aylağın günlüğü: 01.02.2012 - 01.03.2012
Ürkme yavrum, ürkme cancağızım
Gönderen verba volant zaman: Çarşamba, Şubat 29, 2012 Hiç yorum yok:
Google demiş... Severiz kurbağaları.
Google'ın demesinin sebeb-i hikmeti, bugün Gioachino Rossini'nin 220. doğum günü olması. Rossini, 29 Şubat 1792'de İtalya'da doğmuş, 13 Kasım 1868'de Fransa'da hayatını kaybetmiş İtalyan opera bestecisi. Mösyö Kreşendo takma adı ile anılırmış. Gerisi için bi zahmet wikipedia.
Source: attackofthecute.com via Alyssa on Pinterest
Gönderen verba volant zaman: Pazartesi, Şubat 27, 2012 Hiç yorum yok:
Source: thedaintysquid.tumblr.com via Laia on Pinterest
Source: thesavoia.com via Lynnette on Pinterest
Bugün sevimsiz bir gündü. Pek güzel başlamadı, devamında da kötü haber geldi... Sabah, baş ağrısıyla uyandım. Evde mi dışarıda mı kahvaltı etsek derken, telefon çaldı. Çocukluğumda komşumuz, sonradan aile dostumuz olan Erkan amcanın kanserden öldüğünü öğrendim annemden. Annemle babam Bursa'ya cenazeye gidiyorlardı. Telefon elimde, ağlamaya başladım. Kanser olduğunu biliyordum, ama uzun yıllardır haberleşmemiştik; arayamadım bir türlü. Ne büyük eşşeklik!
Neden arayamadım ki? Bir şeyleri sürekli ama sürekli ertelemenin ne kadar boktan bir şey olduğunu fark ettim bir kez daha. Cenazeye yetişemezdim, haberi 12'de aldım ve 2 saat içinde Bursa'daki cenazeye yetişmem mümkün değildi. Öte yandan o hastanedeyken hatırını soramamış, sesini duyamamış olmak; daha çok içimi acıttı. Son günlerde çok ızdırabı varmış, "Yatağımı, evimi özledim" demiş, durumu son safhada olduğu için de doktor "Sonuçların artık iyi, burada kalmana gerek yok; eve çıkabilirsin" diyerek evine göndermiş. Gidişat belliymiş yani...
Yapacağımız işleri ertelemek hiç mühim değil; ama birilerini aramayı, görmeyi ertelemenin, "Sonra ararım, şimdi saat geç oldu" filan demenin geri dönüşü yok. Siz kendinizce plan program yaparken, insanlar göçüp gidiveriyor. Onu sevdiğinizi, unutmadığınızı ve onu merak ettiğinizi söylemek için bir daha da asla fırsatınız olmuyor. Böyle içinize taş gibi oturuyor.
Afyon'dan, ben ilkokul 4'teyken alt komşumuzdu Erkan amcalar. Sonra Antalya'ya taşındılar. Bir yaz tatilini birlikte geçirdik. Tonton hali geldi gözümün önüne. Dumlupınar'a pikniğe gittiğimizde sıcaktan terleyen kel kafasını kurulayışı, esprileri, tombul gövdesiyle ormandaki yürüyüşlerde hep en arkada kalışı, of puf ederek gelişi...
Tek çocukları vardı, kızları. Ve kızlarıyla da küstü Erkan amca. Daha doğrusu kızları onlarla görüşmüyordu. Hastanedeyken konuşamadığım için ben bu kadar üzülürken; Pendik Marina'da rastlayınca "Annenle baban nasıl?" soruma "Bir şey olsa duyardık ya" diye gülen kızı neler hissediyor şu an, bilemiyorum. Onun haline de üzüldüm. Vicdan azabı çok fena bir şey, çok... Geri dönüşü olmayan korkunç bir pişmanlık...
Nur içinde yat Erkan amca... Huzur içinde uyu...
Gönderen verba volant zaman: Pazar, Şubat 26, 2012 Hiç yorum yok:
Gönderen verba volant zaman: Cumartesi, Şubat 25, 2012 Hiç yorum yok:
Hava durumu muallak, Metis'in ajandasına göre 19'unda ilk cemre havaya düşmüş, 26'sında suya düşecek ikincisi de yolda. Üçüncüsü? 5 Mart'ta toprağa... Lakin hastalık gırla. Kuzulardan biri ağır faranjit oldu, günlerdir hasta yatıyor; hemşire olan ikincisi de postu sermek üzere... Öf, bahar gelsin.
Gönderen verba volant zaman: Cuma, Şubat 24, 2012 1 yorum:
Offf, bunu çok beğendim. Kendi bahçende sinema keyfi... Devamı şurda.
