Yolun Neresindeyim?: 2019
En son ocak ayında yazmışım bu seriyi. Eee seriye geri dönüş, şu hayatta en sevdiğim yerde çekilmiş fotoğrafımla olmalıydı.
Deniz, kum, güneş ve tabii ki güneş kremi kokusu ile aramda değişik bir bağ var. Ah nasıl özlüyorum her an! Bu sene Nefes Aika sebebi ile sık sık gidemesek de kalbim hep oralarda bir yerde.
Ağustos bebeği olmamla alakası var mı bilmiyorum ama
çooook yakışıyoruz bence :)
her anına şahitlik etmenin tadını çıkarıyoruz ailece.
Bu ara parmakla göstermeyi öğreniyor
tabii bu arada bizi parmağında oyuncak ediyor!
Dileriz o da bizden razı olur!
Anneanne yazılır anane okunur!
Çılgın kadınım, o da her sene huy değiştirenlerden oldu.
Tek bir huy asla değişmiyor!
Acele bacılığı :)
Ruhu her daim genç kız!
Aprtmandaki çocuklarla kitap kulübü kurduk.
Hepsi aynı oranda istekli değil ne yazık ki!
Ama birkaçından çok umutluyum. Yaz sonunda neler olacak bakalım :)
Kitap okuyorum Nefes hanımcımdan ayrı kalabildiğim zamanlarda.
Yine bir gece yarısı başlanan yeni bir kitap!
Yorgunluğum, kırgınlığım, hüznüm
belli etmemiş kendini
bu yüzden sevdim seni!
Ama olmuyor işte bahanesi yok
Blogspot bir şeyler yapmış!
Gelen yorumlara cevap da yazamıyorum!
Ama siz boş bırakmayın buraları olur mu?
Ben yine gelirim ara ara
Gönderen serrose zaman: 21:20 Hiç yorum yok:
Gönderen serrose zaman: 07:22 5 yorum:
2014 yılında Tezer Özlü ile tanışmaya karar vermiştim. O dönem kitaplarını almıştım ve ne yazık ki sadece 1 tanesini okuyabildim.
Onu tanıyanlar ve sevenler Efsun'un kaybından sonra biraz ağır gelebileceğini düşündüler bana. Bu sebeple bir daha elim gitmedi.
Türkiye'deki kitaplığımda beni bekliyorlar. Bir gün onlar için hazır olmamı yani.
Ben sadece Kalanlar kitabını okumuştum yazısı da burada tık tık
Şimdi bakalım sırada hangi kitabı olacak...
Gönderen serrose zaman: 22:20 2 yorum:
Etiketler: kitaplarım, tezer özlü
Böyle yazılar yazacağım zaman duygusallaşıyorum ben.
Ortaya ne çıkacak bilmiyorum ya :)
2 gün once sessiz sedasız 11. yılını kutladım blogumun.
Aslında bu yazı o gün yazılacaktı ya...
Nefes Hanım hayatımın merkezi olunca, kendimle ilgili her şey daha çabuk unutulur oldu.
Neyse 2 günden bir şey olmaz.
23 yaşında ve Japonya'ya gideli 1 yıl bile olmamıştı bu ekrana ilk baktığım zaman.
Annemlerle konuşmuştum, denize gidiyorlardı.
Ben ise yağmur mevsimi nedir onu bile bilmeden, haziranda yağan yağmur yüzünden bunalımdaydım.
Öyle ya! Haziran ayında gri gökyüzü mü olur a canım!
12 sene oldu gideli hala alışamadım!
Yolun Neresindeyim dedim kendime ve bloğumda bunu sorguladım hep.
Yol bahçelerden, şehirlerden, ülkelerden, evlerden, okullardan, kurslardan, hastanelerden, mezarlıktan, tapınaklardan, müzelerden geçti gitti.
Eskisi kadar açıp bakamıyorum bu ekrana!
Çünkü Efsun'u kaybettiğim günün sabahı bir blog yazısı yazacaktım.
Ekranı açtım, başlığı yazdım ve o an içimden gelen bir ses
boşver bloğu git kızını kucağına al dedi.
Ben de ekranı kapatıp, uyuyan kızımı kucağıma aldım.
Ve bilmeden bütün günü böyle geçirdik.
Bir işaret miydi, bir his miydi, tesadüf müydü bilmiyorum.
Ama o günden beri masa üstü bilgisayarımı kullanamıyorum.
Elim gitmiyor hala ve evet 3.5 yıl oldu o gün yaşanılanı...
Bir diğer sebep de instagram tabii ki... Orada yazınca buraya pek el gitmiyor.
Orası daha pratik geliyor. Sagolsun blogspot da burayı pratikleştirmeyi, yazmayı, takip etmeyi, yorum bırakmayı ve hatta yorum cevaplamayı kolaylaştırmıyor.
Burada yazı yazıp, instagramda paylaşmazsam yazı okunmuyor.
Kimsenin demeyeyim de %90 kimsenin haberi olmuyor.
%10 kim diyeceksiniz? Onlar yol arkadaşlarımın içerisinde farklı bir bağ kurduğum kişiler.
Onlar 'benim gibi' eski yazılarımda dolanmayı seven kişiler.
Ben de yapıyorum...
Dönüp okuyorum yazdıklarımı ve satır aralarında yazamadıklarımı...
