True Martial World - Bölüm 125: Krallık Şövalyeliği’nin Takdimi
“Bu genç adam devasa bir canavara biniyor...o...o, Lian kabilesinden Yi Yun mu?” Tao kabilesi insanları, Yi Yun’u görünce şok oldu. Seçmeler boyunca onu pek çok kez görmüşlerdi.
Ama bugün, o olup olmadığına emin olamıyorlardı.
Yüz hatları ve bedeninin şekli ona benzese de mizacı tamamen farklıydı!
Bu bineğe binmek engin yabanın insanları için çok etkileyiciydi. Yi Yun’un görkemi ve zarif uçan balık elbisesi, binekten bile daha sarsıcıydı. Sefil bir dağ köyünde üst düzey, lüks bir araba sürmek gibiydi.
Ayrıca Yi Yun, baskın bir ruha sahipti ve aurası kalabalıkta göze çarpıyordu. Bu nedenle bu kadar şaşırmaları normaldi.
İnsanlar arasında bir ejderha veya anka gibiydi!
Tao kabilesi insanları da Lian kabilesindekiler gibi keten kıyafetler giyiyorlardı. Yi Yun’u bu görkemli kıyafet içinde görünce utandılar.
Yi Yun onlardan daha güçlüydü, daha yetenekliydi ve hem yaş hem görünüş hem de karakter bakımından daha iyiydi!
Kıskanacak daha ne vardı ki? Tamamen farklı bir seviyedeydi!
Yi Yun bineğinden inerken insanlar hızla ona yol açıp, huşu içinde Yi Yun’a baktılar.
Bu, seçkin insanlara gösterilen hürmetti.
Bir insanın aurası çok önemliydi.
İnsanlar, birinin aurasının tek bakışla olağanüstü olup olmadığını anlayabilirdi!
Yi Yun da işte böyleydi.
Tao kabilesinden pek çok kızın, Yi Yun’u gördüğünde gözleri parladı ve yüzleri kızardı.
Engin yabanın genç kızları, önünde parlak bir gelecek olan, yakışıklı, güçlü ve havalı genç erkeklere karşı koyamıyordu. Böyle adamların kölesi olmaktan bile memnun olurlardı.
Aslında bir Krallık Şövalyesi’nin kölesi olmak, aşağılayıcı bir şey olmanın aksine mükemmel bir şeydi.
Yirmi yaşındaki kızlardan bazıları birkaç yıl geç doğmadıkları için lanet ediyor, Yi Yun’un takipçisi olma şansını kaçırdıklarını düşünüyordu; gerçi hâlâ umutlu olan kızlar da vardı. Yi Yun’a, onu mideye indirmek istermiş gibi gözlerini dahi kırpmadan bakıyorlardı.
Yi Yun’un bineğinden inip festival meydanına ulaşmadan önce on mil uzunluğunda bir sokaktan geçmesi on beş dakika aldı.
Tao kabilesindeki ödül töreni büyük bir tantanayla başladı!
Tao kabilesi seremoni için özellikle bir inek, iki keçi, üç domuz, beş av köpeği, on tane de tavuk kurban etti. Bunlar beş hayvan olarak bilinir ve ritüellerin önemli bir parçası olduklarından özel bir ilgi gösterilirdi.
Tao kabilesi için bile bu kadar çok hayvanı kurban etmek pahalı bir şeydi.
Tao kabilesi şamanlarının ve cadılarının hepsi sunakta dua ediyordu.
Bu ritüel çoğunlukla Hu Ya içindi. Ek olarak Tao Yunxiao, Tao kabilesinin yetiştirdiği elitler ve bazı küçük kabilelerin varisleri gibi Ölümlü Kan savaşçılar da Krallık Seçmeleri’ni geçmiş, Jin Long Wei üyesi olarak kabul edilmişlerdi.
Sakat ve zihnen çökmüş Lian Chengyu ise burada değildi.
Son savaşında sakatlanarak yeterliliğini kaybetmişti.
Ç.N.: Kendine hakim olabilse orduya katılmıştı şimdi, yazık oldu yiğide.
Hu Ya ve arkadaşları sayesinde Tao kabilesi kârlıydı. Tao kabilesi için bu seremoni, engin yabana elveda demeleri ve merkez bölgelere ilk adımı atmaları anlamına geliyordu. Bu sebeple bu seremoniyi üstünkörü yapamazlardı.
Tao kabilesinde en az yüz bin kişi yaşadığından tören alanı hıncahınç doluydu!
Bu insanlar ödül töreniyle ilgileniyorlardı. Sahnede ayakta kalabilen gençlerin tümü kıskanılıyordu!
Aslında meydandan uzaktaki insanlar bir şey göremiyorlardı ama ayrılmaya da niyetli değildiler. Sadece orada bulunmaları bile bu tarihi ana tanıklık etmeleri anlamına geliyordu.
