Yazar: Tolun Şatır
Bazen kendi sırlarını dahi yok sayıp unutmak gerekir mi?
Ya peki, unutabilme becerisi, unutkanlık yetersizliğine dönüşürse ne olur?
Sırları insanın çevresinde bir süzgeç oluşturur; bakışlarını, kokusunu değiştirir. İnsan kendini o süzgeçten geçirmeden dünyayla ilişki kuramaz hale gelir. Kimsenin anlam veremediği bakışlar, cevaplar, kararlar ortaya çıkar. Başkasının sırrını saklamak ne kadar yüceltilirse, kendi sırrını saklamak o kadar yorar insanı. Silse silinemez, yok saysa o da olmaz, insafsızca siner her yerine. Ondan izinsiz adım atılamaz. Sanki insanın kendisini içine soktuğu yarı geçirgen bir zarf gibi durur üstünde.