istanbul'um geldi - ekşi sözlük
yazarların maaşlarının tek cümlelik özeti 141
musevilerin türkiye'yi hızla terk etmesi 59
erkekler arasındaki gizli antlaşmalar 91
kulaklık alırken dikkat edilmesi gereken hususlar 24
2 kişi aylık mutfak masrafı 100 tl 25
talisca'nın kart cezası kaldırılsın goygoyu 23
sevgilisinden çiçek gelen iş yerindeki kız 20
bir adım gelene on adım gitmek 27
belirli aralıklarla insanı ziyaret eden, düzenli olarak giderilmediğinde bünyede ciddi boyutta rahatsızlık yaratan ihtiyaç; en iyisi ihtiyaç haline gelmesine meydan vermemektir aslında.*
30.03.2002 22:50 purplehaze
yurt disinda yasayanlarda, daha cok iliman mevsimlerde kendini gosteren bir ic geciris.
20.04.2003 09:45 portabello
yurtdisinda okumanin bir yan etkisi
20.04.2003 10:27 shiba
(bkz: canim istanbul cekti)
20.04.2003 11:27 catch22
"istanbul özlemi" çeken kişinin sarfedeceği cümle.
21.04.2003 13:16 smart
eh (bkz: istanbul)
21.04.2003 13:21 386 dx
periyodik olarak,hatta artık bagımlılık boyutunda, istanbula ugrayıp duran kimsenin, saat 3 ilac saatim geldi diyormus rahatlıgıyla sarfettigi cumle..
21.04.2003 18:33 idyl
istanbul'u özlemek ve başka bir bozuk tabirle istanbul'a gidesi olmak, gideceği gelmek. "istanbul'um geldi" (hadi apostrof da benden olsun...) diyen insana "hangi istanbul? bebek sahil tarafındaki mi, bağdat caddesi dolaylarındaki mi, bayrampasa ya da armutlu yöresindeki istanbul'un mu gelen?" diye bir sormakta fayda vardır tabii ki. hani boğaz'da balik raki hayali ile istanbul'a gelip, dimyata pirince giderken evdeki bulgurdan olmak durumunda kalmak da var işin ucunda nitekim.
edit: istanbulum geldi başlığından taşınmış olan bu entrimizin apostrofları kendinden olup sadece edit notu eklenmiştir.
21.04.2003 18:58 ~ 28.03.2008 19:13 atlantis
beni hiçbir şeyin vazgeçiremeyeceği, taviz vermeyeceğim ilkelerimden bir tanesi anti-istanbul düşünce yapımdır. istanbul güzellemelerinden, kendini istanbullu addetmiş kitlelerden ve bunun romantizme dökülmesinden haz etmem. bakınız işi bu boyuta taşıdığımız hızlı bir dönem bile oldu.
lâkin gel gör ki ben bu şehre sadece işim düştüğü zaman gitmekten büyük keyif alıyorum. kabul; şehrin havasına, insanına, mültecisine, hızlı hayatına, insan çeşitliliğine ve tüm bunların getirdiği megaköy atmosferine bir haftadan fazla dayanamıyorum ama bu şehre düzenlediğim her kısa ziyaretin sonucunda sıcak ve tatlı anılarla dönüyorum. altı gün kalsam yedinci gün "bu martı neden burada uçuyor??" diye söylenmeye bile başlıyorum bırak arap istilasını bir kenara.
bugün de dahil olmak üzere bazı sabahlar uyanır uyanmaz kendimi beyoğlu'nun yokuşlarında bulmak istiyorum. o dar sokakların arasında kaybolayım, istiklâl'in grafitilerini seyrederek insan seli arasında yol alayım falan. hakikaten arada canım çekiyor bunu ve kendime şaşırıyorum. bir klasik olarak bir şehri güzel kılan içinde yaşayan insanlardır biliyorum ama bu şehri istemenin tuhaf bir aurası var.
istanbul insanın hayatını yerle bir eder, yeni biri olur çıkarsın. bunun iyi yönleri de olur kötü yönleri de. hayatta kalmanın en güç ve bir o kadar tecrübe kazandıracağı türkiye'nin en büyük köyüdür bana göre.
tüm bunlara rağmen var bir çekim. sanki burada yaşanacak şeylerin yaşanması gerekiyormuş gibi bir çağrı. ufak kaçamaklardan yol yaparım yine tez vakitte.
10.02.2018 05:45 ~ 06:04 morgothsheir