İmgeleme!: Mayıs 2015
Gönderen Imge Zaman: 5/29/2015 10:59:00 ÖÖ 2 yorum
Prag'da Ne Yer, Ne İçeriz, Hatta Gitmişken Ne Alırız?
Prag'da en çok bira içeriz, baştan söyleyeyim, ona göre hazırlıklı olun. Pilsner Urquell, Kozel, Krusovice, Staropramen, Master denediğimiz Çek birası markalarından bazılarıydı. Favorilerimiz ise Kozel ve Staropramen'in dark biraları oldu. Öğle yemeği ya da ara atıştırması tadında bir sürü yerde bira molası verdik. Büyük olasılıkla siz de yapacaksınız - ve yapın da. Gözünüze güzel gelen her yerde ünlü Çek biralarının tadına bakmadan dönmeyin. Ayrıca isterseniz Old Town Square'e çok yakın bir yerde bulunan Beer Museum'a uğrayıp, bira yapımı hakkında bilgi alabilir ve değişik biraları tadabilirsiniz. (Not: şehirde Gingerbread Müzesi'nden Absinthe Müzesi'ne, Seks Müzesi'nden İşkence Müzesi'ne kadar bin tane değişik müze var. İlginizi çekene dalın. Çoğu Old Town Square'de ve Kale yakınlarında, yerleri çok merkezi.)
Burada az çok ne bulacağımızı biliyorduk. Bol bol fırınlanmış domuz ve ördek eti, gulaş benzeri yemekler, bira, apple strudel. O yüzden üç gün üç gece böyle geçmez diyerek bir gün için Sansho planı yaptım gitmeden. Evet, Prag'a gidene önereceğiniz ilk yer olmayabilir, ama bence yemekleriyle, güneşin altına attıkları masalarında öğleden sonra uzun uzun oturup sohbet etme imkanı tanımasıyla dört dörtlük bir lezzet ve keyif deneyimi olarak hafızalarımıza yer etti burası.
İngiliz şefinin Asya mutfağına yaratıcı ve yenilikçi bir yorum katmasıyla ortaya çıkan yemeklerin hepsi nefisti. Aslında sadece akşamları tadım menüsü sunmalarına rağmen bize bir kıyak çekerek öğleden sonranın o abuk saatinde de bütün özel lezzetlerinden tadımlık getirdiler. Nefis bir somon sashimi ile başladık, sonra minik pofuduk ekmeklerin arasına koydukları mantar&et ile domuz göbeği&brokoli karışımlarını denedik. Ardından kuşkonmazlı salata ve en son da kuzu eti, pilav ve çıtır yengeçli nefis bir tabak geldiğinde zevkten dört köşeydik. Paul Day'in ve hepsi birbirinden tatlı garsonların ellerine sağlık diyorum. Prag'da hesap ne gelir diye de korkmanıza gerek yok, unutmayın. ;)
Daha lokal bir yer önerisi isterseniz, adı üstünde Lokal'i vereyim size. Kendi biralarını da yapan, çok sevilen bir yer. Ambiyans sıfır, sürekli haldır huldur bir yemek ve bira getir-götürü ve insan uğultusu mevcut, içerisi han gibi tıkış tıkış masalar, florasan ışıklar, maç varsa televizyonlarda maç yayını! Ben gördüm, daha keyifli bir yerde bira içmek için kaçtım. İso'cum da sırf ben önerdim diye ben gitmeden önceki akşamlardan birinde bir şeyler atıştırıp biralarını denemiş. Beklentisiz deneyebilirsiniz. Sonuçta yerel birahaneleri aşağı yukarı bu ayarda yerlerden oluşuyor aslında.
