BİR OYUN MUHTARI
Köyümüzün taşı çok da toprağı yok. Yok dedimse topraksız değil ama tohumun toprakla buluşması zor. Üstte taş, altta toprak. Tarlaya tohum ekip fidan dikmek için önce tarlayı taşlarından arındırmak gerekir. Hem masraflı, hem de çok emek gücüne ihtiyaç var. Sonra tohum ile toprak buluşacak. Meyve agaçlarının kökleri toprakta sıkışmadan gezinecek. Bir yılan kıvraklığında. Tarlalar başaklarla dolacak. Meyve ağaçlarından sarkan meyveler kocaman, kocaman olacak. Bunun için taşlı tarlalarda yıl boyu işler sona ermez.
İşte bu anlamdan olacak köyümüzün adına Taşlı Köy demişler. Nerelisin diye sorduklarında, Taşlı köy’denim deriz. Köyümüze yabancı olanlar :
-” Çok mu taş var köyünüzde?” Sorusunu merakla sorarlar.
Dilimizin döndüğünce anlatmaktan çekinmeyiz. Taşlı tarlalarda çalışmanın zorluklarını anlatırız. Duyduğumuz çoğu zaman aynı sözcüklerdir.
-”Vah vah ekmek ne kadar zordaymış köyünüzde.” derler.
Tarlamızdan taş, köylülerimizin gözünden yaş eksik olmaz. Çünkü akıl baliğ olanlar köyü terk eder. Ya okumak için, ya da bir meslek sahibi olmak için. Önce ilçeye, sonra ile, daha sonra yurdun dört bir yanına dağılmışlardır. Hatta dünyanın bir çok ülkesinde iş tutmuş Taşlı Köy'lülerin torunu vardır. Yani ekmek nerede Taşlı Köy’lüler orada.
Bir kaç Taşlı Köy’lü bir araya gelince, ”Çamından yalamık yemişim. Meşesinin palamudunu topladım. Sakızlık agacının sakızını çiğnedim. Kengerinden kayfe yapıp içtim. Çam ağacının sakızı yarama merhem oldu. Çiğdem topladım toprağından. Çam kabuğundan oyuncaklar yaptım. Kamışı kavalımdı. Küçük çakıl taşlarından beş taş, on taş oynadım. Kömürü kalem, geniş taşların yüzetini defter yapıp okuma yazma öğrendim.” diye anlatırlar. Hala içiçe çizilmiş üç kareden oluşan ve dokuz küçük taşla oynanan, dama benzeri, iki kişi ile oynanan oyun, degerini kaybetmedi. Şimdi dahi oynayanlar var.
Emekli olanların çogu köye yerleştiler. Baba toprağını işlemek , edindikleri deneyim ve gelişen teknolojiyi kullanarak yeni ürünler yetiştirmek için birbirleri ile yardımlaştılar. Talip ve Tahir köydeki taşlı tarlalarına badem fidanları diktiler. Bütün zorluklara karşı yılmadılar. Köyde ilk badem bahçesini ikisi kurdu. İlk baharda fidanlarda, bir iştah, bir iştah sormayın. İlk yılda bazı ağaçlarda meyve bile yetişti.
Bunu gören diğer köylüler, Talip ve Tahir’i taklit ederek taşlı tarlalarına badem bahçesi kurdular. Fidanlar taşlı tarlayı, taşlı tarlalar da badem fidanlarını sevdi. Ağaçların gelişmesi de meyve verimi de çok iyi.
Nisan ayı ortalarında bütün badem ağaçları çiçeklerini açar. Tarlalara uzaktan bakınca taşlar görünmez oldu. Bizim eski taşlı tarlalar badem çiçekleri ile süslendi. Haziran Temmuz aylarında badem ağaçları gri tarlaları yeşile boyadı.
Ağustos sonu Eylül başı köyde badem toplama telaşı var. Toplanan bademler kabuk soyma makinasında soyulup sergide kurutulur. Sonra çuvallara doldururlur.
Badem alıcısının gelmesini bekler köylüler. Gelen alıcı hiç sormadı bu güne kadar.
-Siz bu bademin kilogramını kaça mal ettininz?
Üretim varsa bir maliyet hesabı olmaz mı? Ucuz pahalı ver gitsin denir de, başka bir söz bulunamadı. Kahvede bunlar konuşulurken muhtarlık seçimi geldi çattı.
Her beş yılda bir yapılan muhtarlık seçimi Taşlı Köy’de de yapıldı. İki kişi muhtarlık için aday oldular. Biri Talip, diğeri ise Tahir. Talip memurluktan,Tahir fabrika işciliğinden emekli. Aralarındaki tek fark bu .
Köylüler Tahir ve Talip’e:
- Birininz aday olun ,diğerininz adaylıktan çekilsin diye ikisine de yalvardılar.
Hiç biri kabul etmedi. Neymiş tek aday olursa demokrasi zaafa uğrarmış. Demokratik olması için onlara kalsa seçim üç dört aday arasında geçsin istediler. Fakat başka muhtar adayı çıkmadı. Talip de Tahir de köyde sevilen kişiler. İkisi de aynı yaştalar. İkisi de tutturmuşlar "Biz bu köyde doğup büyüdük. Bu köye hizmet etmeden ölmek istemiyoruz. Hangimizin muhtar olduğu önemli değil." dediler de başka bir şey demediler.
Seçim günü sandık kurulu görevlileri köyün okulunun bir odasını oy kullanma alanı olarak hazırladı. İlçeden gelen ve köyden görev alan sandık görevlileri bütün işlemlerini tamamlayıp köylülerin oy verme işlemini başlattılar.Önce yaşlılar, sonra engeli olanlar ve seçmen listesinde adı bulunanlar oylarını akşam saat beşe kadar kullandılar.Hatta oy kullanmak üzere Talip ve hanımı, Tahir ile hanımı aynı anda geldiler. Oylarını kullanıp gittiler.
Günler öncesinden Talip ve Tahir bir araya gelmişler. Seçim sandığının başına hiç biri oy kullanmanın dışında gelmeme kararı almışlar. Sayım görevlilerine ve oy kullanacaklara yardımcı olmak üzere iki kişi görevlendirmişler. Bu kişiler seçim sonucunu da Tahir'in adamı Tahir’e, Talip’in adamı Talip'e telefonla bildirmiş. Bunu bize yıllar sonra anlattılar.
Oylamanın sonucu şöyle:
Talip bir oy fark ile muhtar seçildi. Kendi köylüleri dahil çevre köylüler ve ilçe halkı hiç bir zaman Talip’e adı ile hitap etmediler. Her zaman “bir oyun muhtarı” diye söylediler. Şimdi Taşlı Köy’ün muhtarı degişti.Talip’in adı yine aynı.Bir oyun muhtarı.
Not: Şimdi köy değil mahalle olarak adı değiştirildi. Dil alışkanlığı. Affınıza sığınıyorum.
uysal uysal | 13/01/2017
0 Yorum | 1009 okunma | 0 beğeni