Alman sendika patronu ThyssenKrupp’ta personel müdürü oluyor
İngilizce’den çeviri (17 Aralık 2012)
Burkhard, 2005 yılında, yeniden Frankfurt’taki IGM yönetim kurulunda, gümrük politikası müdürlüğü görevindeydi ama iki yıl sonra NRW IG Metall yönetim kuruluna geri dönerek bölge müdürü oldu. IG Metall, Burkhard’ı, kendi itirafıyla, yıllık geliri "yalnızca" 240 bin avro olan IGM’nin federal düzeydeki patronu Bertold Huber’in olası ardılı olarak değerlendiriyordu.
Çok az sayıda yorumcu, IG Metall’den Alman şirketlerinin en büyüklerinden birinin yönetim kuruluna geçişi, bir "taraf değiştirme" olarak betimledi. Ama bu yanlıştır. Burkhard, bütün sendika bürokratları gibi, daha önce de işçilerin değil ama şirketin yanındaydı. Onun taraf değiştirmesi gerekmiyordu.
Burkhard bu iş için tam olarak hangi niteliklere sahip? Almanya Radyosu, "o, saldırgan ve iddialı olarak değerlendiriliyor"iddiasında bulundu. Radyo istasyonu, bu yaklaşımını, Burkhard’ın 2008 yılında çelik sektöründeki toplu sözleşmede üstlendiği sorumluluğa gönderme yaparak destekliyor.
O zaman, ücretler yüzde 5,2 arttırılmıştı. Bununla birlikte, ondan önce, ücretler yıllarca dondurulmuştu. Dahası, 14 aylık dönemin sonunda, gerçek ücret artışı yüzde 4,5’ten daha düşüktü. Çelik şirketleri, çelik üretimindeki işçilik ücretleri toplam üretim maliyetlerinin yalnızca yüzde 9’unu bulduğu için yaşayabildiler. O zamanlar ThyssenKrupp’un yönetim kurulu başkanı olan Karl-Ulrich Köhler, tümüyle akılcı biçimde, sonucun "kabul edilebilir" olduğunu açıklamıştı.
Geçtiğimiz yıllarda Bochum’daki Opel fabrikasında şirket yönetimiyle işçiler arasında yaşanan çatışmalar sırasında, Burkhard, işyeri konseyi ile birlikte, fabrikayı şimdi uygulama aşamasında olan kapanmaya hazırlayacak şekilde, işlerin ortadan kaldırılmasını kabul ettirmişti. O, Nisan 2009’da, Opel işçilerine, IG Metall tarafından aracılık yapılmış olan ücret kesintilerini kabul etmelerini isteyen bir mektup yazdı. Burkhard, Opel işçilerine, bunun "Opel’in geleceğini kurtarmanın ve onun çalışanlarına sürekli iş sağlamanın tek yolu" olduğu tehdinde bulunarak şantaj yaptı.
Kroll, görevde olduğu sekiz yıl boyunca sekiz haneli rakamlarla ifade edilen bir para kazandı. Şimdi 56 yaşında olan Kroll, dört gözle, uzun bir seyahat hayatını bekliyor. O, "dört gözle bağımsız bir yaşamı bekliyorum"diyor. Almanya’daki işçilerin çoğu, 67 yaşında emekli olacak. Kroll’un kendi servetini edinmek için ihanet ettiği çelik işçilerinin "bağımsız bir yaşam" sürmesi uzak bir olasılık.