120 YAŞAMAK MÜMKÜN MÜ? KALORİ KISITLAMA DENEYLERİ ARAŞTIRMASI<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
İnsan ömrü bebeklikle başlayıp arkasından çocuklukla devam eder yani büyümeye ve gelişmeye devam ederiz insan yaşamında kendi bedeni ve yaşı büyüdükçe de yaşamsal döngüsü zorluk derecesi de o kadar büyür çocukluğun bize verdiği küçük sevinçler, çok küçük şeylerden mutlu olabilme duygusu, sevdiklerinizin etrafınızda olması ve en güzeli çocuk sağlığımız, dünyayı bize çok daha güzel gösterir, olaylarla ve dünyayla ilişkileriniz rengarenktir, yaşamınız her parçasında ayrı bir güzellik barındıran masal ülkesi gibidir. Yani her şeyin tos pembe olduğu bir dünya, Sevinçler ve üzüntüler de çocuk dünyamızda kısa sürelidir. Bir anda değişebilen çocuk yüzlerini görürüz. Kin, nefret ve intikamla daha tanışmamış olduklarındandır. O çocuk dünyalarda sevgi vardır. Çocukluğu doyasıya yaşamak vardır. Yani hayatın tadı ve anlamı
Gençlik yaşları ise hayatın sorumluluklarıyla, yavaş yavaş üzüntüleriyle tanışma dönemidir. Aşklar vardır, kimi zaman umutsuzlukla biten, boynumuzu eğdiren. Çevremizi ve ailemizi daha farklı biçimde algılayabiliriz. Çünkü çocuk gözlerimiz değişmeye başlamış, çevremizdeki çocuk yüzler kaybolmuştur. ardından kanlı geçen günlere girdiğimizde, yaşamımıza anlam veren iyi ve kötü günlerimizi birlikte yaşadığımız, sevdiğimiz insanların bir bir kaybolmaya başladığını görürüz. Her acının da onlarla beraber dünyamızdan çok büyük parçalar kopardığını görürüz. Unutmak için, zaman bunun ilacıdır deseniz de çocuk ve gençlik ruhunuzun bu acılarla donatıldığını görürüz. Zaman ilerledikçe yaş ve bedenimiz büyüdükçe de asıl sorunun nerden kaynaklandığını anlamaya çalışırız ama parçaları bir türlü yerine koyamayız bir şeyler değişmeye başlamıştır yani çocukluk ve gençlik dönemimiz gibi değlizdir yediklerimiz içtiklerimiz bedenimiz her şeyimiz değişmeye başlamıştır yani bi nevi yaşamsal enerjimiz düşe geçmiştir hiçbir şey eskisi gibi olmadığına göre yanlış nerede sorunun cevabını bulmakta bizim için çokta zor olmasa gerek o çocuk dünyamızı çocuk masumiyetimizi tazeliğimizi tekrar geri getiremeyiz belki ama en azından en azından şunu bilmek gerek ki cocukken ki nabızla gençlik döneminden sonra ki nabız farklı atmakta v bizlerde oz aman nabza göre şerbet vermek durumundayız yani çocukken gençken büyüme gelişme çağında olduğumuz gibi yemeye devam eder vede bunun üzerine o cocuk pembe düşleri yakalayamasak kendimizi hepten törpülemiş oluruz gelişme çağımızı tamamladıktan sonrada ömrümüze ömür katmak istiyorsak ta nabzımızı iyi tutmamız gerekir. Çünkü bu gençlik dönemin birde yaşlılık dönemi var eğer o günlere sağlıksız bir şekilde giriş yapar isekte sonumuzda biz başkasına muhtaç kalmaktan öteye gitmez nitekim hasta bir annenin "Azrail'e Rica" diye yazdığı dizelerinde bunu kolayca anlamak mümkün.
Canımı alırsın bilirim melek / Aciz, taciz edip ele düşürme / Aklımı başımdan almadan felek / Beni suç işletip dile düşürme / Bilirim borcum var sana bir nefes / Dünya bir serüven, has yerinde kes / Sevilir durumda bıkmadan herkes / İtilir, atılır hale düşürme... bir nefes kalacak ömrümüzü erken yaşlarda boşa tüketmekte ömrün son çekiş pilidir zannımca...
