şaşkınlık... - ATEİSTCAFE - Ateistforum
Oluşturan: kirec, Eylül 22, 2011 in ATEİSTCAFE
Oluşturuldu: Eylül 22, 2011 (düzenlendi)
evet bir süredir bu halet üzreyim...
neyin ne olduğu konusunda belirsizlik var...
uçup savrulan biri ve etrafındaki herşey uçuşuyor...
tutunacak bir yer arıyor tutuyor ve bakıyor ki o tuttuğu şeyde uçup savrulan bir şey...
sabit bir nokta da durup aşağısı yukarısı önü arakası belli olsun istiyor...
fakat durduğu nokta sürekli hareket edip savrulduğu için aşağı yukarıya ön arkaya karışıyor...
hazır uçuşa çıkmışken bu durumu kabullenip tadını çıkarmalı mı...
ama arada bir insanın uçmadan sabit bir yere tutunma konma ihtiyacı oluyor...
ota mı boka mı...
Eylül 22, 2011 tarihinde kirec tarafından düzenlendi
Eylül 22, 2011 gönderildi
Tek yol maddeye tutunmaktır.
Madde harici bir şey yoktur.
Uçmaz ve savrulmaz.
Gerçekleri kabullen ve onlarla nasıl yaşayabileceğini düşünmeye başla.. elindekilerle en iyisini yapmaya çalış...
gerçeğin ne olduğu da belli değil ki...
gerçeğin ne olduğunu anlasam mesela kalmıyacak zaten...
bir de neden en iyisini yapmaya çalışayım...
orta karar olsa olmaz mı...
En kötü karar bile kararsızlıktan iyidir. orta yolu tutmak insanı tüketir.
Müslümanlar mutludur çünkü kararını vermiş safını seçmiştir.Ateistlerde mutludur(bu dünyada tabiki) onlarda kararını vermiş ve saflarını seçmişlerdir.
Ota mı Boka mı konacağını sen seçiceksin.
Eylül 22, 2011 gönderildi (düzenlendi)
Eğer dinsel açıdan bir tutanak arıyorsan(yani doğru bir karar vermek istiyorsan)bu sorunun cevabı basittir dinin Tanrı'dan olduğuna dair kanıt ara bulamazsan Tanrı'dan inme değildir bulabilirsen Tanrı'dan inme olabilir Ki ben Müslümanlardan çok kez kanıt istemişimdir ama hiçbir kanıt veremediler,bakalım sen neler bulacaksın.
Eylül 22, 2011 tarihinde Dark Prince tarafından düzenlendi
Bende senin aklının olduğunu kanıtlamanı istiyorum. Kanıtlayamazsan akılsızın tekisin !!!
Aklım olmasaydı foruma bu yazıları yazamazdım.
Cık olmaz yeterli değil.Belki başkasına yazdırıyorsun nerden bileyim. Somut kanıt istiyorum.
Siz hep somut kanıt istiyorsunuz ya hani, o bakımdam.
Nihilizm boslugunun iki farkli etkisi vardir. Biri bananecilik, digeri ise bireycilik. Bananecilik, pasifizm iken; bireycilik sadece kendi dogrularini one cikarmaktir.
Oyuzden once bananeci ve bireyci olmadan kendine bir birey olarak tutun. Bunun icinde kendini sorula ve kendine kendini tanit. Tanidigin kendinde eger sorun varsa,bu sorunu sorgula. Eger sorun yok ise de, neden sorun olmadigini algilamaya calis.
Kisaca kendi kendini bilincli ve farkinda olarak tani.
Ondan sonra da tanit. En sonunda da kendini gelistir, yenile ve ilerlet. Butun bunlari yaparkende, bilim ve bilimselligi hedef al.
Neyi nasil ve neden dusunup uyguladigini sorgula ve kendine ortaya koy.
Bunlar bir oneridir, yapip yapmamak ve yapip yapmamanin yon ve yontemini belirlemek, tamamen kisinin kendi kararidir ve kendi insiyatifidir.
O zaman o yazdırdığım kişinin aklı vardır.Bunlar somuttur,Rüzgarı da göremezsin ama etkilerini hissedersin,akıl da öylee.Göremediğin birşey yok demek değildir bu Tanrı için de geçerlidir,belki de vardıır kimbilir?
Fakat ben arkadaşa dinin Allah'tan inip inmediğine dair somut kanıt istedim,İslam'ı diğer milyonlarca dinden farklı kılan bir şey var mı onları araştırmasını istedim.Yoksa Tanrı'ya ben de inanırım fakat hiç takmam o ayrı.
hımm yani tanrı senin için var olabilir ama karar veremedinmi olup olmadığına. O zaman kusura bakma bende senin aklının olup olmadığına emin değilim.
Sen şimdi deistmisin nesin ? deistsen tanrının var olduğunu kabul etmiş olman lazım.Eğer hala karar veremediysen ne olduğuna karar ver öyle konuşalım.
Zaten karar vermene imkan yoktur,sadece inanırsın.Ben akılcılığı ön planda tutarım her zaman,o yüzden varolmama ihtimali de hep gözümün önündedir.Fakat siz öyle özgür değilsiniz asla başka bir ihtimali aklınızın ucundan bile geçiremezsiniz.
