# Sonik Panik (artık yazmadığım blog): Mayıs 2013
aslında çok zamandır buraya yazasım var ama yazamıyorum. çünkü bazen çok yorgunum ve bazen de başka işler yapmak zorundayım. zorunda olmak kötü bir şey..
yine de bazı bazı biriken şeyler ve olan bitenle ilgili özet geçesim geldi.. aslında hep diyorum, bunların hepsi bana anı.. bir gün alzaymır falan olabilirim, o zaman geldiğinde, komşuyla balkonda fasulye kırıp kahve içerken içimden "ot gelmişim saman gidiyorum" dememek için.. neyse işte öyle.. evet peki buraya yazamıyorum da ben ne yapıyorum? bi kere gerçekten ama gerçekten çok çalışıyorum. dün, sabah 8'de başlayan mesaim akşam 10'da bitti mesela.. kimse bana "taş attın da kolun mu yoruldu, kolay işin var" diyemez bu hayatta.. gerçekten çok zor bir işim var ve bedenim gün geçtikçe alışsa bile bazı durumlar var ki onlara cevap vermeye, benim hançeresi geniş küfür dağarcığım bile yetmez. işte o kadar asap bozucu.. iş dışında, hala bitmediğini düşündüğüm yeni eve yerleşme süreci uzadıkça uzuyor.. mutfağa uygun gördüğüm kumaşın perde olması gerekiyor mesela. gözümün önünde olsun da unutmayayım diye salonun ortasına koyduğum meret dikilmek için beni bekliyor bir aydır.ama bir türlü elim gitmiyor ona.. üşeniyorum evet.. vallahi öyle..
sooşıl komünikeyşın anlamında gezip tozmak hak getire son zamanlarda Çikocuğu dışarı çıkarmaya bile halim kalmıyor, Arnin Bey'im sağolsun benden çok ilgileniyor bu işle son zamanlarda.. ben de ancak akşamları oynuyorum falan işte böyle atlamalı zıplamalı, oyuncak çekiştirmeli, enciği deli etmeli oyunlar peşindeyim hep. ama Çiko gerçek bir stres topu. iyi ki var ve keşke hep küçük kalsa böyle.. ben bile yaşlansam da o yaşlanmasa.. neyse..
akşamları eğer bana kalmışsa, mesai uzamadıysa ve iş getirmediysem gün aşırı mutlaka feyspuka girip kendimi uzaktaki sevdiceklerimin güzel haberleriyle falan şenlendiriyorum.. bana dünyanın her yerine laf yetiştirebilme şans verdiği için mark arkadaşıma tekrar teşekkürler.. o olmasa bilmem nasıl olurdu bu "ayrı ama kopmamış" olma işleri.. ama burdan da söylemek istiyorum şunu ki, canlarım ciğerlerim nolur artık bana oyun isteği göndermeyin! hele ki o candy crush'ı icat edenin direkt ebesini eşşekler tepelesin, engellediğim halde nasıl oluyor da hala geliyor, mark lütfen şuna bi el at karrşim!
feyspuk güzel ama 10 dakikadan sonra onun da çekilir hali yok.. her zamanki gibi benim sadık dostum bloglar.. iyi ki birileri bir şeyler yazıyor ve ben onları okuyabiliyorum.. ne harikalar ne muhteşemlikler var bloglarda anlatamam.. son dönemimin gözdesi 5harfliler.. epeydir takip ediyorum ama son zamanlarda boş zamanımın çoğu onu okumakla geçiyor. bir yerde hem makale hem goygoy varsa orası değerlidir her zaman.. bi de daha önce söylemiş olmam lazım bunu ama ot dergi var.. çok zamandır yoktu böyle dergi.. iyi ki de olmuş.. hem okuması keyifli hem de hani böyle okumak gereken mevzular vardır ya öyle işte.. mayıs sayısında oral çalışlar, deniz gezmiş'le bi anısını yazmış mesela, hiç öyle komünüs momünüs, acıların solcusu kıvamında bi durum değil, direkt insani komiklik.. deli gibi güldüm okuyunca.. zaten başıma ne geldiyse bu komikliğe can verme durumundan geldi bu ömrümde ama olsun bunun da faydası komik insanı 100 metre öteden koklayabiliyor ve hatta paratoner misali çekebiliyor olmam.. yoksa hayat cidden çok sıkıcı.. demin buraya yazarken outlook sekmesi bip bip etti, işle ilgili bi mail gelmiş.. ben de cevap yazdım arada.. ay vallahi o maillerim bi yere düşse yemin ederim rezalet.. nerde bu dolu dolu "vay amına koyayım" diyen gerçek ben, ve nerede o maillerde "sayın, hanım, bilginize" kalıplarıyla gerçek bir istanbul hanım efendisiymişimcesine yazan ben.. ve bunların hepsi düpedüz sahtekarlık.. bir de insanlarda öyle bi kafa var ki, bir şeyi 'hanım'la 'bey'le söyleyince kaba değillermiş gibi davranmıyorlar mı.. adam toplantı yapıyoruz ayağına bi başlıyo, ebemiz yeterince skilmemiş gibi bi de böyle hiç bir işi beğenmemeler, sürekli laf sokmalar falan.. yani girmedik bi kulağımızın arkası kalmış o durumdayız ama ha kibar ve nazik mi yapıyor bunu! tabi ki! neden çünkü bunları kusarken "hanım" dedi! hanımın amına koyim afedersin! neyse çok kızdım bir anda görüldüğü gibi.. iş zor ama bunlara maruz kalmak en zoru.. ha diyecen ne çekiyon çekme! öyle değil işte.. bırak parayı pulu, okuduğu şeyle ilgili çalışabilen bir nadir insanlardan biriyim. isyan ruhumuzda var ama kıymet de bilmek lazım.. ona da neyse..
