İzmir-Kaş turu (2/11) | babamasoylemedim.com
İzmir-Kaş turu (2/11) Leave a comment
Kuşadası – Bafa Gölü
Çadırımın fermuarını araladıktan sonra gördüğüm manzara, fermuarı aralanacak olan diğer çadırlardan ibaret. Naylon şeylerden teker teker sökün eden bisikletçiler, kah matlarını kıvırarak, kah tulumlarını silkeleyerek yavaş yavaş toparlanıyorlar. İlk günlerde orijinal bir heyecanla yapılacak olan bu ritüel toparlanma işleri, ilerleyen zamanlarda dünyanın en sıkıcı işi olacak ve insanoğlunun neden yerleşik düzende yaşadığını kafaya vura vura anlatacaktı. İstanbul’a, eve döndüğüm zaman kendimi pratik yaşama alışmış hissettiğim için ilk zamanlar mutfakta daha çok zaman geçirerek, evimdekileri verimli kullanmaya adayacaktım kendimi. Tabii ki üç gün sonra üşengeçlikten corn fleaks’e hızlı bir geri dönüş söz konusuydu.
Kamptan çıkıp, Kuşadası merkeze gidiyoruz. Orada henüz açılmış olan bir pastaneden kahvaltılık alıyoruz. Bir çay bahçesinde kahvaltımızı ediyoruz. Bugün sert bir çıkışla başlayacak yol, muhteşem düzlükteki Söke ovasından geçerek, Bafa gölü kıyısındaki güzel manzaralara bırakacaktı kendini. Sabah sabah enerjimi gereksiz rampalarda tüketmeyi seven ben, Yaylaköy çıkışında bir güzelcene ter atıyorum. Sorna da hıyar gibi oturup bir çay söylüyorum kendime. İyi bok yedin.
Grup toplanıyor. Benim için fazlasıyla uzun bir mola oluyor bu. Sado mazo sürüş tarzının grup için pek hayırlı olmadığı açık. Üstelik uzun süre mola verince açlık da kendini göstermeye başlıyor. Hani yolumuz çok uzundu? Enerjimizi günlere yaymamız lazımdı. Neden sakin sakin sürmüyorsun demezler mi adama? Yapacak bir şey yok. Pedallamayı bırakıp Söke ovasına süzülüyoruz. İnsana acayip şeyler düşündüren düzlükteki yola giriyoruz. Bu denli düzlük bende klostrofobik bir etki bırakıyor. Bir an önce tırmanıp kurtulmalıyım.
Yirmi kilometrelik korkutucu düzlükten sonra (ah tabii %0.06’lık bir iniş yaptık) yol kenarındaki restoranda yemek molası veriyoruz. Hava inanılmaz derecede sıcak. Cehennem gibi. İnsanın bir şeyler yemek istemediği sıcaklar söz konusu. Fakat depoları başka türlü doldurmak mümkün değil. Sıcağın asıl cana okuyacağı günler çok yakındı. Şimdilik ayranla falan geçiştiriyoruz. Bir dahaki sefere Kasım’da başlayacağım turlamaya ulan. Ağustos bitiyor diye klimatik olgulara güvenmemek lazım.
Bodrum yolu bu. Aslında çok tanıdık bir rota. Uykusuz gözler ilk ışıklarla birlikte otobüsün camından dışarıya bakar. Coğrafya değişmiştir, tepeler Ege’dir artık. Solda bir kıyı uzanır. Allah allah, normalde deniz yolun sağında çarşaf gibi serilmeliydi. Çok sonradan anlaşılmıştır ki, bu deniz değildir, Bafa gölüdür. Öncesindeki uzun tırmanış ve Bafa gölünün kenarındaki hafif inişli çıkışlı yol Söke ovasının sıkıntısını iyice unutturuyor. Muğla il sınırı geçiliyor. Yorgun turcular günü göl kenarındaki kampingde noktalıyorlar.
Bu sefer çadırı öyle bir kuruyorum ki, sabah fermuarı açınca göl manzarası karşılayacak beni. Yolda ikinci günümüz olduğu için bir takım çamaşır yıkamaları yapıyoruz. Gün batımında güzel ışıklar ve tonlar yakalıyoruz. Manzara muhteşem. Hava iyice karardıktan sonra makarnamızı haşlıyoruz. Kamp yerinden tencereyle çıkıp, tesisin masalarının olduğu yerde akşam yemeğimizi yiyoruz. Üzerine bir de oradan temin ettiğimiz karpuzu kestik mi, göl kenarındaki sessiz sevincimize söyleyecek söz bulamıyorum. Bulaşıkları yıkayıp (altı kişinin çatalı bıçağı, tasları ve bardaklarından oluşan birikinti) çadırlarımızın başına geri dönüyoruz. En hoş akşamımızı burada geçiriyoruz. Ömer yanında getirdiği meyi çalıyor, Ozan’ın hoparlörleri sayesinde hep birlikte müzik dinliyoruz. Yıldızlarla aramızda sadece incecik bir naylon var, ve biz uykuya dalıyoruz.
« İzmir-Kaş turu (1/11)
İzmir-Kaş turu (3/11) »