12.000 yıllık bir genetik akı, göç ve çeşitlilik tarihi - Larendem Bilginin adresiLarendem Bilginin adresi
12.000 yıllık bir genetik akı, göç ve çeşitlilik tarihi
12.000 yıllık bir genetik akı, göç ve çeşitlilik tarihi.
Science’ta yayınlanan çalışma, son 12.000 yıl boyunca Roma’daki bireylerin ve İtalya’daki komşu bölgelerdeki antik DNA’ya odaklanıyor. Bu genetik veriler, Roma’ya en az iki büyük göçün yanı sıra, son birkaç bin yılda birkaç daha küçük fakat önemli popülasyonun değiştiğini ortaya koymaktadır.
Toplu mezarın kazılması. Sonuçta, araştırmacılarRoma’da 29 noktada DNA örneği topladı [Kredi: Michaela Lucci]
Özellikle, DNA analizi, Roma İmparatorluğu’nun Akdeniz etrafında genişledikçe, Yakın Doğu, Avrupa ve Kuzey Afrika’dan gelen göçmenlerin Roma’ya göç ettiğini ve eski dünyanın ilk büyük şehirlerinden birinin yüzünü önemli ölçüde değiştirdiğini ortaya koydu.
Evrimsel bir profesör olan Ron Pinhasi, “Roma’nın kökleri zamanında, Kuzey Afrika, Yakın Doğu ve Avrupa Akdeniz bölgelerinden gelen soyları olan bireylerle, bu kadar geniş bir genetik çeşitliliği tespit etmeyi beklemiyorduk” dedi. Viyana Üniversitesi’ndeki antropoloji ve makalenin kıdemli yazarlarından biri, genetik ve biyoloji profesörü Jonathan Pritchard ve Roma’daki Sapienza Üniversitesi’nden Fiziksel Antropoloji profesörü Alfredo Coppa ve Medeniyetler Müzesi’nden Luca Bondioli ile birlikte Lazio Arkeolojik Şefliği’nden Roma Rubini ve diğer antropologlar, incelenen iskeletlerin örneklemesini gerçekleştirdi. “
Pritchard, genetik temasın Roma, ekibin son on yılda kullandığı aynı eski DNA tekniklerini kullanarak tarihi kayıtların dışında kalan detayları doldurmak için ilginç bir fırsat sunduğunu söyledi. “Tarihsel ve arkeolojik kayıtlar bize siyasi tarih ve farklı türlerle farklı türlerdeki temaslar hakkında – örneğin ticaret ve kölelik – bize çok fazla şey anlatıyor, ancak bu kayıtlar nüfusun genetik yapısı hakkında sınırlı bilgi sağlıyor.”
Palazzo della Cancelleria havadan görünümü. Mezarlıkmerkez avluda yapılmıştır [Credit: Michaela Lucci]
Ron Pinhasi, “Eski DNA verileri, farklı yaşlardan Roma’daki bireylerin sosyal tarihiyle gerçekten iyi bağlantılı yeni bir bilgi kaynağı sağlıyor” diyor. Alfredo Coppa, “Çalışmamızda, arşivlerini bize açan ve hangi genetik verinin vurgulandığını daha iyi anlamamıza yardımcı olan çok sayıda arkeologun işbirliğini ve desteğini kullandık.”
Bu makyajın neye benzediğini bulmak için, Stanford ekibi Roma ve Viyana’daki işbirlikçileriyle, Taş Devri ve ortaçağ zamanları arasında Roma ve çevresindeki 29 bölgeden 127 insan DNA örneği toplamak için ortaklık yaptılar. En erken örneklerden bazılarının analizi, aşağı yukarı Avrupa’da bulunmuş olanlarla uyumlu – bir çiftçinin akını, öncelikle Türkiye ve İran’lı erken tarımcılardan yaklaşık 8.000 yıl önce, ardından da bir yerlerde Ukrayna Bozkırlarından atalara kayma 5.000 ve 3.000 yıl önce. Geleneksel olarak MÖ 753’e tarihlenen Roma’nın kurulmasıyla kent nüfusu çeşitlilik içinde artmış ve modern Avrupa ve Akdeniz halklarına benzetilmiştir.
