Büyük bir savaş durumunda Rusya'da yeterli petrol ürünü olacak mı? »Askeri İnceleme
Tartışmada Sergey Lavrov'un piroliz tesisi "ECUOT" ile ilgili önceki makalesi bir kaçınma gibi bazı rakipler tekrarladı: "İyi yakıt rezervleri var." Bu konu bana ilginç geldi, askeri-ekonomik bilgimi nereye uygulayacağım ve bu nedenle büyük bir savaş durumunda ne kadar petrol ürünümüz olduğuna dair kısa bir rapor gibi bir şeyler yazmaya karar verdim.
Araştırmalarıma Rusya'da ne kadar petrol depolama tesisi olduğunu öğrenerek başladım. Kesin verileri alamadım, ancak yayımlanan bilgilerden, Rusya'da toplam hacmi 100 milyon metreküp olan her türlü petrol depolama tesisi bulunduğunu gösteriyor. Bu veriler 2000-lerin ortasına ait, ancak kapasitif kapasite muhtemelen bu seviyenin yanında duruyor: yeni yağ depolama tesisleri inşa edildi ve artık kullanıma uygun olmayan eski veriler söküldü.
Perm bölgesinde büyük petrol depolama
Temel olarak, bunlar petrol boru hatları, büyük rafineriler, limanlar ve yükleme terminallerinin yapısının bir parçası olan petrol depolama tesisleridir. Petrol ürünleri depoları, bu birimin 22,5 milyon metreküp (2011 yılı verileri) ile ilgilidir. Hacmi ağırlığa dönüştürmek için, 0,8 yoğunluk katsayısı alınır, çünkü tüm yağ ürünleri bir araya gelir, daha hafif benzin ve daha ağır dizel yakıt. Yani, 22,5 milyon metreküp 18 milyon ton petrol ürünüdür.
İlginç bir şekilde, ordudaki petrol depolaması hakkında bilgi bulmak mümkündü. Askeri Tarih Dergisi’ndeki emekli Binbaşı General G. M. Shirshov’un bir makalesinde, ordunun bir miktar 5,4 milyon metreküp ve 3,6 milyon metreküp kapasiteye sahip askeri depolarla - 10 milyon metreküp veya 8 milyon ton petrol ürünü. Bu yılın 2011 veya daha önceki verileridir ve şimdi ordunun yaklaşık olarak aynı depoya sahip olduğunu varsayabiliriz.
Akaryakıt ve madeni yağlar ordu depoları siviller kadar görkemli değil.
Petrol ürünleri ve ordu için sivil tank çiftlikleri mümkün olduğu kadar ayrı olarak muhasebeleştirilir. Eğer öyleyse, o zaman bir bütün olarak Rusya, 32,5 milyon metreküp veya 26 milyon ton için petrol ürünü depolama tesislerine sahiptir.
Ayrıca, Rusya'da yaklaşık 15 bin benzin istasyonu var. Kapasitelerine göre büyük farklılıklar gösterir ancak eğer 50 metreküp cinsinden hacimlerini ortalama olarak alırsak, 750 bin metreküp veya 600 bin ton petrol ürününe sahip olurlar. Ayrıca tekerleklerde, yani petrol ve petrol ürünleri yüklü demiryolu tanklarında bir tür stok bulunmaktadır. 2018 yılına göre, Rus Demiryolları ortalama olarak günde 763 binlerce ton petrol ve petrol ürünü gönderdi, tank devri 9 gündü, bu yüzden her an demiryollarındaki tanklarda yaklaşık 6,8 milyon ton petrol ve petrol ürünleri vardı.
Toplu tren istasyonunda. Demiryollarında her an petrol ve petrol ürünleri yüklü yaklaşık 145 binlerce tank var.
Ve bir şey daha. Petrol boru hatlarında önemli miktarda yağ bulunur. Operasyonel uzunluğu 71 bin km olan, hacmi 109,2 milyon metreküp veya yaklaşık 96 milyon ton yağdır (Urals marka yağın ortalama yoğunluğu 0,88'tir). Bu yağ, hasar görse bile boru hatlarının içinde kalacaktır ve gerekirse, kısmen pompalanıp kullanılabilir.
