ZEYNEP'iN ilk 365 GÜNÜ... ve devamı...: Plan bir anda değişince...
şapkaya bayıldım ben.ben de damla'ya alayım öyle bir şey diye düşünüyordum.ben stres oluyorum damla yanımda dışarı çıkınca, uyku saatleri, düzeni bozulacak diye pek çıkmıyoruz beraber zaten.sana hayran kaldım.çok keyifli bir gün olmuş belli ki.ve ilklerin günüymüş zeyno için :)
dışarıya çıkmak çok iyi geliyor bana. Bu kaçamaklar da olmasa çok bunalırım herhalde. Ama ben de Osman'la birlikte çıkmayı tercih ediyorum. Yanında biri olunca stres olmuyor insan. Ama bence sen de her fırsatta dışarı çıkmalısın. Zeynep uykusu gelince arabasında da uyuduğu için (zaten evde de hala böyle uyuyor) sorun olmuyor bizim için.
25 Nisan 2008 10:22
Geçen yaz doğum iznindeyken hep toplu ulaşım araçlarıyla seyahat ettim. Deniz otobüsüne, otobüse, dolmuşa bindim Duru ile. İnsanların yardımseverliği beni şaşırtmıştı. özellikle erkeklerin bu kadar çok çocuk sevdiklerini bilmiyordum. Taksiye binerken bile ben arabayı katlayıp bagaja koyarken taksiciler Duru'yu kucaklarında tuttular, koltuğa yatırdığımda yanında beklediler.
Bebekle dışarı çıkınca azıcık gözünü karartıp çok tedbirli olmak lazım. Kural bu. Çift yedekle dolaşmak gerekiyor hep.
25 Nisan 2008 10:38
Merhabalar,uzun zamandır Zeynebi takip ediyorum favorilerime de ekledim hatta blograzziden size yorumda bıraktım ama sanırım orada kayıtlı değilsiniz.Neyse Zeynebin o masum gülümseyen fotolarına bayılıyorum.Çok tatlı maşallah allah bağışlasın.Benim kızımda 14 aylık,zeynebin yaptıklarını okuyunca kızımn geçeirdiği dönemleri hatırlıyorum.Küçük meleği öpüyorum sevgiler...
Merhaba bizim bebeğimiz :)
uzun zamandır takipte olduğumuzun farkında değildim, yorumun için teşekkürler... İnsan daha küçük bebekleri görüp, onların maceralarına ortak olunca zamanın ne kadar hızlı geçtiğini ve her şeyin ne kadar çabuk unutukduğunu anlıyor değil mi?
28 Nisan 2008 11:03