Yeniden İlk Adımlar – Hayatın Ta Kendisi
04 February 2010 / 9 Comments
Bugünlerde yeni tarifler yok. Yine, yeni denemeler var hayatımda ama şimdilik mutfağın dışında.. hayatımın başka kısımlarında… O yüzden kimi zaman depresif, kimi zaman özlemli, kimi zaman çoşkulu yazılarım var sadece düşündüklerimi kelimelere dökebildiğim kadarıyla.
2010 bir geldi tam geldi bana göre. Hangi gezegenin etkisiyse gelir gelmez karman çorman etti beni. Ya da belkide 30 yaş sendromudur kendisi 🙂
Adı her neyse bunun “Geçen zamanı.. gelecek anları.. yaptıklarımı. yapmadıklarımı.. yapamadıklarımı.. nereden geldiğimi.. nerede olduğumu.. nereye gittiğimi.. ne istediğimi.. ne istemediğimi.. sevdiklerimi.. sevmediklerimi.. dostluklarımı.. paylaştıklarımı.. paylaşamadıklarımı.. nedenleri.. niçinleri..” sorgulatıyor sürekli bugünlerde bana.
Günlük hayatımın koşuşturmacasında, alışkanlıklarla, yorgunlukla, kabullenmişlikle, bıkkınlıkla, dayatılan ön yargılarla, çeşitli korkularla kenara attığım aslında beni ben yapan ama uzun zamandır üzerinde düşünmediğimi fark ettiğim duygularımı, düşüncelerimi sorgulatıyor.
Hayatı akışına bırakmamamı, her anını hissederek geçirmem gerektiğini öğretiyor yeniden. Hepimizin bildiği ama nedense gerçekleştirmeyi bir türlü başaramadığımız o yarın yokmuş gibi yaşamayı hatırlatıyor ısrarla.
Evet yaptıklarım çok bu hayatta ama nedense hep yapamadıklarım var bugünlerde aklımda. Ve bu yüzden karışığım bu kadar belkide… Yapmak isteklerimi yapabilecek herşeye sahipken, nasılsa yarın var diyerek hep ertelememize bu kızgınlığım. Hala elimizdeki fırsatları değerlendirmeyi öğrenememekten, kaybedinceye kadar elimizdekilerin kıymetini bilememekten bu eksikliğim.
Şimdi düşünüyorum; sevdiğim ama en son ne zaman yaptığımı haırlamadığım şeyleri… Ne kadar çoklar! inanamıyorum. Bir liste yapmalıyım kendime belkide. Özlediğim, yapmak istediğim ama hep ertelediğim bu küçük şeylerle ilgili.
Fırında Fesleğen ve Parmesan Soslu Tavuk Kanat
05 February 2010 at 22:14 Reply
En güzel ve en olgunlaşan yaştasınız Yasemin hanım,
Hani derler ya keşke geriye dönsem 20li yaşlarıma da 30 yaşındaki olgunlukta olsam…Ne kadar doğrudur ve hayatı anlamanın yaşıdır…Hayatın sebep ve sonuçlarını sorgulatır insana, gerçek kararların yıldönümüdür,bir bocalama öncesidir zamanla geçecektir; işte o an ve ben kimim ve ne olmalıyımın gerçek manasını çözeceksiniz…
Yaşamın ölçüsünü bulacaksınız,kaç ölçek,kaç tutam şeker veya biber koyunca gerçek lezzeti bulabileceksiniz,işte bunların hepsini 30 ve sonrasında yerine oturtacaksınız…
Kalıcı olacak tatlarınız, herkes o tatları arayacak sizi her ziyaret ettiğinde siz göğsünüzü gere gere doğrusunu artık biliyorum diyebileceksiniz…
Ben 44 yaşında gençliğin son demlerini yaşayan biri olarak size hissederek yaşayın 30 lu yaşlarınızı diyorum…
Çay gibi olun aceleye getirmeyin hayatı,hissedin,koklayın ve sıcak sıcak ince belli bir ruh ile yudumlayın o gerçek tadı, damağınızda bulun ilk bulan sizmişsiniz gibi…Çünkü o sizin çayınız yani hayatınız…
Yaşam güzellikler getirsin size dileklerimle…
05 February 2010 at 03:05 Reply
canım buna 3o yaş sendorumu derler üzülme 31 olunca geçer.:)
hayattan her ne istiyorsan ve ne planlıyorsan ecele et çünkü hayat akıp gidiyor..:)))
tüm güzellikler seninle olsun:)))
05 February 2010 at 10:39 Reply
@NEŞELİ GÜNLER, eh biraz daha zaman var ozaman geçmesine canım 🙂
04 February 2010 at 23:56 Reply
Yasemincim ertelenmeye gelmiyor hayat,günlük yaşamak lazım her şeyi.. başarmanı diliyorum canı gönülden…
Ömür dediğin bir gündür o da bugündür ….. 🙂
05 February 2010 at 10:38 Reply
@pelin, Bu güzel cümleyi hep hatırlamalıyız gerçekten Pelincim 🙂
04 February 2010 at 22:54 Reply
Bence ne kadar güzel ve önemli bir dönem yaşadığını yeni fark ediyorusun. Kelebek gibi kozandan çıkıyorsun…
05 February 2010 at 10:37 Reply
@zehra, Kelimelerinle hep yanımda olduğun için teşekkür ederim Zehracım 🙂
04 February 2010 at 22:53 Reply
Belki biraz klişe olacak ama, neden ders almak yerine dert alırlar geriye baktıklarında? Zaman kaybından başka birşey getirir mi bize bu dünyada?
Unutmamak gerek, sahip olduğumuz en kısıtlı şey zaman… Bir de kontrol edemediğimiz tek şey belki.
O yüzden, ona karşı durmaya çalışmak, onun akışını değiştirmeye çalışmak boşa değil mi?
O gün o günde kalsa, biz bugünleri konuşsak, bugünlerde mutlu olmanın yollarını arasak?
@Bir Dost, Ders almayı başaramadıkları için olabilir mi? dert almalarının sebebi sizce sayın dost..
Evet size katılıyorum. O değerini bilmediğimiz, boş yere harcayıp durduğumuz zaman sahip olduğumuz en kısıtlı şey..
O yüzden akışını değiştirmemeli ama on karşı durmalıyız bence.. Gereksiz şeylerle heba etmemeliyiz. Geriye dönüp baktığımızda keşke değil, iyi ki yaşadım diyebilmeliyiz sadece…