Sami – Sami Beyoğlu – Hayat Sürüm 0.32
Profesyonel yazılım uzmanı, amatör fotoğrafçı, bisiklet aşığı.
1 tuvalet 1 millet
Yazı yazmayalı 2 yıldan fazla zaman olmuş. Bu sessizliği floşşş sesiyle bozmak istedim.
Geçtiğimiz Ağustos ayı eşimle beraber Amsterdam’a çocukluk arkadaşım Önder’i ziyarete gitmiştik. Amsterdam’da ve ziyaret ettiğimiz Brugge şehrinde bir şey dikkatimi çekti. Girdiğimiz bütün tuvaletler (bir tanesi hariç) son derece temizdi. Restoranlar, parklar, publar, kafeler, eğlence mekanları ayrım yapmaksızın hepsi. Gördüğüm tek kirli tuvalet ise kebap yediğimiz bir Türk restorana aitti. Bu tuvaleti diğerlerinden ayıran fark yalnızca nispeten kirli olması değil, bu tuvalette taharet musluğunun da bulunmasıydı. Bu ayrıntıyı fark ettiğim an kafamda kıvılcımlar çaktı.
Tuvaletler milletlerin parmak izi gibi. Kim oldukları, yaşayış biçimleri, iş yapış şekilleriyle ilgili pek çok bilgi veriyor. Yukarıdaki örneği inceleyelim. Tipik bir Hollandalı poposunu tuvalet kağıdıyla nispeten temizlese de kullandığı umumi tuvaleti evindekinden farksız bırakıyor. Dışarıda dolaştığı ayakkabısıyla evde dolaşması ve evini temiz tutuğu gibi sokakları da temiz tutması gibi. Evleri belki bir Türk evi kadar temiz değil ama sokakları evleri kadar temiz. Bir de bize bakalım popomuzu sularla aklayıp paklıyoruz ancak umuma açık yerlerde tuvalete dolayısıyla bizden sonra gelecek insana aynı saygıyı göstermiyoruz. Kendimize temiziz. Tıpkı sokağa çöpümüzü bırakıp evimize ayakkabımızla dahi girmeyecek kadar hassas olmamız gibi.
Türkiye’ye geldikten sonra tuvaletlere ayrı bir gözle bakar oldum. Tuvaletler bizim DNA’mız gibi. Hayır canım tuvalete bıraktığımız DNA’lardan bahsetmiyorum. Mecazen tabi ki! Diğer insanlara olan saygımızdan, iş yapış biçimimize kadar herşeyi ele veriyor. Mesela mı?
Mesela aşağıdaki resim.
Sanayi lokantasında bir tuvalet. Duvara gömme sifon bozulmuş. Bir kaç defa tamir edip düzgünce monte etmeyi denemişler. Dikiş tutmayınca silikonla yapıştırmışlar. Her bozulduğunda silikon sökülüp tamir edilip tekrar monte edilmiş. Derken yine bozulmuş ama bu sefer silikonla uğraşmak zor gelmiş. Sonra ne mi olmuş? Bkz bir sonraki resim.
Tadaa! Duvara gömme sifondan vazgeçip yeni bir su tankı ve sifonla mutlu mesut yaşamışlar. Sol taraftaki musluktaki işçilik göz dolduruyor.
Bu da Türkiye’nin en büyük hazır giyim firmalarından birinin plazasındaki pisuvar. Düzgünce yapılan bir şeydeki aksaklığı giderme yöntemlerimiz çok başarısız. Bir süre sonra pisuvarın değişmesiyle son bulacak bir girişim. Laf aramızda bu pisuvarın sağındaki ve solundaki pisuvarlar da aynı durumda.
Genel olarak çalışma prensibimiz bu. Başarısız bir tamir denemesiyle başlayıp tamir edilen şey her ne ise yanına yenisinin absürt biçimde konmasıyla sonlanan bir süreç. Sabunluklar dikkatinizi çekti değil mi? Eskisine kıyılmaz, yanına yenisi konur ama eğreti durmasına dikkat edilir. Yeterince eğreti olmadı mı? E o zaman altına plastik bardak koyalım.
Ne kadar lüks bir mekan olduğuna bakmaksızın bu böyledir. Burası Türkiye’nin en büyük AVM’si. Sabunluklara dikkat!
Eğretili işler konusunda uzmanız. Sağdaki ilk kullanılan tuvalet kağıtlığı. Bakmışlar iki tuvalet kağıdı uzun süre idare etmiyor. Ne yapalım? İyisi mi daha büyüğünü takalım ama eskisini çıkarmayalım ki eğreti dursun. Offf yine yeterince eğreti olmadı. O zaman yenisinin bir de yerini değiştirelim izi kalsın.
Evinizde kaçınız sifonu çekmeyi unutuyor? Burası bir havaalanı tuvaleti. Bildiniz! Türkiye’de tabi ki! Henüz International Airport olamamış ki ingiliççesini yazmamışlar.
