Yolda Kalan Siyasetçi
İki yıl önce kalabalık bir ortamda yanında oturduğum yaklaşık 50 yaşlarından biri bir hikaye anlattı. Hikayeyi onun ağzından aynen aktarıyorum.
“Bundan yaklaşık 7 yıl önce ilçeden il merkezine giderken arabasıyla yolun kenarında bekleyen birini gördüm. Elini kaldırdı ve ben de durdum. Eski model olan arabası bozulmuştu. Arabayı biraz kurcaladıktan sonra tamiratının bizim işimiz olmadığını anlayarak çekip şehre götürmeye karar verdim ama ne bende ne de onda çekme halattı yoktu. Şehre gidip tamirci getirmeye karar verdik. Beraber benim arabama binerek şehre gittik ama Pazar günü olduğu için tamirci de bulamadık. Şehirde uzun süre dolaştıktan sonra bir tamirci dükkanının üzerindeki telefonu arayarak adamdan bize yardımcı olmasını rica ettik. Fazla niyetli değildi ama ısrarlarımız karşısında sağ olsun gelip yardımcı oldu. Tamirciyi ve malzemelerini de alarak tekrardan yolda kalan arabanın yanına gittik.
Mesafe 20 kilometre kadar vardı. Arabanın yanına gittik gitmesine ama sorun tamircinin de beklemediği kadar büyüktü. Çekicileri aradık ama kimse müsait değildi. O arabanın oradan hareket edilerek götürülmesi gerekiyordu. Tekrardan şehre dönüp yeni malzemeler aldık ve yeniden arabanın yanına gittik. Tamirci bir çok yeri söktü. Bu arada arabanın bir vidasını kırdı. Yeniden arabaya binip şehirden vida alarak döndük. Sanki bu iş bana görev olarak verilmişti. Usta akşama kadar arabayı tamir ile uğraştı ve sonunda arabayı çalıştırdı. Arabanın sahibi bana teşekkür ettikten sonra tamirciyi de alarak şehre gitti. Ben ise planladıklarımı yapamayarak yeniden ilçeye döndüm. Daha sonra ise o kişinin milletvekili olarak seçildiğini duydum. İnanın çok mutlu oldum. Sık sık memlekete ziyaretler yapardı. Ben de bir gün ziyaretinde yanına gidip merhabalaşmak istedim. Nede olsa bir hukukumuz olmuştu. Sanayi bölgesine gideceğini duydum. Ben de oraya gidip beklemeye başladım. Normalde gelmesi gereken saatin çok sonrasında geldi. İş yerlerini gezerken kalabalığı yarıp yanına yaklaştım ve elimi uzatıp “Merhaba, beni tanıdınız mı” dedim. Kısa bir süre yüzüme baktıktan sonra “Çıkaramadım” dedi. Birkaç cümleden sonra kendimi tanıttım ve o da hatırladı. Elini cebine atınca kartını çıkaracağını sandım ama cebinden 20 lira çıkarıp bana uzattı “Sen bana yardım etmişsin, bunu da benzin parası yaparsın” dedi. Neye uğradığımı şaşırmıştım. Parayı almadan arkamı dönüp oradan ayrıldım.
İşte gençler, siyaset böyle bir şey. Sen iyi niyetle yardım edersin, karşıdaki kişi de iyi niyetle karşılığını vermeye çalışır ama önemli olan ne yapıldığı değil, nasıl yapıldığıdır. Baba oğluna 20 lira verebilir ama oğlu babasına 20 lira verirken usulünü bilmek zorundadır. Her şey ancak hayvan pazarında mal gözüyle bakılabilir. O yüzden size tavsiyem insanlara para yerine, söz yerine değer verin, sevgi verin…”
Kurban Etlerini Sosyal Medyadan Paylaşan Zihniyet15 Eylül 2016 Perşembe 13:09
Meydanı Fırsatçılara Bırakmayalım06 Ağustos 2016 Cumartesi 13:41
Kâhta’da Konutlar Ne Zaman Yapılacak01 Temmuz 2016 Cuma 16:21
Modern Sulama Tekniği: Pet Şişe28 Mayıs 2016 Cumartesi 17:10
Kahraman, Gazi, Şanlı Adıyaman17 Nisan 2016 Pazar 19:07
Işid Üzerinden Kürt Devleti Kurmak08 Nisan 2016 Cuma 09:10
Yoksa Bizde mi Özgürleşiyoruz!26 Mart 2016 Cumartesi 19:28