Rukes adıyla da bilinen Drew Ressler ile canlı müziği yakalama - Canon Eurasia
İlham Alın Stories
Bir sonraki yaratıcı fikrinizi hayata geçirin.
Elektronik dans müziği ve festival fotoğrafçısı Drew Ressler
© Caesar Sebastian
Dans pistinden hikayeler.
Çoğumuz bir festivale gittiğinde favori sanatçımızın güzel bir fotoğrafını çekme şansına sahip oluruz. Elektronik dans müziği ve festival fotoğrafçısı Drew Ressler, pek çoğumuzun yalnızca hayal edebileceği yüzlerce, hatta binlerce fotoğraf çekiyor. Video oyunları sektöründe çalıştığı zamanlardan Tommy Lee ile sahne arkasında geçirdiği zamanlara ve Hello Kitty kostümlü Deadmau5'un pencereye yumruğunu geçirmesini izlemesine uzanan yolculukta Drew'ün kariyeri, uykusuz yolculukların, sahne arkası olaylarının ve gerçekten muhteşem hikayelerin bir araya gelmesinden oluşuyor.
Rukes adıyla da bilinen Drew Ressler ile imrenilesi işi, dünyanın dört bir yanındaki festivallerde çekim yapmanın inişleri ve çıkışları, telefonunuzun olmasının her zaman iyi bir festival fotoğrafı çekebileceğinizin kanıtı olmayışı hakkında sohbet ettik.
Basit bir soruyla başlayalım. EDM/festival fotoğrafçılığına nasıl başladınız? Kariyerinizi bu alanda ilerletmek istediğinizi ne zaman fark ettiniz?
2004 yılının sonlarında başladım. 90'ların sonunda da müzikle ilgiliydim ama ilk fotoğraf makinem olan Canon G3 bas-çek modelini 2004'te doğum günümde aldım. O zamanlar DJ BT'nin hayranıydım. Arkadaşım Lainie onun menajerliğini yapıyordu ve beni New York'taki konserine davet etti. Tabii ki de diğer BT hayranları için etkinliği fotoğraflamak üzere fotoğraf makinemi de yanıma aldım.
Kısa süre sonra Los Angeles'a taşınmadan önce New York'ta birkaç konsere daha giderek fotoğraf çektim. Canon 20D'yi satın aldıktan sonra boş zamanlarımda kulüplerde fotoğraf çekmeye karar verdim. Her hafta hayranı olduğum bir DJ'in çaldığı Avalon'da başladım!
Hollywood'da bulunan Avalon'da her hafta sonu fotoğraf çekimi teklifi aldım. Video oyunları sektöründeki bunaltıcı işimde bir haftada kazanacağım paranın hemen hemen aynısını tek bir hafta sonunda kazanabileceğimi fark ettiğimde kariyerime bu alanda devam etmek istediğime karar verdim. Bu yüzden risk alarak video oyunları sektörünü bıraktım ve tamamen fotoğrafçılığa odaklanmaya başladım.
Video oyunları sektöründe çalıştığınızı biliyorum ve şu anda profesyonel bir fotoğrafçısınız. Pek çok insanın çalışmak istediği iki sektör. Sırrınız nedir?
Video oyunları sektörü çok karışık. Genellikle sektöre giriş adımı olan kalite kontrol denetçisi olarak başladım. New York'ta doldurduğum özgeçmişim oldukça etkileyiciydi fakat Los Angeles'a taşındıktan sonra çalıştığım tüm şirketlerin neredeyse hiçbiri becerilerimi önemsemedi ve benden pek yararlanmadılar. Bu da beni mutlu etmiyordu.
Bunun aksine fotoğraf çekmek ve iyi bir fotoğraf çekmek için fotoğraf makinesinin nasıl kullanılacağını öğrenmek çok eğlenceliydi. Fotoğraf çekmeye başladığım zamanlarda çok az kişide DSLR fotoğraf makinesi vardı; bu yüzden müzisyenler ve kulüpler, gösterilerin fotoğraflarını çekmeleri için profesyonel ekipmanı olan fotoğrafçılarla ilgileniyorlardı. Günümüzde herkesin bir DSLR'si var. Bugünle kıyasladığımda gerçekten güzel bir zamanlamaydı.
