Anasayfa / Başarı Yazıları / Bir öğrencimin bana öğrettikleri
Yazar: Özgür ŞAHİN Kategori: Başarı Yazıları 7 Aralık 2007	14 Yorum
Kaliforniya’da Long Beach şehrindeki Eyalet Üniversitesi’nde öğretim üyesi olarak ders verirken, aynı sömestrde benim iki dersimi alan bir kız öğrencim dikkatimi çekmeye başlamıştı. Bu genç bayanın şu özelliklerinin farkına varmıştım: Her şeyden önce çok güzel bir kızdı; gözüm gayri ihtiyari ona gidiyordu. İkinci olarak çok iyi bir öğrenciydi; bütün sınav ve ödevlerde en yüksek notu o alıyordu. Ayrıca, çok hanımefendi, çok nezih bir kişiliği vardı. Bölümün bir pikniğinde kız öğrencimin nişanlısıyla tanıştım ve itiraf edeyim, ilk aklımdan geçen, “Armudun iyisini ayılar yer” düşüncesi oldu. Yukarıda özelliklerini saydığım o güzel kızın bana tanıştırdığı erkek, yirmi yedi-yirmi sekiz yaşlarında, saçı biraz dökülmüş, şişman denecek kadar toplu, çirkin, kısa boylu biriydi.
İlgili Yazı : Başarılı İnsanların En Temel 3 Özelliği
İlgili Yazı : Asosyallik içinde sosyal yaşam
İlgili Yazı : İş yerinizde "güven" kaybettiğinizde, bir daha geri kazanmak çok zor!
doğan cüceloğlu iletişim hikayeleri doğan cüceloğlu kısa hikayeleri iletişimi etkileyen faktörler susma doğan cüceloğlu 2007-12-07
Etiketler:doğan cüceloğlu iletişim hikayeleri doğan cüceloğlu kısa hikayeleri iletişimi etkileyen faktörler susma doğan cüceloğlu
Önceki: Bardağı yere bırakın!
Sonraki: İnsanın yedi (7) hali?
14:55 / 7 Aralık 2007
ben de geleceğime sallynin aile bireyleri gibi bakıyorum ama gel de bunu benden önceki nesle anlat.kültür farkı bu olsa gerek :) etkilenmemek elde değil.insanın kendisi gibi düşünenlerin hikayelerini okuyup olumlu yönlerinin kendisininkileriyle aynı olduğunu görmesi en büyük mutluluklardandır sanırım.teşekkürler….
15:58 / 7 Aralık 2007
sayın DOĞAN CÜCELOĞLU başta bu hikayeyi bizimle paylaştığınız için cok teşekkür ederim.bu gibi hikayeleri okutudça kendimize ceki düzen veriyoruz.daha ayrıntılı düşünye başlıyoruz.
17:24 / 7 Aralık 2007
Aile içindeki uyum,ailenin çocuğa karşı destekleyici yaklaşımları çocuğu iyi yönde etkilerken, ailenin ilgisiz davranışları,tutarsızlıkları ise çocuğun bir birey olduğunda yaşamına olumsuz yansıyacaktır.Kişiliğin oluşmasında en önemli ortam bence ailedir.Çocuklarımızda gördüğümüz olumsuz davranışlarda bence onlara kızdığımız kadar kendimize de kızmalıyız.Yanlışlık nerede diye düşünmeliyiz.
20:48 / 7 Aralık 2007
doğan cüceloğlu nun son iki kitabı hariç diğer kitaplarını lisede okumuştum. bugün hala zor durumda kaldığımda kitaplarını karıştırdığım bir zaman tv de programını izlediğim değerli bir hocadır. ama en önemlisi inanılmaz derecede nezaket sahibi bir insandır. bunu, yukarıda olduğu gibi kendi başına gelmiş olaylardan ders çıkarır edasıyla anlatım tarzından anlarsanız.
kısacası anlattıkları hayatta en beklemediğiniz halde yediğiniz şamardır…
23:54 / 8 Aralık 2007
hayata çok sert ve dik duranlar çabuk kırılır,ağaç misali esnek olursa sadece rüzgarla eğilir ama yıkılmaz.!!
20:26 / 9 Aralık 2007
hayatımda okuduğum en güzel yazılardan biri…baba sevgisinden yoksun büyüyen bir birey olarak okurken gözlerim doldu…
18:18 / 14 Aralık 2007
çok güzel bir hikaye bazı şeyler daha güzel anlatılamazdı. teşekürler
19:27 / 15 Aralık 2007
ilerde çocuğum olduğu zaman babamın bana baktığı gibi bakmayacam..
23:41 / 10 Aralık 2008
Sevgili Doğan CÜCELOĞLU her zaman ki vakarı ve mütevaziliği ile yine olaylara yaklaşmış. Hepimiz kendisinden ve öğrencisinden çok şey(ler) öğrendik. Allah razı olsun. Yazılarınız bizlerin içindeki pasları temizledi/temizliyor. Kaleminize sağlık. VE şu anlarda kutlanan bayramınızın/bayramımızın (Kurban Bayramı) sağlık ve neşe dolu geçmesini temenni ediyorum.
Böylesine güzel kimlikli/kişilikli/şahsiyetli dostluğa, insan ilişkilerine ve sevgiye önem veren insanlardan oluruz temennisiyle…
Bugun ne öğrendim sorusuna yanıt olarak bana çok şey öğretti doğan cüceloğlu na çok teşekkür ediyorum…
3:38 / 25 Kasım 2010
Bazı şeyler yaşanarak öğreniliyor,yaşanılarak öğrenilenleri okullar vermiyor,bazen cahil dediğimiz kimseler öyle bir ders veriyor ki anında o dersi kavramış oluyoruz.hatta verilen o dersi hiç unutmuyoruz.insanlığın sırrıda bu değil mi?ne güzel demiş mevlana:ne insanlar gördüm üstünde giysi yok,ne giysiler gördüm içinde insan yok.
20:53 / 1 Mayıs 2011
Teşşekürler yazınızı baştan sona büyük bir içtenlik ile okumaya başladım ve hayattımda bir bakış açısı daha kattı,tekrardan teşekkür ederim bu güzel anınızı bizlerle paylaştığınız için…..
12:23 / 17 Mayıs 2011
Muhteşem bir paylaşım….yeni bir bilginin farkına varmanın mutluluğunu yaşattığınız için teşekkürler…
9:10 / 8 Nisan 2014
Çok güzel bir paylaşım olmuş… Elinize sağlık…