2006, Cilt: 12, Sayı: 3
İçindekiler TEKELİ, A. ve M. R. OKUYAN, Sütten Kesilmiş Akkeçi Oğlak Besisinde Arpanın Değişik Formlarının Etkileri Üzerinde Bir Araştırma Özet Tam Metin(PDF) ATAEI, M. Arpa (Hordeum vulgare L.) Veriminin Path Analizi Özet Tam Metin(PDF)
ATAK, M., M. D. KAYA ve C. Y. ÇİFTÇİ, Bazı Tritikale Çeşitlerine Uygulanan Farklı Gama Dozlarının Fide Gelişimi Üzerine Etkileri Özet Tam Metin(PDF)
COŞKAN, A., M. GÖK ve K. DOĞAN, Anız Yakılmış ve Yakılmamış Parseller Üzerine Uygulanan Tütün Atığının Soyada Biyolojik Azot Fiksasyonuna ve Verime Etkisi Özet Tam Metin(PDF)
SARIHAN, E. O., A. İPEK, N. ARSLAN ve B. GÜRBÜZ, Farklı Sıra Arası ve Sıra Üzeri Mesafelerinin Kekik (Origanum vulgare var. hirtum)'de Verim ve Verim Öğeleri Üzerine Etkisi Özet Tam Metin(PDF) ŞAHİN N. ve H. H.GEÇİT, Farklı Gübreleme Yöntemlerinin Nohut (Cicer arietinum L.)' ta Verim ve Verim Öğeleri Üzerine Etkileri Özet Tam Metin(PDF)
GEÇİT, H. H. ve Ertuğrul ÇAKIR, Makarnalık Buğdayda (Triticum durum L.) Sulama ve Azotlu Gübrelemenin Verim ve Bazı Verim Öğeleri Üzerine Etkisi Özet Tam Metin(PDF)
NASSERI, A. ve M. R. NEYSHABORI, Başlangıç Toprak Nemini Kullanarak Kostiakow İnfiltrasyon Parametrelerinin Tahmini Özet Tam Metin(PDF)
YILMAZ, A. ve F. CENGİZ, Norduz Erkek Kuzularında Testis Özellikleri ve Serum Testosteron Konsantrasyonun Yaşa Göre Değişimi Özet Tam Metin(PDF) KAYDAN, D. ve M. YAĞMUR, Farklı Salisilik Asit Dozları ve Uygulama Şekillerinin Buğday (Triticum aestivum L.) ve Mercimekte (Lens culinaris Medik.) Verim ve Verim Öğeleri Üzerine Etkileri Özet Tam Metin(PDF)
UZUNMEHMETOĞLU, B. ve H. KENDİR, Yazlık ve Kışlık Ekimin Koca Fiğ (Vicia narbonensis L.) Hatlarında Tane Verimine Etkileri Özet Tam Metin(PDF)
AY, R. Antalya İli Örtüaltı Sebze Üretim Alanlarında Zararlı Olan Tetranychus urticae Koch Populasyonlarının Bazı Akarisitlere Karşı Tepkileri Özet Tam Metin(PDF) Özetler 2006, 12 (3) 221-226
Sütten Kesilmiş Akkeçi Oğlak Besisinde Arpanın Değişik Formlarının Etkileri Üzerinde Bir Araştırma* (Türkçe)
Araştırma, sütten kesilmiş oğlakların büyütülmelerinde arpanın değişik formlarının etkilerini saptamak amacıyla yürütülmüştür. Üç gruba ayrılan 15 baş sütten kesilmiş erkek Akkeçi oğlağı dane, kırılmış ya da ezilmiş arpaya dayalı rasyonlarla beslenmişlerdir. Denemede 1.gruba dane (DA), 2.gruba kırılmış (KA) ve 3.gruba ezilmiş arpa (EA) katılan rasyon verilmiştir. Rasyonun diğer ögeleri yonca kuru otu, vitamin ön karma, mineral ön karma ve tuzdan oluşturulmuştur (%12.19 HP, 2425.6 ME Kcal/kg). Rasyonlar, hayvan başına günlük olarak canlı ağırlığın %2.4 yaşama payı ve 100 g canlı ağırlık artışı için 300 g kuru madde hesabıyla verilmiştir. Araştırma sonucunda grupların ortalama canlı ağırlıkları, sırasıyla 31.040, 28.440, 26.260 kg, günlük ortalama canlı ağırlık artışları ise 111.9, 96.2, 82.5 g olmuştur. Dane arpayla beslenen grubun günlük ortalama canlı ağırlık artışı ezilmiş ya da kırılmış arpa ile beslenenlerden daha yüksek olmakla birlikte, gruplar arasındaki farklılık istatistiki olarak önemli bulunmamıştır (P>0.05). Grupların günlük ortalama yem tüketimleri sırasıyla 723.2, 631.8, 571.2 g/baş, ve 1 kg canlı ağırlık artışı için yem tüketimleri sırasıyla 6.68, 6.84, 7.18 kg olmuştur. Bu durumda, sütten kesilmiş oğlakların büyütülmelerinde kullanılan arpaya fiziksel işlem uygulanmasına gerek olmadığı söylenebilir.
