SA7106/ÇY4-DB139: Hindistan Nükleer Kuvvetleri, 2018
Aşağıda çevirisini yayınladığımız Hindistan'ın Pakistan ve Çin'e yönelik Nükleer Silah kapasitesine yönelik rapor-analiz, Washington DC Amerikan Bilim Adamları Federasyonu ile Nükleer Bilgi Projesi'nin direktörü Hans M. Kristensen ve aynı projenin araştırma görevlisi Matt Korda tarafından John D. ve Catherine T. MacArthur Vakfı, New Land Vakfı ve Ploughshares Fonu'ndan sağlanan fon desteği ile hazırlanmıştır. Satanist-neocon familyanın dünyayı sömürmek için tasarladığı ve güçlendirdiği ABD ve Avrupa'dan oluşan Batı'nın -stratejik hedefleri için merkez olmaktan çıkması ile birlikte- çöküşünü sağladığı ve Batı'yı kendi haline bıraktığı düşünülürse yeni Merkez'in Hindistan-Çin çatışması üzerine binâ edilecek olan Doğu olduğu görülecektir. ABD'nin bütün Batı'nın ve sonrada Dünya'nın tek hükümran gücü olmasını sağlayan geleneksel küresel güçler İngiltere-Fransa-Almanya-Rusya ve Osmanlı arasında yaşanan 1. ve Osmanlı (Türkiye hariç) sayılan diğer ülkelerle birlikte ABD-Çin-ve Japonya'nın da dahil olduğu 2. Dünya savaşlarına benzer bir şekilde Doğu'da da Hindistan-Pakistan-Çin-Japonya ve Rusya arasında geçmesi muhtemel bir veya birkaç savaşın ABD'deki konumunu korumaya devam eden Satanist-Neocon familya tarafından tasarlandığı anlaşılabilir. Yeni Satanist Merkez Doğu ise bu yeni Merkez'in yerleşeceği coğrafya yeni bir kaos olmadan 'temizlenmiş' sayılmayacağı için Satanizm'in nükleer silahların gölgesinde, ancak geleneksel savaşlarla Doğu'yu mahvedeceği bir döneme girmiş bulunmaktayız. ABD'nin basit gerekçelerle Pakistan'ı yalnız bırakmasının, Hindistan'a hiçbir şekilde eleştirel bakmamasının, Çin ile Hindistan, Çin ile Japonya, Hindistan ile Pakistan arasında her geçen gün şiddeti artan ve içeriği sertleşen söylemlerin bir Doğu Savaşı'nın ayak seslerine işaret ettiği açıktır. ABD bu savaşta Hindistan üzerinden yürüteceği bir stratejiyi uygulamaya koymuş durumdadır. Türkiye'nin engelleyemeyeceği bu savaşta, mümkün olan en aktif politik perspektifini belirlemesi ve anılan ülkelerle stratejik ilişkilerini çok boyutlu bir şekilde değerlendirmesi gerekmektedir.
Seçkin Deniz, 10.11.2018
Hindistan, şu anda nükleer yetenekli uçakları, kara-tabanlı dağıtım sistemlerini ve deniz temelli sistemleri tamamlayacak veya değiştirecek en az beş yeni silah sistemi ile nükleer cephaneliğini modernleştirmeye devam ediyor. Hindistan'ın 150 ila 200 nükleer savaş başlığına yetecek kadar askeri plütonyum ürettiği tahmin ediliyor, ancak muhtemelen sadece 130 ile 140 arasında bir değer üretiyor. Bununla birlikte, şu anda geliştirilmekte olan füzelere savaş başlıkları üretmek için ek plütonyum gerekecek ve Hindistan'ın birkaç yeni plütonyum üretim tesisi yaptığı söyleniyor. Geleneksel olarak Pakistan'a odaklanan Hindistan’ın nükleer stratejisi, şimdi Çin’e daha fazla önem veriyor gibi görünüyor.
ANAHTAR KELİMELER: Balistik füze denizaltıları, balistik füzeler, Hindistan, kıtalararası balistik füzeler, nükleer silahlar, Pakistan
Hindistan, yeni nükleer silah sistemlerinin geliştirilmesi ile nükleer cephaneliğini modernleştirmeye devam ediyor. Hindistan'ın şu anda yedi nükleer yetenekli sistemi çalıştırdığını tahmin ediyoruz: iki uçak, dört kara-tabanlı balistik füze ve bir deniz bazlı balistik füze. En az beş tane daha sistem geliştiriliyor. Bu geliştirme programı, önümüzdeki on yıl içinde olası bir konuşlanma için uzun menzilli kara ve deniz tabanlı füzeler ile dinamik bir aşamadadır.
Tablo 1. Hindistan Nükleer Silahları (Lütfen resme tıklayınız)
Hindistan'ın en az 600 kilogram silah-sınıflı plütonyum ürettiği tahmin ediliyor (Bölünebilir Materyaller 2015 Uluslararası Bölünebilir Malzemeler Paneli Uluslararası Paneli. 2015.) 150-200 nükleer savaş başlığı için yeterli; ancak, tüm materyaller nükleer savaş başlıklarına dönüştürülmemiş. Nükleer yetenekli dağıtım gücü yapısı ve stratejisi hakkında mevcut bilgilere dayanarak, Hindistan'ın 130-140 nükleer savaş başlığı ürettiğini tahmin ediyoruz (bkz. Tablo 1). Şu anda geliştirdiği yeni füzeleri silahlandırmak için daha fazla savaş başlığına ihtiyaç duyacak.
