Karadelikten Çıkış Akdelik mi?
Büyük bir yıldızın çökmesiyle oluşan Cygnus X-1 adlı karadelik resmedilmiş. Bu karadelik yakınındaki mavi yıldızdan maddeler çekiyor.
Karadelikler üzerinde çalışmanın en büyük problemlerinden birisi, bilinen fizik kurallarının karadeliğin en derin bölgelerinde işlememesidir. Madde ve enerjinin büyük bir çoğunluğu yer çekimsel tekillik denen son derece küçük bir alanda toplanır. Bu bölgede uzay-zaman, sonsuzluğa doğru evrilir ve tüm madde yok olur. Acaba gerçekten böyle mi olur? Valencia'daki Parçacık Fizikleri Enstitüsünden araştırmacıların iddialarına göre, madde, bu uzay cisminin içerisinde yaşamaya devam ediyor ve diğer taraftan dışarı çıkıyor.
Valencia Üniversitesinden araştırmacı Gonzalo Olmo, karadeliklerin, yerçekimiyle ilgili yeni görüşlerin ortaya çıkarılabildiği teorik laboratuvarlar olduğunu söylüyor. Ayrıca Lizbon Üniversitesinden Diego Rubiera ve Valencia Üniversitesinden doktora öğrencisi Antonio Sanchez de karadelikleri genel görelilik kuramının da ötesinde teorilerle analiz etmektedirler.
Yapılan bu yeni çalışmada karadeliğin içerisinde olanlarla daha yakın bir benzerliğe sahip olduğu düşünülen kristal ve grafen tabakalı geometrik yapılar kullanıldı. Olmo:
"Kristal, mikroskobik yapısında eksikliklere sahip, karadeliğin merkez bölgesi uzay-zamanda bir anomali olarak yorumlanabilir. Buradaki anomaliyi tarif etmek için yeni geometrik elementler gereklidir. Tüm olasılıkları araştırdık ve doğada bu yapıya uygun olarak kristali fark ettik" dedi.
Araştırmacılar bu yeni geometrik yapıyı kullanarak, karadeliğin merkez noktasının çok küçük küresel bir yüzey olduğunu tanımladı. Bu yüzey karadeliğin içeresinde solucan deliğinin var olması şeklinde yorumlandı. Olmo'nun konuya ilişkin açıklamaları şu şekilde:
"Bu yeni teoriyle, elektrik yüklü karadelikler hakkında birçok problem çözülebilir. Örneğin karadelik tekilliğiyle ilgili bir problem açıklığa kavuştu: Karadeliğin merkezinde solucan deliği denen bir kapı var. Bu bölgede uzay ve zaman devam etmektedir."
Bu çalışma, en basit karadelik tipi olan rotasyonsuz ve elektrik yüklü karadelikler üzerinde yapıldı. Solucan deliğinin denklemlerle tahmin edilen boyutu bir atomik çekirdekten daha küçük iken; karadeliğin içinde depolanan elektrik yükünden kat kat daha fazla yüke sahip. Teorik olarak bir yolcu, bu tarz bir karadeliğe girdiğinde oldukça gerilecek hatta solucan deliğine çubuk makarna gibi (iplik biçiminde) girmiş olacak. Çıkış noktasında yoğunlaştırılmış haldeyken, çıktığında normal bedenine geri dönecek. Bu germe ve yoğunlaştırma güçleri dışarıdan sonsuza dek sürecekmiş gibi görünse de yolcunun kendisi bunu aşırı yoğun ama sınırlı bir güç olarak hissedecek.
Yıldızlararası bölgedeki bir yıldızdaki yolculuktakinin aksine, IFIC araştırmacılarının iddiasına göre böyle bir yolculukta madde tekillik noktasında kaybolmayacak; karadeliğin merkezindeki solucan deliğinden geçerek evrenin başka bir bölgesine gidecektir.
Olmo'ya göre bu çalışma başka bir problemi daha açıklığa kavuşturmaktadır: Solucan deliklerinin oluşabilmesi için gerekli gizemli(sanal) enerji kaynakları. Einstein'ın yerçekimi teorisinde, bu "kapılar" ancak negatif enerji basıcı ya da yoğunluğu gibi olağandışı özelliklerdeki maddelerin varlığında ortaya çıkmaktadır. Hatta bazıları hiçbir zaman gözlemlenememiştir. Olmo'nun belirttiğine göre ise, bu yeni teoride solucan delikleri, sıradan maddelerde ve elektrik alanı gibi normal enerji alanlarında oluşabilmektedir. Solucan deliklerinin evrende iki nokta arasında bağlantı kurmak için uzay-zamanda tüneller ya da kapılar oluşturduğu düşünülmektedir. Bu yeni teorinin, kuantum karmaşıklığı ya da temel parçacıkların doğası gibi fenomenleri de açıklığa kavuşturması beklenmektedir.
Kaynak: "Do Black Holes have a Back Door?", sciencedaily.com, çev. Ayşegül Kesmez, yaklasansaat.com, 05/08/2016.