Yar Sevmek , Yar'dan Düşmektir
Sabaha çok var... Nasılsa ne yazsak sonu hüzne çıkar. Mutluluklarımız hüzünlerden oluşma bir darağacına asılır seher vakitlerinde. Mutluluğun göz yummasını bekliyoruz , saat acının eşiğine
04 Temmuz 2010, 10:13
Sabaha çok var... Nasılsa ne yazsak sonu hüzne çıkar. Mutluluklarımız hüzünlerden oluşma bir darağacına asılır seher vakitlerinde. Mutluluğun göz yummasını bekliyoruz, saat acının eşiğine yürümekte. Yürünecek yollardan eksiltiyoruz adımlarımızı. Yazacak kadar soluk dolduruyoruz heybemize...
Nerden başlamalı ki? Hayat ortak sıfatlar eklemiş miydi isimlerin yanına? Acıdan kaç tür olurdu usta? Giden mi gitmekten şikâyetçi olurdu yoksa kalanın mıydı suç? Hanginin ayakları sürçmüştü mutluluğa? Kalana kalmak yakışıyor da, gidende gitmek
niye iğreti duruyordu?
Yakasına iğnelenmiş hüzünlerden bir düş arıyordu kendine. Öyle bir düş olmalıydı ki silkip atmalıydı tüm heceleri. Aşk yıkılmalıydı karşısında,
Niyetim yakmaktı acılarımı… Yangından bir kıvılcım sıçradı. Ben de tutuştum. Acıya sürgün yaşamlarım oldu benim yıllar süren. Hayattan gizlice çalıp sevinç sanrılarını, bölüşürken Yar'la... Ahhh aslında bilememişim ömrümden çaldığımı. Şimdi koşuyorum otobüslere yetişmek için. Sabıkalı yüzümü ve yorgun bakışlarımı sakla¤¤¤¤¤...
.. diyor durakta bilet satan yaşlı adam. Topla valizini ve anılarını, usulca çek git buradan. Acı her yerde acı. Geldiğin yerden geri dön kendine. Denizlerde yıka yaralarını. Asi ırmaklar kırbaçlasın tenini. Ve çaldıklarını geri ver yürüdüğün gecelere. Yar sevmek YAR'dan düşmektir. Seveceksen Yâr’i acıyı da al koynuna…
Satır aram dolu. Satırlar ağlamaktı. Gel desem gelmez bir hayalin durağındayım. Azad et beni hayat, yoksa mahkûmluğum hırçınlığıyla tüm aşk dizelerini parçalayacak..
Detone olmuş bir şarkının anlamsız cümleleri kaldı dilimde.
...diyor yaşlı duvar... Bak kız kulesi yerli yerinde.
Susmayı marifet bilmiş yanlarımı destekliyorum her seher vakti.
Şimdi gece yarılandı. Sabaha çok değil artık.
Yine hüzünler öldüreceğiz aşk meydanlarında.
Yine musallaya dizeceğiz mahlasları.
Acıları avuçlayacağız parmaklarımızla.
Bilindik mevsimlerden yürüyeceğiz yine hazana.
Dikenli tellerde kalan harflerden tırnak arasına hece hece düş dizeceğiz.
Ve bir gün o en beğendiğimiz şiirin en anlamlı dizesinde ölümlerden ölüm beğeneceğiz...
Düşünmeden geçiyorum turnikeleri. Vurup da cümleleri alnının çatısından...
Kendimi Yusuf’un kuyularına atıyorum.
Ama incitmeden düşlerimi kuyuma atılan ipi baştan sona tırmanacağım.
Bileklerimdeki incelmeğe aldırmadan...
Sevmek ile ilgili akrostiş şiir, sevmek akrostiş
Habibullahı sevmek-fon müzik
« İşte Gidiyorum Hoşçakal | Ben Bittim.. Sen SağoL »