Deneme – 404 Aradığınız sayfa bulunamadı
Mutluluk ve Acı : Giriş
Mutluluk ve acının her zaman karşıt düşünceler değil bazen beraber yürüyen yol arkadaşları olduğuna dair bir takım düşünceleri yazıya dökmek istesemde bir süredir doğru kelimeleri yanyana getiremedim. Ama bu düşünceler Kropotkin ustanın aşağıdaki yazısını aklıma getirdi. Her umutsuzluk hissettiğimde beni toparlayan, canlılık veren bu yazıyı paylaşmak istedim.
Eğer kendinde gençliğin gücünü hissediyorsan, yaşamak istiyorsan, bütün, dolu, aşırı bir yaşamdan zevk almak istiyorsan, yani canlı bir varlığın arzulayabileceği en büyük zevki tanımak istiyorsan, yapacağın herşeyde güçlü ol, büyük ol, enerjik ol.
Nereye gidiyoruz? Yeni bir gün görebilecek miyiz? Farklı bir gün… Herşey o kadar hızlı, o kadar anlamsız geliyor ki; bazen kenara çekilip bakmaya çalışıyorsun. Önünden geçen binlerce tanımadığın yüz. Belki bir yerde karşılaştın, günün birinde şu karşıdan geçen uzun boylu adamdan ekmek almıştın belki. Ya da şu esmer kıza, otobüste aşık olmuştun, otobüsten inene kadar.. Belki takım elbise giymiş, burjuva tipli herif senin cüzdanını çalmıştı günlerden bir gün. Ya karşıdaki amcayla uzun sohbetimiz. Olmamışmıydı öyle bir şey…
Otobüs durağındasın… Hızla geçiyor önünden araçlar. Trafik sirkülasyonunu hesaplasam mı diyip, vazgeçiyorsun. O kadar çok ki araç. Herbirinde en az bir kişi var. En az o kadar farklı niyet, amaç var. Hepsinin gidebileceği bir yer, bir işleri var. Belki arada şu yavaş yavaş gidenin amacı yok, sadece gidiyor. Ama diğerleri… Nereye gidiyorlar, nasıl akıyor hayat?