Yani hepsini bir araya getirin. Bir saat içinde, “Ch” mayınlı bir durumda (milyon metreküp / milyon ton):
Yağ Deposu - 100 / 80
yağ ürünleri dahil - 22,5 / 18
Petrol boru hatları - 109,2 / 96
Demiryolu tankları - 8,5 / 6,8
Benzin İstasyonu - 0,75 / 0,6
Ordu Depoları - 10 / 8
Toplam - 228,45 / 191,4
Bu miktardaki petrol ve petrol ürünlerinin yaklaşık 158 milyon tonu, basit işlemeyle, yaklaşık 79 milyon ton petrol ürünü üretecek ve kırılmasıyla rafine edilmek üzere yaklaşık 110 milyon ton petrol ürünü üretecek olan yağdır. Bu nedenle, saatlik yedek “H”, yani savaşın başlangıcında, petrol ürünlerinin rezervi, doğrudan kullanıma hazır olan 33,6 milyon tonluk bitmiş petrol ürünleri (tüm tankların dolu olduğunu varsayarsak) ve 79-110 milyon ton olarak tahmin edilebilir. halihazırda üretilen ve tanklarda ve petrol boru hatlarında bulunan petrolden geliştirilebilir.
Şimdi tüketim. Tüketim tahminleri olmadan, stokların büyük ya da küçük olup olmadığına karar vermek genellikle imkansızdır. Tüketim hakkında veri yoksa, ne kadar büyük ve etkileyici görünse de, hisse senetleri üzerindeki rakamlar bir kurgudur. Gerçek tablo sadece stokları tüketimle ve harcamalarının hesaplanan vadesini karşılaştırarak verilmiştir.
Genel olarak, ülkemizdeki petrol ürünlerinin tüketimine ilişkin istatistikler aşırı derecede güvenilmezdir ve resmi veriler tüketim hacmini büyük ölçüde hafife almaktadır. Bu nedenle, Novgorod bölgesindeki istatistiksel veriler ile sanayi tüketicileri ve benzin istasyonları anketlerinden elde edilen veriler karşılaştırıldığında, iki kattan fazla tutarsızlık gösterdi. İstatistikler 64 bin ton üretti ve anketler - 136 bin ton.
Ancak yine de birçok insan bu konuyla ilgilendiği için oldukça iyi değerlendirmeler yapılmıştır. 2010 yılı için Enerji Verimliliği Merkezi'nin (CENEF) yakıt dengesine göre, şu barış zamanı tüketimine sahibiz (milyon ton olarak):
Endüstri - 6,4
Demiryolları - 3,1
Arabalar - 83,5
Diğer taşımacılık - 10,2
Tarım - 3,5
Enerji Dışı Hedefler - 23,1
Toplam - 131,6
Nihai tüketimin bu yapısı ayrıca, Savunma Bakan Yardımcısı Ordu Ordusu Dmitry Bulgakov'a göre, 2 milyon ton olan petrol ürünlerinin tüketimini de içeriyor.
Artık artan motorizasyon nedeniyle petrol ürünleri tüketimi artmıştır. 2010’te, 32,6’te Rusya’da 2018 milyon, 51,8’te 2010 milyon, 2,5 verilerinden de anlaşılacağı gibi, her milyon otomobil 129,5’in yılda bir milyon ton yakıt harcadığı durumda, o zaman şimdi otomobil tüketiminde 2018 milyon ton. Bu değişikliğe bağlı olarak, 177,6'taki petrol ürünlerinin tüketimi, XNUMX milyon tonu buldu.
Bu nedenle, barış zamanında ülkemizde günlük petrol ürünlerinin tüketimi 486 bin ton ve 38 günlerinde veya beş hafta süren bitmiş petrol ürünlerinin mevcut rezervleri olup, ülkedeki tüm benzin istasyonlarında iki gün boyunca yeterli otomobil bulunacaktır. Yakıt tüketimi, sürekli petrol üretimi, nakliyesi, rafine edilmesi ve petrol ürünlerinin tüketicilere sürekli tedarik edilmesi ile sağlanmaktadır. Bitmiş petrol ürünleri stoğu, bir yandan üretim ve nakliyeyi ve diğer yandan tüketimi dengelemede tamamen yardımcı bir rol oynamaktadır. Petrolden rafineriye benzin veya dizel yakıtının benzin istasyonlarına teslimine kadar yaklaşık üç gün sürmektedir, bu nedenle toptan satış tank çiftliklerindeki ara petrol ürünleri stoklarına ihtiyaç duyulmaktadır.
