Vatan gazetesinden kovulan Mine G. Kırıkkanat’ın yirmi yıl sonra geri geldiğini hatırlattığı Cumhuriyet’teki “Yirmi Yıl Sonra...” başlıklı ilk yazısı şöyleydi:
Üçün dördü kurnaz Dartanyan, düşük rütbeyle atandığı Kraliyet Muhafız Alayı’nda, sıkıntıdan patlamaktadır. Kafasından çok kasları çalışkan Portos, ölümüne bağlı olduğu Dartanyan’la aynı kaderi paylaşır elbet... Aramis, saray entrikaları çevirmekle meşguldür. Atos’a gelince, karısını öldürmek ve içmekten vazgeçip, zengin ve kibirli soyluların arasına karışmıştır.
Dört arkadaşı yirmi yıl sonra bir araya getiren roman, “Kardinal Sarayı’ndaki bildiğimiz bir odada, tepeleme kitap ve kâğıtla kaplı, köşeleri altın varaklı bir masanın ardında, kafasını iki elinin arasında almış bir adam oturuyordu...” tümcesiyle başlar.
Ne tarihsel, ne toplumsal hiçbir değerini, hiçbir ölçüsünü korumayı bilmeyen, beceremeyen bu ülkede Cumhuriyet, Türk basınında kurumsallığın tek, düşüncede devamlılığın ve kalitenin de “son” kalesi...
Yirmi yıl, Alexandre Dumas’nın “üçte dört” silahşörlerini yaşlandırdığı bir yıl gibi geçmiş... Elbette Cumhuriyet’e 1978’de Ciddiyet kapısından, 1985’te de Bilbao penceresinden giren acemi çaylak değilim. Ama heyecanım hiç aşınmadı, yorulmadım, olgunlaştım.
Yazımı yazdığım masaya bakıyorum, babamın karşısında “Dik dur, çatalı sol, bıçağı sağ elinle tut!” komutlarıyla yemek yemeyi öğrendiğim, boyuna hâlâ iskemlenin üstüne yastık koyarak yetişebildiğim, hâlâ deprem sırasında altına girmeyi düşündüğüm, yüz yılı sallanmadan aşmış aynı kunt, sağlam masa...
Üç Silahşörler’in, “Yirmi Yıl Sonra”ki romanı, yolcu Dartanyan’ın hancı Madeleine’e söylediği, “Beni birinci kata yerleştirin, artık silahşör yüzbaşısıyım, ama beşinci kattaki odayı da hazır tutun, ne olur, ne olmaz...” tümcesiyle biter.
13,598 Bu habere tepkiniz:
mine kırıkkanat cumhuriyet vatan istifa