Gündüz Feneri: Çölde açan çiçek gibi
Şu blogu açalı 3 sene oldu, o zamandan beri Fenerbahçe hariç üzerinde en fazla yazı yazdığım konu G.Saray. Zaten sağ taraftaki etiketlere bakınca da bu durum görülebiliyor. Bazı geri zekâlılar zaman zaman "ne biçim Fener blogu bu, Fenerbahçe'nin yarısı kadar da bizim hakkımızda post atılmış" falan gibi saçma-sapan yorumlarla sinirlerimizi bozmadı değil ama onlara hep aynı şeyi söyledim: "Bir Fenerbahçeli için Fenerbahçe'den sonra bu hayattaki en önemli şey G.Saray'dır. Onsuz bir ligin de, yarışın da, rekabetin de tadı-tuzu olmaz." Elbette her Fenerli bu görüşü paylaşmıyordur, G.Saray kulübüne kilit vurulsa sevinecek zavallı bir cahil sürüsü de mevcut bizim camiada ama aklı selim bütün Fenerlilerin benim gibi düşündüğünü biliyorum.
Hep de aynı örneği veriyorum; G.Saray'ın kurucusu ve efsane başkanı Ali Sami Yen, bir gece Fenerbahçe ile aynı otelde kamp yapıyorken ve ertesi gün de onlarla maçları varken, gece geç vakitte arkadaşlarıyla iskambil oynayan Can Bartu'yu lobide görmüş ve "yarın önemli bir maçın var, git odana dinlen!" diyerek azarlamış. Bu bir şehir efsanesi değil, gerçeğin ta kendisi. Ertesi gün kendilerine karşı oynayacak bir ezelî rakiple aynı otelde kamp yapılıyor, rakibin oyuncusuna dinlenmesi ve ertesi gün en iyi performansını göstermesi için telkinde bulunuluyor ve bir başkanın ezelî rakibin futbolcusunu "azarlayabildiği" inanılmaz bir ortam mevcut. Ben bu hikâyeyi, Fener'i daha yeni tutmaya başladığım 80'li yılların ortasında dinledim. Benim gibi bir adamın, sokakta o zamanlar top oynarken kendisine (Rıdvan, Hakan ve Aykut ile birlikte) "Tugay" diyen bir adamın (ki Tugay o zamanlar ilk 11 bile oynamıyordu, sene 1988 falan) G.Saray'dan nefret etmesi; hatta daha da ileri gidiyorum, onu "sevmemesi" mümkün müdür?
Peki o halde neden G.Saray ile ilgili yazdığım yazıların %90'ı olumsuz? Çünkü benim nefret ettiğim şey bu büyük kulübün kendisi değil, 1990'ların ikinci yarısından sonra peydah olan iğrenç, mide bulandırıcı, karaktersiz taraftar kitlesi.. Ki maalesef bu kitle şu an itibarıyla G.Saray camiasının tüm taraftarlarını temsil eder bir pozisyonda ve sayıca da çok fazlalar. İşte onlardan resmen tiksiniyorum ve buradan da defalarca yazdım bunu. Hâlâ da yorum kısmına gelen notlardan nasıl bir köpek sürüsü olduklarını görmek mümkün.
Ama bugün bir şey oldu ve bana bu yazıyı yazdıran da, Türk futbol tarihinde eşi-benzeri az bulunur, örneğine nadir rastlanır, adeta çölde açan çiçek kadar değerli olan o şey.. Topuk Yaylası tesislerinden ayrılmak üzere hazırlanan Fenerbahçe takımına destek olmak isteyen üç G.Saray taraftarı tesislere gidip Fenerliler ile birlikte tezahürat yaptıktan sonra kaptan Alex ile fotoğraf çektirip ezelî rakiplerine olan desteklerini sundular. Duyduğum andan beri tüylerimi diken diken eden bu olayı da buraya yazmak ve ömür boyu hatırlamak için bilgisayarın başına geçtim ve bu postu kotarıyorum. Ülkedeki yüz binlerce aklı selim G.Saray taraftarını temsil ettiğinden emin olduğum o üç arkadaşa nasıl teşekkür edelim, onu da bilmiyorum. Ne kadar yazı yazsam, bunu beceremem diye düşünüyorum.
