SİZ SORDUNUZ, BEN YANITLADIM...
- Eşimle 2 yıl önce ayrıldık. Kızımla ben 2 kişilik br aileyiz. Bir süredir tanıştığım bir arkadaşımla evlenmeye karar verdik ve bunu kızıma nasıl söyleyebileceğim konusunda yardıma ihtiyaç duyuyorum.
BUB: - Bu konu ile ilgili yüzyüze görüşmek her zaman daha yararlıdır ancak temel ve önemli bir yaklaşımla yeni eşinizle kızınızın iletişimini güçlendirecek birlikte aktiviteler oluşturmanız yararlı olur. Kızınız sizin sevdiğiniz bir arkadaşınızı önce tanımalı ve bağ kurmalıdır. Hiç tanımadığı, eğlenmediği, sohbet etmediği birisi ile aynı evde yaşamak kolay olmayacaktır. İkinci adımda siz ve eşiniz çocuktan gelecek sorulara karşı hazırlıklı olmalı ve net, kararlı ama yaşına uygun açıklamaları yapabilir olmalısınız. Siz ne anlatacağınızı bilmezseniz çocuğunuz için güvensizlik duygusu yaratmış olabilirsiniz.
- Merhaba Birgül hanım.19 aylık bir oğlum var ve onun şuan hangi davranışlara gereksinim duyduğunu bilemiyorum.Konuşmuyor kelimelerimizi tekrarlamıyor inatlaşıyor.bi problem mi var yoksa yanlış mı davranıyoruz bilmiyorum.Önerilerinizi bekliyoruz
BUB:- Bir yaş sonrasında çocuklar sözcük kullanmayı tercih etmiyor ya da bırakıyorsa öncelikle Kulak Burun Boğaz muayenesi ve işitme testini yenilemek gerekir. Biliyorsunuz doğumda bebeklere işitme testi yapılır ancak bu doğuştan duyma sorunu olanları ayırtetmek amaçlıdır oysa çocukların bazılarının 8-9. aydan sonra çeşitli nedenlerle insan seslerini duyabilmelerinde sıkıntılar olabilmektedir. Oğlunuz için öncelikli gereksinim iyi bir muayene ve oyun- etkileşim odaklı sabırlı bir ebeveynlik yaklaşımıdır.
- Benim çocuğum 2,5 yaşında,3 aydır kreşe devam ediyoruz,sabahları evde tam bir psikolojik savaş yaşıyoruz, gitmemek için çok direniyor,çok ağlıyor,akşamları da çok hırçın,ısırıyor,vuruyor. Tolere etmeye çalışsak da , babası ya da ben bazen kızıyoruz sonra üzülüp pişman oluyoruz, kreşde gün içinde gayet uyumlu olduğu söyleniyor. Hocam nasıl bir yol izlemeliyim, her sabah çocuğumla beraber ağlamaktan, işte de demotive bir şekilde çalışıyorum,akşam olunca da evde sürekli bir ağlama ve isyan var.Suyu az koydun,ben alıcaktım,neden benden önce adım attın,çatalı neden yemeğin içine koydun vb sebeplerle patlak veren ağlama krizleri.Bunlara rağmen onu hala kreşe göndermeli miyim? Psikolojisini bozmuş olur muyuz,sizden rica etsem bana bir yol gösterir misiniz? Şimdiden çok teşekkürler ve iyi çalışmalar dilerim.
