XVI. Yüzyılın Batı Avrupa’daki silah ustaları
21: 22 Temmuz 06
Ekim 10 2015
XVI yüzyılda. Batı Avrupalı ​​zırh ustaları, yetenek zirvesine ulaştı. Bu sırada en ünlü ve en zengin şekilde dekore edilmiş plaka zırhı yaratılmıştı.
Atölyeler, Batı Avrupa’nın ticaret ve ekonomi merkezlerinin çoğuna dağılmıştır: bunların en büyüğü Milan, Augsburg, Nürnberg, Solingen, Toledo ve diğerleridir, genellikle üretim koşullarının en uygun olduğu yerlerdi. Bu koşullar şunlardı: kömür için kereste, çekiç çekiçleri ve parlatma tekerlekleri için su ve elbette demir ve çelik tedarikçilerine yakınlık. Ticaret arterleri de çok önemliydi - hammadde ve bitmiş ürünlerin taşınması için su ve kara yolları. Ve tabii ki, müşteriler olmadan ve müşteriler olmadan, tercihen kalıcı olarak yapmak mümkün değildi. Kayda değer gelir, mahkeme ve şövalyelik emirlerini getirdi. Ancak, devletin seri üretime geçme emri оружия ve birlikler için zırh, atölyelerin ekonomik gelişimi için çok daha önemliydi.
O dönemde var olan atölyeler, özellikle dönemin sayısız savaşında, tüm ordulara askeri teçhizat, silah ve zırh sağlamıştır. Asalet ve askerler için zırh ve silah imalatındaki farklılıklar temelde küçüktü (gravür ve dekorasyon hariç), ancak yine de her iki işlemi birleştirerek (parça işi ve seri üretim) "aynı çatı altında" kolay değildi.
Ünlü ustaların zırhının bazen bir servete çok paraya mal olabileceği belirtilmelidir. Örnek olarak, İspanyol mahkemesinin 1550 için harcanan defterinden bir girişi şöyle söyleyebiliriz: “Coleman, Augsburg zırhı - 2000'un zırh için 3000'e ducatları” // Gazettedes Beaux & Sanat. 1549. Vol. 1551. P. xnumx-xnumx]. İspanya'da Dukat, XVI. - yaklaşık 1869 g ağırlığında olan bir altın sikke, yani Ağırlık olarak 1 kanalları, 86 kg yüksek dereceli altından biraz daha fazladır. Ve örneğin, XVI. Yüzyıl Augsburg ustasının turnuvası için iyi bir zırh. Anton Poffengauser en az 87-3,5 eksperlere mal olurken, sıradan bir asker için sıradan büyük zırhlar 3000-10 sericilerden daha pahalı değil. XVI. Yüzyılın Kutsal Roma İmparatorluğu'ndaki Thaler (veya Reichstaller). - 200 g ağırlığında gümüş sikke (300 g'den), yani; 6 thaler, ağırlığa göre, yaklaşık olarak 10 kg gümüşdür.
Üstat olmak hiç de kolay değildi. Yukarıda listelenen şehirlerin her birinde, silah üretimi yapan tanınmış ailelerin sahip olduğu birçok büyük, uzmanlaşmamış atölye vardı. Aralarında sürekli bir rekabet vardı, silah ve zırh üreticileri kent tüccarlarının silahlı tüccar şartlarına kesinlikle uymak zorunda kaldılar. Lonca satış öncesi sadece düzenli ürün kalitesi kontrolleri yapmakla kalmadı, aynı zamanda öğrencilerin ve çırakların nasıl eğitildiğini kontrol etmeye devam etti. Lonca loncası, ürün kalitesini izlemek için özel bir komisyon (farklı ailelerin en iyi ustalarından birkaçı) atadı. Zırhın test edildiği kısımlarına şehri damgaladı. Bu nedenle, zamanın zırhı ve silahlarının çoğu 2 markasıdır - şehir ve ana.
