Anneler Günü Oratoryosu
Cevap Sayısı : 0 Görüntüleme : 3385
Ayhan'ın sınıf arkadaşı: 1 Çocuk 2 Çocuk
Ayhan'ın sınıf arkadaşı: 1 Arı çocuk
2 Arı çocuk 3 An çocuk
1 Serçe çocuk 2 Serçe çocuk
(Sahne basit döşeli bir ev odasını göstermektedir Ortada üstünde açık kitap ve defterler bulunan bir masa sağda bir koltuk solda bir sedir veya birkaç iskemle Anne elinde bir örgü örmektedir Ara sıra gözlüğünün altından karşıya bakar ve birini dinliyormuş gibi hareketler yapar)
Anne- Hala gelmedi Nerede kaldı bu çocuk? (Kalkar dışarıyı dinler) Şimdi sesleri geliyordu ama yine uzaklaştılar galiba Hem de o kadar kapının önünden ayrılmayın demiştim (Masadaki kitaplara bakar) Dersini de yapmadı Oyun deyince çocuğun aklı gidiyor Derse sıra mı gelir? (pencereye giderek) Üstelik çok merak ediyorum
(Ayhan arkasında altı yedi arkadaşıyla beraber büyük bir gürültüyle kapıdan girer)
Ayhan (annesini görmeyerek)- Gelin gelin çocuklar! Yürüsenize canım ne korkuyorsunuz? Annem bir şey söylemez
Erol- Hah işte burada güzel saklambaç oynanır Kanepelerin arkasına saklanırız
Ayhan-Aal Anne sen burada mısın?
Anne- Ya sen neredesin benim haylaz çocuğum?
Ayhan-Neredeysem neredeyim canım aaa
Ayhan (aldırmayarak)- Hadi çocuklar saklanın ben ebeyim
3 Çocuk- Evet evet körebe
Anne (yavaşça)- Bak arkadaşlarının yanında seni utandırmamak için ses çıkarmıyorum Sonra görüşürüz (Sahneden çıkar)
Ayhan- Olur olur Hele oyunumuz bitsin de o zaman görüşürüz
1 Çocuk- Dersini mi yap diyor?
Ayhan-Tabi Başka ne diyecek Bütün anneler öğretmenlerle birlik olmuşlar çocukların canını çıkarıyorlar Hadi saklanın
4 Çocuk- Yook olmaz Birdirbir bir oynayacağız
Ayhan- Ben atlayacağım kim yatarsa yatsın
1 Çocuk- Hhhh ha şöyle
Ayhan- Hadi çabuk olun yoksa kalkarım şimdi
Ayhan- Kabahat senin ama HalÃ»k Burnunu o kadar uzatacak ne vardı? Dur dur dur bakalım mendilin var mı? "'
Ayhan- Yok canım istemez Şimdi geçer değil mi? Hadi aslanım! (Sırtına vurur) Koşun bakalım koşun ben ebeyim (Çocuklar iskemlelerin arkasından koşmaca oynamaya başlarlar Bağrışarak koşuşurken iskemleleri devirir yerlerini değiştirir ortalığı alt üst ederler Ayhan masanın örtüsünü çekerek hem etrafında döner hem üstünde ne varsa yere düşürür Sonra bitkin bir hÃ¢lde yerde bağdaş kurarlar)
Ayhan- Off bittim Amma yoruldum be
3 Çocuk- Biraz da ders çalışalım mı? (Hep birden kahkahalarla gülerler Ayhan kalkar ellerini arkasına koyarak öğretmenini taklidini yapar Uzun uzun arkadaşlarına bakar)
Ayhan- Artık ben anlıyorum ki sizin uslanmanıza imkan yoktur Muhakkak bir ceza istiyorsunuz Bakın şu odanın hÃ¢line Hiç insan evini bu kadar kirletir mi? Derslerinize de çalışmadınız Gel bakalım Ayhan sen de gel Erol sen de sen de Sizinle özel görüşmem gerekiyor (Hepsi gülüşürler)
3 Çocuk- İyi ama yarın öğretmen derse çalışıp çalışmadığımızı soracak ne diyeceksiniz?
