Eğlence ve Mizah Kategorisi Öykü ve Hikayeler Forumunda Albay/ Oğuz Atay Konusununun içerigi kısaca ->> Merhaba! Komodin, kitaplık. (Bunları alacak kadar param vardı.) Siz de bir raslantı eseri olacak  herhalde sigaranız bitmişti kapının önünde ...
30-03-2010, 08:59 PM #1
Komodin, kitaplık. (Bunları alacak kadar param vardı.) Siz de bir raslantı eseri olacak 
herhalde sigaranız bitmişti kapının önünde duruyordunuz albayım. Hayır, durmuyordunuz; adımınızı, bakkala gitmek üzere kapının dışına doğru atıyordunuz. Ben,tam o şurada kapının önüne ulaşmıştım: Komodini taşıyordum: Kamyon biraz uzakta,durmuştu evden. Şoför, daha ileri gidemem bu bozuk yolda beyim, demişti. Bense çok ileri gitmiştim albayım. Evlenmeğe karar vermiştim. Çocuklarla, eski silah arkadaşlarıyla iki şişe konyağı bitirmiştik. (Hiç bir şey yemedik içkinin yanında.) İnsan, arkadaşlarına nasıl haber verir evleneceğini albayım? Sizin orduda, iç hizmet talimatnamesinde yazar mı? Sen askerde benim elime düşecektin de Hikmet... Geçmiş olsun albayım. Evlenme kararımı silah arkadaşlarımla birlikte almadığım için onlara ne diyeceğimi bilemiyordum. Durumda bir gariplik seziliyordu. (Ben seziyordum.) Konuşabilmek için sarhoş olmamı bekliyordum. Sonra, beni gördünüz gecekondunun kapısında albayım. Ne düşündünüz? Babacan bir tavrım vardı değil mi? Hamalın sırtına vuruyordum. (Çok homurdanıyor-du da ondan.) Sonra beş lira fazla verdim adama. (Samimiyetimiz bozulmasın diye.) Birden elimi cebime attım ye nikâh davetiyelerini çıkararak, herkese dağıtmağa başladım. Zarfların üstüne, silah arkadaşlarımın adlarını önceden yazmıştım. (İç hizmet talimatnamesine uygun olsun diye.) Gülümsemeğe çalışanlar oldu; Nazmi de 'ev sahibi sıfatıyla' içeri koştu ve bir fransız konyağı getirdi. Kızın adı ne? diye bağrıştılar. Allah sizi inandırsın albayım, bir-* den söyleyemedim; bir an için hatırlayamadım. Bir iki saniye kadar. Sonra, boğuk bir sesle, Sevgi, dedim. Mırıldandım adeta. Güzel bir isim değil! diye haykırdılar; beylik bir isim! Nereden buldun? diye bağırdı Dumrul. (Adını ben bulmadım. Kızı canım. Ya öyle mi?) Çocuklar çevremi sarmıştı albayım; gecekondu çocukları işte. Kılığımı yadırgamışlardır. Siz de albayım, bakkala gitmeğe kararlı ayaklarınıza, rahat! komutu verdiniz ve bana döndünüz. Sen, benim emir subayım olsaydın, ayaklarımın altında. (Albayım artık bir baba gibi seviyor beni. Bana iyice açıldı.)
Anlamadığım şakalar yapılıyordu  ikinci sınıf şakalar olduğunu seziyordum bunların
çıplak kolları hatırlıyorum. Çok gürültülü bir gece değildi. Biz yani Sevgi ile ben fazla
önce sevinir gibi oldular. Masada biraz daha toparlanıp bana bir bir yer açtılar. Sonra
yaşantıya başlamak üzereyim, neredeyse yeni bir yaşantıya başlaya- peder yok, pijama yok artık
mümkün olduğu kadar pijama giymiyorum albayım yeni bir yaşantı bu.
« Ne gibisi... | Tanrı'nın doğum gün-lüğü »