Usta Valentin Siebenburger (kendisi. Valentin Siebenburger, 1510-1564), "V" ve "S" harfleri ile kask ve Nürnberg şehrinin (sağda), Brandenburg Seçmeni Joachim I Nestor veya Iohahima için yapılan zırh curasının damgası şeklindedir. yüksekten atmak
Yukarıda: usta Kunz (Conrad) Lochner (onu. Kunz (Konrad) Lochner, 1510-1567), arka ayakları üzerinde duran bir aslan figürü şeklinde damga. Altta: Master Lochner'ın işareti (solda) ve Nürnberg'in işareti
Bazen ustalar zırhı süslerken (kural olarak, belirgin bir yerde) süslerini başlarına yerleştirdiler.
Usta Stephan Rohrmoser (Stefan Rormoser ,? -1565) tarafından "S" ve "R" baş harfleri, Steiermark Frans von Tyuffenbach Dükü için yapılmış zırhlı kaskın arka tarafındaki Innsbruck'tan
Lonca etkili bir yapıydı ve ustalar belirlenmiş kurallara uydular. Ama hepsi değil ve her zaman değil. Onları dikkate almak istemeyen ustalar vardı. Örneğin, zarif ve son derece sanatsal zırhı ile bilinen Nürnberg ustası Anton Poffengauser, son teslim tarihine kadar büyük bir devlet düzenini tamamlamak için zaman bulamamıştı. Daha sonra, aracılar aracılığıyla, diğer ustalardan hazır zırh almaya ve onlara damgalanmaya başladı. Bu bir suç değildi, ama lonca statüsünün aksine. Bu bilinen oldu. Fakat efendi, toplumda o kadar ağırdı ki, lonca onu tüm arzularıyla cezalandıramadı.
Öğrenciler baştan sona zırh yapmayı öğrenmek zorunda kaldılar. Eğitim, örneğin, Augsburg veya Nürnberg’de dört yıl sürdü ve daha sonra tekrar çok çalıştılar, fakat işe alınan çıraklar olarak ve ancak o zamanlar yetenekli ustalar oldular. Yılda bir kez muayene edilir ve zırhın belirli bir bölümünü üretmek için lisansla verilir. Eğitim uzun ve pahalıydı, bu nedenle çoğu öğrenci eğitimlerini bitirdi, sadece iki ya da üç bölüm yapmayı öğrendi, bu da dar bir uzmanlığa yol açtı. Belirli bir yüksek lisans öğrencisinin öğrenci ve çırak sayısı sınırlıydı. Örneğin, Nürnberg’de, tezgahtarların sadece iki çıraklık yapmasına izin verildi ve 1507’ten sayıları dörde bir öğrenciye yükseldi.
Atölye kısıtlamaları sonucunda, çok küçük ve uzman atölyeler birbirleriyle işbirliği yapmak zorunda kaldı. Ancak, genellikle geçici bir ortaklık değil, kalıcı bir ortaklıktı. Silahlanma yapan ailelerin evlilikleri ve atölye hanedanlarının mirası, yaygındı. Birlikte çalışma deneyimi, atölye çalışmalarının uyumuna ve ortak mağaza çıkarlarının savunulmasına yol açtı. Ek olarak, emeğin uzmanlaşması seri üretime de katkıda bulundu, bu yüzden zırh nispeten hızlı bir şekilde yapıldı - süslemeler olmadan tam zırhı yapmak 2,5-3 aydan fazla sürmedi. Oyulmuş pahalı üretimi için yarım yıl alabilir.
Gravür, bir kural olarak, bu konuda uzmanlaşmış, tasarımı geliştiren veya müşteri onaylı ustalara göre çalışan diğer ustalar tarafından yapılmıştır. Ancak bu tür bir dekorasyon oldukça nadir ve çok pahalıydı. XVI. Yüzyılda çok daha yaygın bir teknik. asit aşındırma idi. Kural olarak, bu çalışma bir ana zırh tarafından da yapılmamıştır.
