Mehmet Yaşar Soyalan / Hangi Dili Konuşuyoruz?
Bilindiği gibi Kur'an, yaklaşık 13 yılı Mekke'de 10 yılı da Medine'de olmak üzere 23 yıllık bir zaman dilimi içinde nazil olmuş. Mekke’si ile Medine’si ile bu yıllar ona inanlar için, baskı, fakirlik, aşağılama, dışlanma, zulüm ve haksızlıklara katlanmak ve mücadele etmekle geçmiş. Bu baskı ve zulümler, ekonomik, sosyal, siyasal, kültürel, dini, hayatın her alanında her bir inanan tarafından yaşanmış.
Bu sebep, Kur'an’ın ve onun Resulünün tepkisel ve ötekileştirci bir dil ve üsluba değil, bir rahmet, sevgi ve bağışlama diline, üslubuna sahip olmasıdır. Resulullah’ın ağzından dökülen ilahi kelamı dinleyenler bu rahmet dilinden başka bir şeyi duymuyor, Resulullah’ın pratiğini, uygulamalarını görenler de başka bir örneklik görmüyorlardı da ondan.
Kur’an’ın dili, üslubu, nüzul süreci takip edilerek ilgili sureler özelinde takip edildiğinde görülecektir ki, Mekke'deki insan doğasını zorlayan boykot süreçlerinde ve Medine'de var olmak ile yok olmak arasında gidilip gelindiği çok kritik süreçlerde bile bu özel dilden taviz verilmemiştir. Yine görülecektir ki, ilahi vahyin rahmet dili, her ayet ve kelimesine, onların anlam dünyasına öyle bir nüfuz etmiştir ki, muhataplarını da sarıp sarmalamış, bir süreç içerisinde onların da zihinlerine ve yüreklerine sirayet ederek, onların dili de rahmet diline evirilmiştir.
Oysa Kur'an'ın ifadelerine ve Resulün örnekliğine baktığımızda tepkisel ve ötekileştirici bir üslubun kullanılmadığını, hasbelkader bir şekilde Resulullah’ın, bir beşer olarak tepkiselliğe düştüğünde veya öyle bir haleti ruhiye içine girdiğinde vahiy tarafından hemen düzeltildiğine veya uyarıldığına şahit oluruz.
Kur'an'ın bu rahmet dilinin temelinde, Allah'ın insana güvenmesi ve onu sevmesi yatsa da, söylemin içeriğini de yabana atmamak gerekir. Kur'an'ın söylemindeki gerçeklik/hakikilik, uygunluk ve uygulanabilirlik bu rahmet dilinin devamlılığını sağlıyor. Öyle ki, Kur'an'ın insana mutlu olması için sunduğu öneriler veya mutlu olmasının önünde engel olarak gördüğü şeyler, insan aklının en makul olarak görüp kabul ettiği şeylerdir. Aslında o şeyler kendisinin çok yabancısı olduğu veya hiç duymadığı şeyler de değildir. Bunlar, hayatın içinde bulunan ve bilinen, ancak bir şekilde üstü örtülmüş ve gündemin gerisine itilmiş insani ve hayata dair şeylerdir.
Zalimle ayni dili konusmamak. Cagimizdan bir ornek olarak Rahmetli Izzetbegovici hatirlatti ve batinin onu seytanlastiramamasini ve mucadelesini terorize edememesini. Cok ihtiyacimizin oldugu bir dil. Boyle guzel bir yaziyla dikkat cektiginiz icin tesekkur ediyorum.
Yazılmalıydı, yazıldı. Okuyacaklar için... Yüreğine sağlık, değerli yazar...
Allah razı olsun. Hiç bu açıdan bakmamıştım.
Rahman ve Rahim Rabbimizin Yeryüzüne Rahmet olarak gönderdiği Peygamberin kendisi de Rahmet dili de. Korku ve Umut dairesinin dışına düşen hal, geleceğinden eminlik ya da umutsuzluk girdabının icbar ettiği ötekileştirici dilden Rahmana sığınmak duasıyla Allah rahmetini gözleyelim her daim inşallah.