Yazısız bırakılan ikinci yaprak kadar boşum
Sayfalar kadar dolu
Kederli gün nöbetlerinde
“İçindekiler”i başta yazılan
Sayfalar kadar doluyum
Sondaki boş yaprağa gelince
Göçmen kuşlar denli yolcu.
Ölümden sonra yeni hayat gibi
Teneşirden arta kalan
Sevilenden hatıra sabun
Ayak basılmayan kayalıkta
Yılanlar serum hortumlarına dönüşür
Koyaklarda çocuklar oynar
Hiç sevilmemiş insanlara sevgili olurum
Tüm açlara lokma
Tüm insanlar için yaşlanır, onlar adına ölürüm
Kayalıkta yarısı tüketilmiş sabunla yıkanırım
Suyumu dağ çiçeği döker
Dönerim kitabın baştaki boş sayfasına yeniden
Teneşirden arta kalan sabunu tüketerek
Ramazan Topoğlu | 21/09/2019
8 Yorum | 807 okunma | 1 beğeni
Hasan Büyükkara 05/12/2019 01:29
bu konuda sübjektif olabilirim..Ben alacakaranlık şiirleri seviyorum.. Şiirin bir yerlerine en azından tutunmak isterim.. Ama tutunamadığım yerler beni peşinden sürüklesin de isterim..
Bu şiirde ve Ramazanın bir çok şiirinde bu bilinçaltı yansımaları bir rüya esteti içinde vardır
Aslında bu tür şiirlere , ya elinize bir rüya tabiri alarak yaklaşacaksınız
Yahut freud ve asistanı jung ait psikolojik terminoloji ile . Semboller in psişik alemdeki karşılıklarına bakarak
Ramazan Topoğlu 13/10/2019 16:37
Vedat beyimiz öyle doğruyu söylüyor ki.
İş yerinde de kendin için bişiy yapmıyorsun deyip duruyorlar. Bilmiyorum ki. Şu sözler bana armağan oldu.
Elinden tutmadığı nice şiirlerinden biri daha olsa gerek...Adam kendi şiirlerine karşın bu kadar vefasız velhasıl...
Eksik olma hiçbir zaman Vedat beyimiz.
Yasemin Demir 02/10/2019 14:37
Teşekkürlerimi sunarım Yasemin Hanım.
vedat dündar 22/09/2019 15:28
Ramazan'ın bir düzüne yıl önce yazmış olduğu bu şiiri bugüne kadar hiç görmedim...Elinden tutmadığı nice şiirlerinden biri daha olsa gerek...Adam kendi şiirlerine karşın bu kadar vefasız velhasıl...Oysa vefalı adamdır bizim Ramazan, kendisinden maada herkese vefalı ama kendisine karşı olmayınca da olmuyor işte...
Gelelim şiire bu şiire, "geldim,gördüm bakalım yarın bize neler söyletecek " demek var ya neyse...Ben Ramazan gibi bugünün ulvi görevini yarına bırakamam. :) dermişim...
Yani bir insan ki kitap kadar ise o kitabın sayfa karakterlerini de ancak bu nispette yansıtır diye düşünüyorum...
Bir kitapta sadece"içindekiler" bilgisinin bile kitap sayfasının başında mı yoksa sonunda mı yazılacağının , insan hayatına olan tasviri, ancak bu kadar sürrealist bir ifadeyle tanımlanabilirdi.
İhtimalin ve varsayımın böylesinin, insan hayatının akış ve garabetine adeta omurga yapan ifadenin bir kitap yaprakcığının sayfasına taşınmış olması, ilginç bir dizaynın panoramik sırrı gibi konuşlandırmış bizim Ramazan...
ilginç ,fazlasıyla ilginç...Fakat biraz da benim yazdıklarım kadar asap bozucu bölümleri adeta seksek oynayarak mizahlaştıran ince bir sızıntıyı onun hünerleri arasında görebiliyoruz...
Teşbihler gene sürrealist bir görkemle işlenmiş...Burada kendisine bakiye kalan teslimat şiirin kurnazca tasarlanmış ustalıklı bölümlerine müthiş denk geliyor...
Ve bir de insanın kendini feda etmesinin yeleli anlatımı şiire renk katmış diyebilirim...
Tek renksizlik, dedim ya, Ramazan'ın kendisine sunduğu vefasızlığıdır...Bunu artık ziyadeleştirmemesi lazım...
Ramazan Boran 21/09/2019 21:36
Ah be ıssızlık !
Öyle deyişinle çoğaldım adaşım.