Sen sevme! - Varol AKSOY | Blog
Varol AKSOY / 03 Haziran 2014
Aklım almıyor bazı şeyleri. Misal bu toprakları çok sevenler bir çemberi tam tur dönüp gerisinden gelenlerin arkasında mı kalıyorlar? Nasıl oluyor da vatan haini olunabiliyor ki?
Cehalete hükmetmek güç demek ne yazık ki buralarda. İnsanlar ne kadar az ve yanlış şey bilirlerse, ne kadar uydurma ve saçma şeylerle beyinlerini doldurduysa o kadar iyi güdenler için.
Nazım Hikmet gibi bir insan vatan haini olabilmiş bu topraklarda. Çalışmış, didinmiş, çok sevmiş ve sonunda ilan etmişler. Çok sevmiş ama az buz değil be abi!
Çok sevmek iş değil be abi. Hep senden daha fazla sevdiğini sananlar oluyor bir şekilde. Sonra koyuveriyorlar alnının ortasına hain mührünü, teröristi, anarşisti. Ne yapsan boş. Onlar senden daha fazla sevdiğini sanıyorlar, senin de onlar gibi kofti bir şekilde sevmeni istiyorlar. Sevmezsen yanarsın, dövülürsün, Ali İsmail gibi öldürülürsün. Vatan onların vatanı, onlar gibi kofti sevilmeli vatan.
Çok fazla düşünmeyi gerektiren bir durum yok ortada mesela. Bir devlet büyüğü çıkıp bir şeyler söylerse diğerleri tereddütsüz kanıyorlar laflarına. Dedim ya düşünmüyorlar, koskoca devlet yalan mı söyleyecek diyorlar.
Dedemin bir lafı var, ne zaman devlet dairesine işi düşse söyler, ben de ne zaman devletle bir meselem olsa hatırlar gülerim.
“Allah ile hükümete karşı gelinmez oğlum!”
Binlerce anı bıraktığımız şu coğrafyanın en net özeti bu aslında. Karşı gelmemek. Hesap sormamak.
Düşünsene be abi kim mükemmel olabilir? Hayatında hiç mükemmel insan tanıdın mı? Tanımış olamazsın, kimse mükemmel değil. Peki nedir bu emsalsiz biat? O kadar mı kutsal yani seni yönetenler?
Nazım Hikmet nasıl vatan haini olduysa, Ali İsmail nasıl o sokakta anacığından tekmelerle koparıldıysa hep aynı zihniyetin ürünü bunlar. Düşünme zahmetine girmeden koşulsuz itaat.
Yönetenlerin çıkarları neyle örtüşüyorsa ona inanıyorsun be güzel abim. Amerika neyi seviyorsa sen onu seviyorsun. Bir canavarın üzerine gözüne en hoş gelecek elbise giydiriliyor ve sen onu seviyorsun. Ölümüne seviyorsun, öldüresiye seviyorsun. Kalp kırarak, mahvederek, göz yaşı döktürerek seviyorsun. Anneleri ağlatarak, yürekleri burkarak seviyorsun. Kan damlatarak seviyorsun.
Ne diyordu Nazım Hikmet?
Sen sevme abim, sen hiçbir şeyi sevme. Sen bilerek, tanıyarak sevmiyorsun. Sana sev dendiği için seviyorsun. Düşünerek, hissederek, yumruğunu sıkıp kalbini dinleyerek sevemiyorsun sen. Kıyıyorsun güzelliklere be görmüyor musun?
Canımızdan can alıyorsun, kokmuş karanlığa boğuyorsun, zehir saçıyorsun. Lütfen sevme.
Usta’nın dediği gibisin!
Çocuklar güneşli günlere inanmaya devam ediyor Nazım Usta. Ölüyoruz, kıyıyorlar bize, tıpkı senin gibi haini oluyoruz vatanın ama inanıyoruz biz usta! Göreceğiz o günleri, hiç şüphemiz yok!
Suçumuz neydi bizim?