Yazar Rumuzu: kedicik1234
Eser Sıra Numarası:220213eser18
DUYGUNUN TEKNOLOJİSİ OLMAZ…
Teknolojinin hayal gücümüzün sınırlarını zorladığı çağlara bir yolculuk yapalım…Hiçbir şey bugünkü gibi değil bugün bildiğimiz bütün doğrular, beklide bütün fizik kanunları alt üst olmuş durumda. Devir tamamıyla değişmiş, o kadar ki artık robotlar insanların her türlü yaşam alanında kullanılıyor. Zaman öyle bir hal almış ki artık insan gücü yok. Bitmek tükenmek bilmeyen bir zenginliğe sahibiz. Ulaşım, içinde bulunduğumuz devrin en büyük sorunu, belki de zamanımızı en çok çalan etmen teknoloji sayesinde sorun olmaktan çıktı. Işınlamanın bulunmasıyla zevkli bir hal bile aldı. İnsanların istediği şeye ulaşması için elini bile kaldırmasına gerek yok sadece düşünmeleri yeterli oluyor. Robot hizmetkârlar insanların her isteğini yerine getirebilmek için enerjilerini son damlasına kadar kullanıyorlar ve büyük ölçüde başarılı oldukları da söylenebilir. Ama tabi herkes böyle bir yaşam süremiyor.
Teknolojinin bu kadar geliştiği bir dönemde de olsak yaşamını zorluklarla sürdüren insanlar hala azımsanmayacak derecede çok. Böyle bir dünyada bile hastalar, sokakta yaşayanlar, yetimler ve sokaklara bırakılmış yaşlılar maalesef var. Zaten akside düşünülemez. Tamamıyla mükemmel bir dünya ancak rüyalarımıza konu olabilir. Zaman böyle akıp gidiyor aynı şekilde insanlar da değişiyor. Rahatlık ve olanak artıyor artmasına ama insanlar da günden güne bencilleşiyor. Anneler çocuklarına ilgi göstermeyi bırakıyor mesela nasıl olsa bunu yapan robotlar var diye. Ama bir annenin çocuğuna vermesi gereken sevgiyi bir robot olağanca soğukluğuyla maalesef veremiyor. Belki her şeyini kusursuz bir şekilde yapıyor tüm ihtiyaçlarını karşılıyor ama yine de o verilmesi gereken sevginin yerini asla tutmuyor. Bütün bunlar olurken insanların yaşam tarzları doğal olarak değişmeye başlıyor. Bazı insanlar bu soğuk ve mekanik dönemi reddedip kaçmak istiyor, bazılarıysa bu yaşam tarzını körü körüne benimsiyor. Bir yerden sonrada artık pişman da olsalar seçme şansları olmuyor.
Gitgide monoton bir hayatın esiri oluyoruz. Bu da bir zaman sonra can sıkıcı olmaya başlıyor insanlar olarak zengin dünyanın fakir bekçileri oluyoruz. Peki, bu kadar zenginliğin içinde bizi böyle fakir yapan ne diye sorulduğu zaman cevabımız ne oluyor?
Aslında buna cevap vermek çokta zor olmasa gerek. İnsanlık ne kadar zenginleşirse zenginleşsin hiçbir şekilde bencilleşmemeli bence. Teknolojinin bize getirdiği şeyler sayesinde daha çok cömertleşmeliyiz aslında. Elimizde sınırsız bir zenginlik de olsa çalışmak zorunda olmasak da yine de bir şekilde toplumumuzu daha iyiye götürecek şeyler yapmalıyız. Bizde bu kadar imkân varken dışarıdakileri düşünmemekte büyük bencillik olur zaten. Peki, neler yapılabilir?
Toplumumuzun şimdiki sorunları belli, gelecekteki sorunları da tahmin edilemeyecek bir şey değil. Sokakta aç susuz yaşayan birçok kardeşimiz var. En ufak bir yer arayışı içine düştüğümüzde kesilen ormanlarımız, bu yüzdende evsiz kalan birçok canlımız var. Dışarıda bunca şey olurken bizim sadece kendimizi düşünmemiz kabul edilemez. Bize verilen bu kadar imkânın içinde bu tarz sorunlara da yer ayıracak kadar vicdanımız ve sabrımız kalmış olmalı. Gelecekte hangi durumda olursak olalım önemli olan içimizdeki insanlığı korumak ve teknolojiyi iyi şeyler için kullanmak. İnsanın içindeki yardımlaşma ve çalışma duygusunu hiçbir teknoloji ürünü alamaz almamalı da bence. İşte böyle, içinde bulunduğumuz devir ne kadar gelişmiş olursa olsun bizlerin en azından başkalarının da mutluluğu, ülkemizin ve hatta dünyamızın gelişmesi, bugün olduğu yerden daha iyi bir yer olması için çalışmamız lazım. İleride ne olursa olsun yaşam tercihim hep dünyamızın daha iyi bir yer olması için çalışmak olacak ve umuyorum ki bu düşüncemi benden hiçbir teknoloji alamayacak…