İnceleme/Rehber 09.04.19 | Gönderen: Yunus Emre
Claybook PS4, Xbox ve Steam’den 9 ay sonra sonunda Switch’te!
Şaşırtıcı grafikleri ve switch’te alışık olmadığımız renk tonlarıyla ilk bakışta çok etkileyici. Kendisini bir video oyunu yerine simülasyon oyun diye tanımlamak daha doğru olacaktır. İsmini telaffuz ederken sanki play-doh dermişcesine yaratıldığını düşündüğüm eğitici öğretici bir uygulama gibi karşımıza çıkan bu yapım aynı zamanda bir oyuncak kıvamında olan bu yapım yaratıcılığı video oyun kolaylığında önümüze getiriyor. Ana teması toplamda beş kitap ve 20 seviye 4 bölümlük modun yanında çok oyunculu modlara da epey mesai harcanmış. Tek kişilik modda oyun hamuru ve kinetik kum gibi materyallerin aslında bir şey inşa etme görevi olması rağmen tam tersi olarak amacımız bir şeyleri yıkıp tahrip etmek.
Oyunda kontrol ettiğimiz şekiller etrafa hasar verirken fiziksel özelliklerini hem platformdan hem de kontrol ara yüzünden küre, yuvarlak, küp ve tekerlek gibi farklı formlarda kullanılabiliyor. Bölüm içi bulmacalar genel olarak hedef kitleye göre tasarlandığı için kolay olduğunu söyleyebiliriz. Onun dışında tankların ve boya kutuların içindeki sıvıları boşaltmak, farklı yönlere dağıtmak, çukurları ve hazneleri doldurmak gibi çok yaratıcı mekanikler mevcut. Genelde bu mekaniklerin kullanılışı gerçek hayattaki fizik kurallarıyla birebir aynı. Bu başarılı bir teknik olsa da oyunu sıkıcı-zorluk seviyesini büyük miktarda oluşturuyor. Platformlarda tahribat esnasında yapılan her hata için geri sarma düzeneği mevcut. Fakat bu geri sarma sadece yönettiğiniz nesnelerin hareket olarak geriye dönmesini sağlıyor. Verdiğimiz tahribatı geri almıyor. Grafikleri ve son derece yumuşak renkleriyle örtüşen oyun müziği ise biraz kısa ve kendini tekrar edici.
Oyun bugüne kadar karşılaştığımız en gerçekçi sanal sunumlardan bir tanesi. Fakat bu denli gerçekçilik parkur içerisinde sıkışmalara ve oyunu tekrar açtırmayacak kadar bunaltıcı bir şekle dönüşüyor. Çoklu oyuncu için hazırlayacağımız ve paylaşıma sunabileceğimiz kitaplar ne kadar istesek de zorluk seviyesini yükseltemeyeceğimiz hedefler online deneyimi için oyunun görselliği kadar görkemli değil. Joy Pad dezavantajının öne çıktığı bölüm tasarlamak ise gerçekten sabır istiyor. Detaylı ara yüz kafa karışıklığına neden oluyor. Yeterince sabırlı iseniz çok uzun saatler geçirebileceğiniz bu üst düzey gerçekçilik içeren bu ilginç yapımı tavsiye ederiz.
*Joy conların marifetlerini oyunun içinde görememek üzücü
- 1 ya da 2 kişilik harika bir dövüş oyunu!- Çarpıcı piksel sanat grafikleri, anime ve manga sahneleri.- Dükkanl ...
İnceleme: Gurgamoth (Nintendo Switch)
Merhaba Nintendocular,Bugün eğlenceli bir rekabetçi co-op oyun incelemesi ile beraberiz. Basit kontrolleri ve kaotik ...
Doughlings Invasion Nintendo Switch İnceleme
Bir önceki yapımıyla er meydanına çıkıp Indie dünyasında göğsümüzü kabartan Doughlings’in yeni oyunu ...