1824 yılında doğan Mary E. Hart ailesinin tek kızı idi. 12 yaşına geldiğinde elim bir deniz kazası sonucu annesi ve babasını kaybeden Mary, teyzesi Sarah tarafından evlat edinilmişti. Başka bir çocuğu daha olmayan Sarah, Mary'ye kendi kızıymışçasına sevgi ile bakıyordu. Onun her şeyi ile ilgileniyor, onun aynı zamanda hem annesi, hem babası hem de en iyi arkadaşı oluyordu.
Yıllar yılları kovalamış, Sarah ve Mary birbirlerinden hiç ayrılmayan, birbirlerine asla eksilmeyen büyük bir sevgi ile bağlı olan iki dost olmuşlardı. Bir gün ikisi de evdeyken ve günlük işlerle uğraşırlarken Mary bir anda baygın bir şekilde yere düştü. Koşarak ona yardıma gelen Sarah'nın elinden geleni yapmasına ve yardıma gelen komşuların tüm çabalarına rağmen Mary kurtarılamadı. O yıllarda insanlarda nadiren görülen bir inme sonucu 48 yaşında hayata gözlerini yummuştu.
Ertesi gün Mary defnedildi. Sarah, Mary'nin yokluğunda amacını yitirmiş gibiydi. Törenden sonra evine döndü. Evin her yerinde Mary ile geçirdiği günlerden hatıralar vardı. Her şey onu daha da hüzünlendiriyor, gözyaşları bir türlü dinmiyordu. Ağlayarak, yorgunluktan uyuyakaldı. Fakat geceleyin aniden uykusundan uyandı. Çılgın gibiydi. Rüyasında Mary'yi görmüş, Mary'nin onu çağırdığını duymuştu. Mary rüyasında acı içerisinde inliyor fakat sesini kimseye duyuramıyordu.
Derhal yatağından fırlayarak, üzerinde yalnızca geceliği ile mezarlık bekçilerinin yanına koştu. Onlara derhal Mary'yi çıkartmalarını, Mary'nin onu çağırdığını söyledi. Ona bunun olanaksız olduğunu, gördüğünün sadece bir rüya olduğunu söylemelerine rağmen sözlerini dinletemediler. Sarah, sürekli Mary'nin onu çağırdığını söylüyor, mezarının ve tabutunun açılmasını istiyordu. Sonunda ısrarlarına dayanamayarak mezarı açtılar ve tabutu çıkardılar. Karşılarında gördükleri şey onları dehşete düşürdü.
Mary'nin tırnakları yerlerinden sökülmüş, etleri sıyrılmış ve kan içindeydi. Yüzünde tarifsiz bir dehşet ifadesi vardı. Dudakları, kendi dişleri ile parçalanmış, gözleri korkudan yerlerinden fırlamıştı.
Mary tabuta koyularak defnedildiğinde henüz hayattaydı. Tabutun içinden saatlerce çıkmaya çalışmış ancak ne bunu başarabilmiş, ne de kimseye sesini duyurabilmişti.
Efsanelerin tümünde, onlara esin kaynağı olan gerçekler vardır. New Haven, Connecticut efsanesi Midnight Mary'deki esin kaynağının ne olduğu konusunda yalnızca spekülasyon yapabilirim. Zannımca, rüya görülmüş ve tabut açılmış olabilir ve fakat Mary aynen koyulduğu şekilde bulunmuş olabilir. Ancak bunun bu şekli ile anlatılmasının ilgi çekici hiç bir yanı yok. İlgi çekmesi için, Sarah'nın rüyasının gerçek olması gerekir. Yani telepati ya da ismine ne denirse densin, konuşma harici bir canlılararası iletişim yönteminin var olması ihtimali bu hikayeyi günümüze kadar taşıyan şey. Umarım ileride yalnızca düşüncelerimizi ileterek iletişmemiz mümkün olur. 3 dakikada okuduğumuz ya da konuştuğumuz konuyu, düşünce iletimi ile saniyenin onda biri mertebesinde iletebilir oluruz.