Önceki Yazısı<< 644. YAZISI >>Sonraki Yazısı
İSLAM VE SAĞLIK AÇISINDAN DOMUZ VE DOMUZ ETİ
Domuz Etinin İnsan Mizacına ve Ruhuna Etkileri
Bu husustaki araştırmalar esnasında çok ilgi çekici bilgi ve bulgular elde edilmiştir:
*Domuz eti ile insan eti arasında büyük bir benzerlik vardır: “Eti, insan etine benzeyen domuzun anatomik yapısı da insana olağanüstü derecede benzemektedir. Belki de kalp kapakçığı olarak domuzdan alınıp takılan kapakları vücudumuzun reddetmemesi bu yüzdendir.
Dr. Hans-Heinrich Reckeweg isimli bir Alman bilim adamının makalesi Doç. M. Nuri Ergin’in tercümesiyle kitaplaştırılmıştır. “Domuz eti ve Sağlık” isimli bu kitabın konuyla ilgili bölümünü okuyalım: “Domuz eti ile insan eti arasındaki bu benzerlik ayrıca içerdikleri maddelerin kolayca bir biyolojik değiş-tokuşuna da imkân vermektedir. Bu husus özellikle Prof. Lettre’nin Taze Hücre Terapisi’nde “Büyük Moleküller”le “Peptid”lerin biyolojik bakımdan nerelere ait iseler gidip oralara yerleşecekleri konusundaki tezi için geçerlidir.
*Bu cümleden olarak domuz eti yiyenlerde insanın sağlam bağ dokuları ile beslenme yoluyla vücuda alınan domuza ait sümüksel besi unsurlarının yer değişimi vuku bulmaktadır. Böylece insanın bağ dokuları zamanla sümüksüleşmekte, yani domuz yağı bakımından zenginleşmektedir. Öyle ki domuz eti yiyenler çok geçmeden bizzat yedikleri hayvanın dış görünüşüne benzer bir görünüme girmektedirler.”
İnsan ne yerse o’dur
Ünlü İslâm Sosyologu ve mütefekkiri İbn Haldun; “domuz eti yiyenlerde gayretsizlik ve kıskançlık hislerinde dümura uğrama olduğunu, bunun da domuz etinin ruh üzerindeki menfi tesirinden kaynaklandığını” söyler.
Yine Fransız filozoflarından Savorin “Lezzetin Felsefesi” isimli kitabında gıda ve çeşitli beslenme usulleri ile insanların hatta milletlerin seciye ve hüviyetleri arasında büyük bir ilgi bulunduğundan bahsederek: “Bana, ne yediğini söyle, ne olduğunu haber vereyim” demiştir. Onun için çok önemlidir insanın yedikleri ve içtikleri…
Demek ki domuz ve katkıları hem hastalık boyutunda hem de ruhî ve manevî boyutta, mizaç ve davranış bozukluklarına yani karakter değişikliklerine de yol açmaktadır.
Nitekim bir Üniversite hocası yıllar önce şöyle bir tespitte bulunmuştu: “Domuz katkılı yiyecekler yiye yiye bazıları artık eşlerini kıskanmaz oldular! Teşhir için yanlarında gezdirerek güzel bir hanıma sahip olduklarını gösterip etraflarına hava atıyorlar!”
Yine yapılan araştırmalarda şu kanıya varılmıştır: “Domuz eti tüketen toplum fertlerinde görülen şiddet ve taşkınlık eğilimiyle hiç et yemeyenlerde görülen sakin mizaca karşılık Müslümanların orta bir mizaç hali sergiledikleri söylenebilir.” (Asaf Ataseven, Mehmet Şener, Domuz, İstanbul: DİA, 1994, s. 508)
Hastalıkların yanı sıra mizaç değişikliklerine de yol açan kıskançlık duygularını yok eden, pis, obur, bencil, dağınık ve cimri insanlar olmamızı sağlayan bu domuz eti-kemiği-kılı- yağı ve domuz katkılarından, mümkün mertebe uzak durmalıyız. Unutmayalım ki insan ne yerse o’dur.
İslâm, domuz etini haram kıldığı gibi, domuz kılından yapılan diş fırçalarını, derisinden yapılan mamulleri kullanmayı da yasak etmiştir. Günümüzde en fazla tüketilen etler arasında yer alan domuz etinin gerek İslam dini açısından gerekse sağlığımız açısından birçok zararlı yönü bulunmaktadır. İslam dininde yasaklanan her şeyde mutlaka bir hikmet vardır. Domuz etini yasaklanmasında da hikmetler bulunmaktadır.
Hz. Allah Kuran’da bir emir verdiyse, onu görmezden gelmek yerine, önce ona uymalı daha sonrada nedenini araştırmalıyız. Bilmeliyiz ki Allah bizler için, en güzelini etmiştir. Rabbimiz bir hüküm veriyorsa, bizlere düşen onu gereği gibi uygulamak olmalıdır.
Domuzun eti de yağı ve kemiği de haramdır. O, pis bir hayvandır. Pisliklerden ve kokuşmuş, bayatla­mış maddelerden başka bir şey yemez. Modern tıp, domuz eti yemenin insan vücudunda tenya ve trişin meydana getirdiğini İspatlamıştır. Kaldı ki domuz eti; hazmı güç bir yiyecektir. Mideye çok zararlıdır. Bazı batılılar, ilaçla­rın yardımı olmazsa, domuz eti yememektedirler. Şunu da belirtelim ki, bazı devletler, domuz kesimini yasaklamışlardır. Böylesine pis bir hayvanın etini yemeyi temiz kimseler kabul ederler mi?
İslam dini, domuzu zararlı ve tehlikeli olduğu için haram kılmıştır. Nitekim Domuz etinin tehlikeli ve insana zararlı olduğu tıp tarafından da ortaya konulmuştur.
• Dr. Hans-Heinrich Reckeweg, Domuz Eti ve Sağlık, Çev.. M. Nuri Ergin, Konya: Hibaş Hizmet Basın yayın Ticaret ve Sanayi A.Ş. Yayınları. • Asaf Ataseven, Din ve Tıp Açısından Domuz Eti, Ankara: Diyanet Vakfı Yayınları, 1994.
• Asaf Ataseven, Mehmet Şener, Domuz, İstanbul, DİA, IX, s. 505-509.
* BAB5/13, Kitâb-ı Mukaddes Şirketi, İstanbul, sayfa:39
*Sahî-i Müslim Tercümesi, cild: 5, Sayfa : 100