DÜNYANIN HER TARAFINDA ÖĞRETMENLER, İNSAN TOPLULUĞUNUN EN FEDAKAR VE MUHTEREM UNSURLARIDIR.
Geçiğimiz cumartesi gününün öğretmenler günü olması münasebetiyle bu ilk yazımı öğretmenlerimize ayırmak istedim. Buradan öncelikle tüm öğretmenlerimizin “Öğretmenler Günü”nü kutlamak istiyorum.
Başöğretmen Mustafa Kemal Atatürk’ün öğretmenlerle ilgili söylediği yukarıdaki sözden daha etkileyici bir başlık bulamayacağımdan dolayı ilk yazımı başlıksız olarak sunmanın daha akıllıca olduğunu düşünüyorum.
Ulu Önder Atatürk, “Ben her şeyden önce öğretmenim.” diyerek, öğretmenliği tüm unvanların ötesinde gördüğünü ve öğretmenliğin önemini vurgulamıştır.
Gerçekten önemli midir bu meslek? Ya da en önemli meslek hangisidir?
Yukarıdaki sorular geliyor insanın aklına.
Cevaplarını isterseniz birlikte düşünelim: Bugün yetmiş milyonun üzerinde bir nüfusa sahip olduğunu düşündüğümüz ülkemizde, bir toplum için gerekli olan tüm meslek dallarından insanlar var: öğretmen, hakim, polis, doktor, vali hatta Cumhurbaşkanımız… Bir düşünün bakalım. Bütün bu üreten beyinleri işleyen, onları topluma hizmet için yetiştiren ve toplumu geleceğe taşıyan kim?
Sanırım cevabımız ortak:
Öğretmen, ilk aşkıdır çocuklarımızın, en büyük düşmanıdır cehaletin geri kalmışlığın, toplumun geleceğe bakan penceresidir. Kimi zaman karlı kış manzaralarını, kimi zaman yağmuru, çamuru gösteren; ama en sonunda insanın içini ısıtan bahar güneşini, o en güzel çiçeklerin eşsiz kokularını hissettiren, yol gösteren, karanlığın ortasına karanlığa inat ışık saçan bir pencere… Kendisi hep üşüse de bir yanıyla çevresini ısıtan bir pencere…
Madem ki öğretmenler topluma yol gösteren bir pencere, o zaman gelin
öğretmenlerimize verdiğimiz değeri bir kere daha düşünelim.
Öğretmenlerimize sadece 24 Kasımlarda değil, her zaman; dilden değil, içimizden ta içimizden sevgi sözcükleri söyleyerek onlara hak ettikleri değeri verelim.
Başöğretmen’imiz Mustafa Kemal Atatürk’ü ve bugün hayatta olmayan tüm öğretmenlerimizi saygı ve rahmetle anar, tüm öğretmenlerimizin öğretmenler gününü kutlarım.
Bu haftaki yazımı öğretmenlikle ilgili birkaç veciz söz ile bitirmek istiyorum.
Ben,öğretmen olarak gönderildim.
Eğitim görmemiş insan ruhu, işlenmemiş demire benzer. Bir ustanın eli değmedikçe, kendinde saklı olan renk ve güzellikler ortaya çıkmaz.