Begonvilli Ev: Eylül 2010
Bu Filmi İzlediğinizde Bildiğiniz Her Şey Tepetaklak Olacak ! / Ezber
Dün gece uykum kaçtı nedense. Tv kanallarına şöyle bir göz atayım derken bir kısa film izledim.
Sonra da kamera arkası görüntüleri verdiler. Bu filmi izlerken neler hissettiğimi anlatmam olası değil.
Vikipedi sayfasında film hakkında şöyle bir not düşülmüş:
''Sokak köpekleri yine kafeslere tıkılıyor. Kentleşmenin götürüsü nedeni ile filikalar yerine kamyonlara yükleniyor. Hayırsız Ada yerine İstanbul’un dışına ormanlık alanlara atılıyor veya kafesler içinde aç susuz yaşamaya mahkûm ediliyorlar. İnsanoğlunun doğaya karşı neredeyse 100 yıldır süren bu direnişi maalesef Ezber’e yapılmaktadır. Ölenlerin sadece “köpek” olması bu suçu işleyenlerin vicdanını rahatlatmaktadır.''
Ne kadar doğru bir saptama değil mi? Yakında (4 Ekim) Hayvan Hakları ve Hayvanları Koruma Günü kutlanacak sözümona.. Tv. bültenlerinde süslü laflar edilecek ama yine, dünyaya gelmek onların suçuymuş gibi hayvanlar cezalandırılmaya, işkence görmeye, aç susuz bırakılmaya, tecavüze, öldürülmeye maruz kalacaklar. Sokakta, ormanda pek çok can acımasızca telef olacak.Barınakların durumunu bilenler biliyor. Oralardakiler bile korkunç koşullarda yaşam savaşı vermekteler. Dünyayı diğer canlılarla paylaşarak yaşamayı öğrenmek zorundayız. Bunu ne zaman idrak edeceğiz?
Ezber, 2009 yılı yapımı hayvan haklarının korunması ile ilgili bir kısa film. İnsanların sokak hayvanlarını canlandırması yöntemiyle, izleyenlerin hayvanlarla empati kurabilmesi amaçlanıyor.
Ezber, yönetmen Tolga Öztorun'un ilk kısa filmiymiş. Öztorun, Yedikule Hayvan Barınağı’nda gönüllü muhabir olarak, İl Çevre ve Orman Müdürlüğü adına Yerel Hayvan Koruma Görevlisi olarak çalışmakta olan genç bir yönetmen. Yolu açık olsun.
Filmin oyuncu kadrosu tamamen hayvansever gönüllülerden oluşan harika bir kadro. Kimler yok ki:
* Emre Karayel
* Ayla Algan
* Barış Meriç
* Beste Bereket
* Bülent Şakrak
* Çetin Demir
* Demir Ülsoy
* Derya Alabora
* Emel Çölgeçen
* Evrim Ülsoy
* Füsun Erbulak
* Gizem Pilavcı
* Gülen Karaman
* Hayati Citaklar
* Irmak Ünal
* Işık Yenersu
* İlker Ayrık
* Mehtap Bayri
* Şebnem Köstem
* Tilbe Saran
* Tuna Arman
* Zeynep Özyağcılar
Bir de minik oyuncular var, minik köpekleri oynayan. İşte onları izlerken bende olanlar oldu ve sessiz ağlamam hıçkırıklara dönüştü.
Mutlaka ama mutlaka izlenmesi gereken bir film. Çünkü çok acı bir gerçeği empati kurarak kavratıyor.
BU DA FİLMLE İLGİLİ BİR GAZETE HABERİ
EZBER Kısa Film | EZBER Kısa Film
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Perşembe, Eylül 30, 2010 9 yorum
Dün oğluşumu çok uzak yerlere uğurladım. İş için önce İstanbul'a, sonra da Hong Kong'a uçtu.
Yolun ve işlerin açık olsun Sevgili Oğlum.
Sevdiklerini uzaklara gönderen herkesin kavuşmasını diliyorum..
Ev halkının bilinen halleri; rutin sabah kudurmaları bitince yorgun düşüp dinlenme moduna giriyorlar.
Yine İstanbul özlemim depreşti. Oradaki arkadaşlarımı ve İstanbul'u özledim. Zaman Tünelinde Şehr-i İstanbul'un Seyir Defteri'ni okumaya başladım. Eyüp Sultan'dan başlayıp Yeşilköy'e uzandım. Nostaljiden güncele gide gele bir gezinti yapıyorum.
