YOL GEÇEN HANI: 2011
9/05/2011 09:57:00 ÖÖ
HÜZÜN KOVAN KUŞU GELSE...
Hep bir "düş sokağı sakini" olmuşumdur kendimi bildim bileli... kendimden bile sakladığım düşlerim olmuştur. Ne zaman çok üzülsem, ne zaman kaçmak istesem, ne zaman bağırmak istesem ,kızgınlığımı haykırmak istesem derin bir sessizliğe gömülürüm. Oysa sakinliğim bir çığlıktır çoğu zaman ...hep kuytularda saklanırım...Hani o parça da olduğu gibi bu gece hüzünkovan kuşu gelse yanağıma konsa ay tenli ışıklı düşlerime karşılık verse...evet olsa içimi hüzün değil aydınlık kaplasa... pır pır kelebekler uçsa içimde...en olur olmadık zamanlarda içimi hüzün kaplıyor.... "bak ve gör yaşam düşlerdedir"diyor şarkı...diyor da bazen düşlerim omzuma ,gerçekler yüreğime ağır geliyor....Bir zamanlar yüreğime sızmaya çalışan biri "aydınlık neyin oluyor senin?" demişti.Cevap bile vermemiştim.Şiirden ve hayattan mı bihaberdim yoksa ;şuursuz bir şımarıklık hali miydi bilemiyorum şimdi.Ama "Hüzünkovan Kuşu" "Aydınlık" hep düşümdür benim.Elini hiç bırakmamacasına tuttuğum; hep daraldığında yüreğim, beni kör kuyulardan çıkarandır "AYDINLIK"...
AYDINLIK NEYİN OLUYOR SENİN? gökyüzü akraban filan mı beni bulur bulmaz gözlerin şimşek çakıyorum yalan mı yüzünde yalazını gezdirdiğin ...saçlarından tutuşmuş orman mı akla ziyan bir şey elektriğin ayışığı mavisi dudaklarından mı o ışık zenginliği mi giyindiğin uzay tozları mı yıldızlardan mı elime dokunduğu an elin güneşler açıyorum sahi ondan mı aydınlık neyin oluyor senin Attila İlhan
6/14/2011 11:47:00 ÖS
AYDINLIK NEYİN OLUYOR SENİN .AYDIN,
DÜŞ SOKAĞI SAKİNLERİ,
"Gümüş Kadın"ın hayatına seneler önce soğuk bir kış günü girmişim...O hayatının en çetin günlerini ,yıllarını yaşamakta o zamanlar ...Daha 17 yaşlarında incecik bir gonca dalıyken kendi, basmış beni bağrına... Benim ona evlat oluşumun O' nunsa anne oluşunun üstünden 31 yıl geçmiş... ama öyle duygulu, öyle bir hüzünle anlatırdı ki benim doğuşumu ...kendi dünyaya gelişimin hikayesini unutup bir masalı dinlercesine dinlerdim hep.Babam askerde o yıl... Aylarca haber alamamış annem ...Öyle derin bir hüzün, öyle çok özlem.... bin çaresizlik bir o kadar da yokluk...Anlatırken gözleri buğulanırdı... Sonrada derin bir iç çeker...Gül annem "Gümüş" kızım derdi...Hala der..."Gümüş"üm deyip sarılırken o nemli gözbebeklerinden ışıklar saçar.İçime dolan ,nasıl bir huzursa O ne zaman öyle sarılsa ,tüm gamım tasam gider .İçime ışık dolar; ondan bana akan..."Gümüş kadın İyiki Annemsim...Tekrar dünyaya gelsem ve seçme şansım olsa; seni seçerdim kendime anne olarak yine... ANNE
5/09/2011 10:35:00 ÖS
4/28/2011 11:34:00 ÖS