Huzursuz Ruhum: Melankoli
Varlığımın sonsuza bakan yanını ilk defa onun yanında hissediyordum. Sonsuzluktan haber veriyordu, ölümlü olduğumu unutuyordum. Bundan daha fazla mutlu olamam dedim arkadan gelen günler içinde. O kadarki bundan daha fazla mutlu olamam, ölüm diyordum Rabbim, ne zaman istersen o zaman, ama şimdi değil ne olursun!
Yüzlerce yazarın, binlerce kitabını okudum. Beni hayaller alemine götüreni de oldu, gerçeğin acılığını yüzüme çarpanıda..Geçen sene sevdiğim biri, bu kitabı gönderdi. Nazan Bekiroğlu..İsimle ateş arasında..O kelimelerin sihrine kapılıp gittim...
..Aşkın kaldıramayacağı tek yükün, aklın çocuğu olan şüphe olduğunu çok iyi biliyordum. Ama kendini göremeyen göz gibi, aklın güvenilmez terazisine düşünce bir daha aşkın katıksız sevincine geri dönemedim..
..Beni sevgiliye kul eden en yanılmış yanıyla kul oluşumun, böyle dua ettim. Kelam kalbimin zarına değe değe ondan nefret edebilmek için dua ettim. Öfkeyle kalbimi onun aşkından daha fazla dolduracak bir şey istedim.
..Aşkın sadece yangını vardı, ismi yoktu. Ne dünü vardı ne yarını. Bütün hükümleri An üzerinden mühürleniyordu. Bütün birikimleri An gelip hükümsüz kılıyordu. Telafisi yoktu. Aşkın bedeli yoktu..
..Bir insanı geriye bıraktığı ismi yaşatırdı. Ben ölürken bile kendi ismimle ölemedim..
..Giderek hafifledi dünyanın içimde tuttuğu yer...
Gönderen Aslı Aslı zaman: 01:03
Etiketler: acı, aşk, bir gece, hüzün, isimle ateş arasında, kitaplar, love, melankoli, nazan bekiroğlu
sevda s. 14 Eylül 2011 01:36
okuyan 14 Eylül 2011 02:03
gece gece paylaşımına mıhlandın beni:)
kitabı merak ettim... alınacaklar, okunacaklar listeme kaydettim...acaba ne vakit nasip olur okumak?:)
Zeynep Özmen Ünlü 14 Eylül 2011 06:47
hüzünlü geldi okuyamam ben :(
ecerce 14 Eylül 2011 09:16
çok etkilendim, okumalı...
Cebimdeki renkler 14 Eylül 2011 10:24
Ne kadar derin, yüklü... Çok derinlere salar seni Aslı, melankolide kal, depresyona inme...
Noblesse 14 Eylül 2011 10:28
yazıyı okuyunca ahh ahhh dedim(bilmem anlatabiliyor muyum), melankoliden kurtul Aslım..
Dürr-i Yekta 14 Eylül 2011 10:30
nazan bekiroğlu türk edebiyatçılar arasında beğendim tek kadın yazar,bütün kitaplarını okumak istiyorum bakalım.
Zeynep 14 Eylül 2011 10:58
Nazan Bekiroğlu süperdir! :)
Bence bütün kitaplarını oku, bu kitabından daha çok etkili kitabı var, oku oku hepsini oku :)
Severim onu ben, çok güzel yazıyor..
kuccukkurba 14 Eylül 2011 11:26
harika satırlardı,bilhassa şüphe ile başlayan paragraf...
Uğur Böceği 14 Eylül 2011 11:53
Lolit@ 14 Eylül 2011 12:23
Kıskandım ya, biran önce şu üzerimdeki okumama isteği yok olsun istiyorum. Bir dolu kitap bitirmek istiyorum! Zaten okul açılınca bunları gerçekleştiremeyeceğim :(
Kitap biraz hüzünlü...Melankoli durumunda isen bir sonraki aşamaya bırakmanı öneririm tatlım ;)
Erdi Karadeniz 14 Eylül 2011 13:14
Güzel sözler ve de anlamlı... Melankoliyi çok sık yaşarım hafif melankoliyi seviyorumda galiba ama hiç melankolik bir kitap okumamıştım daha önce :)
Bir de mimlendin
Kısaca Fd 14 Eylül 2011 13:27
Herşeyin biraz fazlası vardı. Herşeyin bir zıddı olduğu gibi. Aşkın biraz fazlası kayıptı. Bulan da kayboluyordu arayan da. Çoğu Şeyin fazlası zararlıydı. Melankolinin de.
temerrüt 14 Eylül 2011 13:34
Nazan Bekiroğlu çok severim,ayrı bir yeri vardır ben de çok geç tanışıp,nasıl bu kadar geç tanıştım diye hayıflanıp kendime kızdığım bir yazar,bir kadın,bir kadın yazar.ve iyi ki okumuşsun en güzellerinden biri bu kitap:)
deeptone 14 Eylül 2011 17:02
bugünlerde neden iyi değilsin.
bu kitap mı açıklaması.
yani, okudukların, geçmişi mi anımsattı, yoksa, neden başka mı.
yazarı ise, tanımıyorum.
nasıl kaçmiş gözümden ki.
