Tarihten ders çıkartmak..
Türk Dışişleri Bakanı Abdullah Gül, Kek Mesud Barzani'nin, ''Ölürüm de Kerkük'ü bırakmam'' açıklaması üzerine, ''Şimdi tarihten ders çıkartma zamanıdır'' diyerek, dolaylı bir şekilde tehditte bulundu..
Doğru, tarihten ders çıkartmak gerek. Ama öncelikle, yayılmacı politikaların kendisine nasıl zararlar verdiğini hesaplayıp düşünmesi gereken devlet yetkilileri değil midir?
Türkmenleri bahane edip, kışkırtıcı politikalar gütmenin, kandisine bir şey kazandırıp kazandırmayacağını iyi hesaplamaları gerek miyor mu?
Eğer gerçekten de kaygıları Türkmenlerden ötürüyse, amenna.. Varsın Türkmen haklarını sonuna kadar savunsunlar. Her halk gibi Türkmenlerin de ulusal demokratik taleplerine kavuşma hakları vardır. Bu sorun sadece Türkmenleri değil ilgilendirmez, aynı zamanda gerek Irak'ın, ve gerekse Kürdistan'ın demokratik temeller üzerinde inşa edilebilmesi için kaçınılmaz bir koşuldur da..
Demokratik ve özgür bir ortamda yapılan seçimlerde, Türkmen'lerin Kerkük'teki pozisyonları ortaya çıkmadı mı?
Kerkük sadece nüfusuyla değil, tarihi geçmişiyle de bir Kürt kentidir.Ki geçmişte, Hurrilerin önemli bir şehriydi ve Arrapha ismini taşırdı.Kerkük'ün bir Kürt kenti olması, diğer halkların orada ''yabancı'' oldukları anlamına gelmez. Onlar da o şehrin bir parçası ve zenginliğidirler. O zenginliği yok etmek Kürt'lerin işine de gelmez zaten..
Anlaşılıyor ki, Türk devletinin amacı üzüm yemek değil, bağcıyı dövmek. Kendi kazanmak için değil de, başkasına kaybettirmek için hummalı bir çabanın içine giren başka bir devlete rastlayamazsınız.
Adeta, ''Kürt'ler kaybetsin de, ne olursa olsun'' demeye getiriyorlar...
Kürt kaybederse ne kazanacaksınız?
Allahtan ki, Kerkük'lü Türkmenler de devletin politikalarına ve içtenliğine inanmıyorlar. Çünkü onun, Saddam diktatörlüğü döneminde, maddi ve siyasal çıkarları için kendilerini umursamazlıktan gelip kaderleriyle başbaşa bırakmasını unutmamışlardır.
Ayrıca ''Türki Cumhuriyetler Efsanesi'' nin fiyaskosu gün gibi ortada. Bir kurtarıcı edasıyla giden Türkiye'nin o halklara verecek bir şeyinin olmadığı anlaşılınca, resmi törenlerdeki Türklük babalanmaları haricinde umduğunu bulamadan, avucunu yalayıp tepe taklak geri döndü..
Acaba şimdi de başaşağı mı yuvarlanmak istiyor diye sorası geliyor insanın!Sadece tarihten değil, yakın geçmişten de ders çıkartmak gerek, sayın dışişleri bakanı...
Bütün bunların haricinde, ben neye üzülüyorum, biliyor musunuz?Şu ''politika sanatı'' denen meredi bir türlü öğrenemediğimize..
Kek Mesud da sanki düşündüğü her şeyi, her zaman söylemek zorundaymış gibi davranıyor!