ç i z g i ç i z g i g ü n l e r . . .: 2007
Kendi kendime yaptığım bu sanal anlamsız muhabbete bir son veriyorum artık, yankısı kalmadı seslerin, iletişim yetimiz kablolarla sınırlı,hepimizin, teker teker kesiyorum telleri...
Gönderen Serap Deliorman zaman: 00:58 2 yorum:
meeting in Zdonov - Zdonov (Çek Cumhuriyeti) Sanat Buluşması
23 Eylül den başlayıp Ekim sonuna kadar süren ve bu çiftlikte ilki gerçekleştirirlen projede yer almak çok güzeldi. Bir alanı sanatsal bir çabayla değiştirmek başka anlamlar yükleyerek o atmosfere bir şeyler katmakla yola çıkıldı. Çiftliğin odalarında herkes kendine en uygun alanı belirledi. Benim projem için biraz ışık ve en güzeli güneş ışığı gerekliydi. Ancak mekanların çoğu hala restorasyonu tamamlanmamış ve naif durumdaydı.Ben de projem için merdiven aralığını seçtim, en azından ışık kırılmalarını hareketle değişen yansımaları yakalamak adına. Benim için mekan bir masal sahnesi gibiydi ve bu sahneden ortaya dökülen bu dilek ağacı oldu. Parlak altın yaldızı ve değişik parlak materyaller kullanarak merdivenlerde bir nefeslik olsun değişiklik yaratmak istedim. Bu proje herşeyiyle ilk-lerden oluştu, hepimiz adına. Ateşin kıyıcığında sohbetler, açılışlarımız, yeni yeni insanlar, kar, uçsuz bucaksız ormanlar, sessizlik, paylaşmak!...
Elimde olmadan yerel motiflerden yola çıkmışım, evrensel bir şeyler söylemeye çalışırken.
Sürekli kafam karıştı, aynı denizde balıklar, aynı gök tepelerinde, suda kökler aynı gövdeden..
Projede çok çok harika çalışmalar yer aldı. Daha ayrıntılı bilgiler http://www.meetinginzdonov.blogspot.com/
bu sitede yayınlanacak. Diğer sanatçıların çalışmaları, kesitler, projenin ayrıntıları: http://www.challengeaspace.blogspot.com/
Gönderen Serap Deliorman zaman: 22:21 Hiç yorum yok:
Bu üçlü resim, zor geçen bir dönemin bitmesini sağladı.
Gönderen Serap Deliorman zaman: 00:35 6 yorum:
Gönderen Serap Deliorman zaman: 21:02 Hiç yorum yok:
s a b a h s a b a h ç a r e s i z l i k
Bir kadın gördüm,kaldırıma düşen gölgesiyle konuştu.
Durdu, hepimiz devam ettik.
Sırtı dönük akan yola, akan hayata
yol upuzun gün.
Gölgesi karşısında.Durdu, boyluboyunca konuştu. Ne konuştu?
Yürüdüm akan yolla, rüzgarla,omuzların ağırlığıyla,uzaktaki gölgeyle konuşa konuşa,
gözlerin arasından dar çarşı sokaklarına.
Hepimiz aynı şarkıyı söylüyor gibiydik, düşündük de şöyle ince ince sanki
Gönderen Serap Deliorman zaman: 13:27 Hiç yorum yok:
Gönderen Serap Deliorman zaman: 05:21 Hiç yorum yok:
"Yanlış Zaman Yolcuları"
Bu hafta vizyona giren bir film konumuz. Filmin iki faklı afişini de ben yaptım. Yaptığım en eğlenceli işlerden biri oldu. Farklı bir afiş olması için uğraşıldı, o yüzden ekliyorum buraya da...Lütfen filme gidiniz.
Senaryo: Aren Perdeci, Canan Cemali
Görüntü Yönetmeni:Serkan Güler, Ahmet Sesigürgil(Roman Bölümü)
Sanat Yönetmeni: Nilüfer Özseven ,Bora Batur(Roman Bölümü)
Orjinal Müzik: Saki Çimen, Mat, Edvard Aris
Oyuncular: Murat Onur (Mahir) Canan Cemali (Aslı) Sinem Tuncer (Sinem)
İlker Uysaler (Mahir’in çocukluğu)
Sermet Tezel (Sermet Bey) Karolin Sarı (Matmazel Sona)
Filmin konusu için şu linke bakabilirsiniz:
Fragman için de:
Gönderen Serap Deliorman zaman: 10:04 1 yorum:
Etiketler: afiş, film, gece, tren, Yanlis zaman yolculari
Alternatif yaşam arayışları devam ederken, kurduğum sistemlerin çoğu çöktü, buradaki atmosferde sosyalist anlayış da ömrünü tamamlarken, emperyalizmin kolları en yakınımda...Halbuki biz paylaşalım derdik. Artık, rahat koltuklar, yapma çiçekler, renkli ekranlar, demir makaslar,görünmez ilişkiler,maskeli balo çılgınlığı.
