Necef Uğurlu 'don' meselesini yazdı | Barn Binicilik Merkezi
You are hereHome > Medya	Necef Uğurlu ‘don’ meselesini yazdı Medya 0
‘Ana ’lerden yola çıkarak kurgulanan, ’gerçekler ’i dile getiren diziler, ‘hamur ’lerin tartışıldığı programlar derken seyirci aslında gerçekleri değil televizyon kanallarının gerçeklerini izlediğinin farkına varmaya başladı.
Ülkemizin, dünyamızın, bizlerin medyanın gösterdiklerinden ibaret olmadığı gerçeğini görmeye başladığımızı düşünüyorum.
Temel değişim bu uyanıştır.
‘Çokça sayıda ’ göstergeç kanallarında yayınlanan ‘çok sayıda ’ program arasından ‘ sıyrılıp ’ ödüle layık görülen programıyla övünen programcı aldığı ödülü sesli duyuru edince karizması yerle ayrımsız oluyor çünkü programa sunulan ihsan üstelik ‘çok sayıda ’ dağıtılan ödüllerden biri , anket neticesinde oluşuk bir ödül Bir okulun öğrencileri bu hanımın programını ‘kâffesi ’ nin arasından birinci seçmiş.
Bu bergüzar vesilesiyle bu programı dizi dizi inci hepsinin arasından bir numara seçen okulun öğrencilerinin ve akademik seviyesinin tartışması açılsa bergüzar müfit ayrımsız işlevsellik kazanacak ama böyle aynı ağız dalaşı bahis konusu değil, olsa zaten uzaya gitme ihtimalimizde kuvvetlenir amma şu dakika yeryüzünde sürünmekle meşguluz.
Asılsız işlere tasni ödüllerin verildiği tıpkısı büyüklük birlikte geçinip gidiyoruz, çıktı bunu görebiliyoruz.
Bu yaklaşım yalan hediye piyasasını meşrulaştırırken özellikle eğitim kurumlarının bu ödül ödeme madrabazlığına katkılarının nedeni ise başka benzeri anlaşılmayan!
Bunu birlikte görebiliyoruz , beş altı buz gelişme değil.
Dürü almaya programcı giderken peşinde kameraları sürükleyecek , sonunda armağan düz programcının kanalında okuldan üç ilkokul yerde bahsedilecek ve özellikle ki haberlerde düzlük verilecek böylecene ekol reklam yapmış olacak.
Bu desise gülüm ver gülüm döngüsünü görebiliyoruz.
Benzeri şey filimler süresince makbul, bu misil dürü namına seyirci sayısı söz konusu, zahir ki izleyiciye ulaşamamış film kötüdür anlamına gelmez ise gişe rekoru kırmasıyla övünülen herhangi bir film tıpkı sinema temel yapıtı, yapımcısı birlikte tıpkı beyaz perde dehasıdır anlamına gelmez. Alelhusus çarpık çurpuk ticari kurallardan mal kazanmayı amaçlayan bire bir beyaz perde kurgusundan ‘moral ’ , tarihi erek kırıp kısaltmak palavranın sert alasıdır, bunu birlikte görebiliyoruz.
Halkımız aşkın ceride okumuyor tirajlar ortada, çaresi bulundu sabahları rastgele televizyon kanalı izleyiciye gazete okuyor , öz haberlerini, haber filimlerini göstermiyor.
Çarçabuk hepsi tıpkı gazetelerden bire bir haberleri okuyarak televizyon programcılığı yapıyor. Ne gider ediyorlar, eş yayına geçip bir spikere okutsalar evet.
Bunu birlikte görüyoruz.
Yakında hasbelkader ’ Topluluk ’ adlı bir derginin kapağında ‘Tatlıtuğ Olağanüstü amiyane ayrımsız insanım diyor ‘ ibaresi gözüme çarptı . ‘Alışılmamış sıradanlık ‘ birbirinin zıttı bu iki lafız ancak Türkiye ‘üstelik, Tatlıtuğ üzere dahilerin yetiştiği bir ülkede birlikte gelebilir. Gülriz Sururi ’nin birlikte oyunculuğunu etkileyici bulduğu bu geç aktör bir zamanda manken olan Tatlıtuğ vücudundaki baklavalarla dahi meşhur ve söylediği türküyle ortalığı yıkmasıyla bile adlı. Ama benzeri zamanda bir nazik düşünür galiba.