Mumbai yakınlarındaki operasyonel Dhruva plütonyum üretim reaktörüne ek olarak, Hindistan en az bir tane daha plütonyum üretim reaktörü inşa etmeyi planlamakta. Ayrıca, Kalpakkam yakınındaki İndira Gandhi Atomik Araştırma Merkezi'nde (IGCAR) inşa edilen güvensiz prototip Hızlı Üretici Reaktörü, planlandığı gibi kritik önem kazanması durumunda yakın gelecekte Hindistan'ın plütonyum üretim kapasitesini önemli ölçüde artırabilir. IGCAR'ın direktörü ayrıca, önümüzdeki 15 yıl içinde altı tane daha hızlı üretken reaktörün faaliyete geçeceğini belirtti. IGCAR'da yer alacak ilk iki binanın inşaatının 2021 yılında başlayacağı ve 2030'ların başlarında ticari enerji üretimi için hazır olacağı bildirildi. (Kumar, 2018)
Hindistan geleneksel olarak Pakistan'ı caydırmaya odaklanmışken, nükleer modernizasyonu Çin ile gelecekteki stratejik ilişkisine daha fazla önem verdiğini gösteriyor. Bu duruşun, Çin ve Hindistan askerlerinin, Bhutan sınırına yakın bir anlaşmazlık üzerinde yüksek düzeyde bir alarma sokulduğu 2017 Doklam anlaşmazlığından sonra takviye edilmesi muhtemeldir. Hindistan'ın nükleer duruşunun Çin'i hesaba katarak genişlemesi, önümüzdeki on yıl içinde, Hindistan'ın nükleer silahlarının Pakistan'a karşı oynadığı rolü etkileyebilecek önemli ölçüde yeni kapasitelerin oluşmasına yol açacaktır.
Bir akademisyene göre, “Çin ile Pakistan arasındaki Hint nükleer stratejisinin“ ayrışması ”dediğim şeye şahit olabiliriz.” Hindistan'ın Çin'e karşı misillemeyi güvenilir bir şekilde tehdit etmek için ihtiyaç duyduğu güç gereklilikleri, bu uzmana göre, Pakistan'a karşı bir egemenlik gerginliği ya da “olağanüstü bir ilk saldırı” gibi daha agresif stratejiler izlemesine yol açabilir. (Narang, 2017)
Bu konu, 2016 yılında Hindistan ve Pakistan arasındaki bir önceki sınır anlaşmazlığında vurgulandı. Hindistan, kimyasal veya biyolojik saldırılara karşı potansiyel olarak nükleer silah kullanabileceği yine Hindistan’a ait 2003 tarihli beyanname tarafından bu durum hafifletilmiş olmasına rağmen (ki bu misilleme olsa bile ilk kullanıma karşıydı), ilk kullanımı yasaklayan nükleer anlaşmaya bağlı kalmıştır. Ancak, Pakistan ile olan 2016 anlaşmazlığı nedeniyle, Hindistan savunma bakanı Manohar Parrikar, Hindistan'ın kendisini bu politikaya “bağlamaması” gerektiğini söyledi. (Som, 2016)
Hindistan hükümeti daha sonra bakanın sözlerinin kişisel görüşünü yansıttığını açıklamasına rağmen, tartışma Hindistan'ın nükleer silah kullanmayı düşündüğü koşulları gösterdi. Yakın zamanda yapılan bir araştırma, Hindistan'ın ilk kullanım ilkesini benimseme konusundaki kararlılığını daha da ileriye taşıdı. Bazı analistler, “Hindistan’ın NFU politikası konusunda Hintli ve politik liderlerin aslında nükleer silahları kullanıp kullanmayacağına dair ne istikrarlı ne de güvenilir bir tahmin olmadığını” öne sürüyordu. (Sundaram e Ramana, 2018)
Birinci nükleer yetenekli balistik füzenin sahaya sürüldüğü 2003 yılına kadar savaş uçakları Hindistan'ın ilk ve tek nükleer vuruş gücü oldu. O zamandan bu yana, çeşitli kara ve deniz bazlı balistik füzelerin inşasında önemli ilerlemelere rağmen, bombardımanlar, Hindistan'ın nükleer duruşunda esnek bir saldırı gücü olarak öne çıkmaya devam ediyor. Mirage 2000H ve Jaguar IS / IB üç veya dört uçak filosunun Pakistan ve Çin'e karşı nükleer saldırı misyonları için tahsis edildiğini tahmin ediyoruz.
Mirage 2000H Vajra (“ilahi gök gürültüsü”) savaş uçakları, kuzey Madhya Pradesh'teki Maharajpur (Gwalior) Hava Kuvvetleri Karakolu'ndaki 40. Kanat'ın 1., 7. ve muhtemelen 9. Filoları ile konuşlandırıldı. Bu filolardan birinin veya ikisinin ikincil bir nükleer misyona sahip olduğunu tahmin ediyoruz. Hindistan’ın Mirage uçakları da zaman zaman Rajasthan'ın batısındaki Nal (Bikaner) Hava Kuvvetleri İstasyonundan kullanılmaktadır.
