Ana Sayfa » Güncel » Belediye Başkanına açık mektup... -2.. Abdullah Ayan yazdı
Belediye Başkanına açık mektup... -2.. Abdullah Ayan yazdı
Aday adayından adaylığı kesinleşenlere kadar herkesin diline pelesenk olmuş iki slogandan biri artık eskimeye yüz tutmuş Obama’ dan araklama "değişim" di... Diğeri de birinci yazıda ele almaya çalıştığım şu "birlikte yönetelim" iddiasını içeren söylem... "Gerçekten birlikte mi yöneteceğiz?" sevincini de içinde barındıran sorum bazılarına saçma gelebilir ama o saçmalık öylesine olağanlaştırıldı ki, ne olur ne olmaz şu beş yıllık yolculuğa çıkmaya hazırlandığınız ilk gün dağarcığınızda dursun diye sorayım istedim. İnsanlar, toplumlar ve elbette kentler unutur. Hele Mersin gibi hafızası zayıf deniz kentleri çok daha çabuk unutur. O nedenle ister buza yazılmış kabul edin, ister havaya savrulmuş diye küçümseyin, fark etmez. Unutmama adına, günü geldiğinde birilerinin hatırlaması için ellerinin altında bulunsun diye bir şeyleri şimdiden söylemekte yarar var. Hiç merak etmeyin, bugünlerde sanki ilk kez tanık oluyormuşuz gibi "vay be neler olmuş" diye kimilerinin hayret çığlıkları attığı, kimilerinin de "ne günlerdi" diye geçmişe bakıp hüzünleneceği Macit Özcan dönemi de unutulacak. Evet, çok uzun süre yönetti bu şehri, hem de her seçim arifesinde "bu sefer son" tempolarına inat bu kentin Cumhuriyet boyunca seçimle iş başına gelenlerin arasında (tek parti döneminin Toroğlu Başkanlığı kategori dışıdır) rekorlar kırarak oturdu Başkanlık koltuğunda... Dünyada ezelden ebede süren bir şey yoktur, onun da devri sona erdi. Kendisinden önce hiç kimse 15 yıl üst üste bu kente Başkan olmamıştı, bundan sonra da kolay kolay olmaz. Biraz daha dişini sıksa seçildiği gün nikâh masasında cüzdanlarını verdiği gençlerin çocuklarından oy isteyecekti ama sonunda o da defteri kapatmak zorunda kaldı. 15 yıldır izlediğimiz macera Amerikan filmlerindeki gibi perdeye düşen "The End" yazısıyla sona erdi. Kısacası çiçeği burnunda yeni başkanlar aklınızda küpe niyetine dursun ve asla unutmayın; sizden öncekilerden önce geriye ne kaldıysa, koltuğunu devraldıklarınızdan ve bir zaman sonra bugünden aynı şeyler kalacak. Biliyorum vaktiniz yok ama salim kafayla bir oturup düşünün, eski başkanlardan bugün kaçını hatırlıyoruz? Hadi fazla yormayayım sizi, adı hiç bilinmez, onca mahalleye onca Başkanın adı verilirken ahde vefa adına da olsa hatırlamak için sokağın birine çivi niyetine ismini çakmadığımız Ahmet Hallaç’* lara da gitmeyelim; Toprak olmuş Okan Merzeci’ den, çınar ağacı gibi dik Kaya Mutlu’ ya şu son dönem Mersinine damgasını vuranlardan geriye ne kaldı? Merzeci’ nin adını verdiği bulvardan ve Mutlu’ nun hafızalardan silinmeyen, neredeyse efsane haline gelen şu belediyeye 5 bin işçi alma öyküsü dışında kim neyi hatırlar? Okan Merzeci’ den Macit Özcan’ a geçiş döneminin kısa dönem emanetçisi Halil Kuriş bile yıkılıncaya kadar adını hatırlatacak "Halil paşa köprüsüyle" anılacak ta, diğerlerinden geriye ne kaldı, ilerideki zamana ne kalacak? Soru acımasız ama hayatın kendisi de biraz öyle değil mi? O nedenle kendinizi fazla zorlamayın, ne yaparsanız yapın binlerce yıllık gerçeği değiştiremezsiniz, ayrıca her piste çıktığınızda rekorlar kırmanız gereken yarışta da görmeyin kendinizi. Ve hırsa kapılmadan, "taş üstünde taş, baş üstünde baş kalmaya" hükümranlığının sarhoşluğuna düşmeden daha bir adil, daha bir insancıl, daha bir hoş görüyle yönetmeye gayret edin şehrinizi. Gönül kapılarınızı kapatmayın, kibre kapılmayın, günü geldiğinde gideceğinizi bilerek, mümkünse herkese elinizi uzatarak, uzatılan her eli sıkarak, adil, hoşgörülü bir "şehr-i emin" olun... Bu derin mevzua bir sonraki yazıda devam edelim... *Mersin’ de Cumhuriyet dönemi Belediye Başkanlarının adları kimi mahallelere verilerek yaşatılmıştır ama nedense önceki dönem Belediye Başkanları pek bilinmez. Hele içlerinde biri var ki, o adları verilen tüm Başkanların belki de oturacakları koltuğu onlara taşıyıp getiren Ahmet Hallaç’ tır. Hallaç Fransızların Mersin’e çıktıkları 1919-1922 yılları arasında deyim yerindeyse "film gibi" belediye başkanlığı yapmış, savaşın ardından muhalifliği seçerek 1930’larda Fethi Okyar’ ın kurduğu Serbest Fırka’ nın Mersin yapılanmasını üstlenmiş ve partinin kapanması/kapatılmasına kadar il başkanlığını sürdürmüştür. Hallaç böyle güncel bir yazının dipnotunda anlatılacak biri değil. Onu ileride çok daha kapsamlı bir araştırma dizisinde ele alacağım ama şu kadarını söylemeliyim. Bugün adı sanı bilinmez Ahmet Hallaç Başkanlıktan önce 1911 yılında Belediye Meclis üyeliğine seçilmiş ve Meclis üyesi iken de Başkana vekâlet etmiş, o vekaleti sırasında ’Yoğurt pazarından Kurtuluş mektebine kadar uzanan yolu’ açmıştır.
İkinci kez Belediye Meclisine seçildiği 1916 yılından sonraki 1918-19 döneminde Meclis üyelerince başkanlığa seçilmiş ve o dönemde ’denizden Soğuksu mevkiine uzanan (büyük olasılıkla şimdi ki Orduevi kavşağından Soğuksu karakoluna uzanan caddeyi kast ediyor) caddeyi ve yine hatıralarında yer alan bilgiye göre ’Büyük hastanenin kemerli temelini’ yaptırmıştır. Hallaç’ ın Kurtuluş savaşı dönemine denk gelen Başkanlık dönemini daha kapsamlı bir yazıda ele almak istiyorum.
4 Mayıs 2014 Pazar 20:10