FOTOĞRAF SEVDALILARI ÇOK ÇEKTİ... | BEGONVİL SOKAĞI
Posted by Begonvil Sokağı | Kas 17, 2016 | Yaşam | 22 |
Fotoğraf albümleri yok artık hani içi kartondan, üzerinde fotoğrafların yerleştirildiği kesitler olan, her sayfanın tül gibi ayrı bir kağıt sayfa ile kaplandığı albümler. Onlar anneanne babaanne evlerinde, çekmecelerde saklı. Yakın zamana kadar kullandığımız çok şık, albenili albümler de yok artık. Fotoğraf bayramdan bayrama, doğum günü ya da düğün dernekte değil her an hayatımızda artık. Fotoğrafları anı olsun diye mi çekiyoruz yoksa fotoğraf için anılar mı türetiyoruz orası bazen karışıyor. Son zamanlarda en trend hobi fotoğraf çekmek olsa gerek. Hobi boş zamanlarda, dinlenmek için yapılır oysa fotoğraf çekmek hayatın bir parçası oldu. Dinlenirken ya da çalışırken, keyif alsak da sıkılsak da çekiyoruz. Kendimizi tutamıyoruz…
İlk fotoğrafçılık deneyimim üniversitede oldu, hocamız Leyla Arsan uzun uzun anlattı. Pratik olarak da limanda balıkçıları konu alan bir kompozisyon hazırlamıştım.Ağları tamir eden balıkçılara, “Amca sen bana bakma, ben öyle çekeceğim.” dediğimi çok iyi hatırlıyorum. Yazısız bir kural, iyi fotoğraf farkında değilmiş gibi çekilir. Sonraları dijital fotoğraf makineleri bir süreliğine popüler oldu. Net, gıcır gıcır fotoğraflar ve cd’ye kaydedip, izleyip, saklama kolaylığı… Fotoğraf stüdyoları, vesikalık, aile fotoğrafı, bebeklik fotoğrafı, kardeşler elele fotoğrafı, nişan-düğün hiçbiri kalmadı neredeyse. Hepimiz fotoğrafçıyız hepsini save ettik, hafızaya kaydettik. Flash bellekler dizi dizi duruyor. Konsept fotoğrafçılığı ise stüdyodan dışarı çıktı. Gelin-damat fotoğrafları şimdi Adalar, Ağva ya da koruluklarda, Gölyazı’da teknede, Alaçatı’da çarşıda mimlenmiş köşelerde çekiliyor.
Fotoğraf sergileri azaldı mı bilmiyorum, instagram onların da pabucunu dama atmış olabilir. Fotoğraf başına kaç saniye düşüyordur acaba? Fotoğraf kadraja sığdırılan, yakalanan an değil sadece, bilerek ya da bilmeden neler katılıyor o kareye… Fotoğrafı incelerseniz o mesajları ve detayları yakalıyorsunuz. Ama şimdi kırmızı kalp sayısı hızı arttırmış görünüyor. Çok akıllı telefonlar ya da diyafram ile enstantane matematiğini öğrendiğimiz bilgisayar kafalı DSLR fotoğraf makineleri bizi fotoğrafçı yapıyor mu? Arkasını flu yaptım, photoshopladım, bir uzun pozlama çektim… Bu işe çok emek verenler, herkes de fotoğrafçı oldu diye hayıflanıyor mu? Fotoğrafa aşık olanlarla hercai gönüllerin fotoğrafları aynı makineden çıksa bile aynı olabilir mi? Bilmiyorum ama ortalık güzel fotoğraftan moda deyimle, yıkılıyor.
