KONUŞSAM BİR TÜRLÜ, SUSSAM 1000 :): SADECE EMPATİ
Herkes kendini dünyanın en zengin insanın yerine koyar, en güzelinin veya en yakışıklısının, en akıllısınında yerine koyup şöyle böyle yapardım der havasından geçilmez, aynanın önünde en güzel benim en zengin benim diye zamanlar geçirir, ya hiç özürlü birinin yerine koydunuz mu kendinizi, sizin görmek için sadece kafanızı çevirmeniz gereken nesneleri o görmek için neler vermezdiki, yada sakat olan bir özürlü diyelim sizin durmadan yürüdüğünüz yollarda bir engeli aşmak için olimpiyatlardaki enerji kadar enerji harcar vaziyetteler ama hayata tutunmaları bizim ufacık bir sorundan sonra off yaşanmaz bu dünyada sözümüze onlar gülerek cevap veriyorlar. Örnekler vermek gerekirse, - Aşık Veysel; siz ondan güzel anlatabilirmisiniz anadoluyu görmediği haliyle,
- Ray Charles; siz ondan iyi çalabilirmisiniz piyanoyu, blues ustası olabilirmisiniz,
-Edip Akbayram; genç yaşta felç geçirp sonradan müziğe sarılıp böyle etkili sözler yazabilirmisiniz
-William Shakesper, bedensel engelli olmasına rahmen en iyi sairlerden biri olabilirmisiniz, - İsmet İnönü, İşitme engelli oluşu onun dahi bir asker olmasını engelleyebilir mi?
- Winston Churcill; konuşma özürlü oluşu koskoca bir krallığı yönetmesini engelledimi? - Aristoteles; konuşma özürlü olmasına rahmen Batının en önemli filozoflarından değilmi?
- Büyük İskender, kamburdu ama bütün dünyayı dize getiren bir komutan olmadı mı?
- Oscar Pistorius; iki ayağı diz altında olmamasına rahmen olimpiyatlara katılmaya hak kazanacak kadar azimli ve çalışkan değilmiydi?
Aşağıdakilerde çocukluklarında öğrenme zorluğu çekenler, (Hangimiz doğru öğreniyor acaba)
Agatha Christi Albert Einstein Thomas A. Edison Leonardo da Vinci Auguste Rodin (1840-1917) Sergei Rachmaninoff (1873-1943) Nelson Rockefeller General George Patton Başarı için çalışan bu insanların ortak özelliği bedenen eksiklikleriydi ama o eksiklikleride çalışma, azim, bilgi, beceri, yetenek ile fazlasıyla doldurarak hayatı daha yaşanılır kıldırlar. Gerçek örnekler buralardan çıkıyor. Başarı hikayeleri buralarda güzel oluyor. Belki onların yaşadıklarını yaşayamayız ama sadece bir dakika için gözlerimizi kapatalım bulunduğumuz yerdeki koltuğa oturmaya çalışalım.
Sadece bastığımız klavyeye ve gördüğümüz ekranı gözümüzü kapatım kullanalım. Nasıl olur hiç...İşte böyle empati kurarsak o zaman gerçek yaşam kalitesinde yaşarız. Gönderen
Semi M.Eller13 Ağustos 2012 02:50Begit tam bu konuyla ilgili cocukları bir sergiye götürmeyi planladım. Dialogue in the dark!Görme engelli calısanların esliginde, karanlıkta sergi gezip nasıl hissedilir anlamaya calısacagız. Umarım aksilik olmaz da gideriz...YanıtlaSilYanıtlaremir begit13 Ağustos 2012 03:09oooo süpermiş ya... Mutluluk duyuyorum böyle duyarlı insanları görünce.. hem ne güzel bir düşünce, adamlar nelerle ilgileniyorlar.. Biz ise anca küçümsemeSilYanıtlaSemi M.Eller13 Ağustos 2012 02:52Bu arada yazı puntolarına ne oldu? Bir küçük, bir büyük! Yoksa cepten okudugum icin mi böyle, yoksa bugün benim kafam mı iyi:)YanıtlaSilYanıtlaremir begit13 Ağustos 2012 03:11Evet öyle bir hata olmuş ama gidermeye çalıştım Semi. İlgin için teşekkür ederim sorun sende değil gene bende çıktı anlayacağın..Hem cuma gezmemizde çok güzeldi he haberin ola...SilYanıtlaSemi M.Eller13 Ağustos 2012 03:26Böyle gurbet ellerde söylenecek şey mi şimdi bu Begit! Çok güzeldi falan....YanıtlaSilYanıtlaremir begit13 Ağustos 2012 03:31eee sende oralarda ne güzel geziyorsun işte sesini çıkarma derim ben Semi...:)SilYanıtlaSemi M.Eller13 Ağustos 2012 05:44Gez gez nereye kadar!Dostlar olmadan hayat dediğin ne ki, ühü ühü, ühü....Böyle olaydım ama değilim:))Hayatın suyunu çıkarmayı seviyorum:)YanıtlaSilYanıtlaremir begit13 Ağustos 2012 09:15sen gelde bizde gezdiğin yerleri bilelim Semi...Güzel tercih tak tak nereye dimiSilYanıtlaUmut Mad13 Ağustos 2012 06:53Emir, yazı çok faydalı, gaza geldim sanırım.Bu arada septik gibiyim, her cümlemin sonu "sanırım"la bitiyor. YanıtlaSilYanıtlaremir begit13 Ağustos 2012 09:16Teşekkür ederim umut Mad... kapadın mı gözleri önemli olan orası... hayatta öyle değil mi her cümlenin sonu keşke...SilYanıtlaA.O Bolat13 Ağustos 2012 16:10Çok güzel bir konuya değinmişsin çalışma kısmı bize pek gelmiyor Emir :) torpil her şeyin çözümü sanki!YanıtlaSilYanıtlaremir begit13 Ağustos 2012 22:25 Bizi tarif etmek için çok çalışmak herkesi kıskanır ve hemencecik müdür olmak ister yazıyor sanki :) Teşekkür ederim BolatSilYanıtlaYorum ekleDaha fazlasını yükle...