Ekonomik bunalım, içerdeki ve dışardaki bu olaylarla birlikte değerlendirildiğinde ortaya çıkan tablo gerçekten ürkütücüydü. İleride oluşturulacak daha kapsamlı toplumsal olaylara kaynaklık edecek sosyal bunalım yatakları, adeta bir ön denemeden geçirilmişti. Türkiye'deki ulusal güçlere; "Kara Çarşamba" ile ekonomik, yasa dışı eylemlerle de sosyal patlamaya dönük bir gözdağı veriliyordu.
Kısa bir zaman diliminde yaşanan olaylar incelendiğinde; bu olayların kendiliğinden ortaya çıkmadığı, mantıksal bir bütünlüğü olduğu ve adeta bir merkezden yönetildiği görülüyordu. Cumhuriyet gazetesinde Banu Salman, "Türkiye'de piyasanın spekülatif hareketlere açık olduğu ve bazı sorunların bulunduğu, ancak yaşanan bunalımın hükümeti sıkıştırmaya ve Türkiye'nin bazı kararları almasını sağlamaya yönelik olarak dış kaynaklı olduğuna dikkat çekilmektedir" 14 diyordu.
Banu Salman'ın haberiyle örtüşen yazı ve yorumlar, yurt dışı basında da yer aldı. Merkez Bankası eski başkanı Şükrü Saraçoğlu, The Wall Street Journal gazetesinde yayınlanan makalesinde, ekonomik bunalımın çıkışı konusunda, "IMF, üç yıllık güvenlik vanalarını tıkadı ve bu uygulama krize davetiye çıkardı" 15 derken; serbest piyasa ekonomisinin "amiral gemisi" olarak tanımlanan bu gazete başyazısında şu yorumu yapıyordu : "Türk lirasının çöküşüne yol açan paniğin arkasında, IMF'nin Türkiye'ye dayattığı daraltıcı ekonomik politikalar yatmaktadır. Türk lirasının işini bitiren silahı IMF satın aldı ve silahı
o doldurdu." 16