sarı kent: eski bir şiirde durmak
gönderen justine zaman: 02:40
Kimseye karışmadan yaşamak, hep en basiti gibi gelir ama gel gör ki en zoru da odur. İşlek bir kaldırımda kimseye dokunmadan yürümeye benzer. Cambaz becerisi yani. İp üstünde yürümek bile şimdi gözümde daha bir kolay canlandı.
İp dedim de aklıma geldi şu ipince sırat köprüsü meselesi var bir de tabi... Şu sirk cambazları ne kadar da şanslılar, hiç takılmadan geçip giderler valla. Günah falan hikaye yetenek işi bunlar... Hımm! ne diyordum ben? tamam, hatırladım. Şu kaldırımlarda yürüyen cambazlardan bahsediyordum. Benim bir taktiğim var, şöyle ki; Sakar bir adam olmanın dezavantajı sürekli birilerine çarpmaktır. Ben her çarpışmadan ve temastan sonra döner afedersiniz derim. Kimi hiç ses çıkarmaz yoluna devam eder. Takmam, zaten o da beni takmamıştır. Kimi nezaketle pardon der. Suçu paylaşır yani. Nezaketle gülümserim, iyi bir günümde isem çay kahve ısmarlar, yeni giysiler falan hediye ederim (abarttım sanki)kimi ise hödö hödö sesler çıkarıp homurdanır. Bunlara çok ters bir bakış atarım. Zaten bakıştan sonra susarlar, susmaz iseler ne yaparım bilmiyorum hiç başıma gelmedi...
Velhasılı, kaldırım yolcuları gibidir sonuçta hayat, hangisi olduğuna karar verdikten sonra gerisi kolay...
Oblomov'sa yüreğimin yangın yeridir hep. O pasajı hayatta unutmam. İç sesi ile doktoru boşa çıkarmasını... Ya kendim de bir Ştoltz çakması olarak her ne kadar Oblomov'a kızsam da onu kıskanmamak elde değil galiba...
Öyle garip şeyler :)
13 Eylül 2011 04:13
Eski bunalım justine dönmüş...Tatildekinden eser yok...izmirde olup bu kadar bunalmak ayrı bir başarı tabi...ne diyelim...hoşeldin...
Dün gece okuyabilseydim yazdıklarını, yüksek sesle güler "tesadüflere bak" derdim. Dün İstanbul'da öyle güzeldi ki dolunay, Kadıköy'den eve dönmek bilmedim. Balıkçılar ve şarapçılar dolunayda mı bir garip oluyorlar ne, hiç onlardan beklemediğim replikler, üsluplar içindeydiler. Mahalledeki hep sevdiğim kedi korktu benden elimi uzattığımda. Gece gece penceremin kenarına sandalye koydum, camı sildim, bir açtım. "n'oluyor ya, bu ne ya" deyip durdum. Ne olanı biteni, ne kendimi anlamadım.
Şiirler ne güzel. Dün Edip Cansever okudum, "kızlar Cemal Süreya sever" dedi adamın biri. "Allah allah?!" dedim. Kategorileştirme sevdana senin... hay bin kunduz.
Fotoğrafın ne hoş olmuş. Geredeye ilk gittiğimde ben de senli yaşlardaydım. :)
Merhaba Vuslat, n'aber?;)
Sen sirk deyince, aklıma üç gündür bitiremediğim film geldi. Düşün, C.tesi gece nöbetten gelince başlamıştım seyretmeye, bugün Salı! İyi filmdi aslında, klişeydi ama...
Herkese Ştoltz gibi bir arkadaş lazım esasen. Valla, her eve lazım. Ben de Oblomov'u okurken kendimi Ştoltz yerine koyup, söyle bir sarsmak istiyordum bizimkisini. Fakat, serde doğululuk var tabii, Ştoltz batıdır, ne kadar hak versek de bizi Oblomov'un rüyası paklar.
Böyleyken böyle işte Vuslatcığım, sevgiler sana.
The Saint, durumumu bilsen benim için ağlardın;) İzmir filan fasa fiso oluyor bir sorunun varsa, yoksa bilirsin bana her gün bayram.
Hoş bulduk ve teşekkürler.
13 Eylül 2011 12:37
Hah ha, kızlar Cemal Süreya mı severmiş, bak sen şu işe!
Atzeciğim, çok olmamış öyleyse sen İstanbul'a döneli, değil mi? Neden oradaydın acaba, saçma bir yer orası niye gittin ki?;p
Dün gece, (hatta sabaha karşı) beş gibi oturdum ben de balkona. Görünüyordu ay, tam karşımdaydı. Çok güzeldi, çok. Dua ettim biraz onu seyrederken, sonra aya tapıyormuş gibi hissettim kendimi, salakça oldu. Hani, güneşe, yıldıza, aya tapanlar oldu geçmişte ama dün anlamsızdı o görüntü;) Bakalım ay dualarımı kabul edecek mi?;p
Çok öpüyorum seni, şimdi hemen kahvaltı yapmalıyım.
13 Eylül 2011 12:45
tatilsepeti sitesinin reklam sloganı vardı, "hepimiz tatil için çalışıyoruz" diye, hem dürüstlüğünü takdir etmiş, hem de sinir olmuştum. çalışmak bu kadar kötü, tatil bu kadar güzel, hep tatil olmasının koşulları peşinde koşsak ya diyerekten. özünde tembel biriyim evet :)
son günlerde kötü olmana sebep neyse çözülsün, uzaklaşsın kısa zamanda inşallah. ben bugünlerde bi barıştım kendimle, dalaşmıyorum, şefkat bile duyuyorum, "ay yazık bana" diye :) nasıl oldu bilmem.
sahaf festivaline gittim öğlen yine, marguerite duras, kavabata, refik halid karay aldım. bi de 60'lı yıllardan bir görgü kitabı. eğliyorum işte kendimi...
13 Eylül 2011 17:25
Hepimiz tembeliz Neo, Ayn Rand okuyanlar dışında tabii;p
İnşallah çözülür canım, devamlı düşünüp duruyorum. Bakalım, gün doğmadan neler doğar diyorum hep.
Sahaf festivali var değil mi? Ne hoş. Keşke orada olsaydım şimdi. Burada festivali bırak, sahaf bile yok valla, komik;)
Çok sarıldım canım, dileğin için teşekkürler.
13 Eylül 2011 18:47
Gerede'yle istanbul arasında yıllar ve onca şehir daha var güzel Justine. Bilmiyorum ki ruhum kaç yaşında, nerede şimdi.
Ay öyledir, olduğu gibi çıkınca karşına tapıyorsun ister istemez. Bu da Justine'den beklenecek şey değildir. Ay değerini bilsindir değil mi? :)
Hay allah, bu küçük numaralarla kimsenin yaşını öğrenemiyorum ben!;p Hah ha, çok da iyiyimdir yaş tahmininde aslında, böyle şeylere gerek yok tabii, can sıkıntısı diyelim;)
Bu sabah kötü başladı Atzeciğim, ben de bir oyun oynayıp günü güzelleştireyim dedim. Her şey çok iyiymiş, muhteşem bir günmüş gibi davranıyorum, nasıl fikir ama;p
15 Eylül 2011 15:03