Maneviyatı güçlü ninja: Empire of the Spiritual Ninja
“İki Godfrey Ho filmi arasında düğün yapılmaz,” demiş büyüklerimiz. Ayrıca iki Godfrey Ho filmi hakkında da peşpeşe yazılmaz. Yazan ayrı, okuyan ayrı çarpılır. İşte ben de bir önceki Ho filmi üzerinden yeterince vakit geçmiş ve hasar kapasitesi azalmışken, fırsat bu fırsat deyip, bir diğerinden bahsedeyim istedim.
Empire of the Spiritual Ninja, değme aksiyon filmlerine taş çıkartacak kalitede(!) mükemmel bir 80’ler filmi. Ninjalık yolunda ilerlemek isteyen her baba yiğidin, izlemesi gereken, Ninja hakkındaki bilgileri pekiştirirken, bir yandan da bilgi dağarcığımızı ve bilhassa görgümüzü arttıran handiyse bir cevher. Jenerikteki “Yönetmen Bruce Lambert” yazısına aldanmayın çömez Ho izleyicileri. Bu isim, diğer onlarcasıyla beraber Godfrey’in sağ gösterip sol vurma taktiği. En sakin seyirciyi bile çileden çıkarma potansiyeline haiz üstad, bakalım Manevi Ninjalar’ın dünyasını, video kasede nasıl aktarmış?
Uyuşturucu ticareti-polis arasındaki ilişki 80’lerde ‘ben bir aksiyon filmiyim’ diyen hemen hemen her filmin baş tacıydı. Godfrey’in özelliği ise bu klişe ikiliye “Ninja” mevhumunu eklemiş olması. Hong Kong filmlerinde hep kötü olarak lanse edilmesine rağmen, bizzat bir Hong Kong’lu olan Godfrey tarafından hem kötü hem de iyi olarak kullanılan Ninjalık makamı, Empire of the Spiritual özelinde de “bir Ninjayı ancak bir başka Ninja defedebilir” şiarından hareketle her iki yönde de ele alınıyor.
“Hareketin olduğu yerde bereket vardır” diyen atalarım boşuna çene yormamışlar sayın seyirciler. Amerikan TV şovlarından fırlamışçasına elindeki narin mikrofonla, serçe parmağını kıra kıra müşterisiyle konuşan sakallı Ninja tarikatı lideri, Manevi Ninja İmparatorluğu olarak, her türlü işi sonuna kadar başarıyla götüreceklerinin garantisini verirken, yani bir nevi atıp tutarken, Ninja da aç kalacak değil ya, paraları cukkalamanın hazzını yaşayarak ilk dakikadan bir seyir şöleni sunuyor. İşte birinci dersimiz; Ninja adamı kağıt yırtar gibi harcayabilir. Kağıttan karakterlerle dolu bir filmde neden olmasın ey ulu okuyucu?
Bizzat uyuşturucu ticaretini yöneten -malum manevi- Ninja klanında işlerini daha çok yürüyerek yapan Ninjalar, ilk infazlarını gerçekleştirirken, kurbanın uzun bacaklı olması ve mekan seçiminin fazla dar kalması gibi sebeplerle biraz zorlanmışlarsa da görevlerini tamamlamışlardır. Bu arada uzun süredir Manevi Ninja İmparatorluğu’nun peşinde olan bir biri erkek üç kişilik polis ekibi de, olan biteni yakından takip etmekte, bir sonraki uyuşturucu değiş tokuşunun yerini tespitle uğraşmaktadır.
Sakallı Ninja liderinin kahkahaları kulaklarımızda çınlarken, bir başka ekip (büyük ihtimal ordu), Ninjalara karşı ancak bir ninjanın savaşabileceğini bir kere daha vurgulayarak, söz konusu imparatorluğu ortadan kaldırabilecek tek kişinin kendi ekipleri içindeki Ninja olduğunu belirtir. İşte gizemli bir başka Ninja daha, yolda kötü Ninjaların saldırısına uğrarken ikinci dersimiz geliyor: Bir Ninja kıyafetini değiştirmeden bile kafasını kapatarak tanınmaz olabilir.
Tahta elementinin karşılığı olan Ninjalar kamufle olurken, ağacın arkası kastedilmemişti sanırım…
Olaya polisin fazlasıyla müdahil olmasıyla işleri sarpa saran Ninja lideri, içerde bir köstebek olduğu düşüncesine kapılarak kendi adamlarını harcamaktan da geri durmaz. Bir yandan da aman vermeyen polis ekibini ortadan kaldırmak için planlar yapar. Polisleri Ninjalığının vermiş olduğu yetkiye dayanarak kaçırtır. Evet sevgili Godfrey Ho hayranları, tahmin edebileceğiniz gibi bundan sonrası mevcuttaki ekiplerin birbirlerine saldırması şeklinde vuku bulan Ninja savaşlarından ibarettir.
Telef olmuş ninjalar
Finalde, karşı karşıya gelen Manevi Ninja İmparatorluğunun karizmatik lideri ile ordunun Ninja savaşçısı, kendilerinden önce telef olan ekiplerinin intikamı için kapışırlar. İyi Ninja, kötü ninjayı haklayarak, öldürmeden önüne katarak ufka doğru uzaklaşır. Ve filmden son inciyle son ders: Yakayı ele vermiş Ninja, ölü ninjadır. Yalnız yönetmen, telef olan kötü ninjasına karşılık iyilerden de intikamını, polis ekibinden birinin manasız yere öldürülmesiyle, gözyaşlarına hakim olamayan seyirciye nice manevi hazlar yaşatıp alarak, filmi sonlandırır.
1987 tarihli film, Godfrey Ho’nun diğer işlerine bakacak olursak, filmografisindeki en eli yüzü düzgünlerinden biri. Aksiyonun hası (gerçekten), ninjanın kası var bu filmde.
Yönetmen: Godfrey Ho (Bruce Lambert)
Senaryo: Godfrey Ho
Oyuncular: Tom Berlin, Hubert Hays, Mick Murray
Yapım: 1987, Endonezya, 87 dk.
İlk yayınlanış tarihi 21.07.2011.
Önceki haberAşk ve Gurur Eski Çin'de vücut bulur: Kaplan ve Ejderha / Crouching Tiger and the Dragon)
Sonraki haberBu Hafta Vizyona Giren Filmler (06 Eylül 2013)
Atlantisten Gelen Kadın: Tuğba Keleş
Ninjanın Gizli Silahı: Tek Taş Yüzük / Ninja’s Extreme Weapons
Bağımsızlık Neferleri: Ninja Şangay’da/Shanghai 13
Sıçratan Kurşunların Dansı: Ninja vs. Ninja
komakine 21 Temmuz 2011 at 10:23
godfrey ho filmografisine yeni başlayacaklar için biçilmiş kaftan bu film. hiç bitmesin isteyeceksiniz :-)
Tuğba 23 Temmuz 2011 at 08:03
Film hakkında söylenmesi gereken en önemli şey aslında, filmde ölenlerin harika ses efektleri çıkarıyor olması. Böyle bir bilgiyi eklememek, Ho’nun gazabını üstümde hissetmeme neden olduğundan, şuracığa sıkıştırayım dedim. Filmin bitmesini hiç istemedim gerçekten. Bitmeyen kabus gibi…
İçimdeki arabesk bir ses şu şarkıyı mırıldanıyordu. “Saatler mi durmuş yoksa zaman mı?” Ofisin kapısından yeni çıkmıştım ve yüzümde aptal bir gülümseme benimle gelmişti. Neden gülümsediğimi...