Yüreğimizdeki ayak izleri / İlişkiler / Milliyet Blog
Yaşantımız boyunca ne olaylarla ve ne insanlarla karşılaşırız.Hayatımız adeta bir nehir gibi bazen daralarak ,bazen genişleyerek dere tepe inişli ve çıkışlı yollardan geçerek bitişe doğru ilerler durur.
Yaşamın her döneminde, çeşitli şartlar altında, farklı ortamlarda farklı insanlar tanırız. Kimi mutlu eder, kimi acılara sürükler, kimisi güldürür, kimisi tanıdığımıza bin pişman eder bizi. Çoğu geçer gider. Arkamıza dönüp baktığımızda adını bile anımsayamadığımız öyle çok kişi vardır ki. Oysa belki de zamanında onlara ne çok önem vermişizdir. Ne tuhaftır bir zamanlar değer verdiğiniz, aynı yolda yürüdüğünüz insanların bir dönem sonra gönlünüzde hiç yer etmediğini hissetmek... Sanki hiç olmamışlardır ve işin tuhafı, onlar için bir dönemler hissettiğiniz ne mutlulukların ne de mutsuzlukların bir önemi yoktur artık..
Bir dosta en çok ihtiyacımız olan dönemde, bazen o dost, istenen zamanda değilde, hayata karşı kırgınlıklarınızı en yoğun yaşadığınız ve öyle bir birinin varlığından ümidi kestiğiniz anda çıkar karşınıza.
Önce, güvensizliklerinizin yarattığı şüphelerle onun, o kişi olduğunu anlamassınız belkide uzun bir süre. Ama sıcacık birşey vardır zaman içinde siz farkına varmadan içinize yavaş yavaş yayılan ve kalbinizi gönlünüzü ele geçiren.O kadar iyi tanımıştır ki sizi, neyi neden yaptığınızı, bu çizginize nerelerden nasıl geldiğinizi,.Artık kendinizi onun yanında ifade etmek için hiç zorlanmassınız ve aynı duyguları, onun da sizin için hissettiğini çok iyi bilirsiniz.
Birlikde olmak, sohbet etmek, aynı şeylere gülmek, uzak mesafelere rağmen, size verdiği değeri görmek mutluluk verir. Dostluğunuzun çok özel olduğunu hissetmek keyif vericidir. Zaman zaman olabilen kızgınlık ve öfkelerden sonra birlikte tekrar kahkahalar atabilmek, buz gibi bir havada üşüdükden sonra içilen sıcacık bir kahvenin lezzetini yaşatır yüreğinize..
Yıllar önce yurt dışında bir kitapçıda okuduğum minik bir yazıyı anımsıyorum. Tercümesi hemen hemen şöyleydi.
Bir insan girer yaşamınıza, birlikte bir dönem yol alırsınız ve sonra o gider. Sıradandır ve çok fazla üzülmezsiniz yokluğuna.
Sonra başka bir insan girer dünyanıza, onunla da yol alırsınız ve gün gelir, birgün belki o da gider. Ancak giderken yüreğinizde ve ruhunuzda kocaman ayak izlerini bırakır ve artık siz, eski siz değilsinizdir.
Herkese yüreğinde böyle kocaman ayak izleri bırakan güzel insanlar diliyorum.Yaşam onlarla güzel...
Teşekkürler Reşat bey,sevgilerle 21.12.2007 21:54
Yüregimizde izi kalan bir dosta sahip olmak" umarım bulabilirim:))) dostunuzu kaybetmenize ayrıca çok üzüldüm.. başınız sağolsun.. sevgilerimle.
İyi bir dost bulabilmek kolay değil ama karşılıklı olarak bu ilişkiyi koruyabilmek daha önemli bence. Teşekkürler duygularınız için,sevgilerimle 12.12.2007 17:27
Bugün okuduğum güzel yazılardın biriydi. Diliniz akıcı... Elinize, yüreğinize sağlık. Selamlar, başarılar...
Çok teşekkürler güzel düşünceleriniz için.Aynı dilekler saygılar 20.11.2007 18:07
nede güzel analiz etmişsiniz hayatı teşekkürler.bence yaşam bu acı ve tatlısı ile birde yaşanınıolan dostluk ve anılar degilmi ? saygılarımla
teşekkürler beğeniniz için.Güzel dostluklar mutluluğun temeli..Sevgilerle 19.11.2007 15:05