2020 YKS TYT Biyoloji konuları! TYT Biyoloji hücre yapısı konu detayları
2020 YKS TYT Biyoloji konuları! TYT hücre yapısı, ekoloji, kalıtım, canlıların temel bileşenleri
TABAN PUANLARI >> 24 Şubat 2020 - Saat: 09:17
Tüm organizmalar enerji kullanır (metabolizma).
Tüm organizmalar sabit bir iç ortam (homeostaz) sürdürürler.
Seçilmiş harici uyaranları tespit eder ve yanıt verirler.
Tüm organizmalar harekete girebilir (içsel olarak veya hatta hücresel düzeyde meydana gelebilir).
Tüm organizmalar büyüme ve gelişme gösterir; Yani, hücrelerin veya yapıların uzmanlaşması. (Tek hücreli organizmalar bile az miktarda büyüme gösterir ve tek hücreler, gerektiğinde iç yapıları değiştirmek için ortamdaki malzemeleri onarır ve kullanır.)
Bütün organizmalar çoğalır. (Bir birey üremesine rağmen, onun türünü yapabilir.) Ayrıca, bireyin hücreleri sürekli olarak kendini yeniden üretir.
Kalıtsal molekül olarak nükleik aside sahiptir.
Bireysel düzeyde ortaya çıkan ve homeostaz ile sıkı bir şekilde bağlantılı olan adaptasyon gösterirler.
Tüm organizmalar bir veya daha fazla hücreden yapılır.
Tüm organizmalar, hücreler oluşturmak için molekülleri bir araya toplayarak karmaşık bir organizasyon sergilerler; Daha yüksek bir seviyede, hücreler, dokulara, organlara ve organ sistemlerine organize edilir.
Tüm organizmalar mutasyon ve doğal seçilim (tür düzeyinde çalışan) nedeniyle zamanla evrim gösterirler.
Bireyde yaşam boyunca çeşitli işlevleri yerine getiren birçok hücre vardır. Farklı hücre tipleri, prokaryotik hücre, bitki ve hayvan hücresidir. Hücrenin boyutu ve şekli, genellikle, gerçekleştirdiği işlev türüne dayanan milimetre-mikron arasındadır. Bir hücre genellikle şekillerinde farklılık gösterir. Birkaç hücre küresel, çubuk, düz, içbükey, kavisli, dikdörtgen, oval ve benzeridir. Bu hücreler sadece mikroskop altında görülebilir.
Her canlı organizma, tek bir hücreden (tek hücreli) (veya) birçok hücreden (çok hücreli) oluşur ve her tür hücrede ortak yapılar vardır: genetik materyal ve plazma zarı.
Hücre en küçük yaşayan şeydir.
Her hücre sadece önceden var olan hücrelerden ortaya çıkar.
Hücre Yapısı ve Fonksiyonu
Hücre duvarı: Plazma zarının korunmasında yardımcı olur ve hücreleri desteklemek ve korumak için hayati bir rol oynar. Selülozdan yapılmış kalın bir dış tabakadır.
Hücre zarı: Bazı maddelerin girişini ve çıkışını kontrol etmek için hücreyi çevreleyen çift katmanlı, ince bir bariyerdir.
Sitoplazma: Hücre organellerini birbirinden ayırarak hücreyi koruyan bir zardır. Bu, bir hücrenin sabit kalmasına yardımcı olur. Sitoplazma, birçok hayati biyokimyasal reaksiyonun meydana geldiği bölgedir.
Çekirdek: Tüm ökaryotik hücrelerde bulunan zara bağlı organellerdir. Bir hücrenin tam aktivitesini kontrol ettiği ve üremede hayati bir rol oynadığı için hücrenin en önemli organelidir.
Nükleer membran: Çekirdeği çevreleyen nükleusu koruyan ve hücre çekirdeği ile bir hücrenin diğer organları arasında bir bariyer görevi gören iki tabakalı zar.
Nükleolus: Çekirdeğin içinde bulunan önemli bir zardır. Hücrenin ribozomunun üretiminde hayati bir rol oynar.
Kromozomlar: DNA'dan oluşur ve özellikleri ve özellikleri için talimatları içeren çekirdeğinde saklanır.
Endoplazmik retikulum: Hücrenin etrafındaki materyallerin hareketine yardımcı olur. Molekül yapımında ve protein üretiminde yardımcı olan bir enzim içerir. Bu organelin ana işlevi depolama ve salgılamadır.
Ribozom: Protein sentezinde hayati bir rol oynar.
Mitokondri: Enerjiyi üretmek ve dönüştürmek için hayati bir rol oynayan çift zarlı, lifli organellerdir. Mitokondri, oksidatif fosforilasyon dahil olmak üzere hücre metabolizmasının çeşitli işlevlerinde hayati bir rol oynar.
Golgi Organları: Hücredeki materyallerin hareketine yardımcı olur.
Lizozomlar: Hücre yenilenmesinde ve eski hücre parçalarının parçalanmasında yardımcı olduğu gibi intihar amaçlı çantalar olarak da adlandırılır.
Vakuoller: Bitkilerin şeklini korumasına yardımcı olur ve aynı zamanda su, gıda, atık vb. Depolar.
Kloroplast: Bunlar klorofil bakteriler, mavi-yeşil algler, vb. Bulunan fotosentez bölgesidir.
