Na'at-i Şerif-i Mu'aşşeri Li Âkif-i Bî-Çâre | Âşıkâne Dergisi
Post published:27 Nisan 2011
Zümre-i Peygamberâne pişvâdır sevdiğim – Sultân-ı râh-i Hakk-ı râhnümâdır sevdiğim
Vâsıl-ı Hak muharrem sırr-ı Hudâ’dır sevdiğim – Âlemîne hâce-i müşkil küşâdur sevdiğim
Sırr-ı Sübhâne’llezî’ye âşinâdır sevdiğim – Evvel ne şeydir, kim ale’l-aşr-ı üstüvâdır sevdiğim
Mihmân-i hâne-i Rabbu’l-âlâdır sevdiğim – Mezîyetine şâfi’-i rûz-i cezadır sevdiğim.
Bir mürüvvet menba’ıgân-ı sühâdır sevdiğim
Hâsılı Ahmed-i Muhammed Mustafâ’dır sevdiğim
Ol şehenşâh-i Resûldur taht-ı nigâh-ı lâmekân – Hâk-i pây-i bendesidir cümle-i gerûbân.
Hem süvâr-i refref oldur izz u ref’etle hemân – Saltanattır şânına levlâk-i kudsî merretân.
Geçdi gitti nice yüz bin perdelerden ol zamân – Geldi Habîbullâh erişti sanki bir emred-i civân.
Çun yetişti kıldı ol dem nûr-i zât-i Müste’ân – Et-tehiyâtında yâd etti ibâd-i sâlihân.
Hâsılı Ahmed-i Muhammed Mustafâ’dır sevdiğim.
Çun tecellî eyledi Hazreti atâyı keyf ve kem – Yâ Habîbi merhabâ hoşâmedî dedi o dem.
Ey benim mirât-ı zâtım işte matlâbum benim – Men ins, müennsim? Sen ey Nebî-i muhterem.
On sekiz bin âlemde kıldım seni sâhib-i âlem – Bir murâdın var midır söyle benim üns-i Zü’l-Kerem
Rahmetim deryâsının yoktur kenârı çekme gam – İstedi mücrimlerin afvın o Sultân-ı ümem.
Bir mürüvvet menba’ıgân-ı sühâdır sevdiğim.
Muharrem ser hüviyet hâzin nûr-i Cemâl – Hem-neşîyet meclis-i bâr-i Hudâ-yi Zü’l-Celâl.
Şehriyâr-i keşver halvet-i sarây-ı lâyezâl – Mazhar-ı Envâr-i Hak pervâne-i şem’-i visâl.
Andelib-i bâğ ve hiddet-i gülistân ışk-ı hâl – Hemdem bizim tecelli-i Cemâl ber-Kemâl.
Gerçe fahrı ihtiyâr etti cihânı pâymâl – Kenet-i kenz oldu o Sultân-ı cihâna mülk-i mal.
Anda doksan bin kelâm oldu geçup nâz u niyâz – Vâkıf oldu remz-ı kuvvesine usub nûr-i Hicâz.
Gördü hakkı Ayet-i kübrâ’dan oldı keşf ve râz – Tâc-ı mahbûbiyet ile kıldı anı serfirâz
Hilat-ı mahfiyeti kıldı atâ çok ızz ve nâz- Rahmeten lil âlemin etti o Şâh bi niyâz
Elliyi tenzil edip sâbit vakt oldı nâmaz- Ümmet ol dem ferâmuş etmedi ref’et-tirâz.
Hâdî-yi ümmet İmâm-ı Enbiyâ hayru’l-beşer – Şâfi’î yevmu’l-cezâ Sultân mazâğu’l-baser.
Sahibu’l-mi’râc ve’t-tâc Resûl-i bi-hurûr – Parmağından zâhir oldu mu’cize-i şakku’l-kamer.
Kavm hayalı nice kıldı kelimede zîr u zeber- Şem’ine pervâne ve sen şems ve kamer dâim rûz.
Hizmetinde her gece durmaz solur bâd-i seher – Bilmez isek sevdiğim gel işte al benden haber.
Mahzen der hakîkat-i maden hilm ve hayâ – Gevhergân -i ilâhî bahr-i eltâf-ı Hudâ.
Câmi’ ser nübüvvettir Resûl-i kibriyâ – Kırsalar dendân-i pâkin lütf ile eyler duâ.
Böyle bir müşfik Nebî var mi haber versen bana – Afv ile meşhûrdur âlemde fahr-i Enbiyâ.
Kâşifu’l-gam rahimu’l-asât fi yevmu’l-bekâ – Ger günahim kûh-i kâf olsa ne gamdır Akif’a
Çeviren: Meryem Beyazal
Pişva: İmam/ Râh-nümâ: Yol Gösteren/ Sübhanellezi: Allah/ Âşinâ: Malumatlı/ Mihman: Misafir/ Şafî: Şefaatçi/ Ruz-i Ceza: Kıyamet Günü/ Mürüvvet: İyi Şeyleri Alıp, Kötü Şeyleri Bırakmak/ Sühâ: Yıldız Adı/ Menbâ: Kaynak/ Ahmed: Övülmeye, Medhedilmeye Lâyık/ Muhammed: Tekrar Tekrar Övülmüş/ Mustafâ’dır: Seçilmiştir/ Şehenşah: Şahların Şahı/ Nigah: Nazar Etmek/ Lâmekan: Mekânsız/ Hak: Toprak/ Pay: Ayak/ Geruban: Gariban/ Refref: Manevi Binek/ Levlâk: Eğer Sen Olmasa İdin/ Merretan: Kerre Defa/ Emred: Genç/ Müstean: Yardım İstenen/ Tahiyyat: Dua, Selâm/ İbad: Kul/ Hoşamedi: Hoş Geldin/ Dem: An/ Zül-Kerem: Kerem Sahibi/ Ümem: Ümmetler/ Şehriyar: Hükümdar/ Kişver: Memleket/ La Yezal: Zeval Bulmayan/ Şem: Mum/ Endelip: Bülbül/ Işk: Aşk, Gözyaşı/ Paymal: Ayak Altında Kalmış/ Kenet: Perçin/ Kenz: Meşakkat/ Usub: Kuşatmak/ Serfiraz: Benzerlerinden Üstün Olan/ Feramuş: Unutma/ Zir u Zeber: Darmadağınık/ Dendan: Diş Tanesi/ Kuh-ı Kaf: Kaf Dağı
Previous PostSalavât-ı Şerifeler
Sonraki YazıMutasavvıflardan O’na (s.a.v.) Şiirler