Fotoğrafa bakınca huzur buluyorsan, düşünüp tefekkür ediyorsan ya da sadece gülümsüyorsan tamamdır. Aynısı fotoğraf çeken için de geçerli, seyyah ruhun dinleniyor, keşşaf ruhun yeni bir şeyler öğreniyor ya da sadece tebessüm ediyorsan anı yaşarken, hayatı çekmeye devam. Ancak bizim beynimizin dolan hafıza kartını nereye aktaracağız onu düşünüyorum zira bazen fotoğraflara bakarken kırmızı düğmelerin yanıp söndüğünü hissediyorum. Ah şu fotoğraf sevdalıları çok çekti!
Hayat çekilmeye değer, kim söylemişse güzel demiş…
Önceki YazıHOŞGÖRÜ İLE EMPATİ EVLENDİ!…
Sonraki YazıGÖZYAŞLARI RUHUMUZUN YAĞMURU…
müfred	17 Kasım 2016 üzerinde 11:08 de
"fotoğraf için anılar mı türetiyoruz" Ne güzel tespit. 🙂 Günümüzde aynen öyle oluyor.
Tekinay Tül	17 Kasım 2016 üzerinde 11:08 de
Fotograf ruhun gıdası ya 🙂 bi profesyonel kameram yok 🙁 ama telefonumdan bile biseyler yakaladigimda mutlu oluyorum fotograf cekmek bir sanattir … emeginize saglik 🙂 ❤ bende beklerim ziyaret etmek istersnz 🙂 mahiefruze.blogpot.com.tr
Daha Mutlu Yaşam	17 Kasım 2016 üzerinde 11:08 de
Güzel fotoğraflar insana hoş hisler veriyor.Sizin fotoğraflar da öyle 🙂
ACEMIDEMIRCI	17 Kasım 2016 üzerinde 11:08 de
Fotoğrafla ilgili bir yazıya ancak bu fotoğraflar yakışırdı.
Fotoğraf her an yapılabilecek ve güzellikleri hep yaşatacak bir uğraş. Hep güzel manzaralar çekebileceğimiz güzelliklerde olabilmek dileğimle 🙂
Begonvil Sokağı	17 Kasım 2016 üzerinde 11:12 de
Çok anılarımız var ama bazen fotoğraf telaşından anı kısmını es geçiyoruz. Anın tadına varmayı sağlayan fotoğraflar çok keyifli… Her şey kayıtlı…
Begonvil Sokağı	17 Kasım 2016 üzerinde 11:15 de
Fotograf çekmek ne kadar kolaylaştı gibi gözükse de yine ehlinin tadı başka ama telefon ama kamera bir şeyleri yakalamak güzel. Memnun oldum, görüşmek üzere..
Begonvil Sokağı	17 Kasım 2016 üzerinde 11:17 de
Üstelik hem terapi hem de çözümleme aracı. İnsanın yansıdığı bir materyal sonuçta. Fotoğraflar için teşekkürler..
Begonvil Sokağı	17 Kasım 2016 üzerinde 11:19 de
Dileğinize gönülden katılıyorum, sizin de rahmetli babanızdan kalan ve sevdiğiniz bir uğraş olduğunu biliyorum. Fotoğraf çekmek bakışınıza çok şey katmıştır eminim, algıyı ve farkındalığı arttırıyor çünkü. Sevgilerimle..
Turgay Aksoy	17 Kasım 2016 üzerinde 18:16 de
Fotoğraf çekme amacı da değişti. Facebook ya Instagram için foto çekilir oldu artık. Kimse geri dönüp fotoğraflara da bakmaz oldu. Hızla tüketiyoruz bu işi de.
Elif İpek Durmaz	17 Kasım 2016 üzerinde 18:16 de
Bambaşka bir yetenek diye görüyorum hep fotoğrafı. Gerçek bir elden çıkabildimi kimisi güldürüyor, kimisi ise hüzünlendiriyor cidden. Çok güzel bir paylaşım olmuş. Elinize, emeğinize, yüreğinize sağlık.
Begonvil Sokağı	17 Kasım 2016 üzerinde 18:18 de
Bir yandan da fotoğraf farkındalığı arttı, önceden sadece meraklıları ve yeteneği olanlar ilgilenirken şimdi ortak bir fotoğraf kültürü oluştu, bu iyi bir şey..