BUB:- Sosyal yaşamın ilk durağı olan kreşe başlamak hem çocuklar hem de aileler için zorlayıcı bir yaşantıdır. Başlangıçta renkli ve eğlenceli bir ortam gibi gelir çocukla anneye ve ilk günler gerçekten de eğlencelidir. Yaşamın gerçek yüzü haftalar içinde kendini gösterir; çocuk artık kurallı ve düzenli olan kreşe gitmek istemez anne-baba da çocukta ki değişimlere anlam veremez. Veee işte tam anlattığınız tablo başlar. Çözüm: 1-Eğer kreşe gitmek dışında bir seçeneği yoksa sabahları çocuğunuzun karşısında sağlam durmalı, O'nu hazırlarken tepkilerini ortaya koymasına sabırla izin vermelisiniz sessizce. Tepkilerine karşılık vermeniz gerekmez.Kızdığınızda da arkasında durun ki işe yarasın. 2- Kreş dışı zamanlarda konuşmanız, işe ve okula gitmek zorunda olduğunuzu anlatmanız yararlı olacaktır.3- Akşam hırçınlıklarına sabırlı olmalı ama gereksiz bir olay yaratıyorsa görmemezliğe gelmelisiniz. Ağlama krizi başladığında " ağlaman bitince konuşuruz, şimdi odana git ağlaman bitince gel" gibi net bir tavır göstermelisiniz. Kızmak ya da sertleşmenize gerek yok.4-Çocuklar bencil varlıklardır, yalnızca kendi isteklerine odaklıdırlar. Bu nedenle onun için doğru kararı siz vermelisiniz. Kreşe gitmezse kim bakacak? Tepkilerine göre tavır değiştirmek çocuğunuzla ilişkinizi olumsuz etkiler. Öte yandan tepkilerinin altında zarar verici bir gerçekliğin olmadığından da emin olmalısınız; duygusal, fiziksel istismar, korku, kaygı vb. Sonuç olarak sonsuz sabırlı , rahat ve çok anlayışlı olmanız gereken bir 2 yıllık süreci geçirmek için kendinize de zaman ayırmaya dikkat etmelisiniz.Sevgilerimle..
- Kızım 2 yaşını bitirecek. Son 1-2 gündür inatlaşmada ve her şeye “hayır” demede tavan yapmış durumdayız. En zorlandığımız konu ise üstünü giydirmek. Altı açıldığında ya da üstü değişirken 1 saate yakın mücadele ediyoruz. Çıplak kalmak istiyor. Çok üstüne gitmeden 15-20 dakika izin veriyoruz ama sonrası savaşa dönüşüyor. Televizyon, kitap derken bir şekilde giydirmeyi başarıyoruz. Ayrıca her gece 01:30-02:30 arası uyanıp bizim yanımıza gelmek istiyor. Bizim yanımıza almazsak kıyamet kopuyor. ( çok yoğun çalışan biri olduğum ve uykuya ihtiyacım olduğu için de maalesef onu alıp hemen geri uyumak kolaylık oluyor) . Bizim yatağımızda sabah 08:00 e kadar çooook dönerek ve sürekli kıpır kıpır olarak yatıyor. Emziği düştükçe uyanıp emziğini istiyor. Ben uyanmalarını hep emziğe bağlıyorum. Ne dersiniz bırakalım mı? Sizinle daha önce konuştuğumuzda kandırmadan kararlı bir şekilde baharda bırakalım diye konuşmuştuk. 3 gün yeterli olur mu? Eğer bırakacaksak gündüz uykusunda mı gece uykusunda mı başlamalıyız? Bazen gündüz uykularını pas geçiyor. Direniyor uyumamak için. Doktoru çok takılmamam gerektiğini bazı çocukların gündüz uykusunu sevmediğini söyledi.
