göçmüş kediler bahçesi - ekşi sözlük
19'luk erkekle sevgili olmak isteyen 30'luk kadın 91
fenerbahçe vs galatasaray 14
20 temmuz 2019 canan yetkin'in efsane paylaşımı 10
20 temmuz 2019 manowar istanbul konseri 42
ben bahçeye göçmüş kedileri bulamadım hayatta, bekleyemedim de belki gelirler diye... oysa her kedinin içi göçmüştü, kuruyorlardı, kuruyorlardı sonra hurra bahçeye... tüm kuruntularını kusuyorlardı. ama dediğim gibi ben görmedim.
01.08.2001 15:05 ayibaligi
bilge karasu dan..kedilere benzeyebilseydik keşke. öyle diyesim geliyor sık sık, bu son
bizlerse, uydurduğumuz bir zamanla övünürken, her işimizi, her sözümüzü o zamanın akışı içinde ötede, ileride, gelecekte varılacak, bir noktaya varmak üzere yapılıyor ya da söyleniyor görürken, yapmakta, söylemekte olduğumuz şeyi unutuveriyoruz. bir ereğe yönelerek, bir erkek düşüne kapılarak giderken, sonraları -biz göçtükten sonra- yaşamımız, daha da ileri vararak, yazgimiz adı verilecek bir dizi anın her birinin biricikliğini, değiştirilemezliğini, yerine konmazlığını şuncacık olsun farketmiyoruz. (bu yaşamın bölük pörçük birkaç anısı bir iki yakınımızın belleğinde kalabilir ya, bunların bir süreklilik, bir anlamlılık taşımış olabileceklerini bilecek tek kişi
-kendimiz- yokluğa karışmış gitmiştir artık). "farketmiyoruz" dedim, meğer ki gerçekten sonumuza yaklaşmış olalım. yanılmıyorsam, kimimiz (yolun oralarında) anlayıp öğreniyor kimi şeyi: susup dinlemeği örneğin... yaptığı, gördüğü, işittiği her şeyin ağırlığını bir yerlerinde duymağı; bir çocuk gülüşünün, bir güneş sızıntısının, bir gözyaşının avuçtaki yuvarlıklığını, ferahlatıcı serinliğini, sayısızlığını ya da sayıya gelmezliğini; mutluluğun, acıyı, sevinci art arda ayırım yapmaksızın yaşamak olabileceğini... hele biraz yaşlanılmışsa, görülen, işitilen, tadılan her şeye, geçmiş yaşantıların da gelip desteklik, yastıklık edebileceğini...
12.10.2001 12:06 ile
(bkz: gece yayın)
24.11.2001 06:32 atlantisten gelen zekiye
bilge karasu'nun usta beni öldürsen e isimli hikayesiyle kült haline gelen kitabı.
14.02.2003 21:41 ~ 21:42 erlichte
okurken okumanın tadını dilinizde damağınızda hissedebildiğiniz öykü kitabı.her bir öykü ayrı ayrı mükemmel, ama gerçekten usta beni öldürsen e! hiç akıldan çıkmayacak.
16.04.2003 13:11 siyami
"gunlerden deniz, sulardan sali, yururden vatos, yuzerden kedi..."
bu cümleyi her nedense hafızama kazımış olan kitap.
duru anlatım, enteresan sözcükler, hemen her öykünün merkezinde mutlaka bir hayvanın bulunması gibi noktalara dağıldı gitti aklım okurken.
28.07.2003 15:19 bee
03.08.2004 21:34 arundati
ataköy: kedi sahiplerinin olen kedilerini gomdugu semt.
12.11.2004 16:27 aycan14
zihni yoruyor bu kitap, yolunu yitirtiyor insanın, sadece cümleleri anlamak için kafa yormak yetmiyor bazen cümleleri keşfedip tamamlamakta gerekiyor, anladıktan sonra da zaten yeni keşfedilen yolların cazibesiyle bırakılamıyor elden.e bilge karasu klasiğinden de bu beklenir.
20.03.2005 00:14 amorfati
bilge karasu'nun öykü örgüsü konusunda kendini aşmış olduğu kitap. zihin yorar ama açar aynı zamanda.
20.03.2005 00:18 ~ 00:25 aditia