BEYİN OYUNLARI | Ordu Hayat Gazetesi
Ana Sayfa > Yazarlar > BEYİN OYUNLARI
08 Nisan 2015 Çarşamba, 13:01 Tweetle
Ülke olarak ve sanırım genetiksel olarak olaylara tavır alma ve tepki koyma şeklimiz “Saman alevi” ve “ genel kabul görme” durumuna göre değişiyor. Tabi genlerimize işlemiş “taraf olma”, “Senin-benim adamım” türleri de bunun peşinden gelebilir. Zaman içinde öylesine siyasi davranıp ve insanlığımızı ikinci plana atabilen tavırlar sergiliyoruz ki, bu tavrımızı iyi tahlil edenler bu özelliklerimizi, toplumu “gaza” getirme, “provoke” etme işlemlerini çok rahat bir şekilde yapabiliyorlar.
Yurdumuzu ziyaret eden özellikle ABD ve İngiliz devlet adamları ile futbolcu ve teknik adamlar havaalanında mikrofonlara, “İstanbul boğaz, Türk insani çok cana yakin, şiş kebap, raki, ben seviyor Türkiye” yi yumurtlarlardı. Tabi ki elin adamının Türkçe konuşması halkımızda derin bir huşu yaratım ve gelen adam bağrımıza basılırdı. Bunların çalışılmış pozisyonlar olduğunu, kapitalizmin bizim gibi ülkelerin gururunu okşayarak bir “yönetim bilimi” sergilediklerini ne kadar anlatsanız da, en sonunda “olsun yine de Türkçe biliyor” sözü ile konuşma noktalanırdı. Hele de iyi bir yabancıysa ve camiyi ziyaret edip “İslam’ı araştırıyorum mükemmel bir din” dediyse adamın dünyalığı garanti olurdu. Mesela “Putin” in “Hac” ibadetinde olduğu ve İslam’ ı seçebileceği haberleri ne kadar sevindirmişti bizdeki güzel insanları. Halbu ki Putin ülkesinin çıkarı için “Budizm” e bile ilgili duyabilirdi. Ama bunu Budistler yemezdi.
Yönetim başlı başına bir oyun. Doğaçlama oynanmayan, günü birlik fikirlerle fevri davranılmayan, kişilere göre değişmeyip sistemin oyunu olan bir iş. İnsanların olaylar karşısında gösterdikleri davranışlarında ki ayırımı gördükten, izledikten, yaşadıktan sonra içimden hep “ Allah’ım insanları, insanlardan koru” duası geçiyor. Trabzon’da Fenerbahçe otobüsü kurşunlanmış. Belirli bir kesime göre “öyle ama” ile başlayan savunma mekanizmaları çoğunlukta. Yani özünde “iyi olmuş” var. Sayın Vali bir talihsizlik yaşamış. Bir öğretmen arkadaşımızla yaşadığı bir diyalog ölümle sonuçlanmış. Sendikalar bu durumu “Öğretmen Onurunu çiğnetmeyeceğiz” şekliyle algılayıp eylem kararı alırken, bir bölüm ağzını (olumlu-olumsuz) açmıyor. Sebep şu an itibarı ile Sayın Vali, bizim adamımız. Bu ülkenin genç bir değeri görevi ile ilgili bir işi yaparken görevi başında şehit edilmiş.
Ölümün, cinayetin her türlüsüne karşıyız. Öldürerek değil konuşarak, demokrasi içinde çözümler istiyoruz diyemiyoruz. Bu arada “Berkin” in fotoğraflarının altına “Yılanın başı küçükken ezilmeli” diye paylaşan insan olamayacak kadar insani duygulardan yoksun yaratıkları da unutmayalım. İşin özünde, yanlışsa kınamak, eleştirmek, doğruysa alkışlamak, onurlandırmak gerek. Yoksa bu “görüşüne göre muamele”, “Benim adam senin adam” meselesine devam ettiğimiz sürece, merdivenleri sabunlayıp yanlış adamları temizlemedikçe, çok çekeriz daha. Bu böyle biline.