Sabahat Öğretmen – Dünya İşlerim
24 Kasım 2016 25 Nisan 2020 Gürcan Şen Ph.D
Yaşımız ne olursa olsun hayatımızda önemli bir yer edinmiş öğretmenlerimizi asla unutmayız. Bu asla bir minnet borcu değildir, beynimiz o kişileri en önemli yere getirip kendiliğinden oturtmuştur. Biz ne yaparsak yapalım onun ismini ve soy ismini kesinlikle unutmayız. Sizlere şimdi ilkokul öğretmenimden söz etmek istiyorum, kendisi saygıdeğer hanımefendi sayın Sabahat Özsabırlılar.
İlkokul birinci sınıfı Iğdır’ın Suveren köy ilkokulunda okumuştum, sınıfı yıldızlı pekiyi ile geçmiştim. Asker olan peder beyin tayini Edirne’ye çıkınca, oradan kalkıp yurdun bir diğer ucuna gelmişiz. Beni Edirne’de Filyokuşu’nda ki evimize yakın olan Kurtuluş İlkokulu yerine İnönü İlkokuluna yazdırmışlar.
Okul açılınca güle oynaya yeni okuluma gitmişim, eğitimin ikinci günü öğretmen bizimkileri acilen okula çağırınca annem tek görüşmeye başına gitmiş. Öğretmen benim okuma yazma bilmediğimi, beni birinci sınıfa almaları gerektiğini üzülerek belirtmiş.
Annem sene kaybedeceğim için oldukça üzülmüş ve bu konuya kendince bir çözüm bulmaya çalışmış.
Sabahat öğretmenimin o yüce gönlü de benim sene kaybetmeme dayanamamış.
“Peki, siz evde ben de öğlenleri okulda onunla ilgileneyim. On beş gün sonunda durumu tekrar değerlendiririz,” deyince annem sevinçten havalara uçmuş.
O günden itibaren akşamları annem ve babam idareyi ele aldılar, alfabeden başlayıp okuma ve yazmayı öğrenmem için disiplinli bir şekilde benimle çalıştılar. Okulda ise öğlenleri Sabahat öğretmenim beni sınıfta tutar ve soluk aldırmadan benimle ilgilenirdi. Defalarca yazdırır ve okutur, bilmem gereken her şeyi öğretmeye gayret ederdi.
Sabahat Öğretmenim, sert görünümlü, gözlük takan, iri ve toplu bir kadındı. Dışarıdan bakıldığında, insan farkında olmadan ondan ürkerdi. İşini büyük bir ciddiyetle yapar, şımarıklığa asla prim vermezdi. Ben onun ne kadar sabırlı ve sevecen biri olduğunu o on beş gün içinde öğrendim. O bir gün bile aksatmadan her öğlen benimle ilgilendi, dinlenmek yerine bütün zamanını bana ayırdı. Hiçbir mecburiyeti yoktu ama o beni kazanmak istiyordu. Sonunda beklenen gelişmeyi sağlayıp ikinci sınıfta eğitimime devam ettim.
Üç sene boyunca onun tatlı sert disiplini altında yetiştik, laubali davranışlardan hiç hoşlanmazdı. Bir gün öğleden sonra el işi dersindeyiz, Sabahat öğretmenim de başka bir öğrenciye yardımcı oluyor. Yanına gidince arkasından onu dürtüp bakması için hışt dedim. Dönüp yüzüme bir tokat atınca utancımdan kıpkırmızı oldum. Ardından da hiç kimseye böyle hitap edip, dürterek uyaramayacağımı güzelce anlattı.
Bu olay onunla benim aramda kaldı, evde gidip bu konudan hiç bahsetmedim. Her zaman minnet duyduğum, annemden sonra en çok sevdiğim bir kişiyi şikâyet etmek aklımın ucundan bile geçmedi. Zaten anlatsaydım da annem onu iyi tanıdığı ve saygı duyduğu için onun yanında olurdu. Onun benim için değeri gerçekten çok fazlaydı, ne yapıyorsa iyiliğim için yaptığına emindim.
Sabahat öğretmenim ben dördüncü sınıftayken emekli oldu, onunla ayrılmak bana çok zor geldi. Belki artık sınıfta onu göremiyordum ama o benim gözümde hiçbir zaman emekli olmamıştı, o her zaman benim çok sevip yakınlık duyduğum öğretmenimdi. Kendisi Edirne’yi terk etmeyip orada yaşamaya başladı. Oturduğu ev, Balık pazarından Verem savaş dispanserine giden sokağın içindeydi. Oturduğu tahta evin kapısına birkaç merdiven çıkılarak ulaşılırdı.
Ben babamın tekrar tayini çıkana kadar üç sene daha her fırsatta hiç çekinmeden defalarca gidip onun kapısını çaldım. Onunla oturup sorularını cevapladım, ikram ettiği kurabiyelerimi yedim, çayımı içtim. Gereksiz konuşmalar yapmadan onunla zaman geçirdim, bilemeyip öğrenmek istediklerimi hiç yüksünmeden bana öğretti, ödevlerimde yardımcı oldu.
Geçen bunca zaman boyunca onu hiç unutmadım, büyük ihtimalle vefat etmiştir ama yine bir yerde onunla karşılaşmayı dört gözle bekliyorum. O benim gerçekten sevdiğim anneannem olmuştu. Bütün öğretmenlerin bu mübarek gününü en içten dileklerimle kutluyorum.
Edirne İnönü İlkokulu
Previous Tanıdığımız bakkal amcalar yok artık
Demet Bestas dedi ki:
Bir öğretmen olarak gözlerim doldu okurken. Emeğine sağlık.