Sparrow 14 Eylül 2011 20:26
.Aşkın kaldıramayacağı tek yükün, aklın çocuğu olan şüphe olduğunu çok iyi biliyordum. Ama kendini göremeyen göz gibi, aklın güvenilmez terazisine düşünce bir daha aşkın katıksız sevincine geri dönemedim...
okuyan 14 Eylül 2011 20:42
mıhladın diyecekken mıhlandın demişim:)))) olsun sen beni anlamışsındır:))
maviii 14 Eylül 2011 21:19
aşkı böyle sözcüklere sıgdırmak ne güzel içinden geldigi gibi ...
keşke böyle olabilsekk
Aslı 14 Eylül 2011 21:32
Yanımda oldugunuz ve bunu bana hissettirdiginiz için öyle mutluyumki. Tek tek yazıp sizide zorlamak istemiyorum.
Hani bazen bir şey olur, kötü bir şey, sonra sanki tetiklenmiş gibi tüm kötü şeyler ard arda gelir ya. dün öyle oldu, durduramadım, anlayamadım..kalbimde inanılmaz bir agırlık..
Hepinize çok ama çok tsk ediyorum. Şimdi daha iyiyim, bazı şeyler rayına oturuyor, gitmesi gerekenler gidiyor, kalması gerekenler..onlarda gidiyor galiba :)bende bu anı yaşıyorum şimdi, iyiyim..
Tekrar tekrar tsk ediyorum..
two 14 Eylül 2011 21:57
Al benden de o kadar dedirtecek bir yazı.
Şüphe, sevgiden önemli bir duyguymuş diyor insan bazen. Dedirtiyorlar.
Aysun 14 Eylül 2011 22:14
Lô - Lâ 14 Eylül 2011 22:44
yanliz simdi iyi olma, hep iyi ol.
yazini yarida biraktim, iyice dagilmamak adina .. bekiroglunun oyle bir etkisi oluyor iste bende ..
sevda s. 14 Eylül 2011 23:33
Aslıcım, ben dün yazını okuyunca kalakaldım, neden sorusunu sordum, üzüldüm. Yorumlara şimdi tekrar baktım, iyiyim demişsin, umarım iyisindir. Hep iyi ol, mutlu kal.
Aslı 15 Eylül 2011 02:00
Bruce, malesef ya malesef..dedirtiyolar işte..
Aysun, bencede. Sözcüklerin sihirbazı..
Ah lo la, tmm söz.
Sevda, canım sana anlatmıştım öyle işte..sende iyi ol, herkes iyi olsun..
Adsız 18 Eylül 2011 18:34
ihanetin bir adida ama ile baslayan cümlelerde mazeret bulmak idiyse mazeretimiz coktu ama bazi cümleleri amasiz kurmanin imkani yoktu
Adsız 18 Eylül 2011 18:53
isimle ates arasinda önce isim sonra ates
Aslı 19 Eylül 2011 19:49
Aklımla kalbimin, halimle sözümün, teslimiyetimle ve vehmimin arasında kaldım ben. Aklımı gösteren ismimle aşkımı gösteren ateş arasına düştüm, o uçurumda yittim ben. Aynı anda iki şey olunamadığı için aşkın saltanatında, o uçurumda yitirdim ben..
Adsız 20 Eylül 2011 17:32
müthis bir kitap müthis bir ask ancak sevilen o sevginin bir zerresine bile degmiyor ne yazikki
Aslı 20 Eylül 2011 17:50
Nerden biliyosunuz? o kadar sevmişse degebilirde. Aşk bir yandan da pişmanlık duymamak degilmidir ve vazgeçmemek..
Adsız 20 Eylül 2011 18:00
bir zamanlar sevdigim kisi degmemis ordan biliyorum
pismanlik duymak degilde ne kadar körmüsüm
Aslı 21 Eylül 2011 01:10
Şimdi kadın-erkek bilmiyorum hangisisiniz. Ama böyle arkadan atıp tutmak hoş olumuyor bence. Bir ilişkide binlerce şey yaşanıyor, özlemler, sevgi sözleri, her şey. Ayrılıncada, böyle degmezmiş, bana şunu yaptı, körmüşüm falan demek bana göre degil.
