Din İle İlgili Sözler ve kitap alıntıları
İçerisinde Din geçen, Din temalı, Din tarafından söylenmiş veya Din hakkında sözler ve kitap alıntıları listelenmektedir.
Sayın rahipler, kilise papazları! Düşmanınız değil, kilisenin bir evlâdı olarak, sizden rica ediyorum: Halkın gerçek rahipleri olun. Din adamlığının kilise memurluğu demek olmadığını bilin. Papazlar memur değildir. Ödeviniz, genel ve özel dini törenleri öylesine yerine getirmekten ibaret değildir.
Din, insanın doğal fenomenlerin aslını çözmedeki zihni yetersizliğinden kaynaklanan bir hurafedir.
Dans Edemeyeceksem Bu Benim Devrimim Değ...
Tanrıya inanan, anne-babasını seven vatansever bir gençlik yönetenler için ideal gençliktir: itaatkâr, disiplinli, efendiden korkan bir gençlik. Görüyorsunuz ya, yönetenlerin ağzını sulandıracak bir gençlik. Şüphesiz bu ağızlarının suyunu akıtan durumla yöneticiler o kadar oynamışlardır ki sonucu ortada: Artık ne disiplinli, ne itaatkâr, ne de inançlı bir gençlik var karşımızda.
Émile Durkheim yaşadığı çağın ve dünyanın gerekleri, ve şartlarıyla uyumlu geliştirdiği düşünceleriyle ilim insanlarının ilgisini çekti. Durkheim, bir Yahudi hahamın oğlu olarak dünyaya gelmiş, ama okulda bir Katolik öğretmenin etkisiyle ciddi bir inanç krizi, manevi bunalım yaşamış, sonuçta da ateizmde karar kılmıştı. Sosyolojik yapılanmasında, Freud ve Marx benzeri “Yahudilikten-kaçış”ın rol oynadığını iddia edebiliriz. Durkheim’da ki inanç, olsa olsa “toplum”dur. O bir toplum fetişistiydi; "İnsanı toplum yapar” demişti. Toplumsal olayların birey üzerindeki belirleyici/biçimleyici etkisi; sosyal sistemin organik ve işlevsel mükemmelliği; sosyal yapının “korporatist” sürekliliği gibi iddialarla ortaya çıkmış ve bunları temellendirmeye çalışmıştı. Durkheim sosyolojisinin temelinde yer alan sosyal tesanüt (dayanışma/“solidarity”), sosyal tutunum (“cohesion”) gibi kavramlaştırmalar, Milliyetçileri “millet” realitesine varma yolunda ırk “ideali” üzerinden işlemeye sevketmiştir. XIX. asır Fransa’sında “Muhafazakârlık”, Aydınlanma’nın radikal yanlarını törpüleme yolunda gelenekçiliğin, Krallığın ve Katolikliğin ihyasına yeltendiğinde de Durkheim, bilimden, laiklikten, demokrasiden yana tutum takınmıştı.
Ayrıca Din hakkında, "nasıl olurda kıymetsiz bir fantezi, bir ilüzyon insan bilincini bu denli kontrol edebilir?" diye sormuş ve bunun cevabını da en temel seviyedeki dini incelerken aramaya çalışmıştır. Dinin sosyal dayanışmayı artıracağına inanmış, ancak mezhep çatışmaları gibi faktörleri gözardı etmiştir. Ayrıca, çalışmalarında iktidar ilişkilerinin topluma olan etkileri görülmez. Nitekim, Marx ile arasındaki en önemli fark da budur.
Émile Durkheim sosyolojisinin Mehmet Ziya Gökalp vasıtasıyla modern bir ulus-devlet olarak Türkiye Cumhuriyeti'nin altyapısındaki düşünsel-kuramsal rolü nedir?
Ders 2: Ateist için ilk zorunluluk tüm tanrılara inanmaktır:
Kuşkusuz, bu İbrani tanrısının yaydığı nefretten kurtulma ihtiyacı sonraki Yahudileri, evrensel sevgiyi tebliğ etmek için öz oğlu İsa'yı dahi feda etmeye kadar işi vardıran iyi kalpli bir Baba yaratmaya sevk etmiştir.”
“Hz. İsa’nın öğretisini açık seçik ve sade biçimde anlamalıyız, işte o zaman her birimizin içinde yaşadığı korkunç aldatmaca daha bariz hale gelecektir.”
Bu düşüncelerin amacı, Tanrı sevgisiyle ilgili dinsel yobazlığı önlemek için, yukarıda sözü edilen İncil buyruğunu açık kavramlarla ortaya koymaktan çok, ahlâksal niyeti dolaysız olarak başkalarına olan ödevlerimiz bakımından da tam bir biçimde belirlemek ve pekçok kimsenin kapıldığı sırf ahlâksal olan yobazlığı denetim altına almak veya, olabilirse, önlemektir.
Kuran Şeytan'ın Kıyamet gününde affedileceğini söyler
Kral Süleyman'ın bizzat kendisi büyük bir bağdaştırmacı idi: kendi farklı tanrılarına tapan birçok karısı vardı ve pagan komşularıyla dostça ilişkiler içindeydi.
Dindarlık yaşın ilerlediği ya da sağlığın kötüye gittiği dönemlerde doğal bir zayıflıktır.
''Dante’ nin Cehennem’inin mimarisi, İslamî Cehennem tasvirinin bir kopyasıdır...''
Dinler karşısında zorlanan iktidarlar daha sonra dinleri kullanıp kendilerini koruyan bir zırh haline getirmeye çalışmışlardır, getirmişlerdir. Emeviler ve Roma buna en çarpıcı örneklerdir.