Bekarlığın birbirinden farklı dört kategorisi vardır. En yaygın olanı, birlikte yaşayacağınız veya evleneceğiniz uygun erkeği beklediğiniz dönemdir. İkincisi, uzun bir ilişkinin bitiminden sonra gelen dönemdir. Üçüncü kategori, arada erkeklerle birlikte olup, sonra bir dönem yalnız yaşayan kadınları içerir. Elbette ki, bunlar azınlıktadır.
Son kategori de, gerek seçimden, gerek şanssızlıktan, gerek kişilik özelliklerinden dolayı veya uygun kişiye rastla yamadıkları için hiçbir erkekle uzun süreli ilişkiye girmeyen kadınları kapsar. Bu kategorideki kadınların birçoğu hâlâ bir hayat arkadaşı beklerler. Sonuç farklı olsa bile, aslında bekâr kalmak için uzun süreli bir plan yapmamışlardır.
Eskiden kadınların çalışması pek uygun sayılmazdı. Onların görevi evlenmek, çocuk sahibi olmak ve ailelerine bakmaktı. Evlenmeyen kadınlar, bu işi becerememiş kabul edilirler.
Bugün bile uzunca bir süre bekar. kalan bir kadına, anormal olarak bakılabiliyor, hatta açınabiliyor.
Bekâr kalmak daima, seçim sonucu değil, koşulların gereği olmuş gibi kabul edilir. Daha açıkçası kadının bir erkeği elde edemediği veya elinde tutamadığı düşünülür. Gariptir ama aynı zamanda da, bekâr kalan kadın ne kadar çekici ve ne kadar mutluysa, başka kadınlar ondan o kadar çok korkarlar, onu, erkeklerini ellerinden almaya hazır bir avcı olarak görürler.