Dadim ve Kar Tanesi
Üzerinde yaşadığımız Dünya”da herşey sona eriyor. Hatta kendisinin bile bir sonu var. Kabul etmesi zor da olsa bu böyle. Aslında hayatın güzel ve değerli olması da bundan dolayı. İçinde bulunduğumuz her an, son anımız olabilir. Bu farkındalık ne kadar korkutucu olsa da, bizi diri tutan ve hayata bağlayan yegane gerçek. Ama insanoğlunun en sık düştüğü hatalardan biri bu gerçeği gözardı etmek. Hep geleceği planlamak, hep sonrasına yatırım yapmak. Bu yüzdendir ki en derin acıları hep aniden kaybedilenlerin arkasından yaşıyoruz.
Asıl yapmamız gereken biriyle geçirdiğimiz zamanlar sona erdi diye acı çekmektense, geçirilen zaman dilimi için minnet duymak. Paylaşılanları hatırlamak ve huzur bulmak. Ama bazı insanların ardından minnet duygusuyla beraber bir ayrıcalık hisseder insan ; sırf onu tanımış olmanın verdiği. Yaşamına ve yaşayışına hayran olunur. İşte bana bu duyguları yaşatan dayım İzzet Bakırcı öyle bir insandı.
Neydi onu benim için farklı kılan? nerden başlasam bilemiyorum. Öncelikle severdi. Yengem Sevgi’yi , çocukları Bahadır ve Baharı, kocaman ailesini , insanları , hayvanları , doğayı, yaşamayı severdi. İşin garibi gitmiş, kendi gibi herşeyi seven birini, Sevgi’yi bulmuş; birlikte severlerdi. Egosunu uzun zaman önce bir yerlerde unutmuştu. Hiç bir zaman kıskançlık,kin ve nefret görmedim ne yüzünde ne sözünde. İçi dışı bir derler ya öyleydi. Tane tane yaşardı, hiiiç acele etmeden. Pazar kahvaltılarına bayılırdı. Şöleee bi ayaklarını uzatırdı ama çocuklar doğmadan önce:).
Sorsan yapardı,ederdi,hallederdi…ama aklına gelirse:). Ha bide çok sakardı kırıp geçerdi ortalığı..unutkanlığıda ayrı tabiii. Cüzdanı anahtarını özenle çıkarır masaya koyar, sonra dalıp giderdi. Neden biliyomusunuz bütün bunlar? kendiyle , çevresiyle barışık adamdı.
Yeğenlerine çok düşkündü hani. Bizim hikayelerimizi dinler kendi yaşamış kadar mutlu olurdu. Zeynep’in başarıları, Ali’nin haytalıkları, Beliz hanımın havaları….gülmekten yerlere yatardı.
Bahoyla, Baharın hikayeleri ayrı tabiii, onlar bir yana dünya bir yanaydı..”Abla bunlar beni çokk yoruyo yaaa” dese de her yere taşırdı:) Bebekken ikisini de o kadar çok öptü, o kadar çok yedi ki, çocuklar bir ömür yetecek sevgiyi depolamışlardır herhalde…
Ve daha sayamadığım pek çok neden….farklı kıldı Dadimi…
İnsanlar Kar taneleri gibidir. Eşsiz. Ama bazı Kar Taneleri diğerlerinin arasından sıyrılır. Onlar, seyretmesi en keyif verenlerdir. Fakat her kar tanesi erimeye mahkumdur. eriyen kar taneleri bir nehire, ordan tekrar buharlaşıp gökyüzüne çıkar. Ve tekrar eşsiz kar taneleri olarak düşer yer yüzüne…bu hayat ve ölüm döngüsüdür.
Şimdi sıra Bahadır ve Bahar ‘da eminim onlarda yaşamlarıyla senin gibi seyredenleri hayran bırakacaklar; ve bizler onların gözlerinde seni yaşamaya devam edeceğiz…
Dayım Y. İzzet BAKIRCI ‘ nın anısına…
Kategoriler: Genel Etiketler: Yusuf İzzet Bakırcı
← Ortaya Karışık
Eğitim, ADDS ve Yaratıcılık Üzerine →
2 thoughts on “Dadim ve Kar Tanesi”
01/23/2011, 20:22	 SEVGİ BAKIRCI dedi ki:
Ahhh Bertan’cığım, ne kadar güzel anlatmışsın dadiciğini. Çıldırırdı hepinize, hepimize. Önceliği hep ailesiydi. Hep gurur duydu sizlerle, tabii siz de hep gurur duyduracak işler yaptınız da ondan.
Hayatı, insanları, çiçekleri, kuşları, balıkları o kadar severdi ki, inanmak çok zor başımıza gelenlere..”Bu kuşu, balığı hep ben temizliyorum evde” derdi, sitem eder gibi yapardı ama zevkle yapardı. Şimdi her hafta onu anarak temizliyorum kuşu. Bir de kuşları çift almıştı, yumurlatacağım diye. Çok komikti, hayatı hep komiklikleriyle yaşadı. Sanırım buydu onu hayatın acılarına katlandıran.
Biz bırakamadık ki onu o gitsin.Hep yanımızda bizimle olacak, bize gülümseyecek oturduğu yerden.
İnşallah huzurlu bir köşe bulmuştur oralarda da. Hepinizde bir parça var ondan. İyi ki varsınız bir tanem…
02/25/2011, 17:26	 Meral dedi ki:
Bertancım ilk okuduğumda sanırım hiç bir şey yazamadım. Bugün tekrar okudum ve hep okuyacağım ……Çünkü sen bizim duygularımızı bize yansıttın. O bizim Küçüğ İzzetimiz.O hep bizimle olacak .İzzet’ciğim yazdığı şiirde ‘ Yaşatmaktır görevimiz hatıraları unutmaya gelmez’ demiş işte biz de aynen onun dediği gibi dolu dolu yaşanmış günlere,hatıralara sarılacağız.O güzel anılarla birbirimizi sarıp sarmalayacağız . …..