Tuz bir asitle bir bazın tepkimesiyle oluşan maddelerin genel adıdır. Asit ve baz nötrleşirken tuz ve su ortaya çıkar.Su ise bu hayatın özüdür. Yaşam denilen şey su olmadan var olamaz.
Tuzun, suyun ve acının bileşkesi ise gözyaşı diye düşündü. Varoluşun çocuğu acaba gözyaşları mıydı?Deniz de acaba tanrıların gözyaşlarıyla oluşmuş ve dünyadaki yaşamın, varoluşun başlangıcı mıydı?Bütün bu ironiler, ilişkiler basit bir tesadüf müydü, yoksa bunları düşünmese aslında ortada ne bir bağlantı ne de bir tezat olmayacak mıydı? Bu mümkün müydü, hiç bir şeyi düşünmeyebilmek?Tam olarak bunları düşünüyordu misinası başparmağını titretmeye başladığında. Tamamdır balığı yakaladım diye acele edip misinayı hemen çekmek için de fazla tecrübeliydi. Birden kafasındaki bütün düşünceler buharlaştı, artık bütün dikkati elindeki misinadaydı. Balık sadece O'nu denemişti, gövdesiyle yeme sürünerek geçmiş, biraz titreşim yapmış, sonucu beklemişti. Aralarında elli metre kadar dikine bir mesafe olan ve birbirini deneyen iki canlı. Ama bu sefer durumun kokuşmuş romantikliğini düşünmedi , sadece ve sadece misinaya konsantre olmuştu. Zeki bir balık olduğuna göre güzeldir de diye düşündü kadınlar aklına gelerek, dudaklarının kenarlarında hafif bir gülümseme yayıldı. Titreme bitmesine rağmen biliyordu balığın orada olduğunu. Beklemeye devam etti, ki zaten başka bir seçeneği yoktu. Deniz, tekne, dalgalar, Veli kaptan ve hatta belki de zaman dondu bir anda misinası aşağıya doğru kuvvetlice çekildiğinde. Eliyle hızlıca vurdurdu misinayı, iğneyi balığa sapladığını hissetti ve hiç ara vermeden yukarı doğru çekmeye başladı, bir boşluk bir tereddüt bile balığın kaçmasına sebep olabilirdi. Balığın ağırlığını hissetmişti, gelişine bakılısa bu bir çupraydı.Balık ; çenesine kocaman bir iğne girmesine rağmen zekasından hiç bir şey kaybetmemiş, hızlıca yukarıya yüzerek oltanın boş gibi hissedilmesini ve çeken kişinin acaba kaçırdım mı diye bir anlık tereddüt etmesini ve duraklayacağı anı kolluyordu. Bunu çok iyi biliyordu misinayı çekerken, ama bunu balığın nereden bildiğini bilmiyordu. Bir balık daha önce yakalanmadıysa bunu nasıl tecrübe edebilirdi ki? Yakalandıysa da denizde ne işi vardı o balığın?
Kum;Hala keskin, hala acımasız, hala sert. “Bildiğin kum işte, ne var” diye geçirilemiyecek kadar aristokrat, ama hikayelere konu olamayacak kadar lümpen. Tam kararında bir kum, sanki biri kumu yaratmak için kumu yaratmış. Bunu bir yere not almak gerek.
Rüzgar;Bu mevsimde bu kadar hüzünlü esmez ki, bir iş var bunda…….
Deniz;Rüzgara uymuş o da. Ne kadar önemli ve yüce olduğunun farkında. Güzel bir kadın kadar nazlı ve uçarı. Poseidon, Kronos’un evladı, Zeus’un kardeşi, kendi kızına aşık olmasının yükünü bile arındırabilmiş kutsal su, yüce denizde. Dilinden anlamazsanız canınızı yakacağı çok belli, ve gene bunu yapacak gibi duruyor. Eminim yapacak, temkinli olmak gerek.
Sesler;Bir çok ses var. Biraz daha dikkatli dinlemek gerek, ayırabilecek yetiye sahipsin bütün sesleri. Dalgaların sesini, rüzgarın sesini çıkar. Geriye kalan ses tanıdık mı? Bir çocuk kahkası. Dünyada her insanın tanıyabileceği bir ses. Düşük genlikte bile olsa, dalga boyunun da düşük olmasından dolayı iyi yayılır çocuk sesi, uzaktan duyulabilir. Büyüdükçe öyle kahkaha atamaz insan. Ama suç genlikte değil, hayat mı kısıyor insanın sesini ne? Şu anda duyduğun kahkahaların sahibini görebiliyor musun? Ayaklarını denize sokmuş bir kız, tanıdık mı? Elbette tanıdık. Git ona. Daha fazla yaklaş. İçinin huzurla mı dolması gerekiyordu şu anda, neden huzurlusun, biraz zorlama gibi gelmedi mi sana da bu huzur? Bir gariplik var.
