Hukuk herkese lâzım olur - YENİ ASYA
Yeni Asya olarak, önceki bütün darbeler gibi lânetlediğimiz 15 Temmuz kalkışmasının ve akabinde başlatılan OHAL sürecinin ilk günlerinden itibaren, darbelerle en etkili ve sağlam mücadelenin hukuk ve demokrasi standartlarımızı yükseltmek olduğunu tekrarladık.
Bu çağrılarımız ancak iki yıl geçtikten sonra mâkes bulmaya başladı ve OHAL uygulamasına nihayet son verildi.
İki yıllık süreçte, OHAL hukukunu dahi kaale almayıp temel hak ve hürriyetlere yönelik ağır ve yaygın ihlallere sebebiyet veren hukuksuz ve keyfî uygulamalarla, telâfisi mümkün olmayacak mağduriyetlere yol açıldı. Son derece vahim bir hukuk enkazı oluştu.
Hukukçular, OHAL’in kalkmasıyla birlikte, KHK’larının da, ürettikleri sonuçları iptal edecek şekilde yürürlükten kalkması gerektiğini söylüyorlar.
Bu gereğe uyulmasını bekliyor; “kısmî OHAL” adı altında gündeme getirilen düzenlemelerin de yeni mağduriyetlere sebep olacak uygulamalar için dayanak olarak kullanılmamasını diliyoruz.
Yeni yönetim sistemiyle ilgili olarak da süreç boyunca dile getirdiğimiz ilkesel itiraz ve eleştirilerimizi mahfuz tutarak, bu yapılanmada görev alan kadrolara, üstlendikleri sorumluluğun gereği olarak, adalet ve hakkaniyet ölçülerine âzamî hassasiyet göstermeleri çağrısında bulunuyoruz.
Bu çerçevede, 20 aylık OHAL sürecinin geride kaldığı bir dönemeçte, cemaat ve tarikatları hedef alan iftira yüklü kara propagandaların yoğunlaştırılmasını esefle karşılıyor ve kınıyoruz.
Yozlaşmış ve şirazeden çıkmış, kriminal boyutları da olan bazı yapılar üzerinden cemaat ve tarikatların hedef gösterilmesi kabul edilemez.
Sahiplerinin bir kez daha yüzüne çarptığımız bu iftiraları aynı zamanda yargıya da taşıdığımızı ve hukuk zemininde sonuna kadar takipçisi olacağımızı duyuruyoruz.
Bu vesileyle daha önce defaatle vurguladığımız bazı gerçekleri bir kez daha tekrar edelim.
Risale-i Nur’un medyadaki dili olarak yarım asır önce yayın hayatına atılan Yeni Asya, çıktığı ilk günden itibaren demokrasiyi, hukuku, adaleti, hak ve özgürlükleri esas alan, darbe ve müdahalelere karşı durup kararlılıkla mücadele eden, dinin siyaset ve ticaret başta olmak üzere hiçbir dünyevî hedefe alet edilmemesini esas alan bir çizgiyi takip etmiştir. Devleti ele geçirmek, yönetmek, kamu kurumlarında kadrolaşmak gibi gündemleri hiçbir zaman olmamış; devlette görev alma kriterinin ehliyet ve liyakat olduğunu, cemaat mensubiyetinin tercih veya dışlanma sebebi olmaması gerektiğini savunmuştur. Üstad Bediüzzaman’ın “kimseden karşılıksız birşey istememek ve almamak” anlamına gelen istiğna prensibini hassasiyetle gözetmiş, kendi yağıyla kavrularak bugünlere gelmiştir.
Daha 1971’deki İzmir Sıkıyönetim Mahkemesi’nde yargılandığı dönemde kendisine atfedilen Nurculuk nitelemesini reddetmiş olan ve 1974’te Yeni Asya ile yolunu tamamen ayıran Fethullah Gülen ise özellikle bu noktalardaki farklı yöneliş ve uygulamaları ile öne çıkmıştır. 12 Eylül’den sonra darbecilerin belli şartlar karşılığında birlikte çalışma teklifinde bulunduğu Mehmet Kutlular’ın, “Ben reddedince Gülen’e gittiler” açıklaması, sonraki süreç ve gelişmeler dikkate alındığında son derece manidardır. Gülen’in önünün açılması ve görünen görünmeyen yoğun desteklerle getirildiği nokta, Kutlular’ı teyid etmiştir. Zamanla bu destek Türkiye’nin inisiyatif ve kontrolünden çıkmış ve uluslar arası “ılımlı İslâm” projeleri için kullanılma boyutuna ulaşmıştır.
Yeni Asya Gülen’in devletçi, milliyetçi, darbelere onay verip arka çıkan, cemaat özelinde tekelci kadrolaşmayı esas alan, istiğna düsturuna ters uygulamaları teşvik eden, devletin ve toplumun her alanında “büyüme”ye odaklanan stratejisini hiçbir zaman onaylamamış ve eleştirmiştir.
İktidar 15 Temmuz’un sorumluluğunu Gülen’e ve “örgüt”üne yıkarak bu tasfiyeleri gerçekleştirmektedir. Ancak önemli görevler yapmış üst düzey komutan, istihbarat ve güvenlik uzmanlarının zaman zaman medyada çıkan değerlendirmelerinde ifade ettikleri gibi, bu meş’um olayın çok daha “profesyonelce” düşünen ve plan yapan bir “üst akıl”ın işi olduğu çok açıktır. Gülen ve ekibinin bu olaydaki rolünü, izledikleri “tekelci kadrolaşma” stratejisinin kaçınılmaz bir sonucu olarak, “alet olmak ve kullanılmak” şeklinde ifade etmek daha doğru olur kanaatindeyiz.
Bu konuda nihaî kararı verecek olan merci, bağımsız yargıdır. Ancak gerek bilhassa OHAL sürecindeki uygulamaların, gerekse iktidar kontrolünde medyanın tek taraflı yayınlarının, yargı bağımsızlığı konusunda zaten var olan kuşkuları iyice kuvvetlendirmiş olması, mahkemelerin işini daha da zorlaştırmıştır. Yargıya gölge düşüren müdahale ve baskıların bir an önce kaldırılması gerekir ki, gerçekler ortaya çıksın.
Hal böyle iken, hukukun en temel ölçü ve kriterlerini hiçe sayarak yürüttükleri “linç” kampanyasını sürdürürken Yeni Asya’yı darbecilikle suçlayıp artık herşeyin içine tıkıldığı bir heybeye dönüştürülen malûm yaftaya dayalı akla ziyan iftiralarla hedefe koyanları milletimizin sağduyu ve vicdanına havale ederken, “Hukuk bir gün herkese lâzım olur” hakikatini de hatırlatıyoruz.
Devleti yönetenleri, bunlara karşı, demokratik hukuk devletinin gereklerini yerine getirmeye dâvet ediyoruz.
Okunma Sayısı: 18832
Bu yazınız tarihe not düşülmüştür.
Bu yazı internet gazetesinde de sabit olarak kalsa iyi olurdu. Ve belkide bas yazıları ulaşmayı sağlayacak bir bölüm oluşturulabilir manşet alanında.