İnSanat: Aşk belki de orpheus demekti
Bir hikayeye göre Apollo ve Dokuz İlham Perisinden şiirlerin ilham perisi Calliope’nin oğlu olan Orpheus Kadim Yunan?ın en büyük şair ve müzisyenidir. Trakya?da doğar. Liriyle öyle şarkılar söyler ki ağaçlar çevresinde bir çember olup onu dinleyebilmek için köklerinden kurtulur, kayalar o kaya gibi ağırlıklarının yumuşadığını hissederler. Korint boğazından geçen gemiler Sirenlerin o dayanılmaz sesiyle batıp giderken bir tek Orpheus’un sesi Sirenleri bastırabilir. Zaman geçer Orpheus Eurydice ile evlenir. Bir gün Eurydice
ormanda yürürken çoban Aristaeus ile karşılaşır; çoban onun güzelliğinden öyle büyülenir ki ona o anda sahip olmak ister, kaçayım derken ayağı takılıp yere düşen Eurydice’ı bir yılan ısırır ve Eurydice ölür. Daha yeni evlendiği karısının ölümünün ardından, yarım kalmış ve yaşanmamış aşkının verdiği güç ve cesaretle Orpheus Euydice’ı geri almak
için cehenneme gitmeye karar verir. Giderken aşkı uğruna söylediği şarkıları duyan Sisifus bile durup kayasının üzerine oturur ve onu dinler! Cehenneme giren ilk yaşayan kişi olur. ?Yeraltı dünyasının tanrıları, biz bütün canlıların son noktası olan topraklar, bana kulak verin. Buraya sırlarınızı açığa çıkarmaya ya da size karşı bir güç sınamaya gelmedim. Ben karımı aramaya geldim. Aşk getirdi beni buraya, aşk ki biz canlıların yeryüzündeki tanrısı. Eski efsaneler doğruysa burada da hükmü geçen O tanrı. Size yalvarırım Eurydice’ı bana geri verin. Hepimizin kaderinin son noktası burası. Er ya da geç burada olacağız. Ama o zamana değin yaşayamadıklarımız uğruna, onu bana geri verin. Ya da buradayken beni de alıp ikimizin ölümünün zaferini tadın.? Cehennemin tanrıları bu cesaret ve aşk karşısında diğer bütün hayaletler ağlarken derler ki; ?Sana onu geri vereceğiz, buradan yeryüzüne giden yolda önden giderek ona yol göstereceksin, ama yeryüzüne
varana kadar bir kere bile olsun dönüp arkana bakmayacaksın. Yoksa Eurydice ebediyen cehennemde kalır.? Orpheus önden yürür. Yol oldukça meşakkatli ve uzundur. ?Ya bana doğruyu söylemedilerse, ya arkamda değilse? diye diye içi içini yer. Güneşin ışıklarının vurduğu yeryüne açılan çıkışa gelmelerine iki adım kala Orpheus dayanamaz arkasına bakar. Baktığı anda Eurydice’i görür. Görmesiyle de Eurydice buğulu camdaki bir suret gibi yok olur. Yedi gün boyunca ağlar. Yedi ay boyunca durmaksızın aşkını ve çaresizliğini anlatan, kendine kızan şarkılarını söyler. Kadınlarla göz göze bile gelmez artık.
Trakya?lı Kadınlar Orpheus’un Eurydice’a olan sadakati ve kendilerine yüz vermemesi üzerine öyle büyük bir öfkeye kapılırlar ki Baküs Şenlikleri sırasında bu öfke had safhaya varır ve Orpheus’u gerçek anlamıyla lime lime edip kesik başını ve lirini nehre atarlar. Kesik başı adını Orpheus’un lirinden alan Lesbos adasına gelir. Aşk belki Orpheus demektir.