Birinci Dünya Savaşı'nda tank kullanım özelliklerini kısaca incelemeye devam ediyoruz (bkz. Dünya Savaşı savaşlarında tanklar).
Soissons ve Reims
Soissons'ta, Alman saldırısı, 18 tarafından Temmuz 1918'da topçu hazırlık yapmadan başlatılan çarpıcı Fransız karşı greviyle değiştirildi.
Fransız 10 ve 6 orduları, Soissons-Chatto-Thierry-Reims'te Mangin ve Degout'un emri altında geldi. Şimdiye dek görülmemiş sayıda tankın desteğiyle yoğun piyade kitleleri saldırıya geçti. Küçük ve hızlı Renault tankları kendilerini gösterdi.
Renault FT ilerledi
20 kilometre cephesinde, Mangeon'da altı grup orta tank (210 araç) ve üç tabur Renault rezervuar (her biri 45 üniteli) vardı. Gruplar bölümlere ayrıldı ve askeri birliklere ve oluşumlara bağlandı.
Ve Renault kalıntıları
16-kilometrelik cephedeki alçı bir grup orta tank ve üç tabur hafif tanktan oluşuyordu.
Toplamda - üzerinden 500 makineler.
Sabah 4'ta saldırı başladı. Hafif sis örtüsü altında, tanklar hızla ileri doğru hareket etti, piyadeleri ele geçirdi ve savaşa girdi. Bir kez daha, ilk gün derinlerinde 4 - 6 km uzayı kazanarak taktiksel sürpriz başarıldı. O gün, tankın 102'i kaybedildi (topçu ateşinden 62 dahil) ve personel kayıpları% 25'e ulaştı.
Ertesi gün, 50 tankları, üçüncü günde - 17, dördüncü - 32 ve beşinci - 48 araçlarında topçu tarafından vuruldu. Saldırı sona erdiğinde, 10 Ordusunun tanklarının bileşimi neredeyse tükenmişti.
6 Ordusunda, kayıplar daha az önemliydi, çünkü burada Almanlar daha aceleci bir şekilde geri çekilmek zorunda kaldı. Ordu, 58 araçlarını kaybetti ve mürettebatın% 6'ini kaybetti, ancak en büyük başarıyı elde etti - altı gün içinde 20 - 30 km'de düşmanın savunmasına katıldı.
Bu operasyonda, sadece insanları taşımak için kullanılan tanklar kullanıldı. Almanların taktik arkasındaki makineli tüfek yuvalarını oluşturmak için patlayan savaş tanklarının arkasındaki Alman çizgilerini geçtiler ve makineli tüfekler yerleştirdiler ve ardından takviye için geri döndüler.
3 Batarya Schneiders
Alman piyade her yerde bu tür saldırılara dayanamadı - ve Fransızlar Soissons'un güneybatısında, topraklarını kazanmayı başardı. Yine çok sayıda tank tarafından desteklenen daha fazla toplu saldırı yapıldı.
Alman ordusunun "kara günü"
Ağustos ayının başlarında 1918, Almanlar tüm cephe boyunca geri çekilmeye başladı.
General E. Ludendorff'un “Alman Ordusunun Kara Günü” olarak adlandırdığı Ağustos 8 günü İngilizler ve Fransızlar sabahın erken saatlerinde Somme ve Oise arasındaki yoğun siste (duman perdeleriyle güçlendirilmiş) yoğun sis kuvvetlerinin desteğiyle ve derinlemesine derinliklere sızan bir saldırı başlattılar. Alman cephesi - bu bölümde duran 6 - 7 bölümlerini “sıfırlamak” (bölümlerin karargahları bile merkezdeki tanklar tarafından şaşkınlıkla karşılandı).
İngilizler, 16 tankları hakkında 430 kilometre cephesinde vardı. Saldırı, tank motorlarının gürültüsünü maskeleme amaçlı kısa bir topçu ateşinin ardından başladı. Düşmanı şaşkınlıkla yakalamayı başardıktan sonra, bölgeyi 10 tanklarını kaybetme pahasına, 100 km derinliğinde kazandılar.
Ertesi gün, 145 kullanılan 39 tanklarından ve üçüncü günde 67 tanklarından 30 imha edildi.
Fransızlar, 2,5 kilometre cephesinde iki tabur (90 hafif tank) yerleştirdiler ve bu, 12 km derinliğinde yer kazanmalarına izin verdi.
Almanlar mahkumlara ve maddi bölüme ağır zarar verdi.
İngiliz 2'inci tankının taburu 8 Ağustos 1918
Moral de baltalandı.
İnsan gücü ve ekipmandaki (özellikle Almanlar tarafından küçümsenen tanklarda) Alman karşıtı koalisyonun zenginliği, taarruzun durmadan devam etmesini mümkün kıldı.
İngilizlerle son derece ağır savaşlar, Ağustos sonunda Somme ve Scarp arasında gerçekleşti. Dar, derin tank atılımları karakteristik bir fenomen haline geldi - kısa ama sert bir topçu ateşinden sonra ve bir duman perdesinin desteğiyle. Soissons'un kuzeyinde faaliyet gösteren General Mangen de çok sayıda tank kullandı - 20 Ağustos'tan 17 Eylül'e (480 tankları 215, 60 dahil - imha edildi).
Saint Miel ve Meuse
Eylül ayındaki 12 - Ekim 9 arasındaki dönemde (Saint-Miel ve Maas-Argonne) 180 hafif ve 60 orta ve 350 hafif ve 60 orta tanklar kullanıldı.
Champagne'de yılın Eylül 4'unun 25'inde Gouraud komutasındaki Fransız 1918 Ordusu'nun saldırısı sırasında, her bir ordunun ortalama 90 tankları vardı ve ayrıca, önemli rezervler de vardı. İlk gün aşılması gereken alan, tankların erişemeyeceği bir durumda idi. Piyade saldırısı, topçu hazırlıklarının başlamasından altı saat sonra başlayacaktı. 2800 çalışanları tüm gün çalıştı - yol ve araziyi tanklar için uygun hale getirmek için.
Ancak önemli sonuçlar elde edilememiştir. Binalardan birinde (150 araçlarda) bir tank yumruğu yoğunlaştırdıktan sonra, Fransızlar kombine bir darbe verdi. Tanklar Ekim 8'ta savaştan çekildiğinde, bu yumrukta çok yüksek bir hasar tespit edildi: tanklarda -% 39, memurlarda -% 40, daha düşük saflarda -% 33.
Renault Amerikan 1'inci tank tugayı, Argonne, 12 Ekim 1918
King Albert’in birliklerinin Flanders 14 - 19’taki ekimindeki Ekim 1918’in ilerlemesi, yarısının (ve mürettebatın yarısının) kaybedildiği 180 Fransız tankları tarafından desteklendi. Ayrı tank üniteleri, vakayı 74 saat bırakmadan 58 km'ye gitti.
25 - Ekim ayındaki 26'te Hunding pozisyonundaki saldırıya iki tank taburu katıldı. Saldırganın organizasyonu başarılı oldu. Motorların sesi Alman gözlem noktalarına ateş eden uçaklar tarafından maskelenmiştir. Özel topçu çatışmaları, Almanların yakın tank karşıtı savunmasına karşı hareket etti. Başarı, insanların% 3 ve maddi kısmın% 33 kaybı ile 50 km derinliğinde bir atılımla sonuçlandı.
Böylece, duman perdelerinin kullanımıyla birleştiğinde büyük tank kullanımı, Almanların en tehlikeli düşmanı haline geldi. Sinirleri artık topçu ateşine ve tankların devasa saldırılarına dayanamayan Alman bölümlerinin yorgunluğunun ve güçsüzlüğünün artmasıyla önemi azaldı.
Büyük ABD güçlerinin düşmanlıklarına artan katılım ve en önemlisi Bulgaristan’ın yenilgisi ve Alman Bloğu’nun Balkan Cephesi’nin çöküşü olan Ağustos 8’in çatlakları, ABD’nin Cumhurbaşkanı’ya verilen ateşkes için başvuruda bulunarak Wilson.