Çok anlamlı bir atasözümüz; İyilikten maraz doğar.
Maalesef hayatta yaşanan bazı durumlar bu atasözümüzü haklı kılıyor.
İnsanoğlu teknoloji geliştikçe, zaman ilerledikçe merhamet duygusundan yoksunlaşmaya başlıyor. Artık herkes kendi kabuğuna çekilip, bencilleşmeyi tercih ediyor.
Sosyal hayatta olsun, iş hayatında ya da evlilik hayatında fazla merhamet zayıf karakter olarak değerlendirilip kişi üzerinde otorite kurma, deyim yerindeyse ezmeye çalışma eyleminde bulunuluyor. İyi niyet saflık olarak nitelendiriliyor. Kişi iyi niyetinin, fazla fedakarlığının karşılığında zayıf halka olarak görülüyor. Oysa ne kadar yanlış ve cahilce bir tutum. Böyle düşünen insanlar sadece kendilerine yaptıkları saygısızlıktan öte gidemezler.
Konumuzu bir örnekle taçlandıracak olursak; İddiaya göre Konya’da parkta şiddet uygulayan kişiye müdahale eden 20 yaşındaki genç, kadını kurtarmak isterken katil olmuştu. Şiddet gören kadın ifadesini değiştirerek şiddet görmüyordum sadece kavga ediyorduk diyor. Tıp fakültesinde okumak için üniversite sınavlarına hazırlanan 20 yaşında, hayatın baharında, geleceğe dair ümitleri olan bir gencimiz iyiliğinin kurbanı oldu.
Fedakâr ve merhametli insanlar her ne kadar kullanılmaya çalışılsa da iyilerin kazanacağı günlerde gelecek elbette. Hiçbir suç cezasız kalmaz. İnsanoğlu duygusuzca davranmayıp kendini karşının yerine koymasını bilmelidir. Merhamet duygusunu yüreğinden eksik etmemelidir. Bir annenin dahi çocuğuna ilk aşılaması gereken duygu, merhamet duygusu olmalıdır. Kişi kendini sorgulamalıdır ben merhametsiz davrandım mı, hatasını anlayınca telafisini yapabilmeli ve o kişi için bir ders olmalıdır. Merhametsizce davranıp kalbini kırdığınız insanı ya Allah çok seviyorsa o zaman ne yapacaksınız. Biz biz olalım Merhamet duygusundan ruhumuzu yoksun bırakmayalım.