yine o Mungan...
beden dediğin aşka vesile
insan ruhlara âşık olur
hayat dediğin bir gün anlamak
geçtiğin yolların kıymetini
bazı kalplerin kaderidir aşk ne dua beddua ne tövbe yemin
nafile pâzu boşalmış kıymet nice yazsan korunduğun gövdeye
nasıl karşı koyabilir tabiat güçlerine
bin kere inkâr ettim
bin kapıda yenildim
aşk bin kere
bin kere ayrılık
dediğin sema adımları
kültürel miras genetik şifre tenimde açılan vahdet yaraları tutulduğum suretlerden geçtim gittim
kaderin önünde koşarken
hakikatim marifetim yadigârım
kalbini bende sınamışlar için adadığım divanım
ömrümü hayat yapan bütün erkeklere
bir kere olsun unutmak için
beyhude bin kelime! bunu yazan
İki noktali sessizlikler
Üç noktalara dönüştü
Bandırmanin kenarından geçiyor deniz
Kalem durmaz parmaklarımızda
Serbest serbest çağrışımlanarak akar cumleler
En yazılası zamanlar
Aşkın eline düşmüşüz
Düşlerimiz en içeride
"sanki fırlayıp yataktan şiir düzersem hemen benim olacakmışsın sandım geceboyu yağmurla yarıştım seni yazdım her akşam yalnız yatarım her gece seninle uyur her sabah yalnız kalkarım dul bakir bir adamım ". Uyku uykusuzluk arasindaki cizgide yol yol gulusun, ellerin, sakinligin...
"bazen insana hiçbir şey hatırlamak kadar acı veremez, özellikle de mutluluğu hatırlamak kadar. unutamamak. belleğin kaçınılmaz intikamı. herhangi bir iz taşınıyorsa eğer, bu bir zamanlar bir yara açıldığındandır.
yaşadığımız anları dondurup cümlelere dökme çabası, çiçekleri kurutup kitap yaprakları arasında ölümsüzleştirmeye benzer. hepimizin çoktan öğrendiği gibi, bir öykü, gerçekten yaşanmış da olsa, gerçekliği yansıtmaktan çok uzaktır, onun birkaç resminden, simgesinden oluşmuştur. "
"bu adada, dünyanın dört bir yanından gelmiş hırslı akıllı insanların arasında ne işim olduğunu düşünüyordum. yabancılık duygum ve mutsuzluğum öylesine artmıştı ki kalkıp gidecek gücüm bile kalmamıştı."
"bir balona şekil veren hava gibi benim de hayatıma şekil verecek bir şeye gereksinimim var."
"o günlerde iklimin de etksiyle düşünmeyi, daha doğrusu bir düşünceyi sonuna kadar götürmeyi ve çıkarımlar yapmayı bırakmıştım; yoksa durumuma katlanamazdım. hapishane, savaş gibi deneyimlerden geçenlerin çok iyi bildiği bir savunmadır bu, gerçeği bütünüyle kavramaktan, gelecekten isteklerde bulunmaktan vazgeçmek, yalnızca bir sonraki saati hedefleyerek yaşamak."
"tanrıdan başka. ben bir şeyden korkmam. kendin olmayı ancak öyle öğrenirsin. bu hem basit, hem de çok zordur. sadece kendin olmak."
bahar gelmiş, google' da :)
"bırakınız delirsinler, bırakınız delirtsinler!"
Simple şablonu. mattjeacock tarafından tasarlanan şablon resimleri. Powered by Blogger.