İnsanlarda solucanlar - belirtiler, tedavi, işaretler, solucanlar nasıl alınır
İnsanlarda solucanlar - genellikle kronik bir karaktere sahip olan ve insan vücudundaki çeşitli yapıların invaziv süreci içerisinde eşlik eden parazitik oluşum patolojisi. İnsan vücudundaki solucanlar vurdıktan hemen sonra gelişmezler sözde "giriş kapısı" vasıtasıyla ve bir müddet sonra, süresi sadece patojene bağlıdır.
Hemen hemen her solucanların tek bir parazit türü vardır. Dünya istatistiklerine göre, insanlarda solucan enfeksiyonu, insan vücudunda meydana gelen patolojik durumun en yaygın şeklidir.
Tropik ülkelerde, bir kişinin dışkıında çok çeşitli solucanlar bulunan polinüvenionlar daha yaygındır.
Bu patolojinin en büyük grubu gastrointestinal sistemin organlarını etkileyen solucanlar ve oluşum sıklığında ikinci sırada safra yollarını etkileyen solucanlardır. Lenfatik sistemin organları ve pulmoner parankiminde insanlarda solucanlar bulunması son derece nadirdir.
Solucanların dağılımı, yumurtadan yetişkine kadar çeşitli şekillerde oluşabilir.
Biohelminths grubuna ait solucanlar için yaşamsal faaliyetleri için evsahibin değiştirilmesi gerçeğinin varlığı kesinlikle gereklidir. Jeogelmint kategorisine mensup solucanlar, larval dönemin çevre koşullarında ilerlediği gerçeği ile ayırt edilirler.
İnsan vücudundaki solucanlar genellikle dağınıktır.
İnsanlardaki solucanlar yumurtaları bağırsağın lümenlerinde olduğu kadar diğer yapılarda da (hepatik ve pulmoner parankim) bulunabilir. İnsanlardaki solucan son derece seyrek ve tüm helmintik istilaların sadece% 5'ini oluşturuyor. Yetişkin bir adamın solucanları ile enfeksiyon, çocuklarda olduğu gibi neredeyse aynı mekanizmalarla oluşur.
İnsanlarda solucanların varlığının klinik belirtileri, parazit türüne bağlı olarak geniş bir aralıkta değişiklik gösterebilir. Ve aynı zamanda, insanlardaki solucanlara her zaman zehirlenme sendromu eşlik eder, her türlü istilanın karakteristiği.
Herhangi bir "parazitolog", "solucanlar insanların atılımı" konusunda danışabilir ve hastanın antiparazitik ilaçları yalnızca doktorun gözetiminde kullanması gerekir. Önleyici antiparazitik faaliyetler öncelikle hijyenik becerilerin düzeltilmesi için spesifik olmayan önlemlerin uygulanmasından oluşmalıdır.
İnsanlarda solucan nedenleri
İnsanlardaki solucanlar çeşitli patojenik varyantlarda bulunur; özgüllüğü klinik semptomatolojiye bağlıdır. Ortamda çok sayıda solucan var, ancak hepsi insanlar için patojen değildir.
Solucanlar, bir ev sahibi olmadan hayatın izlerini kalıcı olarak koruyamamaları ile ayırt edilirler. İnsan vücudunun solucanlarla olan enfeksiyon, ağız yoluyla, deride ortaya çıkar. Her helmintik istila türü, solucanların duyarlı bir organizma içine girmesinin özgünlüğünden farklıdır.
Solucanların yayılma hızı doğrudan iklim koşullarına bağlıdır. Yani, insanlarda helmintik istilanın olgunlaşması için olumlu bir iklim şartı, yüksek nem ve yüksek hava sıcaklığı koşullarıdır. Solucanları insanlara yayma süreci, nüfusun sosyo-ekonomik düzeyinin göstergesi tarafından etkilenmektedir. Dolayısıyla, düşük hijyenik ve hijyenik standartlara sahip ülkelerde nüfusta helmintik istila çok yüksek oranlarda görülmektedir.
İnsanlarda solucanların gelişimi, çeşitli enfeksiyon yöntemlerine göre gerçekleşir. Pinworm, insanlarda en yaygın helmintik istiladır ve parazit, yumurta ağzı biçiminde, yani ağız yoluyla insan yumurtasına giren küçük yuvarlak gri-beyaz bir solucandır. İnsanlarda enterobiyotik helmintik istila ile birlikte olan solucanların kronik seyri, çoğunlukla kendi kendini enfeksiyonla tetiklenir. Yetişkin pin kurdu, ortalama iki hafta olgunlaşır ve ardından ince bağın alt kısmına göç eder.