Tüm canlı organizmalar, çok temel, ortak özelliklerine göre gruplara ayrılır. Her gruptaki organizmalar daha sonra daha küçük gruplara ayrılır. Bu daha küçük gruplar, her büyük grupta daha ayrıntılı benzerliklere dayanmaktadır. Bu gruplama sistemi, bilim insanlarının belirli organizma gruplarını incelemelerini kolaylaştırır. Görünüş, çoğaltma, hareketlilik ve işlevsellik gibi özellikler, canlı organizmaların birlikte gruplaştığı birkaç yoldur. Bu uzman gruplar topluca canlıların sınıflandırılması olarak adlandırılır.
Bir organizmanın çevresi hem fiziksel özellikleri, hem de güneşin doğuşu, iklim ve jeoloji gibi yerel abiyotik faktörlerin yanı sıra kendi yaşam alanını paylaşan diğer organizmaların toplamı olarak tanımlanabilen fiziksel özellikleri içerir.
Ekoloji, genellikle, canlı organizmaları inceleyen genel bilim olan bir biyoloji dalı olarak kabul edilir.
Organizmalar, proteinlerden ve nükleik asitlerden (biyokimya ve moleküler biyolojide), hücrelere (hücresel biyolojide), bireylere (botanik, zooloji ve diğer benzer disiplinlerde) ve son olarak da farklı seviyelerde çalışılabilir. popülasyonlar, topluluklar ve ekosistemler, bir bütün olarak biyosfere; Bu son tabakalar ekolojik soruların ana konularıdır.
Kalıtım, ebeveynlerden yavrulara giden özelliklerin geçirilmesidir. DNA molekülleri çeşitli proteinleri kodlayan bilgi taşır. Bu proteinler, çevre ile etkileşime girerek, gözlemlenebilir yaşam kalıplarına neden olurlar. DNA'yı ve onun ürettiği organizmaları çoğaltan ve çoğaltan karmaşık mekanizmalar, süreç boyunca yeni ve çeşitli yaşam biçimlerine yol açarak yeniden birleştirilebilir ve mutasyona uğrayabilir. En basit bakterilerden en büyük ökaryotlara kadar olan tüm organizmalar DNA'yı kalıtımın ana formu olarak kullanırlar.
Kan, insan vücudundaki tek sıvı bağ dokudır. Hafif alkali ve sıcaklığı vücut sıcaklığından biraz daha fazladır. Sağlıklı bir yetişkin yaklaşık 5 ila 6 litre kandan oluşur. Gazların, besin maddelerinin, atık ürünlerin taşınmasında, vücut sıcaklığının korunmasında ve vücudumuzun yabancı maddelerden korunmasında kan önemli bir rol oynar.
Kan grubu A - Bu kan grubunun sadece kırmızı kan hücreleri üzerindeki A antijeni ve plazmada B antikoru vardır.
Kan grubu B - Bu kan grubunun sadece kırmızı kan hücrelerinde B antijeni ve plazmada A antikoru vardır.
Kan grubu AB - Bu kan grubunun kırmızı kan hücreleri üzerinde hem A hem de B antijenleri vardır. Plazmada A ve B antikorları yoktur.
Kan damarlarından birinde intravenöz (IV) bir hat üzerinden bir hastaya kan verilmesinin bir prosedürüdür. Ameliyat sırasında kaybedilen kanın veya ciddi yaralanmaların yerini almak için kan transfüzyonu yapılır. Bir kişinin vücudu bir hastalık yüzünden kanı düzgün bir şekilde yapamazsa, bir transfüzyon da yapılabilir.
Kan transfüzyonu, intravenöz yoldan kan alınabileceği yaygın bir işlemdir. Bu süreç esas olarak ameliyat sırasında, bir kazada kan kaybı ve hastaların kan ihtiyacının olduğu diğer durumlarda yapılır.
Kan grubu 0 - Bu kan grubunun kırmızı kan hücreleri üzerinde A ve B antijenleri yoktur, ancak plazmada hem A hem de B antikoruna sahiptirler.
Çoğu zaman bu, cinsiyetler arasındaki kromozomal farklılıklar ile eşlik eder. Kromozomlar , proteinler ve sarmal DNA'dan yapılan yapılar, bir organizmanın tüm genetik bilgilerini içerir. İki çeşit kromozom vardır otosomlar ve cinsiyet kromozomları. Tüm bireylerin her bir otozomun iki kopyası bulunurken, cinsiyet kromozomlarının sayısı ve türleri erkek ve kadınlar arasında değişir.
Örneğin, insanlarda 23 "çift" kromozom vardır: 22 otozomal çift ve bir "çift" cinsiyet kromozomu. Otozomal çiftler büyüklüklerine göre 1'den 22'ye kadar numaralandırılırlar (kromozom 1 en büyük, kromozom 22 aslında en küçük değil Cinsiyet Kromozomları ise X ve Y olarak adlandırılır. Cinsiyet kromozomları bunların genotipi XX'dir.
Proteinler, N-terminalinden başlayıp C-ucunda biten amino asitlerin tek yönlü olarak polimerizasyonu ile adım adım sentezlenir. Amino asitler, peptit bağlarının oluşumuyla bağlantılıdır ve ortaya çıkan polipeptid zinciri, her pozisyonda 20 farklı amino asitten birini içerir. Protein sentezi için, DNA'dan kopyalanan bir mesajcı RNA (mRNA) molekülü, spesifik bir proteinin sentezi için talimat sağlar.
MRNA'daki baz dizisinde kodlanan bilgi, bir ucunda mRNA'ya bağlanan ve diğer ucunda spesifik amino asitleri taşıyan transfer RNA (tRNA) molekülleri tarafından çevrilir. Büyüyen polipeptit zincirinin sentezi, RNA ve ilgili proteinleri içeren ribozomlar üzerinde gerçekleştirilir. JH Miller