Arka Sokaklar & A Takımı
İnsan bir dizi yaparken, hem efekt kullanmasını bilir, hem görselliğe önem verir, hem de aydınlatıcı olur. Bizim televizyon kanallarımız bunlarla alakası olmayan dizilerle dolu!
Bunu batı dünyası 60’lı yıllarda yapıyordu…
Şimdi örnek vereceğim; Bir karavan tipi minibüs al ve “Arka Sokaklar” diye dizi çevir. Sen bir polisiye dizisi çeviriyorsun… Hiç bir yapıcılığı yok! Öyle ki oyuncular yönetmene bakarak “ne yapayım abi” der gibi sima veriyor! Nerede kaldı bunun gerçekçiliği?
Ki kaldı ki insana hergün altın kasede çorba da içirsen, inanın ki bıkar ve birgün bana alüminyum tasta çorba getir der.
Bu kadar mı insanlar film ve dizilerde iki yüzlü olur? Hiç mi bir tutar yanı olmaz..
Aklımdan “A Takım”ı geçti… 80’li 90’lı yıllar.. Bunlar tek minibüs de film çeviriyorlardı ama her çeşit insanı ve konu olarak her düzeyi görebiliyorduk. Amerikanın bütün şehirlerini izleyebiliyorduk tek dizide..
Peki biz ne görüyoruz bizim dizide? 20 m ofis, 3 m minibüs… Dizinin ismi gibi iki tane de arka sokak var.. Konularda her gün sabit ve belli. Anons var çökelim! Bu diziyi de 70 milyona izletelim… İnsan eleştirirken vicdanı da sızlamıyor değil… Ama hiç mi bu dizileri yapanların vicdanları yok?..
Oldu gözlerim doldu…
Alaittin Biçer, Arka Sokaklar & A Takımı
“Arka Sokaklar & A Takımı” için bir cevap
30 Aralık 2014, 13:17
kesinlikle aynı fikirdeyim…!