Pinwormların larva safhası enzimlerini salgılar ve bu enzimlerin eylemi bağırsak duvarının tahrip edilmesine yönelir ve buna yerel bir iltihaplanma süreci eşlik eder. İnsanlardaki solucanlar, enterobiyazis gelişimini kışkırtmakla birlikte bağırsak duvarında mekanik bir etkiye sahiptirler ve birçok küçük kanama erozyonunun oluşumu eşlik eder.
İnsanlarda ascaridic helmintik istila, son derece büyük boyutlara ulaşabilen yuvarlak solucanlar tarafından tahrik edilir. Ascariasis helmintik invazyonunda klinik bulguların başlangıcı, yumurtaların bağırsağa girmesiyle başlar ve akabinde dolaşan kan akışına larva girer. Ascarid larva nihai lokalizasyonu pulmoner parenkimdir. Ascariasis, solucanların vital aktivitesinin ürünleriyle harekete geçirilen şiddetli bir alerjik reaksiyonun gelişmesi eşlik eder.
Trikonelloz helmintik işgali, vücuda uzunlamasına şekli ve küçük parametreleri besleyici bir şekilde bulunan belirli bir solucan kafalı solucanın yenmesi ile tahrik edilir.
İnsandaki yaygın bir kurdele solucanı büyük boyutlara ulaşabilir. Bu solucanla bir kişinin bulaşması, kirlenmiş balık yemek sırasında ortaya çıkar. İnsanlardaki solucanlar yumurtaları, hemen enfeksiyondan sonra değil, ancak 25 gün sonra dışkıyla atılır.
Kanca kurtları en solucanlardan deri yoluyla enfeksiyon bulaşma yöntemiyle ayrılır ve solucan akciğerlere göç edilir.
Yetişkinlerde Trichinella, iskelet kaslarındaki konsantrasyonda olgunlaşmanın gerçekleştiği bağırsağa yoğun şekilde giren yumurtaların aktif üretimi ile ayırt edilir.
Opisthorşaz helmintik işgali, hepatik trematodun larva evresi safra yoluna girdikten sonra gelişir. Karaciğer trematodunun yetişkin örneği büyük değildir. Domuz manganesi esas olarak ince bağırsakta parazitleme eğilimi gösterir ve yetişkinlerin olgunlaşması en az üç ay sürer.
Ekineokok ve insan vücudunu parazitleyen diğer solucanlar arasındaki başlıca fark, patojenler yetişkin değil Fin'tir. Ekineokok için ara konak bir köpektir ve bu durumda bir kişi bir temas yöntemi ile solucanlarla bulaşmaktadır. Ekineokok yumurtalarının birincil lokalizasyonu bağırsaklardan oluşur ve onkosfere dönüşürler ve vücuda yayılabilir ve nihayet karaciğer ve akciğerlere konsantre olurlar.
İnsanlarda solucan belirtileri ve bulguları
İnsan vücudunun kurtçuklarla enfeksiyon yanı sıra, patognomonik klinik belirtilerin ortaya çıkması, genellikle aşamalı bir seyir vardır. İnsanlarda helmintik istila seyrinin akut dönemi iki aya kadar sürebilirken, semptomatolojinin daha uzun süre devam etmesi, süresi birkaç yıl olan patolojik süreçlerin kronikleşmesini gerektirir.
İnsanlarda solucanlarla olan akut dönemin başlangıcı solucanın vücuda girdiği andan itibaren gözlemlenir ve insan vücudu, yoğun bir alerjik reaksiyon ile klinik olarak ortaya çıkan yabancı antijenlere girişe karşı aktif olarak bir bağışık yanıt ürettiği zaman boyunca devam eder. İnsanlardaki helmintik istilanın akut evresi her zaman vücutta meydana gelen genel zehirlenme patogenetik süreçlerini yansıtan klinik semptomların gelişmesiyle birlikte görülür, bu nedenle klinik resmin bu aşamasında bu patolojinin etyopatogenetik tipinin doğrulanması pratik olarak imkansızdır.
İnsanlardaki helmintik istilanın kronik seyri, çoklu organ hasarının olası gelişiminin yanı sıra, yoğunluk ve özgünlüğü doğrudan patolojik sürecin konumuna, solucanların konsantrasyonuna ve yaşamsal aktivitelerinin özelliklerine bağlı olan çeşitli klinik bulgularla karakterize edilir.
