ERKAN OCAKLI ANILDI
Erkan Ocaklı Ölümünün 2. yıldönümünde Karacaahmet mezarlığındaki Mezarı başında anıldı. Ama nasıl.? Kaç kişiyle.?
ERKAN OCAKLIYI ANMAK
ÖLÜMLERİN EN BÜYÜĞÜ UNUTULMAKTIR..
Geçen yıl kullandığımız bu (Başlığı-Manşeti) maalesef bu yıl da kullanmak zorunda kaldık.
YOĞUN KOŞTURMA VE ÇABAYA RAĞMEN
Mezarı başındaki anma etkinliğinde ailesi, biz gazeteciler ile Federasyon ve Dernek Başkanları dâhil toplam 65 kişi olmaktan utanmadım dersem ayıp olur.
Geçen yıl yaptığımız eleştiriler yerini buldu ve Trabzon Dernekleri Federasyonu Anma Etkinliğine sahip çıktı ve program düzenledi.
TDF-Gençlik Komisyonunun yoğun koşturma ve çabalarına rağmen anma etkinliğine katılım istenilen-düşünülen düzeyde olmadı. Geçen yıl (1. Yıldönümünde) 27 kişi katılmıştı, bu yıl ise (2. Yıldönümünde) 65 kişi katıldı.
TDF Gençlik komisyonunun bu anma etkinliği için tam kadro çalışmasına, TDF- Trabzon Dernekleri Federasyonunun tam kadro katılmasına ve Fındıkzade'den otobüs tahsisi etmesine, onlarca sanatçı dostlarına, sevenlerine birebir ulaşıp haber vermelerine rağmen katılım çok çok düşüktü.
AYIP'TAN İLERİ BİR DURUM
1600 kişiye sms mesaj geçilmesine, Radyo ve TV lerde duyuru yapılmasına, Her iki gazetede ilan verilmesine rağmen...!..? Bu Ayıptan öte birşeydir. Nasıl ifade edilir bilemiyorum..!
ASİMİLE OLAN TRABZONLULAR KAYIP
Hastalandığında hastaneye koşan onlarca insandan, öldüğünde cenaze namazına gelen binlerce sevenlerinden sadece Zihni Cinan, Kamil Sönmez Yılmaz Kasapoğlu, Yusuf Cemal Keskin, Adnan Yılmaz, Yüksel Tellioğlu ve Organizatör Necati Selvitop vardı.
Trabzon Dernekleri Federasyonu Gençlik komisyonu tarafından düzenlenen anma programı öncesi katımcılara Üsküdar Salacakta bulunan Kâtibim restoranda yapılan kahvaltı verildi.
Federasyon yetkilileri; Karadeniz'in folklorik olarak bütün dünyada tanınmasının önünü açan ilk sanatçı olması nedeniyle haklı olarak, Karadeniz Ses sanatçılarının babası olarak anılan Erkan Ocaklı için anma etkinliğinin bundan böyle gelenek haline getirileceğini belirttiler.
Kahvaltıya katılan Erkan ocaklının eşi ve kızı, akrabaları, sanatçı dostları kısaca duygularını dile getirdiler.
Kahvaltıda söz alan dost ve arkadaşları Zihni Cinan, Kamil Sönmez Yılmaz Kasapoğlu, Adnan Yılmaz ve Necati Selvitop ayrı ayrı yaptıkları konuşmalarda; "Erkan ocaklı için, abimiz, babamız, canımız, ciğerimiz diyerek adını ve türkülerini kullanıp para kazanan ve isim yapanların bu anma etkinliğinde bulunmamaları kabul edilemez. Yazık, çok yazık" diyerek tepkilerini dile getirdiler.
ÖLÜMÜNÜN 1.YILINDAKİ "GEÇEN YILKİ" YAZIMIZ
Yaşarken peşinden koşulan, adına 41.yıl etkinlikleri düzenlenen, hakkında cilalı laflar edilen, arkadaşımız, ağabeyimiz, dostumuz varımız-yoğumuz, bir tanemiz diye dilden dile geçmiş hikâyeleri anlatılan Erkan Ocaklı maalesef unutuldu.
Ölümünün daha birinci yılında mezarı başında sadece 27 kişi vardı. 41. sanat yılı törenlerinde salonu dolduran 3000 kişiden eser yok.
Birlik Beraberlik Merkezleri Kapalı..
Memleketlisi, hemşerisi, köylüsü, dostları, arkadaşları da hikâye çıktı.
Tabelasına bakıldığında, anlı-şanlı cafcaflı adları yazılı Köyünün, yöresinin Dernekleri, Federasyonları var dı ya.. Neredeler.. Konuştuklarında mangalda kül bırakmayan "Başkanlar" Yönetim Kurulları "Genel" leri kış uykularından ayılamadılar herhalde
Bölünmüşlük Tabana indi..
Yönetimlerde olanlar kayıp. Muhalefette olanlar da neden bu yönetimlerin eksiğini biz tamamlayalım. Yapsınlar düzenlesinler, herkesi kucaklasınlar katılalım düşüncesinde oldukları için kimse kimsenin elinden, işinin ucundan tutmuyor.
Ülkenin tepesinde yaşananların aynısı yerelde, tabanda yaşanıyor. Bölünmüşlük tabana inmiş vaziyette. Benden (benim partimden, benim mezhebimden benim köyümden, memleketimden) olmayanla işimiz olmaz düşüncesi kafalara çok derin kazılmış. Düzelmesi mümkün değil.
Bu yazılanlar hikâye, varsayım veya gözlem değil. Bizzat bu toplumu temsil ettiğini zanneden en büyük kurumun Başkanı bir toplantıda insanların arasında "yılan'sa da benim yılanım. Varsın soksun. Benden olmayan yılan değil geyik de olsa istemem." Demişti.
Unutulmak o'nun kabahati değil. Öldükten sonra anılmak istemeyen, kıymet bilmezlerin ayıbıdır.
Burada isimler saymaya gerek yok fotoğraflara bakıldığında ayna gibi görülüyor hatırlayan hatırlamayan kim var veya yok kendi gözünüzle görün.
Demek ki, neymiş. Ölmeyeceksin.
Ölürsen de öyle bir öleceksin ki ister istemez anmak zorunda kalacaklar. Ama o büyük sanatçının sazını tellendirmek ve türkülerini içten gelerek aşkla ve şevkle dillendirmek dışında bir düşüncesi yoktu.
Sevda ve Gurbet türküleri ile geçmişten günümüze derlediği halk deyişlerini yeni kuşaklara duyurmak, onlarla beraber söyleyip coşmak en büyük zevki idi.
Bunların yanında "bu topraklardan işte böyle değerler de çıkar" dedirtmesi ile en büyük hizmeti kendi varlığı ile yöresinin kültürüne katkısı ve genç kuşaklara aktarmış olmasıdır.