Anahtar Kelimeler: Sütten kesilmiş oğlak, büyüme, ezilmiş, kırılmış ya da dane arpa, canlı ağırlık artışı, yem tüketimi, yem değerlendirme
yukarı 2006, 12 (3) 227-232
Arpa (Hordeum vulgare L.) Veriminin Path Analizi (İngilizce)
Tohum ve Bitki Islah Bölümü Doğu Azerbaycan Tarım ve Doğal Kaynaklar Araştırma Merkezi, Tabriz-İran
Bu çalışma, 6 sıralı arpa çeşidinde bazı verim özellikleri arasındaki korelasyonu ve bunların path analizini belirlemek amacıyla tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak 2 yıl buyunca yürütülmüştur. Tohum verimi, bayrak yaprağı uzunluğu, bayrak yaprağı genişliği, çiçek sapı boyu, bitki boyu, başaktaki tane sayısı, 1000 tohum ağırlığı,metrekaredeki başak sayısı, biyolojik verim, hasat indeksi, başaklanma gün sayısı, olgunlaşma gün sayısı, tane doldurma dönemi, saman verimi, başak uzunluğu, kılçık uzunluğu ve birincil tohum gücü gibi 17 karakter ölçülmüştür. Diğer özelliklere karşı tane verimi için stepwise regresyon analizi uygulanmıştır. Modeldeki diğer özellikler arasındaki korelasyon path analiziyle doğrudan ve dolaylı etkilere bölünmüştür. Korelason ve path analizinden elde edilen sonuçlar, verim üzerine başaktaki tane sayısının 0.489** doğrudan etki ile en önemli faktör olduğunu göstermiştir. 1000 tohum ağırlığı (0.472**) ve başak sayısı (0.358**)'nın doğrudan etkileri de pozitif yönde beirlenmiştir. Başaktaki tane sayısı, 1000 tane ağırlığı ve metrekaredeki başak sayısının tane verimi ile olan korelasyonu sırasıyla r=0.768**, r=0.737** ve r=0.633**'dir.Başaktaki tane sayısı, verime ve büyüme periyodu başlangıcındaki oluşumuna etkisindeki önemden dolayı, arpa ıslah programlarında gözönünde bulundurulmalıdır.
