İtalya , Torino , Santa Stefano Belbo Köyü, 9 Eylül 1908
İtalya , Torino, 27 Ağustos 1950
Yaşama Uğraşı (Günlük (1935-1950))
9.1/10 (97 Oy) · 243 okunma
7.3/10 (46 Oy) · 148 okunma
8.3/10 (22 Oy) · 72 okunma
7.5/10 (25 Oy) · 72 okunma
Cesare Pavese, Eren Cendey (Çevirmen)
8.1/10 (17 Oy) · 45 okunma
6.9/10 (12 Oy) · 42 okunma
@vedatgecit·08 Ara 2014
@FERAH·04 May 2015
''Ben, hiçbir zaman dünyayı umursamadan hayatın tadını çıkarabilen rahat bir insan olamadım. O yürek yok bende.''
@Elifkimya·16 Mar 2017·İnceledi
@BIROL07·20 Haz 2016·Kitabı okudu·Beğendi·İnceledi·9/10
Düzenlendi: 13 Haz 22:22Gönderiyi direkt paylaşGönderi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@Duasu·12 May 01:49
Gece de sana benziyor,
sessiz, ağlayan, uzak.
gece, değişiyor yüreğinin derinlerinde,
ve yorgun geçiyor yıldızlar.
Gece acı çekiyor
@Nenuphar·02 Eki 2016·Kitabı okudu·İnceledi
@Muratsezgin·11 Haz 23:29·Kitabı okudu·Beğendi·10/10
@BIROL07·18 Haz 2016·Kitabı okudu·Beğendi·İnceledi·9/10
Elif Kimya, Yaşama Uğraşı'ı inceledi.
Pera Başak (Salt), Yalnız Kadınlar Arasında'yı inceledi.
Kübra A., Güzel Yaz'ı inceledi.
@Zerdali·23 Ara 2017·2/10
İnceleme yazmayı düşünmüyordum fakat birkaç cümle etmek iyi olur. 4 genç var, ikisi kız ikisi erkek. Biri terzi yanında çalışıyor, biri ressamlara poz veriyor, biri resim çiziyor, biri de poz verenle resim çizenin yanında sürekli oturan biri. Terzi yanında çalışan Ginia ile poz veren Amelia tanışlar. Hayata dair tek bir derin cümle olmadan hep kısa kısa sohbetler. Nasılsın, iyi misin? Sigara içer misin? Ah bugün hava ne kadar sıcak? Hadi akşam çıkalım birkaç şey yer içer yürürüz. Gezerler, tozarlar dağılırlar. Sonra Amelia, Ginia'yı Guido ve onun yanındaki Rodriguez ile tanıştırır. Dördü bir araya gelir. Yine yerler, içerler, otururlar.
Ginia, Amelia'nın yanına gelir poz verirken, nasıl poz verdiğini görmek ister. Çoğu nü resimlerdir. Hayret eder, üşümüyor ya da rahatsız olmuyor mu diye. Ordan çıkarlar gezerler, şarap içerler, uyurlar, uyanırlar, gezerler, şarap içerler, arada bir kere kestane de yediler! Ginia, Guido'ya aşık olur. Onunla takılır birkaç kere. Amelia'yı kıskanır. Ben de çıplak poz vereceğim der, poz verir utanarak. Rodriguez orada yok sanır. Perde açılır o da oradadır. Kız ağlar. Amelia, yanına geleyim mi, der. Guido "Aptal o kız boşver" der. Kız eve gider. Birkaç hafta kimse uğramaz yanına. Sonra Amelia yine gelir sigara yakar, gezelim mi der. Ginia "ben de sigara içiyom kii" der. İçer. Sonra da gezmeye çıkarlar. Bitti.
Kitaptan elde edilen ne? Kendini aptal duruma düşürme. Aslında bunu da vermemiş de işte kız ortada ağlayıp eve gelince bunu çıkarmış olalım. Tek bir altı çizili cümle yok. İlginç bir olay yok. Betimleme az, zaten betimlenecek mekan az. Ne anlattı? Bir yaz esintisi. O kadar rüzgar isteyen sokağa çıksın daha çok esiyor. Okumayın naçizane tavsiyem.
Nuto, Güzel Yaz'ı inceledi.
