Ekim 2012 | Haber Güncel
Çarşamba, Ekim 31, 2012 Aydınlık yazarları , Köşe Yazıları , Özdemir İnce
Çarşamba, Ekim 31, 2012 Köşe Yazıları , Rifat Serdaroğlu
* “Ben, Polise barikatları kaldırın diye emir vermedim. Polis zafiyet göstermiştir. Sabah Valimle de konuştum. Böyle olmaz, o zaman biz bu işi tutamayız” dedi.
-Erdoğan Polisin, elinde Türk Bayrağıyla Atatürk’e gitmek isteyen vatandaşlara daha fazla biber gazı, daha fazla tazyikli su, bunlar yetmezse plastik mermi ve demir cop, yine de olmazsa gerçek mermi kullanmalarını istiyor. Nasılsa orada bulunanlar AKP’li değil, Erdoğan için düşmandan bir farkları yok.
Bunlara her türlü işkence mubahtır. Bu, hasta ruhlu bir anlayıştır. Milli Bayramların kutlamalarında kısıtlama yapılması Erdoğan’ın kafasında var. Türk Bayrağını ve Atatürk’ü gördüğünde rahatsız oluyor, kontrolünü kaybediyor. Bu yüzden
Erdoğan’ın bilmesi gereken şey şudur; “Demokrasi, hamilelik gibidir. Bir insan ya hamiledir, ya da değildir. Hamileliğin azı-çoğu olmaz. Demokrasi de, ya
uluslararası standartlarda vardır, ya da yoktur.
Erdoğan her gördüğü sakallıyı dedesi zannediyor. Kendisi, bindirilmiş parti militanlarının doldurduğu salonlarda, öğrencilerin isim-isim belirlenerek içeri alındığı üniversite kampüslerinde konuştuğu için,
TT Arena’yı- Sinan Erdem’i de öyle sanıyor. Buralara gelenler para ödeyip, bilet alan insanlardır. Ülke meselelerini çok yakından takip eden insanlardır. Saygılı insanlardır. Çoğu ilk iki seçimde AKP’ye oy vermiş insanlardır. Fakat Cumhuriyet ve Atatürk bu insanların vazgeçilmezleridir.
Canlarını verirler, onlara laf söyletmezler. 50 yaşında bir anneyi elinde Türk Bayrağıyla polis barikatına saldırtan duygu, Cumhuriyet ve Atatürk sevgisidir. Yoksa dünyaları verseniz o anneye bu hareketi yaptıramazsınız.
Sinan Erdem’de AKP’li Bakan ve bürokratları yuhalayanlar salonun tamamı idi. Öyle üç-beş kişi değildi. İnanmayan, salondan kaçan Bakan İnali Yıldırım’a sorabilirler!
AKP, dönemini tamamladı. Bundan sonra düşüş dönemidir. Erdoğan eğer cesaret edip Cumhurbaşkanı adayı olursa, kendisine halkın ne kadar oy vereceğini beraberce göreceğiz.
Tayyip Bey’in “İleri Demokrasi”sinin bitişini Türk Milleti 29 Ekim Bayramında “hoop, ileri dediysek, bu kadar da değil” diyerek tüm dünyaya ilan etti.
Tayyip Bey, Cumhuriyete ve Türk Milletinin Atatürk sevgisine dokunmaya kalktığında, meydanların tekrar milyonlarla dolacağını ve bu selin AKP İktidarını yıkıp yok edeceğini iyi anlamalıdır.
Şimdi hesap verme zamanı geliyor. Önce Türk Tarihine, sonra Türk Milletine en sonunda da Türk Yargısına hesap verecek.
Çarşamba, Ekim 31, 2012 Aydınlık yazarları , Eren Erdem , Köşe Yazıları
Malum, söylediklerimiz karşısında yegane savunma biçimi “bunlar reformist bir takım kafirlerdir” ekseninde gelişiyor. Haşmetli efendiler, kendilerine kulluk edenleri bu türden sözlerle etkileme gayretindeler. Bir çeşit “aforoz” tekniğidir bu. “Reformist” diye anılan adamın gardı düşer. Onun din konusunda söyledikleri tümüyle etkisizleşir.
Lakin, Türkiye’de din, doğru köklerden ve kaynaklardan beslenmiyor. Hazret, dönüp geriye bakabilse, söylediklerimizden çok daha ileri şeylerin “bizzat sahabeler tarafından söylendiğini görecektir.” İslam tarihi, bugün olduğu kadar kısır ve içtihada kapalı bir içerikle çıkmaz karşımıza. Aksine, sahabelerden itibaren çok ciddi sorgulamalar ve tartışmalar yapılmıştır.
Şimdi size bazı örnekler sunacağım. Sunacağım örnekler İslam’ın ilk müfessirlerinin görüşleridir. (İlk tefsirciler) Dikkatle incelemenizi öneriyorum...
İhtiyaçtan fazlası haram
1. Sahabelerin en meşhurlarından Ebuzerr-El Gıffari “kişinin ihtiyacından fazla mal biriktirmesinin haram olduğunu savunmuştur. Bu savunusu, Peygamber hayatta iken de yapılmıştır. Lakin Peygamber Ebuzer’i kafirlikle itham etmek şöyle dursun, O olmada sohbetlere başlamamış, O’nu yanından ayırmamıştır.
2. Bedir harbine katılmış sahabelerden, Kureyş’te ilk Müslüman olanlardan, Hz.Ömer’in kız kardeşi Safiye’nin eşi, Kudame b. Maz’un el Cumahi, şarap içtiği hanımı da dahil şahitler ile ispat edilince Hz.Ömer’in huzuruna getirilir. Burada şarabın haram olmadığına dair çeşitli görüşler öne sürer. Cezalandırılsa da bu işe devam eder.
(Burada şarap içmenin helal olduğunu söylemiyorum, aksine bunların iddia edilebildiğini, Hz.Ömer’in bu iddia karşısında, Kudame’nin kellesini almak yerine, iddiasını dinlediğini göstermeye çalışıyorum. Bu örnekten yola çıkarak “art niyetli yorumlar yapacaklar olacaktır. “ Boşuna uğraşmayın...)
Melekler doğa kuvvetleri
3. İbni Abbas’ın (ilk müfessirlerden) talebesi Mücahid, Kur’an tefsiri hususunda çok daha ayrıntılı bakmak gerektiğini, farklı dillerden yararlanılabileceğini, birçok ayetin sembolik anlamlar ihtiva ettiğini, “aşağılık maymunlar olun” ayetinin, maymuna dönüşmek değil de, nefslerin maymunlaşması manasına geldiğini söylese de, kendisinden çok sonraları ortaya çıkan Taberi tarafından “reformist” olarak nitelendirilmiştir.
4. Yine ilk müfessirlerden İkrime, tıpkı Mücahid gibi mutezili (reformist) olmakla itham edilmiştir. Lakin mutezil henüz ortaya çıkmamışken. Ne garip! İkrime, çok eşliliğin Kur’an’da olmadığını savunmuştur. Ve Bakara 19’da geçen Rad kelimesinin (bulutları kaplayan melek) anlamının gök gürültüsü olduğunu söylemiş. Meleklerin, doğa kuvvetleri olduğuna işaret etmiştir. Kendisinden 1000 yıl sonra “mutezil, reformist”olarak kendisini damgalamış hocalarca dışlanmıştır.
Kişisel mülke kader dediler
5. Ebuzer el Gıffari’nin talebelerinden, Mabed el Cuheni; “iman esasları arasında kadere iman yoktur” demişti. Bu görüş, ilk müfessirler arasında yaygındı. Bu görüşün yaygınlaşmasının nedeni, Emevilerin devlet malını kişisel mülk edinip bunun kader olduğunu söylemeye başlamasıydı. Ebuzer’in talebelerinin tamamı, Emevi saltanatıyla mücadele ettiler. Ve çoğu ilk müfessirler arasında anıldı. Hiçbiri bu görüşünden dolayı öldürülmedi. Öldürülmek şöyle dursun hep saygın oldular.
6. Gaylan ed-Dımeşki (ilk müfessirlerden) insanın özgür iradesinin bulunduğunu, olayların önceden belirlenmediğini söylemişti. Kader inancının yanlış anlaşıldığına dem vurmuştu. Emevilerin Diyanet yetkilisi İmam Evzai’nin fetvasıyla, elleri ve ayakları kesilerek öldürüldü.
