Edirne - Genel - Şiirler | Edebiyat Ve Sanat Akademisi
Ekleyen : Halil Gürkan , 28 Şubat 2020 Cuma aaa Beğen
Büyük Osmanlı’nın kadim başkenti,
Kubbe kubbe göğe ağar Edirne.
Haçlı ırmağının yıkılmaz benti,
Uğrunda ölmeye değer Edirne.
İnsanı bilgedir kar beyazında,
Yakar gönülleri gün ayazında,
Aşktan özge his yok bahar, yazında,
Riyayı, kibiri koğar Edirne.
Bin üçyüz atmış bir yılından beri,
Kırkpınar’da toplar yiğidi, eri,
Yağlı güreşlerin güzide yeri,
Pehlivana verir değer Edirne.
Sultan Selim Kıbrıs fethine adar,
Resul’ün emriyle sözünü tutar,
Mimar Sinan gelir özünü katar,
Selimiye olur doğar Edirne.
Keşan’da keyifle yaşanır hayat,
Dallık Şenliği’nde hızlanır saat,
İpsala beslemiş Osmanlı’ya at,
Küheylan yurduymuş meğer Edirne.
Süloğlu’nda linyit kömürü çıkar,
Kireç ocağını erbabı yakar,
Meriçli ördüğü sepete bakar,
Sanatçıya boyun eğer Edirne.
Ergene köprüsü çaya süs olur,
Boyu bin iki yüz metreyi bulur,
Uzunköprü adı buradan gelir,
Her ilçeyi ayrı öğer Edirne.
Lalapaşa Taş Devri’nden seslenir,
Tapınaklar her gün biraz hislenir,
Havsa’da panayır aşkla süslenir,
Şenliklerde davul döğer Edirne.
Enez’i kucaklar Pelin Yaylası,
Yeşile bürünür bağı, tarlası,
Festivalde kızar balık tavası,
Her türlü balığı yığar Edirne.
Meyve sabunları dizilir renk renk,
Bağlanan süpürge birbirine denk,
Gönüllerde huzur, ruhlarda ahenk,
Sevgi olur kalbe yağar Edirne.