ilitam ,arapça klavye, ilahiyat, önlisans > Forum > ๑۩۞۩๑ İslami İlimler Dunyası ๑۩۞۩๑ > Dini Konular > Dini makale ve yazılar > Dünyayı avuçlarına almak
Gönderen Konu: Dünyayı avuçlarına almak (Okunma Sayısı 514 defa)
20 Mayıs 2010, 16:54:38
« : 20 Mayıs 2010, 16:54:38 »
Dünyanın avuçlarında olmak ya da dünyayı avuçlarına almak... Seçeneklerimiz bunlardan ibaret. Yani ya Allah'ı unutup dünyanın eline düşeceğiz ya da yalnızca Allah'a muhtaç olduğumuzu bilip O'na teslim olarak fakirliğin de zenginliğin de yükünden azat olacağız. Tercih bizim.
Abdülehad Nuri Efendi'nin şu kıtası ne kadar anlamlıdır:
"Fakr ile fahra (övünmeye) vâris olduk
Bâkî'de bekâya mâlikiz biz."
Kur'ân'da halife' olarak nitelenen insan (Bakara, 30), yeryüzünde Allah'ın emirlerini yerine getirmeye çalışır ve yaratılmış bütün varlıklar ve eşya üzerinde tasarrufta bulunabilir. "Müminin fakrı nedir? Doğuyu batıyı, kuzeyi güneyi hükmü altına almaktır. Kul o fakr sayesinde Hakk'ın sıfatlarına bürünür." (İkbâl) Bu makama yükselebilen ve âdem' olup yok olmaktan kurtulan insan kendi sınırlarının ötesine
Şairin, "Arif, konuşmanın kapısını kapattı, kendiliğinden mest olup dünyadan vaz geçti." şeklinde ifade ettiği gibi, fakr sahibi insan, gönlünü Hakk'a bağlamış ve hem rızkı hem de hayatta olup bitenler hakkında Allah karşısında her şeye razı olmuş bir kuldur.
Bir defasında Mevlâna Hazretleri Sadreddin Konevî Hazretleri'nin dergâhına gitmişti. Karşılıklı durmuşlar, hiç konuşmuyorlardı. Bu sırada Sadreddin Konevî'nin hizmetini gören dervişlerden olan Hacı Maruf Kâşifî içeri girdi. Bu hizmetçi defalarca yaya olarak hacca gitmişti. Pek çok velinin sohbetinde bulunmuştu. İçeri girince Mevlâna Hazretleri'ne, "Fakr nedir?" diye bir soru sordu. Fakat o hiç cevap vermedi. Bunun üzerine tekrar, "Fakr nedir?" diye sordu. Yine cevap vermedi. Tekrar tekrar sorunca Mevlâna Hazretleri kalkıp gitti. Bunun üzerine Sadreddin Konevî rahatsız olup; "Ey pîr-i ham! Neden vakitsiz soru sorarsın? Sordun, cevap verdiler. Tekrar neden sordun?" deyince derviş, "Ne cevap verdiler?" dedi. Konevî Hazreteri ise, "Fakrın tarifini yaptı. O; Allah Tealâ'yı tanıyınca dil tutulur.' hadis-i şerifi gereğince cevap verdi. Şimdi layık olan şudur ki, derviş şeyhi huzurunda tam bir teslimiyetle bulunmalıdır..." uyarısında bulundu.
Bekâ b. Batû Hazretleri buyurur ki: "Fakrın, yani kalpten mülk sevgilerinin ayrılmış olduğunun alameti, hiçbir halde kulda bir değişiklik olmamasıdır. Yani bir kalpte dünya muhabbetinin bulunup bulunmadığının alameti, bir şeyin olması ile olmaması arasında fark bulunmamasıdır. Bu şeylerin varlığı veya yokluğu onda değişiklik yapmamalıdır. Mülklerin varlığı onu şımartmamalı, yokluğu ise onu harekete geçirmemelidir.
Böyle bir kimse, dünya ve ahirette kendisi için bir makam görmez. Haline bakar ve kendini bir şey görmeyen, bir talepte bulunmayan kimseye benzetir. Kulun Allah Tealâ'ya kavuşmak yolunda bulunması, yukarıda bildirilen bu sıfatların hakikatine vardıktan sonra başlar. İşte bu hallerin sahipleri, yüksek derece ve makam sahibidirler."
Allah'ın lütfettiği rızık olarak elimizdeki malımızın çokluğuna rağmen acziyetimizi hiç unutmamaktır yiğitlik. Yüce Peygamberimiz s.a.v.'in kendisine teklif edilenler karşısında, "Bir elime güneşi, diğer elime ay'ı verseniz de yine davamdan dönmem." buyurması gibi, insan avucunda dünyayı bile bulsa, Allah yolunda ilerlemekten bir an bile geri durmamalıdır. Dünyada mala sahip olduğu zaman insan muhtaç olduğu geçmişini unutursa, mağrur bir eda ile diğer insanları küçümsemeye başlarsa, malının sürekli kendisine ait olduğunu vurgulayarak vereni yok sayar da, "Allah fakirdir, biz zenginleriz." (Âl-i İmran, 181) derse, işte o insan fakrdan söz edebilir mi?