30 yıl boyunca nükleer görevde rol alan yerel adı Mirage 2000N olan Fransa tedarikli orijinal adıyla Hintli Mirage 2000H, 2018 yazında emekli olana kadar kullanıldı. Hintli Mirage 2000H, hizmet ömrünü uzatmak ve yeteneklerini geliştirmek için yeni bir güncelleme yapıyor; modernize edilmiş versiyon Mirage 2000I olarak adlandırılmaktadır.
Hindistan Hava Kuvvetleri aynı zamanda üç üssünde de beş filo Jaguar IS / IB Shamsher (“adalet kılıcı”) uçağı kullanıyor. Bunlar arasında kuzeybatı Haryana'daki Ambala Hava Kuvvetleri Karakolu'ndaki 7. Kanat 5. ve 14. filolar, kuzeydoğu Uttar Pradesh'teki 17 nci Kanat'ın 16. ve 27. filoları ve 33. Kanat'ın 6. ve 224. filoları Güneybatı Gudjarat'daki Jamnagar Hava Kuvvetleri İstasyonu da var. Ambala ve Gorakhpur'daki iki filodan birinin (her bir üste bir tane) ikincil bir nükleer grev misyonu için atandığını tahmin ediyoruz. Jaguar uçağı da bazen Rajasthan'ın batısındaki Nal (Bikaner) Hava Kuvvetleri İstasyonundan kullanılıyor.
Fransa ve İngiltere tarafından ortaklaşa tasarlanan Jaguar, bu ülkeler tarafından konuşlandırıldığında nükleer yetenekliydi. Hindistan'ın Jaguar filosunun yarısının Darin III hassas saldırı ve aviyonik yükseltmesi Kasım 2016'da ilk operasyonel kabiliyetini sağladı ve Hava Kuvvetleri operasyonları Aralık 2016'da onaylandı.(Savunma Bakanlığı, 2017) Aynı zamanda 60 Jaguar'a daha güçlü bir motor sağlayan güncelleme, nükleer bombacının 20 yıl daha faaliyet göstermesini sağlayacaktır.
Güncellemelere rağmen, orijinal nükleer bombacılar yaşlanıyor ve Hindistan muhtemelen gelecekte hava kaynaklı nükleer darbe rolünü üstlenebilecek modern bir savaş uçağı arıyor. 23 Eylül 2016'da, Hindistan ve Fransa 36 adet Rafale uçağının teslimi için bir anlaşma imzaladılar. (Savunma Bakanlığı, 2017)
Sipariş, ilk planlardan 126 Rafale satın almak için önemli ölçüde azaltıldı. Rafale, Fransız Hava Kuvvetlerinde nükleer misyon için kullanılıyor ve Hindistan bunu, Hindistan Hava Kuvvetleri'nde benzer bir rol oynamaya potansiyel olarak çevirebilir. Rafale'lerin tesliminin Eylül 2019'da başlaması planlanıyor ve 2022 Nisan'a kadar tamamlanacak. Rafale'lerin iki eşit büyüklükteki filoda konuşlandırılacağı bildirildi: biri Pakistan sınırından 220 kilometre uzaklıkta bulunan Ambala Hava Üssü İstasyonu diğeri ise Batı Bengal'de Hasimara üssü. Her iki üste de uçakları barındıracak yeni altyapı gelişmeleri inşa ediliyor ve 2018 yılı sonuna kadar tamamlanması bekleniyor. (Times of India, 2017)
Hindistan'ın karada, dört tip nükleer yetenekli balistik füzesi var: Kısa menzilli Prithvi-II ve Agni-I, orta menzilli Agni-II ve orta menzilli Agni-III. En az iki başka uzun menzilli Agni füzesi şu anda geliştiriliyor: Agni-IV ve Agni-V.
Bu füze türlerini Hindistan'ın tam olarak geliştirip elinde bulundurmayı planladığı görülmekte. Bazıları uzun menzilli füzelere yönelik teknoloji geliştirme programları olarak hizmet edebilir. Hindistan hükümeti, karadaki füze kuvvetinin gelecekteki büyüklüğü veya kompozisyonu hakkında hiçbir açıklama yapmamış olmasına rağmen, kısa menzilli ve yedekli füze türleri, gelecekte sadece orta ve uzun menzilli füzeler ile, yakın ve uzak hedeflere karşı saldırı seçeneklerinin karışımı. Diğer taraftan, hükümetin sürdürmek ve işletmek için pahalı olacak çeşitli bir füze kuvveti oluşturmayı planladığı görülmekte.
