﻿ Hangi mantarlar yenilebilir? Hangi yenilebilir mantarlar sonbaharda toplanır? - Genel bilgi - 2020
Sonbahar mantarlarının sürekli değişen çeşitliliği
Kar eridiğinde, tüm ormanlarda, çayırlarda ve yollarda çok sayıda mantar beliriyor. Mayıstan ekime kadar büyürler, çeşitliliği ile "sessiz avlanma" severleri memnun ederler. Birçok mantar yararlı ve çok besleyicidir. Ama herkes onları zehirlemenin ne kadar tehlikeli olduğunu biliyor. Bu nedenle, sadece hangi yenilebilir mantarları bilerek, onları toplamaya gidebilirsiniz. Bilgili bir kişinin size öğretmesi arzu edilir, çünkü toprağa, hava koşullarına ve çevresindeki bitki örtüsüne bağlı olarak aynı mantar farklı görünebilir. Ayrıca, hepsi yemek için uygun değildir.
Ülkemizde yaklaşık üç bin saprofit büyüyor. Ve bunlardan sadece 200 tane yiyebilirsin. Bu lezzetli ve besleyici ürünün tadını çıkarmak isteyen herkes hangi mantarların yenilebilir olduğunu bilmelidir. Bunu yapmak için önce genel olarak ne olduklarını tanımanız gerekir:
1. Yenilebilir yiyecekler uzun süredir işlenmeden yenenlerdir. Hoş bir koku ve mükemmel bir besin değerine sahiptirler.
2. Koşullu olarak yenilebilir mantarlar yenebilir, ancak önceden ıslatılır veya uzun süre haşlanır. Hoş olmayan bir koku veya ıslanmadan sonra kaybolan acı bir tada sahip olabilirler. Buna rağmen, birçoğu süt mantarı gibi oldukça popülerdir.
3. Yenmeyen mantarlar zehirlenmemiş mantarlardır, ancak güçlü bir koku, tart tadı, çok küçük veya uygunsuz bir kıvamda olması nedeniyle yenemezler. Bunlar, örneğin, myene, karabiber mantarı, çırpıcı veya köpek mantarını içerir.
4. Zehirli mantarlar hiçbir koşulda yenemezler. Ölümüne zehirlenmeye neden olabilirler. Ölüm, çoğunlukla karaciğere veya böbreklere toksik hasar nedeniyle meydana gelir. Bazı türler zehirli özelliklerini ancak uzun yıllar sonra, örneğin domuzlarda gösterir.
5. Zehirli mantarlar için ayrıca halüsinojenler de bulunur. Görsel veya işitsel halüsinasyonlara, sanrılara neden olurlar. Ancak bu mantarlar zararsız olabilir.
Yenilebilir mantarların özellikleri
- Hoş bir koku aldım.
- Lezzetlidirler ve çoğu incelik olarak kabul edilir.
- Önceden uzun süre ıslanma veya kaynama olmadan tüketime uygun toksik ve toksik maddeler içermez.
- Besin değeri çok yüksektir: Çok fazla protein ve faydalı mikro elementler içerirler.
- Birçok tür sebze bahçelerinde veya özel tarlalarda yetiştirilir.
Yenilebilir mantar nedir
Bazen yiyeceklerde kullanılan tüm saprofitlerin ayrılmasını dört gruba ayırabilirsiniz:
1. Hoş bir tada ve yüksek besinsel özelliklere sahip en değerli mantarlar. Bunlar beyaz mantar ve şimdiki içerir.
2. Beslenme ve tat bakımından daha az değerli: kavak, boletus, boletus ve petrol.
3. Daha az değerli, hatta bazen kostik sütlü meyve suyuyla daha uzun bir ısıl işlem gerektiren: süt mantarı, çörek otu, russula, morels, ballı agaric, chanterelles ve diğerleri.
4. Bilinen birkaç tür ve nadiren toplanır: şemsiyeler, kırışıklıklar, istiridye mantarları, yağmurluklar ve diğerleri.
Hangi yenilebilir mantarlar sonbaharda toplanır?
Yaz sıcağı azaldığında ve zemin nemli olduğunda, mantarlar için en uygun zaman gelir. Eylül ayından başlayarak ilk dona kadar, mantar toplayıcıları ormanları arayarak onları aramaz, toplar. Sonbaharın ilk ayında, hemen hemen her tür yenilebilir mantar bulunabilir, bunlar şu anda daha sağlamdır ve zararlılardan etkilenmezler. Ve Ekim ve Kasım aylarında küçülürler. Ve bu zamanda, sonbaharda ne yenilebilir mantarların toplandığını bilenler "sessiz av" la devam ediyor. İki gruba ayrılabilir:
1. İlk dona kadar büyüyenler. Bunlar cepsler, boletus, boletus mantarları, mantarlar, istiridye mantarları ve Russula'dır.
2. Bazen Aralık ayına kadar don görünümünde bile yetişenler. Bunlar ryadovki, bal, yeşil şakrak kuşu, sarımsak ve chanterelles gibi mantarlardır.
Mantar toplama nasıl
"Sakin av" üzerine, yalnızca hangi mantarın yenilebilir olduğunu bildiğiniz zaman gitmelisiniz. Onların fotoğrafları, gerçekte nasıl göründüklerini hayal etmek için her zaman yardımcı olmayacaktır. Yenmeyen, hatta zehirli birçok ikiz var. Ayrıca, farklı topraklarda ve yılın farklı zamanlarında aynı mantar farklı görünebilir. Bu nedenle, önce hangi yenilebilir mantarlarda ustaca bilgili bir kişi ile gitmek arzu edilir. Ancak genel olarak, "sessiz bir avda" birkaç basit kurala uymanız gerekir:
- yolların, bitkilerin veya şehirlerin yakınında mantar seçmeyin,
- Yenilebilir olup olmadığından emin değilseniz asla mantar almayın.
- yaşlı, kurtlu mantarları almayın,
- yağmurlu havalarda toplanmamaları önerilir,
- mantarları bıçakla kesmek ve ince dallar sepetine koymak en iyisidir,
- Yırtmayın ve mantarı ve mantarı düşürmeyin.
Hangi mantarların insanlar için yenilebilir olduğunu bilseniz bile, onlar için zehirli olduklarından emin olamazsınız, orman sakinleri için yenmez.
Yenilebilir mantarları zehirlemek mümkün mü
Saprofitleri çok değişkendir. Bir mantar çeşitli şekil, boyut ve renk çeşitlerine sahip olabilir. Sadece tamamen kendine güvendiğin şeyleri almalısın. Ancak bazen hangi mantarların yenilebilir olduğunu bilen insanlar bile sepete yabancı veya az bilinen türler koyuyorlar ve daha sonra onları sıralayacaklarını ve dikkatlice düşüneceklerini umuyorlar. Bu yapılamaz, çünkü russula ile tencereye düşen küçük bir mantar zehiri bile ciddi zehirlenmelere neden olabilir. Ne zaman yenilebilir mantarlardan hala zehirlenebiliyorsun?
