Jenifer | Korkucu.com
Masters of Horror – Sezon: 1 / Bölüm: 4
Senaryo: Steven Weber, Bruce Jones (öykü)
Yapım: 2005 ABD Süre: 60 Dakika
Oyuncular:Steven Weber, Carrie Fleming
Dedektif Frank Spivey ve ortağı köprüaltına park ettikleri arabalarında tıkınırlarken, Spivey ilginç bir olayla karşılaşır. Evsiz bir adam kucağında taşıdığı ellerinden bağlı bir kızı satırla doğramaya hazırlanmaktadır. Adamı vurup kızı kurtaran Spivey, kızın yüzünün tamamen deforme olduğunu ve yaratığa benzediğini görür. Adı Jenifer olan kız konuşamamaktadır. Kısa bir süre alıkonan kızın salındığında gidecek bir yeri olmadığını fark eden Spivey, sorumluluk bilinciyle karışık gizli bir cinsel istekle ona sahip çıkar ve onu evine getirir. Bundan ne ailesi, ne zavallı kedileri, ne de komşunun küçük kızı pek hoşlanmayacaktır. Çünkü Jenifer’in sekste olduğu kadar çiğ et yemekte de doğal bir yeteneği vardır.
Mick Garris’in kafa babalığını yaptığı Masters of Horror serisinin en akıl kurcalayıcı, en çarpıcı, en mide kaldırıcı bölümlerinden biri. Serideki favori bölümüm bu değilse de, yine de en iyi bölümlerden biri. Dizinin adının hakkını veren büyük korku ustalarından Dario Argento’nun sınır tanımayan yorumuyla hiç de ortodoks bir öykü olmayan bu öykü inanılmayacak kadar sarsıcı biçimde, gücünden hiçbirşey yitirmeden aktarılmış. Amatör bir yönetmen gerçekten de bu öyküyü anlatmayı başaramazdı. Filmde gore sahneler sıkça karşımıza çıksa da, filmin asıl mide kaldırıcı gücünü, bir erkeğin bastırılmış güdülerini ortaya çıkarmaktaki becerisinde bulduğunu söyleyebiliriz. Böylesine korkutucu bir yaratıkla, böyle bir yüzle sevişmek ister miydiniz? Hayır mı? Dedektif Spivey’in Jenifer’in farkından, ondaki tehlikeden ve şeytani yönden etkilendiği çok açık. Bastırılmış güdülerin ve isteklerin dışavrumunda ortaya çıkan sevişme sahneleri, inanın filmdeki gore sahnelerinden çok daha mide bulandırıcı. Bazı sahnelerin de (oral seks sahneleri gibi) kesilmiş olmasına rağmen. Erkek izleyiciler için daha şok edici olduğunu, ama kadınların da küçük dillerini yutacaklarını düşünüyorum. Erkeğin hayvani istekleri ile arasındaki köle-efendi ilişkisindeki küçüklüğü çok güzel anlatılmış. Bu film herkesin gözüne gözüne küpe olsun, benden söylemesi.
Bir de korku filmlerini neden seviyoruz biliyor musunuz? Çok güzel bir örnek: Google’da “Jenifer” yazıp grafikler bölümünde arayın. Pop kültürümüzün uluslararası ilahelerinden kopiraytmopiraytlı zevksizlik abidesi Jenifer Lopez resimleri sayfayı dolduruyor. Ama artık yalnız değil. Çünkü artık “Jenifer” da var :)) Jenifer’lar meclisine milletvekili sokmuşum gibi sevindim. Jenifer yazıp Lopez’li bir göz ziyafeti çekmek isteyen yeni yetmeler biraz da bizim Jenifer’ımızın güzelliğine baksınlar :)) Bakalım kaç tanesi onunla sevişmek isteyecek?
Etiketler: Argento, deforme, Jenifer, kadın, masters of horror, Seksi, ucube, Yaratık
kasivar_55 sitemizde film izlenmiyor maalesef..
film neden açılmıyor nasıl izleyebilirim bu sitede??
Net olarak anlatamadığımı düşündüm. Aşırı benzerlik, hatta aynılık şu yönde;
Olaylara dahil olmayan bir karakterin yalnızca filmin sonunda göründükten sonra film boyunca acı çeken başkarakteri vurarak kötülüğün devamlılığına izin vermesidir.
Bir nevi teatral deus ex machina’nın ters tasviri.
Senaryonun tarihine dikkat etmedim, benim hatam. The Night Flier 1988 yılında yazılmış olmalı yanlış hatırlamıyorsam.
Kurgusal olarak hiçbir benzerlikleri olmamasına karşın filmler aynı şekilde sonlanıyor. The Night Flier’de de gazeteci olan protagonist, arayışında olduğu vampirle karşılaştığı havaalanında tüm katliamların sebebi zannedilip vuruluyordu. Filmin asıl saf kötü adamı diyebileceğim vampir ise elini kolunu sallayarak havaalanını terk ediyordu, bu şekilde Stephen King sonsuz döngünün süreceğini ima ederek tedirgin edici ve kötümser bir sonla öyküyü bitiriyordu. Nitekim Argento’nun Jenifer’i için de aynı durum söz konusu. Öykülerin kurgusal farklılıklarını çıkarırıp salt olaylara bakarsak aynı olduğunu söyleyebiliriz.
The Night Flier ilk yayınladığında benim ilkokuldaydım ve filmden olağanüstü şekilde etkilenmiştim, günde birkaç kez seyrettiğimi hatırlıyorum, o dönem filmin benim için saplantılı bir ilgiye dönüştüğünü söyleyebilirim. Bilmiyorum, belki de benzerliği fazlasıyla abarttım ve filme karşı olan saplantılı ilgi çocuksuluğa ait bilinçaltımın dehlizlerinden çıkageldi. Nitekim Jenifer’in sonlarına doğru “aa the night flier bu!” dedim.
