Boğazın Düğümlenir... - Kişisel Blog
Kulaklığı takıp arkana yaslanırsın.Artık uzaklaşıyorsundur şehirden.Şehir ki sevdiklerin, gülüşlerin, acıların, gözyaşların, sırdaşın olmuştur bir yerde.Müzik değişir sen hala aynı yerdesindir.Bir bir binalar, insanlar, araçlar bırakırsın arkanda.Bir diğerini kapatırsın aslında yeni sayfayı açarken.
Hüzünlenirsin.Hiç istemediğin yolculama faslında bakarsın bir şehir hep birlikte uğurluyor seni.Gözyaşlarını çekinmeden salarsın.Gözlerini kapatırsın, yinede engel olamazsın bu hüzne…Beden, ruh, tat, koku kısacası herşey ayrılır.An ve an acısını hissedersin.Zaman ilaç derler, inanamazsın.Çocukluğunu,gençliğini geride bırakırsın.Gün akşam olur başka şehirlerin ışığında kaybolursun.Ey Sevgili, dayanılmaz bu ayrılık !
Yalnızsındır.Farkında olmadığın tüm güzellikleri,yaşanmışlıkları şimdiden hasretle hatırlarsın.Tek başına en gerçek duygularla hissedersin,başını camına yasladığın hissizliğe yol almış otobüsü.
Artık çok geçtir keşkelere…Kırdığın kalpler gelir aklına,pişmanlık duyarsın.
Gözlerini açarsın gün ağarmıştır,sevdiklerinle arandaki mesafe gitgide uzamıştır.Gönüller bir olsun dersin.Bilirsinki gözlerin artık o sıcaklığa hasrettir…
düğümlenmek en gerçek duygular gönüller bir olsun hasret kalmak hüzün otobüs pişmanlık