Commodore 64'ün dandik joystickleri vardı ki iki futbol oynayınca hemen daaalırdı. bizde bantlar çiviler bilmemnelerle randıman almaya çalışır, arkadaşımıza karete oyunlarında yenilince de "josstiğim bozuldu" diye bahane bulurduk.
Körükle sıkıştırılmış çubuktu bunlar besbelli. Oynamak için baş parmağınızla işaret parmağınızın arasındaki yumuşak bölgeye yerleştirip abandıkça abanırdınız. Netice itibariyle akşam saatlerinde parmakların iç tarafları morarmış olurdu. Ayrıca dağılan joystikler de bir alemdi. Genellikle 2 joystik dağılınca parçalarından 1 tane montajlanırdı.
Astek denen bir coistik vardı. C 64 kullanıcıları bu coistiğe hasta olurdu çünkü zor bozulurdu ve bozulsa bile basitti mekaniği, yapılırdı hemen, bu yüzden olimpiyatlar gibi coistikleri haşat eden oyunlarda (koşularda sağ-sol, bisiklette daire şeklinde çevirme filan.) astekler kullanılırdı. Ben hala saklıyorum asteğimi yadigar.
küçükken bol bol kullandığımız bu aletin isminin joy ve stick diye ayrı ayrı anlamlandırıldığında ne kadar faullü olduğunu ortaokul yıllarında öğrendik. bu salak espriyi yerli yersiz bol bol kullandık.
decathlon değil miydi coistiklerimizin baş düşmanı? sağa sola hareketi ne kadar hızlı yaparsan o kadar hızlı koşardın. e biz de n'apardık; coistiğin tabanını tutar aynı yelpaze sallar gibi hızla sallardık.
Yok abi sen triği bulamamışsın. Atletizm oyunlarda en hızlı sağa sola sallayan değil, başta yavaşça ritmik sallayan sona doğru hızlandıranlar kazanırdı hep.
Coysitiklerin altında masaya yapışmasını sağlayan lastikler olurdu. Yapışsın diye altını yalanmış parmak vasıtasıyla ıslardık. Yukarı çekersek koparamazdık sonra, masanın kenarına kadar sürümemiz gerekirdi.
Hatırlıyorum da kuzenim solaktı, joystickin düğmesi de tepesinde değil solundaydı, bu yüzden garibim joysticki ters kullanırdı (yani yukarı götürünce aşağı), meğer sonradan öğrendim ki onun gibi bi sürü kişi varmış, ne garibime gitmişti.
Facit Hesap Makineleri »