Tasarımı Yanlış Anlamak
Çok değil 20 yıl kadar önce, endüstriyel tasarımın başta sanayi olmak üzere toplumun ilgili kesimlerince hiç tanınmıyor, bilinmiyor olması tasarımcıların en temel sorunuydu.
O kadar ki, 1985 ya da 86'da Hitchcock'un kült filmlerinden North by Northwest 'in (Gizli Teşkilat - 1959) dönemin tek kanalı TRT'deki gösteriminde, başroldeki New Yorklu reklamcı Roger Thornhill'in (Cary Grant) trende karşılaştığı Eve Kendall'a (Eva Marie Saint) ne iş yaptığını sorup "endüstri ürünleri tasarımcısıyım" yanıtını aldığı sahnenin -ki aslında yalan söylemektedir- mesleğin mevcudiyetine dair bir kanıt gibi algılanabildiğini çok iyi hatırlıyorum.
TV'de filmin o kısacık sahnesinde müstakbel mesleğimizin bir şekilde telaffuz edilmiş olmasının evde ve ertesi gün okulda yarattığı heyecanın bugünkü koşullarda anlaşılmasının zor olduğunun farkındayım.
Bugün tasarım, o yıllarla karşılaştırılamayacak kadar geniş kesimlerce bilinen ve giderek popülaritesi artan bir "uğraş" haline geldi.
Gazetelerin hafta sonu ve magazin ekleri, bu yeni ve popüler uğraşın örnekleri ve giderek artan sayıda temsilcileriyle dolu; artık sayısını bilemediğimiz TV kanalları "tasarım" adı altında keyif, stil, tüketim odaklı magazin programları yayınlıyor.
Bol renkli tasarım haftalarımıza, parıltılı dekorasyon fuarlarını da ekliyoruz.
Sergiler, yarışmalar ve ödüller ise birbirini izliyor.
Artık eski Amerikan filmlerinin repliklerinde mevcudiyet referansları aramaya gerek kalmadı.