Anahtar Kelimeler: 1000 tohum ağırlığı, metrekarede başak sayısı, başakta tane sayısı, stepwise regresyon
yukarı 2006, 12 (3) 233-238
Bazı Tritikale Çeşitlerine Uygulanan Farklı Gama Dozlarının Fide Gelişimi Üzerine Etkileri (Türkçe)
Mustafa Kemal Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü, Antakya-Hatay
2 Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Sungurlu İlçe Müdürlüğü, Sungurlu- Çorum
3 Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü - Ankara
Bu araştırma, M1 generasyonunda tritikalenin çıkışı ve fide gelişimi üzerine gama dozlarının etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada materyal olarak Karma-2000, Presto ve Tatlıcak-97 tritikale çeşitleri ile farklı gama dozları (0, 50, 100 ve 200 ve 300 Gy) kullanılmıştır. Gama kaynağı olarak, Sezyum-137 (Ce137) 'den yararlanılmıştır. Araştırmada, sürme hızı (%), sürme gücü (%), ilk yaprak uzunluğu (cm), fide boyu (cm), yaprak sayısı (adet/bitki), koleoptil uzunluğu (cm), fide yaş ve kuru ağırlığı (g/bitki) özellikleri incelenmiştir. Araştırma sonucunda, çeşitlerin gama dozlarına farklı tepkiler gösterdiği belirlenmiştir. Gama dozlarından incelenen özellikler yönüyle, en az etkilenen çeşit Karma-2000 olurken, en fazla etkilenen çeşit Tatlıcak-97 olmuştur. Çeşitlerin çıkışını ve gelişimini en fazla etkileyen gama dozu 300 Gy olmuştur. Sonuç olarak, tritikalede yeni çeşit elde etmek veya varyasyon yaratmak amacıyla kullanılacak gama dozunun çeşitlere göre değiştiğini, ancak tohum canlılığında bir azalma olmadan uygulanabilecek maksimum dozun 200 Gy olduğu söylenebilir.
Anahtar Kelimeler: Tritikale, çeşit, gama ışını, çıkış, fide gelişimi
yukarı 2006, 12 (3) 239-245
Anız Yakılmış ve Yakılmamış Parseller Üzerine Uygulanan Tütün Atığının Soyada Biyolojik Azot Fiksasyonuna ve Verime Etkisi* (Türkçe)
Süleyman Demirel Üniv., Ziraat Fak. Toprak Bölümü Çünür-Isparta
Çukurova Üniv., Ziraat Fak. Toprak Bölümü Balcalı-Adana
Çukurova bölgesinde yaygın uygulama olan anız yakımı ile tekel sigara fabrikaları atığı olan tütün atığının farklı dozlarının (0, 500 ve 1000 kg/da) toprağa karıştırılmasının soya-rhizobium simbiyozu ile azot bağlanmasına ve soyanın biyomas ve dane verimlerine etkilerini araştırmak amacıyla iki yıllık tarla denemesi yürütülmüştür. Denemeden elde edilen değerler, tütün atığı uygulamalarının azot fiksasonunu ile biyomas ve dane verimlerini olumlu yönde etkilediğini göstermiştir. İki yıllık ortalama değerler itibariyle en yüksek kök ve kök üstü biyomas değerleri yanmış anız, 1000 kg/da tütün atığı uygulanmış parsellerden elde edilmiştir (83, 473 kg/da). Hasat döneminde belirlenen bitki azot içerikleri yönünden en yüksek değerler anızlı, tütün A varyantında belirlenmiştir (kök, % 0.87; kök üstü %0.95). İki yıllık ortalama değerler itibariyle en yüksek dane azot içeriği ise anızlı tütün A varyantından elde edilmiştir. Deneme sonunda belirlenen dane verimi değerleri denemenin birinci yılında anız yanmış parsellerde verimin daha yüksek olduğunu göstermiştir. İkinci yılda anız yakımı uygulaması istatistiksel bir fark oluşturmamıştır. Tütün atığı uygulamaları denemenin her iki yılında da verimi kontrol uygulamasına oranla artırmıştır. Birinci yılda en yüksek verim değeri 452 kg/da ile anız yanmış parseller üzerine 1000 kg/da tütün atığı uygulanan varyantta belirlenirken ikinci yılda en yüksek değer 528 kg/da ile anızlı parseller üzerine 1000 kg/da tütün atığı uygulanan varyantta belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler : Anız yakımı, tütün atığı, biyolojik azot fiksasyonu, soya
