‘Benden olan yaşasın’ da, olmayan ölsün mü? | Kıbrıs Gazetesi Arşiv
21 August 2014, Thursday Yorum Yaz Yazdır
Ülkemizin en önemli sektörlerinden biri olan hayvancılık çok zor günlerden geçiyor. Kuyuların tuzlanması, suların azalması, üstüne üstlük art arda gelen kuraklık, çiftçiyi, hayvancıyı, velhasıl üreticiyi perişan etmiş bulunuyor.
‘Bu perişanlık nereye kadar sürecek?’ sorusuna bir yanıt verilebilse…
Devlet, Türkiye’den gelecek suyla her şeyin halledileceği düşüncesinde olabilir. Ancak daha suyun gelmesine var. Kasım ayından bahsediliyor. O da her şey yolunda gider ve hava durumları müsaade ederse…
Su gelene kadar herkes elini kolunu bağlayıp da otursun mu? Taş üstüne taş koymasın mı?
Çiftçi, hayvancı bu aralar köylerde bir araya gelerek sorunlarını ortaya koyuyor, tartışıyor. Ama ilgilenen kim?
Geçen akşam Düzova köyünde düzenlenen ve bölge köylerin çiftçilerinin katıldığı toplantıda, Kalavaç Köyü Muhtarı Ömer Meraklı, siyasilere göndermelerde bulunarak, halkın sorunlarına karşı bu denli ilgisiz kalınmasının kabul edilemez bir durum olduğunu söyledi. Meraklı özetle şöyle dedi:
“Bizim köyü de tamamen kuraklık kapsamı dışında tuttular. Bizde de ekinler olmadı ve bu kararla insanlar mağdur edildi. Benim ekili tek dönüm arazim yok. Ama tüm geçimini çiftçilikten sağlayan köylülerim için buraya geldim. Çünkü yapılan uygulama çok yanlıştır. Sonra ben sorarım, mademki bizim köyde ekinler oldu, hayvancılık yapanlar niçin balya ararlar? Bu ülkede sağcısı gelir aynı, solcusu gelir yine aynı. Ben işçinin, köylünün, esnafın, emekçinin partisiyim der, ama diğerleri gibi sadece tüccarın borçlarını silmeyi biliyor. Biz bunları söyleyince de gocunuyorlar. Köylü milletin efendisidir dediler, ama maalesef hepsini batırdılar, hepsini süründürdüler.”
Daha ne söylesindi Ömer Meraklı?
‘Kuraklık kapsamları politikasında da acaba popülizm mi var?’ diye sormadan geçemeyeceğiz.
Beri yandan Vadili’de toplanan hayvancılar da, ‘Ne olacak halimiz?’ sorusuna yanıt arayıp durmuşlar… Vadili halkı öteden beri çalışkanlığı, üretkenliği ile bilinir. Elleri nasırlıdır. Alın teriyle ekmeğini kazanır. Ancak gel gör ki, hayvancılığın merkezi konumundaki Vadili’de hayvanlar da tuzlu suya mahkûm… Belediye Başkanlığına yeniden seçilen Mehmet Adahan, 450 bin TL harcayarak ‘Hayvan Barınakları Su Temin Projesi’ diye bir proje hazırlamıştı… Ancak devlet bu tür proje hazırlayanları teşvik edeceğine, adeta köstekliyor.
Böyle bir zihniyet bir başka ülkede görülebilir mi?
Yıllar öncesi Türkmenköy’de bulunan bir kuyudan borularla su gelecek ve hayvancılar da bundan yararlanacak, en azından 4 bin derece tuzluluktan kurtulacaklardı… Bir türlü olmadı. Kuyunun sahibi ‘evet’ demesine rağmen, devlet ‘hayır’ dedi ve kuyu istimlâk edildi.
Yani siz hayırlı bir amaç için didinecek, uğraşacak, formül bulacaksınız, ama devlet sizi tebrik edeceğine, teşvik edeceğine, önünüzü kesiyor. Dünya üzerinde benzeri bir anlayış, benzeri bir uygulama var mıdır diye sormak gerekmez mi? Eğer hükümetteki ilgili makamlar, halka hizmet anlayışıyla hareket etmiş ve popülizme kaçmamış olsalardı, ne bölge hayvancısı mağduriyete uğrardı, ne de hayvanlar tuzlu su içmeye mahkûm edilirdi!
Kısacası, hayvancının da, hayvanların da sorunu çözülürdü.
“Belediyeler, halka hizmet için vardır. Hizmet anlayışında rozet kesinlikle söz konusu değildir, olmamalıdır”
diyen Adahan, hükümetlerden de aynı tavırları sergilemelerini beklediklerini ifade ediyor. “Benden olan yaşasın, olmayan ölsün mü?” diye de ekliyor.
Bu tür şikâyetleri her gün ve her taraftan alıyoruz. Vatandaşın kendi çabası ile üretme istemine karşı yöneticilerin olumsuz yaklaşımlarının sorgulanması gerektiğine inanıyoruz. ‘Biz nasıl bir toplum olduk?’ sorusunu da cevaplamak gerekir. Bu topraklarda bir şeyler yapmak, üretmek için canını dişine takan insanlarımız teşvik edileceğine, kollanacağına, hayal kırıklıklarına uğratılmaktadır.
Kör olası popülizm bu ülkeyi yedi bitirdi, inanlarını da çıldırtma noktasına getirdi. Birileri tuzlu sudan ölen hayvanlar için çözüm üretmek istiyor, ancak önlerine bizzat hükümetteki ilgili makamlar tarafından takoz konuluyor.
Bunun adına ihanet denilmez de ne denilir? Böylesi bir anlayış içinde olan yetkili makamlar, yaptıklarından
dolayı hiç mi vicdan azabı çekmiyorlar?
En üst kademelerde bunların sorgulanması gerektiği inancındayız.