Odatv, Almanya'da krize neden olan o vekili buldu
Almanya Federal Hükümeti’nin ancak ‘Gizli - Hizmete Özel’ ibaresiyle verdiği cevap ile ilgili soru, 7 yıl önceki bir gazete haberine dayanıyor.
Berlin ve Ankara’nın arasında gerginliğe sebep olan Sol Parti’nin meşhur soru önergesindeki 17’nci soruyu dayandırdığı gazete haberindeki SPD’li eski milletvekili Odatv’ye özel açıklamalarda bulundu.
Berlin ve Ankara’nın arasında gerginliğe sebep olan Almanya Federal Meclisi Sol Parti Meclis Grubu’nun verdiği meşhur soru önergesinin yarattığı çalkalanma sürüyor. Önergedeki 17’nci sorunun dayandığı gazete haberinde adı geçen Sosyal Demokrat Parti (SPD) eski Federal Almanya milletvekilini Odatv buldu ve kendisiyle konuştu.
Soru önergesindeki meşhur 17’nci soru incelendiğinde bu sorunun iki bölümden oluştuğu ve iki Alman gazete haberine dayandırıldığı görülüyor. Bu iki haberden birincisi, BAYERN KURIER isimli Alman gazetesinde dört ay önce çıkan, (tesadüf herhalde) 23 Nisan 2016 tarihli ve Heinrich Maetzke imzalı ilginç haberi. Gazeteci Heinrich Maetzke, Sineb El Masrar adlı Fas kökenli genç bir Müslüman Alman yazarın dini derneklerle ilgili yazdığı “Emanzipation im Islam” (İslam’da Emansipasyon) adlı ve “Eine Abrechnung mit ihren Feinden” (İslam Düşmanlarıyla Bir Hesaplaşma) altbaşlıklı kitabının başına gelenleri anlatıyor. Alman gazeteci, İslam Toplumu Milli Görüş’ün (IGMG) yetkili mahkemeden aldığı ihtiyati tedbir kararı ile bu kitabın 179’uncu sayfasındaki üç buçuk satırı okunamayacak şekilde kararttığından ve ünlü Herder Yayınevi’nin bu kitabı bu haliyle yeniden yayımladığından bahsediyor. Odatv henüz mahkeme kararına ulaşamadığı için bu bölüm ile ilgili bilgiler şimdilik bu kadarla kalsın.
7 YIL ÖNCEKİ YAZIYA ATIF...
Gelelim soru önergesindeki 17’nci sorunun ikinci bölümüne. Burada, Almanya Federal Meclisi Milletvekili Sevim Dağdelen ve Sol Parti Grubu’nun diğer milletvekilleri, haftalık Die Zeit gazetesinden ünlü gazeteci Jörg Lau’nun yedi yıl önce yazdığı 18 Şubat 2009 tarihli kısa haberine atıfta bulunuyorlar Federal Hükümet’e şu soruyu sorarken: “Tayyip Erdoğan’ın İslamcı AKP’si hükümete geldiğinden beri Milli Görüş ile daha sıkı bir işbirliği olduğu konusunda Federal Almanya Hükümeti’nin bilgisi var mı?”
Jörg Lau’nun yedi sene önce Die Zeit gazetesinde yazdığı 18 Şubat 2009 tarihli kısa haberini okuduğumuzda ne görüyoruz? Gazeteci Jörg Lau’nun da açık açık yazdığına göre, bu haber aynı gün, yani yedi yıl önce Hürriyet gazetesinde birinci sayfada çıkmış ve o zamanki Almanya Sosyal Demokrat Partisi (SPD) Federal Milletvekili Lale Akgün’ün bir değerlendirmesi.,,
LALE AKGÜN’DEN ODATV’YE AÇIKLAMALAR
Berlin ve Ankara’nın arasında gerginliğe sebep olan son gelişmelerin kendisinin yedi sene önce bir gazeteye yaptığı değerlendirmeye de dayandığını bizden öğrenen Lale Akgün’ün Odatv’ye yaptığı özel açıklama şöyle:
“O zaman yani 7 sene önce benim için ilginç olan neydi biliyor musun? Biz evvela AKP’nin ve Erdoğan’ın reformlar getiren bir hükümet olduğuna inanmıştık. Türkiye’yi modernleştirecek, yeni bir Türkiye’de taze bir rüzgar estirecek zannetmiştik. Bu esen rüzgarın eski bir rüzgâr olduğunu ve yavaş yavaş 'bunların gizli bir ajandası var' diyenlere karşı da ben bu hükümeti o zamana kadar hep korudum. Dedim ki, 'Ben böyle gizli bir ajanda göremiyorum. Adamlar samimi. Adamlar değişmiş.' Hatta şaka yapardım ben o zamanlar: 'Ben psikoloğum, ben insanların değişeceğine inanıyorum. İnanmasam mesleğimi yapamam. Herkes değişmeli, herkesin de değişme hakkı var. Herkesin değişebileceğini kabul etmemiz lazım. Madem Erdoğan Milli Görüş gömleğini çıkardığını söylüyor, bizim de burdan yola çıkmamız gerek.' Fakat benim için ilginç olan, o zaman DİTİB’de değişmeleri görmek, DİTİB ile Milli Görüş’ün daha samimi ilişkiler içine girdiğini görmek, çeşitli kişilerden bu değişikliği duymak, tabii kafamda daha o zamanlar soru işaretleri oluşmasına sebep oldu. Yani bunların ne kadar hâlâ dini tabanları ne kadar kuvvetli, bunların politikaları ne kadar bu dini tabana dayanıyor? Bu soru çok önemliydi benim için. Ben hâlâ gizli ajanda demek istemiyorum, bunu söyleyemem ama hükümet olmak, iktidar gücünü elinde bulundurmak, politik iktidar gücü mü bunları şımarttı mı, kolaya gitmeye mi sürükledi acaba? Bu politik tabanlarına dayanmadan hükümette kalamayacaklarını mı düşündüler? Bütün bunları aslında kendileri cevaplandırması lazım.