7. Hasan el-Basri, meşhur mektubuyla bilinir. Emevi hanedanlığına yazdığı “kader risalesi adlı mektubuyla bilinen Hasan-el Basri, tabiun’dan anılır. Kendisi şimdiki madrabazların reformizm olarak andığı yüzlerce görüşü bu meşhur mektubunda ifade etmiştir. Tüm metinlerde “mübarek kişi olarak anılan Hasan el-Basri, Gaylan ed-Dımeşk ile aynı kader görüşünü savunmuştu.
Doğa yasalarına aykırılık olmaz
8. Cehm bin Saffan’a göre Allah dışında ezeli ve ebedi bir şey yoktur. Cennet ve Cehennem de ebedi değildir. Yıkılacaktır. Arapların sanrısının dışında Allah, zaman ve mekandan münezzehtir. Kabir azabı, sorgu meleği, berzah,sırat köprüsü, peygamberlerin şefaati söz konusu değildir. Tam reformist değil mi?
9. Ve büyük tefsirci Nazzam’a göre, mucizeler doğa yasalarına aykırı gelişmez.
Doğal yasalardır. Fizik kanunlarına uygundurlar. Cin görülemez, Teravih namazı gereksizdir, bedenden ayrı bir ruh yoktur..vs.
Evet kıymetli dostlar. Sadece 9 örnek verdim. Bu örnekleri çoğaltabiliriz. Verdiğim örneklerin tamamı “ilk müfessirlerdir.” Hani diyorlar ya bize; “1400 yıldır sahabeler, alimler yanlış söyledi de sen mi doğru söylüyorsun...” Kim ne demiş? Kim ne söylemiş? Buyrun birlikte bakalım...
İslam tarihinin “en sığ dönemi, yaşadığımız dönemdir..”
Reformist? O da kim?
Güneydoğu’da isyan var, AKP’nin derdi Türk bayrağı ile Cumhuriyet!
Çarşamba, Ekim 31, 2012 Aydınlık yazarları , Köşe Yazıları , Sabahattin Önkibar
Fransız’ı! Ne İtalyan’ı ne Yunan’ı! Bilumum işgal kuvveti bile bu kadarına yani örneğin Türk bayrağı avcılığına soyunmamıştı.
Çarşamba, Ekim 31, 2012 Emin Çölaşan , Köşe Yazıları , Sözcü yazarları
Sevgili okuyucularım, Ankara’da protokol tarafından değil, milletimiz tarafından gerçekleştirilen Cumhuriyet Bayramı kutlaması gerçekten görkemli oldu. Onbinlerce insanımız katıldı. Yaşlı, genç, kadın, erkek, her kesimden yurtsever insanlarımız. Ancak bu muhteşem katılımın yine de bir eksiği, dezavantajı vardı. Kurban Bayramı ile Cumhuriyet Bayramı arka arkaya gelince, ortaya beş günlük bir tatil çıkmıştı.
Ankara’nın neredeyse yarısı tatilde idi. Bu tatil boyunca Ankara’da idim. Yollar
bomboştu, trafik sıfırlanmıştı. Dükkanlar da boştu. Dolayısıyla, bu 29 Ekim kutlamasına Ankara’dan eksik katılım olduğunu itiraf etmek gerekiyor. Tatil olmasaydı, toplanan kitleler bunun en az iki katı olacaktı. Başkente çeşitli il ve ilçelerden miting için gelecek kafileler, daha terminal çıkış noktalarında polis ve jandarma tarafından durduruldu. Otobüslere ve yolculara emir (!) iletildi. Belgeyi özetliyorum:
“İçişleri Bakanlığı’nın 27 Ekim tarihli yazısı ve Ankara Valiliği’nin yasaklama kararı ile, Ankara’da gerçekleştirilmek istenen eylemle ilgili alınan yasaklama kararı doğrultusunda, bahse konu grupların illerden çıkışlarına izin verilmemesi talimatı verilmiş olup, bu talimatın ve yasaklama kararının tarafınıza tebliğ ve tebellüğ edildiğine dair işbu tutanak okunarak, birlikte imza altına alınmıştır.”
Yolculara, otobüs şoförlerine ve sahiplerine imza ettirilmek istenen tutanağın son bölümü böyleydi.
Yolcular bunu imzalamayı reddetti.
Yola çıkmayı başaran otobüsleri bu kez trafik polisi durdurdu. Ceset torbası, ecza dolabı, şoförün sigorta kartı ve daha bir sürü şey soruluyor, biri bile olmayınca yola izin verilmiyordu. Üstelik, Ankara’ya ulaşmayı başaran otobüsler başkent girişinde durduruldu ve giriş izni verilmedi.
Yaşananlar tam bir faşizan uygulamalar silsilesi, diktatörlük özentisi idi.
Bu durumda olan onbinlerce kişi Ankara’ya gelemedi, gelse bile giremedi.
Bunlar, o görkemli kutlamanın bir anlamda eksik kalan bölümleriydi.
Milletten korkan iktidar, milletin bayramına rağbetin az olmasını sağlamak için elinden geleni yaptı, yine de başaramadı.
Sevgili okuyucularım, önümüz 10 Kasım. Bu yıl 10 Kasım, cumartesi gününe denk geliyor. Yani yine bir tatil günü ama bu kez insanlar uzun bir tatilde olmayacak.
Şimdi ben diyorum ki, “29 Ekim Cumhuriyet Bayramı’nın eksik kalan bölümleri, 10 Kasım Cumartesi günü Anıtkabir’de tamamlanmalıdır.”
Değil Tayyip hükümeti, hiçbir hükümet, o gün kitlelerin Anıtkabir’de olmasını yasaklayamaz, 29 Ekim’de olduğu gibi baskı uygulayamaz.
Anıtkabir’e gelmek üzere Türkiye’nin dört bir yanından yola çıkacak otobüsleri hiçbir güç engelleyemez. Anıtkabir’e insanların girmesi yasaklanamaz. 10 Kasım Cumartesi günü belli bir saatte oraya en az 200 bin yurtsever insanımız gelir, Atatürk’ün manevi huzurunda saygı duruşunda bulunur. Kimileri çiçek bırakır, kimileri ruhuna bir Fatiha okur.
Şimdi ben burada, Türkiye’nin dört bir yanındaki o görkemli 29 Ekim kutlamalarını örgütlemeyi başaran sivil toplum kuruluşlarına bir çağrıda bulunuyorum:
“Artık sıra geldi 10 Kasım gününe… Bay Abdullah Gül, Tayyip, Necdet Bey falan o göstermelik protokol ziyaretlerini yapsınlar. Siz örneğin saat 13.00 için yine örgütlenin, kitlelerin o gün Anıtkabir’de buluşmasına önderlik edin.
Bu kez hiçbir güç yasak koyamaz, kısıtlama getiremez, insanların üzerine su ve biber gazı sıkamaz.
Anıtkabir’e yasak koymak ve gaz sıkmak biraz sıkar!”
Önümüzdeki günlerde sizleri bu konudaki gelişmelerden haberdar ederim.
Herkes 10 Kasım için Ankara’da olmaya, Atatürk’ün huzurunda düzenlenecek görkemli şölene katılmaya şimdiden hazırlansın.
Emin Çölaşan’ın bu bölüm için kısa notu: Eğer 10 Kasım Anıtkabir yürüyüşü için endişe edenler varsa, birileri milletin üzerine yine gaz ve su sıkılacağını
düşünüyorsa, yapılması gereken şey basittir! Ellerinizde Türk Bayrakları ve
Atatürk posterleri yerine “Sayın (!)” Abdullah Öcalan posterleri ve Kürdistan paçavraları olsun!
İşte o zaman size hiç kimse dokunmaz!
Hipodromda protokol için düzenlenen Cumhuriyet Bayramı törenlerinde, Tayyip’in yanında türbanlı eşi Eminanım nedense yoktu ama, örtünme görevini Hayrünisanım ve ötekiler üstlenmişti.
Şeref tribününde ilk kez türbanlılar yer almıştı.
Aynı saatlerde Ulus Meydanı’nda bayram kutlaması yapan kitlelerin üzerine biber gazı ve su sıkılırken, kulaklarında sorun olan Abdullah Bey’in rahatsızlığı artmasın diye jetler yüksekten uçuyor, marşlar kısık hoparlörden çalınıyordu.
Hey gidi günler, nerelerden nerelere gelmişiz!
Beyefendiye alınmış olan son model özel makam aracını da ekranlarda gördük. Böylesinin Obama’da bile olduğunu sanmıyorum. Eee, devlet malı deniz!..