Allah dilerse, kendisine dost olanlara nimetlerinin pek çoğunu nasip etmez mi? Çünkü onlar darlık zamanlarında nice imtihanlardan geçmişler ve her zaman O'ndan yardım istemişlerdir. Yine Allah dostları, dünyevî ihtiyaçlarına veya sahip oldukları servetlerine rağmen insanın halifelik makamına ulaşabilmesi için asıl muhtaç olduğu şeylerin Allah katındaki manevi yücelikler olduğunu iyi bilirler.
Eşrefoğlu Rûmî Hazretleri, bu yüceliklere erebilmenin temel iki yolunu mısralarında özetler: Servete güvenmekten dolayı insanda oluşabilecek gururdan arınabilmek ve fakr yolunun mihmandarı olan Rasul-i Kibriya'nın izinden gitmek:
"Fakr ile fakreyle çün Elfakrı fahrî' der Rasul
Mala mülke mağrur olma deme heyhat ta ebed."
Peygamber s.a.v. Efendimiz'in "Fakr ile övünürüm." (Râmuzü'l-Ehadis) şeklinde buyurmasına rağmen, fakrdan uzak yaşamamızın temel sebeplerinden biri, rızık konusunda kesin bir sebep-sonuç ilişkisine dayanmamızdır. Ne kadar çalışırsak o kadar kazanacağımızı düşünürüz. Bu düşünce maddi rızık anlamında söz konusu olduğu gibi zaman zaman manevi rızık anlamında da dile getirilmektedir.
Kur'an'da belirtildiği üzere, rızkımızı temin etmek üzere çalışmamızın gereğine rağmen rızkımızın miktarı Allah katındadır: "Allah, rızık hususunda kiminizi kiminizden üstün kıldı." (Nahl, 71). Bu dünyada dünyevî menfaatler anlamında niçin farklılıklar yaşıyoruz? Cevabı yine ayetlerde bulabiliriz: "O, sizi yeryüzünün halifeleri yapan, size verdiği şeylerde sizi imtihan etmek için kiminizi derecelerle kiminizin üstüne çıkarandır." (En'âm, 165)
miyiz? Bazılarımız rızkı genişlediğinde imtihanı kaybedebilir, bazılarımız da rızkı daraldığında... Olgun insan her iki halde de Allah'a şükredebilen ve manevi halini koruyabilendir: "Şüphesiz Rabbin, dilediği kimsenin rızkını genişletir, dilediğini de daraltır. Çünkü O, kullarının her halinden haberdardır; her şeyi hakkıyla görendir." (İsra, 30)
İmam-ı Rabbânî Hazretleri'nin buyurdukları gibi; "Hak Tealâ çok merhametli ve ihsanı bol olduğundan, kullarının rızkına kefil olmuştur. Yani kendi üzerine almıştır. Bizi ve sizi bu düşünceden kurtarmıştır. Evde bulunanların sayısı çok ise rızkı çok gönderir. Biz kullar, bütün düşüncemizi, bütün gücümüzü Hak Tealâ'nın razı olduğu şeyleri yapmak için kullanacağız. Evdekilerin yükünü O'nun ihsanına bırakacağız." (Mektubât-ı Rabbânî, 224. Mektup)
Fakr sahibi insanın en büyük özelliği, ihtiyaçları konusunda tam anlamıyla Allah'a tevekkül ettiğinden dolayı başkalarından bir şey istememesidir. Nasıl güneş aydan ışık almazsa, bu insanlar da, Allah'ın vesile kıldığı kişiler müstesna olmak üzere, Allah varken başkasından bir şey istemezler. Allah Tealâ, Bayezid-i Bistamî Hazretleri'ne "Ne istersin?" diye kalbine ilham ettiğinde o yüce insan, "İstememeyi isterim." şeklinde kutlu bir cevap vermişti.
Abdullah Dehlevî Hazretleri, zamanın padişahının dergâhın ihtiyaçlarını karşılayacak yardım tekliflerini kabul etmemiştir. Ayrıca Vali Emir Han da dergâhın ihtiyaçları için yardım teklif ettiğinde talebelerinden Rauf Ahmed'e demiştir ki: "Hediye gönderen Emir Han'a şu beyti cevap olarak yazınız: Biz fakr ü kanaati şeref biliriz / Emir Han'a söyleyin, mukadderdir rızkımız.' Ve biz, Allah Tealâ'nın, Semada ise rızkınız ve vaad olunduğunuz Cennet vardır.' (Zariyat, 22) ayet-i kerimesine güveniriz."
Fakirlik ile fakr arasında her zaman doğru orantı yoktur. Bir başka ifadeyle her fakir fakr sahibi olmayabilir. Nice fakir insanlar vardır ki, kalpleri sahip olmasını istedikleri servet hayalleri ve sevgisiyle dopdoludur; nice zengin insanlar da vardır ki, mallarının çokluğuna, hizmetçilerinin bolluğuna rağmen Allah'a karşı acziyetlerini ve manevi haller açısından fakirliğini hiç
"Avcıyı av yapan bir fakirlik vardır.
İnsana fetih sırları...
Re: Dünyayı avuçlarına almak
« Posted on: 22 Mayıs 2019, 05:33:40 »
Anahtar Kelimeler: Dünyayı avuçlarına almak rüya tabiri,Dünyayı avuçlarına almak mekke canlı, Dünyayı avuçlarına almak kabe canlı yayın, Dünyayı avuçlarına almak Üç boyutlu kuran oku Dünyayı avuçlarına almak kuran ı kerim, Dünyayı avuçlarına almak peygamber kıssaları,Dünyayı avuçlarına almak ilitam ders soruları, Dünyayı avuçlarına almak önlisans arapça,