İslami Konular ve Sahabeler ve Alimler Bölümünden Kadın evliyalar ile ilgili Kısaca Bilgi
05 Temmuz 2009 22:01 1
Kadın evliyaların en meşhuru Rabia Adeviyye'dir. Hiç şüphesiz onun takva sahibi olması, belki de kadın vel”lerin ilklerinden olması, ona olan ilgiyi daha da arttırmıştır. Dünya işleriyle uğraşmaması ve ibadetleriyle halkın arasında nam salması ve üstelik bunu bir kadın olarak yapması, Rabia Adeviyye'nin ününe ün katmıştır. Rabia'nın anlamı 'dördüncü' demektir. Babası İsmail Efendi, kendisinden önce üç kız kardeşi daha olduğu için yeni doğan bu kızının ismine dördüncü anlamına gelen 'Rabia' adını koydu. Rabia Adeviyye, Basra'da doğmuş, hicri 135 (752 miladi) yılında Kudüs'te vefat etmiştir. Rabia Adeviyye, Hasan Basri ve Süfyan-ı Sevr”'nin dostluğunu kazanmıştır.
Sabır sermayesi oldu
Bu meşhur evliya hakkında anlatılan o kadar çok menkıbe vardır ki Rabia Adeviyye'nin hayatı acılarla doludur. Fakat o, çektiği acılarla daha çok olgunlaşmış, sabır ve sebat onun sermayesi olmuştur. Asla bulunduğu durumdan şikayet etmedi Rabia Adeviyye. Hür iken köle olmuş, yine de sesini çıkarmamıştır. Zaten onun acılı hayatı, daha doğumunda başlamıştır. Soğuk bir kış günü ve Rabia'nın annesinin doğum sancıları yaklaşmış. Ama babası İsmail Efendi'nin durumu hiç iyi değil. Ne ocağa atacak iki odunları, ne de evi aydınlatacak bir mum var. İşte böyle bir ortamda bir kadın, dördüncü çocuğunu dünyaya getirdi. Kimse rahatsız olmasın diye de komşularına da haber vermedi.
Derken, oda karanlığında iki kişi belirdi. Doğan çocuğun göbeğini kestiler ve sonra odadan kayboldular. Acılar içinde kıvranan anne, o gece bir rüya gördü. Rüyasında yeni doğan kızının evliyadan olduğu kendisine müjdelendi. Ne farkederdi ki? Nasıl olsa biraz sonra ya açlıktan, ya soğuktan ölecek. 'Hayır, dedi rüyadaki kişi. Beni iyi dinle! Yarın kocan Basra valisi İsa Zazan'a gitsin ve ona 'her gece bize yüz salavat okurdu, üç gecedir okumuyor, acaba sebebi nedir?' diye sorsun. Aynı kişi, o gece Basra valisinin de rüyasına girmiştir.
Köle olarak satıldı
Ertesi gün İsmail Efendi, Basra valisinin yanına gider. Kapıdan içeriye girmek isterken, görevliler onu uzaklaştırırlar. Ama vali, pencereden durumu görür ve onu yanına davet eder. Eşinin rüyasında gördüğü olayı kendisine anlatır. Vali, şaşırmıştır. Gerçekten üç günden bu yana salavat getirmiyor. Hemen salavat getirir ve bu kişiye de on bin dinar para verir. Artık, Rabia'nın durumu iyileşmiştir. Ama kısa bir süre sonra Rabia, annesini ve babasını kaybeder. O sırada Basra, kıtlık ve açlıktan yaşanmaz hale gelmiştir. Üç ablasının her biri, başka yerlere gitmiştir. Rabia ise zalim birisinin eline düşmüştür. Kısa süre sonra güzel Rabia, bir köle tüccarının eline düşer. Tüccar, yüklü paralar karşılığı Erzurumlu birisine köle olarak Rabia'yı satar. Rabia'nın Basra'da başlayan köle hayatı Erzurum'da noktalanır. Ancak, Rabia'nın yeni sahibi, sürekli namaz kılan ve dünya işlerine bulaşmayan kadına bu kadına asla kötülük etmez.