Aynı gece Çankaya Köşkü’nde Bay Abdullah Gül tarafından düzenlenen resepsiyonda, beyefendinin türbanlı eşi Hayrünisanım da kutlamaları kabul ediyordu.
Onun önünden geçip tebriklerini sunanlar arasında Genelkurmay Başkanı Necdet Bey ve öteki komutanları görünce nasıl sevindim bilemezsiniz!
Artık devir değişmiş,
Genelkurmay bile başarıyla devşirilmişti!
Ancak beni mutlu eden bir başka gelişme daha vardı. Hayrünisanım ile Eminanım’ın el ele, kol kola fotoğraflarını gördüm. Biliyorsunuz, araları pek iyi değildir. Birbirlerinden hoşlanmazlar. Aralarında rekabet vardır. Bu yüzden de, birinin
olduğu yere öbürü gelmez. Örneğin hipodrom töreninde ev sahibi olan Hayrünisanım’dı ve Eminanım orada yine yoktu.Cumhuriyet Bayramı Resepsiyonu’na da katılmazsa çok ayıp olacak, kahrolası dedikoducular yine
piyasaya çıkacaktı! Mecburiyetten gelmek zorunda kaldı.
Aralarındaki kara kedinin yok edilmiş olmasını dilerim!
Düşmanlar çatlasın da patlasın!
Hayrünisanım-Eminanım ikilisi yeniden küsmedikçe, araları iyi oldukça, Türkiye’nin sırtı yere gelmez!
Ekonomi düze çıkar, maaşlara zam gelir, borsa zıplar, Esad rejimi çöker, terör biter, PKK bile AKP’ye katılır!
Cumhuriyet, Hayrünisanım ve Eminanım sayesinde her geçen gün ileri gider!..
Karşımızda ne ABD kalır, ne Esad, ne de Cumhuriyet Bayramı kutlamalarına katılanlar, İstanbul’da uluslararası tenis turnuvası final maçı sonrasında Tayyip’in bakanlarını yuhalayan (Tayyip’in dünkü deyimiyle) “Terörist ve holiganlar!”
Çankaya Köşkü’nde, Mustafa Kemal Atatürk’ün makamında önceki gece kutlamalarını ilk kez türbanla yapmayı başardılar.
Tarihi bir gün oldu!
Başta Genelkurmay Başkanı Necdet Bey olmak üzere onların önünden geçip “Cumhuriyet kutlaması (!)” yapan tüm komutanlar, sergilenen bu siyasi oyunun acaba farkında mıydı, değil miydi?
Olanları içlerine sindirdiler mi?
Komutanlarımızı ben de kutluyorum, daha nice başarılar diliyorum!
Çarşamba, Ekim 31, 2012 Köşe Yazıları , Necati Doğru , Sözcü yazarları
Çarşamba, Ekim 31, 2012 Emine Ülker Tarhan , genel , Siyaset
CHP Grup Başkanvekili Emine Ülker Tarhan, 29 Ekim'de yaşananlardan dolayı ''Teşekkür İlanı'' başlığı altında yazılı açıklama yaptı.
Tarhan, açıklamasında, ''kendileri için sadece kul olan insanları, eşit yurttaş ve birey yapan Cumhuriyete olan mesafeleri bilinen kişilere Cumhuriyet Bayramı'na sehven verdikleri destek nedeniyle özel teşekkür gereği doğduğunu'' belirtti.
Tarhan, özetle şu ifadeleri kullandı:
''Bizim oğullarımız, kızlarımız illegal toplantıda Cumhuriyeti kutlarken, kendi çocuklarının hangi gemicikteki legal toplantıda olduğunu ise bir türlü izah edemeyen şahsa teşekkürler. 28 Şubatlı tarihlerin kapısı kırık istihbaratçı valisini yeni bir yasakçı parti devletinin diline tercüman kılıp, hata üstüne hata yapan o zata teşekkürler.
İstihbarat bahanesiyle Cumhuriyet Bayramı'nı yasaklarken, katılan yüzbinleri çoluk, çocuk, yaşlı, kadın, memur, işçi, üniversiteli, ev kadını kılığına girmiş provokatörler ilan ederek absürtlükte tavan yapmış şahsa teşekkürler. Ulus'ta kimsenin burnunun kanamamasını sağduyulu yüzbinlere değil hala kendi zihniyetine yontan raf ömrünü tamamlamış siyasetçiye teşekkürler.
Arap baharının kutsayıcısı, kendi halkının bastırıcısı olan ve dilin ve gazın ve zihniyetin en zehirlisiyle bizi yakından tanıştırıp hepsiyle en sıkı mücadeleyi de panzehirlerini de öğrenmemizi sağlayana teşekkürler.
Türkiye'de yüzde ellinin aynısından bir tane daha olduğunu unutup ülkeye Başbakan olunca kendini yüzde yüz halkın efendisi zannetme hatasına düşen kişiye teşekkürler.
Biz Cumhuriyetimizi meydanlarda kutlarken, hangi 'pesküvit' arası lokumu yediği meçhul prompter acemisi bir hükümet sözcüsüne, pardon, majestelerinin muhalefetine de teşekkürler.
Neticeden, her ne kadar hiç istemeseler de onlar Cumhuriyetin layık olduğu şekilde başta Ankara olmak üzere tüm yurtta coşkuyla kutlanmasına milyonların 'biz varız ve buradayız' demelerine sehven vesile olmuşlardır. Bu nedenle özel teşekkürü de hak etmişlerdir. Prompterleri dert görmesin.''
Çarşamba, Ekim 31, 2012 genel , Köşe Yazıları , Rıza Zelyut
Sonunda onları yakaladık.
Ve anladık ki PKK değil de bunlar terörist imiş.
Güneydoğu'da kepenkleri kapattıran da belki BDP değil, bunlar.
Başbakanımızın illegal örgüt dedikleri... Yani yasadışı örgüt üyeleri...
Ellerinde suç delilleri ile yürürlerken görüldüler; önleri kesildi. Panzerlerle, polislerle...
Üstlerine basınçlı su, doğal özellikli biber gazı sıkıldı; gaz bombaları atıldı.
Kimisinde Atatürk resmi. kimisinde Türk bayrağı.
Neredeyse cumhuriyetle yaşıt bu dede... Nasıl da gülümsüyor, değil mi?
-İlle de Atatürk; diyor.
-Seviyoruz onu, yoluna canımızı veririz; diyor.
Belli ki cumhuriyet teröristi...
70 yaşındaki Halime nine: Üstünde 10 liralık yoksul bir bluz, 15 liralık eski bir etek.
Yanında 10 yaşındaki torunu Metin...
Birinin elinde Atatürk, birisinde bayrak...
Nasıl da kararlılar. Belli ki ailecek terörist...
Kimisi Bolu'dan gelmiş kimisi ta Erzurum'dan...
Üstelik kadınların çoğunun da başı açık...
50 yaşlarındaki bir kadın diyor ki:
-Tansiyon ilacımı içtim; suyumu ve limonumu alıp geldim.
-Limon ne için?
-Polis biber gazı sıkar bugün. O yüzden...
Bak sen... Nasıl da belli terörist oldukları...
'Cebren ve hile ile ilk Meclis'in bahçesine giriyorlar.'
'Laik Türkiye!' bile diyorlar.
Sözleri ile de illegal örgüt üyesi olduklarını gösteriyorlar.
İllgal örgütün ne olduğunu hala öğrenemediniz mi: Türkiye Cumhuriyeti'dir.
Yakında özel yetkili bir savcı çıkar...
Bunun kanıtlarını televizyonların önünde gösterir.
İlk iki delil ortada zaten:
Türk bayrağı ile Atatürk fotoğrafı.
Bir de başınız örtülü değil ise, başka delile gerek var mı?
-Cumhuriyeti cumhur korur. Cumhur da AKP'ye oy verenlerdir. Kocaman kocaman kadınlar düşmüşsünüz Ankara yollarına; ellerinizde bayraklar; Atatürkler. Evinize gidip çorap örsenize... Ekonomiye bir katkınız olsun.
-Ulus'ta değil Hakkari'de dolaşın o Türk bayrağı ile de göreyim sizi. Sivas'ın doğusuna bile geçemezsiniz.
TENİS MAÇINDA DA
-Şu güzelim tenis maçında bile böyle bulunmaz bir hükümeti protesto ederek bizi dünyaya rezil ettiler: Terörist holiganlar.
