Anadolu Ermeni'sinin kolundaki çift saatin sırrı | NTV
09.07.2011 - 12:33 09.07.2011 - 12:33 Türkiye
Eski bir futbol hakemi olan Hagop Arzumanian, evindeki seccadeyi Arjantin-Türk Dostluk Derneği'ne verir. Yetkililer, bir asırlık olan seccadenin bedelini ödemek isterler; ama o kabul etmez. Bunun üzerine seccade dernek tarafından hediye edilir. Gülen de bu hediyeye bir saatle mukabele eder.
Hagop Arzumanian, İstanbul doğumlu bir Ermeni. Çocukluğu Kurtuluş'ta geçen ve 1948 yılında ailesiyle Arjantin'e göç eden Arzumanian, 63 yıl sonra Türkçe Olimpiyatları için doğduğu topraklara geldi.
"SECCADEYE KARŞI SAAT DOSTLUĞUN YOLUNU AÇTI"
Arzumanian, Fethullah Gülen ile nasıl tanıştığını ve memleket özlemini Agos Gazetesi'nin bu haftaki sayısına verdiği röportajda anlatıyor:
"Seccadeye karşı saat dostluğun yolunu açtı" başlıklı haberde Arzumanian, ailesinden bahsediyor. Anne ve babası Yozgat Boğazlıyanlı. Kendisi İstanbul Kurtuluş'ta doğmuş. Liseye kadar burada yaşayan Arzumanian, 1948 yılında ailesiyle birlikte Arjantin'e göç etmiş.
İstanbul'da geçen çocukluğunu özlemle anlatıyor: "Siz geçmişten bir şeyler arıyorsanız, gurbettekilere soracaksınız. Her şeyi saklıyorum. Pasoları, tabakaları, biletleri... 48 yıl öncesine ait tren biletleri ve vapur tarifeleri var bende."
Fethullah Gülen ile sıkı bir dostluk bağları olduğunu dile getiren Arzumanian, Türkçe Olimpiyatları'nın davetlisi olarak 63 yıl sonra Türkiye'ye gelmenin mutluluğunu yaşadığını söylüyor.
Röportajda Gülen'le kesişen yollarının hikâyesi ise oldukça ilginç. Arzumanian'ın evinde üzerinde Kâbe resmi, avizeler ve cami olan bir seccade vardır. Güzelce paket yapıp Arjantin-Türk Dostluk Derneği'ne hediye eder. Birkaç gün sonra, Arzumanian'ı ziyarete giden dernek yetkilileri, en az yüz yıllık olduğunu öğrendikleri seccadenin bedelini ödemeyi teklif ederler ama Arzumanian kabul etmez. Seccade dernek yetkilileri tarafından Fethullah Gülen'e hediye edilir. Gülen de hediyeyi karşılıksız bırakmaz ve seccadenin sahibine bir kol saati gönderir.
Gülen'in saati kendisine ulaştıktan sonra, Arzumanian şöyle ifade etmiş duygularını:
"1948 yılında sizin benden daha iyi bildiğiniz malum sebeplerden göçtük buralara. Bir şikâyetim yok Arjantin'den; ama yine sizin de bildiğiniz gibi memleket hasreti bir başka. Siz dünya üzerinde görülmemiş bir şahsiyetsiniz. Peygamber'in yolundasınız. Siz dine, ırka bakmadan eğitim veriyorsunuz. Karanlık, fena yağmurlu bir günde yolun başında durmuş meşale gibi ortalığı aydınlatıyorsunuz. Bu zor iş, Cenab-ı Hakk'ın parmağı olmadan yapılamaz."