A Houseful of Happiness: BEYAZ SABUN KOKAR MIYDI EVİNİZ ?
Bu aralar nedense burnumda bir beyaz sabun kokusu...
Ilık bahar günleri, kavurmayan bir güneş, ipe asılmış beyaz sabun kokan çamaşırlar..
Beynimin koku hafızası bunları hatırlıyor.
Beyaz sabun kokusundan, küçük taşra evlerindeki sedirler.. O sedirlere dikilen örtüler. O zamanlar Sümerbank vardı. Sümerbank'lardan alınan kalın kumaşlarla dikilen sedir örtüleri.. Yastıkları, kırmalı etekleri ile o örtüler.. Goblenler, floral desenli kumaşlar.. O sedirler tahtadan yapılırdı. Üzerine bir döşek, yün yada pamuk. Daha sonra metal somyalar çıktı. Ama örtüler değişmedi. Sonra sünger döşekler çıktı. Yine Sümerbank örtüleri... Her evde vardı. Oturma odasında, salonda.. Hatta çok çocuklu ailelerde o somyalar akşamları yatak oluverirdi.
Bakın sabun bana çekmece dolap içlerini de hatırlattı. Annem dolap içlerine, sandıklara bir kalıp beyaz sabun koyardı. Hem güzel koksun diye, hem de güve gelmesin diye...
Havlularımız, çamaşırlarımız yumuşacık olur mis gibi beyaz sabun kokardı. Şimdi öyle mi? Kullanılan bunca yumuşatıcıya rağmen iki yıkamada sertleşen havlular, iki günde uçan sentetik kokular...
Bir de lavantalar vardı. Tabi eğer bulunabilirse...
Sedir ağacını da unutmamak lazım. Sedir ağacı böcekleri uzak tutarmış. Ben çocukken Annemin içine ipek eşarplarını, iğne oyalı ipek mevlüt örtülerini koyduğu küçük bir sandığımız vardı. Tabi sedir ağacı pahalı ve zor bulunan bir malzeme.. Şartlar ancak küçük bir sandık almaya yetiyor.
İnsan beyni garip. Bir koku neleri çağrıştırıyor. Bu iki çarpı işini gördüğümde aklıma o sedirler geldi. O sedirlerin üzerinde duran bembeyaz patiska etamin yastıklar...
Bembeyaz ve sabun kokulu ....
Aslında bu model bir çantaya uygulanmıştı.
Yastıklar beyaz, keten benzeri bir kumaşa monte edildi ve kenarlarına oya geçirildi.
Bu arada havluları koyduğum lacivert kutu tarafımdan boyanmıştır. Stensıl yapıldı ve minik seramik düğmelerle süslendi.
Gönderen Dolunay ÜNSALAN zaman: 12:22
Etiketler: ahşap boyama, Çarpı işi, stencil
Ellerinize emeğinize sağlık. Bayıldım ben bunlara beyaz sabun kokusu buralara kadar geldi. Bloğunuzu severek takip ediyorum.Bana da bekliyorum. Güzel paylaşımlarda buluşmak dileğiyle. Sevgilerimi bıraktımmmm…..:))
25 Temmuz 2013 12:34
Hepsi ayrı bir güzel insan bakmaya doyamıyor. Ellerinize sağlık. Sevgiler...
25 Temmuz 2013 12:39
Merhaba; Yastık desenleri sanırım Cath Kidston. Her zamanki gibi çok zarif elinize sağlık..
25 Temmuz 2013 13:28
Özellikle yastıklara bayıldım canım, ne kadar güzel desenleri, ellerine sağlık.
25 Temmuz 2013 13:36
Ne kadar zarif her bir fotoğraftakiler ve fotoğraftakilerin çağrıştırdıklarını anlatım şekliniz :)
Bizim de divanlarımız vardı, gündüz koltuk gece yatak niyetine ve ben o divanların rahatlığını hiç bir yatakta bulamadım hala :))
Nasıl böyle büyük büyük kaneviçeler yapabiliyorsunuz ve kıyıp da yastıklarda kullanıyorsunuz? Ben hiiiç kıyamıyorum yaptığım küçücük işlere bile :))
Teşekkürler hepsi için :) Ben bu postta en çok havluları saklama, sergileme şeklini kıskandım galiba :) Beyaz kalıp sabunlarla...
