Yorum Ekle 3289 kez okundu. 1 yorum bırakıldı.
Yeni bir görüş ve duyuş mimarîsinin toprak üstünde sarayını kuracak TEK VASITA, KİTAP.
Kitap mefhumunun bir ucunda Allah, öbür ucunda da sonsuzluk var. İnsanoğlunun ebedlerce fethede ede bitiremeyeceği sonsuzluk.
Bu yüzden yarına gebe kahramanlar, kitaplık cehde, kitaplık çapa, kitaplık yapıya, hakikî oluşun temel şartı gözüyle bakarlar. Onlarca kitap, yarını nişanlayacak ses güllesinin biricik mancınığı.
Her "ulvî"nin zıddı, aynı boyda bir "süflî" değil mi?.. Kitaplık dâvaları günübirlik karalamalar ve hafif sohbetler içinde can çekiştirmek de, cücelerin kârı.
Kitabın ana şartı olan keyfiyet yükünden vazgeçtik; kemiyet ağırlığını yüklenebilsek, yarı yolu aşmış oluruz.
Ciğerlerimizde, kitap kadrosunu üfleyecek havaya yer yok. Bütün fikir pazarımız, kolayca şişen ve kendi kendisine öten düdüklü balon yaygaralarıyla dolu.
Filânı mütefekkir, falanı şair, fişmekânı da münekkit tanırız. Mütefekkirin faraza 10 cilt eseri vardır. Hepsi de bir zamanların (Paris)inde oturan efendisi filozoftan tercüme. Geriye birkaç makalesiyle birkaç sohbeti kalır.
Ellisine merdiven dayayan şair, yalnız 50 mısra yazmışsa, (Greta Garbo) varî esrar peçesini yüzünden düşürmemek ve zamana hedef kurmamak içindir.
Sınıfta yoklama yaparcasına (mevcut - namevcut) diye sanatkâr yoklaması yapan münekkit, bütün selâhiyetini, beş buçuk lâübali satırla, üç buçuk aşağılık nükteye borçludur.
Bir günlük beylik beyliktir derler. Saydığım zavallılar da, günlük kadronun fânî, fakat müteselli küçük beyleri.
Tanzimat'tan beri soruyoruz:
-Olmuyor, olmuyor; acaba niçin?
Fakat bence ve bize nisbetle bu, doğru bir usul değil.
Henüz kemiyet yokuşunu sökememiş bir hamlenin, keyfiyet ufku üzerinde olması düşünülemez bile.
Evvelâ kemiyet ihtiyacını meydana getirir, her cismin fezadaki mekân ihtiyacı gibi, boşlukta yer işgal etme hassasına erer, ondan sonra kendisini ifadeye geçer.
Tahayyüz hassası olmayan, mekân işgal etmeyen maddenin ne kendisi vardır, ne de herhangi bir vasfı.
Binalaştıramadığı (sentez)in mütefekkirinden, örgüleştiremediği şiirin şairinden, ölçüleştiremediği tenkidin münekkidinden iğreniyorum!..
Âleti işletmeye savaşmayışımızın ve nefsimize boyuna mühlet verişimizin de hilesi açık:
Böyle bir işe kalkıştığımız anda, bütün kifayetsizlik ve ayıbımız, suyu çekilmiş yosunlu havuz dibi gibi meydana çıkacaktır.
Yorum : Üstad'ın vurgusu ne güzel; "İnsanlık, kitabın mukaddes vasıta olmak haysiyetini dinlerden öğrendi. Bugüne kadar da hiç unutulmadı."... Bu haysiyet, "insan"ın ve insanlğın hak manada inşası için esas... Kitap yazmak, bir bakıma, Allah'ın sünneti ve tefekkür vasıtası... İncelik, eser vermekte, eserin insan üzerine damlayan cevherlik özelliği ver ve bu özellik, insan ruhunu, dünyada, mukaddes suretler halinde kristalleştiriyor...
Ziyaretçi Sayısı Toplam : 5196602