Tenis maçı izliyorlar... Okumuşlar... Zenginler. Dünyayı görmüşler. İş güç sahibi herifler... Bir de bakanları ıslıklıyorlar. Tıpkı 29 Ekim'de Ankara sokaklarını dolduranlar gibi.
Sizi gidi terörist holiganlar! Özel yetkili savcılarımız hepinizin hakkından gelecek inşallah. Biz sizin paşalarınızı hakladık da sizden mi çekineceğiz?
Kimdir Bu ‘İllegal’ Örgütler? Kimdir Bu ‘Marjinaller’?
Çarşamba, Ekim 31, 2012 Cumhuriyet yazarları , Deniz Kavukçuoğlu , Köşe Yazıları
29 Ekim Cumhuriyet Halk Yürüyüşü görkemli bir biçimde gerçekleştirildi.
Ankara Valiliği’nin yasak kararı, Başbakan’ın ve iktidar sözcülerinin tehditleri kadın, erkek, yaşlı, genç, çocuk on binlerce insanın kararlılığı karşısında etkisiz kaldı.
Atılan “Mustafa Kemal’in askerleriyiz!” sloganları ve açılan Türk bayrakları karşısında öfke seline kapılan polislerin biber gazları, tazyikli suları, copları, tekmeleri insanları yıldıramadı.
Cumhuriyetçiler, dillerinde sloganları, ellerinde bayraklarıyla Ulus’tan Anıtkabir’e yürüdüler.
Tarih, 29 Ekim 2012 günü Ankara’da yaşanan olayları Adalet ve Kalkınma Partisi’nin hanesine olumsuz bir not olarak düşecek.
İnsan, hatalarından dersler çıkartır, “Nerede yanlış yaptım” diye düşünür, kendini sorgular. Ne var ki ne AKP’nin ne de Başbakan’ın böyle bir alışkanlığı var. Başlarını iki ellerinin arasına alıp düşünecekleri yerde tam tersini yapıp yanlışlarında direniyorlar. Direndikçe de haksızlıkları daha açık bir biçimde ortaya çıkıyor.
Başbakan, Cumhuriyet Halk Partisi’ni “illegal” örgütlerin peşine takılmakla suçlarken Hüseyin Çelik de Cumhuriyet Halk Yürüyüşü’nü düzenleyen kuruluşları “marjinal” olarak niteliyor.
Yürüyüşü düzenleyen ve destekleyen kuruluşlara bakıyorum: Atatürkçü Düşünce Derneği, Türkiye Gençlik Birliği, Birleşik Kamu-İş Sendikası, Engelliler Konfederasyonu, Eğitim-İş Sendikası, Cumhuriyet Kadınları Derneği, Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği, Hacı Bektaş Eğitim ve Kültür Derneği; İşçi Partisi, Demokratik Sol Parti ve Cumhuriyet Halk Partisi.
Buraya bir bölümünü aldığım bu kuruluş, sendika ve siyasal partilerden hangisi “marjinal”, hangisi “illegal”dir?
Başbakan ve hükümet sözcüleri özellikle bu kuruluşlardan hangisinin “illegal” olduğunu kamuoyuna açıklamalıdır.
Birkaç soru da CHP İstanbul İl Başkanı Oğuz Kaan Salıcı’ya: Sayın Başkan, Taksim Meydanı’ndaki tören sırasında yüksek rütbeli subaylara dönerek, “Sizin korumanız gereken Cumhuriyete biz sahip çıkıyoruz!” diye seslenirken ne düşündünüz?
Asker, 12 Eylül 1980’de olduğu gibi bir darbeyle mi koruyacaktı(!) Cumhuriyeti? Halktan umudunuzu böylesine kesin mi kestiniz? Değilse ne demek istediniz?
İvedi bir açıklama bekliyoruz.
Çarşamba, Ekim 31, 2012 Köşe Yazıları , Saygı Öztürk , Sözcü yazarları
Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, yapacağını yaptı ve 37 legal kuruluşu “yasadışı terör örgütü” olarak niteledi. Aslında o günün bilinmeyen bazı gerçekleri de var. Kutlamayı düzenleyenler polis tarafından alınıp götürülebileceklerini, nezarette tutulacaklarını dikkate almış rahatsızlıkları olanlar yanlarına ilaçlarını, giyeceklerini de almışlardı.
Muğla’dan Ankara Emniyet Müdürlüğü’ne getirilen Kadir Ay, bayram sabahı saat 05.00’de binlerce polisi görevlendirmişti. Ulus’tan Anıtkabire yürümek isteyenleri tazyikli su ve biber gazıyla durdurmak isteyenler polis barikatını yıktı.
Yürüyüş başlayınca “Başbakan barikatların kaldırılmasına izin verdi” iddiası ortaya atıldı. Başbakanın “barikatı kaldırın” emri kesinlikle olmadı. Cumhurbaşkanın da “barikatı kaldırın” emri olamaz. Olan, halkın barikatları yıkmasından başka bir şey değildi.
Bayrakla anıtkabire gitmeyi engellemek ne kadar üzücü bir durumsa, aralarında Emniyet Müdür Yardımcısı Mahmut Azmaz’ın da bulunduğu10 polisin, bazı vatandaşlarımızın yaralanması da o kadar üzücüydü.
“Yasaklanan yürüyüş” başbakana rağmen yapılınca, ilin asayiş ve güvenliğinden sorumlu Ankara Valisi Alaattin Yüksel ve Emniyet müdürü Kadir Ay’ın zor durumda kaldığı Başbakanın “polis görevini yapmamıştır, yapamamıştır” sözleriyle ortadır. Başbakanın sözleri, bundan böyle polisin daha sert davranacağının da işareti oldu.
Gaz yiyenler, Cumhurbaşkanlığı’nda
Masum Türker bunları anlatırken hemen önümüzde “Asrın bağış yolsuzluğu”ndan yargılamasına başlanacak kişinin, Cumhurbaşkanının eşinin elini sıkmadan geçişine, o kişinin eşinin de Cumhurbaşkanının elini sıkmadan, sadece bayan Gül’ün elini sıkıp yürüdüğüne tanık oluyoruz.
“Toplum Yararına Çalışma Programı” kapsamında Şanlıurfa’nın Ceylanpınar ve Suruç ilçelerinde işe alımların kura ile değil, AKP il ve ilçe teşkilatının onayladığı listelerdeki kişiler olduğunu bu köşede açıklamıştık. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Faruk Çelik’i görünce sordum. Bakan, “Suruç ve Ceylanpınar’da işe alımları iptal ettim. Valiye, iş başvurusunda bulunanlardan kur’a ile alımların yapılması talimatını verdim” dedi. Dileriz, benzer haksızlıklar Devletin başka kurumlarında da yapılmaz…
66 cezaevinde 667 PKK’lı tutuklu ve hükümlünün açlık grevi devam ediyor. Adalet Bakanı Sadullah Ergin’in tek başına açlık grevini bitirmesi mümkün değil. Çünkü, açlık grevlerinin nedeni cezaevi koşulları değil, PKK’lıların siyasi taleplerinden kaynaklanıyor. İ
Başbakan “ne açlık grevi, onlar yiyip-içiyorlar” diyor. Cumhurbaşkanı, “Grev ciddi konu, Bir an önce sonuçlanmalıdır” diyor. Yani, Cumhurbaşkanıyla, Başbakan yine farklı düşünüyor, farklı konuşuyorlar.
Köşk davetine katılanlar arasında Barış ve Demokrasi Partisi (BDP) milletvekilleri Sırrı Sakık, Ahmet Türk, Hasip Kaplan da bulunuyordu. Resepsiyonda garsonlar Gölbaşı Otelcilik Okulu öğrencileriydi. Onların ikram ettikleri leziz yiyecekler, tatlılar eşliğinde açlık grevleri konuşuluyordu. Ortak kanı: İstenilenlerin yerine getirilmesinin ise çok zor hatta imkansız …
CHP milletvekillerinin katılmadığı köşk davetine, MHP’liler büyük ilgi gösterdi. Genel Başkan Devlet Bahçeli, milletvekilleri Mehmet Şandır, Faruk Bal, Lütfü Türkkan, Oktay Öztürk, Ruhsar Demirel, İsmet Büyükataman, Haluk Ayan da, Bahçeli’yi yalnız bırakmadılar.
