II. Velid olarak bilinir. Tam adı Velid bin Yezid bin Abdülmelik bin Mervan’dır. Emevî Devletinde Hişam bin Abdülmelik bin Mervan’dan sonra on birinci halife olarak tahta geçmiş, milâdî 743 ile 744 yıllarında Emevî Devletini idare etmiştir. Tarihî kaynaklar ondan “Fâsık Velid” olarak bahseder.
Velid’in gençliği Filistin’de bulunan bir çöl sarayında geçti. İktidara geçtikten sonra Şam’a geldi. Ancak kısa bir müddet sonra yine çöldeki sarayına döndü. Kendini spora, şaraba, şiire ve şarkıya vermişti. Bu dönemde anarşi ve kargaşa son derece artış gösterdi. Hazineyi kısa zamanda boşalttı. Bu yüzden valilerden sürekli para istedi. Neticede halk ayaklandı. Bu ayaklanma Velid’in saltanatının sonu oldu. Ayaklanan halk onu bulunduğu yerden çıkararak kafasını kesti.
Resul-i Ekrem (a.s.m.) Velid’in çıkacağını bildirmişti. Ümmü Seleme’nin bir yeğeni olmuştu. İsmini Velid koydular. Bunu haber alan Peygamber Efendimiz (a.s.m.) şöyle buyurdu: “Firavunlarınızın adını çocuklarınıza veriyorsunuz ha! Hemen ismini değiştirin. Çünkü bu ümmet içinde ismi Velid olan biri çıkacaktır. Onun, Firavun kavmine dokunan şerrinden daha fazlası ümmetime dokunacaktır” (Beyhakî, Delâilün’-Nübüvve; Suyûtî, Tarihu’l-Hulefâ)
Nitekim Velid, insanları fitneye düşürmüş, döneminde anarşi ve kargaşa had safhaya ulaşmıştı. İçkiye ve sefahate çok düşkündü. “Ben Kâbe’nin arkasında şarap içmek için hacca gitmek istiyorum” diyebilecek kadar edepsizdi. Kur’ân ve Sünnete karşı son derece lâkayttı. Çağının Firavunu olarak ün yapmıştı.