Hükümete göre, “Hindistan'ın nükleer caydırıcılığı” için Hindistan'ın Entegre Güdümlü Füze Geliştirme Programı kapsamında “geliştirilecek ilk füze” olan Prithvi-II füzesi. (Basın Enformasyon Bürosu, 2013) Prithvi-II, nükleer ya da konvansiyonel bir savaş başlığını 250 kilometreye (155 mil) ulaştırabilir. Prithvi füzesinin nispeten küçük boyutu (dokuz metre uzunluğunda ve bir metre çapında) göz önüne alındığında, fırlatıcı uydu görüntülerinde tespit edilmesi zordur ve bu nedenle dağıtım yerleri hakkında çok az şey biliniyor. Muhtemel yerler arasında Pencap'taki Jalandhar, Rajasthan'daki Banar, Bikaner ve Jodhpur yer almaktadır. Stratejik Güçler Komutanlığı, 2016 yılında Prithvi-II'nin üç kullanıcı denemesi gerçekleştirdi - muhtemelen her bir füze grubu için bir tane - ve Haziran 2017 ve Şubat 2018'deki diğer denemeler gece boyunca devam etti. (Hindu, 2018)
İki aşamalı, katı yakıt, yol-mobil Agni-I füzesi 2007 yılında faaliyete geçti; bu silahlı kuvvetlere girişten üç yıl sonra başladı. Kısa menzilli füze nükleer ya da konvansiyonel bir savaş başlığını yaklaşık 700 kilometre (435 mil) mesafeye taşıyabiliyor. Agni-I'nin misyonu, Pakistan'ı hedeflemeye odaklanmış olarak düşünülüyor; Batı Hindistan'da, muhtemelen 334 Füze Grubu da dahil olmak üzere 20 rampaya kadar tahsis edildiğini tahmin ediyoruz. Stratejik Güçler Komutanlığı, 2016 yılında Agni-I'nin iki kullanıcı denemesi ve 6 Şubat 2018'de bir başka test gerçekleştirdi.
İki aşamalı, katı yakıt, demiryolu-mobil Agni-II, Agni-I üzerinde bir gelişme, 2,000 kilometre (1,243 mil) 'den fazla bir nükleer veya konvansiyonel savaş başlığı sunabilir. Füze, muhtemelen 2004 yılında silahlı kuvvetlere girmeye başladı, ancak teknik sorunlar 2011 yılına kadar operasyonel kabiliyetini geciktirdi. Yaklaşık 10 rampa'nın, muhtemelen 335 Missile Group dahil olmak üzere kuzey Hindistan'da konuşlandırılacağı düşünülüyor. Hedefleme muhtemelen batı, orta ve güney Çin'e odaklanıyor. 2015 ve 2016 yıllarında hiçbir Agni-II testi yapılmadı ve 4 Mayıs 2017'de bir testin başarısız olduğu bildirildi. (Pandit, 2017) Ancak, 20 Şubat 2018'de yapılan başarılı bir test, daha önceki Agni-II ile ilgili teknik sorunların çözüldüğünü gösterebilir.
Agni-III - iki aşamalı, katı yakıt, demiryolu mobil, orta menzilli balistik füze - bir nükleer savaş başlığını 3,200 artı kilometreye (1.988 artı mil) gönderme yeteneğine sahiptir. Hindistan Savunma Bakanlığı 2014 yılında Agni-III'ün “silahlı kuvvetlerin cephaneliğinde” olduğunu açıkladı. (Savunma Bakanlığı, 2014) Stratejik Güçler Komutanlığı, 27 Nisan 2017'de dördüncü kullanıcı denemesini Hindistan'ın doğu kıyısındaki Abdul Kalam Adası'ndan gerçekleştirdi.
Agni-III uygulamasında hala erken; muhtemelen kuzey Hindistan'da konuşlandırılan 10'dan fazla fırlatıcı var ve tam operasyonel durum belirsiz. Ek menzil Hindistan'ın Agni-III ünitelerini Pakistan ve Çin sınırlarından daha da uzağa yerleştirmesine izin veriyor. Birkaç yıl önce bir ordu sözcüsü, “Bu füze ile Hindistan, Şanghay'ı bile vurabilir” dedi.(India Today, 2008) Ancak bu, Agni-III'ün Hindistan'ın kuzeydoğu köşesinden başlatılmasını gerektirecektir.
Hindistan, aynı zamanda, tek bir nükleer savaş başlığını 3.500 artı kilometreye kadar taşıyabilen iki aşamalı, 4000 km ye çıkabilen katı yakıt, karayolu ve demiryolu aracı orta menzilli balistik füze olan Agni-IV füzesini de geliştiriyor (Savunma Bakanlığı, 2014) 2014'teki son gelişme testini takiben bakanlık, Agni-IV “seri üretiminin kısa bir süre içinde başlayacağını” açıkladı. O günden bu yana, en son 2 Ocak 2017'de Stratejik Kuvvetler Komutanlığı tarafından üç kullanıcı lansmanı yapıldı, ancak füze, tamamen operasyonel değil.
Agni-IV, Çin'in kuzeydoğusundaki (Pekin ve Şangay dahil) neredeyse tüm bölgelerde çarpıcı hedeflere ulaşabilse de, Hindistan uzun menzilli Agni-V, üç aşamalı, katı yakıt, demiryolu-mobil , yaklaşık 5.000 kilometreden fazla bir menzile sahip bir savaş başlığı sunabilen kıtalararası balistik füze (ICBM) geliştiriyor. Bu ekstra menzil, Hint ordusunun, Çin sınırından uzakta, merkezi ve güney Hindistan'da Agni-V üslerini kurmasına izin verecektir.
