ÖĞRENCİ SINIF GÜNLÜĞÜ: 2008
KİMİLERİ CAN DERDİNDE KİMİLERİ MAL DERDİNDE
Öğretmen: Sınıfta değil
Sınıfın Durumu: Hiç sorma!
Caner elinde maket bıçağıyla koşturuyor. Damla yanımda kitap okuyor. Olgu, geziniyor. Seçil Çkm... uyumakta. Hasan'la Mehmet çok iyi anlaşıyor olacak ki birbirlerine sıkı sıkı sarılmışlar. Aralarına Burç da katıldı. Mehmet kalktı şimdi, grup bozuldu. Sema, Sena, Özlem ve Hasene İngilizce kitabını hırsla bitirmeye çalışıyorlar. Tıpkı Damla gibi... Kim daha önde diye yarış düzenlerdim, ama kusura bakmasınlar, vaktim yok! Bu arada maket bıçağı sanırım kırılmış. Gelişmeler ve diğer ayrıntılar az sonraaaaa....
Ne olacak bizim bu halimiz ? Test, ders, kitaplar, sınavlar, sorular... Hepsi Fen Lisesi sınavı ve ufak bir karne için! Bir sene boyunca bunlarla uğraşıp sinava girmek zorundayız. Sağ olsun Türkiye'nin üstün eğitim olanakları! GELİŞEN Türkiye'nin henüz hiç gelişmemiş bu eğitiminin mağdurları olmak kaderimizmiş demek... Neyse katlanmaktan başka çaremiz yok!
NOT: Kurban Bayramı yaklaştıkça sınıfta bir heyecandır, bir telaştır gidiyor. Kimileri can derdinde, kimileri mal derdinde! Neyse !
Bari bir şiirle veda edeyim sana... Bu tür yazılar yazmakta görüldüğü gibi başarısızım...
Gönül verip türkü söylemek yar üstüne
Gündüzleri gün ışığında ısınmak,
Yangelebilmek Çamlıca tepesine...
- Bin türlü mavi akar Boğaz'dan-
Birinin saati işliyor kolunda
Ölmek de değil,
Kolay değil bu dünyadan ayrılmak...
Benim, bardağın, sürahinin
Önümüzdesin, rengin uçmuş.
Bu, eski sevdiğim bir duruş
Elin, içinde benimkinin.
Geçmiş, atmamışız ayrılık
Madem ne bardağımız kırık
Madem ne de sürahimiz boş.
Kaybolmak üzere suya düşen bilezik,
Bak, bütün kırışıklar silindi sudan
Son saatime mi uyandım uykudan
Neden boş geçen yıllardın, içim ezik?
Durdu, beni ölüme götüren kervan
Eski bir şarkı söyleniyor rüzgarda
Duydum ki sevmeyi bilen dudaklarda
Benim ilahilerim hala okunan.
Sevdiğim, ellerime dokunaraktan
Beni çağıran bir eda var sesinde
Bu muydu insanlara son nefesinde
Görüneceğinden söz edilen şeytan?
Sular çekilmeye başladı köklerde
Bir türkü daha söyleyeyim bu yerde!..
Orhan Veli'den bu kadar şiir okuduktan sonra daha fazla söze gerek yok herhalde.
Gönderen aysema zaman: 11:22 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Etiketler: kurban bayramı, N.Hikmet, O.Veli, son türkü, yaşamak, ZAAL 2000-2001 8/A, Zeki Ömer Defne
Görüşmeyeli nasılsın be günlük? Beni sorarsan her eşref-i mahlıkat gibi eşref eşref geçinip gidiyorum. Bugünün tarihini mi soruyorsun? Ne farkeder ki! Sensiz zaman geçmiyor... İnşallah bu uzunca reklam arası senin için iyi geçmiştir.
Ha sana bir de kendimi tanıtacaktım değil mi? Adım Mehmet... Hatırladın mı? Hani şu numarası 659 olan. Neyse boşver!