Gününün hatta gecesinin büyük bir kısmını müzisyenlerle eğlenerek geçiren biri olarak nasıl odaklanabiliyorsunuz?
Hiçbir kötü alışkanlığım yok. Sigara içmiyorum, alkol veya uyuşturucu da kullanmıyorum. Bu yüzden müzisyenlerin benim adıma eğlenmelerine izin veriyorum, böylece fotoğraf çekmeye odaklanabiliyorum. Her çekim yaptığımda etkinliğin muhteşem fotoğraflarını çekme düşüncesi, odaklandığım temel nokta oluyor. Her konserde en az bir tane muhteşem fotoğraf çekmem gerekiyor. O fotoğrafı çekene kadar durmuyorum. İşim her zaman önceliğimdir, beni bu yüzden işe alıyorlar!
Dünya çapındaki festivaller ve etkinlikler arasında favorileriniz hangileri?
Çok fazla var, arasından seçim yapmak zor. Arkadaşlarla bir yolcu gemisinde Miami ve Bahamalar'ın etrafında dolaşmak çok eğlenceli olduğu için Holy Ship'i seviyorum. Ultra'nın uluslararası çapta her geçen gün daha fazla muhteşem festivali oluyor. Sürekli dünyayı gezerek bu festivallerde çekim yapmaktan, özellikle Eylül ayında Japonya'da (en sevdiğim ülke) fotoğraf çekecek olmaktan çok mutluyum. Avustralya'da gerçekleşen Stereosonic muhteşem bir festivaldi. Umarım biri festivalden önce "Avustralya'da bir haftalık tur" boşluğunu doldurabilir. Djakarta Warehouse Project'i de çok seviyorum. Prodüksiyon her zaman çok iyi ve muhteşem hayranlarla dolu.
© Drew Ressler
Genellikle EDM ve festivallerdeki DJ'lerin fotoğraflarını çekiyorsunuz. Işık kabus gibi olmalı. Bu etkinliklerde muhteşem fotoğraflar çekmenin basit yöntemi nedir?
Fotoğraf makinenizin ve lenslerinizin sınırlarını ve etkinliklerde gerçekleşenleri bilmek çok yardımcı oluyor. Set boyunca ışığın nasıl değiştiğini kontrol ediyorum. Bazen parçaların düşüş bölümlerinde kalabalığa hızlı yanıp sönen ışık veriyorlar, ben de bu anın fotoğrafını çekmeye çalışıyorum. Manuel ayarları eksiksiz şekilde bilmek bu işin anahtarı. Örneğin LED panellerde genellikle, hareketin olmadığı ve panel parçalarının görünmediği bir fotoğraf çekmek için belirli bir enstantane hızı gerekiyor.
Çok karanlık olduğunda portreler için kullandığım düşük ışık lenslerini kullanıyorum. Bunlar EF 35mm f/1.4L II USM ve EF 85mm f/1.2L II USM.
Son olarak da iyi bir düşük ışık fotoğraf makinesine sahip olmak da yardımcı oluyor. EOS-1D X Mark II'yi kullanmayı seviyorum. En karanlık anlarda bile çekimlerimi doğru zamanladığım ve sabit durduğum sürece ISO değerini hiçbir zaman 3200'ün üzerine çıkamam gerekmiyor. Prodüksiyonlar her geçen gün büyüdüğü için artık günümüzde enstantaneyi uzatmanıza gerek kalmıyor.
Festivale çekmek istediğiniz fotoğrafların bir listesiyle mi gidiyorsunuz? Yoksa etkinliğin akışına bağlı olarak mı çekim yapıyorsunuz?
Genellikle her seferinde temel öğeleri çekmeyi seviyorum: DJ'in arkasından topluluğun simetrik fotoğrafı, mekanın önünden çekilen simetrik prodüksiyon fotoğrafı, kabin yeterince aşağıdaysa DJ'in telefoto çekimi, DJ kabindeyken yan taraftan çekilen portre fotoğrafı. Bu çekimleri yaptıktan sonra diğer çekimler genellikle prodüksiyonun kurulumuna bağlı oluyor. Bazen kabin, mekanın önünde ve yukarıda oluyor ve buradan çekim yapabiliyorum. Bazen etkinlik bir stadyumda oluyor ve üst bölümlerdeki balkonlara çıkabiliyorum. Bazen de öndeki LED panelle DJ kabini arasındaki boşluğa girerek DJ kabininin geniş açılı yakın çekimlerini yapabiliyorum.
Bazen de DJ'in ne çaldığında ve ne yapmak istediğine bağlı oluyor. DJ'ler genellikle kabinde mi duruyorlar? Set sırasında "Hadi şimdi çakmakları havaya kaldırın anı" oluyor mu?
Bu gibi şeylere alışmak biraz zaman alıyor ama bunlar benim işimi kolaylaştırıyor. Fakat aşırı bilgi yüklemesi kafa karıştırıcı olabiliyor. Bir süre Zedd'le turlayıp ardından başka bir DJ'le veya birkaç ay boyunca birçok festivalde turladıktan sonra tekrar Zedd'le turlarken bazı şarkıları ve vurucu kısımların nerede olduğunu baştan öğrenmem gerekiyor.
Bazılarına göre dünyanın en güzel işini yapıyorsunuz. Dünyanın dört bir yanındaki festivallere gidip en iyi DJ'lerin fotoğraflarını çekerek para kazanmak... Yine de çok fazla festivale gitmek yorucu olmalı. Yaptığınız işin insanların bilmediği olumsuz yanları var mı?
Birkaç olumsuz yanı var. Yaptığım seyahatlerin yoğunluğu jet lag yüzünden gerçekten uyku düzenini alt üst ediyor. Bir saat dilimine alıştığım anda bir başka saat dilimine gidiyorum. DJ'lerin programları da genellikle zor oluyor. Bazen bir konserden sonra, zamanında yetişebilmek için hemen diğerine gitmemiz gerekiyor. Konserler arasında genellikle birkaç saat uyuyabiliyoruz. Bir yıl içinde 4 kıtada 8 ülkeye giderek 6 haftayı yollarda geçirdim. Eve döndüğümde gerçekten bitmiş durumdaydım. Dünya çapında büyük bir turdan sonra eve gelmek normale dönmem için dinlenmeye ihtiyacım olduğu anlamına geliyor.
Festivallerde yaşadığım en büyük streslerden biri güvenlik. İsminizin yazılı olduğu kartınız veya bilekliğiniz olmasına rağmen hiçbir fikri olmayan güvenlikler yolunuza taş koyarak işinizi yapmanızı engellemeye çalışabiliyor. Açıkça festivalin veya sanatçının fotoğrafçısı olmama ve muaf tutulmama rağmen bazen bir güvenlik gelip beni 15 dakika kuralı* yüzünden rahatsız edebiliyor. Bu sektörde dakikalar sayılıyor. Her seti geriye doğru sayım olarak görüyorum. Güvenlikten kurtulmaya çalışırken muhteşem fotoğraf fırsatlarını kaçırabilirim.
(*Normal bir fotoğrafçıya bir gösteri sırasında sahnedeki sanatçının fotoğrafını çekmek için verilen süre.)
Bu işi bir süredir yapıyorsunuz. Başladığınız zamandan bu yana çektiğiniz fotoğraflarda gördüğünüz en büyük değişiklik nedir?
Teknolojideki gelişmeler muhteşem. Geçebileceğim yeni lenslerin yanı sıra her 4 yılda bir yeni EOS-1D X serisini ve avantajlarını dört gözle bekliyorum. Teknolojinin iki lensi her iki özelliği de kapsayan tek bir lense değiştirme noktasına geleceği günü de iple çekiyorum. Her yıl çıkan daha iyi düşük ışık özelliklerine sahip fotoğraf makineleri ve lensler işimi kolaylaştırıyor!
Hayal kırıklığı yaratan bir başka konu da yanlış nedenlerle veya yanlış şekilde sektöre girmeye çalışan insanlar.
Artık DSLR'ler yaygın olduğu ve herkes ulaşabildiği için insanlar fotoğraf makinesi satın alıp ücret almadan çekim yapmaya çalışıyorlar. Ne yazık ki çoğu fotoğrafçı, yalnızca medyadaki yansıma için katılım göstererek tüm uçak ve otel masraflarını kendi ödüyor ve festivalden aldığı para ancak bu masraflara yetiyor. Bazıları sırf DJ'lerle eğlenmek için ücret almadan turluyor. Neyse ki birlikte çalıştığım tüm DJ'ler ve festivaller ortaya koyduğum kaliteye ve profesyonelliğe değer veriyor ve bana sık sık iş teklif ediyorlar.
Günümüzde telefonu olan herkes fotoğrafçı olduğunu sanıyor. Bu durum artık kulüplerde daha da yaygın. Herkes müzisyenlerin fotoğraflarını ve selfie çekiyor. Fotoğraflarınızın öne çıkmasını nasıl sağlıyorsunuz?
Karşılaştığım sorunlardan biri yüksek ISO sorunu. Bazı fotoğrafçılar ISO'yu son derece kumlu seviyelere çıkarıyorlar ve gerekmediği halde gün ışığında bile Otomatik modda çekim yapıyorlar. Sahnenin nispeten kumlanmasız 800-1600 ISO'da çekim yapılabilecek kadar parlak olduğu bazı fotoğraflar görüyorum. Fotoğraf o kadar kumlu oluyor ki kumlanma azaltma devrede olsa bile fotoğrafta kar yağıyor gibi görünüyor.
Amacım küçük boyutta olduğu kadar tam boyutta da iyi görünen fotoğraflar çekmek. Şimdiki trendlerden biri de küçük sosyal medya boyutları için yeteri kadar iyi görünen fotoğraflar çekmek, fakat bu fotoğraflar tam boyutlu olarak görüntülendiğinde bulanık, odak dışı ve aşırı derecede kumlu. Yüksek çözünürlüklü fotoğraflar için odaklanma temel noktadır. Fotoğraf küçük olduğunda bunu es geçmeyi deneyebilirsiniz; ancak odaklama keskin ve istediğim yerde değilse fotoğraf ne kadar "iyi" olursa olsun siliyorum.
Şu anda başka ne üzerinde çalışıyorsunuz? Hazırlık aşamasında olan bir şey var mı?
Şu anda yalnızca her geçen gün daha fazla fotoğraf çekiyorum. Tamamen fotoğraf gazeteciliği tipi çekimler yerine yavaş yavaş da basın fotoğrafçılığı alanında gelişmeye çalışıyorum.
Ayrıca http://apparel.rukes.com adresinde jenerik konser ve natürmort fotoğrafları kapüşonlu, tişört ve örtülere basarak fotoğraf ve kıyafetleri bir araya getiriyorum. Satışları oldukça iyi. Her festivale gittiğimde daha fazla insanın bunlardan giydiğini görüyorum. Hırvatistan'da Ultra Europe'ta birinin askılı atlet giydiğini bile gördüm!
Gittikçe her yıl daha yoğun oluyorum, bu nedenle yapmak istediklerim geri planda kalıyor. Daha fazla rock/pop işleri yapmak istiyorum. Günün birinde bir fotoğraf albümü yapma planım da var, fakat kim bilir ne zaman olacak. Belki de 20. yıl dönümümde?
Çektiğiniz bir fotoğrafla ilişkili en iyi hikayeniz nedir?
Çılgın hikayeleri olan yüzlerce fotoğraf var. Favori fotoğraflarımdan biri birkaç yıl önce Stereosonic'te çekildi. Tiesto çalarken fotoğrafını çekiyordum. Bana döndü ve işi şakaya vurarak kulaklığını bana uzattı ve DJ benmişim gibi yapmamı istedi. Ben çekim yapmaya devam ettim ve çektiğim fotoğraf unutulmaz bir ana dönüştü.
