Ya sizler ne düşünüyorsunuz..????
Düzenlendi: 13 Şub 15:25Gönderiyi direkt paylaşGönderi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@YaZzDostuM·13 Şub 15:12
Hiç kimsenin birbirine güveni kalamamış bir toplumuz.....
İnsanlık bu hale gelecek NE YAPTI....?
@Hakikat_ask·23 Oca 15:38
Çünkü siz ve diğer 62 milyon amerikalı şu an beni dinliyor. Çünkü %3'ten daha azınız kitap okuyor.
Çünkü %15'ten daha azınız gazete okuyor. Çünkü sizin tek gerçeğiniz bu televizyon ekranında gördükleriniz.
Şu an dışarda, bu ekranda gördükleri haricinde hiç bir şey bilmeyen koskoca bir nesil yaşıyor.
Bu ekran, bu inançsız dünyadaki en muhteşem lanet olası güç, ve eğer yanlış ellere geçerse de olacakların tek sorumlusu biziz, ve bu inançsız dünyaki en büyük şirket,
en muhteşem lanet olası propaganda, gücünü kontrol ettiğinde, bu ekranda gerçek diye ne bok sunulacağını kim bilebilir!
Şimdi beni dinleyin... Beni dinleyin...
Televizyon gerçek değildir. Televizyon lanet olası bir lunaparktır. Televizyon bir sirktir, bir karnavaldır, gezici akrobatlar takımıdır, masalcılardır, dansçılardır, şarkıcılardır, hokkabazlardır, aslan terbiyecileridir ve futbolculardır. Biz eğlence dünyasındayız.
Ama sizler, sabahtan akşama kadar, her yaştan, her renkten, her dinden insan bu lanet televizyonun başına oturuyorsunuz. Bildiğiniz tek şey biziz.
Televizyon ne derse onu yapıyorsunuz.Onun gösterdiği gibi giyiniyorsunuz, onun gösterdiklerini yiyorsunuz.
Çocuklarınızı onun dediği gibi yetiştiriyorsunuz, hatta onun istediği gibi düşünüyorsunuz...
Bu tamamen saçmalık! Tanrı aşkına, sizler gerçeksiniz, hayali olan biziz!"
Düzenlendi: 02 Oca 11:36Gönderiyi direkt paylaşGönderi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@AdemYesil·02 Oca 11:35·Kitabı okuyor
Neymiş benim üstlenmem gereken o bir sürü mesele? Öncelikle iyi meseleleri benimsemeliymişim, sonra Tanrı meselesini, insanlık, hakikat, özgürlük, insaniyet, adalet meselelerini; dahası halkımın, hükümdarımın, vatanımın, meselelerini; ayrıca tin (ruh) meselesini ve daha binlerce başka meseleyi… Bir tek Benim kendi meselem hiçbir zaman Benim meselem olmamalıymış! “Tuh o egoiste! Yazıklar olsun, yalnızca kendini düşünene!”
Sizler Tanrı hakkında oldukça esaslı bilgilerin tellallığını yapmayı biliyorsunuz, binlerce yıl boyunca “Tanrı’nın derinliklerini araştırdınız” ve onun yüreğini okudunuz, öyleyse o Tanrı’nın Bizim hizmet etmekle yükümlü tutulduğumuz “Tanrı’nın Davası”nı nasıl yürüttüğünü de pekâlâ anlatabilirsiniz. Zaten Tanrı’nın yapıp ettiklerini de örtbas ettiğiniz yok. Peki, nedir onun davası? Bakalım o da, Bize reva görüldüğü gibi, kendi dışındaki bir meseleyi, örneğin hakikat ve sevgi meselesini benimsemiş midir? Siz bu yanlış anlama karşısında öfkeleniyor ve hakikatin de sevginin de elbette Tanrı’nın meselesi olduğunu, dolayısıyla sevginin de hakikatin de Tanrı’ya yabancı bir mesele sayılamayacağını, esasen Tanrı’nın hakikat ve sevginin ta kendisi olduğunu vaaz ediyorsunuz bize. Tanrı’nın kendi dışındaki bir meseleyi destekleyip ileriye taşıyarak, bizlerin zavallı solucanlara benzeyebileceği varsayımı sizi öfkelendiriyor. “Tanrı hakikatin ta kendisi değil mi ki, hakikat meselesinin peşine düşsün?” Tanrı sadece kendi meselesiyle uğraşır, ama zaten o, her şeyin içinde her şey olduğu için, her şey de onun meselesidir! Ama Biz, her şeyin içinde her şey değiliz ve bizim davamız da küçük ve önemsizdir; bu nedenle biz “üstün bir davaya hizmet etmek” zorundayız. –Açıkça görülüyor ki, Tanrı sadece kendi meselesiyle ilgileniyor, sırf kendiyle uğraşıyor, sırf kendini düşünüyor, gözünde sadece kendi meselesi var; onu hoşnut kılmayan her şeyin vay haline! O, kendinden daha üstün birine hizmet etmiyor, sadece kendini tatmin ediyor. Onun davası –tamamen egoist bir davadır.
