_________"EMEĞİN ÖZGÜRLÜĞÜ"_________ Özgürlükçü, Demokratik, Katılımcı SOSYALİZM: DİP Merkez Komitesi'nin referandum çağrısı: Kardeş kavgası değil sınıf kavgası: sermayeye, emperyalizme ve istibdada HAYIR!
Devrimci İşçi Partisi Merkez Komitesi 03 Şubat 2017
Türkiye, mecliste halktan köşe bucak kaçırılan tartışmalar, açık oylama dayatmaları ve tekme tokat kavgalar eşliğinde geçirilen anayasa değişikliklerini oylamak üzerine referanduma götürülüyor.
Bu anayasa değişiklikleri Türkiye'de bir istibdad rejiminin inşasını ifade etmektedir. Türkiye'nin tüm milletlerden, memleketlerden emekçi halkının hep birlikte devrimlerle son verdiği istibdad bir anayasa değişikliği referandumu ile yeniden ihya edilmek isteniyor.
II. Abdülhamid'in istibdad dönemi Osmanlı köylüsünü sömüren toprak sahibinin, ağanın, tefecinin, köylünün ürününü vergi toplayarak yağmalayan mültezimin, mütegallibenin ve ayrıcalıklı saray bürokrasisinin çıkarlarını temsil ederdi. Bugünün istibdadı, emperyalist şirketlerin, borsa yatırımcılarının, yerli büyük sermayenin ve modern tefeci bankaların çıkarları üzerinde yükseliyor.
Devrimci İşçi Partisi, tüm Türkiye'nin işçi sınıfını ve emekçi halkını sermayenin çıkarları doğrultusunda ihya edilmek istenen bu istibdad rejimine karşı bir sınıf mücadelesine çağırıyor!
1908 yılında istibdadı yenilgiye uğratan Hürriyet Devrimi, sonradan Abdülhamid kadar Almancı olan Enver Paşa ile sınırlı değildir.
Bu devrimde yer alan işçi sınıfı -yüzlerce grevle Türkiye'nin toplum ve siyaset sahnesine çıkan liman, tersane, demiryolu, cam, telgrafhane, tütün, tramvay işçileri, hamallar, tulumbacılar ve diğerleri- Türkiye işçi sınıfının daha sonraki mücadelelerinin yolunu döşedi.
Devrim, istibdadı yenilgiye uğratarak bu mücadeleleri olanaklı kıldı! Sınıfımız, daha sonra Saraçhane mitinginden Kavel grevine, 15-16 Haziran'dan MESS grevlerine, 89 Bahar eylemlerinden Zonguldak büyük madenci yürüyüşüne, kamu emekçilerinin 17-18 Haziran 1995 Kızılay eyleminden Tekel işçilerinin Sakarya komününe, 1 Mayıslar'dan 2015'in fiili işgalli metal grevlerine kadar nice büyük mücadeleden geçerek bugünlere ulaştıysa bu sayededir.
İstibdad yenildiği içindir. İşçi sınıfımız milli mücadeleye katıldı, Cumhuriyeti sırtında taşıdı, darbelerle boğuştu, işbirlikçi iktidarlara ve onların ortağı emperyalizme karşı çıktı, bu ülkede hak ve özgürlükler adına ne varsa bu ülkenin emekçi halkı dişiyle tırnağıyla söküp aldı.
Şimdi bütün bu hak ve özgürlükler büyük bir tehdit altındadır! Dahası tüm ulus kan emici sermayenin kâr hırsı ve iç kavgaları ile emperyalist boyunduruğun altında bir çöküşün ve kardeş kavgasının eşiğine gelmiştir.
Bir kez daha Türkiye'nin işçi sınıfı ve tüm emekçileri ulusun kaderini değiştirme, kardeş kavgasının yerine sınıf kavgasını geçirme, sermayeyi, emperyalizmi ve istibdadı yenme görevi ile karşı karşıyadır.
Bundan bir asır önce Abdülhamid istibdadı yenilgiye uğratılırken nüfusun küçük bir azınlığı olan işçi sınıfımız, bugün milyonlarıyla bir devdir. Bu büyük görevi yerine getirecek güce de, geleneğe de, deneyime de sahiptir.
Bugün referandumda karşı karşıya gelen iki seçenek var. Karşı karşıya olanlar Türkler ve Kürtler değildir. Aleviler ve Sünniler değildir. Farklı yaşam tarzları, kimlikler hatta partiler de değildir.
Hangi sermaye partisinin referandumda ne diyeceğinin bir önemi yoktur. Türkiye'de fabrikada, tarlada, madende, tersanede, okulda, mahallede, yollarda, hastanelerde her yerde karşı karşıya olan iki sınıf vardır. Toplumun işçi ve emekçi çoğunluğu ile sömürücü bir azınlık karşı karşıyadır. Bu karşıtlıkta işçi ve emekçilerin menfaatini yansıtan tek seçenek HAYIR olacaktır. İşçi ve emekçinin HAYIR’da birleşmesi kardeş kavgasının yerine sınıf kavgasını geçirecek tek yoldur.
Etiketler: DİP, Yeni Anayasa (hayır)