Pompeo della Chiesa (Milano)
XVI. Yüzyılın son çeyreğinde. Kuzey İtalya, zengin İtalyan kumaşları tarzında yapılmış, son derece sanatsal gravürlerle öne çıkan, zarif bir şekilde dekore edilmiş zırh üreticilerinden biri haline gelmiştir (İtalyanca. Ben bir tessuto motive ediyorum). Karartma ve yaldız tekniğini kullanarak yapılan bu tür zırh, en iyi tekstil tasarımlarına benzeyen desenlerle kaplıydı. Avuç içi dalları, askeri teçhizat, silah unsurları içeren kupalar oyulmuş süslemeler, alegorik figürlerin imgeleri ve antik çağın mitolojik karakterleri, amblemler ve sloganlarla ustalıkla birleştirildi.
Avrupanın en büyük koruyucu silah ustalarından biri olağanüstü Milan silah ustası Pompeo della Chiesa veya Chieze'dir (İtalyanca: Pompeo della Cesa). Müşterileri soyluların etkili temsilcilerini içeriyordu: İspanyol Kralı II. Habsburg Kralı II, Parma Dükü ve Piacenza Alexandro Fernese, Vincenzo I Gonzaga Mantu Dükü, Tuscan Büyük Dükü, Francesco I Medici, Salzburg Prensi Piskoposu Wolf Dietrich von Reitena; diğerleri Onun yaptığı zırh, diğer ustaların çalışmalarıyla asla karıştırılamaz.
Nerede ve ne zaman doğduğu belli değil, faaliyet yıllarıyla ilgili kesin bir veri yok. Usta Pompeo della Chiesa'nın ilk belgesel sözü 1571'e atıfta bulunmaktadır ve müşterilerinden birinin hayatta kalan mektubunda, Savoy'lu Dük Emmanuel Philibert'den bahseder. Bazı haberlere göre, 1593 ile, zaten yaşlı bir adam olan Pompeo, emirlerin üzerinde çalışmadı ancak öğrencilerinin çalıştığı atölyesinin çalışmalarını denetledi [Fliegel St. Silah ve Zırh: Cleveland Sanat Müzesi. Harry N. Abrams, 1999. P. 94.].
Silah ustalarının atölyesi kentin kendisinde değil, şüphesiz ustanın yüksek statüsünden bahseden Milan Dükleri - Sforza Kalesi'nin (İtalyanca: Castello Sforzesco) evinde bulunuyordu. Kale günümüze kadar gelmiştir ve Moskova Kremlin'in bazı mimari formlarının prototipi olarak kabul edilir.
Milan Sforza Kalesi'nin ana kule
Efendi, monogramlanmış POMPEO, POMPE veya POMP'u imzaladı. Kural olarak, bu monogram, zırhın merkezi parçalarından birinde (örneğin, cuirass) bir görüntü veya arma içeren bir kartola sığar. Bazı geç zırhlarda, bir monogram yerine, bir Maestro dal Castello Sforzesco (üç kule kalesi şeklinde) damgası vardır. Sforza Kalesi'nden ustalar, en azından XIV yüzyılın başından beri. bir silah vardı.
Pompeo della Chiesa Zırhı. 1590 civarında
İşaretli Maestro dal Castello Sforzesco
Aynı döneme ait diğer yarı zırhlar
Şu anda, tamamen veya kısmen korunmuş Pompeo della Chiesa tarafından üretilen yaklaşık üç düzine zırh vardır. Silahşörler B.Thomas ve O. Gamkber, Pompeo tarafından yirmi dört zırh parçası tanımlayıp tanımladı [Thomas B., Camber O.Larte milanese dell'armatura // Storia di Milano. Milano, 1958, XI. S. 697-841]. Artı 6 tane daha koleksiyonlarda, biri Rusya'da kısmen korunmuş (Askeritarihsel Topçu, Mühendislik ve Sinyal Kolordu Müzesi.
Orta Çağ ve daha önceki Modern zamanlarda koruyucu silah üretimi için en büyük merkezler Güney Alman kentleri Augsburg ve Nürnberg idi. Augsburg silah ustaları arasında özel bir yer işgal edilir (Almanca: Colman), Kolms ailesi (Helmschmidt (Alman Helmschmidt; kelimenin tam anlamıyla “demirci demirciler”).