Seçmeleri geçen tüm katılımcılar arasında sadece Yi Yun bineğe binme hakkına sahipti.
Hu Ya ve arkadaşları Jin Long Wei’ye kabul edilme belgelerini aldıktan sonra Yi Yun da Krallık Şövalyesi unvanını simgeleyen ipek brokardan bir belge aldı.
Bu ipek brokar belge, yarım ayak uzunluğunda bir parşömendi.
Bu parşömen ipekten yapılmaydı. Bu ipek şeritlerin eşlik ettiği parşömenin iki ucu da sandal ağacındandı.
Sandal ağacı ağırdı ama üzerindeki oymalar zarifti. Bu ipek brokardan parşömen, Jin Long Wei’nin üstün kimliğinin simgesiydi.
Yi Yun ayrıca Jin Long Wei eliti de olduğundan yeşim bir rozet de aldı.
Bu yeşim rozet, uçan balık biçimindeydi. Sadece Jin Long Wei elitlerine verilirdi. Taşı yeşilimsi beyazdı ve üzerindeki balık canlıymış gibiydi. Onu da kemerine asmasıyla her şey tamamlanmış oldu.
Yi Yun aniden göz kamaştırıcı bir parlaklık yaymaya başlamış, özenle oyulmuş bir yeşim parçası gibi görünüyordu. Güçlü ruhunu açığa vurmakla kalmıyor, soyluluk havası da taşıyordu!
Şu anda Yi Yun’u gören hiç kimse, onun büyük bir aşiretin varisi olduğundan kuşku duymazdı.
Yi Yun elindeki ipek brokardan belge ve kemerine asılı uçan balık yeşim rozetiyle meydanın ortasında durdu. On binlerce insan ona hayranlıkla bakarken o biraz duygulandı.
Engin yabandaki sayısız savaşçının hayali, Krallık Şövalyesi unvanını elde etmekti. Bu şeref onlara bahşedildiğinde, hayatlarının zirvesine ulaşmış olurlardı.
Ama Yi Yun bunun zirve olmadığının farkındaydı, hatta daha hayatının başlangıç noktasındaydı.
Krallık Şövalyesi olarak kabul edilmiş olmanın ihtişamı altında şımarmadı. Kazandığı başarıların önemsiz olduğunun farkındaydı. Tai Ah Kutsal Krallığı, dünyanın tamamını kapsamıyordu. Ve o, Tai Ah Kutsal Krallığı’nda bile soylular arasındaki en düşük sınıftandı sadece. Dünyada görülmeyi bekleyen muhteşem şeyler vardı.
Yi Yun, onlara ulaşmayı, onları keşfetmeyi ve onları fethetmeyi istiyordu!
Seremoni altı saat sürdü. Yi Yun, Jin Long Wei kampına dönmeden önce Tao kabilesi insanlarının kıskanç bakışları altında ipek brokar parşömeni teslim aldı.
Ödül töreninin olduğu gece yaşlı adam Su da bavulunu topluyor, Tao kabilesinden ayrılmaya hazırlanıyordu. Bu haber Yi Yun’un kulağına çalındığında, Yi Yun ona veda etmek zorunda olduğunu düşündü.
Yi Yun, Zhang Tan’dan yaşlı adam Su’nun kaldığı yerin adresini öğrendikten sonra oraya gitti ve kibarca kapıyı tıklattı.
Bu şık ama küçük avlu ve avlunun arkasındaki yüksek kule Tao kabilesinin yasak bölgesiydi. Jin Long Wei’nin müsaadesi olmaksızın kimse Su Jie ile Lin Xintong’u rahatsız edemezdi.
İçerden yaşlı adam Su’nun miskin sesi geldi. Yi Yun kapıyı açtı ve küçük avluda oturan yaşlı adam Su ile Lin Xintong’u gördü.
Yi Yun’u gören yaşlı adam Su biraz şaşırdı.
Parlak ayışığının altında Yi Yun uçan balık elbisesini giyiyor, kemerine asılı uçan balık yeşim rozetiyle bir prens gibi görünüyordu.
Yaşlı adam Su, Yi Yun’un ödül törenini izlemediğinden uçan balık elbisesini giymesinin bu kadar etkili olacağını hiç düşünmemişti.
Lin Xintong’un güzel gözlerinde de biraz şaşkınlık belirtisi görülüyordu. Lin Xintong pek çok genç usta, pek çok genç elit görmüştü. Hepsi de şık ve yakışıklıydı, asil genç ustalar olarak çağrılmaya layıktılar.
Ama...bu genç ustalar, Yi Yun’un sahip olduğu doğal zarafetten yoksundu. Yi Yun gibi doğuştan gelen bir zarafetleri yoktu.
