Psikolojide yansıtma.(Kendini başkalarında görmek) - blogercan - Blogcu.com
Anasayfa / Fotoğraf / Psikolojide yansıtma.(Kendini başkalarında görmek)
Uygun İklim... KADINLARIN AŞK'TA YAPTIKLARI HATALAR !!... Hiçbir şey göründüğü gibi değildir.... Kuyumcu... Önemli olan fiyatı bilmek değil.... KİMSEYE GÜVENMEMEK LAZIM... "Kuzguna yavrusu şahin gelir" in hikayesi...
Psikolojide yansıtma.(Kendini başkalarında görmek)
İkinci yansıtma biçiminde kişi kendisinin olumsuz, çirkin, hatalı istek ve tutumlarını başkalarına yakıştırır. Kimi kez dışa yansıtma düzeni iki kişi arasında karşılıklı olarak işler. İki taraf da bütün çirkin ve kötü gördükleri yanlarını birbirlerine yansıtırlar. Bu durumda ilişki kurup sürdürme olanağı kalmaz. Bir sınır içinde kişiliği kaygıdan koruyan, kişilik gelişmesinde olumlu kalkıları olan bu düzenleme aşırı ve sürekli olursa kişinin kendisini doğru tanıyıp değerlendirmesini bozar. Ruhsal hastalıklarda dışa yansıtma, algı ve düşünce sapmalarına, halüsinasyonlara ve taşkınlıklara neden olur.
Başkalarında gördüğümüz olumlu ya da olumsuz davranış , huy ve kimlikler karşımızdakilerin özelliği mi yoksa bizim mi? Yansıtmaya göre bizde olmayan birşeyi başkasında göremeyiz. :)
Biliyor musunuz? Ey insanlar! Yok birbirimizden haberimiz…Öteki sandığımız biziz!
Bir sabah ansızın işe gitmek için evden çıkarken, uykuya dalmadan önce son bir su içerken birden beynime saplanan ve insan davranışlarına dair açıklayıcılığı ile beni her geçen gün daha da şaşkına çeviren bir konu; yansıtma savunma mekanizmasıdır.
İşte böyle anlarda, içimden tüm dünyaya haykırmak gelir:
Kendimi, sen sanırım!
Sen kendini ben…
İşte bunun adı o mucizevi mekanizma; yansıtma mekanizmasıdır.
Psikoanalitik kuramıyla freud’un bize büyük hediyesi olan savunma mekanizmaları, artık uzmanların insan davranışlarını ve davranışlardaki normalden sapmaları analiz etmekte kullanılan bir bilgi olmaktan çıkmış, sokaktaki adamın günlük hayatına, diline yerleşmiştir.
Ancak yansıtma mekanizması yalnızca analitik kuramın konusu değildir. Gestalt terapi yaklaşımının da önemli temalarından biridir. Kişilerarası ilişkilerde bireyler neredeyse sadece kendi projeksiyonlarını yaşamaktadırlar.
Halkımızda bu konuyu epeyce evvel çözmüş ve dillendirmiştir.
“o senin iyiliğin”
“O senin iç güzelliğin”
Sözleri, “insan içindeki duygu ve düşünceler neyse onu karşı tarafa yansıtır.” Bilgisine dayanmaktadır. Elbette, yansıtma önyargılarımızla da işbirliği içinde çalışmaktadır.
Genellikle karşınızdaki kişinin görünümü ve konumuna, yaşına bakarak onunla ilgili inançlar geliştirir, sonrada o kişi sandığımız kişi olarak kabul ederiz.
Ya da aslında aşk ve sevgi beslemediğimiz sevgilimizin bizi sevmediği düşüncesine takılıp suçlamalara girebiliriz.
Aklımızdan geçen yasak düşünceleri çevremizdeki insanlar bir yerlerden duymuş da biliyorlarmış gibi gelir bazen…
Şöyle bir düşünün, dünyaya, diğer insanlarda olduğunu sandığınız şeyler aslında sizin onlara atfettiğiniz özellikler olabilir mi?
Öyle olduğunu sandığınız şeyler neler?
“Bu güzel kızın kesin sevgilisi vardır!”
“Bu konumda olduğuna göre çok başarılı bir hayatı olmalı”
“Hocalar ciddi adamlardır, onlar böyle şeyler yapmıyordur”
“Bu insanlar beni ciddiye almıyorlar”
Hepside birbirinden farklı konular. Ancak ortak özellikleri, kendi iç dünyamızdan beslenmeleridir. İnançlarımız, kaygılarımız, deneyimlerimiz, hayallerimiz, korkularımız ve arzularımız gibi…
Sizin de bu türden inançlarınız var mı?
Ya da ne kadar yansıtmalarınızı yaşıyorsunuz? Sorusunu kendinizi de tanıyacak şekilde yanıtlamak için aşağıda bir alıştırma örneği bulunmaktadır.
Elinize bir kağıt kalem alın ve arkadaşlarınızın sizi rahatsız eden beş davranışını yazın.
1. Beni sık aramıyorlar
3. zel günlerimi hatırlamıyorlar
Yansıtma mekanizması psikopatolojide paronaya ile anılan bir savunma mekanizmasıdır. Analitik yaklaşıma göre, bilinçaltında homoseksüel arzuları olan kişi bunu dış dünyaya yansıtır ve diğer kişilerin kendisinin homoseksüel olduğunu düşündüklerine inanmaya başlar. Burada konun özü şudur. Ego’muzun bütünlüğünü korumakla görevli askerler olan savunma mekanizmaları, işin içine girmiş, yansıtma mekanizması askerler, görevi üstlenmiştir: “Ben homoseksüel değilim, onlar öyle düşünüyor” inancına dönüştürerek ego üzerindeki baskıyı azaltmıştır. Elbette bu patolojik düzeyde bir işlev görmedir.
Ben de her gün bunun örneklerini kendi hayatımdagözlemliyorum. Her gün soruyorum kendime, çevremde olduğunu sandığım kişilerin ne kadarı gerçekten onlardı. Ne kadarını ben yarattım? Çevremdeki kişiler beni ne kadar tanıyor? Onlar da ben de kendilerini yaşamıyorlar mı aslında?
Dünyadan ne kadar haberdarsınız?
En son kızdığınız kişiyi düşünün:
Davranışına mı, verdiğiniz anlamamı kızdınız?
Çevrenizde sizi tehdit eden davranışlar kaygılarınızla ilgili olabilir mi?
Korkularınız, sırlarınızla ilgili midir acaba?
Hazırlayan: Sakine GÜL /Klinik Psikolog/Ankara