Reklam arası diyince aklıma geldi. Daha az önce reklamlara şöyle bir göz atıyordum. Ne yönetimde, ne de ekonomide, ne de ithalat ihracatta reklam sanayisinde sahip olduğumuz zirveye ulaşabildik. Bu reklam tanıtımlarının % 42'si yabancı kaynaklı mamuller; geri kalanı ise kendi üretimlerimizi yansıtıyor.
Yabancılar : Neskafe, Profilo, Bridgestone...
Türklerinki: Sabah, Akşam, Milliyet, Hürriyet bir de milli gururumuz Baca Silgibilerinin reklamları.
Genel anlamda reklamın tarihçesi şu:
Radyo ve televizyon varolduğundan beri genel anlamda reklamlar vardır. (Afişler tabi ki hariçtir.)
Bizim konu neydi, bu arada! Haa şu reklam kuşakları... 5-6 Sene önce ve şu andaki reklamlar karşılaştırıldığında , şu anki reklamlar kısa metrajlı bir film sanki. Bu karşılaştırmamı daha iyi anlayabilmen için sana fazla detaylı olmayan iki reklam planı yapacağım:
I- (5-6 sene önceki ) Reklam:
1) Tanıtılacak Ürün: Otomatik çamaşır makinesi deterjanı ( Tursil Matik)
2) Amaç : Parası az tutsun, millet namımızı ezberlesin.
3) Süre : 5 saniye civarında...
4) Senaryosu : Tursil matik, Tursil matik, Tursil matik...
II- Reklam (Evrimleşmiş Hali):
1)Tanıtılacak Ürün: Spor gazetesi ( Fanatik)
2)Amaç : Ne olursa olsun; parası ne tutarsa tutsun, gazete futbol fanatiklerine tanıtılmalıdır.
3) Senaryo : Şahıs aracıyla ilerlemektedir. Araç bir trafik lambasına gelir.Yeşil ışık yanmaktadır. Adam arabayı nedense ansızın durdurur. Bu aracın arkasında ise üstü açık volkwagen araba ve bu arabanın içinde iki yaşlı bayan vardır. Arabayı kullanan bayan arabanın yeşil ışık yanarken durmasına bir anlam veremez ve kornaya basar.
Öndeki arabada bulunan şahıs buna bir kızar, bir kızar... Arabadan hırsla çıkar ve garip bir müzik eşliğinde arkadaki araca aheste aheste yürümeye başlar. Yaşlı bayan korkudan , ne farkedecekse önce arabanın kapısını kilitler, sonra camlarını kapar. Ancak aklına arabanın tavanını kapatmak gelmez. O anda trafik ışığı yaşlı bayanın imdadına yetişir. Sarı ışık yanar. Adam durur, tüm siniriyle sadistçe bir gülümseme atar. Adam sanki trafik ışığını hayatında ilk kez görmüş gibi sarı diye bağırır. Sonra kırmızı ışık yanar. ( Ben bu reklamı ilk izlediğimde adamın renk körü olduğunu sanmış ve yeşil diye bağıracağını sanmıştım.) Ancak adam kırmızı diye bağırır.
Bundan çıkarılacak sonuç adamın tipik bir Galatasaray fanatiği olmasıdır.
4) Süre : Var gel bunu da sen düşün! ( Günlük)
Valla bu reklamların ne kadar tanıtıcı olduğu bilinmez ama senle bir geyik muhabbetine dalabilmek için güzel kaynaklardı...
33 Kişi sonra görüşmek dileğiyle...
Gönderen aysema zaman: 08:56 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Etiketler: fanatik, neskafe, profilo, reklamlarrr, renkkörü, zaal
Şu an Din dersindeyim. "Türkçe İbadet" tartışmasından sıkılıp sana yazmaya karar verdim...
Beni sorarsan hiç iyi değilim. Çünkü yarın şu üç sınav var:
Biri deneme sınavı, diğerleri Fizik ve Biyoloji.
Olsun, ama ben sana diğer arkadaşlarım gibi şiirle veda etmeyeceğim. Sana ilk bahsedeceğim konu Trabzon insanları ve onlarla özdeşleşen hamsidir.
Bir kere Trabzon insanı çok sıcaktır. Hamsi de çok lezzetlidir. Benim bir çok arkadaşım var Trabzonlu. Bunlardan biri benim için çok önemli, adı Atacan. Sınıfımızın kahkaha makinasıdır. Hamsi kadar kıvrak zekasıyla hepimizi cezbetmektedir...
Şimdi de sınıfımızda oluşturulacak kabinenin bakanlarını yazayım:
Seçkin : Başbakan
Ali : Diyanet İşlerinin kendisine bağlı olduğu, Devlet Bakanı
Ozan : Ekonomiden sorumlu Devlet Bakanı
Mehmet : Orman Bakanı
Çağlar : Çocuk Hakları Bakanı
Çağla : İnsan Hakları Komisyon Üyesi
Neslihan: Kadın Hakları Üyesi
Muratcan: Tarım ve Köy İşleri Bakanı
Fatih : İç İşleri Bakanı
Seçil : Dış İşleri Bakanı ( Japonya'yla arası iyi)
Atacan : Denizcilik ve Turizimden Sorumlu Devlet Bakanı
Mustafa, Sema: Bakanlar, ama ne bakanı oldukları gelmedi aklıma...
Sana diğer bahsetmek istediğim konu Karadeniz insanı ve onların kıvrak zekasıyla doğmuş olan Temel fıkralarıdır.
Karadeniz insanı gerçekten kıvrak zekalıdır. Bu kıvrak zekası bazan garip olaylar meydana getirebilir.
Mesela bir Karadenizli gece sıcaktan uyuyamayıp kaloriferin vanalarını kapatmak yerine , üç saat kaloriferlerin sönmesini beklemesi, bu ilginçliklerden bir tanesidir.
Karadeniz insanının sıcak, sempatik ve üstelik örnekteki gibi ilginç hareketlerinin olması onların halk içinde sevilmesine neden olmuştur.
Şimdi birkaç Karadeniz fıkrasıyla devam etmek istiyorum:
* Öğretmen derste: "Hazreti Yusuf, balinanın karnından sağ çıktı. Bundan büyük mucize düşünelebilir misiniz?"
Öğrenci Temel atılmış: "Tersi daha büyük mucize olurdu!
* Temel, savaşta paraşütçü... Soruyorlar:
- Kaç başarılı atlayış yaptın?
-Bütün yaptığım atlayışlar başarılıydı. Ben de bundan buradayım...
*Temelin beynine kurşun sıkmışlar, kurşun Temel'in beyninde 15 dakika dolanıp durmuş...
* Cemal iki piyango bileti almış. Temel çıkışmış: " Niye iki tane aldın? Büyük ikramiye pi tane...
* Fırtınada rota kaybolmuş. Temel: "Pusula getirin" demiş. "Pusula yok, ne getirelim?" demişler. Temel: " Kelime-i Şahadet!"
Arkadaşlar benden bu kadar. Son olarak Cuma günkü maçımıza hepinizi bekliyorum.
NOT: Maç bugün... Hepinizi bekliyoruz. Şampiyon takımı görmek istiyorsanız tabi...
(Galatasaray 6 Poğan 1)
Gönderen aysema zaman: 22:27 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Etiketler: bakanlar kurulu, öğrenci sınıf günlüğü, Temel Fıkraları, Türkçe ibadet, zaal
BİZİM KÖYÜN İNEKLERİ (OZAN'DAN)
Selam Cefakar Dost,
Hasene arkadaşım seni unutmasaydı evinde, bu satırları sana doğum günümde yazma fırsatı bulacaktım. Ama canı sağolsun.
Bu yapraklara yazmaya başlamadan önce Fen Lisesini hedefleyen her arkadaşım gibi çalışıyordum. Ama benim durumum biraz farklı, açıkçası ben çalışmaya çalışıyordum.
Ben kim miyim ? Dur tanıtayım. Neredeyse tüm arkadaşlarımın ,yazılarına başlarken, soğukluğundan yakındıkları o orjinal esprilerin sahibi Ozan... Eğer sen de güzel espri veya fıkralar duymak istiyorsan beklemen lazım. AZ SONRA!
