Günümüzde bir reddiye gerekçesi de uygarlık noktainazarından ileri sürülüyor. İslâm uygarlığının “daha çok” öbür dünyaya dönük olduğu yanılgısına istinat eden bir reddediş... (Bu yazıda fikirlerini aktardığım kişi:ODTÜ Fel­sefe Bölümü öğretim üyesi Prof. Yasin Ceylan, onunla yapılmış olan konuşmaya şu linkte rastladım: http://odatv.com/dini-cok-oven-kitaplar-okuya-okuya-dine-karsi-bakisim-degisti-2808171200.html).
Ona göre“Hem dünya hem ahiret için çalışın” sözü de bir safsatadır. Her ikisini bir arada yapmak mümkün değilmiş. O yüzden Müslümanların çoğu ikircikliymiş. İçten içe refahı, dünyayı, hazları istermiş ama zihindeki değerler onları günah sayar, öbür tarafı istermiş. Böylece içi dışı bir olmayan insan olurlarmış. Görülüyor ki hocamız Aristo’nun bu budur (A=A) mantığından, deterministik yaklaşımdan, kategorik parsellemeden bir türlü yakayı sıyıramıyor. Ve saplantılarına ram oluyor. Dünya ile öte dünyanın birbirini çağırdığını, birbiriyle diyalektik bir ilişki içinde bulunduğu fikrini kavramak istemiyor.
Etiketler : Rasim Özdenören: İslama bakıştaki körlük