'Şu İstanbul'un kızları Çita maymununa benzer'
NOSTALJİ nedir? Kısaca geçmişe özlem. "Ah nerede o eski güzel günler" diye ifade ettiğimiz duygu. Nostalji hoştur... Mesela 'nostaljik türde' yazıları okumak zevklidir, nostaljik muhabbetler yapmak insana keyif verir. Niye? Çünkü nostalji eskinin güzel yanlarını ön plana çıkarır, kötü taraflarını ise arkaya iter, unutturur. Dolayısıyla nostalji iyidir ama gerçekçi değildir. Yanıltır hatta aldatır! İşte bunun bir örneği... Son zamanlarda Popstar'ı tartışıyoruz ya... Hemen birileri çıkıp bize 40 yıl önceki Altın Mikrofon yarışmasını hatırlattı. Özetle şöyle dediler: "Altın Mikrofon yarışmasını neredeee, Popstar nerede... O yarışmada Cahit Oben, Selçuk Alagöz, Cem Karaca, Erkin Koray, Moğollar gibi önemli sanatçılar, gruplar vardı. Şimdi ise zibidilikten başka bir şey yapılmıyor."
Zibidilik ha! Şu gazete kağıdından size Altın Mikrofon'da söylenen şarkıların melodilerini iletmem mümkün değil. Ancak çoğu şarkı sözü hiç de yüksek kültür' örneği değildi. Nereden mi biliyorum? Geçen yıl DMC ve Dost Müzik 1965- 1968 arası Altın Mikrofon yarışmasından derlenmiş üç CD'li bir albüm yayınladı ya... Biz de oradan öğrenmiş olduk. Şimdi gelin İlham Gencer'in 1965'te söylediği 'Zamane Kızları' adlı parçasının sözlerini okuyalım:
Ben de şaştım Allahım/ Bu dünyanın işine/ Kızlar renk renk peruk alıp/ Takıyorlar başlarına/ Sürme, kalem çekiyorlar/ Gözlerine, kaşlarına/ Girmeden daha henüz/ On üç on dört yaşına/ Şu zamanenin kızları/ Kimseden yok korkuları/ Hürriyeti tüm seçmişler/ Dünya ne umurları... Beyoğlu'nda kızlar gezer/ Gezişi bağrımı ezer/ Şu zamanenin kızları/ Çita maymununa benzer! Günlük moda olmazsa/ Çarşıda gezmezler/ Her gün sinema, dedikodu/ Berberden bezmezler/ Fingir fingir fingirdeyip/ Otolardan inmezler/ Mutfak işinden ne haber/ Vallahi bilmezler/ İlham Gencer diyor ki/ Yalan mıdır sözlerim/ Yalanım yok, hakikat var/ Her gün görür gözlerim/ Sakın kızmayın kızlar/ Şakadır hep sözlerim... Beyoğlu'nda kızlar gezer/ Gezişi bağrımı ezer/ Şu İstanbul'un kızları/ Elma şekerine benzer!
Şimdi elinizi vicdanınıza koyup söyleyin: Bu lafların, günümüzün eğlenceli', 'zıpır', 'fırlama' şarkı sözlerinden ne farkı var? Yok! O halde bir soru daha: Eğer fark yoksa neye dayanarak Altın Mikrofon nostaljisi yapıyorsunuz?