Neredeyse tüm arkadaşlarımın bahsettiği bir konu da aşk... El insaf, diyeceksiniz, ama ben bir cümlelik bir tanım ve bir dörtlükten sonra konudan uzaklaşacağım.
AŞK... Hislerin en yücesi, bağlanma duygusu...
Hünkar beğendi misalidir aşk
Aslını bulmak pek zor
Çiğ köfte misalidir aşk
Acısını ne ben söyleyeyim ne sen sor.
Ve sıra geldi bizim Temel'e:
Temel'in karısı bir gün kocasının pantolununun düğmesini dikerken sorar:
_ Biz kadınlar olmasa kim diker sizin düğmelerinizi?
Temel cevap için düşünmez:
_ Siz olmasaydınız düğmeye gerek kalmazdı ki...
Temel'in bir penguen bulduğunu öğrenen arkadaşı Cemal, Temelin yanına gider ve o pengueni hayvanat bahçesine götürmesini söyler.
Ertesi gün Temel ile pengueni yolda gören Cemal sorar:
_ Sen hala bunu hayvanat bahçesine götürmedin mi?
_ Cötürmez olur muyum, cötürdüm. Ha şimdi de sinemaya cideyruz...
Seninle bir türküden esinlenerek yazdığım, arkadaşlarıma okuduğum, ama gerekirse bin defa daha okuyabileceğim bir şiiri paylaşmak istiyorum:
BİZİM KÖYÜN İNEKLERİ
inek inek dedikleri
Yalnız ottur yedikleri
Test kitabı dedikleri
Gün be gün ezberlerler
Bu şıklardır tüm dostları
Yoktur sosyal hayatları
Fen Lisesidir rüyaları
Fen Liseli dedikleri
En az 90'dır netleri
Su gibi geçince üç yıl
ODTÜ, İTÜ tek dilekleri
ODTÜ, İTÜ dedikleri
Dört büyük yıl ardından
Dedik ya ottur yedikleri
Ottan kottur giydikleri
ODTÜ, İTÜ'den sonra
Mühendistir dünün inekleri
Mühendis olmasına mühendistir ama
Bir soru takılır kafama
Kalır mı ki geriye bir hatıra
Dersten ve sınavdan başka
Elbet çalışmak lazım
Başarıya giden bu yolda
Ama kopmayalım hayattan
Bozuk sistemin koynunda
Der ki Aşık Ozan dur dinle
Şu dünyaya bir bak hele
İyi güzel çalış ama
Değişmez bu düzen kimya ile fizikle.
NOT: Okulumuzun basketbol maçlarında bizi taraftar desteğinden mahrum bırakan okul yönetimine teessüf ederim.
SAHİP ÇIK !
Öğretmeninden not: Sevgili Ozan, yıllar sonra yazdıklarına baktıkça hayallerinin gerçekleştiğine tanık olduğum için kendimi çok mutlu hissediyorum.
Fen Lisesi dedin, kazandın. İTÜ dedin, başardın. Mühendis Ozan Bey olduğunu bilmek çok gurur verici. Diğer arkadaşların da hedeflerine ulaştılar, ne güzel...
Bayramınız kutlu, yolunuz hep açık olsun...
Gönderen aysema zaman: 23:38 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Etiketler: basketbol, bizim köyün inekleri, Fen Lisesi, İTÜ, ODTÜ, test sınavları, yönetim uyuma
Uzun bir aradan sonra yine buluştuk. Gerçi her pazartesi ve cuma buluşuyoruz, ama böyle bire bir buluşmak daha anlamlı oluyor. Ben de ne ilginç ne de komik şeyler yazıyorum.
Sana bu sefer iyilikten bahsetmek istiyorum. Tolstoy'un bir sözü var:
" Eğer iyiliğin bir sebebi varsa o artık iyilik değildir. Eğer sonuçları yani ödülü varsa yine iyilik demek değildir. Bundan ötürü iyilik, sebep ve sonuç zincirinin dışındadır."
Bununla, anlaşılıyor ki iyilik sıradan bir şey değildir.