yukarı 2006, 12 (3) 246-251
Farklı Sıra Arası ve Sıra Üzeri Mesafelerinin Kekik (Origanum vulgare var. hirtum)'de Verim ve Verim Öğeleri Üzerine Etkisi (Türkçe)
Ercüment Osman SARIHAN1, Arif İPEK2, Neşet ARSLAN2 ve Bilal GÜRBÜZ2
Mustafa Kemal Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü-Hatay
Bu çalışma 2002-04 yılları arasında Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü deneme tarlasında yürütülmüştür. Çalışmada Origanum vulgare var. hirtum kekik varyetesi materyal olarak kullanılmıştır. Deneme için 2002 yılı mayıs ayında Tarla Bitkileri Bölümü koleksiyon bahçesindeki bitkilerden çelikler alınmış ve bu çelikler serada kum doldurulmuş kasalar içerisinde köklendirilmiştir. Deneme, tesadüf bloklarında bölünmüş parseller deneme desenine göre ana parsellere sıra arası (30, 40, 50 ve 60 cm), alt parsellere ise sıra üzeri (20, 30 ve 40 cm) mesafeler gelecek şekilde 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Denemede; bitki boyu (cm), yeşil herba verimi (kg/da), drog herba verimi (kg/da), drog yaprak verimi (kg/da) ve uçucu yağ oranı (%) gibi karakterlerde ölçümler yapılmıştır.2004 yılında, Ankara şartlarında kekik bitkisinden en yüksek yeşil herba verimi 3084.8 kg/da, en yüksek drog herba verimi 1492.4 kg/da olarak elde edilmiştir. Sıra arası mesafe bakımından 30-50 cm , sıra üzeri mesafe bakımından ise 30 cm en uygun mesafe olduğu belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Kekik, Origanum vulgare var. hirtum, uçucu yağ, yetiştiricilik
yukarı 2006, 12 (3) 252-258
Farklı Gübreleme Yöntemlerinin Nohut (Cicer arietinum L.)' ta Verim ve Verim Öğeleri Üzerine Etkileri* (Türkçe)
1Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü - Ankara
Araştırma 1998 yılında Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Tarla Bitkileri Bölümü deneme tarlasında yürütülmüştür. Araştırmada materyal olarak Eser-87, Akçin-91 ve ILC-195 nohut çeşitleri kullanılmıştır. Araştırmada, üç nohut çeşidinde dört farklı gübreleme yönteminin [I- Ekim derinliğine tohum ile gübrenin birlikte verilmesi, II- Ekim derinliğinde tohum yatağının 5 cm yan tarafına (tek taraflı) verilmesi, III- Tohum yatağının 5 cm yan tarafına (tek taraflı) ve 10 cm derinliğe verilmesi, IV- Tohum yatağının 5 cm altına verilmesi] birim alan tane verimi, çiçeklenmeye kadar geçen süre, bakla bağlamaya kadar geçen süre, bitkide fertil bakla sayısı, bitkide tane verimi ve birim alan hasat indeksi gibi verim öğeleri üzerine etkileri belirlenmeye çalışılmıştır. Deneme, ilkbaharda tesadüf bloklarında bölünmüş parseller deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak ekilmiştir. Çalışmada, I. gübreleme yönteminden IV. gübreleme yöntemine doğru gidildikçe her üç çeşitte de birim alan tane verimi, bitkide fertil bakla sayısı, bitkide tane verimi ve birim alan hasat indeksi değerleri artış gösterirken, çiçeklenmeye kadar geçen süre ve bakla bağlamaya kadar geçen süre değerleri azalma göstermiştir. Birim alan tohum verimi, bitki tohum verimi, birim alan hasat indeksi 239.5 - 447.6 g/m2; 8.7 - 13.7 g ve % 49.1 - 59.0 arasında değişmiştir. İncelenen özellikler bakımından tohum yatağının 5 cm altına gübrenin verilmesi yöntemi daha iyi sonuçlar vermiştir
Anahtar Kelimeler: Nohut, gübreleme yöntemleri, verim, verim öğeleri.
yukarı 2006, 12 (3) 259-266
Makarnalık Buğdayda (Triticum durum L.) Sulama ve Azotlu Gübrelemenin Verim ve Bazı Verim Öğeleri Üzerine Etkisi* (Türkçe)
áDoktora tezinden hazırlanmıştır.
