ANNE SEVGİSİ İLE YAŞAYARAK ÖLMEK
Ana Sayfa Köşe Yazarları Osman Güvenir ANNE SEVGİSİ İLE YAŞAYARAK ÖLMEK
14 Mayıs 2018 - 19:47
“Anneler Günü” dedi bugünü yaratanlar. Sevgiyle özlemlerin kesiştiği veya buluştuğu yerde, ılık ılık içimize bir ırmak gibi akan annenin sevgisini, yoksunluklar içinde şefkat ve derin heyecanlar yaratan o gücü arar oluruz...
Nedense böyle günlerde bir keder dolar içime. Yıllar önce bu dünyadan çekip giden ama, hep bizimle olan annemi unutmam mümkün değil. Öylesine dolar taşarım böyle günlerde. Bir de annesiz büyüyen o zavallı çocukların içlerindeki büyük kavgayı düşünür ve “böyle bir günü neden var ettiler?” sorusunu sorarım.
Unutmayın! Hayat öyle sanıldığı kadar uzun değildir. Bir anda o uzun sandığımız ama birdenbire önümüzde bir jilet gibi kesilen o yol bitivermiş. İşte o uzun yolun akışında hayatı paylaştığımız pek çok değerler ve sevdiklerimiz vardır. Bir an gelir, sevmekle ölmek arasında bir yerde gel-gitleri yaşarız.
Hangimizin hayatında zor anlar ve zamanlar olmadı ki... Herkesin hayatında bir zor zaman, bir acı ve keder dolu zaman olmuştur. İşte o zor zamanlarda uzaktan bir ses gelir sanki kulaklarımıza. Bir de ılık ılık esen o rüzgarda annemizin mis gibi kokusu, şevkat dolu yüreğinin ateşi ve bitimsiz sevgi yağmuru...
“Ah anacığım, ah!” diyesimiz gelir zaman zaman. Onun ölüm gününde, mübaret günlerin bize hatırlattığı o anlamlı zamanlarda mezarına gidip bir buket çiçeği soğuk mezar taşlarına bıraktığımda, “bu taşların altına girecek insan mıydın sen anacığım?” derim.
İşte hayatın gerçekleri orada, o soğuk mezar taşlarının altında var olandır. Eşitlik kavramının o görkemli mezarlar altında bir anlam kazandığını anlarız. “Görkemli mezarlar” derim de, yine de “demokrasi” kelimesi ile “eşitlik kavramını” benzerlik içinde kafamda şekillendiririm.
İnsanlar durmadan didinir durur bu dünyada iyi yaşamak ve var olmak için. Kimi insan anasının karnından harun gibi zengin doğar, mutsuz ölür. Kimi insan fakir doğar ama mutlu ölür. Bu dünyada neyi paylaşamıyoruz ki..
Siz bana mutluluğun resmini çizebilir misiniz? Yüreğimin tablosunu yapabilir misiniz sevginin tuvalinde? Onu soruyorum! Hayatın fırçasını o anlamlı tabloya sürebilir ve bir gökkuşağı kadar derin renkleri yaratabilir misiniz?
Gökkuşağının renklerini kafamdan geçirdiğimde, toplumda bir yerlere gelmenin erdeminde o fırçayı tutan ve anlamlı resimler yapan elin anneme ait olduğunu düşünürüm.
Bazen yağmurlar ve rüzgarlar pencerelerimizde, o yokluk zamanlarımızda ıslık çaldığında, “güçlü olacaksınız” derdi rahmetli annem. “İnsanları seveceksiniz” derdi. “Paranın esiri olmayacaksınız” derdi hatta. O, fakir bir anneydi ama yüreği hep zengindi. Daha daha anlamlı sözler söylerdi o yağmurlu gecelerde ve günlerde. Sanırım yürek zenginliği her şeyden önemlidir.
Hala düşünüyorum o İkinci Dünya Savaşı sonrasındaki yokluk yıllarımızı. O günleri yaşamayanlar anlayamazlar. Bilgi ve teknoloji çağının o enginliğinde büyük zenginliklerin içinde olanlar da anlayamazlar çektiklerimizi. Yorgun yıllara kilitlenmiş umutlarda, umut aramanın zorluklarının ne olduğunu da bilemezler.
Okul zamanı geldi mi, yumak yumak yünleri alır ve yorgun parmakları ile bizlere kazak örmeye başlardı. Eskiyen veya küçülen kazakları da söker, sonra bize daha büyük beden kazaklar örerdi. Eskiyen çoraplarından yatak önlerimize kebap şişleriyle kilimler bile örerdi. Yani insan hayatında her şeyin bir karşılığı olduğunu, atılması gerektiğini sandığımız malzemelerin bile “yaratıcılık” güdüleri bir işe yaradığını anlatırdı bize. Onun heyecanları içinde tutumlu olmanın vaziletini ve gelişmişliğini öğretirdi hatta.
İşte o soğuk mezar taşlarının önünde durduğumda onu görür gibi olurum o rüzgarların esişinde, rüzgarla kulaklarıma dolan “yavrum” deyişini duyarım.