Bu bitkiyi komşum gözden çıkarmış. Cılız ve hastalıklı diye. Baktım mantar ya da böceklenme yok. Sadece iyi beslenememiş ve yeterince ışık alamamış gibi geldi bana. İyileştirmek umudu ile alıp bitki besini içeren sıvı ile tedaviye başladık. Camın önünde yeterince ışık da alıyor. Bakalım kurtarabilecek miyiz?
Bu arada bizim günlük ilaçlarımızı koyduğumuz sepetimiz de her gün dolmaya devam ediyor.
Bugün pazarımız vardı. Pazarın en göz alıcı meyveleri üzümlerdi.
Dün gündüz saatlerinde İz Tv'nin bir belgeselini izledim. Beyrut tanıtılıyor, çok ilginç yerler gösteriliyordu. Bu kanalın belgeselleri gerçekten övgüye değer. Ancak, ismi lazım değil sunucu hanımın komik şapkası, salaş giysileri bir yana, sarı elbisesinin altından görünen bordo iç çamaşırı askıları beni hayrete düşürdü. Bu ne özensizlik sunucu hanım?
Bu motife taktığımı düşünenler haklı. Öyle keyifle örüyorum ki, iki yastığı bitirdim ama henüz dikip içlerini elyafla doldurmadım. Bu hevesle örmeye devam edersem galiba battaniye hayalim gerçekleşecek.
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Perşembe, Eylül 30, 2010 24 yorum
Etiketler: Ailemiz, Botanik, Kitap, Yaşamdan
Ben bu motiflerden battaniye, yastık örmeyi tasarlarken oldukça hoş bir kaban örmüşler. Yoksa tunik mi desem?
Motifler açık seçik belli oluyor olmasına da, ben nasıl kabana dönüştüğünü pek anlayamadım.
Örneğin kolların takılışı belli değil, biraz da dar gibi geldi bana bu kollar. Kol uçlarındaki uzantılar neyin nesi?
Yaka olarak atkı benzeri bir parça eklenmiş ve oldukça havalı olmuş kaban.
Evet, ben yapılışını pek çözemedim ama fikir verdi yine de. Eminim bu işlerden anlayan arkadaşlar yapılışı ile ilgili tahminlerde bulunabilirler.. Bizlerle paylaşırlarsa sevinirim.
Bir de bu kabana uyumlu kombinasyon hazırladım, bakalım beğenecek misiniz?
Begonvilli Ev, Begonvilli Ev tarafından knee high heel boots ile yaratıldı
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Çarşamba, Eylül 29, 2010 14 yorum
Etiketler: Giyim ve Moda, Hobilerim
Bu motifi çok severim. Yastık ve diz battaniyesi yapmaya karar verdim ama önce elim alışsın diye bir ön çalışma yaptım. Bu tutacaklar ve nihale çıktı ortaya. Artık battaniyeye başlayabilirim.
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Salı, Eylül 28, 2010 19 yorum
Dizilerle aram hoş değil. Çünkü hangi kanalda hangi dizi var karıştırıyorum. Düzenli takip edemiyorum. Annemden öğrendiğim yöntemlerle önlemler alıp izlesem bile bir iki bölüm sonra sıkılıp diziye ihanet ediyorum. İyisi mi hiç başlamamak. Örneğin bütün milletin ayıla bayıla izlediği Aşk-ı Memnu, Yaprak Dökümü vs benim belleğimde ortaokul yıllarımda okuduğum romanlardır. Her birinden bir ya da iki bölüm izlemişimdir ama o kadar. Geçen sezon Hanımın Çiftliği’ni iyi kötü izledim. Biraz da, '' bu akşam dizi var ! '' diye beni uyaran arkadaşım sayesinde. Bu sezon ona da bakmıyorum; yeni dizi Deli Saraylı ile aynı saatlere denk geliyorlar. Deli Saraylı, farklı konusu ve oyuncu kadrosu ile ilgimi çekti ve ilk bölümünü ilgi ile izledim. Sevimli ve izlenebilir geldi bana. Perran Kutman alıp götürüyor diziyi. Çetin Tekindor da öylesine. Diğer oyuncular da vasatın üzerinde oyunculuklar sergiliyorlar. Kostümler hoş, mekanlar güzel. Ancak komedi çizgisinde olması mantık hatalarını görmeme engel değil. Örneğin dizideki İngilizlerin neden kendi aralarında bile Türkçe konuştuklarını anlamış değilim. Aksanlı da olsa eni konu Türkçe konuşuyorlar:) Bazı sahneler de sanki müsamere sahnesi gibi geldi bana. Kızlardan birinin kardeşi rolüne bürünen çapkını tokatlaması sahnesi, aşçı hizmetçi dialogları iğreti kalmış. Yalnız unutmamalı ki, işgal altındaki İstanbul’u komedi unsurları katarak hicvetmek cesaret ister. Eğer bu bir komedi dizisi olmasaydı kurgulamalar bu kadar göze batmazdı. Burada ise güldürmek için özellikle yapılmış abartılı oyunculuklar olarak algılanıyor.