Mutluluk (tez);Çok yakınında mutluluğunun kaynağı, bir an önce yanına gitmelisin. Adımlarını hızlandır, kum nasıl olsa tanıdık sana izin verir. Kumda yürümenin basit ritüelini gerçekleştir sadece, omuzlarını ve başını biraz öne at, bacaklarını bütün gücünle çalıştır, ellerini de sırayla sallamayı ihmal etme, bacaklarınla eşit hızda, az kaldı, sese yaklaşıyorsun.
Acı (antitez):O çığlık???Omiriliğini titreten ve içine kusma hissi veren o çığlık?? Çok yaklaşmış olman gerekmiyor mu denize ve kıza? Şimdi çığlığı duydun ve durdu her şey. Deniz nasıl durabilir, kum nasıl durabilir? Çığlık nasıl havada asılı kalabilir? Kimse yok etrafta senden başka. Neden her şey tanıdık? Bir şeyler ters gidiyor, müdahale etmen gerek, ama neye ve kime? Hiç bir şey yok ki. Gri deniz durmuş sana bakıyor. Konuşabilse belki bir kaç kelime kusacak acıyacak haline. Artık panik olabilirsin çıktı her şey kontrolünden. Kız yok, ve o olmayınca sanki diğer her şeyin anlamı da değişti, bozuldu.
Çaresizlik(sentez);Yok, hiç bir yerde yok.Yapılabilecek ne kaldı ki, ağlamaktan başka? Bırak gözyaşların aksın. Gözyaşı üzerine düşünmüş müydün daha önce? çok tanıdık geldi. Ama neden bütün herşey değil de gözyaşları çok gerçek geliyor sana? Yanağının ıslanması dışında sanki hiç bir şey doğru ve yerinde değil gibi. Sonuç mu çıkaracaksın? Hayır saçmalama, çıkaramazsın, daha önemli şeyler var şimdi. Uyanmayı denesen?
Ben istemez miydim öyle huzurlu olmayı ama tabiatım o değil. “Hoşçakalın.” der noktayı koyarım ama siz benseniz, boşluktaki yankısını dinlersiniz o noktanın. Mektup çoktan bitmiş, nokta konulmuştur ama noktanın altındaki boşluk, koca evrene dönüşüp, yapayalnız tehditkar bir suskunlukla kalp kalp atmaktadır. Dayanamaz, Hoşçakalın’ın sonundaki noktaya yan yan bakarak, “vaktinde ulaşmış olmanıza da çok sevindim.” diye eklersiniz, o koskoca evrendeki farazi uzaylılara karşı boş boş. Endişe devam ediyorsa, “dediğim gibi, en kısa sürede görüşmek dileğiyle…” diyerek üç noktanın bir kalabalık, bir yandaşlık, bir kader ortaklığı yaratmasını dilersiniz.Yazarken böyle ama konuşmak hepten içinden çıkılmaz bir darboğazdır benim için. Klişeleşmemiş çok az sohbet kaldığı ve yeni konular açmaya ve katılmaya çok üşendiğim için genellikle susarım. Beni eve bırakın, bir köşede günlerce oyalanırım. Bazı şeyleri uzun ve detaylı düşünürken bulurum kendimi: Mesela, yabancı filmlerde, işten ayrılan şahıs özel eşyalarını koymak için mukavva kutuyu nereden edinmiş olabilir, gibi. Biz burada bakkala sorarız, vermez. (Pisliğine tabi.) Markette ki kız bilmiş bilmiş, “mal sevkiyatımız çarşamba günleridir, o zaman uğrayın,” der. Hayret, hiç ummazsınız ama eczacıdan çıkar kutu. Siz, çok değerli olduğunu ihtiyacınız olan o gün idrak ettiğiniz mukavva kutu için yalaka bir gülümseme ile bin bir teşekkür ederek arka arka kapıya giderken, o, telefonla konuşmakta ve sizi çabuk bir el hareketi ile sepetlemeye uğraşmaktadır. Şanslıysanız o da. Genellikle eczacı da size yardım etmez, eğer kötü bir telefon görüşmesi yapıyorsa. Zaten işten çıkmışsınızdır, zaten tuhaf, normal olmayan bir adrenalin salgılamaktadır bedeniniz. Zihniniz de sürekli ertelemektedir, durumu idrak etmeyi. Son gurur kırpıntılarınızı da o yırtık plastik poşetlere yüklemiş, terk edersiniz limanı.Ya da alnım çatılmış, kendi kendime, nedir şu çiftlere karşı sallanan, konuşmalısınız! emri? diye kafa yorarım. Şart mıdır? Birbirini çok iyi tanıyan ve özellikle arkadaş&karı-koca olan ilişkilerde şu bu konu hakkında ciddi ciddi konuşma yapmak, rol kesmeye denk, değil midir? Ne derseniz deyin seyirciye ( ilişkilerde konuşmak önemlidir, lafını yumurtlayan cosmopolitan ilişki başöğretmenleri topluluğu seyircisi) kendini beğendirme, ondan onay alma arzusu dikkati çekmez mi? Çeker.Ben, kocaman evin küçücük köşesinde düşünür… düşünürüm.. Dünya döner…. döner…..döner...
