Kürt Sorunu -2-
11013 kez okundu
Asırlarca dünyaya hükmetmiş Osmanlının yaptığı,savunduğu ne varsa yıkmak,değiştirmek ve yok saymayı yeni devletin temel siyasi felsefesi olarak kabul eden yeni devletin yeni aklı;Osmanlıya dair ne varsa şeyi tarumar etti!..
Saltanatı kaldırdı (ki,kanımca yaptığı tek doğru budur),Hilafeti kaldırdı,Tekke ve Zaviyeleri kapattı,hızını alamadı asırlardır kullanılan Arap Alfabesini kaldırdı ve böylece toplum tarihinden,kültüründen,inancından koparılmak hedeflendi.
Deli gömleği giymişcesine Osmanlıya ait ne varsa yakıp yıkanlar,bir gecede Alimi cahil bıraktılar.Düşmanlık ve nefret o kadar büyüktü ki,yasaklamak yetmedi bütün tarihi vesikaları,kütüphaneler dolusu eserleri de tarumar ettiler,yaktılar,yıktılar.
Savaşta kaybetmenin hıncını dünyanın ta öbür ucundan gelmiş İslam ve Osmanlı düşmanlarından değil,bizatihi Osmanlıdan bildiler.
Osmanlı fes takıyorsa o yasaklanmalı yerine şapka getirilmeli,Arap Alfabesi kullanıyorsa yasaklanıp yerine Yeni Türkiye'yi İslam ülkelerinden koparıp batıya entegre edecek Latin Alfabesi getirilmeliydi.
Bu da olmaz;Osmanlıdan kalma tesettürün yerine mini etek,Osmanlı şerbeti yerine Viski,haramlık selamlık yerine kızlı erkekli toplantılar yapılmalıydı.Böylece "gelişmiş" batıyı yakalama mümkün olabilirdi.Öyle de yaptılar...
Yaptılar ama Avrupa'yı dejenarasyon ve sekülerleşme konusunda geçsek de;bilim ve ilim de,sanat ve edebiyat da yakalayamadık.
Hatta bizden sonra 2.Dünya Savaşına girmiş bütün ülkelerin gerisinde kalmaktan kurtulamadık.Böylece İttihat ve Terakkicilerin tezleri çürümüş,fikirleri tarihin çöplüğüne atılmış oldu.
Bunu yaparken her şeyi bozdukları gibi bu toplumu bir ve beraber tutan,aynı dert ve tasa etrafında birleştiren değerleri de yok ettiler.
O gün, daha sonra bizim resmi tarih kitaplarda Şeyh Sait Ayaklanması olarak okuyacağımız,özünde devlete değil ama,devletin yeni ideolojisine karşı gelmek olan hadise yaşandı.
Oysa Hakan Albayrak ve bir çok tarihçinin söylediği gibi; "Eğer rejim o gün Şeyh Sait'in taleplerine kulak verseydi,bugün önce Kürt sorunu,sonra terör sorunu olarak konuştuğumuz sorunu yaşamıyor olacaktık." Aynen katılıyorum...
Şeyh Sait,"Bizi bir arada tutan iki şey vardı,İslam ve onun temsil edildiği Hilafet...Bugün görüyorum ki ikisini de yok ediyorsunuz.Bunları yok ederseniz bu toplulukları bir arada tutamazsınız" diyordu.
Devleti yönetmeye talip,batının kamçısını yemiş İttihat ve Terakkiciler bunu dinlemek yerine,Kürtleri yok saymak,"Kürt yoktur" demek,"kar üstünde yürürken çıkan kart-kurt sesinden çıkan bir uydurmadır" diyerek asimilasyon yapmayı çıkar yol olarak gördüler.
Bu manada,İsmet İnönü'nün özellikle Arap Alfabesinden Latin Alfabesine geçişi ile ilgili hatıralarında zikrettiği itirafı paylaşmakta fayda görüyorum.
