KUZEYZADE 24 Mart 2014
Bebeğiniz Nerede Uyuyor?
Çocukken en sevdiğim şey uyanır uyanmaz annemle babamın odasına koşup aralarına dalmaktı.Hatta bazı akşamlar uyku saati geldiğinde kitabımla birlikte babamın yanına kıvrılır uyuma numarası yapardım ve içimden beni yatağıma götürmemeleri için dua ederdim.Her seferinde kendimi yatağımda bulurdum o ayrı mesele.Sanırım bu hatırladığım 5 ve 7 yaş aralığında filandım.
Ne zevklidir o anneyle babanın arasında uyumak?!.
Kuzey doğduğunda 2,5 aylık olana kadar ki zaman içinde gece uykularını bizim odamızda, beşiğinde yatarak tamamladı.Tamamlamadı da denilebilir.Zira o kadar sık uyanıyordu ki benim için gündüzün ve gecenin perdeleri aralamak dışında hiç bir farkı kalmamıştı.Yorgunluktan gözlerimin altı şişmişti artık.2 saat kesintisiz uyursam kendimi şanslı hissediyordum.3. ayında bazen 3-4 saat hiç uyanmadan uyuduğu oluyor ama asla 4 saati geçmiyordu.Gündüz uykularınıda bütün gün kucakta meme emerek geçiriyordu.Yerine yatırdığım an ağlıyor ve uyanıyordu.Hatta bir gün annem halime acıyıp Kuzey'i uyutmak için 1 saat filan harcamıştı ve bu arada beni zorla da olsa uyumam için ikna etmişti.
Çok yorulmuştum.Bazen,''mama ver gece yatırırken kesintisiz uyur'' diyenler oluyordu.Ama bence doymadığı yada aç kaldığı için uyanmıyordu.Sadece emmek istiyordu.Emzik içinde çok fazla ısrarcı olmadım ben.Başlangıçta kısa sürelide olsa az bir şey uyumasına yardımcı olması için (hiç istemeyerek hatta mızmızlanarak) emzik emdi.Ama hiç bir zaman memnun olmadı emzik muhabbetinden ve bir gün hepten attı,istemedi asla.Dediğim gibi bende ısrarcı olmadım.Bana da hep itici geldi emzik.
Ve bir gün bir arkadaşımla bu konu ile ilgili konuşuyorduk.Oda çok yorgun olduğu zamanlar bebeğini emzirirken uyuya kaldığından bahsediyordu.
Emzirmek ve uyumak.Neden olmasın?..
Kuzey 5 aylık filandı sanırım.Bir gün ona öğlen uykusunda eşlik ettim.
Tabii benim uykum çok hafiftir ve sakin yatarım.Yani yatakta çok dönen ve uykusu ağır biri olsaydım öncesinde cesaret edemediğim bu fikir belki cazip gelmezdi.
Her 15 dakikada yada yarım saatte bir uyanan minik oğlum benimle birlikte epey uzun süre uyumuştu.
Ben dinlendim O dinlendi.Sabah uyanıyor, biraz oynuyor bir saat sonra 1,5-2 saat daha beraber uyuyorduk. O zamanlar gündüz 3 uyku düzeni vardı.En azından bende sabahları uykumu almış, dinlenmiş oluyordum.
O gün bu gündür bazı günler öğlen uykularında Kuzey uyurken yanına kıvrılıyorum.Ve o günlerde Kuzey daha uzun süre uyuyor :)
Tabii artık gündüz uyku sayısı 1'e düştü.
İlk etapta yardımsız ve tek başına koşuşturmak çok yoruyor insanı.Bir süre sonra düzensizlik içinde kendiliğinden bir düzen oluşturmaya başlıyorsunuz.
Benim fikrim bu sakinlik içinde bebeğin kendi düzenini çok daha kolay oluşturabildiği, bir sonraki adımı bazen tahmin etmek hiçte zor olmuyor.
Benim fikrim; bir daha asla geri gelmeyecek olan bu anların sizi en mutlu eden haliyle,içinizden geldiği gibi yaşamanız.
bebek uyku düzeni,
bebekle birlikte uyumak,
bebek görüntüsünden çıkıp artık çocukluğa adım atan minik bir adam var karşınızda.
Bu ay dört tane diş aynı anda çıkmaya çalıştı.Bunun huzursuzluğu biraz olsa da aşırı etkilemedi Kuzey'i.
Bu dişler hepimiz için uykusuz bir kaç geceye mal oldu.
Gündüz uykuları bire düştü ve gece uykuları yavaş yavaş düzene girmeye başladı.Artık daha az uyanıyor derken dilimi ısırmalı mıyım?
Yemek seçmeye başladı.Özellikle kahvaltılar artık beni zorluyor.Kahvaltıda en sevdiği şey süt ve muz.Öğlen ve akşam öğünlerini yine kaşığı iterek,kafasını çevirerek bir şekilde tamamlıyoruz.
Çok yönlü ve sosyal bir çocuk.Değişik ortamlar değişik insanlar minicik bir yabancılama dışında hiç yadırgamıyor,kolay adapte olabiliyor.Parklarda yada dışarıda gördüğümüz minik arkadaşlara ilgi göstermiyoruz henüz.
Yürüme konusunda ustalaştı ama acele acele koşturduğu için kimi zaman düşüyor ve koltukların tepesine tırmandığı için sürekli gözümün üstünde olması gerekiyor.Ufak tefek kazalar atlatıyoruz.Canı acımadığı yada çok ağlamadığı zaman abartı tepkiler vermiyoruz.
Dışarıdan eve dönmek Onu mutsuz ediyor, yani minik bir insan gezmeyi nasıl bu kadar sever :) anlamıyorum.Tam bir gezginci, her yere benimle gelmezse asla olmaz.
Nasıl hızlı geçiyor zaman.Bazen yetişemiyorum zamana.Korkuyorum her anı doyasıya oğlumla yaşayamamaktan.
Hep sağlık,huzur,mutluluk ve şans dolu uzun yıllar diliyorum O'na.
Çok seviyorum seni küçük oğlum....