Begonvil Sokağı	17 Kasım 2016 üzerinde 18:20 de
En iyi makine ya da akademik bilgi olsa da gerçekten bu konuda da yetwnek sonucu etkiliyor. Kadrajı ve kompozisyonu özgün bir fotoğraf hemen sıyrılıyor diğerlerinden. Teşekkür ederim, selamlar..
sadri ercan	20 Kasım 2016 üzerinde 23:41 de
Güzel resimler. Teşekkürler.
Begonvil Sokağı	21 Kasım 2016 üzerinde 00:13 de
Beğendiğinize memnun oldum, ben teşekkür ediyorum..
Derya	21 Kasım 2016 üzerinde 12:51 de
Bende o tüllü albümlerden hala var 😊. Ama resim cekmeyi de cok seviyorum.
Begonvil Sokağı	21 Kasım 2016 üzerinde 12:57 de
İyi ki saklamışsınız, ne çok otururduk başına hadi gel albümlere bakalım diye. Bizim çocukken sıkıldığımızda aklımıza gelenlerden biriydi albümlere bakmak. Fotoğraf çekmek ayrı keyif, çok şey kazandırıyor anı daha fazla algılıyorsun, iyi geliyor. Sevgiler..
Saliha Nur Turhan	22 Kasım 2016 üzerinde 08:08 de
Annem bana sürekli şu fotoğrafları çıkarttıralım diyor , bir sürü fotoğrafın var ama hiçbiri bizde yok diyor 😀
Begonvil Sokağı	22 Kasım 2016 üzerinde 08:12 de
Anne doğru diyor, tez dediği yapıla… Nasıl ki tabletten haber okumak gazete gibi olmuyorsa hala ve kitabın kokusunu, hissini e-kitaplar veremiyorsa bu da biraz öyle. Bastır fotoğrafları, bakarken ne güzel zamanlar geçer ama bir cd ya da flash belleğe de yükle ne olur ne olmaz. Anneler her zaman haklı ev cumhuriyetinde, çok sevgilerimle..
Çay Molası	22 Kasım 2016 üzerinde 22:04 de
Güzel yazmışsın. Ben de de tam tersi oluyo. Ne zaman önemli bir şey olsa doğru düzgün fotoğrafım olmuyor.
Begonvil Sokağı	22 Kasım 2016 üzerinde 22:14 de
Anı yaşamak önemli ya anı da kaydetmek. Fotoğraf levh-i mahfuzda kayıtlı hayatımız gibi anları kaydetmek..
ÖRGÜÇANTAM-Hatice yazıcı	28 Kasım 2016 üzerinde 21:01 de
Bir de hep sabitleyemediğimiz görüntüler ve anlar var:) tüh çekmem lazımdı bunu nasıl unuturum makineyi benzeri laflarla yakalayamadıklarımız:)
Fotoğrafları çok seviyorum çok kıymetli anların belgeleri onlar.Doğa ve canlılar aleminin ki de ayrı bir huzur ,heyecan sebebi buşturan gidilemeyen yerleri önümüze gönlümüze sunanlara selam olsun var olsunlar.
Begonvil Sokağı	28 Kasım 2016 üzerinde 21:07 de
Özellikle çocuklar büyürken ya da sevdiklerimizle mutlu anlar paylaştığımızda o hissi sık yaşıyoruz, her şeyi kayıt etmek istiyoruz. Şimdi cep telefonları bu işi görüyor. Bazen aşırıya kaçıyoruz ama tekrar tekrar gülümseten, mutlu eden anları saklamak hepimize iyi geliyor. Çiçeğin böceğin farkına varmak için bile bir fotoğraf işe yarayabiliyor tek başına. Güzel anlar ve anılar hepimize. Sevgi ve selamlarımla..