hayat simdi guzel....: Şubat 2011
biraz az gorsek...dar alandan baksak arada..
gercegi tum genisligi,tum ayrintilari ile
her daim bulmasak karsimizda..
biraz gormesek herseyi,kapatsak gozlerimizi arada..
kocaman kocaman acip gozlerimizi yasamin tum yukunu almasak sirtimiza..
daha mutlu olmaz miyiz?
tipki cocuklar gibi...
ev dekorasyonunu her hanim gibi ben de cok severim. orjinal urunlerin sergilendigi bu siteyi kesfetigimden belli paylasacam ama hep unuttum.ben pek bir sevdim burayi..sizlerde uye olup alisveris yapmak isterseniz linki tiklatmaniz yeterli.
bende baktim bu boyle olmaz.ve yavru kusumu mumkun oldukca arkadaslari ile bulusturmaya calisiyorum. kah biz gidiyoruz,kah onlari davet ederek cocuklarimizin ruhen saglikli bireyler olmasi icin zeminler ayarlamaya calsiyoruz.yalniz kalindikca televizyon daha cok izleniyor,anneye daha cok bagimli olunuyor.hem kizim arkadaslarini gorunce az da olsa birseyler yiyor,evde yemek yedirmem oldukca zor zira.yemiyor inatla..oldukca bencil oldugu bir donemde,hersey' benim' modlarinda.yastik benim,sandalye benim,oyuncaklar benim,kitaplar benim...ozellikle arkadaslari ile paylasamiyor.hele kendinden kucuk cocuklarla hic anlasamiyor.buyuklere yine izin var da,kucuk cocuklara hicbiseyini vermiyor. gorusmelerimiz arttikca gozlemledigim kadari ile biraz daha paylasimi artti.tabii ilk baslarda allah'in emri! bir saate kadar herseye aglanacak!!yerden yere atacak kendini!! ama sonra saatler gectikce bakiyorum uyum sagliyor,paylasiyor. elbette gungectikce buyuyor yumurcak,daha bir 'cocuk' oluyor bebeklikten cikip..eski huylar yerini yeni huylara,ya da huysuzluklara devrediyor..boyle boyle buyuyecek kuzum ins.Gecen hafta ust uste birkac aksam arkadaslarla gorustuk,alisverise gittik vs. masallah kizim eskiye nazaran oldukca uyum sagladi. tabiki arada kucak istemeleri, hafif aglamalari var ama o kadarina raziyim. cocuk demekki belli bir tempoya alistimi daha kolay uyum sagliyor.tabii uyku saatleri ve emme durumlarini aksatmamak kaydi ile.onlar aksadi mi kiyamet kopuyor hani...
cocuklara dogal ihtiyaclari olan ortamlari sunmayip onlardan en saglikli davranislari gostermesini beklemek sanirim biz buyuklerin en buyuk handikapi. once ogretecek,besleyecegiz ki sonra meyva versinler. bu sebepten oturu mumkun mertebe arkadas dialoglarini eksik etmemeye calsiiyorum.hem biz buyuklerin de ihtiyaci yok mu? herkes bir yalnizlik icinde kivranip duruyor,gunluk kosusturmalarin icinden uzaklasip,bir demli cayin etrafinda ; cocuklar kah nese ile cosarken kah mizmizlanip aglarken de olsa arkadasinla sohbet etmek hangi annenin arzuzu degildir ki?........yalnizlik istenmenmeyen tuyler gibidir:) (bu da gunun sozu olsun,belki ata sozu bile olur hani!!)