uze234 | Bilgisayar Destekli Öğretim
Yazar arşivleri: uze234	KAYNAKÇA	Ara 27
Makaleler Google Akademi‘den alınmıştır.
http://www.anadolu.edu.tr/aöf ‘ den yararlanılmıştır.
eogrenme.anadolu.edu.tr/ ‘ den yararlanılmıştır.
Kaynakça kategorisinde yayınlandı	Yorum yapın
Ahmet Polatlı’nın BİLGİSAYAR DESTEKLİ ÖĞRETİM (BDÖ) Makalesi	Ara 25
BİLGİSAYAR DESTEKLİ ÖĞRETİM (BDÖ)
Bilgisayarların öğretimde kullanılmasının en zor ama en epey ümit vadedeni bi şekilde kabul edilen Bilgisayar Destekli Öğretim kendi kendine öğrenme ilkelerinin bilgisayar teknolojisi birlikte birleşmesinden oluşmuş 1 öğretim yöntemi olup öğretim sürecinde bilgisayarın seçenek bi şekilde değil, sistemi tamamlayıcı, sistemi güçlendirici 1 öğe bi şekilde kullanılmasıdır, Bilgisayar Destekli Öğretimde bilgisayar, öğrenmenin meydana geldiği 1 ortam bi şekilde kullanıldığı öğretim sürecini ve öğrenme motivasyonunu güçlendiren, öğrencinin kendi öğrenme hızına göre yararlanabileceği, kendi kendine öğrenme ilkelerinin bilgisayar teknolojisiyle birleşmesinden oluşmuş 1 öğretim yöntemidir. Bu yöntemin öğrenme öğretme süreçlerindeki başarısı muhtelif değişkenlere bağlantılı olmakla ile, yöntemin başarısında öğretim erek ve davranışlarına elverişli ders yazılımlarının sağlanması hayli önemlidir. Bilgisayar Destekli Öğretim yönteminde, bilgisayar teknolojisi öğretim sürecine değil de, geleneksel öğretim yöntemlerine 1 seçenek bi şekilde girmekte kalite ve nicelik açılarından eğitimde verimi yükseltmede kritik 1 rol oynamaktadır (Uşun,2000, s.50-52).
Bilgisayar Destekli Öğretimde muhtelif öğretim modelleri kullanılmaktadır. yalnız Bayraktar, Keser ve Gürol tarafından önerilen ve yaygın kabul gören modeller şunlardır (Uşun, 2000, s.54):
Bu modellerin bütün birisi öğrenme öğretme sürecine katkısı yönünden bilgisayarın farklı özelliklerini ortaya koymaktadır. mesela Öğretimsel Model temelde programlı öğretime dayanmakta ve bilgisayar sabırlı 1 yardımcı gibi kullanılmaktadır. Hipotezci Modelde öğrenciye hipotez formüle etmeye yardımcı olunmakta ve bu model bilginin, öğrencilerin yaşantıları yoluyla yaratılması gerektiği düşüncesine dayanmaktadır. Açıklayıcı Modelde bilgisayar, talebe birlikte hakikat yaşamın görünmeyen modeli veya benzeşimi bi şekilde, ilerledikçe konuyu keşfederek öğrenmesi temel alınmaktadır. Arındırılmış Modelde ise bilgisayar, öğrencinin çalışma yükünü azaltma aracı bi şekilde kullanılmakta ve öğrenciye hesaplama, veri işlem vb. imkanlar sağlamakta ve onu desteklemektedir. bu modellerin ortak özelliği, öğrenciye öğrenmesinde faal 1 yardımcı olmaları ve öğrenciyi merkeze almalarıdır (Uşun, 2000, s.54).
