America Kotku Women Association - Bir Muhammed Ali Biyografisi
Bir Muhammed Ali Biyografisi
Kitap, bütün dünyada bütün zamanların en büyük boksörü hatta en büyük sporcusu kabul edilen Muhammed Ali`yi sadece sporcu yönüyle değil, hemen her yönüyle ele alıp anlatıyor; Televizyon ve radyo konuşmaları, dost toplantıları, özel roportajları, yaşadıkları, hayata bakışı, onun hakkında söylenenler, İslamiyeti kabulü, dünyada bıraktığı etkiler, sözleri, hastalığı, boks hayatı hepsiyle ilgili merak edilen, herkesçe bilinen veya kimsece bilinmeyen yönleri.
Yazara göre Muhammed Ali'nin dünyada çok sevilen ve tanınan bir sporcu olması tesadüfi değildir, çünkü bu durum onun sadece çok iyi bir boksör olmasından kaynaklanmaz, bunun yanısıra etkili olan onun güçlü karakter ve kişiliğidir .
Muhammed Ali ile dostluk bağları da olan yazar, onunla birlikte seyahat etmiş, maçlarını izlemiş, rakipleri, sevenleri, antrenörleri, çalıştırıcıları ve sponsorlarının görüşlerini dinlemiş ve ev ortamında kendisini gözlemleme, birinci elden kendisini ve hatıratını dinleme imkanı bulmuş biri. O yüzden objektif bir bakış açısı ile yazılmış diyebiliriz.
Kitap o zamanki Amerika`nın zencilere bakışından, Muhammed Ali`nin yetiştiği sosyal çevreden bahisle söze başlar. Durum içler acısıdır. Babasının anlattıklarından bunu rahatça anlamak mümkün; henüz Muhammed Ali Küçükken birlikte gittikleri bir dükkanda susamış ve dükkan sahibi zenci olduğu için küçücük bir çocuğa, en küçük insanlık görevini bile yapmaktan yoksun bir zihniyetle şu vermeyi reddeder. Bu olay küçük bir çocuğun kalbinde nasıl bir iz bırakmıştır varın siz düşünün.
Kitapta Muhammed Ali`nin çocukluğuna dair anlatılanlardan, onun karakterini oluşturacak etkenler hakkında daha fazla fikir edinmek mümkün; Muhammed Ali kendi yaşıtları türlü yaramazlıklar peşindeyken, o hiç bir kötü alışkanlığa bulaşmamış, alkol, uyuşturucu kullanmamış, kötü arkadaşlar edinmemiş, kötü yollara düşmemiş. Onu tanıyanlar, insanların onun etrafında koruma çemberi oluşturduğunu, ona kötü alışkanlıklar edindirmek isteyenleri dahi yanına yaklaştırmadıklarını, adeta gizli bir elin onu bütün kötülüklerden koruduğunu anlatmaktadır. Sanki çocukluğundan itibaren İslam`a ve müslümanlığa, Amerika` da ve bütün dünya müslümanlarının övünç ve gurur kaynağı olmaya özenle hazırlanmıştır. Yazarın belki de istemeden daha doğrusu farketmeden de olsa vurguladığı tam da onun bu yönüdür.
Hayatının dönüm noktasını teşkil eden en önemli iki olaydan biri, müslüman olduğunu ilan ederek ismini değiştirmesi, ikincisi ise vietnam savaşına gitmeyi reddetmesidir, bunun akabinde unvanının geri alınıp boksörden üç yıl menedilmesi ile boksörlük hayatı sekteye uğramış, spor kariyeri ve maddi durumu sarsılmıştır. Bu dönemde üniversitelerde verdiği seminerlerle geçinecektir.
Onun müslüman oluşu, ismini değiştirmesi Amerika`da hatta bütün dünyada büyük bir infiale sebep olur, özellikle ismini değiştirmesi, o zamana kadar çağrılan ismini reddederek yeni bir isimle çağrılmayı istemesi hiç de kolay bir karar değildir. İrade, kararlılık, ne istediğini bilmeyi ve sağlam bir inanca sahip olmayı gerektirir. O bunu başarabilen dünyadaki nadir insanlardan biridir. Daha sonra Vietnam savaşına gitmeyi ve askere alınmayı reddetmesi de çok büyük tepkilere yol açmış, ancak sonradan pek çok kişi onun haklılığını anlayarak destek vermiş ve peşi sıra gitmiştir. Bu da Muhammed Ali`yi sadece bir sporcu, bir boksör olmanın çok ötesinde, zor şartlarda doğru bildiğinden vazgeçmemesi bakımından bir lider olduğunu göstermektedir.
