Günlerden bir gün bir ilçede ilçe ile ilgili bir yazı yazmıştım. Yazının konusu ilçenin belediye başkanından bir istekti. Üstelik maddi hiçbir külfeti yoktu. Bir yere isim verilmesini istemiştim.
Bu işin yapılması için kanuni işlemler nasıl olacağını bilmediğimden o ilçenin yerel yönetimine bir hatırlatma yapayım istedim.
Gerçekten maddi bir külfeti yoktu. Yapılacak iş bir yere verilecek isimdi.
Yazı gazetece neşredilince yazıyı okuyan bir vatandaş bana “Hoca hiç iyi bir iş yapmadın” dedi. Çok şaşırdım. Bana bunu diyen kişiye “neden” diye sorduğumda bana “Teklifin güzel ama şimdi o işi hiç yapmazlar” dedi.
Bu sefer daha çok şaşırdım. Hem teklifin güzel diyor hem de yapmazlar diyordu. Üstelik maddi olarak bir külfeti yoktu ve şahsen böyle bir ismin yapılacağı tabelayı ben de karşılayabilirdim. Yine de bu işin bir açıklaması olmalıydı.
Meselenin aslını veya kişinin fikirlerini öğrenmek için sebebini sordum. Bana “Bak hoca sen bazı şeyleri bilmiyorsun galiba. Memleket için iyi bir fikrin varsa onu hemen yazma. Yetkililerin kulağına söyle. Onlar o zaman yaparla ve ‘biz yaptık’ derler. Şimdi sen bunu yazınca millet bak falancı yazdı akıllarına geldi der diye bu teklifini görmezden gelecekler” dedi.
Meğer bazı şeylerde işler farklı yürüyormuş.
Hatta bana açıklama yapan kişi “Varsa önemli bir fikrin başkasının yanında da söyleme direk yetkili ve etkili kişilere söyle” diye de tembih etti.
Her ne kadar şaşkınlığım biraz devam etmiş olsa da zaman içinde vatandaşa hak verdim.
Yine günlerden bir gün basın mensuplarına verilen bir yemekte benim ismim yoktu. Haliyle ismim yok olduğundan cismim de orada olmadı. Her halde unuttular demiştim. Biri açıklamayı yaptı. “Sen çiçek böcek konularında yazdığın için etkisiz birisin” dedi.
Bu iki örnekten sonra ne mi yaptım?
Aklıma vatandaş için uygun olduğunu düşündüğüm bir şey gelirse hiç bekletmeden yazdım.
Yapılır veya yapılmaz ben mesul değilim.
Yani başkasından önce bir şey düşünmenin suç olduğu bir kanun maddesi yok. En azından şimdilik yok. Eğer o da olursa kanunun yürürlüğe girdikten sonra ona da uyarız.
Ben etkili veya yetkili biri değilim ama her fikre açığım. Olur ya hayatımı kolaylaştıracak bir cümle söyler birisi de ben de rahat erim. Başkası söyledi diye duymazlıktan gelmem.
Eskilerin “Akıl istemem para ver” dedikleri böyle bir şey olmalı.
“Akıl akıldan üstün”müş!
Kim demişse bir gözden geçirsin.