Çuvala konup denize atılan 280 cariye… – biliyomuydun.com
Yaşam 8 Nisan, 01:17'de eklendi
O sırada 24 yaşında olan İbrahim iki yaşından beri Kafes’te yaşamaktadır. Kafes büyük sarayın merkezinde yüksek duvarların arkasında kalan iki katlı gri bir bina olup, valide sultanların odasının karşısına denk gelmekteydi.
Dışarı çıkma imkanı hiç olmadığı gibi içeriye de sadece sağır ve dilsiz hizmetkarlar girebilirdi. Buraya düşen şehzadenin mütevazi bir de kendi haremi olur, ancak hareme giren kızların kaderi de aynen efendileri gibi olacağından, onlar da bir daha asla dışarı çıkamazlardı.
Rahimleri alınarak veya kimyevi yoldan kısırlaştırılmaları için azami gayret sarfedilir, herşeye rağmen hamile kalan olursa da hemen boğdurulurdu. Kafes müessesesi, kardeş katline cevaz veren babası Fatih Sultan Mehmet’e bu konuda karşı gelen I. Ahmet tarafından icat edilmişti. Ondan sonraki iki yüz yıl boyunca burada ağırlanan, kimisi elli yıl kalan pek çok şehzade oldu.
Cariyeleriyle birlikte kapının arkasına barikat kurdu. Her türlü teminata ve ikna çabasına hatta kapıyı zorla kırma girişimlerine direndi. Sonunda veziriazam ölmüş Sultan Murat’ın cesedini Kafesin avlusuna kadar getirdi ve İbrahim’den yukarı kattaki penceresinden bakmasını istedi. Cesedi gördükten sonradır ki İbrahim korkuyla karışık bir keyifle dışarı çıktı.
Çünkü İbrahim’in bir erkek evladı olamaz ise Osmanlı biter. Tahta çıkmasının üzerinden iki yıl geçmesi ve Kösem’in de İbrahim’i Cinci Hüseyin’le tanıştırmasının hemen ardından ilk çocuğuna hamilelik müjdesi alınır. Cinci Hüseyin hamileliği sağlayan büyülü formülü sayesinde hediyelerle zengin edilir ve yüksek bir dini makama atanır.
Bir gün gelir Sultan’a İstanbul’un en güzel kızını bulduğunu anlatır. Sultan da kızı getirmesini ister. Meğer kız soylu bir Müftü’nün kızıdır. Bu sefer adamlarını gönderir kızı istetir. Müftü durumu bildiği için sultana dini gerekçelerle karşı çıkar. Kızın kendisi de sultanı nazikçe fakat kesin bir dille reddetmiştir. Bunun üzerine sultan adamlarına kızı izletir ve müsait bir zamanda kaçırtıp saraya getirtir.
Kız sarayda bir süre alıkonup tecavüz, ve “acayip” olarak nitelenen diğer bazı cinsel aktivitelere maruz bırakıldıktan sonra babasının evine geri gönderilir. Hükümet uygulamaları da çok tuhaftır. Kösem Sultan sarayda yakacak odun sıkıntısı olduğundan şikayet etti diye veziriazam’ı boğdurtur. Mekke’ye hacca giden haremağalarından bazıları korsanlar tarafından kaçırılıp Girit’e götürülünce arasında barış anlaşması bulunan Venedik Cumhuriyetine karşı savaş açar.
Bu savaşın Osmanlı için çok yıkıcı olduğu söylenir. Sakalına inciler dizdirmiştir. Akamber kokusuna bayılır. Sakalını, kaftanlarını hatta perdelerini sürekli bu kokuya bulatır. Cariyelerden birinin anlattığı hep samur kürk giyen bir kralla ilgili hikayeden öyle etkilenmiştir ki bol bol üzerine giymesinin yanı sıra odasının duvarlarını ve perdelerini bile samur kürkle kaplatır. Kedilere samur kürk giydirir.
O sıralar biraz zor bulunan bu kürkler için Divan’ı toplar, ülkenin dört bir yanına adamlar çıkartılıp samur kürkler bulup müsadere ederek toplayıp getirsinler diye karar çıkartır. Sekiz yıllık iktidarının tam ortasında yaptığı bir şey vardır ki bütün bu yaptıklarının üstüne tüy dikmiştir. Hadise bir gün Şekerpare’nin cariyelerden birinin bir adamla aşna fişne halinde görüldüğü dedikodusunu aktarması üzerine başlar.
Olayla ilgili hiç bir ayrıntı yok, delil yok. Muhtemelen hiç olmamış bir şey. Harem ağaları zaten hepsi hadım. Kuran’da haram olduğu için köleler hadım işlemi için Hıristiyan ülkelerde bu işi yapan manastırlara gönderiliyorlar. Ancak bu işlem farklı yöntemlerle yapıldığı için bazılarında fiziksel olmasa da psikolojik olarak cinsellik kalmış olabilir.
Haremağalarından daha sonra evlenenler bile var. Çıkartılan dedikodunun aslı olup olmadığı meçhul ancak Sultan olduğuna inanıyor, bir çok kıza işkence yapılarak soruşturuluyor. İbrahim üç gün boyunca sarayda homurdanarak dolaşıyor. Bu esnada henüz kafese girme yaşından küçük olan oğlu Mehmet kendisine bu konuya ilişkin şaka yollu takılınca İbrahim mücevher kakmalı hançerini çıkartıp oğlunun yüzüne saplıyor.