- ulaştırma, hazırlama ve depolama kurallarının ihlal edilmesi durumunda,
- olgunlaşmış, kurtlu veya hastalıklı mantarların kullanımında,
- Bazılarının, hangi mantarların yenilebilir olduğunu bilseler bile toplanıp yenilemediklerini bilseler bile, herhangi bir saprofite alerjik reaksiyonları varsa,
- Endüstriyel alanlarda, yolların yakınında, mezar alanlarının yakınında veya böcek ilacı ile muamele edilmiş alanlarda mantar toplarken - mantarların bu tür yerlerdeki havadan ve yeryüzündeki tüm maddeleri emebilmeleri nedeniyle, yenilebilir bir mantar bile zehirlenebilir.
Şimdi yenilebilir mantarların ne olduğu hakkında birçok bilgi bulabilirsiniz. Ancak kitabı renkli fotoğraflarla ve her bir mantarın ve meslektaşlarının ayrıntılı bir tanımını seçmeniz gerekir. Ve daha da iyisi, ilk başta, yanınızda bilgili bir mantar toplayıcıyı "sessiz bir av" a götürün, bu da hangi mantarları kendiniz zehirlememek için alabileceğinizi söyler.
Rusya'nın bölgelerinde sonbaharda mantar toplama mevsimi
Yağmurun bolluğu, sıcak güneşin olmaması, gece serinliği ve sonbahar döneminde doğanın diğer özellikleri, mantar kültürünün büyümesi için mükemmel koşullardır.
Eylül ayından bu yana, mantar toplayıcılar lezzetler için sessiz bir av peşinde koşarlar. Sonbaharın başlangıcında, yaz miselyumları meyve vermeyi hala bitirmezler; ancak bal türleri, mantarlar, kavak mantarları, boletus mantarları, russules, govorushki gibi diğer türler hali hazırda ortaya çıkmaktadır.
Ekim ayında, arazi mantarların gizlendiği düşen yapraklar ile kaplıdır. Aynı zamanda, birey sayısı zaten gözle görülür şekilde azalmaktadır. Sonbaharın çöreklerinin ortasında, yeşil yüzgeçleri, ruslar, ryadovki, kara süt mantarları büyümeye devam ediyor. Soğuk sislere tolerans göstermeyen mantarlar kaybolur, mantarların görünümünü bozmaz. Hammaddelerin iyi bir şekilde kurutulabildiği dairelerde ısıtma sistemi açık olduğundan, sonbahar zamanı orman ürünlerini kurutmak için mükemmeldir.
Bazı mantar türleri küçük gece donlarını tolere eder. İstiridye mantarları ve gri sıralar, kütüklerin ve ölü odunların üzerinde durmak gibi şiddetli donların başlangıcından önce toplanmayı sever.
Ormanda mantarların erken sonbaharda ne yetiştirdiği
Miselyumu bir kapakla bağlayan bacağın görünmesinden sonra, 2 hafta geçtikten sonra meyve büyüklüğünde bir meyve kütlesinin oluşmasından önce, yağmurdan sonra 1-2 hafta içinde mantarların aranması mümkündür. Zirve hasat mevsimi Eylül ayındadır.
Sonbaharın tuhaflığı, üretken bir dalganın hızlı bir şekilde ortaya çıkması ve hızlı bir şekilde ortadan kalkmasıyla karşılaşır. Bu tür incelik hayranları, koleksiyonun başlangıcını kaçırmamak için önemlidir. Kültür, düşmüş ağaç gövdeleri, ölü ağaçlar, kütükler ve canlı bitkilerin kök sistemi üzerine kolonileri yerleştirmeyi tercih eder. Ağaç mantarları tek bir yerde 15 yıla kadar büyüyebilir miselyum konak ağacı tamamen yok edinceye kadar.
Bir kütükte birkaç litre kopya çıkar. Genç bireyler bacaklarla toplanır. Bal agarikleri büyüdüyse ve kapaklar açıldıysa, bacakların besin değeri ihmal edilebildiğinden, sadece kapakların kesilmesi gerekir. Miselyumu rahatsız etmemek için, mantarı kesmek ve kökü çekmemek önemlidir.
Adı, eski "Rusça" kelimesi olan "sarı" kelimesine dayanıyor. Mantarlar asitli topraklara yerleşmeyi tercih eder. Grimsi sarı bacak uzun ve tübüler içinde. Kahverengi sarı kapak, dalgalı kenarlı bir huni şekline sahiptir. Hamurun yapısı hoş bir aroma ile yoğundur. Sertliği yumuşatmak için uzun süre ısıl işlem gerekir.
Çoğu zaman, koşullu olarak yenilebilir bir bitki ürünü olan sahte Cantharellus cibariusuyla tanışmak mümkündür. Her ne kadar uygun mutfak işleme zehirlenme olasılığını ortadan kaldırsa da, bu mantarın tadı bu Cantharellusunkinden çok daha düşüktür. Yanlış Cantharellus cibariusun rengi çok daha parlaktır ve kapağın yüzeyi biraz kadifedir. Kapağın kenarları düzgün şekilde yuvarlanır.
Turuncu-kırmızı renkli parlak mantarlar çamların arasında yerleşmeyi sever. Bir kırılma yerine, portakal rengi süt suyu oksidasyon sonrasında yeşile dönüşen hoş bir reçineli koku ile salınır.
Kapak 17 cm çapa sahiptir.Genel örnekler için yuvarlak dışbükey ve huni şeklindeki eski örnekler için tanımlanmıştır. Zamanla, başlığın kavisli kenarları düzeltilir. Bacak, 6 cm uzunluğa ve 2 cm kalınlığa ulaşan silindirik bir şekle sahiptir, genellikle zararlılardan etkilenmez.
Bu nüfus gruplar halinde büyümeyi tercih ediyor. İlk lezzet kategorisine dahil edildi. Bu sayede insanlar taze, tuzlu, turşu ve konserve kullanırlar.
Mantar, Rusya'da yaygındır. Bu ailenin yaklaşık 60 temsilcisi, geleneksel olarak 3 gruba ayrılmıştır:
Tüm temsilciler yapı ve görünüm bakımından benzerdir. Yarım küre kapağı büyüdükçe düzleşir, düzelir. Huni şeklinde bir kapağı ve kalkık kenarları olan kişiler var. Yenilebilir temsilciler yeşilimsi kahverengi tonlarda boyanmış ve parlak kırmızı renkte zehirlidir. Sivilceli şapkalarla tanışabilirsin. Neme bağlı olarak, yüzey yapışkan veya kuru olabilir. Üst film kolayca ayrılır.
