ŞEKER FABRİKALARINI SATMA KARARLILIĞI UYGULANIYORKEN… - Hüsnü Arslan - Eskişehir'in Doğru, Tarafsız, Bağımsız İnternet Sitesi
AKP Hükümetleri, kamu mallarını “özelleştirme” anlayışı çerçevesinde irili-ufaklı ne varsa “satma” politikasının son noktası Şeker Fabrikalarına gelip dayandı.
O fabrikalar ki Cumhuriyet döneminin yok-yoksul yıllarından başlayarak sanayimizi ve tarım ekonomisini canlandırmak amacıyla yoktan var edilmiş kuruluşlar. Kurulduğu bölgelerde sadece ekonomik anlamda değil, toplumun sosyal ve kültürel geleneklerine katkı da veren kuruluşlar olarak işlevlerini sürdüre geldiler. O nedenledir ki, kamuoyunun tepkisine ortak olmak üzere son yazılarıma şu başlığın yerinde olacağını düşünmüştüm;
-Şeker Fabrikaları sadece şeker fabrikası değildir…
Türkiye Şeker Şirketine ait 14 şeker fabrikasının “satılması” kararı bu iki nedenden dolayı son yılların en büyük “toplumsal muhalefeti ile karşılaştı…
İşçinin, çiftçinin ve muhalefetin…
Gerçekten de AKP’ye oy veren kesimler de dahil olmak üzere önemli bir toplumsal karşı çıkış idi. Eskişehir dahil hemen her ilde başlatılan imza kampanyalarının milyonu aşması önemli bir göstergedir.
Bununla da kalınmadı, Şeker İş Sendikası başta olmak üzere ekonomileri “Şekere ve Pancara” dayalı kesimler ve meslek grupları da işçi ve çiftçilerin eylemine destek verdiler.
Örnekse, özellikle satışa çıkarılan şeker fabrikalarının bulunduğu illerdeki Taşıyıcılar kooperatiflerinin üyesi kamyon ve tır sahipleri…
Genelde halk yığınlarının tepkisi ise, toplum sağlığı üzerinde yoğunlaştı. Onların sloganı ise şuydu.
-Amerika’dan ithal GDO’su değiştirilmiş mısırdan yapılan mısır şurubu istemiyoruz. Kanser olmak istemiyoruz!..
Ya muhalefetteki siyasi partilerin top yekun karşı çıkışları….
Toplumsal tepki de ne ola!..
Böylesine geniş tabanlı bir toplumsal muhalefet karşısında Hükümetin ne yapması gerekirdi, söyleyeyim;
-Galiba yanlış bir karar aldık, bunu tekrar gösden geçirelim…
Demokrasisi ileri boyutlardaki ülkelerde bu böyledir. Açıkçası “siyasetin geleneğine” uygun olarak ben dahil pek çok kişi böyle olması gerektiğini düşünüyordu.
Ama öyle olmadı!.. Hükümet ve AKP’nin sözcüleri tepkileri “yumuşatmaya” yönelik açıklamalarda bulunmaya başladılar;
-Satılan fabrikalar kapanmayacak ki!.. İşçileri de çalışmaya devam edecek. Pancar ekimi de sürecek. Kimse aç ve açıkta kalmayacak!..
Oysa satış şartnameleri öyle demiyordu.. Yine de ısrar ettiler, bir parça ağız değiştirerek;
-Satılan fabrikalar en az 5 sene çalıştırılacak!..
Bir başkası şeker şurubu ithalatını kısıtlayacak kotalar açıklaması…
Böyle de olsa dolaylı anlatımı;
-5 yıl sonra fabrikaların ruhuna Fatiha, sağlıksız şeker şurubuna devam!..
Sonucu seçim yılında…
Bunlar bile kararın en azından şekil değiştireceğine işaret sayılabilecek umutlu beklentiler olarak karşılanırken. Her zamanki gibi “son söz” Cumhurbaşkanı, aynı zamanda hükümetin de partisinin de başkanı Recep Tayyip Erdoğan’dan geldi;
-Kararımız karardır, 14 Şeker fabrikasını satacağız!..
Nitekim “icraat başladı”, ikişerli paket halinde 4 Şeker Fabrikası satıldı…
Değerinin altında gitmiş, üstüne çakılmış hiç önemli değil… Anlayış değişmedi, çağrılar yinelendi. Haraç-mezat;
-Gitti gider, kapanın elinde kalır!..
Belli “paket satışlar” devam edip, tamamlanacak. Sonucu ne mi olur? Onu da
-Seçimler yılı 2019’un sonlarına doğru göreceğiz!...