2010 Sana Veda Ederken @ Kalpte Yaşamak
2010 senesine girdiğimde 2. bir çocuğum olmuş, işimi devretmiş bir durumdaydım. Maddi ve manevi sıkıntılı bir seneye girmiştim. İlk defa ne yapacağımı hiç bilmiyordum. Bu sene bir mola vereceğim dedim ve Pause tuşuna bastım.
Öyle bir seneydi ki, hayatımda bir şey sonlanmıştı, bir tarafım ölürken diğer tarafım yeniden doğuyordu. Kendime şans vermenin, endişelerden arınmanın tam zamanıydı. Yeni bir başlangıç için bir şeyi sonlandırmaktan korkmamak gerekiyordu.
Bu senenin bu şekilde geçeceğini hiç tahmin etmezdim. Bazen her şeyi planladığımızı düşünürüz. Hatta ajandamıza notlar alırız. Her şey acaba bizim elimizde mi? Yaşadıklarım şunu gösterdi ki, esasında hiç bir şeyi biz planlamıyoruz. Ne olacaksa, yani kaderimizde ne varsa o oluyor. Biz seçenekler arasından seçimlerimizi yapıyoruz. O yol bizi nereye götürecekse zaten o gerçekleşiyor. Örneğin bu sabah kalktığımda dişim ağrımaya başladı ve diş doktoruna gitmek zorunda kaldım. Ertesi günü bizi ne beklediğini biliyor muyuz acaba? Dolayısıyla hayatı akışına bırakıp, anın tadını çıkarmak en güzeliymiş.
2010 senesinde yepyeni dostluklar edindim. Kendimle ilgili çok şey keşfettim. Aileme zaman ayırdım. Kalbimi açtım. Anın tadını çıkarmasını öğrendim. Hiç yapmadığım şeyleri yaptım ve çok şey deneyimledim.
Bu süreçte benim yanımda olan ve bana destek olan herkese başta aileme, eşime, abime, Burcu’ya, Banu’ya, Guru Rattana’ya, Gurudass’a çok teşekkür ederim.
2010 inanılmaz, kelimelerin yetersiz kaldığı bir seneydi.
2011 için AŞK, NEŞE, BEREKET, YARATICILIK, SAĞLIK, HUZUR diliyorum. Yeni başlangıçlara yelken açmak üzere.