Gönderen verba volant zaman: Perşembe, Şubat 23, 2012 Hiç yorum yok:
Üzerinde yazı olan her şey hoşuma gider, şurada görüp beğendim.
Gönderen verba volant zaman: Salı, Şubat 21, 2012 Hiç yorum yok:
Elif Şafak'la ilgili duygularım da karışık. Yani bir türlü sevemedim bu zorlama, "Ah ben, ah yaratım sancılarım" hallerini, kendini yüceltmeleri... Evet, yazmak ve yazdıklarını bastırmak iddialı bir meydan okuma, bir şişkin ego hali ama fazlası da hoş değil. Doğum mu yaptın, hemen bir annelik depresyonu patlat vs vs.
Pazarlama stratejisi üzerine fazla düşünen ve mütevazılıktan uzak haller, bazı yazarların samimiyetsizliği; beni kendilerinden soğutuyor. Yani çok satması için adını "Aşk" koyduğunuz bir kitabı pembe basmak, kapağına kalp koymak, sonra erkekler pembe okuyamıyormuş diye ek baskıyı gri kapaklı yapmak filan... Ya da son romanının kapağına, erkek kıyafeti içindeki kendi fotoğrafını koymak...Tuhaf değil mi? Tuhaf. Gerekli mi? Değil. Edebiyatın önüne geçiyor mu tüm bunlar? Bence geçiyor.
Yemeğin lezzetine güvenilmediğinde, ele geçen sosun/baharatın içine boca edilmesi gibi bir örtme hali sanki. Ahmet Hamdi Tanpınar ya da Sevgi Soysal böyle şeylere gerek duymuş mu? Hayır. Ama olsun, show must go on.
Ah, evet herkes kendisini çok seviyor, kitapları yok satıyor biliyorum. Allah bilir ben de bunları kıskançlıktan yazıyorumdur, evet evet... Sen, elinde utandığın için kapağını kapladığın "Aşk" kitabını tutan, görüyorum seni de.
Eskiden Boğaziçili olmak, anne-baba ayrılınca güçlü ve de akademisyen anneyle büyüme halleri; daha feminist, kendi ayakları üzerinde duran, özgür ruhlu bir kadın imajı çiziyordu. Ama Eyüp Can'la evlilliklerinden sonra başka bir hale büründü sanki Elif Şafak. Muhafazakar vaziyetlere giriş yaparken, gizemli duruşu koruma hali devam ediyor. Güzel yazar etiketi ise daimi. Kocasıyla ve çocuklarıyla olan mükemmel ilişkisi, ah! Kocasından da zerre haz etmem, bence kendisi Radikal'in başına geçebilecek en son kişi(ydi).
Ne diyorduk? Hah, bir de her yeni kitap zamanı Ayşe Kulin misali Ayşe Arman'a röportaj vermek de bir Elif Şafak klasiği, olmazsa olmazı. PR'ın top noktası ne de olsa AA. Popülerliğin olmazsa olmazı. Kendisinin Seda Sayan'ın programına konuk olduğunu duydum, işte bu bombaymış. Kitaplarından bazı bölümleri bir araya getiren "Kağıt Helva" ise bende yeme isteği uyandırdı, okuma değil.
Arizona Üniversitesi'nde ders veren Şafak'ın, İngilizce yazdığı romanı da tartışma konusu olmuştu. İngilizce yazarak da kendini ifade edebildiğini düşünüyordu. Hatta İngilizce rüya görünc "Bu iş tamam" demişti. Ah edebiyat; tartışmasız, kuru kuru hiç çekilmiyorsun!
Şöyle bir beyanatı olmuş misal (bu siteye ve röportaja da sesli güldüm, o ayrı)
Yeni kitabınızı İngilizce yazmanızın sebepleri içerisinde, yurtdışında da Türkiye’deki kadar tanınmak istemek var mıdır acaba?
Yeni kitabımı İngilizce yazmamın birincil sebebi, hikayenin kafamda, zihnimde ve kimyamda İngilizce şekillenmiş olması. Ne zaman ki İngilizce rüya görmeye başladım, İngilizce yazmaya başladım. Tıpkı çocukluğumda İspanya’da yaşarken İspanyolca yazdığım gibi. Dil içinizde yaşıyorsa, o dilde yazabilirsiniz. Yoksa, “Hadi şimdi de İngilizce yazayım” diye yazamazsınız.
Bir internet sitesi de çiftdillilik konusunda iddialı olan yazarın Twitter İngilizcesini mercek altına almış. Şafak'In çevirisini değerlendirip notlar vermiş. Bu arada çeviri dersi veren bir arkadaşım, kendisinin İngilizcesi konusunda pek de hoş olmayan şeyler söyledi; neyse o konuya girmeyip siteyi anlatmakla yetineyim. Otur, sıfır!
Buyrun site. Ve örnek bir bölüm.
- Cümle “who says” ile başladığı için soru işareti ile bitmeliydi.
- “Together together”, “şappi şappi” gibi bir kullanım olması itibariyle komik, ki zaten “beraber, hep beraber” öbeğinin çevirisinde “altogether” bir kere kullanılmalıydı.
Not: B+ (Sesli güldüğüm için iltimas geçtim.)
Gönderen verba volant zaman: Pazartesi, Şubat 20, 2012 Hiç yorum yok:
Koyu renk mobilyalı odaları renklendirmek için güzel çözüm, şurda görüp beğendim.
Dışarı çıkmalı, hava almalı... İlk cemre düşmüş dün, belki bahar bile gelir.
Sokakta tacize uğrama tehlikesi büyük şehirlerde, tenha sokaklarda ya da herkesin gözü önünde her zaman yaşanması muhtemel bir tehlike. İnsanların birbirine duyarsızlaştığı, "Aman bana ne; başımı belaya sokmayayım şimdi" dediği göz önüne alınırsa, görmezden gelinen bir tehlike.
Gece geç saatlerde dışarıdaysanız ve bir kadınsanız eğer, bazılarına göre bu tehlikeleri "hak ediyorsunuzdur" da zaten. Ama canınızı sokakta bulmadığınıza göre, orada yitirmek istemediğiniz için de buna dur demek için bir şeyler yapmak mümkün.
Sokakta tacize uğrayabilir ya da tacize uğrayan birinin yaşadıklarına şahit olabilirsiniz. Kendinizi çaresiz hissedebilirisiniz. Tanıdığım birinin de kurucuları arasında bulunduğu bir internet sitesi, (şimdilik İstanbul'da) tacize uğrayanların ne yapması gerektiği hakkında bilgiler içeriyor. Amaçları sokak tacizine son vermek. Her şeyden önce önemli olan, taciz kurbanının bundan utanmaması ve kendisine bunu yapanları deşifre etmekten çekinmemesi.
Site, sokakta tacize uğrayan ve ilk başta afallayıp ne yapacağını bilemeyenlere yardımı dokunacağı düşünülerek kurulmuş. Sokak tacizinden korunmak için neler yapılması gerektiği gibi bilgilere yer verilmiş, yaşayanlar hikayelerini anlatmış. Akılda bulundurulması gereken tavsiyeler yer alıyor.
Sitede bir harita da var. Tacize uğradığınız/uğrayana tanıklık ettiğiniz bölgeleri işaretlemek üzere konulmuş. Sloganları: "Sokak tacizine son verecek gücün var!"
Adresleri için bir tık.
Sitenin amacını siteden kısaca alıntılayalım:
Canımız Sokakta: Hollaback! İstanbul’a hoşgeldiniz!
Yabancı ülkelerde sokak tacizinden korunmanın yolları
Kadınların yurtdışında ya da yabancı şehirlerde gezerken sokak taciziyle karşılaşma ihtimallerinin daha yüksek olduğu acı bir gerçek. Bilindik olmayan bir ortamın kültürü ve neye göre davranılması gerektiğinin bilinmiyor olması bu durumu seyahat eden kadınlar için tehlikeli kılıyor. Bu konumda erkeklerin sosyal normların dışında kaldığına kanaat getirdikleri kadınları açık hedef olarak görmeleri gibi bir durum ortaya çıkıyor. Bu makaledeki çoğu taktik yurtdışında vakit geçirmiş kadınlardan ve feminizm aktivistlerinden geliyor, mesela Canımız Sokakta kurucusu Kacie Lynn Kocher da bunların arasında. Bu taktikler aynı zamanda erkeklerin bile işine yarayabilir.
Yerel kültür hakkında bilgi edinin
Ziyaret ettiğiniz kültür hakkında bilgi edinmek buralarda uygunsuz karşılanabilecek şeylerden kaçınmanız konusunda yardımcı olabilir. Kadınların istediği şeyleri giyebilmesi gerektiği bir gerçek, ancak bir ülkede alışılmış olandan daha açık kıyafetler giyilirse tacize uğrama ihtimali daha yüksek, ve ne yazık ki bu göz önünde bulundurulması gereken bir faktör. Ne kadar bu tarz baskılara karşı olursanız olun, kişisel güvenliğiniz sözkonusu olduğunda gerçekçi davranmak gerekiyor.
Bir arkadaşınızla seyahat edin
Taciz olasılığını azaltmanın en basit yollarından biri de bir arkadaşınızla beraber gezmek. Potansiyel tacizciler yalnız olmayan kadınları taciz etmemeyi seçebbiliyor, özellikle de yanlarındaki insan erkek ise. Bu dinsel açıdan tutucu olan ülkelerde çok sık yaşanan bir durum.
Kendinizden yaşça büyük kadınlar ile arkadaş olun
Eğer halka açık bir yerde tacize uğradıysanız, durdurmaya çalışmak ve tacizciyi ayıplamak güzel bir strateji olabilir. Bunu yapmanın bir yolu da sizden yaşça büyük olan bir kadının desteğini istemek. Mesela eğer bir otobüsteyseniz ve tacize uğruyorsanız, sizden yaşlı bir kadının yanına oturmaya çalışın. Pek çok yerde anne figürü saygı duyulan bir figürdür, ve bir erkeğin yabancı bir kadını taciz etmesi utanç verici bir durumdur.
Bu can sıkıcı bir öğüt olabilir, özellikle de seyahat etmekteki amacınız yerel insanlarla arkadaş canlısı olmak istiyorsanız. Ciddi görünmek tacizden korunmak için çok güçlü bir bariyer olabilir. Kadın-erkek göz göze gelinmesinin ya da kadının gülmesinin flört olarak algılandığı yerlerde ciddi bir surat ifadesi takınmak yanlış anlaşılma ihtimalini ortadan kaldıracaktır.
Sokak tacizcileri genelde kadınların dikkatini çekmeye çalışır, laflar atar. Kulaklık takarak bu tarz şeyleri engelleyebilirsiniz. Eğer dikkatinizi size sokakta laf atan birine verirseniz eline çok büyük bir koz vermiş olursunuz, ve devam etme ihtimali çok yüksek olur. Ancak yüksek sesle müzik dinlemekten kaçınmak daha mantıklı olacaktır, çünkü bu şekilde yaklaşmakta olan tehlikelerin farkına varmayabilirsiniz.
Halka açık olmayan yerlere sığının
Tacizci sizi takip ediyorsa yakınlarda bir yere girmek mantıklı olabilir, mesela bir otel ya da internet kafe. Eğer tehlikeli davranışlar sergiliyorsa polisi bile çağırtabilirsiniz. Ya da gidene kadar içerde bekleyebilirsiniz.
Gönderen verba volant zaman: Pazar, Şubat 19, 2012 2 yorum:
Gönderen verba volant zaman: Cumartesi, Şubat 18, 2012 Hiç yorum yok:
Hazırlıktaydı galiba, Almanca dersinde hayalimizdeki odayı çizmemiz istenmişti. Hamaklı, evcil hayvanlı, yeşillikler ve oyuncaklarla dolu bir oda çizmeye çalışmıştım. Alttaki de böyle bir odanın parçası gibi.
Source: beyondthescreendoordesigns.blogspot.com via Tyler N' Jessica on Pinterest
Bugün Dünya Kediler Günü'ymüş. Kesin Whiskas'ın filan işidir ama, oğlanlara ekstra bi güzellik yaparız artık akşam.
Gönderen verba volant zaman: Cuma, Şubat 17, 2012 Hiç yorum yok:
Eski evde bir duvarım fotoğrafla kaplıydı, pek severdim o köşeyi. Devamı şurada.
Gönderen verba volant zaman: Cuma, Şubat 17, 2012 2 yorum:
Source: jeanneselep.blogspot.com via Dena on Pinterest
Source: blog.arcadianhomedecor.com via CANDY on Pinterest
Source: frenchbydesign.blogspot.com via Richard on Pinterest
Tavanaralarını çok severim. Hele böyle ışıklı, aydınlık olursa...
Abla, komple bitki örtüsünü taşımış vücuduna...
Öfkeliler Hareketi'ni başlatan, Stéphane Hessel'in "Indignez-vous" (Öfkelenin) kitabı...
Gönderen verba volant zaman: Perşembe, Şubat 16, 2012 Hiç yorum yok:
Şşş, bak bi!
Yoksa burada mı?
Çakıltaşı hastası olarak, Stefan'la Sarah'nın düğün konseptine bayıldım :) Daha fazlası şurda.
Amalfi (İtalya) fotoğrafları bu ara karşıma çok çıkıyor, bunun bir işaret olmasını umuyorum :)
Sürer miydim bilmiyorum ama çok eğlenceli :)
Gönderen verba volant zaman: Perşembe, Şubat 16, 2012 1 yorum:
Gönderen verba volant zaman: Çarşamba, Şubat 15, 2012 Hiç yorum yok:
Ofisteki ortam böyle olsa, kesin çalışırım bence. Şurdan.
Şurdan aparttım. (Steve Mcqueen karizması, deri pardesü ayrıntısı.)
Gönderen verba volant zaman: Çarşamba, Şubat 15, 2012 2 yorum:
Etiketler: moda filan
Gönderen verba volant zaman: Salı, Şubat 14, 2012 Hiç yorum yok:
Grand Central Terminal, New York, 1929
Gönderen verba volant zaman: Pazartesi, Şubat 13, 2012 Hiç yorum yok: