ikizlerle baş etmek neden bu kadar zor :( (12 cevap) - 1 Yaş İkiz - Dağınıklık - İkiz - Sayfa 1 - Nurturia
ikizlerle baş etmek neden bu kadar zor :(
11 aylık ikizlerim var ve ben gerçekten ev iş çocuklar derken uyumayı unuttum. ilk doğdukları zamanlarını özlüyorum evimin içerisi tamamen bir barikat deposu gibi. asla tamamen toplu olmayan, asla istediğimiz yemekleri yiyemediğimiz, rahat rahat çay içemediğimiz,
"çocuklar sakinken hemen atıştıralım da doyalım" diyerek girdiğimiz bir mutfağa sahip bir eve sahibim. başından geçmiş olan varmı böyle dönemlerin yoksa bütünüyle benim beceriksizliğim mi merak ediyorum?
1 Yaş İkiz
başlğı okur okumaz güldüm, vallahi ben henüz 4 aylık bir tanesiyle baş edemiyorken siz iki tane 11 aylıkla uğraşıyorsunuz yanılmıyorsam tamda yürümeyi öğrenme biryerlere tutunup düşme evresindeler, yani ev kazalarına çok açıklar, çok zor olmalı, birde
ikiz annelerinin çoğu daha doğar doğmaz yanlarına yardımcı-bakıcı alıyorlar, hatta iki yardımcı alanların sayısıda oldukca fazlaymış..
başından geçmeyen var mı :) 2.5 yaşında benimkiler saydıklarının hepsini hatta daha fazlasını yaşadım, yaşıyorum. Tanıdığım diğer ikiz anneleri de böyle. Evi çocuklara göre güvenli bir hale getirdik, ev evlikten çıktı artık :) En zorlandığım zaman emekleme
yürüme arası dönemlerdi. Tehlike çok fazla çünkü ama zamanla öğreniyorlar. Büyüdükçe biraz daha kolaylaşıyor, az kaldı biraz daha sabır :)
biraz geniş olmak lazım bence.
Öncelikleri belirlemek gerekiyor önce çocuklarımız sonra kendimiz sonra diğer şeyler. Böyle düşününce ev dağılmış pismiş takmıyorsun. çocuklarınla ilgileniyorsun. yorgun ve uykusuzsam da gözüm hiçbir şeyi görmez ev işi namına gider dinlenirim. çünkü sonu
yok ev işlerinin
Her zaman hersey istedigimiz gibi gitmiyor. Moralini bozmak gibi olacak ama soylemeden gecemiycem Ew hicbir zaman toplu olmuyor,aksine daha cokkk dagiliyor Ama yemek ve cay keyfi düzeliyor :)) Biz ilk keyifli waktimizi geçtigimiz yaz gecirdik,neredeyse 4 yasındalardı Yemek,gezmek,eglence hepsi oldu :)) Benden tawsiye 3.5 yaşa kadar bu hayatı kabul et 29+0 dogum yapmış,2 ay yogun bakım kapısında beklemis Kuzularina 34 ay tek başına bir köyde bakmış bir ikizannesi :)) Kuzularını koklaaaa,öpppp ve derin bir nefes çek :))
isiniz gercekten cok zor. ama ne yalan soylim ikiz cocuklarim olsun diye allaha dua ediyorum:)
Kesinlikle bizde de durum aynı,5 gün sonra 3 yaşında olacaklar ama hiçbir şey değişmedi...kapı çalınca şöyle bir etrafa bakıyorum ,misafir gelse oturtacak yer yok,hala eşimle sırayla yemek yiyoruz,çay içmiyoruz sosyal hayat sıfır,asla işlerimi yetiştiremiyorum
...neden böyle diye düşündüğünde yıpranıyorsun artık bu hayatı kabullendim...:((
beceriksiz değilsin bikere öyle düşünme :)
sana verebileceğim en önemli tavsiye herşeyi aynı anda yaptırmaya çalış, yemek yerken de sizinle aynı masaya otursunlar,aynı zamanda uyut vs.
yoksa hiç vakit kalmaz tabi, en önemlisi yemek ama bence, hepberaber oturun ki kendileri yemeğe de özenirler böylece yükün hafifler biraz.
evler toplu olmuyor zaten boşver, misafir kabul etmeyiver canım bir süre nolcak :)
hic kotu hissetme. normalde dekorasyonu cok severrim salonummuzun halini gorsen :) iki bakici var gunduz ben calisiyorum diye. ama ben de simdi cocuklarimla olmak icin isi biraktim. evdeyken hicbirseye yetisemiyorum hissi hep var. birak birseyler eksik
kalsin, senkronize olurlarsa biraz rahatlarsin. yapabiliyorsan yardim alabilecegin birileri varsa bir iki saat bile olsa birakip cik. o anlar cok degerli ve dinlendirici oluyor. strese girdikce bebekler hissediyor ve daha da kotu oluyor hersey...ben 3 yasi
gozume kestirdim evin normal haline donmesi icin :)
iş, ev ve ikiz bakımı... öncelikle bu üçlü için seni tebrik ediyorum. ben işten vzgeçtin. evde bir gündüzlü bakıcım var. ve uykusuzluk konusundan senin gibi müzdaribim. diş çıkarmaları bitip normal yürüme ve konuşma dönemine geçinceye kadar da yapabilecek
fazla bir şey yok. ismini hatırlayamayacağım ama sana cevap yazan bir üç yaşında 10 aylık da ikizleri olan annein söylediği gibi rahat olmak gerekiyor....
temizlik emekleme ve ilk yürüme devresinde yerlerde çerçöp bırakmamak adına şart tabii, zira elektrikli süpürge gibi çekiyorlar her şeyi. ama günde bir kez süpürme dışında fazla da bir şeye gerek yok. bir de vileda ile toz alınırsa ala... gerisi boş ve yalan.
ben misafir için de şöyle düşünüyorum, gelen evime geliyorsa bir daha gelmese de olur. benimle, ailemle vakit geçirmeye geliyorsa şimdilik düzenimiz bu. rahatsız olan gelmez, zira hem benden hem ailemden rahatsız demektir.
rahat yemek yemek ve çay içme kısmına gelince.... ben o konuyu iki şekilde çözdüm. onlar uyurken yemek yiyorum. çünkü senkronizasyon çok önemli. biri uyru diğeri uyanık olma durumu en fazla yarım saattir (hastalık dışında). aksine izin vermiyorum. yemek de
aynı anda yeniliyor. akşamları baba ile ya da bakıcımız ile birlikte bizimle sofraya oturuyorlar. bir de tavsiyem 13-14 aylıkken tek öğle uykusuna alıştırmanız. başta biraz zor oluyor. ama gündüzleri 3 saat, akşamları da en geç 9 gibi uyku anlamına geliyor ve daha derin uyuyorlar. hem oyuna doyuyorlar, hem de size zaman kalıyor.
kısacası iki bebekle işler hem zor hem kolay. ayrı yaşlarda çocuklardan daha şanslıyız bence... ihtiyaçlar ve istekler aynı çünkü.
bu arada yine size cevap yazanlardan ikizlerini 30 küsur ay bir köyde tek başına büyüten arkadaşıma da bravo...
herkese sevgiler... mugmela
bir de misafir konusuna gelince, ya cok samimi olanlar gelsin, ya hic gelmesin diyorum :) ben bu halde bir de normal sekilde misafir agirlamakla ugrasilmaz derim :) gelen yeri gelince disardan siparis yemek yiyebilecek kadar veya cocuklari uyutmaya giden
anne uyur kalirsa kendi cayini koyacak kadar genis olmali:)