Degmemiş ordan biliyorum diyorsunuz, belkide o sizi hala seviyordur, hala bekliyordur veya affetmenizi istiyordur veya çok pişmandır..ne bilim, o kişiyide bir dinlemek lazım..
yok hayir arkadan falan atip tutmuyorum gayet acik ve net sekilde yaziyorum iste daha ne olsun
belkide seviyordur diyorsun tabi olabilir sevebilir
ve dinlemek lazim diyorsun sence konusmak icin hicmi firsati olmadi?
Aslı 21 Eylül 2011 20:41
Yani genel erkek davranışı bu. Eminim o böyle konuşmuyordur. Gerçi ben kendi adıma konuşuyorum şu an ama..
Tabi olabilir sevebilir ne demek? anlamadım?
Konusmak için fırsat istiyordur belki ya, belki o fırsatı siz vermiyosunuzdur? belki telefon numaranızı kaybetmiştir? nerden biliyosunuz?
Peki siz ona o fırsatı verdinizmi?
Neyse aslında bunlar benim şahsi fikirlerim, bilemiyorum neler oldugunu..biraz uzun oldu ama neyse..
Aslı 21 Eylül 2011 22:33
Birini çok sevdiğinizde, o sizi cok uzse de, O'nun yaninda aglamak istersiniz, O size korkunc bir sey yapsa da, O'nun kollarinda teselli bulmak istersiniz Birini cok sevdiginizde, size bin kere de yalan soylese, yine de herkesten cok O'na inanmak istersiniz..Sakın tek bir kelime daha etme, sakın tek bir yalan daha soyleme..Niye biliyor musun? çunku inanirım! Onca seyden sonra simdi tek bir cumle et, gozlerime bakip beni sevdigini soyle, gercek olmadigini bal gibi bilirim, ama yine de sana inanirim..O yuzden sakin tek bir kelime etme, sakin ama gel ...
Zeynep 21 Eylül 2011 22:38
Hiiiii Aslı'M :(
Neler oluyoooor...senin canını sıkmasın hiç kimse!..
Grace 22 Eylül 2011 10:42
benım huzur kosem loft olanlar kucuk ama sınerjısı buyuk hemde hayal kurabılecek kadar
Bloguma ve cekılısıme beklerım
Adsız 24 Eylül 2011 12:49
sorularimi defalarca yanitsiz birakan oydu
simdi firsattanmi bahsediyorsun bana?
yazabilir degilmi? ama yazmaz
bir anda öyle bir degisiyorki hersey anlamak ve anlatmak imkansiz
Aslı 24 Eylül 2011 22:56
Zeynebim bir sorun yok canım :)
Alice :) geldim blogunuza, tskler..
Aslı 24 Eylül 2011 23:00
Adsız, yorumunuzda zaten yazmışsınız, artık sevmiyorum, diye. Sizin içinde bitmiş, eskide kalmış bir ilişkiyi, kurcalamak anlamsız bence..
Bne yine de derimki, unutmuş olamaz. Sevdigim biri, kimse kimseyi unutmaz demişti. Hatalar yapmış olabilir, hepimiz yapmıyomuyuz? size affetmek düşerdi belkide. Bilmiyorum işte öyle..
Ama haklısınız da, her şey bir anda degişebiliyor, anlamak zor..
Adsız 28 Eylül 2011 14:38
kurcalamak demeyelim buna
unutmak veya unutmamak birseyi degistirmez sonuc olarak herkes biseyler yasiyor
herkes insan herkes hata yapar affettim ama buda biseyi degistirmiyor
hersey degisiyor iste bir anda
Aslı 29 Eylül 2011 01:10
Anlamadımki anlamadım..Unutun en iyisi, madem bu kadar kötü unutun gitsin..boşverin..hayata yeniden sarılın ki öyle görünüyor, mutluluk yeni biriyle daha kolaydır belki..
Adsız 29 Eylül 2011 02:28
yeni birimi, yok hayir dahada yenisini istemem
Aslı 29 Eylül 2011 15:20
:) merak etmeyin, böyle söyleyenleri çok duydum, sadece unutmak için bile başkasını bulanları..
Hakkınızda hayırlısı olsun, herkes gibi yapın sizde unutun..
Adsız 29 Eylül 2011 15:44
Aslı 29 Eylül 2011 22:39
Sizinde dediginiz gibi, unutmak veya unutmamak bir şeyi degiştirmiyor..
Adsız 30 Eylül 2011 12:52
bana unutun diyen sen degilmisin?
Aslı 30 Eylül 2011 13:22
Bir şeyi degiştirmiyor diyen siz degilmisiniz?
Adsız 30 Eylül 2011 13:35
ADSIZ 21 Şubat 2012 16:09
Kitabin sonunda kadin gidiyor. Hic gelmemis zaten.