Hisse senetleri - bir haftalık savaş için
Düşmanın füze saldırılarıyla rafine enerji ve petrolü azaltmaya çalışacağı büyük bir savaş bağlamında durum elbette kökten değişecek. Kesin tahminler yapmak oldukça zor olsa da, hem belirgin veri eksikliğinden hem de olası hasarın somut bir değerlendirmesinin zorluğundan dolayı, ne olacağını değerlendirmeye çalışacağız.
Düşmanın Rusya'daki tüm 34 büyük rafinerilerini uzun süredir aciz bırakmayı başardığı en kötü senaryodan devam ediyorum. Bu yüksek hassasiyetle sağlanabilir. silahve nükleer saldırılar. Yüksek hassasiyetli füzeler, bitkilerin ana damıtma kolonlarını tahrip edebilir veya ciddi şekilde zedeleyebilir, bundan sonra tesis yenilenene veya değiştirilene kadar yağ işleyemez (bu çok zor; büyük bir sütun bir parçadır, üretilmesi ve kurulması uzun zaman alır). Bir nükleer saldırı bir petrol rafinerisini bir ateşe ve bir hurda metal dağına dönüştürüyor.
Petrol rafinerileri zaten füzeler ve nükleer patlamalar olmadan bile oldukça iyi yanıyorlar. Fotoğrafta Ekim 2012'teki Saratov Petrol Rafinerisi'ndeki katran kırma ünitesinin ateşi gösterildi, ardından tesis dört gün boyunca çalışmadı ve en önemlisi olmayan tesis üretim döngüsünden çıkarıldı. Yangının nedeni, tahliye vanasının arızasıdır.
Rusya'da toplam 34 milyon ton kapasiteye sahip 284,1 büyük rafinerileri ve toplam 80 milyon ton kapasiteye sahip başka bir 11,3 mini rafinerisi var. Büyük bir füze saldırısından sonra, büyük olasılıkla, sadece yılda yaklaşık 6,7 milyon ton petrol ürünü üretebilen ikincisine sahip olacağız (% 60 işleme derinliği ile). Ayrıca savaşın başlangıcında 33,6 milyon ton siparişi ile tamamlanmış petrol ürünleri stoğu olacaktır. Barış zamanında tüketildiğinde, bu bir 70 gün marjıdır. Bu süre zarfında, mini rafineriler yaklaşık iki günlük tüketim için arzı artıran yaklaşık 1,2 milyon ton petrol ürünü üretecek. Açıkçası, çok seyrek.
Savaş zamanındaki tüketim de önemsiz yakıt tüketimini azaltma yönünde çarpıcı bir şekilde değişmelidir. Ne azaltılabilir?
Endüstriye dokunulmaz - bu, askeri üretimin mümkün olmadığı cevher ve ham maddelerdir. Petrol ürünlerinin enerji dışı ihtiyaçları, yani üretimde kullanıldığında da kalır. Demiryollarına da dokunulmamalı. Demiryollarının mevcut tüketimi 2,5 milyon tondur, ancak düşmanın elektrik enerjisi endüstrisine de çarpması nedeniyle, demiryolları elektrik çekişinden (enerji tüketiminin% 86'u) mazotu kullanmaya zorlanacak ve tüm dizel lokomotiflerini işletmeye sokacaklar var.
Dizel çekiş Petrol taşımacılığında oldukça sık kullanılır.
4 milyon tonunun demiryolları için olduğunu düşünüyorum. Tarımın da yakıtı olmalı - ekmek olmadan savaşmak mümkün değil.