araca binenleri takip etmekten gina geldi. Artik araca binenden para almamaya calişiyorum ki hepsi ayni yerde inecek zaten. 30 yaşindayim ve elimdeki tek birikimim bu arac. Ona bi isimde buldum. Gulizar. Benim sevgili 90lardan kalma modern caga ayak uydurmuş otobusum gulizar. Arkasina hataliysam ara yazdirip altinada kooperatifin numarasini yazdirdim. Hatam olursa filan orayi arasinlar ben ugrasamayacagim. Bu sezon surekli rus ve alman turistlerle dolu. Yerli turist neredeyse kalmadi, parmakla sayilacak kadar az. Genelde rus turistler dolar olarak odeme yapiyorlar. Arabaya bindiklerinde Turkce " yolculuk kac para " dediklerinde ben de rusca " diva dolar " diyorum. Hoşlarina gidiyor onlarin. Hele milliyetci kesim gelince ben de " burasi Turkiye kardeşim beş tl " diyorum odeşiyoruz. Onlarda beni sempatik saniyolar ellaaam. Alman turistler olunca işler degişiyo ben de. yaşlisindan gencine. Bi cambazlik yapmadigim kaliyo onlarla anlaşabilmek icin. Ama allahtan aralarinda ingilizce bilen cikiyo da anlaşabiliyoruz.
son politik yazım
* Önünden her gün geçtiğin ya da bulunduğun şehirde olduğu halde hiç gitmediğin önemli bir tarihi yapıyı ziyaret et. Yurtdışına geziye çıktığında gittiğin şehrin önemli yerlerini görmek isterken neden kendi yaşadığını yerde bunu yapmadığını düşün. * Kısıtlı zamanların seni nasıl harekete geçirdiğini, oysa kısıtlı olmadığını zannettiğin için ne çok şeyi ertelediğini düşün. * Hayatının sonlu olduğunu düşün. Sevgilinin gözlerine bakıp onun hastalanabileceğini, ölebileceğini, onu bir gün göremeyeceğini hayal et. * “Bir gün değiştireceğim”, “Bir gün bunun içinden çıkacağım” dediğin şeylere bak. Aslında çok vaktin olmadığını düşün.
İlk albümüm çıktığında heyecanım son doruktaydı. Aslında albüm bile değildi çıkan albümüm. Sadece bir iki demo. O da "Celtic müzik the voice" söylemiştim. 96 yılı eurovision şarkı yarışması birincisi. Toto'dan söyleseydim çok daha iyi olurdu sanki " Lan Çantamı Getireeee" . Tabi bu Türkçe versionu.... Sen onu dinleme. Albüm patlama yaptığında müzik yönetmenime ilk söylediğim şey " Beni siz yarattınız teşekür ederim" dedikten sonra hızla kaçmıştım. Konserler, imza günleri, programlar, aranjeler, castingler... Kaçıp kaybolmak. İnsanlara bi görünüp bi yok olmak istedim de olmadı tabi zamanında. Hangi şarkıcı konser gününde tuvalete gidip " ya birazdan konserim var, ilk ben girsem" diye sıra ister, hangi şarkıcı midesini bozacağını bile bile bir hayranının getirdiği şalgam suyunu içip "Oh beee" dedikten sonra konserde altına kaçırır, hangi şarkıcı " aaa buranın kebabı da güzelmiş" diyerek 5 tane üst üste acılı adana yiyip sesinin rengini bozar. Fazla uzaklaşma etrafta bulamazsın hemen burdayım ben.
