Uluslararası Politika Akademisi – (UPA) – 1 KASIM 2015 TÜRKİYE ERKEN GENEL SEÇİMLERİNİN DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ
upa-admin 05 Kasım 2015 1.363 Okunma 0
Muhalefet Partileri Yeni Siyaset Parametreleri Geliştiremiyor: Türkiye’de 1950 yılında çok partili siyasal hayata geçilmesinden bu yana siyasete damgasını vuran temel parametreler bellidir; İslamcılık-laiklik farkı, Sünni-Alevi rekabeti, Türk-Kürt ayrışması, sağ-sol (sermaye odaklı-emek odaklı) siyaset çatışması, dış politikada Batıcılık-Doğuculuk eksenleri ve güvenlikçi-özgürlükçü politikalar ikilemi… AKP, bu parametreleri mükemmel şekilde kullanan bir parti olduğu için, bu parametreler üzerinden yapılan siyasette rakiplerini her şekilde alt etmektedir. İslamcılığı, Sünniliği, Türklüğü, sermaye odaklı siyaseti, kısmen Batıcılığı ve güvenlikçi politikaları temsil eden AKP, buna karşın diğer (karşıt) grupları da kapsayıcı akılcı söylem ve politikalarıyla konumunu iyice sağlamlaştırmaktadır. Bu nedenle, muhalefet partilerinin artık siyaseti çok farklı değerler ve tartışmalar üzerinden yürütmeleri ve AKP’yi farklı noktalardan sıkıştırmaları gerekmektedir. Son dönemde Batı toplumlarında yeni gelişen siyasal reflekslere bakıldığında; eşcinsel evliliklerine izin verilmesi, uyuşturucu kullanımının yasallaştırılması, internet özgürlükleri ve hayvan hakları gibi konuların ön plana çıktığı görülmektedir. Ancak internet özgürlükleri ve hayvan hakları dışında, bu konuların Türkiye gibi muhafazakar bir ülkede başarılı olması son derece zor gözükmektedir. Bu nedenle, muhalefetin Türkiye’ye uygun olabilecek yeni siyaset parametreleri geliştirmeleri gerekmektedir.
Merkez Bir Partiye İhtiyaç Var: Seçimde görülen bir diğer gerçek, CHP-MHP-HDP koalisyon formülünün gerçekleştirilememesi nedeniyle, AKP iktidarını değiştirebilmek adına barajı geçebilecek 5. partiye gereksinim duyulmasıdır. Bu partinin, Türkiye’de eksikliği hissedilen merkez (liberal) çizgide olması, ancak muhafazakar kesimden de oy alarak AKP’nin oy oranını düşürmesi gerekmektedir. Ancak AKP’nin de böyle bir partiye engel olmak için herşeyi yapabileceği bilinmektedir. Zira geçmişte Süleyman Soylu, Numan Kurtulmuş ve son olarak da Tuğrul Türkeş gibi isimler, bu mantıkla AKP’ye adeta zorla transfer edilmiştir.
Arap Sermayesi Türkiye’yi Dönüştürüyor: Türkiye’de bu seçimlerle birlikte görülen bir diğer önemli gerçek de, Arap sermayesinin ülkeye yoğun olarak girmeye başlamasının Türkiye iç politikasını ve halkını dönüştürmeye başlamasıdır. Bugüne kadar artan ekonomik, siyasi ve kültürel ilişkilerle birlikte, “model ülke” konumu nedeniyle Türkiye’nin bu ülkeleri dönüştüreceği beklenmesine karşın, AKP iktidarı ile teyit edilen somut gerçek, Arap ülkeleri ve sermayesinin son yıllarda Türkiye’yi dönüştürmeye başladığıdır.
Başkanlık Sistemi Zor: Seçimlerin ardından Türkiye’de Başkanlık sistemi tartışmaları yoğunlaşırken, AKP’nin TBMM’deki sandalye sayısının 317’de kalmış olması, bu durumun gerçekleştirilmesini epey zor hale getirmektedir. 7 Haziran seçimlerine damgasını vuran Başkanlık tartışmalarının, oy oranları anlamında da AKP’ye kayıp yaşattığı düşünülürse, mevcut anayasal sistem içerisinde de-facto olarak kurulacak -Fransa’dakine benzer- bir yarı-başkanlık rejiminin, Türkiye adına en doğru seçenek olduğu görülmektedir.
Seçimlerin ardından, Türkiye’deki demokratik siyasi rejimin geleceği konusunda endişeler de giderek artmaktadır. Bugüne kadar yaptıklarıyla rövanşist bir parti olduğu izlenimi veren AKP’ye yakın gazetecilerin, seçimin hemen ertesinde Doğan Medya grubu yayın organlarına ve çalışanlarına yönelik ağır bir saldırı kampanyası başlatması, bu gruba yönelik yakında yapılabilecek büyük bir hukuki hamleyi akıllara getirmektedir. Bugüne kadar yakaladığı başarıyı büyük ölçüde iç düşman yaratmaya borçlu olan AKP’nin, ekonominin daraldığı, dış politikanın çıkmaza girdiği, Türkiye’nin dünyadaki 89 özgür rejim kategorisine bile dahil edilmediği bir ortamda, iktidarda kalabilmek adına her türlü abartılı girişimi gerçekleştirmesi mümkündür. Bu nedenle, Türkiye’yi her şekilde istikrarsız bir dönem beklemektedir…
TAGS » 2015 türkiye genel seçimleri, adalet ve kalkınma partisi, ahmet davutoğlu, ak parti, akp, chp, cumhuriyet halk partisi, devlet bahçeli, doğan medya, halkların demokrasi partisi, halkların demokratik partisi, hdp, kemal kılıçdaroğlu, manset, mhp, milliyetçi hareket partisi, ozan örmeci, recep tayyip erdoğan, selahattin demirtaş, türkiye demokrasisi, türkiye iç politikası, türkiye iç siyaseti