Gaziantep Lisesi Mezunları ve Mensupları Derneği, 7 Mayıs 2017 tarihinde “Baklava Günü” etkinliği düzenledi.
Gaziantepliler baklavaya “paklava” der. Günün anısına çıkarılan gazeteye de “Paklava” adı verilmişti.
Gaziantep lisesinin kuruluşunun 84. Yılı kutlandı.
Yüce Önderimiz Atatürk’ün Gaziantep’i ziyareti sırasında verdiği direktif üzerine kurulan Gaziantep Lisesi 5 Şubat 1933 günü eğitim öğretime başladı.
İlk Lise binası olan taş bina hâlâ varlığını koruyor. Şimdi boş. Müze yapılacağını duyduğumda sevincimi gizleyemedim. 1963 yılında yapılan yeni Lise binası sonradan eklemelerle bugünkü durumunu almış.
Cumhurbaşkanı Gazi Mustafa Kemal, lisenin açıldığı gün şu telgrafı göndermiş: “Cumhuriyetin yeni lisesinin memleket ve millete çok hayırlı hizmet ifa edecek gençler yetiştirmesini temenni ederim.”
Gerçekten lisemiz “memleket ve millete çok hayırlı evlâtlar” yetiştirdi. Bu, 2017 yılında lisemizde yapılan tören ve Teymur Otel’de gerçekleştirilen geleneksel “Paklava Günü”ndeki Atatürk ve Cumhuriyet coşkusundan belliydi.
Öylesine coşkulu bir kalabalık vardı ki lise bahçesindeki ilk törende, yer gök Mustafa Kemal, İstiklal Marşı ve İzmir Marşı ile inledi. Sonra sınıflara çıkıldı; biz en eskileri “hırıflar” sınıfına koymuşlar; eski günler özlemle anıldı.
1945 ve 1946 mezunu iki genç liseli, Mehmet Tekerlek ve Hayri Osmanlıoğlu bu yıl onur konuklarıydı. Mehmet Tekerlek’i tüm Türkiye hayırseverliği ile tanır. Yıllardır her akşam lokantalarda kalan yemekleri toplayıp yoksul ailelere dağıtmasıyla gündemdeki yerini hep korumuştur.
Teymur Otel’deki kutlamalar ise görülmeye değerdi. Lise, Cumhuriyet’in 10. Kuruluş yıldönümünde açıldığından 10. Yıl Marşı okundu; ayakta, heyecanla, haykırarak ve çok büyük bir coşkuyla.
Liseyi bitireli 50 yıl ve üzerinde olanlara plâket verildi. Ben 1965 yılı mezunuyum. 52. Yıl Plâketi adım.
Nazım Hikmet’in Kuvâyi Milliye Destanı’nın ilk sırasında yer alan Antep Savunması’ndan okunan iki dörtlüğü koltuklarımız kabararak dinledik. Ne güzel söylemiş o büyük ozan:
“Ateşi ve ihaneti gördük./Dayandık,/dayandık her yanda,/dayandık İzmir’de, Aydın’da,/Adana’da dayandık,/dayandık Urfa’da, Maraş’ta, Antep’te.
Antepliler silâhşor olur,/uçan turnayı gözünden/kaçan tavşanı ard ayağından vururlar/ ve arap kısrağının üstünde/taze yeşil selvi gibi ince uzun dururlar.
Karayılan der ki: Harbe oturak,/Kilis yollarından kelle getirek,/nerde düşman varsa orda bitirek,/vurun ha yiğitler namus günüdür.
Ve biz de bunu böylece duyduk/ve çetesinin başında yıllarca nâmı yürüyen/Karayılan’ı/ve Anteplileri/ve Antep’i/aynen duyup işittiğimiz gibi/destanımızın birinci bâbına koyduk.”
Lise mezunlarından oracıkta oluşturulan koronun verdiği konser, benim diyen sanatçıları kıskandıracak düzeydeydi. Zevkle izledik.
32 yıl önce Türkiye şampiyonu olan halk oyunu ekibinin oracıkta bir araya gelerek, modernize etmeden yani bozmadan oynadıkları Gaziantep Halk Oyunları’ndaki uyum ve güzelliği de hayranlıkla ve zevkle izledik. Bu güzellik beni eskiye götürdü. Lise yaşamım boyunca Gaziantep İli Halk Oyunları Ekibi’nde oynamış ve Lise Ekibi’nde de ekip başı olmuştum.
Çok büyük bir Atatürk sevgisi ve Cumhuriyet sevdasına tanık olduk. Bir Gaziantepli ve Gaziantep Lisesi mezunu olarak bir kez daha gurur duydum.
Bu coşkudan cesaret alarak bana sorulan soruyu dostlarıma yönelttim: “Gaziantep’te nasıl oldu da referandumda ‘evet’ çıktı?” Dediler ki, “Antep merkezde köklü Anteplilerin oranı yalnızca % 18.”
Kuşkusuz okulları önemli yapan çok değerli öğretmenleridir. Benim okuduğum yıllarda değer biçilemez öğretmenlerimiz vardı. Ne yazıktır ki bir ikisi dışında hiçbiri kalmamıştı. Onları saygıyla, minnetle, aramızdan ayrılanları rahmetle andık.
O öğretmenler ki, bizi Cumhuriyet aydınlanmasının ışığında yetiştirmişlerdi. Kişiliğimizin Atatürk Devrimleri yönünde oluşmasında emekleri çoktu. Onlara minnetimiz sonsuzdur.
Lisedeki 84. Yılı kutlama töreni ve “Baklava Günü” etkinliğindeki organizasyon nedeniyle Dernek Başkanı Sayın Emin İnce, Yönetim Kurulu Üyesi Sayın Tarık Aytekin, Sayın Dr. Samet Bayrak ve diğer emeği geçenler kocaman alkışı ve kutlamayı hak ediyorlar doğrusu.
“Şirehan” Otel’de konakladım. Çocukluğumuzda fıstık, üzüm, pekmez ve incirin alınıp satıldığı büyük bir handı. Bu nedenle adı “Şire Hanı”ydı. 1885 yılında, tarihi İpek Yolu’na uygun büyük bir kervansaray olarak yapılmış. Restore edilip 110 odalı bir butik otele dönüştürülmüş. Çok da güzel olmuş. Eski Antep’in orta yerinde. Çevresindeki arasa ve bedesten aynen duruyor. Çocukluğumun geçtiği yerler. Oralarda gezinti ayrı bir keyif verdi doğrusu. Çocukluğumda “harat”lara çevirttiğimiz “değirmeleri” (topaç) anımsadım.
Sevgili Doktor Samet Bayrak, Şirehan Otel’in sahibi Eyüp Bey ve çalışanları ile çocukluk ve gençlik arkadaşlarımın candan ilgileri ve konukseverlikleri ise ayrıca minnetle üzerinde durulması gereken bir güzellik.
Çocukluk ve gençlik yıllarını andığım rüya gibi günlerden sonra Ankara’ya döndüm ve Türkiye gerçeğinde uyandım.
(NOT: Bir önceki yazımda da belirttiğim gibi, bu yazının gecikmesine de bilgisayarıma bulaşan virüs ve onu temizlemenin yarattığı güçlük neden olmuştur.)
antep atatürk evet referandum