ilk başta yazının yarım kalan kısmını ekleyeyim de öyle yorum yapacağım.."Ben Sütaş'ın naneli ayranını çok sevdiğimi söylerdim hep Pandora'ya. Eve gelmeden alışverş yaptığımız markette naneli ayranlardan gördük ve Pandora hiç denemediği için alalım dedik. Eve geldik, yemek hazırken Pandora ben de içecek olanlara ayranları servis ediyordum. Bardakları doldurdum. Hepimiz içmeye karar vermiştik. Pandora'nın da servisi bitti ve masaya oturacakken baktım ayran bardağını almış, elinde de bir tatlı kaşığı suratını buruşturmuş bir şeyler yapıyor. Kendi kendine de söyleniyor -Bu bardaklar temizdi. ne dökülmüş olabilir ki üzerine? Ayranda siyah siyah birşeyler var.- Ve sonrasında kahkahayı patlattı -a-aaa nane bunlarrrrrr-. İşte bir de ona güldük ağız dolusu kahkahalarla. Pandora'nın nanaleri toz vb. şeyler sanmasına. 10 Eylül 2012 12:54
Şimdi gelelim bize..Nasıl da güzel resmetmişsin bizi yetenekli arkadaşım benim. Ben senin bardağından iki kez içtim. Hatta sonra fark ettiğimde bardak tam da benim dibimde duruyordu. Sana yakın bırakmaya özen gösterdim ve o son oldu. Normalde ben de o bardaklarla içerim biramı. Şişeden de çok nadir içerim aslında. Bu yüzden şaşırmış olmalıyım. Dilimin dolandığı cümleyi nedense anımsayamıyorum şu an. Çok dilim dolandı benim o gün çünkü :)********************Yaa, ne desem bilemedim şimdi biliyor musun? Kollarımı göğsümde bağladım ve yazına bakıyorum. Çok duygusal girişler olmuş. Çok sen olmuşsun yazıda, çok ben bir de..Kıhhhk konusuna gelince. Bitirdi bizi o olay. Gözümün önünde o halin. kıhhhk yapıp gözlerini kapatıp, aniden başını yastığa koyuşun :) Bunların hepsini bir salise gibi bir sürede yapışın :) Ve o masum platonik hislerin. Masum ama enteresan olan.. Çok şaşırdığım.. Yalnız O.ları karıştırmışsın ama bu O. o O. değil. O'lar kendilerini karıştırmasalar bari. hahahah.Canım dostum benim. Çok guzel yazmışsın bizi. Yazının üzerine söylenecek o kadar çok söz var ki.. Ama ne desem az gelecek. Seninle bir her şeyi biz çok iyi başarıyoruz. Birbirimizi anlamayı da, birbirimize üzülmeyi de, çocuklar gibi kollarımızı bacaklarımızı vura vura kahkahalar atmayı da. :)Seni seviyorum Dostum! Çok..
Ben de seni seviyorum. Zaten yazıları da aramızda paylaşıyoruz. Dün gece siz uyuduktan sonra, ben de yatsam mı dedim ama şimdi yazmazsam yazamam diye yazı yazıverdim:) Unuttuğum naneli ayran kısmını senin hatırlamış benim unutmuş olmama çok içerledim. Sen de güzel yazmışsın ama ben alay edecektim ne güzel yaaa:PÇok güzel bir akşamdı. Kıhhk kısmına gelince, hislerim geçici ya... bak sabah uyandım; hiç öyle kıhhklık bir şey kalmamış içimde. Ne vefasız bir insanım ben; ne maymun iştahlı:P O'lar yok O var. Bir sen varsın O. Bir de O var O:)Dostumsun sen benim. Karşılıklı bunları yazıp duruyoruz yaa:) Farkındayız ama..Bu yazıyı daha iyi yazardım ben:( Seni seviyorum..
10 Eylül 2012 14:13
Mahmutbey çekil aradan :) ahahaha... 10 Eylül 2012 17:05
Mahmut Bey mi dedin.. "O" kim? Bu arada ben yazıyı edit etmiştim güya ama yazılar izleri derinleştir yazmışım.. e sen de uyarmadın bak rezil olmuşum:P Şey gibi olmuş: Heyyyyy yazılar, izleri derinleştir be bir zahmet!
10 Eylül 2012 20:33
ya bu çok duygusal olmuş karöshi akşam akşam. Ben tam kendimi toparlarken olmadı yaaa.. eline sağlık arkadaşım ve o evin kapısı hep açık olsun sana ve dostluğunuz ve kızlarınızın dostluğu hiç bitmesin. beni de dost sayın ki saydınız bilirim. yazıdan aldığım dünyevi şey akşam köfte ve patates kızartması yapma fikridir. Ne yesem diye düşünüp duruyordum :))
11 Eylül 2012 16:38
Yorum yapmayacaktım o ev,ve o odada neler olup bittiğini az-çok bildiğimden. Lakin karoshi çizimlerini şahane bulduğumu söylemeden geçmeyeceğim :)pANDORA bu kadar mı benzer :))
11 Eylül 2012 22:18
Cem.. yazarken ben de duygusallaştım aslına bakarsan canım.. yedin mi akşam köfte bak unuttum sormayı. seni dosttan başka bir şey nasıl sayarım ki zaten:) KOCAMAN ÖPTÜMMMMMM!!!İdea, Pandora'yı daha önceden de çizdim.. o daha güzeldi.. bir ara linkini vereyim bak:) O evde senin de çok anın var:) Ne güzeliz biz:)
Dostluk başka bir şey, böyle bir şey...Ruhlarınız bu dünyaya gönderilmeden önce tanışıyorlardı, ondan bu aşinalık,derin ve temiz...O'ları da iyi karıştırmışınız bak, hani insan merak etmiyor değil:)
13 Eylül 2012 23:38
Merhaba N. Narda:) Dostluk yaşanılır kılıyor dünyaya gerçekten de. Ne olursa olsun başka "canlılarla" aramızda, biliyoruz ki sabit kalan "biz" diye bir şey var; dost(larım) var.. Ruhlarımız bu dünyaya gönderilmeden önce birlikte eminim çok yaramazlık yapmıştır, bu dünyaya gelince de ortak yaramazlıklarda yeniden buluşmuşlardır. O'ları karıştırmak lazım:) Karıştırmazsak derine işler sanırsam. Zaten geçti etkisi.. yüzeyde kalıverdi:)
14 Eylül 2012 09:04
Geçsin geçsin, geçmedikçe derinleşip olduğundan güzele dönüşür:)
14 Eylül 2012 15:06
Olduğundan güzel olmasın hiçbir şey:) Olduğu kadar ve olduğu gibi olsun:)