sonra buralar artık çok sıcak yerler oldu.. bu sene bahar namına bişi görmedik, 2 gün içinde kıştan yaza geçtik, botlarımı giyiyordum mesela ertesi gün direkt çorabı botu falan attım babetleri çektim ayağıma... öyle ani oldu.. bi de samoalarımı özledim yahu, babet nedir be yaaa! işte böyle konuya meteorolojiden bile girsem bağlandığı yer yine iş.. onda da bunaldığımda aklıma hep, tatile yaklaşık 30 iş günü kaldığını ve tatilin (ne kadar bana az gelecek olsa da) 2 ay süreceğini getiriyorum.. o zamana kadar bok yemeye devam.. ama sonrası için güzel planlarım var.. öncelikle bir süre beyin travması geçirmiş gibi evde aylaklık yapmam lazım.. insan hiç "bilgisayar başında eppek peynir yiyeyim de keyif edeyim" diyecek kadar vizyonsuz olur mu! ama vallahi o kafadayım.. sonrası için arnin bey, anne ve abicanla birlikte bir deniz tatili maratonu bizi bekliyor.. onların buradaki o "temiz deniz görmüş masum istanbullu" hallerini çok özledim.. sonraki planım bir istanbul havası almak, gitmişken de roger waters'ın elini öpmek.. 4 ağustosta yanımda olup, uzun uzun susup müzik dinlemek isteyen varsa kendini ayarlasın.. konserde konuşanı sevmem netekim ona göre.. son tatil hayalim ise bu yaz bir ütopya yazmaya başlamak.. ha ne kadar başarırım bunu, ne kadarını kurgular, ne kadarını anca yazarım bilmiyorum ama uzun süredir aklımda bu. içimde kalmasın. ve en güzeli acelem yok. eğer bir gün yazar da bitirirsem ne ala.. şimdi aklıma yazacak başka bir şeyim gelmedi.. bu kadar çıktığına şükür.. bu da şarkı.
annemi özlemiş olabilirim tabi,
çarşambaları da tatil olsun!
evimdeyim ve tadını çıkaramayacağım kadar çok çalışıyorum.
internetin bu yeni semtte kağnı hızında olması beni kahretti resmen. her gün arayıp kavga ediyorum adamlarla ama ne mümkün.
bugün "yeter artık iş bitsin, tatil olsun" diye hayallenirken, yaz tatilinin ne kadar kısa süreceğini ve yeniden işe döneceğimi farkederek depresyona girdim.
yaz geliyor ve benim canım hala çikolatalar, pastalar istiyor.. beni bu havalar mahfetti.
bu yaz "ütopya" yazmaya başlamaya karar verdim.. aklımdan geçen satırlar gündelik mevzularla bölünmese daha iyi olurdu ama ne bileyim işte çıkacak umarım bir şeyler.
ilaç kullanmaktan ne kadar nefret etsem de iki güne bir majeziklerle kafa oluyorum mecbur.
yine de işten dönerken kafamın balon gibi olmasına bir çare bulabilmiş değilim. çarşamba günleri resmi tatil ilan edilmeli.
arnin&sonik corp. iftiharla sunar: ellerimizi öyle çarpıştırmayı nasıl başardık bilmiyorum ama telefonumun üzerine su döktük.
aldığımız eşyalar eskiyecek nerdeyse ve biz eve hala yerleşemedik. çalışmak sucks.
depresyona girmek değil de depresyona girmiş gibi yaşamak istiyorum bi süre. ama ne mümkün. en iyisi spor yapmaya başlamak.
sevgili bloggerlar lütfen az komik şeyler yazın. bu sıralar buna ihtiyacım var.
çiko'yla bütün gün evde oyun oynayıp pineklediğimiz günleri özledim.
en güzel iş: en az saat alan, en çok para veren ve mesain bittiğinde yapacak işinin de bittiği iş. sevgili ergenler öss tercihlerinizde bunu kulağınıza küpe yapın, pişman olmazsınız.
sanırım orta yaş kafası bana da girdi sonunda. dün, sadece canım sıkılıyo diye alışveriş yapmak istedim.
bi de nette tesadüfen alttakini gördüm dün.. en aylak zamanlarımın dizisi. içlendim çok fena sonra.. üzerine tık'ınca büyüyo
..yaz aşkı.. diye yazılır ..yaz ben sana aşığım.. diye okunur,