Geçmişiyle Hesaplaşmayan Geleceğe Şaşı Bakar...
İnsan hayata yarım baktıkça her şey karmaşık hale geliyor. Yarım bakılan sorunlara çözüm bulmak zorlaşıyor. Bu nedenledir ki “Yarım doktor candan, yarım hoca dinden eder.” derler. Yaşam yarım, sevgi yarım, tarih yarım, siyaset yarım, adalet yarım, aşk yarım, çünkü geçmiş yarım. O halde yarım yerine yaşama tam bakmak sorunları anlamanın olmazsa olmazıdır. Bugünün sıkıntıları dünün içindedir. Akıl düne ait, gözler bugüne aitse ne bugünü anlayabiliriz ne de dünü. Geçmişle övünenin bugünü yoktur. Bugünle övünenin dünü karanlıktır.
Geçmiş zamanı iki açıdan ele alabiliriz; bireyin geçmişi ve toplumun geçmişi... Geçmişe derinlemesine bakıldığı zaman bugün anlaşılabilir. Bugünün güçlü ve güçsüz yönlerinin kökleri geçmiştedir. Geçmiş ne kadar belirsiz, ne kadar silik, ne kadar karmaşık ise gelecek, o denli sorunlu, o denli anlaşılmaz olur.
Geçmişte kalan olumsuz izleri silmek istiyorsak, geçmişe yolculuk yapmak, geçmişle yüzleşmek zorundayız. Yaşananı tecrübe biçiminde ele almak zorundayız. En ağır, en acımasız sorunlarla da karşılaşmış olsak bile, tecrübenin yaşanmışlıklarla elde edildiğini unutmamalıyız. Çünkü geçmişte yaşanan en acımasız, en olumsuz bir durum bile, doğru değerlendirildiğinde bizlere büyük zenginlikler sunar. Her şey insana dairdir. O halde yaşanmışlıklardan gerekli dersleri çıkarmak insan olmanın görevidir.
“İnsan küçük bir dünya, dünya büyük bir insandır.” O halde insan kendi dünyasını ne kadar keşfetmişse, dışındaki dünyayı o kadar algılar. “Ne kadar ekmek o kadar köfte” misali, yarım algı, yarım bakış sorunları çözemez. Balık dünyayı sudan, solucan dünyayı topraktan ibaret sanır.