Annesini, babasını, çocuklarını Allah’tan ve Peygamberden daha çok seven kişi iman etmiş s
Annesini, babasını, çocuklarını Allah’tan ve Peygamberden daha çok seven kişi iman etmiş sayılır mı? Böyle birisine Müslüman denilir mi?
Şuurlu bir mümin hiçbir şeyi Allah’tan ve Resulullah’tan daha fazla sevemez. Ancak bu orantıyı her zaman kavramak, doğru algılamak mümkün olmayabilir. Bu sebeple, her mümin hiç olmazsa kendi içinde, niyetinde, zihninde, aklında, kalbinde, Allah ve resulünü her şeyden daha fazla sevmek durumunda olduğunu ve daha fazla sevmekte olduğunu düşünmeli ve bunu hazmetmelidir.
Şu bir gerçektir ki, Allah’ı ve Resulünü sevmek, onları yakından tanımakla alakalıdır. Allah’ın sonsuz nimetlerini düşünen bir kimsenin Allah’ı sonsuz derecede sevmesi gerekir. Allah’ı bize tanıtan, dünya ve ahiret mutluluğunu netice veren, İslam dinini bize getiren, öldükten sonra tekrar diriltip ebedî bir saadeti ihtiva eden cenneti bize müjdeleyen Hz. Peygamber(a.s.m)’i de Allah’tan başka her şeyden daha sevmek vicdânın emridir.
Şunu da belirtelim ki, insanlar her zaman Allah’ı ve Onun elçisini düşünüp onlara olan sevgilerini ortaya koymayabilir. Gaflete girmek, dünya ile meşgul olmak, sıkıntı ve sevinç hallerinde değişik atmosferin etkisine girmek gibi hususlar, bu sevginin mükemmel bir şekilde kendini göstermesine engel teşkil edebilir. Bu durumlar, gafil insanların imanlarına zarar vermez, fakat, imandan çıkan şuurun geçici de olsa devre dışı kalması anlamına gelir.
Buharî, Müslim, Nesaî ve İbn Mace’nin rivayet ettiği bir hadis-i şerifte peygamberimiz şöyle buyurdu: “Sizden biriniz beni çocuğundan, babasından ve bütün insanlardan daha fazla sevmedikçe –gerçek anlamda- iman etmiş olamaz”(bk. Kenzu’l-Ummal, h. No: 70).
“De ki: “Eğer babalarınız, oğullarınız, kardeşleriniz, eşleriniz, hısım ve akrabanız, ter dökerek kazandığınız mallar, kesada uğramasından endişe ettiğiniz ticaret, hoşunuza giden konaklar, size Allah’tan ve Resulünden ve O’nun yolunda cihad etmekten daha sevimli ve önemli ise...o halde Allah emrini gönderinceye kadar bekleyin! Allah öyle fâsıklar güruhunu hidâyet etmez, umduklarına eriştirmez.” (Tevbe, 9/24)