Bayram? Me no likey!
Dit dit mesajlar, çağrılar ve telefonun verdiği huzursuzluk,
Zarıl zarıl zil çalan, alacaklı gibi güm güm kapıya vuran veletler,
Arayan, soranlar, sitem edenler, yalnızca bayramda hatırlanan "büyükler", başım sıkıştığında yanımda olmayan ama varlığımı yalnızca onları aramadığımda hisseden "büyükler", sadece benden 5-10 yıl önce doğdukları için saygı duyulması gerektiği düşünülen "büyükler"
Bayramlarda daha bir ortaya çıkan ikiyüzlülük hali, "Aman çok özledik"ler falan...
Evde oturup misafir beklemek,
Evden çıkıp dışarda bir plan yapamamak,
Sokaklardaki ipsiz sapsız kalabalık,
İnsanlardaki çaresizlik, yüzlerine yansıyan mutsuzluk,
Misafire yapılmış börek çörekleri mideye indirme ve popoya, göbeğe yapıştırma hali,
Her evin mutfağından tüten kavurma kokusu,
Akşam haberlerinde çıkacağına şimdiden yüzde bi'milyon emin olduğum "sahibinin elinden kaçan dana" ve "acemi kasabın harikaları" haberleri,
Dışarıdaki mis gibi pırıl pırıl havaya rağmen sokakların kalabalığından korkup dışarı adım atamamak
Genel anlamda huzursuzluk işte...
Bizim bayramlarımız da gerçekten bayram havasında geçebileydi keşke!
Gönderen Gizem Mizem zaman: 06:33
Etiketler: ayakkabı, sinirim bozuk
m.d. 17 Kasım 2010 11:40
bunuda ekleyelim : kurban bayramında yine yağmur yağdı ; doğa ana neferlik yaptı.
Gizem Mizem 17 Kasım 2010 11:45
evet, yaratıcı türk basınına sevgilerimizle efem...