Şehit düştüğü tarih: 20 Temmuz 1992
Korkaklığın, yılgınlığın, ihanetin kol gezdiği hapishanelerin en hareketli dönemlerinde, O devrimci olmayı, komünist olmayı yaşamının özüne oturtmuş, hapishaneyi kendisi için bir okula dönüştürmüş, okumuş, araştırmış ve kendini esas olarak burada geliştirmiştir. Bencilliği, ikiyüzlülüğü, dönekliği burada tanımış, buna karşı sürekli olarak, devrimci değerleri yaşamı haline getirmiş, örnek davranışlarıyla çevresinde bir sevgi yumağı oluşturmuştur. Siyasal ve ideolojik olarak kendini geliştirmesinden sonra ise onun için çok büyük değer taşıyan Parti üyeliğine aday olmuştur. Adaylık öncesi, eksik ve zaaflarını yoldaşlarıyla da tartışma önüne koymuş, bu yönde ciddi bir çaba sarfederek, hapishaneden çıkmadan önce kendini oldukça geliştirmiştir. Onun dışarıya çıkma özleminde kendine özel bir yaşam kurma düşleri yoktur. Yaşamın güçlükleriyle boğuşan yoldaşlarının yanındadır düşleri. İçerideyken en keskin söylemlerle mangalda kül bırakmayıp, komünistliği kimseye kaptırmayıp, dışarı adımını atar atmaz şu veya bu şekilde hadi bana eyvallah diyenlerin çoğaldığı bir dönemde, tiksintisi de bir o kadar artmış, onun mücadele azmi daha da yücelmiş ve kendini sıcak aktif mücadelenin kollarına bırakmıştır. Çeşitli örgütsel görevlerden sonra, yerinde duramayan yüreğiyle ısrarla askeri alanda görev almak istemiş ve 1992 başlarında Askeri Komisyon’da yer almıştır.
“Sınıf mücadelesinin geliştirilmesi ve ilerletilmesi doğrultusunda belki bazen eksik ve yanlışlar da yaparak birşeyler yapmaya çalışanlara, gölge etmekten başka hiçbir şey yapmayan sizlere dönüp de bir boy aynasına bakmanızı tavsiye ederiz. Boy değil el aynasına baksanız da yeter, boyunuzu görürsünüz o kadar küçüksünüz.”
“Hiç sönmeyeceğini sandığınız umutlarımız değil. Bizimkiler hala alev alev, sizin umutlarınız neydi sahi? Biz bilemeyiz susalım, çok bilirsiniz, hep bildiniz ya siz söyleyin. ‘Kabelerimiz kalelerimiz’ mi dediniz. Hani şu kızıl bayraklı, kızıl yıldızlı Krem- lin’iniz miydi sizin umutlarınız?
20 Temmuz 1992 tarihinde İstanbul’da Emre Bilgin’in de içinde bulunduğu araba durdurulur. Emre Bilgin ellerinde bulunan tek silah olan bir tabancayla ateş ederek arabadan dışarı çıkar ve uygun bir yere siper alır. Arabada kalan yoldaşı fırsatını bulunca arabadan inip uzaklaşır. Emre Bilgin, Esenyalı Mah. Vatan Cad. Dere Sok. 18 No’lu evin önünde faşist kolluk güçleriyle çatışmaya devam eder. Üstündeki parayı ve kimliğini yakar. Yaralanır ve yarasından akan kanla duvara umudun adını yazar. Bulunduğu yere girmeye çalışan bir polisi öldürerek silahına el koyar ve çatışmaya devam eder. “Gülümsememi yoketmek için suratımı parçalamanız gerekir” diyerek “sizden aldığım silahla sizinle savaşıyorum” diye düşmanla alay eder. Yarası ağır olduğu için hareketsiz hale gelince düşman, Emre Bilgin’i kurşunlayarak katlederler. 1962 İstanbul doğumlu olan Emre Bilgin şehit düştüğünde TKP/ML Üyesiydi.