Bilgisayarın eğitimde kullanım yolları bi şekilde düşünülebilecek olanlar şunlardır:
- İNTERNET aracılığıyla belli 1 konuda araştırma yapmak, surf yapmak, hususi alaka grupları birlikte akademik veya hobi amaçlarıyla ilişki kurmalarında,
- Kelime-işlemci (word processor) bi şekilde, öğrencilerin ödevlerini yapmalarında,
- Eğitsel yazılımları (educational software) kullanarak;
(a) Öğretmenin işini kolaylaştırmak sebebiyle,
(b) Öğrencinin kendi kendine deneyler ve/ya ekzersiz yapması sebebiyle,
(c) acayip dil öğrenmek veya pekiştirmek sebebiyle,
(d) Eğitlence (edutainment) yoluyla mektep öncesi dönemde esas kabiliyetler kazandırılmasında,
- limitli ölçüde programlama öğrenmede (özel merak ve/ya kabiliyet sahibi olanlar için)
- Otomatik imtihan makinesi bi şekilde,
- Öğretmenlerin, öğrencileriyle alakadar kayıtları tutmasında,
- Çok az sayıdaki öğretmenin, yazarlık dili (authoring language) kullanarak eğitsel program hazırlamasında,
- Diğer tasarımlanabilecek eğitsel ve idari amaçlar için
Bu bağlamda yanıtlanması gereken 2 sual şunlardır:
(bir) Zaten ağır ders yükü altında bulunan talebeler, bunları ne vakit yapacaklardır?
(iki) Derslerin geleneksel yöntemlerle işlenmesi sırasında bilgisayar (daha doğrusu yazılımlar), nasıl kullanılacaktır?
Bugüne kadarki uygulama, bilgisayar laboratuvarı yoluyla 1 ilave ders biçiminde olmuştur. Bu aynen, çamaşırları elle yıkamaktan bunalmış 1 konut kadınının, eve getirilen çamaşır makinesi için söylediği, bu kadar işin yanında 1 de bununla mı uğraşacağım? yakınmasına benzemektedir.
Bilgisayar, talebe ve öğretmenin işlerini kolaylaştırıcı 1 vasıta bi şekilde anlaşılıp kullanılmalıdır. Buna göre, mevcut ağır ders yüküne eklenmesi gereken değil, o yükün 1 bölümünü ortadan kaldıran, 1 eğitim süreci tekrardan yapılandırma yöntemi bi şekilde algılanmalıdır. Aynen, (BPR-business process re-engineering) yöntemi gibi, (EPR-education process re-engineering) !
Bilgisayar teknolojisinde son yıllarda yaşanan olağanüstü gelişmeler, bütün insanların dikkatini bu alana çektiği gibi, herkes bu gelişmelerden kendi alanında nasıl faydalanabileceği arayışına girmiştir. Doğal bi şekilde eğitim sektörü de bu teknolojiden faydalanma yolları arayışına girmiştir.
Burada sorulması amaçlanan ve cevabının araştırıldığı sualler şunlar olmaktadır ?
1.Bilgisayar Destekli Eğitim (BDE), lazım mi ?
2.şayet lazım ise, nereye kadar, ne kadar Bilgisayar Destekli Eğitim (BDE) ?
3.Belki de daha da önemlisi, bu soruların cevaplarının verilmesinde lazım olan ölçekleri kimler belirleyecek ?
4.Bilgisayar Destekli Eğitim (BDE), 1 lüks mü, yoksa olmazsa olmaz türünden 1 gereksinim mı ?
5.Bilgisayar Destekli Eğitim (BDE), de yurtdışında yapılan gelişmelere oranla bizdeki çalışmaların daha yavaş yürümesinin nedenleri nelerdir ?
6.Yurtdışında yaşanan gelişmeleri alıp burada aktardığımızda kafi olacak mı ?
7.Eğitimciler açısından bilgisayar okuryazarlığı nedir ve sınırları nereye kadar olmalıdır ?
8.Hazırlanan eğitim yazılımları kafi mi ? Eksik yönleri nelerdir ? Bu eksikleri kim ve nasıl değerlendirmeli ?
