9.4/10 (838 Oy)
Hemü Hejmar, Kürtçe (Çevirmen)
Tuğba, İnce Memed 2'i inceledi.
Düzenlendi: 12 Eki 16:03Gönderiyi direkt paylaşGönderi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@tugbabgdyl·12 Eki 15:48·Kitabı okudu·5 günde·Puan vermedi
Serinin ilk kitabına göre ikinci kitapta Memed'e daha az yer verilir. Onun yerine köylü ve ağaların çatışmaları, Cumhuriyetin ilanıyla yaşanan değişimler, köylülerin iç dünyası ağırlıklı olarak anlatılmıştır. Memed ise bu kitapta karşımıza daha çok kafası karışmış, kararsız, bir çıkış yolu arayan, ne yapacağını bilemeyen haliyle aktarılır. Ancak Memed'in bu hali bile köylülere umut olmaya yeter ve direnişlerini güçlendirir.
Kitap boyunca açgözlü ağaların eziyetlerine direnen köylülerin bu çabalarını umutsuzlukla izleyen bir İnce Memed görürüz. Memed, ağaları öldürmenin köylüler için daha iyi mi yoksa daha kötü mü olduğu konusunda kararsızlığa düşer. Çünkü bir ağa gider onun yerine daha acımasız başka bir ağa gelir tıpkı Abdi'nin yerine Hamza'nın gelmesi gibi. Bu çıkmaz kitap boyunca onu derinden sarsar, köylülerin durumunu, kendi halini sorgular. Bu da onu uzun bir süre eylemsiz kalmaya iter.Onun bu eylemsizliği zamanla köylülerin de sabrını taşırır ve ona gücenmeye başlarlar. Ancak ağaların baskısının artması,köylülerin özellikle Koca Osman'ın ve Seyran'ın da Memed'e yüz çevirmesi eski İnce Memed'in dönüşünü tetikler.
@Seladam·12 Eki 10:08·Kitabı okudu·Beğendi·İnceledi·10/10
"Bu dünya böyledir," diyordu. "Sular hendeğine dolar. İnsanlar doğar ölür, gün doğar batar. Ağaçlar büyür çürür. Sular akar, bulut ağar. Ağayı öldürürsün, ağa gelir yerine. Bir daha öldürürsün, bir daha gelir.''
"Bir daha, bir daha öldürürsün, bir daha gelir. Bir daha, bir daha gelir. Abdi gider, Hamza gelir, Hamza gelir, Hamza gelir," diyordu sayıklar gibi. "Hamza gelir, Hamza gelir, Hamza gelir, Hamza gelir..."
9.6/10 (590 Oy)
Tolga Güney, İnce Memed 4'i inceledi.
Düzenlendi: 05 Eyl 15:39Gönderiyi direkt paylaşGönderi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@Tolga_TS1·05 Eyl 15:39·Kitabı okudu·9 günde·10/10
İçinizde ki kurdu dürtün
Aylardır askerde daha rahat okurum diye erteliyordum, iyi ki öyle yapmışım rahat bir kafa ile koşuşturma olmaksızın okudum. Her kitap bittiğinde heyecanla bir an önce diğerine başladım, bitince de çok üzüldüm, boşluğa düştüm. Ayrıca askerliğimi de jandarma olarak yapıyorum o da ayrı bir ironi olsa gerek.
İnce Memed hem dönemin sosyolojik hem de tarihsel gerçeklerini yansıtıyor. Sosyolojik olarak bakıldığı zaman halkın içinde bulunduğu umutsuzluğu, yoksulluğu, bilinçsizliği ve suskunluğu resmedilmiş. Uzun yıllar boyunca zulüm gören, horlanan elinde ne varsa ağalar tarafından el konulan ve tüm bunlara karşı sessiz kalan, boyun eğen köylüler kendi içlerinden çıkan bir kurtarıcıyı bekliyor. Kimi o kurtarıcıyı bulduğunda onunla beraber ayağa kalkıyor, kimi ise yıllardır içerisinde bulunduğu çaresizlik ile güçlüden yana taraf tutuyor. Tüm halk gerçekliği romanda en ince ayrıntısına kadar düşünülmüş.
Bunun yanında özellikle mitolojik denecek seviyede dini olgular kullanılmış ki bu hristiyanların halk kahramanlarını azizleştirmesiyle benzeşiyor(Özellikle Latin Amerika kiliselerinde ki Che Guevara ve Pablo Escobar bibloları buna örnek.) Tıpkı bunun gibi İnce Memed de halkın gözünde ermiş oluyor. Bu da Ortadoğ toplumunun en büyük özelliği, dini olgular ile halkın güvenini kazanmak ve onu arkana almak. Yine Ortadoğu'ya özgü güçlü bir karakter arkasında halkın adaletsizliğe karşı başkaldırısı resmedilmiş. Her isyanda ağır bedeller ödeyerek yenilen köylüler yıllarca yeni bir kurtarıcı bekler ve onunla tekrar ayağa kalkar. Ama bu romanda ki fark bu kurtarıcının basit bir köylü olması, bütün isyan liderleri toplumsal statü sahibi sahibiyken, İnce Memed sonradan bu statüye sahip oldu.
Bunların yanında İnce Memed tarihsel olarak da bir isyan geleneğinin devamcısı durumunda. Özellikle Baba İshak ile başlayan Şeyh Bedreddin ve Celali İsyanları ile devam eden bir geleneği devam ettiriyor İnce Memed. Tüm isyanlarda yenilen, yerlerinden yurtlarından edilen köylülerin içerisinde ki eşit yaşam özlemi, paylaşma ve dayanışma duygularının hala var olduğun hissediyoruz ('modern toplumun' yok ettiği, eksikliğini hissettiğimiz duygular.) Her isyandan bir ders çıkaran kitleler yüzyıllarca süren sessizliğini bir anda nasıl bozabiliyor romanda görüyoruz.
Özellikle Osmanlı döneminde başlayan ama cumhuriyet ile devam eden, göçmen Türkmenlerin nasıl zorla yerleşik hayata geçirildiği, kültürlerinin, gelenek ve göreneklerinden nasıl koparıldığı, yaşadıkları zulüm ve asimilasyon İnce Memed'in hikayesinde resmedilmiş.
Bunların yanında yeni kurulan cumhuriyetin aslında hiç de yeni olmadığını düzenin eskisi gibi ilerlediğini görüyoruz. Ulusal Kurtuluş Savaşı'nı kazanan yoksul köylülerin yine ağa ve beylerin insafına bırakıldığı, ağa ve beylerin yine devletin yerel yüzü olduğu bir ülke var ortada. Kitap içerisinde geçen diyaloglar zaten köylüye karşı bakış açısını ve köylü gerçekliğini ele veriyor.
Tüm bu geri kalmışlığa ve sessizliğe rağmen 'içerisinde ki kurdu' öldüremeyen biri çıkıyor ve tüm bu adaletsizliğe karşı çıkıyor. Öldürmeye alışamadım, içim almıyor dese de buna mecbur olduğunu, birinin bunu yapması gerektiğini biliyor.
İkinci kitap da Memed'in içine düştüğü 'Abdi gitti Hamza geldi, bu düzen böyle gider' çelişkisi güzel bir sistem sorgulaması yapmamızı sağlıyor. Aktörleri ortadan kaldırmak çözüm değil bu adaletsizliği tek tek ağalar değil sistem yaratıyor. Bu yüzden tek tek görünen yüzlere değil adaletsizliğe karşı savaşmak gerekiyor, işte o zaman Koca Süleyman'ın dediği gibi "bir İnce Memed gider bin İnce Memed gelir".
@bikardelen·09 Ağu 22:30
8.5/10 (340 Oy)