Alıp başımı gitmeler ilk duraktan ayrılış
Çoğu zaman gitmek adına aldigimiz kararlari belirli bir bedel odeyecegimizin farkinda olarak veririz.
Gözümüz kararmissa gitmek adına
Sahibini kaybetmiş yaralı bir hayvan gibi inlemekte olsa bedeli
Içimiz dur demez
Benden önce ben varken de yaşayan adam
Gözlerimi kapadim ve hayal ettim
Çiftlikte verandanin önünde ahsap bir divanin üzerinde sen oturuyor bende battaniyeye bürünmüş bir şekilde başımı dizlerinin üzerine koyuyordum ve karşidaki manzaraya bakıyorduk sen saçlarımı oksuyordun. Manzara alabildigine yeşil dağlardi. Inanılmaz bir huzurdu...
Söyle bakalım dedin ne işin var burada?
Bir kahramanım vardı benim
Bana şimdi nasıl diye sorma bilirsin işte kahraman kahramandır tarife gerek yok
Ama birgün birşeyler oldu
Kahraman bedenin içinden uçtu gitti
Yok yok yaşıyor hala
Güzel bir söz kadar yakın hala bedeni
Ama kahraman içinde yok yok
O sende değilsin
O'na herkes gibi bakmanın geldiği zaman kahramanlar bedenden ayrılıp gidermiş biliyor musun?
Gözyaşlarım dizilerini ıslatsın
Sen saçlarımı okşa
Biraz soluklanıp gideceğim...