Guller guller.... gul cok sevmezdim ben yasla gelen birsey galiba simdi gullere taktim kafayi... harika olmus yine Dolunayim bayildim
25 Temmuz 2013 14:49
Ooo, bu hafta kokulardan gidiyoruz, ben burnumda lavanta kokusuyla geziyorum, sen beyaz sabun...Yoksa gençliğin kokusu mu bu burnumuzda tüten...Amaaan, güzelliğin kokusu, sevginin kokusu..
25 Temmuz 2013 15:50
Kokular bana da hep yaşanmış anları hatırlatır. Bir koku bir zamanı hatırlatır. Sabun kokusunun size hatırlattığı gibi. Benim bütün dolaplarım beyaz sabun dolu.kıyafetlerimi giydiğimde o mis kokuyu içime çekmenin keyfi paha biçilemez. Kucak dolusu sevgiler,
25 Temmuz 2013 16:53
baktıkça , okudukça ve burnuma o mis kokular geldikçe içim eridi ...
o sedirler akşamları biz 3 kıza çok güzel yatak olmuştu , en kötüsü de uyumak için eve gelen misafirlerin gitmesini beklemekti :) amao günler şimdi ki ayrı ayrı bulunan odalarımızdan daha kıymetliydi ...
Ben acaba 21 günlük bebeğim ve 4.5 yaşındaki oğlumla birde çalışmaya başlayınca nasıl işleyeceğim :( yine de kanaviçe dergisinin 30 . sayısını aldım :)
Güllere bayıldım bembeyaz kırlentlere de ellleriniz dert görmesin ...
25 Temmuz 2013 17:03
bizim ev hala kokar beyaz sabun :)
her yan gün aşırı silinir beyaz sabunla :)
beyaz çamaşır çekmecesinde vardır beyaz sabunlardan...
fotoğraflara da öyle...
25 Temmuz 2013 18:35
Selda'nın mutfak defteri teşekkür ederim.
25 Temmuz 2013 22:59
Esra Akın teşekkürler.
İlkay Hanım teşekkürler.
Desenler Cath Kidston değil.
İngiliz Cross Stitch Gold isimli dergilerden...
25 Temmuz 2013 23:01
Füsun'cuğum teşekkür ederim.Senin bloğunda ya da benimkinde bir sorun var. Yazıların bende görünmüyor ve yorum bırakamıyorum. Çözemedim. Öpüyorum.
25 Temmuz 2013 23:03
Sevgili Esen Can teşekkür ederim. Bir yaştan sonra öyle bir kıyıyorsun ki, nesnelere biz haddinden fazla değer veriyoruz. Ben keyifle kullanayım. Benden sonra kim kıymet bilecek? Hem sonra bunlar yıkamaya geliyor.
Sandıklarda bekletmemek lazım.
25 Temmuz 2013 23:08
Seden'ciğim, atom karıncam teşekkürler.
25 Temmuz 2013 23:09
Sevgili Elift haklısın, insan yaş aldıkça geçmişi daha çok hatırlıyor.
Ne güzel kokular lavanta, sabun...
Ve hatta sokakta oynayıp oynayıp eve girerken gelen patlıcan biber kızartması kokusu...
Bak şimdi aklıma geldi. Babam küçük kasabaların birinde görevliyken ev sahibimizle altlı üstlü otururduk. Ev sahibimizin evinin bir kısmı da şeker atölyesiydi. Bildiğin akide şekeri lokum yaparlardı. Burnuma yanık şeker kokusu geldi şimdi.
Bir masal ülkesi....
25 Temmuz 2013 23:16
Öpüyorum oğluşu ve seni.
25 Temmuz 2013 23:18
Sevgili Muhterem teşekkürler.
O zaman da güzeldi, şimdi de çok güzel anlarımız var.
Siz şimdi işlerin en güzelini yapıp iki melek büyütüyorsunuz.
İnsan bir şeyi sevince bir şekilde az yada çok zaman yaratıyor. Olduğu kadar yaparsınız.
25 Temmuz 2013 23:24
Muhabbet sofrası teşekkürler.
