Tanım ontolojik. Ne Sözcüğü Yapar ontolojik?
Ana / genel / Tanım ontolojik
Ontolojik, ontolojiyi ilgilendiren, yani gerçekliğin ve varlığın doğasını araştıran her şeyi tanımlayan bir sıfattır.
Bir şeyin felsefi bakış açısıyla varlıkla ilgili meseleleri ele aldığı zaman ontolojik olduğu söylenir. Dolayısıyla sıfat, onaylama, soru, özellik vb. Anlamına gelebilir.
"Fiziksel dünyadaki bilincin doğasını ve yerini bilmek temel bir ontolojik sorudur ..."
“İş ve eğitim arasındaki ilişkiyi anlamak için işin ontolojik karakterini değerlendirmek gerekir.”
Terim "on" anlamına gelen Yunan ontosundan, "çalışma" anlamına gelen logolardan ontoloji ile ilgilidir. Kelime, varoluş ve gerçekliğin doğasını inceleyen metafizik alanını belirtir, ancak aynı zamanda hukuk felsefesinde ve bilgisayar bilimlerinde de kullanılır.
Daha iyi anlamak için ontoloji hakkında daha fazla bilgi edinin.
Ontolojik, Deontolojik ve Epistemolojik
Ontolojik, deontolojik ve epistemolojik terimler, çünkü bunlar felsefenin dalları ile ilgilidir, genellikle aynı bağlamda bulunur. Bu yüzden aklınızda bulundurun:
ontolojik : ontoloji, varlığı inceleyen felsefe dalı.
deontolojik : deontoloji ile ilgili, uygulanan kuralları temel alan eylemlerin ahlakını inceleyen bir felsefe dalı.
epistemolojik : epistemolojiye göre, inanç ve bilgi arasındaki ilişkiyi inceleyen felsefenin dalı.
"Ontolojik argüman" veya "ontolojik ispat", ontolojiyi Tanrı'nın varlığını savunmak için kullanan argümandır. İlk ve en meşhur ontolojik tartışma, mükemmel bir Tanrı fikrinin varlığına inanmayan insanların aklında bile olsa, Tanrı'nın gerçeklikte var olması gerektiğini düşünen Canterbury ilahiyatçısı Anselm'e atfedilir.
Ekolojik argüman, deneyimlere dayanarak doğrulanmayan bir önsel mantıktır.
Ontolojinin doğuşu Antik Yunanistan'da gerçekleşti (henüz böyle çağrılmamış olsa bile) ve kısmen felsefenin doğuşuyla karıştırılıyor. Birçok bilim adamı, Parmenides'le birlikte, varlık ve gerçekliğin doğasına yaklaştığı "Doğa ve Kalıcılık" adlı şiirinde ontolojik yansımaların başladığına inanmaktadır.
Parmenides'ten sonra sayısız filozof da konuyla ilgilendi. Bunlardan başlıcaları:
Aristoteles felsefesini, "Thomism" olarak adlandırılan Hristiyanlığın idealleriyle birleştirdi. Ana ontolojik yansımaları arasında Aquinas, her şeyin temeli olan saf ve eksiksiz bir Tanrı tarafından izin verilen bir şey olmanın özünü anladı.
İlk modern filozof sayılan Descartes, varlığına ilişkin şüphe duyduğunun kanıtlamak için yeterli olduğu sonucuna vardı ve “Bence öyleyim” diye ünlü ifadesiyle sonuçlandı.
Spinoza, Tanrı'nın ve Doğanın, aslında sonsuz niteliklerden oluşan tek bir varlık olduğunu ve bu düşünce ve maddenin bu sette bize algılanabilecek tek unsur olduğunu anlamıştı.
Kant için Tanrı'ya ve gerçekliğe kendisinin olduğu gibi erişilmesi imkansızdır, çünkü insan aklı deneyime dayanan prensipler kullanır. Böylece Kant, tüm fenomenlerin zihnin yorumladığı şekilde düzenlendiğini anlamıştı.
Hegel'in ontolojisi, varlığın temeli olarak Tanrı fikrini kurtarmaya çalıştı ve hem dinin hem de felsefenin mutlak gerçeğe ulaşmaya çalıştığını anladı.
Ontoloji nesnesinin genellikle felsefe nesnesiyle karıştırıldığını göz önüne alarak, diğer birçok filozof bir noktada Friedrich Nietzsche, John Locke, Arthur Schopenhauer, Martin Heidegger gibi varoluş ve gerçekliğin doğası hakkında gözlemlerde bulunmuştur. vb.