﻿ Refleks | Kaos GL Haber Portalı
çocuktuk, ne biz ne de halimize gülen mahalleli, bizi kuran kursundan kovduran “gülme” refleksinin iki binli yıllarda çok daha ciddili bi mesele olacağını bilmiyoduk.
ben de bi keresinde herkes gibi küçüktüm. bi mahallemiz ve mahalle arkadaşlarım vardı haliyle. yetişkinler gibi bizim de gündemlerimiz, kaptırdığımız akımlar oluyodu. mevsim meyvelerine göre "bahçeye dalma” akımı başlardı misal. bi yaz belde hulahop, bi yaz ayakta ucu toplu hulahop (halhal dediğimiz de olurdu) çevirme moda olurdu. bi başka yazda da solo test moda olmuştu, zekâ testi yapıyoduk ciddiyetle.
hangi senenin yazıydı hatırlamıyorum ama ilkokuldaydım ve dönem “benim memurum işini bilir” dönemiydi. mahallemizde yeni bi akım başladı, 'kuran kursuna gitmece'. en yakın arkadaşımla beraber akıma kaptırdık kendimizi. başımıza birer eşarp, belimize çiçekli basmadan bi etek takıp gittik.
vardık mahalle camisindeki kursa. dizlerimizin üstünde yan yana çömeldik. hocanım anlatıyo işte elif, be, te, se, cim, ha, hı felam. kafaları sallıyos tempolu tempolu. hocanım durdu, 'siz ikiniz çıkın, bi daha da gelmeyin' dedi. çok net ve kararlı. neymiş efendim gülüyomuşuz. pılımızı pırtımızı toplayıp çıktık. o yaz mahallenin güldürüklü eğlencesi oldu kovuluşumuz.
çocuktuk, ne biz ne de halimize gülen mahalleli, bizi kuran kursundan kovduran “gülme” refleksinin iki binli yıllarda çok daha ciddili bi mesele olacağını bilmiyoduk. memur beylerin, istanbul darülfünunu’nda öğrencilerin açtığı karikatür sergisini, üç sefer tekme tokat ziyaret etmesine epeyce bi zaman vardı. kahkahanın, iffet(sizlik)le aynı cümle içinde kullanılacağını, gülen kadınların öbürkü ilan edileceğini de bilmiyoduk. devrik başganla parsel parsel didişen zat, “kadınlar herkesin içinde gülmesin, ayıptır” beyanatı vermemişti henüz. refleks ayol bu, çiş değil ki eve kadar tutalım. kuran kursundan kovuluşumuzdan bi kaç yıl sonra katıldığım bir teravih namazında da devam etti bu gülme krizi. unutturmayın kısmet olursa mayıs ayında onu da anlatayım.
nedir bu gülmekle alıp veremedikleri?...
gülebildiğimiz hiçbir şey ürkütmez, ürkütemez. mesele bu sanırsam, galiba.