23 TEMMUZ ERZURUM KONGRESİ VE 15 TEMMUZ
Tarih: 11.8.2017 09:00:34 / 689okunma / 0yorum
23 Temmuz 1919 Erzurum Kongresi ile, 15 Temmuz 2016´nın benzer ve farklı taraflarını irdeler ve yorumlarsak:
Bu iki talihli ve talihsiz toplumsal hareketin ve reaksiyonun tıpa tıp aynı tarafı Temmuz ayında olması. Sıcak ay olduğu için kanımız mı kaynadı, kıpır kıpır olduk.
Bu iki önemli olayın; vakanın, kahramanlığın ,korkusuzluğun, fedakârlığın, birleşip kenetlenmenin milletimize has bir özellik olduğu kararlılığın, ölüme koşmanın, geleceğe yön ve istikamet vermenin ve yöneticilere ışık tutup yol gösterme açısından da benzer tarafı çok olduğu ayan beyan ortada…
Değerli arkadaşım Sayın. Prof. Dr. Fahri YAVUZ, 26 Temmuz 2017 tarihli pusula gazetesindeki yazısında, “Erzurum Kongresi ve 15 Temmuz” başlığını atmış; kıyaslamış, benzerliklerini vurgulamış güzel bir yazı çıkarmış. Kendisini tebrik ediyorum.
Bende, Aziz Milletimizin erdem sahibi olup, ulvi duygular beslediğini kutsal değerlere her zaman sahip çıktığını; 15-16 Temmuz kalkışmalarından, faciasından, hatta katliamından sonra:
İstanbul Yeni Kapı mitingini, olağan üstü birleşmeyi, kenetlenmeyi, Güne Bakış Gazetesinde yazmış; Nasıl darbelere, diktalara, teröristlere, demokrasi ve Cumhuriyet düşmanlarına karşı durduklarını ve bayrak için, vatan için ölümüne koştuklarını vurgulamıştım.
Yine 15 – 16 Temmuz 2016 gecesini “kalkışmayı” 14 Temmuz 2017 de,´´Yıl dönümünde , bu gazetemizde” lanetlenmiş; gösterilen olağan üstü kahramanlığı ve başarıyı da kutlayarak övmüştüm…
Bu iki coşkulu fiilin/ üstün başarının, farklı tarafları da var. Biraz bunlardan bahsedeyim:
Erzurum kongresinde, dış düşmanlara karşı birleşiliyordu ve meydan okunuyordu!
15 – 16 Temmuz da iç düşmanla uğraşılıyordu...
Erzurum Kongresi tarihlerinde yabancılar, dış düşmanlar askerimizi, sivilimizi şehit yada gazi ediyordu.
15-16 Temmuzda: Bizim askerimiz, bizim askerimizi, askerimiz polisimizi, polisimiz askerimizi, polisimiz polisimizi, askerimiz ve polisimiz sivil vatandaşları;
Yine sivil vatandaşlar askerimizi ve polisimizi vuruyordu ve şehit ediyordu.
Askerimizin, polisimizin bir kısmı (öz evlatlarımız); terörist, isyankâr olmuş ve katil oluyordu! Kendi milletini, anasını, babasını, çoluğunu, çocuğunu ve meclisini bombalıyordu!
Eski “O zaman ki” hedef yurdu kurtarmaktı, düşmanı kovmaktı! Şimdiki hedefin çıkışı, yurdu karıştırmak ve milleti çatıştırıp birbirini kırdırmaktı!
Çok şükür sağduyu hakim oldu,sonuç acı ama hayırla bitti. Bu vatanın asıl sahipleri galip geldi.
Eski 23 Temmuzlarda, yabancıya, düşmana “tek dişi kalmış canavara” karşı galip geliyorduk!
Şimdi “ 15-16 Temmuz” eli kanlı kendi içimizden çıkan canavara karşı galip geldik.
O zaman şehit olana üzülüyorduk ama düşman öldürdü diye serinliyorduk/avunuyorduk! Şimdi bizimkiler,bizleri öldürğyordu…
O zaman düşman belli idi, şimdi belli değil, bulunması temizlenmesi çok zor!
O zaman ellere meydan okuyorduk, şimdi kendi kendimize (çirkeflere) meydan okuyoruz.
Şimdi şehit olanlara kat kat üzülüyoruz. Kendi kendimizi yemişiz ve katletmişiz diye. Bundan acıy şey olabilir mi? Acıların peşine buruk sevinç ve buruk övünme oluyor…kurtulduk diye.
İçimize bu hainler nasıl girdi, nasıl yetişti, nasıl mevki sahibi olup ,insan sevgisini yitirip, nasıl katil oldular? Bu düşünce, kalbimize zehirli ok gibi batıyor ve çıkmıyor…
23 Temmuzla, 15 Temmuz´un Milletteki sinonimi; duygu, coşku, hedefler ve gönül dalgaları birliği idi!
Çünkü bu millet aynı millet… özü, mayası sağlam. İşlendiği yöne yöneliyor… ister ki doğru yönde işleyelim…
Tüm bunları düşünmek, derinlere inmek, özünü ve sebebini bulup sürekli ve kararlı olmak şartı ile ; kısa, orta ve uzun vadeli tedbirler almak düşüyor, yetkililere ve bizlere…
Erzurum Kongresi kararlarını alanları ve uygulayanları; 15 – 16 Temmuz faciasını bertaraf edenleri kutluyor, şehitlerimizi rahmet diliyorum.
Anahtar Kelimeler: TEMMUZ, ERZURUM, KONGRESİ, TEMMUZ