Genellikle büyük memleketlerin ve büyük kentlerin gazetelerinde görürüz cami avlusuna bırakılan elmas gibi yavruların kundaktaki görüntülerini. “Ne kadar vicdansız anaymış o ana” sorusunu sorar oluruz.
İşte o hayat gerçeklerinde acılarla yaşamayı öğrenen anneler, vefanın ve erdemin zenginliğinde kendi çocukları için büyük bir hayat kavgası veren annenin heykelini dikerim ben. Cami avlusuna yavrusunu bırakan annenin değil, soğuk gecelerde üstümü örten, sıcacık yüreğindeki sevgiyi yüreğime akıtan ve bir “özveri abidesi” olan annenin heykelini.
Bütün annelerin ellerini öpmek isterim böyle anlamlı bir günde. Annelerimize kutlu olsun bu anlamlı gün...
KIBRIS'TA BİRŞEYLER OLACAK AMA NE? - 07 Aralık 2018
ANASTAİADİS'E KARŞI CEPHELER BÜYÜYOR - 17 Kasım 2018
KKTC'Yİ YAŞATMAK BOYNUMUZUN BORCUDUR - 15 Kasım 2018
ATATÜRK'Ü HER GÜN OKUSAM... - 09 Kasım 2018
PATATES ÜLKESİNDE PATATESSİZ KALDIK - 07 Kasım 2018
BÜLENT ECEVİT GİDELİ 12 YIL OLDU - 05 Kasım 2018
LEFKE VE YÖRESİ KALKINMA YARIŞINDA - 30 Ekim 2018
İKİ TOPLUMLU KURULUŞLARIN HAYALLERİ - 26 Ekim 2018
GASTRONOMİ - 25 Ekim 2018
HRİSOSTOMOS'UN SON RÜYASI - 19 Ekim 2018
RAHİP KURTULDU DA... - 16 Ekim 2018
PANSİYONCULUK - 14 Ekim 2018
KAYIPLARI İHBAR ETMEK İNSANLIK GÖREVİDİR - 10 Ekim 2018
KIBRIS SORUNU BU ŞEKİLDE ÇÖZÜMLENEMEZ - 04 Ekim 2018
TEMİZ DÜŞÜNMEK - 02 Ekim 2018
ŞAYET SAĞLIĞIM MÜSAADE ETSEYDİ... - 28 Eylül 2018
BURASI TEKSAS MI - 22 Eylül 2018
HERKES HAKLI - 09 Eylül 2018
RUMLARIN ARAÇ KUYRUKLARI - 03 Eylül 2018
ERENKÖY ANILARI - 31 Ağustos 2018
Erenköy anıları - 31 Ağustos 2018
ATATÜRK'TEN ZAFER ÜZERİNE ANLAMLI SÖZLER - 31 Ağustos 2018
TRUMP'LA BASIN KARŞI KARŞIYA - 27 Ağustos 2018
KEMER SIKMA ZAMANI - 25 Ağustos 2018
KURBAN BAYRAMINDA KURBAN OLMAYIN - 20 Ağustos 2018
İKİNCİ HAREKAT VE DÜŞÜNCELERİMİZ - 19 Ağustos 2018
KEMER SIKMA ZAMANI - 18 Ağustos 2018
ABD'NİN TÜRKİYE'YE YAPTIRIMLARI - 16 Ağustos 2018
RUM MOTOSİKLETLİLER YİNE ÇILDIRDI - 12 Ağustos 2018
ERENKÖY'ÜN KAHRAMAN SAVAŞÇILARI - 07 Ağustos 2018
RUM POLİSLER GERÇEK KATİLDİ - 06 Ağustos 2018
ACILAR EVRENSELDİR - 01 Ağustos 2018
YURT DIŞINDA YAŞAYAN KIBRISLI TÜRKLER - 24 Temmuz 2018
KONSENSÜS SÖZLÜĞÜ - 17 Temmuz 2018
15 TEMMUZ - HAYATIMIZIN DÖNÜM NOKTASI - 14 Temmuz 2018
ERDOĞAN'IN GELİŞİNDEN RUMLAR HER ZAMAN RAHATSIZ OLMUŞTUR - 13 Temmuz 2018
TÜRKİYE'DE YENİ DÖNEM BAŞLADI - 10 Temmuz 2018
ACUN ILICALI'YA YÜREK BORCUMUZ VAR - 03 Temmuz 2018
BAŞÖRTÜSÜNDE AYAĞIMIZA SIKTIĞIMIZ KURŞUN - 25 Haziran 2018
KKTC'DE ANITTEPE KARANLIKLAR İÇİNDE - 23 Haziran 2018
KKTC'DE SEÇİME BİR GÜN KALA - 22 Haziran 2018
ADA DIŞINDAKİ HER ÖĞRENCİ ELÇİMİZDİR - 20 Haziran 2018
İYİ OLANA HERGÜN BAYRAM - 18 Haziran 2018
KKTC'de ÜNİVERSİTELER - 12 Haziran 2018
KADİR GECESİ VE TOPLUM AHLAKI ÜZERİNE - 11 Haziran 2018
ANASTASİADİS ÇABUK HIRSIZ GİBİ - 06 Haziran 2018
BİR YARGIÇ NEDEN İSTİFA EDER - 29 Mayıs 2018