Nizameddin Demir EHL-İ BİD'A FIRKALARDAN ŞİA -8-
2— Sünnet Hakkındaki Görüşleri: (8)
Sahabeyi büyük ekseriyetiyle reddeden şiiler, hadis ilmini, adeta imamların menkıbeleri, Hz. Ali (r.a)'nin fazileti ve imamete layık olduğu gibi konuları ihtiva eden ailevi bir anlayış haline getirmişlerdir.
Şia hadis kaynaklarını tarayan insaflı bir araştırmacı üzülerek söyleyelim ki, çok garip ifadelerin Allah (c.c) Resulü (s.a.v.)'ne isnad edildiğini görecektir. Bu isnadların Resulullah (s.a.v.)'a ait olması hem dinin ruhuna, hem de selim akla aykırıdır..... Şia kaynakları, Hz. Ali (r.a)'nin neslinden olmayı tek ölçü kabul eden nakillerle doludur. Resulullah'ın (s.a.v.) şanlı sahabelerini hedef edinen bu kadar fazla rivayet insanı dehşete düşürmektedir. Yani Allah (c.c)'ın Rasülü (sav), hicret gibi en önemli dönüm noktasında kader birliği ettiği Hz. Ebu Bekir'i küçük mü düşürmüştür? Bu nasıl iddiadır? Zaman zaman reyiyle amel olunan Hz.Ömer (r.a) mi hiyanet içindedir? Ki Hz.Ali (r.a)'nin hilafetiyle ilgili hadisi halktan saklamış olsun!!! Hz. Osman (r.a)'ı en adi bir mizacın sahibi gibi gösteren bu uydurma hadisleri insan tüyleri ürpermeden nasıl nakleder? İnsana sormazlar mı, Resulullah (s.a.v.), kızlarını verirken damat olarak seçtiği Hz. Osman (r.a)'ın mizacını, şahsiyetini ve karakterini hiç mi hesaba katmadı? Bu nasıl peygamberdir ki, haşa iki kez aynı (hatayı) işi işlemiştir?
Hz. Ali, Hz. Hasan, Hz. Hüseyin, Hz. Zeynel Abidin, Hz.Muhammed Bakır, Hz. Cafer Sadık. ... .gibi Ehl-i Beyt 'in fazilet ve takvada üstün temsilcileri Şiilerin savuna geldikleri mübalağadan her zaman uzak durmuşlardır. Onların rivayet ettikleri mevzu hadisleri daima reddetmişlerdir. Bir yandan müfrit Şiilerin iddialarını reddetmiş, bir yandan da Ehl-i Sünnetin faziletli insanlarına iltifat etmişlerdir. Ve bu şerefli insanlar, Şii ulemasının insafsızca cerh ettiği sahabeye karşı daima saygılı davranmışlardır. Nitekim Muhammed Bakır hazretleri şöyle buyurmuşlardır : "-Irak 'ta bizi sevdiğini söyleyen, Ebu Bekir ve Ömer'e dil uzatan ve kendilerine benim böyle emrettiğimi iddia eden bir topluluk türemiş. Onlara benim kendilerinden beri olduğumu söyle! Allah'a and olsun ki, eğer ben halife olsam, onların hepsini Allah için öldürürüm. Ebu Bekir ve Ömer'e Allah'tan rahmet ve mağfiret dilemesem, Hz. Peygamber'in şefaatından mahrum kalırım. Allah'ın düşmanları onları hakkıyla tanıyamazlar." (1)
Ehl-i sünnet mü'minleri Şia kaynaklarına davet eden kaynak tanımaz nefisperestler! İşte kaynaklar böyle diyor. O büyük faziletli zatlar ilk büyük halifeler hakkında böyle buyurmuşlardır. Tarih böyle şahit olmuştur. Kaynaklar böyle şahittir. Ama baykuş ruhlu insanlar o günkü İslam düşmanlarının yaptığı gibi Ehl-i Beyt sevgisi adı altında ve onların yolunda gittiklerini söyleyerek o insanlara iftira ve hakarete devam etmektedirler! Muhammed Bakır (rha)'ın o günkü aşırı sapkın şiilere dediklerini "kendilerinden uzak oldukları" bugünkü şiiler duysalardı acep Muhammed Bakır (rha)'a ne derlerdi? Öyle inanıyorum ki; eğer o gün söylenenleri bilselerdi, Muhammed Bakır (rha)'ı reddederlerdi!. Zira o büyük zatlar da sünnete sımsıkı sarılmış, nefsi hareket etmemişlerdir. "Bütün bunlar gösteriyor ki; Şia'nın hadis mecmuaları, faziletli Ehl-i Beyt alimlerinin ictihadlarının aksi yönde bir değişime maruz kalmıştır. İlk Ehl-i Beyt alimleri ile mutahhar Şii hadiscileri arasında te'lif edilemeyecek derin uçurumlar oluşmuştur." (2)
Bu hakikatleri biz söyleyince depresyon geçiren sapkın kardeşlerimiz, tarihe hiç mi hiç göz atmak istemezler. Daha hayatta iken Muhammed Bakır (rha) sapkın şiilerin iftiralarına maruz kaldığını, kendisi adına hadisler uydurulduğunu, kendisinin onlardan beri olduğunu haykırmıştır. Bu zavallılar kargadan başka kuşların olduğunu bir anlayabilseler hakikati görebilirler. Biz şuna kesinlikle inanıyoruz ki; "Ehl-i Beyt İmamları" diye bilinen o büyük zatlar ehl-i sünnet inancında idiler. Zira hiçbir ehl-i beyt imamı sünnete ve sahabeye arkasını dönmemiştir. Sahabeyi sürekli hayırla anmışlardır. Ehl-i Bid'at inancında değillerdi.