Rabia'nın Erzurum'daki köle hayatı sürerken, efendisi bir gün kapının anahtar deliğinden kendisini gözetler. Rabia, namaz kılıyor ve niyaz ediyor. 'Rabbim, sen istedin böyle oldu. Kula kulluk ediyorum, ama sana kulluk edemiyorum. Beni affet! Sana seslenmeye doyamıyorum. Ancak, sana seslenmek de vücut ister, varlık ister. Bana vücut ver, bana varlık ver, bana takat ver de seni seveyim, sana sesleneyim. Kula kulluk ediyorum rabbim, ama sana kulluk edemiyorum. Efendisi, bu olayı gördükten sonra artık bu ermiş kişinin kendisine hizmet edemeyeceğini anlar ve ertesi gün Rabia'yı yanına çağırarak iki şey teklif eder. 'Rabia, isterse bu evin hanımı olabilirsin. İstersen seni azat edeceğim. Sana küçük bir ev vereceğim ve karşılığında hiç bir şey istemeden sana hürriyetini vereceğim.....' Karar Rabia'nındır ve O, küçücük evi hürriyeti tercih eder. Evliyalar güzeli Rabia, artık Allah'ına istediği gibi kulluk etmektedir. Gerçi ne parası, ne pulu, ne malı, ne mülkü var. Fakat o, dünya nimetlerinin yokluğundan hiç şikayetçi değildir. Bu arada kendisi gibi Hakk ve Allah yolunda olan arkadaşı Hasan Basri Hazretlerinin aşkına Rabia Adeviyye cevap vermemektedir.
Günlerden bir gün Hasan Basri, Rabia'yla sohbeti sırasında 'Erkeklerin bir nefsi, dokuz aklı vardır. Kadınların ise dokuz nefsi, buna mukabil bir aklı...' Rabia, bu sözlere güldü ve 'Ne için gülüyorum biliyor musun? Biz bir aklımızla dokuz nefsimizi idare edebiliyoruz, ya siz nasıl oluyor da dokuz aklınız varken bir nefsinizle başa çıkamıyorsunuz?' Aşkına karşılık bulamayan Hasan Basri, bu tür sözlerle Rabia Adeviyye'yi hırpalamaya çalışırdı.
Rabbinden emir geldi
Aradan yıllar geçmiş, Rabia'nın saçları ağarmış, kaşları kır olmuştu. Artık Hasan Basri'yle çekişmiyorlardı. Bir gün yolda giderken başına bir tülbent bağlamış bir kadın gördü ve ona dönerek 'Neden başını bağladın?' diye sordu. Kadın,'Başım ağrıyor ya Rabia' dedi. Rabia, bunun üzerine yaşını sordu ve otuz cevabını alınca 'Otuz senedir hayattasın. Hakk'a başını bağlamadın da bir gün başın ağrıyor diye nasıl şikayet edip başını bağlarsın?' Doğru söylüyordu. Rabia'nın başı, ya zahirde ya manada daima secdedeydi. Yaşı ilerlemiş ve hastalığı günden güne ilerlemeye başlamıştı. Dostları, onu artık hiç yalnız bırakmıyorlardı. Çünkü, onun aralarından ayrılma vaktinin yakın olduğunu seziyorlardı. Çok geçmeden Rabia Adeviyye Sultan, odada bulunan dostlarına, 'Lütfedin! dışarı çıkın. Rabbimden bana emir geliyor!' Ölüm saati gelmiş, herkes kapının önünde bekleşiyordu. Allah'ın emri önünde başları eğikti.
Derken Rabia Sultan'ın hayatı bu dünyada son buldu. Ölümünden sonra, dostlarından biri onu rüyasında gördü. Ve Rabia'ya ' Ey Rabia, kabirdeki ilk gecende sana sual soruldu mu?' diye araştırdı. Rabia, gene güzel, gene eşsizdi.