Düzenlendi: 03 Kas 14:33Gönderiyi direkt paylaşGönderi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@stefanobelbo·03 Kas 14:24·Kitabı okudu·2 günde·10/10
Sevgili Cesare Pavese, bir sonraki romanında görüşmek üzere, bu romanında diğer eserlerin gibi içten ve sımsıcak, bazen tatlı bir tebessüm, bazen de sertçe inen bir tokat gibi yansıyor benliğime. Tüm eserlerini okumayı bitirdikten sonra ne yapacağım, onu bilmiyorum işte. Belki o otel odasında seni beklerim veya o köyün tepelerinde, ya da ne bileyim ben de senin peşinden gelirim belki, bilmiyorum...
Mete Özgür, Yaşama Uğraşı'ı inceledi.
@Metezgr·18 Ağu 2017·Kitabı okudu·2 günde·Beğendi·9/10
Berika•, Senin Köylerin'i inceledi.
@berika·01 Ağu 14:27·Kitabı okudu·5 günde·Beğendi·10/10
Karanlıkta bağırıyorum: "Görecek ne var?"
Pavese'nin 1941 senesinde yazılmış ilk romanı, benim yazardan okuduğum ilk kitap. Kitabın başlarında, acaba doğru bir başlangıç mı diye sorgularken, ilerleyen sayfalarda, kitaba hiçte geç kalmadan en doğru zamanda okuduğumu düşündüm. Kitabın içeriğinde geçen zaman ve mekâna paralel olarak, aynı zaman ve mekânda bulunuyor olmak, kitabı anlamamı büyük ölçüde kolaylaştırdı. Kitap, kavurucu yaz sıcağında, bir köyde geçiyor.
Peki ne anlatıyor bu kitap? Ana karakter, romanın anlatıcısı Berto, hapishanede bir ay boyunca birlikte aynı hücrede kaldığı Talino ile bu kişinin köyüne gider ve orada çalışmaya başlar. Zoraki şekilde kurulmuş bu arkadaşlığın sonunda, beş parasızlığın da getirisiyle Berto, Talino'nun köyüne gitmek durumunda kalır. Talino'nun kız kardeşi Gisella ile bir ilişki yaşayan Berto, bir süre sonra Talino'nun Gisella'ya tecavüz ettiğini ve onu yaraladığını öğrenir. Bir süre sonra, Talino ve Gisella anlaşmazlık içindeyken, Talino sinirlenir, kendine hakim olamaz ve Gisella'yı boynuna yaba saplayarak öldürür.
Bu ölüm, aile içinde kimseyi ilgilendirmez niyeyse. Gariptir ki, öldürüp kaçan Talino'yu savunmaya bile geçerler. Aklımda oluşan düşünceler, sormak istediğim sorular vs. vs... Feministliği, eşitliği, hakları ve diğerlerini savunmayacağım şu durumda. Bundan önce niye bu kadar önemsiz, değersiz görüldüğünü soracağım. Bu sorular hep cevapsız kalacak, her zaman öyle kaldığı gibi. Gisella'nın içinde sönen yıldızın şarkısı, kitabı okuyan herkesin içine mırıltısını duyuracak.
Romanda dikkat çeken en önemli özellik kullanılan biçem. Geniş zaman, geçmiş zaman ve şimdiki zaman kipleri bir arada, iç içe kullanılmış. Normalde olayların oluş zamanı ve anlatılış zamanı ayrı olması gerekirken okuyucunun zihninde birleştiği görülmekte.
Ayriyetten okuduğum bir kaynakta Pavese, Senin Köylerin romanıyla alakalı günlüğüne şunları yazmış:
"Berto'nun üslubu, belirli bir Berto'ya atfedilmemeli, üçüncü bir kişiyle bütünleştirilmelidir. Doğalcılıktan çıkıp açığa vurucu düşünme tarzı haline gelmelidir. Şiirde yapamadığın, buna karşılık bir düzyazıda başarılı olabilecek şey budur."
