ALMAN DİE WELT:TÜRKİYE 7 YILDA İSLAMLAŞMIŞ VE DOĞULULAŞMIŞTIR
Bu sözler neden önemlidir?
Tirajı günde 264 bin 270 olan muhafazakâr sağ eğilimli Die Welt gazetesinin 4 Şubat 2009 tarihli sayısında, Clemens Wergin imzasıyla “Batı'ya giden uzun yolun sonuna mı gelindi?”başlık altında yayımlanan başmakalenin çevirisi şöyle:
Erdoğan'ın Çıkışları Türkiye'nin Doğululaştığının Sinyalini Veriyor.
Türkiye yıllardan beri NATO nezdindeki tek Müslüman ülke olarak Batı'ya demirlenmiştir ve Avrupa'da birçoklarına göre, sonuçta kaçınılmaz AB üyesi olarak görülmektedir. Ancak Recep Tayyip Erdoğan'ın, İsrail Cumhurbaşkanı Şimon Peres ile Davos'ta katıldığı tartışma toplantısını öfkeyle terk etmesiyle doruk noktasına tırmanan Gazze Savaşı ile ilgili şaşırtıcı açıklamaları ve davranışları, sadece Türkiye'nin güçlü adamının kendisine hakim olamamasıyla değil, aynı zamanda ülkesinin dünya yönüyle ilgili soruların da ortaya atılmasına neden oluyor.
Tabii ki stratejik ortaklar arasında da eleştiri yapılabilir ve İsrail'in Gazze'deki askeri operasyonun da onaylanması gerekmez. Ancak, Erdoğan'ın sloganları kabul edilebilirlik çerçevesini aşmıştır. İsrail'in meşru müdafaasını "katliam" diye tanımlayan (PKK'dan selamlarla), İsrail'in Allah tarafından cezalandırmasını isteyen, kurulduğundan beri tehdit altındaki demokrasinin BM üyeliğini sorgulayan ve Yahudilerin medyayı manipüle ettikleri şeklindeki eski antisemitik önyargıları yeniden gündeme getiren bir kişi, kendisini Batılı değerler toplumundan dışlar.
Recep Tayyip Erdoğan'ın Davos'tan kaçışı belki günün birinde Vladimir Putin'in iki yıl önce Münih Güvenlik Zirvesindeki agresif konuşması gibi -dünya politikasının değiştiğine işaret eden- bir sembolik eylem olarak görülecektir. Vladimir Putin Münih'te, Rusya'nın yeni büyük güç olma gayretini yanlış anlaşılmaya yer vermeyen bir şekilde duyurmuş ve Batı'nın eski güç rakibinin yeniden canlandığını ifade etmişti. Davos'ta ise muhtemelen, Atatürk'ün bir zamanlar başlattığı Türkiye'nin Batı'ya giden uzun yolu sona erdi.
Türk politikasında uzun süredir paradoks olan, -ılımlı da olsa- tam da bir İslamcı partinin ülkeyi liberalleştirmesi ve AB tarafından talep edilen demokrasi ve hukuk devleti reformlarını kabul ettirmesiydi. AK Parti bu yüzden, CDU benzeri bir partiye dönüşebilecek durumda olan, muhafazakâr, demokrasiyi benimseyen dini kökenli bir İslami hareket olarak görüldü. Şimdi ise Erdoğan'ın kendisini, uluslar arası sözcülüğüne soyunduğu Hamas gibi İslamcı örgütlere, Batı'ya olduğundan daha yakın hissettiği görülüyor. Öte yandan bir süreden beri iç siyasette sergilediği tutumu da, Türkiye'nin reformlarının ona sadece, eski elitleri güç odaklarından uzaklaştırma amacına ulaşmak için bir araç olarak hizmet ettiği şüphesini uyandırıyor.
Türkiye, AK Parti'nin yedi yıllık iktidar döneminde İslamileşmiş ve Doğululaşmıştır. German Marshall Fund tarafından yapılan "Transatlantik Eğilimler" gibi araştırmalar, yıllardan beri Türklerin Batı'dan koptuklarını göstermektedir. NATO ile Batı'nın lider ülkesi ABD hakkında başka hiçbir NATO ülkesinde bu denli olumsuz düşünülmüyor. Avrupa coşkusu da kaybolmuş durumda. Batı'ya bu sırt çeviriş, Türkiye'nin İran ve Rusya gibi otoriter rejimlere yakınlaşmasıyla bağlantılıdır. Ancak şimdiye dek sadece ağır adımlarla bir rota düzeltmesine gidilmiştir. Bu yüzden Erdoğan'ın şimdi Gazze savaşında, İran Cumhurbaşkanı Ahmedinejad'ın yanında bölgedeki İsrail'in en sert eleştiren kişi olarak ortaya çıkması oldukça şaşırttı.
Ve bunlar sadece sözlerle de kalmamıştır. Türkiye, ABD ile Avrupalıların, Mısır ve Suudi Arabistan'ın etrafındaki ılımlı Arap kanadını ve bu kanadın ateşkes tasarısını güçlendirmeye yönelik çabalarını boşa çıkarmıştır. Erdoğan, temsilcilerini, İran ve Suriye önderliğinde Katar'da toplanan "Direniş cephesine" gönderdi. Erdoğan ayrıca, Ortadoğu'daki tüm önemli aktörlerin arkasında durduğu, Hamas'ın İsrail ile silahlı mücadeleden vazgeçmesi, İsrail'in varlığını tanıması ve Oslo Anlaşmaları temelinde bir barış anlaşmasını kabul etmesi halinde müzâkere partneri olarak tanınması yönündeki pozisyonunu da yerle bir etti.
Türkiye, Avrupa için Batı'da bir Müslüman ülke ve Müslüman dünyasında bir Batılı ülke olarak her zaman çifte köprü başı işlevi nedeniyle önem taşımıştır. Eğer Erdoğan şimdi Batı karşıtı bir hava yayarak Türkiye'yi, örneğin Mısır ya da Suudi Arabistan'dan daha da İsrail düşmanıymış gibi gösterecek olursa, ülkesinin Şark ile Garp arasındaki aracı rolünü riske atar. Türkiye, Erdoğan başbakanlığında bu özel konumunu ve böylece de Batı için değerini kaybedecektir.”
Die Welt celemens wergin şimon peres