05 Temmuz 2009 22:05 2
--->: kadın evliyalar
Bîbî Hacere Hanım babasından ilim öğrendi. Ev işlerinde çok mâhirdi. Allahü teâlâ ona olgun bir akıl ihsân etmişti. Çokça ibâdet ederdi. Vakitlerini Allahü teâlânın zikri ile geçirmekte olup, zamânının bir tânesi idi. Her gün Peygamber efendimize selâtü selâmları ihtivâ eden delâil-i hayrât ve daha başka çeşitli zikirleri, kocası Ebül-Hayr ile berâber okurdu. Ramazan hâricinde çok nâfile oruç tutardı. Müceddidiyye yolunda en mükemmel şekliyle yetişmişti. Ebü'l-Hayr hazretleri bir gün çocuklarına; "Vâlideniz yüksek makamlara kavuşmuştur. Bâtın halleri çok iyidir" buyurdu Kadınları yetiştirme işi tamâmen ona verilmişti
nasıl kılayım? Oturacak ve hareket edecek hâlim yok." dedi. O da; "Namazlarını işâretle kıl." buyurdu. Ebü'l-Hayr hazretleri hanımının hastalığı yüzünden devamlı mahzûn ve kederli idi. Çünkü kendisine çok hizmet etmişti. Üzerinde çok hakkı vardı. Bir gün oğlu Zeyd Efendiye; "Zeyd! Vâliden bize çok hizmet etti İsterdik ki, bu hizmetlerin karşılığı olarak biraz da biz ona hizmet edelim" dedi
Belûcistân'ın Kutia şehrinde 1935 (H.1354) senesi seher vaktinde büyük bir zelzele oldu
Binlerce insan bu zelzelede şehîd oldu Bîbî Hacere Hâtun da şehîd olanlar arasında idi
Evliyâ hanımlardan. İsmi Cevhere'dir. Bağdât'ta yaşadı. Doğum ve vefât târihleri kesin olarakbilinmemektedir. Cevhere Hanım, sâlih bir zât olan Ebû Abdullah el-Berâsî ile evlendi Daha önceleri câriye idi Âzâd edilince yuva kurdu ve kendini ibâdete verdi
feryat koparıp bayılıp, yere düştü Daha sonra kendine geldi Ona; "Bu ne haldir" dedim
Bana; "Şu hâlimi düşünüyorum da dünyâ nîmetlerinden kavuştuğum şeyler beni korkutuyorve âhirette mahrûm kalacağımı zannettim." diye cevap verdi. Bir zaman Cevhere Hâtundan çok ibâdet etmesinin sebebini sordular; Oşöyle anlattı: "Bir gece rüyâmda bana Cennet'te bir köşk gösterdiler. Burası kimin için hazırlandı diye sordum Bana; "Burası gece kalkıp Kur'ân-ı kerîm okuyanlar içindir" denildi. Bundan sonra geceleri uyumayıp Kur'ân-ı kerîm okumaya ve gece ibâdetine devâm ettim" dedi
Hakim bin Câfer anlatır: "Bir gün Ebû Abdullah'ın evine gittim Kuru bir yer üzerine
oturmuştu. Daha önceleri geldiğimde altında bir minder, döşek görürdüm. Lâkin bu defâ altındaki döşek yoktu. Ona; "Ey Ebû Abdullah! Daha önceleri oturduğun minderi ne yaptın. Şimdi kuru bir yer üzerine oturmuşsun? dedim. Bunun üzerine o; "Dün gece Cevhere Hâtun beni uyandırdı ve bana; "Ey efendi! Şu hadîs-i şerîfi duymadın mı? "Yer, Âdemoğlu için; Ey insanoğlu benimle aranda sâdece bir perde var. Yarın ise benim altımda (içimde) olursun" "Ben de evet öyledir dedim. Bana; "Öyleyse bu yaygıyı kaldır. Artık ona
ihtiyâcımız yok" dedi Ben de o yaygıyı kaldırdım.
