Ana Sayfa » Güncel » Mersine özgü bir yol hikâyesi... Abdullah Ayan yazdı
Mersine özgü bir yol hikâyesi... Abdullah Ayan yazdı
Trajediye dönen Mersine özgü bir yol hikayesi...
Bayram boyu sosyal medyanın Mersin özelinde en çok konuştuğu, tartıştığı ve de paylaştığı mevzu Erdemli-Silifke arasında yaşanan trafik çilesiydi.
Çile deyimi hafif kalır aslında bana kalırsa durumu yol faciası olarak tanımlardım.
Özellikle Antep’ ten çıkıp 2-3 saatte Mersin’ e ulaşanlar normalde 30-35 dakikada varmaları gereken sahil yörelerine kitlenmiş trafik nedeniyle varmak şöyle dursun, nemli sıcağın üstlerine yapışmasıyla hayal kurdukları tatil işkenceye dönmüştü.
Yıllardır her tatilde gelip giden arkadaşım gönderdiği mesajda durumu şöyle özetliyordu:
“Perşembe günü Mersin’ den Kızkalesine 5 saatte gittik, dönüş 6 saat sürdü. Şimdi bayram trafiğini bahane edecekler ama yolun daralmasının hiç mi etkisi yok?”
Bir başkası gidişte çektiklerinden sonra yeni güzergah arayışına girmişti:
“Mersin böyle zulüm görmedi. Denize gitmeye tövbe ettim. Bir daha gitmek zorunda kalırsam otoban alternatifi arayacak; Mersin-Pozantı- Ereğli- Karaman üzerinden Silifke’ ye inerim. 3 saat sürer ama en azından stressiz olur”
4 gün boyunca sadece benim sosyal medya hesaplarıma bu ve benzeri isyanları yansıtan o kadar çok ileti düştü ki, ben çarpıcı olan ikisini aldım. Merak eden girip tümüne göz atabilir.
Peki ne oldu da, bugüne kadar benzer sıkıntıları yaşasalar da sineye çeken insanlar, ilk kez böylesine yoğun tepki verdiler?
Çünkü yıllardır etkili, yetkili herkesi uyarmaya çalıştığımız Mersin-Silifke yolu bu bayram artan trafiğin de etkisiyle kilitlendi ve araçların içinde insanlar tek kelimeyle mahsur kaldılar.
Kısaca yıllardır alarm veren sorun bu kez öyle bir geldi ki, deyim yerindeyse dibe vurdu.
Ve bıçağın kemiği de kırmasıyla canı yanan herkes bir anda feryada başladı.
Sosyal medya hesaplarıma, telefonlarıma yansıyan çığlıklar beni şaşırttı mı? Hayır…
Erdemli- Silifke arasında yol ıslahı diye 2013’ te başlayan akıl almaz çalışmanın başladığı günlerde konuyu ele alıp, her sene-i devriyesinde yeniden ısıtıp geliyorum diyen sorunu en baştan beri yazıp çizen, üstelik çözüm önerisini de ne olur ne olmaz kabilinden ortaya koyan biri olarak sadece gülümsedim.
Bakın 2013’ te konuyu ele aldığım hayli detaylı ve uzun yazının bir bölümünde ne demişim*:
Aslında yol ihtiyaca yeterince cevap veriyordu hatta işlev olarak dün bugünden iyiydi, ama Taşucu-Anamur arasına yeterli kaynak bulamayan devlet, iş Erdemli-Silifke yoluna gelince para akıtmaya başlıyor.
Oysa işin kesin çözümü Çeşmeli’ de sona eren otoyolun Taşucu’ na kadar uzatılması ama sahipsiz Mersin’de onun gerçekleştiğini görmeye çoğumuzun ömrünün yetmeyeceğini bilmenizde fayda var…
“Adam olacak çocuk” misali, gördüklerimiz göreceklerimizin teminatı ne de olsa…”
Bununla da yetinmemişim.
Ne garip rastlantı tıpkı bu yazıyı kaleme aldığım gün gibi 8 Temmuz 2014’ te, üstelik “Erdemli-Silifke yol düzenlemesi Mersin’e reva görülecek en ağır cezadır…” başlığıyla bir yazı daha yazmış, kentin üzerine gelmekte olan çığ tehlikesini haber vermeye çalışmışım**:
Mersin-Erdemli-Silifke arasında uzanan ve otoyol yapılmadığına, düşünülmediğine göre, alternatifsizliği tartışılmaz mevcut yolun genişletilmesi akla gelen ilk ve tek ihtimal değil mi?
Güleyim aklınıza diyeceğim sakın hakaret saymayın, çünkü her şeye aklı eren bürokrasi bizim gibi kıt akıllılar gibi düşünmüyor. Düşünmediği için de vizyoner bakışla bakın neler yapıldı o yetersiz kalan, hafta sonları boğulan yol üzerinde…
Rahatlıkla 4 gidiş 4 geliş olmak üzere 8 şeride çıkarılacak yolun kenarına hem kaldırım kondurdular, hem de ortadaki emniyet şeridi olarak tanımlanan ortadaki alanı kapalı refüj haline getirip genişlettiler ve zaten dar olan yol biraz daha daraltıldı.
Artık özellikle de Erdemli- Silifke arasında araçların gideceği yolu daraltılmış ama olmayan yayalara hizmet versin diye çok şık yapılmış şehir içindekileri kıskandıracak kaldırımlara sahip; yeni bir yol var ama asıl kullanıcısı olan araç sahiplerini çileden çıkaracak ve özellikle de pazar günleri evlerine dönecek olanları isyan ettirecek güzergâha! sahibiz.
Geçtiğimiz yıl tablo bu kadar vahim değilken ve Antep, Adana vs yerlerden sahile akın eden insanların şikâyetini kendi pencerelerinden şöyle yansıtmışım:
“Antep’ten Bodrum’a bir saatte uçuyorum, Antep’ten Mersin’e 320 kilometrelik yolu 2,5 saatte alıyorum ama Kızkalesinden Erdemli’ ye olan 30 kilometre yolu 5 saatte aşamıyorum, bir kere geldim bir daha niye geleyim ki?”
Gelecek yılın sıcak aylarında ve bayram, seyran, Pazar demeden tüm tatillerde aynı tabloyla karşılaşacak, benzer bir yazıyı bu kez haziran ortası oturup yazacağım.
Beni utandırmanın yolu yok mu?
Şu andaki mevcut yoldan artık hayır yok. Çeşmeli’ de sona eren otoyol Silifke-Taşucu’ na kadar uzanır, insanlar ağız tadıyla gidecekleri yere giderler. Aksi takdirde ne bu işkence sona erer, ne de Mersin bir yere varır. Mersin’ deki tüm dinamiklerin Havaalanı, turizm bölgesi vs gibi yatırımlardan önce gündeminin artık tek maddesi olmalı ve söz konusu otoyol bir an önce hayata geçirilmeli. Gerisi havanda su dövmektir ve kente en küçük yararı bile yoktur…
*Merak eden kapsamlı makalelerin tümüne https://abdullahayan.wordpress.com/2013/08/15/mersin-silifke-yolu-veya-iskencesi/
Linkleri üzerinden erişebilir.