Yok Böyle Panayır!
Begüm Erenler’in panayırla ilgili yazısını sizlerle paylaşmak istedik. Çok teşekkürler Begüm! Sayenizde çok özel bir gündü. Son vapur vakti çok çabuk geldi çattı. Sizlerle bir haftasonu geçirmek isterdik. Bu ilhamla 2012’de bir kaç günlük ‘Zumbara Panayırı Kampı’ düzenleme fikrini programımıza aldık. Haberiniz olsun 🙂 Haydi buyrun yazıya, keyifli Cumartesiyi tekrar hatırlamak adına:
Kabataş’ta Ayşegül’ün sıcak karşılaması tam Zumbaralık’tı öncelikle. Kalabalıktan birlikte oturamadık vapurda ama çok güzel sohbet ettik İsmet Özün’le. Bana tohum takasla ilgili hep merak ettiğim bilgileri verdi.
Adaya vardık, orada yaşayan bir zumbaralı Aykut Öztürk rehberimizdi yürüyüş boyunca. Harika bir yere vardık; deniz kenarı, ferah, sakin: orası bize uygun, biz oraya uygun. Koyuldu yerdeki tezgahlara özenle seçilmiş eşyalar, yayıldı leziz börekler, kekler, yazıldı kartonlara servisler…
Eşyalara, yemeklere pek bakan olmadı başlarda, herkes kaynaşma derdinde. Sonra halka olduk tanıttı herkes kendini. Hummalı bir çalışma başladı hangi servisi seçmeli? yaratıcı drama, çigong, müzik mi yapsak derken baktım 3 emo-trans müşterisi kapıda. Zevkle verdim servisimi, haketmiştim yemekleri! Orienteering ve AT projeleri konusunu bilenlerle sohbet ve geldi gün batımı. Vurmalılarla kutladım gün batımını. Hep isterdim bir orkestrada vurmalı çalmak, ders almak değil öyle gönlümce çalmak. İşte gün o günmüş…
Dönüşte vapurda yerlere oturduk öyle kalabalık. Yol boyu hem zumbaradan hem internet pazarlamasından bahsettik Meltem Şendağ ile. Hem de kalan üzümleri yemece…
Gönlümde dostlar, zihnimde yeni bilgiler, çantamda kendime etek, oğluma kitap, kızıma yapışan dövmeler, döndüm evime. Ne diyeyim? Yok hakikaten böyle panayır İstanbul’un hiç bir yerinde!
Hem de gidiş dönüş yolculuk dahil toplam 6 tl ye!
Not: o gün perküsyona takılan arkadaşlara bir link yolluyorum; birdahaki sefere boşuna taşımayın bütün o aletleri
Etiketler:Begüm Erenler, zumbara panayırı
« Serin sonbahar gecesi filmleriniz Zumbaradan
Zumbarayla Bir Günüm: Bu kez Zumbara ile İngilizce Masası’nı hayal ettim… »