Ah o sıcak koltuklar ah!...
Hep gençlerin üzerine basarak çıktılar oralara...
Bu velet; benim ilk arabam...Yıl 2009... O gün bugün hep Japon arabasına binerim.
Kıyafetlerime gelince... İki üç marka vardır giyindiğim hep oralardan alırım...
Yemeğimi yediğim yer, kahvemi aldığım yer, marangozum, tamircim hep aynıdır hiç değiştirmem. Düzenli hayat severim. Yalansız dost, hakedilmiş para, karakterli insan severim. Ama kesinlikle “karakterli” insan!..
Mesela, bir ismin olur zihinlerde pir-ü pak, ama bir makama oturursun her şey yerle bir. Savunursun çok sesliliği, ama bir bakarsın herkes ötekileştirilmiş. Önceki sözünle sonraki eylemin örtüşmez... İşine geleni sever, işine gelmeyeni sevmezsin.
“Emek” senin için anlamsız bir kelime, “erdem” ise sadece bir erkek ismi olarak kalır.
Yüzüne gülene kanmayacağın gibi, hoş söze de meyil etme. Lafa değil işe bakmak gerek.
Üzülüyorum... Ülkem için yerleşmiş; hatta kemikleşmiş bir zihniyet var...
Ama kahrolduğum bir gerçek dinazorlar yiyor gençlerin başını.
Biat etmeyin diyeceğim herkes aş peşinde.
Ne yapsınlar gelecek kuracak herkes.
Beni seven sevmeyen vardır elbet ama ben gençlerin gözündeki ateşi hem çok seviyorum, hem onlar için çok üzülüyorum.
Sevilip sevilmemek mühim değil... Birilerinin ses çıkarması gerek...
Koltuk bekleyenler oy kaybetme korkusuyla pustukça, adaletsizliğe göz yumdukça, oyunları kurallarına göre oynadıkça daha çok yenileceğiz.
Fark yaratamayan çekilsin sahnelerden.
Siyaset ego tatmin yeri değildir.
O atlarınızı, babanızın çiftliğinde koşturun!
www. haberhurriyeti.com / Sevil DEĞERLİ
Üretimin önündeki engeller acilen kaldırılsın