“+ ne ifade ediyor?”, “LGBTİ’den sonra eklenmesi öngörülen cinsiyet kimlikleri, cinsel yönelimler ve cinsiyet ifadelerini bir çatı altında toplamaya yönelik bir hamle mi yoksa bütün bunlardan daha fazlasına mı işaret ediyor?” gibi sorulara cevap aradığımız ve her geçen gün yaşamlarımıza eklenen yeni kavramları bir araya getirmeye çalıştığımız bu sayıda birçok isim yazılarıyla bize eşlik etti.
Galip Karabacak’ın katkılarıyla derlediğimiz mini sözlükle başlayan dosyamız, Damla Umut Uzun’un +’ya dair kaleme aldığı giriş yazısı “Bir Matematik Sembolünden Çok Daha Fazlası” ile devam ediyor. Son dönemlerde daha fazla tartıştığımız ve tartışmaya da ihtiyaç duyduğumuz “Görünmezleştirilen Bi+ Meselesi” ni Umut Erdem’in kaleminden incelerken; Ecemen’in kaleme aldığı “Lezzo-Travestiliğimin A-politik Sapkın Feminist Tarihçesi” ile dünden bugüne bir yolculuğa çıkıyoruz. Günümüzde Kanada ve birçok coğrafyada kullanımı artmakta olan LGBTİQ2’ye dair kültürel bir mirası ise Eren Turan’ın katkılarıyla okuyoruz. Son olarak Sadık Arı’ya ve sanatına dair gerçekleştirdiğimiz keyifli söyleşinin ardından, Semih Özkarakaş’ın pride günlüğüne konuk oluyoruz.
Güncel Sayfalarda ise, astroloji yazısıyla Mert Güzel; 14.Kadın Kadına Öykü Yarışması Özel Ödülü alan hikayelerden “Sıcak” ile Nevin Yıldız; Klasik Batı Müziği’nden queer hikayeleri bizlere aktaran Eylül Güney Güven; kadın kadına aşkı ve göç temasını işleyerek yaşamlarımıza temas eden filmin yönetmeni Salih; yaz için kitap tavsiyeleriyle Kaos GL okuyucularına bir seçki hazırlayan Hakan İlker Çetinkaya; Şiddetsiz Eylem yazısıyla da Tolga Kızılay bizlere eşlik etti.
Bu noktada tartışmaya açtığımız ‘temsil’ ise, bir kültürü oluşturan bireyler arasındaki anlamın, üretim ve değiş tokuş sürecinin temel unsuru olma değerini korumakta. Temsil, anlamlandırma sürecine anlam üreterek ve anlamların değişimine olanak sağlayarak katılan bir süreç olup, değer ve davranış biçimlerinin sürekli yeniden üretilmesine etki etmekte.
“Gerçek temsilin” imkanlılığı, temsilin tek tipleştirilmesi ve beraberinde ortaya çıkan politik problemleri değerlendirdiğimiz bu dosyada, “Uyarlama Dizilerin Uyarlanamayan Karakterleri” yazısıyla Gizem Merve Kaboğlu ve “Sansürcü fobiğin TV’si varsa, Lubunyanın Netflix’i var!” yazısıyla da Bawer Fak yer almakta.
Ata Kan ve Sengül Kılınç televizyonun “seyircisine” olan etkilerini ve televizyondakilerin yaşamlara nüfuz etme hallerini incelerken; Umut Güner, Deniz Gedizoğlu ve Tan’ju Tariz dizileri değerlendirdikleri, LGBTİ+ ve queer yaşamlarla olan kesişim noktalarını tartışmaya açtıkları yazılarıyla bu dosyada okuyuculara bir düşünme alanı sunuyor.
Kaos GL’den Baharı mizahla karşılıyoruz!
Mizah aynı zamanda çok kuvvetli bir araçtır da. Bir anda değiştiriverir gökyüzünün rengini. Yarattığı ufacık bir gülümseme ile bir anda taşır başka başka alemlere. Gullüm de böyle değil midir zaten? En çıkışsız görünen anda, en ama en çaresiz hissedilen zamanda atılan şen bir kahkaha, afilli bir madikoli… Bu sayıda peşine düştüğümüz soru da bu: Heteronormatif toplumun kara mizahını gökkuşağı renkleriyle boyamak mümkün müdür?
Karşısına geçip alay edilerek gülünen olmak yerine hep beraber gülsek daha iyi olmaz mı?
Özge Arslan ve Zeynep Acar Yıldırım, Kaos GL’de sosyal hizmet deneyimlerini aktarırken; Hasan Basri Çifçi, “Sapma Günlüğü” yazı dizisine başladı. Dergimizin 156. sayısında “Pardon O Masa Rezerve” yazısının fotoğraflarının da yazarı Aysun Öner’e ait olduğu yazılmamış. Okurlarımızdan ve yazarından özür dileriz.
‘’Yeni doğan her 2000 çocuktan biri ikili cinsiyet rejiminin standardize ettiği “kadın” veya “erkek”in sahip olması beklenen özelliklerin dışındaki varyasyonlardan biriyle, birbirinden farklı internal (iç) ve ekternal (dış) cinsiyet karakteristikleriyle dünyaya geliyor ve dünya nüfusunun %1.7’si interseks varyasyonlarından birine sahip.