Cumhuriyet, İmparatorluk ve Ötesi
Ancak yazarlar için en ilginç kısımlar henüz gelmedi. Roma mütevazi bir şehir devleti olarak başlasa da, 800 yıl içinde İngiltere kadar güney, Kuzey Afrika’ya ve doğu Suriye, Ürdün ve Irak’a uzanan bir imparatorluk üzerinde kontrol kazanmıştı.
Araştırmacılar kazılarda 127 DNA örneği topladı
İmparatorluk genişledikçe, insanların ticaret ağları, yeni yol altyapısı, askeri kampanyalar ve kölelik yoluyla hareketlerini ve etkileşimlerini kolaylaştırdı. Çağdaş hesaplar ve arkeolojik kanıtlar, Roma ile imparatorluğun diğer tüm bölgeleri arasındaki sıkı bağlantıları desteklemektedir – aslında, Roma’nın günlük yaşamı, imparatorluğun diğer bölgelerinden gelen muazzam şehir merkezini tedarik etmek için büyük ölçüde ticaret mallarına dayanıyordu.
Araştırmacılar genetiğin desteklediğini fakat aynı zamanda tarihsel rekoru zorlaştırdığını da buldular. Roma sakinlerinin atalarında büyük bir değişim vardı, ancak bu soy büyük olasılıkla Roma İmparatorluğu’nun Avrupa ve Afrika’daki batı bölgelerine göre daha yoğun nüfusları nedeniyle öncelikle Doğu Akdeniz ve Yakın Doğu’dan geldi.
Sonraki birkaç yüzyıl kargaşa doluydu: başkentin Konstantinopolis’e taşınması ve ardından İmparatorluğun bölünmesi, Roma nüfusunu azaltan hastalık salgınları ve 410’da Visigoth’un Roma’yı 410’da Roma’da görevden alması dahil bir dizi istila, Saint Jerome gibi koydu, “tüm dünyanın parlak ışığı söndürüldü”. Bu olaylar, doğu Akdeniz’den ve Batı Avrupa’ya kaymış kent soyundan damgasını vurdu. Benzer şekilde, Kutsal Roma İmparatorluğu’nun yükselişi ve saltanatı orta ve kuzey Avrupa soylarının akını getirdi.
Göç yeni bir şey değil
Araştırma, antik dünyanın sürekli olarak hem kültür hem de soy açısından akı içerisinde olduğunu gösteriyor.
Pritchard, “Nüfus soyunun, birkaç yüzyıllık zaman ölçekleri üzerinden Roma’nın zamanla değişen siyasi ittifaklarını yansıttığı zamana göre ne kadar hızlı değiştiğini bize şaşırtmıştı.” Dedi.
Çarpıcı bir başka husus, 2000 yıldan daha önce başlayan ve imparatorluğun yükselişi ve dağılmasıyla devam eden Roma nüfusunun kozmopolit olmasıydı. Antik çağda bile, Roma farklı kültürlerin eriyen bir kabıydı.
“Artık Roma İmparatorluğu’ndaki farklı sosyal sınıflardan insanlar arasındaki etkileşimi inceleyen, sadece farklı bölgelerdeki belirli grupların hareketlerini değil, aynı zamanda her iki çekirdek bölgedeki sosyal hareketliliğini ve çeşitli iller “diyor Ron Pinhasi.
Alfredo Coppa, “Orta İtalya’nın güneyindeki Roma öncesi halklarla ilişkilerin daha iyi analiz edilmesine ek olarak” diye de ekliyor.
Kaynak: Viyana Üniversitesi [08 Kasım 2019]