Eninde sonunda bağırsak istilasının gelişimine neden olan solucanlar, sindirim bozukluğunun neden olduğu metabolik bozuklukların yanı sıra besin maddeleri ve vitaminler, minerallerin emiliminin bozulmasına yol açarlar. İnsan vücudundaki uzun süreli istila süreci boyunca, bağırsak mikroflorasının bileşenlerinin çoğalmasını engelleyen, bağışıklık aparatının işleyişindeki rahatsızlıkları provoke eden, helmintlerin hayati faaliyeti olan ürünler birikir. Böylece, insan vücudunda, kronik bakteriyel hastalıkların gelişimi için koşullar yaratılır.
Helmintik invazyonun çeşitli etyopatogenetik formlarına, parlak klinik semptomların başlama dönemleri eşlik eder. Bu nedenle, filariasis, uzun süreli gizli bir seyirle karakterize edilir ve ascariasis'in klinik resmi, aksine, helmintik istilanın ilk gününden itibaren başlar. İnsan vücuduna giren solucanların çoğu ortak egzantem , lenfadenopati , hepatosplenomegali , miyalji ve artropati gelişimine neden olur. Solucanlara yakalanan bir hastayı incelerken, insan şikayetlerine ve klinik muayene verilerine dikkat etmelidir çünkü bu patolojinin etiyolojik varyantlarının çoğuna, hastalığın erken safhasında güvenilir bir tanı koymayı mümkün kılan özel klinik belirteçlerin eşlik etmesi eşlik eder. Bu tür patognomonik klinik markörlere bir örnek opisthorşide sarılık, trichinellozda yumuşak doku şişmesi olabilir.
Bu patolojinin kronik seyri, kural olarak, asemptomatiktir, ancak vücut solucanlarının insanlarda kurdele solucanı ile parazitlendiği durum hariçtir. Enterobiasis için, karakteristik bir kronik klinik belirteç, anüsde sürekli kaşıntı görünümündedir.
Trikosefalik helmintik invazyonun spesifik bir klinik belirteci, hemorajik kolit bulgularıdır, ankilostomiaz helmintik invazyonu demir eksikliği anemisinin erken ortaya çıkması ile karakterizedir. Bağırsağın lümeninde ascarid tip solucanlar birikimi obstrüktif bağırsak mekanik tıkanıklığının yanı sıra safra kanallarının tıkanmasına neden olur.
Hemen hemen tüm vakalarda kronik helmintik invazyon, karaciğer parankiminde safra kesesi lezyonu oluşturur ve buna, nonspesifik bir hepatit ve kolesistit kliniği eşlik eder. İnsanlardaki Echinococcus, alveococcosis ve cysticercosis helmintik invazyonu, çeşitli organlarda asemptomatik olarak ortaya çıkan, inflamatuvar komplikasyonlar geliştirme eğilimi gösteren, kapsül rüptürü ve peritonit gelişimi ile birlikte çok sayıda kistik sıvı yapısının oluşumunu tetikler. Helmintik istilanın uzun süren kronizasyonu ile kişi, vejetatif-vasküler türe göre ilerleyerek, bir asthenik sendrom belirtileri geliştirir.
İnsanlarda solucan türleri
İnsanlara patojenlik kazandıran solucanların sayısı ve çeşitliliği yüzlerce ölçülür ancak bağırsak en çok helmintik istilalar grubudur. Bağırsak helmintik istilasının en "parlak temsilcisi" olan pinworm, insanlar için büyük bir tehlike teşkil etmez, ancak önemli derecede rahatsızlık verir. Pinworms parametreleri çoğunlukla 6.4 mm'yi aşmamaktadır ve istilası için en uygun lokalizasyon, bağırsağın alt kısmı, yani kör ve kalın bağırsaktır. Bu tür solucanlar son derece verimli, çünkü bir kadın her gün kişi başı 15.000 yumurta bırakabilir. Pinworm'ların yumurtaları, görünümünden hemen sonra çevreleyen insanlara bulaştırılır ve uzak mesafelere hızla yayılır.
İkinci grup bağırsak solucanı, insan bağırsağının lümeninde kalıcı olarak parazitleşebilen ve önemli boyutlara (40 cm'den fazla) erişebilen yuvarlak solucanlardır. Bu solucan türlerinin tespit edilmesi son derece zordur. Yuvarlak kurtlar, muazzam helmintik istilayla, insan vücudundaki diğer organlara girebilir ve buna, atipik bir klinik tablo gelişimini eşlik eder. İnsan vücudunun yuvarlak solucanlarına maruz kalma enfeksiyonu kontamine olmuş gıdalarla ortaya çıkar.
İnsan vücudunu parazitleyen diğer bir yaygın solucan türü, Trichinella, küçük boyutlu ve insanlar arasında yüksek bir ölüm oranına sahiptir. Trichinella'nın insan vücudundaki dağılımı larvaların evrelerinde gerçekleşir ve parazitleşmelerinin yerinde çizgili kas lifleri bulunur; burada sadece larvaların boyutu artmaz, aynı zamanda trichinella'nın canlılığının uzamasına katkıda bulunan yoğun bir kapsülün oluşması da söz konusudur. Bir kişinin bu solucanla bulaşması Trichinella içeren domuz eti kullanılması ile oluşur. Domuz etinde bir laboratuvar yöntemi kullanarak bir solucanın bulunması halinde, bu et grubunu yok etmek kesinlikle gereklidir, zira ısıl işlem bile bu tip solucanları nötralize etme yeteneğine sahip değildir.
Bağırsak solucanlarının üçüncü grubu, geniş spektrumlu parazitlerle temsil edilen tenyaşlardan oluşur. Bu solucanlara özgü bir özellik, kendi yiyecek sindirme sistemine sahip olmamaları. Şerit kurbağaların insan vücuduna girmesinden dolayı görülen listsel istila, vücudun yoğun zehirlenmesiyle birlikte görülür.
İnsanlarda solucanların teşhisi
Solucanların insanlarda polimorfik klinik semptomların gelişimini tetikleyebileceği bilinen bir gerçektir, bu nedenle teşhis konusundaki temel anlama, epidemiyolojik bir geçmişin dikkatle toplanmasının ve laboratuar parazitolojik analizin kullanılması kombinasyonudur.
Solucanlarla ilgili teşhis çalışmaları birincil önem taşımaktadır ve ilaç tedavisinin atanmasından önce yapılmalıdır. Modern uzmanlaşmış parazitoloji laboratuvarları, insanlarda solucanların varlığını tespit etmek için değil aynı zamanda parazitin de tanımlanması için kısa sürede izin verir. Laboratuvarların cephaneliğinde bulunan tüm teşhis yöntemleri genellikle uzmanlar tarafından direkt ve ilave yöntemlere bölünür.
İnsan vücudundaki kurtçukların varlığı için doğrudan analiz, amacı solucan veya kendisinin yaşamsal faaliyetinin bir ürünü tespit etmek olan özel tekniklerin uygulanmasını gerektirir. İkincil laboratuar yöntemleri, insan vücudundaki solucanın varlığının bir sonucu olarak ortaya çıkan ikincil patomorfolojik değişikliklerin istisnai olarak belirtilmemize izin verir.
Doğrudan laboratuar parazitolojik araştırmalarının en çarpıcı temsilcileri, makrojelmotoskopi (hazırlıkta solucan ya da parçaların yetişkin bir numunesinin görsel metot ile saptanması) ve mikrohelminthoskopi (Kato-Miura yöntemini kullanarak kalın bir leke tekniği kullanarak, yumurtaları ya da solucan larva tespit etmek için flotasyon ve sedimentasyon) kullanmaktadır.
İnsanlarda solucanların varlığı için yapılan immünolojik inceleme nispeten yakın bir zamanda uygulanmaya başlandı ve cilt testi, halka çöktürme reaksiyonu ve dolaylı hemagglütinasyondan oluşuyordu. İnsan solucanları için yapılan serolojik testler çoğunlukla ilaç temelli anthelmintik tedavinin etkililiğinin bir göstergesi olarak kullanılır. Parazitologların günlük uygulamalarında da, R. Fall'ın tekniği ve rezonans testi gibi laboratuvar tanı yöntemleri tanıtılmaya başlanmış olup, patolojik sürecin herhangi bir aşamasında bir insanda solucanların güvenilir şekilde tanımlanmasına izin verilmektedir.
Ekinokok ve alveococcus gibi insanlardaki bu tür helmintik istilalarda, tanıdaki başlangıç ​​değeri ultrason tarama, radyografi ve bilgisayar spiral tomografisi gibi enstrümantal görüntüleme tekniklerinin kullanılmasıdır.