Yine de birbirinin tekrarı ya da yabancı dizilerden araklama olan pek çok diziden bıkanlar için farklı bir seçenek. Gülmece unsurları da hediyesi. Perran Kutman için bile izlemeye değer bence..
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Cuma, Eylül 24, 2010 11 yorum
Etiketler: Tv Dizileri
Aşağıdaki kombinasyonu bir önceki paylaşımımda görmüştünüz. Ancak size oradaki giysi ve aksesuvarların fiyatlarından söz etmemiştim. Şimdi tahmin edin bakalım, bu hırka kaç lira imiş? Tam 380 Dolar. Belki Amerikalılar için makul bir fiyat ama bizler basit bir hırkaya bu parayı verecek kadar zengin değiliz. Neyse ki ülkemiz giyim ve mefruşat konusunda gerçekten cennet sayılır. Hazır giyimde makul fiyatlarda oldukça kaliteli ürünlerimiz var. Ayrıca elinden dikiş ve örgü gelen çok yetenekli ve becerikli hanımlarımız da var. Örneğin Örgücü Ninemiz sevgili Neşe Hanım, eminim şu hırkayı, aynı güzellikte 5-6 çile yün ve bir kaç düğme ile çok ucuza maledecektir.
Begonvilli Ev, Begonvilli Ev tarafından stiletto boots ile yaratıldı
FULL TILT Striped Womens Tank
Balenciaga Suede Ankle Boot
Chanel Classic Tweed Flap Shoulder Handbag
Rope Print Blue Scarf
$320 - crumpetengland.com
Blue scarves »
Quick Reflex dress pants, Quick Reflex stretch black pants, straight...
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Perşembe, Eylül 23, 2010 12 yorum
Begonvilli Ev, Begonvilli Ev tarafından coach shoulder bags ile yaratıldı
Begonvilli Ev, Begonvilli Ev tarafından blue scarves ile yaratıldı
Begonvilli Ev, Begonvilli Ev tarafından wrap tops ile yaratıldı
Begonvilli Ev by Begonvilli Ev featuring a yellow dress
Begonvilli Ev by Begonvilli Ev featuring a double breasted jacket
Begonvilli Ev by Begonvilli Ev featuring a 3 4 sleeve cardigan
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Pazartesi, Eylül 20, 2010 23 yorum
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Pazar, Eylül 19, 2010 10 yorum
Bu takım Ikea'dan
Pötükareli kumaştan yapılmış tutacakları, masa örtülerini, mutfak önlüklerini ve fırın eldivenlerini mutfaklara çok yakıştırıyorum. Kırmızı beyaz olanlar daha da dekoratif oluyor.
Ve mutfakta kırmızı şıklığına devam:
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Cumartesi, Eylül 18, 2010 9 yorum
Bugün hayatımda ilk kez Makedonya yapımı bir film izledim. 2004' te çekilmiş bir dram.
Oyuncular: Vlado Jovanovski , Marko Kovacevic , Jordanco Cevrevski , Elena Mosevska , Slavica Manaskova , Mustafa Nadarevic, Martin Jovchevski
Makedonya'nın yakın tarihine ve siyasi olayların yarattığı toplumsal sorunlara değinen Mirage (Ilusja) bugüne kadar Makedonya'dan çıkan en nitelikli yapımlardan biri olarak tanıtılıyor.
Yalnız bu filmi izlerken sergilenen yaşamların tüm ağırlığını, insanların aymazlıklarını, acılarını birebir hissetmeyi göze almanız gerekiyor. Ben izlediğim her karede bu acıyı duydum. Ekonomik zorlukların, sevgisizliğin yok edici boyutlarını ürpererek izledim.
