Okudum da noldu??: Coraline - Neil Gaiman
Tamam da, sebep???? Çocuk kitabı mı değil mi anlayamadım ama lütfen çocukların erişemeyecekleri yerde saklayınız. İnsanın ruhunun, huzurunun derinliklerine binlerce paslı çivi batırmak gibi bir şey. Bildiğiniz tırstım!
Hani çirkin ve huysuz rüyalarda karşınızda anneniz babanız kardeşiniz veya tanıdığınız bir kişi olur ama aslında onlar görünümlü kötü yaratıklardır ya hah işte tam o hikaye.
Bir ara genel hikayeyi Miyazaki'nin Spirited Away'ine benzettim. Hemen hikayeden bahsedeyim. Küçük Coraline sıkıntıdan yeni evleri etrafında keşiflere çıkar. Kendi evlerinin içinde de yandaki boş daireye açılan bir kapı vardır ama kapı tuğladan bir duvara açılmaktadır. Bir şekilde Coraline öbür tarafa geçer. Orada onu "öteki annesi" ve "öteki babası" beklemektedir. Kendi anne ve babasına benzemekle beraber siyah düğme gözleri ve beyaz tenleri vardır. Coraline orada tutulurken bir yandan da annesi ve babasının da tutsak edildiğini, annesinin bir aynanın ardından "yardım et" yazmasıyla farkeder. Coraline'i sonsuza kadar tutup onu sevmek isteyen öteki anneyle bir anlaşma yaparlar. Aslında bütün bu dünyayı öteki anne yaratmıştır (çizmiştir boyamıştır ve psikolojik durumuna göre çizimler bazen küçük çocuk çizimleri gibi kargacık burgacık olabilmektedir). Coraline gibi daha önce de çocuklar orada tutulmuş ve ölmüşlerdir. Coraline onlarla kapatıldığı dolapta tanışır. Anlaşmaya göre Coraline anne-babasının ve bu çocukların ruhunu bulursa serbest kalacaktır.
Hikayede bir yandan konuşan bir kara kedi, sonsuza kadar yani daima köpekler için oynanan bir tiyatro, komşu kadınların verdiği delikli taş ve bir fare orkestrası eğiten üst kat deli komşu da var.
Bildiğiniz yüksek ateşten havale geçiren birinin sanrıları gibi. Ben bu "tanıdıkların bedenlerinde başka şeyler" olma fikrine tüm varlığımla karşıyım. Beni inanılmaz korkutuyor. Tırstım vallahi.
Ha Spirited Away ne alaka derseniz de, garipliklerüstü bir dünyada sıkışmış, anne ve babasını kurtarmaya çalışan minik bir kız olduğu için.
İşte böyle.. Kitabı bitirdim, hemen yazayım da benden çıksın, bağlarımı koparayım bu kitapla istedim. Yani aksi gibi o kadar güzel de yazılmış, çok fantastik bir dünya var. Tek göz oda evimde sağıma soluma dönüp bakıyorum deminden beri, "öteki birisi" mi çıkacak diye. Benim gibi tırsak değilseniz lütfen okuyun..
Not: Lanet olsun, çocuk filmi de varmış bunun.. İzlememek istiyorum ama dayanamayacağım sanırım.. Yine de çocuklarınıza izletmeden önce kendiniz izleyip karar verin.
Not2: Bu yukarıdaki yorumları palyaçolardan ve kuklalardan korkan birinin yazdığını aklınızda tutunuz.
"Çünkü," dedi Coraline, "korkuyorsan ve yine de yapmaktan korktuğun şeyi yapıyorsan, işte bu cesurcadır."..Sayfa60
..Zaten aklı başında olan hiç kimse hayaletlere inanmaz çünkü onların hepsi yalancıdır..Sayfa94
Gönderen LillyMarlin zaman: 00:43
Etiketler: Neil Gaiman, Türkçe, Yeraltı
Adsız 1 Mayıs 2012 17:45
Bu kitap kesinlikle bir çocuk kitabı değil. Anca Harry potter gibi kitapların arasına konabilir. Korkutucu, fantastik. Aslında çok şey anlatılıyor. Biraz da karmaşık. Ama kesinlikle filmin de izlenmesi gerekiyor.