Agni-V, 2018'de iki testle, toplamda altı kez başarılı bir şekilde test edilmiştir. En son yapılan testten sonra, Hindistan'ın Savunma Araştırma ve Geliştirme Organizasyonu (DRDO) üst düzey yetkilileri, Agni-V'in, ülkenin nükleer caydırıcılığından sorumlu olan Hindistan Nükleer Komuta Otoritesinin şubesi olan Stratejik Güçler Komutanlığı'na (SFC) “girmesi” için gerekli bir uçuş testinin sadece bir kez daha olması gerektiğini gösterdiğini söyledi. Kıdemli Savunma Bakanlığı yetkilileri geçtiğimiz günlerde bu testin Ekim ayı başlarında gerçekleşebileceğini, böylece füzenin Aralık 2018'de indüksiyona hazır olacağını söyledi. Agni-V, silahlı kuvvetlere indüksiyondan sonra, Tam çalışma durumuna ulaşmak için birim seviyesinde en az iki teste ihtiyaç duyacak. (Gupta, 2018)
Diğer Hint kara tabanlı balistik füzelerden farklı olarak, Agni-V başlatıcı üzerinde mühürlü bir silindirde taşınıyor. En yeni dört Agni-V testi, metal silindirlerden yapıldı. Transport-cum-Tilting araç-5 (TCT-5) olarak bilinen fırlatıcı, 3 akslı bir Volvo kamyonu tarafından çekilen 140 tonluk, 30 metrelik, 7 akslı bir treyler. (DRDO Newsletter, 2014) DRDO'nun eski başkanı 2013 yılında yaptığı açıklamada, metal kutu tasarımının “reaksiyon süresini önemli ölçüde azaltacak…” “dur-kalk” a sadece birkaç dakika…” şeklinde açıklamıştı. (Times of India, 2013)
Haber medyası makalelerinde ve sosyal medyadaki yaygın spekülasyonlara rağmen, yakın gelecekte Agni-V'in birden fazla savaş başlığıyla donatılacağı - hatta birden fazla bağımsız hedeflenebilir taşıma araçları (MIRV'ler) - Hindistan'ın MIRV'leri kendi füzelerine ekleyeceğinden veya ekleyeceğinden kuşku duymak için iyi bir sebep var.
Hindistan hükümetinin bir MIRV programını onayladığı ve Agni-V üzerinde birden fazla savaş başlığı yüklediğini bildiren resmi bir rapor bulunmuyor. Agni-V'in 1,5 tonluk bir yük taşıma kapasitesi olduğu tahmin ediliyor (Agni-III ve -IV ile aynı) ve Hindistan'ın ilk ve ikinci nesil savaş başlıkları, modifiye edilmiş versiyonlar bile, MIRV'leri kullanan diğer nükleer silah devletleri tarafından geliştirilen savaş başlıkları ile karşılaştırıldığında nispeten ağır.
Sovyetler Birliği ve ABD yüzlerce nükleer deneyi ve 25 yıl boyunca MIRV'lerle balistik bir füzeyi donatmaya yetecek kadar küçük çaplı yerleştirme araçları geliştirdi. Dahası, füzelerin çok sayıda savaş başlığıyla dağıtılması, Hindistan’ın asgari caydırıcı doktrininin güvenilirliği hakkında ciddi sorular oluşturacaktır; MIRV'leri kullanarak, birden fazla hedefi hızlı bir şekilde vurma stratejisini yansıtacak ve aynı zamanda rakiplerle bir savaş başlığının tetiklenmesi riskini de üstlenecek. Çin, ara menzilli balistik füzelere karşı etkin bir füze savunma sistemi geliştirmedikçe, Hint füzeleri için MIRV'lere askeri ihtiyaç yok gibi görünüyor. (Kristensen, 2013)
Ancak, Çin'in son zamanlarda MIRV'lerle bazı ICBM'lerini donatma kararının ve Ocak 2017'de Pakistan'ın MIRV'lerle yeni bir Ababeel ICBM'yi başlattığını duyurması, MIRV teknolojisinin geride bırakılmasını önlemek için başka bir neden olmazsa, MIRV yeteneğinin geliştirilmesini destekleyen Hint askeri-sanayiindekilerin elini güçlendirecek gibi görünüyor.
Her ne kadar Savunma Bakanlığı yetkilileri geçtiğimiz günlerde Hindistan'ın stratejik füze gücünün “Agni-V ile şu an için sınırlandırılacağını, ufukta veya hatta tahtada bir sonraki serileri ya da sonraki serileri olmadan” göstereceklerini belirttiyse de (Gupta, 2018) Hindistan görünüşe göre Agni-VI olarak bilinen gerçek bir ICBM'nin gelişmesine de başladı. Resmi veriler az, ancak Aralık 2016'da hükümetin Basın Bilgi Bürosu web sitesinde yayınlanan bir makale, Agni-VI'nın “8.000–10.000 kilometre grev aralığına sahip olacağını” ve “denizaltılardan ve aynı zamanda karadan ”fırlatılma yeteneğine sahip olacağını iddia etti. (Ghosh, 2016)
Bu iddiaların doğru olup olmadığı görülecektir; Agni-V'nin yaklaşık yüzde 50 ila yaklaşık yüzde 100'lük bir genişleme artışı abartılı görünüyor. ABD Hava Kuvvetleri, Ulusal Hava ve Uzay İstihbarat Merkezi, menzilin 6.000 kilometreye (3,730 mil) yaklaştığını tahmin ediyor. (ABD Hava Kuvvetleri ,Ulusal Havacılık e Uzay İstihbarat Merkezi, 2017)
Hindistan, - karadan fırlatılan bir seyir füzesi (GLCM) geliştiriyor, Nirbhay. Füze, Amerikan Tomahawk veya Pakistan Babur'a benziyor ve aynı zamanda hava ve deniz temelli dağıtım amaçlı olabilir. 2013 yılına dayanan bir dizi başarısız testten sonra, Kasım 2017'de 700 km'ye (435 mil) yakın başarılı bir uçuş testi, bazı teknik zorlukların çözüldüğünü gösterdi. Nirbhay'ın çift yetenekli olduğu konusunda birçok dedikodu olsa da, ne Hindistan hükümeti ne de ABD İstihbarat Topluluğu böyle bir şeyi kamuoyuna açıklanmadı. (Pandit, 2017a)
Deniz tabanlı füzeler
Hindistan, gemiden fırlatılan, nükleer yetenekli bir balistik füzeyi işletiyor ve nükleer enerjili balistik füze denizaltı filosunun küçük bir filosuna yerleştirilmesi için iki denizaltı tarafından başlatılan balistik füze geliştiriyor.
