Bizans Kaynaklarinda Hz. Muhammed | Bilgi Agi
Ne hikmetse, Hz. Muhammed'in tarihi kişiliğinden şüphe duyan bu insanlar, ne Hz. İsa (Hrıstiyanlar) ne de Hz. Musa (Museviler) hakkında şüphe duymamaktadırlar.
Oysa Hz. İsa ile çağdaş oldukları halde ondan tek kelime ile bahsetmeyen Romalı tarihçilerin isimlerini yazmak, herhalde aydınlatıcı olacaktır okuyucu için.
Apion (M.Ö. 20-M.S.48), Seneca (M.S.3-65), Petronius (M:S.66), Büyük Pliny (M.S. 23-97), Juvenal (M.S.60-138?), Martial(M.S.40-104), Quintilian (M.S. 40-118) ve Epictetus (M.S. 40-120).
Meshur Yahudi tarihi yazarı olan İskenderiyeli Philo (M.Ö.20-M.S.60) ile Josephus'da (M.S. 37-100), eserlerinde Hrıstiyanlıktan hiç bahsetmemişlerdir.
Ben Oryentalistlerin yaptığı gibi tek taraflı konuşmayı sevmediğimden, "doğruya doğru konuşmak gerek" diyerek şunları da dile getirilmesinin gerektiğini düşünüyorum.
Genç Pliny (M.S.61-105) ve Tacitus (M.S. 55-120) , Hrıstiyan toplumun varlığından bahseder, ancak Hz. İsa'nın varlığından bahs etmezler.
Diğer taraftan bakıldığında, en eski İncil kabul edilen Markos İncil'ini tarihi kaynak kabul etsek, İsa'dan 70 yıl sonra yazılmasından dolayı şüphe uyandırması gerektirmez mi. Ama ne hikmetse onlar Muhammed ile uğraşmayı seviyor, ancak kendi tarihlerinden şüphe duymayı pek sevmiyorlar.
Neyse..., konumuz Hrıstiyanlık olmadığı için, bu konuyu burada kapatalım.
Hz. Muhammed'in yaşadığı dönemde kaynak sunabilecek ülkelerin sayısı, düşünüldüğün aksine, pekte fazla değildir ve bu İmparatorlukların İslamiyet ile tanışması çok geç zamanlara denk gelmektedir. Misal, Cermen boyutundan olan Franklar, Roma İmparatorluğu'nun yıkılmasında büyük rol oynamıştır. 6. Yüzyılda Güney Galya'dan (bu tarihten sonra Fransıya yani Fransa olarak anılır) Vizigotlar'ı kovarak hakimiyetlerini pekiştirmişler ama Müslümanlar ile bu dönemde pek bir ilişkileri olmamıştır. Diğer taraftan, İtalya'da Lombard krallığı karşımıza çıkıyor. İslamın yayılışı sırasında Lombardlar sınırlarını Roma'ya kadar büyütmüş ancak Abbasilerin döneminde Müslümanlar ile tanışa bilmişlerdir. Dolayısı ile Lombard'ların kaynakları geç döneme ait olduğu için, dikkate alınmamıştır bu yazıda. Aynısı Çin Imparatorluğun Tang Hanedanı içinde geçerli olsa gerek. Li Schimin (18 Haziran 618 – 4 Haziran 907, İmparator Taizong olarak bilinir), Sui hanedanı'nı devirerek, Tang hanedanı'nı kurmuş ancak Müslümanlar ile ileri ki zamanlarda ilgilenmiştir.
Hz. Muhammed'in adı geçebileceği kaynaklar, ancak Bizans: (Latince: İmperium Romanum), Sasani İmparatorluğu, Mısır'da yaşayan Kıptiler, Ermenistan ve Aşağı Tuna üzerinde ki Hazar İmparatorluğu'ndan elimize gecebilir. Unutulmaması gereken bir ayrı husus ise, Hz. Muhammed'in Peygamberlikle şereflenmesi 610 yılına denk geldiği, 622'de Hicret ettigi, 630 yılında Mekke'yi feth ettiği ve iki yıl sonra (632) gözlerini ebedi kapadiığıdır. Hz. Muhammed'in yaşadığı dönemdeki çatışmaları, komşu ülkeleri, kabile arası çatışmalar olarak algıladığı için pekte ilgilenmemişlerdir. Zaten İslam'dan önce, kabileler arası çatışmalar yaygın idi. Hz. Muhammed'in Medine'ye çağrılmasındaki nedenlerden en önemlisi, kabileler arasında barışı sağlamasını arzulamarı idi. Ayrıca, İnternet, Televizyon, Gazete, Telefon, Faks, E-Mail v.b şeylerin bulunmadığını da düşünürseniz, Bizans gibi ülkelerin geç haber alması gayet doğal gelecektir sizlere de. İslamiyetin yayılışı, ancak Muhammed'in ölümünden sonraki zamana denk geldiği için, Bizans ve diğer komşu ülkeler o tarihten sonra ki metinlerde Muhammed adından söz etmişlerdir. Buna rağmen kaynakların çok erken tarihe denk gelmesi ve o dönemin kaynaklarında Hz. Muhammed'in adı geçmesi, onun tarihsel bir kişi olduğuna en büyük ispat olsa gerek. İslam uzmanı olan ve aynı zaman, "Corpus Coranicum" projesinde çalışan sayın Angelika Neuwirth bu durumu şöyle ifade ediyor:
- Ne yazık ki Sayın Kalisch, Muhammed'in tarihsel kişiliği hakkındaki şüphelerini ortalığa yaydı. Oysa bu tür şüphelerini ,iyi bir Tarih çalışarak, yok edebilirdi.... Şüphelerini, ikna edici herhangi bir kaynağı sunmadan ve bu tezine herhangi bir karşı görüş kabul etmeden yayması sadece Provokasyondur.
