Özbekistan'da Pijama Partili Tren Yolculuğu »
Özbekistan’da tren bileti almak ayrı dert çünkü yer yok. Duyduğuma göre acenteler önden biletleri kapatıyormuş  Şansıma internet üzerinden son biletlerden birini kaptım. Yolculuk yaptığım 3. sınıf klimasız vagonlardandı. Sınıfı umrumda değil de camı açamayacağımı bilmiyordum. Yeni kuralmış. Hökümet kuralı. 15 saatte kaç kilo veririm acaba?
Gerçi en son Hindistan’da tren yolculuğu yaptığım için şu an bulunduğum vagon lüküs. İnsanlar hem çok candan hem de çok meraklı, az biraz Özbekçe konuşunca gönül kapılarını açıveriyorlar. Bunu da çaylarını, kaymaklarını ve ekmeklerini paylaşarak gösteriyorlar. Orta Asya’da kiminle tanışırsam tanışayım sorular aynı;
– Erin nerede?
– Evli değilim?
– Sevgülün yok mu?
– Bala (çocuk) yapmıcan mı?
– Yok teyze ben geziyorum.
Sonra gezdiğim yerlerin fotoğraflarını gösterdim pek hoşlarına gitti. En çok kapı komşuları Kırgızların dağlarına bayıldılar. Bir ara yemek vagonundan dönerken sarhoş bi adam laf attı. “Hey, Türk güzeli gül ve bal var mı?” Hiçbir şey anlamadım. Kim bilir Muhteşem Yüzyıldan hangi sahne aklına geldi. Zaten Türk olduğumu 20 yatak öteden ne bildin. Anlaşılan Özbek trenlerinde haber çabuk yayılıyor.
Benim 6’lı yatak kısmısı akşama doğru pijama partisine dönüştü, herkes birden pijamalarını giydi bir de çay demlemek için trenin her köşe başında sıcak su var bunu bilen Özbekler durur mu çaydanlıklarıyla gelmişler. Ekmek, çay ve marmelat eşliğinde muhabbet ettik. Muhabbet tabi sürekli benim üzerimden döndü. Bir de burada bizim memleketin dizlerine ilgi büyük. Şu dizi güzel, bu aktör yahşı… Bir ara yan yatakhaneden ateşli kavun gönderdiler. Yatmadan önce teyze köyüne davet etti de 2 gün sonra yine 15 saatte aynı yere dönmek pek işeme gelmedi. Neyse, önümüzdeki köylere bakalım.