Konusu 'Aşk Hikayelerimiz/Dertlerimiz' forumundadır ve matgum tarafından 2 Mart 2010 başlatılmıştır. 6 sayfadan 1. sayfa
biz ayrıldıktan sonra beni sürekli aramaya başladı bende hattımı değiştirdim.ama bu sırada çok acı çektim.aslında onun acı çekmesi için ayrılmıştım ama meger acı çeken ben olmuşum.ahmet beni tekrar buldu ve barışmak istediğini söledi.ben bu defa barışma isteğini geri çeviremedim.ve abimle bu konuyu konuşmaya karar verdim.abim sadece dinledi önce.sonra bana anlatması gereken bişey oldugunu zorlukla söledi.abimle ahmet biz sözlüyken bi kaç kez içmeye pavyona gitmişler ve arkasından kadınlarla birlikte olmuşlar. ,mafoldumben, tabi abime hiçbişe diyemedim hala içimde kalmıştır.(aslında bence burada asıl suçlu abim.beni hiç önemsemediğini göstermiş oldu burada)
ve ahmet bana hep biz asla ayrılamayız ancak ben ölürsem ayrılırız sen ölsen yine ayrılmayız hergece mezarın başında yatarım derdi. benimkinden daha acı bir olay olmamıştır herhalde.. yinede hamd olsun ya bide evlenseydim onunla ne yapardım??
Sen üniversitedesin,nişanlın kahve kültürü alıyor bide pavyon falan ay bu zamanda bana çok garip geliyor.. Abine de pes doğrusu! :mymeka: Kardeşinin onurunu hiç düşünmemiş.Ahmetle aynı kafadaymış sanırım abinde !
Kapatmalısın geçmişi ve önüne bakmalısın portakal_suyu,