Bazen işler tam olarak göründükleri gibi değildir. Neyse ki.
Sadece köşeyi dönerek, Londra'nın merkezindeki çılgın hızın ardında bırakılabilir ve küçük bir köyün huzurunu bulabilirsiniz.
Clerkenwell, Londra'nın finans bölgesinin kalbinde her gün taze etin satıldığı heybetli Smithfield pazarının gölgesinde yer alan yerlerden biri.
Tuğlalı Victoria evleri ve dar sokaklar, Clerkenwell Green'in küçük kilise meydanının etrafına yayıldı.
Bunlardan birinde, Compton Caddesi'nde başka bir beklenmedik dönüş bekliyor.
Bir elektrik malzemeleri mağazasının mütevazı kapısı, zeytinyağı sevenler için sizi küçük bir cennete götürür.
At Elçilik Elektrik Malzemeleriprizler, kablolar ve ampuller, farklı boyutlarda zeytinyağı şişeleri, siyah ve yeşil zeytin paketleri, zeytin yaprağı ve geleneksel Kıbrıs yemekleri ve bitkileri ile karışık bir kombinasyon ortaya çıkaran görünüşte kaotik bir düzende karıştırılır.
"Üzgünüm dostum yok. Bunun yerine zeytinyağı satıyoruz, ”diyor Mehmet Murat, bisikletine biraz yağ istemek için uğraşan bir bisiklet sürücüsüne kocaman bir gülümseme ile.
Bu eklektik dükkanın sahibi ve Murat du Carta zeytinyağının üretildiği Kıbrıs ve Türkiye'deki zeytin ağaçları tarlalarının sahibi.
Murat mükemmel bir İngiliz aksanıyla konuşuyor. Akdeniz adasında doğdu, sadece beş yaşındayken ailesiyle birlikte Kıbrıs'ın Louroujina köyünden İngiltere'ye taşındı.
Onlarca yıldır elektrik malzemeleri ana ticaretiydi. Ve dükkanının tezgahından, o ve dükkanın girişini sessizce izleyen kedisi Carter, kentin hızlı dönüşümünün çoğuna tanık oldu.
Murat 1980 yılında Büyükelçilik Elektrik Malzemeleri'ni açtığında, müşterilerinin çoğu yakınlardaki fabrikalardan ve atölyelerden geldi. Genellikle turistler tarafından göz ardı edilen bu alan, saatçilik ve kuyumcular için bir merkez haline geldiğinde, kentsel manzarasının çoğunu sanayi devrimine borçludur.
Yıllar boyunca Murat, ticaretini bölgenin değişen yüzünün ihtiyaçlarına göre uyarladı ve tüpler ve lambalar konusunda uzmanlaştı. Clerkenwell artık Londra'nın tasarım ve mimarlık merkezi olarak biliniyor ve dünyanın en yüksek mimar yoğunluğuna sahip olduğu söyleniyor.
Ancak Büyükelçilik Elektrik Malzemeleri için tartışmasız en büyük değişiklik, Mehmet'in babası Murat Süleyman'ın vefat ettiği ve ülkesindeki zeytin ağaçlarını devralması gerektiğinde 2002'de oldu.
Daha sonra petrolünü Londra'ya getirmeye ve Clerkenwell'deki dükkanında satmaya karar verdi. O andan itibaren Murat'ın kabloları arasında zeytinyağı şişeleri ortaya çıkmaya başladı.
"Zeytinyağı üretimi hakkında hiçbir şey bilmiyordum. Çabuk öğrendim, ”diyor Olive Oil Times.
"Çok fazla iş ve sevgi emeği. Bunu seviyorum, ama yakın aileden çok yardıma ihtiyacım var ”diye itiraf ediyor.
Murat'ın babası Süleyman, köyün berberi de İngiltere'ye taşınmadan önce Kıbrıs adasında katır ticareti yaptı.
Kârla birlikte, o ve eşi Murat du Carta'nın etiketlerinde resmedilen Hatice, Louroujina'da arsa satın almaya başladı ve ilk zeytin ağaçlarını 50'lerde dikti.
"Ürettiğimiz zeytinyağı, Ekim Kasım ayı civarında mora dönen yeşil zeytinlerden. Kıbrıs zeytinyağı ağacı dediğimiz şeyden üretiliyor ”diyor Murat.
"Normalde hemen saatler içinde basına çıkarırdık. Bizim için adanın güneyinde basıldı. ”Diye ekliyor, bir seferde bir şişe, ampul veya her ikisini birden almaya gelen müşterilerin akışıyla sürekli kesintiye uğruyor.
Londra'dan zeytinliklerle ilgilenmek kolay bir iş değil, ödüllendirici bir iştir.
Birkaç yıl önce, bir inceleme New York Dergisi Murat'ın yağlarını ​"İngiltere'nin en iyisi. ”Ardından Murat du Carta gazetelerde yazılar yazdı ve Murat 2012 yılında Gordon Ramsay'ın En İyi Aşçılık Kursu TV şovuna katıldı.
Şimdi Murat - Londra'daki oğlunun ve Kıbrıs ve Türkiye'deki akrabalarının yardımıyla - yılda yaklaşık 5 tonluk petrol üretiminin tamamını hem internet üzerinden hem de tezgahta satıyor. ​"Bu mağazadan dünyanın hemen hemen her ülkesine petrol gönderdik ”diyor.
Ancak, müşterilerinden doğrudan temas ve geri bildirim almanın en çok zevk aldığını belirtiyor.
Belki de Embassy Electrics'in Londra'nın merkezindeki zincir mağazaların çoğundan çoktan geçmiş gibi görünen yerel bir dükkan hissini korumasının nedeni budur.
"Emeklilik yaşından birkaç yıl geçti. Emekli olabilirim ve dışarıda yaşayabilirdim, ama çok yaptığım şeyden zevk alıyorum, iyi ürünler getirmekten zevk alıyorum ”diyor.
"Bugünlerde yaptığımız işte çok fazla kar yok, ama çok zevk var ”diye bitiriyor.
Hakkında daha fazla yazı: kültür, profiller, İngiltere