Bahsettiğim haneye ayrı umuma ayrı muamele olayı eğitimden, teknolojiden bağımsızdır üstelik. Burası İstanbul’un büyük üniversitelerinden birinin teknoparkı. Evet evet yanlış duymadınız. Teknopark yok mu?! Hani şu klozet kapağına işeyip sonra da gidip ar-ge yapan adamların olduğu vergi muaf binalar!
Olay tuvalete özgü değil. Bizim yoğurt yiyiş biçimimiz bu. Tesisatçısından, araba tamircisine, memurundan, millet vekiline, öğretmenine hatta yazılımcısına kadar bu yoğurt böyle yeniyor.
Şimdi konuyu tuvaletten yazılıma bağlayacağım hazır mısın?
Yazılım geliştiren arkadaşlar beni çok iyi anlayacaklardır. Diyelim ki elinize başka birinin bir kaç yıl önce geliştirdiği bir yazılım projesi (duvara gömme sifon) geldi. Projeyle ilgili bir kaç yeni özellik eklemeniz ve mevcut bir kaç bugı gidermeniz (bozulan sifon butonunu tamir etmeniz) istendi. Geliştirmenizi yapıp bugları giderdiniz. Bir kaç gün sonra yeni buglar geldi. Onları da giderip etrafını bir güzel silikonladınız. Sonra bir kaç bug daha çıktı. Silikonu söküp bugı giderdiniz ve yeniden silikonladınız. Bir hafta sonra yeni bug bildirdiler. Artık silikonla uğraşmak zor geldi ve asp.net mvc, nosql, angular ve typescript ile restful son model bir su deposu ve sifon kodladınız. Yeni tuvaletiniz hayırlı olsun. Güle güle s….!
Yayın tarihi 22 Kasım 2016 26 Kasım 2016 Kategoriler Basliksiz, Teknoloji1 tuvalet 1 millet için bir yorum yapın
Yayın tarihi 26 Haziran 2014 26 Haziran 2014 Kategoriler BasliksizEtiketler beslenme, kanser, kanser tedavisi, sağlıklı beslenme, tedaviKanseri durdurmak için bir yorum yapın
Dün Ankamall’dayken asansörün düğmesine basmak için deli gibi sabırsızlanan ve düğmeğe basınca mutlu ama çoook mutlu olan çocuğu görünce aklıma çocukların masumiyetleri ve dünyaya nasıl bir gözden baktıklarını anlamamı sağlayan 20 Şubat’ta yaşadığım şu olay geldi.
20 Şubat 2011 henüz acemi birliğindeyim. Haftasonu çarşı iznim bitmek üzere, malum kışlaya belli bir saatten önce dönmek gerek. Dikimevine gitmek üzere Kızılay’da Ankaray’a bindim. Trenin hareket etmesine saniyeler var, pencere kenarına oturmuş beklerken engelli asansörünün kapısı açıldı. İçeride 2-3 yaşlarında kız çocukları olan bir çift. Bababının kucağında ufaklık ve annenin elinde de bebek arabası. Aile asansörden inerken trenin kapıları kapandı ve tren yavaşça hareket etmeye başladı. Adam treni kaçırmanın verdiği sinirle elini yana savurup asık bir suratla söylenirken kucağındaki kızı gülerek kaçan trene el sallıyordu. Tüm çocukların 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kutlu olsun.
Yayın tarihi 23 Nisan 2011 Kategoriler BasliksizEtiketler 23 Nisan, bayram, çocukDünyanın En Güzel Gözleri için bir yorum yapın
Ne doymaz tarayıcıymışsın bea sen Firefox
Hepi topu 3-4 tab açık. Kapatsam da vermiyor zaten. Chromelu günler yakınlarda sanki!
Yayın tarihi 19 Ocak 2010 Kategoriler BasliksizEtiketler firefox, ramNe doymaz tarayıcıymışsın bea sen Firefox için 6 yorum
Yayın tarihi 14 Ocak 2010 14 Ocak 2010 Kategoriler BasliksizNabuyorum ben sendromu! için 10 yorum
Gün batımına doğru salça ekmek yemek
Alelacele (bu kelime bitişik yazılıyordur değil mi) evden çıkarsın ya hani
hani yolda hep içinde sanki bir şeyi unutmuşsun gibi bir his olur. Ben işte her zaman öyle hissediyorum.
Düşünüyorum düşünüyorum. Neyi unuttum acaba?
Sence neyi unuttum ben?
Galiba yaşamayı unuttum! Daha doğrusu nasıl yaşanacağını unuttum. Hep bir kararsızlık halleri. Ne yapacağını bilmezlikler…
Orta okuldan eve gelip dertsiz tasasız mutfağın balkonunda cam kenarına oturup gün batımına doğru salça ekmek yemeği özledim.
Size sınav sorusu:
1) Nasıl böyle boşlukta hissetmez insan?
2) Nasıl inancını yitirmez?
