76 yıl sonra emanet çeyizleri sahiplerine verdim - Evrensel.net
Kemal Yalçın 'Emanet Çeyiz' adlı romanını yazmasına neden olan hikayeyi Evrensel Pazar’a yazdı.
Bu hikâyeyi dokuz yaşımda iken Babam Ramazan Yalçın’dan tarlamızda mısır ekerken dinlemiştim.
1920 yılının eylül ayında bir gecede Honaz’daki yetişkin tüm Rum erkeklerini toplamışlar, bilinmeyen bir yere götürmüşler. Rum kadınlarını, kızlarını, yaşlılarını karakolun yananındaki bir ahıra doldurmuşlar. Dedemin ve ninemin komşuları da ahıra kapatılanlar arasındaymış. Ninem komşularının başlarına gelenlere çok üzülmüş. O günlerde henüz 8-9 yaşlarında bir çocuk olan babamla her sabah ahırdaki komşularına ekmek göndermiş.
Dedeme emanet bırakılan çeyizler iki torba içindeymiş. Ayrıca ipek bir şitare yorgan da dedeme emanet edilmiş.
Bu çeyizlerin kimini güveler yemiş, kimini fareler kemirmiş. Ben sağlam kalan 40 parça çeyizi geri verdim. Verdiğim çeyizlerin çoğu saf ipekten dokunmuştu. Çünkü Honazlı Rumlar ipek kozası üretir, saf ipekten dokuma yaparlarmış.
Son Düzenlenme Tarihi: 14 Mayıs 2017 05:45