Konser günü gelip çattığında Rumeli hisarına gittik. Hisara giderken konsere daha var diyerek Kız kulesinde oturup biraz çekirdek çitledik. etrafta sevgililer var. Ve beni tanımıyorlar. Ohh diyip şükrediyorum. Doksanların havası. Herkes bi ünlü olma peşinde. Ünlüyle fotoğraf çektirtme peşinde. Ama benim daha ilk konserim. Ve heyecanım dorukta. O yüzden Kız kulesine gelip oturup biraz çekirdek çitleyelim dedik. Bi ara saate baktım. Konserin başlamasına yirmi dakika var. Arkadaşlara hadi gidelim dedim. Lan! Satıldım. Arkadaş dediğim herifler beni unutmuşlar burda. Zar zor kendimi aldırdım ordan. Gittik konserin olacağı yere. Heyecandan öleceğim ama. yüzlerce insan gelmiş. Hatta yüzlerce değil, binlerce insan burda beni dinlemeye gelmiş. Lan yanlışlkla kendi konserime izleyici olarak mı geldim diye düşündüm. Menajerim sürekli telefonla beni arıyor. "Nerde kaldın" diye. Telefonu açamıyorum da o kalabalığı gördükte. Bir kişi beni tanısa bittiğim andır orda.Pankartlarda benim ismim, benim şarkı sözlerim, resimlerim var. Harala gürele çıktım olduğum yerden kulise geçtim. O anda bir anons geldi. " Sizlerden çok özür diliyoruz. Konser iptal olmuştur." Neeeeeee!!!! Nasıl yani konser iptal olur. neden iptal olur konser. Burdayım ben burdaaa.. Konser iptal olamaz. Çıkıcam şarkımı söylicem. Halkın arasına girip ellerini tutup yanak yanağa fotolarımız çekilecek. Orada bulunan insanları sakinleştirmek için bende çıktım ortaya. Bari sahneye çıksın yüzünü görelim dediklerinde. Ben hali hazırda burdayım ben burdayım diye bağırdım. Sonra sakinleştirmeye çalıştık milleti.
Saffet Yenigun. Son zamanlarda hayranlikla takibinde oldugum Kemer Gozcu gazetesi yazi işleri ve Genel yayin yonetmeni. 19 mayis bugun. Ataturkun genclige armagan ettigi genclik ve spor bayrami. Aynı zamanda Atatürk'ü anma günü. Aslinda bir yazi yazmak istedim bugune, Yazip yazip sildim surekli. Duygularimin sonuna kadar tercuman olan bu yaziyi paylaşmak istedim ben de. Bakamam gözlerine
Seni sevmek ve anmak birgün suç sayılırsa “Ben suçluyum” diye bağıracak binlerce insan var!
Gunler o kadar sikici geciyor ki sana bunu anlatmak cok tariffsiz olur. Neden mi? Cunku Mayis ayindayiz, Hava surekli bi acilip kapaniyor, Cicekler desen acti ve etrafta arilar dolaşmaya başladi, Surekli elektrik kesintisi, firtina felan hep. Kilodaydim bugun. Dun izinliydim de ayiptir soylemesi. Hem ayip falan degil valla izinliydim işte. İşten cikip Kilonun yanina gittim. Akşam film izleriz diyerekten bi tane hint filmi acti. Bollywood filmlerinden Amir Kahn oynuyo başrolde. Film nasil biliyo musun, Aksiyon yapacagim diye adam ipin uzerinde motorla geciyo. Ondan sonra polis arabalarinin uzerinden atliyo motorla. İlk sahnesinde banka binasinin uzerinden dikey bi şekilde koşarak gelirken ben direk " Ohaaaa adama bak nasil geliyo o oyle hile var ordaa" derken sirtindaki ipi gordum de hile olmadigini anladim. Ben zaten hep boyle ucmali kacmali filmlerde bi ip ararim. Sonra da diger sahnede unutulmaz hint danslarindan yapinca amerikanin aksiiyon tarzi filmi başka bi hava oldu. Hint fimlerini cok severim ben. Yeşilcam filmlerini de.
