Tarihi - Mavitec Rendering
21 Oct – 24 Oct
İlk başta et endüstrisi yan ürünlerinin kâr amaçlı kullanılması amacıyla kurulmuş olsa da Rendering Endüstrisi; sonraları çok büyük boyutlarda, gıdaları tüketicinin daha ekonomik olarak elde etmesini sağlayan bir et endüstrisinin gelişmesine sebebiyet vermiştir. Rendering yüzyıllarca süregelmiş, önceleri sabun ve mum yapımında kullanılmıştır. Bilinen ilk Rendering işlemi büyük bir kazan içerisinde, açık alev üzerinde yapılmıştır. Bu tür Rendering hala gıda amaçlı olmak üzere tarlalarda domuz yağı yapımında kullanılmaktadır. Buhar kaynatıcıların geliştirilmesi ve kazanın izole edilmesi ile daha yüksek kalitede ürün elde edilmesi ve yangın riskinin azaltılması mümkün olmuştur. Daha ileri bir geliştirme ise 19. Yüzyılda basitçe Rendering uygulanan maddelerin bulunduğu tanka buhar enjekte edilmesi ile meydana gelen basınçlı pişiricilerin kullanılması olan “Buharlı Pişirici” lerin kullanılmasıyla olmuştur. Bu “tanklama” adı verilen ıslak bir proses olup hem yenilebilir hem de yenilemez ürünler için kullanılmıştır.
Ancak daha iyi seviyede yenilebilir ürünler açık kazan prosesleriyle elde edilmişlerdir. Materyalin “tanklanma” sından sonra, serbest yağ boşaltılır, kalan su (kazan suyu) farklı bir fıçıya alınır ve katılar presleme ve kılıflı kazanlarda buharlı kurutma ile kurutulur ve uzaklaştırılırlar. Kazan suyu ya kanalizasyona verilir ya da yapıştırıcı yapımı için buharlaştırılır veyahut da gübreye eklenmek üzere protein konsantresi olarak kullanılır.
20. yüzyıl ilerledikçe teknolojik yenilikler de hızla geldiler. Bazıları Rendering işleminden geçmiş ürünlerin kullanılması ile ilgiliydi, diğerleri ise Rendering metotlarındaki yeniliklerdi. 1920’li yıllarda, materyalin o zamanların gübre kurutucularına benzer olan yatay buhar kılıflı silindirlerde pişirildiği Batch(kesikli) bir kuru Rendering prosesi icat edildi.Kuru prosesin avantajları olarak ekonomik enerji kullanımı, daha iyi protein verimliliği, hızlı işlemesi ve daha az tiksindirici kokular oluşturması gösterildi. Yıllar geçtikçe, kademe kademe, ıslak Rendering prosesi yerini kuru Rendering prosesine bıraktı ve böylece 2. Dünya Savaşı sonlarına doğru çoğu Rendering montajında kuru proses kullanılır oldu. 1960’larda The Dupps firması tarafından biri alışılagelmiş bir kuru pişiricinin farklı bir hali ve diğeri de materyali kurutma ve yağ oluşturma amaçlı doğrama ve buharlaştırma proseslerinden yararlanan Continuous(sürekli) kuru proseslerin tanıtımı yapıldı.
1980’lerde ise yüksek enerji maliyetleri nedeniyle çeşitli “ıslak” sürekli prosesler popüler hale geldiler. Bu prosesler daha fazla enerji tasarrufu sağlıyor ve ön ısıtma için proses buharının tekrar kullanımına veya materyalin proses esnasında kurumasına olanak sağlıyordu.