Gemi tabanlı balistik füzesi, özel olarak yapılandırılmış iki Sukanya sınıfı devriye gemisinin (Subhadra ve Suvarna) arkasından fırlatılmak üzere tasarlanmış 400 kilometrelik, tek kademeli, sıvı yakıtlı, kısa menzilli balistik füzesi Dhanush; her gemi iki füze taşıyabiliyor. Dhanush, Prithvi-II SRBM'nin gemi temelli bir çeşididir.
2016 yılında iki kullanıcı testi lansmanı, bir diğeri ise Şubat 2018'de gerçekleşti. Dhanush'ın stratejik bir caydırıcı silah olarak kullanımı göreceli olarak kısa menzili ile sınırlandı; Onu taşıyan gemiler, bu ülkelerdeki tesisleri hedeflemek için Pakistan veya Çin kıyılarına tehlikeli bir şekilde yaklaşmak zorunda kaldı ve bu da onları karşı saldırıya karşı savunmasız bıraktı. İki Sukaya sınıfı gemi, Hint batı sahilinde Karwa deniz üssünde yer almaktadır. Arihan nükleer denizaltılarından bir veya iki tanesi tamamen faaliyete geçtikten sonra Dhanush'ın emekli olacağından şüpheleniyoruz.
Hindistan'ın ilk yerli nükleer enerjili SSBN'si, IHS Arihant, Ağustos 2016'da işletmeye alındı, ancak 2017 yılının çoğunu ve 2018'in ilk yarısını, tahrik sistemi su hasarı nedeniyle hasar aldıktan sonra onarımda geçirdi. (Peri and Joseph, 2018) Arihant, Ağustos 2018'de olduğu gibi, nükleer yetenekli K-15 füzeleri için iki batık birim denemesi yapmış olsa da, kaynaklar Arihant'in öncelikle bir eğitim gemisi ve teknoloji göstericisi olarak hizmet edeceğini ve nükleer caydırıcı devriyeler için konuşlandırılmayacağını gösteriyor. (Gady, 2018)
İkinci bir SSBN olan IHS Arighat (daha önce Aridhaman olarak adlandırılmıştı), 19 Kasım 2017'de başlatıldı ve 2020–2021'de hizmete girecek. Arighat'ın geçici olarak S4 ve S4 * olarak belirlenen iki SSBN tarafından takip edileceği bildirildi. (Bedi, 2017) Hindistan, toplamda üç veya dört SSBN oluşturmayı planlayabilir. Altı adet SSBN hakkındaki söylentiler altı nükleer saldırı denizaltısı inşa etme planlarıyla zıtlaştığı görülüyor. INS Varsha adlı SSBN'ler için bir deniz üssü şu anda Hint doğu kıyısında Rambilli yakınlarında yapım aşamasında. (Pandit, 2013) Ve nükleer silah programına da bağlı olan Hindistan'ın birincil nükleer araştırma kurumu olan Bhabha Atom Araştırma Merkezi (BARC) ile bağlantılı bir tesisin yakınında olduğu bildiriliyor.
SSBN'leri silahlandırmak için, Hindistan iki nükleer yetenekli silah geliştiriyor: Birincisi, K-15 (Sagarika) denizaltı tarafından başlatılan balistik füze (SLBM), 700 kilometrelik bir menzile sahip ve ikincisi, K-4 SLBM, yaklaşık 3,500 kilometre aralığı. K-15'in nispeten kısa menzili, SSBN'lerin sadece güney Pakistan'daki İslamabad'ı hedeflemesine izin vermeyecekti ve alt bölgeler Güney Çin Denizi'nin derinliklerine kadar Singapur Boğazı'ndan geçmedikçe Çin'i hedefleyemezdi. Bu nedenle, 2018 yazında indüksiyonuna rağmen, K-15 öncelikle daha yetenekli füzeler için teknolojiyi geliştirmeyi amaçlayan bir ara program olarak görülmelidir.