Bu kez yine sıfır ambiyans ama güzel "domuz dizi" yapan bir yer için bulduğumuz adresteyiz: U Hrocha. Harap bir giriş katı dairenin içine atılmış, tahta masalar ve minik bir bardan oluşan, her masası dolu yerel bir restoran burası. Domuz dizini gerçekten çok iyi yapıyorlar diye geldik, dedikleri kadar varmış. Ama servis falan bu işte: "buyurun, iki kişi dalın ve parçalayın" tadında. Yerel lezzet denemek için kesinlikle gidin derim. Ortamla ilgili beklentiniz olmasın, Anthony Bourdain'lık salaşlıkta . ;)
Yerel alternatifleri görünce turistik takılalım dedik. :P Charles Köprüsü'nün bir ayağında, aşağıda gözümüze çarpan ağaçlıklı ve parklı meydana bakan çok şeker bir restoran vardı. Son gece kendimizi oraya at'tık. Belki de şehrin en piyasa yerlerinden biridir. Biz 21.00'de ancak yer bulabildik ve 11.30'u geçerek kalkarken yerimiz kapıldı. Bence hem dış bahçesi, hem de daha soğuk havada gidecekler için iç mekanı çok sıcak, ilgili garsonları ve güzel yemekleri olan bir yer. Fiyatlar diğer bahsettiğim yerlere göre elbette daha yüksek, ama her yerde aşırı normal olduğu için yine korkmanıza gerek yok. Fırında ördek ve domuz kaburga denedik, her ikisi de harikaydı. Gün boyu biradan baygınlık geçirdiğim için ben şarap söyledim, ama minik karaf halinde getirdikleri şarap çok başarılı değildi. Yine de ortamını ve yemeklerini beğendim Cervena Sedma'nın.
Bir turistik akşam da Cafe Mozart'ta geçirdik. Jazz Boat için fazla rahat davranıp da yer bulamayınca buranın caz gecesini deneyelim dedik. Siz siz olun gitmeden önce Jazz Boat'taki yerinizi mutlaka ayırtın. En aklımda kalan şey o oldu bu yolculuk dönüşünde. Burada çalan gruplar da çok çok iyi oluyormuş, benden söylemesi. Cafe Mozart'a gelince yemekleri ve ortamı keyifli olsa da, bize Astronomi Saati manzaralı bir masa ayırmış olsalar da, siz bence buraya caz gecesi için değil, nefis tatlılarından yemek için gelin. Caz gecesi pek işe yaramazdı açıkçası, ama keyifli bir akşamüstü geçirebilirsiniz yine de.
Bunlar bizim bu turdaki duraklarımızdan bazılarıydı. İlk fotoğrafta gördüğünüz gibi nehir kenarında,Yahudi Mahallesi'nde, Wenceslas Bulvarı'nın başındaki sosisli ve bira satan büfelerde, Old Town Square'de, kısacası adım attığımız her semtte bira molası vermişizdir. O yüzden siz de Prag'ı içgüdülerinize göre yaşayın derim. Tatlı olarak apple strudel'den şaşmayın. Sokak tatlısı olarak da trdelnik'i deneyebilirsiniz. O da ne ola ki diyenler için Kuzey Güney dizisindeki makara diyebiliriz kısaca. :P İster toz şekerli, ister Nutellalı, karar sizin.
* Prag alışveriş için de güzel bir yer. Çek kristalinin yerindeyiz ne de olsa. Ev için dekoratif objeler alabileceğiniz gibi kırmızıya çalan siyah renkli granat taşından takılar da alabilirsiniz kendinize.
* Absinthe (%70 alkolüyle bir içkiden çok kireç çözücü olarak falan kullanılmalı bence ama siz bilirsiniz tabi) ve onlarca baharatın birleşiminden oluşmuş, gizli tarifi olan Becherovka Prag'a özel içkilerden. Dönüşte alabilirsiniz.
* El sanatlarının çok gelişmiş olduğu bir şehirdeyiz. Her yerde tahta oyuncakçılar, kuklacılar göreceksiniz. Kapın bir kukla kendinize.
