Archive | Sosyal Sorumluluk Adına
Yaşam, Bir Satranç Oyunu
İnsan, yaşamın ilk yıllarında daha çok ailesinin ve öğretmenlerinin kararları ile yaşıyor. O yıllarda satranç oynayan, karar veren değil, daha çok piyon oluyoruz. Birileri tutuyor kafamızdan ve C4’e koyuyor. Oradan da başka bir konuma. Sonra büyüyoruz, yaşamın tam içine giriveriyoruz. Bizi oynatanlar birer birer çekilmeye başlıyor. İşte o anda bir bakıyoruz önümüzde bir yaşam tahtası var ve karar veren olmuşuz. Sonra biraz panik, biraz heyecan durumu kurtarmaya, oyunu uzatmaya çalışıyoruz. Zaman ilerliyor, hatalar yapıyoruz, bazen geri düşüyor, bazen akıllıca hamlelerle idare ediyoruz.
İşte yaşam gerçekten de bir satranç oyunu gibi. Bunu bir insan ne kadar çabuk anlar ve karar veren, sorumluluk alan durumuna geçerse, onun için o kadar iyi. Belki de aileler çocuklarını piyon gibi yetiştirmektense, karar verici bireyler haline getirmek için daha çok uğraşmalı. Eğitim sistemi buna hazırlamalı gençleri. Çünkü hayat zor ve gittikçe de daha zor hale geliyor. Oyun ve rakip daha vurucu oynuyor. Aynı anda 5 hamle sonrasını düşünerek adım atmak zorunda kalabiliyor insan bazen. Geri dönüş imkansız oluyor. Sadece anlık düşünen, 1 hamle ötesini göremeyen insanlar bu oyundan çıkıveriyorlar.
Ben şanslı sayılabileceklerdenim. Çok da geç kalmış sayılmadım kendi oyunumun tahtasını kuralı. Ve şimdi daha da çok seviyorum satranç oynamayı. Her yaptığım hamlede, elime yaşamın bir parçasını alarak oynuyorum. Daha bir terliyorum oynarken. Çok daha ciddi oluyorum.
Paradigma neden önemli?
By Deniz İlbaylı on September 19, 2010 in Eski Yazılarım, Sosyal Sorumluluk Adına
Geçenlerde Fazıl Say ve arabesk müzik ile ilgili söyledikleri çokça tartışıldı her yerde. Buradan yola çıkarak ben de aklımdan geçenleri dışa vurmak istedim.
“Empati” kitabını okuyanlar ya da “Push” filmini izleyenler bilirler. Bu kitapta veya filmde bazı özel güçleri olan insanlardan bahsedilir. İnsanın zihnine hükmeden, geleceği gören gibi. Sonra günümüzde bazı üst düzeyde bilinç kazanmış insanların, ülkelerin, bu tip güçleri kendi menfaatlerine kullandıklarını düşünürüm. Zamanında Rusya, Amerika gibi ülkeler bu güçleri istihbarat birimleri içerisinde kullanmışlar da. Sonra dönüp ülkemize bakıyorum. Halimiz gerçekten tam bir arabesk! Ben sadece müzik çerçevesinde kalmıyorum, her alanda bu böyle. Bunu bazı gizli güçler mi yapıyor bilemiyorum ama onlara gerek kalmadan en büyük zararı biz kendi kendimize veriyoruz zaten. Continue Reading →
By Deniz İlbaylı on July 20, 2010 in Eski Yazılarım, Sosyal Sorumluluk Adına
Haftasonu Kilyos’a giderken önümüzdeki aracın şoförü ve yanındaki eşi araç içinde sigara içiyorlardı. Bu zaten güzel bir durum değil ama işin en acı tarafı arkada ufacık çocukları da vardı. Tam sitem ettiğimiz sırada adam camı açtı ve sigara izmaritini camdan fırlattı. Belki 50 tane uyarı levhası koymuşlar orman yangınları ile ilgili, sigara izmaritlerinin atılmaması ile ilgili ve halen bu insanlık dışı adam bunu yapabiliyor. İçime öyle oturmuş ki burada yazma ihtiyacı duydum. Biz ne zaman adam olacağız? Ne zaman insan olmanın ne demek olduğunu öğreneceğiz çok merak ediyorum. Bu ne ile olacak? Bu adam bunu halen öğrenemedi ise ne ile öğrenecek başka? Yazık gerçekten çok yazık!