Üzerine Çökmüş Devlet Yükü Kaldırılmadan Bu Ülkede Üretim Artmaz | Haber Güncel
Üzerine Çökmüş Devlet Yükü Kaldırılmadan Bu Ülkede Üretim Artmaz Siyasetçiler zaman zaman “Üretimi biz arttıracağız, önce üretim” falan diyorlar ya…
O vaad edilen üretim; bu ülkedeki “vergi yükü dağılımı” düzeltilmedikçe
Unutmayın; ücretler bir yandan çalışanların geliri iken, diğer yandan da onları çalıştıranların “mal ve hizmet üretimi sırasında yüklendikleri maliyetleri”dir.
Şimdi “İyi ama teşvik diye bir imkan var; üretim yoksa, kimse üretmiyorsa devlet teşvik verir, destek sağlar ve üretimi bir biçimde ayağa kaldırır” denecektir değil mi?
Küresel ekonominin; bir ucu Atlantik’te, diğer ucunun Pasifik’te olduğu o kocaman tuzlu su okyanusunda, sadece teşvikle bir şeyler yaparım derseniz ancak kendi sahillerinizde kayık yüzdürebilirsiniz.
Eğer üretimi arttırmaktan kastınız sadece “belirli bir malı kendinize yetecek kadar ürettirmek” ise haydi bir şekilde o kadarını yaptınız diyelim. Ama siz makro anlamda yani “bu ekonominin genelinde” üretimi arttıracağım, bu teşvikle hem kendime yetecek hem dışarıya satacağım diyorsanız –ki siyasetçilerin inandığı ve inandırmak istediği de budur- o “laf”, ben tababetteki bütün hastalıkları aspirinle tedavi ederim iddiasından daha gerçekçi değildir.
Çünkü ekonominin “bütününü” ayağa kaldırmak; yani her türlüsüyle tarım, sanayi ve hizmet sektörünü harekete geçirip “genelde üretkenliği yükseltmek” istiyorsanız, bir kere buna kaynağınız yetmez.
Düşünsenize; ülkede her ne üretiliyorsa, bu her mal ve hizmeti daha fazla ürettirmek için devlet kesesinden üste para vermek, “sen yeterki üret, piyasa fiyatları seni kurtarmıyorsa aradaki farkı biz bütçeden karşılarız, teşvik veririz“ demek mümkün müdür?
Şundan dolayı: Liberal ya da piyasacı ekonomide üretimin artması, sadece ve sadece o üretimin karlılığına bağlıdır.
“Kâr” ise iki durumda doğar ve büyür: ya satıştan gelen para artınca, ya da üretim maliyetleri düşünce.
Küresel ticarete evet demişseniz yani içerideki üreticiyi gümrük tedbirleriyle korumayı bırakmışsanız, dışarıdan ucuza gelen mal varken yerli sanayici hiçbir şekilde üretimini arttıramaz.
Malınız başkalarınınkinden pahalıysa, tüm dünya pazarlarında tezgah açmış olsanız ne kadar satabilirsiniz ki?
Bu durumda, kısa vadede sonuç verecek, kalıcı olarak üretimi hareketlendirecek bir tek yol vardır:
Bu gün ancak 80 sente mal edebildiğiniz ama dünyadaki fiyatı 70 sent olduğu için ne kendi iç pazarınıza girmiş ithal mal ile rekabet edebildiğiniz ve ne dışarıya satabildiğiniz herhangi bir ürünün maliyetini “bir biçimde” örneğin 60 sente düşürdüğünüzde artık onu üretmek ve hem içeriye hem dışarıya satmak kazançlı hale gelmez mi? “Gelir elbette” diyorsanız gelelim bu işin nasıl olacağına…
“İşçilik” hemen her türlü mal ve hizmet üretiminde önemli ve ağırlıklı bir maliyet kalemidir değil midir?
diyelim ki üreticisiniz, dokuma tezgahınızda adam çalıştırıyorsunuz;
Şu hükümetler kendi siyasi tercihleri ile ve vergi yoluyla işçiliğin üretim içindeki maliyetini arttırırsa ne olur, düşürürse ne olur?
İşçilikteki 5 liranın 3 lirası işçinin net ücreti, 2 lirası –işçiden ya da işverenden kesilen- vergi ise, şimdi siz bu ücret/istihdam üzerinden alınan 2 liralık vergi 1 liraya indirildiğinde, kumaş maliyeti 10 liradan 9 liraya iniyorsa, sizin üretiminiz:
-Devlet eliyle ucuzlamaz mı?
Ama ne yazık ki siyaset, bizdeki sermaye yetersizliği, teknoloji geriliği vs. gibi nedenlerle çok uzun yıllardır bu zaaflarını yenememiş olan üretimimizi desteklemek yerine adeta köstekleyen politikalar, çok önemli bir “üretim maliyet kalemi olan” işçiliği devlet eliyle pahalılaştırmayı ve sürekli pahalı tutmayı doğru bir ekonomi/maliye politikası sanmıştır.
Vergi adaleti mi zedelenir?
Bakmayın bazı küresel kurumların size anlattıklarına… onların anlattıkları kendi pazarlama politikalarıdır.
İndirin, hayır hiçbir şey olmaz. “Ücret” yani “emek” gelirleri her zaman, sınai-ticari-zirai kazançlardan daha düşük oranda vergilendirilir. Maliye ilminde buna “Ayırma nazariyesi” denir, örnekleri çoktur.
Emeğin ve dolayısıyla üretimin üzerinden kaldırdığınız yükü aynen diğerlerine “kaydırabildiğinizde” bütçenizde açık falan kalmaz. Kaldı ki, işçilik maliyetlerini düşürerek üretimi arttırdığınızda doğacak ilave sınai-ticari-zirai kazançlar, sizin ücretlerden doğan kaybınızı büyük ölçüde karşılayacaktır.
Siz hiç “Sen işe alacağın, yani mal ya da hizmet üretimine sokacağın her adam için devlete şu kadar vergi vermezsen asla adam çalıştıramazsın deyip üreticiyi üretiminden alıkoyan vergi politikalarının bu memleket hayrına işlediğini ve akıllıca olduğunu düşünebilir misiniz?
Maalesef bizde siyasetçilerimiz; ha dediğinizde 10 milyon kişinin işe yani mal ve hizmet üretimine koşabileceği, işadamının bu istihdam maliyetleriyle yatırım yapıp üretime geçemediği bu ülkede, üretimin üzerindeki “devlet yükü”nü azaltmak yerine, devlet eliyle işverenin yükünü arttırmayı ya da bu durumu sürdürmeyi “politika” sanmış, hatta asgari ücreti işveren sırtından arttırarak üretimi bir kademe daha zora sokmuştur.
-Üst ücret gruplarındaki vergi ferahlaması, nitelikli eleman istihdamını ucuzlatacak, araştırma geliştirme çalışmasını genişletecek, hatta bir ölçüde beyin göçünü bile tersine çevirecektir.
Türk ekonomisi, nitelikli-niteliksiz her türlü işçilik maliyetinin, dolayısıyla bu ekonomideki “üretim maliyetinin” ucuzlaması yoluyla şimdi yaşanan üretimsizlik kısır döngüsünü kırmış olacaktır.