42) GÜVEN KARDEŞİM!
Herkesin dert yandığı konudur, güven.
“Kimseye güvenmiyorum.” “Kimseye inanmıyorum”. “Herkes aynı zaten, ne bekliyorsun ki ?” “Bu devirde babana bile güvenmeyeceksin!” gibi cümleler dilimize pelesenk olmuş durumda, maalesef.
Ancak kimse çıkıp da “neden bu durumdayız ?” demiyor. Çünkü insanlar, kimseye ihtiyacının olmadığını düşünüyor.
Güven: Herhangi bir şey hakkında korku ya da kuşkulardan arınıp ona inanma ve umut bağlamadır.
Burada korku, kuşku, inanç ve umut kelimeleri, güven duygusunun mihenk taşıdır.
Günümüzde bizler, her şeyi olduğu gibi bu 4 kelimenin tartıldığı hassas teraziyi de bozduk. Öyle ki bu terazinin bir kefesinde korku ve kuşku, diğer kefesinde ise inanç ve umut vardır. Bu terazi, hem bireyin hem de toplumun içinde var olduğu kabul edilirse, dünyaya bakan gözler, hangi gönül gözüne sahip ise, kefe de o yönde ağır basmaktadır.
Güven duygusu, insanın bakış açısına bağlıdır.
Kimin kuşkusu,endişesi ya da korkusu var ? diye 10 kişiye sorsam, 10 una parmak kaldırırken; kimin herhangi bir şeye karşı umut ve inancı var ? diye sorsam, kalkan parmak sayısı bir elin parmağını geçmez, eminim!
Düşünülebilir mi ki, gönlünde umut ve inanç olmayan bir insanın, dünyaya aydın gözlerle bakabileceği, ha?
Tüketiyoruz…Bizler yüreğimizdeki umut ve inanç değerlerini bir bir tüketiyoruz ve haliyle kefenin ağırlığı da tek bir tarafa doğru meylediyor.
Terazinin denge halinde, korku , endişe , umut ve inanç ibareleri bir arada bulunur. Birine ya da bir şeye güvendiğimiz vakit, aslında korku ve endişelerimizi de ele alarak umut ve inancımızı ortaya koyuyoruz.
İşte bu yüzden güveni, “o yapmaz!” değil, korku ve endişelerimizin nedenlerine bağlı olarak “o yaptıysa bir nedeni vardır!” diye umut ve inancı da ifade etmek en doğru yaklaşımdır.
İster Allah’a, ister insana, ister diğer canlı ya da cansız varlıklara güven bağlayın, fark etmez. Yaklaşım nettir: “O yaptıysa, bir nedeni vardır!”
En kolay örnekle insan, her ne kadar yaratılanların en şereflisi de olsa kusurludur. Yani hata yapabilir. Bu bir korku ve endişedir. Ama yaptığı hatanın nedeni ve nedametine inanmak, o insana olan güvenimizi ortaya koyar.
Aksi takdirde “O yapmaz” algısıyla durumu ele almak, mutlak hüsranı doğuracaktır. Allah korusun, sırf bu yaklaşımı yüzünden imanını kaybedip canına kıyan ne insanlar var. Öyle ya!
Bütün noksanlardan uzak olan Allah’ın bile,yaptığı ve yapmadığı şeyler fikirlerimizin çok çok ötesinde olduğu için kişi, Allah bunu yapar ya da şunu yapmaz diye güven bağlıyor, ama karşılaştığı durum aksi sonuçlanınca şeytana uyabiliyor.Eğer biz “O yaptıysa bir nedeni vardır.” diye Allah’a güvenirsek, bilinmeli ki bu imanın da göstergesidir!!!
Göründüğü gibi hepsi birbirine bağlı değerlerdir.
Güven nasıl olmalı?
Biz Müslümanlar için güven evvela Allah ile başlamalı ve kendimize duyacağımız güvenle perçinlenmeli. Ardından anne,baba ve kardeşe olan güvenle hayatı daha kutsi değerler ile yaşanır kılmalı. Bu temel değerlerin dışında akrabalar ve yakın arkadaş olarak gördüğümüz kimseler, güvenilmesi gerekenlere ilhak edilmeli.
Belki okuyucularım arasında, insan kaynaklı (aile,akraba ve eş dost) güvensizlik yaşayanlar olmuş ve bu yüzden söylediklerim onlara fazla iyimser olarak gelmiş olabilir. Ancak burada esas olan şey, güven duygusunu güven kırıcılara rağmen içimizde asla yok etmemektir. Dedik ya umut ve inanç diye.
Güven evvela ALLAH ile başladığında umut ve inanç kendiliğinde geleceği için, insan kaynaklı hayal kırıklıkları asla güven duygusu kaybettirmeyecektir.
Yoksa, elbette güven tek kullanımlıktır. Ve elbette, o yaptıysa bir nedeni vardır diye güvendiğimiz kişilerin, işin iç yüzünde hain,menfaatçi ve fırsatçı olduğunu öğrendiğimizde, kan bağımız olsun olmasın, mutlaka kendimizden uzak tutmalıyız.
En azından hassas konularımızdan ve zaaflarımızdan uzak tutmamız, kalp ve akıl sağlığımız için büyük önem taşıyor.
Sevgili okurlarım! Güvenin! Kimse yoksa Allah’a güvenin.
Bir şeye inanmayan ve umut bağlamayan,dolayısıyla güveni olmayan kişinin, yaşaması için de bir nedeni yoktur.
Unutmayın! İyimser olmak, paranoyak ve müptezel olmaktan evladır.
aşk, çay, özlem, can, deneme, dost, güven, Genel, kardeş, sevgi, tasa, yazar, şair, şiir
43) ŞEHİTLİK NEDİR ?
“42) GÜVEN KARDEŞİM!” için 2 yorum
Yüreğine kalemine sağlık kardeşim çok doğru yazmışsın.
Ahmetcan Deveci dedi ki:
EyvAllah kardeşim sağolasın 🙂