Bugün bazı sporcuların maça başlarken, ringe çıkarken hac çıkardıklarını, eğildiklerini, secde ettiklerini görüyoruz ve bu bize garip gelmiyor. Muhammed Ali bunu ilk başlatan sporcu olmuş.
Dick Gregory bu konuda şunları anlatıyor; " Çocuklarımızın içki içmesini istemeyiz, hatta içki içinler bile istemez. Ama bir şampionluk maçı sonrası şampanyalar patlatılır, içkiler, biralar içilir ve çocuklarımız, hayran oldukları sporcuların içki içtiğini, şampanya patlattığını, başlarına şampanya döktüğünü görürler. Ama Ali başka, Ali ibadetin önemini dünyaya duyuran ilk ve büyük atlet olmuştur. Maç öncesinde ve sonrasında Allah`ın adını mutlaka anar, tv mülakatına çıkınca önce Allah`ın adını anar sonra röportaj başlardı."
Kitabın bir bölümünde yazar, birbirinden tamamen zıt iki karakter olan, Elvis Presley ile Muhammed Ali`yı mukayese eder. Orada yapılan dikkat çekici ve çok isabetli tesbit şöyledir; Her meşhur kişinin hayatında dibe düştüğü, yalnız hissettiği, şöhretin getirdiği yükler ve sorunların ağır geldiği zamanlar olduğundan bahisle; Elvis`in problemlerini insanlardan uzaklaşarak kabuğuna çekilerek, alkol ve uyuşturucu kullanarak geçirmeye çalışması fakat başaramayarak kendi ölümünü çabuklaştırmasına karşılık Ali`nın insanların arasına karışarak problemlerini çözmeye, yaralarını sarmaya, tedavi olmaya çalışmasıdır. Ali kendinle son derece barışık ve rahat kişiliği, üzülünce kendini dışarıya atarak, insanları kucaklayarak, onlarla konuşarak, onlarla birlikte saatler geçirerek kaynaşması onu ayakta tutmuş, problemlerini en az zararla atlatmasına etken olmuştur. Ali hiç bir zaman, hiç bir şartta kendini insanından uzak tutmamıştır. Bu da onun tevazusunun göstergesi ve yaralarının panzehiri olmuştur.
Yazarın diğer dikkat çektiği konu ise hayli İlginçtir, bugün bile Amerika`da beyaz siyah ayrımı bariz bir şekilde yapılıyorken, Muhammed Ali`nin zenci olmasıyla kimse ilgilenmemiş, yaptıklarıyla, söyledikleriyle ve sporuyla ilgilenmiş olmasıdır. Bu belki de dunnya da çok az insana nasip olacak bir özellik. Yazar bu konuda şunları söyler; " İnsanlar ona bakınca beyaz mı, siyah mı görmezler, Ali`yi görürler. Siyahların onu sevmesini tahmin edebilirdi, ama etrafında beyazları görmek onu çok mutlu ederdi." Muhammed Ali bu husustaki görüşlerini çok daha geniş bir perspektifle ifade etmiştir; " İnsanın renginden ötürü nefret etmek yanlış, her iki yönde de yanlış, hangi renkten nefret ettiğin önemli değil."
Muhammed Ali`nin hastalığı başka bir dönüm noktasıdır hayatında; Yazar; sevenlerinin ve ailesinin hayal kırıklığını ve üzüntüsünü görünce, onları teselli etmenin yine MUhammed Ali`ye düştüğünü söyler; "Ya bulaşıcı bir hastalığa yakalansaydım, ya sizlere, insanlara dokunamasaydım? Allah`ın dilediği olur ve ben de buna razıyım. Allah kimseye kaldıramayacağı yükü yüklemez. Şu an yaşadığım şey sonsuz hayata kıyasla çok kısa. Eğer dünyaya geri gelseydim ve hastalanacağımı bilseydim yine boksör olurdum." Kızının babasının hastalığına karşı tutumu ise ayrı bir ibret konusu; "Asla niye o demedim, çünkü o hiç bir zaman niye ben demedi."
Muhammed Ali`nin yaşamı boyunca ortaya koyduğu değerler bugün bile onu minnetle anmamıza yetiyor. O, tuttuğunu koparan, insanlarla samimi ilişkiler kurabilen, düzgün bir itikada sahip, islamiyeti yaptığı en iyi işle, boksla duyurmayı başarabilen bir iyi müslüman, bir güzel insandı. Kitabı okuduğunuzda onunla ilgili çok güzel hatıralara, çok güzel duygulara sahip olacağınızdan kuşkunuz olmasın. Mekanı cennet olsun.