05 Temmuz 2009 22:07 3
Doğmadan önce annesi rüyâsında Şeyh Dîvânî'nin kendisine süslü bir bilezik taktığını, ayrıca bir bilezik daha verip; "Bu da doğacak kızınızın." dediklerini gördü. Rüyâsını ertesi gün beyine anlatınca, doğacak çocuğun kız olacağına, ona Destîne ismi konmasına işâret vardır, diye yorumladı. Doğum târihi belli değildir
Destîne Hâtun küçük yaştan îtibâren ibâdet etmek, Allahü teâlânın beğendiği işleri yapmak, nefsinin istediği şeyleri yapmamakta çok gayretli olup, dünyâ süsüne ve lezzetlerine kıymet vermezdi. Babasından; tefsîr, hadîs ve medreselerde okutulan bütün ilimleri öğrendi ve Mesnevî'yi incelikleri ile okudu. Zamânının büyük bir kısmını, Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî hazretlerinin türbesinde sâlihâ hanımlar için yapılan kafeste ibâdet, zikir ve murâkabe ile geçirirdi. Babasının vefâtından sonra dergâhı idâre etmek kendisine kaldı. Fakat Mesnevî okutmak ve ders vermeye babasının yetişmiş talebelerinden birisini tâyin etti. Herhangi bir müşkil ortaya çıktığında ve bir husus hakkında görüşü alınmak istendiğinde, yazılı olarak kendisine arz edilir, o da cevap gönderirdi
Karahisar Mevlevî Dergâhına âit vakıflar vardı ve dergâha mensup kimseler tarafından işletiliyordu. Devlet, Mevlevîleri bâzı yükümlülüklerden muaf tutmuştu. O sırada Karahisar sancağı vâlisi bâzı kötü kimselerin teşviki ile devletin Mevlevîlere tanıdığı muâfiyet hakkına riâyet etmeyip, sırf onların mallarını müsâdere etmek için iftirâ ile zengin olanları yakalatıp hapsettirerek, mallarına el koydu. Bunların çoluk-çocuğu gelip durumlarını Destîne Hâtuna anlattılar. O da; "Eğer vâli onları hapisten çıkarmazsa yakalanacağı hastalıktan kurtulamaz." diyerek gelenleri teselli etti. O sırada vâli çeşitli yerlerinden rahatsızlandı. Doktorlara gidip ilaç kullandıkça hastalığı daha da arttı. Vâlinin hanımı, Destîne Hâtunu sever ve ona hürmet gösterirdi. Kocasının rahatsızlığına çâre bulunamayınca, Destîne Hâtundan duâ istemeye gitti. Destîne Hâtun; "Sevdiklerimiz hapisten ve ayakları zincirden kurtulmadıkça murâd hâsıl olmaz" dedi. Vâlinin hanımı bunları işitince kocasının hastalık sebebini ve o kadar tedâvî görmesine rağmen niçin iyileşmediğini anladı. Durumu kocasına bildirince, derhal hapsettiği o şahısları serbest bıraktı O anda iyileşti ve yaptığına pişmân oldu. Allahü teâlânın lütfu ile hastalıktan kurtulmasının şükrânesi olarak dergâhta bulunanlara ikrâmda bulundu
Destîne Hâtun, Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî hazretlerinin türbesi yakınlarında dar ve karanlık bir odada yaşardı. Gündüzleri oruç tutar, vakitlerini Allahü teâlâyı anmakla geçirirdi. Allah korkusu ile göz yaşları dökerdi. Onun bu hallerini görüp, gönülleri râzı olmayan Sâlihâ hanımlar; "Kendinize çok eziyet ediyorsunuz. Birazcık bedeninizin rahatını düşünseniz olmaz mı?" dediklerinde, onlara; "Bunlarsız olmaz. Binicinin serkeş, dikbaşlı, itâatsız ata yumuşaklık yapması onun serkeşliğini arttırır" diye cevap verirdi.