4 Çocuk- Ben zaten derslerimi yapmadan oyuna başlamam Okuldan eve gelince bir saat dinlenme sonra ders sonra oyun Gece de rahat rahat uyurum
1 Çocuk- Niye saklayalım sen sormadın ki
Ayhan- Tabi yapmadım hem ben sizin gibi aptal mıyım? Gece yaparım
3 Çocuk- Demek insan oyundan önce derse hazırlanırsa aptal olur sensin aptal
Ayhan- Hiç de ben değilim sizsiniz
Üçü birden-Sensin sensin
Ayhan- Neden aklım ermeyecekmiş? Sizin gibi ben de çalışsam elbette iyi not alırım
4 Çocuk- Hah gördün mü kendi ağzıyla tutuldu Çalışmıyor bir de bizi kıskanıyor
3 Çocuk- Senin evine gelende kabahat zaten Ayhan- öyleyse ne duruyorsun defolup gidin Üçü birden- Tabi gideriz
Ayhan (Somurtarak oturur)- Darılırsan darıl Çok umurumda sanki Kendileri çalışmış gelmişler bir de bana yarın öğretmenden azar işittirecekler
Anne-- Bu odanın hali ne Ayhan? Ne oldu buraya?
Anne- Cevap versene?
Ayhan- Ne cevap vereceğim canım? İşte oda yine aynı oda Sanki eskiden daha mı düzgündü?
Ayhan-Tabi ya iyi ettim '
Ayhan- Eee ne olmuş sanki? Adam öldürmedik ya Erol'un burnu kanadı
Ayhan- Evet öyle ona sildik ne yapacaksın?
Anne- Çok yazık! Senin gibi bir çocuk yetiştirdiğim için kendime acıyorum öğretmenin emekleri de boşa gitti benimkiler de Yarın öğretmenine bir dilekçe yazacağım
Ayhan- Zaten başka işiniz yok ki Hem yazarsan yaz öğretmenden de korkacak değilim ya Ben kimseden korkmam (Bir süre susar anne etrafı düzeltir)
Ayhan- Bana para ver diyorum sana
Anne (Gülerek Ayhan'a yaklaşır)- Ayhan çocuğum böyle mahalle çocukları gibi huysuzluk etme Bak bu yüz sana hiç yakışmıyor Ne kadar çirkin oluyorsun biliyor musun? Hem beni çok üzüyorsun Bir anne evladıyla övünebilmeli Bense oğlum var demeye bile utanıyorum (Saçlarını okşamak ister)
Ayhan- Defterim bitti defter alacağım
Anne- Madem öyleydi neden vaktinde almadın?
Ayhan- Oyun oynadık Bu kabahat mi?
Anne- Bu şekilde olursa elbet kabahat sayılır Okuldan geliyorsun iki lokma bir şey yemeden biraz dinlenmeden sokağa koşuyorsun Akşam karanlılıklarına kadar sokakta oynuyorsun eksiklerini almak aklına bile gelmiyor Tam dükkanların kapanacağı sırada aklına geliyor Sonra da geç vakit derse başlıyorsun gece yarılarına kadar uykusuz kalıyorsun Bir de öğretmen fazla ders verdi diye oturup ağlıyor beni de sinirlendiriyorsun öğretmenin sana düzenli bir çocuk olman gerektiğini söylemiyor mu? Ayhan (Hırsla ayağa kalkıp kollarını iki yana açar)- Eeee ne kadar çok akıl veren var yahu! Okula gidersin öğretmen sabahtan akşama kadar nasihat eder ders verir Tam eve gelirsin bu sefer de anneler başlar bıktım canım
Anne- Ben sana dargınım Benim senin gibi huysuz arsız çocuğum yok anlıyor musun?
Anne- Uyu benim huysuz çocuğum uyu Kendisinin iyiliği için uğraşan gecesini gündüzünü sana feda eden annesini öğretmenini üzen haylaz oğlum uyu Ben de
evlÃ¢t yetiştiriyorum diye sevineyim Senin gibi kötü bir çocukla övüneyim Yazık çok yazık!