Silindirik bacaklar beyaz veya sarımsı boyanmıştır. Yenmeyen türler pembedir. Kalın beyaz eti yaşla daha kırılgan ve ufalanır hale gelir.
Ormanın tam sahipleri çok lezzetlidir çünkü lezzetli lezzetleri vardır. Tüm yemek pişirme türlerine katılın.
Keçeleşmiş kapak hafifçe dışbükeydir ve 30 cm çapa kadar olabilir Renk spektrumu kırmızımsı ila limon arasında değişir. Başlığın merkezi genellikle kenarlardan daha karanlıktır. Yağmur yapışkan olduktan sonra yüzeyde soyun. Kuru havalarda bile çatlayabilir.
26 cm'ye kadar olan geniş bacak, en sık kapaktan daha hafiftir. Kırmızımsı bir renk tonu olabilir. Bacağın şekli silindiriktir, üste koniktir. Genç bireylerin sulu posası beyazdır. Zamanla sararır. Derinin altında koyu kahverengidir.
Yerleşim için orman bölgeleri (iğne yapraklı, meşe ve huş) seçer. Bataklık ve huysuz toprakları sevmez.
Geç sonbaharda mantar
Sonbaharın ikinci yarısında mantar ormanlarında daha az olur ve hem yenilebilir hem de zehirli olur. Tüm mantar toplayıcıların yağmurlu ve serin bir dönem boyunca çamurun içinde yürümeyi sevmemesinin yanı sıra, mantarlar sertlik kazanırlar.
Tüylü kep ve sarımsı miselyum bir kartvizittir. Mantarların büyük bir aile olarak yerleşmeyi tercih etmeleri nedeniyle, bir çayırdan hasat sepeti toplanabilir. Mantarlar, düşen yapraklar ve iğnelerde iyi gizlendiğinden, fark edilmeleri zordur. Süt mantarları huş ağacıyla simbiyoz içine girerler, bu nedenle yanlarında bulunurlar. Birkaç çeşit moorie vardır:
Beyazımsı kapağın boyutu 5 ila 20 cm'dir, ortada içbükey, hafif sümük ile kaplanmış, kenarları tüylüdür. Namlu şeklindeki bacak, içi boş.
Köy, ladin, huş ve karışık ormanları seçer. Hem tek kopya hem de grup var. Yemeklerde sadece tuzlu halde kullanılır.
Şapka 10 cm ye kadar büyür.Genç mantarlarda dışbükey, eskilerde düz hale gelir. Kenar boyunca, renk ortasından biraz daha açıktır, ki sarımsı, turuncu veya bal kahvesidir. İnce bir bacağın uzunluğu, çapı 1 cm'yi geçmeyen bir uzunluk, 2 ila 7 cm'dir ve bacağın yapısı yoğundur. Renk kadifemsi kahverengidir, üstüne kırmızı bir karışım eklenir.
Bu mantar popülasyonu paraziterdir, Genellikle söğüt ve kavakta, zarar görmüş veya ölü yaprak döken ağaçlarda yetişen.
Mantarların adı kendini haklı çıkarır, çünkü ısıl işlem bile meyve vücudunun yeşilimsi rengini ortadan kaldırmaz. Tek tek bireyler olmasına rağmen Rusya'nın tüm bölgelerinde küçük gruplar halinde bulunur (5 ila 8 adet). Görünüşe göre genç russula benzer. İğne yapraklı, yaprak döken ve karışık ormanlarda yetişir. Meyve bir kar tabakası ile kaplanana kadar.
Yoğun bir yapının geniş kapağı (15 cm'ye kadar) oldukça etlidir. Orta kısımda küçük bir yumru var. Rengi yeşilimsi sarı veya sarı zeytin. Bazen kahverengimsi lekelerle. Yağışlı dönemlerde cilt yapışkanlaşır.
Molada, et beyaz renktedir, oksidasyon üzerine sararmıştır. Mantarların neredeyse tadı yok olduğundan, genellikle zararlılardan etkilenmezler. Bacak kısa ve yere gömüldü.
İstiridye mantarı posanın büyümesini gerektirir, bu yüzden ölü ağaçlar veya eski kütüklerde yetişirler. Mantarlar göze çarpmayan göründüğünden, deneyimsiz mantar toplayıcıları yenilmez olarak alır.
Kapağın rengi, kahverengi-griden mavimsi olarak değiştirilebilir. Merkezde daha koyu. Zamanla, şapka kaybolur. Şekil bir istiridye benzer. Olgun bireylerde düzeltiyor. Bir grup mantar prizden büyüdükçe, meyvelerin vücutları sıklıkla birlikte büyür. Dokunmak için mantarların yüzeyi parlaktır. Artan nemde, yapışkan bir tabaka ile kaplanır. Bacakların yeri asimetriktir veya tamamen yoktur. Genç meyve gövdelerinin yoğun beyaz eti sulu, yaşlıları sert ve liflidir.
Rostov bölgesindeki yenilebilir ve zehirli sonbahar mantar türleri
Rus Ovasının güneyindeki konumu nedeniyle, Rostov bölgesindeki koşullar mantar ve meyvelerin büyümesi için uygundur. Birkaç düzine çeşit yenilebilir. Bazıları:
Yenilebilir ürünlerden ayırt edilmesi gereken tehlikeli türler şunlardır:
kükürt ve yeşil
Yeşil şakrak kuşu gibi bazı mantarlar, tüketilmeden önce özel işlem gerektiren şartlı olarak yenilebilir.
Sonbaharda mantar nasıl toplanır (video)
Beslenme ve lezzet bakımından en değerli olduğu için halk tarafından yaygın olarak “mantar kralı” olarak bilinen mantar krallığının temsilcisi ile tanışmaya başlayalım. Aynı zamanda boletus da denir.
Onu tanımak kolaydır - kahverengiden beyaza kadar değişen, 7-30 cm çapında büyük bir dışbükey başlık ile. Mantar büyüdükçe koyulaşır. Yüksek nemde sümük ile kaplanmış gibi görünür. Normal zamanlarda, yüzeyi mat veya parlaktır. Beyaz mantarların ayağı genellikle masif görünür. 7 ila 27 cm yüksekliğe ve 7 cm kalınlığa ulaşabilir, namlu veya topuza benzer. Mantar olgunlaştıkça bacak görünümünü biraz değiştirir ve kalınlaşmış bir tabana sahip bir silindirik şekil alabilir. Başlığa ton olarak, sadece biraz daha açık veya kahverengi, kırmızımsı tonlarda renklidir. Tamamen beyaz olabilir. Izgara tamamen veya kısmen kaplanmıştır.
Genç temsilcilerin eti beyazdır. Eskilerde sararma kazanır. Sulu, etli, tadı yumuşak. Kesildiğinde renk tutar. Yumuşaklığının kokusu ve tadı, yalnızca pişirme işleminde açıkça ortaya çıkıyor.
