Aşk-ı Kübra: Durgun bir ben var bende
Donuk bakışlar var aynada ki ifadesiz yüze
Bu gördüğüm benmiyim yoksa lekelerle kirlenmiş yüreğim mi...
Savurdum 'Sonsuza' dek...//
Yüz çevirdi gece
Yüz çevirdi ay
Yüz çevirdi 'Yâr' sessizce...
Dil sessiz, yürek yorgun, akıl durgun, hal çaresiz...
Bir gün olur günah kundağından beraat kefenine sarılırmıyız...?
/Yürek konaklarım ağlaşan sırlarla dolu.../
Kalabalıklar varken Yâr yoktu
Herkes çekilince Yâr misafir oldu...
Sardı sarmaladı varlığıyla kuşattı
Bir an bile O´nsuz bırakmadı...
O 'Yâr' dı...
Öyle bir Yâr cihanda bulunmazdı...
/O cana cân.. canda ki cân dı.../
Hangi dert benim derdime denktir ki
Melekler ağlaşır bedbahtlığıma
Özüm bile küsmüş bana
/Derdime derman Yârim gerek.../
Ne olur bir kez daha bak şu âsî yüzüme
Bir nazarına kurbân yüreğim...!
Sana 'Yâr' diye seslenmeyeli kaç zaman oldu.../
Etiketler: Durgun bir ben var bende
"Bu gördüğüm benmiyim yoksa lekelerle kirlenmiş yüreğim mi..."
çok güzel bir yazı,daha önce de okumuştum ortalarında hatırladım. :(
(Blog başlığını değiştirmişsin;hayırlı ola kardeşim..)
11 Ocak 2010 11:38
:):) evet hoşuma gitti ya sen benden onun açıklamısını istemişsin bir türlü ilglenemedim evde sohbet falan vardı... O cümleyi tam anlamıyla öğrenip sana dönerim :)
11 Ocak 2010 13:05
Peki beklerim.Unutmazsan!.. :) hayırlı geceler..
11 Ocak 2010 13:45