Aklıma gelenler bunlar. Böylelikle bir masal defterini daha kapatıyorum. Artık araya sürpriz bir şeyler çıkmazsa sırada yaz tatilleri olur herhalde. Denizi, güneşi özleyenler el kaldırsın! ;)
Gönderen Imge Zaman: 5/28/2015 09:49:00 ÖÖ 0 yorum
Gönderen Imge Zaman: 5/27/2015 10:30:00 ÖÖ 4 yorum
Gönderen Imge Zaman: 5/26/2015 11:00:00 ÖÖ 2 yorum
Gönderen Imge Zaman: 5/25/2015 09:48:00 ÖÖ 4 yorum
Prag masalsı güzelliği, mimari estetiği, sokakları, kültür-sanat bakımından zenginliği, biraları ile gönlümü dokuz yıl önce fethetmişti, ama o zamanlar blog olmadığı için sizlerle paylaşmamışım. Şimdi ise sadece yeme-içme-sokaklarda boş boş dolaşma, yani kısaca sefa amaçlı üç buçuk günlük minik bir Prag kaçamağı yaptım ve şehre bir kez daha, hatta bu kez daha fazla bayıldım. Belki Mayıs ayının etkisidir, belki Prag 101'i bitirdiğimiz için canımızın istediği her şeye canımızın istediği kadar zaman ayırabilmemizdir, belki şehrin göbeğindeki şirinlik muskası otelimizdir nedeni, bilemiyorum. Ama bu kez içimde İtalya'ya karşı beslediğim hisler uyandı bu şehre karşı. Hep derim hadi dediğinizde her zaman şevkle gitmeyi isteyeceğim ilk yer İtalya'dır. İster minicik bir köyü, ister en büyük şehri olsun. Orası beni hep çok mutlu eder. Sokaklarının güzelliği, mimarisi, tarihi, doğası, yemekleri, şarapları, havası suyu, insanlarıyla defalarca gitsem sıkılmayacağım yerlerin başında gelir. Prag için de ikinci gidişimde aynı şeyleri hissettim. Beni neredeyse o kadar mutlu etti ve birçok kez gelinebilir bu şehre hissi uyandırdı içimde (ki önceliğim hep görmediğim yerlerdir). Hatta Twitter'da da yazmıştım: "bence Prag, Hensel ve Gretel'den sonraki en güzel masal."
Bu girizgahtan sonra şunu da eklemem gerek elbette: Prag ne kadar sevsem de blog yazıları açısından en kısmetsiz şehrim olarak kalmaya devam edecek bu gidişle, çünkü tarihi yerleri dediğim gibi blogun olmadığı 2006 yılında gezildi ve siz okular açısından biraz güme gitmiş oldu. :P Taa 2007'de hatırladıklarımla yazdığım şöyle bir minik yazı var ama şimdiki İmgeleme yazılarıyla alakası yok tabi, artık sizi kesmez.;) O yüzden minik bir özet geçerim size yapılması gerekenlerle ilgili.
Önce otelimizden bahsedeyim. Vintage Design Hotel Sax, booking.com üzerinden ayarladığımız ve orada aldığı 9 notunu kesinlikle hak eden bir otel. Çalışanları ilgili ve güler yüzlü, odaları/geniş ve tertemiz, konumu Prag Kalesi'ne ve Charles Köprüsü'ne 7-10 dakika mesafede, havlular dışında bornoz ve terlik ve Yves Rocher şampuan-duş jeli-sabun bulabileceğiniz geniş ve temiz banyosu ile fiyat-kalite dengesi açısından olabilecek en optimum seviyede bir dört yıldızlı otel burası. Ayrıca adı üstünde "vintage design"! Otelin her köşesinin vintage objelerle dolu olduğunu görebilirsiniz; odanızdaki duvar saatinden kat aralarındaki deri koltuğa, kahvaltı salonundaki Kent'in eski reklamından yapılmış abajura ve başucunuzdaki komodine kadar her detay çok şeker. Kesinlikle öneririm.
Prag'a ilk kez gidecekler için görülmesi gereken yerlerin en başında elbette Prag Kalesi geliyor. Buranın içini bir kez daha gezmedik, ama yine de kaleden şehir manzarasına bir kez daha bakmak için tam önündeki seyir tepesine çıktık. Ayrıca görkemli St. Vitus Katedrali'nin de fotoğraflarını bir kez daha çekebilme fırsatımız oldu. Kalenin içindeki en ilgi çekici yerlerden biri de Golden Lane adı verilen Altın Yol. Buradaki rengarenk tek katlı evlerden 22 numaralı olana dikkat: zamanında Kafka iki yıl kadar bu evde yaşamış.
Kale turunu bitirip aşağı inerken de harika manzaralar sizleri bekliyor.
Şehirdeki ilk üçe girecek diğer bir önemli turistik nokta ise Charles Köprüsü, ya da Karluv Most. Defalarca üstünden geçeceksiniz, gecesini gündüzünü görmelere doyamayacaksınız, üstündeki heykellere hayran hayran bakacak, her geçişinizde sokak sanatçılarının, takıcıların ve müzisyenlerin yaptıklarına mest olacaksınız.
