Pazar, 21 Ocak 2018 03:20
Hayatımın 63. Kışına merhaba dedim.
Elbette diğer mevsimleri de bu kadar yaşadım. Onlarında kendilerine özgü birçok güzellikleri ve zorlukları vardı. Ancak kış kendisini daha çok hissettiriyor işte. Yaş aldıkça, hayatın sonuna yaklaşıldığını hatırlatıyor. Yaz mevsimi gençlik gibi, baharlar orta yaş misali. Lakin kış günleri, güneşin son demleri gibi...
Kış , en zor mevsimdir… Diğer mevsimler gelir, yaşanılır ve giderler. Onlar için öyle fazla bir hazırlık yapmanıza, masrafları katlamanıza gerek yoktur.
Peki ya kış ?..
Onu öyle sıradan bir mevsim gibi karşılayamazsınız. O daha gelmeden her türlü hazırlığı yapmanız gerekir. Hem de günler hatta haftalar öncesinden. Hazırlıksız yakalanırsanız eğer, sizi üzer ve hayatınız boyunca unutamayacağınız bir ders verir.Misal kışın ısınmak için yazdan tasarruf yapılmalı. Kış soğuğuna en gerekli yakıt parasını, sıcak günlerde hovardaca savurmamalı.
O, geldi mi bir kere sahip olduğunuz tüm alışkanlıkları bir tarafa bırakmalısınız. O size uymaz. Siz ona ayak uydurmalısınız. Kapınızı bacanızı , kılık kıyafetinizi, yemenizi içmenizi , oturup kalkmanızı, varsa arabanızı, ailenizi , işinizi onun istediği gibi ayarlamanız lazım.
Saatler bile daha o gelmeden geri alındı.Öylece de kaldı.
Kış, varlığı boyunca ilgi ve alaka ister. Bunu yaptığınızda ondan ödül sakın beklemeyin. Onu memnun ederseniz siz de rahat etmiş olursunuz. Kıştan şikayetçi olmayın, gelişine, gördüğünüze şükürcü olun. Kış olmazsa yaz olmaz. Kışa uyum sağlamaya bakın, hepsi o kadar.
Asla tembelleri sevmez kış. Sürekli emek vermenizi ister. Çaba harcamanızı ister. Olur ya esirgerseniz çok acımasız olur. Başka insanlara muhtaç ettirir. Avuç açtırır. El ayağa düşürtür sizi.Allah muhafaza... Kışın diğer canlılar da sıkıntı yaşarlar. Varımızı, yoklarla paylaşmayı bilmeliyiz. Kuşlara kırıntı, kedilere, köpeklere sofra artıklarından ikramlar etmeliyzi. Bu incelikler bizim atadan yadiğar değerlerimiz. Komşularımızın halini, hakikatini gözetmeliyiz, sıkıntısı olana mümkün olduğunca yardım etmeliyiz. Kış etkili ve masraflıdır.
Diğer mevsimlerde olduğu gibi kışın da kafanıza göre takılamazsınız . Onu yok sayamazsınız öyle… Kendinizi ve hayatınızı disipline sokmanız gerekir. Gönlünüz istediğinde dışarıya çıkıp, istediğiniz kadar oyalanıp evinize geç saatlerde gelemezsiniz. Soğuktan kaçıp sıcağa koşmak istersiniz.
Öyle bir gömlek bir pantolon bir etekle geçiştiremezsiniz onu. Baştan tırnağa onun belirlediği tebdil-i kıyafette olmanız gerekir. Daha pahalı olan kalın ve yünlü kıyafetler almalısınız. Ek faturalar ödemelisiniz. El yakan yakıt masrafları , bakım ve onarım masrafları , yol masrafları, aşırı mutfak masrafları, okul masrafları ve daha hesapta olmayan bir çok hesap kalemi çıkarır. Lakin kış ,hiçbir zaman sizi aldatmaz. Delikanlıdır …Sürpriz yapmayı pek sevmez. Neyse odur.
Ne olduğu ve size ne getireceği bellidir. Diğer mevsimler gibi renkten renge girip sizi geçici güzelliklerle kandırmaz. Size çeşit çeşit çiçekler sunmaz ama kar sularıyla toprağa sızarak onları koynunda büyütür. Peşine gelen bahar kendi marifetiymiş gibi övünür durur. Onun kardelenleri vardır sadece. Onları da öyle her yerde sunmaz size. Ulaşılması güç tepelere , dik yamaçlara , uçurumların ağzına yerleştirir. Onları görmek istiyorsanız karlı , kaygan yamaçlara tırmanmanız gerekir. Çiçeğimi istiyorsan önce bunu hak edeceksin der gibi. Üstelik çok kısa bir zaman verir sana. Gelişi gibi giderken de hediyesini ayaküstü sunarak sevindirir insanları.
Beyaz , onun şanıdır. Şanına bir leke gelirse ar eder. Yediremez kendine. Arkasına bakmadan kendini erite erite yok eder.
Hayaller kurdurmaz size. Öyle deniz kenarında taşların üzerine oturup sevgiliyi düşündürmez. Geceleri ay ışığında yakamozlar arasında hayali aşklar yaşatmaz. Dökülen yapraklar arasında ses getiren adımların ritimlerinde kalp atışlarını hızlandırmaz. Aksine gerçekleri yüzüne yüzüne vurur. Sert ve acımasız dünyanın kaç köşe olduğunu gösterir sana. Kimsesizliğin, parasızlığın, yokluğun, vicdansızlığın o soğuk yüzleriyle tanıştırır seni. Canını yakar. Kendine getirir seni. Öğrettikleri, doğan gün kadar gerçektir. Önce yaşatır. Sonra anlatır. Doğruluğunu tartışamazsın bile. Çok sert bir öğretmendir. Hani okul yıllarında herkesin çekindiği böyle sert öğretmenleri olmuştur. O öğretmen daha gelmeden insanı bir stres alır. Her an kendini suçlu gibi hisseder öyle davranırsın. Kabuğuna çekilirek uzaktan olaylara vakıf olmak istersin. Sürekli dikkat kesildiğin için de her cümleyi de kafana yazarsın.
Hatta karışık yollar bile kışın tek tek yola gelirler. Nasıl olsa bir yere çıkar diye gittiğin yollara kışın gidemezsin. Herkesin gittiği ve doğruluğu defalarca test edilmiş o, tek yoldan gitmek zorundasın. Yoksa akıbetin pek iyi olmaz. Kurda kuşa yem olursun.
Kış, kışlığını göstermediği yıllar üretim düşer, kıtlık yaşanır. Toprak kar altında kalmazsa su toplayamaz. Yağmur birkaç gün yağar ve biter. Akarsuları daim kılan, Su yataklarını , barajları dolduran, toprağa hayat bulduran, canlara can olan kardır. Kış zorluk çıkarmamışsa yaz fakir kalır.
O gelmezse diğer mevsimler birbirine karışır. Ne baharlar bahar olur, ne de yaz, yazlığını bilir. Geldiği gibi gitmekte yine onun işidir. O gitmeden diğer mevsimler gelemez.
Kış, insanları yardımlaşmaya , dayanışmaya mecbur kılar.
Her ne kadar fakir fukarayı ezer gibi görünse de o insanlara vicdanlarını sorgulatır. Soğuğuyla sadece elleri değil gönülleri de titretir. Kimsesizlere ev , üşüyenlere yakacak , çıplaklara giyecek , açlara yiyecek oldurur.
Bu kadar eziyet verip bıktırırken gelişiyle insanları çocuk gibi sevindiren tek mevsim kıştır. Baharların ve yazın geliş tarihini kimse bilmez ama karın yağdığı günü herkes hatırlar. Hatta saatini bile not alanlar olur. İlk karın düşmesiyle insanlar ailecek sokaklarda bulur kendilerini. Başka hangi mevsim gelişiyle insanları bu kadar mutlu edebilir ki ?..
Her kışın elbet bir baharı vardır. Her zorun bir kolayı gibi.
Kışın zorunu çekmeyen baharın kıymetini bilemez. Baharda rengarenk çiçeklere cansuyunu veren kışın o soğuk, beyaz karıdır. Zaten Fizikten anlayanlar bilir.