ŞEKER...: 13, AY
13 aydır bu dünyada bebelerim :)
Son bir ay içinde iki kaza atlattık.
Kara kuzum alt değiştirme masasından düştü onu daha önceki postumda yazmıştım.
Ak kuzum da bir kaza geçirdi; yerlerin buz tuttuğu bir cumartesi sabahı ikisi birden babasının kucağındayken babacığın ayağı kaydı, üçü birden yere düştüler. Kara kuzuma birşey olmadı ama ak kuzum kısa bir baygınlık geçirdi. Çok korktum, hemen hastaneye gittik. 6 saat müşahade altında tuttular, çok şükür ki birşey çıkmadı. Tabi babacık bir daha ikisini birden aynı anda kucağına almaya tövbe etti.
Şimdi ikisi de iyi maşallah. Yalnızca havaların dengesizliğinden hafif bir burun akıntıları var. Serum fizyolojik ve C vitamini desteği ile geçirmeye çalışıyoruz.
Ak kuzum bir de azı dişlerini çıkarıyor hem üstten hem alttan, onun acısını çekiyor. Gece uykusunda inliyor bebeğim.
Oyun grubuna gidiyoruz; ben oldukça yararlı olduğunu düşünüyorum. Arkadaşları ile paylaşmayı ve ortak oyun oynamayı öğrendiler ancak bu evde işe yarıyor mu? Hayır :) Birbirlerinin ellerindekini isteyip kavga etmeye başlıyorlar.
Aadun babamızın ismi
Ne soru ifadesi ile
İkisi de pıtır pıtır yürüyorlar, kim bana yapınca da aynı anda üstüme doğru koşup kucağıma atlıyorlar.
Pazartesi doktor kontrolündeydik. Tam gelişimlerindeler maşallah. Artık tüm sınırlamalar kalktığı için bizimle aynı yemeği yiyorlar (az tuzlu yapıyoruz yemekleri tabi), kaşık kullanıp bardaktan su içiyorlar ama çatal vermeye henüz cesaret edemedim.
Gönderen azna zaman: 14:54
Etiketler: doktor kontrolü, meleklerim