(Açıklık bir alan Yerde taze otlar Arkada birkaç kaya Ayhan bu kayalardan birine oturmuş elindeki çakıyla bir ağaç dalı yontmaktadır Suratı asıktır Biraz uzaktan altı yedi çocuk an kıyafetine girmiş oldukları hÃ¢lde vızıldayarak Ayhan'ın yanından geçerler)
2 Arı- Evet onu önümüze katarak yol göstersek mutlaka memnun olur (Vızıldayarak etrafında dönmeye başlarlar Ayhan gözlen elindeki dalda eliyle arıları kovalar)
2 Arı- Güzel çocuk biraz bizi dinler misin?
Ayhan- Dinlemem ben hiç kimseyi dinlemem Ben annemi öğretmenimi bile dinlemedim de taa buralara kadar onlardan kaçtım geldim
I Arı- Ama bak akşam oluyor Bu saatte kurtlar kuşlar bile yuvalarına dönerler Sen yalnız başına buralarda korkmaz mısın?
Ayhan- Ben insanım sizin gibi hayvan değilim ki korkayım
1 Arı- Evet sen insansın ama faydasız hatta zdrarlı bir insansın Oysaki biz hayvan olduğumuz hÃ¢lde herkese faydalıyız Sen bizim balımızdan hiç tatmadın mı?
2 An-r- öyleyse seni bu kadar düşünen bir anneye nasıl karşı geliyor inatçılık ediyor ve yanından kaçabiliyorsun?
Ayhan (ağacı yontarak)- Kaçarım işte size ne?
3 Arı- Bak küçük çocuk ver elini bize seni evinin yoluna kadar götürelim insanlar arasına bırakalım Git annenden özür dile bundan sonra bizim gibi tatlı sözler söyle tatlı ballar yap
1 Arı- Hadi kalk güzel çocuk Bırak elindeki o çakıyı Parmağını kesersin sonra
Arılar- Tabi geç kalıyoruz
1 Arı-- Evet gitmeliyiz annelerimiz bizi bekler Onlar bize yemek hazırlamak için erkenden eve gitmişlerdir Hadi küçük kalk inat etme de bizimle beraber gel
Ayhan (Eliyle sürekli kovalama işareti yapar)- Gidin ooof enseme iğneler batacak
Ayhan- Off ensem Vay hınzır arılar vay! Canımı acıttınız Zehirli iğneleriniz kırılsın
1 Arı (hepsi vızıldayarak giderken)- Merak etme haylaz çocuk bizim sana batırdığımız iğne senin annene söylediğin acı sözlerden daha az zehirlidir (Arılar sahneden çıkarlar)
(Ayhan başını ellerinin arasına koyarak düşünmeye başlar biraz öteden üç serçe kollarını çırpa çırpa sahneye girerler)
1 Serçe- Aman çocuklar biraz daha çabuk zıplayın evimize geç kaldık Annelerimiz bize darılacak
2 Serçe- Durun durun gitmeyin Burada bir çocuk ağlıyor
1 Serçe- Hişşşttt çocuk!
3 Serçe- Hişştt Çocuk çocuk (Ayhan başını kaldırınca üçü de kollarını çırparak daha uzağa kaçışırlar)
1 Serçe- Küçük arkadaş niye ağlıyorsun?
2 Serçe- Burada bu saatte ne işin var öyleyse? İnsanlar bu saatte şehirlere giderler kırlarda yalnız kuşlar dolaşır
Serçeler- Aaa o nasıl söz öyle?
1 Serçe- Biz hiç kimseyle kavga etmeyiz Hele annemizle hiç etmeyiz Bunu ancak deliler yapar (Ayhan ayağa kalkar serçeler biraz daha korkuyla gerilerler)
Ayhan- Evlerinize mi niçin?
Ayhan- Ben mi? Sorma hiçç Çok şey
Ayhan- Siz ne karışıyorsunuz? (Yerden bir taş alarak serçelere doğru kaldırınca hepsi birden kaçışırlar Cik cik cik diyerek dışarı çıkarlar Ayhan tekrar taşın üzerine oturur)
Ayhan- Sahi be Akşam oluyor Kuşlar bile annelerine gidiyorlar Keşke annemi darıltmasaydım Şimdi gitsem bile belki de beni istemez kızar darılır Gece nerede yatarım ben?