Şuanda Paganım fakat Evrimi araştırdıkça Ateizme yaklaşıyorum.Turan Dursun ve Agnostik forumlarında Müslümanlardan Kanıt istemiştim Kur'an'ın Allah'tan indiğine dair,inanmayanların cehenneme gitmelerinin çok büyük bir çelişki olduğuna dair,hiçbir Müslüman da dediklerimi yerle bir edebilecek bir argüman getiremedi karşıma.Aynı konuyu ilerleyen günlerde bu foruma da açmayı düşünüyorum.
kanıt bağlamında burda bir çok şey söylendi zaten.ama bunlar seni tatmin etmiyorsa yapacak bir şey yok.
Başka ne tür bir kanıt istiyorsun.Rabbin kendisini sana göstermesinimi ? yahut her yanlış yaptığında kıçında şimşek çakmasını bekliyorsun.
Bunları yapacak olsa zaten kesin inancaksın ama o zman sınava gerek kalmayacak çünkü herkez inanacak o zaman zaten.İşte püf noktasıda burası
Bir türlü anlayamadınız gitti.Herkes sınava tabi tutulacak. Herkes hak ettiğin alacak.
Eğer istediğiniz o kanıtlar (hani nerde cennet gösterin)size sunulmuş olsa sınava yani dünyaya gerek kalmiyacaktı.
Tanrı'nın kendini göstermesini istemiyorum,varlığı-yokluğu umrumda değil zaten.Fakat Neden Avesta'ya inanmayalım da Kur'an'a inanalım,bunun için somut kanıt gereklidir.Sonuçta senin Allah'ın inanmayanları Cehennem de hem de sonsuz olarak yakmaktan bahsediyor.O halde en azından inanmamıza yetecek kanıtlar sunmalıdır.Kanıtsız inanmak akılla bağdaşmaz,akıldışıdır,Tanrı'dan inen kitabın kanıtı illaki olur.
Bir zamanlar ben de şaşkındım ama dinden ziyade sistemden dolayı. Sistem yanlış diyordum, saçma geliyordu bana. İnsanların deli gibi AVM'lerde hiç ihtiyacı olmadığı sırf birilerine "bakın benim buyum var, ben buna sahibim", diyebilmek için alışveriş yapması beni çıldırtıyordu.
Diziler, kadın programları, magazin ve futbol; televizyonu balkondan atma isteği uyandırıyordu.
Etraf cahil, düşüncesiz, kültürsüz, kompleksli, kimlik karmaşasına düşmüş milyonlarla dolu olduğu için "ben kimim, ve ne olmak istiyorum" diye düşünüp dururdum.
Zeitgeist gibisinden belgeseller ve kitaplar da beni baya toplumdan uzaklaştırdıydı.
Din olarak da var mı yok mu diye kafa patlatırken kendi çapımda, bunları düşüneceğime sadece anı yaşayayım, mutlu olayım dedim. Gelecek zaten belirsiz. Cennet mi var yoksa hiçlik mi; yarın mı öleceğim yoksa 50 yıl sonra mı... Bu sorular izafi kalıyor hep. Yani inanç meselesi. İnanırsın inanmazsın bu kadar. Kararını ver. Hatta karar vermemek, "aman bana ne, neyse ne, var ya da yok, şu an bunlar beni niye ilgilendiriyor ki, şu an varım, ölmedim ki" demek de bir karardır. Ve bu kararın da sorumluluğu sana aittir. Kimse neden bu kararı verdin demeyecektir bu dünyada. Diyenler de zaten işi gücü olmayan cahil insanlardır, önemsemezsin.
İnsanların çoğu şaşkın aslında. Ne yapmak istediklerini bilmiyorlar, nereye koştuklarını bilmiyorlar. Genelde bu insanlar emekli olduklarında, şöyle bir durup geçmişe baktıklarında "keşkee..." demeye başlıyorlar. Ama iş işten geçiyor.
Ben de keşke dememek için artık toplumun içine karışıp kendime yer buldum. Bazen diğer insanlar gibi davrandığımı düşünüyorum, sürüye uyuyorum sanırım. Ancak sürüde olduğumun da bilincindeyim.
Sürüden tamamen kopamazsın ama sürü içinde rahatça gezinebilirsin. Bu dediğim sistem için geçerli. Din içinse zaten yukarıda yazdım bir şeyler.
Eylül 23, 2011 gönderildi
yaşamın öğrenmek denen flu kavram üzerine oturduğunun zaman zaman unutulduğu anlarda yaşanan haldir. ezber bozulur, refleks duygu ve tavırlar dumur olarak kişiyi manasız bir boşluğa yuvarlar. iş o anlarda yaşanan histir şaşkınlık. sonra bünye silkelenir, algı antenleri açılır, gelen bütün veriler değerlendirilerek durum karşısında verilecek tepki, edilecek laf, konulacak tavır tespit edlilir ve dünya dönmeye devam eder. geriye tek şey kalır; kendi kendinize söylenip durduğunuz bir laf: vay a.k. böyle de bir şey varmış!