Kan akımında tromboz (trombus) oluşum süreci pıhtılaşma olarak adlandırılır, bu bir doğal savunma mekanizmasıdır, yani, kan damarlarının hasara yol açtığı ölümcül kan kaybı önlemesidir. Kan pıhtılarını tetikleyen hücresel kan elementleri vasküler duvarın yapısının değişiklikleri trombosit aktivasyonuna getirir. Trombosit aktivasyonu agregasyona (yapıştırma) yol açar; trombositlerin biyolojik aktif maddelerin tahsisi, kan plazmasında protein moleküllerinin kaskad koagülasyon faktörlerinin aşamalı sentezini başlatır; pıhtılaşma sisteminin her bir molekülü bir dahaki basamağın binlerce molekülünü aktive eder, kaskad aktivasyonunun sonucu olarak, çok kısa zamanda fibrin sentezi – filamentli protein başlar, bir tür ‘ağ’dan, trombositler ve diğer kan hücreleri trombotik pıhtı oluşturur. Tromb hasarlı damar kısmını ‘yapıştırır’ ve bu şekilde kanama durdurulur.
Koagülasyon sürecin ihlalleri ve aşırı trombogenez farklı nedenlerle gelişebilir. Seçkin alman hekim-patolog (ayrıca, arkeolog ve antropolog) Rudolf Virhov 19. Yüzyılda trombozu tahrik eden üç ana faktörün formülesini söylüyor.
- damar duvarının değişiklikleri;
- kan akışının karakterinin değişikliği (yavaşlatılması veya türbülans);
- Kanın özelliklerinin değişiklikleri (viskotesinin artması, fibrinoliz sisteminin zayıflaması, pıhtılaşma sisteminin patolojik aktivasyonu).
Eğer tromb ven çapından daha da az ise, o zaman kan akışı korunabilir ve trombozun belirgin belirtileri olmayacaktır; ayrıca, venöz çıkışı bitişik damarlardan oluşabilir, ki bir ölçüde bozulmuş venöz çıkışını telafi edebilir ve büyük ölçüde flebotromboz varlığını maskeleyebilir.
Nispeten ‘’taze’’ yeni oluşmuş bir tromb, genellikle yumuşaktır, damar duvarından kopmaya ve ayrı parçalar haline dağılma eğilimindedir. Eğer bu olmazsa, sonra kan pıhtısının organize olmuş olur – onun sıkılaşması, bağ dokusunun çimlenmesi, damar duvarı ile yoğun kaynaşması. Organize olmuş tromb parçalanmaya ve kopmaya daha da az eğilimdedir.
Embolin rolünde yağ çıkabilir (kemiklerin kırıklarında ve travmalarında yağlı embolisi), tümör fragmanları (metastatik emboli), hava (büyük ven ve hasarları hava nedeniyle hava embolisi içine çekilmesi ile karakterize edilir) (hava emboli büyük ven ve onların hasarı hava emiş nedeniyle), Ama en yaygın ve klinik embolinin variasyonu tromboembolidir – burada emboli rolünde tromb ve onun fragmanları çıkıyor.
Tromboembolinin kaynağı genellikle ayak damarları ve pelvis (varis hastalığının konumuna göre). Bu durumda, tromb damarlardan kalbin sağ bölümüne hareket eder ve oradan akciğere geçip, küçük kan dolaşımının damar oklüzyonuna neden olarak orada sıkışıp kalır. Sonuç olarak, akciğerlerin bir kısmı kan dolaşımı işleminden dışlanıp, daha sonraki iltihapla (enfarktüs pnömoni) nekroza uğrar. Eğer tromboemboli akciğer arterinin büyük dallarına maruz kalırsa, o zaman kalbin durmasıyla ölüm gerçekleşebilir.
Tromboembolik hastalarda yoga terapi egzersizlerin seçimi ciddi bir sorundur. Bir yandan, venöz sisteminin varis değişiklikleri venöz dönüşünün arttırılmasını ister ve bunun için hatha yogada çok etkili teknikler vardır. Diğer yandan, venöz çıkışının arttırılması ve stimülasyonu trombözun göç etmesine neden olabilir (eğer venöz hattın içinde mevcut ise).
Venöz orta deformasyonu ile komplike olmayan varis hastalığı, tromboembolik dönem geçmişi yok ise ve alt ekstremite, pelvis damarlarında kan pıhtısı yok ise (doppler ultrason araştırmasına göre). Bu kategorideki hastalara venöz kan çıkışını arttırmak için yoga terapi programı uygulanabilir.
Bu kategorideki hastaların venöz kanın çıkışını arttıran tüm asanalar ve tekniklerin yapılmaması önerilir (ters asanalar, karın manipülasyonları, nefes alışta ujjai nefesi, alt ekstremiteler için aktiv dinamik teknikler).
Yoga terapi varis hastalıklarında erken dönemlerinde etki gösterebilir; bu durumda yoga terapi programı venöz kan çıkışını iyileştirerek , önleyici bir faktör olarak, hastalığın ilerlemesini önlemek ve yaşam kalitesini arttırmak için rol alacaktır.
Tromboembolinin yüksek riskinde ise yoga terapi etkisinin sınırları azalıyor.