Konu: Yaşantımdan bir kesit..
Mesaj Gönderim Zamanı: 14.05-2004, 19:58 #1
Arkadaşlarla hep birlikte bir yere gittik , ortak bir arkadaşımızın bulunduğu bu mekanda otururken başka bir bey sohbetimize katıldı, muhabbet evliliğe geldi(konu arkadaşımın abisiyle ilgili)....bu arada benim ayağımda, diğer arkadaşımın kolunda problem var, konunun muatabı arkadaşımın abisi’nin yaşı 26 bu bey onun evlilik yaşının gelmiş olduğunu ve hatta geçtiğini söylerken bizi şaşkına çeviren bir konuşma yaptı...
“bak yaşın gelmiş geçiyor biz böyle evlenmekte gecikenlere bir liste veriyoruz, 1.sırada topallar var biraz daha beklersen kör eeee onlarda olmaz vakit geçirirsen yatalak biriyle evlendiririz seni”...tabii beyefendi yanında bir topal’ın oturduğunun farkında değil, çocukta ne diyeceğini şaşırdı lafı çevirmeye çalıştı ama olan olmuştu, ben de dahil hiç birimiz bir şey söyleyemedik...ben zaten böyle durumlarda hiç yerinde bir şey söyleyemem, daha sonra ah keşke şunu deseydim yok bunu deseydim diye hayıflanırım.....Hep beraber kalktık ve o beyin yüzündeki ifadeyi görmek için dönüp bakamadım bile...sanki baksam ne olacaktı ki....
Böyle olaylarla çok karşılaşıyorum ve eminim ömrümün sonuna kadar da karşılaşmaya devam edeceğim ama artık eskisi gibi üzerinde durmuyorum hatta aramızda espiri konusu yapıyoruz bazen, hani derler ya gülüyoruz ağlanacak halimize....
Mesaj Gönderim Zamanı: 14.05-2004, 20:49 #2
o kesiti kesip atıyorum hayatından izninle
Mesaj Gönderim Zamanı: 14.05-2004, 21:15 #3
Bence zor olanı seçip adamı ikna etmeye çalışmak güzel olurdu.
Zira toplumun %95'i o adam gibi düşünüyor.
Ve bize düşen bu önyargıyı değiştirmek için dik durmak ve "hadlerini bildirmek" olmalıdır.
Mesaj Gönderim Zamanı: 15.05-2004, 15:06 #4
O adam net ve olgun düşünen biri değilmiş. Konu özürlü olan zor evlenir diye anlaşılıyor.Oysa çok yanlış bu! Evlenemeyen diğer terimle' evde kalmış' o kadar çok güzel ve özürlü olmayan kızlar tanıyorum ki. Bence bir birliktelik kısmet. Ben olsaydım o adama ağzının payını çoktan vermiş olurdum.Tutamam kendimi . Ya Çğdem kızım neden sustunki?
Aklına geleni söyleyen olsana biraz.Ben amirlerime karşı bile şayet haksızlığa uğramışsam,susmuyorum.Bu onları çok daha şaşırtıyor.Hakkını arayacaksın susmayacaksın.Nazik bir dille karşı tarafa hatalı olduğunu uyaracaksın.Allaha şükür ben kendime güvenme konusunda çok rahatım.Rahat olduğum içinde ezdirmem kendimi.Basit bir örnek:İşyerimde arkamda kocaman klima var.Açtıklarında tam benim arkama esiyor buz gibi hava.Çok rahatsız oluyorum.Boynumda kasılma var.Dahada kasılıp ağrı şiddetleniyor.Müdür yönetmen,kim olsa,gidip havalandırmayı açıyorlar.1 dk.sonra ben kalkıp kapatıyorum.Arkadaşlar şaşırıyorlar nasıl cesaret edebiliyorsun diye.Geçenlerde aramızda resmiyet olmayan amirlerimden biri ya Gülsüm çok sıcak kapatma dedi.Bende ee kalk o zaman yerimizi değişelim sen otur benim yerime dedim.Sesini çıkarmadı.Başka taraftan esen klima var onu açıyorlar.Benim arkamda olanı açamıyorlar.Çünkü benim ciyak ciyak bağırmalarımdan korkmaya başladılar artık Cesaretli olun her konuda!!
Mesaj Gönderim Zamanı: 15.05-2004, 21:26 #5
Bence en doğru yaklaşım örneği oturanboğa'dan gelmiş.Kaçmadan sorunların üzerine gitmek en doğru olanıdır diye düşünüyorum.Tatlı dille ona yanlışını göstermiş olsaydınız emin olun size yapmış olduğu hatayı bir daha ömrünün sonuna kadar kimseye tekrarlamayacaktı.Büyük bir eşşeklik yapmış. Metin Şentürk'ü her zaman taktir etmişimdir ve kendisini çok severim.Kendini küçük ırmaklara değil okyanuslara açacak kadar cesur olduğu için.
Eski zamanlarda bir kral, saraya gelen yolun üzerine kocaman bir kaya koydurmuş, kendiside pencereye oturmuştu. Bakalım neler olacaktı?
Ülkenin en zengin tüccarları, en güçlü kervancıları, saray görevlileri birer birer geldiler, sabahtan öğlene kadar. Hepsi kayanın etrafından dolaşıp saraya girdiler.
Pek çoğu kralı yüksek sesle eleştirdi. Halkından bu kadar vergi alıyor, ama yolları temiz tutamıyordu.
Tam küfesini yeniden sırtına almak üzereydi ki, kayanın eski yerinde bir kesenin durduğunu gördü. Açtı.
Kese altın doluydu.Bir de kralın notu vardı içinde.
"Her engel, yaşam koşullarınızı iyileştirebilecek bir fırsattır.."
Mesaj Gönderim Zamanı: 17.05-2004, 13:37 #6
Kesinlikle haklısın ama ben bu had bildirme konusunda çok başarısızım, kırıldığım yada sinirlendiğim zaman mantıklı düşünemiyorum ya susacağım yada ortalığı birbirine katıp haklıyken haksız konuma düseceğim(bu huyumu hiç ama hiç sevmiyorum) üstelik bana çok zarar veriyor dedim ya sonradan oturup kara kara düşünüyorum yok şunu deseydim yok bunu deseydim, değişmeye çalışıyorum bakalım ne kadar başarılı olacağım.
Mesaj Gönderim Zamanı: 21.07-2004, 03:05 #7
Bazen nefretim öyle büyüyor ki... Ne gerzek insanlar var hayatta yaaa. O önce beynindeki özre baksın. Aptal adam!
Mesaj Gönderim Zamanı: 21.07-2004, 10:46 #8
sakin olmak ve onların seviyesine inmemek lazım:
Mesaj Gönderim Zamanı: 21.07-2004, 13:49 #9
slm arkadaslar ben burda yenıyım ve oturanboğa'ya sonuna kadar katılıyorum.benım evlenecegım zamanlarda da boyle konularla cok karsılastım ve azmım le cesaretımle kırmaya calıstım bencede ugrasmaklazım
Mesaj Gönderim Zamanı: 22.07-2004, 13:41 #10
çiğdem ben olsam ayağa kalkar tıpkı benim gibi mi diye sorardım arkadaşım ve adamın gözlerinin içine bakarak tabiki bakamazdı ya nasıl lafı çevireceğin e bakardım...sen de demekki böyle tepki veriyorsun üzülme arkadaşımmmm....
« Benim kızımın babası zengin | İçinde bulunduğum durum »