Yani, azaltma altında en çok tüketen karayolu taşımacılığını alıyoruz. Fakat bunların hepsi de kesilemez. Nüfus için gıda ve ürünlerin nakliyesi ve dağıtımı ile uğraşır ve bu ulaşım olmadan insanlar sadece açlıktan ölürler. Yaklaşık olarak 35 otomobil tüketiminin% 'si dizel, yani çoğunlukla kamyonlar olarak muhasebeleştirilmektedir. Yılda 45,3 milyon ton tüketecekler.
Yükün önemli bir kısmı, otomobillere güç vermeyen demiryollarından gidecektir. Söylemesi ne kadar zor. Hesaplarıma göre, 2393 milyar ton-kilometrelik araçlarla araba taşımacılığı yapmak için (şu anda elektrik çekişiyle hesaplanan taşımacılığın payıdır), 34,7 milyon ton gerekli olacaktır. Ancak ihracat ve transit demiryolu taşımacılığı ortadan kalkacak ve yerel trafik toplam kargo cirosunun yaklaşık% 40'ini oluşturdu. % 14 kendi dizel çekiş gücüdür ve yük devir hızının% 26'i de otomobillere gidebilir. Bu da bir 10,5 milyon ton daha yakıt gerektiriyor.
Şimdi daha karmaşık hesaplamalar. Ordu savaşta ne kadar harcayacak? Tabii ki, askeri eğitim hala bir savaş olmadığı için, 2 milyon tondan fazla. Ama tam olarak ne kadar? Görünüşe göre doğru tahminler yapmıyoruz. Ancak, Afganistan'daki 40 Ordusunun savaş halindeki yakıt tüketimi ile dolaylı olarak tahmin edilebilir. 40 Ordusunun motorizasyonu genel olarak mevcut Rus ordusuyla aynıydı. Elde edilen sonuçlara göre, 110-bininci Sovyet şarta bağlı 10 savaşının 4 yıllık savaşına harcanan 400 milyon ton yakıt, yani yıllık 700 bin ton (günlük tedarik, 1500-X boru hattı tugayındaki verilerden, aşağıdaki gibi) günde ortalama 276 ton).
Bu nedenle, 100-bininci grubun kendisine verilen tüm askeri ve otomotiv teçhizatına sahip olduğu grubun yıllık 400 bin ton harcadığını varsayarsak, yaklaşık bir milyon kişilik ordunun 4 milyon ton harcayacağını tahmin edebiliriz. Büyük bir savaşta ordunun büyüklüğü ne olacak? Benim düşünceme göre, NATO güçleriyle savaşmak ve askeri başarı için şansını denemek için, 4 milyon insanın emrinde bir ordu bulmak gerekiyor. Toplam - Ordu tarafından 16 milyon ton petrol ürünü tüketimi.
Hükümet, yıllık ortalama 50 ton yakıt tüketen yıllık 2,5 bin ton yakıt veren 125 bin araca sahip. Son olarak, kişisel taşıtların bir kısmı da bir miktar yakıt tüketimi ile kullanımda kalabilir. Kişisel araçların sadece% XNUM'unun benzin alacağını varsayarsak, bu yıllık 10 milyon ton yakıttır. Diğer nakliye uçakları ve gemiler de bir şeyleri kullanacak, ancak yaklaşık 8,4 milyon ton civarında olduğu varsayılabilir. Ve kuzey teslimattan sonra bir başka 1 milyon ton daha verilmeli, böylece Uzak Kuzey bölgeleri açlıktan ve soğuktan ölmemelidir.
Hiçbir şey unutmuş gibi görünüyor? Ardından, seferberlikten sonraki tüm savaş zamanını birlikte (milyon ton olarak) azaltacağız:
Demiryolları - 4
Kamyonlar - 45,3
tren araçlarda kargo - 10,5
Ordu - 16
Güç - 0,12
Kişisel araçlar - 8,4
Diğer taşımacılık - 1
Kuzey Teslimatı - 2
Toplam - 120,32
Ve savaş zamanında terbiyeli bir şekilde ortaya çıkıyor. Bu, askeri ekonominin ilginç bir özelliğidir, ordunun nispeten az yakıt tüketmesi ve asıl tüketimi sivil sektörde gerçekleşmektedir. Başka bir şeyi azaltsak bile, aynı şekilde, savaş zamanındaki yıllık petrol ürünlerinin toplam tüketiminin 90 milyon tondan daha az azalması muhtemel değildir. Bunu dikkate alacağız. 120 milyon ton seviyesinde, günlük tüketim 329 bin ton ve 90 milyon ton, 246 bin ton olacak.