4 Kasım’da MHP kongresi var. Çok adaylı MHP cephesinin hayli hareketli olduğunu belirtelim. Adayların birbirlerini “cemaatçilikle”, “AKP ile işbirliği yapmakla” suçlaması da artık olağan hale geldi…
Evet, Cumhuriyetin 89. yıldönümünde AKP açısından “ilk”ler yaşandı. Bakalım 90. yılında neler göreceğiz…
Çarşamba, Ekim 31, 2012 Aydınlık yazarları , Köşe Yazıları , Mehmet Ali Güller
Dün başkent Ankara’da Saltanat ile Cumhuriyet çarpıştı!
Saltanat, Hipodromda Cumhuriyet’in cenazesini kaldırma töreni düzenledi. Cumhur, Ulus’ta Cumhuriyet’i yeniden inşa etmeye başladı.
Saltanat, Hipodromda boş tribünleri selamladı. Cumhur, sel oldu Ulus’a aktı.
Saltanat, Hipodrom ve Resepsiyonlarda şatafatlıydı! Cumhur, Ulus’ta al bayraklarıyla gururlu ve ayaktaydı.
CUMHURİYET GENÇLİĞİ AYAKTA
Saltanatın valisi, Cumhur’a Cumhuriyeti yasaklamaya kalktı. Saltanatın şakşakçısı, “istihbarat var” yalanına sarılıp, Cumhurun ayağa kalkmasına engel olmaya çalıştı. Saltanatın kolluk kuvvetleri Ankara’ya gitmeye hazırlanan otobüsleri mühürledi. Saltanatın polisi 1. Meclis önüne barikat kurdu. Saltanatın polisi, Türk bayrağı açana tekme attı. Saltanatın haber kanalı, sanki suçmuş gibi “grupların hedefi Anıtkabir’e ulaşabilmek” diye yayın yaptı.
Cumhuriyet’in gençliği TGB, yurdun dört bir yanından başkente aktı. Cumhuriyet’in geleceği TGB, polisin saldırısına karşı halka kalkan oldu. Cumhuriyet’in aydını, cumhurla Ulus’ta birleşti. Cumhuriyet’in kanalı Ulusal Kanal, Ulus’tan canlı yayın yaptı. Cumhuriyet’in kadını, polisin tazyikli suyuna karşı ayakta dimdik durdu. Cumhuriyet’in genci gaz bombası ve tazyikli suyun karşısında bayrağını dalgalandırdı.
SALTANATIN ASKERİ BOŞ TRİBÜN SELAMLADI
Saltanat’ın emrini yerine getiren Jandarma, Ankara girişinde otobüsleri durdurup tüm yolcuları kimlik kontrolünden geçirdi. Otobüsleri durdurulan Cumhuriyet’in gazileri, inip Ankara’ya yayan yürüdü.
Saltanat’ın emrindeki rütbeli subay, Hipodromda boş tribünleri ve Saltanat ailesini selamladı. Cumhuriyet’in askerleri ise Silivri’den, Hasdal’dan, Mamak’dan selam yolladılar Ulus’a…
SALTANAT HÜKÜMETİ YASA DIŞIDIR
Ankara’da toplanacak halkı “istihbarat var” diyerek engellemek isteyen zihniyet saltanatçıdır. Ankara’ya gidecek otobüsleri “ceset torbası yok” diye mühürleyen zihniyet çürümüştür, kokmuştur!
Cumhura Cumhuriyet’i kutlamayı yasaklayan bir hükümet, Cumhuriyet’in değil Saltanat’ın gücüdür ve bu yüzden yasa dışıdır!
Ve her şeyden önemlisi, halka polisi saldırtan bir hükümet, aslında yıkılacağının işaretini vermiştir!
1453’te karadan gemi yürüten, Çanakkale’de sırtında yüz kiloluk mermi taşıyan, Kurtuluş Savaşı’nda yalınayak kağnı süren, iki çorabından birini Mehmetçik’e veren, Cumhuriyet’i mermisi bitince süngüsüyle çarpışarak kuran bir halka, AKP barikatı söker mi?
Dün sökmedi ve Cumhur, 89. yılında Cumhuriyet’i yeniden inşa etmek için dün seferberlik başlattı!
Çarşamba, Ekim 31, 2012 Köşe Yazıları , Müyesser Yıldız
Başbakan Erdoğan Ankara’daki Cumhuriyet barikatlarını sonuna kadar savundu, dahası “Polisin görevini yapmamasına” öfkelendi.
Bir yerlerden “barikatların kaldırılması talimatı” gitmiş olmalıydı ki, Erdoğan, “Ben böyle bir talimat vermedim” dedi. “İstihbaratı” bu denli sağlam Başbakan yanılacak değildi ya.
Cumhurbaşkanı Gül’le atışmalarını seyrederken, hiç umulmayan bir isimden itiraf gibi açıklama geldi. Başbakan Erdoğan’ın bugüne kadar tüm gaflarına rağmen arkasında durduğu, kabinedeki en sağlam iki adamından biri olan İçişleri Bakanı İdris Naim Şahin, Milliyet’ten Fikret Bila’ya konuştu. Orta yolu bulmaya gayret sarfederken, Erdoğan’ı öyle bir ters köşeye yatırdı ki!..
1-Barikatların kaldırılması için kimsenin talimat vermediğini, barikatların talimatla değil kargaşa sonucu açıldığını söyledi...
Öyleyse Cumhurbaşkanı-Başbakan arasında “barikat krizi” niye çıktı? Demek Başbakan’a bu bilgiyi vermedi!..
2-“Zaten geçici bir tedbirdi, açılmayacak bir tedbir de değildi” dedi.
Buyur buradan yak!.. Madem açılmayacak bir tedbir değildi, bu gerginlik-kaos-gazlama niye yaşandı? Bu bir “provokasyon” itirafı değil midir?
3-Bizzat Başbakanın duyurduğu “Provokasyon olacağı istihbaratı” için, “Evet böyle bir istihbarat alınmıştı. Ancak istihbarat gerçekleşmedi. İstihbarat her zaman yüzde 100 doğru çıkmaz. İstihbaratta 9 oyun vardır, derler...” açıklamasını yaptı.
Bir “haydiii” daha. İstihbarat teşkilatımızın tüm dünyanın takdirini kazandığını bizzat MİT Müsteşarı Hakan Fidan’dan öğrenmiştik. Madem istihbaratlar yüzde 100 doğru çıkmıyor, milyonlarca insana, çoluğa-çocuğa neden peşinen “terörist” muamelesi yapıldı, böyle bir yafta vuruldu?
4-Başbakan Yardımcısı Bekir Bozdağ, Cumhuriyet mitinglerine katılanların “Ergenekoncu marjinaller” olduğunu iddia ederken, İçişleri Bakanı Şahin, “Ben, yürüyüşe katılanların çoğunun iyi niyetli olduğuna inanıyorum. Ailelerini, çocuklarını getirmişlerdi...” demez mi?
Bu bilmeceyi çözmek için iktidarın acilen bir hakem bulmasında fayda var!..
Ve son gol; Başbakan, barikatlar kalktığı için Ankara Valisi’ni dolaylı, Ankara polisini ise açıktan suçlarken, Bakan, “Ankara Valisi en deneyimli valilerimizden biridir. Vali görevini yapmaya çalıştı. Polis de görevini yapmaya çalıştı” savunmasını yaptı.
Şimdi Erdoğan, “Sen de mi İdris?” dese, haksız mı?
Çarşamba, Ekim 31, 2012 Köşe Yazıları , Tünay Süer
ADD ve TGB li gençlerin öncülüğünü yaptığı -İşçi Partisi-CHP-DSP, çeşitli kitle örgütleri ve yoğun halk katılımı ile Türkiye’nin her bölgesinde Cumhuriyet Bayramımızı coşkuyla kutladık.
Mustafa Kemal’in generallerini, askerlerini, aydınlarını tutsak ettiler zindanlara kapattılar.
Yargıyı, tüm erkleri ellerine geçirdiler. Genelgeler, kararnameler, kanunlar çıkartarak yasaklar koydular.
“Biz istediğimizi yaparız” dediler.
Korku imparatorluğu kurduklarını sandılar.
Zindanların dışında milyonlarca Mustafa Kemal her şeye hazır, sessiz, sabırla bekliyor ve izliyordu.
İşkenceye, tutsaklığa, gözaltılara, coplara, gazlara, her türlü şerre dayanan Kemaller, cumhuriyeti yok sayma, hatta yok etme durumuna getirilmesine kadar çok sabrettiler.
