Kuzey'deki kral: Chevrolet Colorado ZR2 - Ford F-150 Raptor ve Ram 2500 Güç Aracı Karşı Karşıya - Otomobil - Automobile - Forumlar
→ Taşıt Araçları - Otomobil Dünyası - Trafik ve Araç Teknolojileri
→ Otomobil - Automobile
Kuzey'deki kral: Chevrolet Colorado ZR2 - Ford F-150 Raptor ve Ram 2500 Güç Aracı Karşı Karşıya
Başlatan Admin, 09 Ağu 2017 04:22
kamyonet Arazi pikap Arazi Kamyonu
Gönderi Tarihi: 09 Ağustos 2017 - 04:22
Off-road (Arazi) kamyon meraklısı olmak hiç bu kadar iyi bir zaman olmadı. Her zamankinden daha fazla seçenek var ve Amerikalı otomobil üreticileri, en yetenekli üç kamyon üretiyor:
2017 Chevrolet Colorado ZR2,
ve 2017 Ram 2500 Güç Aracı.
Ancak bu fabrika dışı yolcuların hangisi en iyisi? Öğrenmek için doğu Kanada'ya götürdük.
Yere savunmasız yattım. Alnımdan kan damladı. Bir sonraki saldırının geleceğini biliyordum. Onların görebileceği piçleri duyabildim.
Dakikalar önce, beş kelimeyle sabahın tamamı değişti: "Ram'ın bir dairesi var." Uzak Salı olan Kanada'nın Newfoundland eyaletindeki ve Labrador'daki iki şeritli çakıl yolunun bir yerinde bir yerde. O gün Port Hope Simpson'da 75 mil uzaktaydık ve Labrador anakarasından Newfoundland adasına giden feribotu kaçırmaktan 75 mil (ve bir buçuk saat sürüş) vardı.
Daire zamanlaması, kibar bir dil kullanmak için gerçekten rahatsızlık vericiydi. Ram Güç Vagonumuzu omzun üzerine çektik, yan arkadaş araçlarımızı yanına park ettik ve lastik değişimimizi hızlandırdı. Fakat, sivrisinek, at sinekleri ve çalılıktan çıkan kara sineklerin acımasız bulutlarından kaçınacak kadar hızlı değildik. Onlara göre DEET kovucu değil parfümdü. Ve ben onların öğle yemeği günüydüm.
Trans-Labrador Otoyoluna hoş geldiniz.
Diğer editörler Scott Evans ve Miguel Cortina, video yapımcısı Cory Lutz, fotoğrafçı William ve Jessica Walker ve Kuzey Amerika'daki en zorlu koşullardan bazıları ile en kötüye giden üç araca gittik. Ve kısaltma olarak da adlandırılan TLH, bu sınır boyunca dayak yapılmayan yolumuzdur.
Açıkça görülmek gerekirse, "karayolu" cömert bir terimdir. Bu yol, kıtadaki asfalt döşeli, çukura yüklenmiş en uzun yolların bazılarına iddia ediyor. Kabahatli hava sıktır, ancak ara sıra geyik veya ayı için trafik azdır. Sınırdaki yakıt santralleri her 150 kilometre kadar açılır, hastaneler belki de iki katına çıkabilir. Hücre kapsama alanı yoktur; Mounties, yolun her iki yanında bir uydu telefonu ödünç verecektir. Bir başka deyişle, tek başınasın.
Bu pasaj üçlüümüzdeki zorlu kamyonlarımızın ciddiyetini test edecek: Chevrolet Colorado ZR2, Ford F-150 Raptor ve devre dışı bırakılmış Ram 2500 Güç Aracımız.
Her biri kendi Detroit üreticisinin oluşturduğu en yetenekli off-road kamyonudur ve her biri benzersiz yetenekler getirir. Chevy, Frankenstein'ın rock-tarama farklılıklarını kilitleme canavarı olan Baja-bred süspansiyon sihirbazıyla birlikte. Yüksek uçan Raptor, işlerin mümkün olmadığı yerlerde hızlı bir şekilde ilerlemek için tasarlanmıştır. Ve Ram-kuyu, ön tamponuyla asılı bir vinç var. Top pick'umuz off-road'da durdurulamaz olmalıydı ve off-roading'lerin yarısı ilk etapta parkurlara çıkıyor, bu da yolda harika olmalı.
Kanada vahşi doğadaki tüm acımasız testler, kralın Kuzeyinde taçlandırılmayı kimin hak ettiklerini belirlemek için en iyi yol olacaktır.
Québec Şehir Barajı Daniel-Johnson
Yaklaşık 380 mil ve sekiz saat bizi ve Kuzey Quebec'teki Daniel-Johnson Barajı (eski Manic-5) tarafından planlanan durağımızı ayırdı ve ben de bunun için sabırsızlanıyorum, bu yüzden çekip çıkarmadan önce Colorado'ya anahtarlar taktım Otelimizin çok. Bugün ZR2'yi daha önce kullanmadım, bu yüzden Z71'e karşı nasıl biriktiğini görmek için sabırsızlanıyorum.
Yolun beş dakika altında, motorlarımız henüz ısınmıyor, Will telsizi alıyor. "Starbucks'ta duralım." Bugün uzun bir gün olacaktı.
Beş kahve ve bir çay daha sonra St. Lawrence Nehri boyunca seyrediyoruz. Fırtınalı mavi suları gördüğümüz kadar gerilir, sanki dünyanın kenarı gibiyiz. Şehri daha geride bıraktığımız zaman, nehir kıyısını takip ederken düz arazi dönen tepelere dönüşüyor ve sonra blöf yapıyor.
Kolay sürüş, ZR2'yi almam için zaman kazandırıyor. Z71 uzun vadeli aracımızın mazotunu özlüyorum; Bu kamyonla mükemmel şekilde eşleştirildi. ZR2'nin V-6'sı daha az rafine edilmiştir. Eski bir evli çift gibi sekiz vitesli oto ile savaşır; V-6 şarkı söylemek istiyor, ancak otomobil onu sessiz tutmak istiyor.
Baie-Comeau'daki bir benzin istasyonuna yaklaşırken akşam yaklaşıyor. Yakında kuzeydeki motelimize, Quebecois ormanlarının ortasında Manic-5'e giderdik. Bu, önümüzdeki 24 saat boyunca göreceğimiz az sayıdaki aktif uygarlığın işaretlerinden biri olmalı.
Gaz alıp kamyonları takas ediyoruz. Power Wagon'u Route 389'a çevirirken, yoğun servise ve asfaltın kıvrımlı güzel bir şeridine hücresel hizmet ve bonjour demiştik. Otoyol öncelikle baraj 136 mil kuzeyinde hizmet için inşa edilmiş, ancak bu gece bizim. Sürprizimle, Ram, paketin önündeki ZR2'de Scott'la kolayca ayak uydurarak kendine ait tutuyor. Ram, şaşırtıcı derecede hızlıdır ve Bilstein destekli süspansiyon vücut rulolarını minimum seviyede tutmaya yardımcı olur, böylece mümkün olacağını düşündüğümden çok daha fazla hızla köşeler arasında ilerlememe izin verir.
Meltem gökyüzünü yıldızlar aydınlatmaya başladığında motele ulaşıyoruz. Çamurlu bir çayır içine bir fotoğraf saptırması, zamanımızın büyük bir kısmını yiyordu - tıpkı yerel böceklerin büyük bir parçasını bize götürdüğü gibi. Yalnız restoran kapalıdır, bu yüzden Miguel'in soğuk kesme salonunda toplanıyoruz. Bir yerel likör deposundan bir şişe akçaağaç aromalı viski aldım. O zaman gerçek anlamda Kanadalı görünüyordu, ama üzgün bir Denny'nin kokuyor. Daha da kötüsü tadı var. Her neyse içiyoruz.
Yarın kir alacağız.
Gönderi Tarihi: 09 Ağustos 2017 - 04:27
Baraj Daniel-Johnson Labrador Şehri
Dün gecenin ayaktakım tadına baktıktan sonra, erken bir kahvaltıya ihtiyacımız var. Uyuduğumuz iyi bir şey; İki motosikletçinin TLH'ye gelmesi bizi, Labrador Şehri ile Happy Valley-Goose Körfezi arasındaki karayolunun asfalt edildiğini, ancak daha sonra çakılların gerilmesinin acımasız olduğunu bildirir. Oh, ve böcekler sadece daha da kötüleşiyor. Harika.
Bugün kısa sürede, sadece 230 mil çakıl ve Labrador'a beş saat olacaktı. Ancak yol boyunca havuz boyu bir su birikintisini bulaştırıyoruz. O zaman sesler Daniel-Johnson Barajı'nın muazzam somut yüzünden yankı buluyor keşfediyoruz. Kıkırdayacağız Will, çığlık atmaya izin verir. Parapette iki figür var. Gitme zamanı.
Kanada'nın Trans-Labrador Karayolu, üçlü kamyonlarımızı test edecekti.
Route 389'un gevşek dolgulu çakılını devirelim, Chevy ve ben birlikte uçuyoruz. Off-Road modu ve 4A, ZR2'nin uzun eğrileri ve sıkı geçitleri hızlı bir şekilde aşağı çekmesini sağlamak için yeterli kaymayı sağlar. Önümde çıplak, gri dağlar yeşil bir denizden dışarı fırlarlar. Panorama güzel, ama arkamdaki kamyonlar horoz kuyruğunun manzarayı yediğinden şikayetçi. Yalakaları.
Barajı besleyen kurdeleli biçimli gölet olan manikürgaz rezervuarında, kontrollü bir ortamda off-road ayarlarını test etmek için boş bir ocağın içine çekiyoruz. ZR2'deki Miguel ve Raptor'daki Scott, Baja-bred kamyonları için hazırlıksız bir parkur kurdu. Çölde bir yerlerde olmayacak olan engeller ve bir kum kasesi etrafında sürükleniyorlar. Güç Vagonu'nda oynamayı deniyorum, ama hiçbiri yok. Biraz kayabilir, ama hoşuna gitmiyor. Arka difüzyon kilidini açmak da yardımcı olmaz, çünkü bunu yapmak için altta olmanız gerekmektedir. Kavramayı ve gitmeyi tercih eder, bu yüzden kendi eğlencemi yaparım ve öğleden sonra dik kaya duvarlarını ve kayaları yukarı ve aşağı doğru sürerim.
Dolgamızı yaptıktan sonra, soyulup tekrar kısa yol şeritleri ve uzun, ıslak toprak kirleri arasında değişen yola geri döndük. QuebecLabrador sınırına yaklaşırken, Miguel radyoyu arıyor. "Colorado'nun lastiği havayı kaybediyor." Sağ ön lastik 10 psi'nin altındadır, ancak bariz delinmez. Havalandırırız, Labrador Şehrine geçer ve tekrar kontrol et. Hâlâ havayı kaybediyorsun.
Sabah başa çıkmaya karar veriyoruz.
Gönderi Tarihi: 09 Ağustos 2017 - 04:28
Labrador Şehri - Happy Valley-Kaz Körfezi
ZR2'nin lastiği gece boyunca 10 psi kaybetti. Hava krikosu kamyonu havaya kaldırıyor ve yataktaki yedek lastik raf şimdiye kadar yaptığım en hızlı lastik değişimini mümkün kılıyor. Hiçbir lastik dükkanı açık değil. Bastırmaya, telaşsız ve en iyisini umuyoruz.
Route 389, eski bir katırı izinin ne olduğunu takip ediyor, ancak Trans-Labrador Otoyolu çoğunlukla düz, uzun, süpürme eğrileri ve kaldırım iyi durumda. Son bölüm beni hayal kırıklığına uğrattı. Açıkcası, sıkıcı sürüş, bu yüzden ağaçlara doğru ilerleyen bir toprak yolunu arıyoruz. Birkaç büyük su birikintisi ve bir çift daha sonra dönüyor, toprak yol, TLH'nin gölgesinde kalan büyük güç hatlarına ve çizginin altında gördüğümüz kadar kesintiye neden oluyor. Erişim yolu çamurlu bir karmaşa. "Güç Vagonu bunu yapabilir," diye ekliyor Christian yola çıktı. Paramım daha hafif ZR2. Vazgeçip geri dönüyoruz.
Kısa bir süre sonra bir polisi yakalayacağız. Bir polis aracının ardından saatlerce sürtünmeyi önlemek için, gördüğümüz ilk toprak yolda, bazı avcılık kabinlerine ve elektrik hatlarına paralel bir ulaşım yoluna sapıyoruz. Bir kilometreden daha az bir mesafede, yol yıkanıyor. Güvenli bir şekilde geçmek için gözlemcilere ihtiyacımız var. Birkaç mil daha uzağa, çatala ulaşırız. Düşük yol devam ediyor, ancak büyümüş ve haritalandırılmamış durumda. Güç hatlarının altındaki yüksek yolda, Christian, Raptor'u neredeyse yol boyunca kazılmış bir drenaj hendek ararken sıkıştıracak durumda. "Power Wagon bunu yapabilir," diye tekrarladı, ancak yolun üstünde daha büyük bir hendek görüyoruz. Bir kez daha TLH'ye ve gece varış noktasına geri döndük.
Happy Valley-Goose Bay'a yaklaşıldığında, bir gökkuşağı öne çıkar. Sürüşü sonuna kadar düşünüyoruz, ama geç oluyor ve bu küçük kasabalardaki birkaç restoran 9: 30'da günbatımı öncesinde iyi bir şekilde kapanıyor.
Akşam yemeğini terk ederken kamyonlarımızı kocası Motor Trend hayranı olan bir kadın tarafından engellenir. Arctic Circle'da helikopterlerde çalışırken #MTTLTL'yi takip ediyordu ve bizi bulmak için onu gönderiyordu. Sonra bazı genç hayranlar dolanıyor. Kamyonların fotoğrafları ve turlarından sonra, bize en iyisini diliyorlar.
Gönderi Tarihi: 09 Ağustos 2017 - 04:29
Port Hope Simpson şehrine giden Happy Valley-Goose Bay
Sabaha Tim Hortons'da başlıyoruz, daha sonra da daha güçlü bug spreyleri arayan üç mağazayı dolaşıyoruz. Kamboçya'yı ziyaret ederken benim için çalışan marka, Kanada vahşi doğada büyük fark yaratmaz. ZR2'nin lastiğini bir teşhis için bir dükkana götürüyoruz (çamur boncukta paketlenmiş, kolay bir düzeltme). Biz beklerken bir kamyon şoförü bizi karşılıyor. "Öncelikle oldukça düzgün" dedi ve önümüzdeki yolda şunları söyledi: "Ancak Port Hope Simpson'a ne kadar yakınlaşırsan, yavaş gitmelisin. Orada 110 km / saat hızla gidip sonunda uçan bazı adamları biliyorum. Üflenen lastikler ya da kırık kravat çubukları ile. "
Lastik yeniden monte edildiğinde, güneyde TLH'nin doğu yarısı olan Route 510'a dönüyoruz. Köprüyü geçtiğimiz andan itibaren kire çarpacağımızdan eminim. Bilmiyoruz.
Kaldırım sonunda yaklaşık 60 mil sonra biter ve adamın dediği gibi pürüzsüz olur. Çakıl sert doludur, ancak üst kısımda gevşektir, bu nedenle 60 mil hızla seyrediyoruz. Bunun üzerine, destek aracımızdaki hava süspansiyonu, Ram Rebel, darbelere karşı koyamıyor. Hız limitinin çok üstünde, ancak bakım için kimse yok.
Gönderi Tarihi: 09 Ağustos 2017 - 04:31
İki saat sonra Jess, geyik gördüğünü düşünüyor, bu yüzden araştırmaya başlıyor. Çok inandırıcı bir günlüğün ortaya çıkıyor. Bu noktada, geyik, ayı, kurt ve kunduz bölgelerinde koltuk altına gideceğimiz yerli halkın güvencelerine rağmen neredeyse hiç vahşi yaşam görmedik. Ben yarıdan ikna oldum, bu turistlerin üzerine çektiği il genelinde bir şakaydı. Sonra ayıyı yolun kenarında görüyorum. Biz büyülenmişizdir. Ayı kestirir.
Yakında kamyon şoförü sözleri doğru söylüyor. Yol daha da kötüye gidiyor ve gökyüzü açılıyor. Şans eseri, yol çamur haline gelmez, ancak darbeler ne kadar uzaklaşırsak o kadar büyük olur. Çukurlar, çevrelerindeki ıslak çakıl kadar suyla doluyor, çok geç olana kadar saklıyorlar. Yol sert sapmak için çok ıslak ve yine de nereye gidecekleri neredeyse hiç yok. Hızımız yarı yarıya azaltıyor.
Bu gezide yalnızca birkaç sağlıklı yemek yedik; Vücutlarımız Timbits ve poutine dolu.
ZR2'ye gidiyorum ve vahşi. Kamyon çukurları yiyor, diğer araçlarda süspansiyon-çarpma etkilerini gösterişli bir yolculuğa çıkıyor. En aşağıdan mürettebata seslenerken yolun herhangi bir tarafında en az korkunç olan, otoyol boyunca yavaş yavaş dokunduğumda yürüyorum. Darbe, arka ucun hafifçe aşırı gerilmesini sağlar, ancak hareketler yavaş ve öngörülebilirdir.
Raptor'da tamamen farklı bir durum. Aracın arka ucunda herhangi bir tutuş bulunamıyor ve her darbe sarsıntı atıyor. Miguel 4Hi'de bulunuyor ve sahip olduğu her off-road modunu deniyor. Hava modu en çok yardımcı görünüyor, ancak zar zor.
Ben berbat bir çukur çivi çektim. Kontrol etmek için Raptor'a geri çağırırım. "Neredeyse Timbits kaybetti!" Kanada'nın her yerinden kızartılmış hamurundan endişe duyan Cory, radyoya tutunuyor. Kazara o sabah onlara emrettiği için 50 adet çörek delikli kutumuzu gururla gösteriliyordu. Timbits'in durumu durumu azdı; O delik Raptor'u bir sonraki kulvar yoluna doğru fırlattı.
Bu arada, Power Wagon da her şeyden önce sabitti.
Gönderi Tarihi: 09 Ağustos 2017 - 04:34
5. Gün: Port Hope Simpson'tan Geyik Gölü'ne
Gün doğarken yoldayız. Newfoundland feribotunu yakalamalıyız ve ne kadar az uykumuz olduğu umurumda değil. Quebec sınırının öbür ucundaki Blanc-Sablon'a arabayla üç saatlik mesafenin ortasında, Power Wagon düz alır.
Bir göle yanaşıyoruz. İşte sivrisinek, saldırıya basarak, kamyonlarımızın ve kendimizdeki ısı tabelaları ve emisyonlarına dikkat çekti. Hava kargo tehdidinde etkisiz şekilde dalgalanıp dalgalanırken, egzoz hava jakını nereye yerleştirdiğimizize bakılmaksızın, sağ arka tekerleği kaldıramayacağımızı keşfediyoruz, bu yüzden vazgeçip kamyonun şişe krikosunu kullanıyoruz. Sonunda direksiyon kapalı ve yedek parça devam ediyor, ancak bir sorunumuz var. Yedek parça sadece 35 psi'ye kadar şişirilir. 65 olmalı. Bir pompamız var, ancak sivrisineklerin aciliyeti yok. Hıristiyan, uydu telefonunda feribot ofisini aradıkça, birbirlerini DEET ile birbirlerine bağlarlar. Kompresör 55 psi'de durur ve dumana başlar. Bunu yapmak zorundasın.
Otobana çarptık, zaman yastığımız çoktan gitti. Kurutulmuş TLH, her kamyonun üstünü örter ama aşılmaz metal tozların lideridir. Raptor'da feribot durdurmaya çalışmak için diğerlerini yakalayana kadar hızlanmaya karar verdim. Yol düzeldi ve Ford nihayet yapması gerektiği gibi davranıyordu, ancak hava durumu modunda var, durumu da. Raptor öğesinde uçuyor ve hız limitini, Kanada'nın iadesi istemeyeceğimizi açıklayamayacağım şekilde aşıyoruz. Kızıl Körfez'de, kaldırım yeniden başlar. Spor moduna geçiyorum ve Raptor 5,800 pound'luk bir spor salonu gibi davranıyor. Çakılmış kaldırım, son zamanlarda derecelendirilmiş çakıltan daha kötü bir şekle sahip ancak ekstra kavrama onun telafisini oluşturuyor. Ladin ormanının kayalık bir kıyı şeridine ve çayır yoluna zar zor geldiğini fark ettim.
Arazi, sonsuz kilometre ormanları arasında yoğunlaşmış, yoğun ve karanlıkken, Kibrit Grimm'i, büyük çayırları, bataklıkları ve Orta Asya'lı yeryüzünden bataklıkları korkutacak ve kayalık alanlar her mevsim yeşil ile inceltiyor. Her birkaç dakikada bir isimsiz bir gölden geçtik, her biri en az bir ada sahip ve bu yüzden polisin her an değişebileceğini ve suyu bir suya iteceğine yemin edecek ağaçlarla dolu bir ada sahip oluyoruz.
