insan olmak...: Kilolar ve Giysiler
Posted by Asuman Yelen in alış-veriş
Bugün, son zamanlarda aklımı kurcalayıp canımı sıkan iki durumu kendi usulümce yoluna
koydum. Bundan asla iki sorunumu çözdüğüm anlaşılmasın. Birincisi geçici ve kısmi
olarak halledildi. Büyük bir kısmı artarak devam ediyor. İkincisi ise "çözümsüzlüğü, beni daha
çok mutlu ettiği için çözüm olarak kabul etttim" şeklinde açıklanabilir.
Yeğenimin Cumartesi günü yapılacak nişan töreni için abiye bir
giysi almak üzere bu soğukta kimbilir kaçıncı tur düştüm yollara...
Kot pantalon, kazak, kaşkol, yün çorap, kapşonlu
gocuk ve yığınla fazla kilomu da yanıma alarak...
Önce girdiğim birçok mağazada 42 bedenin üzerinde ürün satılmadığını öğrenip çılgına döndüm.
Hele girince elemana "abiye ürünleriniz..." diye başladığımda önce "sizin için mi" "evet" hemen
arkasından sabırsızca " büyük beden satmıyoruz," başka bir deyişle "siz şişmansınız"
şeklinde bir diyaloga göğüs germek berbat bir duyguydu.
"Abiye" kavramının naifliğine ters düşen bünyemin incecik ve
rengarenk kumaşlara uyum sağlaması pek de kolay bir şey değildi.
Bir sürü mağazada, pantalon, çizme yün çorap ve kazakla boğuşarak
birçok narin elbiseyi giyip aynaya
bakar bakmaz uğradığım hayal kırıklığı
ve kendime duyduğum kızgınlığın adım adım nefrete dönüşmesi
çok kötüydü çook.
Girdiğim hatırı sayılır bir mağazada neredeyse tüm abiye
kıyafetler (tabii büyük beden olanları) siyahtı.
Oysa Rayuşla tüm anneler halalar ve teyzelerin neden hep siyah
giydiği konusunu konuşmuş bu durumla hafiften gırgır bile geçmiştik.
Almadım tabii. Canım iyiden iyiye sıkılmıştı. Dönüşte asansörde albenili bir çerçevenin içinde
yazılı olan "asansörü hepimiz hor kullanmıyalım" ibaresi bile güldüremedi beni.
Can sıkıntısı ve umutsuzlukla eve dönmek üzere vasıta beklerlen ani bir kararla bir taksiye
atlayıp 7-8 sene öncesine kadar hemem hemen tüm giysi alışverişlerimi yaptığım, bir
elemanına sinirlenip gitmekten vazgeçtiğim butiğin adresini verdim.
Kapıdan içeri girdiğimde adım ve soyadımla hatırlayıp güler yüzle ve öperek karşılayan
butik sahibi adeta beni bekliyordu. Orada askıda ilk görüşte vurulup giyer giymez beğendiğim
güzelim elbisem de ...
Poşetim elimde çıkarken keyfim yerine gelmişti. Elbise işi bu defalık çözümlenmişti.
Umarım çözümsüz değildirler...
Diğer konuyu daha sonraki günlere bırakıyorum. Çok yorgun ve uykusuzum.
Sağlıklı ve mutlu günlere...
This entry was posted on 18.10.2011 at Salı, Ekim 18, 2011 and is filed under alış-veriş . You can follow any responses to this entry through the comments feed .
Aman Asucum sen o butiğin adını kaybetme sakın...Hepimize lazım o.
Butiğe dört elle sarıldığımıza göre çözümsüzüz galibaLale' cim. Aman n'apalım, keyifler yerinde olsun da...
Bulduğuna sevindim canım, güle güle giy.
Şeyyy fotoğrafta güzel gözüküyorda giydiğinde hanginizin Asuman olduğu konusu ayırt edilir dimi:)))
Abiye olayına kılım başta. Niye bazı olaylarda bazı şekilde giyinmek gerekir ki?
