Yüz Yaşına Kadar da Çalışılır mı? – meglio tardi che mai…
Yazar cengizyardibiYayın tarihi 05/12/2016 05/17/2016 Kategoriler ekonomi-işletme, genel
“Yüz Yaşına Kadar da Çalışılır mı?” için 3 yorum
Sabah kalkınca bir hedefi (işi) olmalı insanın, yoksa bencileyin (bi işe yaramadan sadece tüketici bir mahlukmuyum) karamsarlık ve mutsuzluğuna sürüklenmek işten bile değil.
Beden ve ruh sağlığı öncelik. Hayatımızı gece gündüz giderek zaten tamamlıyoruz. İlkbahar- yaz – sonbahar – kış diyerek otluktan odunluğa terfi etmeyelim. Sonra cehennemde yanarız alimallah
Bir de bu faktörleri eklersek, “etkinlik ve verimlilik”, her şey çok daha netleşecek. Kamuda bütün gün boş boş oturanlar, 2-3 kişinin yapabileceği iş için istihdam edilen 5-6 kişiler… Özel sektörde bir dolu yerde “çalışana iş çalışmayana maaş verilen” zihniyetin hakim olduğu yerler…
Burada ise 1883’de yürürlüğe giren “Pendleton Civil Service Act” geçerli olan. Bu kanun devleti yöneten bürokratların seçimine esas hususları dikte ediyor. Seçimle is başına gelenler ve askerler bu kanunun dışında, Ancak devlet merit esasına göre seçilenler tarafından yönetildiğinde toplumda kaçınılmaz bir şekilde bunun olumlu etkileri görülüyor. Kısaca politikadaki kısır döngülere rağmen kaliteli bürokratlar, kaliteli iş ve kaliteli bir yaşam modeli ortaya koyabiliyor. Bunun dışında üniversite-sanayi-işdunyası-finans sektörünün oluşturduğu eko sistem güçlü iletişim altyapısıyla ayrı bir itici güç.
Önceki Önceki yazı: ABD: İnsan Profilleri
Sonraki Sonraki yazı: ayakkabıdan mı başlasak?