Patagonya: Çevrimdışı Olma ve Kamp Yapmaya Çalışma Düşünceleri
Ayarlamak, aklımı temizlemek, yürüyüşe çıkmayı ve kamp kurmayı öğrenmeye Patagonya'ya geldim. Yine de kamp yapmaktan nefret ediyorum ve bir yandan çadırda geçirdiğim gece sayısını sayabiliyorum. Bir uykusuzluk olarak, yatakları, sıcak suyu ve sifonlu tuvaletleri tercih ederim. Çocukken bile arkadaşlarım ve ben kampa gittiğimde, hiç deneyim yaşamadım - sadece arkadaşlarımla birlikte olmaya başladım. Ancak, Intrepid Patagonia turuna (blog yazarı Hey Nadine, daha az değil!) Kendimi tekrar deneyime sokmanın bir yolu olarak kaydettim.
Santiago'da geçirdiğim bir gecenin ardından tur grubum, Torres del Paine Ulusal Parkı'ndaki ünlü “W Trek” için hazırladığımız Patagonya'ya uçtu. 1959'da kurulan park, tonlarca buzul, buzul gölleri, derin vadiler, ünlü granit dağları ve güzel çam ormanlarına ev sahipliği yapıyor. Her yıl 100.000'den fazla kişi ziyaret ederek Güney Amerika'daki en iyi yerlerden biri haline geliyor. W Trek öyle adlandırılmıştır, çünkü üç vadilerin doğal oluşumlarını izler, böylece bir W şekli oluşturur. Parkın en popüler pisti, tüm görülmeye değer yerlere isabet ediyor: Glacier Grey, Fransız Vadisi ve resim mükemmel Torres Towers.
Parka ilk gün yaklaşırken, dev gri dağlar tepemizden yükseldi ve bulutsuz mavi gökyüzü sonsuzluğa uzandı. Otobüsteki herkes kolektif bir gaz verdi. Rehberlerimiz kamp ve yürüyüş izinlerimizi almak için dururken fotoğraflara daldık. Berrak hava, rüzgarda sallanan ot ve dağın tepeleri, tekrar doğaya bağlanmam için beni heyecanlandırdı.
Asfalt yol daha sonra kirlendi ve herhangi bir şoku olmayan otobüs bizi karnaval yolculuğu gibi sarstı. Dalgalı bir vapur gezisinden sonra, dört günlük yürüyüşün ilk iki gecesi olan Paine Grande kampına geldik. W'yi sürekli bir çizgide yapmak yerine, her gece kemiklerimizi dinlendirmek için iki katına çıkarak bu kamptan iki porsiyon çıkarırdık.
Çantalarımızı düşürdük ve ilk trekte Glaciar Gray'e gittik, bu yüzden topraktan yansıyan ışıktan üretilen gri tonu ve dağlara ve göllere doğru ilerledikçe parçaladığı ve taşıdığı kir. Arkamızda derin, kristal mavi su ile Pehoe Gölü oldu. Rüzgâr yükseldi ve Lago Gray'in yukarısında bir gözetleme noktasına geldik. Bizi dengeden alıkoyan sürekli mücadele, buzulun fotoğraflarını çekmeden önce fotoğraflarını çektik. Kayaların arasında hızlıca atıştırmanın ardından yola geri döndük ve çam ormanına inerken rüzgâr öldü.
Bir çadır kurma, Afrika'ya seyahatte son deneyimim iyi gitmedi: Çadır direklerimin kemerlenmesini sağlayamadım ve sık sık bir tane kalmıştı. Şimdi, kampa geri döndüğümüzde biraz pratik yapmayı umuyordum, bu yüzden çadır atış zamanımı 30 karışık dakikadan daha makul bir şeye düşürebilirdim. Ne yazık ki, olmadı. Paine Grande'ye saatler sonra döndüğümüzde, kamp eylemcileri bizim için çadırlar kurdular!
Akşam yemeğinden sonra emekli olduk. Neden eski atalarımızın “yatmak için erken, erken kalkmak” türleri olduğunu görebiliyorum: güç ya da ışık olmadığında, yapacak çok şey yok. Ama bir uykusuzluk olarak, normal bir yatakta uyumak benim için çok zor, bir çadır bile. Sıcaklık düştüğünde, rüzgarın çırptığı ve altımda sadece ince bir yatak pedi varken uykuya dalmam saatlerce sürdü. Gözlerim nihayet kapandığında, kampa âşık olmayı başarabilir miydim acaba.
Ertesi sabah, sıcak ve açık bir güne uyandık. Fransız Vadisi boyunca yaptığımız 22 km'lik yürüyüşümüzde, yakılmış ormandan, nehirlerden ve bir vadiden Glaciar Francés'e varmadan önce yükseldik. Orada, eriyen buz yoğun gök gürültüsü gibi uçurumlardan düştü. Buzulların gölgesinde durduk, öğle yemeği yedik ve çatlayan buzları gözetlemek için bekledik.
