ADANASPOR HİKAYELERİ - AdanaTuruncudur
Unutamadığınız olayları yazın ve kaplanguncesi@gmail.com adresine gönderin. Biz de hem yayınlayalım hem de ADANASPOR HİKAYELERİ arşivimizi oluşturalım.
Ortamın fazlasıyla gerildiği bir noktada ilaç gibi geldi ADANASPOR SÖZLÜĞÜ.... Bazen olaylardan uzaklaşmak iyi gelir insana. Evet, eleştirimizi de yapacağız, övgümüzü de. Şu sıralar Adanaspor cephesinde övgüye değer tek şey, ADANASPOR SÖZLÜĞÜ olarak duruyor karşımızda. Ve bugün itibarıyla yanında posterle birlikte kitaplığımıza kazandırdık ADANASPOR SÖZLÜĞÜMÜZÜ...
Böyle güzel bir çalışma esin kaynağı oldu bize ve dedik ki Adanaspor taraftarlarının yaşadıkları ve unutamadıkları ilginç olayları derleyelim ve ileride ADANASPOR HİKAYELERİ adı ileokuyucu ile buluşturalım.
Öyleyse ilk hikaye bizden olsun dedik:
1987 yılında Dicle Üniversitesinde öğrenci iken Adanaspor maçı için stadın yolunu tutmuştuk, Kemal ile birlikte. Kemal takım ayrımı yapmaksızın futbolu seven bir arkadaşımdı. Eskişehirli’ydi. Adanaspor taraftarının olmadığı bir maçta Diyarbakırsporluların içinde izleyecektik maçı. “Kemal” dedim “ ola ki Adanaspor gol atar, sakın ha, sevinç gösterisinde bulunma, halimiz duman olur sonra” Eskişehirli şivesi ile gülerek “tamam hacım, deli değiliz ya!” dedi gülerek.
Tribünde yerimizi aldık. Maç başladı. Daha dördüncü dakikada Ali BEYKOZ kırk metreden öyle bir şut attı ki Diyarbakırspor kalecisi Menderes yalnızca izledi… Fakat o da ne? Yanı başımdan bir gooolllllll sesi geliyor! Bir de baktım ki bizim Kemal ayaklanmış. Can havliyle Kemal’in koluna sarılıp aşağıya çektim;o da yaptığının farkına vardı ve kendini affettirmek istercesine “Ulan Menderes, şerefsiz! Böyle bir gol yenir mi beeeeeeeee” demeye başladı. Birden bize doğru dönen meraklı gözler tekrar sahaya dönerken yanı başımızda oturan bir amca Kemal’in kolunu tutup çok gizli bir şey söyleyecekmiş gibi bize doğru eğildi ve Diyarbakır şivesi ile : “Yegenler, numaranızı yememışık! Adam olun, gıkınızı çıkarmayın” dedi ve gülerek Kemal’in dizlerine birkaç kez vurdu.
Donup kalmıştık. Maç 1-1 berabere bitti. Bitti ama biz de bittik. Maç boyunca süt dökmüş kedi gibi oturduk. Hele Kemal, yan tarafa dönüp bakmaya bile cesaret edemiyor, hep önüne bakıyordu. Diyarbakırspor’un golünde ise benim diyen Diyarbakırlıya taş çıkardı alimallah!