Helmintik istilanın incelenmesi için biyolojik materyal rolünde, çeşitli doğal insan izolasyonları kullanılır (taze dışkı, idrarın bir kısmı, duoden içeriği, balgam, safra, rektal, perianal mukus, kan, kas dokusu). Helmintik istilanın bağırsak biçimlerinin azami yaygınlığı göz önüne alındığında, insan dışkılarında solucanlar sıklıkla bulunur.
Bu hastalığın en yaygın biçimi olan enterobiyotik helmintik istilayı teşhis etmek için biyolojik bir materyal olarak bir banal perianal imprint kullanılırken Larvaları görselleştirmek için Berman veya Harada-Mori'nin özel diagnostik teknikleri, örneğin strongylid veya ankylostomid kullanılmalıdır. Filariasis için bir hastayı araştırmak için sadece kan kullanılmalıdır.
İnsanlarda solucan tedavisi
Solucanlar içeren hastaların tedavisinde temel kurallar kapsamlıdır, ancak aynı zamanda her bir kişiye bireysel yaklaşımın yanı sıra vücudun duyarsızlaştırma ve detoksifikasyonuna yönelik çeşitli ilaçların kullanımıdır. İnsanlarda şiddetli helmintik istila, bu patolojinin bazı etyopatogenetik varyantlarında patolojik süreçlerin genelleşmesinin gelişebileceği gerçeği göz önüne alındığında, bir doktorun mecburi gözetiminde kısa bir süreyle muazzam glukokortikosteroid tedavisinin uygulanmasının temelini oluşturur.
İnsanlarda helmintik istilanın tüm etyopatogenetik varyantlarının farmakolojik tedavisinde temel bağlantı, bazı parazitlere karşı yüksek derecede etkinliğe sahip olan ve aynı zamanda insan vücudu için düşük toksik olması gereken etiyolojik ilaçların kullanılmasıdır. Yukarıda belirtilen gerekliliklere parasitologlar tarafından insan solucanlarının tedavisinde günlük pratikte sıkça kullanılan Levamizol, Mebendazol, Thiabendazol, Albendazole, Medamin ve Pirantel gibi farmakolojik preparatlar vardır. Örneğin şistozomiyaziste, tercih edilen bir ilaç Praziquantel olup, günde bir kez, kg ağırlıklı hasta başına 75 mg uygulanır. Filariasis helmintik invazyonunun tedavisinde, çok sayıda test ve randomize çalışmalar yapılmış olan Ivermectin kullanımına öncelik verilmelidir. Unutulmamalıdır ki solucanlar insanlarda bulundu- ğunda, sadece bu hasta için değil tüm temas eden kişilere antihelmintik tedavi uygulaması mantıklıdır.
İnsanlarda ascaridic helmintik istila, Lübendazol ile iyice tedavi edilir; bu, günde 1 kg vücut ağırlığı için günlük 2.5 mg hesaplanan bir dozda uygulanır. Buna ek olarak, insan vücudunda ascarids gibi insan solucanları bulunduğu zaman, 12 gün boyunca günlük 200 mg Mebendazole 200 mg oral uygulama kullanılabilirken, çocuklar için ilacın günlük dozu hesaplama yöntemiyle belirlenmelidir (1 kg vücut ağırlığı başına 2.5 mg gövde).
İnsanlarda solucan bulunan Medamin oral yolla alınmalı, günlük dozu 50 mg üç doz olarak bölünmelidir. Pirantel pamoat gibi bu anthelmintik preparat insanlarda ascariasis ve enterobiyotik helmintik istila için kullanılır ve günlük dozu hesaplanarak belirlenir (kg ağırlığının her bir kgında 10 mg).
Aynı zamanda insan vücudunda birkaç çeşit solucan primer anthelminthic tedavi için bir çare seçerken parazitlenirken, 200-400 mg olan doğru günlük dozaj seçilirse geniş bir farmakolojik etki yelpazesine sahip olan Albendazol tercih edilmelidir.
Praziquantel gibi bir ilaç esasen trematodosis ve cestodozlu bir hastayı tedavi etmek için gerekli olduğunda kullanılır ve hastanın vücut ağırlığının kilogramı başına 75 mg olan ilacın günlük dozu üç doza bölünmelidir. İnsanlardaki Echinococcus ve alveococcosis helmintik istilası son derece operatif bir şekilde tedavi edilir, zira bu patolojinin bu biçimlerini tedavi etmek için etkili ilaçlar geliştirilmemiştir.