Destîne Hâtun'un bedeni zayıf idi. Bir kerre yanına gelenler bir tek post üzerine oturduğunu ve üzerinde eski bir elbise olduğunu gördüler. "Bedeninizi rahat tutacak birkaç elbise ile birkaç yaygı alsak." dediklerinde; "Biz postu, Allahü teâlânın yolunda ayağımızın altına koyduk. Üstelik bu, Allah yolunda kurban olan koyunun postudur. O binlerce güzel elbiseden daha iyidir" buyurarak dervişlerin post üzerine oturmalarının sırrını da beyân etmişlerdir. Küçük Muhammed Efendinin annesi vefât edince, Destîne Hâtun onu yanına alarak, bizzat terbiyesi ile meşgul oldu ve yetiştirdi. Maddî ve mânevî her şeyini ona teslim etti. Dergâh işlerini ona bırakıp, kendisi bütün dünyevî alâka ve düşüncelerden sıyrılıp, odasında ömrünün sonuna kadar uzlet ve yalnızlık hâlinde kaldı Seksen senelik ömrünü hep Allahü teâlâ ile berâber bulunarak, âhireti düşünüp hazırlık yaparak geçirdi. Bu halde iken vefât etti
Muhyiddîn-i Arabî hazretleri Rûh-ül-Kuds isimli eserinde şöyle anlatıyor: Ben, Fâtıma binti Müsennâ'ya yetiştim. On sene sohbetlerine devâm ettim Dikkat ettim, hiçbir şey yemiyordu. İnsanlar yemek olarak kapısının önüne bir şey koyarlarsa, onlardan ölmeyecek kadar yerdi. Ben yanına oturduğumda, yüzüne bakmaya utanır, hayâ ederdim. 90 yaşının üzerinde olduğu hâlde, kendisini gören çok genç zannederdi. Kendi hâlinde yaşardı. Dünyâ ile alâkası yoktu. Kimseden bir şey istemezdi. Bir ihtiyâcı olsa, görülmesi icâb eden bir işi meydana çıksa Fâtiha-i şerîfeyi okur, Allahü teâlânın izni ile o şey hemen hallolurdu. Onun kalması için, kendi elimle hurma dallarından bir ev yaptım. Orada kalırdı. Huzûruna benden başka kimsenin girmesine müsâade etmezdi. "Niçin sâdece ona izin veriyorsunuz da başkalarına müsâade etmiyorsunuz?" diye suâl edildiğinde, cevâben; "Başkaları yanıma geldikleri zaman yarım olarak gelirler. Yâni kendileri gelirler, fakat kalpleri işlerinin, dünyâlıklarının, evlerinin, âilelerinin yanında kalıyor Ancak Muhammed ibni Arabî benim evlâdımdır Gözümün nûrudur" buyurdu Yanıma geldiği zaman, tam gelir Oturduğu zaman tam oturur Diğerleri gibi, geride bir şey bırakmaz Düşünceleri, kalbi geride olmaz"buyurdu
haber alınca; "Asıl ahmak, Rabbini tanımayanlardır" buyururdu. Fâtıma binti Müsennâ o zamanda bulunanlar için, Allahü teâlânın bir rahmetiydi
cezâlandıracağını biliyordu Müezzinin başına bir belâ gelmesinin yakın olduğunu bildiği ve belâya düçâr olmaması için şöyle duâ etti:
"Ya Rabbî! Şu gecenin son vaktinde, herkes uyurken kalkıp senin ismini, Kelime-i şehâdeti, Kelime-i tevhîdi söyleyen, senin ve habîbinin ismini zikreden, senin dâvetini, emrini, senin kullarına bildiren şu kimseyi, bana yaptığı sebebiyle cezâlandırma!Onu affet Beni kırmış olduğu için ona cezâ verme! Âmin!"
O gün (Ramazan bayramı günü), fıkıh âlimleri toplanarak vâli ile bayramlaşmaya gittiler
17 Mayıs 2012 15:34 4
kadın evliya erkeklere ders verebilirmi erkeklere şeyhlik yaparmı yani bir erkek benim şeyhim bir kadın diyebilirmi
25 Temmuz 2012 13:45 5
ne güzel allah yolunda ibadet ederek allaha kavuşmak
15 Ağustos 2013 00:06 6
okuduğum kitaplara göre kadın evliya olur.fakat mürşitlik yapamaz .ama mürşit derecesine ulaşır
kadın evliya isimleri, kadın evliyaların isimleri, evliyaların isimleri, evliya kadınların isimleri, kadin evliya isimleri
« Kasım El Toğari | Hz.Alinin eşlerinin isimleri nelerdir »