Ve son olarak Astronomik Saat'in de bulunduğu Eski Şehir meydanı görülmesi gereken başlıca yerlerden. Astronomik Saat Kulesi'nin tepesinden şehre bakabileceğinizi unutmayın. Güneşin, gezegenlerin konumlarını ve buna benzer astronomik değerleri gösteren saatte her saat başı İsa'nın 12 havarisini simgeleyen mini heykeller dönüyor. Toplanan turist kalabalığından durumu anlarsınız zaten, ama şimdiden söyleyeyim, sonra hayal kırıklığı yaşamayın: izledikten sonra "ee, bu muydu?!" diyebilirsiniz. ;)
İlk üç bittiğine göre sıradaki yazıda şehrin diğer görülesi yerlerinden, arşınlanması gereken mahalleleri ve sokaklarından bahsedebilirim. Benden ayrılmayın. Gerçi şimdilik badana ustaları beni odamdan atmadıkları için burada yazı yazmaya devam edebiliyorum. Bakarsınız odamdan da atılıp, koridor köşelerine yerleşmek zorunda kalırım, o zaman sıradaki yazı ne zaman gelir bilemem. Ama bir şekilde devam edeceğim, merak etmeyin. ;)
Gönderen Imge Zaman: 5/18/2015 03:37:00 ÖS 6 yorum
Geçen hafta Pazar günü saat 17:00'de baktım ki İsocum'dan hayır yok bu aralar, o zaman Işıl Abla'yla tiyatroya gideriz, dedim ve Cihangir'deki Bo Sahne'nin yolunu tuttuk. Oyunun adı Internette Tanışan Son Çift. Akasya AsılTürkmen ve Ozan Akbaba'nın oynadığı tek perdelik, eğlencelik bir oyun. Sanal alemin "gerçekliğini" sorgulayan, kadın ve erkeğin düşünce mekanizmaları arasındaki farkı esprili bir şekilde anlatan, klasik bir son ile de hikayeyi bağlayan oyun yaklaşık 80 dakika sürüyor. Nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz bile. Gülüp, eğlenip, hafifleyip çıkacağınız oyunlardan. Ben daha çok çıkışında mideme yumruk oturmuş gibi hissettiğim, ruhen ve zihnen insanı bunaltacak kadar sorgulatan oyunları (kitapları, filmleri,vs) daha çok sevsem de bunu da light & çıtır-çerez tiyatro niyetine izlemenizi öneririm.
Bu aralar gülmeye ihtiyacımız var herhalde, çünkü dün de Niyazi Gül Dörtnala'ya gittik. Ata Demirer, Demet Akbağ ve Şebnem Bozoklu isimlerini bir arada görüp de gitmemeyi düşünemezdik elbette. Profesör veteriner Niyazi Gül'ün Sultan Şahmerdan ve Rıza Kabakoz arasındaki hırslı çekişmeye alet edilerek normal akışında giden hayatının bir anda allak bullak olmasını anlatan filmin ilk yarısına bayılsak da ikinci yarıyı biraz daha absürtlük dozu yüksek ve yavan bulduk. Ama genel olarak izlediğimize pişman değiliz, bir daha olsa yine aynısını yaparız. ;)
Ata Demirer'in eskiden TV'de canlandırdığı karakterlerden biri olan Niyazi Gül'ü çok sempatik bir karakter. Demet Akbağ'ın canlandırdığı Sultan Şahmerdan'ı ise her işinde çok başarılı olduğunu düşündüğüm sanatçının ellerinde nefis bir tipe dönüşmüş. Şebnem Bozoklu'nun Hediye'si ise biraz karikatür bir tip olsa da kendisinin hastasıyız, eleştiremem kolay kolay. ;) Eğlencelik, tatlı bir film işte. İzleyin, gülün, sonuna doğru biraz sıkılın, geçin gidin işte. Özetle bu.