K-4, 31 Mart 2016 tarihinde batık bir platformdan ateşlenen dört test lansmanından geçmiştir. 17 Aralık 2017'de bir test lansmanı başarısızlıkla sonuçlandı. (Pubby, 2017) DRDO'ya göre K-4 hakkındaki söylentiler yüksek doğrulukta ve “sıfır dairesel hata olasılığına” ulaştığını iddia ediyor. (Panda, 2016)
Arihant’ın dört fırlatma tüpü, dört K-4s veya 12 K-15s (her bir tüp için üç) taşıyabilecek, ancak sonraki SSBN'lerin muhtemelen sekiz fırlatma borusu olacak. Nükleer programlarda olduğu gibi, her bir K-4 SLBM'nin birden fazla savaş başlığı taşıyabileceğine dair söylentiler ve spekülasyonlar var, ancak bunlar izlenmeye devam etmekte.
Yazarlar tarafından herhangi bir potansiyel çıkar çatışması bildirilmemiştir.
Hans M. Kristensen, Washington DC'deki Amerikan Bilim Adamları Federasyonu ile Nükleer Bilgi Projesi'nin direktörüdür. Çalışmaları nükleer silahların durumu ve onları yönlendiren politikalar hakkında araştırma ve yazma üzerine odaklanmaktadır. Kristensen, SIPRI Yıllığı'ndaki (Oxford University Press) dünya nükleer kuvvetlerine genel bir bakışın ve nükleer silah politikası ve operasyonları hakkındaki haber medyasında bir danışman ve ortak yazardır. Kaynaklar FAS'a yönlendirilmelidir, 1112 16th St. NW, Suite 400, Washington, DC, 20036 ABD; +1 (202) 546-3300.
Matt Korda, Amerikan Bilim Adamları Federasyonu'ndaki Nükleer Bilgi Projesi için Araştırma Görevlisi’dir. Daha önce, Brüksel'deki NATO karargahında Silah Kontrolü, Silahsızlanma ve KİS Önleme Merkezi'nde çalışmıştır. Yüksek Lisansını, King's College Londra'daki Savaş Araştırmaları Departmanından Uluslararası Barış ve Güvenlik alanında aldı. Ardından nükleer caydırıcılık ve stratejik istikrar konusunda Araştırma Asistanı olarak çalıştı. Matt’in araştırma ilgi alanları ve son yayınlar, nükleer caydırıcılık, füze yayılımı, toplumsal cinsiyet eşitliği ve ittifak yönetimine odaklanıyor.
Bu yayına yönelik araştırmalar, John D. ve Catherine T. MacArthur Vakfı, New Land Vakfı ve Ploughshares Fonu'ndan sağlanan fon desteği ile gerçekleştirildi.
Hans M. Kristensen ve Matt Korda, 1 Kasım 2018, Tandfonline
Derya Beyaz, 10.11.2018, Sonsuz Ark, Çırak-Çevirmen Yazar, Çeviri
1. Bedi, R. 2017. “Hindistan İkinci SSBN'yi Sessizce Başlattı.” IHS Jane’s Defence Weekly, 11 Aralık. https://www.janes.com/article/76315/india-quietly-launches-second-ssbn.
2. DefPost 2018. “Hindistan K-15 Sagarika (B-05) Nükleer Yetenekli Denizaltı Balistik Füze Fırlattı.” Ağustos 20. https://defpost.com/india-inducts-k-15-sagarika-nuclear-capable-submarine-
3. DRDO Bülteni. 2014. “TCT-5, Missile Ejection Testinde Mükemmel Bir Performans Gösterdi.” Haziran. http://drdo.gov.in/drdo/pub/newsletter/2014/june_14.pdf
4. Gady, F.-S. 2018. “Hindistan Test Atışları, Submerged Sub'dan Kısa Menzilli Balistik Füzeler”. Diplomat, 22 Ağustos. https://thediplomat.com/2018/08/india-test-fires-short-range-ballistic-missiles-from-
5. Ghosh, D. 2016. “AGNI V'nin Başarılı Test Lansmanı.” Basın Bilgi Bürosu, Hindistan Hükümeti, 27 Aralık. http://pib.nic.in/newsite/printrelease.aspx?relid=155897.