1 Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü- Ankara
2 Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı- Ankara
Bu araştırma; Haymana koşullarında 1996-97 ve 1997-98 yıllarında iki yıl süre ile yürütülmüştür. Kunduru-1149 ve Berkmen- 469 makarnalık buğday çeşitlerine üç farklı sulama ve 2-20 kg/da arasında değişen dört farklı azot dozu uygulanarak m2 de bitki sayısı, m2 de fertil başak sayısı, başakta tane sayısı, başakta tane verimi ve birim alan tane veriminde ortaya çıkan değişimler incelenmiştir.Kunduru-1149 çeşidinde en yüksek birim alan tane verimi 1996-97 yılında 429, 1997-98 yılında 605 kg, Berkmen- 469 çeşidinde ise 1997 yılında 415, 1998 yılında 482 kg/da olarak ekilişte, sapa kalkma öncesinde, başaklanma öncesinde olmak üzere üç defa sulanan ve ekimle birlikte 2, sapa kalkma öncesinde 9, başaklanma öncesinde 9 kg/da saf azot verilen parsellerden elde edilmiştir. Kunduru-1149 çeşidinde m2 de bitki sayısı 475-496, m2 de fertil başak sayısı 546-600, başakta tane sayısı 35,85-41.50 ve başakta tane verimi 2,13-2.54 g arasında değişmiştir. Berkmen- 469 çeşidinde ise aynı değerler sırası ile 415-477, 521-554, 25.73-31.10, 1.40-1.55 g olarak belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler: Makarnalık buğday, sulama, azotlu gübreleme, verim öğeleri, tane verimi
yukarı 2006, 12 (3) 267-276
Başlangıç Toprak Nemini Kullanarak Kostiakov İnfiltrasyon Parametrelerinin Tahmini (İngilizce)
1 Sulama ve Drenaj Alt Bölümü, Ziraat Mühendisliği Araştırma Bölümü, Doğu Azerbaycan Tarım ve Doğal Kaynaklar Araştırma Merkezi, Tabriz- Iran
2 Toprak Bilimi Bölümü, Ziraat Fak. Tebriz Üniv., 51664,Tabriz- Iran
Kostiakov eşitliği, farklı tarla koşulları için geçerli olmamasına rağmen uzun bir sure çizi infiltrasyonunutahmin etmede kullanılmıştır. Bu nedenle Kostiakow infiltrasyon parametleri (k ve a), bu çalışmada başlıngıç toprak nemi içeriği ve sulama uygulamalarının bir fonksiyonu ortaya konulmuştur. Tarla denemeleri iki tip uygulamayı karşılaştırmıştır. Birincisi, ilk sulama uygulaması için 56 bölgede infiltrasyonun ölçülmesidir. İkinci ölçümler ise aynı alanlarda birbirini izleyen 5 sulama uygulaması süresince çizilerde yapılmıştır. İlfiltrasyon ölçümleri bloklu çizi ilfiltrometreleri ile yapılmıştır. Sonuçlar, ortalama k değerinin 272.84-733.991 m/m -1min-a ve a değerinin 0.614-0.815 arasında değiştiğini göstermiştir. a parametresi ilk toprak nem kapsamının non-linear bir fonksiyonu ve k'nın logartmik fonksiyonu olarak tanımlanmıştır. K parametresi ilk toprak neminin ve sulama uygulamalarının non-linear bir fonksiyonu olarak bulunmuştur. 5 sulama uygulamasındaki kümülatif infiltrasyon diğerleri ile bağlantılıdır. Sonuçlar her sulama uygulamasındaki kümülatif infiltrasyon daha önceki sulama uygulamalarından tahmin edilebileceğini göstermektedir.
Anahtar Kelimeler: İnfiltrasyon parametreleri, Kostiakow parametreleri, çizi infiltrasyonu
yukarı 2006, 12 (3) 277-284
Norduz Erkek Kuzularında Testis Özellikleri ve Serum Testosteron Konsantrasyonun Yaşa Göre Değişimi* (Türkçe)
Ayhan YILMAZ1 ve Fırat CENGİZ1
*Bu araştırma doktora tez çalışmasının bir bölümünden hazırlanmıştır. Yüzüncü Yıl Üniv. Bilimsel Projeleri Başkanlığı tarafından 2003-ZF-008 numaralı proje olarak desteklenmiştir.