Neden yaşlanıyoruz? Bunu açıklayan 300 teori var. Hepsinin birleştiği noktalar, stres, aşırı besin tüketimi, sigara, hormon bozukluğu vb. Örneğin tiroid normal çalışmazsa kişi ya çok şişmanlar, ya zayıflar. Sinirli olur, saçları dökülür, tırnakları kırılır, uykusuzluk oluşur. Hormonlar bozulduğu zaman dengemiz de bozuluyor. Evrim hava karardığında insanın yatması, aydınlandığında ise uyanması şeklinde işler. Normalde hava karardığında vücut uykuyu getiren melotonin hormonunu salgılar. Böyle olunca uyuyoruz. Ancak günümüzde uyunması gereken yerde yaşlanma Kişiden kişiye değişiyor. Ama yaşlanma çocukluk çağında başlıyor. Bir çocuğu sürekli kızarmış patates, nişasta türevi şeylerle beslediğinizde yaşlanma sürecini başlatıyoruz. Trafik kazası geçiren gençlerdeki araştırmalar, damarlarında plak oluşumunun başladığını gösteriyor. Uykusuzluk, alkol, stres gibi faktörlerin etkisi sonradan ortaya çıkar. Her şey aslında kendi elimizde bir insanın ömür törpüsüde ancak kendisidir. Nasıl yaşadığımızı görmek bilmek istiyorsak yaşam kalitemizi ölçmek istiyorsak ta öncelikle yediklerimize yani ruh dengemizi değiştirecek olan şeyleride gözden geçirmek gerekiyor yani "Uzun ömür mü, kaliteli yaşam mı?" Cevabı: "Kaliteli yaşamı içinde barındıran uzun ömür" dür.
Günlük kalori miktarını kısarak yaşam süresini uzatmak mümkün. Bilim adamları açlık çekmeden aç kalmanın yollarını arıyor.kalori miktarını azaltarak maymunların ömrünü uzattı. ABD'deki Florida Üniversitesi'nden Barbara Hansen, St Louis kentindeki bir bilim toplantısına sunduğu bildiride, maymunlara verdikleri günlük kalori miktarını yüzde 30 azaltarak, hem hayvanları forma soktuklarını, hem de ömürlerini aynı oranda uzattıklarını bildirdi. Hansen'in bildirisinde anlatıldığına göre, bir grup maymuna aynı şartlar altında aynı gıda rejimi uygulandı. Ve görüldü ki, hayvanların bazıları zayıflarken, bazıları şişmanladı, bazıları da şeker hastası oldu. Bu farka genetik yapının yol açtığını belirten Hansen, bu gıda rejimi çerçevesinde maymunlara verilen günlük kalori miktarını uzun süre yüzde 30 oranında azaltınca da hayvanların ortalama ömrünün yüzde30 oranında uzadığını tespit ettiklerini belirtti. Hansen'e göre, kalori miktarının düşürülmesiyle 23 yıllık ortalama ömür 30 yıla çıktı.
Bir başka açıdan bakacak olur isekte Opera sanatçılarının şişman olması gerektiğine inanılır. Oysa Simon Fraser Üniversitesi'nden 25 yaşındaki opera bölümü öğrencisi Jamis Gifford , o kadar zayıf ki, opera temsillerinde üzerine kostüm uydurmak neredeyse imkansız. Bir düello sahnesinde ölmesi gerektiğinde, yere usturuplu düşmeye gayret ediyor. Aksi takdirde her tarafı çürüyor ve morarıyor. ''Yeterli miktarda koruyucu yağ tabakasına sahip olmadığım için vücudum darbelere karşı çok duyarlı'' diye konuşan Gifford, <?xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />1.80 metre boyunda ve 63 kilo.
