﻿ Çocuk olmak | Pinik-Kuş | Ayça Oğuş Blog
14 Mayıs 2008 |Aktivite, Erinin İlkleri | 14 YORUM VAR
« Blogcu Baba::Çocuğu herşeyden korumak (mı? – mamakmı?).
Birçok ilk bir arada »
Erin uyudu ama uyumadan, heyecanım dinmeden yazmak istedim.. bugün her çarşamba olduğu gibi oyun grubumuz vardı, havalar güzelleşince bizde evlerde toplanmak yerine dışarıda organizasyonlar yapıyoruz ve bu sefer istikamet Haliçteki Feshane Dünyası Çocuk Eğlence Parkı.
Giderken çok ümitli değildim ancak bu akşam kendimi hala çocuk gibi hissediyorum. Günümüzün teknolojik harikalarından uzak eski günlerdeki lunaparklar gibi bir yer ile karşılaşmaktan ben çok mutlu oldum hatta çarşambanın halk günü olduğunu görünce daha da nostaljik oldu durum..
Hayatlarında ilk defa atlıkarıncaya,giden bir oyuncak trene ve de arabalara binen miniklerimiz mi heyecanlıydı biz mi bilemedim.. en azından ben heyecanlandım çokça.. trene bindirelim mi bindirmeyelim mi? aman emniyeti var mı? sağlam mı? derken oturttuk kendilerini yerlerine bir de sıkışık olsunlar diye yan yana.. “aman ağlarlarsa durduralım tamam mı?? ” “yani bakın bizde trenle gidicez şimdi olma mı??” gibi sorularla jetoncu amcaları ne kadar güldürdüğümüzü bilmiyorum??? Atlıkarıncadan başı dönen biz annelerin aleti durdurması ise ayrıca bir konu tabii.. haa “şeker vermeyeceğiz aman efendim sağlıklı yemek yesinler ” vıdı vıdı tırı vırısı ellerinde ilk defa kağıt helva tadan yavru kuşların suratındaki mutluluk ile kesişti..
Jetonlarımızı bile bitiremedik, henüz o kadar büyümediler .. ama biraz daha büyüdüklerinde çok güzel bir alternatif bulduk.. birer çay içip, yanımızdan geçenlerin bakışlarını bertaraf ederek çocuklarımıza şarkılar söyleyerek Ali Babanın çifliğini sayıp parmaklarımızı oynattık, günü bitirdik..
Eve geldim ve hala çocukluğumdaki Kızıltoprakta şimdi yerinde yeller esen lunaparkı düşünüyorum; babamın omuzunda gittiğim, beraber çarpışan arabalara binip,dönmedolapta döndüğümüz.. biz büyüdükçe bu yerler yok oluyor, bize hissettirdikleri de..son tur trene Erinle beraber binip bilmem kaç tur döndüğünde kalbimin bir ucunda yok olmadıklarını gördüm bu duyguların..”anne olmak yeniden doğmak” denen şey bu olsa gerek.. yeniden her şeyi en büyük parçanla beraber yaşamak..
Son olarak Erin bugün çok romantik ve balık burcu bir erkek olarak centilmence hayatında ilk defa bir kıza çiçek verdi :))
15 Mayıs 2008, 00:01
Harika bir gün gecirmişsiniz. Bu anıları eminim Erin de hafızasının bir yerlerine yazmıstır.
Cocuklarımızın hayatlarımıza girmesiyle,bildiğimiz ama unutmaya yuz tutmus anılarımızı da kesfe cıktık,rastgele..
15 Mayıs 2008, 00:19
Harika bir yermis gercekten. Hic haberim yoktu. Gelince gotureyim Defnemi de. :-)))
15 Mayıs 2008, 01:04
Hepsi coook mutlu gozukuyor:) Ne iyi yapmissiniz:))
15 Mayıs 2008, 01:21
Blog ödülleri konusunda önemli bir çağrıdır bu yazıya dikkatinizi verirseniz sevinirim.
15 Mayıs 2008, 08:00
Hiç bilmiyordum Feshane’de lunapark olduğunu. İlk fırsatta gitmeliyiz biz de. Çoookkk yıllar evvel bir panayıra gitmiştim bizim oralarda. Çok da küçüktüm ama hala birsürü ayrıntıyı hatırlarım. Dilerim Erin de sisli bir karede de olsa bugünü unutmaz.
15 Mayıs 2008, 08:31
Lunaparklar hala gözümü yaşartan nostaljik anıların bir parçası. Çocukluğumdan sonra kimseyi razı edip tekrar gidememiştim. Sizin resimleri görünce gözlerim doldu, ve tabii yazındaki heyecanını da aynen kendimde hissedince.
Dediğin gibi çocuklarımızla tekrar doğuyoruz, ne mutlu bize, kaçırdığımız ve özlediğimiz heyecanları onlarla tekrar yaşayabileceğimiz için.
Çiçek meselesine gelince, çok şeker bir durum :), harika bir fotoğraf, sevgiler,
15 Mayıs 2008, 09:37
Ne güzel eğlenmişsiniz..Bu arada bende bir balık kadını olarak Erin in romantikliğini tebrik edeyim dedim:)Aferin sana Erin…Biz böyleyiz işte:)
15 Mayıs 2008, 09:41
ne güzel eğlenmişler çocuklar! en çok da minik kızın, otururken yanındaki küçük adamın ayak bileğini tutmasına bayıldım:)kendini garantiye almış düşmemek için:))sevgiler
15 Mayıs 2008, 11:50
allahım süper görüntüler..
yalnız erin sanki lunaparkta doğmuş gibi nasıl da hakim ve cool oturuyo yaaa:)
15 Mayıs 2008, 12:24
Harikasınız Ayça yine:)Bebeler ne de güzel eğlenmiş… Her akşam işten eve giderken üstünden geçiyorum feshanenin… Ayça bir gün de Miniatürke götürün mutlaka şekerleri…
SEVDA GENÇTÜRK dedi ki:
15 Mayıs 2008, 13:23
Merhaba Ayça Hanım
Sitenizi sürekli takip ediyorum.Erin bebek çok tatlı ve sizin yapmış olduğunuz aktiviteler çok hoşuma gidiyor.Size bir konuda birşey sormak ve bilgi almak için bu maili göndermek istedim.Benimde 14 aylık bir oğlum var şu dönem için ona uygun bir ayakkabı arıyorum.Erin’in ayağında mavi renkdeki ayakkabıları dikkatimi çekti nerden aldığınızı ve markasını bana yazarmısınız.
İlginizden dolayı şimdiden teşekkür ederim.
15 Mayıs 2008, 21:47
Lunapark demek için biraz kısıtlı bir alan 🙂 ancak bizim miniklere yetecek kadar büyük .. çok fazla beklenti olmaması lazım ancak iyi vakit geçirdik.. haliç köprüsünün üstünden geçerken görünür burası dikkat çeker hatta..
Bir aktivite de miniatürke yapacağız Aysun 🙂 o kadar çok yer var ki İstanbulda gidilecek.. sırayla hepsini yapıyoruz tabii çocuklarımıza uygun olanları..
Sevda teşekkürler mailine attım markasını ve nereden aldığımı
Sonuç olarak herkese en azından bir kere tavsiye ederim biraz uzak bile olsa değer..
16 Mayıs 2008, 10:32
süper bir gün geçirmişsiniz yine, feshane benim eve 10-15 dk. vaktim olsaydı gelecektim ama ne yazıkki bu günlerde full çalışıyorum, krizlerdeyim zaten.
bir de bu ayakkabıların markasını ve nereden aldığını bana da iletir misin maille. yazlık bişeyler bakıyorum ben de Arda’ya.
sıdık dedi ki:
13 Temmuz 2010, 19:42
Blogcu Baba::Çocuğu herşeyden korumak (mı? – mamakmı?).
Erinle beraber bende çocukluk anılarımı sık sık hatırlama fırsatı buluyorum. Çok uzun zamandır tadını unuttuğum çitlenbik ağacı meyvesi ile yaptığımız...