No.351 - Binmişiz bir alâmete... II | Açık Radyo 94.9
Nereden gelip nereye gidiyoruz? Azimetimiz nere?
Kaderimizi belirleyenlerin kimler, belirledikleri yönün neresi olduğunu bilip öğrenmek ve hani olur a, gitmek istemezsek - buna karşı koymak için nasıl örgütlenmek gerektiği konusunda bir küçük “rehber” hazırlamış olan moveon.org takımındaki gençlerin söylediklerini izlemeye devam ediyoruz.
Birinci Bölüm’de Amerikan Liderliği ve Amerikan İmparatorluğu; PNAC’ın Bush’u Irak Savaşına Sürüklemesi; Bush Doktrini’nin Oluşumu; Amerikan Barışı, temel bazı makaleler/linkler aracılığı ile aktarılmıştı.
İkinci Bölümde, 11 Eylül’ün Amerikan Stratejisinin Değiştirilmesindeki Rolü; Yeni Yüzyıl Macerasının Arkasındaki İsimler; ve Bu Maceranın Finansörleri anlatılıyor.
RAD raporu, Amerikan askerî stratejisini tartışırken, üzülerek şunu itiraf etmektedir ki, “dönüşüm süreci, devrimci değişimler getirse bile, muhtemelen uzun bir süreç olacaktır, meğer ki katalizör rolü oynayacak bir felâket olayı meydana gelmesin: yeni bir Pear Harbor gibi.”
11 Eylül’den kısa bir süre sonra PNAC Başkan Bush’a bir mektup göndererek onun “geniş ve sürekli bir kampanya” çağrısını memnuniyetle karşıladığını bildirdi; aynı mektupta, Irak bu saldırılarla doğrudan bağlantılandırılamasa bile Saddam’ın devrilmesini teşvik etti.
BU GEMİNİN DÜMENİNDE KİM VAR?
Michael Lind, New Statesman ve Salon dergilerinde “Çoğu yeni muhafazakâr savunma entelektüellerinin köklerinin sağda değil, solda olduğunu iddia ediyor ve bunlardan çoğunun Stalin karşıtı Troçkistlerden antikomünist liberallere döndüğünü, ardından da “Amerikan kültüründe ve siyaset tarihinde daha önceden hiç örneği görülmemiş bir şekilde militarist ve emperyal sağa” kaydıklarını ileri sürüyor.
PAUL WOLFOWITZ: Savunma Bakan Vekili, Pentagon komuta kademesinin iki numarası. Wolfowitz daha 1992’de Irak’ta rejim değişikliğini ve tedbiran saldırma stratejisini öne sürüyordu; ama Baba Bush onun bu görüşlerini fazla radikal bularak reddetmişti. Carnegie Endowment for International Peace (Carnegie Uluslararası Barış Vakfı) kuruluşunun yayınladığı mükemmel bir inceleme.
RICHARD PERLE: Reagan yönetiminde Savunma Bakanı Yardımcısı, George W. Bush’un başkanlık kampanyasında da dış politika danışmanı olarak görev yapıyordu. Rumsfeld’in Savunma Siyaseti Kurulu başkanlığını yürütmesi yolundaki önerisini kabul etti ve adı bile duyulmamış bu kurulu etkili bir organ haline getirdi. Perle, Mart ayında karmaşık bir lobicilik skandali sonrasında başkanlıktan istifa etti, ama Kurul’da bir üye olarak görevini sürdürmekte.
WILLIAM KRISTOL: Mali kaynağını Rupert Murdoch’un sağladığı, küçük ama seçkin bir okur kitlesi olan The Weekly Standard adlı muhafazakâr siyasi derginin editörü. Yeni-muhafazakârların kurucu babalarından Irving Kristol’un oğlu olan William Kristol, PNAC’ın başkanı.
Diğer önemli üyeler şunlar: Başkan Yardımcısı Dick Cheney; Savunma Bakanı Donald Rumsfeld; İran-kontra skandali hükümlüsü ve şimdi Ulusal Güvenlik Konseyi’nin Ortadoğu İşleri Direktörü Elliott Abrams; Washington Post köşe yazarı Robert Kagan; Başkan’ın Afganistan ve Irak özel temsilcisi Zalmay Halilzad.
PNAC üyelerinin oldukça kapsamlı bir listesini aşağıdaki adresten bulabilirsiniz:
FATURALARI KİM ÖDÜYOR?
Yeni Amerikan Yüzyılı Projesi’nin (PNAC) ana finansörü, PNAC’ın “ebeveyn” kuruluşu New Citizenship Project, Inc. (Yeni Vatandaşlık Projesi) adlı şirket üzerinden ödemeleri yapan Bradley Foundation. Bu vakfın merkezi Wisconsin Eyaletinde Milwaukee şehrinde bulunuyor. Sağ kanada mensup vakıflar içinde en geniş mali kaynaklara sahip bulunan Bradley’in odaklandığı faaliyet alanları şunlar: aktif katılımın (affirmative action) sona erdirilmesi çabaları; refah reformu ve okulların özelleştirilmesi. Aşağıdaki makale Bradley Vakfı’nın yeni-muhafazakâr düşünce kuruluşlarını, dergilerini ve “Çan Eğrisi” gibi kitapların yayımlanmasını fonlama yöntemlerini anlatıyor: