14 Ocak 2018 - Pazar 23:25 Bu haber 6593 kez okundu
Hiçbir şey sizi bilimsel bir makale okumak kadar aptal htiremez!
Bilim adamlarının normal davranmak için bazen yediği, oldukça yoğun, agresif ve ultra sıkıntılı makalelerle ilk deneyimimi hatırlıyorum. Kolejdeydim, her hafta yeni bir makale okuyup tartıştığımız bir seminer dersi alıyordum ve bazı şeyler benim için yolunda gitmiyordu.
Her hafta yeni bir makale ile oturur ve her bir cümlesini okurdum, sonrasında ise makale ile ilgili hiçbir şey bilmediğimi fark ederdim.
O hafta sınıfa tam donanımlı silahlanmış halde, tam olarak bir parça bilgiyle girdim… Ben bu makaleyi okumuştum, biliyordum…
Derste öğretmen makaleyle alakalı bir soru sordu ama ne sorduğu hakkında hiçbir fikrim yok! Daha kolay bir soru sordu… Hala hiçbir fikrim yok! Ama kahretsin ben bu makaleyi okudum!!
Bu durum bana anaokulundaki halimi hatırlatıyor. Seviyemden daha ağır bir kitap okuduğumda gurur duyardım ama içinden basit bir soru sorulsa cevaplayamazdım.
Seminer dersinde birkaç hafta sonra karar verdim. Yeter demek yeter demekti! Makaleyi tam olarak anlamadan başka bir makaleye geçmeyecektim. Bu yüzden o haftanın makalesini kütüphaneye götürdüm. Kütüphane normal bir kütüphaneden çok bu hayatın en zavallıları, ki bunlar; böcekler ve doktora sonrası araştırmacılar, tarafından doldurulan tozlu akademik sığınaklardan biri olan kuşkusuz küçük bir biyoloji kütüphanesiydi.
Büyük boş bir masaya oturdum. Rahatsız edici şeyleri de uzaklaştırdım. Kötü alışkanlıkları teşvik edici arkadaşlardan ve ayak trafiğinden de kaçınmak için antre gibi bir yere oturmuştum.
En önemlisi, eğer ki cümlede bir kelime anlamazsam kitaplara bakıp, cümleyi tekrar tekrar okuyup anlayana kadar bir sonraki cümleye geçmeyi kendime yasakladım.
Özellikle ‘ekzojen’ sözcüğünü hatırlıyorum. Her nasılsa, bu kelimenin geçtiği cümleleri önemsiz bir şeymiş gibi geçiştirmiştim şimdiye kadar. Hataydı!
Üç sayfa makaleyi okumak iki saatten fazla zamanımı almıştı. Ancak bu defa, makaleyi gerçekten anlamıştım.
Ve düşündüm ki, "Vay canına. Anladım. Gerçekten anladım!!! "
Ve düşündüm ki "Saçmalık bu. Haftaya bunu tekrar yapmak zorunda kalacağım".
Bilim alanında kariyerinizin başında iseniz, aynı problemle uğraşıyor olabilirsiniz. Bilimsel bir makale okumanın 10 aşamasına alışmanız bu konuda size yardımcı olabilir:
1. İyimserlik aşaması.
"Bu çok zor olmaz," bir gülümseme ile kendinize şunu söyleyin: "Günde sekiz fincan kahve içmek zararlı değildir" veya "zamanında yapılmayan bir sürü iş var". Sonuçta, onlarca yıldır kelimeleri okuyorsun ve hepsi sonuçta bilimsel bir makale, değil mi?
Bu aşama "Allahımm ... Bunların hepsinin kelime olduğunu sanmıyorum" dediğiniz aşamadır.
Dolayısıyla biraz yavaşlayın. Heceleyin, jargonu ayrıştırın, kısaltmalara bakın ve birkaç kez işinizi gözden geçirin. Tebrikler: Şimdi başlığı okudunuz.
Bütün bu iş için daha fazla zaman ayırmanız gerektiğini anlamaya başladığınız aşamadır.
Neden!!! Neden, bu makaleyi otobüste okula giderken okuyabileceğimi düşündüm ki? Yalnızca daha fazla vaktim olsaydı. Yada aynı makalenin küçük bir versiyonu olsaydı, 250 veya daha az sözcüğü olan..
4. Köşe taşı.
N’için. Bu da ne? Özet mi? Hepsini ben mi okuyacağım?
Hiçbir makalenin anlaşılamayacağını bilen bilim dergilerinin editörlerine şükredin, bu yüzden yazarlarından Spaceball'larının (1987’de Star Wars filmi ile dalga geçmek için çekilen bir film)" kısa versiyonunu da sunmalarını istediler. Tamam. Hadi özeti okuyalım.
5. Şaşırtma aşaması.
Ne oluyor be? Bu özetin bir şeyleri açıklaması gerekmiyor muydu? Ortalama bir cümle neden 40 kelimeden daha fazla? Neden bu kadar çok kısaltma var? Yazarlar neden "Characterize -karakterize etme" kelimesini beş kez kullanıyor?
6. Dikkatin dağılması aşaması.
Hmm. Ördekler için cep telefonu olsa nasıl olurdu acaba? Bu telefonu ne için kullanırlardı acaba? Paul Simon’un şarkısı neydi ya? …..
Bu aşamayı biraz daha “Türkçe”leştirelim.. Mustafa Topaloğlu’nun bir şarkısı vardı yaa.. Hmm.. Abu çi çii çi… bütün gün başınızda dolanır durur…
Kendi ekmeğimizi yapsak hayat nasıl değişir acaba? Maya satın almak lazım! Maya pahalı mıdır? 2-3 güne bir kendi ekmeğimi yapsam… Ama o zaman bayatlar…
(Biz toplum olarak genelde bir şirket kurup batırırız bu aşamada ya da bir iş sahibinin işi hakkında çıkarımlarda bulunarak aylık ne kadar kazandığını hesaplamaya çalışırız…)
Bu arada Paul Simon (Mustafa Topaloğlu) kim di? O adam yaşıyor mu hala?
7. Gerçeğe dönüş aşaması:
15 dakika geçtiğini ve henüz ikinci cümleye/paragrafa geçemediğimizi algılarız..
8. Karar verme aşaması:
“Tamam, tamam bu sefer gerçekten okuyacağım” aşaması da denilebilir.
Gerçekten mi! Hadi yapalım o zaman, okuyalım!
Şurdan şuraya bir çizgi çektik mi tamam şimdi oldu 62’den tavşan yaptım…
9. Kızgınlık aşaması:
Öfkeden kudurduğumuz aşama da denilebilir…
-Hangi İNSAN BEYNİ BÖYLE BİR CÜMLE ÜRETEBİLİR Kİ!!!!!!
10. Alanınız hakkında düşlere dalma aşaması:
Kendi kendinize soru sorma ve cevaplama aşaması..
-Bilim dışı konular üzerinde yazılmış akademik makaleler da kolay anlaşılır, değil mi?
-Aynen!! Bence de! Tabi ki…
Bilimsel bir dergi makalesi ne garip bir belge değil mi? Denemeleri yapmak için aylarca ya da yıllarca çalışıyoruz. Ancak makaleleri, çoğu diğer bilim adamının bile anlayamayacağı çok özel bir dilde yazıyoruz. Sonra makaleleri, bir ödeme duvarı arkasına koyuyor ve okuma ayrıcalığı için 34.95 dolar gibi saçma bir şey talep ediyoruz. Erişilemezliklerini o kadar kolay kabul ediyoruz ki, arkadaşlarımızın onları anlayabileceği ve bizim için özetleyebileceği umuduyla "makale okuma kulübü" oluşturuyoruz.
Adam Ruben/ Science Magazine
Etiketler: Bilimsel, Makale, Okumanın, 10, Aşaması,