Ben 3cü evliliğimi siyah dantel mini elbiseyle yapmıştım nikah dairesinde. Gerçi beni gelin olmayanlar dışarı diyip gelin odasından atmaya yeltenmişlerdi.
İş gereği hayatımı takım elbise yani döpiyes ( iyy bu lafa da sinirim..döpiyes) ile geçirdiğim de oldu; ayağımda kot pantolon üzerimde kazak veya tşirt ile de.
İnsanın kendisini rahat hissedemediği bir kıyafet içindeyken olması çok fena, bilirim.
Son aylarda aldığım kilolarla bunu nasıl bertaraf ederimi yaşıyorum. Kilo vereceğime olan inancım sonsuz olduğundan gardrop yenilemeyip mevcutların içine binbir eziyetle sığmaya çalışıyorum.
Off niye açtın ya bu kilo sorunsalını:(
19 Ekim 2011 04:08
Zaten birileri yanılır da onu ben sanır diye seçtim Nur' cum.:)) Aslında daha komik bir resim bulamadım. Şöyle devasa bir şey.
Aman Sis kilolara dikkat. Şimdi verdin verdin. Yoksa çığ gibi artıyor.
Artık elbise bulma zorluğu yaşamamak kilo vermenin en zevkli yönlerinden biri, bir de Ankara dönüşü dolap revizyonu yapıp atmaya niyetlendiğim tüm giysilerin üstüme olması, sevinçten havalara uçtum. Ama kilolarla barışık yaşamak en güzeli gerçekten Asucum zira bu süreç çok can sıkıcı. Neden balon göbekli kel heriflere kimse bişey demez de kadınların illa kiloları gözüne sokulur, her yerde ayrımcılık. O yazdığın şeyleri yıllarca yaşadım ve hep tezgahtar kızlara "20 sene sonra seni de görürüz şıllık, ben senin yaşındayken yarın kadardım" demek geçti içimden:)) diyemedim tabii.Neyse ki gönlüne göre birşey bulmuşun, boşver kiloyu, gönlün şen olsun. Yiğeni şemdiden kutluyorum, her iki mutlu teyzeyi de öpüyorum...
Kilo verme konusunda bana güzel bir örneksin Leylak' cım. Umarım Koray' ın düğününde bu zorlukları yaşamam. Herşeyden önce sağlık için fazla kiloları atmak şart.
Güzel dileklerin için sağol :)
İnanılmaz bir şey ama sana gelen yorumlar ve verdiğin cevaplar benim mailime de düşüyor:))
İnanılır gibi değil gerçekten. Kendi maillarn kendine yeterken...
Nasıl durdurabiliriz bunu acaba?
Aboneliği iptal et yazan yeri tıkla Nurcuğum, cevap mailime düşsün diye işaretlemişsindir de ondan...
Düğünlerde alışverişlerde aynı sorunlarla karşılaşırız.Alışveriş yaptığınız yerler sizi aşağılar gibi üst beden için siz o bedenden daha fazlasınız derler.Ya da günlük alışverişlerde beğendiğiniz giysiyi alamazsınız.Ençok neye kızarım biliyor musunuz?Uzun zamandır görmediğimiz kişiler ay kilo almışsın demeleri bu sizin bedeninizle ilgili bir olay.Ama artık her bedene göre çok şık giysiler var.önemli olan bizim kendimizi iyi hissetmemiz.sevgiyle kalın.
19 Ekim 2011 14:47
Parıldayan çiçek, kilomu ciddi olarak çok fazla kafaya takmış olsam asla buraya yazmazdım. Ama abiye alışverişinde gerçekten zorlandım.
Beni de en çok üzen, emeklilikten sonrasına kadar hiçbir mağazanın kapısında acaba büyük beden var mıdır diye duraksamadım. Seçenekler de bu kadar çok değildi. Şimdi o kadar güzel ve çeşitli şeyler var ki.
Neyse biraz azimle sağlık için halletmeliyiz bu sorunu.