Suni tepeler güzel görünebilir ama doğal yollardan oluşmuş bir dağ kadar değil.
“Keke, seni ahlaksız serseri, seni böyle bir kıyafet içerisinde göreceğimi düşünmek!” Yaşlı adam Su o ender övgülerini Yi Yun’dan sakınmadı.
Yi Yun gözlerini devirdi ve yaşlı adam Su ile dalaşarak canını sıkmamaya karar verdi. Burada olmasının tek nedeni yaşlı adam Su’ya veda etmekti.
Yi Yun onun nereye gideceğini bilmiyordu ama gideceği yerin tehlikeli bir yer olacağını tahmin edebiliyordu. Bu tahmin ise, yaşlı adam Su varış yerinden ne zaman bahsetse Lin Xintong’un gözlerinde beliren endişeye dayanıyordu.
Ama yaşlı adam gülüyor ve şakalar yapıyordu, seyahati hakkında hiç endişe duymuyormuş gibiydi.
Yaşlı adam Su, gitmeden önce Lin Xintong’a dikkatli olması konusunda nasihatler verdi. Gösterebildiği her yoldan ona verdiği önemi gösterdi.
Ama yaşlı adam Su ona iltimas geçmedi. Lin Xintong’a nasihat verirken Yi Yun’u da unutmadı. Yi Yun’un omuzlarını okşadı ve ona cesaretlendirici birkaç söz söyledi.
“Seçmelerin birincisi olmak iyi sayılabilir ama bu sınavın seviyesinin çok dandik olduğunu unutma.” gibi…
“Tao Yunxiao gibi bir geri zekalıyı yenerken gerçekten elini mi yaraladın? Ve elini yaraladın diye neden iki şişe zindelik iksirimi boşa harcadın? Hazinelerimi israf etme!”
“Krallık Şövalyesi olacağını hiç beklememiştim. Asil olmak kötü değil sonuçta. Krallık Şövalyesi unvanı ise...eh...Tai Ah Kutsal Krallığı başkentinde havaya taş atsan bir düzine Krallık Şövalyesi’ne çarpar.”
“Pek nitelikli olmasan da biraz şanslı olduğun kesin, anca ‘Mor Hava Doğudan Gelir’i yaparsın gerçi…”
Yaşlı adam Su’nun sözlerini duyan Yi Yun donup kaldı.
Bu yaşlı adam çok hınzırdı. İncitici şeyler söylememiş, normal şeylerden bahsediyormuş gibiydi.
Ama Yi Yun, onun tehlikeli bir göreve gideceğini bildiğinden onunla tartışmadı. Yaşlı adamın söylediği şeyleri dinledi, daha doğrusu sözler bir kulağından girip diğerinden çıkarken dinliyormuş gibi yaptı.
Ay zirveye ulaştığında yaşlı adam Su yola koyuldu.
Beyaz bir cübbe giyiyor, kökeni bilinmeyen küçük, kızıl bir at sürüyordu. Yaşlı adam Su, küçük, kızıl atın Qi Lin cinsi olduğuna dair yeminler etti ama Yi Yun nasıl bakarsa baksın bu küçük kızıl at çok komik görünüyordu. Özellikle yaşlı adam Su, koca götüyle küçük, kızıl atın üstüne oturup da at altında kaybolduğunda.
Yi Yun, yaşlı adam Su’nun toparlak şeklinin ve koca göbeğinin atın boynuna dayandığını gördüğünde hem utanç hem de keder hissetti.
“Deh!” Yaşlı adam Su bağırdı ve küçük, kızıl at dörtnala koşmaya başladı. Yi Yun bu ufak midillinin gerçekten yaşlı adam Su’nun ağırlığına dayanıp dayanamayacağını merak etti.
Ayışığı altında, yaşlı adam Su ve atı, engin yabana doğru yola çıktılar.
Onlar uzaklaşırken, Yi Yun, yaşlı adam bu kadar şişman olmasaydı bu sahnenin daha anlamlı olacağını düşündü…
Yaşlı adam Su düzlüklerde yol alırken oldukça trajik bir şarkı söylüyordu.
Gökyüzü kurumuş sarı çimenlerle dolu, uzaklara yol alırım bir at ile.
Yemek rüzgarları saldırır dünyaya, ejderha inine veya tanrının diyarına girmek için.
Cennet dumanlarla gülümser, bu diyarlar beni bir kral olarak tanır…
Yaşlı adam Su, bu epik şarkıyı söylerken Yi Yun’un ona vermiş olduğu on pişmiş tavuğu çıkardı ve uzun yolculuğuna başladı.
Arkada kalan Yi Yun, yaşlı adamın söylediği şarkıyı duyduğunda tekrar suskunlaştı. Bunu hangi şarkıdan çaldın lan? Ritmin r’si bile yok!