Çok Üzgünüm Burada Tanıdık Hikayeler Var - Hobilog
İmdat sesini duyurmak için çırpınıyordu. Ne kaçabiliyordu ne de saklanabiliyordu. Ne kadar güçlü olduğunu fark edemiyordu. Bir gün o kocaman duvarda ayakkabısını gördü… Bu kimin hikayesi biliyor musunuz ?
İmdat sesini duyurmak için çırpınıyordu. Ne kaçabiliyordu ne de saklanabiliyordu. Ne kadar güçlü olduğunu fark edemiyordu. Bir gün o kocaman duvarda ayakkabısını gördü… Bu kimin hikayesi biliyor musunuz ? Pınar’ın, Şule’nin, Özgecan’ın, Münevver’in, Fatma’nın, Emine’nin ve tüm kadınların. Biz bu isimleri asla unutmadan her geçen gün, tüm gücümüzle, onları koruyamadığımız için özür dilercesine, katilleri başkasının katili olmasın, kimsenin hikayesi yarım kalmasın diye çalışacağız, pes etmeden.
Bu yazıya başladığımda Pınar da hikayesini tamamlamaya çalışanlardandı. Bu yazıya başladığımda Pınar da gülücükler saçıyordu, dostlarıyla sohbet ediyor, hayaller kuruyor, annesinin yanaklarını süslüyordu öpücükleriyle. Bu yazıda ismi olacağını, anıt sayaçta ismi olacağını, bir katili olacağını hiç düşünmemişti. Kim düşünebilirdi ki ? Sonra bir cani geldi. Cemal Metin AVCI. Hayallerini, umutlarını, kahkahalarını elinden aldı. Geriye kocaman bir acı kaldı. Geriye yarım bırakılan bir hayat kaldı. Geriye Pınar’ı hiç tanımadan onunla gönül bağı kuran insanlar kaldı.
Pınar’ın hikayesi yarım bırakılan ilk hikaye değil, çabamız son olması için; artık hiç olmaması için. Haziran ayından bugüne (22.07.20) yarım bırakılan hikayelerin sayısı 28. Bizim bildiğimiz 28 kadın. Katillerin sayısı mı ? 28 değil. Kızını dövmeyen dizini döver diyenler, ‘namus davası’ diyenler , etek giymiş tahrik ediciydi diyenler, ‘ya benimsin ya kara toprağın’ diyenler, ‘kadının yeri evidir’ diyenler, ‘kahkaha atmış, niyeti varmış’ diyenler… Bu cümleler tanıdık, değil mi ? Burada yazmayan ama hepimizin her gün duyduğu daha binlercesi… Hepimizin her gün hapsedildiği psikolojik şiddet… Fiziksel şiddet…
Sesimizi duyun. Hikayeler yarım kalmasın. Hiçbir kadın, hiçbir insan bunu yaşamamalı. Sesimizi duyurana kadar konuşacağız. Pes etmeden çabalayacağız. Başaracağız, inanıyorum. Bakış açımızı değiştireceğiz, sesimizi çıkaracağız. Korkmadan yaşayacağız. Bu yol hepimizin. Yarım kalan hikayeleri tamamlayacağız. Pınar, Emine, Rabia, Seher, Aysel, Özgecan, Münevver… Sizi ve daha nicelerini asla unutmadan başımız dik mücadeleye devam edeceğiz.
By Nazlı Kahraman 3 Ağustos 2020
By Oğuzhan Özekici Özekici 1 Ağustos 2020