Bireysel yaşamlarımız, yanlızlığın dayanılmaz hafifliği ve doğayı özleyen ben, nostaljiyle, elle tutulan parça parça olmuş kalanlarla hala insanı savunan ben...Sanırım pes ediyorum, bu kavgadan, çarklardan elimizden alınan onca şeyden sonra.
Şiirle şarkıyla beslenip isyan, acı kusmak artık kimseyi etkilemiyor.
Sizin olsun bu şehir.
Gönderen Serap Deliorman zaman: 12:57 Hiç yorum yok:
fotoğraflar: Reza Mirlobof
İran gezisine dair fotograf ekleyemedim henuz, yakında..Hem daha ne güzel anlatacaklarım vardı fotograflarla..şimdilik
Gönderen Serap Deliorman zaman: 12:54 Hiç yorum yok:
Sabah ilk uçakla Isfahan'a gittim.Burda şehirlerarsı uçaklar çok ucuz.Bu da bulabildiğim tek bilet oldu.Bundan sonra kutsal tatil başladığı için bir yerden bir yere gitmem işkence oldu.
İsfahan'daki Nakş-i Cihan medanı dünyanın en büyük meydanlarından.Meydanın çevresi eski pazarlar, kervansaraylar, camilerler çepeçevre..İran'ın en turistik ve en büyük en gizemli şehirlerinden biri.
Bir de şehrin orasından geçen Zayende nehri üzerinde bir çok tarihi köprü vardı.Bunlardan en güzeli Si-ye-se-pol köprüsü , altında akan suyun kıyıcığındaki çayhanesiyle harika dolunaylı gecesiyle gerçekten harikaydı.Buraya bir iki fotograf kayacağım yakın zamanda..
Bir an Isfahan'da kaldım sandım,başka yere bilet bulmak mümkün değil, otobüsle 10 saat Şiraz, vaktimde yetmeyecek param da sanki.. Ve İran'ın en güzel şehrini atlayıp görmeyi planladığım üçüncü güzel şehre gitmeye karar verdim.YEZD
Bu şehir hayalimde sarı toprak evleri, tozlu ıssız karmakarışık sokakları eski pazarlarıyla bir çöl şehri..Evet tam olarak böyle bir yermiş.Çöl de otantik büyülü bir güzellik..
Bütün oteller buradaki geleneksel evlerden otele dönüştürülmüş, işte bu otelde bir bahçenin etrafına dizili odaları, bahçesinde minderli masalı ufacık restoran ve buluşma kısmıyla çok otantik ve aradığım yerdi.
Burdaki turistlerle gezdim şehri. Zerdüşt Tapınağı ve Sessizlik Kulesi bu şehrin en ilginç tarihi, değerli yerleriydi.
Gönderen Serap Deliorman zaman: 11:21 Hiç yorum yok:
Gitmeden önce okumaya başladım ki bütün o gezi notları heryerin herşeyin keşfi ve ayrıntılarıyla anlatmak herşeyi..istediğim farklı geçen bu günleri olabildiğince sade anlatmak..
Okurken şu paragraf Özcan Yurdalan'ın "İran Yolculuğu" kitabında herşeyi anlattı:
"Hiçbir gidişin insanı kendinden kurtaramayacağını bilmek neye yarar?Bir yanda insanı silen bu kent, bir çeyrek sonra başlayacak sınavlar, ekmek parası, çocuğun okulu,validenin yaprak sarması, öte yanda olanca cazibesiyle dünya..Hayat yaşanmak ister...
Yaşanmamış, keşfedilmemiş ne kaldı ki şu koca kente, bu küçük gezegende.Olsun, nasıl olsa hepimiz öleceğiz. Ama ufak da olsa alışkanlıklarımızı kırmanın bir yolu olmalı.GİTMELİ.Çünkü ne kadar yolcu varsa o kadar da yol var.Malum, bunu herkes biliyor ve her iklimi her gönül başka yaşıyor.
Çünkü,yaşamın sınırlarına kendi çapında bir karşı koyuş; çünkü anlamanın ve hissetmenin en kestirme yollarından biri bu uzun yolculuklar.."