Gelelim son dönem okuduklarıma (ve okuyamadıklarıma). Bakarsın Bulutlar Gider oyunuyla birlikte kitaplarını almaya karar verdiğim Özen Yula'nın iki kitabı bir süredir elimde. Roman olan Hayat Bir Kere'yi zorlayarak da olsa yarıladım, ama bitiremedim. Böyle durumlarda daha fazla zorlamayıp, başka bir zaman tekrar denenmek üzere kitabı ilgili rafa kaldırırım. Yine aynısını yaptım. Öykülerden oluşan diğer kitap Tanrı Kimseyi Duymuyor'u ise çok severek bitirdim. Buraya kadar eğlenerek gelmiş olabiliriz, ama bundan sonrası gayet dokunaklı, düşündürücü ve ağır hikayelerden oluşuyor anlayacağınız. Tanrı'nın bile duymadığı seslerin sahiplerinin yaşadıklarına baktığınızda içinizin acıdığını, boğazınızın düğümlendiğini hissettiğiniz zamanlar olacak. Ama buna değer.
Alıntılarla bitireyim yazıyı...
* Halk her zaman zayıfa acıyıp güçlünün yanında yer alır; ikiyüzlüdür.
* Anadolu bazen Yalandolu'dur.
* Doğa öldürme üzerine kuruluydu. Hayvanlarla insanlar birbirlerini, bazen kendilerini öldürüyorlardı. Tanrı ise hepsini öldürüyordu. İnsanlar da çağın gereği Tanrı'yı yok ediyorlardı.
* Bazı hayvanlar ve insanlar yaşlanmadan ölmelidirler. Vücutları kendilerine ihanet etmeden, istedikleri an, istedikleri gibi hareket edebilme yetilerini kaybetmeden önce.
Şimdi bloga kısa bir mola veriyorum. Yarın sabah yolculuk var. En son 9 sene önce gittiğimiz Prag'da İsocum'la buluşacağım. Sonra dönüp, İsocum'u yeniden gönderip, evde bir badana-boya olayına girişeceğim. Bahara hızlı bir başlangıç diye buna derim ben. ;) O yüzden bir süre buralarda olamayabilirim.
Prag'la ilgili önerilerinizi dört gözle beklerim. Bu kez kültür ve tarih gezisi değil yeme-içme-şehrin sokaklarında boş boş dolaşma gezisi planlıyoruz bakalım. Blogda olmadığım zamanlarda da beni nerelerde bulacağınızı biliyorsunuz değil mi? Instagram için buraya, Twitter için buraya, Facebook için buraya beklerim. ;)
Gönderen Imge Zaman: 5/12/2015 10:00:00 ÖÖ 0 yorum
Gönderen Imge Zaman: 5/11/2015 10:00:00 ÖÖ 0 yorum
Gözde Baykara, ‘’Göz Göze’’ ismini vermiş olduğu resim sergisi ile 7 - 30 Mayıs 2015 tarihleri arasında Derinlikler Sanat Merkezi’nde sanatseverlerin karşısına çıkıyor.
Baykara‘nın resimleri; günümüz Türkiye’sinde bir sanatçının cesaret simgelerindendir. Keza, görsel üretim çöplüğünde sayfalar karıştırdığımız Internet ortamında dahi, öznel işlerle karşılaşma olasılığımız azalmaktadır.
Adres: Teşvikiye Cad. Nar Apt. No:59 D:2, Nişantaşı/İstanbul
Tel: 0-212-291 82 55
Gönderen Imge Zaman: 5/08/2015 10:00:00 ÖÖ 0 yorum
Gönderen Imge Zaman: 5/07/2015 11:05:00 ÖÖ 2 yorum
Merhaba blog alemi! Aşağıda gördüğünüz çift kişilik davetiye sizlerden birinin olmak üzere bekliyor. Phantom of the Opera'nın 13 Mayıs akşamı saat 21.00'daki temsili için orkestra katından iki kişilik davetiyem var ama biz o akşam buralarda olmayacağımız için içimden geldi, sizlerden birine vereceğim.
Bunun için de şartım şu: Facebook sayfamı "Beğen"erek takibe alıyorsunuz ve o sayfadaki bu davetiye yazısının linkinin altına istediğinizi belirten bir Facebook yorumu yazıyorsunuz. İster "İstiyorum" yazın, ister parmak kaldırın, ister "+1" yazın, isterseniz de Phantom of the Opera için methiyeler döşenin. 10 Mayıs Pazar akşam 20:00'e kadar zamanınız var. Pazar gecesi random,org ile çekilişi yapıp, Pazartesi günü sabahtan kazananın iletişim bilgilerini alıp, davetiyeleri göndermeyi -ya da elden vermeyi- planlıyorum.
İlgilenebileceğini düşündüğünüz kişilerle de paylaşırsanız sevinirim, boşa gitmemeli bu güzellikler. ;)
Hadi bakalım, isteyenleri göreyim. Ve şanslı olan kazansın! :)
Gönderen Imge Zaman: 5/06/2015 09:00:00 ÖÖ 0 yorum
Dubai'deki üçüncü ve son günüme kahvaltıdan sonra otelin havuz başında biraz güneşlenerek başladım. Öğlen ise Viator'un yarım günlük Dubai şehir turuna katılarak görülmesi gereken yerleri klimalı, rahat bir minibüsün içinde yedi benzemez turist olarak gezip otellerimize döndük. Linkine tıklayıp tur hakkında bilgi alabilirsiniz (gerçi fiyatı yüzde otuz daha pahalı görünüyor, ben 37 USD ödemiştim aynı tur için).
Neyse... İlk durağımız yedi yıldızlı olarak bilinen, ama aslında öyle bir kategori olmadığı için bir turizm pazarlama yöntemi olarak böyle tanımlanan Burj Al Arab oteli. Bakınız kendisiyle ilgili ne kadar detaylı bir yazı yazmışım 2007 yılında National Geographic'te izlediğim bir belgeselden öğrendiklerimle. Bizimki bir fotoğraf molası. Otelin içini sadece müşteriyseniz gezebiliyorsunuz. Otelde kalan müşteri değil, restoranı ya da barı için rezervasyon yaptıran bir müşteri de olabilirsiniz.
1999 yılında hizmete açılan bu otel şehrin eski binalarından sayılıyor. İçerideki odaların tamamı suit oda. Konumuna ve büyüklüğüne göre değişen fiyatlarda konaklanabiliyor. En uygun suitin kişi başı gecelik fiyatı 12,000 (3260 USD) dirhem, en pahalı kral suiti ise 70,000 (19,057 USD) dirhem civarında. Kişi başı 260 dirhem (70 USD) kahvaltı ücreti, %10 şehir vergisi ve %10 da servis ücreti bu fiyatlara dahil değil. Otelde yastık menüsü bile bulunuyor müşteriler için. Otel bünyesindeki Skyview Bar'da sunulan en pahalı kokteylinin fiyatı da 27 katlı ve 321 metre yüksekliğindeki otel binasına ithafen 27321 dirhem (7438 USD). O fiyata bir kokteyl sipariş etseydim onu içmeyip, korunaklı bir kase içinde evimin baş köşesine koyardım herhalde (bir daha böyle bir abukluk yapmamamı hatırlatması için tabi) ;)
Zenginin malı züğürdün çenesini diyerek ve beni sadece selfie'm olmasından kurtararak otelle birlikte fotoğrafımı çekmeyi akıl eden Avustralyalı turiste minnettar olarak ikinci durağımıza gidiyoruz: Jumeirah Cami. Dubai'deki 1400 camiden belki de en önemlisi, en bilineni. Mimarisinde Mısır esintileri gözlenen caminin dışını ve avlusunu gezdikten sonra yola devam ediyoruz. Caminin içini de gezmek isterim derseniz her gün bir defa sabah 10.00'da yapılan rehberli turlara katılabilirsiniz.