BUB:- İki yaş döneminde başlayan bu inatçılık doğal bir süreç ve yaşamasına da izin vermek gerekir. Kişilik gelişiminin temellerini atıyor kızınız. Kendisiyle ilgili kararlarda ona saygı göstermeyip çok zorlayıcı olursak kendini değerli hissetmesini ve kendi başına karar alma gelişimini engellemiş oluruz. Sizin yaklaşımınız gayet güzel; biraz izin verip ardından dikkatini dağıtarak giydirmek. Biraz sabırla bu dönemi sağlıklı geçirmiş olursunuz. Emzik konusunda gelince; emme davranışı yaklaşık 2,5-3 yaşına kadar bebeklerin duygusal durumlarıyla çok ilgilidir, bu nedenle kolay vazgeçemezler. Oysa diş gelişiminden beslenme düzenine kadar olumsuz etkileri olabilir uzayan emzik kullanımının. Emzik çocuktan çok büyükleri kurtaran bir araçtır. Alışkanlığı bana göre ebeveynler sürdürmektedir. Yalnızca bir kaç gün ortamda emzik olmaması, konuşulmaması bebeğinizin emzikten uzaklaşması için yeterli olur. Zaman zaman yine dile getirebilir, talepte bulunabilir ama basit ve kısa açıklamalar çocuk için yeterlidir. Bununla birlikte sevecen, ilgili ve oyuncu bir iletişim süreci çocuğunuzu hızla sosyal hayata katacak ve emzik arayışları yerini arkadaşlık ve oyun ilişkisine bırakacaktır.
"- İyi günler.18 aylık bir oğlum var. onun zihinsel gelişimine doğru şekilde yardımcı olmak istiyorum. Neler yapabilirim? Bulunduğum şehirde bu konuda yardım alabileceğim uzmanlar bulamadım."
BUB:- Öncelikle sizi tebrik ediyorum; "Allah verdi, nasılsa büyür" anlayışıyla çocuk büyütmediğiniz için. Bir bebeğin beyin gelişimi ve dolayısıyla yaşam kalitesi ilk yıllarda ona sunulan olanaklarla çok ilişkilidir. Beslenmesi, huzurlu bir ev ortamı, gerekli uyaranlar özellikle sevgi ilk 3 yıl olmak üzere 6 yıl boyunca çok önemlidir. Ancak sorunuza yönelik 18 aylık bebeğiniz için önerilerim: a-hayır kelimesini hiç kullanmayın, b- her ilgilendiği şey ile ilgili konuşun, c- oyuncakla oynamasını beklemeyin;ev içindeki her eşyayı oyuncak niyetine birlikte karıştırın, d- sitemdeki oyun bölümünü okuyun, e- elbette güvenliğine dikkat edin. Mutlu günler dilerim.
"-Oğlum şu anda 14 aylık ve son 1 haftadır yüzüstü yere yattığında ellerini önüne koyup sürtünüyor, bu hareketi bizim ellerimizin üzerine yattığında da yapıyor. Başlarda az sayılacak kadardı fakat son 2 gündür her fırsatta yapmaya başladı. Ayrıca bu hareketi yaparken kestiğimizde yani dikkatini dağıttığımızda bize kızıp ağlamaya başlıyor. Oğlumun 1 ay önce kasık bölgesinde mantar çıktı ve tedavi oldu. Şu anda herhangi bir problemi yok ama acaba yaptığı bu hareket kaşınmayla mı ilgili yoksa cinsel bir dürtü mü? bunu anlayamadım. Acaba doktora götürmeli miyim? Teşekkür eder, saygılar sunarım".
BUB: - Küçük çocuklarda "çocukluk çağı mastürbasyonu" denilen bu hareket söz ettiğiniz gibi bir sağlık durumundan ya da pişik vb. durumlardan uyarı alarak başlayabilir. Çocuklukta bu davranış cinsel dürtü ile ilişkili değildir; doğal gelişimsel süreç içinde bu yaşlarda bedenin cinsel bölgelerinin keşfedilmesiyle ortaya çıkan aslında bir beden farkındalığı durumudur. Tedavisi tamamlandığında ya da çocuğu rahatsız eden sıkı giysiler, bezler, külotlu çoraplar gibi giysilerden vazgeçildiğinde davranış da azalmaya başlar. Özellikle çocuğun oyun ve iletişim ihtiyacı gün içinde sağlıklı karşılanırsa çoğu zaman bu davranışı sergilemezler. Ailesiyle neşe içinde oyun oynayan hiç bir çocuk oyunu bırakıp mastürbasyon hareketine başlamaz. İlgi düzeyini ve uyku düzenini iyi planlamak genellikle durumu değiştirir. İlgili davranışalarınız ve doktorunuzla görüşmeleriniz bu davranışı engellemeye yeterli gelmedi ise yüzüyüze görüşmek yararlı olacaktır.