Hayatımızın içine hava, su gibi yerleşmiş sebep-sonuç iyilikte yoktur. İyilik yapan, iyiliğini unutur, ama yapılan asla unutulmaz. İşte bu yüzden en güzel sermaye iyiliktir. Karşılığında size para kazandırmaz, ama dostluklar, arkadaşlıklar kazandırır. Zaten iyilik insanları birbirine bağlayan altın zincirmiş. Şu anda insanlar birbirine pamuk ipliğiyle bağlı olduğuna göre, demek ki iyilik diye bir şey kalmamış. Yapılan iyilikler de çıkar oranında değişiyor. İşte bu yüzden sizlere, iyilik edin denize atın, diyorum.
Şimdi sizlere, benim çok hoşuma giden sözleri okumak istiyorum:
* Yaptığımız şeyler için pişmanlık zamanla geçer, ne var ki; yapmadığımız şeylere pişmanlığın çaresi yoktur.
* Ailen, fırtınalı bir denizden kaçan geminin sığındığı limandır.
* Az söyledim, dikkat ettim kalbini kırmamaya; çekindim kalp kırmaktan, yoksa sözüm çoktur sana...
* Güneşi sevdiğini söylüyorsun
Güneş çıkınca gölgeye kaçıyorsun
Rüzgarı sevdiğini söylüyorsun
Rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun
Yağmuru sevdiğini söylüyorsun
Yağmur çıkınca şemsiyeni açıyorsun
Biliyor musun korkuyorum
Çünkü beni sevdiğini söylüyorsun
Gönderen aysema zaman: 00:06 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Etiketler: İyilik, öğrenci sınıf günlüğü, Tolstoy
Gönderen aysema zaman: 13:47 1 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Ben Sema... Bu sana ikinci yazışım. Görüşmeyeli nasılsın ? Beni sorarsan çok iyi olduğumu söyleyemem. Neden mi ? Çünkü bayram ve yılbaşı tatilinin birleştiği on günlük tatilin ardından tahmin ettiğimiz gibi yazılılar peş peşe sıralandı.
Öğretmenlerimiz tek tek yazılı tarihlerini söylediğinde pek düşünmemiştim. Ama haftaya hangi yazılılar var, bir bakayım, dediğimde az kalsın dudağım uçukluyordu !
Pazartesi, Din Kültürü yazılısı ; salı günü yok (neyse ki ); çarşamba günü Vatandaşlık, Almanca ve sanırım bir de Türkçe ; perşembe günü Fizik ve Tarih; cuma günü de Kimya yazılıları var. İşin kötü yanı bunlardan başka üç ya da daha fazla yazılımız var. İşimiz biraz zor anlayacağın. Her neyse bunlarla seni daha fazla sıkmak istemiyorum. Ben de düşündükçe fena oluyorum zaten.
Bu konudan uzaklaşmak için sana güzel bir hikaye yazayım :
Bir bayan havaalanında tatile çıkmak üzere uçağı bekliyordu. Bu sırada vakit geçirebilmek için kitap ve bir paket kurabiye satın aldı. Daha sonra bir yere oturup beklemeye başladı.
Bu arada bir yandan kitabını okurken bir yandan da kurabiyelerini yiyordu... Bu sırada yanındaki adamın kurabiyelerini izin almadan paylaştığını gördü.
Bir kurabiye kadın alıyor, bir kurabiye de adam alıyordu. Derken kurabiye paketi boşaldı. Ve sadece bir tane kurabiye kaldı. Kadın bu cüretkar ve kaba kurabiye hırsızının, bir kurabiye kaldığında ne yapacağını çok merak etti ve beklemeye koyuldu.
Adam dikkatle bu kurabiyeyi ortadan ikiye böldü ve bir yarısını ağzına götürdü. Kadın çok sinirlenmişti. Kalan yarım kurabiyeyi ağzına atarak kalktı ve hızla uçağına doğru yürümeye başladı.
Uçağına bindi, yerine yerleşti. O, cüretkar ve kaba adamdan kurtulduğu için çok rahatlamıştı... Ve güzel bir yolculuk geçirmek için arkasına yaslandı. Tam bu sıra aklına çantasındaki kitabı geldi. Kitabı almak için çantayı açtı ve gördüğü şey karşısında şok oldu !
Satın aldığı kurabiye hiç paketi açılmamış bir şekilde çantasında duruyordu...
Havaalanındaki adam, onunla hiç itiraz etmeden kurabiyelerini paylaşmıştı. Ve asıl cüretkar, kaba, kurabiye hırsızı kendisiydi.
Geri dönüp özür dilemek istediyse de artık çok geçti. Uçak çoktan havalanmıştı...
Gönderen aysema zaman: 13:34 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Etiketler: Kurabiye Hırsızı
Ben Mustafa, uzun süren bir ayrılıktan sonra tekrar seninle birlikteyiz. Unutmadan yeni yılını ve geçmiş bayramını kutlayayım.
Söylediğim bu günler nedeniyle yapılan uzun tatilden sonra okul temposuna ayak uydurmaya çalışıyoruz. Bunun yanında haftaya başla başlayacak yazılılar aklıma geldilçe moralim iyice bozuluyor.
Böyle bir durumda sana komik şeyler yazmak kolay değil. Her neyse bunu bir kenara bırakalım.
Sana ne yazacağımı araştırırken dikkatimi çeken bir paragrafı yazmak istiyorum. Bence günümüzün insanlarının düşmüş olduğu durumu çok iyi açıklayan bir paragraf :
"insanoğlu bir gün virgülü kaybetti. Söyledikleri birbirine karıştı. Noktayı kaybetti. Düşünceleri uzayıp gitti, ayıramadı onları. Ünlem işaretini kaybetti bir gün de . Sevincini, öfkesini, bütün duygularını yitirdi. Soru işaretini bir başka gün... Soru sormayı unuttu, her şeyi olduğu gibi kabul eder oldu. İki noktayı kaybetti bir başka gün. Hiçbir açıklama yapamadı. Hayatının sonuna geldiğinde elinde sadece tırnak işareti kalmıştı. İçinde de başkalarının düşünceleri vardı yalnızca. Hayatınız boyunca hiçbir şeyinizi kaybetmemeniz dileğiyle..."
Şimdi bir fıkrayla bu birlikteliği bitirmek zorundayım. Tekrar görüşmek üzere...
Temel ile Dursun birbirine küserler. Aradan hayli zaman geçtikten sonra Dursun keçisini satmak için şehre inmeye karar verir ve yola çıkar. Yolda Temel'le karşılaşırlar. Küsler ya , Temel Dursun'dan tarafa dönerek şöyle seslenir :
- O yanındaki eşekle nereye cidiysun ?
Dursun, kafasını çevirerek biraz da kızgın bir şekilde :
- O, eşek değildur, keçidur da !..
diyince Temel şöyle der :
- Sana demiyrum, keçiye diyrum da !..
Etiketler: fıkralar, Kayıplar, yazılılar
İŞTE YİNE BEN
İşte yine ben ( Çağlar). Eee naber la ? ( Set by Seçkin) İyisin iyi...
Ne yazıyım, ne yazıyım diye kara kara düşünüyorum. En iyisi classic bir giriş yaparak şiir yaziyim, diyecektim ama vazgeçtim.
Şimdi sana bir insanın ömrü hakkında yapılan araştırmayı yazacağım.
Bir insan ortalama olarak üç yılını beklemekle, beş yılını yıkanıp giyinmekle , bir yılını telefonla konuşmakla ( bi dakka hiç böyle saçma şey olur mu ya ), altı yıl yemek yemekle ( bu insandan insana değişir tabii, bazısı yirmi yıl yer; bazısı bir yıl ), beş yıl seyahat etmekle , sekiz yılını hastalıkla, yetmiş gününü aynaya bakarak ( aynada ne varsa) ve on gününü de burnunu silerek geçirirmiş.
Şimdi de sana " kalp " ilgili bilgi vermek istiyorum diyorum ama sen inanma.
