Sıradan bir insanın günlüğü...: Allah Allah, hayırdır inşallah!
fenerbahçe'nin neden büyük olduğunu bir kez daha hatırlattı bana... neden gassay ve beşiktaş'ın isterse dünya şampiyonu olsun, bizi yakalamayacağını... sadece yendiği için değil, ya da şu bu o güzel oynadığı için de değil, orada, o sahada o gücü gösterdiği için, bunca acıya ve çileye rağmen maça her zaman sıfır sıfır başladığı için, bir ingiliz gibi başlayıp yine bir türk gibi bitireceği için...
bir insan bir takımı neden sever? çok düşündüm bunun üstünde, cevabını bulamadım daha ama bir takım sevecek olsam yine fenerbahçe olurdu bunu biliyorum...
20 Eylül 2007 10:47
Saraçoğlu'nda o eşsiz geceyi yaşadım, Şampiyonlar Ligi marşı çaldığında maçın başında ağladım, gol oldu ağladım, o deli ataklar oldu ağladım. Fenerbahçe 90 dakika koştu, ben devre arası dahil 105 dakika ağladım!
Bu kez sevinçten..
Bu kez her şeyin daha iyi olması için dua ederek..
22 Eylül 2007 17:40