Yazarın Diğer Yazıları 05.06.2017 - Ses sizsiniz, zeytinler bitmeden ses verin!
Bu gün 5 Haziran Dünya Çevre günü. Bu günde tüm dünya da çevre sorunlarına dikkat çekilecek. Keşke diğer günler gibi kutlama yapabilseydik bu günde. Ben 5 Haziran Çevre Günü dolayısıyla dünyada ki tüm doğa ve insan dostu yaşam savunucusu güzel insanları yaşanan onca çevre sorunu için güç birliği yapmaya birlikte mücadeleye çağırıyorum. Gün ağlama günü değil birlikte mücadele etme günüdür.
Ben Elbistan’da doğdum 15 yaşına kadar da orada yaşadım. Elbistan Şardağı’nın eteklerine kurulmuştur. Çocukken bu dağa bakar bakar çok kafa yorar; ve babama sorular sorardım. Babama bir gün “ baba bu ne kadar büyük bir taş “demiştim. Babam gülmüş: “ kızım o taş değil dağ denir ona; eskiden ormanlıkmış orası binlerce börtü böcek, hayvan, çiçek , dağ çayı ada çayı hep birlikte mutlu mesut yaşarlarmış. İnsanlar ağaçları kese kese bu hale getirmişler böyle taş olmuş” demişti. İşe ben zamanla büyüdükçe evimizin balkonundan Şardağına baka baka düşüne düşüne sonunda dünyanın en büyük düşmanının yine insan olduğunu anlamıştım.
Dünyadaki bütün canlılar için en büyük tehdit insandan geliyor ne yazık ki. Doğa “ekolojik döngüsünü” devam ettirmek için hep savaş veriyor insanla. Ama yine ne yazık ki “ekolojik denge” dünya da bir çok yerde geri dönüşümsüz kırılmış durumda.
Bu kanun tasarısı komisyondan geçen haliyle genel kuruldan da geçip yasallaşırsa ülkemizde zeytincilik tamamen biter. Sadece özel bahçelerin peyzajında kullanılır. ( bu villa ve malikaneler vs.çok yaygın) Bunun da hiçbir ekonomik değeri yoktur.
Öncelikle büyüme nedir ki ? Sanayinin gelişmesi nedir? Ben bir emekli olarak ülkemizin hızla büyümesine rağmen ben hep küçülüyorum nedense. Çünkü her geçen gün alım gücüm düşüyor .Ayrıca asıl sorun ekonomik yönden büyürken kaynaklar bakımından küçülmek gelecekte çok yaşamsal sorunlara sebep olur. Örneğin yaşamsal bir yağ olan zeytinyağı zeytin varlığının yok olması nedeniyle tükenir. Alternatifi yoktur zeytin bitkisinin. Su olmazsa ayçiçeği ve mısır yetişmez. Yani gelecekte yağ çıkaracak bitki kalmayabilir. Ama zeytinler yok olmazlar. Onlar susuz yetiştikleri ve çok çok dayanıklı bir ağaç olup binlerce yıl yaşadıklarından dolayı gelecekte yaşamın teminatıdır.
İşte o dağlar da mermer ocakları tarafından rant uğruna yok edilerek bizim Şardağı gibi kel ve taş yığını olacaklar bir gün. Çünkü sedir ve kızılçam ağaçlarının katliamı büyük bir hızla devam ediyor bölgede. Zira bölgenin mermer rezervi çok büyük. Çok büyük rant var o bölge de.
Ülkemizde zeytin tarımı ağırlıklı olarak kıyı Ege, Akdeniz, Marmara bölgelerinde yapılıyor. Gaziantep, Maraş, Siirt, Mardin Diyarbakır’ın ılıman bölgelerinde de zeytin tarımı az da olsa yapılıyor.
Örneğin Urla bölgesi başta olmak üzere bütün Yarımada ( Urla Seferihisar, Çeşme Karaburun) da böyle bir durum yaşanıyor.
Ben Urla’da beş yıl çalıştım. O bölgenin dağını taşını çok iyi bilirim ne kadar zeytinlik var istatistiklerini yapmıştım “istatistik şubesi” sorumlusuyken. Urla’da vahşi bir yapılaşma ile binlerce zeytinin kesildiğinin tanığıyım. Türkiye’nin her bölgesinden özelliklede İstanbul’dan çok göç alıyor Urla. Ve hala almaya devam ediyor. Urla İstanbullu zenginlerin yeni gözdesi oldu günümüzde. Özel çiftlikleri ( hobi vs.) ve malikaneleriyle tam bir rant merkezi oldu.
Oysa Urla’da bin yıllardır zeytin yetiştiriciliği yapılmış. Urla’da tarihi Klazomenai antik kentinde M.Ö 6. Yüzyıldan kalma Arkait döneme ait bir zeytinyağı işliği( zeytinyağı üretim tesisi) var. Dileyenler burayı ziyaret edebilirler.