İKİ KÜÇÜK KAFADARIN SEYAHATI-2 - Çağdaş Develi Gazetesi
… Gölede girmek üzere yola çıktık.
Ancak bir kişinin yürüyebileceği patika yolun etrafı balçık ve diz boyu otlar, insan boyunu aşan kamışlarla kaplıydı.
Balçık içinde sayamayacağınız kadar irili ufaklı kurbağalar mevcuttu. Köyün akşam üstü sessizliğini bu kurbağa sürüsünün sürekli vrak vrak diye ötüşleri bozuyordu.
Bu kadar kurbağayı bir arada hiç görmemiş bir çocuk olarak bana çok korkutucu ve ürpertici gelmişti. Kurbağa sayısı o kadar çoktu ki yürürken onlara basmamak mümkün değildi. Arkadaşım ve hala çocukları alışık oldukları için hiç korkmadan yürüyorlar ve kurbağaları ezip geçiyorlardı. Ben en arkada yürürken birkaç kurbağa ezmiştim ki birkaç adım sonra çivi gibi çakılı kaldım. Çok korkmuş hem de üzülmüştüm. Bir adım daha atmadan başladım ağlamaya. Yazık olmuştu kurbağalara. Arkadaşım ilerlemişken geri dönüp yanıma geldi bugün gibi hatırlıyorum. Ve beni sırtına alıp göledin başına taşıdı. Gölet balçıklar arasında en derin yeri 1,5 metre derinliğinde, yaklaşık 5 metrekare büyüklüğünde bulanık bir su birikintisi idi. Arkadaşım ve hala çocukları balıklama bir uçtan atlıyor öbür uçtan çıkıyorlar ve beni ikna etmek, cesaretlendirmek için bu atlamayı sıkça tekrar ediyorlardı. Bende dayanamayıp ha cesaret diyerek balıklama suya atlayıp karşı tarafa çıktığımda vücudumda yapışmış yosunları ve sülükleri görünce yine başladım ağlamaya. Bu esnada gölette yüzen su yılanını da görünce bir daha suya hiç giremedim.
Geldiğimiz yoldan bu kez arkadaşımın halasının oğlunun sırtında eve geri döndük. Bu arada havada iyice kararmış akşam olmuştu. Yemek olarak içtiğimiz sütlü çorba bir stil koyun yoğurdu ve köy bazlamasından bolca yiyince göz kapaklarımız ağırlaştı ve hemen oracıkta uyuya kaldık. O günkü kâbus dolu uykumu hayatım boyunca hiç unutamadım. Onca yorgunluğuma rağmen yılan, çıyan ve kurbağalarla uğraştım durdum rüyamda. Üç kez uyandım. Her uykuya dalışımda tekrar tekrar aynı kâbusları gördüm. Ve en sonunda bir daha uyuyamadım. Sabırsızlıkla, korku içinde sabah olmasını yatağın içinde oturarak bekledim. Nihayet gün ağarmış sabah olmuştu. Arkadaşım ve halaoğulları ile birlikte kahvaltı yaparken ben bir yandan yiyor bir yandan da arkadaşıma dönmek için ikna etmeye çalışıyordum ki…
YAZI DİZİSİNİN DEVAMI HAFTAYA…
Etiketler: Ahmet Gürlek » Aslı Çimen » Avukatlar » Cihan Çimen » Develi Belediyesi » Develi Kaymakamlığı » Develi Milli Eğitim Müdürlüğü » Develi'de Çocuyk Oyunları » Hakan Demir » İnternet Gazeteciliğinde bir numara Çağdaş Develi Gazetesi » Mahir Çimen » Mehmet Mankal » Sarı basın kartı Cihan Çimen » Sayfa editörleri » Yerel Gazeteler » Yrd. Doç. Dr.Kadir Özdamarlar