Master Helmschmidt'in işareti (bir yıldız ile turnuva kaskı). Solda Augsburg şehrinin damgası (çam kozalağı çamı)
Aile şirketi Georg Kolman (d. 1495 / 1496) tarafından kuruldu. Oğlu Lorenz Colman (1450 / 1451-1516) tarafından başarıldı, İmparator Frederick III için çalıştı ve 1491, İmparator Maximilian I'nin mahkeme zırhı olarak atandı. 1480'te, değiştirilebilen bir dizi elementin "kulaklık" icat ettiğine inanılıyordu. farklı kombinasyonlarda çeşitli fonksiyonlarla zırh oluşturdu: savaş ya da turnuva için, at ya da ayak savaşı için. 1490’te Lorenz, daha sonra uzmanlardan im maximilian ’adını alan ünlü zarif tarzın gelişimine katıldı. Helmschmied Lorenz // Neue Deutsche Biographie. Bd. 8. S. 506].
İmparator Maximilian I.'in tam Gotik zırhı Augsburg'dan usta Lorenz Colman. 1491 civarında. Sanat Tarihi Müzesi, Viyana
Oğlu Koloman Kolman (1470 / 1471-1532), ailenin geri kalanıyla birlikte, Helmschmidt soyadını aldı. Maximilian'ın torunu İmparator Charles V, Koloman'ı defalarca İspanya'da çalışmaya davet etmesine rağmen, anavatanında bombalandığı için birçok emir, silah ustasının Augsburg'u terk etmesini engelledi. 1525’te, Koloman gelişiyor gibiydi çünkü oymacının dul eşi Thomas Burgmire’den bir ev aldı. Müvekkilinin coğrafyası İtalya'ya uzandı. 1511’ta, Marquis Francesca Mantuan’a atının başını, vücudunu ve bacaklarını kapsayacak şekilde at zırhı oluşturma konusundaki düşüncelerini paylaştığı bir mektup yazdı.
Usta Koloman Helmschmidt ve karısı Agnes Bray. 1500-1505 yıl.
Koloman'ın damgasını taşıyan veya belgesel kanıtlar temelinde kendisine atfedilen ürünler Viyana, Madrid, Dresden ve Wallace Koleksiyonu'ndaki müzelerde görülebilir.
Bu silah avcılarının hayatta kalan en büyük zırhı Desiderius Helmschmidt (1513-1578) tarafından üretildi. 1532'te, babasının Burgmire ailesi ile paylaştığı Augsburg'daki atölye çalışmalarını devraldı. İlk olarak, Desiderius, Desiderius'un 1545'teki üvey annesiyle evlenen silah ustası Lutzenberger ile birlikte çalıştı, 1550'te Augsburg şehir meclisinin üyesi oldu ve 1556'te Charles V. .
Augsburg'lu usta Desiderius Helmschmitd'in zırhı Ağırlık 21 kg. 1552 civarında
Çalışmalarının en ünlü zırhlarından biri Madrid'deki Real Armería Müzesi'nde - bu, 1550 (İspanyol hazinesinden Desnaterius'un 3000 ducat'ını ödediği aynı zırh) tarafından imzalanan ve tarihlenen Philip II için yapılan Şam çeliğinden yapılmış muhteşem bir geçit töreni .
Philip II Şam zırhı. Augsburg'lu Efendi Desiderius Helmshmitd. 1550 Şehri Real Armería, Madrid
Anton Peffenhauser (Augsburg)
Bir başka Augsburg ustası Anton Peffengauser (kendisi. Anton Peffenhauser, 1525-1603), geç Rönesans'ın en iyi ustalarından biriydi. 50 yıldan fazla çalıştı (1545'ten 1603'a). Diğer çağdaşları ile karşılaştırıldığında, zırhının çoğu bize ulaştı [Reitzenstein FA von. Anton Peffenhauser, Büyük Zırhlıların Sonuncusu // Silah ve Zırh Yıllık. Vol. 1. Digest Books, Inc., Northfield, Illinois. 1973. P. 72-77.].
