KOCA DEVİN DÜŞMESİ | Ordu Hayat Gazetesi
Ana Sayfa > Yazarlar > KOCA DEVİN DÜŞMESİ
01 Nisan 2016 Cuma, 10:17 Tweetle
KOCA DEVİN DÜŞMESİ
Çok kötü oluyor, içler acıyor, yanlışlar hatalar ve de yalnızlıklar. İnsanların dışarıda konuşmaları, bazı sözleri cümle halinde kurmaları kolay olmaz, çünkü bu kulübün başında kırk yıllık dostum var, inandığım güvendiğim.
Ama öyle bir siber ağ kurulmuş ki, yanlış ya da doğru bir anda gündem Orduspor değil de başkan oldu.
Mustafa Poyraz ile anlaşıp kulübü almasından, gelen paraların kamuoyuna servis edilememesine kadar, hesap ya da güvenin olmamasına kadar her konu Orduspor üzerinden başkana uzanınca, güvensizlik yönetim içine oradan İstanbu’a ve Ankara’ya sonrada belediye başkanına kadar geldi ise düşünmek lazım…
Asla inanmayacağım ya da bu konuda ısrarla direneceğim konu, Nedim Türkmen’in aklanması, paraların akibet hayrı. Fakat yazanlara çizenlere bakınca, hepsinin tecrübesi, basındaki yeri ve Ordusporlu oluşları düşünülünce sorular kamuoyunda zincir olup uzuyor, uzadıkça da başkanın eli zayıflıyor.
Kimse bunca iş adamı var iken almaz da, sen niye derken insanlar, ya da onca para geldi ve basketle Orduspor niye burada bu durumda deyince etraftaki halka büyüyor, destek gidiyor, hava alınamıyor, konuşmalar cümle aleme geçiyor ve kapılar tek tek kapanıyor.
Keşke tek muhatap belediye olsaydı, Ordu’dan İstanbul’a boğaz köprüsü gibi köprüler atılmasaydı diyene de, başkan penceresinden bakınca daha başka oluyor.
İstanbul kanadını niye kopardık, üzdük, soru içinde bıraktık, belediye başkanının, vekillerin destek ellerini neden kaybettik, akan suların önüne kim baraj kurdu, paralar adreslere doğru akmıyor muydu, diye bir cevap bekleyenlere yeterli ışık verilemedi mi?
Hukuki işler, parasal dertler ve maçlar, masrafları konuşacak kişi sessize mi alındı.
Yönetime giren, sonra iç dünyasında birbirine siyah beyaz gelen insanların yok olması, güven hissini bulamadık demeleri, yanlışlıklardan konuşmaları, basketin şu hali, belediye alsaydı, verilmedi sözleri, depremi getiriverdi.
Etrafımızda ise kurulmuş çember, çadırdan atılan kayalar şimdi esastan baş yardı.
Başkanın sinirlerinin bozulması, maçlardaki sinirsel tavrı kötü diyenlere el insaf diyorum. Siz olsanız ne olurdu diyorum. Personel, çalışanlar, sporcuların zaman zaman alamadıkları ile gündem olması, konuşulması, burada çalışan insanların altın gibi kalplerine ilaç olunamaması, evde ekmek bekleyen eşi çocuğuna karşı mahcubiyetleri ve çalışma azminin kaybolması, teknik adam konusunda başkanın yerli değil, olmamalıda ısrarı, sanki bu konuda yalnız kaldım düşüncesi, ne kadar boş ver olsa da bu kalemler ile yazılar ile sözlü olarak gündeme taşındı ve bunun zararı başkana oldu.
Takım iskeleti oyuncu seçimi transferlerin yanlışlığının da burada çok bariz önemi var iken, şimdi tahtası kapalı kulüpten çıkmayacak sesin imdadı ile konuşmak bağırmak yanlış. Şu doğru Yaşar’a asla haram yediremez, hak yediremez kimse, takımın iyi yönetilemediği birimlerin çalışamadığı da konuşuluyorsa, oradaki ses çok bambaşka demektir.
Neticede kocaman dev yerde, düşecek belki de.”Ah Vah!”