Ama benim gördüğüm şuydu: Ben bunları tespit ettiğimden daha bir iki sene öncesine kadar DİTİB, Milli Görüş ile görüşmüyordu bile. Ve diyordu ki o zamanki başkan: 'Milli Görüş ile konuşayım da siz Alman Anayasayı Koruma Teşkilatı adındaki istihbarat kurumlarının gözlediği bir kurumla konuşuyor deyin DİTİB için.' Yani başkan, o zaman Milli Görüş ile bir masaya oturmayı bile reddediyordu. Biz başkayız, onlar başka diyordu. Yani biz laik, sadece burada dini görev yapan bir kurumuz diyordu. Ama şunu da söyleyeyim: O zaman da hiçbir şekilde inkâr etmiyorlardı Türkiye ile bağlarını. Yani hiçbir zaman 'Biz Türkiye’den bağımsızız' gibi şeyler söylemiyorlardı. O konuda çok dürüst davranıyorlardı. Fakat gördüğüm kadarıyla, gittikçe çok fazla bir yakınlaşma oldu. DİTİB’in o başkanı değişti. Başka yeni bir başkan geldi. Milli Görüş ile birbirlerine yaklaşmaya başladılar. Türkiye’den gelen misafirleri DİTİB karşılıyor, DİTİB onu yapıyor, şunu yapıyor. UETD-DİTİB ilişkilerinin çok yoğun olduğu ortaya çıkmaya başladı. Ayrıca ben Köln milletvekiliydim. Ben Hannover’de, Münih’te değildim. Köln’de yaşıyorum 36 senedir. DİTİB Köln’de, UETD Köln’de, Milli Görüş Köln’de, Süleymancılar Köln’de, hepsi Köln’de. Kör veya sağır olmak lazım bu gelişmeleri görmemek, duymamak için. Milli Görüş, UETD ve DİTİB ilişkileri gittikçe bir bütün olmaya başlamıştı. O zaman DİTİB’in, dini hizmet veren bir kurum olmaktan çıkıp, politik hizmet veren bir kurum haline dönüştüğü ortaya çıktı. Gül Cumhurbaşkanı seçildikten sonra ben bu trenin artık başka bir raya girdiğini anladım. Yani durum açık olarak belliydi. Tabii bizim Alman milletvekillerinde olmayan bir avantajımız vardı, biz her şeyi okuyabiliyoruz: Ben Odatv’yi de okurum, Zaman’ı da, Özgür Politika’yı da, Akit’i de.
Bizlerin haber alma kaynakları çok daha fazla ve çeşitli. Örneğin çoğu kimse bilmez ama Alman hukukuna göre kurulmuş bir dernek statüsündeki DİTİB’in başkanı aynı zamanda T.C. Berlin Büyükelçiliği Din Hizmetleri Müşaviri olup Berlin’de büyükelçilikte bir odası olan Türk devletinin memuru bir diplomattır.
Ayrıca Köln’de yaşamanın getirdiği avantaj da, her türlü bilgi kısa zamanda doğrudan kaynağından geliyordu bize. Sokağa çıktığın zaman, birine rastlamasan diğerine rastlıyorsun. Ve bu dinci grup mensuplarının bazıları tüm yakınlaşmalara rağmen birbirlerine sadık olmadığı ve birbirlerinin arkasından konuştuğu için, yani 'Hocam saygılar' deyip eteğini öptüğü kişinin arkasını döndüğünde 'Sen bu hıyarın kim olduğunu bilir misin?' diye hakkında konuşmaya başladığına çok kere tanık oldum. Aman Allahım, neler neler duyuyordum ben bu kişilerden. Hatta bak kapat teybini sana gülesin diye bir anımı anlatayım...”
Lale Akgün, sonra, gerçekten acı acı güldüğüm ilginç bir anısını da anlattı.
almanya gizli belge