Mendoza Kanatlarımın Altında | soul free project
Mendoza 1.gün… Gece yolculuğunu bu sefer şansa bırakmamış en ön koltuktan biletimi almıştım çünkü karşılaşacağım And Dağları manzarasını pek çok gezginden duymuştum ama açıkçası böyle bir şey beklemiyordum. Yine horul horul uyurken gece 2 sularında bir uyanıverdim ki o da ne! And dağları karşımda tüm ihtişamlığıyla ayışığında parlıyor. Kelimelerin kifayetsiz kaldığı o mıhlanma anlarımdan biriydi. Bu tip gece güzelliklerini fotoğraflayabilecek bir ekipmanım yok malesef o yüzden zihnime kazıdım. Daha sonra sınıra geldik ve 1-2 saat kadar burada işlemleri bekledik. Sonra yine yollar.Manzara iyi hoş da bu gümrük bıdıları adamı yoruyor gecenin köründe. Sınırı geçtik birkaç dakika sonra tekrar indik bu sefer de bagajlar kontrol edildi falan. Uyumak pek mümkün olamadı.
Sabah 7.30 gibi de vardım terminale. Ama gezginim ya her şeyi en ucuzundan yapıcam kafası otobüs arıyorum. Oysa ki taksi gerçekten ucuz. Yine otobüs şöforleriyle anlaşamamam sonucu 10 sokak ötede tüm bagajımla bırakıldım. Yarım saat küfrederek yürüdüm. Sonunda Hostel Empedrado’ya vardım. Burayı Iguazu’dan Chris önermişti, gerçekten güzel bir hostel. Bir kere dolu insan var. Hava muhteşem. Ne çok sıcak ne çok soğuk. Bu 3 günün konsepti bol oksijen ve şarap. Nisan başına denk getirseymişim bağ bozumunu da yakalıyormuşum. Kocaman bir dosya koydular önüme full aktivite listesi. Tanrım 3 gün de yetmeyecek buraya. Uyumayı planlarken bir anda kendimi paragliding (yamaç paraşütü) randevusu alırken buldum. Artık son gezenti noktam olduğuna göre tüm aktivitelerin suyunu çıkarabilirim. 480 peso gibi bir şeydi. 150 tl oluyor. Brezilya’ya göre çok çok daha ucuz.
Paragliding öncesi kısa bir şehir turu, öğle yemeği yaptıktan sonra ekip beni hostelden alıyor ve jiple tırmanıyoruz atlayacağımız yere. Manzara mükemmel bir o kadar da yüksek. 500 metre demişti yanılmıyorsam. Benimle beraber bir de Alman çocuk var. Heyecanlıyız. Ama çok da korkulacak bir şey değil çünkü hocayla atlıyorsun senin kontrolünde olan hiçbir şey yok cam açık uçaktasın gibi bir şey. Ama ilk atlama kısmı senin koşmanla başladığından tek adrenalin noktası oydu. 20 dakika öyle dolandık durduk. Alçalırken bir seasick durumu yaşandı onun dışında güzeldi. Sonra yine bir Türk kafasıyla adamın cirosunu hesaplamaya çalıştım. Tek gideri benzin herifin rüzgarla çalışıyor. Üstüne gopro kamerasıyla iki resim çekip onu da satıyor ohh temiz iş.
Akşamüstü hostele geldiğimde yeni bir etkinlik daha beni bekliyordu. Empanada workshopu! Aylardır hapur hupur yediğim bunların klasik böreğimsi şeysini bizzat yapacağım. Tabi harcı teyze hazırladı, hamuru da açtı verdi. Biz sadece katladık. Pek güzel oldu. Su gibi şarap da içiyoruz burada. Zilin sesini duydun mu şarap dağıtımı başlıyor.
Pek şenlikli bir hostel. Ama akşam benim planım var Paragliding arkadaşım Alman ve arkadaşlarıyla gecelere akıyoruz. Sonuçta burası Arjantin, hiçbir şehri uyumaz. Araba geçmeyen sevimli bir meydan var orada oturduk bir şeyler içtik. Garsonlara sorduk bugünün partisi nerede diye Perşembe La Reserva gecesidir dediler. İyi dedik gittik. Gay bar olduğunu anlamak çok uzun sürmedi. Bir de gay çiftle tanıştık tiyatrocu. Kabare şovlar başladı. Huysuz Virjin tadında bir kadın amca çıktı espriler espriler yıkıp geçiriyor tabi anlamıyorum. Ama sonra club moduna geçti ve baya eğlendik. Yine uykusuzluktan geberdiğim bir günüm bitmiyor. Nasıl bir şanstır yahu. O gece sabahı bulurdu ama direnemedim daha fazla ve hostele dönerek yığıldım.
Benim Uruguay’ım July 26, 2013
Benim Arjantin’im July 25, 2013