İsmet Tevfik Yalazkan
24 Nisan, 1962
Şair, hekim (D. 1926, Antakya – Ö. 24 Nisan 1962). Eğitimci ve yazar İsmet Tevfik Yalazkan’ın kardeşidir. Beş yaşında anne ve babasını yitirdi. İlköğrenimini Antakya’da, ortaöğrenimini İstanbul Erkek Lisesinde tamamladı. Öğrenim yıllarında ağabeyi Kemal Yalazkan’ın desteğini gördü. 1950 yılında İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesinden mezun olduktan sonra Doğu Anadolu’nun çeşitli illerinde görev yaptı. Hizmet verdiği yerlerde özverili bir kişi olarak tanınıp takdir topladı. 1954 yılında Çamlıca Kız Lisesinde matematik öğretmeni olan Müşfika Hanım ile evlendi, bu evlilikten iki oğlu oldu. Genç yaşta yakalandığı hastalığa yenik düşerek yaşamını yitirdi.
Oldukça nitelikli şiirler yazdı. Lise yıllarında yazmaya başladığı toplumcu çizgideki şiirleri Beraber, Yenilik, Kaynak, Yeryüzü, Şairler Yaprağı, Yeditepe dergilerinde yayımlandı. Şiirleri, ölümünden sonra eşi Müşfika Yalazkan tarafından Çilenti (1965) adlı bir kitapta toplanarak yayımlandı.
Siz Asya olun en güzel gülüşünüzde
Ayaklarınızda kum heykelleri - ben öyle istiyorum
Çelik dövmeleri boş ellerinizin ya da
Denizin denizliği bir var bir yok gibi
Ufak kuşların güvenci - ben öyle istiyorum
Bir akdeniz çiziyorum Mersinli
Göğsüne bacaklarına fil dağlarının
Ama nasıl sevilir işte öyle seviyorum
Bir Leylâ çıkıyor Colombo'dan hep gecele
Bunca aşk üstüne hiç yitilmeden
Siz gece olun Hint denizinde
Su kamışlarından balıklar tutun
İnci alın inci satın — ben öyle istiyorum
En güzel gülüşünüzde.