Gönlü güzel yüreği güzel "ADAM"
Çiftlik Bank CEO'su Mehmet Aydın şerefsizine sesleniyorum: Ağzına sıçtığımın hantalı, ağzına sıçtığımın gürbüzü, nasıl acımadan, vicdan azabı duymadan kandırdın, dolandırdın benim gönlü, yüreği güzel çiftçi kardeşlerimi? Hayvancılık ve tarımla uğraşan, amatör olarak arıcılık ve badem yetiştiriciliği yapan amcam da para yatırmış bu alçak, para tuzağı sisteme! Ya milletin parasını geri ver ya da gel adam gibi Uruguay'dan buraya teslim ol cezanı çek!
18 Oca 2017 · Kitabı okudu · 12 günde
Gün gelir biri çıkar karşına
Dost bildiğin, can verdiğin biri olur bir zaman sonra
Esirgeyen, kollayan, seven...
İncitmekten, kırmaktan sakınan seni.
Konuşmadan, kalp kalbe akan bir yolda
Can olur, candaş olur, yaren olur sana.
Bazen çocuklaşırsın onunla
Bazen de duygular yoğunlaşır, hüzün alır yokluğunda
İnanırsın doğruluğuna, vefakarlığına
Bugüne kadar kimseye inanmadığın kadar inanır,
Kendini verirsin ona ve dostluğuna...
"ATA" bilirsin, yoldaş bilirsin onu daima
Değer verir, sayar seversin bir zaman sonra
Dosttur her daim sana
Zorluğunda ve yokluğunda.
Gönüller bir olur akan zamanda
Gönülden gönüle, kalpten kalbe akan bir yolda
Hissedersin varlığını dünyanda
"Efendin" olur senin bir zaman sonra
Dosttur dizelere dökülen
Dosttur seni derinden etkileyen
Dostluğun kopmasına izin vermeyen...
Gönlü güzel, yüreği güzel "ADAM"
Herzamanki gibi oturdu
Gökkuşağı kadar uzun hasretlerini,
Umutlarını,acılarını sığdıramadığı masasına
Karanlığı pek severdi;
Çünkü yalnızlığın üstünü örten başka dostu yoktu
Zavallı gönlü ona hiç merhamet etmiyordu.
Çocuksu gözlerinde büyümenin, açtığı yara
Acıların bıraktığı izleri taşıyan yüzünde
Ağlamak istedi, söylemek istedikleri vardı
Kimsenin onu anlamayacağını bile bile
Sustu sonra dayanamadı, bağırdı
Kimsenin duymayacağını bile bile
Kalbinde bir kıpırtı,
Şiirlerine sarılmanın hüznü
Yorgun bedeninde dünyayı taşımanın ağırlığı
Yüreğinden sızan yaşanmamışlıklar,
İflah olmazdı artık yüreği
Uğramıyordu o deryaya hasret
Kimseye şikayeti yoktu,
Çocuk seslerinin olmadığı sokaklarda
Aradığı bir misafir vardı,bahar misafiri
Özündeki eksikliğinden kaçıyordu
Kimsesizdi, diplerde bir adam
Ürkek yüreğini, bahar hasretine emanet etti
Ayrılık ateşi şehrinin sokaklarını yakıyor
Kimsesiz kız çocuğunun,tebeşirle çizilmiş
Mavi dünyasını öldürüyordu
Bu dünya bize göre değildi miniğim dedi
Ne sen ne de ben yavrucağım
Serçe gibi küçük ellerin çok üşümüş
Ver o ince parmaklı ellerini
Kimsesiz yüreğime sarayım
Sessiz çığlıklarıma yoldaş olsun
Yavrusunu kaybetmiş ceylan gibi
Seni buldum güzel çocuk
Hadi miniğim umutlarımızı boyayalım
Tıpkı deniz gözlerin gibi...