Tanrı Kral - Nihat Genç
Ankara’ya ilk geldiğim günlerde Karadenizli bir inşaatçının evinde misafirim, malum bu oturmalı klozet tuvaletler sonradan alışkanlık oldu, insanlar ağız tadıyla ıkınamadıkları için üstüne dahi çıkardı, neyse, evin tuvaletine girdim, bir tuhaflık var, yan yana iki tane tuvalet, biri oturmalı klozet, diğeri çömelmeli eski usul hela, ancak helanın deliği yok kör, sadece ayak yerleri var.
AK SARAY´LA İNCE İNCE BAŞLANGIÇ
90’ların sonu Uzan’ın TV’sinden Cumhurbaşkanlığı için ‘Uzan’ın Cumhurbaşkanlığı yolunda önü açıldı’ müthiş öngörüsüyle yıldızı parlayıp aleme rezil olan Engin Ardıç, köprüden önce son çıkış Tayyip Erdoğan’ın havuzunda yıkanmaya başladı, şimdi de yeni mevlitler niye yazılmıyor diye veryansın ediyor, gerçi mevlit dinlemek için çömelmek gerektiğini midenin diyaframa baskı yaptığını kendisi için sıkıntılı bir oturuş olduğunu kestiremiyor.
Muhterem üzülmesin, post-modern bu çağda İslamcı iktidara kendi yazıları ‘mevlit’ şekeri gibi, Süleyman Çelebi değilse de bizden bu kadar olur Van Gogh üslubu mevlit neyimize yetmiyor.
Secdesinin her satırına bir de para alıyor ve her sabah rekat rekat fotoğraflayıp saraya sunuyor... bunlardan hepi topu günlük basınımızda iki bine yakın ihtiyarı genci var, ha gayret yetmiş bin melek kontenjanına az kaldı.
Rahmet kapıları bin küsur odalara açılmış, o odalarda oturup altın akçe sarı liralarını saysınlar, artık rahat olsunlar ‘tapınacak’ sarayları var, şikayetle dil döksen nafile, artık PKK’nın kalleşçe vurduğu o sokağın yüzüne vatan deyip niye baksınlar.