Anton Peffenhauser, eski Alman zırh, silah, mücevher ve lüks eşya üretimi merkezi olan Augsburg şehrinde çalıştı. 1582 ile birlikte, Anton Peffengauser, Saksonya mahkemesinde çalışmaya başladı. Augustus, Hristiyan I ve Hristiyan II seçmenleri için, onsekizinde Dresden toplantısında korunan 32 zırhını tamamladı. Ayrıca, ustaya Portekiz kralı Sebastian I, İspanyol kralı Philip II, Bavyera Dükü Wilhelm V, Saxe-Altenburg Dükü, Frederick William I ve diğerleri tarafından emir verildi.
Stil açısından Poffengauser zırhı, zengin bir şekilde dekore edilmiş ile çok basit arasında değişmektedir. Efsaneye göre, damgası Fas'ta El-Ksar-El-Kebir savaşında ölen Portekiz kralı Sebastian I (1554-1578) 'e ait en ünlü yardım zırhlarından biri. Şu anda, zırh Madrid'deki Kraliyet Silahhanesinde tutuluyor.
Usta Pefengauser'ın damgası sözde triskelion'dur (Yunanca: üç ayaklı). Üç koşu bacağı şeklindeki bu işaret (Pöffinghauser’in bacaklarında, oyuklara ve sabatonlara bağlı), tek bir noktadan ortaya çıkıyor, eski bir sonsuzluk simgesiydi.
Saxe-Weimar Dükü’nün tam zırhı Johann Wilhelm. Efendi Anton Pefenhauser. Augsburg. Ağırlık 27,7 kg. arasında 1565
Saksonya Elçisi Hıristiyan'ın yarı zırhı I. Usta Anton Pefenhauser. Augsburg. Ağırlık 21 kg. arasında 1591
Hohenzollern ailesinden eşi Brandenburg, Saxon Elector Christian I'e hediye olarak verilen on iki turnuva yarı zırhından biri. Zırh oksitlenmiş çelikten yapılmış, metal aşınması ile süslenmiş ve altınla kaplanmış. Kazınmış desen, orta gövdeden kıvrılmış, kazınmış çizgilerle ve içinde yaldızlı yapraklarla desenlenmiş büyük çiçek desenlerinden oluşur.
Şimdi onun zırhı Devlet Hermitage Müzesi, Viyana, Dresden, Madrid, New York, Cephanelik, Londra Kulesi, Nürnberg'deki Alman Ulusal Müzesi, Coburg Kalesi'nin silah koleksiyonunda ve Detroit Sanat Enstitüsü koleksiyonunda.
Kaynak: S.V. Efimov. Soğuk güzellik. XVI. Yüzyılın Avrupalı ​​silah ustalarının zırhı Askeri Tarih Topçu Müzesi, mühendislik birlikleri ve haberleşme birliklerinin koleksiyonunda.
“Beyaz” ve “renkli” zırh ... (birinci kısım)
Batı Avrupa'da Orta Çağ'da zırhın gelişimi
datur 10 Ekim 2015 07: 04 Yeni
güzel, pahalı-Peki ya?
EGOrkka 10 Ekim 2015 07: 25 Yeni
Penzioner 10 Ekim 2015 08: 31 Yeni
Peki, öyleyse bu - Ponte canım
Fat373 10 Ekim 2015 09: 01 Yeni
Centurion 10 Ekim 2015 15: 44 Yeni
Anneannem, cennetin krallığı, “Bir kişinin sahip olduğu en değerli şey Ponte ve aptallıktır. En pahalı olanlar maliyettir” dedi.
Samurai3X 10 Ekim 2015 10: 02 Yeni
Mesele şekillendirmektir. Dahası, bu örnekler daha yüksek aristokrasi için. O zamanın kraliyet veya prens zırhını bizimle görmek yeterlidir. Çelikten daha fazla altın var.
"Düzenli" şok süvari fentiflyushki olmadan zırh kullanılır. Ve bu zırh hayatlarını kurtardı.
Sveles 10 Ekim 2015 11: 42 Yeni
sanki sadece dövülmüş değil, çizilmemiş bir demirciden gelmiş gibi. Bu zırhın pratik bir kullanımı var mıydı? Görünüşe göre her şey savaş için değil, geçit töreni ve tarihsel mitlerin yaratılması için yaratılmış ...
