Şeyh Said İsyanı - Nedir? Türk
Şeyh Said İsyanı:
(Genç Hâdisesi, Şubat – Nisan 1925), Doğu Anadolu’da merkezi yönetime karşı girişilen geniş çaplı ayaklanma.
Cumhuriyet’in ilk yıllarında uygulanan politikalar ve özellikle Mart 1924’te Hilafet’in kaldırılması Doğu Anadolu’da çeşitli muhalefet odakları doğurmuştu. Bu muhalefet odaklarından Kürt İstiklal Komitesi’nin çalışmaları açığa çıkarıldıktan sonra, örgütün önde gelen yöneticilerinin çoğu tutuklandı.
Şeyh Said’e bağlı kişilerin Diyarbakır’ın Eğil nahiyesine bağlı Piran köyünde arama yapan bir jandarma müfrezesiyle çatışmaya girmeleri (13 Şubat 1925), kısa sürede genişleyecek yaygın bir ayaklanmanın kıvılcımını oluşturdu. Genç vilayetinin merkez kazası Darahini’yi basarak (16 Şubat) valiyi ve öteki görevlileri esir alan Şeyh Said, halkı İslam dini adına ayaklanmaya çağıran bir bildiriyle hareketi tek bir merkez altında toplamaya çalıştı. Bu bildiride ‘din uğruna savaşanların lideri’ anlamına gelen mührünü kullandı ve herkesi din uğruna savaşa çağırdı. Mistan ve Botan aşiretlerinin desteğini aldıktan sonra Genç ve Çapakçur (bugün Bingöl) üzerinden Diyarbakır’a yöneldi. Maden, Siverek ve Ergani’yi ele geçirdi. Şeyh Abdullah’ın yönettiği başka bir ayaklanma kolu da Varto üzerinden Muş’a doğru harekete geçti. Varto’yu ele geçiren isyancılar, Muş’a ilerledilerse de halktan toplanan yardımcı kuvvetlerle Murat Köprüsü civarında mağlup edilip, Varto’ya geri çekilmeleri sağlandı. Gelişmeler üzerine hükümet doğu vilayetlerinde sıkıyönetim ilan etti (21 Şubat). Ayaklanmacıların üzerine gönderilen ordu birlikleri Kış Ovası’nda Şeyh Said kuvvetleri karşısında tutunamayarak Diyarbakır’a çekilmek zorunda kaldı (23 Şubat). Ertesi gün Elazığ’a giren Gökdereli Şeyh Şerif yönetimindeki başka bir ayaklanma kolu kenti kısa süre de olsa denetim altına aldı. 7 Mart’ta Şeyh Said’in emrindeki 5000 kişilik bir kuvvet Diyarbakır’a saldırdı.
Olayın başlangıcında Mustafa Kemal ciddiyeti anlayıp, Heybeliada’da rahatsızlığı nedeniyle dinlenen İsmet İnönü’yü acilen Ankara’ya çağırdı. İnönü ve ailesini bizzat Ankara Garı’nda karşılayan Mustafa Kemal, olayları anlatmak için İsmet Paşa’yı Çankaya’ya götürdü. Çankaya’da, İsmet Paşa’ya “Doğuda din elden gidiyor bahanesiyle İngiliz destekli provokatif ama ciddi bir ayaklanmanın başladığını” söyledi. İsmet Paşa’nın Ankara’ya gelmesi dedikoduların başlamasına neden oldu. Ali Fethi Bey’in görevden ayrılacağı, yeni hükümeti İsmet İnönü’nün kuracağı ve önlemleri onun alacağı konuşulmaya başlanmıştı. Ayrıca Ali Fethi Okyar ile İsmet İnönü’nün arası açıktı. Ali Fethi Bey olayı isyan olarak tanımlamamış ve sıkıyönetimle durdurulacağına inanıyordu. Ancak, olayların hızla tırmanması karşısında Başbakan Ali Fethi Okyar’ın istifasını isteyen Mustafa Kemal Atatürk, İsmet İnönü’yü yeni bir hükümet kurmakla görevlendirdi (3 Mart). Bir gün sonra TBMM hemen Takrir-i Sükun Kanunu’nu kabul ederek hükümete olağanüstü hal yetkileri tanıdı. Ayaklanmayla ilgili yayınlara konan yasak daha sonra başka önlemleri de kapsayacak biçimde genişletildi. Ayrıca Ankara ve Diyarbakır’da İstiklal Mahkemeleri kurulması kararlaştırıldı. Bu sırada Diyarbakır’ı kuşatma altına alan Şeyh Said kuvvetleri, hükümet kuvvetleri tarafından püskürtülerek geri çekilmeye başladı. Geniş çaplı bir sevkiyatın ardından toplu saldırıya geçen (26 Mart) ve bir bastırma harekatıyla ayaklananların çoğunu teslime zorlayan askeri birlikler, İran’a geçmeye hazırlanan ayaklanma önderlerini Boğlan’da (bugün Solhan) sıkıştırdı. Şeyh Şerif ve yanındaki bazı aşiret reisleri Palu’da yakalanırken, Şeyh Said de Varto yakınlarında yakın bir akrabasının ihbarıyla Carpuh Köprüsü’nde ele geçirildi (15 Nisan 1925).
Ayaklanmayı destekleyen eski Şuray-ı devlet reislerinden Kürt Teali Cemiyeti reisi Seyit Abdülkadir ve 12 arkadaşı İstanbul’da tutuklanarak yargılanmak üzere Diyarbakır’a getirildiler. Yargılanma sonucunda Seyit Abdülkadir ve 5 arkadaşı ölüme mahkûm olarak, idam edildiler (27 Mayıs 1925).
Diyarbakır’daki Şark İstiklal Mahkemesi önceden verilen emre itaaten Şeyh Said ve 47 ayaklanma yöneticisi hakkında da ölüm cezası verdi (28 Haziran). Cezalar, başta Şeyh Said olmak üzere, ertesi gün infaz edildi.
Şeyh Said Ayaklanması’nın bastırılması Cumhuriyet yönetiminin Doğu Anadolu’da denetimi sağlamasında önemli bir dönüm noktası oldu. Öte yandan ayaklanmayla ortaya çıkan gelişmeler, bir süre önce çok partili yaşama geçiş yönünde atılan adımların kesintiye uğramasına yol açtı. Ayaklanmaya karıştığı gerekçesiyle hakkında soruşturma açılan Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası, çok geçmeden hükümet kararnamesiyle kapatıldı.
Yayın tarihi 21 Mart 2010 10 Ocak 2011 Yazar Nedir Türk?Kategoriler Tarih, ÜnlülerEtiketler Şeyh Said isyanının bastırılması, şeyh said isyanının sonuçları, Şeyh Said kimdir?, Şeyh Said'din Eğitimi
“Şeyh Said İsyanı” üzerine 4 yorum
28 Ocak 2011, 23:22
bana zaten dedelerim anlatırdı Şeyh Saidin büyük adam olduğu benim düşüncem atatürk gibi kültür sahibi olan adam nasıl Şeyh Saidi aştırır Şeyh Saidin isteği sadece Din ile fen beraber Ezanın Arapça okunması türk Kürt kardeşliği atatürk önder olduğunu sanıyo ama deil Seyh Saidin yoldaşiSayid Nursi ye atatürk rüşvet teklif etti dinin kalması için ayıptır çanakkalede savaşan büyüklerimizin yüzde 90 i Kürttür. nolursa olsun türk Kürt kardeştir ayrım yapan kalleştir
23 Haziran 2011, 20:59
öyle ama gelgörki insanlar dinlerini değilde menfaatlerini ön plana cıkarıyorlardı ama şeh said efendi sadece dini ve halkı icin mücadele etmiştir allah ondan razı olsun mekanı cennet olsun
18 Şubat 2012, 16:02
İngilizlerin oyununa gelmeleri şeyh said gibi adamların nekadar akıllı olduklarınıda iddaa etseniz cahil olduğu anlamına gelir..şunuda bilmiyorsunuz galiba yorum yapan arkadaşlar!!!şeyh said isyanından sonra musul İngilizlerin eline geçti…yani şeyh saidi kullananlar erdi muradına..şeyh said gibi kendini kullandıranlarda cezasını buldu…musul bizim ekonomimiz için çok önemliydi..
19 Mart 2012, 23:46
yavuz çanakkale de savaşanların seceresini mi tuttun birader yüzde 90 ı kürt tür diyebiliyorsun? cidden baştan sona saçma bir yorum yaptığın. ezan ın arapça okunmasını isteyebilmesi için önce ezan ın türkçe ye çevrilmesi gerekir ki; ezan ın türkçe okunması “1935” te gerçekleşmiş bir olaydır. şeyh said isyanı ise “1925” te olmuştur. ayrıca atatürk, said nursi hazretleri’ne rüşvet de teklif etmemiştir; said nursi bizzat kendi isteğiyle isyandan önce şeyh said’e “red” cevabı vermiştir. eskiden mektubat’ın arkasındaydı bu red mektubu; şimdiyse “tarihçe-i hayat” isimli eserinde mevcuttur. şu tarihi sokakta mı öğretiyorlar size bilmiyorum. Allah sabır versin bizlere…
Önceki Önceki yazı: Kibriti İlk Kim Bulmuştur?
Sonraki Sonraki yazı: Nevruz Bayramı