9.Eğitim yazılımları hazırlanırken eğitimciye vazife düşecek mi ?
.şl kategorisinde yayınlandı	Yorum yapın
BİLGİSAYAR DESTEKLİ EĞİTİMİ – Nurhayat VAROL’un Çalışması	Ara 25
Bilgisayar Destekli Öğretimin Kuramsal Temelleri	Ara 20
BİLGİSAYAR DESTEKLİ ÖĞRETİMİN KURAMSAL TEMELLERİ
Bilgisayar destekli öğretimin kuramsal temelleri, davranışçı kuramlar, bilişsel kuramlar ve oluşturmacı kuramlar olmak üzere üç başlık altında ele alınabilir
Davranışçı kuramlar öğrenme kavramını “uyarıcılarla davranışlar arasında bir bağ kurma süreci” olarak tanımlamışlar ve öğrenmenin kalıcı bir duruma gelebilmesi için uyarıcılar ile uyarıcılara karşı yapılan davranışlar arasında oluşan bağın güçlenmesi gerektiğini belirtmişlerdir.Davranışçı kuramlar genellikle öğrenilmiş fiziki davranışlar üzerine temellenmektedir.Örneğin bireyin gözüne şiddetli bir ışık geldiğinde göz kapaklarını hemen kapatması davranışçı kuramlar ile açıklanabilecek bir önermeyi betimlemektedir.
Davranışçı kuram öğrenmeyi dış etkilerle (pekiştirme, bitişiklik, tekrar) elde edilen bir sonuç olarak görmesine karşın, çağdaş bilişsel yaklaşımda öğrenme, insanın beyninde ve sinir sisteminde oluşan bir iç süreç olarak yorumlanmaktadır.Bilişsel öğrenme kuramcıları, davranış kuramcılarının aksine, öğrencilerin sunulan bilgileri alan edilgen bireyler olmadığı, bireylerin bilgileri duyu organları ile aldığını, bu bilgileri kodladığını, hafızaya kaydettiğini ve gerektiğinde hafızadan geri çağırıp kullandıklarını ileri sürmüşlerdir.Bilişsel kuramlar öğrenme olayını açıklarken aşağıdaki temel noktalara işaret etmektedir;
Öğrenen dış uyarıcıların pasif bir alıcısı değil, onların özümleyicisi ve davranışların aktif oluşturucusudur.
Öğrenen kendi öğrenmesinde sorumluluk taşıyan, verileni olduğu gibi atan değil, verilerin taşıdığı anlamı keşfedendir.
Öğrenen, verilen bilgiler arasında, uygun olanları seçen ve işleyendir.
Öğrenen kendisine kazandırılmak istenen bir ilke de olsa, onun anlamını bulmak, diğer ilkelerle ilişkisini kurarak ve daha önce öğrendikleriyle bağdaştırarak ona anlam vermek zorundadır.
Öğrenme konosunda oluşturmacı yaklaşımlar, bilişsel ve davranışsal kuramların öğrenme sürecine getirdiği açıklamaları yeterli bulmayarak öğrenme sürecinde bireyin daha aktif rol alması gerektiğini, ayrıca bilginin birey tarafından yalnız başına oluşturulamayacağını, bireyin içinde yaşadığı toplumda bilginin oluşturulmasında etkili olduğu belirtmektedir.Oluşturmacı kuram da, bireyler karşılaştıkları yeni bilgileri önce mevcut olan bilgileri ile karşılaştırırlar.Yeni bilgi mevcut bilgiler ile uyum gösteriyorsa hafızalarına yeni bilgileri yerleştirirler.Ancak yeni bilgi, eski bilgiler ile uyumsuzluk gösteriyorsa zihinsel yapılarında şekillendirmeler yaparak, yeni bilgileri eski bilgileri ile bütünleştirir.