O zaman Stephen King bu öyküyü çalmış!
80’li yıllarda Türkiye’de yayınlanan bir çizgi roman vardı: Süper Korku adında. Burada kısa kısa korku öyküleri anlatılırdı. Aslında Amerika’da yayınlanan Eerie, Creepy veya Vampirella çizgi romanlarından çalmaydı bu sekanslar. Bu dergiler sanırım 60-70’li yıllarda yayınlanıyordu. Yani bu öykülerden biri olan Jennifer’in evveliyatı bu tarihlere kadar gidiyor. Eğer sahaflarda bu eski bölümü bulursan göreceksin ki Argento (kızın yüzüne kadar) birebir uyarlamış.
Argento’nun elinden çıkmış olmasa direk çalıntı bir son diyeceğim. Nitekim 1997 tarihli, Stephen King’in aynı adlı öyküsünden uyarlanan The Night Flier’in sonuyla benzeşmek bir yana, tamamen aynı.
Sadece cok az sinema hayrani bu tuyler urpertici korku duygusu ve marazi cinselligin
olusturdugu karisima karsi koyabilirken hic kimse bu karisimin zararli
cazibesini inkar edemez gibi geliyor bana, sevgili dexter katiliyorum size 🙂
1. sezondaki en sevdiğim en başarılı bölümlerden biri kesinlikle. Melisa hay sen çok yaşa mükemmel söylemişsin. Argento usta hepimizin içinde olan o bastırılmış cinsel içgüdüyü nasılda ortaya çıkarıveriyor. Bilmem benmi çok piskopatım ama şu bölümü seyreden erkekler bir an kendini o dedektifin yerine koymuşlardır mutlaka, yada sevişme sahnelerinde “yok daha neler yav. Ben olsam hayatta yapamam ıyy. Yoksa yaparmıyım? Yok yav yapmam heralde” diye ikileme düşmüşlerdir bir kaç saniyede olsa kendi kendine. Argento usta sadece filmi seyretmemizi değil, içimizdeki bu bastırılmış güdüleri hatrılamamızı istemiş kesinlikle. Valla ben hatırladım bi anda sizi bilmem 🙂
sleepless filminin trenli sahnesini saymazsak pek kayda değer bir film olmadığını dünyaca ünlü eleştirmenler ve dario argento fanatikleri bile söylemiştir. üstelik trenli sahne olduğundan fazla uzun sürmekte ve filmin diğer sahneleri kopuk kopuk. yönetmenin yetmişli ve seksenli yıllardaki yaptığı filmlerin yanından bile geçemez bu film deep red tenebre gibi filmleri yapan birinin sleepless gibi bir filmi yaptığına inanmıyorum. goblin grupu bile dario argento filmlerinin aşırı düşüşünden şikayetçidir. sonra yirmi senede bir güzel film yapmış sizce yeterlimi. dario argento yu kimse benim kadar çok sevemezdi. ama dario argento filmografisinde görülmemiş bir şeye imza attı.
Çok seviniriz Melisa..Bence muhteşem bir filmdir Sleepless..
konu dışı: devilcim Sleepless’i hatırlatman iyi oldu, hele bir tren sahnesi vardır ki tam literatürlük. yazayım en kısa zamanda.
Masters Of Horror’da favori 3 bölümümden biri. Tüyler ürpertici bir bölüm olmuş ve bence bu filmle Dario Argento’da hiçbir gerileme görmüyoruz.
Eskiden ne güzel Masters Of Horror’u e2’de verirlerdi.Şimdi hiç vermiyolar,devam etselerdi keşke vermeye.
Dario Argento’nun geçmişte sansür belasından ne çektiğini biliriz. Yeni dönemde erotizm ayarındaki sınır tanımazlık bir tür hesaplaşma denilebilir. Jenifer gibi eski bir çizgi-roman öyküsünü sinemaya aktarmak konusunda daha iyi bir yönetmen hayalperestlik olurdu. Film 2 farklı içgüdüyü (biri cinsellik diğeri açlık ) fantastik unsurla güçlendiren, izleyiciyi görmekten yada kabullenmekten korktuğu gerçeğin içine atan ( kontrol edilemeyen içgüdü tehlikelidir ) çok özel bir yapım.
Masters of Horror serisinde ki en iyi bölümlerden biri bana göre..Dario Argento sinemasının bir gerileme içinde olduğu doğru evet bazı yerlerde kendini tekrar etmesi kaçınılmaz bu her büyük yönetmen için geçerli bir şey..Ben giallo’yu da hala iyi yaptığını düşünüyorum..Yeni nesil giallo’larından Sleepless çok iyiydi bundan da umutluyum açıkçası..
ben hiç beğenmemiştim kötüydü yine gözyaşlarının annesi gibi erotizm e kayıyordu dario argentoyu artık hiç sevmemeye başladım özellikle gözyaşlarının annesi filminden sonra. italyanların eski yamyam filmi furyasının bir tekrarı denilebilir. tabi asıl devirinde neden dario argentonun yamyam içerikli film yapmaması ve onca yıl sonra asıl ideolojisinden uzaklaşıp yamyam filmi yapması ilginç demekki giallo türü dario argento için gerçekten bitmiş. yeni çıkacak giallo filmindende umutlu değilim.
Başlangıçta: Korku Tarihi 24 Mayıs 2008
Murdered: Soul Suspect 07 Temmuz 2014
Neill Blomkamp’ın akıllara zarar kısa filmi: Firebase 07 Temmuz 2017