Savaş başladığı sırada durumu değerlendirmek için bir değişiklik daha yapılması gerekiyor. Birkaç gün içinde 4 milyon insanda bir seferberlik ordusu oluşturamayacağınız için, günde bir 4 milyon ton veya 10,9 bin ton tüketen yaklaşık bir milyon kişilik bir nakit ordumuz olacak. Askeri stok 8 milyon tondur. Askeri olmayan sivil sektör, yukarıdaki savaş zamanlarına göre, günlük 285 bin ton tüketiyor.
Bu yüzden, yakıt ve madeni yağlarının ordusu bir milyon kişilik bir orduyla rezervi iki yıl boyunca yeterli. Ama sevinmek için acele etmeyin. Sivil sektör, tüketimi bir savaş tüketim yapısına göre yeniden düzenlenmiş olsa bile, yalnızca 25,6 günlerinde mevcut 9 milyon ton rezervini tüketecektir. Bu, savaşın başlangıcındaki kaçınılmaz karışıklığı, karışıklığı, kötüye kullanımı ve hırsızlığı hesaba katmadan, örnek bir düzen ile hesaba katmadan. Dokuz gün içinde kalan rafineriler, acıyı uzatırsa, o kadar uzun sürmeyecekse, yaklaşık 165 bin ton petrol ürünü üretecek.
Dolayısıyla sonuç: eğer düşman bize büyük rafineriler verirse, o zaman Rusya sadece bir hafta dayanacak ve o zaman kalan petrol ürünlerinin rezervlerinin tamamen tükenmesinden dolayı ekonomik bir çöküş ve yenilgi yaşanacaktır. Ordu biriyle savaşmaya ve hatta mağlup etmeye çalışabilir, ancak kuru tanklarla tamamen dağınık bir arka solla savaşı başaramaz.
Rusya'nın ayakları üzerinde durabildiği ve uzun bir savaşa katlanabildiği asgari petrol rafinaj kapasitesi nedir? Yukarıdaki rakamlara dayanarak hesaplanması zor değildir. 70% yağ rafinerisi ile - 128,5 milyon ton, basit işlemle (çatlamadan damıtma, ki bu da petrol sınıflarımızdan% 50 motor yakıtı verir) - 180 milyon ton. Bu kapasiteler dağılmalı ve roket saldırılarına karşı güvenli bir şekilde korunmalıdır. Böyle bir askeri seferberlik kapasitemiz yok. Nispeten korunmuş sayılabilecek küçük rafineriler gerekli hacmin sadece% 6'ini oluşturur.
Olsalar bile, yeterli yağları olmazdı. Rusya’nın Avrupa bölgesinde, yani petrolün işlenmek üzere bir şekilde teslim edilebileceği ülkenin bu bölümünde üretim ve ardından tüketicilere teslim edilen petrol ürünleri (Batı ve Doğu Sibirya’ndan gelen petrol, hasar görmüş petrol boru hatlarındaki büyük çaplı kaldırma ve taşıma zorlukları nedeniyle büyük ölçüde kaybedilecek. ) yıllık 88,2 milyon ton (basit işlem sırasında 44 milyon ton petrol ürünü), bunlardan 71 milyon ton Volga bölgesinde (Tataristan, Başkiri ve Astrakhan bölgesi) bulunuyor. Düşman bu bölgeyi Ukrayna topraklarından bir taarruzla yakalayabilir.
Genel olarak, söyleyebilecek ne olursa olsun, Dünya Savaşı'nı kaybettik. Ve bazıları gibi görünen “iyi yakıt rezervleri” bize yardımcı olmayacak. Büyük bir savaş için ve ekonominin herhangi bir askeri saldırıdan sürdürülebilirliği için, ülkenin tüm ekonomisinin, özellikle de yakıtının radikal bir şekilde yeniden yapılandırılması gerekmektedir.