Kırık Anahtar Gecesi
Dün gece maceralarla doluydu. Bu geceyi size birkaç resimle anlatmak istiyorum.
Bu, Eleni Teyze.
Eleni Teyze aslında buradaki komşularımızdan biri. Kendisiyle ancak dün gece tanıştık. Esri partiye gitmek üzere evden çıkmaya çalıştığı sırada apartman kapısının anahtarı kırılmıştı.
Anahtar kırılmıştı çünkü bu evin hem daire hem de bina kapısını, hem içeri girerken hem de dışarı çıkarken kilitlemek gerekiyordu. Henüz yeterince mutenalaşamamış semtimizde güvenlik problemi vardı. Eve girerken size ilk söylenen şey kapıları, pencereleri ve kepenkleri nasıl kapatmanız gerektiği oluyordu. Evet, semtimiz Kerameikos idi.
Esri kapıyı kilitlemeye çalışırken anahtar kırıldı. Esri koşarak sinemaya gelip insanlara haber verdi. Ev arkadaşı Vera ve diğerleri sinemada gösterimi izlemekteydiler. Burcu da gösterimi izliyordu, Sansi ise çorbacısı Valentino ile buluşmak için Viktoria tarafına gitmişti.
Buluşuldu. Stresliydik, evimizin anahtarını kaybetmiştik. Daha sonra, festivalin organizasyon ekibiyle eve gidildi. Bu ev, Esri’nin gösterim yaptığı festival tarafından tahsis edilmişti. Evde yine festivalde gösterim yapan bir başka arkadaşla ev arkadaşıydık, kendisi Vera.
Vera, Esri ve bütün festival takımı, kapı açılınca uzunca bir süre Eleni Teyze’yi dinlemek zorunda kaldılar. Eleni Teyze kesintisiz Yunancasıyla sürekli Esra’ya bakarak konuşuyor, Esri ise sonunda ona “endaksi” demek zorunda kalıyordu.
Neyse efendime söyleyeyim hikaye uzun. Burada size göstermek istediğimiz şey Eleni Teyze.
Eleni Teyze Keramikos Sokağı’nın Dameou köşesindeki binanın sahibi. Dün akşam girerken ve çıkarken kitlememiz gereken dış kapının anahtarı ben dışarı çıkarken kilidin içinde kaldığı için kendisiyle epey bir mesaimiz oldu.
İşte Esra’nın büyük çaresizliği.
Ve bu anları fotoğraflayan sevgili Vera.
Orada neler oluyordu?
Neyse ki sonunda eve girildi. Ardından uzun bir gece oldu. Birazdan bunları anlatacağız.
Şu an bir Pazar öğleden sonrası, şimşekli gök gürültülü gri bir yağmur yağıyor ve kafamız güzel.
Esri’nin kırık anahtarla verdiği fotoğrafı da şöyle bırakalım, bu sabahtan.
Burası Kerameikos’taki evimiz. Çok tatlış bir ev, birinci katta ve balkonları çiçeklerle dolu, eski yıkık dökük bir sokak. Mutluyuz.
Dün gece bu anahtar mevzuu yaşanıp çözüldükten sonra, gitmek istediğimiz büyük bir queer partisine gitmeye çalıştık ama gidemedik. Esri’yle Sansi geçen sene bu partiye gitmiş ve çok keyif almışlardı. Ama bu sene resmen halk plajlara akın etmiş, vatandaş denize girememişti. Dans edecek bir yer arayarak biraz sokaklarda dolaştık. Bir teras bulduk ama pek dans edemedik. Atina dj’leri bizi tutmadı mı pek, sanki?
Atina Kolektif© 2019
Bu websitesi Avrupa Birliği Sivil Düşün Programı kapsamında Avrupa Birliği desteği ile hazırlanmıştır. İçeriğin sorumluluğu tamamıyla Atina Kolektifi’ne aittir ve AB’nin görüşlerini yansıtmamaktadır.
Bir Atinush Hikayesi
Erkek Yayılmasına Karşı Yaz Önerileri
Esra Lozan Podcast
Kahve Falı Atölyeleri
Brechtyen ve kişisel Bir Sinema-Ali Kemal Çınar Sinemasının Ali Kemalleri