Kemik kazıcı 10 Ekim 2015 13: 48 Yeni
Destekliyorum - cevapsız bir darbeden tek bir göçük değil, ok başından bir çizik değil - sonuç? tören metal takım.
Bu arada, kretin kaskta nasıl yapıldığını kim söyleyecek?
Sıcak dövme yapılırsa, metalin kalınlığı kaskın geri kalanından daha az olmalıdır. Ve kaskın kalınlığı her yerde aynı.
Tamamen kil içine dökülürse, çelik nasıl erir? Ve basıncı ne yarattı - böylece erimiş çelik kalıbın duvarlarına eşit olarak dağıtıldı?
Weyland 10 Ekim 2015 23: 36 Yeni
dövme - çok uzun ve sıkıcı. dolayısıyla fiyat!
Ctabep 10 Ekim 2015 15: 10 Yeni
Örneğin, bir arquebus'tan Pavia savaşı sırasında, Fransız jandarmasının zırhı sadece boş noktada ve tercihen kasıkta kırıldı. Bu nedenle, böyle bir zırhta zincirlenen savaşçı o zamanların bir tankıydı. Askeri zırhın bu şekilde dekore edilmemesi ve bir sanat eseri olarak değeri olmaması başka bir konudur - bu yüzden son yarım yıl içinde toprağın bir yerinde yeniden eritmeye veya çürümeye başladılar.
Turkir 10 Ekim 2015 16: 04 Yeni
Başka bir şey, savaş zırhının o kadar iyi dekore edilmemiş olması ve bir sanat eseri olarak değeri olmamasıdır.
Sunulan zırh cepheye aittir. Haklısın.
Engels, konunun, pratik uygulamanın günbatımında - eskrim sanatı, ateşli silahların tamamen yerini aldığı 19. yüzyılın ikinci yarısında mükemmelliğe ulaştığı, eskrim örneğine de dikkat çekti.
Bu zırhlar muhteşem .. sanat açısından.
Weyland 10 Ekim 2015 23: 33 Yeni
güzel, pahalı-ve anlamı
Ancak mesele şu ki, Milano zırhı herhangi bir şam çeliğini kesemedi! Ateşli silah geliştirilinceye kadar - aslında, Milanese zırhındaki bir şövalyeyi sadece çok, çok ağır bir şeyle öldürmek mümkün oldu!
moskowit 10 Ekim 2015 08: 35 Yeni
Bilgilendirici, ancak yüzeysel. Üretim teknolojisi, işleme yöntemleri, cihazlar hakkında okumak güzel olurdu. Teknoloğun dediği gibi, ürünü üretmek için harcanan "çalışma saatleri" hakkında ...
4 tekerlekler 10 Ekim 2015 11: 04 Yeni
Bilgilendirici, ancak yüzeysel. Üretim teknolojisi, işleme yöntemleri, cihazlar hakkında okumak güzel olurdu.
Burada size bir aperatif ve hatta kamu malı internette ve sınırsız ortaya konulan ana "aperatifler" sundu
Bashi Bazouks 10 Ekim 2015 12: 23 Yeni
Çok etkileyici. İyi atışlar.
Ama şu anda, "açgözlü çocuklar" her türlü el arabası-sanal-helikopter-yat ile patlıyor.
Ve sonra, "zengin Pinokyo" bezleri kendilerini emretti. Hayır, o zaman başka ne sipariş edilebilirdi?
Ve en önemlisi - salonda doldurulmuş bir kadın vardı ve bir zamanlar giymedi. Açıkça daha basit bir kıyafetle savaştılar.
Diğer şeylerin yanı sıra, soruyla ilgiliydim - ama gerçek bir savaşta, kayışı kırdıkları, montajı büktükleri veya Tanrı'nın zırh parçalarının hareketlilik noktasını yasakladığını varsayalım.
Bu yüzden hayal ettim - zırh paçavralarında, kama sağ eli ve katlanmış kasklı düzleştirilmiş vizörlü bir şövalye.
Sonra ne yapacağız? Şövalye, çelik levhaları keserken daha fazla düşman egzersizi için bir idola dönüşüyor mu?
