Ne kadar da yakınız ölüme oysa ki hep yaşayacağımızı sanıyoruz.
İş yerimden dolayı oldukça riskli bir hayatım var, can güvenliğim olmadan çalışıyorum ve bugün herkesin kahvesini yudumlarken paylaştığı "pazartesii sendromuuuğğğ" sırasında, bir çalışma arkadaşımın gece nöbetinde ölümden döndüğünü, başına silah dayanıp elektroşok verildiğini öğrendim...
Sevdiklerimizin kıymetini her an bilmeliyiz. Eve sağ salim gelip eşimin sevgi dolu bakışlarını bir kez daha gördüğüm için kendimi öyle şanslı hissettim ki, zira o arkadaşımız bugün evine tabutta da gidebilirdi.
Kıymet bilmek için hala zamanımız varken yapalım... ♥ ♥
Alohaa ben eski bloggerlardan nam-ı diğer kar tanesi :) Seneler önce Ankara'da başlamıştım yazmaya 2012'ymiş baktım da demin, sonra bırakmışım Ağrı'da 2014 kışında... Blog arkadaşlığı bambaşkaymış bunu anladım da geri çekti beni kendine bloğum. Devam edemedim eski bloğuma çok deşifre oldum. Yeni hayatımı eski kişilerden bilmesini istemediklerim var o yüzden yeni sayfa açayım da tertemiz olsun istedim bu kez İzmir'den varım diyorum:) Arada eski yazılarımdan da tat katarım buraya ;) Buraya bazen kurgu bazen derdimi bazen neşemi yazarım ben, eskiden de öyleydi bi kitap okurum etkilenir paylaşırım, bazen sessizce bir şarkı koyar kaçarım dinleriz. Blogumun vizyonu da misyonu da benim kafamdan geçenler :) Buranın en sevdiğim kısmı da hesap vermemek, dilediğim gibi yazmak :)
Ben benim işte yakında daha net tanırsınız, o zaman hoş geldiniz :)