"-3,5 yaşında bir çocuğum var. Konuşması pek anlaşılmıyor, bazen konuşurken kekeliyordu ancak son dönemde epeyce azaldı. Bir uzmana danışmak istiyorum ama nereden başlayacağımı bilemedim."
BUB: -Çocuklarda konuşma bir yaş civarında başlar. Üç yaşına kadar da gelişir. Sizin çocuğunuz gibi konuşabilen ama anlaşılması zor ya da konuşmasında takılma olan durumlarda odyoloji uzmanlarından destek almakta yarar olur. Kulak burun boğaz uzmanı muayenesi ve gerekirse ses terapisi başlamak gerekebilir. Öte yandan konuşma sorunları başka hastalıkların da ilk göstergesi olabileceği için 18-24 ay arasında konuşmasından endişe edilen çocukların çocuk doktoruna gösterimesi önemlidir.
"-Çocuğum 5 aydır kreşe gidiyor. Bakım nedeniyle tam gün başlatma durumunda kaldık. Pek çok kişiden bu yaş grubunda yarım günün daha iyi olacağını duyuyorum, nitekim sayfanızda da öyle bilgiler var. Kış mevsimi, hastalıklar, havaların erken kararması ve kreşte öğleden sonra serbest zaman olması sebebi ile yarım güne geçirsem mi diye de hala düşünmekteyim, en azından şu kasım-mart dönemi arasında. Ya da eve öğle uykusu sonrası erken gelmelerini sağlayacak bir düzene mi geçsek daha iyi olur, ne dersiniz? Tabi bu durumda yeni bir yardımcı bulmamız, denememiz ve çocuklarımızın da ısınması lazım."
BUB:- Çocuklar oturmuş bir düzen isterler. Beş aydır artık alışmış oldukları bir kreşten almak sizin durumunuzda gerekli değil. Üstelik sonraki okul yaşamlarında gitmek istememe haklarına davetiye de çıkarmış olur bu tutum. Hastalık konusu ne zaman olursa olsun karşınıza çıkacak. Ha üç ay önce ha üç ay sonra... Eğer çocuğunuz mutluysa süreğen düzeni bozmayın derim.
"-Çocuğum 3,5 yaşında ve küçük, az çocuklu ama sevgi dolu bir kreşe başlattım. Alışma dönemimiz çok zor geçmedi. Yemek, tuvalet vb. alışkanlıklarımız epeyce yoluna girdi. Ancak acaba eğitim odaklı bir yer daha mı iyi olurdu diye düşünüyorum. Belki çok yanlış ama acaba çocuğum birşeyleri kaçırıyor mu hissi var, imkanımız olmasına rağmen daha iyi bir yer olabilir miydi mesela tam gün ingilizce konuşulan veya eğitimi daha iddalı gorunen bir yere mi gitselerdi? "
BUB:- Öpmeye kıyamadığınız çocuğunuzun ev dışındaki ilk ortamında da aynı sevgi ve ilgiyi görebileceği bir yer olması ilk kreş yaşantısı için önemlidir. Elbette güvenilir, temiz ve eğitimli eğiticiler olmalı. 4-5 yaşa kadar oyun ortamı öğrenmeye yeterlidir. Kreş yaşantısı rahatça koşabilmesine izin vermelidir. Oyunları sınırlanmamalı, sıkıntısı olduğunda öğretmeniyle konuşabilmelidir. Öğretmeni hayal dünyasında özgür olabildiğini ona hissettirmelidir. İngilizceyi nasılsa öğrenir ama oyun oynamayı bir daha asla...
Paylaş | Yorum Yaz - Arşiv 9493 kez okundu