ZULÜM ATEŞİNE ODUN TAŞIYANLARIN ANNESİ: ÜMMÜ CEMİL | Zaman Avustralya
Kırgız eski Cumhurbaşkanı Atambayev,halefi için: Başkanlıkta en büyük hatam, Jeenbekov’u desteklemek, halkımdan özür dilerim - 40 dakika önce
Turkey’s Erdoğan slams CHP leader, TV anchor over ‘Yellow Vest’ protests - 57 dakika önce
Bomb kills 8 in Syrian town held by Turkey-backed forces - 59 dakika önce
2022 Dünya Kupası bu stadyumda - 1 saat önce
CHP Milletvekili Tezcan: Diktatörlerin sonu genellikle ülkelerinden kaçmak olmuştur - 1 saat önce
İlk 10'nda Avustralya'nın 3 şehir var: Dünyada refah seviyesi en iyi şehir Canberra - 2 saat önce
Malezya Başbakanı'ından Avustralya'ya tepki: Kudüs hep Flistin'in hakimiyetinde olmuştur - 3 saat önce
Anasayfa Konuk Yorum Genel gundem ZULÜM ATEŞİNE ODUN TAŞIYANLARIN ANNESİ: ÜMMÜ CEMİL
2016-10-22 05:46:06 Kategori: Konuk YorumGenel gundem0 Yorum
Emine Eroğlu’nun kendi blogunda yayımladığı ZULÜM ATEŞİNE ODUN TAŞIYANLARIN ANNESİ: ÜMMÜ CEMİL başlıklı makaleyi sizlerle paylaşıyoruz.
Ardından teatral bir 15 Temmuz gecesi yaşadık. Darbe, muktedirler tarafından ganimet telakki edildi ve devlet, “bilerek ve isteyerek” kurban ettiği vatandaşlarının hesabını, kökünü kazımaya azmettiği bir cemaatten sormaya kalkıştı.Körüklenen düşmanlıkla toplumsal mesafeler daha da açıldı.Demokrasi, hukuk içinde kalmayı, halkın bir kısmının değil, tamamının vatandaşlık haklarını korumayı gerektirdiği halde nefret söylemi ülkeyi “yandaş” olmayanlar için yaşanmaz hale getirdi.
Yaşamak zorlaştıkça anlamak kolaylaştı. Bugün zulmü arşa dayandıran kötülüğün motivasyonu neyse, dün Ümmü Cemil’inki de oydu.Ebu Leheb’in karısıydı. Ebu Süfyan’ın kız kardeşi. Efendimiz (sav)’in yengesi. Hz. Hatice’nin on yıllarca komşusu…
Zengin ve güçlü bir aileye sahip olmanın tüm ayrıcalıklarına sahipti. Sınanmadığı sürece de “iyi” biriydi.Sevenin sevdiğine, eşlerin birbirine -hatta sureta- benzediği doğrudur. Ümmü Cemil’in Ebu Leheb’i, Ebu Leheb’in Ümmü Cemil’i kışkırtıp kötülüğe teşvik ettiği de. Ama şirretliğini hiç eksiltmeden devam ettirebildiğine Ümmü Cemil’in nefret ateşi içeriden besleniyor ve hiç sönmeden yanıyor olmalıydı.
Allah Resulü’nün kızları Rukiyye ve Ümmü Gülsüm ile evli olan oğulları Utbe ve Uteybe de anne ve babalarından etkilenerek Efendimiz’e karşı düşmanca duygular beslemiş ve eşlerini boşamışlardı.Hatta edepten yoksun ve alabildiğine hoyrat bir kimliği olan Uteybe, eşinin Müslümanlığını sezince onu kolundan zorla tutarak babasının huzuruna getirmiş ve Efendimiz’in (sav) yakasına yapışarak “Al kızını, onu boşuyorum” deme küstahlığında bulunmuştu. (Allah Resulü’nün Uteybe’ye bedduası ve Uteybe’nin Yemen taraflarında bir aslan saldırısına uğrayarak ölümü tarihi kaynaklardan okunabilir.)
Gece uykularını bölüyor, Allah Resûlü’nün yürüdüğü yollara diken döküyor, onun geçeceği yollarda yakılsın diye odunlar yüklenip geliyordu.Kur’an onun için “hammâlete’l-hatab” diyor. Yani “odun hammalı. Üstelik kendini ve ailesini yakacak ateşe sonsuza kadar odun taşıyan bir hammal. “hem boynunda hurma lifinden bükülmüş bir ip olduğu hâlde!”
“Evet, o Ebu Leheb’in elleri kurusun. Çünkü o sadece “ateşin” değil, en yakınlarına kâfirlerin reva görmediği zulmü reva gören bütün “ateşe yaslanmışların” babası. Komplocuların. Parasının, malının, makamının, oğullarının kendisine fayda vereceğini zanneden gafillerin. İmkânlarını zulüm için seferber edenlerin. Menfaatlerini din haline getirip, hayatın ahengini bozanların. Ferdi millete, milleti devlete, devleti muktedire feda edenlerin. Akrabalığı, komşuluğu, dostluğu heder edenlerin. Allah’ın beklentisiz, iddiasız, adanmış, “sıradan” insanlara yaptırdığı hizmetleri kıskananların. Hasetlerinden yüzlerini asanların, dillerini uzatıp ömürlerini kısaltanların.Ebu Leheb sadece ateşin değil, yakınımızdaki uzakların, dizimizin dibindeki Yemenîlerin de babası.”diye bitirmiştim.
Masumlara cevr ü cefanın artıp zulmün arş-ı alâya dayandığı noktada Ümmü Cemil için de aynı şeyleri düşünüyorum.Zulüm bir ateştir ve her zalim o ateşin odun hammalıdır.Zahirde zulüm ateşinde masumlar yanar. Hakikatteyse, ayetin açık beyanında görüleceği gibi, tutuşturduğu “ateş”, zalimin sonsuz mekânıdır.
AKŞENER’DEN YENİ PARTİ SİNYALİ: EVE DÖNMÜYORUM, BABAANNE DE OLMUYORUM