ahmet duman - CEMİ CÜMLEMİZE - ERBAA'NIN GÜVENİLİR HABER SİTESİ
Tarih: 23-07-2019 20:18:00 Güncelleme: 23-07-2019 20:18:00
Bir ülkenin birlikte yaşama hoşgörü, karşılıklı anlayış ve saygı çerçevesinde iş yapma potansiyeli, kolektif çalışma bilinci, karşılıklı saygı paylaşım bölüşüm içerisinde hepimizin eşit şartlarda yarıştığı temel ilkeler ve kavramlar şekillenememişse ne yazık ki her türlü cemaatçi yaklaşımlar mısır patlatır gibi farklı zaman dilimlerinde ortaya çıkmasına kimse şaşırmamalıdır. Bunun en temel sebeplerinden birisi bireysel farklılıkları temel alan bir insan yetiştirme eğitim modelinin henüz oluşturulamamasındandır. Bu yüzdende sistem sürekli sürü psikolojisine yatkın öbeklere katılmaya dünden hazır olan birlikten kuvvet doğar kolaycılığına yatkın karakterler üretmeye devam etmektedir. Bu da doğal olarak sürekli güneşten kaçan koyun sürüleri gibi bir ağaç altı gölgesi aramaya devam eden kalabalıklar olmaya mahkûm olmak zorunda kalmışızdır. Özgün katma değerin oluşması için yetkin bir ehliyet liyakate dönük sistematik eğitimin olmamasından kaynaklanan yapının en doğal çıktısı olan yurdum insanı, kendini güvende hissetmek amacıyla farklı zaman dilimlerinde de kulağını gıcırdayan kağnıya dikmiş hazır kıta bekleyen mesleksiz kalabalıklara karışmaya devam etmektedirler. Pekâlâ, bu cemaatçi bizim tayfa yaklaşımının ne mahsuru var, Zaten hepimiz farklı meşrebin farklı politik görüşleri içinde değil miyiz? Diyerek te kestirmeden hazır cevap beklemektedirler.
Bir toplumda farklılıkları kabul ettiğiniz andan itibaren paketlenmesi sepetlenmesi çok kolay olan cemaatçi anlayışın dışına çıkarsınız hesap bu kadar basit. Buda inanıyorum ki menfaat ve çıkar kalıpları üstüne kolayca şekillenen etki alanı oluşturmaktadır. Fakat bu yeterli mi ait olduğunuz yer görüş, bulunduğunuz köylüm kasabalım ilçemden kadar diğerlerinin görüşü meşruluğunu kabul etmemiz aynı adil yaklaşımı sergilememiz gerekir. Bu da yetmez her birimiz bir hukuk devletinin gereği olan tüm hakların adil yarışmanın, herkes için aynı kuralların geçerli olduğu evrensel oyun kurallarının menfaatler ve günübirlik çıkarlar uğruna değişemeyeceğini koşulsuz savunmamız gerekmektedir.
Pekâlâ, yüklendiğimiz sorumlulukta, aynı zamanda alacağımız inisiyatifte işe alımından her türlü hizmete yaklaşıma kadar içinde yer aldığımız kendi kafamıza göre balans ayarı yaptığımız sözde davamızın, diğerlerine yaklaşımı adil midir? Sorusu vicdanımızın her daim yakasında olduğunu asla unutmamalıyız. Tüm herkesi en küçük ayrım yapmadan aynı anlayış prangasına tabii tutuyor muyuz acaba? Kof hiçbir katma değeri olmayan bizim adamımız tabirini, yandaş olanı diğerlerinden diğer hiçbir yeti ve kabiliyetine bakmadan diğerlerinden üstün tutuyor muyuz?
