SAHTE KİMLİK FOTOKOPİSİNE DAYALI OLARAK ÇEK KARNESİ VERİLMESİ – BANKANIN ÇEK HESABI AÇARKEN DİKKAT ETMESİ GEREKEN HUSUSLAR – EKONOMİK DURUM ARAŞTIRMASI – TAZMİNAT DAVASI
Özet: Dava, sahte kimlik fotokopisine dayalı olmak çek karnesi veren banka hakkında açılan tazminat istemine ilişkindir. Davacı işyerinden alışveriş yapılan işyeri sahibi olup alışveriş sonucu söz konusu çeki almıştır. Banka ya da özel finans kurumu, çek hesabı açarken müşterisinin kimliği, ekonomik durumu ve ikameti ve sair konularında gerekli araştırma ve incelemeyi yapmadan hayali bir kişi adına hesap açarak çek karnesi vermiş ve çek karşılıksız çıkmış ise bu davranışının sonuçlarına katlanması gerekliğinin kabulü icap eder. Davalı bankanın dava dışı kişinin ekonomik ve sosyal durumunu zararın meydana geldiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, olay nedeniyle tarafların müterafık kusurlu olduğu kabul edilerek kusur durumlarının tespiti ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir.
E: 2015/6664 K: 2015/13513 K.T.: 16.12.2015
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/02/2014 gün ve 2010/951 – 2014/39 sayılı kararı onayan Daire’nin 29/12/2014 gün ve 2014/10116 – 2014/20441 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
KARAR: Davacı vekili, davalı banka şubesinin mutap olduğu müvekkiline ciro yoluyla alışveriş karşılığında verilen keşidecisi A.A. olan 73.000 TL’lik çekin karşılıksız çıktığını ve adı geçene yönelik Bakırköy 7. İcra Müdürlüğü’nün 2008/5377 Esas sayılı dosyayla yapılan takibin semeresiz kaldığını, davalı bankanın sahte kimlik sahibi bir şahsa basiretsiz bir şekilde çek karnesi verdiğinin ceza dosyaları ile de sabit olduğunu ileri sürerek şimdilik 1.000,00 TL’nin davalıdan faizi ile tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini 36.500,00 TL’ye çıkartmış, 1.000,00 TL icra masraflarının da davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin her türlü araştırmayı yaparak çek karnesi verdiğini, dava dışı kişi tarafından sunulan evrakların iğfal kabiliyetine haiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 29.11.2014 gün 2014/10116 E, 2014/20441 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’un 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’un 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’un 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.