Ayhan- Kuzular dönüyor galiba Ben artık kurtların kuzuların arkadaşı oldum (Ağlamaya başlar Kuzular beyazlar giyinmişlerdir Boyunlarında birer çıngırak vardır Ayak ve elleri üzerinde yürüyerek sahneye girerler)
Kuzular- Me me me me me (Kuzunun en küçüğü gelir iki elini Ayhan'ın dizleri üstüne koyarak onunla konuşmaya başlar)
Kuzu- Me me me
Ayhan (Başını kaldırır)- Me ya Ne istiyorsun?
Kuzu-- Me me niye ağlıyorsun? Küçük okullu? Bak biz karnımızı doyurduk güle oynaya evlerimize gidiyoruz
Kuzu- Niçin? (öteki kuzular da etrafına gelirler ve her cümle sonunda kuzular hep birden me me diye bağrışırlar)
Kuzu- Anneni mi darılttın? Biz kuzular bile annelerimizi dinleriz Geçen gün bir tanemiz aksilik etti annesini dinlemedi sonra akşam bizimle beraber evine dönmedi
Ayhan- Gece burada kalsam bana da bir şey olur
Kuzu- Elbette olur Akşamla beraber buralara sürü sürü kurtlar iner Bak arkadaşlarım meliyor bana çabuk ol gideceğiz geç kaldık diyorlar
Ayhan- Ah keşke annemi darıltmasaydım Yaptığım kötülüklere öyle pişman oluyorum ki Eğer annem beni yine eskisi gibi kucağına alsa ben de küçük kuzular kadar uslu terbiyeli olurum
Kuzu- Korkma evine git Annen mutlaka seni kabul eder Bir kere benim ablam öyle yapmıştı da kabahatini anlayıp yalvarınca annem hemen affetti Anneler küçük asi evlÃ¢tlarına acımasını biliyorlar Onların kalpleri bizim kalplerimizden çok daha özel Hadi kalk kalk ver elini Madem ki bir daha fenalık yapmayacaksın o zaman annen seni affeder
Ayhan (Ağlayarak ayağa kalkar)- Anneme gideceğim sarılacağım beni affetmesini söyleyeceğim Fakat yolu da bilmiyorum Ben gidinceye kadar ortalık kararacak
Kuzu- Korkma bizimle gel Şehrin kenarına kadar biz seni götürürüz
Ayhan- Korkuyorum çok korkuyorum! (Uzaktan ve derinden bir ses duyulur)
Ayhan (Dinler gibi yapar)- Hah dur sus sus
Ayhan- Annem Vi annem benim annem ah benim sevgili anneciğim! Beni aramaya gelmiş Tövbe böyle iyi bir anneye bir daha karşı gelmeye tövbeler olsun (Ses yaklaşır Anne sahnenin bir ucundan görünür Ortada kuzular otlamaktadır Sahnenin önünde sağ kenarda duran Ayhan annesini görünce telÃ¢şla kuzuların arasından geçmeye çalışır)
Kuzular (başlarını kaldırarak)- Me me
(Ayhan kuzuların arasından atlayarak geçer annesinin boynuna sarılır)
Ayhan- Benim sevgili anneciğim ben artık uslandım
Kuzular-Me me me
(Ayhan ile annesi önde kuzular onların arkasında yürürler Çıngırak sesleri ve kuzu melemeleri duyulur) (Perde kapanır)
ÇANAKKALE ORATORYOSU 2 sayfa Mesut Hayat 0 1,729 09/03/2014, 22:02
Çanakkale oratoryosu Mesut Hayat 0 1,840 01/08/2012, 12:44
Atatürk oratoryosu -Selanik'ten Cumhuriyete Mesut Hayat 0 2,270 01/08/2012, 12:43
Atatürk oratoryosu Mesut Hayat 0 1,644 01/08/2012, 12:43
Anıtkabir Oratoryosu Mesut Hayat 0 1,828 01/08/2012, 12:42
23 Nisan Oratoryosu Mesut Hayat 0 2,377 01/08/2012, 12:41
19 Mayıs Oratoryosu Mesut Hayat 0 2,959 01/08/2012, 12:40
Atatürk Oratoryosu Mesut Hayat 0 1,738 30/07/2012, 18:36