Açık ve net görülüyordu.. AKP, Türkiye’yi parçalamak ve kurmak istediği rejimi meşrulaştırmak için önünde büyük engel olan Atatürk Cumhuriyetçilerine baskı yapıyordu.
Ufak ufak, alıştıra alıştıra, kendilerine göre emin adımlarla ilerliyorlardı. Ders kitaplarından Atatürk’ü kaldırdılar, yetmedi ulusal bayramları yasakladılar, o da yetmedi resmi dairelerden Türkiye Cumhuriyeti tabelalarını indirdiler. Hangi birisini sayalım. Saymakla bitmez ki.
Her geçen gün Cumhuriyetin içini oydular.
Bıçak kemiğe dayanmıştı artık. Son olarak Cumhuriyetimizin 89.Yıl dönümüne yasak getirince bardak taştı.
Ankara’ya gidecek yüzlerce otobüsün şehir çıkışlarınada anahtarlarını almaları, ne barikatlar ne de gaz bombaları biber gazları ve tazyikli sular, dışardaki askerleri durduramadılar.
Mustafa Kemalin askerleri akın akın Ankara’ya gittiler ve diğer kentlerde de Atalarına koşarak saygılarını sunup çiçeklerini bıraktılar.
Barikatlar, gaz bombaları, biber gazları, yasaklar vız geldi tırıs gitti.
İktidarın büyük ayıbı!
Ellerinde sadece Türk bayrakları ve Atatürk posterleri olan Kemaller her hangi bir taşkınlık yapmadan, bankamatikleri kırmamış, polise taş ve molotof kokteyli atmamış ortalığı talan etmemiş büyük bir saygı ve disiplin içerisinde yürüyorlar.
On binler,20 binler, yüzbinler yürüyorlardı.
Özgürlüğü, Cumhuriyeti, bağımsızlığı kendilerine bırakan Atalarına saygı duruşuna gitmenin mutluluğu içerisinde marşlar söyleyip yollarından gidiyorlar.
Hiçbir taşkınlık yok.
Cumhuriyetin kuruluşunun 89. Yıldönümünü kutlayacaklar.
Yollarının üzerine barikatlar kurulmuş, binlerce polis yolları tutmuşlar.
“Geçiş yok” diyorlar.
Onlara emir tepeden verilmiş uygulamak durumundalar.
Bir devlet, bir iktidar düşünün ki kendi bayrağına ve halkına saygısı olmasın.
Bu nasıl iktidardır?
Yok etmeye çalıştıkları Cumhuriyetine, bayramına sahip çıkan, bu günü gönüllerince kutlamak isteyen kendi halkına İLLEGAL örgüt diyebiliyor?
Bu nasıl zihniyettir ki Ana muhalefet Liderinin meclis bahçesinde basın açıklaması yapmasını 'Cebren ve hile ile girdiler' diye değerlendiriyor.
Bu nasıl bir başbakandır ki teröre prim verircesine:
"Ulus'ta Türk bayrağıyla dolaşmak kolay, Hakkâri’de niye dolaşamadın?" Diyerek ana muhalefet liderine hesap sorabiliyor?
Yahu iktidarda sen varsın, 10 yıldır bu ülkeyi sen yönetiyorsun. Nasıl, sıkılmadan bu sözleri söyleyebiliyorsun Sayın Başbakan, vallahi hayret ki hayret!
Eğer bu ülkenin her hangi bir kentinde Türk Bayrağı ile dolaşılamıyorsa bunun hesabı senden ve yönetimindeki bakanlarından sorulur.
HEPAR Genel Başkanı Emekli Tüm General Osman Pamukoğlu, “Hakkari elden çıkmış” dediği zaman kıyameti kopartmış, ne çapını ne askerliğini bırakmıştın.
EEE! Şimdi bu söylediklerin ne demek? Yani bu ne lahana turşusu bu ne perhiz?
Ne yapacağını şaşırmış ve her şeyi yüzüme gözüne bulaştırmış bir iktidar olarak s AKP iyice saçmalaya başladı artık.
AKP Genel Başkan Yardımcısı Hüseyin Çelik, halkın en büyük bayramını kutlamasını “anarşi” olarak değerlendiriyor.
Hüseyin Beye sormak gerek yine.89 yılda Türkiye’de kaç iktidar geldi geçti hangisi vatanı bu hale getirdi? Atatürk’ü istismar eden sizlersiniz. Atatürk ile ilgili tüm değerleri yok edeceksiniz ve sonra da Anıtkabir’e gidip boy göstereceksiniz.
İnandırıcılığınız kalmadı sayın bakan…
Yine Sayın Başbakan Sn. Kılıçdaroğlu’na ;” Ama sen devlete rağmen illegal örgütlerin peşine takılmak suretiyle böyle bir eylemi sokağı terörize ederek gerçekleştirdin.” Diyor.
Güya Kılıçdaroğlu’na çamur atacak bu da şu hesaba geliyor, özrü kabahatinden büyük derler ya!
İllegal Örgütler kim Sn.Erdoğan, kimdir bunlar?
ADD, STK lar ve Atatürk’e gönülden bağlı Türk Milleti. Yani şimdi bizler illegal örgüt üyeleriyiz ha?
Silivri, Hasdal’a kapattıklarınıza bir kılıf uydurdunuz şimdi de dışarıda olan Kemallere mi düşünüyorsunuz?
Bu o kadar kolay değil Sn.Başbakan…
Dün akşam Bağdat Caddesinde Kadıköy Belediye Başkanı Selami Öztürk’ün yıllar önce başlattığı ve artık gelenek haline gelen 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı kutlamaları için oradaydım.
Sevgi Nur ile bu sene şölene Suadiye’den değil de Feneryolu’ndan katılalım dedik. Ben Kuyubaşı’ndan o ise Hasırcıbaşı’ndan yola çıkıp Fener Yolu’nda buluştuk.
Bu bayram alışıla gelmişliğin ötesinde kalabalıktı Bağdat Caddesi.
Bizim gibi düşünenlerin aralarına karıştık. Birbirimizi tanımıyorduk ama sanki yıllarca bir arada olmuşçasına, yakın akraba gibiydik.
Bizleri birleştiren Atatürk sevgisiydi.
Bir karnaval, bir şölendi adeta, her yaştan insan seli akıyordu caddeden. Hep bir ağızdan marşlar, şarkılar söyleniyor danslar yapılıyordu. Sağlı sollu apartmanların camlarından, balkonlarından sarkan insanlar müziğe, marşlara eşlik ediyorlar ellerindeki bayrakları sallıyorlardı aşağıdakilere. Sevgi Nur ile Suadiye yakınlarına kadar böylece gittik. Ortam o kadar güzeldi ki ne kadar yürüdüğümüzü ancak dönüşte takside fark edebildik.
Bir ara Sevgi Nur’a ;
“Dünyada hiçbir lidere böylesine sevgi, böylesine bağlılık olmamıştır. Onu hiç kimse unutturamaz, kalplerimizden silemez.” Dedim.
Ankara Ulus ‘ta, İzmir’de, İstanbul ve diğer illerimizde yapılan tören ve kutlamalarda Mustafa Kemal Atatürk’ün ölmediğini dost, düşman herkes gördü.
Bağımsızlık Savaşı’nı başlatmakta bir an bile tereddüt etmeyen Türk Milletinin, ne Cumhuriyetini ne de özgürlüğünü kimse yıkamaz, elinden alamaz. Buna bir kez daha inandım..
Nice mutlu aydınlık günler ve senelerde Cumhuriyetimizi kutlamak üzere sevgiler saygılar..
Salı, Ekim 30, 2012 genel , Kemal Kılıçdaroğlu , Siyaset
İkinci “Devlet İçinde Devlet” Vakası - müyesser yıldız
Salı, Ekim 30, 2012 Köşe Yazıları , Müyesser Yıldız
"Atatürk’ten Tahrik Olanlar" başlıklı yazının sonunda, Ulus barikatlarını kaldırma talimatının kimden gelebileceğine dair tahminde bulundum.
Şu iki ihtimale dikkat çektim;
Ya Erdoğan geri adım atmış olmamak için "barikatların" arkasında durdu...
Ya da Ankara Valisi’ne, polisine başka bir yerden, mesela Gül’den talimat geldi...
Bu yazıdan yaklaşık 2 saat sonra, Başbakan Erdoğan Almanya’ya gitmeden önce Esenboğa Havaalanı’nda konuştu; şüphe veya bu ihtimallere cevap verdi. Erdoğan önce: "Benim o barikatların kaldırlmasıyla ilgili bir talimatımın olmadığı doğrudur." dedi, yani birinci ihtimali net bir dille reddedip "barikatların" arkasında durdu.
