Pariste'ki demir kule. Kule, aynı zamanda tüm Dünya'da Fransa'nın sembolü halini almaktadır. İsmini, inşa ettiren firmadan almıştır. En büyük turizm cazibelerinden birisi olan Eyfel Kulesi, yılda 6 milyon civarında turist çekiyor. 2002 yılında toplam ziyaretçi sayısı 200 milyona ulaştı. Eyfel Kulesi 1887 ile 1889 yılları arasında Gustave Eiffel'in firması tarafından, Fransız Devrimi'nin 100. yıl kutlamaları çerçevesinde düzenelenen Paris fuarının giriş kapısı olarak inşa edilmiştir. Aslında kulenin mimarı İsviçreli Maurice Koechlin'in siparişi üzerine tasarlayan Stephen Sauvestre'dir. Meslektaşı Emile Nouguier ile beraber ilk tasarımları yapılmıştır. Kulenin, 7.739.401 Frank 31 Sent tutan inşaat masrafları, Gustave Eiffel'in tahminlerinin 1 milyon frank üstündedir.
1889 yılındaki açılıkş tarihden önceki 5 ayda 1,9 milyon kişi ziyaret edince, yıl sonuna kadar toplam masrafın 3/4'ü çıkartılmıştır. 3.000 işçi 26 ay boyunca 18.038 adet demir parçayı 2,5 milyon perçinle bir araya getirdi. Hiç ölüm yaşanmamış olması, o günün şartlarında oldukça şarşıtıcı bir durum olarak görünüyor. Ancak kule, onu bir utanç lekesi olarak gören Paris halkının tepkisini de çekmiştir. Bazı sanatçılar devasa bir sokak lambasına benzetirken, bir fabrika bacası gibi Paris'in görsel itibarını zedeleyeceğini ileri sürmüşlerdir. Böylelikle devrin sanatçı ve edebiyatçı çevresinde bir kampanya başlatılmış, bu kampanya süresince ünlü sanatçıların imzaladığı bildiriler dağıtılmış. Bugün ise Eyfel Kulesi, Dünya'nın en güzel mimari yapılarından biri olarak kabul edilir. Parisliler onu Demir Bayan olarak adlandırıyor. İlk gün başlarda Eiffel, Kule'ye sadece 20 yıl için müsaade almıştı. Dolayısıyla, 1909 yılında kulenin sökülmesi gerekiyordu. Ancak kule, iletişim için çok uygun yüksekliğe ulaştığından ve yeni yüzyılda Atlantik ötesi haberleşmeye imkan tanıdığından, kalması uygun görülmüştür.
Eyfel Kulesi 300 m uzunluktadır. Zirvasindeki televizyon vericileri 27 m daha yükseklik kazanmasını sağlıyor. Günümüzde yaygın olarak kullanılan çelik yerine demirden inşa edilmiş, özel teknikler sayesinde günümüze kadar sağlam kalmayı başarmıştır. 200.000 m2 alanda bulunan Eyfel Kulesi her 7 yılda bir, 60 ton boya ile boyanıyor. Bu çalışmada 25 boyacı görev yaparken, çalışma 15 ay sürüyor. Bu işlem sırasında yaklaşık olarak 1.500 fırça, 5.000 zımpara kağıdı ve 1.500 iş tulumu tüketiliyor. Ayrıca güvenlik amcıyla topal 50 km güvenlik halatı, 20.000 metrekare koruyucu ağ kullanılıyor. Zaman içinde kullanulan rengi kırmızımsı kahveden, sarımsı kahveye, daha sonra kestane kahvesinden bugünkü bronz tonuna gelmiştir. Kule 3 renk tonunda boyanıyor. En açık renk zirvede kullanılırken, en koyusu zeminde kullanılıyor.
Ziyaretçiler, üç asansörle kuzey, batı ve doğu kanatlarından ilk iki platforma ulaşılmaktadır. İlk ve ikinci katlarda lokantalar mevcuttur. Ayrıca ilk katta, Eyfel Kulesi'nin tarihinin anlatıldığı bir sergi bulunuyor. En üst platforma ulaşmak isteyen bir ziyareti, ikinci katta aktarma yapar ve başka bir asansöre geçmesi gerekir. En üst platform hem çatılı hem de üstü açık bir alana sahip. Kulenin açılışından sonra, ilk platformu kadar 50 yolcu taşıyan iki hidrolik asansör kullanıma girmiştir. Bunlar için gerekli hidrolik presler 16 sütuna mone edilmiştir. Kuzey kanasından başka bir asansörle ikinci kata ulaşıyordu. 2. Dünya savaşı sırasında, işletim sistemindeki hasarlar sebebiyle bunlar devre dışı kalınca, Adolf Hitler kuleye yaya olarak çıkmak zorunda kalmıştır.