Aynı Gökyüzü Altında - Pencere Dergi
Sadece kalbinle kendine yön verdiğin ve başka bir pusulanın olmadığı bir yolculuktaydın....
Savrulurken bir rüzgarla hatıralar defterinin sayfaları, herkes çok iyi biliyordu artık buradan geri dönüş olmamalı…
İnsan her yaşadığını taşıyabilir mi yanında, çantasına sığar ama omzunda onca yük ile gidebilir mi başka yolculuklara. Sorgularken ömrünün geçip giden günlerini; bir martının uçuşuna takılır da gözleri, gökyüzüne dokunamayacağını anladığı gün çocukluğunu bir yerlerde nasıl da bıraktığını hatırlar. İstese de hayatın verdiklerini bir bir geri aldığını nasıl da tenine değen buz gibi bir hava gibi hisseder. Bırakmaya karar verir insan. Bazen oluruna, bazı şeyleri başucunda yastığının bir kenarına, kimi zaman bir dost sofrasına. Çünkü kimse gökyüzüne dokunabileceğini sandığı o saflıkta ve o inançta kalamamıştır.
Kendine hesap vermek en zoru derler ya aslında hiç kendinle yüzleşmemek de en kolayı ve çoğu kez kullandığımız bir kapı. Biz kuşun kanadını düşünelim, süzülüşünü. Sorgulasak ta değişmeyecek bir filmin oyuncusu isek rolün hakkını vermek daha güzel değil midir? Rol değişse de kapanış sahnesi aynı olmayacak mı hepimizin filminde? Sahi mutlu son nerede? Şimdi böyle bahsedince karamsarlık hissetmek yerine mutluluğu sonda değil sondan önce kaçıncı dakika olduğunu bilmediğimiz şu anda arasak ya! Hatıra defteleri savrulursa savrulsun, yeter ki o sayfalarda bizim hikayemiz dolu dolu yazıyor olsun. Bir tek kişi hatırlayacak olsa bile değmez mi bu gökyüzünün altında mutlu hikayeler yazmaya, aldığın nefesin anlamını aramaya.
Haydi gel çıkalım biz bildiğimiz düzlüklere, sayfalardan uçurtmamızı yapalım. Ne geçmiş bize ağırlık olsun ne de gelecek yolumuza pusu kursun. Tadını almak varken üzerina basıp geçmeyelim guzelliklerin. Kavgalar boşuna değil belki ama kavgayı hayat sanmak çok büyük hata.Sorgularken en sonunu hikayenin kimbilir kalbi kırıktır bir yerlerde her şeyin şahidinin.
Sen de biliyorsun zihninin nerelerde gezdiğini ve hangi ruhta kendini en iyi seçtiğini. Bırak, hiç durma buralarda donecek zaten dünya sen dursan da. Bırak, boşuna beni kırma paramparça edecek ama tekrar bütünleyecek hayat seni zaten sen inanmasan da.
gokyuzu, hayat, hikaye, ruh
Önceki içerikSorgulanma Talebi
Sonraki içerikEğitim Şart