Bu aralar iyi calisabildigimi mujdelemek icin yaziyorum. Evet! Okulun kutuphanesinde ozel bir calisma odasi kiralayip calismaya basladigimdan beri gunde 4 saat minimum calisabilir oldum. Oh!
Burasi da hep aklimda.Ama yazacak ne oluyor diye kendime soruyorum. Halbuki bir suru sey oluyor, ama ben kafami kutuphaneye gomdugum icin bana olmuyormus gibi kendimi kandiriyorum... Galiba ben de Seattlelilar gibi depresif kis moduna girdim. Kabul etmeliyim ki hava bi acaip, insani sokar depresyona yapacak isi olmazsa. Sebebi hava ya da yagmur degil: Gunler acaip kisa burda. Cok kuzeydeyiz! Fakat hava nasil olursa olsun, insanlar cok senlikli. Nasil hareketli, islerini, zamanlarini ciddiye alan insanlar bu Amerikalilar! Bu cok guzel bir sey gercekten. Bunu da ayri bir zamanda yazmaliyim. Hayatta uyguladiklari ekonomi hakkinda. Zaman ekonomisi, geri donusum, genclerin hayata katilisi, yurume makinalariyla her tarafta vizir vizir dolasan yasi ilerlemis insanlar! Insani mutlu ediyor gercekten. Madalyonu diger yuzu evsizler... silahli saldirilar... Radyoda bu konuda habersiz gun yok ne yazik ki. Gundemlerini asla terk etmiyor.
Hayatta bir suru yeni kapi acilabiliyor hic beklemedik zamanlarda. Yillarca ozlemle hayalini kurdugunuz seyler karsiniza bir olanak olarak cikiveriyor. Ve ciktiklari anda bunlari tanimlamak ve secmekte zorluk yasayabiliyorsunuz. Benim durumumda doktorayi buraya transfer etme olanagi cikti. Bu 3 yil daha durup bu bilimsel arastirma isini bir guzel ogrenme olanagi. Ama Teo'yu iknada zorlaniyorum... Evimi ve sehrimi de ozledim. Bu benim yeni cenderem. Guzel bir cendere degil mi?
Bakalim nasil olacak. Basvurumu yapacagim, sonuca bakacagim. Galiba karari erteliyorum. Bu kadarina da hakkim olsun ama.
Washington Lake, UW Kampusunden.
UW Drama School
Ferris wheel and my preciouses
Burke Museum, Bahar Pasifik insanlari maskesi ile
Teo ve Pola, Burke Museum
Fotograflari da yukledik, icimiz rahat!
Evet, kahvalti fasli uzadi, kutuphanenin yollarina koyulma vakti,
Gönderen misk zaman: 08:53