Duayı Bilmek Ve Kavramak
Dua Nedir?<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
İnsanın kendi konumunda olan birisinden istemesine “iltimas”,kendisinden aşağıda olandan istemesine “emir” ve aşağıda olanın kendisinden üstün olandan bir şey istemesine ise “dua” denir. Arapça bir kavram olan dua; seslenmek, çağırmak, birisine istekleri söylemek, onunla irtibat kurmak anlamına gelir. Kulun Rabbine karşı elini ve tabiî gönlünü açıp tazarru ve niyazda bulunması şeklinde de tarif edilebilir. Tarifte geçen gönlün açılmasından kasıt, dua ederken bütün varlığımızla, dua ettiğimiz Zat’a teveccüh edip, gerekli konsantrasyona ulaşmaya gayret etmektir, aslolan gönlün seslendirilmesi ve ‘iç’in ortaya konmasıdır.
Öyleyse dua küçük olanın büyük olana, hiçbir şeyi olmayanın sonsuz zenginlik sahibine, güçsüzün güçlüye, acizin kudret sahibine; isteklerini, taleplerini, ihtiyaçlarını arz etmesidir. Aslında duayı bu sözlük anlamıyla kısıtlamamak gerekir; dua sadece istemek değildir, duanın bir yönü de dertleşmektir, sevgiyi göstermek, onu tek dost olarak kabul etmektir. Dua hakikatinde tevhittir, İslâm ve imanın özüdür.
Yalnızlık köşene çekilip, O’nun huzurunda durman bile duadır,duruşunla kendi küçüklüğünü O’nun büyüklüğünü,kendi fakirliğini O’nun zenginliğini , kendi hiçliğini ve O’nun yegâne hâkim olduğunu itiraf etmendir.Bu bağlamda dua tevhidin özüdür,ibadetin usaresi,şirkten sıyrılmış olmanın göstergesidir.. aynı zamanda kulluktur, ibadettir. Dua Rabbe dönüş ve yönelişin adıdır. Yine dua, kuldan Rabbe yükselen kulluk nişanı, Rab’den de kula inen rahmet simgesidir. Daha doğrusu o, Allah’la kul arasında olan münasebetin tam odak noktasıdır, liza kulluktan bahsedilen bir yerde, duadan bahsetmemek mümkün değildir.
Dua; Rabb’imize karşı yapılan çok sırlı, gizli ve kudsi bir ubudiyettir. Evet, o en halis bir kulluk tavrıdır. Dua, insanın ihlâs ve samimiyetle Rabb’isine yönelip O’ndan bir şeyler dilemesi halidir.
Demek ki dua sadece camilerde, mezarlıklarda yahut beş vakit namaz sonrasında kulun Allah’tan bir şeyler istemesi demek değildir; kulun Rabbiyle sohbeti, istediği anda miraca yükselmesi, tek dert ortağına içini dökmesi, gözyaşlarıyla birlikte sevgisini ispatlaması ve bunların yanı sıra ihtiyaçlarını dile getirmesidir.
Dua; ilâhî aşkın göstergesi, Allah’a olan sevginin nişanıdır.
Dua; ruhun gıdasıdır, ruha durmaksızın verilmesi gerekilen vitamin ve proteindir.
Dua; sıkıntı ve kederlerin giderilmesi, zorluk anlarında kurtuluş kapısıdır.
Dua; sebep-sonuç ilişkisine bağlı kalmadan sebepler üstü Allah’ın kudretine güvenin göstergesidir.
Dua; iradeyi güçlendiren bir mucize, insanı tembellikten kurtaran bir büyüdür.