KUMRU HİKÂYELERİ - Pencere Haber | Gündeme Açılan Pencere
Bu makale 2017-10-12 18:12:01 eklenmiş ve 119 kez görüntülenmiştir.
Kumruların seslerini duyunca içimi hep hüzün kaplar. Öyle içli içli öterler ki etkilenmemek imkansız… Peki neden böyle hüzünlü öter diye merak etmişimdir hep. Araştırınca iki hikayeye ulaştım.
Bu hikâyelerden biri Yusuf Peygamber ile ilgili diğeri ise iki kardeşin hikâyesi…
Anadolu’nun her yanında olduğu gibi Sandıklı çevresinde de kuşlarla ilgili çeşitli hikâye ve efsaneler anlatılmaktadır. Bunlardan birisi de yöre halkının “Kumru Kuşu” dedikleri bir kuş türüyle ilgilidir. Anlatılanlara göre Yakup Peygamber oğlu Yusuf’u çok sevmektedir. Yusuf ki babasının göz bebeği, Yusuf ki dünyalar güzeli. Bu sevgiyi kıskanan diğer kardeşleri Yusuf’u bir kuyuya atarlar ve babalarına, “Yusuf’u kurt parçaladı, yedi” diye yalan söylerler.
Yakup Peygamber günlerce Yusuf’u arar bulamaz. Yusuf’un hasretiyle gözleri görmez olur. Yakup Peygamberin üzüntülü halini gören Kumrular Yakup Peygamber’e sebebini sorarlar. Yakup Peygamber kuşlara, ”Yusuf’u Kenan ilinde kaybettiğini” söyler. Kumrular her yerde Yusuf Peygamberi aramaya çıkarlar. Her kayanın altına, her gölgelik yere bakarlar ve birbirilerine, “Yusuf yok, Yusuf yok!” diye haber verirlermiş. O gün bu gündür bu güzel kuşların Yusuf Peygamberi aradıkları ve bunun için böyle öttükleri anlatılır.
“YAĞ DÖKTÜM TUZ DÖKTÜM BEN KORKTUM”
Kumru ile ilgili bir başka halk anlatısı da şöyledir; Kumru kuşu halk mitolojisine göre masallardan çıkıp gelmiştir. Vakti zamanında biri erkek biri kız iki kardeş varmış. Anneleri öldüğü için babası yeniden evlenerek üvey ana getirmiş.
Üvey ana bütün işleri bunlara yaptırır, çocuklara yapmadığı eziyet bırakmazmış. Bir gün çocuklar mutfağı temizlerlerken kız olanı yeni alınan kilimin üzerine yanlışlıkla yağ fıçısını devirmiş, oğlan ise tuz kabını. İki çocuk ne yapacaklarını bilememişler. Allah’a dua etmişler; “Allah’ım üvey annemiz bize eziyet edip döver. Ne olurdu kuş olup kaçsaydık” diye dua etmişler. Duaları kabul olan çocuklar birer kumru olup uçmuşlar. Babaları ise çocuklarının kaybolduğunu zannetmiş. Üvey anneleri ise her gün pencereye konan bir çift kumrunun onlar olduğunu anlamış. Onun için bu kuşlar her ötüşte birisi, “Yağ döktüm” derken diğeri “Tuz döktüm ben korktum” derlermiş. (Kaynak: Ali Osman KARAKUŞ, Sandıklı Efsaneleri)
Kumrulardan bahsetmişken onların yaşamları hakkında da bazı bilgilere ulaştım. Mesela bazı deyimler vardır, birbirine âşık ve birbirinden ayrılmayan çiftler için hep “kumrular gibi” denir. Bunun nedenine gelince kumruların bir yıl boyunca eşlerinin yanından hiç ayrılmamasıdır.
Bu güzel kuşlar eşlerine bağlılığı ile ünlüdür. Eşlerden biri ölecek olursa, kalan eş ömür boyu başkasıyla eşleşmez. Etini yememek daha iyidir. Bir lokma et için, eşinin ömür boyu mutsuz olmasına sebep olunmuş olur. Dal parçalarından basit bir yuva yaparlar. Senede iki yumurta yumurtlarlar. Yavrular, yumurtadan çıktıktan 18 gün sonra uçarlar. Göçmen ve kalıcı olanları vardır.
Kumrular bir yıl boyunca devamlı çiftleşiyorlar. Kuş bilimci Kerem Ali Boyla’ya göre bunun sebebi, kumruların ömrünün ortalama bir yıl olması. Bir defada sadece iki yavru yaptıkları için nesillerini sürdürmeleri sürekli çiftleşmelerine bağlı.
Kumruların aşkı gugukçuk ötüşüyle başlıyor. Erkek dişiyi takip ediyor ve çiftleşmeye başlıyorlar. Bugünden sonra da bir daha birbirlerinin yanından ayrılmıyorlar.
Aşklarının ürünü olan yavrularını güvercin sütü denilen bir salgıyla besliyorlar. Kumrular bu sıvıyı gagadan gagaya aktararak veriyorlar. “Sevgi kuşu” olarak anılmalarının bir sebebi de bu olarak görülüyor.
İyi haftalar dileğiyle Cumhuriyetle kalın, Atatürk’le kalın…
MEGRİ MEGRİ REFERANDUMU
BU SEFER HASTALANMADILAR AMA…
KÜLTÜR VE SANATA NE GEREK VAR?
ATATÜRK ORMAN ÇİFTLİĞİ YALANI
KIYILIR MI ONLARA?
YOBAZLIKTA SON NOKTA