İNYAMİN - BİD 1000 mgFilm Tablet
Etkin madde : Her tablette mutluluk. 500 mg inyasilin ve 500 mg mutluluk asidi icerir.Yardimci maddeler : 224 adet kemik, 10 kova kan, 1 milyar tane kan hucresi, iki kol, iki bacak, iki goz, iki kulak, bir burun ve siyah sac.
• Bu kullanma talimatini saklayiniz. Daha sonra tekrar okumaya ihtiyac duyabilirsiniz.• Eger ilave sorulariniz olursa, lutfen insanyavrusuna veya ilaci aldiginiz kişiye danişiniz• Bu ilac kişisel olarak sizin icin recete edilmiştir, başkalarina vermeyiniz.• Bu ilacin kullanimi sirasinda, arkadaşlarinizla veya ailenizle olan diyaloglarinizda bu ilaci kullandiginizi soyleyiniz.•Bu talimatta yazanlara aynen uyunuz. İlac hakkinda size onerilen dozun dişinda yuksek veya duşuk doz almayiniz.
1. İnyamin nedir ve ne icin kullanilir?2. İnyamin'i kullanmadan once dikkat edilmesi gerekenler3. İnyamin nasil kullanilir?
1. İNYAMİN nedir ve ne icin kullanilir?İNYAMİN, geniş spekturumlu kotu etkilere ve kotu olabilecek herşeye karşi antibakteriyel bir ilactir.
İNYAMİN, aşagidaki durumlarda İNYAMİN'e duyarli duygularin neden oldugu duygusal enfeksiyonlarin kisa sureli tedavisinde endikedir:• Tekrarlayan mutsuzluk enfeksiyonlari• Kronik Aglama nobetleri ve gozyaşi alevlenme enfeksiyonlari• Durma, duşunme, pat diye ortada kalma enfeksiyonlari• Yaralanmalarda oluşan aglama ve uzuntu enfeksiyonlari
Hamilelikİlaci kullanmadan once inyaya danişiniz.İnya tarafindan gerekli gorulmedigi surece gebelik esnasinda kullanmayiniz. Tedaviniz sirasinda hamile oldugunuzu farkederseniz hemen inyaya danişiniz.
EmzirmeİNYAMİN'in iki etkin maddesi de anne sutune gecer. Dolayisiyla emzirilen bebeklerde mutluluk ve heyecan olacaktir. İnya emzirme doneminde inyasilin asitin sizin icin dogru bir tercih olup olmadigi konusunda karar verecektir.
Arac ve makine kullanimiİNYAMİN alerjik reaksiyonlar, Sacmalama gibi gereksiz etkilere yol acabilir. Bu etkiler gecene kadar arac ve makine kullanmayiniz.
İNYAMİN'in iceriginde bulunan bazi yardimci maddeler hakkinda onemli bilgilerİcerigindeki kan hucreleri, heyecan benzeri semptomlara neden olabilen maddedir. Ancak dozu nedeniyle herhangi bir uyari gerekmemektedir.
Diger ilaclarla birlikte kullanimi• İNYAMİN ile birlikte vitamin hapi aliyorsaniz devam edebilirsiniz.
3. İNYAMİN nasil kullanilir?• Uygun kullanim ve doz uygulama sikligi icin talimaqtlar :Yetişkinler ve 12 yaş uzeri cocuklar icin; Hafif ve orta şiddetli enfeksiyonlar : Gunde iki kez 1000 mg tabletŞiddetli enfeksiyonlar icin : Gunde iki kez 1 g tablet.
Uygulama yolu ve metedu : Tabletler cignenmeden goz hizasinda tutulur. Ve surekli olarak insanyavrusu.com da gezinti yapilir. Eger gerekirse yazilarin once başi sonra sonu okunabilir. Algilama guclugu rahatsizliklarini en aza indirgemek icin uc kere okunur.
Degişik yaş gruplari : • Cocuklarda kullanimi : İNYAMİN'in tablet formlari 12 yaş ve alti cocuklar icin uygun degildir. Bu cocuklar buyuklerinden yardim alarak İNYAMİN kullanmalidir.