Tam gezi notlarına gömülmüşken herşeyin keşfedilmiş halinin bir turist gibi üzerinden geçmek bana biraz büyüsüz gelmişti ki bu kitapla doğunun gizemine kapılıp bir an önce aynı meydanları sokakları adımlamak için yola çıkma kararımdan emin odum.
çok kısa İran gezisi süresince defterime aldığım notlardan:
Otel odalarında yapılırya günlerin hesapları, yazılar, yolculuklardan, ben de öyle başladım en başından..Çoktan hazırlandığım ama yine de aniden öyle fazla plan yapmadan herşeye yolda karar vereceğim yolculuğa başladım, 4 gün trenle gece gündüz gece gündüz, gece, gündüz ...
Transasya treni bembeyaz çarşafları,harika ekibi ve Anadolumuzun ne de güzel manzaralarıyla az gitti, düz gitti, gitti de gitti...Kayseriden binen İranlı iki kadınla geçti yolculuğun bir kısmı, tuhaf bir etkileri vardı çünkü ayrılıktan olsa gerek ağlayarak bindiler ve bu hüzün devam etti bir süre...Sonra ne Farsça ne Türkçe anlaşamadık biraz el kol işaretleri, biraz sessiz film sahneleri şeklinde Van Gölü'ne ulaştık..Van'da vedalaştık Transasya ekibiyle..Gölü eski bir İran yapımı feribotla geçtik 4 saat...Feribot iyi, günbatımı dışarsı...
Geldik akşam vakti karşı kıyıya, ıssız bir iskelede İran trenine geçiş yapacağımız yerde bekliyoruz...Yolculuk boyunca yanlızım ya Türkçe konuşan kalmadı artık ama hala Van'dayız.Bütün anonslar bile artık Farsça,Türkçe dysam hemen ortak olucam muhabbete,Neyse ki buldum bir iki kişi..toplam 4 kişiyiz Türk olarak.ilk soru hemen geliyor tabi "Ne işin var Tahran'da?" Var işte bir işim"
neyse İran treninde beni epey koruyup kolladılar, sonu gelmez upuzun sınırdaki pasaport kontrol bekleme fasıllarında da muhabbet ettik..Sağolsunlar..Ankaradan binen iki genç arkadaş adlarını bile sormamışım malesef o yol halinde, bilselerdi keşke ben döndüm sağsalim:)
İran treni geldi nihayet, ben kostüm değişikliği yaptım, kendimi hazırlamak ve ortamda da daha farklı görünmemek mümkünse kaybolmak adına...
Trende bir sürü insanla tanıştım. Trendeki bilet şefi ne de güzel azeri Türkçesi konuşuyor.Kulağa çok güzel geliyor çok sevdim."Özümden bilerem."Meğer psikoloji bölümünü okumuş, Tahran'da parapsikoloji alanında en bilgili insanlardan.Muhabbet parapsikoloji, yemekli vagondayız, sağ sol sapsarı tepeler..
Bu arkadaşımın mene çok yardımı oldu sağolsun dönüş biletimi trene on iki dakikasında binmeme ragmen haletti...
Tahran'a son saatler nasılda geçmek bilmedi, ne varsa okudum, kitaplar dergiler bitti, aynı şarkıları defalarca dinledim ve 4. günün gecesi 3 saatlik bir gecikmeyle Tahran'a vardık.O saatte ne otel rezevasyonum var ne karşılayanım..Neyse denedim şansımı buldum bildik bir yer.Ucuz ve eski olanda yer yoktu biraz pahalıca oldu New Naderi Otel..Neyseki bir oda yürüyorum, gerçek bir yatak, sessizlik ve banyo, allahım banyoo..
Sabah hemen gittim Shabaviz yayınevine, onca mütevazi haliyle..kitaplar görünmese anlaşılmayaca nerededir..Beni misafir ettiler tüm gün,Dünyanın en güzel masal kitapları renk renk hikayeler..Seçtim saatlerce kayboldum orada.."özünden gaptırıp götürem men bunları"
Aldım, aldım, kendimi durdurdum kalanlara bakmamaya çalışarak çıktım yukarı..ah ulen ah çizen çizmiş..
Shavabiz her yıl çizerleriyle yazarlarıyla birlikte bütün ödülleri alan bie yayınevi.Kitapalrı Tahran'dan tüm dünyaya yayılıyor. Ancak Türkiye'de satılan kitabına rastlanamamıştır.Bütün duvarlar ödül takdir belgeleriyle dolu..