İslam uzmanı ve "Corpus Coranicum"da yer alan Michael Marx, "Der Spiegel" dergisinde verdiği röportajda, bu tür tezleri öne sürenlerin, kaynak çalışmaları güçlü olmadığını şu sözlerle ifade etti:
- ...Ancak anlaşıldığı kadarıyla Kalisch'in de içinde bulunduğu bir grup akademisyen, Profesör Karl-Heinz Ohlig'in tezlerini desteklemeye karar vermiş. Ohlig bu tezlerinin üç sene önce Karanlık Başlangıçlar (Die dunklen Anfänge) adlı kitabında yayınlamıştı. Burada, Kur'an'ın Hıristiyanlara ait bir metnin olduğunu ve Hz. Muhammed'in yaşamamış olabileceğini savunuyor. ... Ohlig'in Peygamberin yaşamadığı tezini savunulamaz hale getirecek ortada çok miktarda kanıt var. 14. Yüzyılda Müslümanlarla Hıristiyanlar arasında yapılan polemiklerde bu konunun gündeme geldiğini görmüyoruz. Hatta ilk dönem Süryani ve Arami kaynaklarında Peygamberin yaşadığı hakkında birçok kanıt var.
'Der Spiegel' dergisinin,"Siz, Ohlig'in ve takipçilerinin hem demagog hem de sahte akademisyenler olduklarını mı söylemek istiyorsunuz?" sorusuna verdiği cevap, oldukça manidar olsa gerek.
- Bu tür bir yargıda bulunamam. Fakat olay bana bu şekilde görünüyor. Tabii ki her şeyi tartışılabilir ve bu meşrudur. Kur'an birçok ucu açık sorular barındırmaktadır. Biz Corpus Coranicum Projesinde her şeyi kuşatan devasa teoriler yerine bir takım temel araştırmaları yapmaya çalışıyoruz.
Hiç şüphesiz, İslam tarihinden Hz. Muhammed'i kaldırarak, gerek araştırmacı 'Kalisch' olsun, gerekse Katolik 'Karl-Heinz Ohlig' olsun, sonucu Hrıstiyanlığa bağlayacaklardı. Neticede Ohlig, İslam'ın aslında 8. yüzyıla kadar bir Hıristiyan mezhebi olduğunu iddia etmesi çok bekletmedi bizleri. Neticeyi buraya bağlayan bir insan "Hz. Muhammed" yaşamamıştır demesine şüphe ile yaklaşmayacaksak, neye yaklaşacağız? Christoph Luxenberg'de bu akademisyenler arasında bir ayrı yere ait. Yazdığı kitap da, arapça yazısının önce aramice olduğunu iddia etmesi ve netice de oda Hrıstiyanlığa ve Yahudiliğe bağlaması, sanırım herşeyi anlatmaktadır.
Ve yedinci yüzyılın sonlarına doğru yazdığı kabul edilen kronikinde, şu ifadeler de dikkat çekiyor:
Her ne kadar Edessa Papazı Yakub bunları kulaktan duyma olarak eserine almış olsa da, bu kaynakları Oreyantalist ve İslam karşı görüşlü olanların görmezden gelmesi inanılır gibi değil.
Mezopotamya'da yaşamış olan Keşiş Yohannes bar Penkaye, kendi sözleri ile "Arapların hakimiyetinin 67'inci yılında", yani 686-687 yılında kaleme aldığı eserinde ( Ktābā d-rēš mellē) bize şu gerçek dışı bilgileri veriyor:
4) Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium („Chronica minora" III) / İbn Hişam, Sîre, c. 4, s. 17
"Hagarism, the making of the Islamic World" 1977, Patricia Crone ve Micheal Cook
Etiketler : din, Siyaset, tarih
This entry was posted on Perşembe, Eylül 29th, 2011 at 00:00	and is filed under Mustafa ÇELEBİ. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
« Hiçbiri Olmam…
Bir Ülke Düşünün: Hedef Olabilirsiniz! »