Hayat, biz gelecek için planlar kurduğumuz sırada başımızdan geçen olayların kendisidir. Ertelenen hayallere sattığımız an’lardan oluşur genellikle. Yaşadığımız an’ın çoğu kere farkında olmayız da hep gelecek için kurduğumuz hayallere hazırlık yapar dururuz. Hayal ettiğimiz yaşamı kurgularız her zaman. Her geçen gün o yaşamı elde etmek için çalışıp, çabalarız. Bu koşturmaca içindeyken çevremizde olup, biten hiçbir şeyin farkında olamayız. Çünkü yaşadığımız an’dan kopuk hep ileri bir tarihe programlanmış bir makine gibi olmaya başlarız. Etrafımızdaki insanları ihmal etmeye hatta bazen kırmaya başlarız. Sevdiklerimizi üzer, incitir ve bir zaman sonra hep yarına ertelediğimiz hayaller gibi onlarda biz farkında olmadan giderek solmaya başlarlar.
"Geçmiş günü beyhude yere yâd etme, Bir gelmemiş an için de feryat etme. Geçmiş gelecek masal bunlar hep. Eğlenmene bak ömrünü berbat etme."
Sevgili dostlar, mutluluk varılacak bir yer değildir, yolculuğun kendisidir. Ve o yolculuk içinde yaşadığınız an’ların farkında olmaktır.Bazen gelecek için yaptığımız hazırlıklar bizi o kadar çok yorar ki o hayal ettiğimiz sonu bile yaşamaktan alıkoyabiliyor. Hem ne bilebilirsiniz ki belki kaybetmeye razı olduğumuz o an’ları bir daha görme fırsatımız bile olmadan göçer gideriz bu dünya’dan
Bir kiş gunu istanbulun yedi tepesinden birinde bulunan evimde mahsur kaldim. Dur ya boyle soyleyince istanbulda dagda yaşiyorum gibi bi hava sezdim. Bak şimdi şekerim şarkilara da konu olan istanbul Yedi tepeli bir şehirdir. Roma da oyledir ama konuya nerden girdi bilemedim şimdi. Bu tepelerden birisi etiler digeri de Kayişdagi guncel adiyla Ataşehir yanöööö... Digerleri aklima gelmedi, ama sen istersen internetten bak. Konu aslinda bir kiyaslama olacak. Cunku elimde ne var ne yok diye bugun baya baya duşundum durdum. Kendi almiş oldugum ufak tefek elektronik malzemelerden başka bi bokum yok onu gordum. Daha 10 sene oncesinde yani 18 yaşimdyken ben neleri hayal etmiştim halbuki. Astronot olup o gezegen senin bu gezegen benim saga sola gidip duracaktim. Uzaylilarla sohbet bile edip taaa ABD de uzaylilarla ilk kez sohbet edebilen insan unvanina sahip olacakken oldugum yer pekte ic acici degil. Haa meslegini sevmiyor gibi gorunebilirim belki ama seviyorum. Hem de cok... İnsanlar benim dediklerimi pireden deveye cevirmede de ustlerine yok. Gecen ay daha yeni işe başladigim gunlerde mudur yardimcisi solakmiş. Bana sen Saglaksin demek isterken o kadar dikkatli soyledi ki.. Obsesif olup gitmek istedim ordan. Ama şimdi ise. Dişarida gorsem suratina bakmam meymenetsizin. Aşiri ukala. Baya bi ukala. Tamam kabul ediyorum ben de ukalayim ama etrafimda benden başka bir ukala gorunce kendi ukalaligimi birakip aptala bagliyorum.
28 yaşindayim yavaş yavaş 30 oluyorum hatta şu an bunu yazarken cok agir agir 30 oluyorum. cunku ben iki senedir 28 yaşindayim. kanit basit aslinda 09.12.1985 tarihinden gun hesabina gore hala 27 yim yil hesabina gore ise 28. Resmi kayitlarda yil hesabi yaptigi icin 28im. Ama şu anda bunu duşunecek durumda dwgilim. 30 yaş bubalimina erken girmiş birisi olarak cevremde Erken Antropoz gostergesi olmasi beni amacsiz kiliyor. Bi kere belli bir adresim yok. Hep bi gocebeyim. Bana kotu olan insanlarin hepsinin evi var. Arabasi var. Bagi bahcesi var. Bi de bana bak. Sifira sifir elde var sifir. Otirdum ben de 30 ve 40 yaş arasinda yapmam gerekenleri ve sahip olmam gerekenleri yazdim. Liste baya bi uzun.