Beyaz boru şeklinde katman, 1-4 cm çapında tüplerden oluşur. Yaşla birlikte sararırlar ve yeşile dönerler.
Beyaz mantar mikorizadır. Çeşitli ağaçlara bitişiktir, fakat hepsinin çoğu iğne yapraklıları tercih eder. Yosun ve liken bakımından zengin ormanlarda yetişir. Bir kozmopolit, yani Avustralya hariç tüm kıtalarda temsil ediliyor.
Meyveciliğinin süresi haziran ortasından ekim ayına kadardır.
Çok yönlü bir mantardır, yani taze yemeye ve her türlü tedaviye uygundur - kızartma, kaynatma, dekapaj, tuzlama, kurutma.
Tüketici mantar - istiridye mantar arasında çok ünlü bir başka. Büyük boy ile karakterizedir. Şapkası enine 5 ila 15 cm arasında büyür, 30 santimetre uzunluğunda bir meyve gövdesi ile şampiyon görülür. Şeklinde, bir kulağa, bir lavaboya benzeyebilir veya sadece yuvarlak olabilir. Шляпки молодых представителей — выпуклые, зрелых — плоские либо широковоронковидные. Поверхность их отличается гладкостью и глянцевостью. По мере того как гриб растет, меняется не только форма, но и цвет шляпки — переходит от темно-серого в светло-серый, иногда с фиолетовым отливом.
Etleri beyaz, yumuşak, sulu, tadı hoş, neredeyse kokusuz. Olgun mantarlarda liflerle sertleşir.
İstiridye bir saprofit, yani büyür, ölü veya zayıf ahşabı tahrip eder. Çoğunlukla birkaç meyve gövdesinin çok katmanlı "rafları" olan gruplar halinde büyür. Tek kopyalar nadiren karşılaşır.
İstiridye mantarı yemek pişirmek için çok önemlidir, çünkü et ve süt ürünleri kadar büyük miktarda protein ve amino asit içerir. Ayrıca, içerdiği proteinler insan vücudu tarafından iyi emilir. Sadece genç örnekler yemek için uygundur. Haşlanmış yemekleri pişirmek, tuzlamak ve dekapaj yapmak için kullanılırlar.
Mantar mantar ailesi. Şapkası geniş - 5 - 20 cm çapında. Şekil başlangıçta düz ve hafif dışbükeydir. Vade sonunda, kenarlar bükülür ve hepsi bir huni şeklini alır. Meyve gövdesinin yüzeyi sütümsü veya açık sarı sümük ile kaplıdır.
Kapak 3-7 cm uzunluğunda küçük bir gövdeye yerleştirilir, enine boyutu 2-5 cm'dir, silindir şeklinde büyür ve içi oyuktur. Renk şapka ile uyumlu - beyaz veya sarı.
Et beyazdır. Bu kırılgan. Kokusu keskindir, meyveyi andırır.
Mantar mantarları ifade eder. Kayıtları sık sık bulunur. Geniş, sarı boyalı, krem ​​tonlarında.
Mantar, yaz ortasından eylül ayına kadar Volga bölgesinde ve Sibirya'da, Rusya'nın, Belarus'un yaprak döken ve karma ormanlarında bulunur. Koşullu olarak yenilebilir olarak sıralanır. 24 saat bekleterek acılıktan kurtulduktan sonra tuzlayın.
Ezhovik'in birçok yenilebilir ve koşullu yenilebilir türü vardır. En yaygın sarı kestanesi ve en lezzetli tarak kestanesidir. İlk büyük kapak - çapı 15 cm, turuncu veya kırmızı. Gençliğinde, dışbükey bir şekle sahiptir ve daha sonra düz hale gelir. Dikenler içte ve neredeyse tüm ezhovikovyh'lerde yetişirler.
Mantarın bacağı sarı silindire benzer. Düşük, yaklaşık 2-8 cm.
Meyve eti kırılgandır, sarı tonlarda boyanmıştır. Meyveli bir tada sahiptir, ancak sadece genç temsilcilerde. Eskilerde sert ve acıdır.
Mantar Avrasya ve Kuzey Amerika'da yazın ilk ayından sonbaharın ortasına kadar gelir. İlk dona kadar büyüyebilir.
Hem kapak hem de bacak kızartılmış, haşlanmış ve tuzlu tiplerde yenir, ancak ıslanma şeklinde ön muameleden sonra acı çekmeyi önler.
Tarak ezhovik sarıdan çok daha az yaygındır. Bununla birlikte, eşsiz tadı, yengeç veya karides etine benzemesi ve görünümüyle ilginçtir. Sadece ağaç gövdelerinde ve odun kırıklarında yetişen birkaç hafif ton tarak şeklinde meyveli bir gövdeden oluşur. Mantar, yaz sonlarından ekim ayına kadar Kırım, Uzak Doğu ve Çin'de görülür.
Bu bir çeşit champignon. Mantar öyle adlandırılır, çünkü yetişkinlikte açık bir şemsiye gibi görünür. Ancak, kapağının ortaya çıkmasından hemen sonra küresel veya bir yumurta şeklinde. Boyalı bej, açık kahverengi, pullarla kaplı.
Bacak yüksek - 10 - 25 cm ve ince - 1-2 cm çapında, pürüzsüz bir yüzeye sahip. İçi boş.
Et, güçlü bir koku ile yumuşaktır. Tamamen beyaz, ancak keserken veya keserken turuncu olur.
Basınç ve plaka ile rengi değiştirin - beyazdan turuncu-kırmızıya. Genişlikleri yaklaşık bir buçuk santimetredir. Sık sık bulunurlar.
Şemsiye kızarması saprotroph'ları ifade eder. Açık alanlarda ormanlarda, parklarda, bozkırlarda, çayırlarda yakalandı. Yaşam alanları Avrupa, Asya ve Kuzey ve Güney Amerika'dır. Gruplar halinde büyümeyi tercih eder, bir anda tek tek nadiren rastlanır. Temmuz ayından Kasım ayının başlarına kadar büyür.
Bacaklar çok sert olduğu için sadece kapaklar yenilir. Taze yenir ve kurutmak için kullanılırlar.
Kestane mantarı beyaza benziyor, ancak içi boş kahverengi bir ayağı var. Başlığın farklı şekilleri vardır - dışbükeyden tamamen düz. Boyutları küçük - 3-8 cm, renklidir. Genç temsilcilerin yüzeyi kadife, olgun - pürüzsüz.
Bacak 4-8 ​​cm yüksekliğinde ve 1-3 cm kalınlığında bir silindir şeklindedir, bazı örneklerde tabana doğru kalınlaşır. Gençlikte, katı, sonra boşluğa gider. Rengi, kapağın rengiyle uyumludur, belki birkaç ton daha açıktır.
