Hayat Belki Bazen: Afrika
*Afrikada ki açlıkla ilgili haberlerin gündem değiştirmek yada hafifletmek amacıyla ortaya çıktığını düşünmek paranoya yada komplo teorisi olarak değerlendirilmiyor ne yazık ki bu yerküre de. Çünkü insanlar insanlardan herşeyi bekliyor artık. Yazık...
Oysa 2011 yıl kere zamanı yıl olarak saymış (ve öncesi var tabi) insan popülasyonunun egemen yaratıklar olarak bu yerkürede kurduğu uygarlığın geldiği nokta açısından oldukça önemli bu durum. Bu kadar mı başarısız ve aptal olunabiliyor??? Tebrikler bize..
*Bu haberlerin soyal paylaşım sitelerinde vurgulanması kimileri tarafından "reklam kokan hareketler bunlar" olarak algılansa da (ve bu durum karşısında bi tek iğrenç kılını bile kıpırdatmamış biri olarak) reklam meklam da olsa gündem de tutuluyor olmasından dolayı memnuniyet duymam sanırım benim utancım olmalı...
*Haberleri izlerken gördüm. Somalideki bi yardım kampında üzerinde Türk bayrağı olan yardım paketlerinin kapış kapış paylaşılışını. Bayrağımı görmekten dolayı utanç duyacağımı hiç düşünmemiştim, hiç düşünmem sanıyordum şimdiye kadar. Üzgünlüğüm; "Herşeyin bir ilki vardır" sözünün yeniden boşa söylenmediğini anlamaktan değil ama...
*Binlerce kilometre uzaktan özellikle çocuklar için bu kadar üzülünüyorken, orda bu çocukları yapan ebeveynler. Hiç mi vicdanınız sızlamıyor yaaa?? Tamam senin çocuk yapma hakkının kısıtlanmasında yerküredeki rahat yaşayan diğer herkesin sorulumluluğu da var kabul ama çocuk yapma hakkının, çocuğun yaşama hakkından daha kutsal olduğunu düşünmüyorsundur umarım! Bunu diyebilmekten başka elimden bişey gelmiyor malesef. Yoksa tersi olup bana kalsa cinsel ihtiyaçlarınızı ve üreme isteğinizi, bu zorunlulukların ortaya çıkmasına sebep olan sistem ve sistem yöneticilerinde kullanabilmenizi sağlardım emin olun. Cinsel organlarınızın boyutunun caydırıcı olabileceğini düşünmekten bağımsız, işlevselliğini düşünerek. Bu da benim züğürt tesellim.
Yardımlarınız için: http://www.kizilay.org.tr/
5 Tl karşılığı sms için siteyi inceleyebilirsiniz.
Gönderen Hayat Belki Bazen zaman: Pazar, Ağustos 14, 2011
inan elim gitmiyor, dönüp de bakmıyorum bile, bu da benim ayıbım.
utanıyor muyum? hayır.
kampanya sahiplerinin patronları hep aynı çevreden çıkınca, utanmıyorum, bi kokuşmuşluk var gibi, sadece alet olmak istemiyorum.
15 Ağustos 2011 10:38
Ne denir bilmiyorum. Şüphe duymanı haklı gösterecek (şüphelerinin haklı yada haksız olduğundan bahsetmiyorum burda kesinlikle) o kadar çok örnek var ki. Yazık olan da biraz bu aslında.
Yüksek Miktarda Arsenikli Haber