Bir de ofiste Shabavizin sembolü olan bembeyaz bir baykuş var."Kali"
Gönderen Serap Deliorman zaman: 11:34 Hiç yorum yok:
Heyy-o pabucum yarım, oyuncaklarım oynayalım.
Gönderen Serap Deliorman zaman: 21:29 1 yorum:
...Kapımı açtım bir beton şehir
Yarısı aşk maşk yarısı zehir...
Gönderen Serap Deliorman zaman: 19:32 1 yorum:
"...ben bu şehre ayaklarım sancılı ve az geldim
üşüyünce akşam açmış korkularımla
tutamadım uçan sevgileri tutamadım
dönüyorum sarı kum çiçeklerime
bir gün belki yine
yeni bir şarkıyla inerim şehrin üzerine
unutup eski hüzünlerimi sevinçlerimle..."
Gönderen Serap Deliorman zaman: 11:06 Hiç yorum yok:
uzak ülkelere irana, kuzey afrika ve akdeniz kıyılarına ,çingenelerin diyarlarına..daha ötelere...
trenlerle uzaklara gitmek gerek.seyahatler ve kitaplar başka yolu yok gibi..
Gönderen Serap Deliorman zaman: 02:06 Hiç yorum yok:
içimdeki şarkı bitti...
Aniden geliveren bu karanlık ne ola ki? Bütün acısına rağmen hayatın kendine bağladığı bu ipler şimdi bir bir....ara ara çılgınca çalan bu şarkı yavaş yavaş nereye? Yine direniyorum kuyunun diplerinden güneşi görmek için, duvarları yıkmak için..bu bulutu dağıtmak için...
-aramızda bu kısaldıkça uzayan yollar bizi nereye götürür, ne zaman nerde olsam, gitsem şehrinizden, bu yapay şeylerle doldurduğunuz yerlerden...
Gönderen Serap Deliorman zaman: 17:52 Hiç yorum yok:
K dergisi yazarları bütün yönleriyle anlatıyor. Başka başka hayatlar, sürükleniyor insan içlerine..hem edebiyat hem o geniş pencerelerden bakabilelim diye ayrntılar ayrıntılar...ben herşeyiyle sevdim dergiyi..
Gönderen Serap Deliorman zaman: 12:26 Hiç yorum yok:
Dar vakitlerde sevgi...
Gecelerde ve yalnız.Vermeye az buldunuz
Gönderen Serap Deliorman zaman: 23:37 Hiç yorum yok:
30 haziran sendromu
12 saatlik uykuyla karışık bir düşümece sürecinden sonra aradan haftalar geçmiş gibi yeni güne başladım. Bir kaç haftadır bir şey çizememenin boşluğu geçmek bilmiyor.Müzik de olmasa yaşanmaz şu hayatta..Hemen bişeyler yapmak için çok a zamanım kaldı.Umarım kendime gelirim..dünya bu haldeyken
Gönderen Serap Deliorman zaman: 11:40 Hiç yorum yok:
güzel günler göreceğiz, güneşli günler..motorları maviliklere süreceğiz...
yolculuklar ,kahve molaları, müzikli geceler,eskişehir noltaljisi, partiler, kahvaltılar, dolu dolu günlerimiz, ne güzel pazartesilerimiz,
ya bu böyle gider..
Gönderen Serap Deliorman zaman: 02:20 1 yorum:
Belki sanal uzak ama bir sekilde baska hayatlara akmak demek bütün bunlar..
Gönderen Serap Deliorman zaman: 06:33 Hiç yorum yok:
Kendi kendime yaptığım bu sanal anlamsız muhabbete...
meeting in Zdonov - Zdonov (Çek Cumhuriyeti) Sanat...
Bu üçlü resim, zor geçen bir dönemin bitmesini sa...
Travis - Dear Diary dear diary what is wrong with ...
Bir ağaç var içimde fidesini getirmişim güneşten. ...
"Yanlış Zaman Yolcuları" Bu hafta vizyona giren bi...
Alternatif yaşam arayışları devam ederken, kurduğu...
fotoğraflar: Reza Mirlobof İran gezisine dai...
notlar devam... İRAN-isfahan Sabah ilk uçakla Isfa...
İRAN-ilk uzaklık Gitmeden önce okumaya başladım ...
...Kapımı açtım bir beton şehir Bilmiyor artık kim...
"...ben bu şehre ayaklarım sancılı ve az geldim üş...
içimdeki şarkı bitti... Aniden geliveren bu karanl...
K dergisi yazarları bütün yönleriyle anlatıyor. Ba...
Belki sanal uzak ama bir sekilde baska hayatlara a...