Benim partilim benim hem şehrim, benim adamım benim ihvanım diyerek konuşursak siz potansiyel bir cümbür cemaatçisiniz demektir. Sosyal ekonomik çalışmalardan eğitim yatırımlarına alt yapıdan belediyecilik çalışmalarına, üretimden sanayi kalkınma hareketlerine kadar toplumun ihtiyaçlarını karşılamak yerine politik tercih, günü birlik burun dibini görme hastalığıyla zarfı sandığa attırırsınız ve senin hanene bir oy sayılır hepsi bu. Fakat ülkemin üstün yararına yarınlara ne yazık ki bir fayda sağlamaz.
Şunu çok iyi anlamalıyız ki; Kendi grubuna asil akil gözüyle bakıp ta, farklı düşünce siyasi görüş ya da bireysel tercihlerini hakir görmek bu memleketin bu toprakların hepimizin asli sahibi olduğunu görememek asil cümbür cemaatçiliktir, Şöyle bir hepimiz… Ne yazık ki cümbür cemaatçilik milletvekilinden bürokratına düşünüründen gazetecisine içine düştüğü büyük bir hastalıktır bu yüzden teşhisi iyi koymalıyız ki kesin çözümün ortaya çıkmasını gerçekten istemiş olalım bu yüzden çözüm genel bir tahlili bütün çıplaklığıyla ortaya koyulmasından geçmektedir.
Bizim bu kafa yapısında yetişmemiz uluslararası arenada bile etkisini çok rahat bir şekilde algılamamızı sağlamaktadır. FİFA sıralamasında yurt dışına sporcu gönderen ülke sıralamasında ilk ellide olmamamızdan sanatından bilim adamına ekonomistinden dünyanın farklı kuruluşlarında yetkisi olan etkin adam sayımıza kadar bu hastalıklı kafa yapımızın ürünü olduğunu çok rahatlıkla görebiliriz diye düşünüyorum. Birleşmiş milletlerden dünyanın farklı ülkelerindeki öğretim görevlisine bilim
insanından fikir adamına sanatçısından entelektüeline kendi kabuğumuza çekilmekten eziklikten kurtulamamış sürekli toplum mühendislikleriyle çok rahat üzerinde oyun kurulabilen ülke olmamızın sebebinin bu virüsten kaynaklandığını kimin dillendirip çözüm üretmesini beklemeliyiz.
Modern toplum olmanın demokratik bir tam bağımsız sistemin oluşması bireylerin tek tek güçlü olmasından kendini tam verimli ve insanca özgür hissetmesinden geçmektedir. Nefeslerin birbirinin ensesinde olduğu toplumlardan ne yazık ki o zaman çobanın ufku önündeki koyunun boynundaki zil sesinden ibaret olur mantığı hâsıl olur. Bu toplumdaki bireylerin statü hastası bir kafa yapısıyla yetişmesinin sebeplerinden biride bu olsa gerekir.
Mesleklerin önemsenmediği hepimizin ne iş olsa yapabileceğini sandığımız bu çok karmaşık gösteri sirkine dönüşen yaşam döngümüzün neden hiç farkında olamıyoruz. Birimizin diğerini sürekli hakir görmekle işe koyulan bu cılız etki alanı zayıf iklimden herkesin birbirine posta koymaya çalıştığı statü hastası bu döngüde sonuç negatif olmaktadır. Maalesef ki bir tarafa ait olma şemsiye altına kaçma mantığıyla sürüklenen adamlarla dolup taşar bu topraklar, sen benim kim olduğumu biliyor musun mantığıyla eziklere parmak göstermeye devam edilen kimsenin kimseyi dinlemeyip aslında konuşma sırasını beklediği bu çok karmaşık kakofoniden bir ritmik sonuç çıkmamaktadır. O zaman kestirme yol arayan hokkabazlar misali Buradan da bir hokus pokusla güvercin çıkarıyor sanılması ne acıdır ezikler diyarı benim ülkem adına. İşte o yüzden de potansiyel ait olma kalabalığa karışma bir gemiye binme zorunluluğu cümbür cemaate ait olma hastalığı zorunluğu oluşuyor bu topraklarda bu yüzden de biri biter diğeri başlar nakaratına mahkûm oluyoruz her defasında…