Bluma Zeigarnik; tamamlanmamış işlerin hatıralarımızda tamamlanmış olanlara kıyasla çok daha uzun süre yer ettiğinden bahsetmiş ve bunu 1927 yılında ‘’Zeigarnik Etkisi” olarak tanımlamıştır. Bu tanım da göstermektedir ki; olumsuz veya eksikliklerimizi açığa vuran anılar olumlu ve tamamlanmış olanlara kıyasla çok daha uzun süre canlılıklarını korumaktadırlar. Ta ki anlamlandırılıp bir bütünlüğe kavuşana dek. Yani, aktarım bize cesetlerin yerini gösterir. Daha sonra ölüleri gömebilir ve canlılarla yaşamaya devam edebiliriz.
Acaba birilerini hak etmedikleri halde göklere çıkartırken, birilerini de hiç suçları yokken yerin dibine mi sokuyoruz? Acaba aktarımlarımızın etkisiyle hayaletlerle mi savaşıyoruz? Ve böyle devam ettikçe bu savaşı kazanma şansımız var mı?
Daniel Siegel sorularımızın cevabını veriyor sanırım; Hayat hikâyemizi çözümlenmemiş sorunlarımız yazdığı sürece, kendi hayat hikayemizi kendimiz yazmıyoruz demektir. Bizler bu durumda, geçmişin nasıl biz hiç farkında olmadan devam ettiğini, bugün yaşadığımız deneyimlere nasıl sokulup, geleceğimizin yönünü nasıl tayin ettiğini kaydeden kayıt cihazlarıyız sadece. Hayatınızda bir şeylerin sürekli ters gittiğini ya da aynı hataları tekrar tekrar yapmaktan kendinizi alıkoyamadığınızı düşünüyorsanız bir ruh sağlığı profesyonelinden yardım alabilirsiniz.