İyileşsem engelli biriyle evlenirdim / Aşk - Evlilik / Milliyet Blog
Peygamber Efendimiz SAVdiyor ki:
Peygamberimizin SAVevleneceklere tavsiyesi güzellik, zenginlik, soy değil, önceliği “Güzel Ahlak”a verin olmuştur.
Ben iyileşsem güzel ahlaka sahip biriyle evlenirimevet ama hele de bu güzel ahlaka sahip kişi engelliyse nur ala nur olur. Neden mi?
Kuran’da anlatılan Hz Hızır ile Hz Musa’nın hikayesini bilmeyen yoktur. Hani Hızır ASgaribanların gemisini deliyordu. Musa ASitiraz etmişti. Ve hikayenin sonunda Hızır AS gemiyi delmekle aslında o garibana iyilik etmiş oldum, der.
Allah engellileri yaratmasında pekçok hikmet vardır. Engelli olmak bir sabır ve şükür imtihanıdır. Ama engellilerle ilgili sitelerde tanıştığım pek çok engelli kardeşim evet isyan etmiyorlar fakat malesef şükürden uzaklar.
Akrabalarım dahil çevremdeki pek çok sağlıklı insanların ve o engelli arkadaşlarımın şükretmeaçısından pek farkları yok.
Ukrayna’da engelli bir hıristiyan arkadaşım var. Her gece dua ediyor, haline hep şükrediyor, her hafta kiliseye gidiyor.
Allah evet insanları sabır ve şükür imtihanı olarak engelli yapıyor. Fakat Allah’ın bazı sevdiği kullarına engellilik vermesinin hikmetlerinden biri şudur:
Allah, bazı kullarını doğuştan güzel ahlaklı yarattığı için, Allah onlara, -Hızır AS’ın gemiyi delmesi misali- engellilik veya bir kusur verip o sevdiği kulunu kötü insanların şerrinden koruyor.
Çevrenizde görmüşsünüzdür. Bazı saliha dindar, nuryüzlü, sevgi dolu kadınlar var ki kocaları kaba, küfürbaz, karısını döven ve alkolik...
Tabi Allah onları da öyle bir kader çizerek imtihan ediyor ki sabır edenlerin çok sevap kazanmasını istiyor.
Allah güzel ahlaklı iyi kullarına engellilik vererek hem kötü insanlardan koruyor, hem de sabır ve şükürle cennetteki makamları yükselsin istiyor.
Engelli kişiye bakan kişicenneti kazanmaya daha yakındır. Mesela beni banyo, tuvalete götüren babamın, yemeğimi hazırlayıp yediren annemin kıldığım namazlardan aldığı pay büyüktür.
Burada yanlış anlaşılmasın. Ben o güzel ahlaklı kulllardan değilim. Ben bazen namazlarımda öyle ağlıyorum ki, Allah’ım öyle günahkarım ki beni cehenneme atsan haklısın ama sen affedicisin, beni affet diye gözyaşına boğuluyorum.
Mezhebimizin kurucusu İmam-ı Azam Ebu Hanefi’nin babası Sabit’in hikayesini duymuşsunuzdur. Hani ırmakta bulduğu bir elmayı ısırdığı için bahçenin sahibinden hakkını helal etmesini ister.
Bahçe sahibi gördüğü böylesine dindar güzel ahlaklı Sabit’e en son der ki:
- Benim çok dürüst, namuslu, namazında niyazında bir kızım var. Fakat kızımın elleri tutmaz, ayağı yürümez, gözleri görmez, kulağı da duymaz.Eğer onunla evlenmeyi kabul edersen sana hakkımı helâl ederim demiş
Bunca kusuru olan bir kızla evlenmek doğrusu çok zor bir şey olduğu için, bu teklif Sâbit’e pek ağır gelmiş. Ama üzerinde bir kul hakkı olduğunu bile bile yaşamak, bu durumda ölmek, Allah’ın huzuruna kul hakkıyla varmak Sâbit için daha kötü bir durummuş.
Biliyormuş ki, Allah’a ortak koşmak affedilmiyor, bir de kul hakkı. Kul hakkına Allah karışmıyor, bu hakkın affını hakkı yenen kula bırakıyor. Ya kul affetmezse ne olacak ? Bunları düşünerek Sâbit boyun bükmüş ve :
- Peki, kabul ediyorum, yeter ki, bana hakkınızı helâl edin demiş.
Telaş ve şaşkınlıkla : “Eyvah, yanlış odaya girmişim” diyerek dışarı fırlamış. Karşısına kayınbabası çıkmış. Sâbit, yüzünün alı al, moru mor heyecanlı bir sesle :
- Özür dilerim, ben yanlış odaya girmişim demiş. Kayınbabası ise :
- Yok, yanlış oda değil oğlum. O kız benim kızımdır demiş.
- Olabilir ama, bu kız bana anlattığınız kızınız değil. Söylediğiniz kusurların hiçbirisi onda yoktur.
- Sana söylediğim sözler gerçek anlamda değil, mecâzi anlamda idi ey oğul. Kızımın elleri tutmaz sözü ile ; o, dinin helâl saymadığı hiçbir şeye dokunmaz demek istedim.
Güzel ahlaklı Engelliler-bahçe sahibinin anlattığı gibi- günah işlemekten korunmuşlardır.
Biliyorsunuz evlenmek sünnettir. Peygamberimiz evlenen dininin yarısını kurtarmıştır, diyor. İşte iyileşsem neden güzel ahlaklı engelli biriyle evlenmek istediğimi anladınızdeğil mi?