İnsanlarda solucanlar nasıl kaldırılır
Şu anda, helmintik istilayı başarıyla tedavi etmenin çeşitli yolları var. Solucanlar bir kişiden nasıl türetildiğine ilişkin olarak, medikal tedavileri kullanmayı kabul etmeyen anneler ve hamile kadınlar, çoğu zaman düşünürler. Ve yine de, solucanların insan vücudundan atılmasının medikal yolu en etkili yöntemdir.
Kurtları vücuttan çıkarma işlemi karmaşık ve aşamalı bir şekilde yapılmalıdır. Hazırlık aşamasında, insan bağırsaklarında solucan parazitlenmesi sırasında oluşan toksinlerin bağlanması ve uzaklaştırılmasına yönelik olan bitkisel yağların ve emici maddelerin kullanılmasına öncelik verilmelidir. Bir sonraki ana aşama antihelminthic ilaçların kullanımını içerir. Solucanların insan vücudundan atılmasının üçüncü aşamasının temeli, sindirim sistemini temizlemek için kullanılan enzim preparatlarının atanmasıdır. Bu kompleks terapinin zorunlu bir bileşeni, metabolit bozuklukları, multivitamin kompleksleri ve mikro elementler şeklinde düzelten araç olmalıdır.
Bilinen bir gerçek, sentetik kökenli antelmintik preparatların çok yüksek toksisiteye sahip olması ve zaten zayıflamış hepatik parankima maksimum negatif etkisi olmasıdır. Bu ilaçların çok çeşitli yan etkileri vardır, bu nedenle nüfusun artan bir kısmı solucanların vücudun dışına atılmasının diğer yöntemlerini tercih etmektedir.
İnsan vücudunu solucanlardan korumada büyük önem taşıyan şey, bağışıklık sistemini güçlendiren fonların atanmasıyla tıbbi anthelmintik terapinin mutlaka birleştirilmesi gereken bağışıklık aparatının aktif çalışmasıdır.
Tıbbi anthelminthesive terapiye bir alternatif fitoterapi, hastanın binlerce binde biri, bir kediotu kökü, elecampane, huş ağacı tomurcukları ve bir zoster gibi belirli bir bitki örtüsüne sahip uzun süreli alınmasını gerektirir. Fitoterapi uygulamak için bir hastanenin hastaneye kaldırılması gerekmez. Diyetisyenler, antihelmintik tedavinin mutlaka hastanın zayıflamış karaciğeri hafifletmeye yönelik yeme davranışlarının düzeltilmesi ile birleştirilmesi gerektiğini savunuyorlar.
İnsan vücudundaki solucan görünümünü önlemeyi amaçlayan spesifik ilaç önleme, ilkbaharın ilk döneminde ortaya çıkmadan önce ve yılın ilkbahar döneminde kullanılmalıdır. Koruyucu tıbbi anthelmintik şema, olağan tedavisel dozajda bir kez antelmintik ilaçların bir kombinasyonunun reçete edilmesinden oluşur.
İnsan vücudundaki solucanların yenmesi ve gelişmesi olasılığını sınırlamayı amaçlayan, spesifik olmayan bir önleyici tedbirler tüm yıl boyunca yapılmalıdır ve bu durumda temel bağlantı, temel hijyenik becerilerin ustalık ve sürekli olarak yerine getirilmesidir. Kabul edilemez, ham suyun yanı sıra ön işleme ve ısıl işlem aşamalarından geçmemiş gıdaların kullanılmasıdır.
Hiçbir koşulda, şüpheli kökenli ürünlerin hazırlanmasına ve daha fazla tüketilmesine izin vermeyiniz; bunlar, tarımı sırasında tarımsal-teknik hijyen koşullarına uymayan özel tarım çiftliklerinin sebze ve etlerini içermektedir.
Solucanların insan vücudunda gelişimini önlemedeki önemli bir değer, helmintik istilanın hızlı ve etkili bir şekilde teşhisini amaçlayan planlanmış ve olağandışı makroskopik laboratuar tarama çalışmalarının yürütülmesidir. Laboratuvar analizini, bu patolojiye sahip bir kimseyle temas halindeki tüm kişilerin helmintik istilasına tabi tutmak gereklidir.
Dünya parazitolojik uygulamaları, standart anthelmintik ilaçlar kullanarak hem yetişkinlerde hem de çocuklarda toplu ilaç profilaksisinin kullanılmasını gerektirir.
? İnsanlardaki solucanlar - hangi doktor yardımcı olacak ? Bir insanda solucan gelişimi olduğundan veya şüpheleniliyorsa, hemen parasitolog, bulaşıcı hastalık uzmanı gibi doktorlardan tavsiye almalıdır.