Perfect Sense – Sahiciaraba
Bu aralar çok sinema – film oldu ama cidden güzel şeyler dönüyor. Bir arkadaş önerisiyle öncelikli hale getirdiğim Perfect Sense (Baş rollerinde Ewan McGregor ve Eva Green oynuyor) biraz farklı bir film konu itibariyle. İnsanlar önce şiddetli bir duygu içine giriyor, daha sonra da bir duyusunu yitiriyor. Örneğin önce aşırı bir hüzünlenme ve keder duygusu içinde kalıyor ve daha sonra koku duyularını yitiriyorlar. Burada önemli nokta insanlar bu duyularını yitirdikçe hayatın devam etmesi. İnsanların çoğu hayatına devam ediyor. Ewan McGregor’un oynadığı Michael karakterinin aşçı olması ve en büyük özelliğinin de koku alma olması ayrı bir ironi. Önceleri müşteri gelmiyor diye karamsar olsalar da insanlar koku duyularını kaybetseler de yemek yemeğe geliyorlar. Düşünsenize ne yediğinizin kokusunu alamıyorsunuz. Biraz felaket durumları da var ama empati kurunca tüylerim diken diken oldu. Spoiler vermemek için devamını anlatmayacağım ama en masum yaşanan duygu ve kaybedilen duyu ilk olanlar. Bunlar yaşanırken de insanların hiç bir tedavi bulamaması ve neyin, nasıl bulaştığını bulamaması ayrı bir acizlik hissi veriyor. Benim en sevdiğim nokta ise sonu oldu. Yaşanılan duygu ve kaybedilen duyu ikilisi inanılmaz etkileyiciydi.
Film biraz ağır ilerleyen tarzda ki benim hoşuma gidip, çoğu kişi içinde sıkıcı olan tarzda. Bu aralar bu tarz filmlere baya sardım. Like Crazy’den sonra bu film ilaç gibi geldi. İki empati kurulunca hissedilenlerin çok değişik duygular olması güzel. Ben ne yapardım sorusu. Filmlerin olayı bu tabi de bu tip konularda tavan yapan bir düşünce.
Yayınlandı: Sinema | Etiketlendi: duygu, duyu, empati, Eva Green, Ewan McGregor, Perfect Sense, Sundance, Yeryüzündeki son aşk