Burada reenaktör var mı? Kim bir şey söyleyebilir?
Sıkışan parçalardan nasıl kurtulurum?
Ctabep 10 Ekim 2015 15: 12 Yeni
Evet, dönüyor. Ancak hafif zırhlı veya onsuz bir kişi uzun zamandır kan havuzunda tarlada bir yerde soğuyor. Kayış kendini kırmayacak, elbette zırh manevrasını zorlaştıracak, ancak yine de - kol ve hematomun hareket kabiliyetine, bir arquebus mermisi veya bir kulüp vuruşu tarafından ezilen bir omuzdan daha iyi sahip olmak daha iyidir.
Bashi Bazouks 10 Ekim 2015 17: 42 Yeni
Hafif zırhın soğuması hiç şüphem yok. Belki aynı, kıvırcık giyimli bir çift.
Fakat dedikleri gibi, her profesyonel için bir süper kâr vardır.
İşte kahramanımız, yırtık bir plaka eteği, sağ omuz yastığı kapalı, ters bir sol el ve bir tarafa vurulmuş bir vizör ile etrafına bakıyor - başka kim serinlemeli?
Ve sonra bir birinci sınıf öğrencisi, düşmanlardan, aynı zamanda çok fildepersovy giyinmiş geldi - ama bütün. Ya da neredeyse bir bütün, oturdu, piç.
Ya da belki de giyinmiş değil, sadece son derece hareketli.
Sanırım şövalyenin çok iyi delinmiş olması, bahsetmeye değmez.
Zincir zırhın veya Rus zırh türlerinin karşılaştırılması - daha fazla hareketlilik ve daha fazla kompozit zırh derecesi nedeniyle, bir footman, ayak bileği erkekler, yushmans ve dövme cuirasses Ruslar lehine elde edilir. Bahçıvanlardan bir tabak uçtu - bu yüzden hala altında. Footman'dan, Yushman'dan - temel, zincir posta yerinde kalır.
Ve hatta yırtık zincir posta - çirkin görünüyor, ancak hareket özgürlüğünü kısıtlamıyor.
Ama omuzlarla püskü cuirass, bence, harekete ciddi bir engel.
Nasıl giyilir ve çıkarılır?
Plaka zırhı bir squire yardımıyla giyildi, tüm bu kordon kayışlarını tam olarak gerektiği kadar sıkmaya çalışın.
Ve zırhı çıkarır mısın? Ya bu kayışları kesin ya da tekrar ileri geri verin. Bir - kesinlikle yıpranmış olacaksınız.
Zincir postayı giy, Yuşman'ın kendisi. Epeyce. Yardımla ve daha kolay olacak, ancak bu çelik gömleğe sorunsuz bir şekilde giyilecek.
Sıfırla - bir yelek nasıl kaldırılır. Sadece bir flaşta değil, güçlü bir gecikme olmayacak.
Ctabep 11 Ekim 2015 00: 42 Yeni
Duc ve koruma seviyesi Milan'ın zırhı ve piçleri / kaydan / zincir postası için tamamen farklı.Prensip olarak, bunlar ateşli silahtan korunmadı, çünkü esnek zırhlardı. Ve 300 yıl önce, şövalyelerin de zincir postaları ve sade cuizeleri vardı :). Evet, orada yardımla giyinmeniz ve soyunmanız gerekiyor - ama savaşta bu çok önemli değil.
Alex-cn 11 Ekim 2015 19: 15 Yeni
"Asil şövalye" asla yalnız olmadığını eklemek istiyorum Suite bir zorunluluktur. Bilmiyorum, hatta bir tane bile bilmiyorum, ama genel olarak Avrupa şövalyesinin savaş birimi yaklaşık 15 kişiydi.Boyar ayrıca Rus ordusunda "mızrak" adı verilen ve 8-10 kişilik küçük bir kadroya sahipti. Yani buruşmayı örten ve çeken biri vardı.
sub307 10 Ekim 2015 12: 37 Yeni
İlginç yazı için teşekkürler.
Urri 10 Ekim 2015 12: 47 Yeni
Timati bir bugatti veyron satın aldığında - bu mantıklı mı?
