Dharja W. Breña
Konu: Dharja Wendy Breña C.tesi Kas. 08, 2008 12:36 pm
¤ Adı ~ Dharja Wendy
¤ Soyadı ~ Breña
♦ Arkadaşlıklara fazlasıyla önem verdiğinden ve geçmişinde bu yüzden bir çok kez kalbi kırıldığından, arkadaş seçiminde çok dikkatli davranır.
♦ Dengesizdir. Çoğunlukla kendi içinde çelişkiler yaşar bu yüzden.
♦ Sıkılmayacağı tek şey müziktir.
♦ Kızdığı zaman kendisini tanıyamaz. Değişik bir yaratığa dönüşür, gözü hiçbir şeyi görmez. Siniri geçtiği zaman, pişman olsa bile belli etmemek için büyük bir çaba harcar.
♦ Eleştirmeyi çok sever ama buna karşılık olarak eleştirilmekten hiç hoşlanmaz.
♦ Gri ve koyu kırmızı renklerini çok sever. Çoğu eşyası bu renklerden oluşur.
♦ En kötü durumlarda bile alay edip gülebileceği bir şeyler bulur.
♦ Hiçbir zaman derslere çalıştığı görünmemiştir. Genelde dersteyken dinlemeyi seçer. Ödev yaptığını gören kişi ise çok azdır.
♦ Hafızası çok kuvvetlidir. Konuştuğu kişiyi, konuşulanları ve yapılanları hiçbir zaman unutmaz.
♦ Çikolataya ve çikolatalı her şeye bayılır.
♦ Konuşmayı pek sevmez. Genelde dinlemeyi seçer.
♦ 'Kurallar çiğnenmek içindir' felsefesini benimsemiştir.
♦ Yağmurlu günlerde dışarı çıkıp dolaşmaktan büyük zevk alır. Ama sırf yağmuru sevdiği için güneşli günlerin düşmanı değildir.
♦ Her şeyden ve herkesten önce kendisini düşünür.
♦ Ukala sayılabilir.
♦ Rica etmek yerine emir vermeyi tercih edenlerden hoşlanmaz. Emir verilirse, istenilen şeyi asla yapmaz. Hatta inadına tersini uygular.
♦ Özel hayatından kişi silme işleminde oldukça başarılıdır. Kimseye bağlanmayı sevmez ve bağlanmamak için elinden geleni yapar.
♦ Sürekli ilgi çekmek isteyenlerden hoşlanmaz ve onları 'basit insanlar' olarak nitelendirir.
♦ Yaşına göre olgun davranışlar sergiler.
Yataktan yeni çıkmış olmanın verdiği halsizlikle, banyoda aynanın karşısına dikilmiş öylece görüntüsüne bakıyordu. Saçları fazlasıyla kabarmıştı ve kalın dudakları mutsuzluğunu belirten bir ifadeyle kıvrılmıştı. Aynadaki görüntüsüne bakıp sinir olmaktan vazgeçme kararı alarak hafifçe lavaboya doğru eğildi ve musluğu açarak yüzüne soğuk suyu çarptı. Artık tam anlamıyla uyanmış olsa da, yatağa girip tekrar uyuma gibi bir fırsatı olsaydı, elbette bunu değerlendirirdi. Hala pijamalarıyla duruyordu ama ayıldıktan sonraki kısım oldukça kolaydı Dharja için. Hiçbir zaman giyeceği şeyler için endişelenmemişti. Tekrar kafasını kaldırıp aynadaki ıslak yüzüne baktı. Bileğindeki yeşil tokayla saçlarını at kuyruğu şeklinde topladıktan sonra bir kısmının yüzüne düşmesine izin verdi. Saçlarını salık bırakmayı toplamaktan daha çok sevse de toplu saçın daha rahat olduğunu inkar edemeyecekti. Ve bu derece kabarmış olan turuncu saçlarını anca toplayarak sakinleştirebilirdi.
