вι αη∂α ѕєηѕιz кαℓ∂ıм - Tatlı Aşkım - Sayfa 3
04-02-2009, 18:09 #41
ya da,tuz-buz olan bir sırçanın haykırışı gibi mi?
ne kalpler kırdık bilmeden..ya da bile bile...
ne setler koyduk aramıza bu kırılmış kalplerden...
sonra aşmaya çabaladık durduk...
setler engel oldu yine kendimize...
nasıl da kolaydı yıkıvermek han duvarlarını...
kolay geldi bencillik en dar anlarda...koyuvermek...koyup kaçıvermek...
kaçarken bakmamak ardımıza ...
denemedik bile hiç...korktuk belki de yanılacağımızdan...
düşünmek için bile vakit yokken...
bile bile zehir ettik günlerimizi...
kavgalarla...itişip kakışmakla harcadık dünlerimizi...
ziyan ettik hem dünü.. .hem bugünü...hem de yarınlarımızı...
sahi,kalp kırıldığında nasıl bir ses çıkarır?
04-02-2009, 18:09 #42
Bu gece yine;
Ve pişmanlık inerse perde, perde
Bir ben...ki tek hece;
Bir de sen; sessiz ve ince
Sensizliğe kanarsa gece
Siyah beyaz resimlerle
Dağılmışsa bütün parçalarım yere
Sensiz kalan çerçevede
04-02-2009, 18:10 #43
Bir zamanlar; bir aşığım vardı. Deli mi deli.
Her sabah; elleri cebinde; köşede beklerdi beni.
Başına değerken; duvardan sarkan hanımeli.
Islık çalardı. Esmerdi. Çenesinde çukuru vardı.
Simsiyahtı gözleri. Kömür gibi bakardı.
Bu sabah, uzaklardan gelen bir adam;
Tam köşe başında durdu, düşündü ve gülümsedi bir an.
Başına değdi hanımeli, sarkarak duvardan.
Esmerdi. Üstelik; çenesinde çukuru vardı.
Elleri cebinde; bir zaman, usulca ıslık çaldı.
04-02-2009, 23:33 #44
ayrılalı henuz bır yıl olmustu
ne cabuk sozlenıp nısanlandın sen
altı ay oncede tumden bıtmıstı
yıldırımlar dustu sımsekler caktı
gozumden bosalan yaslar kan aktı
elalem yuzume acıyıp baktı,
ne cabuk sırnasıp nısanlandın sen
benı unutupta nısan takalı
komur gozlerın de ele bakalı
kınanı ben degıl eller yakalı
ne cabuk kurutup nısanlandın sen.
sankı bız degıldık mutlu ınsanlar
demekkı vurumus sahte kursunlar
tertemız umutlu gecen zamanlar
ne cabuk unutup nısanlandın sen
el oglu koluna takınca senı
hıc dusunmedın mı sevdalı benı?
kusatınca haın zatlar cevrenı
ne cabuk gulusup nısanlandın sen
nemlenen yanagım yosun salmadan
gelseydın yanıma gulum solmadan
ben baska ruyaya henuz dalmadan
ne cabuk kaynasıp nısanlandın sen.
derdın kı evlenmek hayaldır bana
demek kı guvenmek bosaymıs sana
deger vermeyıpte gecen zamana
ne cabuk oynasıp nısanlandın sen
hergun aglasada ama gozlerım
bedduamdır adın yemın ederım
ulvıyım hayırsız sana soylerım
ne cabuk unutup ele baktın sen...
tum vefasızlara ıthaf olunur...
04-02-2009, 23:33 #45
12-02-2009, 19:24 #46
Yoksa bu şehir üstüme gelir
Bu şehir bana küser
Her aksam uykularım kaçar uyuyamam
Kabusum olur sensiz geçen her dakika
amed dar gelir bana artık
Ben sana küsemem
Küsersem yollar kapanır önümde
Çıkmaz sokaklarım çoğalır
Eşkıyalar gecelerimi basar
Talan eder sana ait yanlarımı
Dar gelir bu coğrafya
Heyula örer tüm rüyalarımı
Yalnız kalırım her gece
Düşlerimle baş başa bu hengamede
Çocuk olurum yüzüne,utanırım
Yıldırımlar parçalar yerleri
Zamansız yağmurlar yağar bu şehre
Kaçacak yerim yok
kalabalıklar içinde yalnızım
kuru bir yaprak gibi sahipsiz
hangi rüzgarda nereye savrulacağımı
13-02-2009, 05:33 #47
13-02-2009, 05:36 #48
13-02-2009, 05:38 #49
gecelerini kapatmali, hayeller uykularini bolmeli...
ask dedigin yatagina getirmeli.
nerde olursa olsun ilk gunaydin'i
13-02-2009, 05:39 #50
sönmüş ışıkları şehrimin, Kim ki bekçi bu karanlıklara?
Darlıklar genişletiyor dağınıklığımı, daraldığımı hissediyorum yokluğun çoğaldıkça...
Farklı bir suluetim ben,
Gün doğdukça izleri belirgenleşir yaralarımın.
Güneşe ramak kala çığ düşer düşüme, senden.
Tebessüm edilesidir yüreğimdeki sen,
Sende yokluğumun anlamsızlığından anlamlar kazanırken ben,
Şairi olmadığın duyguların şiirini dinlerim _rüyalarımdaki_ senden...
Çiçeklerini vazolarım topladığın bahçemden,
Kokun siler odamı oysa ki sadece bir yoklukken sen,
Görünmezliğinden mi, imkansızlığından mı bilmem ki neden?
Sana gelirim adım adım, yol yol,
Yol iz bilmezken ben...
Seni bilirim oysa!
Yaktım ışıklarını şehrimin, yokluğuna inat!
Kendi yazdığım hikayem, yokluğuna aşina,
Darlıklar genişletiyor dağınıklığımı, daraldığımı hissediyorum yokluğun çoğaldıkça..