İnanmaya ihtiyacım var... / Psikoloji / Milliyet Blog
Üzülmek, kırılmak farzmış gibi herşeye çabucak üzülür olmuşuz. Bir aşk gelince yok, demişiz. Olmaz... Benimle ilgilenmiyorla başlayan negatiflik serüvenimiz durmaksızın devam etmiş. İlgilendiğini farketmemizse daha ürkütücü olmuş bizim için. Yok, sevgi için değil gelişi... Tenimi istiyor sadece, demişiz. O evreyi geçebilirsek eğer aşkın ayak seslerinden korkmuşuz bu kez... Aşka hazır değilim, aşk kötüdür, nasılsa bitecek, o da terk edip gidecek beni... Sevilmeye korkar olmuş, sevmeyi ölümcül bir hastalık olarak görmüşüz.
Niye korkuttular bizi böyle, kimdi bu hale gelmemize sebep? Özledim çocukluk anılarımdan ibaret olan şeyleri... Dosttuk biz, can dostlar hem de... Aşıktık biz, korkusuzca, delice...
Dostluklarımı geri istiyorum ben... Her an birşey yaparım diye benden korkmayan dostlarımı, gözüm kapalı güvenebileceğim dostlarımı istiyorum. Çıkarsız, umarsız, sadece sevgiye dayanan...
Aşkı istiyorum ben... Aşık olmak istiyorum. Platonik değil ama, onu herkes yapabiliyor. Ben gerçekten aşık olmak istiyorum. Doyasıya sevmek, sevilmek... Kollarımda huzur bulan, bakışlarında kaybolduğum bir aşık istiyorum.
Güvenmek istiyorum ben... Artık insanlara güvenmek, inanmak istiyorum. O değerleri geri istiyorum. Gece olunca ardından bakakalıp çok uzaklarda bir yerlerde unuttuğumuzu gördüğümüz o sevgileri geri istiyorum ben. İnanmak istiyorum artık, inanmaya çok ihtiyacım var...
Öyle bir çağda yaşıyoruzki kapitalizm tüm güzel değerlerimizi yok ediyor.Bizlerin bu olumsuzluklara karşı direnip,güzellikleri unutmamamız gerektiğine inanıyorum.selamlar
Unutmamak ve önyargıyla yaklaşmamak... Sevgiler, teşekkürler... 18.02.2007 7:41
slm ben ibo ank dan senın yazdıklarına bende cok katılıyorum aynı duygular bendede var hatta bazen ben nıye yasıyorum dıye dusunuyorum yanı hayatın anlamsız oldugunu dusunuyorum hersey bos anlamsız gelıyor senı cok anlıyorum ama sen kendını fazla uzme dıcem ama sende dıyene bak dıcen
:))) bir gün inanabilmemiz dileğimle... sevgiler... 16.02.2007 19:35
Meldacım bir dostun var biliyorsun İstanbul'da. Her ne kadar şu aralar seninle ilgilenemese de bir dostun var kabul edersen. Sende benim nadir dostlarımdan birisin gözüm kapalı güvenebileceğim....
canımmmm... geleceğim zaten yanına artık bugün... seni de suzimi de çoook özledim.. iyi ki varsınız... 16.02.2007 15:29
HEP BÖYLE OLUR İNANÇLARI VAZO GİBİ PARAMPARÇA OLAN İNSANLAR YENİDEN İNANMAK İSTERLER AMA BU DUYGUNUN YERİNİ ARTIK TEDİRGİN FİKİRLER ALMIŞTIR ÇOKTAN,, DOĞRUSU BENDE AYNI GİRDAPTAYIM BU ARALAR HELE ŞU YANLIZ GEÇEN BOYNU BÜKÜK 14 ŞUBAT VE KIRILMAKTAN KORKTUĞU İÇİN AŞKTAN KAÇAN YÜREĞİM BU SABAHDA ÇOK DÜŞÜNDÜ İNSAN UYANDIĞINDA BİRİNİN GÖZLERİ GELMİYORSA GÖZLERİNE UMUT ARTIK ESKİMİŞ DEMEKTİR VE YİTMİŞTİR BEKLENEN HUZUR, NE ÇOK LAZIMDIR SEVEN VE SEVGİSİNİ ŞEVKATE EKLEYEN BİR YÜREK ANNE ŞEVKATİ İSTER GİBİ BEKLERİZ İLGİYİ VE ANLADIM Kİ SEVGİNİN ONARAMAYACAĞI BİR YARA YOK FAKAT NERDE BU DENLİ DUYARLI VE İNATÇI BİR SEVGİLİ Kİ! MURAT ÇELİK(DÜŞ SOKAĞI SAKİNİ) DERKİ;ANLADIM Kİ PAYLAŞMAK SEN VERMESSEN OLMUYOR KARŞILIKSIZ ÇEKLER GİBİ AŞKLARIMIZ UMUTLARIMIZ BAŞTAN SONA HÜSRAN,, BU YIKINTIDA KALBİNE VE UMUDUNA SAHİP ÇIKMAYI BECEREN VAR MI? MERAK EDERİM EY İNSANLAR! YADA NİETSCHE GİBİ YANLIZLIĞIMIZA MI SIĞINMALIYIZ HER DAİM
Yalnızlığına sığınanlara eskiden anlamsız gözlerle bakaardım ama sanırım hayat insanı buna mecbur bırakıyor bir süre sonra... Ya sığınıp yalnızlığına sadece güven içinde yaşıyor ya da olanca gülümsemenle hayata meydan okuyor gibi yapıyorsun bir süre sonra... Hayat seni tanıdıkça pek yemiyor ama bu numaraları... Yeniden sevgilerin yeşerdiği günler diliyorum hepimize... 16.02.2007 15:31