Bu sene ligin ikinci yarısındaki bütün Trabzon maçlarını seyrettim ben. Trabzon'a karşı bence "yatmayan", şerefiyle ve terinin son damlasına kadar mücadele eden 3 takım vardı: Fenerbahçe (doğal olarak), Beşiktaş (doğal olarak çünkü taraftarının baskısı üzerlerindeydi ve o maçı kazanmak zorundalardı) ve G.Saray.. İşte bu sonuncusu hiç doğal değil.. Çünkü G.Saray o maça çıkarken ligdeki tüm iddiasını kaybetmiş, maç seyircisiz oynanıyor ve Trabzon da Fener ile kafa kafaya bir durumda.. O maçı seyrettiğim andan beri bütün yakın çevrem şahittir, hep aynı şeyleri söylüyorum: Fenerbahçe'nin bu ligdeki en büyük dostu, en "güvenebileceği" rakibi yine G.Saray'dır. Aynı zamanda (elbette bize göre "bizden sonra") bu ülkenin en delikanlı takımı da G.Saray takımıdır. Onların, bir rakip olarak ne kadar değerli, ne kadar büyük olduğunu o maç ve bugünkü sahneler net bir şekilde göstermiştir. Kesin düşüncem budur.
Ha, bizim muhatap olduğumuz kitle bu kitle mi peki? Her gün gündelik hayatta karşımıza çıkan, interneti ahlâksızlığa boğmuş, ağzından salyalar akıtan ve kötü gittiğinde kendi takımını bile satan o güruh, G.Saray taraftarının 3/4'ünü oluşturmuyor mu? Maalesef öyle.. Dediğim gibi, G.Saray'ı temsil pozisyonunda da bugün için onlar var. Hatta bugünkü Topuk Yaylası ziyaretçilerine de internetten ezik diyerek küfür etmeye başladı bile o it sürüsü.. Ama gelin bunları görmeyelim biz.
Biz bu yazıyı Ali Sami Yen için, Trabzon karşısında delikanlıca oynayan o topçular için ve bugün Topuk Yaylası'na giden o üç yürekli insan için yazıyoruz.. Ve bu şekilde düşünen tüm yurt sathındaki gerçek G.Saraylılar için.. İyi ki varsınız, iyi ki rakibimizsiniz..
Gönderen Gündüz Feneri zaman: 15:37
dönem birlik zamanı zaten. dün arenanın açılışı, bugün şike hikayesi.
takip ediyorum zaten blogunu, senin nefret ettiğin güruhtan bir çok kişi nefret ediyor zaten.
ee kibir kötüdür.
uefa aldık diye götümüz kalktı, 10 yıldır kendimize gelemiyoruz. fener taraftarları da derbi kaybetmiyoruz gazıyla uzun süredir hayatından çok memnundu.
işin sonu cacık gibi görünse de bu birliktelik yıkmasa da sarsar gereken mercileri.
isyanımız fb-gs-aziz-adnan değil futbol bizim. bu ülke de bu topta bizim arkadaş.
11 Temmuz 2011 16:44
normalde hiç okumadığım bir blogdur burası, resmi görünce bakayım bi dedim.
tamam ne güzel demişsin ama o çirkin insanlar benim takımımda ne kadar çoksa senin takımında en az o kadar vardır bunu belirtmek istedim sadece
11 Temmuz 2011 16:49
aksini iddia eden yok. siz de onları yazın, argümanlarını sunun. elinizi tutan mı var?
11 Temmuz 2011 16:52
hâlâ bana "onlar gs taraftarı değil, üçü de fenerbahçeli" diye mesaj atanlar var. hay aklınızı skym sizin ya..
11 Temmuz 2011 19:00
Best Music Videos Ever #8: Thriller
Best albums of 1995 (#2)