Et beyazdır. Aynısı kesik veya kopmuş halde kalır. Koku ve tat özellikle belirgin değildir. Tadı fındık notları hakimdir.
Boru şeklinde bir mantardır. Başlığın altındaki tübüller, kısa, beyaz, 0.8 cm uzunluğundadır. Yaşla, sarıya dön.
Büyüme alanı - ılıman bir iklime sahip kuzey bölgelerinin yaprak döken ve karma ormanları. Sürtünme dönemi Temmuz-Ekim aylarında düşer.
Kestane mantarı, temel olarak kurutma için kullanılır, pişirildiğinde acı olabilir.
Keçinin mantarının birkaç ek adı daha vardır - paslı mohovik, mohovnik. Temsili tübüler tip. Şapkası 3 ila 12 cm çapındadır. Şeklinde - dışbükey yastık şeklinde. Yaşlılıkta - bir plaka şeklinde. Yüksek nem mukus ile kaplandığında. Renk kırmızı, sarı-kahverengi, koyu sarı.
Bacak düşük, 4-10 cm uzunluğunda, silindir şeklinde, katıdır. Renk şapka ile uyum oluşturur. Alt kısmı sarıdır.
Etleri yoğundur, yaşlılıkta lastik gibi görünür, açık sarı renktedir. Hafifçe kesildiğinde rengi kırmızımsı veya pembemsi olarak değiştirir. Taze mantar kokusu ve tadı neredeyse farkedilemez.
Büyüme alanı, Avrupa, Kafkaslar, Urallar, Sibirya ve Uzak Doğu'da ılıman bir iklime sahip kuzey bölgelerinin seralarıdır. Keçi mikoriziruet çam ile. Gruplar halinde veya yalnız yaz sonlarından sonbahar başlarına kadar büyüyebilir.
Aşçılar taze bir keçi pişirir. Ayrıca dekapaj ve tuzlama için de uygundur.
Cantharellus cibarius, düzensiz sarı, turuncu çiçek şeklinde bir huni şeklinde kap-meyve meyve gövdesine sahiptir. Bu görünüm, Cantharellus cibarius mantarının aksine. Çapında kapak 3-14 cm, bacak boyu 3-10 cm büyür, aşağıdan yukarıya kalınlaşır.
Eti beyaz veya sarı. Kesim sıklıkla maviye veya kırmızıya döner. Tadı ekşi, kokusu zayıf, kökleri ile karıştırılmış meyvelerin aromalarını andırıyor.
Himenoiçin katlanmış. Dalgalı kıvrımlar.
Cantharellus cibarius çoğunlukla toprakta yetişir, fakat yosunla da büyüyebilir Çok sayıda yaprak döken ve iğne yapraklı ağaçlı mycorrhiza oluşturur. Sadece gruplar halinde büyür. İki meyve verme periyodu vardır. İlki haziran ayında gelir, ikincisi ağustostan ekime kadar sürer.
Cantharellus cibarius çok yönlü bir mantardır, herhangi bir biçimde kullanılabilir.
Yağlayıcı öyle adlandırılmıştır, çünkü başlığı yağlı kaygan bir tabaka ile kaplanmıştır. Sıradan bir yağ tenekesinde büyük olabilir ve 14 cm'ye ulaşabilir, yarı küreseldir. Zamanla, şekil değişir ve yastığa benzer şekilde düz, dışbükey hale gelebilir. Renk kahverengi, kahverenginin koyu tonlarıdır.
Kapak, uzunluğu 3 ila 11 cm arasında olan düşük bir gövdeye yerleştirilmiştir. Rengi beyazdır. Yaşla kahverengi olan beyaz renkli bir halka içerir.
Et, tabanda kırmızı, sulu, beyaz veya açık sarıdır.
Boru şeklindeki katman ayağa gider. Rengi sarıdır.
Yağ, iyi aydınlatılmış alanlarda, Kuzey Yarımküre'nin iğne yapraklı ve karışık ormanlarında ve subtropiklerde yakalanabilir. Efedra ile mycorrhiza oluşturur. Kitle Eylül ayında ortaya çıkıyor. Meyve ekim ayının sonuna kadar sürer.
Yemek yaparken yağlar çok popülerdir. Çorbalar, soslar, garnitürleri pişirmek için aktif olarak kullanılır. Kızartılmış, turşu, turşu ise lezzetlidir. Kurutma için uygundur.
En sık yosunta bulunan ve bu nedenle böyle bir isim alan mantar. Çoğu yenilebilir birçok tür vardır. Mantar toplayıcıları, mükemmel tadı ve düşük solucanlığı nedeniyle onu seviyor. En lezzetli yeşil, alacalı, kırmızı, cila türleri. Mokhovik, boletus ile dışsal bir benzerliğe sahiptir. Ancak, kapakları farklıdır.
Yeşil sinek kuşunun çapı 3-10 cm olan yarım küre bir başlık vardır. Zamanla, düz bir kenarla dışbükey secde olur ve düzleşir. Rengi kahverengi, kahverengidir. Yüzeyi kuru, mat.
Bacak 5-10 cm, bazen 12 cm'ye kadar uzar, kalınlığı 1 ile 3 cm arasındadır.Küçük, paslı kahverengi renktedir, bazen çok etkileyici olmayan bir ağ ile kaplanmıştır.
Et beyazdır. Hoş bir aroması ve tadı var.
Kozalaklı ormanları ve yaprak döken Avrasya, Kuzey Amerika, Avustralya ağaçları ile büyümeyi sever. Meyve dönemi uzun - haziran-kasım arası.
Mokhovik yeşili, tadı iyi olan mantarları ifade eder. Örneğin, Almanya'da beyaz cepten daha değerli. Mokhovik taze, haşlanmış, kızartılmış, tuzlanmış ve salamura edilmiş yiyecekler. Yedek kurutulur.
Mukus kaplı bir kapak, 5-12 cm çapında ve 12 cm uzunluğa kadar mukoza halkalı büyük bir bacak ile şapka ve mantar mantarı, kapak gri, kahverengi tonlarıyla mor, pembe, mor renktedir. Bir yarım küre şeklinde ve sonra - plakaları. Bacak - sarı, açık sarı, mor. Et beyazdır. Plakalar nadirdir, açık renklerle boyanmış, bacağın üzerine iner. Koku ve tat çok belirgin değil. Tadı biraz tatlı.
Büyüyen alan kuzey yarım küre kozalaklı. En yaygın çeşitleri ladin, çam, benekli, pembe. Meyve zamanı - yaz-sonbahar. Grup halinde büyür.
Cook mokruhu haşlanmış ve tuzlanmış. Ayrıca 15 dakikalık kaynatmadan sonra konserve ve marine için kullanılır. Pişirmeden önce cilt ve mukustan arındırılmalıdır. Isıl işlem sırasında, mantar kararabilir.
Adını, en sık bulunduğu yer olan yakındaki kavak ağaçlarına yerleşme arzusundan almıştır. Ve ayrıca aspen yeşillik gibi görünen renk yüzünden. Genç mantarlarda, kapaklar yüksük gibi görünür, bacak kahverengi veya siyah küçük pullarla bir iğneyi andırır. Ayrıca şans mantarı, kızıl
Nerede ve ne zaman büyür?
Avrupa, Asya ve Kuzey Amerika ormanlarında yetişir. Yalnızca aspens altında değil, köknar ağaçları, huş ağacı, meşe ağacı, kayın ağacı, kavak ve söğütlerin yanında bulunurlar. Gruplar ve tek mantarlar bulabilirsiniz. Toplama zamanı farklıdır, türlere, baş solucanlarının haziran-temmuzda büyüdüğü, biçerdöverlerin temmuz ayından eylül ayına kadar büyüdüğü ve yaprak dökülmelerinin eylül-ekim ayları arasında dona kadar yükseldiği görülmektedir.
Herhangi bir çeşidi var mı?
Aspen birkaç yaygın türe sahiptir.
Kırmızı. Veya vatozu. Kavak, kavak, söğüt, huş ağacı, meşe altında yetişir. Kapağın rengi kırmızı-kahverengiden kırmızıya, pürüzsüzdür. Bacak grimsi beyaz pullarla kaplı.
Sarı kahverengi. Veya kolovik. Sarı gölgenin şapkası, karakteristik bir özelliği - kesimdeki et rengi pembeye dönüşür, sonra - sapta mor, - yeşile döner.
firry. Ya da yaprak düşer. Bacak terazi ile kaplı bir silindir gibi görünüyor, şapka kahverengi, kenarına hafifçe asılı.
Besleyici bir mantar olarak kabul edilir, kaynatılır, kızartılır, kurutulur ve turşu haline getirilir. Sadece şapka kullanmakla kalmazsınız, aynı zamanda mantar toplayıcıları bacağın sert olduğunu düşünür.
Bir kavak gelen zehirli "adam". Önemli olan safra mantarıyla karıştırmamak. Karakteristik fark, kırılmadaki zehirli mantarın pembeye dönüşmesi veya kahverengiye dönüşmesidir.
Huş ağaçlarının yanına yerleşme arzusunun adını alan, 40'tan fazla türü var. Genç mantarlarda beyaz kapak, yaşlılarda koyu kahve bulunur. Bir topu andırıyor ve yavaş yavaş bir yastık gibi olur. Bacak gri veya beyaz.
Mantarlar hem gruplar halinde hem de tek tek büyür, yaprak döken veya karışık ormanları tercih eder. Cüce huş ağaçlarının yanında tundrada ve orman tundrasında bile birçok ülkede bulunmaktadır. Kenarlarda ve perdelerde parlak yerler tercih edin. İlkbahardan sonbahara kadar büyütün.
Boletus yetiştiricileri, büyüme yerlerini hesaba katarak türlere ayrılır.
Sıradan. Şapka kahverengi veya kırmızı renkte, bacak beyazdır.
siyah. Bacak kalın, kısa, gri pullu, kapak karanlık. Çok nadir mantar
tundra. Şapka hafif, bacak bej.
bataklık. Nemi tercih eder. Şapka açık kahverengi, bacak ince.
dönüm pembe. Şapka kırmızı tuğla renginde, bacak kalın ve kavislidir.
Gri çörek (veya kapmak). Kapağın rengi külden ve kahverengi-griden beyaz veya koyu sarıya değişir.
sert. Griden kahverengiye veya mordan birçok gölgeye sahiptir. Genç mantarlar pullarla kaplıdır, yaşlılar yumuşak bir kapaklıdır. Başlığın gövdesi beyaz ve altı kremdir.
Satranç (veya siyah). Karakteristik: kesimde, et kırmızıya ve ardından siyaha döner.
Boletus mantarları kızartılmış, tuzlanmış, salamura edilmiş, az kalori içerdikleri için diyetler için harikalar.
Çifte mantar, safra mantarı denir. Şapkası beyaz-gri, bacağı gri, acı bir tadı var. Ayırt edici bir özellik - kurtçuk eksikliği.
Mantar toplayıcıları çok takdir edilir, kapaktaki parlak, yapışkan cilt nedeniyle mantarlar çok sevgiyle adlandırılır. Belarus'ta, petrol kasabı olarak adlandırılır, Ukrayna'da yağlı boya ressamı, Çek Cumhuriyeti'nde yağlı boya ressamı, Almanya'da yağlı mantar ve İngiltere de “kaygan Jack” dir. Genç mantarlarda kapak bir koni şeklindedir, eskilerde bir yastık gibi görünür. Renk - sarıdan kahverengiye. Bacak - beyaz veya kaputun altında.
Bu mantarlar Avrupa, Asya ve Kuzey Amerika'da bulunur. Kozalaklıları tercih ederler, ancak huş ve meşe ağaçlarının yanında büyürler. Sezon - yaz başlarından sonbahar ortalarına kadar.
Yağ tipleri görünümlerine göre ayrılır.
Beyaz. Şapka önce dışbükey, sonra - düz, bacak - sarımsı, beyaz altlı.
taneli. Genç mantarlarda kapak dışbükey, eskilerde yastık gibi görünür, rengi sarı-turuncu renktedir. Bir bacakta - kahverengi lekeler ile kahverengi bir gölge.
Sarı kahverengi. Kapağın şekli ayrıca kavisli ve gür arasında değişmektedir, rengi zeytindir. Eski mantarlarda - sarı.
Buttertov'da pek çok faydalı madde tuzlu olarak söndürülebilir.
Maslata genellikle güve ve karabiber de denilen karabiber mantarı ile karıştırılır. Renk - kahverengimsi, bacak hamuru - sarı. Şiddetli biber verir.
Russula isteyerek hasat, sadece Rusya'da yaklaşık 60 tür var. Öyle çağırdılar çünkü daha önce çiğ olarak yeniyorlardı. Şapka önce bir top gibi görünür, sonra düzleşir, rengi yeşilimsi kahverengidir. Bacak sarı bir gölge ile beyazdır.
Russulae Avrupa'da bulunur, Asya, Amerika, iğne yapraklı veya yaprak döken ormanlarda yaşamayı tercih eder, nehirlerin bataklık kıyılarında bulunur. İlkbaharın sonunda ortaya çıkar ve mantar toplayıcılarını sonbaharın sonuna kadar memnun eder.
Syroezhezhek birçok tür var, ancak aralarındaki farklar küçük. Böyle bir tahsis:
Syroezhek'in eti acıdır, bu nedenle mantarlar ıslatılmalı ve 10 dakika kadar kaynatılmalıdır. Turşu ve marine edebilirsiniz.