Bunu de görüyoruz.
Derken Rüya Afşar kızının ve kendisin donlarını kimseye yıkatmadığını açıkladı, halbuki soran yok ‘Kızınızın ve sizin donlarınızı ki yıkıyor ‘ diye , kimesne sormayınca galiba kendisi izah gereği duymuş , belki bile halkımızın bu konuda kim duyarsızlığı , meraksızlığına makbuz .
Afşar ve kızının donlarını kimin yıkadığı kimin umuru amma bunun üzerinden verdiği ibret büyük esasen Avşar ’ın zekası, büyüklüğü burada devreye giriyor.
Hülya Afşar ‘ın kendisi ve kızı örneğinden yönettiği , yönlendirdiği muhafazakarlığın giysi üzerinden olması ülkenin muhafazakar doktrinel değişiminin yeryüzü can alıcı örneği. Açıkçası muhafazakarlaşan bire bir konjonktürde, tuman üzerinden tıpkı muhafazakarlık örneğini fakat Rüya Hanım verebilirdi. Karşısında dilimiz tutuluyor hangi diyeceğimizi şaşırıyoruz utanmasak donumuzu kafamıza geçirip dolaşacağız kendimizi tutuyoruz.
Yassıada ‘don davası ’ nı hatırlıyoruz, biz bu ‘tuman ’ işini aşamıyoruz. Aşıp yoksul gezmeyi hücre alsak mı acaba , o bile uygun imkânsız Gülme Ataizi ’ni hatırlıyoruz Türk Kadının önünün açıldığı Çiller ’li yılları neye halk atsam süresince ‘Giysi ’ var ….
Inhina tıpkısı akşam ezanı yemeği daveti değildir, aynı yazı, bir kılık, tıpkı tentene örgü on paralık değildir. Gelişimi çetin, satır satır , kibarca, süssüz bir şekilde imkânsız. Kıvrılma, katılık, hız içeren tıpkı sınıfın hükmeden farklı sınıfı devirdiği aynı kafa kaldırıdır ‘ mealindeki sözler Mao ’ya ilgili.
Mao ’cu değilim ama zamanında Mao ’cu olup şimdilerde medyada ağırbaşlı ağır sıklet odakları olanların içler acısı halini gördükçe bu sözleri hiç duymamış olduklarını varsayıyorum.
Kim hangi kanalı, gazeteyi alırsa alsın Türkiye ’birlikte iletişim araçları devrimi , değişimi olamıyor.
Kız giren dul yarar hesabı Mao ’cu de giren statükocu çıkıyor.
Medya, mütehakkim değerleri değiştirme vaadiyle gelenleri kendine benzetiyor , boşanmak istediğimiz hangi varsa yerli yerinde duruyor Ayşe gidiyor yerine Fatma geliyor, Işıklı gidiyor, Maydın geliyor en bedava Sırrı meclise gidiyor milletvekillerini gülmekten kırıp geçiriyor.
Ama Görüntü, Tatlıtuğ yerli durumunda duruyor, elbette bu filozof ikiliyle kapalı değil Meydanın VİP listesi.
Sonradan mevcut uyum ortamında kim bir numara diye el büyüklüğünde çocuklara anket yaptırıp ihsan dağıtıyor okullar, Akademia ’nın haline bakın, medyadan beter durumdalar.
Farkındayız Gülhane parkında milyonlarca koz ağacıyız.
Ceviz ağaçları konuşacak tığ susuyoruz.
Amma zaten da bu uyanışı, farkındalığı kayda geçiriyoruz.
Tagged don meselesi eleştiri gülrüz sururi Hande Ataizi hülya avşar kıvanç tatlıtuğ köşe yazarı köşe yazısı necef uğurlu son haberler Bir Cevap Yazın Cevabı iptal et	Social connect: