Ana Sayfa Güncel Usta, o pencereden soğuk gelmez mi?
Esenyurt'ta 11 işçinin ölümüyle sonuçlanan çadır faciası, gözleri buradaki hayatlara çevirdi. Paylaş
Giriş Tarihi: 18 Mart 2012 Pazar 09:39 Her inşaatın ya bahçesinde ya bir göz odasında hayata tutunmaya çalışanların mücadelesi merak edildi. Ne yeyip ne içiyorlardı, beklentileri neydi, kazandıkları bir odaya sıkışmışlığa değer miydi?
1997 yılından beri İstanbul'da inşaatlarda çalışan Yunus'a en zor gelen evlat hasreti. Biri ilkokul ikiye giden üç erkek çocuk sahibi Yunus, devam ediyor: "Erzurum'un Karaçoban ilçesinin Binpınar köyünde oturuyoruz. On yıldır evliyim. Ailemin rızkı için İstanbul'a geldim. Köye iki ayda bir gidebiliyorum. Gurbetlik çok zor. Bazen bir ay bir yıl gibi geliyor. Başka bir imkânım olsaydı bu işi bırakırdım. Kazandığım paranın yarısını memlekette alsam, gelmem İstanbul'a. Çoluk çocuğum yanımda olsun başka bir şey istemem."Yalçın, aldığı tavukları pişirmeye hazırlanırken Ersin odanın köşesinde yığılı yataklara dayanıp yorgunluk atıyor. Henüz yaşı 21 olmasına rağmen hayatın ağır yükünü sırtlanmış. Patatesleri tencereye doğrayan Yalçın, Ersin'e takılıyor: "Yine dün gece uyutmadın bizi. Sayıklayıp durdun." Ersin, Yalçın'ın kaldığı yerden devam ediyor: "Çalışırken yorgunluğumu hissetmiyorum. Ne zaman gece yatıyorum, bütün vücudum ağrıyor. Rüyamda bile inşaatta çalışıyorum."