En tehlikeli ikiz soluk bir bataklıktır. Şapkası zeytin veya grimsi olabilir. En büyük fark, mantarın tabağında tabaklar olması, ancak russula'nın olmamasıdır.
Bunlara alt dallar da denir, çünkü en güçlü ağaçların yanına yerleşmeyi tercih ederler. Şapka büyüktür, yaşlı mantarlar yastık şeklindedir, genç olanlar topa benzemektedir. Renk - sarı-kahverengiden gri-kahverengi'ye. Bacak sarımsı, altta karanlık. Bazı türler kapakta koyu renkli bir ağa sahiptir.
Adını "ikamet" yerine aldı, çünkü onlar yaprak döken ağaçlardaki meşe ağaçlarının yanında büyüyorlar. Bazen ıhlamurun yanında bulunur. Bunları mayıstan hazirana kadar toplayın.
Zeytin kahvesi. Aynı renk şapka, bacak - kalınlaşmış, sarı-turuncu.
benekli. Yüzey kadife, şapka kumral gölge, bazen - kırmızımsı. Bir yastığı hatırlatıyor. Bacak sarı-kırmızı, altta kalınlaşıyor.
Açılan şemsiyelerle benzerlikten dolayı alınan ad, enfes bir incelik olarak kabul edilir. Kapak oval veya küreseldir, eski mantarlarda düzdür. Tonları - beyazdan kahverengiye. Bacak içi boş bir silindir gibi görünüyor.
Ormanlarda, daha çok çayırlarda, orman kenarlarında, ağaçlarda, ağaçlarda büyütün. Antartika hariç tüm ülkelerde bulunabilir. Sezon - Haziran ortasından Ekim ayına kadar.
Şemsiye, bu türler üzerinde dağıtılır.
Beyaz. Genç mantarlarda, kapak bir yumurtaya benzer, olgunlarda ise düzdür. Ortada - kahverengimsi bir tüberkül. Renk tonu - krem, pullu, bacak içi boş.
zarif. Şapka bir çan gibi görünüyor, eski mantarlarda düz, bir tüberkül ile. Bacak beyaz veya açık kahverengi, pullu.
Conrad. Kapak merkezde kalın, yarım daire biçimli - genç mantarlarda, olgun - dışbükey. Bacak sağlam, altta genişler.
mastoid çıkıntısı. Şapka bir çan gibi görünür, daha sonra düzleşir, bacak kalınlaşarak içi boş kalır.
benekli. Kapak, kavisli bir kenarı olan bir yarım küredir, ortada bir tüberkül vardır. Renk - kahverengi-gri. Bacak silindiriktir.
Mantar şemsiye zarif
Mantar Konrad şemsiye
Mastoid mantarlı şemsiye
Mantar şemsiyesi renkli
Kirpik, inek mantarı, sığır eti veya inek dili de denir, çünkü genellikle meralarda yetişir. Renk turuncu-kahverengi veya kahverengi, kapak önce dışbükey, sonra bir yastık gibi olur. Bacak aynı renk, küçük, neredeyse mantar altında görünmez.
Mantar çam ağaçları, bataklıklar, yalnız ve gruplar halinde yerleşir. Japonya'da bile birçok ülkede bulunabilir. Temmuz-Kasım ayları arasında toplanmıştır.
En yakın akrabalar bole olarak kabul edilir.
Растут во многих странах, в лиственных, хвойных и смешанных лесах, чаще группами. Kenarları, çayırları, hatta bahçeleri ve parkları severler. Hasat ayları - yaz sonundan kasım ayına kadar.
Zehirli govorushki'leri yenilebilirlerden ayırmak önemlidir, bu yüzden görünüşlerine dikkat etmeniz gerekir.
çift. Şapka bir çan, eski mantar gibi görünüyor - daha yoğun, açık sarı renkte. Aynı gölgenin ayağı.
Voronchataya. Bacak silindirik, beyaz ve pürüzsüzdür. Şapka ilk önce düz, sonra bir huniyi andırıyor. Renk - pembe koyu sarı.
kokulu. Üst dışbükey, zaman derinleşiyor, ortada bir tüberkül var. Bacak ve kapak mavi-yeşilimsidir. Kağıt hamuru güçlü bir anason aromasına ve tadına sahiptir.
kar. Bacak kırmızı krem, baş dışbükey, beyaz bir patine ile renk gri-kahverengidir. Et, dünyevi bir kokuya sahip, kremsidir.
yivli. Genç mantarın şapkası dışbükeydir ve eskisinin içine bastırılır. Bacakla aynı renk gri-kahverengidir.
Yenilebilir govorushki kaynatılmış, haşlanmış, tuzlanmış, turşusu doldurulmuş, turtaları doldurmakta. Ama güçlü bir lezzet veren sadece iyi genç mantarlar.
İstiridye mantarları ağaçları sever ve daha yükseğe tırmanır, aileleri büyür. Tek taraflı veya yuvarlak bir şapkaları var, plakalar bacak üzerinde kayıyor. Renk koyu gri veya kahverengiden mor bir tonla küle değişmektedir. Gövde beyaz, silindirik, dibe doğru incelir.
İstiridye mantarları ılıman ormanlarda bulunur, kütüklerin ve zayıf ağaçların yanında büyür, meşe ağaçları, üvez, huş ağacı tercih eder. Yerde yüksek, gruplar halinde gidiyor. Mahsul Eylül-Aralık ayları arasında kaldırılır.
İstiridye mantarları birbirine çok benzer, birkaç tür var.
örtülü. Kapak grimsi-kahverengi veya katıdır, eti çiğ, beyaz patates kokusuyla yoğundur.
Meşe ağacı. Kapak beyaz, krem ​​veya sarımsı, plakaları kalın büyür. Bacak lambası, kadifemsi.
Rozhkovidnaya. Bacak kavisli, alt kısmı incelir, beyaz hardal rengi. Şapka genellikle krem ​​rengi olan dalgalı bir kenarı olan bir huni gibi görünür.
Bozkır (veya beyaz bozkır mantarı). Kapak kırmızı-kahverengi veya kahverengidir, bir kalınlıkta, bir silindire, beyaz veya koyu sarıya benzer şekilde kalınlaştırılmıştır.
akciğer. Kapağın kenarı incedir, dışbükey olarak gerilmiştir, gölge kremdir. Bacak ışığı
Kızartma, kaynatma, koruma, kızartma ve çorba koymak.
İstiridye mantarları aktif olarak yapay olarak yetiştirilir, selüloz ve ligninin bulunduğu hemen hemen tüm yüzeylerde iyi yetişirler.
Bir top şeklinde şapka, o zaman - bir yastık gibi. Kapağın rengi kırmızı-kahverengi ila koyu kahverengi arasında değişir. Bacak pürüzsüz, gölge - sarımsı kırmızıdan sarıya. Boru şeklinde bir katman var.