1. Yüzüncü Yıl Üniv. Ziraat Fak. Zootekni Bölümü - Van
Bu çalışma, Akkaraman varyetesi olarak kabul edilen Norduz erkek kuzularında testis özelliklerinden testis çapı, testis uzunluğu, skrotum çevresi, skrotum uzunluğu, skrotum çevresi/canlı ağırlık oranı, testis hacmi, çift testis ağırlığı, çift epididimis ağırlığı, skrotum ağırlığı ve serum testosteron konsantrasyonunu saptamak amacıyla yapılmıştır. Çalışma materyalini, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Çiftliği'nde yetiştirilmekte olan Norduz koyunlarının 2003 yılı doğum mevsiminde doğan 32 baş erkek kuzusu oluşturmuştur. Norduz kuzularında testis çapı, testis uzunluğu, skrotum çevresi, skrotum uzunluğu, skrotum çevresi/canlı ağırlık oranı, testis hacmi, çift testis ağırlığı, çift epididimis ağırlığı, skrotum ağırlığı ve serum testosteron konsantrasyonuna ilişkin incelenen özelliklere ait en küçük kareler ortalamaları sırasıyla 4.99±0.09 cm, 10.47±0.16 cm, 25.51±0.37 cm, 16.28±0.28 cm, 0.53±0.004, 324.05±10.97 cm3, 0.319±0.02 g, 0.051±0.006 g, 0.223±0.02 g ve 2.42±0.12 ng/ml olarak bulunmuştur. Çalışmada testis özellikleri ve serum testosteron konsantrasyonu üzerine incelenen çevre faktörlerinin etkileri yaş dönemleri ve canlı ağırlık dışında üreme özelliğine göre değiştiği gözlenmiştir.
Anahtar Kelimeler: Erkek kuzu, Norduz, testis özellikleri, testosteron konsantrasyonu
yukarı 2006, 12 (3) 285-293
Farklı Salisilik Asit Dozları ve Uygulama Şekillerinin Buğday (Triticum aestivum L.) ve Mercimekte (Lens culinaris Medik.) Verim ve Verim Öğeleri Üzerine Etkileri (Türkçe)
Bu araştırma, farklı salisilik asit dozları (0 mg da-1, 1.281 mg da-1, 128.1 mg da-1, 12.810 g da-1) ve uygulama şekillerinin (tohuma ve yapraktan püskürtme) verim ve verim öğeleri üzerine olan etkilerini belirlemek amacıyla iki farklı deneme şeklinde Tir buğday hattı (Triticum aestivum L. ssp vulgare Vill. v. Leucospermum Körn) ve Kayı-91 (Lens culinaris Medik.) yeşil mercimek çeşidinde 2004-05 yılında Van ekolojik koşullarında yürütülmüştür. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre; buğday denemesinde bitki boyu hariç metrekarede fertil başak sayısı, başak uzunluğu, başakta tane sayısı, başakta tane verimi, bin tane ağırlığı ve birim alan tane verimine uygulama şekillerinin etkili olmadığı ancak, salisilik asit dozlarının metrekarede fertil başak sayısı ve bin tane ağırlığı dışındaki tüm özellikleri artan dozlara doğru orantılı olarak arttırdığı belirlenmiştir. En yüksek tane verimi 276.58 kg da-1 ile 12.810 g da-1 salisilik asit dozundan elde edilmiş ve birim alan tane verimi (kg da-1) artışı kontrol dozuna göre % 24.8 olarak belirlenmiştir. Mercimek denemesinde ise; metrekarede bitki sayısı, bitki boyu ve bin tane ağırlığına salisilik asit dozları ve uygulama şekillerinin etkili olmadığı belirlenmiştir. Salisilik asit dozlarının artması ile toplam dal sayısı, bitkide tane sayısı, bitkide tane verimi ve birim alan tane verimi artmış, tohuma ve yapraktan püskürtme şeklinde salisilik asit uygulaması ile bitkide toplam dal sayısı ve bitkide tane sayısı farklılık göstermiştir. En yüksek birim alan tane verimi ise, 141.60 kg da-1 ile 12.810 g da-1 salisilik asit dozu ve yapraktan uygulama şeklinde elde edilmiş ve birim alan tane verimi artışı kontrol dozuna göre % 35 olarak belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Salisilik asit , buğday, mercimek, birim alan tane verimi