Şu an bulunduğum yerde bir dönem, antibiyotik alerjisinden hastalar, ihmal sonucu peşpeşe vefat ediyordu. İnsanı düşündüren asıl konu, ihmâlin ya da hastalığın peşine düşmek değilde, arkada kalan kişilerin bu durum hakkındaki umursamazlığıydı. Arkada kalan herhangi bir evlat, tarla takım işlerinin derdine düşüyor, yanlışı düzeltmek bir tarafa, cenaze işleriyle uğraşmak bile zor geliyordu. Bu durum beni o zamanlar aşırı şaşırtsa da bugün bu kitabı bitirmekle aklımda bir sürü taş yerine oturdu. Yine de, gerçekte olsa, kurgu da olsa bu durumlar kabul edilebilir nitelikte değil benim nezdimde.
Achillea, Senin Köylerin'i inceledi.
Düzenlendi: 23 Tem 20:43Gönderiyi direkt paylaşGönderi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@effective·30 Haz 13:39
Yazarla tanıştığım ilk eseri oldu, Senin Köylerin. İncelemeler olumsuz, kitap yarım bırakılmış. Kitabın içeriği hakkında konuşmayacağım sadece bana hissettirdiklerini yazacağım.
Yaşananlar köyde geçiyor. Ve okurken her insan zevk almaz bu kitaptan.
Yangın sadece insanın dışında olmaz zaten görünen yangınlar saman alevi gibidir çabuk söner. İçimizde olan yangınlar zamanla söner sadece dumanı tüter. Ya beynimizin içinde olan yangınlar? Kafamızın içinde nereye gidersek gidelim bizimle birlikte giden yangınlar işte onlar düşüncelerimiz öldüğü zaman ancak kurtulabileceğimiz yangınlardır.
İnsanın içinde, dışında olan yangınlar yaşamasına engel teşkil etmez ama düşünceler yanıyorsa insan kendisiyle bile yaşayamaz, mücadele edemez.
Baharın sıcaklığı, yazın yağan yağmur sonrası toprağın kokusu, içilen suyun lezzeti, gece çöken serinliğin verdiği hazzı sadece kafasının içinde yangın olanlar anlayamaz, farkına varamaz.
İnsanın bir başka insan için ifade ettiği her şeyi yine başka bir insan öldürebilir. İlişkilerin bu kadar basit, hayatın hiçbir şey olmamış gibi devam etmesi, ölümün sadece başına gelen insana bir şey ifade ettiği dünyada ölmek bile zor gelir ölümü yaşayan kişiye...
Kadınlar güzellik, namus ve iş yapmak için dünyaya gelmezler... Kadınlar sevilmek için gelirler dünyaya. Erkekler gibi insan oldukları için... Kadınlar öldürülmek için, tecavüze uğramak için, kendi bedenlerinden utanmak için yaşamazlar, kim ister zaten tecavüze uğramak, öldürülmek, bedeninden utanmak için yaşamayı dünyaya gelirken kim bilir alnının ortasında bunların yazıldığını...
Ve bir erkek seviyorsa böyle bir kadını içinden hiç durmadan şarkılar söylüyorsa ve bazen öfkesine yenik düşüyorsa bir kadın için... Bile bile her şeyi... Kadınlar yine de şanslıdırlar...
Gisella, sen ölürken herkes iş yapıyordu... Senin gözlerin buğdaylara dalıp giderken... Gisella, sen ölürken içinde bir şeyleri öldürürken gerçeği herkes yok sayıyordu, yalandan gülüyorlardı ve senin değerin yoktu Gisella hiç kimse için... Ve senin değerin vardı bir erkek için, ayağına takılan prangaları kırıp attığın, koşarak bir dere kenarı bulduğun. İçinde kuşların cıvıldaştığı çirkin dünyanın güzel sesini duyduğun bir hayat... Kan kaybediyordum çok korkmuştum öleceğim diye Gisella... Dünyayı kan kokusu almıştı senin kanın, başka kadınların kanı, öldürenler ve öldürülenler... Kadına yakışan en güzel şeyin Aşk olduğu dünyada senin kanın yerde kuruyordu...
Gisella, sen bedeninden utanarak etrafına öfke seçerken sana bunu yapanlar utanmazken...
Sen ölürken içinde kuşların şarkıları susarken...
Dünya korkmak için tek yer Gisella...
ihtiyar, Yalnız Kadınlar Arasında'yı inceledi.
@ihtiyar·13 Eyl 2015·Kitabı okudu·3 günde
1.038 okur okuyacak.
En popüler yazarlar'da 165. sırada.