Banyodan çıkıp tekrar yatakhane kısmına geçtiğinde, öğrencilerin çoğu uyanmış ve yatakhaneyi terk etmişti. Onları anlayamıyordu Dharja. Eğer kendisi ilk derse girmiş olsaydı, elbette ikinci derse girmezdi. Bu onun vurdumduymazlığından çok uykuya olan aşkını gösteriyordu. Hızlıca taradı gözleri bütün yatakhaneyi. Daha sonra kendine ayrılmış dolabın önüne geçerek eline ilk gelen kot pantolon ve tişörtü giyinme kararı aldı. Pijamalarını hızla çıkardı ve aynı hızla siyah tişörtünü ve soluk renkli kot pantolonunu giydi. Yağmurun yağdığı gerçeğini görünce, kalın dudakları hafif bir gülümsemeyle kıvrılmıştı ister istemez.
İleri düzeyde güç kullanımı dersliğine ulaştığında -ki ulaşması okulu fazla bilmediğinden ve geçen derse girmediğinden epey zamanını almıştı- sınıfta sadece bir-iki kişi vardı. Sıralarda göz gezdirdi Dharja, profesöre bakmadan önce. Çoğu sıranın üzerinde bir kaç malzeme vardı. *Geçen derse gelmeliydin, seni ahmak* diye söylendi kendi kendine içinden. Malzemelerden anlaşıldığı kadarıyla, güç denemesi yapılacaktı sınıfta. Gerçi gücü ikna olan biri bir insandan başka ne kullanabilirdi ki? Yine de bir şey söylememeyi tercih etti. Yanındaki arkadaşını kullanarak gücünü deneyebileceğini düşündü. Bunun kimseye bir zararı olmazdı, değil mi? Hiçbir malzemenin bulunmadığını gördüğü için ortalarda bir sıraya yerleşti hemen. İlk defa profesörü süzüyordu şimdi. Önleri kısa olan saçlarının arka tarafı uzundu. *Ne kadar kötü bir model bu böyle* diye düşünerek gözlerini devirdi. Öğrenciler gelmeye devam ederken, profesöre selam verip yerlerine geçiyorlardı. Dharja bunu yapmadığını düşünerek hafif bir pişman dalgasıyla bu konuyu düşünmemeye çalıştı.
Sonunda, sınıf tamamlandığında, sarı saçlı profesör derse girmişti. Kadının sesini duyar duymaz kulaklarını tıkamak için yanıp tutuşmuştu Dharja. İnsanları dış görünüşüyle yargılamayı pek sevmese de sesleriyle yargılayabilirdi. Ve bu kadının çok tiz bir sese sahip olduğunu söyleyebilirdi Dharja. Profesörü dinlememeye çalışsa da, ona saygı duyduğundan bu kötü düşüncelerini gösterecek herhangi bir harekette bulunmuyordu. Bu çok adi bir davranış olurdu çünkü. Sağ dirseğini masaya dayayarak çenesini avucuna yerleştirdi...
Ne kadar zamandır böylece durduğunu anımsayamıyordu. Ve durumu uyumaya öylesine müsaitti ki, kendisini epey zor tutmuştu. Açık duran pencereden yağmur damlalarını izleme işlemi de bitince, profesörün sözünün de bittiğini gördü. Yani, en azından böyle olduğunu düşünüyordu turuncu kafalı kız. Etrafındaki insanlar tatlı bir hareket halindeydi şimdi. Önlerinde duran malzemelere güçlerini uygulamaya çalışıyorlardı. İlk önce çaprazında oturan ve adının Drucilla olduğunu bildiği ama henüz tanışma fırsatı bulamadığı sarı saçlı kıza baktı. İnce parmaklarını kabın üzerinde tutuyor ve içindeki şeyi dışarı çıkarmaya çalışıyordu. Kızın gücünü bilmiyordu ve merak etmediğini düşündü Dharja. Kızın çırpınışlarını izlemekten vazgeçerek önüne döndü.
Önüne dönmesiyle, yan tarafta oturan kızın sandalyesini Dharja'nın yanına çekmesi bir oldu. Simsiyah saçları omuzlarına kadar uzanıyordu ve Dharja'nınki gibi bakımsız değillerdi. Ve büyülü bir gülümseme atıyordu Dharja'ya doğru. "Merhaba, ben Angel. Gücüm kabus ve.. Ihm. Bana yardımcı olabilir misin acaba diyecektim. Ben de sana yardımcı olurum. Önünde herhangi bir malzeme göremiyorum" Bunları hızla söylemişti hemen yanında bulunan kız. İyi olmuştu aslında. Kendisi gidip sormak zorunda kalmamıştı. Kızın parlak gülüşüne karşılık verme amacıyla, Angel'ın gülümsemesine göre oldukça soluk kalan bir gülümseme yaydı dudaklarına. Yapmacık olduğu belliydi. Kafasını salladı hafifçe ve gün boyunca ilk kez konuşmak için kalın dudaklarını araladı. "Çok sevinirim. Karşımdakini ikna etmek gibi saçmasapan bir güce sahibim ve adım Dharja. Bunu söyler söylemez Angel elini uzatmıştı. Kendisi de uzatarak tokalaştı kızla.
"Sen başla bakalım" Diye mırıldandı, ikinci kez kalın dudaklarını aralayarak. Herhangi bir kâbus görmesini sağlamalıydı şimdi. *Güzel bir güç* diye düşündü ve kısa bir zamanda tekrar dikkatini kıza vermeyi başardı...
"Benden uzak dur!"
Koşuyordu Dharja. Arkasına bile bakmadan, göremediği adamdan. Sisli bir havaydı ve ormandaydı. Bundan daha kötü ne olabilirdi? Tam da bunları düşünürken/düşündüğünü hissederken önünde belirmişti kaçtığı adam. Onun, kaçtığı adam olduğunu anlamıştı. Nasılsa bu bir kâbustu. Ama Angel'ın kâbusu. Gözlerini yumarak toprağa çöküyordu şimdi Dharja. Kâbusta olduğunu bilmesine rağmen, acı çekiyordu. Toprağın kokusunu hissedebiliyordu.
O anda uyandı. Gözlerinin dolmuş olduğunu fark edince, hemen Angel'a baktı. Onun da gözleri dolmuştu. Sandalyesine yapışmıştı ve uzun tırnaklarını avuçlarına bastırıyordu. Kâbuslarla ilgili bir yazı okuduğunu hatırlıyordu Dharja. Kişi acemi olduğu zaman, başkasına kendi kâbusunu gördürebiliyordu ama kendi kâbusu olduğundan, denek ile aynı şeyi o da görüyordu. Daha iki dakika önce tanıştığı kızla, bir sır paylaşıyorlardı şimdi. Ama bu sırrın içine girmek ve gerçekleri öğrenmek istemiyordu Dharja.
Angel'a baktı, saçlarıyla uğraşıyormuş gibi yapıyordu ama Dharja onun şimdiki ruh halini tahmin edebiliyordu. Suratına yapmacık olmayan bir gülümseme yerleştirerek, elini kızın omzuna koydu. "Şimdi sıra bende."
"Bir daha o kâbusu görmeyeceksin." dedi ve itti. Bunu kendinden o kadar emin bir biçimde söylemişti ki, kendisi bile şaşırmıştı. Derse girmeden önce yüzüne düşmesine izin verdiği bir tutam saçı kulağının arkasına götürdü.
"Bir daha o kâbusu görmeyeceğim."
Başaracağını biliyordu. Bu yeteneği keşfettiği andan itibaren annesi ona çeşitli profesörlerden özel ders aldırmıştı. Kolay bir itiş olmasına rağmen başının ağrımasını engelleyememişti. Ama buna değerdi. Angel için önemli olduğunu biliyordu. Gözlerini tekrar konuşmakta olan sarı saçlı profesöre çevirdiğinde, adını hala öğrenemediğini fark etti. Bunu umursuyor muydu? Pek sayılmaz.
" Dersimiz bitti, herkes çıkabilir. Ödeviniz bu güçlerini denemek. Yapıp yapmadığınızı çok iyi anlarım, kaytarmayın! Hoşçakalın "
Hala toprağın kokusunu duyumsadığını hissetse de psikolojik olduğunu biliyordu. Angel'a bakarak hafifçe gülümsedi ve ardından hızla çantasını aldı ve koşar adımlarla derslikten çıktı.
Konu: Geri: Dharja Wendy Breña C.tesi Kas. 08, 2008 12:43 pm