Nisanın Azgınlığından,Eylülün durgunluğuna sığındım Ucu Gümüş Mızrakla vur beni.. Çünkü Mızrak şerefli bir silahtır İtaatkar beden,Sonsuz Saraylı,Kaflı.. Yasaklanan iki zıtlık, Akıp giden zamandan başka hiçbirşeyimiz yok
Yorgunsun Kelimelerin dağınık,Otağına talibim
Su Yeşili,Aşk yeşili; Beklenen Cemre düşmeyince
Yerel Ekspir,Diz kapakların zamir; Parmakla yeri,Ayır,Ayrıl,Bekle öylece
.! Yanakların pembe/Uyarım
. Özümle Beni
Her Gece Saat 10 (Ayça)
Ahşap pervazlı penceremden dışarı doğru süzülen kısık lambamın ışığı , bahçeyi şenlendiren yaz güllerinin üstünü örtüyordu o gece.
Anne rahminde ki günlerimiz (Gülsüm Özgüven)
24 saatlik bir ömrü olan o güzelim bahar kelebeklerinin, biz insanlara Yüce Rabbim'in CEMİL ismini anlatmak gibi bir görevi varsa ve bunu gerçekleştirebiliyorlarsa, şu insanoğlunun 60 yıllık ömründe ne çeşit görevleri olabileceğini siz düşünün artık... Ki
Sarmaşık Rüyası (Aytekin Orhan)
Bahçe duvarının kenarına ekilmiş olan sarmaşık tohumlarının yeşermesini ilgiyle takip ediyorum... Sarmaşık, ne güzel bir bitki değil mi? Ekili bulunduğu alana kollarını yayarak büyüyor. Büyüdüğünde duvar görünmez olacak ve soğukluk yerini yeşil bir duvar halısına bırakacak…
kelimelerin çığlıklarını bastıran gardiyanlar
Zamanın Yaprakları (jade)
zaman geçer, dün olur eskimiş hayaller
Zeus'un Kızı; Yusufçuk (Aysun Güven)
Çocuklar daha geç fark ederler dünya değiştirdiklerini. Çoğu zaman oynamaya kalkarlar. Onlara o kadar zordur ki öldüklerini anlatmak. Belki de bu yüzden tecrübeli yusufçukları çocukların başına dikerler. Çocukları televizyonlarda şiddetten uzak tutarlar, ölümden bahsedilmez hiç yanlarında, gelin görün ki bebek denecek yaşta ölmüş birine ölümü anlatın.
Çay Alır Mısınız?.. (salıncak.)
Perdeler, Perdeler... (Ezgi)
Oyun (İnci Çiçekoğlu)
Hayatı oyun gibi yaşayanlara..Mutlu olmaktan biraz öte,arkasında gizlenen hüzünlerin anltıldığı gerçekçi bir yazı.
Yalnızlık mı? Ne Açıdan Baktığına Bağlı... (seda)
hayat karşına neleri çıkarır bilemezsin ama çıkacak olan olayları düşünüp, sentezini içinde bulunduğun zamanda çıkarabilir ve kendini bu doğrultuda engelleyebilirsin... işte benim ve de bir çoklarının sorunu... hayattan ne istediğini bileceksin. en ufak karasızlık seni yıpratan bir çok kararsızlığa düşürebilir ve hayatını sen istemesende yanlış limanlara sürükleyebilir... kendi yazımdan bir bölüm..
Kendi Sınırların (OGÜL Y.)
Onların ışıltısı kamaştırır gözlerini. Kendini sınırlamayan; yaşamı boş verip, yalnız kendini dinleyen insanların ışıltısı. Çağlayan insanlar, y
Umudun Otesindeki Umut (NESRIN AKSU)
Sessiz Yazı (edda)
kalem tedirgin yine.
Radyo Yalnızlığı (melis balcılar)
Kendimizi kaybettiğimiz bir karanlık odaydı radyo bir zamanlar. İçine girince ışıkları yakmak istemezdik ve öylece kalakalıp müzikle başbaşa, inmek isterdik derinlerimize duyduğumuz her notada biraz daha..
Satır Aralarındaki Yokluk (Tuna)
"İzin vermeli kuru bir ayrılığa, ölüm alıp gitmeden bırakmasını hissetmeli... Sevmeli daha çok sevenden ve ne varsa bize dair yaşlanmadan yaşanmalı..." Seni sevmenin günahını çekebilirim, mutluluğu yaşayamadım ellerinde-beni şiirler gibi dökemezsin kağıtlara, açılırsam yaprak yaprak dökülmem yalnızlığa-ölürüm...
Merhaba (Gül Yıldız)
Seninle paylaşmak istediğim ilk konu tamamen kendi sorunum ve belki de benim gibi bir çok insanın sorunu. Kendimize güvenmemek ve korkak olmak.
Sayenizde... ! - 3 (joy)
gece ya başladı yakınmalar !
Tabakta Tek Kalan Domates Psikolojisi (Beyza)
Herkesin birilerinden sürekli olarak birşeyler kaçırdığı, nezaketin-saygının neredeyse hiçe sayıldığı bir dönemde insanlar; tüm nazikliklerini, tüm bastırılmış duygularını yüzüstüne çıkarırcasına salata tabağında kalan tek domatesi yemeğin sonuna doğru birbirlerine sunarlar.
bilmek canına dokunuyor (Aysegul)
yıllar geçtikçe denize özlem duyuyorsun. İyot kokusu uyuşturucu gibi damarlarına yayılsın istiyorsun.
Ben Buyum! (Sihem Tachouli)