Futbolcuların hiç bilmediğiniz, duydukça şaşıracağınız yönleri. - Akademi Dergisi | Mehmet Fahri Sertkaya | #mfs
Home / Futbol / gizlenen gerçekler / spor / Futbolcuların hiç bilmediğiniz, duydukça şaşıracağınız yönleri.
Futbolcuların hiç bilmediğiniz, duydukça şaşıracağınız yönleri.
Futbolcu ise top oynar. Bazısı yaman oynar bu mereti, bazısı yavan. Onlarda insandırlar nihayetinde. iyi günleri de vardır, kötü günleri de... Bazen döktürürler, bazen dökülürler. Ama taraftar daima süper görmek ister onları... Olağanüstü... Fevkalbeşer!(insan üstü)...
Onlar ne terminatördürler, ne de biyonik. Destan kahramanı filan değildirler. Futbolcu futbolcudur işte. O kadar! Üç beş yıl sonra ne adları kalır, ne esameleri. Unutulur giderler.
Sevmek sevilmek güzel şeyler. Yalnız muhabbete muhatap olanların, buna layık olduklarına zorlasam da inandıramıyorum kendimi. Onları yakından tanıdıkça tereddüdüm büyüyor. Çoğunun (istisnaları var elbette) seviyesiz insanlar olduklarını görüyorum.
Bakın ekseriyeti birbirlerine “ulan” diye hitap eder. Ağızları bozuktur. Arkadaşının yüzüne gülerek sövebilir, öbürü de gülerek kabul ya da iade edebilir. Galiz kelimelerden imtina etmezler. Argo konuşurlar.
Çoğu hesabını bilmez. Aldıkları onca paraya rağmen daima züğürttürler ve biteviye ağlarlar. Etrafında halkalaşan dalkavuklara, dansözlere ve mankenlere kaptırırlar ceplerindekini. Onlarla sanattan, siyasetten, edebiyattan, tarihten konuşamazsınız. Memleket meseleleri zerre kadar ilgilendirmez. Ne enflasyona kafa yorarlar, ne de teröre.
Egoisttirler. Takım, bayrak, taraftar, renk, forma için değil, önce kendileri için vardırlar. Menfaatlerini iyi takip ederler. Her iki cümlelerinden biri “Ben profosyenelim anam”dır. Para rüzgardır, futbolcular yelken açmakta mahirdirler.
Arkadaşlıklarına güvenilmez. Formasına talip olduğu arkadaşının sakatlanmasından korkunç bir haz alırlar. Hatta funduna getirirlerse antreman esnasında bizzat canına okumaktan çekinmezler.
Hareketleri suni ve yapmacıktır. Bir santrafor gol atan diğer santraforu asla çekemez. Sahada ki sahte sevinç turları tirübüne dönük mecburi şovlardır. Yedek kaleci “oh olsun!” demekten kaçınmaz. Eğer kulüp maddi sıkıntı içine düşerse onu ilk hançerleyecek olanlar kendi futbolcularıdır.
Lüks ve sefahat düşkünü ve ne oldum delisidir. İ.E.T.T’ den inip BMW’ ye binmenin dayanılmaz hafifliğini yaşarlar.
Antrenmanlara zoraki çıkar, fırsat bulursa kaytarırlar. Sıkıya gelemezler. Vücutlarına bakmazlar. Uykuları düzensizdir. İleriye dönük hiçbir programları yoktur. Kabiliyetlerini geliştirip kendilerini yetiştirmezler. Onlar zat-ı alilerini (!) zirve sanırlar. Hocalarını dinlemezler, yayın okumazlar ve yurt dışı starları izlemezler. Kitaptan kütüphaneden haz etmezler. Diploma almak, lisan ve bilgisayar öğrenmek gibi bir endişeleri yoktur.
Futbolculara göre insanlar iki sınıftır. Top oynayanlar ve seyredenler. Onlar ancak oynayanların 1.sınıf (!) olduğuna inanırlar. Seyirciler, özellikle de hayranlar acınacak zavallılardır.
Futbol gizlenen gerçekler spor