Bütün bu meseleler kendilerine hararetle biat edilmesinden fazlasıyla yararlanırlar. Adanmış vatanseverler tarafından korunan bir halkı gözlemleyin! Vatanseverler, kanlı çarpışmalar sırasında ya da açlık ve sefalet yüzünden ölürler; bu, halkın umurunda mıdır? Halk ölenlerin çürümüş bedenleriyle gübrelenip beslenen o toprak üzerinde “dal budak salar, çiçek açar!” Bireyler, “halkın yüce davası” uğruna can vermişlerdir, halk ise onların ardından minnettarlığını dile getiren birkaç söz söyler –ve parsayı toplar. İşte Ben karlı egoizm diye buna derim.
Bir de “kendi tebaasına, kullarına” şefkatle kol kanat geren şu sultanı gözlemleyin bakalım. İşte o, özgeciliğin ta kendisi değil mi, kendini her an tebaası için feda etmiyor mu? Tabii ya, “tebaası’ için. Hele sen onun kulu olmadığını, kendi kendinin kulu olduğunu göstermeyi bir dene de neler olacağını gör bakalım; onun egoizminin elinden kendini kurtardığın için zindana atılırsın. O hâlde sultan da davasını kendinden başka hiçbir şey üzerine kurmaz. O, kendisi için her şeyin içinde her şeydir, kendisi için biriciktir ve “onun tebaası, kulu” olmadığını söyleme cüretini gösteren hiçbir kişiye tahammül etmez.
Benim için benden daha önemlisi yoktur. Yani hiçbir şey benden üstün değildir! (S. 15-18)
Sayfa 18 - Kaos Yayınları
Deniz Karanlık Fotoğraf'ı inceledi.
@Pembelideniz·02 Eki 2018·Kitabı okudu
Harlan Coben kitaplarından hep emindim zaten.
Ama hiç bu kadar Sarsılmamıştım. Yanılmamıştım. Yok olmamıştım.
Konuya kendimi kaptırıp gitmiştim ki o sürpriz son tarafından kovalandım.
Kayıp bir adam, kocasını arayan bir kadın.
Tam hangi tarafta olduğunuza karar verdiğiniz anda olaylar sizi allak bullak ediyor.
Her seferinde "tamam işte bu sefer son" diyorsunuz.
Ama yazarın kalemi tekrar çıkmaza giriyor.
İnsanlar koşturmaya başlıyor, hikaye arap saçına dönüyor.
Ya da "Bu hikaye bitmeyecek" diye umutsuzluğa kapıldığınızda "SON" bir anda sizi tokatlıyor.
Ne olduğuna, nasıl bu hale geldiğine inanamıyorsunuz.
Hiç bir sayfada fotoğraftaki ile ilgili bir ipucu olmadığını düşünüyorsunuz.
Yazarın hiç ipucu vermediğini.
Sonra belkide bir yerlerde hafifçe yazmış ve ben görmemiş olabilir miyim? diye düşünüyorsunuz.
Geri dönüyorsunuz, Son 50 sayfayı tekrar okuyorsunuz!
Yavaş yavaş sindire sindire.
Biraz önceki aceleciliğinizi bastırarak.
Bir anda "Hadi ama canım. Yok artık?" dememek için yavaş yavaş okuyor, aralarda duraklıyorsunuz!
Sayfaları sindire sindire, kelimeleri içe içe...
Okumayanlara, Benim gibi yazarın bu kitabını hep erteleyenlere, Yazarın tüm kitaplarını okuyup bu kitaba bir şekilde vakit ayıramayanlara.
Evet Sizler! Erteleyin tüm okunacaklar listesindeki sırayı.
Harlan Coben'in Karanlık Fotoğraf 'ına takılın,
Başlayın ki bağlanın.
Ve okumamın üzerinden bir kaç hafta geçmesine rağmen hala etkisinde kaldığım bu romanın ağlarına takılın...
Harlan Coben, Selcen Yüksel Arvas (Çevirmen)