Davranışçı kuramlar 20. yüzyılın başlarında B.F. Skinner’in çalışmaları ile eğitim dünyasında yerini almış ve değer kazanmıştır.Bilişsel kuram, davranışçı kuramın insanların öğrenme süreçlerini sadece etkilere tepki üretmesi sürecinden ibaret olmayacağını ileri süren bilim adamları tarafından20. yüzyılın sonlarına doğru Piaget, Brunner ve Vygotsky’nin çalışmaları ile alan yazına dahil olmuştur.
Öğretim kuramlarının temel özelliklerinin farklı yönleri ile incelenmesi bilgisayar destekli öğretim uygulamalarına öğretim kuramlarının getirdiği katkıları anlamak adına yararlı olacaktır.Aşağıda davranışçı, bilişsel ve oluşturmacı öğrenme kuramlarının; temel dayanak noktaları, öğrenmeye bakış açıları, öğrenme türleri, öğretmen ve öğrenci rolleri temelinde ele alınmıştır.
Davranışçı kuramların öğrenmeye bakış açısı kasıtlı davranış değişiklikleri şeklinde iken, bir başka deyişle davranışçı kuram öğrenme sürecini uyarıcı tepki arasında kurulan bağlar şekline açıklarken, bilişsel kuram öğrenme sürecinde zihinsel süreçlerin etkin olduğunu ve bilgilerin kodlanarak, zihinsel şemaların değişerek öğrenildiğini ileri sürmektedir.Oluşturmacı yaklaşım ise öğrenme sürecinde bireyin aktif olduğunu ve bilgiyi araştırma, yorumlama ve analiz etme etkinliklerinin bireyin sorumluluğunda ileri sürmektedir.
Eğitim ortamlarının kurumlara göre değişimi incelendiğinde ise; davranışçı kuram öğretimin geleneksel ortamlarda meydana gelebileceğini belirtirken, bilişsel kuram teknolojinin eğitim ortamlarına girmesini gerekli kılmaktadır.Oluşturmacı kuram ise eğitim ortamlarının etkileşimli olması gerektiğini belirtirken bilgisayardan eğitim ortamlarında her türlü amaç için yararlanması gerektiğini belirtmektedir.
Davranışçı kuramlar öğrencinin edilgen bir şekilde sınıf ortamı içerisinde bulunmasını ve uyaranlar ile öğrencilerin desteklenmesi gerektiğini ileri sürerken, bilişsel kuramlar öğrencinin yarı etkin bir konuma gelmesini ve öğretmen ya da çevreden gelen uyarıcıları seçerek ve seçtiği uyarıcıları kullanarak öğrenmenin gerçekleştiğini ileri sürerler.Davranışçı ve bilişsel kuramların aksine oluşturmacı kuramlar öğrencinin öğrenme sürecinde etkin bir rol almasını, sınıf içinde düzenlenen grup çalışmalarına katılmasını ve çevre ile etkileşime girmesi gerektiğini ileri sürmektedir.
Davranışçı kuramlar öğretmenlere öğrenme ortamlarında disiplin sağlayıcı bir rol yüklemekte ve öğrenme için gerekli olan bilgilerin dağıtıcısı ve aktarıcısı olan bir rol yüklenmektedir.Bilişsel kuramlar davranışçı kuramların yüklediği rolü hafifleterek öğretmeni bilgi edinme sürecini yönlendiren bireyler olarak tanımlamaktadır.Oluşturmacı kuramlar ise öğretmenleri öğrenciye yardım eden ve öğrenciler ile işbirliği yaparak, onlara rehberlik yapan bireyler olarak görmektedir.Ayrıca oluşturmacı kuramlar öğretmenleri sınıfta etkileşim ortamını sağlayacak ve devam ettirecek bireyler olarak görmektedir.Sınıf içi etkileşimin artmasıyla öğrenciler grup halinde çalışabilecekler aynı zamanda bireysel olarak eriştikleri bilgileri gruplara getirerek tartışacaklardır.Oluşturmacı kuramların öğretmen rollerine getirdiği en büyük değişim ise; öğretmeni bilgi kaynağı, bilgiyi dağıtan birey olmaktan çıkarıp öğrencilerin birincil bilgi kaynaklarına erişimini sağlayan bireyler haline getirmesidir.