Eleman 27 yaşinda Kilo 29 yaşinda. Elemanin iki evi Dort motoru ve bir restauranti var, Kilo ise Mudur oldu, ve bir evi var. Bi de bana bak... Terbiyesiz, agzi bozuk, akşama kadar boş boş duşunen suzmeyim. Gerci boş boş da degil haa... İnsanlik adina duşunuyorum bi kere. Yani akdenizin ortasinda İstanbul buyuklugunde bi adanin sahibi olmak gibi hep işte. Eleman evlenmek istiyo kiz bulamiyoruz ona, Kilo evlenmek istemiyo henuz ama kizlar hep etrafinda geziyo. Karizma desen ikisinde de bende olmadigi kadar var. Para desen ona da okey diyoruz. İlişki yaşama kurali bu da tamam. Ama gel gor ki İkisinin de ortak kurali evlenmek. Ben de aynisi mi olucam diye duşunmeden edemiyorum. Evimi arabami alip eee sirada evlilik mi var diyecegim. Bunu duşunmem lazim. Hem de baya baya. Evlenmek bana cok uzak hatta cok uc bi kelime. İdolum dedigim kişilere bakiyorum. Hepsi bi kariyer sahibi bi yerlere gelmiş insanlar. Sana sumugunu bile atacak kadar tenezzul edecek insanlar degil. Ama karşisina gecip konuşmaya caliştiginda surekli bi ezilip buzuluyosun. Sonra hep derler ki ozguven de ozguven. Yapacagim işte kesinlikle ozguvenim tam. Burasi bi gercek. Salak degilim. 6 senedir bu sektordeyim ve gormedigim şey neredeyse kalmadi. Universite arkadaşlarimin cogu sektoru birakti. Bizim siniftan benle beraber bi iki kişi. Kalanlarin hepsi Turkiye turunu tamamlayip kokartli rehber oldular. Ohhh be guzel valla. Hoş onlarin işi de zor da bi eglenceli tarafindan bakmak lazim olaya. Kilo beni bi yere onerdigi zaman abi al sana zehir gibi adam. Piyasada bundan zor bulunur diye oneri sundugunda benim gotumdeki tavan olayini gormeliydin. Yok ama boyle bişey. Bi ego manyagi olmadigim kalmişti o da oldu.
Ama sonra ne oldu. Ben dedim, sezonu dedim, burda dedim, kapaticam dedim. Kimse dedim, beni dedim, burdan dedim, cekemez dedim. Hep dedim... İnadim inat. Bu sansizligimi burada kiracagim başka bişey yok. 23 yaşimda hava hostu olacagim ben diye tutturdum. Annem bana yalvar yakar onun istedigi yere yani THY ye gitmemi istedi. Ben de onur airi seviyodum. sonra sonra anladim cikan yer ayniymiş. Neyse işte host olmak icin gereken şartlarin %90 i varmiş bende. İngilizce italyanca desen tamamdir. Bi de almanca katarim araya olur dedim. O kadar cok şey istiyorlar ki yakişikli olmasan bile host olmak istesen senin yuzunun ifadesini cok degiştiriyorlar verilen egitimde. Bu şey gibi, Ciguli gibi gir corc kuluni gibi cik. Tabi saclar siyah. Boyum yeterli kilom yeterli sagimda solumda yara bere yok, universite mezunu olmama ramak var, e daha ne olsun işte. Secildim ikinci mulakata girdim ondanda gectim. Sonra vazgectim. Hoş şimdi kuzenim Hostes oldu hollandadaki. Ben host olmak istemiyorum ki dedim kendi kendime. Annem baya bi kizmişti bana o zamanlar da işte asi ruhum filan. Birisi bana yapilacak normal bi.şey dese o zamanlar ben hemen tersini yapiyodum onun. Ki bazen hala oyleyim galiba. Şimdi farkettim de Kefen parasi filan yazmişim kendime yapilacaklar listesinde. Ben kendimi yaktirmayi duşunuyorum. Meşe odunlarinin arasinda cayir cayir. Tabi bedenim yine calişan organim kalirsa filan alsinlar ama kalanlari yaksinlar. Bunu vasiyetime eklemeliyim hemen. Gönderen
18.Senin bilgisayarın? - IBM 19.Bira? - Votka
Yasak dedim de aklıma geldi. Herşey yasak burda. Yani şu anda olduğum odada. Telefonu bile gizli gizli kullanıyorum. Allahtan sonda yok bende de rahat rahat sokuyorum orama. Yani gizlemek için beee... amaaan sen de. - Canım dondurma çekti.