Dünyada öyle insanlar vardır ki... İşte onlar gibi insanların yaşadığını bilmek
bile insana yaşama sevinci verir, huzur verir. İnsanı güzel ve aydınlık günlere dair
umutlandırır. Belki de dünya, kurulalı beri böyle insanların yüzü suyu hürmetine döner,
onlar olduğu için çekilir. Çocuklar, kuşlar, rüzgârlar, çiçekler gibi...
Berhan Demir de o insanlardan biridir. Kendisiyle hiç tanışmadım, hiç
konuşmadım, bir kez bile selamlaşmadım. Fakat sanırım hani Nazım´ın da dediği gibi
aynı ekmek aynı hürriyet için yaşamımızı farklı yerlerde sürdürüyoruz. Yalnızca
bulunduğu coğrafyaya komşu bir yer olan Ağrı´da üç yıla yakın bir zaman kaldım.
Iğdır´ı da Doğubeyazıt´ı da bilirim. Ararat Dağını belki günlerce, aylarca, saatlerce
sonsuz bir hayranlıkla seyrettim. Bir gün yine giderim, yine büyülenmişçesine bakarım. Bir gün elbet...
Kuş gözlemciliğine annem sayesinde başladım. Ben 9 yaşındayken köyümüzde bir kuş halkalama istasyonu açılmıştı, Aras Kuş Halkalama İstasyonu. Bu istasyona dünyanın dört bir yanından pek çok kişi, öğrenci ve hocalar gönüllü olarak gelmeye başladı. Önce annemin isteği üzerine istasyonda gönüllü olarak çalışmalara
katılmaya başladım. Annem istasyonun açıldığı ilk zamanlarda bir şeyler bilen pek çok insanın buraya gelip gittiğini söyledi. Oraya gitmemi ve bir şeyler öğrenmemi istedi. Bu şekilde Aras İstasyonuna gidip gelmeye başladım.
İstasyona gelmeden önce hiç İngilizce bilmiyordum. Farklı ülkelerden gelen gönüllüler ve halkacılarla iletişim kurmaya ve kuşlarla ilgili sohbetler etmeye çalışırken İngilizce de öğrendim. Yaşıtlarım belli bir yaşa geldikten sonra köyden göç ediyorlar, oysa ben burada kalarak memleketime hizmet vermek istiyorum. Önceleri burası benim için sıradan bir köydü, buradan kaçıp kurtulmak, başka yerlerde başka işler yapmak istiyordum. Aras istasyonuna gelince köyümüzün müthiş bir biyolojik çeşitlilik ve güzelliklerle dolu olduğunu gördüm. Buradaki habitatları, hayvanları, biyolojik yaşamı öğrenmeye başladım ve tüm bu değerleri korumak ve paylaşmak istiyorum.
Halkalama istasyonuna gidip gelmeye ve orada gönüllü olmaya başladıktan sonra Çağan H. Şekercioğlu ile tanıştım. Yaptığı çalışmaları öğrendikten sonra benim idolüm oldu. Sonra bütün kuşları öğrenmek istedim, çünkü idolüm olan hocam gibi olmak istedim. Ve bu sayede yaşadığım alan için yeni olan birçok kuş türünü buldum. Birkaçı Türkiye için yeni türdü, diğerleri ise yaşadığım alan için yeni türdü. En son bulduğum kuş türü; nesli tehlike altında olan Basra Kamışçını. Bulduğum bu tür Aras Nehri Kuş Cenneti´nin 290., Iğdır´ın 328. ve Türkiye´nin 486. kuş türü. Türkiye´de kuş gözlemciliği zor aslında, çünkü çok fazla ilgisiz insan var. İnsanları bu güzelliklerle tanıştırmak, kuşlar ve doğaya karşı daha ilgili olmaları için hepimiz üzerimize düşeni yapmalıyız.
Çok mutluyum, iyi ki böyle bir seçim yapmışım. Üniversitede seçmek istediğim bilim dalı biyoloji ve moleküler biyoloji çünkü gerçekten doğaya ve insanlığa
bir şeyler katmak istiyorum. Yeni bir kuş türü bulursam yaşadığım bölgeyle ilgili bir isim vermek isterim. Hayallerim arasında iyi bir biyolog, ornitolog, bilim adamı olmak da var. Ailem ve kendi hayallerim için ayakta kalmaya çalışıyorum. En büyük hayalim