Sanırım sana anlatacak bişey bulamadığımdan yazmıyorum Kemalettin,
Eskiden neşeli bi adam olduğumu ben de biliyorum lakin, o zamanlar asırlar kadar uzak geliyor bana şimdi. Doğru eskiden de bi sebep yoktu ama o zaman çevremde insanlar vardı, ailemle birlikteydim. Suratım asık dolanamıyordum pek, ama şimdi öyle bir zorunluluğum yok. Bütün gün insanları seyrediyorum ve ne yazık ki kimse yaşamıyor.Çok sağlam "hayatta" numarası yapanlar var ama hepsi o kadar.Bu işler tersinedir ya hani, haketmediği bi ciddiyetle yapıyoruz herşeyi ama aslında hiçbişey için o kadar önemli değiliz.
Geçen adamın biriyle konuşuyordum.Çocuklarını sordum ne yapıyorlar diye.Oğlan için planlarımız büyük ağbi dedi.Onu polis yapıcaz Allah izin verirse..
Bu bile herşeyi anlatıyor aslında.Bizim tavanlarımız çok alçak.Başımızı çarptığımız nokta polislik,hemşirelik, uzmançavuşluk vs.
Vefasızlıktan değil anlayacağın çaresizlikten hatırını sormamam.İlle kayda değer bişey istiyorsan, en son ne zaman güldüğümü hiç hatırlamıyorum.
Ateş Böceği 16 Temmuz, 2012 13:23
Kafama kapıyı çarptığını ne çabuk unuttun..
Bettra 16 Temmuz, 2012 17:16
Hayatta numarasi yapmak gercekten olmekten kotu degil mi? En azindan daha yorucu ve daha ruhsuz...
Yine de Sevgiyle,
Godsyndrome 16 Temmuz, 2012 18:23
ateş böceği: kapı sizin elinizdeydi diye hatırlıyorum. ondan sonra ayak serçe parmağımı ezmenizden ve sigarayı elime basmanızdan bahsetmiyorum bile küçükhanım.
bettra:kötü evet her çaresizlik şekli gibi o da kötü.
murdum-erigi 17 Temmuz, 2012 03:21
hayatı hem çok ciddiye alıyoruz gibi hem de yeterince almıyoruz gibi.
Çok sağlam yaşama numarası... Sahi nasıl oluyor sahici yaşamak? Kolpası belli oluyor da, hiç gerçeği var mı acaba? Belki hepsi kötü taklittir.
Godsyndrome 17 Temmuz, 2012 22:17
murdum eriği:gerçeği sensin işte :D
murdum-erigi 19 Temmuz, 2012 08:55
ahahaha ilahi Godsy, çok güldüm, aklıma geldikçe güldüm gün içinde hatta. Ama komikçi şakacı olsa da, sanırım aldığım en büyük iltifat buydu :D
aubout vita 17 Aralık, 2012 17:01