beşinci mevsim (la cinquiéme saison) | novicinema - bağımsız sinema platformu
beşinci mevsim (la cinquiéme saison)
naz ekmekçi 6 Şubat 2017 Pazartesi yazıyı düzenle
ülke: belçika, fransa, hollanda yapım yılı: 2012 süresi: 93 dk.
adı bilinmeyen küçük bir belçika köyünde, doğanın insana karşı gelişi ve bunun sonucunda köy halkının yaşadığı değişim biraz absürt bir şekilde ama olanca korkunçluğuyla konu alınıyor.
kış mevsiminin sonlarına doğru köy halkı, kışın gidişini kutlamak için büyük bir hazırlık yapmaktadır. samandan yaptıkları “kış amca”yı kış boyunca işlediği suçlardan ötürü yakarak, baharı ve gelecek olan hasat zamanını umutla karşılayacaklardır. ancak, şenlik ateşi için hazırladıkları, tepesinde kış amca’nın oturduğu büyük saman yığını bir türlü tutuşmaz ve şenlik ateşi bir türlü yanmaz. köylüler bir şeylerin ters gittiğini anlasa da olanlara bir anlam veremezler.
ilerleyen zamanda, köyde işler tamamen ters gitmeye başlar. horozlar ötmeyi bırakır, inekler süt vermez, tohumlar filizlenmez, arılar bal yapmaz, balıklar ölür, ormandaki ağaçlar birbiri arkasına nedensizce devrilir. sonuç olarak köy halkı büyük bir kıtlıkla karşı karşıya kalırlar.
sonrasında köye gelen askerler, devlet adına bütün hayvanlara el koyarak onları karantinaya alırlar. köy halkı karşı çıktığında ise askerlerden bunun bütün ülkede ve belki de bütün dünyada yaşanmakta olan bir problem olduğunu öğreniriz.
klasik dört mevsim döngüsünün bozulduğu ve kendilerini kurak “beşinci mevsim”in içinde bulan insanlar arasındaki dengeler de buna bağlı olarak değişir. yardımlaşma söz konusu bile değildir, olan kısıtlı ürünün karneyle dağıtılması fikri ortaya atıldığında herkes karşı çıkar. köydeki gençlerden biri olan alice’in (aurélia poirier) babası toprağını ve hayvanlarını kaybetmenin üzüntüsüne dayanamayarak ölür. alice’in annesi, iki çocuğuna bakmanın zor yükünü taşımaya çalışır ama ailedeki ilişkiler çatırdamaya başlamıştır. aynı zamanda, alice’in aşık olduğu thomas’la (django schrevens) da araları açılır. ikisinin masumca öpüşmesiyle başlayan film, aralarında bir aşk-nefret ilişkisi bırakarak biter.
köylülerin yaşadığı kıtlık apaçık bir şekilde gözler önüne serilirken, köylülerin giderek daha öfkeli ve şiddete meyilli bir yapıya bürünmeleri ekran dışında bırakılıyor - ki bu da bize bir sürpriz unsuru olarak geri dönüyor. birdenbire, karga gagalı veba maskeleri takan bir grubun yaşanan felaketin faturasını birilerine kesmek için organize olduklarını görüyoruz. tıpkı filmin başında kışı uğurlarken “kış amca”yı cezalandırdıkları gibi, cezalandıracakları bir suçlu arıyorlar. filmin başında hep birlikte neşeyle dans eden bu köy halkının son geldiği noktaya bakıldığında insanların batıl inanç ve korkularıyla ne kadar saldırgan bir hale sürüklendiğini görüyoruz.
beşinci mevsim, doğanın bir gün mutlaka insan denen vahşi yaratığın yaptığı kıyıma isyan edeceğini vurgulayan bir film. veba maskeli grup gibi absürt unsurların dışında, birçok sürreal sahneyle de kapkara bir mizah sunuluyor. dahası, yaşanılan olayın korkunçluğu izleyiciye kademe kademe fark ettiriliyor. yine de brosens ve woodworth, filmin tepe noktasında bizi yaşanacak vahşetin ortasına hiçbir açıklama olmadan, savunmasızca atıyor.
novicinema - bağımsız sinema platformu: beşinci mevsim (la cinquiéme saison)