May 09, 2010 - 3 Yorum
Oğluşum 5-6 aylıktı sanırım. İlk defa bilinçli olarak kollarını boynuma dolayıp, yumuş yüzünü koynuma sokarak sıkıca sarılmıştı. İşte o gün ilk anneler günümü kutlamıştım.
Sonra kızım (oğluma kıyasla) erken konuşup “anne” dediğinde ikinci anneler günümü kutladım.
Oğluşum “anne, sen çok güzel bir kızsın” dediğinde havai fişeklerle kutladım o anneler gününü.
Kızım öpmeyi becerip yanağıma ilk ıslak öpücüğünü kondurduğunda konfetiler uçuştu havada.
Oğlum kardeşine “seni sevebilir miyim?” deyip her kafasını okşadığında anneler gününü kutluyorum ben…
Kızım “abicim, sarılabilir miyiz?” dediğinde gökkuşağı çıkıyor evimizde…
Ve ben bu aksam oğluşum arkamdan “anne sana kart yapacakmışız” diye temiz kağıt istediğikten sonra arkasından “anne ben seni hep seveceğim” dediğinde davullarla zurnalarla anneler gününü kutluyordum yine…
Hiçbiri de mayısın ikinci pazarı değildi…
Senede bir gün, her mayısın ikinci pazarı, kolye küpe satmaya çalışan mücevher mağazalarının “anneler için alışveriş yapın” tellalığı arasında çocuklar elişi yapıyor, annemle, kardeşler ve torun torba ile keyifli bir kahvaltı planı yapıyoruz. Hani biz hergün kutluyoruz ama, bugün de biraraya gelmek için bahanemiz olsun. Sefamız olsun.
Hepinizin Anneler Günü – Her Gün – Kutlu Olsun!
Dip not: Anneler Günü hediyenizi verdiniz değil mi? 🙂
Etiketler: Anne Bakımı, Anneler günü, Subjektif
« İnişe geçiyoruz | Çocukların en sevdiği yemekler »
"Anneler Günü" için 3 Yorum yapılmış.
Cok guzel bir tazi olmus. Anneler gunlerimiz kutlu olsun.
perinin sectikleri says:
cok guzel ifade etmissiniz gercekten, anne olmaya ozendirici…
bugün "2. çocuğa ne dersiniz" başlıklı bir yazı yazdım ve arkasından bu yazıyı okudum. e ben şimdi ne yapayım yani! mecbur 2.yi de yapıcaz.
yok yok ben de o memlekette olsam yapardım ama burda Türkiye'mde çok zor.
Sevgiler, harikasın, pratiksin.. Pratik Anne