İyi bir gösteri paradan daha pahalıdır.
Kepten45 10 Ekim 2015 13: 42 Yeni
Silah ustalarının hanedanları ve loncaları ile ilgili olarak, geçenlerde Balıkçılık ve Avcılık kanalında “Armory evleri” programını izledi, bir Avusturya köyünde gösterdi, aynı sokakta üç aile şirketi vardı, av silahları bir yıldan fazla bir süredir 200 tarafından küçük firmalar yapıyorlar. 5 insanlar, eski makinelerde yapıyorlar, parçaları manuel olarak ince ayarlıyorlar, ama silahlar ... mmmm, ağrılı gözler için bir manzaradır, müşteriye göre parça işleri yapıyorlar ve buna göre fiyatlar… Orta çağlarda zırh yaptıkları, şimdi silahlar.
güzel, pahalı-Ve nokta? kırpmak
Olezhek 10 Ekim 2015 14: 01 Yeni
Bir yıllık makale, kısaca ve makul.
Bu arada, böyle yüksek kaliteli bir zırhta bir şövalye atlamak ve hatta dans etmek için koşabilir (eğer öyleyse)
Ve bıçaklı silahlara karşı biraz savunmasızdı.
Bu zamanlar için bir şey
Masterpiece. AMA son derece zahmetli
G. 10 Ekim 2015 15: 35 Yeni
Güzel zırh Modern ortalama statik Avrupalılar bu zırhlara uymayacak, bazıları küçüklerdi.
Olezhek 10 Ekim 2015 20: 15 Yeni
Sevgili Gothartus, izninizle, küçük bir tükürük göndereceğim (kesinlikle konuyla ilgili !!!!!!):
Bizimki TÜM Yırtıyor !!!
Bu erkek sporunda Rusya No. 1. Hem bireysel olarak hem de takım olarak!
Olezhek 10 Ekim 2015 20: 25 Yeni
Bir şey yanlış giderse herkesten affetmelerini istiyorum ...
ağır piyade ve yakın muharebe hayranı ....
Cap.Morgan 10 Ekim 2015 20: 27 Yeni
Bence bu zırh sadece bir geçit niteliği. Tüyler ve standartlardaki dükler ve sayımlar, saray muhafızlarının başında onlara gitti.
Bu arada, özel silahları gerçekten çok seviyorum - örneğin, döner davullarla gıcırdayan Tsar Alexei Mikhailovich'in böyle bir mucizesi vardı.
Olezhek 10 Ekim 2015 20: 35 Yeni
Bu zırh benim tek geçit törenimde
yani Savaşta yararsız olduğunu mu düşünüyorsun?
Cap.Morgan 10 Ekim 2015 21: 26 Yeni
Görünüşe göre böyle bir zırh savaşta kullanılmamıştı.
Göğüs plakaları, zincir postalar, kalkanlar - evet.
Savaş eksenlerinin etkisinin izlerini taşıyan böyle hasarlı bir zırh bulduğunu duymadım.
Weyland 11 Ekim 2015 12: 42 Yeni
Savaş baltalarının etkisinin izlerini taşıyan böyle hasarlı bir zırh bulduğunu duymadım
Geleceğin birçok arkeologunun hırpalanmış Rolls Royces'i bulup bulamayacağını merak ediyorum.
Kotsan zırhı (kupa dahil) onarım için verildi - eğer bir çentik yapılmışsa - hükmettiler, kesilmiş bir omuz pedi vb. yerini yeni, tamir edilemeyen zorunlu olarak ağaçlandırma - kalite çelik gitti sipariş üzerine sıradan demirden daha yüksek (bu yüzden Augsburg zırhının fiyatı "tüketim malları" ndan 30 kat daha fazla - ve altın bir çentik vs. fiyatına yüzde 20-30 eklendi, artık yok)
AID.S 14 Ekim 2015 09: 39 Yeni
İmparatorun çizmeleri çirkin! (İmparator Maximilian I'in tam Gotik zırhının fotoğrafı) Palet gibi nasıl oturduklarını merak ediyorum.