PiYANO´nun ATASI KLAVSEN
http://img501.imageshack.us/img501/8433/resim008ib3.jpg Daha yüksek ses ihtiyacı, spinetlerin, kanat şekilli daha geniş yapılara evrimleşmeleri sonucunu doğurdu. Birbirine benzeyen virjinal ve spinet, gelişerek, İngilizce'de harpsichord, Fransızca'da clavecin, Almanca ve İtalyanca'da cembalo ya da clavicembalo diye adlandırılan çalgıya dönüşmüştür. Klavsenin sahip olduğu geniş ses tahtası, tellerin daha uzun olmalarına olanak tanımıştı. Bu şekilde elde edilen yüksek volümün yanı
Daha yüksek ses ihtiyacı, spinetlerin, kanat şekilli daha geniş yapılara evrimleşmeleri sonucunu doğurdu. Birbirine benzeyen virjinal ve spinet, gelişerek, İngilizce'de harpsichord, Fransızca'da clavecin, Almanca ve İtalyanca'da cembalo ya da clavicembalo diye adlandırılan çalgıya dönüşmüştür.
15. yy.da klavsen, deneysel gelişimini tamamlamış ve genel kullanıma sunulmuştu. 1440 yılında Burgundian Sarayı astronomu Henri Arnault de Zwolte, geniş bir clavicymbalum (klavsen) diyagramı çizmişti. Arnault, şekli açıklarken, telleri, kuş tüyünden yapılan mızrapların çektiğini yazmıştı. 1500'lü yıllarda ikinci tel seti ve 1579'da da, bir üst oktavdan tınlayan üçüncü tel seti eklenmişti. 17. yy.da, dönemin en gözde çalgısı olan lavta ile rekabet edebilecek durumdaydı. Takip eden yıllarda, Avrupa'nın en popüler çalgısı oldu ve besteleme tekniklerini derinden etkiledi. Fransa'da Chambonniéres ve Louis Couperin gibi bu çalgıya odaklanmış besteciler, kendilerini takip eden Jean-Philippe Rameau ve François Couperin ile birlikte, ünlü Fransız klavsen Okulu'nu oluşturdular. Çalgı, Almanya'da Bach ailesini ve İspanya'da da, İtalyan besteci Scarlatti'yi derinden etkiledi.
Klavsenin gelişmesi ve popülerlik kazanmasında önemli kilometre taşlarından birisi, Antwerp'li Ruckers ailesiydi. Ailenin ilk usta klavsen üreticisi olan Hans Ruckers, 1579 yılında üretime başladı ve firma, yaklaşık yüz yıl varlığını sürdürdü. Ruckers ailesi, o güne kadar nadiren kullanılan mekanik ses değiştirici düzenekleri ve elle kullanılan stopları, neredeyse standart hale getirmişti. Sonraki üreticiler, klasik Ruckers modellerini örnek alarak üretimlerini geliştirdiler.
Stopları çekmek ya da itmek, çalarken zaman kaybına ve istenmeyen bir fiziksel efora neden oluyordu ki, bu yüzden, eserin yapısal olarak birbirinden ayrılabilen kısımları dışında (füg bölümleri, rondo kupleleri vb) bunları kullanmak mümkün olamıyordu. Ton kalitesindeki ya da volümündeki değişiklikler, "teraslanarak", keskin biçimlerde yapılıyor,ani çıkıntılı, eğik ya da inişli  çıkışlı yapılamıyordu. En gözde dinamik efekt, birbirini tekrar eden aynı iki kısa cümlede, birincinin kuvvetli, ikincinin hafif çalınmasıydı.
1700'lü yılların sonuna gelindiğinde klavsen, pianoforte karşısında popülerliğini yitirmeye başladı; bunun en önemli nedeni, klavsene sürekli uygulanan teknik gelişmelere rağmen, çalgının, piyano ya da klavikordun sunduğu "ifadeli çalma" özelliğinden yoksun olmasıdır.
Bir önceki «Pİyano teknİklerİ» başlıklı konumuzunda ilginizi çekeceğini düşünüyor ve incelemenizi tavsiye ediyoruz.
Alıntı ile Cevapla 10.03.11 15:06
atasi, klavsen, piyano´nun