Erdoğan’ın devamındaki şu sözleri ise ikinci ihtimali doğrular nitelikteydi:
"Sayın Cumhurbaşkanı, Sayın Vali'me böyle bir talimat verdi mi bilmiyorum. Ben Sayın Cumhurbaşkanı'mın böyle bir talimat verdiğini de sanmıyorum; çünkü bu ülkeyi bugüne kadar çift başlı bir sistemle yönetmiyoruz."
"Vali'm, Cumhurbaşkanı'm" ifadelerini geçelim; "Bu ülkeyi çift başlı bir sistemle yönetmiyoruz"a bakalım.
Bu sözler, Cumhurbaşkanı Gül’e veya barikatları kaldırma talimatını her kim verdiyse, ona açık bir "uyarı"dır, ikinci bir "Devlet içinde devlet kurulmasına müsaade etmeyiz." vakasıdır.
Birinci vakayı hatırlayın; Özel yetkili savcılar, PKK ile pazarlıklar konusunda Başbakan Erdoğan’ın “kefilim” dediği MİT Müsteşarı Hakan Fidan ve eski MİT yöneticileri hakkında soruşturma açtı. Ama perde gerisinde, bunun bir Erdoğan-Cemaat mücadelesi olduğu belliydi. Başbakan Erdoğan bir geceyarısı kanunu ile MİT’çileri yargıdan kaçırırken, "Gerçek hedefin kendisi olduğunu" belirtip, yargıya: "Alacaksanız, gelin beni alın." diye meydan okudu. Sonra da Özel Yetkili Mahkemeler için: "Devlet içinde devlet oldular." dedi.
Acaba bu defaki "devlet içinde devlet" olma sözünün muhatabı kim?
Şayet Erdoğan, "Cumhurbaşkanı'nın böyle bir talimat verdiğini sanmıyorsa", "barikatları kaldırın" talimatını kim vermiş olabilir?
Salı, Ekim 30, 2012 Köşe Yazıları , Yaşar Nuri Öztürk
Yalnız yolcular değil, yollar da yürüyor. Var olmak, sürekli yürümektir.
Engizisyon kahrı altında ezilen Ortaçağ Batı insanı, dünyayı hep yerinde duran bir küre olarak görüyordu. Hareket eden, dünya değil, sadece güneşti. Dünya dönmüyordu; dünya evrenin tam merkeziydi ve bir yere çakılı olarak duruyordu.
Varlık ve oluşu bir tespih (Yaratıcı’nın cezbesiyle sürekli yüzüş hali) faaliyeti olarak gören Kur’an: “Her şeyin uzayda yüzmekte olduğunu” (Yasin, 40) söyler. Yalnız dünya değil; güneş, ay, yıldızlar, galaksiler hep faaliyet, hep hareket halindedir. Makro plandaki bu hareket mikro planda, atomlarda da aynen yürürlüktedir.
Yaratıcı Kudret, galaksilerdeki sırrı atomlarda da aynen korumuştur. O, bunu yapabilen kudret olduğu içindir ki, “İstisnasız her şey O’nu tespih etmektedir.” (İsra, 44)
Ne duran bir şey var ne de işi bitip hikâyesi noktalanmış bir oluş. Her an yeni bir söz söylen-mede, her an yeni bir evren oluşmada. Her an yeni bir doğuşun sancısıyla kıvranıyoruz. Bir sürekli oluş, bir durmaz-dinmez yürüyüş içindeyiz. “Bir şey ne ise odur” diyemeyiz. A, A’dır diyemeyiz; çünkü, bunu derken iki A arasına zaman girmiş, onları farklı hale getir-miştir. Kısacası, ölümsüz Heraklit’in dediği gibi, “Bir suda iki kez yıkanılmaz.”
Sürekli oluşu, ontolojik-metafizik plandan psiko-sosyolojik plana aktarırsak, Kur’an’ın esrarlı dünyalarından biriyle daha tanışırız.
Bu ikinci alanda da değişmeyen şey, gerçektir. Gerçeğin kendi (mânâ, hakikat) hep aynı kalır. Fakat gerçeğin formu (sûret, şekil) sürekli değişir. Bu yüzdendir ki, Kur’an, değişme fikrine inatla karşı çıkan ve “Atalarımızı üzerinde bulduğumuz tavır ve tarzı izleyeceğiz” diyen Mekke müşriklerini yerer ve şunu sorar: “Ya ataları bir şey anlayamaz ve doğruyu yakalayamaz idiyseler?” (Bakara, 170)
Kur’an, hukuk alanında geleneğe (örfe) atıf yapar. (bk. A’raf, 199) Ancak bu, hukukta değişmezliği esas almanın değil, tam aksine, sürekli değişmeyi esas almanın ilanıdır. Kur’an, değişmezliğin ölçütü olarak fıtratı (yaradılışın değişmezleri) esas alır. Adalet, meşveret-şûra (cumhuriyet, demokrasi), bey’at (sosyal mukavele) değişmez ilkelerdir. Kur’an, bunları koyar ama bunların şekline yani uygulamanın nasıl olacağına değinmez, onu insana bırakır.
Şekil ve yöntemi, her toplum, evrensel gerçeklerden sapmamak üzere, kendisi belirleyecektir. Vahyin saptadığı yaradılış kanunlarını yoruma tâbi tutamazsınız. Ancak, sürekli değişmeyi durdurmamak ve gerçeği geleneğe boğdurmamak için de, şu ilke konmuştur: “Zamanın değişmesiyle hükümlerin değişmesi esastır.”
İÇTİHAT KUR’AN’IN RUHUDUR
Konumuzun en zorlu sorusu şudur: Gerçekle geleneği, yani sürekli değişmeyle fıtratı nasıl uyuşturacağız? Hem durup donmamak hem de değişme adı altında tahribe uğramamak, buharlaşıp dağılmamak için ne yapmalıyız? Hem sürekli akmak hem de eriyip tükenmemek nasıl mümkün olacaktır? Çare, yeni sentezlere gitmek başka bir deyimle içtihattır.
Sürekli gelişmeyle bu gelişmenin vücut verebileceği tahribin önlenmesini birlikte yaşatmak, içtihat ilkesini çalıştırmakla mümkün olur.
İçtihat, gerçeği zedelemeden oluşun seyrine yeni imkânlarla katılmanın biricik yoludur. O, bir ilim ve fikir gayretidir ki; insan, vahiy ve evren kitaplarındaki ayetlerin layıkıyla okunuşun-dan çıkarılacak sonuçları, birey ve toplumun hizmetine sunmamıza zemin ve malzeme hazır-lar ve bizi hayat ve insan gerçeğiyle çatışmaktan korur. Kur’an’ın zaman ve mekân üstü olu-şunun ancak içtihat sayesinde işlevsel kılarız. Bu bize, eşya ve olayları, Yaratıcı’nın istediği ve gösterdiği yönde şekillendirmenin bahtiyarlığını kazandırır ve insan tekâmülünde daha yeni aşamaları süratle aşmamızı kolaylaştıracak yolları önümüzde açar.
İçtihat; hayat, insan ve toplumun sürekli değişmesine sürekli cevaplar bulmanın ve Kur’an’ı hayata sokmak için yeni perspektifler ve sentezler keşfetmenin Kur’ansal yoludur.
Salı, Ekim 30, 2012 Emin Çölaşan , Köşe Yazıları , Sözcü yazarları
Sevgili okuyucularım, Ankara dün Cumhuriyet tarihinin en çarpıcı olaylarından birini yaşadı. Düşman ordusu (!) Cumhuriyetin başkenti Ankara’yı tam ele geçirmek üzere idi ki, Tayyip’in vesairenin polisi direndi, başkenti başarıyla korudu!
Düşman ordusunun içinde çok sayıda terörist, bölücü, yağmacı yer almıştı! Bunun istihbaratı Tayyip’e günler öncesinden ulaşmış ve bu taarruzu def etmeye karar verilmişti. Düşmanların bu saldırı için 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı gününü seçmiş
olmaları boşuna değildi. Bayramı fırsat bilip saldıracaklardı. Terörist, bölücü kafileleri Türkiye’nin dört bir yanından Ankara’ya akın etme hazırlığı içindeydi. Bunun üzerine neredeyse bütün illerimizde otobüs terminalleri denetim altına alındı, teröristlerin seyahat etme özgürlüğü kısıtlandı ve otobüsler hareket ettirilmedi.
