Onlar olmasa... / Meslekler / Milliyet Blog
Dün Zeytinburnu'na gittim modellerime uygun kumaşları almak için..tam 5 saat sürdü yolculuğum..Boğaz Köprüsünü tercih etmiştim gidişte de dönüşte de..anladım ki artık günün her saati trafik can çekişiyor ( ki ben 12, 30-17, 30 arasında gidip döndüm)
Dönüş yolundaydım, trafik ağar aksak ilerlemeye çalışıyordu, hava Karadeniz üzerinden kararmaya başlamıştı oysa öğle saatlerinde iyiden iyiye yazdan kalma bir güneş vardı...fonda yine power excel eşlik ediyordu can sıkıntıma..aklımda olmayan değişik malzemler bulmuştum, sevinmiştim çocuklar gibi, modeller, kumaşlar, başka başka şeyler dönüp duruyordu beynimin içinde..acelem yoktu ama sıkışıp kalmış hisettiriyordu önümdeki arkamdaki arabalar..
Derken Mecidiyeköy çıkışından köprü göründü önümde..sağ tarafımda hala devam eden yol çalışması vardı..koşuşuturup duran işçiler durmaksızın birşeyleri alıp biryerlere taşıyor, çakıyor, kesiyor, hiç durmuyorlardı...
Gözümü alamadım bir süre seyre daldım..acaba dedim içimden ne kadar önemli bir iş yaptıklarını biliyorlar mı???belki birkaç gün sonra üzerinden milyonlarca aracın korkusuzca, güvenle geçeceği bir yol yapıyorlar..belki o araçlardan birinde de ben olacağım ve o gün, şimdi çalışan bu işçiler aklıma bile gelmeyecek, bambaşka şeyler düşünüp geçeceğim..
Çoğu zaman, çoğu yerde üstü başı kir içinde bu adamlara belki üzülerek, belki acıyarak bakıyoruz çoğumuz ve asla düşünmüyoruz onlar olmasa bu kadar kolay olmayacak hayat..onlar o pis işleri yapmasa biz kirleneceğiz sıkıntı çekeceğiz..
Sadece yol işçileri de değil, inşaatlarda çalışanlar olmasa nasıl evlerde otururduk acaba??
çöpleri toplamasa birileri ne hallere düşerdik??
kanalizasyonları yapmasalar ya da tamir etmek gerektiğinde gelmeseler??
o çok sevdiğimiz arabamızı tamir etmese kir pas içinde kalmış elleriyle, elektrikte bir sorun olduğunda koşup gelmese, su boruları patladığında yetişmeseler imdadımıza....nice olurdu halimiz bir düşünsenize..
O kısacık anlarda bunlar geçti aklımdan, kendim bile şaşırdım neler düşündüğümü fark edince..ne kadar da kaptırmışız kendimizi kendi bencil hayatımızın koşturmacasına ve unutmuşuz çevremizdekileri, görmezden gelmeyi tercih etmişiz hep, küçümsemiş, beğenmemişiz...
Hiç yakıştıramadım kendime doğrusu..hayat paylaştığımız için bu kadar kolay geçiyor, iş bölümü yaptığımız için şu an keyfimiz yerinde, herkes üzerine düşeni yapıyor o zaman takdir etmek gerek, önemsemek gerek yeri geldiğinde önemsenebilmek adına...
Ben farkettim ve sizinle paylaşmak istedim..keşke onlarda yaptıkları işin ne kadar önemli olduğunu fark edebilselerdi belki daha mutlu olurlardı o karın tokluğuna çalıştıkları işlerde..
Kendimizi unutmuşuz bu karmaşa dünyanın koşturmacası arasında sevgili Yeşim insan kendini unutursa çevresindekileri zaten gözü görmez değil mi..bir küçük selam ile başlar umarım herşey yeniden..selam:)) 12.11.2008 0:22