KALBİN ZAYIFSA İZLEME..!! Bir Uçağın 41.000 Feet'de YAKITI Biterse Ne Olur. (GERÇEK OLAY)
KALBİN ZAYIFSA İZLEME..!! Bir Uçağın 41.000 Feet’de YAKITI Biterse Ne Olur. (GERÇEK OLAY)
Bir otomobilin yoldayken yakıtı bittiğinde, en yakın akaryakıt istasyonuna gidip yakıt alabilir ya da en kötüsü yolda kalır. Peki ama bir uçağın havada yakıtı biterse ne olur? Elbette bu büyük bir felaketin habercisidir. Biz de bugün size 12.000 metre yükseklikte yakıtı bitmiş bir uçağın başına gelenlerden bahsedeceğiz. Gelin vakit kaybetmeden yazımıza geçelim.
Uçaklar kalkış yapmadan önce dikkatli bir incelemeden geçerler ve uçakta her şey uygunsa o zaman uçağın kalkışına izin verilir. Ancak Air Canada Havayolları'na ait Boeing 767 tipi uçakta kalkış öncesi yapılan incelemede küçük bir dikkatsizlik neredeyse büyük bir felakete neden oluyormuş.
23 Temmuz 1983 yılında Boeing 767-233 tipi uçak Montreal’den Edmonton’a hareket etmeden önce yakıt yüklemesi yapılmıştır. Ancak yakıt miktarını ölçen sistem arızalı olduğu için yanlış hesaplama sonucu uçağa gereken yakıttan yarısı yüklenmiştir. Bu hatanın bir diğer nedeni ise Kanada'nın o günlerde daha yeni metrik ölçü birim sistemine geçmiş olmasıdır. Normalde litre hesabına göre koyulması gereken yakıt libre cinsinden konulmuş ama belgelere litre olarak geçmiştir. Yani yakıt deposu tam yerine yarı doldurulmuştur. Pompa arızası nedeniyle depolar manuel kontrol edilmek zorunda kalınmış, bu yanlışlık uçuş hesaplamalarına da yansımıştır.
Kalkış güzel bir havada gerçekleşmiş. Ancak seyir irtifası 12 bin yani 40 bin feet alındıktan sonra sorunlar arka arkaya gelmeye başlamıştır. İlk olarak sol kanattaki iki yakıt pompasından biri ikaz vermeye başlamış. Bunun üzerine kaptan Pilot Robert Pearson, yolcuları riske atmamak için Winepeg Havalimanı'na mecburi iniş yapmaya karar vermiştir.
Hava trafik kontrolü ile temasa geçildikten ve iniş için yavaş yavaş irtifa kaybedilirken, ikinci pilot sağ kanatta bulunan depoda yakıt basıncının düştüğünü söylemiştir. Bu her iki depoda da sorun olduğunu göstermektedir. Depolardan biri beslenmeyen, diğerinde de yakıt kalmayan 143 sefer sayılı uçağı şimdi çok sıcak dakikalar beklemektedir.
Sol depoda arızalanan yakıt pompaları iki dakika sonra motoru besleyemez olmuş ve sol motor durmuştur. Kısa süre sonra ise sağ motor devre dışı kalmıştır. Şimdi yaklaşık ağırlığı 120 ton olan uçak hiçbir motor gücü kalmadan havada süzülmeye başlamıştır. Aynı zamanda motorlar elektrik ürettiği için uçakta elektrikle beslenen tüm sistemler de devre dışı kalmıştır.
Artık tamamen bilgisayar yardımı ile çalışan uçuş sistemlerinin hepsi devre dışı kalmıştır. Kokpitte sadece 767'de manuel olarak çalışan yedek pusula, uçağın pozisyonu gösteren durum cayrosu, hız, yükseklik bilgisi veren altimetre çalışır durumdadır. Ayrıca 24 voltluk batarya ile çalışan telsiz ATC ile bağlantı sağlanmaktadır. 767'nin yerini belli edecek hiçbir alet ise çalışmamaktadır. Uçak 11 bin 300 metrede ATC'den durum raporu istemiştir. Haritaya göre uçak Winnipeg Havalimanı'na 117, Kanada Kraliyet Hava Kuvvetleri'nin eğitim meydanı olan Gimli'ye ise 81 kilometre uzaklıktadır.
Bunun üzerine Kaptan Pearson alçalma hızını dakikada 500 metre, hızını da saatte 360 kilometre olarak belirlemiştir. ATC ise uçağın yerini elektrik kesildiği için sadece havada bıraktığı izlerden takip etmektedir.
Kaptan pilot Pearson yaptığı hesaplamalar sonucu irtifalarının daha uygun olduğu Gimli'ye inmeye karar vermiştir. Burası İkinci Dünya Savaşı sırasında inşaa edilmiş iki pistli askeri küçük bir meydandır. Doğu kısmı küçük uçaklar tarafından, batıdaki ise drag otomobil yarış pisti olarak kullanılmaktadır.
ATC, pilotlara gidecekleri pusula başını vermiş ve çevredeki tüm hava trafiğini boşaltmıştır. Ayrıca Gimli'ye bölgedeki tüm itfaiye ve kurtarma birlikleri sevk edilmiştir. Artık inişe sadece 90 saniye kalmıştır.
Pilot iniş takımlarını açmak üzere yedek sistemi devreye sokmuş. Sistemde kalan son güç ise uçağın sadece ana iniş takımlarını açabilmiştir. Burun iniş takımı ise yarım açılmıştır. Pilot tüm olumsuzluklara rağmen kısa bir hesaplama ile normalden daha hızlı yani 324 kilometre ile yaklaşabileceklerini tahmin etmiştir.
Teker koymaya 35 saniye kaldığında Kaptan Pearson bir an piste çok yüksek kaldıklarını görmüş ve aklına uçuş eğitimi sırasında yaptığı bir hareket gelmiştir. 'Kayış' hareketi ile irtifa kaybedebilir ve böylece uçağının yüksek kalmasını engelleyebilirdi. Ama bu tür bir hareketin büyük yolcu uçaklarında nasıl bir sonucu olacağı soru işaretiydi. Uçak gereksiz yere hızlanıp kontrol dışı kalabilirdi. Ancak Pearson riski alıp kayışa başlamıştır. Uçağın burnu sağ tarafı gösterirken kanatlar sola yatmış irtifa kaybetmektedir. Hareket tamamlandığında koca 767 hiç sürat kazanmadan fazla irtifasını kaybetmiştir.
Pistin 270'inci metresinde 143 sefer sayılı uçak teker koymuş ve piste temasla birlikte sağ ana ve ön iniş takımları katlanmıştır. Uçak sağ motor kaputu ve burnu üzerinde kayarak ama pist dışına çıkmadan ilerlemeye başlamıştır. Uçak pistin bin 200'üncü metresinde, otomobil yarışçıları ve seyircilere 200 metre kala durabilmiştir. Neyse ki yolculardan hiçbiri yaralanmamıştır. Bir kez daha iyi bir pilotun ne kadar önemli ve hayati olduğunu anlıyoruz.
Air Canada teknik ekibi ise uçağı birkaç gün içinde hazırlayarak Gimli'den uçurmuşlardır. O günden sonra ise uçağın ismi 'Gimli Planörü' olarak değiştirilmiştir. Bu mucizevi inişi gerçekleştiren pilotlar ise Uluslararası Havacılık Federasyonu tarafından özel madalya ile ödüllendirilmiştir.
Gimli Glider adındaki bu efsane uçak 2008 yılında emekliye ayrılmıştır. Uçak 2008 yılından sonra ekonomik ömürlerini tamamlayan uçakların son durağı olan Mojave çölündeki uçak mezarlığındaki yerini almıştır. İşe yarar parçaları sökülen uçağın son hali ise 12 Ekim 2017 yılında David Wirth tarafından fotoğraflanmıştır.
Peki sizin başınıza uçakta böyle bir olay gelse ne hissederdiniz? Bize yorumlar kısmından düşüncelerinizi yazabilirsiniz.
gerçek olay, yakıtı biten uçak, yaşanmış hikaye
Genel Videolardüğün günü, story, terkedilme, yaşanmış hikaye
Genel Videolarhazine, yaşanmış hikaye, yaşlı kadın