İlk soru 60, ikinci soru 40 puan. Süreniz başlamıştır.
Not: İstediğiniz sorudan başlayabilirsiniz.
Yayın tarihi 5 Ocak 2010 5 Ocak 2010 Kategoriler BasliksizGün batımına doğru salça ekmek yemek için 8 yorum
Ölüm ölüm dediğin nedir ki gülüm
Sevgili günlük, dün gece ben öldüm biliyor musun? Evet evet herkes gibi kalp krizinden. Sen hiç kalp krizinden öldün mü? Önce sol göğsünde hafif bir ağrı oluyor. Sonra kalp atışların yavaşlıyor ve sertleşiyor. Elinle göğsüne dokunmasan bile hissediyorsun kalp atışları. Giderek yavaşlıyor yavaşlıyor. Sonra yığılıveriyorsun yere. Ardından birileri geliyor yanıbaşına kalp masajı/elektroşok vs. Hiç birini hatırlamıyorsun, hissetmiyorsun. Beyaz ışık, ışığaaa geeeel sesleri falan yalanmış sakin inanma. Saatler sonra gözünü hastanede bir yatak üzerinde açıyorsun. Sanki sadece uyuyup uyanmışsın gibi. Tek fark kendini yorgun ve hasta hissediyorsun. Ne olduğundan habersiz etrafında senin ayılmanı bekleyen sevdiklerine bakıyorsun. Çok geçmeden doktor geliyor yanına durumu anlatıp bundan sonra dikkatli olmanı, eğer fazla efor sarfeder, yorulursan benzer bir durumun tekrar oluşma ihtimalinin yüksek olduğunu söylüyor. Artık ip üzerinde, aynı şeyin tekrar olmasından korkarak yaşamaya başlıyorsun. En güzeli de ne biliyor musun? Böyle bir rüya yaşamın değerini hatırlatıyor sana. Sevdiklerinizle birlikte mutlu bir yaşam dileğiyle…
Ek: Ekim 2007 de şöyle bir yazı yazmışım belki ilginizi çeker.
Yayın tarihi 26 Aralık 2009 26 Aralık 2009 Kategoriler BasliksizEtiketler kalp, ölüm, rüya, yaşamÖlüm ölüm dediğin nedir ki gülüm için 2 yorum
Seçmece Bayram Halleri
Hatay’a vardıktan sonra eve gitmek üzere taksiye (80 küsür model bir renault (ğöno) ) bindim. Emniyet kemerini takmaya çalıştım. Anlamadığım bir şekilde sağ tarafımda 3 adet emniyet kemeri kayışı vardı. Hepsini sırayla çekmeye çalıştım ama çekemedim.
S: Bozuk mu bu?
T: Yok yok gerek yok taksilere zorunlu değil o diğer araçlarda zorunlu.
4-5 dakika sonra o arabayla çevre yolunda 90km/s ‘ye çıktı. Neyseki taksilerde zorunlu değilmiş emniyet kemeri. İçim rahattı o yüzden.
Hatay’a giderken otobüs terminalindeki kitapçılardan birinden pazarlama ve iş dünyası üzerine 2 tane kitap aldım. Birini giderken bitirdim. Diğerini de gelirken yarıladım. (Şimdi konudan konuya atlamış gibi görüneceğim ama aslında öyle değil) Söylemesi ayıp bayramın 2. günü çiğ köfte vardı yemekte. Çiğ köftenin yanına kıyma kavururlar. O kıymanın içine maydanoz ve ceviz koyarlar. O cevizleri kırmak üzere annem mutfağa yardıma çağırdı.
S: Kaç tane ceviz kırılacak?
A: Bilmem sen kırmaya başla bakarız.
S: Olmaz öyle! Sen bana adet vereceksin. Ben sana ne kadar sürede bitirebileceğime dair bir teklif vereceğim. Sürede ve fiyatta anlaşırsak başlarım kırmaya.
A: Yok adet madet. Ben tamam deyince bırakırsın kırmayı.
Dönüşte yine taksiye bindim. Bu sefer emniyet kemeri çalışıyordu . Şu taksiciler çok alem adamlar. Amca durakta beklerken elinde taze demlenmiş davşan kanı sıcacık çay vardı. O soğukta bırakmak istemedi çayı. Bir elinde çay, bir elinde direksiyon yudumlaya yudumlaya eve kadar kullandı .
Yayın tarihi 1 Aralık 2009 1 Aralık 2009 Kategoriler BasliksizEtiketler bayram, çiğ köfte, taksiSeçmece Bayram Halleri için 3 yorum
Kavun kabuğundan halloween kutlamak
Kavunu oyarak katkıda bulunan ev arkadaşım Kamil’e sonsuz teşekkürler
Yayın tarihi 31 Ekim 2009 Kategoriler Hö DialoglarıEtiketler cadılar bayramı, halloween, kavunKavun kabuğundan halloween kutlamak için 4 yorum