Raptor'da hızım olmasına rağmen, yarım saat geç kaldım ve rezervasyonlarım kaybetti. Grup 15 dakika sonra geldi. Bekleme listesinde yer yok. Tek yapabileceğimiz feribot yükünü izlemek ve yola çıkmak.
Eski zaman dilimlerimizin sonlarını yiyoruz ve planlanmamış gecikmeyi karşılamak için patikalar arıyoruz. Kamyonları atlamak için mükemmel tepelerle dolup taşan bir rezervuar buluyoruz. Bunlar kendi unsurundalar ve harika. Raptor en yumuşak karaya oturmuş gibi gözükse de, 7.000 libre bile bile hava yakaladı. Sulu ufukta bir çift buz fırtınası yüzüyor. "Berg-y bitleri," diye çağıran bir yerel bizi büyük olanları kaçırdığımız konusunda güvence verdi.
Birkaç saat sonra nihayet Newfoundland'da Will yeni bir ocak açtı. Gevşek, keskin kayaların dik bir eğimi bizi en iyi parçalardan ayırır, ancak kamyonlar kısa bir çalışma yapar. Ayrılacağımıza göre gece gece düşmeye başlamıştı ve yağmur bizleri yana doğru uyuşturuyordu.
İlk günden beri geyik geçişleri hakkında sayısız işaretler gördük ve şimdi, yolun kenarında bir tane görüyoruz. Genç bir erkek gibi görünüyor - kesinlikle ahşapdan yoksun. Christian ve Miguel geçip gidip daha yakından bakmak için geri dönmeye karar verirler (geyiğin ölümcül olması). Hıristiyan, "korumak için" bir kayaya kavuşur, ancak şükürler olsun ki, geyiğin hiçbiri yoktur ve cıvatalar. Daha sonra, şimdiye kadar görmediğim en karanlık gece boyunca ilerledikçe, umarım çılgın gibi başka bir şey görmüyoruz.
Gece yarısından önce Geyik Gölü yapıyoruz. Hıristiyan yakıt ikmali ısrar ediyor, ama sadece uyumak istiyorum. Sabah yakalamak için başka bir feribotumuz var.
Gönderi Tarihi: 09 Ağustos 2017 - 04:35
6. Gün: Deer Lake'den Sidney'e
Gros Morne Milli Parkı'nın uçurumları, dikiz aynalarını doldururken Imax yakın çekimleri için hazır. Hız sınırı (62 mil / sa) şimdiye kadar gördüğümüz en yüksek hızdır. Newfoundland'ın güneybatı ucunda, Sydney, Nova Scotia'ya yedi saat feribot almamız gereken üç saat uzaklıktaki Channel-Port aux Basques'a gidiyoruz.
Batıda, St. Lawrence Körfezi'nin bozulmamış suları sabah güneş ışığı altında parlıyor; Doğuya yükselen tepeler bana Jurassic Park'ı hatırlatıyor, ancak kar beni düzeltiyor-tropikal Isla Nublar hiçbir yere yakın değil.
Bol zaman olduğunu düşündüğümüz şeylerle varıyoruz-o zaman gitmemizden iki saat önce burada olduğumuzun farkında değiliz. Tipik Kanada nezaketinin bir anında temsilci bizi yine de kontrol eder ve bizi yıkanmasını bekleyen bir dizi otomobile yönlendirir. Newfoundland'ın toprağı nematod taşıyabilir ve anakaya giden tüm araçlar temiz olmalıdır. Maalesef, gururla çakıl kaplı çamur tabakaları gitti.
Sakin Atlantik'teki yelkenimizi tamamladıktan sonra, karayolunun yanında bir servis yolu buluyoruz. Elektrikli Vagonun elektrikli vincini bir egzersiz yapmak için mükemmel bir yer olan terk edilmiş bir ize benzeyen şey haline geliyor. 12.000 liraya kadar çıkabilir ve ön tamponun arkasına takılı bir kontrol birimi sayesinde çalışması kolaydır. Birkaç kayını bir çift huşa demirleyeceğiz, Scott da vinç kilidini açtı ve kelepçeye taktı. Winch yeniden bağlandı, Ram ağaca doğru sürünüyor. Her ne kadar sadece bir test olsa da, Ram'ı bulduğumuz zaman Ram'ın başımız dertte olabileceğini bilmek güzeldi.
Otelimizin yakınındaki terk edilmiş bir otoparkta, sorun bizi bulduğunu düşünüyorduk. "Polis, polis, polis!" Christian uyarıları. Bir çift polis arabası arkamızdan çekiliyor. Onlar hayranlar. Dost polisler bizi Instagram'da takip ediyor ve kamyonları kontrol etmeye istekliydiler; Happy Valley-Goose Bay'dan Sydney'e kadar hashtag'dan daha fazla yol alamadık.
Sabah saat 8.40'da, Nova Scotian gün batımı, gökyüzünü şaşırtıcı bir somon pembe renge, ki California'da hiç görmediğimiz bir renge dönüştürüyor.
Sydney kalkış Woodstock varış
Sidney'in tahta boyunca yürümekte olan bir sabah beni erken bir başlangıç ​​yapmak zorunda kaldı. Bu gezide yalnızca birkaç sağlıklı yemek yedik; Vücutlarımız Timbits ve poutine dolu. Kahvaltıda patates, öğle yemeğinde patates ve akşam yemeği için patates aldık. Yedinci güne daha fazla patatesle başlıyoruz.
Bugün kapsayacak kadar 450 km'lik bir alanımız var, ancak daha uzun, daha doğal bir sürüşe karar verdik. Canso Kanalı vasıtasıyla Kanada ana karasına çıkmadan önce, Bras d'Or Gölü'nün ve Atlantik Okyanusunun ilkel sularına bakmak için Yol 4'ü kullanıyoruz. Yol boyunca gördüğümüz doğal yol geçitleri ve büyüleyici St. Peter's kasabasındaki Lobsterfest kutlaması kaybolan zamanı telafi ediyor, ancak anakaraya ulaşmadan önce bir sonsuzluk gibi görünüyor. Trans-Kanada Yolu üzerinde birleşerek, seviniyoruz; Hız limitleri neredeyse 70 mph arttı. Birkaç mil ileride uzanacak, ancak kamyonları tekrar kirletmek için sabırsızlanıyoruz. New Glasgow ve Truro arasındaki ormanda derin çamur kaplı bir iz, kamyonları kil içinde telafi edebilecek kadar iyi bir noktadır. Uzun çam ve geyik sinekleriyle çevrili saati izlemeyi bırakıp kamyonları kahverengiye çeviriyoruz. New Brunswick sınırındaki yağmur başka bir temizliği tehdit ediyor, ancak fırtına geçiyor ve kirin bir kısmını koruyor.
Woodstock'un erken saatlerinde kaldırımları kaldırıyorlar, bu yüzden Fredericton'da erken duruyoruz. Bu şirin, canlı kasaba, koşucular, bisikletçiler ve Frederictonians'ın St. John Nehri boyunca akşam yürüyüşlerine çıkmış olmasıyla dolu sıcak bir his var. Enfes akşam yemeğimiz, haftalık nişasta diyetimizden hoşnut bir rahatlama.
Gönderi Tarihi: 09 Ağustos 2017 - 04:36
Woodstock Québec City
Alarmım sönerken nerde olduğumu anlamam biraz zaman alıyor. Bitirdim - hepimiz-ama şimdi dönmenin zamanı geldi. Timbits ve kavrulmuş kahve başka bir tur bizi alır. Öğleden önce Quebec Şehrine hazırlamalıyız. Kamyonlar ABD'de geri gelecektir.
Programımız, yansımadan daha azına izin veriyordu; off-road ve hatta resimler için zaman yoktu, ancak bazı tepeleri tepelerken sis kalın bir tabaka üzerinde parlayan bu zorlaşıyor. Christian, Fransızca konuşan eyalete girmeden hemen önce ABD sınırını yakından temin eder. "Solumuzdaki ağaçları görüyor musun?" diyor. "Bu evde." Ancak, haftalık off-road gezilerinden sonra, şimdiye kadar ayrıldığımdan emin değilim.
Gönderi Tarihi: 09 Ağustos 2017 - 04:37
Kral'ı taçlandırmak - Kral'ı Seçiyoruz
Üçüncülük, güçlü Ford F-150 Raptor'a gidiyor. Scott, "Kanada'ya gelmeden önce Raptor benim şansımdı" dedi. "Raptor'la birlikte yaşanan en büyük sorun, getirdiğimiz tek işi başarısızlığa uğrattığımız için başarısız oldu: hızlı off-road gidiyoruz." Raptor'un Batı Yakası kum tepelerinde hızla geçebileceğini biliyoruz, ancak gevşek çakıl ve Kanada'nın kuzeydoğusundaki çamur ve kir yollarında Ford, elementinden çıkmış durumda.
Hiçbir şey, TLH uygunundaki performansından daha fazlasını anlatmıyordu. "Off-road bölümlerinde, Raptor'un arka ucu kuru çakıl üzerinde çarpıcı bir biçimde yan yana hareket etti, ancak yağmur yağmaya başladığında ve yol bozulduğunda işler daha da kötüydü" dedi. Sürüş modları sadece marjinal daha istikrarlıydı, ancak dört teker çekişli veya Kum / Çamur veya Hava modlarında bile Raptor, diğer kameralardan daha acımasız TLH'yi daha kötü bir şekilde ele aldı. Scott, "Yoldan çıkma hızında arka uç asla yerleşmedi, kendine hiç güvenmedi" dedi. "Bu kamyon için tasarlanmış değil mi?"
Raptor'la birlikte olduğumuz için hayal kırıklığına uğramış gibi, hala çok sevilecek şey var. Onun güç aktarım organı, kolaylıkla bu grubun en iyisidir; zahmetsiz güç ve sorunsuz geçişler. Olağanüstü sürüyor ve daha da etkileyici ki, kaldırımda büyük bir spor salonu gibi sürüyor. Yine de, Ford'dan daha fazlasını bekliyorduk.
İkinci sırayla seçilen Chevrolet Colorado ZR2 ile karşıt hikaye. Arazi dışı, Colorado, parkta bir köpek yavrusu gibidir. Heyecanla attığın her araziyi sınırlar. ZR2, sıkışırsa kendisini beladan kurtarmak için halen donanımı paketlerken, diğer ikisinde pinstripleri bırakacak sıkı patikalara sığacak kadar küçük ve dolaysızdır. "Bu mükemmel keşif aracı," dedi Scott.
Süspansiyon ayarlaması olağanüstü. DSSV amortisörleri yollardan, patikadan istifade etmekten mutluluk duyar ve evet, aracın arka ucunu hala korurken kabin içindeki kişileri cezalandırmaktan kurtarır. Scott, "Gevşek eşyalar çok etkilidir" dedi. "En kötü koşullarda, arka uç biraz dans etti ama her zaman kolay kontrol edilen yavaş hareketlerde hepimiz büyük bir anımız olmadı."
Sonunda, Colorado'nun güç aktarma organları onu kazanmaktan alıkoydu. V-6, devir bandında gücünü artırıyor ancak şanzıman devir sayısını düşük tutmak istiyor. İkisi birlikte çalışmayı reddetti. ZR2'nin yol dışı olduğu kadarıyla, güç aktarma organları on-road deneyimini mahvediyor.
Kazananımız herşeyi doğru yapıyor gibi görünüyor.
Ram 2500 Güç Vagonu kendine güven veren bir kamyon. Etkileyici iki hızlı transfer kutusu, kilitleme farkları, topuzlan takma çubukları ve vinç bağlantısını kesen bu engelden uzak durmayan bir kamyon. Sıradaki her şeyi arıyorsun ve Ram'ın üstesinden gelebileceğini biliyorsun.
TLH'nin en kötü döneminde, Colorado sıçramaları atladı ve Raptor yanlara itildi, Ram düz ve gerçek olarak izledi. Güç Vagonu'nun Bilstein monotüp şokları Raptor'un Fox şokları veya ZR2'nin Multimatic amortisörleri kadar fantezi değil, ancak tekerleğin arkasından söyleyemiyorsunuz. Binmek biraz daha katı, çoğunlukla boyutu ve yüksek yükleme kapasitesi nedeniyle, ancak cezalandırılmıyor. Elektrikli Vagon, yolunda duran ne olursa olsun kavrayacak. Kendi çizginize odaklanın. Ram her şeyin üstesinden gelir. Trans-Labrador Otoyolunun tamamında karşılaştığımız arazi için doğru kamyon.
Otomobil - Automobile Dön