yukarı 2006, 12 (3) 294-300
Yazlık ve Kışlık Ekimin Koca Fiğ (Vicia narbonensis L.) Hatlarında Tane Verimine Etkileri (Türkçe)
Başak UZUNMEHMETOĞLU* ve Hayrettin KENDİR1
*Yüksek lisans tez özetidir
Bu çalışma Ankara koşullarında kışlık yetiştirilen koca fiğin (Vicia narbonensis L.) değişik hatları ile, kışlık ve yazlık ekimin tane verimi ile bazı bitkisel özellikler üzerine olan etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü deneme tarlalarında kıraç şartlarda tesadüf blokları bölünen parseller deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak 2002-2003 yetiştirme yılında yürütülen denemede, beş farklı koca fiğ hattı kullanılmıştır. Parseller tohum elde amacıyla yetiştirilmiş ve bitkiler alt baklalar sararma dönemine eriştiğinde hasat edilmiştir. Çalışmadan elde edilen sonuçlara göre, kışlık ve yazlık olarak yetiştirilen fiğ hatlarında 1000 tane ağırlığı, tohum verimi ve hasat indeksinde ekim mevsimi bakımından istatistiki olarak önemli farklılıklar elde edilmiştir. Fiğ hatları arasında ise önemli sayılabilecek bir farklılık bulunamamıştır. Araştırmada denenen hatlara göre dal sayısı 1.8-2.3 adet, bakla sayısı18.00-20.33 adet, baklada tane sayısı 3.67-5.33 adet, tohum verimi 61.67-134.67 kg/da hasat indeksi %23.47-39.87 ve 1000 tane ağırlığı 150.67-238.00 g arasında değişmiştir. Çalışmada ele alınan koca fiğ hatlarının kışlık ekimleri yazlığa göre daha erken hasat olgunluğuna ulaşmışlardır. Bitkiler kışlık yetiştirildiğinde daha yüksek tohum verimi elde edilmiştir.
Anahtar Kelimeler: Koca fiğ, kışlık ekim, yazlık ekim, tohum verimi
yukarı 2006, 12 (3) 301-306
Antalya İli Örtüaltı Sebze Üretim Alanlarında Zararlı Olan Tetranychus urticae Koch Populasyonlarının Bazı Akarisitlere Karşı Tepkileri* (Türkçe)
*Bu araştırma TÜBİTAK tarafından desteklenen TOGTAG-2968 nolu projenin bir bölümüdür.
1Süleyman Demirel Üniv. Ziraat Fak. Bitki Koruma Bölümü-Çünür/Isparta İki noktalı kırmızıörümcek, Tetranychus urticae Koch'nin bazı akarisitlere, propargite (Omite) 570 g/l, abamectin (Agrimec) 18 g/l ve amitraz (Kortraz) 200 g/l'a karşı duyarlılıkları belirlenmiştir. Propargit selektif akarisittir ve Türkiye'de birçok üründe T. urticae savaşımında kullanılmaktadır. Amitraz ve abamectin ise akarisit ve insektisit özelliktedir ve bu nedenle kırmızı örümcek ve bazı sebze zararlılarına karşı kullanılmaktadır. Antalya'da da farklı sebze üretim seralarından toplanan T. urticae populasyonlarının bu akarisitlere karşı duyarlılıkları ilaçlama kulesi - petri kabı yöntemi ile saptanmıştır ve standart hassas populasyon (GSS) ile karşılaştırılmıştır. Standart hassas populasyon (GSS) ile karşılaştırılarak bulunan direnç oranlarının dağılımı propargite, abamectin ve amitraz için sırasıyla <1.0 - 2.55, 1.07 - 1.82 ve 1.15 - 34.09 kat düzeylerinde olmuştur (LC50'ye göre). Anahtar Kelimeler: Tetranychus urticae, direnç, akarisit, amitraz, propargite, abamectin
yukarı yukarı yukarı yukarı yukarı yukarı yukarı yukarı yukarı