diktatör" demeye başladığını ifade etti.
"Avrupa Birliği’nin kapalı kutu dar tepe yönetimi ve Avrupa Parlamentosu’ndaki liberaller, yeşiller, sosyalistler kampı bas bas bağırıyorlar. Soros Tabanlı Kuruluşlar, STK temsilcileri, seçim sonrasında Orban’ı kim kutladıysa, kutlama yapanı kınıyorlar" diyen Güler, Türkiye'deki yazarların ise, farklı bir konuyu gündeme getirdiğini belirterek; Orban'ın "Müslüman düşmanlığını" öne çıkardıklarını ifade etti.
Güler, "Orban’a karşı saldırgan tutumun başında, Macaristan’da ulusal yatırım gücünün tasfiyesine, ülke ekonomisine yabancı mali gruplar tarafından el koyulmasına, ülkenin altından kalkılamayacak ölçülerde borçlandırılmasına karşı ayak diremesi geliyor" derken, liberaller için, "Şimdi 'demokrasi demek seçimde zafer kazanmak değildir' diye yazıp çizenler var" ifadelerini kullandı.
"Macaristan’da yalnızca siyasi önderlerin değil, aslında halkın tümünün karalanmasına varan hadsiz saldırganlıklar, açık ve seçik olarak, kendi bencil iktidarlarının çıkarlarına odaklı kesimlerden kaynaşıp çıkıyor" diyen Güler, "Propaganda ürünü sözde bilgilere karşı uyanık olmakta büyük yarar var" diye de uyardı.
Güler'in yazısı şu şekilde:
"Macaristan’da seçim oldu. Viktor Orban üçüncü kez başbakan seçildi. Viktor Orban’a, kendi dillerince olumsuz anlam yükleyip 'Avrupa’nın Chavez'i diyenler, küresel liberalliğe karşı çıkan Orban’a, önceleri demokrat + diktatör bileşiminden ürettikleri demokratör unvanını yapıştırıyorlardı; sonra ve şimdi diktatör demeye başladılar. Atlantik medyasının takipçisi yerli köşe yazarlarımız, malum ‘saygın’ Atlantik medyasından alıntılar yapıp, bize Macaristan’da ne fena şeyler olduğunu anlatıp duruyorlar.
Orban’ı Soros’a karşı mücadelesi nedeniyle anti-semitizm yapmakla; medyayı sınırlandırmakla; kadın ve LBGT bireylerin eşitliğine karşı çıkmakla, temel hak ve özgürlükleri tanımamakla suçluyor, böyle birinin nasıl kutlanabildiği hesabı soruyorlar. Bizdeki çevirmen-köşe yazarlar ise bunlardan çok, herhalde bizde daha çok para edeceğini düşündüklerinden, Orban’ın 'göçmen (Müslüman) düşmanlığı'nı öne çıkarmayı uygun görüyorlar.
Macaristan Başbakanı Orban’a dönük bu saldırganlık yeni değil. Durum 2011 yılından bu yana devam ediyor. Atlantik cenahı için asıl mesele, her zaman olduğu gibi, demokrasi ve insan hakları laflarının ardında 'tamamen duygusal'!
Yeni Anayasa’ya, liberal demokrasinin ülkeye kabul ettirdiği 'Merkez Bankası’nın Bağımsızlığı' düzeneğinin kırılacağını gösteren hükümler girmişti. Merkez Bankası’nın Bağımsızlığı,liberal demokratların küresel dünya düzeninin selameti ve tek tek ülkeleri boyunduruk altında tutabilmeleri için öylesine kritik bir siyaset idi ki, liberal demokratlar işte o zaman derhal harekete geçmişlerdi. Bizim 2018’de borç ilişkimizi nihayet sona erdirdiğimiz Uluslararası Para Fonu (IMF) ve bizzat Avrupa Birliği, kredi musluklarını kestiler. Fitch adlı sözde uluslararası mali denetim kuruluşu Macaristan’ın notunu anında düşürmüştü. Üstelik o zaman Macaristan’ın ödeme vadesi gelmiş 5 milyar avroluk borcu da kapıdaydı.
Tabii, her zaman olduğu gibi, meselenin yalnızca 'para sistemi' olduğunu örtbas etmek üzere, Macaristan bir türlü kanıtlamasa da temel hak ve özgürlükleri ihlal edip durmakla suçlanmaya başlandı. Bu hakların savunucusu Soros idi; en önde o yürüyordu. Dolayısıyla AB eline Lizbon Anlaşması’nı almış ve 'temel hak ve özgürlükleri sınırlandırırsan, ben de senin AB’deki karar hakkına el koyarım' tehditlerini savurmaya başlamıştı.
Şimdi 'demokrasi demek seçimde zafer kazanmak değildir' diye yazıp çizenler var. Liberal demokratlar, dünyanın farklı ülkelerinde kendi iradelerine karşı 'direnen sandık' gerçeğiyle burun buruna gelmiş durumdalar. Bunlar temsili demokrasiyi kontrol gücünü yitirdikçe 'sandık'tan iyice soğudular.
Macaristan’da yalnızca siyasi önderlerin değil, aslında halkın tümünün karalanmasına varan hadsiz saldırganlıklar, açık ve seçik olarak, kendi bencil iktidarlarının çıkarlarına odaklı kesimlerden kaynaşıp çıkıyor. Bu kesimlerin sözde medyalarından ve stk’larından yayılan propaganda ürünü sözde bilgilere karşı uyanık olmakta büyük yarar var. Seçimler, Macaristan halkına ve Avrupa’ya hayırlı olsun."