Okuyan Kedi: Psikologa gitmek ya da gitmemek
Gönderen Okuyan Kedi zaman: 18:40
Helin çetin 20 Haziran 2013 19:33
benim ilk psikoloğa gittiğimde verdiğim tepkilere benziyor...benim psikoloğumunda yanında duran sehbanın üstünde selpak vardı:)) ve ağlamak serbestti:))
Okuyan Kedi 20 Haziran 2013 21:25
Demek ilk deneyimde akla gelen şeyler çok benzer (:
gzde uzun 20 Haziran 2013 20:10
beynimdeki sesleri susturmak istediğim sırada yazını okumuş olmak bile gülümsetebildi. Biraz rahatlaman dileğiyle eline sağlık :))
Okuyan Kedi 20 Haziran 2013 21:28
Çok teşekkürler, bence zaten amaç beyindeki sesleri susturmak olmamalı çünkü aslında onlar biraz da yaşadığımızın işareti. Yoksa masaya falan benzerdik (: Umarım kısa zamanda rahatlarım.
Kurtsuz elma 20 Haziran 2013 21:20
Ben de bu yıl benzer şekilde endişeli bir dönem geçirdim ve hep kendi kendime başa çıkmaya çalıştım,psikologa gitmeyi bir yenilgi olarak görüyordum.Ben üstesinden gelmeliyim diye düşünüyordum ancak sonunda gittim.Bir aylık bir tedavi süreci geçirdim ve şu an iyiyim,bu korkumu da atmış oldum. Demem o ki hayatta herkes zorlu bir süreçten geçebilir,psikologa gitmekten korkmamalı. Böyle bir yazı yazman da gayet güzel olmuş. :)
Beğenmene sevindim(: Umarım ben de biraz olsun rahatlarım kısa sürede.
Adsız 20 Haziran 2013 22:23
Bende tam düşünürken yazını okudum ciddi.ciddi artık yardım almam gerektiğine inanıyorum aslında sorunum yok gibi.ama bazen ortaya çıkan değişik ruh hallerim var benim sorun yokmuş gibi.görünüyor hiçbirşey yok ortada ama ben yine de bunalıyorum gelecek hakkında endişe duyuyorum bakalım bende gitcem devlet hastanesini deneyeyim.bir diyorum