6. Gupta, S. 2018. “Agni-V Aralık Sonrası Son Bir Testle Göreve Başlayacak.” Hindustan Times, 14 Ağustos. https://www.hindustantimes.com/india-news/agni-v-to-undergo-one-more-pre-induction-test/story-a9OcIgjWaRUyMbBoSOnM5M.html
7. Hindu. 2018. “Hindistan, Nükleer Yetenekli Prithvi-II'yi başarılı bir şekilde test ediyor.” 7 Şubat. https://www.thehindu.com/news/national/india-successfully-test-fires-nuclear-capable-prithvi-ii/article22680087.ece
8. India Today. 2008. “Agni-III Herhangi Bir Özel Ülkeye Hedeflenmedi: Ordu.” 8 Mayıs. http://indiatoday.intoday.in/story/Agni-III+not+targeted+at+any+particular+country:+Army/1/7972.html
9. Bölünebilir Malzemeler Uluslararası Paneli. 2015. Küresel Ayrılabilir Madde Raporu 2013: Nükleer Silah ve Ayrılabilir Malzeme Stokları ve Üretimi. http://fissilematerials.org/library/gfmr15.pdf
10. Kristensen, H. M. 2013. “Hindistan'ın En Az Caydırmanın Ötesindeki Füze Modernizasyonu”. FAS Stratejik Güvenlik Bloğu, 4 Ekim. https://fas.org/blogs/security/2013/10/indianmirv/
11. Kumar, P. 2018. “Kalpakkam Hızlı Üretici Test Reaktörü 30 MW Güç Üretimini Gerçekleştiriyor.” Hindistan Times, 27 Mart. https://timesofindia.indiatimes.com/city/chennai/kalpakkam-fast-breeder-test-reactor-achieves-30-mw-power-production/articleshow/63480884.cms
12. Savunma Bakanlığı. 2014. Yıllık Rapor 2013–14: 86. http://mod.nic.in/writereaddata/AnnualReport2013-14-ENG.pdf
13. Savunma Bakanlığı. 2017. Yıllık Rapor 2016–17: 38. http://mod.nic.in/writereaddata/AnnualReport1617.pdf
14. Narang, V. 2017. Carnegie Uluslararası Nükleer Politika Konferansı, Washington, D.C., 20 Mart, Massachusetts Teknoloji Enstitüsü, Siyaset Bilimi Bölümü Profesör Vipin Narang. https://fbfy83yid9j1dqsev3zq0w8n-wpengine.netdna-ssl.com/wp-content/uploads/2013/08/Vipin-Narang-Remarks-Carnegie-Nukefest-2017.pdf
15. Panda, A. 2016. “Hindistan, Orta Menzilli Nükleer Yetenekli Denizaltı ile Fırlatılan Balistik Füze'yi Başarılı Bir Şekilde Test Ediyor.” Diplomat, 10 Nisan. https://thediplomat.com/2016/04/india-successfully-tests-intermediate-range-nuclear-capable-submarine-launched-ballistic-missile/
16. Pandit, R. 2013. “Hindistan, Çin'i Gözetlemek İçin Yüksek Teknolojili Donanma Üssü Hazırlıyor.” Times of India, 26 Mart. http://timesofindia.indiatimes.com/india/India-readies-hi-tech-naval-base-to-keep-eye-on-China/articleshow/19203910.cms
17. Pandit, R. 2017a. “Agni-II Balistik Füze Denemesi Başarısız Oldu: Kaynaklar.” Times of India,, 4 Mayıs. http://timesofindia.indiatimes.com/india/trial-of-agni-ii-ballistic-missile-fails-sources/articleshow/58519987.cms
18. Pandit, R. 2017b. “Hindistan, İlk Nükleer Yetenekli Cruise Füzesini Başarılı Bir Şekilde Test Ediyor.” 8 Kasım Times of India https://timesofindia.indiatimes.com/india/india-successfully-tests-its-first-nuclear-capable-cruise-missile/articleshow/61550465.cms
19. Peri, D. ve J. Joseph. 2018. “INS Arihant, 10 Ay Önce“ Kaza ”Sonrasında Hasar Gördü.” Hindu, 8 Ocak. https://www.thehindu.com/news/national/ins-arihant-left-crippled-after-accident-10-months-ago/article22392049.ece
20. Basın Bilgi Bürosu. 2013. “Prithvi Yine Yapıyor.” 8 Ekim. http://pib.nic.in/newsite/erelease.aspx?relid=99911
21. Pubby, M. 2017. “Hint Füze Programında Başarısızlık: Bir Haftada İki Hata, Denizaltı Sürümü Takıldı.” The Print, 24 Aralık. https://theprint.in/report/setback-for-indian-missile-programme-two-failures-in-a-week-submarine-version-stuck/24671/
22. Som, V. 2016. “Savunma Bakanı Manohar Parrikar’ın Nükleer Açıklaması ‘ Kişisel Görüş ”olarak vurgulandı.” NDTV, 10 Kasım. http://www.ndtv.com/india-news/defence-minister-manohar-parrikars-nuclear-remark-stressed-as-personal-opinion-1623952
23. Sundaram, K. ve M. V. Ramana. 2018. “Hindistan ve Nükleer Silahların İlk Kullanım Politikası”. Barış ve Nükleer Silahsızlanma Dergisi 1 (1): 152-168. https://www.tandfonline.com/doi/pdf/10.1080/25751654.2018.1438737?needAccess=true
24. Times of India. 2013. “Hindistan 10.000 km Menzilli Füze Geliştirebilir.” : DRDO” 16 Eylül. http://articles.timesofindia.indiatimes.com/2013-09-16/india/42113319_1_agni-vi-missile-defence-nuclear-capable-missile
25. Times of India 2017. “Ambala, Hasimara IAF Üsleri, Rafale Uçakları İçin Hazırlanıyor.” 1 Ekim https://timesofindia.indiatimes.com/india/ambala-hasimara-iaf-bases-being-readied-for-rafale-jets/articleshow/60899664.cms
26. ABD Hava Kuvvetleri, Ulusal Hava ve Uzay İstihbarat Merkezi. 2017. “Balistik ve Cruise Füze Tehdidi.” NASIC-1031-0985-17, Temmuz. http://www.nasic.af.mil/Portals/19/images/Fact%20Sheet%20Images/2017%20Ballistic%20and%20Cruise%20Missile%20Threat_Final_small.pdf?ver=2017-07-21-083234-343
Etiketler: Çeviri , Çevirmen Yazar , Derya Beyaz , Hindistan , Nükleer , Pakistan , Sonsuz Ark , Stratejik Araştırmalar