Yara ölümcül değil, ama ömür boyu izi kalıyor. Bundan birkaç gün sonra (suçlu ortaya çıkmayınca tüm okula ceza veren okul müdürü gibi) tüm hareme ceza çıkıyor. Ancak cezanın büyüklüğü Kızlar ağasının bile tahminlerinin çok ötesinde. O sıralar boğarak öldürme cezası erkekler için yağlı kement, kadınlar için bir çuvala koyulup ayağına taş bağlanarak denize atma şeklinde uygulanıyor.
Daha büyük bir tekne ile denizin ortasına götürüldükten sonra ip çekilerek taş bağlı çuvalların denize düşmesi sağlanıyor. Bu işlem tüm kadınlar denize atılıncaya kadar devam ediyor. Tam 280 çuval. İşlerinden bir tanesi çuvalın ağzı sıkı bağlanmadığı için suyun içinde çuvaldan çıkıyor ve Fransa’ya gitmekte olan bir tekne tarafından sudan çıkartılıyor. Kadın katliamın tüm teferruatını gemidekilere anlatıyor.
Kadına kimse inanmamasına rağmen dedikodu hem İstanbul’da hem de Avrupa’da büyümüş. İstanbul’da o sıralar üç yüz kadar dalgıç var. Birini boğazın söylenen bölgesinde suya indiriyorlar.
O zamanlar deniz gözlüğü yok. Dalgıç beline ağırlık bağlı ve ağzına bir yağ doldurarak suya atlıyor. Denizin dibine vardığında ağzından o yağı bırakmasıyla denizin içini berrak şekilde görebilir hale geliyor. Dalgıcın dışarı çıkınca söylediğine göre aşağısı orman gibi çok sayıda içinde kadın cesedi olan dibe taşla bağlı dikine duran çuvallarla doludur.
Çuvallar sudaki akıntıyla ileri geri sallanıp durmaktadır. Bu delille birlikte zaten Sultan’a düşman olan Müftü harekete geçer. Şeyhülislamı ve yeniçerileri de harekete geçirmesi güç olmaz.
Daha sonra şeyhülislam ile müftü birlikte Ayasofya önünde kalabalık bir kitleye bir konuşma yaparlar. Söyledikleri hiç itirazsız kabul edilir. Yeniçeri şimdi saadet kapısı önüne yürür ve İbrahim’i şahsen görmeyi isterler. Kısaca verilen kararı açıklarlar. İbrahim kararı sükunetle karşılar. Yapabileceği başka bir şey olmadığından tahta çıkmadan önce de yıllarca yaşamış olduğu Kafese geri gönderilir.
Müftü için bu yeterli değildir. Diyanet kurulu toplanır. Eski padişahın katlinin vacip olduğuna dair karar alırlar. Kapısına geldiklerinde yine gelip kendisini iktidara götüreceklerini sandığından hiç bir direniş göstermez. Sevinçle karşılar. Sekiz yıl önceki gibi kapının önüne barikat kurmaya falan kalkmaz.
Ama bu defa bu defa gelenler yağlı kementle gelmişlerdir. Ülkenin ekonomik ve siyasi durumu berbattır. Hazine bitmiştir. Girit’te Venediklilerle bir türlü bitmeyen savaş çok yüksek maliyet getirmektedir. Kadınlar saltanatının da sona ermesi gerekmektedir. Yani iş artık sadece Sultanın boğulmasıyla da bitmeyecektir. Kösem önceden uyarılır. Altın yoldan kaçarak Divan’ın arkasındaki araç kapısının yanındaki küçük bir odaya sığınır.
Saray çapında bir arama yapılınca dört sultanın anası altmış iki yaşındaki pür iktidar dişsiz valide bir sandıktaki kirli çamaşırların altında saklanırken bulunur. Oradan hiç seremonisiz sürüklenerek çıkartılır. Yüzük, küpe, gerdanlık vb takıları üzerinden alınır.
(Böyle bir hadise sarayın tarihinde daha önce hiç olmamıştır.) Bir perde ipiyle boğulduğu son ana kadar da cellatlarıyla boğuşur. Burnundan ve kulaklarından akan kan katillerinin elbiselerini lekelemiştir.
Şekerpare daha şanslıdır. Kocası Deli İbrahim’in ölümünden sonra (çok az Sultana’ya nasip olan) bir evlilik yapmış, ikinci kocası da ölünce İstanbul’un en pahalı muhabbet tellalı olmuştur. “La Sultana Sporca”(Pis Sultan) adıyla ve genç köle kızları satın alıp eğitmek ve paşalara ve zenginlere pazarlamak şeklinde olan işiyle meşhur olmuş. Ancak sonunda birçok düşmanından biri tarafından zehirlenerek öldürülür.
Türk usulü denilen bu usulde kahveye kıyılmış saç ve öğütülmüş cam karıştırılmakta, bu karışım ince bağırsakları parçalayarak iç kanamayla uzun ve ızdıraplı bir ölüm vermektedir. Bu suikast Cenova bankasının raporunda sevinçli bir haber olarak şu şekilde yer almıştır. “Le stata assasine aquella Sultana che si chiami la Sporca, che le fu una vecchia meterola” (Pis Sultan suikastta öldürüldü)