Ana Sayfa Kültür & Sanat Kitap C. G. Jung: Keşfedilmemiş Benlik
Kitapta anlatılan çakıl taşı örneğini, elmalar ve armutlar kıyaslanmaz ile açıklamak daha anlaşılır olacak. Elmalar ve armutların birbirinden farklı olduğunu kabul edip ikisini aynı kefeye koymuyoruz. Elmalar elmalarla, armutlar armutlarla olmalı. Terazinin iki kefesine birer elma koyduğumuzu ve terazinin dengelendiğini düşünelim. İkisi elma, ikisi aynı kiloda diye iki elmayı kıyaslayabiliriz demek değil. Renkleri, tatları, kaliteleri birbirinden farklı olabilir. Ama şekillerinden ve kilolarından dolayı ikisi aynı elma olduğunu düşünmemiz gözümüzün ve terazinin sebep olduğu varsayımlardan öteye gitmez. Biri lezzetli, biri kurtlu ya da biri yapay olabilir. Gerçekte nasıl olduklarını anlamanın yolu yüzeyselliği bırakıp iyice incelemekten geçmektedir. Maalesef bu gibi çıkarımları birbirimize de yapıyoruz. Her zaman kendimizi ne kadar bildiğimizden ya da birini ne kadar çok anladığımızdan bahsediyoruz. Nasıl bir anlamak? Gerçekten ne kadar anlamak? Ne kadar derini görebiliyoruz?
C. G. Jung göremediğimiz, ortaya çıkaramadığımız ya da çıkarmadığımız, varlığından bile habersiz olduğumuz taraflarımıza “gölgeler” diyor. Gölgelerden gerçekten habersiz olduğumuz zamanlar var ve sevmediğimiz, kötü taraflarımızı gölgeleştirdiğimiz zamanlar da. Bir yanımızı kabul edip diğer yanımızı reddederken kendi bütünümüze, benliğimize nasıl ulaşabiliriz? İyiye iyi, kötüye kötü diyoruz, kesin çizgiler çekiyoruz ama bu şekilde keskin yargılara varmak çok yanlış olur; ne de olsa bozuk bir saat bile günde iki kez doğru zamanı gösterir. Kendimizi aydınlığımızla ve gölgemizle kabul etmemiz gerekir. “Gölge yönümüzü tanımak, kusursuz olmadığımızı kabul etmemiz için bize gereken alçak gönüllülüğü sağlar… Ve insani bir ilişki kurulabilmesi için tam da bu bilinçli kabullenmeye ve saygıya ihtiyacımız var” (Jung)
Carl Sagan’ın Cosmos açılış cümlesi bizi bir maceraya, derin düşüncelere, sıradanlıktan sıyrılmaya davet eder gibi; “Kozmos; olmuş veya olan ya da olacak her şeydir.” Kozmosta zaman, mekan, sınırlar ve merkezler yoktur. Bildiğimiz, bilmediğimiz her şey kendi içinde bir kozmos barındırıyor ve her biri keşfedilmeyi, sıradanlıktan, sınırlardan uzaklaşmamızı, derine inmemizi, sadece gördüğümüzle değil aynı zamanda görmediklerimizle ilgilenmemizi ve artık yüzeysellikten vazgeçmemizi bekliyor.
Jung’un son satırlarında dediği gibi: “Beni harekete geçiren şey ne aşırı bir iyimserlik, ne de yüce idealler aşkıdır; ben sadece birey olarak insanın kaderi ile ilgileniyorum.”
Önceki İçerikAli Kemal Çınar: “Süper kahraman filmlerine hep bir ilgim var”
Sonraki İçerikEvde doğal yara tedavisi: İlkyardım çantanız için ihtiyacınız olan 7 şey
Patlamanın fitilini ateşleyen hayvan hikayeleri
Yüzen bahçeler hem kirli suyu temizleyecek hem de gıda üretecek
Seren Arslan - 5 Ekim 2015