İlk battaniye İlk battaniyem, renklerini sevdiğim bitti. Kareler birleşti, kenarına 2 sıra ve yarım daire daha geçildi. Tam 90x110 cm büyüklüğünde oldu. Kocaman sevgi eklendi tüm ilmeklere, arkadaş oldu bana soğuk Moskova kışında.
Vee bu da metrodan , neymiş örgünün yeri zamanı olmazmış. 6 yorum:
Dün başlandı bu sabah bitti, ütülendi, fotograflandı, instagrama koyuldu. Kırmızılarla başlayan yolculuk yeşillerle devam ediyor. Tam beş birbirine benzemez parça oldu. Umarım bunları birleştirebileceğim. Kahvaltıda geleneksel rus çöreği Pirozhki var, mayalı hamurun içinde patates. Bunun tatlı tuzlu her çeşidini yapıyorlar. Kıymalı, mantarlı, kabaklı, reçelli her çeşidi mevcut ama ben en çok patatesli seviyorum. Çay ise akşamdan kalma, hava çok güzel kendimi dışarı atmak için acelem var.
Bu arada sonunda pembe orkidem açtı, beyaz ise pek yakında . Yanlız çiçekler yansıma gibi ya da küs gibi, ikisi de ayrı tarafa bakıyor :) 6 yorum:
Öyle beğendim ki bahsetmeden duramıyacağım, öncelikle bu filmi bana öneren sevgili komşum Halil'e çoook teşekkürler. Filmi anlatim ondan da bahsedeceğim.Bu çok keyifli hint filminde din , din tüccarlığı, aslında tek olan bizleri ayıran etnik köken, farklı dinler, sosyal statüler hepsi hepsi bir çocuk saflığında sorgulanıyor. Uzaylı PK'in bakışından bizleri ve nasıl ayrıştığımızı tekrar fark etme şansı görüyoruz.İzlemediyseniz listenize almanızı kesinlikle tavsiye ederim.Gelelim Halil'e . Benim sevgili komşularım Halil ve Seval ve de onların dünya tatlısı kızları Defne. Defne henüz 7 aylık, dünyaya gelmekte biraz aceleci davranınca anne ve babasını epeyi yordu ama tüm aile sınavı başarı ile geçti. Defne ile birlikte evdeki televizyonu kapatınca zaten kitap sever Halil kendini iyice kitaplara verdi ve çok yeni okuduğu kitaplarla ilgili düşüncelerini paylaştığı bir blog açtı. hkolbası.blogspot.com kitapseverlerin uğramak istiyebileceği bir adres artık.
Aynı anda üç battaniye birden dvam ediyor, yukardaki sanırım en sevdiğim, büyüklüğünü ipler belirleyecek , yani ipler bitene kadar devam. Bu ise ilk gözağrım , tek kişilik bir battaniye olacak. Bu büyük parçayı İstanbul'da bıraktım, burada yaptıklarımı Nisan seyehatin de götürüp birleştireceğim, fotoyu da bana referans olsun diye çekmiştim. Bu da bir türlü içime sinmeyenim, birleştirme yerlerinde potluklar oldu. Sökemiyorum, bitince ütüleyerek düzeltebilir miyim ? Bilmiyorum :( 5 yorum:
Sanırım daha beş bile değilim, henüz kızkardeşim yürümeye başlamamış. Aramızda tam 3,5 yıl var. Derya şimdilik benden kısa ama bu fazla uzun sürmüyor, ilkokul çağına geldiğinde önce annemle beni geçiyor, sonra evin en uzunu liderliğine oturuyor. İlkokulda annem önlükleri dikerken onunkini kendi üzerinde prova ediyor. Mersin'deyiz, çevremiz akrabalarla çevrili , eğlencenin kuzenin bol olduğu dönemler. Bu ben sekiz yaşındayken babamın tayini nedeni ile son buluyor, istikamet Kahramanmaraş. Denizden uzak , karla tanıştığımız yeni bir coğrafya. Karı ilk defa gören annem tarafından kat kat lahana gibi giydiriliyoruz, kalınlıktan kollar aşağı inmiyor, yürüyemiyoruz. Ve iki kardeş başbaşa kalıyoruz, iki pek benzemez. Herşeyden korkan Derya'yı birşeyler yapmaya ikna etmek zor.O kadar ki kuzenler onu korkutmak için bir üst katın balkonundan pamuk parçaları atıyor , bizimki çığlığı basıyor. Kızım da aynı teyzesi, allahtan büyüyünce bitiyor teyzeden deneyimliyiz. Arada anlaşmazlık olunca hemen ağlamaya başlıyor, o zamanlar pek bi sinirli annem ikimize de terlikle terbiye veriyor. Çocuk ayırt etmezdi annem terbiye de, kim suçlu diye de bakmazdı biz de kardeşime vurma bana vur diye ağlardık. Böyle anlattığıma bakmayın, popoya bir iki terlik vuruşundan bahsediyorum.Bir de çukulataları hatırlarım, ben benimkini hemen bitirir ve yavaş yavaş yiyen Derya'nınkine sulanırdım, vermek istemeyince sanırım fazla sıkıştırırdım ki olay annem tarafından duyulur ve olaya el konulurdu.Ne çok evcilik oynadık beraber , divanlar sal olurdu evdeki terlikler balık, masanın altı çadır.Yan yana yataklarda yatardık, gece korkunca onun yanına sığınırdım. Kocaman olduk, hala başıma bir şey gelince ilk onu aramak isterim. O kocaman cüssesi, içinde fırtınalar kopsa bile belli etmeyen cool hali ile onu yanımda görmek isterim. Aynı şehirdeyken bile çok görüşemesek de şimdi farklı ülkelerdeyken onu çok özlüyorum. Bir araya geldiğimiz de çabuk sıkılan, hiç birşeyi beğenmiyen ruh hali benim boğazımı sıksa da , her sesini duyduğumda yanımda olsun istiyorum..Kızkardeş candır, iyiki vardır.....
Moskova'ya bir hafta İstanbul arası verdik ve güzel anlar biriktirip döndük. Turist olduk evimizde , hafta içi vapura atlayıp Galata'ya gittik mis gibi bir havada. Martıları beslemeyi ihmal etmedik vapurdan , kilo aldırdık onlara biraz hamur işi ile. Bizimle birlikte kıtalar arası seyahat yaptılar. Karaköy'de arka sokakları dolaştık, eller havaya hadi bakalım kim daha uzun diye baktık. Keşke kaldırıma çıksaymışım, bakınız beni geçmiş bu yaşta. Kahve molasında baba kız, ben mi? Ben çay severim, bitki çayı , siyah çay farketmez. Bu da kuru patlıcan dolması denemem, tarif buradan http://www.nefisyemektarifleri.com/kuru-patlican-dolmasi-194738/Çok lezzetli oldu, kuru patlıcanlar önce onbeş dk kaynar su sonra onbeş dk soğuk suda bekletildi doldurulmadan önce. Bavul yine yiyecekle dolu geldi,keşke kuru patlıcanda atsaymışım biraz. Misafir geleceklere duyrulur, gelirken getirin size de yapayım.Bir hafta çabuk ama çok güzel geçti, şimdi Nisan başına kadar Moskova zamanı. Hiç yorum yok: