EYYÜP AYDIN BİR ANEKDOT
09 Eylül 2019 - Pazartesi 13:28 Bu yazı 52 kez okundu
Zaman zaman statlardaki pankartlarla milletin birliğine ve devletin bekasına sahip çıkıldığını görünce, doğrusu hem seviniyorum, hem üzülüyorum. Özellikle gençlerin Atatürk'e ve cumhuriyete sahip çıkmalarından gerçekten gurur duyuyorum. Diğer taraftan devletin sahipsiz kaldığını görünce de üzülüyorum. Devletin sahipsizliği bugüne mahsus değil. 50 yıldır kimisi darbe yaptı, muhtıra verdi, kimisi siyaseti kışlaya, yargıya, polise, camiye ve okula soktu, kimisi tarikat ve cemaatlerle kol kola gezdi. Böyle olunca birileri de devleti ele geçirmenin çabası içine girdi. Bugün ne millette ahlak kaldı ne devlette liyakat kaldı. Sorunlar katlanarak büyüdü, satılmadık hiçbir şeyimiz kalmadı. Üreten Türkiye'den tüketen Türkiye'ye geldik. Şimdi yeraltı ve yerüstü kaynaklarımıza göz dikildi. İşsizlik, yoksulluk kaderimiz haline geldi. Sorunlar Gaf Dağı'nı da aştı. Buradan esinlenerek 1970'li yıllardaki bir anekdotu sizlerle paylaşmak istedim sevgili okurlar.
1970'li yıllarda Ankara'da özel kalemine bir süreliğine baktığım o dönemin önemli siyaset adamlarından CHP'nin bugünkü Parti Sözcüsü Faik Öztrak'ın babası Orhan Öztrak'ı ziyarete gelen Avrupalı bir siyaset adamı, "Türkiye ile aramızda en az 100 yıl fark var. Sizin geçirdiğiniz evreleri biz 100 yıl önce geçirdik. Sizde ülke olarak en az 50 yıl sonra bizim seviyemize gelemezseniz bile, en azından yaklaşmış olursunuz" demişti. Avrupalı o siyasetçinin sözleri beni çok etkilemiş ve umutlandırmıştı. O yıllarda henüz 25 yaşlarındaydım. Ülkemin geleceği ile ilgili hayaller kuruyordum. 'Demek ki, 50 yıl sonra biz de şu anarşi, terör belasından, yoksulluktan, adaletsizlikten velhasıl tüm sorunlardan kurtulacağız ve Atatürk'ün hedef olarak gösterdiği çağdaş uygarlık düzeyine ulaşacağız.' O günden bu yana yaklaşık 50 yıl geçti. Şimdi ben 70 yaşını geçtim. Bir de bugüne bakıyorum. Bırakın sorunlarımızın çözülmesini, daha da ağırlaştı. Avrupa'yla aramızdaki fark da ikiye katlandı. Yani fark 200 yıla çıktı.
O gençlik yıllarımda ülkemin geleceğiyle ilgili kurduğum hayalleri bugün kuramıyorum. Geleceğimizden de umutlu değilim. Çünkü yarın neyle karşı kaşıya kalacağımızı doğrusu kestiremiyorum. Haini bu kadar çok olan, din üzerinden siyaset yapanı bu kadar çok olan, tarikat ve cemaatleri hükümetlerle bu kadar çok iç içe olan ülkemin yarınından nasıl emin olabilirim...
Etiketler: BİR, ANEKDOT,