Kent: Mekan, Emek ve Hafıza – Gümüşlük Akademisi
8 – 9 Temmuz 2019
Dünya nüfusunun giderek artan bir bölümü kentlerde yaşıyor. Artık hiç kimse için “yer” “zihin” ya da “kimlik” sakin kavramlar değil ve “kök salmak” iradi bir süreç olmaktan giderek uzaklaşıyor. İnsanlar, toplumsal koşullar, savaşlar vb. nedenlerle zihinlerinde, yollarda, dağlarda ve sularda, zorlu yolculuklarla kentlere akıyor, bir yandan da geride bıraktıkları hayatın kaydını arayarak. Kentler, emeğin ve sermayenin değişen biçimleriyle “yerleşikler”ini de kendiyle birlikte değiştirerek büyüyor, deviniyor, bazen susarak bazen isyan ederek. Bu iki gün boyunca, sosyal bilimlerin ve hayatın farklı pencerelerinden kente bakmaya çalışacağız, hep beraber neler olduğunu anlama sürecinde küçük pencereler açabilmek amacıyla; hep beraber.
10.30-12.00 : Özlem Şendeniz “Köyden Kente, Kentten Köye; “Orada Bir Hayat Var Yaşamak İstediğim”
13.00-14.30 : Melek Göregenli “Kente bağlılık, kent kimliği , kent belleği”
14.45-16.15 : Esra Dabağcı “Göçün ve Şiddetin Gölgesinde, Geçmişi(mizi)n Peşinde…: e-Devlet Soyağacı Sorgulama İşleminin Düşündürdükleri”
10.30-12.00 : Melda Yaman “Tütün Demek Kadın Demek: Kırdan Kente Tütünde Kadın Emeği”
13.00-14.30 : Dilek Karabulut “Kimin kenti, Kimin köyü? Şehir Hakkı ve Ekoloji Hareketleri”
14.45-15.45 :Genel Tartışma
Köyden Kente, Kentten Köye; “Orada Bir Hayat Var Yaşamak İstediğim”
Bugün dünyamız kabaca iki tür yerleşim mekanı üzerinden kurgulanmakta: köy ve kent. Yaşadığı mekanda mutluluk arayışı içinde olan insan, farklı pek çok gerekçelerden de etkilenerek, mekanı değiştirmenin hayalini kuruyor. “Tası tarağı toplayıp” kente yerleşmek isteyenler ile “işi gücü bırakıp” köye dönmek isteyenler; yaşadıkları mekanı dönüştürme potansiyelleri ile yaşamadıkları mekanları hayal etme istemlerini sıfır toplamlı olmayan bir denklemde çözmeye çalışırken, köylerin birer tatil köyü ve kentlerin de kapitalist canavarın tek evi olmadığını görmezden gelmeye meyilliler. Bu atölyede Rize’nin Fındıklı ilçesinden ayakları köye basan yüzünü ve/veya sırtını kente dönmüş olan insanların deneyimlerinden yola çıkarak hayal edilen ile yaşanan arasında kalan “o” mekana dair meseleleri tartışmaya açmak hedeflenmektedir.
İnsanlar, yaşadıkları mekanları, fiziksel bir gerçekliği deneyimlemenin ötesinde hissetmekte, onlara bağlanmakta ve kendilik duygularını birtakım mekansal değişkenler üzerinden tanımlanmaktadır. Yaşadığımız yerlere bağlanma süreçlerimiz, insanın doğal ve yapılandırılmış çevreyle, fiziksel dünyayla ve başka insanlarla ilişkilerinde tercihleri, beklentileri, duyguları, değerleri ve inançları tarafından belirlenen, yerin ve kişinin kimliğini yapısında birleştiren karmaşık bir örüntü olduğu söylenebilir. Yerler, yalnızca bağımsız bir kimlik örüntüsü oluşturmazlar, kimliğin tüm görünüşleri yaşanan yerle ilişkili olarak kurulur; bu psikolojik yapının merkezinde “ait olma” arzusu yatmaktadır, yere aidiyet arzusu yer kimliğinin “tek bir yönü değildir ancak, gerekli koşuludur”. Bu sunumda, artık insan varlığının büyük bölümünün yaşadığı bir yer formu olarak “kentler”, bağlılık, kimlik ve bellek olguları çerçevesinde ele alınacaktır ve katılımcıların deneyimlerini de kapsayan bir tartışma yapılması hedeflenmektedir.
Göçün ve Şiddetin Gölgesinde, Geçmişi(mizi)n Peşinde…: e-Devlet Soyağacı Sorgulama İşleminin Düşündürdükleri
Esra Dabağcı, Ankara Üniversitesi DTCF Sosyoloji bölümünde araştırma görevlisi olarak çalışırken barış imzacısı olduğu için, Eylül 2016’da ihraç edildi. Toplumsal bellek, sınıf kültürü ve siyasal antropoloji alanlarıyla ilgileniyor. İzmir’de yaşıyor ve doktora tezini yazmaya ve diğer akademik çalışmalarına devam ediyor.
Melek Göregenli, Ege Üniversitesi Psikoloji bölümünde öğretim üyesi olarak çalışmakta iken Ocak 2017’de Barış imzacısı olduğu gerekçesiyle KHK ile görevinden uzaklaştırıldı. Sosyal psikoloji, politik psikoloji ve çevre psikoloji alanında çalışmalarına devam etmektedir.
Özlem Şendeniz, Iğdır Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü’nde Araştırma Görevlisi olarak çalışmakta iken Şubat 2017’de Barış imzacısı olduğu gerekçesi ile görevinden uzaklaştırıldı. Toplumsal hareketler, bellek, toplumsal cinsiyet ve ekoloji alanında çalışmalarına devam etmektedir.
Melda Yaman, Ondokuz Mayıs Üniversitesi İİBF’de öğretim üyesi olarak çalışmakta iken Kasım 2016’da Barış imzacısı olduğu gerekçesiyle KHK ile görevinden uzaklaştırıldı. Şimdi Karaburun’da yaşıyor,.Politik ekonomi, kadın emeği, feminist politika alanında çalışmalarına devam ediyor.