Yol nerelerden, kimlerden geçmiş...
Neler almış, neler vermişim!
Neler demiş, neler diyememişim!
Yol beni nereden almış nereye getirmiş...
Okumayı, hatırlamayı ve unutmamayı seviyorum.
Şu an instagramda bloğum ile ilgili öyle güzel şeyler yazıyorsunuz ki...
Ben de öyle çok özlemişim ki!
Bu gazla her gün yazasım var!
Bakalım yol bizi nereye götürecek!
Eeee o zaman klasik kapanışa geçelim!
Yol arkadaşlığınız için çok teşekkür ederim!
İyi ki açmışım bu bloğu
ve iyi ki yolumuz kesişmiş sizinle!
Ne olur hakkınızı helal edin
ve benim sizde hakkım varsa yerden göğe helal olsun!
Yolumuz daha nice güzelliklerden geçsin inşallah
Gönderen serrose zaman: 19:10 17 yorum:
Etiketler: doğum günü, yolun neresindeyim
Sanırım şimdilik bu kadar :) 14 Ağustos 2017
Aaa merhaba 2 sene sonra bu yazıyı güncelliyorum. Aslında keşke daha önce yapsaymışım. Anton Çehov Üç Yıl kitabını 3 kere, Geçmişe Yolculuk Kitabını 2 kere almadan önce mesela :)
Her kitap alışverişimde ya şu seriden de atayım 2 tane kafasında olduğum için, elim hep aynılarına gitmiş.
Neyse... Düzenleyeyim de aynısını yapmayayım bir daha
4- Joseph Conrad - Casus
5- Sir Arthur Conan Doyle - Korku Vadisi
6- Jack London - Vahşetin Çağrısı
7- Franz Kafka - Aforizmalar
16- James Joyce - Oda Müziği Bütün Şiirleri
24- Anthony Burgess - Mozart ve Deyyuslar
28- Halil Cibran - Ermiş - yazısı burada tık tık
32- Halil Cibran - Kum ve Köpük
39- Maksim Gorki - Ayaktakımı Arasında
41- Anthony Burgess - Bir Elin Sesi Var
45- Halil Cibran - Meczup - yazısı burada tık tık
48- Rabindranath Tagore - Gitanjali
52- Stefan Zweig- Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat - yazısı burada tık tık
65- Stefan Zweig - Gömülü Şamdan
78- Feniçka - Lou Andreas- Salome
80- Franz Kafka - Ceza Kolonisinde ve Diğer Öyküler
90- Stefan Zweig - Bir Çöküşün Öyküsü
94- Jules Verne - Seksen Günde Dünya Gezisi (yok kitaplıkta)
98- Stefan Zweig - Ay Işığı Sokağı
104- Stefan Zweig - Mecburiyet
107- H. G. Wells - Zaman Makinesi Bir Buluş
109- Lou Andreas- Salome - Ruth
117- Arkadi Averçenko - Bir Safdilin Hatıra Defteri (yok kitaplıkta)
Gönderen serrose zaman: 11:41 9 yorum:
Winnie the Pooh aşkımı blogda birkaç kez yazmışım aslında. Tekrara düşmemek için önceki yazılarımı hemen şuracağa ekliyorum.
Böylece tık tık tık yaparak okuyabilirsiniz.
Japonya'daki ilk evimde mutfağımda neredeyse her şey Winnie'liymiş
ispatı için buraya tık tık
Hikayemizi öğrendiniz :) Gelelim bu bardakların / kupaların hikayesine.
Karnım burnumda hamileyim, Yoshi telefonunda bir şeyler okuyordu
derken hııııı buna seni götürmem lazım dedi.
Nagoya'daki bir alışveriş merkezinde Winnie the Pooh etkinliği vardı.
Filmden önce standlar falan açılmıştı.
Hem de etkinliğe özel ürünler falan.
Tabii ki koşa koşa gittik.
Bu 3 güzel o gün katıldı aramıza.
Hatta bir de video çekmiştim
Gönderen serrose zaman: 22:56 7 yorum:
Etiketler: alışveriş, japonya, mug, winnie the pooh
Öncelikle benden beğenisini, yorumunu esirgemeyen herkese tek tek 1,506,804 kere teşekkür ederim.
Yılın en çok beğenilen 9 fotoğrafı bunlar olmuş. Bakınca hepsine aklımdan geçen ilk şu oldu.
Hepsinde kızlarım var!
Bu duygu içimi sıcacık yaptı.
Teşekkür ederim tekrar tekrar.
Nefes Aika'nın fotoğraflarını paylaşmak gelmiyor içimden. Sebebi nazar değil, boş boş yorumlar.
Sırf can acıtmak için yazılan kötü sözler de buna dahil.
Ne kadar bilirsem o kadar sana sahibim diye düşünen cahil zihinler yüzünden.
Hala daha paylaşasım yok.
Ama yılbaşı hediyesi vermeden olmazdı :)
Buyrun Nefes Aika'lı mutlu yıllar mesajınız :)
Geçen hafta hikaye kısmında daha aktiftim. Fotoğraf paylaşmak gelmedi pek içimden.
Bakalım bu hafta neler getirecek bize.
Gönderen serrose zaman: 22:21 18 yorum:
Gönderen serrose zaman: 13:05 1 yorum: