Tek parti rejiminin kızgın alevlerinde... Tavlanmış bir sülbü hayata dayatan zihniyet..
Dört dörtlük meşruiyetine rağmen.. Abdullah Gül’e tavır yapmaya devam ediyor..
Halka güvenmedikleri için...Çankaya’da ‘tek parti zihniyeti’ görmek istiyorlar..
Seçildikten sonra Abdullah Gül’ün konuşmasına kim imza atmaz?..
Ya da söylediklerine içten içten bir alkışla kim mukabele etmez?
Aslında demokratikleşmeyi.. Dünyalaşmayı.. Zenginleşmeyi ve özgürleşmeyi hedef gösteren o yol haritasına siyasal düzeyde kimin muhalefet ettiği belli?
Muhalefeti bırakın meşru bir süreçten kriz çıkarma peşinde..
Abdullah Gül de CHP gibi, Baykal gibi olmadığı için başarılı..
Tek parti zihniyetinden sıyrıldıkça kalabalıkların desteği çoğalıyor..
22 Temmuz seçimini tam isabetle bilen Tarhan Erdem’in anketi ne diyor?
Bugün seçim olsa, AK Parti yüzde 54, CHP yüzde 18..
Demokratik cumhuriyeti dillendirmek yerine, tek parti dönemini gösteren bozuk pusulası peşinde her gün irtifa kaybeden Baykal ne diyor:
Türkiye’de ikinci cumhuriyetçi, yeni Osmanlıcı bir cumhurbaşkanı.. Böyle bir şey olabilir mi?..
Ya da bir övgü olması gereken ‘İkinci Cumhuriyet’in Birinci Cumhurbaşkanı’ ifadesinin alaycı bir biçimde kullanılması..
Halk iradesi. Olmasın demek..
Beyler halka güvenmiyorlar ya..
Birinci Cumhuriyet, asker ve sivil bürokrasinin çıkarları ve rantı üzerine şekillenmiş bir devlet ve toplum demekti.
Birinci Cumhuriyet’in egemeni asker ve sivil bürokrasidir.
İkinci Cumhuriyet’in egemeni ise toplumdur, millettir.
Kemalizm bir ideoloji olarak, asker-sivil bürokrasiye sosyal, siyasi ve ekonomik hayattaki egemenliğini sürdürebilmesi için müthiş bir imkán ve rahatlık sunuyor.
İkinci Cumhuriyet ise Kemalizm’in yerine demokrasiyi, hukuku getiriyor. Çünkü bir ülkedeki çok çeşitli, çok renkli, çok farklı yaşam tarzlarını ancak demokrasi ve hukuk bir arada taşıyabilir.
Kemalizm pratikte altı oktur ve altı okun içinde demokrasi yoktur. Demokrasinin olmadığı yerde ise toplum yoktur. Toplumun iktidarı yoktur.
Buna neden karşısınız ki?
1923 Cumhuriyeti’nin demokratik ve çoğulcu bir niteliği dönüşmesi..
Egemenliğin halka ait olduğu..
Bir soygun sisitemine dönüşen devletçi ekonomik anlayışın tümüyle ortadan kalkması..
Kısacası cumhuriyetin demokratikleşmesi ve siyasal sistemin yeniden yapılanması ...
Vergi verenlerin vergilerinin nereye harcandığını denetlemesi..
Sistemin vesayetden arındırılması...
Tüm toplumsal tabakaların katılımıyla devlet çatısının üretken ve demokrat olarak yeniden çatılma...
Kimi neden rahatsız eder?
Bu talepleri ‘öcü’ göstermeye devam edenlerin halk nezdindeki itibarı sıfırlanmaya gidiyor..
Baykal’ın oy oranı düşerken,Gül’ün Çankaya’ya çıkması size hiçbir şey söylemiyor mu?