9 Ocak 2019 18:00
Eğlence endüstrisi alanında kullanılmak için üretildiği düşünülen ve ileride de sadece bu amaçla kullanılması beklenen sanal gerçeklik gözlüğü, aslında tahmin edildiği kadar masum değil.
Eğitim alanında da aktif olarak kullanılmaya başlayan bu teknoloji, sosyalliği bitirecek güç olarak görülüyor. Öyle ki daha önce öğretmenin fiziki olarak anlattığı şeyleri herkesin bir arada bulunduğu aynı ortamda dinlemek, anlatılan nesnelere dokunmak ve onları yaşamak gerekiyorken sanal gerçeklik bize bunu büyük oranda sunar hale geldi. Yani bir öğrenci öğretmeninden sınıf içinde ders dinliyormuş gibi hissedebilir hatta öğretmenin bahsettiği şeylere dokunabilir. Bu durum okullara ve sınıflara eskisi kadar katılımı azaltarak çocukların gelişim aşamasında yalnız başına büyümesine ve arkadaşlıkların azalarak bitmesine yol açacak.
Sanal gerçeklik, tamamen isteyerek içine daldığınız ve vücudunuzu da aktif olarak kullanabildiğiniz bambaşka bir dünya. Ve bu dünya, normal şartlarda hiçbir şekilde deneyimleyemeyecek kadar seçenek sunuyor. Yani sanal gerçeklikle kişi çok güzel bir doğa içinde bulunurken, diğer taraftan ölümün en kötü halini de kendince sanal bir şekilde yaşayabiliyor. Bu kadar derinlemesine yaşanan vahşet içeren olayların kişinin düşünce dünyasını ele geçiriyor. Şu anda normal yaşamında çok düzgün bir hayat yaşayan ve sanal gerçeklikte vahşet, kan ve ölümle yüzleşen kişilerin normal hayatlarına adapte olmakta zorluklar çektiği görülüyor.
Sanal gerçeklikle çok kolay bir şekilde insan öldüren ve bunun gerçek insanlar olmadığını bilen askerlerin gerçek savaş alanlarında da sanaldaki gibi acımasızlaşması ve duygusuz bir şekilde, sadece öldürmek için hareket etmesine kapı açacağı belirtiliyor. Askerler, savaş alanında çarpışan kişiler de olsalar, onların da savaş anında duygularına başvurması ve öldürdüğü kişinin de bir insan olduğunu unutmaması gerekir. Ancak daha önce gerçek alanda yapılan tatbikatların, sanal dünyada yapılıyor olması ve burada öldürülenlerin gerçek kişiler olmadığının bilinmesi ölüm anlayışının hafiflemesini ve ölüme karşı bakış açısını değiştiriyor. Böylece insanlar duyguyla hareket eden canlılerken, oyunlarda eğitilmiş birer ölüm makinelerine dönüştürülme tehlikesiyle karşı karşıya kalıyor. Bu durumun olası savaş alanlarında çok daha fazla ölüme ve masum insanların da öldürülmesine sebep olması düşünülüyor.