Nerede ve ne zaman büyüyor?
Yaprak döken ormanları tercih eder, meşe ve kayınların altında bulunur. Yaz sonlarından sonbahar ortasına kadar gruplar halinde büyür.
Aralarında yenilebilir ve yenmez, bu birbirinden ayırt etmek önemlidir.
Kestane Mohovik (veya Polonya Mantarı). Kapak dışbükey, olgun mantarlarda ise düz, kahverengi veya kahverengi renktedir. Bacak kahverengi-sarı.
ufalanan. Kapak bir yastık şeklindedir, bazen merkezde içi boş bir renkle, koyu kırmızıdan koyu sarıya kadar değişir. Bacak açık sarı, altında - kırmızı.
kırmızı. Başlığın rengi isimden, şekil dışbükey, kadifedendir. Bacak - sarı-koyu kırmızı.
yeşil. Kapak zeytin-kahverengi, dışbükey ve eti hafif, bacak dibe doğru incelir.
Fransızcadan "mantar" olarak çevrilir. Kapak kalın, pürüzsüz, bazen pullu, renk beyazdan kahverengiye değişir. Bacak çift katmanlı bir halka ile, pürüzsüz.
Toprakta yetişmiş humus, cansız ağaçlar ve karınca yuvası üzerinde büyür. Ormanda, çimde ve tarlada farklı türler bulunur. Bozkır ve orman bozkırlarına bayılırlar, hatta kırlarda ve pampalarda bile bulunurlar. Hasat Mayıs ayında başlar ve sonbaharın ortasına kadar sürer.
Kuzugöbeği çeşitli türlerdir, formda ayrılırlar.
Sıradan. Veya bir Pecheritsa. Kavisli bir kenara sahip bir top biçimindeki şapka rengi beyaz veya kahverengidir. Aynı renkteki bacağın geniş, parlak bir kenarı vardır.
çarpık. Şapka yavaş yavaş düzleşen bir yumurtaya benziyor. Renk kremsi, aşağıda kalınlaşıyor.
tarla. Kapağın şekli, kıvrılmış kenarlı, krem ​​renkli bir zile benzemektedir. Aynı rengin ayağı bir halka ile dekore edilmiştir.
Bernard. Kapak dışbükey, grimsi, pürüzsüz, bacak yoğun ve hafif.
Çift açıklıklı. Kapak kıvrılmış bir kenarla yuvarlaktır, renk beyazdan kahverengiye kadar değişir. Bacak halka ile pürüzsüz.
İki yüzük. Üst, yuvarlak, beyaz, pembe bir molada. Bacağında çift halka.
Koyu elyaf. Şapka bir kabarık, kahverengi gölgeli, dışbükey. Ayak beyaz bir halka ile daha hafiftir.
Koyu kırmızı. Şekil konik, renk kahverengi-kahverengi, kesimdeki kağıt hamuru kırmızı. Bir halka ile bacak, beyaz.
kereste. Şapka bir top gibi görünüyor, açık kahverengi. Bir halka ile aynı renk, bacak.
porfir. Kapak lifli, mor-mor, badem kokusu ile posa. Bacak, bir halka ile beyazdır.
zarif. Şekil, bir tüberkül ile sarımsı bir zile benzer. Aynı tonda bacak, badem kokusu ile eti.
tıknaz. Şapka yuvarlak, beyaz, pürüzsüz. Bacak bir topuz gibi görünüyor.
Sonbaharda boletus ne zaman toplanır
Boletus mantarları, özellikle genç ve güçlü, hiçbir şekilde beyazdan daha aşağı değildir - en azından kaynatın, hatta kurulayın, kızartın. Ve eğer bir katmana girerseniz, onları bir kova değil nispeten küçük bir ormanda toplayabilirsiniz.
Halk belirtilerine göre, ilk boletus üvez çiçeği açarken ortaya çıkar ve daha sonra bütün yaz orman sırları ve huş bahçeleri ayrılmaz. Tabii ki, yaz çok sıcak ve kurak değildi. Ama yaz çörekinin bir dezavantajı var - bu lezzetli mantar kurdu gerçekten seviyor. Bu nedenle mantar koruyucusu isteksizce birbiri ardına mantar atmak zorundadır.
Sonbaharda boletus mantarları temiz ve kuvvetlidir. Ve ayrıca, özel bir tür var - kalın bir bacak ve koyu renkli bir kapla, tadı neredeyse beyazla aynı. Ancak, düşen yapraklar içinde bulmak kolay değildir. Ama eğer bir tane aldıysanız, hala etrafında bir düzine bulabilirsiniz.
Hangi sıcaklıkta mantarlar sonbaharda (boletus) büyür? Sıcaklıkları neredeyse beyazlarınkiyle aynı. Bir boletus için 10-12 derece sıcaklık yeterlidir, sadece yağışlı havalar gibi bu mantarlar ve uzun süreli yağışlar değil, kalın sonbahar sisleri. Sonbahar kuru ise, boletinler ıslak yerlerde, ovalarda ve hatta bir bataklıkta aranmalıdır.
Meyvenin sona ermesiyle, sonbahar kaninindeki dışbükey kaput düzleşir ve kenarları dalgalı hale gelir. Yüzeyi kahverengi, yeşil tonlarında ve hafif pullarla kaplı. Merkez, kenarlardan biraz daha koyu. Kapağın ebadı çapı 3-10 cm'dir.
Bal peteğinin bacağı açık kahverengi, 8-10 cm uzunluğunda ve 1-2 cm kalınlığında, tamamen pullarla kaplı.
Kağıt hamuru yoğundur ve eski mantarlarda iyi, iştah açıcı aroması ve tadı ile incedir. Renk beyazdır.
Kapağın altında nadir kayıtlar var. Açık renklerde boyanmış ve koyu lekeler olabilir.
Sonbahar çayır - mantar-parazit. Yaklaşık iki yüz ağaç ve birkaç otsu bitkiyi etkiler. Sadece gruplar halinde büyür. Ölü bitkilerde yaşayabilir. Büyüme alanı Kuzey Yarımküre'dir. Ormanların çoğunda nem oranı yüksek ormanlarda. Ağustos ayından kış ayının başlarına kadar dağ geçitlerinde gövdelere, kütüklere yerleşir.
Çeşitli kaynaklar yenilebilir veya şartlı olarak yenilebilir numunelere fıçı içerir. Pişirilmesi gerekir, çünkü çiğ veya az pişmiş olduğunda sindirim sisteminin bozulmasına neden olabilir. Sonbahar petekleri kaynatma, kızartma, tuzlama, kurutma, dekapaj için uygundur.
Copyright 2020 \ Bitkiler hakkında çevrimiçi dergi \ Sonbahar mantarlarının sürekli değişen çeşitliliği