Çeviren: Mesut UYAR
Modern dünya tarihinde, özellikle de Ortadoğu ve Avrupa söz konusu olduğunda, Osmanlı askeri gücü özel bir yer işgal eder. 14. yüzyılın başından 17. yüzyılın ortasına dek dünyadaki en yetkin askeri aygıt olan Osmanlı ordusu askeri kurumların, teşkilatlanma usullerinin, teknolojinin ve taktiklerin gelişiminde başı çekti. Bu tarihten sonra, Batı silahlı kuvvetlerinin üstünlüğü ele geçirmeleriyle önemi nispeten azalsa da, Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkıldığı 1918'e kadar güçler dengesinde hesaba katılması gereken ciddi bir kuvvet olmayı sürdürdü. Osmanlı askeriyesi, tipik bir göçebe fatihler topluluğu sıfatıyla atlı okçu kuvveti olarak başladığı uzun yaşamında sürekli bir gelişim ve değişim sergilemiştir. Askeri tarih alanındaki çalışmalarıyla tanınan iki önemli akademisyenin, Mesut Uyar ve Edward J. Erickson'ın da bu çalışması, Osmanlı ordusunun kuruluşundan dünyanın ilk profesyonel askeri kurumu haline dönüşümünü Osmanlıların perspektifinden takip ediyor. 14. yüzyıldan 20. yüzyılın başlarına kadar ordunun geçirdiği gerek teşkilat düzeyindeki, gerekse entelektüel ve kurumsal değişimler bir bütün halinde incelenirken, ordunun giderek askeri çerçevenin dışına çıkan bir rol üstlenmesinin siyasi tarihi de modernleşme süreciyle birlikte incelemeye dahil ediliyor.