Yolumuza şehrin yerel halkının çoğunlukla oturduğu, az katlı evlerden oluşan sitelerle dolu Jumeirah bölgesinden geçerek devam ediyoruz. Bu arada nüfusun %15'ini oluşturan yerel halka Emir'in nasıl iyi baktığını da öğreniyoruz yolda. Dubaili bir erkek ve kadın evlendiğinde Emir kendilerine karşılıksız "sosyal villa" adı verilen dubleks bir ev, 70,000 dirhem çeyiz yardımı veriyormuş. 20 yıl boyunca elektrik ve su faturası, ömürleri boyunca da sağlık için beş kuruş harcama yapmıyorlarmış. Ortalama bir Dubaili'nin evinde en az üç yardımcısı olurmuş: biri yemek için, biri temizlik için, biri de şoför olarak. Genelde kadını da erkeği de kendi arabalarını kullanırlar ama alkol aldıkları gecelerde falan şoförlerine ihtiyaçları olur, dedi rehberimiz. Dubaililer genellikle devlet dairelerinde çalışırlarmış, çünkü devletleri sağ olsun onlara özel sektörden fazla maaş ve ekstra imkanlar verirmiş. Anlayacağınız bir elleri yağda bir elleri balda yaşadıkları için Emir'lerine de duacılarmış. Emir'in yaptıklarını duyunca benim de Dubai vatandaşı olup, evimin balkonuna "Tanrı Emir'i korusun!" pankartı asasım geldi, ne yalan söyleyeyim. ;)
Bunları öğrendikten sonra kendimizi Dubai Müzesi'ne atıyoruz. Buranın çok da uzak bir geçmişe dayanmayan tarihi, ilk zamanlardaki yaşam tarzları, kültürleri hakkında bilgiler edinebileceğiniz, derli toplu, güzel bir şehir müzesi burası. Şehrin en eski yapısı olan 1787'den kalma Al Fahidi Kalesi'nin içinde yer alıyor. Aşağıdaki kolajda içeri girer girmez avluda gördüğümüz o dönemlerdeki palmiye yapraklarından yapılan Dubai evlerine örnekler bulunuyor. Sıcağa karşı tepedeki mini havalandırma kulesiyle, erkeklerin dışarıda uyumak için merdivenle tırmanılan çıkıntısıyla, iç dekorasyonuyla eski Arap evleri ve abra adını verdikleri kayıkları karşımızda.
Daha sonra müzenin çeşitli bölümlerini gezerek çölde yaşam ve Bedevi kültürü hakkında bilgiler ediniyoruz. Ülkenin bir yanı çöl, bir yanı deniz olduğu için denizde yaşam da kültürün bir parçası. Balıkçılar, gemi yapımı, istiridye toplayıcılar, hepsi ayrı ayrı canlandırılmış müzede.
Ve yaşayan müze şeklinde düzenlenen en güzel bölümlerden biri de birazdan gezeceğimiz Çarşı bölümünün eski zamanlardaki hali. Aktarlar, kahvehaneler, eczacılar, kuyumcular, ne ararsanız var çarşıda. Gezmesi çok keyifli bir müze, zaman ayırmanızı öneririm.
Şimdi abra adı verilen deniz taksilerle şehrin bir kısmını ikiye ayıran küçük körfezin karşı yakasına geçeceğiz. Göçmen teknelerine benzeyen bu minik takalarla giderken benim gibi tura tek başına katılan İngiliz tur arkadaşımla sezonun ilk "mutlu ayaklar" pozunu da vermiş oluyoruz. ;)
Şehrin Eminönü'sü sayılan (ama Eminönü tabi ki buradan kat kat güzel ve renkli) ve Baharat Çarşısı ve Altın Çarşısı'nın bulunduğu bölüme Deira adı veriliyor. Dubai İran'a çok yakın ve arada sürekli ticaret gemileri işliyor. O yüzden bu çarşıda çok kaliteli İran safranını uygun fiyatlara almanız mümkün. Safran dışındaki baharatlar ilginizi çeker mi bilmiyorum, ama hurmalar çekmeli bence. ;) Özellikle için bademli ve dışı çikolata kaplı olanları da denemelisiniz. Bir de deve sütünden yapılmış çikolataları bol bol göreceksiniz, ama şahsen ben tadına pek bayılmadım.
Altın Çarşısı da gezilip görülesi yerlerden. Yani vitrinlerindeki abartılı takılara bakmak ve buranın insanının zevki ve gösteriş merakı hakkında bir fikir sahibi olmak için içinde bir tur yürümenizi öneriyorum. Sağ alt köşede 58,6 kilo altın ve 5 kilo da değerli taş kullanılarak oluşturulmuş dünyanın en büyük yüzüğünü görebilirsiniz. 63,8 kiloluk bu nur topu, bu haliyle Guinness Rekorlar Kitabı'na hakkıyla giriş yapmış. ;)
Yapmanızı önerdiğim, kesinlikle çok keyifli, yaklaşık 4 saat süren bu şehir turunda gezip gördüklerimizi anlattım. Şimdi otele dönüp, İsocum'u beklerken otelin barında buz gibi bir bira içme ve sonra da akşam yemeğini yesek yesek nerede yesek diye düşünme zamanı. Seçenek çok, işimiz zor! Anlayacağınız sırada yeme-içme notlarım var.
Gönderen Imge Zaman: 5/05/2015 10:30:00 ÖÖ 0 yorum