Kalp normalde dakikada 60-70 defa atar, yani bir ömürde 2-3 milyar kadar... Kalp 120000 km.lik bir damar ağına kan pompalar. Bu ağın uzunluğu dünyayı 3 defa dolaşır. Yetişkin insanın kalbi saatte 340 lt kan pompalar. Bu hızla yedi dakikada bir kamyonun deposu doluyor. Bir günde ortaya çıkan kas gücüyle bir tır üç metre yukarı kaldırılabilir. İyi de o zaman niye bunların hepsini yapamıyoruz. Biz salak mıyız ? Neyse bunları burda yazmayayım.
Şimdi de sana günümün nasıl geçtiği hakkında bilgi vereyim. Sabah yedide kalkıyorum.Çalar saat yüzünden , demek isterdim ama saatten önce annem maşallah radar gibi tam 7.03'te her sabah beni uyandırıyor. Derken okula geliyorum. İki gün 8 saat, iki gün altı saat ve ohh nihayet cuma günü beş saat derse katlanmak zorunda kalıyoruz. Hayır bu kadarla kalsa iyi , yanlışlıkla silgin yere düşüyor, salağın biri alıyo yere atıyo, sonra sınıfın içinde top oynayıp hoca gelince , "Aaa Çağlar niye top oynuyosun !" diyenler var. Hadi bunları da geç İngilizce dersinde S..... hocamız: " Çağlar, en son ne dedik ? " diyince cevap veremiyorum tabii. Sonra da aa " Ashome on you " , " well this really gets on my nerues " gibi sözler sarfediyo. İşte benim bütün hayatım bundan ibaret.
Ayrıca Oğuz arkadaşımız bütün müdüriyetin öğretmen olmasaydı ne olacağını yazmış. Ben bunlara birkaç öğretmen daha ekleyeceğim.
N.... K.... : Mutfak robotu satıcısı,
S.... K.... : Dakikada 36 tavuk yiyerek Guiress Rekorlar kitabına geçmiş bir kişi ,
I.... B.... : Erkek manken,
S....B.... : Somurtkanlar derneği başkanı,
Y.... K....: Beyinsiz insanlarla alay eden bir kişi,
S.... Ş....: Karşılaştırma ve küçük düşürme uzmanı,
Türkçe öğretmenimiz :
Müzik öğretmenimiz : 30 oktavlık soprano sesli herhangi bir kişi,
O.... H.... : Yorumsuz
Biyoloji öğretmenimiz: Dünyanın en hızlı ve aynı zamanda en bayygınn konuşan kişisi.
Benden bu seferlik ama sadece bu seferlik bu kadar ... Byee.
" Hell Diablo " ( Hedi lenn B Salak ! )
Gönderen aysema zaman: 10:18 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Sana yine bir şey yazamayacağım. Çünkü arkadaşlardan ne bir espri ne de bir fıkra kaldı. Ben yine sana bir şiir yazayım.
Gel vatan yas tutan ocaklara gel
Oğul Mustafalı kucaklara gel
Gel kara yazılı çiçeklere gel
Dal gözüme vatan ATA'n geçiyor.
Ektiğin gündüzdü, biçtiğin gece
Harpte sabahlara, cenkte kılıca
"Ab-ı hayat " ları katan geçiyor.
Gün görünür güne bakana her şey
Ne görsem benziyor bak, ona her şey
Başlamış şeklinden uyana her şey
Sanki her şeyden o kan geçiyor.
Bütün yurt dağların üst üste koyun
Üste gelincikli yazılar yayın
En üste bir yıldız , bir ay döşeyin
Önümden böyle bir vatan geçiyor.
Bir millet kalınca sallar üstünde
Bir vatan boyunca yollar üstünde
Dağlar bedenince küller üstünde
Onu bize gökten zafer getirdi
Onu bizden alıp zafer götürdü
"Yar görmesin" diye doğmuş koç sırtı
Devirler üstünde yatan geçiyor.
O bindi al atlar kesildi yağız
O indi : Bir yanardağ oldu Yavuz
On santersin delirdi deniz,
Hala Marmara'dan figan geçiyor.
Defne, Burcu burcu seril yerlere
Bak, selama durmuş minarelere
Bir şair şehirden , bu aşık şehre
Bir bayrak dolusu destan geçiyor.
Gönderen aysema zaman: 09:45 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Etiketler: Zeki Ömer Defne