Ankara’ya ulaşmayı başaran yüzlerce otobüs ise kentin girişlerinde durdurulup
Alınan bütün bu önlemlere karşın, düşman ordusunun on binlerce fedaisi Ulus Meydanı’nda, Birinci Meclis önünde toplanmayı başardı. Teröristlerin ellerinde sadece Türk Bayrakları, Atatürk posterleri vardı.Meydanda “Mustafa Kemal’in
askerleriyiz… Türkiye laiktir laik kalacak” gibi son derece tehlikeli ve bölücü sloganlar atılıyordu.
Meydana giden tüm yollar sabahın erken saatlerinde polis tarafından kesilmişti. Havada polis helikopterleri düşmanları gözlüyordu. Helikopterde ise kırdığı potlarla ünlü olan İçişleri Bakanı İdris vardı. Yollarda dizi dizi panzerler,toma’lar, kalabalığın üzerine su sıkma araçları ve biber gazı aygıtları bekletiliyordu. Barikatlar kurulmuştu.
Polis sayısı yaklaşık üç bin dolaylarında idi.
Az sonra biber gazı ve su devreye
sokuldu. İnsanların üzerine acımasız bir biçimde gaz ve su sıkıldı, tazyikli suyu yiyenler devrildi.
Sevgili okuyucularım, dün ben de oradaydım ve hayatımda ilk kez biber gazı yedim. Miting alanına giderken yollar dolusu insanların oraya yürüyerek, ellerinde
bayraklarla gidişlerini izledim…Ve gözlerimden yaş geldi, gazetenin arabasında ağlamak üzereydim.
Mutluluk ağlayışı… Saygı Öztürk tanığımdır.
Demek ki Türkiye henüz ölmemişti. Yaratılan baskı ve korku ortamı artık geçerli değildi. Bu pislik ortamı yıkılmak üzereydi. Ankara’nın neredeyse yarısı tatil nedeniyle boşalmıştı. Ona rağmen onbinlerce insanımız caddeleri doldurmuş, miting
Henüz konuşmalar başlamamıştı ki,20 metre ötemden biber gazı sıkıldığını gördüm. Sonra su sıkmaya başladılar. Biber gazı deneyimim düne kadar hiç olmamıştı! Hemen ardından havada pis bir koku burnuma geldi. Aynı anda gözlerim yanmaya ve öksürmeye başladım. Gözlerimden yaş geliyordu ve görmüyordum. Miting alanına gelirken döktüğüm mutluluk gözyaşları, bu kez gazın acısıyla gelen gözyaşlarına dönüşmüştü. Çevremdeki herkes aynı durumdaydı. Öksürenler, gözleri kıpkırmızı olanlar, yere kapananlar…
Ankara’ya baskın düzenleyen düşman ordusunun bireyleri yine de direniyordu!
Gazeteye gelince öğrendim ki, Kemal Kılıçdaroğlu’nun üzerine de gaz sıkmışlar.
Sonra o polis barikatları yıkıldı ve görkemli Anıtkabir yürüyüşü başladı.
Yüz binler şimdi akın akın Atatürk’ün huzuruna gidiyordu.
Bir hükümet düşünün ki, ulusal bayramlarımızın millet tarafından kutlanmasını yasak etmiştir! Yasak o boyutlara vardı ki, Atatürk anıtlarına bir çelenk koyamazsınız. Suçtur!
Bir demet çiçek bırakamazsınız, o da suçtur!
Kendileri tarafından düzenlenen resepsiyonlarda kendilerince kutlama yaparlar. Anıtkabir’e protokol gereği gidip güya saygı duruşunda bulunurlar! Bunlar zannettiler ki, millet bu baskılara sonsuza kadar boyun eğecektir. Dediler ki “Kurduğumuz polis devleti ve yarattığımız korku ortamı sonrasında bunlar artık pes etmiştir, sesleri solukları çıkmaz!”
Böyle olmadığını dün gördüler. Millet, ulusal bayramına sahip çıkmıştı. Su sıkmakla, biber gazı sıkmakla buna engel olamayacaklarını bir kez daha anladılar.
Mustafa Kemal Atatürk’ün aydın izinden yürüyen yaşlı, genç, kadın, erkek, çoluk çocuk askerleri, dün Tayyip iktidarına bu dersi verdi.
Sadece Ankara’da Birinci Meclis binasının önünde değil, Türkiye’nin dört bir yanında verildi bu ders. Dün İstanbul, İzmir, Antalya ve çeşitli
illerimizde yapılan görkemli kutlamalar, bu derslerin birkaç sayfasını daha oluşturdu.
Başımızda Türkiye’yi babalarının çiftliği gibi gören, istediği gibi yönetebileceğini zanneden bir iktidar var. Baskı, korku, karakol, polis, özelyetkili mahkemeler, cezaevleri, din ticareti, din sömürüsü, her şey bunların elinde. Ama her şeyin bir haddi, bir sınırı var. Bizim milletimizin jetonu bazen geç düşer. Ama düşünce de tam düşer. Bakınız, cumartesi akşamı İstanbul’da
uluslararası tenis turnuvasının final maçı vardı ve ben de ekran başında izliyordum. Sıra kupaları vermeye geldiğinde salona büyük afra tafra ile, küçük dağları biz yarattık havalarında birkaç kişi girdi.
İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Kadir Topbaş, Ulaştırma Bakanı Binali Yıldırım ve Aile Bakanı imiş, suratını ilk kez gördüğüm Fatma Şahin isimli bir kadın. Kupa töreni öncesinde isimleri anons edilince geldiler!..
Ve 16 bin seyirci ile tıklım tıklım dolu salondan yükselen sürekli yuh sesleri, ıslıklar ve protestolar!
Fatma Şahin konuşma yapacaktı, dili dolaştı. Binali Yıldırım içeri kaçmak zorunda kaldı. Halkın tepkisinin nerelerden nasıl oluştuğunu gösteren çok ilginç bir olaydır.
Artık biraz düşünsünler. Gördükleri tepkinin nedenlerini biraz olsun anlamaya çalışsınlar.
Yoksa gelecekte çok zor durumda kalacaklar.
Onlar için alarm çanları çalıyor,
Kafalarının da iyi çalışmadığı kanısındayım. Ankara’da dünkü mitinge yasak
getirmeselerdi, belki bu topluluğun yarısı bile Ulus meydanına gelmeyebilirdi.
Mitingin reklamını -ücretsiz olarak (!)- kendileri yaptılar.
Peki bu akılsızlık nereden kaynaklandı?..
Çünkü milletten korkuyorlar.
Din ticareti, din sömürüsü, peşkeş, yandaşlara rant dağıtmak, yeni yasalarla insanları tutuklatmak, Türk Ordusu’nu devşirmek, Genelkurmay’a kendi adamını getirmek, kendilerinden olmayana “Düşman” gözüyle bakmak bir yere kadar etkili oluyor…
Ama sonra işler tersine dönüveriyor. Dünkü olay Tayyip ve iktidarına ders olsun.
Dün sıkılan sularla sırılsıklam edilen, biber gazı yiyen insanlar arasında gençler olduğu gibi, yaşlılar ve çocuklar da vardı.
Biber gazını anasıyla birlikte yiyip ağlayan, korkudan titreyen, “Anneciğim gözlerim görmüyor, nefes alamıyorum, beni kurtar” diye yalvaran 10 yaşlarındaki kız çocuğunun halini hiç unutmayacağım.
Ellerinde sadece Türk Bayrakları ve Atatürk posterleri taşıyan silahsız, masum insanlara yapılan bu polis saldırısı, AKP iktidarının utanç olaylarının en sonuncusu olarak kayıtlara dün geçmiş durumdadır.
Dün en az 100 bin kişiye iktidar ve onun polisi eliyle zulüm yapıldı, rezalet yaşatıldı. Böyle bir zulüm, inanın ki işgalci düşman ordusuna yapılamazdı.
Acaba utanırlar mı!
Burada içten gelen bir duygumu da sizlere iletmek zorundayım. Başta Atatürkçü
Düşünce Derneği ve Türkiye Gençlik Birliği olmak üzere bu toplantıyı örgütleyen, katılan ve üzerimizdeki ölü toprağının atılmasını sağlayan 40 sivil toplum kuruluşuna burada teşekkür etmeyi de bir görev biliyorum.