Misbah Hicri “NANKÖRLÜK SEVGİNİN MEZARIDIR”
Güncelleme : 2018-12-20 10:55:33
Başlığa attığım veciz sözü La Rochefoucauld isimli düşünüre ait. Keşke kimse nankörlük yapmasaydı da sevgiye mezarlık olmasaydı. Onun için siz, siz olun öyle kolay kolay insanlara kanmayın. Onlar size kendilerini anlattıkları gibi değil, size yaşattıkları gibidirler. Kimini geç öğrenirsiniz de netice de öğrenirsiniz. Halkın arasında bir deyim var, "kavun değil ki koklayasınız."
Nankörlük kelimesini ayrıştırdım. “Nan” ve “kör” kelimelerinden oluştuğunu gördüm. “Nan” (ekmek) “kör” malumunuz görmeyen. Dolayısıyla "nankör" (iyilik sevmez), kendisine yapılan iyiliğin değerini bilmeyenlere takılmış bir lakaptır. Hani hep “nankör kedi” deyimi kullanılır ya! Türkülere, şarkılara bile girmiş. Aslında kedinin nankörlüğü insanların nankörlüğü yanında hiç kalır.
Nankörlükle ilgili ayet-i kerime, hadis-i şerif ve nice özlü söza rastladım. Ama ben sosyal yaşamda kullanılan sözlerden hareketle gerektiği yerde, gerektiği nankörlükle ilgili özlü söz ve anlam içeren söylemleri sizlerle paylaşmaya gayret edeceğim. Nankörlük dinsel ve siyasal gelişmelerin dışında hasetlik, kıskançlık başaramamanın verdiği öfkedir.
Nankör, aynı zamanda dostunu arkadan hançerleyen kişidir. Tüm yapılan emeği, hizmeti hiçlemedir. Siz insanlara ne kadar emek verirseniz verin, yardım ederseniz edin, ne zaman elinizi çektiğiniz zaman o bunun farkında olur. Hemen yaptığı yanına kâr kalsın diye bir linç girişimine başlar. Hatasını anlayıp pişmanlık duysa bile iş işten geçmiştir.
Her anlamda güzelliği, sevgiyi, saygıyı paylaştığın, gösterdiğin, emek verdiğin biri, birden bire üzerine ahmaklığın örtüsünü çekerse, bir çırpıda karalamaya kalkarsa, ona yakıştırılmayacak sıfat yoktur. Yaptığı hareket her şeyi bitirmeye yönelik yapmıştır. Senin sırtından var olma gayretindedir. Hatta “beni konuşsunlar” merak ve amacı içindedir.
Derler ki gavan (sığırtmaç) ın eşi eve gelir, “kızım” der bu gün köy meydanında köyün kızlarından bahsediyorlardı. Kimse senden bahsetmiyordu. Kız “sen merak etme anne yarın herkes benden bahsedecek” demiş. Sabahleyin çeşmeye suya gidenler kovaları boş dönerler. Nedir diye soranlara “gavanın kızı pınarın gözüne etmiş.”
İnancında samimiyetsiz, düşüncesinde kırılmalar geçiren, göstermelik hareket edenlerin yaşına bakacaksınız. Bunların bunama ve çocukluk devreleri vardır. Yaptıklarına kızmak yerine sadece onların o hallere düşmesine üzülünüz. Keşke bu hallere düşmeseydi demeniz onun hayrınadır.
İşte bu durumlara düşenlerin yaptıkları hareketleri kendilerine göre normal görürler. Egosunu tatmin için arkadaşını, dostunu yermesi nankörlükten öte bir şey değildir. “Vicdansızlık, gamsızlık, kıymet bilmezlik, ruhu doymazlık, bencillik vs. Ben bunları öğrenemedim sevgili dostum kusura bakma.” Demenin erdemini ifade edene ne mutlu!
İnancına sadık, insan haklarına saygılı kimseler, toplumsal yaşamın değerlerini özümsemiş kimseler velev ki varsa da ufak pürüzleri görmemeli. Mevlana derki; "kusur örtmekte gece gibi ol." Efsanelerde ki gibi çakıl taneciklerini dağ, solucanı ejderha, pireyi dev yapmamalıdırlar. İşte onların cüzi iradesi yetersizdir. Şaşırırlar bu şaşkınlıkla nankörlüklerini ortaya koyarlar.
Hani derler bir insan kendi kendini ancak rezil eder. Kinini döker, hasedini gösterir, iftirasını ortaya kor, cahilliğini beyan eder böylece nasıl bir nankör olduğu ortaya çıkmış olur. Bu tür hastalıkların ifade eden düşünürler bunun ilaçsız hastalıklardan olduğunu söylerler. Çaresi eğitimdir. Bu kelimeleri yaşamında şekillendirenler; beyinleri küçük, bedenleri iri, ayakları güçsüzdür. Çünkü “akılsız başın kahrını ayaklar çeker…”
Mevki, makam, mertebeyle yanıp tutuşan, hep baş olma, bir koltuk edinme sevdasında olanlar, ihtirasları uğruna en yakınındakini bir pula satmayı kendilerine kişilik sayarlar. Bakınız Mevlana ne diyor; “İnsan ulaşamadığı her şeyin delisi, ulaştığı her şeyin nankörüdür. “
Ruhlarını karanlık sarmalayınca kötülük dışarı akar. Hezeyanlar onun içindeki vahşiye yenilmesine neden olur. O da beklenmedik bir anda nankörlüğe dönüşür. Bu yaşananların gayri samimi ve yüzeyselliğin ifadesi olduğu anlaşılır.
Her yazı mutlaka yıkan kavramlarla dolmamalı. Toplumu bilgilendirme anlamında yapıcı kavramlar da paylaşılmalıdır. Birlik ve beraberlik ruhu aranılan ve yaşatılması gereken her insanın mecburi yapması gerektiği konulardır. Nankörlük ve olumsuz olgular yerine makro düşünerek toplumsal hoşgörüyü insanların ruhlarına hitap etmeye çalışılmalıdır.
¤ BAŞKASININ AKLIYLA YAŞAMAK
¤ HER İNSAN BİR HAYVAN TERBİYECİSİDİR
¤ ŞU POŞET MESELESİ
¤ SAMİMİ İNSAN, DEĞERLİ DOST
¤ URFA OLARAK NİHAT ÇİFTÇİYE SAHİP ÇIKMALIYIZ
¤ NİHAT BAŞKAN’IN BAŞARISI
¤ MEZOPOTAMYA’NIN KIRGIN ÇİÇEKLERİ
¤ TARSUS’TA İMZA VE YENİ DOSTLAR
¤ MERSİN’DE İMZA GÜNÜ
¤ KELİMELERLE HASBİHAL
¤ GAZETECİLER VE BASIN BAYRAMI
¤ “GÖKYÜZÜ MELEKLERİ-SURİYE-"
¤ “KELİMELER KİBİR VE TELAŞ”
¤ SESSİZ VE SADE BİR KALEM MEHMET AKBAŞ
¤ KELİMELERDEN TAT ALMAK
¤ EMEKSİZ YAZILAN YAZI, KEYİFSİZ OKUNUR
¤ HİKÂYELERİ UNUTULAN KAHRAMANLAR
¤ YİRMİ YIL DİLE KOLAY