25 Temmuz 2013 23:27
3-5 sene önce İtalya da bir pansiyonda kalmıştık arkadaşımla beraber. Son derece eski eşyaların olduğu, yaşlı bir hanımın evinin odalarıydı bu pansiyon. İçeri girer girmez mis gibi beyaz sabun kokusunu almış ve anında göz göze gelmiştik Pınarla. İkimizden de aynı cümle çıktı "babaanne evi gibi kokuyor". Yazını kuyunca benim de aklıma bu geliverdi... Etaminlerine diyecek söz bulamıyorum artık, ellerine sağlık...
26 Temmuz 2013 13:42
Dolunay hanım, ay nasıl güzel o yastıklar öyle. Bayıldım tek kelime ile. Bende beyaz sabun kokusuna bayılırım. Anneannem beni büyüttüğü için sabun kokulu anılarım patiska dantelli örtülü anılarım çok fazla var. Nasıl ev ruhu katar nasıl insanı huzura erdirir lavanta, beyaz sabun kokuları ...
26 Temmuz 2013 14:37
Ayyyy çok fena oluyorum bu yastıkları kıskandım.Bu güzellikleri yapan elleri korumaya almalıyız....
26 Temmuz 2013 23:02
Havlular,kanaviçeler,lavanta keseleri kısacası resimlere zevkle baktım
Bizim çocukluğumuz böyle elişleri ile geçerdi
kısıtlı bütçelerle her çocuğun elinde elişleri genç kızlarında
O mini sandıklardan imkanlar dahilinde alanlar olurdu yine bizim zamanımızda
Şimdi düşünüyorum zaman,enerji ve para kaybı o çeyizler bence
Şimdi kızlarıma aynı şeylerle uğraştırmaktansa kitap okumalarını isterim
Gerçi bizde lise üniversite yaz tatllerinde bile ne elişleri yapardık
Ne çok uzun yazmışım Ben de sabun kokusu size verdiği güzel duyguları vermiyor
Bizim zamanımızda en nkötü şey vefat edenler sokak aralarında perdeler gerilerek yıkanırdı Birgün arkadaşlarla ilkokul veya ortaokul çağındayız Oya için pul alacağız Dükkan kapalı Bizi bir yere yönlendirdiler su akıyor beyaz sabunlu su, oraya yaklaştırmadılar ama anladık
İşte sabun kokusundan o zamandan beri ben nefret ederim ne yadar lekelere bire bir se, zamanımızda pürüzsüz yüzümüzü ona borçlu olsakta
İsterseniz yorumumu yayınlamayabilirsiniz Sizi ve diğer yazanları üzmemek adına...
28 Temmuz 2013 23:05
Öncelikle yazılarınız, değerli tabloları aratmayacak o güzelim el işleriniz rafine bir zevkin ürünü. En azından ben öyle düşünüyorum. Ancak, birazda hafiften bir kıskançlıkla okuyorum postlarınızı. Ben yapamıyorum ya, bu yüzden sanırım. Yazınızla bizi de alıp götürdünüz geçmişin derinliklerine ve o beyaz sabun kokulu saf ve temiz günlere. Annemin sanki çamaşır çitiler gibi o koca kalıp sabunla başımı yıkayışını hep hatırlarım. Neden öyle yapardı bilmem. Herhalde iyice temizleneyim kaygısıyla mıdır, bilinmez. Siz bizi bırakmadığınız sürece biz sizi izlemeye devam edeceğiz. Kucak dolusu sevgiler.
31 Temmuz 2013 02:00
nuray hobi dedi ki...
of of..bu güzelliklerde ne zaman yapıldı,harika görünüyorlar her zamanki gibi...
3 Ağustos 2013 02:25
saglikli,mutlu bayramlar ...
sabun kokulari ta buralara geldi:)
8 Ağustos 2013 12:00
hepsi çok güzel sevgiler
13 Ağustos 2013 22:29
ne güzel geldi yazınız..
beyaz sabun kokusu biraz da saf olan, temiz kalan, sorgusuz sualsiz sevdiğimiz, sevebildiğimiz günlere özlemden..anneannemin sandığından çıkan işlerin kokusu rengi yok artık..biraz hüzünle bolca özlemle anmamız bundan belki de..
hani derler ya bazıları "allah iyilerle karşılaştırsın " diye.. ben de yüreğinde bu kokuları, tınıları koruyan barındıran , ucundan kıyından bile olsa anımsayanlarla karşılaştırsın isterim hep hayat beni..yüreği sakız gibi temiz olanlarla.. bilirim onlardan zarar gelmez çünkü..
19 Mart 2014 16:43