Bilgisayar destekli öğretime ilişkin ilk çalışmalar 1900’lü yılların ortasında Sidney Presley ve B.F. Skinner’in çalışmaları ile ortaya çıkmıştır.Skinner ve Presley birbirlerine çok yakın tarihlerde davranışçı kuramın ilkelerini de göz önüne alarak öğrenme makinesi ya da programlanmış yazılar ismi ile tanınan bilgisayar dosyalarını üretmiştir.Ancak öğrenme makinesi davranışçı kuramların etkisinde kalınarak üretildiği için programlar öğrencilerin bireysel farklılıklarına göre tasarlanamıyor ve öğrencilere çeşitli uyarıcılar sunamıyordu.
1963 yılında Stanford Üniversitesi ilköğretim öğrencileri için öğretimsel amaçlı olarak bir matematik yazılımı geliştirmiştir.Mantık konusunda öğretimsel materyaller içinde program 1964 yılında 41 öğrenci üzerinde IMSSS enstitüsünde bulunan bilgisayara telefon hatları ile bağlı olan teletype makineleri üzerinden dağıtılarak denemesi yapılmıştır.
1966 yılına kadar bilgisayar destekli öğretim uygulamalarında öğrenciler bilgisayar sunucularına bağlı teletype makinelerini veya elektronik daktilo cihazlarını kullanmaktaydılar.1966 yılında ise IBM firması 1500 öğretim sistemi adını verdikleri öğretimsel amaçlı bilgisayar sisteminin geliştirilmesi ile öğrenciler televizyonları bilgisayar ekranı olarak kullanabilmişler ve çeşitli ses kasetlerini dinleyebilmişlerdir.
1970’li yıllarda ise bilgisayar destekli öğretim uygulamaları, bilgisayar ve yazılımlarda meydana gelen gelişmelerin paralelinde, değerlendirme modülleri de içermeye başlamış ve öğretmenler derslerinde bilgisayar uygulamalarını kullanmaya başlamışlardır.1975 yılında Bilgisayar Programcıları Birliği kolej öğrencileri için teletype makinelerinin ve bilgisayarların bir arada çalışabildiği ve kampus içerisinde yakınlarındaki alanlara yerleştirilmiş ve kampus alanındaki sunucu bilgisayarlara telefon hatları ile bağlı bilgisayar sistemlerini hizmete sunarak öğrencilerin kampus yakınlarında bilgisayar destekli eğitim uygulamalarına katılmalarını sağlamıştır.
Bilgisayar destekli öğretim uygulamaları ilk yıllarında öğrencinin tek başına çalışabildiği ve bireysel olarak testler yapabildiği ve gerekli dönütleri aldığı sistemler olarak tasarlanmıştır.Bu tasarım yaklaşımı davranışçı kuramın ilkeleri ile birebir örtüşmektedir.Ancak son yıllarda yapılan araştırmalar; birebir yapılan uygulamaların öğrencilerin akademik başarıları üzerindeki etkisinin çok fazla olmadığını ve öğrencilerde toplumdan soyutlanmışlık hissi uyandırdığını ortaya çıkartmıştır.Oluşturmacı yaklaşımın yaygınlaşması ile öğretim amaçlı özel bilgisayar programlarının yazılmasının yerine bilgisayar ve internet uygulamalarının öğretim amaçlı kullanımı önemi arttırmaktadır.
