Editör: Elliott Webb, İsviçre
Aydınlatılmış bir monolit. Güzel Sanatlar Müzesi.
2010 yılında, yeni MCBA (Musée cantonal des Beaux Arts) binalarının Lozan’daki bir tren hattının yanındaki brownfield sitesinde yeni bir ev inşa etmesi için uluslararası bir mimari yarışma düzenlendi. Yarışmayı kazanan Barcelonan stüdyosu Barozzi Veiga, tüm siteyi iddialı görsel sanatlar merkezi PLATFORME 10 için hızlı bir şekilde kullanmaya karar veren bir öneri sundu. 10. sanata adanmış yeni bir bölge; 2021′de kentin merkezinde yer alan üç ana müze yer alacak: Güzel Sanatlar (MCBA), Fotoğrafçılık (Musée de l’Elysée) ve Dekoratif Sanatlar (mudac).
Site: Şehrin iki bölümü arasında kaotik bir endüstriyel dünya. Güzel Sanatlar Müzesi.
Önerilen kamu sanatı bölgesi, karmaşık bir kentsel ortamda yer almaktadır. Bu ayar Lozan’ın eski demiryolu bahçelerinde bulunur ve şu anda kullanılmayan bir durumdadır.
Şehrin bu bölümünü açığa çıkarma kararı, kaçınılmaz olarak, üç yeni müzenin yanı sıra uygun ve yeni kamusal alan oluşturmak için sitede bulunan 19. yüzyıl binalarından fedakârlık etmeyi de içeriyordu. Teklif, bu üç yeni yapının, Floransa’daki Uffizi Galerisinin planlamasına benzer bir şekilde, tek bir varlık olarak anlaşılabilmesi için alanın etrafında yer alacağını öngörüyor. Bununla birlikte, bu kentsel strateji, tekrarlayan yeni altyapı sorununu ortaya çıkarmakta, mekânın tarihi hafızasını korumakta başarısız oluyor, fizikselliğini tek başına; yok etme. Sitedeki herhangi bir yeni teklif aynı zamanda bir koruma projesi ya da kör bir mimari teklif olan bir mimarinin riskini de beraberinde getirir. OMA’nın Fondazione Prada gibi brownfield sitelerindeki diğer projeler eskiyi yeniden yorumladı ve yenisini kurdu. Bunu korumanın dışında değil, mevcut mekânsal tipolojilere meydan okumak için yaptılar; genellikle birbirleriyle yüzleşmek için ayrı tutulan yeni koşullara izin vermek – tek bir görüntüye sığmayacak parçalardan oluşan bir grup teklif etmek veya herhangi bir parçanın diğerine hükmetmesine izin vermek.
Yapım halinde. Bina iki alanı birbirinden ayırır. Güzel Sanatlar Müzesi.
Ana plân. Güzel Sanatlar Müzesi.
Yeni sanatların başlangıcı bölge. Güzel Sanatlar Müzesi.
Barozzi Veiga’nın önerisi, yeni ve eskiyle yüzleşmek yerine, eski ve eskilerin yanı sıra, sitenin risklerini ve kentsel potansiyelini basit ve heybetli bir tuğla bina ile dengeliyor – 145,5′ten 21,5′e kadar – 22 metre – Lozan’ın çağdaş sanat bölgesi için kültürel bir bölge. Dikkat çeken jest, bu yekpare yapının, yeni kamu meydanının korumalı uzunlamasına alanları arasında, tren hattının eşit uzunlamasına altyapısından bir sınır çizgisi tanımlamasıdır. İçinde bulunduğu karşıt gerçekliklerin fonu olarak sunulur.
Sınır çizgisinin tanımlanması. Güzel Sanatlar Müzesi.
Yükselme, bağlamı işaret ediyor. Güzel Sanatlar Müzesi.
Bu büyük jest yüzünden bina, tarihi altyapının büyük çapta kaldırılmasının ne olduğunu da telafi ediyor. Düzenlemeyi sahada yönlendiren bir dizi bulunan nesne (en sert) toplar. Bunlar, belirli anlara, manzaralara ve geçmişe dair mekansal bir hatıra tutma yeteneğini ve eşik olarak yeni tasarımı etkileme eşiklerini sağlar. Siteye girdikten sonra, MCBA’nın yeni fuaye, eski bir tren kulübesinin son cephesinden çıkar. Bu bulunan obje, zemin katında bulunan müze programlamasının bozulmasına neden olan bir kompozit unsur haline gelir. Kamuya açık meydanın dışında, yeni bölge içindeki eski tren bahçelerinin anılarını davet eden yay mekanizmaları olarak hareket eden kuzey duvarının tren rayları ve kemerleri uzanıyor.
Tren hattına karşı yükseklik. Eski parçaların etrafında ortalanır. Güzel Sanatlar Müzesi. Çizim © Barozzi Veiga
Tren hattına karşı yükseklik. Güzel Sanatlar Müzesi.
İki bölge arasında gözle görülebilen yeni MCBA, yerin özgüllüğü ile binanın yalnız oturmasıyla koşullanan resmi özerkliği arasında bir çelişki ortaya koyuyor. Yapı, program ve yapı, binayı, sunduğu iki zemin arasında yavaşça derecelendiren bir birlikte birleşir. Dahili olarak uzaylar iki dünya tarafından zenginleştiriliyor ve bina bundan faydalanıyor ve her birine bir şey geri veriyor.
İçeriden, tren hattına doğru bakış
Kamu meydanına doğru merkez merdivenlerden aşağı bak. Güzel Sanatlar Müzesi.
İzlere bakan taraf, açıldığı kamusal alanı korur. Tren pencerelerinden, eski belediye binasının perdeli kısmı, dış cephedeki çıkıntılı öğeyi güçlendirecek şekilde konumlandırılmış sessiz bir duvar hacmi olarak görünür. Dahili olarak, bu kültürel kurumun merkezini oluşturur. Şehre bakan taraf, zemin katını neredeyse tamamen kareye açacak şekilde dönüştüren yoğun bir dikey bölme serisi ile işaretlenmiştir. İç sonra dış bir devamı haline gelir; mekansal bir sekans, içerdiği fonksiyonun merkezinde yer alır. Bina daha çok endüstriyel dünyayı yeni kamusal alandan ayıran iskan edilmiş bir duvar olarak tanımlanmaktadır. Parlak tuğla kullanımı, cepheye güzel bir tutarlılık kazandıran düz cephelerde bir titreşim yaratır. Alt katlarda, iç mekanların tam yüksekliğe sahip pencerelerle aydınlatıldığı bu tasarımda doğal aydınlatma, üst katlarda ise eğimli çatı pencereleri sayesinde zenithal aydınlatılmıştır.
Dikey taş bölmeler, binaya ışığı filtreleyen ve manzaraya izin veren. Güzel Sanatlar Müzesi.
Barozzi Veiga’nın kazanan önerisi, yapıyı, programı, inşaatı, siteyi ve korumayı, gözle görülür bir şekilde, yapıyı, sunduğu iki zemin arasında yavaşça bir araya getiren bir birlik içinde birleştiren güzel bir yekpare jestle o kadar çok risk ve potansiyel dengeliyor: ve kamu meydanı). Barozzi Veiga’nın tasarımı, yalnızca mimari bir nesne yaratmakla kalmayıp aynı zamanda Lozan için üç yeni büyük proje düzenleyebilecek kentsel bir strateji önermek amacıyla daha da başarılı oldu. Binaları, sitede bulunan mekansal tipolojilerin repertuarını genişletiyor; mevcut mimari özellikleri, eşikleri ve mekanları korumaya ve yeniden yorumlamaya devam ediyor ve yol boyunca her şeyi toplamak büyük şehir hareketidir; yaşadığı duvar. Konumlandırılması ve mimari netliği sayesinde, bölgedeki tüm parselleri bir merkez müzesi olarak vurgulayarak, şehre yeni bir kamusal alan sunarken, bölge bölgesinin dönüşümüne başlamıştır.
Yeni yer düzlemi. Güzel Sanatlar Müzesi.
Vista’yı sonlandıran güçlü bir boş cephe. Güzel Sanatlar Müzesi.
Kaynak : Arc Space