Taş Duvarlar Toprak Damlar Sergisi
Nuri Sezen Resim Sergisi
Nuri Sezen “Tutsaklık ve Özgürlük” düşüncesinin işlendiği o unutulmaz sergiden sonra bambaşka bir konuyla karşımıza çıktı. Serginin adı: “Taş Duvarlar, Toprak Damlar”
Beni şaşırtmadı Nuri SEZEN. Çünkü sık sık sıla-ı rahim’e dönüp kendi geçmişini, atasını arayan bir sanatçı o. İnsanı özellikle de sanatçıyı her dağîm geri çağıran topraklara, sılanın o sesine kulak veren, kadir kıymet bilen biri Nuri Sezen her şeyden önce.
Çoğumuzun okul için, iş için terk ettiğimiz ata ocakları, içinde yaşanmadığı için yıkılma noktasına gelmiştir. Yıkılmıştır. Toprağıyla, taşıyla o duvarlar bir tanıdık gibidir, yaşanmışlığımızdan.
Rüyada sağlam duvar kişinin dünya güzelliğine, duvarın üzerine oturmak, kendi konumunu iyi değerlendirmeye, bir duvara yaslanmak, kadri yüce birinden destek görmeye yorumlanır. Rüyamda evimizin duvarı dışa doğru yıkıldığında babam ölmüştü. O gün bu gün ne zaman yıpranmış, yıkılmaya yüz tutmuş bir duvar görsem babamın ölümünü anımsarım.
Bazen aşılması güç amaçların simgesidir taş duvarlar. Bazen mesafe koymanın, ayrıştırmanın gücüdür. Ülkeleri, toplumları bölmenin aracıdır ama bizim taş duvarlı toprak damlarımız birleştirmenin, aileyi toplamanın,sıcak bir yuvanın simgesidir.
Taş duvarlar, hele eski duvarlar yaşanmışlığı, geçmişi, anıları en güçlü tutandır. Duvar kendi başına bir güçtür. Bir başınalıktır, tevazudur, sadeliktir. Evlerin doğayla soluk alıp vermesidir. Karşı karlı dağları içinde taşıyan yapılardır dersem abartılı sayılamaz: Bir nesne yüz yıl bir birine bakarsa birbirinin resmini içlerine taşırlar ulu ceviz ağaçları gibi.
Mahremi gizleyen, aşkın en özgür olduğu bir korunaktır dört duvar arası. Doğduğumuz ilk çığlığın atıldığı, hıçkırıkların da, kavganın da, susturulduğu yerdir. Aç yatsan da, tok yatsan da, kimsenin bilmediği yerdir arkası. Babamdır, anamdır taş duvarlı toprak damlı evler. O duvarların arkasından her an elinde bakracıyla sanki çıkıverecekmiş gibidir anacığım. Baba ocağıdır mesela o evler. Unutulmamış ama çok uzakta yağmurun, karın her gün ömründen çaldığı özlemlerdir o taş duvarlar. Göçlere, ayrılığa direnen o eski yapılardır işte.
Mimaride çok ince bir zekânın ürünü olan duvarlardaki ahşap kuşaklar deprem enerjisini kontrol altına alırken resimlerde desen malzemesi olmuş Sezen’e. Belki yanı başında dayanan, taş duvarlara eşlik eden ezeli tek kadim dosttur ahşaplar kuşaklar, direkler; inip çıktıkça inin inim inleyen ahşap merdivenler, hepsi ışık olup renk olup mühür gibi Nuri Sezen’e ait desenler, resimler olmuştur. Nuri Sezen’in tuval karşısındaki duruşunu görmenizi isterdim: gözlerinin birini kısar, elini uzatır terazi gibi lekeleri adeta gram gram ölçer; gerkirse gider usulca fırça darbesiyle o eksiği kapatır, ya da kaldırır. Resim Sezen için bir matematik gibidir. Zira her rengin bir ağırlığı vardır. Ölçülü olmazsa cıyak cıyak bağırır rahatsız eder. Bu denge Nuri Sezen’de matematiksel bir denge olur ve resimde estetiğe bürünüp oturur, bunun rahatlığını izleyici tablo karşısında hisseder. “Taş Duvarlar Toprak Damlar” sergisinde bu dengeyi bu estetik derinliği görüp hissedeceksiniz.
Yukarıda sözü edilen bütün imgelerin eşliğinde Nuri Sezen üslubuyla, estetiğiyle “Taş Duvarlar Toprak Damlar “ buluşmuş çok güzel nitelikli resimler ortaya çıkmış. Eline sağlık.