Marko sorunlu bir ailenin oldukça zeki çocuğu. Alkole düşkün sorumsuz babası, yaşama ait tüm ilgisini hatta annelik duygularını yitirmiş ezik bir anne ve bir örneğini daha görmediğim , anne babasına, özellikle kardeşine nefret dolu, ahlak yoksunu bir abla, ailenin diğer bireyleri..Marko okulda zayıfları ezen acımasız çetenin de kurbanıdır. Tam da delikanlılığa geçiş sürecinde hiç bir olumlu model bulamayan Marko'nun çırpınışları ve kaçınılmaz sonu, toplum ve aile desteğinin önemini çok güzel vurgulamış.
Özellikle, tren yolunda yürürken şiir yazmaya çalıştığı sahne çok içime dokundu. En az, dövülerek çöp konteynerına atılmasını, sevgi ve ilgi arayışı yüzünden bir serseri ile arkadaş olup alkole, sigaraya alışmasını gösteren sahneler kadar..
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Salı, Eylül 14, 2010 7 yorum
Anayasa'nın bazı maddelerinin değiştirilip değiştirilmemesi konusunda halkın görüşünü alma esaslı bir referandum, ülkenin siyasi yapısı ve çıkmazları doğrultusunda farklı bir amaca doğru yönlendirilmişti. Genel seçim havasında bir referandum ancak akıllara zarar bir demokrasi uygulaması olabilir. Muhalefet de eşit olmayan koşullarda kendi görüşünü kabul ettirmek için elinden geleni yaptı; çünkü başka bir şansları yoktu. Halkın görüşünün sorulduğu bir durumda yapılan baskı ve dayatmalar, asıl amacın milletin yararı için görüşlerine baş vurmaktan çok daha farklı olduğunu anlatıyordu. Zaten değişmesi gereken ve daha da aciliyeti olan onca yasaya karşın, iktidarın amaçları doğrultusunda ve biraz da ''daha fazla özgürleşeceksiniz'' yutturmacası ile hazırlanmış siyasi bir oyundu bana göre..Pek de şaşırmadım sonuçlara. Tahminlerde bulunan uzmanlar kadar başarılıydım sonuçlar konusunda. Şaşırmadım ama üzüldüm. En çok da, yüzsüzce yapılan ''Demokrasi Kazandı'' söylemleri sinirlendiriyor beni. Hangi demokrasi? Bir referandumda görüş sorulur ve sonuç beklenir. Demokrasilerde yöntem budur. Peki, bunca dayatma, baskı, tehdit, bu uğurda harcanan trilyonlar nedendi?? Üstelik tüm eşitsizliklere rağmen yasa değişikliğinden daha da önemli olarak, hükümete tepkisini belli etmek amacı ile ''Hayır!'' diyen yüzde 42 lik kesimin var olmasının demokraside hiç mi anlamı yok? Daha söylenecek pek çok söz var ama bu konularda daha önce söylenmiş çok anlamlı sözler yeterli aslında;
Zayıf bir hükümet kadar baskıcı ve adaletsiz olanı yoktur.
Mal cimride, silah korkaklarda, karar zayıflarda olursa düzen bozuktur.
Unutulmamalı ki bu bir genel seçim değildi;
Özgürlük savaşı asla bitmez. Özgürlük bir gün servetin gücüne karşı, bir başka gün siyasetçilerin entrikalarına karşı, bir başka gün bürokratların kalıcı kötülüklerine, bir başka gün faşiste ve militariste, bir başka gün vurguncuya, sonra çetelerin öfke ve histerisine, cahilliğe ve aptallığa, suçluya ve ikiyüzlüye karşı savunulmalıdır. Bu misyonda her "uygar" insan ölene kadar askerdir ve yaşamın zevkinin farkına sadece bir yerde, birisi insan ruhunun özgürlüğü için kesin ve son darbeyi vurduğu anda varabilir..
Yöneticiler, iktidara saltanat sürmek için değil, millete hizmet için getirilmişlerdir. Ulusa karşı olan görevlerini kötüye kullandıklari takdirde, şu ya da bu biçimde ulusal iradenin kendi haklarında vereceği kararla karşılaşırlar. Ulus tarafindan, ulus adınadevleti yönetmeye yetkili kılınanlar, gerektiğinde ulusa hesap vermek zorunda olduklarını bilmelidirler.
