İslam Dünyasının Ahvali - 3
Geçen yazılarımdan devam ederek İslam ülkelerinde yaşanan can sıkıcı katliamların ümmeti soktuğu durumu ve katliamları yazmaya devam ediyorum.
Kuzey Afrika’nın en bereketli topraklarından olan Ömer Muhtar’ın ülkesi Libya’ya uzanalım müsaadenizle…
Libya’ya en son gittiğimde Kaddafi iktidarda idi. Ama halkta bir huzursuzluk hâkimdi. Uzun yıllar halkını idare adıyla zulme duçar eden devrik lider Muammer Kaddafi malumunuz halk tarafından (!) öldürüldü. Dedik ki birileri geçer yerine ve yeni bir sayfayı belki açar!
Şimdi bu ülkede iki tane hükümet var. İkisi de birbirini suçluyor. Birisi Trablus, diğeri Tobruk hükümeti. Tobruk hükümeti her ne hikmetse Türkiye’yi büyük düşman olarak algıladı. Mallarımızın girişine dahi müsaade edilmiyor. Gemilerimiz taciz ediliyor. Trablus Hükümeti ülkenin her yanında kol gezen silahlı grupları etkisiz hale getirmek için güç kullanmak zorunda kalıyor. Bu hükümet İslam Şeriatına göre anayasa düzenleyeceği vaadinde bulunmuştu ama halen bir adım atılmadı ya da atılamadı.
Şu an Libya’da yaşam, pamuk ipliğine bağlı. Sokakta gezmek mi istiyorsunuz? Şimdiden Allah rahmet eylesin. Bu nasıl bir hayat? Bu nasıl bir zulümdür Ey Allah’ım?
Veysel Karani’nin diyarı Yemen’de durum çok mu farklı sanki? Arap baharı saçmalığıyla patlak veren iç karışıklık sonucu çıkan çatışmalarda ölmek, günlük olağan realite hale geldi. Ölüm sokaklarda kol geziyor. Gruplar arasında çıkan çatışmalarda namlular birbirine dönük. Fütursuzca kan kusuyor. Merhamet kelimesi unutulmuş. Acımaksızın katliam yapıyorlar. Bu ülkede de El-Kaide örgütü İslam devleti kurmak için uğraşıyor. İran’da doğru durmuyor ki… Şiiliği bahane ederek bölgede etkin güç olmaya çabalıyor. CIA ajanları Yemen’de at koşturuyor.
Dibimizde ki yanan ateş Suriye’de yaşanan savaşta gruplar o kadar çok ki, zavallı vatandaş, kimin yanında duracağını bile bilemiyor. Selahaddin Eyyubi’nin, Muhyiddin-i Arabi’nin yattığı, Emevi camiinde Hz. Hüseyin’in başının bulunduğu, Hz. Peygamberimizin çok sevdiği Hz. Bilal’in yattığı bu mukaddes belde de kan ve gözyaşı durmuyor. Savaşta oluşan gruplar arasında tamamen kan uyuşmazlığı var. Bir araya gelmelerine imkân yok. Hepsi “Biz haklıyız”, diyor. Halkın büyük çoğunluğu mülteci durumuna düştü. Ülkemizde de Suriye vatandaşlarına kucak açtık. Hümanizm çığırtkanlığı yapan batılı emperyalistlerin daha bu kardeşlerimize bir dilim ekmeği nasip olmamıştır. Arada bir ABD’den gelen Angelina Hanım’da ne yapar anlamış değilim. Eğer bizi sorgulamaya geliyorsa daha kapı orada. Defolup gitsin. Ama şov yapmasın.
En çok içimi yakan Myanmar’da Budist çetelerin Müslümanları nasıl katlettiğini çoğunuz duymuşsunuzdur. Canlı canlı yakıyorlar. Kendileri de karşılarına geçip seyrediyorlar. Allah belalarını versin. Dünyanın unuttuğu bu Uzakdoğu ülkesinde öldürülen mazlum müminlerin gömülmelerine bile müsaade edilmiyor. Ahh! Allah’ım sabır ver… Budist terör çeteleri ortalama günde 35 Müslümanı katlediyor. Myanmar'da Devlet Başkanı Thein Sein'in geçen yıl atadığı komisyon, ülkedeki krizin çözümü için doğum kontrolüyle Müslüman nüfusun azaltılmasını öneriyor. Myanmar’da Müslümanlara yönelik zulüm gün geçtikçe artıyor. Devlet Başkanı adeta Ebu Cehil gibi Müslümanlara yönelik yeni yeni zulümlerin stratejilerini üretiyor.
Görüyorsunuz değerli okurlarım. İslam ülkelerinde ölüm normaldir. Batıda anormaldir. Müslüman kanı dökülmesi olağanlaştırıldı. Ama bütün bu çabalar, ülke ülke fert fert sadece kendilerini kurtarmak ve insanca yaşamak üzere bir kalkışmadır. Daha yüce dinimiz İslam’ın tüm dünyaya hâkim olması, hakkı ve adaleti sağlamasına yönelik savaşın içine dahi giremedik. Ona fırsat bile bırakmıyorlar. Suriyeli, Mısırlı, Myanmarlı, Iraklı, Afganistanlı, Yemenli kardeşlerimiz canını, ırzını, malını korumaktan başka bir şeyle ilgilenemiyor ki?
Allah’ım, ancak sana ibadet eder, ancak senden yardım dileriz.
Yardımını, esirgeme İslam Ümmetinden…
AkrostişYalan Mı Söylüyorsun, Kıvırıyor Musun?