Tarih: 15-12-2016 09:05:00 Güncelleme: 15-12-2016 09:05:00
Benim yaşlarda ki bazı arkadaşlar geçen hafta ki yazımdan duygulanmış olmalılar ki kimi tebrik etti, kimisi ise bizim zamanımız da şunları yaşamıştık diye bana ipucu verdi. Bu arkadaşlara yazımı okuyup beni aramalarından dolayı kendilerine teşekkür ediyorum. Onların da yaşadıkları olayları bu sayfada yer bulacak.
Biz millet olarak çok duygusal bir toplumuz. Haksızlığa gelemeyiz. Haklıdan yana olur, onu da kimseye ezdirmeyiz. Merhametli ve yürekli bir toplumuz biz. Bu karekterimiz içindir ki bizi bölüp parçalamak isteyenlerin önünde dimdik ayaktayız ve öylede kalacağız İnşallah!
Geçmişten örnekleri verip, bu gün yaşanan yanlışları hataları tekrarlamamak adına çok duyarlı ve tetikte olmamız gerekir. Düşmanlarımızın bol olduğu şu dünyada sürekli ülkemizi çıkmaza ve felaketlere sürüklemek isteyen iç ve dış mihraklara karşı çok uyanık olmak zorundayız. Her alanda bizleri nasıl ekarte edeceklerini planlayan bu karanlık güçler, zaman, zaman bize dost görünüp arkamızdan vurmakta ve bizim gücümüzü yok etmeye çalışmaktadırlar.
Bu mihraklar, gençliğimizi zehirlemek için uyuşturucubatkağına itip, toplumumuzun değerlerini yok etme adına sürekli bir oyun ve düzen peşindedirler. Burada ebebeynerimize çok büyük iş düşmektedir.
Çocuklarımızı her türlü kötü yoldan ve kötü arkadaşlardan uzak tutarak, onları özenle yetiştirmemiz gerekmektedir. Şayet gençliğimize sahip çıkmaz isek onları kaybetmemiz içten bile değil.
Bana telefonda yaşadığı bir olayı yazmamı rica eden arkadaşımın isteğini yerine getirerek onun dilinden olayı sizlere aktarmaya çalışacağım:
“Yusuf abi geçen hafta yazdığınız köşe yazınızı çok beğendim. Sürekli yazılarınızı takip ediyorum. Tarzınız da çok hoşuma gidiyor. Kimse ile kavga etmeden, siyasete ve hiç bir kısırd çekişme içinde olmadan, toplumun hatalarını anlatan bir gazeteci abimizsin. Bunun için sizi tebrik ediyor ve başımdan geçen ibret dolu bir olayı anlatmak istiyorum.
Bundan beş ay önce idi. Yani Temmuz aylarının başı idi. Arabam ile Eskişehire bir iş için gitmiştim. Dönüşü bir arkadaşım da benimle İnegöl’e gelmek istedi onuda arabama aldım. Geç saatlere kalmıştık.. Mezitlerde yol kenarında bir grup genç ateş yakmış içkilerini koymuş içiyorlardı. Biraz yaklaşınca bu gençlerin çoğusu daha 16-17 yaşlarında pırlanta gibi delikanlı idiler. Benim yavaşladığımı görünce gençlerden biri elinde ki içki bardağını yere koydu diğer elinde ki sigarayı da fırlatıp attı.
Ben arabadan inip şunlara nasihat vereyim diyince yanım da ki arkadaş: “Abi bırak şimdi bunların hepsinin kafaları iyidir söyleyeceğin lafları yanlış anlayıp sana zarar verirler. Her neyse bu arkadaşı dinleyip yolumuza devam ettik. Tabi orada neler oldu, neler bitti bilemem. Ama o gece sabaha kadar hep o gençleri düşündüm. Çünkü benimde 11 yaşında bir oğlum vardı. Ya bu da onlar gibi olursa ne yapardım diye düşünüp durdum.
Şimdi ben de soruyorum. Biz böyle yetiştirilmedik. Babamız okuldan sonra bizi eve adeta hapseder derslerimizi, ödevlerimizi yaptırır, başımız da dikilir tabiri caizse nefes bile aldırtmazdı. Ama bakıyorum şimdiki aile yapısına, baba işinden evine gelir yemeğini yer hemen kendini kahveye atar, anne ya komşusuna gider yada oturup tv de dizi izler. Çocukta evden çıkar arkadaşları ile işte gördüğüml manzarayı yaşar. Ben okullarda çocuklarımıza bu konuda daha çok eğitim verilmesini istiyorum. Gerekirse veliler olarak bu konuda eğitimcilere elimizden ne gelirse yardımcı olmak taraftarıyım. Yeter ki gençlerimiz özüne yakışır, saygılı ve vatanına, milletine faydalı bir birey olarak yetiştirilsin.”
Evet değerli okurlarım bu sözleri sıralayan arkadaşımızın yaşadığı kötü örnek olay, onu çok etkilemiş olmalı ki, bütün ebebyinlerin ellerini taşın altına sokmasını istemekte. Arkadaşımız gençliğimizi inanç ve törelerimize göre yetiştirilmesi özlemi içinde olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Yüce Rabbim çocuklarımızı her türlü kötülüklerden ve kötü insanların şerrinden muhafaza eylesin…