Ve son olarak da kendime şu sözleri anımsatıyorum;
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Pazartesi, Eylül 13, 2010 7 yorum
Etiketler: Politika, Yaşamdan
Bir Pazar Sabahı / Ah Hüzün! Ben Seni Nerelere Koymalıyım?
Bu sabah biraz daha erken uyandım. Sokaktaki dostlarıma güzel bir kahvaltı hazırlamak geldi içimden; hergün verdiğim kuru mamalardan bıkmışlardır diye... Tavuklu, sebzeli, pirinç ve bulgurdan oluşan pilavla çorba arası bir karışımdı bu günkü yiyecekleri. Bir kaç plastik kutuya bölüştürüp kocaman mama çantama yerleştirdim ve parkın yolunu tuttuk Minik'le. Zaten beni bekliyor olmalılardı büyük olasılıkla.
Nedense bugün onları doyurduğum ve oynadığımız ağaçlı alan bomboştu. Etrafıma bakındım, köpekciklerimi göremeyince, onlar için hazırladığım yiyecek kutularını oradaki ağacın çatal gövdesine yerleştirdim, temizlik işçileri çöpe atmasınlar diye..Minik'le parkta bir tur atıp geri dönecektim. Onlar da gelmiş olurlardı bu arada. Sıcakta elimde taşımak istemedim onca yiyeceği.
Çok sevdiğim begonvilli taş merdivenden aşağıdaki yürüyüş yolluna indik. Deniz manzaralı kafeler ve kır kahvelerinde kahvaltı hazırlıkları başlamıştı. Bizim buralarda kafelerin pazar kahvaltıları ve brunchları meşhurdur. Garsonlar bahçelerde bir oraya bir buraya koşuşturarak şık masalar hazırlıyorlardı. Bazılarında canlı klasik müzik bile olur.
Bir iki saat içinde, hafifçe esen meltem rüzgarının serinliği eşliğinde, çiçekler arasında açık büfeli kahvaltı etmek isteyen insanlar doluşacaklardı buralara ve birbirinden nefis yiyeceklerle donatılmış açık büfe standlarından neşe içinde alacaklardı yiyeceklerini.
Kuş seslerini dinleyip, temiz havayı içimize çekerek yürüyüşümüzü tamamladık. Kocaman bir daire çizip yiyecekleri bıraktığım yere döndük.
Dört ayaklı dostlarımız hala ortalıklarda yoklardı ama ağacın altındaki piknik masasında orta yaşlı koyu tenli, yoksul görünümlü, zayıf bir adam bir şeyler yiyordu. Bir ara sayıları azalan evsizler yine çoğaldılar bu günlerde. Onlardan biri olmalıydı. Rahatsız etmek istemedim. Yiyecekleri alıp, köpekleri bulma olasılığım olan parkın bir başka köşesine gideyim diye tedirgin hareketlerle yaklaştım. Gördüm ki; benim paketlerden biri adamın önünde duruyordu...Zavallı adam neredeyse yarısını bitirmişti. O anki duygularımı anlatacak sözcük bulamıyorum.
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Pazar, Eylül 12, 2010 12 yorum
Etiketler: Memleketimin Halleri, Ülkemden İnsan Manzaraları, Yaşamdan
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Salı, Eylül 07, 2010 29 yorum
Şükürler olsun! Sabah yürüyüşlerimizde rahatladık, çünkü az da olsa sabahları hava serinledi.
Ama hala Minik'in dili bir karış dışarıda:)
Deniz muhteşem görünüyordu. Begonviller de öyle..
Alışveriş çantalarına devam.
Yaz biterken reçellerimiz de azaldı. Daha önce denemediğim bir reçel denedim, mürdüm eriği reçeli. Küçük küçük doğrayıp birebir ölçüde şekerle bir kaç taşım kaynatılıyor, o kadar. Limon suyuna bile gerek yok.
Havalar serinler gibi oldu, hemen bir örgü başladım. Bakalım ne olacak? Kazak mı? Hırka mı? Sürpriz olsun.
Not: Aslında iki ton daha koyu nefis bir koyu pembe nasıl böyle iç bayıltan bir renk olarak görüntüleniyor anlamış değilim. En kısa zamanda fotoğraf makinemi yenilemeliyim.
Turşumuzu balkonumuzda yetiştirdiğimiz minik acı biberlerden yaptık.
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Pazar, Eylül 05, 2010 7 yorum
Etiketler: Antalya, Ürettiklerimden, Yaşamdan