Patlamayı duyacağız ve hızla dağdan geçen buzları ve karları görmeyi umuyoruz. İnmeden bir saat önce kaldık, ancak buzulların buza düşen buzunu bir kez daha yakalamayı umarak, her yeni çarpışmanın sesine tekrar baktık.
O gece kampa geri döndüğümde, sıcaklık daha soğuktu, yağmur yağıyordu ve rüzgar o kadar sert çırpıyordu ki çadırımızın bir kısmını havaya uçurdu; İnsanların buna nasıl alıştığını merak ettim. Üst üste ikinci bir gece için benim için uyku olmazdı.
Ertesi gün, bizi son kampımız Refugio Las Torres'e götüren feribota giderken yağmur devam etti. O gün fazla yürüyüş yapılmadı ve rüzgâr esti ve yağmur bize yana geldi, ben de gelip kampın pansiyonunda bir yatakhane rezervasyonu yaptırdığım için çok mutlu oldum.
Soğuk ve yağışlı bir çadırda iki gece geçirdikten sonra bir değişikliğe ihtiyacım vardı. Patagonya güzeldi ve rahatlatıcı bir mola verdim ama uyumaya da ihtiyacım vardı - ve hiç alamadım. Ama o gece yatakta sanki bir bulutun üzerinde uyuyor gibiydim. Sıcak ve rahattım, ve yan odadaki dünyanın en gürültülü horlaması bile uykumu mahvetmedi. Sonra bir kamp pezevenk olduğumu ve bir çadırda kalmanın benim için olmadığını anladım. Belki de şaşırtmayı denemeliyim. Dış mekânı sevdiğim kadar, yatakları ve sıcak duşları da seviyorum!
Son gün, parkın en ünlü yürüyüşünü yapmak için yola çıktık: Yeni Zelanda'daki 20 kilometrelik Tongariro Geçişinden bu yana yaptığım en zorlardan biri olan Torres Towers'a 22km. Ancak buzul gölü üzerinde yer alan bu üç kule, akuamarin gölü üzerinde kurulmuş granit buz kaplı kuleleriyle mükemmel bir görüntü. Bilgisayar duvar kağıdı olarak kullanılan bir fotoğraf olduğuna yemin edebilirim.
Grubum gözetleme tepesine yükseldikten, öğle yemeği yedikten ve inişe başladıktan sonra daha uzun kalmayı seçtim. Gitmeye hazır değildim. İki saat sonra, bulutlar içeri girip rüzgâr büyüdükçe, nihayet bakış açımdan en son ayrılan kampa inişe başladım. Orada geçirdiğim zaman, kafamı temizlememe izin verdi, bir anlığına hala aklımı ve şimdiki zamanın tadını çıkardı - uzun zamandır yapmadığım bir şey.
Ertesi gün parkın dışına çıktıkça yolculuk için müteşekkirim. Çevrimdışı olmak ve doğada olmak çok ihtiyaç duyulan bir zihinsel kırılmaydı ve Patagonya şimdiye kadar bulunduğum en güzel yerlerden biriydi. Dünyadaki yerlerin, ne kadar küçük olduğunuzu ve doğanın ne kadar büyük ve önemli olduğunun farkına varmanızı sağlar. Kamp yapmak beni devralmamış olabilir, ama doğa her zaman kalbimi ısıtıyor ve bana bakış açısı getiriyor.
Torres del Paine'ye ulaşmak için, otobüslerin düzenli olarak kalktığı ve Paine Grande kampına veya kamp kapısının kendisine giden vapurlara bineceğiniz Şili'deki Puerto Natales, Şili'ye giderek bir tur atabilir veya kendi başınıza başlayabilirsiniz.
Yalnız ziyaret ediyorsanız, bu blogu geçen yıl trek solo yapan Breakaway Backpacker tarafından inceleyin. Fiyatları, rezervasyonu ve ihtiyacınız olan donanıma ilişkin çok fazla bilgisi var. (Turda olduğumdan beri, bu benim için sağlandı.)
Parkın keşfedilmesi kolay, ancak çok az kamp deneyimi olan biri olarak, parkurları bilen, bize parkın tarihini veren ve flora ve fauna hakkında bilgi ve gerçekler ekleyen bir rehbere sahip olduğum için mutluydum. Yalnızken bunu anlamıyorsun! Eğer benim gibiyseniz ve kamp yapmak için büyük değilseniz, bir tur öneriyorum!
Not: Intrepid Travel ile devam eden ortaklığımın bir parçası olarak Şili'deki bu seyahate gittim. Bu turun masraflarını ve seyahat süresince ek masrafları karşıladılar. Bu seyahate gideceğim için para alamadım.
Copyright 2020 \ none \ Patagonya: Çevrimdışı Olma ve Kamp Yapmaya Çalışma Düşünceleri