İnönü:"Sanıldığı gibi Arap Alfabesi zor,Latin Alfabesi kolay olduğu için biz Harf İnkılabını yapmadık.Biz,yeni nesilleri büsbütün Osmanlı'dan,tarihinden ve dininden koparmak için yaptık" diyor.
Evet realite budur...
Topyekun bir yıkım ve silinen bir tarih...
Bütün bunlara rağmen Şeyh Sait Ayaklanması olmayabilirdi.Said-i Nursi hazretleri gibi hareket edilebilir ve kardeş kanının akıtılmasına sebebiyet verilmeyebilinirdi belki ama,o dönemde devlet aklının bunu düşünmek,değerlendirmek gibi bir niyeti asla yoktu.
Resmi rakamlar 15.000 civarında Kürtün öldürüldüğünü yazıyor bu ayaklanmada...Gayr-i resmi rakamlar ise 30.000'ne kadar çıkarıyor.
Aynı şeyi Aleviler için de,Müslümanlar için de yaptılar.Aleviler Dersim olaylarında,Müslümanlar Harf,Tevhid-i Tedrisat ve Şapka Kanunu ile yara bere içinde bırakıldılar.
Tarih kitaplarında "Sultan Ahmet Meydanında hiç bir ağaç yoktur ki dalında bir Alim asılmamış olsun" ifadesini defaatle okudum.Bizim resmi tarihimiz karşısında "Yalan Söyleyen Tarih Utansın" eserinin müellifi Mustafa Müftüoğlu Hocayı rahmetle anıyorum.
Dersim Olaylarında da binlerce vatandaşımızı kaybettik...
Böylece Devletin "Düşman" ilan ettiği kesimler içinde "Devlete düşman" nesillerin yetişmesi için zemin ihtimamla hazırlandı.
Bütün bunları Devletimize düşman olalım diye yazmıyorum.Hastalığın,probleminin teşhisini koymak,bataklığa dikkat çekmek için yazıyorum.Bizim düşman olduğumuz asla ve kat'a Devlet değil,zihniyettir.Çünkü Devlet bizim ve biz Devletiz...
Dün TSK'yı eleştirirken de Mehmetciğimizi değil;darbeci, cunta anlayışını eleştiriyorduk.Bugün Paralel Örgütü eleştirirken de oraya bir şekilde destek vermiş,inanmış insanlar değil;orada insanlarımızın en kutsalını kullanarak ülkeyi zaptu rapt alnıda almaya çalışan çeteyi eleştiriyoruz.
Zira,bu ülke de,Mehmetcik de bizimdir.Biz,bizim olanın bize karşı kullanılmasına isyan ediyoruz!
Bunların özellikle altının çizilmesinde fayda görüyorum.
İşte bu İttihat ve Terakki zihniyetinin ektiği tohumu anlayamazsak,bugün biçtiğimiz terörü çözemeyiz.
70'li yıllarda sağ-sol kavgaları da,80 darbesi ile bıçakla kesilir gibi kesilen sağ-sol kavgasının yerine ikame edilen PKK'da aynı amaca matuf,aynı "iş" için kurulmuş olan projelerdir.
Amaç;birbirine düşman toplumlar oluşturmak!..
Bu ,Ulus Devlet projesini İslam Coğrafyasına ihraç edenlerin bizim ülkede oluşmasını istedikleri bir durumdu.
Ne yazık ki bu ülkede hükümet olan,iktidar olan ama bir türlü muktedir olmayan siyasetçilerin de bu kaotik ortamın oluşmasına bilerek veya bilmeyerek,isteyerek veya istemeyerek destek verdiklerini belirtmeliyiz.
Bu duruma karşı gelenlerin akıbetini ise Cumhuriyetin siyasi tarihinden biliyoruz...
Ya Adnan Menderes gibi ipe gönderilmiş,ya Özal gibi kalp krizi (!) geçirerek aramızdan ayrılmış veya Erbakan Hocanın yaşadıklarını yaşamışlardır.
1980 Darbesi sonrasında Diyarbakır Cezaevinde ise adeta devletin eliyle PKK'nın alt yapısı oluşturulmuştur.