Kalori kısıtlamasının yaşamı uzattığı ilk kez 1935 yılında ortaya çıktı. Şimdi Massachusetts Institute of Technology'den Leonard Guarente ve çalışma arkadaşları, SIR2 adı verilen genin bu konuda en önemli rolü üstlendiğini kanıtlamaya çalışıyor. Maya hücrelerinin daha uzun yaşamasına neden olan bu gen kalori miktarındaki kısıntıyla yakından ilgili.''Enerji ve metabolizma arasındaki bağ inanılmaz derecede karmaşık'' diye konuşan Guarente, bu konudaki araştırmalarından elde ettiği sonuçları saygın bilim dergisi ''Nature''da geçtiğimiz ay yayımladı. SIR2'nin enerji ve metabolizma arasındaki anahtar gen olması durumunda, öğün atlamadan uzun yaşamı garantilemek isteyenlerin hedef geni olmaya aday.
Bu noktada devreye Guarente ve uzun ömürlü mayası giriyor. Guarente, SIR2'nin diğer genleri nasıl ''susturduğunu'' incelerken bu üst düzey değişikliklere rastlamış olabileceğini belirtiyor. Bu susturma işlemini incelerken, DNA'nın hücrenin çekirdeğinde nasıl depolandığını bilmek gerekiyor. Kromozomlarımızı oluşturan DNA'ların uzun kolları, ortalıklarda sallanıp durmaz; bir makaraya sarılı pamuk ipliği gibi, histon denilen protein disklerine sarılı olarak bulunur. Bu diskler DNA iplikleri boyunca gevşek bir şekilde yer alır, ya da sıkışık bir şekilde dizilmiştir. Kromatin (sarılı haldeki DNA) birbirine sıkıca bağlı ise genler dış etmenlerden etkilenmez, çünkü gen faaliyetini kontrol eden proteinler DNA'nın yakınına bile sokulamaz.
1996 yılında keşfedilen bir enzim, asetil guruplarını yok etme kuramını destekler nitelikte. Bu enzimler asetil guruplarını histonlara ekler veya çıkartır. Bazı araştırmacılar SIR2 proteinlerinin asetil guruplarını yok ettiğini iddia etse de, birbiri ardına yapılan deneyler bu sonucu desteklemedi. Geçen yıl Pittsburg Üniversitesi'nden Roy Frye ve Harvard Tıp Fakültesi'nden Danesh Moazed, SIR2'nin genleri asetil guruplarını ortadan kaldırarak değil, ADP-riboz denilen kimyasallara bağlanarak susturduğunu ileri sürdü. Vücutta ADP-riboz, NAD 'ın (metabolizmada önemli bir rol oynayan molekül) parçalanmasıyla oluşur. NAD oksidasyon sağlayıcı bir unsurdur ve glikoz parçalandığında ortaya çıkan enerji bakımından zengin elektronları tuzağa düşürür ve enerjiyi hücrenin kullanabileceği şekle dönüştürür.
Tüm bu çalışmalar SIR2'nin, kalori kısıntısı ile yaşlanma arasındaki ilişkiyi açıklamakta ne denli önemli bir etmen olduğunu ortaya çıkartmayı hedefliyor. Bu arada İngiltere'de Gifford ve Phil Harris gibi kişiler, bilimsel çalışmaların sonuçlanmasını beklemeden açlığa talim etmeyi uygun bulmuşlar. Harris şöyle düşünüyor: ''Biraz üşümek, biraz açlık hissetmek uzun bir gelecek için küçük bir bedel. Uzun yaşamak için daha zor koşullara bile razıyım...
ALDIĞIMIZ BESİNLERİN FAZLALIĞI, KALORİLER VUCUDUMUZDA YAĞ DEPOLANMASINA DEDEN OLUYOR HATTA VÜCUDUMUZ BU ENERJİYİ YAKMAYA ÇALIŞARAK FAZLA ÇABA GÖSTERİYOR. KALORİ KISITLAMASINI BU NEDENLE SAĞLIKLI YAŞAM SÜRESİNİN UZATILMASI ADINA MANTIKLI BULUYORUM.
AZ KALORİ, SAĞLIK, HUZUR, MUTLULUK
Üye ve HK performans Eğitmen yorumları için teşekkürler.