BİLECİK VE AKIL TUTULMASI - FATİH ÖNCÜ
10 Şubat 2016 - Çarşamba 15:44
Marmara’dan Akdeniz’e Bilecik üzerinden, Anadolu’nun güzelliklerini seyrederek gidebilirsiniz. Vaktinizde müsâit ise, yol üzerinde birçok yere uğrayabilirsiniz. Eğer Bilecik merkezde işiniz yoksa veya Şeyh Edebâli Hazretlerini ziyâret etmeyecekseniz sorun yok. Yok, illaki cihan imparatorluğunun manevi kurucusuna bir Fâtihâ okuyalım, hattâ oradan Bursa’ya geçelim derseniz, pasaportunuzu yanınıza alıp almadığınızı kontrol edin. Ne alâkası var derseniz dinleyin o zaman…
Bismillah diyerek başlayalım yolculuğumuza. Diğer merkezlerde, nerdeyse köy bağlantıları bile çift yolla verilen çevre yolunun, Bilecik’e bağlantısı ne istasyon ne de Vezirhan’da çift olmadığını göreceksiniz. Hemen hemen her Bileciklinin en az bir kez kaza riski atlattığı bu bağlantı yolları, çevre yolundan geçenlere, adeta lîsan ı hâl ile sakın Bilecik’e uğramayın, Şeyh Edebâli’yi ziyâret etmeyin demektedir. Ziyâretiniz bir iki ay sonra olursa, yeni otogarı, hızlı tren istasyonuna, oradan merkeze bağlayacak yolu kullanabilirsiniz.
Yolculuğa daha erken başlayacaksanız ve Bilecik’e uğrayacaksanız, Vezirhan’ı geçince sağa dönerek, Gülümbe rampasından merkeze çıkalım. Çok dikkatli ve yavaş gelmenizi tavsiye ederim. Çünkü âdetâ ölüm yokuşu olun Gülümbe rampaları, 2009 yılında (seramik fabrikasıyla üniversitenin arasına Yenişehir yol çalışması tabelâsının asıldığı yıl) yenilendi. Yol inşaatı başladığında, Hükümetin yaptığı yollara bakarak virajlar kaldırılır, güzel bir şey olur diye sevinmiştik. Hükümette sorun yok para geliyor, proje onaylanıyor. Ama bizim adeta sürgün gelen akıl tutulması yaşayan mühendisler, hiçbir viraja ellemeden kaymak gibi yol yaptı. Ölüm yokuşu olmaktan çıkan yol, adeta ege denizi gibi, katliam yokuşuna döndü.
Gerekli ziyaretleri yaptıktan sonra İstasyon yokuşundan çevre yoluna tekrar bağlanabilirsiniz. Bu gideceğiniz yol Gülümbe rampalarından sonra yapıldı. 1 yıl acaba neresi yapıldı, ne değişti diye düşünürken, yeniden yol çalışması başladı. TOKİ’nin girişine yapılan ama hâlâ mantıklı bir bağlantısı olmayan, sıtmaya razı olduğumuz bu yokuş, Vezirhan’daki bağlantıya benzer bir geçiş ile tekrar çevre yoluna bağlanır.
Bir akıl tutulmasını da, otogar-istasyon arasına yapılan yolda, şu an canlı canlı görebilirsiniz. Karasu’yun kenarından kanara tarafına gidenler bilecektir. Karasu üzerine yeni yapılan köprünün, derenin Bilecik tarafındaki yolu, köprü ayağını yaklaşık 1-2 metre yükseltmeyi hesaplayamadıkları için iptal etmişler. İlerde buralar gelişebilir, hazır yol kapanmasın diye hiç mi aklınıza gelmedi, be hey cahiller dedirten yolu gördükçe, mühendis olmaktan utanıyorum.
Hızlı tren istasyonunun yakınlarına, rayları döşerken uygun geçitler bırakılmamış. Hadi, İstasyonun çevresinin gelişebileceğini akıl edecek bir öngörüye sahip değilsiniz ve ya Bilecik’e inanmıyorsunuz, hiç olmazsa, istasyonu merkeze bağlayacak yol için geçit bırakmalıydınız. İnşallah geçici olduğunu düşündüğümüz, bir çözüm ile yol TOKİ’den verilmiştir. Bu yol, TOKİ’nin istasyon ve çevre yolu bağlantısı için iyi ama merkez için ancak geçici bir çözüm olabilir. Bu konuda, gerekirse 600 metre viyadükle bile olsa bağlantı yolu ilimizin hakkıdır.
Biraz da konu değiştirelim, Bursa-Bilecik arasındaki, hâlihazırda tamamlanamayan yoldan bahsedelim. Bursa’dan Yenişehir’e gayet güzel bir yoldan geliyor, oradan İncirli Köyü’nün üst tarafına kadar, ufak tefek sıkıntılarda olsa varıyorsunuz. Yol ne hikmetse Bilecik il sınırında bitiyor. Acaba başka ülke hududuna mı geldik, dedirten bir durumla karşılaşıyorsunuz. Yolun kalan kısmı, keskin nişancı gibi olan virajlardan oluşuyor. Bu virajları sağ sâlim geçebilirseniz ilimize ulaşırsınız. Acaba bizim sürgün gelen aklı tutuk mühendisin bir parmağı var mı bu işte?
Bu arada Bursa hızlı tren hattı, Bursa Yenişehir arası hızla yapılırken, Yenişehir’den sonrasında neden bir kıpırdanma yok. Yoksa sözler unutulsun, güzergâh değişsin diye mi bekleniyor? İnşallah bu proje aklı tutuğun önüne gitmez.
Çevre yolundan Bursa yoluna, hızlı tren hattından otogar ve istasyonun bağlantı yoluna, Gülümbe ve İstasyon rampasına kadar ilimizde yapılanlar, akıl tutulmasına belgesel olur.
Ankara’dan bakanlar, yerli ihtiyaçları, oluşabilecek sıkıntıları bilemeyebilirler ve ya işin kısa zamanda, az masraflı olması için göz ardı edebilirler. Şehrin 10 yıllık, 20 yıllık hattâ 50 yıllık ihtiyaçlarını hesaplayabilecek, gelecekteki gelişimi ile alâkalı öngörüye sâhip kişilerinde, gerekli yerlerde istihdam edilmesi elzemdir. Çünkü yapılan işlerdeki aksaklıklar, tüm aşamalarında iş takibi yapılması gerektiği ortaya çıkarmaktadır.