Bilgisayar Destekli Öğretimin Kuramsal Temelleri kategorisinde yayınlandı	Yorum yapın
Bilgisayar Destekli Öğretimde Öğretmen ve Öğrenci Rolleri	Ara 20
Bilgisayar Destekli Öğretimde Öğretmen ve Öğrenci Rolleri kategorisinde yayınlandı	Yorum yapın
Bilgisayar Destekli Öğretim Uygulamalar	Ara 20
-Okullarda eğitim amaçlı kullanılacak bilgisayar donanımları ile ilgili standartlar farklılıklar göstermektedir. Bilgisayar donanımları alanındaki çok hızlı gelişmeler, katı standartları sakıncalı bulmaktadır. Standartların belirlenmesinin teknolojideki gelişmelere cevap verebilecek şekilde esnek tutulmasında yarar vardır.
-Yazılım programlan her sisteme uymayabilir. Donanım ve yazılım olarak maliyeti yüksektir. Bu sorunun minimum olabilmesi için yazılımların disiplinler arası alanlara hitap edecek şekilde hazırlanması gerekir.
-Bilgisayar Destekli Eğitim uygulamalarında bilgisayarla ilgili teknik uzmanlarla, eğitimciler arasında yeterli bir eşgüdüm sağlama çalışmaları henüz doyum noktasına gelmemiştir. Bu konu yapılacak seminerlerle netleştirilebilir.
-Derslerin işlenmesinde diğer araçlar gibi (Tv, radyo, video vb.) bilgisayarın da araç+ortam olduğu unutulup herşeyin bilgisayarla yapılması, bilgisayarın öğretmenin yerini alacağı endişesini doğurmuştur. Yerlerini ve rollerini kayıp etme korkusu öğretmenlerin bir bakıma bilgisayarı rakip olarak görmelerine neden olmuş, bu nedenden dolayıdır ki; klasik yöntemi takip etmeleri tutkularını bırakmada güçlük çekmektedirler. Halbuki Milli Eğitim Bakanlığı yapacağı projelerle hizmet içi eğitimleri yaygınlaştırarak öğretmenlerin olayın bilincine varmalarını sağlayabilir. Lisans eğitiminde fakültelerde müfredata mutlaka BDE’e dayalı dersler yerleştirilerek öğrenciler mesleğe başlamadan bilinçlendirilebilir. Aday öğretmen uygulamalarında imkanlar elverdiği takdirde mutlaka BDE ortamında dersler vererek bilgisayarın kendisinin yerini almadığını, ancak kendi işini kolaylaştırdığını, öğrencileri ve kendi özel çalışmaları için daha çok zaman ayırabildiğini bizzat yaşamalıdır.
-Öğretmenler yazılım ve donanım alanında yeterli hizmet içi eğitimden geçirilmemektedir. Türkiye’nin her bir köşesindeki okullara hızla ulaşan bilgisayar sayılarına bakılırsa bu alanda yetiştirilen öğretmen sayıları yeterli değildir. Ayrıca hizmet ulaşmış eğitim kurumlarımızda bazen öğretmenlerimizin programlar veya bilgisayarlar bozulur kaygısıyla teknolojiyi kullanmadıkları gözlenmiştir. Halbuki iyi bir rehberlik eğitimi çalışmasından sonra o kaygıların kaybolacağına inanıyorum. Konuya ilgisiz kalan Milli Eğitim mensuplarımızı önce yapılacak seminerlerle bilinçlendirip sonra hizmetiçi eğitime alarak öğretim ve eğitime geçilmesi zaruridir.
SIRA SİZDE: Bilgisayar destekli öğretim uygulamalarında kullanılan araçlar denince akla ilk olarak gelen araç ve materyaller sizce nelerdir?
Bilgisayar Destekli Öğretim Uygulamaları kategorisinde yayınlandı	Yorum yapın
Bilgisayar Destekli Öğretim	Ara 20
Bilgisayar Destekli Öğretim kategorisinde yayınlandı	Yorum yapın
Abone Ol “Bilgisayar Destekli Öğretim” Her yeni yazı için posta kutunuza gönderim alın.