Mihrullah; Elif Aşk Kapısı - Hulusi Eryılmaz
Elif Kervanı'nda bir âşık seyyah olmak birçok kişinin gönlünde kaynayan bir dilek olsa da, bu aşk yoluna revan olmanın bir bedeli, bir külfeti, bir zahhmeti var ve elbette herşeyden evvel bunda kişinin nasibi olmalı! Hulusi Eryılmaz; Söz'ün, Söz Ötesi'ndeki anlamına, bu anlamın yükünü sırtlanmaya davet ederken uyarıyor bizleri: "Bir bak kendine! Harflerden önce yüreğin taşıyabilir mi bu sıkleti?" diyerek... Zira asıl maharet, kelimelerin zâhiri anlamından öte, derûni anlamının yüklerine kalbinin kantarını açabilmekte... "Yükü yüklendim, yola koyuldum" demekle de bu yolculuğun hakiki seyyahlardan olunmayacağını; asıl gönül yolculuğunun, kişiin Elif'in sırrındaki işaretlere vâkıf olarak kâinata sığamayan ama davet edildiğinde, davete icabet ederek kalbe misafir olan Yaratıcı'sını misafir eden kalbini arındırması, temilemesi, doğduğu günkü gibi saf ve berrrak halde tutması, o hale getirmesi ile gerçekleştirilebileceğine de şöyle işaret ediyor müellif: "Bu yolun yolcusu çoktur, âşığı az... Her gördüğünle zaman kaybetme. Bil ki, hakiki âşıklar hasrete hiç dayanamaz." Elif sembolünde Allah'a olan aşkın güzergâhında latif, nahif ve leziz sözcükler demetiyle gönlümüzü rengârenk aşk çiçekleriyle bezeyen Hulusi Eryılmaz, Mihrullah/Elif Aşk Kapısı kitabı ile hakiki bir mümin olmanın, Elif gibi dimdik durmanın, sabır, sebat, dua ve şükür ile zorlukların üstesinden gelerek her daim ümitvar olmanın ir gönül krokisini sunuyor okurlara... "Sözlerin dermanı kalmadı! Sükût, rikkat ve duaya bırakalım Elifimizi" diyen Yazar, gönlünden geçen samimi hisleri bilgi ve hikmetle harmanlayarak derin bir tefekküre, şahsi muhasebeye, kalbi ve ruhu yeniden arındırıp toparlamaya davet ediyor bizleri Elif'in sembolünde... Elif Aşk Kapısı'nı sizler için aralayan Yazar, envaî hikmetlerle donatılmış gönül sofrasında Elif gibi bir ziyafete davet ediyor sizleri...
@Dermande_·23 Eyl 2018
@huzunsen·02 Eyl 09:31
Sözlerin dermanı kalmadı!
Sükût, Rikkat ve duaya bırakalım Elifimizi...
@huzunsen·31 Ağu 15:50
Peki ya biz? Hakkını vererek O'nu anmayı becerebiliyor muyuz dersiniz? Bir günde kaç sefer canımızdan can katarak onu anıyoruz acaba? Yoksa bize bu hayatı ikram edenden habersiz, nankörlüklerimizle dünya hayatının aldatmacalarına mı kaptırdık her şeyimizi? Elde, dilde, gönülde, işte, aşta, dağda, taşta, kurtta, kuşta, yerde, gökte, hayatta ve ölümde O'nu görüp yine de O'nu anmaktan bizi alıkoyan bahanelerimizin sayısı ne kadar da çok değil mi?
Dilinde Allah olan insan samimiyse, her konuda kanaati sağlıklı olur. Vicdanında Elif'ten ilhamlar gezinir durur. Onu anmakla akıl, nefsin tutsaklığından kurtulur. Onu anmak, anan kişiye şaşırmayan bir kılavuz olur.
@huzunsen·02 Eyl 08:49
Bir engelliyi yolun karşına geçirecek özgüveni olmayan, otobüslerde büyüklere yer vermeyi bile çok azının başarabildiği, fakat paraya, mevkiye küçük yaşlarda aşina gençlerimiz...
Hedefleri sadece dünyaya, dünyalığa maddiyata bağladığımız, bizimle aynı havayı teneffüs ede ede küçücük yaşta büyük(!) hedeflere kafa yoran, ayakları toprağa, elleri çiçeğe dokunmadan küçücük yaşlarda a-sosyal hale getirdiğimiz masumlarımız...
@Dermande_·13 Eki 2018
Düzenlendi: 02 Ara 20:32Gönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@Dermande_·02 Ara 19:23
Kardeşçe yaşamayı Ensar'dan öğrendiğimiz şekilde yaptıkça Allah bizden razı olacak.
Allah bizden razı olduğu müddetçe, kimlerin hoşnut olması bizi hiç üzmeyecek kesinlikle...