Hadislerle ilgili bir konuyu da gündeme getirelim. Hadis uydurma ile ilgili rivayetleri verdik. Şia'ya karşı diğer bid'at fırkalarının da boş durmadıklarını hadis uydurduklarını naklettik. Peki sonuç ne olmuştur? Akla böyle bir soru gelebilir. Bu uydurma hadisler nasıl temizlendi? Hadis alimlerinden Allahü Teala (cc) binlerce razı olsun. Onlara ne kadar dua etsek yine de azdır.
0 büyük zatlar gecelerini gündüzlerine katmış hadisler üzerinde yıllarını, ömürlerini vererek çalışmışlardır. Îslâmi ilimlerden hadis ilmi ve usûl-ü hadis ilmi çok önemli bir ilim dalıdır. Bu sahada otoriter olan imamlar söz söyleme hakkına sahiplerdir. Kaynak eserlerimize bakıldığında uydurma hadislerin sahihlerinden nasıl ayırt edildiğini, hangi usûlleri kullandıklarını, hadisin sahih olmasının şartlarını ve bunlara ilaveten her hadis imamının usûlündeki şartlarının da ayrı olduğu, görülecektir. Ehl-i Bid'atın hadis konusunda ki, saldırıları hiç bir zaman durmamıştır. Ancak saldırılarının hiç birisi de cevapsız bırakılmamıştır. Her sapık fırka nasibine düşeni almıştır.
Günümüzde meydanı biraz boş gören bu fırkalar azda olsa at oynatma fırsatı bulmuşlardır. Bunlara karşı cevap vermesi gereken alimlerimizin bir kısmı parti cihadı peşinde, bir kısmı mürid toplama yarışında, bir kısmı makam ve mevki peşinde, bir kısmı "henüz bizim kapıya dayanmadılar" serbestliği içinde, bir kısmı ise; açık ve net tavır almamaktadırlar. Kısaca manzara budur.
Ancak sapık fırkalara yeri ve zamanı gelince cevap vermekten çekinmeyen alimlerimiz de yok değildir. Bu alimlerimizden yüce Rabbimiz razı olsun. Zaman bu alimlerimize şahitlik edecektir. Sırf dünyevi endişelerden, politik kaygılardan dolayı hakkı ortaya koymayan, koymaya yanaşmayan zatları da görüyoruz. Bunlarda mü’minler nazarında suçlu durumundadırlar. Ayrıca bu tipler mü'minlerin nefretini celbederken, Allahü Teala (c.c)'ın da lanetini hakk etmektedirler!... Bu tablo çok vahim bir tablo! Ehl-i sünnet akıdesinin nasıl oluştuğunu, kimlere karşı oluştuğunu daha evvel izah etmeye çalışmıştık. Ehl-i Sünnetin her inanç maddesi ve akıdesi, ehl-i bid'at fırkalarından birine red cevabını taşıdığını bilmeliyiz.
Kısaca izah edecek olursak; Ehl-i Bid'at fırkalarının ortalığı kasıp kavurduğu zamanlarda Peygamber (s.a.v)'in ve ashabının yolunda yürüyen mücahid ulema, onlara hak ettikleri dersi vermişlerdir. Tüm görüş ve düşüncelerinin batıl olduğunu delilleriyle isbat etmişlerdir. Günümüz ulemasında ise ihmal söz konusudur. Peygamberin varisi olarak nitelendirilen ulema, görevlerini yapmadığı zaman, Allah (c.c)’ın rızasına kavuşamayacakları gibi mü'minlerin de nefretlerini kazanacakları muhakkaktır.
Ehl-i Şia'nın taşkınlıkta daha ileri gidenleri hakkında, İmam Suyuti (rh.a) şunları anlatır : "Gulat-ı Şia'dan bir kısmı sünnetin hüccet oluşunu inkâra, kimi Kur'an'ı özetlemeye, kimi Hz.Ali (r.a)'nin nübüvvetine inanmaya ve Cibril'in onu Seyyidil Mürselin'e (sav) getirilişinde hata ettiğine, kimi de Nebinin (sav ) nübüvvetini kabullenerek, ancak hilafetin Ali (r.a)'nin hakkı olduğuna inanırlar. Sahabe bu meselede O'ndan Ebu Bekre yönelince de nasipsizler, Allah lanet etsin bunlar kafir oldular, müstahak olandan gayrisine vermekle zulmettiler, dediler. Ali (ra)'yi de hakkını istemeye kalkışmadığından (dolayı) tekfir ettiler. Zira hadisler onlara göre kafir bir kavmin rivayetlerinden gayrı bir şey değildir." (3)
1-Prof .M. Ebu Zehra, Mezhepler Tarihi, Sh:I68-I69.
2-Bir Araştırma, Sh:9-I0.
3-Muhammed Tahir Hekim, Sünnet in Etrafındaki .Şüpheler, Sh: 33.İmam Suyuti, Miftah'ül-Cenne, Sh:3-4.
Etiketler: EHL-İ, BİD'A, FIRKALARDAN, ŞİA, -8-,