Anne Hakkında Uzun Bir Hikaye Yazınız.
Benim annem çok fedakar ve yardımsever bir insandı. Sabahları erkenden kalkar tarlaya gider ve tarlada çalışır, kan ter içinde kalırdı. Bir yandan dışarı işleri ile uğraşan annem bir yandan da ben ve kardeşlerime bakardı. Annemi çok seviyordum. Çünkü o gerçekten iyi bir insandı. Yine bir gün annem tarladan yorgun bir şekilde gelmiş ve kendini hemen yatağa atmıştı. Çok yoruluyordu. Hiç hali kalmıyordu. Az sonra beni ve kardeşlerimi yanına çağırarak iyi olmadığını söyledi ve hemen odaya bir leğen getirmemizi söyledi. Ne olduğunu anlamamıştık fakat koşarak hemen leğeni getirmiştik.
Annem kusacak zannetmiştim ki yanıldığımı iki dakika sonra anlamıştım. Annemin ağzından kanlar geliyordu ve kan bitmek bilmiyordu. Abilerim onu kucağına aldığı gibi hemen hastaneye götürdü. Yaklaşık bir saat gibi bir süre onra acı haberi vermişti doktor bize. Annem hayatını kaybetmişti. Kardeşlerim, ablalarım, abilerim bağıra bağıra ağlıyorduk. O bizim her şeyimizdi, bize hiç kimse onun gibi bakamaz, bizi hiç kimse onun gibi sevemezdi. Öksüz kalmıştık hepimiz. Babam ise burada değildi . Biz Kayseri’nin bir köyünde yaşıyorduk, babam ise çalışmak için Adana’ya gitmişti. O zamanlar telefonumuz falan da olmadığı için babamı annemin ölümünden haberdar etmemiştik. Annem ahh annem ne güzel bir melektin sen. Çocukları için sürekli çalışan ve bize fazla doymadan bu dünyadan göçen candın sen, annemmmm…… Artık abilerim ve ablalarım bize bakıyordu. Bir gün yine okuldan gelmiştim ve eski, yıkık dökük olan evimizin merdivenlerinde yorgunluktan uykuya kalmıştım. O anda ne olduysa oldu işte. Annemi görüyordum. Annem ölmemişti, bana gülümsüyor ve bizi çok sevdiğini söylüyordu. Çok mutlu olmuştum, ona sarılmıştım, onu koklamıştım. Derken abimin kızım burada ne uyuyorsun kalk demesi ile uyanmıştım. Meğer her şey rüyadan ibaretmiş. İçim cızzzz etmişti. Sanki üzerime kaynar bir su dökülmüştü. Canım yanıyordu. Çünkü yine gerçeklerle karşıya karşıyaydım. Annem yoktu yanımda. Canım yanıyordu.
O gün akşam babam geldi Adana’dan. Bize anneniz nerede diye sormuştu. En büyük abim olan biten her şeyi anlattığında babam kendine vuruyor, ağlıyor, bağırıyordu. Biz de dayanamadık ve ağladık, babama sarıldık. Artık hayatın gerçekleri ile karşı karşıyaydık ve kendi yolumuza bakacaktık. Günler günleri kovaladı, aylar ayları derken, hepimiz okuduk ve meslek sahibi olduk. Elimizden geldiği kadar da annemizin adına insanlara yardım etmeye çalışıyoruz.
18:26:00Hakkında Bilgianne hakkında uzun bir hikaye yazın, anne ile ilgili hikaye örneği, anne ile ilgili öykü örneği, anne konulu hikaye örneği, Kısa HikayelerNo comments