Bir diğeri de dev bir Hello Kitty'nin kırık bir cam pencereden yumruk attığı fotoğraf. Turda Deadmau5 ve Tommy Lee birlikteyken herkes çizgi film karakteri kostümü giymeye ve her konserden önce insanlar olan bitenden habersizken kıyafetlerle kalabalığa karışıp etrafta dolaşmaya karar verdi. Sahne arkasında treylerde fotoğrafları düzenliyordum. Hello Kitty kıyafetli Deadmau5 dikkatimi çekmek için cam pencereye tıklatıyordu. Kıyafet çok sağlamdı, bu yüzden bu tıklatma bir süper kahramanın cama yumruk atmasıyla sonuçlandı. Bu olaydan sonra tekrar yumruk atmasını istedim.
Diğer şeylerin hepsi web sitemde bulunuyor. Yaptığım en iyi işlerden biri tüm fotoğraf galerilerini güncel tutmak oldu. Bu yüzden isteyenler 2004'teki bas-çek fotoğraf günlerime gidip o zamanlar çektiğim fotoğraflara bakabilirler. Bir gün fotoğraf albümü yapmak istememin nedenlerinden biri de çok sayıda fotoğrafı olan bir sürü hikayemin olması!
Bu işi kendi kendinize öğrendiniz. Yeni başlayanlara nasıl bir tavsiye verebilirsiniz?
Fotoğrafçılıkta kendi kişisel bakış açınızı oluşturmaya çalışın. Diğer fotoğrafçıları taklit etmeye çalışmayın. Yalnızca işinize odaklanın.
Ayrıca iyi fotoğraf çekebileceğinizi kanıtladıktan sonra ücret almadan iş yapmayın. Yaptınız iş bir sanat ve bu iş için ücret almayı hak ediyorsunuz.
En sevdiğiniz grup/müzisyen/DJ hangisi?
Birleşik Krallık'tan bir DJ grubu olan Hybrid. Hemen hemen çıkardıkları her şarkıyı ve remix'i seviyorum. Dans müziğiyle ilgilenmemin nedenlerinden biri bu grup. Bir diğeri de fotoğrafçılıkta ilerlememi sağlayan destekçilerim (Mike Truman yeni başladığım zamanlarda fotoğrafçılık becerim olduğundan bahsetmişti).
Pek çok insan gece kulüplerine ve festivallere rahatlamak ve eğlenmek için gidiyor ama bu sizin işiniz. Siz rahatlamak için ne yapıyorsunuz?
Televizyon/film izlemek, video oyunları oynamak, kitap okumak ve güzel bir yemeğe çıkmak.
Ekipman çantanızdaki hangi öğeler olmazsa olmaz?
Fotoğraf makinem, lenslerim ve flaşlarım dışında çantamda her zaman şunlar olmalı:
Özel kulak tıkaçları. Her zaman takıyorum. Kulaklarınızı korumak çok önemli!
Şarj edilebilir yüksek lümenli el feneri. Karanlık festivallerde ve etkinliklerde kullanmak için ideal (özellikle lens kapağını düşürdüğümde yardımcı oluyor!)
Roket üfleyici, sensör bezleri ve lens mendilleri gibi çeşitli temizleyiciler.
USB-C kart okuyucu ve fotoğraf makinemi doğrudan bağlamak için düz USB-C kablosu gibi bazı konektörler.
İyi bir flaş difüzörü. Flaşı genellikle portre çekimleri yapacağım zaman kullanıyorum.
Karabina. Boyun kayışı olmadan lamine materyalleri takmak için ideal.
Yanıtlar daha net ve akıcı olması için düzenlenmiştir.
Drew Ressler'nin Ekipman Çantası
LENSLER + FLAŞ:
Canon TS-E 90mm f/2.8 eğme ve kaydırma
Canon Speedlite 600EX-RT flaş
Röportaj: Martin Fleming tarafından yazıldı
Rukes adıyla da bilinen Drew Ressler ile canlı müziği yakalama