Geldiler ve gittiler… | Kıbrıs Gazetesi Arşiv
26 November 2014, Wednesday Yorum Yaz Yazdır
Sözde İtalya’ya götürüleceklerdi… Öyle söz verilmişti kendilerine. Paraları cuk edilmiş, denizin ortasında kendi kaderlerine terk edilmişlerdi… Gene de şanslıydılar. İçinde bulundukları gemi batıp da, denizin derin sularına gömülmediler.
Mersin’den yola çıktılar, batma tehlikesi geçirdiler, KKTC’de kurtarıldıktan sonra da geri Mersin’e döndüler. Bundan sonraki yolculuk kim bilir nereye?
Öncelikle mültecilerin kurtarılması konusunda KKTC makam ve kuruluşlarının başarısını vurgulamak lazım…
Olağanüstü çaba gösterdiler.
Kıbrıs, öyle bir coğrafyadadır ki, bu tür mülteci akınları her zaman beklenebilir. Kuzeyi ile de, Güneyi ile de!
Afganistan’tan kaçanın hedefi Avrupa ülkeleridir. Irak ve Suriye bataklıklarından kaçanların da! Öncelikle de İtalya. Bir umut uğruna elde avuçta ne varsa insan tacirlerine veriyorlar, sonra da meçhul yolculuk başlıyor. Kimileri başarıyor, kimileri de ya karada, ya denizde kaybolup gidiyor. Sırf daha iyi yaşam, çoluk çocuğuna güvence ve daha iyi bir gelecek sağlayabilmek için…
Çünkü doğup büyüdükleri topaklarda barış yüzü görmediler. Petrol kavgaları, mezhep çatışmaları, kabile dövüşleri onları perişan etti. Zaman zaman iki ateş arasında kaldılar. Irak’tan kaçanlar, bir zamanların diktatörü Saddam rejimini bile arar hale geldi. Ne zaman, nerde bir bomba patlayacağını, sıkılan kurşunların hedefi olup olmayacaklarını bilemez durumda, bir kargaşa ve kaos ortamında yaşamaktansa, başka ülkelere göç etmeyi yeğlediler.
Mülteci, ya da göçmen veya sığınmacı akınının tarihi çok eskilere dayanır. Hani filmlere bile konu olmuştu ya…
İlyas Salman ve arkadaşları Şener Şen tarafından Almanya yerine İstanbul’a götürülmüşlerdi ya…
Bölgemizde yaşanan bu insanlık dramını, öncelikle yaşamın bir gerçeği olarak ele almak ve ona göre davranmak gerek.
Çünkü onlar suçlu değildir ve onlara kaçak muamelesi gözü ile bakılmamalıdır. Hasan Kahvecioğlu arkadaşımızın dediği gibi, dünyadaki uygulamalar örnek alınarak, onlara karşı ‘insan haklarına uygun bir tutum’ sergilenmelidir.
Bizler bu tutumu sergiledik miyiz? Evet. Eksikliklerimiz oldu mu? Oldu, ama yine de elden gelen konukseverliği gösterdik, tüm olanaklarımızı seferber ettik ve tekrar geri Türkiye’ye gönderdik. Göndermeyip de ne yapacaktık? Bizim etimiz ne, budumuz ne? Suriyeli göçmenler nice hayaller peşindeydiler. Belki de Türkiye’ye bile kaçamazlardı… Ama en azından onları güven içinde bir yaşam sağlamaları için Anadolu’nun kucağına bıraktık. Zaten orada da yüz binlerce Suriyeli bulunmuyor mu? Varsın 300 daha eklensin, ne çıkar?
Ancak Suriyeli sığınmacılar ülkelerine dönmek istemiyorlarsa – ki istemiyorlar - Türkiye’de kalsınlar, orada barınsınlar. Türkiye hükümeti yetkililerinin buna itirazı olabilir mi? Yüz binlerin yanında 300 kişinin esamisi mi okunur?
Yıllar önce bazı batılı ajansların muhabirleri, bana Kuzey Kıbrıs’taki hastane ve sağlık ocaklarının durumlarının ne olduğunu sormuştu… Daha o günlerde ne özel hastaneler, klinikler, ne de Yakın Doğu Hastanesi vardı.
İlk anda sorunun nedenini kavramakta zorluk çekmiştim. Ancak gün geçtikçe anlamaya çalıştım. Bütün mesele Ortadoğu’da oynanan oyun üzerine kuruluydu… Petrol rezervleri bölgenin kaymağı olduğundan, oralarda çıkacak olan savaşlardan kaçacak olanların Batı ülkelerine gitmek istedikleri yolun Kıbrıs üzerinden geçtiğini söylemeye çalışıyorlardı… Nitekim yıllar sonra dedikleri oldu. Batı’nın petrol üzerindeki ihtirası, Doğu Akdeniz’de ve Ortadoğu’da öyle otorite boşlukları yarattı ki, bu boşluklardan yararlananlar olduğu gibi, kaybedenler de oldu.
İŞİD de bunlardan biri haline geldi. Ancak genelde kaybeden bölge halkları… Irak’ta da, Suriye’de de! Yani petrol hesapları yüzünden yaşanabilecek göç dalgaları yıllar öncesinden bilinmekteydi… ABD ile İngiltere ve Batılı ülkeler, ileriye dönük planlarını yıllar öncesinden yapmıyor mu?
Kıbrıs Türkü de benzeri günler yaşadı. Çok zor ve karanlık günlerdi… Denizde değilse de, karada acı üstüne acı yaşadı. Öyle aileler var ki, 1940’lardan, 50’lerden 1974’e kadar üç-dört kez göçmen oldu. Adına mülteci de diyebiliriz, sığınmacı da! Bir değil, fakat yıllarca okul salonlarında, yakınlarının evlerinde ve çadırlarda yaşam sürdüler. Yazın kavurucu sıcağına, kışın dondurucu soğuklarına aldırmadan…
Onun için Kıbrıs Türkü, göçmeni, ya da mülteciyi, sığınmacıyı çok iyi tanır ve bilir. Mademki Ortadoğu durulmuyor, daha çok göçler yaşanacaktır. Ona göre önlemler almak ve bu konuda bir politika oluşturmak gerektiği inancındayız. Oluştururken de temel insan haklarını dikkate almak zorundayız.
Varsın yüz binlerin göçüne neden olanlar utansın! İnsanlık dramlarına neden olanlar utansın. Ortadoğu’yu sömürüp de, insanlarını bir köle gibi kullananlar utansın!
Bu çağda demokrasinin ırzına geçip de, dünyaya demokrasi dersi vermeye kalkanlar utansın!